PROLOGUE

WARNING: Mature Content| SPG| R-18 (BoyxBoy) (Mpreg)

Prologue

        BASANG-BASA at nanginginig ang kamay ni kyle habang hawak hawak ang mouse ng computer upang tingnan ang resulta na kaniyang exam, para sa scholarship.

Labis niyang ipinagdarasal na sana ay makapasa siya para naman makapag-aral siya ng libre. Upang hindi na problemahin ng kaniyang mga magulang ang pagpapa-aral sa kaniya.

Nanginginig siyang nagtipa. Matapos lumabas ang resulta, huli niya unang tinuon ang kaniyang mga mata.

Simula sa baba hanggang sa taas ang ginawa niyang paghahanap. Namamalisbis na rin ang pawis sa kaniyang mukha, halata na ang pagka frustrate niya ng hindi pa niya nakikita ang kaniyang pangalan.

Halos matanggalan na siya ng pag-asang makikita at masisilayan pa ang ngalan niya dito.

Please! Please, hell shit! Bulong niya sa sarili.

Ilang hayhayin na lang at mararating na rin niya ang taong nakakuha ng mataas na grado sa exam. Nasa ikalimang posisyon na siya at hindi niya parin nakikita ang kaniyang ngalan.

Bukod sa pagka-gulat ay binanaagan din siya ng labis na saya. Hindi lang ito top 3, top 2, kundi top 1. Siya ang taong nakakuha ng mataas na grado.

“Shit! It’s me! I’m on top! Fuck!”

Halos madaming beses niyang tinanong ang sarili kung totoo nga ba talaga ang nakikita niya ngayon lang. Ilang beses niya ding tiningnan ang screen ng computer, nagtataka na baka namalikmata lamang siya.

1. MORIZ, KYLE XERXEZ D.

Totoong nangunguna siya sa listahan. Halos matuwa siya sa saya na sa wakas ay makakapasok na rin siya ng kolehiyo at sa university pa. Hindi mabilang ang bawat ngiti na sumilay sa kaibuturan niya.

“Yahoooo!” Sigaw niya.

Nahinto ang pagsigaw niya ng mapuna niya na nasa loob nga pala siya ng computer shop at maraming tao ang naroon. Pero hindi yun dahilan para masira ang labis niyang kasiyahan.

Kahit mayroon pa siyang natitirang oras upang gamitin ang computer ay hindi na niya iyon ginamit. Pinatay na niya ang computer at dali-daling lumabas doon upang ipagbigay alam sa kaniyang mahal na ina at ama ang magandang balita, na hanggang ngayon ay lumulukob parin sa kaniyang damdamin.

Nang makarating siya sa hindi kalakihan nilang bahay ay agad niyang hinanap ang mga taong tinatawag niyang pamilya.

“Nay , tay, may ibabalita po ako sa inyo!” sigaw niya sa buong bahay.

“Oh ano yun anak?” tanong ng nanay niya na kalalabas lamang sa kusina., “mukhang masaya ang anak ko ah.” Maging ang nanay niya ay nahahawa na rin sa kasiyahan niya.

“Asan po ba si tatay?” Sa halip na sagutin ang ina ay iba ang tinanong niya.

Gusto kasi niya na sabay malaman ng kaniyang ama at ina ang mabuting balita na ito.

“Hayun at nagtatrabaho pa!” Sagot ng kaniyang ina.

“Ah, ganun po ba? Pero ’nay ang magandang balita na sasabihin ko sa inyo ay…” Tinitingnan niya ang mukha ng kaniyang ina., “pasa po ako sa mga estudyanteng makakakuha ng scholarship sa isang unibersidad!” Puno ng galak niyang sabi.

Hindi naman magkanda-maliw ang itsura ng kaniyang ina. Hindi rin ito makapagsalita, gulat na gulat ito at batid niyang nilulukuban din ng labis na kasiyahan.  Napaiyak na lang ang kaniyang Ina sa labis na saya.

“Totoo ba ito anak?” Halos pabaling baling ang mata ng ina sa ibang direksiyon., “baka naman niloloko mo lang ako?”

“’Nay ikaw pa ba lolokohin ko?” Naipaikot niya ang mga mata., “ tsaka ’nay wala ba kayong tiwala sa katalinuhan ng anak niyo?“

“Hindi naman sa ganun anak, pero hindi lang talaga ako makapaniwala! Sadyang labis lang akong masaya. Hindi ako makapaniwala. Alam kong mahirap lang tayo, kaya hindi namin kaya ng Tatay mo na.” Lumuluha parin ito., “ na pag aralin ka sa kahit anong paaralan mo pa gusto. Pasensya ka na at mahirap lang tayo.“

“Nay naiintindihan ko po kayo. Alam ko pong ganito ang sitwasyon natin sa buhay, kaya nga po nagsusumikap akong mag aral para sa’ten di’ba? Kaya wag niyo na pong isipin pa iyon. Dahil pagbubutihan ko po para makapagtapos ako.!” Buong galak niyang sabi at sabay punas sa mga luha ng kaniyang ina.

Wala ng iba pang na sabi ang kaniyang ina, kundi ang yakapin siya ng ubod higpit para lang maparamdam nito na mahal na mahal siya nito.

“Pagbutihan mo anak, huh?” Anito.

“Oo naman po ’inay!” Sabi niya.

Napabalikwas ang ina ng may maalala. “Naku! Anak ang aking niluluto baka mapano na, ikaw kasi e. Siya sige at ipapagpatuloy ko na ang pagluluto upang sabay na tayong mag salo-salo!” Anito.

“Sige lang ho inay!” Matawa tawa naman niyang sabi.

Naupo muna siya sa sopang gawa sa kahoy habang hinhintay ang pagdating ng kaniyang ama at ang pagdating din ng kaniyang dalawang nakababatang kapatid na pumapasok sa elementarya. Hindi na rin siya makapaghintay na ibalita sa kaniyang dalawang kapatid ang magandang nangyare sa kaniyang buhay.

Ilang minuto pa ang nagdaan at napakinggan na niya ang tunog ng tricycle ng kaniyang ama, kaya lumabas siya upang salubungin ang mga ito.

Naiparada na ng kaniyang ama ang medyo may katandaan na nitong tricycle sa maliit na espasyo ng kanilang bahay. Sakay ng tricycle na iyon ang dalawa niyang kapatid na kagagaling lang sa paaralan.

“Tay, mano po!” Sabi niya ng makababa na ang tatay niya.

Agad naman inilahad ng tatay niya ang kamay upang makapagmano siya. “Kaawaan ka ng Diyos.” Sabi nito matapos siyang mag mano.

“Kuya!!!” Matinis na sigaw ng kaniyang bunsong kapatid.

“Kuya!!!” Sinegundahan naman iyon ng pangalawa niyang kapatid. Lahat sila ay lalaki, wala siyang naging kapatid na babae.

Siya din ang panganay sa kanilang magkakapatid. Kaya gagawin niya ang lahat maging maayos lang ang pamumuhay nilang magpamilya.

Mahigpit siyang niyakap ng dalawang kapatid nang makalapit ang mga iyon.

“Kuya Kyle na-miss kita!” Sabi ni khali na bunso niyang kapatid.

“Na miss din kita kuya Kyle!” Sabi naman ni Khallid na isa din sa kapatid niya.

“Miss niyo ako agad e kanina lang naman hindi niyo ako nakita, panong miss niyo ako agad?” Natatawang tanong niya.

“E kasi naman kuya wala ka sa school namin e!” Naka pout na sabi ni khali.

Napangiti na lang siya sa mga pinagsasabi ng mga kapatid niya. Andami nilang alam sa buhay.

Na abala ang pag-uusap ng mga magkakapatid ng mag salita ang kanilang ina.

“Mga anak halina kayo at kumain!” Pag aya ng kaniyang ina.

Agad naman nag-sitakbuhan papunta sa kanilang ina ang dalawa niyang kapatid at binigyan nito ng halik ang kanilang ina. Napakamot na lang siya sa ulo. Kapag wala ang kaniyang ina ay sa kaniya pumupunta ang kaniyang mga kapatid pero kapag naroon na ang ina parang balewala na siya. Haystt!

Maging siya ay sumunod na rin sa kaniyang mga kapatid upang kumain na ng pananghalian.

Masayang nananghalian ang lahat sa hapagkainan. Kahit simpleng adobo lang ang ulam nila ay sapat na iyon sa kanila upang malamnan ang kanilang tiyan.

“Tay, may sasabihin nga pala ako sa iyo.” Panimula niya.

“Ano yun?” Tumingin sa kaniya ang kaniyang ama.

“Nakapasa po ako sa scholarship at pwede na ho akong makapag aral sa isang unibersidad.” Puno ng galak niyang sambit sa ama.

Yung kaninang mukha ng ama niyang medyo malungkot ay nagliwanag.

“Totoo ba ito anak?” Hindi makapaniwalang tanong ng ama.

“Opo!” Sagot naman niya.

Halos wala ng masabi pa ang kaniyang ama kundi ang guluhin ang kaniyang buhok.

“Alam ko naman na makakapasa ka mana ka kaya sa’kin ng katalinuhan.” Pagmamalaki ng ama.

Balak pa sana niyang magsalita ng bigla na lang sumingit sa usapan nila ang kanilang ina.

“Anong mana sayo? Mana kaya sa’kin yang mga anak natin na iyan.” Tutol ng ina.

“Mana na lang sa’ting dalawa para hindi na tayo mag talo.”

Sumang-ayon naman dito ang kaniyang ina na ikinatawa ng huli. Maging ang kapatid nito na medyo hindi pa naiintindihan ang pinag-uusapan nila ay nakitawa narin. Pagkatapos niyon ay ipinagpatuloy na ng mga ito ang kanilang kinakain.

Ito ang gusto niya. Yung pamilyang kahit mahirap lamang ay mayroon namang pagmamahalan sa bawat isa. Yung pamilyang kayang suongin lahat ng problemang dumaan sa kanila. Yung pamilyang nagiging masaya kapag may natatanggap na parangal ang bawat isa. Yung pamilyang susuportahan ang bawat gusto niya sa buhay. Yung pamilyang hindi hahayaan na tumagal ang alitan. Yung pamilyang puno ng pagmamahalan. Wala na siyang mahihiling pang iba dahil na tupad na ang lahat ng iyon.

Kaya siya naman ang gagawa ng paraan para matupad ang pangarap niyang i-ahon ang pamilya sa kahirapan na ito.

Ilang minuto pa at natapos na rin silang kumain. Tinulungan narin niya ang ina sa pagliligpit ng pinagkainan at inilagay iyon sa lababo.

“Nay ako na ho ang maghuhugas ng pinggan.” Suhestiyon niya.

“Hindi anak, ako na!” Pagtanggi naman ng kaniyang ina.

“Kayo na nga po ang nagluto kayo parin po ba ang mag huhugas? Hayaan niyo na po ako ’nay kaya ko naman pong maghugas.” Aniya., “magpahinga na po kayo at ako na ang bahala sa mga hugasin na ito, easy lang ito sa’kin e!”

“Siya sige at ikaw na ang maghugas, magpapahinga na lang muna ako saglit.!” Sabi nito.

Ngiti na lang ang naisagot niya at sinimulan na niyang hugasan ang pinggan. Hindi naman iyon ang first time niya ng paghuhugas kaya alam na niya ang dapat niyang gawin.

Matapos mahugasan ang lahat ng pingggan ay dumiretso na siya sa loob ng kwarto niya upang makapag palit.

        Hapon na ng magising siya sa mahimbing na pagkakatulog. Hindi niya namalayan na nakatulog na pala siya matapos maghugas ng pinggan. Lumabas siya ng kwarto niya upang makapag-ligo na. Kumuha muna siya ng tuwalya upang gamitin niya sa pangtuyo ng katawan.

Agad siyang pumasok sa cr at binuksan ang gripo. At nang mapuno ang mga timba niyon ay isinarado na niya ang pinto ng cr at hinubad ang lahat ng kasuotan.

Sumalok siya ng tubig sa timba gamit ang tabo at ibinuhos iyon sa kaniyang katawan. Mahina siyang napahiyaw ng maramdaman ang malamig na tubig na dumadaloy sa buo niyang katawan. Matapos buhusan ang sarili ay sinabunan naman niya ito. Kinuskos niya ng sabon ang buo niyang katawan at binanlawan iyon. Nilagyan niya rin ng shampoo ang kaniyang buhok at binanlawan iyon. Doon na rin siya nag toothbrush.

Matapos niyang linisin ang sarili at takpan ng tuwalya ang kalahati ng kaniyang katawan ay lumabas na siya ng cr. Agad niyang tinahak ang kwarto niya upang doon ay mag bihis.

Simpleng short at sando lang ang sinuot niya dahil wala naman siyang pupuntahan at dito lang naman siya sa bahay mag titigil.

Matapos magbihis, sinuklay ang kaniyang buhok at lumabas na siya. Naabutan naman niya ang kaniyang ina na nagluluto ng hapunan nila. Dahil wala naman siyang ginagawa ay tinulungan na lamang niya sa pagluluto ang ina at maging sa pagaayos ng mga gamit na gagamitin ng mga ito sa pagkain.

Makalipas ang ilang oras ay natapos din silang magluto ng pagkain at nilagay iyon sa hapag kainan.

“Nak dahan-dahan sa pagdala niyang sabaw at mainit iyan!” Paalala na kaniyang ina.

Kaya dahan dahan at maingat niyang dinala ang bowl na may lamang sabaw upang hindi siya mapaso niyon.

Inilapag niya sa lamesa ang tasa na may lamang sabaw. At sinipat ang pagkakaayos ng lahat ng iyon. Tamang tama naman ang pagkaka-ayos ng mga iyon. Hindi man tulad ng sa mga mayayaman ngunit nasisiguro niyang presentable niyang naayos ang lahat.

Ilang minuto pa ang nagdaan ng marinig niya ang tunog ng tricycle ng kaniyang ama. Mabilis niyang tinahak ang pinto upang muling salubungin ang pagdating ng ama at mga kapatid.

“Tay!” Tawag niya dito matapos siyang makalabas.

Agad siyang nag mano sa ama matapos makalapit dito. Matapos iyon ay inakbayan siya ng ama at inaya sa pagpasok sa kanilang tahanan. Kinapitan naman niya sa kamay ang kapitid niya upang pati din ang mga iyon ay makapasok.

“Nay nandito na ho sina tatay!” Imporma niya sa ina.

Agad namang lumabas ang ina galing sa kusina at binigyan ng banayad na halik ang asawa nito maging ang mga kapatid niya.

“Oh siya, halina kayo’t kumain na!” Pag aya ng ina niya.

Kaya’t lahat sila ay tinahak ang hapagkainan at naupo na dito. Sinimulan na nilang kumain kahit simple lang ang ulam nila.

Matapos kumain at matapos mahugasan niya ang pinagkainan ay agad na siyang pumunta sa kwarto niya at sinarado iyon. Pasalampak siyang humiga sa hindi kalambutan niyang kama. Ipinikit niya ang mga mata habang iniisip niya ang mga maaring mangyare sa kaniya sa unibersidad na papasukan niya. Pero nasisiguro niyang kahit masama o mabuti man ang kalabsan niyon ay hindi parin siya susuko. Lalaban siya para sa mahal niyang pamilya.

Napatigil siya sa pagiisip ng marinig ang sunod sunod na katok sa pinto ng kwarto niya.

“Kuya! Kuya!” Sabay sabay na tawag ng dalawa niyang makukulit na kapatid.

Wala siyang nagawa kundi ang bumangon at pagbuksan ng pinto ang makukulit niyang kapatid.

“Khali, Khallid ano’ng kailangan ninyong dalawa?” Tanong ni Kyle sa kapatid niya.

“Pwede ba kaming matulog dito?” Naka pout na naman ang dalawa. “Sabi kasi ng inay baka daw sa ibang araw ay lumuwas na po kayo. At mawalan na kami ng tiyansa na makasama pa kayo at makatabi pa kayo sa pagtulog.”

“Kaya po gusto naming tumulog dito para masulit na namin ang araw na ito.” Sabi ni khallid.

Kahit si Kyle na lulungkot din dahil alam niyang sa makalawa ay luluwas na siya upang makapag aral na sa lungsod at iiwan niya na ang probinsyang ito na naging tahanan niya sa loob ng 19 na taon.

Kaya papayag siya na makatabi ang mga kapatid sa araw na ito para din masulit niya ang araw na kasama ang mga kapatid niya.

“Sige pasok kayo, pero wag kayong malikot matulog ha?” Paalala niya

“Opo!” Maligayang sagot ng dalawa.

Mabilis namang nagpasukan ang dalawa at humanap na sila ng pwesto sa kama niya. Silang dalawa ay nasa magkabilang tabi ng kama. At tanging ang ginta lang ng kama ang hindi ukupado.

Naiiling na naisara niya ang pinto ng kwarto at padambang humiga sa kama. Ilang minuto pa ang kulitan niya at ng mga kapatid bago mahimbing na nakatulog ang dalawa. Nakayakap sa kaniya ang dalawa.

Kaya bago pa man siya kainin ng antok ay hinalikan muna niya ang noo ng dalawang kapatid at doon ay ipinikit niya ang mga mata…

To be continued…

         

  

Axll_Aceberos|A.A.

Unedited, you will encounter lots of error, typos, and wrong grammar. Sorry for that.

CHAPTER 1

Chapter 1

         ANG araw na ito’y malungkot para kay Kyle dahil ngayon din ang luwas niya patungong lungsod. Parang kay bilis ng araw para sa kaniya. Hindi niya alam kung mag ba-back out ba siya at hindi na lang tutuloy para makasama ang kapatid at magulang niya. Pero agad naman pumapasok sa isip niya na ginagawa niya lang ito para sa ikabubuti ng pamilya niya. Kaya kahit nalulungkot siya ay hindi niya iyon hinayaan. Hindi iyon ang hahadlang sa pagtupad niya ng pangarap.

Niyakap niya ng mahigpit ang dalawa niyang kapatid at hinalikan sa magkabilang pisngi.

“Mamimiss ko kayo!” Malungkot na sabi ni kyle sa dalawa.

“Kami din kuya, mamimiss ka rin namin!” Sabi ni khali na nagbabadya ang luha sa mga mata nito.

Hindi na naman naka-imik pa si khallid sa halip ay humagulgol na ito ng iyak habang mahigpit na nakayakap sa kaniya.

“Kuya wag ka ng umalis!” Hagulgol ng kapatid niyang si khallid.

“Hindi naman pwede yun khallid. Di’ba sabi ko mag aaral ang kuya at babalik din siya?” Maging siya ay malapit ng umiyak pinipigilan lang niya., “tsaka pagbalik ko bibili ko kayo ng maraming laruan!”

“Totoo?” Pagkumpirma ng kapatid niya habang sumisinghot singhot ito.

“Oo naman, kelan ba naman nagsinungaling ang kuya nyo?” Sabi niya.

“Yey! Sige na kuya umalis na kayo!” Sabi ni khali na bahagya pa siyang tinulak palayo.

Natawa na lang siya sa ginawa nito. Handa talaga siyang ipagtulakan para lang sa laruan?

Niyakap niyang muli ang ama, ina’t mga kapatid bago tuluyang magpaalam sa mga ito. Maging ang ina niya ay hindi din napigilan ang pagluha.

Dala na niya ang mga gamit niya at isinakay na iyon sa tricycle ng ama. Kinawayan niya ang ina at mga kapatid bago tuluyang pumasok sa loob ng tricycle ng ama at maging ang ama ay sumakay na upang ipagmaneho siya papunta sa van na sasakyan niya paluwas ng lungsod.

Nang makarating na siya roon ay inilabas na niya ang mga gamit niya at hinarap ang ama. Hindi sanay ang ama niya na ipakita ang emosyon nito pero ngayon kitang kita niya sa mga mata nito ang nangingilid na mga luha.

“Tay aalis na ho ako?” Aniya.

“Mag iingat ka anak, mahal na mahal ka namin ng inay mo. Wag mong hahayaan ang sarili mo na magutom doon ha? Huwag din puro aral ang atupagin mo, magpahinga ka—”

“Itay, opo! Susundin ko po lahat ng bilin niyo sa’kin,” Pagpapatigil niya sa mga sasabihin pa ng ama, “kayo po ang mag iingat ni nanay pati po si Khali at Khallid alagaan niyo po siyang mabuti ha?” Sabi niya sa ama.

Napatango tango lang ang ama at pinunasan ang luha sa gilid ng mga mata nito.

“Siya nga pala!” May kinuha ang ama niya sa bulsa nito., “pinaiiwan ng inay mo para daw ma-contact ka namin kapag nalulungkot kami.” Inilahad ng kaniyang ama ang telepono na de-keypad.

Agad niya iyong tinanggap. “Maraming salamat po ’tay!” Aniya., “pangako pag iingatan ko po ito.”

“Pinaloadan ko na din yan anak, tawagan mo kami kapag nakarating ka na doon huh?” Sabi ng kaniyang ama.

Tango lang naman ang nasagot niya sa ama. Niyakap pa niya ang ama bago tuluyan siyang makasakay sa van.

Ilang pasahero pa ang hinintay bago umalis ang van. Langhap niya ang amoy ng aircon ng van na ngayon palang niya na amoy. Hindi niya napigilan ang mapasuka, buti na lamang at pinabaunan siya ng kaniyang ina ng plastic bag. Ganito rin ang ina niya ng ito’y ay magsimulang magbiyahe.

Kahit wala ng maisuka ay nasusuka parin siya. Hindi talaga niya kaya ang amoy niyon. Bigla niyang naalala na may dala nga pala siyang candy. Dinukot niya iyon sa bulsa at kinain sa pag asang doon ay hindi na siya masusuka.

Matapos magbiyahe ng van ay sumakay na ito sa barko. Lumabas muna siya ng van upang makalanghap ng sariwang hangin. Manghang mangha siya sa bawat nakikita. Ngayon pa lamang siya nakakita ng malaking barko na ito. Dati ay sa tv lang niya ito nakikita ngunit ngayon ay nakikita niya ito ngayon sa personal. At sobrang laki nito. Humawak din siya sa railing ng barko at tumingin sa lawak ng karagatan.

Humupa na rin ang labis niyang pagsusuka. Hindi talaga siya sanay sa aircon ng van. Tinatanaw niya ang ganda ng karagatan. Halos okupado na ang kaniyang isip sa ganda ng barko.

        Ilang oras din ang dumaan at natapos na rin ang mahabang biyahe. Nakarating na rin siyasa lugar na kaniyang titirhan. Sa dorm niya. Nakausap na rin niya ang landlady tungkol dito. Alam na rin niya ang mga patakaran dito sa loob ng bahay. Kaya wala na rin siyang naging problema tungkol sa pagtuloy doon.

Alam na rin niya kung magkano ang babayaran dito. Medyo may kaliitan ang dorm niya pero sapat na iyon para sa kaniya dahil nag iisa lang naman siya. Isinalansan na rin niya ang lahat ng gamit niya kaya’t ganun na lamang ang pagkapagod niya. Hinihingal siyang napa-upo sa gilid ng kama. Ramdam na rin niya ang pagkalam ng sikmura. Nananakit na iyon dahil mula ng mag biyahe siya ay tanging tubig lang ang ininom niya. Hindi na rin naman siya makakain dahil nasusuka parin siya.

Saglit niyang ipinagpahinga ang sarili. Napabaling siys sa pintuan ng marinig na may kumatok doon. Bukas naman ang pinto pero kumatok parin ito.

“Hey?” Sabi ng lalaki hindi niya kilala.

Hindi naman siya magtataka na magkaroon sa dorm ng mga lalaki dahil ito’y dorm ng mga panlalaki.

Nakunot niya ang noo. Tinatanong niya sa kaniyang isipan kung bakit ito nandito.

“Can i come in?” Anito.

“Oo pwede naman.” Inilahad niya ang mga kamay papasok., “pasok ka!”

“Salamat.” Umupo iyon sa bangko., “bago ka rito?” Tanong ng lalaki., “btw ako nga pala si Gavinne Salvacion.” Pagpapakilala nito at sabay lahad ng kamay.

Tinanggap naman niya ang pakikipag kamay nito. “Kyle, Kyle Xerxez Moriz.” Pagpapakilala niya dito., “at oo bago lang ako rito!”

Napatango tango lang ang lalaki sa sinabi nito., “Friends?” Suhestiyon ni Gavinne.

Napatango tango naman siya at tinanggap ang pakikipag kaibigan nito sa kaniya. Mabuti na rin iyon at may kaibigan na siya dito sa lugar na ito.

Napag-alaman na rin niya na pareho silang dalawa ni Gavinne ng unibersidad na papasukan. Kaya’t ganun na lang ang labis niyang kasiyahan. Sa wakas ay hindi na siya mahihirapang mamuhay sa lugar na ito.

Ilang minuto pa siya at si Gavinne na nag kwentuhan bago ito tuluyang umalis. Hindi niya maikakaila na talagang may kagwapuhan ang Gavinne na iyon. At nagustuhan niya rin ang ugali nito kasi ito pa talaga ang lumapit para lang i-entertain siya. At higit sa lahat ang makipag kaibigan sa kaniya.

Napadaing siya ng bahagya nang marinig niyang muli ang pagkalam ng sikmura. Talagang nagugutom na siya. Agad niyang hinanap sa bag ang pagkain na ipinabaon sa kaniya ng kaniyang ina. Sumilay sa kaniyang mukha ang labis na kalungkutan ng mapagtantong panis na iyon. Kaya wala siyang nagawa kundi sumuong sa lungsod upang makahanap ng mabibilhang pagkain.

               BASANG-BASA at pawis na pawis ang katawan ni Axll dahil sa labis na kapaguran. May mga grupo kasi ng kalalakihan na umatake sa kaniya ngunit walang nagawa ang mga iyon sa kaniya. Napatumba niya ang grupo ng kalalakihan at karamihan doon ay nakatulog sa mga suntok na pinakawalan niya.

“Sinong nag utos sa’yo?!” Pasigaw na tanong niya sa lalaking nakahandusay sa sahig at hindi na makatayo. Ito na lang ang taong natitirang gising at may ulirat pa.

“Wala, walang nag utos sa’kin!” Takot na ang lalaki sa kaniya. Puno ng pasa at galos ang mga mukha niyon dahil sa kakabugbug niya., “pakawalan mo na ako!” Pagmamakaawa nito ngunit tila ang salitang awa ay wala sa bokabolaryo niya.

“I’m not going to do that!” His voice was angry., “unless.. You tell me kung sino ang nag utos sa’yo na ipapabugbog ako?” Galit na galit na siya sa bawat pagbigkas niya ng mga salita.

Akmang susuntukin na niya iyon ng malakas nang bigla iyong mag salita.

“Sasabihin ko na.” Takot na sabi nito., “sasabihin ko na. Ang nag-utos na ipabugbog ka ay ang leader ng grupo ng LH. Hindi ko siya kilala, dahil mahigpit na ipinagbabawal na makita o makilala ang leader ng LH. Kakapasok lang namin doon at ito na ang ipinag utos sa’min!” Pagsasalaysay ng lalaki.

LH pala ha? Pipitsuging Gang na Living Hell balak siyang patumbahin. Nagbibiro ba ito? Dahil kung hindi ay talaga matatawa siya. Ang gang niya ang pinaka sikat at pinaka kinatatakutang gang sa pagiging brutal nito.

No one can messed up with his gang.

Apex Assassins a gang name with twelve member.

Kapag narinig ng ibang gang ang pangalan na iyon ay matatakot na agad ito. Hindi nila kayang higitan o tapatan ang gang na iyon sa larangan ng pakikipag laban. Lahat ng myembro niyon ay napasabak sa training upang maging mahusay sa pakikipag bugbugan. At isa na siya dito na may mataas na katungkulan doon. Siya ang leader ng Grupo ng Apex Assassins. Ngunit iilan palang ang nakaka alam niyon.

Kaya’t ganun na lang ang pagtataka niya na nalaman ng pipitsuging leader ng LH ang identity niya.

“Leave now before i Kill you!” Pananakot niya pero para sa kaniya ay hindi iyon basta pananakot lang. Talagang tototohanin niya iyon.

Kaya mabilis pa sa alas kwatro ang pagkuripas nito ng takbo maging ang kasama nito na ginising ng lalaki ay nagsitakbuhan na rin. Tanging siya na lang ang natitira sa lugar na iyon.

Napasambunot siya sa sariling buhok sa labis na pagod na nararamdaman. Meron ding maliliit na pasa at sugat siyang natamo dahil sa pakikipagbugbugan sa mga iyon, ngunit iyon ay kailanman ay hindi niya ininda. Sanay na siyang magkaroon ng galos at sugat matapos makipagbugbugan.

Nagsimula na siyang maglakad sa madilim na daan na tanging street light lang ang nagsisilbing liwanag doon. Wala na ring masyadong taong dumadaan sa lugar na iyon. Ngunit parang tila bato ang puso niya dahil hindi man lang siya nakakaramdam ng takot man lang o pangamba na baka siya ay mapahamak. Sa gitna ng paglalakad ay may natanaw siyang isang lalaki na palingon lingon at pasulyap sulyap sa bawat madaanan niyon.

Yung tipo ng taong ngayon palang nakakalabas ng mundo.

Curiousity took over his body. He didn’t mind other business but when it comes to this guy he want to butt in. He want to know what he was looking for.

Sinundan niya lang ng tingin ang lalaki hanggang sa magkasalubong na silang dalawa ay hindi parin iyon tumitingin sa dinaraanan kaya’t na bunggo niya iyon.

Sino ba ang dapat umiwas, definitely not Axll. He knows that he’ll bumped into this guy but he didn’t choose to make way. So they ended up bumping to each other.

Dahil nga hindi tumitingin ang lalaki sa kaniyang dinaraanan ay nawalan na ito ng balanse sa katawan. Ngunit bago pa man matumba ito ay nasalo na niya.

Agad silang nagkatitigan sa isa’t isa. Nagtatansyahan kung sino ba ang iiwas sa titigan na iyon. Ngunit tila pareho na lock ang mga mata nila sa isa’t isa. Tila nagbabasahan sila ng mga emosyong namumutawi sa kanilang mga mata.

          Ganun na lang ang labis na pagkagulat ni Kyle ng mabunggo siya sa isang lalaki na ngayon ay nakikipagtitigan sa kaniya. Ganun na din ang gulat niya ng wala man lang mabasang emosyon sa mukha ng lalaking nakabunggo niya.

“Bakit ganun ang lalaking ito. Gwapo siya kagaya ko pero nakakaramdam ako ng labis na takot kapag tinititigan ang mga mata niya.”  Naibulong niya sa sarili.

At nang makabawi siya ay agad din siyang umayos ng tayo at hindi na rin niya nagawang titigan ang lalaki mata sa mata.

“Pasensya!” Paghingi niya ng paumanhin sa lalaki.

“Next time tumingin ka sa dinaraanan mo! Para hindi ka nakakabangga ng tao!” May pagka aroganteng sambit ng lalaki.

Dahil doon ay agad nag init ang dugo niya. Gago ’to ah! Humingi na nga siya ng paumanhin tapos magagalit pa ito?

“Nag sorry na ako hindi ba?” Sarkastiko ang bawat bigkas niya., “bakit ka pa nagagalit?”

Sa wakas ay nagawa na rin niyang makipag titigan sa lalaking ito. Ngumisi naman ang lalaki ng masama.

“You dare to shout at me?” He said almost a shout.

“Oo!” Matapang ding sigaw niya

Agad siyang kinwelyuhan ng lalaki at tumitig ito masama. Halos malapit na sa isa’t isa ang mga mukha nila.

Hindi niya hinayaan na siya ang matalo sa titigan na iyon. Nakipagtitigan din siya sa lalaki, kung masama ang tingin nito ay mas masama ang tingin niya.

Bahagya siyang itinulak at binitawan ang kwelyo ng damit niya at sa isang iglap ay naglalakad na iyon pa-alis.

Dahil doon ay labis labis ang pagtatakang naramdaman niya. Ano ba ang ginawa niya para tumiklop ang lalaking iyon. Naipilig na lang niya ang ulo dahil sa labis na pagiisip.

Inabala na lang niya ang sarili sa paghahanap ng tindahan na may nagtitindang pagkain na pwede niyang mabilhan kahit kunot na kunot ang kaniyang noo.

Ilang lakad pa ang ginawa niya at sa wakas ay meron na rin siyang natagpuan. Agad siyang bumili ng makakain.

“Ale mag kano ho yung pinaka-mura?” Tanong niya sa nagtitinda.

Lahat ng taong naroon na kumakain ay napatingin sa kaniya dahil sa sinabi niya. Maging ang tindera ay napatingin at napatawa pa.

“90 ang pinak mura, kasama na roon ang ulam at kanin mo. Bibili ka pa ba iho?” Tanong ng babae.

Ang mahal naman ng pagkain dito samantalang sa lugar niya ay sampong piso lang ang kanin at 15 pesos lang ang ulam meron ka ng makakain. Napaismid na lamang siya ngunit um-order parin siya.

Kahit nagtitipid ay hindi niya magawang tiisin ang sariling kagutuman. Maghahanap na lang siya ng trabaho habang siya ay nag aaral para matustusan ang gastusin niya. Ayaw naman niyang humingi pa sa ama’t ina dahil maging ang mga iyon ay naghihirap din.

Naupo na siya sa isang bangko na may lamesa matapos i-serve sa kaniya ang kaniyang pagkain. Agad din naman niya iyong binayaran.

Nagulat siya sa pagkaing inihain sa kaniya. Isang cup ng kanin at karneng malilit na nga ang gayat ay kaya pa niyang bilangin. Anong klaseng tindahan meron ito? Halos lahat ng paninda sobrang mahal.

Pero kahit ganun ang nangyare ay hindi na lang niya iyon pinansin bagkus ay inatupag na lamang niya ang paglaman ng pagkain sa nagugutom niyang sikmura…

To be continued…

            

Axll_Aceberos|A.A.

CHAPTER 2

Chapter 2

               WAKING up with scars on face is not new to Axll Romero. He always got cuts, wounds, and scars on his body but he didn’t mind at all. He always used in having pains. Before and after sleeping. He can’t sleep without him fought with others.

Lagi siyang lapitin at gustuhin ng away. Hindi naman siya ganun kasamang tao pero may mga oras lang talaga na ayaw niya sa tindig at tayo ng isang tao. Lahat ng taong babangga sa kaniya ay binabangga niya rin. Kahit pa nga sabihing anak iyon ng presidente ng Pilipinas ay hindi siya titiklop.

Pero naglaho lahat ng iyon ng parang bula ng may makabangga siyang isang lalaki kagabi. Ni hindi man lang niya iyon binigyan ng isang malakas na suntok dahil sa pagsigaw nito sa kaniya. Hindi man lang niya iyon na bigyan ng tadyak. Kundi isa lang ang nasa isip niya nang araw na iyon. Ayaw niya na magasgasan ang makinis at gwapong mukha ng binatang iyon. Hindi niya alam kung ano ba ang nangyare sa kaniya ngunit yun talaga ang nararamdaman niya.

Kagabi pa okupado ng lalaking ’yun ang kaniyang utak hanggang mag umaga parin ba? Naipilig na lang niya ang ulo sa labis na pagiisip. Bumangon na siya sa kamang kinahihigaan niya, pumasok ng cr at naligo.

He remove all his clothes to take a bath freely. He open the shower and soaked himself in every drops of the cold water. He apply soap all over his body. He can’t help himself from grunting and cursing because of the wounds he get.

Sumasakit iyon dahil sa epekto ng sabon na kaniyang ginagamit. Madali niyang binanlawan ang sarili.

When he’s done taking a bath, he wore ripped jeans, black shirts and leather jacket. Then he went downstairs. He expected that he’s parent is in the dining area taking their breakfast but not.

Tanging isang malaking lamesa, maraming pagkain pero wala man lang isang magulang niya ang naka upo doon. Kung meron man ay tiyak na pagagalitan at pagsasabihan lang siya ng mga ito.

They always left him around. They always left him without noticed. They always choose business with him. Business is only his parents cared about. His parents never care for him.

Isang bagay lang ang ipinagdarasal niya. Yun ay ang makasama ang kaniyang pamilya. Yung pamilyang tanging isa’t isa lang ang nakikita at wala ng iba. Pero malabo na ang lahat ng iyon mangyare. Talagang suntok sa buwan na masilayan niya ang magulang sa kanilang bahay, pero hindi na siya nagtaka pa. Wala na rin siyang pake pa, alam na niya sa kaniyang sarili na kailanman ay hindi siya nagawang mahalin ng kaniyang mga magulang.

“I hate being with this house! I hate being parts of Romero’s family!” Bulalas niya sa kaniyang isip.

Umupo na siya sa bangko at tinikman ang mga pagkaing nakahain. Pagkatapos nun ay nawalan na siya ng gana kaya lumabas na siya.

“Saan po kayo pupunta señorito?” Tanong ng katulong ng makasalubong niya.

“It’s none of your business!” He shouted.

Hindi ba nito alam na aalis na siya pero nagtatanong parin ang katulong.

Malalaki ang hakbang na umalis siya sa kanilang mansion at agad nagtungo sa garahihan ng bahay. Agad siyang sumakay doon at mabilis na pinaandar.

Galit siya ngayon kaya kailangan niyang magpalamig muna saglit. Yayayain niya ang mga kaibigan niyang uminom para naman kahit papa’no ay mabawasan ang kaniyang inis.

He got his phone on his pocket and dialed the number of his friends.

“What’s up fucker’s?!” Someone said in the other line.

“Let’s drink and get wasted!” He said.

“Why?” His friends asked.

“Don’t even asked!” He shout.

Hindi na iyon nagsalita pa. Dahil alam na ng kaibigan niya na galit siya, kaya wala na itong sinabi pang iba kung hindi ang pumayag. Kilalang kilala na kasi siya ng kaibigan niya kaya alam nito kapag galit siya.

“Call our gang!” He said.

“Yes bozz, copy that!” His friends answered.

“We’re going to meet up on our favorite bar.”

Pagkatapos niyon ay hindi na niya hinayaang magsalita pa ang kausap dahil pinatayan na niya iyon ng tawag.

Agad niyang pinihit ang kotse paliko diretso sa bar na pupuntahan niya. Mabilis ang bawat patakbo niya ng sasakyan walang takot na nararamdaman.

Nakarating din siya sa bar na pinagtatambayan nila. Ang pribadong parte ng bar ang kinauukupa ng mga barkada niya.

“Hey f*cker’s!” Imporma niya sa mga barkada niya ng makapasok siya sa loob ng pribadong lugar.

“Hey moron! Why all of a sudden you called us here?” Justine asked.

“I just want to get wasted!” He answered.

“The f*ck man! It’s too early to get wasted!” Jonaz said.

He just rolled his eyes. He knows it’s too early but who cares. “Time to get wasted! Jonaz take our order!” Axll said in a high tone.

Agad namang tinawag ni Jonaz ang waiter at um-order ng isang bote ng napakatapang na inumin. Dahil ito ang gusto niya ang magpakalasing. Pinagbigyan lamang siya ni Jonaz at ng mga barkada.

Sunod sunod na salin ng alak at lagok ang ginawa niya pero tila hindi ume-epekto sa kaniya ang alak. Isa siyang bihasa pagdating sa paginom ng alak. Ilang case ng matapang na alak pa ang mauubos niya bago siya malasing.

“Let’s go to the dance floor morons!” Pag aya ni Axll sa mga kasama niya.

Sampong tao ang tiyak niyang kasama. Si Justine, Jonaz, Jonax, Ken, Luis, Carlosz, Vicente, Quill, Gord, at si Exequile ang kaniyang mga kasama. Lahat iyon ay may matataas na posisyon sa kanilang grupo. At sila lamang ang pwedeng maka alam sa identity ng kanilang leader, ang identity niya.

All of them are dangerous men. With just a simple glance you better back off. They trained in martial arts. They have no fear when it comes to battle.

“Let’s dance our butt off!” Carlosz shout.

Lahat ng mga kasama niya ay natitiyak niyang lasing na. Lahat ng mga iyon ay gumegewang gewang na kung lumakad. Ngunit siya ay hindi man lang tinablan. Balewala lang sa kaniya ang alak na ininom.

Sinimulan na ng mga magbabarkada magsayaw kahit sila lang ang tao. Sino ba naman kasi ang tangang taong pupunta ng bar ng ganito kaaga. At tiyak na walang bukas na bar ng ganito ka-aga. Buti na lang at kaibigan nila ang may ari nito si Quill.

Para silang mga bulateng binudburan ng asin sa pagsayaw. Hindi malaman kung anong uri ng sayaw ang sinasayaw ng mga ito.

They dance like a crazy person who just got out on the mental hospital. They dance like a drunkard man. But no one cares.

At ng mapagod ang lahat sa pagsasayaw ay naupo muli ang mga ito. Si Ken, luis, Vicente ay nakahiga na sa sofa at lasing na lasing na. Samantalang sina Jonaz at ang kakambal nito si Jonax at maging si Justine ay namumungay na ang mga mata. Halos wala na sa sariling isip ang lahat maliban na lang sa kaniya na kaya pang tumindig at maglakad ng tuwid.

“Hey f*cker’s get up!” Sigaw niya sa mga kaibigan, pero tila hindi siya naririnig ng mga iyon. Halos lahat ay tulog na. Kokonti na lang silang hindi.

Axll didn’t seems satisfied. He want more and he needed more.

Lumabas siya ng bar at sumakay sa sasakyan niya. Iniwan niya ang mga kaibigan doon dahil naka titiyak naman siyang walang masamang mangyayare sa mga iyon.

Pinatakbo lang niya ng pinatakbo ng mabilis ang sasakyan ng hindi man lang nalalaman kung saan siya paroroon…

Matapos mag-almusal ni Kyle at maligo ay naghanda na siya sa pag-alis. Pupunta siya ngayon sa unibersidad na papasukan niya. Magpapa-enroll siya dahil sa makalawa ay pasukan na.

Dala na rin niya lahat ng mga gamit niya maging ang mga kailangan sa pagpapa-enroll ay dala din niya. Sinigurado pa niya na nasa loob ng bag niya lahat ng mga importanteng bagay.

Agad sinipat ni Kyle ang sarili sa harapan ng salamin. Sinisigurado niyang tama at presentable ang pagkaka-ayos ng mukha niya. Maging ang hininga niya ay inamoy niya rin. At wala namang naging problema doon dahil amoy mouthwash ang hininga niya. Sinigurado din niyang nakapag pabango na rin siya.

Nang masigurado niyang tama na ang lahat ay agad niyang isinukbit sa kaniya balikat ang bag niya. At umalis na ng dorm niya.

Yayayain sana niya si Gavinne ngunit wala ito sa dorm nito. Kaya lumakad na lamang siyang mag isa. Tsaka hindi pa naman ganun ka-close siya kay Gavinne.

Para makatipid ay nilakad na lamang niya ang daan papuntang unibersidad. Sanay na naman ang mga paa niyang maglakad kaya wala ng dahilan para sayangin pa niya ang natitirang pera. Maari pa niya itong magamit sa importanteng paraan.

Manghang mangha parin si Kyle sa mga nakikita. Patingin tingin parin siya sa mga magagarang bahay na nakatayo doon.

Handa na siyang tumawid sa kabilang daan. Sinigurado niyang walang sasakyang dumaraan bago siya tumawid. Nakahinga siya ng maluwag ng walang sasakyang dumaraan doon kaya’t mabagal ang mga hakbang niya habang tumatawid. Nawiwiling parin kasi siya sa mga nakikita.

Laking gulat na lamang niya ng may sasakyan na malapit ng makabunggo sa kaniya. Halos napamulagat siyang nakabaling sa sasakyan. Ipinikit niya ang mga mata at handa ng tanggapin ang maaring makabunggo sa katawan niya.

Lahat ipinagdasal niya sa Panginoon. Ipinagdasal niya na sana ay hindi dito magwakas ang buhay niya dahil marami pa siyang pangarap sa buhay na hindi pa niya natutupad.

Ngunit ilang minuto pa ang lumipas ay wala siyang naramdamang masakit. Kundi isang malakas na pagbosena ng kotse ang narinig niya kaya’t napamulagat siya ng mata.

Nakita niya ang isang magarang sasakyan na konti na lang ay dadampi na sa kaniya. Sobrang lapit ng sasakyan sa kaniya. Buti na lamang ay nakapag preno ang taong sakay nito.

Agad siyang nagpasalmat sa Diyos na wala siyang galos na natamo. Pagkatapos niyon ay bumaling siya sa sasakyan at nagpupuyos sa galit.

Muntik na nga siyang masagasaan tapos may gana pa itong bosenahan siya ng malakas. Natiyak talaga niyang walang sasakyan kanina bago siya tumawid panong may muntik ng bumunggo sa kaniya. Alam niyang mabilis magpatakbo iyon kaya’t muntik na siyang masagasahan.

Inilang hakbang niya ang pagitan niya at ng kotseng muntik ng makabangga sa kaniya. Nang makarating siya sa driver seat ay malakas niyang hinampas ang unahan ng kotse noon.

“Lumabas ka diyan!” Nagpupuyos na siya sa galit., “muntik mo na nga akong masagasahan tapos may gana kapang bosenahan ako! Bwisit ka! Lumabas ka!”

Agad nagpuyos sa galit si Axll ng marinig ang malakas na pagsigaw ng lalaking muntik na niyang mabanggaan. Sa totoo lang wala talaga sa isip niya na banggaan ito nais niya lang itong takutin. At mas lalo pang ikinagalit niya ang malakas na paghampas ng lalaki sa paborito niyang sasakyan.

Maangas niyang binuksan ang pintuan ng sasakyan at lumabas doon. Kailangan niyang turuan ng leksyon ang taong sumigaw sa kaniya. Wala pang ni isang tao ang binubulyawan siya at kung meron man ay umuuwi iyong puno ng pasa at galos sa buong mukha.

That man dare to shout at him, and now he’ll pay for it. He will surely give him hard punches until he couldn’t walk anymore.

Nang lumabas ang lalaking muntik ng makabangga kay Kyle ay agad niya itong kinwelyuhan.

“H*yop ka balak mo pa akon—” Hindi niya natuloy ang sasabihin ng mapagsino niya ang kaharap.

Alam niya na ito ang lalaking nakabangga niya nung isang gabi. Alam niya na ito ay yung lalaking may nakakatakot na titig. Napamulagat na lamang siya ng mata habang nakatitig sa lalaking iyon.

Lahat ng mga bagay na iniisip ni Axll gawin sa lalaking sumigaw sa kaniya ay naglaho ng parang bula, ng malaman niya kung sino ang taong nasa harapan niya ngayon.

Halos labanan din niya ang bawat titig ng lalaking iyon. Tila nagbabasahan ang dalawa ng kani-kanilang emosyon.

Nang makabawi ang dalawa sa pagka bigla ay sabay silang nagsalita.

“Ikaw?” Sabi niya at nito

Sa dami dami ba namang tao ang pwedeng makilala ni Kyle ay ito pa. Ito pa na natitiyak niya na may nakakatakot na postura.

“Balak mo ba akong patayin?!” Pagalit na tanong niya.

“Your the one who’s not watching your way!” Balik sigaw nito.

“At ako pa pala yung masama ngayon?” Sarkastikong tanong niya.

“Yes! Kung tumitingin ka sa dinaraanan mo hindi ka sana muntik mabanggaan!” Anito.

So siya pa pala ang masama? Siya pa talaga? Gayong ito ang may balak na sagasaan siya.

Ibinuhos niyang lahat ang buo niyang lakas at sinuntok ang lalaking nasa harapan niya.

Hindi naman alam ni Axll na gagawin iyon sa kaniya ng binata kaya’t hindi na niya nagawang umilag pa. Nasalo lahat niya ang malakas na suntok sa kaniya ng binata at yoon ang ikinatumba niya.

Dahil na rin siguro sa nakainom siya ng alak at sinuntok siya ng lalaki ay yun ang naging dahilan para matumba siya at magdilim ang buo niyang paligid. Tuluyan na ngang nakatulog siya ng mahimbing.

Hindi akalain ni Kyle na mangyayare ang lahat ng iyon kaya’t laking gulat na lamang niya ng matumba at makatulog ang lalaking sinuntok niya.

Hindi niya alam kung anong gagawin niya sa mga nangyayareng ito..

To be continued…

CHAPTER 3

Chapter 3

NAMAMALISBIS na ang pawis sa buong mukha ni Kyle dahil sa mga nangyayare. Hindi niya alam kung anong gagawin sa lalaking na suntok niya.

Dahan dahan niya itong nilapitan at inuyog uyog sa pag asang gigising ito at nag kukunwari lang. Pero hindi, sadyang nakatulog ito dahil sa malakas na suntok niya.

Ano’ng gagawin niya ngayon? Hindi niya alam kung ano’ng gagawin. Kinakabahan na rin siya baka kung ano ang masamang mangyare sa lalaking nakahandusay ngayon.

Tinampal tampal pa niya ang mukha ng lalaki.

“Huy, gising.” Aniya.

No response

Makailang ulit pa niyang sinubukang gisingin ang lalaki ngunit tila hindi iyon na gigising.

Walang siyang nagawa kundi ang buhatin ito papasok sa loob ng kotse nito. Doon na lang sa loob ng kotse niya iyon hihintayin magising.

Kahit nahirapan man siyang ipasok ang lalaki sa loob dahil may kabigatan iyon ay sinubukan parin niya.

At sa wakas ay naipasok niya iyon sa loob maging siya ay pumasok na rin. Ipinasok ang lalaki sa loob dahil natatakot siyang baka may taong makakita sa kaniya at pagbintangan siya. Wala siyang perang pambayad kapag may nag pakulong sa kaniya. Ayaw pa niyang makulong dahil marami pa siyang pinaplano sa buhay.

Seryoso niyang pinakatitigan ang lalaki. Pinagtatakahan niya kung saan nakuha nito ang mga pasa sa mukha.

Gayunpaman ay hindi pa din maitatago ng lalaking ito ang natural nitong ka-gwapuhan.

Titig na titig parin siya sa lalaki. Ang amo-amo ng mukha nito, pero kapag gising ito e para iyong ti’gre na handang lapain  kung sino mang gumulo dito.

Sapo-sapo ni Axll ang nananakit niyang panga ng siya’y magising. Maging ang ulo din niya ay sumasakit dahil ito sa hangover niya.

“Gising kana?” Nagulat siya ng makarinig ng boses ng lalaki.

Agad niyang binalingan ang pinag-galingan ng salita niyon. At napagtanto niya na ang lalaking sumuntok sa kaniya ang may-ari ng boses na iyon.

Bago iyon ay ipinalibot muna niya ang mata sa buong paligid. Nalaman din niya na nasa loob siya ng kaniyang sasakyan.

“Why did you punched me?” He asked.

Naging malikot naman ang mga mata nito at hindi makatingin ng diretso sa kaniya.

“I’m asking you! Why did you punched me?!” Sigaw niya sa lalaki., “and why’re you her and why am i here?!” Sunod sunod na tanong niya sa lalaki.

“Sorry!” Sabi nito habang nakatungo. Halata sa boses nito na seryoso talaga siyang humihingi ng tawad sa kaniya.

Hindi niya alam kung bakit tila lumulusaw agad ang kaniyang galit. At kahit isipin niyang ito ang sumuntok sa kaniya ay hindi niya magawang magalit. Siguro ay nasa maganda siya ngayong mood kaya hindi niya magawang magalit dito.

“Get out of my car!” He said., “now!”

Bumaling muna sa kaniya ang lalaki. Nagtatanong ang mukha nito kung totoo nga ba siyang pinapaalis.

“Ano pa ang hinihintay mo?” Sarkastiko niyang sabi.

Madali pa sa alas kwatro na lumabas ang lalaki sa loob ng kotse niya. At dahil doon ay tila nakaramdam siya ng konsensya dahil sa ginawa.

Laking takado niya kung bakit siya nakakaramdam ng ganun.

He never felt this way before. Of all person he punched or shout he felt no mercy but to him. He felt sorry for what he’ve done.

Naloloko na ba siya para maramdaman ang ganitong bagay? Pamilyar pa ba sa kaniya ang lahat ng ito. Sa totoo lang hindi na niya alam.

Mabilis niyang pinaharurot ang kaniyang sasakyan sa pag-asang mawawala sa kaniyang isipan ang lalaking kakakilala lang nila.

Naiinis si Kyle na lumabas sa kotse ng lalaking iyon. Ito na nga ang tinulungan ito pa ang may ganang magalit. Siya na nga ang nagmalasakit tapos ganun pa ang sinukli sa kaniya. Sana pinabayaan na niya ang lalaking iyon na nakahandusay, edi sana wala na siyang pinroblema ngayon. E’di sana kanina pa siya nakatapos magpa-enroll.

Nabubuwisit siya at nagagalit dito. Walang itong utang na loob.

Galit na nagsimula siyang lumakad papuntang unibersidad para magpa-enroll.

Pinahid muna niya ang mga pawis gamit ang kaniyang kamay. Hindi kasi siya sanay na magdala ng panyo. Sapat na sa kaniya ang kamay niya upang punasan ang kaniyang mga pawis.

Ilang minutong paglalakad at sa wakas ay nakarating na din siya. Agad siyang pumasok sa gate ng unibersidad at nagtungo sa lugar kung saan doon nag e-enroll.

Late na siyang nagpa-enroll kaya siya na lang ang nag iisang taong magpapa-enroll doon. Hindi na din siya nahirapan pang pumila para lang mag-enroll.

Pinagpagan niya ang kaniyang suot at inayos ang pagkakagulo ng buhok. Magkasalikop ang kamay na pumasok siya sa loob ng office.

“Good morning po!” Imporma niya sa tao doon. Binigyan niya rin iyon ng isang malapad na ngiti.

“Good morning!” Inilahad ng babae ang kamay nito sa isang upuan doon., “sitdown.” Nakangiti din ang babae sa kaniya. “What can i do for you?” She asked.

“Mag e-enroll po ako.” Sabi niya.

Agad namang hinanap sa kaniya ng babae ang lahat ng mga kailangan para makapag-enroll siya. Inilahad naman niya iyon sa babae at ang papeles na nagsasabing siya ay nakatanggap ng scholarship.

Isang malapad na ngiti ang sumilay sa kaniyang labi. Nagdiriwang ang kaniyang puso ng masabi ng babae na siya ay maari ng pumasok sa unibersidad na ito. Masigla din siyang nagpa-alam sa ginang.

Lumabas siyang may malaking ngiti sa mga labi. Ito na ang simula nang buhay niya sa unibersidad na ito. Ito na ang hagdan na tutulayan niya patungo sa tagumpay.

Pagkatapos mag-enroll ay part time-job naman ang pinasukan niya. At madali siyang nakapasok sa isang medyo may kalakihang restawran. Waiter siya dito. Tuwing gabi siya nakatalagang magtrabaho.

At tulad din ng dati ay masaya na naman siyang lumabas sa gusaling pagtatrabahuhan niya sa sunod. Tila hindi siya binibigo ng tadhana, tila umaayon sa kaniya ang tadhana. Sa wakas ay pwede na siyang makapag padala ng pera sa pamilya niyang iniwan sa probinsya.

“

Lord salamat sa lahat

at hindi niyo parin ako pinapabayaan.“ Ang tanging na bulong na lang niya sa sarili.

Labis na saya ang nararamdaman niya ngayon. Sa kabila ng pagkabwisit niya ay saya naman at kagalakan ang ibinalik noon.

Bago ang lahat ay namili muna siya sa supermarket ng pagkain niya. Walang ref ang dorm na iyon kaya hindi na siya bibili pa ng mga pagkaing madaling masira.

Sinilip niya ang wallet na dala at napag alamang dalawang libo na lang ang natitira doon. Kaya’t kailangan niyang matalino sa pagba-budjet ng pera niya.

Isang tray ng itlog mga dilata at isang kalahating kabang bigas ang binili niya. Mainam na rin iyon para naman hindi na siya lumabas pa at bumili ng lutong pagkain, sapagkat batid niya kung gaano iyon kamahal.

Ganun na lang ang gulat na naramdaman niya ng mabayaran niya lahat ng pinamili.

1,490.50 lahat lahat ng binyaran niya. Balak pa sana niyang magtipid pero ano ito. Sadyang kay bilis talagang maubos ng pera.

Pero hindi naman siya nanghihinayang dahil mayroon na naman siyang pagkain na alam niyang tatagal sa mahaba pang panahon.

Umupa pa siya ng masasakyan para mabilis na makarating doon. At nang makarating siya sa inuukupang dorm ay agad niyang binuhat lahat ng pinamili. Medyo may kabigatan iyon kaya nagpatulong siya sa driver ng sasakyang sinakyan niya.

Matapos iyon ay binayaran na niya ang sinakyan. Halos konting pera na lang ang natira sa kaniya. Mas dapat pa talaga niyang pagbutihin ang pagtitipid.

Dahil sa mga ginawa niya ay nakaramdam siya ng gutom. Kaya’t sinimulan na niyang buksan ang bigas na binili niya at nagsaing.

Naupo siya sa gilid ng kama habang hinihintay na matapos maluto ang kaning niluluto.

Nainip siya sa kahihintay kaya kinuha niya sa loob ng bag ang cellphone na bigay sa kaniya ng ama. May load pa naman iyon kaya pwede pa siyang tumawag.

Agad niyang hinanap sa contact list ang numero ng cp ng kaniyang magulang. Nang mahanap ay agad niyang di-nial ang numero nito. Kahit kahapon lang niya iyon nakausap ay miss na miss parin niya ang pamilya.

Miss na niyang mayakap at makatabi sa pagtulog ang dalawa niyang nakababatang kapatid. Miss na rin niya ang mga lutong bahay ng mahal niyang ina. Missed na rin niyang makalaro ng chess ang ama. Lahat ng bagay na iyon ay gusto na niyang maranasan.

“Hello anak, anak hello!” Sabi ng nasa kabilang linya nang hindi siya sumagot.

Dahil doon ay nagising siya sa realidad at agad kinausap ang nasa kabilang linya.

“Nay?” Pagkumpirma niya kung totoo nga bang ang ina niya ang napakinggang sumagot.

“Ako nga anak!” Sagot nito.

“Nay kamusta na kayo diyan?” Tanong niya.

“Okay lang naman ako anak.” Masaya ang boses ng ina sa kabilang linya., “ikaw ba?”

“Okay na okay po ako inay.” Naisip niya ang mabuting nangyare sa kaniyang buhay kaya’t lahat ng iyon ay inilahad niya sa ina.

“Aba! Naku anak, hindi ka ba mahihirapan niyan?” Nag aalala na ang kaniyang ina., “alam kong alam mo na mahirap ang magtrabaho sa pagitan ng pag aaral mo. Kaya mo ba iyan anak?” Nag aalalang tanong ng ina.

“Opo naman inay kaya kong gawin lahat iyon para sa inyo!” May pagmamalaki sa boses niya.

“Maraming salamat anak!” Anito.

“Nga pala nay, kamusta naman po yung mga kapatid ko diyan?” Tanong niya., “hindi na ba sila makukulit?”

“Ay naku anak! Sobra sa kakulutan yung mga kapatid mong ito!” Kwento ng ina., “at ikaw ang palagi nilang bukang bibig. Lagi ka nilang hinahanap sa’min ng itay mo. Tinatanong nila kung kelan ka ba uuwi!”

Nalungkot naman siya sa napakinggan. Maging siya ay missed na missed na rin ang dalawa niyang makukulit na kapatid.

“Nay ikamusta niyo po ako sa dalawang yan huh?” Pakiusap niya sa ina.

“Sige makakarating anak!” Sagot naman ng ina.

Bigla namang naalala niya ang niluluto. “Nay mamaya na lang po tayo mag usap at may niluluto pa ako!” Sabi niya sa ina.

Hindi na niya pinatapos pa sa pagsasalita ng ina dahil minadali na niyang patayin ang tawag at agad sinuri ang niluluto. Laking pasasalamat naman niya ng hindi ito nasunog at naluto ito ng maayos.

Pinatay na niya ang gasol. Kumuha siya ng pinggan at kustara upang sumandok ng makakain. Sumandok siya ng kanin at binuksan niya ang delatang binili. Easy open can naman iyon kaya’t madali na para sa kaniya na buksan iyon.

Matapos iyong lahat ay inilagay niya sa lamesa ang kaniyang pagkain at sinimulang kainin. Habang kinakain ay naaalala niya ang mga oras na kasama niya ang kaniyang pamilya. Sama sama at salo-salong kumakain kahit pa nga ko-konti lang ang pagkain. Mas masaya pa talagang kasama ang pamilya kesa naman nandito siya’t nag iisa.

Nagising siya sa pagiisip ng may kumatok sa pinto ng dorm niya. Nakabukas ang pinto niya kaya tanaw niya kung sino ang nasa labas niyon.

“Gav?” Tanging na sambit ng isip niya.

“Tuloy ka.” Sabi niya.

Agad naman iyong pumasok sa loob. Tiningnan ang kaniyang kinakain.

“Ano yan?” Tanong nito na ang tinutuloy ay ang kinakain niya.

Nang malaman naman niya ang tinutukoy nito ay agad siyang nagsalita.

“Sardinas, gusto mo?” Seryosong alok niya.

“Sige.” Agad na sagot nito., “pero subuan mo ako!”

Hindi man lang niya naisip na papayag iyon dahil tanging sardinas lang ang ulam niya. Kaya’t laking gulat niya ng pumayag iyon. At takado parin siya sa huling sinabi nito.

“Subuan? Subuan mo sarili mo bro!” Sabi niya.

Nagpanggap naman iyong malungkot. Ano bang iniisip niyon. Natawa na lang siya sa sa mga ginawa nito.

Tumayo iyon at kumuha ng kutsara sa pingganan. Tototohanin nga nito ang sinabi nito. Matapos nitong kumuha ng kutsara ay agad iyong tumabi sa kaniya. Inasog nito ang pagkain niya palapit dito at sinimulan na nitong kumain.

Titig na titig lang siya sa inaasta ng katabi. Halos ubusin na ng katabi niya ang pagkain niya.

“Gav tirhan mo’ko!” Kunwaring pagmamaktol niya.

Nakinig naman ito kaya’t magkasalo silang kumain. Minsan pa nga ya nagkwe-kwentuhan at nagtatawanan pa sila.

Matapos nilang kumain ay agad inimis iyon. Hinugasan na rin niya ang pinggang ginamit. Matapos iyon ay hinarap niya si Gav.

“Ano nga pala ang ginagawa mo rito?” Pagbasag niya sa katahimikan.

“Wala lang, gusto lang kitang makasama.” Sagot nito.

“Luko!” Sabi niya.

Ilang minuto pa silang nagkwentuhan kasama na rin ang halakhakan bago magpaalam ito.

Bago din iyon umalis ay napag usapan na nilang dalawa na sabay na silang papasok bukas. Agad naman siyang pumayag. Mabuti na rin iyon para sa kaniya dahil alam niyang mas kabisado nito ang buong campus dahil doon din ito pumasok ng mga nakaraang taon.

Ibinabad niya ang kaniyang sarili sa malamig na tubig na nagmumula sa shower ng dorm niya. Never pa siyang nakaranas mag shower dahil ang tanging gamit lang niya para makaligo ay ang timba at tabo. Hindi pa niya naranasang maligo gamit ang shower.

Matapos sabunan at lagyan ng shampoo ang buhok ay agad niya iyong binanlawan. Makailang minuto pa ang lumipas at natapos din siya.

Agad siyang nagbihis ng damit. Simpleng short lang ang naging pambaba niya at sando naman ang naging pantaas niya. Tinuyo niya ang basang buhok gamit ang tuwalya.

Inilock niya ang pinto ng kaniyang dorm. Ayaw na kasi niyang maistorbo pa ng iba. Iidlip muna siya dahil wala na naman siyang iba pang gagawin dahil lahat ay natapos na niya.

Pasalampak siyang dumapa sa niyang kama. Ilang minuto pa ang lumipas at tuluyan na nga siyang kinain ng kaantukan. Tanging madilim na lang na paligid ang kaniyang nasilayan. Tanda iyon na tuluyan na nga siyang nakatulog dahil narin siguro sa labis na kapaguran.

To be continued…

CHAPTER 4

Chapter 4

         SINIPAT ni Kyle ang sariling repleksyon sa salamin matapos magbihis ng uniporme. Ngayon ang araw ng pasukan kaya't maaga palang ay pinaghandaan na niya ito.

Sinuklay niya ang sariling buhok gamit ang kaniyang daliri. Hindi niya mapigilang mapangiti sa sariling repleksyon. Sadyang may akin siyang kagwapuhan na maipagmamalaki niya.

Isinukbit niya sa balikat ang kaniyang bag at lumabas na ng kaniyang dormitoryo. Naabutan naman niya si Gavinne na nasa harap ng pinto ng dormitoryo niya. Suot din nito ang uniporme at handa na rin iyong pumasok.

“Let’s go?” Pag-aya nito sa kaniya.

“Sige!” Pagpayag niya.

Nang makalabas sila ng gate ay may isang magarang sasakyan ang nakapara sa harap ng gate nila. Tinatanong niya sa isip kung sino ang nagmamay-ari niyon at dito pa talaga nagawang ipara.

Bago pa man masagot ng isip niya lahat ng mga katanungan ay nagsalita na ang katabi niya.

“Sakay kana!” Sabi nito at talagang pinagbuksan pa siya ng pinto.

Kunot ang noo’ng napabaling siya kay Gav. Yung mukha niya ay nagtatanong.

“Oh, uhm, itong kotse na ito ay hinarap ko lang sa kaibigan.,” paliwanag nito., “don’t worry hindi ito galing sa nakaw.” Nakangiti ito sa kaniya., “so hop in bro!”

Nararamdaman niya na may tinatago sa kaniya si Gav. Parang ang estranghero naman ng kaibigan nito at pinahiram pa ito ng ganito kagarang sasakyan. Ganun na ba kayaman ang kaibigan nito para basta-basta na lang ipahiram dito ang sasakyan nito.

Hindi lang niya lubos maisip ang mga sinabi nito. Lalo na’t kaya din nitong magsalita ng english at maganda pa ang accent nito.

“C’mon hop in!” He said.

Kahit kuno’t ang noo niya ay wala siyang nagawa kundi ang sumakay sa loob ng sasakyan. Hindi na lang niya inisip ang mga bagay na nagpapagulo ng isip niya. Sahalip ay laking pasalamat na lang niya at hindi na siya maglalakad mula sa dorm niya patungong unibersidad.

Tahimik lang sila habang nasa biyahe. Walang umiimik sa kanilang dalawa. Parehong nag-iisip kung ano’ng bagay ang maari nilang pagusapan habang nasa biyahe.

“Masaya ka ba?” Pagbasag nito sa katahimikan.

Kunot naman ang noo niya. Iniisip kung ano’ng ibig nitong sabihin. “Saan?” Tanong niya ng hindi niya makuha ang sinabi nito.

“Sa unang araw na pagpasok mo.” Sabi nito.

“Oo naman.” Agarang sagot niya habang ngumingiti-ngiti pa dahil sa nakakalokong tanong nito.

Maging ito ay nahawa na rin sa ngiti niya. Ilang minutong usapan at halakhakan ang nagdaan bago sila tuluyang makarating sa unibersidad.

Pinara na nito ang sasakyan sa parking lot ng naturang paaralan at doon ay lumabas sila.

“Salamat!” Pasalamat niya dito na ang tinutukoy ay ang pagpapasakay nito sa kaniya.

“You’re welcome!” Anito habang may ngiting sumilay sa mga labi.

Sabay silang dalawang pumasok sa loob ng gate. Napakadaming estudyante roon. Yung iba ay tumitingin sa kanila at nagbubulong bulungan.

“Shit! So handsome!”

“Wow!”

“Ang gwapo nilang dalawa!”

“Shit, oo nga mukha silang mga artista!”

Mga bulong-bulongan na naririnig niya. Alam niya kung sino ang tinutukoy ng mga iyon, hindi na lang niya pinansin. Alam naman talaga niya na gwapo siya at maging ang kasama niya.

Nakuha na niya ang schedule ng pagpasok niya at maging ang schedule din ng pagpasok ni Gavinne ay nakuha na rin nito. Napag alaman niya na hindi niya magiging kaklase si Gavinne kaya’t nasa faculty palang ay naghiwalay na sila.

Agad tinahak niya ang daan patungo sa kaniyang Classroom. Ito ang unang araw niya sa unibersidad na iyon bilang isang first year collage.

Handa siya sa anumang hamon ang darating sa buhay niya. Handa siyang mag aral ng mabuti para manatili sa kaniya ang scholarship niya.

Nakatungo siya na pumasok sa loob ng classroom niya. Pansin naman niya ang ibang tao doon na nakatingin sa kaniya. Maraming mga babae ang humanga sa taglay niyang kagwapuhan.

Doon sana siya uupo sa unahang hilera ng bagko ngunit lahat ay okupado na iyon. Maging ang pangalawa at pangatlo ay okupado na rin. Kaya’t wala siyang nagawa kundi ang umupo malapit sa dulo. Doon siya umupo sa medyo walang estudyante. Binibigyan kasi niya ng distansya ang sarili sa mga tao doon.

Hindi kasi siya sanay na makisalamuha sa iba lalo’t alam niyang malayo ang agwat ng pamumuhay niya sa mga estudyante roon. Alam niyang mayayaman ang mga tao dito sa pinasukan niya. Sino nga ba siya para makisalamuha sa mga mayayaman.

Umub-ob na lang siya sa lamesa ng kaniyang bangko, habang hinihintay na dumating ang propesor nila.

INIT na init iritadong-iritado na si Axll sa kaniyang suot. Mas gusto pa niya suotin ang mga damit na tiyak niyang babagay sa kaniya hindi itong school uniform na ito.

“Do i really need to wear this?” He asked himself.

Hindi naman niya talaga gustong pumasok. Tinakot lang siya ng kaniyang ama na sususpendihin ang pagbibigay ng allowance sa kaniya. Hindi naman iyon maaari, hindi mabubuhay ang isang Axll Romero ng walang pera. Kaya’t kahit labag man sa kalooban niyang mag suot ng school uniform ay pinagtiisan parin niya.

Halos kunot na kunot ang noo niya habang palabas ng mansion nila. Dimeretso siya sa garahehan. Agad siyang pumasok sa loob ng kotse at pinatakbo niya iyon.

Kung mabilis ang sasakyan ng nagkakarera ay mas mabilis ang sa kaniya. Halos liparin na niya ang daan papuntang unibersidad.

He stopped when the traffic light turns to red. He relaxed himself while waiting for the traffic light to turn green.

Matapos mawala ng pulang kulay ay napaltan iyon ng berde. Senyales na pwede ng magpatuloy ang mga sasakyan.

Mabilis pa sa alas kwatro ang ginawa niyang pagpapatakbo. Pasalamat na lang siya dahil walang nga pulis na maaring sumita sa kaniya. Sa isang kislap mata ay nakarating na din siya.

Agad siyang nagpuyos sa galit ng makita niyang may nakaparadang kotse sa paborito niyang pwesto.

Mabilis siyang lumabas ng sasakyan at agad pinuntahan ang kotseng umukupa sa porito niyang espasyo.

The owner of this car dare to stepped on his favorite spot. Owner dare to pissed him off. We’ll what Axll can do.

He bring out his small knife on his pocket and turn his eyes around.

Sinusuri niyang walang taong makakapansin sa kaniya para magawa niya ang masama niyang balak sa sasakyan na ito.

Sayang lang ang magarang sasakyan na ito at magagasgasan lang. Pero kahit magara iyon ay hindi parin pasok sa pang lasa niya ang kulay niyon. Napaka-pangit nito sa paningin niya.

Nang wala namang taong nakatingin sa kaniya ay tinuloy na niya ang kaniyang masamang balak. Pinasadahan niya ng talim ng kutsilyo ang gilid ng kotse noôn.

Rinig na rinig niya ang malakas na tunog ng ginagawa niya sa kotse. Binibigyan niya ng mga galos ang kotseng iyon. Habang palaki ng palaki ang nasisira doon ay palaki din ng palaki ang ngiting sumisilay sa mga labi niya.

He never stopped untill he’s satisfied. He bring back the small knife on his pocket and walk like there’s nothing happened.

Mala-demonyong ngisi ang sumilay sa kaniyang labi habang pasakay sa kaniyang sasakyan. Humanap na lang siya ng ibang lugar na pwede niyang pagparahan ng kotse niya.

Nang makahanap ay agad niyang pinark ang kotse niya. Saglit niyang sinulyapan ang relong pambisig. Mag aalas-otso na pero ni hindi man lang siya nabahala na baka ay time na.

Nasa kaniya na naman ang kaniyang schedule kaya alam niya kung saang room siya tutuloy.

Nagawa pa niyang bumili ng maiinom sa loob ng cafeteria bago siya dumiretso sa classroom niya.

Hawak at sipsip-sipsip niya ang inuming binili habang tinatahak ang lugar patungo sa classroom niya.

Nakarating siya doon ng hindi parin nauubos ang inuming binili. Naroon na rin ang propesor pero wala siyang pakialam. Dire-diretso siyang pumasok sa loob na ikinatingin naman ng mga estudyante roon.

“Sop right there!” Sigaw ng propesor ng makita siya.

Walang emosyon siyang tumigil at nilingon ang lecturer. Tinapunan niya ito ng masamang tingin. Sinigawan nito siya. Akala nito matatakot siya.

“What?” Tanong niya.

“Don’t give me that look’s!” Halata sa boses ang pagkatakot., “I’m not scared of you!” Sabi pa nito.

Hindi daw ito natatakot ay halata naman sa boses nito. Hindi na lang niya pinansin ang sinabi ng matanda sahalip ay inilapat niya ang straw at saglit na sumipsip doon.

Nasa mabuti siyang modo ngayon kayat wag sanang sirain ng matandang iyon.

Tinalikuran niya ang propesor at agad humakbang palakad sa dulo kung saan doon niya na piling umupo. Hindi niya pinansin ang pagbubulung-bulungan at usap-usapan ng mga tao doon. Nagmamaktol na ipinagpatuloy na lang ng propesor ang pagtuturo. Hindi nito kayang singgahin siya dahil sa awra niyang nakapagpatiklop sa propesor.

Nang makaupo siya ay kinalabit niya ang taong nasa harap ng upuan niya.

Gulat na napabaling si Kyle sa taong kumalabit sa kaniya. Alam niya kung sino iyon dahil iyon yung lalaking masigang nakapag patiklop sa propesor nila. Iyon din yung lalaking nakabangga niya ng gabing iyon. Iyon din yung lalaking muntik ng makabangga sa kaniya ng araw na iyon. At lalong ito din yong lalaking nasuntok niya nung araw ding iyon.

Kaya’t hindi na lang niya pinansin ang pagkalabit noon. Ayaw niyang makaharap ang lalaking iyon.

Napaigtad na lang siya ng malakas na hinampas nito ang balikat niya. Nagdulot iyon ng ingay sa loob ng silid. Kaya awtomatikong napalingon lahat ng estudyante maging ang propesor na nakapakinig sa ingay mula sa likod.

Nahihiya siyang napatungo. At namamalisbis sa galit. Ano ba talaga ang balak ng lalaking ito sa kaniya. Ano ba ang kailangan nito sa kaniya.

“Eyes on me class!” Agad namang sabi ng propesor at hindi na lang pinansin nito ang napakinggan.

Nang bumaling na ang mga kaklase niya sa propesor ay naiinis na hinarap niya ang lalaking malakas na humampas sa balikat niya.

“Ano ba ang kailangan mo?!” Nagpipigil siyang hindi mapasigaw., “bakit mo ba ginawa iyon?!”

Nagulat naman ang lalaki ng mapagsino siya. Hindi na naman siya nagulat dahil kanina pa niya nakilala ang barumbadong lalaking ito.

“Ano?!” Madiin at may pagtitimping ulit tanong niya.

At ng makabawi iyon sa pagkabigla ay agad nitong tinaas ang plastic cup na wala ng laman.

“Throw it!” Utos nito sa kaniya ng wala man lang emosyon sa mukha nito.

Laking gulat naman niya sa sinabi nito. Tama ba ang narinig niya? O nabingi lang talaga siya.

“Ano?” Tanong niya upang kumpirmahin ang sinabi nito.

“Are you deaf? I said throw it!” He angrily said.

At talagang sinabihan pa siya nitong bingi. Pinag ngitngit niya ang nga ngipin. Basa sa mukha niya na nagtitimpi lang siya ng galit. Bahagya din niyang ipinikit ang mga mata bago ulit harapin ito.

“Bakit ko naman gagawin yun?” Galit pero may pagtitimping tanong niya.

“You will do that because i said so!” He said., “now throw it. Namimilipit na ang kamay ko!” Medyo malakas na ang boses nito.

Natakot naman siyang makakuha ng atensyon. Dahil baka kung ano pa ang mangyare kapag nakakuha silang dalawa ng atensyon. Takot siyang mawala ang scholarship niya kaya’t kahit nagpupuyos sa galit ay sinunod na lang niya ang utos ng estrangherong lalaki.

Tinimpi niya ang sarili bago hablutin ang pastic cup na hawak niyon. Nagagalit na siya. Hanggang dito ba naman guguluhin siya nito? Hanggang sa pagpasok ba naman nandito ito? Akala niya ay huli na ang araw na nakita niya ang lalaking ito pero bakit nandito ito ngayon?

Nagmamartsa siyang lumakad papuntang basurahan at pasalampak na tinapon doon ang basura ng estrangherong lalaking nag utos sa kaniya.

Bumalik siya sa upuan niya. Naalimpungatan naman niya ang lalaki na ngingiti ngiti. Halata sa mukha nito na may iba pang binabalak. Mukhang hindi siya makakapag focus ng pag-aaral kapag narito sa likod niya ang lalaki. Kailangan niyang makipagpalit ng upuan…

Laking pasalamat niya na hindi na siya kinukulit pa ng lalaking iyon, kaya nakapag-focus siyang makinig sa lecturer.

Pero tila ilang minuto lang siyang binigyan ng katahimikan kasi inuga na naman ng nasa likod niya ang bangko niya.

Nilingon niya iyong may pagtitimpi.

“Ano na naman?!” Nagsisimula na siyang magtaas ng boses.

“Silence!” Sigaw ng propesor.

Agad naman siyang napaayos ng upo. At agad tumingin sa propesor na nakatitig sa gawi niya. Hindi siya pwedeng mapagalitan. Hindi pwedeng mapasama ang imahe niya sa mga propesor.

Bumalik na naman muli ang propesor sa pagtuturo. At ito na naman ang lalaking nasa likod inuuga na naman ang upuan niya.

“Bakit?” Tanong niya ng makabaling siya doon.

Nakangisi ang loko., “take note for me!” Sabi ng loko at inabot sa kaniya ang notebook nito., “i need to take a nap.”

Nahihibang na ba ito? Magkakilala ba sila ng taong ito para utos-utusan na lang siya ng ganun ganun lang? Talagang ginagalit siya ng lalaking ito! Ganunpaman ay tinanggap parin niya ang notebook na inabot nito. Iwas gulo narin.

Kailangan niyang pagtiisan ang lahat ng mga bagay na ito, para sa magulang at mga kapatid niya.

Naguumpisa pa nga lang ang mabuting nangyayare sa buhay niya tapos agad namang susulpot ang lalaking ito na gulo lang ang dala sa kaniya.

Kayâ, kaya niyang tiisin ito? Sana ay kayanin niya dahil unti-unti ng nauubos ang pasensya niya sa lalaking ito. Malapit na siyang mapuno at maibuhos lahat dito ang galit na nararamdaman niya…

CHAPTER 5

Chapter 5

            PABAGSAK na inihagis ni Kyle sa harap ng lamesa ng upuan ng lalaki ang notebook nito. Sinunod niya ang sinabi ng lalaki. Nag take note nga siya sa bawat subject na nagdaan tulad ng sinabi sa kaniya.

Napabalikwas naman ng bangon ang lalaki na halatang inaantok pa. Buong klase kasi itong walang ibang ginawa kundi ang matulog at matulog lang? Tapos inaantok pa? Kumusot kusot pa ang lalaki sa mata nito.

“Ayan na yung notebook mo, wag kang mag-alala pinag take note kita!” Sabi niya habang umiirap pa sa hangin.

Kahit inaantok ay may sumilay paring ngiti sa mga labi ng lalaki na ipinagtaka niya. Bakit kaya ngumingiti ang lokong ito?

“Anong ningingiti-ngiti mo?” Tanong niya dito.

“You really did take note for me?” He asked amazed.

Kunot naman ang noo niya habang nakabaling dito. Sabi nito mag take note para dito, ano’t parang ayaw ngayon nito? Ang taong loko nga talaga mananatiling loko!

Tinalikuran na lang niya ang lalaki at kinuha ang gamit. Lunchbreak na kasi kaya kailangan na niyang mananghalian kesa pag-aksiyahan pa niya ng oras ang taong walang kakwenta-kwenta.

“Hey stupid boy!” Rinig niyang tawag nito.

Agad naman siyang napabaling hindi dahil tinawag siya kundi dahil sa paanong paraan siya tawagin. Talagang siya pa ngayon ang stupido huh?

“Thank you!” Anito.

Naguguluhan na siya sa mga naririnig. Napanganga na lang siya sa sinabi nito hanggang sa malampasan siya ng lalaki. Totoo bang narinig niya na nagpasalamat iyon sa kaniya? Ang weird lang talaga ng taong iyon.

Naipilig na lang niya ang ulo na halos sa sabog na sa sobrang pag-iisip. Wala talagang mabuting maitutulong sa utak niya ang lalaking may tama yata sa pagiisip.

Sinukbit niya ang bag at nagmadaling lumbas ng classroom. Kailangan pa niyang humanap ng lugar na pwede siyang kumain ng tanghalian.

Dahil hindi niya kabisado ang lahat ay hindi niya alam kung saan siya napadpad ng kaniyang mga paa. Napadpad siya sa rooftop ng unibersidad na walang katao tao. Ito ang magandang lugar na pwede niyang pagtambayan kapag gusto niyang mapag-isa. Salamat at nahanap niya ito.

Naupo siya sa isang mahabang upuan na nakalagay doon at inilabas niya mula sa kaniyang bag ang baon niyang pagkain. Kailangan kasi niyang mag-tipid kaya’t nagbaon na lang siya ng makakain.

Kanin at isang nilagang itlog ang binaon niya. Binalatan na niya iyon kaninang umaga kaya hindi na siya mahihirapang mag-balat pa niyon. May baon din siyang asin para naman magkaron ng lasa ang kaniyang kinakain.

Mabuti na rin ang rooftop na iyon dahil dito siya malayang kumain malayo sa panghuhusga ng mapagmataas na mga tao.

Nasa kaligitnaan siya ng pagkakain nang may nakita siyang isang bulto na nasa harapan niya. Nakatungo siya kaya tanging sapatos lang nito ang nakikita niya.

Unti-unti siyang tumingala upang mapagsino ang taong nasa harapan niya. Laking gulat na lang niya ng malamang ang lalaking nakabangga niya ng isang gabi. Ang lalaking muntik ng bumangga sa kaniya. Ang lalaking sinuntok niya at ang lalaking nambwisit sa kaniya kaninang umaga.

“Ikaw?!” Pasigaw na tanong niya.

“Why are you here eating alone?” Anito.

“Paki mo naman!” Pabalang na sagot niya.

“Why being sarcastic, huh?”

Naipalibot na lang niya ang mga mata dahil natitiyak niyang guguluhin at guguluhin na naman siya nito. Pero hindi iyon naging dahilan para tumigil siyang kumain. Ipinagpatuloy niya iyon ng hindi pinapansin ang nasa harap niya.

“Seriously, your eating that kind of food?” Tanong nito na nauulinigan niyang may pandidiri sa kinakain niya.

Doon umusbong ang galit niya. Kanina pa ito nagtitimpi lang siya. Kanina pa itong ginugulo siya.

Binitawan niya ang hawak na baunan at inilapag sa bangko pagkatapos ay tumayo siya ng tuwid at malakas na itinulak ang lalaki. “Ano bang problema mo? Kanina ka pa ah! Kung may problema ka sa’kin sabihin mo?” Nanlilisik na ang mata niya ngunit kalmado parin ang mukha ng katalo. “At saka bakit ba? Bakit mo ba ako ginugulo at sinusundan pati ba naman hanggang dito?!”

“Kung may galit ka kasi nasuntok kita, sige. Pasensya na. Pasensya na, sapat na ba iyan para hindi mo na ako guluhin?”

Isang nakakalokong ngiti ang sumilay sa labi ng katalo. Ni hindi man lang ito natinag sa mga sinabi niya. Tila para itong bato na walang emosyon kahit basagin pa ito. Talaga ngang may sira sa pag-iisip ang isang ito.

“You’re cute when you get angry.” He don’t know if it is compliment or not.

Pwes para sa kaniya ay hindi iyon puri. Para sa kaniya ay insulto iyon. Hindi naman kasi kapag sinabihan ka ng maganda o gwapo ay yun na ang totoo, alam nating may halong sarkasmo ang bawat papuri noon.

“May sira ka na talaga sa ulo!” Tangi na lang na sabi niya.

Dahil doon ay awtomatikong nagdilim ang paningin ng lalaking kaharap habang humahakbang iyon palapit sa kaniya. Kasama na ang nakakatakot at nanlilisik nitong mga mata.

Unti-unti ay napapaatras na lamang siya. Nakakaramdam siya ng takot sa bawat pagtitig niya sa mga mata nito. Bihira lang kung maglabas ito ng emosyon at kadalasan ay mapanglisik na mata ang ipinapakita nito.

Umatras siya ng umatras hanggang sa wala na siyang maatrasan. Dumikit na din ang likod niya sa mga pader doon. Malakas na nilapat ng lalaki ang mga palad sa mga pader para ma-corner siya.

Malalaki ang mga mata niya habang nakatingin sa lalaki. Hinihintay niya kung ano man ang gagawin nito sa kaniya.

“You dare call me crazy, huh?!” Malakas na bulyaw nito sa kaniya. Nanlilisik parin ang mga mata nito at nagngingit-ngitan din ang mga ngipin nito.

Ang kaninang maamo nitong mukha ay para na ngayong isang halimaw na handang lapain ang sino mang gustuhin nito.

Mas lalo pang naging maliit ang pagitan nilang dalawa ng lalaki. Ilang hibla na lang ay talagang dikit na sila. Ramdam na rin niya ang sunod-sunod na paghinga nito. Amoy na niya ang natural at mabango nitong hininga.

Ngunit lahat ng iyon ay binalewala niya sapagkat mas inisip niya kung paano makakatakas sa galit ng taong ito.

“Pasensya!” Ang tanging na sambit niya habang nakatungo ang ulo.

Wala na siyang iba pang naisip na paraan para matakasan ito. Ang tanging naisip lang niyang makakapag-tanggal ng galit nito kahit papano ay ang paghingi niya ng paumanhin.

Bigla na lang siyang napatingala ng marinig ang hagalpak na tawa ng kaharap.

“That was epic. You really scared of me, huh?” Panunukso nito sa kaniya.

Kung may mas kunot ay pinaka kunot ang noo niya. Hindi niya lubos isipin na talagang humahagalpak ito ng tawa. Hindi niya lubos isipin na talagang pinaglalaruan at pinagti-tripan lang siya ng lalaki.

Agad niyang kinalas ang nakaharang na kamay ng lalaki para makadaan siya ngunit hahakbang palang siya ng hawakan siya nito sa braso.

“Where’re you going?” He asked.

At may gana pa talaga siyang tanungin? Ano ba talaga ang nasa isip ng taong ito? Naniniwala na tuloy siya na talagang may sira sa utak ang lalaki.

“Bitawan mo’ko!” Sigaw niya at nagpupumiglas ngunit sadyang malakas ang lalaki dahil sa isang kisap mata ay hindi lang isang braso ang hawak nito kundi dalawa na.

Nasa likod niya ito habang hawak hawak ang mga kamay niya. Kahit anong pagpupumiglas ay hindi talaga siya nakakawala at mas lalo lang niyang sinasaktan ang sarili.

Takado parin siya kung pa’nong nagawa ng lalaking iyon ang ginawa sa kaniya. Pa’nong sa isang kisap mata ay hawak na nito ang braso niya. Talagang may pagka-estranghero ang awra ng lalaking ito.

“Ano bang kailangan mo?” Tanging na tanong na lamang niya at hindi na pinwersang makawala pa dito. Alam niyang wala siyang laban sa estrangherong lalaking ito.

“You!” Bulong nito sa kaniyang kanang tainga., “I mean, i need you to be my servant.”

Napanganga na lamang siya sa mga naririnig. Ano raw kamo? Katulong daw/ alila/ utusan?

“Nahihibang kana ba talaga?!” Pinilit niyang makawala at laking pasalamat niya ng makawala siya., “pa’no kung ayaw ko? May magagawa ka?”

“ just be my ‘utusan’ at kung hindi mo naman gagawin yun.“ Ngumiti iyon ng nakakaloko., “i’ll make your life a living hell. I’ll do everything to kick your ass off in this university!” Pananakot nito sa kaniya., “alam kong scholar ka dito kaya madali lang para sa’kin na patalsikin ka!”

Hindi siya makapaniwalang sinabi nito. Agad siyang nagpadala sa takot. Kilala niya ang lalaking ito kahit sa maikling panahon palang niya ito nakakasama. Alam niyang gagawin nito kung ano man ang binanta nito sa kaniya. Alam niyang kayang kaya siya nitong patalsikin.

“Wag ang scholarship ko!” Bulyaw niya dito.

“Then be my servant!” Parang kay dali lang ng ipinapagawa nito sa kaniya., “you just need to follow what i said.”

Nagpakawala siya ng isang malakas na buntong  hininga. Hindi siya pwedeng matanggal sa unibersidad na ito. Marami pa siyang plano sa buhay at pinaplano para sa mga kapatid.

“Okay!” He said without hesitation.

Iniisip niyang magsasawa din itong guluhin siya. Magsasawa din itong pagtripan siya. Kailangan lang niya ng panahon para mangyari ang lahat ng iyon. Ngunit ang hindi niya alam ay kailanman hindi na siya pakakawalan pa nito sa mga kamay nito.

“That’s good!” Anito. Sumilay ang kakaibang ngiti.

“Pwede na ba akong umalis?” Tanong niya.

“Okay! But tomorrow morning you’ll be my servant!“nakangisi ito.

Napalunok na lamang siya dahil alam niyang bukas ay aapak na siya sa malaapoy na lupa. Kailangan niyang ihanda ang sarili sa mga bagay na maaring mangyare sa kaniya.

Nagpakawala siya ng isang malakas na buntong hininga habang isinisilid sa bag ang baunan niya. Matapos iyon ay sinukbit na niya ang bag sa balikat niya at minadali ang sariling umalis sa lugar na iyon. Hindi na niya kaya pang magtagal sa lugar kung na’san naroon ang taong may sira sa pagiisip.

           NGITING-NGITI si Axll habang bumababa ng hagdan. Humanda si Kyle sa mga pinaplano niya. Hindi siya magiging mabait dito.

Hindi na siya tumuloy sa next subject niya. Tinahak niya ang parking lot ng unibersidad.

Matapos makarating sa parking lot ay agad siyang sumakay sa kotse niya at pinaharurot niya ang sasakyan. Ngayong araw na ito ay hindi na muna niya guguluhin si Kyle. Balak pa niya itong bigyan ng oras para maging tahimik dahil nasisiguro niyang bukas ay hindi na magiging tahimik ito sa unibersidad na iyon.

Dinukot niya ang telepono sa loob ng bulsa. Gamit ang isang kamay ay di-nial niya ang numero ng selpon ng kaibigan.

“Hey moron, i’m in the middle of the class, why do you call?” Iritadong tanong ni Justine sa kabilang linya.

“Call our gang, we need to drink!” He said.

“What?!” Justine shouted.

Impit na nailayo niya ang telepono sa tainga. “Just do what i said!” Sigaw niya., “i don’t care where you are. Just do what i said f*cker! I’ll wait for you in our hideouts!”

“Go to hell moron!”

Hindi na niya iyon pinansin sahalip ay pinatay na niya ang tawag. Alam niyang susundin siya ni Justine dahil matalik niya iyong kaibagan. Ganun lang talaga silang magkakaibigan.

They always cursing and cursing eachother but they didn’t make a fight. They understand and care for eachother. They are loyal to their gang.

Nang makarating sa isang eskinita ay naihinto niya ang sasakyan dahil may sasakyang nakaharang sa daraanan niya.

Agad siyang lumabas sa kotse niya at pabagsak na isinara ang pinto. Ano ba itong papasukan niya away o gulo? Mukhang pareho lang iyon.

Mga bente katao ang pumalibot sa kaniya. Lahat iyon ay nakasuot ng damit na may tatak na LH. Ang pipitsuging gang ng Living Hell. Talagang inabangan pa siya ng mga ito. Akala naman ng mga ito ay masisindak siya dito.

They should be scared of not the other way around.

“What do you think you all doing?” Tanong niya sa grupo ng mga lalaki., “blocking my way huh? I see!” Maangas niyang sabi., “maganda na rin ito dahil matagal na akong hindi pa nakakabugbog!” Inunat pa niya ang katawan.

“Back off Axll!” Sabi ng isang lalaki na konting kilos na lang ay mababali na ang buto. Payat e.

Axll just gave them smirks with evil laugh. “C’mon give it all you’ve got!”

Tatlong katao ang sinugod siya. Ngunit hindi pa iyon sapat para mapatumba siya.

He punched, kicked, punched and punched.

Halos lahat ng mga pinapakawala niyang malalakas na suntok at sipa ay tumatama sa mga ito. Napapaigik at napapadaing sa sakit ang mga natatamaan ng mga suntok niya. Halos sapo sapo ng mga ito ang mga parte ng katawan na tinamaan.

Kung kaninang tatlo ay lima naman ang sumugod. Tulad kanina ay pinasadahan niya rin ng suntok at sipa ang bawat taong sumusugod sa kaniya.

He is really good in hand to hand combat. He always win and never lose.

Napasigaw sa sakit ang isang lalaki ng baliin niya ang tuhod ng lalaki gamit ang malakas na pagsipa niya.

Napapangisi na lang siya habang nakikitang nagdurusa sa sakit ang mga taong tinamaan ng mga suntok at sipa niya.

“Boss malakas siya.” Rinig niyang sabi ng payat na lalaki.

“Sugurin niyo!” Sigaw ng isa pang lalaki na alam niyang ito ang leader ng grupo ng pipitsuging Living Hell.

Hindi lima, hindi sampo kundi lahat na ay sumugod sa kaniya. Maging ang leader ng mga iyon ay sumugod na rin sa pag-asang mapapatumba siya ng mga iyon. Ngunit doon sila nagkamali.

Sa isang iglap, ay hindi siya nahirapan.

Pinagpapawisan at napapagod na rin siya sa laban na iyon ngunit hindi pa iyon ang oras para mag pahinga siya. Hindi niya hinayaang masugatan ng kutsilyo ng mga lalaking iyon ang katawan niya.

Hanggat kaya niyang iwasan ay iniiwasan niya. Ngunit may isa siyang hindi na iwasan kaya dumaplis iyon sa kanang braso niya. Dahil doon ay lumisik ang mga mata niya.

Kung kaninang pinaglalaruan niya lang ang mga iyon ay ngayon hindi na. Naging seryoso na ang mukha niya habang nanlilisik ang mga mata.

Binigay niya lahat ng malalakas na suntok at sipa na kaya niyang gawin. Panay naman ang daing ng mga taong natatamaan niyon.

At sa isang kisap mata ay naubos at nagkandahilata habang dinadaing ang parte ng katawan ng mga ito na natamaan.

Hinihingal at pagod na pagod na tumayo siya ng tuwid. Iwinaksi na rin niya ang mapanglisik niyang paningin at pinaltan iyon ng mapanglukong tingin.

“Wala naman pala kayong mga binatbat!” Sigaw niya sa mga ito., “bangon!”

Hagya na namang makabangon ang mga taong labis na napuruhan ng suntok niya. Sabay sabay nagatrasan ang mga iyon at sumakay sa mga dala nitong kotse at pinatakbo iyon ng mabilis.

Wala naman palang sinabi ang mga iyon sa kaniya e. Hindi pa talaga ang mga iyon ang makakapag-pabagsak  sa kaniya.

Sumakay na siya sa kotse niya at doon lang niya nalaman na nadaplisan pala siya ng kutsilyo sa kanang braso. Hindi naman malaki ang sugat niyon kaya balewala lang iyon sa kaniya.

He drive the car as fast as he can. He want to get change because his uniform is full of blood that came from the people he laid his hands off…

To be continued…

CHAPTER 6

Chapter 6

             “Fuck dude what happened?” Jonaz asked.

Dahil sa pagsalita ni Jonaz ay nakakuha iyon ng atensyon ng lahat ng mga kaibigan niya.

“F*ck!” Vincent cursed.

“Why are you sweating with blood?” Justine asked worried.

“Come here bud, let me take care of your wounds.” Carlosz said.

“Don’t worry, it’s just a simple cut.” Pagbalewala niya sa mga kaibigan.

“Simple cuts? Are you for real Axll?” Puno ng sarkasmo ang boses ni Jonax., “simpleng sugat pero halos maligo kana sa dugo?”

Axll just rolled his eyes. Honestly he doesn’t mind having wounds because he used to it.

“C’mon bozz let me take care of your wounds.” Pangungulit ni Carlosz.

Walang nagawa si Axll kundi ang sundin na lang ang pakiusap ng kaibigan. Mabuti na rin iyon at para hindi ma infect ang sugat niya.

Agad hinubad ni Axll ang pantaas na uniporme at tumagilid para madaling malinisan ni Carlosz ang sugat niya.

“Bud! You’re seriously wounded!” Carlosz said with worry.

“Tch! It’s really nothing bud!” He rolled his eyes., “i’m used to it!”

“I know.” Carlosz said.

Pinapanood naman ng buong magkakaibigan ang paglilinis ni Carlosz ng sugat niya.

“Carlosz you’re good in treating wounds, aren’t you?” Jonax said.

“I just know first aid!” Carlosz answered.

Matapos malinisan ni Carlosz ang sugat niya ay pumasok na siya sa loob ng bahay upang makapagpalit. Itong hideouts na tinatawag nila ay ang kanilang pinatayong bahay.

Isa itong napakalaking bahay na may labing isang kama(11). Labing isa din kasi silang magkakaibigan kaya labing isa din ang kama niyon. Dito sa bahay na ito mahilig silang magtambay. Naglalaman din ang bahay na ito ng mga gamit in case na mangailangan sila.

Tulad na lang ngayon na nangangailangan siya ng masusuot kaya buti na lamang ay meron doon. Hindi na niya pa kailangan bumili pa ng damit para lang makapagpalit.

Matapos magpalit ng damit ay agad niyang dinaluhan ang mga kaibigan na masayang nagkwe-kwentuhan.

“What’s up fuckers?” Pagkuha niya sa atensyon ng lahat habang bahagya pang itinaas ang dalawang kamay.

Tumigil na naman ang pagdurugo ng sugat niya dahil nilagyan na iyon ng benda ni Carlosz.

“You moron! Why did you suddenly send us here?” Quill asked.

“Yeah?” Segunda naman ni Gord.

“Nothing, i just want to drink with all of you.” Aniya.

“Drink with all of us?” May sarkasmo ang boses ni Ken., “last time i checked nang mag inuman tayo sa bar ni Quill, then we got drunk, you left us behind!” Ken complain.

“Yeah! I remember that.” Quill spoke.

“And bud, you know naman na nag-aaral pa kami. Tingnan mo naman ang mga suot naman nakapang school uniform pa kami!” Tinuro ni Jonax ang suot niya maging ang sa mga kaibigan., “nakapag cutting tuloy ako dahil sa’yo bud! Ano nga ba ang dahilan bakit mo kami pinapunta dito?”

“I called you all here because i want to drink with you.” Tinuro niya isa isa ang mga kaibigan.

“You’re really crazy!” Ani Justine.

“Fuckers change your clothes and i’ll wait for all of you at the mini bar.” Sabi niya na ang tinutukoy ay ang bar na puno ng alak dito sa loob ng hideouts nila.

“Whatever bud, whatever!” Ang tanging na sabi na lang ni justine.

Sabay sabay pumunta ang magkakaibigan upang magpalit ng masusuot habang siya naman ay nagtungo na sa loob ng mini bar.

Habang hinihintay ang mga kasama ay sumimsim na siya ng pinaka matapang na wine sa loob ng mini bar nila.

Ilang minuto pa ay dumating narin ang mga kaibigan niya. Bihis na ng pambahay ang mga ito. Ngunit kahit simple lang ang mga suot ng mga ito ay hindi parin maikakaila ang mga taglay niyong kagwapuhan.

“C’mon fucker’s lets get wasted!” He shout while holding his glass up.

Kumuha na rin ng kani-kaniyang mga baso ang mga kaibigan niya. Halos puno ang mga tagay ng mga iyon.

“Cheer’s!” Sigaw ni Justine na sinegundahan naman ng iba.

“Bottom’s up!” Sabi naman ni Jonax.

Lahat ng mga kaibigan ay nilagok ang puno sa baso na may lamang matapang na alak. Ni hindi man lang natinag ang mga iyon sa lasa ng alak. Tila ba sanay na sa kanilang panlasa ang alak na iyon.

Justine stood up. “I’ll get some junkfoods.” Justine said.

Bumalik si Justine na may maraming dalang sitsirya. Lahat ng kabarkada nito ay inabutan ni Justine.

Agad namang binuksan ng lahat ang mga sitsirya nilang mga hawak at sinimulan iyong kainin. Mabuti na rin iyon para sa kanila para tanggal kahat sa alak na iniinom.

“Bottoms up!” Quill offered a toast to everyone.

Lahat sila ay sumangayon at ininom lahat ng nasa baso nila.

Ilang oras pa ang nagdaan at lahat ay hindi na kinayang tumayo. Maging siya ay nakakaramdam na rin ng pagkalula ngunit gayon pa man ay pinilit parin niyang tumayo.

Inakay niya si Justine papasok sa kama nito para makatulog ng mahimbing. Ganun din ang ginawa niya sa iba pa niyang mga kaibigan. Inakay din niya ang mga ito sa kani-kanilang kama. Nag aalala kasi siya na baka magkasakit ang mga ito kapag iniwan niya lang natutulog sa sahig.

Matapos niyang maidiposito lahat ay agad niyang dinukot sa loob ng bulsa niyang ang telepono.

Dinial niya ang numero ng moyordoma na nakatalagang magbantay sa bahay na ito. Nandito rin naman sa loob ng bahay na ito ang mayordoma ayaw niya lang talagang abalahin pa ang sarili sa paghahanap dito. Nakakaramdam narin kasi siya nang pakahilo.

Makailang ring pa bago sinagot ng mayordoma ang tawag.

“Bakit ho bozz?” Tanong ng moyordoma.

“Prepare our dinner!” Pagkatapos niyon ay pinatay na niya ang tawag. Hindi na mahalaga pa sa kaniya ang sasabihin ng mayordoma.

Ibinalik niya sa bulsa ang telepono at dumiretso na sa loob ng kwarto niya. Pasalampak siyang humiga doon.

The moment his back hit the soft mattress of the bed, sleepiness took over his body..

           LAKING PASASALAMAT ni Kyle at hindi um-attend ng klase ang lalaking labis-labis na kinaiinisan niya. Ngunit hindi parin siya mapakali. Huling subject na at malapit ng mag uwian pero panay parin ang sulyap niya sa bakanteng upuan na inukupa kanina ng lalaking iyon.

Hindi na siya makapag-bigay ng atensyon sa itinuturo ng lecturer sa unahan dahil eto na naman siya at tinitingnan na naman ang bakanteng upuan at bigla bigla niyang maiisip ang lalalaki.

“Ar

gh! Focus Kyle! Focus!“ Pakiusap niya sa kaniyang sarili habang tinatapik tapik pa niya ang mukha.

Pero huli na ang lahat bago pa tuluyang makapag focus si Kyle nag-dismissed na ang lecturer kaya wala siyang nagawa kundi ang ipasok sa loob ng bag niya ang mga gamit na inilabas niya.

Lumabas na naman ang lecturer at ang iba niyang mga kaklase. Tumayo siya at binalingan ang bangkong nasa huli niya.

Sinipa niya iyon ng malakas dahilan para lumikha iyon ng ingay. Napatingin naman ang iba niyang kaklase na naroon parin ngunit hindi na lang niya iyon pinansin.

Taas noo siyang lumabas ng classroom nila. At nagulat na lamang siya ng tumambad sa kaniyang harapan ang hinihingal at pagod na si Gavinne.

“Hey pre, bakit parang pagod na pagod ka?” Komento niya.

“I have to rush myself here to come pick you up!” Gavinne said.

Namuo na naman sa isip ni Kyle ang pagdududang iyon, dahil sa pagsasalita nito ng english ngayon-ngayon lang. Kung pakikinggan mo ay bihasang bihasa talaga si Gavinne sa pagsasalita.

Taliwas lahat iyon sa ikwinento ni Gavinne sa kaniya. Ikwinento nito na mahirap lang ang pamilya nito katulad niya na kailangang makapagtapos para sa pamilya. Pero nagdududa siya dito. Hindi sana nagsisinungaling sa kaniya si Gavinne. Pero kung magsinungaling man iyon sa kaniya sana ay may mabuti iyong dahilan.

“Let’s go?” Pag aya sa kaniya nito

Tango lang naman ang naisagot niya at sinimulan na niyang lumakad sumunod naman ito sa kaniya.

Laking gulat niya ng makita ang kotseng sinakyan nila kanina na puno ng galos ang bawat gilid niyon. At nang mapansin ni Gavinne ang tinitingnan nito ay nabigla din iyon.

“Fuck! Shit!” Sabi nito habang hinahawakan ang bawat malalaking galos ng kotseng hiniram nito.

“Ano’ng nangyare diyan?” Tanong niya.

Napabaling sa kaniya ang binata. Kung kaninang mala-angel ang mukha nito ngayon ay hindi na. Biglang nagbago ang bukas ng mukha nito. Napakadilim at nakakatakot ding tingnan kaya iniwas niya ang tingin dito.

“Sinong may gawa niyan?” May pag aalalang tanong niya.

“I don’t know! But we’ll find out!” Ngumisi iyon ng nakakaluko.

“Pero pa’no yan? Magagalit ang kaibigan mo kapag nalaman niya iyan?” Aniya.

“Sinong kaibigan?” Maang na tanong nito.

“Huh? Yung kaibigan mo, yung hiniraman mo ng sasakyan na iyan?” Paliwanag niya.

“Oh yeah! Yeah!” Halata sa mukha nito na umaakto lang., “tiyak na magagalit nga ang kaibigan ko nito sa’kin.” Hindi na ito nakakatakot hindi tulad kanina. “But it’s okay!” Dugtong pa nito.

“Don’t worry! Now hop in.” Sabi nito nang mabuksan ang pinto ng sasakyan.

Naguguluhan naman siyang sumakay sa passenger seat at isinara niya iyon. Umikot naman si Gav at binuksan ang pinto sa kabila at sumakay doon.

Bumaling si Gavinne sa kaniya at pinasadahan siya ng tingin na ikinataka niya.

Palapit iyon ng palapit sa kaniya. Lahat ng parte ng katawan niya ay nagtatanong kung ano ba ang gagawin sa kaniya ni Gavinne.

Ilang himaymay nalang ang lapit nila sa isa’t sa. Konting lapit pa ay paniguradong maglalapat na ang kanilang mga labi.

“Anong ginagawa mo pre?” Tanong niya.

Sahalip ay sagutin ay agad may kinalikot si Gav sa tabi niya., “Fasten your seatbelt!” Sabi nito habang isinusuot sa kaniya ang seatbelt.

Yun lang pala ang gagawin nito, grabi pa kung makalapit sa kaniya.

Buong biyahe siyang tahimik dahil samu’t saring mga katanungan ang patuloy na umuukupa sa kaniyang isipan. At ang dalawang tao na tila may sira sa pagiisip.

“Hey!” Agaw ni Gav sa atensyon niya., “why are you spacing out today?”

Napabalikwas naman siya. Tumigil na pala ang sasakyan.

“Pasensya!” Sabi niya habang kinakamot pa ang ulo.

Lumabas naman siya ng sasakyan at nagpaalam na kay Gav. Sinabi kasi nitong may pupuntahan pa ito kaya hindi na siya masasamahan sa loob.

“Hey!” Nakatalikod na siya ng magsalita iyon kaya awtomatiko siyang napalingon., “gumawa ka ng dinner nating dalawa, sasalo ulit ako sa’yo!” Sabi nito at mabilis na pinaharurot ang sasakyan.

Napakamot na lang siya sa ulo habang iniisip ang mga sinabi nito. Eto talagang kaibigan niya isa paring may sapak sa ulo e.

Nagtitipid nga siya tapos sasalo pa sa kaniya ang mokong niyang kaibigan. Tch!

Matapos magbihis ng pangbahay ay agad siyang nagluto ng kanin. Iyon muna ang sinimulan niyang lutuin bago siya magluto ng ulam.

Ilang minuto pa ang lumipas at madilim dilim na rin ang paligid ng matapos niyang maluto ang kanin.

Inisip niya kung ano ang lulutuin ngayon? Wala naman siyang biniling karneng manok o baboy. Delata at itlog lang ang binili niya.

Sa kalagitnaan ng pagiisip ay napagdisisyunan na lang niya na mag luto ng sunny side up na itlog. Dalawang piraso ang niluto niya kasi sabi ng kaibigan niyang si Gav ay dito iyon kakain mamaya.

Matapos maluto ng dalawang itlog ay agad niya iyong inilagay sa pinggan. Sumandok siya ng kanin para sa kanilang dalawa at lahat ng iyon ay inilapag niya sa lamesa.

Nagbukas din siya ng isang delata. Para hindi naman nakakahiyang pakainin si Gav. Pero hindi naman iyon mapili. Noong isang araw nga ay sumalo iyon sa kaniya kahit isdang nasa lata lang ang ulam niya.

Napabalikwas siya ng marinig ang pag iingay ng telepono niya. Agad niya iyong dinukot sa loob ng bag niya at tiningnan kung sino ang tumatawag. Unknown iyon kaya hindi niya malaman kung sino pero kahit ganun ay sinagot parin niya.

“Hello?” Pabungad niya.

“Mr. Kyle Xerxez Moriz, right?” Sabi ng babae sa kabilang linya.

“Yes!” Tipid na sagot niya.

“I just want to inform you that you can start your job—.”

Hindi ko na siya pinatapos magsalita. Nagyon na nga pala ang simula ng  trabaho niya at hindi pa siya nakakabihis. Sabagay provide na naman ng mga ito ang pang waiter na susuotin niya.

“Pupunta na po ako!” Madali niyang sabi tsaka pinatay ang tawag.

Mukhang hindi na niya mahihintay pa si Gavinne. Bago siya magbihis ay makailang subo muna siya ng pagkain at pumasok na sa loob ng banyo upang maligo.

Matapos maligo ay nagsuot siya ng damit na pinaka-disenteng damit na dala niya. Sinuklay niya ang basang huhok at sinipat ang repleksyon sa salamin.

At nang malaman nasa maayos naman ang lahat ay kumuha siya ng isang pirasong papel at ballpen.

“Gav pasensya na may trabaho ako ngayon hindi kita masasabayang kumain. Wag kang mag alala hinandaan naman kita. Pasara na rin ng pinto pagkatapos mo

-Kyle

Pagkatapos niyang isulat iyon ay nilagay niya iyon sa lamesa at inipit ng baso. Dali dali siyang lumabas ng dorm niya.

Lakad takbo ang ginawa niya para mabilis na makarating doon. Hindi na siya nag sakay dahil sayang lang iyon sa pamasahe.

Ilang minuto din ay nakarating narin siya. Agad siyang nagpakilala sa babae at nang makilala siya nito ay agad siyang pinagpalit ng damit. Waiter ang trabaho niya dito kaya kailangan din niyang magsuot ng damit pang waiter.

Hindi naman iyon big deal sa kaniya dahil alam naman niyang ginagawa niya ito para sa pamilya niya.

Nang masuot ay hagya niyang inayos ang pagkakalagay ng ribbon sa may leeg. Perpekto na perpekto sa kaniya ang suot niya. Ang gwapo gwapo niyang tingnan.

Lumabas na siya. Alam na naman niya ang dapat gawin dahil tinuruan na siya ng mga ito. Kaya madali na para sa kaniya ang pagiging isang waiter.

Minsan pa nga ay nakakakuha siya ng atensyon ng mga kababaihan at halos bukang bibig ng mga ito ay ang papuri sa kaniya. Wala naman siyang magagawa doon. Pinanganak siyang gwapo at lumaki siyang gwapo, salamat iyon lahat sa mga magulang niya.

Hindi naman malaki ang restaurant na iyon kaya hindi na rin siya magtataka kapag binigyan siya ng maliit na sahod.

Dahil nga sa kagwapuhan niyang taglay bilang isang waiter ay dumagsa ang mga kababaihan na hindi naman pagkain ang habol kundi siya.

Lahat ng mga kababaihan na iyon ay nagpapasikat sa kaniya sa pamamagitan ng pag o-order ng maramihan. Ang iba din namang kababaihan ay niyayaya siyang kumuha ng litrato kasama siya. Hindi na naman siya nakatanggi pa. Basta handsome pose lang lahat ng ginawa niya.

Hindi mapigilan ng mga kababaihan ang kanilang mga sarili kundi ang mapairit kapag nakikita siyang ngumingiti.

Ngunit hindi ang mga kababaihan na iyon ang habol niya kaya siya narito. Trabaho at pera ang kailangan niya para patuloy na maka survive sa panahong ito…

To be continued…

CHAPTER 7

Chapter 7

         NANANAKIT ang ulo ni Axll habang papikit-pikit ang mga mata. May hangover pa siya dahil sa tapang ng alak na ininom niya.

Wala sa sariling bumangon siya at pumunta sa loob ng cr. Hinubad niyang lahat ng suot at wala siyang tinira.

He pressed cold water botton and soaked himself to the coldness of every drop of the water. He needed it to lessen his hangover.

After that quick bathe and wearing simple clothes he went downstairs.

Naabutan naman niya ang nga kaibigan sa ibaba na nagkukulitan, naguusap, at nagtatawanan habang naka upo ang mga iyon sa sofa.

“Hey f*ckers!” He said to cought the attention of his friends.

“Hey moron!” Ani Jonax., “you gave us headaches!”

“Yeah! F*ck you on that!” Segunda naman ni Jonaz.

Jonax and Jonaz are twin brother’s they’re like that, complaining and never stop complaining.

“Let’s eat, i’m hungry.” Pag aya naman ni Justine.

“Me too!” Segunda naman ni Exequile at Quill sabay nagkatinginan pa ang dalawa at nagtawanan

Ganito talaga kasira ang ulo ng mga kaibigan niya ngunit mababait at maayos kasama ang mga ito kung maayos din ang pakikisamahan.

Galit sila sa mga taong plastik at mapanira. Kaya nagtagal ang magbabarkadang ito dahil maayos at nagkakasundo silang lahat.

Sama-sama ang labing isang magkakaibigan papuntang dining area. Nagutom na kasi sila dahil gabi na rin ng makagising ang lahat.

While eating, they laughed, talked, shout, and smiling on thier faces.

Ganun sila habang nagsasama-sama. Magulo, maingay, at higit sa lahat ay laging masaya. Ganun silang magkakaibigan.

Nang matapos ay saglit na nagpahinga ang lahat sa sala. Sapo-sapo ni Jonax at Jonaz ang tiyan dahil sa sobrang kabusugan.

“So who’s going to wash the plates?” Carlosz asked.

“The maid, sino paba?” Gord said.

Bihira magsalita si Gord pero ngayon ay nakapag salita iyon. Siguro ay ayaw nitong maghugas ng pinggan kaya mabilis itong sumagot.

“Maid’s gone!” Imporma ni Ken., “pinaalis ko sila kanina kasi gusto–.”

“The f*ck bud, why did you do that?” Hindi na pinatapos ni Gord sa pagsasalita si Ken., “dahil ikaw ang nagpaalis sa mga katulong ikaw ang maghugas!” Nakangising sabi nito.

“That’s not fair!” Angal ni Ken. “ let’s play some game and the loser will wash the plates!“ Nakangisi din ito habang iniisip ang larong balak nitong gawin.

“I agree!” Sabad ni Jonax.

“Me too!” Segunda naman ni Jonaz at maging ang lahat ay pumayag na rin.

Si Axll naman ay pinapanood lang ang mga kaibigan habang sapo-sapo kanang braso dahil sa sugat niyang natamo ng makipaglaban.

“I’m injured i can’t wash the plates!” Turo niya sa sugat.

Lahat naman napabaling sa kaniya habang nakatingin sa sugat niya.

“Okay, Axll will passed this time!” Sabad ni Ken habang nakabaling sa mga kaibigan., “we’ll let you pass bud!” Sabi nito sa kaniya ng makabaling.

Ngising nakakaloko lang naman ang naging tugon niya. Sa wakas ay hindi na niya po-problemahin ang paghuhugas ng pinggan.

“Okay listen guy’s. First pair up muna tayo. We will group ourselves into 2.” Paliwanag ni ken.

Labing isa silang magkakaibigan ngunit hindi na kasali doon si Axll kaya sampo na lang ang natira. Meaning tigli-lima ang bawat grupo.

Si Justine, Jonax, Carlosz, Ken, at si Gord ang unang team samantalang si Exequile, Quill, Jonaz,  Vincent at si Luis naman ang nasa kabilang grupo.

“So may ka-grupo na ang lahat kaya sasabihin ko na kung anong mechanics ng game na gagawin natin.” Paliwanag ni Ken., “napanood ko lang ito sa internet kaya ito ang game na lalaruin natin. Hindi ko alam kung anong tawag dito pero ipapaliwanag ko na lang sa inyo.”

“Ang larong ito ay pahabaan ng pinagdugsong dugsong na gamit na suot naten ngayon. Huhubadin natin ang mga suot at ihahanay hanggang sa pahaba iyon ng pahaba. Kung sino ang may mahabang pinagdugsong dugsong na gamit ay siya ang panalo. Ano game ba kayo?” Salaysay ni Ken.

Tila naman naintindihan ng lahat ang sinabi ni Ken kahit pa nga hirap na itong magpaliwanag.

“Game!” Sigaw ng kabilang grupo.

“Are you guys ready?” Tanong ni Ken sa kaniyang kagrupo.

“Yes we’re born ready!” Sabay sabay pang sigawan ng mga kagrupo ni Ken.

Sa kabilang banda ay hagalpak na sa tawa si Axll habang pinapanood ang mga kaibigan niyang may sira na yata ang utak.

“I’ll set the time!” Sabi niya habang sapo-sapo ang tiyan dahil bahagya iyong nananakit dahil sa kakatawa. “I’ll give you 5 minutes to start and if 5 minutes ended you have to stop.”

Lahat naman ay pumayag sa sinabi niya. Kinuha niya ang telepono at nag set ng timer. “Your time start’s know!” He said then press the start button.

Tumatakbo na ang bawat segundo kaya lahat sila ay naghubad na ng mga damit at inihanay iyon sa sahig. Ngunit hindi pa sapat ang damit lang. Naghubad na rin ng short sapatos, relo, kwintas, singsing, at tanging boxer na lang ang tira sa mga saplot ng bawat grupo.

Lamang ang grupo nina Exequile kaya para malamangan ay naghubad na ng boxer si Ken at wala na siyang suot.

Ken also took off the boxer’s of his members. Then their proud length show of. They are thankful because they have big cck. There’s nothing to embarassed about. They have big cck to be proud of.

“Hey f*cker don’t take off my boxer!” Sigaw ni Carlosz habang pilit nilalabanan ang paghigit ng boxer nito ng mga myembro nito. Pero walang nagawa si Carlosz nahubad parin ang boxer nito.

Dahil nga nakita ni Exequile na lumalamang na ang kabilang grupo ay naghubad narin siya ng boxer.

“Guy’s lets do this for our own sake!” Sigaw ni Exequile. “I don’t want to wash the plates!” Sigaw pa nito.

“Me too!” Sigunda naman ng myembro ni Exequile kaya naghubad na rin ang mga iyon ng boxer na suot.

Lahat ng mga magkakaibigan na sumali sa laro ay hubo’t hubad tulad ng araw na ipinanganak sila.

“Time stop!” Imporma ni Axll sa mga manlalaro.

Lahat naman ng mga manlalaro ay napatigil sa ginagawa. Alam ni Axll ang larong ito hindi talaga pahabaan ang labanan niyon kundi ang paunahan sa pagsuot ng mga hinubad na kasuotan.

“This is not the end of the game!” Aniya.

Lahat naman ay napatingin sa kaniya at nagtatanong ang mga mukha niyon. “What do you mean?” Tanong ni Ken.

Halatang hindi din alam ni Ken ang tunay na larong iyon.

Napangisi naman siya at tinitigan mata sa mata ang kaniyang mga kaibigan. “The real purpose of this game is to dress yourselves up with the clothes you just take off!” He explained.

“What?” Reklamo ni Ken., “we won!” Sabi pa nito.

“No, unless you did what i said.” Bumilang si Axll. “Ready get set go!” Sabi niya.

Kandaugaga naman sa paghahanap ng kani-kanilang mga gamit ang mga manlalaro at isinuot iyon sa katawan nila.

Halos mamula siya sa kakatawa habang pinapanood ang mga kaibigan. Sino ba naman ang hindi matatawa e halos hanapan ang mga iyon sa kani-kanilang gamit.

Ilang minuto pa ang lumipas at natapos ng grupo ni Exequile ang pagbibihis.

“We won!” Imporma ni Exequile sa mga kagrupo. “We won, we won, we won!”

Bagsak naman ang balikat ng grupo ni Ken at nagsisisihan pa ang iba sa kanila.

“Wash the plates f*cker’s!” Tudyo ni Exequile sa kabilang grupo. Tawanan naman ang mga myembro nito.

Bagsak ang mga balikat ng mga natalong grupo. Pa’no na lang ang gagawin ng mga ito? Wala silang alam sa pahuhugas ng pinggan.

“Hey guy’s listen!” Pagkuha niya sa atensyon ng lahat., “ang makakabasag ng pinggan ay magbabayad.” Nakangisi siya., “1k para sa isang plato.”

“What?” Sabay sabay na sabi ng mga natalong grupo samantalang nagtawanan naman ang iba.

Alam niya na kuripot ang mga kaibigan niya kaya ito ang paraan para maparusahan ang mga iyon. Kung tutuusin ay barya lang sa mga ito ang isang libo, mayayaman at kilala ang mga pamilya nito bilang isang success na business people sa bansa at sa iba pa.

“That’s rude!” Angal ni Ken.

“So you need to be careful to prevent breaking plates!” Nakangisi parin siya.

“Whatever bud, whatever!” Ken said while rolling his eyes.

Sama sama ang mga grupo na natalong pumunta sa kusina upang magsimula ng maghugas ang mga iyon. Nagtutudyuhanan at nagtutulukan pa nga ang mga iyon. Samantalang kasama naman niya ang mga kaibigan na nanalo. Pinapanood nila ang mga iyon habang mga nakasimangot na naghuhugas.

Tulong-tulong at dahan dahan ang mga kilos ng mga iyon, takot na makabasag ng kahit isang plato. Takot magbayad ang mga iyon.

Inabot ni Ken kay Justine ang pinggang sinabunan nito. At dahil madulas iyon dahil may sabon ay dumulas iyon sa kamay niya at tuluyang nabasag.

Malalaki ang matang tumingin si Justine sa mga kaibigan. “That was not me!” Sabi nito habang nakataas pa ang mga kamay. Akala naman nito ay maniniwala ang mga kaibigan.

“Lagot ka!” Pananakot ni Carlosz kay Justine at senigundahan naman iyon ng mga kasama.

“Pay later Justine!” Sigaw niya.

“Okay, what so ever!” Naiinis nitong sabi.

Hindi naging maganda ang kinalabasan ng paghuhugas ng pinggan ng mga kaibigan nila.

Dalawang pinggan ang nabasag ni Justine, tatlo kay Ken, at lima kay Jonax. Laking pasasalamat naman ni Gord at ni Carlosz nang wala silang nabasag kahit isang pinggan. Napapakamot na lang sa ulo ang mga kaibigan niyang nakabasag ng pinggan.

Hagalpakan naman sa tawa at sapo sapo pa ng mga nanalong grupo ang kanilang mga tiyan. Mukhang malaki ang magbabayad.

“Pay!” Sambit niya sa mga kasama habang nakapila iyon at malungkot ang mga mukha.

Hinugot ni Justine ang wallet sa loob ng bulsa nito. “Do i really need to pay?” Tanong nito.

“Pay!” Seryosong sabi niya.

Bagsak naman ang balikat nito habang hinuhugot sa loob ng wallet ang pera nitong ipambabayad.

“Here, gold digger!” Sambit nito at inabot sa kaniya ang 2k na binayad nito.

Hindi na lang niya pinansin ang pagsusungit nito sahalip ay natatawa pa siya sa emosyon nito.

Agad naman siyang bumaling kay Ken. “Pay!” Sabi niya.

“No!” Pagmamatigas niyon.

“I said pay!” Pasigaw niya pero ginawa niya lang iyon para takutin ang kaibigan.

Agad din naman nitong inilabas ang wallet sa loob ng bulsa., “take it!” Inabot nito ang tatlong libo sa kaniya.

“Thanks bud!” Mapang asar na sabi niya sa kaibigan.

“F*ck you!” Ang tanging nasabi lang nito.

Binalingan naman niya ang si Jonax na nag tatago sa likod ni Gord. “Pay!” Sabi nito., “don’t make me say it twice!”

Lumabas naman si Jonax sa pinagtataguan at katulad ng iba niyang kaibigan ay nagbayad din ito ngunit sa malaking halaga. “5k take it!” Sabi nito at inilahad sa kamay niya.

Nang kukunin na niya ang perang bayad nito ay hindi parin nito binibitawan. Halatang ayaw talaga nitong magbayad.

“Jonax!” He said with a high tone.

“Fine!” Sabi ni Jonax at pabalang na inabot iyon sa kaniya.

Napailing-iling nalang siya sa kakuriputan ng mga kaibigan. Kung hindi pa niya pwersahin ang mga ito hindi pa ito magbabayad.

“Don’t worry i’ll used your money in a right way.” He said.

“We don’t believe you!” Sabi ni Carlosz.

“Free lunch, i suggest?” Sambit naman ni Jonaz.

Napa-isip naman ito. Mukhang okay naman ang gusto nitong mangyare kaya pumayag na rin siya.

“Fine!” Itinaas niya ang pera., “i’ll treat you to dinner some other time.” Sabi niya.

“Yahoo!” Sabi ng lahat.

“Yes!” Napasuntok sa hangin si Vincent. “Free lunch here we come!” Sabi pa nito.

“Kelan?” Tanong ni Justine.

“Bukas ng gabi.” Sabi niya. “And now i’m going home its kind of late, bye fucker’s!” Paalam niya sa mga kaibigan.

Maging ang mga kaibigan nila ay nagpaalam na rin sa isa’t isa. Sabay sabay silang lumabas ng bahay na tinatawag nilang hideouts at nang makarating sa garahehan ay kani-kaniyang sumakay ang mga iyon sa kani-kanilang mga kotse.

Maging siya ay sumakay na rin sa kotse niya at agad pinaharurot ang sasakyan upang agad makarating sa bahay niya…

        PAGOD NA PAGOD AT GABING-gabi na ng makauwi si Kyle sa dorm niya. Katatapos lang niya sa trabahong pinasukan. Naglakad din siya dahil wala na siyang perang pamasahe, dahil nga nagtitipid siya.

Nakasara ang pinto ng dorm niya. Siguro ay ni-lock iyon ni Gavinne tulad ng sinabi niya.

hinalungkat niya ang dalang bag para hanapin ang susi ng dorm niya. At nang makita ay agad niya iyong ginamit upang mabuksan ang pinto.

Sinusian na niya ang pinto ng dorm niya at pinihit pabukas ang doorknob ng pinto. Agad naman iyong bumukas at nang makapasok siya ay agad din niya iyong sinaraduhan.

Itinapon niya ang bag sa kung saan. Pagod na siya kaya hindi na niya nagawang ilagay ng maayos ang bag.

Hinubad niyang lahat ng saplot at nagtungo sa cr. Ibinabad niya ang sarili sa malamig na daloy ng tubig niyon.

Matapos mag half bath ay hubo’t hubad siyang lumabas ng cr. Nagtungo siya kung saan naroroon ang kasuotan niya.

Napahinto siya sa ginagawa ng biglang may mahagip ang mga mata. Doon iyon sa parte ng kama niya. Gumagalaw iyon at may naririnig din siyang mahihinang paghilik.

Dahan-dahan niyang nilapitan ang kama niya. Alam na niya sa sarili na may taong nakahiga sa kama niya ngunit hindi niya iyon makilala dahil nakatalukbong iyon ng kumot.

Sino kaya ang nagtangkang pumasok sa loob ng dorm niya? Sino kaya ang taong nakahiga at wari niya’y natutulog sa kama niya.

Nang araw na iyon ay isang tao lang ang iniisip niyang nakahiga sa kama niya. Dahil kung magnanakaw iyon ay bakit nagawa pa nitong matulog sa kama niya. Alam niyang hindi iyon magnanakaw, tiyak niyang isa ito sa mga taong kilala niya…

To be continued…

CHAPTER 8

Chapter 8

            DAHAN-DAHANG lumapit si Kyle sa kaniyang kama. Hiniwakan niya ang gilid ng kumot at agad na hinablot iyon para makita ang taong natutulog doon.

Gav?

Laking gulat niya ng makita si Gavinne na mahimbing na natutulog sa kama niya. Madaming mapaglarong katanungan ang agad pumasok sa kaniyang isipan. Bakit naroon ang taong ito? Bakit doon ito natutulog? Bakit ito narito?

Ngunit lahat yun ay naiwang walang kasagutan. Hindi masagot ng isip niya ang lahat ng katanungan niya. Tanging ang lalaking nakahimlay lang doon ang makakasagot sa kaniyang tanong.

Napamulagat ang kaniyang mata nang mapagmasdan ang sarili. Hindi pa pala siya nakasout ng kahit isang saplot man lamang sa katawan.

Laking pasalamat niya at mahimbing pa iyong natutulog at hindi siya nakita sa ganoóng ayos.

Agad niyang ibinalik ang kumot na nakatabon sa mukha nito kanina para hindi siya makita nito kung sakali mang makagising ito.

Dali-dali siyang pumunta sa tukador at kumuha ng masusuot. Agad niya iyong isinuot ng hindi man lang siya namimili ng susuotin.

Matapos mabihisan ang sarili ay nagtungo agad siya sa kama niya para duluhan ang taong iyon.

“Hey, gising!” Sabi niya dito at inalog alog pa ang katawan nito.

Itinigil lang niya ang pag-aalog sa katawan nito ng makagising ito. Kinusot kusot pa nito ang mga mata. Inaantok itong napatitig sa kaniya.

“Hey!” Sambit nito., “you go home late!” Halata sa boses nito na parang nagagalit na umuwi siya ng gabing-gabi na.

“Ano’ng ginagawa mo rito?” Itinanong na niya ang lahat ng gusto niyang malaman. “Bakit ka nakahiga sa kama ko? Bakit nandito kapa? Bakit natutulog ka rito? Baki—.”

“Slowdown will you?” Pagpapatigil nito sa iba pa niyang sasabihin., “i can gladly answer everything you asked!” Tumingin ito mata sa mata sa kaniya.

“Bakit ako narito? Kase hinihintay ka. Bakit ako nakahiga sa kama mo? Kase nainip ako kakahintay sayo. Bakit ako natutulog dito? Kase hindi ko na pigilan ang aking sariling hindi makatulog kasi amoy mo ang narito sa kamang ito!” Tinapik tapik pa nito ang kama niya.

Hindi niya mapigilan ang hiyang nararamdaman. “Hey kapapalit ko lang ng cover niyan hindi yan mabaho!” Sansala niya sa iba pa nitong sasabihin.

“I didn’t mean na mabaho ang comforter mo. It just masyadong mabango kaya nakatulog agad ako!” Sansala rin naman nito.

“Pero bakit mo nga pala ako hinihintay?” Pagbago niya sa usapan.

“Hinihintay kita kasi nangako ka sa’kin na sabay tayong kakain kaya dapat tuparin mo iyon!” Ingit nito.

“Huh?”

“Forget it! Nagugutom ako!” Kinapa pa nito ang tiyan niya. “Mind if you make me some food?”

Agad naman siyang napa-isip.

“Kinain mo ba yung niluto ko?” Bigla ay tanong niya.

“Nope!” Simpleng sagot nito.

Gabing-gabi na at hindi pa ito kumakain? Ano ba ang iniisip nito? Bakit hindi ito kumain kanina gayong iniwanan naman niya iyon ng pagkain? Hindi na talaga niya maintindihan ang takbo ng isip ng kaibigan niyang ito!

“Ibig mong sabihin na hindi ka kumain kasi gusto mo akong makasalo? Kaya hinintay mo pa talaga ang pagdating ko?” Pagpupunto niya dito.

“Oo.” Sabi nito habang tumatango tango pa.

Napasambunot naman siya sa sariling buhok. Napakarami na niyang iniisip dumagdag pa ito. Anong klaseng kaibigan ba meron siya?

“I’ll go get something to eat!” Sabi niya at tuluyan ng iniwan si Gavinne sa kama niya.

Pumunta siya sa kusina at nakita niya ang pagkaing iniwan niya sa lamesa. Naroon parin iyon ngunit plato na lang at wala ng laman.

Nagmadali naman siyang bumalik sa loob ng kwarto niya. Dapat niyang usisain si Gavinne tungkol dito.

“Hoy!” Malayo palang siya ay sumigaw na siya.

Nagtatanong naman ang mukha ni Gavinne na tumingin sa kaniya.

“Kinain mo yung niluto ko’no?” Diretsahang tanong niya rito. “Sagutin mo ako at gusto ko yung totoo!”

Napakamot naman iyon sa ulo habang nahihiyang tumingin sa kaniya. “Oo, pero kasi nagugutom na talaga ako!” Paliwanag nito.

Sa totoo hindi naman siya galit. Gusto lang niyang malaman kung kinain ba talaga nito yung niluto niya.

“Sana nag sabi ka nalang pre. Ipagluluto naman kita basta magsabi ka lang.” Sabi niya. “Pero bayaran mo’ko sa sunod kasi wala na akong perang pambili ng pagkain kapag lagi kang libreng kumakain dito.!” Biro pa niya.

“How much?” Agad na tanong nito.

Iniisip niyang baka nakikisakay lang ito sa biro niya kahit halatang seryoso ang mukha nito.

“1k.” Pagsakay niya.

Agad namang umalis sa pagkakahiga si Gavinne at inilang hakbang ang pagitan nilang dalawa. Dumukot ito sa bulsa at inilabas ang wallet nito at kumuha ng isang libo. Inabot ito sa kaniya na labis niyang ikinagulat.

“Here!” Sabi nito habang nakalahad sa mga kamay nito ang isang libo.

“Totoo? Naglolokohan lang tayo tapos bibigyan mo na agad ako?” Tumingin siya sa mga mata nito. Tinatantiya kung nagloloko lang ito ngunit hindi. Kitang kita sa mga mata nito ang sinseridad.

“D’ba sabi mo 1k so eto bayad ko!”

“Hindi ko matatanggap yan!” Tinabig niya ang kamay nitong may hawak ng isang libo.

Hindi naman talaga niya kayang tanggapin ang pera nito lalo’t alam niyang mahirap lang ito tulad niya.

“Don’t say no just take it!” Pamimilit nito sa kaniya ngunit kahit anong pilit ay hindi parin niya iyon tinanggap.

At nagtungo na lang sa kusina para hindi na siya kulitin nito.

Hindi na rin naman pinilit ni Gav na tanggapin niya ang perang ibinibigay nito kaya wala itong nagawa kundi ang ibalik sa pitaka ang perang inilabas nito.

Dahil tanging itlog at mga dilata lang ang tabi niyang pagkain ay wala siyang ibang ginawa kundi ang ipagluto na lang ng pritong itlog ang kaibigan niyang si Gavinne. Ano pa nga ba ang pwede niyang lutuin kung kulang naman ang rekado nito.

Hinihanda na niya ang lahat ng gamit sa pagluto at ang lulutuin. Nakapag paapoy na rin siya. Para hindi naman iyon manawa sa sunny side up egg ay scrambled egg naman ang gagawin niya.

Inilgay niya ang kawali sa apoy at pinainitan iyon. Sunod naman niyang inilagay ang mantika ng malaman niyang mainit na iyon.

Matapos din niyang haluin ang binateng itlog at lagyan iyon ng konting asin ay inilagay na niya iyon sa mainit na kawali.

Hinalo halo pa niya ito. Ito kasi ang nakikita niya sa nanay niya kapag nagluluto iyon ng scrambled egg ginagaya lang niya.

Umusbong ang natural na amoy ng niluluto niya. Napapitlag siya sa gulat ng makita niyang agad na nasa harapan niya si Gavinne. Kapag pagkain talaga ang pinaguusapan e sobrang bilis nito.

Hindi nga niya alam kung nasasarapan ba talaga ito sa luto niya o sinasabi lang nitong masarap para hindi siya mapahiya.

“Ang bango ah?” Nilanghap pa niyon ang amoy ng niluluto. “Ano’ng tawag diyan? Dinurog na itlog?”

Nagulat siya sa tanong nito kaya awtomatiko siyang napatingin dito. Tinatantya niya kung seryoso ba talaga ito sa tanong niya. Wala siyang nakikita sa mga mata nito na nagsisinungaling at nagbibiro lang ito.

Sino ba naman kasi ang mahirap na tao tapos hindi alam kung ano’ng tawag sa niluluto niya. Alam niyang karamihan sa mga taong may mababang estado ng pamumuhay ay alam ang tawag dito dahil minsan na silang hinainan ng ganitong klaseng ulam.

“Seryoso hindi mo talaga alam kung anong tawag dito?” Tanong niya para kumpirmahin iyon.

“Magtatanong ba ako kung alam ko!” Sarkastikong sabi niya.

Kumpirmado, hindi nga nito alam ang tawag sa niluluto niya. “Scrambled egg ang tawag dito.” Na sabi na lang niya.

“Ahh!” Sabi nito habang tumatango tango pa.

Napailing na lang siya sa inaakto ng taong iyon. Hindi na talaga niya matiyak kung saang grupo ng mahihirap na pamilya kabilang ang taong ito.

Matapos maluto ay hinainan na niya si Gavinne ng niluto niyang pagkain. May tira pa naman siyang kanin kaya yun na lang ang ipinakain niya dito.

“Ako lang ang kakain?” Tanong nito.

“Oo, bakit sino ba ang nagugutom sa’ting dalawa?” May halong sarkastiko ang boses niya.

“Pero nangako ka na sasaluhan mo akong kumain.” Tila nagmamaktol ito.

“Nangako ako sayo? Kelan? At bakit hindi ko matandaan?” Sunod sunod na tanong niya.

Wala naman kasi talaga siyang matandaan sa mga pinagsasabi nito. Dahil alam niya sa sariling hindi naman siya nangako dito.

“Sabayan mo na lang ako, para ganahan ako!” Naka puppy eye pa ito., “please!”

“Busog pa ako!” Tanggi niya.

“Hindi ko yan kakainin kapag hindi mo’ko sinaluhan!” Seryoso ang bawat bigkas nito ng salita.

“Edi wag pre sinong tinakot mo!” Umalis na siya., “matutulog na’ko pre, ilagay mo na lang sa hugasan ang pinagkainan mo kapag tapos kana at wag mo ring kalimutang isara ang pinto kapag umalis ka’na!” Pahabol pa niyang sabi.

Agad siyang nagtungo sa kwarto niya at pasalampak na humiga sa kama. Pagod na pagod siya kaya ilang saglit pa ay nilamon na siya ng labis na kaantukan.

             MAAGANG NAGISING si Axll. Hindi niya alam kung bakit tila kay aga-aga ng kaniyang gising. Kung bakit tila parang may gana siyang pumasok ngayong araw na ito. Dahil ba iyon sa maganda lang ang mood niya o dahil may kinabukasan siyang sisirain ngayong araw na ito.

Tama! Sisirain niya ang araw ng lalaking aalilain niya. Ngayon palang ay sumisilay na sa mga labi niya ang mapang asar na ngiti.

“ He better prepare his self ’cause i’m going to ruin his life.“ Bulong niya sa sarili.

Ngayon palang ay pinaplano na niya ang unang gagawin dito. Kung hindi ba naman kasi istupido ang lalaking iyon e di sana hindi ito nauuto niya.

After taking a bath and his breakfast he wore his school uniform. ’Till now he’s not used to wear uniforms he prepared to use gangster’s clothes. Like rubber shoes, jeans, and t-shirt that he will look like a totally a gangster.

After droving his car starting from his house to the university he parked his car to his favorite spot. He smiled when no one occupy his favorite spot but if someone dare to occupy it. That person will suffer. He swear!

Lumabas na siya ng kotse at maangas ang mga lakad habang papasok. Lahat ng mga babaeng nakakakita sa kaniya ay hindi mapigalan ng mga ito na hindi matili. Makalaglag panty naman kasi talaga ang taglay na kagwapuhan ng nagiisang Axll Romero.

Bawat lalaki naman na nadadaanan niya ay lahat na papaatras at napapatabi para bigyan siya ng daan. Alam ng mga ito na siya ang kinakatakutan ng mga estudyante dito lalo na ng mga lalaki.

Isang titig palang niya ay agad ng titiklop ang mga iyon. Walang ni isang tao ang nagawa siyang lapitan at sigaw sigawan dahil lahat ng mga iyon ay umuuwing may mga pasa sa mukha.

“Si Axll?”

“Oh my ang pogii!”

“May girlfriend na kaya ito?”

Rinig niyang usap-usapan ng mga babaeng nadadaanan niya sa campus. Bahagya pa niyang tinanggal ang shades na suot. Pati pagtanggal niya ng shades ay napupuna ng mga kababaihan.

When he reach his classroom, just his few classmates arrived. He went to his favorite spot and sit himself like a cool man.

Nakadekwatro pa siya habang nakasandal sa kaniyang upuan. Hinihintay niya ang pagdating ng lalaking aalilain niya.

“Where are you my slave?” He whispered. He can’t wait to see and sew his slave.

           MALALAKI ANG hakbang ni Kyle nang siya ay makalabas ng kotseng sinakyan. Bago na naman ang kotseng sinakyan niya at ng tanungin naman niya si Gavinne kung kanino ito ang tanging nasagot lang nito ay hiram nito iyon sa kaibigan nito.

Labis na naman ang pagtataka niya sa mga sinabi nito. Hindi ba ito pinagalitan o pinagsabihan ng kaibigan nito? Hindi ba nagalit ang kaibigan nito? O baka naman hindi pa nalalalaman ng kaibigan nito na may galos ang bagong kotse nitong ipinahiram dito. Pero kahit anong isipin niya ay hindi parin nag tutugma. Dahil kung alam ng may ari ng sasakyan na may sira ang kotse nito bakit pa nito pinahiram si Gavinne.

Ah basta! Gulong gulo lang siya kapag naiisip ang mga bagay na ito. Mas mabuti na lamang na hindi siya manghimasok sa buhay nito. Hindi na dapat niya iniisip pa ang mga sinasabi ng kaibigan.

Matapos mag hiwalay ng daan niya at ni Gavinne at matapos din mag paalaman sa isa’t isa ay agad na siyang dumiretso sa classroom niya.

Malapit na rin kasing mag time at wala rin naman siyang iba pang pupuntahan bukod sa rooftop na kakahanap lang niya.

Hindi niya alam kung bakit tila ang bigat bigat ng pakiramdam niya. Kung bakit tila may humihila sa kaniya na wag na lang pumasok at tumigil na lang habang may oras pa siya.

Naipilig na lang niya ang ulo at huminga ng malalim pagkatapos ay humakbang na siya papasok sa loob.

Malayo palang ay tanaw na niya ang lalaking maangas na nakaupo sa likod na upuan. Bahagya siyang napalunok dahil dito. Kelan pa siya natakot sa presensya ng isang tao? Siguro ngayon ngayon lang dahil tinatakot siya tungkol sa scholarship niya kaya wala siyang magawa.

Dahan-dahan siyang umupo sa bangko niya ng makarating doon nang hindi man lang pinapansin ang tao sa likod niya.

Imbis na sa upuan siya mapaupo ay sa sahig siya bumagsak. Naramdaman niya ang sakit sa pang-upo niya ng maramdaman ang matigas na sahig.

Tawa naman ng isang tao ang napakinggan niya at dahil nga gumawa ng tunog ang pagkakabagsak niya sa sahig ay nakakuha iyon ng atensyon ng mga kaklase niyang naroon.

Nahihiya siyang napatayo. Alam niyang bago siya umupo ay sinigurado niyang makakaupo siya ng maayos kaya pa’nong naging malayo na bigla ang bangko niya. Alam niyang may ginawa ang lalaking nasa likuran niya kaya bumagsak siya sa sahig.

Galit na galit na binalingan niya ang lalaking may gawa ng lahat ng iyon. Nagpupuyos siya sagalit habang tinatapunan niya iyon ng masasamang tingin ngunit tila hindi iyon natitinag.

“ANO BANG PROBLEMA MO?” Galit na sigaw niya rito dahilan para makakuha iyon ng atensyon ng lahat.

Nainis naman ang lalaking iyon kaya awtomatiko iyong napatayo at kinwelyuhan siya.

“Do you think i can’t punch you for shouting on me?” Matitigas ang baritono nitong boses.

Halos masasamang tingin ang tinatapon ng dalawa sa bawat isa.

“Suntukin mo kung gusto mo!” Sigaw din niya at kinwelyuhan din ang lalaki.

Ngayong araw ay hindi na siya matatakot pa sa lalaking ito. Kung patuloy siyang maninirahan na may takot dito ay hindi iyon mawawala hanggat hindi siya lumalaban.

Bumuwelo ito at handa na siyang suntukin ng dumating at sumigaw ang propesor.

“Hey you too what are you doing?” Pasigaw nitong tanong.

Agad namang binitawan niya ang kwelyo ng lalaki at awtomatikong napayuko. Tinanggal din niya ang pagkakakwelyo sa kaniya ng lalaki.

“Wala ho sir.” Nakatungo niyang sabi sa propesor.

Hindi siya pwedeng mapatawag sa office. Kailangan pa niya ang scholarship niya.

Ibinaba na rin ng lalaki ang kamao na sana ay tatama sa mukha niya.

“Okay class, go back to your seat!” Sambit ng propesor.

Lahat naman ay nagsibalikan sa mga upuan nila at maging siya ay umupo na rin.

Hindi niya alam kung hanggang saan pa siya tatagal. Hindi niya alam kung ilang pagtitiis pa ang gagawin niya makatapos lang. Hindi rin niya alam kung kaya ba niyang palawakin pa ang pasensya. Sana ay magawa niyang pahabain ang pasensya niya upang malagpasan ang taong umuubos ng pasensya niya.

“Konting

tiis

pa Kyle. Kaya na’tin to!“ Bulong niya sa sarili…

To be continued…

CHAPTER 9

Chapter 9

              WALANG Minutong pinalagpas ang lalaking iyon sa pangunglit at pambu-bwisit kay Kyle. Nandoon ang pag kulbit sa kanya, pag-uga ng bangko niya, at pagsusulat ng kung ano-ano sa likod niya.

At ngayong tapos na ang klase ay galit na bumaling siya dito.

“Ano bang problema mo?” Madiing tanong niya ngunit hindi niya iyon hinayaang mapalakas natatakot siyang baka isa sa mga kaklase niya ay magsumbong sa principal at sabihin pa ng mga ito na nakikipag away siya. Pano na lang ang scholar niya kapag nangyare iyon.

“Ikaw!” Simpleng sagot nito ngunit hindi niya makuha-kuha.

Pa’nong naging siya ang problema nito. Sa pagkaka alam niya bukod sa nasuntok niya ito ay wala ng iba pa siyang ginawa kaya pano siya ang naging problema nito. O baka naman hindi pa nito nakakalimutan ang ginawa niya.

“Galit ka parin ba dahil sa nagawa ko sayo nung mga nakaraang araw?” Tiningnan niya ito mata sa mata., “ kung galit ka dahil don, sige patawad!“ Seryoso na ang mukha niya ngunit wala paring emosyon ang lalaking kausap., “sorry talaga. Hindi ko naman intensyon na gawin ’yun sayo.”

Kahit ayaw niyang magpakababa ay ginawa niya sa pag-asang hindi na siya kukulitin ng lalaking ito.

“I don’t accept apology!” Maangas na sabi nito., “di’ba sabi ko sa’yo magiging slave kita?” Ngumiti iyon ng nakakatakot. “And now you’re going to be!” Malilisik ang mga mata nitong tumingin sa kaniya. “At kung hindi maki-kick out ka sa unibersidad na ito, do you like it?” Mapang asar pa nitong tanong.

Nagpakawala siya ng isang malakas na buntong hininga. Kaya pala kanina ay parang ayaw na niyang pumasok. Kaya pala kanina ay parang hinihila na siya pabalik. Hindi niya aakalain na ganito ang magiging simula ng buhay niya sa unibersidad na ito.

“Sige payag na ako sa gusto mo!” Awtomatiko siyang napatungo. Hiyang hiya siya sa sarili na nagpakakababa na siya ngunit wala parin sa lalaking ito. “Simula ngayon alila mo na ako.”

“Yes, that’s like it!” Sabi nito.

Aalis na sana siya nang pigilan siya nito. “Where are you going? I’m not done playing with you!” Sabi nito.

“Ano’ng kailangan mo?” Diretsahang tanong niya wala ng paligoy-ligoy pa.

“Direct to the point huh? I see!” Ngumiti iyon ng nakaka loko. “For your first tasked…” Umakto itong nagiisip. “You shout and tell them that me is your master and you are my slave!” He said while devil smile kept appearing on his lips.

Nagulat siya sa sinabi nito. Nahihibang na talaga ang taong ito. Kailangan ba niya talagang isigaw na isa na siyang alila? Anong klaseng tao ba talaga ang taong ito?

“Mahirap ’yang pinapagawa mo.” Sabi niya. “Please iba na lang!” Bakas na sa mukha niya ang pagmamakaawa ngunit tila bato ang puso nito dahil hindi man lang siya pinagbigyan.

“No, that’s my first tasked you need to obey me or else–.”

“Okay, sige gagawin ko na!” Pagsuko niya.

“Good boy!” Axll said then tap  his head.

“Pwede ko na bang dito na lang isigaw?” Tanong niya.

“As you pleased!” Sabi nito.

Himala at hindi na iyon umangal nang siya na ang pumili ng lugar na paggagawan ng utos nito.

Huminga siya ng malalim at nagpakawala ng isang malakas na buntong hininga. Ngayon din ay gagawin na niya ang utos nito.

“Relax, kaya mo ito Kyle!” Pag engganyo niya sa sarili.

Humigop muna siya ng isang  hangin bago mag salita. Muli siyang bumaling sa lalaki ng mapagtanto niyang hindi pa nga pala niya nakikilala ang pangalan nito. “Ano nga palang pangalan mo?” Tanong niya.

“Just call me Axll.” Sagot nito.

Tinalukuran na niya ang lalaki at humarap sa mga kaklase. “AKO SI KYLE XERXEZ MORIZ, MASTER KO SI AXLL AT AKO ANG KANIYANG ALILA!” Kahit nahihiya pa siya ay nilaksan parin niya ang loob. Hindi siya pwedeng magpadala sa hiya kung pagkawala ng scholarship ang kapalit noon.

Isang malakas na halakhakan ang bumalot sa buong silid. Halos bulungan at tawanan ang naririnig niya. Nahihiyang bumalik sa upuan niya. Sa unahan kasi siya sumigaw kaya nagulat at the same time ay pinagtawanan din siya ng mga kaklase.

May iba pa nga siyang naririnig na may sira daw siya sa ulo kaya siya sumisigaw ng ganun. Kasalanan ba niya kung ang taong nagutos niyon ay ang totoong may sira sa ulo.

Pulang pula ang tainga niya sa sobrang hiyang nararamdaman. Hindi na niya alam kung pa’no pa haharapin ang mga kaklase.

“You’re doing good Mr. Moriz.” Papuri niyon na may halong pang-aasar.

Binalingan niya ang taong nagsalita. Tinapunan niya iyon ng napakasamang tingin. Kung nakakamatay lang ang tingin e baka naghihingalo na ang Axll na iyon.

“Hehe!” Sarkastikong tawa niya.

“Hey don’t ignore me my SLAVE!” Sabi nito nang balak sana niyang talikuran ito.

“Ano na naman ang gusto mo?” Diretsahang tanong niya.

““Ikaw!” Simpleng sagot nito ngunit hindi niya makuha ang ibig sabihin kaya tinapunan niya iyon ng mapang usisang mukha.

“I mean i need you to..” Napaisip ito ng idudugsong., “buy me some food.”

Hindi na siya tumanggi pa. Ano pa nga ba ang magagawa niya, kapit siya nito sa leeg at hindi niya alam kung kelan siya makakawala sa nakakasakal nitong tali.

“Pera?” Tanong niya na ang tinutukoy ay ang pambayad sa mga bibilhin niya.

“None!” Simpleng sagot nito. “You’re my slave so it’s your duty to serve me. Ikaw na ang bahala sa pambayad sa ipinabibili ko.”

Ano? Siya na daw ang bahala? E wala nga siyang pera tapos pagbabayarin pa siya nito? Argh!

“Wala akong pera, pano ako makakabili ng pagkain?” Reklamo niya.

“I don’t care! Just do what i say and stop complaining!” Axll said with devilishly smiled.

Pano na iyon? Wala siyang pera at hindi niya alam kung kanino siya uutang. Wala siyang taong kilala na pwedeng mapag-utangan. Hindi parin naman siya sinasahuran sa trabahong pinasukan niya kasi kasisimula lang niya.

Ang dimonyo nga naman kapag dimonyo hindi na talaga kaya pang mag bago. Anong klaseng paghihirap ba ang pinaparanas nito sa kaniya. Tumalikod na siya ngunit nagsalita ulit iyon

“I’ll wait for you here in just 10 minutes.” Saglit iyong tumigil., “at kapag wala kapa, mangyayare ang hindi mo inaasahan!” May banta sa boses nito ngunit para sa kaniya ay hindi lang iyon basta banta. Kaya talaga niyong gawin ang anumang naisin nito.

Galit na galit na lumabas siya ng silid at iniisip ang taong mauutangan niya para may ipambili lang ng pagkain sa tinatawag niyang master.

Dinala siya ng mga paa sa silid ni Gavinne. Alam na naman niya ang classroom nito kaya madali lang para sa kaniyang hanapin iyon.

Si Gavinne na lang ang taong alam niyang ma-u-utangan. Alam niyang wala ring pera si Gavinne tulad niya pero baka sakaling ma-ipa-utang siya nito sa kaibigan nito. Na batid niyang mayaman dahil pinapahiram si Gavinne ng mga bago at mamahaling sasakyan.

Natanaw naman niya si Gavinne na nakaupo sa bangko nito. Agad naman nitong napansin siya kaya dinaluhan kaagad siya.

“Hey, what brings you here?” He asked.

Napatungo naman siya hindi niya alam kung pa’no sabihin dito na mangungutang siya.

“Chin up!” Kinapitan nito ang babà niya dahilan para magpantay ang mukha nilang dalawa., “what’s your problem?”

“Pwede ba akong umutang sayo?” Diretsahan niyang sabi. Kahit pa nga hiyang hiya siya ay nagawa parin niyang titigan mata sa mata si Gavinne. “Alam kong wala kang maipapautang pero baka may kilala ka na pwede kong mautangan!” Sansala niya sa mga sasabihin.

“Who say that i don’t have money to lend to you?” He asked.

Bakit? May pera ba ito? Maipapautang ba siya nito? Akala ba niya mahirap lang ito? O baka naman may trabaho ito.

“Pautangin mo ako?” May pagmamakaawa sa mga mata niya., “please babayaran ko naman kapag nakasahod na ako!”

“No need to plead, i can lend you my money whenever you need!” May sumilay na ngiti sa mga labi nito., “i just wanna know kung bakit kailangan mo ngayon ng pera? May sakit ba ang nanay mo?”

“Oo.” Napatungo siya sa kasinungalingang na sabi niya. Mabuti na rin iyon para matiyak talaga niyang papautangin siya nito. Ayaw na rin naman niyang malaman pa nito ang tunay na dahilan kung bakit siya umuutang ng pera.

“Oh! Is she okay?”

“Just please lend me your money!” Pagmamadali niya. Sampong minuto lang talaga ang palugit sa kaniya ni Axll hindi siya pwedeng malate. “Please!”

Dali-dali naman nitong inilabas ang pitaka. “Magkano ba ang gusto mo?” Sabi pa nito na para bang kaya nitong ipautang ang malaking halaga.

“200 lang.” Sabi niya.

Sa halip na dalawang daan ay isang limang libo ang inabot nito sa kaniya. “Here keep it and you don’t need to pay me back!” Ngumiti ito sa kaniya. “Isipin mo na lang na tulong ko na lang iyon sa iyo at sa iyong pamilya.”

Kahit may pag aalinlangan ay tinanggap parin niya ito. “Hindi, babayaran ko ito sa iyo.” Giit niya.

“No its okay. It is really okay, you don’t need to pay me.” Anito.

Kahit siya ay nagtataka sa inaasta ng kausap. Pa’nong ka’y dali lang para dito na pautangin siya? Pa’nong ka’y dali nitong sabihin na huwag na niyang bayaran?

“Salamat!” Ang tanging nasambit na lang niya.

Ginulo naman nito ang buhok niya. “You’re welcome by the way!” Sabi nito habang nakangiti sa kaniya.

Inayos naman niya ang nagulong buhok. Makailang beses pa siyang nagpasalamat bago tuluyang umalis.

Sa kabilang banda ay hindi naman na niniwala si Gavinne na may sakit ang nanay niya. Dahil kung may sakit man iyon ay bakit dalawang daan lang ang inutang niya. Sadyang mahirap lang paniwalain ang mga bagay na iyon.

“Miss pabili nga ako ni’to!” Turo niya sa pagkain may kasama ng ulam at kanin.

Agad naman nitong inabot sa kaniya ang binili.

“Bayad?” Anang kahera. Inabot naman niya dito ang bayad niya at agad naman nitong sinuklian ang isang libo niya.

Inilabas niya sa bulsa ang de keypad niyang cp tiningnan niya ang oras doon. Malapit ng mag tapos ang break nila kailangan na niyang maibigay iyon kay Axll. Malapit na ring matapos ang minutong ibinigay nito sa kaniya.

Mabilis niyang tinakbo ang pagitan niyon. Wala siyang paki kahit may mga tao siyang nakakabangga. Mas pipiliin pa niyang may makabanggang ibang tao wag lang ang taong tulad ni Axll.

Hiningal siyang nakarating sa classroom niya. Patakbo siyang pumunta sa harapan ni Axll. Tagaktakan na rin ang pawis sa kaniyang katawan.

“Ito!” Sabi niya tsaka inabot dito ang pagkain sa kaniya.

“You’re 1 minute and 20 seconds late.” Sabi nito habang sinisipat ang relong pambisig.

“Ano?” Takang tanong niya. “Talaga palang binilang mo talaga lahat ng tumatakbong oras?

“Yes i am!” Ngumisi ito. “At dahil hindi ka nakarating sa takdang oras, dapat kang maparusahan.”

Parusahan? Para lang sa na late siya paparusahan na agad siya? Anong klaseng tao ito?

Kinuha nito sa mga kamay niya ang pagkain na nakalagay sa styro box. Sinilip nito ang laman niyon.

Nagulat na lang siya sa ginawa nito. Inihagis nito sa mukha niya ang pagkaing binili na pinaghirapan pa niya may mapakain lang sa aroganteng lalaking ito.

Nagkalat sa mukha niya ang kanin at ulam. Dumadaos-dos pa sa mukha niya ang malagkit na sabaw ng adobo. Na mantyahan din ang nagiisang uniporme niya.

Malalaki ang matang napabaling siya kay Axll na mukhang nagulat din sa ginawa.

“Kasalanan mo iyan. Bumili ka ng pagkaing hindi ko gusto. At hindi ka rin nakarating sa saktong oras na binigay ko sayo!” Sabi nito.

Hindi siya yung taong mahilig umiiyak. Pero ngayon hindi niya alam kung bakit may isang butil ng luha ang dumausdos sa pisngi niya.

Mainit ang luhang iyon na nagpapakita ng samu’t saring emosyon na nararamdaman niya.

Galit na galit at sa kabilang banda ay awang awa siya sa sarili niya. Nagpakababa siya, ibinaba niya ang sarili, pinakisamahan at hinabaan niya ang pasensya niya para lang maintindihan ito. Pero ano ngayon itong napala niya.

Nagtitinginan na sa kanila ang iba pa nilang mga kaklase. Sa halip na singhalan at sigawan si Axll ay tumalikod na lang siya at umalis sa harapan niyon.

Wala rin namang magagawa ang sigaw niya. Wala rin namang magagawa ang bawat hinaing niya. Isa lang siyang hamak na mahirap na tao. Isa lang siyang walang pangalan sa larangan ng mga mayayaman. Ano nga ba ang magagawa niya?

Hindi niya namalayan na dinala pala siya ng mga paa sa rooftop ng unibersidad. Nagpupuyos at nagpipigil siya ng galit.

“ARGH!” Frustrated na sigaw niya. Lahat ng inis at galit na nararamdaman ay inilabas niya sa isang malakas na sigaw.

“Bakit ano bang nagawa ko sayo? Bakit kailangan mong gawin sa’kin lahat ng ito? Alam kong may nagawa ako sayo dati pero humingi na naman ako ng tawad sayo di’ba? Bakit kailangan mo pa akong pahirapan. Gusto ko lang naman makatapos!” May ilang luha ang kumawala sa kaniyang mga mata. “Ano pa ba? Ano pa ba ang ipaparanas mo para makapag handa ako!” Daing niya.

Pero hindi pa sapat ang sigaw na iyon para mawala lahat ng nararamdaman niya. Sinuntok niya ang pader na iyon. Bawat pakawala niya ng suntok ay malalakas.

Hindi niya magawang maramdaman ang sakit na namumutawi sa kaniyang kamao. Basta sinuntok niya ng sinuntok ang simentong pader na iyon.

Hindi siya tumigil hanggat hindi nawawala ang galit na nararamdaman niya.

Dumadaloy na sa pader ang dugo na nanggagaling sa kamao niya. Madami na rin ang dugo noon dahil sa mga suntok na gawa niya.

Halos mabali na rin ang buto ng mga daliri niya kaya doon siya napahinto.

Nang manlulo ang katawan niya ay napaluhod siya. Ngunit naisip niya na may klase pa siyang papasukan.

Hindi siya pwedeng lumipas ng klase. Hindi pwedeng mawala ang scholarship niya. Kailangan pa niyang makapagtapos. Kailangan pa niyang mapaganda ang buhay ng kaniyang mga magulang…

To be continued.

CHAPTER 10

Chapter 10

             PUMUNTA siya sa clinic habang umaagos pa sa kaniyang mga kamao ang dugo. Hindi parin umaampat ang dugo niyon. Siguro ay grabe ang sugat doon.

Nanginginig narin ang mga kamay niya sa mga sakit na nararamdaman nito.

Nagulat naman ang nurs na naka asign doon ng makita ang itsura niya. Puno ng mantya ang uniporme niya, puno ng dugo ang mga kamao niya at pawis na pawis ang mukha niya.

“Umupo ka!” May pag-aalala ang boses nito.

Agad naman siyang umupo at agad ding hinanda ng nurs ang emergency kit nito.

Hindi nagtanong ang nurs kung anong nangyare sa kaniya sa halip ay nilinis na lang nito ang mga sugat sa kamay niya. Matapos iyon ay binendahan nito ang mga kamao niya.

Kumikirot kirot pa ang kamao niya dahil sa gamot na nilagay nito. Ipinagpalit din siya ng damit na masusuot. Meron namang damit doon na extra para sa magiging pasyente ng clinic sa loob ng unibersidad.

Matapos malinis ay nagpasalamat siya sa nurs dahil sa tulong na ginawa nito sa kaniya. Mabait naman ang nurs kaya hinayaan na lang siyang makaalis ng hindi siya nag-rereport sa nurs sa nangyare.

Lumabas na siya ng clinic habang suot suot ang damit na pinahiram sa kaniya. Nakaplastic naman ang hinubad niyang damit at nilagay niya iyon sa loob ng bag niya.

Tinakbo niya ang pagitan ng clinic at ng classroom niya. At nang makarating ay nagsisimula ng mag turo ang lecturer kaya kinuha niya ang atensyon niyon.

“Good afternoon sir!” Imporma niya.

Napatingin naman sa kaniya ang lecturer maging ang mga  kaklase niya. Pero hindi na lang niya iyon pinansin.

“What can i do for you?” Tanong ng lecturer.

“Estudyante po ako dito.” Tumungo siya. “Na late lang po ako ng pasok.”

“Ahh…,” Tumango-tango ito, “come with me.”

Lumabas ang lecturer at sinundan naman niya.

“Scholar ka dito hindi ba?” Pabungad na tanong nito.

“Opo sir!” Sagot niya.

Kinakabahan na siya sa maaring sabihin ng lecturer sa kaniya. Nanganganib na mawala sa kaniya ang scholarship niya.

Pilit ang bigkas at panalangin niya sa Panginoon na sana ay bigyan pa siya ng isa pang pagkakataon. Sana ay hindi mawala ang nag-iisang kayamanan niya sa sarili.

“Why are you late?” Tanong nito. Pinasadahan din siya ng tingin at bumaba ang tingin niyon sa mga kamao niyang may benda. “What happened to your arms?” He asked.

Agad niyang pasimpleng itinago ang kamao sa likod niya. “Wala po ito. Nasugatan lang po ako ng kutsilyo habang nagluluto ako kaninang umaga.” Pagsisinungaling niya, mukhang napaniwala naman niya ito.

“Then why are you wearing that clinic clothes?” Sabi nito na ang tinutukoy ay ang damit na sinusuot lang ng mga estudyanteng nagtungo sa clinic.

“Nahilo po ako kanina, kaya nagpunta ako sa clinic. Iyon din po ang dahilan ng pagka-late ko.” Pagdahil niya.

“Mr. Moriz.” Naging seryoso ang mukha nito., “you need to maintain the top class para hindi mawala ang scholarship mo.” Sabi nito.

“Opo!” Sabi niya, buti na lang at dininig ng Panginoon ang mga panalangin niya.

“Pwede na ho ba akong um-attend ng klase?” May pagbabakasakaling tanong niya.

Hinihintay niya ang isasagot nito, halatang nag iisip pa ito.

“Since this is your first late, i’ll give you a chance. But if you do this again, sad to say mr. Moriz i won’t let you take your class!” He warned him.

“Sige po, sir salamat!” Puno ng kagalakan niyang sabi.

Ipinabalik na siya ng lecturer sa loob ng silid. Ipinapatuloy na rin ng lecturer ang ginagawa kanina.

Nilingon naman niya ang likoran niya. Wala na roon si Axll. Tiningnan niya rin ang sahig. Wala na ang kalat dulot ng pagsalampak sa kaniyang mukha kanina.

Ipinilig na lang niya ang sarili. Mabuti na rin na wala na iyon.

Siguro ay umuwi na iyon kasi wala na siya. Wala na siya na laging pinagti-tripan nito.

                SUMIMSIM si Axll ng hard alcohol. Narito siya sa bar dito sa bahay niya. Hindi niya parin makalimutan ang nagawa niya. Nakokonsensya siya sa mga nagawa. Gusto niyang humingi ng tawad pero hindi rin niya kayang gawin.

Napasambunot siya sa sariling buhok. Bakas sa mukha niya ang prastrasyong nararamdaman. Kelan pa siya nakonsensya sa mga taong ginawan niya ng masama? Bakit tila iba ang pagtingin niya kay Kyle?

Naibato niya ang hawak na baso na naglalaman ng alak nagka-piraso piraso iyon. Naisip na naman kasi niya nag nangyare kanina.

Simula ng isalampak niya sa mukha ni Kyle ’yung pagkain. Hindi niya alam kung saan iyon kumuha ng pera dahil sabi nga nito kanina ay wala itong pera.

Nahabag siya ng mapagmasdan ito kanina. Hindi man lang niyon nagawang singgahin siya tulad ng ginagawa nito sa kaniya. Tanging pagtalikod at paghakbang palayo ang ginawa nito.

Kanina ng umalis iyon ay sinundan niya. Hindi din niya alam kung bakit niya iyon sinusundan. Ang alam lang niya ay nakokonsensya siya sa mga nagawa.

Rooftop ang diretso ni Kyle ng sundan niya. Lalapitan na sana niya ito kanina ng biglang mag sisigaw iyon sa galit. Dinig na dinig at sariwang sariwa parin sa kaniyang isipan ang mga sinabi nito.

“ Bakit ano bang nagawa ko sayo? Bakit kailangan mong gawin sa’kin lahat ng ito? Alam kong may nagawa ako sa’yo dati pero humingi na naman ako ng tawad sayo di’ba? Bakit kailangan mo pa akong pahirapan. Gusto ko lang naman makatapos!“

“Ano pa ba? Ano pa ba ang ipaparanas mopara makapag handa ako.” Boses ni Kyle na naririnig parin niya.

Paulit ulit iyon sa isipan niya hindi iyon mawala wala.

Nang marinig niya ang sigaw ni Kyle kanina ay hindi na niya nagawa pa itong lapitan. Sa halip ay umalis na lang siya. Hindi niya alam pero parang nasasaktan ang ibang parte ng katawan niya kapag nakikitang ganito ito.

Nilaklak niya ang bote ng alak sa halip na isalin iyon sa baso. Paulit ulit at tila hindi na maalis sa kaniyang isipan ang mga sinabi ni Kyle.

Sometimes he asked himself. Why did he bother him so much? Why did he always picked on him.

Dumaosdos sa lalamunan niya ang mapait na alak na nilalagok niya. Hindi niya iyon tinitigilan hanggat hindi nauubos.

“Fuck!” He cursed when he suddenly heard kyle’s pleading voice.

Napapikit siya ngunit ito parin ang laman ng isip niya. “Why? Why did you filled my mind with all your portraits?” Lasing niyang tanong sa sarili.

Nang maubos niya ang laman ng bote ay binato niya rin iyon at tuluyan iyong nabasag.

Lumabas siya ng bar habang gumegewang gewang. Pumupungay-pungay na rin ang mga mata niya. Kahit hindi na kaya ang sarili ay pinilit parin niya.

He’s now driving his car. He don’t even no, where to go. He just drove, drove and drove.

Itinigil niya ang kotse sa isang eskinita. Maangas siyang bumaba at maangas din siyang naglakad.

Isang grupo ng kalalakihan doon ang nayabangan sa lakad niya kaya nilapitan siya ng mga ito.

“Hoy!” Tawag ng isang lalaki at kinapitan pa siya sa balikat.

Napadaing siya ng bahagya dahil ang balikat na nakapitan nito ay ang sugat niya at may diin din ang kapit niyon.

Saka na lang niya nalaman ang ginawa niya ng makitang bumagsak na ang lalaking humawak sa balikat niya. Pinilipit kasi niya ang kamay nito at sinipa niya ang paa nito ng ubod lakas dahilan para maluhod ito.

Nagulat naman ang mga kasamahan niyon ng makita ang ginawa niya. Nasurpresa man iyon, ngunit hindi nagpatinag. Sinugod siya ng mga ito.

Hand to hand combat ang labanan nila kaya kahit medyo lasing siya ay nagawa parin niyang labanan ang mga lalaking sumugod sa kaniya.

Ano nga ba naman ang laban ng mga lalaking iyon sa kaniya na well-trained pagdating sa pakikipag laban.

“You fucker’s!” Akmang susugod sa kaniya ang isa ng malakas niyang tadyakan sa tiyan dahilan para mapadaing iyon sa sakit.

Sapo-sapo nito ang tiyang nasipa niya. Isa pang lalaki ang akmang susugod habang iwinagayway ang kutsilyo sa ere.

Baligtad ang nangyare. Hindi sa kaniya tumama ang kutsilyo kundi doon sa lalaking balak siyang saksakin. Daplis lang ang ginawa niyang pagsasak dito upang sindakin.

“Ano kaya niyo pa?!” Malilisik ang mga matang sigaw niya sa mga iyon.

Natatakot at nagsipulasan ang mga lalaki dahil hindi niyon nagawa siyang pabagsakin.

He smirk and easily change his death glare to poker face. He stood up straight and went back to his car.

Sapat na sa kaniya ang may makabugbugan para lang mawala ang inis na nararamdaman niya sa sarili.

Ganito siyang lagi.

Kung sino-sino na lang ang sumusugod sa kaniya dahil nga sa maangas niyang lakad at mapang asar niyang mga titig. Ngunit lahat ng sumugod sa kaniya ay hindi man lang siya nagawang patumbahin.

Pinaharurot na lamang niya ang sasakyan pabalik sa bahay niya.

He need to rest himself in a little bit. He need to get remove his hangover by sleeping…

Malapit ng gumabi ng matapos ang klase. Laking pasalamat ni Kyle ng walang nag usisa sa kaniya tungkol sa kaniyang suot.

“Hey!” Sabi ni Gavinne na hindi niya namalayan na nasa likod na pala niya. “Bakit hindi mo ako hinintay?” Tanong nito.

Dahil nagliliwaliw ang kaniyang isip ay nakalimutam na niya si Gavinne na lagi niyang kasabay sa pagpunta dito at sa paguwi.

“I’m sorry, pre marami lang kasi akong iniisip!” Hingi niya ng tawad dito.

“Are you alright?” Usisa nito sa kaniya.

“Yes, thank you for asking.” Aniya.

“Na ah! No need to thank me, we’re friends here, aren’t we?” Sansala nito sa mga sasabihin.

“Yeah.” Tipid niyang sagot.

He’s not in a mood to talk or even flirt with him, because until now, he couldn’t forget what Axll done to him earlier.

Na itikom niya ang mga kamao ng mahigpit nang maalala ang postura ni Axll sa isip niya.

“Why are you clenching and..” Kinuha nito ang mga kamay niya. “What happen to you arms?” May pagaalala sa mga boses nito.

Agad naman niyang inagaw kay Gav ang kamay niyang may benda. “Wala ito.” Pagdadahilan niya ngunit hindi iyon pasok sa isang Gavinne Dantez.

Kinuha muli nito ang kamay niya habang sinisipat sipat iyon. Bahagya pa ang panginginig ng kamay niya dahilan na rin siguro sa pagsuntok niya sa pader. “Ano nga ang nangyare?” Pangungulit nito.

“Wala Gav.” Simpleng sagot niya. “Hindi mo ako dapat alalahanin!” Natassan yata niya iyon ng boses dahil biglang iyong napatahimik.

Binitawan ni Gavinne ang kamay niya at dire-diretsong lumakad ng hindi man lang nagsasalita ng kahit ano.

Tila nasaktan yata niya ang damdamin ng kaibigan. Pa’no maging siya ay wala rin sa mood humingi ng tawad. Kaya sumunod na lang siya dito.

“Sakay na.” Bakas sa boses nito ang panlalamig. Walang emosyon din ang mukha nito.

Wala siyang nagawa kundi ang sumakay sa kotse ng kaibigan nito na hinaram lang nito.

Sumakay na rin si Gavinne at mabilis na pinaharurot ang sasakyan. Bahagya siyang napapakapit ng mahigpit sa gilid ng kotse dahil sa bilis ng pagpapatakbo nito.

Sobrang bilis ng pagpapatakbo pagkatapos ay bigla-bigla na lang iyong hihinto. Buti na lang ay napakapit siya sa sa unahan ng kotse.

Sisinghalan na sana niya ang lalaki ng bigla na lang hampasin nito ang manubela.

“Fuck!” Sigaw nito habang halata sa boses na frustrated ito.

Maka ilang beses din nitong hinampas ang manubela. Nagulat na lang siya sa inasta nito.

“Bakit pre, anong nangyare?” Tanong niya habang hawak hawak ang balikat niyon.

“Are you mad at me?” He asked instead of answering.

“Hindi!” Sinseryong sagot niya.

Naihampas muli nito ang manubela ng sasakyan. “Then why don’t you tell me what happened to your fucking fist? Am i not your friend? Do you really accepted me as your friend?”

“Gav kaibigan kita simula palang ng ipakilala mo sa’kin ang sarili mo–.”

“Then why don’t you tell me?” Sansala nito sa iba pa niyang sasabihin.

“Dahil hindi mo na dapat pang malaman iyon!” Sigaw niya., “lahat ng nangyare sa buhay ko ngayong araw ay hindi mo na kailang pang malaman. Dahil lahat ng iyon ay hindi maganda.” May isang butil ng luha na kumawa sa mga mata niya kahit anong pigil pa ang gawin niya. “Sino ba naman ang taong magkakainteresang malaman lahat ng mga nangyare sa buhay ko kung lahat ng iyon ay puro masasama lang?”

“Wala! Kahit ikaw na kaibigan ko ay hindi ko hahayaang malaman mo ang nangyare sa mga kamay ko–”

“You’re wrong. I’m your friend so you can tell me everything to lessen what you are feeling right now!” Sabi nito.

Mukhang hindi talaga nito naiintindihan ang gusto niyang sabihin. Baka sa ibang araw na lang nila ito pagusapan.

Binuksan niya ang pinto ng kotse at lumabas doon. Sapat nang may naranasan siyang masama ngayong araw. Ayaw na niyang pati ang kaibigan ay madamay pa sa kaniyang mga pinoproblema.

Ayaw lang naman kasi niyang panghimasukan nito ang buhay niya. Ayaw na niyang malaman na may taong nanggugulo sa kaniya baka kung ano pa ang gawin niyon kapag nalaman nito.

Rinig pa niya ang pagtawag sa kaniya ni Gav sa pangalan niya pero agad niyang pinara ang taxi at doon ay sumakay.

Iniisip lang niya kung bakit kailangan ganun ito ka seryosong malaman ang tungkol sa nangyare. Ganun ba siya kaimportante dito? Dahil wala na siyang iba pang maisip na dahilan..

To be continued…

CHAPTER 11

Chapter 11

           MATAPOS NIYANG makarating sa loob ng dorm niya ay agad siyang nagpalit ng masusuot. Matapos siyang magluto at kumain ay naghanda na siya sa pag alis patungo sa papasukan niyang trabaho.

He need to work even though his hands were injured. He need to make money to sustain his living. And also to laid money for his parents.

Basa pa ang buhok nang umalis siya sa dorm niya. Kaya naman niyang lakarin kaya nilakad na lang niya ang pagitan niyon. Nakabenda parin ang mga kamay niya.

Agad siyang pumasok, matapos makarating. Naabutan naman niya ang manager na naroon pa. Agad siyang pinagpalit ng uniporme ng waiter para masimulan na niya ang trabaho.

Sinipat niya ang itsura sa salamin bago lumabas ng dressing room at pumwesto na sa dapat niyang kalagyan.

“Waiter!” Tawag ng grupo ng mga babae na kumakain doon.

Agad siyang lumapit dala-dala ang menu ng restaurant.

“Good evening po ma’am, what can i do for you?” presentableng tanong niya.

“The menu please?” May halong pang aakit ang boses ng isang babae. Mukhang naka-inom.

Minsan pa nga ay nagkakatinginan ang grupo ng mga babae at nahuhuli rim niyang nagsesenyasan. Hindi na lang niya iyon pinansin dahil natural na sa kaniyang laging pinag-u-usapan at pinagpapantasyahan ng karamihan.

Inabot niya sa babae ang menu at sabay nginitian iyon.

Imbis na menu ang hawakan. Ang kamay niya ang hinawakan nito.

Pilit siyang ngumiti at pasimpleng inalis ang pagkakahawak nito sa kaniya. Medyo kumikirot na kasi iyon dahil hindi pa galing ang sugat niyon heto at pinipisil pisil pa ng babae.

Matagal niya bago nakuha ang order ng mga iyon. Malalagkit ang titig sa kaniya ng grupo ng mga babaeng iyon. Hindi na lang niya pinansin.

Ibinigay niya ang in-order ng mga babae sa mga taga-luto. At nang makalipas ang ilang minuto ay inabot na sa kaniya ang order ng mga iyon.

He went to the group of girls table and lend the food to them. He was shocked when one of the girl grabbed the middle parts of his body were his large buddy located.

“Ma’am wala naman hong ganyanan!” Reklamo niya sa mga iyon.

Hindi talaga naman kasi siya handa sa ginawa ng babaeng iyon sa kaniya. Sino ba naman ang matinong babae na bigla bigla nalang dadakutin ang ari ng isang lalaki.

They just chuckled and with evil laugh at the same time. He just ignore them and went back to his position again.

“You have a good buddy.” sambit ng babae.

Hindi na lang niya pinansin ang mga iyon. Inisip lang niyang lasing ito. Walang ni isang babae roon ang nagustuhan man lang niya dahil ang salungat sa mga babaeng iyon ang katangian ng babaeng gusto niya.

Lumipas ang ilang minuto. Natanggap na niya ang bayad ng mga iyon, with a tip.

Ilang oras pang pagtatrabaho bago natapos ang duty niya.

Pumunta ulit siya sa dressing room at pinalitan ang suot niya ng dati niyang suot.

Nagpaalam na siya sa manager ng restaurant at pinayagan na naman siyang umalis.

Nang makalabas siya sa pinag-ta-trabahuhan ay naglakad na lang siya tulad ng dati. Kampante naman siyang walang mangyayareng masama sa kaniya.

Dinukot niya sa bulsa ang selpon niya at tiningnan ang oras doon. Halos ilang minuto na lang ay magmamadaling araw na. Ano ba itong pinasukan niyang trabaho sadyang pinupuyat siya.

Nasa kalagitnaan na siya ng paglalakad. Narating na rin niya ang medyo may kadilimang daan na madalang lang daanan ng mga tao.

            AXLL WOKE UP so late. His headaches ’cause of hangover. He curse the alcohol a lot for causing this kind of pain.

He went to the comfort room to take a cold shower. He needed it to lessen his hangover.

He pressed the cold water button and the coldness of water drops into him down to the floor.

He slightly shiver when he felt the coldness of the water. After soaking himself in the coldness of water he use soap and rubbed it all over his body. He also apply shampoo then scrubbed it on his hair.

After that he soaked again himself to wash outs the soap on his body.

Matapos siyang maligo ay lumabas na siya ng cr habang nakapulupot sa kalahati niyang katawan ang tuwalya habang ang isa naman ay ginagamit niya sa pangtuyo ng buhok niya.

Isang pang maangas na suot ang isinuot niya. Ganito kasi siya kung pumorma. Hindi niya nagawang makapagsuot ng disenteng damit tulad ng tuxedo. School uniform lang ang disenteng kasuotan na nasuot niya.

Kahit pa nga ano pang event ang ganapin sa mansion nila ay ganun at ganun parin ang suot niya. Yun lang kasi ang damit na komportable siyang suotin. Bagay na rin naman iyon sa kaniya dahil siyang ang leader ng fraternity niyang binuo.

Lumabas na siya ng bahay at  agad tinungo ang sasakyan niya. Bago niya iyon paandarin ay tinawagan muna niya ang isa sa mga matatalik niyang kaibigan.

Makailang ring bago iyon sumagot. “Hey moron!” Sagot ng nasa kabilang linya.

“Hey, call our friends i’ll treat you all to dinner.” Sabi niya.

Saglit namang napatigil ang nasa kabilang linya. “Treat us my ass! I know na sa’men ng galing yang pera mo. Pagbayarin mo ba naman kami sa pinggan na nabasag namin!” Reklamo nito.

“Stop being mad at me Ken!” He slightly chuckle. “Just do what i say fucker! I’ll wait for you at Gord cuisine.” Sabi niya at agad tinapos ang tawag.

Nang makalabas ng gate ang sasakyan niya ay agad niya iyong pinaharurot ng mabilis. Wala e, ganito talaga ang nag-iisang Axll Romero.

Napadaan siya sa kalsada kung saan muntik na niyang mabanggaan si Kyle. Eto yung lugar kung saan siya malakas na sinuntok niyon.

Saglit niyang pinaandar ng mabagal ang sasakyan at sa walang kadahilanan ay hininto niya iyon at bumaba siya.

Nilakad lakad niya iyon habang hindi niya alam kung saan siya dadalhin ng mga paa. Hindi rin niya alam kung bakit siya nag-lalakad. Basta lumakad lang siya ng lumakad kung saan siya dalhin ng mga paa niya.

“TULONG!” Isang pamilyar na tinig ang kaniyang narinig kaya madali niyang pinuntahan ang pinanggalingan ng tunog niyon.

Napamulagat siya ng mata ng makita ang lalaking pinagtutulungang isakay ng grupo ng kalalakihan sa van nito.

Nagpupumiglas at nanlalaban ang lalaki ngunit hindi niya kaya ang ilang lalaking pumupwersang isakay siya.

“Tulong!” Sigaw nitong muli at sa unang pagkakataon ay nakilala niya ang boses at ang postura nito. Hindi siya maaring magkamali. Si Kyle nga ang taong dinadakip ng mga iyon at si Kyle din ang taong humihingi ng tulong sa makakarinig ng sigaw nito.

Hindi na tuluyang nakapanglaban si Kyle ng may itinakip kay Kyle sa ilong. Na walan na ito ng malay.

Madali ng nabuhat ng mga lalaki ang bihag ng mga itong si Kyle.

Agad siyang sumagod ng makita niyang isinasakay na ng mga lalaki ang walang malay na binata.

Mabilis ang bawat takbo niya papalapit doon. Nang makalapit ay agad niyang binigyan ng napaka lakas na suntok ang isa sa mga lalaking umaakay kay Kyle. Na tumba at napadaing sa sakit ang lalaking tinamaan ng suntok niya.

“Harangan niyo!” Sigaw ng isang may hawak kay Kyle.

Agad namang may sumugod na limang lalaki palapit sa kaniya handang lumaban. Ngunit hindi pa sapat ang lima para tapatan siya. Kakailanganin ng higit apatnapong katao bago siya mapatumba.

Tinadyakan niya sa tiyan ang isa sa limang lalaki. Sinuntok naman niya ang isa sa mukha dahilan para sumabog ang dugo nito sa bibig.

Pero wala na siyang pake. Lahat ng taong haharang sa kaniya ay binibigyan niya ng sipa, tadyak at suntok.

Ang mata niya ay tanging nakatingin lamang sa walang malay na si Kyle. Ang tanging nasa isip niya lang ay ang masagip ito sa kamay ng mga taong dumukot dito.

“Kyle!” Sigaw niya na wari bay magigising iyon.

Marami pang mga tao ang humarang sa kaniya kaya tuluyan na nilang na imaneho palayo ang sasakyan.

“KYLE!” sigaw pa niya.

Binigyan niya ng malalakas na sipa at suntok ang mga pumigil sa kaniyang sagipin ang binata. Lahat ay napabagsak niya, wala siyang tinirang nakatayo.

Nagpupuyos na siya sa galit.

He badly want to save Kyle. He don’t know why. All he knew is Kyle wanted his help and he’ll give it to Kyle no matter what it takes.

Matapos niyang mapabagsak lahat ng mga tauhan doon ay kinuha niya ang isang lalaki upang ituro sa kaniya ang lugar kung saan dadalhin si Kyle.

Pinasakay niya sa kotse ang lalaking bugbog sarado gawa niya. Kailangan pa niya ito upang makahagilap ng konting impormasyon dito.

Pinaharurot na niya ang sasakyan. Wala paring malay ang lalaking isinama niya dahil siguro sa sobrang lakas ng suntok niya, na natamo nito.

Nakarating siya sa hideouts nila. Dito niya balak usisain ang lalaking iyon. Wala paring malay ang lalaki matapos niyang ipara ang sasakyan.

Kumuha siya ng tali sa loob ng bahay at mahigpit na tinali ang bilanggo niya. Mabuti na rin ang nakasisiguro para hindi siya matakasan.

Bakas sa mukha niya ang pagka-frustrate. Pinagpapawisan narin siya ng malagkit at bahagyang kinakabahan sa maaring mangyare kay Kyle. Hindi niya alam kung ano’ng nangyayare at ano itong nararamdaman niya. Tama pa ba ito?

Nanginginig ang kamay na dinukot niya sa bulsa ng pantalong suot ang selpon niya. Maraming mga masasamang kathang isip ang pumapasok sa isipan niya.

“Hello bud?” Pabungad niya ng sagutin ng nasa kabilang linya ang tawag niya.

“What happened? Where are you?” Tanong ng kaibigan. “We’re here at Gord cuisine.”

“Punta kayo dito sa hide outs ’cause i need you to interrogate this evil i caught.” Seryoso ang mga bigkas niyang mga salita. “I’m afraid i might kill him!” Nakakatakot na ang boses niya.

Ilang oras pa ang dumaan at palala palala ang ang nararamdaman niya. Isinumpa na niya na kapag may masamang nangyare kay Kyle ay hindi niya mapapatawad ang mga taong dumukot doon.

“Fuck!” Sigaw niya sa sobrang prastrasyong nararamdaman.

Hindi kumakampante ang damdamin niya hanggat hindi nakikita si Kyle na walang galos at walang sugat.

Ilang saglit pa ay dumating na rin ang mga kaibigan niya. Patakbo ang lahat na lumapit sa kaniya.

“What happened, man?” Tanong ni Jonaz.

“Why you sounds scary?” Exequile said. “And also why do you called us here in the middle of the night? The fuck bud i’m about to sleep and someone’s called me here!” Reklamo pa nito.

“Are you okay bud?” Tanong ni Jonax ng makita ang itsura niyang hindi maayos.

“I’m okay!” Tiningnan niya ang mga kaibigan. “Interrogate that fucking evil.” turo niya sa lalaking ginapos niya.

“Interrogate for what bud?” Naguguluhang tanong ni Justine.

“I need to know the location of Kyle’s whereabout!” Sabi niya na parang alam naman ng mga kaibigan niya kung sino si Kyle.

“Who the fuck is Kyle, bud?” Tanong na naman ni Justine.

“One more question and i’ll kill you!” Sabi niya dito.

“Okay, okay no more question bud. Easy okay? Easy!” Pagpapakalma sa kaniya ni Justine.

Inilabas ng mga kaibigan niya ang lalaking wala paring malay na nasa loob nga ng kotse niya na mahigpit na nakagapos ang magkabilang kamay.

Pinaupo nila iyon sa bangko at binuhasan ng tubig para makagising.

Nang makita niya na nakagising na ang lalaki ay namuo na naman sa kaniya ang galit. Halos manlisik ang nakakatakot niyang mga mata at handa na sana niyang sugurin ang lalaki na pigilan lang siya ng mga kaibigan.

“Easy bud, take it easy!” Sabi ni Vicente na umaawat sa kaniya.

“Fuck you! Where’s Kyle?” Sigaw niya sa lalaking nakagapos. “Tell me his location and i’ll spare you!”

“Bud easy okay! We need him. So that we can know the exact location of Kyle. And for us to easily rescue him! Don’t kill him!” Sigaw ni Gord na nagpa-tigil sa kaniya.

Tama naman ang kaibigan niya. Kailangan pa nila ang lalaki para ituro sa kanila ang kinaroroonan ni Kyle.

“Na’san si Kyle?” Si Jonax ang unang sumubok tanongin ang lalaki.

“Sino ba si Kyle?” Sarkastikong sagot ng lalaki.

“Sino si Kyle?” Itinaas ni Justine ang kamao., “eto si Kyle!” At inilapat iyon sa bugbog na mukha ng lalaki.

Sabog naman ang dugo sa bibig nito. Pero tuluyan paring nagmatigas. Nakailang suntok pa ang pinakawalan ni Justine at isang suntok na lang ay bibigay na ang katawan nito.

“Relax bud!” Nakangising sabi ni Jonax kay Justine. “Let me handle that!”

“I have only one question!” Sabi nito na may pagbabanta. “Where’s Kyle?” Unang tanong ni Jonax.

“Hindi ko alam.” Hirap na iyong magsalita dahil sa daming suntok na natamo.

“Matigas ka ha!” Jonax kicked his balls.

Impit sa sakit ang naramdaman ng lalaki. Halos magsisigaw na iyon sa sobrang sakit ng nararamdaman. Gustohin man nitong sapuin ang gitnang bahagi nito ay hindi nito magawa kasi nakagapos ito.

“Sasabihin mo na ba!” Sigaw ni Jonax at muling itinaas sa ere ang mga paa na handang magbigay ng malakas na sipa kapag sumagot pa iyon ng pabalang.

“Sasabihin ko na!” Pagsuko ng lalaki.

“Saan?!” Agad siyang lumapit at tinanong.

Agad naman sinabi ng lalaki ang lugar na pinagdalhan ng mga kasama nito kay Kyle.

Sinigurado muna niyang totoo ang sinasabi ng lalaki bago niya iyon binigyan ng isang napakalakas na suntok dahilan para makatulog na naman iyon.

“Kayo na ang bahala diyan!” Sabi niya habang mabilis ang mga yabag papuntang garahehan.

“Pa’no naman kami?” Tanong ni Quill. “Do you need us to accompany you?” Pasigaw nitong tanong para mapakinggan niya.

“Fuck off, i can handle it my self fuckers!” He said and raised up his middle finger and show it to them.

Madali ang bawat kilos niya. Gusto gusto na talaga niyang maligtas si Kyle sa mga kamay ng mga dumukot dito. Sa kanya humingi si Kyle ng tulong kaya siya dapat ang mag ligtas dito.

“Wait for me Kyle, wait for me!” He whispered while driving his car in a fast pace.

To be continued…

CHAPTER 12

Chapter 12

            MASAKIT ANG ULO ni Kyle ng siya’y makagising. Laking gulat niya ng makita ang hindi pamilyar na silid na inuukupa niya.

Madami tanong ang naglalaro sa kaniyang isipan. Babango sana siya ng maramdaman ang kirot ng kamay niya. Hindi niya maigalaw ang kamay dahil nakatali iyon sa gilid ng kama. Maging ang mga paa din niya ay nakatali. Balak pa sana niyang sumigaw ngunit naka tape naman ang kaniyang bibig.

Nagsisimula na siyang kainin ng takot hindi niya alam kung ano’ng maaaring mangyare sa kaniya.

Unti-unti na ring bumalik sa kaniyang isip lahat ng mga nangyare kanina. Ang pagdukot sa kaniya at bigla na lang niyang pagkahilo na ikinauwi niya sa hindi pamilyar na silid na ito.

Nakalulan siya sa medyo may kalakihang kama at ang mga kamay at paa niya ay mahigpit na nakagapos.

He tried everything he could to untie himself but failed. He couldn’t do anything.

Wala na siyang maaring maging sandigan sa oras na iyon kundi ang nasa Itaas. Wala na siyang mahihingan ng tulong kundi Ito lang.

Na alimpungatan niyang bumukas ang pinto ng silid na inuukupa niya kaya napatingin siya sa gawi noon.

Nanlaki ang mga mata niya nang mapag-sino ang mga taong pumasok sa loob ng pinto.

Eto yung mga babae kaninang customer niya. Hindi niya lubos akalain na ipapadukot siya ng mga ito. Hindi siya makapaniwala kahit saan anggulo pa tingnan.

“Hey there sweet boy!” Mapang akit ang mga boses nito ngunit hindi siya naaakit. Natatakot siya.

“Abcdghh!” Mag sasalita pa sana siya ngunit hindi niya natuloy dahil may tape ang bunganga niya.

“What is it darling?” Tanong ng isa pang babae sa malandi ding boses.

Bale limang kababaihan ang pumasok sa loob ng silid na iyon. Yun din ang mga babaeng tiyak niyang naging customer niya sa restaurant.

“Bakit nila ako kinulong? Anong balak sa’kin ng mga ito? Ano ba ang nagawa kong masama bakit nangyayare sa’kin ang lahat ng ito?” Sunod sunod na tanong niya sa kaniyang isipan.

“Ready my darling?” Tanong ng isa sa mga babae.

Base sa kaniyang tingin. Mukhang mga hyper ang mga babae. Mukhang naka-hithit ng pinagbabawal na gamot.

Nagtawanan ang mga ito at nagka tinginan sa isa’t isa.

“Darling kung pinagbigyan mo sana kami kanina!” Mapang asar nitong sabi.

“Ready girls?” Tanong ng isang babae.

“Yes!” All the girls said with an evil grinned.

“God please save me!” Impit niyang usal.

          PINAG PAPAWISAN AT kinakabahan si Axll hindi dahil natatakot siya sa mga makakalaban niya kundi dahil natatakot siyang baka ay may masamang mangyare kay Kyle.

Ipinarada niya ang sasakyan malayo ng konti sa bahay na wari niya’y inabanduna na.

Lumabas siya ng kotse at lumakad palapit sa abandunadong bahay. Malayo palang ay tanaw na niya ang mga tao doon.

Sinuri muna niya kung armado ang mga tao. Baka kasi may mga dalang baril ang mga iyon at mapahamak pa siya imbis na masagip si Kyle. Pansin naman niyang walang baril ang mga iyon.

Wala nang paligoy-ligoy pa agad na siyang sumugod.

“Hey!” Pagkuha niya sa atensyon sa mga nagbabantay roon. Medyo marami din ang mga ito pero nasisiguro niyang kaya niya ang lahat.

Nagsimula na siyang sumugod ang ibang taong naroon ay yung mga nabugbog din niya kanina. Samantalang yung iba naman ay hindi pa niya nakikilala pero kahit ganun kikilalanin ang mga iyon ng kamao niya.

Tatlong lalaki ang sumugod na may mga hawak na kutsilyo. Itinaas ng lalaki ang kutsilyo handa na siyang saksakin ngunit malakas niya iyong sinipa dahilan para tumilapon ang kutsilyong hawak nito. Pagkatapos ay malakas niya iyong sinipa sa mukha.

Isa parin ang balak sumaksak sa kaniya nahawakan niya lang ang kamay nito at malakas niyang tinuhod.

Impit sa sakit ang naramdaman ng lalaking tinuhod niya. Tila na bali ang buto niyon sa lakas ng pagkakatuhod niya sa braso nito.

Ang isa naman pinasadahan siya ng saksak ngunit mabilis siyang nakakaiwas.

Bumwelo siya at malakas iyong sinuntok. Tumaob iyon, habang sapo-sapo ang parte ng katawan nitong nananakit.

Ilan pang grupo ng kalalakihan ang sumugod sa kaniya. Karamihan doon ay may dalang kutsilyo. Ang iba ay naiiwasan niya ngunit ang ibang pasada ng kutsilyo ay dumadaplis sa kaniya.

Dahil doon ay lalong nagdilim ang paningin niya.

Sinipa niya ang isang lalaki at sunod sunod na sinuntok. Ang isa naman ay sinuntok niya sa dibdib dahilan para mapasuka iyon ng dugo.

Tumawa siya ng nakakatakot. Ito ang bagay sa mga taong may masamang budhi. Lipad sa ere ang paa niya at malakas iyong tumama sa isang lalaki.

Pawis at pagod na siya ng matapos niyang maubos lahat ng mga naroon. Karamihan ay tulog karamihan naman ay dinadaing ang apektadong parte ng katawan nila.

Wala na siyang sinayang na oras agad niyang hinanap ang lugar kung na’san si Kyle.

          NAGULAT si Kyle ng unti-unting hinuhubad ng mga babae ang saplot niya sa katawan. Gustuhin man niyang pigilan ay hindi niya magawa. Gustuhin man niyang sumigaw hindi rin niya magawa. Ang tanging nagawa lang niya ay ang magpupumiglas.

“Why so aggressive, darling?” Sabi ng babaeng naghuhubad ng damit niya sabay tawa ng lahat.

Sinapo ng babae ang abs niya matapos mahubad ang damit.

The woman licked his abs going up to his chest. She slightly bit his nipple at the same time licked it. But he never felt some kinds of feeling. He never get arose with every flicked of her tongue.

Hindi ng mga ito mabubuhay ang katawan niya. Ni hindi man lang din siya nakakaramdam ng kakaibang pagnanasa sa mga iyon bagkus ay takot ang naramdaman niya.

Patuloy parin siyang nagpupumiglas. Umaanot na rin ang pulsuhan niya dahil siguro sa kakapiglas niya. Siguro ay nagsugat na iyon.

“You’re so hot!” Malanding sabi ng isang babae na unti-unting hinuhubad ang pantalon niyang suot.

Malalaki na ang hinga niya. Mabibilis na ang bawat higop niya ng hangin. Takot na takot na siya.

Hinipuan ng isang babae ang gitnang bahagi ng katawan niya at marahan iyong minasahe. Dahil doon ay nagpupumiglas siya.

“Hmmm, it’s so big even if not arose!” Sabi pa ng isa.

Kahit ano man ang sabihin niya ay hindi niya magawa dahil nakatakip ng tape ang bibig niya.

Unti unti ng naibaba ng babae ang pantalon niyang suot maging ang underpants niya ay nahubad na rin ng mga iyon. Wala na siyang maitatago pa.

Tanging panalangin na lang niya ay makawala siya sa mga kamay ng mga babaeng ito. Ipinikit na lang niya ang mga mata habang patuloy na ipinagdarasal sa nasa Itaas na sana ay may sumagip sa kaniya sa pagkakataong iyon.

And when the woman is about to cupped his shaft, door suddenly open showing the angry Axll.

Tumitig siya sa pinto. Hindi siya maaring magkamali. Si Axll nga nag nakita niya.

Agad sinugod ni Axll ang mga babae galit na galit.

Galit na galit ang mukha nito sa mga babae. Nang bumaling na sa kaniya. Maamo at napuno ng pag-aalala.

“What are you doing here?” Tanong ng isang babae.

Sahalip na sagutin iyon ni Axll ay binigyan niya iyon ng malakas na suntok sa sikmura dahilan para mapa-luhod at mapadaing iyon sa sakit. Good thing Axll hold back.

Natakot naman ang iba pang mga babae kaya hindi na nag salita ang mga iyon at inakay na ang isang kasamang babae na namimilipit pa sa sakit ang tiyan.

Mabilis na naglabasan ang limang babae na takot na takot sa galit na itsura ng binata.

Nanghihina siyang napatitig sa basang basa sa pawis na si Axll. Hindi rin nakatakas sa mga mata niya ang mga sugat na natamo nito sa pakikipaglaban.

Inilabas ni Axll ang kutsilyong naagaw niya kanina sa pakikipaglaban at pinatid ang lubid na nakatali sa kaniyang mga paa at kamay.

When the moment Axll free him he rush himself to hug the man who saved him, his greatest enemy.

Mahigpit ang yakap niya sa leeg nito hindi niya iyon pinapakawalan hanggat hindi nawawala ang takot niyang nararamdaman.

“Salamat, maraming maraming salamat!” He whispered over Axll’s ear and a tears suddenly fell down.

“ Thank you, i’m safe!“ Bulong niya.

Ilang minuto pa niyang niyakap ang binata bago niya iyon nagawang bitawan.

Nahiya naman siya ng biglang mapabaling ang tingin ni Axll sa hubad niyang katawan.

Nakita din niya ang pasimpleng paglunok nito habang nakatitig sa katawan niya. At saglit din ay umiwas na rin ito.

“Take your clothes on!” Sabi nito at tumalikod na para bigyang laya siyang makapag suot ng damit.

Madali niyang itinaas ang pantalong ibinaba kanina ng mga babae. Isinuot din niya ng maayos ang underpants na suot maging ang damit niya ay sunuot niya.

Napabiling ang tingin niya sa mga pulsuhan niya. Nagdurugo at may sugat ang mga iyon dahil sa kakapiglas niya. Maging ang paa din niya ay bakat ang pagkakatali at bahagya din iyong nagsugat.

Humarap na si Axll ng matapos siyang magbihis. Tatayo na sana siya ng bigla ay hindi niya kaya, kàya muntik na sana siyang matumba, na sagip lang siya ng mga bisig nito. Saglit silang nagkatitigan at nag-bawi din ng makaramdam ng kakaiba.

“Careful.” Pabulong nitong sabi ngunit sapat na para marinig niya.

Tumango-tango na lang siya sa sinabi nito.

Sa kabilang dako ay kahit anong pilit niya ay hindi parin niya mabalanse ang katawan.

Napansin naman iyon ni Axll kaya inakay siya nito hanggang sa makarating sila sa pinag paradahan nito ng sasakyan. Nadaanan nila ang mga lalaking tulog at ang mga lalaking puno ng pasa at dinadaing ang pananakit ng katawan.

Inisip niya kung anong nangyare sa mga iyon ngunit kung pagbabasehan ang lagay ni Axll ay tiyak na ito ang nakipaglaban sa mga iyon. Doon din siguro nakuha ni Axll ang mga daplis na sugat niyon sa katawan.

Naidiposito na siya ni Axll sa loob ng sasakyan at maging ito ay sumakay narin. Nang malaman nitong ligtas na siya ay doon lang na panatag ang loob nito.

Dahil na rin sa pagod, stress at frustration na nararamdaman ay mahimbing siyang nakatulog habang pinapatakbo ni Axll ang kotse nito.

         HINDI ALAM NI AXLL kung saan ang bahay ni Kyle kaya wala siyang nagawa kundi ang iuwi ito sa bahay niya.

Sikat na rin si haring araw ng makarating sila sa bahay.

Matapos ma-igarahe ang kotse ay agad siyang lumabas. Pinagbuksan din niya ng pinto ng kotse si Kyle ngunit tulog na iyon.

Wala siyang nagawa kundi ang buhatin si Kyle patungo sa kwarto niya.

Binuksan niya ang pinto ng kwarto at pumasok siya doon buhat-buhat si Kyle. Maingat niyang idiniposito ang lalaki sa kama niya.

Inayos muna niya ang pagkakahiga ni Kyle at ng makita maayos na ang pagkakatulog nito ay agad niyang hinubad ang lahat ng saplot sa katawan. Nagtungo siya sa bathroom upang maligo.

Ibinabad niya ang sarili sa dausdos ng tubig na nagmumula sa shower. Halos humahalo na sa tubig ang dugo ng mga sugat niyang natamo.

Hindi pa nga naghihilom ang sugat niya sa braso ay may panibago na naman siyang sugat. Pero okay lang naman iyon para sa kaniya. Sa kabilang banda ay hindi din naman niya iniinda ang pananakit niyon.

Sinabunan niya ang sarili kahit ramdam niya ang hapdi ng sabon na dumadampi sa kaniyang sugat ngunit balewala lang iyon sa kaniya.

Matapos maligo ay lumabas na siya ng bathroom at nagbihis ng pambahay na damit.

Dinaluhan niya ang natutulog na si Kyle. Umupo siya sa gilid ng kama upang makita ang mukha nito. Kahit mahimbing iyong natutulog ay bakas parin sa mukha nito ang takot na nararamdaman. Maitim na rin ang gilid ng mga mata nito dahil sa puyat. Batid niyang hindi pa ito nakakatulog kagabi pa at ngayon lang umaga iyon nagkaroon ng tyansa.

Pinakatitigan niya ang mukha nito at kahit bakas sa mukha ang pagka stressed ngunit hindi na itago ang taglay na guwapo.

Naipilig niya ang ulo sa labis na pagiisip. Ang kailangan na lang niyang gawin ay linisin ang sugat ng natutulog na lalaki.

Dahan-dahan niyang hinubad ang damit nito na may mantya ng dugo. Hindi niya alam kung bakit hindi niya maiwas ang mga mata sa katawan nito.

Maputi at sobrang kinis ng katawan nito. Mayroon din iyong six pack abs at matitipunong dibdib.

Natapos na niyang hubarin ang suot nitong damit kaya pantalon naman ang huhubarin niya dito.

Labis labis ang bilis ng pagtibok ng puso niya habang kapit-kapit ang butones ng pantalon nito.

He slowly unbotton Kyle’s jeans and slowly pull it down together with his underpants. He suddenly felt his shaft bulging in his pants. It’s getting harder and stiffer. He arose at the moment he saw Kyle’s naked body. It’s so tempting and so delectable.

Wala din iyong fubic hair siguro ay ka shave lang niyon. Ilang beses pa siyang napalunok dahil sa mga nakikita.

Ilalayo na sana niya ang paningin ng bigla iyong tumagilid at ang mamalaki nitong pisngi ng pwet ang kaniyang nakita.

Kyle’s butt is also delectable and so soft and smooth. He can’t stop himself. He badly wanted to touch Kyle’s butt at the moment he saw them.

Bago pa man siya makagawa ng pagkakasala ay tinabunan na niya ng kumot ang hubad nitong katawan. Mainam na iyon para wala na siyang maisip pang iba.

“Fuck!” He curse.

“Why is my cock getting harder and stiffer? Why do i suddenly felt this kind of feelings? Is it normal?” Makailang tanong niya sa sarili.

To be continued…

CHAPTER 13

Chapter 13

              TULOG PARIN AT wala paring kamalay malay si Kyle. Kahit pa nga natapos na ni Axll linisan ang lahat ng sugat sa  mga paa dulot ng mahigpit na pagkakatali dito at dahil na rin sa pagpupumiglas nito.

Matapos linisan ang sugat nito sa paa ay dumako naman siya sa mga kamay nito. Naikunot niya ang noo ng mapansin niya ang benda sa kamao nito.

“Kelan pa nagkasugat ang kamay niya? How come that i don’t know? Where on earth did he gets this wounds?” Tanong niya sa kaniyang sarili.

Dahan dahan niyang inalis ang benda niyon habang hawak hawak niya ito. Nagulat siya ng makita ang malaking sugat nito at halatang sariwang sariwa pa. Tiningnan din niya ang kabilang kamao nito at tulad ng isa ay ganun din ang sinapit niyon.

Bigla bigla ay nagpupuyos na siya sa galit. Sinong tao ang pwedeng manakit dito kay Kyle? Walang karapatan ang mga iyon para saktan si Kyle!

Babalikan niya ang mga babaeng iyon at papatayin niya. Dinamay ng mga ito ang inosenteng si Kyle! Humanda sila sa ganti niya.

Dahan dahan ang pagdampi niya ng bulak sa mga sugat nito. Minsan pa ay napapatitig siya sa mukha nito tinitingnan ang magiging reaksyon nito.

Nilinisan niya ang sugat nito hindi magawang maikalma ang sarili sa sinapit nito. Matapos niyang mapahiran at malinis ang sugat nito sa kamao ay ang pulsuhan naman niyon ang nilinis niya.

Lahat ng mga sugat na nilinis niya ay nilagyan niya ng benda. Hindi naman siya ganun kabihasa sa paglilinis ng sugat ngunit may alam din siya. Lalo’t Doctor ang kinukuha niyang kurso.

Matapos maglinis ay tinitigan niya ang maamo nitong mukha. Halos kitang kita sa itsura nito ang labis na pagkapagod at pagkatakot.

He tapped Kyle’s head caressing it lightly. He kissed Kyle’s forehead and whispered over Kyle’s ear. “I won’t let this happen to you again. I swear to God that i’ll do everything just to protect you, Kyle.” Sabi niya at sabay tumayo na at iniwan si Kyle na nagpapahinga.

He went downstairs and talked to the maid in this house. “Manang magluto ka ng masasarap na pagkain. And tell me when you’re done!”

“Señorito saan po ba kayo kakain?” Tanong nito.

“Sa kwarto ko na lang.” Sagot naman niya. “And don’t come in to my room. I’ll handle the food myself when you done cooking it.” Sabi niya ng maalala ang lalaking nasa loob ng kwarto niya at nagpapahinga.

Holiday naman ngayon kaya hindi na po-problemahin pa ni Kyle ang pagpasok nito. Dito muna niya pagtitigilin ito hanggat hindi pa niya nasisigurong maayos na ang mga sugat niyon.

And besides there’s no one else living in his place except him and the plenty of maids and also the bodyguards.

Lumabas siya ng bahay at nagtungo sa garden ng bahay nila. Umupo siya sa bangkong naroon at inilabas ang selpon sa bulsa.

The moment he open his phone, texts and missed calls appeared.

Binasa niya lahat ng text doon at lahat ng iyon ay galing sa mga kaibigan niyang labis na nag aalala sa kaligtasan niya ng sagipin niya si Kyle mag isa.

“What happen? Are you died?” Jonaz text.

“Don’t die too early fucker.” Jonax.

“Kamusta bro?

Nasagip

mo na ba si kyle?“ Justine.

“Where are you now?” Vicente

“Answer my fucking call moron!” Gord.

“You can do it!” Quill.

“Go save your lover boy! Peace.” Exequile.

Sa mensahe ni Exequile siya napatigil at napatitig. Anong klaseng mensahe iyon? Niloloko ba siya nito? Sino ang lover boy na tinutukoy nito?

Sa lahat ng taong nag text at nag missed calls sa kaniya ay tanging si Exequile lang ang ni-replayan niya.

“FUCK THE HELL OUT OF YOU!” He hit the send button.

He’s phone chimes.

“Sorry for that bud!” Exequile texted back.

Muli niyang ibinalik ang telepono sa loob ng bulsa at napagpasiyahan na lang niyang bumalik sa kwarto niya baka kasi gising na ito.

        ISANG HINDI pamilyar na lugar ang nakita ni Kyle nang siya’y magising. Tinatapunan pa niya ng tingin ang bawat bagay doon at talagang hindi iyon pamilyar sa kaniya.

Agad siyang napabalikwas ng bangon at ipinalibot ang mata sa kabuuhan ng kwarto. Masasabi niyang mayaman ang may ari ng bahay na ito base sa mga nakikita niya.

Hinalukay niya sa isip kung paano siya nakarating sa lugar na ito.

Unti-unting bumalik sa kaniya ang lahat-lahat. Ang pagdukot sa kaniya ng grupo ng mga lalaki, ang pagpapalanghap sa kaniya ng nakakapagpatulog na gamot. Ang mahigpit niyang pagkakagapos, mga babaeng hinaras at sinubakan siyang pagnasaan. Maging ang lalaking tumulong sa kaniyang makawala sa mala dimunyong lugar na iyon.

“Axll?” Bigla niyang sambit sa ngalan ng lalaki.

Siguro ay kay Axll ang bahay na inuukupa niya. Siguro ay dito siya dinala ng lalaki dahil hindi na niya alam ang gagawin pa kung hindi si Axll ang may ari ng bahay na ito.

Agad niyang pinagmasdan ang katawan. May mga benda ang kamao niya maging ang mga pulso niya ay may benda rin.

Bigla siyang napamulagat ng mata ng maramdaman na parang wala siyang saplot na suot. Sinilip niya ang kalati ng katawan na natatabunan ng kumot.

Yes he is truly naked. Who the hell take off his clothes? It’s so embarrasing to think that Axll might be the one who take off his clothes.

Bumaba siya ng kama at dahil wala namang tao doon ay hindi na niya tinakpan ang sarili. Nilibot niya ang buong kwarto ngunit hindi talaga niya mahanap ang damit na suot niya.

Nasa kalagitnaan siya ng paghahanap ng biglang bumukas ang pinto. Iniluwa niyon si Axll na biglang napatigil at napatitig sa hubad niyang katawan. Minsan pa nga ay napapalunok pa ito.

Bigla siyang napatalikod upang hindi niyon makita ang pagkalalaki niya. Ngunit hindi parin umaalis o gumagalaw man lang si Axll, basta nakatitig lang ito sa likod niya at higit sa lahat ay sa malalaki at mapuputing pang upo niya.

Saglit niyang nilingon si Axll at napansin naman niyang nakatitig ito sa likod niya kaya siningga niya iyon.

“Hoy!” Sigaw niya. “Nasan mo nilagay yung mga damit ko?” Tanong niya dito.

Bigla naman itong natauhan kaya napabiling ito sa ibang direksyon. “Pinalabhan ko na kay manang puro dugo kasi ang damit mo.” Sabi niya.

Hindi na siya nagulat sa sinabi nito. Alam talaga niyang may dugo ang mga damit niya dahil sa sugat na natamo niya. “Ano ngayon ang susuotin ko?” Tanong niya sa lalaki. Akmang haharap si Axll sa kaniya pinigilan lang niya. “Opps, wag nakahubad ako!” banta niya.

“Ano naman?” tumawa ito. “Pareho naman tayong lalaki.” sabi pa nito muli na naman siyang tinitigan.

Wala siyang nagawa kundi ang tumakbo patungong kama at kinuha ang comforter doon upang gamiting takip sa hubad niyang katawan.

Habol naman sa tingin ang mga mata ni Axll. Halata ang pagnanasa sa mga mata nito na hindi nito maunawaan.

“Ano ngayon ang isusuot ko?” Tanong niya kay Axll ng maibalot na niya ang sarili sa comforter.

Saglit pang hindi nakapag salita dahil nakatitig lang ito sa postura niya. Yung titig na parang may balak na masamang gawin.

“Anong tinitingin tingin mo?” Tanong niya dito.

Dahil sa tanong niya ay natauhan ito at muling bumalik sa realidad at diretsong tumingin sa mga mata niya.

“Yung damit meron diyan sa closet pumili ka na lang.” Tinuro nito ang closet na nasa loob ng kwarto. “At kapag gusto mo namang maligo naroon ang bathroom.” Sabay turo nito sa pinto.

Nakuha naman niya ang mga sinabi nito kaya agad na siyang kumilos habang balot balot parin sa katawan niya ang comforter.

Naupo naman sa pang isahang couch si Axll habang siya naman ay pumasok na sa loob ng bathroom. Nanibago siya sa mga bagay bagay sa loob niyon.

Hindi niya alam kung pa’no buksan ang shower dito. Napaka gara niyon kaya hindi niya makuha kung pa’no iyon buksan. Iniwan na rin niya ang comforter na suot niya sa labas ng pinto ng bathroom bago siya pumasok.

Lumabas siya para kunin iyon ngunit wala na iyon sa labas ng pinto. Siguro ay kinuha na iyon ni Axll.

“Hoy pa’no buksan yung shower!” Sigaw niya.

Mabilis namang lumapit sa harapan ng pinto si Axll ngunit hindi niya iyon pinapasok. Nakahubad parin kasi siya.

“Pa’no ko matuturo sa’yo kung di mo alam kung ’di mo’ko papapasukin?” Inosente ang bawat titig nito na para bang wala iyong masamang binabalak sa kaniya.

Itinulak nito ang pinto ngunit bago pa siya makapag reklamo ay nasa loob na ito.

Papalapit ng papalapit sa kaniya si Axll kaya patras din siya ng paatras. Wala na siyang maatrasan dahil nakalapat na ang likod niya sa pader, ngunit patuloy parin sa paglapit si Axll.

Halos sobrang lapit na nila sa isa’t isa. Konti na lang ay magdidikit na ang mga katawan nila.

“That’s how you do it!” Sabi nito at binuksan ang shower.

Amoy na amoy niya ang mabangong hininga ni Axll. “Which do you prepare, cold or hot?” Tanong nito.

“H–Hot!” Pautal utal na sabi niya.

“You mean me, i’m hot?” May halong sedaksyon ang boses nito.

Naipaikot niya ang mata sa kahanginan ng lalaking kaharap. “Baka nga mas hot pa ako sayo e!” Pabulong niyang sabi.

“Why don’t you check it!” Pasubong nito sa kaniya at handa ng itaas ang suot na damit. “For you to know?”

“Maliligo na ako lumabas kana!” Sabi niya at bahagyang itinulak ang lalaking kaharap.

Nginitian siya nito at pinasadahan pa ng tingin ang hubad niyang katawan. “Do you want me to accompany you?” Mapagbiro pa nitong tanong.

“Lumabas ka na lang pwede!” Bulyaw niya.

Tumatawa at pangiti ngiting lumabas ito. Nasapo niya ang dibdib dahil sa lakas ng tibok ng puso niya. Agad niyang pinakalma ang sarili at ipinadala na lang sa agos ng tubig ang lahat ng mga iniisip niya.

Matapos maligo ay lumabas na siya ng bathroom. Wala rin naman kasi siyang pagpipilian kundi ang lumabas ng walang saplot kasi nakalimutan niyang magdala ng tuwalya sa pagpasok niya sa loob ng bathroom.

Naabutan niya si Axll na nakaupo sa couch at ng makita siya ay habol ang tingin nitong tinititigan ang bawat paggalaw niya.

“Hindi ka pa ba aalis? Magbibihis na ako!” Sabi niya dito.

Ngunit tila hindi man lang ito natinag at hindi man lang din umalis. “Don’t worry were same man. No need to be shy! Besides nakita ko na rin naman lahat ng iyan.”

Hindi na lang siya umimik dahil wala talagang balak umalis ang lalaki. Nagbihis na lamang siya habang naroon ang lalaki.

           AXLL IS GETTING a fucking hard on. His cock is bulging in his pants everytime he saw sexy and hot damn body of Kyle specially his ass.

“You’re ass is so fucking hot!” Hindi niya napigilang komento.

No response naman ang binata.

Natapos ito ng hindi man lang nagsasalita.

“Uuwi na ako.” Simpleng sabi nito.

“I’m not letting you go!” May pananakot sa boses niya.

“At bakit?” Sarkastikong sagot nito.

“’Cause your wounds is not fully healed and the bad people who kidnapped you is still roaming around, so i suggest you must stay here!”

Naisip naman nito ang mga sinabi niya. Hanggang nagyon ay sariwa parin dito ang alaalang nangyare dito.

“Pero pa’no ang pag aaral ko?” Tanong nito. “Hindi pwedeng mag tago ako habang buhay, kailangan ko ring makapagtapos.”

“Kaya mo namang gawin yun e! Dito ka muna titira sa bahay ko ng pansamantala at kapag ayos na ang lahat pwede ka ng bumalik sa dati mong inuupahan.” He suggested.

“Totoo bang pumapayag ka na tumira ako dito?” naguguluhang tanong niyon. “Dahil alam ko may galit ka sa’kin e!” sambit nito. “tsaka pa’no mo nga pala nalaman na na kidnap ako?”

“First, yes. It’s definitely fine for me if you live here in just a couple of days. And don’t asked kung pa’no ko nalamang na  nakidnap ka. Basta ang isipin mo na lang ay ako ang nagsagip sayo kaya utang mo sakin ang buhay mo.” sumilay ang mapag-larong ngiti. “gusto kong tumira ka dito besides you’re my slave so, that’s my order and you need to obey me for that.” he said sounds like a threat.

Wala ng nagawa at hindi na rin ito nakatanggi pa. Mahigpit na naman ang pagkakakapit niya sa leeg nito at hindi na naman ito makawala.

“Sige dito ako titira, pero pansamantala lang pag gumaling na ang sugat ko ay babalik na ako sa dorm ko. At tsaka kaya ko rin namang ipagtanggol ang aking sarili.” suhestiyon nito.

“That’s my boy!” Nakangising papuri niya.

Hindi na lang ito umimik. At pinagsawalang bahala na lang nito ang sinabi niya.

Bigla bigla ay narinig niya ang malakas na pagkalam ng sikmura ni Kyle.

“Hindi ako yun!” dahilan nito para maalis ang hiyang naramdaman. Ngunit hindi yata ito pinagbigyan ng tadhana dahil tumunog na namang muli ang tiyan nito hudyat ng pagkagutom.

Napangiti na lamang siya sa naging reaksyon ni Kyle. Hiyang hiya ang itsura nito at hindi makatingin ng diretso sa kaniya. Kitang kita din dito ang pamumula ng tutok ng tainga.

To be continued…

CHAPTER 14

Chapter 14

            NAPANGITI NA LANG si Axll dahil sa pagsisinungaling ni Kyle na hindi daw ang sikmura nito ang kumulo.

“Just tell me if you’re hungry, no need to lie!” aniya “stay here and i’ll go get the food.”

Napatango tango naman iyon kaya minadali niya ang sarili sa pagbaba hindi niya hahayaang mag dusa pa iyon sa kagutuman dahil tiyak niyang hindi pa ito kumakain.

“Manang are the foods ready?” tanong niya kay Manang Fely nang makarating siya sa kusina.

“Yes, Señorito!” Sagot naman nito.

Madami at tiyak na masasarap nga ang niluto ng mga katulong. Naglagay lang siya sa plato ng mga pagkain at ipinatong niya sa tray upang madaling dalhin.

Dala na niya ang tray na naglalaman ng pagkain pabalik sa kwarto niya. Nang makarating siya doon ay agad siyang pumasok sa loob. Naabutan niya si Kyle na sapo-sapo ang tiyan.

Nakaramdam siya ng pag-aalala.

Ibinaba niya ang tray sa lamesa. “Eat.”

Nahihiya man ito ay lumapit din. Hindi naman nito kayang tiisin ang sariling kagutuman.

Umupo ito sa kabilang bangko paharap sa kaniya. Bahagya niyang itinulak ang tray ng pagkain palapit kay Kyle. “Here eat!” aniya.

“Kumain ka na ba?” Tanong naman nito sa kaniya.

“Yes, dont worry about me!” taliwas sa sinabi niya ang naging reaksyon ng katawan niya.

Malakas ang pagkalam nito kaya hindi na siya magtataka kung marinig ito ni Kyle. “Kumain na daw?” Panunudyo nito.

Napatitig sila sa isa’t isa at biglang napahagalpak sila ng tawa. Pinagtatawanan nila ang sarili nila dahil nag sinungaling sila ngunit taliwas naman iyon sa naging reaksyon ng katawan nila.

“HAHA! Not hungry huh?” Tawang tudyo nito.

“Ikaw din naman kanina ah! HHAHA i should be the one to say that. Not hungry huh?” Balik tudyo niya.

Makailang beses pa silang nag asaran na nauwi na lang sa kainan. Sabay silang kumain. Minsan pa nga ay napapatingin siya kay Kyle dahil sa bilis at takaw nitong kumain. Yung tipong madami pang nasa bibig gusto pang sumubo.

“Slow down i’m afraid you might choke.” natatawang sambit niya.

Kyle just nodded and winked his eyelashes. Then he ate, ate and ate again and again ’till the food run out. Axll just laugh at that moment.

Sapo sapo nito ang tiyan nito ng matapos silang kumain. Busog na busog ito dahil sa dami ng nakain.

“I told you, don’t eat to much.” tatawa tawa paring sabi niya.

“Eh sa masarap e paki mo ba!” Pagsusungit nito.

“Yeah! Yeah, whatever!”

Lumipas ang minuto, pumailalim ang katahimikan. Tahimik lang silang nakaupo. Pareho silang humahagilap ng sasabihin.

Nililigpit na nito ang pinagkainan ngunit pinigilan niya.

“Ako na dyan.” aniya.

“Sige.”

Napabaling ang tingin niya sa mga kamay nito na kani-kanina lang ay nilagyan niya ng benda. Gustong gusto talaga niyang malaman kung sino ay may gawa sa sugat sa kamao nito.

“Your fist?” pagbasag niya sa katahimikan.

Napatingin naman ito sa mga kamao nito at sinusuri kung ano ang tinutukoy niya.

“’Yung kamao ko?” balik tanong nito.

“Yes.” he confirmed.

“Nothing. Wala.”

Wala? Panong magkakaroon ng sugat iyon kung wala?

“Sino ang may gawa niyan?” Bawat bigkas niya ay may pag babanta.

“Wala.” Pagmamatigas nito. “sino ka ba sa buhay ko para tanungin ang mga bagay na ito?!” naiiritang sambit nito dahil hindi parin nito nakakalimutan ang dahilan kung bakit nagkasugat ang kamao nito.

Lumapit siya dito Madilim ang ekspresyon. Naiinis siya dahil sa mga sinabi nito. Hindi niya alam pero parang may kumurot sa puso niya nang itanong nito kung sino nga ba siya sa buhay nito.

Pati iyon ay natanong din niya sa sarili. Sino nga ba siya sa buhay ni Kyle? Ano nga ba ang relasyon nilang dalawa? Dahil kung tutuusin ay hindi din sila masasabing magkaibigan.

“Who wounded your fucking fists?!” he asked again in anger eager to know the truth. Mabilis nanlambot ang kaniyang ekspresyon ng malaman ang ginawa. “forget it!” aniya, nagmamartsang umalis ng kwarto.

Nagpupuyos siya sa inis.

“I’m so pissed!” Hinampas niya ng malakas ang manubela ng kotse. Matapos kasi niyang umalis sa kwarto ay sa kotse niya siya dumiretso.

Agad niyang pinatakbo ng mabilis ang kaniyang sasakyan. Halos liparin na niya ang kalsada sa sobrang bilis.

Napadpad na lang siya sa bar ni Quill. Sakto naman at nandun ang kaniyang kaibigan. “Hey, man!” Imporma niya sa kaibigan ng siya’y makapasok.

“Hey!” Tumingin ito sa kaniya. “What are you doing here?” Tanong nito.

“I’m going to get wasted man.” aniya. “Give me some hard alcohol.”

“Sure, bud.”

Bihasa iyon sa paggawa ng mga mix na drinks kaya iyon na ang gumawa ng drinks niya.

“Here!” Sabi nito at inilapag sa harapan niya ng matapos gawin ang drinks niya.

Wala nang sabi sabi pa. Ininom na agad niya ang alak na inabot sa kaniya ni Quill.

“How’s it bud?” Tanong nito.

“Great as ever!” Papuri niya.

Napangiti naman si Quill at umupo sa tabi niya. “But why all of a sudden you like to get wasted, huh? Is there something pisses you off?” tanong niyon.

Nainis siya dahil sa hindi sinabi ni Kyle kung sino ang may dahil sa sugat nito sa kamay.

“Si Kyle! Ayaw sabihin sa’kin kung saan niya nakuha ang sugat sa kamao niya.” Pagmamaktol niya habang napakadilim ng mukha.

“Bud wait! Kagabi mo pa sinasabi yang Kyle na yan ah.” naguguluhan na ito. “Kahapon tinawagan mo kami ’cause you said that you want to rescue Kyle then now Kyle pissed you?”

“Forget it!” Hindi rin naman nito maiintindihan. “Just give me your fucking drinks!”

Walang nagawa ito dahil hindi talaga nito mapipilit na pagsalitain siya. Kapag sinabi niyang wala, e wala talaga iyon. Naiwan itong lutang habang kay lalim ng iniisip. Hindi parin mawala dito ang pagiisip kung sino nga ba talaga ang Kyle na yun at kung bakit bwisit siya kay Kyle gayong sinagip naman niya ito.

Gumawa na lang si Quill ng inumin para sa kaniya. Kahit pilitin pa man nito ay wala itong makukuhang impormasyon sa kaniya.

“Here bud!” Sabi nito at inabot sa kaniya ang ginawa nitong inumin.

“Thanks, dude.”

Matapang na alak na ang ginagawa ni Quill baka kasi paglasing na si Axll ay makakuha siyang impormasyon doon.

Nilagok naman niya ang inuming ginawa nito. Bawat abot sa kaniya ay siya namang lagok niya. Kaya madali para sa kaniya na malasing.

He felt tipsy and a bit drunk but Quill keeps giving him alcohol and he keeps drinking it.

“So sino nga si Kyle?” tanong nito ng makitang lasing na siya.

“Si Kyle.” Saglit siyang napatigil. “Bwisit na bwisit ako sa sarili ko dahil hindi ko siya nasagip ng maaga. Kung sana maaga kong nalaman ang lugar na pinagdalhan sa kaniya edi sana maaga ko rin siyang nasagip. Hindi sana siya

nasugatan

. “ naging pabulong na ang huli nitong sinabi.

Naguluhan naman si Quill sa mga sinasabi niya. Hindi nito alam ang gusto niyang iparating. Hindi nito maintindihan ang sinasabi niya

“Wala sanang nakahawak sa katawan niya. Hindi sana siya natakot. Kung napa aga lang ako hindi sana makikita ng mga babaeng iyon ang katawan niya.” Halata na siyang lasing, wala ng preno ang bibig.

“So what do you mean?”

“Walang pwedeng makakita sa katawan ni Kyle ako lang!” Huling sinabi niya bago siya napaubob.

Kung may kukunot pa sa noo ni Quill ay ikukunot na nito. Madaming katanungan ang bumabalot sa pagkatao nito.

Kung sino ba ang tinutukoy ni Axll na Kyle? At kung babae ba ang Kyle na ’yun o lalaki.

Gulong gulo na ito sa kakaisip. Hindi nito makuha ang sinasabi ni Axll. Kahit ilang ulit man nitong paulit uliting isipin ay wala parin itong mabuong konklusyon.

Pinilit pa nitong tanungin si Axll ngunit lasing na, kaya naiwan itong nakalutang sa kawalan.

           WALANG MAGAWA si Kyle sa loob ng kwarto ni Axll ni hindi niya alam kung ano pa ang pwedeng magawa doon para hindi siya maburo.

Dahil kanina pa siya paikot ikot at papalit palit ng pwestong kinalalagyan. Hindi siya makapag stay sa isang lugar.

Hanggang ngayon ay iniisip parin niya kung bakit madilim ang bakas ng mukha ni Axll ng hindi niya sabihin kung sino ang may gawa ng mga sugat niya sa kamao.

Hindi na niya sinabi dito dahil alam naman niyang walang sino ang gumawa ng mga sugat sa kamao niya kundi siya lang. ’Yun yung araw na sinuntok niya yung pader kaya nagkasugat sugat ang kamao niya.

Napa-isip na lang siya ng mga tanong na nanatiling walang kasagutan sa kaniyang isip. Pa’no nalaman nito na may dumukot sa kaniya? Kung pa’nong alam nito ang kinaroroonan niya?

Gulong gulo na siya sa kakaisip sa mga tanong na nanatiling walang kasagutan sa kaniyang isipan.

Hindi lang niya lubos maisip kung bakit gustong-gusto nitong malaman ang nangyare sa kaniyang kamao? Ano bang gagawin nito kapag nalaman nito? At ano namang pakialam nito kung may sugat siya sa kamao?

Bakit ba ganun na lang ito kaseryosong malaman nito ang ginawa niya sa kamao? Ano ba ang balak nitong gawin kung malaman man nito?

Hindi na naubos pa ang katanungan sa isip at naiwan din namang blangko ang kaniyang isipan dahil kahit isang tanong ay walang perpektong sagot siyang nakuha.

Gumagabi na din at hindi pa bumabalik si Axll kaya nag aalala na siya. Medyo nakakaramdam na siya ng gutom dahil kanina pa sila kumain ni Axll. Takot naman siyang lumabas ng bahay dahil alam niyang sa laking ng bahay na ito ay hindi maaring mawalan ng katulong dito. Baka question-in pa siya. Tanongin kung anong ginagawa niya sa loob ng bahay nito. Baka mapagkamalan pa siyang magnanakaw.

Tumayo na siya at kumuha ng tuwalya para maligo. Pumasok na siya ng bathroom ng makahagilap ng tuwalya.

He take off all his clothes and he open the shower. Know he know’s how to open that kind of expensive shower. Ibinabad niya ang sarili sa malimig na tubig na nagmumula sa shower. Pinakialaman na rin niya ang shampoo at sabon ni Axll at ikinuskos niya iyon sa katawan at buhok.

Matapos mabanlawan ang sariling katawan at matapos na din siyang maligo ay binalot na niya ng tuwalya ang kalahating parte ng katawan niya.

Lumabas na siya ng bathroom. Pumunta siya sa closets ni Axll at pinakailaman na niya ang mga damit nito.

Medyo matangkad sa kaniya ang binata kaya hindi na siya magtataka na mahaba ang mga damit nito. Matapos niyang pumili ng damit na masusuot ay pangbaba naman ang hinanap niya.

Nasa bahay lang naman siya kaya boxer na lang ang sinuot niya. Wala naman sigurong masama na pakialaman niya ang boxer nito.

Gamit ang tuwalya ay tinuyo niya ang basang buhok. Nagtatalsikan naman ang bawat patak ng tubig sa balikat niya.

Napaupo siya sa gilid ng kama habang hinihintay ang binata na dumating. Ang pag upo niya ay nauwi sa paghiga.

May nakita naman siyang libro sa bedside table ng kama niyon kaya iyon na lang ang pinagtuunan niya ng pansin.

Sinimulan niyang basahina ng libro. Nagkaroon naman siya ng interes doon kaya patuloy niya lang iyong binasa. Mabuti na iyon para malibang niya ang sarili.

Sa paghihintay ay may malakas na pagbukas ng pinto siyang napakinggan kaya inakala niyang si Axll iyon kaya mabilis siyang bumangon upang daluhan iyon.

Hindi siya nagkamali dahil nang makalapit siya ay natanaw na niya si Axll na nakatungo habang hawak hawak ang doorknob ng pinto.

“Axll?” Tawag niya dito.

Bigla naman nitong inangat ang mukha nito at malalim na tumitig sa kaniya. Papungay-pungay ang mga mata nito kaya alam niya na nag inom at lasing ito.

“Axll?” Inilang hakbang niya ang pagitan nilang dalawa. “Bakit ka nag inom?” tanong niya dito ngunit ni isang salita ay wala man lang lumabas doon. Tanging malalim na pagkakatitig sa kaniya ang ginawa nito.

Bigla bigla na lang ay lumapit iyon sa kaniya at inilang hakbang pa ang pagitan nila. Hindi naman niya nagawang umatras dahil tila na hipnotismo ang katawan niya sa bawat titig nito. Hindi niya magawang igalaw ang mata at hindi rin niya magawang iiwas ang tingin dito. Basta ang alam lang niya ay nilalabanan niya ng titig ang bawat titig ng kaharap…

To be continued…

CHAPTER 15

Chapter 15

           

            PALAPIT NG PALAPIT kay Kyle si Axll ngunit tila hindi niya magawang umatras man lang basta ang alam lang niya ay sinasalubong niya ang bawat titig nito.

Bakas sa mukha nito na nakainom ito dahil pupungay-pungay pa ang mga mata nito. Pero ang hindi lang niya lubos maisip ay ang bawat titig nito sa kaniya ay may halong pagnanasa.

Nagulat na lamang siya sa sunod na ginawa nito. Marahan nitong sinapo ang mukha niya at mabilis na sinunggaban ang kaniyang mga labi. Napakalaki ng pagkakabilog ng mata niya dahil sa nangyayare. Bahagya pa niyang tinulak ang lalaki ngunit tila yata bato iyon kasi napakahirap para sa kaniya na itulak ito.

Hindi siya makapagsalita at hindi din niya nagawang manlaban. Basta siniil lang siya ng halik ni Axll at tila isa na siyang bato sa kinatatayuan at hindi magalaw ang sarili. Ang tanging nagagalaw na lang niya ay ang mga labi na unti-unti nang lumalaban sa masiil niyong halik.

This is his first kiss and he don’t even know how to do it right.

Axll brought his tongue out and lick his lips. He gulped at that moment. This is really new to him. And he don’t know how to do it or how to react on it.

Kusang bumuka ang kaniyang bibig at tinanggap ang pagpasok ng dila ng binata sa loob.

He knew in the first place that what they were doing is not right, wrong, definitely wrong. But he couldn’t stop himself from wanting and craving for Axll’s lips more and more.

He want more of Axll. He want more and more of him. So he hug Axll’s neck to deepen the kiss. Nalalasahan na niya ang alak na ininom ni Axll.

Siya ang nasa matinong pag-iisip, dapat pinipigilan niya ang binata.

Ang mga kamay ni Axll na nasa mukha niya ay unti-unti ng bumababa. It went down to his back and down and down ’till he reach his big ass.

Axll pulled out their kisses and whispered over his ear. “Your ass is really hot and sexy. I wonder how it taste!”

Dahil doon ay nagulat siya. Alam na alam niya ang nais nitong iparating alam niya kung ano ang gusto nitong gawin.

Axll keeps on massaging his butt while licking his ear that send shiver down to every parts of his body. Pati pagdila nito sa tainga niya ay malumanay din. Napakabanayad ng dila nito. Tila ba takot iyon na magasgasan.

Nakapikit lang ang mga mata niya nang bigla siyang binuhat nito.

“Ibaba mo ako!” aniya ng makabawi sa pagka-gulat. Ngunit hindi siya nito binaba, hindi na rin siya nag-pumiglas baka mahulog pa siya.

Idiniposito siya nito sa kama. Nakatitig lang siya sa sunod na gagawin nito.

Axll took off his shirts and he went top of him.

Saglit silang nagkatitigan bago siya siniil nito ng matatamis na halik. Agad naman siyang lumaban at ginawang sandata ang mga dila niya. Ipinanlaban niya ang dila sa dila nito.

Topless na ito kaya ramdam na ramdam na niya ang init ng katawan ng lalaki. Bigla siyang napakapit at nakalmot ang likod ng lalaki ng bigla nitong kinagat ang pang ibabang labi niya.

Tila gigil na gigil ito sa bawat halik. Tila gustong gusto nito ang mga labi niya.

Wala ng inhibisyon pa sa katawan niya. Lahat ay napalaya na niya at ipinadala na lang sa bawat halik ng binata. Hindi na rin niya kaya pang mag isip ng tama. Ang tanging tama lang na alam niya ay gusto pa niyang mahagkan at siilin ng halik ang lalaki hanggang mapagod silang dalawa.

Axll stop the kissed. His lips went to his cheeks, licking it, then down to his neck. Bawat pasada ng dulo ng dila niyon ay nagbibigay ng kakaibang kiliti sa kaniya.

Pumunta ang labi nito sa leeg niya at sinipsip iyon. “Anong ginagawa mo?” Tanong niya dito dahil ramdam niya ang pinag-halong hapdi at sarap.

“Marking my property!” he seductively answer.

Kahit naguguluhan man siya sa tinuran nito ay hindi na lang siya nagreklamo. Hindi din pamilyar sa kaniya ang ginagawa nito kaya okay lang sa kaniya ang bagay na iyon.

Ang mga labi nito ay nagtungo pataas sa tainga niya. Dinilaan at kinagat kagat pa nito ang tainga niya na para bang gigil na gigil ito.

Ang isang kamay nito ay naglalakbay sa katawan niya at nakarating iyon sa pang upo niya. He gulped when Axll put his finger in his boxer. But he couldn’t stop him.

Lahat ng ginagawa sa kaniya ng binata ay hindi niya kayang pigilan. He never done this kind of thing before and he never know that this kind of feeling is going to be that good and great.

Bumabang muli ang mga labi nito patungo sa leeg at sa dibdib niya na natatabunan ng suot niyang damit. “You’re hot while wearing my shirt baby!”

Unti unti niyong tinaas ang damit niya hanggang sa tuluyan na nitong mahubad ang damit niya.

After that Axll look intently at his masculine body. Nagtungo ang kamay nito sa katawan niya at minasahe ang abs niya. Bumaba na rin ang mga labi nito sa dibdib niya at dinilaan iyon.

Para bang uhaw na uhaw iyon sa bawat pag dila sa mga dibdib niya. Ibang sarap ang nalalasap niya sa piling ng lalaking kaniig.

Bigla bigla na lang ay hinubad niyon ang suot niyang boxer pero hindi man lang siya tumutol sa halip ay tinulungan pa niyang ibaba ang boxer na suot.

Pinataob siya nito at nagtungo ang mga labi niyon sa gilid ng tainga niya. “I want you!” Sabi nito. “Please allow me!”

Na shock siya sa binulong nito ngunit alam naman niya sa sarili ang isisagot dahil yun din ang gusto niya at ’yun din ang isinisigaw ng kaniyang puso.

“Sige lang!” Simpleng sagot niya ngunit nagbigay sa kaniya ng labis na hiya.

Muli na naman nitong dinilaan ang tainga niya at bumaba iyon patungo sa backbone at dinilaan iyon ng dinilaan pababa ng pababa.

Napigilan niya ang lalaki ng bumaba na ang mga labi niyon malapit sa pang upo niya. Ngunit kalaunan dahil sa mga titig nito, napilitan siyang pumayag.

Dinidilaan kasi nito ang kamay niya na pumigil dito. He knew that this is wrong and there is no right in every thing they’re doing but he keeps on going and going.

Axll starts to lick his ass like a freaking ice cream. He’s light moan scape from his mouth. He keep on moaning in every Axll rolled of his tongue.

“Ahhhhhh. Ahhhh!” ungol niya na nagpaengganyo pa kay Axll na pagbutihan ang ginagawa. Napakatagal ng pagdila niyon sa pang upo niya. Minsan pa ay kinakagat kagat niyon ang pang upo niya ng bahagya. Halos malunod na siya sa ginagawa nito.

Sobrang sarap ang naramdaman niya sa piling ni Axll kaya ito naman ang pagkakataon niya para siya naman ang gumawa ng paraan para ito naman ang paligayahin.

Pinatigil niya sa ginagawa ang lalaki at itinulak niya ito sa kama. Nagulat naman ito sa ginawa niya ngunit hinintay lang nito ang gagawin niya.

He’s now on top of Axll. His pinning his ass on Axll cock receiving light moan. He rubbed his ass againts Axll cock and Axll keeps on moaning and chanting his name. What is he doing again? He don’t know it just came right into his mind.

Tila nagugustuhan nito ang ginagawa niya kaya ipinag patuloy lang niya ang pagindayog ng balakang habang ramdam na radam niya ang haba at laki ng pagkalalaki nito kahit pa natatakpan iyon ng suot.

“I like it baby, keep doing that– uhm ahh” halos paungol nitong sabi na tila magandang musika ang dating niyon sa kaniyang tainga.

Tumigil siya sa ginagawa ngunit inuupuan parin niya ang pagkalalaki nito. His lips went down giving Axll kisses. Axll is now kissing back, equal wants and need. Maybe more than that.

His lips went down to Axll’s neck attacking his tender skin. He lick and licked like there was no tomorrow.

His lips went down and down ’till he reach Axll’s abs. He nipped and licked Axll—oh so yummy abs.

Axll just keeps on moaning and chanting his name at the same time cursing.

’Yun ang mas gusto niya ang bawat ungol ni Axll ay nagpapa-enganyo sa kaniya na pagbutihan pa ang ginagawa.

Umakyat muli pataas ang mga labi niya hanggang marating ang dibdib ni Axll. He nipped Axll chest sending shiver down to his spine. He keeps on going. Papalit palit siya ng dibdib na dinidilaan.

“Ohhhh—Fuck keep doing that!” ungol nito. “Keep licking and nipping me!” he said and he gladly obey.

His hands went down to Axll middle body where his cock is located. He massage his cock, went gulp when he felt how big it was. He could feel and tell.

He nipped his nipple while massaging his dick. Malalakas na ungol ang napapakinggan niya na nagmumula sa bibig nito.

Tinanggal niya ang pagkakabutones ng suot nito at nang matanggal ay ibinaba niya iyon. Tumigil muna siya sa ginagawang pagdila sa dibdib nito upang mahubad niya ng maayos ang suot nito.

He successfully took off Axll short together with his boxer. His cock is now free from its cage. It’s now angry red and ready to fight. It’s really big but yet delectable.

Sinapo niya ang pagkalalaki nito. Mainit iyon sa kamay niya at napakasarap hawakan.

He never done this before. This is his first time trying to do his thought. And now he’s going to try it.

Napalunok siya dahil tila hindi magkakasya sa bibig niya ang pagkalalaki niyon.

“Don’t suck me, masasaktan ka lang.” may pag-aalalang anito. “I know i’m big and it wouldn’t fit in your small mouth.”

Pero hindi niya sinunod ang sinabi nito. Agad niyang sinubo ng buo ang pagkalalaki nito. Halos na puno ang bibig niya ng pagkalalaki nito. Tumutusok ang pagkalalaki nito sa dulo ng lalamunan niya.

He lick Axll shaft while circling his tongue. He slightly chocked at that moment but didn’t stop. He keeps on going.

“Ahhhhh. Ohhhh—like it!” pa-ungol nitong sambit habang nakapikit ang mga mata. Bakas sa mukha nito ang hindi matawarang sarap.

Hindi niya alam ang sunod na gagawin. Basta nasa loob lang ng bibig niya ang pagkalalaki nito. Hindi niya alam kung ano pa ang isusunod.

Nang malaman ni Axll na hindi siya gumagalaw ay hinawakan nito ang ulo niya at itinaas baba iyon.

Nang malaman na niya ay tinaas baba niya ang ulo habang nasa loob niya ang pagkalalaki nito.

Maging ang balakang nito ay gumagalaw na din at sinasalubong ang bawat indayog ng ulo niya.

“Ahh-Ahh keep doing that baby!” ungol na sambit nito.

Taas baba ang ginagawa niya sa pagkalalaki nito.

Itinigl niya ang ginagawa at ang balls naman nito ang pinagdiskitahan niyang kainin. Dinilaan sinubo at dinilaan niya ang balls nito na halos nakapagbigay doon ng labis na sarap.

“Oh fuck! Fuck! Your doing great baby!” Axll said.

Dumako muli ang bibig niya sa pagkalalaki nito at sinubo iyon. Kahit ilang beses na niyang naipasok ang pagkalalaki nito sa bibig niya ay hindi parin siya sanay sa laki niyon.

Pinagbubutihan niyang hindi lumapat ang ngipin niya sa pagkalalaki nito para hindi ito masaktan.

“I’m going to cum!” Anunsyo nito. “Make me cum in your mouth baby!”

Isinubo niya ng buo at itinaas baba ang bibig niya. Malalakas at desperadong ungol ang naririnig niya sa bibig ng binata. Umiindayog ang balakang nito at bahagya na ring sinasambunutan nito ang buhok niya. Hinahaya nito taas at baba ang ulo niya.

“I’m about to cum! Lick me more!” Pasigaw na sabi nito. “Ahhhh!” isang mahaba at mapagnasang-ungol ang kumawala sa bibig nito ng labsan.

Salong-salo niya lahat ng katas na lumabas doon. It tasted salty and smelled weird. Agad siyang tumakbo papuntang cr at idinura doon sa lababo lahat ng katas na natanggap niya. Mainit-init din iyon na malagkit.

Agad siyang bumalik sa kama at naabutan niyang nakapikit pa ang mga mata nito. Halata sa bakas ng mukha nito ang labis na sarap na naramdaman.

Bumalik siya sa pagkakahiga sa kama dahil alam niyang hanggang dun lang ang kaya niyang gawin.

Umayos naman ng pagkakahiga si Axll at yumakap ng mahigpit sa kaniya. “That was great!” Imporma nito.

Hindi na lang siya umimik at hinayaan na lamang niyang yakapin siya ng lalaki. Alam niyang lasing lang ito kaya nagawa nito ang mga bagay na iyon.

Alam niyang bukas ay matatauhan ito at kandidirian ang kaniyang ginawa.

Hindi niya alam kung ano ang dapat gawin at isipin. Mali ito! Maling mali sa paningin ng kahit sino.

Napukaw ang kaniyang atensyon ng marinig ang pag-harok ng binata. Halata talagang napagod ang lalaki dahil sa ginawa niya.

Nawala ang ngiti sa kaniyang mga labi. This is bad! Really bad. Hindi siya dapat nakakaramdam ng ganito. Hindi maari ito.

Hindi niya alam kung anong dapat gawin. Basta naramdaman na lang niya na masaya siya kapag kasama ang binata. Hindi man niya aminin ngunit ’yun ang totoo. Natatakot siyang lumawak pa ang nararamdaman niya sa binata. Sana nga ay hindi na lumawig pa iyon dahil kung titingnan una palang wala ng tama. At kahit kailan, walang magiging tama.

To be continued…

CHAPTER 16

Chapter 16

                 NAKAGISING SI Kyle kina-umagahan. Ramdam niyang may naka-yakap sa kaniya. Nakusot-kusot niya ang mga mata. Bigla siyang napabalikwas ng bangon ng pumasok lahat sa isip niya ang nangyare kagabi.

Frustrated na napa-sambunot siya sa sariling buhok. Alam niyang siya ang nasa tamang pag-iisip ng gabing iyon at lasing ito. Kaya kung tutuusin ay siya ang may mali.

He took advantage of drunkard Axll. Who ever blame for that mistake, that will be him. It was his mistake. Alam na niyang mali una palang, pero ipinag-patuloy parin niya.

Mas lalo siyang napa-frustrate sa tuwing naiisip ang mga nangyare. Sumasakit ang kaniyang sentido sa tuwing maiisip ang maaring maging reaksyon ng binata.

Bumangon siya at tinanggal ang kamay nito sa pagkakayakap sa kaniya.

The best thing to do is to leave Axll house and stay away from him. ’Cause this is bullshit! Maiisip palang niya ang magiging reaksyon ng binata ay napapa-iling-iling na siya. Ayaw niyang marinig mula sa bibig nito ang pandidiri sa kaniya.

Maybe he need to stay away from him. That’s the best choice.

Walang patutunguhan kung mananatili siya sa lugar na ito. Dapat bigyang tuldok na agad kung ano man ang namagitan sa kanila. Dahil batid niya para dito ay isa itong malaking kasalanan.

Bumangon siya at minadali ang sarili. Agad niyang dinampot ang damit niya. Agad minadali ang sarili sa pagsuot ng damit na hinubad kagabi. Matapos masuot ay hindi na siya nagdalawang isip pa. Wala na siyang pake kung anong sasabihin nito kapag nalamang umalis siya. Batid niyang doon magiging panatag ang loob nito.

Binuksan niya ang pinto ng kwarto at mabilis na lumabas.

Lakad-takbo ang ginawa niya. Pagkababa niya ng hagdan ay namataan siya ng isa sa mga katulong.

“Aalis na ho kayo, sir Kyle?” Tanong nito.

Nagtaka naman siya sa tanong nito. Pa’no nalaman ng katulong ang pangalan niya? Sa pagkakaalam niya’y hindi siya pinakilala ng binata doon kaya pa’nong nalaman nito. Siguro ay sinabi na nito sa mga katulong.

“Ah-Eh opo uuwi na po ako sa’min.” sambit niya habang pilit na ngumiti kahit kinakabahan. Wala naman siyang nagawang mali, pero ganun na lang ang kaba niya. Shit! Yeah, he did wrong.

“Gising na ba si Señorito? Kasi sabi niya sa’kin wag daw kayong lalabas ng hindi niya alam!” takadong anito.

“Gi-gising na ho siya. Nakapag paalam na rin ho ako sa kaniya.” turan niya. Ramdam niya ang pawis ng kaba.

“Ahh ganun ba, e mag almusal na ho muna kayo?” pag-aya nito sa kaniya ngunit hindi siya pwedeng pumayag.

Kailangan niyang maka-alis sa lugar na ito bago pa man magising ang binata. “Aalis na ho ako.” pamimilit niya. “Salamat ho.” hindi na niya binigyang atensyon ang pahabol nitong sinabi.

Minadali niya ang sarili para agad na makalabas. Wala siyang dalang kahit ano maliban na lang sa suot niyang damit ni Axll.

Kunot ang kaniyang noo ng makalabas. Hindi niya alam kung saan siya tatawid at kung pa’no makakapunta sa bahay niya gayong hindi niya alam ang lugar na ito.

Naglakad-lakad pa siya. Wala siyang dalang pera kaya hindi siya maaaring magsakay. Kaya nilakad na lamang niya iyon.

Nag-tanong-tanong na lang siya sa mga taong nakaka-salubong upang mabilis niyang matunton ang lugar.

At sa tulong ng mga taong pinag-tanungan niya. Natunton niya ang pamilyar na lugar pabalik sa kaniyang inukupahang silid.

Nakarating siyang pagod at bahagya pang hinihingal. Nagulat siya ng malamang bukas ang pinto ng dorm niya. Siguro ay hindi niya nasara iyon ng umalis siya.

Pinihit niyang pabukas ang pinto at pumasok sa loob. Na miss niya ang silid. Na miss niya ang amoy nito. Sana ay simula ngayong araw ay magiging panatag na ang kaniyang buhay.

Nagpakawala na lang siya ng buntong hininga. At hindi na umasang magiging panatag ang buhay niya, gayong ang lider ng isang gang ay pinagsamantalahan niya.

Agad siyang nagpalit ng damit dahil nababahala ang isipan niya tuwing naamoy niya ang pabango na nagmumula sa damit. Mas lalo lang siyang binabanaagan ng kaba sa tuwing naiisip ang may-ari nito.

Nakaramdam siya ng gutom kaya ipinagluto niya ang sarili. Nang matapos ay agad niya iyong kinain. Kahit pritong itlog ay kuntento na siya.

Nasa kalagitnaan siya ng pagkain ng maalala ang mga nangyare sa kanilang dalawa ni Axll. Starting from they shared eating up until he suck Axll cock.

Shit! I’m doomed! Fuck!

Naipilig niyang bigla ang sarili. Pa’no niya makakalimutan ang lalaki kung palagi niya iyong na aalala. Pa’nong mawawala sa isip niya ang lalaki kung lagi naman itong naglalakbay sa isip niya.

Madali niyang tinapos ang pagkain. Hindi na niya kayang tagalan ang pag iisip dito. Kailangan niyang gumawa ng paraan para makalimot.

Na upo na lang siya sa bangko doon at saglit na nagpahinga. Napabaling siya sa direksyon kung na’san ang pinto dahil may narinig siyang may kumatok doon.

Kinabahan naman siya sa isiping baka si Axll ang kumakatok sa pinto. Pero bigla gusto niyang kutusan ang sarili. Bakit naman pupunta si Axll dito? Walang buhay siyang tumayo sa isiping landlady iyon.

Tumayo na siya at nag-lakad patungo sa harap ng pinto. Hinawakan niya ang doorknob at pinihit niya pabukas ang pinto. Doon bumungad sa kaniya ang kaibigan.

“

Gavinne

?“ sambit niya sa isip.

Nilakihan niya ng pagkakabukas ang pinto. Tumitig ito sa mga mata niya at bigla bigla na lang siyang sinugod at niyakap ng ubod higpit.

Nagulat naman siya sa ginawa nito ngunit hindi na niya iyon tinulak pa. Basta hinayaan na lang niyang yakapin siya nito. Siguro ay may dinaramdam ito kaya ganun na lang ito kalungkot ng makita siya. Idinaan na lang niya sa pagkunot ng noo.

“Are you mad at me?” puno ng sinseridad at pag-aalalang tanong nito. “I’m going crazy to think that you’re mad at me, are you?”

“Hindi ako galit sayo, pa’no naman ako magagalit sayo ikaw lang naman ang nag iisang pare ko.” sabi niya dito.

Kumalas ito sa pagkakayakap sa kaniya at tumitig.

“Are you sure you’re not mad at me?” Titig na titig ito sa kaniya na tila binabasa nito ang mga emosyon sa mga mata niya. “tanda ko pa ng magka-sagutan tayo, i thought you’re angry, arent you?”

“Kasi pinuntahan kita dito sa dorm mo wala karin. Hinintay kita buong magdamag pero wala ka parin.” ramdam niya ang pag-aalala sa bakas ng mukha nito. “saan kaba nanggaling? San kaba natulog? Bakit hindi ka umuwi?” sunod-sunod na tanong nito sa kaniya.

Hindi niya alam kung saan sisimulan o kung anong una niyang sasagutin sa bawat tanong niyon. “I slept with my friend. W-We just did something.” sabi niya na para bang nasagot na lahat ng tanong nito sa kaniya.

“Pero hindi ka galit?” Paninigurado nitong tanong.

“Kakausapin ba kita kung galit ako,” sarkastiko niyang turan. “tsaka bakit naman ako magagalit? Bestfriend tayo e?”

Hindi niya naintindihan ang naging reaksyon nito. Niyakap siyang muli na parang batang nangungulila sa pagmamahal ng ina.

Kunot ang noo at inisip na lang niya na may problema itong pinagdadaanan kaya nagkaka-ganito. Pinapasok niya sa loob ang kaibigan at nag-usap lang sila nito.

“Anong nangyare sa kamay mo?” tanong nito kapag-kuwan ng mapansin ang benda sa kaniyang katawan. “saan mo nakuha ito?” may pag aalala sa boses nito.

Alam ni Gavinne na ang kaniyang pagiging tahimik kapag tinatanong. Ibig sabihin lamang nito ay hindi niya gustong sumagot.

“Okay, fine. Hindi na ako mag-tatanong. Just cook food for me, nagugutom na ako e, tsaka you owe me. Pinaghintay mo’ko sa’yo. So you have treat me food to eat.”

Naging blangko na lang ang kaniyang ekspresyon. Hindi na siya nag-taka, alam naman niyang ito ang lagi nitong pinupuntahan sa dorm niya. Naiiling na ipinag-luto na lang niya ang kaibigan.

Nagising si Axll na kinakapa-kapa ang kama niya. At nang wala siyang makapa ay napabalikwas siya ng bangon.

Wala na si Kyle sa tabi niya saan ito nagpunta? Nagsibalikan na rin sa alaala niya ang mga nangyare kagabi. Ang pag inom niya at paghatid ni Quill sa kaniya sa bahay niya at ang nangyare sa kanila ni Kyle ay natandaan din niya. Pa’nong hindi niya ito matatandaan? Kung ginusto naman niya ang mga nangyare.

Napasambunot siya sa sariling buhok ng maramdaman niya ang kaniyang mga labing ngumiti. Habang ang kaniyang puso ay nababalot ng kasiyahan. “Fuck! What’s happening to me? Am i crazy?”

Mabilis siyang nag-tungo sa harap ng salamin at pinagmasdan niya ang kaniyang itsura. Shit, yeah, naked.

Nag-bihis siya bago inilibot ang tingin sa buong silid.

“Kyle?!” pasigaw na tawag niya sa binata nang mabuksan niya ang pinto ng bathroom. Ngunit wala ito doon.

“Kyle?!” tawag niyang muli sa binata habang tinatahak ang iba’t-ibang sulok ng bahay. Ngunit isang tahimik na lugar ang laman ng kaniyang silid. Tanging boses lang niya ang nagpapa-ingay dito.

Medyo dinaluhan siya ng kaba, na baka umalis na ito. Nilisan siya.

Frustrated na napasambunot siya sa sariling buhok. Ng hindi niya mahanap ang binata sa silid niya, lumabas siya ng bahay at doon nag-simulang mag-hanap.

Bumaba siya at natagpuan ang isa sa mga katulong niyang inatasan na huwag na huwag palalabasin si Kyle.

“Manang Fely na’san ho si Kyle?” Tanong niya dito.

“Umalis na po. Hindi niyo ho ba alam? Sabi ho sa’kin nagpaalam na sa inyo.” sagot nito dahilan para makaramdam siya ng inis.

“Sinong may sabing hayaan mo siyang umalis!” Bulyaw niya dito. “tsaka anong nag-paalam. Tulog ako, walang nagpaalam sa’kin. ’Diba sinabi ko naman na kahit anong mangyare, ’wag na huwag mo siyang paalisin? Simpleng-simple hindi mo na sunod? Shit!” magkahalong inis at galit ang naibunton niya sa katulong. “What the hell! Hindi niya alam ang daan and i guess wala rin siyang pera, ano? Nag-lakad lang siya?! Damn shit!”

“I’m sorry señorito.” paumanhin nito sa kaniya habang nakatungo. “Sabi po kasi niya nagpaalam na daw ho siya sa inyo señorito kaya hindi ko na po pinigilan, pasensya na ho!”

“What’s use of saying sorry?” Sarkastiko niyang sabi. “Nangyare na ang nangyare, kung hindi ka naman stupido!”

“Naiintindihan ko po!”

Umalis na siya sa harap nito baka kung ano pa ang magawa niya dito. Kung pinigilan sana nito edi sana hindi naka alis ng bahay si Kyle.

“Fuck!” he cursed. “His wounds isn’t fully healed. What if he get’s infection?” pagkausap niya sa sarili.

He still has a lot of things to talk to him. About them. About the sex they did. Shit! This is shit!

“Damn it!”

Hindi na niya sinundan si Kyle, matalino ito kaya masisiguro niyang nakarating na ito. Sana nga lang ay ligtas itong nakarating.

Walang buhay na bumalik sa loob ng kwarto niya.

Malakas siyang napabuntong hininga. At dire-diretsong pumasok sa loob ng kwarto. Umupo siya sa gilid ng kama.

Malalim ang kaniyang mga iniisip ng siya’y may maalala. “His bag.”

Agad niyang pinuntahan ang lugar kung saan niya itinago ang bag nito. Ang bag na nakuha niya matapos makidnap si Kyle. Ang bag na hindi niya alam kung anong laman.

Inilabas niya ang bag sa lugar na kaniyang pinagtaguan at bumalik muli sa kama niya. Ipinagka-abalahan na lang niya ang sarili sa pagkalikot ng mga laman niyon.

Damit. Binuklat niya ang damit at sinuri. A uniform? ’Yung pang waiter, and even a small and cheap cellphone. Ang cellphone niyon na wari niya’y mura lang kung bibilhin. Ni hindi din ito touch screen. Kulang nalang ipadala ito sa museum sa sobrang kalumaan. Is this even useful? Gumagana paba ang bagay na ito? Shit! Mukhang hindi na.

Nakita din niya sa loob ng bag nun ang notebook nito. Out of curiosity he flipped the page of the notebook. He was shocked when he saw the handwritten on it. It’s looks like a diary. And that’s diary is filled with anger towards him. Ganito na ba kalaki ang galit nito sa kaniya? Para pati ang pag-trato niya dito ay nakalista. Lahat ng mga naranasan nito sa kamay niya. Kung mamatay ang binata at makita ng mga pulis sa imbestigasyon ang dairy na ito, walang sala na siya ang mapag-bibintangan.

Naiinis siya sa kaniyang sarili na ganito na lang pala ang hinanakit nito sa kaniya. Na wala pala siyang mabuting naidulot dito.

To be continued…

CHAPTER 17

Chapter 17

                  EVERYONE WAS already wasted. They drunk and dance their butt off. They keeps on dancing and laughing at each other.

It’s past midnight but yet they keep enjoying themselves. Nagyaya na naman kasi si Axll na uminom at hindi na naman nakatanggi ang lahat. Wala silang nagawa kundi pakisamahan ang kaibigan.

Halos umiikot na ang paningin niya ngunit sige parin siya ng sige. Inom parin siya ng inom kahit hindi na niya kaya.

“Hey, bud are you okay?” Tanong ni Jonax na kararating lang. Nahuli kasi siya kase may inasikaso pa siyang mahalaga. “Sorry i have my errands to do. Did i keep you all waiting?”

“You moron! We’re drunk tapos ikaw hindi pa.” tinitigan niya iyon ng matalim. “You have to make for it!” binigay niya dito ang basong may lamang alak. “here make for it!”

Nag-aalinlangan naman nitong tinanggap iyon at nilagok ng biglaan para hindi maramdaman ang pait ng alak na iyon.

“That’s my man!” sabi niya at tinapik tapik pa ang balikat nito.

“Yeah, fuck you as ever.” Jonax said. “Bud where’s Justine?” tanong nito kapag-kuwan.

Saglit niyang ipinaikot ang paningin sa kabuuhan ng bar na iyon. Marami ng tao sa loob niyon at lahat ay kung hindi lasing ay nakikipag-landian.

Natagpuan ng mga mata niya si Justine na nakaupo sa sofa na may kausap na isang lalaki. Hindi niya matanaw ang mukha niyon kasi nakatalikod. Kahit naman medyo nahihilo-hilo na siya ay malinaw parin ang paningin niya.

“That’s the fucker.” turo niya sa direksyon ni Justine. “go with yourself.” Hindi na rin naman kasi niya masasamahan si Jonax dahil tinatamaan na siya. Nagpaalam naman ito sa kaniya bago tuluyang umalis.

Ngayong gabing ito, kaya niya tinawag ang grupo e para may makausap siya, at may mapagsabihan siya ng problema pero anong nangyare sa mga kaibigan niya. His friends keep on flirting on every girls they saw. In the end, he was left drinking alone.

“Hey hottie?” pukaw ng babaeng lumapit sa kaniya at bahagya pang hinimas ang balikat niya.

“Hey!” sagot niya sa babae.

Nang kaniyang tapunan ng tingin ay bahagya siyang nagulat. Naningkit pa ang kaniyang mga mata habang tanaw ang dalaga. Dala ng pagka-lasing, iba ang nakikita niya dito. Si Kyle ang nakikita niya.

Lasing na siya kaya hindi na niya masyadong nakikilala ang kaharap niya. Ang tanging alam lang niya ay si Kyle ang nasa harap niya.

“Hey, your not mad at me, aren’t you?” pupungay-pungay niyang tanong na.

Tumingin naman ito ng makahulugan sa kaniya. “Why would i? There’s nothing to be mad of.” malanding bigkas niti na ngayon ay dibdib naman niya ang hinihimas.

“Can we do that thing again?” he asked sounds like asking permission.

“Do again? What do you mean?”

“The sex baby, can we do it again?”

“We can’t do that here!” anang dalaga at hinila na siya nito patayo. “Let’s go somewhere else.”

Nagpatianod naman siya sa bawat pag-aya sa kaniya ng babae. Masaya ang bakas ng kaniyang pag-ngiti.

Nakarating sila sa parking lot ng bar at doon sa loob ng kotse ay pinasakay siya. “Get in and i’ll grant your wish!” malanding sambit nito.

Agad naman siyang pumasok at hinihintay na pumasok din sa loob ang babaeng inaakala niyang si Kyle.

Nang makapasok ito ay agad siyang kinubabawan at siniil ng halik.

Nang lumalalim ang halik, nakakaramdam siya na parang may mali. He can’t feel the pleasure of her kisses, like he usually felt when kissing Kyle.

The woman keep sucking his lips and she put her tongue inside his. She keep doing that. Bigla bigla na lang niyang naitulak ang babae. Mali na! Mali na ang lahat ng nangyayare sa kanila.

Alam niya at kabisadong kabisado niya ang mga halik ni Kyle at hindi iyon tumutugma sa halik nito ngayon. Nakakaramdam siya ng paninibago.

Kinusot kusot niya ang mga mata at muling tumingin sa taong nakakandong sa kaniya. Malinaw na malinaw na hindi si Kyle ang nakakandong sa kaniya kundi isang babae.

Nawala ang pagkalasing niya. Parang lahat ay nawala sa kaniya. Parang biglang may bumara sa lalamunan niya. At parang gumuho ang lugar na kinatatayuan niya. Nakaramdam siya ng animo’y pagtataksil sa binata. Pagtataksil kay Kyle. Kahit wala naman silang relasyon.

Tinapunan niya ang babae ng nakakamatay na tingin.

“Get your hands off me!” Halos pasigaw niyang sabi sa babae.

Nakita niya ang takot na rumehistro sa mukha nito.

Malakas niyang itinulak ang babae na ikinadaing nito sa sakit. “Umalis ka sa harap ko!” sigaw niya dito. “Out!”

Takot na takot ang babae na lumabas habang dinadaing nito ang sakit ng katawan sanhi ng pagtulak niya.

Ipinalibot niya ang paningin at nalaman niyang hindi ito ang sasakyan niya, kaya agad siyang lumabas ng kotse at pabagsak na sinara ang pinto.

Hinanap niya ang lugar kung saan niya ipinara ang kaniyang sasakyan. Nang matagpuan niya iyon ay agad siyang sumakay doon.

“Fuck!” hinampas niya ng malakas ang manubela ng sasakyan at bahagyang hinilot ang sentido. “Fuck why did i do that? I cheated on him!” paninisi niya sa sarili.

“Fuck! Fuck! Fuck!” he keeps on cursing and cursing.

Mabilis niyang binuhay ang makina ng sasakyan at mabilis itong pinaharurot. He regret drinking. Fuck it!

Nag-handa si Kyle ngayon ng susuotin niya bukas sa pagpasok. Nalabhan narin niya ang maruming uniporme niya na noo’y minatsahan ni Axll ng tapunan siya ng pagkain. Buti na lang at tinuruan siya ng inang maglaba, hindi sana niya magagawang tanggalin ang mantsa niyon.

Tuyo na rin naman iyon kaya iniwan na lang niyang naka hanger para hindi magusot kapag sinuot na niya. Nasa kalagitnaan siya ng pagiisip ng biglang may maalala.

Ang bag niya? Na’san ang bag niya? Saan napunta ang bag niya? Shit! My diary! My phone! Fuck!

Napasambunot siya sa sariling buhok habang inaalala lahat ng mga nangyare. Kung pa’no na wala ang gamit niya. Binalikan niya sa isip ang panahon na kasama pa niya ang bag niya.

’Yun ay yung huling pasok niya sa pinag-tatrabahuhan. Kasama niya ang kaniyang bag ng siya’y makidnap.

Ibig sabihin ang bag niya ay naiwan sa kamay ng mga kumidnap sa kaniya.

Pa’no na ngayon? Kailangan niya ng kontak sa kaniyang pamilya? Tsaka ’yung uniporme niya sa pag-pasok sa trabaho? Shit!

Hinilot niya ang sentido ng manakit iyon. He mind frustratedly blank. Don’t know what to do now.

Sa pagkakataong ito, wala ng paraan na mabawi pa niya ang mga nawala. Plain shit!

Masakit ang ulo ni Axll ng magising. Sapo-sapo pa niya ang ulo na bahagyang kumikirot-kirot. Hangover talaga ang kinaiinisan niya.

Agad siyang nagtungo sa bathroom at binabad ang sarili sa malamyos na patak ng tubig sa katawan niya. Wala na rin siyang saplot ng maligo. Matapos masabunan at mag lagay ng shampoo ay binabad na niya ang sarili sa bawat patak ng tubig.

Nang matapos ay bumaba na rin siya upang mag agahan. Na suot na rin niya ang uniporme niya, dahil ngayon ay handa na siyang pumasok. Sa paraan lang na ito ay makikita niya si Kyle at may tsansa pa na makausap niya ito.

Tinikman lang niya ang pagkain na naroon, sabay alis. Mabilis niyang pinatakbo ang sasakyan, pati traffic light e gusto na niyang mag berde para magtuloy tuloy na siya. Buti na lang talaga at walang mga pulis ng panahong iyon.

Nakarating siya sa parking lot ng unibersidad, mabuti na lang ay walang sasakyang nang-inis sa kaniya. Walang nakapara sa pobirito niyang pag-parahan. Kundi magkakaroon ng disenyo ang sasakyan ng sinomang mag-tangka.

Mabilis pa sa alas quatro siyang nakarating sa loob ng silid aralan ngunit walang Kyle na naroon kaya sa labas na lang ng pinto niya iyon hintay.

Bawat lalaking napapadaan sa harap niya ay awtomatikong napapatungo sa takot. Sino ba naman ang hindi kakatakutan? Siya kaya si Axll Romero, ang lider ng gang nila. Kilalang siga na hindi lang puro salita, nasobrahan sa gawa. Ni isa ay walang tumapat sa kanila.

Pagdating sa mga babae ay matataas ang charisma nila kaya ngiti palang nila ay makalaglag panty na. Pa’no pa kaya kapag kasama mo na siya sa kama?

Malayo palang ay tanaw na niya si Kyle. Bigla na namang may sumilay na ngiti sa kaniyang mga labi ngunit na wala lahat ng iyon ng makitang may lalaki itong kasama. Ang matamis na ngiti ay napaltan ng pagka-inis.

He clenched his fist tightly. A death glare starts to appear. Kung si Medusa lang siya, baka naging bato na ang matatapunan niya ng tingin.

Ang inis ay naging galit ng makita niyang hinawakan ng lalaki ang buhok ni Kyle at ginulo ito.

Napakadilim ng ekspresyon niya. At sa walang alam na dahilan, nakaramdam siya ng selos. Selos sa mga nakikitang ngiti sa labi ni Kyle. Kelan nga niya ito napangiti ng ganito? Wala!

“Ky–.” Di na niya natuloy ang pagtawag sa pangalan nito dahil ng madaanan siya nito ay tila isa siyang hangin na hindi man lang nito na pansin o nakita.

Bumalik na siya sa loob kung saan pumasok na si Kyle. Naabutan niya itong nakaupo at kahit dumaan na siya sa harapan nito ay hindi man lang siya binigyan ng kahit isang sulyap. Kahit isang ngiti o kahit isang salita.

Wala lang itong ginawa kundi tumayo ng tuwid at ibaling ang atensyon sa unahan na tila hindi siya napansin.

May balls na itong hindi siya pansinin? Sa pagkakaalam niya ay alila parin niya ito.

Kyle expected na hindi siya papansinin ni Axll and maybe he’s right.

Kailan man hindi magkakaroon ng kulay ang tubig kung tubig din ang ipaghahalo dito. Parang silang dalawa, pareho silang lalaki. Walang kulay ang mamamagitan sa kanilang dalawa.

At hindi na niya hinahangad na magkaroon pa ng kulay. Kilala niya ang binata mula ulo hanggang talampakan. Kabisado niya ang ugali nito.

Isang malakas na paghampas sa lamesa ng bangko niya ang gumising sa nagliliwaliw niyang isipan.

Awtomatiko siyang lumingon sa taong gumawa ng bagay na iyon. Pasimple siyang nagulantang sa nakita, walang iba kundi si Axll.

Mabilis siyang nag-iwas ng tingin. Pakiramdam niya ay gusto niyang mawala sa kinatatayuan. ’Wag naman sanang mabuksan pa ang usapan tungkol sa kasalanang nagawa niya.

“Go and buy me some food.” utos nito sa kaniya. Bakas din ang panlalamig sa boses nito.

Halos mablangko ang kaniyang isipan. So yeah, his wish came true. Hindi nga pumunta ito para buksan ang usapan tungkol sa nangyare sa kanila. Instead he go back to his attitude. The bad one.

Bumalik na ito sa dati. ’Yung dating kung makapag-utos sa kaniya ay para bang pag aari siya nitl. Yung Axll na kinabubwisitan niya ay nagbalik na.

Iniisip pa naman niya na bubuksan nito ang usapan tungkol sa nangyare sa kanila. O baka naman kasi hindi na nito naaalala ang nangyare aa kanilang dalawa? Baka naman kasing lasing na lasing lang ito at nakalimutan ang nangyare sa kanila ng sumilay ang umaga. O nag-papanggap lang ito hindi nakaka-alala. Dahil gusto nitong huwag nang maalala ang mga alaala na kinadidirian nito. Bakit ba siya nito aalalahanin? Bakit nga ba nito tatandaan ang animo’y isang masamang panaginip. Bangungot!

Tama naman ang ginawa nito hindi ba? Nalimutin na lang at ’wag nang alalahanin ang lahat. Wala lang naman iyon sa kaniya. Ito naman din ang gusto niya ’di ba? Ang huwag nitong ipaalala ang mga lumipas na hindi na dapat binabalikan. Bakit pa ba babalikan, kung matagal na dapat kalimutan.

Tumayo siya at tumingin dito mata sa mata. Mabilis niyang iniwas ng makaramdam siya ng hiya.

Somehow hindi niya inakalang kikirot ang kaniyang puso. Tama ang hinala niya ’di ba? Na sa tingin ni Axll ang pakikipag-talik sa kaniya ay isang malaking pagkakamali. Isang kandidirian nito at pilit ibabaon sa limot.

Iyon din dapat ang ginagawa niya, pero bakit sa tuwing naiisip niya na ganun ang iniisip ni Axll nakakaramdam siya ng paninikip ng dibdib?

Hell! Shit! Kahit ano naman ang kaniyang pag-tangi hindi niya maikakaila sa sarili na ang nangyare ay ginusto din niya, talagang in-denial lang siya.

To be continued…

CHAPTER 18

Chapter 18

                BINIGYAN NI KYLE ng pekeng ngiti si Axll. Ito lang ang paraan na kaya niyang gawin para matago lahat ng iba pang dinaramdam niya.

“’Yung pera?” tanong niya dito.

“I don’t have.” walang emosyong sagot nito. “Gawa’n mo ng paraan. Nagugutom ako. Kailangan ko ’yun in just 5 minutes. In-can food.” bumalik ito sa pagkaka-upo. Nag-dekwatro pa ito habang kaharap siya.

Shit! What can he do now? Can Axll give him a fucking break? Goodness.

Naiinis siya ngunit walang magawa, kundi ang tumakbo patungong canteen at bilhan ito ng ipinag-utos. Ngunit bigo siya, walang in-can food sa canteen. Ilang canteen pa sa unibersidad na iyon ang patakbo niyang nilibot ngunit wala talaga.

Patakbo siyang bumalik sa silid aralan niya. Wala talaga kasing mabilhang ipinag-uutos nito. Tsaka male-late na siya. Hindi naman pwedeng malate siya. Mahal pa niya ang scholarship higit pa sa sarili niya.

“Wala akong nabili, walang nagtitinda noon dito.” imporma niya dito nang makarating siya sa loob. Nakatayo pa siya ng tuwid habang nakatingin kay Axll na nakaupo sa bangko nito

“I know!” taas ang kilay na sagot nito. “pero sinabi ko bang sa canteen ka bumili?” may halong sarkasitiko ang bawat bitaw nito ng salita. “akala ko ba scholar ka? Where the hell did you put your brain? In your pocket or in your foot?”

Kahit nakaramdam ng pang-iinsulto ay hindi na lang niya pinansin. Wala rin naman siyang magagawa.

“Sorry..” paghingi niya ng tawad dito.

“Get your face out of my sight!” sigaw nito na nakapukaw sa mga estudyanteng naroon.

Nag-titimping galit na bumalik siya sa sariling upuan. Hindi na lang niya pinansin at nagkibit-balikat.

Ilang minuto pa ay dumating na ang Propesor nila. “Morning!” pagbati nito sa kanila na sinigundahan naman nila ng balik-bati.

“Class can i have you attention, please?” anito at nang sumagot sila ay ipinagpatuloy na nito ang sinasabi. “I just want to announce that the day after tomorrow, we will going on a trip!” Sabi nito na ikinadiwang ng lahat. “As for all of you, medic students. We will have an activity with elementary students. You’ll teach them what you have learned, share knowledge. Ipakikita ninyo sa kanila at ituturo ang paraan ng pagsasagawa ng first aid. That will be graded of course.” tumingin ang lecturer sa bawat isa. “Is that clear?”

Lahat ay sumang-ayon sa sinabi ng Propesor. Pero siya nakakaramdam ng pangamba. Alam niyang may gagastusin parin siya kahit may scholar ship siya. Hindi naman lahat pati pang-personal niya ay sagot ng scholar ship.

“You will be group by two’s!” Professor said then he strart announcing names and their partners.

Kinakabahan at namamawis mawis ang kamay niya. Naipagsalikop pa niya ang dalawang kamay at matiim na Ipinalangin na sana hindi si Axll ang maging ka partner niya. Sana hindi ito, dahil batid niyang hindi parin nababanggit ang pangalan nito.

“Kyle Xerxez Moriz your partner will be..” halos pa suspense pa ang pagbanggit nito. Lalo tuloy siyang nakakaramdam ng kaba.

“Me!” Sigaw ng lalaking nasa likod niya na tumayo pa ng tuwid, pumukaw sa atensyon ng lahat maging sa atensyon niya.

Dahan-dahan siyang pumihit palingon. Kagat ang pang-ibabang labi dahil batid at kilalang-kilala niya ang boses na iyon.

Pasimple pa iyong sumulyap sa kaniya at ngumiti ng nakakaloko. Muli siyang bumaling sa Propesor at hinihintay ang magiging pasiya nito.

Ipinagdarasal niyang sana ay hindi pumayag sa gusto nito ang Propesor ngunit na bigo siya.

“Since Axll Romero have no partner yet then his partner will be Mr. Moriz.” sabi ng propesor na nag paguho sa kaniyang buong pagkatao.

Talaga bang pinaglalaruan siya ng tadhana? Talaga bang hindi na magpapahinga ang tadhana, magulo lang ang buhay niya?

Bagsak ang balikat niya habang napapasambunot sa sariling buhok. Wala talaga siyang magawa kundi ang sumunod na lang sa kagustuhan ng lahat. Sana, sana naman kagustuhan naman niya ang masunod.

Natapos ang klase na wala man lang pumasok sa isip niya. Ni hindi man lang niya nagawang makinig sa mga lecturer na nagdaan para magturo.

Lunch break na at lumabas na siyang lutang at wala sa sarili.

At tulad ng dati ay dinala siyang muli ng kaniyang mga paa sa rooftop ng unibersidad. Inilabas niya ang baong kanin at ulam. Kung matatawag pa nga ba itong ulam, dahil tanging itlog na nilaga at asin lang ang dala niya magkaroon lang ng lasa ang kinakain. Takot at ayaw niyang gumastos. Kailangan niyang tipirin ang sarili.

Binuksan niya ang takip ng baunan niyang kanin at inilabas ang nilagang itlog na binalatan na niya kaninang umaga. Kinuha niya ang asin at ibinudbod doon sa itlog.

Nagulat siya dahilan para malaglag sa sahig ang itlog dahil sa baritonong boses ang pumukaw sa atensyon niya.

“Nilagang itlog again?” mapang-husgang anito.

Kahit hindi niya lingonin ay kilala niya ang tinig na iyon. Ang boses na kinaiinisan at kinagagalitan niya. Ang boses ng nag iisa at wala ng ibang si Axll Romero.

Wala na siyang pag-asang makakakain pa, dahil nahulog na ang nilagang itlog na tinatawag niyang ulam. Bagsak ang balikat na tinakpan niya ang baunan na may lamang kanin na hindi pa niya nababawasan. Inilagay niya iyon sa bag na pansamantala niyang hiniram kay Gavinne dahil na wala nga ang bag niya at hindi pa niya nakikita.

Isinukbit niya ang bag sa balikat at ni hindi man lang niya nagawang pansinin ang taong kaharap. Basta lumakad lang siya ngunit bago pa siya maka alis ay mahigpit na siyang kinapitan ng lalaki, hinila siya, at malakas na idinikit sa pader.

Bahagya niyang ininda ang likod na natamaan ng basta na lang nito siyang isinandal. Napapikit ang mata niya ng akalain niyang susuntukin siya ng binata. Ngunit sa pader tumama ang suntok nito. Rinig na rinig niya ang malakas na pagsuntok niyon.

Malalaki ang matang napabaling siya sa kaharap. Tinitigan niya iyon mata sa mata. Halata ang galit doon sa bawat matatalim na titig. Hindi niya maintindihan kung ano ang ikinagagalit nito. Wala siyang maintindihan.

“Why are you doing this?!” Axll shouted at him. After that he crashed his lips on his. Their lips met with each other.

Bahagya palang niyang ipipikit ang mga mata at magpapadala na sana sa nakakaakit na halik nito ng bigla siyang may maalala. Mali ito! Maling mali ang ginagawa nila. Hindi na ito tama. Alam niyang siya din ang masasaktan sa huli at ayaw niyang isugal ang sarili. Ayaw niyang mas lumawig pa ang nararamdaman niya sa taong kahalikan. Ayaw niyang sa pagkakataong ito ay matalo na naman siya at magpaubaya. Hindi siya susugal kung alam niya una palang na siya na ang talo.

Malakas niyang itinulak palayo ang lalaki. “Ano ba sa tingin mo ang ginagawa mo!” sigaw niya dito. Kahit pa gustuhin niyang mag-lapat ang mga labi nila sa huling pagkakakataon ay hindi na niya hahayaan pa iyon. Mali na. Maling mali at kailanman ay hindi magiging tama.

Batid niyang nagulat iyon sa pagtulak niya dito. May malungkot sa bawat kislap ng mga mata nito na hindi niya mawari kung bakit naroon.

Dapat masaya ito na napaglaruan na naman nito ang nararamdaman niya. Dapat masaya ito dahil nagawa na naman siyang pagtripan nito ngunit bakit tila hindi ito masaya, kundi lungkot lang ang nakikita niya sa bawat kislap ng mga mata nito.

Malalaki ang bawat hakbang niyang nilisan ang rooftop. Ayaw niyang makita ang ganung emosyon sa mga mata nito. Hindi niya alam baka patibong lang ang lahat at masilo pa siya. Hindi na niya hahayaang mabitag siya sa mga masasarap nitong paìn. Sapat na sa kaniya ang isang pagkakamali at hindi na niya dadagdagan pa iyon.

Kahit pa may kumidlit na konsensya sa kaniya ng makita ang dugo na pumapatak galing sa kamao nito dahil sa pagsuntok nito. Ay hindi na siya nagpadala sa konsensya… Husto na! Tama na kasi mali na.

Wala sa sarili si Axll. Isinandal niya ang likod sa pader at napatingala sa kalangitan. Ano na naman ang nagawa ko? Shit!

Sa hindi malamang dahilan nasaktan siya sa pag-tulak nito sa kaniya palayo.

“Fuck!” Sigaw niya sa labis na prastrasyon. Kahit ilang beses pa niyang tanungin ang sarili kung bakit siya nasasaktan, patuloy parin siyang nasasaktan. Patuloy paring may karayom na paulit-ulit tumutusok sa kaniyang puso. Paulit-ulit paring may kumukurot sa kaniyang damdamin. Bakit? Hindi niya alam.

Isang katangahan na naman ang kaniyang nagawa. Bakit ba niya hahalikan ang binata? Ano bang motibo niya? Bakit bigla-bigla na lang niyang ginagawa?

Tumayo na siya at nagsimulang lumakad. Kalaunan ay natagpuan niya ang sarili na nasa clinic at pinapalinis ang sugat niya.

Matapos malinisan ang sugat niya ay nagpaalam siya sa nurse na naroon na magpapahinga lang siya. Hinayaan naman siya nito. Kaya nahiga siya sa kama.

Sa pagpikit niya ay biglang pumasok sa isip niya ang mga nangyare noong gabing iyon. Batid niyang hindi lasing si Kyle pero bakit nito ginawa? Bakit pumatol sa kaniya? Ibig bang sabihin may pag-asa siya? Ibig ba nitong sabihin maari pa siyang sumugal? Susugal ba siya? O ititigil na lang niya ang kahibangan.

Kalaunan ay napagpasiyahan niya ring ipagpatuloy ang pagsuyo dito. Hindi siya titigil. Patuloy parin niyang kukulitin ito. May pag-asa siya, ramdam niya noong mga gabing iyon.

Bumangon siya at tumayo. Inunat ang kaniyang katawan. Bahagya pa niyang pinagpag ang unipormeng suot.

Hindi pa natatapos ang lunch break. May paraan pa siya. Mabilis niyang tinakbo ang pagitan nito.

Bago siya tumuloy sa classroom nila, tumuloy muna siya sa canteen para bumili ng pagkain. Alam niyang hindi pa kumakain si Kyle dahil natapon ang ulam nito.

Bumili siya ng pagkain na nakakahon na, kasama na roon ang ulam at kanin. Mabilis din niyang tinakbo ang pagitan niyon at ng nakangiti siyang pumasok sa loob ng classroom nila.

Ang isang malapad na ngiti ay mabilis na nag-laho na parang bula.

He clenched his fist while gritting his teeth. Anger filled him. Kyle is now with somebody else, eating together and laughing with their faces. They’re so close to each other.

Kung may ingingiti pa si Kyle ay na ngiti na nito. Hindi niya makilala ang kasama nito. Sino ba ito? Saang mundo ba ito nanggaling? Bakit kasama ni Kyle ang lalaking ito? Sino ba ito sa buhay ng binata?

Napakadaming tanong ang naglalaro sa kaniyang isipan. Tanong na nakapagpapagulo sa kaniya. Wala na siyang alam, basta ang alam lang niya nagagalit siya. ’Yung galit na handang makapatay sa mga nakikita.

May pag-asa ba talaga siya sa binata? O binigyan niya lang ng maling pag asa ang sarili. Pero bakit noong gabi? Bakit siya nito pinatulan? Bakit ito nakipag-halikan sa kaniya? Anong ibig sabihin noon?

Shit! What am i thinking? Am i fucking in love? Shit!

Sa kabila noon, napa-isip siya. Kung mabuti kaya ang pakikitungo niya dito una palang, magiging malapit kaya sila? Tulad na lang kung ga’no kalapit ang lalaking kasama nito?

Yeah! I fucking do really falling in love, with my same gender. Fuck! I’m in love with Kyle.

Pasalampak niyang itinapon ang pagkaing dala niya sa basurahan. Wala na rin namang kakainin niyon at wala na rin naman siyang taong pagbibigyan.

Pakiramdam niya tuloy nababaliw na siya. Hindi na siya ang taong nasa katawan niya ngayon. May iba na nagustong mamugad sa katawan niya. At iyon ay ang pagmamahal na hindi dapat kailanman lumaganap.

Love is just fuck! Nothing else good love can bring.

Natagpuan na lang niya ang sarili na nasa loob ng kotse. Nakakaramdam ng kakaibang galit sa dibdib niya. Selos, kung iyon ay tawagin.

Napa-iling-iling na lang siya. Binuhay niya ang makina ng kotse at mabilis niyang pinaharurot palayo ang sasakyan. He need to take a break. Maybe being drunk is the best solution to wash away the anger and jealous.

Ang lugar kung saan panandalian niyang makakalimutan ang galit at selos. Ang alak na matagal na niyang kasama noon pa man.

Maybe after that, he need to consult a psychiatrist to know his condition. Pakiramdam niya ay nababaliw na siya.

To bw continued…

CHAPTER 19

Chapter 19

                   MAKA-ILANG TAWA ng may halong sarkasmo si Axll ng marinig niya ang sinabi ng Psychiatrist sa kaniya. Na normal lang daw siya, talagang kusa lang itong nararamdaman ng mga taong na-i-in love. Like fuck! Love? Fuck love!

Lulang-lula na siya at lasing na lasing, ngunit hindi parin niya magawang makalimutan si Kyle. Napuno ang isip niya ng puro ito. Ito at ito lang.

Kahit anong laklak niya ng alak ay hindi parin nawawala sa isip niya ang binata. It’s still roaming around his mind. His drunk and already wasted but why? Why didn’t he forget him?

“Hey, bud.” pagpukaw ni Quill sa atensyon niya. “What’s with you today?” tanong nito, mukhang napansin ang iba niyang kinikilos.

“I’m going carzy bud!” he confessed. “I need Kyle—fuck i’m falling in love dude? Shit! I’m really falling in love.” frustrated na pag-amin niya.

“Are you for real man?!” takang tanong nito, hindi parin kasi ito nakaka-move-on kung sino ba ang Kyle na iyon tapos ngayon, tapos ngayon may iba na naman itong iisipin.

“Do i look like crazy, bud?” he asked.

“Kinda!” Quill answered.

“Shit, bud! I can’t help myself. I don’t know what’s happening to me now.”

“Who the hell is Kyle, bud? Paulit-ulit na bukang bibig mo ’yang Kyle na ’yan ’di naman namin kilala. Sino ba ’yun? Is it a man or a woman?”

“Forget it!” he said. “Iinom kona lang ito.” aniya at sinunod ang sinabi niya.

Blangko naman ang mukha ni Quill. Naiwang walang sagot ang kaniyang mga katanungan.

Maagang naka-uwi si Kyle matapos, matapos nito ay nag-handa na siya sa pag-pasok sa kaniyang trabaho. Lalo’t kailangan niyang mag-paliwanag ng pag-absent niya.

Nilakad niyang muli iyon tulad ng dati. Pero palingon-lingon na siya ngayon sa dinaraanan. Ayaw na niyang muling mangyare ang nangyare sa kaniya ilang araw ang nakakaraan.

Nang makarating siya ay agad siyang nagpalit sa dressing room ng uniporme ng isang waiter. Matapos iyon ay lumabas na siya ng dressing room at lumagay na siya sa dati niyang kinalalagyan.

Maraming tao na rin ang kumakain doon kaya puspusan din ang trabahong ginagawa niya. Kahit wala namang dahilan para ngumiti siya ay napapangiti siya para naman ganahan ang mga kumakain dito. Ito kasi ang turo sa kanila. “Always be kind and don’t forget to smile.” Yun lang ang ginawa niya. Ang ngumiti kumuha ng order at mag serve sa mga iyon. Medyo binibigyan na rin niya ng distansiya ang sarili niya sa mga customer…

“Hey bud, are you alright?” rinig ni Axll ang boses ng lalaking pumukaw sa mahimbing niyang pagkakatulog. Napakusot-kusot siya ng mata at muling tumingin dito.

Si Jonax pala ang gumising sa kaniya. “Fuck off, bud!” lasing na sabi niya dito.

“Man what happen to you?” tanong nito. “You look so drunk, you look like a fucking shit!”

Napatitig siya sa kabuuhan ng paligid. Pamilyar sa kaniya ang lugar na ito. Saglit pa niyang tinitigan. Damn! My bedroom.

Saglit niyang binalikan sa isip ang nangyare. Nagpakainom siya sa bar ni Quill at hanggang doon lang ang naaalala niya. Siguro ay si Quill ang naghatid sa kaniya dito sa bahay niya. Nanakit ang kaniyang ulo epekto ng alak.

“Where’s Quill?” inaantok pa niyang tanong.

“Nasa baba, hinihintay ka ng barkadang magising at manlilibre daw ngayon si Justine. Hindi ko nga alam kung bakit ang saya saya ngayon ng mokong at nagawa pa talagang manlibre.” manghang salaysay nito.

“Kumpleto ba kayong nandito sa bahay ko?” tanong niya kapag-kuwan.

“Yes! Sino bang tatanggi e libre na ang pagkain.” Jonax said evil grinning.

Parang mga pulubi talaga ang mga kaibigan niya. Mayayaman pero ang hirap-hirap mag-labas ng pera, umaasa sa libre.

“Get out and let me dress up!” he said getting himself up.

Nakangiti naman itong lumabas ng kwarto niya kaya agad siyang bumangon. Hinubad niyang lahat ang saplot sa katawan at nagtungo ng bathroom.

Bahagya pang nananakit ang ulo niya kaya malamig na tubig ang ginamit niya. Mabuti iyong pang alis ng hangover.

Matapos maligo at bihisan ang sarili, lumabas na siya. Hindi na niya pinagka-abalahan pang silipin ang sarili sa salamin. Alam naman niyang guwapo siya kahit anong ayos o suotin niya.

As usual he wore colthes he’s comfortable with. A gangster’s outfit.

Naabutan niya ang mga kaibigan na nagkukulitan na naka-upo sa sofa niya. Tumikhim siya bago magsalita. “Did i keep you all waiting?” pabirong pukaw niya sa atensyon ng mga iyon.

“Yes you do and fuck you for that!” Jonaz said while raising his middle finger.

“You motherfucker!” Vicente said next. “We’re starving to death here, fucker.”

“Kung kumain ka muna sa mansyon niyo, palibre karin e.” biro niya.

“Stop that fucking nonsense. Let’s go na, baka mag-bago pa ang isip ni Justine, mawalan pa tayo ng libre.” ani Exequile.

Sabay sabay naman ng silang nilisan ang bahay niya. Sobrang kukulit, mag-lalakad na lang mag-tutulakan pa. Naghihiyawan at nagtatawanan pa.

Kaniya-kaniya silang sakay sa kani-kanilang dalang kotse. Hindi na lang sila sumakay sa dalawa o tarlong kotse talagang nag tig-isa pa ang mga iyon. Mga kaibigan nga naman niya. Bunch of crazy people!

Nakarating sila sa medyo may kalakihang restaurant. Isa itong fast food restaurant. Sana lang masarap ang pagkain dito.

Sabay sabay nilang ipi-nark ang kotse sa parking lot at maangas na lumabas doon. Halos tili ng mga babaeng naroon ang napapakinggan nila. Kung maluwag lang ang mga panty ng mga iyon siguro ay nalaglag na.

“Stop it, bud!” Saway ni Jonax kay Jonaz na nginingitian pa ang mga babaeng nagtitilian dahilan para lumakas pa ang bawat pagtili ng mga iyon. Kung makapagpa-cute, ano sila tuta?

Pumasok na silang lahat. Inaya naman sila ng babaeng naroon patungo sa lamesang batid niya pina-reserve na ni Justine sa kanila.

Kumpleto din ang mga bangkong naroon kaya lahat ay naka-upo.

“Waiter!” Tawag ni Justine sa waiter.

“What can i do for you sir?” isang baritonong boses ang tumaginting sa kaniyang tainga. Alam at kilalang kilala niya ang taong pinanggalingan ng boses.

Agad siyang napabaling sa nagsalita para kumpirmahin kung totoo nga ang kaniyang hinala. He was shocked when his eyes meet Kyle light brown eyes. They stare intently at each other, reading the emotions that can only be seen in the depths of their eyes.

Nang makabawi sa pagkabigla, iniwas nito sa ibang direksyon ang mga mata.

Shit! Why is he here? Yeah, right. A waiter.

“Spelt margherita pizza with ‘pepperoni’ chickpeas!” takam na takam na order ni Vicente.

“Summer Vegetable lasgna, sakin!” Sabi naman ni Exequile.

“Same na kami ni Exe!” Pahabol naman ni Jonax.

“Teff souvlaki with mince kofte!” Walang emosyong sabi niya at muling tumingin doon sa huling pagkakataon.

“’Yun lang po?” tanong pa nito na hindi man lang tumitingin sa kaniya.

“Lahat ng order nila make it two!” sabad naman ni Justine.

“How about your drinks sir?” Muling tanong nito.

“Stop asking us!” hindi niya mapigilang masigawan iyon. Masyado itong pormal at ayaw niya sa ganun. Naiinis siya sa pinapakita nito sa kaniya. “Just give us some water. Now get your face out of here!” he don’t mean to shout at him. His just irritated the way he talk. Formality? Suck! Pakiramdam niya iniiwasan siya nito. Hindi nga ba?

Nagulat ito sa sigaw niya pero hindi pinahalata. “Yes, sir.” Kyle answered before he leave.

“Are you okay bud?” tanong sa kaniya ni Quill na katabi niya. “Why do you sounds pissed? May ginawa ba sa’yo ang taong iyon para magalit ka?”

“Yeah? Did that man do something wrong with you?” segundang tanong ni Justine na nasa kabilang tabi naman niya. “Or you’re just crazy?”

“It just i don’t like him! He asked so much question!” sabi niya na halata sa boses ang inis.

Ilang minuto pa ang nagdaan bago nakabalik ang waiter. Dala na nito ang mga pagkaing in-order ngunit hindi lang iyon nag-iisa. May kasama na itong taga-assist sa iba pang pagkaing dala niya.

Tinitingnan niya ang bawat kilos at galaw ng waiter. Bumali ang kaniyang tingin sa suot nito. Hindi naka-kabit ang dalawang butones sa itaas, na-e-expose ang maputi nitong dibdib.

Lalong ito ang kinainisan niya. Gusto niyang tumayo at lumapit dito. Isuot ang butones upang walang sinoman ang maka-kita sa maputi nitong dibdib.

Naipilig niya ang sarili sa mga naiisip. What was he thinking? Shit!

“Hey!” pukaw ni Vicente sa kaniya. “Your spacing out again.” pinatunog pa nito ang daliri ng kamay. “Don’t spoil the fun, bud. Hang-out with us rather than spacing out.”

“Fuck off!” he said back while raising his middle finger.

Nagsimula na kumain ang mga kaibigan niya ngunit siya’y hindi man lang nagawang galawin o tikman ang pagkain. Ang dalawa niyang mga mata ay tanging isang tao lang ang pinagkakaabalahan.

Si Kyle.

Bawat kilos niyon ay pinapansin niya. Bawat galaw niyon ay alam niya. Bawat ngiti niyon ay alam din niya.

Hanggang sa malayo na lang ba niya tatanawin si Kyle? Hanggang sa malayo na lang ba niya magagawang tingnan ito? At hanggang sa malayo na lang ba niya pagmamasdan ang mga matatamis nitong mga ngiti? Sana’y dumating ang araw na siya naman ang dahilan ng pag-ngiti nito. Sana nga!

“Hey, bud?” pukaw sa kaniya ng katabi. “What are lookin’ at?” Quill asked. Tumingin din iyon sa direksyon na tinitingnan niya.

Napabaling naman siya sa ibang direksyon upang hindi nito mahalata ang kanina pa niyang tinitingnan. “Nothing, i’m just lookin’ around!” Pagdadahilan niya.

“Just lookin’ around huh? I see!” may panghihinala tingin nito habang tanaw ang tanaw niyang tao kanina.

Natapos ang mga kaibigan niyang kumain at wala talagang tira doon. Para itong mga gutom.

Nakapag bayad na ng bill si Justine. Nakaka-gulat lang. Ang madamot na si Justine nag-labas ng pera para sa kanila?

Sabay-sabay silang naglabasan at pumunta sa parking lot. Napagpasyahan ng mga kaibigan niya na magpakalasing doon sa bar ng kaibigan nilang si Quill, pero hindi siya sumama.

Wala sa kagustuhan niyang sumama at mas pinili na lang niyang magpaiwan.

“Are you sure you are not going to come with us?” Vicente asked the second time.

“I don’t want to go, okay? I still have something to do.” pag-susungit niya.

“Yeah! Yeah! Whatever!” Vicente said while rolling his eyes. “Let’s go buds, leave Axll he wont come with us.”

“Yeah! We better go!” Pagsang-ayon ni Gord kay Vicente.

Kaniya-kaniyang nagpasukan sa kani-kanilang mga sasakyan ang mga kaibigan niya at iniwan siya sa labas ng restaurant.

Iba ang tunay niyang dahilan kung bakit siya nagpaiwan. Gusto niyang malaman kung saan umuuwi ang binata. Call him desperate! Call him stupid but he’ll do whatever he want.

Medyo nakakaidlip na siya ng maalimpungatan niyang lumabas ang binata. Nakapag-palit na ito. Halata ang bakas ng pagod sa mukha.

Nang makalabas ito ay agad din niyang sinimulang patakbuhin ang sasakyan. Hinihintay niyang kumuha ng taxi si Kyle ngunit hindi nito ginawa. Wala itong ginawa kundi ang pagurin pang muli ang sarili.

Naglakad lang ito pabalik sa tinitirhan nito.

He didn’t know na ganito kahirap ang dinaranas nito.

Hindi na niya napigilan ang kaniyang sarili. Hindi niya maatim na makitang naglalakad lang ito.

Mabilis niyang pinaandar ang sasakyan sa harap nito. Binuksan niya ang bintana ng sasakyan. Nagka-tinginan silang dalawa ng binata. Medyo nagulat pa ito ng makita siya.

“Hop in.”

Hindi siya nito sinunod. Sa halip ay nag-lakad na ito ng mas mabilis pa. “Shit!”

Binilisan niya ang patakbo hanggang sa maabutan niya ito. Lumabas siya ng sasakyan at hinabol ang nag-mamadaling binata. Hinawakan niya ito sa kamay at mabilis niyang binuhat.

“Shit, Axll put me down!” inis na turan nito pero hindi niya ginawa. Pinasok niya ito sa loob ng sasakyan ng sapilitan.

“Ano na naman pakana mo ito—”

“Where do you live? Ihahatid na kita.”

“Kaya kong mag-lakad. Baba ako.”

“Gusto mo bang may mangyare na namang masama sa’yo?” inis niyang sigaw. “Okay, where do you live?”

Napabuntong-hininga na lang ito sa huli ay sinabi din nito ang lugar.

Hinatid niya ang binata hanggang sa makarating sa dorm na tinitirhan nito. Mabilis itong lumabas at pasalampak na sinara ang pinto ng kotse. Ni hindi man lang nag-pasalamat.

Tinanaw lang niya ito hanggang sa makapasok.

Sunod-sunod na malakas na pagbusena ang narinig niya matapos lumipas ang ilang minuto. Tiningnan niya sa salamin ng sasakyan ang sasakyang bumusena sa kaniya. Inis na binaba niya iyon.

Hinampas ng malakas ang sasakyan nito.

Lumabas naman ang sakay ng sasakyan. Nakita niyang ito ’yung lalaking kasama ni Kyle.

“Who the fuck are para hampasin ang sasakyan ko?” maangas na sambit ni Gavinne habang lumalaban sa masasamang titig niya.

“Who the fuck i am? I’m your nightmare.”

Nagtatagisan silang dalawa ng mga titig at animo’y nagpapayabangan.

Akmang maglalapat na silang dalawa ng marinig niya ang boses ng isang matanda.

“O Gavinne, ikaw pala ay nariyan na.” anang matanda. Landlady dito sa dorm.

Isang nanlilisik na titig ang pinukol niya. Sarkastikong ngumiti bago umalis. Bumalik sa pagsakay sa kaniyang sasakyan. At pinaharurot niya iyon palayo. ’Wag lang muling mag-cross ang landas nila. Ipapakita niya ang panaginip kahit mulat ang mga mata!

To be continued…

CHAPTER 20

Chapter 20

                SA BUONG BUHAY ni Axll ay hindi pa niya nagagawang mag gate-crash, pero nagawa niya ito ngayon-ngayon lang.

Simple ang bawat galawan niya habang pinipilit ang sariling makapasok sa bahay. Nang masiguro niyang wala ng tao ay lumabas na siya sa kinatataguan.

Pasimple pa niyang sinisilip ang bintana ng dorm ni Kyle upang masilip niya ito. Kahit ano’ng gawin niya ay hindi niya matanaw ang lalaki. Halos pinagpapawisan na rin siya ng malagkit. Ipinagdarasal niya na sana ay walang makakita sa kaniya.

“Ano’ng ginagawa mo dito iho?” Boses ng babaeng nagpapitlag sa kaniya.

Dahan-dahan niyang nilingon ang babae. Isa iyong babaeng medyo may katandaan na nakapamaywang pa.

“Ah, eh, kayo ho ba ang may ari ng dorm na ito?” Pasimpleng tanong niya habang kumakamot kamot pa sa ulo.

“Ako nga!” Biglang nagliwanag ang bukas ng mukha nito., “u-upa ka?” Nakangiting tanong nito.

“Opo!” Agad na sagot niya. Mabuti na rin iyon upang mabantayan niya ng maayos si Kyle.

“Wala na kaming available pero pwede ba sayo na merong ka room mate?” Tanong niyon.

“Ka roommate?” Umakto siyang nag iisip. Okay naman na mayroong ka room mate. “Sige payag po ako!”

“Pero iho ang dorm na ito ay para sa mga estudyante lang. Estudyante ka ba?” Tanong niyon.

“Ahh opo, estudyante po ako!” Sagot niya.

“Mabuti!” Ngumiti iyon. “Ngayon ka na ba lilipat?” Tanong nito.

“Kung pwede ho!” Sabi niya habang nagnining-ning pa ang mga mata.

Pwede na kahit iba ang ka-roommate niya. Okay na kahit hindi si Kyle ang ka roommate niya. At least mababantayan niya ang bawat kilos at galaw ni Kyle.

“Ay siya sige! At kakausapin ko na muna ang makaka-roommate mo!” Sabi ng matanda.

“Kukunin ko lang ho ang gamit ko sa loob ng kotse, babalik pa ako!” Sabi niya at lumabas na ng bahay.

Malalaki ang bawat ngiting sumisilay sa kaniyang mga labi. Kapag sinuswerte nga naman siya ano?

Magagawa na rin niya sa wakas na bantayan ang bawat kinikilos ni Kyle. Salamat iyon lahat sa may ar ng dorm.

Kinuha na niya ang bag niya sa pagpasok na nasa loob pa ng kotse niya. Madalas kasi niyang iwan sa loob ng kotse niya ang bag niya sa pagpasok. Hindi niya alam pero tinatamad talaga siyang bitbitin papasok sa loob ng bahay ang bag niya.

At nang makapasok na siya sa loob ng bahay ay natanaw na niya ang matanda na may kausap na lalaking nakatalikod sa kaniya.

Napansin naman siya ng matandang babae kaya sinenyasan siya nitong lumapit. Agad naman siyang lumapit doon.

“Kyle eto nga pala ang magiging ka roommate.” Pagpapakilala sa kaniya doon sa lalaking nakatalikod.

Totoo ba ang narinig niya? Kyle ba talaga ang binanggit ng matanda? Eto ba talaga ang sinabi niyon? Totoo ba ito?

Napamulagat ang mata niya ng lingonin siya ng lalaking tinatawag ng matandang Kyle. Totoo lahat ng nasa isip niya. Ang Kyle na tinutukoy ng matanda ay ang Kyle na minsan na niyang nahagkan.

Si Kyle Xerxez Moriz! Siya nga at wala ng iba pa.

Biglang ding nabigla ito ng makita siya ngunit agad din niyong tinago. Tinago niyon ang pagkabigla.

“Siya ang makaka-roommate ko?” Walang emosyong tanong ni Kyle sa matanda.

“Oo, okay lang ba sa’yo?” Balik-tanong naman ng matanda.

Ilang minuto pa iyong natahimik bago nag salitang muli. “Sige ho!” Pagpayag niyon na ganun parin ang mukha. Still poker face.

“Hala sige at ikaw na ang bahala sa ka-roommate mo, tsaka ko na lang sisingilin yung bayad!” Sabad ng matanda at agad na iyong umalis.

Na iwan silang dalawa na nagtatantsahan ng bawat titig. Tila hindi maalis ng mga ito ang titig nila sa isa’t isa.

“Bakit ka nandito?” Pabungad agad nitong tanong sa kaniya.

Napakamot naman siya sa ulo. Naghahagilap ng isasagot. “I’m here because–”

Hindi na niya natuloy ang pagsasalita ng magsalita ang kaharap. “Wag ka ng magpaliwanag. Wala rin naman akong paki sa ipapaliwanag mo!” Malamig na sagot niyon.

Kahit tila parang dinurog ang puso niya sa sinabi nito ay nagawa parin niya iyong ngitian. Pasasaan pa at lalambot din ito sa kaniya, lalo’t kasama na niya ito ngayon sa iisang bahay.

“Gawin mong bahay ang dorm na ito. Lahat pwede mong gawin at galawin, wag lang ang mga gamit ko!” Paalala niyon sa kaniya.

Naipalibot naman niya ang mata sa kabuuhan ng lugar. Medyo may kalakihan iyon ngunit sapat na para mapagtirhan.

Inilapag niya ang bag na dala sa kung saan lang. Hindi parin siya makapaniwalang sa isang kisap mata ay kasama na niya si Kyle sa iisang bubong.

Agad niyang tiningnan ang magiging kwarto nila. Iisa lang ang kama!

Isang mapaglarong ngiti ang kumawala sa kaniyang mga labi. That’s mean, they’ll sleep together on the same bed? That’s mean he can now hug Kyle from behind? That’s mean he can touch Kyle?

Nakita naman niya si Kyle na naglalatag ng hihigaan sa sahig kaya agad siyang nag tanong. “What are you doing?” Kunot-noong tanong niya.

“Gumagawa ng hihigaan ko, ano pa ba?” Sarkastiko niyong sabi.

“No, no!” Pagtutol niya. “We can sleep together on the same bed, like we used to!”

“We used to?” Sarkastiko ang bawa bitaw niyon ng salita. “Isang beses lang tayong nag tabi at pinagsisisihan ko ang araw na iyon!”

Ang ngiting kanina’y sumilay sa kaniyang labi ay unti-unting nawala. Ramdam na ramdam niya ang unti-unting pagpunit ng puso niya sa loob ng dibdib. Ramdam niya ang sakit sa bawat pagtusok ng karayom sa kaniyang puso.

Totoo nga ang hinala niya. Totoo nga napinagsisisihan nito ang nangyare sa kanila. Totoo nga na tinuturing niyong masamang panaginip ang lahat sa kanila. Wala pala talagang ibig sabihin dito lahat lahat.

Sa huling pagkakataon ay pinaasa na naman niya ang sarili. Binigyan na naman niya ng maling pag asa ang sarili. Umasa siya kahit alam niyang wala siyang aasahan. Sumugal siya kahit alam niyang una palang siya na ang talo.

Awtomatiko siyang napatalikod at doon ay pumatak ang isang butil ng luhang hindi niya nagawang pigilin. Isang butil ng luhanh dulot ng puno ng sakit na nararamdaman.

Agad niyang ginamit ang mga daliri upang punasan ang luhang iyon at muling hinarap si Kyle. Ngumiti siya para maitago ang sakit na nararamdaman. “You can sleep on the bed then i’ll sleep on the floor.” Suhestiyon niya at agad ng punwesto sa nilatag niyong higaan sa sahig. Dumapa siya para hindi na nito makita ang emosyon niya na kahit ano pang gawing pagtatago ay hindi niya kaya. Dahil sa mga mata lang makikita ang emosyong nararamdaman ng bawat tao.

             WALA NG NAGAWA si Kyle dahil naka-pwesto na si Axll sa nilatag niyang higaan.

Kahit hindi pa nito sabihin ay nakita niya ang emosyong namutawi sa mga mata niyon kanina. Maraming katanungan ang naiwang walang matibay na kasagutan.

Bakit ganun na lang ang emosyon nito kanina? Bakit parang nalungkot iyon ng sabihin niyang pinagsisisihan niya ang nangyare sa kanila ng gabing iyon? Di’ba dapat mas ikatuwa pa niyon ang sinabi niya? D’ba dapat nagdiriwang na iyon sa lubos na kasiyahan dahil nalaman nito na wala lang sa kaniya ang lahat?

Hindi na niya maintindihan ang mga tumatakbo sa isip nito. Hindi niya alam kung anong dapat isipin dito.

Totoo bang nasaktan iyon sa sinabi niya? O isa na naman iyong patibong para bitagin lamang siya? Tama! Isa nga lang iyong patibong. Alam niya kung ga’no ka-mapaglarong tao ni Axll, kaya hindi na bago dito na gawan siya ng kalokohan. Alam niya ang ugali nito. Gusto lang siya nitong saktan ng paulit-ulit kaya ginagawa nito ang lahat ng mga bagay na iyon.

Hindi na siya magpapadala sa awa. Husto na at kailangan na niyang putulin kung ano man ang namamagitan sa kanila. Hindi na siya makakapayag na masaktan pa ang puso niya.

Mas dadagdagan pa niya ng harang ang puso niya para kahit papa’no ay hindi niyon magawang masira ang harang niya.

Hindi na siya susubok. Alam niyang una palang talo na siya, kaya kung gusto nitong laruin ang larong ipinapalaro nito sa kaniya ay gagawin niya.

Lalaruin niya ang larong gusto nito. Pasensya pero hindi na siya kailanman magpapadala pa. Sapat ng minsan ay naging tanga siya.

Saglit niyang nilingon ang lalaking natutulog sa baba ng kama niya. “Pasensya, pero hindi ko na hahayaang masaktan ang puso ko ng dahil sa’yo!” Bulong niya sa sarili bago siya tuluyang kinain ng antok.

             Nagising siya at biglang napabalikwas ng bangon. Agad niyang sinulyapan ang higaan na hinig’an kagabi ni Axll.

Wala na roon ang lalaki at naligpit na nito ang lahat ng hinig’an. Siguro ay hindi iyon nakatiis sa sakit ng likod dulot sa matigas na sahig.

Hindi naman siya ang may kasalanan kundi ito. Sinabihan niyang doon iyon matulog sa kama pero tumanggi iyon.

Hindi rin magtatagal at aalis din iyon dito ay babalik din iyon sa malambot nitong kama. Hindi niyon matitiis ang matigas na sahig. Pasasaan pa at babalik din iyon.

Bumangon na siya, kumuha ng tuwalya sa cabinet at pumasok sa loob ng cr para maligo. May klase pa kasi sila ngayong umaga kaya kailangan niyang magmadali.

Pinihit niyang pabukas ang shower at tumulo naman doon ang tubig kaya ibinabad niya ang sarili sa bawat patak niyon.

Matapos maligo ay lumabas siyang nakatapis ng tuwalya ang kalahati ng kaniyang katawan.

Bigla siyang napapitlag ng makita si Axll na nakatayo sa pintuan ng dorm nila na naka suot na ng uniporme. Ito ay nakatingin lang sa katawan niya. Hindi niya alam kung bakit tila kakainin siya ng buo sa bawat titig niyon.

Hindi na lang niya iyon pinansin. Kumuha siya ng underpants at dumiretso muli sa cr upang doon niya iyon suotin. Kilala na niya si Axll. Alam niyang hindi iyon aalis.

“No need to go to the comfort room, just wear your underpants here and i’ll go out!” Rinig niyang sabi nito.

Bago pa man niya iyon lingunin ay tanging nakasarang pinto na lang ang nakita niya. Lumabas na ito.

Kunot naman ang noo niya. Nasorpresa siya ngayong araw na ito. Alam niyang hindi talaga iyon lumalabas at tinititigan siyang magbihis pero ngayon ay lumbas iyon? Anong nakain niyon at tila naging ganun?

Naipilig na lamang niya ang ulo sa labis na pagiisip. Minadali niyang sinuot ang underpants niya, baka ay nagbibiro lang iyon at agad ding bumalik.

Ngunit ilang minuto pa ang lumipas ay wala parin iyon. Totoo nga talagang lumabas na iyon.

Nasuot na niyang lahat maging ang uniporme niya at handa na siya upang magluto. Kailangan din naman niyang mag almusal para may laman ang tiyan niya.

Laking gulat niya ng makita niya ang lamesang puno ng masasarap na pagkain. Nag ningning at bahagya pa siyang natakam doon ngunit pinigilan niya ang sarili.

Hindi kaniya ang pagkain na iyon bakit naman niya gagalawin? Hindi iyon kaniya kaya wala siyang karapatang kainin o hawakan man lang iyon.

Nagprito na lang siya ng itlog sa halip na kainin ang pagkaing nakahain sa lamesa. Magluluto na sana siya ng kanin ngunit may bagong kanin ng laman ang rice cooker niya.

Sinong nag luto niyon?

Matapos maluto ang itlog na prito na magsisilbing ulam niya ay agad siyang sumandok ng kanin. Inilagay niya iyon sa pinggan at agad ipinatong sa lamesa. Nagsimula na siyang kainin ang pagkain na niluto niya.

“Don’t you like my food?” Isang baritonong boses ang ang papitlag sa kaniya at agad niyang nilingon. “Are you going to eat my food or not?” Tanong ni Axll sa kaniya.

“Hindi iyon sa’kin bakit ko naman kakainin!” Pagdadahilan niya.

Pinaghirap niyong bilhin ang pagkain sa mamahaling restaurant pero hindi lang niya kakainin?

“Sige kung hindi mo kakainin edi itatapon ko na lang!” Pananakot nito sa kaniya, ngunit tila hindi iyon basta pananakot lang. Talagang gagawin nito ang sinabi nito dahil akmang lalapit na ito para tapunin ang pagkain napigilan lang niya.

“Ganiyan ba talaga kayong mayayaman? Pag ayaw niyo ng pagkain tinatapon na lang ninyo?” Sigaw niya doon. “Axll alam mong maraming tao ang naghihirap may makain lang!”

“Gusto ko lang namang pagsilbihan ka.” Nakatungong sabi niyon.

Pagsilbihan siya? Anong tinutukoy niyon? Anong ibig niyong sabihin? Isa na naman ba ito sa mga kalokohan ni Axll?

“Hindi mo ako kailangang pagsilbihan dahil may sarili akong mga paa at kamay!” Sabi niya dito at tumayo na. Nawalan na siya ng ganang kumain.

Bago pa man niya ito malampasan ay nagsalita ito. “Patuloy kong gagawin ito hanggat hindi mo kinakain ang hinahain ko!” Sabi pa nito.

Naipaikot na lang niya ang mga mata. Alam niyang hindi nito kayang gawin ang sinasabi. Sino nga ba siya para pag aksayahan nito ng oras? Sino nga ba siya para pagsilbihan nito?

Isa lang siyang hamak na mahirap na tao na minsan na nitong naging alila. Mahirap na para sa kaniyang paniwalaan lahat ng sinasabi nito. Hindi na siya maniniwala…..

#Ang tiwala ay parang isang babasaging baso, once na mabasag mo hindi mo na muli pang mabubuo. Boom!

Pero kung mabuo mo naman, edi ikaw ng matalino!

#A gangster’s Lover.

By:Makulit na author!

CHAPTER 21

Chapter 21

        INIS ANG NARAMDAMAN ni Axll habang tanaw ang pagkain na hindi man lang nabawasan. Pinaghirapan pa naman niyang ihanda ang pagkain ngunit nabalewala lang.

Ganun pa man, isang malakas na buntong hininga na lang ang kaniyang pinakawalan. Siya rin naman kasi ang may kasalanan. Kung sana naging mabait siya, baka matagal na niyang kaibigan si Kyle.

Ni hindi niya din alam kung bakit niya ginagawa ito. Kung bakit niya gustong mapalapit sa binata. Maging kaibigan ito o ’di kaya ay higit pa roon.

Iiling na hinabol na lang niya si Kyle na papalabas na.

“Let’s go together?” pag-aya niya dito habang sabay siya sa bawat pag-hakbang nito.

Hindi ito umimik, ni hindi siya pinansin. May lalaking sumalubong sa kanila. Nakangiti ito habang naka-tingin kay Kyle. Nag-iba ang timpla ng dumako ang tingin sa kaniya. Ganun din naman. Nanlilisik at animo’y nagtatantyahan ng tingin sa isa’t-isa.

This fucker is getting into my nerves.

Mariin niyang nakuyom ang kaniyang kamao habang sigang naka-tingin ito sa kaniya. Kung wala lang dito si Kyle baka kanina pa niya ito nasuntok at napa-dugo ang nguso.

“What are you doing here?” Gavinne asked him like a bitch.

“Should i be the one asking you that? What are you doing here?” kung mas maangas ito, pwes mas maangas siya.

“I’m here ’cause dito rin ako nakatira.” sagot nito bago tinuon ang mga mata kay Kyle. “Let’s go?”

Tinimpi na lang niya ang sarili. “Kyle will go with me!” May panggigigil na sabi niya. “Back off!”

“We’ll see!” anito habang naka-baling ng tingin sa kaniya. Sinabayan ang matatalim niyang titig. “Let me asked, Kyle first!”

Bumaling ng tingin si Gavinne kay Kyle at nag-tanong. “Kyle kanino ka sasama?” tanong nito

“I’ll go with you.” Kyle answered without looking at him.

Humakbang ito ng isa ngunit hinawakan niya ang kamay nito. “Hindi ka sasama sa kaniya.” madiin at may pananakot sa kaniyang boses.

“Let go of him. Sasama si Kyle sa’kin—o baka naman may gusto kang mangyare bago mo bitawan si Kyle?” siga nitong ani habang matiim ang mga titig sa kaniya. Mukhang nanghahamon ng away.

He smirked and he step one closer to Gavinne ngunit bago pa man siya makalapit ay humarang si Kyle sa gawi niya.

“Can you please stop? Give me a break for a moment?” ani Kyle na masama ang titig sa kaniya. Halatang galit ito. Hinilis nito ang kaniyang kamay dahilan para mabitawan niya. “I’ll go with my friend.” pumihit na ito patalikod at hahakbang na sana ito palayo ngunit nag-salita siya.

“Are you really going with him?” he asked sarcastically. “As long as i know you’re still my servant. I can pull some strings to kick you out of that university. Just want to remind you.” madiin niyang turan dahilan para mapatigil si Kyle sa paglalakad.

Humarap ito sa kaniya halatang pinipigilan nito ang galit bago muling humarap kay Gavinne. “I’m sorry, Gav. Sa ibang araw na lang.” anito.

“Bakit, e gago pala to e.” akmang susugurin siya ni Gavinne ngunit pinigilan ito ni Kyle.

“Please, sa ibang araw na lang.” anito.

Nag-ngingitngitan ang mga ngipin ni Gavinne at nanlilisik ang mga matang pinukol sa kaniya. Tumingin kay Kyle bago umalis habang dinuduro pa siya.

Tinimpi niya ang galit. ’Wag lang talaga magkataon na magkasalubong silang dalawa. Kundi, mababawasan ng angas ang katawan nito.

Tahimik at walang naganap na pagsasalita habang umaandar ang sasakyan.

Mariing naka-kuyom ang kamao ni Kyle habang nagtatagis ang kaniyang bagang. Inis na inis siya sa lalaking nagmamaneho ng sasakyan.

Kulang paba ang ginawa nitong pagpapaikot sa buhay niya? Bakit hindi na lang kaya nito ariing dito? Tutal parang wala na rin naman siyang kalayaan ’di ba?

“Kyle..?” pag-tawag nito sa kaniya ngunit hindi siya umimik. Nanatili siyang walang kibo. “I just want to return this to you.” inabot nito sa kaniya ang bag niya.

Wala sa sariling kinuha niya bago muling tumingin sa labas ng sasakyan.

Narinig niya ang pag-buntong hininga nito. “Kyle..?” muli nitong pag-tawag ngunit hindi siya nag-salita. “talk to me, will you?” hindi siya umimik. Nanatiling walang kibo.

Naiinis si Axll sa pinapakita nitong katahimikan. Hindi siya sanay sa ganitong pakikitungo sa kaniya. He better shout him instead of keeping silence.

“Kyle kausapin mo’ko.” hinawakan na niya ito sa kamay ngunit mabilis nitong kinalas.

“Talk to you? Puta naman, Axll. Bakit? Bakit kita kakausapin?” nagpipigil sa galit nitong tanong.

“I don’t, i just want you to talk to me.”

“Hindi ako puppet, Axll. Mas lalong hindi ako laruan. Hanggang kailan mo ba gagawin sa’kin ’to? Hanggang kailan mo ipapamukha sa’kin na alipin mo lang ako? Kulang pa ba ’yung mga pagdurusang nangyare sa buhay ko? Hirap na hirap na ako! Ano ba kasing gusto mo? Ariin akong sa’yo? Pag-tripan ako? Bwisitin ako? Walanghiyain ang buhay ko? Mag-mukha akong kaawa-awa? Ano!” nakita niya sa sobrang galit ay hindi na nito napigilan ang pag-luha.

“Ano bang dahilan? Why are you doing this to me? Tell me. Hirap na ako e, wala naman akong nagawang masama sa’yo. Bakit ako pa? Dahil ba mahirap lang ako? Dalawang kayod isang tuka, para tapak-tapakan mo? Pwede ko bang hilingin sa’yo, ’wag na lang ako? Pwede mo bang ibigay sa’kin kahit konting katahimikan.”

Walang naging imik si Axll. Nakatingin lang siya sa binata at naawa dito.

“Kyle… I’m sorry.” hingi niya ng tawad. “I just—you know. I just did that because—damn it, Kyle! I like you. Siguro nagawa ko lang ’yun dahil gusto kita.”

Napangiti ito ng mapait. “I don’t believe you!” matigas nitong turan.

Pinara niya ang kotse at matiim tumitig sa binata. “Believe it or not. I still like you.” sinapo niya ang pisngi nito at siniil ng halik ang mga labi ng binata.

Malakas itong nag-pumiglas at tinulak siya dahilan para maputol ang halik. “’Kung gusto mong makipag-biruan. ’Wag ako. Tantanan mo ako.” anito binuksan ang pinto, lumabas at malakas na sinara.

Malakas siyang nagpakawala ng buntong hininga habang tanaw si Kyle na papalayo. Mariin niyang ipinikit ang kaniyang mga mata at napasambunot sa sariling buhok. Frustrated siya habang inis na inis sa kaniyang sarili.

Fuck! Shit! Shit! Shit! Anong ginawa ko?

Ilang beses niyang hinampas ang manubela dahilan para mag-tunog ang busina noon.

Frustrated niyang muling pinaandar. My confession was bullshit! Sino nga ba naman ang maniniwala sa’kin? After all i’ve done bad things to him. I expected he’ll believe me? Fuck! Fuck! Fuck!

Wala sa sariling pinaandar niya ang sasakyan hanggang sa makarating sa unibersidad.

             TANAW NI Axll ang likod ni Kyle. Hindi siya mapakali sa kaniyang kinalalagyan. He want to apologize for what have he done, simula sa una. He wanted to change and be good for him, para malaman nito kung gaano niya pinagsisihan ang mga ginawa. Because he just did all of that, para mapansin siya. Hindi naman niya alam na nasasaktan na pala niya ito. Shit!

“Is Mr. Moriz alright?” pukaw ng professor dahilan para mapabaling ang lahat kay Kyle maging siya. Kunot ang kaniyang noo.

“Is he sleeping in the middle of the class?” Muling tanong ng Propesor. “Mr. Moriz.” tawag nito ngunit hindi sumagot si Kyle.

May isa siyang kaklaseng pangahas na tiningnan ang lagay ni Kyle. Biglang namilog ang mata niyon ng makita ito.

“Sir Mr. Moriz looks really pale!” Imporma nito sa lecturer.

Dali-dali siyang napabalikwas ng tayo nang marinig ang sinabi ng kaklase niya. Agad niyang sinuri ang lagay ni Kyle.

Namumutla ito, kahit anong gising din ang gawin niya ay hindi talaga iyon nagigising.

Kinabahan na siya at sobrang bilis na ng tibok ng puso niya. Mabilis pa sa alas-quatrong binuhat niya ito. “Make way!” Sigaw niya sa mga kaklaseng nagtumpukan kanina. Agad naman siyang binigyan ng daan ng mga kaklase niya.

“Need my help?” Tanong ng isang niyang kaklaseng humarang sa kaniya at akmang hahawakan niya ang katawan ni Kyle.

“Get your fucking hands off him!” Matatalim ang bawat titig niya sa lalaki kaya awtomatiko nitong inagaw ang kamay nito, bakas ang takot sa mukha nito.

Kahit nabibigatan na siya kay Kyle ay pilit parin niyang kinakaya. Hindi siya makakapayag na may mangyaring masama kay Kyle. Ano nga ba ang nangyare dito? Bakit namumutla ito?

“Hang in there Kyle! I’m almost there!” pabulong niyang turan.

Agad niyang diniposito sa kama si Kyle dito sa clinic matapos siyang makarating.

“What are you waiting for?!” pasigaw niyang tanong sa nurse na ubod hinhin kong kumilos. “Do something!”

Tila naman natakot iyon sa pagsigaw niya kaya mabilis gumalaw at inasikaso nito si Kyle.

Mga ilang oras ang ginugol nitong pag-aasikaso kay Kyle. Nakabaling lang siya dito habang frustrated na nakasambunot sa kaniyang buhok.

Ilang pang minuto bago bumaling sa kaniya ang nurse. “No need to worry, he’s fine now. Nawalan lang siya ng malay dahil walang laman ang kaniyang tiyan. Gutom siya.” anang nurse.

Napasambunot siya sa sariling buhok. “Fuck!” He shout in frustration.

“He haven’t eaten yet. Shit!”

Kaya pala namumutla ito. Like fuck! Hindi pa nga ito kumakain kaninang umaga pa. Shit!

“Why he’s not awake now?” may pag-aalala niyang tanong sa Nurse.

“He’ll wake up maybe just a few minutes or so.” the Nurse answered.

Napatango tango na lang siya at naupo sa pang-isahang bangko na nasa gilid ng kama.

Hinawakan niya ang mga kamay ni Kyle na bahagya pang nanlalamig. Binigyan niya iyon ng banayad na halik.

Hindi siya dapat nakakaramdam ng guilt ngunit iyon ang nararamdaman niya. Parang sarili pa niya ang sinisisi kung bakit hindi ito nakakain.

Siya ang dapat sisihin kung may masama mang-mangyare kay Kyle. Siya ang dapat managot at wala ng iba.

Hindi niya binibitawan ang mga kamay ni Kyle, basta naka-salikop lang iyon sa mga kamay niya. Kahit pa nga namamawis na ang kamay nilang dalawa ay hindi parin niya tinatanggal.

Ipinagpaliban na niya ang klase niya. Walang bagay ang mas mahalaga pa kay Kyle para sa kaniya. Kahit ano handa niyang ibigay kung ang kapalit niyon ay makasama si Kyle sa tabi niya.

Agad niyang tinanggal ang pagkakasalikop ng kamay nilang dalawa. Hindi pa kumakain si Kyle. Kailangan niyang bilhan ito bago ito magising.

Mabilis niyang tinumbok ang canteen.

Matapos siyang makarating doon ay agad siyang um-order ng pagkain. Pinabilisan pa nga niya ang paggalaw ng tindera doon maabutan lang niyang magising si Kyle na siya ang unang makikita.

Muli niyang tinakbo ang pagitan ng canteen at clinic dala ang pagkaing binili niya para kay Kyle. Saktong pagpasok niya doon ay nagulat siya sa natanaw.

Napahinto siya sa pagpasok ng matanaw niyang naroon ang lalaking kinaiinisan niya. That fucking Gavinne.

May malay na rin si Kyle, na halata parin ang pamumutla ng mukha nito. Nakangiti iyon habang nakatingin kay Gav, yung ngiting hindi man lang niya nakita sa mga labi ni Kyle kapag siya ang kasama. Kundi kunot na noo ay galit na mukha naman ang nakikita niya.

“Are you okay?” Tanong ni Gavinne kay Kyle. “I heard na sinugod ka daw sa clinic, so i have to rush myself just to accompany you.”

Yaman din lamang naman na meron ng mas suitable para alagaan si Kyle kaya umalis na siya. Ano pa nga ba ang magiging papel niya doon.

Kahit kinakain siya ng matinding inggit at selos ay hindi siya nagpadala doon.

Nasapo niya ang dibdib ng maramdaman niyang nanikip iyon. Tumawa siya ng mapait at pasalampak na itinapon ang pagkain sa basurahan.

Sino pa nga ba ang kakain ng pagkaing binili niya? At kahit ibigay man niya iyon kay Kyle ay tiyak niyang hindi din nito tatanggapin.

Dinala siya ng mga paa sa parking lot ng paaralan. Hindi niya alam pero tila na walan na siya ng gana. Na walan na siya ng buhay. Mabilis niyang pinaharurot ang sasakyan patungo sa bar ng kaibigan upang mag-inom. ’Yung paglaklak na palagi niyang ginagawa. Maybe drinking is the best way to forget everything. It’s the best way to not feel the pain. Shit!

To be continued…

CHAPTER 22

Chapter 22

              MEDYO BUMUTI NA ang pakiramdam ni Kyle matapos siyang bigyan ng pagkain at pakainin ni Gavinne. Kaya narin niyang tumayo at hindi na siya nakakaramdam ng panghihina. Malakas na ang katawan niya. Kaya nang mag-uwian ay tumayo na siya sa kamang kinahihigaan.

“Are you going out na?” tanong ng nurse sa kaniya.

“Yes ma’am and thank you!” pasalamat na sambit niya.

Lumingon-lingon naman iyon sa magkabilang tabi niya at kunot-noong bumaling muli sa kaniya. “Na’san na yung lalaking naghatid sa’yo dito kanina?”

“Ahh si Gavinne po?” patanong na aniya.

“No, hindi si Gavinne ang nagdala sa’yo dito kanina. May ibang lalaking nagdala sa iyo kanina. Sino nga ba iyon..” umakto itong nag-iisip. “alam ko na. Ang nagdala sa’yo dito kanina ay walng iba kundi si Mr. Romero.”

Medyo nakaramdam siya ng gulat sa narinig. Mr. Romero, as in Axll?

“Si Axll Romero ho ba?” kunot noong tanong niya.

“Yes! Siya nga, si Mr. Axll Romero nga.” maligayang anito na animo’y kinikilig, hinahanap-hanap pa nito sa paligid ang lalaking tinutukoy nito. “Nandito parin ba siya?”

“Sigurado ho ba kayo na si Axll?” usisa niyang tanong.

“I’m sure. So… Narito parin ba sya?”

Pilit siyang ngumiti at napa-iling-iling. “Wala na ho siya dito,” hindi ko rin naman siya naabutan.

“Let’s go Kyle, car is ready!” rinig niyang singit ni Gavinne sa kanilang pinag-uusapan.

Nagpaalam siya sa nurse, nagpasalamat siya dito hanggang sa tuluyan na siyang maka-alis.

Buong biyahe siyang tahimik at hindi umiimik. Buong biyahe din kasi sumasanggi sa kaniyang isip ang lahat ng sinabi sa kaniya ng nurse.

“Si Axll? Siya ang nagdala sa’kin?”

Ikinalma na lang niya ang kaniyang isip matapos magpakawala ng isang malakas na buntong hininga.

“Are you okay?” pukaw ni Gavinne sa kaniya. “you seems out of the world!” pabiro pa nitong turan.

“Hindi okay lang ako, kailangan ko lang siguro ng pahinga.” pagdadahilan niya dito.

Napatango-tango na lang ito.

Nakarating sila sa dorm na wala paring imikang nagaganap. Nagpaalam lang iyon sa kaniya at siya naman ay pumasok na sa loob ng dorm niya.

Hinahanap ng mga mata niya ang lalaking ka-roommate niya ngunit wala ito doon.

Bakit nga ba niya iyon hinahanap e wala naman siyang paki doon. “Wala nga ba?”

Ipinilig na lang niya ang kaniyang ulo sa mga naiisip. Sa halip ay inintindi na lang niya ang kaniyang sarili, gumayak upang pumasok sa trabahong kaniyang pinapasukan.

Nagsimula na siyang magtrabho matapos siyang makarating doon, wala namang masyadong kumakain doon kaya hindi na rin siya nag-overtime.

Matapos makarating sa dorm niya ay na-upo siya sa gilid ng kama. Still no sign of Axll. Wala parin ang lalaki. Na’san na ba ito?

Malakas siyang nagpakawala ng buntong hininga. Bakit nga ba niya iniisip si Axll. Wala naman siyang pake do’n, hindi ba?

Isang malakas na pagkalabog ng pinto ang pumukaw sa kaniya. Tinuon niya ang tingin sa pinto.

Agad siyang napatayo at mabilis na tinungo ang pinto. Binuksan niya, at iniluwa niyon si Axll na pupungay-pungay ang matang nakatingin sa kaniya. Halata sa kilos at pagtingin nito na lasing ito.

Mabilis niyang nasalo ang binata ng muntik na itong matumba sa kinatatayuan nito dahil sa labis na kalasingan.

“Shit!” bulalas niya.

Gusto niyang hayaan na lang ito, pero ng maalala niya ang mga tulong nitong ginawa sa kaniya ay tinulungan na rin niya ito.

“Bakit ka ba naglalasing?” hindi niya napigilan ang sariling mag-tanong.

Pupungay-pungay ang matang sinalubong nito ang kaniyang mga titig. “Dahil sa’yo.” sagot nito na hindi niya makuha ang dahilan.

Hindi niya makakausap ito ng matino dahil lasing ito, kaya hindi na lang siya umimik. Inakay na lang niya ito ngunit mabigat ang binata. Na out-of-balance siya dahilan para matumba siya at ito ang napa-ibabaw sa kaniya.

Nagka-titigan ang mga mata nilang dalawa.

Laking gulat niya ng bigla-bigla na lang siya nitong siniil ng halik.

Gulat na gulat ang namimilog niyang mga mata. Hindi siya agad naka-kilos.

Naramdaman niyang gumalaw na ang mga labi ng binata sa mga labi niya. Ramdam na ramdam niya ang lambot ng mga labi nito. Ramdam na ramdam na rin niya ang mabilis na pag-tibok ng kaniyang puso.

Sa minutong tumagal ang mga labi nito sa mga labi niya. He can’t do anything. He speechless and moveless.

Unti-unting kusang pumikit ang kaniyang mga mata, hanggang sa nalaman na lamang niya na lumalaban na rin siya sa mga halik nito sa kaniya. Iginagalaw na rin niya ang kaniyang mga labi sa mga labi nito.

Nawala ang pagkalasing ni Axll ng maramdaman niyang tumutugon na rin si Kyle sa halik niya. Animo’y umisang-tabi ang kaniyang mga ininom.

Habol nilang dalawa ang hininga ng magbitaw ang mga labi nila. Ilang sigundong hagilap ng hangin bago niya muling inangkin ang mga labi nito. But this time, it’s not only a plain kissed. Ngayon kasama na ang mga dila sa kanilang paghahalikan.

Nalalasahan ni Kyle ang lasang alak sa bibig ni Axll, ngunit mas lalong nabubuhay doon ang init ng pagnanasa sa kaniyang kaibuturan.

Sa halik nito, hindi na niya alam ang tama at mali. Napuno na siya ng sensasyon sa kaniyang kaibuturan.

Tinulak niya si Axll at siya naman ang kumubabaw dito. Matiim ang mga tinginan nilang dalawa sa isa’t-isa.

Bago pa man siya dalhin sa langit, tumayo na siya. Sinara ang pinto at ni-lock bago niya muling binalikan ang binata. Pinatayo niya ito at doon nito siniil ng halik ang kaniyang mga labi.

Habang naghahalikan natagpuan na lang nila ang sarili sa ibabaw ng kama.

Tongue sucking, lips kissing and meeting with each other and also hand caressing. Their lips fits like God made their lips just for each other.

Dahan-dahan siya nitong hiniga sa kama habang magkalapat parin ang mga labi nilang dalawa.

Naglakbay ang mga halik ni Axll sa kaniyang pisngi, sa tainga, pababa sa kaniyang leeg. Nakaramdam siya ng kiliti at kakaibang sensasyon ng halikan nito ang kaniyang leeg. Sumisipsip.

Nagtungo ang mga labi nito sa tainga niya at dinalaan iyon. Impit siyang napapa ungol sa bawat ginagawa nito. Pilit niyang pinipigilan ang ungol na gustong kumawala sa bibig niya. Natatakot siyang marinig ng katabing dorm ang ungol niya.

Ang kamay nito ay naglalakbay patungo sa mga abs niya. Bahagya nitong tinaas ang damit niyang suot at hinimas-himas ang dibdib niya. Bahagya pa nitong pinipisil ang utong niya.

“Gusto mo rin pala. Now i know.” bulong ni Axll sa kaniyang tainga, naghatid ng kakaibang sensasyon sa kaniyang kaibuturan.

Nakaramdam siya ng hiya dahil alam niya kung ano’ng tinutukoy nito. Nakagat na lang niya ang pang-ibabang labi.

Bumaba ang mga halik nito hanggang marating ang dibdib niya.

Unat ang kaniyang katawan at mariin niyang nakuyom ang kamao ng sinimulan ni Axll dilaan ang kaniyang utong.

Muntik pa siyang mapasigaw sa pag-ungol dahil sa ginawa nito. Buti na lang ay nakagat niya ang pang-ibabang labi.

Kinuha niya ang unan sa tabi niya at iyon ang ginawa niyang takip sa bibig niya para doon umungol.

Nakagat niya ang unan ng pakilwalin ng binata ang dila nito sa kaniyang utong. Kakaibang sarap ang dulot nito sa kaniyang kaibuturan.

“Delectable, nipple.” anang binata.

Ang mga kamay ni Axll na nasa pang-upo niya ay unti-unti ng hinuhubad ang suot niyang pangbaba. Tinulungan pa niya itong ibaba ang suot na short at maging ang underpants.

Katulad ng una nilang pagtatalik ay pinataob na naman siya nito. “Don’t lick my ass!” hiyang hiyang sambit niya sa mahinang boses.

Tumingala lang ito sa kaniya. Ngumiti at ngumiti. Bumaba ang mukha nito hanggang marating ang mayayaman niyang pang-upo.

Sinubsob niya ang mukha sa unan at doon niya pinakawalan ang ungol na gustong kumawala sa kaniyang bibig ng simulan ng binatang pakilwalin ang dila nito sa butas ng pang-upo niya. Bahagya pa nitong sinusundot-sundot ng dila ang loob niya.

Pikit ang mga mata at bahagya siyang napapaungol sa sarap na pinaparamdam ng lalaking nasa likod niya.

Halos kagatin na niya ang unan upang hindi lang siya mapa-ungol sa sarap na dulot nito.

Halos mabaliw na siya sa sobrang sarap na nararamdaman. Halos mabibilis na rin ang bawat paghinga niya.

Ilang minuto bago iyon tumigil. Halos mapatid ang kaniyang pag-hinga.

Umalis sa kama ang binata. Hinubad nito ang lahat ng saplot sa katawan. Lumabas sa boxer nito ang nag-uumigting at handang lumaban nitong pagkalalaki.

Ilang minuto siyang napatitig sa kahabaan ng binata. Mabilis siyang nag-iwas ng tingin.

“Sorry for starring at yours!” paghingi niya ng paumanhin dito.

“Na’ah! You can do everything to my cock more than stare.” unti-unti itong sumampa sa kaba at ginapang siya.

“I’m going to fuck you know.”

Sino nga ba ang makakatanggi dito? Hot handsome and down right gorgeous. Akit na akit na siya dito. Makakatanggi pa ba siya?

“Go on take me.” pabulong na aniya.

Unti-unting gumuguhit sa kaibuturan niya ang sakit na lumulukob dulot ng pagpasok ng pagkalalaki nito sa loob niya. Mukhang hindi niya kaya ang laki nito.

Makikita sa kaniyang mukha ang sakit na dulot ng pagpasok ng pagkalalaki nito sa kaniyang loob.

Hinalikan siya nito sa pisngi. “Masakit ba?” nag-aalalang tanong nito, napatango-tango siya bilang sagot. “don’t i’ll fade away soon. I promise.”

Ilang minutong hindi muna nito ginalaw ang pagkalalaki nito sa loob niya. At ng masanay siya dito ay sinimulan na nitong hugutin at ibaon ang pagkalalaki sa loob niya.

Medyo masakit pa iyon ng konti ngunit hindi tulad ng dati. Kalaunan ay nawala din ang kirot na nararamdaman niya at tanging sarap na lang ang nararamdaman niya.

“Did you use condom?” he asked out of nowhere.

“No i didn’t.” Axll answered.

“Pulled it out! Use condom first!” nag-aalalang aniya. “May dala ka naman sigurong condom di’ba?”

“Yes!” sagot nito. “But i don’t like to fucked you while wearing condom, i love the feeling of having you without condom.” Sabi nito.

Hindi na siya nakatutol dahil mabilis nitong hinugot at baon ang pagkalalaki nito sa loob niya.

Napakasarap nito sa kaniyang pakiramdam. Halos lukuban siya ng hindi mapaliwanag na sarap.

“Ahh, ohh fuck!” ungol nito. “You’re so f*cking good!”

“Ahh.. don’t shout. Baka may makarinig sa’ten.” saway niya dito sa mahina ngunit madiing boses.

Axll fucked Kyle from behind. It’s so embarrasing, but this is the most good thing happened in his intire life.

Axll thrust become desperate and desperate. It become faster and faster.

Sinubsob niya ang kaniyang mukha sa unan upang doon umungol.

Pawisan na silang dalawa ngunit hindi iyon ang dahilan para tumigil sila sa ginagawa. Ipinagpatuloy ni Axll ang mabilis na pag-ulos sa kaniya. Halos mapugto na ang bawat paghinga niya sa sarap na nalalasap sa piling ng lalaking ka niig.

“I’m going to cum. Ohhhh.” Axll said while moaning.

Ilang ulos pa ang pinakawalan ni Axll bago sumabog sa loob niya ang mainit na katas nito

Bakas sa mukha nilang dalawang ang sarap na nalasap ng bawat isa. Bakas sa mukha nila ang pagka-kontento sa bagay na ginawa nila.

Nasa loob parin niya ang pagkalalaki ni Axll na hindi parin nito hinuhunot. Nakayakap ito sa kaniya habang habol habol nilang dalawa ang hininga.

Impit siyang napa aray ng dahan-dahan nitong hugutin ang pagkalalaki sa loob niya. Pinatihaya siya nito at siniil ng maiinit na halik ang mga labi.

“Thank you for giving yourself to me!” sabi nito sa kaniya habang mahigpit na yumakap sa kaniya.

Hindi na niya ito nagawang itulak nang marinig niya ang mahinang pagharok nito. Axll soft snores brings smile on his lips.

Tulad din ng una nilang pagtatalik nakatulog din iyon sa sobrang kapaguran. “Thank you too for pleasuring me!” sabi niya dito at muling hinagkan ang mga labi ng lalaki.

Alam niyang ito na ang magiging huling halik niya dito. Alam niyang pagsikat ng araw ay magiging malamig na naman ang pakikitungo nito sa kaniya kaya uunahan na niya.

Kahit alam niya sa sarili na umiibig na siya sa lalaki ay hindi niya pwedeng ipagtapat iyon, natatakot siyang baka sa huli ay paglaruan lang nito ang damdamin niya.

To be continued…

CHAPTER 23

Chapter 23

                  MAAGA PALANG ay nagising na si Kyle, naalimpungatan niyang wala sa kaniyang tabi ang lalaking naka-niig, kagabi.

Napangiti siya ng mapait. Lasing lang siguro si Axll kaya nagawa nito ang mga bagay na iyon, o kaya naman ay purpose nitong paglaruan siya.

Agad siyang bumangon at dinampot ang mga saplot na hinubad ni Axll kagabi. Agad niya iyong isinuot sa kaniyang katawan.

Tama siya, laro nga lang talaga kay Axll ang lahat. Na hindi nito kayang bigyang ibig sabihin ang nangyare sa kanila. Siguro wala lang itong babaeng maikama kaya siya ang pinagti-tripan.

Humugot siya ng isang malakas na buntong hininga at naglakad patungong cabinet. Kumuha siya ng tuwalya doon at diretsong naligo.

Ni-lock niya ang pinto ng cr at hinubad lahat ng suot sa katawan. Binuksan niya ang shower, sabay babad ng katawan niya sa malamig na tubig ng bawat patak niyon.

Muli siyang napaisip. Hindi parin niya lubos maisip na sa pangalawang pagkakataon ay naging marupok na naman siya. Muli na naman niyang sinuko ang sarili niya. At higit sa lahat muli na naman niyang hinayaan si Axll na paglaruan siya.

Ang tanga niya sa puntong naglaro siya sa apoy, tapos kahit patuloy ng napapaso ay sige parin siya ng sige.

Matapos niyang maligo ay ipinulupot niya sa baywang ang tuwalya at lumabas na siya ng cr. Saktong pagbukas niya ng pinto ay naroon nakatayo sa harap niya si Axll.

Bahagya siyang nagulat ngunit hindi niya pinahalata. Lahat ginawa niya para maiwasan ito, tulad na lamang ng ginawa niyang paglampas dito ng hindi man lang pinapansin.

Di’ba ito ang dapat niyang gawin? Di’ba dapat niyang iwasan ang lalaki para hindi na muling maulit ang nangyare?

“Hey, talk to me!” Malambing na anito sa kaniya at bahagya pa siyang hinawakan sa braso. Agad siyang nagpumiglas at hinarap ito.

“Meron ba tayong dapat pag-usapan?” Sarkastiko niyang tanong dito.

“Yes!” Axll answered.

“Tungkol saan?” Tiningnan niya ito mata sa mata. “Kung gusto mong pag-usapan ang nangyare, sa’ten. Wala lang ’yun sa’kin. Balewala lang ’yun.”

Mukha namang nagulat si Axll, nakatingin lang ito sa kaniya na masama ang bakas ng mukha.

“Wala na tayong dapat pag-usapan.” tumalikod siya at akmang aalis na.

Nagulat siya ng bigla siya nitong hinatak pabalik at pinaharap dito, pagkatapos ay siniil siya ng halik.

He tried to push Axll away. Away from him.

A minutes later, he felt his large barrier started to melt to free his heart-pounding so fast.

Sa bawat halik ni Axll sa kaniya ay wala siyang naging pagtutol. Lahat ng halik sa kaniya ni Axll ay nilaban niya.

Kahit paulit-ulit pa niyang ipagsiksikan sa sarili na walang magandang maidudulot ang halik na iyon ay sumagal parin siya.

Naging marupok na naman siya. Basta lahat ng halik na ibinabato sa kaniya ni Axll ay malugod niyang tinatanggap. Tulad na lang ngayon na bigla-bigla na lang nitong kinagat ang labi niya dahilan para mapaawang iyon. Awtomatiko nitong ipinasok ang dila sa bibig niya.

He already taste the mint of Axll’s breath. He already feel Axll’s buddy bulging in his pants, kumikiskis ito sa kaniya. He’s so tempted to the point that he couldn’t turned back.

Axll’s kissed become gentle and gentle. Bahagya pa nitong sinapo ang magkabilang pisngi niya. Bumitaw si Axll sa halik nila para humagilap ng hangin.

They both breathing in a fast pace. Habol nilang dalawa ang hininga habang matiim itong nakatitig sa kaniya.

“You know how special you are to me!” Puno ng sinseridad na sabi nito sa kaniya. “I don’t know how to explain, but–”

“I don’t want to here it.” aniya.

“Please, just here me out. You know, this is hard for me.”

Tumawa siya ng pagak. “Anong akala mo sa’kin hindi rin nahihirapan?” Nahihirapan din ako! Nahihirapan ako sa mga ginagawa mo! Hindi ko na rin maintindihan ’yung sarili ko! Kung bakit

tumitibok

ang puso ko sa’yo! Kung bakit ako

nagkakagusto

? Hindi dapat ganito pero ’yun ’yung nararamdaman ko! Mga gustong niyang sabihin ngunit hindi niya nagawa. Ikinimkim na lang niya iyon sa kaniyang sarili.

“I like you, Kyle. Please do believe me.”

Napailing-iling siya. “I don’t believe you.” aniya. “Mahirap ng maniwala sa’yo. After all this past few days—months na mga ginawa mo sa’kin. I don’t think i can believe you!” matatag na aniya.

“Please believe me!” May pagmamakaawa ang boses nito maging ang itsura ng mukha nito, halatang frustrated. “Hindi ko alam kung kelan at saan nagsimula. Like the fuck, i’m not crazy but i’m going crazy to think of this fucking feelings. Lahat na lang ng isip ko ikaw ang nakalitrato.”

“You know. Sa bawat panaginip ko, lagi kang naroon. The fuck! I don’t believe in love, but when i started to like you all my beliefs was gone. This is hard to explain, because you know, we’re both man. But… But the fuck, yes. I like you.” Tumitig ito sa mga mata niya. “I love you, more than anything else!”

I love you, more than anything else.

Tumama sa kaniyang puso ang mga huli nitong sinabi.

Pero dapat na ba siyang magdiwang? Dapat na ba siyang maniwala sa mabulaklak nitong bibig? Dapat na ba niyang paniwalaan ang mga sinabi nito? Anong dapat niyang paniwalaan ang mga sinabi nito o ang isip niyang nagsasabing sasaktan lang siya nito?

“Hindi ko alam kung kaya pa ba kitang paniwalaan. Hindi ko alam kung tama ba itong mga naririnig ko!” Gulong gulo na siya. “All i know is, i don’t believe you. ’Wag ako ang pag-tripan mo.” sabi niya dito at tuluyan na niyang tinalikuran ang lalaki.

Sa ngayon, kahit nakikita at nababasa niya sa mukha nito ang buong sinseridad ay hindi parin niya magawang maniwala. Hindi ngayon ang panahon para paniwalaan nito. Sariwa parin ang mga ginawa nito sa kaniya. Hindi rin tama ang mga nangyayare.

Kumuha siya ng damit at dinila niya iyon sa loob ng cr upang doon mag-bihis.

Matapos magbihis ay muli niyang hinarap si Axll. “Magbihis kana, ngayon na magaganap ang trip natin. Hindi ka pwedeng magliban kasi ikaw ang ka partner ko!” Paalala niya dito.

Hindi niya pinansin ang ekspresyon nito. Ipinagsawalang bahala na lang niya ang lahat.

Hindi na niya hinintay pa ang binata. Umalis na siya bitbit ang bag na dala na binaunan niya ng damit na susuotin.

Pagbukas palang niya ng pinto ay naroon na agad si Gavinne hinihintay siya. Nang makita siya ay binigyan siya ng matamis na ngiti. Balik ngiti naman ang ginawa niya.

“Good morning!” bati nito sa kaniya.

“Good morning!” balik bati niya. “Naparito ka?”

“Upang ihatid ka. You know.”

“Let’s go the—”

Hindi na niya natuloy ang iba pa niyang sasabihin ng marinig niyang nagsalita ang nasa likod niya.

“Sa kaniya ka parin ba sasabay gayong ako ang partner mo?” madiin ang bawat bitaw nito ng salitang ‘partner’

Nang kaniyang balingan, madilim ang ekspresyon ng mukha nitong nakatitig kay Gavinne.

“Partner?” patanong na ani Gavinne, kunot ang noong nakatitig sa kaniya.

“That’s not the partner you think it is. Just you know, university thing.” pagtatama niya sa maling iniisip ni Gavinne. “Let’s go.” hinila na niya palayo sa Gavinne. “Ihatid mo lang ako sa University, may bus doon na pagsasakyan namin papunta sa trip.”

Hindi niya pinansin si Axll, wala na rin namang saysay kung papansinin pa niya ito.

“We’re going, Axll.” ani Gavinne na kumaway pa kay Axll. Nakita niya ang masamang titig nito sa binata pagkatapos ay naging malambot ng ibaling na sa kaniya.

Pinagbuksan siya ng pinto ni Gavinne dahilan para mapakunot ang noo niya. “You’re being gentleman now, huh? At talagang tinatrato mo na naman akong babae.” pabiro niyang turan.

Natawa naman si Gavinne. “i like treating you like this, best friend. Sumakay kana, baka ma-late ka sa trip niyo.”

Napilitan naman siyang sumakay habang ngingiti-ngiti. Umikot ito at sumakay na rin.

Sinimulan na ni Gavinne patakbuhin ang sasakyan. “Can i come with you? You know.. just to accompany you.”

“No, it’s for medical students only. You’re not allowed, bestfriend.”

“Yeah, yeah, i get it.” anito.

Natahimik silang dalawa ng binata. Isinandal niya ang kaniyang ulo sa bintana ng sasakyan, malayo na naman ang tanaw ng kaniyang isipan. Naroon na naman iyon kay Axll, sa mga ipinagtapat nito sa kaniya. Was it true? Or Axll was just playing with his feelings?

Galit ang bakas ng mukha ni Axll, naiinis siya sa kaniyang sarili, pero mas naiinis siya kay Gavinne sa paulit-ulit nitong panggugulo sa kanilang dalawa ni Kyle.

Napailing-iling na lang siya. Wala namang ibang dapat kagalitan kung hindi ang kaniyang sarili. Siya ang may dahil kung bakit hindi siya kayang paniwalaan ng binata. Inilayo niya ang kaniyang sarili kay Kyle ng hindi niya nalalaman. Kaya siya rin ang may kasalanan.

Siguro ang kailangan niyang gawin, ay subukang ilapit muli ang loob nito sa kaniya. Kailangan niyang muling makuha ang loob ng binata, upang kahit pa’no ay mapaniwala niya itong totoong mahal niya ito.

Matapos makapag-bihis, mabilis niyang tinahak ang kaniyang sasakyan at umalis.

“Good thing, you arrived on time, Mr. Romero.” ngumiti ang professor. “Hop in!” Sabi ng professor sa kaniya.

Pumasok naman siya sa loob ng bus. Iginala niya ang kaniyang paningin sa mga estudyanteng naroon. Napangiti siya ng makita si Kyle na nakatingin din sa kaniya, nag-iwas lang ito ng tingin ng magkatitigan silang dalawa. Tamang-tama naman na bakante pa ang upuan sa tabi nito. Doon siya umupo.

His purpose is to make Kyle trust him. Ayaw niyang makaramdam pa si Kyle ng takot sa kaniya. Kailangan niyang buohin ang tiwalang minsan na niyang sinira.

“Kyle…?” tawag niya sa pangalan nito. But no response. “I like you, and i want to know if you’re willing to give me a chance to prove my love for you.”

No respons e

“Please, Kyle baby, talk to me!” pangungulit niya sa mahinang boses, siniguradong silang dalawa lang ang makakarinig.

Gulat na bumaling ito sa kaniya ng tingin, pinandilatan siya ng binata. Palingos-lingos ito sinusuri kung may nakarinig sa kaniya.

“Don’t make a scene, Axll!” inis na turan nito.

“I’m not making a scene, i just want to know. Please baby.”

“Ano pa ba ang gusto mong malaman bukod sa hindi kita gusto?” impit at madiing sabi nito, pero pilit ang sariling huwag makagawa ng malakas na ingay.

“I don’t believe you, Kyle. I know you like me too.”

Naitirik na lang ni Kyle ang kaniyang mata sa hangin. Itinuon niya ang kaniyang pansin sa bintana ng sasakyan. Pilit na hindi niya pansinin ang binata.

Ipinagsawalang bahala na lang niya ang mga pangungulit nito. Nagsimula ng umandar ang kanilang sinasakyan. Bus na magiging service niya patungo sa kanilang pupuntahan at pabalik.

Tutok ang kaniyang mga mata sa labas ng bintana ng umaandar na bus, pero ang kaniyang atensyon ay na kay Axll.

“Want some?” tanong nito sa kaniya habang binubuksan ang pagkaing dala.

Tiningnan lang niya ito at muling iniwas ang kaniyang tingin.

“You sure? Ayaw mo talaga? Hindi ka nagugutom, baby?” tudyo nito.

Muli niyang ibinalik ang kaniyang tingin sa binata. Inis na pinandilatan niya ito ng tingin. “If you want to eat! Then eat! Don’t get me involved!”

“Say ahh!” inilapat nito sa bibig niya ang pagkain.

Kinapitan niya ang kamay ni Axll at binaba iyon. Tumingin-tingin siya sa paligid. “Are you crazy?” nanggigigil na turan niya habang pinipigilan huwag mag-taas ng boses. “what if someone heard you, calling me baby? Ano na lang ang sasabihin nila?” naiinis pa niyang dugsong.

“I don’t care what others will say. Eat or i’ll let them know everything that has happened to us. Do you want that?”

Naiinis at nag-ngingitngitan ang kaniyang mga ngipin. Nandito na naman ito sa pananakot nito sa kaniya.

“Will you please give me a break? Stop threatening me!” madiin at inis niyang sabi.

“Oh, yeah. I’m sorry. I didn’t mean to threatened you, i just… You know, wanted to make sure na may laman ’yang tiyan mo.”

Saglit siyang napatitig sa sinabi ni Axll. Medyo kumunot din ang noo niya. Is he being serious right now? Saying sorry at him? Caring for him? Feeling guilty to think that he was being threatened by him?

Patago siyang napangiti.

Sa kabilang banda naman, nakita ni Axll ang patagong ngiting iyon ni Kyle. He hope that this day will be the same day tommorow. He hope that someday, he can gain Kyle trust. He’ll be happy if Kyle love him back the way he love him so much…

To be continued…

CHAPTER 24

Chapter 24

            PUMARA ANG service bus nilang dala sa lugar na pag-e-stay-an ng mga kaklase nila. Isa iyong hotel na pwedeng pagtulugan ng bawat estudyanteng kasama. Dito kasi sila magpapalipas ng gabi dahil may iba pang task na ipagagawa sa kanila ang propesor.

Nasisiguro naman niyang walang milagrong magaganap kasi sama-sama ang mga lalaki sa isang kwarto at bukod naman ang mga babae. Dahil lalaki ang propesor nila ay kasama nila ito sa pagtulog.

“Get your things class and put it in your assigned room!” Anunsyo ng propesor.

Kumilos na si Kyle at kinuha ang bag niyang dala kanina. Nakakaramdam siya ng inis sa isiping kanina pa siya sinusundan ni Axll. Kaya upang hindi gumawa ng gulo, hangga’t kaya niyang iwasan, iiwasan niya.

Pumasok na siya sa loob ng kwartong tutulugan nilang lahat. Humanap na siya ng pwestong pwedeng pagtigilan. Doon niya natipuhan sa pinakang dulo.

At tulad din ng dati ay nakasunod parin sa kaniya si Axll. Kahit medyo naiinis na siya ay hindi na lang niya pinahalata.

Pagkatapos niyang ilagay ang gamit niya sa isang tabi ay sakto namang nagpatawag na ang propesor. Tinipon-tipon silang lahat.

“Stick to your partner!” Panimula niyon.

Yung sinabing stick to your partner ay naging hug your partner. Kasi naman napakahigpit ng pagkakayakap sa kaniya ni Axll sa kaniyang baywang. Kahit anong piglas niya ay hindi parin iyon bumibitaw.

Hinayaan na lang niya iyon baka kapag nagpumiglas pa siya ay makakuha pa iyon ng atensyon. Sa bewang lang naman siya niyakap ni Axll, hindi naman big deal iyon? Hindi ba?

“Since you are now with your partner, then we’ll go visit the elementary school for now and rest later.” Pagpapatuloy ng propesor. “Let’s go!”

Matapos mabisita ay muli na silang bumalik, isang magdamag na pagpapahinga, pagkatapos mag-umaga ay muli silang bumalik doon matapos makapag-handa.

Nagsimula ng lumakad ang propesor nila at sinabayan naman nila. Alam naman ng principal ng elementarya na may event silang gaganapin sa elementary school na iyon, kaya ng makarating sila ay nakahanda na ang lahat.

Iba-ibang task ang ina-sign sa bawat magka-partner. At ang task na napunta sa kanilang dalawa ay ang pagtuturo sa mga bata kung pa’no maglinis ng sugat.

This is Kyle’s first time doing this kind of thing at kinakabahan talaga siya. Medyo namamawis na rin ang mga palad niya.

Hindi siya komportable sa task na ibinigay sa kanila. Alam niyang masyadong sensitibo ang mga bata pagdating dito. Kailangang hindi niya matakot ang mga bata kapag-nag de-demo na siya. Kailangang iparamdam niya sa mga bata na hindi masakit ang magpalinis ng sugat.

“Are you okay?” Tanong ng katabi niya. Kahit hindi niya ito lingunin ay alam niya si Axll iyon.

“Yes!” Pagsisinungaling niya.

“You sure?” Paniniguro nito. “You seems pale..”

“Am i?” Tanong niya sabay baling sa lalaki.

“Yeah, really looks not okay.” Anito.

Nagpakawala siya ng malakas na buntong hininga. Alam niya sa sarili na hindi talag siya okay, tinatago lang niya.

“Dahil ba ito sa task na ibinigay ni Sir?”

“Oo!”

“Don’t worry, relax yourself! I’m always here for you!” Axll said sounds like giving him motivation or cheering him up?

“Mas lalo nga akong kinakabahan kapag nandito ka!” Sabi niya sa isip.

Marami ng mga kaklase nila ang ininspeksyon ng propesor nila at konti na lang ay sunod na sila. His heart is now beating so fast. What if he can’t deliver it softly? What if he scare the kid?

Talagang lumilipas ang oras, ngayon ay silang dalawa na ni Axll ang magde-demo sa mga bata na narito.

Sinipat niya muna ang mga batang nanunuod lang sa gagawin niya.

Sunod-sunod siyang napapalunok dahil doon, sana ay makaya niya.

Hindi magawa ni Axll ang mag-alala para kay Kyle. Alam niyang hindi ito kompyansado sa sariling kakayanan. Konting saglit na lang ay sila na ang magde-demo sa mga bata.

Nag-aalala siyang lalo’t batid niya ang kaba nitong nararamdaman.

Nag-paalam siya sa Professor na iihi lang siya, pinagbigyan naman siya nito. Lumayo siya sa karamihan. Nang masiguro niyang wala ng makakapansin sa kaniya ay inilabas niya ang dalang maliit na kutsilyo.

Sinugatan niya ng maliit ang tuhod niya gamit iyon. Bahagya iyong kumirot ngunit bale wala lang sa kaniya.

Matapos masugatan ang sarili ay ibinalik na niya ang ito sa pinagtataguan niya. Bumalik na rin siya sa sa karamihan.

Nang makabalik siya ay agad ng sinimulan ni Kyle i-demo ang task na ibinigay sa kanila. Bakas sa boses nito ang panginginig kaya lumapit siya doon at bahagyang dinampi ang kamay para makuha niya ang atensyon nito.

Nang tumingin sa kaniya si Kyle ay binigyan niya ito ng tingin na ‘nandito lang siya para dito!’

Huminga naman iyon ng malalim at tila nagkaroon ng buhay ang bawat salita nito. Tila ba’y siya ang ginawang inspirasyon nito.

“Mga bata ganito ang tamang paglinis ng sugat..” Pagpapatuloy ni Kyle. “Sinong may sugat sa inyo?” Tanong nito sa mga batang naroon.

“Me!” sambit niyang nag-boses bata kahit pa nga baritono iyon. Lahat ng atensyon ay napunta sa kaniya, maging ang atensyon ni Kyle. Pasimple niya itong kinindatan.

“Okay, nag volunteer na ang partner ko!” Pagpapatuloy nito at lumapit sa kaniya. “May sugat kaba?” Simpleng bulong nito sa kaniya.

“Oo naman, kakasugat ko lang nito!” Balik bulong niya.

Kumuha si Axll ng bangko at doon ay umupo siya. Tinaas niya ang short na suot upang ipakita sa mga bata ang sugat niya. Bahagya pa ang pagdurugo niyon kaya medyo natakot ang mga bata.

“Bakit ang laki ng sugat mo?” Bulong na naman nito sa kaniya.

“Just clean it, baby!” Bulong din niya habang may halong lamyos ang boses. “Just don’t scare the children.”

“’Yan ang dapat mong sabihin sa sarili mo. Don’t scare them with your reaction.”

Ipinakita naman ni Kyle sa mga bata ang paglilinis ng sugat. Tama naman ang ginagawa niya sa sugat nito.

Pigil ni Axll ang hindi makagawa ng reaksyon na maaring matakot ang mga bata. Dahil talagang masakit at may kirot ang nilalagay nitong gamot. Lalo’t bagong sugat palang ’yon.

He needs to act cool in front of the children. He needs to act like there’s nothing hurt happen. He pretend like its hurtless.

Natapos ang pagde-demo, kasabay niyon ang palakpakan at hiyawan ng mga nanonood. Manghang mangha ang mga bata sa ipinakita nilang dalawa. Salamat iyon lahat sa kaniya.

Napasulyap siya sa gawi ni Kyle. Napangiti siya dito dahil nakita niyang ngumiti din ang lalaking mahal niya.

Natapos ang buong maghapon at pagod na pagod na siya. Bakit ba naman kasi napakaraming pinagawa sa kanila ng Propesor nila.

Sinulyapan niya si Kyle at pawis na pawis iyon. Namuo ang pag-aalala sa kaniyang dibdib.

Balak sana niyang punasan ang pawis nito ngunit wala naman siyang dalang panyo. Sa buong buhay kasi niya ay hindi man lang niya nagawang magdala ng panyo. Mas gusto niyang dalhin ay ang mga iba’t ibang uri ng kutsilyo sa tabi niya. Incase na magipit na siya ay may panlaban pa siya.

Pinaharap niya si Kyle, kunot ang noo nito habang nakatingin sa kaniya. Gamit ang kamay ay pinunasan niya ang mga pawis sa mukha nito.

“Anong ginagawa mo?” tanong nito.

“Pinupunasan ka!” simpleng sagot niya at muling ipinagpatuloy ang ginagawa.

“Ibig kong sabihin, bakit mo ginagawa ito?”

“Because i want to…” sagot niya. “…I want to take care of you!”

Tila naman nakaramdam ng hiya si Kyle ng ibaba niya ang kaniyang ulo.

“You’re shy right now, aren’t you?” matawatawang tuduo ni Axll.

“Sinong may sabing nahihiya ako!”

“Just admit it! No need to stare at me like that!” Pinagdikit niya ang katawan sa katawan nito. “I’m afraid i might not control myself and ravish you!” pabulong pang sabi ni Axll sa tainga ni Kyle na nagbigay ng kiliti sa buong katawan nito.

Natawa na lang siya ng bahagya siyang tinulak nito at umalis sa harap niya. Naiiling na sinundan niya si Kyle.

Ilang oras na lang at sisikat na si reynang buwan. Konting oras na lang at lalamunin na ng kadiliman ang buong paligid.

Dinala silang lahat ng propesor sa restaurant para maghapunan. Libre naman ng pagkain kaya less gastos.

Katabi parin niya si Kyle maging sa pagkain. Lahat ng bagay tungkol kay Kyle ay napupuna niya. Maging ang hilig nitong pagkain ng gulay ay napuna din niya.

Gamit ang tinidor at kutsara ay nilagyan niya ng maraming gulay ang plato ni Kyle. “Eat up!” Nakangiting sabi niya dito. Hindi niya pinansin kung may mga kaklaseng nakatingin sa kaniya.

Kung tutuusin nga e walang paki ang mga iyon sa ginagawa niyang pag-aalaga kay Kyle. Hindi naman magawa ng mga kaklase niyang magbulungan dahil kilala nito siya. Kilala ng mga iyon kung pa’no siya tumingin ng masama at magalit.

Batid niyang hiyang hiya na si Kyle sa ginagawa niya, pero ipinagpatuloy parin niya. Dito sa paraan lang na ito magagawa niyang pagsilbihan si Kyle ng hindi ito nagrereklamo, dahil alam niyang hindi nito kayang magreklamo kasi marami silang kasama.

Natapos silang kumain, at tuluyan na ngang kinain ng kadiliman ang liwanag. Nakabalik na rin sila sa lugar na pagtutulugan nila.

Lahat ng mga lalaki ay nasa loob na ng silid, maging ang mga babae ay nasa silid na rin ng mga iyon magkakasama.

Katabi niya si Kyle. Siniguro talaga niyang walang ibang tatabi kay Kyle, kaya ito ay nasa pinakang dulo.

Masyado yata siyang possessive sa puntong matabihan lang ng iba si Kyle ay makakapatay na siya.

Nakahiga na silang dalawa maging ang iba niyang kaklase ay nakahiga na rin at tanging mga selpon lang ng mga iyon ang kapit.

May sumilay na ngiti sa kaniyang mga labi nang makita niya si Kyle na tinakluban ng kumot ang buong katawan. Tabon na tabon ito na para bang alam nitong may gagawin siyang masama.

Actually his planning to do something to him. He knows that Kyle will surely like it! Kyle will surely love it to the point that kill might scream his name… but thinking about their classmates, it made him stop his evil plan.

Mahabang pagtitimping hindi niya galawin ang lalaking katabi niya dahil baka marinig sila ng iba pang katabi. Kahit miski ungol ni Kyle ay ipagdadamot ng isang Axll Romero. Ipagdadamot niyang marinig ng iba ang ungol ng lalaking mahal niya.

Mahabang oras pa ang hinintay niya, hinintay kasi niyang makatulog ang mga kaklaseng kanina ay kinakalikot lang ang telepono, ngunit ngayon ay mahimbing na iyong natutulog.

This is his time to execute hi plan! Niyapos niya ng mahigpit si Kyle at sinapo niya ang dibdib nito He caressed Kyle’s nipple with his sinful finger. He knows Kyle is still awake ’cause he can feel Kyle’s breathing fast.

Niyakap pa niya ng mahigpit ang binata upang maramdaman nito ang galit na galit niyang alaga sa baba.

Napadaing siya sa sakit ng sikuhin siya ni Kyle. “Stop it!” Pigil nito ang hindi mapasigaw.

Inilapat niya ang mga labi sa gilid ng tainga ni Kyle. “Let me just hug you!” Bulong niya dito habang dinidilaan ang mapupulang tainga nito. Bahagya pa niyang kinagat-kagat iyon habang pinapaikot parin niya ang daliri sa palibot ng utong nito.

“Axll, please stop!” May pagmamakaawa sa boses nito. “I don’t want to make a scene here!”

Wala talaga siyang balak makipag talik kay Kyle sa sitwasyong ito. Hindi sa ganitong sitwasyon siya makikipagtalik kay Kyle. Di’ba nga, sabi niya una palang na walang pwedeng makarinig sa ungol nito kundi siya lang!

“I’m just teasing you baby!” Ngingiti ngiting sabi niya dito.

“F*ck you!” Kyle cursed.

Minsan talaga hindi niya maintindihan si Kyle. Kanina nung binibiro niya ito, ayaw nito. Tapos ngayong sinabi na niyang biro lang ang lahat saka naman lumabas sa bibig nito na para bang disappointed sa sinabi niya.

Ano ba talaga ang gusto nito. Siya o siya?

Pinaharap niya sa kaniya si Kyle at siniil iyon ng halik. Tulad ng dating halik niya kay Kyle, banayad na naman ito. Hindi naman siya nagkamali, lumaban din ito sa mga halik niya.

Lalo siyang na-eengganyong halikan pa ito, kaya mas pinalalim pa niya ang halikan nilang dalawa.

He love Kyle’s lips pressed against his. Kyle’s body pressed againts his. He really love Kyle more than his fucking life, more than anything else.

Nagbitaw na sila ng halik ng kapusin sila ng hininga. Habol-habol niya ang hiningang tsaka inilapat sa tainga ni Kyle ang mga labi niya.

“Stop sulking baby, we can do that thing in another day!” Nakangiting bulong niya dito at dinilaan na naman niya ang gilid ng tainga nito.

Pinasadahan ng dulo ng dila niya ang tainga nito, pababa sa pisngi at patungo sa labi. Muli niyang siniil ng halik ang mga labi ni Kyle na ka-agad naman nitong tinugon.

Dahil sa labis na panggigigil ay nakagat niya ang labi nito, kaya bahagya siya nitong naitulak.

“Bakit mo ginawa ’yon?” pigil na mapasigaw na tanong nito.

“Making my property, i guess.” sagot niya.

Napaikot naman ni Kyle ang kaniyang mga mata sa kawalan.

Pinaunan niya si Kyle sa mga bisig niya at kinuha niya ang mga kamay nito para iyakap sa kaniya.

Sumilay naman ang ngiti sa labi niya ng hindi ito tumutol, sa halip ay mas hinigpitan pa nito ang pagkakayakap sa kaniya.

Bago siya magpadala sa antok ay binigyan muna niya ng halik ang noo ni Kyle pati na rin ang mga labi nito. Isang mabilisang halik lang iyon, natatakot siyang baka lumalim pa iyon at tuluyan na niyang hindi mapigilan ang sarili.

To be continued…

CHAPTER 25

Chapter 25

            NAGISING SI KYLE na yakap-yakap parin si Axll, maging ito ay nakayakap din sa kaniya. Nanatiling unan niya ang bisig ng binata.

Dahan dahan niyang tinanggal ang pagkakayakap sa niya dito para hindi maka-istorbo sa natutulog. Tiningnan niya ang paligid niya, salamat at wala pang ni isang gising sa mga iyon. Salamat at hindi sila nakitang magka-yakap ng mga kaklase.

Sumaging muli sa kaniyang isip ang halik na pinagsaluhan nilang dalawa kagabi. Gusto na niyang maniwala na totoo ang pag-ibig nito na pinapakita sa kaniya, pero ganun pa man, hindi parin niya magawang ipagtiwala ang kaniyang sarili sa taong minsan ng sumira ng tiwala niya.

Nagugulahan na si Kyle, hindi niya alam kung anong dapat at hindi dapat.

Was he sincere to him? Was he really want to be with him? Was he really love him?

Totoo na ba talaga ang pinapakita nito sa kaniya? Hindi na ba ito nagbibiro sa mga sinasabi nito sa kaniya? He need to lighten up! He needs some time to think, and he need Axll to prove his love for him. Lalo’t alam niya sa sarili na maging siya ay nakakaramdam na rin ng malalim na apeksyon para sa binata.

Napamulagat ang mata ni Kyle ng bigla na lang siyang kinubabawan ni Axll, mapupungay ang matang tumingin iyon sa mga mata niya. Sa totoo lang gusto niya itong itulak pa layo, pero tila naubos lahat ng kaniyang lakas.

Hindi siya makahinga ng maayos. Parang bigla-bigla na lang ay kinailangan niyang kimkimin ang puso niya.

Palapit ng palapit ang g’wapo mukha ni Axll sa mukha niya. Tanging paglunok na lang ang kaniyang nagawa, hanggang tuluyan na muling naglapat ang kani-kanilang mga labi.

Gusto man niyang palalimin ang halik na pinagsasaluhan nila ngayon ay hindi p’wede. He need to stop before someone might noticed them.

Itinulak niya ng bahagya si Axll at inilayo ang labi niya sa mga labi nito. “Baka may makakita sa’tin!” Takot na sambit niya.

Tumingin naman ito sa paligid at muli siyang binalingan. “Tulog pa sila!” Anito at hinalikan siyang muli.

Kahit gusto niya ay hindi talaga maari kaya bahagya niyang tinulak muli papalayo si Axll. “Pag uwi na lang na’ten, please!” may pagmamakaawang sabi niya.

Nasorpresa si Kyle sa kaniyang mga sinabi. Ano kamo? Mamaya na lang pag-uwi nila? Kyle? Self, are you for real?

Sa kabila ng pagkagulat ay hindi na lang niya babawiin ang sinambit. Kung ito ang makakapagpa-tigil kay Axll, then he’s willing to lie.

Tumigil sa ginagawa si Axll maliwanag na tumingin sa mga mata ni Kyle. Umalis na rin siya sa pagkakakubabaw dito. Tila siya’y nasurpresa sa sinambit nito. “I’ll wait for it!” sagot niya na naka-plaster ang ngiti sa mapupulang labi.

Inimpake na ni Kyle ang mga gamit na dala niya, right now he badly wanted to get home. Para maka-iwas na rin kay Axll. “O baka naman para matupad ng maaga ang pakiusap ko.”

“Ready to go class?” Tanong ng propesor matapos silang mag-agahan at mag-ayos.

“Yes!” Sagot naman ng lahat.

Lumabas na sila at tamang-tama namang handa na rin ang sasakyan nila. Pumasok na siya at maging ang iba ay pumasok narin.

Tulad din ng una niyang sakay doon ay si Axll na naman ang katabi niya. Ang manyak na naman na ito ang katabi niya.

Pa’no ba namang hindi? May iba na sana siyang katabi. At dahil nga siga si Axll walang nagawa ang kaniyang katabi kundi magpa-kumbaba at maghanap ng sarili nitong upuan.

Axll lean on his shoulder, he badly want to remove it but his other side of him wants Axll to lean on it. He’s sides of him starting to betray him. Dati rati naman ay kakampi niya ang buong pagkatao… but now… How can he’s other side of him betray him? It’s unfair!

“I’m waiting for that kiss to happen again and maybe more than that… I think.” sambit ng baritonong boses.

Awtomatiko siyang napalingon dito. Naka lean parin ang ulo nito sa kaniyang balikat habang naka-pikit ang mga mata.

Naitirik na lang niya ang kaniyang mga mata. “In your dreams!”

Napahugot na lamang siya ng isang malakas na buntong hininga.

Matapos ang ilang minutong biyahe ay nakarating din sila. Sa unibersidad sila dineretso. At s’yempre, bago magsipag-alisan nagkaroon muna ng attendance, upang ma-i-report daw na kompleto silang nakabalik.

Tinulak niya gamit ang daliri ang ulo ni Axll. “Axe wake up, were here!” Imporma niya sa lalaki.

Napakusot-kusot iyon ng mata at mapupungay ang matang tumingin sa kaniya. “I like your endearments ‘axe’!” Panunudyo nito sa kaniya, makikita ang ngiting matamis na nga ay napakasarap pang pagmasdan.

“Whatever!” Pagsusungit ni Kyle dito at mabilis na tumayo at bumaba na ng sasakyan. Wala siyang mapapala kung makikipag-usap sa taong ito!

Nakalabas na ang lahat at inanunsyo na rin ng propesor nila na magsiuwian na at magpahinga matapos nga makapag-attendance.

Nagulat na lamang si Kyle ng bigla siyang hatakin ni Axll paalis sa lugar na iyon. Wala siyang nagawa kundi ang magpatianod na lang dito.

Nakarating sila sa parking lot ng unibersidad kung saan nakapara ang sasakyan nito. “Hop in Mr. Moriz.”

“No thanks,” pagtanggi niya na akmang aalis ngunit mabilis siya nitong napigilan.

“You can’t escaped from me. Hop in, Kyle. Don’t worry i won’t do anything bad to you.” seryoso ang boses ni Axll mababatid din ang maamo nitong boses.

Base sa mukha ni Axll ay mukha talagang seryosong-seryoso ito. Kyle couldn’t do anything but to believed it wholeheartedly..

“I believed you, Axll. But my mind didn’t,”

Nagtaka si Kyle dahil maling daan ang tinatahak nito. Hindi iyon ang daan patungo sa dorm niya.

Nagtatanong ang mukha niyang binalingan ang kasamang kasalukuyang nagmamaneho. Napansin naman nito ang mukha niya. “We’re not going back to our dorm, we’re going to my house.” Axll just as if he predicted the question Kyle’s about to ask.

“What?” Takang-takang tanong ni Kyle. “You’re just joking, right?”

“Do i look like joking?” Axll asked back.

Hindi nga iyon nagbibiro. Totoo nga ang mga sinabi nito, dadalhin nga siya sa bahay nito.

“If you’re planning something bad, please let me go home.” You heart! Mali ka ng

pinagkatiwalaan

.

“Rest assured Kyle. I’m not planning something bad. I just want to prove myself to you that i am worth it. Tsaka hindi ko naman ugaling ipagpatuloy ang mga bagay na gusto kong gawin sa isang tao kung napipilitan lang ito. As long as wala akong natanggap na pagtutol sa’yo… Ipagpapatuloy ko.” turan nito na bahagya pang nagnakaw sulyap at bahagyang pinasilay ang nakaka-akit nitong pag-smirked.

Hindi tuloy niya alam kung anong sasabihin niya. Ano nga ba ang magandang sabihin?

Iiling-iling na lang niyang isinandal ang ulo sa screen ng kotse at tumingin sa labas, pinapahupa ang kaniyang puso na nagsisimula ng mag-wala. This isn’t feels right!

Isang marangyang mansion ang kanilang nadatnan ng marating nila iyon ilang minuto ang lumipas. Axll’s house.

Nahihiya pa siyang lumabas ng kotse. Ngunit gayong naroon na rin naman siya, wala na siyang ibang magagawa kundi ang pumasok.

“Come in and treat my house like yours, ’cause sooner or later this house will be yours and you’ll be mine!” May mapagbirong ngiti ang sumilay sa mga labi nito.

“You wish!” masungit niyang sambit.

Hinintay ni Kyle pumasok si Axll bago siya. May ari muna bago ang bisita. Or should i call it b’wisita?

“Morning sire!” Bati kay Axll ng katulong na nakasalubong nila.

“Morning!” Balik bati nito sa katulong.

Hindi naman maipinta ang mukha ng katulong habang gulat na napabaling kay Axll, animo’y tila ngayon lang nito narinig na nagbalik bati ang amo nito.

“Good morning din po Mr. Kyle!” segundang pagbati naman ng katulong sa kaniya matapos ang mga ilang minutong pagkagulat na nakabaling lang ng tingin kay Axll.

Hagya mang nagulat si Kyle kung pa’no nito nalaman ang kaniyang pangalan dahil ’di naman niya ito kilala. Pa’nong nangyareng kilala siya nito?

Ganun pa man ay hindi na niya balak mag-usisa.

Dinala siya ni Axll sa loob ng k’warto nito. Hindi nga niya alam kung pa’nong napapayag siya. Basta nagkusa na lang ang kaniyang mga paa.

Ni-locked ni Axll ang pinto pagkatapos ay hinarap siya pinakatitigan ng matiim. Napalunok siya habang hindi maalis ang mga titig dito pabalik.

Kinakabahan na siya. Sino ba naman ang hindi? Nakita lang naman niyang ni-locked nito ang pinto matapos ay silang dalawa lang ni Axll ang tao sa loob. Sino ba naman ang hindi kakabahan?

Unti unting lumapit sa kaniya si Axll at unti-unti naman siyang napapaatras. Labis ang pagtambol ng kaniyang dibdib gusto niyang manghina dahil sa titig nito, ganun pa man ay pinilit niya ang sariling maging matatag, kahit pa kaya pakiramdam niya ay nanlalambot na siya.

Pumunta sa puntong wala ng maatrasan at tanging wall na lang ang kinasasandalan ni Kyle. Hindi niya maialis kay Axll ang titig niya. Para bang may magnet sa pagitan ng kanilang mga titig na hindi maalis-alis.

Handa na siya sa anumang gagawin nito, ipinikit na rin niya ang mga mata ngunit kaagad siyang napamulat ng maramdaman niya ang mga labi nito na wala sa labi niya kundi na sa noo niya.

Dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata. Doon nagkatitigan silang dalawa ni Axll. Maamo ang mata nito at seryoso ang bakas ng mukha.

“I know you’re scared of me now, to the point that you’re stepping back!” maririnig ang lungkot sa boses ng binata na may halong disappointment para sa sarili. Animo’y ramdam niya sa boses nito kung gaano ito nalulungkot habang inaalala ’yung mga panahong nakagawa ito ng maraming kasamaan sa kaniya.

Sa totoo lang, hindi siya sanay na ganito ang pakitungo sa kaniya ni Axll. Parang mahirap para sa kaniya na i-adjust ang sarili sa ugali nito ngayon. Big changes that makes him felt shocked.

Umatras si Axll ng layo sapat para sa kaniyang puso na makahinga pa ng maayos. “What do you want to eat? I’ll bring it to you.

Kyle was totally not used to it. Used to Axll being so nice to him. Ganun pa man ay hindi niya maramdaman ang takot sa nagiging pagbabago ni Axll, bagkus ay nakakaramdam siya ng saya dito sa loob ng kaniyang dibdib. Na animo’y sa wakas napapansin na rin niya ang pagbabago nito.

Para tuloy gusto na niyang maniwala na gusto talaga siya ni Axll sa kabila ng maraming katanungan that remain no answer.

With so much flatter and happiness filled Kyle’s emotion, hindi niya nagawang pigilan ang kaniyang sarili.

Iniyakap niya ang kaniyang mga kamay sa leeg ni Axll, hinigit niya ito palapit sa kaniya at doon walang pasabi-sabing nilukumos niya ng halik ang mga labi nito.

Kissed with no doubt, no hesitation, no negative emotions.

Gulat man si Axll sa inasta ni Kyle, ganun pa man, unti-unti na rin siyang lumaban sa halik na sinimulan nito.

No one can describe how happy Axll is. First time in history, hindi na siya ang gumawa ng unang halik. It was all made by Kyle. Si Kyle ang unang nanghalik sa kaniya.

Pakiramdam tuloy niya ay isa siyang lobo na palutang-lutang sa kalawakan. Masarap sa pakiramdam, hindi matawarang saya nang lumulukob sa kaniyang kaibuturan.

Nalaman na lamang ni Kyle na nasa kama na siya ni Axll. Pakiramdam niya ay pulang-pula na siya, ’yun na nga. Siya ang unang nanghalik. Sinong hindi makakaramdam ng hiya? Ibig sabihin lang kaya siya nanghalik ay gusto niya rin ang binata.

At dahil nga nangyare na, there’s no way turning back. Ibinigay na lang niya ang kaniyang sarili sa binata. Animo’y maging ang kaniyang puso ay kasama na rin niyang ipinagtiwala dito.

“Be gentle!” Bulong niya.

“Relax baby, i’m not going to hurt you!” Axll said.

Gumapang ang mga kamay niyon sa katawan niya at agad hinubad ang suot niyang damit. “Bye bye shirts!” Parang batang sabi nito.

Inilapit nito ang mukha sa mukha niya at binigyan siya ng matagal at banayad na halik. Bawat halik ni Axll sa kaniya ay nagkakapang-akit. Bawat halik nito ay siya namang tugon niya. Ramdam na rin niya ang init ng katawan niya at maging ang init ng katawan ni Axll, na lumalapat sa kaniyang mga balat.

“I love you!” Bulong nito sa tainga niya.

“I love you too!” Sasabihin sana niya ngunit nawalan iyon ng boses, hindi pa ito ang tamang panahon para ibigay niya ang pagmamahal sa lalaki.

“Uhmm!” pa-ungol ni Kyle ng dilaan nito ang tainga niya, bahagya pa nitong kinakagat kagat iyon.

Sa kabilang dako naman ay naglulumikot na ang kamay niya. Galing sa leeg ni Axll patungo sa dibdib nito at pababa ng pababa.

And when he reached Axll’s cock, he massaged it lightly. It’s so big and aroused. He wonder why it fits in his entrance.

Nakasuot pa ng pantalon si Axll kaya nagkukumahog siyang tinataggal ang pagkabutones niyon.

Ang labi ni Axll na kanina’y nasa tainga niya ay bumalik muli sa mga labi niya. Nalasap na naman niya ang matatamis nitong mga labi. Ang masasarap nitong mga halik.

Kyle finally finished unzipped Axll’s jeans then he pulled it down together with his underpants. He cupped Axll’s big and large buddy and he slowly màsturbate it.

Rinig niya ang ungol ni Axll sa bawat ginagawa niya kaya ipinagpatuloy niya iyon.

Ang halik ni Axll ay bumama at napunta sa leeg niya, dinilaan at bahagya pang sinipsip niyon ang leeg niya.

“Are you that desperate to let me cum?” sambit nito kapag-kuwan. “’Cause your touches makes me easily cum!” Pag amin nito.

Napangiti si Kyle at tila animo’y nahihiyang binitiwan niya ang pagkalalaki nito.

Bumaba pa ang dulo ng dila ni Axll pababa sa dibdib niya. Agad nitong ipinasok ang mainit na bibig sa nipple niya.

Sarap na sarap si Kyle sa bawat pagdila nito sa dibdib niya, napasambunot na rin siya sa buhok ng lalaking nagbibigay sa kaniya ng labis na kaligayahan.

Hindi pa ito nasiyahan, ang kabilang dibdib naman nito ang pinag-interesan. Ngunit hindi tulad ng una nitong ginawa sa dibdib niya, nilaro naman ng dila nito ang nipple niya kaya halos mabaliw siya. Sarap na sarap siya sa bawat nalalasap. Hindi man niya aminin ngunit talagang nagugustuhan niya ang ginagawa nito sa utong niya.

Ang ma kamay ni Axll ay naglakbay patungo sa suot niyang pang ibaba. Hubot hubad na ito kaya siya naman ang balak nitong hubaran.

Gaya din ng una nilang pagtatalik ay siya pa ang tumulong sa lalaking mahubad ang suot niyang pang ibaba. Matapos nitong maibaba ang suot niya kasama na roon ang underpants niyang suot, siniil na naman siya nito ng halik.

Bahagya pa nitong kinagat ang labi niya dahilan para mapabuka ang bibig niya. Doon nagkaroon ng tyansa ang lalaki, ipinasok nito ang dila sa loob ng bibig niya, animo’y kapwa uhaw sa halik ng isa’t-isa.

To be continued…

CHAPTER 26

Chapter 26

            NAG-EESPADAHAN ang mga dila nilang dalawa, nagulat na lang si Axll ng ituulak siya ni Kyle at ito naman ang kumubabaw sa kaniya.

“My turn!” Kyle said with evil grinned.

Napangiti na lang si Axll sa pagka-agresibo ng binatang nakakubabaw sa kaniya. Lumapit ang mukha nito sa mukha niya at binigyan ng maliliit na halik ang bawat parte ng mukha niya, ilong, noo, pisngi, labi at dumako iyon sa tainga. Hindi niya mapigilan ang mapapikit sa sarap na ginagawa nito.

Ginaya ni Kyle ang ginawa ni Axll. Dinilaan din nito ang tainga niya at bahagya pang kinagat-kagat iyon. Bawat halik, sipsip, at kagat ni Kyle sa kaniya ay mas lalo pang nakakapagpa-agresibo kay Axll.

Kyle is really turning him on. Axll was aroused and still arousing. He badly wanted Kyle to lick his cock with his small mouth. But he’ll not interfere. He’ll let Kyle do whatever he want.

Ang labi ni Kyle na kanina’y nasa tainga lang niya ay ngayon naglakbay pababa sa leeg niya. Sinipsip nito ang leeg niya at nag iwan ng marka.

Gayunman ay wala siyang pake. Handa niyang ipagsigawan sa buong mundo na ang markang ito ay galing sa taong pinakamamahal niya. Handa din niya ipagsigawan sa buong mundo na ang taong mahal niya ay walang iba at tanging nag-iisang, si Kyle Xerxez Moriz.

Bumaba pang muli ang mga labi ni Kyle at nagtungo naman iyon sa dibdib niya. Tulad din ng ginawa niya, sinipsip din ni Kyle ang dibdib niya, habang ang mga kamay niyon ay mainit na naglakbay sa pagkalalaki niya.

Hinawakan iyon ni Kyle at itinaas baba. Bawat galaw nito ay nagbibigay ng kakaibang sarap sa kaniya.

Kyle never stop licking and nipping his nipple while musturbating him. He never stop until he’s satisfied.

“Ohhhh—fuck! Keep doing that!” Pasigaw na ungol ni Axll. “Your hands are so smooth, i love it!”

Tumigil si Kyle sa pagdila sa dibdib niya at bumaba naman iyon hanggang sa mga abs niya.

Tila para kay Kyle ay animo’y isang masarap na tinapay ang abs ni Axll. Paulit-ulit niya itong dinidilaan at hinahalik-halikan.

“Ahhhhh. Ohhhhh, baby, Kyle, you’re doing great, i love you baby!” hindi matatawarang ungol ng sarap.

Matapos ito sa abs niya ay dumako naman iyon sa pagkalalaki niya. He’s manhood was hard as rock, pinkish, and the tip—ohhhhh… So fucking red big and delectable.

“Put it in baby, put it in!” Halos magmaka-awa na itong si Axll ng makita niyang titig lang si Kyle sa pagkalalaki niya.

Umangat ang ulo ni Kyle at ngumisi ng nakakaloko. Dahan-dahang ipinasok nito ang pagkalalaki niya sa mainit nitong bibig habang hindi parin nila inaalis ang pagtitig sa isa’t isa.

“Ohhh Kyle baby, your doing good! Fuck!” Inindayog na rin niya ang balakang para makasabay sa taas baba nitong ginagawa sa pagkalalaki niya. “Fuck, i love you baby!”

Nagdideliryo na siya sa sarap dahil pabilis ng pabilis ang ginagawa nito sa pagkalalaki niya. Napuno ng malakas at mapagnasang ungol ang buong silid na kinauukupahan nila.

Kyle keep on eating his manhood, while Axll keep moaning and chanting Kyle’s name. Kyle pulled out Axll’s manhood. He went down to his balls. Kyle licked and sucked his balls like there’s no tomorrow.

“Ohhhhhh. Kyle.” ungol niya patunay na nasasarapan. “Fuck you’re so good baby!”

Muling bumalik ang bibig ni Kyle sa pagkalalaki ni Axll at muling pinaligaya ito. Sarap na sarap at mukhang gustong gusto nito na paligayahin siya.

Axll felt he was about to cum! He can feel it, he can taste it. When he’s about to cum. Kyle suddenly pulled it out and went top of him.

“Fuck!” Inis nitong sambit.

Sino ba naman ang hindi? Axll was about to cum! And fuck, Kyle stopped.

Kyle put condom on his manhood, it’s for protection for both of them. Kahit ayaw ni Axll ang condom ay napilitan siyang isuot iyon, dahil tinakot siya. Na kapag hindi niya sinuot ay aalis ito at iiwan siya. Hindi naman iyon pwedeng mangyare.

Matapos masuot ang condom ay nakakubabaw parin sa kaniya si Kyle.

Kyle grabbed his manhood and gently put it inside his ass hole. They both moaned the moment Kyle pumped it hard. Pasok na pasok ito sa loob nito. Napakasarap sa pakiramdam dahilan para mapaungol ang dalawa.

Taas baba ang ginawa nito at sumasalubong naman siya sa pagindayog nito. Pasok na pasok iyon dahilan para malakas silang mapaungol.

“Ahhhhhhh. Ohhhhhh—Axll!” Ungol nito.

“Ohhhhh—baby, you’re so tight and good!” Ungol naman niya.

Sumabay na rin ang balakang niya sa mabilis na pagindayog nito. Halos mapugto ang hininga nilang dalawa dahil dito. Napakasarap ng nalalasap nilang dalawa sa bawat isa.

“Ohhhhhh—baby!”

Ilang minuto pa ang mabilis na pagbayo ni Axll dito at alam niyang konting ulos na lang ay lalabasan na siya. He was going to climax with Kyle’s desperate pump.

“Kyle, i’m going to cum, baby. I love you so much!” Ilang ulos pa ang pinakawalan niya at sumabog na sa loob ni Kyle lahat ng katas niya na pumuno dito. “Ohhhhhh!”

Bagsak ang katawan ni Kyle na bumagsak sa katawan ni Axll. Habol-habol pa nilang dalawa ang hininga dahil sa kapaguran.

Hinawakan niya ang ulo ni Kyle at hinimas ang buhok niyon. “Thank you for pleasuring me, baby, i really love you!” He said but with Kyle’s responsed. A soft snore!

Natawa siya sa dahil sa pangatlo nilang pagtatalik ay ito naman ang nawalan ng malay.

Hinyaan lang niya si Kyle na nakapatong sa kaniya, ayaw niya itong gisingin. Mas gusto pa nga niya ang posisyon nilang dalawa. It makes him felt that the person he love the most is now leaning on his body.

Hinalikan niya ang noo ni Kyle bago din siya nagpadala sa antok.

Ito ang buhay na gusto niya. Ang makasama ang taong mahal niya, kahit kakaiba man sa iba ang relasyon nila. Kahit kalaban man nila ang buong mundo ay hindi sila titigil na ipamukha sa buong mundo na mahal nila ang isa’t isa. Wala siyang pake sa anumang sabihin at isipin ng bawat tao sa kanila. Basta masaya sila at magkasama, hindi na niya po-problemahin ang mapanghusagang mundo. Ipaglalaban niya ang pagmamahal para kay Kyle. Hindi nga lang niya alam kung gano’n din ba ito.

Natigil na siya sa pag-iisip ng kainin na ng katidilaman ang buong paligid niya, tuluyan na siyang kinain ng antok na ang tanging laman ng isip ay ang tanong kung mahal rin ba siya ni Kyle tulad ng pagmamahal niya dito!

            MAGDIDILIM NA ang paligid ng magising si Kyle. Ang unang tao niyang nakita ay si Axll, nalaman na lamang niya na nakadagan siya doon dahil nasa itaas parin siya.

Bakit hindi siya inayos nito ng pagkakahiga? Bakit mas pinili nitong ganun ang posisyon nilang dalawa? Sinadya ba talaga nito?

Hindi siya makawala kasi nakayakap sa kaniya si Axll. Ngayon ay nararamdaman na niya ang hubad nitong katawan sa hubad niyang katawan.

Hindi niya mapigilan ang pamumula ng mukha nang biglang maisip ang ginawa nila kagabi. Nagtalik sila!

Alam niyang pulang-pula ang pisngi niya, maging ang tainga niya dahil sa hiya niyang narardaman.

Napaigik siya ng maramdaman ang pananakit ng tiyan niya. Hindi pa nga pala sila kumakain.

Sinundot-sundot niya ang pisngi ni Axll para magising iyon ngunit hindi iyon nagising. Kaya sa pag-aakalang magigising iyon sa halik niya ay hinalikan niya.

Hinalikan lang niya ito ng hinalikan hanggang sa maramdaman niya ang paglaban nito ng halik sa kaniya.

Their kiss become intimate and desperate. Bago pa man mapunta sa kasukdulan ang halik nila ay siya na ang umawat. Kailangan pa nilang kumain dahil nagugutom na siya. Kailangan na rin niyang magligo dahil nararamdaman na niya ang panglalagkit ng katawan niya.

“Ganiyan ba talaga ang way mo para gisingin ako?” Tumitig ito sa kaniya. “Cause i love how you wake me up!” Sabi nito at binigyan siya ng mabilisang halik.

“Axll, nagugutom na ako!” He said while trying to be cute.

“Stop pouting baby, your pout turning me on!” Nakangising sambit nito.

Hindi nga iyon nagkamali, dahil naramdaman niya ang nabubuhay nitong alaga sa ibaba kaya awtomatiko siyang napabangon. “Are you for real!” Gulat na sabi niya dito.

“That’s me baby.. that’s me!” Nakangiting sabi nito.

Tumayo na rin si Axll at lumakad patungo sa kaniya. Doon niya napagtantong hubo’t-hubad nga pala silang dalawa.

“I’ll go take a shower.” agad niyang sabing ganiyan.

“Want to have a shower with me?” tanong nito sa malambing na boses.

Mabilis naman umiling si Kyle. Alam niyang hindi mabuti ang maidudulot ng paliligo nilang dalawa magkasama.

“C’mon just a shower baby!” malamyos parin ang boses nito at talagang inaakit siya. Bahagya pa itong lumapit sa kaniya at hinalik-halikan ang balikat niya.

Hindi niya magawang tumutol sa bawat pang-aakit sa kaniya ng lalaki. Hindi man niya aminin ngunit tunay na na-te-turn on siya sa ginagawa ng lalaki sa kaniya.

“No, Axll. Just stay here.” matatag na sambit niya kahit pa nga nadadarang siya.

“What? Please. Please.” pagpapa-cute pa nito.

“No.”

Nagulat na lang siya ng hilahin siya ni Axll papasok sa loob ng bathroom. Hindi na siya nakatutol.

“Which do you prefer hot or cold?” Tanong nito na ang tinutukoy ay ang tubig ng shower.

“Hot.” Sagot niya.

“You mean, i’m hot? Yeah i know that!”

Naitirik na lang niya ang mga mata. Hindi naman maikakaila na tama ang sinambit nito.

Pinihit na ni Axll pabukas ang shower at mainit na tubig ang rumagasa doon, tumama iyon sa katawan nilang dalawa. Katamtaman lang na init ’yon.

Pareho na silang basa, pinasadahan ni Axll ang katawan niya at kinuskos iyon gamit ang kamay. “Tsk, kaya ko ang sarili ko!” Saway niya sa lalaki, ngunit sa sobrang kulit nito ay hindi man lang siya sinunod. Patuloy parin ang paglilikot nito sa katawan niya.

Told you. It won’t do good.

Kung gusto ni Axll tudyuin si Kyle. sige pagbibigyan niya ito. Ginamit din niya ang kamay upang kuskusin ang katawan ni Axll. Ngumiti lang iyon sa kaniya.

“Soaped, me baby!”

Sinabon niya ang buong katawan ng binata maging ang maseselang parte nito. Tinutudyo ang binata.

Kinuha niya ang sabon pang mukha at naglagay sa kamay niya at kinuskos iyon sa mukha ni Axll.

Napapangiti na lang si Kyle sa tuwing nakikitang nakangiti din si Axll. Ramdam niya na parang hinahaplos ang kaniyang puso sa bawat mga ngiti nito sa kaniya. Ramdam niya ay parang dinuduyan siya ni Axll sa langit.

“Kiss me baby!” Sabi nito sa kaniya habang kinukuskos parin niya ang mukha nito. Ngumuso pa talaga si Axll kaya hindi na siya nakatanggi pa. Binigyan niya ng mabilisang halik ang lalaki. “I love you!” Sabi nito pagtapos niya itong halikan.

Gusto man niyang tugunin ng ‘I love you too’ ang i love you nito ay may pumipigil pa sa kaniya. Hindi pa ito ang tamang panahon para sabihin niyang mahal din niya ang lalaki.

Hindi na lang siya umimik at hinila na lang niya si Axll para matamaan iyon ng rumaragasang tubig na nanggagaling sa shower. Binanlawan niya ang katawan, maging ang mukha nito.

Nakalimutan niyang lagyan ng shampoo ang buhok nito kaya agad siyang kumuha.

Inilagay niya ang shampoo sa buhok nito at kinuskos iyon para bumula. Sa itsura tuloy niya ay para siyang babysitter, babysitting the deadly yet gorgeous man.

Nagpailalim muli sila sa shower matapos kuskusin ang buhok nito. The bubbles on his hair went down and down.

Tapos na niyang paliguan si Axll kaya siya naman ang naligo, ngunit hindi siya hinayaan ni Axll na maligo mag-isa. “You bathe me, and now i’m going to bathe you!” Sabi nito.

Kinuha nito ang sabon at ikinuskos sa katawan niya. Bawat pagdampi ng kamay nito sa katawan niya ay mapang-akit. Tila ba tinutukso ang katawan niya sa bawat kuskos nito.

Bawat parte ng katawan niya ay kinuskos nito, walang parte ng katawan niya ang pinalampas nito. Halos maglumikot ang kamay nito sa katawan niya.

Tulad din ng ginawa niya kanina, kinuskos din ni Axll ang mukha niya “You take care of me, i’ll take care of you!” Sabi nito at hinalikan ang mga labi niya. “Thank you for letting me bathe you!”

Hindi mapigilan ni Kyle kundi ang kiligin.

Ang halik na sinimulan ni Axll ay mas lalo pang lumalim, mas lalo pang naging mapusok.

Inaya siya ni Axll sa ilalim ng rumaragasang tubig at doon ay mas pinalalim pa ang halik nila.

Napangiti na lang siya ng palihim. Talagang hindi mawawala ang ganitong bagay sa pagmamahalan.

Wala na siyang ginawa kundi ipaubaya na lang niya ang sarili kay Axll, kung tutuusin ay gusto din naman niya ang ginagawang ito.

Napapikit na lang siya at nagpadala sa masarap at mapangtukso nitong mga labi.

Sana ay manatili na itong ganito. Sana ay panghabang buhay na ito. Ngunit ang salitang forever ay hindi kailanman nabubuhay sa mundong kanilang ginagalawan.

Baka sa sunod na araw ay magsawa din ito sa kaniya, at bigla na lang nitong sabihin na hindi na siya mahal. Kaya susulitin na lamang niya ang mga araw na kasama pa niya ang lalaki at mahal pa siya nito. Mahal nga ba talaga siya? O baka naglalaro lang ito?

To be continued…

CHAPTER 27

Chapter 27

             ILANG ARAW NA RIN ang lumipas at ilang araw narin silang nagtatalik na wala man lang si Kyle naging pagtutol. Sa bahay na rin siya ni Axll tumulog dahil mas gusto daw nito na katabi siya at maging komportable siya.

Habang patagal ng patagal niyang kasama si Axll ay palawak din ng palawak ang nararamdaman niya. Alam niyang ilang araw na lang at isusuko na niya ang sarili ng buong buo. Ibibigay na niya ang buong pagmamahal niya dito.

“Hey, spacing out!” pukaw ni Axll sa kaniya at binigyan siya ng mabilisang halik sa labi, kaya awtomatiko siyang bumalik sa realidad.

“Stop kissing me!” Iritadong turan niya. Ngunit alam naman nitong isa itong pagpapanggap.

“Na’ah!” pumilantik ang dila nito. “As long as i know, you love my lips pressed against yours!” nanunuyang sambit niya.

“Axll, labas tayo. Bili tayo ng ice cream nagugutom ako e.” pag-aya ni Kyle sa binata.

Wala naman kasi silang ginagawa dito sa loob ng k’warto, mas mabuting lumabas at makapamasyal.

“Call me, baby, first.” demanding na sambit nito.

“Baby, mo mukha mo. Kung ayaw mo edi ’wag. Fine!”

Umalis siya sa sofang kinauupuan at nagtungo sa kama at pabagsak na hiniga ang sarili.

Demanding pa.

“Hey, baby!” Rinig niya ang malamyos na boses ni Axll ngunit hindi niya ito pinansin. “Stop sulking!” Sabi pa nito at naramdaman niya ang paghalik nito sa mga binti niya, nakiliti siya kaya awtomatiko niya itong nasipa.

“Fuck!” mariing sigaw nito sa sakit dahil talagang tumilapon iyon sa sahig, agad siyang napabangon at dinaluhan ang lalaki.

“You okay?” Nag-aalalang sabi niya, kitang-kita niya sa mga mata nito ang sakit na nararamdaman habang sapo-sapo pa ang tiyan nito, siguro iyon ang parteng nasipa niya.

“You hurt me, baby!” Nakangusong sabi nito.

“I didn’t mean to. Bakit ka ba naman kasi nanghahalik ng binti.” naitirik niya ang mga mata.

“I just want you to call me, baby, mahirap ba ’yun?” umakto itong nalulungkot.

Kyle didn’t buy it!

“Tigilan mo nga ako.”

Wala mapapala si Kyle kung makikipag-usap siya dito, walang patutunguhan ang lahat ng ito kaya bumalik na lang siya sa kama at pasalampak na humiga doon. Matutulog na lang siya kesa kausapin pa ang lalaking may sira yata sa ulo.

Naramdaman niyang umalis si Axll. Narinig kasi niya ang pagbukas at sara ng pinto.

Nagalit ’yata.

Ilang minutong pa-ikot-ikot si, Kyle, sa loob ng kwarto habang hinihintay ang pagdating ni Axll, hindi siya mapakali.

Bigla siyang nakaramdam ng pagod dahil kanina pa siya paikot-ikot sa kabuuhan niyon, bahagya pa siyang napasambunot sa sariling buhok.

Was he really that hurt?

Bago pa man masagot lahat ng tanong ni Kyle ay biglang malawak na bumukas ang pinto. Iniluwa nito si Axll na may dalang plastic na may laman sa loob. Hindi lang niya alam kung ano iyon.

“Galit ka?” Tanong niya dito at tinitigan ito mata sa mata.

“Why do I?” nahihiwagaang tanong nito. “Everytime i saw you, my anger flew away just by your sweet smile!”

Hayun. Hindi mapigilan ng puso ni Kyle na magwala sa kaniyang dibdib.

Naitirik na lang niya ang mga mata. Just to hid his feelings. Bumalik siya sa kama at pasalampak na humiga muli doon.

“Baby!” May panunuyo ang boses nito. “I brought you, ice cream.”

Pimihit siya paharap sa binata at nakita niyang sorbetes nga ang laman ng dala-dala nito kanina.

Napangiti siya dahil doon. Ito pala ang dahilan kung bakit natagalan si Axll. Bumili pala ito ng sorbetes tulad ng suhestiyon niya kanina.

“I said let’s go and buy it together. Hindi mo naman ako sinama.” pagmamaktol pa niya.

“I’m sorry, Kyle.. baby. I just don’t want you to get tired, kaya ako na ang lumakad mag-isa. May laban pa tayo mamaya.”

Naramdaman ni Kyle ang gumihit na init sa kaniyang mukha. Batid niyang iyon ay dahil sa huling sinabi ni Axll.

“Laban mo mukha mo.” itinirik pa ni Kyle ang mga mata dahilan para matawa lang si Axll.

Inabot nito sa kaniya ’yung sorbetes. Tinanggap naman niya.

Sinimulan na niya itong kainin ngunit hindi niya maiayos ang pagkain. Sukat ba namang panoorin lang siya ni Axll habang kumakain siya.

“You really like ice cream, huh?” panunuya ang dating ng boses ni Axll sa kaniya.

“Of course. It’s my favorite.”

“And you’re my favorite.”

Dahil sa sinabing iyon ni Axll. Hindi niya napigilan ang sariling mapatitig dito. Nakangiti lang ito sa kaniya na animo’y isang bata na masayang makita ang kalaro nito.

Hindi man niya aminin ay sadyang nakaramdam siya ng kilig. Kaya upang maiwasan ang naramdaman. Tumungo siya at muling sumubo ng ice cream.

Naramdaman niya ang daliri ni Axll sa ibaba ng kaniyang mukha. Inalalayan nito patingala hanggang sa magpantay na ang tingin nilang dalawa.

Walang pasabi-sabing siniil ng halik ni Axll ang mga labi si Kyle, who’s caught off guard.

Axll put his tongue inside Kyle’s mouth.

Ang mga kamay nito ay naglulumikot na naman sa katawan niya kaya agad na niyang pinutol ang halik na pinagsasaluhan nila, ayaw niyang mapunta na naman sa puntong hindi na naman siya makapag-isip ng tama.

“Why do you stop?” nakangusong sabi nito. “I like kissing your sweet lips. Please.. let me kiss you again!”

Sumalok siya ng isang kutsarang ice cream at sinubo iyon sa bibig ni Axll para tumahimik.

“Love you!” Axll murmured while the spoon was still inside his mouth.

Halos haplusin ang puso niya sa mga bagay at sa mga salitang binibitawan ni Axll. Gusto niyang maniwala sa lalaki, ngunit kumokontra doon ang ibang parte ng isip niya. Parang may iba pa siyang gusto na iparamdam at gawin ni Axll sa kaniya.

Gayunman ay ’di parin maikakaila na sapol palagi ang puso niya sa mga binibitiwan nitong salita.

Sumubo na lang si Kyle ng ice cream kesa magpaka-isip pa siya ng mga bagay na wala namang maitutulong sa kaniya.

“Hey, baby, feed me again.” Nakangusong sabi nito, “but this time use your mouth to feed me.”

Gustong matawa ni Kyle. Ang isang Axll Romero nag-pa-pout din pala? Gayunman mas tumuon sa kaniya ang sinabi nito.

Ano kamo? Subuan ito gamit ang bibig niya? That was crossing the line.

Agad niyang inubos ang laman ng cup ng sorbetes sa isiping mamimilit ito kapag ’di nakuha ang gusto.

“Ubos na.” may panunuya pang sambit niya habang sumisilay ang mapaglarong ngiti.

Nabigla siya ng sapuin ni Axll ang pisngi niya at agad siyang siniil ng halik, bahagya pa nitong kinagat ang ibabang labi niya kaya agad siyang napabuka. Doon naman nagkaroon ng tyansa si Axll para ipasok nito ang dila sa loob ng bibig niya.

Kahit hindi niya aminin e talagang ginusto niya ang paghalik nito sa kaniya, napapikit siya sa sarap.

“Your lips, so sweet!” ngiting tagumpay habang ng matapos ang halik. Pinasadahan pa ng sarili nitong dila ang itaas at ibabang labi nito.

“Pervert!”

Nagkatawanan silang dalawa pagkatapos ay nag-usap pa hanggang sa mapunta ang pag-uusap sa,

“Let’s go meet my friends?” ani Axll.

Pinakatitigan ni Kyle si Axll kung nagbibiro lang ba ito, pero wala siyang nakitang pagbibiro sa mga mata nito.

“Hindi kaya nakakahiya?” Patanong niyang sabi dito.

“Bakit ka naman mahihiya? Don’t be, ang g’wapo kaya ng lalaking kasama mo tapos ikakahiya mo lang, huh?”

Natawa na lang si Kyle at kalaunan pumayag na rin siya.

“Sige, payag na ako..”

Sumilay ang malawak na ngiti ni Axll.

“Let’s go, shower together?” suhestiyon nito na may naglalarong ngiti sa mga labi.

“Shower mo mukha mo. Ma-una na ako, wala akong tiwala sa’yo.” bulyaw pa niya dito at nagmamadaling umalis. Inilapag niya ang lalagyan ng ice cream sa lamesa na kanina pa niya hawak. Dire-diretso siya sa cabinet ni Axll para doon kumuha ng towel.

Matapos niyang kumuha ng tuwalya ay mabilis siyang pumasok sa bathroom, ini-locked niya iyon para hindi makapasok ang manyak na lalaking iyon.

Mabilis lang ang ginawa niyang pagligo kaya mabilis din siyang natapos, sinaklob niya sa beywang ang tuwalya at binuksan ang pinto.

Matapos mabuksan ni Kyle ang pinto ay muntik pa siyang mapatalon sa gulat ng makita niya si Axll sa labas ng pinto na madilim ang itsura.

“What’s with your face?” matatawang aniya.

“Ayaw mona ba akong kasamang mag shower? Dati rati naman gusto mong sinasabunan kita?” Umasta pa itong nalulungkot, akala naman nito ay magpapadala siya sa ganung itsura nito.

“Stop it. You’re not good at pretending.”

Natawa naman ito at agad ding tinigil ang pag-akto. “You’re so hot, Kyle. It is turning me on.”

Naitirik na lang ni Kyle ang kaniyang mga mata at p’wersahan niyang pinapasok si Axll sa bathroom na tatawa-tawa.

“I love you!” pahabol na sigaw ni Axll bago niya tuluyang nasara ang pinto ng bathroom.

Napasapo na lang si Kyle sa sariling dibdib na nakikiramdam lang. Napailing-iling na lang siya at pinilit na hindi pansinin ang sinabi nito. Mas itutuon na lang ni Kyle ang sarili sa pagbibihis bago pa man matapos sa paliligo ang halimaw sa loob ng bathroom.

Nagtungo si Kyle sa damitan ni Axll at doon ay humanap ng masusuot. Sa ilang araw na niyang pagtitigil dito, natutunan na niyang suotin ang mga gamit nito, hindi na siya nahihiya.

Dahil kaibigan lang naman ni Axll ang pupuntahan nila, edi hindi na niya kailangang maging pormal.

“As if naman na may

pormal

na damit dito. Turtle neck lang siguro.“

Sinuot ni Kyle ang sa tingin niya ay hindi siya magmumukhang tulad ni Axll, mukhang siga sa kanto. Matapos masuot ang damit na napili niya, ay sinipat na niya ang itsura sa malaking salamin dito sa kwarto.

Bagay naman sa kaniya ang suot niya kaya hindi na kailangang baguhin pa.

“Why are you wearing that bold clothes?” Napabaling siya sa lalaki na ngayon ay madilim ang mukha na kanina pa pala nakalabas ng bathroom.

Mabilis niyang naiwas ang tingin dito ng makita ang hubad nitong katawan.

“It’s not me who’s bold here. It’s you, Axll.” Bulong niya sa sarili.

Kumuha si Kyle ng tuwalya at hinagis iyon sa binata.

“Cover yourself.”

Narinig niya ang mahinang pag-tawa nito na may kasama pang-pagbulong. “Nakita mona ito. Stop looking away.”

Pinalampas na lang niya sa kaniyang kabilang tainga ang bulong nito.

“So.. bakit ’yan nga ang suot mo? Looks bold.” tanong nitong muli.

Nang masiguro ni Kyle na nakatapis na si Axll, tsaka palang siya doon humarap.

“What’s wrong with my outfit? Comfortable naman e?” nahihiwagaang turan niya.

“Sa mga kaibigan ko tayo pupunta. Gusto mo ba akong mag-selos kapag nakikita kong tumitingin ang mga kaibigan ko sa exposed mong dibdib tsaka braso?!” animo’y naiinis ang boses nito. “We rather stay here than going to my friends unless you go and get change your clothes into turtle neck!”

Turtle neck? He just wearing comfortable clothes and then, Axll, want him to get change into turtle neck? What the heck is he thinking? Do he want him to feel hot?

“Turtle neck?!” gulat at ’di makapaniwalang turan niya. “Axll, i’m comfortable in this kind of clothes, why do you want me to get change!” naiinis na siya sa inaasta nito. Sino ba naman kasi ang willing mag suot ng turtle neck, e hindi naman malamig ang klima dito sa Pilipinas. “I want this clothes and i’m not going to get change!” Pagmamatigas niya.

Lumapit si Axll na may pagbabanta ang boses. “change!”

“No!” Panandilatanpa ni Kyle ito ng mata.

Ngumisi ito. “You change or i’ll ripped off your clothes then we’ll go there, you naked! Choose?” Eto na naman ang pananakot sa kaniya ni Axll. Nandito na naman sa puntong hindi na siya makatanggi pa, ito na naman ang nasunod sa lahat ng kagustuhan niya.

“Stop being unfair!” Lumalawak na ang pagkainis niya sa lalaki.

Seryosong tumitig ito sa kaniya, sinapo ang mukha niya at banayad siyang hinalikan. Matapos ay ipinagdikit niyon ang ilong nilang dalawa. “I’m not unfair.” Seryoso na ito. “I’m just protecting what is mine, and you happen to be mine and mine alone!”

And with an instant, Kyle’s irritation, flew away. Tila haplusin ng paulit-ulit ang puso niya, yung tipong dinuduyan siya sa kalangitan.

Sa huli, ay sinunod din niya ang kagustuhan ni Axll. Nagpalit din siya ng turtle neck kahit alam niyang hindi siya komportable sa damit na suot ay sinuot parin niya.

Matapos niyang suotin ang damit na pinasusuot nito sa kaniya ay binalingan niya iyon. Isang matamis na ngiti ang pinakawalan nito na halos magpakabog ng puso niya.

“Was this okay?” umasta si Kyle na naiinis.

“More than okay. Thank you, baby.”

Pasimpleng sumilay ang ngiti sa mga labi ni Kyle ng makita niyang nakangiti si Axll. Mukhang nahawa siya.

Umupo siya sa sofa at hinintay na matapos si Axll sa pagbibihis. Iniisip palang niya ang magiging reaksyon ng mga kaibigan nito ay kinakabahan na siya. Ano kaya ang mangyayari doon kapag nalaman ng mga iyon ang tungkol sa kanilang dalawa.

“Done!” Pukaw nito sa atensyon niya kaya awtomatiko siyang napalingon sa gawi nito. At tulad ng lagi nitong suot, para na naman itong siga sa kanto.

Nilapitan niya ang lalaki at binigyan iyon ng matalim na titig. “Why are wearing that kind of clothes?” Tanong niya, ginaya ito.

“When you first met me, this is who I am!”

Mukhang hindi nakalusot si Kyle doon. Natigagal siya at walang nasabi. Tama naman kasi ito, nakilala naman talaga ito ni Kyle sa ganoong pananamit, na talagang bumagay dito.

To be continued…

CHAPTER 28

Chapter 28

                 PINASADAHAN NI Kyle ng tingin si Axll sa suot nito, hindi niya napigilan ang sarili. Humakbang siya papalapit dito at kusang gumalaw ang kaniyang mga kamay. Inayos niya ang buhok nito, matapos ay ilang minuto niya itong pinakatitigan.

“What’s the stare for? Do i look handsome in your eyes, don’t i?”

Naipilig na lang ni Kyle ang kaniyang ulo at hinayaan niya si Axll maging mahangin.

“Let’s go?” pag-aya niya kay Kyle kapag-kuwan.

Agad namang tumalima si Kyle. Kapwa sila lumabas ng k’warto. Naabutan nila ang mga katulong na nakaka-agaw pansin ang mga makahulugang pag-ngiti ng mga ito. Parang may something ’yung mga ngiti nila.

Weird.

Ganting ngiti at pagtango ang ibinigay ni Kyle sa mga katulong sa isiping ngumingiti ito sa kaniya.

Nakalabas sila ng bahay at doon ipinagsawalang bahala na lang ni Kyle ang mga nakitang ngiti sa mga labi ng katulong sa loob ng bahay.

“Fasten your seatbelt, baby.” ani Axll at agad namang tumalima ang inutusan.

Nang makitang nasa maayos na ang lahat ay agad ng pinatakbo ang sasakyan, mabagal ang pagpapatakbo ni Axll na para bang isang mamahaling bagay ang nakalulan sa kotse nito o baka naman ang kotse lang nito ang pinag-iingatan?

Mahigit isang oras at nakarating na din sila sa lugar na hindi pamilyar sa mga mata niya. Pumasok ang kotse ni nito sa isang magara at mala-palasyong bahay na batid niyang mamahalin.

Matapos maipara ni Axll ang kotse sa garahehan ng bahay ay lumabas na sila.

Natanaw ni Kyle ang maraming naggagandahang sasakyan na pakiwari niya’y sa mga kaibigan nito. Ibig bang sabihin e mayayaman din ang mga kaibigan nito? No wonder.

Nagulat na lamang siya ng pagsalikopin nito ang kamay nilang dalawa, kahit anong pagpupumiglas niya ay hindi nito talaga binibitawan. “Stop trying to get off my hands, i’m just caging my property here!” sambit pa nitong ganiyan dahilan para siya’y matigilan.

Wala siyang nagawa kundi ang magpaubaya na lang sa lalaki. Besides, e gusto rin naman niya ang kamay nito na nakahawak sa mga kamay niya.

Pumasok na sila sa loob ng bahay. Talagang bawat gamit na nakikita niya ay napakagara kung titingnan. Alam niyang nagkakahalaga iyon ng malaking halaga.

Nakarating sila sa sala ng bahay. Nagulat na lamang siya ng takluban ni Axll ng mga kamay nito ang mga mata niya. “What are you doing?” tanong niya dito at bahagya pang nagpupumiglas.

“Don’t move, just follow me.” Anito.

Walang nagawa kundi ang sumunod si Kyle sa utos nito. Ninanakaw ng kuryosidad ang kaniyang katawan. Yes, nasasabik siyang makita at malaman ang paandar ni Axll.

“Are you ready?” Rinig niyang tanong nito.

Gusto man niyang tanungin kung para saan at maghahanda siya, sinagot na lang niya ito. “Yes!”

Unti-unting tinanggal ni Axll ang mga kamay na nakaharang sa mga mata niya. Unti-unti rin niyang nakita ang kabuuhan ng lugar. Puno ng makukulay na lobo at mga lalaking nakatayo na may hawak hawak na lobo na kinurbang letra. Mabilis ang mga mata niyang binasa ang letrang naka sulat doon.

“Will” hawak ng isa sa mga lalaking naroon. (Jonaz)

“You” hawak naman ng isa ding lalaki na kahawig ng isa kanina, siguro ay kambal ang dalawa. (Jonax)

“Be” hawak ng lalaking may kulay pulang buhok. (Exequile)

“My” hawak ng lalaking may kulay abong buhok. (Carlosz)

“Boy” hawak naman ng isang lalaking may mapaghalinang ngiti. (Quill)

“Friend” hawak naman ng lalaking may masingkit na mata. (Ken)

“Kyle” hawak ng lalaking may seryosong mukha. (Gord)

“Xerxez” hawak ng lalaking may nakakamatay na ngiti. (Luis)

“Moriz” hawak ng lalaking may maraming hikaw sa tainga. (Justine)

“Forever” ang huling lalaking may hawak. (Vicente)

Muli niyang pinasadahan ng tingin ang bawat letra. “Will you be my boyfriend Kyle Xerxez Moriz forever” ang nakasulat doon.

Tila hinamplos ng malambot na palad ang puso niya. Halos magtatalon ang puso niya sa sobrang saya. Halos tanungin niya ang sarili kung totoo bang nangyayare ang lahat ng ito at ilang beses ding ipamumukha ng paligid niya na hindi ito isang panaginip lamang. Na hindi ito isang kathang isip lamang, kundi totoo ang lahat.

“Will you be Axll’s boyfriend forever!” sabay sabay na sigaw ng mga kalalakihan na may hawak na mga lobo.

Hindi siya makasagot, nahihiya siyang sumagot. Basta ang alam lang niya ay labis-labis siyang masaya.

“Baby what’s your answer, i’m going crazy if you don’t tell us your answer, please let us know.” alam niyang kinakabahan si Axll dahil bakas sa boses nito. Nababanaag niya ang kaba doon.

Hindi alam ni Kyle kung anong kaniyang isasagot. Sobra ito sa puntong hindi niya mahugot ang kaniyang boses.

Dapat na nga ba niyag ibigay ang tiwala at puso?

Huminga si Kyle ng kay lalim bago tumingin kay Axll, may bakas na ng ngiti ang kaniyang mga labi. “Yes, i’ll be your boyfriend forever!” sambit niya patunay na ang puso niya’y ipinauubaya na niya sa binata.

“I’m the most happiest man living in the world!” hindi magkanda mayaw na sigaw ni Axll sa sobrang sayang lumukob sa dibdib nito. Hindi niya napigilan ang sarili. Agad niyang siniil ng halik ang ngayon ay kaniya ng nobyo.

“Gross, man!” Sabi ng isa sa mga kaibigan nito.

“Do it on your bed, fucker!” sigaw pa ng isa.

Hindi na lang pinansin ang mga kaibigan.

“I love you, Axll Romero.” at last, finally, nabigkas na rin ni Kyle ang mga katagang iyon. ’Yung tatlong salita na batid niyang gustong-gustong marinig ni Axll una palang.

“May langgam na sa binti ninyong dalawa.” pabirong sabad ni Carlosz.

“Fuck you, Carlosz!”

“Yeah, what so fucking ever.”

“Cut the drama, let’s eat! I’m starving.” Reklamo ni Jonaz.

“Congrats na lang sa inyong dalawa. Basta nandito lang kami to support the both of you.”

Tanging ngiti na lang ang naisagot ni Axll.

Muling ipinalibot ni Kyle ang mata sa kabuuhan ng lugar. Puno ng lobo at malalaking picture niya na hindi niya alam kung pa’no nakuha ni Axll. Lahat ng litrato ay kundi nakapikit ang mga mata’t tulog, ay stolen shot naman ang kuha nito. Ibig bang sabihin e kinukuhan siya ni Axll ng picture kapag tulog siya.

Shit! Embarrassing.

Iginiya siya ni Axll na hindi niya alam kung saan iyon, basta nagpadala na lang siya.

Isang mahabang lamesa na puno ng samu’t saring masasarap na pagkain ang nakahain doon. Mangha at takam na takam siya sa mga pagkaing naroon.

Kaniya-kaniyang nagsi-upuan ang mga kaibigan nito, maging sila ay umupo na rin at magkatabi pa silang dalawa. Hindi hinayaan ni Axll na mayroon siyang makatabi, kaya ang ito lang ang katabi niya, walang iba.

Ang nobyong si Axll pa talaga ang naglagay ng pagkain sa pinggan niya at hindi siya hinayaang pakilusin. “Say ah!”

Talaga bang susubuan siya nito sa harapan ng mga kaibagan nito? Hindi ba ito nahihiya sa ginagawa nito.

“Stop it, i can do it myself!” nahihiyang pag-tanggi niya.

“Sad.. Mr. Romero, Mr. Moriz didn’t love you at all!” pabirong tudyo ni Carlosz.

“Back off, fucker or i’ll cut your neck!” matalim-matalas ang boses na lumabas sa bibig nito.

“Yeah, yeah whatever!”

Pinakinggan lang ni Kyle ang mga pinag-uusapan ng magkakaibigan. Lihim siyang napapangiti sa tuwing nagbibiruan at inaasar ng mga iyon ang kasintahan niya.

“Kyle, this is for you, bud!” sambit ni Vicente at inilagay sa pinggan niya ang pagkain.

“This is for you too, bud, Kyle!” Sabi naman ng isang Justine Skyler.

“Back off, fuckers.” Madilim ang mukha ni Axll at matatalim ang bawat bigkas ng mga salita.

Nagtawanan lang naman ang mga kaibigan ni Axll. Obviously, they were picking on him.

Napuno ng ingay, tawanan at kulitan ang buong bahay. Maging siya ay napapatawa na rin. Magaan naman palang kasama ang mga kaibigan nito, hindi naman pala talaga mahirap pakisamahan. Mabilis din niyang naging close ang lahat ng kaibigan ni Axll. Naging mainit ang pakikitungo sa kaniya ng mga iyon at iyon sa kaniya na animo’y tanggap na tanggap siya ng buong grupo.

Isa isa naring nagpakilala sa kaniya ang mga kaibigan nito, at lahat naman ay natandaan niya ngunit dalawa sa mga kaibagan niya ang hindi pa niya masyadong kilala dahil pareho ang dalawa ng itsura. Sabi nga ng mga iyon ay kambal sila. Kung hindi nga lang sa kulay ng mata ng mga iyon ay hindi talaga niya makikilala.

Kasalukuyan niyang kasama ang isa sa mga kaibigan ni Axll, samantalang si Axll naman ay nakikipag-usap sa mga kaibigan niya.

“You know how rude, Axll, was, right?” panimula ni Justine.

“Yeah, i know that, minsan ko na ring naranasan ang pagkabarumbado niya.” Matatawa tawang sabi niya.

“So, when did you and Axll, started dating or something like that?”

“Don’t know.” sagot niya.

Hindi naman talaga niya alam kung kelan nag-simula. Ang alam lang niya ay unti-unti na lang siyang nahuhulog kay Axll. “Axll used to pick up on me, he used to bullied me everytime he saw me. Pakiramdam ko nga, end of my world kona ’yung mga araw na ’yun.” Napatawa siya habang iniisip ang nakaraan nila ni Axll. “He always threatened me, sabi niya kapag hindi daw ako naging alila niya, papatalsikin niya ako sa pagka-scholar ko. ’Yun natakot ako kaya nagpa-alila ako sa kaniya, i was stupid that day!” Pagpapatuloy niya sa kwento, sinulyapan niya si Justine na nakikinig lang sa mga kwento niya kaya ipinagpatuloy niya.

“He always bullied me to the point na hinagis niya sa mukha ko ang pagkain na inutos niyang bilhin ko. I felt angry that time! I’m sure i was.  Galit man ako ng araw na iyon ay wala akong nagawa. Tinimpi at tiniis ko na lang lahat ng mga pahirap na ginawa niya sakin dahil wala naman akong magagawa dahil mahirap lang ang pamilya namin.” Saad niya.

“I felt sorry for you, he was totally an asshole back then. But everything changes, when he met you. Everyone noticed that changes.” Justine words was right. Axll did change. “But if i were you back then, i’m going to punch his face hard.”

“Easy for you to say.”

“Yeah, maybe!”

Nakipag-k’wentuhan pa sa kaniya si Justine. Napag-usapan din nila ’yung about sa relasyon na mayroon silang dalawa ni Axll. Kase kakaiba kaya napatanong siya.

“We both know, my relationship with Axll isn’t normal. Tanggap niyo parin bang maging kaibigan si Axll?”

Tumawa naman si Justine. “C’mon, Kyle. He’s our boss, we accept him. Hindi kasarian ang basehan para itigil ang pagkakaibigan. And you’re relationship with him, it’s normal. As long as you love each other. Normal lahat. Walang mali.

Naging malawak ang pag-ngiti ni Kyle sa mga narinig sa bibig ni Justine. Pasalamat siya’t naiintindihan nito ang relasyon nila ni Axll.

“Thank you!” napuno ng sinseridad ang kaniyang boses.

“Don’t mention it!” Sabi nito, hinawakan siya sa balikat at tinapik tapik pa iyon.

“Get your hands off, my baby!” Isang galit na sigaw ang nagpapitlag sa dalawa.

“Possessive much? I see!” Sabi ni Justine at umalis na natatawa-tawa pa. “Don’t worry bud, it’s yours and i don’t intend to stole it from you.”

Lumapit si Axll sa gawi ni Kyle.

“What did you talk about?” madilim ang mukhang tanong nito.

Ngumiti si Kyle sabay dukwang at halik ng mabilisan sa mga labi ng nobyong si Axll. “Stop your jealous act. Don’t worry, i’m all yours.”

“Your being sweet now huh? I see!” Anito sabay halik sa kaniya, malugod naman niya iyong tinugon.

“Let’s go?”

“Iiwan natin ang mga kaibigan mo?” tanong ni Kyle.

“You don’t need to worry them, they’ll be fine!” Saad nito.

Matapos makapag-paalam sa mga kaibigan nito ay agad na silang lumabas ng bahay.

Sumakay sila sa kotse ni Axll na agad naman nitong pinaandar, gusto na daw kasi nitong umuwi.

Napangiti na lamang siya, alam niya ang nasa isip ng manyak niyang kasintahan, alam niyang may binabalak na naman itong kakaiba kaya gusto nitong umuwi sila agad.

“What a pervert

boyfie

?

“

Habang nasa biyahe. Hindi maiwasang mapangiti ni Kyle. Parang kay bilis kasi ng panahon. Never expected that this day will come. Kung saan nagtapat ng pag-ibig si Axll sa kaniya na malugod naman niyang sinagot ng “oo”.

To be continued…

CHAPTER 29

Chapter 29

            NAKARATING SILA SA mansion ng mga Romero. Hindi parin nawawala ang ngiti sa mga labi ni Kyle, hindi niya alam pero patuloy lang ang ngiti sa kaniyang mga labi. Obvious naman na talagang masaya siya.

Matapos maiparada ni Axll ang sasakyan ay tinanggal na niya ang seatbelt, binuksan ang pinto at lumbas na.

Tinabihan si Kyle ng nobyong si Axll at pinagsalikop nito ang mga kamay nila. Muli na naman ay nakaramdam siya ng kakaibang pagbilis ng tibok ng puso, ngunit ngayon ay hindi dahil takot siya kay Axll, kundi dahil kinikilig siya tagpong ’yon.

Bumaling si Axll sa kaniya dahilan para mapabaling din siya dito. Sabay ngiti ito ng ubod ng tamis. ’Yung ngiti nakaka-duda. Bakit ba? Ano bang meron?

Kumibot na lamang ang noo ni Kyle.

“Tired?” tanong ni Axll kapag kuwan.

“A little..” Kyle answered.

“Not when you see this..” mahina lang ’yon kaya hindi gaanong naintindihan ni Kyle.

The moment he entered the house, his heart pound so fast. His lips we’re widely open, shocked and so his eyes.

A floor full of rose petals, beautiful chandelier light and full of beautiful red and white balloons. Maids wore red dress happily smiling at them especially at him.

Ano ito? Sorpresa na naman ba ni Axll kay Kyle? Anong pakulo na naman ba ito!

Gayonman, ramdam ni Kyle na halos magtatalon na ang puso niya sa sayang nararamdaman.

Ang lalaking hawak ngayon ang kamay ni Kyle ay lumuhod sa harap niya. Nanginginig siyang tinitigan iyon mata sa mata.

“Thank you for letting me be your boyfriend, this is a special surprise for you, my love, my baby!” usal ni Axll na naka-plaster ang ngiti sa mga labi.

Kyle has nothing to say, but make, Axll stand. He kissed him wholeheartedly.

Wala na talaga, mahal na mahal na talaga ni Kyle ang lalaki at hindi na siya mabubuhay kung wala ito sa tabi niya. Daganan man siya ng mapanghusgang mundo ay handa parin niyang isagaw at ipaalam sa lahat ang labis na pagmamahal niya.

“I love you more than everything in this world!” ang nasambit ng bibig ni Kyle matapos ang halik.

Kyle forced himself not to cry. He’ll not cry, but the fuck! Kusang bumabagsak ang mga luha sa kaniyang mga mata.

Alam niyo ’yun. Hindi niya expected ito. He don’t mean this surprise, but the thing that happened to them.

Alam naman ni Kyle una palang na greatest enemy na niya si Axll. He had no idea that this day will come. Na mangyayare ang araw na ito. Kung saan sila’y nagturingang magka-away, pero tingnan mo nga naman ang tadhana. Sila pa pala ’yung magkakatuluyan sa huli. But, hindi dapat magpaka-saya. Sa ngayon, iisantabi muna ni Kyle ang pag-o-overthink niya. He’ll just cherish this moment..

“Don’t cry, my surprise is not over yet..” turan ni Axll, gamit ang daliri’y pinunasan nito ang luha ng nobyong si Kyle. “Manang bring out my surprise!” sambit nito sa katulong na naroon. “I don’t if this will surprised you, but I hope it is..” dugsong pa ni Axll na nakatingin sa kaniya. Mata sa mata.

Kahit medyo kinakabahan man ay hinintay parin ni Kyle ang surpresa sa kaniya ng lalaki.

Kumilos na ang katulong at may kung saang pinuntahan at lumabas iyon na may ngiti sa mga labi ngunit hindi na iyon nag-iisa. May kasama na ang katulong, dalawang medyo may katandaan na iyon ngunit ’yun ang ikinagulat niya.

Maraming mapaglarong katanungan ang naglalakbay sa isip ni Kyle. Nasisiguro niya na magulang ni Axll ang mga iyon, dahil nakita na niya iyon sa litratong nasa bedside table ng kwarto nito.

Isa ngang malaking surpresa para sa kaniya ang bagay na ito. Nabanaag ang kaba sa kaniyang buong pagkatao, kinakabahan siya dahil ngayon ay palapit ng palapit ang mga magulang nito sa gawi niya.

Binitiwan ni Kyle ang kamay ni Axll sa takot.

Agad naman ang mabilis na pag-agaw ni Axll sa kamay ng nobyo. Hinawakan at hindi hinayaang makawala.

Napatingin na lang si Kyle kay Axll. “It’s okay.” ang mustra ng mga labi nito.

Tumapat ang mga magulang nito sa kaniya. Tumitig pa ito. Nahihiya man si Kyle ay ganoon din ang ginawa niya. Ngumiti’t, magalang na bumati.

“Hello, my dear!” matinis na sambit ng ina ni Axll. She was pertaining to Kyle.

Nagulat na lamang si Kyle ng yakapin siya ng Ina ni Axll. “You must be, Kyle, right? Axll’s boyfriend?” magiliw na tanong ng ina.

Dahil nga nanunuyot ang lalamunan niya ay hindi na siya nakapagsalita at tumango na lang. “I’m glad to meet you my dear, please be part of our family.”

Parang sirang plaka na paulit-ulit sa isip ni Kyle tumatakbo ang sinabi ng ina ng nobyo niya.

“You must be shocked, honey. I’m sorry, but all you have to know is..” ngumiti ang Ginang kay Kyle. “Wala akong problema sa inyong dalawa. Kung talagang nagmamahalan kayo, wala akong magiging pagtutol. I’m fine with that, as long as you’re not going to hurt, my Axll.” sa huli’y may pagbabanta ang boses ng Ginang.

Tanging, thank you, na lang ang nabigkas ni Kyle sa mga samu’t saring emosyon. Hindi na niya napigilan ang pumatak na luha. Sobrang saya na ng nararamdaman niya, sobra sobra na at hindi na niya kaya. It feels like it was a dream, he felt like dreaming and never want to wake up. Para siyang nasa paraiso na walang problemang iniinda.

“You can call my wife, your, mom, and you can call me, your, dad!” nakangiting sambit ng asawa ng Ina ni Axll. Hawig ito ni Axll, medyo matalas kung tumingin pero mabait pala.

Hindi napigilan ni Kyle ang sarili. Niyakap niya ang mga magulang ni Axll. “Don’t cry sweetheart it’s okay!” pag-alo sa kaniya ng Ginang.

“Thank you po, I’ll promise, I won’t hurt him.. again. I’ll promise.”

Niluwagan na niya ang pagkakayakap at tuluyan ng tinanggal. Masyado yata siyang nasobrahan sa saya kaya nayakap niya ang mga magulang nito. “Pasensya na po.”

“It’s okay my dear,”

Matapos ang pag-uusap at pagkililanlan sa isa’t-isa ay bumanat ang ama ni Axll.

“Dinner is ready, lets go?” Anunsiyo ng ama.

Kapit-kapit si Kyle ng Ina sa kamay habang kapit naman siya ng ama sa balikat. Iginiya siya ng mga ito sa hapagkainan, nilingon na niya si Axll na nakangiting iiling-iling lang.

Iginiya siyang muli ng magulang ni Axll sa pag-upo. Hindi parin mawala sa mga iyon ang ngiting kanina pa nasa mga labi. “Eat up, my son!” Sabi ng ama.

Tinuyo muli ni Kyle ang luha sa pisngi at pinakalma ang sarili. “This is for you!” Sabi ng ina niya at nilagyan pa siya ng pagkain sa plato.

“This one is for you too!” Sabi naman ng ama niya at nilagyan din siya sa plato ng pagkain.

“What about me, mom?” Nakanguso si Axll at umaastang nagtatampo. “Dad, i’m your biological son here!”

“Stop sulking, my dear!” Tatawa-tawang sabi ng ina ni Axll bago nito nilagyan ang plato ng anak. Masaya ang bawat usapan nilang lahat sa hapagkainan.

Nasanay na rin si Kyle sa mga magulang nito at hindi niya maikakaila na masarap itong kasama. He felt his mom and dad are still by his side. He felt loved by Axll’s parents.

Matapos ang masaya nilang salo-salo ay inaya si Kyle ng Inang mag mall. Kahit pa nga tumanggi si Axll dahil inaantok na daw iyon ay wala parin iyong nagawa. Sabi ng Ina ay si Kyle naman ang niyayaya hindi si Axll.

Lumabas na sila ng bahay at sumakay sa loob ng kotse. Sa backseat siya umupo at nagulat na lang siya ng pumasok din sa backseat ng sasakyan si Axll. Madilim ang mukha nitong nakatitig sa kaniya. “Mom, me and Kyle will go to sleep, may pasok pa kami!” Reklamo ni Axll sa ina ngunit hindi ito pinapakinggan.

“I don’t care. With just the snapped of my hand. Pasa na kayong dalawa.” sambit pa ng Ina.

Napakamot na lang si Kyle sa ulo bago tumingin sa madilim ang itsurang si Axll. Mukhang dito nagmana si Axll, sa kaniyang Ina.

Pinausad na ng ama ni Axll ang sasakyan. Hindi ito nagpaiwan dahil mas gugustuhin pa daw nitong makasama sila kesa ang magpaiwan doon.

Lumapit ang bibig ni Axll sa tainga niya. “Prepare yourself, i’m going to ravish you tonight!” Mahinang bulong nito sa tainga niya.

Namula naman siya dahil sa sinabi nito, umiral na naman dito ang pagkamanyak nito. “I’ll wait for it to happen!” Balik bulong niya at bahagya pang kinagat ang tainga ni Axll, tinutudyo ito.

Nakarating sila sa isang sikat na mall. “Let’s go!” Masayang sabi ng ina.

Lumabas na silang lahat sa kotse habang magkakapit silang dalawa ni Axll ng kamay. Wala na siyang hiya sa kung sino man ang makakita sa kanila. Handa siyang ipagsigawan ang pagmamahal niya.

Tumigil sila sa men’s clothes section.

“Choose everything you want, my son!” Sabi ng ina na nakatingin kay Kyle, ibig sabihin. Siya ang tinutukoy. “I’ll help you to choose too.”

Hindi naman siya makapili ng damit dahil kapag nababasa niya ang mga presyo niyon ay napapa-iling siya. Napakamahal ng mga damit doon kaya wala siyang damit na ginalaw man lang. “Choose, my son. ’Wag kang mahiya. Hindi kita tatakasan. I’ll pay.” pabirong sambit ng ina ng mapansing hindi pa siya namimili.

Tinulungan si Kyle ng ama at ina sa pagpili ng mga damit. Maging si Axll ay pumili na rin ng damit para sa sarili niya at para kay Kyle.

Masaya ang ina habang sinsipat pa sa katawan ni Kyle ang mga damit na napili nito. Halos mapangiwi siya dahil sa sobrang dami ng damit na napili nito para sa kaniya. Madami ring napiling damit ang ama at para din iyon sa kaniya. Halos hindi na siya makapaniwala sa dami ng bagong damit na binili nito sa kaniya. Kahit anong pagtanggi pa nga niya na sapat na sa kaniya ang isa ay pinilit parin ng mga iyon na bilhan siya.

Lumabas na sila ng mall matapos makabayad, tiyak niyang malaki ang nagastos ng mga iyon para lang sa damit niya. “Where should we head off?” Tanong ng ama.

“To our house!” Sabad agad ni Axll.

“That’s all for today!” Sabi ng ina at bumaling iyon sa asawa. “Honey let’s head to our home! May pasok pa ang dalawa.”

Kita ni Kyle, nagkinang ang mata ni Axll nang marinig ang sinabi ng ina. Sayang-saya ito dahil uuwi na sila at magagawa na nito ang binabalak sa kaniya. Ngayon palang ay nagsisisi siyang tinudyo pa ang lalaki kanina.

Mabilis silang nakabalik sa mansyon kaya ng maipara ng ama ang sasakyan ay lumabas na sila. Magkasalikop parin ang palad nilang dalawa na bahagya pang pinipisil-pisil ni Axll na parang may ibig ipahiwatig. “We’re heading to our bedroom, mom, dad?” Pagpapaalam ni Axll sa magulang.

Sa totoo lang hindi iyon masasabing paalam dahil hindi pa nga nakakasagot ang magulang ay hinila na agad si Kyle paalis. Wala itong nagawa kundi ang kawayan na lang ang magulang upang magpaalam sa mga iyon.    

Dala dala ni Kyle ang lahat ng ipinamili habang hawak-hawak ni Axll ang kamay niya. Mabilis ang bawat hakbang nito na para bang may hinahabol na tao.

Agad ni-lock ang pinto at idinikit ni Axll si Kyle doon matapos ay siniil ng halik.

Lumaban naman si Kyle sa pagka-agresibo ng binata. Nang maramdaman na niya ang paglulumikot ng kamay nito’y agad niyang pinahinto.

Tinulak niya si Axll at mabilis na tinungo ang bathroom. “Maliligo mun ako.” sigaw niya bago pumasok sa loob ng bathroom at ini-lock ang pinto.

Impit ang tawa ni Kyle sa loob. Nagawa lang naman niyang bitinin si Kyle.

Naligo si Kyle sa shower room. Maya-maya narinig niyang bumukas ang pinto ng bathroom. Pumasok ang hubad na lalaki na nakikita niya sa salamin ng shower room na kinaroroonan niya.

Pumasok ang binata sa shower room. Napag-alamang ’yon ay si Axll.

“Hindi mo yata alam na nasa akin ang susi ng bathroom.” sambit ni Axll na may malawak na ngisi. “Let’s go take a showe together.”

At ang ending.. naramdaman na lang ni Kyle ang pagkalalaki ni Axll na naglabas-pasok sa loob niya…

             AXLL_ACEBEROS|A.A.

CHAPTER 30

Chapter 30

NANG MAGISING SI Axll kinabukasan ay wala na sa kaniyang tabi si Kyle, pinalibot pa niya ang mata sa loob ng kwarto ngunit wala doon ang lalaki.

Kagabi ay tinulugan siya nito ngayon naman ay iniwan siya nito! “That’s really unfair!” He murmured.

Bumangon na siya at muling hinanap ng mata ang kasintahan ngunit talagang wala iyon sa buong kwarto. Na silip na niya ang buong silid ngunit wala talaga siguro ay nasa labas iyon.

Bago siya lumabas ng bahay ay naligo muna siya at nagbihis ng uniporme. Papasok kasi sila ngayon ni Axll.

Matapos masuot ang uniporme ay lumabas na siya ng bahay, naiinis man siya kagabi dahil tinulugan siya ng kasintahan ngunit lahat iyon ay nawala ng makita niya ang pagod sa mukha nito. Hindi na niya ito ginising pa at hinyaan na lang niya.

Nang makababa ay nakita niya sa dining area si Kyle kasama ang magulang niya na masayang nagsasalo-salo. Napangiti siya dahil natanggap ng magulang niya si Kyle ng buong buo! Salamat at hindi sila hinusgahan ng magulang niya sa paraan ng pagmamahal niya. “Hey, why don’t you wake me up, i’m pissed!” Pukaw niya sa atensiyon ng lahat kaya awtomatiko siyang binalingan ng mga iyon. Nang makalapit sa gawi ni Kyle ay binigyan niya ng halik ang noo nito. “Morning!” Sabi niya dito. “Morning dad, morning mom!” Sabi naman niya sa mga magulang nang makabaling siya doon.

“Morning my dear son!” Nakangiti namang pagbati ng ina sa kaniya. “Join us to breakfast”

Umupo na siya tabi ni Kyle na nakasuot na ng pang uniporme. Siguro ay maagang iyong naligo kaya ganun na ang ayos nito.

Sinimulan na niyang kumain at eto na naman ang usapan ng kanilang pamilya. Napangiti na lang siya ng ubod tamis. This is the best day in his life. Being with his parents and also the love of his life. Ang dating hindi niya naranasan sa pamilya dahil masyado ngang mga busy ang magulang, ngayon ay nabigyan na siya ng tyansang makasama ito. His parents took a day off just to be with him and his lover.

Matapos nilang kumain ay niyaya na niya si Kyle na pumasok. “Mom we have to go!” Pagpapaalam niya.

“Go and study harder my two sons, rock the stage out!” His mom said.

Ngumiti lang silang dalawa ni Kyle at maging sa ama ay nagpaalam na rin. Magkasalikop parin ang mga kamay nilang dalawa ni Kyle, nagbitaw lang sila ng idiposito niya ito sa loob ng sasakyan at umikot para sa kabila naman siya sumakay.

Nang makasakay ay agad niyang siniil ng halik ang kasintahan, kailangan nitong magbayad sa kaniya ng doble dahil sa ginawa nitong pang-tulog sa kaniya. Lalo pa siyang naging sabik ng tugunin ng kasintahan ang halik na sinimulan niya.

He pulled their kisses to get some air. Their out of breath so he need to gain some. “Why did you do that?” He asked while looking intently at Kyle.

“Do what?” Inosenteng tanong nito at halatang hindi nito na iintindihan ang mga sinabi niya.

“Why did you fell asleep, when i’m about to ravish you?” He said in direct.

Nagbaba naman iyon ng tingin at tila na hihiya. “Sorry, i’m tired that night so i fell asleep!”

Nakaramdam naman siya ng konsensya, alam niyang napagod ito kagabi kaya nakatulog, tapos eto siyang tinanong pa talaga kung bakit siya tinulugan. “I’m sorry baby!” Paghingi niya ng paumanhin, gamit ang kamay hinawakan niya ang baba nito para patingalain siya. “Sorry for letting you feel upset!”

“I should be the one to say sorry to you!” Malungkot itong tumingin sa mga mata niya. “I slept without –”

“Shhhh!” He hush him. “Stop talking, we’ll do that next time!” He smiled at him and give him light kisses.

Matapos ang halik na iyon ay agad na niyang pinaandar ang sasakyan, kailangan nilang hindi ma-late sa klase. “We’ll going on a date after our class!” Pagbasag niya sa katahimikan.

Pasimple niyang nakita ang pagngiti ng kasintahan na ikinangiti din niya. He loves Kyle while smiling at him, it makes him the most happiest man in the whole wide world.

NAKARATING SI KYLE at Axll sa paaralan, matapos nitong maiparada ang sasakyan ay binigyan muna niya ng simpleng halik sa labi ang kasintahan, ngunit hindi iyon naging simple kasi pinalalim pa nito ang sinimulan niyang halik. Buti na lang at tinted ang bubog ng sasakyan kaya hindi sila makikita.

Napangiti na lang siya sa sobrang agresibo ng lalaking mahal niya. “Stop it right there, may pasok pa tayo!” Ngingiti-ngiting sabi niya dito.

“I can’t!” Iling-iling na sabi nito. “I wan’t to ravish you right here, right now!” Sabi pa nito.

“No!” Tinakpan niya ang bibig nito gamit ang daliri niya. Hindi pwede ang iniisip nito ngayon.

Tinanggal na niya ang pagkakatakip niya sa bibig ng kasintahan at maging seatbelt niya ay tinanggal din niya. Agad siyang lumabas ng kotse ng tangkain ng kasintahang hulihin siya. “Come on!” Nakangiting sabi niya.

Mahaba ang nguso nito na lumabas sa sasakyan, pero kahit gano’n ay nagawa parin nitong pagsalikupin ang mga kamay nilang dalawa sabay pasok sa loob ng unibersidad.

Hindi niya sinubukang tanggalin ang pagkakasalikop ng kamay nilang dalawa, kung nagawa nitong hawakan ang kamay niya sa harap ng maraming tao, kaya din niya. Sabi nga niya kaya niyang ipagsigawan sa buong mundo ang pag-ibig niya para sa kasintahan.

Maraming mga estudyante doon ang mga nagtitinginan sa kanila, lalo na sa pagkakakapit ng kamay nilang dalawa. Pero wala siyang pake, mas lalo pa niyang hinigpitan ang pagkakakapit ng kamay nilang dalawa. Na para bang sinasabing ‘akin lang ang lalaking ito’.

Dahil nga sa higpit ng kapit niya sa kamay nito ay tilian, bulungan na lang ang napapakinggan nila, but still he don’t mind, as long as he’s with the man he love the most!

Nakarating sila sa loob ng silid aralan at doon palang nila nagawang magbitaw. Kahit pa nga ayaw ng kasintahan niyang bitawan pa ang kamay niya ay siya na ang nag-alis.

Kinuha niya sa loob ng bag ang libro upang mag-aral, hindi parin niya nakakalimutan ang papel niya dito sa unibersidad. Hindi parin niya nakakalimutan na siya parin siyang hamak na scholarship sa unibersidad na ito. At higit sa lahat ay hindi parin niya nakakalimutan ang pangako niya sa pamilya niya, na hanggang ngayon ay hindi parin niya nakakausap. Wala parin kasi sa kaniya ang teleponong bigay sa kaniyang ng ama. Na’san na kaya iyon?

Na pukaw ang labis niyang pag-iisip ng makita niya sa gilid ng mga mata ang lalaking nakatayo sa harap ng pinto ng silid nila. “Gavinne?”

Nilingon muna niya ang kasintahan na madilim ang mukhang nakatingin din sa gawi ni Gavinne at napabaling naman ito sa kaniya.

“Don’t mind him, just let him be!” May halong galit sa boses nito.

Tumayo siya ng pagkakaupo at hinarap ang kasintahan. “I’m just going to talk to him, baka may importante siyang sasabihin!” Paliwanag niya dito.

“Then i’ll go with you!” Matigas na sabi nito.

Biglang siyang nakaramdam ng inis. Bakit ba ganito ito sa kaniya? Hindi naman porke kinausap niya si Gavinne ay may gagawin na silang masama, gusto lang naman niyang malaman kung ano ang pinunta nito. “Just let me go with him, were just going to talk!” May halong inis niyang sabi.

“I’m not letting you!” Pagmamatigas nito.

“Then don’t! I’ll go talk with him!” Pagalit niyang sabi, tinalikuran na niya ito at dinaluhan si Gavinne.

“Hello pre!” Pagbungad niya dito.

“Hey!” Nakangiti ito sa kaniya. “Can we talk?” Sabi naman nito.

“Go talk!” Sabi niya.

“I think.. It’s not the right place to talk to!” Anito. “Can we go somewhere else?”

Tumingin muna siya sa gawi ni Axll na madilim ang mukhang nakatingin sa kaniya. Napailing na lang siya at pumayag siya sa gusto nito, na sa ibang lugar na lang sila mag-usap. Alam niyang hindi sila makakapag-usap ng kaibigan niya kapag may Axll na nakaharang sa kanila.

Natagpuan na lang nila ang sarili sa rooftop ng unibersidad. “What is it?” Tanong niya dito.

“You and that man..” Sabi nito na ang tinutukoy ay si Axll. “What’s your relationship with him?”

Nagulat siya sa tanong nito. Ang akala niya ay may iba pa silang importanteng pag-uusapan maliban dito. “But is that important to you?” Tanong niya.

“Just answer my f*king question!” Rinig niyang nagtitimpi lang itong sigawan siya.

“If you think it is, then it is!” Sabi niya.

“Just direct me to the point Kyle!” Sabi nito.

“Me and Axll is now together!” Pag amin niya na kinatianod nito sa kinatatayuan.

Saglit iyong hindi nakapagsalita habang may bakas na lungkot sa mga mata nito. “But i love you!” Pag-amin nito.

He loves me? Is that true? Pero kahit totoo man ito ay hindi parin niya ipagpapalit ang lalaking nagpatibok sa puso niya. “But i don’t!” Pag amin niya dito. “Kaibigan o kapatid lang ang turing ko sa’yo, hindi sa kung ano pa man!”

“Your unfair!” Sigaw nito sa kaniya.

“I’m not unfair!” Hindi niya mapigilang mapasigaw. “It just i don’t love yo–”

Bago pa man niya matapos ang sasabihin ay agad na siyang nilukumos ng halik nito. Gusto man niyang itulak palayo ang lalaki ngunit sadyang malakas ito. Hindi niya magawang makatakas sa lakas ng pagkakahawak nito sa kaniya, at bago pa man niya maitulak ito ng malakas ay may humigit na dito.

Hindi niya nakita ang mga nangyare, nakita na lang niya si Gavinne na nasa sahig at may dugo ang nguso niyon. Nahagip din ng mga mata niya si Gavinne na halata sa bakas ng mukha ang labis na galit. “That’s not what you think it is!” Nagsisimula ng mamuo ang luha sa kaniyang mga mata. Mali ang nakita nito, hindi totoo lahat ng iniisip nito. He tried to explain himself to the man he love the most but he just agrily starred at him.

“Why did you do this to me?” May pagtitimpi ang boses na lumalabas dito.

“That’s not what you think! Axll you have to listen to me, mali ang akala mo! Mali ang nakita mo!” May pagmamakaawa na sa boses niya.

“I thought you love me! I thought you care for me! But it was all a lie! You just lie to me!” Galit na galit ito habang may malungkot na bakas sa mga mata.

Hindi ito pwede! Mali ang iniisip nito sa kaniya, hindi niya kayang gawin ito kay Axll, hindi!

“Please, baby believe me!” Tinangka pa niya itong hawakan ngunit umiwas ito at tuluyan ng humakbang papalayo.

Sinubukan niya itong sundan, kailangan niyang magpaliwanag at linisin ang pangalan niya. Kailangan nitong malaman na mali ang iniisip nito sa kaniya. He badly want Axll to lighten up! He want to explain himself because it was not what he think it is!

Sinunsundan parin niya ang kasintahan, malalaki ang mga hakbang na ginawa niya para masundan ito. He tried to call Axll’s name but he don’t even look back, dirediretso lang ito sa paglalakad at nagtungo ito sa parking lot.

Mabilis siyang tumakbo ng makasakay ito sa sasakyan nito. Hinampas-hampas pa niya ang bubog ng sasakyan nito at tinawag pa niya ang pangalan nito ngunit hindi talaga ito lumabas sa sasakyan at agad pinaandar ang kotse.

Kahit anong pilit niyang pigil e wala parin siyang nagawa, ang tanging nagawa na lang niya ay tanawin ang papalayong sasakyan ng kasintahan niya.

Napasambunot siya sa sariling buhok sa labis na frustrated. Ni hindi man lang siya nakapagpaliwanag ng maayos dito. Ni hindi man lang siya binigyan nito ng pagkakataong ipaliwanag ang sarili niya.

Tumayo na siya at pinunasan ang luha sa kaniyang mga mata. Wala na rin naman siyang ganang pumasok kaya umuwi na lang siya.

At dahil nga alam niyang galit ang kasintahan niya sa kaniya ay sa dorm na lang siya dumiretso, dun na lang siya muna magtitigil habang nagpapalipas pa ng galit ang mahal niya.

Ilang minuto pa ang lumipas at nakarating din siya sa loob ng dorm niya na wala sa sarili. Nagagalit siya ng labis sa sarili niya dahil kung maaga palang sana niyang tinulak ng malakas si Gavinne edi sana hindi nakapag-isip ng masama ang mahal niya. Kung sana ay naniwala siya kay Axll na wag na lang iyong puntahan, kung pinasama sana niya si Axll edi sana hindi mangyayare ang mga bagay na ito. Kung tutuusin ay siya ang dapat na sisihin sa lahat ng mga nangyayare sa kanila, siya ang nagkamali, hindi siya nakinig kahit pinagsabihan na siya. Akala niya makakasama ang pagiging mahigpit nito sa kaniya. Yun pala ito pa ang makakabuti para sa kaniya.

“Argh!!” Frustrated na sigaw niya sa loob ng kwarto habang patuloy parin sa pag-agos ang luha niya. “Sana nakinig na lang ako sa kaniya! Sana hindi ko na lang nilapitan si Gavinne! Hindi sana mangyayare ang lahat ng ito sa akin! Bwisit!”

Naihiga na lang niya ang sarili sa kamang minsan na nilang dalawang natulugan habang hindi parin nawawala sa isip niya lahat ng nangyare ngayon-ngayon lang.

Nagkakamabutihan pa nga lang silang dalawa tapos mangyayare naman ang ganitong klase. Hindi na niya alam!

Sabi nga nila, ang sobrang saya ay may ka-akibat na lungkot. Siguro ito na ang kapalit ng kasiyahang naramdaman niya. Sana hindi na lang siya nagpakasaya kung ang magiging kapalit naman nito ay ang pagluha niya sa mata.

CHAPTER 31

Chapter 31

          NATAGPUAN NA LANG ni Axll ang kaniyang sarili sa loob ng bar ng kaibigan. Galit na galit parin siya hanggang ngayon, hindi parin siya makapaniwalang nagawa iyon lahat sa kaniya ni Kyle.

Kyle kissed another man that bring the anger out of him! He’s so pissed and so mad! Why did Kyle do this to him? Why did Kyle tricked him?

He’s madly inlove with Kyle but it’s nothing for him! Minsan tinatanong niya sa sarili kung totoo bang mahal siya ng lalaki. Hindi niya maiwasang tanungin ang sarili kung totoo bang mahal siya nito. Gusto ba talaga siya nito? Gusto ba talaga nito ang surpresa niya noong nakaraang araw?

Mabilis niyang nilaklak ang alak na hawak niya, halos gumuhit sa kaniyang lalamunan ang pait nito pero hindi niya ito ininda. Ang mas ininda niya ay ang pagkawasak ng puso niya, nagawa ni Kyle na lokohin siya, nagawa nitong ipamukha sa kaniya na si Gavinne ang mahal nito hindi siya.

Naibato niya sa sahig ng bar ang basong hawak-hawak niya.

“Whoaa! Easy bud, easy!” Rinig niyang sabi ni Quill. “What’s with you today, drinking all the time without saying anything!” Dugsong pa nito

Hindi na lang siya umimik, kahit sabihin pa niya kay Quill ang mga nararamdaman niya ay hindi rin naman nito maiintindihan. Hindi rin naman nito maiintindihan ang sakit na nagmumula sa puso niya, kaya mas pipiliin na lang niyang kimkimin ang sariling nararamdaman.

“Hey bud talk to me!” Pukaw muli nito sa atensyon niya. “Is it Kyle?” Tanong nito.

Hindi parin siya umimik. Basta uminom na lang siya ng uminom sa pag-asang kahit sa konting sandali ay matatanggal ang sakit na nararamdaman niya.

“I know Kyle really loves you, kaya kung meron kayong alit—”

“Kyle don’t LOVE ME!” Sumigaw na siya. “Fck love!” Sigaw muli niya sa prastrasyong nararamdaman. Ngayon ay alam na niyang hindi nabubuhay sa mundong ito ang pagmamahalan. There’s no love at all. He thought that love truly exists but hell no! Fck everything in this world!

“Trust me bud, kahit konting saglit lang namin nakita si Kyle. We know that Kyle really love you! Don’t say that word and talk to him bud. It might lessen your feelings right now!” Anito.

“Don’t try to side Kyle. He don’t love me and that’s will be on my mind forever!” Aniya habang nanggigigil sa galit.

“I’m not siding Kyle. Look bud, i’m just stating the fact here.” Anito. “Try to talk to him it will be good for both of you!” Pamimilit nito sa kaniya.

Hindi na niya kinausap pa ang kaibigan. Tumayo na siya kahit umiikot na ang paningin niya ay humakbang parin siya. Akma pa sana siyang hahawakan ni Quill hindi lang niya hinayaan.

Lumabas siya ng bar ng kaibigan at sumakay sa kaniyang kotse at mabilis itong pinatakbo. Wala na siyang pakealam kung mayroon mangyareng masama sa kaniya. Wala ng mas sasama pa sa nakita at nalaman niya tungkol kay Kyle. Wala na!

Natagpuan na lang niya ang sariling sasakyan sa loob ng mansion nila, buti na lamang at walang masamang nangyare sa kaniya.

Kahit hindi pa maayos ang pagkakagarahe niya sa sasakyan ay agad na siyang lumabas. Hindi naman niya nakita ang mga magulang niya, siguro ay bumalik na iyon sa pagtatrabaho.

Lasing na lasing at lulang lula siyang tinungo ang kwarto gamit ang hagdan. The moment he entered the room, there’s no sound at all, it’s dark and very quite. Hinagilap niya ang pindutan ng ilaw para magkaroon ng liwanag doon.

Bumungad sa kaniya ang maliwanag na silid nang mabuksan niya ang ilaw. Agad siyang niyang pinalibot ang buong paningin sa loob ng silid, walang Kyle na naroon. Wala ang taong hinahanap niya.

Mapait siyang napangiti at pagod na napa-upo sa gilid ng kama. Balak na sana niyang sundin ang mga sinabi ni Quill sa kaniya, na kausapin niya si Kyle ngunit pa’no niya ito magagawa kung walang Kyle sa tabi niya.

Naisip niyang baka nasa dorm ang kasintahan kaya madali ang bawat mga kilos niyang lumabas ng kwarto. Kailangan niyang sunduin ang mahal niya, siguro ay galit lang siya kanina ngunit baka may iba pa iyong dahilan. Baka may iba pang dahilan si Kyle kaya nito nagawa iyon.

Ngayon ay susubok siyang muli. Huli na itong araw na siya ang susuyo. Siguro nga ay kailangan niyang kausapin ang kasintahan para malinawan siya, baka siguro tama ang sinabi nito sa kaniya kanina.

Natagpuan na lang niya ang sarili na minamaneho ang sasakyan patungo sa dorm na dati nilang tinirhan ni Kyle. Mabilis din ang bawat patakbo niya dito. Nilukob ng excitement ang buong niyang pagkatao at ang tanging nais lang niya ay hagkan, yakapin at damahin ang lalaking mahal.

Ilang minuto lang ang nagdaan, nakarating din siya. Agad niyang pinarada ang kotse sa kung saan at mabilis na lumabas. Agad niyang tinungo ang loob niyon at nagmamadaling binuksan ang pinto.

Naabutan niya si Kyle na mahimbing na natutulog,napangiti siya dahil sa muli na naman niyang napagmasdan ang maamo nitong mukha. Dumako ang mga mata niya sa mga labi ng lalaki, namuo na naman ang inis niyang nararamdaman habang pinagmamasdan ang matatamis nitong mga labi.

Kahit gustong-gusto niyang halikan ang matatamis nitong labi ay pinigilan niya ang sarili, hindi niya kayang halikan ang mga labi nito dahil naaalala parin niya ang paglukumos ng halik ni Gav sa labi nito.

Basta tinitigan lang niya ang maamo nitong mukha, humiga na rin siya sa tabi nito. Hindi siya mapakali at hindi rin siya makatulog. Gusto talaga niyang halikan ang mga labi ni Kyle.

Kalaunan din ay sumabog na ang pagtitimpi niya, hindi na niya pinigilan ang sarili at agad na siniil ng halik ang mga labo ni Kyle.

           NAGISING SI Kyle ng maramdaman niya na may humahalik sa labi niya. Agad siyang napamulagat ng mata at handa na sana niyang itulak ang pangahas, ngunit natagpuan niya na ang lalaking humahalik sa mga labi niya ay walang iba kundi si Axll. Awtomatiko niyang nilabanan ang halik na sinimulan nito habang unti-unting pumipikit ang mga mata niya.

Napatigil siya sa paghalik ng maalala ang alitan nila kani-kanina lang. Tumingin siya mata sa mata ng lalaki matapos niya itong patigilin sa ginagawa. “Galit ka pa ba?” Tanong niya dito.

Sa halip na sagutin ay agad siyang siniil ng halik ng lalaki, pinatigil niyang muli ang lalaki ngunit hindi talaga ito nagpapa-awat.

Kung ito ang gusto nito. Sige, pagbibigyan niya ang lalaki at mamaya na lang niya kakausapin ang tungkol doon.

Nagpadala na siya at nilabanan na rin niya ang halik ng lalaki, it taste bitter. Siguro ay uminom ito kaya nalalasahan niya ang alak sa bawat halik nito sa kaniya. Pero hindi ito ang magiging dahilan para tumigil siya, mas lalo pa niyang pinalalim ang halik at kumubabaw sa lalaki.

Sunod sunod ang paghagilap nila ng hininga ng magbitaw ang mga labi nila. His kiss went down to Axll’s neck. He licked Axll’s neck using his sinful tongue while his hands is roaming all over Axll’s body. He reach Axll’s c*ck covered with clothes.

Ramdam niya na tayong tayo ito at napakalaki. He massage it earning a soft moan on Axll’s lips. Mas pinagbutihan pa niya ang pagmamasahe sa pagkalalaki ng kasintahan, mas gusto nito ang ginagawa niya kaya mas pinagbutihan lang niya.

He stop doing what he is doing just to take off Axll’s clothes, wala siyang tinira sa suot nito at maging siya ay naghubad na rin. Ramdam niya ang init na nagmumula sa kanilang mga katawan.

Inilapat niya ang mga labi sa dibdib ng kasintahan at dinilaan ito. He licked and licked Axll’s lips. Lalo siyang na eengganyong pagbutihan ang ginagawa ng marinig ang ungol ng lalaking kaniig.

“Ohh baby, i like that! Keep licking it!” Ungol ni Axll.

Kung kanina ay kabilang dibdib nitong ang hinahalikan niya, ngayon ay ang kabilang dibdib naman nito. Nilaro ng dila niya ang nipples ni Axll habang hinahawakan ang mainit nitong pagkalalaki sa kamay niya.

Nasa taas parin siya ni Axll at siya parin ang gumagawa ng lahat. He guided Axll’s c*ck indside his entrance. They both moan when he put it inside of him harder.

“Ohhh! Baby i like how tight you are!” Mapagnasang ungol nito.

“Me too! I like how long your c*ck inside of me!” Ungol din niya.

They both moan, groan, plead, pump in and out. Iginalaw niya ang balakang, taas baba sa pagkalalaki nito. Tanging sarap na lang ang nararamdaman niya ng magsimulang iindayof ng lalaki ang balakang nito para salubungin ang bawat galaw niya.

Napapasigaw siya habang sagad na sagad niyang ipinasok sa loob niya ang pagkakalaki nito, halos magdiliryo na siya sa sarap na nararamdaman. His palm is now on Axll’s chest to gain some energy.

Nawawalan siya ng lakas sa bawat malalakas at mabibilis na pagbayo niya sa pagkalalaki nito.

Kitang kita niya sa bakas ng mukha ni Axll na talagang ginaganahan ito sa ginagawa niya dahil nakapikit ang mga mata nito.

He kept on pumping Axll’s c*ck at siniil niya ng mainit na halik ang labi ng kasintahan, nilabanan naman nito ang halik na sinimulan niya. “Ohhh- ahhh, i love you Kyle!” Ungol nito.

“I love you too Axll!” Tugon niyang ungol sa lalaki.

Ilang minuto pa niyang inindayog ang balakang bago niya naramdaman ang mainit nitong katas. Halos mapasigaw siya at ang kasintahan sa sarap na kanilang nalalasap.

Nilukumos niya ang labi ng kasintahan habang ipinapasok ang dila sa loob nito. Pagod siyang napabagsak sa kama habang at binalot ang katawan nila ng kumot.

Yumakap sa kaniya ang lalaki at hinalikan siya sa mga labi. “Baby, i love you!” Buong pagmamahal na sabi nito sa kaniya.

“Galit ka pa ba?” Tanong niya dito. “Please Axll, let me explain!” Sabi muli niya.

Nang hindi magsalita si Axll alam niyang pinahihintulutan na siya nitong ipaliwanag ang sarili niya dito kaya sinimulan na niya. “Kinausap ako ni Gavinne at tinanong ang tungkol sa’tin, sanabi ko ang totoo sa kaniya. Sabi ko may relasyon tayong dalawa, hindi ko naman alam na may gusto pala siya sa’kin.”

“Sabi niya mahal niya ako, pero sabi ko hindi ko siya mahal kasi mahal na kita!” Pagpapatuloy niya habang seryosong tinititigan ang mata ng lalaki. “I’ve tried to stop him but he caged me! I swear to god that i didn’t do it, so please Axll beli–”

Hindi na siya nito pinatapos sa pagsasalita basta ay siniil na lang siya nito ng halik. Ibig ba nitong sabihin ay hindi na ito galit sa kaniya? Ibig bang sabihin ay natanggap na nito ang paliwanag niya? He hope so! He hope!

Axll pulled out their kiss and cupped his face. “I’m sorry!” Puno ng sinseridad nitong hingi ng tawad sa kaniya. “I’m sorry for not believing in you! I’m sorry for not hearing your explanation, i’m a stupid not to believe you. I just love you the most so my heartaches a lot when i see that f*cking Gavinne kissing you! Can you forgive baby?”

Huminga siya ng malalim at hinalikan ang labi ng lalaki. “Alam kong masakit ang nakita mo, kaya naiintindihan kita. Alam kong nasaktan ka lang kaya hindi mo ako nagawang pakinggan, pero pasalamat parin ako na tinanggap mo parin ang paliwanag ko! Salamat at pinuntahan mo parin ako kahit galit ka sa’kin!” Seryosong sabi.

“I love you!” Sansala nito aa iba pa niyang sasabihin.

“I love you more!” Sabi niya.

Mahigpit niyang niyakap ang kasintahan, ginawa din niyang unan ang braso nito at ipinikit ang mga mata. Panatag na siya dahil hindi na galit ang lalaking mahal niya, salamat at nagkaayos na naman sila. Salamat at hindi tumagal ang alitan nilang dalawa.

CHAPTER 32

Chapter 32

               NAGISING SI KYLE at narito parin sa kaniyang tabi ang lalaking pinakamamahal, mahimbing iyong natutulog kaya hindi na niya ginising pa. Agad siyang bumangon at dinampot ang mga damit niya sa sahig, he put on his clothes and went outside. Siniguro muna niyang naka-lock ang pinto para walang makakita sa hubad na si Axll.

Lumabas siya ng dorm para magtungo sa isang grocery store, para mamili ng makakain nila. Umaga na kasi at kailangan na niyang paghandaan ng masarap na pagkain ang kasintahan niya. Natanggap na rin naman niya ang sahod sa restaurant na pinapasukan niya kaya may pera na siya.

Naglakad lang siya para makapunta doon, yun naman lagi ang ginagawa niya kasi ayaw niyang gumastos pa ng malaking halaga.

Isang puting kotse ang tumigil sa harapan niya. He have the gut’s that there’s something wrong in this car, at hindi nga siya nagkamali. Ilang kalalakihan ang lumabas ng sasakyan at lumapit sa gawi niya. Unti-unti siyang umatras ng makaramdam siya ng takot.

Agad din siyang tumakbo ng mabalis dahil tiyak niyang siya ang pakay ng mga ito, ngunit kahit anong bilis ang takbo niyang gawin e naabutan parin siya. Hinawakan siya ng mga lalaki sa magkabilang braso niya at hindi na niya nagawang pumalag ng tutukan siya ng baril.

Halos takot ang lumukob sa buong pagkatao niya, tumitibok na rin ng mabilis ang puso niya. Hindi niya maiwasang tanungin ang sarili. Anong kailangan ng mga ito sa kaniya? Bakit kailangan pa siyang ipa-kidnapped? Namuo ang sobrang takot sa kaniyang puso ng muli niyang maalala ang nangyare sa kaniya nang minsan na rin siyang makidnapped.

Hindi kaya ang mga babae na naman na iyon ang nagpa-kidnapped sa kaniya? Hindi kaya may balak na naman iyong masama sa kaniya.

Hindi na siya nakapalag ng tabunan ng panyong may nakalagay na pampatulog ang ilong niya. Kahit ayaw man niyang singhutin iyon ay nasinghot din niya. Isang madilim na paligid na lang ang nakita niya, isa lang ang mga bagay na nasa isip niya. “Axll baby! I love you forever and ever!” He whispered.

                NAGISING SI Kyle ng maramdaman niya ang malamig na tubig na bumuhos sa kaniyang mukha. Bahagya pa siyang napa-ubo ng pumasok sa kaniyang ilong ang tubig na bumuhos dito.

Hindi niya magawang makita ang lugar na pinagdalhan sa kaniya dahil sa piring sa mga mata niya. Nakatali din sa likod ng bangkong kinauupuan niya ang mga kamay niya, maging ang paa niya ay nakatali din. “Who the hell are you?!” Matapang na sigaw niya sa mga taong naroon.

Sa halip na boses ang mapakinggan niya ay isang malakas na suntok ang tumama sa kabila niyang pisngi. Madiin nitong sinapo ang pisngi niya. “We’re L.H! Mr. Romero dare to messed around with us and also with our boss! Huh, now he’ll have to pay!”

“What are you talking about?” Tanong niya dito.

Muli ay naramdaman na naman niya ang isang kamay na malakas na sumapal sa kaniya. Labis ang sakit nito at ramdam niya ang hapdi doon. “Living Hell is the name of our group, maraming beses na kaming natalo sa laban sa pagitan ng grupo namin sa grupo ng lalaking mahal mo!” Sigaw nito habang madiing sinasambunutan ang buhok niya.

Kahit takot na takot na siya ay pinatatag parin niya ang loob niya, he needed to be strong for Axll. Ngayon ay hindi na siya magiging mahina. “Kaya pala kayo natatalo kasi mga panghihila lang ng buhok ang kaya ninyo!” Sigaw niya.

“F*ck you!” Isang napakalakas muling suntok ang bintawan ng lalaki at tumama iyon sa kabilang mukha niya dahilan upang sumuka siya ng dugo. Pero hanggat kaya pa niya ay magpapakatatag parin siya.

Bahagya siyang tumawa ng mapang-asar. “You’ll fight if your enemy is like this, nakatali at walang kalaban laban!” Pang-aasar pa niya dito.

“F*ck you!” Sigaw muli ng lalaki at binigyan na naman siya ng malakas na suntok. Halos malula at mawalan siya ng malay sa lakas ng suntok nito. Pinilit parin niya ang sarili magpakatatag.

“I like how strong you are, let me break your bone!” Anito.

Handa na siyang tanggapin ang nais pa nitong gawin sa kaniya ngunit may pamilyar na tinig na pumigil doon.

“Don’t do that bud! We need him to get Axll!” Sigaw nito.

Hindi siya maaring magkamali, kilala niya ang tinig na iyon. At alam niya kung kaninong tao iyon, walang iba kundi si Gavinne! Kahit hindi man niya nakikita ay tiyak at nakakasiguro siyang si Gavinne iyon.

Ang taong tinuring niyang kaibigan, ang taong para na niyang kapatid at ang taong hindi niya maiisip na makakagawa ng ganitong klase sa kaniya.

“Morning sweetheart!” Boses iyon ni Gavinne. “Brad, leave the too of us alone, we have something to talk to!” Sabi nito.

“Yes boss!” Alam niyang nagsi-alisan na ang mga iyon dahil narinig niya ang papalayong yabag ng mga iyon.

“Why did you do this to me?” Agad niyang tanong, medyo hirap na rin siyang magsalita dahil sa malalakas na suntok na tumama sa kaniyang mukha.

“I should be the one to asked that!” Sarkastiko nitong sabi. “Why did you do this to me?!” Galit na sigaw nito.

Wala siyang maintindihan sa sinasabi nito at sa gustong itanong nito sa kaniya, dahil nasisiguro niyang wala naman siyang ginawa para maging ganun ito. “I did nothing Gavinne!” Sigaw din niya.

“I love you the most but you reject me for pete sake!” Madiin siya nitong sinapo sa mga pisngi at nilukumos ng halik, agad niyang kinagat ang labi nito dahilan para maputol ang halik. “Your so aggressive huh?” Sarkastiko itong ngumiti.

“Akala ko mabait ka! Akala ko kaibigan kita, you tricked me!” Sigaw niya dito.

Isang malakas na suntok ang muling dumapo sa mukha niya. “Mabait ako sa taong mabait Kyle, nagtapat na ako sa’yo pero hindi parin ako ang pinili mo?!” Matatalim ang mga binibitawan nitong salita. “Why Kyle? Why?!”

Hindi na siya makaimik dahil sa mga natamo niyang suntok. Pumutok na din ang gilid ng mga labi niya at nalalasahan na rin niya ang dugo dito.

Hirap na hirap na siya sa katayuan niya. Kahit mamatay siya sa lugar na ito ay hindi na siya magsisisi dahil namatay siyang nagka-ayos siya ng taong mahal niya.

Muling sinapo ng madiin ni Gavinne ang mukha niya. “Kung hindi karin naman mapupunta sa’kin, pwes hindi ka na mapakikinabangan ng iba!” Sigaw nito at muli na naman siyang sinuntok sa panga. Halos magdilim ang paningin niya, halos mawalan siya ng ulirat. “I’ll call Axll to come and get you..” Mukhang may pinaplano ito. “Para naman kapag namatay ka, hindi ka lang nag-iisa!” Nakangisi pa nitong sabi. “Matagal na naming hinahanapan ng kahinaan si Axll at ngayon mukhang nakita na namin! Ikaw ang magiging kahinaan niya!” Mala dimonyo ang tawang ginawa nito.

“Stop please, wag si Axll!” Kahit hirap magsalita ay pinilit niya, hindi pwede ang gusto nitong mangyare. “Wag si Axll, just kill me not him!” Hindi na niya napigilan ang luhang pumatak sa kaniya. “Please i’m begging you, Gav just please!” Buong pagmamakaawang sabi niya dito.

“You really love Axll that much huh? Mas lalo tuloy akong ginaganahang tawagan siya!” Anito.

Kahit anong pilit niyang isigaw na huwag nitong tawagan si Axll ngunit hindi iyon nakinig. Paos na rin siya at wala ng boses ang lumalabas sa bibig niya. Nang hihina na rin ang katawan niya.

“Hello Axll!” Pagkausap ni Gavinne sa telepono nito na ikinalaki ng mata niya. “Want to meet your lover boy?”

Ilang minutong pag-uusap bago siya binalingan ni Gav. “Speak!” Utos nito sa kaniya pero hindi niya sinunod. Nanatili siyang tahimik dahil ayaw niyang madamay pa ang mahal niya. Hindi maaring pati ito ay malagay sa peligro.

“You f*cker what did you do to him?!” Rinig niyang sigaw ni Axll sa telepono, bakas doon ang labis na pag-aalala.

Ngumiti siya sa huling pagkakataon, salamat at mamamatay siyang narinig ang boses ng taong mahal. Salamat at sa huling pagkakataon narinig niya ang makasalanan nitong bibig.

“Speak!” Muling sigaw ni Gav ngunit hindi siya nagsalita. Mas pinili pa niyang maging tahimik at isipin ni Axll na niloloko lang siya ni Gav.

Dahil hindi nga siya nagsalita ay binigyan siya ng malakas na suntok dahilan para mapa-igik siya sa sakit.

“F*ck! Stop it! I believe in you so stop hurting Kyle!” Muli niyang narinig sa telepono, mukhang napakinggan ni Axll ang pagdaing niya kanina.

“See!” Tumawa si Gavinne ng mapang-asar., “come here if you want to save your lover boy!” Sabi pa nito. “But gusto ko ikaw lang!”

Pagkatapos iyong sabihin ng lalaki ay pinatay na ang tawag. Wala na rin siyang naging pag-asa dahil natitiyak niyang pupuntahan siya ni Axll. Alam niyang hindi siya matitiis nito.

Matiim niyang ipinagdarasal na sana hindi pumunta si Axll, sana ay kalimutan na lang siya nito. Ayaw niyang mapahamak ito ng dahil sa kaniya, sapat na sa kaniya ang masasayang araw na kasama ito. Sapat na sa kaniyang mamatay ng hindi ito kasama.

“Your lover boy is on his way!” Anito nang makabaling sa kaniya. Tumawa rin ito ng nakakatakot at umalis na sa harap niya.

Sinubukan niyang makawala sa pagkakatali ng kamay niya. Gusto niyang makawala dito para hindi na pumunta pa si Axll dito. Yun na lang ang tanging paraan niya para hindi madamay si Axll. Ngunit kahit anong piglas niya ay sadyang mahigpit ang pagkakatali, mas lalo lang siyang tinatakasan ng lakas ng pilitin pa niya.

Mariin niyang ipinikit ang mga mata, ipinagdarasal niya na sana ay hindi na pumunta si Axll at kalimutan na lamang siya.

Yung mga lalaking pina-alis ni Gavinne kanina ay muling nagbalikan upang bantayan siya. “Stupid Axll, don’t come! Save yourself and don’t come here!” He whispered then he passed out.

            NAGMAMADALING sumakay si Axll sa kotse niya ng makatanggap ng tawag galing sa isang lalaki. Balisang balisa at hindi siya mapakali kahit pa nga sobra na sa bilis ang kotse niyang pinapatakbo.

“Fck!” Sigaw niya sa prastrasyong nararamdaman ng maalala ang boses ni Kyle na marinig niya kanina. Halos magwala siya dahil alam niyang pinapahirapan ang taong mahal niya. “Fck i’m not going to forgive all of them, if there something happen to my baby! I swear!” Sigaw niya sa loob ng sasakyan.

Nanlilisik ang mga mata, sobrang galit, at natatakot siya sa kung anong mangyareng masama sa taong mahal niya.

Pinihit niya ang sasakyan paliko. Hindi na siya mapakali hangga’t hindi niya nakikita ang taong mahal niya. Hangga’t hindi niya nakikitang ligtas ito at walang galos sa katawan.

Nakarating siya sa isang abandonadong bahay, ito kasi ang address na ibinigay sa kaniya ng lalaking kausap kanina.

Agad siyang pumasok sa loob ng bahay at nakita niya ang maraming kalalakihan na nakatingin lang sa gawi niya.

“Where’s Kyle?!” Pasigaw na tanong niya habang isa-isang tinititigan ang mga lalaking naroon, bawat titig na ginagawa niya ay napaka talim.

“Relax, my man!” Isang lalaki ang lumabas kaya awtomatiko siyang napatingin sa gawi nito.

“Gavinne?”

“You motherf*cker what did you do to Kyle?!” Galit na sigaw niya dito. “Where’s Kyle!”

“Oh your lover?” Mapang-asar pa ang boses nito. At inutasan ang mga lalaki na umalis dahil natatabunan ng mga iyon si Kyle. “Here!” Turo nito sa lalaking nakatungo, kahit nakatungo ito ay alam niyang si Kyle iyon. Alam niyang ang taong mahal niya iyon.

Halos namuhay na sa kaniyang pagkatao ang matinding galit ng makita si Kyle na nasa gano’ng sitwasyon. Magbabayad ang mga iyon sa ginawa nila kay Kyle.

“You have to pay for this!” Galit na sigaw niya at akmang susugod ngunit hindi niya natuloy dahil tinutukan ni Gav ng baril ang ulo ni Kyle.

Napamulagat siya at nabato sa kinatatayuan. “Wag si Kyle, do everything you want to do to me but not Kyle, spare him!” Sabi niya.

“Ohh!” Ngisi-ngising si Gavinne. “Let’s wake Kyle up first!” Sabi pa nito at sinenyasan ang isang lalaki. Binuhasan ng lalaki ng tubig si Kyle kaya awtomatiko iyong nagising.

Nagtama ang mga mata nilang dalawa, kitang kita niya ang mga natamong pasa sa mukha ng kasintahan. Kitang kita niya ang hirap na dinaranas ngayon ni Kyle sa mga kamay ng mga lalaking iyon pero wala siyang magawa. Gustuhin man niyang tulungan si Kyle ngunit kapag gumalaw siya tiyak na babarilin ng mga iyon ang mahal niya.

Tinimpi at pinigil na lang niya ang sarili kahit gusto na niyang patayin ang taong may gawa ng mga pasa at galos ni Kyle, maging ang taong nagbuhos ng tubig dito.

“F*ck you!” Galit na galit na sigaw niya.

“Yeah, F*ck me!” Puno ng sarkasmong sabi nito. “You watch a show first!” Turo nito sa gawi niya.

Napamulagat ang mata niya ng sapilitang hinalikan ni Gavinne ang labi ng kasintahan niya. Halos kumulo ng ang dugo niya sa mga nakikita, pero wala parin siyang magawa. Para siyang nakatali ng mahigpit sa leeg at pinanonood lang ang mga nangyayare sa mahal niya.

“F*ck you!” Sigaw niya habang nagngingit-ngitan ang mga ngipin sa sobrang galit na nararamdaman. Halos magtiim na ang bagang niya.

Tumigil na ang lalaki sa paghalik kay Kyle at nakakalokong tumingin ito sa kaniya. “Enjoying the show?” Mapang-asar nitong tanong at binigyan ng malakas na suntok ang mukha ni Kyle na lalong ikinagalit niya, pero wala parin siyang magawa. Wala!

A/N; enjoying? Or crying? Le’mme see kung hindi pa kayo maiyak sa last chapter! Joke!

CHAPTER 33

Chapter 33

             LABIS NI KYLE NA ipinagdarasal na sana panaginip lang ang lahat, isang masamang panaginip na kailangan na nilang magising ngunit hindi! Totoo at ramdam na ramdam niya ang pagka-punit ng puso niya. Sana ay hindi pa ito ang huling paalam nila sa isa’t isa.

“Boy’s Mr. Axll is done watching the show between me and his lover, now Mr. Kyle is going to watch the show between my man and his man!” Mala-dimonyong sabi nito at tumawa pa ng nakakaloko. “Man start the show!”

Kinakabahan siya sa mga sinasabi ni Gavinne sa kanila, labis siyang kinakabahan at natatakot sa maaring masamang mangyare sa taong mahal niya.

Lumapit ang mga kalalakihan kay Axll habang may hawak na tubo, kahoy, at kutsilyo ang mga iyon na labis niyang ikina-takot.

Isang lalaki ang binigyan si Axll ng malakas na hampas ng tubo sa mga binti nito. Kitang kita niya ang sakit na nararamdaman ni Axll na naka-ukit sa mukha nito.

Labis niyang tinatanong sa sarili kung bakit hindi ito lumalaban, kung bakit hindi nito pinagtatanggol ang sarili nito. “Stop it, please stop!” Mariin niyang sigaw. Hindi na niya nakakayanan ang mga nakikita, awang-awa na siya sa kasintahan niyang nakatitig lang sa mga mata niya.

Isang lalaki naman ang sumugod at pinasadahan ng kutsilyo ang braso ni Axll, ngunit nanatili lang ito sa pwesto niya. Naawa na siya, sunod-sunod na rin ang mga luhang pumapatak sa mga mata niya.

Isang lalaki naman ang sumugod at hinampas ng malakas ng tubo ang panga ni Axll. Gulat at takot na takot siya lalo na ng sumuka iyon ng dugo.

Paos na paos na siya sa kakasigaw, ngunit kahit anong sigaw niya ay hindi siya pinakikinggan ng mga naroon. Hindi na rin niya magawang tumitig sa mga mata ng kasintahan at iniwas na lang ang tingin.

Masakit at pasakit ng pasakit ang nararamdaman niya habang nakikitang nagdurusa ang taong mahal niya. Hindi niya ito magawang titigan, na aawa na siya dito. “Please, don’t hurt Axll, just hurt me if you wan’t!” Sigaw niya ngunit para na lang iyong isang bulong, paos na paos na siya at hindi na niya kayang makapagsalita.

“Ahhh!” He heard Axll shout in pain, panay parin kasi ang hampas at saksak ng mga kalalakihan kay Axll. Alam niyang hinang-hina na ang lalaki. “Axll, fight them, don’t mind me, stupid!” Sigaw muli niya ngunit naging bulong na lang iyon.

“Enough!” Rinig niyang sigaw ni Gavinne kaya nabuhayan siya ng loob na tumingin sa gawi nito. “Let’s end this f*cking show!” Sigaw nito at sinenyasan ang mga lalaking umalis sa harap ni Axll.

Napakalaki ang mga mata niya, nilukob siya ng sobrang takot ng itutok ni Gavinne ang baril kay Axll na kanina’y nakatutok sa kaniya. “Waggg!” Sigaw niya ngunit huli na ang lahat nakalabit na ni Gavinne ang gatilyo ng baril at tumama iyon sa mahal niya.

Gulat na gulat ang mga mata niya habang ang mga luha niya’y unti-unting nagbagsakan, para siyang natakasan ng lakas ng makita ang dugo ni Axll na umaagos sa sahig at wala na iyong malay.

Halos kainin siya ng matinding takot, hindi na niya kaya ang mga nakikita, sobrang sakit at sobrang bigat ang naramdaman niya. Na para bang may malaking batong nakadag’an sa puso niya.

“Anong ginawa mo!!!” Sa wakas ay bumalik na rin ang tinig niya. Na isigaw niya lahat ng pwede niyang maisigaw. Nakita din niya ang gulat sa mga mata ni Gavinne siguro ay dahil sa ginawa nito. Pero kahit ganun ay hindi parin niya mapapatawad ang taong bumaril sa taong mahal niya.

“Boss let’s go!” Sabi ng isa sa mga kasamahan nito.

Mabilis na nag-sipulasan ang mga kalalakihan at walang taong natira doon kundi siya at ang lalaking mahal niya na nakahandusay sa sahig.

Kahit nararamdaman na niya na nagsusugat na ang kamay niya ay nagpumiglas parin siya para makawala sa pagkakagapos. Lahat ng natitira niyang lakas ay ginamit niya para makawala lang doon.

Sugatan at puno ng dugo ang mga kamay niya matapos siyang makawala sa higpit ng pagkakatali nito, maging ang tali din sa mga paa niya ay tinanggal niya.

Patakbo niyang dinaluhan ang lalaking wala ng malay at hindi niya alam kung wala na rin ba itong buhay.

Nanginginig ang mga kamay niya habang hinahawakan ang nakahandusay na si Axll. Binalot siya ng matinding takot ng makapa ang malagkit na dugo sa dibdib nito. Halos lamunin na siya ng takot lalo pa ng makita niyang patuloy parin sa pag-agos ang mga dugo nito.

“Axll wake up baby!” Paggising niya dito habang hinahalik-halikan ang mga labi nito, ngunit kahit anong diin pa ng halik niya ay hindi man lang iyon tumugon. “Please baby, please wake up!” Pilit niya uling sinubukang gisingin.

Umaasa siyang gigising ito sa mga halik niya, umaasa siyang babangon ito at yayakapin siya ng mahigpit ngunit hindi! Walang Axll na gumising at wala ring Axll na yumakap sa kaniya ng mahigpit.

Napapitlag siya sa gulat ng marinig ang telepono ni Axll na nag-iingay, agad niyang hinanap kung saan nanggagaling ang tunog niyon. Bumaling ang mga mata niya sa bulsa ni Axll ng doon niya marinig ang tunog, agad niya iyong dinukot at nanginginig ang kamay na sinagot niya ang tawag, hindi na niya nagawang tingnan pa kung sino ang tumatawag basta na lang niya itong sinagot. “Please help Axll, please help us!” Agad na pabungad niya, bakas sa boses niya ang matinding panginginig.

“The f*ck, what happen?!” Tanong ng nasa kabilang linya. “Where are you?” Tanong muli nito.

Ipinalibot niya ang mga mata sa kabuuhan ng lugar, hindi niya alam at hindi pamilyar sa kaniya ang lugar na ito. “Hindi ko alam, basta nasa abandonadong bahay kami, please make it quick!” May pagmamakaawa na sa tinig niya.

Hindi na niya narinig ang iba pang sinabi nito ng magdilim ang paningin niya, siguro ay dahil na rin sa pinaghalo-halong emosyong nararamdaman at nakadagdag pa dito ang mga pasa, galos, at putok ng mukha na natamo niya. “Please! Save Axll ’cause i don’t want to lose him. I love him for all eternity!” He whispered then he passed out.

                NAGISING SI Kyle sa isang hindi pamilyar na lugar, tanging puting kisame lang ang nakikita niya. Ipinalibot niya ang mga mata sa kabuuhan ng lugar at tanging puti lang talaga ang nakikita niya.

Napabaling siya sa gawi ng pinto ng magbukas iyon. Isang lalaking ang hindi niya matanaw kung sino iyon.

“Hey your awake.” Anito ng makalapit sa kaniya.  Pinakatitigan niya ang lalaki at napag-alaman niyang kaibigan iyon ni Axll si Justine.

“ Justine na’san ako?“ Balak sana niyang itanong ngunit naging bulong lang iyon. Wala siyang boses na inilalabas kahit pa nga pilitin niya.

Bigla pumasok sa isip niya lahat ng nangyare, ang pagdukot sa kaniya. Ang pagbubog sa kaniya at sa taong mahal niya.

“Asa’n si Axll? Na’san siya! Anong nangyare sa kaniya? Na’san ako? Na’san si Axll?!” Mga tanong niya kay Justine ngunit wala talagang lumalabas sa boses niya.

Nagwala na siya. Tinanggal na niya lahat ng mga nakadikit sa katawan.

“Kyle, stop it! Stop it!” Rinig niyang sabi ni Justine. “Nurs! Doc!” Sigaw pa nito.

Agad namang nagpasukan ang mga nurs at doctor upang daluhan siya. May itinurok sa kaniyang braso at naramdaman na lamang niya ang panghihina ng katawan. Parang tinakasan siya ng lakas.

Unti-unti na lang pumikit ang mga mata niya sabay sa pagbagsak ng luha sa mga mata niya. “Axll, don’t leave me! I need you baby!” Ang tanging nasambit na lamang niya sa kaniyang isip bago siya nakatulog.

Madilim na ng muling magising si Kyle, ipinalibot niya ang mga mata sa kabuuhan ng lugar. May nakita siyang mga grupo ng kalalakihan. “Si Axll?!” Pinilit parin niya ang sariling magsalita ngunit wala talagang lumalabas sa boses niya.

“Hey, Kyle is awake!” Rinig niyang sabi ng taong naroon. Dinaluhan naman siya ng mga iyon.

“Hey, Kyle?” Sabi ng isa.

“Kyle are you okay?” Tanong naman ng isa.

“Saan masakit?” Tanong din ng isa.

Matiim niyang tinitigan ang mga lalaking naroon, at napag-alaman niyang mga kaibigan iyon ni Axll. Pilit man niyang igalaw ang katawan ngunit hindi niya kaya.

“Stop moving Kyle! Just take a rest, kung iniisip mo si Axll maayos ang lagay niya!” Sabi ni Justine ng mapuna siyang gumagalaw.

Dahil sa sinabi nito ay nabuhayan siya ng loob. Maayos lang ang lagay ng mahal niya! Salamat sa diyos at maayos lang ang mahal niya! Hindi niya napigilan ang mainit na likidong pumatak sa kaniyang mga mata.

“Doctor said, you need to take a rest and don’t try to speak. Baka bukas daw o sa makalawa ay bumalik na ang boses mo.” Sabad naman ni Jonax.

Ipinikit niya ang mga mata at pinilit ipahinga ang sarili. Kailangan niyang maging maayos para sa taong mahal niya, kailangan niyang gumaling para kapag nagkita sila ay hindi ito maawa sa itsura niya. Kailangan niyang maging malakas para sa taong mahal niya.

           ILANG ARAW, LINGGO ang lumipas at nakarecover na nga ang boses ni Kyle. Muli na siyang nakakapag salita. Ginawa talaga niya ang lahat para maging okay at maayos siya. Sinunod niya ang lahat ang mga sinabi ng doctor sa kaniya, at konti na lang ay gagaling na siya.

Napabaling siya sa gawi ng pinto ng bumukas iyon. Iniluwa niyon ang mga magulang ni Axll, ang tatay at nanay nito. Ilang beses na rin siyang dinalaw ng mga ito ng wala man lang sinasabi sa kaniya. Hindi naman niya matanong dahil hindi pa siya nakakapag salita ng mga panahon na iyon.

“Na’san ho si Axll?” Masiglang tanong niya ng makalapit ang mga magulang nito.

Excited na siya sa maaring sabihin ng mga magulang nito tungkol kay Axll, excited na siyang malaman ang ginagawa ngayon ng kasintahan at excited na rin siyang makita ito.

Nagkatinginan ang mga magulang ni Axll at mapait iyong ngumiti kaya agad siyang nagtaka, parang may mali sa mga iyon.

“Ba’t ganiyan po ang mga itsura niyo?” Hindi siya mapakali. “Mabuti naman po yung lagay niya di’ba?” Tanong muli niya pero hindi man lang sumagot ang mga magulang nito. Kaya kinabahan na siya. “May nangyare ho ba?” Gulong gulo na siya. “Sabi naman po ng mga kaibigan niya maayos naman po si Axll e, totoo po ba yon?” Hindi na niya napigilan ang mainit na likidong pumatak sa kaniyang pisngi.

“Axll is fine!” Sabi nito na hindi naman halata sa boses na maayos talaga si Axll.

“Please po, just tell me the truth! Please i want to know!” Muli niyang tanong habang may pagmamakaawa ang boses.

Huminga ng malalim ang ina nito, kitang kita din niya ang mga luha sa mga mata nito. “Axll is in coma!” Nag-aalinlangan pa ang sagot nito.

Coma? Na comatose si Axll? Ibig ba nitong sabihin hindi parin nagigising hanggang ngayon si Axll? Bakit sabi ng mga kaibigan niya ayos lang daw si Axll.

“Wag naman ho kayong magbiro ng ganiyan!” Hindi siya naniniwala sa mga sinabi nito. “Sabi ho ni Justine okay lang si Axll, okay lang siya di’ba?” Tanong niya habang sunod-sunod ang luhang pumatak sa kaniyang pisngi.

“What i said is true!” Sabi nito.

Hindi e! Hindi siya naniniwala! Walang masamang nangyare sa mahal niya. Hindi totoo ito.

“Na’san ho siya? Gusto ko hong makita!” Nanginginig na ang boses niya.

“But you’re not fully healed yet.” Sabi ng ama.

Pero nagmakaawa parin siya, gusto niyang sa sarili niyang mata makita si Axll. Gusto niyang ipamukha sa ina nito na mali ang sinasabi nito. Hindi siya naniniwala, hindi ito totoo.

Kalaunan ay pumayag din ang mga magulang nito, sinakay siya gamit ang wheel chair. Ang magulang nito ang nagtulak sa kaniya patungo roon. Labis ang kalabog ng puso niya habang palapit siya ng palapit dito.

Isang pinto ang tinigilan nila at binuksan iyon ng ama at ipinasok siya sa loob. The moment his eyes laid on the man laying on the bed he can’t stop but to cry.

May nakasalpak sa bibig nito at may benda din ang mukha nito maging ang ibang parte ng katawan. Nanginginig na kinapitan niya ang mga kamay nito na may benda rin. “Axll, baby i’m here!” Nanginginig ang boses niya habang hinahaplos ang kamay nito. “Wake up baby, wake up!” Muli niyang sabi ngunit tila hindi siya napapakinggan ng kasintahan.

Awang-awa siya sa nakikita, awang awa siya sa sinapit ng kasintahan niya. Puro benda ang katawan nito at tanging tunog lang ng monitor ang napapakinggan niya.

“Axll baby, gising kana!” Tumulo na naman ang mga luha sa mga mata niya. “Wake up! Nandito na ako oh, magaling na ako!”

Hinaplos naman niya ang buhok nito habang nanginginig parin ang mga kamay. “Ba’t kasi hindi ka lumaban!” Napalunok siya. “Sana hinayaan mo na lang akong mabaril! Sana lumaban ka! Sana hindi mo na lang ako pinuntahan!”

“Kasalanan ko ang lahat, ako ang may kasalanan kung bakit ka nagkakaganiyan!” Dugsong pa niya.

“It’s not your fault my son!” Malamyos na sabi ng ina at niyakap siya. “Pinapahanap na namin ang tunay na may sala!” Sabi pa nito.

Pero kahit ganun sarili parin niya ang sinisisi niya. Siya ang may kasalanan ng lahat! Kung nag-ingat sana siya edi hindi magkakaroon ng ganito. Siya ang may sala.

“Mom, ako po ang may kasalanan!” Sabi niya sa ina.

“Don’t blame yourself my son, that’s not your fault!” Anito habang hinihimas ang likod niya para mapakalma..

CHAPTER 34

Chapter 34

             ILANG ARAW NA wala pang tulog at kain si Kyle, kung meron may ay hindi ito matatawag na kain, subo lang at ayaw na niya. Hindi rin niya inaalis ang pagkakatitig kay Axll gusto kasi niya na siya ang unang makita nito kapag nagkamalay na ito. Kahit pa nga makikita na ang pangingitim sa baba ng kaniyang mata ay hindi parin niya magawang magpahinga.

“Kyle my son, pahinga ka muna. It’s been a weak na wala ka pang pahinga!” Sabi ng nanay nito na katabi niya.

“Hindi na ho, kayo na ho ang magpahinga. I need to take care of Axll e.” Sabi niya at bahagya pang pinasigla ang boses.

“Baka magkasakit ka!” Anito.

“Okay lang ho, gusto ko po kasi paggising ni Axll ako ang makita niya.” Aniya.

Hindi na siya nito pinilit dahil alam nitong hindi siya mapipilit. “I’ll go get something to eat!” Sabi nito at lumabas na ng silid.

Kumuha siya ng tubig at dropper upang basain ang nanunuyot nitong mga labi. Habang pinupunasan niya ang labi nito hindi niya maiwasang mapaiyak. Tumulo na namang muli ang mainit na likodo sa kaniyang mga mata.

“Baby!” Nanginginig ang boses niya. “It’s been a weak or i think a month, please wake up! Gising ka na diyan!”

Tinigil na niya ang ginagawa at umupo sa isang sa bangko katabi ng hinihigaan ni Kyle, kinapitan niya ang kamay nito at hinalikan. “I love you baby, i really really love you!” Sabi niya bago niya inihilig ang ulo sa kamay nito.

Naramdaman niya ang bahagya paggalaw ng kamay ni Axll, agad siyang bumaling dito at lahat ng katawan niya ay nabuhayan at nagkaroon ng pag-asa.

“Axll?” Napatayo siya at hinawakan niya ang kamay nito. “Are you okay?” Nabalot din ng sigla ang buo niyang pagkatao.

Bahagya ding nagmulat ang mata ni Axll na mas lalong ikinatuwa niya, parang bigla-bigla ay nakaramdam siya ng lakas sa buong katawan.

“Nurs, doc?” Tawag niya dito. Mabilis namang nagsidatingan ang ilang nurs at doctor upang daluhan siya. Agad nitong sinuri ang lagay ni Axll.

Hindi siya mapalagay, na puno ng saya ang kaniyang puso at na puno din ng lakas ang buo niyang pagkatao. Hindi na siya lumabas ng silid, pinanood lang niya ang mga ginagawa ng mga manggagamot sa kasintahan niya.

Labis pang nilukob ng kasiyahan ang buong pagkatao niya ng ipaliwanag ng doctor ang lagay ng kasintahan niya. Wala siyang naintindihan kundi ang sinabi nitong okay at maayos na ang lagay ni Axll at kailangan lang daw ng konti pang pahinga.

At ngayon ay narito siya katabi ang taong mahal. “Hey baby?” Pagkausap niya dito.

“Baby!” Pagtawag palang nito sa kaniya ay napaluha na siya, agad ng umagos sa mga mata niya ang mainit na likido sa pisngi niya.

It’s been a weeks since he heard that endearment of him. It’s been a f*cking weeks!

“Are you okay?” Tanong niya. “Sa’an masakit?” Nanginginig parin ang boses niya.

“Don’t cry!” Sabi nito na hindi man lang sinasagot ang mga tanong niya.

“I love you!” Ang tangi na lang niyang na sabi.

“I love you too!” Balik tugon nito.

Hindi na siya nakatiis niyakap niya ng mahigpit ang kasintahan. Sa ilang linggo niyang paghihintay, salamat at nagising din ito. Salamat at muli niyang narinig ang mapang-akit nitong tinig.

“Can i have a kiss?” Bigla ay tanong nito.

Umangat ang kaniyang mukha upang matanaw ito, bahagya pa siyang natawa sa hiling nito pero kahit ganun ay pinagbigyan parin niya. Isang banayad na halik ang pinagsaluhan nilang dalawa, hindi siya makapaniwalang muli niyang matitikman ang matatamis nitong halik, hindi siya makapaniwalang malalasap niyang muli ang mga labi ng kasintahan.

“I love you!” Sabi niya ng magbitaw ang mga labi nilang dalawa. “Take a rest, para madali kang gumaling.”

Inayos na niya ang pagkakahiga ng kasintahan at hinawakan din niya ang mga kamay nito. Gusto kasi daw nito na hawakan niya ang kamay nito para kapag gumising ito ay nasa tabi lang siya.

Mahimbing na ang pagkakatulog ni Axll at siya naman ay tinititigan lang ang kasintahan. Hindi niya maiwasang mapangiti at mapuno ng kasiyahan ang pagkatao niya. Salamat sa nasa itaas at gumising na ang lalaking pinakamamahal niya.

Napatitig siya sa may pinto ng bumukas iyon at iniluwa niyon ang mga kaibigan ni Axll at ang magulang nito.

“Nakagising na daw si Axll sabi ng doctor totoo ba yun?” Masaya ang bakas ng mukhang tanong ng nanay niya.

“Opo, nagising na po siya!” Masayang sagot din niya.

Agad lumapit ang nanay niya at hinaplos ang buhok ng anak habang umiiyak, matagal na din kasi nitong hinihintay ang pagkakataon na ito. Ang mga kaibigan naman niya ay masaya ring naglapitan. Sayang saya dinang mga iyon dahil nagising na ang kaibigan nila.

               <******>

           ILANG ARAW PANG pananatili ni Axll sa loob ng ospital at sa wakas ay nailabas na rin siya, magaling at maayos na rin ang pakiramdam niya. Si Kyle na ang nag-uwi sa kaniya dahil may importanteng meeting pa daw ang magulang niya na kailangan asikasuhin.

Nagpapasalamat din si Axll sa mahal niya dahil ito na ang nag-alaga sa kaniya sa araw-araw na nasa ospital sila.

“What do you want to eat baby?” Tanong ni Kyle sa kaniya.

“You!” Mapaglarong sagot niya.

“Stop kidding around!” Reklamo nito.

“I mean it!” Hindi naman talaga kasi siya nagbibiro. Totoo kasi talaga ang sinabi niya, gusto talaga niyang maramdaman muli ang kasintahan, gusto niyang mahagkan at mapakinggan ang ungol ng mahal.

Tumitig muna ito sa kaniya na para bang sinusuri kung totoo ba ang sinasabi niya at bigla na lang siya nitong siniil ng halik. Agad niyang nilabanan ang halik na sinimulan nito at mas pinalalim pa ang halik na sinimulan nito. He missed this, this intentful kissed, the passionate kiss and body burning love making.

“Let’s make love together baby!” Sabi niya ng maputol ang halik.

“Can you?” May paga-alalang tanong nito.

Hindi na siya nag salita, muli niyang siniil ng halik ang kasintahan at unti-unti niyang tinanggal ang suot nitong damit.

And at the blink of an eye they both naked and making love together.

“Ohhh baby your so tight, i love you.” Axll moaned in pleasure.

His thrust become desperate. Bawat ulos niya sa loob ni Kyle ay sagad na sagad at napapaungol na lang si Kyle dahil dito.

“Ohhh baby i lke that!” Kyle moaned when he hit hi spot.

Napuno ng pagnanasang ungol ang loob ng kwarto nagbibigay din ng tunog ang pag-iisa ng katawan nilang dalawa.

“Ohh baby, ohh f*ck!” He moaned.

Siniil niya ng mainit na halik ang mga labi ni Kyle habang patuloy parin siya sa mabilis na pagbayo sa loob nito. Halos isagad na niya ang pagkalalaki sa loob nito, bawat pagsagad ay napapaungol ito maging siya.

Ohhh f*ck i’m going to cum baby!“ Ungol muli niya.

Isang mapag nasang ungol ang dumagundong sa loob ng kwarto ng labsan siya sa loob nito. Hinang hina ang katawan niyang bumagsak sa tabi nito. Habol-habol pa nilang dalawa ang hininga. Ilang minuto pa ay bumalik na ang paghinga nila sa tama.

“That was amazing!” Imporma niya.

“Yeah i know i’m amazing baby!” May pagmamalaking sabi nito.

“You know how to joke around huh?” Sabi niya at hinalikan ang mga labi nito. “Thank you for that!”

“So what do you need to eat?” Tanong muli nito na kanina pa niya tinanong.

“You!” Sagot parin niya.

“Baby!” May  iritadong sabi nito.

“Why? You know baby, hindi ako magsasawang angkinin ka araw-gabi dahil mahal kita at akin ka lang!” Seryoso niyang sabi.

“But i’m asking your tummy not your desire from me!” Kyle said while rolling his eyes.

“I want to eat chocolates then.” Sabi niya.

          AGAD BUMANGON si Kyle sa kinahihigaan at pinulot ang mga damit niya, agad din niya iyong isinuot. “I’ll go get something to eat!” Sabi niya dito.

Nginitian lang siya ng kasintahan kaya agad na siyang lumabas. Nag tungo na lang siya sa kusina para tingna kung ano’ng pwedeng makain doon.

“Señorito Axll, ano ho ba ang gusto niyo?” Tanong sa kaniya ng moyordomang bahay ng mapansin siyang nasa kusina.

“May chocolates po ba dito?” Tanong niya.

“Yes señorito, Axll really loves eating chocolates so we don’t forget to buy chocolates for him!” Sabi nito at binuksan ang ref at may kinuha doon. “Here!” Nilahad nito ang umuusok pang tsokolate dahil sa sobrang lamig niyon.

Sa tray niya nilagay lahat ng tsokolate binigay sa kaniya. Kumuha din siya ng mga junkfood at bowl at sabay akyat na sa itaas.

Binuksan niya ang pinto ng kwarto. “Here i come!” Nakangiting anunsiyo niya.

Agad namang lumapit sa gawi niya si Axll na ngayon ay nakasuot lang ng boxer.

“Anong gusto mong gawin habang kumakain nito?” Tanong niya.

“Watching moving while eating that?” Suhestiyon nito.

Mukhang maayos naman ang gusto nitong mangyare kaya pumayag na rin siya. Siya na ang nag-asekaso ng lahat. In almost a love story at my day the series ang pinanood nila.

Umupo siya sa sofa katabi ni Axll. Binuksan na rin niya ang sitserya at inilagay iyon sa bowl na dala niya kanina at habang na nunuod ay kinakain nila iyon.

“Ahh!” Sabi niya, awtomatiko naman nitong ibinuka ang bibig at kinain ang sinubo niya.

This is the life he wanted, hindi man perpekto sa mata ng iba ngunit sa mata niya ay walang ng hihigit pa.

“Thank you for loving me Axll Romero!” Aniya habang matiim na nakatingin sa kasintahan.

“No, it’s thanks to you, for loving me!” Sansala nito sa sinabi niya at binigyan siya ng banayad na halik.

Matapos magbitaw ng mga labi nila ay inabala na lang niya ang sarili sa pagbukas ng tsokolate. Sinusubuan din niya ang kasintahan habang patuloy parin ang panonood nila. Hindi niya maiwasang mapangiti kapag nakikitang tumatawa ang lalaking mahal niya. Yung tawa na sapat na sa kaniya para matawa din.

Natapos silang maunood, ubos narin ang mga pagkaing naroon kaya iniligpit na niya.

“Let’s sleep?” Pag aya niya kasi inaantok na talaga siya.

“No!” Pagtanggi nito. “Let’s go to the place that make our body feel alive!” Sabi pa nito.

Na excite naman siya sa gusto nitong gawin nila kaya pumayag na din siya. Mas maganda na rin iyon upang hindi sila maburong dalawa sa loob lang ng bahay.

Matapos nilang maligong sabay at matapos ding magbihis ay lumabas na sila, sumakay sila ng bahay at agad iyong pinaandar ni Axll.

Hindi parin nito sinasabi kung saan sila pupunta kaya nanatili parin sa isip niya ang kuryosidad. Kampante na rin naman siyang wala ng maaring manakit sa kanila dahil nahuli na ang gumawa sa kanila nito. Na huli na si Gavinne at ang iba pang kasamahan nito, kaya wala na silang dapat ika bahala dahil natitiyak siyang mabubulok iyon sa kulungan.

Isang carnaval ang pinarahan ng kotse nila. Sa carnaval siya nito dinala.

“I hate rides!” Imporma niya sa kasintahan kase takot talaga siya sa matataas na lugar lalo na sa ferris wheel.

“Hindi ka na matatakot dahil kasama mo na ako!” Sabi nito.

Una nilang sinakyan ay ferris wheel kung saan ay kinakatakutan niya, yun pa talaga ang napili nito.

Pikit at nanginginig ang mga kamay niya habang hawak hawak ang mga kamay ng kasintahan, pa-angat iyon ng pa-angat kaya mas lalo siyang natatakot.

“Hey, you really scared of huh?” Hindi makapaniwalang tanong nito kahit una palang ay sinabi na niya.

Hindi na lang siya sumagot dahil mas nanaig ang takot sa kaniyang buong pagkatao. Ipinagdarasal niya na sana ay hindi sila mahulog.

“Hey look at me!” Sabi muli nito kaya madali niyang binuksan ang mga mata at tumingin sa mga mata nito.

Nang magtama ang mga mata nilang dalawa ay parang nawala lahat ng takot na nararamdaman niya. Parang nabuhay lahat ng mga dugo niya sa katawan at patuloy muli ang pag-agos niyon. At parang muling nag-function ng maayos ang kaniyang mga organs lalo na ng siilin siya ng mainit nitong halik.

Wala na sa isip niya ang takot na kanina’y lumukob sa pagkatao niya, basta ang nasa isip lang niya ay ang halik na pinagsasaluha nilang dalawa.

“Takot ka parin ba?” Tanong nito matapos magbitaw ang labi nilang dalawa.

Imiling siya dahil totoong nawala talaga ang takot na naramdaman niya kanina. Na wala iyon lahat dahil sa simpleng halik na pinagsaluhan nilang dalawa.

Mas wala na ang takot sa kaniyang pagkatao kahit tumaas at baba pa ang ferris wheel na sinasakyan nila, wala na iyong lahat dahil sa taong mahal niya.

Maraming mga rides ang sinubukan pa nilang sakyan at bawat takot na naramdan niya, isang halik lang ng kasintahan ay wala na iyon.

Wala din silang pakeng dalawa kahit may ilang tao ang nakakita sa kanila, ang mahalaga sa kaniya ay mahal niya ang lalaki at handa niyang ipaglaban ang pagmamahal niya dito kahit mundo pa ang kalabin niya. Handa siyang talikuran ang mundo para lang sa taong pinakamamahal…..

A/N; Naamoy ko na ang ending. Yeah ending is coming soon! Baka hanggang chapter 99 na lang! Wait chapter 99? Panong naging malapit yun? Pshh! Lokong author.

I think hanggang chapter 37 na lang bukod pa yung epilogue at special chapter!!! Yeah yeah!

Reality fact:

  

Sabi nila

,

“isubo mo para di ka iwan”, pero bakit yung iba isinubo ng lahat lahat pinasok pa, pero nagawa paring iwan?! LOL!

BY: Always naughty author!

CHAPTER 35

Chapter 35

          DAYS PASSED IN A BLURR. Kasama parin ni Kyle ang taong pinakamamahal niya maging sa pagtulog at paggising niya. Ilang araw na rin ang lumipas at nakabili na rin sila ng sarili nilang condo, sabi kasi ni Axll e mabuti na rin daw iyon para walang makaabala sa kanilang dalawa. Malapit sa pinapasukan nilang unibersidad ang kondong kinuha nito para daw hindi na sila mahirapan sa pag pasok. Holiday naman ngayon at wala silang pasok kaya natulog lang siya sa kwarto niya kahit wala sa tabi niya si Axll dahil tinatamad pa siyang bumangon.

Napabalikwas siya ng bangon ng marinig ang pag-iingay ng telepono niya. Yes may bago na siyang telepono at mas malaki pa iyon sa telepono niya dati, pero hanggang ngayon ay mas gusto parin niya ang telepono niya dati. Mas gusto niya ang pagdutdot doon.

Naibalik na rin naman sa kaniya ni Axll ang bag niya at ang telepono, nagtaka nga siya kung pa’no napunta sa lalaki iyon ngunit sagot nito ay nakita nito ng unang makidnap siya. Natawagan na rin niya ang ina niya at bakas sa boses ng  mga magulang niya ang labis na pag-aalala, nagtanong pa nga ang mga iyon kung bakit ngayon lang siya nakatawag sinabi lang niya na busy siya. Nagawa na rin niyang ipadala sa mga magulang niya ang sahod na natanggap, kahit pa nga ayaw ng mga iyon tanggapin ang pinadala niya ay pinilit talaga niya.

“Hello?” Inaantok pa niyang sagot.

“Want to meet your lover?” May kakaiba sa boses ng nasa kabilang linya na agad niyang ikinakaba.

“What do you mean?” Agad siyang kinain ng takot, parang bumalik na naman yung takot na naramdaman niya ng makidnap siya at parang bumalik muli sa isip niya ang masamang nangyare sa kanilang dalawa.

“Just go to this place!” Ngumisi pa iyon. “I want only you mr. Kyle!” Sabi pa nito at pinatay na ang tawag.

Binalot ng matinding kaba ang puso niya, katatapos lang nga ng nangyare sa kanila tapos mayroon na namang ganito. Hindi ba talaga sila lalayuan ng malas?

Hindi na niya nagawang magbihis ng mabasa niya ang address na tinext sa kaniya. Basta na lang siyang lumabas ng condo niya at isinira iyon, binalot na siya ng matinding takot at ang nasa isip na lang niya ay ang taong mahal niya.

Sumakay siya sa taxi at ibinigay dito ang address na pupuntahan niya, buti na lamang at alam nito. Inutasan din niya ang nagmamaneho na bilisan ang pagpapatakbo dahil hindi na siya mapakali. Alam niyang balisang balisa at napaka bilis ng tibok ng kaniyang puso.

“Kuya can you drive a little bit faster?” Nanginginig ang boses na sabi niya.

Na banaagan naman ng nagmamaneho ang nanginginig niyang boses kaya sa halip na magtanong ito ay binilisan na lang nito ang pagpapatakbo.

Nakarating sila sa isang magarang bahay, lumabas na siya ng kotse at binayaran na ang taxi driver. Ito na siguro ang tinutukoy nito kasi eto lang ang nag-iisang bahay sa lugar na ito.

Palingos-lingos siya sa bahay ng biglang mag-ingay na naman ang telepono niya, naginginig ang kamay na dinukot niya iyon at sinagot ang tawag.

“Come in if you want to see mr. Axll!” Nakakatakot ang boses nito, hindi na niya sinagot sa halip ay pinatay na niya ang tawag at agad dumiretso sa bahay.

Hawak-hawak niya ang doorknob ng pinto at pinihit iyon pabukas. Madilim ang buong paligid na kahit sinag ng araw ay hindi makapasok sa loob ng bahay. Agad niyang sinarado ang pinto.

“Na’san si Axll?” Nanginginig ang boses na tanong niya.

Sa halip na may sumagot ay agad nagliwanag ang buong paligid, kuminang ang mga palamuting naroon at mga red petals na nagkalat sa buong sahig na nakakurba pang puso. It is really beautiful.

He was totally amazed at that kind of scenery, halos tumibok ng mabilis ang puso niya sa nakikita. Hindi iyon tumibok dahil natatakot siya, kundi tumibok iyon dahil na e-excite siya.

Gulong-gulo na siya kung bakit ganitong klase kaganda ang bumungad sa kaniya, hindi siya makapaniwala at pilit tinatanong sa isip kung sino ang may pakana ng lahat ng iyon.

Tumapat ang spot light sa tatlong lalaking pababa ng hagdan, alam niya unang tingin palang ay sina Justine, Jonax at Jonaz iyon ang tatlo sa mga kaibigan ni Axll. Bumaba ang mga iyon ng hagdan may dalang bulaklak at lumapit sa kaniya.

“Will!” Sabi ng mga iyon at inabot sa kaniya ang bulaklak at umalis na ang mga ito.

Dalawang lalaki muli ang tinapatan ng spotlight na pababa ng hagdan. Si Exequile at si Quill ang mga ito hindi siya maaaring mag-kamali, dalawa ito sa mga kaibigan ng mahal niya. Pababa din iyon ng pababa hanggang sa makarating sa kaniya.

“You!” Sabay sabi ng dalawa sa kaniya at ngumiti ito. Matapos sabihin iyon ay umalis din sa harapan niya.

Naguguluhan na siya, hindi na siya mapakali sa mga nalalaman. His guts tell him that there’s something special going to happen. Because of that his heart never stop from beating so fast.

Muli ay dalawang lalaki naman ang tinapatan ng spot light. Si Vincent at Gord naman ang mga iyon. Tulad din ng mga nagdaan ay pareho ding nakasuot ng tuxedo ang mga iyon. At masasabi niyang napaka-gwapo ng mga iyon sa suot.

“Marry!” Sabi ng dalawa sabay bigay din ng bulaklak sa kaniya at tulad din ng iba ay umalis din iyon.

Apat naman na kalalakihang nakasuot ng tuxedo ang tinapatan ng spot light, nagsisiksikan at bahagya pang nagtutulakan ang mga iyon. May dala din ang mga iyon ng bulaklak habang palapit ng palapit sa kaniya.

“Axll Romero?” Patanong nitong sabi ngunit hindi niya nakuha ang sinabi ng mga iyon basta na lang niyang tinanggap ang bulaklak na ibinigay nito at sabay ngiti naman sa kaniya bago umalis ang mga iyon.

Wala siyang naintindihan sa mga sinabi ng mga kaibigan nito, hindi niya magawang ipagtagni-tagni sa isipan ang mga sinabi ng mga kaibigan. His mind went blank, he can’t even think straight.

Muli ay napabaling ang mga mata niya sa hagdan ng may lalaking tinutukan ng spot light. That man happened to be his lover, the man that he love the most.

Nakasuot din ito ng tuxedo at napakagwapo nito, may dala iyong bulaklak ngunit hindi tulad ng dala ng mga kaibigan nito, isang bugkos ng bulaklak ang dala nito habang nakatingin sa kaniya at nakangiti.

Hindi niya alam pero unti-unti na lang bumagsak sa mga mata niya ang luha, hindi pa naman niya nalalaman kung anong nangyayare at ang tanging alam lang niya ay isa na naman ito sa sorpresa ng taong mahal niya.

Bawat hakbang nito palapit sa kaniya ay bawat malalakas namang tibok ng puso niya, at ng makalapit ito ay ngumiti sa kaniya.

Lumapit sa kanila si justine na may dalang mikropono at inabot iyon kay Axll. Naguguluhan na siya at hindi na niya alam kung anong dapat pang isipin.

“Hey baby!” Panimula nito na malalim na nakatitig sa mga mata niya, napaka lalim niyon na para bang binabasa lahat ng emosyon niya. Ngumiti ito bago magpatuloy. “Do you remember the first time we met? Sa isang eskinita, yung kahit anong titig ko sa’yo ng masama ay hindi ka parin natakot!” Bahagya pa iyong tumawa ng mahina ng maalala ang nangyare sa kanila ng una silang magkita. “Then after that we met again, we met again by chance! Yung balak kitang takutin at akala mo naman sasagasahan talaga kita? Galit na galit ka non di’ba dahil nga natakot ka at akala mo na iyon na ang huli mo!” Tumawa ulit iyon habang siya ay umiiyak na binabalikan ang araw na pinapaalala nito sa kaniya. “Siga ka pa ngang pinalabas mo ko ng kotse ko tapos hinampas mo pa yun, then i get out and faced you. But the moment my eyes laid on yours, all my anger flew away, honestly speaking i’m angry that time because you kicked my favorite car back then.”

“After that you punched me without even notice! Hindi ko man lang naiwasan yun dahil hindi ko naman inakala na susuntukin mo’ko, then after punch i passed out!” Bahagya pa itong nahiya. “After that i thought your going to leave me, pero hindi sinakay mo pa talaga sa loob ng kotse ko at hinintay akong magising, then when i waked up, i see you! I see how you looked worried. Then after that akala ko hindi na muli kita makikita but i was wrong! Muli tayong pinagkita ng tadhana, dahil isa ka sa classmates ko, actually i have intention going and attending classes but when i see you, it changed, defenitely! Yeah! I like to bother and annoy you so much, i like seeing you suffer and threatened you by your scholarship. At dumating pa nga sa point na nasaktan kita ng physical, na ihampas ko sa’yo yung pagkaing inutos ko sa’yong bilhin mo!” Napatigil ito sa pagsasalita ng narinig ang mga kaibigan.

“Ohh that’s rude man!” Ani justine.

“It’s f*cking cruel!” Segunda ni Vincent.

“How can you do that to angelic face of Kyle?” Tanong ni Jonax.

“Fck you bud, fck you!” Jonaz cursed.

Tawa lang ang naisagot ni Axll sa mga kaibigan niya at ipanagpatuloy muli ang sinasabi. “Sorry for that baby!” Sabi nito. “Actually baby i don’t believe in love! I don’t f*cking believe that love really exsists! But when i met you, i know you, i kissed you. That day i’m starting to believe in love, i’m starting to fell in love with you before and until now!”

“I know i gave you hard time this past few weeks, i gave you pain, and only pain!” Biglang lumungkot ang boses nito. “Na kidnap ka pa nga dahil sa’kin!”

“No! It’s not your fault!” Sansala niya sa mga sasabihin nito. Hindi naman talaga ito ang may sala kung bakit siya na-kidnapped at nadawit pa ito.

“Let’s forget that!” Anito. “I want to thank you for showing into my life, thank you for letting me know that love do exists. Dahil sa’yo natuto akong pumasok kahit ayaw na ayaw ko, dahil sayo nakaramdam ako ng konsensya at dahil din sa’yo naramdaman ko kung pa’no magselos at kung pa’no magmahal ng buong buo.”

Napuno ng kasiyahan ang kaniyang puso sa mga sinasabi nito. Na puno ng sigla ang buong pagkatao niya, wala na siyang masabi at tanging pag-luha na lang sa labis na kasiyahan ang nagagawa niya.

“Kyle Xerxes Moriz, WILL YOU MARRY ME?” Tanong ng kasintahan at lumuhod pa sa harap niya habang nakabuka ang palad at may maliit na box na bahagya ding nakabukas at naroon sa loob niyon ang singsing.

Napamulagat at nasapo pa niya ng kamay ang bibig. Eto na naman ang luhang mabilis na nagbagsakan sa kaniyang mga mata,mga luhang patuloy parin sa pag-agos. Hindi siya makapaniwala sa alok nito sa kaniya. Basta na lang napakurap-kurap ang mga mata niya at hindi makapaniwala sa mga sinasabi ng kasintahan.

“Say yes!” Paulit ulit na sinasabi ng mga kaibigan ni Axll at iyon ang nakapagpabalik sa kaniya sa realidad.

“Kyle Xerxes Moriz wants to marry Axll Romero!” Sagot niya.

Bakas sa mukha ng kasintahan niya ang labis-labis na kasiyahan sa mga mata nito dahil sa sinabi niya, bahagya pa iyong napapatalon sa tuwa at hindi makapaniwalang pumayag siya sa gusto nito.

Isang madiin na halik ang lumapat sa kaniyang mga labi galing sa kasintahan niya, siniil siya ng halik niyon sa labis na kasiyahan na agad naman niyang tinugon.

Nang magbitaw na ang mga halik nilang dalawa ay dahan-dahang isinuot sa kaniya ng kasintahan ang singsing na sumisimbolong fianceè na niya ang dati lang niyang kasintahan.

Bahagya pa nitong hinalikan ang daliri ng kamay niya kung saan naroon naka suot ang singsing nito. Halos lukubin ng buong pagmamahal ni Axll ang buong pagkatao niya habang si Axll din ay nilukob ng kasiyahan dahil sa naging sagot niya. Akala kasi nito ay hindi siya mapapapayag sa gusto nitong mangyare pero ng sumagot siya ng oo ay nabuhayan ito ng loob.

Gustong gusto talaga ni Axll na pakasalanan ang lalaking pinakamamahal upang hindi lang sa paningin ng tao sila kasal ngunit sa paningin din ng batas. Hindi man dito sa pilipinas legal ang pagpapakasal ng parehong kasarian ngunit sa ibang lugar ay legal. Sa paris nito siya balak pakasalanan at iyon ay pinaghahandaan na ngayon ng mga magulang nito.

“Thank you! I’m so happy to heard that you’re willing to marry me! Thank you and i love you!” Maluha-luhang sabi niya, bakas sa loob niya ang pagka sinseryo.

“No! It’s thank’s to you for letting me marry you!” Sabi naman nito.

“Stop getting sweet infront of us, go get a bed!” Birong sabi ni Jonax kaya pareho silang napalingon doon.

“Yeah, stop making dirty scenes here in my house! And clean also my house after you finished!” Biro ding sabi ni Vincent.

Kay Vincent palang bahay ang ginamit nito para sorpresahin lang siya.

“Congrats, f*cker and congrats Kyle you’re one of the gangster’s lover, you’re A Gangster’s Lover!” Justine said while smiling at both of them.

They keep joking and laughing around the house. Its warmth his heart it warmth his whole being.

Sa isang kisap mata ay matatawag na niyang hubby ang taong mahal niya, sa isang kisap mata ay kasal na siya kung pahihintulutan nga pala iyon ng mga magulang niya sa probinsya, sana oo para maging okay na ang lahat sa kanila dahil wala na siyang ibang hihilingin pa dahil lahat nasa kaniya na….

A/N: This is it pancit canton chilimansi flavor. E basta! Gulo mo author!

Realityfact:

     Bakit nga kahit kasal na ang iba sa mata ng tao at sa mata ng batas ay nagawa parin nilang kumabet, at ang mas masaklap pa doon mas pinili pa yung kabet sa totoong asawa.

Ano nagsawa na at gustong tumikim ng ibang putahe? Kung sinabi niyong ulam pala ang gusto niyo edi sana sa karindirya kayo pumuntang mga hinayupak kayo!

Lol! Sorry na!

By; Always naughty author!

CHAPTER 36

Chapter 36

         NAGISING SI AXLL yakap-yakap ang taong mahal niya. After he proposed to him he went to their condo leaving his friends around. They have sex and fell asleep, nagising na lang siya maagang maaga.

Sa pamamagitan ng mga halik niya sa labi ni Kyle, iyon ang ginawa niyang pang-gigising dito.

“Hey baby, wake up!” Gising niya dito habang hinahalik-halikan ang pisngi, labi, at leeg.

Kukurap kurap naman ang matang tumingin iyon sa kaniya. “Hey baby, i’m sleepy give me a little bit more, i want to sleep!” Reklamo nito sa kaniya, ngunit imbis na sundin iyon ay hinalik-halikan parin niya ang kasintahan para gisingin iyon. Bahagya pa niyang kiniliti ang leeg nito gamit ang halik niya.

“Wake up baby, wake up!” Pangungulit niya dito.

Napilitan naman iyong gumising at nakangusong masama ang tingin sa kaniya.

“Okay, you go back to sleep na!” Aniya.

“You wake me up then you want me to sleep?” Naiirita na ito. “Are you for real baby?” Kunot noong tanong nito.

“I’m sorry for waking you up, i just want to hear your boys baby, sorry!” Nakangiting sabi niya na parang walang nangyare. Hinalikan pa niya iyon para mawala ang gatla sa noo.

Umirap na lang ang kasintahan niya sa hangin at bumalik muli sa pagkakatulog habang inis parin sa ginawa niya dito.

Bumangon na siya at nagsuot ng boxer, kagabi pa kasi silang walang saplot na suot. In evening there’s no clothes needed, yeah something like that!

Agad siyang nagtungo sa kusina upang magluto. Even the word cook sucks to him! Yeah, he don’t know how to cook but now wanting to be a chief just for his lover? What do you espect to a gangster’s like him? He just know how to fight and fight, he don’t know how to do house chores and even don’t know how to cook.

He bring out his phone then he searched on google on how to cook simple meal. There’s a lot poop out then he click the best one. He watched and followed every instruction said on the video. He do,follow, do, follow. Thankfully he can still go on. After that he finished cooking and he think he did well, very well.

When he look at the food he made by just watching and following the instructor on the video, sweet smile appeared on his sinful lips. He can’t wait Kyle to taste his first ever made meal for himself and for his lover. After going to their room he set the table in a presentable way, presentable way like he thinks.

He went to their bedroom to wake Kyle’s up. Can’t wait Kyle to taste his first meal.

“Baby wakey!” He said in a soft tones.

He went directly on the bed and went top of Kyle. He kissed Kyle’s lips, cheek’s and even neck. His lips went to the corner of his ear and whispered. “Baby wake up!”

His lover instantly woke up with a frowning face. Angryness appeared on Kyle’s face while looking intently at him.

“What do you want again Axll?” Kyle asked in angryness without saying the endearment of them.

“I wake you ’cause dinner is ready, i prefer you a lot of food!” He happily said.

The face of his lover become bright, he stop frowning and angryness flew away quickly.

“You sure? You made dinner for us?” He asked amazed.

“Yes!” He answered quick.

          MABILIS NA bumangon sa kinahihigaan si Kyle at masayang tumingin kay Axll, Axll just made dinner for and it warmth his heart.

“Baby wear something, nakedness of yours attract me!” Axll seductively said.

“Then go on! I’ll attract you more!” He teased him and kiss his lips. Bago pa man iyon lumaban sa halik na sinimulan nila ay agad na niyang bumawi at mabilis na kinuha sa lapag ang boxer at sinuot iyon. He just want to teased Axll, he don’t think that Axll can easily be teased.

“You have to take responsibility for my angry buddy down there!” Naka pout na turo ni Axll sa gitnang bahagi ng katawan nito.

Napabaling naman ang tingin niya sa itinuro nito, yes it’s bulging on his boxer. It’s really an arouse shaft and he knows that it will be pain on the stomach if he don’t take the responsibility, if he don’t make Axll spilled his seeds.

No foreplay! Kyle grabbed Axll waistband and pulled out the boxer freeing the monsters inside. It’s big, red, but yet delectable and smelled good.

He instantly hold Axll shaft and teasingly he just look at it.

“Put it in your small mouth!” Frustrated na sabi nito at tila pinipigilan lang nito na ito na ang mag pasok sa makipot niyang bibig. “Please baby, put it in!” Pagmamakaawa muli nito ng hindi pa niya ipasok.

Sapat na ang pagmamakaawa sa kaniya ng lalaki, sapat na iyon sa pandinig niya para mas ganahan siyang paligayahin ang taong mahal. He slowly slid his c*ck inside his mouth recieving groans made by Axll.

“Ohhh baby like that!” He moaned.

Dahil sa ungol ito ay mas lalo pa siyang ginanahang pagbutihin ang ginagawang pag blow job sa kasintahan. He suck Axll c*ck while twirling his lips, he slightly choked but didn’t stop. Mas ipinasok pa niya sa kaniyang bunganga ang buong pagkalalaki nito taas baba.

“Ohhhh f*ck baby ohhh.!” Ungol nito. “Even your mouth is also tight like it ohhh!”

Kinapitan niya ang kamay nj Axll habang isinusubo niya ang pagkalalaki nito, grabbing his boyfriends hands can add the feeling he felt right now.

“Ohhh baby ohhh!” He moaned again.

Mas binilisan pa niya ang pagtaas baba sa pagkalalaki nito maging ang balakang nito ay sumasabay na rin sa pag-indayog, napasambunot na rin ito sa buhok niya habang iginiya siya sa pagpasok at paghunot sa bibig niya.

He licked Axll shaft and went down to Axll balls, he licked it like there was now tomorrow going to happen.

“Ohhh baby ohhh– f*ck yeah! I like that ohh!” Ungol ng kasintahan niya.

Mas pinagbutihan pa niya ang pagdila sa balls ng lalaki at muling ibinalik ang bibig hanggang sa makarating iyon sa pagkalalaki nito. Agad niyang pinasok sa bibig niya ng sagad ang pagkalalaki nito.

“F*ck baby ohhh, ohh baby im cumming!” Anunsiyong ungol sa kaniya ng lalaki kaya mas lalo pa niyang pinagbutihan ang ginagawa.

Mas lalo pa niyang binilisan ang kanina’y mabilis niyang pagtaas baba. Hindi niya iyon tinitigilan hangga’t hindi nararating ng mahal niya ang rurok ng kaligayahan.

“Ohhhhh! F*ck shit!” Isang mahaba at mapagnasang ungol ang kumawala sa buong silid ng labasan si Axll. Salong salo ng bibig niya lahat ng katas na inilabas nito at dahil marami nga iyon ay na lumod na niya ang iba. He taste salty.

Agad siyang tumakbo patungo sa restroom nila at doon sa lababo niya idinura lahat ng lumabas kay Axll, matapos yun ay nagmumog din siya ng bibig.

Lumabas na siya ng restroom na kita niya ang lalaking nakatayo parin doon, nakapikit at kitang kita niya ang sarap sa bakas ng mukha. Lumapit siya dito at siniil ng halik ang mga labi maging ito ay lumaban din.

He pulled their kissed quickly and faced Axll. “Let’s go, let’s eat?” Pag-aya niya sa mahal.

“Sure, and thank you for the pleasure!” Axll said while smiling.

He smiled back. “Don’t thank me, it’s my responsibility as your beloved fianceè!” Sabi niya at tinaas pa ang kamay kung saan naroon ang singsing niyang suot.

Agad namang kinuha ni Axll ang kamay niya at binagyan ng halik ang daliri nito kung saan naroon nakasuot ang singsing niya. “I love you baby!” Buong sinseridad nitong sabi sa kaniya.

Narito na naman ang tila paghaplos sa kaniyang puso dahil lang sa sinabi nito. “I love you more baby, forever ’till death consumes me!” Buong pagmamahal din niyang tugon sa kasintahan.

Nag ngitian at naghalikan muna sila bago siya binuhat ng lalaki sa hapagkainan. Binaba lang siya nito ng makaupo na siya. At nang magtungo ang mga mata niya sa pagkaing hinanda nito ay impit siyang napatawa ngunit kasabay niyon ang pag-ngiti.

Kung hindi sunog ay hilaw naman. Mapa itlog, ham, hotdog, beacon, and also the toasted bread. Lahat yan ay hindi maayos ang pagkakaluto na impit niyang ikinatawa. Ngunit ang ikinangiti naman niya ay kahit hindi ito marunong magluto ay sinubukan parin nito para sa kaniya, para mapaghandaan lang siya. Tila pinaghehele siya sa duyan ng mga angel sa bagay na iyon. His lover never stop from making his heart felt warmth and beat so fast.

Bumaling siya sa kasintahan. “Baby, you cook bad.” Dahan-dahan pa ang pagkakasabi niya para hindi lang masaktan ang mahal niya, at ng malaman nito ang sinabi n’ya ay napanguso iyon. “But i really appreciate this!” Turo niya sa lunch na hinanda nito sa kanila. “Even though is not eatable but in my eyes it almost perfect! Thank you for cooking lunch for me, i know it don’t get well but i love it because you tried your best and put so much effort on it!” Nakangiti niyang sabi. Bigla namang nagliwanag ang bakas ng mukha nito.

“Are they not really eatable?” Usisa nito at para malaman ay kinagat niya ang fried toasted egg. Nasa bibig palang nito ang pagkain ay agad ng tumakbo sa lababo at doon lahat idinura ang tinikman nito, matapos ay bumalik ito.

“It’s not really eatable but thank you baby for appeciating my effort!” Malamyos na pagpapasalamat nito sa kaniya.

“Want to know how to cook?” Sabi niya.

“Yeah!” Agad naman nitong sagot.

“I’ll teach you how to cook!” Nakangiting aniya.

Bago sila magluto ay inilagay muna nila lahat ng nasayang na pagkain na niluto ng kasintahan niya. Wala silang magagawa don kasi hindi naman na makakain ang bagay na iyon.

Simpleng adobo lang ang niluluto niya, he feels like eating adobo for lunch, i guess Axll might like it too.

“First cut the onion and garlic!” Utos niya sa kasintahan na agad naman nitong sinunod.

Siya na ang nag abot sa mahal niya ng sibuyas at bawang baka kasi hindi pa nito alam kung ano iyon.

Pinagmamasdan lang niya sa paggagayat ang lalaki ng bawang, ngayon palang ay natatawa na siya dahil alam niyang pagsibuyas na ang gagayatin nito ay tiyak na mapapakuha ang estranghero niyang mahal.

“F*ck! What’s happening to my eyes!” Daing ng lalaki.

He looked at the face of his lover, after that he can’t stop from laughing hard. Axll is now crying, he is crying!

“Baby you’re crying!” Tudyo niya dito habang sapo-sapo ang tiyan dahil medyo sumakit iyon kakatawa sa nakikita.

“Stop teasing me!” Tumayo ito at pinunasan nito ang luha nito gamit ang damit at dire-diretsong nagtungo sa kaniya, agad siyang siniil ng halik. Tinugon naman agad niya iyon pero ng malamang may lulutuin pa sila siya na ang bumawi sa halik.

“I’m going to punished you after we finished cooking!” May pananakot sa boses nito pero hindi man lang siya masisindak.

“Punished me baby, whatever and whenever you like!” Panunudyo pa nito at ng akmang hahalikan muli siya. “It’s a joke baby, i’m just kidding. Let’s go cook!” Nakangiti pa ito.

Agad namang silang bumalik sa ginagawa, si Axll na muling nagsubok gayatin ang sibuyas, impit siyang napapatawa pero pinipigilan lang niya, takot lang niyang maparusahan.

Natapos silang magluto ni Axll, halos si Axll na nga ang lahat ng gumawa ng pagluluto. At laking tuwa nito ng matikman ang sarili niyang luto, it tast good and looks eatable.

Agad siyang kumuha ng kanin sa rice cooker at inilagay niya ito sa isang pinggan. Yes only 1 plate, mas gusto kasi niyang kasalo ang lalaki sa pagkain ngayong araw.

“Where’s my plate baby?” Tanong nito ng makitang na isa lang ang dala niya.

“None! Let’s eat together!” He said.

“Okay!” Masiglang tugon nito.

Magkasalo silang dalawang sinimulan ng kumain, bawat pag nguya at pagkain niya ay hindi niya mapigilang purihin ang luto nito. Axll cook great today thanks to him.

Sinusubuan pa siya ni Axll at sinusubuan din naman niya ito, maging sa pagkain ay dala nilang dalawa ang pagiging malambing, they kissed while eating.

Matapos silang kumain at maubos lahat ng adobong kuto ng mahal niya ay napagpasiyahan nilang dalawa na manood ng movie sa sala.

“Baby?” Tawag nito sa ngalan niya.

Nakahilig siya sa balikat ng lalaki habang nanonood ng movie. “Hmm?” He hummed.

“Let’s go visit your parents tomorrow?” Suhestiyon nito.

Agad nagliwanag ang bakas ng mukha niya dahil sa sinabi nito. “What did you just say?” Tanong nito, gusto kasi niyang makumpirma kung totoo ang sinabi nito.

“Let’s go visit your parents tomorrow and we’ll let them know our relationship. Besides we’re going to merry and we need to consult your parents about that.” Anito. “And if they are againsts us, hindi ako magsasawang suyuin ang mga magulang mo hanggang pumayag sila. Hindi nila ako mapipigilang mahalin ka!”

“You sure about that baby?” Tanong muli niya.

“Baby, i’m not going to ask you if i’m not sure about this!” Sabi nito.

“Then let’s go tomorrow! Ipapakilala kita sa mga magulang ko at kung hindi man sila pumayag gagawin ko rin ang gagawin mo, ipaglalaban kita dahil ikaw lang ang mahal ko!” Sabi niya.

“Thank you!” Anito at siniil ang mga labi niya ng halik. He can’t stop but to kiss his lover back.

This is the life he wan’t, a life full of love. Full of love by the man he love. Mr. Axll Romero his love of his life.

CHAPTER 37

Chapter 37

            THIS DAY IS THE DAY Kyle waiting for. Ang araw na muli niyang makikita ang pamilya niya na ipinangako ng taong mahal niya.

“You ready?” Tanong sa kaniya ni Axll.

“Yes!” Sagot niya.

Matapos kasi nilang dalawang maligo at mag-impake ng gamit ay handa na sila sa pag-alis.

“Wait baby?” Pinahinto niya si Axll at pinakatitigan ang mukha ng kasintahan. “Why do you look pale?” Natatawa-tawang tanong niya dito. “You look nervous too?”

“I’m not!” Mabilis nitong sagot.

Ngumiti siya at tinudyo ang lalaki. “Don’t panic my parents won’t eat you, besides i’m here for you!” Pagkomporta niya sa kasintahan.

Ngumiti lang ito bilang tugon bakas parin dito ang kaba hindi na lamang niya inusisa.

Napansin naman niya ang suot ng kasintahan. “You look formal?” Manghang sabi niya. “Why don’t you wear your favorite gangster’s suit?” Tanong niya dito. Mukhang lahat ay napapansin na niya.

“I just want to impress your parents!” Nakangiti nitong sabi.

Kaya naman pala hindi nito sinuot ang poborito nitong suotin e gusto pala nitong i-impressed ang magulang niya. Napangiti na lamang siya dahil dito.

Handa na ang luggage nilang dalawa at si Axll na ang nagdala niyon, hindi man siya pinagdala kasi ayaw daw nito na nahihirapan siya.

Sabay silang lumabas ng condo nila at gamit ang sasakyan doon nila nilagay lahat ng dadalhin, matapos yun pinaandar na ng mahal niya ang sasakyan…

Malayo-layo na rin ang narating nila, pero ang labis lang na ipinagtataka ni Kylee ang kung bakit hindi sila dumeretso sa daungan para makasakay ng barko. Bakit parang ibang daan ang tinatahak niya. Gustuhin man niyang magtanong ngunit hindi na lang niya ginawa. Alam naman niya una palang na ligtas siya sa piling ng lalaking mahal.

Nakarating sila sa hindi pamilyar na lugar kay Kyle. Inilingos-lingos niya ang mga mata at tanging malawak na lugar lang ang nakita niya. There’s also a lot of beautiful helicopter. Yan ba ang sasakyan nila? Hindi naman siguro.

“Baby why are we here?” Hindi na niya napigilan ang sarili, nagtanong na rin siya.

“We’re going to your parents!” Nakangiting sagot nito.

Balak pa sana niyang magtanong ngunit nakalabas na ng kotse ang mahal niya. Hindi niya napigilan ang sarili, lumabas na rin siya ng kotse.

Natanaw naman niya si Axll malapit sa napaka-garang itim na helicopter at may taong kinakausap iyon. After that he came directly to him.

“Let’s go?” Pag-aya nito sa kaniya.

“Huh?” Hindi makapaniwalang tanong niya.

Hindi na ito nag paliwanag sa kaniya. Basta kinuha lang nito ang mga luggage nilang dala at isinakay iyon sa loob ng helicopter at siya naman ang dinaluhan.

“Let’s go baby!” Axll said while holding his hands. Nagpaubaya na lamang siya sa lalaki ng hilahin nito ang kamay niya.

May-umalalay naman sa kaniya para makasakay sa helicopter. Actually this is his first time riding to helicopter. This is his first time to roam the sky.

Maging ang taong mahal niya ay sumakay na rin. Magkatabi silang dalawa. Ang tanging naroon lamang ay ang pilito na may kasamang isang lalaki at silang dalawa.

Para secure ang paglipad nila, sinuotan siya ni Axll ng seatbelt at maging ito’y nagsuot din.

“Hey baby?” Pukaw niya sa atensyon ng kasintahan, tumingin ito sa kaniya kaya nagsalita na siya. “Kaninong helicopter to?” Tanong niya.

“Mine.” Simpleng sagot nito. “And it’s going to be yours soon!” Sabi pa nito.

“Who gave it to you?” Curious na tanong niya.

“My dad, it’s my birthday present.” Tugon nito.

“Helicopter for a birthday present?” Manghang tanong niya. “It’s amazing!”

Axll just give him a peck of kiss in the cheeks. Ganito ang ginagawa sa kaniya ni Axll, kapag masyado na siyang maingay.

Hindi na siya umimik, hinilig na lamang niya ang ulo sa balikat ng kasintahan at ipinikit ang mga mata, hindi niya namalayan na sa simpleng pagpikit ay makakatulog siya.

         NASA BAHAY PALANG SI Axll ay hindi na niya mapigilang ang nerbyos na nararamdaman. Hindi niya alam kung tatanggapin ba siya ng magulang ni Kyle dahil una palang naman hindi na tama ang relasyon nila. May kakaiba at mali na ang relasyon nila, kaya hindi niya alam kung matatanggap ba sila ng mga magulang nito.

Hinimas niya ang ulo ng kasintahan na ngayon ay mahimbing ng natutulog. Napapangiti siya kapag naririnig ang mahihinang harok ng mahal niya.

Ilang minuto ay bumaba na rin ang helicopter na sinasakyan nila.

“Señorito Axll we are here!” Imporma sa kaniya ng piloto.

Nandito na sila! Ginising niya si Axll gamit ang mga labi niya. Hinalik-halikan niya ito sa mga labi.

“Hey baby, wakey!” Sabi pa niya.

Naikusot-kusot naman nito ang mga mata habang mapupungay ang matang tumingin sa kaniya.

“We’re here!” Imporma niya sa kasintahan.

Nagpalingos-lingos naman ito sa lugar na kinaroroonan nila at ng makitang hindi na gumagalaw ang sasakyan bumalik ang tingin nito sa kaniya.

“Let’s go?” Pag-aya niya dito.

“We better go!” Sagot naman niya.

Lumabas na sila ng sasakyan at inilabas din niya ang mga luggage nilang dala. Pinahawakan muna niya ang luggage kay Kyle kasi may gagawin lang daw siya, agad naman iyong tinanggap ni Kyle.

“Hey kuya Cris, i’ll call you na lang ho pag-uuwi na kami!” Sabi niya sa piloto ng makalapit doon.

“Yes, señorito!” Sagot naman nito.

Nagpaalam na rin siya kay Cris bago sila tuluyang umalis. Hawak-hawak muli niya ang dalawang luggage nilang dala habang naghahanap ng masasakyan patungo sa bahay ng mahal niya.

“May taxi ba dito?” Tanong niya.

“Baby, walang taxi dito. Probinsya to walang taxi dito!” Matawa tawang sagot nito.

“Anong meron dito? Anong sinasakyan niyo dito?” Sunod-sunod niyang tanong.

“Tricycle, pedicab, at minsan may bus den.” Sagot nito.

“Pedicab, tricycle what’s that baby?” Inosente niyang taning halatang hindi talaga niya alam ang bagay na iyon.

“Ituturo ko sa’yo kapag may nakita ako.” Tugon naman nito.

Sa mahabang paghihintay, sa wakas nakasakay narin sila. Tricycle ang kanilang sinakyan kasi malapit na naman iyon sa bahay ng mahal niya.

Tahimik lang sila sa buong biyahe, matapos niya kasing kasing malaman na ito palang sinasakyan nila ay tricycle wala na siyang ibang tinanong pa. Medyo nakakaramdam na rin kasi siya ng nerbyos dahil palapit na ng palapit sa bahay ng mga magulang ng mahal niya.

Ilang minuto pa ay nakarating din sila. Agad siyang bumaba at kinuha ang dalawang luggage.

“Magkano ho?” Tanong ni Kyle sa driver.

“150 lang iho!” Sagot naman niyon.

Agad siyang dumukot ng pera sa pitaka at binigay sa driver.

“Here!” Sabi niya sabay abot ng pera.

“Naku! Wala ho akong barya dito e, may mas mababa pa ba dito sa isang libo ninyo?” Sabat ng driver.

“Axll may barya naman ako, let me pay.” Sabi ni Kyle.

“It’s okay you can keep the change!” Sabi niya at hinila na si Kyle paalis.

Tuwang-tuwa naman ang driver ng sasakyan habang papaalis.

“Why did you give 1k to him?” Reklamong tanong ni Kyle. “Kapag sinanay mo sila maybe someday they’ll take advantage on you!”

“It’s okay baby, don’t need to worry. Promise i won’t do it again!” Sabi niya at iminustra ang kamay.

“Na’san ba dito yung bahay niyo?” Tanong niya dito. “Masyado ng mainit e!”

“Let’s go na, para hindi ka na mainitan!” Sabi pa nito na may sarkastiko sa boses.

Gamit ang kamay, ginawa niya iyong pampandong sa ulo ng mahal, sa ulo ni Kyle. Tumingin lang iyon sa kaniya at ngumiti.

After a couple of minutes narating din nila ang bahay ng nito. It’s not big, pero maayos naman.

Agad silang pumasok sa gate, wala namang tao sa labas kaya hindi sila napansin.

“Nay! Tay!” Sigaw nitong tawag sa mga magulang nito.

May babaeng medyo may edad na ang lumabas ng bahay, iyon na siguro ang ina ng mahal niya. Nang makita ng babae si Kyle, gulat at patakbo iyong pumunta sa gawi nila. Niyakap ng ina nito ang kasintahan niya ng ubod higpit habang may luhang pumatak sa mga mata.

      Nilukob ng kasiyahan ang puso ni Kyle ng muli niyang mamasdan at mayakap ang kaniyang mahal na ina. It’s been a long time since nagawa niyang mayakap ang ina.

“Kelan ka pa dumating?” Tanong nito ng magbitaw na sila sa pagkakayakap. “Kamusta ang pag-aaral? Kumain ka na ba anak?” Sunod sunod na tanong nito sa kaniya. Hindi magkandaumayaw habang masayang nakatitig sa kaniya.

“Okay lang ho ako inay at dun sa tanong ninyo kanina, mamaya ko na lang po iko-kwento sa inyo!” Sabi niya at tumingin kay Axll dahil dito ay napatingin din ang ina niya sa kasama.

“May kasama ka pala anak!” Maligayang sabi nito. “Halikayo sa loob na lang tayo mag-usap, nasa loob na din ang tatay mo kasama ang kapatid mo. Saluhan niyo kaming kumain.” Bakas parin sa boses ng ina ang labis na kaligayahan.

Pumasok na sila sa loob, kinuha naman niya kay Axll ang dalawang luggage na dala nila at inilagay iyon sa kwarto niya. Kasama niya si Axll patungo sa kusina nila kung saan kumakain ang pamilya niya.

Agad siyang niyakap ng dalawang kapatid ng makarating sila doon. Maging ang ama niya ay yumakap din sa kaniya.

“Kuya!!” Matinis ang boses na sabi ng bunso niyang kapatid.

“Anak, kelan ka pa dumating? Kamusta ka? Kamusta ang pag-aaral mo, mabuti ba?” Sunod-sunod din na tanong ng ama, hindi rin mawala-wala ang ngiti sa mga labi nito.

Hindi na siya nakapagsalita pa, mas lalong nilukob ng kasiyahan ang kaniyang puso. Basta niyakap niya lang ng mahigpit ang ama, maging ang dalawa niyang makukulit na kapatid.

“Kamusta kayo?” Lumuhod siya para magpantay siya at ang kapatid.

“Okay naman po kami kuya!” Nakangiting sabi ni Khali. “Tsaka na’san na nga po pala yung pasalubong ko sa inyo?” Naka pout pa ito.

“Oppss nakalimutan ko!” Kamot ulong sabi niya. Hindi kasi talaga niya naalala ang regalo para sa mga kapatid, masyado kasi silang nagmadali.

“Ang daya mo naman kuya!” Malungkot parin ang bakas ng mukha ng dalawang kapatid.

“May kasama ka pala, anak!” Napalingon siya sa ama ng magsalita iyon.

Tumayo siya at lumapit sa mahal niya. Kung kaninang kinakain siya ng buong saya ngayon ay kinain naman siya ng sobrang kaba. Hindi niya alam kung paano ipapaliwanag sa mga magulang niya ang tungkol sa kanilang dalawa. Hindi niya alam kung paano ipapaliwanag sa mga iyon, lahat-lahat.

“Uhmmm Nay… Tay si Axll po ka…” Hindi niya matuloy ang sasabihin. Nuutal na siya at tila kinain na ng kaba ang kaniyang boses.

“Good morning tita, tito. I’m Axll Romero, boyfriend ni Kyle.” Diretsahang pagpapakilala ng katabi niya na ikinagulat niya.

Malalaki ang matang tumingin siya sa mga magulang na gulat na gulat din.

Naging tahimik ang buong paligid, walang nag-iimikan at walang may balak na magsalita. Basta lang siyang nakatitig sa mga magulang habang ang mga iyon naman ay nakatitig din sa kanilang dalawa.

“I know it was wrong, but i really love Kyle tita, tito and i’m going to do everything for him. Sana po matanggap ninyo kami!” Sabi muli ng kasintahan niya at bahagya pang hinawakan ang kamay niya.

Isang mahabang katahimikan muli ang lumukob sa paligid.

“Mamaya na natin pag-usapan yan, kain muna tayo!” Biglang sabi ng nanay niya para siguro mawala ang nararamdamang awkward. “Ay siya, sige upo na!” Sabi pa nito.

Napipilitan siyang umupo at pinaupo na rin niya ang kasintahan. Nagsiupuan na rin ang mga maliliit niyang kapatid at maging ang ama na tahimik parin.

Hindi niya alam kung anong nasa isip ng ama niya, hindi niya alam kung matatanggap ba sila o hindi. Pero kahit hindi sila matanggap gagawin niya lahat para matanggap sila nito. Ipaglalaban niya ang pagmamahal niya sa kasintahan.

Kumuha ng plato ang ina at inabot iyon sa kanilang dalawa. Nilagyan niya ng kanin ang pinggan, maging ang pinggan din ni Axll ay nilagyan din niya.

“Sige anak, kain lang kayo ng kain!” Sabi muli ng ina at nilagyan pa ang plato nilang dalawa ng ulam, daing na isda at tinolang manok ang ulam nila.

Napilitan silang kumain dalawang at isinantabi na lamang muna nila ang dapat nilang pag-usapan.

Napapansin niyang panay ang lingon ng mga magulang niya sa kaniya, kaya hindi siya mapakali. Hindi siya mapakali hangga’t hindi nalalaman kung tanggap ba silang dalawa o hindi.

Muling naging tahimik ang paligid habang sila ay kumakain, ang tanging ingay lang na maririnig ay ang mga tunog ng kutsara na nagbibigay sa kaniya ng matinding kaba. Mas lalo siyang kinakabahan kapag ganito katahimik ang lugar.

Natapos silang kumain na wala paring imikang nagaganap.

Tinulungan niya ang ina sa pagliligpit ng pinagkainan, matapos mailagay sa lababo ang lahat ng pinggan muli niyang dinaluhan ang kasintahan na kasama ang mga kapatid niya.

“Bibili tayo ng maraming toy’s bukas!” Rinig pa niyang sabi ng lalaki.

Tinawag sila ng ama at ina, doon daw sila mag-uusap sa sala ng kanilang bahay. Kapit kapit niya ang kamay ng kasintahan habang magkatabi sa mahabang upuan. Kasama parin ni Axll ang mga kapatid niya.

“Ahhh, khali, khallid mag laro muna kayo sa labas may pag-uusapan lang kami ng kuya mo!” Pakiusap ng ina sa mga kapatid.

“Opo inay!” Sabi naman ng mga kapatid. Agad iyong naglabasan at sila at ang magulang na lamang niya ang natira.

Kinakabahan na siya, sana maging maayos na ang lahat! He hope so!

A/N: Yan na!!!! Konti na lang. Oh e’m geee.

CHAPTER 38

Chapter 38

     PINAGSALIKOP NI Axll ang dalawang palad na bahagya ng namamawis. Kinakabahan siya sa maaring maging sagot ng mga magulang ni Kyle.

“Kayong dalawa ay…mag kasintahan, tama ba ako?” Pagbasag ng ina sa katahimikan.

“Nay, hindi ko po alam kung saan ito nagsimula, hindi ko rin po alam na mahuhulog ako sa kapwa ko lalaki, pero ’nay mahal ko po si Axll at gagawin ko po ang lahat mapapayag lang kayo. Alam ko po na kakaiba ang relasyon naming dalawa sa paningin ng lahat, ngunit handa po akong isugal ang buhay ko para sa taong mahal ko!” Tumingin iyon sa kaniya. “Para kay Axll.” Sabi ng kasintahan niya.

“Teka-teka, hindi ba kayo nabibigla?” Tanong ng ama. Nagtaka siya kung bakit hindi iyon nagtataas ng boses. Dapat na ba siyang magdiwang? Dapat na ba siyang maging masaya?

“Sigurado na ho kami tito, katunayan nga ho ay magpapakasal na po kami!” Pagtatanggol niya na bahagya pang itinaas ang singsing nilang suot.

Kita niyang napasambunot ang ama sa sariling buhok. “Anak, alam namin ng ’inay mo na hindi masama ang magmahal pero sigurado na ba kayo sa disisyon ninyo?” Mahinahong tanong ng ama.

“Handa ko pong pakasalan si Kyle! Siya lang ho at wala ng iba!” Kompyansadong wika niya.

Nagkatinginan ang ama at ina ni Kyle sa bawat isa at bumaling muli iyon sa kanila, pero ngayon nakangiti na ang mga iyon.

“Kung totoong mahal niyo ang isa’t isa. Sino ba naman kami para tumutol pa? Kaming mga magulang ay nagsisilbing gabay lamang sa mga anak, wala kaming karapatan na panghimasukan ang mga desisyon niyo sa buhay. Kung sigurado na kayo, binibigay na namin ng ama niyo ang basbas namin sa inyo!” Nakangiting sabi ng ina. “Axll? Tama ba?” Tanong nito, tumango naman siya bilang sagot. “Pwede mo na rin akong tawaging ’nay at ang asawa ko naman ay pwede mo ng tawaging itay mo!” Sabi pa nito.

Dahil sa mga sinabi ng nanay ni Kyle kani-kanina lang, biglang lumiwanag ang bakas ng mukha niya, maging ang mukha ni Kyle. Bumalik na rin sa normal ang tibok ng kaniyang puso.

“Maraming salamat po!” Pagpapasalamat niya sa mga iyon.

“Salamat ’nay, tay!” Pasalamat din ng kaniyang kasintahan at mahigpit pang niyakap ang mga magulang nito.

Nakahinga na siya ng maluwag, wala na siyang problema. Makakatulog na rin siya ng mahimbing.

“Sayang nga lang hindi kami magkakaroon ng apo sa inyo!” Nagpanggap pa iyong malungkot.

Napangiti na lamang silang dalawa, yung ngiting sapat na para masabing masaya silang dalawa.

“Thank you again tit– i mean mom, dad, for letting me marry Kyle!” Muli niyang pagpapasalamat sa mga magulang.

“Welcome anak!” Sabay sabi ng ina niya at ng ama.

Matapos yun ay umalis na ang ama. Kailangan pa daw nitong mamasada. Nandito sila ngayon sa loob ng kwarto ni Kyle nakahiga.

“Your parents accept me!” Pabungad niya.

“So?” Tanong nito na para bang nahulaan nito na may iba pa siyang sasabihin.

“So i can marry you now?” Tanong niya.

“Marry me now?” Tanong nito.

“Yes!” Tugon niya.

“Same sex merriage in the philippines is not legal here!” Sabi nito.

“Yeah, yeah sad to say!” Sabi niya na umakto pang nalulungkot. “Can’t wait to merry you in another country were same sex merriage is legal.”

Ngumiti lang ang lalaki at tumingin ng matiim sa kaniya, matapos iyon ay binigyan siya ng halik sa mga labi.

“I love you!” Buong pagmamahal nitong sabi nang magbitaw ang kanilang mga labi.

Nngumiti di siya. “Mas mahal kita sa lahat ng bagay na narito sa mundo!” Buong pagmamahal niyang tugon.

Siniil niya ng halik at pumunta sa taas ng kasintahan. “I’m going to ravish you tonight and make love to you until you couldn’t walk anymore!” Sabi niya at muli na naman niyang sinakp ang mga labi ng kasintahan.

 Gusto ni Kyle utulak palayo si Axll, kasi baka makita sila ng mga magulang o kaya ng mga kapatid niya, ngunit hindi niya magawang itulak. Masyado na siyang nadadarang sa banayad na halik ng kasintahan niyang nakakubabaw sa kaniya.

Impit na rin siyang napapaungol ng sapuin ni Axll ang pang-upo niya. And when the man he love is about to pull down his short they heard a knock.

Agad silang napabalikwas at umayos ng pagkakahiga. Mabilis din ang pagkalabog ng puso niya, akala tuloy niya ay mahuhuli na sila buti na lang at nagawa pala niyang i-lock ang pinto.

“Kuya, kuya!” Sunod sunod na sabi ng mga kapatid sa labas ng pinto habang kumakatok.

Tatayo na sana siya ng pigilan siya ng mahal niya, hinalikan muna siya ng saglit sa mga labi at ito na ang nagbukas ng pinto.

“Hey bud!” Sabi ni Axll at nag fist bumped pa sila ng mga kapatid niya. Pa’nong naging close agad ng kasintahan niya ang mga kapatid niya? Sa konting oras close agad nito?

Nagsipagtakbuhan ang mga kapatid niya sa gawi niya at pasalampak iyong humiga sa ibabaw niya.

“Ba’t nandito kayo?” Tanong niya.

“Nagtatampo parin kami sa’yo!” Ani khali. “Hindi mo dinala regalo namin!” Naka pout pa ito.

Pinisil niya ng bahagya ang pisngi ng kapatid at ngumiti. “Nakalimutan ni kuya e, prom—”

“Let’s go buy some toys!” Suhestiyon ni Axll ng hindi man lang siya pinapatapos sa pagsasalita.

Dahil naman sa sinabi niyon ay nagliwanag ang mukha ng mga kapatid, at kung kaninang nasa tabi niya ang mga iyon ay napunta sa tabi ng mahal niya.

“We’ll buy a lot of toys for you two!” Sabi nito at bahagya pang ginulo ang buhok ng mga kapatid niya., “but you must take a shower first!”

“Yes sir!” Sagot ng dalawa na bahagya pang sumaludo sa mahal niya.

Mabilis at nag-uunahan ang dalawa patungong cr upang maligo at nang maka-alis na sila.

“Are you sure?” Agad niyang tanong sa kasintahan.

“Sure of what baby?” Maang nitong tanong.

“Sure of buying toys for my brother’s?” Pagpupunto niya.

“Yes i’m sure, dahil ang kapatid mo ay kapatid ko na rin. I’ll make them a happy kid!” Sagot naman ng kasintahan.

“Thank you!” Tugon niya at nginitian ang lalaki at hinalikan sa mga pisngi.

“Do i need to get change?” Tanong niya.

Sinipat ng kasintahan niya ang suot niyang damit at bahagya pa iyong nag-iisip.

“I think you must wear turtle neck!” Seryoso nitong sabi.

“For real Axll turtle neck?” Manghang tanong niya sa lalaki.

“Yes!” Tipid nitong sagot na parang wala lang dito na pinagsusuot siya ng turtle neck na damit.

“I don’t like, kung dati kaya ko pang tiisin but for now hindi na!” Iritado niyang sabi. “Bakit nga pala lagi mong pinapasuot sakin yung turtle neck na damit?” Naiinis na siya.

Kinapitan siya ng lalaki sa magkabilang balikat. “I want you to wear turtle neck because i don’t want others to see your delectable skin. It’s all for my eyes only and i don’t want to share.” Tumitig iyon ng matiim sa kaniya. “I’m a possessive man that’s why i want you to wear turtle neck!” Paliwanag nito sa kaniya, dahil doon tila gusto ng kumawala ng kaniyang puso sa dibdib niya. Parang hinaplos iyon ng may magaang kamay.

Hindi na siya nakapagsalita basta na lamang niyang siniil ang halik at niyakap niya ang leeg ng kasintahan para mas lumalim pa ang halik nilang dalawa.

Isang mahabang halik na puno ng pagmamahal ang ginawa nila matapos iyon ay siya na ang bumitaw sa halik.

“Hindi mo na kailangang mag selos, i’m all yours!” Sabi niya at pinakita pa sa lalaki ang singsing na suot niya.

Kinuha ni Axll ang kamay niya at hinalikan nito ang daliri niya kung saan naroon ang singsing na binigay sa kaniya ng kasintahan.

Napabalikwas sila ng makita makita ang mga kapatid na nakabihis na at bagong ligo.

“Buds are you ready?” Tanong niya.

“Yes sir!” Sagot muli ng dalawa niyang kapatid habang nakasaludo pa sa mahal niya.

“Let’s go?” Pag-aya nito sa kaniya.

“Magpaalam muna tayo kay nanay.” Sabi niya.

Nang makarating silang lahat sa kusina ng bahay ay agad na niyang ipinagpaalam ang mga kapatid na ipapasyal muna nila ang kapatid, pumayag naman ang mga inay niya kaya agad na silang umalis.

Nasa gilid na sila ng kalsada at naghihintay na lamang ng tricycle na masasakyan.

“Kuya, dapat si papa na lang sinakyan natin e para hindi tayo naghihintay ng matagal.” Reklamo ni khali.

“Oo nga kuya!” Segunda naman ng isa niyang kapatid nasi Khallid.

“Oh ayan may tricycle na!” Sabi niya at agad kinawayan ang tricycle driver para malaman ng driver na sasakay sila.

Pumara iyon sa harap nila kaya agad silang sumakay, sinabi na rin niya sa tricycle driver kung saan sila magtutungo kaya agad niyong pinaandar ang sasakyan.

Ilang minutong pagbiyahe ay nakarating na rin sila, agad silang bumaba at binayaran ng sapat at dapat ang tricycle driver mahirap na at baka masanay ang mga driver.

“Let’s go buy some toys!” Sabi ni Axll at patakbong kinapitan ang dalawa niyang kapatid papasok sa loob ng bilihan ng laruan. “Choose whatever you like!” Sabi pa ng kasintahan niya ng makapasok sila. Pinanonood lang niya ang kung paano mag enjoy ang kaniyang kapatid kasama ang taong mahal niya.

Marami napili ang mga kapatid niya at sayang saya talaga ang mga iyon, balak pa nga niyang tumutol dahil marami ng nakuha ang mga kapatid niya, ngunit sabi ng kasintahan ay okay lang daw iyon at ang mahalaga daw ay nag-e-enjoy ang mga kapatid niya.

“Thank you po kuya Axll!” Sabay na pasalamat ng dalawa niyang kapatid sa kasintahan niya.

“Welcome bud, basta para kay kuya Kyle niyo!” Sabi ni Axll at tumingin pa sa kaniya habang nakangiti.

“Let’s go!” Pag-aya ni Kyle.

“Nope!” Tanggi ng kasintahan. “We need to buy gifts for our parents.” Ngising sabi ng kasintahan.

“Our parents?” Sarkastikong tanong niya.

“Yeah, as long as i remember your parents accepted me!” Nakangisi nitong tugon.

Umiling-iling lang siya at nagpatuloy na sila sa ibang lugar na pwede nilang mapagbilhan ng ire-regalo nila sa mga magulang.

Madami ang napili ni Kyle ngunit binalik lang niya yung iba. Hindi naman kasi mahilig ang mga magulang niya sa maraming regalo. Sapat na sa kanila ang isa.

“One is okay Axll!” Sabi niya sa lalaki ng ipagpilitan pa nitong kunin ang iba pa.

“But ybab!” Pagmamaktol nito.

“Ybab?” Naguguluhan siya sa sinabi ng kasintahan. “Ano yun?”

“Ybab binaligtad ko lang. Ybab kapag binaligtad mo baby!” Paliwanag niyon sa kaniya.

Ang ibig sabihin pala ng ybab is baby.

“Let’s go home na?” Muli niyang pag-aya.

“Pero kuya gusto namin ng ice cream, ayaw pa naming umuwi.” Reklamo ng kapatid.

“Let’s go home!” Pinandilatan niya iyon ng mata.

“Pero ayaw namin.” Reklamo muli ng kapatid.

“Saan ba dito may nabibilhang ice cream ybab? Bilhan naten sila ng malaki!” Biglang sabad ni Axll.

“Yehey! Ice cream!” Matinis at tuwang-tuwang sigaw ng kapatid niya.

“Pero ybab-”

“Bilhan na naten minsan lang naman eto e!” Pang e-spoiled ng kasintahan niya.

Wala siyang nagawa kundi ang sundin ang mga kapatid. Pumayag din siyang bilhan ang mga iyon. Matapod bilhan ay agad na silang umuwi, mahirap na baka magturo pa ang mga kapatif niya.

“Nay nandito na po kami!” Anunsiyo niya nang makapasok sila ng loob ng bahay.

“What do you want ybab? Water or juice?” Tanong niya.

“Water is fine!” Sagot ng kasintahan niya.

“Sit, i’ll go get you some drinks.” Sabi niya ata agad nag tungo sa kusina ng bahay.

“Oh anak nandito ka na pala!” Sabad ng ’inay niya ng makarating siya sa loob ng kusina. “Asan mga kapatid mo?”

“Ayun po kumakain ng ice cream!” Sagot niya. “Nay yang si Khali at Khallid po andami daming tinuturo!” Reklamo niya.

“Naku! Sino ba ang gumastos?” Tanong ng ina.

“Si Axll ho!” Sagot niya habang kumukuha ng tubig.

“Naku! Bakit mo naman hinayaan anak! Baka masanay na ang mga kapatid mo kay Axll!” Daing ng ina.

“Sinabi niyo pa ’inay, sige na po ’inay at dadalhan ko muna si Axll ng tubig!” Sabi niya at agad ng umalis ng kusina para dalhin ang tubig.

“Here drinks!” Sabi niya at inilahad sa lalaki ang baso na may lamang tubig. Tinanggap naman nito at agad uminom, halatang na uhaw ang mahal niya.

“Thanks!” Pasalamat ng mahal niya matapos makainom.

Buong araw kasama ng mga kapatid niya ang mahal niya, buong araw ay kalaro ng mga ito di Axll. Kaya matapos matapos maligo at kumain ay nasa kama na agad sila at nagpapahinga.

“Baby, can you give me soft massage?” Axll asked, he don’t know but he find it sudective.

“I don’t know how!” Reklamo niya.

“I know you can baby, just massage me!” Pamimilit ng kasintahan niya.

Unti-unti ay napapapayag din siya. Naiilang pa siyang hawakan ang dibdib ng lalaki dahil doon ito magpapahilot.

Ramdam niya ang init sa katawan ng lalaking mahal, bawat dampi ng kamay niya sa balat niyon ay dahan-dahan. Naakit na rin siya sa matitipunong katawan ng lalaki.

“Ohh baby, i like that!” Ungol nito sa ginagawa niya.

Parang tinutudyo siya ng kasintahan sa bawat pag-ungol niyon.

“Stop moaning!” He scolded him. “My parents might hear us and i’m afraid they think bad to us!” Sabi pa niya.

“I want to make love to you baby! Right here right now!” Sabi niya.

“Hindi pwede dito baby e! Just wait for us to go back and i’ll grant your wish.” Nakangiting sabi ng lalaki.

“I’ll wait for it.” Nakangiting sabi ng kasintahan niya at siniil siya ng mainit na halik. Matapos iyon ay niyakap din siya ng mahigpit sabay pikit nito ng mga mata.

Kahit siya ay hihintayin din ang araw na makabalik sila at makauwi. Miss na miss na rin kasi niyang maramdaman ang lalaki, miss na miss na niyang malasap ang mainit nitong pagmamahal. He can’t do all of that, just wait a little bit.

CHAPTER 39

Chapter 39

Imbis na sa condo nila ang uwi nila ay hindi. Walang alam si Kyle kung saan siya dadalhin ng kasintahan, ilang beses pa niyang tinanong ang kasintahan kung saan ba sila papunta pero hindi nito sinagot. Basta lang sumakay sila ng eroplano at umiere na ito sa langit. Alam niyang malayo ang pupuntahan nila, alam niyang hindi lang sila sa pilipinas iikot, kundi sa ibang bansa sila.

“Baby? Can you tell me where are we going?” Muli niyang tanong sa kasintahan.

“Just wait and see my baby!” Nakangiting sabi ng kasintahan niya sa kaniya.

Hinarap niya ito at tiningnan diretso sa mata. “You always like that, not telling me the place where we are going to.” Naka pout na sabi niya.

“Stop sulking!” Sabi nito at hinalikan siya sa mga labi, buti na lamang at nasa private seat sila ng airplane kaya walang nakakakita sa kanila. “Just think it is one of my surprise to you!”

Dahil sa sinabi ng lalaki ay biglang nagliwanag ang bukas na kaniyang mga mata. May surpresa na naman sa kaniya ang kasintahan? Susurpresahin na naman siya ng mahal niya? Ngayon palang ay hindi na siya makapaghintay sa surpresang sinasabi nito, hindi na rin niya nagawang usisain pa ang kasintahan, mas mabuting magalak siya sa gagawin nitong surpresa sa kaniya kesa naman malaman agad niya.

“I’m not going to ask then.” Nakangisi niyang sabi at agad inilapat ang mga labi sa labi ng kasintahan. Muli na naman niyang naramdaman ang pagmamahal ng kasintahan sa bawat halik na ibinibigay nito sa kaniya.

“Thank you!” Sabi nito matapos ang halik nilang pinagsaluhan. “You hungry?” Bigla ay tanong nito.

“A little bit!” Sagot niya.

Agad siyang may tinawag na babae, sa suot ng pananamit ay isa iyong stewardess.

“Yes sir, what can i do for you?” Tanong ng babae.

“Can you get us something to eat?” Axll asked.

Nakita niya sa tingin ng babae sa kasintahan niya ay natitiyak siyang hindi lang basta tingin iyon ng normal na tao. Alam niyang may malagkit na tingin ang babae sa kasintahan niya. Tiningnan naman niya ang kasintahan, maging ang paraan ng pagtingin nito sa mga mata ng babae ay kakaiba at nagniningning. Mas lalo tuloy siyang nakaramdam ng matinding selos, ngayon lang niya naramdaman ito kaya inis na inis siya sa kasintahan niya. Gusto man niyang singgahin ang babae at sabihin dito na ang lalaking nilalandi niya ay ang taong mahal niya. Gusto man din niyang ipamukha sa babae na ipinagdadamot niya ang kasintahan niya, pero hindi niya ginawa. Nanatili siyang pormal kahit sa loob loob niya ay galit na galit at gustong gusto na niyang makapatay ngayong araw na ito.

“Something to eat?” Malamyos ang boses nito na para bang inaakit ang kasintahan niya, yung boses na parang may ibig sabihin.

“Yes!” Sagot ng kasintahan niya. Palipat-lipat lang ang tingin niya sa dalawa, na para bang wala siya sa tabi ng dalawa, na para bang isa lang siyang bula na hindi ng mga iyon kasama.

“Can you make it fast, i’m hungry!” Pukaw niya sa pagtitinginan ng dalawa, medyo may halong pagka-irita din ang boses niya ng sabibin iyon. Hindi na siya nakapag pigil. Na iinis na siya sa kung pa’no magtinginan ang dalawa.

“Yes sir!” Sagot ng babae na bahagya pang umirap sa kaniya. Matalim ang mga mata niyang nakatitig sa likod ng babae, talagang inirapan pa siya gayong ito na nga ang sumubok na ahasin ang kasintahan niya.

Napameywang na lang siya at tumalikod sa kasintahan niya, naiinis siya sa kasintahan niya, dahil hindi man lang iyon umiwas ng tingin sa babaeng higad.

“Hungry that much baby?” Tanong nito ngunit kahit senyasay hindi niya ginawa. Hindi niya papansinin ang lalaking walang pakealam sa pakiramdam niya.

Balak sana nitong halikan siya sa pisngi ngunit agad siyang umiwas. “I’m going to pee!” Sabi niya at mabilis na umalis. Akala niya ay susundan siya ng lalaki ngunit hindi nito ginawa kaya mas lalo siyang nagalit.

Hindi naman talag siya nakakaramdam ng pag-ihi, galit ang nararamdaman niya at iyon ang mananatili sa kaniyang pagkatao.

Binuksan niya ang gripo, gamit ang kamay sinahod niya ang tubig at hinilamos niya iyon sa kaniyang mukha. Galit at matatalim ang titig na sinipat niya ang ang kabuuhan ng mukha sa salamin. Galit parin siya at naiinis sa babaeng higad maging sa kasintahan niya.

Hindi na siya nakapag-timpi, lumabas na siya ng cr dahil wala na naman siyang gagawin pa doon. Nang makabalik siya ay agad niyang natanaw ang babae na bahagya pang hinampas ang balikat ng kasintahan niya. Madali niyang tinungo ang lugar na iyon at hinnarap ang babaeng intrimidida sa kasintahan niya.

“Do your job perfectly, don’t flirt with my friend!” Galit niyang wika sa babaeng kaharap. Gustuhin man niyang maging pormal ngunit hindi niya kinaya, minsan kailangan ding ipaglaban ang taong mahal mo. “Sa paraan na ipakilala siyang kaibigan?” Pagsalungat ng kabilang parte ng katawan niya.

“I’m sorry sir, i’ll go get going and please call me if you need anything!” Nakatungong sabi ng babae.

“Just go out!” Pasigaw niyang sabi na ikinagulat ng babae.

Bumalik na siya sa pagkaka-upo at muling isinuot ang seatbelt na suot niya kanina.

“Why are you so rude baby?!” Tanong ng lalaki sa kaniya, ngunit hindi iyon ang dating sa kaniya. Parang iba ang dating niyon sa kaniya, na para bang sinisingga siya ng kasintahan sa paraan ng pagka-usap nito sa kaniya.

“Did i do wrong?” Sarkastikong balik tanong niya sa kasintahan.

Umiling iyon at tumingin sa kaniya, sinalubong naman niya ang bawat titig ng lalaki sa kaniya. “Yes, your being rude!” Sabad pa ng lalaki.

So, he’s being rude pala? Ganun na ba talaga ang tingin ng lalaki sa kaniya? Masama na ba talaga siya sa paningin ng kasintahan?.

“Ok fine!” Pasigaw niyang sabi. “Do i suppose to say sorry?” Puno ng sarkastiko niyang tanong.

“That’s not what i mean!” Sabi nito ngunit ang dating na naman sa kaniya ay sumigaw iyon.

“I don’t want to hear it anymore!” Galit parin siya ngunit binabaan niya ang tono niya. “Please take me home, i don’t like it here!”

“Not now! We’re on a plane, you can’t just go home anytime you want!” Sabi pa nito.

Imbis na sagutin ay tinalikuran na lang niya ang lalaki at tumingin na lang siya sa bintana kung saan matatanaw niya ang asul na alapaap. Iyon ang nakapagbibigay sa kaniya ng labis na kapayapaan kaya medyo na bawasan ang galit na nararamdaman niya.

“You said you’re hungry!” Pukaw na naman ng lalaki sa katahimikan. “Why don’t you eat?” Tanong pa ng lalaki.

“Na walan na ako ng gana! Get that food out of my sight! It’s getting into my nerves!” Iritado niyang sabi.

“Why did you suddenly became like this?” Naguguluhang tanong nito, hindi kasi talaga nito makuha kung bakit ganun na lamang ang pagtatampo niya.

“Don’t talk to me, i want to sleep!” Sabi niya at agad ipinikit ang mga mata.

Talagang tinanong pa siya kung bakit ganun siya? Talagang hindi alam ni Axll kung ano yung nararamdaman niya? Oo, nagseselos siya! Labis na labis siyang nagseselos! Hindi ba iyon pansin ni Axll? Hindi ba talaga nito nararamdaman kung anong iniinda niya?

“Baby, talk to me!” Rinig niyang sabi ng lalaki ngunit nanatili siyang nakapikit at nagpanggap pang natutulog. “Please, i want to hear your voice!” Sabi nito na parang nagmamakaawa sa kaniya.

Wala siyang ginawa kundi mag panggap na lamang na tulog, sa paraan na ito ay hindi na siya magugulo pa ng kasintahan.

“Okay, we’ll talk later! Sleep and rest tight!” Malambing na sabi ng lalaki, hahalikan sana siya ngunit binaling niya sa ibang gawi ang mukha niya para hindi nito magawa ang pinaplano.

Nagagalit parin siya, hindi pa sapat ang mga lambing nito sa kaniya. Ipinaramdam nito sa kaniya ang matinding selos at hindi man lang nito naramdaman, ngayon siya naman.

Ilang oras pang biyahe gamit ang eroplano at sa wakas nag anunsiyo na rin ang piloto na malapit na raw silang mag landing. Ilang minuto pa ang lumipas at bumaba na rin ang eroplanong sinasakyan nila.

Naramdaman niya na tumigil na ang sasakyan. “We have take off! Prepare to leave!” Sabi pa ng piloto.

Agad silang naghanda sa pag-alis, sinundan lang niya ang lalaki sa kung saan man siya nito dadalhin.

“Welcome to France, mister!” Maligaya ang ngiti ng stewardess na bumati sa kanila. Hindi siya naligayahan dahil dito, nakita na naman kasi niya ang babaeng kinaiinisan niya. Dire-diretso siyang lumabas ng eroplano at maging ang kasintahan niya ay lumabas na rin.

Ni hindi na niya na isip kung anong lugar sila naroon, mas nanaig sa kaniya ang galit kaysa i-appreciate ang ganda ng lugar na kinaroroonan nila.

Sa isang kisap mata ay minamaneho na ng kasintahan niya ang kotseng siguro ay sa pamilya din ng lalaki, meron kasing nagsundo sa kanila. Ayaw naman ni Axll na iba ang magmaneho kaya ito na ang nagmaneho. Sa galaw nito, alam niya na kabisadong kabisado nito ang lugar kung saan sila paroroon.

Isinandal niya ang ulo sa loob ng pinto ng kotse at tinanaw ang labas. Katabi niya sa front seat ang kasintahan kaya mas lalo siyang nakakaramdam ng inis. Kaya para hindi niya iyon masingga ay minabuti na lang niyang tingnan ang nagsisi-taasang building na halos mas malaki pa kumpara sa mga nakita niya sa pilipinas.

“We’re here!” Anunsiyo ng kasintahan niya nang tumigil ang sasakyan nila. Agad niyang tinanaw ang lugar kung saan sila naroon. Isang napaka-laking bahay na mas malaki pa sa bahay nina Axll na nasa pilipinas. Manghang-mangha siya sa bawat nakikita, hindi siya makapaniwalang may ganito kalaking bahay.

Bumaba na si Axll kaya bumaba na rin siya, balak pa sana siyang pagbuksan ng pinto ng kasintahan ngunit hindi niya iyon hinayaan.

Kinuha niya ang bag na dala nila at isinukbit iyon sa balikat.

“Let me!” Alok na tulong ng lalaki na ang tinutukoy ang ang mga dala niya.

“I can take care of it!” Iritadong sabi niya.

“No, i insists, let me!” Sabi pa nito at inagaw sa kaniya ang bag.

Galit na binitawan niya ang bag at hinayaan ang lalaki na dalhin iyon. “Show me the way!” Kunot ang noo at pagalit na sabi niya.

“Bakit ganiyan ka?” Bigla ay tanong ng lalaki.

“Gusto mo talagang malaman kung bakit ako ganito? Dahil iyon sa’yo! Nagseselos ako sa inyo kanina ng babaeng parang linta kung makadikit sa’yo! Alam mo naman sigurong nagseselos ako ngunit hindi mo man lang nagawang sawayin ang higad, sa halip ay malagkit ka pang nakipagtitigan sa kaniya? Sino ba ang kasintahan mo? Siya ba?!” Imbis na sabihin ay tanging nagsilbing nasa utak na lang niya ang lahat. Para siyang kinain lahat ng dapat niyang sasabihin. “Wala!” Iritado parin niyang sagot

“Wala? E bakit ganiyan ka?” Sansala nito sa iba pa niyang sasabihin.

“Oh my dear sons, you’re here!” Rinig niya ang matinis na tinig ng isang babae. Agad siyang napabaling sa nagsalita, ito yung mommy ni Axll na palabas palang ng mansion para salubungin sila, kasama din niyon ang ama ni Axll.

Hinalikan ng ina ang pisngi niya maging ang pisngi ni Axll, tinapik naman ng ama ang balikat niya at ang balikat din ng anak.

“How are you my sons?” Puno ng ligayang tanong ng ina. “Tired?” Tanong nito.

“Just a little bit mom!” Sagot niya.

“Let’s go, get inside, i’ll let you two rest!” Sabad naman ng ama.

“Thanks dad!” Sagot ni Axll.

Iginiya siya ng dalawa sa pagpasok sa bahay. Hindi maikakaila na sobrang ganda at halatang mamahalin ang mga gamit sa loob niyon.

“Morning sir!” Bati ng mga katulong. Pati ang katulong ay hindi maipaghahalataang katulong dahil sa desenteng suot ng mga iyon.

Hindi na niya nagawang ngitian ang babae, wala siya sa mood mas gusto niyang matulog kesa ang ganito.

“Do you want to take a rest?” Tanong ng ina ng sila’y makapasok sa loob.

“Yes!” Agad na sagot niya. “I really need to mom, i’m a little bit tired!” Sabi niya..

“Yeah sure my son, anything for you!” Tuminginang ginang sa anak nito. “Accompany him to your room!” Sabi ng ina kay Axll.

“Yes mom!” Sagot naman nito.

Wala siyang nagawa kundi ang sumunod sa kasintahan, kahit inis na inis na siya ay tiniis lang niya. Kahit gusto niyang singhalan ang lalaki ay hindi niya ginawa, mas gusto niyang matulog para kahit papa’no ay mabawasan ang inis na nararamdaman niya.

“Here is our room!” Imporma sa kaniya ng kasintahan nang mabuksan niyon ang pinto. Pagkapasok na pagkapasok pa lamang niya aya agad niyang pinuri ang kabuuhan ng lugar. Kwarto pa lang ay parang isang buong bahay na nila, na pakalawak at napakaganda ng loob niyon. Black and white ang motif ng kwarto.

Madali niyang hinubad lahat ng damit sa katawan maliban sa suot niyang boxer, padapa at pasalampak siyang humiga sa sahig agad din niyang pinikit ang mga mata. Rinig niyang may sinasabi si Axll ngunit ang tanging na intindihan lang niya ay ang “marry you!” Gusto man niyang usisain ngunit mas nanaig sa kaniyang pagkatao ang labis na kaantukan. Nakatulog siya ng hindi niya namamalayan….

CHAPTER 40

Chapter 40

            NAKAGISING SI KYLE ng maramdaman na parang may humahalik sa kaniyang balikat. Iminulat niya ang mga mata at nakita ang kasintahan na pinupupug ng halik ang balikat niya.

“What are you doing?” Tanong niya.

“Kissing you, baby i want to make love to you right now!” Pag-amin ng lalaki sa kaniya.

“I’m not in the mood!” Sabad niya. Napatigil naman ang lalaki sa paghalik sa balikat niya at matiim na tumitig sa mga mata niya.

“What’s the problem? Kanina ko pa napapansin na parang iba kana!” Malungkot ang bigkas ng salita ng lalaki. “Did i do wrong?” Tanong pa nito.

Hindi siya sumagot, mas gusto pa niyang tumahimik kaysa kausapin ang lalaking hanggang ngayon ay hindi parin na lalaman kung bakit siya nagagalit. Hanggang nagyon ay hindi parin alam ng lalaki na nagseselos siya. Kaya hanggang ngayon ay hindi parin niya papandinin ang lalaki.

“I want something to eat!” Pagbago niya sa pinag-uusapan nilang dalawa.

“Don’t change the subject!” Sumigaw na ang lalaki. “Tell me what’s going on!—”

“Don’t shout at me!” Sigaw din niyang sabi. Napatahimik ang lalaki at awtomatikong napayuko.

“I’m sorry baby, i’m just going crazy to think what is going on with you! I love you and hate myself when you are cold to me!” He said.

“I want something to eat, if you don’t want to get me that Axll, i’m going to get it myself!” Sabi niya at akmang tatayo ngunit hindi niya nagawa nang mahigpit siya nitong yakapin.

“Why are you so cold to me? Please tell me, what did i do wrong?” Puno ng emosyong tanong ng kasintahan.

“Let go of me! I’m hungry Axll, i want something to eat!” Muli niyang pagbabago sa pinag-uusapan nialng dalawa. Bahagya din niyang tinatanggal sa pagkakayakap ang braso ng kasintahan ngunit sadyang mahigpit ang pagkakayakap ng lalaki. “Let go of me or i’m going to end this relationship!” He threated.

Tumingin iyon sa kaniya mata sa mata. “Really? you’re going to break up with me without even telling me what’s going on? The f*ck baby!” Nakita niya ang luha na pumatak sa mga mata ng lalaki. “Please, i need to know!” May pagmamakaawa nitong sabi sa kaniya.

“Until now you don’t know why i am being like this? Hindi mo parin alam!” Maging siya ay hindi na rin napigilan ang luhang nakatakas sa kaniyang mga mata. “Forget it! I won’t tell you!” Galit niyang sabi. Wala din namang magagawa kung sasabihin niya. Para saan pa at sasabihin niya ang tungkol doon. Para saan pa at sasabihin niya na nagseselos siya, baka isipin pa ng lalaki na maliit na bagay lang iyon.  “My mind doesn’t change at all! You let go or let’s break up!” Muli niyang sabi.

“But i need—”

“You let go or let’s break up!” Napasigaw na siya, hindi na rin niya pinatapos sa pagsasalita ang lalaki. Walang pasabi-sabi na bigla na lang lumuwag ang pagkakayakap ng lalaki sa katawan niya at tuluyan na nitong pinakawalan siya.

Mabilis siyang umalis sa kama at lumabas ng kwarto. He don’t why felt this kind of feeling. He thinks its because he’s being jealous. Selos na hanggang ngayon ay hindi parin alam ng kasintahan niya.

Natagpuan niya ang sarili sa sala labas ng mansion. Umupo siya sa bangko malapit sa garden ng mansion. Nakatanaw lang siya sa puting bulaklak at patuloy sa pagpatak ang luha sa kaniyang mga mata.

Nag-away sila ngayon! At sa isang maliit na bagay na pinag-awayan nila ngayon ay lumaki na. Napangiti siya ng mapait, habang niisip ang titigan ng kasintahan niya at ang babaeng higad.

This is his first time in France, this is his first time leaving his country. He supposed to be happy, right? He suppose to feel joy? But what’s this? All he felt is pain, a million of needles stab on his heart.

“Hey, my son what are you doing here?” Boses iyon ng babae kaya agad siyang napatingin sa gawi nito. Agad niyang pinunasan ang luha ng makita ang ina ni Axll, daglian niyang pinunasan ang luha sa kaniyang mga mata na kanina’y pumatak.

“Mom, you’re here!” Hindi makapaniwalang sabi niya. Umupo ang ginang sa tabi niya, hagya pa siyang napayuko ng titigan siya nito.

“Look at me my son?” Utos ng ina, nalaman siguro nito na iniiwasan niya ang mga titig ng babae. Ilang saglit pa ang lumipas at tumingin na rin siya sa babae.

“What is it mom?” Bahagya pa niyang pinasigla ang boses.

“Don’t try to be happy if you are not! My dear, i can see the pain you are trying to hide!” Sabi ng ginang.

Awtomatiko siyang napayuko, mukhang kahit anong pilit niyang itago ang nararamdaman ay nababatid parin ng babae ang totoo niyang nararamdaman. Ang totoong dinaramdam ng kaniyang puso.

“What happened to you my son, did you two fight?” Tanong ng babae.

Nahihiya siyang napatango, wala din namang mapapala kung tatanggi siya, alam naman niyang walang nakakatakas sa mga mata ng ginang.

“What is it? I’m going to listen!” Sabad pa ng ina. Hindi siya umimik kaya muli itong nagsalita. “If you don’t feel like talking, don’t talk. I understand you my son!” Komporta ng ginang. “But i want to tell you my son, that my son Axll prepare the wedding party of you two!” Anunsiyo ng ina.

“What?” Hindi makapaniwalang tanong niya sa ginang.

“Yes, i help Axll to prepare the wedding ceremony, all the wedding expenses, don’t you know that tommorow will be your wedding day?” Muli ay wika ng ina.

“Tommorow will be your wedding day?”

“Will be your wedding day?”

“Wedding day?” Paulit-ulit at parang sirang plaka na bumabalik sa kaniyang isipan. He can’t believe this, his wedding day will be tommorow?

“What?” Tanging na sambit na lamang niya. Hindi talaga siya makapaniwalang bukas na siya ikakasal.

“Yes, my son! Tommorow will be your wedding day, all is sets up! So don’t stressed yourself! Go back to your room and fix your problem with him! Don’t let that kind of problem ruin your day!” Sabi pa ng ginang.

Lutang at patuloy parin niyang iniisip ang mga bagay na sinabi ng ina, basta lang siyang tumakbo pabalik sa kasintahan niya. Pabalik sa taong nagbigay at nagparamdam sa kaniya ng kakaibang nararamdaman. Ang babaeng tumanggap sa kaniya ng buong-buo at nagpaniwala sa kaniya na ang pag-ibig ay hindi lang sa pagmamahalan ng babae at lalaki, kundi kahit sino pa man, ano manang kasarian ay pwedeng magmahalan hangga’t mahal nila ang isa’t isa. Walang pwede at sino pa mang hahadlang kahit mundo ang maging kalaban.

Mabilis na ang kanina’y mabagal niyang pagtakbo ng pumasok na sa isip niya lahat ng sinabi ng ina. Bukas na ang kasal nila ni Axll at iyon pala ang surpresa nito sa kaniya, yun pala ang tinatago nito kaya hindi sa kaniya magawang sabihin ang lugar kung saan sila paroroon at kung anong gagawin nila sa lugar na iyon. Eto na pala ang araw na pinakahihintay niya, malapit ng dumating isang araw na lang.

Pabagsak niyang binuksan ang pinto ngunit kahit anong hanap niya sa loob ng kwarto ay hindi niya makita ang lalaki, bagsak ang balikat na napa-upo siya sa gilid ng kama. Hindi siya makapaniwalang aalis ang lalaki. Nang dahil lang sa selos niya ay nagawa niyang saktan ang mahal niya. Nang dahil lang sa selos niya nagawa niyang takutin ang mahal tungkol sa relasyon nilang dalawa. Tao pa ba siya? Kasi hindi na niya nararamdaman. Ang galit na kanina’y naramdaman niya para kay Axll ay naging galit para sa kaniya. Why did he do that bullshit thing? Why did he hurt the one he love the most? Why did he do all of that? He’s stupid for doing all of that!

“You are stupid Kyle, stupid!” Napasambunot siya sa sariling buhok. Puno na siya ng prastrasyong nararamdaman. Kung hindi sana niya pinagselosan ang lalaki, edi sana hindi sila nagkaroon ng ganitong klaseng away.

Inilabas niya ang telepono sa loob ng bulsa niya, umaasa siyang baka sagutin ng mahal niya ang tawag.

Ilang beses na puro tunog lang ng telepono ang napapakinggan niya, hindi siya mapakali hangga’t hindi sinasagot ng mahal niya ang tawag.

Ilang beses pa niyang subukang tawagan ngunit walang boses ni Axll ang lumabas. Wala kahit isa. Huling tawag na ang ginawa niya at sa wakas sumagot na rin ang lalaki.

“Why are calling me?” Halata sa boses ng lalaki ang panlalamig, hindi niya alintana ang bagay na iyon. Bakas din sa boses ng lalaki na naka inom ito.

“Are you drunk?” Tanong niya sa nasa kabilang linya. Hindi sumagot ang nasa kabilang linya kaya nagsalita muli siya. “Ahmm.. About the marriage!” Panimula niya.

“The wedding is off!” Sagot ng kasintahan niya matapos iyon ang pag-tunog ng telepono na lamang ang napakinggan niya. Ibig sabihin binabaan na siya ng tawag.

Hindi siya makapaniwala, mabilis nagsilaglagan ang luha sa kaniyang mga mata. Hindi parin niya inaalis sa tainga ang telepono, nasa punto pa siya ng pagkabigla.

“The wedding is off!”

“The wedding is off!”

“Wedding is off!”

“Is off!” Pabalik-balik at parang sirang plaka na paulit-ulit bumabalik sa kaniyang isipan ang sinabi sa kaniya ng kasitahan.

Ganun lang ba kadali para sabihin ang lahat ng bagay na iyon? Ganun lang ba talaga kadali para bigla-bigla na lang ganun? Ganun na ba talaga kasakit ang nagawa niya para ibalik sa kaniya ang ganitong klaseng sakit? Hindi naman niya tototohanin ang pananakot sa kasintahan niya na makikipaghiwalay na siya. Sinabi lang naman niya iyon para bitawan siya.

Patuloy parin sa pag-agos ang luha sa kaniyang mga mata. Hindi ito totoo, hindi nito kakanselahin ang araw ng kasal nila. Matutuloy ang kasal nila, kahit ano pa man ang mangyare.

Ibinalik niya sa bulsa ang telepono at mabilis na lumabas ng kwarto. Wala namang nakapansin sa kaniya ng makalabas siya ng bahay, ngayon ay narito na siya sa labas. Umupo siya sa sahig, napag-isipan kasi niya na hintayin na lang ang kasintahan sa labas ng bahay. Alam niyang darating din iyon. Alam niyang mapapatawad din siya niyon.

Ilang oras na siyang naghihintay, hindi na rin magkanda mayaw ang pagkagat sa kaniya ng lamok dahil nga nasa labas siya. Panay ang hampas niya sa katawan na pinupupog ng lamok, short pa naman ang suot niya kaya madali lang para sa mga lamok na atakihin siya.

Nang sandaling bumukas ang gate at pumasok ang isang kotse, agad niya itong nilingon. Bigla-bigla ay nabuhayan siya ng loob, sa wakas dumating na din ang lalaking pinakahihintay niya. Sa wakas!

Pinanood lang niya hanggang sa ma-i-garahe na ang sasakyan. Patakbo siyang lumapit sa harapan ng sasakyan, lumabas doon ang lasing na lasing na si Axll.

Akma sana niyang aalalayan ang lalaki ngunit tinabig nito ang kamay niya. Ganun na lang ang sakit na naramdaman niya ng mga oras na iyon.

“Let me just help you!” Pinigilan niya ang mapahagulgol.

“Why?” Tanong ng lalaki habang walang emosyon sa mukha.

“Because i promise to love and take care of you!” Sagot niya.

Tumawa ang lalaki ng mapait. “F*ck love!” Pasigaw nitong sabi.

Napahagulgol na siya ng iyak. “Don’t you love me anymore?” Tanong niya sa hagulgol na boses.

Hinawakan siya ng kasintahan sa balikat upang ipaharap sa kaniya, tumingin din ang lalaki diretso sa mata niya. “I should be the one to asked that.” Sabad ni Axll. “Don’t you love anymore? You don’t want me now? Napilitan ka lang ba na pakasalanan ako? Napilitan ka lang bang sumama sa’kin dito? Tell me, i want to know! Do you want to marry me?” Buong lungkot ang boses ng lalaki.

Hindi niya magawang makapagsalita, basta na lang siyang umiyak ng umiyak. Nasasaktan siya dahil ganito pala ang nararamdaman ng mahal niya. Nasasaktan diya dahil hindi niya masyadong na iparamdam sa lalaki ang labis niyang pagmamahal.

Sinapo niya ang mukha ng kasintahan at siniil iyon ng halik, yung halik na sasagot sa lahat ng tanong ng mahal niya. Yun lang ang tanging nagawa niya, sapagkat tila kinain na ang boses niya.

Ilang segunda pa ang lumipas naramdaman na rin niya ang pagtugon ng lalaki, sa wakas naramdaman na rin niya ang halik ng taong pinakamamahal niya. Mas lalo pa niyang pinalalim ang halikan nilang dalawa. At nang wala ng hangin siyang mahagilap, siya na ang nagbitaw ng halik. Diretsahan niyang tiningnan ang mata ng lalaki na bahagya pang nakapikit.

“Baby!” Paimula niya. “God know’s how deep my love for you is! It’s abyss! I don’t know if you feel it but i swear, i love you very very much. I love with all of my heart!” He starred. “Don’t asked me if i’m willing to marry you ’cause god know’s how i wanted to! Sasama ba ako sa’yo kung hindi ako willing na pakasalanan ka? Makikipag talik ba ako sa’yo kung hindi kita gusto? Baby, kahit pagbalibaligtarin pa man ang mundo, ikaw at ikaw parin ang mahal ko!”

“Mahal kita, mahal na mahal! Handa na rin akong mapakasal sa estrangherong lalaki na nakilala ko!” Aniya.

Hindi naka-imik ang lalaki sa harapan niya, basta na lang siyang siniil ng halik ng lalaki na agad naman niyang tinugon. Isang mahabang halikan na puno ng pagmamahalan, salamat at binigyan muli siya ng pagkakataon para ayusin ang problema nilang dalawa.

Sa isang kisap mata,natagpuan na lamang niya ang sarili sa loob ng kwarto. Hubot hubad, maging ang kasintahan niya ay wala ring saplot. Inaangkin siya ng kasintahan, ang tangi na lamang niyang nagawa ay umungol kahit paos na paos na siya, habang malalakas ang bawat bayo sa kaniya ng lalaking mahal…. “I love you Axll Romero, my Gangster husband!” He whispered…

CHAPTER 41

Chapter 41

               NAGISING SI AXLL na masakit ang ulo, kinapa niya ang kamang kinahihigaan. Narito pa si Kyle, tahimik parin iyong natutulog, siguro ay napagod iyon sa ginawa nila kagabi.

Niyapos niya ang hubad na katawan ng lalaki at pinupog ng halik ang kasintahan. Akala niya nanlamig na ito, akala niya hindi siya mahal nito. Yun pala pareho nilang mahal ang isa’t isa.

“Hey, baby wake up!” Pag-gising niya sa kasintahan habang hinahalikan sa pisngi, noo at labi. “Today is our wedding day!” Imporma pa niya.

Nagising naman ito habang nakukusot-kusot pa ang mga mata, tumingin ito sa kaniya na panay ang halik sa buong mukha nito.

“Waking up with you while kissing me made my heart beat so fast.” Nakangiti nitong sabi habang nakatingin sa kaniya.

Ang halik niya ay napunta sa matatamis na labi ng kasintahan, agad naman iyong tumugon sa halik niya. Kinagat niya ang pang-ibabang labi ng kasintahan at doon siya nagkaroon ng tyansa para ipasok ang dila sa loob ng bibig nito. Nag-eespadahan ang dila nilang dalawa habang mainit na naghahalikan. Kinubabawan na rin niya si Kyle, ramdam na ramdam niya ang hubad nitong katawan dahil nga hindi pa sila nakakapagbihis simula ng magtalik sila.

“Baby,  my ass is sore!” Reklamo ng mahal niya.

“My c*ck is good in healing sore ass!” May mapaglarong ngiti ang sumilay sa mga labi niya.

Hinalikan siya ni Kyle ng mabilisan. “You always like that, kidding around!” Naka pout na sabi nito.

“Stop sulking baby, it turning my c*ck on!” Pag amin niya. Alam nito at ramdam nito ang pagkalalaki niya na tumutusok sa hita nito. Alam nitong tayong tayo iyon at handang lumaban.

“But baby, today’s our wedding, just wait for our honeymoon!” Suhestiyon nito. “I’ll prepare myself to you, much better to this!” Sabi pa nito.

“But you, while naked is good for me. Lahat ng nakikita ko sa’yo maganda na at nakaka-akit pa.” Aniya.

Bahagya siya nitong tinulak palayo, hindi talaga pwede ngayon ang iniisip niya. Kailangan pa nilang mag-handa para sa kasal nilang dalawa.

“Baby, not now! Wait for our honeymoon!” Muli nitong pagtanggi. Hindi pa sana siya papayag ng bigla silang makarinig ng katok.

“Hey, my sons!” Sigaw ng ina. “It’s your wedding day, prepare yourselves!” Sabi pa ng ina.

Inis man siya ay wala parin siyang nagawa. Siguro ay dapat talaga niyang hintayin ang araw na matapos ang kasal nila. Ang araw na magiging sa kaniya na ang lalaking pinakamamahal niya.

“See? Wedding day is today!” Panunudyo ng lalaki sa kaniya.

“I’ll wait ’till honeymoon, i’m going to make love to you until you couldn’t walk anymore!” Nakangisi niyang sabi.

“Bring it on!” Panunudyo pa ng kasintahan. Siniil niya ng mainit na halik ang lalaki dahil sa panunudyo nito.

“Prepare yourself!” May pananakot sa boses niya matapos ang halikan nilang dalawa.

Hindi na nagsalita si Kyle sa halip ay nagbihis na iyon ng damit at lumabas na ng kwarto. Kasama na nito ngayon ang mommy niya.

Napasambunot siya sa sariling buhok. Bigla-bigla ay napapangiti, this is it! His wedding day with his love!

Tumayo na siya at agad nag tungo sa bathroom. Mabilisan siyang naligo, para sa kasal na naghihintay sa kanilang dalawa.

Matapos maligo at magbihis ay lumabas na rin siya ng kwarto. Agad niyang pinuntahan ang lugar kung saan naroon ang mahal niya at ang ina.

“Hey mom!” Imporma niya sa magulang.

“Hey son!” Tugon naman ng ina. “The make up, artist is here, your wedding is all set. You two just need to wear your wedding suit!” Nakangiting sabi ng ina niya.

“Yes mom!” Sagot niya.

Magkahiwalay silang dalawa ni Kyle. Siya ay sa ibang silid inayusan ng mang-aayos. He just stay still while the make up artist is doing his looks.

“Well done!” Imporma sa kaniya ng mang-aayos.

Agad niyang sinipat sa salamin ang kabuuhan ng itsura niya. Sadyang taglay na niya ang mala-adonis na mukha at sadyang napaka-gwapo niya.

“You should wear your wedding suit!” Sabad ng babae.

“Yes!” Buong galak niyang sagot.

Agad siyang pumasok sa dressing room para isuot ang puting tuxedo na susuotin niya sa kasal nilang dalawa. Matapos masuot, muli niyang sinipat ang sarili sa salamin. “Handsome as ever!” He whispered.

“You look very handsome, mister Romero!” Nakangiting sabad ng babae. “Ready?” Kapagkuwan ay tanong ng babae.

“Yes, very ready!” Mabilisan niyang sagot.

Lahat nasa-ayos na. Naka-ayos na rin ang lugar kung saan ilulunsad ang kasal niya, as promise at pangarap din ng mahal niyang si Kyle na ikasal ito sa ibabaw ng paris. Ngayon matutupad na, dahil sadyang pinasadya niya na ganapin ang kasal sa ibabaw ng paris o eiffel tower. Ito kasi ang pangarap ng mahal niya, ngayon ay tutupdin lang niya.

Lumabas na siya ng silid, sakto naman at kalalabas din ng magiging asawa niya. “Hey!” Imporma niya dito. Medyo hindi pa nga siya makapagsalita dahil napaka-gwapo ng mahal niya sa itim na tuxedo nitong suot, may bulaklak pang nakakabit sa kaliwang bahagi ng suot nito. “You look handsome and great! F*ck i really love you!” Manghang-manghang komento niya.

Nilapitan siya ni Kyle at sinapo ang magkabila niyang pisngi. “You too! You look handsome as ever!” Balik komento naman ng lalaki sa kaniya.

Hindi na niya napigilan ang sarili, nilapat niya ang mga labi sa labi ng kasintahan. “Thank you for loving me!” Sabi niya matapos mag bitaw ang kanilang mga labi.

“Stop the sweetness my sons, look i’m here, can’t you see?” Matawa tawang sabad ng ina.

Napatawa na lamang silang dalawa, hindi talaga nila napansin ang ina. Sa totoo, wala siyang napapansin kundi ang taong mahal lang.

“Mauna na ako, you two should follow me!” May pagbabanta sa boses ng ina. Para bang hindi sila susunod sa kasal.

“Yes mom, we will!” He said while rolling his eyes.

Nauna ng umalis ang ina niya. Pagkatapos ay muli niyang binalingan ang kasintahan. “Ready?” Nakangising tanong niya.

“Yes!” Sagot naman nito.

Magkahawak ang kamay nilang dalawa na lumabas ng bahay. Handa na rin naman ang sasakyan nilang dalawa. Meron ng magmamaneho doon, natatakot daw kasi ang mommy niya kapag siya pa ang nagmaneho. Alam ng mommy niya kung pa’no siya magmaneho kaya hindi siya hinayaang imaneho ang sasakyan.

Pinagbuksan niya ng pinto ang kasintahan, bumaling muna iyon sa kaniya at ngumiti bago sumakay. Umikot siya sa kabila para makasakay.

Naiinip na siya dahil sa bagal magmaneho ng driver. Naiinip siya at maraming negatibo ang pumapasok sa kaniyang isip.

Natatakot siya na baka mag dalawang isip pa ang kasintahan niya, baka hindi iyon sumagot ng oo. Natatakot din siya na baka napipilitan lang ang mahal niya.

Bahagya na rin ang pamamawis at kabang nararamdaman niya. Napansin iyon ng kasintahan niya kaya awtomatiko nitong sinapo ang kamay niyang bahagyang nanginginig.

“Why your hands shaking?” Tanong nito.

Huminga siya ng malalim. “Do you really want to marry me? Baka napipilitan ka lang, you can tell me! Baka—”

“How many times do i have to tell you? Axll, i love you forever at walang magbabago dun!” Pagpapanatag ng kasintahan niya sa loob niya. Hinalikan pa nito ang mga labi niya. “Don’t think to much ’cause i’m willing to marry with no regret’s!”

Isang buong pagmamahal na ngiti ang pinakawalan niya. Salamat at muli na namang pinanatag ng kasintahan niya ang loob niya.

Nakarating sila sa lugar kung saan gaganapin ang kasal. Kung saan ipagdiriwang sa ilalim ng eiffel tower ang kasal nila.

Sakto palang baba ni Kyle ay namangha na siya, gandang ganda siya sa bawat palamuting nakikita. Sa mga bulaklak na maayos ang pagkakadisenyo. Sa mga taong nakatingin sa gawi nila. He’s so happy, very very happy, to the point that he couldn’t explain how happy he is.

Parang lahat ng parte ng katawan niya ay maligaya, lalo na ng hawakan ng lalaki ang kamay niya. “Ready?” Tanong nito.

Matamis siyang ngumiti bago sinagot ang tanong ng kasintahan. “Yes!” Sagot niya.

Nagsimula na silang dalawang lumakad sa aisle, bawat hakbang na ginagawa niya ay labis labis na tuwa ang dating sa puso niya. Parang hinahaplos ng paulit-ulit ang puso niya.

Lahat ng tao na naroon ay nakangiti sa kanila, naroon din ang mga kaibigan ng mahal niya. Si Justine, Quill, Exequile, Jonax, Jonaz, Gord, Vincent, Carlosz, Ken, at Luis. Lahat ng mga kaibigan ng mahal niya ay naroon, nakangiti sa kanila. Napaka gwapo din ng mga iyon sa suot na tuxedo.

Nakarating sila sa dulo kung nasaan ang pari na magpapatibay sa kasal nilang dalawa. Agad silang umupo sa bangko na naroon, doon din ay sinimulan na ng pari ang seremonya. Marami iyong sinabi sa kanila at napunta na sa huli nito sasabihin.

“Axll Romero, take Kyle Xerxez Moriz as your lawfully wedded husband, to care and to cherish in sickness and in health, in richer and in poorer, ’till death do you part?” Tanong ng pari.

“Yes i do!” Mabilisang sagot ni Axll.

Bahagya siyang napangiti, talagang gustong gusto siyang pakasalanan ng mahal niya. He’s lucky to have him in his life.

“Kyle Xerxez Moriz, take Axll Romero as your lawfully wedded husband, to care and to cherish, in sickness and in health, in poorer and in richer, ’till death do you part?” Tanong naman ng pari sa kaniya.

Tiningnan muna niya ang kasintahan na nahuli niyang nakatingin sa kaniya, siguro hanggang ngayon iniisip parin ng kasintahan niya na napilitan lang siya. “I do!” Makalas niyang sigaw, upang ipaalam sa lahat na hindi siya napipilitan at ginusto niya ang lahat ng ito.

“I pronounced you as husband and husband!” Nakangiting anunsiyo ng pari. “You may now kissed!” Sabi pa nito.

Nagtapat silang dalawa ng kasintahan, bahagya pang nagtitigan at unti-unti na lang niyang naramdaman ang mga labi ng kasintahan. Ang tangi na lang niyang napapakinggan ang mga hiyawan at sigawan ng mga taong naroon, maging ang hiyawan ng mga kaibigan ng kasintahan niya ay napapakinggan din niya hindi na lang niya pinansin. Mas pinagtuunan na lang niya ng pansin ang mainit na halik ng lalaking pinakamamahal.

“Can we proceed the vows?” Tanong niya matapos ang halik nilang dalawa.

Umalis ang kasintahan niya at kumuha ng mikropono para sa kanilang dalawa. Inabot nito ang isang mikropono at ang isa naman ay para dito.

Lumunok muna si Axll bago siya nagsalita. “Baby, i vow to love you forever and ever. I vow to cherish the memory we have! I promise to take care of you, i also promise to make love to ’till you couldn’t walk anymore!” Nilaksan pa niya ang sinabi kaya awtomatikong napahiyaw ang lahat ng manunuod.

“The f*ck man!” Sigaw ni Vicente.

“Stop it man, your so gross!” Matawa tawang sabi naman ni Carlosz.

“Get a bed!” Suhestiyon naman ni Justine.

Sinenyasan niyang tumigil ang mga kaibigan. “Sorry for that!” He apologized. “No matter what, i’m right here by your side. I’m going to protect you forever, kahit pa maputi na ang buhok nating dalawa. Mamahalin kita magpakailanman!” Pagtatapos nito.

Dahil sa mga napakinggan ni Kyle ay parang dinuyan sa alapaap ang buo niyang pagkatao. Parang hinaplos ng sunod-sunod ang puso niyang napakabilis ng pag-tibok.

Ngayon ay siya naman ang mag sasalita. “Baby, hindi ako nangangako na hindi tayo mag-aaway, pero gagawin ko ang lahat. Dadagdagan ko ang pagiging malambing sa’yo kung kulang pa, dadagdagan ko ang pagmamahal ko sa’yo kung hindi mo pa nararamdaman. Babawasan ko rin ang pagiging matampuhin ko kung ayaw mo. I vow to love you untill death consumes me! I also vow to serve you, take care of you and make love to you!” Napatawa siya sa huli niyang sinabi. Muli na namang naghiyawan ang mga taong naroon. “Don’t you dare cheat on me! ’Cause i’m going to tear apart the body of your mistress!” Sabi pa niya na bahagya pang tumatawa. “I vow to be your husband, i vow to be the husband of a gangster like you forever and ever!”

Matapos iyon ay tanging mainit na halik ng lalaki ang nadama niya, may isang butil ng luha ding pumatak sa mata niya. Yung luha na puno ng pagmamahal sa lalaking nasa harapan niya at sinisiil siya ng halik.

Wala na siyang mahihiling pa, kasi lahat nasa kaniya na. Siya na ang pinaka-maligayang tao sa buong mundo. Siya na at wala ng iba pa. Salamat iyon sa asawa niya, salamat iyon sa lahat ng ginawa sa kaniya. Salamat iyon dahil minahal siya ng Estranghero na sumulpot sa buhay niya. Ang estrangherong nagparamdam sa kaniya kung pa’no mahalin at magmahal kahit pa iba ang relasyon nilang dalawa, kahit sa paningin niya ay kakaiba sila patuloy parin siyang pinaglaban ng taong mahal niya hanggang dulo. Estranghero sa buhay niya na nagbigay ng kulay.

“I love you, Axll Romero my gangster’s Lover!” He whispered.

A/N: note: i’m not a demanding author! Hindi ho ako humihingi ng vote and comment, feel free to read lang po kayo kahit hindi na po kayo nag co-comment o tinatamad kayong mag vote!

But i’m so thankful sa lahat ng walang sawang nag comment, nag vote at nag views ng A gangster’s Lover series book 1: Axll Romero, ear licking addict. Kita kits po tayo sa A gangster’s Lover series book 2: Justine Skyler, the panty ripper.

Bye bye! Lovelots guys!!!

EPILOGUE

Epilogue

            ILANG taon na din ang lumipas simula ng ikasal sila, meron na rin silang kani-kaniyang trabaho. Pareho silang nakapagtapos at ngayon isa na silang doctor, maging ang asawa niya ay ganap na ring doctor. Parang kailan lang, napakabilis talaga ng panahon.

Heto at nakahilata pa si Kyle sa higaan, naroon na naman ang asawa niya nagpaalam na pupunta na daw ito sa trabaho, mas pinili na lang niyang magpahinga dahil mamayang hapon pa naman ang duty niya.

Ilang oras na ang lumipas ay tulog parin siya, ni hindi nga siya nakakaramdam ng gutom kahit pa hindi pa siya nag-aagahan.

Nagising siya ng marinig ang munting tinig sa tabi ng kamang kinahihigaan niya, hindi niya iyon pinansin sapagkat inaantok pa siya ngunit sadyang hindi siya pinapatulog ng tinig na iyon. Muli na naman niyang narinig ang munting tinig.

Naikusot-kusot niya ang mga mata upang tingnan kung kanino nagmumula ang tinig na iyon. Bahagya pa siyang nagulat at napabalikwas ng bangon ng makita ang isang sanggol.

“Baby? Saan ito galing?” Tanong niya sa sarili.

“Surprise!” Lumabas mula sa ilalim ng kama ang asawa niya.

Nanlaki ang mga mata niya, yung matang nagtatanong kung ano ba ito. Ano ba ang lahat ng ito at anong surpresa na naman ba ito sa kaniya ng mahal niya.

“Ano to?” Tanong niya.

Lumapit si Axll sa kama at hinawakan ang maliit na kamay ng sanggol. “This cute little girl is our daughter!” Anunsiyo sa kaniya ng kasintahan.

Labis na gulat ang bumantad sa kaniyang pagkatao, hindi siya makapaniwala, masyado pang okupado ang isip niya ng ibang mga bagay. “Ano? I don’t get it!” Naguguluhan niyang tanong.

“You see this little baby? This is our own daughter!” Nakangiting sabi ng asawa niya. “Inampon ko na siya, at nakasunod na sa atin ang pangalan niya. Baby Azella Clara Moriz. Romero! The name of our baby!” Maligayang sabi ng asawa niya.

“You mean..” Hindi niya matuloy ang sasabihin. “Inampon mo siya? Anak na na’ten siya? May anak na tayo? This cute little baby is our daughter?” Hindi makapaniwalang sunod-sunod niyang tanong.

“Yes! This little cute baby girl is our own daughter now!” Nakangiting tugon ng asawa.

Sapo-sapo niya ang bibig habang nakatingin sa sanggol na humihikbi hikbi. This little cute baby, is so pretty! She’s cute and adorable. Gamit ang isang daliri ay pinahawakan niya ang daliri niya sa kamay ng sanggol. Labis ang tuwa niyang naramdaman ng mahigpit nitong hinawakan ang kamay niya. Ngumiti din ang sanggol sa kaniya.

“She smile at me! Baby she smile at me!” Imporma niya sa kasintahan.

Labis labis na ang tuwa niyang naramdaman. Ngumiti sa kaniya ang sanggol, ngumiti sa kaniya! Hindi siya makapaniwala.

“Can you carry the baby?” Tanong ni Axll sa kaniya.

“Yes, pero sino ang mag-aalaga sa kaniya, dahil sa totoo lang hindi ako masyodong marunong mag-alaga ng sanggol.” Aniya.

“Don’t worry, we have assistant!” Tumayo ang asawa niya at binuksan ang pinto, isang medyo may katandaan na ang pumasok doon. “She is going to take care of our daughter!” Sabi pa ng asawa.

“That’s good!” Nakangiti niyang sabi. Ngayon ay panatag na siyang may kahalili siya sa pag-aalaga sa anak nila. Hindi man siya sanay tawagin ngunit lilipas din ang panahon, masasanay din siya.

Maingat niyang binuhat ang sanggol, yakap yakap niya sa bisig ang bata. Hindi niya napigilan ang pag-luha, hindi man sila magkakaroon ng anak ngunit si Axll naman ang gumawa ng paraan para magkaroon sila ng anak.

“Shhh. Don’t cry hubby, i know your happy but i’m more than happy seeing you happy!” Sabad ng asawa niya habang pinupunasan ang luha na tumulo sa kaniyang pisngi. Hinalikan din ng asawa niya ang kaniyang mga labi.

“Thank you for everything, salamat at pinaranas mo sa’kin maging ama!” Humihikbi-hikbi pa niyang sabi.

“Your welcome by the way, my hubby! We’re now complete, a family you ever wanted!” Buong pagmamahal nitong sabi.

Dinuyan-duyan niya ang sanggol sa kaniyang bisig, wala ng mas sasaya pa sa kaniyang naranasang maging ama sa piling ng taong mahal niya.

“Let’s go to her bedroom?” Pag-aya sa kaniya ng asawa.

“May bedroom agad siya?” Mangha nitong tanong.

“Yes! Inayos namin ang guess room para maging kwarto niya, hindi mo iyon alam dahil hindi mo naman nagawang puntahan ang guess room.” Sabi pa nito.

“Tita, can you take care of her please?” Sabi niya sa babaeng magiging katuwang niya sa pag-aalaga sa bata.

Agad naman tinanggap ng babae ang sanggol niyang karga-karga, kailangan kasi niyang tingnan ang kwarto ng sanggol.

Lumabas silang dalawa ng kwarto nila at pumasok sa kwarto ng anak niya. Labis ang mangha niya ng makita ang kalooban ng kwarto. Lahat ng naroon ay puro pang bata, may isang malaking kama doon at meron din namang crib, kung saan doon ihihiga ang anak nila.

“You made all this?” Mangha niyang tanong sa asawa.

Niyapos siya ng asawa sa likod. “Yes with the help of the designer!” Sagot nito.

“It’s amazing, i can’t believe na meron na tayong anak! I’m so happy and contented my hubby!” Buong pagmamahal niyang sabi.

“Me too!” Sagot naman nito. “Should we sleep here tonight? Sa bed tayo sa crib ang baby?” Suhestiyon ng asawa.

“Yes please! I also want to take care of our daughter! I want to know her more!” Sabad pa niya.

“Tita, can you put our baby on the bed? Pwede naman po siyang padedehin habang nakahiga di’ba?” Tanong niya.

“Pwede naman po, besides ilang buwan na rin naman po siya.” Magalang naman na sagot ng babae, sinunod din nito ang sinabi niya. Agad din nitong hiniga ang sanggol sa gitnang bahagi ng kama. “Dun po muna ako sa kusina, tawagin niyo na lang po ako kapag may kailangan kayo!” Sabi pa ng babae, tango lang ang naisagot nila bilang tugon.

Matapos makalabas ng babae, ay dahan dahan siyang humiga sa kama dala-dala ang bote na may lamang gatas. Susubukan niyang padedehin ang bata, this is his first time as a father.

“Baby, feeding time!” Sabi niya at maingat na inilapat sa bibig ng sanggol ang dede, agad naman nitong sinipsip.

Manghang-mangha siya sa mga nakikita. “She sucked the milk?!” He said while giggling.

Humiga na rin sa kabilang gilid ang asawa niya at niyapos silang dalawa. “Happy?” Tanong nito.

“Very happy!” Sagot naman niya.

Hindi siya makapaniwalang gumawa ng paraanang asawa niya para maramdan lang niyang maging isang ama, salamat iyong lahat sa asawa niya.

Ilang minuto pa ang lumipas, nakatulog na rin ang anak nila. Mahimbing pa iyong natutulog habang mahinang humaharok.

“She fell asleep!” Imporma niya sa asawa. “I can’t believe this!”

“You should believe it! Ama na tayong dalawa, hubby!” Sagot pa nito.

Dumukwang siya para siilin ng halik ang asawa. Eto na ang pinaka- masayang nangyare sa kaniyang buhay. Ang maramdaman ang maging isang ama, ang matulog katabi ang asawa at anak. Ang gumising ng maaga para lang mapagsilbihan ang mga mahal sa buhay. Labis-labis at punong puno na siya ng kaligayahan, wala na talaga siyang mahihiling. Kung meron man ay iyon ang magtagal pa ang buhay nila sa mundong ginagalawan. Maging malusog ang mga mahal niya sa buhay.

This is life he ever wanted! Yung buhay na hiniling niya ay natupad na at sinobrahan pa, maraming salamat iyon lahat sa asawa niyang walang sawang nagparamdam sa kaniya ng pagmamahal araw-gabi! Ang estranghero na ngayon ay parte na ng buhay niya…

The End

SPECIAL CHAPTER

Special Chapter

         ILANG taon na rin ang lumipas. Ngayon ay sasapit na ang tatlong taong kaarawan ng kaniyang anak. Pinaghahadaan nila ang araw na ito dahil darating ang lahat ng mga kaibigan ni Axll. Si Justine lang ang hindi makakarating dahil nasa Europe ito para sa honeymoon nito kasama ang asawa nito.

“Are they already prepared?” Tanong ni Axll sa mga nag didisenyo para sa kaarawan ng kanilang anak.

“Almost done sir.” Sabi ng designer.

“Are you okay there hubby?” Tanong ni Axll sa kaniya.

Matamis siyang ngumiti. “Yes hubby.”

After a minutes, natapos na rin ang mga designer sa pag design sa bahay nila ni Axll. Napakaganda ng kinalabsan nito pagkatapos ay umalis na ang mga iyon.

“Dadddy Axll, daddy Kyle.” Pagtawag ng anak nila na naglalakad palapit sa kaniya.

“Hello there baby girl.” Binuhat ni Axll ang anak nila at lumapit ito sa kaniya. “Give me a kiss baby Azella.”

Azella kiss his husband cheeks with sounds.

“What about daddy Kyle?” Naka pout na sabi niya.

“A sweet kiss for daddy Kyle.” Azella said and kiss his cheek.

“You’re so sweet.” He said while giggling.

“Daddy Axll,” pagtawag ng anak niya sa asawa, “Daddy Kyle wants a kiss for you too.”

Sabay silang nagkatinginan at siya na ang dumukwang para halikan ang asawa. Hinalikan niya ito sa pisngi at hinalikan din naman siya nito sa pisngi.

Napatigil lang sila sa pag-uusap ng marinig ang pag-tunog ng doorbell ng kanilang bahay.

“Narito na yata ang mga kaibigan mo.” Sabi niya.

Binigay ni Axll sa kaniya si Azella upang siya naman ang magbuhat dito, pagkatapos ay nagtungo na iyon sa pintuan upang pagbuksan ang mga kaibigan.

     Saktong pagbukas palang ni Axll ng pinto ay bumungad na agad sa kaniya ang mga nag-gagwapuhan niyang mga kaibigan. Kahit na normal lang ang mga suot ng mga iyon tulad ng mga suot nila nung nag-aaral palang sila sa kolehiyo.

“Hey fuckers.” Puno ng galak niyang pagbati.

“Hey doc. Romero.” Sabi ni Quill na ngayon ay may sarili ng business ng alak. Kilalang kilala na ang alak nito sa buong mundo.

“Doc. Romero the fucker.” Jonax said. Ito ngayon ay may-ari na ng sikat na farm kung saan nag-su-supply ng lahat ng mga gulay at prutas sa ibang dako ng bansa, kasosyo ang kaniyang kapatid na si Jonaz.

“What’s up doc. Romero.” Segunda naman ni Vicente na ngayon ay isa ng ganap na abogado. He’s a well known lawyer of all time, ito ang pinagkakagulahan ng lahat dahil sa wala pa itong pinapatalong kaso.

Nagbatian pa ang iba sa kaniyang mga kaibigan. Matapos iyon ay pinaunlakan na niya ang mga iyon na pumasok.

“Hello there baby Zella.” Naglapitan ang mga kaibigan niya sa anak niya.

“Hello Tito Vicente, hello Tito Quill, hello Tito Ken, hello tito Luis, Hello tito Carlosz, hello tito Caleb, hello Tito Jonax and Jonaz. Hello there Tito Gord. Also hello to you my tito Exequile.” Pagbibigay ng pagbati ng kaniyang anak sa kaniyang mga kaibigan. Pagkatapos ay sumama na ang anak niya isa sa kaniyang mga kaibigan at ipankita ng mga ito ang regalong dala ng mga iyon sa para sa anak niya.

Habang inilalabas ng kaniyang asawa ang mga pagkain ay tinulungan na rin niya ito.

“My friends, come on and eat.” Sigaw niya sa mga kaibigan niya na dali-dali namang pumunta sa hapagkainan.

“Is this food made by Gord?” Jonax asked.

“Yeah, we order it on his cuisine.” Sagot niya habang tinuturo si Gord na isa na ngayon sa nagmamay-ari ng sikat na Cuisine na ipinangalan sa kaniya.

“Don’t flatter me guys, i know i’m good at cooking no need to compliment me.” Gord said with a glimps of smile.

“Yeah, yeah, what so ever.” Jonax said.

They start eating, and talking to each other. Marami silang napag-usapang mga bagay-bagay tungkol sa kanilang pag-aasawa.

Matapos iyon ay nagkayayaan uminom si Axll at ang kaniyang mga kaibigan. Naroon na ang kaniyang mga kaibigan sa mini bar ng bahay nila, siya naman ay kasama pa ang kaniyang asawa upang magpaalam dito.

“Baby, can i join my friends to drink?” Pagpapaalam niya dito.

“Yeah go on and join your friends.” Nakangiting sabi ni Kyle sa kaniya.

“Thank you.” He thanked him and kissed Kyle right on his lips.

“Go, i’ll take care of our daughter.” Kyle said.

Agad siyang umalis at nagpunta sa mini bar kung saan naroon ang kaniyang mga kaibigan.

Pagkarating niya doon ay nag-iinuman na ang mga iyon. “Hey fuckers.” Imporma niya sa kaniyang mga kaibigan. “You all drinked without my permission?” Pabiro niyang tanong sa mga iyon.

Everyone looked at themselves and they looked at him and raised their middle finger and mouthed ‘fuck you’ at him.

He just chuckled and went to them. Doon siya tumabi sa kaniyang paboritong kaibigan sa lahat. Si Vicente.

They drink so much, to the point that their now high in bliss and tipsy.

“Let’s talk about our husbands.” Panimula niya.

“So gusto mo talaga ma-op kami nina Jonax, Caleb, Luis, Ken, at Exequile?” Agad na sabi ni Gord.

Sa magkakaibigan ang mga iyon palang ang wala pang mga asawa, pero ang alam lang niya ay may napupusuan na ang mga iyon.

“Just listen and talk less.” Axll said. “Lets start with Quill. Kamusta ang pagkakaroon ng husband?”

Napakamot sa ulo si Quill, hindi nito inaasahan na siya ang unang pagsasalitain. “Well, Daryll is a good husband to me. He always take care of me, love me and at the same time make me happ—”

“Wait.” Pagputol niya sa iba pang sasabihin ni Quill. “Pag-usapan na lang na’ten kung pa’no kayo nagkakilala.”

“Ang dami mong alam bud!” Naiiritang sabi ni Quill. “Well Daryll and i meet on the gay club.”

“What?” Gulat na tanong ni Jonaz na napabuga pa.

“Are you serious?” Vicente said next.

Tumango lang si Quill sa mga tanong ng kaibigan. “Daryll is a dancer at the gay bar where he was working.” Pagpapatuloy ni Quill. “I thought dati pa siyang naroon —”

“So you’re saying na pumupunta ka sa gay bar?” Manghang tanong ni Jonaz.

“I was invited by my friend Shonn. So later then i met Daryll dancing shyly on the stage. Unang kita ko palang sa kaniya alam ko ng bagong pasok palang siya doon. Nahihiya pa siyang sumayaw at nahihiya din siya sa suot niyang underwear lang. So i do everything para mapababa siya doon. I’ll talk to the manager at sinabi na gusto ko si Daryll makatalik ng gabing iyon and then i succeed. Nakasama ko nga si Daryll ng gabing iyon pero walang nangyare samen.”

“We just talk about his life, kung bakit siya nakapasok sa ganoong klaseng trabaho at kung anong dahilan kung bakit siya naroon. He told me everything,” he paused for a minute, “he say talking to strangers isn’t a bad things. He was crying that night ng ikwento niya sakin ang lahat. I comforted him like the fuck i don’t know how. Then after that, naging madalas na ang pagpunta ko sa bar na iyon, later on nag offer ako ng mas magandang trabaho para sa kaniya at hindi niya ako na tanggihan. I decieve him na kailangan muna niyang pumasok bago siya makapag-trabaho. He even say na wala siyang perang pampaaral sa pamilya niya kaya ako ang nag provide nun. I gave all the things he need and all the support, then after that, he finally graduated. Naging sekretarya ko siya sa aking kompanya na ipinamana sa akin ng daddy. And so much happened to us before we’ve reach this last stage of our life. Bago kami tuluyang nagpakasal.”

“So that was how you meet your mr. Right?” Exequile asked.

Tumango lang si Quill bilang pagsagot. “I’m done, whose next?”

“Who?” Tanong ni Axll.

“Well let me tell you how i met my mr. Right Warren.” Jonaz said.

“Can we just change our topic? Hindi talaga kami nakaka-relate, kaming wala pang asawa.” Jonax said.

“Yeah let’s change for the better.” Exequile said next.

“Teka iko-kwento ko pa yung story namin ni Warren tapos mag che-change topic agad kayo?” Nagmamaktol na sabi ni Jonaz.

“Yeah let just change the topic para naman makasunod ang mga kaibigan na’ten.” Sabi niya na tinapik-tapik pa ang braso ni Jonaz.

Alam kasi nila na sa lahat ng kaibigan niya ay si Jonaz lang ay may kakaibang ugali sa kanilang lahat. He’s talkative, bad boy a really bad one, kaya alam na nila kung ano ang magiging kinalabsan ng pagkukwento nito. Isa pa si Jonaz ang pinaka malibog at handa nitong ikwento lahat ng pangyayare sa sex life nito kahit kasuluksulakan. Wala itong malilihim.

Nagpasiya ang mga kaibigan niya na ibahin na lang ang topic ayaw din naman ng mga iyon na mag kwento si Jonaz dahil puro kabastusan lang naman ang lalabas sa bibig nito.

They talk, drink, talk laugh and laugh and laugh. Lasing na ang iba sa kaniyang mga kaibigan at ang iba naman ay nakahiga na. Siya naman ay umiikot na ang paningin ngunit kaya pa niyang maglakad.

“Hindi niyo– man lang a-ako binigyan ng pagkakataon na mag kwento.” May halong pagtatampo ang boses ni Jonaz na pautal-utal pa dahil sa alak na nainom.

Tumayo na siya at kinuha sa bulsa ang telepono niya. Isa isa niyang tinawagan ang mga asawa ng mga kaibigan niya upang ipagbigay alam sa mga iyon na narito ang mga asawa nila na lasing na lasing at hindi na kayang umuwi. Sabi naman ng mga iyon ay pupunta daw sila upang sunduin.

Matapos niyang tawagan ay ibinalik na niya ang telepono sa loob ng bulsa ng suot at agad na lumabas sa mini bar.

Nakasalubong niya ang butler nila kaya nilapitan niya ito at kinausap. “Pag may dumating na mga lalaki papasukin mo sila at ituro mo sa kanila yung mga asawa nila, huh?”

“Yes boss.” Sagot nito.

Ngayon ay panatag na siyang makakabalik sa kaniyang pinakamamahal na asawa. Isa pa ay hindi parin sila nakakapagtalik linggo na ang nakakalipas. Napakatagal kasing matulog ng kaniyang anak, hanggang sa makatulog na lamang siya ay gising parin iyon.

Pinihit niya pabukas ang pinto ng dahan-dahan upang hindi iyon lumikha ng ingay. At ng hindi makagising ang kaniyang anak kung natutulog man iyon.

“Daddy.” Isang matinis na boses ang pumuno sa buong silid ng makita siya ng kaniyang anak. Akala niya ay natutulog na ito ngunit hindi pala.

Agad niyang binuhat ang kaniyang anak na patakbong lumapit sa kaniya. Hinalikan niya ito sa pisngi at binuhat pa punta sa kama nila.

“Bakit gising ka pa?” Tanong niya dito.

“I can’t sleep without you daddy Axll. I can’t sleep without both of you.” Labis talaga niyang pinagtataka ang mabilisang pagtuwid ng boses ng kaniyang anak. She just 3 years old after all.

“How sweet naman ng baby Azella ko.” He pinched her daughter cheek.

“Daddy, let’s sleep na?” Sabi nito.

“Uhmm, i’m going to take a shower first. You go to sleep and i’ll follow you. Kailangan tulog ka na pagtapos kong maligo huh? Dahil masama sa bata ang magpuyat. Okay?” Sabi niya.

“Okay daddy.” Sagot nito.

Masaya siyang pumasok sa loob ng cr at mabilis niyang hinubad ang kaniyang saplot. Napatingin siya sa kaniyang pagkalalaki na ngayon palang ay naninigas na. “Stop doing that, do it later.” Pagkausap niya sa kaniyang pagkalalaki na para bang makaririnig at sasagot iyon.

Matapos siyang maligo ay lumabas na siyang ng cr. Nakasuot siya ng damit pantulog at tumingin kay Kyle na nagbabasa ng libro, tumingin din iyon sa kaniya kaya nginitian niya iyon ng may ibig sabihin.

     Napapangiti na lang si Kyle sa mga pinaggagawa ng asawa niya. Halatang inaakit siya nito at halatang gusto nitong may mangyare sa kanila ngayon kaya pinatulog nito si Azella.

Tumabi sa kaniya si Axll kaya singhot na singhot niya ang mabango nitong katawan. “Tulog na si baby?” Pabulong nitong tanong sa kaniya.

“Yes.” Bulong din niya.

“Tayo na sa ibang kwarto, i want to make love to you right now, ’cause god knows how much i missed having you.” Sabi nito.

Miss na rin naman niya ang binata ang makasama ito at maramdaman kaya agad siyang pumayag at tumayo na. Lalabas na sana silang dalawa ng pinto ng marinig niya ang boses ng kanilang anak.

“Dad Axll and dad Kyle where are you going po?” Tanong ng kanilang anak na halatang inaantok.

Sabay silang nagka-tinginan, nakita niya ang itsura ng mukha ng asawa. Halatang frustrated ito, dumukwang siya para halikan ang mga labi nito.

“We’re not going anywhere baby Azella, we’ll stay here with you.” Sabi niya at nilapitan ang kaniyang anak at tinabihan iyon sa pagtulog. “You sleep na.”

Tumango lang ang kaniyang anak at yumakap iyon ng mahigpit sa kaniya. Walang nagawa si Axll kundi ang tabihan ang kanilang anak. Pinag-gitnaan nila itong dalawa.

Dumukwang si Axll at hinalikan siya nito sa mga labi hanggang mapunta ang labi nito sa tainga niya. “Well do it later.” Bulong nito bago umayos ng higa.

Nginitian lang niya ang asawa. Makalipas ang ilang minuto ay narinig na niya ang pagharok ng kaniyang anak. Napangiti siya dahil alam niyang mahimbing na itong natutulog. Napatingin siya sa gawi ng asawa niya at awtomatikong napangiti. Ang lakas lakas mag plano pero tutulugan lang naman pala siya.

Dumukwang na lang siya para halikan ang noo ng asawa maging ng kaniyang anak. “I love you two both.” Sabi niya bago niya ipinikit ang mga mata hanggang sa siya ay kainin na ng antok…

A/N; Thanks for the vote and comments. I do really appreciate your kindness. I hope na nagustuhan niyo ang special chapter na nilagay ko. Sorey kung nabitin kayo… Bwahhahaha

2021 Alright Reserved™

SPECIAL CHAPTER

Special Chapter

          SA BUONG BUHAY NI, KYLE ay hindi niya aakalain na pagkalipas ng ilang taon ay nakaramdam siya ng pagbabago sa kaniyang katawan. And he tested himself. Doctor siya, alam niyang may mali sa kaniyang katawan.

At sa halos paulit-ulit niyang pagsuri sa kaniyang sarili na dumaan pa sa maraming proseso, isa lang ang lumalabas na resulta. He is pregnant.

Mahirap paniwalaan, maraming katanungan ang gumugulo sa kaniyang isipan, na kahit isa siya sa sikat at magaling na, Doctor ay parang wala pa siyang bilib sa sarili. Kaya naka-ilang test siya sa sarili, at paulit-ulit lang ang resulta.

Napasapo siya sa kaniyang noo ng bahagyang magpawis iyon. Malagkit sa patatlong resultang muling lumabas.

A rare case of a pregnancy. Hindi isang babae ang nagdadalang tao, nagdadala ng sanggol sa sinapupunan. Kundi isang lalaki, at isa siya roon.

Napailing siya sa hawak niyang resulta. He can make another test if he want, pero suko na siya. Mahirap mang tanggapin at naguguluhan pa siya. But what if? Yes, what if?

Dapat na ba siyang magdiwang? Maybe the result was right! Yes! The fucking result was right and he have to believe that. Sarili niya ang nagobserba at nagsuri sa sarili niya, base sa lahat ng nalalaman niya.

And yes, he was pregnant…no he is pregnant.

Nasapo niya ang sariling tiyan na bahagyang lumaki. He is five months preggy after all.

“Baby?” pagkausap niya sa tiyan niya. “kay tagal kitang hinintay. Like alam ko namang walang darating. Because i’m man and so was your dad too. I never expected to have a baby inside my whomb. And i’m so happy.” makikita talaga sa kaniyang mukha ang ligayang nararamdaman. Hindi niya napigilan ang tumakas na luha sa kaniyang mga mata.

Actually he was contented to have his, baby Azella as his daughter. Kahit adopted lang niya ang bata ay hindi niya ito tinuring na hindi kadugo. All his entire life he treat her as his own daughter, na parang nanggaling sa kaniyang dugo. Ganun din naman ang asawa niya.

A big blessing for him and for his husband to have, Azella. Ito ang mas lalong nagpatibay sa relasyon nilang dalawa. At nasabi niyang wala na siyang hihilingin pa.

Pero ang nasa Itaas ay dinagdagan pa ang kanilang blessing. He put a baby inside his whomb. I know it was too risky for him, dahil wala, hindi siya babae, pero gagawin niya ang lahat upang maalagaan ang fetus sa loob ng kaniyang sinapupunan.

Bumukas ang pinto ng kaniyang opisina. Mabilis niyang tinuyo ang luha sa kaniyang mga mata at isinarado ang kaninang resulta na paulit-ulit niyang pinagmamasdan.

“Hey, baby,” lumapit sa kaniya si, Axll, at hinalikan siya nito sa mga labi. Sinapo nito ang kaniyang mukha matapos ang halik.

Napunta ang daliri nito sa kaniyang sentido at marahan at banayad na minasahe.

“How are you?” tanong nito sa kaniya habang minamasahe ang kaniyang sentido.

Mabilis niyang tinabig ang kamay ng binata at malamig na may halong inis ang naibunton niyang titig dito. “I’m not in the mood today, Axll. Just go back and do your thing.”

Did his just voice cold?

Hindi na niya alam at wala siyang pake. The moment his eyes looked at his husband face he can’t stop but to feel pissed and annoyed. Like, wala namam itong ginagawang masama, pero ibang inis ang nararamdaman niya.

“Hey, what’s up with you today, baby?” Muling sinapo ng binata ang mukha niya sa boses ng may pagtataka.

“I’m tired, Axll. Leave me alone, please. May trabaho pa ako—”

“If you’re tired then…” napasinghap siya ng buhatin siya ng binata sa pagkaka-upo niya sa swevil chair. “Let me carry you. Magpahinga ka kung pagod ka, baby.”

“Put me down! Axll, i don’t want to get rest! Put me down!” He give him a death glare. Sa ginagawa nito mas lalong nakakaramdam siya ng inis. Lalo’t mukha nito ang nakikita niya, lahat ng konektado sa binata. He hate it so much! His body, his face and even his smell. Kinaiinisan niya ito na dati niyang gustong-gusto.

Hindi niya alam kung bakit nangyayare ang mga bagay na ito. Basta naiinis lang siya. Naiinis siya sa ginagawa nito.

“Hindi kita bibitawan, baby. Basta nasa bisig kita, you’re safe with me, no one can harm you.”

Walang buhay na nagpakawala siya ng buntong hininga. Mas lalong nainis siya sa ka-corny-han ng sinabi nito kahit pa kaya seryosong-seryoso ito.

“Put me down, Axll. Please…”

Napatigil ang binata sa paghakbang ng marinig nito ang seryosong boses niya. Basta’t marinig nitong nag “please” na siya, ibig sabihin seryoso na siya.

Matiim siya nitong pinakatitigan bago siya ibinaba.

“Go and do your thing. Magpapahinga ako kung gusto ko. I want to work, may pasyente pa ako. See you!” malamig niyang turan bago kinuha ang mga gamit sa table niya, binuksan ang pinto, lumabas at pasalampak na sinara.

Naiinis siya. Halos kasing haba ng Great Wall of China ang inis na nararamdaman niya sa binata. Hindi niya ito dapat maramdaman dahil asawa niya ito.

Sumikdo ang kaniyang puso at napatigil sa paghakbang. Masyadong naging malamig ang kaniyang pakikitungo. Masyadong masakit ang kaniyang mga nasabi at alam niyang nasaktan niya ito.

Halos bagabagin siya ng konsensya.

Pumihit siya paharap upang balikan ang asawa at humingi ng tawad, ngunit ng makita niyang papalabas ito at mag-tama ang kanilang tingin sa isa’t-isa. Hindi niya mapigilang tila isang kidlat na bumuhos ang labis na inis na nararamdaman.

Sinamaan niya ito ng tingin bago muling pumihit patalikod at hinakbang ang mga paa.

Bagay lang ang kaniyang mga ginawa dito. Wala siyang pake kung nasaktan niya ito. Nakakainis kaya ito! Like super! Sobrang nakakainis!

Animo’y kinurot ang puso ni, Axll, sa naging pakikitungo sa kaniya ng asawa. Cold voice, cold glare, cold to be with. Ayaw niyang mag-isip ng kung ano-ano. Kaya kahit medyo nasaktan siya sa sinabi ng binata. Hinayaan na lang muna niya ito. Maybe Kyle need some time, maybe he’s just tired. Binigyan na lang niya ng sariling dahilan ang kaniyang sarili upang maiwasan ang mag-isip ng kung ano-ano.

Kyle loves him at iyon lang ang itatatak niya sa kaniyang puso at isip. Wala ng iba pa. Pagod lang ang kaniyang asawa. Iintindihin niya ito. Mukhang kailangan lang nito ng pag-suyo niya.

Matapos mabisita ni Kyle ang kaniyang pasiyente at mapayuhan ito. Umalis na siya, pabalik sa kaniyang opisina.

“Good afternoon, Doc.” Bati sa kaniya ng mga taong nakaka-salubong.

Isang matamis na ngiti naman ang ibinalik niya sa mga iyon.

“Hey, baby.” pukaw sa kaniya ng kaniyang asawa na bigla-bigla na lang ay sumusulpot. Hindi niya ito kinubo. Sa halip ay mas binilisan pa niya ang lakad.

“Baby!” Tawag nito sa kaniya na bahagyang napalakas. Napatigil siya sa paglakad at bumaling sa asawa. “Do you want? You’re favorite.” pag-alok nito sa kaniya ng ice cream na paborito niya.

Pinagmasdan lang niya ang inaabot nito. “I’m sorry, Axll. I don’t want it! Gotta go.” Pumihit na siya patalikod at nag-simulang maglakad.

Napatigil si Axll sa paglalakad. Nakaramdam siya ng kirot dito sa loob ng kaniyang dibdib. Nasaktan siya.

Ganun pa man ay ipinagsawalang bahala na lang niya ang lahat. Inisip niyang pagod lang ang asawa. Kailangan lang nito ng suyo niya.

Hinabol niya ang binata, mabilis ang lakad nito kaya hindi na niya ito naabot. Nakita na lang niyang pumasok ito sa opisina nito.

Lumapit siya doon at kinatok ang pinto. “Baby…?” Pag-tawag niya. “Baby..?” Maka-ilang tawag pa ang kaniyang ginawa ngunit walang sumagot. “Baby??”

Bumukas ang pinto ng akmang kakatok siya. Ngumiti siya kahit mukhang walang buhay ang mukha nitong nakabaling sa kaniya.

“Axll, please, leave me alone. May trabaho pa ako, ayaw ko munang maistorbo. Ayaw muna kitang makita.” anito at malakas na sinarado ang pinto.

Nabigla siya sa kaniyang mga narinig. Dagdag pa doon ang animo’y pagpiga sa kaniyang puso. Masakit, aaminin niyang nasasaktan siya sa mga nasabi nito. Pakiramdam niya ay hindi si Kyle ang kausap niya kanina. Malamig na ang pakikitungo nito sa kaniya at halata sa bakas ng mukha na ayaw na siya nitong makita.

“Axll, please, leave me alone. May trabaho pa ako, ayaw ko munang

maistorbo

. Ayaw muna kitang makita.“

“Ayaw muna kitang makita!”

“May trabaho pa ako, ayaw kong

maistorbo

.“

Parang sirang plaka na paulit-ulit sa kaniyang isip.

Akmang kakatok pa sana siya ngunit pinigilan niya ang kaniyang sarili. Wala sa sariling nilisan niya iyon at nag-tungo sa basurahan. Tinapon niya ang ice cream na sana ay ibibigay niya sa binata.

        DUMATING ANG Gabi, tapos na ang trabaho ni Kyle. Naghahanda na siya ng kaniyang mga gamit sa pag-uwi. Hinubad na rin niya ang unipormeng pang-doctor.

Inayos niya ang kaniyang sarili at lumabas ng opisina. Bagsak ang kaniyang katawan at naging walang buhay ang titig ng makita niya si Axll sa labas ng pinto. Naka-ngiti sa kaniya.

Iniwas niya ang tingin. Tuluyang lumabas at sinarado ang pinto.

“Uwi na tayo, sabay kana sa kotse ko.” anito.

“May sarili akong kotseng dala, Axll. Kung sasabay ako sa’yo, hindi ko madadala ang kotse ko.”

“Pwede ko namang ipadala sa iba.”

Walang buhay niyang binalingan ng tingin ang binata. “Uuwi ako gamit ang kotse ko. Kita na lang tayo sa bahay.”

Tinalikuran na niya ang asawa at nag-simulang tahakin ang daan palabas ng malaking ospital.

Mabilis siyang pumasok sa loob ng sasakyan. Malakas na napa-buntong hininga at pinagana ang makina ng sasakyan. Nagmaneho siya papalayo sa ospital. Patungo sa kanilang bahay. He already missed his daughter. Azella.

Ilang minuto bago siya nakarating. Pumasok siya sa loob ng bahay. Agad na bumungad sa kaniya ang naka-ngiting anak.

“Daddy Kyle.” matinis ang boses sa galak na turan nito. Lumapit sa kaniya, lumuhod siya upang masalubong niya ang mahigpit na yakap ng kaniyang anak.

Kinalong niya ito habang yakap-yakap. “Kamusta, anak? Ayus kalang ba?”

“Yes, Daddy. Hindi naman ako pinapabayaan ni kuya Khali at kuya Khallid eh. They always play with me. Tsaka lagi din akong inaalagaan ni Lola at Lolo.” aning kaniyang anak na ang tinutukoy ay ang kaniyang mga magulang at kapatid.

“Na’san sila?” tanong niya.

“Nasa kusina po si Lola, nasa salas naman po si Lolo.—”

“Kuya.” Hindi na natuloy ng kaniyang anak ang iba pa nitong sasabihin ng lumapit sa kaniya ang dalawang kapatid.

Yumakap ito sa kaniya. Ginulo naman niya ang buhok ng mga ito.

“Kuya, na’san po si kuya Axll?” tanong ni Khallid.

“Oo nga Daddy, na’san po si Daddy Axll?” segundang tanong ng kaniyang anak.

“On the way na siya.” Sagot niya.

“Hindi niyo po kasama?” tanlng naman ni Khali.

“I’m here.” Ani Axll matapos makapasok sa loob ng bahay.

“Daddy!” Matinis na wika ng kaniyang anak.

“Kuya!” Segunda naman ng kaniyang dalawang kapatid.

Binaba niya ang anak, pumunta ito sa ama nito.

“Bibihis lang ako.” Paalam niya sa mga bata at nagsimula ng umalis.

Diretso siya sa loob ng kwarto nila.

Imbis na mag-bihis. Nahiga niya ang kaniyang katawan sa malambot na kama. Tumingin sa kisame.

“Am i being cold?” Nasapo niya ang kaniyang sentido. “Dahil ba sa pagbubuntis ko? Maybe.”

Hindi naman talaga siya dating ganito. Nag-simula lang ito ng maramdaman niyang may kakaiba sa kaniya.

And then he find out, na dahil ito sa pagbubuntis niya. Kailan niya ito gustong sabihin? ’Yun ay hindi pa niya alam. Nag-iisip pa siya ng magandang pagkakataon upang sabihin sa binata ang tungkol sa pagdadalantao niya.

Tumayo na siya at nag-simulang hubarin ang kaniyang damit. Tanging boxer lang ang kaniyang tinira. Awtomatikong napaso siya sa kaniyang tiyan na habang tumatagal ay lumalaki.

Napangiti siya. Axll will be so happy if he knows i’m preggy.

Napatingin siya sa pinto ng silid ng bumukas iyon. Pumasok doon, walang iba kundi ang kaniyang asawa. Mabilis rumehistro ang inis dito sa kaniyang loob.

Inatupag niya ang paghahanap ng damit na masusuot.

“Hey baby,” lumapit sa kaniya ang asawa at niyakap siya nito sa likuran.

Sininghot-singhot ang kaniyang leeg at hinalik-halikan ang kaniyang balikat. “You smelled nice, baby.”

“Axll, pagod ako.” Matapos niyang makapili ng masusuot at maisuot ito. Lumabas na siya at sinara ang pinto. He didn’t mind Axll expression. Sad and disappointed…

SPECIAL CHAPTER

Special chapter

         MATAPOS MAKAPAG-PAALAM ng mga magulang ni Kyle sa kanila ay umalis na ito kasama ang kaniyang mga kapatid.

“Baby may problema ba tayo?” tanong ni Axll sa kaniya ng makahiga na siya sa kama.

“Wala tayong problema, Axll. Matutulog na ako.” aniya at tinalikuran ang binata. Niyapos niya ang unat sa kaniyang tabi at pinikit ang kaniyang mga mata.

“I don’t think so… Hindi ka magkaka-ganiyan kung wala tayong problema, Kyle. What is it? Please tell me, i’m going crazy to think kung ano’ng nagawa kong masama para magka-ganiyan ka.”

Napakamot siya sa kaniyang ulo. At napa-bangon. “Axll pwede ba! Gusto ko ng magpa-hinga. Kung iniisip mo na may problema tayong dalawa ay hindi ko na kasalanan iyon! Inaantok na ako, gusto ko ng matulog!”

“But baby…”

Nakita niya kung paano naging malungkot ang boses ng kaniyang asawa. Naawa siya sa mukha nito ngayon pero iba ’yung pakiramdam niya e. “Axll, kung ayaw mong magpa-tulog. Fine!”

Bumangon siya at sinuot ang kaniyang tsinelas. “Doon na lang ako matutulog sa kwarto ng anak na’ten.” aniya matapos lumabas ng kwarto at sinarhan ang pinto.

Mabilis ang kaniyang hakbang na tinahak ang daan patungo sa kwarto ng anak. Binuksan niya iyon, at pumasok.

Humiga siya sa kama katabi ang kaniyang anak. Mahimbing na itong natutulog.

Biglang niyang naisip ’yung mga nasabi niya kay Axll. Biglang binagabag siya ng konsensya, pero siya ba ang may mali? Sinabi naman niyang wala silang problema at gusto na niyang matulog, kasalanan ba niya? Kasalanan nito, kung ano-ano ang pinag-iisip. Hindi na niya kasalanan pa iyon!

Hinawi niya ang buhok ng anak, hinalikan niya ang noo nito. “Goodnight, Azella. I love you baby.” Wala sa sariling napasapo siya sa kaniyang tiyan, bago napa-ngiti. “Goodnight, baby. I love you too.” He then closed his eyes.

Kina-umagahan nagising siya sa halik ng kaniyang anak. “Daddy, wake-up, wake-up.”

Nakusot-kusot pa niya ang kaniyang mga mata bago niya iyon iminulat. “What is it, baby?”

“Bakit dito ka natulog? Si daddy Axll sino ang kasama?” naka-pout nitong sabi.

“Wala, gusto lang kitang maka-tabi. Hindi ba pwedeng maka-tabi ang anak ko?” sinindot niya ang tagiliran ng anak dahilan para mapa-bungisngis ito ng tawa.

“Tama na daddy. Tama na.” Bubungisngis na anito.

Natigilan sila sa pagkukulitan ng marinig nilang bumukas ang pinto. Pumasok doon si Axll.

Mabilis niyang napansin ang itim sa ibabang bahagi ng mga mata nito. Animo’y napuyat. Nang bumaling ito ng tingin sa kaniya ay mabilis siyang nag-iwas. “Let’s go, Azella. Kain na tayo.” binaling naman nito ang tingin sa kaniya. “Tara kain na tayo?” pag-yaya nito.

Tumayo naman siya samantalang ang anak niya ay mabilis na lumapit sa ama at humalik sa mga labi nito. “I love you daddy.”

“I love you more, baby.”

“Daddy si daddy Kyle naman. Bigyan mo ng morning kiss.” bungisngis ng anak.

Nagkatinginan silang dalawa. Lumapit sa kaniya ang asawa ng akmang hahalikan na siya nito sa labi ay umiwas siya. “hindi pa nakakapag-sepilyo si daddy eh. Mamaya na lang.” aniya at niyaya na ang anak palabas.

Naiwan si Axll na tulala. Animo’y sinaksak ang kaniyang puso sa sakit ng kaniyang nararamdaman. Sa lamig ng pakikitungo nito. Hindi na niya alam kung anong nagawa niyang mali. Kung saan siya nag-kulang. Basta! Bigla-bigla ay nagbago sa kaniya ang asawa.

Hindi niya maintindihan. Naluloko na siya kakaisip kung anong dahilan ng panlalamig at pag-iwas nito sa kaniya. Minsan napapatanong siya sa kaniyang sarili. Kung mahal pa ba siya ng asawa.

Fuck!

Lumabas siya ng kwarto at sumunod sa asawa’t anak.

Tahimik silang kumakain. Tanging ang kanilang anak lang ang nagdadaldal. Ang matinis nitong boses ang pumupuno sa dining room.

Paminsan-minsan ay nagkaka-titigan sila ng binata ngunit nakikita niya ang palagian nitong pag-iwas.

Natapos ang kanilang simpleng agahan. “’Nak, mag-laro ka muna sa room mo. Kakausapin lang ni Daddy si Daddy Kyle mo, huh?” pagka-usap niya sa anak.

“Yes, Dad.” sagot ng anak at mabilis nitong tinungo ang silid nito.

Naiwan silang dalawa ng kaniyang asawa.

“Maligo kana at may pasok ka pa. Ako na lang ang magbabantay kay Azella.” paninimula nito.

Lumapit siya sa asawa. Hinagilap niya ang kamay nito at hinalikan. Malungkot ang tinging pinukol niya dito. “I need to talk to you, baby.”

“Kung gusto mong pag-usapan ’yung kagabi. Axll, wala tayong problema. Ayos tayong dalawa.”

“Pero hindi sa pinapakita mo. Kyle sagutin mo nga ako ng totoo. Ano bang nagawa ko sa’yo?”

“Nothing! As in wala, okay?”

“Bakit nagkaka-ganiyan ka? Hindi ka naman dating ganiyan ah.”

Humugot si Kyle ng marahas na buntong hininga. Napaso siya sa kaniyang sentido. Kinalma ang sarili. Naiinis talaga siyang makita si Axll. Siguro epekto ito ng pagbubuntis niya. At upang hindi na ito mag-isip ng kung ano-ano, siguro dapat na niyang sabihin ang totoo. Dapat sa darating na birthday pa ng kaniyang asawa, sasabihin ang tungkol sa pag-bubuntis niya. Pero dahil mukhang naapektuhan na ang kaniyang asawa, sasabihin na niya.

“Kyle, sagutin mo’ko. Mahal mo pa ba ako?” tanong ng kaniyang asawa na makikita ang lungkot sa mga mata nito.

Imbis na magbigay ng simpatiya ay hindi niya maiwasan kundi ang mapatawa din.

“I’m serious, Kyle. Why are you laughing!” parang gusto ng mainis ni Axll sa kaniya.

Pinilit niyang maging seryoso at kinalma ang sarili. “Ano bang klaseng tanong ’yan? Pinakasalan kita dahil mahal kita. At mahal kita kaya mahigit ilang taon na tayong nag-sasama.” sinapo niya ang magka-bilang pisngi ng asawa. “I love you, Axll. Mahal na mahal kita.”

“Bakit ang lamig ng pakikitungo mo sa’kin? Alam mo bang nasasaktan ako.”

“Axll. I know you wont believe this. But please believe me.” huminga siya ng malalim at ilang minutong pinaka-titigan ang mukha ng asawa. Sabik na sabik naman itong malaman ang kaniyang mga sasabihin. “Buntis ako.” pahayag niya.

“What?” kunot noong tanong nito sa pagka-bigla.

“Buntis ako, Axll. I’m pregnant, believe me.”

“W-What? Huh? Buntis? Ikaw?”

“Oo, buntis ako.”

“B-But how? Pa’no? Are you kidding me?”

“No. I’m telling the truth. Actually nasa office ko ang resulta. Ilang beses kong tinest ang sarili ko, and there is only one result. I’m pregnant.”

Halata naman sa mukha ng binata na hindi maka-paniwala. Halatang naguguluhan pa ito. Tumitig sa kaniya na animo’y tinatantiya kung nag-sisinungaling siya o hindi.

“I—I don’t know what to say.”

“I know. Ganiyan din ang naging reaksyon ko ng malaman ko ang resulta ng pagbabago ng katawan ko. Hindi rin ako naniwala, kaya mga ilang test akong ginawa baka nagkamali lang ako. Pero isang resulta lang ang lumalabas. Lalaki ako, but yes, i’m a carrier. Dinadala ko ang anak dito.” hinimashimas niya ang tiyan.

Si Axll na hindi maka-paniwala. Hindi niya alam kung anong sasabihin at anong mararamdaman. Pakiramdam niya ay isang malaking biro lang ang lahat ng kaniyang mga nalaman. Ngunit base sa pagkakakilala niya kay Kyle ay hindi ito magbibiro sa ganito ka-seryosong bagay.

“Totoo ba talaga?” Pagka-klaro niyang muli.

“Yes, baby. Why would i lie to you?”

Hindi niya napigilan ang bumugsong tuwa at galak sa kaniyang dibdib. Niyakap niya ang kaniyang asawa at mariing hinalikan ang mga labi nito. “Thank you, i love you. I love you. I love you.” paulit-ulit niyang turan habang paulit-ulit din naman ang kaniyang paghalik sa mga labi nito.

Patakbong lumabas siya ng bahay. “Buntis ang asawa ko!!! May baby na kami! Buntis ang asawa ko!” Malakas niyang sisigaw sa labas ng kanilang bahay. Kung may makakarinig sa kaniya ay iisiping nababaliw na siya. Lalo’t pa’nong mabubuntis ang isang lalaki? “Tatay na ulit ako! Tatay na ulit ako! Fuck you!”

He was gone crazy at that moment. Tumakbo siya sa silid ng kaniyang anak at pumasok. Bahagya pang nagulat ang anak sa kaniyang pagdating.

“Baby, let’s go. Come here.”

Lumapit naman ang kaniyang anak at kumalong ito sa kaniya. “What is it daddy? Naglalaro pa ako eh.”

“Buntis ang daddy Kyle mo. Magkakaroon kana ng kapatid.” masayang balita niya sa anak.

“Talaga ba daddy?” tuwang-tuwa din naman nitong turan sa kaniya.

“Oo, nak.”

Kalong-kalong ang kaniyang anak hanggang sa muli nilang marating ang dining room kung saan naroon ang kaniyang mahal na asawa.

Binaba niya ang kaniyang anak at muling niyakap ang asawa. Siniil niya ang mga labi nitong matamis na naka-ngiti.

“Daddy Kyle, totoo po bang may kapatid na ako?”

“Yes, Azella. You are going to be a big sister.” Niyakap siya ng kaniyang anak. “A’san na po siya? Kailan niyo po siya bibilhin?”

Natawa silang dalawa ng kaniyang asawa sa tinuran ng anak. Ipinaliwanag ng kaniyang asawa ang tungkol sa pinag-mulan ng sanggol na mabilis naman nitong naintindihan…

Months later.

            KAPIT NI AXLL ang kamay ng kaniyang asawa habang sinesesaryan ito. Kabuwan na ng pag-labas ng bata. Masayang-masaya siya na halos hindi maipaliwanag ang sayang nararamdaman niya. Ngayon palang ay umaapaw na sa galak at tuwa ang kaniyang dibdib.

Parang kailan lang. Napaka-bilis talaga ng panahon. Parang kahapon lang siya nag-hirap sa pag-aalala sa kaniyang asawa.

Sukat ba naman na ilang buwan siya nitong sinungitan at hindi pinansin. Ang nakakaloko pa roon. Pakuhanin ba naman siya ng melon na walang buto. Napag-kamalan tuloy siya ng kaibigang si Jonaz na maluwag na daw ang turnilyo sa kaniyang ulo.

Madaming mga nangyare sa loob ng ilang buwan. Sa simula na malaman niyang magkaka-anak na sila ay bumugso talaga ang kakaiba niyang nararamdaman.

Mas masarap pala sa pakiramdam na sa kaniya nag-mula ang anak. Hindi sa hindi niya mahal si Azella. Ang ibig lang sabihin ay masarap sa pakiramdam na sa kaniya, sa sariling dugo niya nag-mula ang lahat.

Parang pagtatanim ng palay. Marami pagod na gugugulin bago mag-bunga ang lahat ng pagod. Masarap sa pakiramdam na ang palay na kinakain mo ay nanggaling sa pinaghirapan mo. Tulad na lang ng nararamdaman niya ngayon.

Lahat ng pagod niyang naramdaman sa pag-aalala ng buntis niyang asawa ay nawala. Nag-bunga ang lahat ng iyon lalo ng kaniyang masilayan ang anak.

Parang gusto niyang mahimatay. Nangangatog ang kaniyang tuhod. Bilang ama, sobra at labis-labis siyang natutuwa sa lahat.

“Kyle, ’yung anak na’ten.” maluha-luhang aniya.

Halos balutin siya ng labis-labis na kasiyahan. Gusto na lang niyang kunin sa Doctor ang bata at buhatin sa kaniyang kandungan. Maramdaman ang pakiramdam na makarga at mahalikan ang anak…

“Congratulation, mr. Romero, it’s a baby girl.”

Hindi nag-tagal natapos ang sesaryan. Nailipat na rin sa pribadong silid ang kaniyang asawa. Mahimbing itong natutulog ng pumasok ang nurs kalong ang kaniyang anak.

Napangiti siya sa galak. At nilapitan ang nurse. “Can i?”

Maingat namang inabot sa kaniya ng nurs ang kaniyang sanggol. Hindi niya mapigilan ang nagbabadyang luha sa kaniyang mga mata ng maramdaman niya sa kaniyang bisig ang anak.

Bumagsak ang luha sa kaniyang mga mata. Fuck! This fucking feeling. Hell!

“Hey there, little baby.” nilaro niya ang kamay ng anak niya. “You look beautiful, little sunshine.”

Damn it!

Sa buong buhay niya hindi sumanggi sa kaniyang isip ang tungkol sa mga bagay na ito. Sobrang napaka-imposible ng lahat, sobrang hirap paniwalaan pero ang katotohanan ay nandito na sa kaniyang tabi.

Unti-unting nag-mulat ng mga mata ang kaniyang asawa. “Baby, our sunshine.” Nakangiti aniya matapos tumapat ang tingin nito sa kaniya.

Maingat niyang binaba ang sanggol sa tabi ng asawa. “She’s cute.” he said.

“Definitely” he answered. “Thank you.”

“No, baby. It’s thanks to you. Thank you for taking care of me. Hindi mo rin ako sinukuan. I love you.”

“I love you more.” Hinalikan niya ang mga labi ng asawa at ang noo at pisngi ng kaniyang anak.

Maya-maya pa ay pumasok na sa loob ng silid si Azella. Ang panganay niyang anak, kasunod niyon ang dalawang kapatid ni Kyle at ang mga magulang nito.

Ligayang-ligaya si Azella ng makita at mapag-masdan ang kapatid. Napa-iyak pa nga ito sa tuwa. Naalala niyang kasama niya ito sa pag-aalaga sa kaniyang asawa. Sabay nilang kinakausap ang tiyan ng mahal nila tapos ngayon heto’t malaya na nilang nakikita at nakaka-usap ang sanggol.

Ang biyayang ibinigay sa kanila ng May Kapal. Sobrang nakaka-taba ng puso ang lahat. Sobra siyang masaya sa lahat ng mga nangyare…

                        

The End.

A/N; Honestly speaking dapat

hahaba

pa ito. Gagawin kong fully detailed ang lahat, pero napansin ko pag-ginawa ko ’yon, ma-stock ako dito. Kawawa naman ’yung ibang story ng mga kaibigan ni Axll kung hindi

mabibigyan

ng update, di’ba? Pinagbigyan ko lang talaga ’yung nag-request. Thank you and sorry kung fast forward.

Masaya na ang buhay nina Axll and Kyle, ’wag na tayong

makigulo

. Move on na! Charot. HAHAHA

Visit my Fb page: “ Axll_Aceberos watty .“