SYNOPSIS

Synopsis  

WARNING: Mature Content| SPG| R-18 (BoyxBoy) (Mpreg)

Zech Justine Skyler, handsome, rich, famous with a seductive smile. He is also known as panty ripper, yeah he is a panty ripper. He has a lot of flings, have sex a lot of girls to satisfy his needs but it wasn’t enough. It’s not enough for him, he want something more and more until one night shines on Justine. Wrong one night stand happened. It’s not a woman but man! A one night stand with his same sex.

After that he couldn’t forget what just happened that night, he couldn’t erase the face of the man he just f*cked that night! It happened so fast but couldn’t even erase in his mind the thing that happened to them.

One night stand repeat not but twice but repeated and still repeating. He knows that it wasn’t to be called one night stand. It called multiple sex.

     When the two of them now get along with each other. On of justine flings came out of nowhere. She told Justine that she is pregnant by him. It shocked him by hearing those words. 

Can Justine take the full responsibility? And become a father and also a husband? But in return he won’t able to see Xiann Torres the man he have sex with. The man that makes him feel satisfied and contented. Even if he don’t admitt he’s starting to fall with him, with Xiann.

What will he choose between the two important things in his life. Choosing to be a father and watch his son growing together with the women he don’t love Or the man that makes him feel loved and beloved? He can’t choose both, he have to choose with no regret!

Credits to the real owner of the media photo.

Unedited, you will encounter lots of error, typos, and wrong grammar. Sorry for that.

PROLOGUE

Prologue

           NAPUNO NG UNGOL ng babaeng kaniig ni Justine ang buong silid. He keep thrusting his long and big shaft to the woman’s whomb.

“Ohhh Baby– ohhh god that feels good!” Malanding ungol ng babae.

Hindi siya naliligayahan sa ungol nito, hindi niya alam pero naririndi siya sa ungol ng babaeng kaniig.

Mas binilisan pa niya ang paglabas-masok sa loob ng babae, halos sagad na sagad ang mahaba at nag-uumigting niyang pagkalalaki sa loob ng pagkababae nito.

“Ohhhh Justine Ahhh i’m cumming baby!” She moaned in pure bliss.

Walang patid ang pagbayo ni Justine sa loob ng babae, hindi siya tumitigil sa mabilis at sagad na sagad niyang pagbayo dito, eto naman kasi ang hiling ng babae sa kaniya pinagbibigyan lang niya.

Isang mahaba mabilis na ulos ang pinapakawalan niya sa loob ng babae, halos mapasigaw at mapahiyaw ang babae sa sarap na pinalasap niya.

Ilang ulos pa ang pinakawalan niya bago niya naramdaman ang mainit na likidong inilabas ng babae. “Ohh baby that feels good!” Hinang hinang komento ng babae.

Kahit lupaypay at pagod na ang babae ay hindi parin siya tumigil sa pagbayo hanggang sa marating niya ang rurok ng kaligayahan. “Ohh!” May kumawalang munting ungol sa bibig niya ng siya’y labasan. Matapos labasan ay tinanggal niya ang suot niyang condom. It’s his protection, para hindi siya makabuntis. He don’t like to impregnate those girls whom he don’t love.

Bagsak ang katawan niya sa kama habang nakahiga, napagod siya sa kakaulos sa babaeng ito.

“Baby Justine, you want more?” Tanong ng babae ng makabawi, akma sana nito siyang roromansahin pinigilan lang niya ito sa kamay.

“Don’t you dare touch me!” May pagbabanta sa boses ng lalaki. “Get out of my condo!” Sigaw niya sa babae.

Ganito siya pagkatapos makipagtalik, pinapaalis ang babae. One is enough for him. Kapag nakatalik na niya ang babae sa isang beses ay tama na iyon sa kaniya, ayaw na niya ng kasunod.

“What are talking about?” May galit sa boses ng babae.

“Get out of my condo, Clara. One is enough don’t f*ckin expect too much!” Sabi niya sa babae.

“Fck you justine! Fck you!” She showed her middle finger to him. “I let you fucked me and now you abondoning me! Tha’ts rude justine. F*ck you!” The woman angrily said.

Sana’y na siya sa mga ganitong klaseng tagpo. Kapag pinapaalis niya ang babaeng nakatalik niya, walang sawa siya nitong pagmumurahin. Well he used to hear those word to the women he fucked.

“Lock the door before you leave.” He said without minding the angryness coating to the woman.

Galit na dinampot ng babae ang mga damit nito at agad iyong isinuot, bumaling ito sa kaniya. “Correction, my name is Chrystine not Clara!” Sabi nito at nagmamartsang umalis ng silid niya.

Bumangon siya sa pagkakahiga sa kama habang may nakasilay na ngiti sa mga labi. “Party for tonight!” Sabi niya sa sarili.

Dinampot niya ang mga damit niya kanina at inilagay niya iyon sa basket, dinampot din niya ang condom na ginamit niya kanina at tinapon iyon sa trashcan.

Matapos iyon ay kumuha siya ng tuwalya, pumasok siya sa loob ng bathroom para maligo. Agad niyang binuksan ang shower at nagpatianod sa malimig na daloy ng tubig. Yeah! He like showering in cold water.

Sinabon na niya ang matitipunong katawan, he need to be fresh. Alam niyang may makakatalik na naman siya ngayong gabi.

Hindi niya mapigilan ang maliliit na ngiti na sumilay sa kaniyang mga labi, he can’t wait to go to the bar.

Matapos niyang mabanlawan ang buong katawan ay tinapis niya sa kalahating bahagi ng katawan ang tuwalya niyang dala kanina.

Hindi siya komportableng magsuot ng ibang damit, mas gusto niyang isuot ay ang mga may tastas na damit, yung damit ng pang gangster.

Matapos magbihis ay lumapit siya sa salamin, sinipat niya ang itsura niya at sinuklay ang buhok gamit ang sariling daliri. He don’t want to used comb, he prepared to use his hand while combing his hair.

Pinuslitan din niya ang damit ng pabango at muling sinipat ang kabuuhan sa salamin sa huling pagkakataon. “Handsome as ever!” He said.

Lalabas na sana siya ng condo niya nang biglang marinig ang pag-iingay ng telepono niya. Kinuha niya iyon sa bedside table niya, doon kasi niya iyon pinatong simula ng magtalik sila ng babaeng si Clara.

Tiningnan muna niya ang tumatawag sa telepono niya bago niya sinagot. “Hello f*cker, what’s up?” Pabungad niya sa kabilang linya.

“F*cker, Axll want us to join him at Quill’s bar tonight!” Sabi ni Vicente.

Well good timing, doon din kasi ang punta niya ngayon. “I’ll go!” Sagot niya at pinatay na ang tawag.

Lumabas na siya sa loob ng condo niya at sumakay ng elevator para tuluyang makababa. At nang makababa na siya ay agad niyang tinungo ang parking lot, malayo palang ay tanaw na niya ang kotse niya. Patakbo siyang lumapit doon.

Agad niyang binuksan ang pinto at pumasok sa loob nito, mabilis niyang pinatakbo ang sasakyan. He drove his car as fast as he could.

Minutes passed before he reached his friends bar. Ipinara niya ang sasakyan. Napangiti siya ng makita ang ibang sasakyan ng mga kaibigan niya, alam niyang naroon na ang mga iyon.

Marami ng tao sa loob ng makapasok siya, may mga nagsasayaw at nagpapakalasing. May isang babae ang lumapit sa kaniya at sinayawan siya. Inumpog pa nito ang pang-upo nito sa pagkalalaki niya habang iginigilang ang pang-upo. “You like that?” Tanong ng babae.

Binigyan lang niya ng nakaka-akit na ngiti ang babae. “Sorry miss, i have something important to do.” Hingi niya ng tawad.

“See you around hottie.” Malamyos ang tinig nito.

Umalis na siya sa harap ng babae at agad tinungo ang private room nila kung saan naroon ang mga kaibigan niya na nagpatawag sa kaniya.

“Hey Fucker’s!” Imporma niya sa mga kaibigan at lahat iyon ay napatingin sa kaniya.

Lumapit sa kaniya si Vicente at inakbayan siya sa balikat. “You’re late!” Sabi nito at halata na sa boses na nakainom na iyon.

“Fuck you bud, i rushed myself just to get here.” Sabi niya. “ why are we here?“ Tanong niya.

Inakay siya ni Vicente patungo sa mga kaibigan niya, pina-upo din siya nito sa sofa at ito naman ang umupo sa tabi niya. “You shouldn’t asked us, you should ask Axll!” Sabi ni Vicente.

Binalingan niya si Axll na mapupungay ang matang nakatingin sa kaniya, hindi man nito sabihin ang nararamdaman nito ay nakikita naman niya sa bakas ng mukha nito. Malungkot ang mga mata nito kahit pa nga nakangiti ang mga labi.

“What is your problem bud?” Tanong niya kay Axll na nakatingin lang sa kaniya.

Umiling ito habang nilalagok ang baso na may lamang alak. “Nothing bud, i just want us to get drunk and wasted like before!” Pinasigla pa nito ang boses.

Hindi na niya inusisa si Axll, alam niyang hindi ito magsasabi ng problema nito. Kahit pa nga ng simula niya itong maging kaibigan ay hindi niya ito narinig na nagsabi sa kaniya ng problema nito, mas gusto daw nitong iresulba ang problema nito sa sarili nito.

“Okay, let’s get wasted!” Masigla niyang sabi.

Inabutan siya ng baso ni Carlosz at ito na rin ang nagtagay sa kaniya. Base sa itsura ng alak, alam niya na matapang iyon pero wala siyang pake. Sasamahan niya ang mga kaibigang magpakalasing at magpakalula.

“Where’s Jonax?” Tanong niya ng hindi makita si Jonax sa grupo nila. Sinimulan na rin niyang lagukin ang baso na may lamang alak.

“He told as that he have some errands to do so he can’t join us tonight.” Paliwanag sa kaniya ni Vicente.

Napatango-tango na lang siya at muling nagsalin ng alak sa baso niya.

“Cheers!” Axll offered a toast to everyone.

“Cheers and bottoms up!” Sabay sabay nilang sabi at sabay sabay din nilang nilagok ang alak sa mga baso nilang hawak.

Gumuhit sa lalamunan niya ang pait ng alak, medyo nakakaramdam na rin siya ng pagkahilo.

Ilang beses pa silang tumagay at uminom, lula na ang lahat ngunit kaya pa naman ng mga itong tumayo. “Let’s dance?” Pag-aya ni Carlosz sa kanila.

Lahat pumayag, kaya lahat lumabas ng private room at dumiretso sila sa dance floor kung saan naroon na ang maraming tao na nagsasayawan.

Doon pa talaga nila piniling sumayaw sa gitnang bahagi, halos lahat ay hindi magkaintindihan kung pa’nong sayaw ang gagawin nila. They just dance like a free bird, they just dance with out minding other people.

Sa gitna ng pagsasayaw ay may nabangga siyang tao at muntik na iyong matumba na hawakan lang niya.

Saglit siyang napatitig sa mapupungay na mata ng lalaki, halata dito na lasing na ito at hindi na kaya ang sarili.

“Sorry for that!” Hingi niya ng tawad habang hindi parin inaalis ang mga titig sa lalaki.

“It’s okay!” Sabi nito sa lasing na boses, tinangka pa nitong lumakad ngunit natumba lang ito sa mga bisig niya.

Dahil marami ngang tao doon ay agad niyang inalalayan ang lalaki paalis sa dance floor. Inalalayan din niya ang lalaki paupo sa sofa na napili niya.

“Are you okay?” Tanong niya sa lalaking singkit na singkit na ang mga mata, hindi nito magawang imulat ng maayos ang mata dahil kinakain na ito ng antok dala na rin ng kalasingan.

“I-Im okay!” U-utal utal nitong sabi.

Hindi ito ayos, alam niya. Pa’no magiging ayos ang isang taong lasing na lasing at hindi na alam kung pa’no umuwi?

Hindi niya alam pero may bahagi sa katawan niya na bantayan ang lalaki, ihatid ito sa bahay nito para masigurong ligtas itong makauwi sa bahay nito. “Where do you live? I’ll give you a ride?” Suhestiyon niya ngunit mahinang harok na lang nito ang naging sagot nito.

He fell asleep in his arm. Some weird feelings keep consuming all over his body, tulad na lang ng mabilisang pagtibok ng kaniyang puso, at ang saya niyang nararamdaman ng malaman na nakatulog ang lalaki sa bisig niya.

He’s adorable while sleeping on his arm. Hindi mapigilan ng puso niyang tumibok ng ubod bilis dahil dito.

“Bud, who’s that?” Tanong ni Jonax.

Awtomatiko siyang napalingon sa nagsalita at nakita niyang si Jonax iyon. “What did you do? I thought you can’t join us.” Sabi niya malayo sa tanong ng kaibigan.

“Pwede ba naman yun? I’ll catch up to our gang no matter what i’m doing!” Anito. “Pero sino nga ’yan bud?” Muling tanong ni Jonax sa kaniya.

“Don’t know!” Sagot niya. “He’s drunk so i help him!”

“You help him?” Mangha nitong tanong. “As long as i know, you don’t like helping. The f*ck bud? Anong nangyare sa’yo at ngayon ay naging matulungin kana?” Nahihiwagaan nitong tanong.

“Fck off bud, fck off!” Ang tangi na lang niyang nasagot.

Siya man ay tinatanong din ang kaniyang sarili, kailan pa siya naging matulungin sa kapwa? Kahit nga may makasalubong siyang lasing e hindi man lang siya nag-aala dito. Hindi siya nakakaramdam ng kakaibang nararamdaman tulad ng naramdaman niya ngayon. It felt like something wrong.

“Our friends is right there.” Turo niya sa mga kaibigan na patuloy parin sa pag-sayaw. “Go catch up with them, sabihin mo na din sa kanila na uuwi na’ko. I need to give this bud a ride!” Sabi niya na ang tinutukoy ay ang lalaking tulog sa bisig niya.

“Whatever bud, whatever!” Sabi ni Jonax at nagmamartsang umalis sa harap niya.

Inalalayan naman niya ang lalaki patayo para maisakay niya ito sa kotse niya. Inalalayan niya ang lalaki hanggang sa makarating sila sa parking lot ng bar ng kaibigan. Mahigpit ang yakap niya sa baywang ng lalaki habang ang isang kamay ay abala sa pagbukas sa pinto ng sasakyan.

Idiniposito niya ang lalaki sa passenger seat at inayos iyon ng pagkakaupo, ikinabit din niya ang seatbelt sa lalaki bago niya isinara ang pinto. Umikot siya sa kabila, binuksan niya ang kabilang pinto ng sasakyan para makasakay sa driver’s seat.

Tiningnan muna niya ang lalaking mahimbing paring natutulog. “How can this cute and adorable man get wasted? Why did he have to drunk?” Tanong nito sa kaniyang sarili bago niya sinimulang patakbuhin ang sasakyan….

A/N: ohhh my– nakagawa na din ako ng prologue sa wakas. Hayst!

CHAPTER 1

Chapter 1

      NARATING NI JUSTINE ang condo niya, agad niyang ipinarada ang sasakyan. Matapos ay lumabas siya doon at umikot sa kabila.

Ramdam niya ang hilo dala ng ininom niya kanina, kaya medyo tinatablan na siya ng matapang na alak na ininom.

Kahit ganun pa man ay pinilit parin niya ang sarili, kailangan niyang maihiga sa komportableng kama ang lalaking nakilala lang niya sa loob ng bar ng kaibigan.

Maingat niya itong inilabas sa kotse at inilalayan sa paglakad.

“Who are you?” Lasing na lasing at konti lang sa mukha niya ang naaaninag nito.

Hindi na siya sumagot sa halip ay tinulungan na lang niya ang lalaki para madala na niya ito sa loob ng condo niya, hindi rin naman kasi niya alam kung saan niya ito dadalhin, hindi niya alam ang bahay nito at wala din siyang alam kung sino ang mga kamag-anak nito.

May kung ano lang sa pakiramdam niya na kailangan niyang tulungan ang lalaki kahit hindi pa niya ito nagagawa sa buong buhay niya. Ang tumulong? Wala iyon sa bukabolaryo ng isang Justine Skyler pero ano ngayon itong ginagawa niya? Pa’no niya nagagawa ang mga bagay na ito?

Inalalayan niya ang lalaki pasakay sa loob ng elevator, ito ang mas madaling paraan para makarating agad sila sa paroroonan. Justine hit the number where his condo is located. After that the elevator go up.

“Who are you?” Dineretsong tingin ni Xiann ang mukha niya ngunit hindi siya nito matanaw dahil sa sobrang kalasingan.

“I’m the one who help you.” Sagot niya.

He’s shocked when the man suddenly kissed him. He didn’t respond at that moment, ngunit unti-unti siyang nadadarang nang maramdaman ang dila ng lalaki na tumutusok sa mga labi niya, tinutukso ng dila nito siya para ibuka niya ang bibig.

Una palang alam niyang mali na dahil pareho silang lalaki ngunit hindi niya mapigilan ang alindog ng lalaki.  May kung ano sa katawan niya na natutukso ng halik ng lalaking ito.

At nang tatangkain na sana niyang labanan ang halik ng lalaki ay agad nitong inalis ang labi sa mga labi niya. “Thank you for saving me.” Sabi nito at nahilig ang mga ulo sa matitipuno niyang dibdib.

He can’t stop his groin c*ck, it’s getting bigger and bigger, hindi niya alam kung bakit nate-turn on siya sa mga ginawa at sinabi sa kaniya ng lalaki. He can’t control the growing lust for this adorable man.

Saglit pa ay bumukas na rin ang pinto ng elevator hudyat na narating na nila ang lugar kung saan naroon ang condo niya.

He open the door of his condo using his fingerprints. Yes, that was the password of his condo unit.

Nilakihan niya ang pagkakabukas ng pinto at inalalayan ang lalaki papasok sa loob ng condo. Hindi na siya nagpasikot-sikot pa, agad niyang dineretso ang lalaki sa kwarto niya. Padapa silang bumagsak sa kama.

Nakaharap ang mukha ng lalaki sa mukha niya, tulog iyon at talagang napakasarap nitong titigan habang natutulog. The next thing he knew is he was studying every angle of his face. Thick brow, pointed nose, natural red lips.

Mas tumutok ang paningin niya sa mga labi ng lalaki, naalala niyang muli ang paghalik sa kaniya nito, at hindi talaga iyon mawaksi sa isipan niya.

Nalaman na lamang niya na hinahawakan na ng isang daliri niya ang labi ng lalaki, hinahagod niya ang labi nito habang titig na titig dito. He wonder how it taste.

Tinanggal na niya ang kamay, at ang labi naman niya ang pinalit dito. He kissed him not knowing why. He just tempted by his lips. Hindi niya maiwasang purihin ang lasa ng labi ng lalaki, lasang alak ito pero mas nanaig parin ang matatamis na lasa ng labi nito kaya mas na-e-engganyo pa siyang halikan ang lalaki. He’s addicted to this man’s lips.

Napamulat siya ng maramdaman ang mga labi ng lalaki na nagsisimula na ring gumalaw, lumalaban na iyon sa mga halik niya. Matagal na dapat niyang itinigil ang halikan nilang dalawa ngunit hindi niya ginawa, mas lalo pa niyang pinalalim ang halik na pinagsasaluhan nilang dalawa, ang matatamis na halik na ngayon lang niya naranasan sa piling ng isang lalaki na nakilala lang niya sa bar ng kaibigan.

Kinagat niya ang pang-ibaba labi ng lalaki kaya awtomatiko itong napaawang ang bibig, doon siya nagkaroon ng tyansa na ipasok sa loob ang dila niya. He twirled his tongue inside of this man’s mouth. Nilabanan naman ng lalaki ang dila niya, tila nag-e-espadahan na ang dila nila na patuloy parin sa pagtugon sa isa’t isa.

He pulled out their kisses and look directly at the man’s eyes. “What’s your name?” Tanong niya dito.

“Just call me Xiann.” Sagot nito at muling siniil ang mga labi niya ng maiinit nitong halik na malugod naman niyang tinugon. He kissed Xiann back gentle and passionate with full of lust.

Tinigil muna niya ang paghalik sa lalaki habang hinuhubad ang damit nito. Kumubabaw siya kay Xiann nang mahubad na niya ang suot nitong damit. Xiann is now half naked. Saglit siyang napatitig sa katawan nito. “Nice body.” Papuri niya sa katawan ni Xiann. Talagang nasa perpekto ang pagkakaayos ng katawan nito at hindi niya mapigilan ang madarang.

“Thank you!” Xiann just thanked him.

Justine knows that he never than this before, this is his first time having sex with his same sex. But now he’ll try it.

Ibinaba niya ang mukha hanggang sa magpantay ang mukha niya at ang mamula-mulang utong ni Xiann. It’s delectable and mouth watering.

Nalaman na lang niya ang sunod niyang ginawa ng maramdaman ang dibdib ni Xiann na kaniyang sinisipsip.

“Ohhh—yeah!” Ungol ni Xian halatang nasasarapan ang lalaki.

Ipinagpatuloy pa niya ang ginagawa, mas pinagbutihan pa niya ang pagdila at pagsipsip sa utong ng lalaki. He sucked his nipple like it was a big breast of women, bahagya pa niyang kinagat ang utong ni Xiann dahilan para mapaungol at mapasambunot ito sa buhok niya.

“Uhmm…”

Ang kabila namang utong ni Xiann ang nilaro niya, gamit ang dila ay nilaro-laro niya ang utong nito at paminsan-minsan ay kinakagat niya ito habang sinisipsip. Alam niya sa bawat sipsip niya ay nag-iiwan iyon ng marka, kitang kita niya ito dahil sa kinis at puti ng balat ng lalaki.

“Ohhh baby, keep doing that ohh!” Ungol ng lalaki.

Napatigil siya ng marinig ang pag-ungol nito, nag angat din siya ng tingin para makita ang mukha nito. “Did you just call me baby?” May kislap na ngiti sa kaniyang mga labi. “I like that, keep calling me that.” Sabi pa niya at muling bumalik sa ginagawa. Muli niyang nilaro gamit ang dila ang mga nipple nito, pinagsalit-salit niya ang pagdila sa utong ng lalaki, hanggang hindi siya nakukontento.

Tumaas ang dila niya hanggang sa marating niya ang leeg nito. “Even his neck smells good and delectable!” He whispered.

Pinasadahan niya ng dila ang ang leeg ng lalaki at sinipsip iyon para mag-iwan ng marka. Pilit niyang tinatanong kung bakit niya ginagawa ang mga bagay na ito, dahil sa totoo lang sa lahat ng babaeng nakakatalik niya ay hindi niya nagawang humalik sa mga iyon, he just fcked and fcked them until he’s satisfied pero ano ngayon itong ginagawa niya? Kissing Xiann and licking his neck is new to Justine Skyler.

Ang halik niya ay tumaas ng tumaas hanggang sa mapunta ito sa mga tainga nito, he can see the redness of his earlobe. Parang gigil na kinagat niya iyon at dinilaan. “I like your delectable body.” Komento niya at muling dinilaan ang gilid ng tainga ng lalaki.

Ang halik niya ay bumaba hanggang sa marating niya ang labi ni Xiann, he kissed Xian gentle and passionately, he can’t get enough of Xiann’s lips, it’s so tempting and delicious.

Habang mainit ang halikan nilang dalawa ay nagkukumahog naman si Justine na hubarin ang butones na pantalon na suot. And when he unbutton his jeans, he pulled it out. Itinigil muna niya ang paghalik sa lalaki para mahubad niya ang pantalon nito ng maayos.

Kitang kita na ni Justine ang buong katawan ni Xiann, tanging boxer na lang ang suot nito at hindi niya mapigilang purihin ang kabuuhan ng katawan ng lalaki. Napaka lambot at napaka puti ng katawan ni Xiann kaya mas lalo siyang na te-tempt na tikman ito.

Bago ang lahat ay hinubad muna niya lahat ng saplot sa katawan niya at ang tanging tinara lang niya ay ang boxer na suot. Matapos iyon ay muli niyang kinubabawan ang lalaki.

“I like your body, baby.” Kumento niya habang matiim na nakatingin sa lalaki at muli niyang siniil ng mainit na halik ang lalaki.

Ang kamay ni Xiann ay naglulumikot na hanggang sa marating nito ang gitnang bahagi ng katawan niya, kung saan naroon ang pagkalalaki niya. Xiann grabbed his c*ck and he massage it lightly, impit siyang napapaungol sa ginagawa nito, he moaned between their kisses.

Mas lalo pa niyang pinalalim ang halik nang sinimulan ni Xiann na ipasok ang kamay sa loob ng boxer at sapuin ang pagkalalaki niyang nag-uumigting sa haba at laki. Halos tayong tayo na iyon at handa ng lumaban.

“Ohhh baby, you’re so hot in my hand.” Komento ni Xiann ng maghiwalay ang mga labi nila, nakatitig lang sila sa isa’t isa. Si Xiann na nakakagat labi na para bang nang-aakit ito sa kaniya.

“Baby, i can’t stop, i need you.” Sabi niya kay Xiann.

“Go on baby, take me. Take whatever you want from me.” Sabi nito.

Sa lahat ng mga nakatalik niya hindi siya humingi ng permiso katulad ng ginawa niya ngayon, alam na naman niya na kaya sumama ang mga babae sa kaniya ay dahil gusto ng mga iyon na makatalik siya kaya bakit pa siya hihingi ng permiso? At dito naman kay Xiann, alam niyang balak din nitong makipagtalik sa kaniya pero bakit pa siya humingi ng permiso?

Kinapitan ni Justine ang waistband ng suot ni Xiann na boxer, walang pasabi-sabi iyong pinunit niya, he could hear the ripping sound of Xiann boxer but he didn’t mind at all. Mas gusto niya ang gulat na namutawi sa mga mata ni Xian.

And now, Xiann is fully naked like the day he was born. Kitang kita na niya ang lahat ng parte ng katawan ni Xiann at wala siyang ibang ginawa kundi purihin iyon. Xiann body is soft like a f*cking women. No, mas maganda pa ang katawan nito sa babae, he swear!

Pinataob niya si Xiann para magawa niya ang binabalak niya dito, he’s going to lick Xiann oh-so yummy ass.

      Hindi na nakapagtanong pa si Xiann kahit may gusto siyang itanong, gawa na rin ito siguro dahil sa kalasingan niya at sa lalaking dinidilaan ang gilid ng tainga niya. “I’m going to licked your ass.” Sabi ng lalaki sa kaniya at bahagya pa nitong pinasadahan ng daliri ang butas niya.

He gulp at that moment but he just let the man took over his body, wala na siyang inhibisyon sa katawan dala na rin siguro ito ng alak na nagbibigay ng lakas ng loob sa kaniya.

Ang mainit na dila ni Justine ay naglalakbay pababa sa kaniyang leeg, sa likod niya at hinaliklikan nito. Madiin ang bawat halik ni Justine sa likod niya, alam niyang mag-iiwan ito nh marka ngunit hinayaan niya lang ito sa ginagawa. Muling bumaba ang mga halik ni Justine hanggang sa marating nito ang matambok niyang pang-upo.

Justine find it hot while starring at his yummy ass. Hindi na nakapagpigil si Justine, parang uhaw na uhaw iyong dinilaan at sinundot-sundot ng dila nitoa ng butas niya. “Ohhh—baby ohhhh god–i like that keep doing that.” Ungol niya sa sarap na pinalalasap ni Justine sa kaniya.

Mas pinagbutihan pa nito ang ginagawang pagdila sa pang-upo niya, Justine just keeps on licking at the same time sucking his entrance while he just keeps on maoning.

Pinatigas ni Justine ang dila nito at pinasok nito sa makipot niyang loob. “Ohhhh baby—ohhh yeah.” He moaned in high bliss.

Nagpatuloy lang si Justine sa ginagawa sa bukana ng pang-upo niya, panay lang ito sa pagpapaligaya sa kaniya.

Ilang minuto pa ang tumagal at halos mapaos na siya sa kakasigaw sa bawat ungol na pinapakawan niya, laking pasalamat niya nang tumigil na si Justine sa ginagawa, humarap siya sa likod niya para makita kung anong sunod na gagawin ng lalaki. Justine looked intently at him and smirked. He’s waiting for this man, hinihintay lang niya ang muli nitong gagawin sa kaniya, he can’t wait. He can’t f*cking wait!

A/N: Wait a f*cking moment guys. I’m still thinking kung pa’no magiging hot steamy sex ang first sex nilang dalawa.

Fighting po

and stay where ever you are.

CHAPTER 2

Chapter 2

         XIANN gulped when Justine suddenly remove his boxer, he gulped not because he remove his boxer but because he see the fcking monster inside his boxer, it’s big, long, and the tip of his dck is so red. Yes, it’s so red to the point that he couldn’t remove his eyes away from it.

“It’s huge.” Komento niya.

“Don’t worry baby, it’ll fit.” Sagot nito na wala man lang pag-aalinlangan.

Pinatihaya siya ng lalaki at lumuhod iyon sa nakabukaka niyang mga hita. His legs spread wider for this man to have a quick access.

Their eyes met and they couldn’t remove their eyes from each other. They keep on staring while Justine is starting to slid his c*ck inside of him. It’s slowy sliding, while adjusting to his little ass.

Impit ang sakit na bumalot sa kaniyang pagkatao, it hurts like hell, like fcking hell. It is his first time fcked by others and he couldn’t remove the pain consuming his body.

Napansin naman ni Justine na para na siyang hihikbi sa sobrang sakit. Tumingin iyon sa mga mata niya at walang pasabing nilukumos siya ng mainit na halik, halik na animo’y nagbigay sa kaniya ng sarap para kahit papa’no ay maibsan ang sakit sa kaibuturan niya.

Niyakap niya ang mga kamay sa leeg ng lalaki para mas lalo pang palalimin ang halik habang ang pagkalalaki nito ay mabagal na naglalabas masok sa bukana niya. Medyo nawawala na rin ang kirot na bumalot sa kaniyang pagkatao kanina, unti-unti ay napapalitan na ito ng kakaibang sarap na ngayon lang niya naranasan sa piling ng lalaking hindi niya kilala. Nangyare na lang ito ng hindi niya inaasahan.

Justine pulled out their kisses, pinagapang nito ang halik hanggang sa makababa ito sa leeg niya, hinawakan ni Justine ang leeg niya ngunit hindi iyon mahigpit.

Sinimulan na rin ni Justine na mag-iwan ng marka sa leeg niya, he just keeps on tasting his neck like it was a freaking food, ’cause after all it’s not.

Ang kaninang mabagal na ulos ay unti-unting bumibilis, unti-unti rin siyang mas lalong nakakaramdam ng kakaibang sarap na ngayon lang niya na lasap sa buong buhay niya.

“Ohhh—baby, ohh f*cked me harder ohhh!” He moaned in pure bliss.

He moaned while justine keeps on thrusting his big shaft to his ass. Minsan pa nga ay napapapikit si Justine sa tuwing sinasagad nito ang pagkalalaki sa loob niya. Justine groaned at the same time moaning. He’s high in bliss and couldn’t think straight, basta ang alam lang niya ay naliligayahan siya sa piling nito.

“Ohhh fck Xiann baby, you are so tight.” Komento nito. “Ohhh fck.”

“Ohhh baby, i felt your warm inside of me.” Segundang ungol naman ni Xiann. “Ohhhh—ahhhh!”

Napuno ng mapagnasang ungol ang buong silid na pag-aari ni Justine habang malakas at walang sawa nitong binabayo ang loob niya.

Napapasambunot na rin siya sa sariling buhok at hindi alam kung saan bibiling, mahigpit na rin ang pagkakahawak niya sa bedsheet at doon siya kumukuha ng lakas para salubingin ang malakas na ulos ng lalaki.

“Ohhhh baby ohhh yeahh!” He moaned when justine hit his spot.

Hinawakan ni Justine ang mga hita niya at doon kumuha ng lakas para magpatuloy sa malakas nitong pagbayo sa bukana niya.

Halos ungol at pag-iisa na lang ng katawan nila ang naririnig sa buong kwarto at yun ay mas naka-engganyo pa sa binata na pagbutihan ang ginagawa, tila isang musika sa kaniyang pandinig ang bawat ungol na pinapakawalan ng lalaki.

“Fuck!” Sinagad nito ang pagkalalaki sa loob niya dahilan para mapapikit silang dalawa. “Ohhh so tight Xiann baby.” Muling ungol ng lalaki sa pangalan niya.

Bawat ulos ng lalaki ay siya namang pagsabay niya, napakabilis niyon at walang patid, he didn’t take a break or something, he just fucked him like there was no tomorrow. Yeah! Wala na nga sigurong bukas na magaganap sa kanila, it’s just called one night stand at alam niya na ang naranasan niya ngayon sa piling nito ay hindi na u-ulit kaya susulitin na lang niya ngayon, kung saan katalik pa niya ang lalaki.

Pinatigil niya ang lalaki sa ginagawa at malakas niya itong itinulak pahiga sa kama, gulat man ang bumantad sa mukha nito ay hindi na lang niya pinansin sa halip ay ngumiti siya dito ng mapang-akit. Agad niyang inupuan ang sentro ng katawan ni Justine kung saan naroon ang pagkalalaki nito. He grabbed Justine c*ck and guided it inside his core. Sabay silang napa-ungol nang mabilisan niyang kinabayo ang pagkalalaki nito.

Mas na dagdagan ang sarap na kaniyang nalalasap dahil bawat labas masok niya ay sagad na sagad at talagang nagbibigay iyon ng masarap na pamiramdam sa kaniyanf buong pagkatao.

“Ohhh baby oohh.” He moaned.

“Ohhh Xiann, fuck your amazing ohhh!” He said between his moans. “Ride me baby, harder and faster ohhh!” Justine said almost a plead.

Mas lalo pa niyang pinagbutihan ang ginagawa, mas lalo pa niyang sinagad ang pagkakapasok ng pagkalalaki nito sa loob niya habang mabilis niya itong inilalabas masok sa loob niya. All he could hear is the skin-lapping, moans, groans, and plead that became the sounds of a musical instrument. Napakaganda nito sa pandinig niya.

“Ohh baby, ohhh!” Napakapit siya sa abs ni Justine at doon siya kumuha ng lakas para pagbutihan ang ginagawa, He keeps on thrusting Justine d*ck inside of him. “Ohhh.” Nagdidiliryo na siya sa sobrang sarap.

“Come on, ride me more baby. Ohhh fck. I’m cumming baby!” Ungol ni Justine, malapit na nitong marating ang rurok ng kaniyang kaligayahan. “Ohhh baby, just one last thrust. Ohhh.” And when Justine is about to climax he pulled out. “Fck why did you do that?” Nabanaagan sa boses niya ang pagkainis, ngunit tumigil iyon sa pagrereklamo ng hawakan niya ang pagkalalaki nito at walang pasabi-sabing sinubo ang pagkalalaki nito sa bibig niya. Halos sagad na sagad ito dahilan para muntik na siyang maduwal, pero hindi parin siya tumigil.

“Ohhh fuck it’s good, you’re so great Xiann ohhh.” Muli na namang bumalik ang pag-ungol ni Justine, muling bumalik ang sarap na lumukob sa pagkatao nito kanina.

Mas pinagbutihan pa niya ang paglabas masok ng pagkalalaki nito sa bibig niya, minsan pa nga ay sinusundot sundot ng dila niya ang dulo ng butas ng pagkalalaki nito.

He twirl his tongue while sucking his c*ck recieving moan to the man he loev to pleasure with.

“Ohhhh fuck! Ohhhh—ahhh.” Napasambunot na si Justine sa buhok niya at iginiya ang ulo niya taas baba sa pagkalalaki nito. Sobra na ang sarap na pinalalasap nito.

He pulled out Justine cck inside his mouth, ang dila niya ang ginamit niya para ipagapang sa pagkalalaki ni Justine hanggang sa bumaba iyon sa mapupula nitong blls. Para siyang uhaw na uhaw habang kinakain ang b*lls ni Justine. Impit naman ang ungol na natatanggap niya galing dito.

“Ohhhh—” He moaned.

Nang magsawa ay muli niyang ibinalik ang bibig sa pagkalalaki nito, muli niyang inilabas masok sa loob ng bibig niya ang pagkalaki nito  ng mabilis.

“Ohhh f*ck like that baby, ohhh i’m cumming.” Halos pasigaw ng ungol ni Justine.

Ilang paglabas masok pa ang ginawa niya sa pagkalalaki nito ng maramdaman niya ang mainit na katas nito sa loob ng bibig niya, it taste salty and smelled weird, pero hindi iyon ang nakapagpapukaw ng isip niya, kundi ang sarap sa mukha ni Justine na nakapikit at bakas sa mukha nito ang sarap na naramdaman.

Mabilis siyang tumakbo sa kung saan, at nang makita niya ang comfort room ni Justine ay pumasok siya doon at doon idinura lahat ng katas na inilabas ni Justine, hindi nga niya alam kung lahat ba ay nadura niya, dahil parang na lunok na niya ang iba.

Matapos iyon ay bumalik siya sa kama, nakapikit parin ang lalaki na nababanaagan ang sarap sa bakas ng mukha, tumabi siya dito ng pagkakahiga at humarap siya sa lalaki. “Hey.” Pagtawag niya dahil hindi naman niya alam ang pangalan nito.

Tumagilid ito at humarap sa kaniya. “Why?” Tanong nito ng makabawi sa habol hininga.

“Can i sleep here tonight? I promise tomorrow morning i’ll leave immediately.” Sabi niya.

Hinawakan siya ng lalaki sa kabilang pisngi niya at dumukwang ito para mahalikan siya. “Thank you for the pleasure.” Sabi nito taliwas sa pakiusap niya. “You can sleep here whatever you want.” Sabi pa ni Justine, ngunit tila hindi na niya magagawa pa iyon. Hanggang ngayon lang ang pagtulog niya sa kama nito kasama ito.

Alam niya una palang mali na ang ginawa nila, siguro nagpadala lang sila sa init ng katawan nila kaya nila nagawa iyon, kaya ang mas mabuti niyang gawin ay umalis na pagkatapos ng gabing ito. Ituturing na lang niyang panaginip ang lalaki, isang magandang panaginip na kailanman ay hindi niya magagawang kalimutan.

    Sumilay ang matamis na ngiti sa mga labi ni Justine nang marinig ang mahinang pagharok ng lalaki, nakatulog na ito at eto na naman ang mga mata niyang hindi maiiwas sa gwapo nitong mukha. He’s like a cute, adorable, innocent little angel to his face.

Usually sa lahat ng nakaka-one night stand ni Justine ay hindi niya hinahayaan na makatulog ito sa kwarto niya, pagkatapos ng pagtatalik niya ay agad niya itong paalisin dahil ayaw na ayaw talaga niya na may katabi, ngunit lahat ay nagbago nang makatalik niya ito, ang lalaking nagpabago sa mga luma niyang gawi.

Dati hindi siya nakikipaghalikan kapag nakikipagtalik pero hinalikan niya si Xiann, dati hindi condom ang lagi niyang suot kapag may katalik ngunit hindi niya ito sinuot dahil mas gusto niyang maramdaman si Xiann, dati walang ibang tumutulog sa higaan niya ngunit ngayong nandito si Xiann nag bago ang lahat. Lahat lahat, sa puntong hinfi na niya alam kung bakit, kung bakit tila sa isang iglap ay nagbago ang lahat, lahat lahat ng gawi niya ukol sa pagtatalik. It happened so fast and he asked himself why? But there’s no answer at all, walang sagot sa kung anopamang katanungan ang binubuo ng kaniyang isip, basta ang alam lang niya ay nakuntento na siya, at wala na siyang iba pang hahanapin naibigay na iyon lahat sa kaniya ng isang Xiann Torres.

Unti-unti ay bumigat ang talukap niya hanggang sa lamunin na siya ng kaantukan, dala niya sa kaniyang pagtulog ang gwapong mukha ng lalaki na nakatalik niya ngayong gabi at hindi niya hahayaan na hindi ito maulit, he’s waiting for another round, another and another….

    Nagising siya na sobrang bikat ng ulo, bahagya din ang pananakit nito. Fck that alcohol! Fck it!

Hinilot hilot niya ang sintido at napabalikwas ng bangon ng may maalala siya, the man he have sex with, the man that makes him felt satistied and contented.

Labis ang gulat na bumulantang sa kaniya pagkatao nang wala ang lalaki sa tabi niya, mabilis siyang bumangon at agad hinanap ng kaniyang mga mata ang lalaki sa loob ng kwarto niya ngunit wala doon ang lalaki. Pumasok siya sa loob ng comfort room na nasa loob ng kwarto niya sa pag-aakalang naroon ang lalaki ngunit bigo siya.

Mabilis siyang lumabas ng comfort at lumabas ng kwarto, hinanap ng kaniyang mga mata ang lalaking nakatalik niya kanina ngunit bigo siya, walang lalaki sa loob ng buong condo niya.

Bagsak ang balikat na napa-upo siya sa bangko malapit sa kitchen. Hindi niya inaakala na sa maikling panahon lang niya makakasama ang lalaki. Hindi niya rin matiyak ang nararamdaman, piling niya tinakasan siya ng buong lakas ng mawala ang lalaki sa tabi niya, may kung ano siyang sa katawan niya na nagsasabing kailangan niyang makita ang lalaki.

Ang tingin niya ay napunta sa nakataklob na plato, alam na niya na ang laman niyon ay pagkain ngunit para masiguro ay tiningnan niya iyon. May malaking katanungan ang rumehistro sa kaniyang isip, sino ang nagluto ng mga pagkain na ito? Dahil sa pagkakaalam niya ay wala siyang katulong dito at nag-iisa lang siya, liban kagabi na nakasama niya ang lalaki. Could it be him? Ito ba ang nagluto ng pagkain na ito?

Natuon ang kaniyang paningin sa papel na nakadgan sa pinggan, agad niya itong hinugot para malaman kung ano iyon. Isa itong sulat. Out of curiousity he immediately read the content of the letter.

From: You. To: Xiann,

I’m sorry kung hindi na kita na hintay magising, di’bale nagluto naman ako ng almusal para sa’yo it’s my thanked for that night. It’s kind of emabarassed for me to stay by your side, i know it’s just one night stand with you at hindi na ako nag-expect na maulit pa iyon.

After all, alam naman nating dalawa na what we’ve done is not right, definitely not. I’m so drunl that time kaya nagawa ko iyon after this kung muli man tayong magkita let’s just pretend it’s nothing.

Pagbasa niya sa sulat ng lalaki, hindi niya alam ngunit bigla ay nakaramdam siya ng inis dahil sa iba nitong sinabi ngunit nakaramdam din siya ng kasiyahan ng mapagmasdan ang niluto nitong pagkain sa kaniya.

“I’m not going to stop finding you, ’cause i’ll find you no matter what!” Bulong niya sa kaniyang isipan, pagkatapos ay sinimulan na niyang kainin ang pagkain na inihanda sa kaniya ng lalaki, ni Xiann…

A/N: Keep reading guys, and i hope you like my update today, stay tuned and stay being innocent like me. I’m all yours. Lol!

CHAPTER 3

Chapter 3

          KANINANG UMAGA PA okupado ang isip ni Xiann sa lalaking nakatalik niya. Paulit-ulit rumirehistro sa kaniyang ang mga nangyare nang gabing iyon, hindi niya kayang kalimutan na minsan naranasan niyang makatalik ang katulad niyang lalaki.

Pumunta siya sa bar na ’yon hindi para makahanap ng makakatalik, pumunta siya dahil gusto niyang magpalipas ng sama ng loob sa mga magulang niya. Gusto niyang makalimot pero tila mas lalong hindi niya magawa.

“Mr. Torres are you alright?” Tanong ng lecturer niya dahilan para mapapitlag siya sa gulat.

“Ahmm..” Humagilap pa siya ng sasabihin. “Yes ma’am, i’m alright i’m just a little bit tired.” Pagdadahilan niya.

“Do you want me to accompany you to the clinic?” The lecturer asked worried.

“No ma’am, i’m alright.” Pagtanggi niya..

Tumango lang ang lecturer at sinimulan na nitong magturo, pilit man niyang ituon ang sarili niya sa lecturer sa harapan niya ay hindi niya magawa. Nananatiling okupado ang isip niya ng ibang bagay.

Matapos ang ilang oras na pag-aaral, narinig na rin niya sa wakas ang kamapana ng paaralan hudyat ng pagtatapos ng klase.

Matapos ding i-dismissed ng lecturer ay agad na niyang inimpake lahat ng gamit niya at sinukbit ang bag sa balikat niya. Lumabas na rin siya at nagtungo sa canteen para bumili ng makakain.

12 sexy and downright gorgeous men walking on his way, makakasalubong niya ang labing dalawang lalaki na animo’y sumalo ng kgwapuhan nang magsabog ang nasa itaas. Isa isa niyang tiningnan ang mga nag-ga-gwapuhang lalaki.

“Ohh my god!” Sigaw ng isa sa mga babaeng nakatingin sa mga kalalakihang ito.

“The..” Parang gustong mahimatay ng babae. “Hell, they’re all very handsome!” The other women said while giggling.

“Axll, your so handsome!” Sigaw ng isa pa.

“I love you my Vincent baby!” Sigaw din ng isa.

“Be mine, Justine!” Sigaw ng isa.

Alam niya kung sino ang pinagtitilian ng mga ito, ang mga nagga-gwapuhang lalaki na ngayon lang niya nakita. Yung mga titig niya kanina ay napunta sa lalaking nagbigay sa kaniya ng gulat. How could this man schooling here? The hell!

Agad siyang lumiko ng daan at mabilis na tumakbo, gulat parin ang bumabagsa sa kaniyang buong pagkatao, hindi niya alam na makikita niyang muli ang lalaki at ito’y narito din nag-aaral sa lugar kung saan siya nag-aaral. Ang isa sa labing dalawang lalaking iyon ay ang nakatalik niya ng gabing iyon, hindi siya maaring magkamali, kitang kita niya ang buong mukha ng lalaki matapos siyang umalis sa condo nito.

Natagpuan na lang niya ang sarili sa loob ng men’s comfort room. Nakatitig siya sa salamin, habol habol ang hininga, bahagya din niyang sinapo ang dibdib na halos magwala na ang puso niya sa sobrang bilis ng tibok niyon. Hindi niya alam anong dahilan ng pagtibok ng puso niyang iyon, kung iyon ba ay dahil sa pagtakbo niya o dahil muli niyang nakita ang mukha ng lalaking nagbigay sa kaniya ng kakaibang sarap ng gabing iyon. Hindi na niya alam, wala na siyang nalalaman.

Binuksan niya ang gripo ng tubig at gamit ang kamay ay sinahod niya iyon at inihilamos sa kaniyang mukha sabay titig sa salamin.

Nakaramdam siya na parang naiihi siya kaya pumunta siya sa harap ng bowl at umihi doon. Napakinggan niya na may nag bukas ng pinto hudyat na merong taong pumasok.

“Bud, did you see those stunning girl flirting with us?” Tanong ng isang lalaki sa isang lalaki na kasama niya.

“I’m not in the mood to fucked, Jonax.” Sagot naman ng isa na nagpapitlag sa kaniya, bumagsa dij ang gulat sa kaniyang mukha.

Kilala niya ang boses na iyon, alam niya kung kanino nagmula ang boses na iyon. Walang iba kundi sa lalaking nakatalik niya ng gabing iyon, kahit alam na niya kung sino iyon ay pasimple parin niyang kinumpirma, at sa kasawiang palad yun nga ang lalaking iyon. Agad siyang yumuko at nag-iwas ng tingin, hindi siya pwedeng makita ng lalaki, hindi!

“Why all of a sudden you become a good man? Is there something happened to you?” Tanong ni Jonax.

“Just fck off bud, fck off!” May inis sa boses ni Justine.

Sinarado na niya ang zipper ng suot niyang pantalon ng matapos siyang umihi, nakatungo siya at pinagbutihan na hindi siya mapapansin ng lalaki, buti na lang at humarap ang dalawang lalaki sa harap ng salamin kaya agad siyang dumaan kahit pakiramdam niya ay nakatingin sa kaniya ang lalaki sa pamamagitan ng salamin. Alam naman niyang hindi siya nito makikilala dahil naka-tagilid siya at nakatungo pa, kaya imposibleng makilala siya nito.

Napakawalan niya ang malakas na buntong hininga ng makalabas siya. Sapo-sapo niya ang dibdib kung saan naroon ang puso niya na sobrang bilis ng tibok. Nagsimula na rin siyang lumakad ng mabilis dahil baka maabutan pa siya ng lalaki, sa canteen ang diretso niya.

Talagang napakaliit ng mundo para sa kanilang dalawa, ayaw na niya itong makita ngunit bakit parang tila pinaglalaruan siya ng tadhana, bakit ginugulo ang buhay niya ng tadhana? Hindi pwedeng mangyare ito, kailangan niyang iwasan ang lalaki hanggat kaya niya, gagawin niya.

Matapos siyang makarating sa loob ng canteen ay agad siyang um-order ng pagkain at umalis na, hindi na siya nagtigil pa doon dahil agad nakita ng mga mata niya ang grupo ng mga lalaking nakita niya kanina kung saan kasama doon ang nakatalik niya ng gabing iyon. Sama sama ang mg iyon na masayang kumakain, wala pa doon ang dalawang lalaki sa pagkakaalam niya ay pumunta ang mga iyon ng cr.

Para hindi niya maabutan ang pagbalik ng dalawa ay nagmadali siyang umalis ng canteen, sa classroom na lang siya siguro kakain kesa naman makita siya ng lalaki dito.

Laking pasasalamat niya at walang lalaki siyang nakasalubong ng lumabas siya ng canteen. Agad siyang dumiretso sa classroom niya upang mananghalian.

Matapos siyang makapunta doon ay agad niyang kinain ang dala niyang pagkain, halos sa bawat pagsubo niya ay bigla bigla na lang pumapasok sa kaniyang isip ang lalaking iyon na hindi parin niya alam kung anong pangalan. Wala na rin naman siyang balak alamin kung ano pa man ang pangalan niyon dahil hindi na niya iyon dapat alamin pa.

Matapos kumain ay inilagay na niya sa basurahan ang styro na pinaglagyan kanina ng pagkain niya. Gustuhin man niyang lumabas ng school ay hindi na niya ginawa dahil narito parin ang takot sa kaniyang puso, takot na baka bigla-bigla na lang niyang makita ang lalaki.

Wala siyang ibang ginawa kundi ang mag-intay sa paparating niyang klase. Umub-ob muna siya sa bangko habang hinihintay iyon.

       HANGGANG ngayon ay hindi parin matanggal ni Justine sa isip niya ang lalaking nakita niya kani-kanina lang sa loob ng cr, parang pamilyar iyon sa kaniya. Somehow ay parang nakita na niya ito, hindi lang niya masyadong mamukhaan dahil nakatagilid ang lalaki. Hindi niya masyadong nakita ang buong mukha nito pero may ibang parte sa kaniyang isip na nagsasabing nakilala na niya iyon.

“Hey bud.” Jonax informed him while snapping his finger. “What’s gotten into you?” Tanong nito.

Bahagya pa siyang nagulat bago iyon sumagot. “What?” Pag-ulit niya dahil hindi niya masyadong naintindihan.

“Bud, fuck off for being out of the blue!” Axll said while raising his middle finger.

He just rolled his eyes and take his lunch. Hindi na siya nagsalita pa kahit halos okupado na ng boses ng mga kaibigan niya ang buong canteen. Malakas ang mga iyong nagtatawanan.

“Bud where should we head next after the class end?” Tanong niya.

“Sorry fucker, i have some errands to do, i can’t join you guys.” Hingi ng tawad ni Axll.

“If Axll is not joining sorry i’m not going to join.” Carlosz said.

“I’ll join if you treat us, f*cker Justine.” Sabi naman ni Vincent habang may mapaglarong ngiti sa mga labi.

Sumang-ayon naman ang iba sa sinabi ni Justine kaya wala siyang ibang nagawa kundi ang mapairap sa hangin. “Fck you fckers! You always let someone pay your drinks.” He rolled his eyes again. “But sure, my treat.” Sabi muli ni Jutine dahil alam niyang hindi naman sasama ang mga iyon kapag hindi niya nilibre.

“Yes!” Napasuntok pa sa hangin si Gord.

“Good boy bud! Good boy.” Segunda naman ni Carlosz.

Sumang-ayon na ang lahat at napagdisisyunan na lamang nila na pumunta sa bar ni Quill at doon ubusin ang gabi nilang lahat, may kung ano kasi sa kaniya na parang gusto niyang laging pumunta sa bar na iyon, nagbabakasakali siyang makitang muli ang lalaking nakatalik niya sa huling pagkakataon. Sabi nga niya sa sarili na hahanapin niya ito kahit anopaman ang mangyare, hindi niya ito hahayaang mawala na lang ng ganun ganun na lang.

Natinag siya sa pagiisip nang biglang tumunog ang school bell ng unibersidad hudyat na tapos na ang oras nila.

“Let’s go buds, let’s take the class down and hit the night after the class ended.” Pasigaw na sabi niya sabay namang sang-ayon ng lahat.

Sabay-sabay din silang lahat umalis ng canteen at naglakad patungo sa kani-kanilang classroom, kasabay niya si Vincent na kaklase niya. Si Vincent lang ang tanging naging kaklase niya sa lahat ng mga kaibigan niya kaya ito lang ang kasama niya.

“Bud, why all of a sudden you want to drink? Is their something happened?” Sansala ni Vincent sa pagiging tahimik niya.

“Sorry bud but you couldn’t understand even if i tell you.” Sabi niya dito.

Kahit ano pa nga naman ang sabihin niya ay hindi rin nito maiintindihan, kakaiba iyong nararamdaman niya at hindi si Vincent ang makakapagsabi kung ano ba iyon.

“Bud, if you want to talk, i’m here for you, i’ll listen to you even if you confess that you’re a gay.” Pabiro nitong sabi sa kaniya.

“F*ck off buds, that’s not gonna happen.” He said in annoyance.

“Just kidding buds, just kidding.” Matawa-tawa parim nitong sabi.

Ilang hakbang pa ang ginawa nila at nakarating din sila doon at tulad din ng dati ay hiyawan na naman ng mga babae ang napapakinggan niya, maging ang malalagkit ng mga tingin ng mga ito ay pansin niya. Ang mga bulongan at kung ano-ano pa ay hindi na lang niya pinansin. I know his handsomeness can take ofd their panty with just a simple glance.

Na-upo na silang dalawa ni Vincent magkatabi silang dalawa, si Vincent yung taong mahiyain at torpe pagdating sa pag-ibig, wala siyang balak ligawan kung sino man ang natitipuhan niya kaya hanggang ngayon wala parin iyong karanasan sa pag-ibig lalo na sa sex.

Ilang minuto pa ang lumipas ay dumating na rin ang prof. na magtuturo sa kanila ngayon. As usual tulad din ng dati ay burong-buro siya, he hate classes, he hate attending school he hate everything related to schools. All he just is his friends and also the alcohol that gives him comfort. Yes, alcohol is the one that give him comfort, sa tuwing may problema siyang ininda sa alak lang siya kumakapit, alak lang at wala ng iba.

Nothing in this university can sue him, walang taong makakapagpabagsak sa kaniya dito because this university is named after his name. Sklyer University ang pag-aari ng kanilang pamilya. No one can messed around with him and with all of his friends, maging teacher o kahit principal pa, no one!

Kaya kahit anong gawin niya ay hindi siya pinakikialaman ng mga prof. if he want to listen he’ll listen, no one can force him.

“Hey bud?” Tawag niya sa kaibigan.

“What?” May halong pagkairita ang boses nito. “I swear if you talked nonsense i’ll punch your face.”

“Woah! Why so rude?” Nahihiwagaang tanong niya.

“I’m not rude bud, i’m just trying to focus here, if you don’t want to listen please let me listen to the prof.” Sabi pa nito.

“Okay bud, i’m not going to disturb you.” Sabi na lang niya.

Umob-ob siya sa table na kaharap niya, mas pinagdisisyonan na lang niyang matulog kesa makinig sa boring na turo ng kanilang prof. It’s better to sleep than to enjoy class.

Matapos niyang ipikit ang mga mata ay agad rumihistro sa kaniya ang mukha ng lalaki kaya awtomatiko siyang napamulat ng mga mata. F*ck this! Fuck!

Gusto niyang matulog pero tila hindi siya makakatulog ngayong araw, dahil bawat pagpikit niya ay siya namang rehistro ng mukha ng lalaking nakatalik niya, si Xiann….

A/N: Sorry ngayon lang ulit ako nakapag-update. I’m busy kesa lately because module is now waving at me.

🎶My neck, My back🎶

CHAPTER 4

Chapter 4

      NATAPOS ANG BUONG klase ngunit wala man lang natutunan si Justine dahil natulog lang siya, ngayon ay palabas na sila ng classroom kasama niya si Vincent.

“Call the fucker’s, we’re going to hit the night tonight!” He said to Vincent.

“Yeah! Yeah whatever.” Inilabas ni Vincent ang telepono niya at sinimulang tawagan ang mga kaibigan nilang dalawa. Matapos makapag-usap ay muli niyang pinatay ang tawag. “They said they’re coming.” Sabi ni vincent.

Nagkibit balikat na lamang siya kaya pinagpatuloy na nito ang pagkalikot sa telepono.

“F*ck, the hell bud!” Napasigaw si Vincent na may kung anong tinitingnan sa kaniyang telepono. He just look at Vincent with a questioning look. “Look for yourself bud.” Sabi pa nito at tinapat sa kaniyang mukha ang screen ng telepono.

Group chat name: Jonax The most handsome.

Tiyak si Jonax ang nagbago ng pangalan ng group chat nila, kaya ayun kinuyog ng mga kaibigan niya ang Jonax na nag iba ng pangalan ng grupo. Hindi na naman ito bago sa kanilang lahat dahil lahat sila ay nagbabago din ng pangalan ng group chat nila.

“F*ck you Jonax!” Axll commented.

“I’m the most handsome person in this world, you’re just the second!” Jonaz texted, the twin brother of Jonax.

“Fck you all fcker’s!” Vincent texted back.

Naikunot na lang ni Justine ang noo habang natatawang pailing-iling, wala talagang mabuting usapan pagdating sa mga kaibigan niya.

“Sabihin mo na sa kanila, sa bar ulit tayo ni Quill, it’s my treat!” Sabi niya kay Vincent na kasama niya sa paglalakad.

“Done!” Kumento nito habang nakatingin sa screen ng telepono niya. “Pupunta na lang daw sila.”

“Okay.” He answered.

May kung sino ang nahagip ng mga mata niya at naging interesado siya sa pagkakatayo ng lalaking iyon habang naglalakad. May kung ano sa isip niya na parang nakita na niya ang lalaking ito hindi lang niya alam kung saan.

Kaya para alamin ay tumakbo siya papunta sa gawi ng lalaki, he’ll make sure that he know him. Out of nowhere, hinawakan niya ang kamay ng lalaki at hinila iyon paharap sa kaniya.

Gulat ang lalaki habang nakatitig lang sa ginawa niya ngunit mas nagulat ito ng makilala nito kung sino ang lalaking humila dito.

Gulat paring nakatitig si Justine sa lalaki, ito yung lalaking nakatalik niya, ito yung lalaking iniwan lang siya ng walang paalam. Ito yun at hindi siya pwedeng magkamali.

“Why do you leave my condo that day?” May konting galit sa boses niya.

Nagbaba ng tingin ang lalaki na parang nahihiya ngunit muli itong tumingin sa kaniya. “Sino ka ba? Hindi kita kilala.” Pagdadahilan nito. “Ano bang pinagsasasabi mo?”

He smirked at that moment. Imposibleng hindi siya maalala nito balak lang siguro nitong lituhin siya ngunit hindi iyon mangyayare. “Don’t pretend like you don’t know me.” He said.

“I’m sorry i don’t know you.” Sabi nito at tumingin sa kamay niyang nakahawak sa kamay nito. “Hands off.” Sabi pa nito.

Sa halip na bitawan niya ang kamay ng lalaki ay hinila niya iyon palabas.

“Justine, what the hell are you doing?” Sigaw ni Vincent nang makita nito ang ginagawa niya.

“Sabihin mo sa kanila hindi tuloy ang inuman!” Sigaw niya na hindi man lang tinitingnan ang kaibigan. Hawak hawak parin niya ang lalaki habang hinihila patungong parking lot.

Hindi niya hinayaang makaalis ito kahit anong pilit nitong kawala sa mga bisig niya.

“Bitawan mo’ko, sino kaba?” Inis nitong sigaw ngunit hindi man lang niya pinansin.

Nakarating na sila sa parking lot at agad niyang natanaw ang sasakyan niya,binuksan niya ang pinto at sapilitan niya itong pinapasok sa loob ng sasakyan.

“What are you doing! Let me out!” Galit na sigaw ng lalaki ngunit tila hindi niya ito napapakinggan.

Matapos maisakay ay umikot naman siya sa kabila para doon makasakay. Tiningnan muna niya ang lalaki bago niya mabilis na pinatakbo ang sasakyan niya.

“Please let me go.” May pagmamakaawa na ang boses nito. “I admit, oo inaamin ko na, ako yun. Your one night stand!” Sabi ni Xiann habang nakababa ang tingin, nahihiya ito sa kaniyang mga nasabi.

May kumidlit na ngiti sa kaniyang mga labi. Sinasabi niyang makikilala siya ni Xiann, imposible naman kasing hindi.. Ngunit ganon paman ay hindi parin niya hahayaang makawala sa kaniya ang lalaki, hindi ngayon..

Ipinarada niya ang sasakyan sa madalang ang taong dumadaan. Matapos iyon ay humarap siya sa lalaki at dumukwang siya bago ito siniil ng mainit niyang halik.

God he missed this kissed, he missed this man, he badly want this man right now, hindi na niya kayang pigilan ang bumugsong pagnanasa sa lalaki, ngayon lang muli niya ito naramdaman sa isang tao. Ang maging agresibo, ang makaramdam ng labis labis na pagnanasa.

     Alam ni Xiann una palang na mali ang kanilang ginagawa, but when the moment this man touch his lips he don’t know what right and wrong is. He just kissed this man back passioniate and sweet.

Kinagat ni Justine ang pangibabang labi niya dahilan para mapabuka ng bahagya ang bibig niya, doon nagkaroon ng tyansa ang lalaki para ipasok ang dila sa loob ng bibig niya.

Impit na ungol ang kumawala sa kaniyang bibig habang nilalaban ng dila niya ang dila ng lalaki, it sweet and so interesting to fight with.

Ang upuan na kinalululanan niya ay bigla-bigla na lang bumababa hanggang sa tuluyan na itong bumaba, nakakubabaw naman sa kaniya si Justine habang patuloy parin ang halikan nilang dalawa.

“God i miss you!” Sabi ni justine ng putulin nitong ang halikan nilang dalawa.

“I miss you too!” Sabi niya ngunit nanatili iyong bulong kaya hindi narinig ni Justine.

Hindi man niya aminin ngunit may kung ano sa katawan niya na gustong muling maramdaman ang lalaki, gusto muling mayakap at mahagkan, at ito na ang pagkakataon na iyon. Susulitin na lamang niya.

Timigil ang lalaki para mahubad lahat ng suot niya, nakatitig lang ito sa mga mata niya habang hinuhubad ang damit niya, parang nang aakit ang bawat titig ng lalaki na handa naman siyang magpaakit.

“Lovely body.” Komento ni Justine habang nakatingin sa magandang hubog ng katawan niya, hindi kasi maikakaila na maputi at well toned ang katawan niya, not to mention his pink nips.

Ang ulo ni Justine ay bumaba hanggang sa makarating sa dibdib niya, napalunok siya ng maramdaman ang hininga ni Justine na tumatama sa dibdib niya, halos mabilis na rin ang pagkalabog ng puso niya sa simpleng paghinga lang ng lalaki sa dibdib niya.

“Ohhh!” Ungol niya ng simulan ni Justine na dilaan ang dibdib niya. “Ohhhh.” Pinaikot nito ang dila sa dibdib niya habang ang kamay ay nagsisimula ng hubarin ang suot niyang pantalon.

Napapahaling-hing siya at napapasambunot sa sariling buhok habang patuloy parin sa ginagawa ang lalaki. Minsan pa nga ay palipat lipat ito sa pagdila sa dibdib niya at tila isang bata na pinaglalaruan ang ut*ng niya.

Pinatigil na niya ang lalaki at bahagya itong tinulak, tumingin siya sa mga mata ng lalaking nagtatanong. “Let me.” Sabi niya.

Pinaupo niya si Justine sa inupuan niya kanina. Inaamin niya na mahirap magkipagtalik sa loob ng sasakyan ngunit pag si Justine ang kasama wala siyang hirap na nararamdaman.

Tumingin siya sa mga mata ni Justine habang abala siya sa pagtanggal ng butones ng suot nitong pantalon. Hinila niya pababa ang pantalon ng lalaki, tanging boxer na lang nito ang tumatabon sa pagkalalaki nito.

Titig na titig siya sa boxer nito nito na bumubukol.

“Do whatever you want, i won’t stop you.” Sabi ni Justine kaya agad siyang napaharap dito.

May isang kislap na ngiti sa kaniyang mga labi bago niya hinubad pababa ang boxer nitong suot. Sa wakas ay nakawala na rin ang nag-uumigting nitong pagkalalaki sa boxer nitong suot.

Hindi siya lasing at dapat nasa tama ang pag-iisip niya ngunit bakit tila hindi na siya makapag-isip ng tama. Ang alam na lang niya ay gusto niyang paligayahin ang lalaki sa pamamagitan ng bibig niya.

Hinawakan niya ang pagkalalaki nito, bahagya pa siyang nagulat ng maramdaman ang mainit nitong pagkakalaki, panay din ang paglunok niya habang nakatingin sa nag-uumigting nitong pagkalalaki. Hindi siya makapaniwala na may ganito kalaking pagkalalaki.

“Come on! Eat it!” Utos ni Justine na nagpipigil na basta na lang ipasok nito sa bibig niya ang nag-uumigting nitong pagkalalaki.

He just smirked then let himself do what his heart wants to do.

Nabalot ng sarap ang buong pagkatao ni Justine ng sinimulan ni Xiann ipasok ang pagkakalaki niya sa loob ng bibig nito. Napakainit ng bibig nito na nagbibigay ng sarap sa kaniyang buong pagkatao. “Ohhhh Baby!”

Xiann like his eat hid cck like there’s no tomorrow. He also twirl his tongue while licking and sucking his cck, it send shiver all over his body.

Napasambunot siya sa buhok ni Xiann at hinayaan ang ulo nito taas baba sa pagkalalaki niya. “Ohhhhh!” Buong pagnanasa niyang ungol ng bigla na lang isagad ni Xiann ang pagkakalaki niya sa loob ng bibig nito, ramdam na ng pagkalalaki niya ang lalamunan ni Xiann.

“Oohhh baby—ohhh Xiann!” Ungol niya ng sundot-sundotin ng dila nito ang butas ng pagkakalaki niya. “Oohhh baby—i like that.”

Pasalamat silang dalawa at tinted ang salamin ng sasakyan niya kaya hindi makikita ng taong dadaan sa labas na may ginagawa silang milagro sa loob.

Pinasadahan ng dila nito ang buong pagkalalaki niya, ginaganahan ito sa ginagawa nito habang siya naman ay sarap na sarap sa ginagawa nito sa pagkalalaki niya.

“Ahhhh baby ohhh!” Buong pagnanasa niyang ungol.

Panay ang ungol at haling hing niya, sarap na sarap siya sa mga ginagawang pagpapaligaya nito sa kaniya.

“Uhmm. Ohh baby i’m cumming.” Sabi niya ng maramdaman na lalabsan na siya.

Patuloy lang ang lalaki sa ginagawa habang siya naman ay patuloy din sa oag-indayog, sinasabayan ang bawat taas baba nitong ginagawa.

“Ohhh baby!” Konti na lang malapit na siyang labsan, and when he’s about to cum Xiann suddenly stopped. “F*ck why did you do that?” Iritadong tanong niya, ngunit hindi man lang nito pinansin sa halip ay hinubad na lang nito ang pantalong suot at ng mahubad ay pumwesto sa sentro ng pagkalalaki niya. Kinapitan nito ang pagkalalaki niya at inaya pa pasok sa loob nito.

Isang mapagnasang ungol ang lumabas sa bibig nilang dalawa ng mag isa ang katawan nilang dalawa.

Nakaupo si Xiann habang nasa loob nito ang pagkalalaki niyang nag uumigting sa haba at laki. “Ohhh god, ohhh baby!” Ungol ni Xiann.

Inaya niya si Xiann pataas baba, maging ang beywang niya ay umiindayog na rin para salubungin ang pagtaas baba nito. He always felt satisfied, because of the tightness of Xiann. Habang si Xiann na man ay masaya dahil laging napupuno ng lalaki ang loob niya.

“Oohhhh!” When he hit his spot.

“Ohhh you’re amazing!” Komento naman niya habang patuloy paring inilalabas masok ang pagkalalaki niya sa loob nito.

Kahit pawisan na silang dalawa ay hindi iyon naging dahilan para tumgil sila, mas lalo pa nga itong nakadagdag sa init ng katawan nilang dalawa.

Pabilis ng pabilis ang paglabas masok ng pagkalalaki niya sa loob nito. Napakapit na rin si Xiann sa taas ng kotse at doon kumuha ng lakas para makagalaw ng mabilis.

Xiann pumped his c*ck, harder faster, rougher, harder, faster, faster and faster.

Sabay silang napaungol ng labsan si Justine sa loob ni Xiann. Napuno ang loob nito ng mainit niyang katas na lumabas sa kaniyang pagkalalaki.

Bagsak ang katawan ni Xiann sa katawan niya habang naroon parin sa loob nito ang pagkalalaki niya. It’s a mindblowing sex, kaya panay ang habol nila ng hininga.

“Thank you for the pleasure.” Komento niya kay Xiann na nakahiga lang sa dibdib niya. Balak na sana nitong umalis ngunit pinigilan lang niya. “Don’t stay where you are.” Sabi niya at niyakap si Xiann ng mahigpit. “I just want to feel you like this.” Sabi pa niya.

Hindi na naman tinangka pa ni Xiann na kumawala pa sa bisig nito, ito din naman kasi ang tinitibok ng puso niya, ang mayakap, makasama at mahagkan ang lalaki na hindi niya alam kung bakit sa tuwing malapit ito ay labis na lang ang pagkalabog ng puso niya.

“Don’t leave me again. I wan’t to know you more.” Sabi niya dito.

“I also wan’t to be with you but we have done just know isn’t right, We have to stop this!” Tila tinakasan ng boses si Xiann dahil tila naging bulong na lang ang mga sinabi nito.

Hindi alam ni Justine kung anong nangyare sa kaniyang sarili, basta ang alam lang niya ay takot na siyang mawala ang lalaki sa kaniya kahit kakakilala lang nilang dalawa, gusto na rin niya itong makasama pa ng matagal. Matatawag na ba itong pagmamahal? Para sa kaniya hindi, dahil hindi siya naniniwala sa pagmamahal, love doesn’t exists, he don’t believe in love!

CHAPTER 5

Chapter 5

      AFTER THAT HOT STEAMY sex with Xiann, Justine couldn’t forget what just happened. Hindi parin niya nakakalimutan ang pagtatalik nilang dalawa sa loob ng kotse. He still remember and it’s still roaming all over his mind.

“Bud, what’s up with you today? Passing out in the middle of the night.” Sabi ni Jonax na nakapagpabalik sa kaniya sa realidad.

Narito sila sa bar ni Quill at as usual nag-iinuman lang sila habang ang iba naman ay nakikipagsayawan.

“Ahmm. I’m just not feeling well today bud.” Sabi niya dito.

“Do you want to go home?” May pag-aalalang sambit nito.

“Yes.” Sagot niya ng walang pag-aalinlangan.

“But there’s a lot of pretty girls here, do you really want to go?” May mapagbirong ngiti ang sumilay sa mga labi ni Jonax.

“F*ck off Jonax! I’m not interested!” May diin ang bawat bitaw niya ng mga salita.

“Wala ka ng gana ngayon sa mga babae, bakit may iba ka na bang pinagkakaabalahan?” Biro ni Jonax.

“Back off, i’m going home.” Ang tangi na lang niyang nasambit. “Ipagpaalam mo na lang ako sa kanila.” Sabi pa niya. Busy kasi ang mga kaibigan niya sa pagsasayaw sa mga natitipuhan nitong mga babae.

Tumayo na siya at nagsimulang maglakad palabas ng bar ni Quill. Hindi na siya nagpaalam pa sa mga kaibigan dahil lasing na rin naman ang iba at ang iba naman ay masyadong busy.

Sumakay siya sa loob ng kotse niya matapos makalabas ng bar. Agad niya itong pinaharurot patungo sa kanilang bahay.

Medyo nahihilo na rin siya sa dami ng nainom niya. Nakakaramdam na rin siya ng pananakit ng ulo.

Nasa kalagitnaan palang siya ng pagmamaneho ng may makita siyang grupo ng mga kalalakihan na parang may pinagkakaguluhan. Unti-unti niyang binagalan ang pagmamaneho para malaman kung ano ang nangyayare.

May binubugbog ang mga kalalakihan ngunit hindi niya matanaw kung sino. Biglang nag-init ang kaniyang dugo at bumuhos ang matinding galit.

Galit siya sa mga taong kinakaya-kayanan lang ang mga mahihina. Dahil naranasan na niya ang mga bagay na ito.

Simula kasi pagkabata niya ay lapitin na siya ng mga tukso, lagi siyang tinutukso at pinagti-tripan ng mga kaklase niya pero ngayon hindi na siya magapapa api.

Mabilis siyang lumabas ng sasakyan matapos maiparada sa kung saan ang sasakyan niya.

“Tama na po..” Pagmamakaawa ng lalaking binubogbog ng mga iyon. “Kunin niyo na lang po ito.”

“Hey!” Sigaw niya para mapukaw ang atensiyon ng mga kalalakihan, lahat iyon ay nagtinginan sa kaniya. “Why don’t you all fight with me? Sa mahina lang kasi ang kaya niyo.” Maangas niyang sabi.

“Kung ayaw mo mapadamay wag ka ng makisali dito!” Sabi ng isa.

Hindi siya natinag, sa halip malalaki ang hakbang niya palapit sa mga lalaki. Humahakbang na rin ang mga iyon palapit sa kaniya.

Hanggang sa may sumugod na sa kaniya ngunit sa isang iglap nakataob na iyon habang sapo-sapo ang tiyan nitong sinipa niya.

May dalawa namang sumugod sa kaniya na may dalang patalim, iwinasiwas nito sa kaniya ang patalim na madali naman niyang naiwasan. Iwinasiwas din ng isa ang kutsilyo pero tulad kanina ay naiwasan niya rin ito, sabay malakas na sinipa ang lalaki dahilan para tumilapon ito.

Binigyan naman niya ng malakas na suntok ang isa. Marami pang ibang mga kalalakihan ang sumugod sa kaniya na may mga patalim. Marami beses niyang naiwasan ang mga patalim ngunit ang iba naman ay hindi niya naiiwasan, dumadaplis ito sa tagiliran niya ngunit hindi iyon naging dahilan para umatras siya.

He punched, kicked, punched, and kicked them until no one left standing. Lahat ay nakahilatay at dinadaing ang bawat suntok at sipa niyang pinakawalan.

“Stand up!” Sigaw niya sa isang lalaki habang hawak hawak niya ang kwelyo ng damit nito. Binigyan niya ito ng ubod lakas na suntok dahilan para makatulog ito.

“Wala naman pala kayong sinabi.” Maangas niyang sabi sa mga iyon.

Nang wala ng makatayo sa mga kalaban niya ay naglakad na siya patungo sa lalaking pinagtripan ng mga iyon kanina.

Lumuhod siya para magkapanatay sila ng lalaki, hindi niya makita ang mukha nito dahil nakaubob ito sa binti nito.

“Please tama na po.” Humihikbi nitong sabi habang hindi parin tinitinganan kung sino ang kaharap nito.

Na trauma na yata ang lalaki dahil sa mga walang hiyang mga iyon. Inilapat niya ang kamay sa balikat ng lalaki. “Are you okay?” Tanong niya dito.

Unti-unti ay tiningala din siya ng lalaki dahilan para magtapat ang mga mata nilang dalawa at unti-unti ay nakilala niya kung sino ang lalaking ito.

“Xiann?” Mahina niyang sabi. Gulat na gulat parin kasi siya at hindi siya makapaniwala na ang lalaking binubugbog ng mga iyon ay walang iba kundi si Xiann.

Xiann just keeps on staring at him until he passed out. Nag passed out ito dahil siguro sa mga sugat at pasa na natamo nito dahil sa mga iyon.

Nasalo na niya ang katawan ni Xiann bago paman iyon bumagsak, doon din ay bumalik na siya sa realidad. Nakaramdam na rin siya ng matinding pag-aalala para sa lalaki. Gustuhin man niyang sugurin ang mga lalaking naging dahilan kung bakit nasaktan si Xiann pero hindi na niya ginawa kasi mas kailangan ngayon ni Xiann ang tulong niya.

Agad niyang binuhat si Xiann at dinala ito papunta sa kotse niya. He swear to god that if there’s something happen to Xiann he won’t forget this f*cking guys. He’ll kill the with no mercy.

Binuksan niya ang pinto at ipinasok sa loob ng sasakyan si Xiann, wala paring malay ang lalaki, siguro ay natakot lang ito.

Mabilis siyang umikot para makasakay sa kabila.

“F*ck, shit!!” Hindi na siya mapakali.

Mabilis niyang pinaharurot ang sasakyan habang palingos-lingos sa lalaki. “Xiann arw you okay?” Buong pag-aalalang tanong niya. “Please be okay.”

Ilang minuto pa ang lumipas ng makagising si Xiann, kusot-kusot nito ang mata habang sapo-sapo ang pasa sa kaniyang mukha.

Napansin naman niya ito kaya agad niya itong hinawakan sa kabilang pisngi. “Are you okay?” Tanong niya habang patuloy parin sa pagmamaneho, balak niyang dalhin ang lalaki sa ospital para mapatingin ito.

Matiim ang tingin ng lalaki sa kaniya. “You saved me.” Sabi nito sa halip na sagutin ang tanong niya kanina. “Thank you for saving me.” Sabi nito na pu-pungay-pungay pa ang mga mata.

“You’re welcome… Hang in there, malapit na tayo sa hospital.” He said.

“No need to brought me in the hospital.” May panghihina pa ang boses nito. “I can handle myself.”

“No i insists.” Pagmamatigas niya.

Hinawakan siya ni Xiann sa kamay at matiim na tumitig sa kaniyang mga mata. Siya naman ay hindi makatitig ng diretso dahil nagmamaneho siya. “Please, i don’t want to go to the hospital, please Justine.” May pagmamakaawa ang tono ng pananalita ng lalaki.

God knows that he want to bring Xiann to the hospital, pero hindi niya yon ginawa dahil sa pagmamakaawa ng lalaki sa kaniya. “Okay, i’ll just bring you to my house i’m going to clean your wounds.” Sabi niya.

Tanging pag-ngiti na lang nito ang naisagot at tuluyan ng ipinikit ang mga mata para matulog.

Ilang minuto pa ang lumipas bago sila makarating sa condo niya, agad niyang ipinarada ang sasakyan sa parking lot ng condominium. Nilingon muna niya si Xiann na mahimbing na natutulog, napangiti siya sa hindi malamang dahilan.

Lumabas siya ng sasakyan at umikot sa kabila para ilabas si Xiann. Binuhat niya si Xiann na mahimbing na natutulog. It’s heavy but he can do this.

Buhat-buhat niya si Xiann hanggang sa makasakay siya sa elevator. Panay ang silay ng ngiti niya habang nakikita si Xiann na mahimbing na natutulog at humaharok pa ng mahina. Even if he don’t admit the fact that Xiann is turning him on.

Lumabas na siya ng elevator matapos itong bumukas, ang pinto naman ng condo niya ang binuksan niya. Agad siyang pumasok ng mabukas iyon, dire-diretso siya sa loob ng kwarto niya at doon niya maingat na inihiga ang lalaki. Nilagyan niya ito ng kumot hanggang sa kalahati ng katawan nito.

Matapos iyon ay hinubad niya lahat ng saplot sa katawan at nagtungo sa bathroom. Naligo siya ng pangmadalian at pagkatapos ay ipinulupot niya sa kalahating bahagi ng katawan ang tuwalya bago tuluyang lumabas ng bathroom.

      Nagising si Xiann sa hindi pamilyar na silid. Naikusot-kusot pa niya ang mga mata ngunit hindi talaga pamilyar ang silid na iyon sa kaniya. Ipinalibot niya ang mga mata sa kabuuhan ng silid hanggang sa tumapat ang mata niya sa lalaking kalalabas lang ng silid.  Nakatuwalya ang kalahating katawan nito habang palapit ng palapit sa kaniya.

Una palang alam na niya kung sino ito, si Justine, ang lalaking nakatalik niya hindi lang isa kundi padalwang pagkakataon pa.

Kitang kita niya ang matitipunong katawan ng lalaki, halos perpektong perpekto ang pagkakahugis ng 6 packs abs nito, ang matitipuno nitong braso hanggang sa gwapo nitong mukha. Ito ang mas nakadagdag pa sa bilis ng tibok ng puso na nararamdaman niya ngayon.

Tila hindi naman siya napansin ng lalaki hanggang sa pumunta iyon sa cabinet nito para kumuha ng masusuot. Gulat ang bumantad sa kaniyang pagkatao ng hubarin nito ang tuwalyang tumatabon sa katawan nito.

Kitang kita niya ang likod nito at pati na rin ang pang-upo nito, hindi niya alam pero na e-engganyo pa siyang makita kung ano man ang nakikita ng mga mata niya.

Justine is so hot while wearing his undies, it is so hot in his eyes to the point that he couldn’t able to move his eyes, titig na titig lang siya sa lalaki habang pinapanood niya itong magbihis.

Gulat ang bumantad sa kaniyang pagkatao ng pumihit ito paharap sa kaniya at nagtama ang mga mata nilang dalawa. Saglit pa silang napatitig sa isa’t isa na parang binabasa ang mga emosyon na namumutawi sa kanilang mga mata.

Lumipat ang kaniyang paningin sa adams apple nito na bahagyang gumalaw ng lumunok ito, pati siya ay napapalunok na rin. God Justine is so hot, kahit nakasuot na ito ng damit.

“You’ve been staring at me the moment you wake up?” Mapagbiro nitong sabi dahilan para umiwas siya sa pagtingin dito.

“Where am i?” Ang tanging lumabas sa bibig niya.

Unti-unting lumapit si Justine palapit sa kaniya, umupo ito sa gilid ng kama paharap sa kaniya. Pinakatitigan siya nito sa mga mata at bakas sa mukha ang labis na pag-aalala.

“Are you okay?” Tanong nito.

“Yes.” Tipid niyang sabi ng hindi man lang tumitingin kay Justine.

Gamit ang hinlalaki nito ay pinatingala siya para makatingin sa mga mata nito. “Are you really okay?” Puno ng sinseridad nitong tanong.

Hindi na siya makapag salita, dahil nadadarang na siya sa mga titig nito.

“Kamusta yung pasa mo sa mukha?” Hinawakan nito ang pasa niya sa may gilid ng labi dahilan para mapadaing siya sa sakit. “Sorry! Sorry i didn’t mean to do that.” Sabi pa nito.

“It’s okay.” Sabi niya.

Umalis ito sa pagkakaupo at nagtungo sa kung saan, pagkabalik nito ay dala na ang first aid kit para siguro linisin ang sugat sa mukha niya.

Muli ay bumalik ito sa pagkakaupo sa gilid ng kama na kinalululanan niya. Dinagdagan nito ang unan sa ulo niya para makaupo ng maayos.

“I need to clean your wounds first.” Sabi nito habang sinisimulan ng kalikutin ang first aid kit.

Bahagya siya napapangiti ng hindi na magkaintindihan si Justine sa ginagawa nito, halatang hindi nito alam kung pa’no mag apply ng first aid kit.

“Do you really know, how to do that?” Nahihiwagaan niyang tanong kay Justine.

“Sorry.” Ngumiti ito habang kinakamot pa ang ulo.

“Give me that, let me.” Sabi niya.

Ibinigay sa kaniya ni Justine ang first aid kit at siya na ang nag lagay ng gamot sa bulak at ibinigay ito sa lalaki.

“Apply it to me.” Sabi niya. Tinanggap naman ni Justine ang bulak na may gamot at iyon na ang nagdampi sa sugat niya. Dahan dahan ang pagdampi niyon na para bang takot na masaktan siya.

“Masakit ba?” May pagaalalang tanong nito.

Umiling lang siya kaya muli nitong ipinagpatuloy ang paggamot sa sugat niya sa mukha.

Nalaman na lamang niya na nakatitig na pala siya sa mukha ng lalaki, napakakinis ng mukha nito, matangos na ilong, mapupulang labi, at lahat na siguro na pwedeng i komplemento dito ay nagawa na niya.

How could be this man to be so handsome? How could be this man to be kind?

“Hindi ko man aminin ngunit ngayon palang ay nahuhulog na ang loob ko sa’yo, ngunit alam kung una palang wala ng tama kaya itatago ko na lang ang nararamdaman ko para sa’yo.” Bulong niya sa sarili…

CHAPTER 6

Chapter 6

         MAAYOS NA NALINIS NI Justine ang mga sugat at pasa ni Xiann sa mukha. Pagkatapos ay umalis si Justine nagtungo s kung saan para daw may pagkain ito para sa kaniya.

Bumalik na naman ang lakas ng kaniyang katawan at kaya na naman niyang tumayo kaya para ayusin ang sarili ay nagtungo siya sa loob ng bathroom at naligo.

Hindi kasi siya komportable sa malagkit niyang katawan dahil sa pawis na nagtagaktak sa kaniya ng sugurin siya ng mga grupo ng kalalakihang iyon.

Laking pasasalamat niya at naroon si Justine upang iligtas siya. It is all thanks to Justine and he owe Justine a lot this time.

Matapos maligo ay agad na niyang ipinulupot sa kaniyang katawan ang tuwalya at lumabas na ng bathroom.

Biglang siyang napakamot sa ulo ng mapagtantong hindi nga pala niya ito bahay, at wala siyang pag-aari dito kaya pa’no siya makakapagbihis? Idiot Xiann.

Umupo na lang siya sa pang-isahang sofa habang hinihintay ang pagdating ni Justine, he’ll need Justine permission first, he’ll just barrow Justine shirts and underwear para sa susuotin niya.

A minutes past before Justine arrived. He’s carrying two plastic bags with him. Inilagay nito sa mesa ang dalawang plastic bag at nagtama ang mga mata nilang dalawa. Bumaba ang mga mata ni Justine sa buong katawan niya.

“Are you trying to seduce me?” Pabiro nitong sabi habang nakangiti. That smile make him drool. Mukhang siya pa nga ang naakit sa mga ngiti ng binata eh.

“I’m not!” Pagsusungit niya para mawala ang hiyang nararamdaman. “I’ll just take a shower and i forget that i don’t have clothes.”

“Ohhh i see.” Sabi nito na parang hindi na niniwala sa mga sinabi niya.

“Mind if i barrow your clothes and underwear?” He asked.

“Sure why not.” Agad itong nagpunta sa drawer niya at may kinuha doon. “Our body have the same size so..” Inilahad nito ang damit at underwear na hawak. “This one will surely fit.” Agad niyang tinanggap ang ipinahiram nito.

“I’ll bring it back one’s i have time.” Naglakad na siya papuntang bathroom ngunit bago siya pumasok ay nilingon muna niya si Justine na nahuli pa niyang nakatingin sa katawan niya. “Thank you for this.” Itinaas niya ng bahagya ang hawak bago tuluyang pumasok sa loob.

Katulad ng sinabi ni Justine, talagang nag kasya nga sa kaniya ang damit at underpants nito, maging ang boxer na pinahiram nito sa kaniya. He look at the mirror and look at his self. Nakita niya ang mga pasa sa mukha niya na natatakpan ng band aid na inilagay ni Justine sa kaniya.

After that he went out. Natagpuan niya si Justine na inilalagay ang mga pagkain na binili nito kanina sa pinggan. Lumakad siya dito palapit.

Nilingon siya ni Justine ng mapansin na nasa harap na siya nito. “See, my clothes fits on you.” Nakangiting sabi nito.

Sa bawat pag ngiti nito ay siya namang pagbilis ng puso niya. Halos parang nagkakarera sa bilis ng pagtibok nito. For that simple smile, his heart never stop from beating so fast.

“Come on let’s eat, the food is ready.” Sabi nito sabay ipinaghugot pa talaga siya ng upuan, ngunit sa halip na doon siya umupo sa ipinaghugot nito ay sa iba pa siya umupo.

“Let’s eat.” Walang emosyon niyang sabi ng hindi parin umupo si Justine sa bangko na ipinaghugot nito para sa kaniya.

Ipanagsawalang bahala na lang niya ito at sinimulan na niyang kumain, hindi na rin naman kasi niya matitiis ang gutom na kaniyang nararamdaman.

Mga ilang minuto pa ang lumipas at tapos na rin silang kumain. Nailagay na rin naman niya lahat ng pinagkainan nila sa lababo, pagkatapos noon ay bumalik siya sa loob ng kwarto ni Justine.

“Can i sleep here tonight?” Pagbasag niya sa katahimikan na namumutawi sa buong silid.

Humarap sa kaniya si Justine habang nakangiti. “Yeah, sure. No problem.”

“Thank you.” He thanked him.

He went to the bed, lay his self and cover his body by the comforter and pretended to sleep. Nawawari na niya na walang mabuting mangyayare sa pakikitulugan niya sa lalaki, may namumuo na sa isip niya na malaking tyansa na mangyare.

Alam niyang humiga na rin si Justine dahil sa pag okupa nito sa kama. Napuno ng katahimikan ang buong silid. Tanging ang malalakas lang na paghinga ni Justine ang naririnig niya, hindi rin nakatulong ang biglang pagkiskis ng binti nito sa binti niya.

Hindi rin nakatakas sa kaniyang pakiramdam ang pagtagilid nito paharap sa kaniya, buti na lang at nakatagilid siya patalikod dito.

Maya-maya ay nagtaasan na lang ang kaniyang balahibo sa batok ng maramdaman niya ang mainit na hininga ni Justine na tumatama sa kaniyang batok.

Saglit saglit pa ay naramdaman na niya ang pagyapos nito patalikod sa kaniya, kaya dahil sa gulat ay nasiko niya ito.

“Ahhh, fuck it hurts!” Daing nito na ipinagtaka niya.

Alam niyang hindi naman malakas ang pagkakasiko niya kaya bakit ganun na lang ang naging reaksyon nito.

Agad siyang umikot paharap dito at nakita niya si Justine na dumadaing sa sakit habang sapo-sapo nito ang tagiliran nito na siniko niya kanina.

“What happened to you?” He asked worriedly.

“It’s nothing.” Justine said like he’s just pretending.

Hindi siya nasiyahan sa sinabi nito kaya agad niyang tinanggal ang kamay ng lalaki na nakasapo sa tagiliran nito at agad niyang itinaas ang suot nitong damit.

Gulat ang bumantad sa kaniya ng makita ang malaking hiwa sa tagilaran nito, sariwa pa ang sugat nito.

Dahil ba ito sa pagtatanggol sa kaniya kanina? Nasugatan pala ito ngunit hindi man lang sinabi sa kaniya.

“Bakit hindi mo sinabi na may sugat ka?” He asked panicked.

“There’s nothing to worry about.” Ibinaba na ng binata ang damit nito para matakpan ang sugat. “It’s just simple wounds, it can’t kill me.”

“Are you for real? It was a big wound and you said it’s nothing?” Hindi siya makapaniwala dito. “Let’s go, i’ll take you to the hospital.” Sabi niya.

“No need, i don’t want to go either way.” Pagmamatigas nito.

“If you don’t want to go then let me apply first aid for you.” Suhestiyon niya.

Napairap si Justine sa hangin. Hindi naman talaga nito ginagamot ang anumang sugat na naranasan niya, gumagaling naman ito ng kusa kaya hindi nito  kailangang gamutin.

“Ok.” Tipid nitong pagpayag.

Agad siyang umalis sa kama at mabilis na kinuha ang first aid kit na ginamit din sa kaniya kanina ni Justine ng linisin nito ang sugat na natamo niya. Bumalik siya sa kama para gamutin ang sugat ng binata matapos niyang makuha ang first aid kit.

“Take off your clothes.” Sabi niya sa lalaki.

Walang sabi sabi itong hinubad ang suot nitong damit at patagilid na humiga sa kama. Nagulat siya ng makitang hindi lang pala isa ang sugat nito sa katawan. Marami ding maliliit na sugat na sanhi ng pakikipag laban nito kanina.

“You have a lot of wounds.” Hindi siya makapaniwala sa mga nakikita.

“Don’t worry daplis lang naman yan. Nothing to worry about.” Sabi nito habang ngi-ngiti ngiti pa sa kaniya na para bang balewala lang dito ang mga sugat sa katawan.

“How could you even say that?” Nagugulumihanang sabi niya. “Baka ma infection ka dahil sa mga sugat na natamo mo, yet you even say that it’s nothing?” Puno ng sarkasmo ang boses niya.

Ang ngiti nito kanina ay napaltan ng mapanudyong mukha. “You care for me?” Sabi nito na ikinabato niya sa kinatatayuan.

Doon lang niya na realize lahat ng mga reaksyon niya ng makita ang katawan ng binata. It could be true? That he really care for him? O baka naman nakakaramdam lang siya ng guilty dahil ito naman ang sumagip sa kaniya kaya nakakaramdam siya ng ganun.

“Niligtas mo’ko, syempre kargo ko kung anoman ang mangyare sa’yo.” Sabi niya habang pinaikot ang mata.

Nagkibit balikat lang ang binata at tila hindi na niniwala sa kaniya. “Stop the nonsense, do you want to apply meds for my wounds or not?”

Hindi na lang siya nagsalita. Itinuon na lang niya ang sarili sa paglilinis ng sugat ng lalaki. Bawat dampi niya ng cotton balls na may lamang gamot ay siya namang daing ng binata. Napangiti siya dahil dito. Maging ang matipuno at mayabang na tao ay nasasaktan din pala dahil lamang sa gamot.

“Kaya pala ayaw mong pumunta sa hospital.” Puno ng hiwagang sabi niya.

“What are you talking about?” Justine asked.

“Panay kasi ang daing mo. Kala ko ba hindi masakit?” May panunudyo niyang sabi.

“Hindi naman talaga masakit, i just hate that kind of ointment.” Pagdadahilan nito.

“Yeah, yeah whatsoever!” Sabi niya na halatang hindi na niniwala sa binata.

Habang nililinis niya ang sugat ng lalaki ay hindi nakatakas sa kaniyang mga mata ang mga medyo may kalakihang peklat nito sa likod, halatang iyon ay dating sugat na hindi na nabura sa kaniyang katawan. Gusto man niyang magtanong ukol doon ay hindi na lang niya ginawa. Sino ba naman kasi siya para tanungin ang mga ganung bagay.

Ipinagpatuloy na lang niya ang paglilinis ng sugat nito at pagkatapos linisin ay nilalagyan niya ito ng band aid.

“Humarap ka.” Sabi niya. Yung likod lang kasi ang nalinis niya hindi pa niya nalilinis ang sugat nito sa harapan.

Agad umikot paharap sa kaniya ang lalaki kaya bumungad sa kaniya ang matitipuno nitong katawan. Bigla-bigla ay napaiwas siya ng tinginng mag tama ang mga mata nilang dalawa.

“What? Are you shy?” Nakangiti nitong sabi para tudyuhin siya.

“What to be shy of?” Balik tanong niya para mawala ang hiyang nararamdaman.

Kumuha siya ng cotton balls at nilagyan ng ointment. May maliit na sugat si Justine sa may taas ng kaliwa nitong dibdib kaya iyon ang napagdisisyonan niyang linisin.

Ilalapat palang niya ang cotton balls sa sugat nito sa may kaliwang dibdib ay hindi na maiwasan ng kaniyang kamay na manginig. Yes, he’s hand is shaking and he don’t even know why.

Nagulat siya ng hawakan ni Justine ang kamay niyang naginginig kaya awtomatiko siyang napatitig sa asul nitong mga mata.

“Your hand is shaking do you want my support?” He said.

Agad niyang binawi ang kamay sa kamay nito ng maramdaman niya ang kuryenteng dumaloy sa kaniyang palad. Naramdaman din niya ang init ng kamay nito nakapagbigay sa kaniya ng kakaibang pakiramdam. He can’t name it.

“I don’t need your support, pasmado lang talaga yung kamay ko.” Pagsusungit niya.

Humalakhak lang ang lalaki dahilan para gumalaw ang adamsapple nito na doon bumaling ang atensyon niya. Sunod sunod ang paglunok niya habang pinanonood ang paggalaw ng adamsapple nito. It’s so tempting to see.

Agad niyang iniwas ang tingin ng malaman niya na masyado na pala siyang napapatitig sa parteng katawan na iyon ng lalaki.

“Stop laughing, will you?”

Tumigil na sa pagtawa ang binata. “Clean my wounds now, medyo nakakaramdam na rin ako ng lamig dahil wala pa akong damit. I need a warm body.” Naging mapang-akit ang dating sa kaniya ng huli nitong sinabi.

Halos kay bilis ng pagtibok ng kaniyang puso at hindi niya mawari kung bakit ganun na lang ang naging reaksyon nito. Ipinagsawalang bahala na lang niya ang mga sinabi nito at ibinigay na lang niya ang atensyon sa paglilinis ng sugat ng binata.

Naging madalian ang paglinis at paglagay niya ng band aid sa sugat nito dahil sa kakaiba niyang nararamdaman. Hindi rin nakatulong ang pagtitig ni Justine sa kaniya habang nililinisan niya ang sugat nito. Lalo pa ang panay nitong ngiti na nakakapag paakit sa kaniya.

“Done.” Napapiyok pa siya ng sabihin ito dahil sa kabang nararamdaman niya.

Agad niyang binalik ang lahat ng ginamit niyang panglinis sa sugat ng lalaki sa loob ng kit. Kinuha din niya lahat ng bulak na ginamit niyang panglinis sa sugat ng binata at umalis siya sa kama para itapon ito. Ibinalik din niya sa dating pwesto ang first aid kit pagkatapos ay bumalik siya sa kama.

Agad siyang nagtalukbong ng kumot at tumagilid patalikod dito habang pinipilit ang sariling makatulog.

Hindi niya alam kung ano ang nangyayare sa kaniya ngayong araw na ito, lahat ng hindi pamilyar na emosyon ay nararanasan niya ng hindi niya alam kung ano ito? It could love? Or nothing else? It’s probably nothing else. He’s aware that Justine and him are both men, and men deserves women not the other way around..

A/N; Here’s an update again.. Sorry guys, dahil pinaghintay ko kayo ng matagal.. Promise i’ll make up for you baby..

Please kindly vote and comments and also support my story. I’d will be my pleasure

CHAPTER 7

Chapter 7

        MAAGA palang ay nagising na si Justine. Agad niyang sinuri ang taong katabi niya sa pagtulog kanina, sumilay ang ngiti sa kaniyang mga labi ng makitang mahimbing pa iyong natutulog. Napapakinggan pa niya ang mahihina nitong pagharok na ikinatawa ng luhi.

Kapag kuwan ay bungon siya at nag tungo sa bathroom, agad siyang naghilamos at nag mouth wash, napatingin siya sa salamin at napangiti. “Naks bro, you’re so handsome.” Komplemento niya sa kaniyang sarili.

Matapos maghilamos ay agad na siyang lumabas. Sinilip muna niya si Xiann na mukhang nahihimbing pa sa kaniyang pagtulog.

Kapagkuwan ay lumabas siya ng kwarto at nagtungo sa kusina. Hindi naman siya ganun kahusay mag luto marunong lang siya. Bago niya sinumalan ang pagluto ay nagtimpla muna siya ng kape.

Inihanda niya lahat ng lulutuin at nagluto na siya habang sumisimsim ng mainit na kape. Hindi niya maiwasang mapangiti habang sumisimsim siya ng kape, hindi rin nga niya alam kung anong dahilan ng ngiti sa kaniyang mga labi. Then he start cooking.

After not so long minute, he finally finish cooking, cooking with full of love. Halos hindi pa nga siya magkaintindihan habang inayos ang pagakain nilang dalawa. Sinisipat pa nito kung nasa tama na bang lagayan ang pinggan at kutsara, maging ang baso.

       NAPABALIKWAS si Xiann ng bangon ng maamoy ang mabangong amoy ng niluluto. Medyo nag bago pa siya dahil sa kwartong kaniyang nakagisingan. Bigla na lang niyang na realize na doon nga pala siya tumulog sa kwarto ng lalaking sumagip sa kaniya.

Pumasok siya sa loob ng bathroom at naghilamos, nag mouth wash na rin siya sa takot na baka ay maamoy ang kaniyang hininga ng binata. Mataas naman ang kompyansa niya sa kaniyang sarili na mabango ang kaniyang hininga, ngunit pagdating sa binata ay nawawalan siya ng kompyansa sa sarili. Tila gusto niyang maging perpekto ang lahat sa kaniya kapag kaharap ang binata.

Matapos ay lumabas na siya ng bathroom at tinahak ang daan palabas ng kwarto. Agad hinanap ng kaniyang mga mata ang binata, tumigil sa pagbaling ng direksyon ang kaniyang mga mata ng makita ang binata, nakatalikod sa kaniya at may kung ano iyong ginagawa. Nilapitan niya ito agad upang masilip ang ginagawa nito.

Sumilay sa kaniyang mga labi ang ngiti ng makita ang ginagawa ng binata. Hindi ito mapakali habang inaayos ang pagkakalagay ng pinggan kahit nasa maayos na naman iyong lagay. Justine is preparing their meal? Is he right?

Agad siyang tumikhim para malaman ni Justine ang presensya niya. Agad itong napaayos ng tayo ng mapansin siya. Narito na naman ang ngiti ng lalaki na hinding hindi niya nakikitang nawawala sa mga labi nito. Labis tuloy ang pagtibok ng kaniyang puso dahil sa matamis nitong ngiti.

“I prepare breakfast for the two of us.” Sabi nito.

“Why do i felt like you’re shy?” Mahiwagang tanong niya.

“No, no, definitely not!” Pagtanggi nito sabay lapit sa kaniya. “Just eat breakfast with me.”

Napa upo na lang siya at napailing sa mga kakaibang kinikilos ng lalaki.

Mukhang masarap yung mga pagkaing nakahain sa lamesa, kaya para masiguro ay agad niya itong tinikman. Napatingin siya kay Justine na nahuli din niyang nakatingin sa kaniya.

“How is it? Delicious?” Tanong nito, na may pamumutla pa ng mukha.

“Parang namumutla ka?” He asked. Dumukwang siya at sinapo ng kaniyang kamay ang noo ni Justine baka ito ay may sakit. Agad tinabig nito ang kaniyang kamay.

“Im not sick!” Reklamo nito. “Fine, if you don’t like the food, i’ll throw it.” Pagsusungit nito na hindi naman niya maintindihan at akmang ililigpit na nito ang mga pagkain napigilan lang niya.

“Sinabi ko bang pangit ang lasa ng niluto mo?” Sarkasmo niyang tanong.

Hindi nakapagsalita si Justine, bumalik na lang ito sa pagkakaupo. “Ano ngang lasa? Masarap ba?”

Umakto pa siyang nag-iisip. “Masarap! Hindi ko alam na magaling ka palang mag—”

“I know it’s yummy, ako ang nagluto e!” May pagmamataas pa nitong sabi, bumalik na rin ang kulay ng mukha nito sa dating itsura. Hindi na ito namumutla.

Nailing na lang siya, nung una namumutla ito ng hindi niya alam kung anong dahilan. Tapos ngayon taas noo itong ipagsigawan na masarap ang luto nito. What’s gotten into him?

Sinimulan na lang niya ang pagkain sa niluto ng lalaki, kaya kumain na rin iyon. Sa maiksing panahon nilang pagsasama ni Justine ay tila nawala na agad ang hiya niyang nararamdaman kapag kasama ito, talagang mabilis lang ang pagtibok ng puso niya kapag malapit ito sa kaniya.

Ilang minuto pa ang lumipas bago sila natapos kumain, ililigpit na sana niya ang kaniyang pinagkainan ngunit hindi siya nito pinayagan kaya hinayaan na lang niyang ito ang magligpit ng mga pinagkainan nilang dalawa.

“I’m going home.” Anunsiyo niya sa lalaki ng maisip na bukas ay may pasok na nga pala sila.

Napatigil ang binata sa ginagawa at napatingin sa kaniya. “Why?” Agad nitong tanong, bakas sa boses nito na tila nalulungkot ito. O baka imahinasyon lang niya ang lahat.

“Anong bakit?” Naguguluhan niyang tanong. “Uuwi ako kasi una, hindi naman ako nakatira dito, pangalawa hindi naman kita ka-ano-ano. At pangatlo may pasok ako bukas.”

“I mean, hindi ka ba muna mag papalipas ng gabi dito?”

“Dito na ako natulog, it’s time for me to go home. Salamat na lang sa lahat ng mga tinulong mo sakin, lalong lalo na sa pagliligtas mo sa’kin. And sa pagpapahirap sakin ng damit. Don’t you worry ibabalik ko din ito kapag nakauwi na ako.”

Napatango-tango na lang ang binata na para bang hindi nito gusto na siya ay umalis, o baka naman isa na naman ito sa imahinasyon niya.

“Hatid na kita.” Sabi nito.

“No, i can go with my self besides i don’t want to bother you, baka may iba ka pang gagawin tsaka masyado na akong nakaabala sa’yo.”

“No, wala din naman akong ginagawa, i can acompanny you.” Pamimilit ng binata. “Besides baka makita ka pa ng mga nanakit sayo kagabi.

What  Justine said just now makes sense. “Talaga bang hindi ka busy ngayon? Baka naman kasi may iba ka pang ginagawa.”

“I’m sure, i’m not busy. I can acompanny you anytime.”

Hindi na siya nakatanggi pa, besides wala din naman kasi siyang pera pamasahe kaya mas mabuti na rin na ihatid siya ng lalaki.

“Wait for me, i’ll go take a shower first.” Anito.

Napatango lang siya bilang sagot. Nagmamadaling umalis ang papasok sa kwarto nito para maligo. Siya naman ay doon na naghintay sa salas. Umupo siya sa pang isahang sofa habang hinihintay ang binata.

Makailang minuto pa ang lumipas bago lumabas ang lalaki. He’s wearing a gangster suit and it’s really good and fit to him. He’s handsome as ever.

“Stop staring, baka matunaw ako.” Mapagbiro nitong sabi ng mahuli siyang nakatingin dito.

Awtomatiko siyang nag-iwas ng tingin. “I’m not staring.” He said while rolling his eyes.

“As you say so.” Justine without the sounds of believing.

“Let’s go.” Pag-aya niya. Siya na ang tumayo at nagbukas ng pinto palabas ng condo ng binata.

Matapos nilang makalabas buong building ay nagtungo sila sa parking lot upang hanapin ang nakaparadang sasakyan ng binata.

After a couple of minutes Justine is now driving his car going to his home. Nasabi na rin naman niya ang direksyon ng bahay niya kaya alam na ni Justine kung saan siya ihahatid nito.

      MAY kung ano kay Justine na hindi sumasangayon sa pag-alis ng binata sa kaniyang condo. Ayaw pa niyang umalis ito at gusto pa niya itong makasama sa hindi niya malamang dahilan. Siguro dahil masarap lang itong kasama kaya ayaw niya itong paalisin.

Since hindi na naman niya kayang pigilan at panatilihin si Xiann sa kaniyang condominium ay gagawa na lang siya ng paraan para mas lalo pa niyang makasama ang binata. Lalo’t alam niya kung saan ito nakatira at saan din ito pumapasok. Madali na lang para sa kaniyang makita o makasama si Xiann kung kaniyang gugustuhin.

Minutes later, he’s phone rung. Dinukot niya ang telepono sa kaniyang bulsa at sinilip kung sino ang tumatawag.

Axll’s calling*

Tumingin muna siya sa binatang katabi niya na nahuli niyang nakatingin din sa kaniya bago niya sinagot ang tawag.

“What’s up fucker?” Napatingin siya kay Xiann na nagulat dahil sa kung paano siya magsalita.

“Come here. We have something to talk about with the gangs.” Axll said.

“I can’t right now, i have something to do.” Pagtanggi niya.

“I want you here right now! It’s important you need to be here.”

“But—”

Ang dahilan kung bakit siya tumanggi ay gusto pa niyang ipasyal si Xiann sa paborito niyang lugar na puntahan. Gusto pa kasi niya itong makasama kahit ngayong sandali na lang.

“You should go, don’t worry i’ll be fine, malapit na rin naman ang bahay namin dito. Ibaba mo na ako.” Sabi ni Xiann na nagpaputol sa kaniyang iba pang sasabihin.

“Okay, i’ll be there ina minutes.” He said then ended the call.

Ibinalik niya sa loob ng bulsa na kaniyang suot ang telepono. Palipat lipat ang tingin niya kay Xiann at sa daan dahil siya ay nagmamaneho.

“Ihahatid na kita sa mismong bahay niyo.” Sabi niya. “That’s my promise and i can’t break it, besides hindi ko naman maatim na makita kitang naglalakad.”

Tango na lang ang naisagot ng binata.

Hindi rin naging matagal ang paglipas ng mga oras. Doon din ay nakarating na sila sa labas ng bahay ni Xiann. Malaki ito at halatang mayaman ang may ari. Hindi na rin naman kasi siya magtataka dahil mukhang mayaman naman talaga itong si Xiann.

“We are here.” Anunsiyo niya.

“Thank you for driving me home, safe and sound.” Nakangiti nitong pasalamat sa kaniya. “I promise i’ll bring back your clothes.”

“No need, sa’yo na yan.” Nakangiti niyang sabi.

Wala na itong ibang sinabi bukod sa pagpasalamat sa kaniya bago ito tuluyang lumabas ng kaniyang sasakyan. Pinanuod na lang niya hanggang sa makapasok sa loob ng gate ng magara nitong bahay ang binata bago siya tuluyang umalis.

Ilang minuto din ang lumipas bago siya makarating sa lugar kung saan naroon ang kaniyang mga kaibigan.

Agad siyang pumasok sa bahay at nagtungo sa salas ng bahay kung saan lagi nilang pinagtatambayan ng kaniyang mga kaibigan.

Halos lahat ay naroon na siya na lang ang hinihintay. “Hey fucker’s!” Pagbungad niya.

Nilapitan siya ni Quill sabay tapik sa kaniyang braso. “Hey man, you’re here.” Niyaya siya nito pa-upo sa couch.

“So, what’s up?” He said.

Ang buong atensyon ng kaniyang mga kaibigan ay nasa kaniya. Labis siyang nagtaka kung bakit ganunna lang makatingin ang kaniyang mga kaibigan.

“What? Why?” Takang tanong niya.

“You have to tell us something.” Si Jonaz na ang nag-umpisang sumagot.

“What is it?” Naguguluhang tanong niya.

“Sinabi sa’min ni Axll namay kasama ka daw na lalaki ng makausap ka niya kanina sa call. Pwede mo bang sabihin sa’men kung sino yun?” Pagpapatuloy ni Vincent.

Kunot ng noo ang bumungad sa kaniya. “Oo nga’t may kasama akong lalaki pero big deal ba yun?”

“Alam naman nating lahat na babae lang ang lagi mong kasama dahil babaero ka, ang pinagtataka lang namin ay kung bakit may kasama kang lalaki? Does it mean na you’re not into girls na but now you’re into boys?” Jonax said.

“What the fuck is wrong with all of you?” Naguguluhan parin siya sa mga pinagsasabi ng mga kaibigan niya. “I’m not into Xiann or into boys, hinatid ko lang siya sa bahay niya. Hindi ibig sabihin nun na iba na ang gusto ko.” Paliwanag niya.

“Who is Xiann? Why did you know him?” Sunod sunod na tanong ni Quill.

“Pinapunta niyo lang ba ako dito para itanong sakin yang mga nonsense na yan? Oh come on dudes!” Iritado na siya.

“Stop teasing Justine.” Saway ni Axll sa mga kaibigan. “Actually pinapunta ka namin dito para uminom.” Sabi nito.

Para uminom? Akala ba niya may importanteng sasabihin sa kaniya si Axll? Anong importante sa pag-inom? His friends is really crazy.

Nagpakawala na lang siya ng malakas na buntong hininga habang nakatingin sa matapang na alak na hawak ni Axll sa kabila nitong kamay.

Ngayon ay pinagsisihan niyang pumunta dito dahil mas gusto pa niyang makasama si Xiann kaysa malasing..

A/N:

Don’t forget to vote and comments guy’s.. It’s the way of supporting me. Thank you very much.

CHAPTER 8

Chapter 8

         KUNG sino man ang nag sabing sakit sa ulo ang paglalasing ay tama iyon, dahil ngayon ay tila kay bigat parin ng ulo ni Justine, bahagya parin ang pananakit nito simula ng siya’y magising.

After that night, he got drunk and after that he suffered from hangover.

Narito siya ngayon sa loobng bathroom niya, nasa ilalim siya sa agos ng rumaragasang tubig. Tama lang ang lamig niyon sa katawan niya upang matanggal ang hangover niya.

Matapos niyang maligo ay nagbihis na siya ng unipormeng ng school. Ang suot na pinaka ayaw niya sa lahat. Ayaw niya ng uniporme dahil mas gusto niyang komportable ang kaniyang sinusuot, tulad ng ripped jeans, t-shirt not like this. Hindi talaga siya komportable dito, kung hindi lang talaga sa parents niya ay siguro matagal na niyang inayawan ang pag-aaral.

For him, education is not a way to success, dahil naniniwala siyang maraming umangat sa buhay ng hindi nakakapag-aral. Diskarte lang talaga at tiyaga ang kailangan.

Matapos niyang makalabas sa kwarto niya ay agad na siyang dumiretso sa garahehan. Hindi na siya kumain lalo’t wala rin naman siyang ganang kumain.

Natagpuan niya si manong na nililinisan ang kaniyang kotse.

“Hey kuya, where’s my key. I’m off.” He said.

Ngumiti ang lalaking medyo may katandaan na at inihagis sa kaniya ang susi na agad naman niyang nasalo. “Thanks, bro.” He said.

Agad siyang pumasok sa loob ng kotse at agad itong pinaandar hanggang sa makalabas siya ng gate. Mabilis niya itong pinaharurot.

Phone ringing*

Agad niyang dinukot sa loob ng bulsa ng suot niya ang kaniyang telepono na nag-iingay. Agad niya itong sinagot ng hindi tinitingnan kung sino ang tumatawag.

“Hey?” Panimula niya.

“Hello.” Boses babae ang nasa kabilang linya.

Nagtaka siya kaya agad niyang sinilip kung sino ang tumatawag pero wala iyon sa contact list niya. Unknown number ang tumatawag sa kaniya ngayon.

“Who are you?” Agad niyang tanong dito.

“Lumipas lang ang ilang buwan hindi mo na ako natandaan.” May pang-aakit ang bawat salitang panapakawalan ng dalaga.

“Cut the crap!” He’s getting irritated. “Answer my question or i’ll hang up.”

“Why so angry, Justine?” The way she talk is irritating to him. Naiinis siya sa tono ng pananalita ng babae. “By the way, my name is Sarah, Sarah Carmona. Remember me?”

Sarah Carmona? Actually hindi niya natatandaan ang babaeng ito, siguro isa lang ito sa mga naka one night stand niya na gusto pang maka-isa. As if naman papayag pa siya.

“I don’t remember your fucking name.” He said. “If you call because you want me to fuck with you, sorry i’m not available. One night stand is enough, i also don’t want to fuck with you either way.”

Natahimik ang nasa kabilang linya. “Ohh, i’m sorry that’s not my intention.” Hindi daw intensyon? E ba’t ito tumawag kung hindi nito siya gusto?.

“Tumawag ako because.. I’m going back to the philippines.” Sabi nito. “Wait for me.”

Hindi niya maintindihan ang lahat ng mga sinasabi nito sa kaniya. “You know i don’t care about you going back! It has nothing to do with me. Fuck off okay, you’re talking nonsense.” Galit na bulyaw niya dito pagkatapos ay agad niyang pinatay ang tawag.

Inis na inilagay niya ang telepono sa kaniyang bulsa. Sa dami rami naman kasing na mapag-ti-tripan ay bakit siya pa? That bitch is so annoying.

Sarah? Biglang pumasok muli sa kaniyang isip ang pangalan na binanggit ng dalaga at doon din ay natandaan na niya kung sino ang Sarah na iyon.

Sarah is one of his flings. Ito yung naka one night stand niya sa state. Actually is not one night stand, because dalawang beses may nangyare sa kanila dahil nag-e-enjoy pa siya noon sa company nito pero madali siyang nag-sawa kaya ayun.

Now he remember that girl, pero ang ipinagtataka lang niya ang kung bakit bigla-bigla itong tatawag at kung ano-anong sasabihin na hindi naman niya maintindihan.

Natigil siya sa pag-iisip ng makarating na siya sa pinapasukang unibersidad. Malayo palang ay natanaw na niya ang mga nag gagarang mga sasakyan ng kaniyang mga kaibigan, pero syempre hindi magpapatalo ang sasakyan niya. It was lamborghini after all.

Gayunpaman ay nababatid na niyang naroon na lahat ng mga kaibigan niya sa loob ng unibersidad dahil na roon na ang mga kotse ng mga iyon. Kaya matapos niyang maipara ang sasakyan niya ay agad na rin siyang lumabas.

Saktong labas niya ay siya din naman labas ng binata na katabi pa ng kotse niya. After that their eyes met with each other. At sa hindi inaasahan ang binata na iyon ay ang binata na nag ngangalang Xiann.

Agad niya itong nilapitan ng nagmamadali iyong umalis. Ramdam niya tuloy na parang iniiwasan siya nito.

“Hey Xiann wait up.” Sabi niya habang lakad takbo ang ginawa niya.

Agad niya itong hinawakan sa braso at hinila palapit sa kaniya dahilan para mapaharap ito sa kaniya. At dahil nga sa lakas ng pagkakahila niya dito ay nawalan sila ng balanse. Natumba sila at napakubabaw si Xiann sa kaniya at doon hindi nila inaasahan ang paglapat ng labi nila sa isa’t isa.

        Malalaki ang mata ni Xiann habang nakatitig sa mga mata ni Justine. Hindi parin siya nakakabawi sa pagkabigla habang magkalapat parin ang labi nilang dalawa.

“Look at them.” Rinig niyang sabi ng tao sa paligid na nag pabalik sa kaniya sa realidad.

Agad niyang pinutol ang aksidenteng halik nila at mabilis na tumayo. Marami na ang tao na nasa paligid nila. Umiirit, naghihiyawan, nagbubulungan at marami pang iba. Dala ng labis na hiya ay patakbo siyang iniwan ang binata.

Tumakbo lang siya ng tumakbo hanggang sa marating niya ang lugar kung saan walang ganoong tao na naroon. Sapo-sapo niya ang kaniyang dibdib na sobrang bilis ng pagtibok nito. Hindi na niya alam kung dala ba ito ng matinding kapaguran o ng kahihiyan.

Mahigpit niyang ikiniyom ang kamao niya dahil sa hiyang nararamdaman. Paulit-ulit parin kasi sa kaniyang isip rumirehistro ang aksidenteng halik na iyon.

Hindi sana mangyayare ang halik na iyon kung hindi sana niya iniwasan ang binata o di kaya naman ay kung hindi sana siya nito sinundan. Na fra-frustrate na siya.

Na upo siya sa isang bench upang i-kalma ang sarili. Narito pala siya napadpad sa garden ng unibersidad na walang katao-tao.

Umub-ob siya, ganito kase ang madalas niyang gawin kapag nakakaramdam siya ng hiya. Ganito rin niya ikalma ang kaniyang sarili.

“Are you okay?” Isang baritonong boses ang narinig niya malapit sa tabi niya. Agad siyang nag-angat ng ulo at tiningnan kung saan nanggaling ang boses na iyon.

Nakita niya ang lalaking nakatayo sa harapan niya. Gwapo ito at halatang maskulado ang pangangatawan. Hindi rin nakatakas sa kaniya ang asul nitong mga mata.

Saglit siyang napatitig dito at biglang iniwas ang tingin niya ng makaramdam siya ng hiya.

“I’m okay.” Sagot niya.

Tumabi sa kaniya ng upo ang binata. “You sure?”

“Yeah, am really okay.” Sagot niya.

“Nakita kasi kita na nakaub-ob, so i thought you’re crying kaya pinuntahan kita para tanungin kung okay ka lang ba.” Sabi nito.

Hindi siya makatingin ng diretso sa mata ng binata. I t feels like a sharp eye that can kill who’s happened to look at his blue eyes.

“By the way, my name is Quill, Quill Walter.” He said while extending his arm.

Tumingin muna siya sa kamay nito na nakalahad sa kaniya. Kapag kunwan ay tinanggap din niya ang pakikipag kamay nito. “Xiann, Xiann Torres.” Pagpapakilala niya.

“So why are you here?” Tanong nito matapos silang magkamayan.

“Just to get some fresh air.” He answered back. “And you?”

“Well, this is my favorite place in this university, i usually came here when i get tired of classes. This scenery gives me peacefulness. Dito rin ako madalas matulog.” Itinuro nito ang bench na nasa ilalim ng puno hindi kalayuan sa kinauupuan nilang dalawa. “Actually i was supposed to sleep but i see you here, looking problematic so i came here to comfort you.” He said while a simple smile kept appearing.

“Am sorry.” Sabi niya. “Did i disturb you?”

“No, no, ako lang naman ang nagpasiyang pumunta dito. Hindi ka nakaka-istorbo.” Sagot nito.

Balak pa sana niyang magtanong ng biglang magtunog ang school bell kaya naputol ang usapan nilang dalawa.

“I’m sorry i have to go back.” He said. “Nice meeting you.”

“Nice meeting you too.” Quill answered back. “If you need someone to talk to, don’t forget to come here. I’m willing to talk with you.”

Tango na lang ang isinagot niya at nagmamadaling umalis. Tinakbo na niya ang pagitan ng garden at ang room niya para madali siyang makapunta doon. Terror teacher pa naman ang magiging teacher nila ngayon after all.

Thankful siya dahil hindi pa dumarating ang terror teacher nila. Agad siyang umupo sa may unahan para madali para sa kaniya mapakinggan ang sinasabi ng guro.

Hinihingal siya at sapo-sapo ang kaniyang dibdib, patuloy parin naglalaro sa kaniyang isip ang binatang nakilala lang niya kani-kanina lang. Mas na-e-engganyo tuloy siyang makilala ang binata.

Naputol ang kaniyang pag-iisip ng dumating na ang guro nila. At tulad din ng dati pagbati bago simulan ang klase.

Ganun na nga ang ginawa nilang lahat, bumati sa guro at nag-umpisa na iyong magturo.

Itinuon na lang niya ang sarili niya sa pakikinig sa guro.

“Goodmorning ma’am.” Rinig niyang pagbati ng binata sa guro nila, nagmumula ang boses nito sa labas ng pinto ng room nila kaya awtomatiko siyang napalingon dito.

Nagtama ang mga mata nilang dalawa. Tama ba ang nakikita niya? Si.. Si.. Si Justine?

Hindi nga siya nagkamali kahit ilang beses pa niyang kusotin ang kaniyang mga mata. Si Justine nga ang nasa labas ng pinto ng room niya, ang hindi lang niya alam ay kung bakit narito iyon. Anong ginagawa niyon dito?

“Yes?” Sagot ng guro.

“May i excuss Xiann, Xiann Torres?” Sabi ni Justine na nagpabato sa kaniyang kinatatayuan.

What? Isang malaking question mark ang nasa ulo niya ngayon dahil wala siyang ideya kung bakit siya nito pinapatawag?

“Xiann Torres, go out.” Sabi ng guro.

“Ohh my god! Di’ba sila yung nagkiss sa kanina sa labas ng gate?” Sabi ng isang babae.

“Oo nga sila nga iyon, mag karelasyon ba sila?” Bulong naman ng isa.

“Grabe ang sweet naman ni boy sinundo pa talaga siya.” Banat pa ng isa.

Nahihiya at nagmamadali siyang lumabas ng room habang nakatingin ng masama kay Justine. Kung hindi sana ito pumunta edi sana hindi sila mapagkakamalang magkarelasyon. Isa pa hindi naman niya gusto ang lalaki, mas gusto parin niya ang babae. Gusto niyang magka-anak at magkaroon ng sariling pamilya.

Hinigit niya ang binata at dinala sa kung saan walang makakakita sa kanilang dalawa.

“Why are you here?” Pabungad niya.

Justine smirked. “Why? Don’t you want me here?” He asked back.

“What are you talking about?”

“Never mind.” Justine said. “Nagpunta lang naman ako dito dahil may ibibigay ako sa’yo.” Inabot ni Justine sa kaniya ang isang supot ng plastic bag. “Naiwan mo yan sa dorm ko.”

Naguguluhan niyang tinanggap ang supot ng plastic at sinuri kung ano iyon. Tumaas ang kilay niya ng malaman kung ano iyon. Iyon lang naman ang damit niyang naiwan sa dorm ni Justine ng gabing matulog siya doon.

“Talagang pumunta ka pa dito para ibigay ito sa’kin?” Hindi makapaniwalang sabi niya. Napakamot siya sa sariling buhok. “Sa sunod ko na nga lang ibalik sa’yo yung mga hinaram ko sa’yo nang matulog ako aa dorm mo, ibabalik ko na lang sa’yo.”

“No need keep it.” Sabi nito.

“Salamat pala dito.” Napatango na lang siya at umikot na patalikod sa binata at umalis, hindi pa siya tuluyang nakaka-alis ng bigla siya nitong hinawakan sa braso dahilan para mapaharap siya dito.

Naramdaman na lang niya ang paglapat ng mainit nitong halik sa mga labi niya. Malalaki ang mga mata niyang tumutig sa mga mata ng binatang bahagyang nakapikit.

Nadarang siya sa halik ng binata dahilan kaya hindi niya nagawang makagalaw. Matapos niyon ay ito ang bumawi sa halik na sinimulan nito at tumitig ng matiim sa kanila.

“Narinig ko kung ano yung sinabi ng mga babae sa likod mo kanina, hayaan mo na sila, totoo naman kasing may gusto ka sakin.” Sabi ng binata bago tuluyang umalis.

Naiwan siyang nakatunganga habang iniisip ang mga sinabi ng binata, hindi siya makapaniwala sa mga sinabi nito sa kaniya. Samantalang hindi naman niya makalimutan ang halik ng lalaki sa mga labi niya.

Argh! He can’t think right anymore, all he could think is the kiss Justine gave him…

CHAPTER 9

Chapter 9

        KISS Isn’t easy to forget. Tandang tanda pa niya ang paghalik sa kaniya ni Justine na ngayon ay hindi na aksidente, sinadya na nito ang halik niya.

Kaya pagkatapos ng klase niya ay napag-isipan niyang magtungo sa garden ng unibersidad, hindi rin niya alam kung ano ang ginagawa niya dito. Basta na lang siyang dinala ng kaniyang sariling paa sa lugar na ito.

Ipinalibot niya ang kaniyang mga mata sa kabuuhan ng garden. Kapag kuwan ay napakunot ang kaniyang noo. Tinatanong niya sa kaniyang sarili kung bakit niya ginawa iyon? May hinahanap ba siyang tao na gusto niyang makita?

Ipinilig na lang niya ang ulo at na upo sa isang bench kung saan siya na upo noong nagtungo siya dito.

Saglit niyang ipinikit ang mga mata at humugot ng isang malakas na buntong hininga. Bawat paghinga niya ay mabangong amoy ang sumisimoy sa hangin.

The moment he smelled the perfume he knows that it came from the man he just met before, it came from Quill Walter. Mabilis niyang iminulat ang kaniyang mga mata, bahagya pa siyang nagulat dahil hindi nga siya nagkamali sa kaniyang sapantaha, naroon nga si Quill na nakatayo harapan niya habang may matatamis na ngiti sa mga labi.

“Hey.” Quill said.

“Hey.” He shyly replied back.

Umupo si Quill sa tabi niya. “You’re here again.” Imporma ng binata.

“Uhmmm. Yeah.” Tipid niyang sagot.

“So what are you doing here?” Tanong nito.

“Uhmm.” Hindi siya makasagot dahil hindi rin naman kasi niya alam kung bakit siya narito, basta ang alam lang niya ay dito siya pinadpad ng mga paa niya. “Honestly speaking, i don’t really know. Hindi ko rin alam kung bakit dito ako dinala ng mga paa ko, i think it’s because i need some fresg air.”

“Ohh, really?” Sagot nito. Hindi na ito muli pang umimik ng magtunog ang telepono nito. Mabilis nitong sinagot ang tawag, ni hindi man lang nga ito umalis sa tabi niya para naman magkaroon ng pribado ang kanilang pinag-uusapan.

“Hey fucker’s what up?” Tanong nito.

Kahit ayaw man niyang pakinggan ang pinag-uusapan ng mga iyon ay patuloy parin niya napapakinggan dahil dinig na dinig niya ang usapan ng mga iyon.

“Drink again? And at my bar?” Tila nagulat ito habang napapairap pa sa hangin. “Okay, okay, but…” Tumingin ito ng makahulugan sa kaniya. “Can i come with my new friends?” The way he said about new friend made him a little goose bumps.

“Yes!” Napasuntok pa ito sa hangin, siguro ay pinayagan na ito na sumama ang kaibigang tinutukoy nito.

“Would you like to join me and my friends, iinom kami sa bar ko, sasama ka?” Tanong nito.

“No, no, hindi ko na kayo iistorbohin tsaka lakad niyo iyong mga magkakaibigan kapag sumama ako ma-o-op lang ako.” Pagtanggi niya.

“It’s okay, ako ang bahala sa’yo, since new friend mo naman ako kaya hindi mo na kailangang mahiya sa mga kaibigan ko, i also want you to meet my new friends.” Sabi nito.

“But—”

“No buts!” Sansala nito sa iba pa niyang sasabihin. “Give me your phone number, susunduin kita sa’inyo para sabay na tayong pumunta doon.” Sabi nito.

Hindi na siya nakatanggi, naibigay na rin niya ang numero ng kaniyang telepono, tsaka mas gugustuhin din naman niyang makakilala pa ng maraming kaibigan kaysa naman naroon lang siya sa mansion nila nagpapakalunod sa pag-aaral. Sometimes it’s better to enjoy himself rather than being in his boring room.

“See’yah tonight.” Quill said then give him a wave.

Naiwan siya sa garden habang nakatingin sa papalayong bulto ng lalaki.

Habang iniisip niyang ang mangyayare mamaya ay hindi niya mapigilang kabahan. Yung kakaibang kaba na parang may masamang mangyayare o baka naman dala lang iyon ng kaba na baka hindi siya matanggap ng mga kaibigan ni Quill.

Hindi bale na, naroon naman si Quill na kahit dalawang beses palang silang nagkikita ay nasisiguro na niyang mabait ito at hindi siya ipapahamak.

Sa isiping mabait at hindi ipapahamak ay biglang pumasok sa kaniyang isipan si Justine, ang lalaking minsan na ay nagligtas sa kaniya at naging katalik pa niya, hindi na nga niya mabilang kung ilang beses na siyang nagkamali pero paulit-ulit parin niyang ginagawa.

Naipilig na lang niya ang kaniyang ulo at tumayo na at naglakad na pauwi.

Ng makalabas siya ng gate ay agad niyang tinahak kung saan naroon ang nakaparada niyang kotse. Agad siyang sumakay at pinaharurot patungo sa mansion nila.

        SAPO-sapo ni Justine ang kaniyang ulo na bahagyang nananakit. Narito siya ngayon sa loob ng kaniyang kotse habang nagmamaneho.

Heto na naman kasi ang mga kaibigan niyang nagyaya ng inuman sa hindi niya malamang dahilan. Pumasok lang sa kaniyang isipan ang alak ay nasusuka na siya

Nagtataka na nga siya sa kaniyang sarili dahil noon ay siya pa ang may ganang magyaya ng inuman sa kaniyang mga kaibigan pero ngayon tila hindi na pumapasok sa kaniyang isipan ang magpakalasing. Kung dati ay na aadik siya sa mga babae pero ngayon tila nagbago na ang lahat. Nawalan na siya ng interes sa mga iyon kahit pa nga ano ang gawin niya. Hindi na siya nakakaramdam ng init ng katawan kahit pa may ilang babae ang gustong makipagtalik sa kaniya. He rejected them.

Matapos ang ilang minutong pagmamaneho ay narating din niya ang gym na kaniyang binalak na puntahan. Alam naman niyang kahit hindi siya mag gym ay maskulado na ang kaniyang katawan, he just want to maintain his physical appearance.

Pumasok siya sa loob ng gym matapos niyang maiparada ang kaniyang sasakyan. Agad siyang sinalubong ng kaibigan niyang si Vincent na tinawagan pa niya upang samahan siyang mag gym.

“Hey man.” Sabi nito at bahagya pang tinapik ang kaniyang balikat.

“Hey bud.” Balik bati niya at tulad ng ginawa ni Vincent ay tinapik din niya ang balikat nito. “What are you doing now?” He asked.

“Just exercise, ayoko rin naman kasing mapagod. Tsaka maskulado na rin naman yung katawan ko, no need to exercise hard.” Puno ng kompyansa nitong sabi.

“Whatever bud, whatever.”

Hindi na lang niya ito pinansin at pumuwesto na siya sa barbell lifting. Iyon muna ang naisipan niyang gawin, matagal tagal na rin kasi nung nakapag lifting siya.

Mahigit isang daan lifting na ang ginawa niya kaya’t pawis na pawis siya, gayunpaman ay hindi parin siya tumitigil, isa pa hindi pa naman siya nakakaramdam ng pagod at hirap kahit pa nga mabigat ang binubuhat niya.

Napalingon siya sa mga grupo ng mga lalaki na sisiga-sigang pumasok sa loob ng gym. Malalaki ang mga katawan ng mga iyon halatang batak sa gym.

Sa kabilang banda ay sobrang nayayabangan talaga siya sa mga kilos ng pitong lalaking iyon, akala mo naman kasi kanila ang gym na iyon para umasta ay sa pagkakaalam niya ay pagmamay-ari ito ng kaibigan niyang si Vincent.

Gayunman ay hindi na lang niya pinansin ang mga iyon, itinuon na lang niya ang kaniyang sarili sa ginagawa niya.

Bahagya siyang nagulat ng pumuwesto ang isa sa pitong lalaki sa may uluhan niya at masamang nakatingin sa kaniya.

“Bakla ka ba?” Maangas nitong tanong sa kaniya na nakapagpatigil sa kaniyang ginagawa. Nainsulto siya sa tanong nito kaya’t ganun na lamang ang pagngitngit ng kaniyang mga ngipin.

“Boss bakla nga yan. Baka mamaya patulan ka na niyan.” Sigaw ng isa sa lalaki.

“Patulan o patungan?” Sabi pa ng isa na ikinatawa ng huli.

Naningkit ang mga mata niya at nag-init ang ulo niya, alam naman niyang gwapo siya pero dahilan ba iyon para mapagkamalan siyang bakla?

Hindi na niya napigilan ang kaniyang sarili, malakas niyang sinuntok ang gitna kung na saan naroon ang sentro ng pagkalalaki nito.

Malakas na napasigaw ang lalaki habang sapo-sapo ang parte na sinuntok niya. Daing na daing nito ang sakit sa pagkalalaki nito na sinuntok niya.

Mabilis na lumapit sa kaniya ang isang lalaki kaya mabilis siyang bumangon at nang akmang susuntukin siya nito ay agad niyang sinalag ang kamao nito ng kamay niya pagkatapos ay pinilipit niya ang kamay nito dahilan para mapadaing sa sakit.

He kicked him hard. Really hard. The five men attack him and he fight with them using only his punch and kicks.

Sipa dito, sipa doon. Suntok dito, suntok doon. Iyon ang mga ginawa niya hanggang lahat na ng kalaban niya ay mga nakaratay sa sahig daing daing ang mga parteng natamaan ng mga suntok at malalakas niyang sipa.

Pagkatapos noon ay pinunasan niya ang pawis sa noo niya. “You all easily to defeat!” Bulyaw niya sa mga iyon. “Now, who’s gay?” He said full of sarcasm.

Malakas pa niyang tinadyakan ang lalaking tinatawag ng mga iyon na boss. “You leave or i’ll kill you all?” He threatened them, actually it’s not really a threat. Tototohanin talaga niya ang sinabi niya.

Karipas ng takbo ang pitong lalaki kahit pa nga hindi na makatayo ang iba sa mga iyon ay pinilit parin dahil sa takot.

Matapos iyon ay bumaling siya sa kaibigan niyang nakangiti ng nakakaloko. “You didn’t help me, did you?”

“I did not help you because i know you can kill them all with just only a simple glance.” Vincent said then smirk.

May punto naman ang kaibigan niya, sa totoo lang kulang pa nga sa kaniya ang mga lalaking iyon para talunin siya.

“Wala na akong gana mag gym, uuwi na ako mag bibihis pa ako para sa inuman na’ten mamaya.” Aniya.

Kumaway lang sa kaniya si Vincent kaya tuluyan na siyang umalis. Hindi naman kasi siya napagod sa pag gi-gym. Napagod siya sa pakikipag away sa mga lalaking iyon.

Agad siyang sumakay sa kaniyang kotse ng makarating siya doon. Mabilis din niya itong pinaharurot.

Nasa kalagitnaan palang siya ng pagmamaneho ng biglang tumunog ang kaniyang telepono. Kinuha niya iyon sa loob ng bulsa ng suot niya.

Tiningnan niya kung sino ang nag mensahe sa kaniyang telepono, napag-alaman niyang iyonay galing sa group chat nila.

Na-curious siya kaya pinundot niya ang gc.

Message by: Quill the king

   Mayroon akong bagong kaibigan na darating. I know you’ll treat him well.

Sino naman kaya ang bagong kaibigan ni Quill at mukhang importante ito dito dahil talagang nag bigay pa sa kanila ng mensahe ipaalam lang iyon.

Kumakati ang mga mata niya na makita ang kaibigan ng kaibigan nilang si Quill. Sino kaya iyon.

“Who’s your new friend fucker @Quilltheking?” -Jonaz the handsome asked.

“Who changed the name of the chat group?” Jonax asked with angry emoji.

Tinanong pa ni Jonax ay alam na alam naman kung sino ang nagpalit.

Axll the king of handsomeness group chat*

Walang iba kundi ang leader nila si Axll Romero. Marami pa ang nagbigay ng kanilang mga hinaing tungkol sa pangalan ng group chat nila.

Naiiling na lang siyang ibinalik ang telepono niya sa loob ng bulsa niya at ipinagpatuloy ang kaniyang pagmamaneho…

       Bihis na si Xiann habang sinisipat ang kaniyang mukha sa salamin. Kahit pa mukha na siyang desente at maayos ay hindi parin siya mapakali. Tila ba gusto niya na maging perpekto at desente ang itsura niya para naman hindi siya mapahiya kapag nakita niya o nakaharap ang mga kaibigan ni Quill.

Sa kabilang banda ay naroon parin sa kaniyang isipan ang katanungan kung matatanggap kaya siya ng mga kaibigan nito.

Ipinilig na lang niya ang kaniyang sarili at tinigil na niya ang pagtingin sa salamin. Lumabas na rin siya ng kwarto niya.

Nakasalubong niya ang kaniyang mga magulang na natitiyak niyang kararating lang ng mga iyon sa trabaho dahil nakasuot parin ang mga iyon ng unipormeng pantrabaho.

“Where are you going?” Hid father asked.

“Uhmm. Hanging with my friends dad.” Sagot niya. Hindi na siya nagsinungaling. He’s not good in telling lies.

“Tonight?” His father asked again.

“Let him be. Malaki na ang anak na’ten, kaya na niya ang sarili niya.” Sabi naman ng kaniyang ina. “Come on my son, go on.” Sabi ng ina niya.

Tumingin siya sa ama na nahuli niyang walang emosyong nakatingin sa kaniya. Sinusuri niya ang pagpayag nito. “Can i go now dad?” He asked.

Sumenyas lang iyon na umalis na siya kaya agad na siyang nagpaalam sa kaniyang mga magulang at tuluyan ng umalis.

He’s now a grown up man, pero kontrolado parin siya ng kaniyang ama. Kontrolado parin nito bawat pagkilos niya, at bawat mali niya ay sinisita ng ama niya.

Lalo na pati ang kaniyang gustong marating sa buhay ay kontrolado din nito, gusto nito na sumunod siya sa mga yabag nito para may mag mana ng kompanya nila lalo’t siya lang naman ang kaisa-isang anak ng pamilya Torres.

A/N; Here’s an update again. Thank you sa walang sawang pagsubaybay kahit sobrang late na akong mag update. I’ll make up for it, i promise.

CHAPTER 10

Chapter 10

      TULAD nga ng sabi ni Quill sa kaniya na susunduin siya ay ginawa nga nito, sinundo nga siya nito sa bahay nila matapos siya nitong tawagan at sabihin niya ang lugar ng bahay niya.

Magkasama na ngayon sila ni Quill sa loob ng sasakyan nito habang minamaneho nito patungo sa kanilang pupuntahan.

Alam niyang hindi siya dapat kabahan, dahil alam naman niyang nadoon si Quill na hindi siya pababayaan. Kahit pa nga nakilala niya ito sa maikling panahon ay alam na niyang mabait ito, ngunit nakakaramdam talaga siya ng kaba sa hindi niya malamang dahilan.

“Are you okay?” Quill asked. “You nervous?”

“No, i’m okay.” He answered while pressing his lips together.

“Na’ah. I know you are.” Napatingin siya sa binata. Alam nito na kinakabahan talaga siya. “Don’t be nervous, my friends are all okay to be with. You can get along with them after meeting them, relax yourself okay?”

Napatango na lang siya at pasimpleng humugot ng buntong hininga.

Ilang minuto pa ang lumipas ay pumarada na siya sa isang malaking bar na may nakasulat sa taas na “Quill’s Palace”, bahagya napakunot ang noo niya at napatawa ng patago sa pangalan ng bar.

Weird yung pangalan ng bar, sino ba naman kasi ang matinong may-ari para pangalan ng ganung klase ang negosyong pinagawa nito?

“We’re here.” Imporma ng binata sa kaniya pagkatapos ay lumabas na ito kaya lumabas na rin siya.

“Is this your bar?” He asked even though he knew it at fist sight. “Quill’s palace” nga di’ba?

“Yes, isn’t obvious?” He answered then he spread her arms in the middle of the entrance.

He just rolled his eyes. Bakit pa nga ba kasi siya nag tanong kung una palang ay nasa harapan na niya ang sagot?

“Come on in and let’s meet my friend.” Quill said then he escort him to their way.

Nakarating sila sa isang pribadong silid sa loob, siguro narito ang mga kaibigan ng binata.

Tinanggal na niya ang hiya sa katawan. Sino ba naman kasi siya para mahiya, mga lalaki rin naman ang makakasama niya kaya walang dahilan para mahiya pa siya.

“Hey fucker’s!” Imporma ni Quill sa kaniyang mga kaibigan.

“Hey Quill the mother of all fucker’s.” Answered by the boy with a green hair.

After greeting with eachother, Quill friends eyes is all on him. Ngumiti lang siya sa mga iyon.

“Is that your friend na ipapakilala mo sa’men?” Tanong ng lalaking may berdeng buhok.

“Yes.” Tipid na sagot ni Quill. Lumapit ito sa kaniya at inaya siya palapit sa mga kaibigan nito. “Guys siya si Xiann, and Xiann sila ang mga kaibigan ko.” Pagpapakilala ni Quill sa kaniya.

Ngumiti siya. “Nice meeting you all.” Aniya.

Lumapit sa kaniya ang lalaking may berdeng buhok. “Come here new friend, sit beside me.” Sumunod naman siya dito at umupo nga siya sa tabi nito.

Expectation vz. Reality. Habang ipinapalibot niya ang mga mata sa buong kaibigan ni Quill ay hindi niya maiwasang matawa. Yung suot niyang pandesenteng tao naka long sleeve pa siya at nag ayos la siya ng susuotin yun pala wala lang sa mga iyon kung anong suot meron sila.

Hindi naman disente ang mga suot ng mga iyon, para lang ang mga iyon na nasa sarili nilang bahay sa ayos ng pananamit nila, mas lalo tuloy nadagdagan ang hiya niyang naramdaman sa suot niya ngayon. Argh!

“Do you drink?” Tanong ng katabi niya. “By the way, my name is Jonax.” Sabi nito at inilahad sa kaniya ang kamay nito na malugod naman niyang tinanggap.

“Xiann.” Sagot niya.

“Parang may kulang sa’ten? Na’san sina Vincent at Justine?” Rinig niyang tanong ni Quill sa mga kasamahan nito.

Narinig palang niya ang pangalang Justine ay nag bigay na agad sa kaniya ng ibang nararamdaman. Gayunpaman ay isinantabi na lang niya ang isiping iyon, baka naman kasi hindi si Justine ang tinutukoy na Justine ni Quill, baka kapangalan lang iyon ng binata.

“Maya-maya darating na rin ang mga iyon, na traffic lang daw.” Sagot ng isa.

“They better be here, hindi magiging masaya ang inuman na’ten kung hindi kumpleto tayo.” Turan naman ng isa.

“Hey.” Pagtawag ni Jonax sa kaniya.

“Hmmm?”

“I said do you drink?” Tanong nito.

“Yes, i drink.” He said while smirking. “Do i need to come here if i don’t drink?” He said with a sarcasm.

“Well if that so, then let’s cheers together.” Inabot sa kaniya ni Jonax ang isang baso na may alak, they cheers and drink.

Naubos niya lahat ng nasa baso, kaya ibinaba na niya iyon sa lamesa.

Phone ringing*

Napahinto siya sa ginagawa ng marinig niya ang pag-iingay ng kaniyang telepono. Agad siyang nagpaalam saglit sa mga kaibigan ni Quill upang sagutin ang tawag. Pumasok siya sa cr at doon niya sinagot ang tawag.

“Yes dad?” Pabungad niya ng malamang ang ama niya ang tumatawag.

“What time will you back home?” His dad asked in a cold tone as always.

“Dad, please give me some more time to spend with my friends, dad please.” He pleaded him.

“I asked you when will you go home.”

“I don’t know the exact time dad—”

“You give the time or i’ll give you the time to comeback home?” His dad said full of sarcasm.

“I’ll go exactly 12:00am.” Dahan dahan pa niyang sabi, tinatansya niya kung magagalit ba ang ama niya dahil late na siyang makakauwi.

“Okay.” Sagot ng ama niya pagkatapos noon ay tanging pagtunog na lang ng telepono ang narinig niya.

May sumilay na ngiti sa kaniyang mga labi. Totoo bang hindi na galit ang kaniyang ama dahil madaling araw na siya uuwi? Pumayag na ba talaga ang ama niya sa pag-uwi niya ng ganung oras? Hindi man siya makapaniwala pero yun ang totoo.

Masaya siyang ibinalik sa loob ng bulsa ng suot niyang pantalon ang telepono niya at pinihit na pabukas ang pinto ng cr.

Napatigil siya sa paglalakad ng makita niya sa harapan niya ang lalaking walang iba kundi si Justine, Justine Skyler.

Malalaki ang mga mata niyang napatitig sa mga mata nito, maraming tanong sa kaniyang isip, isa na doon ay kung bakit naroon si Justine.

“Why are you here?” Tanong ni Justine sa kaniya ng makabawi sa pagkabigla.

“It’s none of your business.” Pagsusungit niya para maiwasan ang hiyang nararamdaman. Sinubakan pa niyang itulak ito palayo para makadaan siya sa pinto ngunit hindi siya nito hinayaan. Sa halip ay hinila pa siya nito papasok at agad isinara ang pinto.

      Manghang mangha at takang tala si Justine kung bakit narito sa cr ng inukupa nilang VIP room si Xiann. Sa pagkakaalam niya ay para lang ito sa kanilang magkakaibigan.

“Why are you here?” He asked again.

“Anong bang paki mo kung nandito ako, ikaw ba bakit nandito ka?” Balik tanong niya.

“Why am i here?” He sarcastically said. “Pagmamay-ari lang naman ng kaibigan ko itong VIP room na kinalalagyan mo, now tell me why are you here?”

Hindi agad nakasagot ang binata sa harapan niya. Sa halip ay nagulat pa ito ng bahagya dahil sa tinuran niya.

“Kaibigan mo si Quill?” Tanong ng binata imbis na sagutin ang tanong niya.

“Yes and why?” Tumaas pa ng bahagya ang kilay.

“Kaibi—.” Naputol ang pagsasalita ng binata ng biglang bumukas ang pinto ng cr, pareho silang napatingin sa binatang iniluwa ng cr, iyon ay walang iba kundi si Quill.

“Oh, Xiann. Nandito ka lang pala, let’s go and drink.” Lumapit si Quill kay Xiann at hinila na nito ito palayo.

Labis ang pagtataka niya kung bakit ganun na lang nito hilahin ang binata sa harapan niya. Tila matagal na itong magkaibigan.

Ipinilig na lang ni Justine ang ulo sa pag-iisip, walang siyang nagawa kundi ang bumalik na lang sa inuman nilang magkaibigan.

Nagsasayahan na ang mga kaibigan nila, kasama na doon si Xiann. Kapagkuwan ay nagtama ang mga mata nilang dalawa. Mabilis na nag-iwas si Xiann, he pretended like he sees nothing.

Kunot ang noo niyang umupo sa sofa katabi ni Vincent. Hindi kasi niya maiwasang isipin kung bakit nandito si Xiann sa kanilang inuman.

Sa totoo lang wala namang masama kung narito ang binata. Ang masama doonay ang mga kaibigan niyang kung makadikit kay Xiann ay akala mo’y… Argh!

“Vincent and Justine, alam kong nagtataka kayo kung bakit may kasama ako dito sa inuman na’ten. Sinama ko siya dito para ipakilala sa inyo.” Inakbayan ni Quill si Xiann na ikinainis niya, nag ngingit-ngit na rin ang kaniyang mga ngipin sa pinipigilan niyang galit. “This is Xiann my new friend, and Xiann this is Vincent and Vincent this is Xiann,” tinuro ni Quill si Vincent at nginitian lang naman iyon ni Xiann. “Justine this is Xiann and Xiann this is Justine.” Sabi pa ni Quill.

Mas lalong lumaki ang gitling sa kaniyang mga noo ng mag kunwari si Xiann na parang hindi siya nakikila, like the fuck is wrong with him? They have sex and yet he’s pretending like he don’t know him? Hell!

“So kilala niyo na ang bago kong kaibigan kaya let’s get wasted!” Masiglang sabi ni Quill habang itinataas pa nitong ang basong hawak. Sumabay naman ang lahat siya lang ang hindi, nawawalan siya ng ganang magpakalasing ngayon lalo’t alam niyang narito si Xiann at nagpapakalasing.

May kung anong pumipigil sa kaniya na wag mag-inom, siguro ay para maalalayan niya si Xiann kapag na lasing na ito o baka naman wala lang talaga siya sa modo mag inom.

“You like this?” Rinig niyang tanong ni Quill kay Xiann na ang tinutukoy ay ang apple na naroon sa table nila. Tumango naman si Xiann bilang sagot.

Mas lalo pang nadagdagan ang inis, sa totoo lang hindi na ito basta inis lang, galit na ito. Nadagdagan na ang galit niya habang nakikita si Quill na sinusubuan si Xiann ng mansanas.

May selos siyang nararamdaman na sana siya na lang ang nagsusubo kay Xiann at hindi si Quill. Wala sa sariling nilagok niya ang isang baso ng alak at pabagsak niya itong ibinaba sa lamesa dahilan para lahat ng atensyon ng mga kaibigan niya ay mapunta sa kaniya maging ang atensyon ni Xiann ay nasa kaniya rin.

Masama ang bawat titig niya kay Xiann dahilan para umiwas ito sa kaniya ng tingin.

“Bud, are you drunk?” Tanong sa kaniya ni Axll.

“Yeah, we’re just starting and seems like you’re drunk.” Segunda naman ni Quill.

“I’ll accompany you, if you’re drunk.” Vincent said.

Ngumiti siya ng nakakaloko at ipinalibot ang tingin sa kaniyang mga kaibigan. “Ako? Malalasing? Malabo yatang mangyare yan. I just felt like drinking, okay?” Dahilan niya.

Halatang hindi na niniwala ang kaniyang mga kaibigan. “Ang weird mo ngayon Justine.” Sabad ni Jonaz.

Hindi na lang siya umimik at nagsalin na lang siya ng alak sa kaniyang baso at agad niya itong nilagok habang masama ang tingin sa kaibigan niyang si Quill at kah Xiann.

Kapagkuwan ay madalas niyang nahuhuling tumititig sa kaniya si Xiann sinasamaan lang niya ng tingin dahilan para umiwas ito.

Nag salin ulit siya ng alak sa kaniyang baso. “Cheers.” Sabi niya na bahagya pang itinaas ang kaniyang baso.

“Cheers!” Sabay sabay namang sabi ng kaniyang mga kaibigan.

Napatigil ang lahat ng matapunan ang damit ni Xiann ng alak. Agad rumihistro ang pag-aalala sa kaniyang mukha. Tatayo na sana siya para intindihin si Xiann ngunit hindi na niya nagawa ng punasan ni Quill ng sarili nitong panyo ang suot ni Xiann pagkatapos ay inalalayan din nito patayo si Xiann hanggang sa makarating sila sa Cr.

Mabilis niyang nilagok ang baso ng alak at inis na inis na siya sa mga nakikita. Hindi na rin nga niya alam kung ilang buntong hininga na ba ang pinakawalan niya.

Ilang minuto pa ang lumipas at wala paring Quill at Xiann sa inuman nila. Napakatagal ng mga iyon sa loob ng cr kaya kahit hindi niya dapat iniisip ang bagay na iyon ay naiisip niya. Baka kung ano na ang ginagawa ng mga iyon sa loob ng cr.

“Guys, mag c-cr lang ako.” Pagpaalam niya sa kaniyang mga kaibigan at tumayo na siya at dali-daling pumunta sa cr.

Hindi maari ang ganito, nagagalit na siya sa bagay na ito. Si Xiann ay para sa kaniya lang, walang pwedeng umagaw sa kaniya sa binata…

A/N; Hey babies, i’m here again. Upadating an update. Huhu..

CHAPTER 11

Chapter 11

          PAGPASOK palang ni Justine sa cr ay galit na agad ang rumehistro sa kaniyang buong pagkatao ng makita niya ang kaibigan niyang si Quill tinutulungang hubarin ang suot na damit ni Xiann.

Tumungin ang dalawa sa kaniya ng mapansin ang pagpasok niya.

“Why are you here?” Quill asked.

Wala ng pagsagot pa, agad niyang sinugod si Quill at malakas itong sinuntok dahilan para matumba si Quill. Susugurin pa sana niya ito para suntukin ulit humarang lang si Xiann.

“What the hell is your problem?!” Xiann shouted.

“Bud, why the hell you punch me?!” Quill asked while wipping the blood drops in the corner of his mouth.

“Anong problema ko?” Sarkastiko ang boses niya. “Ikaw ang problema ko, you’re stealing what is mine.” He angrily shouted.

Lumapit siya kay Xiann at kinapitan ito sa kamay at hinila, pinigil nito ang paghila niya.

“Ano bang problema mo? Bitiwan mo’ko.” Sabi pa nito.

“Let’s talk.” He said in a cold tone.

Kahit ayaw man ni Xiann na sumama kay Justine ay wala siyang nagawa, malakas siya nitong hinila kaya napilitan siyang sumama sa lalaki.

Maraming tao ang nagtitinginan sa kanila hanggang sa makalabas sila ng bar ni Quill. Tumigil sila sa tapat ng kotse ni Justine, binuksan nito ang pinto ng passenger seat sabay tumingin sa kaniya. Makikita ang galit sa mga mata nito.

“Get in.” Justine said.

“Why?” He asked. “Why did you do that to Quill? At ano yung sinasabi mong pag-aari? Hindi kita maintindihan Justine.”

“Get in!” Sabi nito sa mataas na boses imbis na sagutin nito ang tanong niya.

Wala siyang nagawa kundi ang pumasok na lang sa loob ng kotse, gustuhin man niyang sumigaw at bulyawan ang lalaki ay hindi na lang niya ginawa dahil nakaramdam siya ng takot sa binata.

Matapos niyang makasakay ay pabalang nitong sinara ang pinto dahilan para maglikha iyon ng malakas na ingay. Umikot sa kabila si Justine at sumakay iyon sa driver seat at mabilis na pinaandar ang sasakyan.

Nanatili siyang walang imik at walang kibo habang minamaneho ni Justine ang sasakyan, maging iyon ay hindi rin nagsalita o kahit isang boses lang ay walang lumabas sa bibig nito. Nanatili ang ganung klaseng katahimikan sa buong sasakyan.

“What do you think you’re doing? Why did you punch Quill?” He asked, hindi na rin naman kasi niya maatim ang katahimikan.

Tumingin ito sa kaniya ng walang emosyon pagkatapos ay ibinalik nito ang tingin sa daan. “I did that because i get pissed.” He said in a cold tone.

Hindi siya makapaniwala, naging malaking gatla sa noo ang nakuha niya sa sagot nito. Sinuntok nito si Quill dahil lang nainis ito? Bakit? Yun ang tanong na nanatiling umeere sa kaniyang isipan.

“I don’t understand you Justine.” He said. “Sinugod mo si Quill dahil lang sa naiinis ka? Bakit? Di’ba magkaibigan kayo? Why the hell did you do that!”

Nanatiling walang sagot si Justine, nanatili lang itong nakatingin sa daan habang minamaneho ang sasakyan.

Naiinis na siya sa responde sa kaniya ni Justine, wala siyang makuhang sagot dahil sa ginagawa nito.

“Ipara mo na ang kotse baba na ako.” Aniya.

And still no response came from Justine’s mouth. Patuloy lang iyon sa pagmamaneho na para bang hindi siya napapakinggan.

“I said stop the car.” He shouted.

Mabilis na hininto ni Justine ang sasakyan at tumingin iyon sa kaniya ng puno ng emosyon. Kitang kita niya ang galit sa mga mata ng binata na tinago nito sa kaniya kanina.

“Do you know why i’m pissed? Do you really want to know why i punched Quill?” Justine deeply sighed. “Dahil nagseselos ako.” Naging mataas na ang boses nito. Sa wakas na sabi din nito ang dahilan kung bakit.

Hindi siya makapagsalita at nabato sa kinatatayuan. Alam niyang hindi siya mangmang para hindi maintindihan ang sinasabi ng binata. Alam na alam at malinaw na malinaw sa kaniya kung ano ang naging pahayag nito.

Kinapitan ni Justine ang magkabilang palad niya. “Xiann, mahal na mahal kita alam mo ba yun? Nagseselos ako kapag may ibang lalaking dumidikit sa’yo.” May halong lungkot ang emosyon ng binata habang sinasabi iyon. “Akala ko nung una wala lang ito, pero the fuck Xiann, i am deeply and madly inlove with you. Alam kong mali itong relasyong pinapasukan ko, pero wala akong magagawa dahil nagmahal lang ang puso ko.” Tinuro nito ang dibdib kung saan naroon ang sentro ng kaniyang puso.

“Isa lang naman ang tanong na gusto kong marinig sa’yo, Xiann do you like me too?” Justine asked.

Hindi parin siya makagalaw lalo na sa tanong nito. Maging ang sarili niya ay tinatanong din niya. Gusto rin ba niya ang binata? Mahal din ba niya ito?

Hindi siya tanga para hindi malaman ang kakaibang pagbabago sa kaniyang sarili. Alam niyang simula ng makilala niya si Justine ay hindi na niya maiwasang isipin ang binata. Hindi na niya maiwasang sawayin ang kaniyang puso sa pagtibok ng mabilis at mas lalong hindi niya kayang diktahan ang puso niya kung anong gagawin. Alam niyang sa mga nakalipas na araw na kasama niya si Justine ay masasabi na niyang nahulog na siya dito at gusto na rin niya ito.

Panay ang paglunok niya habang nakatingin ng diretso sa binata. “Sorry pero hindi kita g-gusto at mas lalong hindi kita m-mahal.” Paputol-putol ang boses niya, hindi rin siya makatingin ng diretso habang sinasabi niya ang bagay na iyon.

Nabigla siya sa sunod na ginawa ni Justine, sinapo nito ang magkabilang pisngi niya at walang pasabi-sabing siniil siya ng mainit nitong halik. Bawat galaw ng mga labi nito ay nadadarang siya, kaya wala siyang nagawa kundi labanan ang halik na sinimulan ng binata.

Ilang segundo pa ang nagtagal ng paghahalikan nilang dalawa bago nito pinutol ang halik na pinagsasaluhan nila. “Ngayon mo sabihin na hindi mo’ko gusto at lalong hindi mo’ko mahal.” Sabi nito.

Hiyang-hiya siya sa pagsisinungaling na ginawa niya. Ngayon lang niya nalaman ang ginawa niya, sinabi niyang hindi niya gusto ang binata pero tumugon naman siya sa mga halik nito. Argh.

Hindi siya nakaimik at nanatiling nakayuko lang. Wala na siyang masabi, hindi rin naman nakalusot ang pagsisinungaling na ginawa niya.

“I’ll give you one day to think before you answer me. Kung ano yung magiging sagot mo ay igagalang ko.” Seryosong sabi nito. “Buckle up your seatbelt, I’ll bring you home.”

Naging maaliwalas ang mukha niya ng sabihin nitong ihahatid siya. Akala niya ay doon siya dadalhin nito sa condo nito para doon matulog, hindi siya makapaniwalang ihahatid pa talaga siya nito. Mabuti na rin naman iyon sa kaniya dahil may usapan sila ng kaniyang ama na uuwi siya bago mag alas dose.

Muli ay gumalaw na ang sasakyang sinasakyan nila habang patuloy paring umeere sa kaniyang isipan ang mga sinabi ni Justine.

Isang araw lang ang kailangan niya para pag-isipan ang magiging desisyon. Kaya kaya niyang sumugal sa relasyong hindi niya alam ang patutunguhan? O aatras na lang siya kahit alam niyang masasaktan silang dalawa?

Hindi na niya alam,  kung ano ang kaniyang pipiliin kung sumugal o wag na lang.

“We’re here.” Justine inform him, ni hindi man lang niya nalaman na narito na pala sila, masyado yatang okupado ang isip niya sa mga sinabi ni Justine.

“Ohh.” He looked at the background and there goes his house. Narito na nga talaga sila.

“Wait.” Lalabas na sana siya ng hawakan siya ni Justine sa braso. Tumingin siya dito at binigyan ng mapagtanong na tingin.

Hinubad nito ang jacket na suot na ipinagtaka niya, nalaman na lang niya kung bakit ng ibigay ito sa kaniya ni Justine. “Here, take this. Alam kong basa yang damit na suot mo. At ayoko rin naman na magkasakit ka.” Sabi nito.

Napipilitan niyang tinanggap ang jacket na binigay nito at napilitan siyang isuot iyon. Pasimple din ang ngiti niyang pinakawalan.

Hindi na niya nagawang magpaalam agad na siyang lumabas ng sasakyan at sinarado iyon. Mabilis din siyang patakbong pumasok sa loob ng gate ng bahay nila.

Lumingon siya pabalik sa huling pagkakataon at ang nakita na lang niya ay ang papalayong sasakyan ng binata. Hindi niya maiwasang mapangiti habang sapo-sapo ang kaniyang dibdib na napakabilis ng pagtibok.

Matapos niyang tuluyang makapasok sa loob ng bahay ay didiretso na sana siya ng marinig niya ang boses ng kaniyang ama na ikinagulat niya.

“You’re 30 minutes late.” His father Garry said.

Pasimple siyang napatingin sa kaniyang relong pambisig. Totoo nga na late na siya ng 30 minuto, pero ang pinagtataka lang niya ay talagang hindi pa siya ng ama niyang umuwi para sabihin lang iyon sa kaniya.

“I’m sorry dad.” Nakatungo niyang sabi.

“I just want to remind you my son, don’t do anything stupid that can ruin my name our family’s name.” Garry said then he left him alone. “Go to bed early, may pasok ka pa bukas.” Pahabol pa nito.

Nakahinga siya ng maluwag at wala sa sariling tinahak niya ang daan patungo sa kwarto niya. Matapos siyang makapasok ay agad niyang sinarado iyon.

Pabagsak siyang humiga sa kama niya, dala na rin siguro ng pag-inom niya ng alak at ng kapaguran ay nakatulog siya habang nasa isip niya ang sinabi ng kaniyang ama at ang sinabi ni Justine sa kaniya.

    Nagising siya ng maramdam ang sinag ng araw na tumatama sa kaniya mukha. Bukod pa doon ay nag-iingay na rin ang alarm clock na nasa bedside table.

Inaantok siyang hinagilap iyon at pinatay pagkatapos ay muli niyang ipinikit ang mga mata dahil inaantok pa nga siya.

Bigla siyang napabalikwas ng bangon ng maalala na may pasok nga pala siya ngayon. Nagmadali siyang pumasok sa bathroom at naligo.

Matapos niyang maligo ay sinuot narin niya ang uniporme niya pagkatapos ay bumaba na siya. Nadatnan niya ang kaniyang mga magulang na kumakain ng agahan.

“Good morning mom.” Nakangiti niyang pagbati sa ina. “Good morning dad.” Maging sa kaniyang ama.

Inilahad lang ng kaniyang ama ang kamay sinenyasan siyang umupo.

“Hindi na ho ako mag-aagahan, male-late na rin naman po kasi ako.” Sabi niya. “Sige ho aalis na ako.”

“Take care my son.” His mom said.

Tuluyan na nga siyang umalis at nagtungo sa garahehan kung saan nakaparada ang kaniyang sasakyan.

Agad siyang sumakay doon at pinaandar na niya ang sasakyan hanggang sa makalabas siya ng gate ng bahay.

Phone bipping*

Napatingin siya sa telepono niyang nasa unahan ng sasakyan. Agad niyang hinagilap iyon at tiningnan kung sinong nag text sa kaniya.

Agad niyang binuksan ang telepono at pinindot ang message, nakita niya ang text sa kaniya ni Justine kaya pinindot niya iyon.

From Justine:

       I’ll wait for your answer in the afternoon. Sana may sagot kana!“

Napakamot na lang siya sa kaniyang ulo at pabagsak na inihagis ang telepono niya sa upuan ng passenger seat.

Narito na naman si Justine, ipinaalala na naman sa kaniya ang kagabi pa tumatakbo sa kaniyang isip.

Ilang minuto pa ang nagdaan at sa wakas ay narating na rin niya ang unibersidad na pinapasukan. Agad niyang ipinarada ang sasakyan niya sa parking lot at lumabas na doon.

Kapag kuwan ay pumasok sa kaniyang isip si Quill, hindi parin pala niya ito nakakausap simula ng gabing mangyare iyon. Kailangan niyang kausapin ito at tanungin kung ayos lang ba ito. Alam niyang matalik na kaibigan ni Quill si Justine at ayaw niyang siya pa ang maging dahilan para magkasira ang mag kaibigan.

Didiretso na sana siya sa garden dito sa unibersidad kung saan sila nagkita ni Quill ngunit narinig niyang bigla ang pagtunog ng school bell kaya napagpasiyahan na lamang niya na tahakin ang daan patungo sa classroom niya.

Baka mamaya na lang niya kakausapin si Quill para na rin makahingi siya ng tawad.

Wala siyang maintindihan sa itinuturo ng guro sa kanila. Okupado parin kasi ang isip niya ng kung ano-anong bagay kaya hindi na niya magawang ituon ang kaniyang pansin sa itinuturo ng guro sa kanila.

Dumaan na nga ang ilang oras niyang pagiging tulala sa kawalan at dumating na rin ang pagtatapos ng kanilang klase sa umaga. Panahon na para mananghalian siya.

Agad niyang inimpake lahat ng mga gamit niya at sinilid niya iyon sa loob ng bag. Pagkatapos ay nagmamadaling umalis. Kailangan pa niyang makausap si Quill, dahil hindi siya mapalagay na hindi ito makausap…

CHAPTER 12

Chapter 12

          AGAD nagtungo si Xiann sa lugar kung saan sila nagkakilala ni Xiann. Ang lugar sa unibersidad na palaging pinupuntahan ng binata.

Agad niyang ipinalibot ang mga mata, agad niyang nakita ang binata nakahiga sa isang bench nakatabon sa mukha nito ang panyo nito. Agad siyang lumapit dito.

Tumikhim siya para malaman ng binata ang presensya niya. Hindi kumibo ang binata, siguro ay natutulog lang ito.

Ilang beses pa siyang tumikhim ngunit sa pagkakataong ito ay nilaksan na niya ang pagtikhim upang masiguradong maririnig talaga ng binata.

Nakita niyang gumalaw ang binata at inalis nito ang panyo sa mga mata dahilan para magtama ang mga mata nilang dalawa. Awtomatiko itong napatayo ng mapagsino ang nakatayo sa harapan nito.

“You’re here again.” Quill said.

“Yes,” napatungo siya ng maalala ang mga nangyare sa bar nito ng gabing iyon.

Umayos ng pagkakaupo si Quill. “Come sit here.” Sabi nito na inilahad pa ang kamay sa bench.

Nahihiya siyang umupo sa tabi nito, hindi rin siya makatingin ng diretso sa binata at tila natakasan siya ng sasabihin.

“Why are you here?” Quill asked while smiling at him.

“I’m here to talk about last night.” He said direct to the point.

“Oh that night.”

“Am sorry, hindi ko naman alam na bigla-bigla ka na lang susugurin ni Justine nang gabing iyon, sorry dahil hindi ko siya napigilan.”

“Ba’t ikaw ang humihingi ng tawad? You know it’s okay for me, but let me ask you first.” Naging seryoso ang mukha nito.

“What is it?” Tanong niya.

“What is your relationship with my friend, Justine?”

Tila nabato siya sa kinatatayuan at hindi niya alam ang isasagot, ang tanong ni Quill ay tinanong din niya sa kaniyang sarili. Ano nga ba niya si Justine? Dahil kung tutuusin wala namang relasyong namamagitan sa kanilang dalawa kaya hindi niya masasabing may relasyon sila.

“Uhmm Justine and I, we’re just bestfriends.” He said.

Kumunot ang noo ni Quill halatang hindi ito naniniwala sa mga sinabi niya.

“Hindi ganun si Justine, hindi magseselos si Justine at susugurin na lang ako ng walang dahilan kung kaibigan lang ang turing niya sa’yo. He even said it himself that, you are his own, at hindi daw kita maagaw sa kaniya.”

“Ramdam ko ang galit ni Justine ng gabing iyon kaya sinasabi ko na sa’yong hindi kaibigan ang tingin sa’yo ni Justine, mas higit pa sa kaibigan ang tingin nito.”

What Quill said just now was right, totoo lahat iyon. Alam niyang may gusto sa kaniya si Justine dahil sinabi nito ng gabing iyon pero maniniwala ba siya sa isang Justine Skyler? Definitely not!

Una palang niyang makita ang binata ay nasabina niyang hindi niya ito dapat pagkatiwalaan. Alam niyang ito ang tipo ng taong hindi seseryosohin ang isang katulad niya lalo’t pa na hindi naman siya babae para mahalin nito ng buo.

“I don’t think so.” He said.

“Why so?” Quill asked. “Kilala ko si Justine, kapag mahal niya ang isang tao handa niya itong ipaglaban. Ang hindi ko nga lang maintindihan kung bakit ikaw pa ang nagustuhan niya.”

“Hindi naman sa sinisiraan ko si Justine, pero kilala ko si Justine, marami ng siyang babae na nakaka-isang gabi at talagang hindi na iyon mabilang. At ang pagkaka-alam ko rin sa kaniya is he’s into girls not into boys, pero mukhang nabihag mo ang puso ng kaibigan ko.” Mas lalong naging seryoso ang mukha ni Quill. “Isa lang ang gusto kong sabihin sa’yo Xiann, don’t hurt my bestfriend Justine, don’t hurt him. He love’s and please appreciate it.” He said then he stood up and walk out.

Naiwan siyang tulala habang iniisip lahat ng mga sinabi ni Quill, alam niyang mabait sa kaniya si Quill kaya hindi ito magsisinungaling sa kaniya. Ang hindi lang niya talaga maintindihan ay kung isusugal ba niya ang puso. Kung handa na ba siyang masaktan kung sakaling pinaglalaruan lang siya ni Justine at hindi nga talaga siya mahal.

Si Quill na ang nagsabing maraming babae na ang naka-relasyon ni Justine, at sinabi na rin ni Quill, that Justine is into girls not into boys like him. Kung iisipin niya ay talagang malabo ang sinasabi sa kaniya ni Quill na mahal siya ni Justine. Hindi lang talaga niya kayang paniwalaan.

Tumayo na siya at nagsimulang maglakad. Napatigil siya sa paglalakad ng marinig ang pagtunog ng telepono niya. Agad niya itong kinuha sa loob ng bulsa ng suot niya at binuksan.

Text message from Justine. Agad niya iyong pinindot para mabasa ang text nito.

From: Justine

      “

Come here up stairs, nandito ako sa roofto

p, hihintayin kita dito maging ang sagot mo.“ –He texted.

Huminga siya ng malalim, ito na ang pinakahihintay niya ang matagal na niyang pinag-isipan. Agad siyang nagmadali at mabilis na umakyat sa rooftop, ilang minuto pa ang tinakbo niya at talagang napagod siya bago siya nakarating doon.

Nagulat siya ng may makitang mga talulot ng bulaklak na nakakalat sa sahig. He followed it out of curiousity. Unti-unting umangat ang ulo niya hanggang sa tumapat ang mga mata niya sa mga mata ng binata, uniporme parin ang suot nito na may hawak-hawak ng bugkos ng bulaklak habang nakatingin sa kaniyang mga mata ang diretso.

He’s almost impressed by Justine surprised but he forced not to be excited. May kung anong nagtutulak sa kaniya na wag mag padala sa simpleng surpresa nito.

Lumapit siya sa binata ng walang emosyong ipinapakita sa kaniyang mukha.

“Flowers for you.” He said then he give him the flowers he’s holding.

Napalunok siya, may ibang parte ng katawan niya na gustong tanggapin ang bulaklak ngunit may nagtutulak naman sa kaniya na wag itong tanggapin.

Sa kahulihulihan ay tinanggap din niya ang bulaklak dahilan para ngumuti ng maluwang ang binata.

“Napag-isipan mo na ba yung sinabi ko?” Seryoso nitong tanong. “Do you like me? And want to be with me?”

Huminga siya ng maluwang at diretsong tumingin sa mga mata nito ng walang pagkurap.

“Oo napag-isipan ko na yung sasabihin ko. Pinag-isipan ko ito buong gabi.” Humugot pa siyang muli ng isa pang malalim na buntong hininga. “Am sorry Justine but i don’t like you.” The moment he said that part he lower his head. “Kung ano man yung nangyare sa’ten, siguro dahil sa pagnanasa ko lang iyon kaya nadarang ako pero ang totoo wala lang iyon. Wala la—.” Hindi na niya natuloy ang iba pang sasabihin ng sakupin ni Justine ang kaniyang mga labi.

Unti-unti ay nadadarang na siya at gusto na niyang lumaban ngunit pingilan niya ang kaniyang sarili. Tama na ang kahibangang ito, tama na ang ilusyon niyang ito.

Kumuha siya ng pwersa at malakas na tinulak palayo ang lalaki at tinalikuran niya ito at mabilis na tumakbo. Nabitawan niya ang bulaklak na binigay ni Justine sa kaniya ng siya’y tumakbo.

Gusto man niyang balikan iyon dahil iyon ang kauna-unahang regalo sa kaniya ni Justine ngunit hindi na niya ginawa. Ang ilusyon ay hindi kailanman magiging totoo, iyan ang mga nasa-isip niya ng mga araw na ’yon.

        TILA pinagsakluban si Justine ng langit at lupa. Ramdam na ramdam niya ngayon ang pinaghalo-halong emosyon na namumutawi sa kaniyang pagkatao.

Hindi niya inakala na ganun ang magiging sagot ni Xiann. At mas lalong hindi niya inakala na itutulak siya nito palayo.

Tila tinusok ang kaniyang puso ng isang milyong karayom sa sakit na nararamdaman niya ngayon. Ganito pala ang pakiramdam na hindi mahalin ng taong mahal niya.

Malalaki at mabibigat ang hakbang pinakawalan niya hanggang sa marating niya ang hagdan pababa ng rooftop. Doon niya nakita ang bugkos ng bulaklak na ibinigay niya kay Xiann.

Hindi siya makapaniwalang itatapon lang nito ang binigay niya. Hindi niya inakala na wala lang sa binata ang surpresa niya.

Nagpakawala siya ng isang malakas na buntong hininga. Masyado na rin kasing naninikip ang dibdib niya.

Inilabas niya ang telepono sa loob ng kaniyang bulsa at hinanap doon ang numero ng kaibigan niyang si Vincent. Agad niya itong tinawagan.

“What do you want bud?” Vincent said on the other line.

Yun agad ang pabungad ng binata sa kaniya dahil alam na nitong tatawag lang siya kung may kailangan kaya kabisado na siya ng kaibigan.

“Let’s drink?” Pag-aya niya.

“Drink?” Vincent said almost a shout. “The fuck bud, kakainom lang na’ten nung mga nakaraang araw tapos nagyaya ka na naman. “I’m sorry bud, i’m busy.” Vincent said then he ended the call.

Wala siyang ibang nagawa kundi ang tumingin sa telepono niya. Kung kelan namang may problema siya at kailangan niya ng kausap ay siya namang wala ang kaibigan niya.

He tried contact every friends of his but no one want to join him.  Walang sinuman ang gustong samahan siya, kung ang sagot ng mga ito ay busy sila, ang iba naman ay maraming ginagawa.

Naiiling na ibinalik niya ang kaniyang telepono. Siguro nga ay kailangan niyang mag-isa ngayong walang may gustong sumama sa kaniya.

Sino ba naman kasi ang sasamahan siya kung sinabi lang niyang mag-iinom. Kung siguro ay sinabi niyang may problema siya edi sana na damayan siya ng kaniyang mga kaibigan. Tch.

Nagmamadali siyang bumaba sa rooftop at mabilis na nagtungo sa parking lot ng unibersidad, wala na rin naman kasi siyang ganang puntahan pa ang sunod na klase niya.

Agad niyang natanaw ang kaniyang kotse ng marating niya ang parking lot, mabilis niyang nilakad ang pagitan niyon at mabilis na sumakay.

Mahina siyang napasinghap ng makita sa loob ng kotse niya ang isa sa mga kaibigan niya si Vincent. Walang emosyon itong nakatingin sa kaniya.

“Why are you here?” He asked curiously.

“Alam kong may problema ka kaya nandito ako para damayan ka.” Sabi nito.

“Di’ba sinabi mo na hindi ka—”

“Cut the crap bud, just drive you car and let’s head on.” Sansala nito sa iba pa niyang sasabihin.

He just smirked and start the engine, drive the car as fast as he could. Minutes later he arrived at his friend bar.

Nagtaka siya kung bakit bukas ang bar ng kaibigan nilang si Quill, sa pagkakaalam niya ay pumapasok pa ngayon si Quill at sa pagkakaalam din niya ay nagbubukas lang si Quill ng bar nito kapag narito ito. How come?

“Wag ka ng magtaka kung bakit bukas ang bar ni Quill ngayon. I asked Quill na buksan niya ang bar niya para may mapuntahan tayo. At isa pa tulong na rin niya ito sa’yo para daw mare-medyahan mo yang sakit na dinadala mo.” Matawa tawa nitong sabi.

He just rolled his eyes and raised his middle finger. “Fuck off bud, fuck off.”

“Yeah, yeah whatever.”

Sabay na silang lumabas ni Vincent ng sasakyan at agad na pumasok sa loob ng bar ng kaibigan. Wala pang katao-tao doon dahil masyado pang maaga para magpakalasing.

“Pinapasabi nga pala ni Quill na bayaran mo daw lahat ng mga inuming iinomin na’ten.” Sabi ni Vincent kapagkuwan.

Ipinaikot na lang niya ang mga mata. Pagdating talaga sa business ay hindi mauuto ang kaniyang mga kaibigan..

Umupo na sila sa sofa at tinawag ang waiter, marami siyang in-order na inumin dahil balak niya ngayong magpakalasing dahil bigo siya sa pag-ibig.

“Galit parin ba sa’kin si Quill?” Kapag kuwan ay tanong niya kay Vincent.

Alam na rin kasing ng mga kaibigan niya kung ano ang nangyare sa kanilang dalawa ni Quill, ang hindi lang alam ng mga ito ang dahilan kung bakit niya sinuntok si Quill. Ang alam lang ng mga ito ay nagawa niya iyon dahil lasing siya.

“Ipapagamit ba ito ni Quill sa’yo kung galit siya?” Sarkastikong sabi ni Vincent.

Napatango-tango na lang siya habang iniisip ang mga sinabi ni Vincent. Siguro nga ay hindi na galit sa kaniya ang kaibigan ngunit kailangan parin niyang humingi ng tawad dito. Wala naman kasing masamang intensyon si Quill kay Xiann, tinulungan lang naman nito si Xiann na hubarin ang damit nito. Siya lang naman ang nag-isip ng masama dala na rin siguro ng kalasingan niya.

“Let’s drink.” Nagsalin siya sa baso ng inumin at sinalinan din niya ang baso ni Vincent.

Sabay nilang itinaas ang baso at pinagbangga ang mga baso nila dahilan para lumikha iyon ng ingay.

“Cheers.” Sabay pa nilang sabi pagkatapos ay nilagok nila ang alak.

A/N; reminder. Please Vote and commens for faster update.

Thank you babies.

CHAPTER 13

Chapter 13

       LASING na lasing na si Justine maging ang kasama niyang si Vincent ay lasing na rin.

Marami na rin ang mga tao sa loob ng bar ni Quill dahil gabi na at oras na paea magpakalasing pang lalo. Ang iba niyang mga kaibigan ay narito na rin sa bar ng kaibigan, tinutulungan siyang uminom.

Si Ken, Exequille, Gord, Luis at Carlosz ang sumabay sa kanila sa pag-iinom ang iba raw ay hindi makakapunta at marami ng ginagawa ang mga iyon. Isa pa ay hindi na talaga nila kayang yayain si Axll dahil abala ito sa lalaking mahal.

Cheers!“ Itinaas niya ang kaniyang baso maging ang baso ng mga kaibigan niya at nagtaas din, agad niyang niligok ang baso ng alak.

“Let’s dance?” He suggested.

“Dance with yourself bud, we won’t join you.” Ken said.

“Whatever!” He said the he rolled his eyes.

Agad siyang sa bulwagan at nakisayaw. May isang magandang babae ang lumapit sa kaniya at hinawakan siya sa dibdib. Sinayawan pa siya nito.

“Nice dance.” He said.

“I can do something more than dance.” She said with a seducing tone.

He just smirk and look intently at the girls eyes. Mas mabuti na sigurong ibalik niya ang pagiging babaero niya kaysa sa pagtuunan pa niya ng pansin si Xiann na wala namang pagmamahal sa kaniya.

“Let’s go somewhere else?” She said while pressing his buddy.

Agad niyang hinagilap ang kamay ng babae at inalis ang pagkakahawak nito sa pagkalalaki niya. May kung ano sa sarili niyang ayaw niyang pahawakan ang parteng iyon. Siguro ay dahil ang bahaging iyon ay para lang kay Xiann, maging ang buo niyang katawan ay para lang sa binata ngunit para lang ba sa kaniya ang katawan nito? Definitely not!.

“Just do it later.” He said while smirking.

Inalalayan na niya ang dalaga hanggang sa makarating sila sa kaniyang sasakyan, ipinaghila pa niya ito ng sasakyan hanggang sa makasakay ito bago niya isinarado ang pinto. Umikot siya sa kabila at sumakay.

Sa loob palang ng kotse ay hindi na makapagpigil ang dalagang sapuin at himasin ang bawat parte ng katawan niya ngunit tila wala siyang ibang nararamdamang kakaiba sa katawan niya. Hindi rin niya maramdaman ang pagtayo ng alaga niya sa baba kahit pa nga ilang beses na nitong sinapo ang pagkalalaki niya.

Hahalikan na siya ng babae, at pipikit na sana siya para halikan din ang makapal na labi ng dalaga ngunit sa pagpikit niya ay naalala niya ang mukha ni Xiann. Pumasok din sa isip niya ang pagtatalik nila ng binata dito rin mismo sa loob ng kotse niya.

Mabilis niyang iminulat ang mga mata. He felt something isn’t right, it’s not right. He felt like he cheated on him, he cheated Xiann.

“What’s wrong?” The beautiful lady said.

“Get out of my car.” Nakatungong sabi niya.

“What?” Takang tanong ng dalaga. Halatang nagulat ito sa sinabi niya.

“I said get out of my car!” Pasigaw niyang sabi.

Kahit bakas ang gulat sa mukha ng dalaga ay taas noo parin itong tumingin sa kaniya.

“Fuck you, i’ll offer myself to you but you just being like that. You’re not the only man in this world.” Sabi ng babae at lumabas iyon na pabagsak na isinara ang pinto.

Natawa na lang siya sa sinabi ng dalaga. Marami ngang lalaki sa buong mundo pero hindi naman ito makakahanap ng kasing gwapo at kasing laki ng alaga niya sa ibaba.

He laughed then he start the engine and he drove the car. Mas pinagdisisyunan na lang niyang umuwi sa bahay nila.

Makalipas nga ang ilang minuto ay narating na rin niya ang bahay niya. Agad siyang lumabas ng bahay matapos niyang iparada ang sasakyan.

Naabutan niya ang kaniyang ina sa salas, naka-upo iyon sa sofa habang sumisimsim ng kape.

“Mom.” Imporma niya sa kaniyang ina.

Her mother Lorna looked at him with a shocked face. She didn’t expect him to come.

Agad siyang dinaluhan ng ina at inalalayan siya pa-upo sa sofa. Medyo pagewang-gaweng na kasi ang paglakad niya.

“Why are you suddenly back home?” Her mom asked.

“I came back home because of you, my beautiful mother.” He complement her.

“Thank you, i’m flattered.”

“Mom, what if.” Suminok siya.

“Are you drunk Justine?”

“Isn’t it obvious?” Pilosopo niyang sagot.

Binatukan siya ng ina sa ulo. “Tinatanong kita ng maayos tapos hindi mo ako sasagutin ng tama.”

“Ouch.” Napakamot pa siya sa parteng binatukan ng kaniyang ina.

“Mom, i want to sleep.” Sabi niya.

Walang pag-aalinlangan siyang inalalayan ng kaniyang ina hanggang sa makarating sila dating kwarto niya. Matagal tagal na rin kasi siyang lumipat sa condo niya kaya naiwang bakante itong kwarto niya.

“Rest early.” Her mom said then she gave him a small kiss on his forehead.

The real reason why he go back home is because he don’t want to remember Xiann. Lahat kasi ng mga gamit niya doon ay nakikita niya si Xiann and even his bed full of Xiann scent.

He can’t sleep, he just think of Xiann the whole night. Kaya mas pinili na lang niyang bumalik sa kaniyang bahay at bumalik sa luma niyang kwarto.

Ilang minuto pa dala na rin siguro ng kalasingan ay mabilis siyang nakatulog habang nakarehistro sa kaniyang isip ang mukha ng binata, ang mukha ni Xiann.

Nagising siyang masakit ang ulo. Agad siyang nagtungo sa bathroom at naligo. Matapos maligo ay nagbihis na siya ng pambahay niyang damit. Wala naman kasi siyang balak pumasok dahil wala siyang gana.

Lalabas na sana siya ng kwarto niya ng marinig niya ang pag-iingay ng kaniyang telepono. Agad niya iyong kinuha sa center table at sinagot ang tawag.

“Hey?” Pabungad niya.

“Hey buddy, are you going to school?” Hindi na niya kailangang tingnan kung sino ang tumatawag, boses palang nito ay alam na niyang ito ang kaibigan niyang si Gord.

Gord his the love expert in their group. Gord gives advice about love. Alam din nito kung sino yung mga taong tinatamaan ng pag-ibig kilala din nito kung sino yung mga taong nasasaktan ng dahil sa pag-ibig.

“I’m not.” Tipid niyang sagot.

“Why?”  He asked. “Let me think of it. Hindi ka papasok kasi broken ka parin at ayaw mong makita ang dahilan ng pagkabigo mo tama ba ako?”

What Gord said was right. Ayaw nga niyang makita ngayon si Xiann na naging dahilan ng pagkabigo niya. Gusto na lang niyang magtigil sa loob ng bahay upang makalimutan na ang binata.

“If you don’t have anything good to say, i’m going to hung up.” He said while rolling his eyes.

“Don’t you want an advice for me bud?” He sounds serious.

Umakto siyang nag-iisip. Mukhang kailangan nga talaga niya si Gord para sa advice na hihingin niya.

“Uhmm. I think i really need your advice.” He said in defeat.

“What kind of advice do you want? Tell me.”

“Pa’no ko ba malalaman na mahal ako ng taong mahal ko?” Panimula niyang tanong.

“Anong klaseng tanong yan?” Tumawa ang nasa kabilang linya. “Malalaman mo na mahal ka ng isang tao kapag iba yung mga tingin niya sa’yo, yung tingin na hindi pagnanasa yung tingin na parang may kumikinang sa mga mata niya at malalim ang pagkakatingin niya sayo. Isa pa, masasabi mong mahal ka ng isang tao kapag nagpapakita siya ng motibo sayo.” Sabi nito. “Ano nga ba kasi ang nangyare sa’yo? Titigil ka na ba sa panunuyo sa taong mahal mo? As long as i know you are the person who don’t get tired off. I know you’ll do everything to get the person you love. Ano ngayon ang nangyare sa’yo?”

What Justine said again was right. Isa nga yung taong hindi susukuan ang bagay na gusto niyang makuha. Alam niya sa sarili na kahit ano paman ang mangyare ay hindi siya susuko, na gagawin niya ang lahat makuha lang niya ang gusto niya.

“Bud are you still there?” Gord asked on the other line.

He just rolled his eyes and ended the call. Isinilid niya sa kaniyang bulsa ang telepono niya at mabilis na nagbihis.

Sinuot niya ang unipormeng pampasok dahil napag-isip isip niyang pumasok. Hindi siya ang taong susukuan lang ang mga gusto niyang makuha. Gagawin niya ang lahat makuha lang ito kahit nga hindi niya alam kung bakit.

Hindi naman niya masasabing mahal niya si Xiann, hindi niya mahal ito. Baka gusto lang talaga niyang maging kasama ito hindi makasama ng panghabang buhay.

He immediately went out of his room and go to the parking lot of their house. Nakasalubong niya ang ina niya, mahigpit niya itong niyapos at hinalikan sa pisngi.

“I love you mom.” Pasigaw niyang sabi habang papalayo na sa ina niyang hindi malaman kung ano ang inasta niya.

He get himself on his lamborghini, start the engine and drive the car as fast as he could.

Ilang minuto lang ang dumaan at nakarating din siya sa unibersidad. Agad siyang pumasok sa loob ng unibersidad ng maiparada niya ang sasakyan sa parking lot na naroon.

Didiretso na sana siya sa classroom ni Xander ngunit napatigil siya. Alam niyang naroon na ang propesor na nakahandang magturo sa binata at hindi na niya kailangang gambalain pa ito.

He go to his classroom instead of going to Xiann classroom. Taas noo siyang pumasok sa loob kahit pa nga naroon ang propesor nila na nagsisimula ng magturo. Hindi naman siya pinansin ng propesor takot na lang nito na mapatalsik dito sa unibersidad na ito.

Coming to the school is his big mistake. Wala man lang pumasok sa isip niya habang nagtuturo ang propesor nila, ang dahilan ay dahil tanging si Xiann ang rumerihistro sa kaniyang isip at wala ng iba.

Napag-isipan na lang niyang ilabas ang kaniyang telepono at dinial ang numero ng telepono ni Xiann.

     Lahat ng atensyon ni Xiann ay nakatuon sa itinuturo ng propesor nila. Napapitlag siya sa gulat ng marinig niya ang malakas na pagtunog ng telepono niya.

Lahat ng mga kaklase niya ay nakatingin sa kaniya maging ang propesor din niya ay nakatingin sa kaniya. Agad niyang kinuha ang telepono sa loob ng bag niya at pinatay iyon. Bago niya mapatay ay nakita pa niya ang tumawag sa telepono niya. Walang iba kundi si Justine.

“I’m sorry ma’am.” Paghingi niya ng tawad.

“Next time, don’t bring your phone inside the classroom.” Masungit na sabi ng propesor at nagsimula na ulit iyong magturo.

Hindi na rin niya naintindihan ang iba pang itinuturo sa kaniya ng propesor. Nanatili sa kaniya ang inis kay Justine, kung hindi dahil dito ay hindi siya sana mapapahiya.

Hawak niya ang lapis sa kamay at hindi niya namalayan na naputol na niya ito sa sobrang inis dahilan para maglikha iyon ng ingay.

“What is that?” Pinalibot ng propesor ang mga mata nito at tumapat iyon sa kaniya na nakataas ang isang kilay.

“Nothing ma’am.” Pagdadahilan niya. Tumingi sa kaniya ng masama ang propesor nila halatang hindi naniniwala pero ipinagpatuloy parin nito ang ginagawa.

Natapos ang klase na wala man lang pumasok sa kaniyang isip. Naiinis siyang isinilid ang lahat ng gamit sa loob ng bag niya at lumabas na.

Nasa kalagitnaan siya ng paglalakad ng makita niya sa dinaraanan niya si Justine na nakangiti sa kaniya.

Tinaasan niya ito ng kilay at mabilis na lumapit sa binata. “What the fuck did you call me?” Mukhang napalakas yata ang pagsigaw niya dahil nakakuha iyon ng atensyon.

Mabilis niyang hinila palayo si Justine, hindi naman ito tumutol at nagpatianod lang ito sa paghila niya.

Nakarating sila sa isang storage room kung saan walang tao. Taas ang isa niyang kilay na tumingin dito. “Why did you call me in the middle of my class? Alam mo ba yung ginawa mo? Napahiya ako ng dahil sa’yo. I hat—”

Hindi na niya natapos ang sasabihin niya ng biglang sakupin ni Justine ang mga labi niya.

Gusto niyang itulak ang binata palayo ngunit ang pwersa ng pagtulak niya ay naging mahina. Unti-unti ay nilabanan na rin niya ang halik ng binata.

Ramdam niyang napangiti si Xander sa pagitan ng paghalik nito sa kaniya, mas naging mapusok pa ang halik na pinagsasaluhan nilang dalawa….

CHAPTER 14

Chapter 14

       GUMAPANG ang mga halik ni Justine hanggang sa makarating ito sa tainga niya. Nagsitaasan ang balahibo sa batok niya ng maramdaman ang mainit nitong hininga na tumatama sa balat niya.

“I miss you.” Justine, whispered.

“I miss you too.” Tanging naging bulong na lang sa sarili niya ang kaniyang nasabi. Natatakot kasi siyang bigyan ng motibo ang binata at natatakot din siyang mahulog ang loob niya dito dahil kilala na niya ang binata. Alam niyang ito ang tipo ng taong walang sineseryosong babae, lalo pa kaya kung siya pa.

Muling naglapat ang mga labi nila ni Justine. Sinasabi niyang wag ng ituloy at itulak na ito palayo ngunit mas nanaig sa kaniya ang pagnanasang nararamdaman.

Naging mapusok ang mga halikan nilang dalawa. Habang mahigpit na nakagapos ang mga kamay ng binata sa bewang niya, siya naman ay iniyapos ang kamay sa leeg ng binata at mas pinakadiinan pa ang halik na nagpapainit sa katawan nila.

Justine hands travel all over his body until it reach his butt and he slapped it really hard.

Si Justine na ang pumutol sa halik na sinimulan niya at puno ng pagnanasang tumingin ito sa mga mata niya. Titig na titig sila sa isa’t isa habang hinuhubad ni Justine ang neck tie na suot niya.

He immediately grabbed Justine hands and he hold it tightly, may kung ano sa kaniya na pumipigil na hindi dapat mangyare ang mga bagay na ito dahil nasa loob sila ng uniberidad.

Unti-unting naging maluwag ang pagkakapit niya sa kamay ng binata ng simulan nitong halikan ang mga kamay niya ng banayad at puno ng pang-aakit. Eto naman siyang nagpadala sa pang-aakit ng binata. Binitawan na niya ang kamay nito at hinayaan na lang ito na hubarin nito ang mga damit niya. Bahala na kung may makakita sa kanila, basta ngayon ay pagbibigyan niya ang init ng kaniyang katawan.

Justine successfully remove his polo uniform. He’s now staring intently at his pink nipples.

Puno ng pagnanasa ang mga mata nito. Yumuko ito at sinumulan na nitong dilaan ang nipple niya. Every tick of his tongue bring shiver all over his body.

Awtomatiko siyang napasambunot sa buhok ni Justine nang bahagya nitong kagat-kagatin ang mapupula niyang utong. Halos, hindi na niya alam kung pa’no mag-isip ng tama basta ang alam lang niya ay pinaliligaya siya ng binata.

“Ohhhh Justine. Ohhh baby. Ohhhh.” Ungol niya sa pangalan nito.

Tumigil si Justine sa pagdila sa utong niya at umangat ang ulo nitong tumingin sa kaniya. “You always call me baby when i pleasure you.” He said while smirking. He just rolled his eyes not minding what Justine said.

Bumalik ang binata sa pagpapaligaya sa kaniya kaya bumalik na naman ang kaniyang sarili sa sarap na hindi niya maipaliwanag.

“Ohhhh. Fuck! Ohh Justine.”

Umayos na ng tayo ang binata at ang mga labi naman niya ang siniil nito ng halik. Bahagya pa nitong kinagat ang kaniyang pang-ibabang labi dahilan para mapaawang ang labi niya at ipasok nito ang dila sa loob ng bibig niya.

Hindi niya maipaliwanag ang sarap ng lasa ng labi ng binata. He couldn’t imagine the taste of Justine tongue.

“I want you now Xiann. Would you let me in?” Napatingin siya ng diresto sa mga mata nito. All he could see is the lust coating all over his eyes.

Wala na siyang nagawa kundi ang tumango na lang, alam din kasi ng katawan niya na magugustuhan niya ang gagawin sa kaniya ng binata.

They eyes still locked to each. Ang kamay ni Xander ay hinuhubad na ang sinuron niyang suot at agad nitong ibinaba ang slocks niyang suot maging ang boxer nito ay kasama na sa paghubad ng binata.

He is now fully naked with all his glory. Pinihit siya ni Justine patalikod at tinulak siya nito ng bahagya dahilan para mapahawak siya sa isa sa mga bangkong narito sa storage room.

Narinig niya ang pagbaba ng zipper ni Justine, pumihit ang kaniyang ulo para makita ang ginagawa ng binata. Malalaki ang mga matang napatitig siya sa pagkalalaki nito ng bigla na lang nitong ibinaba ang suot.

Kitang kita ng mga mata niya ang nag-uumigting sa haba at laki nitong pagkalalaki. It’s huge, angry, red and long. Labis niyang pinag-iisip kung paano nag kakasya ito sa loob niya.

May rumehistrong kiliti sa buong katawan niya ng ilapat ni Justine sa butas niya ang pagkalalaki nito habang inuulos ng dahan-dahan. Hindi nito pinasok ang pagkalalaki nito at tanging inuulos lang nito sa labas niya.

Hindi niya alam kung gusto ba siyang bitinin ng binata, basta ang alam lang niya ay gustong-gusto na niyang maramdaman ang pagkalalaki nito na nasa loob niya.

“Do you like that?” Justine asked.

Hindi siya makasagot panay lang ang paglunok niya habang nakatitig sa mga mata ng binata.

“Get your d*ck in, i want to feel you, don’t just rubbed it on my entrance.” Frustrated niyang sabi.

“Mamaya na, nag-eenjoy pa ako e.” May panunudyo sa boses nito.

“I swear i’ll leave here alone if you di— Ahhhhh.” Hindi na niya natapos ang sasabihin ng bigla at walang pasabi sabing pinasok nito ang pagkalalaki nito sa loob niya. Sagad na sagad iyon at ramdam na ramdam niya ang pagkalalaki nito sa loob niya na nakapagbibigay sa kaniya ng kakaibang sarap.

“Ohhhhh. Fuck ohhh Justine. Fuck me hard baby.” He moaned loud while Justine is groaning at the same time moaning.

“Lower your voice baby, baka may makarinig sa’ten.” Sabi ni Justine habang sinisimulan na nitong hugutin at ibaon ang pagkalalaki nito sa loob niya.

Sino ba naman ang hindi mapapaungol ng malakas kung ganito kasarap ang malalasap niya?

He tried to moan silently but he failed. Hindi niya kayang umungol ng mahina lalo na kapag sinasagad ni Justine ang pagkalalaki nito sa loob niya.

“Ohhh. Justine. Ohhh Justine. Ohhh baby, harder ohhhh.” Hindi niya mapigilan ang mga mapagnasang ungol na kumawala sa kaniyang bibig.

Lalo pang lumalakas ang pag-ungol niya ng malakas nitong isinagad sa loob niya ang pagkalalaki nito. Kontentong kontento siya kapag ginagawa iyon ni Justine. Nararamdaman kasi niya na punong-puno ang loob niya ng pagkalalaki nito.

“Ahhhh fuck. Ohhh fuck Justine. Faster ohhh fuck me baby.”

“Lower–ahhhhh– your voice. Hmmm.” Justine said between moaning and groaning.

Sinapo ng isa niyang kamay ang kaniyang bibig para mapigilan niya ang malalakas niyang pag-ungol. Ang isa naman niyang kamay ay mahigpit na nakahawak sa bangko para doon kumuha ng lakas.

Justine thrust become faster and faster every passing minutes. Siya naman ay sumabay sa pag-indayog ng balakang ng binata.

“Ohhhh Justine. Faster, harder ohhhh—” Hindi na niya kayang pigilan ang malalakas na pag-ungol lalo’t ang ginamit niya ang isa pa niyang kamay upang hawakan ang bangko para masuportahan ang katawan. Hindi na kasi niya kayang sabayan ang mabibilis nitong ulos.

“Ohhhh—” Tinakpan ng kamay ni Justine ang bibig niya dahilan para maputol ang kaniyang pag-ungol.

“Better.”

Justine thrust hard, fast rough, harder, faster, rougher, faster and faster. Hindi man lang iyon nagpahinga ng saglit. Mabilis ang bawat paglabas pasok ng pagkalalaki nito sa loob niya na kaniya namang sinasalubong.

Ilang ulos pa ang pinakawalan ni Justine bago niya maramdaman ang mainit na likidong lumabas sa pagkalalaki nito. Ramdam na ramdam niya ang masarap na init na nagpatirik sa kaniyang mga mata.

Bagsak ang katawan ni Xander sa katawan niya, niyapos siya nito ng mahigpit para doon kumuha ng suporta.

Sabay sila ni Justine na maghagilap ng hangin, para kasi silang tinakasan ng hininga at para silang sumabak sa isang patimpalak at pagod na pagod.

Ng makabawi ay dahan-dahan niyang naramdaman ang paghugot ni Justine ng pagkalalaki nito sa loob niya. Impit siyang napadaing ng konti.

Agad siyang kumilos upang damputin ang mga damit niyang hinubad ng binata. Pinigilan siya nito at kinuha sa kaniya ang mga damit niyang dinampot niya.

Kapagkuwan ay humalik ito sa kaniyang mga labi, dumukwang at bumulong sa kaniya. “Ako na ang magbibihis sa’yo since ako din naman ang naghubad ng suot mo.” Mapang-akit nitong sabi na nagpatayo ng balahibo ng buhok niya sa batok.

Pagkatapos nitong ayusin ang suot nito ay siya naman ang dinaluhan.

Napakabilis ng kalabog ng kaniyang dibdib habang nahihiya siyang sinusuot ang pang-ibaba niyang saplot sa pamamagitan ng pagtulong sa kaniya ng binata.

Matapos iyon ay pang-itaas naman niyang saplot ang ipinasuot nito sa kaniya. Napatitig siya sa binata ng seryoso itong binotonesan ang polong suot niya. Maging ang neck tie din niya ay ito na ang nagsuot.

Justine face is so inch away to his face, konti na lang ay maglalapat na ang kanilang mga labi. Kitang kita niua ang perpektong mukha ng binata. Hindi maiwasan ng kaniyang isip na purihin ang perpekto nitong mukha.

Hindi na niya napigilan ang kaniyang sarili, matapos nitong maiayos ang neck tie niya ay agad niya itong sinugod ng halik. Bahala na ang binata kung ano ang isipin nito basta may nagtulak lang sa kaniyang gawin ito at yun ay walang iba kundi ang puso niya.

Napangiti siya ng tugunin ni Justine ang halik na sinimulan niya, mahigpit pa nitong hinawakan ang bewang niya at hinapit siya nito palapit sa katawan nito.

Awtomatiko silang napatingin sa pinto ng storage room ng biglang bumukas iyon at isang matandang lalaki ang iniluwa ng pinto na gulat na gulat na nakatingin sa kanilang dalawa. Nakita siguro silang naghahalikan.

Awtomatiko siyang napayuko at nagmamadaling lumabas ng silid. Narinig pa niya ang sinabi ng binata sa matanda.

“Wag kang mag-isip ng kung ano-ano, ang isipin mo na lang ay wala kang nakita o narinig.” Sabi nito sa matanda bago siya tuluyang umalis sa lugar na iyon.

Natagpuan na lang niya ang sarili sa loob ng men’s room na hinahangos. Binuksan niya ang gripo at gamit ang kamay ay naghilamaos siya, pagkapatos ay tumingin sa salamin.

“Ang tanga-tanga mo!” Sinisisi na niya ang kaniyang sarili. “Why did you let him fuck you?!” Para siyang tanga na kinakausap ang sarili.

Napasambunot pa siya sa sariling buhok ng maalala ang mga nangyare kani-kanina lang. Awtomatiko niyang hinawakan ang kaniyang labi at napatingin siya dito. Hanggang ngayon ay hindi parin siya makapaniwalang hinalikan niya ang binata.

Naipilig na lang niya ang ulo at umayos ng tayo ng may kalalakihan na pumasok sa loob. Tumikhim siya at inisang sulyap pa ang mukha niya bago siya tuluyang umalis.

       Palabas na siya ng gate ng marinig niya ang pag-tunog ng telepono niya. Agad niya itong kinuha sa loob ng bulsa at nakitang si Justine ang tumatawag.

At first he don’t know if he would answer the call or not but after a minute he finally answer. “H-Hey?” Napapiyok pa siya.

“I’m waiting here at the parking lot near your car.” His voice was seductive and sexy.

He could feel the beat of his heart going faster and faster, why is he waiting for him at the parking lot?

“Hello baby are you still there?” Justine said when he did not reply back.

“Y-Yes.” Hindi talaga magbabalik sa katinuan ang boses niya kapag kausap ang binata. “May i know what you are doing there?”

“I said i’m waiting for you.” He said a chuckled.

“Justine kung iniisip mo na may mangyayare pa sa’tin nagkakamali ka, ginawa ko lang iyon nung nasa storage room tayo ay para pagbig—” Hindi na niya natapos ang sasabihin ng marinig ang pagtunog ng kaniyang selpon, hudyat na pinatayan siya ng tawag ng binata.

“Fuck!” He course in anger. He immediately put his phone back and he walk faster to reach the parking lot and punch the face of that rude man who don’t give him a chance to speak.

A minute or so he is now here at the parking lot, malayo palang ay natanaw na niya ang lalaki na nakasalamin habang parang sigang naka-upo sa una ng kaniyang kotse.

Nagpupuyos sa galit na nilapaitan niya ito at malakas na hinampas ng dala niyang bag.

Kinuwelyuhan niya ang binata ngunit hindi man lang iyon na tinag. “Get out of my car or i’ll kill you!” May pabanta niya.

“Kill me then, basta sa kama huh?” Mapagbiro nitong sabi na lalong ikinainis niya.

He gretted his teeth in anger. “Just leave me alone, will you?” He rolled his eyes. “Ano ba kasing kailangan mo?” Inis niyang tanong.

“Ikaw.” Pilosopo nitong sagot.

Ipinaikot na lang niya ang mga mata sa hangin. Hindi siya makapaniwalang may ganitong klaseng tao parin sa mundo..

#Sexinthestorageroomisthebest.

#JustineSkylerthepantyripper!

CHAPTER 15

Chapter 15

         MASAMA ang bawat titig na binibitawan niya kay Justine na ngayon ay nakatingin parin sa kaniya habang may pabirong ngiti sa mga labi.

“What exactly do you want for you to leave me and get the hell out of my face.” Pag-ulit niyang tanong.

“Be with me, be my boyfriend.” Justine said direct to the point.

“Are you crazy? Gusto ko nga na layuan mo’ko tapos gusto mong maging boyfriend ako?” Hindi siya makapaniwala. “Sorry but i don’t want to. Find another men you’ll choose to decieve or whatever you want to do. I’m not interested.”

Pagkasabi niyang iyon ay pumasok na siya sa loob ng kotse niya. Paandarin na sana niya yung kotse niya ngunit humarang sa daraanan ng kotse niya yung binata.

Galit na galit siyang lumabas doon at siningga ang binata. “Hindi ka ba talaga aalis dyan sa daan? Gusto mo na ba talagang mamatay?” Pasigaw niyang sabi dahilan para makakuha iyon ng atensyon.

“Handa akong mamatay para sa’yo.” Nagawa pa talaga nitong biruin siya.

“You’ve really gone crazy!” Nagpupuyos na siya sa galit. “Wait for me, stay here i’ll call the guard.” He said then immediately went to the guard house.

“Call the guard then.” Pahabol na pasigaw ng binata.

Naiinis na nakarating siya sa guard house. “Kuya guard may nanggugulo po doon.” Tinuro niya ang gawi kung saan naroon ang kotse niya at si Justine na nakahiga pa sa una ng kotse niya.

“Let’s go!” Siga na sabi ng guard at mabilis na nagtungo iyon sa kotse niya. Siya naman ay sumunod lang sa guard habang may ngiti sa mga labi.

“Justine you’re dead.” Bulong niya sa kaniyang sarili.

“What are you do—” hindi na natuloy ng guard ang sasabihin at tila tinakasan iyon ng lakas at hindi na nakapag salita.

Tinaasan lang ni Justine ng kilay ang guard. “What are you saying again?” Xander asked with a threatining voice.

“Uhmm. Ano ho sir, baka lang ho pwede kayong umalis sa harap ng sasakyan nito, aalis na po kasi siya, baka lang naman po.” Ang maangas na dating ng guard kanina ay tila na wala at napaltan iyon ng takot.

“Inuutusan mo ba ako?” Justine sound bossy.

“Hindi ho, hindi ko ho gagawin iyon. Pinapakiusapan ko lang po kayo.” Halata sa boses ng guard ang takot na hindi niya mabatid kung bakit.

“Umalis kana, ako na ang bahala dito.” Pagkasabi palang ni Justine sa guard ay nagmamadali na itong kumaripas sa pag-alis. Siya naman ay napatingin lang siya sa papalayong bulto ng binata.

Pumihit siya paharap hanggang sa mag tama ang mga mata nila ng binata na nakataas ang kilay at parang nanunukso pa iyon.

Nanggigigil siyang tinitigan ng masama ang binata. Bwisit naman kasing guard iyon, akala niya ay mapapaalis na niya si Justine yun pala hindi. Ang angas angas pa ng datingan ng guard wala naman palang silbi.

Bagsak ang balikat niyang pumasok sa loob ng sasakyan at kinuha doon ang bag at telepono niya, maging ang susi ng kotse niya ay kinuha din niya. Kung hindi aalis ang binata, siya na lang ang aalis.

“Where are you going?” Justine asked.

“Staying away to a crazy man like you.” He sarcastically said.

Nagsimula na siyang lumakad, siguro ay magsasakay na lang siya at bukas na lang niya babalikan ang sasakyan.

Napatingin siya sa kaniyang likod, nagulat siya ng makitang sumusunod sa kaniya ang binata. Naiirita siyang binilisan ang paglalakad habang papatawid sa kalsada.

“Xiann.” Malakas na sigaw ni Justine, mabilis itong tumakbo at hinigit siya palapit dito dahilan para mawalan sila ng balanse at tumumba silang dalawa. Nakakubabaw siya kay Justine at iyon ang nasa ilalim niya. Konting-konti na lang ay maglalapat na ang kanilang mga labi, it just inch away so close.

The reason why Justine pulled him is because he surely hit by a car.

Titig na titig siya sa mga mata ni Justine. Rumehistro sa mukha niya ang ang labis na pag-aalala ng makita dumaing sa sakit ang binata.

Agad siyang umalis sa pagkakakubabaw sa binata at agad niyang tiningnan para hanapin kung may nangyare bang masama sa binata. “Are you okay? What happened?” Sunod-sunod niyang tanong.

Tumayo na si Justine at tinago nito sa likod nito ang kabila nitong kamay. “I’m fine, nothings wrong.” Justine said.

Lumipat ang mga mata niya sa kamay nitong pilit itinatago ng binata sa kaniya. Agad niyang iyong hinagilap at tiningnan ang braso nito.

Nakita niya ang malaking gadgas sa braso nito dahilan para dumugo iyon. Napamulagat siya ng mata.

“You’re hurt?” Sabi niya.

“It’s nothing serious.” Pagdadahilan pa nito.

Nothing serious? Eh malaki nga yung gasgas pero hindi pa iyon seryoso? He can’t believe this. Hinila niya si Justine at nagpahila naman ito sa kaniya..

“You always said that. Lagi mo na lang ipinagsasawalang bahala yung sugat mo, alam mo kahit maliit na sugat ay pwedeng ma-infection.”

“It’s nothing serious, i used to have more than that.”

Hindi na lang niya pinakinggan ang binata. Basta  na lang niyang hinila ito hanggang sa makarating siya sa kotse niya. Agad niyang isinakay ang binata sa loob ng kaniyang kotse. Umikot siya sa kabila at doon ay sumakay din pagkatapos ay mabilis niyang pinaandar ang sasakyan.

       Hindi mapigilan ni Justine ang lihim na mapangiti. Ngayon ay alam na niya kung gaano nag-aalala sa kaniya ang binata dahil lang sa konting galos sa braso niya.

“Why are you smiling?” Singga nito sa kaniya.

Agad niyang binawi ang ngiti. Hindi na niya namalayan na nakita na pala nito ang pag-ngiti niya. “Uhmm.. Am not.” Pagtanggi niya.

Xiann just rolled his eyes and went his eyes directly on their way.

“Where are you taking me to?” He asked.

“Saan pa edi sa hospital, kailangan kitang dalhin doon para mapagamot yang galos mo.”

“I’m not going, just stop the car.” He said in a serious tone.

“Pero may sugar ka at akong naging dahilan kung bakit ka nagkaroon ng galos.” Xiann sounds guilty.

Tumingin siya ng seryoso sa binata kahit hindi ito nakatingin sa kaniya dahil naka-focus lang ang mga mata nito sa daan. “You are not the reason ehy i get this bruises, i was the one who insists saving your life and you owe me for that.”

“Kaya nga babayaran ko iyon sa pagdala sa’yo sa hospital para mapagaling ka.” Anito.

“That’s not acceptable for me. Iba ang gusto kong ipambabayad mo.” Sabi niya na may malagkit na tingin.

“Stop being pervert, we won’t do it again. Tama na ang isang beses na.. Tama na ang ilang beses na may nangyare sa’ten hindi na mauulit pa iyon.”

“You’re the one who think that way. Hindi ganun ang gusto kong ibayad mo sa’kin. I want you to repay me by sending me home.”

Tumingin si Xiann ng hindi makapaniwala sa kaniya. Hindi ito naniniwala na iyon lang ang gusto niyang kabayaran. Its much more than that.

“Are you sure?” Pangungusisa pa nito.

“Do i sound like joking?” Balik tanong niya.

“Napaka simple lang naman kasi ng hinihiling mo sa’kin at hindi ko lang lubos isipin na iyon lang ang gusto mo. I know you very well Justine, if you are planning something on me, sorry you can’t decieve me again.”

“I’m not decieving you. I’m telling the truth. Just send me home, nothing more or nothing less.” He voice sounds really serious.

“I’ll send you home then,” anito. “I swear Justine, i’ll kill you if don’t hold your promise.”

Hindi na lang siya umimik hinayaan na lang niyang ipagmaneho siya ng binata. Napapansin niya na panay ang tingin nito sa kaniya at sa dinaraanan niya. Mukhang hindi parin ito naniniwala na iyon ang gusto lang niyang kabayaran.

Ilang minuto pa ang lumipas at nakarating na rin sila sa labas ng condo niya. Nagpaalam na siya sa binata at nagsimula ng maglakad.

Nakatungo siya habang naglalakad dahil hinahagilap niya sa bulsa ang telepono ng biglang may bumangga sa kaniya dahilan para mawalan siya ng balanse at matumba.

Galit na iniangat niya ang mukha upang tingnan kung sino ang pangahas na bumangga sa kaniya.

“Huwag ka kasing haharang-harang sa daan.” Maangas nitong sabi at tila nang-aasar pa.

Agad siyang bumangon at akmang susugurin niya ang lalaking pangahas ng may pumigil sa braso niya. Nang lingunin niya iyon ay nakita niyang si Xiann ang pumigil sa kaniya at sinenyasan siya na wag na lang patulan.

“I’m sorry, my friend didn’t pay attention on the way.” Paghingi nito ng tawad sa lalaking pangahas na bumangga sa kaniya.

“Sa susunod titingin ka sa dinaraanan mo para wala kang mabanggang tao.” Sabi pa nito na may halong pang-iinsulto.

He greeted his teeth in anger. Susugurin na sana niya ito para maturuan ng leksiyon ngunit pinipigilan siya ni Xiann. Hanggang sa tuluyang makalayo ito. Wag lang mag krus ang landas nila, hinding hindi na niya ito pagbibigyan.

Humarap siya sa binata. “Why did you stop me?” Pinipigilan niyang wag mag taas ng boses sa binata.

“Ayaw ko lang mapaaway ka, besides may galos yang braso mo.”

“So you are saying na hindi ko siya kayang labanan dahil lang may sugat ako? Huh i can’t believe this.” There’s a sarcasm on his voice.

“Hindi naman sa ganun, ayoko lang na makita kang nakikipag away.” Dahil sa sinabing ito ni Xiann ay may pumuslit na ngiti sa kaniyang mga labi.

“Bakit hindi ka pa bumalik?” Tanong niya para baguhin ang topic nila.

“Pa’no ako babalik kung nakita kong mapapaaway ka.” Anito. “Tsaka napag-isipan ko na gamutin na lang yang sugat mo, aalis din ako pagtapos.”

Bumaling siya sa ibang direksyon at doon ay ibinuhos niya ang ngiting pinipigilan. Hindi man niya aminin pero alam niyang masaya siya kapag kasama ang binata. Na mabilis ang tibok ng puso niya kapag malapit ito. At mahal na niya ito kahit hindi man niya aminin. Though he don’t believe in love but when he meet Xiann, he make love to Xiann he know that love really do exists. Handa na siyang harapin ang lahat para kay Xiann. Ang hindi lang niya alam ay kung mahal din siya nito pero hindi man niya sabihin ay malaki ang posibilidad na mahalin siya nito. Lalo’t nalaman niya na concern ito sa kaniya.

Matapos nilang makasakay sa elevator at makalabas doon ay tinungo na nila ang condo unit niya. Binuksan niya ang pinto gamit ang card niya.

Sabay silang pumasok sa loob ng condo at agad siyang nagtungo sa ref upang kumuha ng tubig at paunlakan ng tubig ang binata.

Gulat ang bumantad sa mukha ni Xiann ng makita niya ang loob ng condo ni Justine, napakakalat nito. Kung saan saan nagkalat ang mga damit nitong hinubad, mga in-can beer na nagkalat sa sahig.

“This is how you live like?” He asked.

“Yeah?” Justine answered. “I’m sorry medyo makalat ang kwarto ko.” Medyo makalat? Eh sobrang kalat na nga ng kwarto nito.

Nailing na lang niya ang kaniyang ulo at napakamot.

“Here drink some.” Inalok siya ng tubig ni Justine.

“I’m not thirsty.” He said the he start picking up the clothes of Justine.

Bumilis ang tibok ng puso niya at gulat na gulat ng madampot niya ang underwear nito, hindi niya maiwasang mapatitig dito.

“Stop staring baka mapanaginipan mo pa yang underwear ko at hindi ka makatulog. Isa pa baka pag pantasyahan mo yan.” He said in a seductive tone.

Agad siyang nag-iwas ng tingin sa underwear nito at hinagis niya ito sa binata. “Kapal ng mukha mo! Pakalat kalat yang underwear mo.” Medyo tumaas pa ang boses niya para maiwasan ang hiyang nararamdaman.

Narinig niya ang mahinang pagtawa ni Justine pero hindi na lang niya iyon pinansin. Patuloy na lang siya sa pagpulot sa mga damit nito at hindi na niya tiningnan pa kung ano yung dinadampot niya nahihiya na siya baka muli siyang mapatitig.

Pagkatapos ay inilagay niya iyon sa basket at sinimulan naman niyang pulutin yung mga in can beer na nagkalat.

Pagkatapos ay inilagay niya iyon sa trash bag. Para na siyang naging katulong dahil lahat na lang ng mga kalat sa loob ng buong condo ni Justine ay nalinis na niya, pagod na pagod siyang napahiga sa sofa.

            Enjoy reading

CHAPTER 16

Chapter 16

         NAKALIMUTAN na niya ang sugat ni Justine, kaya ng maalala niya iyon ay awtomatiko siyang napatayk at hinanap ng kaniyang mga mata ang binata. Nakita niya iyon sa kusina na may kung anong ginagawa.

Bumangon siya at lumakad patungo sa binata. “Anong ginagawa mo?” Tanong niya.

Napatingin sa kaniya si Justine. “Making some food.” Sabi nito at inilahad sa kaniya ang sandwich na nakalagay sa platito.

“You know how to make sandwhich?” He asked.

“Yes and i’ll assure you this is tasty, masarap na mapapaungol ka sa pangalan ko.” Pabiro nitong sabi.

He laugh sarcastically. “Ewan ko sa’yo.” Sabi niya at agad tinanggap ang sandwich na alok nito. Medyo nagugutom na rin kasi siya dahil sa paglilinis sa bahay nito na hindi man lang siya nagawang tulungan kundi ang tingnan lang siya habang naglilinis.

Mabilis niyang naubos ang sandwich na gawa niti at talagang tama nga ang sinabi nito na mapapa-ungo— na masasarapan siya sa sandwich na gawa nito.

Nakalimutan na niya kung bakit nga siya narito sa bahay ng binata. Naalala niya na narito siya upang linisin ang sugat nito sa braso hindi ang makikain dito.

Agad niyang kinuha ang first aid kit ni Justine, alam na niya kung saan iyon nakalagay dahil nanggaling na rin naman siya dito sa bahay nito at nagamit na rin niya ang first aid kit nito.

“Anong gagawin mo diyan?” Tanong ni Justine na parang walang alam.

“Ano bang ginagawa dito?” Pilosopong balik tanong niya. “Lumapit ka na dito at lilinisin ko yang konting SUGAT sa braso mo.” Talagang madiin pa ang pagkakasabi niya sa salitang sugat. Puno iyon ng sarkasmo.

Mahinang napahalakhak na lang ang binata sa sinabi niya at pinuntahan siya nito at umupo sa tabi niya. “Go on, clean my wounds.” Inilahad pa nito malapit sa mukha niya ang braso nito.

Napairap na lang siya sa hangin at sinimulang lagyan ng ointment ang bulak at maingat niyang dinampian ang braso ni Justine kung saan naroon ang gasgas nito.

Maingat at dahan-dahan ang kaniyang pagdampi dito pero naririnig parin niya ang mahihinang dampi ni Justine na halatang hindi nito pinahahalata sa kaniya.

“Masakit ba?” Seryosong tanong niya.

“Of course not para diyan lang masasaktan ako?” May halong pagyayabang pa ang boses nito.

Hindi raw masakit pero dahan-dahan na nga lang niyang dinadampi sa sugat nito ang bulak na ririnig na niya ang mga mahihinang daing nito.

“Hindi pala masakit huh?” Dinig’inan niya ang bulak sa sugat nito dahilan para mapasigaw ito sa sakit.

“Stop, stop it. It hurts, stop it baby.” Panay ang daing ni Justine.

Tinigil na niya ang pag-dig’in ng bulak sa sugat nito. “Sabi mo hindi masakit?” Sarkastikong sabi niya.

Bigla-bigla na lang siyang dinag’anan ni Justine dahil para mapakubabaw ito sa kaniya. Nalaman na lang niya na napatitig na siya sa mga mata ng binata. Wala silang ibang ginawa kundi ang titigan lang ang mga mata nito. Tila nagbabasahan sila ng mga emosyonna namumutawi sa kaniyang mga mata.

Panay ang paglunok niya, kahit gusto man niyang iiwas ang kaniyang mga mata ngunit hindi niya magawa. Patuloy lang siya sa pagtitig sa mga mata nito.

Nang makabawi siya sa imahinasyon niya ay agad niyang iniwas ang mga mata at binaling sa ibang direksyon. Nakaramdam na rin siya ng hiya kaya bahagya niya iyong tinulak palayo at umayos ng upo.

“Ahmm..” Nag-isip siya ng iba pang hahagilapin na sasabihin. “Okay na y-yung sugat mo sa braso. Uhmm.. Uuwi na ako.” Sabi niya.

“Uuwi ka na ka agad?” Tanong nito.

Napatango lang siya bilang sagot. Medyo nanunuyot na kasi ang lalamunan niya at hindi na siya makapagsalita ng ayos.

“Let’s go, i’ll drive you home.” Akmang tatayona ito ngunit pinigilan lang niya sa pamamagitan ng paghawak niya sa kamay nito.

Walang ibang salita ang lumabas sa bibig niya. Basta na lang niyang naramdaman ang kuryente na nagmumula sa mga kamay ng binata kaya awtomatiko niyang tinanggal ang pagkakahawak niya sa kamay nito. “S-Sige.” Pagpayag niya na pinaka-mali niyang nagawa.

Napakamot na lang siya sa sariling buhok dahil sa nasabi niya. Gusto nga niyang iwasan ang binata dahil hindi talaga niya kayang tagalan ang binata. Lalong bumibilis ang pag-tibok ng puso niya kapag malapit ito sa kaniya.

“Wait for me here, i’ll go get change.” Justine said.

Ilang minuto pa ang lumipas nang matapos itong magbihis at lumabas mula sa kwarto nito. Pang estranghero na naman ang suot nito pero ganunpaman ay masasabi niyang gwapo ito kahit nakatalikod.

“Let’s go?” Pagyaya sa kaniya.

Naiwas niya ang paningin sa binata ng malaman niyang napatitig na pala siya dito. Muli ay tumango na lang siya at sinundan na niya ang binata hanggang sa makalabas sila ng condo unit nito.

Sapo-sapo niya ang dibdib niya na sobrang bilis sa pagtibok ng kaniyang puso. He can’t explain what he is feeling right now.

Sumakay sila sa elevator ng binata. Sasarhan na sana niya ang elevator ng may humabol dito na tumabi sa kaniya. Lalaki ito na alam niyang hindi sila nagkakalayo ng edad.

Nagulat siya ng hilahin siya ni Justine at bahagya pa nito siyang inilayo sa lalaki kaya si Justine na ang naging katabi nito.

Napapakunot na lang siya ng noo. Umaasta kasi itong nagseselos, na ayaw siya nitong palapit sa binatang kasabay nila sa elevator.

Ramdam niya ang takot sa mukha ng lalaking nakasabay nila sa elevator dahil bahagya niyong binigyan ng distansya ang pagitan niyon at ni Justine. Halatang takot iyon kay Justine.

Kapagkuwan ay bumukas na rin ang elevator at narating narin nila ang pinakang baba. Nagmamadaling lumabas ang lalaking nakasabay nila. Napakunot na lang siya ng noo.

Lumabas na silang dalawa ni Justine hanggang sa makarating sila sa parking lot kung saan pinarada niya ang kotse niya.

Akala niya ay sa passenger seat sasakay si Justine ngunit nagkamali siya, pinagbuksan pa talaga siya nito ng pinto para doon siya sumakay.

Kunot ang noo niyang tumingin sa binata. “Kotse ko ito pero ako ang sasakay dito?” Sarkastiko niyang tanong. “At isa pa, wag mo na akong ihatid, wala karin namang sasakyan pabalik kasi kotse ko ang ipapang hatid mo sakin.”

“Just what i said. I’ll drive you home at kung inaalala mo kung paano ako makakabalik problema ko na yun. So get in and talk less or else i’ll kiss you until you drop and spread your pretty legs to me.” His voice was full of sudective.

“You are so pervert. Gusto ko lang malaman mo na wala akong pagnanasa sa katawan mo lalong lalo na sa’yo—” hindi na niya natuloy ang iba pa niyang sasabihin ng bigla na lang siya nitong siniil ng mainit na halik.

Hindi na siya nakapagsalita at hindi na rin niya nagawang itulak pa ang binata. All he could mind was the kiss Justine give to him.

Ilang minuto pa ang tumagal ng halik nila na wala man lang siyang nagawang pagtutol, bago ito tumigil sa paghalik sa kaniya ngunit hindi parin nito inilalayo ang mukha sa kaniya.

“Just what i said. I’ll kiss you if you talk more.” Amoy na amoy niya ang mabangong hininga ni Justine na tumata sa kaniyang mukha. Mas lalong bumibilis pa ang pagtibok ng puso niya.

Nang makabawi ay agad niyang itinulak ang binata. “S-Sige. Mag drive ka na lang.” Sabi niya at umayos na ng pagkaka-upo sa kotse at nagkukumahog na sinuot niya ang seatbelt.

Napakabilis ng paghinga niya, maging ang pagtibok ng puso niya ay napakabilis din. Sumakay na si Justine at nagmaneho na iyon.

Hindi siya mapakali, tanging pag-hinga lang ni Justine at sunod-sunod nitong pagbuntong hininga ang napapakinggan niya. Ramdam niya rin ang minsan nitong paglipat-lipat ng paningin nito sa kaniya at sa daan.

Isinandal na lang niya ang kaniyang ulo sa salamin ng pinto at doon na lang niya itinuon ang kaniyang pansin. Tila gusto na lang niyang mawala at hindi na ito makasama pang muli.

“Hey Xiann, why are you silent? Talk something.” Hindi na napigilan ni Justine na singgahin ang katahimikan niya.

“Ano bang gusto mong pag-usapan na’ten?” Balik tanong niya.

“About us.” He directly and seriously said.

About them? Ano bang meron sa kanila? Di’ba wala lang sila at hindi magkakaroon ng sila.

“Bakit? Ano bang relasyon na’ten?” Sarkastiko niyang tanong.

Muntik na siyang masubsob sa unahan ng kaniyang sasakyan ng bigla itong nag preno, buti na lang at may suot siyang seatbelt.

“Di’ba sinabi ko na sa’yo na gusto kita?” Sabi nito. “Hindi pa ba malinaw sa’yo yun?”

“Di’ba sinabi ko na rin sa’yo na hindi ikaw ang gusto ko? I don’t like you.” Sa huli niyang sinabi ay para na niyang pinag-sinungalingan ang kaniyang sarili. Alam naman niya sa kaniyang sarili kung gaano niya kagusto ang lalaki, natatakot lang talaga siyang sumugal na baka hindi naman talaga siya ang gusto nito at niloloko lang siya, kilala na niya ang binata. Kilalang kilala.

Agad siyang siniil ng halik ni Justine na nakapagpabigla sa kaniya. At tulad din ng dati ay hindi man lang niya nagawang tumutol. Patuloy parin ang pagtugon niya sa mga halik nito.

Naging mahina na naman siya sa pagkakataon na ito. Nagpadala na naman siya sa matatamis nitong mga halik, hindi man lang niya nagawang itulak ito papalayo. Ramdam niya na nagsisinungaling lang siya sa kaniyang sarili.

Unti-unting binitiwan ng mga labi ni Justine ang mga labi niya. “Maniniwala lang ako sa lahat ng mga sinasabi mo kapag hindi ko na narardaman ang pagmamahal mo. Kapag hindi mo na tinutugon ang mga halik ko.” Seryosong seryoso si Justine. “Bakit hindi mo pa ba aminin na mahal mo din ako? Bakit hindi mo pa aminin na may gusto mo rin ako? Xiann gusto kong malaman.”

Handa na sana siya upang ibuka ang bibig niya para sabihin ang dahilan niya kung bakit ayaw niyang sumugal pero isang malakas na busina ng sasakyan ang narinig nila dahilan para mapatingin sila sa likod ng sasakyan.

Nakaharang pala sila sa daan kaya pala may nag-bubusina na sa kanila.

“Imaneho mo na ang kotse. Umalis na tayo may nambubusina na sa’ten.” Sabi niya.

“No.” Naging matigas ang boses ng binata. “Hindi ko itatabi ang kotse hangga’t hindi mo sinasabi na gusto mo rin ako. Be my boyfriend and you only need to say is yes.”

“Nahihibang ka na ba? Nakaharang na tayo sa daan, umalis na tayo.” Frustrated na sabi niya. Hindi siya makapaniwala na iba-blockmail siya nito sa paraang alam niyang hindi siya makakatanggi.

“Sinabi ko na ang sinabi ko. Be my boyfriend at aalis na tayo, yun lang ang tanging paraan.” Pagmamatigas nito.

Muli na naman niyang napakinggan ang sunod-sunod na pagbusina ng sasakyang nasa likod nila. Na pa-frustrate na siya, alam niyang hindi talaga nito papaandarin ang sasakyan hanggat hindi nito nakukuha ang sagot niya.

Mariin niyang ipinikit ang kaniyang mga mata at nagpakawala ng isang malakas na buntong hininga. “Sige na, boyfriend na kita. Paandarin mo na ang sasakyan. Umalis na tayo dito please.” He said in defeated.

“Are you sure?” Pagsisiyasat pa nito. “Give a kiss.” Ngumuso pa ang binata.

Narinig na naman niya ang malalakas at sunod-sunod na pagbusena ng sasakyan kaya napilitan siyang ilapat ang mga labi niya sa mga labi ng binata at mabilis din niyang tinanggal. “Sige na, umalis na tayo.”

“Yahooo!!” Nagsisigaw pa sa loob ng kotse si Justine na parang may sira sa ulo pagkatapos ay agad na nitong pinaandar ang sasakyan.

Nakahinga siya ng malalim at tiningnan niya ang nasa likod.

Gayunpaman ay naisahan siya ng binata. Hindi siya makapaniwalang gagamitin nito ang mga iyon para lamang pasagutin siya ng oo na hindi naman talaga niya ginusto. Kasalanan iyon lahat ni Justine, niloko siya nito.

Ilang minuto pa ay nakarating sila ni Justine sa kanilang bahay. Medyo malalim na rin ang gabi at nararamdaman na niya ang pagkalam ng kaniyang sikmura. Isa pa ay nakasuot parin siya ng uniporme ng pang paaralan. Tiyak niyang kagagalitan siya ng ama pag nalaman nitong gabi na siya umuwi.

“We’re here.” Anunsiyo nito. “Give a kiss.” Ngumuso pa ito.

Nakakarami na ang lalaking ito sa kaniya, hindi na ngayon. Hindi na siya nito maloloko.!

A/N: Don’t forget to vote and leave a comment. Thank you in advance. Stay tuned for the next chapter.!!

CHAPTER 17

Chapter 17

         LALABAS  na sana siya ng kotse ng pihitin niya ay naka-lock iyon. Naiinis siyang napatingin sa lalaki na naka ngiti lang sa kaniya ng nakakaloko.

“Kiss before i open the door.” Sabi nito.

“Alam mo nakakainis kana?” Puno ng irita niyang sabi. “Pwede ba kahit minsan lang tigilan mo’ko—” Hindi na niya natuloy ang iba pa niyang sasabihin ng lumapat na ang labi ni Justine sa mga labi niya. It was a quick kissed but he could already felt little strange in his body.

“Can’t you stop kissing me?” He said irritating.

“I can’t. Besides i’m your boyfriend now so i have the right to kiss you and make love to you.” Justine said full of himself.

Humugot siya ng isang malakas na buntong hininga at mariin niyang ipinikit ang mga mata. “Can you just open the door and i’ll take my leave now.” Pinipigilan niya ang inis na nararamdaman.

“No need for you to get out, i should be the one to leave the car, it is not my car after all.” He said while smirking.

In-unlock na ni Justine ang pinto ng kotse, binuksan na niyon ang pinto at lumabas na iyon.

“Teka saan siya pupunta? Baka mapahamak siya.” Sabi niya sa sariling isip habang bakas sa mukha ang labis niyang pag-aalala.

Agad siyang lumabas ng kotse at dinaluhan ang binata. “Where are you going?” He asked worriedly.

“Going home, where else?” Justine said with sarcasm.

“Going home?” He can’t believe this. “Pinilit mo’kong ihatid kanina nung nasa bahay kana tapos babalik ka sa bahay mo na wala man lang sasakyan? Are you really gone crazy?”

“Hinatid kita dito kasi ayokong mapahamak ka.” Naging seryoso ang tonong pananalita nito. “Hindi ko kakayanin na may mangyare sa’yo. Wag mong intindihin ang pagbalik ko sa condo ko, ako na ang bahala doon. Ang intindihin mo na lang ay pumasok sa bahay niyo baka hinihintay ka na ng daddy at mommy mo.” Sabi nito.

“You should take my car back, isoli mo na lang bukas.” Suhestiyon niya.

“Hindi na kailangan. Kaya ko ang sarili ko.” Sabi pa nito.

“Per—” hindi na niya natuloy ang sasabihin ng muli na namang maglapat ang kanilang mga labi.

“Halik mo lang ang nakakapag-palakas ng dibdib ko.” Sabi pa nito bago tuluyang tumakbo palayo sa kaniya.

Naiwan siyang nakatingin sa papalayong bulto ng binata. Kapagkuwan ay sinapo niya ang kaniyang labi kung saan nangyare ang paglalapat ng kanilang mga labi.

Naipilig niya ang ulo sa labis na pag-iisip. Mali ang iniisip niya, hindi dapat siya nagpapadala sa mga halik nito. Hindi pwede, hindi maari. Kalokohan lang iyon at hindi siya nito tunay na gusto.

Walang ingay siyang pumasok sa loob ng kaniyang kotse at nag-maneho siya papasok sa loob ng bahay nila hanggang sa mai-garahe na niya ang kaniyang kotse.

Pagkatapos niyon ay diretso siyang pumasok sa loob ng mansyon nila, nagulat siya ng maabutan niya ang kaniyang ama na sumisimsim ng kape sa salas habang nakadekwatro iyon.

“Uhmm.” Hinagilap pa niya ang iba pang sasabihin. “Good evening po dad.” Sabi niya at lumapit pa doon upang magmano ngunit hindi man lang nito inilahad ang kamay.

“Why are you late?” Sa halip na sabi nito.

“School project dad.” He explained.

“Are you sure?” He said with a cold toned.

“Y-Yes dad. Just a school project.”

Tumayo iyon at lumapit sa kaniya. “Son, i trusted you the most please don’t ruin my trust..” He said while tapping his shoulder.

Naiwan siyang tulala sa salas, umalis na ang ama niya. Hanggang ngayon hindi parin niya nakukuha ang loob ng kaniyang ama. Hindi niya alam kung bakit lagi na lang malamig ang pakikitungo nito sa kaniya.

Ipinilig na lang niya ang ulo at wala sa sariling tinungo niya ang kaniyang kwarto. Agad niyang hinubad ang lahat ng saplot sa kaniyang katawan at dumiretso sa bathroom.

Pinuno niya ng tubig ang bathtub at doon niya ibinabad ang kaniyang katawan. Ipinikit niya ang mga mata ngunit bigla din siyang napamulagat ng rumihistro sa kaniyang isip ang mukha ni Justine.

“Why are you always appearing?” Galit na sabi niya sa kawalan.

Agad na niyang tinapos ang pagliligo niya at ipinalupot niya ang tuwalya sa babang bahagi ng kaniyang katawan. Lumabas na rin siya ng bathroom.

Naghanap siya ng masusuot sa lalagyan ng kaniyang damit ngunit aksidente niyang nakita ang damit at boxer na hiniram niya kay Justine. Wala sa sarili niyang kinuha at inihagis iyon.

Nanggigigil siya sa kaniyang sarili. Hindi niya alam kung bakit lagi na lang nagpapakita sa kaniya ang mga gamit na may koneksyon sa lalaki, kung hindi naman ay mismong mukha nito ang nakikita niya sa sariling isip.

Agad siyang nagbihis ng kaniyang pantulog at umupo sa gilid ng kama. Hindi rin siya nakatiis, pinulot din niya ang damit at boxer ni Justine na hiniram niya at ibinalik niya iyon sa lalagyan niya ng damit. Siguro ay kailangan na nga talaga niyang ibalik ang mga damit na iyon.

Pagkatapos ay pasalampak siyang napahiga sa kama niya. Ipipikit na sana niya ang mga mata ng marinig niya ang pag-iingay ng kaniyang telepono.

Agad niyang kinuha iyon at napag-alaman niyang nagpadala pala ng mensahe sa kaniya si Justine. Ayaw man niyang buksan ngunit may bahagi sa sarili niya ang gustong malaman ang mensahe nitong ipinadala.

Kalaunan ay nanaig parin sa kaniya ang kuryosidad. Binuksan parin niya ang mensahe ng binata sa kaniya.

From Justine:

         “

Ano nga pala ang endearment na’ten since maf jowa na tayo?“ -He texted.

To Justine:

       “

Endearment my ass!“ -He texted back.

Saglit palang niyang ipinadala ang mensahe nito ay agad na naman siyang nakatanggap nakatanggap ng mensahe.

From: Justine

       “Well i like your ass.” -He pervertly texted back.

Hanggang sa mensahe ba naman ay dinadala nito ang kahalayan sa sarili.

To: Justine

     “Fuck you!” -He texted full of anger.

Naka tanggap na naman siya ng mensahe.

From: Justine

       “Why so aggresive? Do you already miss me?”

To: Justine

    “Maguho man ang mundo hinding hindi kita mamimiss!” -He texted.

Maya-maya pa ay hindi na mensahe ang natanggap niya. Tuluyan ng tumawag ang binata sa kaniya.

May pag-aalinlangan siya, sasagutin ba niya ang tawag? O hindi na lang. Kahit sobra niyang gustong sagutin ang tawag ng binata ngunit hindi na niya ginawa.

Sa pagkakataong ito ay nagtagumpay siya, natiis niyang mag-ingay lang ang kaniyang telepono hanggang sa tumigil na iyon sa kakaingay. Tila nagdiwang ang kaniyang darili dahil sa wakas na tanggihan na niya ang anumang bagay na may koneksyon sa binata.

Akala na niya ay makahinga na siya ng maluwag ngunit hindi pa pala. Nagtunog na naman ang telepono niya sa pangalwang pagkakataon.

Hindi na niya kayang tiisin. Kukunin niya pero binibitwan din niya. Bahala na ang lalaking iyon tumawag sa telepono niya. Bahala na ang telepono niyang mag-ingay.

May iba pa naman siyang dapat gawin. Dapat pinatay na niya ng tuluyan ang telepono. He should make his phone in a silent mode but he don’t do it. Hinayaan na lang niyang mag-ingay iyon hanggang sa tumigil.

Kapagkuwan ay nakatanggap siya ng tawag kaya agad niyang sinilip ang telepono at tiningnan ang mensahe ng binata.

From: Justine

       “Answer the phone, please, love.” - Justine texted.

Nagulat siya sa kaniyang huling nabasa. Love? Ito ba ang tinutukoy nitong tawagan nila?

Awtomatiko siyang napapitlag sa gulat ng biglang magtunog ang kaniyang telepono. Pagtingin niya ay tumatawag na namang muli ang binata.

Ipinikit niya ang mga mata at handa na sana niyang pihitin para patayin ang tawag ngunit pakabila ang naging pihit ng kamay niya dahilan para masagot ang tawag.

Nataranta siya at hindi alam kung ano ang gagawin, bahagya pa niyang naitapon ang kaniyang telepono.

“Hey love, you finally pick-up.” He said.

Nag-aalinlangan siyang pulutin ang telepono ngunit kalaunan ay kinuha din niya.

“Pwede ba wag ka ng tumawag? Wag mo na akong istorbuhin natutulog na ako.” Kunwari ay naiinis siya pero ang totoo ay hindi niya nararamdaman ang tunay niyang emosyon ngayon.

“Why are you mad?” Justine said in a sad tone.

“Cut the crap Justine. Matutlog na ako.” Papatayin na sana niya ang tawag ngunit narinig niya ang boses nito na nakapag-pabato sa kaniyang kinalalagyan.

“Goodnight take care and i love you.”

Hindi na niya nagawang patayin ang tawag. Basta na lang siyang napasapo sa kaniyang dibdib na napakalakas ng pagtibok.

“What did you j—” itatanong sana niya ang sinabi nito para mapakinggan niyang ng maayos ngunit hindi na lang niya ginawa. “Matutulog na ako, wala ka namang kwentang kausap.” Sabi niya at nagkukumahog na pinatay ang tawag.

Hindi siya mapakali habang sapo-sapo niya ang kaniyang dibdib. Nabitawan na rin niya ang kaniyang teleponong hawak. He couldn’t get over what just Justine said.

Lumipas pa ang ilang oras ay nanatili parin siyang gising at naroon parin sa kaniyang isipan ang mga sinabi sa kaniya ni Justine. Hindi parin niya ito makalimutan. He can’t!

Habang paulit-ulit niyang binabasa ang mensahe sa kaniya ni Justine ay hindi niya mapigilan ang pamangiti. Hindi niya alam kung saan nanggagaling ang tamis ng ngiti sa kaniyang mga labi kaya ng mapagtanto niya ang pagngiti niya ay agad niyang inilayo sa kaniya ang telepono at sinubsob sa kaniyang mukha ang unan.

     Isang magandang umaga ang bumungad sa buhay ni Justine. Maganda ang kaniyang naging paggising. Naligo siya nagbihis at hanggang sa pagpapatakbo ng kaniyang sasakyan patungo sa kaniyang pinapasukan.

Narito na siya sa labas ng paaralan at ipinarada na niya ang sasakyan ngunit na natili parin siya sa loob. Inilabas niya ang telepono at pinadalhan ng mensahe ang kaniyang iniirog.

To: Xiann;

       Goodmornig Love, hows your sleep? Have you already eat? Or you just want to eat me.“ -He texted teasingly.

Maya-maya pa ay nakatanggap na rin siya ng mensahe galing dito.

From: Xiann;

       “Don’t talk to me!” -He texted back using angry emoji.

Napatawa na lang siya sa mensahe sa kaniya ni Xiann. Parating ganun sa kaniya kasungit ang binata. Siguro ay baka iyon ang paraan nito para ipakita sa kaniya ang pagmamahal nito para sa kaniya.

Ibinalik niya ang telepono sa loob ng bulsa ng suot niya at naghintay pa para lang maabutan niya ang pagdating ng sasakyan ng binata.

Ayon kasi sa pagsusuri niya ay wala paroon ang sasakyan nito kaya natitiyak niyang hindi pa ito nakakarating.

Ilang minuto pang paghihintay ay nakita na rin niya ang kotse nito malayo ng konti sa kotse niyang ipinara. Agad siyang lumabas ng sasakyan at tumakbo patungo sa gawi ng binata.

Pagkabukas pa lang nito ng pinto ay mukha niya agad ang nakita nito. Gulat iyon ay hindi makapaniwalang nasa harapan nito ang gwapong tulad niya.

Ng makabawi sa pagkabigla ay agad nitong iniwas ang paningin at ibinaling iyon sa ibang direksyon. “Bakit ka nandito?” Tanong nito ng hindi parin ito tumitingin sa mga mata niya.

“Sinusundo ko lang yung boyfriend ko para sabay na kaming pumasok.” Sabi niya na ito ang tinutukoy.

“Sinong boyfriend mo?” Maang nitong tanong.

“You who else? Ikaw lang naman ang sumagot sa panliligaw ko hindi ba?” Aniya.

“You know what? Fuck you!” Xiann said while raising his middle finger.

“Well i like making love to you my love.” Panunukso pa niya.

Tuluyan ng nakalabas ng kotse si Xiann at naglakad na ito papasok sa gate ng kanilang pinapasukan, siya naman ay nakasunod lang.

“Are you really going to follow me?” Mangha nitong tanong sa kaniya.

“Yes, why not? After all boyfriend parin kita at boyfriend mo parin ako—”

“Edi mag break na tayo.” Sansala nito sa ibapa niyang sasabihin.

“That won’t really going to happen.”

“Why?”

“Cause i won’t let you.” Sabi niya. Hindi naman kasi talaga niya papakawalan pa ang binata, nasa kaniya na ito at sa kaniya lang at wala ng iba pang pwedeng mag-may-ari dito.

Tuluyan na lang napairap sa hangin si Xiann. Hinatid talaga niya ito hanggang sa makarating ito malapit sa pinto ng classroom nito.

“Papasok ka parin ba sa loob?” Sarkastiko nitong sabi.

Ngumiti na lang siya at mabilisang hinalikan ang pisngi ni Xiann kahit medyo maraming tao sa lugar na iyon. Ang hindi lang niya napansin ay kung may nakakita ba sa ginawa niya kase ang tanging napansin lang niya ay si Xiann na namumula ang pisngi sa sobrang hiya.

Mabilis siyang tumakbo palayo sa binata. Masaya ang bawat ningning ng kaniyang mga mata hanggang sa makarating siya sa sarili niyang silid aralan. Mukhang may gana siya ngayong makarinig ng aralin….

A/N; I’m back again Babyss. Please follow the rules,Vote and leave a comment kung nagagandahan kayo sa nobela kong ito, para narin ma inspire ako.

Paunang salamat sa inyong lahat.!

CHAPTER 18

Chapter 18

       NATAGAL ng ilang linggo ang pangungulit sa kaniya ni Justine, hindi talaga siya nito tinatantanan hangga’t hindi niya natatanggap na si Justine na ang kaniyang boyfriend. Na ito ay mahal na mahal niya.

Heto nga at inaya siya ng binata na mag date daw sila, ang binata daw ang bahala sa lahat. Hindi pa nga siya nagsasabi na pupunta siya pero agad na nitong pinatay ang tawag.

Inilapat niya ang kaniyang telepono sa kaniyang dibdib at mariin niyang ipinikit ang mga mata. Hindi talaga siya pwedeng humindi sa binata. Gagawa talaga at gagawa iyon ng paraan mapapayag lang siya.

“Pupunta ba ako?” Pagkausap niya sa kaniyang sarili. “O hindi na lang? Pa’no kung kulitin na naman ako nito? Alam ko naman na hindi siya titigil mapapayag lang ako. Isa pa magkarelasyon na rin naman kami.” Sabi niya. “Pero hindi naman kami talaga tunay na mag jowa.” Pagsalungat ng kabilang bahagi ng kaniyang isip.

Mariin niyang tinabunan ng unan ang kaniyang mukha. Napa-frustrate na siya, hindi na niya alam kung sa sarili kung pauunlakan ba niya ang gusto nito o tatanggihan na lamang niya.

Awtomatiko siyang napabalikwas ng bangon ng marinig niya ang pagtunog ng telepono niya. Agad niya iyong hinanap at napag-alaman niyang nagbigay ng mensahe ang binata.

Nagkukumahog na pinindot niya iyon at agad binasa ang mensahe nito.

From: Justine;

       “I’ll pick you up tonight” -His message.

Mas lalo pang bumilis ang tibok ng puso niyang kanina pa mabilis ang pagtibok. Susunduin siya ng binata ngayong gabi? Konti na lang ang oras na natitira niya para lamunin ng kadiliman ang liwanag at hindi parin siya nakakapag-pasiya kung anong disisyon niya.

“Argh!” Napasigaw siya sa labis na frustrated niya.

Wala siyang ibang ginawa kundi ang bumangon at napakamot na lang siya sa sariling buhok. Agad siyang nagtungo sa bathroom at hinubad lahat ng kaniyang suot.

Hindi nga niya alam kung bakit siya naliligo, suguro ay nakapag-pasiya na siya na sasama sa alok nitong date sa kaniya. Isa pa iyon na din naman ang kauna-unahang date nila ng binata.

Natapos siyang maligo at ngayon ay pumipili na siya ng damit na isusuot. Halos ilang minuto na nga ang lumipas ngunit hindi parin siya nakakapag-pasiya.

“Which one? This one.” Sabi niya habang itinaas ang puting polo niya. “Or this one.” Sabi naman niya nang itaas ang maroon niyang polo.

Bigla siyang napakunot ng biglang may pumasok sa isip niya. Bakit nga pala niya pinag-iisipan pang mabuti kung anong isusuot. Bakit parang gusto-gusto niyang maging presentable sa paningin ng binata.

Agad niyang dinampot ang puting polo at agad niya iyong isinuot. Hindi na niya kailangan mamili pa, isa pa wala rin namang kwenta ang binatang ide-date niya.

Naisuot na niya ang polo at kaagad niyang sinipat ang kabuuhan ng mukha niya sa salamin. Bagay na bagay sa kaniya ang puting polo kahit simple lang ang suot niya.

Matapos iyon ay maglalagay na siya ng pabango ngunit maraming pabango ang pwedeng niyang pagpilian. Pipili na sana siya pero biglang pumasok sa isip niya na hindi na nga pala niya dapat pag-aksayahan ng oras pa ang binata. Hindi naman importante iyon sa kaniya.

“Hindi nga ba?” Pagsalungat ng kabilang panig ng kaniyang isip.

Makailang puslit din ng pabango ang ginawa niya sa buo niyang suot. Amoy na amoy ang pabango niya, ata talagang napakabango nito.

Agad niyang sinipat ang kaniyang relong pambisig. 7:00pm, kelan kaya siya susunduin ng binata?

Umupo muna siya sa gilid ng kama niya habang nakatitig lang sa teleponl niya, hinihintay niya ang pagtawag ng binata sa kaniya.

Ilang minuto pa ang lumipas na paghihintay ngunit walang Justine na tumawag. Walang Justine na nagpaabot sa kaniya ng mensahe. Alas otso na rin at mahigit isang oras na siyang naghihintay ngunit walang Justine.

Inisip na lang niya na baka dumating iyon mamaya, baka na traffic lang kaya hindi nakadating ng maaga. Nanatili siyang panatag at kalma habang sinasabi sa kaniyang sarili na datating si Justine, na matutuloy ang date nila.

       Iminamaneho na ni Justine ang kaniyang sasakyan patungo sa bahay ni Xiann. Masaya ang bakas ng kaniyang mukha habang nakangiti.

Inilabas niya ang telepono at dinial ang numero ni Axll, balak niyang humingi ng payo dito para sa magandang kakalabasan ng date nila ni Xiann. Isa pa alam na rin naman niyang may relasyon si Axll sa kapwa niya lalaki tulad niya.

Ilang minuto pa ang pagtunog ng telepono niya bago niya marinig ang nasa kabilang linya. Hindi si Axll ang sumagot.

“Please help Axll, please help us.” Sabi ng nasa kabilang linya, bakas sa boses nito ang matinding takot at ang panginginig ng boses.

Nagtaka naman siya at hindi niya maintindihan ang sinasabi nito ngunit ganun paman ay nakilala niya ang boses nito. Alam niyang si Kyle iyon ang kasintahan ng kaibigan niyang si Kyle.

Agad niyang itinabi at pinara ang kaniyang sasakyan upang mas lalo pa niyang maka-usap ang nasa kabilang linya. Isa pa kinakabahan na rin siya dahil sa boses nito.

“The fuck, what happened?” Tanong niya. “Where are you?”

“H-Hindi ko alam basta nasa abandonadong bahay kami, please make it quick.” Hindi na niya marinig ang iba pa nitong sinabi dahil bakas na rin dito ang paos sa boses.

Agad niyang kinalikot ang telepono niya at tiningnan niya dito ang kinaroroonan ni Axll, buti na lang talaga naka detect sa telepono niya ang telepono ng binata kaya alam niyang kung na’san iyon.

Nang malaman ay agad niyang pinaharurot ang kaniyang sasakyan patungo sa kinaroroonan ni Kyle at ng kaibigan niyang si Axll.

Hindi na siya mapakali. Nakakaramdam na rin siya ng matinding kaba, isa pa kaibigan niya si Axll at hindi maiiwasan sa kaniya ang mag-alala.

Ilang minuto pa ay nakartaing na rin siya sa lumang bahay. Agad siyang lumabas ng kotse niya at mabilis na tumakbo papasok sa loob ng bahay.

Agad niyang natanaw malayo palang si ang dalawang binata. Patakbo siyang pinuntahan niya iyon at nakita niya ang walang malay na si Axll na naliligo sa sariling dugo. Puno ng pasa, galos, saksak at iba pang malalaking sugat ang makikita sa dalawang binata. Parehong walang malay ang dalawa.

Agad siyang tumawag ng ambulansiya at galit na galit siya sa kung sino man ang gumawa nito sa kaibigan niya at sa mahal ng kaibigan niya. Gagawin niya ang lahat makulong lang ang mga iyon.

Ilang minuto pa ay dumating na rin ang ambulansiya at agad inasikaso ang dalawang binata. Dahan-dahang isinakay ng mga iyon sa ambulansiya si Axll at si Kyle, matapos ay umalis na ang mga iyon.

Sumakay siya sa kaniyang kotse at sinundan ang ambulansiya hanggang sa makarating sila sa hospital.

Dala-dala ng mga iyon si Kyle at Axll na wala man lang kamalay-malaya. Diretso iyon sa O.R kaya hindi na siya nakasunod.

Napa-upo na lang siya sa bangko na naroon habang kapit-kapit ang kaniyang buhok. Mariin niya ring ipinikit ang kaniyang mga mata.

Tinawagan niya ang pamilya ni Axll at sinabi niya sa mga iyon ang mga nangyare sa dalawa. Sinabi naman ng mga iyon na agad iyong pupunta.

Ilang minuto pa ang lumipas at dumating na rin ang mga magulang ni Axll na puno ng pag-aalala ang bakas ng kanilang mga mukha.

“Where’s my son?” Agad na tanong sa kaniya ng ina nito.

“Nasa O.R pa po siya tita.” Sagot niya.

Nasapo ng matandang babae ang bibig nito dahil sa nalaman. Bakas na bakas dito ang takot sa mga mata.

“A-Anong nangyare sa anak ko bakit siya nasa hospital?” Tanong pa nito.

“Hindi ko ho alam, basta na lang pagkatawag ko sa kaniya ay si Kyle ang nakasagot, humihingi iyon ng tulong kaya agad akong nagmadali para tulungan ko sila. At yun nga ang nakita ko ang walang malay na si Axll at si Kyle. Base sa pasa at mga galos sa mukha ng mga iyon ay natitiyak ko na may nambubog sa mga iyon.”

“Who?” Galit ang boses ng ama ni Axll at sa kabilang banda ay makikita sa mga mata nito ang pag-aalala.

“Yun po ang hindi ko alam tito, pero pangako po na aalamin ko iyon para mapagbayad ang mga may gawa sa kaibigan ko.” Seryoso niyang sabi.

“No need, i’ll take care of that.” Axll’s father sounds really angry. Agad nitong inilabas ang telepono at nakipag-usap iyon.

Siya naman ay hinagod lang ang likod ng ina ni Axll habang pinapakalma niya ang dibdib nito.

Ilang oras pa ang lumipas ay nailipat na sina Kyle at Axll sa pribadong silid ng ospital. Una niyang pinuntahan ka-agad ay ang kaniyang kaibigan na si Axll.

Napag-alaman niyang wala paring malay ang kaniyang kaibigan, maraming nakapulupot na puting tela sa katawan nito. Unconscious parin ang binata.

Nilapitan niya iyon, tumabi siya sa ina ni Axll. Wala doon ang ama nito dahil inaatupag nito ang pagpapahanap sa mga gumawa niyon sa kaibigan niya.

“Axll, baby.” Humahagolgol na ang ina nito. “Wake up baby.”

Hinagod lang niya ang likod ng ina nito. “Axll pagaling ka bud.” Sabi niya.

Matagal din bago kumalma ang ina ni Axll kaya ng kumalma iyon ay agad na siyang nag-paalam. Pinuntahan niya si Kyle sa silid nito.

Pagkapasok na pagkapasok palang niya ay nakita na agad niya ang kaawa-awang mukha ng binata. Kahit nakapikit ito ay nakikita at nararamdaman niya ang lungkot na nararamdaman nito.

Mag-uumaga na at pasikat na si haring araw. Lumapit siya kay Kyle at umupo siya sa tabi ng kama nito. Awang-awa siya sa mukha ng binata.

Aalis na sana siya nang biglang unti-unting mag-mulat ang mga mata ng binata.

“Hey you’re awake.” Pinilit pa niyang pasiglahin ang boses para kahit paano ay hindi nito maalala ang sinapit nito ay ni Axll.

Pilit na ngumiti ang binata ngunit na wala din ang ngiti niyon, napaltan iyon ng takot at pangamba. May sinasabi iyon pero hindi niya maintindihan kase wala namang lumalabas na boses sa bibig nito.

Tanging pag-iyak at pagbuka lang nito ng bibig ang nakikita niya, walang boses na lumabas doon.

“Kyle stop it! Stop it!” Tinangka pa niyang pakalmahin ito ng magsimula na itong magwala. Alam niyang si Axll at hinahanap nito kahit hindi niya naiintindihan ang sinasabi nito. “Nurs! Doc!” Pagtawag niya sa mga iyon ng tangkain nitong tanggalin ang mga nakalagay sa katawan nito.

Agad naman pumasok ang mga nurs at doctor at inasikaso ang lagay ni Kyle. Dahil nga nagpupumiglas na si Kyle ay walang nagawa ang doctor kundi turukan ito ng pampakalma.

Unti-unting nanlambot ang katawan ni Kyle at unti-unti iyong nanghina hanggang sa tuluyan na nitong pinikit ang mga mata. May tumulo pang isang butil ng luha sa mga mata nito bago tuluyang mawalan ng malay.

Nakita niya ang lungkot sa mga mata ng binata habang tinitingnan niya ang pag-aayos ng doctor at mga nurs sa lagay ni Kyle.

Napailing siya at inilabas ang kaniyang telepono. Nagbigay siya ng mensahe sa group chat nila na naaksidente ang kanilang kaibigan nilang si Axll at ang iniibig nito. Hindi na rin niya nagawang matawa ng mabasa niya ang pangalan ng group chat nila. Pinalitan na naman kasi iyon.

Ipinasok niya ang telepono sa kaniyang bulsa. Lumabas na siya ng silid ni Kyle, inatasan niya ang isang nurs na bantayan nag si Kyle.

Pagkatapos noon ay umalis na siya dahil hanggang ngayon ay hindi parin siya nakakapagpalit ng damit. Iyon parin ang suot niya. Hindi na nga niya naalaala ang unang date nila ni Xiann.

Sumakay na siya ng kaniyang kotse matapos siyang makalabas ng hospital at agad niya iyong pinaharurot patungong sa condo unit niya.

Ilang minuto pa ang dumaan at narating na rin niya ang condo. Agad siyang pumasok doon at dumiresto sa kaniyang kwarto. Hinubad niya ang lahat ng saplot sa katawan at wala siyang itinira kahit na isa.

Binuksan niya ang shower at nagpatianod sa rumaragasang tubig doon. Saktong pagpikit ng mga mata niya ay naalala niya si Xiann. Ang date nilang dalawa.

Naghintay kaya ito sa kaniya? Kailangan niyang makausap ito upang ipaliwanag dito ang mga nangyare at  hihingi na rin siya ng tawad para sa hindi niya pagpunta.

A/N: reminder. Please do Vote And Comments. Iyon lang po ang gusto ko para fast update na rin. Thank you in advance.

AGangster’s Lover series book 2: Justine Skyler.

#the panty ripper.

CHAPTER 19

Chapter 19

         MATAPOS magligo at suotin ni Xiann ang kaniyang uniporme ay agad na niyang tinungo ang garahehan at pinaandar niya ang kaniyang kotse. Hindi na siya nag-agahan dahil wala naman siyang gana kagabi pa.

Naghintay siya buong magdamag kagabi dahil sabi ni Justine ay susunduin siya pero para lang siyang tangang naghihintay sa wala. Wala man lang dumating na Justine, o kahit tawag at text lang ay wala siyang natanggap. Siguro nga ay pinag-lalaruan lang siya ng binata. Siguro ay hindi talaga siya nito gusto at wala talagang kung ano man ang namamagitan sa kanilang dalawa.

After a minute or so,he finally arrived. Narating na rin niya ang unibersidad na pinapasukan. Agad niyang pinarada ang sasakyan, matapos ay lumabas.

Napatigil siya sa paglakad ng makita niya si Justine na nakatayo sa harapan niya. Nakatitig iyon sa kaniyang mga mata. Namuo ang galit sa kaniyang dibdib at kung ano-ano pa.

He didn’t confront him or even said something, nilampasan lang niya ang binata. Ramdam niya na nakasunod iyon kaya mas lalo pa niyang binilisan ang paglakad.

Nagulat siya ng bigla na lang siya nitong hinigit dahilan para mawalan siya ng balanse at mapakapit sa dibdib nito. Saglit siyang napatitig ng diretso sa mga mata ng binata. Dagdag pa doon ang nararamdaman niyang mabilis na pagtibok ng puso nito.

Agad siyang nag-ayos ng tayo at pinanlisikan niya ng mata ang binata. “Ano ba ang problema mo? Bakit bigla bigla mo na lang akong hinihigit?” Galit na singga niya.

“Because you just walk out without saying a single word to me. I came here to say sorry to you.” His face become serious. “I’m sorry, i’m really really sorry dahil hindi kita na sundo dahil—”

“Who the hell told you na hinintay kita? Like the fuck i do that. At tsaka hindi naman ako naghintay sa’yo, hindi rin naman ako pumayag na mag date tayo.” Inis niyang sabi at iniwan tinalikuran na niya ang binata pero patuloy parin iyon sa pag-sunod sa kaniya.

“Kung hindi ka nag-hintay bakit iniiwasan mo’ko? Hindi naman tayo ganito dati ah, ano bang nangyare?”

“Just stay away from me!” Madiin ang bawat bigkas niya ng salita. Galit na galit siya dito.

“But i can’t! I’m your boyfriend i can’t just stay away from you.”

“Then let’s break!” He shouted.

“I won’t let you!” He said then he captured his lips.

Unti-unti ay nadarang na naman siya sa mga halikan nilang dalawa, ipipikit na sana niya ang mga mata at magpaubaya na lang sa mga halik ng binata ngunit nakita niya na maraming mga estudyante ang nagtitinginan sa kanilang dalawa. Humugot siya ng lakas sapat na para mapalayo sa kaniya ang binata at maputol ang halik nila.

Agad siyang pumihit patalikod at mabilis na tumakbo palayo sa binata. He run as fast as he could, his heart beat is going faster and faster.

Nang mapagod ay agad siyang huminto habang sapo-sapo ang kaniyang dibdib na sobrang lakas ng pagtibok. Hindi rin niya alam kung anong dahilan ng pagtibok ng puso niya. Siguro ay sa paghalik sa kaniya ni Justine at sinamahan pa ng pagtakbo niya kanina.

Agad siyang nagtungo sa silid aralan niya ng siya’y kumalma, iniiwasan din niya ang binata na muling makita ito.

      HINDI na alam ni Justine kung anong dahilan ng pag-iwas sa kaniya ni Xiann. Ang tanging alam lang niya ay galit ito sa kaniya dahil hindi niya ito sinundo at hindi na tuloy ang date nila. Yun lang ang dahilan na alam niya.

May naisip siyang gagawin para matigil na ang pagtatampo ni Xiann, kailangang matuloy ang date nila ng binata, pero hindi niya alam kung paano iyon matutuloy. Base sa inasta nito kanina ay alam niyang hindi na niya ito mapipilit kaya kailangan niyang umisip ng paraan.

Agad siyang tumawag sa pinsan niyang si Carmella, na nagmamay-ari ng isa sa sikat na cuisine dito sa pilipinas.

“Hello darling.” May pang-aakit na naman sa boses nito. Ganito talaga ang pinsan niya kapag nakikipag-usap sa kaniya. Lagi na lang siya nitong binibiro.

“Darling your butt.” Singhal niya. “By the way, i won’t make this call long. I just want to tell you to mae a reservation. Gusto ko yung maganda ang design. Basta ikaw na ang bahala, make it a romantic one.”

“I’ll do it for you honey. By the way, you said ‘make it romantic’ earlier. So umiibig na ba ang baby ko?” Panunudyo nitong tanong.

Naipaikot na lang niya ang mga mata sa hangin at agad na pinatay ang tawag. Wala talagang matinong usapan kapag si Carmella ang kausap niya. Lagi na lang siya nitong binibiro.

Sa kabilang banda ay may sumilay na ngiti sa kaniyang mga labi. Sa wakas matutuloy na rin ang date nila ni Xiann, hindi na ito mag-tatampo sa kaniya.

Kapag-kuwan ay may pumasok sa kaniyang isip kung paano niya mapapapayag si Xiann. Mayroon na siyang plano.

Kinalikot niya ang telepono at nagpadala ng mensahe. Sa wakas hindi na makakatakas sa kaniya si Xiann.

*Evil smirks.

       It was a tiring day for Xiann, he couldn’t even understand just a single word from his professor. He’s just passing out in the middle of the class. Ilang beses na rin siyang pinagagalitan ng guro dahil sa kung saan-saan napapadpad ang kaniyang isip. Hindi siya makapag-bigay pansin sa itinuturo.

Hapon na rin at uwian na kaya agad na siyang lumabas ng kanilang classroom habang bagsak ang balikat at wala sa sarili.

Hindi siya makapag-isip ng iba, tuluyan ng okupado ng binata ang kaniyang isip at hindi iyon mawala-wala sa kaniya. Narito parin ang galit sa kaniyang dibdib, galit para sa binata dah hindi man lang siya nito sinundo nung mga panahong bihis na bihis na siya. Isa pa ay galit para sa kaniyang sarili, ni hind man lang kasi niya nagagawang tanggihan ang mga halik sa kaniya ni Justine. Patuloy lang siyang nadadarang sa mga halik nito. He’s so mad at himself, so very very mad.

Narating na niya ang parking lot ng unibersidad sasakay na sana siya ng kotse ngunit biglang may kumapit sa kaniyang braso.

“Don’t move or i’ll shoot you.” Sabi nito habang nakatutok sa kaniya ang baril.

Unti-unti niyang inangat ang paningin, tanging kalahating mukha lang nito ang nakikita niya dahil nakatabon ang mismong bibig nito.

Kahit hindi man niya sabihin ay masasabi niyang may itsura ang binata. Gwapo ito pero napakatalas ng pag-tingin nito sa kaniya.

“What are trying to do?” He asked shakingly.

Bumantad na ang takot sa kaniyang buong katawan. Halos kainin na rin niya ang mismong boses niya.

“Get in the car, drive it and follow my lead.” He said with a dangerous toned.

Nanginginig na binuksan niya ang pinto ng kaniyang kotse at sumakay siya doon. Hindi siya maka-isip ng gagawin, hindi niya alam ang kaniyang gagawin.

Sumakay na rin ang lalaki at nanuot sa kaniyang ilong ang mabango nitong pabango. Kahit takot ay labis parin niyang ipinagtataka kung bakit ganito ang itsura ng lalaking balak siyang gawan ng masama.

Bukod sa kahit hindi niya makita ang kabuuhan ng mukha nito ay alam niyang gwapo ito, halata din ang maskulado nitong katawan sa hapit nitong damit. Isa pa ay amoy na amoy niya ang mabango nitong pabango, hindi lang siya makapaniwala na gagawa ito ng masama sa kaniya.

“Drive the car.” Tinutukan siya nito ng baril sa noo kaya napipilitan siyang imaneho ang kaniyang kotse.

Tinanong niya kung saan sila pupunta sa nanginginig na boses, sinagot naman siya nito.

“Carmona Cuisine” Iyon ang nabanggit nitong lugar na pupuntahan nila. Hindi nga talaga niya lubos isipin kung bakit iyon ang lugar na binigay nito.

Alam niyang ang sikat na kainan na iyon dahil minsan na siyang nanggaling doon. Hindi lang talaga siya makapaniwala na doon sila pupunta.

“Who exactly are you?” Tinatagan na niya ang kaniyang loob. Nagtapang tapangan na siya.

“Just fucki’n drive the car or else i’ll shoot you.” He don’t sound like threatining. Base sa boses nito ay talagang hindi lang iyon basta pananakot, alam niyang gagawin nito ang sinabi nito.

Ilang minuto pa ay nakarating sila sa Carmona’s Cuisine. Naiparada na rin niya ang sasakyan sa tabi nito.

“What should we do next?” He asked.

Sinabi sa kaniya nito ang dapat niyang puntahan sa Cusine na iyon at wala ng iba pang sinabi sa kaniya. “Don’t try to trick me. Gawin mo ang gusto ko or else..” Tinutok nito sa kaniya ang baril, “i’ll shoot you.” The strangers said and went out of the car.

Mariin niyang ipinikit ang mga mata. Kinakabahan siyang lumabas ng kotse at pumasok sa loob ng cuisine.

May lumapit sa kaniyang babae na nakasuot ng uniporme ng naturang tauhan ng Cusine na ito.

“Do you have reservation ma’am?” The lady asked. “And may i know your name?”

“Reservation?” Labis siyang nagtaka pero ganun paman ay sinabi parin niya ang pangalan. “By the way, my name is Xiann, Xiann Torres.”

Matamis na ngumiti sa kaniya ang dalaga. “This way sir.” Sabi pa nito.

Kahit labis na ang gatla sa kaniyang mukha ay mas pinili parin niyang sundan ang dalaga. Kailangan din niyang gawin ang pinapagawa sa kaniya ng estrangherong iyon, isa pa kapag hindi nito ginawa ay baka ituloy nito ang binabalak nito sa kaniya.

Nang makarating ay agad inilahad ng dalaga ang kamay sa pinto ng isang silid. Hindi niya alam kung bakit at ano ang dahilan. Gulong-gulo na siya.

Gayunpaman ay pumasok parin siya sa loob kahit napakalaki na ng gatla sa kaniyang noo.

Pagpasok na pagpasok palang niya ay agad na pamulagat ang mga mata ng tumapat ang kaniyang mga mata sa mga mata ng binata.

“Justine?” Bulong ng kaniyang sarili.

Tumayo ang binata at tumapat iyon sa harapan niya nakangiti iyon habang siya ay gulong-gulo sa mga nangyayare.

“What is the meaning of this?” He asked.

“Isipin mo na lang na ngayon ay matutuloy na ang first date na’ten at isipin mo na lang na plano ko ang lahat kung bakit ka napunta dito.” Isang mapagbirong ngiti ang sumilay sa mga labi nito habang inaalalayan siyang pa-upo.

Unti-unti ay pumapasok na sa kaniyang isipan ang lahat. Iniisip niya na ang lahat ng nangyare sa kaniya ay planong lahat ng binata.

“So lahat ng mga nangyare sa’ten ay plano mong lahat?” Nahihiwagaan niyang tanong.

“Yes, starting from the guy who kidnapped you.”

Imbis na matuwa ay namuo sa kaniyang dibdib ang inis. “Bakit mo ginawa iyon? Bakit?”

“Talk less and put a side whatever you want to think.” Sabi nito na hindi man lang pinapansin ang pag-kunot ng kaniyang noo. “Basta isipin mo na lang na natuloy na ang date na’ten. Pakinggan mo na lang ang sasabihin ko.”

Napailing-iling na lang siya at kahit gulong-gulo na lang ang isip niya ay mas pinili na lang niyang iisantabi ang kaniyang iniisip.

Basta lang siyang nakatitig sa binata na ngayon ay unti-unti ng lumuluhod sa harapan niya na labis niyang ikinagulat. Hindi niya maintindihan kung ano ang nais nitong sabibin sa kaniya.

“Xiann, i know na marami ng nangyare sa’ten. Alam ko na marami na akong nagawang kalokohan sa’yo. Alam ko rin na una palang ay hindi mo na ako gusto, hanggang sa puntong pinilit pa kitang maging boyfriend ko. And i’m sorry for that.” Pagpapatuloy nito at inilabas nito ang singsing na tinatago nito sa likod niya. “I’ll give this to you as a sign of my love  for you. Gusto ko na maging tunay na ang relasyon nating dalawa, gusto ko manggaling mula sa’yong bibig ang sagot na walang pananakot na ng gagaling sa bibig ko.” Tumigil muna iyon ng sandali. “Xainn Torres, will you be my boyfriend?”

Hindi na siya makapagsalita. Hindi rin niya alam na kung anong isasagot. Basta nakatingin lang siya kay Justine ng masinsinan at sinusuri ng kaniyang mga mata kung totoo ang sinasabi nito.

“Will you be my boyfriend for the last question?” Pag-ulit ni Justine sa tanong nito.

Nagdadalawang isip siya. Pinag-iisipan niya kung ano ang isasagot…

A/N; follow me guys, thank you in advance.

CHAPTER 20

Chapter 20

         KINAKABAHAN si Justine habang hinihintay niyon ang isasagot niya. Nanatili lang kase iyon na nakatulala sa kaniya at parang tinatantiya kung totoo ba ang sinasabi niya.

“I’ll take that as a yes?” He said when Xiann didn’t speak.

“Y-Yes.” Xiann answered.

Nagulat siya ng sa huling pagkakataon ay sumagot na ito sa tanong niya. He can’t believe he just stared at him with a smile on his face.

“Talaga?” May panunuri sa boses niya.

“Yes. Medyo hindi pa ako naniniwala na gusto mo ako at handa ka sa relasyon na papasukan na’ten pero ngayon susugal ako. Susugal ako kahit tumama o malugi pa ako.” Sabi nito.

Agad niyang kinuha ang mamahaling singsing nabili niya at sinuot iyon sa kamay ng binata. “This is my sign of love for you, ito rin ang nagsasabi na ikaw Xiann Torres ay pagmamay-ari ko na.” Sabi niya at kinapitan niya sa batok ang binata para makalapit ito sa kaniya at mariin niya itong hinalikan.

Nagtagal ng ilang minuto ang halikan na nilabanan naman ni Xiann kaya mas lalong nag-alab iyon.

“Let’s dine first?” Xiann suggestion after the kiss they shared.

Tumango lang siya bilang sagot at bumalik na siya sa dati niyang pagkaka-upo.

Nagsimula na silang kumain. Paminsan-minsan ay sinusubuan niya si Xiann at maging ito ay sinusubuan din niya. Sa wakas na paibig na rin niya ang binata, napaamin na rin niya na mahal siya nito.

Their first date went well. After their date we go to his condo. He drove his car and after a minute or so they finally arrived.

Sabay na silang pumasok sa loob ng condo niya. Niyaya kasi niya si Xiann na doon na lang ito magpalipas ng gabi. At isa marami itong dapat itanong sa kaniya.

Diretso silang pumasok sa loob ng kwarto niya. Ibinaba niya ang bag ni Xiann na dala at pina-upo muna ang binata sa sofa.

“I’ll take a shower first.” Sabi niya na may mapang-akit na ngiti sa mga labi. He love teasing Xiann, he love his emotion appearing on his face. Blushing and sound shy.

Pumihit siya patalikod at hinubad niya ang lahat ng kaniyang saplot sa katawan. Hindi na niya pinansin kung naroon pa si Xiann sa likod niya na alam niyang titig na titig ngayon sa kaniya habang naghuhubad siya.

“Justine!” Sigaw ng binata. “Aalis ka sa harap ko o ako ang aalis sa condo mo?” Bakas na naman sa boses nito ang hiya hindi lang nito pinaparamdam.

“Gustong-gusto mo rin namang makita ito—”

“Subukan mong pumihit paharap aalis talaga ako.” May pananakot sa boses ni Xiann.

Hindi na siya pumihit paharap. Napahalakhak na lang siya at nagmamadaling pumasok sa loob ng bathroom. Agad niyang binuksan ang shower at nagpatianod sa tubig na dumadaloy doon.

Actually he love hot water, but now he use cold water for his d*ck that starting to erect. “Come on bud. Stop it.”

     Sapo-sapo ni Xiann ang sariling dibdib, napakabilis kasi ng tibok ng puso niya lalo na nung makita niya ang maskuladong katawan ni Justine habang nagbibihis. May kung anong baga na nagsisimula ng mag-init ngunit buti na lang ay napuksa na agad niya ito bago paman iyon maging lumalagablab na apoy.

Wala paring nagbago kay Justine, patuloy parin siya nitong tinutukso buti na lang talaga minsan-minsan ay nalalabanan pa niya pa’no kung pumunta na sa puntong hindi na niya kayang labanan ang pang-aakit nito, pa’no kung nadala na siya.

Natigil siya sa pag-iisip nang lumabas si Justine sa loob ng bathroom. Nakatapis na ang buong katawan nito ngunit nakikita parin niya ang mga abs nito na bumubuhay sa init ng kaniyang katawan.

Sunod-sunod ang bawat paglunok niya habang nakatingin lang siya sa maskulado nitong katawan. At ang mga patak ng tubig na tumatama sa balikat nito at sa maskulado nitong katawan.

“Are you just going to stare at me or you’ll come here and do everything to my body.” He said. A seducing smile appear on his lips.

Agad niyang iniwas ang mga mata sa ibang direksyon. Labis ang hiya niyang nararamdaman. “Bakit kasi hindi mo maiwasan tingnan yung katawan niya?” Pagka-usap niya sa sarili. “Tumigil ka na!”

“M-Mag bihis ka na nga!” Singhal niya.

“Pag-nagbihis ako, baka hindi mo makayanang tingnan ang maskulado kong katawan.” Tinaas taas pa nito ang kilay.

Tumayo na siya at mabilis na pumasok sa loob ng bathroom. Sapo-sapo niya ang sariling dibdib na hindi kumakampante dahil sa mga sinabi ng binata. Wala talaga iyong mabuting ginagawa kundi ang tuksuhin lang siya.

Naipilig niya ang ulo niya at napag-isipan na lang niyang maligo. Ayaw niyang maamoy siya ni Justine, alam naman niya sa sarili na kahit taon ang bilangin na hindi siya maligo ay mabango parin siya, pero pagdating kay Justine ay nagbago ang kaniyang paniniwala. Gusto niyang maging perpekto ang lahat sa kaniyang katawan.

Matapos niyang maligo ay bigla niyang naalala na hindi nga pala niya sariling bahay ang kinalalagyan niya ngayon at wala siyang damit. Ano na ngayon ang gagawin niya? Sabagay nobyo na naman niya ang binata, hihiram na lang siya ng damit doon na masusuot.

Hinahagilap niya ang tuwalya sa loob ng bathroom ngunit wala siyang makita. Walang tuwalya sa loob at nakahubad parin siya. Hubo’t hubad.

What should he do now? Napakamot na lang siya sa ulo sa labis na palpak niyang nagawa. Pa’no na siya ngayon? Ano na ang gagawin niya?

He don’t have another choice but to call Justine for help. “Justine.” Pagtawag niya dito.

Narinig niya ang katok sa labas ng pinto ng bathroom. “Why, what’s happening? Do want me to scrub your back or something that can make you come scream my name?”

Puro na lang kahalayan nito ang napapakinggan niya. Mariin na lang niyang naipikit ang mga mata.

“Can i borrow your towel?” May halong pakikiusap na sabi niya kahit nahihiya na siya.

“Just a towel?” May halong kahiwagaan ang boses nito.

“Papahiramin mo ba ako o hindi?” Iritado niyang tanong.

“Okay, okay i won’t tease you. I’ll bring the towel right away love.”

Narinig niyang umalis ito at madali din naman iyong bumalik. “Here’s your towel, love.”

Binuksan niya ng konti ang pinto at tanging kamay lang niya ang inilabas. Nagulat siya ng sumilip si Justine sa kaniya kaya agad niyang itinulak ang mukha nito.

Matapos niyang matanggap ang tuwalya ay mabilis niyang sinarado ang pinto. Agad niyang ipinulupot sa katawan niya ang tuwalya at sinipat niya ang kabuuhan sa harap ng salamin.

Sunuri niya na hindi makikita ang maseselang parte ng katawan niya. Humugot siya ng isang malakas na buntong hininga at pinihit pabukas ang pinto.

Muntik pang mahulog ang tuwalya niya sa sobrang gulat ng bumungad sa kaniyang harapan si Justine. Agad niyang inayos ang sarili at itinulak ito ng bahagya para makalabas siya, medyo nakaharang kasi ito sa daraanan niya.

Wala ng sabi-sabing pumunta siya sa closet ng binata at pumuli na siya ng damit na magkakasya sa kaniya.

Huhubarin na sana niya ang tuwalya na nakatapis sa kaniyang katawan ng bigla niyang maalala na narito pala ang lalaki.

Hinanap ng mga mata niya ang binata hanggat sa tumapat ang mga mata niya sa binatang nakatayo malapit sa harapan niya.

Titig na titig ito sa kaniya at makikita sa mga mata nito ang pagnanasang pinipigilan. Panay ang kaniyang pag-lunok lalo na nang ang mga titig nito ay tumuon sa mapupula niyang utong.

Awtomatiko siyang napatabon sa kaniyang utong at mabilis na tumakbo patungong bathroom. Hindi pa niya nalalampasan si Justine ng bigla na lang siya nitong hatakin dahilan para mawalan siya ng balanse at mapakapit sa matitipunong dibdib nito.

Saglit silang nagkatitigan at tila binabasa ang mga emosyon na namumutawi sa kanilang mga mata. Kitang kita niya ang ningning ng mga mata nito at nababasa niya ang emosyon sa pamamagitan lang ng mga mata nito.

Agad siyang umayos ng tayo at ibinaling ang mga mata sa ibang direksyon. Rinig na rinig na niya ang pagkalabog ng puso niya sa kaniyang dibdib. Hindi rin niya maiwasan ang mapalunok ng sunod-sunod.

“M-Magbibihis na a-ako.” Pautal utal niyang sabi at humakbang na siya papasok sa bathroom.

Iniisip niya na pipigilan siya nito at hahalikan ngunit tanging hanggang sa isip lang niya iyon. Nakapasok na siya lahat lahat sa bathroom ay hindi parin siya nito pinipigilan.

Malakas niyang naisara ang pinto ng bathroom at awtomatikong napasapo siya sa kaniyang dibdib na halos pakinig na niya ang pagkalabog nito.

Awtomatikong napabaling ang kaniyang mga mata sa mapupula niyang utong, at hindi niya mapigilan ang mapangiti. Iniisip kasi niya kung bakit tinititigan ni Justine ang mapupula niyang utong. Iniisip din niya kung anong gagawin nito sa ut—. Naipilig na lang niya ang sarili sa kung ano-anong pumapasok sa kaniyang isipan. Masyado na siyang nagiging maselan sa mga bagay-bagay. Kung ano-ano na rin ang pumapasok sa kaniyang isip.

Agad na niyang isinuot ang damit na hiniram niya sa binata at sinipat ang mukha niya sa salamin. Bagay naman sa kaniya ang kaniyang suot pero nahihiya siyang lumabas. Nahihiya siyang muling makita si Justine dahil sa nangyare sa kanila kanina ni Justine.

Narinig niya ang pagkatok ng nasa labas. “Matagal ka pa ba diyan?” Tanong nito.

Hindi na siya nagsalita. Basta napahugot na lang siya ng isang malakas na buntong hininga bago niya ipinihit pabukas ang pinto. Tulad ng dati ay bumungad na naman sa kaniyang harapan si Justine, titig na titig ito sa mukha niya.

Humakbang palapit sa kaniya si Justine kaya awtomatiko siyang napaatras. Humakbang naman ito ng isa sabay atras naman niya. Ganun lang ang nangyare sa kanila hanggang sa wala na siyang maatrasan.

Iiwas na sana siya sa tabi niya ngunit iniharang nito ang isang kamay. Sa kabila naman siya bumaling ngunit hinarangan na naman ng kabilang nitong kamay.

Kinakabahan siyang napapikit na lang at hinintay na lang niya ang sunod na gagawin ng binata.

Maya-maya pa ay naramdaman niya ang mainit na hininga ng binata na tumatama sa kaniyabg tainga dahilan para magsi-tayuan ang baliho sa kaniyang batok.

What is he trying to do? Is he want to kiss him? Or much worst make love to him?

“You’re so handsome and good smell too.” Mariin niyang ipinikit ang mga mata ng maramdaman niya ang pag-singhot nito sa malapit sa leeg niya.

“Can i kiss you?” Halos may pang-aakit ang boses nito.

Naibaling niya ang kaniyang paningin sa binata. Nagkatitigan lang sila, bawat titig nito ay naakit siya.

Bumaba ang kaniyang tingin hanggang sa makarating ito sa mga labi ni Justine. Panay ang pag-lunok niya, lalo na ng makita niya ang paggalaw ng ibabang labi nito.

Nadadarang na siya at hindi na niya kayang pigilan ang bumubugsong init sa katawan niya. Hindi na rin siya makahinga ng maayos.

Siya na ang naglapat ng kaniyang mga labi sa mga labi ni Justine. Sumuko na siya sa init ng kaniyang katawan. Sinuko na niya ang kaniyang sarili sa kaniyang nararamdaman para sa binata.

Naligayahan pa siyang halikan ang binata ng maramdaman niyang lumalaban na ito sa mga halik na sinimulan niya. Isinukbit niya ang kaniyang braso sa leeg ni Justine at mas lalo pa niyang pinalalim ang mga halikan nilang dalawa.

Nararamdaman niya ang kamay ni Justine na humawak sa kaniyang baywang at mas hinapit pa siya nito palapit dito at mas lalo pang naglalim ang halikan nilang dalawa.

Mapupusok ang bawat na halik na kanilang pinagsasaluhan. Naramdaman niyang kinagat ng binata ang pang-ibaba niyang labi dahilan para maputol ang halik niya at maitulak niya iyon ng bahagya.

“Why did you bite me?” Tanong niya ng maramdaman ang kirot sa parteng kinagat nito.

“I just did that because i love to.” Sabi nito at sinapo ang kaniyang magkabilang pisngi pagkatapos ay muli nitong sinakop ng mga labi nito ang mga labi niya.

Bumalik na naman siya sa pakikipaglaban sa mga halik ng binata sa kaniya. Bumalik na naman ang init sa kaniyang katawan at mas lalo pang nadagdagan iyon…

A/N; Thank you for the support…

CHAPTER 21

Chapter 21

SPG

       NAGING mapusok ang halikan nilang dalawa ni Xiann. Nag-e-espadahan na ang mga dila nilang dalawa. Naglalaban.

His hands are now roaming all over his body and then he reach Xiann’s nipple. Natatabunan iyon ng damit ni Xiann. Siya na ang pumutol sa halik nila at malalakas ang paghinga nilang dalawa dahil tila kinapusan silang dalawa ng hininga.

“I don’t want to make love to you inside the bathroom. Come here and let’s continue what we are doing on the bed.” Ngumiti siya ng nakakaakit dito. Napasinghap pa ito ng bigla na lang niyang binuhat.

“Love, you are quite heavy.” He teased him.

Xiann just rolled his eyes on him. He just chuckled lightly.

Kapagkuwan ay maingat siya nitong inihiga sa malambot na kama habang nagkatitigan silang dalawa.

Unti-unti na siyang palapit ng palapit sa mukha ng binata, palapit na ng palapit ang mukha niya sa mukha nito. Nakita din niya ang mariing pagpikit ng mga mata nito. Napangiti siya sa itusara ng mukha nito. Mukhang hindi ito handa kaya aalis na sana siya sa pagkakakubabaw dito ngunit bigla iyong nagmulat ng mga mata at kinapitan nito ang kwelyo ng damit niya at hinila siya palapit dito.

Nagulat na lang siya ng bigla siya nitong siilin ng halik. Napangiti na lamang siya at unti-unting ipinipikit ang kaniyang mga mata habang lumalaban sa halik na sinimulan nito.

Matagal din ang halikan nilang dalawa bago naghiwalay ang mga labi nila para humagilap ng hangin. Mabilis niyang hinubad ang suot na damit ni Xiann.

Ngayon ay pinag-pepyestahan na ng mga mata niya ang matitipuno nitong katawan. Napabaling ang mga mata niya sa mapupula nitong utong, mas lalong nag-alab ang pagkakatitig niya sa utong nito. God knows how much he want to taste Xiann nipples, ito ang parte ng katawan ni Xiann na gustong-gusto niya.

He almost drool when he entered Xiann pink nipples in his mouth. He licked it, sucked it and play with it.

Ito naman ay panay ang mahihinang ungol na pinapakawalan. Panay din ang pag-sambunot nito sa buhok niya at mas lalo pang dinidig’inan ang ulo niya sa dibdib nito.

“Ohhh Justine. I like that ohhh love.” It is the first time Xiann called him love so he was stunned while raising his head and looked directly on his eyes.

“Did you just called me love?” He asked like he don’t heard it loud.

“Just continue what you are doing stop asking question.” Xiann pretend like he was irritated. Well actually he was, iritado ito dahil hindi niya tinuloy ang pagpapaligaya sa dito.

“Answer my question first and i’ll continue.” May pananakot sa boses niya.

“Edi wag mong ituloy.” Pananakot nito pabalik.

“I won’t continue then.” Aalis na sana siya sa pagkakakubabaw dito pero pinigilan lang siya nito.

“Ano bang problema mo?” Umasta pa itong naiinis. “Can you just continue?”

“I won’t. I’m going to continue if you answer my question.” He threatened him.

Nagpakawala ito ng isang malakas na buntong hininga at mariing ipinikit ang mga mata. “L-Love…” Sabi nito.

Hindi niya maipaliwanag ang nararamdaman kung matatawa o kikiligin ba siya sa kung paano nito bigkasin ang salitang ‘love’ at sabihin iyon sa kaniya.

Hindi na niya pinansin pa iyon, ang mahalaga ay tinawag na naman siya ni Xiann sa endearment na gusto niya sa pangalawang pagkakataon.

Muli na siyang bumalik sa pagdila at paglalaro sa mamula-mula nitong utong. He sucked, licked, played, sucked, licked and licked while his other hand is playing Xiann’s other nipple. Mas nakakadagdag iyon sa sarap na nalalasap ng binata.

“Uhmmmm.” Mumunting ungol ang kumawala sa kaniyang bibig.

Bumaba ang halik niya hanggang sa makarating iyon sa abs ni Xiann. Dinilaan at paminsan-minsan ay kinakagat-kagat niya ito.

Tumaas ang kaniyang mukha hanggang sa magpantay na silang dalawa ni Xiann, siniil niya iyon ng mainit niyang halik na agad naman nitong tinugon.

Nagpagulong silang dalawa sa kama hanggang sa si Xiann na ang nasa ibabaw. Ito na rin ang pumutol sa halik na kanilang pinagsasaluhan at hinubad ang kaniyang damit.

“My turn love.” Xiann said in a sexy seducing toned.

With that, Xiann lick his nipple just like the way he lick his nipple earlier. Xiann coppied what he is doing early, he licked his nipple at the same time playing with it. His other hand also played with his other nipple.

Mumunting ungol ang kumakawala sa bibig niya. Medyo nakakaramdam siya ng kiliti pero mas nananaig ang sarap na pinapalasap ng binata.

“Uhmmm.. Yeahh. Fuck ohhh. Xiann. Fuck love.” He moaned when Xiann slightly bite his nipple.

Xiann lips went down and down until he reach his bulging erect manhood covered with his boxer. He just stare at Xiann going to do next.

He pulled out his boxer freeing his manhood to it caged. Napakahaba at mamula-mula ang dulo ng kaniyang pagkalalaki.

Nakikita pa niya ang pag-lunok at pagtitig nito sa pagkalalaki niya.

“Sorry i can’t help but to stare.” Xiann said.

His shoulder move because he chuckled lightly. “You can do more than stare, love.” He said. “Now show me what your sinful tongue can do.” It’s like he challenging him.

Nag-angat ng tingin si Xiann at nginitian siya ng nakakaloko bago nito muling ibinalik sa kaniyang pagkalalaki ang pagkakatitig.

Sinapo ni Xiann ang pagkalalaki niya, ramdam din niya ang mainit nitong hininga na tumatama sa dulo ng pagkalalaki niya. Nang tingnan niya ang ginagawa ay nakita niyang hinihipan nito ang pagkalalaki niya ng mainit nitong hininga. Mas lalong dumagdag pa iyon sa sarap na nararamdaman niya.

“Stop torturing me my love. Suck it please. Suck it!. He said almost a begged.

Tumingala iyon at tumingin sa kaniya. “Gladly.” Sabi nito at naramdaman na niya ang sagad nitong pagpasok ng kaniyang pagkalalaki sa bibig nito.

Ipinapakilwal pa nito ang dila habang nakapasok ang pagkalalaki niya sa bibig nito. Medyo mabilis na rin ang paglabas masok ng bibig nito sa pagkalalaki niy na mas lalong nakakadagdag sa sarap na nararamdaman niya.

“Ohhhh fuck. Ohhhh Xiann. Fuck! Love ohhhh.” He moaned in so much pleasure.

Mas lalong naging mapusok ang paglabas pasok ng pagkalalaki niya sa bibig nito. Sumasabay na rin ang balakang niya sa pagtaas baba ng bibig nito.

“Ohhhh fuck.” Malakas niyang ungol ng sundot-sundotin ng dila nito ang butas ng pagkalalaki niya. “Ohhh. Love fuck!”

Hinawakan niya ang buhok ng binata at mas inalalayan pa niyang bilisan ang paglabas pasok ng pagkalalaki niya sa bibig nito.

Halos tirik na ang kaniyang mga mata at hindi na niya alam kung saan babaling. Napakasarap ng ginagawa nito sa pagkalalaki niya at mas lalong sumarap pa iyon ng laruin ng daliri nito ang mamula at tayong-tayo niyang utong samantalang ang isa naman nitong kamay ay nakikipag-laro sa balls niya.

“Ohhhh. Fuck my love you’re so good. Fuck baby sucked me more. Sucked it.”

Mas lalong naging desperado ang paglabas pasok ng pagkalalaki niya sa bibig nito at masasabi niyang ilang ulos na lang ay lalabasan na siya. Konti na lang malapit na siya. And when he’s about to cum Xiann stopped.

“Fuck why did you stopped?!” Medyo nakaramdam siya ng inis ngunit hindi siya pinansin ng binata. Ngumisi lang iyon sa kaniya habang hinuhubad nito ang iba pang saplot sa katawan.

“Ohhh. Love you are really great.” He smirked while looking at him taking off his clothes.

Kumubabaw iyon sa kaniya at pumwesto sa gitna ng tayong-tayo niyang pagkalalaki pagkatapos ay iginiya nito ang pagkalalaki niya papasok sa loob nito.

Sabay silang dalawa na napaungol sa pagsasama ng kanilang mga katawan. Naging desperado at naging mabilis ang paglabas pasok ng pagkalalaki niya sa loob ng binata.

“Ohhh fuck you’re really great.” He moaned at the same time groaning.

“Ohhhh Justine. Ohhh love, ahhh.. Uhmm.”

Kumapit si Justine sa magkabilang dibdib niya para doon kumuha ng lakas at mabilis na binayo ng binata paglalaki nito.

All they could here inside the room was the moaned, groaned, and skin lapping.

Mas lalo pang bumilis ang paggalaw ng balakang niya para salubingin ang paglabas pasok nito.

It become desperate and desperate every freaking moments. His thurst became rougher, harder, faster, and faster and faster.

“Ohhh. Xiann i’m cumming love. Ohhh….” Isang malakas na ungol ang lumabas sa bibig niya ng labsan siya.

Ramdam na ramdam ni Xiann ang lahat ng lumabas kay Justine. Ramdam na ramdam niya ang mainit na likido na pumuno sa loob niya.

Their breathing was rugged, searching for air. Yun na lang ang mga naririnig nila.

Bumagsak ang katawan niya sa tabi ng binata. Halos hagilapin na niya ang hangin dahil sa pagtakas nito sa kaniyang katawan kani-kanina lang.

Ramdam niya ang paghalik ni Justine sa noo niya. Bumalik na rin sa husyo ang paghinga nilang dalawa.

“I love you.” Sabi nito.

Natigil siya at tila nabato sa kaniyang kinatatayuan ng marinig niya ang sinabi nito sa kaniya. Gayunpaman ay hindi siya nagpahalata na naapektuhan sa sinabi nito.

“I-I l— Know.” He said.

“Don’t you want to say i love you too?” He said.

“Why do i have to say that? Bakit mahal ba kita?” Sarkastiko niyang tanong.

“Bakit hindi ba?” Balik tanong nito sa kaniya.

Saglit siyang napatigil, hindi nga ba talaga niya mahal ang binata o nagsisinungaling na naman siya sa sarili niya at sa binata.

“I don’t love you.” He lied..

Nagulat siya ng biglang kumubabaw iyon sa kaniya, malapit na malapit ang mukha nito sa mukha niya. Naamoy na rin niya ang mabango nitong hininga.

“Ngayon mo sabihin na hindi mo ako mahal.” Seryosong sabi nito.

Hindi na siya makapag-salita o makagalaw man. Ramdam na ramdam niya ang bilis na pagtibok ng puso niya at hindi na siya makahinga. Amoy na amoy na din niya ang mabango nitong hininga. Nadadarang na naman siya lalo ng nang bumaba ang tingin niya sa mga labi nito.

Wala siyang ibang ginawa kundi ang panoorin lang ito habang nagkagat labi ito. Nakakaramdam siya ng init sa kaniyang katawan.

“I admit. Yes i love you. I do really love you now get off me.” He said in defeated. Hindi talaga siya nakakatakas sa pagsisinungaling dito. Lagi na lang siya nitong napapaamin sa pang-aakit nito sa kaniya.

Nakita niya ang paggalaw ng balikat ng binata nang mahina itong tumawa at umayos ng higa sa tabi niya.

“Thank you.” Sabi nito sa seryosong boses.

Napatingin siya sa binata ng biglang sumeryoso ito. Nagtaka din siya kung bakit bigla-bigla ay nagpapasalamat ito sa kaniya.

“Huh?” Sabi niya ng hindi maintindihan ito. “Para saan?”

“For making love to me and for loving me.” Tila hinaplos ang puso niya sa mga sinabi nito.

Hindi niya mapigilan ang sarili kundi ang yakapin ang binata ng ubod higpit. “Thanks to you too for being part of my life. For loving and accepting me, kahit alam na’ten sa isa’t isa na kakaibang relasyon meron tayong dalawa. Hindi ko man sabihin sayo na mahal kita ngunit handa kong iparamdam sayo para malaman mo.”

“I know.” He said then he kissed his temple.

Ginawa niyang unan ang braso ng binata at mahigpit niya itong niyakap. Gustong-gusto niya ang init na nagmumula sa dibdib nito. Para siyang basang sisiw na kailangan ng kandong at init ng kaniyang ina.

Kahit pareho silang hubo’t hubad ng binata ay hindi na lang niya iyon pinansin. Kahit nga madalas niyang maramdaman ang pagkalalaki nito na tumutusok sa hita niya ay hindi na lang niya pinansin.

Isiniksik niya ang kaniyang katawan sa katawan ni Justine na nagbibigay init sa kaniyang gabi.

“Love, my c*ck need you right now.” Sabi nito na ikinagulat niya.

Agad niyang inangat ang kaniyang mukha at tiningnan ang itsura ni Justine. Nakapikit ito kaya hindi niya alam kung ito ba talaga ang nagsabi niyon.

Hindi na lang niya pinansin kaya muli iyong nagsalita. “Love i’m horny.” Sabi pa nito.

Tumingin siya dito at nahuli niyang nakatingin din ito sa kaniya. Labis ang pagkakakunot ng noo niya.

“Are you being serious right now?” Tanong niya kahit ramdam na ramdam naman niya ang pagkalalaki nito.

“Yes.”

“Stop it. Pervert ka na!” Saway niya dito at mahigpit niyang niyakap ang binata at ipinikit niya ang kaniyang mga mata. Tutulugan na lang niya ito.

CHAPTER 22

Chapter 22

       NAGISING si Xiann dahil sa alarm clock na nakalagay sa tabi ng kama ni Justine. Agad niyang pinatay ang alarm clock at ipinalibot ang mga mata sa kabuuhan ng kwarto. Wala kasi doonang binata. Hindi na niya ito naabutang nasa tabi niya.

Agad siyang bumangon at sinuot ang lahat ng saplot sa katawan bago siya lumabas ng kwarto. Ngiti ang bumungad sa kaniya ng makitang gumagawa ng pagkain si Justine para sa kaniya.

“Magugustuhan kaya ito ni Xiann?” Pagkausap nito sa sarili niya.

Tila hinaplos ang kaniyang puso ng paulit-ulit at napasandal na siya sa hamba ng pinto. Tinititigan niya lang ang binata habang gumagawa iyon ng sandwich.

Nakasuot iyon ng tanging apron at boxer lang. Kitang-kita ng mga mata niya ang magandang hubog ng katawan nito at ang maskulado nitong braso na gumagalaw dahil sa ginagawa nito.

He’s really downright hot and yum—handsome. Ilang minutong pagkakatitig pa ang ginawa niya kaya nang iangat nitong ang ulo ay agad nag tama ang kanilang mga mata.

Agad siyang nag-iwas ng paningin at ibinaling ang mga mata sa ibang direksyon. Nagkunwari pa siyang inaantok at kagigising lang kahit kanina pa naman niya pinagmamasdan ang binata.

“You’re awake.” Justine said.

Tumango-tango lang siya. “What are you doing?” He asked like i don’t fucking know.

“Come here and have a taste.” Pag-aya nito sa kaniya.

Lumapit siya sa binata at nakita na niya ng buo ang ginagawa nito kanina. Sandwich na nilagyan ng nakangiting bibig gamit ang ketchap.

He instantly smile at the same time chuckled. Kahit ganun paman kaisip bata ang ginawa nitong sandwich sa kaniya ay labis niyang na gustuhan ito.

“Do you like it, don’t you?” He asked while pouting.

Out of nowhere he kissed justine lips and pulled out quickly. He never done kissing Justine before this is the first time he kissed him.

Justine is still shocked because of the kiss. Hindi parin iyon makapaniwala na ginawa niya ang halik na iyon.

“Did you just kissed me, didn’t you?” He asked shocked.

“Yeah, anything wrong with that?” Sabi niya na parang balewala lang ang halik niya dito. Kahit siya ay nabigla din sa paghalik niya sa binata. “Besides it’s my gift for you..” Tiningnan niya ang hinanda nitong pagkain sa kaniya at pagkatapos ay bumalik muli ang tingin niya sa binata. “Because you made the best meal ever. This is the best meal i’ve ever recieve in my entire life. Thank you for doing this.”

He don’t know how much Justine flatterred. Sayang saya ito sa mga sinabi niya. Gustong-gusto nito ang sinabi niya.

“Try it. Taste my home made sandwich, yan ang padalawa sa pinaka-masarap na pagkain na matitikman mo.” Sabi nito na ipinagtaka niya.

Padalawa sa pinakamasarap? Bakit hindi lang nito sinabing pang-una? Bakit sino ba ang pang-una?

“A second most delicious food? Sino ba ang nangunguna sa pinaka-masarap na pagkain?” Kunot noo niyang tanong habang sinusubo ang sandwich na gawa nito. At nasabi niyang masarap nga ang pagkakagawa nito.

“Syempre walang iba kundi ako.” Nakangisi nitong sabi.

Muntik pa siyang mabulunan dahil sa sinabi nito. Justine immediately search for a glass of water then he gave it to him. Agad siyang uminom ng tubig hanggang sa mawala na ang pagkabulunan niya.

“What did you say again?” He asked while coughing.

“I said i’m the most delicious food you’ve ever tasted. I’m the number one.” Justine said confidently.

“Bakit pagkain kaba? E nung kinain nga kita hindi ka naman na ubos e.” Naka nguso niyang sabi. Kung kaya siya nitong tudyoin kaya din niya. He can teased him right now!

“Atleast masarap.” Sabi nito habang nakatingin sa kaniya ng may pang-aakit. “Nagustuhan mo naman pati ang lasa ko di’ba?” Napabaling ang kaniyang tingin ng kagatin ni Justine ang pang-ibaba nitong labi saby dinidilaan pa nito.

Hindi na siya naka-imik, basta na lang siyang napatitig sa mga labi nito na animo’y inaakit siya. Siya naman itong panay ang pag-lunok at pagtitig lang niya sa ginagawa nito.

Hindi na niya napigilan ang kaniyang sarili, dumukwang na siya at siniil ng halik ang binata. Nadarang na siya sa pang-aakit nito. Siya na naman ang naging talo.

Ipinikit niya ang mga mata habang tinutugon ng binata ang mga halik niya. Ramdam niya rin ang pag-ngiti nito sa pagitan ng pagtawa niya.

Agad niyang pinutol ang halikan nilang dalawa ng maalala niyang may pasok pa pala sila at baka mahuli pa sila.

“May pasok pa tayo.” Sabi niya.

“Let’s just skip the class and let’s make love instead.” Hindi na siya nakapalag ng siliin siya nito ng mainit na halik. Nawala na siya sa sariling huwisyo at ipinaubaya na lang niya ang sarili sa binata. Hindi na rin niya naisip ang mag-agahan ang tanging nasa isip lang niya ay ang halik nito na unti-unti siyang nadadarang.

       After hot steamy sex with Justine. He went out for dinner. Hindi parin kasi siya kumakain ng agahan at hindi na niya nakain ang kaniyang agahan kaya napagpasiyahan na lang nilang kumain sa labas.

Ito ang pangalawang pagkakataon na nag date sila ng binata. Dinner date ika nga nito.

“Sir can i have your order please.” Sabi ng babae na mukhang malagkit ang tingin sa kaniyang nobyo. Iyon lang kasi ang pinagtutuunan nito ng pansin hindi siya.

Lalo pa siyang nakaramdam ng matinding inis ng pati iyon ay lumaban ng titigan sa waitress. Hindi niya alam pero piling niya malagkit din ang tingin ng kaniyang nobyo sa waitress na iyon.

“I’ll have almond butter chicken satay with asian slaw and jamie oliver’s fish and cheat’s chips with tarragon mushy peas.” Tumingin sa kaniya si Justine. “What’s your order.” Tanong nito.

He forced a fake smile. “Just same with you.”

“Anything sir?” Malagkit parin ang tingin nito sa nobyo niya. Maging ang pananalita nito’y animo’y nang-aakit.

“Nothing.” Sabi nito.

“Okay sir, wait for a little bit.” Sabi pa ng waitress at kinapitan pa nito ang braso ng nobyo niya. Wala namang naging pagtutol ang nobyo niya, nginitian pa nga nito ang babae na hindi man lang iniisip ang mararamdaman niya.

Minsan iniisip niya kung bakit dito siya dinala ng nobyo. Dinala ba talaga siya dito para sa pangalawang date nila o dinala lang siya dito para makahanap ng mga nag gagandahang babae.

“Uhmm.” Muntik pa siyang mapiyok sa ginawa niyang pagtikhim. “Mag c-cr lang ako. Wait for a moment.” Pagpapaalam niya.

“Do you want me to accompany you?” Justine offered.

“No you stay.” “And flirt with the waitress.” Hindi na niya natuloy ang iba pa niyang sasabihin. Naging bulong na lang iyon sa kaniyang sarili.

Agad na siyang pumasok sa loob ng cr dahil ayaw niyang makita ni Justine ang itsura niya na nagseselos. He also need to fix himself.

He looked at the mirror and slap his fsce slightly. What he is thinking? Nandito siya para sa date nila ng binata, hindi siya nandito para pagselosan ang mga babaeng nakapaligid dito.

Ipinilig na lang niya ang ulo at pinihit pabukas ang gripo at naghugas siya ng kamay at pinatuyo iyon.

Humugot siya ng isang malakas na buntong hininga bago lumabas ng cr. Malayo palang ay tanaw na niya ang nobyo niya na kausap ang waitress kanina.

Lumapit pa siya para marinig ang pinag-uusapan ng dalawa na mali niyang ginawa. Dinig na dinig ng dalawa niyang tainga ang mga sinabi ni Justine na nagpapunit sa kaniyang puso.

“Just wait for my text.” Justine said while smiling sweetly at the waitress.

Tila isang milyong karayom ang tumusok sa kaniyang puso ng paulit ulit. Durog na durog ang puso niya.

Imbis na bumalik pa sa table nila ni Justine ay tinahak na niya ang daan palabas ng restaurant. Hindi na niya kaya ang atmospera sa loob.

Maraming pumapasok sa kaniyang isipan. Akala niya selos lang yung nararamdaman niya na walang malisya yun pero nagkamali siya. Totoo pala lahat ng dapat ay pinag-seselosan niya.

Pinipigilan niya ang pagbagsak ng kaniyang mga luha. Ang tanga-tanga niya sa puntong inibig niya si Justine at tanga niya sa puntong naniwala siya na mahal siya nito. Dahil ang totoo ginagamit lang siya nito. Hindi siya nito totoong mahal. Walang alam ito tungkol sa pagmamahalan dahil ang tanging alam lang nito ay ang saktan sya.

Kumuha siya ng taxi at sumakay doon. Matapos ng ilang biyahe ay nakarating na rin siya sa harap ng bahay niya. Agad siyang lumbas ng taxi matapos niya itong mabayaran. Diretso siya hanggang sa makarating siya sa loob ng kwarto niya.

Kasabay ng pagsara niya ng pinto ay ang pagpatak ng luha sa kaniyang mga mata. Nanghihina at nanlulumo ang katawan niyang napaupo sa sahig ng kwarto niya.

Patuloy parin sa pagpatak ang kaniyang mga luha. Kaya pala una palang ayaw na niyang sumugal pero sumugal parin siya. Kaya pala ayaw niyang paniwalaan si Justine pero naniwala parin siya. Nag-tanga-tangahan siya. Naniwala siya na mahal siya ng binata ngunit hindi walang pagmamahalan na namamagitan sa kanilang dalawa. Tanging init lang ng katawan ang nagsisilbing tulay para sa kanila. Wala ang lahat, wala.

Natigil siya sa pag-luha ng magtunog ang telepono niya. Agad niya iyong dinukot sa loob ng bulsa ng suot niya at tiningnan kung sino ang tumatawag. The moment he looked at Justine’s name he can’t stop the angryness filling his body.

Agad niyang pinatay ang telepono niya at ngumiti ng mapait. Bakit ba naman kasi ang bilis-bilis niyang maniwala. Bakit ang bilis-bilis niyang magpa-uto.

       Ilang beses ng tinawagan ni Justine ang numero ni Xiann pero hindi niya makontak ang numero nito. Kanina pa kasi siya nandito sa loob ng restaurant at hinihintay niya ang pagdating ng binata.

Tiningnan na niya ang cr ngunit wala doon ang nobyo niya. Kaya napilitan siyang bumalik sa table nila. Umaasa siyang babalik ang nobyo niya pero ilang oras na ang dumaan ngunit walang nobyong nagpakita sa kaniya.

Halos mapudpod na rin ang kamay niya kakapadala ng mensahe sa binata ngunit hindi man lang iyon sumagit sa mga text niya.

Hindi na niya alam ang gagawin niya. Napa-frustrate na siya. Kung ano-ano na rin ang pumapasok sa kaniyang isipan, na baka may nangyare ng masama sa binata. Dahil batid niyang hindi siya iiwan dito ng binata ng walang dahilan. Magpapaalam ito sa kaniya kapag aalis ito.

“Sir you almost here for 6 hours. May hinihintay niyo po ba yung lalaking kasama niyo?” Tanong sa kaniya ng waitress ng makalapit ito sa kaniya.

“Ahhh, yes. Hinihintay ko siya. Baka may ginawa lang.” Pagdadahilan niya.

“Itutuloy pa po ba natin ang surprise mo sa kaniya?” Tanong nito.

Ngayon kasi ay sosorpresahin na naman niya ang nobyo. Dahil nga ayaw na niyang mawala pa ito sa kaniya kaya gusto na niyang mag propose ng kasal dito. Preparado na ang lahat maging ang waitress na sinabihan niya kanina ay handa na ring umakto pero sa kasamaang palad ay hindi parin bumabalik ang binata.

“Uhmmm.. Oo itutuloy natin. Baka maya-maya ay darating na ito, konting hintay na lang.” Pakiusap niya sa waitress.

“Okay sir. Fighting!” Sabi pa nito.

Ilang oras pa ang nagdaan at wala talagang Xiann na nagpakita at bumalik, wala ang nobyo niya.

“Sir mukhang hindi na po yata babalik ang hinihintay niyo. I suggest we cancel your proposal, just do it when there’s a right timing for both of you.” Suhestiyon ng waitress at ibinalik na nito ang singsing.

Ito ang pinagkatiwalaan niya sa singsing na ilagay ng waitress kapag desert na ang ise-serve nito sa kanila, ngunit na sira ang pano niyang iyon dahil hindi na bumalik pa ang nobyo niya na nagpaalam lang mag cr.

Napahugot siya ng isang malakas na buntong hininga at kinuha ang singsing at isinilid niya ito sa bulsa niya. Lumabas na rin siya ng restaurant dahil wala na talagang pag-asa na balikan siya ng binata.

Iniisip na lang niya na baka may emergency sa bahay nito kaya hindi na siya natawagan. Na may ginawa itong importante kaya hindi na nasagot ang mga tawag niya. Yun na lang ang dinahilan niya sa kaniyang sarili kahit may posibilidad na iniwan talaga siya ng nobyo sa hindi niya malamang dahilan…

CHAPTER 23

Chapter 23

SPG

 

        HINDI nakatulog ng maayos si Justine dahil sa kakaisip kay Xiann. Kahit ngayong umaga ay tulala parin siya at wala sa sariling naghahanda siya ng pagkain.

He is trying to eat the food he just made but he couldn’t eat. He can’t eat. Bukod sa pangit ang lasa ng pagkaing niluto niya ay patuloy paring okupado ang kaniyang isip ni Xiann na hindi parin sumasagot sa mga tawag niya.

He just went out to his condo and get in to his car. He drove his car until he reach the university. Ito na lang ang tanging paraan para makita at makausap niya si Xiann, dahil masisiraan na siya ng ulo kapag hindi pa niya ito nakita o nakausap man lang.

Agad siyang dumiretso sa silid aralan ni Xiann. Doon na lang niya ito hihintayin.

Nang makarating siya doon ay wala doon ang binata. Hindi niya alam kung na’san na ito, hindi niya alam kung papasok ba ito. Inilabas niya ang telepono niya sa loob ng suot niyang jeans at sinubukang tawagan si Xiann.

Nag-ingay lang iyon ng nag-ingay ngunit wala man lang sumasagot sa tawag niya, hindi man lang sinasagot ni Xiann ang tawag niya. Hindi na niya alam kung na’san ito.

Mariin siyang napasambunot sa sariling buhok. He’s frustrated right now, and going crazy. Konti na lang ay sasabog na ang ulo niya sa labis na pag-iisip. God knows how much he want to see Xiann right now, to hug him, to kiss his lips and to embraced him tight. He really want to do that right now but he couldn’t find any footprints of Xiann. Even his shadow can’t see.

“Where are you Love?” Bulong niya sa kaniyang sarili.

Sinubukan niyang intayin si Xiann na dumating ngunit walang Xiann na dumating. Kahit oras na ng klase ay wala parin ang binata. Naghintay pa siya ng ilang oras ngunit walang Xiann na nagparamdam, hindi na niya alam kung nasa’n na ito.

“Fuck! Xiann where are you now? Where are you my love?”

Alam niyang wala na siyang pag-asa na makita pa ang binata. Wala na talaga kaya hindi na niya pinilit. Lumabas na siya ng unibersidad dahil wala naman dito ang hinahanap niya.

Napag-isipan niya na puntahan iyon sa bahay nito. Iyon na lang ang tanging paraan para makita niya si Xiann. ’Yon na lang. He hope that this time he’ll see Xiann, he’ll touch him and embraced him tight.

Mabilis niyang pinaandar ang sasakyan kaya mabilis din siyang nakarating sa labas ng gate ng bahay ni Xiann.

He pressed the door bell and guard came out.

“Ano po ang kailangan niyo Sir?” Tanong ng guard.

“Nariyan ba si Xiann, i want to talk to him can you let me in?” Tanong niya..

“I’m sorry sir, hindi po kasi ako nagpapapasok ng kung sino-sino lang. Maghintay na lang po kayo dito at sasabihin ko po kay sir Xiann.” Sabi nito at umalis muna saglit para siguro tawagan ang amo nito.

Saglit siyang naghintay at imbis na si Xiann ang lumabas, lalaking medyo may katandaan na ang lumabas.

Binuksan ng guard ang pinto ng gate at pinapasok siya. Kaharap na niya ngayon ang matandang lalaki.

“Good morning s—”

“What are you?” Direkta nitong tanong na hindi man lang siya pinapatapos sa pagsasalita. “Why do you need to talk to my son?”

Humugot siya ng isang malakas na buntong hininga. Tatay pala ni Xiann ang kaharap niya. “I’m Justine Skyler and i’m your son boy— classmate.” Hindi na niya nasabi ang totoo. Alam niyang mahihirapan ang ama nito na tanggapin ang relasyon nilang dalawa.

“Then why do you want to talk to my son?” He asked in a cold toned.

“To…” Hinalukay niya ang isip para may masabi at may maidahilan. “To talk about our project.”

“I’m sorry my son is no longer have to do with you. He’s no longer the students of that university. My son is going to transfer to america where should he belong to.” His father said then he leave.

Naiwan siyang tulala at hindi alam kung anong iisipin. Kahit pa nga pinalabas na siya ng guard ay nanatili parin siyang nakatulala.

Lilipat na ang binata? Hindi na niya ito makikita? Sa america na ito mag-aaral? Kaya pala hindi niya ito nakitang pumasok. Kaya pala wala iyon sa unibersidad na pinapasukan nila.

Pa’no na siya. Ano ang relasyon nila? Maghihiwalay na ba sila? Hindi maari. Hindi sila pwedeng maghiwalay. Hindi siya papayag.

Pumasok siya sa loob ng sasakyan niya at inintay na lang niyang lumabas ang binata at doon niya ito kakausapin. Hindi maari ang gusto nito, hindi siya makakapayag. Hindi aalis si Xiann, hindi siya nito iiwan.

Hindi niya alam kung anong dahilan ng biglaan nitong paglisan. Hindi pa nito pinapaliwanag ang dahilan. Kaya ngayon ay mas lalong kailangan niya itong makausap.

Ilang oras ang naging paghihintay niya pero walang Xiann na lumabas. Kumakalam na rin ang kaniyang sikmura ngunit hindi siya umalis para bumili ng makakain. Natatakot siya na baka malingatan niya ang binata at tuluyan na iyong maka-alis.

He almost wait after so many hours until the moon ate the son. He couldn’t wait any longer. Hindi na siya makakapayag na maghintay na lang dito sa loob.

Lumabas na siya sa loob ng kotse niya. He need to get in the house what ever it takes.

Naging madali na para sa kaniya ang pag-akyat sa gate ng bahay ni Xiann. Tinaon talaga niyang walang gwardyang nakatingin at nagbabantay roon.

Isa pa, para saan pa lahat ng natutunan niya. He is well trained for being good in fighting, good in scaping and good in hiding. Magaling din siya sa pagpasok sa bahay ng walang nakakapansin. Isa pa bago naman siya makapasok sa Gang nilang magkakaibigan ay dumaan muna sila sa mahirap na pagsubok. Ito kasi ang tanging requirements para mapabaling sa Gang nila.

It’s an easy task for him. Mabilis niyang napasok ang bahay ng walang nakakapansin. Nagtatago siya kapag may dumarating.

Sinilip niya at pinasok lahat ng mga kwarto na naroon ng walang ingay siyang ginagawa. Hindi parin niay nakikita ang binata. Huli na ang kwartong papasukin niya. Hawak-hawak niya ang door knob at pinihit ng dahan-dahan pabukas ang pinto.

Agad siyang pumasok sa loob ng kwarto at maingat iyong sinarado. Pinaikot niya ang paningin sa loob ng silid at isang matamis na ngiti ang sumilay sa kaniyang mga labi. Sa wakas nakita na rin niya ang kwarto ng binata.

Agad niyang tiningnan ang kama ngunit wala doon ang binata. Agad niyang pinalibot ang mga mata hanggang sa tumapat ang kaniyang mata sa bathroom. Napapakinggan niya ang paglaguslos ng tubig doon kaya alam niya na naroon sa loob ng bathroom na iyon ang binata. Alam niyang naliligo iyon ngayon.

Evil smirk appeared on his sinful lips.

       Pinapasadahan ni Xiann ang kaniyang buong katawan ng tubig na nagmumula sa shower. Natapos na siyang mag sabon at mag lagay ng shampoo kaya ngayon ay binabanlawan na niya ang katawan.

Awtomatiko siyang napatingin sa pinto ng bathroom niya ng marinig niya itong bumukas at sumara. Laking gulat niya ng makita sa kaniyang harapan ang binata na wala ng saplot at nakatingin lang sa kaniya.

“Justine?” Bulong na sabi ng kaniyang isip.

Unti-unti ay lumapit ito sa kaniya kaya awtomatiko siyang napapaatras. Hindi na niya nagawang umatras dahil wala na siyang aatrasan. Tanging pagtitig na lang niya sa mga mata nito na may halo-halong emosyon sa mga mata.

“Justine, what are—” Hindi na niya natuloy ang iba pa niyang sasabihin ng sakupin ng mga labi nito ang mga labi niya.

Eto na naman ang mga halik ng binata sa kaniya na hinding-hindi niya mahihindian. Ang sanay malakas niyang pagtulak dito ay nagsilbing paghaplos sa dibdib nito. At unti-unti ay nadarang na siya hanggang sa magpaubaya na siya at tugunin ang halik ng binata sa kaniya.

Sa huling pagkakataon, natalo na naman siya. Nagpadala na naman siya sa gusto ng kaniyang katawan. Hindi na naman niya nagawang pigilan ang bugso ng kaniyang damdamin. Marupok siya.

Naglalakbay ang mga kamay ni Justine sa buong katawan niya hanggang sa marating nito ang mamula-mula niyang utong. Nilaro nito ang utong niya gamit ang daliri. He moaned lightly between his kisses.

Nawala na siya sa sariling huwisyo, hindi na niya nagawang isipin ang tama at mali. Basta ang alam lang niya ay pagbibigyan niya ang sigaw ng kaniyang katawan. Ang nais ng kaniyang katawan.

Justine pulled out their kisses, his lips travel up and up. Binibigyan nito ng mumunting halik ang bawat nadadaanan ng halik nito. Bahagya pa nitong kinagat-kagat ang dulo ng tainga niya na nagbigay sa kaniya ng mumunting kiliti.

“Uhmmm.” His high in bliss. Nakapikit lang siya habang ninanamnam ang kiliti na pinaparanas ng binata sa piling nito.

Bumaba ang halik nito ng bumaba hanggang sa marating nito ang dibdib niya. Nakatapat na ngayon ang mukha nito sa mamula-mula niyang utong. Bawat pagtitig nito ay tila sabik na sabik sa kaniyang mga utong.

“God, love i miss this.” He said then he licked his nipple at the same time sucking.

Ramdam na ramdam niya ang init ng bawat paglasap nito sa kaniyang dibdib. Bahagya pa nitong pinapakilwal ang dila na tila ba animo’y dibdib iyon ng babae.

Matapos iyon ay pinatalikod siya ni Justine at wala iyong sabi-sabing ipinasok ng biglaan ang pagkalalaki nito sa loob niya. Ramdam na ramdam niya ang sagad na sagad nitong pagkalalaki.

“Ohhh. Fuck. God i miss this. I miss you my love. Ohhh fuck!” Malalakas na ungol ng binata habang wala itong patid sa pagbayo sa kaniya.

Siya naman ay pinipigilan ang mga ungol na pilit kumakawala sa kaniyang bibig. Sarap na sarap siya sa pagbayo nito habang mariin ang kaniyang mga kamay na nakakapit sa pader ng bathroom niya.

“Moan for me love, moan for me. Ohh fuck love.” Sabi nito ng hindi nito marinig ang ungol niya.

“Ahhhhhh.” Hindi na niya napigilan ang malakas na ungol na kumawala sa kaniyang bibig ng isagad nito ang pagkalalaki nito.

“That’s it moan and scream my name.” He said while continuing his thrust.

Every thrust of his was hard, fast, rough, and fast. Sumasabay na rin sa pag-indayog ang kaniyang balakang upang salubungin ang paglabas pasok nito sa loob niya.

Kinapitan ni Justine ang leeg niya at pinaharap ang mukha niya sa mukha nito bago siya siniil ng mainit nitong halik na kaagad naman niyang tinugon.

Ibinuka niya ang kaniyang bibig ng pilitin nitong ipasok ang dila nito. Now he’s free for roaming his lips on his.

“Fuck. Ohhh love. Ohhh love.” Walang humpay ang naging pagbayo nito sa loob niya, hindi man lang ito nagpahinga o tumigil ng kahit konting saglit. Malalakas at mabibilis ang bawat bayong pinakakawalan nito dahilan para maabot niya ang kalangitan.

Pikit na pikit ang kaniyang mga mata habang ninanamnam ang masarap nitong ginagawa sa kaniya. Habang ninanamnam ang bawat malalakas nitong pagbayo sa loob niya.

“Ohhhh Justine. Ohhh love. Ohhh—ahhhh” malakas niyang ungol ng lalo pa nitong isagad ang pagkalalaki sa loob niya.

All they could heard inside the bathroom was their groans, moans, and skin lapping, na dulot ng pag-iisa ng kanilang katawan.

“Ohhhhh. Fuck love i’m cumming.” Ungol ng binata.

May pilyong isip ang pumasok sa kaniya. Bigla-bigla ay gusto niyang bitinin ang binata. Kaya ng lalabsan na ito ay agad niyang hinugot.

“Fuck!” Justine cursed. “Why the hell did you do that.”

“My but is sore.” Pagdadahilan niya.

“Don’t worry my c*ck is good in healing sore ass.” Hindi parin siya nakatakas. Muli ay ipinasok na naman ng binata ang pagkalalaki nuto sa loob niya.

Hindi tulad ng dati ay naging mabilis at sagad na sagad ang pagpasok nito. Nakakawala iyon ng ulirat kaya mahigpit ang bawat kapit niya sa pader para doon kumuha ng lakas.

“Ahhhhh—ohhhh Love. Faster love. Make it fast ohhh.” He moaned like pleading.

Mas lalo pa nitong binilisan ang pagbayo sa loob niya hanggang sa maramdaman niya ang mainit na likodo na lumabas sa pagkalalaki nito.

Ramdam na ramdam niya ang sarap at ang init na nagmumula sa katas nito.

Sa huling pagkakataon ay naramdaman na naman ni Justine ang makuntento sa piling ng binata. Naramdaman na naman niya ang sarap sa piling nito. He felt satisfied and contented with Xiann, sa binata niya lang naramdaman ang lahat ng iyon, hindi niya iyon naramdaman sa mga babaeng nakatalik niya…

CHAPTER 24

Chapter 24

         MATAPOS ang mainit na pagtatalik nilang dalawa ay binuhat siya ng binata patungo sa kama niya. Hindi kasi siya makalakad ng husto dahil nangangatogpa ang tuhod niya. Mukhang na sobrahan sya sa pagmamaha—este pagnanasa.

Hindi siya makatingin ng diretso sa mga mata ni Justine habang binibihisan siya nito. Pagkatapos niyang mabihis ay iyon naman ang nagbihis gamit ang damit niya pantulog.

“Anong ginagawa mo dito?” Hindi na niya mapigilan ang sarili kundi tanungin ang binata. Nanatili parin kasi sa isip niya ang mga tanong na walang kasagutan.

“I should be then one to asked.” Sabi niya sa seryosong boses. “Why didn’t you picked up my calls? Why didn’t you messaged my text? And why the hell did you leave me that day? I want to know everything Xiann. I want to know.” Hindi siya nakapagsalita. Nanatili siyang walang imik. “You’re not answering my question, so totoo nga ang sinabi ng daddy mo? You want to leave this country and trasnfer to america,  you want to live me, right?” Seryosong-seryoso ang naging bukas ng mukha nito.

“Did you talked to my father? What did he says?” Tanong niya at bahagya pa siyang tumayo palapit sa binata.

“Yes, he told me everything. Mag ta-transfer ka na daw sa ibang bansa. Hindi ka na daw dito mag-aaral. Why Xiann? Why? Kaya ba iniiwasan mo’ko? Kaya ba hindi mo binibigyang pansin ang mga pagtawag ko. Gusto kong malaman ang lahat.” Justine badly want to know the truth. He want to know everything.

“I don’t know you’re talking about. I did not told to my father na aalis ako. Na lilipat ako ng paaralan. I didn’t say that. I swear.” Sabi niya.

Mukhang may pina-plano na naman ang daddy niya. Mukhang ililipat siya sa ibang paaralan nito na hindi niya dapat pagpayagan. Dahil ang baga na nagsisimula palang mag-init ay dapat pinupuksa na. Hindi na siya makakapayag na sumunod pa sa gusto ng ama.

“So you’re saying na hindi ka na aalis? Na dito ka parin mag-aaral?” Saglit ang saya nito sa mukha pero napawi din, agad itong napalatan ng hindi niya masabing emosyon. “Pero bakit mo’ko iniwan nung date na’ten. Why don’t you picked up my calls and messages?” Sunod-sunod nitong tanong.

Hindi naman niya masabi ang dahilan dito. Na kaya siya umalis ay dahil nagseselos siya. Labis nga siyang nagtataka kung bakit narito sa loob ng bahay niya ang binata. Hindi siya mahal nito at pagnanasa lang ang nararamdaman nito sa kaniya.

“Umalis kana Justine.” Sabi niya habang nakaturo ang kaniyang isang daliri sa pinto ng kwarto niya.

Kunot ang noo ni Justine na tumingin sa kaniya. Hindi siguro nito naintindihan ang sinabi niya. “Justine please umalis kana. Umalis ka na dito, wag mo na akong guluhin.” Sabi niya habang may pagmamakaawa ang boses.

“Hindi kita maintindihan Xiann. Hindi ko maintindihan kung bakit bigla-bigla ay gusto mo na akong paalisin. Ano bang nangyayare sa’yo. I want to know.” Nanatili paring walang alam ang binata tanging pagkunot lang ng noo nito ang kaya nitong gawin.

“Hindi mo na kailangang malaman ang dahilan. Umuwi kana.” Sabi niya at bahagya pang itinutulak si Justine palabas ngunit sadyang malakas ang binata at hindi niya iyon magawang maitulak.

“But i fucking wanted to!” Hindi na nito napigilan kung hindi sumigaw. “Why did you leave me that day. And why do you want to drive me off? Why?” Puno na ng pagsusumamo ang mukha nito.

“Umalis kana—” Hindi na niya natuloy ang iba pang sasabihin ng siilin siya nito ng halik na wala parin siyang naging pagtutol, tulad noon at ngayon, nagpadala parin siya sa kagustuhan ng puso niya.

Ito na ang bumawi sa halik na sinimulan nito at inilapat ang mga labi sa tainga niya. “Even if you’re driving me off, you’re throwing me like i’m nothing. I still love you more than anything else. I’ll leave now but i’ll comeback and persue you again. I’ll not stop until you tell me what’s your fucking reason for leaving me out of the blue that day. I love you Xiann and that’s all you wanted to know.” Seryosong seryoso ang bawat bigkas nito ng kaniyang mga salita at tagos na tagos ito sa kaniyang puso.

Umalis na ang binata at lumabas na iyon ng kwarto niya. Gusto man niyang sundan at pigilan ang binata ngunit nawalan siya ng lakas. Gusto man niyang itulak ang sarili ngunit tila nabato siya sa kinatatayuan. Gusto man niyang sabihin na mahal din niya ito ngunit na pipi siya. Wala na siyang nagawa kundi ang lumuha at pumatak ng sunod-sunod ang kaniyang mga luha sa mga mata.

He couldn’t think what is right, hindi niya alam kung bakit ganun na lang ang pagiging sinseridad ng binata. Hindi niya alam kung totoo ba ang sinabi nito. Di’ba may iba na itong babae di’ba may hindi siya nito mahal? Pero bakit ramdam na ramdam niya ang init ng pagmamahal nito sa kaniya? Bakit apektadong-apektado ito sa mga nangyayare sa kaniya? Could it be Justine really love him so much? Could it be Justine said was true? That the word was into his heart?

         HINDI gawain ni Justine ang umiyak. Hindi siya iiyak, kaya kahit anong sakit man itong nararamdaman niya ay hindi niya hahayaan ang sariling umiyak.

Narito na siya sa loob ng kaniyang kotse habang pinaandar ang kaniyang sasakyan pabalik ng condo nya.

Ipinagsawalang bahala na lang niya lahat ng pumapasok sa kaniyang isipan. Iisipin na lang niya na pinaalis siya ni Xiann dahil ayaw nito na makita siya ng papa nito. Iyon na lang ang ibibigay niyang dahilan sa kaniyang sarili para hindi na niya maramdaman ang sakit. Sakit na ngayon lang niya naranasan sa buong buhay niya.

         LUMIPAS ang gabi at sumilay ang umaga. Hinagilap ni Justine ang kaniyang telepono sa bedside table at agad tinawagan ang telepono ng binata. Sinusubukan muli niyang tawagan ito ngunit hindi parin talaga nito sinasagot.

“Baka busy lang siya. O kaya maraming ginagawa.”

Agad siyang bumangon sa kaniyang kama bahagya pang nananakit ang kaniyang ulo dahil sa hang-over pa siya. Marami kasi siyang nainom kagabi para lang hindi niya maisip si Xiann at makatulog ng maayos. Hindi naman niya alam na ang pag-inom niya ay makapag-bibigay pa sa kaniya ng problema.

“Headache!”

Ibinabad niya ang kaniyang sarili sa bawat patak ng tubig na tumatama sa kaniyang katawan. Matapos maligo ay nagbihis na siya, isinuot na niya ang uniporme at naghanda ng pumasok.

Papasok siya ngayon hindi dahil gusto niyang matuto kundi dahil gusto niyang makita ang nobyo.

Kahit pilit ay nagawa niyang ngumiti. Sumakay na siya ng kaniyang kotse at mabilis niya iyong pinaandar.

Nakarating siya at agad siyang pumasok sa loob ng uniberisidad ng ma-i-park niya ang kaniyang kotse. And as usual, doon siya dumiretso sa silid aralan ng binata. Labis ang kaniyang naging pagtataka ng wala doon ang binata. Hindi na naman ba ito pumasok? O baka totoo na naman na hindi na talaga ito dito papasok. Lilipat na ba talaga ito? No he can’t do that. He wouldn’t let him!

Mabilis siyang lumabas ng unibersidad at tinahak niya ang lugar kung saan nakatira ang binata. Kailangan niya itong mapigilan. Kailangan may gawin siya.

       Handa na para pumasok si Xiann. Suot na niya ang uniporme habang bakas sa mukha ang kaniyang kaba. Kinakabahan siya sa muling pagkikita nila ni Justine.

“Xiann, stop!” Sabi ng kaniyang papa ng lalabas na sana siya. Pumihit siya paharap dito.

“Why, pa?” He asked.

“Go get changed! Hindi kana papasok sa university na iyon. I’m going to transfer to America and i don’t want to hear your complain. Just do what i say.” His father said and walked out.

Naiwan siyang nakatanga at nakatulala lang, hindi niya lubos isipin na tototohanin nga ng kaniyang papa ang sinabi nito kay Justine. No hindi siya papayag, kailangang may gawin siya. Bukod sa mahal niya ang unibersidad na iyon ay nandun din ang taong mahal niya. Nandun si Justine.

Sinundan niya ang kaniyang ama. “Dad i won’t do that. I will not leave this country. This is where i belong to at dito lang ako hanggang sa maka-graduate ako!” Sabi niya habang pilit nilalakasan ang loob.

“Are you going against me?” Daniel his father said.

“Yes.” Buong tapang niyang sabi. “I want to continue my schooling right here and i don’t want to leave, please dad i’m begging you.” Halos may pagsusumamo na ang boses niya.

“I’m not going to change my mind. I want you to study abroad to have a standard knowledge. Para kapag ikaw na ang nagmana ng kompanya naten ay hindi ka patanga-tanga.”

“Dad, minsan naman sarili ko naman ang pakinggan niyo. Yes alam ko na kaisa-isa niyo akong anak and i’ve been following and obeying you for fuck sake. I hope this time you’ll follow what i want. I’m not a kid anymore. I’m going to do what i wanted to do. And if you insists in letting me leave this country, i’m sorry but you’ll not my father anymore.” He said then he walked out.

“If you leave here right now, then you will no longer my son!” His father threatened back, pero hindi na siya magpapatakot. Nagpatuloy siya sa paglalakad at paglabas ng bahay hanggang sa tuluyan na siyang makalabas.

Naglalakad siya sa kawalan, hindi niya alam kung saan patutungo basta na lang siyang nakatungo habang naglalakad. Napasinghap siya sa gulat ng may biglang humila sa kaniya dahil para mapaharap siya dito.

“Justine?” Bulong ng kaniyang isip.

Saglit silang nagkatitigan hanggang sa makabawi siya. Agad siyang umayos ng tayo at itinungo lang niya ang kaniyang ulo. Nahihiya siyang harapin at tingnan mata sa mata ang binata.

“Why are you walking in the middle of the road passing out?” Justine said while lifting his head up.

Ngayon ay nakatitig na siya sa mga mata nito. Ngayon ay kitang kita na niya ang mga mata ng binata na miss na miss na niyang makita. Hindi na niya napigilan ang kaniyang sarili kundi ang hagkan at yapusin ng mahigpit ang binata.

He embraced him so tight like he don’t want to leave him again. He cried and sobbed at the same time. Gof he missed this man so much. He missed hugging him while he hugged him back.

        Doon siya dinala ni Justine sa condo nito na ikwento na niya ang lahat kung bakit siya naglalakad sa kalsada. Ang naging pagsagutan nila ng kaniyang ama ay nakwento na rin niya. Alam niyang gagawin talaga iyon ng kaniyang ama at hindi na siya maaring bumalik pa sa bahay na iyon.

“You made the right choice love. I know you don’t want to leave this country because of me, right?” Sabi nito na pilit siyang pinapatawa.

Nagtagumpay naman ito. Isa din kasi si Justine kung bakit ayaw niyang iwan ang lugar na ito. Bukod sa dito siya ipinanganak at lumaki dito din niya naramdaman ang kakaibang pagmamahal.

“Yes.” He’s not going to lie anymore. Magpapakatotoo na siya sa kaniyang sarili at sa binata. Nais na niyang harapin ang pagmamahalan nilang dalawa kasama ito. This time, susugal na siya. Ibibigay na niya ng buong-buo sa binata ang kaniyang puso at sarili.

“Love i really want to know kung bakit bigla mo na lang akong iniwan nung mga oras na iyon. Bakit hindi kana bumalik nung sinabi mo sa’kin na mag-c-cr ka lang. Ano ba ang nangyare?”

Huminga siya ng maluwag. Hindi parin pala niya na sasabi sa binata ang totoo tungkol sa pag-alis niya. “Ako muna ang magtatanong. Do you really love me? Do you really want to be with me? And do you want only me?” Sunod-sunod niyang tanong.

Ngumiti sa kaniya ang binata at hinalikan siya nito sa noo sa tungki ng ilong at sa kaniyang mga labi. “Yes, i do really love you. I do really want to be with you.” Hinagilap nito ang kamay niya at ipinatong iyon sa dibdib nito kung saan naroon ang sentro ng puso nito. “And you are the only one in my heart. Ikaw lang at wala ng iba.”

Parang hinaplos ang puso niya ng paulit-ulit. Ramdam na ramdam niya ang sinseridad sa mga sinabi nito at alam niyang totoo lahat ng mga sinabi nito…

CHAPTER 25

Chapter 25

        NAKATINGIN lang si Justine sa binata habang ikinukwento nito ang mga nangyare kung bakit iyon umalis nung nagde-date silang dalawa. Hiyang hiya pa nga ito habang ikinukwento sa kaniya.

“Ikaw naman kasi ang may kasalanan, bakit mo ba kasi kinausap yung babae na yun? Sino ba yun? Isa ba sa mga kaagaw ko sa’yo? Mahal mo din na yun?” Sunod-sunod nitong tanong sa kaniya.

Umalog ang kaniyang balikat ng siyay tumawa. Ngayon alam na niya ang dahilan kung bakit ito umalis. Nagselos ito sa babae dahil sa pagkausap niya dito. Bakit kasi hindi niya agad napansin na nagseselosna ang binata, edi sana hindi na lang niya kinausap ang waitress.

“I don’t want to hide anythi g from you, love.” Panimula nya. “I talked to that girl because i want her to organize my surprise to you. I’m going to surprise you that day, pero mukhang ako ang na-surprise. Umalis ka ng hindi man lang nag-papaalam sa’kin.” Sinapo niya ang mukha ni Xiann. “I love you at hindi ako magsasawang sabihin sa’yo yun paulit-ulit. Hindi rin ako magsasawang iparamdam sa’yo ang pagmamahal ko. As i’ve said earlier, ikaw lang ang nandito sa puso ko.” Tinuro pa niya ang dibdib kung saaan naroon ang sentro ng kaniyang puso. “I love you, i love you, i love you and i only love you. Ikaw lang ang nag-iisa sa buhay ko. I don’t care about fucking girls, i just care everything about you. Xiann Torres, i love you more than the whole world.” Now he said it. Nasabi na nya ang buong pagmamahal niya sa binata.

Hindi na niya natuloy ang iba pa niyang sasabihin. Basta na lang siya siniil nito ng mainit na halik at pagkatapos ay binawi din nito.

“What’s wrong?” Tanong niya ng mapansin na parang may problema ang binata.

“I argued with my father and i don’t have a place to go to. Can i stay with you? I promise i’ll leave if i have a house to —”

“You can live and stay here whenever you want. Para saan pa at naging nobyo mo ako? Besides i’m so happy that you’ll stay here with me.  Thank you for staying with me.” Sabi niya.

Niyapos siya nito ng mahigpit at niyapos din niya ito pabalik. Pagkatapos bumalong ito sa kaniya na nakapag-pabilis ng kaniyang puso. “I love you Justine.”

Everytime Xiann said that 3 magical words. His heart beat so fast, it’s his heart want to jump in his chest.

        Lumipas ang mga araw na pamamalagi ni Xiann doon ay naging maganda ang pakikitungo sa kaniya ng binata. They have sex 3 times a day. Yeah, Justine said that 3 times sex a day made him hapy. You know he don’t believe Justine, sadyang manyakis lang ito. 

Narito sila sa salas pinag-uusapan nilang dalawa kung ano ang panonoorin. Nag-aaway kasi silang dalawa. He likes watching oggy and the cockroaches but Justine don’t. Justine want them to watch Tom and jerry but he don’t want.

Walang nagpapatalo sa kanilang dalawa. Tom and Jerry o oggy and the cockroaches wala talagang nagpapatalo sa kanila. Sila yung mga binata na bigla-bigla ay gustong bumalik sa pagkabata.

“Let’s watch oggy and the cockroaches first then we watch tom and jerry last.” He suggested his eyes was in puppy eyes. He said acting like a child pleading for new toy.

“Hindi mo ako madadala sa pagmamakaawa mo. Let’s watch tom and jerry first before anything else.” Sabi nito at ginawa nito ang gawain na hindi siya makaiwas kundi ang titigan ang binata sa ginagawa nito.

Justine bite his lower lips slowly then he licked his upper lips. Wala siyang ibang nagawa kundi ang tumitig sa binata habang ginagawa nito ang lagi nitong pang-akit sa kaniya.

Hindi niya magawang iiwas ang kaniyang paningin, mas lalo siyang nadadarang sa ginagawa nito. Naakit siya sa pagdila at pagkagat nito sa mga labi nito.

Sunod-sunod ang bawat paglunok niya. Imbis na manood siya sa tv ay ito na ang pinanood niya. At ang tangi lang niyang paraan para maiwasan ang mapang-akit nitong ginagawa ay kundi ang siliin iyon ng halik.

Dumukwang siya at hinalikan iyon sa mga labi. Iyon ang tanging paraan para tumigil ang binata sa pang-aakit sa kaniya. Ang halikan niya ito.

Naramdaman niya ang pagtugon ng binata. May pumasok na mumunting tukso sa kaniyang isip. Agad siyang kumalas sa mga halikan nilang dalawa. Natatakot siya na baka may mangyare na naman sa kanila. For god sake, his ass was sore.

“Manuod na lang tayo. I play mo na yung oggy and the cockroaches.” Sabi niya.

“I will play the movie you want but in return you come with me and let’s have a vacation.” Sabi nito.

“Just a vacation?” Tanong niya.

“Yeah, a vacation, bakit mas gusto ka pa ba bukod sa bakasyon?” May panunudyo sa boses nito.

“Ikaw.” Balik tudyo niya. “May gusto ka pa bang iba bukod sa bakasyon?” Dugtong pa niya.

“My little love, you know how to teased me huh?” Bahagya itong gumapang palapit sa kaniya.

“Manonood ba tayo o hindi? Sige ka walang bakasyong magaganap.” May pananakot pa niyang sabi at bahagya pa niya itong tinulak ng lumapit na ito sa kaniya.

Justine just chucked, inayos na nito ang panonoorin nila at nag-play na ang oggy and the cockroaches na gustong-gusto niya nung bata palang siya.

Pinanonood lang ni Justine si Xiann habang panay ang halakhak nito. Mukhang gustong-gusto talaga nito ang palabas na iyon. Kanina, hindi naman talaga niya gustong manood ng tom and jerry, tinutudyo lang talaga niya ang binata.

Nagpaalam siya at tumayo. Kinuha niya ang mansanas at ginayat-gayat niya iyon sa maliliit na piraso. Nilagay niya iyon sa bowl at kumuha siya ng ice cream at naglagay ng ice cream sa bowl na iyon pagkatapos ay bumalik siya.

Pina-upo niya si Xiann sa kaniyang mga hita at paminsan-minsan ay sinusubuan niya iyon.

“Ano yan?” Tanong ni Xiann ng malasahan ang sinubo niya.

“Mansanas na may ice cream.” Sagot niya.

Napatango-tango lang ito at hindi na nagtanong pa. Nakatuon lang buong atensyon nito sa panunuod samantalang siya ay nakatuon sa pagsubo ng mansanas na nilagyan niya ng ice cream.

Natapos ang buong panunood at talagang halos lumuha na si Xiann sa kakatawa. Bumangon na ito at gusto pa sanang humiling sa kaniya na manood ulit sila ngunit malalim na ang gabi. Kailangan na nilang matulog, ayaw niya rin kasi na napupuyat ang binata.

“Love, we need to sleep na. It’s getting late.” May pagmamakaawa sa boses niya.

Naka-pout iyon na tumango at pumasok na sa loob ng kwarto nila. Siguro ay ngayon lang ito nakapanood ng cartoon na iyon kaya ganun lang ang kagustuhan nitong manood ulit.

Naiiling na sumunod siya. Nakita niya si Xiann na tabon na tabon iyon ng comforter. Mukhang nagtampo talaga sa kaniya ang binata.

Pasalampak siyang humiga sa kama at niyakap ang binata. Sinisiko siya nito at halata talagang nag tatampo.

“Wag mo nga akong yakapin, naiinitan ako.” Sabi pa nito.

May pilyong ngiti ang kumawala sa kaniyang mga labi. Naiinitan pala ito huh? Sinagad niya ang aircon at unti-unti ay nararamdaman na niya ang ginaw.

Natatawa-tawa siya, dahil alam niyang maya-maya ay mararamdaman na rin nito ang lamig.

Maya-maya pa ay gumalaw ng ang binata at mas lalong nagsumiksik iyon sa comforter. Alam niyang lamig na lamig na ito. Siya naman ay hindi nakakaramdam ng lamig, sanay na kasi ang katawan niya sa malamig na panahon.

Ang isang bagay na natuklasan niya sa binata ay hindi ito sanay sa lamig. Agad itong hahagilap ng init.

Maya-maya pa ay hindi naging sapat kay Xiann ang comforter upang mapanatili ang init sa katawan nito. Gusto pa nitong mainitan pero paano?

Alam niyang hindi na mapakali si Xiann dahil galaw iyon ng galaw. Maya-maya pa ay natuloy na ang gusto niyang mangyare. Humarap na sa kaniya si Xiann at maamo ang mga mata nitong tumingin sa kaniya.

“Nilalamig ka?” Inosenteng tanong niya. Tumango lang ito. “Go on, make your body become warm.” Sabi pa niya. Ngumiti naman ito at unti-unti nitong binuksan ang butones ng kaniyang suot na polong pantulog.

Hinubad nito ang polo niyang pantulog at doon nito isiniksik ang mukha nito sa dibdib niya at mahigpit siyang niyakap. Ito ang palagi nitong ginagawa kapag nilalamig ito. Huhubarin nito ang suot niyang pang-itaas at doon iyon magsisiksik. Gustong-gusto kasi nito ang init na nagmumula sa kaniyang katawan.

Hindi niya alam pero sa tuwing yumayakap sa kaniya ang binata ay parang pinapakinggan nito ang mabilis na pagtibok ng puso niya. Napapangiti na lang siya.

Ginantihan niya ng yakap si Xiann kaya mas lalo pa nitong siniksik ang katawan sa katawan niya. Ibinalik na rin niya sa tamang temperatura ang aircon. Ginawa lang naman talaga niya iyon upang yumakap sa kaniya ang binata. At ngayong nakayakap na ito sa kaniya. Ibinabalik na niya sa dati ang temperatura ng aircon.

Ilang minuto pa ang lumipas dala na rin siguro ng antok ay naipikit na niya ang mga mata hanggang sa kinain na siya ng antok.

        MAAGANG-MAAGA palang ay nagising na si Justine, naka-unan sa kaniyang braso si Xiann habang yakap-yakap parin siya nito. Dahan-dahan niyang tinanggal ang pagkakayap nito sa takot na baka magising niya ito.

Matiim ang pagkakatitig niya sa nobyo niya. Inilapat niya ang mga labi niya sa mga labi nito at pagkatapos ay tinanggal niya din.

Bumangon na siya at pumasok sa loob ng bathroom at naligo. Bakasyon naman ngayon at wala silang pasok kaya ipapasyal na niya ang binata. As promised!

Nagbihis na siya matapos maligo. Pumunta siya sa kusina upang ipaghanda ng pagkain ang binata. Tanging sandwich lang ang kaya niyang gawin kaya iyon na lang ang ginawa niya. Isa pa gustong-gusto ni Xiann ang sandwich na gawa niya.

Inilagay niya sa lamesa ang sandwich niyang ginawa para sa kanilang dalawa. Sinamahan pa niya ito ng gatas. Hindi talaga siya umiinom ng gatas pero simula ng dumating sa buhay niya si Xiann lahat na lang sa kaniya ay nabago.

Matapos niyang maihanda ang simpleng agahan nila ng binata ay pumasok na siya sa loob ng kwarto. Hindi niya ginising si Xiann, hinintay talaga niyang magising ito bago niya alukin ang agahan na niluto niya.

Ilang minuto pang paghihintay ay nagising ang binata. Naikusot-kusot pa nito ang mga mata habang nakatingin sa kaniya.

“Good morning love.” He greeted him with a smile on his lips.

Hindi ito nakapagsalita. Basta tinakpan lang nito ang bibig. Natawa siya sa ginawa nito. Tuwing umaga kasi nahihiya itong magsalita na baka maamoy niya ang hininga nito. Kung tutuusin hindi naman talaga mabaho ang hininga nito, ito lang talaga ang ayaw maniwala sa kaniya.

Kinapitan niya ang kamay nito at tinanggal sa pagkakatabon sa bibig nito at agad niyang inilapat ang mga labi sa mga labi nito.

Inilabas pa niya ang dila niya at pinasadahan niya ang mga labi nito gamit ang dila niya. Bahagya siya nitong itinulak.

“Ang bastos mo!” Singhal nito.

“Ayaw mo kasing maniwala na hindi mabaho ang hininga mo. Ang bango-bango kaya tapos ang sarap-sarap pang halikan ng labi nito.” Sabi niya at muli niyang inilapat ang mga labi nila at bahagyang kinagat ang pang-ibaba nitong labi dahilan para mapaawang iyon at doon siya nagkaroon ng tyansa na ipasok ang kaniyang dila.

Maya-maya pa ay lumaban na ang binata sa halik na sinimulan niya. He smiled between their kisses, hindi talaga siya magawang hindian ng binata.

Siya na ang pumutol sa halik na sinimulan niya. Maingat niyang binuhat ang binata dahilan para mapasinghap ito.

“Ibaba mo’ko!” Reklamo nito pero hindi niya ginawa..

Tsaka niya lang ito ibinaba ng makarating na sila sa sala kung saan niya inihanda ang agahan nilang dalawa. Pina-upo niya ito pagkatapos ay siya din ang umupo.

“I’m sorry, sandwich lang ang kaya kong gawin.” Sabi niya habang kamot-kamot ang kaniyang ulo.

Ngumiti sa kaniya ang binata. “Ilang beses ko bang sasabihin sa’yo na masaya ako sa lahat ng mga ginagawa mo. Besides mas gusto ko pa nga ang agahan na inihanda mo kesa sa mga pagkain sa bahay.” Sabi nito. “And of course your sandwich is the best meal i’ve ever had. Hindi ko magsasawang kainin ang sandwich na gawa mo.”

Ramdam na ramdam niya ang pagtibok ng kaniyang puso dahil sa mga sinabi nito. Ramdam na ramdam niya na tagos na tagos ito sa kaniyang puso. He always know how to make him happy. Thank you destiny for giving Xiann in his life..

CHAPTER 26

Chapter 26

       INIMPAKE na niya ang kanilang mga gagamitin sa bakasyon nilang dalawa. Matapos iyon ay pinaandar na ni Axll ang kaniyang sasakyan patungo sa kanilang pupuntahan.

“Love, where are we going?” He asked.

“Secret!” Everytime he asked him, he always say secret. Hindi tuloy niya alam kung saan siya dadalhin ng binata, pero ganunpaman ay panatag siya dahil ito ang kasama niya. Alam niyang sa piling nito ay ligtas siya at walang sinoman ang pwedeng manakit sa kaniya.

Nalaman na lang niya ang kanilang patutunguhan sa pamamagitan ng dinadaanan nila.

“Bagiuo?”

Ngayon palang ay ramdam na ramdam na niya ang lamig na yumayakap sa kaniyang katawan. Agad niyang kinuha ang jacket sa loob at isinuot niya ito.

Ipinirada na ng binata ang sasakyan nito at malapad ang ngiting tumingin sa kaniya.

“Are you cold?” Justine asked.

“Yeah.”

Hinagilap ni Justine ang dalawang kamay niya at huminga ito sa mga kamay niya. Ramdam na ramdam niya ang mainit nitong hininga na pinapakawalan sa mga kamay niya. Ikinuskos din nito ang dalawang palad sa palad niya dahilan para mag-likha iyon ng init.

Lahat talaga kayang solusyonan ni Justine, maging ang lamig na nararamdaman niya ay nasolusyonan nito.

“Saan nga pala tayo mag titigil? Sa hotel?” Tanong niya.

“Nope. Dito tayo titira.” Itinuro ni Justine ang malaking bahay katapat ng pinagparahan ng kanilang sasakyan.

Kunot ang noo niyang tumingin sa binata. “Are you serious? Mag-gate crash tayo?”

Justine chuckled and rubbed his hair. “This house is owned by my family. Walang nakatira diyan, and when everything i’m bored and need some rest, i came here.” Pagkwento nito.

“So bahay niyo nga ito?” Manghang tanong nito habang nakaturo pa sa bahay. Hindi kasi nito nagawang ipasok ang sasakyan dahil nakasarado ang gate.

Inilabas ni Justine ang susi at tinaas nito sa kaniyang kamay. “Here’s the key to our problem.” Nakangising sabi nito.

Lumabas na si Justine sa loob ng sasakyan at in-unlock ang main gate ng bahay. Binuksan nito ang gate sa garahehan para maigarahe na nila ang sasakyan.

Bumalik si Justine sa loob ng kotse at pinaandar na nitong muli papasok ang sasakyan. Sabay silang lumabas ng binata matapos niyang maiparada ang sasakyan.

Talagang pinagbuksan pa siya nito ng pinto. Hinawakan nito ang kamay niya at pinagsalikop. Sabay silang pumasok sa loob ng bahay.

“Welcome to Skyler house.” Sabi nito na bahagya pang itinaas ang mga kamay.

“Do you want to see the whole house or you only want to see our bed?” May panunudyo na naman sa boses nito. Hindi talaga ito nagsasawang asarin siya.

He rolled his eyes on the air. “Yeah i really want to see the bed, OUR bed.” He sounds seducing. Akala nito ito lang ang marunong manundyo siya din kaya.

Napasinghap siya ng bigla na lang siya nitong binuhat at naglakad papunta sa kwarto. Hindi na siya nagpumiglas baka mawalan pa ito ng balanse at mahulog pa siya.

“Saan mo ba ako dadalhin? Don’t you dare do something to me. Sinabi mo sa’kin na magbabaksyon tayo hindi para gawin ang mga bagay na iniisip mo.” Diretsahan niyang sabi.

“Why?” He chuckled. “Sino ba ang nagsabi sa’yo na gagawa tayo ng baby dito. Binubuhat lang naman kita dahil di’ba nga sabi mo gusto mong makita ang bedroom na’ten. Ikaw lang naman ang may maduming iniisip.” Sabi nito.

Siya pa talaga ang may maduming iniisip? The hell! “Ewan ko sa’yo. Ibaba mo na nga ako.” Inis niyang sabi ngunit hindi talaga siya nito binaba.

Binaba lang siya nito ng marating na nila ang kwarto nila. At sa mismong kama pa talaga siya binaba. Saglit na napatitig siya sa mga mata nito.

Napasinghap siya ng bigla na lang siya nitong ninakawan ng halik sa mga labi. It was a quick kissed pero ramdam na ramdam parin niya na parang nakalapat pa ang mga labi nito sa mga labi niya.

“How long are we gonna stay here?” Tanong niya kapag-kuwan.

“Kararating lang nga na’ten tapos gusto mo na agad na umuwi tayo.” Nahihiwagaan nitong sabi.

“Don’t get me wrong, i’m just asking.”

“Well, we will stay here for a couple of days then we leave.”

Maya-maya pa ay narinig na niya ang pagkalam ng sikmura niya. Napakinggan iyon ni Justine kaya labis ang hiya niyang naramdaman.

Umalog ang mga balikat nito dahil sa lakas ng pagtawa nito. Siya naman ay hiyang hiya at hindi makatingin ng diretso sa nobyo niya.

“Love, you’re so cute when you are blushing.” Komplemento nito.

Mas lalo pang namula ang mga pisngi niya. Mas lalo pa siyang nahiya dahil sa komplemento nito sa kaniya.

“Stop that.” Sabi niya. “I’m hungry, gawan mo na lang ako ng sandwich.” Dugsong pa niya para matigil na ito sa panunudyo sa kaniya.

“Okay, let’s go and i’ll make you the most delicious sandwich ever. With a milky sauce too.” Kuhang-kuha niya ang mga sinabi nito. Milk sauce? Alam na niya ang ibig sabihin nito.

“I swear itatapon ko yun kapag ginawan mo ng kahalayan yung pagkain ko.” May pananakot pa niyang sabi.

Justine just chuckled hard. Kinapitan nito ang kamay niya at hinila patungo sa kusina. Nagpatianod lang siya hanggang sa marating nila ang kusina.

Pina-upo siya ng binata. “Watch me while making the most delicious sandwich ever.”

Magsisimula na sana ang binata na ihanda lahat ng mga gagamitin ngunit nalaman nito na walang laman ang ref doon. Walang pagkain na naroon.

“Walang pagkain dito.” Sabi nito habang kinakamot ang sariling ulo..

“Let’s go and buy some.” Suhestiyon niya.

      After a couple of hours na pamimili nila ng groceries ay nakabalik na rin sila. Marami silang mga pagkain na naipamili. Maging mga tsokolate na gustong gusto niyang kainin ay binili din sa kaniya ni Justine.

Kahit gutom ay hindi niya kinain ang mga pagkain na binili nila. Gusto niya ang sandwich ni Justine ang una niyang kainin at wala ng iba.

“Why don’t you have a bite first.” Sabi nito habang kagat-kagat ang tsokolate.

“Feed me.” Panunudyo niya. “But using your mouth.” Dugsong pa niya.

Lumapit sa kaniya ang binata. Akala niya ay hindi nito gagawin ang sinabi niya pero talagang ginawa nito. Kumagat ito ng tsokolate at hinalikan siya. Itinulak ng dila nito ang tsokolateng kinagat at ipinasok iyon sa loob ng bibig niya.

Tinanggap naman niya ang tsokolateng sinubo nito gamit ang bibig nito at nginuya niya.

Yummy. Mas masarap pala ang tsokolate kapag ganun niya kakainin ang tsokolate.

Pinanuod lang niya si Justine habang nag hahanda ito sa paggawa ng sandwich. Hinubad pa nito ang damit pang itaas at itinapon sa kung saan. Tumingin ito ng nakakaakit sa kaniya at kinindatan pa siya.

Sinuot na nito ang apron at sinimulan na nitong gumawa ng sandwich habang sumasayaw-sayaw pa sa harapan niya. Justine do sexy dance infront of him that makes his heart beat like crazy.

Sunod-sunod ang paglunok na ginagawa niya. Habang titig na titig sa binata habang sumasayaw ito. Hindi niya maiwasang titigan ito habang sumasayaw. Panay din ang pagngiti nito sa kaniya at pagkindat.

“Are you okay there love?” He asked. “Wait a little longer my sandwich was almost done.”

Napakagat siya ng labi. Napakaganda talaga ng hubog ng katawan ng taong mahal niya. Kaya hindi niya maiiwas ang mga paningin niya dito.

Kumuha ng baso si Justine at pabiro nitong itinapat sa sentro ng pagkalalaki nito ang baso. “Fresh milk you want?” Justine asked jokingly.

Pinandilatan niya ito ng mata at sinaway ngunit pagtawa lang nito ang tugon nito sa kaniya.

“I’m just kidding love.” He said. He get the bottle of milk, a real one and pour them on the glass of bottle.

“You’re dinner is finally ready.” He sound like anouncing.

Agad na nanubig ang bagang niya habang dinadala papunta sa kaniya ang sandwich na gawa nito.

“Want to eat?” Justine asked.

“Hmmm.”

Hindi siya nito hinayaang kumain mag-isa. Sinubuan pa talaga siya ng binata. Naiilang man ang natutu na rin siya. Isa pa lagi itong ginagawa sa kaniya ng binata sa mga panahon at oras na kasama niya ito.

“Delicious?” Justine asked.

“Very delicious.” I said between chewing the sandwich.

Nahuli niyang nakatitig sa kaniyang mga labi si Justine, hindi nito iniiwas ang paningin. Siguro balak na naman siya nitong halikan. Napapalunok siya ng sunod-sunod sa bawat pag titig nito.

Gamit ang daliri nito ay ipinunas iyon sa gilid ng kaniyang mga labi. He expected Justine to kissed him but the hell he didn’t. Pinunasan lang pala nito ang gilid ng labi niya gamit ang daliri, matapos ay isinubo nito ang sariling daliri habang nang-aakit ang mga matang tumingin sa kaniya.

Hindi na niya nagawang singhalan pa ang binata. Nadala na siya ng matinding hiya dahil sa ginawa nito.

Bawat pagsubo sa kaniya ni Justine ay tinatanggap niya, pero dahan-dahan na ang naging pag-nguya niya di tulad ng dati. Natatakot siyang baka magkaroong muli ng dumi ang gilid ng kaniyang mga labi.

“Love, i want to drink your home made milk.” Umasta pa siyang parang bata. “I want to drink it but you let me drink it using your mouth. Iyon lang ang tanging paraan para maubos ko yang GATAS mo.” Diniinan pa niya ang pagkakabanggit sa salitang gatas. Hinayaan na lang niya kung may ibang pakahulugan ang binata ukol dito.

“Sure why not.” Justine smiled and immediately grabbed the glass of milk and sipped.

Walang pasabi-sabing hinalikan siya nito na malugod naman niyang tinanggap. Ramdam na ramdam niya ang likidong ipinapasa nito sa kaniyang bibig.

That milk tasted the most delicious milk he ever tasted. Mas masarap ito kapag nanggaling sa bibig ng kaniyang nobyo.

“I want some more.” Para siyang batang humihiling ng maraming laruan sa kaniyang ama sa boses ng pananalita niya.

Ngumiti lang ang binata at sumimsim na naman ng gatas at ginawa nito ang ginawa nito kanina. Hinalikan siya at ipinasa sa bibig niya ang gatas na ininom nito.

Isinukbit niya ang kaniyang kamay sa leeg ni Justine at mas lalo pa niyang pinalalim ang halik na pinagsasaluhan. Inilabas niya rin ng dila at sinalat niya ang loob ng bibig nito. It was damn and freaking tasty. God!

Their lips met and intertwined to each other. He kissed him while Justine is slightly caressing his back.

Siya na ang pumutol sa halik na sinimulan niya. Itinulak niya si Justine pa-upo sa lamesa. Nginitian niya ito habang unti-unti niyang hinuhubad ang damit nito.

Kitang-kita niya ang pagnanasa sa mga mata ng kaniyang nobyo. Sa mata niya nasasabi ang lubos nitong pagnanasa sa kaniya.

Matapos niyang hubarin ang damit ay sinunod naman niya ang suot nitong pang-ibaba maging ang boxer nito.

His boyfriend was now fully naked like the day he was born. Kitang-kita ng kaniyang mga mata ang tayong-tayo nitong pagkalalaki. Ito ang parte ng katawan ng nobyo niya na hindi-hindi niya kayang iwasan ng tingin. Panay rin ang paglunok niya kapag nakikita iyon.

Nakapikit ang mga mata ni Justine habang hinihintay niya ang iba pang sunod nitong gagawin sa kaniya.

Naramdaman niya ang mga labi ng nobyo niya sa dulo ng pagkalalaki niya. Napamulat siya kapagkuwan ng maramdaman ang likidong dumadaloy pababa sa kaniyang pagkalalaki hanggang sa kaniyang balls.

Nalaman niya na ang likidong iyon ay ang gatas. Hindi na siya nakapag-isip ng tama ng simulan nitong ipasok sa kipot nitong bibig ang pagkalalaki niya.

“Ohhh. Fuck. Shit. Xiann—ohhhh love.” He moaned when Xiann moves goes faster and faster.

Napahawak siya sa buhok ng nobyo at inilalayan niya ang paglabas pasok ng bibig nito sa pagkalalaki niya habang ang isa niyang kamay ay nakahawak sa gilid ng lamesa upang doon siya kumuha ng lakas.

“Ohhhh—Xiann baby. Ohhh. Ahhhh.!” He moaned when Xiann makes his move faster and faster, rougher and rougher.

Tumigil iyon sa pagkain sa pagkalalaki niya at muling sumimsim ng gatas. Inubos na nito lahat ng gatas sa baso. Napapangiti na lang siya sa kapilyohang iniisil ng nobyo.

Ibinuhos lahat ng gatas na laman ng bibig nito sa pagkalalaki niya ang gatas na ininom at muling sinimulang ipasok sa loob ng bibig nito ang pagkalalaki niya…

CHAPTER 27

Chapter 27

MAMUNTING ungol ang pumuno sa buong kusina. Ungol na nagmumula sa bibig ni Justine dahil sa ginagawang pagpapaligaya sa kaniya ni Xiann.

Parang uhaw na uhaw ang binata sa pagkain sa kaniyang pagkalalaki. Sinusundot-sundot pa ng dila nito ang butas ng pagkalalaki niya.

Pinasadahan ng dila nito ang pagkalalaki niya, until his tongue reach his balls. He licked his balls at the same time sucking.

“Ohhhh-shit. Fuck. Hmmm-ohhhhhh Xiann.” Ungol niya ng sagad nitong ipinasok sa bibig nito ang pagkalalaki niya.

“Ohhh. Stop it!” Tinulak niya ng bahagya ang binata ng maramdaman niyang lalabsan na siya. Hindi pa maari. He need to fuck Xiann.

One moment and Xiann clothes disappear. Mapusok niya itong hinalikan at pinihit ito patalikod.

Ramdam na ramdam ni Xiann ang pagkalalaki nito na unti-unting pumapasok sa kaniyang loob. Ramdam na ramdam niya ang sarap na nanuot sa kaniyang loob sa bawat mabagal nitong pag-ulos sa loob niya. Tila binibitin siya ng binata.

“Please Justine. Make it fast. Faster love-Ohhhh.” Hindi na niya natuloy ang sasabihin ng bigla na lang nitong binilisan ang pagkakapasok sa loob niya.

Ramdam na ramdam niya ang mahaba at malaki nitong pagkalalaki sa loob niya naglalabas pasok ng ubod ng bilis.

“Ohhhh Xainn. Fuck. You’re so tight-ohhhh love.” Xiann moaned then he slap his butt cheek.

“Ohhhh Justine you’re so hard and big. Ohhh please harder love. Damn shit!”

Napakapit na siya sa gilid ng lamesa para doon kumuha ng lakas habang walang patid itong binabayo ang loob niya. Naramdaman niya ang pagkapit ni Justine sa balikat niya at mariing sinagad nito ang pagkalalaki sa loob niya.

“Ohhhhh. Shit. Fuck!” Ungol nito.

Hinugot ng binata ang pagkalalaki nito sa loob niya at pinaharap siya. Pinahiga siya sa lamesa at ibinuka nito ang mga hita niya.

Tamang-tama naman ang pagkakapantay ng balakang nito at ng lamesa. Pomusisyon ito sa nakabukaka niyang mga hita at walang pasabi-sabing pinasok nito ang pagkalalaki sa loob niya.

“Ahhhhhh. Ohhh-Justine, Justine, Justine-love.” Halos maisigaw na niya ang pangalan nito ng walang patid siyang binayo ng binata.

Napatigil siya sa pag-ungol ng siilin ng mga labi nito ang mga labi niya. Tinanggap naman niya ang mga labi nito ng buong pagmamahal.

Napapaungol silang dalawa habang naghahalikan. Patuloy parin kasi ang pagbayo nito sa loob niya.

“Ahhhhh-Ohh.” Mapagnasang ungol niya ng maputol ang halik nila.

Justine thrust was desperate. His thrust was rough, hard, fast, hard and hard. And with a long and fast thrust, Justine sprung his hot seed inside his..

Ramdam na ramdam ni Xiann ang init ng katas nito na lumabas sa pagkalalaki nito. Bagsak ang katawan ni Justine sa katawan niya. Ginawa nitong unan ang dibdib niya pansamantala habang hindi pa ito nakakabawi ng lakas.

Mabibilis ang paghinga nila at tila hinahabol nila ang mga hangin.

He carressed Justine’s hair and emraced him tight. “I love you, love.” Buong pagmamahal niyang sabi.

Nag-angat ng tingin sa kaniya ang binata at malapad itong ngumiti. “No, i love you more.” Sabi nito at hinalikan ang mga labi niya.

Ngayon palang ay ipinagdarasal niya na sana ay hindi na matapos ang araw na ito. Na sana maging ganito ka-sweet sa kaniya ang binata hanggang dulo.

“Let’s take a shower?” Justine suggested.

“Let’s go.” Sabi niya at ngumuso. “Pero hindi ko kayang mag lakad.” Naka-pout niyang sabi.

“Then.” Tumayo ito at binuhat siya. “I’ll take care of you.” He said then he carry him to their room.

Si Justine pa talaga ang nagpaligo sa kaniya. Hinayaan niya lang itong sabunan siya at sa pangalawang pagkakataon ay nagtalik na naman silang dalawa.

“Hindi ka na ba nagsasawa, ilang beses na natin itong ginagawa.” Mahiwaga niyang tanong sa binata habang nasa loob niya ang pagkalalaki nito at naglalabas pasok.

“I wont get tired of making love to you. I love you and only you. Now let me fucked you hard.” Justine said then he thrust his c-ck deeper.

Matapos ang kanilang pagtatalik sa loob ng cr. Nasobrang nakakahiya, ay nagbihis na sila at naghanda na para matulog.

Mahigpit ang bawat pagyapos niya sa binata, para bang ayaw na niya itong pakawalan. Ayaw niyang paggising niya ay wala ang binata sa kaniyang tabi. Mahal na mahal na niya ito at lahat ay gagawin niya at ibibigay para sa binata.

Minsan nakakaramdam siya ng matinding takot, pano kung isang araw mag sawa sa kaniya ang binata. Pa’no kung hindi pala siya nito mahal? Ano na ang gagawin niya? He can’t live without him he rather die than living his life in the dark.

“Stop frowning.” Justine said and massage his forehead lightly. “Ano ba ang iniisip mo? Bakit nakakunot yang noo mo?” Tanong nito.

Tiningala niya ang binata. He need to askes him, he needed to be sure that his feelings for him is real and not illusion. Humugot siya ng isang malalim na buntong hininga.

“Justine, do you love me?” Sa wakas na tanong na rin niya sa binata.

Nagtama ang mga mata nila ng binata. Makikita niya ang pagka-gulo sa mga mata nito.

Justine chuckled lightly. “Is that even a question?” He said. Sinapo nito ang mukha niya. “How many times i told you, i love you infinity times. Ikaw lang ang mamahalin ko wala ng iba. Ikaw lang.” Hinalikan nito ang kaniyang mga labi. “You and only you. I don’t about fucking girls that will try to approach me, kahit gaano pa sila karami, sayo parin nakatingin ang mga mata ko.”

Damang dama niya ang sinseridad sa mga sinabi nito. Ramdam na ramdam niya ang pagmamahal nito sa kaniya.

Mas lalo pa niyang isiniksik ang kaniyang katawan sa katawan ng binata. He could already fellt the warm in his chest, the warmt of his love, and the warmt of his body.

Ipinikit niya ang mga mata habang panatag na siya sa mga sinabi nito. Panatag na siya na siya lang ang mahal at wala ng iba. Ilang minuto pa ang lumipas, unti-unti na siyang kinain ng antok.

Matapos nilang mag-almusal ay naligo na sila. May pupuntahan sila dito sa baguio sa taniman ng mga strawberry.

Ngayon palang ay excited na siya at nanunubig na ang kaniyang bagang.

Iminamaneho na ni Justine ang sasakyan patungo sa strawberry farm. Iyon ang naisipan nilang puntahan ng binata. Gusto kasi niyang kumain ng sariwang strawberry.

“Are you excited?” Justine asked.

“More than excited.” He answered while giggling.

Ilang oras din ang naging biyahe nila dahil maraming mga sasakyan sa daan. Naiinip na nga si Justine kung hindi lang sa kagustuhan niyang pumunta hindi na ito tutuloy.

Kinausap ni Justine ang medyo may katandaan ng lalaki. Habang siya naman ay nilalanghap ang mabangong amoy ng mga strawberry sa pamamagitan ng hangin.

“Let’s go and pick strawberry as much as we can.” Justine said holding two medium basket.

“Huh? Pinayagan ka?” Tanong niya.

Mahina siya nitong binatukan sa ulo. “Pa’nong hindi ako papayagan e pagmamay-ari namin ito?”

Napakunot ang kaniyang noo. Pa’no ba naman kasi niya malalaman kung hindi naman nito sinabi.

Kapag-kuwan ay nagsimula na silang magpitas ng strawberry. Hindi na napupunta sa basket lahat ng mga pinipitas niya, kundi diretso ang lahat ng iyon sa bibig niya.

It taste good and refreshing. He likes it very much.

Sinusubuan niya paminsan-minsan ang binata ng strawberry habang patuloy parin iyon sa pamimitas.

“Baka naman maubos mo lahat ng strawberry na ’yan. Dahan-dahan lang sa pamimitas.” Pabirong sabi niya sa binata.

“I did picking strawberry because you said you like it. And i want this basket to be full bago tayo umuwi para sa’yo mahal ko.” Kinindatan pa siya ng binata.

Nasapo na lang niya ang kaniyang dibdib ng biglang bumilis ang pagtibol niyon. Sa mga sinabi ng binata ay tila hinaplos ng mga angel ang kaniyang puso ng paulit-ulit. This man really knows how to make him felt smiled sweetly, how to make his heart pound like crazy.

Pinatigil niya ang binata sa ginagawa at siniil niya iyon ng halik. Ito ang gantimpala nito sa pagiging malambing sa kaniya at sa pagpaparamdam sa kaniya ng walang sawang pagmamahal.

Justine mouth tasted strawberry and it is even more tasty. Mas masarap pala ang lasa ng strawberry kapag nanggaling sa bibig niya.

At tulad nga ng sinabi ng binata. Talagang pinuno nito ang basket ng strawberry maging ang basket niyang dala ay pinuno nito. Nagpaalam na sila sa matanda at sumakay na sa kanilang kotse.

Habang minamaneho ni Justine ang sasakyan ay panay naman ang pagkain niya ng strawberry. Hindi parin niya makalimutan ang lasa nito. Paminsan-minsan ay sinusubuan niya ang binata.

“Babalik na ba tayo sa condo mo?” Tanong niya dito habang ngumunguya.

“Gusto mo parin bang mag stay dito sa bagiuo?” Balik tanong nito. “Ikaw lang ang tatanungin ko at iyon na din ang magiging pasiya ko.”

Kung tutuusin ay ayaw na niyang umalis dito sa bagiuo. Gusto na niyang tumira dito pero kailangan niyang makipag-bati sa ama. Alam niyang maiintindihan din siya nito at hindi siya nito matitiis.

“Let just go back to your condo.” He said.

“Okay.”

Mahabang biyahe bago sila nakarating ng binata. Gabi-gabing gabi narin at pagod at inaantol na sila. Matapos maiparada ang sasakyan ay sabay na silang lumabas ng binata.

Dala-dala ni Justine ang dalawang basket na may lamang strawberry, siya naman ay sinabayan lang ito habang naglalakad.

Sumakay na sila ng elevator at ng bumukas iyon ay sabay silang dalawang lumabas. Napakunot ang noo niya ng may isang babae sa harap ng condo ng binata. Mukhang may hinihintay iyon.

“Sino siya?” Tanong niya sa nobyo at bahagya pa niyang itinuro ang dalaga.

Kunot din ang noo nito na tumingin sa gawi ng babae. Mukhang ito ang hinahanap ng babae.

Nang mapansin silang dalawa ng babae ay agad tumingin ito kay Justine at malapad na ngumiti.

“Hi Justine.” Malapad parin ang pagkakangiti nito.

Maganda ito at pero hindi nga lang ganun ka ganda ang pagkakakurba ng katawan. Medyo malaki ang tiyan ng dalaga. Kinakabahan na siya sa sunod na mangyayare. Sana ay mali ang nasa isip niya. Sana ay hindi totoo kung anoman ang nararamdaman niya.

“Who are you?” Justine asked. “And why do you know my name?”

Ngumiti ang dalaga. “My name is Chrystine. I’m the girl you brought here a months ago i guess. And i discover that i’m pregnant.” Napatulala silang dalawa, nagulat siya sa mga sinabi ng dalaga. “Buntis ako Justine at ikaw ang ama.”

Gulat ang bumantad sa kaniyang buong pagkatao. Papalit-palit ang kaniyang mga mata kay Justine at kay Chrystine, hindi niya alam kung anong iisipin.

Malinaw na malinaw ang sinabi ng dalaga. Kaya pala malaki na ang tiyan nito, buntis pala ito at ang masakit pa doon ay buntis ang dalaga sa taong pinakamamahal niya.

“Anong ibig mong sabihin? Anong buntis? Ano bang pinagsasasabi mo?” Galit na bulyaw ng nobyo niya sa dalaga.

“Accept the fact Justine, that you fucked me inside your fucking condo and you drive me away like a fucking trash. Ngayon nag bunga ang ating pagtatalik, buntis ako at kailangan mo’kong panagutan!” Galit na bulyaw ng dalaga.

             Justine can clearly remembered that day. When he fucked that woman named Chrystine na napagkamalan pa niyang Clara. Ito rin yung babaeng matapos niyang makatalik ay pinagtabuyan niya.

Ang hindi lang niya lubos maisip ay kung bakit nabuntis ito. Hindi siya maaring magkamali, gumamit siya ng condom noon at isang beses lang may nangyare sa kanila. Ano ba ang gusto nitong iparating? Ano bang balak nito?

“Hindi maaring buntis ka. Hindi ako ang ama niyang batang dinadala mo, isa pa may condom akong suot nung araw na iyon pa’nong mabubuntis kita? Lumayas ka na dito. Hanapin mo ang tatay niyang anak mo!” Sigaw niya dito.

“Oo aalis ako pero babalik ako bukas. Sasamahan mo’kong ipa-test ang sanggol na dinadala ko at titigil na ako kung hindi talaga sayo ang batang ito.” Galit na sigaw ng babae at nagmamartsang umalis iyon.

Agad niyang nilingon ang nobyo niya. Kailangan niyang magpaliwanag dito. Kailangan niyang sabihin ang totoo na walang namamagitan sa kanila ng babaeng iyon. Na matagal ng may nangyare sa kanila at hindi niya anak ang batang nasa sinapupunan nito.

Sana maintindihan ni Xiann ang lahat ng ipapaliwanag niya.

A/N; Para sa kaalaman ng lahat. Si Chrystine ay yung babaeng nakatalik ni Justine(eto kasing si Justine masyadong matakaw sa babae, ayan tuloy nagbunga!! Huhu.)

Natatandaan niyo pa ba yung pabungad ko? Yung prologue? Nandun si Chrystina na napagkamalan ni Justine na si Clara. Sa dami ba naman kasing babaeng nakatalik. Haystt Justine!

By the way, enjoy the most suspenseful part of this story.

Kay Justine kayang baby yun? O baka naman sa ibang lalaki.

Yare na naman ang puso ni Xiann. Bigo na naman. Huhuhu!

CHAPTER 28

Chapter 28

       Pinilit ni Xiann pasiglahin ang kaniyang mukha habang nakaharap sa binata. Kahit naroon na sa harap niya at sinampal na siya ng paulit-ulit ng posibilidad na baka kay Justine ang sanggol na dinadala nito.

“Uhmm.” Panimula nito. “Siya, pwede bang pakinggan mo muna ako? Magpapaliwanag ako. Hin—”

“Sa loob na lang tayo mag-usap.” Tila tinatakasan na siya ng kaniyang mga salita, nagiging putol-putol na rin ang pagsasalita niya. Kahit piliitin man niyang pasiglahin ang boses ay nagiging malungkot ang lumalabas doon.

Pumasok na silang dalawa ni Justine sa loob at umupo na sila sa isang mahabang sofa. Binigyan niya ng distansiya ang pagitan nilang dalawa.

“Uhmm. Xiann mali yung iniisip mo. Hindi tama yung iniisip mo. Wala akong anak, hindi ko anak yung sanggol na dinadala nito—”

“Pero pa’no kung anak mo talaga?” Sansala niya sa iba pa nitong sasabihin. “Pa’no kung ang sanggol na dinadala nito ay anak mo? Anong gagawin mo?”

Iyon ang mga tanong nasumpal kay Justine. Ano nga ba ang gagawin niya kung sakaling malaman niya na anak niya ang sanggol na dinadala ng dalaga.

“Hindi ko alam, pero ang alam ko lang ikaw lang ang mahal ko. Ikaw lang—”

“Kahit anak mo yung sanggol na pinagbubuntis ng babaeng iyon wala ka paring pakialam? Pa’no kung sakaling naging babae ako at nabuntis mo, itatakwil mo rin ba ang anak mo?” Sarkastiko nitong tanong sa kaniya.

Mariin niyang ipinikit ang mga mata bago siya matiim na tumitig sa binata. “I didn’t mean to say that, hindi ko alam at hindi ako makapag-isip sa ngayon, pero kung sakaling mapatunayan ko na anak ko siya, magbibigay ako ng sustento pero hindi ibig sabihin nun mag sasama na kami. Ikaw parin ang mahal ko at ikaw lang ang gusto kong maka—”

“Justine, hindi ko na alam. Hindi ko na alam kung anong gagawin ko, hindi ko na alam kung anong dapat kong isipin.” Napaluha na ito. “Mali parin yung ginawa mo kanina. Hindi mo dapat sinigawan yung babae kanina. Hindi mo siya dapat tinrato ng ganun Justine. I don’t think i can be with you anymore. I’m sor—”

“No, Xiann.” Sansala niya sa iba pa nitong sasabihin. “Hindi mo dapat sasabihin yan. Wag namang ganito ohh.” Nagsisimula ng manubig ang kaniyang mga mata. “Xiann i shouted at her dahil mali ang mga pinagtapat niya. Please love, dito ka lang sa tabi ko. Patutunayan kong hindi ko anak ang batang iyon. Sabay tayong pupunta sa hospital at ipapa-test ko iyon. Please just don’t leave me, Xiann. Please understand me.” May pagmamakaawa na sa kaniyang boses.

Patutunayan niya sa babaeng iyon na hindi siya ang ama ng dinadala nito. Hindi pwedeng masira ang relasyon nilang dalawa, mahal na mahal niya ito at hindi niya kayang mawala ito sa tabi niya.

Kahit saang anggulo man niya tingnan ay malabo ang posibilidad na maging anak niya ang batang dinadala nito. Bukod sa isang beses lang silang nagtalik ay gumamit pa siya ng condom. Malabo, malabo talaga.

     Huminga ng malalim si Xiann. Nakapag-pasiya na siya. Una palang ay sumugal na siya at hindi na siya aatras pa. Kahit malaki ang posibilidad na anak nga ni Xiann ang dinadala nito ay may posibilidad parin na hindi.

Susugal siya kahit masakit. Kahit parang pinupunit ng paulit-ulit ang kaniyang puso dito lang siya sa tabi nito. Sasamahan niya ang binata hanggang dulo. Mamahalin niya ito tulad ng pagmamahal nito sa kaniya.

“I’m sorry Justine, sorry sa mga sinabi ko.” Sunod-sunod na nagpatakan ang mga luha niya. “Nakapag-pasiya na ako. Hindi ako aalis sa tabi mo. I’ll stay here with you, liban na lang kung ikaw na ang nagtulak sakin papalayo.”

“I will not, i will not push you away.” Sabi nito at mahigpit siyang niyakap..

Nag-aalinlangan man siyang yakapin ang binata ay ginantihan na rin niya ito ng mahigpit na yakap. He believe in Justine, he believe na hindi nito anak ang dinadala ng babae. Baka balak lang sila nitong paghiwalayin. Hindi ito magtatagumpay. Hindi.

Pinunasan niya ang mga luha sa mga mata ni Justine. “Don’t cry, i wont leave you. I believe in you. Sa tagal na kitang kasama alam kong hindi ka naging masama sakin. Hindi ka nagsinungaling kaya naniniwala ako sa’yo Justine. I believe you, love.”

Naramdaman niya ang mga labi nito sa mga labi niya na kaagad naman niyang tinugon. Iniisip niya sa dami-rami ba namang problemang darating bakit ito pa?

       Hindi naging matagal ang mga oras, parang kailan lang. Ngayon ay sumilay na si haring araw. Nakahanda na silang mag nobyo para sa test na gagawin ni Justine.

Maya-maya pa ay narinig na niya ang malakas na katok sa pinto. Narito na ang hinihintay nila.

Tatayo na sana si Justine para buksan ang pinto ngunit hindi niya hinayaan. Siya na ang tumayo at nagbukas ng pinto.

Bumungad sa kaniyang harapan ang nakataas na kilay ng babae. “Where is Justine?” Maarte nitong sabi at bahagya pa siyang tinulak pagkatapos ay walang pasabi-sabing pumasok ito.

Naiiling na sinaraduhan niya ang pinto at sinundan ang babae.

“Hey Justine baby.” Nakangiti na naman ito ng ubod ng tamis. “Are you readu for the test?”

Pinukol ni Justine ng masamang tingin ang dalaga. “Talkless and move.”

Tumayo na si Justine at hinawakan nito ang kamay niya. Nakita niya ang pagsulyap ng dalaga sa magkahawak nilang kamay.

Hindi na lang niya iyon pinansin at mas hinigpitan pa ang pagkakakapit ng kamay niya sa kamay nito at tuluyan na silang lumabas. Nakasunod lang naman ang babae.

Sa sasakyan sila ni Justine sumakay, si Justine sa driver seat at siya naman sa passenger seat samantalanga ng babae ay nasa back seat.

“Justine baby?” May pang-aakit sa boses ng dalaga. “Sino ba naman yang kasama mo? Bodyguard mo?” Tanong nito na halatang nang-aasar.

“Fuck off Chrystine, he is not my bodyguard he is my boyfriend.” Galit na bulyaw ni Justine sa dalaga.

Kita niya sa rearview mirror ang naging ekspresyon ng mukha ng dalaga. Diring-diri ito na para bang isang sakit ang magkaroon ng ganung pagmamahalan.

“Hihiwalayan mo na siya pag nalaman mo na anak mo ito di’ba?” Pang-aasar ng dalaga.

“I said fuck off!” He shouted angrily. “I’m not going to break up with him! I love him and only him. Tigilan mo’ko, dahil alam ko naman na hindi ko anak yang sanggol na dinadala mo.”

“Let’s see kung masabi mo pa yan kapag nalaman mo na ang totoo.” She said with evil grinned.

Tinakasan na siya ng lakas. Ngayon palang ay kinakabahan na siya. Pano kung totoo ang sinasabi nito? Pa’no kung anak nga ng nobyo niya ang sanggol na dinadala nito?

Base sa pagsasalita ng babae ay parang panatag na panatag ito na si Justine nga ang ama. Para tuloy gusto na niyang maniwala dahil naniniwala siya sa katagang mother knows best!

Ilang minuto pa ay narating na rin nila ang hospital, namamawis ang mga kamay niya at kinakabahan sa maaring maging resulta ng test nagagawin nito.

Pinagsalikop ni Justine ang mga kamay nilang dalawa kaya awtomatiko siyang napatingin sa binata.

“Trust me.” Sabi nito kaya nakahinga siya ng malalim. Siguro nga ay dapat niyang bigyan ng tiwala ang binata. Iyon na lang ang makakapitan niya para hindi siya kainin ng kaba.

Maraming proseso ang dumaan bago natapos ang test na ginawa ng nobyo niya at ng babae. Kalalabas lang ng dalawa sa isang silid kung saan ginanap ang DNA test. Pwede kasing ipa-DNA ang sanggol kahit nasa loob pa ito ng sinapupunan ng ina.

“What happened, where’s the result?” Kinakabahan niyang tanong sa nobyo.

“Bukas pa daw darating ang resulta. Kaya kailangan na’ting maghintay hanggang bukas.” Sabi nito na bahagya pang pinasigla ang boses para gumaan ang pakiramdam niya.

Ngunit hanggang hindi pa niya nakikita ang resulta ay hindi parin siya mapakali, hindi niya magawang mapanatag.

“Justine baby, pa’no na ako? Pwede bang sa’inyo muna ako tumira. Pinalayas na kasi ako sa bahay na inuupahan ko dahil wala akong maibayad. Isa pa sabi ng doktor mahina daw ang kapit ni baby, kapag hindi daw siya iningatan maaring malaglag ang baby.” Umasta pa itong nalulungkot at nagpapaawa sa nobyo niya.

     May kumidlit na konsensya sa puso ni Justine, pa’no nga kung anak niya ito, hahayaan na lang ba niya na mahirapan ito? No he won’t!.

Tumingin siya sa nobyo niya. Nagtatanong ang kaniyang mga mata, kung maari ba nilang patirahin doon ang dalaga. “Pwede ba?”

“Sure, besides condo mo naman iyon.” Pinilit pa nitong pasiglahin ang boses.

Akala niya na ito hindi ito papayag na patirahin ang dalaga doon sa condo niya, ngunit nagulat siya ng pumayag itong doon tumira ang babae sa condo na tinitirhan nila.

“Tama, condo mo naman iyon Justine bakit siya pa ang tinatanong mo? Ikaw ang may karapatang mag pasiya hindi siya.” Mapang-asar na sabi ng dalaga.

     Tanga na si Xiann dahil pumayag siya, pero kahit hindi naman siya pumayag ay wala parin siyang karapatan. Isa pa hindi naman niya condo ang tinitirhan niya. Kundi sa nobyo niya ito. Tama rin ang sinabi ng babae, wala siyang karapatang mag-pasiya.

       Ilang oras na biyahe bago sila nakarating sa condo ni Justine. Dumaan pa kasi sila sa dating tinitirhan ng dalaga upang kunin nito ang mga gamit nito.

“Saan ako matutulog?” Maarteng tanong ng babae.

“Sa guess room. Bakit saan ba ang gusto mo?” Sarkastikong tanong ng nobyo niya.

“Okay. Okay. Besides, panandalian lang naman ako sa guess room bukas makalawa katabi na kita.” Narinig niya malinaw na malinaw ang sinabi ng babae kahit pabulong lang iyon kaya awtomatiko siyang napatingin sa binata.

Ngumiti lang ito sa kaniya na walang naging reaksyon sa sinabi ng dalaga. Iniisip niya kung hindi nito narinig o ipinagsawalang bahala na lang nito ang mga sinabi ng babae.

Pumasok na sa loob ng guess room ang dalaga. Nilapitan siya ng nobyo ay sinapo ang kaniyang mukha.

“Sure ka ba na dito na’tin siya papatirahin?” May pag-aalala sa mga mata nito.

“Hindi! Ayokong patirahin siya dito!” Ang dapat niyang sasabihin ngunit naging mistulang bulong iyon. Humugot siya ng isang malakas na buntong hininga. “Oo naman, tsaka panandalian lang naman ang pagtira niya dito di’ba? Dahil kapag nakuha na na’ten ang resulta wala na tayong obligasyon sa kaniya at pwede na natin siyang paalisin sa bahay na ito—”

“Sino kaya ang aalis sa ating dalawa?” Narinig niyang pagsingit ng dalaga sa usapan nilang dalawa. Narinig pala nito ang sinabi niya. “Alam ko na ang magiging resulta ng DNA test, kaya wag ka ng umasang aalis ako dito. Dahil responsibilidad ni Justine itong sanggol na dinadala ko.”

“Can you please stop talking! Lagi ka na lang sumisingit sa usapan naming dalawa. At bakit ba confident ka na anak ko nga yang dinadala mo, di’ba wala pa nga ang resulta at alam naman nating dalawa ang totoo na hindi ko anak yang nasa sinapupunan mo!” Inis na sabi ng nobyo niya. Kinapitan niya lang ito sa kamay para senyasan na kumalma.

“Anak mo itong dinadala ko. Kahit pagbaligtarin man ang mundo hindi mo pwedeng takasan ang obligasyon mo.” Tumawa ang babae ng nakakaloko. “Tingnan na lang na’ten kapag dumating na ang resulta. Ikaw din, bahala ka. Baka mabulunan ka sa mga sinasabi mo.” Sabi pa nito at mahihina ang mga tawa. Naglakad iyon patungo sa kusina.

Ramdam niya ang galit ni Justine, ramdam din niya ang inis na nararamdaman nito kaya pinisil niya ng bahagya ang kamay nito.

“Don’t mind her. Malalaman din na’ten ang resulta.” Pinasigla pa niya ang boses. “Tayo na sa loob.”

Pumasok na silang dalawa ni Justine sa loob ng kwarto nila. Binuhat pa siya nito at maingat na inihiga sa kama.

“I love you.” Kapag-kuwan ay sabi ng binata.

“I love you to—”

Hindi na niya natuloy ang iba pa niyang sasabihin ng may malakas na kumatok sa kanilang pinto. “I want to eat. Lutuan niyo ko.” Sabi nito.

Alam niya kung sino ang malakas na kumatok sa pinto ng kwarto nila. Walang iba kundi ang babaeng nagsasabing nabuntis daw ito ng nobyo niya.

A/N; Lakas maka demand ng babae ano? Nagugutom daw siya? Edi kumain siya ng damo. Tutal mukha naman siyang kambing!! Inis mo agad si Author e..

Huhu pa’no na ang pornever ni Justine at Xiann? Malilimitahan na ba? O hindi na talaga mag kakaroon ng pornever dahil may bwisita na sila?

CHAPTER 29

Chapter 29

         WALANG oras na hindi sila ginugulo ng dalaga. Minsan pa nga ay malalim na ang gabi kakatok pa ito sa kanilang silid at sasabihing masakit ang tiyan kahit alam naman niyang hindi tunay at nagkukunwari lang ang dalaga.

Naiinis si Xiann sa babaeng ito, hindi tuloy sila magkaroon ng oras ni Justine sa isa’t-isa dahil lagi na lang silang binubwisit ng kanilang bwisita. Lagi na lang itong sumisingit sa kanila.

Kaya pala una palang ayaw na niyang pumayag na tumira ito. Una palang hindi na maganda ang pagtingin niya sa babaeng ito.

           Ngayong hawak na ni Justine ang resulta ng DNA test, makakalayas na rin ang babaeng ito sa kanilang bahay at sa buhay nilang dalawa ng binata.

“Bubuksan ko na?” Bumaling si Justine sa kaniya at nagtanong.

“Go, open it.” Kahit medyo may kaba siyang nararamdaman ay nilaksan parin niya ang kaniyang loob.

Naniniwala siya sa nobyo niya na hindi nito sanggol ang dinadala nitong bata. Hindi siya naniniwala sa dalaga!

Hindi siya tumingin sa resulta, basta pinag-masdan niya lang ang ekspresyon ni Justine sa mukha nito malalaman ang sagot sa DNA testing.

       Napamulagat ang mga mata ni Justine ng bumungad sa kaniya ang resulta. Sunod-sunod siyang napalunok at hindi makapaniwala habang nakatingin sa resulta ng DNA testing.

“99.99% matched. How could this be? Hindi ako naniniwala sa resulta na ito!” Napailing-iling siya.

“Anong resulta?” Tanong ng kaniyang nobyo na hindi na mapakali dahil sa ekspresyong nakita nito sa kaniya.

“Bobo kaba? Edi positive ang resulta, nakikita mo naman siguro ang ekspresyon ng mukha ni Justine di’ba? Gulat na gulat at hindi makapaniwala na ang sanggol na dinadala ko ay anak niya?” Pag-singit ng babae sa kanilang pinag-uusapan.

Gustohin man niyang singhalan, sigawan at pagalitan ang babae tulad ng mga nakaraan niyang ginagawa ngunit ngayon hindi na niya kaya, lalo na’t nasa loob ng sinapupunan nito ang anak niya. May anak na siya? At iyon ang totoo?

“Justine anong resulta?” Frustrated na tanong ng nobyo niya sa pangalawang pagkakataon. Inagaw na nito ang resulta ng hindi siya umimik.

Hindi makapag-salita at nagulat din ang kaniyang nobyo. Pailing-iling pa ito habang nakatingin sa resulta.

Binawi niya sa binata ang resulta at niyakap ang binata. “Don’t worry. Kahit naman may anak na ako ikaw parin ang mahal ko. Susustentuhan ko lang ang anak ko, yun lang yun Xiann.” Sabi niya habang inaalog-alog ang balikat ng binata.

       Hindi napigilan ni Xiann ang mga luhang nagbagsakan sa kaniyang mga mata. Masakit para sa kaniya ang masampal ng katotohanan. Parang paulit-ulit pinupunit ang kaniyang puso. Parang may isang milyong karayom ang nakatusok sa kaniyang puso. Sobrang sakit, masakit na masakit.

“Di’ba sabi mo hindi mo anak yung dinadala niya? You even told me that she’s lying. You made me believe na kasinungalingan lang ng babaeng ito ang sinasabi nito. Ano ngayon ang nangyare.” He don’t know what to think. “Siguro hindi lang isang beses ang naging pagtatalik niyo. Siguro hindi ka talaga gumamit ng condom ng mga araw na—”

“Isang beses lang talaga kaming nagtalik at totoong gumamit ako ng condom.” Pagdadahilan nito.

“Stop making lie after lie. Hindi ko na alam kung maniniwala pa ako. Nasa harapan ko na ang katotohanan.” Tumayo na siya at diretsong pumasok sa loob ng silid.

Patuloy parin sa pagbagsak ang kaniyang mga luha. Hindi na niya alam kung anong iisipin, wala na siyang alam.

       Tumayo na si Justine upang sundan ang binata ngunit pinigilan siya ng babae.

“Huwag mo siyang sundan. Hayaan mo munang lumamig ang ulo niya at isa pa nagugutom ako. Gusto kong bilhan mo’ko ng ice cream para sa baby na’ten please?” May pagmamakaawa sa boses ng dalaga.

Tama ang sinabi ni Chrystine, kailangan niya munang palamigin ang ulo ng nobyo niya bago niya ito kausapin. Isa pa, kailangan din niyang mabigyan ng pagkain si Chrystine, hindi naman niya ito ginagawa para sa dalaga. Ginagawa niya ito para sa anak niyang nasa sinapupunan nito.

Nag-aalala siya kay Xiann ngunit mas pinili parin niyang lumabas at bumili ng ice cream na gusto ng dalaga.

      Ilang minuto na si Xiann na nasa loob ng kwarto ngunit hindi man lang siya nagawang sundan ng binata at aluin. Hindi na niya alam kung na’san pa ito.

Nag-angat siya ng tingin ng biglang bumukas ang pinto ng kwarto niya. Inakala niyang si Justine iyon pero hindi, iniluwa ng kwartong iyon ang babaeng nagdadala ng anak ng taong mahal niya.

Taas ang kilay nitong tumingin sa kaniya. “Ano? Masarap bang masampal ng katotohanan?” Tumawa iyon ng nakakaloko. “I told you, Justine will soon to be mine, wag ka ng umasa na mapapasayo siya. Bukod sa…” Pinasadahan nito ng tingin ang kabuuhan niya. “Hindi ka babae, e hindi pa kayo magkakaanak.” Umasta pang malungkot ang dalaga. Halatang nang-aasar. “Do you know where Justine are? Pinabili ko lang naman siya ng Ice cream na gusto ko ngayong kainin and guess what? He followed me.”

Nag tagis ang mga bagang niya. Nanlilisik ang mga mata niyang tumingin sa dalaga. “Wag kang magpakasaya na akala mo nanalo kana.” Ginantihan niya ng tawang nang-aasar at pinasadahan din niya ng tingin ang dalaga. “Anak niya lang ang gusto niya, hindi ang katawan mo. Mukhang nakalimutan mo na ang sinabi niya.” Tumayo siya at nagpantay ang mukha nila ng dalaga. “Ako parin ang mahal niya. Ako lang at wala ng iba.” Nagpakawala pa siya ng mapang-lokong halakhak at nilampasan na niya ang dalaga upang hanapin ang nobyo niya.

Hindi siya makakapayag na agawin ng babaeng ito ang nobyo niya. Nangako siya sa binata na hinding-hindi siya aalis sa tabi nito maliban na lang kung ito ang mag-tulak sa kaniya paalis.

“Justine baby here you are.” Chrystine said with a blunt of seductive voice. Lumapit iyon sa nobyo niya at kinuha niyon ang dala nitong nasa supot.

Nag-iwas siya ng tingin ng mahuli nitong nakatingin siya dito. Dire-diretso siyang pumasok sa silid nila.

Sapo-sapo niya ang dibdib na bahagyang naninikip. Hindi niya akalain na nautusan ng babaeng iyon ang nobyo niya na bilhan iyon ng pagkaing gusto niyon.

Ilang minuto pa ang lumipas ngunit walang Justine na pumasok sa loob ng silid nila. Nagtaka siya kaya agad siyang lumabas ng silid.

Malayo palang ay tanaw na niya ang nobyo niya at ang babaeng iyon. Ipinaghahanda ng nobyo niya ang dalaga ng pagkaing dala nito.

May kumidlit na kirot sa puso niya at matinding selos pero pinipigilan niya ang nararamdaman niyang iyon. Iniisip niya na ginagawa lang iyon ng nobyo niya dahil obligasyon nito ang sanggol sa sinapupunan ng dalaga.

“Bata lang ang obligasyon ni Justine hindi ang ina.” Pagsalungat ng kabilang panig ng kaniyang isip.

Sinaway na lang niya ang sarili at pinilit na kinalma. Kahit galit siya ay hindi niya iiwan ang binata, dito lang siya dahil nangako siya. Aalis lang siya kapag pinagtabuyan na siya ng binata.

Humakbang siya papalapit sa gawi ng dalawa. Hindi siya napansin ng mga ito kaya tumikhim siya.

“Love.” Nakangiting sabi ni Justine ng makita siya ngiting pilit naman ang ginawa niya at awtomatikong napabaling sa gawi ng dalaga, masasama ang titig nito sa kaniya na para bang lalamunin siya ng buhay.

“Gusto mo ng ice cream, love? Di’ba paborito mo—”

“Ahhmm. Pwede bang bumili na lang siya ng kaniya? Gusto ko pa kasi ng ice cream na yan para sa BABY naten.” Diniinan pa talaga nito ang salitang baby na may halong sarkasmo.

“Per—”

“Sige okay lang, ibigay mo na lang sa kaniya. Besides ice cream is not really my favorite.” Nilagyan niya ng sarkasmo ang boses niya. Hinalikan pa niya sa mga labi ang binata habang nakatingin sa dalaga.

“Oo nga at may anak sila pero ako parin ang may karapatan kay Justine. Pagmamay-ari ko parin ang binata at yun ang isasampal ko sa mukha ng babaeng ito.”

Binigyan niya ng nakakalokong ngiti ang dalaga ng tingnan siya nito ng masama. Yun lang naman ang kaya nitong gawin sa kaniya. Death stare, na alam naman niyang hindi niya ikamamatay.

Lumapit siya sa kusina at pumunta sa ref, hinanap niya ang strawberry doon para yun na lang sana ang kakainin niya ngunit wala ang mga strawberry niya.

“Uhmm. Love where’s my strawberries?” He asked his boyfriend.

Napakamot ng ulo ang nobyo niya kaya mukhang alam na niya ang isasagot nito. “Chrystine already ate all of them. She said she need them for the health of our baby.” Sabi nito. “Hayaan mo ibibili na lang kita.” Akmang tatayo ang binata ngunit pinigilan niya.

“No need, hindi ko na kasi gustong kainin yung hindi na fresh, mas gusto ko sanang kainin yung mga pintas natin. Kaso wala na, pero okay lang, para sa ANAK mo naman yun e.” Madiin ang bawat salitang binibitawan niya. Gusto niyang ipaalam sa dalaga na kaya ginagawa iyong lahat ni Justine ay para sa anak nito hindi para sa dito.

Nginitian lang siya ni Justine. “Let’s go to our room?” Pag-aya nito sa kaniya.

Hawak na niya ang kamay ng binata para sana pumunta na sila sa loob ng kwarto nila pero may bwisitang gumulo na naman sa kanila.

“Ahhh. Uhmmm. Justine mukhang nahihilo ako. Sumasakit ang ulo ko.” Pag-iinarte nito na alam naman niyang peke, hindi nga lang iyon nakikita ng nobyo niya.

Nagulat siya ng bitawan ni Justine ang mga kamay niya at dinaluhan ang dalaga. Dati rati hindi siya nito binibitawan kahit anopamang bagay o tao ang makasalamuha nito, but now, the hell he unhold his hand for that bitch liar.

He felt the pain, the jelous, the hatred and everything. Ramdam niya ang lahat ng iyon. At ramdam din niya na mukhang magiging pangalawa na siya sa prayoridad ng binata. Hindi na siya ang pagtutuunan nito ng pansin ngunit pinilit parin niyang magpakatatag. Pinilit parin niya ang sarili kahit gusto na niyang bulyawan ang nobyo na siya naman ang alagaan nito pero hindi niya ginawa.

Ang init ng pagmamahal nito na araw-araw niyang nararamdaman ay unti-unti ng lumalamig. Nawawala na ang init na parati nitong pinaparamdam sa kaniya.

Humugot siya ng isang malakas na buntong hininga. Sa hangin na lang niya ibinulong lahat ng gusto niyang sabihin sa binata, umaasa na mapapakinggan siya nito.

Mag-isa siyang pumasok sa loob ng kwarto, madilim na sa labas at kailangan na nilang matulog.

Hindi na siya kakain, wala na siyang ganang kumain dahil makita niya lang ang mukha ng babaeng iyon ay hindi na siya mapalagay.

Ilang oras na siyang nakatingin sa alarm clock na nakapatong sa bedside table. Yeah, he is been waiting for fucking hours but Justine still not fucking arrived. He didn’t even checked on him, kung buhay pa ba siya. Kung gising pa ba siya o kahit kung kumain na ba siya. Wala siyang nakitang ganun kay Justine, na sanay na siyang parang bata na iniaalagaan nito, kaya ngayon selos at inggit ang nararamdaman niya.

Pinipilit niyang iisantabi ang lahat ng iyon. Pilit niyang sinasabi sa kaniyang sarili na ginagawa lang iyon ni Justine para sa anak nito at wala ng iba.

Hindi na siya nakapg-hintay pa ng sobrang tagal. Bumangon na siya at lumabas ng kwarto. Hinanap niya ng kaniyang mga mata si Justine ngunit wala iyon sa kusina at wala rin iyon sa ibang sulok ng bahay.

Isang silid lang ang alam niyang kinaroroonan ng binata. Isang silid lang kung saan naroon ang babaeng higad at anay sa relasyon nila.

He gulped in every step he makes until he reached the guess room where the snake lives. Sinilip niya ang kwarto sa nakaawang nitong pinto.

“Gumagalaw si baby?” Maligayang sabi ng nobyo niya. “Hello there baby. How are you?” Pagkausap pa nito.

Tila parang may malaking bato ang dumagan sa kaniyang puso, isang milyong patalim na lahat diretso sa kaniyang dibdib.

Hindi na niya napigilan ang luhang pumatak sa kaniyang mga mata. He couldn’t explain what he sees and what his feeling right now. Kung galit ba siya, nagseselos ba siya, basta hindi na niya alam. Naglaho-laho na.

Parang kailanlang galit si Justine sa babae na iyon pero ngayon parang gusto na nitong gampanan ang pagiging isang ama.

“Damn! Justine it’s really hurt right there.” Tinuro niya ang puso niya. “Ang sakit-sakit isipin. Sinabi mo na ako lang ang uunahin mo pero ngayon mukhang malabo na ang lahat.”

Gayunpaman ay nanatili parin siyang kalmado at pinunasan ang mga luha sa kaniyang mga mata. Pinanghawakan parin niya ang mga pangako niya, hindi siya aalis sa tabi ng binata maliban na lang kung ito na ang magtaboy sa kaniya palayo.

Kahit para siyang nakakapit sa sanga ng puno. Alam niyang marupok na ito pero pinilit parin niyang kapitan, kaya kapag nahulog siya din ang masasaktan…

A/N; Ouchhh! Si Xiann na pilit nilalabanan ang selos. Pilit pinalalakas ang sarili at kumakapit sa kaniyang mga pangako sa nobyo. Kakayanin kaya niya hanggang dulo o ipauubaya na lang niya sa anay ng kanilang relasyon.

CHAPTER 30

Chapter 30

         HATING gabi na ng maramdaman niyang pumasok si Justine sa kanilang kwarto. Hindi siya kumibo at nagkunwaring natutulog.

Naramdaman niya na lumubog ng bahagya ang kamang hinihigaan, senyales ito na nakahiga na ang binata.

Naghanda na siya sa mga gagawin nito. Yung dati nitong ginagawa sa kaniya bago iyon makatulog. Yung kukulitin siya, pupupugin ng mga halik ang buong mukha niya maging ang mga labi niya. Yung yayakalin siya ng ubod higpit na para bang ayaw na siyang pakawalan.

Ngunit umasa lang pala siya, umasa lang pala siya sa wala dahil lahat ng naiisip niya ay walang nangyare. Hindi siya hinalikan sa buong mukha, kinulit o kahit simpleng yapos lang ay hindi niya naramdaman.

Lamig lang ng pakikitungo nito ang nararamdaman niya, wala ng iba. Napakasakit sa damdamin niya, tila pinupunit ang kaniyang puso ng paulit-ulit. Minsan pa ay nararamdaman niya ang pagpiga ng kaniyang puso.

Ang sakit, napakasakit. Sinanay siya ni Justine na malambing ito sa kaniya kaya ngayon lambing nito ang hinahanap niya. Pero wala, walang isang goodnight kiss siyang natanggap.

Lalo pang nanlumo ang katawan niya ng marinig ang mahihinang pagharok ng kaniyang nobyo. He fucking sleep without giving his goodnight kiss. The hell.

Nilingon niya ang binata, kitang kita niya ang saya sa mukha nito kahit tulog iyon. Mga ngiti na alam niyang hindi na para sa kaniya. Ngiti na ngayon ay hindi na siya ang dahilan.

Pero ganunpaman pilit parin niyang panghahawakan ang lahat. Pilit niyang isinisiksik sa kaniyang sarili na ginagawa lang iyon ng nobyo niya para sa anak nito. Gayunpaman ay pighati at sakit ang nararamdaman niya. Ipinagsawalang bahala na lang niya ang lahat at isinantabi. Hangga’t kaya pa niyang magtiis gagawin niya para sa mahal niya.

Malungkot ang mga mata niyang ipinikit iyon. Dala na rin ng matinding kalungkutan ay agad siyang nakatulog habang nasa isip ang nobyo niyang tila isang yelong naging malamig na sa kaniya.

        MAAGANG nagising si Xiann. Kinakapa-kapa niya sa kaniyang tabi si Justine ngunit wala na ang binata. Wala na ang binata sa kama nila.

Agad siyang tumayo at nagtungo sa bathroom, naligo muna siya dahil ngayong ay kailangan na nilang pumasok ng binata. Tapos na ang bakasyon nilang dalawa.

Matapos niyang maligo ay sinuot na niya ang kaniyang uniporme at tuluyan ng lumabas ng kwarto. The moment he leave the room his eyes are all on the Justine and Chrystine.

Masayang nag-uusap ang dalawa na para bang may relasyon silang dalawa. Hinihimas pa ng nobyo niya ang tiyan ng dalaga at nagulat siya ng halikan nito ang tiyan ng dalaga.

Tila nabato siya sa kinatatayuan. Hindi siya makapaniwala na nagawa iyon ni Justine, pero ganunpaman kinalma parin niya ang kaniyang sarili. Hindi siya magpapaapekto dito.

Hinakbang niya ang pagitan niyon hanggang sa makarating siya sa kusina. Ngumiti siya ng peke sa dalawa ng tumuon ang mga mata nito sa kaniya.

Nginitian lang siya ng binata. Hindi man lang siya nito nagawang batiin like he used to say. Tanging matipid lang na ngiti ang nataggap niya, for fucked sake!

“Kain ka na, Xiann.” Sabi ni Justine na ikinagulat niya.

Hindi siya makapaniwalang tinawag siya nito sa pangalan na lang niya, hindi na siya nito tinawag ng love na parati nitong tinatawag sa kaniya. Para tuloy isa lang siyang sambit sa bahay na ito.

Hindi niya kayang sabayan sa pagkain ang dalawa. Naiinis siya at nagagalit, ayaw niyang may masabi siyang masama na hindi nito magustuhan.

Ngumiti siya kahit pilit. “Sa canteen na lang ako kakain, isa pa hindi parin naman ako nagugutom.” Pagdadahilan niya.

“Sure ka?” Tanong ni Justine na nagsisimula na ring kumain.

Tumango lang siya bilang sagot. “Sige na aalis na ako.” Akmang hahalikan niya si Justine ay biglang iniwas nito ang mga labi nito sa kaniya.

“Sorry Xiann, hindi pa kasi ako nakakapag-toothbrush.” Pagdadahilan nito.

Dati rati naman ay kahit hindi pa ito nag to-toothbrush ay hinahalikan parin siya nito. Pero ano itong nangyayare ngayon? Malamig na ba talaga ang pakikitungo nito sa kaniya? Mahal parin ba siya nito? Bakit hindi siya nito tapatin para naman alam niya.

Malalaki ang hakbang niyang ginawa, gusto na niyang umalis sa lugar na ito at humugot ng sariwang hangin. He so suffocated to the point that he couldn’t breath anymore.

May isang butil ng luha ang tumulo sa kaniyang mga mata na agad niyang pinunasan. Ang tanga-tanga kasi niya para magpanggap na okay lang kahit nasasaktan na siya.

Kumuha na lang siya ng taxi na ngayon lang niya naranasan sa buong buhay niya. Dati rati kasi hindi hinahayaan ni Justine na mag taxi siya, kahit anopaman ang ginagawa nito ay ititigil maipagmaneho lang siya pero ngayon hindi na. Wala na ang tagamaneho ng buhay niya. Ang mundo niya ay magiging mundo na ng iba.

      Nakarating siya sa unibersidad na pinapasukan. Diretso siya hanggang sa silid na pinapasukan niya. Tulala siya at habang nasa isip niya ang panlalamig ni Justine sa kaniya.

Dumating na ang propesor, wala siyang kahit isang salitang natutunan hanggang sa dumating ang oras ng lunch break. Hindi siya umalis sa silid aralan niya dahil alam niyang pupuntahan siya ni Justine para dalhan ng pagkain.

Ilang minuto na ang lumipas wala parin ang binata. Hindi na siya nakapag-tiis at tinahak na niya ang silid kung saan pumapasok si Justine, ngunit wala doon ang binata.

“Hi ms. Pwede bang magtanong?” Sabi niya sa babae nasisiguro niyang kaklase ni Justine.

“Yeah sure, what is it?” Nakangiting balik tanong nito sa kaniya.

“Did Justine Skyler went school?” Tanong niya. “Di’ba classmate mo siya?”

“Yes. Classmate ko nga siya pero hindi ko sya nakitang pumasok kanina e. Wala siya, absent.” Sabi nito.

Nginitian lang niya ang dalaga at pinasalamatan. Labis ang pagtataka niya kung bakit hindi pumasok ang kaniyang nobyo. Sa pagkakaalam niya ay nakabihis na ito kanina. Bakit ngayon ay wala kahit anino nito?

Wala sa sariling naglakad lakad siya, hindi na rin niya nagawang kumain dahil na walan na siya ng gana.

Natagpuan na lang niya ang kaniyang sarili sa garden ng unibersidad, hindi niya alam kung bakit dito siya dinala ng kaniyang mga paa.

Wala sa sariling napa-upo siya sa lilim ng puno. Hindi na niya napigilan ang pagbagsak ng kaniyang mga luha.

“Hey.” Isang baritonong boses ang pumukaw sa kaniya.

Agad niyang pinunasan ang mga luhang pumatak sa kaniyang mga mata at tiningala ang may ari ng boses na iyon.

Nagulat sya ng makita niya si Quill na nakatayo sa harapan niya.

“Hey, are you crying?” Tumabi ng upo sa kaniya ang binata.

Agad siyang tumalikod at pinunasan ang mga natitirang luha sa mga mata bago siya bumaling sa binata at umiling.

“Stop hiding i know you’re crying just now.”

Hindi na niya napigilan ang mga luhang pumatak muli sa kaniyang mga mata. Kahit ano pang gawin niyang pagpigil ay hindi parin niya ginawa.

“May i hu-hug you for a while.” May halong pakiusap sa kaniyang boses kahit pautal-utal na siyang magsalita at panay ang paghikbi.

“Go on and hug me.” Quill spread his arm for him to fully hugged him.

Niyapos niya ito ng ubod higpit at umiyak sa likod nito. Mas lalo pang naging malakas ang paghikbi at paghagolgol niya.

Umiyak lang siya ng umiyak habang inaalo siya ng binata sa likod.

“That’s it, iiyak mo lang lahat.” Pag-alo ng binata sa kaniya.

ilang minuto pa ang nagtagal ng pagyapos niya kay Quill bago siya natauhan at kinalas ang pagkakayapos niya dito.

“I’m sorry i get carried away.” Nahihiya niyang paumanhin dito.

Tumawa ng mahina ang binata. “No, it’s really okay.” May inilabas iyon sa kaniyang bulsa. A handkerchief that wiped his tears off.

Pinunasan nito ang mga luha sa kaniyang mga mata at muli at ibinigay nito sa kaniya ang panyo. Tinanggap naman niya iyon at sinabing ibabalik na lang niya bukas.

“I just want you to know that i’m your bestfriend. You can talk to me whenever you want, you can tell me your problem.” He said. “Ano ba ang problema niyo ni Justine?”

“Alam mo?” Tanong niya na ang tinutukoy ay ang relasyon nilang dalawa ni Justine.

“Matagal ko ng alam. Sinabi na sa’kin ni Justine, i mean sinabi na sa’min magkakaibigan ni Justine ang relasyon ninyong dalawa ni Justine. Now tell me, what is your problem with him?”

Namangha siya. Talagang sinabi pa talaga ni Justine sa mga kaibigan nito na nobyo siya nito.

Napilitan siyang sabihin sa binata lahat ng mga problema niyang nararamdaman. Sinabi niya dito maging ang pakikitungo sa kaniya ni Justine pero hindi niya sinabi ang tungkol sa anak nito. Mas pinili na lang niyang itikom ang kaniyang bibig.

“That’s rude of him!” Singhal ni Quill. “Hindi niya dapat ginagawa yun sa’yo. Hayaan mo kakausapin ko siya kapag nagkaroon ako ng oras.”

“No need. Problema namin itong dalawa, hayaan mo na akong kausapin siya at gawan ng solusyon ang problema namin.”

“Okay as you say so.” Sabi nito. “Are you hungry? Want to eat?” Kapagkuwan ay tanong nito.

Nararamdaman niya ang gutom kaya tumango siya. Niyaya siya nito sa canteen at doon nila sinimulang kumain. Libre naman nito kaya hindi siya nakapag-gastos. Isa pa ayaw niyang gastusin ang mga perang ibinigay sa kaniya ni Justine. Pinutol na rin kasi ng papa niya ang sustento ng allowance niya.

Nagpaalam na siya matapos nilang kumain. Maya-maya pa ay dahil nawalan na siya ng ganang kumain ay umuwi na lang siya.

        GALIT na galit si Justine habang tinitingnan niya ang mga litratong binigay sa kaniya ni Chrystine. Litrato ng nobyo niya at ng kaibigan niyang si Quill na magkayapos. Mayroon pang sabay kumain ang dalawa.

“Where did you get this photo?!” Mariin at mabagsik ang boses niyang tanong sa dalaga.

“Some of my friends. Nakita daw niya ang nobyo mong may kasamang iba. Sino ba yang kasama niya?” Tanong ng dalaga sa kaniya.

Hindi na niya nagawang sagutin ang dalaga ng marinig niya ang pagbukas ng pinto ng condilo niya at iniluwa doon ang nobyo niya.

Lumapit iyon sa kaniya at akmang hahalikan siya ay iniwas niya ang kaniyang mukha. “Magbihis ka na muna.” Sabi niya sa malamig na boses. Hindi rin niya nagawang tingnan ng diretso ang binata.

Pinipigilan niya ang galit na nararamdaman niya. Hindi sapat ang mga litrato na iyon, kailangan niyang makita sa sarili niyang mga mata ang ginagawa ng nobyo niya at ni Quill na mismong kaibigan niya.

Iisantabi muna niya ang galit na nararamdaman. Isa pa hindi niya kayang magalit kay Justine, kapag tumititig siya dito ay nawawala lahat ng inis at galit niyang nararamdaman.

        Bagsak ang katawan ni Xiann na pumasok sa loob ng silid nila ng binata. Hindi siya makapaniwalang sa pangalawang pagkakataon ay iniwasan na naman nito ang paghalik niya.

At hindi na rin niya maramdaman ang saya sa mga boses nito kapag kasama siya. Tanging lamig na lang na pakikitungo nito ang nararamdaman niya.

Isa pa bihira na lang ngumiti si Justine at kung ngingiti man ito ay pilit pa. Samantalang kapag si Chrystine ang kasama nito ay matamis at malawak ang ngiting pinakakawalan.

Matapos niyang magbihis ay hindi na siya lumabas pa, parang wala na siyang ganang lumabas dahil alam niyang ang dalawa lang ang makikita niya. Kung saan nararamdaman niyang ang sakit at matinding selos.

    Medyo madilim na sa labas, narito parin siya sa loob ng silid nagpapasahan sila ng mensahe ni Quill.

From; Quill

      “Sabihin mo sakin kapag pinapaiyak ka na naman ni Justine. I swear pupunta ako dyan para lang suntukin sa mukha para matauhan.” Natawa na lang siya sa mensahe nito sa kaniya.

To: Quill

       “Loko-loko ka talaga.” He texted and he hit the send button.

Naiangat niya ang paningin ng bumukas ang pinto ng silid niya. Iniluwa niyon ang binata na may malamig na titig sa kaniya. Lumipat ang titig nito sa telepono niyang hawak at bumaling muli iyon sa kaniya. Mas naging malamig pa ang pagkakatitig nito.

“Go out and eat with us.” He said then he leave.

Habang lumilipas ang mga araw ay mas lalong nagiging malamig sa kaniya ang binata. Mas lalo nitong ipinaparamdam sa kaniya ang sakit sa bawat pag-iwas nito…

Dedicated to you. Thank you for reading and supporting. Lovelots. Remind me kapag may wrong type.

IamSimplyMichi

CHAPTER 31

Chapter 31

      LALABAS pa ba siya ng kwarto kung sa ganoong paraan siya nito yayayain. Tanda pa niya dati-rati ay binubuhat pa siya nito dalhin lang sa hapag-kainan, ngayon ano na ang nangyare sa nobyo niya?

Mahal pa ba siya nito? O siya na lang itong nagmamahal ng hindi sinisuklian. Siya na lang itong lumalaban kahit alam niyang una palang talo na.

Isang butil ang kumawala sa kaniyang mga pisngi na kaagad niyang pinunasan. Kaya pa niyang magtiis at handa siyang intindihin ang binata kahit malaki ang posibilidad na hindi na siya nito mahal. Pipilitin parin niyang ipagsisiksikan ang sarili niya kahit hindi niya tiyak kung kakasya pa ba siya.

Lumabas na siya ng kwarto na malaking pagkakamali niyang ginawa. Nakita niyang sinusubuan ni Justine ang dalaga at masayang kumakain ang mga iyon.

Hindi niya nakaya ang nakita. Agad siyang naglakad palabas ng condo nito. Pagkasara niya ng pinto ay siya namang pagbagsak ng kaniyang mga luha. Alam niyang nakita siya ni Justine na lumabas pero hindi man lang siya nagawang sundan nito.

Napipilitan siyang lumakad palayo. Hindi na niya kaya ang mga nakikita niya o kahit naririnig. Masakit na sa damdamin niya, parang pinipiga ang puso niya ng paulit-ulit. It really hurt like a thousand scissors cut his heart into pieces.

“Damn. It really fucking hurts.” Sigaw niya habang nasa loob siya ng elevator. Ang sakit e. Ang sakit-sakit.

Hindi niya alam kung saan siya dadalhin ng kaniyang mga paa. Basta lumakad lang siya ng lumakad habang namamalisbis ang mga luha sa kaniyang mga mata.

Madilim na ang paligid pero hindi siya natakot, parang siyang tao na nasiraan ng bait dahil sa sakit na naranasan niya.

Limang lalaki ang humarang sa kaniyang daan at pinalibutan siya ng mga iyon. Namalisbis ang takot sa kaniyang pagkatao. Alam niyang sa itsura ng mga iyon ay walang gagawing mabuti sa kaniya.

“Naks, boys. May mapagti-tripan na naman tayo.” Ngiting asong sabi ng isa sa mg lalaki.

“Makinis ang balat, gwapo at maputi. Pwede na ring maging babae.” Sabi pa ng isa at naghalak-hakan ang mga kalalakihan. “At parang natatandaan ko siya?”

Tila na ulit na naman sa kaniyang isip lahat ng mga nangyare. Ito rin ang mga kalalakihan na bumogbog sa kaniya dahil hindi niya binibigay ang perang hinihingi ng mga iyon. Si Justine lang ang naging dilang anghel sa kaniya ng mga panahon na iyon kaya nakaligtas siya. Pero ngayong wala ang binata sino na ang magliligtas sa kaniya? Ang binatang nagligtas sa kaniya ay malabo na siyang iligtas. Wala na iyon sa tabi niya.

He tried to scapped but he failed. Nahawakan siya ng isang lalaki sa magkabilang kamay at hindi na niya nagawang makapalag pa.

“Please maawa na kayo. Wag naman ganito oh.” Halos pagmamakaawa niyang sabi dahil malabong may tumulong sa kaniya. Bukod sa madilim ang paligid ay mabibilang din ang dumadaang sasakyan doon.

“Oy, nakikiusap na siya.” Sarkastikong sabi ng isa at sabay halakhakan naman ng lahat. “Paligayahin mo muna kami bago ka namin pakawalan.” Sabi pa nito.

Naiiling at namamalisbis ang luha sa kaniyang mga mata. This can’t be happening. It is all his fault. Kung hindi siya umalis ng condo ni Justine hindi sana mangyayare ang mga bagay na ito. Hindi sana siya mapapasakamay ng mga kalalakihan na ito.

Pilit niyang ipinagdarasal sa nasa itaas ang tulong na hinihingi niya. Kahit alam niyang malabo at pinilit parin niya.

Napasinghap siya ng punitin ng isang lalaki ang manggas ng suot niyang damit. Maladimonyong halakhakan ang kaniyang mga narinig.

“Ang puti.” Sabi ng isa sabay halakhak.

Gustohin man niyang magpumiglas ay hindi niya nagawa. Mahigpit ang pagkakakapit nito sa mga kamay niya. Ipinikit na lang niya ang mga mata habang nararamdaman ang muling pagpunit ng kaniyang damit. Alam niyang wala na siyang suot pang itaas at pinagnanasaan na ng mga kalalakihang iyon ang katawan niya.

Pero wala parin siyang nagawa. Wala siyang nagawa kundi ang ipikit ang mga mata at mahinang umiyak. Para saan pa at magpupumiglas siya? Alam naman niyang kahit anong gawin niya ay hindi siya makakawala.

Eto na ba ang katapusan ng buhay niya? Eto na ba talaga ang dagdag sa mga kamalasan sa buhay niya? Siguro nga.

“What do you think you are all doing?!” Isang baritonong boses ang narinig niya mula sa malayo. Hindi niya ito matanaw ng maayos dahil sa mga nagbabadyang luha sa kaniyang mga mata.

“Hoy wag ka ngang makialam dito unang una wala ka namang ibabatbat samin. Isa kalang uhuging bata kaya umuwi ka na lang sa inyo at magtimpla ng gatas.” Sigaw ng isang lalaki na sinundan nito ng tawa. “O baka naman gusto mo ring matulad sa kaniya.” Malakas na suntok ang tumama sa kaniyang sikmura dahilan para matumba siya sa sobrang sakit.

“Pieces of shits!” Rinig niyang sigaw ng binata. Pamilyar sa kaniya ang boses na iyon pero hindi niya maalala kung kanino nagmula.

Hindi na niya nagawang makita ang laban dahil tila tinaksan na siya ng lakas. Ang tanging nasa isip lang niya ay si Justine ang lalaking nakikipaglaban sa mga iyon. Dala na rin ng matinding pagod at pighating nararamdaman doon na siya binawian ng malay. Nawalan na siya ng malay.

       BAKAS ang pag-aalala sa mukha ni Justine dahil hanggang ngayon ay hindi parin bumabalik ang kaniyang nobyo.

Hindi na niya nagawang sundan pa ang binata dahil sumakit ang tiyan ni Chrystine at mas inuna niyang intindihin iyon.

“Wag mo na siyang alalahanin. Okay lang si Xiann.” Pagpapanatag ng dalaga sa loob niya, ngunit gayonpaman ay hindi niya nagawang mapanatag.

Tila may kung ano sa sarili niyang sundan si Xiann dahil may kung kakaiba siyang nararamdaman. “I’ll go follow him.” Sabi niya. Nang akmang tatayo na ay hinawakan siya ng dalaga sa mga kamay.

Awtomatiko siyang napatingin sa mga kamay nito sinenyasan na huwag siyang hawakan kaya agad din nitong binitawan.

“Babalik si Xiann, baka may binili lang iyon.” Sabi pa ng dalaga. “Tsaka kailangan na ni baby ng pahinga. Alalayan mo naman ako papunta sa kwarto ko. Medyo lumalaki na kasi si baby sa tiyan ko at nahihirapan na akong maglakad.”

Kahit matindi ang pag-aalala niya sa binata ay isinantabi niya muna iyon. Siguro nga ay may binili lang iyon at baka mamaya ay babalik na rin iyon. Mas kailangan ngayon ng baby niya ang tulong niya. He is so excited to see his baby.

Naidiposito na niya ang dalaga sa kama nito at hiniga ng maayos. “Baby Justine wala bang goodnight kiss kay baby at kay mommy na rin?.” Tila ng aakit ang boses nito.

“Chrystine, how many times do i have to remind you? Mahal ko si Xiann at siya lang ang nasa buhay ko. Wala ibang tao sa puso ko kundi siya lang, kahit ikaw wala ka dito.” Tinuro niya ang sentro ng kaniyang dibdib. “And reminder, pagkalabas ng bata susustentuhan ko siya hanggang sa paglaki niya. Hindi ibig sabihin niyon na pakakasalanan kita. Una isang tao lang ang gusto kong iharap sa dambana at hindi ikaw iyon.” Tinalikuran na niya ang dalaga at akmang aalis na siya ngunit sumigaw ang dalaga.

“Nahihilo ako Justine. Dito ka na muna, bantayan mo’kong hanggang sa makatulog ako.” Sabi ng dalaga habang sapo-sapo nito ang parte ng ulo nitong nananakit.

Nilapitan niya ang dalaga at umupo sa gilid ng kamang kinahihigaan nito. “Okay lang ba si baby? Ano may masakit ba sa tiyan mo? Bakit panay na lang ang pagsakit ng ulo mo?”

“Basta dito ka na lang muna Justine. Medyo kumikirot kasi ang ulo ko at maging ang tiyan ko pero okay lang ako. Kaya ko hanggat nandito ka.” Sabi pa nito. Kanina’y ulo lang ang dinadaing ngayon pati tiyan nito ay nananakit na rin.

“Okay, i’ll stay here with you until Xiann came.”

Lumipat siya ng upo at doon siya umupo sa pang-isahang sofa. Dito na lang siya magbabantay habang hinihintay ang pagdating ng binata.

Dala na rin ng sobrang pagod at kaantukan kinain na siya ng antok kaya hindi na niya nagawang intayin pa. Pumikit na ang kaniyang mga mata at nahimbing sa pagkakatulog.

      MASAKIT ang bahaging tiyan ni Xiann ng siya’y makagising. Naikusot-kusot pa niya ang mga mata ng hindi pamilyar na lugar ang kaniyang nakikita.

Na’san siya? Anong ginagawa niya dito? Bakit siya nandito?

Pumasok muli sa kaniyang isip lahat ng mga nangyare kagabi at takot sa kaniyang pagkatao ang lumukob. Maghipit ang pagkakapit niya sa bedsheet at nanginginig na itinalukbong niya iyon sa kaniyang katawan.

Dalawa lang ang posibleng alam niya kung na’san siya. Sa bahay ng nagligtas sa kaniya at sa bahay ng mga kalalakihang gagawan sana siya ng masama.

Mas lalo pang humigpit ang pagkakakapit niya ng bedsheet ng marinig niya ang pagbukas ng pinto at ang mga yabag na unti-unting papalapit sa kanya. Nabalot na siya ng matinding kaba. Hindi na niya alam ang kaniyang gagawin.

“Xiann, What happened?” Isang baritonong boses ang napakinggan niya.

Huminga siya ng malalim at napalunok. Hindi siya maaring magkamali, kilala niya ang boses na iyon. Kahit takot ay unti-unti siyang lumabas ng bedsheet at sinilip ang taong naroon.

“Quill?” Pabulong niyang sabi. Unti-unti ay nawala ang takot sa kaniyang puso na palitan iyon ng galak at labis na pasasalamat. Pasasalamat sa pagligtas nito sa kaniya.

Mabilis siyang umalis sa kama at mahigpit na niyakap ang binata. Bawat pagyakap niya ay parang ayaw na niyang bumitiw. Takot na takot siya.

Mga hagod sa kaniyang likod ang nadama niya, bawat hagod nito ay hindo niya maiwasang mapaluha. Narito na naman sa kaniyang mga mata ang luhang puno ng pait, sakit, galit selos at pinaghalo-halong emosyon.

Nang mahimasmasan ay umupo siya sa gilid ng kama. Kaharap niya si Quill.

“Ikaw ba ang nagligtas sa’kin?” Tanong niya dahil bago siya mawalan ng malay ay si Justine ang natanaw niya.

Ilusyon lang ba niya ang lahat?

“Yeah, i’m the one who saved you Xiann.” He said then pointed little cut in his eyebrow. “You see it?” Tanong nito.

Sobrang liit ng sugat, kaya kailangan mo pa talagang lumapit para makita iyon. “Yan lang na maliit na yan ang naging sugat mo?” Mangha niyang tanong.

“Yeah, besides i’m good at fighting.” Pinasigla pa nito at ipinakita pa nito ang maskuladong katawan.

Natawa na lang siya. Gagawin talaga nito ang lahat mapangiti o mapatawa lang siya.

“Thank you for saving my life.”

“How many time you say thank you to me. It’s been hundreds you know?” Sansala nito.

Natawa na lang siya at hindi na umimik pa. “Are you hungry? Do you want to eat?” Quill asked him.

Ramdam naman niya ang labis na kagutuman. Bukod sa hindi pa siya kumakain kagabi ay wala pang laman ang kaniyang tiyan. Tumango na lang siya bilang sagot.

Hinawakan ni Quill ang mga kamay niya at hinila siya nito palabas ng kwarto. Kapit kapit nito ang kamay niya hanggang sa makarating sa kusina.

Isang morenong binata ang natanaw niya sa kusina, gwapo ito at maskulado din ang katawan. Medyo maliit nga lang ng konti sa kaniya at kay Quill.

Hindi siya nagtanong kay Quill. Hinayaan niyang ito ang magpakilala sa kaniya.

“Daryll.” Pagtawag ni Quill sa pangalan ng binata.

His name was Drayll? Why is he here? What is his relationship with Quill?

“Yes sir?” Sabi nito matapos bumaling sa kanila.

Napunta ang paningin nito sa kaniya at nginitian siya ng ubod tamis, ganting ngiti naman ang binigay niya.

“Daryll this is Xiann and Xiann this is Daryll. My personal maid.” Pagpapakilala nito sa kanila.

Lumapit pa sa kaniya si Daryll at inilahad nito ang mga kamay sa kaniya habang nakangiti. “Hi i’m Daryll, Daryll Gonzales.” Pagpapakilala nito sa kaniya habang nakangiti.

Tinanggap naman niya ang pakikipag kamay nito ng walang alinlangan. “I’m Xiann, Xiann Torres. It’s nice to see you.” Tugon niya.

Una palang alam na nyang magandang kasama ang binatang ito. Bukod sa mahahawa ka ng mga ngiti nito ay madaldal pa. Yeah, one of the most talkative person.

Madali para sa kaniyang maging kaibigan si Daryll. They talked, laughed, talked and talked. Hindi talaga ito nauubusan ng sasabihin sa kaniya.

He wonder why Quill choose this man to be his personal maid. Napangiti siya ng palihim. Mukhang magkakaroon na ang kaibigan nyang si Quill ng makakasama sa buhay.. Este sa bahay. Katulong nga di’ba?

A/N; hope you like it. Anyways happy reading.

CHAPTER 32

Chapter 32

       NAGPAALAM na si Xiann ng matapos niyang kumain. Nagpasalamat siya sa dalawa habang may ngiti sa kaniyang mga labi. Nakikita kasi niya sa mga kislap ng mga mata ni Quill at sa mga mata ni Daryll na may kinang doon. Makikita lang iyon sa mga taong pinapana ni kupido.

Hindi na niya hinayaang ihatid pa siya ni Quill. Nag-taxi na lang siya patungo sa condo unit ng binata. Doon siya pupunta dahil hindi siya umuwi kagabi at baka nag-aalala na ito sa kaniya.

“Nag-aalala nga ba?” Pagsalungat ng kaniyang isip.

Ilang minuto pa ay nakarating na siya at ngayon ay narito na siya sa pinto ng condo ng nobyo. Huminga siya ng malalim at pumasok sa loob noon.

Naabutan niya ang nobyo niya na naghahanda ng pagkain.

“Hey love.” Pinilit pa niyang pasiglahin ang boses. Pinilit niyang hipan ang baga sa kanilang relasyon para umapoy muli iyon tulad ng dati. Akmang hahalikan niya ang binata ay umiwas iyon tulad ng dating paghalik niya. Umiwas din iyon.

“Tatawagin ko muna si Chrystine para mag-almusal.” Malamig ang boses nito at nilampasan siya.

Mali na siguro ang ginawa niyang pagbalik hindi ba? Ramdam niya na ayaw na sa kaniya ng binata base sa pakikitungo nito sa kaniya. Ang baga sa kanilang relasyon ay unti-unti ng nawawala, unti-unti na itong nagiging isang malamig na abo.

Ni hindi man lang nito siya tinanong kung saan siya nanggaling. Kung sino ang nakasama niya, kung bakit hindi siya nakauwi at kung anong nangyare sa kaniya. Wala siyang ibang narinig kundi ang pangalang Chrystine. Iyon lagi ang bukang bibig nito sa kaniya.

Pinunasan niya ang mga luha sa kaniyang mga mata ng dumating na ang dalawa. Magkahawak iyon ng kamay habang inaalalayan ng nobyo niya ang dalaga na para bang nalumpo iyon.

Sa pagkakaalam niya ay buntis lang iyon hindi lumpo. Bumaling ang tingin ng dalaga sa kaniya at nginitian siya nito ng nang-aasar.

He badly want to slapped the face of this woman. Pulled her hair and kicked her face, but he did not do all of it. Mas pinili niyang kalmahin ang kaniyang sarili. Mas pinili niyang ngumiti ng pilit at pasiglahin ang sarili kahit hirap na hirap at sobrang sakit na ng nararamdaman niya.

“Anong gusto mo Chrystine? Niluto ko lahat ng paborito mo.” Sabi ng kaniyang nobyo na puminit muli sa sugatan niyang puso.

Dati-rati paborito niyang pagkain ang inihahanda nito sa hapag-kainan ngunit ngayon paboritong pagkain na ng dalaga ang nakahain doon.

Hindi niya kayang pagmasdan ang dalawa habang maligaya ito ng uusap. Na pati mga mata ay nangungusap din.

“Uhmm.” Napalunok pa siya. Hindi niya natuloy ang kaniyang sasabihin ngunit pinilit niya. “Magbibihis lang ako. Kumain na kayo, tutal kumain na rin naman ako.” Sabi niya at tumalikod na. Sabay sa pagtalikod niya ang isang butil ng luhang puno ng hinanakit at pasakit ang lumaglag sa kaniyang mga mata.

Agad siyang pumasok sa loob ng kwarto nila at agad niyang isinarado ang pinto. Napasandal siya sa hamba ng pintuan at sunod-sunod na nagpatakan ang kaniyang mga luha. Mahihinang paghikbi ang ginawa niya, hindi siya lumikha ng ingay dahil baka marinig siya ni Justine.

Bakit hindi na lang nito sabihin sa kaniya na ayaw na nito? Bakit hindi na lang siya nito sampalin ng katotohanan hindi yung ipinaparamdam pa sa kaniya. Hindi yung araw-araw pang sinasaktan ang kaniyang damdamin.

Parang naninikip ang kaniyang dibdib sa sobrang sakit niyon. Eto parin siya. Kahit alam niyang nasasaktan na siya ay mas pinili parin niyang panghawakan ang pangako niya. Aalis lang siya, aalis lang siya kapag ito na ang nagtulak sa kaniya palayo.

Hindi na niya nagawang pumasok. Sinabi na lang niya sa binata na hindi muna siya papasok dahil masakit ang ulo niya. Kahit simpleng dahilan niyang iyon ay hindi man lang pinagtuunan ng pansin ng binata. Hindi man lang siya nito tininganan kung ayos lang ba siya, basta na lang iyong naligo at nagbihis ng unipormeng pampasok. Papasok iyon at inutusan pa siyang bantayan si Chrystine bago iyon tuluyang lumisan.

Dito lang siya nagtigil sa loob ng kwarto nila, hindi siya lumabas dahil tanging mukha lang naman ng babaeng iyon ang makikita niya. Ayaw pa niyang makita iyon baka kung anong magawa niya.

Bumaling ang paningin niya sa pinto ng bumukas iyon. Hindi na niya tiningnan kung sino ang pumasok. Alam niyang ito ay walang iba kundi ang babaeng anay sa kanilang relasyon.

“I told you. I’m going to be the winner.” Tumawa iyon ng nakakaloko. “Kawawa ka naman hindi ka na pinapansin ni Justine. Sinabi ko na kasi sa’yo una palang na huwag mo siyang mahalin ng todo. Ayan tuloy nasasaktan karin ng todo.”

“Salamat pala kagabi dahil wala ka. Nagkaroon din kami ng oras ni Justine paligayahin ang isa’t isa—”

“That’s not true.” Matigas ang boses niyang sabi.

“Bakit nakakasiguro ka ba?” Sansala nito sa iba pa niyang sasabihin. “Nakakasiguro ka bang mahal ka pa din niya? Sinabi niya ba sa’yo? Nararamdaman mo parin ba? Huwag ka ng umasa pa dahil una palang ang lalaki ay ginawa para sa babae.” Pinasadahan nito ang kaniyang katawan. “Hindi sa kapwa niya lalaki. Is suggest you find your own girl too. Hindi yung ipinagsisiksikan mo ang sarili mo sa lalaking hindi naman ikaw ang gusto—”

“I don’t believe you. He likes me and he love me!” Matigas ang mga boses niyang sabi.

“Noon yon. Nung hindi pa ako pumapasok sa buhay ni Justine. Noon iyon ng wala pa siyang anak sakin ngayong meron na. Sad to say but bye bye Justine.” Mapang-asar nitong sabi.

Kahit galit na galit na siya sa mga pang-iinsulto nito at gustong gusto na niyang saktan ito ay pinigilan lang niya ang kaniyang sarili. Isa pa, what she all said was all right. Tama ang lahat ng sinabi nito. Hindi na nga siya ang gusto ni Justine, at hindi na rin siya panatag na siya parin ang mahal nito.

Tatawa-tawang lumabas ng silid ang dalaga. Paglabas na paglabas nito ay saktong pagbagsak ng kaniyang luha na kanina pa nag babadya sa kaniyang mga mata.

Hindi na niya napigilang mapahagulgol. Namamalisbis ang luha sa kaniyang mga mata.

Una palang wala na siyang laban. Babae ito at lalaki siya. Totoo nga na mas pipiliin nito ang babae kaysa sa tulad niya. Lalo na kung ang babaeng iyon ay ang nagdadala ng anak ng mahal niya. Sino nga ba siya para piliin.

Mukhang hindi na niya kayang tuparin ang pangako niya sa binata. Hindi na niya kayang mamalagi sa tabi nito. Lalo na’t alam niyang gustong-gusto na ni Justine na paalisin siya hindi lang nito sinasabi sa kaniya. Kaya bago paman nito sabihin ay siya na ang kukusang umalis.

Kahit sobrang sakit ang gagawin niyang paglisan. Kahit masakit ang mawalay siya sa tabi nito ngunit mas masakit ang araw-araw nitong ipinaparamdam sa kaniya. Ang lamig ng pakikitungo nito sa kaniya. At ang katotohang araw-araw sumasapal sa kaniya na hindi na siya ang mahal nito. Siya na lang ang lumalaban sa relasyong matagal na palang nawalan ng apoy.

Inimpake na niya lahat ng gamit niya. Mga damit niya, at ang iba pa niyang mga gamit ay inilagay niya sa maleta.

Lumabas na siya ng kwarto dala-dala ang mga gamit niya. Nakasalubong niya ang babaeng nakangiti ng nakakaloko.

“Owss.” Umasta pang malungkot ang dalaga. “Aalis ka na? Hindi mo na kaya yung sakit di’ba? What you did was right.” Tinapik-tapik pa nito ang balikat niya. “Sayang nga lang. Hindi mo makikita ang nakangiting mukha ng binata dahil sa wakas umalis na ka na rin.”

Tinanggal niya ang kamay nito sa balikat. Matatalim ang mga titig niya sa dalaga. Lagi na lang siya nitong iniinis at inaasar. Punong-puno na siya sa galit para sa babaeng ito.

Humakbang siya palapit sa dalaga, hindi parin niya iniaalis ang masamang pagtitig niya. Nakikita niya ang takot sa mga mata ng dalaga, umaatras na ito habang patuloy parin siya sa paghakbang.

“Oo aalis na ako. Hinding hindi mo na ako makikita, masaya kana? Masaya kana na ikaw na ang nanalo, nagtagumpay ka ng sirain ang relasyon naming dalawa. Oo sa’yong sayo na siya. Wala ka ng magiging kaagaw!”

Napamali ng atras ang dalaga, gulat ang bumagtas sa kaniyang buong pagkatao ng makitang tumumba ito.

“Aray!!!” Mariing sigaw ng dalaga habang sapo-sapo ang tiyan nito.

Labis na kaba ang naramdaman niya ng makita ang dugo na umaagos pababa sa mga hita nito.

“What have you done!” Galit na galit na sigaw ng dalaga sapagitan ng pag-inda nito ng sakit sa tiyan.

Agad siyang tumawag ng ambulansiya. Binuhat na niya ang dalaga hanggang sa makababa sila. Hindi niya ininda ang bigat nito at ang pangangalay ng kaniyang katawan. Mas importanteng mailigtas niya ang sanggol sa sinapupunan nito.

Maya-maya pa ay dumating na rin ang ambulansya. Agad niyang sinakay ang dalaga sa tulong ng mga nurs doon.

Sumama na siya. Sumakay na rin siya sa ambulansiya. Mabilis ang pagtakbo ng ambulansiya habang inaasikaso ng mga iyon ang dalagang unti-unti ng nawalan ng malay.

Nanginginig ang mga kamay niyang hinugot ang telepono sa bulsa ng suot niya. Tinawagan niya si Justine upang ipagbigay doon ang masamang balita.

“Why did you call me, i’m on the way.” Justine voice was cold as before.

“Justine…” Hindi na niya matapos ang iba pa niyang sasabihin. Nadala na siya ng takot at matinding kaba..

“Why what happened? Are you okay Xiann? What happened?” Sunod-sunod nitong tanong. Hindi na niya napansin ang matinding pag-aalala sa boses ng binata. Ang mas pinagtuonan niya ng pansin ay kung paano sasabihin sa binata ang nangyare.

“Talk to me Xiann. Anong nangyare sa’yo.” Frustrated na ang boses nito. Gustong-gusto nitong malaman ang totoo.

“Justine wa-walang nangyare sakin.” Humugot siya ng isang malakas na buntong hininga habang namamalisbis na ang luha sa kaniyang mga mata. “May nangyare sa..” Hindi niya matuloy ang iba pa niyang sasabihin na dala na siya ng kaniyang emosyon.

“Kanino Xiann?. Huwag mong sabihin na may nangyareng masama sa baby ko.” Sansala nito. Hindi siya umimik kaya alam na nito ang totoo. “Totoo ba? Totoo ba Xiann!” Pasigaw nitong tanong.

“O-Oo.” Sagot niya.

Narinig niya ang sunod sunod na pagmumura ng binata. “Saang hospital yan? Pupuntahan ko kayo.”

“Romero’s hospital.” Sabi niya at tanging pagtunog na lang ng telepono niya ang napakinggan. Pinatay na nito ang tawag.

Nakarating na sila sa hospital at agad na isinugod ang dalaga. Siya naman ay napa-upo na lang sa mga bangkong naroon habang hinihintay ang resulta.

Labis niyang ipinagdarasal sa sarili na sana ay ligtas lang ang dalaga. Maging ang sanggol sa sinapupunan nito.

Maya-maya pa ay nakarating na rin ang binata patakbo iyong pumunta sa gawi niya. Kitang-kita sa mukha nito ang matinding pag-aalala.

“Na’san na siya?” Buong pag-aalala nitong tanong.

Hindi na siya nakapag-salita pa. Nanginginig ang mga kamay niyang niyakap ang binata ng ubod higpit habang patuloy parin ang luha sa kaniyang mga mata.

“Justine…” Iyak parin siya ng iyak. Ginantihan naman siya ng pagyakap ni Justine.

“What happened?” Tanong ni Justine sa kaniya ng siya’y mahimasmasan.

Hindi niya alam kung paano ipapaliwanag sa binata ang mga nangyare. Hindi niya alam kung makikinig ba ito o maniniwala ba ito sa ipapaliwanag niya.

“Justine, kasalanan ko.” Pag-amin niya. Kasalanan naman talaga niya ang lahat. Kung hindi sana niya tinakot ang dalaga hindi sana mangyayare ang lahat ng ito.

Ang mahigpit na pagkakayakap ni Justine ay biglang lumuwag. Kunot ang noong tumingin ito sa kaniya. “Anong ibig mong sabihin?”

“Justine hindi ko sinasadya. Hindi ko sinasadya.” Sabi niya.

“Anong hindi mo sinasadya?” Humigpit ang pagkakahawak ni Justine sa braso niya. Ramdam niya ang kirot dulot ng mahigpit nitong paghawak.

“Hindi ko sinasadya Justine, believe me.” Sabi niya, sinapo niya ang mukha nito.

“Anong nangyare? Gusto kong malaman Xiann. Pa’nong naging kasalanan mo?” Tanong muli nito.

Hindi na niya kaya. Tuluyan na siyang nakaramdam ng panghihilo hanggang sa mawalan na siya ng malay. Madalas na niyang nararamdaman ito simula ng lagi mga nakaraang nangyare sa kaniya…

CHAPTER 33

Chapter 33

         HINDI alam ni Justine kung saan siya mamamalagi. Kung kay Xiann ba na nobyo niya o kay Chrystine na ina ng dinadala nitong anak niya.

Ayaw pa niyang makita si Xiann ngayon kahit labis-labis ang pag-aalala niya dito. Gusto niyang malaman ang totoong nangyare kay Chrystine.

Sinabi naman ng doctor na mabuti at maayos na ang lagay ng baby sa sinapupunan nito. Narito siya naka-upo sa sofa malapit sa kamang kinahihigaan ni Chrystine habang hinihintay itong magising.

Ilang minuto pa ang lumipas ay nagising na ang dalaga agad niyang nilapitan ito.

“You’re awake.” Sabi niya. “Are you okay?” Tanong niya.

“Kamusta ang anak ko? Kamusta ang baby naten? Anong sinabi ng doctor?” Sunod-sunod at puno ng pag-aalalang tanong ng dalaga.

“Don’t worry our baby is safe now. You just need slme rest.” Pagpanatag niya sa kalooban nito. “Ano ba ang nangyare?”

Ang mga titig ng dalaga ay tila takot na takot ito. May luha pang pumatak sa mga mata nito. “Xiann tried to kill me Justine. Gusto niyang patayin ang baby sa loob ng tiyan ko. Nagseselos siya sa baby naten Justine. Ayaw niya sa baby naten.” Seryoso ito habang patuloy na ang pamamalisbis ng luha.

Namuo ang galit sa kaniyang pagkatao. Kaya pala una palang nararamdaman na niya kay Xiann na ayaw nito kay Chrystine lalo na sa anak nya.

“Are you telling the truth?” He want to make sure that she was not lying.

“I’m telling the truth. Bakit hindi ba niya sinabi sa’yo ang mga ginawa niya sa’kin? I know Justine. Hindi iyon aamin sa kasalanan nito dahil gusto nitong maging anghel ito sa paningin mo. Masama si Xiann, Justine. Gusto niyang mawala ang baby sa sinapupunan ko.”

Kaya pala nagalit ito ng malamang magkakaanak na siya. Ngayon lang niya nalaman na ayaw pala nito ang anak niya. Anak niya iyon kaya kahit mahal niya si Xiann ay hindi na niya alam kung anong magagawa niya dito.

Isa pa hindi na rin niya sigurado kung mahal pa siya ng binata. Lalo’t alam niyang nagkaka-mabutihan na ito at ang kaniyang kaibigan.

Someone told him, na doon tumulog si Xiann sa bahay ng kaibigan niyang si Quill at hindi na niya alam kung ano pa ang sunod na nangyare doon.

Galit at selos na ang nararamdaman niya. Hindi siya makakapayag na gawan ng masama ni Xiann ang anak niya kailangan niyang makausap ito.

        SAKTONG paggising ni Xiann ay pumasok ang doctor. Bakas sa mukha nito ang kakaibang emosyon.

Nagtaka siya kung bakit siya narito sa silid na ito. Hinalukay niya ang isipan at nalaman niya ang huling nangyare sa kaniya. He passed out and loose his conciousness.

“Mr. Xiann right?” Pabungad sa kaniya ng doctor tumango naman siya. “Glad you’re awake.”

“Ano pong sakit ko doc?” Tanong niya.

“Wala kang sakit mr. Xiann.” Ramdam niya na may kakaiba sa boses nito. “But you are pregnant.”

Pregnant? Tama ba ang narinig niya? Iyon ba talaga ang narinig niya o baka namali lang siya ng dinig.

“What?” Naguguluhang tanong niya sa pag-aakalang na mali lang siya ng rinig.

“Buntis ka mr. Xiann. You are two months pregnant. This is the first time i encounter this kind of situation pero totoo ang lahat ng sinabi ko. Buntis ka. Alam kong mahirap paniwalaan ngunit kahit saang doctor ka pa magpatingin iyon at iyon parin ang sasabihin nila sayo.”

“Its a rare condition to a man like you to be pregnant. Bihira ang mga ganitong sitwasyon. Even the scientist can’t explain this. Patuloy parin sila sa pag-aaral kung bakit nabubuntis ang isang lalaki kung wala naman itong mga parte ng katawan ng babae.”

“I don’t understand doc. Hindi ko maintindihan, pa’nong buntis ako? Ang hirap-hirap lang paniwalaan. Hindi ko kayang maintindihan.” Hinilot pa niya ang sintido na bahagyang nananakit.

Kahit anong pilit niyang sabihin at paulit-ulitin sa kaniyang sarili na buntis siya ay hindi parin kayang paniwalaan ng kaniyang isip. Ang hirap hirap lang paniwalaan ng sitwasyon niya ngayon.

“You should believe what i say mr. Xiann. Something miracle happen, and that was you for being pregnant even if you are a man. Becareful and don’t stress yourself too much. Iyon ang nagiging dahilan ng kadalasang mong panghihilo at mawalan ng malay. Eat healthy food for your baby, tandaan mo mahina ang kapit ng sanggol sa loob ng tiyan mo. You need to be very careful.” Sabi nito bago tuluyang umalis.

He can’t believe this! He can’t believe all of this. Kailangan niyang maliwanagan. He need some experts doctor to look at his condition baka sakit lang niya ang biglaang paglaki ng bahagya ng tiyan niya.

Ganun paman ay gusto na niyang maniwala. Nasa kaniya na ang resulta at kilalang magagaling na doctor ang narito sa hospital na ito at hindi ito maaring magkamali.

Napukaw ang kaniyang pag-iisip ng marinig niyang bumukas ang pinto. Iniluwa nito si Justine.

Sasabihin na sana niya ang tungkol sa nalaman niya ng maunahan siya nitong magsalita.

“What’s wrong with you Xiann? Nalaman ko na ang totoo.” Galit na pabungad nito sa kaniya. “Why did you tried to kill my son?” He angrily asked.

Nagulat siya sa tanong nito. Anong ba ang pinagsasasabi nito? Anong patayin? Anong ibinibintang nito sa kaniya?

“What are you talking about Justine?” Mahinahon niyang tanong.

“Talagang nag mamaang-maangan ka pa Xiann? What the fuck is wrong with you?” Galit nitong bulyaw sa kaniya.

Hindi niya alam pero dahil sa bulyaw nito ay agad pumatak ang luha sa kaniyang mga mata. Natatakot na siya sa matatalim nitong titig at ang galit nitong boses.

“I don’t know what you are talking about. Direct me to the point Justine.” Humahagolgul niyang sabi.

“Can you please stop making lie? Alam ko na ang lahat Xiann. Sinabi na lahat sakin ni Chrystine. Tinangka mo siyang saktan dahil sabi mo ayaw mo sa anak na dinadala nito. Na ayaw mong mabuhay ang anak namin. Ganun na ba talaga ang galit mo para pati inosenteng sanggol ay sasaktan mo? Hindi na kita kilala Xiann. Hindi ko na nakikita ang Xiann na nakilala ko. I don’t think i’m willing to be with you. Let’s separate and think. Siguro kailangan lang naten ng space. Bumalik ka na lang sa’kin kapag bumalik na yung Xiann na nakilala ko at minahal ko.” Sabi nito bago tuluyang umalis.

Namalisbis pang lalo ang luha niya sa mga mata. Tila isang milyong patalim ang paulit-ulit tumutusok sa kaniyang puso. Masakit ang mga sinabi nito sa kaniya lalo na ang paratang nito sa kaniya.

Iniisip niya na tama ang dalaga. Siguro humahanap lang ng tiyansa si Justine para layuan siya at eto na iyon. Magaganap na ang gusto nito. Hindi na lang sa kaniya sinabi ng diretso.

Kaya pala gusto na niyang umalis sa bahay na iyon, masasaktan lang pala siya ng todo.

Pinilit niyang pakalmahin ang sarili. He needed to stay calm and don’t stressed himself out. Kailangan niyang alagaan ang sarili kung totoo ngang buntis siya.

Pinunasan na niya ang mga luha sa mga mata. Kahit ramdam na ramdam parin niya ang sakit ay isinantabi na lang niya ang lahat. Mas pipiliin niya ang kaligtasan ng anak niya liban sa iyakan ang taong hindi naman siya nagawang mahalin.

Masaya na ang binata sa piling ni Chrystine kaya hindi na siya makikisawsaw. Sapat na ang mga nalaman niya. Ipinagtabuyan na siya ng binata kaya panahon na para layuan niya ito. Panahon na para itigil niya ang labis nyang pagmamahal sa binata. Ititigil na nya ang kahibangan niya.

Tumayo na siya sa kamang kinahihigaan niya. Wala na naman siyang nararamdaman. Kailangan na niyang umalis dito para hindi na niya makita ang binata. Isa pa ayaw na rin siya nitong makita.

Kinuha nya ang mga damit niya at hinubad ang suot niyang hospital dress. Isinuot niya iyon at lumabas na ng kwarto.

Pumunta siya sa cashier upang bayaran ang bills niya. May pera naman siyang tinabi, yung mga ibinibigay sa kaniya ni Justine. Ito ang ipinambayad niya at pagkatapos ay tuluyan ng lumisan sa hospital na iyon.

Ramdam kasi niya ang paninikit ng dibdib niya, pagmalapit sa kaniya ang binata parang lalong winawasak ang puso niya.

He grabbed a taxi and he get himself in, ibinigay na rin niya ang lokasyon ng bahay nila. Nang bahay ng daddy niya. Mali na sinuway niya ang ama. Mali na nakipagtalo pa siya dito. At mali na hindi niya ito sinunod. Kung sana ay sinunod niya ang kagustuhan ng ama liban sa kagustuhan niya e hindi sana siya nasaktan.

Ilang minuto pa ang lumipas ay nakarating na rin siya. Lumabas na siya at nagbayad. May isang butil ng luha ang pumatak sa kaniyang mga mata na agad niyang napunasan.

Huminga siya ng malakas at humugot ng isang malakas na buntong hininga. Pinalakas niya ang loob. Pinindot na niya ang doorbell.

Lumabas doon ang isa sa mga guard nila. “Sir Xiann? Kayo ho ba iyan?” Manghang tanong sa kaniya ng guard.

“Opo kuya. Na’san po si Daddy?” Tanong niya.

“Tamang-tama sir. Xiann nasa loob ang daddy at mommy mo.” Sabi nito at binuksan na ang pinto ng gate.

Agad siyang pumasok sa loob kahit pa nga nanginginig na ang kamay niya. Matatanggap kaya siya ng ama niya? Di’ba sinabi nito na wala na ring itong anak?

Ipinilig na lang niya ang ulo sa pag-iisip. Kaisa-isa siyang anak at alam nyang matatanggap siya nito.

Diretso siya sa pagpasok. Hinahanap pa ng mga mata niya ang mga magulang at natagpuan niya iyon sa salas habang nag-uusap.

Lumapit siya sa mga magulang. “Mom, dad.” Imporma niya sa mga iyon.

Napatingin sa kaniya ang mga magulang, bahagya pang napatitig ang kaniyang ina at pagkatapos ay sinalubong siya nito ng mainit na pagkakayakap.

“Son, where have you been?” Tanong ng ina habang mahigpit ang pagkakayakap sa kaniya.

“Mom, i’m sorry.” Ginantihan na rin niya ito ng mas mahigpit pang pagkakayakap. “I’m sorry mom i was wrong.”

“Shhh.” His mom hush him. “Don’t say that. It’s not your fault it’s your dad fault. I’m mad at him for forcing you to go the place you don’t want to be. Kung sana nandito lang ako ng mga araw na iyon, hindi ko hahayaang umalis ka. I’m sorry son i’m really sorry.”

Wala siyang nagawa kundi ang yakapin ang kaniyang ina.

“Elisabeth, it’s not my fault. I’m just doing what is the best for him and he didn’t not listen. Sinagutan pa nga niya ako, like he did not do before. He influenced by someone, kaya naging ganiyan na ang ugali niya. Kaya nag-rebelde siya.

“Why—”

“Mom, yeah it’s all my fault. Sana nakinig na lang ako kay daddy, sana hindi ko na lang siya sinuway.” Lumapit siya sa kaniya ama humarap dito. “I’m sorry dad. Starting from now on, i’ll obey you and never ever this obey you.” Sabi niya.

Ngumiti naman ang ama niya at tinapik-tapik lang nito ang balikat niya. “That’s good to hear my son.” He said then he hugged him.

This is it! Natanggap na siyang muli ng pamilyang akala niya ay hindi makakabuti sa kaniya. Nang pamilyang walang ibang inisip kundi ang kapakanan lang niya. He choose Justine than choosing his own family but now he’ll choose family than anything else.

“Have you eaten?” Elisabeth asked. “Come on, let eat.”

Nagpatianod lang siya sa paghila sa kaniya ng kaniyang ina. Isa pa, nagugutom na rin siya at para din iyon sa baby sa loob ng tiyan niya kung sakaling totoo man ang sinasabi ng doctor.

Hindi sumagi sa isip niya na sabihin iyon sa kaniyang ina. Kailangan niya munang makasiguro bago niya ito sabihin.

“Nay Perla, ipaghanda mo nga kami ng makakain.” Sabi ng kaniyang ina.

Sinunod naman ito ng isa sa mga katulong nila. Maya-maya pa ay dumating na ang mga pagkain sa kaniyang harapan.

Ang paborito niyang isda ay naroon din. Natatakam na siya at gusto na niya itong kainin.

“Hmm!”

Agad niyang inalapat sa kaniyang ilong ang isda para amuyin iyon ngunit bigla niyang nabitawan. Ang lansa ng amoy niyon kaya agad siyang tumakbo sa kusina at sumuka sa lababo.

Duwal lang siya ng duwal kahit tubig na ang lumalabas doon. Dinuwal parin niya.

Matapos tumigil sa pagkalam ang kaniyang sikmura ay biglang sumanggi sa kaniya ang nasabing pagbubuntis niya. Totoo nga kayang buntis siya? O talagang malansa lang ang isdang niluto ng kanilang katulong?

A/N; Mpreg. Whahahah. Ayan may baby ka na den dapat lumaban ka na, pero hindi e, nanatili kaparing talunan Xiann. Ang hina mo! Kainis ka.

CHAPTER 34

Chapter 34

       LUMAPIT ang kaniyang ina at kunot ang noong tumingin sa kaniya. Pati ang katulong ay kunot din ang noo.

“What happened son? Why did you vomit?” Elisabeth asked.

“Malansa po yung luto ng isda.” Sabi niya.

“What?” Hindi makapaniwalang sabi ng kaniyang ina. Bumaling ang tingin nito sa katulong nila.

“Ma’am, i’m sorry po uulitin ko na lang po ng kuto.” Paghingi ng paumanhin ng katulong na bahagya pang nakatungo.

“No need, i know you’re a good cooked.” Bumaling sa kaniya ang ina. “Di’ba dati naman paborito mo ang luto ni yaya pero anong nangyare at bigla ka na lang na suka?” Tanong nito. Lumapit ang ina niya sa lamesa at inamoy nito ang ulam na ikinasuka niya. “Mabango naman ah? Wala naman akong naamoy na malansa.” Takang sabi ng ina.

“But mom, malansa talaga siya.” Pagpupumilit niya. “Ate Perla pakitanggal na po iyan. Mom, ayoko na pong kumain. Gusto ko pong kainin ay ice cream na strawberry ang flavor.” Sabi niya sa ina habang nanunubig ang kaniyang bagang.

“But we dont have ice cream strawberry flavor. We only have vanilla like you used to eat.” Her mom said.

“I hate vanilla. Mom i want strawberry. I want only strawberry.” May pagmamaktol niyang sabi at lumakad na siya papunta sa kwarto niya. Hindi pa siya nakakalayo ng pumihit siya paharap. “I’ll wait inside my room.” He said.

Nag-aalburoto na ang tiyan niya gustong-gusto na talaga niyang kumain ni ice cream strawberry flavor. Yun lang ang gusto niya at wala ng iba.

Matapos niyang makarating sa loob ng kwarto niya ay patihaya siyang sumalampak sa kama niya. God, he missed this bed. He missed laying on this bed and sleeping, lalo na yung araw na hindi pa niya nakilala ang binata.

Kung hindi sana niya ito nakilala edi sana wala siyang problema. Edi sana hindi siya nasasaktan ng ganito. Tanga ba siya na minahal niya ng lubusan ang binata?

Ilang minuto pa ay narinig na niya ang pagkatok sa kaniyang silid. Hindi niya namalayan na lumuha na pala siya. Mabilis niya itong pinunasan at bumangon para pagbuksan ng pinto.

Nilakihan niya ng bukas ang pinto ng makita niya ang kaniyang ina. May kung ano siyang nararamdaman sa ina. Alam niyang ang itsura nito pag may nais malaman sa kaniya.

“Son, here’s the ice cream strawberry flavor. I asked one of our maid to go buy it for you.” His mother said.

Mabilis niyang tinanggap iyon at binuksan. Para siyang batang sayang sayang nakatanggap ng laruan. Nanunubig na ang kaniyang mga bagang ngunit biglang pumasok sa kaniyang isip si Chrystine at si Justine.

Itong ice cream na ito ang pinabili ni Chrystine kay Justine nung mga araw na gusto nitong kumain ng ice cream. Kahit pa nga gusto niyang humingi at kumain ng ice cream ay hindi na niya ginawa. Ayaw niya ng may kasalo siya sa paborito niya.

Ibinalik niya sa pagkakatakip ang takip ng ice cream at inilahad iyon sa kaniyang ina. Ni hindi man lang niya nagawang tikman o kainin iyon. Pagginawa niya iyon ay mas lalong maalala pa niya ang dalawang pumunit ng kaniyang puso. Lalong lalo na ang lalaking minahal niya pero hindi pala siya ang mahal.

“Why are giving it back to me? Don’t you like it anymore?” Elisabeth asked.

“Yeah, i don’t want it anymore. Iba na ang gusto ko. I want ice cream chocolate flavor.” Sabi niya at tulad ng kagustuhan niyang kainin ang sorbetes na strawberry ang flavor ay ganun din ang panunubig ng kaniyang bagang sa chocolate flavor.

“Huh? Are you being serious my son?” Hindi makapaniwalang tanong ng ina. “I mean you said you want to eat ice cream strawberry flavor but now you want to eat chocolate flavor. What happening to you? May dapat ba akong ipag-alala dahil daig mo pa ang buntis na naglilihi.” Ang huling sinabi ng kaniyang ina ang nakapagpabato sa kaniya.

“Yeah mom, i’m pregnant pero hindi ko pa iyon maaring sabihin hanggat hindi ko pa natitiyak. At matitiyak ko lang iyon kung sa ibang bansa ako magpa-check up. Ayokong pag-alalahin kayo, ayoko.” Tila nagsilbing bulong sa kaniyang isipan ang dapat ay gusto niyang sabihin.

“Sabihin mo na lang kay yaya mom. I really want to eat chocolate, ayoko ng strawberry pangit ang lasa.” Pagdadahilan na lang niya kahit hindi pa niya nagawang tikman ang strawberry na yon. Naaalala kasi niya doon ang dalawang pasakit sa buhay niya. Sinapo niya ang mukha ng ina. “Tsaka, wala kayong dapat ipag-alala. Wala akong sakit malusog ako. Gusto ko lang talagang kumain ng ice cream na tsokolate ang flavor.” He give his mom puppy dog eye. “Please mom. Please.” He said sounds pleading.

Alam niyang hindi siya matatanggihan ng ina niya. Simula pagkabata niya ay laging gusto niya ang sinusunod nito.

Naiiling na lumabas ng kaniyang kwarto ang ina. Siya naman ay muling humiga sa kaniyang kama. Awtomatikong napasapo siya sa kaniyang tiyan.

“Buntis ba talaga ako? May baby ba talaga sa loob ng tiyan ko?” Tanong niya sa kaniyang isip. “Kung totoo man iyon. I’m sorry baby pero ako na lang ang masisilayan mo. Ako na lang na ama mo ang makikita mo, ayaw na sakin ng daddy mo, ayaw na niya sa’ten.” Agad niyang pinunasan ang mga luha sa kaniyang mga mata.

Hindi niya dapat iniisip ang mga bagay na ito pero hindi parin niya maiwasan. Nakarehistro parin sa kaniyang isip ang galit na mukha ni Justine. Iyon ang emosyon nito na huli niyang nakita.

Agad niyang pinunasan ang mga mata ng muli niyang marinig ang pagkatok ng kaniyang pinto. Agad siyang bumangon at binuksan ang pinto. Narito na ang kaniyang ina dala ang sorbetes na ipinabibili niya.

Hindi pa nito ibinibigay sa kaniya ay inagaw na niya sa kamay nito. Agad niyang binuksan at nilantakan iyon ng pagkain na walang pag-aalinlangan. Walang bagabag na nararamdaman.

“Slowdown, baka mabulunan ka.” Sabi ng ina niya.

Hindi niya iyon pinansin. Pinagpatuloy niya ang pagnguya at pagkain sa ice cream na iyon. Dati rati ay hindi niya pinapansin ang lasa ng mga pagkaing kinakain niya pero ngayon nakapikit pa ang mga mata niya habang ninanamnam ang sarap niyon.

Ilang minuto lang ay naubos niyang lahat ng ice cream, wala siyang itinira doon. Lahat ay kinain niya.

Inilapag niya sa bedside table ang lagayan niyon at nagtungo sa bathroom. Nag linis siya ng mukha dahil nagkalat sa kaniyang bibig lahat ng kinain niya.

Pagkatapos noon ay lumabas na siya. Napakunot ang noo niya ng makitang naroon parin ang kaniyang ina. Alam niyang may balak itong itanong sa kaniya. At isa pa, maganda na rin na nandito ito dahil may gusto rin siyang sabihin dito.

“Hey mom. You’re still here? Anything you want?” Imporma niya sa kaniyang ina. Umupo siya sa gilid ng kama paharap dito.

“Did something happen to you my son?” Diretsahang tanong nito. “I mean, there’s a lot of changes in your attitude. Dati gustong-gusto mong kainin yung laging niluluto ni yaya perla but now you don’t want at nagsuka kapa. Sabi mo malansa pero i smelled it hindi naman malansa.” Kunot noo ito habang sinasabi ang mga bagay na iyon.

“Isa pa, dati rati paborito mo yung ice cream na Vanilla ang flavor but now you don’t like it anymore. One more thing, you asked me to buy ice cream strawberry flavor because you said you badly want to eat it but when i gave it to you, ayaw mo naman. You even said na pangit ang lasa pero ng tikman ko hindi naman. After that you asked me to buy you ice cream chocolate flavor na alam kong hate na hate mo sa lahat pero ng kainin mo ito kanina naubos mong lahat. And take note you didn’t left even a single drop.” Sinapo nito ang kaniyang mukha. “What’s wrong with you? Are you sick or something?”

Tinanggal niya ang mga kamay nito sa mukha niya at pinisil niya iyon ng bahagya. “Mom, there’s nothing wrong with me.” Sabi niya. “You know mom. Everything changes, everyone changes for a better. Yun ang dahilan kaya nakita mo sa’kin ang iba’t ibang pagbabago.” Pagdadahilan niya kahit ang totoong dahilan ay dahil sa pagbubuntis niya.

“You should rest assured mom. Wala akong sakit, okay ako. I just changed for a better and i’m sorry for letting you adjust at this kind of changes. I’m sorry mom.” Sabi niya at nginitian ang ina.

Mukhang naniwala naman ang ina niya sa kaniyang mga dinahilan. Niyakap siya nito ng mahigpit.

“I should be the one to say sorry. Hinayaan kitang umalis. I’m sorry son.” Rinig niya ang mahinang paghikbi ng kaniyang ina.

Kumalas na siya sa pagkakayakap at pinunasan ang mga luha nito gamit ang mga daliri niya.

“Mom, i want to tell you something.” Pabungad niya.

Kahit mahirap ang gagawin niyang pag-amin sa ina ay tiyak naman siyang maiintindihan siya nito.

“What is it?”

“Mom..,” huminga siya ng malalim. “Mom i’m gay.” Pag-amin niya sa ina.

Akala niya ay magugulat ito o kaya naman ay magagalit pero kabaligtaran nito ang naging emosyon nito. Matamis itong ngumiti sa kaniya.

“I know son. I know.”

Kunot ang noo niyang tumingin dito. “You already knew?”

“Yes. I’m your mother and mother knows best.”

“When did you started to know?” Takang tanong niya.

“When the day you never ever bring girl with you, hindi ka nakipag-relasyon sa mga babae kaya alam ko na kung anong gusto mo.” Anito.

Mangha siya sa mga nalaman niya. Hindi talaga siya makakapag-tago ng lihim sa kaniyang ina. Liban na lang sa pagbubuntis niya, ililihim muna niya ang bagay na ito.

“Thank you for accepting me and thank you for judging me. I love you mom.” He said with teary eyed.

Ikinwento din niya ang tungkol kay Justine. Ang tungkol sa unang lalaking minahal niya at ang kauna-unahang binata na nagparamdam sa kaniya ng sakit. Ang lalaking nag wasak sa kaniyang puso.

His mother hugged him and comfort him. He cried a lot and bring out the pain he was feeling right now. Nasabi niya ang lahat ng iyon sa kaniyang ina. At laking pasalamat niya ng hindi man nito hinusgahan ang relasyon nila.

“My son sa pagmamahal natural lang ang masaktan. Hindi mo masasabing nagmamahal ka kung hindi ka nasasaktan. Ang payo ko lang sa’yo my son. Never ever blame yourself kung hiniwalayan ka. You did everything, you love him very much but he just don’t see and appreciate it. Basta ginawa mo ang lahat. Minahal mo siya ng lubusan hindi ikaw ang nagkamali, nagmahal ka lang.” Sabi pa ng ina niya.

Hindi niya napigilan ang luhang namalisbis sa kaniyang mga mata. Tama ang sinabi ng ina niya. Nagmahal lang siya at ang pagkakamali lang nya ay nagmahal siya ng maling tao. Minahal niya ang taong una palang ay hindi na siya minahal.

Nagpadala siya sa matatamis na salita ng binata. Naniwala siyang mahal siya nito pero ang totoo at sa huli babae parin ang gusto nito. Ang tanga lang niya sa parteng hindi ibinuhos niyang lahat. Wala siyang itinira sa kaniyang sarili.

Gamit ang mga daliri nito ay pinunasan nito ang mga luha sa mga mata nito.

“Don’t cry my son. You should take a rest. Time will heal the pain, you should let the time heal your heart don’t force yourself.” His mom said. “Take a rest my son. It’s getting late.” His mom kissed his forehead. “Love you my son.”

“Thank you mom.” Sabi niya at sa huling pagkakataon ay niyakap niya ang kaniyang ina bago ito tuluyang umalis ng kwarto niya.

Isinira niya ang pinto at humiga na sa kama. Iniayos niya ang sarili. Tama ang sinabi ng kaniyang ina.

Panahon ang makakapaghilom sa sakit na nararamdaman niya ngayon. Hayaan na lang niya ang panahon para maghilom sa kaniyang pusong sugatan.

Maya-maya pa ay dala na rin siguro ng matinding takot at sa pag-iyak niyang ginawa ay tuluyan na siyang nakatulog. Tuluyan na niyang ipinikit ang kaniyang mga mata. Bukas matatag na siya, pangako niya yan sa kaniyang sarili..

A/N; Revenge ba Xiann huh? Sige kaya mo yan. Mag move on kana, bukas makalawa hindi ka na makakaramdam ng sakit pangako ni Author yan.

Ikaw na ngang poreber wala pang porneber.

CHAPTER 35

Chapter 35

         JUSTINE was busy taking care of Chrystine. He feed her, take care of her like he always do, he always do not for the mother but for his baby.

Pumasok na siya sa kaniyang kwarto. Gabi na rin bago siya matapos alagaan ang babae. Pakiramdamam kasi niya na sa pamamagitan ng pag-aalaga sa dalaga ay parang inaalagaan na rin niya ang kaniyang anak kahit nasa loob pa ito ng sinapupunan.

Kumuha siya ng tuwalya sa drawer. Laking gulat at pagtataka niya ng makitang wala ang mga gamit doon ni Xiann. Hinanap pa niya ang mga damit nito ngunit pati ang damit niyon ay wala. Hinalughog na niya ang buong kwarto ngunit wala talagang gamit ang binata. Liban na lang sa singsing na nakapatong sa bedside table.

Pinagmasdan niya ang singsing na iyon. Ito ang singsing na ibinigay niya kay Xiann ng mga panahong sagutin siya nito. Nang mga panahong naging magkasintahan na sila.

Lumayas na ang binata. Sino ba naman kasi ang hindi lalayas kung sa mga sinabi niya. Oo, alam niyang masakit ang mga nasabi niya pero mas masakit parin yung mga nalaman niya.

Bukod sa balak nitong saktan ang anak niya ay nagkakamabutihan pa ito pati ang kaibigan niyang si Quill. Kung hindi pa dahil kay Chrystine hindi pa niya malalaman na iniiputan na pala siya ng nobyo sa ulo.

Nagtaksil ito sa kaniya at iyon ang kinagagalit niya. Kahit mahal niya ito ay hindi parin niya kayang harapin ito. Siguro kailangan muna niya ng oras para makapag-isip. Kailangan nilang pareho ng espasyo sa isa’t isa.

Inilapag niya ang singsing sa bedside table at tuluyan na siyang pumasok sa loob ng bathroom agad siyang naligo at nag bihis. Tanging boxer lang ang suot niya ng siya’y humiga na para tumulog.

Awtomatiko siyang napatingin sa pinto ng makita niyang bumukas iyon. May sumilay na ngiti sa kaniyang mga labi sa pag-aakalang iyon ang nobyo niya pero hindi. Si Chrystine ang iniluwa ng pinto.

Agad siyang bumangon at kuno’t ang noonf tumingin siya dito.

“Why are you here?” He asked.

“I can’t sleep in my room. Justine, pwede ba akong tumulog dito? I’ll promise i’ll behave myself. I’m not going to do anything to you.” She said sounds pleading.

And for the sake of his baby. Pinayagan niyang matulog doon ang dalaga, wala namaj si Xiann kaya pwede itong tumulog doon. Isa pa nangako ito na wala itong gagawin sa kaniya.

“I just want to remind you Chrystine. I don’t love you, i only love Xiann. Know your boundary.” Sabi niya at ipinikit na ang kaniyang mga mata. Panatag siyang walang gagawin sa kaniya ang dalaga.

Nagising siya ng maramdaman na tila may humahalik sa mga labi niya. Malalaki ang mga mata niyang naimulat at nakita niya ang dalagang nilulukumos ng halik ang labi niya. Bahagya niya itong itinulak ata agad pinunasan ang mga labi niya gamit ang kamay.

Piling niya sa simpleng halik sa kaniya ng dalaga ay nagtaksil na siya kay Xiann. Hindi maaari ito.

“Chrystine anong ginagawa mo?” Inis niyang tanong sa dalaga.

“Justine, i’m horny. I want you, i want you right now.” Sabi pa ng dalaga at akmang hahalikan na naman siya nailayo lang niya ang kaniyang mga labi.

Masasama ang titig na ibinato niya sa dalaga. “I don’t care if you’re horny. Nag-usap na tayo. Pinayagan kitang matulog dito para ganiyan ang gawin mo sakin. Did i make it clear to you? Know your boundary! Know your fucking boundary Chrystine. Kung hindi mo aalamin iyon, umalis ka na lang. Umalis ka na lang dito sa kwarto ko.” Sabi niya dito.

“Justine ang tagal-tagal na nating nagsasama dito sa iisang bahay. Can’t you love me? Hindi mo lang ba ako minahal kahit konting saglit lang? The hell Justine, magkakaanak na tayo. At pasasaan pa ay magpapakasal na rin tayo.” Sabi ng babae.

“Naririnig mo ba yang sinasabi mo Chrystine? Pinatira kita dito hindi dahil gusto kita. Pinatira kita dito dahil para sa anak ko. Hindi porke’t magkakaanak na tayo ay kailangan na na’ting magpakasal. We’ll go in a separate way. I, going to marry Xiann. And you i don’t know what you want to do. It’s all for yourself.”

“Pero Justine i love you.”

“But i don’t love you!” Hindi na niya napagilan. Sumigaw na siya. “Now get off my fucking bed and go to yours.” Tinuro pa niya ang pinto palabas ng kwarto niya.

“Why don’t you accept the fact, Justine? Xiann is nothing but a cheater. He cheats you at kaibigan mo pa ang napili niyang landiin. Justine, Xiann don’t love you and that’s the fact.” Mariing sigaw ng dalaga bago iyon bumangon at nag-mamartsang umalis ng kwarto niya.

Yeah, may be Xiann don’t love him anymore but he still do. He still want Xiann and he want him all by himself.

One tears slid on his eyes. He immediately wipe his tears. He was wondering where Xiann is? Pumunta ba ito sa bahay ni Quill? Doonba ito umuwi?

Naiinis siyang napasambunot sa sariling buhok. Fuck! Fuck this. Fuck his fucking life. In just one blink and everthing changes. His life changes.

       Maaga palang ay nagising na si Xiann. Napag-isip isip niya ang sinabi ng kaniyang ina. Time will heal the pain in his heart, kaya nakapag-pasiya na siyang ituloy ang gusto ng kaniyang ama.

Isa pa, kung ipapagpatuloy niya ang pag-aaral sa unibersidad na iyon, alam niyang makikita at makikita niya si Justine at mas lalong hindi gagaling ang sugat niya kung narito at tanaw niya ang nagsugat sa puso niya.

He need time to heal the pain and he need place where Justine is not around. It’s the way for him to move on. Yeah, kahit alam niyang wala pa silang matibay na paghihiwalayan ni Justine ay alam niyang doon din ang punta nito. Ni hindi nga siya nagawang sundan ng mag-layas siya. O kaya naman ay suyuin para bumalik lang doon. Wala itong ginawa kundi hayaan siyang umalis. And now he will, he’ll this fucking country. He hope that after he leave he can also leave the pain in his heart and engraved the memory of him and Justine.

Matapos maligo ni Xiann ay nagbihis na siya ng damit pang bahay. Ngayon ay kakausapin na niya ang kaniyang pamilya patungol sa nais niyang gawin.

Mabuti na lamang at hindi pa nakakaalis ang kaniyang mga magulang. Kumakain parin iyon ng agahan.

“Morning mom and morning dad.” Pinilit pa niyang pasiglahin ang boses.

Iminustra naman ng kaniyang ama ang kamay nito para makaupo na siya.

Sinimulan muna niyang kumain bago niya sabihin sa mga magulang ang tungkol doon.

“Mom, Dad.,” panimula nya. Napatingin naman ang mga iyon sa kaniya at nagtatanong ang mga mata. “Dad, i want to go to America. I want to transefer.” Panimula niya.

Nanlaki ang mga mata ng ama niya. Nagnining pa iyon dahil sa sinabi niya.

“Are you sure?” Pag-usisa pa nito. Gustong-gusto talaga siya nitong papuntahin sa ibang bansa para mataas ang standard ng kaniyang napag-aralan.

“Yes dad, i’m sure. And i want to transfer as soon as possible.” Matatag niyang sabi.

“Tamang-tama. You can go with us, your mom and i will go there too. Business to attend.” Sabi ng ama niya. “I’ll arranged the paper as soon as i can. Ayoko ng umatras ka.” May pagbabanta sa boses ng ama.

“I wont.” Matigas niyang sagot.

“Are you really sure my son?” His mother asked.

Bumaling siya dito at tumango. Handa na siya sa kaniyang gagawin. Hindi na siya aatras.

Natapos na silang kumain. At nabusog talaga siya.

“Dad, can i talk to you.” Sabi niya sa ama matapos silang kumain. Sinenyasan naman niya ang ina na umalis para magkaroon sila ng pribadong usapan.

“What are we going to talk son?” Tanong nito.

Namalisbis ang kaba sa kaniyang katawan. Ito na ang tamang oras para sabihin sa kaniyang ama ang patungkol sa kasarian niya. Its hard to admit but he will.

“Dad, i want you to know who i am. And what my heart is.” He started. “Dad, hindi kayo magkaka-apo sakin. Dad i’m gay.” Pag-amib niya. Mahirap ang ginawa niyang pag-amin sa ina pero mas mahirap pala kung sa ama na niya.

Narinig niya ang malakas na buntong hininga ng kaniyang ama. Akala niya ay magaglit ito pero ngumiti iyon. “Your mom already told me that. Sinabi niya sakin kagabi. She said na aamin ka sakin kaya para hindi ako mabigla sinabi na niya sakin. Anak, oo sa una mahirap tanggapin. Nahirapan ako at nasaktan pero sino ba naman ako para pati ang sariling mong katawan ay makialam ako. You’ve been obeying me for the past years. Kagustuhan ko lagi ang sinusunod mo. Now follow yourself, follow what your hearts wants. Hindi na ako tututol sa’yo anak.”

“Yung mga sandaling umalis ka ay na realize ko na nasasakal na pala kita and i’m sorry for that. I’m sorry to forced you like that.” Sabi ng kaniyang ama.

Hindi na niya napigilan ang kaniyang sarili. May isang butil ng luhang pumatak sa kaniyang mga mata. Mahigipit niyang niyakap ang kaniyang ama. Sa mga lumipas na taon ngayon lang niya naramdaman ang mainit nitong pagmamahal. Ngayon lang niya nasabing mahal siya ng kaniyang ama.

Ganting yakap ang ginawa ng kaniyang ama at tinapik-tapik pa ang likod niya.

“Its time son. We have to go, and we have a lot of works to do. Ayoko namang malugi ang business na balang araw at ikaw na ang magmamana.” Ngumiti ang kaniyang ama bago tuliyang nagpaalam.

Ngayon panatag na ang kaniyang damdamin. Wala na siyang bigat na nararamdaman.

        JUSTINE is busy cooking food for Chrystine. Wala siyang imik na nag-luluto. Naalala parin niya kasi ang ginawa nito kagabi na labis niyang kinaiinis.

Naiinis siya dito. Kung hindi lang dahil sa anak niya ay baka matagal na itong wala sa bahay na ito.

“Justine.,” pagtawag ng dalaga sa pangalan niya ngunit hindi siya umimik. “I’m sorry, dapat hindi ko na ginawa yung kagabi.  Akala ko kasi mahal mo ako, i’m sor—”

Iimik na sana siya para kausapin ang dalaga ngunit naputol iyon ng makarinig siya ng katok sa labas ng pinto ng condo niya.

Dali-dali siyang pumunta sa harap ng pinto para pag-buksan ang kumatok doon. Masaya ang kaniyang isip sa isiping si Xiann ang nasa labas ng pinto, ngunit ng mabuksan niya ay mukha ng kaniyang ina ang kaniyang nakita.

Nakangiti ito sa kaniya at dire-diretsong pumasok sa bahay niya. Gulat ang bumagtas sa kaniyang pagkatao. Hindi parin kasi niya sinasabi sa kaniyang ina na nakabuntis siya, the hell.

Agad siyang pumunta sa gawi ng ina niya. Nakita niya ito sa kusina kunot ang noong nakatingin sa dalagang nakataas pa ang kilay sa kaniyang ina.

Bumaba ang mga mata ng kaniyang ina sa tiyan ng dalagang halata na ang laki.

“Who is she?” Her mom asked.

Sasagot na sana siya ng biglang tumayo si Chrystine at hinila siya palapit dito. Ikinwelo nito ang kamay niti sa mga braso niya.

“I’m Jutine’s fiancee. Ikaw sino ka? Are you here because you want Justine? Balak mo bang agawin sa’kin ang lalaking mahal ko? Can’t you see magkakaroon na kami ng sariling pamilya tapos ngayon makikisawsaw k—”

“I’m his mom.” Sansala ng kaniyang ina sa iba pa nitong sasabihin. Gumuhit naman ang hiya at gulat sa mukha ng dalaga.

“Ho?” Hindi makapaniwalang tanong nito.

“You can asked him.” Sabi ng kaniyang ina na ang tinutukoy ay siya.

Bumaling ang gulat na mukha ng dalaga. Hindi man lang ito nahiya sa kaniyang ina ng sabihin nito ng ganun ang kaniyang ina. “Totoo ba iyon?”

Napairap siya sa hangin at tinanguhan ang dalaga.

“Justine, i want to talk to you.” Sabi ng kaniyang ina. “Outside.” Matitigas ang pagkakasabi ng kaniyang ina. Halatang gusto nitong itanomg sa kaniya ang mga nakikita.

“You can’t talk outside.” Biglang singgit ng babae. Pasigaw pa ito sa kaniyang ina.

“Why not? I’m his mother.” Taas ang kilay na sabi ng kaniyang ina.

“Sumasakit ang tiyan ko kailangan ko si Justine. Hindi kayo pwedeng mag-usap.”

Tumawa ng pagak ang kaniyang ina. “Honestly speaking dear.,” pinasadahan ng kaniyang ina ang kabuuhan ng dalaga. “I don’t like you.” Direstsahang sabi nito. “Talking to my son have nothing to do with you.” Bumaling ang walang emosyong mukha ng ina sa kaniya. “Justine, outside.” Sabi nito at lumabas na.

Masama ang titig niya sa dalaga bago siya tuluyang lumabas…

A/N; Xiann you need to go back to Justine condo. Ang dating higad ngayon ay naging ahas na. Bahala ka baka mawalan ka ng porneber.

Ayy. I forgot nag mo-move on na pala si Xiann. Sad ka Justine.

CHAPTER 36

Chapter 36

       “WHAT is the meaning of that Justine?” Galit na boses ng kaniyang ina.

“Mom, let me explain.” He said tried to pleased his mom.

“Go and explain.” Sabi nito na itinitimpi ang galit.

“Mom, that’s Chrystine. My flings, yung babae isa sa mga naka-sex ko, pero wala kaming relasyon. Pumunta siya sa condo ko isang araw makalipas ang ilang buwan. Sinabi niya sa’kin na buntis siya but i don’t believe at first. Hindi ako naniwala dahil sobrang imposible, i used condom that day at isang beses lang may nangyare sa’men. I don’t know why, when we take the DNA test. Positive ang lumabas. Anak ko nga ang sanggol na dinadala nito. And then later on i believe her, pinatira ko siya sa con—”

“Ilang araw na siyang nandito?” Sansalang tanong ng kaniyang ina.

“Almost a months or so.”

“Almost a months pero wala ka man lang sinabi sa’kin? Justine naman, i’m your mother you should tell me something.” Galit parin ang boses ng ina. “Nakabuntis ka ng hindi ka nakakasiguro? There’s something wrong with it Justine. Don’t you think so?”

“Mom, wala na po akong inisip na ganun. Yes i believe in myself but i believe more what the result is. Hindi pwedeng magkamali ang resulta ng DNA mom. Kaya pinatira ko siya dito at inalagaan ko na rin siya para sa anak ko, at sa apo niyo.”

“I don’t know son. How i’m going to react and think about this. Basta ang alam ko lang masama ang kutob ko sa babaeng iyan. I don’t like her for you.” Sabi pa ng kaniyang ina. “I want to go home. I’ll visit you after i got the answer.” She said then she left.

Naguguluhan siya sa huli nitong sinabi. What answer? Sagot saan? Ipinilig na lang niya ang ulo at pumasok na sa loob ng condo.

“Justine.,—”

“Anong ugali meron ka kanina?” Hindi niya mapigilang pagtaasan ng boses ang dalaga. Nanay niya ang binastos nito. “That’s my mom, don’t you know it?”

“Justine, i’m sorry. I thought isa siya sa magiging karibal ko sa’yo. I just want to caged my propert—”

“I’m not your property and i will never be your property so please, stop acting like a jelous wife!” Galit niyang sigaw at pumasok sa loob ng kwarto niya. Malakas niyang sinarado iyon.

Lately simula ng umalis si Xiann sa condo niya, inis na lang ang nararamdaman niya. Parang gusto na niyang makapatay. Parang nababaliw na siya kapag hindi pa niya ito makita o mahawakan, pero pa’no niya nga ba gagawin kung nakatuon ang kaniyang pansin sa dalaga? Sa babaeng nagdadala ng anak niya. Natatakot siyang lisanin ito o kaya naman ay iwan baka mamaya ay manganak na ito at wala siya sa tabi nito. Hindi niya hahayaang mapahamak ang anak niya sa sinapupunan nito. Hindi!“

        Ilang araw na ang lumipas. Bawat araw na lumilipas ay mas lalong dumadagdag ang inis niya. Ang galit niya ay mas lalong nadadagdagan.

Ilang araw na rin siyang bumabangon sa higaan na wala sa tabi niya si Xiann. Napa-frustrate na siya. Missed na niya ang mga halik nito, missed na niya ang pagyakap sa kaniya nito. At missed na niyang makasama ito.

Pero kahit gaano paman niya ka missed si Xiann ay hindi niya magawang puntahan. Parang siyang bilanggo na nakakulong lang, nakakulong siya sa mga bisig ng dalaga.

Habang lumilipas din kasi ang araw ay palaki ng palaki ang tiyan nito at hindi niya maiwanan kasi sa tuwing aalis siya ay sasakit ang tiyan nito.

Wala sa sariling inihahanda niya ang pagkain ng dalaga. Ang pagkain para sa anak niya.

“Eat.” Walang emosyong sabi niya at inilapag doon ang pagkain.

“Are you not going to eat with me?” She asked.

Umiling naman siya. Nawawalan na rin kasi siya ng ganang kumain. Si Xiann ang laging laman ng isip niya. Kung kumain na ba ito at kung anong ginagawa nito.

Minsan sinisisi niya ang sarili. Kung hindi sana siya nagpadala sa sariling galit ay hindi sana niya na sabi iyon kay Xiann. Hindi sana umalis ang nobyo niya.

Awtomatiko siyang napabaling sa pinto ng marinig niyang may kumatok doon.

“Xiann?” Biglang nagliwanag ang bukas ng kaniyang mukha at nagmamadaling tinahak ang pinto.

Nawala ang ngiti sa kaniyang mga labi ng buksan niya ang pinto at makita niya ang kaniyang ina. Hindi na siya nagpakita ng pekeng ngiti. He expressed what he truly feels.

Pumasok sa loob ang kaniyang ina. “Na’san ang babaeng iyon?” Sa tono ng pagsasalita ng ina ay parang may kakaiba doon.

Wala sa sariling tinuro niya ang salas.

“Come with me you need to know something.” Sabi pa ng kaniyang ina.

Napakunot naman ang kaniyang noo. Bumalik na siya sa dating huwisyo at sinundan lang niya ang kaniyang ina.

“Ang sarap naman ng buhay mo ano?” Panimula ng kaniyang ina habang nakatingin sa dalaga.

“Hi, tita kain tayo.” Nakangiting sabi ng babae.

Nagulat siya ng biglang sunggaban ng kaniyang ina ang dalaga at malakas itong sinampal.

“How dare you decieve my son!” Galit na sigaw nito. Mabilis niyang inawat ang kaniyang ina.

“Mom, what are you doing? What are you talking about?” Sunod-sunod na tanong niya sa ina.

“Pinaimbestigahan ko yang babaeng iyan dahil sabi ko sa’yo i need to find the answer and guess what? Alam mo ba kung ano yung nakuha kong impormasyon? That woman have sex a lot of guy kaya hindi ko maintindihan kung paano niya nasabing anak mo ang dinadala niya. Una malabong maging anak ko iyan, dahil sabi mo nga gumamit ka ng condom at isang beses lang may nangyare sa’yo panong naging anak mo ang dinadala niya?”

Hindi niya alam kung anong iisipin. Hindi niya alam kung maniniwala siya sa mga sinabi ng kaniyang ina dahil una palang malinaw na malinaw ang resulta ng DNA test. Positive.

“Hindi ko alam ang sinasabi niya Justine. Malinaw ang resulta ng DNA test. Ayaw niya lang sa baby mo, siguro gusto niya lang ipalaglag itong baby na’ten kaya niya nasasabi yan. Sa’yo talaga ’to Justine, hindi pwedeng magkamali ang resulta.” Sabi sa kaniya ng dalaga habang nakakapit ito sa kaniyang mga kamay.

Sino nga ba ang dapat niyang paniwalaan ang kaniyang ina o ang babaeng nagsasabing anak niya ang dinadala nito.

“Mom, malinaw po ang resulta ng DNA pa’nong hindi ko anak ang baby niya?” Naguguluhan niyang tanong sa ina.

“How? Simple lang. Binayaran niya ang doctor para baguhin ang DNA test result. After all mayaman ang pamilya ng babaeng ’yan.” Sabi ng kaniyang ina at may inabot sa kaniyang isang envelop.

Tatanggapin na sana niya ito para tingnan ngunit biglang inagaw sa kaniya ito ng dalaga at pinag-punit-punit ang mga iyon.

“Your mother is a liar. She’s lying. Please believe me. This is your son Justine. I’m not decieving you.” Namalisbis na ang luha sa mga mata nito.

Sapat na sa kaniya ang lahat para matauhan. Alam na niya ang katotohanan at hindi na siya magpapaloko pa. Sapat na ang ginawa nitong pagpunit sa resulta ng totoong DNA test nila para malaman niyang nagsisinungaling lang ito.

“Why did you do this to me?!” Madiin at galit niyang sigaw. Kinapitan niya ito sa braso ng mahigpit hindi niya pinansin kahit dumadaing na ito sa sakit.

Sa ilang buwang pamamalagi nito nagmukha siyang tanga. After all this months he just living in a lie. Inalagaan pa niya ito at pinagsilbihan dahil akala niya anak niya ang batang nasa sinapupunan nito, pero hindi.

Nagawa pa niyang saktan ang damdamin ng taong mahal niya, ni Xiann. Nagawa pa niyang piliin ang sanggol na hindi naman sa kaniya kaysa kay Xiann. Hindi siya naniwala sa nobyo niya. Hindi nya ito pinaniwalaan kahit konting saglit. Nagpadala siya sa kasinungalingan ng dalaga.

“Justine nasasaktan ako.” Sabi ng dalaga habang dinadaing ang sakit.

“Mas lalo kang masasaktan kapag hindi mo sa’kin sinabi ang totoo. Why the hell did you do this?!” Nanlilisik ang mga mata niyang nakatingin sa mga mata ng dalaga. “Bakit mo ako pinaniwalang anak mo ang batang iyan? You made me looked like stupid!”

Inawat na siya ng kaniyang ina bago pa niya masaktan ang babaeng ito. O bago pa niya mapatay ang dalaga.

“I’m sorry Justine. I’m sorry.” Iyak lang ng iyak ang dalaga. “Nagsinungaling ako dahil gusto kong makahanap ng ama ng batang dinadala ko. Hindi ako pinanagutan ng boyfriend ko at tinakot ako ng daddy na ipapalaglag niya ang bata kapag hindi ko nadala sa kaniya ang ama ng batang ito. Wala akong ibang nagawa kundi ang lokohin ka dahil ikaw na lang ang alam kong makakatulong sa’kin. Ayokong ipalaglag ang batang ito. Mahal ko ito at hindi ko hahayaang makita mawala ang anak ko sa kamay ni daddy. I’m sorry Justine. I’m sorry.” Sa wakas sinabi na rin nito ang katotohanan.

Kahit may kumidlit mang awa sa kaniyang sarili ay mas lamang parin ang galit niya dito. Nagsinungaling parin ito sa kaniya at pinagmukha siyang tanga. Ginulo pa nito ang relasyon nilang dalawa.

“Pack your things and leave my condo. Ayokong pagbalik ko dito nandito ka pa. Lumayas ka at hanapin mo ang tatay niyang anak mo.” Sabi niya at umalis na. Malakas pa niyang sinipa ang bangko bago tuluyang umalis.

Sa kabila ng galit niyang nararamdaman ay nagdiwang ang kaniyang puso. Sa wakas nakalaya na siya. Sa wakas makikita na niya ang nobyo. At sa wakas wala ng magiging balakid sa buhay nila.

He can’t wait to see Xiann. He can’t wait to be with him, Just wait a little bit. Malapit na siya.

Mabilis ang bawat patakbo niya ng sasakyan matapos siyang makasakay doon. Unibersidad agad ang una niyang pinuntahan. Nagbabakasakaling makikita niya ito dito.

Matapos maiparada ang sasakyan ay patakbo niyang tinungo ang classroom ng nobyo. Walang pasabi-sabing pumasok siya doon kahit nagkaklase pa ang mga iyon.

Wala siyang pakialam kaht lahat na yata ng mga estudyante doon ay nakatingin sa kaniya. Hinanap ng kaniyang mga mata ang binata ngunit hindi niya ito matagpuan..

“What are you doing here mister?!” Galit na sabi ng propesor nito.

Humarap siya at binigyan iyon ng masamang tingin. Lumapit siya dito. Bakas sa mukha ng propesor ang takot.

“Where’s Xiann Torres?” Matigas niyang tanong.

“Xiann Torres is no longer my students. Lumipat na siya ng ibang paaralan at iyon ang hindi ko alam.” Bakas sa mukha ng propesor nito ang takot sa mukha.

Gulat ang rumehistro sa kaniyang pagkatao. Wala na ang binata? Lumipat na ito? Fuck. Hell no!

Patakbo siyang lumabas ng classroom at patakbong tinahak niya ang lugar patungong labasan.

Hindi pa siya nakakalabas ng makasalubong niya ang kaibigan niyang si Quill. Agad namuo ang galit sa kaniyang pagkatao.

Hindi na siya nakapag-timpi sinunggaban niya ito at malakas na sinuntok natumba naman ang binata at halatang ang putok nitong labi dahil sa pagsuntok niya.

“I treated you as my friend tapos aagawan mo lang pala ako? Alam mong mahal ko na si Xiann tapos gusto mo pa siyang agawin sa’kin? You’re nothing but a fake fucking friends.”

Tumayo si Quill at pinunasan ang dugo nito sa gilid ng labi. “Come on bud, i and Xiann we’re just bestfriends, and if you think na may relasyon kami pwes nagkakamali ka. Lumalapit lang siya sa’kin dahil sakin niya sinasabi lahat ng mga nangyayare sa inyo. Lahat ng mga sakit na naranasan niya sa piling mo. At kung ako sa’yo imbis na bugbugin mo ako hahabulin ko na lang ang taong mahal ko.” Sabi nito na labis niyang ipinagtaka. “Xiann is now on the airport waiting for his flight.”

Hell no! Hindi pwedeng mangyare ito. Hindi siya pwedeng iwan ng binata. Hindi, hindi!

Agad niyang iniwan si Quill at mabilis na tumakbo hanggang sa marating niya ang pinagparahan niya ng kaniyang sasakyan. Mabilis niyang pinaandar iyon.

Pawisan na siya at labis na ipinagdarasal na hindi pa nakakaalis ang binata. Na hindi pa iyon nakakalayo.

Matapos siyang kakarating doon ay lumabas na siya ng kotse. Mabilis ang mga ginawa niyang pagpasok sa loob para hanapin ang binata ngunit isang eroplanong papaalis ang kaniyang nakita.

Bigo siya, laglag ang balikat niya. Nabigo siyang pigilan ang binata sa pag-alis. Xiann already left him. Hindi man lang siya nito hinintay. Hindi na ito nakapag-hintay. Fuck. Fuck. Fuck.

A/N; ayan tuloy nakaalis na. Ikaw naman kasi Justine e. Hindi mo naman pala anak yung sanggol na yun e. Malay mo may tunay ka palang anak. Whahhahaha

CHAPTER 37

Chapter 37

        NAKATANAW si Xiann sa bintana ng eroplanong sinasakyan niya. Tinatanaw niya ang alapaap at habang nasa isip niya si Justine.

“Goodbye philippines. Goodbye Justine.” Bulong niya sa kaniyang sarili bago niya ipinikit ang kaniyang mga mata at nahimbing sa pagtulog.

Narito si Justine sa bar ng kaniyang ng kaibigan niyang si Quill. Kausap niya at kainuman niya ito ngayon simula ng malaman niyang walang relasyon ang nobyo niya at ang kaibigan.

“He already left.” He said with teary eye.

“Hindi mo na siya naabutan?” tanong ni Quill matapos lunukin ang alak. “What are you going to do now?”

“I don’t know. I don’t fucking no!” Naiiling-iling niyang sabi sa frustration niyang nararamdaman.

“You know what? Habang magkasama kami ni Xiann palagi na lamang siyang umiiyak at alam mo kung sinong rason?” tinutok ni Quill ang hintuturo sa sintido ni Justine. “Ikaw!You always makes him cry! Fuck you!”

“Hindi ko alam ang tungkol doon. Hindi niya sinasabi sakin. Hindi ko alam nasasaktan kona pala siya.”

“That’s how Xiann’s personality. He never showed what he truly feels to anyone. Hindi niya ipanapakita sa’yo at sinasabi sa’yo yung nararamdaman niya. Siguro kahit sobrang bigat ng nararamdaman niya hindi niya iyon pinahalata sa’yo. Nasasaktan siya sa tuwing malamig ang pakikitungo mo sa kaniya, pero pinilit parin niyang intindihin ka. He forced himself to smile in front of you just to say he’s okay—but hell no! He’s not! Hindi ka niya nilayuan kahit ramdam niya ang malamig mong pakikitungo dahil sabi niya may pangako siya sa’yo. At yun ay ang manatili sa tabi mo liban na lang kung ikaw na ang magtulak sa kaniya palayo.”

“Why did you know everything about him?” He asked.

“Because you failed to know! Hindi utak at nararamdaman ang pinapagana mo, kundi ’yang kargada mo!”

Fuck yeah! He failed to know.

Nagseselos siya kay Quill at nagagalit siya sa kaniyang sarili. Ni hindi man lang niya nakitang nasasaktan na pala niya ang binata. Ni hindi niya narinig na umiiyak na ito. He is the one to blame, siya ang may kasalanan ng lahat.

“Fuck. Fuck. Fuck Quill. I should be the one to know everything. I should be the one to know his pain and i should be the one to understand him, pero anong ginawa ko? I never-ever understand him, i never-ever felt the pain he was suffering. It’s all my fault.” Galit niyang sabi sa kaniyang sarili at malakas niyang sinuntok ang kaniyang dibdib.

“Yeah, right. It is all you fault buddy! But stop hurting yourself, hindi ikakasaya ni Xiann kapag nalaman niyang sinasaktan mo ang sarili mo. Just improved you communication skills. Lack of communications and understanding ang wala kayo.”

Hindi na sinabi  ni Quill ang tungkol sa nangyare kay Xiann nung mga araw na napag-tripan ito ng grupo ng kalalakihan. Alam niyang magwawala ito sa galit kaya isinantabi na lang niya ang lahat ng iyon.

“Fuck myself bud. I’m such a lunatics!” Isang butil ng luha ang pumatak sa kaniyang mga mata. Agad niya itong pinunasan. Fuck! Hindi dapat siya umiiyak pero pagdating sa mga nalaman niya hindi niya maiwasang mapaiyak. Hindi niya maiwasang maging emosyonal.

Nilagok niya ang alak at gumihit ang pait nito sa kaniyang lalamunan. Nakakaramdam na rin siya ng sobrang kalasingan pero wala siyang pakialam. He needed to get wasted. He needed to forget every pain consuming all over his body just for a night. Kahit ngayong gabi lang makalimutan na niya ang lahat-lahat.

Masakit ang ulo ni Justine ng siya’y magising. Ilang araw na rin siyang uminom ng uminom sa kaniyang condo at hindi na rin siya lumabas. Hindi na rin siya naligo at tinatamad siyang magbihis o magpalit man lang.

Wala siyang ganang kumain at ayaw niya ring kumain. Ilang araw na rin simula ng umalis ang dalaga sa condo niya.

Kung hindi dahil sa babae na iyon hindi masisira ang relasyon nilang dalawa. Sana hindi na lang siya naniwala sa DNA test. Sana namulat siya sa katotohanan. Naiinis siya at galit na galit sa kaniyang sarili.

Binuksan niya ang ref at tamang-tama naman na may in can beer na naroon. Hindi pa sapat ang pag-inom niya kanina. Kailangan pa niyang magpaka-inom para malimutan niya ang binata.

Agad niyang binuksan ang in can beer at agad na nilagok iyon kahit wala pang laman ang tiyan niya.

        LABIS ang pag-aalala ni Quill para sa kaibigan niyang si Justine kaya sinabihan niya ang mga kaibigan. Ngayon ay kasama na niya ang mga kaibigan niya sa loob ng bahay niya. Dito sila nagkita-kita.

“What the fuck happened to Justine?” Kanina pang tanong ni Jonaz sa kaniya matapos nitong makarating sa bahay niya.

“Yeah? Tell us everything Quill, what happened at talagang pinapunta mo pa talaga kami dito sa bahay mo?” Segundang tanong ni Vincent.

“Our friend Justine got heart broken and he need us right now. Are the gangster’s in?” He asked.

“Sure.” Jonaz.

“Yeah.” Jonax.

“Whatsoever.” Vincent.

“Okay.” Exequille.

“But we need to wait for a minutes.” He said again.

Napatingin naman sa kaniya lahat ng mga kaibigan. Kunot ang noo ng mga iyon nagtatanong kung bakit kailangan pang maghintay.

Hindi na siya umimik. Dumating na rin kasi ang hinihintay niya. Ang panibagong myembro ng kanilang Your Nightmare.

“Here you are.” Sabi niya at nilapitan ang bagong myembro. “Meet gangster no. 12 Caleb Hunter. Our new member.”

“Ohhhh. New member huh?” Luis  said amazed.

“Buti hindi ka nagulpi no?” Sabi naman ni Carlosz.

Hindi na nagulat si Axll, alam na naman nito ang bagong myembro na ito dahil matagal na itong sinabi niya.

Binati nilang magkakaibigan ang buong myembro ng kanilang gang at pagkatapos ay lumakad na silang lahat.

Payaman talaga ang kaniyang mga kaibigan dahil nag-tigisa pa talagang sasakyan ang mga iyon papunta lang sa condo ni Justine.

Halos nasakop na nila ang daan ay nagpapabilisan pa talaga ng pagtakbo na parang nakikipagkarera.

Konting minuto lang ay nakarating na sila. Halos na puno din ang parking lot ng naturang condo dahil sa dami ng naggagaraang mga sasakyan.

Sabay-sabay pang lumabas ang mga mo’kong at paangasan pa talaga ng paglakad. Ano the best man walk?

Maging ang elevator ay napuno din dahil sa dami nilang sumakay.

“Bud, let’s get what Justine is doing now.” Panimula ni Jonaz. Starting a conversation and the most talkative.

“Laying on the bed.” Panghuhula ni Luis.

“Drinking in can beer.” Sagot naman ni Carlosz.

“Hang-over.” Sagot naman niya.

Hindi naman nagsagot ang iba nilang magkakaibigan dahil wala namang kwenta ang pinag-uusapan nila.

“I’ll give 5,000 to the person who has the correct answer.” Jonaz said again.

“Ang kuripot mo talaga. 5,000 pesos? Wag na lang.”

Hindi na natuloy ang usapan ng kanilang mga kaibigan nang sandaling bumukas ang elevator. Sunod-sunod silang lumabas at nilakad ang pagitan nito at ng unit ni Justine.

Sinubukan niyang kumatok pero walang sumasagot. Makailang katok pa siya pero wala talagang sumasagot.

“Caleb, hack the password.” Sabi niya kay Caleb.

Inilabas naman ni Caleb ang telepono at mabilis na nagtipa sa cellphone nito at maya-maya pa ay bumukas na ang pinto.

“Done.” Sabi ni Caleb na may maliit na ngiti.

“Amazing bud, how did you do that?” Jonaz sounds amazed. Lumapit pa ito kay Caleb at inangkla ang braso sa balikat nito.

Pagpasok na pagpasok palang nila ay nagkalat na in-can-beer, beer, broken pieces of glass and everything. It all right there in Justine’s condo.

“The fuck bud!” Jonaz cursed.

“What the hell man.” Gord said.

Pumasok na silang lahat sa condo at nakita nila sa salas si Justine na patuloy paring lumalagok ng alak kahit pungay na pungay na ang mga mata at halatang lasing na lasing na.

Agad niya itong nilapitan ng akmang iinom na naman ito ay inagaw niya ang bote ng alak.

Mapupungay ang matang tumingin sa kanila si Justine. “Who the fuck are you? Get out of my condo and give me the beer i want to get drunk.” Halata sa boses ng binata ang pagaw dahil sa kakainom.

“What the hell happened to you Justine? Why are you doing this bud?” Vincent asked concerned.

“Are you just going to live your life like this? Come on man, cheer up. There’s a lot of solution for your problem. We your gangster’s friend willing to help you.” Axll said.

Hindi niya alam kung nakita ba talaga niyang umiyak si Justine. Agad kasi nitong pinunas ang mga luha sa mga mata.

“Let’s go bud. Fix yourself up. You have to be strong for Xiann. Alam na’ten na hindi magiging masaya si Xiann kapag nakita ka niyang ganiyan.” Carlosz said.

Inakay na ni Carlosz at Vincent si Justine patungo sa kwarto nito. Kailangan kasi muna nitong matulog at mahulasan para matupad nila ang pinaplano.

“Bud! You’re so stinky. You smelled wreck of alcohol. Fuck you bud. Fuck you.” Carlosz groaned when he smelled Justine scent. Bahagya pang inilayo nito ang mukha para hindi maamoy si Justine.

Naidiposito na nila ang kaibigan sa kama nito. Mabilis namang nakatulog ang binata kaya naglabasan na sila at sa salas nag tigil.

“Here’s the plan guys. Pagkatapos magising ni Justine, huwag niyo na siyang hahayaang mag-inom. Make him take a bath and we’ll go to america where his lover lives.” Sabi niya sa mga kaibigan na nanatiling nakikinig lang. “Caleb, ikaw na ang bahalang umalam ng tinitirhan ni Xiann Torres para madali tayong makarating doon.” Sabi niya ng bumaling kay Caleb. “And you Gord.,” tumingin naman sa kaniya si Gord., “cook for us. Nagugutom na kasi kami e.” Sabi naman nito.

“Yeah, cook for us Gord we know that you’re a good cook.” Exequile said.

Gord raised his middle finger and went to the kitchen. Magluluto din pala ang mo’kong.

“Ako wala ba akong gagawin?” Tanong ni Jonaz na nagtatanong pa.

Evil smile appear on his lips. Gusto nitong may gawin, pwes mas madali ang gagawin nito.

“Jonaz, go to the airport and arrange everything. Ikaw na rin ang bahalang magbayad ng ticket nating lahat.” Umakto pa siyang seryoso.

“The fuck bud!” Gulat na gulat ang mukha ng kaibigan. “Are you for real? Balak mo akong pagbayarin ng mga ticket niyo? I can’t believe this.” Hindi makapaniwalang sabi nito ay panay pa ang pagmumura.

“It’s our way to help Justine, so you should help too. Besides nagmamay-ari naman kayo ng paliparan. It’s an easy tasked for you. Fighting.” Panggagatong pa ni Vincent.

Napairap na lang sa hangin si Jonaz at nagmamadaling lumabas. Gagawin din pala ang dami pang sinabi. Nagtawanan naman ang lahat. Buti na lang makakalibre siya ng sakay at hindi na magagastusan. It all thanks to his plan.

Langhap na langhap na nila ang mabangong niluluto ni Gord. Talagang napakasarap nitong magluto kaya hindi na sila magtataka kung balang araw ay magkaroon ito ng sikat na kainan.

Maraming ng naluto si Gord, lahat ng mga niluluto nito ay inilalapag sa lamesa.

“Hey!” Saway ni Gord ng lanatakan na nila ang pagkain. “Left some for Jonaz, for me and for Justine. Don’t eat like a pig!”

“Don’t worry bud. We’ll left some bones for you.” Sabi ni Exiquile na ang kinakain ay yung niluto niyang karne.

Ilang minuto lang ay naubos na nila lahat ng pagkain. Nabusog talaga sila dahil sa dami ng mga niluto ni Gord at wala talagang natira. Nakahiga na ang iba sa sofa at ang iba naman ay nagpapahinga habang sapo-sapo ang kanilang mga tiyan.

“Gord.,” pagtawag ni Jonax kay Gord. “Will you marry me?” Pabiro pa nitong sabi habang bahagya pang nakaluhod. Malalakas na tawa ang pumuno sa buong salas.

“I’ll let you marry me but on our honeymoon i’ll be on top and fucked you!” Balik na biro ni Gord.

“Fuck you bud, fuck you. I’m more like a top.” Sabi pa nito.

Natawa na lang ang lahat sa pinag-uusapan ng dalawa. Mga mo’kong talaga.

Maya-maya pa ay narinig na nila ang pagbukas ng pinto. Awtomatiko silang napatingin doon at dumating na rin si Jonaz na madilim ang mukha.

“I’m done arranging!” Imporma nito na madilim parin ang mukha. “It all thanks to me.”

Natawa na lang silang lahat sa itsura ni Jonaz galit na galit iyon….

CHAPTER 38

Chapter 38

        SA mga araw na pamamalagi dito ni Xiann ay mas lalong nagiging matindi ang pananabik niyang makita si Justine. Hindi niya alam pero may kung ano sa kaniyang sarili na dapat niyang makita ang binata. Dapat niya itong mayakap, mahalikan at maramdaman.

He missed Justine so much, he missed he to the point that he hardly fall asleep at night.

Kahapon din nalaman niya ang tungkol sa mga kakaibang nangyare sa kaniya. At sinabi ng doctor ay totoo ngang buntis siya, totoo ngang may lamang sanggol sa sinapupunan niya. Tulad ng sinabi ng doctor sa pilipinas ay iyon din ang sinabi sa kaniya ng doctor dito sa america, they are amazed of his rare pregnancy.

Dapat na ba siyang maging masaya dahil nabuntis siya ni Justine? At mayroon na siyang ipagmamalaki sa babae na iyon?

Kasama niya sa america ang kaniyang mga magulang at hindi parin alam ng mga ito ang kondisyon niya. Ang pagbubuntis niya sa hindi malamang dahilan. A rare pregnancy of a male.

He had dinner and now he is full. His mother and father are now going to their work, pinigilan lang niya ang mga ito. They need to know his condition. He need to say to them that he is a rare male, who can be pregnant.

“Mom, dad.” Panimula niya.

“What is it son? Don’t you want to go to school? Are you not feeling well?” Sunod sunod na tanong ng kaniyang ina.

“Mom, i’m okay. May dapat lang kayong malaman ng daddy.” Huminga siya ng ubod lalim. Alam niyang mahihirapan ang mga itong maunawaan ang kaniyang sinasabi, buti na lang at dala niya ang resultang ibinigay sa kaniya ng doctor.

“Ano yun anak?” Tanong ng ina niya at sinusuri ang itsura niya ng mga titig nito.

“Speak son.” His father said.

“Mom, dad, i’m pregnant.”

Mom laugh when she heard him, she looked at his face and she stop laughing when she see him being serious. “What are you talking about son?”

“Stop joking around Xiann.” May pagbabanta sa boses ng ama niya.

“I’m not joking dad. I’m telling the truth, i’m pregnant. I know its hard to think about me getting pregnant. Alam ko naguguluhan kayo dahil lalaki ako, kaya pano ako magbubuntis, pero yun ang totoo. Nung una hindi ko rin natanggap at sinabi kong imposibleng mangyare iyon, pero nagpa-cheked up ako sa hospital dito sa america and here is the result.” Inabot niya sa mga magulang ang resulta ng test niya.

Kahit kunot ang noo ng kaniyang mga magulang ay nagawa paring tanggapin ng mga iyon. Binasa ng mga iyon ang resulta ng test niya at napamulagat ang mga mata ng mga iyon na tumingin sa kaniya.

“Impossible. It’s impossible.” Paulit-ulit na sabi ng kaniyang ina habang palipat-lipat ang tingin nito sa kaniya at sa resulta.

“What the…” His dad was slightly shocked. “How this thing happened?”

“Nagtaka din ako dad, mom. Kung bakit nabuntis ako e lalaki naman ako, pero maniwala man tayo o hindi pero yun ang totoo. I’m pregnant.”

“No, son. You’re not pregnant, baka may sakit ka lang. Pupunta tayo sa may mas mataas na antas ng hospital. We’ll go there for your checked—”

“Dad, i already did. Marami akong hospital na pinuntahan dahil hindi parin ako makapaniwala pero yun parin ang lumalabas sa resulta. I’m pregnant dad. I’m pregnant.” Sansala niya sa iba pang sasabihin ng ama.

Napahilot na lang ang ama niya sa sintido nito ang kaniyang ina naman ay nahimatay na buti na lang nasalo ito ng kaniyang ama. Agad niyang tinulungan ang kaniyang ama para buhatin ang kaniyang ina ngunit hindi siya nito hinayaan.

“I can handle your mom. Isa pa baka mapano yang apo ko kapag tumulong ka pa.” Sabi ng kaniyang ama na halatang naniwala na sa kaniya.

Ngiti ang sumilay sa kaniyang mga labi. Alam na agad niyang mahal ng daddy niya ang sanggol sa loob ng tiyan niya, dahil wala pa nga sa mundo ang anak niya ay apo na agad ang tawag ng daddy niya dito. He is so happy, very happy.

Umaandar na ang eroplanong sinasakyan ni Justine at ang kaniyang mga kaibigan. Simula kasi ng magising siya ay ang nga kaibigan na niya ang bumungad sa kaniya.

Pinagbihis siya ng mga ito at sinabing pupuntahan nila ang nobyo niya. Agad may sumilay na ngiti sa kaniyang mga labi. Sa wakas makikita na niya ang nobyo. Sa ilang araw niyang pagtitiis ay makikita na rin niya ito. Si Xiann kaya gusto kaya siya nitong makita? Maybe not! Sa mga ginawa niya sa binata ay siguro hindi na siya nito gustong makita. Hindi na.

“Bud, sino nga pala siya.” Tanong niya na ang tinutukoy ay si Caleb. Kanina pa kasi niya gustong itanong ito sa mga kaibigan nawawala lang sa kaniyang isip.

“Caleb Hunter. Meet our new member of our gangs. He’s good at hacking devices, sinama ko siya para madali nating malaman ang kinaroroonan ng iyong nobyo.” Si Quill na ang sumagot.

Tinanggal niya ang seatbelt na nakasuot sa kaniya at nilapitan si Caleb. “Welcome to the gang, Caleb.” He said.

Malugod namang tinanggap ni Caleb ang pakikipag-kamay nito. “Thank you.” Sabi nito at sabay kinalas ang pagkakahawak ng kamay.

Bumalik na siya sa kaniyang inuupuan at muling isinuot ang seatbelt.

Sila lang mga magkakaibigan ang nakasakay dito sa eroplano. Pag-aari kasi ng ama ni Jonaz at Jonax ang paliparan na iyon kaya sila lang ang nakasakay sa eroplano.

Halos hindi magkanda umayaw ang mga kaibigan niya sa pag-uusap. Lalong-lalo na si Jonaz na ubod ng daldal. Hindi siya mauubusan ng masasabi. Lahat meron siyang kwento. Pwede na nga siyang sumali sa story telling sa sobrang daldal.

Ilang oras pa ang lumipas bago nakalapag ang eroplanong sinasakyan nila. Ngayon palang ay inaabot na siya ng matinding kaba. Alam niyang hindi lang si Xiann ang makikita niya kundi ang mga magulang din ng binata.

Matapos silang makababa ng eroplano at makuha na niya ang mga gamit niyang dala. Yeah, siya lang ang may dalang gamit. Hindi na kasi nagdala ang kaniyang mga kaibigan dahil kapag sandaling nakasama na niya si Xiann ay aalis na rin ang mga iyon at hindi na manggugulo.

Talagang pagkalabas nila ng airport ay may nagsundo na agad sa kanila. Walang iba kundi ang tauhan ng pamilya Guivarra. May bahay kasi ang kaibigan niyang si Jonaz at si Jonax dito sa america at doon muna sila mamamalagi.

Mga ilang minutong biyahe bago nila narating ang mala-palasyong bahay ng mga Guivarra, sobrang laki nito at sobrang ganda. Humunga na ang kaniyang mga kaibigan maging siya sa ganda niyon.

“Welcome to Guivarra’s Palace.” Jonaz said while spreading his arms like he was presenting.

Walang pasabi-sabing pumasok na silang lahat. May mga magagandang katulong din na naroon na bumabati sa kanila ng magandang gabi.

“Luis, papasok ka ba o hindi?” Sabi ni Jonaz. Napatingin naman ang lahat kay Luis. Kinakausap kasi nito ang katulong na naroon at mukhang gustong maka score.

Mga kaibigan nga naman niya. Hindi na natuto. He was wondering kung saan babagsak ang mga ito. Sa babae kayang gustong gusto ng mga itong paglaruan o sa mga lalaki tulad ng kung paano niya minahal ang nag-iisa sa kaniyang puso. Si Xiann Torres.

Doon silang buong magkakaibigan nag tigil sa iisang guess room. May master bedroom naman doon ay may mga extra bed din.

“Bud Justine.,” pagtawag ni Quill sa kaniya. Lumingon naman siya dito., “Bukas mo na lang kaya puntahan si Xiann. Ang pagod kaya sa biyahe. Isa pa, hindi na kaya ni Caleb na magkalikot pa ng telepono. Matutulog na rin kami.” Sabi nito na nakapag-kunot ng noo niya.

“Are you for real bud? We smell something fishy.” Makahulugang sabi ni Quill.

“Yeah, something fishy.” Segunda naman ni Carlosz.

“All of you, fuck off, okay? Fuck off.” Matigas na sabi ni Jonaz. Nagatawanan naman ang lahat.

Napunta ang usapan ng marinig nila ang pagkalam ng kanilang mga sikmura. Awtomatiko napatingin ang kanilang mga mata sa gawi ni Gord. The chief of their gangs.

“What the hell are you looking at me? I swear i don’t want to cook right now. I’m tired buds. I’m tired!” Sabi ng kaibigan na bakas ang pagod sa mukha. Napagod nga talaga ito sa biyahe maging sila.

Ilang oras ba naman na nakaupo lang at puro na lang daldalan. Hindi nga nila nagawang umidlip sa eroplano at dahil iyon lahat sa madaldal na si Jonaz.

“Please.” Pamimilit nilang lahat sa kaibigan. Naka puppy eye pa ang mga iyon.

“Mag order na lang kayo. Nagugutom na din kaya ako!” Reklamo ni Gord sa mukha nito na ayaw talagang magluto.

Wala silang ibang nagawa kundi ang umasa sa luto ng mga binayaran nilang chief upang pagsilbihan sila.

Nag-uunahan pa silang magkakaibigan sa pag-upo sa bangko at talagang nasakop nila ang lahat. Dah sa gutom na nararamdaman ay walang pasabi-sabi ang mga iyon na kumain at nilantakan ang mga niluto ng chief.

“Masarap pero mas gusto ko pa yung luto ni Gord.” Pagbasag ni Jonaz sa katahimikan, sumang-ayon naman ang lahat. Kakaiba talaga ang pagluluto ni Gord, masarap at hindi pa nakakasawa. Talagang mauubos mo lahat ng pagkain.

Bugso na bugso silang bumalik sa guess room. Isa-isang naligo ang kaniyang mga kaibigan at lahat ng mga iyon ay kay Jonaz at Jonax humingi ng masusuot. Hindi kasi mga nagdala

Sa harap pa talaga nila nagbihis ang mga iyon. Wala na silang hiya sa kanilang mga sarili. Isa pa hindi naman ikakahiya nila ang mga naglalakihan nilang pagkalalaki. At isa pa, hindi sila natutukso sa katawan ng bawat isa. Para sa kanila magkakaibigan silang lahat. Pati nga si Caleb na bago nilang kaibigan ay naghubad din sa kanila. And guess what? Gifted din ang binata. Malaki din ang pagkalalaki nito tulad ng sa kanila.

He was wondering the expression of Jonaz coating all over his face. Tinukso tukso pa nila si Jonaz ng maghubad si Caleb.

Matapos nilang maligong lahat ay naghanda na sila sa pagtulog. Apat na tao ang kasiya sa master bedroom. Siya, si Jonax, Carlosz, at si Luis ang magkakatabi doon. Sa pang dalawang kama naman ay si Jonaz at si Caleb. Sa isa pang kama ay si Exequile at Axll. Si Gord at si Vincent. Si Quill at si Ken.

Hindi sila magkakatulog ng maayos dahil kay Jonaz na kinukulit si Caleb. Hindi naman nila alam kung anong gusto nitong hingin kay Caleb. Panay lang kasi ang sabi nito ng. “Bilisi na. Gawin mo na!” Napaulit-ulit nitong sinasabi.

Kahit sino atang tao ay bibigyan ng pakahulugan ang mga sinabi niyon ni Jonaz. Panay naman ang pagmumura ni Caleb kay Jonaz kaya hindi na lang niya alam kung anong iisipin.

Maaga palang ay nagising na sila. Agad siyang lumapit kay Caleb na tulog pa. Magkayakap pa ang dalawa. Hindi niya alam kung bibigyan niya iyon ng pakahulugan o hindi na lang.

Tulog pa ang kaniyang mga kaibigan. Kinalabit niya si Caleb na agad namang nakagising.

“Can i talk to you?” He said.

Agad namang inalis ni Caleb ang kamay ni Jonaz na nakayakap sa kaniya. Para iyong nandiri sa itsura ng mukha.

Sumunod naman sa kaniya si Caleb sa balkonahe ng bahay doon nila napiling mag-usap.

“Can you hack the where abouts of.. Xiann?” He directly said.

“Sure bud. Don’t be shy to asked me. I’m one of gangs right?”

“Yeah!”

Gamit lang ang cellphone ni Caleb ay madali lang nitong nahanap ang kinaroroonan ng nobyo niya. Hindi na nga niya alam kung paano nagawa iyon ng binata. Talagang manghang-mangha siya dito. Napakagaling, siguro ay bata palang mahilig na si Caleb magkalikot ng teknolohiya kaya ganun na lang ito kabihasa.

“Thank you bud. Thank you very much.” Buong puso niyang pagpasalamat.

“Welcome bud. Wish luck.” Nakangiti ito bago siya tinalikuran.

Humiga na iyon sa pwesto niya kanina. He was wondering, kung bakit hindi na iyon tumabi kay Jonaz. Ano kayang relasyon ng dalawang ito? Bakit ganun na lang ang mga ito? May dapat na ba siyang ikasaya?

A/N; Happy happy birthday to my kapitbahay. Hahahaha akala niyo ako ano? Kapit bahay ko lang na malapit ko ng maging kapit buhay. Huhu.

Paalala: Stop making lie after lie.

CHAPTER 39

Chapter 39

    MATAPOS siyang magbihis at magpalit ng damit ay lumakad na siya. Hiniram niya ang hatchback na kotse ng magkambal na Guivarra.

The son is starting to arouse and now here he is? Damn, he really want to be with Xiann right now. He missed him right now.

“Wait for me, Xiann. Wait for me.” Sabi niya habang patuloy parin sa pagmamaneho.

Ilang minuto pa ay isang malaking bahay ang bumungad sa kaniya. Napakalaki ng gate na nakaharang dito.

Ipinarada niya ang sasakyan at lumabas na siya ng bahay. May dalawang guard na halatang niyang americano ang nakatayo sa tabi ng pinto ng gate.

Tch. Ang titikas pa ng dating pero alam naman niyang walang panama sa kanya.

Humanap siya ng paraan para makapasok sa loob ng bahay witthout entering the main gate. You know, he has a lot of solution.

Para siyang kidlat sa bilis ng pag-akyat niya sa bakot at para naman siyang isang dahon na walang tunog na bumaba. Medyo madilim pa naman kaya naging matagumpay sa kaniya ang araw na iyon.

Wala siyang takot o pakundangan mang pumasok sa loob ng bahay ng wala man lang nakakamalay. Yeah, even the cctv was covered by Caleb. Kausap na niya ito para kung may gawin man siyang kasamaan ay hindi siya mabubuko. It all thanks to Caleb and his good at hacking devices.

Sinilip niya ang kwarto pero wala doon si Xiann at sinilip pa niya ang isa doon ay isang malapad na ngiti ang kumawala sa kaniyang bibig.

Dahan-dahan siyang pumasok para walang makarinig sa kaniya. Nakita niya si Xiann na mahimbing na natutulog. Sa wakas nakita na rin niya ang binatang pinaka-aasamasam niyang makita. Damn, he really missed this man. He really missed hugging him. God, thanks God.

Lumapit siya sa binata at tinabihan niya ito sa pagtulog. Mahigpit niya itong niyakap at hinalik-halikan ang batok nito dahil nakatagilid ito sa kaniya.

     Nagising si Xiann na parang may humahalik sa batol niya at parang may kamay na nakadagan sa katawan niya.

Naipikit-pikit niya ang mga mata at nakusot-kusot. Medyo hindi na rin kasi siya nakakahinga dahil sa higpit ng pagkayakap nito.

Tuluyan na siyang nagising at awtomatiko siyang napatingin sa kamay na nakayapos sa kaniya. Agad niyang sinuri ang kamay kung kanino ang pinanggagalingan nito.

Pagpihit niya paharap ay agad nag tama ang mga mata nilang dalawa. Kitang-kita niya ang mata ng binata at bumahid ang matinding gulat sa kaniyang pagkatao.

Nananaginip lang ba siya? Totoo bang nandito ang binata? Totoo bang nakayapos ito sa kaniya ngayon.

“Hey love.” Sapat na sa kaniya ang boses nito para malaman niyang hindi siya nananaginip. Na totoong narito nga ang binata.

Namuo ang matinding galit sa kaniyang pagkatao pero ang pananabik na makita ang binata ang mas nananaig sa kaniyang puso. Pero hindi niya hahayaan na lang ang sariling muling maging marupok. Ilang araw na niyang pilit kinakalimutan ito tapos ngayon darating to? Para ano? Para muli na naman siyang saktan? Para ipamukha na naman sa kaniya na mahal siya nito pero hindi naman? No it wont happen again. One is enough for him to realized what supidity he just did back then. Tama na ang isa, tama na ang isang sakit na halos hindi niya makayanan.

“Why are you here?” Pinilit niyang patatagin ang boses niya. Hindi parin niya magawang ialis sa binata ang pagkakatitig. Yung tipong sabik na siya dito pero kailangan niyang pigilan ang sarili.

Napapikit na lang siya ng mata ng lumapat ang halik ni Justine sa mga labi niya. Ipinikit niya ng mariin ang kaniyang mga mata pero hindi siya tumugon.

Sobrang pagpipilit na ang kaniyang ginagawa. Sobrang pagtitimpi na. Sa wakas naramdaman na niya ang halik nito.

Gayunpaman hindi siya magiging kahoy na marupok. Lahat ng lakas niya sa kaniyang katawan ay inipon niya at malakas na tinulak palayo ang binata dahilan para malaglag ito sa kinahihigaan nila.

Labis ang pag-aalalang rumehistro sa kaniyang isip ngunit pinigilan niya ang sarili. Dapat lang ito sa kaniya, kung tutuusin ay kulang pa iyon sa mga sakit na naranasan niya. Kulang na kulang pa.

“Love why do you push me?” Tanong nito ng makabangon at iniinda ang mismong pang-upo.

“Umalis ka na dito Justine. Ayaw na kitang makita. Please, umalis kana.” May pagmamakaawa na ang kaniyang boses. Gusto na niyang umalis ito dahil kahit ilang libong pagka-missed pa niya ay hindi parin magbabago na sinaktan na siya nito, niloko siya nito at pinaniwala siya nitong mahal siya nito kahit hindi naman.

“Xiann, let me explain.” Justine tried to hold his hands but he don’t let him.

“I don’t need your explanation. Okay na akong wala ka Justine. Okay na ako kaya please umalis ka na lang. Please.” May pagmamakaawa na ang boses niya pero hindi parin umalis ang binata. Nanatili paring nakatingin ito sa kaniya.

Hindi nga niya alam kung bakit ba nito pinagsisiksikan ang sarili nito dito e hindi naman siya nito mahal? Bakit ito narito? Ang dami niyang tanong pero mas pinili na lang niyang iisantabi ang lahat. Wala na rin namang saysay kung magtanong pa siya.

“Xiann. Xiann. Xiann please let me explain.” Lumuhod na ito sa harapan niya habang papalapit sa kaniya.

Agad niyang iniwas ang kaniyang paningin. Hindi niya kayang makita si Justine na nakaluhod sa harapan niya. Hindi niya kaya, hindi.

“Justine tumayo ka. Tumayo ka diyan.” Sabi niya. “Bakit mo ba kasi ginagawa ito ang lahat ng ito? Para saan? Bakit ka nandito? Nandito ka para saan? Para muling saktan ako? Para ipamukha mo na naman sa’kin na mahal mo ako kahit hindi naman?” Sa wakas na sabi na rin niya ang lahat. Nasabi na rin niya lahat ng tanong niya na gustong itanong dito.

“Xiann mahal kita at ha—”

“Hindi mo na kailangang mag explain. Balewala na rin naman sa’kin kahit magpaliwanag ka. Lumabas ka na lang. Umalis ka na lang dito, yun lang ang gusto kong gawin mo.” Sansala niya sa iba pa nitong sasabihin.

“Xiann. It’s all a misunderstanding. Please Xiann. Please.” Kitang kita niya ang luha sa mga mata nito na unti-unti ng nagbagsakan sa mga mata nito. “Sige, aalis ako ngayon. Alam kong hindi mo pa ako kayang kausapin ngayon pero maghihintay ako sa labas ng bahay niyo hanggang sa puntahan mo na ako at kausapin.” Sabi ng binata at tumayo na.

Nakita niya ang binata na lumabas na ng kwarto niya. Ang kaninang mga luha na pinipigilan niya ay nagbagsakan na. Ang pilit niyang pinapatatag na puso ay naging malambot na. Ang pilit niyang pinapalakas na katawan ay tila nanlumo na. Napaluhod na siya at panay ang luha niyang namalisbis sa kaniyang mga mata.

Nang mahismasmasan at maikalma ang kaniyang sarili ay lumabas na siya ng kwarto. Hindi siya dapat umiiyak. Naka-move on na siya, yun ang dapat niyang iniiisip.

Tumayo na siya at umupo siya sa gilid ng kama niya. Pinunasan niya ang mga luha na nagbagsakan sa kaniyang mga mata. Hindi siya dapat umiiyak. Hindi ngayon at hinding hindi na.

Ilang araw na siya dito sa loob ng kaniyang kwarto. Hindi siya lumalabas at hindi rin siya kumakain. Nandito lang siya hanggang sa lumipas na ang gabi. Nakahiga lang siya sa kama niya.

       Gabi na at narito parin si Justine sa labas ng bahay nina Xiann. Nakatayo lang siya dito at hindi siya umaalis. Gusto niyang ipaalam sa binata na kaya niyang gawin ang mga sinasabi niya.

Nakita niya ang papasok na kotse, huminto iyon sa tabi niya at may medyo matanda ng babae at lalaking lumabas doon.

Lumapit ito sa kaniya at kuno’t ang noo.

“May i know what you’re doing?” Sabi ng babae na tiyak niya ay ina ni Xiann.

“I’m Justine Skyler. And i’m here for your son, i want to talk to him.”

“What do you want from my son?” The old man asked. “And what is your relationship to him?”

Kinakabahan na siya pero tumayo parin siya ng matuwid. “I’m your sons boyfriend.” Pag-amin niya dito.

Nagulat na napatingin ang dalawang matanda. “What are you talking about?” Matigas na tanong ng ama.

“I’m your sons boyfriend and i’m here to apologized to him. I hurt his feelings that’s why i’m here to fix things up, because i really love him. I love him more than anything i have.” His voice was stay stilled.

“Let me talk to him.” Sabi ng ina sa asawa nito. “Pumasok ka muna iho. We need to talk to you.”

Umiling siya. “Hindi ho ako papasok hanggat hindi po si Xiann ang pupunta dito at papapasukin ako at kakausapin.” Sabi pa niya.

Naguguluhan na ang dalawang matanda. Hindi nito alam kung anong nangyayare.

“Huwag niyo na lang po akong intindihin. Pumasok na po kayo.” Sabi pa niya.

Kahit na guguluhan man ang dalawa ay pumasok parin ang mga iyon sa loob ng bahay.

“Xiann. Aalis lang ako dito kapag kinausap mo na ako at hinayaan mo’kong magpaliwanag. This time i wont break my promise.” Sabi niya sa sarili.

Hindi mapakali si Xiann sa sinabi sa kaniya ni Justine. Totoo kayang ginawa nito ang mga sinabi nito? Totoo kayang tumayo ito sa harap ng bahay niya?

Lumabas na siya ng kwarto at akmang lalabas na siya ng bahay ng makasalubong niya ang mga magulang. Nakakunot ang mga noo ng mga iyon na nakatingin sa kaniya.

“Xiann, let’s talk.” Sabi niya sa mga magulang. Wala siyang nagawa kundi sundan upang kausapin ang mga iyon.

“Siya ba ang ama ng batang dinadala mo?” Pabungad ng kaniyang ama.

Nagtaka naman siya. Hindi niya makuha ang sinabi nito. “Ano pong ibig niyong sabihin?” Tanong niya.

“The man outside our house standing alone there. He said he wont come unless you let him come and talk to him.” His father directly said.

Pumasok lahat sa kaniyang isip ang sinabi ng ama. Unti-unti na niyang nalalaman ang ibig nitong sabihin.

Ibig sabihin ba nito na tinupad nga ng binata ang sinabi nito? Tumayo nga ito sa labas ng bahay nila?

“Si.. Si justine ho?”

“Yeah, and he is outside our house son. He need to talk to you. He want to apologized to you.” Sabi ng kaniyang ina. Dito kasi niya na ikwento sa ina lahat ng tungkol kay Justine at kung pa’no siya nito sinaktan.

“So siya nga ang ama niyang dinadala mo?” Tanong muli ng kaniyang ama.

Tumango siya. “Yes, dad.”

“Then what happened? Bakit siya nasa labas? Anong ginagawa niya do’n at bakit gusto niyang humingi ng tawad sa’yo? What exactly happening my son?” His father asked so much.

Tanging ina lang kasi niya ang may alam tungkol sa relasyon nila ni Justine. Ang alam lang ng ama niya ay may boyfriend siya at iyon ang nakabuntis sa kaniya. Ang hindi maipaliwanag na pagbubuntis niya.

“We broke up dad, he hurt me and he don’t want to be with me. I don’t know why he is here?”

“Lintek na lalaking yan.” Akmang susugurin ng ama niya si Justine pinigilan lang iyon ng ina niya.

“Son, hindi naman sa nanghihimasok ako sa relasyon ninyo, pero sa palagay ko ay gusto na talaga niyang humingi ng tawad sa mga nagawa niya dahil hindi siya tatayo ng matagal doon kung hindi siya sincere sa gusto niya. I’m not forcing you to talk to him but just give him a chance.” His mother said.

“I don’t if i can, i don’t want to listen to his explanation anyways.”

“Hindi ko na alam anak, ikaw lang ang makakapag pasiya. Hindi na kami mangingi-alam ng daddy mo.” Sabi pa ng ina niya.

“What are you talking about? I want to kill him for hurting our son.” His father said sounds angry.

Pinigilan lang iyon ng ina niya at hinila na papasok sa kwarto ng mga iyon.

Dati-rati ay hindi niya maramdaman ang pagmamahal ng ama niya ngunit ngayon ramdam na ramdam na niya iyon.

Naka-alis na ang kaniyang ina. Siya naman ay pabalik-balik na lumalakad sa salas ng bahay. Nag-iisip siya kung kakausapin ba niya ang binata o hindi.

Nagmatigas parin siya. Hindi, ayaw niya. Ayaw niyang kausapin ito kahit sobra na siyang kinakain ng konsensya niya.

Kahit ramdam na niya ang labis na pagkaawa sa binata. Alam niyang ilang oras na iyong nakatayo doon pero nagmatigas parin siya…

A/N; Shits! Malapit na pong matapos ang storya na ito. Si Xiann na pabebe pa, wala siyang magagawa yun ang gusto ng puso niya. Isa pa, buntis siya at mahirap talagang pakiusapan ang buntis.

Mag tiis ka muna Justine ng ilang oras. Dyan ka na lang. Hahah.

CHAPTER 40

Chapter 40

       XIANN and his parents is now taking there dinner. He couldn’t eat much because of thinking about the man outside his house. Hindi niya alam kung umalis na ba ito o naroon parin ito. Kumain na kaya ito? Ano na kaya ang nangyare dito?

“What’s wrong son? Thinking about the man outside our house? Bakit mo ba kasi tinitiis ang sarili mo, kanina kinausap ko siya ayaw naman niyang pumasok. Ikaw lang ang makakapag-papasok sa kaniya dito sa bahay.” Sabi ng kaniyang ina ng mapansin nito ang itsura nya.

“Let him be. He hurt our son let him suffer.” His dad said.

Nanatili siyang walang imik. Kahit pilitin man niyang pasiglahin ang sarili ay hindi niya magawa. Nasa isip parin niya si Justine, ito lang at wala ng iba.

“Mom, dad, hindi ba kayo tumututol. I mean iba ang nagugustuhan ko at ibang relasyon ang maari kong pasukin, wala ba kayong pagtutol?” Sabi niya. Gustong-gusto na niyang itanong ito nadala lang siya ng hiya.

Ngumiti sa kaniya ang ama at ina niya. “Sino ba naman kami para tutulan ang pagmamahal mo? Nasabi mo na sa’min ang gusto mo at handa ka naming suportahan doon dahil anak ka namin.” Sabi ng kaniyang ina.

“I and your mother loves you and we’ll support you no matter what.” His father said second.

Isang malapad na ngiti ang sumilay sa kaniya. Salamat at mayroon siyang mga magulang na tulad nito. Salamat at hindi siya nagawang pabayaan ng mga ito.

Narinig niya ang malakas na pagbagsag ng ulan bahagya pa siyang nagulat at si Justine agad ang inalala niya.

“It’s raining cats and dogs outside, wont you go out? Magmamatigas ka parin ba anak?” Sabi na naman ng kaniyang ina.

Hindi na niya kaya, hindi na niya matiis. Hindi naman niya hahayaang maligo lang iyon sa ulan at magkasakit. No he wont let that.

Mabilis siyang tumayo sa bangkong kinauupuan at naghanap ng payong.

“Becareful son remember you’re pregnant.” Rinig niyang paalala ng kaniyang ina.

Matapos niyang makakuha ng payong ay patakbo siyang lumabas ng bahay. Maingat ang bawat takbo niya para hindi siya madulas. Binuksan na niya ang payong, kumandong doon at mabilis na tinungo ang kinaroroonan ng binata.

Awa ang bumagtas sa kaniyang mga mata ng makita ang binatang nakatayo lang habang naliligo sa bawat pagpatak ng ulan. Kitang kita niya sa mukha nito ang panginginig. He’s been here for a fucking hours what do you expected?

“Justine!” Sigaw niya at agad lumapit dito. Pinayungan din niya ito.

Tumingin sa kaniya ang mga mata ng binata. Hindi na niya napigilan, naiyak na siya sa itsura ng lalaking mahal.

Ngayon palang sinisisi na niya ang kaniyang sarili. Kung hindi sana siya nagmatigas, kung sana ay kinausap niya ang binata at isinantabi ang galit edi sana hindi ito nahihirapan tulad na lang ng nakikita niya.

“Xiann, you’re finally here.” His voice was shakey. Yumakap iyon sa kaniya at biglang nawalan ng malay.

Nag panic na siya. Natakot at kinabahan, hindi maari ito. “Justine., justine, justine.” Tinapik-tapik pa niya ang binata pero hindi iyon nagising. Ramdam niya ang mainit nitong katawan. Nilalagnat ito?

“Guard. Guard. Guard!” Naka-ilang sigaw siya bago siya pinuntahan ng guard at binuhat ng mga iyon ang binata.

Namalisbis na ang mga luha niya sa kaniyang mga mata. Natatakot na siya, hindi na niya alam ang gagawin. Basta ang alam lang niya ay siya ang may gawa ng lahat.

     Naihiga na si Justine sa kama niya. Ang ina naman niya ay nasa kusina upang magluto ng sopas para kay Justine.

Lumapit siya kay Justine at hinimas niya ang buhok nito. Panay parin ang pagpatak ng kaniyang mga luha habang nakikita ito. Napaka-init ng binata.

Maya-maya pa ay dumating na ang ina niya. May dala iyong tray. Doon nakalagay ang sopas, tubig at gamot na pinakuha niya.

Inalog niya ng bahagya ang binata. “Justine, Justine. Wake up love, wake up.” Paggising niya sa binata.

Unti-unti namang nagmulat ang mga mata nito. Nagtama ang tingin nilang dalawa.

“I’m sorr—”

Pinatigil niya ito sa pagsasalita sa pamamagitan ng halik niya. “Stop talking, let’s talk tommorow. Hayaan mo munang alagaan kita.” Sabi niya matapos ang halik na sinimulan niya.

“I’ll go out. You take care of him.” Paalala ng kaniyang ina na hindi niya namalayan na nandito pa pala. Bahagya tuloy siyang nakaramdam ng hiya.

Narinig niyang sumarado na ang pinto kaya alam niyang naka-alis na ang ina.

Nilagyan niya ng unan ang likod ng binata para maka-ayos ito ng pagkaka-upo.

Kinuha niya ang sopas na mainit init pa. Gamit ang kutsara ay sumalok siya doon at hinipan.

“Come on, open your mouth.” He said.

Justine looked at him and ate. Ilang subo pa ang ginawa niya bago umayaw si Justine dahil busog na iyon.

“Drink your medicine.” He get the medicine and the water and he helped him drink it.

Inayos niya ng pagkakahiga ang binata at maging siya ay humiga na rin patabi dito.

Napasinghap pa siya sa gulat ng bigla siyang hapitin ng binata palapit dito at niyakap siya ng mahigpit. Isiniksik nito ang mukha sa leeg niya.

Kakaibang kiliti ang naramdaman niya ng madalas tumama ang mainit nitong hininga sa leeg niya.

“Xiann.” Rinig niyang pagtawag ni Justine kahit mahina iyon.

“Hmm.”

“Don’t leave me again. I’m going crazy because of you leaving me without saying goodbye.” He said. “I love you Xiann.” Hindi niya alam kung tama ba ang huli nitong sinabi sa kaniya. Masyadong mahina iyon at hindi niya masyadong narinig. Balak pa sana niyang tanungin ngunit mahihinang harok na ang narinig niya.

A simple smile appeared on his lips. Justine is now finally back and his decision is final, he’ll let Justine explained himself. He want to hear his explanation.

Gumanti siya ng yakap sa binata. Hinalikan niya iyon sa noo at ipinikit na rin niya ang kaniyang mga mata. At doon din niya naramdaman ang pagbigat ng kaniyang talukap hanggang sa tuluyan na siyang kinain ng antok.

Nagising siya kinabukasan at agad pumasok sa kaniyang isip ang binata. Wala na iyon at hindi niya alam kung saan nag-tungo. Bumangon na siya at ginalugad ang buong silid ngunit wala doon ang binata.

Lumabas na siya ng kwarto at ang binatang hinahanap niya ay natagpuan niya sa kusina, nakasuot ng apron habang nagluluto.

May sumilay na ngiti sa kaniyang mga labi. Pinag-mamasdan niya lang ang binata habang nagluluto kahit likod lang nito ang nakikita niya ay alam niyang masaya ito dahil sa boses nitong pakanta kanta pa.

Magaling na kaya ang binata? Wala na ba itong sakit?

Napaiwas siya ng tingin sa ibang direksyon ng pumihit paharap ang binata at nagtama ang mga mata nilang dalawa.

“Hey.” Sabi nito.

Lumapit siya dito. “Wala ka na bang lagnat?” Sinapo pa niya ang noo nito at wala na siyang maramdamang init, pwera na lang sa kuryenteng naramdaman niya ng dumikit ang balat niya sa balat nito kaya agad niyang tinanggal ang kamay.

“Wala na akong lagnat, magaling yata ang nag-alaga sa’kin.” Pabiro nitong sabi. “Sit, i made breakfast for you.” Inalalayan pa talaga siyang maka-upo ng binata.

“Where’s my parents?” He asked when he don’t see his parents around.

“Going to work. They told me to take care of you. Actually, hindi na nila kailangang sabihin ’yun. I’ll take care of you.”

Tila hinaplos ang kaniyang puso sa sinseridad na sinabi nito. “Kumain ka na.” Sabi ja lang niya para mawala ang hiyang nararamdaman.

“Umupo na paharap sa kaniya si Justine at nagsimula na rin iyong kumain.”

Walang imikang naganap hanggang sa matapos silang kumain. Narinig niya ang pagtikhim ng binata kaya napatingin siya dito, dahilan para mag-tama ang mga mata nila.

“Xiann, wala na sa condo ko yung babaeng iyon,” panimula na ang tinutukoy ay si Chrystine., “i drive her away, nalaman ko na niloloko niya lang ako. Xiann, hindi ko talaga anak ang dinadala niya.”

Nanatili siyang tahimik at pinakinggan lang ang sasabihin ng lalaki.

“Binayaran lang niya ang doctor upang ibahin ang DNA test, pero maniwala ka, pinaalis ko na siya,” pag kwento pa nito. “And i became cold to you that time, because Chrystine said that you have a relationship with my friends Quill. I believed her because of the photos of you two holding and hugging eachother. I got pissed and really  jelous. She made me believed all that nonsense thing, i didn’t even comfront you or asked you in personal. I’m sorry Xiann. I didn’t knew that making my cold attitude towards you was making you felt pain. I’m sorry for my stupidity, promise i wont hurt you ever again. I wont make you cry ever again, just give me a chance Xiann.”

Unti-unting nabibigyang linaw ang mga katanungan na hindi niya na bigyan ng kasagutan, pero may iba pang mga tanong sa kaniyang isip na kailangan niyang maliwanagan.

“Do you love her?” He asked out of nowhere.

“I told you. I don’t love Chrystine, she is just my flings. Nagawa ko lang naman na sundin at ibigay sa kaniya lahat ng gusto niya dahil akala ko anak ko ang dinadala niya. Xiann, una palang sinabi ko na sa’yo. Ikaw lang ang mahal ko at wala ng iba.”

There he is, the warmth of his love. He can now feel it again.

Sapat na ang nalaman niya. Nagkaroon lang pala sila ng hindi pagkakaunawaan kaya nangyare ang mga bagay na iyon. Kulang sila ng komunikasyon sa isa’t isa kaya humantong ito sa pag-sasakitan.

Ngayon alam na niya na sa isang relasyon, mahalaga ang pakikipag-usap upang maiwasan ang ano mang hindi pagkakaintindihan.

Lumapit siya sa binata at hinalikan ito ng buong pagmamahal.

Akala niya hindi na niya muling mararamdaman ang mga yakap nito, ang mga halik nito at ang init ng pagmamahal nito. Ngayon ramdam na ramdam na niya.

“I believe you Justine my love. I believe because i love you. Next time, don’t hide anything from me, kung may gusto kang sabihin o may tampo ka sa’kin sabihin mo, para magkaintindihan tayo. I don’t any misunderstanding that lead us to break up. I want to be with you forever.” He said then he pressed his lips againts him.

Napasinghap siya ng bigla siyang buhatin ng binata at nagsimula na itong maglakad patungo sa kanilang kwarto.

“Love, you gain so much weight. Dati-rati ang gaan-gaan mo kapag binubuhat kita and now you’re heavy like a fatty pig.”

Pabiro niyang tinampal ang balikat nito. Pa’no ba naman kasi hindi siya tataba, e puro matatamis ang mga pagkaing pinaglilihihan niya. At isa pa, lumalaki na rin ang sanggol sa loob ng kaniyang sinapupunan.

Maingat siyang hiniga ni Justine sa kama at muli na naman nitong inilapat ang mga labi sa mga labi niya. Unti-unti ay naging mapusok ang bawat halikan na pinagsasaluhan nila.

One by one their clothes disappear. Tanging init na lang ng kanilang katawan ang pinagsasaluhan.

“Love? Bakit parang lumalaki yung tiyan mo? Hindi ka na ba nag e-exercise?” Takang tanong ni Justine.

“Ayaw mo?” May pananakot pa sa boses niya. Ang tungkol sa pagbubuntis niya ay hindi pa niya sasabihin dito.

“No, no, no. I like your stomach very much.” Justine while kissing every corner of his stomach.

Mas ibinuka pa niya ang mga hita at doon pumosisyon si Justine. Pinasok nito ang nag-uumigting nitong pagkalalaki sa loob niya.

“Ahhhhh. Justine isagad mo pa. Uhmmm.” Ungol niya ng isagad ni Justine ang pagkalalaki nito sa loob niya.

Ramdam na ramdam niya iyon at talagang nagbibigay iyon ng kakaibang sarap sa kaniya.

He thought he’ll never felt this kind of thing again.

“Come on Justine. Move faster love, ahhh. Shit!”

“Ohhhhhh—Xiann. You’re so tight love. Ohhh. Love.” Ungol naman ng binata.

Nakapikit ang mga mata ng binata habang dahan-dahan nitong inilalabas pasok ang pagkalalaki sa loob nito. Halatang naliligayahan ito sa ginagawa.

After every ticking sounds of the clock. Every passing minutes Justine thrust became desperate and desperate.

Mas lalo pang bumilis iyon ng bumilis hanggang sa maramdaman niya ang mainit nitong katas sa loob niya.

Justine and him felt contented of what they do, they felt the warmt of their love for each other…

A/N; Ang porneber ay bumalik na. WHAHAHA! Konting kembot na lang matatapos na. Yuhuhuhuhu!

Want to meet the author of this story? Just comment down if you want. I gurantee you that i the author is the most handsome man living on earth. 😑

CHAPTER 41

Chapter 41

       MADALI para kay Justine makuha ang loob ng ina ni Xiann. Ngayon suportado na ito sa relasyon nilang dalawa na labis niyang ikinasaya.

Narito siya ngayon sa labas ng bahay. Dinukot niya ang telepono sa bulsa ng suot niya. Tinipa niya doon ang numero ni Quill.

“Hey, what’s up bud? Successful?” Halata sa boses ng kaibigan niya na inaantok pa.

“Yeah, and it all thanks to all of you, my buddies.” He thanked him and his other friends. “Anyways, are you and others still here in the philippines?”

“Axll and i aren’t there anymore. Bumalik kami and the rest are still in the twin brothers house.”

“Great, great. Thank you.” He said then ended the call.

Muli niyang tinipa ang telepono at tinawagan ang kaibigan niyang si Luis. After so many ring he finally picked up.

“Fuck you for call me!” Mariing sigaw nito at halata sa boses nito ang paghingal at mabilis na paghinga.

Anong nangyare do’n? Nasagot ang kaniyang mga katanungan ng marinig niya ang boses ng babae. May kasama itong babae at mukhang alam na niya kung anong ginagawa ng kaibigan. Shit!

“Tigilan mo na yang kamanyakan mo. Bumangon ka na at sabihin mo na sa mga kaibigan na’ten na pumunta dito sa bahay nina Xiann. I te-text ko na lang sa’yo yung gagawin niyo dito.” Sabi niya at agad pinatay ang tawag. Natatawa tawa pa syang ibinalik sa loob ng bulsa ang telepono.

Bumalik na siya sa kusina at naghanda na siyang gumawa ng sandwich na ipinapagawa sa kaniya ng nobyo. Ito kasi ang gusto nitong kainin ngayong umaga.

Matapos niyang makagawa ay dinala na niya ito sa loob ng kwarto nila.

“Love, here’s your breakfast.” He said.

Bumangon naman ang binata na halatang inaantok pa. Inilapag niya ang pagkain sa mga hita nito.

“You eat or i’ll feed you?”

“Feed me.”

Ngumiti siya ng nakakaloko at kinuha niya ang isang sandwich at inilapat iyon sa bibig ng binata. “Say ahhh.” Sabi pa niya.

“Ahhhh.” Xiann said and bite the sandwich.

Hindi niya alam kung mali ba siya ng narinig. Narinig kasi niya na parang umungol ito ng sabihin ubuka ang bibig. His little cute and adorable love is trying to seduce him, didn’t he?

Naubos ng binata lahat ng pagkaing dala nya. Pinainom niya din ito ng gatas sa paraang gusto nito. Gusto nitong siya ang uminom at ipasa dito. The hell! It was good, so good.

“You full?” He asked after the meal is gone.

“Yes.” He answered.

“Uhmmm. You want to go out for a walk?” He asked.

Hindi kasi matutuloy ang plano niya kung hindi sila aalis ng nobyo. Alam niyang mamaya ay darating na ang kaniyang mga kaibigan at kailangan ng simulan ng mga ito ang munting surpresa niya sa nobyo.

“I don’t want to go out. Tinatamad ako. Gusto ko lang matulog at matulog tapos kasama ka yun lang.” Sabi nito at halata talaga sa mukha na inaantok.

“Gustong mong matulog? Buong araw ka ng tulog kahapon tapos ngayon matutulog ka na naman? Anong nangyayare?” Kunot noong tanong niya. Pansin lang kasi niya na lagi na lang itong natutulog.

“Pinapagalitan mo ba ako?” Tumingin ang nobyo niya sa kaniya at may nangingilid na luha sa mga mata nito. “I hate you.” Sabi ng nobyo niya at bumaling iyon patalikod sa kaniya at nagtalukbong ng kumot.

Ito rin ang kakaiba niyang napapansin sa nobyo. Palaging tulog at ma-emosyonal. Madali na rin itong umiyak kahit hindi naman niya pinapaiyak. Isa pa lagi nitong kinakagat ang tainga niya, pinipisil ang ilong niya, at laging hinahalikan ang mga labi niya. Ni hindi na nga siya makatulog sa gabi dahil sa pangungulit nito na magtatagal hanggang madaling araw. Kapag pinag-sasabihan naman niya iiyak ito na parang bata tulad na lang ngayon.

Nagpakawala na lang siya ng isang malakas na buntong hininga at niyakap ang binata. Nagpupumiglas pa ito.

“Sorry na love. Hindi naman kita pinagagalitan. Please sorry na.” At ito siyang malawak ang pasensya. Humihingi ng tawad kahit hindi niya alam kung anong nagawa niyang mali. Hayst.

“I hate you. Pinagagalitan mo’ko.” Para na namang bata kung mag tampo ang nobyo niya, panay pa ang paghikbi nito.

“Please love sorry na. Kagatin mo na lang tainga ko para hindi ka na magtampo.”

And here he is, agad bumaling paharap sa kaniya habang pinupunasan ang mga luha sa mga pisngi.

“Talaga ba?” Naka nguso pa nitong sabi habang inosenteng nakatingin sa mga mata niya.

“Oo, hindi na tayo aalis dito. Kagatin mo na lang tainga ko hanggang sa magsawa ka.”

Hindi na iyon umimik. Sa halip ay naramdaman na niya ang kirot sa tainga niya dulot ng pagkagat ng kaniyang nobyo. Pinagpasensyahan na lang niya ang binata. He used to understand his attitude because of his love for him. He is willing to do everything. To sacrifice everything in this world just to be with him.

Tumunog ang telepono niya dahilan para matigil si Xiann sa pagkagat sa kaniyang tainga. Agad niyang dinukot sa bulsa ang telepono at sinagot ang tawag.

“Hey.” Pabungad niya ng hindi man lang tinitingnan ang tumatawag.

“We are here outside Xiann’s house, the guard don’t let us come in. Dala na namin ang mga kailangan mo. Bwisit ka! Talagang inabala mo pa talaga kami at balak mo pa kami gawing designer e wala naman kaming alam sa pag design. Kaya nag abala pa kaming humanap ng designer upang mag organize sa surprise mo! Bwisit ka talaga.” Sabi ng nasa kabilang linya. Alam niyang si Luis iyon.

“Wait for me.” He said then ended the call.

Nagtatanong ang mga mata ni Xiann na nakatitig sa kaniya. Buti na lang at hindi niya ni-loud speaker ang tawag kundi mababalewala ang pinaplano niyang surpresa sa binata.

“I’ve got a call from my friends. And i have something to do, mabilis lang ako hintayin mo’ko dito huwag kang lalabas.” Sabi niya.

Kahit kunot ang noo ay tumango tango na lang ang binata sa mga sinabi niya. Bumangon na siya sa kamang kinahihigaan at mabilis na lumabas ng kwarto.

“Guard let them in.” He said to the guard when he arrived there.

“Yes sir.” The guard answered and immediately open the gate. His friends entered together with the designers.

“Fuck you Justine. Fuck you bud!” Panay na mura na sabi ni Luis.

“Whatever bud, whatever.” He said then he rolled his eyes.

Kinausap na niya kung saan i-organize ang plano niya at munting surpresa sa binata. Naisipan niyang doon ganapin ang lahat sa garden ng bahay ng mga Torres.

Nagsimula nang mag-ayos ang kaniyang mga kaibigan at ang designers, siya naman ay bumalik na sa loob ng bahay at diretso sa kwarto. Hindi niya hahayaang makita ni Xiann ang sorpresa niya baka masira ang kaniyang plano.

Nasabihan na rin naman niya ang mga magulang ni Xiann para sa surpresa niya sa nobyo, kaya hindi na magtataka ang mga iyon kung umuwing makita ang mga kaibigan niya.

“What happened?” Xiann asked.

“Nothing, just a friends thing.” He smiled and went on the bed.

      NAGUGULUHAN na si Xiann sa ikinikilos ng nobyo niya. Hindi na niya ito maintindihan kung bakit ganun na lang ang ikinikilos nito.

Patingin-tingin din pati ang nobyo niya sa telepono nito na tila may hinihintay na tawag o mensahe. Kunot man ang kaniyang noo ay ipinag-sawalang bahala na lang niya ang lahat. Ipinaubaya na lang niya lahat ng isipin sa hangin at mahiglit na niyakap ang binata. Matutulog na lang siya kaysa isipin pa ang binata.

Gabi na ng magising si Xiann sa mahimbing niyang pagkakatulog. Nag taka siya dahil wala na ang binata sa kaniyang harapan.

“Baka nasa kusina lang!”

Naligo na siya at nagbihis ng damit pantulog. Matapos iyon ay lumabas na siya ng bahay. Ilang minuto pa niyang ipinalibot ang kaniyang mga mata pero hindi niya makita ang binata. Gusto man niyang magtanong sa mga katulong nila ngunit wala din ang mga iyon.

Nakaramdam na siya ng kaba. Sana nagpunta ang mga iyon?

Agad siyang lumabas ng bahay. Madilim din sa labas at wala siyang makitang liwanag. Bakit hindi binuksan ang ilaw sa labas?

“Guard! Guard!” Ilang beses pa siyang nagsisigaw ngunit wala talaga ang mga iyon. Hindi talaga niya makita ang mga iyon. Where did everyone go?

Wala sa sariling napatingin siya sa sahig. Nakita niya ang mga nagkalat na bulaklak na hindi niya alam kung saan nanggaling. Bakit ang daming talulot ng puting rosas sa sahig. Kahit madilim ay kitang kita niya iyon dahil puti.

He got curious so he follow the white rose petals leading him to the garden of the house.

Napasinghap pa siya sa gulat ng biglang bumukas ang mga nagagandahang ilaw at agad niyang natanaw ang lamesa na may dalawang upuan sa pinaka gitna ng garden.

Bumungad sa kaniyang paningin ang ganda ng paligid. Unti-unti na rin niyang nakikita lahat ng mga katulong nila sa bahay na nakatingin lang sa kaniya. Ang mga guard at sa tingin niya ay mga kaibigan ni Justine at ang magulang niyang nakatingin din sa kaniya. Nakangiti ang mga iyon sa kaniya sa hindi niya malamang kadahilanan.

Kunot ang noo niya habang namamangha sa mga nangyayare ngayong gabi. Ang daming tanong sa isip niya na kailangan niya ng kasagutan.

Awtomatiko siyang napatingin sa gawi ng nobyo niya ng tumapat doon ang ilaw. Napakagwapo nito sa suot nitong tuxedo na kulay puti. Wala na siyang pakialam sa paligid. Sa mata na lang ng binata siya nakatingin.

Palapit ito ng palapit sa kaniya. Bawat paglapit nito ay siya namang pagbilis ng kaniyang puso.

Tuluyan ng nakalapit ang nobyo niya sa kaniya. Malapat at matamis ang mga ngiti nito sa kaniya. Inilabas nito ang bulaklak na itinatago nito sa likod kanina.

Boquet of red roses and a white rose in the center of the reds.

“Surprise.” The smile on his lips still not disappearing.

“What is this all about? What exactly happening?”

Napamulagat siya ng mga mata ng biglang lumuhod sa kaniya ang binata.

“You’ve been suffering for a long time because of me hurting you with even noticing. I’m sorry for all i’ve done to you. Ipinapangako ko sa’yo na hinding hindi na kita paiiyakin. Papalitan ko lahat ng mga sakit na naranasan mo ng masasayang alaala na bubuuhin nating dalawa. I love you Xiann and only you.”

Tila hinaplos ng paulit-ulit ang kaniyang puso. Kahit hanggang ngayon ay wala pa siyang ideya kung anong nangyayare. Basta na lang siyang napuno ng labis na kasiyahan.

May kinuha si Justine sa likod nito at inilahad sa kaniya. Binuksan nito ang isang maganda at pulang box, doon niya nakita ang isang makina at magandang singsing.

“Will you marry me?” Justine asked full of love.

Hindi niya alam pero bigla na lang bumagsak ang mga luha sa kaniyang mga mata. Nagulat siya ng makita ang singsing sa harapan niya. Hindi siya makapag-salita at hindi niya alam ang sasabihin. Tila nabato siya at hindi niya kaya ang atmospera.

“Say yes.” Sabay sabay na sabi ng mga nagga-gwapuhang kalalakihan na nakapag-balik sa kaniya sa realidad.

Bumaling muli ang kaniyang mga mata sa binata at nginitian niya ito. “Yes. Yes. Yes!” Sabi niya habang palakas ng palakas ang boses niya.

Tumayo na ang binata at nagtatalon ito na parang bata na masaya dahil na bilhan ng laruan ng kaniyang magulang.

“Yes. Yes!” Nagsisigaw pa ito.

At nang matauhan ay kinuha nito sa maliit na kahon ang singsing at isinuot nito sa kaniyang daliri at mahigpit siyang niyakap.

Hiyawan naman ang mga taong naroon sa ginanapan ng pangyayare.

Matapos niyang bawiin ang pagkakayakap sa binata ay sinapo niya ang mukha nito.

“You need to know something.” Panimula niya. Ngayon na niya balak sabihin sa binata ang pagbubuntis niya.

“Ano yun?” Kunot noong tanong ng binata.

“Buntis ako.” Pagtatapat niya na mas lalong ikinunot ng noo ng kaniyang nobyo.

“Anong sinasabi mo?”

“Buntis ako Justine. Nabuntis mo’ko. Mahirap mang paniwalaan pero yun ang totoo. Nanggaling na rin ako sa doctor, sa lahat ng doctor at iyon ang sinabi nila sa’kin. Buntis ako.”

Hindi makapaniwala ang mukha ng binata maging ang mukha ng lahat ng mga nakapakinig maliban sa kaniyang mga magulang na lumapit sa kanila at ibinigay kay Justine ang resulta.

Napatingin si Justine at hindi makapaniwala ang mukha. Siguro ay hindi na nito kinaya ang lumukob na siya at pagkabigla dahilan para mawalan iyon ng malay. Buti na lang at nasalo niya.

Ang lalaking matikas, mayabang at may batong puso ay hindi niya aakalaing mahihimatay sa simpleng ipinagtapat niya. A Gangster that he do really love is now going to be a father of his son and his husbands.

A/N; I’m done writing. Epilogue na lang at special chapter. Iyon na lang ang hihintayin ninyo guys.

Unang una nagpapasalamat ako sa mga nag vote, nag comments, nag views at sumubaybay. Sa mga silent reading maraming-maraming salamat sa inyo.

Kayo ang naging inspirasyon kong tapusin ang storya na ito. Muli ay magkita-kita tayo sa.

A Gangster’s Lover: Series Book 3; Vicente Vedge.

Habang wala pang update you can read my other story.

Obsessed: Series Book 1; Achilles Soleman.

Please do support me guys. Thank you again.

EPILOGUE

Epilogue

      HINDI alam ni Justine kung ano ang gagawin niya. Nasa loob ng hospital si Xiann at pinapaanak. Sisaryan ang kaniyang asawa dahil wala namang paglalabasan ang sanggol.

Naawa siya sa asawa niya dahil alam niya kung anong ginagawa sa ganoong klaseng panganganak.

“Shit! Shit! Shit.” Kanina pa siya palakad lakad at hindi niya alam kung saan siya pupunta.

“Could you please calm down son?” Saway sa kaniya ng ina niya.

“Yeah, you should calm down honey. Magiging ligtas ang baby at ang asawa mo.” Pagpapanatag naman sa kaniya ng ina ni Xiann.

“Excited na kami sa baby na lalabas. Bakit ba kasi hindi pa nagpa ultra sounds si Xiann, edi sana nalaman na’ten ang itsura ng bata.” Bakas talaga ang excitement ng dalawang ginang.

“Pa suspense pa balae ano?” Segunda naman ng ina niya.

Mga ilang minuto o oras ang lumipas bago lumabas ang doctor at agad silang pinuntahan.

Ayos na ba? Ano na kaya ang lagay ng asawa niya?

“Doc, kamusta po? Anong gender ng baby?” Agad na pabungad na tanong ng ina niya.

“Oo nga doc, lalaki ba? O babae?” Segundang tanong naman ng ina ni Xiann sa halip na tanungin ang lagay ng asawa niya. Tch.

“Doc, kamusta po ang asawa ko? Ano pong lagay niya? Nasa maayos na po ba siya?” Tanong naman niya.

Ngumiti ang doctor. “It all went well. And congratulation to you. Your husband gave birth to your twin baby boy.” Anunsiyo ng doctor na labis niyang ikinagulat.

Nung malaman niyang magkakaanak ang asawa niya ay labis ang gulat niyang naramdaman ito pa kayang dalawa na lalaki ang inanak ng asawa niya? He can’t believe this? Hindi na niya kinaya, nandilim na ang kaniyang paningin at nawalan ng malay.

Natagpuan na lang ni Justine ang sarili niya sa loob ng isang silid. Agad niyang nakita ang ina niyang nagbabantay sa kaniya.

“Mom? Kamusta ang baby? Are they okay? What happened to Xiann? Is my husband okay?” Sunod sunod na tanong niya ng maalala niya ang asawa at kambal niyang anak.

“Sus Justine. Lagi ka na lang hinihimatay.” Panunudyo ng ina niya. “Ayon ang mag-ama mo sa loob ng silid. Ayos naman ang mga baby. Ang cute nga nila at pinaghalong mukha ninyo ni Xiann.”

Labis na kasiyahan ang lumukob sa kaniyang buong pagkatao. Nanganak na ang asawa niya? At kambal pa? He can’t wait to hugged his babys, to embrace them, to kissed them and to be with them. Maraming pumapasok sa kaniyang isip na gustong-gusto niyang gawin ng nasa sinapupunan pa ito ng asawa niya. Ngayon na nasilayan na nito ang mundo ay excited na siyang gawin ang mga iyon.

Agad siyang bumangon sa pagkakahiga at tumayo na.

“Let’s go mom. Lets meet my twins.” He said and went out of the room.

Doon siya nagtungo sa silid ng kaniyang asawa. Alam niyang naroon ang mga anak niya.

Pagkapasok na pagkapasok palang niya ay mga mata agad ng asawa niya ang nakita niya. Nasa tabi nito ang dalawa niyang anak.

Agad siyang lumapit doon. Bigla na lang may nangingilid na mga luha sa kaniyang mga mata. Hindi siya makapaniwalang magkakaroon sila ng anak ni Xiann. Hindi parin siya makapaniwala.

Dumukwang siya at binigyan ng mga halik ang labi ng kaniyang asawa at ang pisngi ng kaniyang dalawang kambal.

Hindi na niya napigilan ang luha na biglang bumagsak sa kaniyang mga mata. Naluluha siya sa sobrang saya. Ang ilang buwan niyang paghihintay na lumabas ang mga anak niya ay worth it na worth it.

“Justine?” pagtawag sa kaniya ng ina. Lumingon siya dito at nagtatanong ang mga titig niya. “Ano ba ang pangalan niyan kailangan iyon para maipa-register na.”

Bumaling ang kaniyang mga mata kay Xiann. “You should name our baby’s.” He said.

“No, you name our baby.” Xiann said.

“Ikaw ang nagpakahirap dalhin sila ng siyam na buwan at ikaw din ang nagpakahirap ilabas sila. You should be the one to name our baby.” Sabi niya.

Umaktong nag-iisip ang binata. “Ganito na lang, papangalanan ko ang isa, ikaw naman ang bahala sa isa.” Nakangiting suhestiyon ng asawa.

“Then you name it first.” He said.

“This one will be Xionn James Torres Skyler.” His husband said pointing the baby in the right side.

“Then this one will be, Xienn Jasper Torres Skyler.” He said pointing the baby in the left side.

“That was good name.” He complemented.

Matapos mapagdisisyonan ang pangalan ng mga anak ay sinabi na iyon niya sa kaniyang ina. Umalis na ito kasama ang ina ng asawa niya.

Panay ang halik niya sa mga pisngi ng kaniyang anak at sa mga labi ng asawa niya.

“Thank you for everything, thank you for loving me and for giving this little cute twins. I love you my love of my life.” He said full of love.

“I love you more my world.” Buong pagmamahal din namang tugon ng asawa niya.

Bumaling ang kaniyang mga mata sa dalawa niyang anak. Hinalikan niya ang mga iyon sa noo.

“Welcome to the world twins.” He said full of love.

Sapat na sa kaniya ang lahat lahat ng pag-aari niya. Sapat na sa kaniya ang binata at ang dalawa niyang anak, wala na siyang mahihiling pa.

One year later

       Busy si Xiann at ang kaniyang asawang si Justine sa pag-aalala sa kanilang dalawang kambal na anak.

Sa kaniya si Xionn at kay Justine naman si Xienn. Masaya sila habang buhat buhat ang dalawa.

Napangiti siya ng kinakausap pa ni Justine ang anak niya.

“Hello baby. Nagugutom ka na? Gusto mo ng dumede?” Pagkausap ng kaniyang asawa.

“Dumede? Love kapapadede mo palang dyan tapos padedede-in mo na naman? Kaya ang taba taba ni Xienn eh.” Nahihiwagaan niyang sabi.

“Baby Xeinn, ayan na naman si daddy Xiann. Kinokontra na naman niya ang pagdede mo. Nagugutom ka naman di’ba? Di’ba baby?” Pagtawa lang ng sanggol nila ang naisagot nito.

Naiinggit tuloy siya. Kapag ang asawa niyang si Justine ang kumakausap sa mga anak niya panay ang bungisngis pero kapag siya hindi naman.

“Baby Xionn, ano ikaw nagugutom ka na rin ba?” Sabi na naman ni Justine ng lumapit ito sa kanila. At tulad ni Xeinn ay bumungisngis din ang kaniyang anak na hawak.

“Oh tumawa, nagugutom na nga sila. Let’s go love, padedehin na na’ten sila.” Pag-aya sa kaniya ni Justine may pamimilit pa sa boses nito.

“Love, kadedede lang kaya nila. Pwede ba? Baka ma over sila sa pag-inom ng gatas.” Suway niya sa asawa.

“O, kumontra na naman ang daddy Xiann niyo. Ayaw kayong padedehin.” Pagkausap ni Justine kay Xionn na hawak niya. Ngumuso pa ito dahilan para mapahikbi din ang anak niya.

“Love!” Pinandilatan niya ito ng mata. “Ayan baby palang spoiled mo na agad!” Saway niya dito.

“Stop crying baby. Daddy Xiann is here.” Pag-alo niya sa kaniyang anak pero mas lalo pa itong umiyak.

“Tigil na Xionn, mamaya padededihin ka ni Daddy Justine.” Pagkasabi na pagkasabi ni Justine ay agad tumigil sa pag-iyak ang kaniyang hawak-hawak na anak.

Nagtatampo na talaga siya. Kapag sa kaniya hindi sumusunod ang anak niya pero kapag kay Justine isang pag-alo lang nito tumitigil na.

“Spoiled ka talaga Justine. Kakainis ka!” Sabi niya sa asawa.

Natigil sila sa pag-uusap ng pumasok ang dalawa kaibigan ni Justine. Si Quill at si Exequile.

“Hey lovers.” Anunsiyo ng dalawa.

“What are you two doing here fuckers?” He said.

“We’re here to see you and our pamangkin.” Sabi ni Quill.

“Yeah,.” Segunda naman ni Exequile.

Lumapit kay Xiann si Quill at kinausap ang kaniyang anak. Hahawakan pa sana ni Quill ang kaniyang balikat ng marinig niya ang galit na sigaw ng asawa.

“Get your hands of my husband or i’ll cut it into pieces.” His voice was sharp and angry.

“So possessive.” Naibulong na lang niya sa kaniyang sarili.

Narinig naman niya ang paghalakhak ni Quill, hindi na nito tinangkang hawakan pa o dumais sa kaniya. Natakot na itong baka maupakan ng kaniyang halimaw kung magselos na asawa.

Maya maya pa ay nakita ni Justine ang isa pa niyang kaibigan si Axll dala-dala ang anak nitong si Azella.

“Hello there my good friends.” Pabungad ni Axll na malapad na nakangiti.

“Daddy, put me down.” Sabi ng anak nito sa ama. Binaba naman nito ang anak nito at mabilis na tumakbo iyon sa gawi ni Exequile at Quill.

“Tito Xiann, tito Justine, tito Quill, and tito Exequile.” Matinis na sigaw ng anak ni Axll.

Nag-uunahan naman ang dalawa sa pagbuhat kay Azella. At si Quill ang nagtagumpay.

“How are you Azella?” Quill asked smiling.

“I’m fine tito Quill.” Azella answered. “Actually my dad wants me to be with you, dad Kyle and my dad Axll are busy right now. They told me that they have something to do, so daddy Axll brought me here. Would you mind taking care of me po?” Nakanguso pa ang anak ni Axll ng sabihin iyon.

Napatingin silang lahat kay Axll.

“Ano naman ang gagawin ninyo ni Kyle?” Makahulugang tanong ni Quill.

“Just take care of my daughter for a while. I have something important to do.” Pagdadahilan ni Axll at agad na iyong lumapit kay Azella. “Take care baby and go home late.” Sabi pa nito at pumihit na paalis.

“Bye daddy Axll.” Sabi naman ng anak nito.

Narinig niya ang pagbuntong hininga ni Quill at ang mahinang pagtawa ni Exequile.

“Tayo na Exequile, wag kang tumawa diyan. Ipasyal na na’ten si Azella at baka masapak tayo ng ama nito.” Sabi ni Quill at hinila si Exequile palabas matapos magpaalam ng dalawa.

Naiwan silang napailing-iling na lamang.

“Maybe next time, gagayahin ko din ang ginawa ni Axll para lang masolo kita at ma—”

“I wont let you. Dito lang sa tabi ko ang mga anak ko, tigilan mo’ko sa kamanyakan mo.” Pabiro niyang sabi.

Malakas naman ang pagtawa ni Justine na sinabayan pa ng pagbungisngis ng kaniyang anak. Sabi nga nila. Like father like son! Tch.

“I won’t do that. I promise, i’ll take care of our son right now until they grew up.” Justine said.

Ngiti ang sumilay sa kaniyang mga labi. Masaya na siya sa mga sinabi nito, maligaya na siya sa lahat ng meron siya ngayon.

Labis na pagmamahal na ang natanggap niya sa asawa at wala na siyang mahihiling pa. Binigyan siya ng mapagmahal na asawa at dalawang nagga-gwapuhang mga anak.

Ang binatang nakilala niya sa bar lasing na lasing at nakatalik niya ay hindi siya makapaniwalang ito pala ang magiging asawa niya, ang magiging katuwang niya sa buhay. And with a bonus, ang lalaking makakatulong niya sa pag-aalaga ng kanilang mga supling.

A gangster that did not know how to love, he just know how to fucked women right and good. But the earth rotate, he finally learned how to love, how to care, how to smile, and how to appreciate everthing around him, and it’s all thanks to the man he love the most, to Xiann Torres, his husband.

He started to believe that love will changed everything, he believe that love knows no gender.

              The End

A/N: Finally finished thanks to all of you. Love lots

2021 alright reserved™

SPECIAL CHAPTER: THE WEDDING

Special Chapter

    Sapo-sapo ni Xiann ang kaniyang puso na patuloy parin ang mabilis na pagtibok. Naka suot siya ng puting tuxedo, puting jeans at puting sapatos. Ikakasal na siya! Ito na ang araw na si Justine at siya ay magiging isa na. Magiging tunay ng mag-asawa.

Naka anak na siya bago pa sila ikasal at dalawang taon na rin ang kambal niyang anak. Tulad ng ama sobrang kulit at hindi na niya kayang suwayin. Kay justine lang naman naniniwala ang mga iyon sa kaniya hindi. Mula pagkabata.

Muli ay sinapat niya ang itsura niya sa salamin. Napakagwapo niya at nasa pagkakaayos na naman ang lahat kaya lumabas na siya.

Dito na siya ikinasal sa America dahil hindi naman legal ang kasal sa bansang pilipinas.

       Narito na si Justine sa loob ng simbahan. Marami na rin ang mga tao dito at ang lahat ng kaniyang mga kaibigan ay nandito na rin.

Sa wakas ikakasal na rin sila ng taong pinaka-mamahal. Ikakasal na sila at magiging isa na sila…

       Kinakabahan si Justine at panay ang pagsalikop niya sa kaniyang mga kamay na bahagya pang namamawis.

Maya maya pa ay dumating na ang asawa niya, he is walking handsome in the aisle while looking at him and only him.

Bawat hakbang nito ay siya namang pagkalabog ng kaniyang dibdib. Panay din ang ngiti niya at hindi siya mapakali.

Inilahad niya ang kaniyang kamay sa binata ng makarating na ito sa gawi niya.

“Your hands is cold.” Pabulong na sabi ng nobyo niya.

Hindi na lang niya ito pinansin at umupo na sila sa bangko.

Maraming sinabi ang pari sa kanila ngunit wala siyang naintindihan kahit isa. Basta ang alam lang niya ay sumagot siya ng ‘i do’ at ngayon ay ang nobyo na niya ang tinatanong.

“Xiann Torres, take Justine Skyler as your lawfully wedded husband, to care and to cherish in sickeness and in health, in richer and in poorer, ’till death do you part?”

Tumingin si Xiann sa mga mata ng nobyo niya. Bago siya sumagot. “I do.,” puno ng pagmamahal niyang sabi., “and i also want to thank you, for staying by my side. For loving me and for taking care of our two little twins. I love you more than i love myself, i love you and only you as my husband. Mahal kita Justine, mahal na mahal.” Pagkasabi niyang iyon ay lumapat na ang mga labi ni Justine sa mga labi niya. Kahit hindi pa nga inanunsiyo ng pari. Hayst! Justine.

“Xiann Torres, welcome to A Gangster’s Lover!” Rinig niyang sigawan ng mga makukulit na kaibigan ni Justine na buhat buhat ang kaniyang dalawang kambal na anak.

Pagkatapos ng kasal ay nagmaneho na si Justine patungo sa reception ng kasal. Sa dagat kung saan doon gaganapin ang reception.

“Love, huwag na kaya tayong tumuloy sa reception. I want to make love to you right now. It’s been two years love, two years na akong nagtitiis at sana naman pagbigyan mo na ako.” Bulong niya sa asawa.

“Stop it love, we should come to the reception baka hanapin nila tayo doon. Isa pa, pagbibigyan na kita mamayang gabi. I promise.”

“I’ll wait for it! Mamayang gabi!” Sabi nito na bahagya pang sumuntok sa hangin.

Nakarating sila sa reception ng kasal nilang dalawa. Marami ng tao doon at marami na ring guess ang dumarating. Panay ang pagbati sa kanila ng Congratulations at iba pa.

Naroon si Justine sa mga kaibigan niya nakikipag-usap. Yung mga kaibigan niyang kung kumain ay akala mo mauubusan. Wala e, nanggaling sa famous cousine ni Gord ang pagkain dito sa reception nila kaya enjoy na enjoy ang mga mo’kong niyang mga kaibigan. Hayst!

“Sino kaya ang sunod na magkakaasawa sa’ten.” Tanong ni Jonaz na puno parin ang bunganga ng mga kinakain.

“You’re so gross Jonax, you know that?” Caleb said.

Yeah Caleb is also invited to his wedding day. He is their friends after all.

“Ikaw na siguro ang magkakaroon ng asawa sa sobrang daldal mo at katulad din ng asawa ni Axll, ni Justine, at ni Vicente ay lalaki din ang magiging asawa mo. Take note ikaw pa ang bottom!” Pabirong sabi ni Carlosz na kumakain din. Halakhakan naman nila ang pumuno sa buong reception.

“Fuck you bud! Fuck you! Hinding hindi ako mag-aasawa. Never!” Pagtanggi pa ni Jonaz.

Biruan at tawanan ang pumuno sa buong reception, halos hindi na sila magkanda humayaw sa kakatawa dahil pinagti-tripan ni Carlosz si Jonaz, ayun tuloy nilunod ni Jonaz si Carlosz sa dagat.

Ilang oras pa ang lumipas at natapos na ang reception. Matapos magpaalam sa kaniyang mga kaibigan ay umalis na sila kasama niya ang dalawang anak at ang mahal niyang asawa.

Ilang oras na biyahe bago sila nakarating sa bahay nila. Kinarga niya ang isa niyang anak at ang isa naman buhat-buhat ng kaniyang asawa.

“What do you want for dinner babies?” Tanong ni Justine sa dalawang kambal. “Daddy Justine, will make you dinner, do you want daddy Justine to make you sandwich?”

“I want tsandwish, dada.” Uutal-utal na sabi ni Xionn.

“I want ice pream, vanilla.” Segunda naman ng kambal na si Xienn. Ito ang kalong-kalong niya.

“Are you sure baby Xeinn? Ice cream for dinner? No, you can’t eat ice cream, i won’t let you. Tsaka gabi na din baka kabagan ka.” Pagtutol niya sa gustong gawin ng kaniyang anak.

“But dada, i want ice pream. I want to eat ice pream.” Nakangusong pagmamaktol ni Xeinn.

“Dada, i want to eat ice pream too, but i want strewbarry.” Segunda naman ni Xionn na uutal-utal din.

And here are their son. Kahit ilang beses pa siyang magsabi na bawal kumain ng ice cream ay hindi talaga siya sinusunod ng mga ito. Kahit anong pilit niyang huwag ay nagpupumilit parin talaga ang mga ito.

“I want ice pream dada.,” sabi ni Xionn na nangingilid na ang mga luha sa mga matang nakatingin sa asawa niya.

Tumingin naman sa kaniya si Justine at pinandilatan niya ito ng mata. Bawal kumain ngayon ng sorbetes ang mga anak nila dahil baka mag sakit ang tiyan ng mga iyon.

“Ganito na lang, i’ll make you two sandwiches and after you finished the sandwich i’ll give you a reward. Ice cream vanilla flavor and ice cream strawberry flavor do you want that?” Suhestiyon ng kaniyang asawa.

Naglakihan naman ang mga mata ng kaniyang mga anak at nagtatalon sa saya.

Ito talagang asawa niya, sinabi na nga niyang bawal hindi parin na niwala. Ano lang ba siya sa bahay na ito at tila walang gustong sumunod sa mga utos niya? Hyst!

Tumabi siya sa binata at pasimpleng kinurot niya ang tagiliran nito.

“Ouchh. Why did you do that?” Tanong ni Justine na iniinda parin ang tagiliran nitong kinurot niya.

“That’s for not obeying me.” Nakangusong sabi niya.

“Don’t worry, i’ll make more sandwiches para kapag nabusog na sila ay hindi na nila nanaising kumain ng ice cream.” Pabulong pang sabi ng kaniyang asawa natatakot na marinig ng kaniyang anak. Tch!

Pinaupo-niya si Xionn at si Xienn sa bangko, maging siya ay umupo na rin hinihintay matapos ang sandwich na ginagawa ng kaniyang asawa.

“Done!” Pasigaw na anunsiyo ni Justine na bitbit ang pinggan na naglalaman ng maraming sandwich. Talagang dinamihan talaga nito. Hayst!

“Dada, i don think we can finis them all!” Reklamo ni Xionn.

“Hangdami e.” Segunda naman ni Xeinn.

Natatawa na lang siya sa itsura ng asawa. Kumakamot pa ito sa ulo at hindi alam kung anong ipapalusot sa kaniyang mga anak.

“I and your daddy Xiann, will help you finish those sandwiches.”

“Yeah,” Sang-ayon naman niya. Hindi na niya pipigilan ang gusto ng mga anak niya. Siguro ay kaya hindi siya sinusunod ng mga anak ay dahil sa mga madami niyang ipinagbabawal., “go and bring the ice cream.,” bumaling siya sa mga anak., “we’ll help you to finish those sandwiches but you will let us help you two finished those ice cream, deal?” He suggested.

Nagkatinginan pa ang dalawa niyang kambal sa isa’t isa na animo’y mga matanda na, bago iyon tumingin sa kanila.

“Dil!” Sabay sabi ng kaniyang kambal.

“Xionn, Xienn, it’s not dil it’s deal.” Pagturo niya sa kaniyang mga anak.

Dumating na si Justine dala ang dalawang medium size ng ice cream.

“Okay, come on and let’s eat.” Sabi ni Justine at nagsimula na nga silang kumain. Paminsan-minsan ay sinusubuan siya ni Xienn. Si Xionn naman na hindi nagpahuli ay sinusubuan ang ama nitong si Justine.

Kapag kuwan ay siya naman ang sinusubuan ni Xionn at si Xienn naman ang nagsusubo sa kaniyang ama. Puno ng mga ngiti at pagmamahal ang buong kusina.

Napapangiti siya habang kapiling ang kaniyang mga anak, ang salo-salo nilang magpapamilya, at ang mga ngiti sa kanilang mga labi na pati ang mga mata nila ay kumikinang na rin sa bawat kasiyahang nararamdaman nila.

Kung may hihiling man siya ay yun ang makasama pa ng matagal ang kaniyang mga anak at asawa. Ang maabutan pa niyang mag-asawa ang mga anak niya at magka-apo.

Natapos silang kumain at talagang nabusog sila. Hindi talaga sila nagpahuli sa ice cream. Si Xienn ang kasalo niyang kumain ng vanilla. Nagmana ang anak niyang si Xienn sa vanilla at kay Justine naman nag mana ang anak niyang si Xionn sa pagkain ng strawberry.

Nagkalat sa mga mukha ng anak niya ang sorbetes at talagang inubos ng mga iyon. Maging sa mukha nila ay nagkalat din dahil sa paanong paraan ng pagsubo sa kanila ng kanilang mga anak.

“Let’s go to our bedroom, let’s clean ourselves.” Justine said, kinarga niya si Xein. “To the bathtub!” Nakangisi niyang sabi.

Binuhat naman niya si Xionn at sinundan niya ang mag-ama niya. “To the bathtub!” Sigaw niya.

“To da batbub.” Mangol na paggaya ni Xionn sa kaniya. Natawa na lang silang lahat.

Binuksan nila ang gripo ng bathtub at hinubad nila ang mga suot ng kanilang mga anak at isinakay sa bathtub. Sila naman ay hinubad nila ang mga damit at tanging boxer na lang ang isinuot nila.

Awtomatiko siyang napatingin kay Justine na nahuli niyang nakatingin sa pang-upo niya. Agad niya itong sinaway. Gumagana na naman ang pagkamanyak ng kaniyang asawa.

Binuksan nya ang shower at naligo silang dalawa ng asawa niya samantalang nagtatampisaw naman ang kaniyang mga anak sa bathtub.

Justine and him put shampoo on their twins hair and they rubbed it. Sinabunan din nila ang katawan ng kambal at toothbrush-an nila ang mga ngipin ng mga anak. Matapos iyon ay hinayaan muna nilang ibabad ng mga anak nila ang sarili sa bathtub.

“Bath me too, love.” Nakangusong sabi ng asawa sa kaniya.

Ngumiti siya dito at nilagyan niya ng shampoo ang ulo ng binata at kinuskos iyon. Sinabunan din niya ang katawan nito. Bawat dampi ng kamay niya sa matitipunong katawan ng asawa ay hindi niya mapigilang mapalunok. God, he missed this man. He missed his husband.

Natapos niyang kuskusan ang binata ay toothbrush-an niya rin ang mapuputi nitong ngipin. At binanlawan.

“Let me take care of you too.” Sabi naman ng asawa niya. Hindi na siya nakatanggi ng lagyan nito ng shampoo ang ulo niya at kuskusin iyon.

Sinabunan din nito ang katawan niya at nang mapunta ang kamay nito sa pang-upo niya na natatabunan ng suot niyang boxer ay pasimple nitong tinampal ang pang-upo niya.

Pinandilatan niya ng mata ang asawa. Narito kasi ang mga anak nila at hindi iyon dapat gawin ng asawa niya.

Matapos nilang maligo ay binihisan na niya ang kaniyang mga anak ng pantulog at nagsimula na rin silang magbihis. After that he put their twins on the bed and it’s time to sleep.

Pinaggitnaan nilang dalawa ang kanilang mga anak. Matagal ng sinasabi sa kaniya ni Justine na magpagawa sila ng kwarto ng kambal ngunit hindi siya pumapayag. Mas gusto niyang makatabi ang mga iyon.

“I’m still waiting for tonight.” Pabulong sa kaniyang sabi ng asawa.

“I’ll keep my promise.” Sabi naman niya.

Ilang minuto pa ay nahimbing na rin sa pagkakatulog ang kanilang mga anak.

Natawa na lang siya ng kalabitin siya ng binata. Tumayo na siya at nagtungo sa bathroom, sumunod naman sa kaniya ang binata. Kitang-kita niya ang pagnanasa sa mga mata nito.

This is the life he want. A loving husband (sometimes pervert) a twin sons (na sobrang kulit) na mahal na mahal niya.

Wala na siyang maihihiling pa sa Diyos. Ibinigay na sa kaniya ang lahat-lahat. Salamat at nagkaroon siya ng asawang gangster sa buhay niya ngayon naman ay nagsisilbing mundo niya. Salamat iyon lahat sa nasa itaas….

              

The End

A Gangster’s Lover Book 3: Vicente Vedge, on going..