GAGE DE SILVA

This book is a work of fiction . Names, places, incidents are produced by the author’s imagination and are used fictitiously. Any resemblace to persons, living or dead, events and locales are extremely coincidental.

All rights reserved . No part of this story may be reproduced or transmitted in any form or by any means electronic or mechanical, including, photocopying, recording, or by any information storage and retrieval system, without the written permission of the author, except where permitted by law.

© 2022

Date Posted: August 14, 2022- August 20, 2024 Status: COMPLETED

PROLOGUE

Prologue

“Mama!”

Naipunas ko ang basa at mabula kong kamay sa aking suot na shorts nang tinawag ako ng aking anak. Naghuhugas ako ng pinagkainan namin kagabi. Di kasi ako nakapaghugas kagabi dahil umiiyak itong anak ko.

Pagkalingon ko sa anak ko ay napangiwi ako nang makita ko ang hitsura nito. Dali-dali akong bumunot ng tissue at lumapit sa anak na ang dungis na. Para naman nitong hinilamos ang cake na kinain.

“Napaka lagkit at dungis mo na anak.” ani ko dito pero tinawanan lang ako at hinagkan ang pisngi ko.

Ito ang trip niya, e. Gustong-gusto na laging inaasikaso. Ayaw pa ngang magpaiwan. Inaalala ko nga ang pag-aaral nito ngayon pasukan dahil baka umiyak ito sa classroom nila kapag iniwan ko. Nasanay pa naman ito na sinasama ko lamg sa room ko.

“Mama babath,”

“No, kaka-babath mo lang kanina Gleysie.”

Natawa ako nang ipatid nito ang paa sa ere at inartehan ako. Ewan ko ba dito sa anak ko. Gusto na laging nakababad sa tubig! Kapag dito lang kami sa bahay ay minsan nagigising nalang ako na may lumalagaslas nana tubig mula sa banyo at kapag pinuntahan ko doon, doon ko na makikita ang anak ko na nakababad na sa palanggana na punong-puno ng tubig. Naglalaro na sa tubig.

Ewan ko. May lahi yatang sirena itong anak ko. Hahaha!

“Okay, magba-babath ka tapos mamayang hapon dapat di ka na magba-babath, okay? Ayaw ko na sinusuway ako, Gleysie.”

Lumiwanag kaagad ang mukha nito at ito na ang kusang naghubad sa marumi niyang damit. Tinutulungan ko na itong bumaba sa silya.

“Maliligo rin ako, kaya hintayin mo si mama, Gleysie.”

“Yes, mama! Mama gusto mo tumulong ako magwash ng plates?” Kiniskis pa nito ang kamay sa isa’t isa na parang atat na atat tumulong. Namimihasa na.

“No!” Mabilis kong sabad dito dahil matatagalan na kami kapag tutulungan ako nito.

Ngumuso ito. At pinagkrus ang maliit na braso sa harap niya. Sus! Ang liit na bata pero ma-attitude na.

“Mamaya ikaw ang magwa-wash ng mga plato natin. Tuturuan ka ni Mama.”

“Really, mama? Hehehe.”

“Oo.”

Kaya ayon, walang nagawa kundi ang yumakap lang sa hita ko at kinantahan ako. Napangiti lang ako kahit na di ko alam ang kinakanta nito.

Binilisan ko na ang paghuhugas ko dahil naghihintay na sa akin ang anak ko na binabantayan ako sa ginagawa. Para itong security guard sa tabi ko. Sus, naghubad pa nang damit.

Kinarga ko na ang magta-tatlong taon kong anak tungo sa aming banyo. Sa awa naman ng dios ay nabigyan ko naman ng maayos na buhay ang anak ko kahit mag-isa lang ako. Hindi naging madali ang buhay ko dahil sa nangyari sa ama ko. Sunod-sunod na delubyo ang nangyari sa buhay ko noon at dala-dala ko na pala noon ang anak ko sa sinapupunan ko.

Ngayon ay isa na akong ganap na guro at iyong naiwan na pera ng ama ko ay nakatulong din iyon sa akin.

“Mama, eat tayo sa Angel’s, please.” wika naman ng anak ko habang sinasabnan ko ito sa katawan.

“Anong kakainin mo doon anak?”

“Gusto ko ang chicken nila doon, mama. Masarap na masarap!”

“Talaga? Saan ka nakakain n’yan?”

“Kay ate Rosie, mama! Doon siya nagwo-work ngayon at nagdala siya. Super sarap ng chicken nila mama!”

“Sige, doon tayo.”

Actually, naririnig ko na ang Angel’s Restaurare mula sa mga kasamahan ko na teachers. Naririnig ko ang mga review nila sa restaurant na iyon at tulad ng sinabi ng anak ko masarap daw talaga ang fried chicken nila doon tho hindi lang naman ang fried chicken ang sini-serve nila. Pero ito talaga ang talagang nagpapaingay sa pangalan ng restaurant. Iba daw kasi. Iba daw ang pagkalutong at pagka-juicy ng manok nila. Well, hindi ko naman iyon alam kasi di pa ako nakakapunta doon. Bago pa lang naman kasi iyang Angel’s Restaurare, I think nasa isang taon o mahigit na ang kainan na iyan pero sikat na sikat na dito sa Monti Alegri.

Napangiti ako habang sinusuklay ko ang hanggang sa baywang na haba ng buhok ng anak ko at curl ang dulo noon. Natawa nga ako nang makita ng mga kasamahan ko itong anak ko. Tanong nila pina-salon ko ba raw ang buhok ng anak ko. Kaso namana niya lang ito sa ama niya, parehong-pareho ito sa ama niya na may pagka-brunette ang kulay at mayabong.

Noon pa man ay gusto ko na ang mahaba na buhok kaso natatakot ako na baka di iyon babagay sa akin kaya di ko magawa-gawa kaya dito sa anak ko ay ayaw ko itong ipaputol.

P-in-onytail ko ang buhok ng anak ko at nilagyan ko ng paborito niyang hair pins ang kanyang mga baby hairs.

“Beautiful na si Gleysie!” anito at umikot matapos kong ayusan sa kanyang buhok.

Yeah, hindi ko kokontrahin ang anak ko doon dahil totoong maganda ang anak ko. Nakuha niya ang genes ng ama kaya di na nakakapagtaka na ganito ang mukha ni Gleysie. Nagpi-pink nga sa kaputian ang balat niya at sensitive masyado. Madaling ma-irritate.

Nilagyan ko siya ng lotion, sunod kong nilagyan ng polbo tapos bimpo ang likod niya dahil malikot ito at pawisin. Rinig ko na may playground pa naman ang malapit sa Angel’s Restaurare.

“Mama, smell Gleysie!” anito at inangat pa ang ulo para maamoy ko ang leeg nito na mabango naman talaga.

Di talaga ito nagsasawa. Ganito kami araw-araw, e.

Gleysie doesn’t like to be called a baby. She preferred to be called Gleysie rather than baby Gleysie . Sabi niya beautiful na daw ang name niya. Huwag na daw punan ng baby. Pero tinatawag ko talaga siyang baby kaso kapag ang ibang tao ang tumawag sa kanya na baby ay sinasamaan niya ito ng tingin. Snob-era.

“Ang bango talaga ng baby ko!” Pinugpog ko siya ng halik. Kaya napuno ng tawanan ang buong bahay.

“Hehehe! Let’s go na mama!”

Kinuha ko na ang maliit nitong kamay matapos kong isukbit sa balikat ang shoulder bag kong dala.

Nilock ko ang bahay at agad akong pumara sa tricycle na una kong nakita.

Kinandong ko na ang anak ko para makatipid. At gusto naman iyon ni Gleysie dahil gusto nito naamoy ang leeg ko.

Gleysie was humming a song against my neck and kissed me there. Hindi na naman iyon nakakakiliti kasi nasanay na ako.

Pagkarating namin ng Angel’s Restaurare ay tumalon pa ang anak ko. At tiningala ang dalawang palapag na restaurant. Mula sa salamin na dingding ay nakita kong may kumakain ng mga tao sa loob.

Pumasok na kami ng anak ko at agad akong humanap ng pwesto namin. Napangiti ako nang may makita akong bakante na wala masyadong kumakain at wala sa tabi ng daan. Madali kasing naaliw sa mga sasakyan itong anak ko.

“Behave, okay? Mag-o-oder lang si mama.” bilin ko sa anak, binigay ko sa kanya ang phone ko para di siya maglikot dito.

“Okay, mama! Good girl si Gleysie.” Masigla naman nitong turan sa akin.

Pumila na ako para makapag-order hanggang sa turn ko na.

“Hello kuya Leister, kasama mo si Gleysie?”

Naalala ko na isa pala si Rosie, ang kapitbahay namin, na crew dito.

“Oo, Rosie. Iniwan ko muna saglit doon sa pwesto namin.”

“Naka order ka na Kuya?”

“Oo,” tango ko.

“Sige ako na ang bahala dito, Kuya. Balikan mo nalang iyong cute kong friend.” Biro pa ni Rosie.

“Sige, Rosie. Thank you!”

Nakangiti akong bumalik sa aming pwesto ni Gleysie nang may makita akong lalaki na nakatalikod sa gawi ko at nakikipag-usap na sa anak ko.

Nakatalikod ang lalaki sa akin pero likod palang niya kilang-kilala ko na dahil sa buhok nito. Gusto kong supilin ang sarili at suwayin na mali ang kutob ko kaso nang marinig ko ang boses nito ay di ko na iyon ma-idideny pa.

“My mama po? My mama is a teacher in our school po.” Nakangising saad ng anak ko.

Hindi ko masyadong narinig ang tanong ng lalaki sa kanya dahil nagkakagulo na ang sistema ko.

“Really?”

“Yes po! That is why I know how to write and read. Marunong po ako sumulat ng beautiful name ko po.” Kwento pa ng anak ko at aliw namang nakikinig sa kanya ang lalaki.

“What’s your name, baby?”

Umawang ang labi ko nang di sinuway ng anak ko ang lalaki nang tinawag siya nitong baby. I’m the only one who’s allowed to call her baby until this guy comes.

“My name is Gleysie Rell Constancia and I am almost three years old!” Proud pa nitong pinakita ang tatlong maliliit na daliri sa lalaki. Wala akong panahon na purihin ang anak ko na di nabulol dahil sa pintig ng puso ko.

“Constancia?”

“Surname po ng mama ko. Ang nice po, diba po?”

“Hmm.”

“Anong pangalan ng m-mama mo, baby?”

“My mama po? Lei–mama!” Naputol ang anak ko nang mapansin niya ako.

Umikot ang lalaki sa gawi ko at nanlaki ang mata niya nang makita ko.

With all of my might nagawa kong ihakbang ang paa ko papalapit sa anak ko. Umupo ako sa tabi ni Gleysie at kinuha ko ang telepono ko sa mesa saka sinilid sa bag.

“Anak g-gusto mo bang sa iba nalang tayo kumain?” bulong ko dito.

“But mama? Naka-order ka na po. Dito na po tayo please.” Nag-pout pa ito sa akin. “Saka mama sabi ni kuya oh, na table niya pala ito.”

Napasulyap ako kay Gage na taimtim kaming pinagmamasdan ng anak ko.

“A-ahh, ganon ba. Sige lumipat na tayo ng ibang tab–”

“No, malaki naman ang table para sa akin kaya huwag na na kayong umalis.”

“Yehey! Thank you po, kuya!”

Mayamaya ay dumating ang order ni Gage pero di pa siya kumain.

“Long time no see… Lei.”

Nalunok ko ang bikig sa lalamunan ko.

“Mama, kuya knows you.”

Kinalabit ako ng anak ko kaya pilit akong ngumiti kay Gage.

“What’s your name kuya?” Ang anak ko na ang nag-i-entertain kay Gage.

“I’m Gage.”

“Oh! Do you know kuya Gage, mama?”

Tumango ako sa anak ko at di makatingin kay Gage.

Ilang minuto ay laking pasasalamat ko na dumating na ang order ko. Muntik ko pang masabi kay Rosie na iti-take out nalang namin ang aming pagkain.

“Mama, wiwi.”

Akma akong tatayo upang dalhin sa bathroom ang anak ko nang magpresenta si Rosie.

“Ako na kuya Leister.”

“A-ano…”

“Let’s go, ate Rosie!”

Kinuha ni Rosie ang anak ko upang dalhin ito sa bathroom. Nang maiwan kami ni Gage ay nagkunwari akong abala doon sa pagkain namin ng anak ko. Pinapalamig ko ang kanin na umuusok pa sa init nang magsalita si Gage na pinapanting ng tainga ko.

“Gleysie… she’s my daughter, right? Bakit di mo sinabi sa akin na may anak tayo? Bakit tinago mo ang anak ko sa akin?”

Nabitawan ko ang kobyertos, nanginig ang kamay ko.

“Ano?”

“Sabi ko anak ko si Gley–”

“Tumigil ka Gage! Wala kang anak dito! Akin lang ang anak ko!”

Umigting ang panga niya at narinig ko ang daing na kumawala sa bibig niya.

“So, she’s really my dau–”

“Hindi mo nga anak si Gleysie!” Nanggigil kong saad dito.

Umiling siya.

“How can you explain her features, her face, her hair, her eye–”

“Oo nga’t magkapareho kayo dahil galing sayo ang semilya kaya nabuo ang anak ko pero–”

“Anak ko nga siy–”

“… pero simula noong tinaboy mo ako at tinulak papalayo sayo. Wala ka na sa buhay ko. Diba pinutol mo na ang lahat ng ugnayan mo sa akin? Diba sabi mong wag akong magpakita sayo? Diba sinabi mo wag akong lalapit sayo kahit ano pa ang dahilan ko?” Nanggilid ang luha sa mga mata ko.

Nalamon niya yata ang dila niya at di makapagsalita.

“Baka nakalimutan mo na ang araw na iyon Gage? Baka nakalimutan ko ang araw kung kailan mo sinampal sa akin ang yaman mo? Huwag mong sabihin sa akin na nakalimutan mo na sinampal mo ako ng pera mo, sabay nang pagtulak mo sa akin? Namin?!”

“May karapatan pa rin ako sa kanya, Lei.”

“Tanga ka! Wala kang karapatan!”

Tumayo ako upang sampalin si Gage sa napaka-kapal niyang mukha kaso nahawakan niya ang kamay ko.

Tumulo ang luha ko.

“I want Gley–”

“Kuya! Why are you hurting my mama!” Nanlaki ang mata ko nang makita ko ang anak ko na tumatakbo tungo sa akin at lumuluha.

Nabitawan ni Gage ang kamay ko kaya naman mabilis kong niyakap ang anak ko na umiiyak.

“Baby Gley–”

“Don’t call me baby! I hate you! I hate you! Pina-iyak mo mama ko. Bad ka! Bad!”

Sumugat ang sakit sa mga mata ni Gage matapos sigawan ng sariling anak. Pero ang sakit na naramdaman niya ay kulang pa sa sakit na naramdaman ko noon.

CHAPTER 1

Chapter 1

Leister Pov

Lakad-takbo ang ginagawa ko nang makarating akong Melchora Hospital dito sa Monti Alegri. Humahangos ako at di ko alam kung ano ang hitsura ko ngayon dahil umuulan sa labas at naka-tsinelas lang ako. Medyo basa pa ang tshirt ko.

Lumapit ako sa front disk at nagtanong sa nurse doon kung saan dinala ang pasyente na kakarating lang dito na naaksidente sa highway.

Pagkatapos sabihin ng nurse sa akin ang kinaroroonan ng Papa ko ay di na ako nag-aksaya pa nang oras at mabilis na tumakbo sa room kung saan ang Papa ko.

Kakarating ko lang kanina sa bahay nang may tumawag sa akin na sinugod daw dito ang Papa ko. Katatapos lang ng duty ko sa isang fastfood chain at kaya nga nakapambahay lang ako dahil kakabihis ko lang tapos nabalitaan kong nandidito pala ang Papa ko dahil nabangga ito sa highway.

Pagkarating ko naman sa room kung saan si Papa ay di ko naman siya nakita agad dahil nakatabing iyong kurtina at nagpi-perform daw ang doktor doon.

Iyak lang ako nang iyak sa labas habang nagdadasal na sana’y walang nangyaring masama kay Papa at ligtas ito. At di pa nga tapos ang doktor doon sa Papa ko nang may pulis na dumating sa ospital at hinanap ang kamag-anak o pamilya ni Papa. At dahil wala namang pamilya si Papa maliban sa akin. Ako na ang humarap doon sa pulis.

Sinabi nila sa akin ang nangyari. Nakatulog daw ang Papa ko habang nagmamaneho sa dinadala nitong truck at nabangga sa barricade ng tinatrabahong private property. Malaki ang damages doon at kailangan namin iyong bayaran.

Tamataganting sa halos kalahating milyon ang damage of property na babayaran namin at kung di raw namin iyon mababayaran ay makukulong ang Papa ko na hindi ko pa nga alam kung gising na ba o ayos lang ba. Mabuti nga raw at inako ng employer ni Papa ang kalahating bayarin nito kaya kalahati nalang ang babayaran namin.

Nang makaalis ang dalawang pulis, kusang bumigay ang tuhod ko sa panghihina at napaluhod ako sa malamig na tiles ng hospital. Tinakpan ko ang mukha ko at napahagulhol.

Saan ako kukuha ng pera? Kalahating milyon? Saan ako kukuha ng ganoon kalaking pera sa loob lang ng isang linggo na binigay sa akin? Siguro maliit lang para sa iba ang kalahating milyon pero para sa akin na naghihikahus sa buhay ay sobrang laki na noon.

Hindi pa nga tuyo ang luha ko ay lumabas na sa doktor doon sa kinaroon ng Papa ko. Hinanap niya ang pamilya nito kaya naman kahit na sinusinok ako at nagpupunas ng luha ay tumayo ako at hinarap ang doctor.

“Ikaw ang pamilya ng pasyente? Wala ka bang ibang kamag-anak?”

Napatango ako sa doktor.

“Alam kong mahirap ang pinagdadaanan mo ngayon, hijo. Pero ayaw ko naman na magsinungaling sayo. Gustong sabihin sayo na wala na naman sa peligro ang buhay ng ama mo. Nalinis na ng mga nurse ang sugat niya kaso…”

“K-kaso? Ano po?”

“Kailangan natin ipa-whole body ST-scan ang ama mo kasi malakas ang impak ng pagkakabunggo niya. His other leg nga ay na-deform at ang buto sa mukha at ilong ng ama mo ay mukhang may nabasag din. Kailangan ng st-scan para mapag-aralan kung ano ba talaga ang nangyari sa loob ng mukha ng ama mo at para alam din natin ang gagawing operation dito. At kailangan ito agad-agad hijo.”

“M-malaki po ba ang gagastusin?”

Malungkot siyang tumango sa akin.

“Pero sa ngayon uunahin natin ang st-scan ng ama mo para alam natin kung ano ang kailangan niya o baka kailangan niyang operahan. Which is I believed na kailangan talaga base sa nakita ko sa kalagayan ng ama mo.”

Isang tapik sa balikat ang binigay ng doktor sa akin bago ako iniwan. Tumulo na naman ang mga luha ko sa pag-iisip kung saan ako kukuha ng pera. Saan ako kukuha ng pera para pampa-ospital kay papa? Saan ako kukuha ng pambayad sa properties na nasira ni Papa?

Lugmok akong napaupo at hinayaan ko nalang ang mga luha kong tumulo mag-isa.

Nang mapagod ako kakaiyak, tumayo ako at tinuyo ang mga pisngi kong basa. Suminghot ako bago naisipang tingnan ang ama ko.

Pagkakita ko kay Papa ay halos di ko na siya makilala. Namaga ang mukha niya. Hindi ko na makilala ang mukha siya sa pamamaga noon. Iyong dating ilong niya na matangos ay parang nabali rin. Tapos nang tingnan ko ang binti na papa di na kailangan ng ct-scan para sa akin para di ko malaman na may bali din iyon.

Nagpupunas ako sa luhang umalis ng hospital. I need to find money as soon as possible. Di ako pwedeng manatili lang ako dito sa hospital at tutunganga lang. Di magpapaulan ng pera ang Dios. Di niya ako huhulugan ng pera dahil kailangan ko ito. Kailangan kong gumawa ng paraan. Kailangan kong kumilos.

Malapit nang magdilim nang matagpuan ko ang sarili ko sa harap ng isang magara at matandang mansyon.

Ayaw ko naman dito. Ayaw kong pumunta dito kaso wala naman akong pagpipilian. If only we have money. If only I can look for someone else’s help.

Nandito ako ngayon sa labas ng mansyon kung saan galing ang Papa ko. Nandito ako ngayon sa harap ng mansyon kung saan tinakwil si Papa ng sarili niyang pamilya dahil sa pagmamahal niya sa Mama ko.

Si Papa Arsel ay anak ng isang mayaman at kilalang pamilya dito sa Monti Alegri. Isa sila sa may pinakama-impluwensyang pamilya dito at magpahanggang ngayon ay kilala pa rin sila maliban sa Papa ko na tinanggalan nila sa lahat ng yaman.

Dahil lang umibig si Papa Arsel sa isang mahirap at taga-silbi nila pinalayas nila ito. At sa totoo nga may natapos na kurso ang Papa ko sa kabila ng paghihirap nila ni Mama noon kaso lang dahil sa kapangyarihan ng pamilya ni Papa dito sa Monti Alegri, wala siyang mapasukang matinong trabaho dahil hinarangan ito ng pamilya niya. Talagang sinusubok nila ang Papa ko na umuwi sa kanila at iwan kami ng Mama ko pero di iyon ginawa ni Papa. Kahit sa pagiging driver at construction worker binuhay niya kami Mama sa abot ng makakaya niya.

Hanggang sa isang araw nang magkasakit ang Mama ko. Grade 5 ako noon, at doon ko nakita na nagbaba ng sarili niya si Papa sa harap ng kanyang pamilya matulungan lang sana kami at maipagamot nila ang Mama ko kaso… di nila kami tinulungan. Lumuhod na sa paanan ng lolo at lola ko si Papa kaso tinalikuran lang nila kami ni Papa. At dahil di namin madala sa maayos na ospital si Mama… n-namatay din ito. Kaya nga sinusumpa na rin ni Papa ang pamilya niya. Sinabi niya sa akin na kahit na anong mangyari wag na wag na daw kaming pumunta o tumapak man lang sa lupa ng mga Constancia kaso heto naman ako ngayon. Susubok na naman ulit ako dahil kay Papa. Wala kasi akong ibang malalapitan.

Nakailang doorbell ako bago may maid na lumabas mula sa main door.

“Leister?” Kilala ako ng maid kahit na di ako dito nakatira dahil nga minsan na rin kami ni Papa dito.

“M-magandang hap–ay magandang gabi po.” Nanginginig ang katawan ko sa gutom at sa kaba.

Kanina pa kasi ako dito sa labas at nagbabakasakali na makita ang mga grandparents ko kaso di pa sila dumating kaya nadoorbell nalang ako.

“Anong sadya mo, Leister?”

Saglit kong naitikom ang bibig ko at yumuko bago muling hinarap ang maid.

“N-nandyan po sina Lolo at L-lola?”

“Wala pa Leister, e. Mamayang alas syete pa ang uwi nila Donya Malta at Don Amado.”

Mahina akong napatango doon. Oo nga pala kahit na matatanda na sila ay di pa rin nila naiiwan ang mga negosyo nila. May mga anak naman na sila na pwedeng magmanage noon kaso gusto yata ng mga matanda na hands on muna sila doon. Di ko alam kung iyong mga kapatid ni Papa ay nahatian na nila sa kani-kanilang yaman. Pero mayayaman na naman din sila. Si Papa Arsel lang ang naghirap kasi hindi nito sinunod ang gusto ng mga magulang.

“Sige po. M-maghihintay po ako.”

Tatalikod na sana ako upang maupo sa facade ng bahay nang tawagin ako ng maid.

“Dito ka nalang sa loob maghintay. Baka lamukin ka d’yan.”

“Pero baka po mapagalitan kayo.”

Hindi ako sure kung ilang taon ako nung huli akong nakatapak dito sa loob ng mansyon, siguro nasa onse o sampung taon ako noon. At kahit matagal na iyon.  Di ko naman nakakalimutan na sinabi ng Lola ko na h’wag na kaming tatapak dito sa kanila. Kahit ako noon sumumpa na di ako tatapak dito kaso… kailangan ko ng pera.

“Naku h’wag mo akong intindihin, sa tagal ko na dito sa mansyon ng mga Constancia ay sanay na sanay na ako dyaan.”

Pumasok ako sa loob at siguro dahil matagal na nung huli akong nakatapak dito. Di ko mapigilang di mamangha sa mansyon. May tatlong malalawak ito na palapag at sa harap ay may pahabang fountain at dahil gumagabi umiilaw ito at nag-iiba ng kulay. Kahit na gabi ay nakikita ko pa rin ang garden na halatang inaalagaan at naalagan talaga.

Halos umatras ang paa ko nang paakyat kami ng maid sa malaking porch ng mansyon. Pumikit nalang ako at bumuntong hininga. Kailangan ko itong gawin para sa Papa ko.

Pinakain ako ng maid at saka sa salas niya ako pinaghintay sa Lolo at Lola ko. Nang pumatak ang alas syete nagsimula ako ang kabahan at pagpawisan ng todo. Lalo na nang marinig ko ang mga sasakyan sa labas na pumarada.

“Bukas na ang trucking ng mga niyog na nasa kamalig. Ikaw na ang pumunta doon Amado. I still have a meeting in Santa Catali–” Kahit na naglalakad papasok ng mansyon sina Lola at Lolo ay ang negosyo pa rin nila ang pinag-uusapan nila. At natigil lamang silang dalawa nang makita ako sa kanilang salas.

Tumayo ako.

“Sinong nagpapasok sayo dito? Bawal–”

“M-magandang gabi po, ’La, ’Lo–”

Nalunok ko ang sasabihin ko nang putulin ako ni Lola.

“Ang lakas ng loob mong tawagin kaming ganyan. Tinanggap ka ba namin? Anong ginagawa mo dito?” May bahid ng galit at pandidiring turan ni Lola sa akin.

Nilunok ko nalang ang sakit sa dibdib ko.

Umiwas ng tingin si Lolo.

Lumapit ako sa kanilang dalawa.

“H-hindi na po ako magpapaliguy-ligoy pa. N-naaksidente po kasi s-si Papa.” Saglit kong tiningnan ang kanilang ekspresyon pero matigas at wala man lang silang naging reaksyon sa sinabi ko. Magpapatuloy na sana ako nang sapawan ako ni Lola.

“Anong paki namin sa ama mo? Anong paki namin sa ama mong di man lang marunong sumunod sa amin? Siya ang umalis dito sa bahay. Siya ang naglayo ng sarili niya dito sa maayos na pamumuhay na–”

“Kasi hindi naman po ito ang buhay na pangarap ng Papa ko.”

Nagtagpo ang kilay ni Lola. Tumawa siya ng pagak.

“Di ito ang gusto? At anong ginagawa mo dito ngayon?”

Napayuko ako.

“Kailangan po n-namin ng pera.”

“Wala kang makukuha kahit na sentimo mula sa amin, Leister.”

Tumingin ako kay Lolo para magpaawa dito at tulungan ako kaso nanatili lang siyang walang imik at walang pinagbago ang ekspresyon.

Pinalis ko ang luha ko at tumingin ulit sa sahig. Dahan-dahan kong binaba ng tuhod ko at lumuhod. Nang makaluhod ako sa harapan nila ay tiningala ko sila.

“Please po. Kailangan po namin ng pera. P-pahiramin n’yo po ako pampa-ospital kay Papa. Pangako po ibabalik ko rin naman po ang pera ng buo sa inyo.” Pagmamakaawa ko sa kanila habang tumutulo ang luha ko at pinagdaop ko ang palad ko.

“You’re just wasting your time here, Leister.” Pinal na sabi ni Lola bago tumalikod.

Tinapik lamang ni Lolo ang balikat ko bago sinundan si Lola. Napahagulhol nalang ako dito sa kinaluluhuran at napatakip sa mukha. Papaano nila natitiis ang anak nila? Ang apo nila? Hindi naman ako himihingi ng pera. Manghihiram naman ako. Ibabalik ko naman ang pera nila.

Kahit na naginginig ang tuhod ko at walang lakas ay sinubukan ko pa ring tumayo. At nagulat ako nang may humawak sa balikat ko at tinulungan ako sa pagtayo.

Paglingon ko. Nakita ko si Auntie Amabel, ang nakakantandang kapatid ni Papa Arsel.

“Auntie…”

“Let’s talk sa labas.”

Dinala ako ni Auntie Amabel sa labas, sa may garden ng bahay. Hindi ko na alam kung ano na ang mga ganap sa buhay ng mga kapatid ni Papa. Basta ang alam ko naman ay bumukod na itong si Auntie Amabel sa mansyon. Mas pinili nitong tumira sa pamilya ng kanyang mayaman na napangasawa. At may anak na rin sila na kasing edad ko lang din.

“You need money?”

Tumango ako dito.

“I can help you.” sunod nitong wika matapos nakita ang tugon ko.

“T-talaga po?”

“Yes.”

Agad akong napahawak sa kamay ni Auntie Amabel. Halos halikan ko na ang palad at luhuran ko na si Auntie Amabel sa sobrang galak. Kaso naputol din naman ang kasiyahan ko nang may sunod siyang sinabi.

“But in one condition.”

“P-po?”

Ngumiti si Auntie sa akin bago sinaysay ang kondisyon na sinabi niya na siyang nakapanlumo sa buong pagkatao ko.

---

Thank you for reading, Engels!😍❤️

꧁A | E꧂

Let’s be mutuals!

2nd Wattpad account: showerofserotonin

Facebook: Amorevolous Encres

Tiktok: amorevolousencres IG: amorevolous.encres T

witter: AEncres

CHAPTER 2

Chapter 2

Gage Pov

“Yeah, this is Gage De Silva speaking.”

Pinatigil ko muna ang make-up artist ko sa pagtatanggal ng make-up na nilagay nila kanina sa mukha ko pagkasagot ko sa tawag na galing sa isang culinary school na pagmamay-ari ng isang kaibigan.

“Mr. De Silva gusto lang po naming i-clarify na si Mr. Debie T. Fabre po ang name ng ni-recommend ninyo? At ang amin pong ii-enroll?”

“Yes, that is right. And if you have any more queries, could you just email them to my personal email? I’ll forward it to your office.”

“Sure, sir. That would be great. Thank you, Mr. De Silva, and sorry for disturbing you.”

“It’s fine, ma’am.”

Sinipat ko ang mukha ko sa salamin na nasa harap ko na may maraming ilaw sa gilid. Maaga akong pumunta dito ngayon para sa isang photoshoot ng isang brand ng perfume. Pang-limang location ko na ito ngayon ng photoshoot at nakakangalay na rin sa bibig ko ang pagngiti sa harap ng camera.

Tiningnan ko ng wrist watch ko at nakita kong alas 8 na nang gabi. May family dinner pa pala akong dapat na puntahan. At ang call time na sinabi ni Mommy kanina ay 8:00 pm tapos nandidito pa ako.

Tinawagan ko ang manager ko, si Chalyn na pumasok sa dressing room ko. At ilang minuto lang ay pumasok naman ito.

“May kailangan ka? Or iri-request para sa team?” anito.

I politely shook my head.

“No, but can I go home right now? I have a family dinner, Cha. I cannot disobey or ditch our family dinner. My mom would skin me alive.”

Matagal bago ako sinagot ni Cha ng isang tango.

“Sige,” she finally answered. “Kailangan mo ng driver or ikaw nalang ang magda-drive for yourself?”

I gave her a closed-lip smile. “Ako na.” ani ko at tumayo.

Dumeritso ako ng parking lot B kung saan ko pinark ang sasakyan ko kanina. Minsan kapag pagod ako nagpapadrive ako hanggang sa penthouse ko. At ngayon ay kaya ko pa namang magdrive kaya ipagda-drive ko ang sarili ko.

Twice a month ay nagkakaroon talaga kami ng family dinner. With my sister and my brother. Sa aming tatlong magkakapatid ako ang pinakabunso. At ang nakakatanda kong kapatid ay kambal. Kasal na rin sila at may sarili ng pamilya, arrange marriage things. Yes, our family still follows that old, primitive tradition.    Our family is one of a kind followers of that tradition because their marriage was also an arranged marriage thing. They fell in love and have us. Kaya ginagawa rin nila iyan sa kanilang mga anak. At ang mga kapatid ko ay ganoon din. Arrange marriage rin sila pero kalaunan ay minahal din naman nila ang kanilang kapareha.

At ako, at the age of thirty, I’m enjoying my bachelor’s years to its limit because I know one day they will also have someone for me. Hindi na ako nagkakaroon ng matinong relasyon dahil alam ko naman na pagdating ng araw ay may tao rin dadating at papakasalan ko. Kaya papalit-palit ako lang ako ng babae. I do it like I’m just changing my briefs.    My family wasn’t a fan of showbiz. They’re not fan of me showing on the big screen. They aren’t fan of me acting in front of the camera. Pero ito kasi ang gusto ko munang gawin ngayon. Ako rin naman ang taga-pagmana ng mga negosyo namin when times comes kaya mas pinili ko itong career na ito. Instead of pursuing my MBA abroad.

At hinayaan ako ng parents ko, in exchange for that, I will agree to an arranged marriage too, like they did to my sister and brother. At nakita ko naman na maayos ang kinalabasan ng mga naging arrange marriage ng mga kapatid ko kaya kampante akong ganoon din siguro sa akin.

Pagkapasok ko sa bahay ay agad kong narinig ang mga tilian ng mga pamangkin ko na nanggagaling sa dining area namin.

“Good evening!”

“Uncle!!!” sumalubong sa akin ang dalawa kong pamangkin.

“Hello kiddos!” Nagbaba ako sa upang salubingin sila ng yakap.

Ang isang babae na nasa apat na taon ay anak ng nakakantanda kong kapatid na si Gianna at ang pangalan nitong pamangkin ko ay si Raelyn. At ang isa naman na lalaki na nasa limang taon ay anak ng kambal ni Ate Gianna na si Kuya Gezron, at ang pangalan ng anak nito ay si Braze.

“Ang tagal mo. Late ka na,” puna ng ate Gianna ko at lumapit sa akin upang makipagbeso.

Si Kuya Gezron naman ay tinanguan ako, katabi nito ang asawa.

Binigyan ko rin naman ng mga ngiti ang kanilang mga asawa.

Lumapit ako sa mga magulang ko at nakigpagbeso kay Mommy.

“We’re almost done with our dinner. Nagutom na kasi ang mga pamangkin mo.” sabi ni Mommy at umupo ako sa dulo ng mesa.

“Work, mom. Matagal kasing natapos kasi marami akong sched today.”

Nakataas ang kilay ni Mommy na tumango sa akin. Si Daddy naman ay tipid lang na ngumiti. I know how much they don’t like my line of work as of the moment kahit na anong successful ko pa sa career ko. Ang gusto kasi nila ay magfocus ako sa mga negosyo namin.

Pero dahil b-in-argain ko itong hilig ko kaya silang magagawa dito.

Noon kasi nang sinabi ko sa kanila na gusto kong maging artista ay tumutol kaagad sila. Pero nang i-bargain ko ng tungkol sa arrange marriage ay wala na naman silang magawa.

“Uncle, I saw your verrryy wide and tall picture on the highway!” umeksherada ang anak ni Ate Gianna na si Raelyn. Minuwestra niya pa ang kamay niya.

“It’s called a billboard,  Raelyn.” Suway naman ng anak ni Kuya Gezron.

Natawa nalang ako at kumuha ng kanin.

“Really? Does uncle look handsome in that picture?” Magiliw kong tanong sa kanila.

“Yes! Yes! Yes! And your stomach looks so hard uncle!”

Naalala ko na ang tinutukoy niya. Iyon siguro ang billboard ng isang brand ng jeans na ako ang model.

“Watch me when I grow up, Raelyn. I will exceed what Uncle Gage’s body had.”

Nakita kong nawala ang tuwa sa mukha ng babae kong pamangkin.

“As if!”

“Tama na nga ’yan.” suway ni Ate sa kanyang anak.

“Gage,” tawag ni Daddy sa akin habang kumakain ako.

Nagw-wine na sila at dessert.

“Dad,” usal ko naman ang at binaba mng kobyertos.

Pinunasan ang bibig ko gamit ang table napkin na nasa hita ko.

Lumpit ang isang babaeng server namin sa akin at sasalinan na niya sana ako ng tubig nang itaas ko ang kamay ko sa kanya.

“Ako na.”

Magalang itong yumuko sa akin at umatras.

“It’s time for you to stop your showbiz career.”

Muntik nang lumabas ang tubig na iniinom sa ilong nang sabihin iyon ni Daddy.

“I’m sorry, dad. Come again?”

“Stop your showbiz career already.”

My eyebrow raised.

“Why?”

“Your fiance will arrive tomorrow. At least don’t renew your contract.”

Napatitig ako kay Mommy na siyang sumagot sa akin. I strengthen my back and lean on my chair.    My fist unknowingly clenched above the table. I already expected this thing would come and happen, but I didn’t expect that it would shock me.    I felt my heart constrict inside, and for a moment I lost my ability to speak. My mind went blank. All I could do was stare at my family and watch their expressions.  

Raelyn and Braze were busy with their ice cream. Ate and Kuya were watching me, so were my parents. While, Ate and Kuya’s partner didn’t try to make any eye contact with me. Until my Ate’s partner gave me a small smile and nod.    “I… I still have remaining months for my contract.” I muttered.    Mommy and Daddy bobbed their heads.    “Mmm, and after that, don’t sign any contracts anymore. This is what you promised before Gage. This is what you promised before you entered showbiz.” 

“Yeah, I know mom.”

“H’wag kang uuwi ngayon sa condo mo. Dito ka nalang matulog dahil pinalis ko na ang room mo.” Nakangiting wika ni Mommy.

Tumango ako.

“Magpapahinga na ako.” saad ko at tumalikod sa kanila.

Napasuklay nalang ako sa buhok ko gamit ang daliri ko.

Nang makarating na ako sa second floor ng bahay at nagulat ako nang may humawak sa kamay ko. Tiningnan ko ang kamay na iyon bago lumingon. Pagkalingon ko ay nakit ko si Ate Gianna.

Wala itong sinabi at basta nalang ako nitong niyakap.

“I understand. I know what you feel, Gage. Nandidito lang si Ate kapag may kailangan ka o gusto mo nang makakausap.”

Kahit na matanda sa akin si Ate Gianna ay matangkad at malaki pa rin ako sa kanya. Kaya naman yumuko at yumakap dito.

Ito ang kailangan ko ngayon. Naghalo-halo na kasi ang nararamdaman ko ngayon. May gulat, pagkadismaya, at lungkot.

Kumalas si Ate sa pagyayakapin namin.

“Alam kong mahirap, Gage, pero ikaw naman kasi, e. Bakit itong tradition pa natin ang sinugal mo para sa pangarap mong maging artista. You could have come up with other alternative way para mapapayag mo sila Mommy.” saad niya.

Matamlay akong ngumiti. “Heto na, Ate, e. I’m… I’m just anxious and scared too.”

Nanliit ang mata ni Ate Gianna sa akin.

“You’re anxious kasi di mo alam at kilala ang mapapangasawa mo. And you’re scared because you’re saying goodbye to your bachelor’s years. Di ka na makakapambabae, ganoon ba?”

“No,” tanggi ko. Alam ko na naman kasi na dadating ito at handa naman akong bitawan ang pagiging single ko kaso lang natatakot ako dahil baka di magwork ang arrange marriage para sa akin. Nakikita ko naman kung gaano nagsuccess ang arrange marriage mula sa magulang ko hanggang sa mga kapatid ko pero papaano kung kagaya sa sitwasyon ni Aziel. I mean, in case I would really try to work things out pero papaano kung ang mapapangasawa ko ay ayaw niya?

“I’m just afraid, Ate na baka di maging kagaya sa inyo ang akin, ang kapalaran ko. There’s a lot of things that running around my head right now.”

Tumango ito.

“All I can say is that you should try to open your heart to your fiance. Matutunan niyo ring mahalin ang isa’t isa lalo na kapag magkasama kayo.”

“Thanks, Ate.”

“Hmm, sige na magpahinga ka na. I know you’re tired. And tomorrow is a big day for you. At baka rin kausapin ka ni Gezron.”

Leister Pov

Tumigil ang sasakyan nila Auntie Amabel sa isang malaki at mataas na gate na pininturan ng itim at ginto na pintura. May guard na lumapit doon. Nahati sa dalawa ang malaking gate nang pagbuksan kami noong guard.

Napuno sa berdeng halaman ang malawak na harden ng mansyon. At halos makalimutan kong kumurap sa pangkamangha ko sa buong paligid.

It’s not my first time to step foot in this kind of house, or should I say mansion, since my grandparents own one, yet this one caught my attention. It is a modern mansion painted with mixed brown, black, and beige colors. The mansion screams luxury kahit na sa gate pa man kanina.

Natigil lang ako sa pagtingin sa labas ng kotse nang tumigil ito sa harap ng mismong main door ng bahay. May tatlong babaeng maid pa doon na nakaabang at nakauniporme pa.

“Leister, I mean Lei, just always remember what I told you. When you step outside of this car, your identity will be Leister Garcinia, not Leister Constancia.”

Dahan-dahan akong tumango kay Auntie Amabel.

Hinawakan nito nag kamay.

“I promise to take care of Arsel. Just do your job here, hmm?” Parang nakikiusap nang wika ni Auntie.

“Oo… po.”

“Binasa mo naman ang pinadala kong information sayo, diba?” Tumango na naman ako. “And one more thing Leister. Please, don’t be caught.”

Kung namangha ako sa labas ng bahay mas manangha pa ako sa loob ng mansion. Kaso naputol din naman kaagad ang pagkamangha ko nang makita ko ang mga panauhin na nasa sala. Nasa anim silang lahat kasama iyong dalawang bata.

“Amabel!” sinalubong kaagad ng isang babae si Auntie Amabel. At sunod naman na tumayo ang lalaki.

Nag-usap usap pa silang tatlo at ako naman ay halos magtago nalang sa likod ni Auntie Amabel at pinagpapawisan ng malamig.

Hanggang sa mapansin nila ako.

“Yes, this… this is my son, Mrs. De Silva, Mr. De Silva, Leister Garcinia.” Pagpapakilala ni Auntie sa akin sa mga De Silvas.

“H… Hello po!”

Kumirot ng puso ko nang makita ko ang malalaki nilang ngiti.

Isa-isa itong nagpakilala sa akin at pati na ang dalawa nitong anak, ang kambal nitong anak at pati na rin ang mga asawa nito at ang mga anak.

Umupo kami ni Auntie Amabel kasama sila sa sala. Ang mga bata naman ay kinuha ng mga yaya nito.

Kahit na kinakain ako ng takot at kaba ay nginingitian ko pa rin sila at maayos na nasasagot ang mga tanong nila sa akin.

Alam ko na ang pinasok ko dito mula nang pumayag ako sa kondisyon ni Auntie Amabel. Pero ngayon nagsisi na ako dahil sa mga pinapakitang ugali ng mga ito sa akin. They’re so good! I think I can’t do this.

“Lei,” napatingin ako kay Mrs. De Silva. “Why don’t you wake your fiance upstairs?”

“Oo nga, anak.” gatong naman ni Auntie.

“A-ano po…”

“Go, Leister. Kanina pa kasi iyon ginigising ng mga maids namin kaso di pa bumabangon until now. Sige na, Leister.” Tulak talaga ni Mrs. De Silva sa akin. “Pagkarating mo sa taas kumanan ka lang at ang pinakadulong kwarto na makikita mo ay room na iyan ng anak ko, ng fiance mo.”

Tiningnan ko si Auntie upang pigilan niya ang kahibangang ito kaso mas inencourage niya pa ako. Tumingin naman ako sa mga anak ni Mrs. De Silva kaso nadismaya ako nang para pa akong tsini-cheer ng mga ito.

Wala akong nagawa kung hindi ang umakyat sa ikalawang palapag ng bahay. Habang tinatahak ko ang pa-kurbang hagdanan tungo sa taas ay bumibilis na ang tibok ng puso ko. Habang papalapit ko nang papalapit sa pinakadulong pintuan na kulay mahogany ay papalakas nang papalakas na rin ang kabog ng puso. Para na nga akong nakalutang habang naglalakad sa hallway.

Pikit mata akong bumuga ng hininga bago kinatok ang pintuan ng tatlong beses.

“H-hello?”

Naghintay ako ng ilang minuto pero wala pa rin akong narinig mula sa loob.

“Tao po?” sunod kong wika.

Naghintay na naman ako pero wala pa rin kaya naman sinubukan kong pihitin ang busol ng pintuan at medyo nagulat ako nang di iyon nakalock.

Binuksan ko ang pintuan at sumalubong sa akin ang matapang na panlalaking amoy. Medyo madilim ang kwarto dahil sa makapal na kurtina at salamat na isang lampshade na nakabukas sa gilid ng malaking kama na nasa gitna nitong kwarto dahil may konting ilaw sa loob ng kwarto.

“Ano… pinapababa na kayo ng magulang ninyo.” mahina kong wika.

Napakurap-kurap ako nang ungol ang sinagot nito sa akin. Isang malalim at paos na ungol.

Kinalabutan ako doon at parang kinuryente ang ugat ko saka tumakbo ang kuryenteng iyon tungo sa puso ko.

Napatitig tuloy ako sa kama. Sa pagkakuryoso ko ay unti-unti kong hinakbang ang paa ko tungo sa kama at dahan-dahan na inabot ang makapal na kumot para tingnan kung ano ang meron doon. Kaso konting puldaga nalang sana ang distansya ng kamay ko sa kumot ay may kamay nang humawak sa palapulsuhan ko. Di ako nakasigaw sa sobrang bilis nang pangyayari at hinila ako nito sa kama bago kumababaw sa akin ang isang malaking katawan ng lalaki.

Nalunok ko ang sigaw at sininok bigla!

Dahil sa ilaw na nagmumula sa lampshade ay nakita ko ang mukha nito at bumilog ang mga mata ko nang makita ko kung sino itong nasa ibabaw ko. Si G-gage. Si Gage De Silva na pinaka-in demand na model at actor ng bansa lang naman ang nasa ibabaw ko ngayon at hubad pa.

His electric, deep-set, blue-green eyes held mine. 

Akala ko kung ano na ang gagawin nito nang unti-unti nitong nilapit ang mukha sa akin pero mabuti nalang at bumagsak ang ulo nito sa noknok ng leeg ko.

“Five minutes. Let me nap for five minutes.”

---

Thank you for reading, Engels!😍❤️

꧁A | E꧂

CHAPTER 3

Chapter 3

Leister Pov

Tuwid na tuwid ako dito sa kinahihigaan ko. Nasa ibabaw ko si Gage. Si Gage De Silva at matutulog. Oo, natutulog, ’yon ang sabi niya, e.

Halos di na ako huminga o nagpapakawala ng hangin dahil sa sitwasyon at posisyon namin ngayon. Diretso ang tingin ko sa kisame at ang kamay ko ay nasa tabi ko lang. I’m keeping my hands to myself, afraid that I might touch something forbidden, something unworldly.

Ang tanging nagagawa ko lang ngayon na kampante ako ay ang kurap sa mga mata ko. Dahil kahit sa paglunok ng sarili kong laway ay parang pinipigilan ko. Idagdag pa na ang lakas ng tibok ng puso ko ngayon dahil sa kaba. Kaba sa pinasok ko ngayon. Syempre, takot na rin. Magkadutong naman talaga lagi ’yang kaba at takot.

Ano ba itong pinasok dito? Kakatungtong ko pa nga lang sa tahanang ito tapos ito kaagad ang bumungad sa akin!

I tried to distract myself from peering around the room with the help of the small yellowish light coming from the lampshade. It is a black-and-white theme room. There’s a wide, huge flatscreen TV pasted on the wall just in front of the king-sized bed. Then, right next to it, is another door that I don’t know about. And from where I was lying with Gage, on the left side, there was another door. On the right side next to it, there was a small glass center table with a vase on top. There’s also a couch next to it. It’s actually a tremendously huge room.

The peppery smell dominated the whole room, and it was slowly corrupting my senses.

Kahit na madilim itong kwarto ay di naman nakakatakot.

My eyes stopped wandering around the room when Gage moved above me. Dahan-dahan itong umalis sa pagkakadagan sa akin at pikit mata itong tumihaya sa tabi ko.

Hihinga na sana ako nang malalim nang dumapo ang mata ko sa makasalanan niyang katawan! Muling bumilog ang mga mata ko nang lumantad iyon akin. His rocky, well-defined abs greeted me. I follow the lines of his chest down to his abs until my eyes stop on his V-line.

I gulped, trying to cast my eyes away from the view in front of me, yet my eyes were locked! Magnetized by it. Too mesmerized. Too distracted. Too astounded!

It feels like it was my first time seeing this kind of thing. Well, in fact, this is my first time seeing one in person. Sanay kasi akong sa TV lang o picture o sa mga poster. Iba pala kapag totoo ng nasa harap mo. Parang delikado ba.

Yes, it looks ruthlessly dangerous!

A raspy voice caught me and cut my eyes from wandering anywhere but Gage’s body.

I looked up only to catch Gage peeking through me.

D-don’t tell me he’s been watching me gawking at his body? Don’t tell me he’s been watching me too amazed with his abs? Don’t tell me he watches me as I almost feel his hard stomach on my palm?

“Who are you?” Came his bedroom, and his raspy voice made the tiniest hair on my body salute.

Kung anong kina-sexy ng boses ni Gage sa television kapag nakikita ko siya sa mga interviews ay siya rin namang kina-sexy ng boses nito sa personal. Parang nangingiliti ang boses niya.

“A-ahm…”

“Are you my fiance, by any chance?” direktang tanong nito sa akin.

Sinubukan kong bawiin ang tingin ko sa mga mata niya kaso nahuhuli ako nito. Sinusubukan kong ilayo ang mata ko sa kanya kaso, kusa itong bumabalik sa kanya. Hindi ko alam kung bakit pero talagang ang tapang ng mga tingin ng mga mata niya.

“A-ako… nga.” I croaked.

Napapikit lang ito at walang sinabi. Hindi siya nagsalita kaya sinugundahan ko ang sinabi.

“Inaahasan mo bang… lalaki ang itatakda sayong ikasal?” I whispered.

Bumalik ang mata niya sa akin. Parang nasasaktan siyang tumingin muli sa akin.

“I didn’t expect it to be a man or woman.” he replied.

Oh!

“Okay lang sayo?”

Nakita ko ang pagngiti nito sa kabila ng pinakitang emosyon ng mga mata niya kanina.

“Yeah, besides, my friend is also married to a man. And having you as my fiance is not a big deal for me.”

I don’t know. I don’t know if I deserved all of these. These people. Itong mga tao dito sa bahay ay sobrang babait. Bakit ganito? Akala ko magiging madali ang gagawin ko dito? Akala ko kagaya ito ng mga nakikita ko sa television? Akala ko mga masusungit o istrikta sila. Pero bakit kabaliktaran lahat?

Bakit ang babait ng mga De Silva? Ang nga anak nito, ang mga apo, at kahit ang mga matatandang De Silva at itong si Gage ay ang bait. Dios ko! Papaano ko gagawin ng maayos ang sadya ko dito? Kung ganito sila kabait? Masasaktan ko sila.

“How about you? Do you expect me to be your fiance?” Mapatitig ako sa mga mata niya. Namumungay ito at kahit na bago siyang gising ay nakakahalina pa rin. Tumagilid siya at inunan ang malalakas na braso. Nagsi-igtingan ang kanyang mga masels doon.

Ngayon palang parang gusto ko nang humingi ng tawad sa kanya.

“H-hindi. Ang alam ko lang De Silva pero… di ko inaasahan na ikaw, na si Gage De Silva.”

Umangat ang gilid ng labi niya.

“Well, it’s me.” Lumayong tingin nito sa akin at walang pasabing bumangon. Medyo nanlaki ang mata ko nang bumagsak ang kumot niya sa kanyang hita.

Nakita ko ang likod niya at napatitig ako sa tattoo sa likod niya. Sa ibaba sa may waist line niya. Ngayon ko lang nakita. Medyo malaki iyon pero natatabunan lang ng pang-ibaba niyang suot.

Lumakbay ang mata ko sa kanyang likod habang sinusuklay niya ang buhok gamit ang daliri niya.

Nakakamangha ang bawat anggulo at bawat galaw ng masels niya. Batak na batak at parang suki rin siya sa gym.

Napabangon naman ako nang bigla itong lumingon sa akin at nahuli akong nakatitig sa likod niya. At bababa na sana ako sa kama niya nang magsalita siya.

“Let me formally introduce myself to you. I’m Gage De Silva the youngest in the family and, of course, your future…” Ngumiti siya. “husband.”

Unti-unti na akong kinakain ng guilt ko. Gusto ko na talagang umatras. Gusto ko na talagang tumakbo paalis kaso ang Papa ko. I need money. We need money. It’s now or never for me and for my father.

Lihim akong gumawa ng malalim na hininga bago pilit na ngumiti sa kanya.

“Leister Con-Leister Garcinia and you can call me, Lei… po.”

Natulala ako ng matunog siyang tumawa. At patuloy sa pag-shakehands ang aming kamay.

“Don’t use po on me, Lei. Just call me by my name, you can call me Gage, mmn?”

Binawi ko ang kamay ko sa kanya at ngingitian ito.

“Sige… Gage.”

“Better,” he said airily.

Si Gage na ang unang umalis sa kama at nang makaalis siya ay saka pa ako bumaba sa kama at inayos ko ang suot ko.

“Will you head downstairs first?”

Naiangat ko ang tingin ko kay Gage na nakatayo malapit sa pintuan na hula ko ay tungo sa banyo niya. Ang puti niya rin talaga tapos ang six-pack abs niya ay nangangamay pa sa akin. Para bang gustong magpahimas.

I shook my head at the sinuous thought.

I always admire, Gage kahit na sa TV ko lang siya nakikita. Kahit na sa cellphone ko lang siya nakikita ay nasubaybayin ko ang kahit na papaano ay mga gawa niya sa industriya at ang mga tulong niya sa mga tao. At kahit na sa ganoon ko lang nakilala ay masasabi kong mabait siya tao at di naman ako nadismaya doon. Talagang mabait siyang tao. Tunay na bukal ang puso niya.

“A-ano… si–”

“Okay, sabay na tayo. Mabilis lang ako, okay?”

Nag-iwan siya ng isang ngiti sa akin bago pumasok sa banyo.

Napanguso nalang ako at nang walang magawa ay isa-isa kong hinawi ang mahahaba at makapal na kurtina ng kwarto ni Gage para pumasok ang natural na liwanag sa labas.

Matapos kong buksan iyon ay lumiwanag na ang buong kwarto dahil ang lahat pala ng dingding nitong kwarto ni Gage ay transparent glass.

Sunod kong tinungo ang kama ay inayos ko ang higaan nito. Pinagpag ko ang unan nito at inayos ko ang kumot. Lihim kong nasimot ang amoy ng kumot nito.

Napatingin ako sa banyong pinasukan ni Gage at kita ko namang sarado iyon kaya naman inamoy ko naman ang kumot ni Gage. Parang ang creepy ko pero di naman kasi ito pangmatagalan, e. Itong pagkilala ko kay Gage ngayon ay pansamantala lang at aalis din ako kapag tapos na ako dito. Alam ko ring delikado itong pinapasok ko pero ginipit ako ng panahon.

Kaya habang nandidito ako. Gagawin ko ang trabaho ko dito na nais ni Auntie at lulubusin ko na rin ito.

Habang inaamoy ko ang naiwang bango ni Gage sa kumot nito ay napapapikit at para akong kinakamay ng kama na humiga at amoyin nalang ang kumot hanggang sa maubos ang amoy noon. You will only understand my creepy actions right now if you get a chance to come this close with your ultimate crush on TV! Kung kaya ngang dalhin ang amoy ay dadalhin ko!

Kaso naputol din naman kaagad iyon nang marinig ko ang pag-click ng pintuan sa banyo.

Agad akong tumayo ng maayos at inayos ko iyon.

“Lei,” I acted normally and turned around.

My eyes wander anywhere but only on Gage’s naked body- ahm, almost naked body.

Ang lalaki ay parang wala lang na nagpupunas sa kanyang basang buhok gamit ang isang kamay niya. Gulong-gulo ang buhok nito kaso ang gwapo niya pa ring tingnan. Bumaba ang mata ko sa leeg nito kung saan nakasampay ang isang puting towel na pinangpunas niya sa buhok niya at napalunok ako ng wala sa oras nang makita ko ang Adam’s Apple nito na bumabakat sa kanyang leeg. Mas bumaba pa ang mata ko sa kanyang six-pack abs na nakakasilaw sa mata. Natigil ang paglalakbay ng mata ko hanggang sa baywang niya kung saan nakatapis ang isang towel. Nagtatago ang ibabang parte ng malalim niyang V-line doon.

Halos lumuwa ang mata ko nang bumagsak ang mata ko sa ibabang parte niya, sa bahagi kung saan nakatago ang Yamashita Treasure niya! Muntik akong napa-sign of the cross sa laki ng bumukol doon. Dios ko!

“Lei?”

I snapped! Bumalik ang tingin ko sa mukha ni Gage na parang natatawa. Oh my god! Don’t tell me he’s been watching me drooling over his body again?

Katangahan nga naman Lei!

Dios ko! Please, buksan niyo na itong sahig na kinatatayuan ko at laluminin mo na ako! Sobrang nakakahiya na!

My face heated than ever! I bet para nang hinog na kamatis itong mukha ko ngayon.

“A-ah, yes?”

He grinned.

“Liking the view?”

“Yes, I mean no, yes.” Mabilis akong umiling. “No!”

Tumawa ito at mas lalong naramdaman ko ang pagtaas ng temperatura ng buong mukha ko!

Leister! Anong katangahan ito?! Malilintikan pa ako nito, e!

“The view from my room to the outside-don’t you like it?”

Tumabingi ang ulo ko habang nakatitig dito. S-sa labas ang tinutukoy niya? Tapos ang tinutukoy ng utak ko ay ang katawan niya!

Oh my god! Get yourself together, Leister! This is not you!

Tinuro ng hintuturo ko ang labas ng kwarto.

“Sa… sa labas po ang tinutukoy ninyo?”

Tumango siya.

“Mmn.”

Napatingin ako doon. Tumunganga ako doon bago binalik ang mata ko kay Gage kaso napatalon ako patalikod ng makita kong naghuhubad siya sa towel niya! Dios ko!

“Gusto ko po… iyong view.” usal ko pero pati ako ay nagtataka kung alin ba talaga ang tinutukoy kong view.

“Huh?” si Gage.

Mabuti at nalabanan ko ang sarili ko na huwag lumingon dahil nagbibihis ang tao.

“Iyong v-view sa labas. Gusto ko po. Maganda.”

“Thought so.”

Ilang saglit din akong tumalikod dito at tahimik lang na tumitig sa lampshade sa harapan ko.

“Let’s go.” Doon na ako napalingon.

Bihis na bihis na ito at ginulo niya lang ang buhok. Maayos na sana ang datingin niya nang mapasin kong di niya naayos ang kuwelyo noong sky blue niyang polo shirt.

“’Y-yong ano po.” ani ko at tinuturo ko ang sariling leeg para sana maayos niya ang kuwelyo.

Turo ako nang turo sa leegan ko at parang tanga dahil di ko man kang masabi na ayusin nito ang kuwelyo niya. Pati si Gage ay nagsalubong ang kilay na kinakapa ang leeg niya.

“What?” ang tanong nito nang di na makatiis.

Umiling ako at parang may nagtulak sa akin na lumapit dito. Tiningala ko ito dahil hanggang sa dibdiban niya lang ako.

Itinaas ko ang kamay ko at ako na mismo ang umayos sa kuwelyo nito.

His scent-his manly, peppery, and somewhat gingery smell-gusts through my nose, and his smell pokily dominates my sense of smell.

Tumingala ako at natagpuan ko si Gage na nakababa ang tingin sa akin.

Nang ma-realized ko ang ginawa ay pagiray-giray akong napaatras palayo dito at inaakala ko ay matatumba na ako nang mabilis nitong mahuli ang baywang ko at hinila ako tungo sa kanya. Napayakap ang kamay ko sa kanyang matigas na braso.

My heart pounded unexpectedly.

Nahigit ko ang hininga ko nang tumama ang tungki ng ilong niya sa malambot na parte ng mukha ko.

“Be careful, Lei.” Pabulong nitong wika sa akin at kinalabutan ako.

---

Thank you for reading, Engels!😍❤️

꧁A | E꧂

CHAPTER 4

Chapter 4

Leister Pov

“Breathe, Lei.” usal ni Gage sa akin habang hawak pa rin ako sa aking balikat at bahagyang nakayuko upang matingnan ako na nakatanga lang matapos nang nangyari.

I can still feel his warm breath under my ear. And I would bet my life that I’m as red as a cherry right now. Gusto ko nalang talaga mawala dito ngayon. Unang araw at ngayon ko lang nakita in flesh itong si Gage pero grabeng katangahan na ang mga nagagawa ko sa harapan niya. Sobra ko nang ginawang kahihiyan at kakatawanan ang pagmumukha ko kay Gage.

Napabuga ako ng marahas na hangin mula sa ilong ko at pilit na pumaskil ng ngiti para kay Gage. Sunod ko namang tinanggal ang kamay niyang nakahawak sa balikat ko.

I can feel my heart racing inside my chest because of my disgracefulness.

Gage’s well-shaped eyebrow arced as his eyes were still on me, watching me like a hawk on his prey.

“L-labas na tayo?” I mumbled, pointing my finger at the door.

Umabante si Gage tungo sa akin kaya naman napaatras ang paa ko. What is he doing?

“Labas na tayo?” Ulit ko dito pero nanatili namang nakatutok ang mata niya sa akin at… may mangha doon.

“Your face. Why is it so red? Do you have a fever?” He said, roaming his eyes on my full red face!

Shit!

“N-no. Wala. Wala akong lagnat.” Ligtas ko sa sarili.

Tumaas lalo ang kilay niya.

“Is that so? Then why is it so red? Damn. You’re blushing?” He observed and my face just feel hot than ever!

“I’m… I’m just shy.”

“Huh?”

“I’m so clumsy in front of you. That is why, okay?” I stated.

“Una na ako.” sunod kong sabi at mabilis na tumalikod dito. God! Nandidito lang naman sana ako upang gisingin siya. Pakiramdam ko tuloy ang haba nang oras na ginugol ko dito sa kwarto niya.

Dire-diretso ako palabas, binuksan ko ang pintuan at saka walang lingon na lumabas kaso bago pa man ako makalayo doon sa kwarto ni Gage ay may narinig akong malakas na pag-alik-ik nito.

Naipadyak ko tuloy ang paa ko at saka maha-haba ang ginagawang hakbang palayo. But because of my short legs, Gage was able to catch up my pace. Naabutan niya ako nang pababa na ako ng hagdanan.

Napatigil ako nang may isang maid na papa-akyat sa hagdanan. Ramdam ko rin naman ang pagtigil ng lalaki sa likod ko.

“Ay, Sir Gage nandyan na po pala kayo. Pinapababa na po kayong dalawa dahil di pa raw po kumakain si Sir… Leister.” untag nito.

Sumisilip ako sa sala at wala na nga roon sina Auntie Amabel at ang mga De Silva.

“Pakisabi pababa na kami.” si Gage na ang sumagot doon sa maid.

Nang maka alis ang maid ay nagsalita si Gage na hindi ko man lang naramdaman na nasa tabi ko na pala ang malaki at matayog niyang katawan. Grabe, ang laki niyang lalaki.

“Hindi ka pa pala nakapag breakfast?” tanong niya, nagsasalubong ang kilay.

“Uh, hindi pa.”

“Tsk! Let’s go.”

Napalobo nalang ako sa pisngi ko bago bumuga ng isang malalim na hininga at sinundan ang mahahabang hakbang ni Gage pababa.

Nakasunod lang ako sa lalaki dahil ’di ko naman alam ang pasikot-sikot nitong napakalaking bahay nila at saka ngayon lang ako nakatapak dito, ayaw kong mawala dito, ’no!

Habang pinabaybay namin ni Gage ang isang hallway na may ilaw na nakadikit sa dingding na kulay dilaw ay namamangha talaga ako. Kung yaman na yaman na ako sa mga grandparents ko at saka ni Auntie Amabel. Mas mayaman pa pala itong mga De Silva. Nakakatakot itapak ng sapatos ko sa napakakintab nilang sahig. Nakikita ko nga ang sarili ko doon. Ganoon ka kintab itong sahig nila. May mga paintings pa na nakadikit sa wall.

Dahil aliw na aliw ako sa aking mga nakikita ay ’di ko namalayan ang pagtigil ni Gage at ako na dire-diretso lang ang hakbang ay tumama ang pisngi ko sa likod ni Gage.

“Shit!” mura nito.

Nilingon niya ako na naghihimas sa pisngi na tumama sa likod niya.

“Masakit?”

Umiling ako.

“’Di gaano.”

“Gage maupo na kayo para makakain na.” ang singit ni Mrs. De Silva.

Gage only motions his head towards the long dining table. Tumungo ako sa tabi ni Auntie Amabel na may malaking ngiti na nakapaskil sa mga labi niyang mapula. At ’di ko naman inaasahan na tatabi pala sa akin si Gage kaya bahagyang nanlaki ang mata ko doon.

While we were eating, Auntie Amabel and the De Silvas were conversing, but I really couldn’t relate. They were exchanging words and thoughts while I was here, being overly sensitive to the man eating beside me. And who wouldn’t be? Sa TV ko lang kasi nakikita ang isang ’to tapos out of the blue makakatabi kong kumain. Halos ’di ko na nga malasahan ang mga kinakain ko, e. Pati sa pagsubo ay nakapa-conscious ko na. When in fact I am not naman.

Tapos na naman akong kumain kahit na parang lutang ako dito ngayon pero nang makita ko ang hinog na mangga sa mesa ay natakam ako doon. It’s my favorite!

I stretched my arms para sana maabot iyon kaso ’di naman iyon abot ng maiksi kong braso. Kaya naman akmang tatayo na ako nang magsalita si Gage ng pabulong sa tabi ko.

Nabawi ko naman ng wala sa oras ang kamay ko at itinago iyon sa ilalim ng mesa.

“What do you want?”

Lumingon ako dito na may gulat sa mukha.

“What do you want, ako na ang aabot for you.” Dagdag niya dahil hindi ako sumagot sa kanya.

I pressed my lips together before answering him. Nginuso ko ang manggang nakahiwa na.

“Iyong mango.”

Walang imik naman itong kumuha ng isang slice ng mangga at nilagay sa plato ko.

“T-tama na.” mahina kong angal nang dagdagan niya pa ng dalawang slice ng mango ang plato ko.

“Oh.” Tanging usal niya lang.

“Gage, Leister,” si Mr. De Silva.

Napatigil ako sa pagnguya noong mango at napatingin kay Mr. De Silva. May katas ng mangga ang baba ko kaya naman naghanap na sana ako ng tissue nang may nilagay ng tissue paper si Gage sa kamay ko. ’Di siya nakatingin sa akin at nakatutok lang ang mata sa ama niya pero nagawa niya pa ring bigyan ako ng tissue.

“Alam n’yo na naman na itatakda kayong ikasal. This may not seem normal to other people because you two are both male. But we are still going to pursue your wedding. ’Di palang kayo dalawa sinisilang ay nakatakda n’yo nang pakasalan ang isa’t isa dahil sa mga Lolo ninyo na ngayon ay wala na. Pero kahit na wala na sila gagawin pa rin natin ang kanilang napagkasunduan.” Pag-anunsyo ni Mr. De Silva.

Ang tinutukoy na Lolo ni Mr. De Silva ay ang ama ng asawa ni Auntie Amabel.

Saglit kong tiningnan si Gage na wala man lang reaksyon sa sinabi ng ama niya. Wala rin akong mabasang emosyon sa mga mata niya.

“Hindi ako titira dito.”

Lahat kami ay napatingin kay Gage.

“I have my own penthouse. Doon ako titira.” puno niya.

Tumikhim ang matandang De Silva kaya naman napabaling ako doon.

“Iiwan mo si Leister dito? He is your fiance, young man.”

I can sense danger in Mr. De Silva’s tone.

“Gage.” Ang Ate ni Gage na si Gianna.

Napayuko nalang ako.

Ramdam ko kasi ang bigat ng tensyon sa kanila kahit na nagtitigan lang sila.

“He will stay with me in my penthouse. He is my fiance, right? Then he will stay with me until our wedding day, and we’re going to try to work this thing up before our wedding.”

Para akong nabingi sa sinabi ni Gage. Is he serious? He can’t be serious with this, right? Akala ko kagaya ng mga napapanood ko ay aayaw siya dito. Seryoso pala talaga siya?

Tumingin ako dito at seryoso pala akong tinitingnan nito. Napakurap-kurap ako sa intinsidad ng mga titig niya.

“That’s actually a good decision of Gage, Dad.” Ang Kuya ni Gage na si Gezron.

“Okay, will you be okay with Gage, Leister? Well, wala ka rin namang pagpipilian.” ani ni Mrs. De Silva.

Muli akong tumingin kay Gage at nanatili lang namang seryoso ang mukha niya.

Napaigik ako ng konti nang maramdaman ko ang pagpisil ni Auntie Amabel sa kamay ko. Napabaling ako dito.

“Just go for it.” she whispered.

Tumango ako.

“O-okay po. Okay lang sa akin na… na tumira kasama si Gage sa p-penthouse niya.”

After nang usapan namin doon ay nag-excuse ako para makapagbanyo dahil ngayon-ngayon din ay tutungo na pala kami ni Gage sa kanyang penthouse.

“Lei?”

Napatalon ako sa gulat nang biglang pumasok sa banyo si Auntie Amabel hababng naghuhugas ako ng kamay.

“Auntie.”

“Magiging maayos ka naman dito, Lei. Mababait naman ang mga De Silva.” wika niya.

Tuluyan na akong lumingon kay Auntie Amabel at sumandal sa sink.

“’Yan na nga po Auntie, e. Ang babait. Siguro naman maiintindihan nila kayo? Hindi naman po siguro kailangan na umabot tayo sa ganito. Ang bait nila Auntie.” saad ko.

“Nandito na tayo, Lei. Itutuloy na natin ’to. Promise, bibilisan ko ang lahat doon sa Monti Alegri para ’di ka magtagal dito, hmm?” Nakikiusap na untag ni Auntie saka kinuha ang kamay ko. “We cannot lose the De Silva, Lei. We need them. My family needs them.”

“Auntie…”

“You also need me right? You need money, right, Lei?”

Hugmok ang balikat ko nang lumabas sa banyo. Pumikit ako nang mariin at bumalik sa sala.

“Leister naghihintay na si Gage sa labas.” Ang salubong sa akin ng kapatid na babae ni Gage na si Gianna. Bitbit pa ang anak nito.

“Po?”

“Aalis na raw kayo.”

“Si… si Aun—Mom po nasa banyo pa.”

“Oh, ’di ba niya sinabi sayo? Akala ko pupuntahan ka niya para sabihin na nauna na si Gage sa labas.”

Napatango ako.

“Ah, sige po. L-lalabas na po ako.”

Ngumiti ako dito at lalagpasan na sana ito nang hawakan niya ang kamay ko. Binitawan niya ako.

Binaba niya ang anak na si Raelyn.

“Leister,” tipid siyang ngumiti. “Alam kong mahirap ito sa inyo ng kapatid ko, Lei. Baka napilitan ka lang din dito. Pero sana… sana bigyan ninyo ni Gage ang isa’t-isa ng chance at subukang magwork sa inyo ang arrange marriage. Kami rin Leister. Kami ng kambal ko ay arrange marriage rin naman pero minahal namin ang mga asawa namin. Nagawa naming mahalin ang isa’t isa dahil binuksan din namin ang puso namin. Kaya sana kayo rin kapatid ko. Mabait siya, Leister. Mabait ang kapatid ko.”

“Gianna-”

“Ate, you should call me ‘Ate’ from now on.”

I smiled.

Lumunok ako. “S-susubukan namin, Ate.”

“That’s good. Sige na baka mabagot iyon.”

“Sige po. Pero magpapalam muna po ako sa mga magulang ninyo.”

Umiling ito sa akin.

“There’s no need to. Nasa garden sina Mommy at alam na rin naman nila na aalis kayo ngayon ni Gage.”

---

Napanguso ako nang makita ko si Gage na nakasandal sa hood ng kanyang itim at makintab na Maserati na kotse. Papaano ko nalaman ang brand ng kotse niya kahit na wala naman kami noon? Dahil sa logo nito. May gan’on kasi sina Auntie.

Gage looks so great leaning against on his car. Parang kahit na may hinihintay lang ito ay may dating pa rin at parang nagmo-model lang. Wala pa siyang ginagawa n’yan pero ang lakas na ng dating. Maybe because he is my idol at nakikita ko lang sa Television kaya ganito ako magreact? Maybe…

“Come on, Lei.” si Gage nang makita akong napatigil sa kanilang grand foyer. He gestured his head towards his car.

“Ah, oo andyan na.”

Nauna na itong pumasok sa kanyang kotse at ako naman ay nagdadalawang isip kung saan ako sasakay. Sa harap? O sa likod?

Napaatras ako nang bumaba ang window ng kotse nito. And it was like Gage knows what’s running around my head.

“Sa harap ka sumakay. I’m not your driver.”

Tumingin lang ako sa paligid bago pinagbuksan ang sarili ko. Pagkapasok palang ng ulo ko sa loob ng kotse ay sumalubong kaagad sa akin ang amoy ni Gage. Nang makaupo ako ay namangha ako sa linis nito at ganda! May amoy ni Gage ang kotse at amoy mayaman talaga.

“Seatbelt’s on, please.” anito.

“Ay, oo pala.” kako at kinabit ang seatbelt.

Umusad na ang kotse at nang marating ito sa car gate ay kusa naman iyong bumukas. I guess censored iyong gate nilang iyon.

“Malayo ba ang penthouse mo?” tanong ko kay Gage, napakapit ako sa seatbelt dahil sa bilis ng pagpapatakbo niya. Wala namang humahabol sa amin.

“Medyo.”

“A-ahh.”

Muli akong natahimik at piping napadasal sa isip ko. Dios ko, gabayan n’yo po sana ang lalaking nagmamaneho nitong sinasakyan ko ngayon. Gusto ko pa pong mabuhay.

“Lei?”

Nadilat ko ang mata ko.

“H-huh?”

“Inaantok ka?”

“H-hindi naman.” sagot ko. Nauutal pa rin.

“Then why are you closing your eyes? Is there something wrong?”

“W-wala naman. Ang bilis mo lang magpatakbo ng k-kotse.”

“Oh shit!” Malutong niyng mura at mukhang doon lang na-realized na ang bilis ng takbo namin. Nakahinga ako ng konti nang humina na ang takbo namin. “You should have told me sooner. Nasanay kasi akong mag-isa kaya ganoon.”

“Okay lang po.”

Taka akong napatingin dito nang tumawa ito.

“I already told you not to address me with po.”

“Ay, oo pala. Sorry.”

“Hmm,” saglit siyang tumingin sa akin. “Wait, wala ka bang gamit? Your stuff and clothes?”

Napatanga ako doon. Oo nga pala ang mga gamit ko? Hindi naman ako nakapaghanda saka di ko naman alam na titira kaagad ako sa kanya. Papaano na ito?

“Call your mother, sabihin mong sa penthouse ko nalang ipadala ng diretso ang mga gamit mo.” utos nito sa akin.

Ako naman ay parang robot lang na sumunod dito. Kinapa ko kaagad ang bulsa ko para kunin ang telepono ko.

Mabuti at may number na ako ni Auntie. Agad naman nitong sinagot ang tawag ko.

“Hello… ahmm, ang mga gamit ko po sana… sa p-penthouse nalang daw po ipapadala sabi ni Gage… oo po… sige po itatanong ko. sige po… salamat.”

Pagkababa ko sa telepono ko ay agad namang nagsalita si Gage.

“Ganyan ka makipag-usap sa mom mo?”

“Ah, hindi, ano, katulong lang ’yon sa bahay namin. ’Di ko kasi macontact si Mommy.” Pagsisinungaling ko. Shit! Bakit ba nakalimutan kong nakikinig pala siya sa akin.

“Mmm.”

“Oo nga pala. Pinapatong sa bahay k-kung saan ang address ang penthouse mo.”

“Akin na ang telepono mo ako na magt-text sa address.”

Nanlaki ang mata ko doon sa sinabi niya. Naka-phonebook sa telepono ko ang number ni Auntie pero baka makita niya ang mga conversation namin at isa pa Auntie Amabel ang nakalagay niyang name doon.

“Ah, hindi na Gage. Nagda-drive ka. Ako nalang sabihin mo kung saan.”

Nakahinga naman ako ng maluwag nang pumayag siya sa suhestiyon ko. God! Sana makatagal ako sa ginagawa kong ’to.

---

Thank you for reading, Engels!😍❤️

꧁A | E꧂

CHAPTER 5

Chapter 5

Leister Pov

My mouth dropped open as I trailed my foot down Gage’s hallway on the way to his living area. I’m behind him, and I can’t help but wander my eyes around his penthouse. My eyes were saturated with different works of art and ornaments. Gage penthouse is making my eyes glimmer. The entirety of the penthouse was colored black, white, and silver. So this is what a penthouse looks like! Parang another mansyon na rin ito. May grand staircase pa na bubungad sayo pagkapasok mo sa penthouse.

Gage penthouse was located in one of the most expensive towers in the city. Mas namangha ako nang makita ko ang wall niya sa tanggapan, purong salamin iyon at nakatabi ang makapal at napakahabang kurtina na kulay abo. Sa tabi noon ay may statue pa ng babae at sa kabilang side naman ay may vase na kulay pilak na mukhang malaki pa sa akin ang vase at may halaman na sobrang laki. Ewan ko kung tunay ang halaman na iyon o hindi.

Sa living area ay may malaki ring flat screen television na nakadikit sa wall at kamasa noon ang mga awards ni Gage na nakukuha niya bilang isang artista. At sa likod nga nitong kinatatayuan kong pathway which elevated siya ng dalawang baitang sa living area ay purong live wallpaper siya na nag-iiba ang design at hanggang sa may hawakan ito ng grand staircase. It’s breathtaking. It’s like paradise.

“Ang ganda naman ng penthouse mo.” mangha ko pa ring untag at nilibot ang buong mata sa loob. Tumingkayad pa ako upang masilayan sana ang second floor kaso wala naman akong makita doon maliban sa isang pintuan.

“And you are going to stay here with me. This will be your home now.” Nilingon ko si Gage na nakamasid lang pala sa akin na parang ignoranteng pinagmamasdan ang buong paligid.

My hands clenched into a fist.

Tumuloy siya sa paglalakad hanggang sa nakarating kami sa kanyang kusina. It was so huge with an L-shaped division. Kompleto sa gamit at bagong-bago ang lahat. Mukhang ’di ito masyadong nagagamit o baka ’di talaga nagamit.

“Gage seryoso ka talaga rito?”

Nang lumingon siya sa akin na may pagtataka. Agad ko namang sinundan ang sinabi ko.

Hindi ko siya kayang tingnan sa mata niya dahil sa tapang noon kaya naman naglikot ang mata ko sa buong kusina. Ayaw ko siyang kaharap dahil sa tapang ng presensya niya kaya naman tinungo ko ang isang high chair na nasa harap noong counter at umupo. Tinungkod ko ang kamay ko sa counter.

“I mean… maganda ang career mo, napaka-yaman ng pamilya mo at mukha namang ’di ikaw ang klase ng lalaki na sumusunod lang sa gusto ng ibang tao. Mukha ka namang lalaki na may paninindigan at… matapang din. Kaya bakit pumayag ka dito?” wika ko at napapisil sa sariling kamay.

Wala akong narinig na response galing kay Gage. Gusto ko na siyang lingunin upang makita ang reaksyon niya kaso pinigilan ko ang sarili ko.

After a while ay narinig ko na ang mabigat niyang hakbang tungo sa kinaroroon ko. Kaya naman napatuwid ako sa aking puwesto at kinuyom ang kamay.

I can feel his presence behind me, but I didn’t dare look his way. I might cramp if I look at him. 

“You’re right.” Nanindig ang balahibo ko sa batok nang maramdaman ko doon ang mainit niyang hininga. Napapikit ako ng mariin. Nakakakiliti iyon! Sobra! Hindi lang alam nito na nasa batok ko ang kiliti ko, e!

“Matapang ako, may paninindigan ako. Kaya ako nandidito ngayon with you dahil ito ang paninindigan ko. At may tapang akong tanggapin ang binigay na kapalaran sa akin ng mga magulang ko.” His breath fanned even the tiniest hair on my nape. God!

Napabuga ako nang malakas na hininga nang mawala siya sa likod ko at tumabi sa akin.

“Papaano ang career mo?”

Tinungkod niya ang siko sa counter.

“My contract will end in December, and I will not sign any contracts anymore.” simpleng sagot lang nito. Para bang iyon na talaga ang plano niya.

“At magf-focus ka sa relasyon natin…” kusa akong napatigil. I’m overreacting again.

Ngumisi lang ito at mukhang binalewala naman niya ang sinabi ko kanina na kinahinga ko nang maluwag. Minsan talaga kailangan kong lagyan ng tape itong bibig ko. Kung ano-ano na kasi ang lumalabas.

“I will work for our company soon if I am fit enough for the position my dad wants me to have. I’ll be handling some of our businesses.” anito.

Napatingin ako kay Gage. He is talking to me casually which is hindi ito ang inaasahan ko. Hindi ko alam na si Gage De Silva ang magiging fiance ko dito sa binigay na utos ni Auntie Amabel. At nang malaman kong si Gage nga ay may pangamba pa rin sa akin. Siguro kahit sinong lalaki o babae man ay mangangamba pa rin ako.

Sa TV ko lang nakikita si Gage at sa TV naman ay mabait ito. At kahit nga na ngayon ko lang ito nakilala ay nagconclude nga kaagad ako na mabait ito sa pinakita nitong asal sa akin. Saka iyong pamilya niya rin ay mababait kahit na mukhang mga nakaka-intimidate ng mga ito.

Siguro nasa lahi na nila ang mababait? O baka ngayon lang ito mabait at sa susunod na araw ay aalipinin na ako. I don’t know. It’s too early to conclude everything.

“How about you, Lei? What is your take on this set-up and, of course, our relationship?” ang tanong nito sa akin at binalingan ako. Binigyan ako nito ng isang tipid na ngiti at halos mangapa ako sa garter ng brief ko. Ang gwapo talaga nito.

“Ako?” Tumango naman siya.

Napatingin ako sa kamay ko. Hindi ko naman pwede sabihin sa kanya na ginagawa ko lang ito dahil sa pera, dahil kailangan ko nang pera para sa Papa Arsel ko. Hindi ko naman pwede sabihin sa kanya na inutusan lang ako dito. At hindi talaga ako magpapakasal sa kanya kasi aalis lang din naman ako. I’m just doing my Aunt a favor in exchange for my father’s hospital expenses and everything.

Tumingin akong muli kay Gage. ‘I’m so sorry, Gage. Ngayon palang humihingi na ako ng patawad sayo. Sayo at sa pamilya mo.’

“I-I guess it’s not bad at all.” Nginitian ko ito. “Ngayon… kinakabahan ako. Natatakot at… masaya. Masaya ako kasi ’di ko inaakala na ang taong sa TV ko lang nakikita ay kasama ko na ngayon. Crush kasi kita noon. Tapos kinakabahan ako kasi ’di alam kung ano na ang gagawin ko ngayon. At may takot sa akin kasi baka gulpihin mo ako. Baka maltratuhin mo ako. Magiging battered fiance pa ako kapag nagkataon. Saka magpapakatotoo na ako ngayon sayo Gage. B-bakla ako.”

Iyong sagot ko sa kanya ay ang totoo kong nararamdaman ngayon. Mas mabuti nang kahit sa nararamdaman ko man lang ay nagpapakatotoo ako sa kanya.

Napakurap-kurap ako nang nakatitig lang sa akin si Gage. Bigla tuloy’ng gusto kong manalamin dahil baka may dumi o ano sa mukha ko.

Dumagundong sa kaba ang puso ko.

“Crush mo ako?” 

Unti-unti ay nawala ang kaba ko. ’Yon lang pala ang tanong niya. Akala ko kung ano na.

“Mmm.” Tango ko. “Pero noon iyon.”

“Really? How about now? What does it feel like to have your old crush talk to you and be your soon-to-be husband?”

Nasamid ako sa sarili kong laway. Ang bilis naman ng lalaking ito. Kakakilala lang namin at ’di pa nga napag-uusapan ang wedding day. May pa husband- husband na siyang nalalaman. God!

“Wala. Masaya lang tulad ng sabi ko kanina. Saka… ang gwapo mo pala talaga sa personal.” sabi ko dito.

Ngumiti na naman siya.

“You’re pretty. Hindi na ako lugi na maikasal sa isang Garcinia.”

Humapa ang sayang naramdaman ko nang mabanggit niya ang apilyedong ’di naman sa akin. Constancia ako, hindi Garcinia.

“Hehe!”

“Anyway, may work pa ako later so maiiwan kita dito mag-isa. Iiwan ko sayo ang card ko dahil baka sakaling may gusto kang bilhin or what. At kung ayaw mo namang lumabas. You can watch movies here at kung gusto mong magpahinga. May guestroom naman sa taas. Iyon ang gamitin mo. Ayaw mo naman na sa iisang room tayo, diba?”

Mabilis akong tumango dito.

“Marunong kang magluto?” tanong nito.

“Uh, oo,”

“That’s good to hear.”

Binigyan niya ako ng isang ngiti at umalis sa kanyang kinauupuan. Tumingin siya sa kanyang wrist watch bago tumalikod sa akin. Pero bago pa siya makalabas ay may tinanong muna ako sa kanya na kinatigil niya.

“Gage,” tawag ko sa kanya. Tinaas niya ang isang kilay sa akin. “Straight ka naman, diba?”

“Yes, I am.” Natawa pa ito.

“Hindi ka ba nandidiri na bakla ako? Hindi ka ba kinikilabutan na maaaring bakla ang magiging asawa mo?” tanong ko dito. Ewan ko kusa nalang pumasok sa isip ko ang tanong na iyon. Actually, wala naman akong paki diba kung ayaw niya sa bakla o hindi pero heto ako’t tinatanong siya. Hindi naman ito konektado sa misyon ko dito. I know where to stand in this set-up of ours pero nagagawa ko pa ring magtanong dito ng ganoon.

“Can’t a straight guy fall for a gay guy? Lei, we’re already in the 21st century. Come on, bukas na ang utak ng mga tao tungkol sa ganitong bagay. At isa ako doon. Well, may iba sigurong tao na makitid ang utak at hanggang ngayon sarado pa rin ang utak. Pero ano naman ngayon? As long as wala silang ginawang masama sa atin. Let them be. Hindi naman tayo ang mahihirapan. At saka,” ngumiti ito. “ang isa kong kaibigan. Lalaki ang pinakasalan niya. Arrange marriage rin sila and for what I see they’re doing great naman sa relasyon nila.”

Bumilog ang mata ko.

“Totoo?” Napanganga ako.

I can’t believe it.

“Yes, my friend is also a straight guy, but I think he is now falling for his husband. So, Lei, let’s give a shot for this thing. Ang mga magulang ko naging successful ang arrange marriage nila. Ang mga kapatid ko naging successful din. Ang kaibigan ko nakikita ko na successful din ang arrange marriage nila. Kaya sana… sana itong sa atin ay maging successful din.”

Bumaon ng ngipin ko sa ibabang labi ko. Gage, I’m  sorry. I’m so sorry.

“Aalis na ako. Goodbye! See you later.”

Tanging ngiti lang ang binigay ko kay Gage at tuluyan na itong umalis.

Napabuntong hininga nalang ako at nilibot ko ang mata sa buong kitchen. Ang laki nitong kitchen. Kung ikukumpara ko ang bahay namin sa Monti Alegri at itong kitchen ay malaki pa ito. Down floor lang naman ang maliit naming bahay sa Monti Alegri pero gawa iyon sa bato kaso luma na. Hindi rin napinturahan at hanggang plaster lang sa loob at labas ng bahay.

As much as possible ayaw kong ma-attach sa anuman dito sa syudad dahil alam kong balang araw ay lilisanin ko rin ang lugar na ito at uuwi sa aming probinsya. Pansamantala lang ang lahat nang nakikita, nararamdaman, at nararanasan ko ngayon. ’Yan ang dapat kong tatandaan.

Dahil wala akong magawa ay bumaba ako sa silya at nagsimulang i- familiar ang kusina. Hindi man ko marunong sa ibang mga gamit na nandodoon ay pinag-aralan ko iyon. Nagsearch ako sa Google kung papaano iyon gamitin. At mabuti nga dahil malakas naman ang signal dito. May Wi-Fi naman kaso ’di ko alam kung ano ang password. Sa lahat ng bagay na nakita at pinag-aralan kong gamitin sa kusina ni Gage ay sa faucet at sa ref niya ako mas namangha! Pwede naman paikutin iyong gripo ng faucet sa sink kaso pwede pala iyong i-double touch lang tapos bubuhos na ang tubig. Double touch lang pala tapos pwede na ang on and off sa faucet!

Tapos ang refrigerator naman niya ay napakalaki at hitik na hitik ito sa laman. Hindi ko nga lang alam ang mga ibang laman noon. May mga beers, soda, soft drinks, chocolates at iba pa. Ang sarap tirhan ng kusina niya! Pwede na yata akong mabuhay doon ng isang taon sa dami ng stock. Umiilaw din ang ref niya kapag kinatok!

Palabas ako ng kitchen nang may matanggap akong message mula kay Auntie Amabel.

“Handa na ang mga gamit mo. Ipapadala ko lang sa driver dyan.”

Tumigil ako sa paglalakad at nagtipa ng reply.

“Salamat po, Auntie.” reply ko.

Wala naman ako sa mood na magmovie ngayon kaya naman umakyat nalang ako sa taas. Ang unang pintuan ay bubuksan ko na sana nang nakalock pala iyon. Dalawa lang ang room sa taas kaya naman sinusunod ko kaagad iyong isa na buksan kaso nakalock din!

Wala akong choice kundi ang bumaba nalang sa living area at doon tumambay. Nakakatuwa na may ilaw ang bawat baitang ng staircase nitong penthouse ni Gage. Sobrang magarbo!

Nanood nalang ako ng movie sa sala kahit na hindi ko trip ang manood ngayon. Hinubad ko ang sapatos ko at pinatong ko ang paa ko sa malaking sofa. May nakasampay naman doon sa sofa na parang malaking towel na may malaking burda na letter H kaya kinuha ko iyon at ginawa kong kumot.

Nanood ako ng Avatar: The Way of Water kaso ’di rin naman nagtagal ay dinalaw ako ng antok sa haba noon. Hanggang sa unti-unti ko nang nakalimutan ang paligid ko at nakatulog nalang.

Naalimpungatan ako nang may yumuyugyog sa balikat ko. Sa una ay winaksi ko iyong kamay at napapahid sa gilid ng labi ko dahil parang naglaway yata ako sa sarap ng tulog ko.

Inis akong napaungol nang may yumugyog na naman sa balikat ko. Sarap na sarap na sana ako sa tulog ko, e. Disturbo!

“Ugh!!! Ano ba?!” Inis kong untag at pilit na binuka ang mabibigat na takip-mata. Inaantok pa ang tao, e. “Natutulog ako-”

Nalamon ko ang sasabihin ko nang makita ko si Gage na nagsasalubong ang kilay sa harap ko.

Napabalikwas ako at tumayo. Kaso dahil sa biglaan kong ginawa ay nahilo ako at natumba!

“Shit!” si Gage at agad naman aking dinaluhan.

“S-sorry, Gage. Hindi ko sinasadya. Sorry talaga.”

Napakalmot ako sa ulo ko.

“It’s okay. Hindi ka ba nasaktan?” siya at inalalayan ako sa pagtayo.

Umiling ako at dinistansya ang katawan sa kanya.

“Sorry nakatulog ako.”

“Okay lang. Pero kumain ka na ba? It’s already 7: 57 pm.”

“Huh? Gabi na?”

Tumango ito at nang lingunin ko ang glass window ay madilim na nga ang ulap sa labas!

“S-sige magluluto lang muna ako.”

“Hindi na, magpapadeliver nalang ako. Kunin mo nalang ang gamit mo sa foyer. Nahatid na ng driver ninyo ang gamit mo. Mag-arrange ka nalang ng mga gamit mo at tatawagin nalang kita kapag dumating na ang foods.” Pigil niya naman sa akin sa balak na pagluto.

Yumuko ako sa hiya.

“Sorry, Gage.”

“Don’t say sorry nga. Sige na. Ito pala ang susi ng room mo. ’Di ko pala ito mabigay sayo kanina.”

Tinanggap ko ang susi at kinuha ang gamit ko sa foyer.

Dumaan ang isang linggo at maayos naman ang naging samahan namin ni Gage sa kanyang penthouse. Sa bawat araw na dumaan ay nabuburyo na ako sa loob ng tahanan ni Gage. Sa una lang pala ang saya ko.

Laging wala si Gage sa penthouse dahil busy siya sa kanyang trabaho. Ang sabi niya sa akin ay may movie daw siyang ginagawa ngayon at siya ang ML. Maaga siyang umaalis at gabing-gabi naman kung umuwi.

Sa isang linggo ko dito sa penthouse niya tatlong beses lang kami nagkakasabay sa hapag. Though, ginagawan ko siya ng breakfast at nakakatuwa naman dahil kinakain niya iyon at nalaman ko pang ang nais niya pala sa kape ay black coffee with no sugar!

Maaga akong gumigising para lang ipaghanda siya ng bacon, egg, hotdog, at rice. Minsan fried rice pa o kundi kaya ay garlic rice. Pagkatapos ko siyang lutuan sa madaling araw ay natutulog ulit ako at kapag nagising akong muli ay may text na ako galing sa kanya o kundi kaya ay letter. Nagpapasalamat lang siya sa breakfast na ginagawa ko for him.

Ngayon ay Martes at naisipan ko nang lumabas sa tower kung saan ang penthouse ni Gage for the first time simula noong dumating ako dito.

Dala ko ang telepono ko at ang black card na laging iniiwan ni Gage sa akin.

“Excuse me!” ako sa bellboy na una kong nakita pagkalabas ko nang elevator. “Saan dito ang grocery store?”

“Good afternoon, sir! Paglabas n’yo po ay pumara nalang po kayo ng taxi at sabihin n’yo po na sa pinakamalapit na grocery store. Pwede rin naman pong lakarin n’yo lang kaso mukhang bago po kayo dito. Baka maligaw kayo.” tugon nito sa akin.

Nagpasalamat ako sa bellboy at lumabas ng building. Ilang minuto lang ay may nakita na naman akong taxi kaya pinara ko kaagad iyon. Mabuti at tumatanggap siya ng card.

Pagkarating ko sa isang grocery store at kumuha kaagad ako ng isang cart. Nakakamiss kasi ang instant noodles at corn beef sa bahay kaya gusto kong bumili noon. Wala kasing ganoon sa kusina ni Gage. Saka may mga can goods naman siya kaso ’di ako pamilyar doon.

Mga isang oras din ako sa grocery store at lumabas ako doon na may dalang dalawang supot ng groceries. Bumili ako ng ice cream dahil naisipan kong kumain noon habang nagpapahangin ako.

Naglakad-lakad lang ako para makahanap ng lugar kung saan ako pwedeng tumambay.

May nahanap naman akong magandang spot at maganda rin doon dahil nakikita mo ang sunset. Walang tao doon at tahimik. Tinabi ko ang pinang-groceries ko at kinuha ang ice cream. Nanood ako ng sunset habang kinakain ko iyong ice cream ko.

Nang maubos ang kinakain ko ay napangiti pa ako dahil sa wakas ay nakalanghap na rin ako ng hangin na hindi filtered.

Kinuha ko na ang mga pinamili ko kanina at nang maglalakad na sana ako pauwi ay saka ko lang napagtanto na ’di ko na pala alam kung saang parte ako ngayon.

Nagsimula nang mamuo ang malalaking butil ng pawis sa noo ko at naglakad ako. Kaso hindi ko talaga alam kung saan ako pupunta! Wala rin akong makitang mga tao kaya kinabahan na ako ng todo.

Nagdidilim na at ’di ko alam kung saan ako ngayon. Ang daming daan pero wala namang sasakyang dumadaan doon! Nakakainis!

Tumigil ako sa paglalakad sa may isang poste na may ilaw. Binaba ko ang supot at kinuha ang telepono ko. Gagamit na sana ako ng Google Map kaso wala na pala akong load! Wala ako kahit pang-text!

Naiiyak akong umupo sa tabi ng mga pinamili ko! Ito kasi ang dahilan, e! Bakit ba kasi nag-grocery pa ako! Bakit ba kasi naisipan ko pang lumabas! Luminga ako sa paligid at wala namang kahit tao na mapagtatanungan ko. God!

Tuluyan nang bumaha ang luha ko. Papa! Takot pa naman ako sa dilim.

Nang biglang tumunog ang telepono ko ay halos mapatalon ako. At nang makita kong si Gage ang tumatawag ay napahagulhol ako lalo.

Sinagot ko kaagd iyon.

“Gage,” ako habang umiiyak.

“Lei? What happened? Kumain ka na ba ng dinner sabay na sana tayo-”

“Gage tulong.”

“Huh?”

“Gage nawawala ako ngayon. Hindi ko alam kung saan ako ngayon. Gage tulungan mo ako. Hindi ko na alam kung papaano umuwi sa penthouse mo.” Iyak ko.

“Fuck! Anong lugar ba iyan? Wala bang landmark dyan?”

Tumingin ako sa paligid ko at wala akong makitang landmark.

“Wala Gage.” Parang bata kong sumbong dito.

“Tang ina. Anong building nakikita mo mula sa kinaroroonan mo ngayon?”

Suminghot ako at tumayo.

“K-K Clubs. May nakikita akong K Clubs, Gage pero ang layo-”

“Dyan ka lang. Pupuntahan kita. H’wag ka ng umiyak.”

Tumango naman ako at pinalis ang luha.

“S-sige. Mag-ingat ka Gage at kunin mo kaagad ako.”

“Mmm, sige. Ibaba ko na ito.”

Bigla akong nataranta doon. Natatakot kasi ako sa lugar kasi sobrag tahimik. Baka biglang may dumating na masasamang tao! Papaano kung makidnap ako dito?!

“G-gage pwede b-bang h’wag mo nalang patayin ang tawag? Okay lang kahit ’di ka magsalita. Basta huwag mo lang pulutin ang linya. Please!”

“Okay-okay. Relax, Lei. Andyan na ako. I will come for you. Stop, crying.”

---

Thank you for reading, Engels!😍❤️

꧁A | E꧂

CHAPTER 6

Chapter 6

Leister Pov

I was fighting back my tears. I was holding my phone with both hands over my ears and was anxiously waiting for Gage to come. Every minute that passed felt like a lifetime for me. Panay ang lingon ko sa paligid ko. Ewan ko napapraning ako sa mga senaryong naglalaro sa utak ko.

What if may biglang sumulpot dito? What if may biglang mapadpad ditong mga lasing? Mga adik? Mga holder? Or worse kidnappers?! Patuloy lang ako sa pag-o-overthink habang nakabaon ang telepono sa tainga ko.

Kahit na sa probinsya ay may takot na talaga ako sa dilim. I like the nighttime somewhat because, when you are in the province, it is peaceful and quiet at night. I like to stare at the stars, which are light years away from us but in all honesty, I’m afraid of being in the dark. Kaya nga nakakatulog lang ako kahit na may ilaw o maliwanag ang paligid kasi roon ako nasanay. ’Di ako nakakatulog kapag naka-off ang lights.

“Lei? Are you there?” Gage’s voice woke me up from my deep thoughts.

Aligaga akong lumingon sa likuran ko nang may marinig kong kaluskos doon. Halos atakihin na ako sa puso kaso dahon ng coconut tree lang pala iyong hinangin. God!

“O-oo, nandidito pa, Gage.” My voice sounds so weak, even if I don’t want to. As much as I want to act strong and brave, the tone of my voice failed me. It came out like the purr of a lost cat.  

“I’m almost there.” Gage’s voice was like a whisper that tranquilized my vibrating nerves.

Napanguso ako at kusang tumulo ang luha sa ’di ko malaman na kadahilanan.

Concern na concern ang tono ng boses ni Gage sa phone. Hindi man kami laging nagkikita ni Gage kahit na nasa iisang bahay lang kami ngunit nararamdaman ko ang bait niya. Kahit pa noong una naming encounter. My first personal impression of Gage didn’t change. At nakaka-guilty ng sobra.

For the record, hearing his breath on the other line calms me.

“Nakikita na kita.”

Nang marinig ko iyonng sinabi ni Gage ay napatayo ako mula sa pagkakaupo ko sa tabi ng mga pinamili ko. Umikot ako upang makita kung saan siya at nang may matanaw akong isang kotse na paparating ay kumaway ako. Binaba ko ang tawag nang dalawang beses na kumidlap ang ilaw noong kotse.

May nakita akong isa pang kotse na nakasunod doon pero hindi ko na iyon pinansan. All I care was Gage, iniisip ko kasi na makakauwi na ako through him.

Tumabi ang naunang pamilyar na kotse sa harapan ko. Bumukas ang pintuan noong driver’s seat at bumaba doon si Gage!

Hindi ko pinansin ang gulong buhok ni Gage at ang ayos niya dahil tinapon ko ang katawan ko sa kanya! Ang lalaki ay pansamantalang naestatwa sa kanyang kinatatayuan.

“Thank you, Gage.” usal ko at kinulampit ang braso ko sa kanyang leeg ng mahigpit. Doon lang nakagalaw si Gage at gumanti sa yakap ko, hinagod niya ang likod ko.

“You made me worried.” Aniya.

Ngumuso ako at dumistansya sa kanya nang mapagtanto kong tumagal na ang pagkakayakap ko sa kanya.

Ngayon naman na magkaharap na kaming dalawa ay saka pa bumuhos ang kahihiyan ko. Hindi ako makatingin sa kanya ng mabuti dahil sa biglaan kong pagyakap dito. Though I can see naman na parang wala lang iyon kay Gage or maybe sanay na siya? Kaya ganito siya ngayon. Well, artista siya.

“Everything’s alright, Gage?” Naibaling ko ang atensyon ko doon sa boses ng lalaki. Nakadungaw siya sa window noong kotse niya.

Ito ang nagmamay-ari sa kotseng nakasunod kay Gage.

“We’re okay, dude! Thank you!”

The guy just nodded his head before closing his car’s window and leaving us alone.

I was stunned for a moment when Gage held my right hand and gently pulled.

“Oh,”

“Let’s go. Wala ka pang dinner, right?” tanong niya saka hinila ako.

“A-ah, wait. Iyong pinang-grocery.”

Tumaas ang kilay ni Gage sa akin bago sumilip sa likod ko at saka niya nakita ang dalawang plastic kong groceries.

He sighed before collecting the plastic on the ground and putting it inside the car’s backseat.

Umikot siya sa shotgun seat bago binuksan ang pintuan doon.

“Hop in.” Utos nito.

Hindi na ako umangal doon sa utos ni Gage at tumungo sa kanya. Nang isara niya ang pintuan sa tabi ko ay napapikit ako at nilanghap ang amoy ng kanyang kotse. It smells him. Clean and peppery.

Dahan-dahan nang pinausad ni Gage ang sasakyan at habang nasa daan kami ay ’di ko maiwasang hindi magtanong sa lalaki.

“Papaano mo… nalaman kung nasaan ako?”

Isang sulyap ang ginawa niya sa akin bago ako sinagot. “It was fortunate that my acquaintance knew this place.” aniya. “Kaya walang tao sa lugar kasi ’di pa ito bukas sa public. Hindi pa fully constructed ang ibang parte ng park dito kaya closed pa.”

Napagtanto ko ang isa kong pagkakamali roon. Kaya pala ang tahimik ng lugar at walang sasakyang dumadaan.

“Pero ba’t walang signage.” usal ko.

May tinuro si Gage sa tabing daan at doon ko nakita ang isang signage na hinahanap ko.

“Natumba ’yan kaya siguro ’di mo napansin kanina.”

Tumango ako.

“Pero salamat Gage. Salamat dahil pinuntahan mo ako… sana wala ka sa trabaho mo. Sana hindi ako nakadisturbo sa work mo.” mahina kong sambit at bumaba ang mata sa kamay kong nakapatong sa aking hita.

“You’re my responsibility, Lei. Besides, I can do my work early tomorrow.”

So may trabaho nga siya pero iniwan niya! May kung anong humaplos sa puso ko nang marinig ko ang nauna niyang sinabi pero ang huli naman ang bumagabag sa akin. He left his work dahil sa kagagahan ko!

Pinasadahan ko ng tingin ang hitsura niya ngayon. Naka simpleng t-shirt lang siya at naka maong na jeans sa baba. Tapos sapatos na puti. Parang galing siyang shooting at ’di nakapagbihis. Kasi kapag umaalis naman siya ng bahay kadalasan kong nakikita na suot niya ay naka long sleeves siya at slacks.

“Sorry kong naging OA ako kanina.” Ngumunguso kong pahayag.

“It’s normal for you to act that way. Bago ka lang dito.” anito.

Hindi ba siya marunong magalit? Why is he so calm? So gentle.

“Thank you, Gage.”

Once again, he looked my way, and this time he wore the sweetest smile he had on his lips.

“You’re welcome, Lei. Anyway, saan mo gustong maghapunan?”

Sabay kaming napaiwas ng tingin. Siya sa daanan tumingin, ako naman ay sa tabi kong bintana tumanaw. Tinitingnan ko ang mga puno at lights sa labas na dinadaanan namin.

“I-ikaw nalang bahala, Gage.”

“Hmm.”

Sa byahe namin ni Gage ay tahimik naman kami. Hindi kami nag-imikan pa hanggang sa tumigil kami sa isang matayog na gusali. Hindi naman kaagad ako nakababa dahil pino-proseso ko pa kung saan kami.

Si Gage na ang bumukas ng pintuan para sa akin. Tiningala ko siya sa tabi ko na nakahawak sa pintuan ng kotse.

“Dito na tayo?” Natanong ko sa kanya

“Mmm, dito nalang tayo kumain.” Ang tugon niya naman.

“Pero mukhang pang formal ang lugar.”

“And?”

Napatingin ako sa suot ko. Naka cotton shorts lang ako na umaabot hanggang sa tuhod ko. Ang t-shirt ko naman na malaki sa akin ay kulay brown na may maliit na bulsa sa dibdib-an. Tapos naka strap sandals lang sa paa.

Ngumuso ako kay Gage na kahit na naka-jeans siya at t-shirt na naka-tucked in ay formal pa rin ang dating doon.

“Don’t worry about your clothes, Lei. Kakain lang tayo then we’re going home. Besides, who would care about what you wear. You look good, anyway.” Dagdag niya

Pagkatapos niyang sabihin iyon ay ’di ko inaasahan na ilalahad niya sa akin ang kamay niya. Sinasabi ko na nga ba, ang gentleman niya!

Inangat ko ang sariling kamay upang tanggapin ang nakalahad na kamay ni Gage sa harap ko kaso nabitin iyon nang may tumawag sa pangalan ng lalaki!

“Gage?” Boses ng isang babae ang dumisturbo sa amin. Bumaling naman si Gage roon sa tumawag sa kanya.

Binaba ko nalang ang kamay at nanatili sa loob ng kotse.

“H-hey.” Ramdam ko ang hilaw na saad ni Gage.

“Kakain ka sa loob o may kikitain ka?” tanong noong bagong dating na babae.

Kikitain?

“No-”

“Good. Sabay na tayo sa loob.” Walang hiyang putol ng babae kay Gage.

“I’m sorry Megan-”

“No, I’m not Megan.”

“Oh, Marguax?”

“Gosh! It’s Melissa, Gage.”

My eyeballs rolled 360 degrees! Gentlemen, kind, calm, and handsome. That’s how I described Gage, so that was my first impression of him. And hearing him forgetting his girl’s name It makes me realize that this is just the beginning of uncovering Gage’s true colors! Gage, damn!  

“Melissa it is. I have a company so thank you for your offer but no.” si Gage na parang natural lang sa kanya na makalimot sa mga pangalan ng babae niya.

Sumilip ako sa labas, hindi ko alam kung nakita ba ako ng babae o wala pero bumuntong hininga lang ito bago bigong tumalikod kay Gage.

Ako naman ay ’di na nagpa-alalay kay Gage sa paglabas ng kotse nang mawala ang babae.

Inayos ko ang suot ko at humarap kay Gage.

“Kakain tayo publicly. Hindi ba ito makaka-apekto sa karera mo?”

Sinara ni Gage ang sasakyan at binigay sa valet ang susi ng sasakyan. He lead the way at sumunod naman ako sa kanya.

“This is one of the most high-end hotel and restaurant. Hindi basta-basta nakakapasok ang mga paparazzi dito.”

Nodding my head, pumasok na kami ni Gage sa loob at dumiretso sa elevator. Gage was the one who pressed the number of which floor we were heading to. 

Pansin ko sa lugar na tahimik lang ito. May iilan akong nakikita sa labas na customers at mga staffs na palakad pero mukha namang mga walang paki. Nagv-vow lang sila at ngumiti. I guess iyon naman ang paki nila as long as may customers sila dito.

Hanggang sa nakarating kami ni Gage sa floor kung saan kami kakain ay wala kaming napag-usapan. Naging awkward pa masyado dahil wala kaming kasama sa loob ng elevator. Pero baka ako lang ang nakaramdam no’n.

Dahil first time ko ganito ka sosyal na restaurant ay si Gage na ang um-order para sa akin. His using something… parang iPad siya na nandodo’n ang menu.

“I ordered a five course meal for us.” sabi ni Gage sa akin nang humarap siya.

Bahagya akong napatalon nang humawak siya sa siko ko at inakay tungo sa aming table. Ang pwesto namin ay malapit siya sa salamin na dingding.

My eyes glimmer when I see the city lights below from here. Parang kumikinang ang mga lights sa baba. It looks so serene, peaceful, and calm.

I wasn’t able to experience and witness this kind of view in our province since wala namang ganito ka-lalaki at matatayog na building sa Monti Alegri. As far as I know and see, nasa fourth floor lang ang pinakamataas na building doon.

There may be many old rich in our province pero wala namang ganoong mga building doon. May mga rice milling at sugar mill lang siguro ang pinakamalalaking establishment doon. It’s the primary source of livelihood of most of the people in our province.

“Do you like the view?” ang magaspang na boses ni Gage ang nagpaigtad sa akin.

Tiningala ko ang tangkad niya at tumungo.

“I bet this is not your first time in this kind of restaurant. Or maybe you’ve been to big cities around the world, huh.” wika niya na kinailing ko.

“First time ko ’to.” ani ko dito.

“First time? But your family is rich-”

Nabitin ang sasabihin ni Gage nang dumating ang isang waiter na may dalang silver tray hawak lamang gamit ang isang kamay.

Tutungo na sana ako sa upuan ko nang biglang inunahan na ako ni Gage at pinaghila ng ma-uupuan.

Hindi naitago ang pagkabigla ko roon pero umupo na rin ako. It’s no wonder why girls are hypnotized by his actions not just by his looks. Babaerong gentleman ba naman.

Matapos maibaba ng waiter ang unang course at pinaliwnag kung ano iyon ay dinismiss naman siya ni Gage.

Matapos kong kainin ang unang course namin ay nagpunas ako sa bibig ko nang may biglang sumulpot na babae. Pinakatitigan ko ang babae at hindi ito ang Melissa na gumulat sa lalaki kanina sa baba. Iba na naman ito.

“Gage!” The girl enthusiastically greeted Gage.

Gage then looked at me but I quickly diverted my eyes somewhere else.

“O-oh…” ang utal na sambit ni Gage.

“Who’s with you? Your brother?” wika ng babae.

Brother? Mukha ba kaming magkapatid sa hitsura palang namin? Bulag-bulag-an girl?

“No he is my-”

“Anyway, are you free later? My place.”

Laglag ang panga kong bumaling sa babae. Ngiting-ngiti siya habang nakatingin kay Gage na nanlalaki ang mata. Is this girl serious? Siya talaga nagyaya sa lalaki? At sa… place niya?

“I’m sorry. I’m not available, Aria.”

“Gosh, Gage. I’m not Aria.”

Kita ko ang pagpikit ni Gage sa mga mata niya. Obviously, nakalimutan na niya ang pangalan ng babae. Ewan ko ba. Ako ang naaawa sa mga babaeng ito. Sila tandang-tanda pa ang lalaki samantalang si Gage. God! Daig pa ang nagka-amnesia. Babae pa-more!

“Sorry?” si Gage roon sa babae.

Muntik na akong napatawa doon. Patanong ang paghingi niya ng sorry.

Napailing ang babae. “It’s Erina, Gage. Anyway, enjoy your dinner.” And she left.

Hindi ako nagsalita at sinundan ko lang nang tingin ang papalayong babae. She’s definitely a chick! An hour type of body, big booties, huge chest, gorgeous face. Iba rin ang mga babae ni Gage.

“I’m sorry.”

Naputol ang pagtingin ko doon sa papalayong bulto nang babae. Tumingin ako kay Gage na hindi ko mawari kong anong klaseng emosyon ang naglalaro mukha niya.

“Huh?” lito ko namang galgal.

Ba’t ba ang tagal ng sunod naming course?

“They’re my… past women. I mean just my…”

“Hey!” Natawa ako. “You don’t have to explain Gage.”

“But…”

“Lalaki ka. Siguro natural na sayo ang mga ganoon? Saka wala ka namang… girlfriend kaya ’di naman siguro iyon masama. As long as, okay lang din sa kabilang party.” sabi ko sa kanya.

“But you’re my fiance now, Lei. Nakakahiya. I admit na marami talaga akong naging casual relationship lang. Just for pleasure and no strings involved. Pero hindi ko na gagawin iyon since… I have you now.”

Napalunok ako doon at inabot ang baso ng tubig. Tumungga ako doon. Hindi ko alam kung ano ang ibig niyang sabihin doon sa nandirito na ako. That he has me now.

Nonetheless, I shouldn’t be thinking about his feelings and my feelings. All these things will fade soon, all of this have an expiration and I shouldn’t be get in touch with all of these. Nandidito ako dahil kay Papa Arsel.

Hindi na ako umimik pa kay Gage hanggang sa dumating na ang iba pang course namin. At nang binigay na ng waiter ang main course namin ay doon ako nakahinga ng maluwag. Ito ang totoong dinner. Hindi kagaya kanina na parang tag-iisang kutsara lang na pagkain. God!

“I didn’t ask you, Lei but are you comfortable with your bed?” tanong ni Gage habang naghihiwa doon sa steak niya.

“Oo, okay naman.” kaswal kong sagot.

“Hindi ba matigas ang foam no’n? If hindi ka komportable just tell me para makabili tayo ng bago.”

Umiling ako. “Hindi, Gage. Ayos naman ang kama ko.”

“That’s good to hear.”

“By the way, Lei, how old are you again?”

Nagpunas siya sa bibig niya gamit ang table napkin. Inabot niya ang wine at nagsalin sa baso niya. Sinalinan niya rin ako noon.

“Twenty-one na.

“Nasa college ka na pala. What program?”

“E-education.”

“Soon to be a teacher. That’s nice. Pero, ngayon na nandidito ka. Gusto mo bang asikasuhin ko ang papers mo para makapag-aral ka dito?”

Third year college na ako. Nagtatrabaho ako at the same time nag-aaral. Irregular student ako sa college kong saan ako nag-aaral. Hindi ko kasi makuha ang lahat ng subject ko sa isang semester dahil pinagsasabay ko ang trabaho at aral. Hindi kasi nagkakasya ang kita ni Papa para makapag-aral ako. Kaya kailangan ko ring kumayod.

“H-hindi na, Gage. Okay lang naman na mag-stop ako for now.”

Hindi maaaring makialam siya roon dahil malalaman niya ang totoong pagkatao ko. Sana lang talaga naayos ng mabuti ni Auntie Amabel ang papers ko as Leister Garcinia.

“Pero anong gagawin mo dito if titigil ka sa pag-aaral, Lei?”

Ngumuso ako.

“S-sa bahay mo. Maglilinis…”

Tumawa ito kaya tumigil ako.

“You’re my fiance, Lei not my maid.” argumento niya.

“Edi, hindi mo na kailangan ng maid dahil nandidito na ako.”

“That’s ridiculous I won’t let you with that idea of yours right there.”

“E-edi sa next sem nalang.” Siguro naman tapos na ako niyan dito. Siguro naman tapos na ako sa misyon ko dito sa panahon na iyan. “Nagsisimula na ang unang sem ngayon. Kaya sa susunod nalang.”

Umungol ito.

“Nagawan ko nga ng paraan ang asawa ng kaibigan ko na makapasok sa isang culinary school. Sayo pa kaya?” Hindi ko siya makuha doon pero hinayaan ko na siya roon.

“Bahala ka. Ayoko ko nga.”

Umirap ako dito. Pinagkrus ko ang braso ko sa harap ng dibdib ko. Iniiwas ko ang mata ko kay Gage na parang nanunuklaw na sa akin. Kada subok kong tumingin dito ay parang nakukuryente ako sa mga mata niya! Bahala ka d’yan.

Mayamaya naman ay sumuko ito.

“Tsk! Fine, next semester then.” Pagsuko nito.

Dapat lang Gage dahil ’di ako magtatagal dito. Wala akong balak magtagal. Kakalimutan kita. Kakalimutan mo rin ako.

Tumawag na si Gage para sa bill namin at saka kami bumaba. Sa totoo lang ay ’di ako nabusog doon sa kain namin. Hindi ko feel ang mga kinain ko roon. Mabubusog pa siguro ako kung kanin at sardinas lang.

Sinandal ko ang katawan ko sa kinauupuan ko habang nakatuon ang mata sa labas. Hindi talaga busog ang tiyan ko. Five course meal daw iyon.

Habang nakatanaw ako sa labas ay may nakita ako sa unahan na nagtitinda sa tabing daan. Mga barbeque!

“Tigil.” untag ko.

“What?”

“I-itigil mo ang kotse, Gage.” ulit ko.

“Lei,”

“D’yan sa may nagba-barbeque. Itabi mo ang kotse dya’an, please.”

Niliko ni Gage ang kotse sa kabilang lane at tumigil malapit sa may nagba-barbeque. Kinapa ko ang bulsa ng shorts ko at nakahinga ako ng maluwag nang nanduduon pa ang card ni Gage. Binigay ko ito sa lalaki na nakakunot ang noo.

“Ang card mo.” ani ko sabay bigay sa card niya.

Saglit niyang tiningnan ang card sa kamay ko bago iyon kinuha.

Ngumiti ako dito.

“P-pahinging bill.” Medyo nahihiya kong saad sa kanya at nilahad ang kanang kamay.

“Lei,”

“Bibili ako ng barbeque.” Nginuso ko ang mausok na lugar kung saan may mga ilang bumili.

“H’wag mong mamasamain, Lei pero kakagaling lang natin sa dinner.” Mataman niyang wika.

“G-gutom ako. ’Di ako nabusog sa mga pagkaing iyon, Gage.”

“Sinabi mo dapat sa akin na kulang ang inorder ko.” tumaas ng konti ang boses niya.

“Eh, hindi ko naman gusto ang mga iyon. Parang hilaw naman ang steak nila.”

“They serve the best steak in the whole metro, Lei.” sabi niya na parang ang imposible ng sinabi ko.

“Gusto kong kumain noong, barbeque. M-matagal na akong ’di nakakain no’n.” But the truth is iyon naman lagi ang ulam ko sa probinsya lalo na kapag may pasok. May nagtitinda kasi noon sa tapat ng university.

Bumuga si Gage ng isang malalim na hininga at binunot ang wallet sa bulsa ng jeans niya.

“Here.” anito sabay lapag ng one thousand bill sa kamay ko.

Ang ngisi sa labi ko ay nauwi sa ngiwi.

“One hundred, one hundred lang Gage.”

“Wala. Wala akong ibang bill aside from that.” At para maniwala ako ay binuksan niya pa ang wallet saka pinakita sa akin ang laman noon na puro one thousand bills!

“Let’s go.” sunod nitong wika at kinalas ang seatbelt.

“H-hoi! Dito ka lang. Shit naman Gage. Nakalimutan mo yatang artista ka. Ako nalang ang bababa.” sabi ko dito.

Dahan-dahan itong tumango. Napagtanto na tamang sinabi ko.

Excited akong bumili ng pork barbecue at isaw. Bumili na rin ako ng kanin. Mabuti nalang at may panukli ang kuyang tindero sa akin.

Pagkabalik ko sa loob ng kotse ay malawak na ang ngiti ko.

“Usad na.” utos ko kay Gage at inamoy ang laman ng bulseta. God! Ang sarap. Nakakatakam.

Hindi naman umangal sa akin si Gage at binuhay ang makina ng kotse. Hindi paman kami nakarating sa tower ng penthouse niya at medyo malayo pa nga siguro kasi ’di ko naman natatanaw ang building pero tumigil na ang kotse.

“Oh?“taka kong untag sa lalaki.

“Kainin mo muna ’yan.”

“Dito sa loob?”

Tumango siya.

Ngumuso ako sa kanya at tumango. Takam na takam na ako, e.

Nagtaka ako kung ano ang inabot ni Gage sa compartment ng kotse pero nilabas niya ang wet wipes, bottled water, tissue at may alcohol pa! Wow!

Gamit ang plastic gloves na hiningi ko kanina sa tindero ay kumain na ako. Hindi ko inintindi si Gage na may kinakalikot sa kanyang telepono. Ilang saglit pa ay napalingon ako dito nang maramdaman ko ang nanunusok niyang mata sa akin.

“Gusto mo?” alok ko sa kanya sabay angat sa isaw na nakainan ko na.

Mabilis itong umiling.

“Subukan mo.” pilit ko.

“No thanks.” Tanggi niya.

“Hmm? ’Di mo alam ang mga ganitong pagkain, ’no?”

His blue-green orbs rolled.

“Alam ko. Me and my friends used to explore foods like that way back high school.”

“Eh, bakit ngayon ayaw mo na?” Kumagat ako sa isaw pero ang mata ay nanatili kay Gage.

Nilagay niya ang phone sa dashboard.

“I don’t feel safe. Nagkasakit kasi ako the last time I eat such kind of foods.”

“Huh?!” Tumaas ang boses ko.

“Don’t get me wrong. But I don’t feel safe eating foods like that now. Tingnan mo. Sa tabing daan  mo ’yan nabili. Mausok doon dahil sa mga kotseng dumadaan. Saka, maayos kaya ang pagkakalinis niyang kinakain mo?”

Napatingin tuloy ako sa kinakaing isaw. Ang arte nito. Pero maayos naman ang pagkakalinis noong intestine ng manok. Nakahiwa pa nga.

“Nabuhay ako Gage na kumain ng ganito.” saad ko dito.

Pinanliitan niya ako sa mata niya.

“And your parents allow you?”

Napanganga ako. Tanga, Lei! Hindi ka Leister Constancia, si Leister Garcinia ka ngayon!

“A-ano syempre hindi naman lagi pero hinahayaan ako.” Depensa ko.

“Hmm.”

Itinabi ko ang pagkain sa hita ko saka humarap ng maayos kay Gage. Nilapit ko sa bibig ni Gage ang isaw ko.

“Ito subukan mo.”

Mabilis na nakailag si Gage at tinakpan ang bibig.

“Isang kagat lang. Masarap nga saka malinis. Promise!” Eksaytid kong wika.

“No.”

“Isa lang.”

“No, Lei.”

“Sige na, Gage isang kagat lang.” Pilit ko.

May nakikita naman ako na TV, e na sumusubok nito pero kalaunan ay nagugustuhan naman. Itong si Gage ay konting pilit lang talaga.

Nginitian ko si Gage. Bigo itong bumuntong hininga saka kinuha ang stick ng isaw sa akin.

“Yiiee!” Cheer ko pa.

Malalaki ang lunok ni Gage bago kumagat doon sa isaw. Pero nakailang nguya lang ito at naduwal na.

“Hala!” Natataranta akong kumuha ng tissue at binigay dito. “Gage.”

Mas lumapit ako dito at kung wala lang itong hand break dito sa gitna namin ay tinawid ko siya sa pag-aalala.

Niluwa ni Gage ang kinain isaw sa tissue at tinapon sa labas.

Nanginginig ang kamay kong binigay dito ang tubig. Walang imik nitong kinuha ang tubig sa kamay ko at halos inubos niya iyon. At nag-gargle gamit iyong tubig.

Nang lumingon si Gage sa akin na malamig ang ekspresyon sa mukha ay halos takasan na ako ng dugo sa mukha.

“Sorry, Gage-”

Hindi ko natapos ang sasabihin nang bigla nitong binitawan ang bottled water saka kinabig ang leeg ko at sinunggaban ang labi.

---

Thank you for reading, Engels!😍❤️

꧁A | E꧂

for clarification lang if nabanggit ko na ang edad na lei sa previous chaps na hindi siya 21 yrs old. sorry po doon. gusto ko lang klaruhin na ang edad ni lei ay 21 tapos si gage naman ay 30. ayon lang thanks!

CHAPTER 7

Chapter 7

Leister Pov

Nangangapa ako habang nagkalapat ang mga labi ni Gage. Nangangapa ako kung saan ako kakapit—kukuha ng lakas dahil sa tingin ko ay hinihigop na ni Gage ang natitirang lakas sa aking katawan. Nangangapa ako kung ano ang gagawin ko. Ilalayo ko ba ang mukha ko, itutulak ko ba si Gage? O hahayaan ko siyang halikan pa ko. At isa pa hindi ko alam kung papaano humalik. Ito ang unang pagkakataon sa tanang buhay ko na may humalik sa akin sa labi. Oo, sa edad kong dalawampu’t isa ay wala pa akong nahahalikan. Kahit sa pisngi nga ay wala rin.

Ngayon ay hindi ko na halos maramdaman ang sarili ko. Para na akong nakalutang at ang tanging naririnig ko lang ay ang puso ko na nagwawala sa loob ng dibdib ko bunga ng kaba.

Nang sa wakas ay makabawi ang katawan ko ng lakas ay nagawa kong igalaw ang kamay ko. Humawak ako sa magkabilang balikat ni Gage. Maliit na lang ang kulang para maitulak ko siya nang yumakap ang isang braso niya sa baywang ko at nilapit ang katawan ko sa kanya. Ang isang libre niyang kamay ay humawak sa mukha ko at sunod niyang inanggulo ang mukha niya upang makakuha siya ng mabuting anggulo.

Nang gumalaw ang labi niya sa akin ay mahigpit akong napapikit sa mga mata ko at ang kamay ko naman sa mga balikat niya ay kumuyom.

Ginalaw ko ang nangangawit ko ng paa. Sumubok na naman akong itulak ang lalaki nang magsalita ito habang nakadikit ang mga labi namin.

“Please, Lei, open your mouth. I might puke right now if you won’t open your mouth.”. Kinakapos sa hangin nitong wika.

Dahil nakahawak ako kay Gage, ramdam ko ang hindi na normal niyang paghinga. His breath became labored. Pero dahil naguguluhan ako sa nais niyang iparating sa akin ay magtatanong na sana ako.

“Ano-ahm!” Ang tanong ko sana ay naging daing nang biglaan nitong  ipasok ang dila sa loob ng bibig ko.

Naibuka ko ang mata ko sa bigla no’ng galaw ni Gage. Umakyat na sa buong mukha ko ang pamumula.

Nakita ko si Gage na pikit matang humahalik sa bibig ko. Sumisipsip siya, kinakagat at parang minamasahe ng bibig niya ang akin.

“I’m sorry, Lei.” usal naman nito habang humahalik pa rin sa labi ko. Bakit parang ayaw na niyang lumabayan ang labi ko?

Naghahanap ako ng tanong kay Gage dahil sa sorry niya pero napaungol nalang ako nang sunod kong naramdaman ang paghigop ni Gage sa dila ko. Parang siyang bata na umiinom ng gatas doon sa dila ko.

Napapikit na lamang ako at tinanggap lang ang mga halik ni Gage.

Ilang minuto ay siya na ang tumigil sa paghalik. Unti-unting lumayo ang mukha niya sa akin at ako naman ay walang imik na bumalik sa aking kinauupuan.

Hindi na ako makatingin sa lalaki ng daretso. Hindi ko alam kung ano ang nararamdaman ko ngayon. May pagkalito, pagsisi, pandidiri, at panghihinayang. Nalilito ako kung bakit bigla na lamang akong hinalikan ni Gage. May pagsisi sa akin kung bakit hindi ko siya magawang itulak kanina habang may konti pa akong lakas. Nanghihinayang din ako kasi… first kiss ko iyon. It should be memorable and nice. At nandidiri rin ako, baka kasi inaakala ni Gage na tulad ako ro’n sa mga babae niya, easy to get.

“Lei?” mataman nitong tawag sa akin pero hindi na ako umimik. Nakatutok nalang ako sa labas ng bintana at pinipisil ang mga daliri.

“Lei, sorry.”

“U-uwi na tayo.”

Rinig ko ang marahas na paghinga ni Gage at sunod ay ang pagbuhay niya sa makina ng kotse. Sa byahe namin tungo sa kanyang penthouse ay wala na kaming naging imikan ni Gage. Binuksan ko na lang ang binatana ng kotse niya para naman makahinga ako ng maluwag. Nagwawala pa rin kasi talaga ang puso ko kahit na tapos na naman niya akong halikan.

Pagkarating namin sa basement ay akala ko iiwan na niya ako nang mabilis itong bumaba sa kotse niya kaso umikot ito at pinagbuksan ako. Tanging tingin na lang ang nagagawa ko sa kanya.

He gave me a small smile pero iniwas ko lang ang mata ko sa kanya at nauna na sa elevator. Rinig ko ang mga yabag ng paa niya na nakasunod lang sa akin. 

Habang tumataas ang elevator ay dumadami rin ang sumasakay. Akala ko nga ay maiipit ako pero mabuti nalang ay nasa harap ko si Gage na siyang parang maging shield ko sa mga maraming tao.

Hanggang sa makarating kami ni Gage sa kanyang penthouse ay wala nang ni-isa sa amin ang umimik. Tumungo na kami sa aming mga kwarto at sa unang pagkakataon sana ay sabay kami ni Gage na tutungo sa aming magkahiwalay na kwarto pero wala naman kaming imikan.

“Goodnight, Lei.”

Hawak ko na ang busol ng pintuan ko at na-estatwa ako. Pagkalingon ko sa gawi ni Gage ay nakatalikod na ito at papasok na sa kanyang kwarto.

“G-goodnight.” ani ko pa rin kahit alam kong hindi na niya ito narinig.

Bumuntong hininga ako at pumasok sa sariling kwarto. Naligo ako at nagbihis bago humiga. Thankfully, I was able to sleep that night even if my mind was in haywire.

Nakasanayan ko na ang gumising nang maaga dahil parang naging routine ko na rin ang paghahanda ng breakfast kay Gage. Kaso nang magising ako kinabukasan ay mataas na ang araw.

Nagkandaugaga ako sa pagbangon. Pagsilip ko sa orasan ay alas otso na nang umaga. Hindi pa ako nakapag-ayos sa mukha at walang hilamos na lumabas ay nagmamadaling bumaba. Dumeretso ako nang kitchen at napako ang paa ko nang makita ko ang mesa na may umuusok na pagkain.

Tinanaw ko ang pagkaing nakahain. May rice, sausage, sunny side up egg, milk, pancake pa na may syrup, sliced mangoes, at salmon. Napalunok ako. Natatakam ako ro’n sa mga nakahain sa mesa.

Pero naputol ang pagtatanaw ko roon sa mga pagkain nang biglang sumulpot si Gage na naka-apron at may bitbit na platong may lamang toasted bread.

“Hey, good morning. Breakfast?”

Mabilis kong nabawi ang mata ko sa kanya at tumungo sa may ref.

“I’m not exactly sure about your breakfast preferences, so I prepared a dish that I believe would be a suitable choice for breakfast.” sunod pang wika niya pero hindi ko iyon pinansin.

Nahihiya na kasi ako sa mga inakto ko kaya hindi ko alam kung papaano ko siya haharapin.

Binuksan ko ang ref at kumuha ng tubig doon. Inabot ko ang baso sa glass rack at nagsalin ng tubig. Binaba ko ang pitcher at kukunin na sana ang baso para makainom nang nilayo na iyon ng isang malaking kamay. Hindi ko na kailangan pang hulaan kung sino ang gumawa no’n since dalawa lang naman ang tao rito.

Naramdaman ko ang presensya ni Gage sa likod ko kaya naman tumalikod ako at pandidilatan ko na sana ito sa mata ko, nang ako mabigla nang bigla itong maghubad ng apron. Tsk! Tamang-tama pa na sa pagharap ko ay saka pa ito naghuhubad. Klarong-klaro tuloy sa mga mata ko ang paggalaw noong mga masels sa braso at balikat niya. His muscles rippled gracefully, captivating my gaze with their exquisite strength and beauty! Nahawakan ko na iyon at totoong matigas! Halatang alagang-alaga.

Halos mapatampal ako sa noo ko dahil sa naisip!

“Talk to me.” utos nito sa akin pagkatapos na kinairap ng mga mata ko.

Tiningala ko siya.

At nang makita ko ang malinis niyang mukha ay bigla akong na-conscious dahil wala pala akong hilamos at toothbrush. Baka may muta at dumi itong mukha ko!

“Are you still angry about the kiss?” sabi nito.

Kaswal na kaswal lang sa kanya ang halik habang ako ay napakaimportante no’n. Pakiramdam ko nga parang virginity ko ang kiss na iyon. Iniingatan ko iyon ng twenty-one years tapos ganoon lang niya kunin? Well, artista naman siya at sino-sino na ang nahalikan.

“Ano sa tingin mo?” Naging tunog galit na iyon.

Para akong nakukuryenteng napaigtad nang gumapang ang kamay nito sa baywang ko. Ang isa nitong kamay ay tumongkod sa sink na nasa likod ko. Yumuko siya ng bahagya.

“I already apologize.” mahinahon at magaspang niyang untag.

“At sa tingin mo mababalik ng apologize mo ang nawala sa akin?”

Nanliit ang mata nito.

“Don’t tell…” Hindi pa man nito tapos ang sinasabi ay umiwas na ako ng tingin. “it was your first kiss?”

Binaling ko nalang ang ulo ko sa ibang direksyon.

“Ano naman ngayon?”

Sinilip ko ito at nakatitig lang siya sa akin. Bahagya ko siyang tinulak.

“T-tabi, nauuhaw ako.”

Aalis na sana ako nang ibalik ako nito sa pagkakakulong ko sa mga braso niya.

“Gage,” I uttered in a warning tone.

“Dios ko!” sigaw ko nang bigla ba naman akong buhatin at ilapag sa sink!

Tumaas ang suot kong shorts short kaya naman lumantad ang hita ko. Mabuti’t ’di masyadong nakakahiya iyong hita ko. Hindi ko inaasahan na ibaba iyon ni Gage.

“Bakit nga ulit inis na inis ka at galit sa akin?” Ngumingisi na niyang tanong sa akin.

Umusok ang tenga ko.

Lantaran siyang tumitig sa kumilibot kong bibig.

“Dahil iyon ang first kiss mo? What about it?”

Inismiran ko siya at tinungkod ko ang kamay ko sa edge ng sink.

“A-ano naman ngayon k-kung first kiss ko iyon. Alam kong wala kang paki sa first kiss mo at marami ka nang kiss. P-pero para sa akin importante iyon. Importante!” giit ko.

Taimtim itong nakinig sa akin.

“Go on.”

“Anong go on? ’Yon na ’yon!”

“How do you want your first kiss to be done?”

“Huh?” Naguguluhan kong tanong dito.

“Tell me.”

Ngumuso sa kabila nang panginginig ng labi ko.

“Ano… syempre gusto k-ko iyong memorable. Ewan, basta.” sagot ko at humina ang boses.

“Ngayon, ako muna ang magsasalita, okay. I get it now.” aniya. Tinikom ko lang naman ang bibig ko. “I’m sorry, okay. Sorry if nabigla kita. N-nasusuka kasi ako dahil doon sa pinakain mo sa akin. Wala akong ibang naisip that time para pigilan ang sarili ko kung hindi ’yon lang.”

“O-okay, ayos na. Alis ka na.”

Pero imbes na lumayo ang lalaki sa akin ay pinaghiway niya ang hita ko at saka niya pinagkasya ang sarili sa nakabuka kong hita. Ang laki pa naman ng katawan.

“G-gage.”

“And now, Lei para makabawi ako sayo. I will kiss you exactly the way you like it to be done, with utmost care and attention.”

“G-gage, hoy!” Kinakabahan kong usal.

Tinampal ko ang balikat niya, nagbabakasaling magising itong lalaking ’to sa kanyang ilusyon!

“I’m about to kiss you now, Lei.” anito at unti-unti nang nilapit ang mukha sa akin.

Nanlalaki ang mata ko at tinampal-tampal ko ang balikat ni Gage. Sinubukan kong bumaba sa sink at tumakas dito kaso parang wala itong balak na pakawalan ako.

“Gage,” kinakapos sa hininga kong untag.

“I’m going to kiss you now,” he said, and as soon as the words escaped his lips, his touch met mine.

Sabay no’n ang pagsinghap ko. Umusog ang lalaki tungo sa akin saka pinayakap ang braso ko sa kanyang leeg. Kusa naman itong sumunod.

Bumibigat ang mga takip mata ko pero bumuka ang mata ni Gage at tinanong ako.

“Want me to stop?”

Sumisigaw sa pagtanggi ang utak ko kaso umiling na ang ulo ko. I know I will regret this.

Ngumisi siya at mas pinaglapit ang mga katawan namin.

“H-hindi ko alam papaano ’to.” Mas lalo kong naramdaman ang pag-init ng mga pisngi at batok ko.

Binigyan ni Gage ng distansya ang mga labi namin. Tamang-tama lang para makapagsalita siya.

“Allow me to kiss you, and if you find it pleasurable, don’t hesitate to respond in the same manner. I would be delighted to teach you in the art of kissing.”

Napasinghap ako sa muli nitong pagsunggab sa labi ko. Sa pagkakataong ito ay mas agresibo na ang lalaki. Tulad noong una ay tinatanggap ko lang ang mga halik niya. Napapadaing lang ako sa mga sipsip niya sa dila ko at sa kagat niya roon. Para akong isang kuting na umiiyak dahil sa halik niya.

“Try to suck mine.”

“H-huh?”

“Suck my lips, my tongue,”

Hindi ko na alam kung ano itong ginagawa namin ni Gage. Umagang-umaga pero heto’t tinuturuan niya ako sa bagay na ito. Parang kanila lang galit ako pero ngayon nagpapailalim naman ako sa lalaking ito.

Sinunod ko ang sinabi niya at ito naman ay parang binibigyan lang ako ng will kung ano ang gagawin ko sa kanyang labi. Sumipsip ako sa labi niya. Napakalambot at…parang ang tamis niya.

Humiwalay ako rito na naghahabol sa hininga.

“Tama na i-ito.” ani ko pagkatapos kong sipsipin ang labi niya.

“Won’t you suck my tongue?”

Napatingin ako sa labi niyang mas namumula.

“S-saka na—ay ano…”

“Okay,” mabilis nitong putol sa akin.

Gamit ang kanyang t-shirt ay pinunasan niya ang baba ko.

“Are you a fan of shorts?” Nakangiwi nitong untag sabay hila ng konti sa tela ng shorts ko paibaba.

“Oo, komportable ako rito.”

“Hmm, just don’t wear short shorts when you’re going out.” sabi nito at binaba ako sa sink.

Kagaya kagabi ay umakto lang na parang wala si Gage. It’s not that na may gusto akong gawin siya o ano. Pero kasi… hindi man lang ba siya bothered? He keeps kissing me. Tapos ako para na kong nababaliw rito dahil sa mga ginagawa niya tapos siya natural na natural lang.

Is he treating me like… his flings?

Hinabol ko ang ilang hakbang na nagawa ni Gage at napahila sa laylayan ng t-shirt niya sa likod. Umikot ito kaya naman binitawan ko rin ang t-shirt niya.

Yumuko ako. Nakita ko ang anino niya sa sahig na papalapit sa akin.

“What’s wrong?”

Pinuno ko ng hangin ang damdamin ko bago siya tiningala. His gaze was fixated on me, as if he were unraveling some kind of riddles within my eyes.

“Am… I like your f-flings?” Nautal ako dahil sa lakas ng hampas ng puso ko. Sinubukan ko naman tigasan ang boses ko kaso kusa silang humihina.

“What? No! What makes you think like that?” he remarked sternly.

As I observed his face, it seemed like I had touched a nerve, igniting his anger.

Why are you acting this way, Gage? Please, don’t be like this. You will regret it. We will regret it.

My mind and heart are engaged in an intense battle now. Gusto ko nang umalis dito. Gusto ko nang sumuko kaso… dahil sa kahirapan ko napipilitan akong mag-stay rito. My heart longs to go home, yet my mind incessantly dwells on my papa Arcel and our debts. I fear that the moment will arrive when I will jeopardize my heart.

I don’t wish to invest too much emotion in this situation; however, I acknowledge the reality that my heart is already entwined in it. I understand that I’m not pursuing this solely due to my job, but rather due to something else. Something I attempted to evade, yet my efforts were in vain.

“Wala lang pala. Sige na kumain-”

Hindi ako natapos nang kulungin ni Gage ang mukha ko gamit ang palad niya.

“You’re lying. Were you bothered by the kiss again?”

Wala akong maisagot dahil totoo ang sinabi niya.

“I thought we’re okay now?”

Paano ako magiging okay kung palagi ko nalang iniisip ang mga halik niya sa akin? Maybe it’s just a one-sided thought. Ako lang ang naba-bother sa halik na iyon. Sanay na sanay na kasi siya.

“Tell me what’s running in your head, Lei.”

Binalik ko ang mata ko rito. Nanatili itong seryoso.

“Tinatrato mo ba ako tulad ng sa mga f-flings mo?”

Nagusot ang mukha nito. Binitawan niya ang mukha ko at napahawak sa kanyang malalapad na baywang.

“Okay lang Gage.”

Lalampsan ko na sana siya nang iharang niya ang katawan niya sa daraanan ko.

“Dammit! It’s not okay.”

Masama ko siyang tiningnan. Are we playing a house game?

“You’re not my fling. You are my fiance. You’re soon to be my husband.”

Napakurap-kurap ako ro’n at umiwas ng tingin.

That’s not gonna happen. Walang kasalang magaganap.

“Kaya ka ba naiinis because you thought that I treated like my fling?”

Tinikom ko nalang ang bibig ko. Humarantado na naman ang puso ko.

“I’m also bothered, Lei.”

Hindi mapigilan ng mata ko ang tingnan ang lalaki.

“I’m also bothered because of the kiss.”

Kumibot ang bibig ko.

“I am bothered because I want to do something beyond kissing you.”

Agad kong naramdaman ang pag-init sa buong mukha ko.

B-beyond kissing? Anong ibig niyang sabihin?

“May you see me kissing on screen with different women. But it’s different when it’s off screen especially with you. I’ve never been this crazy about kissing someone until yours.” Dumapo ang mata nito sa labi ko.

Napatakip tuloy ako roon sa labi ko.

Finally, he was able to smile. Do I look silly in front of him? Is he making fun of me?

“Mahilig akong magbiro, Lei. Mahilig akong mang-asar lalo na sa mga kaibigan ko pero hindi ako nakikipagbiruan sayo ngayon. The first time you step into my room. I know it’s not hard to fall for you. And I’m liking it.”

“Gage,”

“So, Lei, please. Let’s make this thing work for us.” he pleaded.

Niyakap niya ako at napapikit ako kasabay ng pagpatak ng mga luha ko. Gage sasaktan lang kita. Magagalit ka sa akin. Pagsisisihan natin ’to.

“But what if we both regret this, Gage?” tanong ko habang nakabaon pa rin ang mukha ko sa dibdib niya.

“Hindi natin alam kung ano ang mangyayari sa atin, Lei. Pero subukan lang natin. I’m already falling, and I know it wouldn’t be hard for you to fall for me too. You have a thing for me, right?”

Naitulak ko siya. Halos magdikit ang kilay ko.

“Anong thing?”

“Crush?”

Bumilog ang mata ko at sinampal ang dibdib niya.

“Ang kapal!” ako saka nagmarts tungo sa dining table. Pulang pula na siguro ako ngayon!

Rinig ko naman ang halakhak ni Gage.

Nang makaupo sa isanag silya sa dining table ay sunod namang dumating si Gage.

“Here’s your water.” He slid the glass of water towards me.

“Let’s eat.” sunod niyang aya.

Tinanguan ko siya.

Nagsimula na kaming dalawa kumain nang may maalala ako.

“Wala kang trabaho?”

“I have,” simple niyang sagot.

“Oh, e bakit ’di ka pa umaalis?”

Binaba niya ang ginagamit na kobyertos.

“Aalis ako, e hindi mo ako iniimik kagabi?”

Nalunok ko nang daretso ang pagkaing nginunguya.

“S-sorry dahil naging OA ako pati tuloy trabaho mo nadamay.”

“It’s okay; I can do all-nighters later. Besides napapabayaan na kita rito sa penthouse. I should be the one saying sorry. Dinala kita rito pero hindi naman kita naaasikaso.”

Umiling ako sa kanya.

“Okay lang naman. Naiintindihan ko na may work ka. Saka susubukan ko ring humanap ng trabaho malapit dito.”

Kinunutan niya ako sa noo niya.

“Bakit ka magtatrabaho?”

“Para magkapera.”

“I can give my card to you. Or do you want bills? How much do you need? Name it.”

Umawang nalang ang labi ko sa kanyang sinabi. Kung hindi lang ako magi-guilty ng todo pagkatapos ay baka tanggapin ko na itong offer niya. But no.

May nararamdaman na ako kay Gage pero kung mapipigilan ko pa ito. Ayaw ko itong aminin sa lalaki. I know that he really wants this thing to work out for us. However, I know what my purpose here.

---

Thank you for reading, Engels!😍❤️

꧁A | E꧂

CHAPTER 8

Chapter 8

Leister Pov

“Auntie.” Nakahinga ako ng maluwag nang sa wakas ay sumagot na rin si auntie Amabel sa tawag ko.

“Lei,”

“Auntie, kumusta na po si papa d’yan?” may atat kong tanong. Ang sabi ni Auntie, bago niya ako dinala sa bahay ng mga Granville, ay mag-aupdate siya sa akin tungkol sa kalagayan ni Papa roon sa Monti Aligre habang wala ako. Siya na rin daw ang bahalang gumawa ng paraan para hindi ako hanapin doon ni Papa Arcel.

Halos isang buwan na ako rito, halos isang buwan na kaming nagsasama ni Gage at araw-araw—sa bawat araw na lumilipas ay unti-unti na akong kinakain ng konsesya ko. Araw-araw akong nangangamba rito sa ’di ko maipaliwanag na dahilan.

At sa mga linggong nandirito ako, wala ring araw na lumipas na hindi ko iniisip si Papa ro’n sa probinsya. Ginagawa ko ang lahat ng ’to para sa kanya.

“Your dad is okay, Lei. I-aunder go surgery nila ang paa ni Kuya Arcel.” sabi naman ni Auntie sa kabilang linya.

“Hinahanap niya po ba ako, auntie?”

Ilang segundong hindi nakapagsalita si Auntie Amabel. Sunod kong narinig ang bumuntonghininga niya.

“Yes, but like what I promised, Lei ako na ang bahala sa’yo rito. Ikaw d’yan ang mag-ingat.”

Naibagsak ko ang katawan ko sa sandalan ng kinauupuang malaking silya rito sa sala. Tumingala ako sa nakabitin na malaking chandelier dito.

“Nag-iingat naman po ako rito, auntie. E, d’yan po? Kailan po ba ako aalis dito? Auntie… parang ayaw ko na po nito. Nakokonsensya na po ako sa kanila.”

“Lei, ginagawa na namin ang lahat dito para madali kang makaalis siya. Just give us a month. Don’t worry everything will be back to normal for you again soon.”

Humigpit ang pagkakahawak ko sa telepono ko. Babalik ba talaga ang normal para sa akin? Pagkatapos ko rito talaga bang babalik ako sa normal kong buhay rati?

“Sige po.”

“Okay, goodbye.”

Nang maibaba ko ang tawag ay napatitig na lang ako sa telepono ko. Habang tumatakbo ang panahon na kasama ko si Gage parang mas naging mahirap sa akin ang bawat araw na kasama siya. Para akong nasusuka para sa  sarili ko sa mga pinapakitang kabaitan sa akin ng mga De Silva. They don’t deserve to be deceived like this.

Mariin akong napapikit at kasabay no’n ang pagtulo ng mga luha ko. Kung sana lang pinahiram ako ng pamilya ni Papa ng pera. Hindi sana ako mapupunta sa sitwasyong ito. Kung sana lang hindi itinakwil si Papa Arcel ng kanyang pamilya. Hindi ako aabot sa puntong ito. Hindi sana ako aabot sa punto kung saan kailangan kong lunukin ang katiting na dangal na meron ako. Hindi sana ako aabot sa puntong ito kung may pera lang kami.

How can someone say that money can’t buy happiness? Money makes the world go round. Money can make your life easier. Money can save you. Money can do anything. And that’s why I am here. I am here for money. It’s insane what money can do. Somewhat, I’m afraid of it. I’m afraid of money, yet I still want it.

Likewise, with what I have for Gage. I keep telling myself that I shouldn’t… I shouldn’t fall for him. I cannot like a man like him. But this foolish organ hiding behind my ribcage keeps beating for him. It’s not satisfied with just a glance and admiration. My mind is afraid of it. My mind is afraid of what my feelings can do, however, my heart overrides my mind. It craves danger.

Pinalis ko ang luha ko nang napatingin ako sa center table. Nakikita ko ang repleksyon ko roon. I need get myself together. I need to hold myself for a little longer. I just hope that auntie will do things faster in the Monti Aligre.

I decided to take a stroll around the area. Kaya naman umakyat ako sa aking silid. Naligo ako at nagbihis ng isang disenting damit.

Nag-iwan si Gage ng ilang libo sa akin. Hindi ko iyon na bilang pero kumuha lang ako roon ng one thousand. Pang-taxi lang kung kailanganin ko.

Bumaba ako ng tower at saka naglakad sa labas. Sa pagkakataong ito ay sinigurado ko ng may load ako tapos binuksan ko na ang google map ko. Ayaw ko nang maperwiso pa si Gage sa akin.

Sa paglalakad ko ay dinala ako ng paa ko sa isang park na sakop lang nitong lugar kung saan ang tower ng penthouse ni Gage.

Napangiti ako nang may makita akong mga batang naglalaro at binabantayan ng kani-kanilang mga magulang. How lovely! Mga couples na nagd-date at ang iba ay tulad ko. Mag-isa lang.

Naisipan kong tumigil muna sa park at umupo sa isang bakanteng bench.

Huminga ako ng malalim. Nakaka-relax ang lugar. Nakakatuwa ang mga tawanan ng mga bata. Nagtagal ang titig ko roon sa isang ina na pinupunasan ang likod ng kanyang anak. Bigla ko tuloy’ng na-miss ang Mama ko. Bago pa ako naging emosyonal ay iniwas ko na ang mata ko roon.

Humawak ako sa t’yan ko. Ang sabi nila Papa at Mama na may kakayahan daw akong magbuntis. Dahil sa isang maayos na ospital ako naipanganak ni Mama. Na-full body screening ako. And it was found out na bearer ako. Kaya naman lumaki ako na ilap sa mga lalaki.

Naputol ang aking pagmuni-muni nang may maamoy akong nakakatakam na pagkain. Bigla akong natakam nang may maamoy akong burger. Tumingin ako sa paligid at may naispatan akong isang food truck na nagtitinda no’n. Akmang tatayo na ko upang bumili nang may tumamang soccer ball sa paa ko.

Napalabi ako bago pinasok ang telepono sa bulsa ng aking shorts at saka yumuko para abutin iyong bola. Tumayo ako na hawak ito at luminga kung kaninong bola iyon.

Sumilay ang isang ngiti sa mga labi ko nang may isang batang lalaki na lumapit sa akin.

“It’s mine po.” anito at tiningala ang bola sa kamay ko. “I’m sorry po natamaan kayo. I’m just playing with my uncle.”

I bend my hips. I extended my hands and hand him his ball.

“Okay lang hindi naman masakit.”

Gumihit ang ngiti sa labi niya.

“You’re so pretty po.” Namula bigla ang pisngi ng batang lalaki. Ako naman ay nanlalaki ang mata sa sinabi niya.

I don’t receive that many compliments, but hearing this boy praise me makes my heart flutter in some ways.

“Hey, Kenneth!”

Awtomatiko akong napaayos sa aking tayo nang may biglang sumigaw.

Nakita kong nilingon ng bata ang lalaki. “Uncle!”

Napalunok ako nang lumapit ang lalaki sa amin. Kinagat ko ang ibabang labi ko nang mapatitig ako sa bawat hakbang noong lalaking tinawag ng bata na ‘uncle’. The way his shoulders straighten and the way he takes his long strides cries domination. Muscles are everywhere in his buffed body. He is tall, handsome, has a big chest, and broad freaking shoulders. He looks like an athlete.

“Don’t run,” suway nito sa bata sa harap ko. Sinuri nito ang bata. “And why are your cheeks red?”

Aalis na sana ako nang tumayo sa harap ko ang lalaki. Naman, Lei. Minamalas ka yata ngayon?

The sun setting at his back creates a big shadow of him. Natatabunan ako noong animo niya. Ang tangkad niya!

“Sorry for my nephew’s inconvenience with you.” His voice is deep and rapsy.

Umiling ako.

“Naku, w-wala po iyon.” Nautal pa ako s sobrang starstruck ko.

“Lincoln, by the way,” he introduced himself, extending his big hand with noticeable veins protruding.

“Lei,” I replied nervously.

He then gave me a polite smile.

“Kuya Lei is so pretty, right, uncle?” Biglang sabad ni Kenneth na siyang kinainit ng pisngi ko.

“Yeah.” Mabilis na sagot ni Lincoln at mas tumindi ang init sa mukha ko.

Nagmana pa ang pamangkin sa tiyuhin!

“Kuya Lei, my uncle Lincoln is so good with soccer and he is a boxer too.” Proud na proud namang untag ni Kenneth.

Now, I know why he has that kind of body. Well-built!

Ginulo ni Lincoln ang buhok ng pamangkin saka napangiti ng tipid.

“Sige. Nice to meet you two. Alis na muna ako.”

“Wait, Kuya.” Kenneth abruptly held my fingers.

Tumaas ang dalawang kilay ko sa bata.

“Where are you going?”

Kumurap-kurap ang mata ko at ilang saglit ay nakasagot naman.

“Uh, d’yan lang may food truck,” sagot ko sa bata.

“Oh, really? I’m hungry too. Let’s buy some too, uncle.”

Ang ending kaming tatlo ang pumunta roon sa food truck. Nauna pa ng konti si Kenneth sa amin ni Lincoln. Hindi talaga ako magaling makipag-usap. Kaya ang awkward dito sa tabi ni Lincoln.

“You’re living here, Lei?” Nakahinga ako ng maluwag nang pinutol ni Lincoln ang mahabang katahimikan namin.

I took a small glimpse at his towering height before answering.

“Hmm.”

“We also lived here… I mean I also happen to live in one of the towers here.” sabi niya.

“Ako ay nakikitira lang naman sa kakilala ko. Wala talaga akong condo or penthouse rito.” Pagklaro ko na may halong pagsisinungaling.

“Nagbabasyon ka lang?”

Napatitig ako sa likod ni Kenneth na siyang nauuna sa amin ni Lincoln.

“Hmm.”

“Then you should explore around. There are amazing restaurants, cafes, and shops nearby.”

Napabuga ako ng isang mahabang hininga.

“Susubukan ko.”

Muli akong tumingin kay Lincoln at halos matumba ako nang makita na nakatingin pala siya sa akin. My heart palpitate.

Burger at cola ang inorder ko. I was about to get my pocket money in the pocket of my shorts when Lincoln stepped in.

“I will pay for his food and drink.”

“Ay, h’wag na Lincoln may pera naman ako.” awat ko sana kaso kinindatan lang niya ako. Jusko!

“It’s on me na. Naabala ka namin ng pamangkin ko.”

Ngumiti na lang ako sa kanya. “Ikaw bahala.”

I have a small chit-chat with Kenneth and his uncle Lincoln. Ilang minuto matapos ako sa aking pagkain ay nagpaalam na rin ako sa kanila na uuwi na ako dahil gumagabi na. Bukas na nga ang ilaw sa park. Silang magtiyuhun ay uuwi na rin daw at pagkakataon nga naman dahil pareho ang tower nila ni Gage.

“You must have been rich, huh.” Patuya ni Lincoln bago pinundot ang close button at sunod ay kung saang floor sila at same floor sila sa penthouse ni Gage.

“Ay, hindi. I-iyong kilala ko lang.”

Habang pataas kami ay daldal nang daldal si Kenneth tungkol sa mga nangyari sa school nila. Nakikitawa na rin ako roon sa mga funny stories niya hanggang sa tumigil kami sa  aming floor.

Tawa ako nang tawa habang unti-unting bumubukas ang elevator. Kaso naputol sa ere ang tawa ko nang pagtingin ko sa harap ay nando’n nakatayo ang malaking katawan ni Gage.

Napalunok ako nang magsimulang rumihestro ang pagtambol ng puso ko. Dumipina ang mga panga ni Gage.

“We’re here na, uncle, Kuya Lei.”

Naunang lumabas ang magtiyuhin dahil napako pa ako sa aking kinatatayuan. Sinundan ko sila nang tingin at lumingon pa si Lincoln saka ngumiti sa akin. Hindi ko na alam kung anong klaseng ngiti ang naibigay ko kay Lincoln dahil sa kakaibang tahip ng puso ko.

Sa muling pagbaling ko kay Gage ay madilim na ang mata nitong nakatingin sa papalayong magtiyuhin.

Lumabas ako ng elevator.

“Aalis ka?” Kuha ko sa atensyon nito.

Dumapo ang mga nandidilim na mata ni Gage sa akin. Nanginginig ang labi kong ngumiti rito.

“I was about to.”

“Huh?”

“Wala ka sa penthouse. Akala ko nawawala ka na naman.”

Naipit ko ang labi.

“Sorry.”

“Let’s just get inside. Hindi ko na gusto ang atmosphere dito sa hallway.” Pinasok nito ang kamay sa bulsa ng slacks niya at tumalikod sa akin.

Hindi ko man naiintindihan ang lalaki pero sumunod na rin ako rito.

Nang makapasok kami ni Gage sa kanyang magarbong penthouse ay aakyat na sana ako sa ikalawang palapag upang magbihis para makapagluto kaso sumitsit ang lalaki sa akin.

May pagtataka akong lumingon dito.

“Huh?”

Tinuro niya ang direksyon tungo sa kitchen.

“In the kitchen.” Walang gana niyang untag.

“Ah, oo mamaya. Magbibihis lang aki at magluluto na pagkatapos.” sabi ko sa kanya.

“I already cook. Let’s eat.”

Manghang sumunod ang mata ko kay Gage na nauuna nang tumungo sa kusina. Nagluto na siya? Ang aga niya namang umuwi ngayon.

Pagkaratjng ko sa kitchen ay ’di maitago ng mukha ko ang mangha sa mga pagkaing nakahain doon. It was new to my eyes yet I am salivating from its smell.

Inanyayahan ako ni Gage na maupo at kumain. I murmured some thank yous to him before getting my own plate and spon and fork.

Hindi lang masarap sa mata ang mga niluto ni Gage. Masarap din talaga ang timpla nito at nakakaganang kumain. 

Nagpunas ako gamit ang table napkin at ngumiti kay Gage na binubuksan ang isang wine.

“Thank you sa dinner, Gage. Ang sarap.” Nakangiti kong saad.

He poured some wine on my glass.

“I’m glad you like it.”

We made a toast before sipping on each other’s glass. Nilagok ko iyong wine dahil akala ko hindi siya matapang. Mabango kasi. Kaso naubo ako dahil sa tapang no’n nang dumaan sa lalamunan ko. Ang init sa lalamunan!

“Shit!”

Umubo ulit ako at tinanggap ang baso ng tubig na binigay ni Gage.

“Hindi mo dapat iyon ininom ng ganoon.” Pangangaral niya sa akin.

Napahagod ako sa leeg ko.

“Hindi ko naman alam na ang tapang pala.” rason ko.

Iniling ko ang aking ulo dahil parang yumanig ang paligid ko.

“I think kailangan ko munang magbihis at maglinis sa taas, Gage. Ang lagkit ng balat ko.” sunod kong wika. Kinakabahan ako dahil parang nalasing ako sa isang shot lang. Ililigo ko lang ito.

Tumayo si Gage.

“Can you manage?”

Tumango ako. “Oo naman.”

Kita ko ang pagdududa sa mga mata ni Gage habang taimtim akong pinangmamasdan.

Nakahinga ako ng maluwag nang matagumpay akong nakatayo.  Nginisihan ko si Gage na parang pinaparating ko sa kanya na kaya ko.

“Bumaba ka pagkatapos mo sa taas. Let’s watch some movies.”

“Hmm,” ako sabay tango.

Habang binabaybay ko ang hagdanan pataas ay halos hindi ako makahinga ng maluwag dahil sa konting interaksyon namin ni Gage. Nang makarating ako sa aking silid ay pinakalma ko muna ang aking sarili. Para kasing magkakasakit na ako sa lakas ng tibok ng puso ko. Delikado ako nito, eh.

Matapos kong maligo ay nagsuot ako ng isang pajama na may mickey mouse na print at manipis na puting tshirt. Bumaba ako nang nakapaa at naabutan ko si Gage sa harap ng malaking flat screen TV. In-on niya pala iyon.

“Hey!” si Gage nang mapalingon siya sa akin. Ngumiti ako sa kanya.

Nakita ko sa center table na may wine, beers, pineapple juice, at popcorn. Napa-wow ako kasi mukhang pinaghandaan niya talaga ito.

“Anong papanoorin natin?” tanong ko kay Gage nang makaupo kami sa carpet.

Pumipili na si Gage ng movie sa Netflix.

“What about horror?”

Magana akong tumango sa kanya.

Ang napiling panoorin namin ni Gage ay iyong The Exorcist of God. About pala ang movie sa isang exorcist na naka-commit ng pagkakamali habang nagp-perform siya. He the priest got tempted.

“Ahhh!” sigaw ko sa gulat!

Tinawanan ako ni Gage. Sinimangutan ko siya at kumuha ng beer sa harap namin. Nagtaka ako nang kunin ito ni Gage sa kamay ko. Ayon pala binuksan niya lang.

Napapantastikuhan akong napatitig doon sa mesa nang mapagtanto kong malapit ng maubos ang isang bote ng wine at ang beers. Tumingin ako kay Gage na tungga lang nang tungga.

“G-Gage?”

Lumingon siya sa akin. Namumungay na ang mga mata niya at namumula na ang mga pisngi niya.

“Ayos ka lang?” tanong ko.

Napalunok ako nang tumuon ang mga mata niya sa mga labi ko.

“Lei,”

“Oh?”

“I want to kiss you, Lei.”

---

Thank you for reading, Engels!😍❤️

꧁A | E꧂

CHAPTER 9

⚠️MATURE CONTENT BELOW. READ AT YOUR OWN RISK.

---

Chapter 9

Leister

Pov

But what Gage said earlier rings in my ears like a stereo on full blast. My eyes never leave Gage’s intense stares. It feels like his eyes are observing—studying every reaction I might give. However, no matter where his eyes roam around my face, they always go back to my slightly parted lips.

I gulp, realizing how much he watches me. I am also checking on him. His blue-green eyes are dreary, his cheeks are red, maybe due to alcohol, and his Adam’s Apple is rolling.

I want to look away. I want to pull my eyes away from his face and strong gaze, but it was so difficult to resist. My line of vision always catches his.

Gage’s eyes drop on my lips for the nth time. His long tongue runs over his red lips, wetting them.

“I want to kiss you, Lei,” his raspy voice almost comes out as a plea to my ears.

‘Gage.’

“It’s maddening me, Lei. I feel like I am bewitched by you. The first time I kissed you, I knew that it was all because of the odd taste in my mouth. And the second kiss was intentional, and I liked it… so much,” he says, struggling to admit it.

Heat runs through every atom of my body when Gage’s palm cups the side of my cheeks. His thumb lands on my lips, and he brushes them with his thumb. Titig na titig siya roon sa labi kong nakaawang at ngayon ay minamasahe ng hinlalaki niya.

“But now… I want to kiss you. And God knows that it’s not only the kiss that I wanted from you. I wanted to taste you.”

“Gage,”

Kinikilabutan ako. Parang tumayo ang mga maliliit kong balahibo sa katawan.

Umusog si Gage hanggang sa magdikit ang mga katawan namin. Napabayaan na namin ang horror movie na pinapanood. Parang wala na kaming pakialam sa paligid namin dahil nakapukos lang kami sa isa’t-isa.

Bumaon ang ngipin ko sa aking ibabang labi nang ang isang kamay ni Gage ay lumandas sa gilid ko. Pinapalandas niya ang kamay sa ibabaw ng suot kong damit, paitaas at pababa. Abala ang kamay ni Gage sa katawan ko pero iyon mata niya ay tumanga lang sa mukha ko.

“I’m going to kiss you, Lei.” saad nito at unti-unting nilapit ang mukha sa akin.

My right hand pressed his hot chest. Gusto ko sana itong itulak kaso nahihilo na ako sa lapit ng mukha ni Gage. Tumatama na ang mainit niyang hininga sa labi at ilong ko.

Kasabay nang pagpasok ni Gage sa kanyang kamay sa loob ng t-shirt ko ay ang pag-angkin niya naman sa labi ko. Para itong nanggigil at saglit na tumigil ang labi upang ma-namnam nitong labi ko.

“Ahh,” ungol nito at sunod niyang tinudyo ang dila sa ngipin ko.

Kumuyom ang kamay ko sa dibdib niya at binuka ang bibig para papasukin. Naglalaro ng hinlala ng isang kamay niya sa pisngi ko at ang isa naman na nasa ibaba ay abala sa pagkiliti sa akin.

“Uhmn,” ungol ko nang halughugin ni Gage ang loob ng bibig ko.

Parang isang papel lang akong binuhat ni Gage tungo sa sofa na aming kinahihiligan. While maintaining our kiss, Gage positioned himself on top of me and rolled up my t-shirt.

Iniwan ng kamay niya ang mukha ko saka ito dumapo ang dalawang pald niya sa dibdib ko.

Napadaing ako nang sabay niyang pinisil ang dalawang nipples ko.

“Damn!”

Iniwan ni Gage ang labi ko at saka niya pinugpog ng halik ang aking mukha. His tongue ran along my jaw, to my earlobe, and then down to my neck. Gage lightly kissed the bone of my exposed collarbones.

He wasn’t satisfied and proceeded to remove my t-shirt, leaving me in my pajamas. Gage’s eyes carefully examined my bare upper body.

Oh my god! I have never been this exposed to someone before, until now. Hindi nga ako naliligo sa amin na nakahubad ang damit! Ngayon ay basta ko nalang pinahubad kay Gage ang suot ko.

“Beautiful,” aniya. Tumitig siyang muli sa mukha ko. “You’re so beautiful, Lei. And you’re mine, right?”

I don’t know what is driving Gage to be this way. I don’t know if he was only doing this because he was under the influence of alcohol.

My lips just parted. I want to say something, but there’s something holding me down.

I simply nodded, and Gage smiled.

He attacked my neck, and I whimpered beneath him. He sucked my skin there while his skilled hands kneaded and pinched my nipples.

Pinatak-patakan ni Gage ng halik ang balikat ko pababa hanggang sa matunton ng bibig niya ang ut*ng ko.

Napatingin ako rito nang maramdaman ko ang mainit niyang hininga na sumesentro sa aking dibdib. Dinilaan niya iyon bago pinapak.

“Ah! Gage, uhm!” Halinghing ko na lang at napahasa sa paa ko roon sa sofa’ng kinahihigaan.

Hinayaan na namin ang TV doon dahil naging abala na si Gage sa akin imbes na manood kami. Earlier, I was battling with my mind, but my body still prevails. It truly craves danger.

Nagpaubaya ako kay Gage na ngayon ay pasalit-salit ang bibig doon sa dibdib ko. Na kahit anong sipsip at kagat niya roon ay wala naman siyang mahihithit.

Nakahinga lang ako ng maluwag nang iwan ni Gage ang dibdib ko. Bahagyang nanlaki ang mga mata ko nang makitang namumula na iyon at  mahapdi na rin! But I was cut off when Gage lifted me. Nagulantang ako pero naikawit ko naman ang aking mga kamay sa leeg ni Gage. Giniya rin niya ang binti ko upang iyakap sa kanyang baywang.

“Gage,” usal ko.

Hindi man ako tinamaan sa alak pero nalalasing ako sa mga titig ni Gage sa akin.

This was very, very wrong, yet I cannot bring myself to stop Gage. My body and heart want this, even if it’s against my mind.

Kinarga ako ni Gage tungo sa taas at pumasok kami sa kanyang silid. Pinatid niya ang pintuan at saka ako pinahiga sa kanyang malaking kama. Ang lambot!

Pumatong si Gage sa akin at lumuhod pagkuwan sa ibabaw ko. And as much as I want to look around his room and memorize everything, I was distracted when Gage started undressing in front of me.

I gulped. I almost drooled watching his mighty and prominent muscles flex and contort as he unraveled his clothes. Ilang beses na kaming nagkakalapit ni Gage pero hindi ko pa natitigan ng ganito ang kanyang katawan. Ibang-iba pala talaga kapag sa personal mo nang makita ang mga ganito. Ang laki niya palang talaga. Ang ganda pa ng hubog ng katawan niya. Well, ano pa ba ang aasahan ko? Model din naman siya.

Naputol ang pantasya ko kay Gage nang umalis ito sa ibabaw ko at bumaba ito sa kama at ska basta nalang naghubad sa aking harapan. Sumunod ang mata ko nang malaglag ang pang-ibabang suot ni Gage. Naglakbay ang mata ko pataas sa katawan ni Gage at nahintakutan ako nang makita ko ang kanyang alaga na nagtatago sa maliit na tela ng kanyang underwear. Sumilip na ang ulo no’n sa singit niya!

Nanindig ang balahibo ko nang hubarin ni Gage ang underwear niya at kumawala ang kanyang alaga! Nanuro ito sa akin at nakita kong namamasa na ito.

Napalunok ako.  Good Lord! Is this… e-even real? How does this size even real?!

Sa muling pagbalik ni Gage sa kama ay tuluyan na niya akong hinubaran at ngayon ay kapwa na kami hubo’t hubad.

Pumaibabaw si Gage sa akin at muling inangkin ang aking mga labi. Ngayon ay mararahas at agresibo na ang mga galaw ni Gage.

“Ahh!” sigaw ko nang biglang binaliktad ni Gage ang aming posisyon. Ngayon ay siya na ang nakahiga sa kama at ako naman sa ibabaw niya.

His hand was busily roaming over every part of my body. Eksperto nitong tinutunton ang mga maseselang parte ng aking katawan na siyang kinawala ng huwesto sa aking utak. Tuluyan na akong nilamon ng kalibugan!

Kapwa ka hinihingal ni Gage nang maghiwalay ang labi namin.

Ngumiti siya sa akin.

“Sit on my face, Lei.”

Nahintatakutan akong tumingin kay Gage na aking kinapapatungan ngayon.

“W-what?”

“Sit on my face.”

“No, i-it’s…”

“Come on,” he encouraged me.

Isang malaking lunok ang ginawa ko bago binuhat ang sarili at sinunod ang gusto ni Gage.

Napakislot ako nang tumama ang mainit niyang hininga sa aking bakuna!

“You’re so wet, Lei.”

“Ahh,” daing ko nang tumama ang dila ni Gage sa rim ng aking lagusan.

Pinaghiwalay ni Gage ang pisngi ng aking pwerta and then he nuzzled his nose there.

Dios ko!

Yumanig ang mundo ko at napatingala sa kisame ng kwarto bago kinanta sa ere ang pangalan ni Gage. Kumapit ang kamay ko ng mahigpit sa headrest ng kama at parang nababaliw na umuungol.

Gage’s tongue was fcking my hole and all I could do was to chant his name and ask for more. Hanggang sa pati ang katawan ko ay gumalaw na pataas at pababa. Sinusubukang salubungin ang dila ni Gage.

Sa ganoong posisyon ako nilabasan at bumulandit ang katas ko sa mukha ni Gage.

Sa kabila ng panginginig ng binti ko ay agad akong umalis sa uluhan ni Gage at humanap ng pamahid. Kaso natigilan na lamang ako nang dinilaan ni Gage ang gilid ng labi niya kung saan dumaloy ang aking katas.

“Sweet,” aniya.

Umalis siya ng kama at nagbanyo. Pagkabalik niya ay presko na ang kanyang mukha at may bitbit na siyang isang bote at ilang condom.

Pinababa niya ako sa kama at pinatalikod.

“Should I loosen you myself? Or do you want to loosen it yourself?”  Pagpapapili nito sa akin.

“A-ako na siguro-”

“On the other hand, I want to fck you with my fingers too.”

Binuhos niya ang lubricant doon sa kamay niya at hinaplos niya ito sa likod ko.

Pinatuwad niya ako sa kama. I looked over my shoulder. Naglagay ulit siya sa kanyang daliri bago ito unti-unting pinasok sa akin.

Pinanglayo ng paa niya ang paa ko sa isa’t-isa at humawak ang isang kamay sa baywang ko bago dahan-dahang pinasok ang daliri.

“A-ahhhh, mmmn, Gage…” Mahaba kong ungol.

Nakakakiliti na may sakit. Ilang saglit lang ang lumipas ay tatlong daliri na ni Gage ang lumalabas-pasok sa aking bakuna. Namamaos ang boses ko kakaungol at daing.

Pinunit ng ngipin ni Gage ang isang pakiti ng condom bago ito isinuot sa kanyang mataba at mahabang alaga. Sinampal niya ito sa aking pwerta bago unti-unting pinasok.

Umawang ang labi ko dahil parang mapupunit na ang pwet ko sa kanyang laki.

“G-gage, a-ahh, ahhh. T-teka lang… teka lang Gage. A-ang sakit.”

Napalingon ako nang tumigil na siya at umawang ulit ang bibig ko nang makita kong wala pa ito sa kalahati! Anong klaseng ahas meron siya!?

“Okay, let’s go to bed.” aniya.

Walang alinlangan niya akong kinarga at pinahiga sa kama. Pinaglayo niya ang binti ko sa isa’t-isa. Pumaibabaw siya at saka ako hinalkan. It was undoubtedly why he was awarded as the best kisser of the year. Halos hindi niya ako pinapahinga dahil sa kanyang malalalim na halik.

Napakislot ako nang pinasok na niya namang muli ang kanyang alaga sa akin. This time, my attention was divided because of his fiery and deep kisses.

“Uhhm! Ahh, ahh!” Gage moaned as he finally entered me. He ground and buried his manhood inside me. I could almost see stars because of his thrusts.

Baon kung baon ang nalalaman niya parang may kung ano siyang gustong abutin doon sa loob ko. His bed was shaking off because of his hard and ruthless thrust. Our skin clapping creates a wet and lustful sound that resonates in every corner of his room.

I was awakened when I felt some stares. I slowly opened my eyes only to find Gage watching me. Sa sobrang gulat ko ay napatulakbong ako sa kumot.

Gage loudly chuckles.

Kinuha nito ang kumot sa akin. May aircon man sa loob ng kwarto pero mas mainit pa rin ang katawan ni Gage.

Jusko! I was sleeping in his room, and I was in his arms.

Umusog siya at humalik sa labi ko.

“Good morning, Lei.”

“Gage, n-naalala mo-”

“What happened last night? Yes, of course, I remember every single detail that happened last night. It was amazing, Lei. You blew my mind away.”

A tear unconsciously fell from my eyes. Ito na ang kinakatakutan ko. I always lose. My rational mind always loses to my heart and my body. My body is so good at betraying my mind.

“Why are you crying? Did something hurt?”

Umiling ako kay Gage.

“W-wala,”

“Then why are you crying?”

“I’m… I’m just h-happy.”

He breath and embraced me. “You made me worried.”

Nakatulog muli ako sa mga braso ni Gage at nang magising ulit ako ay wala na ito sa aking tabi. Tumingin ako sa paligid at nandirito pa rin naman ako sa room ni Gage. Nakita ko sa orasan na alas diez na pala.

Ngayon ko lang napagtanto na masakit ang katawan ko at parang umaapoy ang pwetan ko. Pagod ako pero tingin ko kailangan ko ng ligo. Kaya naman unti-unti akong umalis sa kama. Para akong isang matanda na nirarayuma dahil sa akin kilos.

Nang makalabas ako sa kwarto ni Gage ay tutungo na sana ako sa aking silid nang may marinig akong mga boses galing sa baba. Dahil sa pagkakuryoso ko ay tumingin ako roon.

Nakita ko sa sala ang kapatid ni Gage na si Gianna at ang anak nitong si Raelyn at ang pamangkin din nitong ni Braze na anak ni Gezron. Sa likot ni Raelyn ay nakita niya ako mula rito sa taas at ang bata ay napatakip sa kanyang bibig.

“Oh my god!” pag-eksaherad nito kaya naman napabaling sa akin ang magkapatid na De Silva.

Tiningnan ako ni Gianna from head to toe and then she smirked at me. Magtataka na sana ako kung bakit ganoon ang reaksyon nito nang makita ko ang sarili na nakasuot lang ng isang itim ng tshirt at sobrang ikli noon.

At that moment, gusto ko na lang nagpabaon sa aking kinatatayuan.

---

Thank you for reading, Engels!😍❤️

꧁A | E꧂

CHAPTER 10

Chapter 10

Gage Pov

For the nth time, I found myself admiring Lei’s face. I wonder how He created this kind of face. It was just so beautiful—too gorgeous for me not to stare. Lei has a small heart-shaped face. He’s as white as paper, unlike the first time we met; I think he has gotten paler now. Hindi ko lang alam kung dati na ba siyang ganito ka-puti or it’s just that ngayon ko lang siya natitigan ng ganito. I got to study his face peacefully as he was in a deep slumber. Even though Lei was sleeping, he still looked like an angel. He appeared unbothered and very comfortable sleeping in my arms.

I was about to touch his small pink lips when his nose wrinkled. Naka-side view kasi ako sa kanya at kahit na mataas na ang araw, kahit papaano natatabunan siya ng anino ko. Muli kasi kaming nakatulog matapos ang maliit naming pag-uusap kanina at ngayon nauna akong nagising sa kanya pero ayaw ko munang umalis sa kama. Gusto ko pang titigan ang mukha ni Lei.

Kaya rin ako hindi umaalis dito ngayon sa kama dahil natatakot ako na baka nasobrahan ang ginawa ko sa kanya kagabi. I took him a couple of times, and I’m afraid that he was in pain when he woke up.

I sighed.

Ganito rin kaya ang mga magulang ko? Ganito rin kaya ang mga kapatid ko na may takot at sayang nararamdaman, when they meet their other half? As of now, hindi ko pa alam kung ano ang patutunguhan nitong relasyon namin ni Lei. He was also forced. We’re both trapped in this arranged marriage thing; however, right now, I am good with Lei. I feel so good around him, though I have some uneasiness because I don’t know what’s running through Lei’s head. I don’t know if he wants me or if he wants to work things out for us. He wasn’t vocal about his feelings and hardly opens up his thoughts with me. I feel like he’s holding himself back, that something is chaining him from opening his thoughts and heart to me.

I stroke his soft cacao hair. I’ve been busy with my last project, so we don’t have much time to be together even though he lives with me, but he was able to lure me into his den. It’s unfair to me that I’m giving this a shot while he doesn’t even think about me. I knew I was his crush then, and that’s not really enough for me.

I’m not only doing this because I’ve grown fond of Leister; I’m also doing my best because I don’t want to disappoint my parents. I don’t want them to think I’m always a failure, that I’m not good enough. Dati kasi lagi na nila akong pini-pressure about that things and these things. They always directed my life before, and my showbiz career was my first-ever decision. I thought that excelling in my career would change their minds, but I was wrong.

Kaya ngayon susubukan kong maging successful sa amin ni Lei. I will give it a shot. I’m finally bidding farewell to my bachelor years. No more women and flings. No more one-night stands. No more casual relationships.

I kissed Lei’s forehead before retracting my arms away from him. Gusto ko man siyang bantayan pa kaso kailangan kong magluto ng makakain niya. Alam kong pagod na pagod rin siya dahil sa ginawa namin kagabi.

Malaki ang ngiti kong humanap ng masusuot sa aking walk in closet. May nakita akong isang baby blue na tshirt at iyon na ang pinares ko sa aking pants. Pagkalabas ko ng walk-in-closet ay kinuha ko ang aking telepono upang tawagan si Chalyn, my very understanding manager for years. Kahit may mga anak siya ay very dedicated pa rin sa kanyang trabaho.

“Cha, I can’t make it to the taping right now.” saad ko nanag sagutin nito ang aking tawag.

“Huh? Bakit Gage? Nandito na ang mga crew at si Millie.” Millie was my partner in this movie project.

Tiningnan ko si Lei na tulog pa rin. I can’t leave him after our night. Ayaw ko nang isipin niya na tintrato ko siya na kagaya sa mga flings ko.

“I’m really sorry, Cha. May importante akong inaasikaso ngayon.”

“’Di ba pwedeng iwan ’yan? Hindi ba pwedeng ako na munang bahala d’yan sa inaasikaso mo?”

“No, Cha. But I can come around 3 or 4 pm. Sabihin mo na lang kay direk na sumakit ang ulo ko at sa hapon na ako darating.”

“Sige, susubukan ko. Tutal last project mo na ito. I’ll text you na lang.”

Binaba ko ang tawag at bago ko pinatay ang telepono. I blocked the numbers of my flings before. Bumaba ako at pumunta sa kitchen para magluto. Natuto akong magluto nang isang beses ay nagkaroon ako ng role kung saan chef ako.

I was busy preparing the meal when I heard my penthouse’s doorbell ring. I didn’t expect any visitors kaya nagtaka ako kung sino ang bumisita.

“Ate Gianna?”

“Uncle!”

Nakipagbeso ako kay ate at yumakap bago bumaling sa aking mga pamangkin. Kinarga ko ang mga ito sa aking magkabilang braso at saka dinala sa living area.

“How are you, huh?” Pinugpog ko sa halik ang mga pamangkin ko na nasa aking mga braso.

“We miss you po, uncle!” sabay nilang sagot at hinalkan ako.

Nilapag ko sila sa sofa. Thankfully, nakapagligpit na ako sa kalat kagabi namin kagabi. Bigla akong kinabahan sa pa-ambush na bisita nila Ate. 

“What brings you here, ate?” tanong ko kay ate. I opened the television for the kids.

“You are so bad, Gage. Of course, I’m visiting to know your situation and Leister. You haven’t contacted us since the last family dinner. I’m worried.” she answered.

“Naging busy lang din ako sa taping ko, ate. I can’t visit or call because of my work.”

Ate looked around before she spoke.

“I haven’t seen, Lei. How is he? Busy ka, nagkakausap pa ba kayo?”

I strengthened my back upon hearing ate Gianna’s question. Naalala ko kasi ang nangyari sa amin ni Lei kagabi. Kung alam mo lang ate, hindi lang pag-uusap ang nangyayari sa amin ni Lei ngayon.

Ngumiti ako.

“Yeah, we’re… good. He always cooks for me. He always makes everything ready for me when I leave for work.”

Hindi ko inaasahan na babatuhin ako ni ate ng throw pillow pero nasalag ko ito.

“Ate!”

“Ginagawa mong maid si Leister?”

“No! That’s not it.”

“Uncle, when you get wed and have a family hindi na po ba kami ang love mo?” Braze suddenly meddled.

Tiningnan ko ang pamangkin ko na nakaupo sa carpeted kong sahig dito sa sala.

Ginulo ko ang buhok nito.

“Of course, love ko pa rin kayo.” Though hindi ko pa naiisip ang magkapamilya with Lei. We can’t have a family when we don’t have good communication with each other. We were still planning to build our relationship before having a child.

Nagtuloy-tuloy pag-uusap namin ni ate Gianna hanggang sa biglang napasinghap si Raelyn. Sinundan namin ni ate Gianna kung ano ang nakita niya nang makita ko si Lei sa itaas, sa may hagdanan na suot lang ang t-shirt ko. Magulo pa ang buhok niya at halatang kakagising lang.

Natutula ito saglit bago tumalikod at pumunta sa kanyang silid. Inaya ko muna sila ate at ang mga pamangkin ko sa kusina para kumain. Pupunta na sana ako sa silid ni Lei nang makita ko siyang pababa ng hagdanan at bagong ligo at nakabihis na.

I don’t know if he put something on his cheeks, but they were pink.

Hinapit ko ang baywang nito nang malapit na siya sa akin at hinalikan ang labi. His lips were really soft and sweet. Ang amoy ng pabango ni Lei ay nakakarelaks sa ilong ko. Nang pakawalan ko ang labi niya, mas namula ang mukha niya. I brushed his cheeks using the pad of my thumb to check if he put something on it, pero wala naman. It was natural.

“Nandito pa sina Ate Gianna?” he asked and craned his neck around.

“Nasa kitchen sila.”

Ngumuso ito.

“N-nakakahiya. Nakita nila ako kanina na…”

Niyakap ko ang baywang niya before locking my fingers at his back. Sht! Ang liit talaga nito. I mean, maliit siya para sa kamay ko. Maliit pa yata ang katawan niya sa mga katawang nahawakan ko na.

“It’s okay. Hindi naman iyon iisipin ni Ate. Let’s eat.” Inaya ko na siya sa kitchen.

Leister Pov

Sinalubong ako ni ate Gianna ng isang malaki at nakakalokong ngiti. I knew it from there na may nahihinuha na siya sa nangyari. I feel embarrassed because she saw me in that kind of state.

“Good morning, Lei!” bati niya pa sa akin matapos akong yakapan ng mahigpit. Nilingon niya ang mga bata na kumakain ng cookies. “Kids, greet your kuya Lei.”

Ngumisi naman ang mga bata na may ilang dumi sa mukha dulot sa kinakaing cookies. Dinaluhan ni Gage ang mga bata sa pagbaba sa upuan. Lumapit sa akin ang mga bata. Hindi ko nakilala ang mga batang ito roon sa mansyon ng mga De Silva at sigurado akong ’di rin nila ako kilala pero ang babait nila sa akin. Maybe it really runs in their blood. The De Silva family was incredibly hospitable, kind, and warm. They have a tight relationship, whereas me na kumakapit lang sa ama. Ni-hindi ako tanggap ng pamilya ni Papa Arsel.

“Hello po, kuya!” Ang isang batang babae ang naunang nakalapit sa akin.

Binaba ko ang sarili upang mapantayan ko ang height nila.

“Hello, what’s your name baby?”

“I’m Raely po! Daughter po ako ni Mommy Gianna.”

Tumingin ako sa batang lalaki na namumula ang mukha. Hala, nilagnat ba ito?

“Are you sick, baby?” I asked him, but he only hid his face by lowering his head.

“N-no.”

“What’s your name?”

Unti-unti itong tumingin sa akin.

“I’m Braze De Silva, uncle Gage nephew.”

Ngumiti ako sa kanilang dalawa. I know na sinabi na ni Gianna ang pangalan ko kanina pero gusto kong pormal na magpakilala sa mga bata.

“Ako naman si Leister and you can call me Kuya Lei, okay?”

Napaigtad naman ako nang humawak ang maliit na kamay ni Raelyn sa aking mukha.

“Whoa! You are so white po and your skin is so soft po.” Manghang untag ni Raelyn.

Lumapit si Braze na namumula pa rin.

“Can I touch your face rin po, kuya Lei?”

Binigyan ko ng malaking ngiti si Braze. Tumabi naman si Raelyn.

Dalawang kamay ni Braze ang humawak sa magkabilang pisngi ko. Naramdaman ko ang paghaplos ng kamay niya sa aking mukha.

“You’re so pretty po, kuya Lei.”

Naalala ko tuloy si Kenneth. Pareho kasi sila ng sinabi. Nakakatuwa kahit na mga bata lang ang nagsasabi sa akin no’n. Ang sarap sa pakiramdam kasi alam mong sinsero sila at inosente.

“Thank you, babies! Kayo rin ang gaganda at gwapo n’yo rin.” wika ko kay Raelyn at Braze. Hindi ko mapigilang ’di mapisil ang kanilang mga pisngi na ang lalambot!

“That’s enough, kids. Magb-breakfast pa ang kuya Lei ninyo.” awat na ni ate Gianna.

Hindi ako sanay na pinagsisilbihan kaya habang hinahainan ako ni Gage ay namumula ako. Ate Gianna was not paying attention to us; however, I still feel shy because she’s just sitting across from me.

“Kain na.”

Umupo si Gage sa tabi ko.

“Kumain ka na rin.” ani ko sa kanya.

Tumango naman siya at kumuha ng sarili niyang pagkain. Naging maingay ang aming breakfast dahil sa mga batang nandoroon. Maingay kasi si Raelyn at sinusuway naman ni Braze. Minsan naman ay sinusupo ni Raelyn si Braze. They’re just so cute. Minsan nga ay nakikisali si Gage sa kanila. Nakakatuwa na close na close sila.

Ibang-iba rin si Gage when it comes to his niece and nephew. He was all smiles at them, sometimes teasing them, and acting like a kid. It was so rare to see Gage like this. Parang ang free tingnan kasama ang mga pamangkin niya.

I wonder if ganito rin ba siya kapag magkakaanak siya. Ganito rin ba siya ka kwela? Ka-sweet?

I brushed the thoughts away. Bakit napunta na ako sa anak-anak? Tsk!

“Leister, Gage nandito rin pala ako para ibilin muna ang mga bata sa inyo.” wika ni ate Gianna while Gage was busy moving away the plates. Napatigil ang lalaki.

“Huh? Sa amin, ate? I have work.”

“Three days lang naman.”

“Okay lang ate.” Nakangiti kong sagot kay ate Gianna pero sinuway naman ako ni Gage.

“Lei, no. Dalawang bata ang babantayan mo at wala pa ako para tulungan ka.”

Tiningala ko si Gage sa tabi ko.

“Okay lang.”

“Mapapagod ka-”

“Uncle, please!”

“Pretty please, uncle!”

Naputol si Gage sa mga pagmamakaawa ng mga pamangkin niya. Tiklop siya sa mga ito kaya naman napa-oo siya.

“Yey!” sabay na sigaw ng mga bata.

Ako na ang naghugas sa mga pinagkainan namin dahil may biglang tumawag kay Gage, his manager. Ako ang nagtuloy sa hinugasan ni Gage. At habang nagbabanlaw ako ay biglang lumapit sa akin si ate Gianna.

“Ate, ako na po n’yan.” Pigil ko rito nang magpunas siya roon sa mga pinaghugasan ko.

“Hindi na. Let me help you.”

“O-okay po.”

“Thank you pala Lei at pumayag ka na bantayan ang mga pamangkin ni Gage.” aniya.

Saglit ko itong tinapunan ng tingin at nang makita ko itong nakatingin sa akin ay ngumiti ako rito.

“Maliit bagay po ang gagawin kong iyan. Saka hindi naman matagal.”

“Hmm, but anyway, I’m so happy watching the two of you, Leister. I’m happy that things are working out well for you and my brother.”

I simply smiled there.

“I know Gage may not have enough time for you because of his work right now. Pero kapag natapos na ang kontrata niya. Makakapag-pukos na siya sa iyo.”

Hindi na mag-aartista si Gage? Iiwan nito ang showbiz?

“I can feel that you’re a warm hearted person, Lei. Kaya panatag ako na ikaw ang mapapangasawa ng kapatid ko.”

Ate Gianna and I didn’t have that much interaction from each other. In fact, ito palang ang pangalawang pagkakataon na nagkakausap kami pero kagaya nga nila Gage at ng mga magulang nito. Napakabait din niya. She was soft spoken, classy but she handled it na hindi nakaka-intimedate. De Silva’s were the kind of rich and powerful family na hindi ka mai-intimidate dahil gaya nga ng sinabi ko, they’re so welcoming. They immediately trust a person as well which I think na pwedeng i-take advantage sa mga taong gusto lang kunin ang loob nila. At… isa na ako roon.

Umalis si Gage kasama si Ate Gianna dahil kailangan na raw talaga siya sa set. Kaya naman naiwan ako kasama ng mga bata. Nagkipaglaro ako sa mga bata hanggang sa napagod na ang mga ito. Pinakain ko sila at pinatulog.

At nang sumapit ang dapit-hapon ay naisipan kong lumabas kasama ang mga bata. Nilagyan ko ng papel ang mga bulsa nila na may konting info ko roon. Just in case na mawala sila sa paningin ko.

Hawak ko sa magkabilang kamay ko ang mga bata nang lumabas kami sa penthouse ng uncle Gage nila. Tumungo kami sa elevator nang biglang dumating si Lincoln na may hawak na soccer ball.

Ngumiti ito kaagad sa akin.

“Hey, Lei, nice to see you again.”

“Hello, Lincoln.”

Ilang saglit ay sumulpot sa tabi nito si Kenneth.

“Hello, kuya, pretty!” magiliw na untag ni Kenneth with a wide smile pasted on his lips. But his smile faded when Raelyn interrupted him.

“Who are you…, shortie?” May pagka-maldita at arteng untag ni Raelyn kay Kenneth.

Sumama ang mukha ni Kenneth.

---

Thank you for reading, Engels!😍❤️

꧁A | E꧂

CHAPTER 11

Chapter 11

Leister Pov

Marahan kong tinago sa likuran ko si Raelyn nang makita kong namumula na si Kenneth. Ewan ko lang kung sa galit ba iyon o naiiyak na siya. Maldita at ma-attitude pala itong si Raelyn.

“Uncle! That kid dared to call me a shortie!” sumbong ni Kenneth kay Lincoln. Tinuro nito si Raelyn na ngayon ay sinusubukan kong itago sa aking likuran.

Hilaw akong ngumiti kay Lincoln na sinusubukang aluin ang pamangking nag-aalburuto.

Nang balingan ko si Raelyn sa aking likuran ay nagm-make face ito kay Kenneth. Dios ko!

“Stop it already, Raelyn. You’re making it hard for Kuya L-Leister,” suway ni Braze sa kanyang pinsan.

Maarteng umirap si Raelyn sa pinsan saka pinagkrus ang mga braso at tumalikod. Napabuntonghininga ako. Hindi pala talaga madali ang magbantay ng bata. Lalo na’t ganitong klase.

Akala ko mababait ang dugong De Silva kaso mukhang ’di iyon nakuha ng genes ni Raelyn. Buti na lang at itong si Braze ay tahimik lang at parang pinapakiramdam lang ang mga kasama namin sa loob ng elevator.

“Don’t make a fuss, Kenneth. Remember, you’re still a kid too. You’ll grow bigger soon.” wika ni Lincoln sa kanyang pamangkin na hindi na maipinta ang mukha.

Ginulo ni Lincoln ang buhok ni Kenneth, ngumuso naman si Kenneth at masama ang tingin nitong bumaling sa aming direksyon kaso si Braze ang nakatingin sa kanya. Nawala ang sama sa mukha ni Kenneth at lumabi na lang bago tumingin sa aming harapan.

Bumuntonghininga ako. Naghihimutok si Kenneth sa asar ni Raelyn sa kanya samantalang itong si Raelyn ay tila wala lang sa kanya ang lahat. ’Di man lang ito natakot na lalaki ang kanyang kinalaban.

Totoo na mas maliit nga si Kenneth kumpara kay Raelyn kaso bilugin din kasi itong si Kenneth. At itong si Raelyn naman ay matangkad at payat pareho sila ni Braze, matatangkad at payat.

Nang makalabas kami ng elevator ay nauna kaming maglakad nina Braze at Raelyn. Alam na alam nila ang lugar. Malaya kong sinundan ang mga bata at hindi ko nililingat ang aking mata sa kanila. Nakasunod lang ako sa naunang mga pamangkin ni Gage. Malikot na bata si Raelyn pero si Braze naman ay hindi lumalayo rito kaya hindi mahirap na bantayan sa labas.

Napadpad kami sa isang food stall. Napangiti ako sa pagtaas ni Raelyn sa kanyang leeg upang makita ang niluluto doon.

“Wah! The smell is so yummy!” Raelyn exclaimed, jumping in bliss and inhaling heartily. She nudged her cousin, and Braze only nodded his head.

Sumulpot bigla mula sa aking likuran si Kenneth na sinundan naman ni Lincoln.

“Buy me one, uncle!” untag ni Kenneth sabay turo sa umuusok na pagkain.

Nasa unahan nila Raelyn at Braze si Kenneth at nang lumingon si Kenneth ay dinawalan nito sa dila ang aking binabantayan. At dahil madaling uminit ang ulo ni Raelyn susugurin na sana nito si Kenneth. Mabuti’t agad ko namang nahawakan ang kwelyuhan ni Raelyn.

“G-gusto n’yo rin?” tanong ko sa kanilang dalawa.

Nagningning ang mata ni Braze at tumango. Tiningnan ko si Raelyn at tumango rin ito kaso gusot ang mukha.

“Okay, behave kayo rito. O-order ako.” Bilin ko sa kanilang dalawa. Hinanapan ko sila ng bakanteng mauupuan sa harap mismo ng food stall. Nang may makita ako ay hinatid ko ang mga bata. Binigay ko rin sa kanila ang telepono ko para malibang sila habang naghihintay sa akin.

Agad akong sumunod sa linya ni Lincoln na hawak-hawak ang palapulsuhan ni Kenneth. Kumuha ako ng ilang bills sa aking bulsa at sa pagkagulat ko ay nasapo ko ang aking dibdib. Nang pag-angat ko sa aking ulo ay sumalubong sa akin ang mukha ni Lincoln.

Napabuga ako ng malalim na hininga. Ngumisi naman si Lincoln.

He bent towards me and whispered in my ears.

“Anong order ninyo?”

I stepped back a bit to create some distance between us.

“Huh?”

“Ako na ang mag-oorder sa inyo,” he explained.

I shook my head.

“’Wag na.”

“I insist. Para na rin makabalik ka roon sa mga batang binabantayan mo.”

Ngumuso ako.

“Sure ka?”

“Hmm,” tugon niya.

Inabot ko sa kanya ang bills na aking kinuha para pambayad sa aking order pero mariing tinanggihan ni Lincoln ang aking pera. Hindi ko na rin pinilit si Lincoln at nagpresenta na rin ako na bantayan saglit si Kenneth kasama ang mga pamangkin ni Gage.

Isang pagkakamali yata na sinama ko si Kenneth sa akin dahil nang makita ito ni Raelyn ay agad na sumama ang timpla ng mukha niya. Nawalan ito ng gana sa panonood doon sa aking telepono. Kaya naman binalik na rin ni Braze ang aking telepono sa akin.

“Thank you so much, Kuya Leister.” Braze said.

Nalukot ang mukha ni Raelyn, pinagkrus niya ang braso sa harap ng kanyang dibdib at masamang tiningnan si Kenneth sa aking tabi. Sinadya ko talagang ipaglayo si Kenneth at Raelyn, itinabi ko si Kenneth kay Braze dahil ito kalmado lang.

“What are you doing here? And why are you with our Kuya Leister?”

At dahil hindi rin nagpapatalo si Kenneth sumumbat din ito.

“Kuya Lei is my kuya too.”

Lumaki ang butas sa ilong ni Raelyn.

“No! He is ours!”

“Hindi pwede! Sinabi ko na kay uncle Lincoln na gusto ko si Kuya Lei! Uncle said that I’m too young for kuya Lei that’s why si Kuya Lei ay para sa uncle ko lang!”

Eksaheradang huminga ng malalim si Raelyn.

“Shortie, kuya Lei is only for our uncle Gage!”

“What?”

“He is going to marry our uncle! Not your giant uncle!” Malditang saad ni Raelyn. Dinawalan niya ng dila ni Kenneth.

“Brat!”

“Shortie!”

“Ugly!”

“Stenchy shortie!”

Braze and I tried to stop Kenneth and Raelyn from quarreling, pero nagsisigawan na silang dalawa. Thank goodness when Lincoln arrived carrying a tray of food.

Todo sumbong naman si Kenneth sa uncle Lincoln niya at tinango-tanguan lang ni Lincoln ang naghihimutok na pamangkin.

“Sorry, ’di ko sila naawat.” I whispered to Lincoln. Madali ko lang siyang nabulungan dahil magkatabi naman kami.

He turned to me, gave me a polite smile, and displayed his perfect set of pearly white teeth.

“It’s okay. Masyado lang talagang pikon itong pamangkin ko.”

Naghagikhikan kami ni Lincoln dahil sa sinabi niya.

Natatawa akong binaling ang atensyon sa mga pamangkin ni Gage. I helped them with their foods and drinks.

“For you… Kuya Lex.” si Braze sabay abot sa akin ng isang slice ng pizza. I told Lincoln to order me some burgers and pineapple juice, but he brought more.

I should at least thank him for the food, I remind myself.

“Thanks, baby,” pabulong kong saad kay Braze.

Braze only hid his face by bending his head down and took a bite of his burger.

After eating, the kids played on the field covered with green grass. Nakakatuwa na si Braze at Kenneth ay nagkakasundo sa paglaro. Pinagpasa-pasahan nila ang bola. Samantalang ang masungit at attitude na si Raelyn ay nakangiwi lang na pinagmamasdan ang pinsan at ang kanyang mortal na kaaway na ngayo’y masayang naglalaro.

“Salamat pala sa libre, Lincoln.” ang aking wika habang ang mga mata ay nasa mga bata na naglalaro.

“It’s nothing, Leister. I feel great having you around…” Nilingon ko si Lincoln at ito naman ay napatigil sa kanyang pagsasalita nang nagkatinginan kami. Gumalaw ang kanyang panga. “I mean, you’re a great company.” He elucidated.

Napatango-tango ako.

“Hmm. Sa susunod ako na ang manglilibre.”

“Aasahan ko iyan.”

Ngiting tinanguan ko si Lincoln bago binalik ang mata sa mga bata. Ngunit ilang saglit lang ay nagsalita naman si Lincoln.

“I heard that you’re getting married?”

Out of nowhere my hands trembled. Upang itago ang panginginig ng mga kamah ko ay humawak ko sa aking kinauupuan na gawa sa bakal.

Hindi ako komportableng pag-usapan ang bagay na iyon. Nitong mga nakaraang araw ay sinusubukan kong iwaglit sa king isip ang aking misyon dito. Hindi na kasi ako pinapatulog ng aking konsensya pero… papaano naman kasi… nahuhulog na ako. Nope. Hulog na hulog na ko kay Gage. ’Di ko lang maamin sa kanya.

Ayaw ko kasing mas umasa si Gage. Ayaw ko siyang saktan pa ng todo. Tama na itong ginagwa ko sa kanya. He will hate me eventually at sa tuwing naiisip ko iyon ay naiiyak ako.

“Ahm…”

“I came too late, huh.”

Awtomatik na nabaling ang atensyon ko kay Lincoln. His lips curled up.

“Huh?”

Natatawa siyang umiling. Huminga siya nang malalim at nginuso ang mga batang naglalaro.

“Gusto mo bang turuan kita ng basics sa soccer?”

My face lit up at the sudden change of topic.

I nodded eagerly. “Pwede?”

Tumayo si Lincoln. “Braze, pass me the ball!”

At dahil sa inaakala ni Braze na makikipaglaro din sa kanila si Lincoln, tinapun ni Braze ang bola kay Lincoln at sinalo naman iyon ni Lincoln gamit ang kanyang dibdib. Nahulog ang bola sa kanyang paa at kanya naman itong pinatalbog gamit ang kanyang paa. Pinatid paitaas ni Lincoln ang bola at saka ito sinalo gamit ang kamay.

“Let’s go.” Aya niya sa akin.

Sumunod ako kay Lincoln roon sa damuhan kung saan ang mga bata.

“Tuturuan ko muna si Kuya Leister ninyo, huh? So, I’ll borrow the ball for a moment.” Bilin ni Lincoln sa mga bata. Braze and Kenneth nodded eagerly.

Lincoln rolled the ball on the ground and played it with his feet. He gestured for me to come near him.

I stood with full curiosity written all over my face as I watched Lincoln gracefully kick and catch the ball with his body.

With the ball on his feet Lincoln said, “I will teach you first the juggling since it’s simple.” Tumango ako sa kanya, nakikinig ng mabuti kahit na hindi ko naman iyon alam kung ano ang gamit sa laro. “Juggling helps improve your control and touch.”

Tango-tango lang ako kay Lincoln.

He demonstrated the juggling technique, guiding the ball effortlessly between his feet, thighs, and head.

“Okay, try mo.” He then kicked the ball towards my feet.

“Okay,” Humingang malalim. I attempted to mimic his movements, my coordination slightly off at first.

Hanggang sa nakailang try na ako kaso hindi ko iyon magawa.

“Kaya ’yan. One more. Malapit na ’yong kanina.” Lincoln stated, offering encouragement. He stepped closer, adjusting my stance and guiding my movements gently until I began to find my rhythm.

The children were cheering for me too.

I giggled nang makuha ko na iyon.

The kids join us, as we practiced together, our laughter and the kids laughed filled the air, creating an enchanting melody that seemed to harmonize with the rustling leaves and nigh sounds of the city. Lincoln’s patient guidance and my determination forged a bond between us kahit kahapon lang kami nagkakilala. Salitan kaming tinuturuan ni Lincoln sa mga basics ng soccer.

“Let’s try dribbling now,” Lincoln announced, demonstrating how to maneuver the ball with swift touches. I followed suit, my movements was kinda awkward and trying hard but that didn’t stop me. Nag-enjoy na ako kahit na hindi ko naman magagamit talaga ito. Natutuwa lang kasi ako at ang mg bata naman ay naaliw na rin. Si Raelyn at Kenneth nga ay hindi na nagbabangayan dahil gusto na ring magpaturo kay Lincoln.

“You’re all doing great,” Lincoln said, his voice soft and encouraging. Lahat naman kami ay napapalakpak. Kapag nagtatagpo ang mga mata namin ay kanya akong tinatanguan at nginingitian.

After practicing a few more tricks, we decided to sit down on the grass, our breaths slightly labored from the exercise. As the sun dipped lower on the horizon, casting a warm glow around them, I looked at Lincoln with gratitude.

“Salamat sa pagtuturo mo sa amin. Lincoln . I never thought soccer could be so much fun.”

Lincoln grinned. “It’s my pleasure, Leister. Anytime you want to play, just let me know.”

“Pero, Lincoln naglalaro ka pa ba ng soccer?”

“Naglalaro pa rin, but I took an indefinite leave because my sister, Kenneth’s mother, got sick. I need to watch over my nephew.” He answered.

“Hindi ba kayo nag-hire ng yaya for Kenneth?”

“Ilang beses na kumuha kaso hindi naman natatagalan ng mga yaya’ng nakuha ang ugali ni Kenneth.”

Natawa ako roon.

As the sun finally sets, casting the sky in shades of pink and orange, we opted to go home since the kids were already wet from the fun soccer tutorial.

Pasasakay na kami ng elevator nang biglang sumulpot sa aking tabi ang isang lalaki. Nalanghap ko ang amoy nito kaya nilingon ko ito at sabay sambit, “Gage?”

“Uncle!” Sabay namang tawag nina Raelyn at Braze kay Gage. Yumakap ang mga ito sa hita ni Gage.

Ginulo ni Gage ang buhok ng mga pamangkin na madampi dahil sa pawis.

“Uy!” untag ko na lang nang hapitin ni Gage ang baywang ko tungo sa kanya.

He planted a small kiss on my temple.

“Bakit ang pawis ninyo?”

“Ah, naglaro kami sa labas. Tinuruan kami ni Lincoln mag-soccer.” Nakangisi kong saad rito.

Bahagya akong tumabi, pero nakakapit pa rin ang isang kamay ni Gage sa aking baywang. It was hugging my waist possessively.

“Lincoln, si Gage at Gage si Lincoln kaibigan namin at siya ang nagturo sa amin ng soccer.”

Ngiting-ngiti ako habang pinapakilala ang dalawa sa isa’t-isa.

Raising my gaze, I was met with the intensity of Gage’s death glare fixed on Lincoln, yet despite that, he extended his right hand in a gesture of goodwill.

“Gage,”

Tinanguan naman iyon ni Lincoln bago tinanggap ang kamay ni Gage.

“Lincoln.”

Nagtagal ang shake hands nilang dalawa kaya naman pumagitna ako. Nakikita ko kasing namumutla na ang mga kamay nila.

“S-saka si Kenneth, Gage. Pamangkin siya ni Lincoln.”

Madaling nabaling ni Gage ang atensyon kay Kenneth. Nakahinga ako ng maluwag.

Naligo ako at saka ko pinuntahan ang mga bata para linisan. Matapos kong linisan ang mga bata at pakainin nang hapunan ay patutulugin ko na sana sila kaso gusto pa nilang manood ng movie. Sa sala kami nanood at si Gage naman ay kasama namin na sobrang tahimik. Mukhang hindi maganda ang kanyang araw.

Nakagat ko ang aking labi dahil topless si Gage at yakap niya lang ang isang unan. Lumilitaw tuloy ang kanyang mga muscles. Kaya naman minsan hindi ko na alam kung saan ko ibabaling ang aking atensyon. Doon ba sa movie o ro’n sa katawan ni Gage.

Bumuntonghininga ako. I was so distracted and I feel hungry all of a sudden.

Hungry kay Gage?

I shook the thoughts away from my head.

Wala kaming makakain dito sa sala kaya naman tumayo ako para kumuha ng makakain namin.

Binuksan ko ang double doors na refrigerator at naghanap ng makakain namin. I was busy rummaging through the fridge when someone grabbed my waist from behind.

I twisted my neck, only to see Gage’s serious expression.

Umangat ako sa ere nang buhatin ako ni Gage at ilapag sa sink, sa tabi ng refrigerator.

“Ang refrigerator,” ang aking puna nang iniwang bukas ni Gage ang refrigerator.

Ngumuso ako at binalik ang mata kay Gage nang wala siyang balak isara ang refrigerator. Umiigting ang kanyang mga panga at kumapit ang kamay roon sa edge ng sink, nakulong ako sa pagitan ng kanyang mga kamay.

Umalon ang kanyang Adam’s apple.

“I’m fucking jealous.”

“Huh?”

“Hindi mo talaga alam?”

Unti-unting nagusot ang mukha ko.

“Hindi alam ang alin?”

Nayuko ni Gage ang ulo ng ilang segundo bago muling tumingin sa akin.

“That… that Lincoln guy. Nagseselos ako sa kanya.”

“Ahm, hindi. I mean, hindi ko alam at saka bakit ka naman magseselos doon?”

“He makes you happy.”

Hinawakan ko ang kanyang kamay na nakakapit sa edge no’ng sink.

“Masaya naman ako. Pinapasaya mo naman ako.” I cheered him up.

“I’m jealous that you have time together while I was working my ass off.”

Hinawakan ko ang kanyang pisngi.

“Naiintindihan ko naman saka ’wag mo ngang ikumpara ang sarili mo kay Lincoln. Si Lincoln kaibigan ko lang. Ikaw…”

“At ako?”

“Ano…”

“What, hun, hmm?”

The situation just shifted so suddenly na hindi ko namamalayan. Ngayon ay ako na naman ang parang pusang na-trapped sa isang sulok.

Slowly, Gage parted my legs. He slid his body in between my parted legs, and his hands started to grope inside my shirt. My hands rested on his broad shoulders.

“Ahm…”

“What, hmm? I’m waiting, hun.”

My head tilted to one side as Gage’s head rested in the hollow of my neck.

I can’t think straight when his lips and mouth are on my neck. I just whimper like a lost cat.

Nakalmot ko ang kanyang balikat dahil sa kanyang pagkagat sa aking leeg.

“G-Gage… may mga bata sa sala.” Hindi ko matukoy kung ano ba talaga ang dahilan ng panginginig sa aking boses. Hindi ko mawari kung dahil ba iyon sa nakabukas na ref o dahil sa bibig ni Gage sa aking leeg.

“Hindi tayo aalis dito hangga’t ’di mo ako nasasagot, Lei.”

Tumayo ang mga balahibo ko sa katawan dahil sa kanyang hiningang nando’n sa aking leeg at ang dila nito ay patuloy sa paglapa sa aking leeg.

“Hmm, a-ahh,” ang aking halinghing.

Hanggang sa lumipat ang kanyang bibig doon sa aking tenga. Dumaan ang kanyang dila sa aking tenga tungo sa aking panga at tumungo na iyon sa aking bibig.

Ilang dipa na lang ang layo ng bibig namin kaso hindi niya ako hinahalikan.

“Kiss me,” I begged him.

I swallowed hard, watching his lips just inches away from mine.

“Answer me first, hun.”

“My… fiancé,” I said hesitantly.

“Soon-to-be husband,” he corrected, claiming my lips with a wide smile.

---

Thank you for reading, Engels!😍❤️

꧁A | E꧂

CHAPTER 12

⚠️ SLIGHT MATURE CONTENT BELOW. READ AT YOUR OWN RISK.

---

Chapter 12

Leister Pov

I could feel the triumphant smile on Gage’s lips as he sensually kissed me, in the sweetest manner he could muster, against my skin.

Gage lifted me slightly, drawing us closer, our bodies sticking together. He released a deep breath as our sexes coincidentally rubbed against each other. Even beneath the layers of fabric, I could still feel his warmth, and of course, his firm manhood.

“Hun,” he murmured, putting some distance between us.

My eyes fell on his lips, now fully reddened and moist from our kisses. I could imagine my lips on his as well, knowing they mirrored his.

“H-huh?” Utal-utal kong sambit dahil sa nag-uumapaw na sensasyong nadarama.

“Hun,” aniya ulit, his fingers tracing something on my skin under my shirt. He really doesn’t know how much his fingers tickle me.

During the weeks of staying in Gage’s penthouse, I’ve gained more weight. Who wouldn’t when all you do is eat, sleep, eat, and sleep? And even if there are chores at home, they’re not heavy tasks.

And now, Gage’s fingers were playing with my fat. It tickles so much! If he’s not running his fingers over my skin, he’s pinching my small rolls on my body.

“Hun,” Gage says again. His sweet breath wafts over my face. I didn’t complain at all because I like him being this close to me. He seems so reachable to me. He seems like mine in this kind of situation. It’s as if our bodies are conversing too.

All of these things are temporary. I know. It’s temporary, but why do I feel like I want to stay in this moment? Why is it that when Gage is close to me, I feel like I can handle anything? Why is it that when he’s here, I feel like there’s nothing I can’t do or face? He possesses those qualities, and now I’m anxious about the days to come. Because whether I like it or not, I will leave. I will leave him. When the time comes, I will only hurt him.

“Hun,”

“Y-yes?” I answered him, pakiramdam ko kasi iyon ang kailangan niya. My lips were trembling due to so much anticipation.

“Hun, you’re mine, am I right?” he spoke, giving a small peck on my nose.

“I….” You will hate me, Gage. “I am.”

“Thank you for your patience with me, hun. Don’t worry babawi ako sa’yo. I will make time for you.”

Umiling ako.

“There’s no need to, Gage. Okay lang naman ako. Like what I said, I’m happy. So happy.” Na natatakot na ako kung sasaya pa ba ako ng ganito kapag umuwi na ako sa amin. Natatakot ako na hindi na ako sasaya ng ganito kapag wala siya.

I knew I had a huge crush on Gage even back then. However, I didn’t know I would fall this hard for him. I didn’t know my heart would risk this much. I didn’t know where my strength was coming from to feel this intensely. Basta ang alam ko, minahal ko na ang taong dapat lolokohin ko lang at  dapat sasakyan ko lang— paniniwalain sa mga kasinungalin ko.

“Let’s kiss some more, hun.”

I unconsciously bit my lips together.

“Ang mga bata sa sala?”

He lazily shook his head and said, “They will be fine, hun. Matagal pa naman bago matapos ang movie. It’s three hours movie.”

Still, I’m not confident doing this in the kitchen with the children just meters away from us. There are many divisions naman pero… ipagpalagay lang natin na biglang dumating ang mga bata?

“That is why I left the refrigerator open.”

“Huh?”

“Hun, hindi tayo kaagad makikita nila kung papasok sila ng kitchen dahil nakaharang ang pintuan ng refrigerator. It’s enough na matabunan ako.”

“Pero… hun.” I chirped, my mouth slipped!

“What is it again?” He asked eagerly, tickling my waist.

“Ang alin?”

“Iyong sinabi mo kanina. “You call me ‘hun’ yourself, Lei. Come on, spiel it again.”

I was distracted when his finger ran along the elastic band of my cotton shorts and underwear.

“H-hun?” Then, I gave him a half smile.

“Oh, yeah.”

Without further ado, he leaned forward again and pressed his lips once more against mine. Our eyes met as he opened his eyes to check on me. In that electric moment, words became unnecessary. He leaned even more, his breath mingling with mine, our hearts racing in symphony. The world around us seemed blurred as our lips crushed against each other, satisfying our hungry selves. I knew that one kiss wouldn’t suffice, Gage. The gentle touch of our lips and tongues grew hungrier and more intimate.

The guttural sounds we made mixed in the cold air of the kitchen. Gage held his breath sharply from the back of his throat as he kissed me one last time before moving down to my neck.

“Ahh, uhm, G-Gage.” I moaned, more and more moans escaping my mouth.

Naghalo-halo na ang nararamdaman ko at kahit anong pigil ko, kagat ng labi upang huwag gumawa ng kahit anong ingay, kusa ng bumubuka ang bibig ko dahil sa ginawa ni Gage. He was currently squeezing my buttocks, and his mouth was grazing my skin on my neck.

In one fluid motion, Gage removed my shorts and underwear. I covered my eyes when I spotted my red underwear, which had darkened shades due to my precum.

My member was now standing firm between my legs, and it was so wet. God! This is embarrassing! This is what Gage had done to my body. His kisses and touches make me extra sensitive.

He gazed at my member, then looked back at me.

“I love them, hun,” he said, rolling his tongue over his lips.

“H-hun,”

“Yes?” Then he cupped the base of my manhood and gave it one long, painful stroke.

I bit my lips hard to prevent myself from screaming. My thighs shuddered against his sides.

“H-hun, nasa kitchen— ohh! Ahh, ahh, nghh, Gage!” sambit ko sa kawalan nang kanyang itinaas-baba ang palad sa aking kahabaan.

Dumukwang si Gage at muling humalik sa aking mga labi. Iniwan niya rin ang aking labi saka bumulong sa aking tenga. “What is it, hun?”

“H-hun, iyong mga bata— ahh!” 

Hindi ko natuloy ang sasabihin sa kanyang paglaro sa munti kong butas sa ibaba. Gage played with my balls too and then on my length.

I’m losing. I’m losing it.

“I… I’m coming. I’m c-coming, hun. Oh! Ah! Uhmm!”

“Yeah, that’s it, hun. Come, come on my hand.”

The obscene, wet, and guttural noises filled the kitchen as we satisfied our hungry bodies.

I hugged my arms around Gage’s neck and cried in pleasure. My hips rocked with his hand as I cried for more.

My body trembled, and my orgasms followed suit. Aking inunan ang aking ulo sa balikat ni Gage at naghahabol sa hinga habang hinihintay na humupa ang pakiramdam.

At sabay kaming napaigtad ni Gage nang may biglang pumasok sa kitchen.

“Kuya Leister? Uncle Gage?”

Nagkatinginan kami ni Gage na kapwa nanlalaki ang mga mata.

Gage placed his index finger on my lips, silencing me.

“Yes?” si Gage ang sumagot.

“Where’s the food, po, uncle?” Braze asked.

“Oh, I’m…” Sumulyap siya sa akin. I arched an eyebrow. “I’m making your food. Go back to the living area and tell Raelyn to wait, Braze.”

“Okay, uncle! Please make it faster!”

At nabuga ko ang aking pinipigilang hininga nang marinig ko ang munting yabag ng paa ni Braze palalayo.

I slapped Gage’s chest, and he just laughed at me.

Naghugas siya sa kanyang kamay at linisan ang kanyang tiyan na natalsikan ng aking katas sa bathroom ng kitchen. Nang bumalik siya ay may dala na siyang mga tissue paper. Alangan naman kasi kung gamitin niya ang tissue rito sa kusina. Hindi pa rin kasi ako makatayo sa sobrang panginginig ng aking mga binti.

He cleaned the mess he created on my body, kanyang pinunasan ang aking tiyan, hita, ang aking leeg at mukha dahil pinagpapawisan ako.

“Hindi mo naman kailangang gawin ’to, Gage—”

“Hun,” he reprimanded.

“Ohm, hun. Hindi mo kailangang gawin’to. Kaya ko naman. Nagpahinga lang ako.”

“But still I wanna do this,” wika niya habang pinupunasan ang aking pagkalalaki. He took a peck on the top of it.

A warm rush of color crept up my cheeks as I lowered my gaze, my heartbeat quickening in response to the unexpected action of his.

Sunod ay kinuha niya ang shorts at underwear ko. Tiningnan niya ng mabuti ang aking underwear. Hahablutin ko na sana iyon mula sa kanya pero kanyang itinaas ang kamay.

“It’s wet. Basang underwear mo, hun,” untag niya, nakataas pa rin ang kamay na hawaka ang aking underwear

“Alam… ko.”

Kumunot ang noo ko nang isilid niya sa bulsa ng kanyang pants ang aking underwear.

“Gage!”

“Akin na ’to. Mag-shorts ka na lang muna.”

“But-”

“No buts, hinihintay na tayo ng mga bata sa sala, hun. Come on.”

Akmang ibababa na niya ako mula sa sink nang itungkod ko ang aking kamay sa kanyang dibdib. Ang init ng balat niya para sa aking palad.

“W-wala ako underwear.”

His forehead creased. “Yeah?”

“Nakakahiya.”

Kanya lang akong niyakap at ang walanghiya ay humalakhak! Sinampal-sampal ko siya pero ’di naman natinag.

“Ako lang naman ang nakakaalam,” he said as matter.

“Kahit na.” Pagmamatigas ako.

Ano ba ang iniisip ng lalaking ito? Palalabasin niya ako na… na walang underwear? It’s very uncomfortable! Kahit sabihin niya na siya lang ang nakakaalam.

“Hun, be thankful na may bata tayong kasama, dahil kung wala ang mga pamangkin ko. I won’t let you with your clothes on. I will tear them away from you.” Natatawa niyang saad.

The heat erupted all over my face again.

“Ang sama mo!”

“Oh, hun. You don’t know how much I want to see you naked, and you can’t imagine what’s running through my mind when I see and imagine you bare.”

Sinamaan ko siya ng tingin, sinampal ang dibdib. 

“Ang batos!”

Hinuli niya ang kamay kong lumagapak sa kanyang dibdib.

“Pero ikaw lang ang babastusin.” And he sealed my lips using his.

Sa huli ay nagpaubaya ako sa kanya na bumalik sa sala na… w-walang underwear. Halos hindi ako makalakad ng maayos dahil ’di ako mapakali sa aking sitwasyon.

I really wanted to snatch my underwear from Gage’s pocket. Bumubukol kasi iyon mula sa kanyang bulsa.

“You’re so tagal, Uncle!” Nakabusungot na untag ni Raelyn. Hinablot nito ang bowl ng chips mula kay Gage.

Iling na nilapag ni Gage ang sauce sa center table. Umupo si Gage ss upuan na nasa likod lang ng mga bata.

Sumalampak ng upo si Raelyn sa tabi ni Braze ro’n sa sahig na may carpet. Nabagot ’ata sila kakahintay sa amin at lumipat na sila sa carpet.

Ako naman ay bahagyang yumuko upang ilapag ang pitsel at baso ng juice. Biglang sinagpo ni Gage ang pwet ko kaya naman napalakas ang pagkakalapag ko sa pitsel. 

Napaigtad ang mga bata.

“S-sorry.”

Hindi nakontento si Gage at hinablot ang aking baywang saka pinaupo sa kanyang tabi.

“Ano ba!” Galit kong supil dito. Walang pinipiling lugar ang lalaking ito. Papaano na lang kung nabasag ko iyong pitsel? Papaano na lang kung makita ng mga bata ang kahalayan niya?

Dios ko! Hindi ko inaakala na ang sikat na artistang ito ay may ganitong side pala. Due to Gage’s rugged face, I always perceive him as an intimidating and mighty man. Nevertheless, witnessing and experiencing his sweet, kind, and of course, naughty behaviors firsthand makes my heart swell. Hence, each passing day with him makes me feel more guilty.

“What? I just admire your…” Nilapit niya ang kanyang bibig sa aking tenga. “very round ass.”

I immediately covered his mouth with my palm. Pinanlakihan ko siya sa aking mata.

“Sshh!” Pagpatitigil ko sa kanya dahil sumusobra na siya.

He chuckled and turned to the TV. Pinakawalan ko naman ang kanyang bibig.

“Matulog na kayo.” Supi niya sa kanyang mga pamangkin.

“After this, uncle!” Tamad na sabi ni Raelyn.

“Isusumbong ko kayo sa mga magulang ninyo! Pinapahirapan ninyo kami rito sa bahay. Hindi ko na kayo papapapuntahin dito sa bahay ko.” Ganti rin naman ni Gage.

Masamang bumaling si Raelyn sa amin.

“Uncle, did you know?” Pag-iintriga ni Raelyn kay Gage. Si Braze ay tumingin rin sa aming direksyon. Tumingin din si Gage sa akin ngunit nagkibit-balikat lamang ako. Muli niyang tiningnan ang pamangkin.

“Know what?”

“That Shortie likes Kuya Leister?”

“H-hoy!” Nauutal kong nasambit.

“What?!” Eksaheradong sagot ni Gage.

Napatango-tango naman si Raelyn na parang naiintindihan niya ang pagkagulat ng tiyuhin. Nag-angat siya ng mga braso.

“Yes, uncle. Yes.” Ngunit mamaya ay ibinuntonghininga ni Raelyn at nag-deep breath. “But what concerns me the most, uncle, is that Shortie wants his giant uncle to marry Kuya Leister instead because he’s a kid!”

Ang galing talaga nitong pamangkin ni Gage na ilihis ang isipan ng lalaki.

“What!?” Nawalan ng mga salita si Gage, pabalik-balik na lang ang sinasabi niya kay Raelyn. Ako rin ay nagugulat at hindi alam ang gagawin.

Maarteng bumuntonghininga si Raelyn.

“But don’t worry, uncle. I’ve already handled that Shortie.”

Umiling si Braze sa kadaldalan ni Raelyn.

“Really?” si Gage naman.

“Really!”

Nang bumaling sa akin si Gage ay pinanliitan niya ako sa kanyang mata.

“Oh, please, Gage. Bata ang tinutukoy ni Raelyn na Shortie, okay? Kaedaran lang nila.”

“But his giant uncle…”

“Lincoln. Lincoln and I are just friends. I thought I had already made it clear to you earlier?”

“But he is still a threat to me.”

Nginitian ko siya. “Don’t worry. Sa iyo lang ako.”

“I suggest you, Uncle, to marry Kuya Leister immediately and have a child as soon as possible.” Sumabad sa usapan namin si Raelyn.

Napailing na lang ako sa kanyang sinabi. Akala talaga nitong si Raelyn ay ganoon lang kadali ang kanyang mga pinagsasabi.

“Uncle will do that, but for now, bantayan ninyo ang kuya Lei ninyo for me.”

Mabilis namang tumango ang mga pamangkin niya. Nauto rin.

Napabuga na lang ako ng malalim na hininga.

“Ay!” sambit ko nang biglang pinasok ni Gage ang kamay sa aking pwetan! It’s an easy access for him dahil wala akong underwear! “Gage-”

“I made up my mind, hun.”

“Made up your mind about what?”

“We will have a getaway.”

“H-huh?”

“We will go to Club Ferrer. Club Ferrer has amazing beaches and water activities, hun. Magkakaroon tayo ng privacy roon.”

“But your work.” Kontra ko.

“I will let Chalyn handle it.”

Tatampalin ko na sana ang hita ni Gage kaso nadulas ang kamay ko at napunta sa kanyang pagkalabas ang aking palad. Tumama ang kamay ko sa kanyang naninigas na pagkalalaki.

My eyes expanded and looked up.

Gulat din si Gage da aking nagawa!

“It’s hard.” Umiling ako. Mali ang aking nasabi. “I mean, I’m sorry hindi ko sinasadya, hun.”

Malokong ngumiti si Gage. Hinawakan ang palapulsuhan kong nakapatong pa rin sa kanyang pagkalalaki. Kanyang nilubog ang aking palad doon.

“Yes, hun. I’m hard… very hard.”

---

Thank you for reading, Engels!😍❤️

꧁A | E꧂

CHAPTER 13

⚠️SLIGHT MATURE CONTENT BELOW. READ AT YOUR OWN RISK.

---

Chapter 13

Leister Pov

“No, ayaw ko. Itatabi natin ang mga bata sa atin, Gage. O, may itatabi ka sa kanila.” I argued.

Matapos ang three hours na movie marathon ay sa wakas bagsak ang mga bata. Pero ngayon na tulog ang mga bata sa mahabang sofa. Kami na naman ni Gage ang nagtatalo tungkol sa set-up kung saan at kung sino ang matutulog sa mga kwarto sa taas.

Gage insisted na ipagtabi na lang ang mga bata sa room ko tapos tabi kaming dalawa sa kanyang room. I’ve been there and it’s so spacious kasya nga kaming apat doon kung tutuusin.

Ako naman ay hindi pumayag sa kanyang gusto. I want Raelyn to sleep in my room tapos itatabi namin si Braze sa amin. Pero ang lalaki ayaw naman pumayag sa nais kom

“Okay,” pagsuko ko. I placed both of my hands on my hips. I took a deep breath. “Raelyn will be sleeping in my room, and you and Braze will be in your room.”

Sabi niya kasi maliit ang bed niya. He can’t fool me. I’ve been there. I just woke up from his bed an hour ago, to be exact, this morning. This guy! What does he take me for?

Nagtaas-baba ang kanyang dibdib at namumula na. Maputi rin talaga kasi siya. Ganito ka simpleng bagay pero hindi kami nagkakasundo ni Gage. Ang isip bata rin kasi niya.

“And how about you?”

Tumingin ako sa paligid, then I spotted the sofa bed. Nakatulog na nga ako rito no’ng unang araw ko rito.

“Here,” I pointed to the multifunctional folding sofa bed.

His eyes widened.

“Here? In the living area? Are you kidding me, hun?”

I rolled my eyes.

“No. Come on, go ahead and take the kids upstairs so we can all sleep.” I said, pushing him towards the sofa where the kids are sleeping peacefully.

Umiling-iling siya at binuhat si Raelyn. Tahimik niyang binuhat ang bata at saka umakyat sa taas. Sumunod naman ako sa kanya dahil kukuha ako ng extra na kumot para sa akin.

Hanggang sa nakarating kami sa kwarto ko ay tahimik lang si Gage. Wala imik niyang inayos ang posisyon ng pamangkin at saka ito kinumutan. Kumuha na rin ako ng kumot at isang unan na aking gagamitin sa baba.

Hindi pa rin ako iniimik ni Gage hanggang sa makababa kami. Napapikit na lang ako ng mariin sa aking mata.

Nang buhatin ni Gage si Braze at dinala sa taas. In-adjust ko naman ang sofa para maging kama iyon. Inilapag ko ang unan at kumot doon at saka kinuha ang remote control pala sa floor to ceiling na kurtina rito sa sala. Sunod kong pinatay ang ilaw at tahimik na humiga.

Just a while ago, Gage was so clingy, he was all so sweet, and naughty to me pero ngayon malamig pa siya sa yelo. Dios ko! Ang isip bata rin at ang bilis magtampo.

Tumagilid ako at kumuyutkot.

Bumuntonghininga ako. Maybe I should apologize to Gage tomorrow. I became shameless and talked back to him. It’s not that I don’t have the right to voice my opinions and so forth. Ang sa akin lang… nagpapanggap lang ako dito. Nagpapanggap lang ako bilang Garcinia. I was so brazen to the point where I forgot that I am acting as a Garcinia.

Tears were forming in the corner of my eyes as I remembered everything that happened. All of these, all of these things will eventually turn into memories that I will cherish.

I tightly closed my eyes and let the tears fall in the midst of the dim light around the living area. Sa kabila ng makapal na kumot na nakatulakbong sa akin ay nararamdaman ko ang lamig ng aircon. And I let the coldness embrace me.

Sa pagpapanggap kong ito. Nakakalimutan ko na na ako si Leister Garcinia, nagiging si Leister Constancia na ako. Si Leister Constancia na may pagtingin kay Gage. Leister Constancia na may nararamdaman kay Gage De Silva. Si Leister Constancia na mahal si Gage.

I was wiping my tears away when someone hugged me from behind. The whiff of the shower gel, the manly scent, and the familiar odor assailed my nose. An arm wrapped around my body, imprisoning me, and warm air hit the base of my neck.

“Hun,” Gage whispered, his mouth just inches away from my nape. His warm breath falling on my nape sent thousands of shivers down my spine.

I almost whimpered.

I didn’t say a word, afraid that he might sense that I had cried just seconds before he hugged me. I bit my mouth tight and allowed him to hug me. Dios ko! A hug after breaking down was a perfect combination.

“I’m so sorry, hun.”

I opened my eyes.

“Yeah, I acted like a child earlier. Sorry. Talk to me, hun. Please, Lei.”

And tell, kung papaano ako hindi mahuhulog sa taong ito? Papaano ko hindi mamahalin ang ganitong klaseng tao? 

“I love you, hun. I love you, Lei.”

Isang malalim at mabigat na hininga ang aking pinakawalan bago inikot ang katawan at hinarap si Gage. Thankfully, he was now clothed in a sleeveless shirt. Our bodies were so close to each other; the proximity was enough for my words to reach his heart. His chin was just above my head.

“Did I upset you?” Marahan niyang tanong sa akin.

I shook my head.

Kahit sa konting liwanag ay naaninag ko pa rin ang pag-igting ng kanyang panga. Niyakap niya pa ng husto ang kamay sa aking baywang at inusog ang aking katawan papalapit pa sa kanya. Ngayon ay ang kumot ko na lang ang nag-aawat sa aming dalawa.

“Can…” I wanna be selfish. Gusto kong ipakita kay Gage ngayon na hindi na ako si Leister Garcinia, ngayon ay ako na si Leister Constancia. “Can I hug you?”

He sweetly smiled.

“Of course. Of course, hun.”

Nakangiti kong niyakap ang aking kamay sa kanyang katawan. Napapapikit ako sa init ng katawan niya. Ang init sa kanyang katawan ay parang unti-unting sinakop ang malamig kong katawan. 

“Did you cry?” usisa niya.

Binaon ko ang aking mukha sa kanyang dibdib saka ako umiling. His heart was knocking so loud against his ribcage.

“Akala ko nagalit ka sa akin, hun,” saad ko habang yakap-yakap siya. Hindi ko nilalayo ang aking mukha sa kanyang dibdib. “Sinagot-sagot kita kanina. Muntik ko nang makalimutan kung sino at ano ako sa buhay mo-”

“You’re my fiancé,” he interjected. “You are not just someone in my life, hun. You are my fiancé. You have the right to argue with me when you think I wasn’t right. And you have the freedom to answer me anytime. That’s your right, not just as a human, but because you’re my love, hmm?”

Hinagod niya ng likuran ko.

Tumango ako.

“We’re okay, right?” he asked after a long silence.

Doon ko naiangat ang ulo mula sa pagkakabaon sa kanyang dibdib. Gage was treating me just right and perfectly, as if I were a fragile doll. I feel so special when I’m with him.

Ang lahat ng ito ay parang panaginip lang. Parang panaginip lang na ang isang lalaki ay ganito ituring ang tulad kong isang bakla. Not even once do I feel that I am less of a human because of him.

Naluluha na naman ako.

“Hmm. We are,” Then I try to scoot my body upward to steal a kiss from his lips. And when I finally succeed, I cup his face and kiss him.

I distance myself after a shallow kiss.

“Thank you. Thank you so much, Gage.”

“Hun,” he corrects me again and smiles.

“Can I kiss you more?”

Tumango ako.

Lumaki ang ngiti sa kanyang labi bago binaba ang mukha upang halkan ako.

Gage gave me a hungry yet delicate kiss. He licked my lower lip while I did my best to mimic his movements on his upper lip.

Habang abala ang kanyang isang kamay sa paghaplos sa aking pisngi at leeg. Ang isa niya namang kamay at pumunta na sa loob ng shorts ko. Kanya nang pinagpipisil ang aking dalawang umbok sa likod dahilan upang umungol ako sa gitna ng paghahalikan namin.

Kanina ay napigilan ko pa si Gage nang mahawakan ko siyang naninigas na, dahil sa mga bata pero ngayon na kaming dalawa nalang ay mukhang wala na akong mairarason pa upang pigilan siya.

“Mmm, ahh, nghh!” Ungol ko nang iwan ni Gage ang aking bibig at lumipat sa aking leegan.

Bumaba ang bibig ni Gage sa aking leeg at ninanamnam ng kanyang dila ang aking leeg. Gage’s long and fiery tongue licked my neck as if it were ice cream melting against his tongue.

“Mmm,” ang kanyang halinghing sa aking leeg, patuloy na nagdila.

“Ohh!” Malakas kong napaungol nang biglaang pumasok si Gage ng kanyang daliri sa aking munting kagubatan.

I shifted slightly to make room for his finger that was now inside me. Gage was circling, curling, and grinding his finger within me, causing me to whimper.

“Nghh, ahh, ahh, hun. Y-your finger.”

“Yes, hun?” his voice were deep and hoarse.

I tilted my head more for him to have a wider and better access of my neck.

“So, so, fcking delicious.” ang kanyang nahihirapang usal doon sa aking leeg. Hindi siya nagsasawa roon.

“Lift your leg a bit, hun.”

Sinunod ko ang gusto ni Gage. Binunot niya ang isang daliring bumaon sa loob ko bago dinagdagan ng isa pang daliri hanggang sa nilalabas-pasok na niya ang tatlong daliri sa loob ko.

Hindi naging sagabal kay Gage ang kumot at ang damit namin nang kanya na akong inangkin habang kami’y nakatagilid lang sa isa’t-isa.

“Ah, ah, Gagee!” Hapong ungol ko dahil sa kanyang walang habas na pag-angkin sa akin. Rinig ko ang paggitgit ng sofa dahil sa kanyang walang awang pag-angkin sa akin.

Nang hindi siya makontento ay kumababaw siya sa akin. At inangat ang aking dalawang binti bago sinampay sa kanyang balikat.

Tumaas-baba na ang dibdib niya.

Gage was grinding, drilling, and pleasuring me until we both reached our climax. I allowed him to release his semen inside me. It felt so good!

“That was amazing.” aniya at kapwa kami hinahabol ang aming mga hininga. Para akong palaka na kanyang dinadaganan ngayon. At hindi niya pa rin kinukuha ang pagkalalaking nakaturok sa akin. Ramdam ko ang pagtulo ng aming katas sa aking pwerta.

Hinubad ni Gage ang suot na sleeveless at iyon ang ginamit na pamunas sa aming katawan. Pagkatapos ay pinaunan niya sa aking ang kanyang dibdib.

Humalik siya sa aking noo.

“I love you, hun.”

Lumunok ako. Talaga bang pagkatapos ng sarap ay may sakit? Kapag ba may saya laging sinusundan ng lungkot?

I made a vow to myself earlier na magiging Leister Constancia na ako. Gusto ko na sa mga panahon na kasama ko si Gage… magiging Leister Constancia na ako. Gusto ko na kahit papaano hindi na ako magsisinungaling sa kanya at sa sarili ko tungkol sa aking nararamdaman.

“I…” I held a really, really deep breath and blew it through my mouth. “I love you too, hun.”

Gage rolled up to his top.

“I love you more, hun. Goodnight!”

“Goodnight,”

Komportable akong umunan sa kanyang dibdib na may malaking ngiti sa aking labi. Though the sofa bed was huge for the two of us. Gage let me sleep on top of him.

---

“Just this one, Chalyn. I want to go out with my fiance.”

Nagising ako sa pagalit na boses ni Gage. My eyes slowly adjusted and I was able to see and realized that I was sleeping in Gage lap, my head was resting on his thigh while he was on his phone— talking to Chalyn, his manager.

“Malapit na namang matapos ang shoot,” he continued, hindi niya napansin na gising na ako.

“Don’t worry I can pull another all nighter… what? Paying the production crew? How much is that? I will wire money immediately.”

Matapos iyong tawagan ni Gage at ng kanyang manager ay saka lang niya ako napansing gising.

Agad siyang dumukwang upang halikan sa labi.

“Good morning, hun.” Bati niya at sunod na humalik sa tungki ng aking ilong.

Bumangon ako at nag-indian sit paharap kay Gage. He was topless again. Umagang-umaga pero ang kanyang matitipunong katawan kaagad ang bumungad sa mga mata ko. Nakakalinaw ng mata.

“Hun,” Nakakapanibago pa rin talaga kapag tinatawag ko siyang ‘hun’. Para akong kinikiliti no’n.

“Hmm?” Kanyang sinampay ang maskuladong braso sa sandalan ng sofa. That way kitang-kita ko ang kanyang mabuhok na kilikili.

“Hindi naman natin kailangang lumakad ngayon-ngayon din. Pwede naman nating hintayin matapos ang shoot ninyo.” Suhestiyon ko sa kanya.

Binitiwan niya ang kanyang telepono at kinuha ang isa kong palad, pinagsiklop niya ang aming kamay.

“Hun, I already said to you na maggi-getaway tayo.”

“Even if…”

“Bakit ayaw mo? Kasi kung hihintayin natin matapos ang shoot, hun. Susunod naman d’yan ang walang hangganang promotion, mall shows, TV guesting, at marami ng iba. Yes, hindi naman no’n kakainin lahat ng oras ko pero maliit nalang ang time ko sa’yo.”

Pinalobo ko ang aking bibig at ngumuso.

“Papaano ’yan? Anong iyong narinig kong magbabayad ka sa production crew? Hindi ko alam kung ano ’yan pero sigurado akong malaki ang babayaran mo.”

Ngumisi lang siya.

“I have money, hun. I have so much money to waste para lang sa’yo.”

Nabaon ko ang aking ngipin sa aking ibabang labi.

“Thank you, hun.”

“All for you, hun.”

Tumayo ako at inayos ang aking damit. “Magluluto muna ako.”

Kinuha ni Gage ang palapulsuhan ko at hinila ako paupo sa kanyang kandungan.

“Tapos na.  Nagluto na ako,” aniya.

“Huh? Talaga?”

Tumango siya. “Hmm.”

Ngumiti ako at hahalikan na sana siya nang dumating ang kanyang mga pamangkin.

“Good morning, uncle! Good morning, kuya Lei!” Masiglang bati ni Raelyn na nagmamartsa pababa ng hagdanan.

Nakasunod naman si Braze kay Raelyn na nagkakamot pa sa mata.

Napadaing si Gage. Umalis naman ako sa kandungan niya at tinungo ang mga bata.

Dahil sa kagustuhan ni Gage na mag-getaway kami, kailangan naming isama ang mga bata since may ginagawa pa si ate Gianna.

Tinawagan ni Gage ang kanyang kapatid, si Ate Gianna para ipaalam ang mga bata at agad naman itong pumayag. Mas mabuti nga raw iyon dahil mapapasyal namin ang mga bata.

Natawa na lang ako dahil ang intensyon sana ni Gage kaya niya tinawagan si Ate Gianna ay upang kunin nito ang mga bata sa amin kaso iba ang nangyari. Pumayag itong dalhin namin ang mga bata. Kahit kasi si Kuya Gezron, ang kambal ni ate Gianna na ama ni Braze ay pumayag din.

“I’m so excited, uncle Gage! You’re the best uncle in the universe!” Napapalakpak na saad ni Raelyn nang inanunsyo ni Gage sa kanila na sasama sila sa aming getaway.

Sometimes, naiisip ko talaga na mas matanda pa itong si Raelyn kaysa kay Braze. Where in fact, ang mas matanda ay si Braze.

Nabitawan din ni Braze ang kutsarang hawak.

“Really, uncle? Kuya Leister?”

“Oo, kaya kumain kayo ng marami dahil babyahe tayo!”

“It’s supposed to be-”

Tinakpan ko na ang bibig ni Gage dahil baka marinig siya ng mga bata. Ayaw kong mawala ang excitement nila.

“We’ll book a two room villa, okay?” bulong ko rito, not sure kung meron no’n sa Club Ferrer.

Hinapit niya ang baywang ko. “Good idea, hun!”

Akmang hahalik na naman siya sa labi ko nang dakmain ko ang kanyang nguso. Nakakailan na kasi siya.

---

Thank you for reading, Engels!😍❤️

꧁A | E꧂

CHAPTER 14

Chapter 14

Leister Pov

Simula noong hinangaan ko si Gage, tinaga ko sa mga bituin sa kalangitan na gusto ko siyang makita. Makita lang siya sa personal, sapat na iyon sa akin. Makukuntento na ako. Pero dahil sa nangyari kay Papa Arsel napadpad ako kay Auntie Amabel. At ang misyon ko ang nagdala sa akin tungo sa buhay ni Gage.

I’ve never thought of being this close to Gage while… carrying out my plan. Ngayon naging mahirap na sa akin ang lahat. Sobra… sobrang hirap. Dahil hindi ko na ito ginagawa dahil sa misyon ko. Ginagawa ko na ito kasi… ito ang gusto ko. Ito anag gusto ng puso ko. Kahit na ilang beses kong paalalahanan ang sarili ko— ang puso ko, nahulog pa rin ako. At kahit na ilang beses kong sinusuway ang puso ko na ’wag mahulog at ’wag mahalin si Gage. Kusang akong nalusaw. Kusang nilusaw ni Gage ang pader na aking sinusubukang buuin.

No’ng tinanggap ko ang misyong ito, akala ko magiging madali lang. Akala madaling ngumiti sa kanila sa kabila ng pagpapanggap ko. Akala ko madali silang pakisamahan. Pero isa akong malaking mangmang, dahil mas mahirap pala pakisamahan at ngumiti sa mga taong walang ginawa kung hindi ang maging mabuti, alagaan ka, at mahalin ka.

And all I can do for now is wait and pray. Wait and pray, na sana bilisan nila Auntie Amabel ang kilos nila. At ipinagdarasal ko rin na magiging madali ang paglisan ko sa buhay nila Gage. Sana walang maging balakid.

“Are you done, hun?” Gage’s voice pulled me out of my deep reverie.

Kinapkap ko ang aking pisngi upang palisin ang bakas ng luha. Huminga ako nang malalim at yumuko upang isara ang zipper ng aking maleta.

“Ready, hun?”

Hindi na ako nagulat nang may gumapang na kamay sa aking baywang at saka iyon gumapos sa akin. Humigpit ang mga braso ni Gage sa aking baywang at saka humalik siya sa aking pisngi.

Sumandal ako kay Gage at hinayaan ang sariling malunod sa bango nito. I inhaled his masculine scent and leaned back on his chest. Humawak ang kamay ko sa kanyang mga kamay na yumakap sa akin.

“Hmm,” tugon ko sa kanya.

“Your essentials? Perhaps you have skincare?”

I smiled at her.

“I don’t have those. I don’t do skincare.”

“Hmm, no wonder you have such natural and untouched skin.”

“Pangit?”

“Pangit ang alin?”

“Ako. Iyong balat ko.”

Kanya akong inipit ng husto sa kanyang yakap. “No, actually, you’re beautiful,” he said. The back of his hand grazed my arm. “And I love your skin, hun.”

Bumuntonghininga ako dahil nagiging emosyonal na naman ako at baka kung saan pa kami dalhin nitong pagdaramdam ko sa aking pinasukang buhay.

“Tara na, hun. Excited na ako!” Maligayang wika ko.

Gage guided my body to turn around. I raised my eyes and found Gage’s blue-green gaze staring at me intensely. Gage was gaping at me as if he were conversing with my soul. I attempted to divert my gaze from his daring look, but it seemed like my eyes were no longer under my control. He held my gaze captive with his beautiful eyes, making me feel self-conscious. It was as if he was searching for blackheads on my face with his gaze.

The wide smile that had stretched across my mouth earlier slowly disappeared because of him.

I fiddled with my fingers before biting my lip.

“Is there… is there something wrong? May dumi ba sa mukha ko, Gage?” tanong ko sa kanya dahil ’di na siya kumukurap habang nakatitig sa akin.

He chuckled.

“Wala. Walang dumi o mali sa mukha mo, hun. It’s just that… you are so gorgeous. Kaya may umaaligid na.” Sa kanyang huling sinabi ay pumait na ang tono ng kanyang boses.

“Sira!” ani ko at natampal ang kanyang dibdib.

“What? Tama naman ako, hun.” katwiran niya.

“Akala mo lang gorgeous ako. Nambobola ka lang.”

“I’m not.”

“Tara na lang sa baba, hun. I’m sure excited na excited na rin ang mga bata!” Nagniningning ang mga mata kong wika sa kanya.

Natatawang tumango sa akin si Gage at kinuha ang aking maleta.

He pinched my cheeks after setting down my luggage. “I’m so glad you’re laughing, hun. You don’t know how much I really wanted you to smile because of me. I like how your eyes sparkle in bliss.”

I just giggled.

Mas lumaki pa ang ngiti sa mga labi ko nang makita ko ang mga bata na may nakasukbit na backpack sa kanilang balikat. Ito rin iyong dala nilang bag nang ihatid sila rito ni Ate Gianna.

Hila ni Gage ang aking maleta ko at ang isang Versace duffel bag na siyang sinidlan din ni Gage sa kanyang gamit. Ako naman ay hawak ang magkabilang kamay ng mga bata.

Habang hinihintay naming bumukas ang elevator ay napalingon ako kay Gage. Nakasuot siya ng puting face mask, tapos nakapatong naman sa kanyang ulo ang isang itim na cap. Gage looked dashing in his denim jeans, white t-shirt layered under a denim jacket, and sports shoes on his feet. All in all, he was dangerously handsome.

Sometimes, I was wondering kung bakit wala siyang naging girlfriend. Maraming naging rumored girlfriend si Gage. Sobrang dami pero ni isa no’n ay wala siyang c-in-onfirm na girlfriend niya. O kahit na ang agency niya ay walang kompirmasyon sa mga haka-hakang iyon.

It didn’t occur to me that I would be going to a getaway with Gage. And of course, it didn’t cross my mind to go out with any celebrity. Ang excitement ko ay nahaluan ng takot. Ayoko ko kayang maging kagaya no’ng iba na nadadawit sa isang celebrity. But then again, all of this was just temporary.

Club Ferrer was located outside the metro, which is why the ride was kind of long. When we arrived at the destination, kahit na kakababa lang namin sa kotse ay naamoy ko na ang simoy ng dagat.

Marami-marami akong nakikita na kasabayan din naming dumating at mostly na mga turista sa lugar ay mga banyaga.

Pumasok na kami sa loob at si Gage na ang pumunta sa front desk. Naghintay naman kami ng mga bata sa upuan na ’di kalayuan sa desk kung nasaan si Gage.

Sa lobby palang ng hotel ay nakakamangha na ang decors at ang mga malalaking banga na nakadisplay.

“Let’s go, hun.”

Hinawakan ko ang mga bata at sumunod kay Gage. May isang concierge na nag-assist sa amin tungo sa aming magiging room.

“May mga villa rin sila rito, Gage?” Pasimple kong tanong kay Gage.

Gage turned to me and smiled.

“Yes, hun. And like what you suggested, I booked a villa with two bedrooms.”

“Mabuti may available sila. Ang daming turista rito, eh.”

“Hmm, nakabook na kasi ako before tayo bumbyahe.”

“Wow! I wanna try that, uncle Gage!” untag ni Raelyn saka may tinuro sa dagat. Tiningnan ko iyon at saka ko nalaman na ang gusto n’yang subukan ay ang kayaking.

“Hmm.”

“I wanna ride that too!” sunod na turo ni Raelyn sa mga turista nakasakay sa banana boat.

Binalingan ko si Braze na tahimik lang.

“Ikaw Braze may gusto kang i-try?”

Ang bata ay yumuko ng bahagya sa akin at tumango.

“Anong gusto mo?”

Lumabi siya saka may tinuro din.

Iyong mga foreigner na nagpapasikat gamit ang speed boat!

“We’ll try all of that. Kumain muna tayo at magpahinga, huh. Pagod ang uncle Gage ninyo,” saad ko sa mga bata.

“Yehey!” Tumalon silang dalawa.

Nang balingan ako kay Gage sa unahan namin ay nakatitig lang siya sa amin ng pamangkin niya. Kitang-kita ko na kasi ang mukha niya ngayon dahil tinanggal niya ang kanyang sombrero.

“Hun?”

Umiling siya. “It’s nothing, hun.”

My mouth hung open in so much awe when we arrived at our villa. This exquisite villa features a charming Mediterranean-inspired design, with whitewashed walls and terracotta roofing that blend beautifully into the natural surroundings. The villa’s elevated location provides unparalleled views of the sandy beach below, stretching out into the distance.

Surely, hindi ko na-explore ang Monti Alegri dahil sa kahirapan. May napuntahan man ako pero sa malalapit lang. At hindi ko na rin tanda kung kailan iyon. Moreover, hindi pa rin ako nakakapasyal sa mga ganitong lugar. It’s my first kaya naman sobrang excited ko. Kaya rin ako hindi nagpakipot ng masyado at nag-inarte nang sinabi ni Gage na maggi-getaway kami.

Ignorante ako sa mga matatayog na gusali noong una kong tapak sa penthouse ni Gage. Dahil sa television ko lang kasi iyon nakikita at itong ganitong lugar din. Sa mga bidyo ko lang ito nakikita at ngayon nandito na talaga ako. Finally! I even felt the corners of my eyes warming due to so much joy.

“You can leave now.” Ang pagtaboy ni Gage sa concierge na nag-assist sa amin ang pumukaw sa akin. Hinawakan ni Gage ang likod ko at pumasok kami sa villa.

As we step outside onto the spacious terrace, we’re greeted by the captivating sight of the infinity pool that seems to merge with the horizon of the ocean beyond. The pool glistens in the sunlight, providing a perfect place to relax and cool off. Tapos may dalawang lounger na nakaharap sa infinity pool. Maganda rin siya dahil nakaharap ito kung saan lumulubog ang araw. This place would be lovely with sunbeds.

“Ahhhh! There’s a very big pool!” sigaw ni Raelyn at tumakbo roon sa pool. 

Binitiwan ko na rin si Braze.

The interior is elegantly furnished, with open spaces that seamlessly connect the living area, dining room, and a fully-equipped kitchen. The villa’s location provides a serene escape, offering both privacy and breathtaking vistas of the beach below.

Naiwan namin ni Gage ang mga bata sa terrace at tiningnan ang rooms.

There are two bedrooms— like what Gage said, each adorned with plush furnishings and comfortable bedding, have their own en-suite bathrooms, ensuring utmost convenience and privacy for guests.

Nayakap ko si Gage dahil sa nag-uumapaw na kagalakang naramdaman. I’ve never imagine na makakatungtong ako ng ganito kagandang lugar.

“Thank you so much for bringing me here, hun. Ang ganda rito. Sobra,” wika ko habang yakap-yakap si Gage. Gumanti siya ng yakap sa akin.

“I’m happy that you like the place, hun.” Humalik siya sa ulo ko. “I know that you’ve been to many places too. Nangamba ako na baka hindi mo magustuhan dito. Kaya masaya ako na nagustuhan mo rito.”

There’s something pricked on my heart upon hearing those things from him. He was overthinking na ayaw ko sa lugar dahil iniisip niya na nakapunta na ako sa maraming lugar. Pero ang totoo, ito ang kaunan-unahan kong getaway.

Parang may sumasakal sa akin nang marinig ko iyon mula kay Gage.

Bumuntonghininga ako. Kumuha ako ng lakas doon sa kanyang damit bago tumingkayad at humalik sa kanyang mga labi.

Ayaw ko munang isipin ang aking misyon dito sa ngayon. Gusto kong sulitin itong panahon na kasama ko si Gage.

“Thank you ulit, hun.”

Walang kahirap-hirap niya akong binuhat. Mabilis ko namang naisabit ang aking mga kamay sa kanyang leeg at niyakap ang mga binti sa kanyang baywang.

Humalakhak ako. Parang mapapagod ata kami ng husto sa getaway na ito.

Hahalik na sana ulit ako kay Gage nang walang habas na bumukas ang pintuan.

Sabay kaming napatingin doon ni Gage at nakita ko si Raelyn na nanlalaki ang mata at nakaawang ang bibig. Si Braze na nasa likuran ni Raelyn ay agad na tinakpan ang mata ng pinsang babae at pinikit din ni Braze ang kanyang mga mata.

“Isturbo!”

Bumaba na lang ako at nilapitan ang mga bata.

Lumingon ako kay Gage, “Ihahatid ko lang sila sa kanilang room, hun.”

Napapikit na lang si Gage at tumungo sa akin.

May dalawang kama sa kanilang kwarto. Tinuruan ko sila sa kanilng magiging higaan.

“Raelyn, are you okay sharing a room with Braze or not?” tanong ko kay Raelyn at binihisan ko siya sa kanyang cute na cute na swimsuit. Binihisan ko nalang siya dahil ligong-ligo na ang mga bata.

“It’s okay, kuya Leister.” tugon niya naman.

Pinatalikod ko si Raelyn para itali ang maliit na laces sa likod niya.

“Marunong na ba kayong lumangoy?”

“Opo, Kuya!”

“Yes, kuya.”

“Thank you so much, Kuya Leister!” Humalik pa sa aking pisngi si Raelyn. Ang sweet na bata! Pero maldita at ma-attitude naman pagdating kay Kenneth.

Tinulungan ko na lang din si Braze sa pagsuot niya roon sa kanyang rash guard.

Sabay kaming tatlo na lumabas ng kwarto at ntagpuan namin ang kanilang uncle Gage sa dining area na naghahanda sa mga pagkain.

“Nandito na pala ang pamilya ko!” Biro ni Gage.

The words he utter caused my face to flush with heat, igniting a stirring deep within me.

“Raelyn, Braze, eat first before swimming.”

“Yes, uncle!” sabay na sagot ng dalawa.

Nagkanya-kanya na silang hila ng upuan. Lumapit ako kay Gage.

“Hun, marunong na talaga silang lumangoy?” tanong ko kay Gage.

Tumango si Gage habang hinahainan ng pagkain ang mga pamangkin niya. Parang sanay na sanay na si Gage sa ganito.

“Yes, hun. Nags-swimming lesson din kasi sila.”

“Faster, uncle, please.”

Umiling si Gage saka binigay ang mga plato sa mga pamangkin.

Umupo na rin ako at handa nang kumuha ng makakain nang kinuha ni Gage ang plato ko na walang laman at pinalitan iyon sa platong may pagkain na.

“Eat well, hun.”

Naitikom ko ang bibig. Hindi ko inaasahan na paghahainan niya rin ako.

“I-ikaw rin.”

Napapalakpak ako sa aking palad habang pinapanood sina Raelyn at Braze na lumalangoy sa pool.

Pagkatapos kasi naming kumain ay pinagpahinga lang ni Gage ang mga pamangkin ng ilang minuto at saka ito pinayagang lumangoy sa pool.

Nakabihis na rin ako sa aking puting sleeveless shirt at isang cotton shorts. Wala kaso akong ibang panligo na damit.

Nasa tabi lang ako ng pool at nilulublob ang mga paa sa tubig. Hindi kasi ako marunong lumangoy! Natutuwa ako kina Raelyn pero deep within me ay may inggit din sa akin.

Mas mabuti pa ang mga batang four years old at five years old, marunong lumangoy. Ako na twenty-one ay hindi pa rin marunong! Sa susunod na taon, January ay mag t-twenty-two na ako pero hindi pa rin ako marunong lumangoy! Bigla tuloy’ng pumangit ang infinity pool para sa akin!

“Come on, kuya Leister!” Aya pa ni Braze sa akin na ang galing ding lumangoy. Marunong sila no’ng nakatihaya sila tapos lumulutang! Inggit na inggit ako.

“H-hindi na, Braze. Dito muna ako. Bantayan ko kayo.” Magbabantay ang hindi marunong lumangoy sa mga magagaling lumangoy!

“Kuya Leister come— oh, uncle Gage!”

Dahil sa pagsigaw ni Raelyn sa pangalan ni Gage ay napalingon din ako sa aking likuran. Doon ko nakita si Gage na ngising-ngisi sa  mga pamangkin.

I don’t know what’s wrong with my eyes because it seems like Gage was shining. Or maybe it was my eyes twinkling? Or both?

Gage was ruthlessly handsome without even trying, with his trunk shorts and button-down shirt. This kind of face and appeal should be a sin! Nakabukas pa ang lahat ng butones sa kanyang polo. Binabalandra ni Gage ang kanyang maskuladong katawan. And his abs were mouthwatering!

At kung hindi lang sumampa ang dalawang bata sa aking tabi ay hindi ko mapuputol ang aking titig doon sa katawan at mukha ni Gage. He was sinfully handsome!

“You’re gonna swim too uncle?” tanong ni Braze, nakatingala na ngayon sa tiyuhin.

“Yes,”

Tiningala ko si Gage.

“What about you, hun?”

Nanlaki ang mga mata ko.

“Naku! Mauna na ako, hun. Mamaya-”

Naputol ako nang buhatin ako ni Gage sa paraang parang bagong kasal at tumalon sa tubig!

Pumikit na lang ako at nagpipigil sa hininga nang nilubog na ng tubig ang katawan ko. Yumakap ako sa leeg ni Gage ng mahigpit. Wala na akong paki kung masakal ko siya!

Nang iangat ni Gage ang katawan ay naubo ako at nagkandauga sa paghilamos! Nang makabawi ako ay pinagsasampal ko ng didbib ni Gage habang nauubo.

Rinig ko naman ang pagtawanan ng mga pamangkin niya at ni Gage.

“Hun, hey!”

“Piste ka! H-hindi ako m-marunong lumangoy!” Naiiyak kong sambit!

Yumakap ng husto ang kamay ni Gage sa baywang ko na nasa ilalim ng tubig. Pinulupot ko ang aking binti sa kanyang baywang.

“Shit!” Niyakap niya ako. “Sorry, hun. I don’t know.”

Palibhasa abot ng paa niya ang ilalim nitong pool.

“Hindi mo ba abot ang sahig ng pool?”

“Hindi nga!”

Nasa six to seven yata ang lalim nitong pool at kung susubok akong tumapak ngayon dito ay baka balunbunan ko nalang ang makita nila! Umaabot nga ang tubig ng pool sa kilikili ni Gage. Ano nalang kaya ako na hanggang dibdib niya lang ang taas?

“Sorry, hun.” Tiningnan ako ni Gage at hahalik na sana siya sa akin nang umugong ang tili mula sa kanyang mga pamangkin!

Naluluha akong natawa sa pagkagusot ng mukha ni Gage.

“Isturbo! Hindi talaga magandang ideya na sinama ang mga ’yan!”

---

Thank you for reading, Engels!😍❤️

꧁A | E꧂

CHAPTER 15

Chapter 15

Leister Pov

Nakabusungot ang mukha ko habang mahigpit na nakayakap sa leeg ni Gage at mahigpit ding nakagapos ang binti ko sa kanyang baywang madulas pa ang katawan niya dahil sa tubig!

Naghagikhikan sina Braze at Raelyn na masayang nagtatampisaw! Si Gage naman ay natatawa pa rin dahil kanina lang sinubukan niya akong pakawalan at talagang nilubog ako ng tubig. Kaya nga ngayon ay para na akong Tarsier kung makakapit sa kanya.

Nanliit ako dahil sa aming apat ako lang ang hindi marunong lumangoy. Okay lang naman sana iyon kung sing tangkad lang ako ni Gage kaso maliit ako. At ayos lang din sana kung ganito ako kaliit kung marunong lang ako lumangoy, kaso wala. Sa lahat ng nabanggit ko ay wala ako no’n. Babawi na lang siguro ako sa ilang mga activities dito.

Hindi friendly ang pool nila rito sa katulad kong maliit na ’di marunong lumangoy!

“Iahon mo na lang ako, hun,” bulong ko kay Gage. Nakapatong ang baba ko sa kanyang malaking balikat.

“Later. Mag-enjoy muna tayo sa pool nila rito, hun.”

My lips twitched. Papaano ako mag-ienjoy nito ngayon kung nakakulampit lang ako sa kanya?

“Hold your breath,” sunod na wika ni Gage.

I looked into his eyes.

“Huh?”

“Hold your breath.”

Pinanliitan ko siya sa akin mga mata. Nagdududa sa kanyang utos sa akin.

“Come on,” sulsol niya pa.

Huminga ako nang malalim.

“Ready?”

Tumango ako at nagpipigil sa aking hininga. Sabay naman no’n ang paglublob ni Gage sa aming katawan sa ilalim ng tubig.

The water’s clarity revealed him effortlessly beneath the surface. Ngumiti sa akin si Gage.

Nanlalaki ang mga mata ko dahil nauubusan na ako ng hangin sa ilalim ng tubig pero hindi pa rin inaahon ni Gage ang aming katawan.

Pinagtatampal ko na ang kanyang dibdib pero ngumisi lang siya sa akin saka inangkin ang aking labi kahit na nasa ilalim kami ng tubig. Beneath the water’s surface, our lips met in a lingering embrace, speaking a language only our hearts could understand.

Dahil sa bigay niyang hangin sa akin ay nagtagal kami sa ilalim ng tubig ng ilang minuto. At nang inahon niya ang aming katawan ay pareho kaming naghahabol sa aming hininga at hingal na hingal.

Kahit na sa lamig ng tubig ay agad kong naramdaman ang pagkalat ng init sa aking mga pisngi. Gage was also blushing, with a wide grin looming on his lips. He bit his lip while gazing at my parted lips. Alam ko kung ano ang tumatakbo sa isip niya ngayon. Hindi pa sapat sa kanya ang nangyaring halikan sa ilalim ng tubig.

“Wow, uncle! You hold your breath for so long underwater and so you are, Kuya Leister!” Eksaherada ni Raelyn na ngayon ay nakatayo sa poolside at nakaplastar pa ang kamay sa magkabilang baywang niya.

“I wanna try that too.” Sumegunda naman ni Braze. Kapwa manghang-mangha ang mga bata.

Pumikit ako. Dios ko! Kung alam n’yo lang mga bata kayo! Hindi ko na kinakaya ang kahayukan ng uncle ninyo!

Ang mga bata ay sumali na sa amin ni Gage sa pool. Parang ako ang bata sa kanila kasi ako tila tukong naka dikit lang sa katawan ni Gage. Kapag lumulusob sa tubig si Gage ay pinapasakay niya lang sa kanyang likuran. Kaya nag-enjoy na ako sa tubig! Nagmistulang life vest ko sa Gage. Naghabol-habulan din kami sa pool kahit na nakakulampit lang ako kay Gage.

Nang umahon kami sa pool ay humiga ako sa lounger kahit na tumatagaktak pa ang tubig sa aking katawan. Ang mga bata ay hindi pa rin napapagod at nilalamig sa tubig.

Nakangiti ako ng malapad sa kabila ng pagkahingal. Napagod din kaya ako kahit na nakasakay lang ako kay Gage.

My head turned as Gage settled on the ground beside me, his presence palpable without a word exchanged.

Nagkatinginan kami nang bumaling din siya sa akin.

“Nag-enjoy ka, hun?”

Magana akong tumango sa kanya at malawak ang ngiti sa labi. Hindi na nagsasawa ang mga labi ko sa pagngiti.

Akala ko hahalik na naman siya sa akin nang inilapit niya ang kanyang ulo sa akin pero napasigaw ako dahil kinagat niya ang ut*ng ko!

“Hun!” A high-pitched sound escaped my lips, a mixture of surprise and delight, as my excitement bubbled over.

Ngumisi lang siya sa akin.

“It’s your fault.” Sisi niya pa sa akin.

Napamaang ako at halos ’di matikom ang bibig dahil sa kanyang sinabi.

“A-anong kasalan ko…” Sumulyap ako sa mga bata na napatingin sa amin na may lito sa mga mukha. Binalik ko ang atensyon kay Gage na ngiting-ngiti pa ring nakatitig sa mukha ko. Tuwang-tuwa talaga siya kapag namumula na ako sa kahihiyan dito. “Ano ka ba, hun! Baka makita ka ng mga bata! At anong kasalan ko?” Mahina kong untag pero deep inside ay gusto ko na siyang sigawan.

“It’s your fault, hun. Your nipples were seducing me,” aniya, nginuso niya ang dibdib ko kaya napatingin ako roon. At bumilog ng mga mata ko sabay takip sa aking braso sa aking dibdib nang makita kong nanunusok na pala ang aking ut*ng doon sa aking sleeveless na suot.

May pagkanipis kasi itong puting sleeveless na suot ko at nabasa ng tubig kaya lumitaw ang hindi dapat nakikita!

Dudukwang na naman si Gage sa akin pero umahon na ako sa lounger. Aalis na sana ako nang hilahin ako ni Gage at muling binalik pagkakahiga ko. Pumaibabaw siya sa akin at aatakihin na naman sana ako nang makarinig kami ng mga singhap!

Mabilis kong naitulak si Gage at dahil hindi niya iyon inaasahan. Nahulog siya sa mula sa ibabaw ng lounger!

“Fck!”

Tinawanan ng mga pamangkin niya si Gage nang lumagapak ito.

“Sorry, hun.” Mabilis kong untag kay Gage. Hindi ko na siya tinulungan doon.

Ginawa kong alibi ang pag-aya ko sa mga bata na magbihis upang umahon na ito sa tubig. Dios ko! Parang gusto na yata nilang doon na lang sa tubig tumira.

Dinala ko ang bata sa loob at saka sila binihisan ng tuyong damit. Hinandaan ko rin sila ng mga fruits na makakakain.

Nang pumasok sa loob si Gage ay basang-basa siya. Mukhang naligo ulit sa pool.

Nang magtagpo ang mga mata namin ay ngumuso ako sa kanya. “Sorry,” I mouthed.

Tanging tango lang ang binigay niya sa akin at saka pumasok sa loob ng kwarto namin.

“Aren’t my uncle the sweetest, Kuya Leister?” Ngumingising untag ni Raelyn, tumusok ito ng isang apple sa bowl ng mga prutas na aking hiniwa kanina.

“Uncle Gage is also the handsomest!” Gatong pa ni Braze.

Nagtanguan ang dalawang magpinsan. Ang galing nilang magbuhat sa kanyang tiyuhin.

“He is.” I ratified.

“And you’re so gorgeous too, Kuya Leister,” saad ni Braze.

Hindi ko alam kung dahil ba bumabad sa pool si Braze kaya namumula ang mga pisngi niya.

“Am I?”

“Yes! Yes you are, Kuya Leister. Your so bagay po with our uncle, right, Braze?” Gatong ni Raelyn.

“Yes!” Braze affirmed.

“Binubola n’yo yata ako, eh.” Wika ko naman.

Hindi maipagkakaila na mga dugong De Silva talaga ang mga ito. Ang tatamis ng tabas ng dila.

Umiling silang dalawa at dumaldal na nang dumaldal, pilit pinagtatanggol ang kanilang salaysay.

May ngiti sa mga labi kong binalingan ang dalawang bata na maganang kumakain ng prutas. Binigay ko sa kanila ang kanilang fresh milk.

Asikasong-asikaso ko ang mga bata nang may dumating na panauhin. Bigla na lang dumating si Kuya Gezron, ang ama ni Braze!

“Oh-”

“Daddy!”

“Uncle Gezron!”

Sabay na sigaw ng mga bata nang makita si Kuya Gezron. Tumakbo ang mga bata tungo kay Kuya Gezron na nakapang-business attire pa.

Tumayo ako sa aking kinauupuan at pinalantsa ang suot na tshirt gamit ang kamay bago nilapitan ang panauhin.

“Good afternoon— good evening po,” bati ko kay Kuya Gezron. Nakita ko kasing dumidilim na sa labas, gumagabi na.

Napalilingon ako sa aking likuran kong kailan susulpot si Gage. Anong ginagawa rito ni Kuya Gezron?

“Good evening too, Leister! Nasaan ang kapatid ko?”

“Kuya… ahm… nasa kwarto pa po.”

Ngumisi lang ito.

Giniya ko si Kuya Gezron na maupo

“Daddy, what are you doing here? I thought you were busy pa po?” tanong ni Braze sa ama.

Raelyn and I were just listening to them.

“Hindi na kasi busy si Daddy,” sagot ni kuya Gezron sa kanyang anak bago ginulo ang buhok nito. “Did you enjoy it here?”

“Yes, po, Daddy! Although we only enjoyed the pool, Kuya Leister and Uncle Gage promised us that we would try some water activities tomorrow!”

“Yes, po, Uncle, and Kuya Leister is taking such good care of us, po!” Raelyn seconded her cousin.

Nang tumingin sa akin si Kuya Gezron ay ngumiti ako sa kanya sa kabila ng tumatambol kong puso. Nasaan na pa si Gage?

“Thank you so much, Leister.”

Nahihiya akong umiling. “Wala po iyon. At hindi… hindi naman po sila mahirap bantayan.” Well, except noong kasama namin sila Kenneth at Lincoln.

Tumayo ako.

“Ah, pupuntahan ko lang po si Gage sa kwarto-” Nasapawan ako ng boses ni Gage nang sumulpot na ito sa wakas.

“Kuya!”

Nilingon ko ang lalaki na malaki ang ngiti sa mga labi. Gage gave his brother a brotherly hug before taking the seat beside me.

Gage gently pulled me down.

Sinundot ko ang tagiliran niya. “’Bat ang tagal mo?” bulong ko sa kanya.

“Naglabas lang ng sama ng loob.”

My nose wrinkled, magtatanong na sana ako sa kanya nang magsalita si Kuya Gezron.

“Leister salamat ulit sa pagbantay mo sa mga bata.”

“Daddy,”

“Kukunin ko na muna sila-”

“What! No!” sabad ni Raelyn at tumungo ito sa akin. Yumakap ang bata sa akin.

“Daddy,” nahimigan ko ang lungkot sa boses ni Braze.

“Uuwi muna tayo kids.”

“But we like it here, daddy! Kuya Leister and uncle Gage…”

“Your mom missed you, Braze.”

“Oh, I will stay here. My mommy and daddy are busy, so I will be staying with Uncle Gage and Kuya Leister.” Mabilis na wika ni Raelyn.

“You will also come to me, Raelyn. My wife misses you as well, and she will cook your favorite dessert.”

Nagwelga ang dalawang bata upang maiwan sila sa amin ni Gage. Gusto pa nila rito kaya naman nangingiyak ang dalawa nang ihatid namin sila sa baba.

“’Wag na kayo umiyak. Sa susunod lalabas ulit tayo. Hihiramin namin kayo.” Alo ko sa dalawang bata na nakasakay na sa kotse ni kuya Gezron.

Umugong lang sa iyak ang mga bata. Hinila na ako ni Gage at sinara ang pintuan ng kotse. Naaawa ako sa mga bata. Nagpaalam muli sa amin si kuya Gezron at saka pumasok sa kotse.

I waved my hands nang umusad na ang kotse.

Naluluha ang mga mata ko nang bumaling kay Gage kaso umurong ang luha ko nang makita ko si Gage na malaki ang ngiting nakatingin sa papalayong sasakyan ng kapatid!

“Gage!”

Bumaling siya sa akin. “Yes, hun?”

“H’wag mo akong ma-yes hun, Gage. Ikaw ba ang may pakana nito? Tinawagan mo si Kuya Gezron? Pinakuha mo ang mga bata?” I rained him with questions.

Humawak siya sa braso ko.

“Isturbo kasi.” Natatawa niyang wika.

“Ang sama mo! Kita mong nag-ienjoy na ang mga bata at gusto pa nila ma-try ang mga water activities dito.”

“Hun, mahal na mahal ko ang mga spoiled brat na iyon pero getaway natin ito. Saka, pwede nating ilabas ulit ang mga iyon sa susunod.”

“Kahit na, hun.”

“Tsk!” Niyakap niya ako. “Those brats are millionaires, pwedeng-pwede iyong lumabas kahit kailan nila gusto.”

“Eh, ano na lang iisipin ni ate Gianna, ni kuya Gezron, na pinakuha mo ang mga bata? Baka akalain nila ayaw ko sa mga pamangkin mo.”

Gage’s lips brushed gently against my forehead, leaving behind a warmth that lingered even after he had pulled away.

“Don’t overthink that much, hun. Hindi iyan iisipin ng mga kapatid ko. Hindi sila ganyan.”

Tumalikod na kami na Gage at babalik na sana kami sa aming villa nang may makasalubong kaming isang lalaki. Parang kung sinong santo ito na bumaba mula sa langit pero agad ko namang nabawi ang papuri ko sa lalaki nang makita ko ang tattoo sa kanyang braso.

“Hey! De Silva?”

“Ferrer!” si Gage naman at nagbatian ang dalawa.

“Mabuti at nakapasyal kayo rito,” untag ng lalaki at pasimpleng bumaling sa akin.

Gage’s arm slithered around my shoulders with a confident yet gentle grip, effortlessly drawing me closer into his embrace.

“Yes, I’m with my fiancé. Lei, this is Kaden Ferrer, the owner of the entire Club.”

I smiled at this.

“Nice to meet you, Lei. I hope you’re having fun staying here,” said Kaden.

“Hello rin po. Yes, po. Actually, kararating lang namin kanina at pero nag-ienjoy na po kami.”

Napatango-tango ito.

“That’s nice to hear. Anyway, I’ll go ahead. My wife is waiting for me at home.”

Tumango rin kami ni Gage kay Kaden, na may-ari pala nitong Club Ferrer! God! My mind couldn’t grasp how rich that man is just by seeing his property here.

Saglit na napag-usapan namin ni Gage si Kaden pero agad din namang naiba ang aming usapan nang sabihin ko kay Gage na pagod na akong maglakad pabalik sa aming villa. Kaya naman kinarga na niya ako. He carried me in a bridal style until we reached our villa.

“Maliligo lang ako, hun,” sabi ko kay Gage nang mailapag niya ako sa terasa.

“Hmm,”

“Wala kang gagawin?” tanong ko pa.

“I will just make some calls, hun.”

Ngumiti ako sa kanya.

Pumasok ako sa en-suite bathroom ng aming room dala ang aking dinalang sabon sa katawan. Though meron naman sana rito sa villa namin. Dalhin ko na lang siguro ang mga ’to. Sakto naman kami sa bayad dito, eh. At saka mukha pa namang mga mahal iyon kaysa sa gamit kong mga sabon.

Napahagikhik ako sa naisip.

After taking off all of my clothes, I entered the shower room fully naked. Agad akong nagpailalim sa shower, ninanamnam ang tamang lamig lang ng tubig.

Nang matapos akong maligo ay lumabas ako ng shower room saka hinanap ang aking towel nang mapagtanto kong nakalimutan ko ito sa ibabaw ng kama pati na ang pampalit kong damit.

I strolled towards the door as it swung open. Gage was surprised to see me… naked… completely exposed, with “it” down there swaying!

Right at that moment, I really want the ground to eat me up. Nagkandauga ako sa pagtakip sa aking palad doon sa aking pribadong parte. I was panicking and walking back and forth due to shock and embarrassment when someone grabbed my wrist and spun me around.

“Hun, relax,” saad ni Gage sa akin.

Kahit na hawak niya ang aking mga braso ay iabot ko ang hinubad na damit na nasa sink pero hindi ko na iyon naabot pa nang kunin ni Gage ang kamay ko.

Tiningala ko siya sa pagtataka ng kanyang ginawa pero sumalubong lang sa akin ang kanyang mukha.

“G-gage…”

Nalunok ko ang sasabihin nang kanyang pinatong ang kamay ko sa kanyang pagkalalaki na… naninigas!

“Kanina pa ’to, hun. Do something.”

From his face, my eyes slowly travel south until they stop on Gage’s outstretched masculinity. If I think about it, since the day we did it. Wala na yatang araw na walang nangyayari sa amin ni Gage.

“H-hun…” My voice shook. I’m still in daze. My mind was still  in chaos.

Umiling si Gage, parang may na-realized.

“It’s okay, hun. I will handle this. Sorry—”

Gage gasped as I knelt in front of him unexpectedly. My mouth leveled with his erect manhood under his shorts.

My eyes went back to his face; Gage was breathing heavily, and his mouth hung open.

“Will this be alright?”

“Very much so, hun. Yes.”

---

Thank you for reading, Engels!😍❤️

꧁A | E꧂

CHAPTER 16

⚠️MATURE CONTENT BELOW. READ AT YOUR OWN RISK.

Really, in the previous update kahit na may mga r18 scene ro’n, hindi ko na nilalagyan ng warning. Feeling ko kasi useless na siya kung babasahin pa rin naman ng iba. But on the other side, maglalagay na lang din ako. Baka kasi may mga minor or mga sensitive sa ganito. Babalikan ko na lang iyong mga chapter na iyon. Thank you for understanding! Enjoy reading :)

---

Chapter 16

Leister Pov

For the nth time, I took a deep breath and then released some air through my nose as if it could ease the nervousness gripping every fiber of my body.

Kneeling in front of Gage, his hardness and size left me in a daze.

Ilang beses ko na bang nakita ito? Ilang beses na ba niya akong inangkin? Hindi ko alam, hindi ko na mabilang mula nang si Gage ay kinukuha ang bawat pagkakataon para magkaruon ng seks o mas maganda siguro sabihin… magmahalan.

Moreover, it’s my first time taking him in—taking him inside my mouth. Gage was the only one who wanted oral sex. He loved it. He enjoyed burying his face in my private parts. It sounds odd, yeah, but that’s what he liked. It’s weird, but he also enjoyed pleasuring me in return. Hindi ko lang alam kung ganito ba talaga si Gage sa mga past partners niya or ka-fling niya.

“Hun, should I undress for you?” ang sabi ni Gage nang magising sa aking malalim na pag-iisip.

I looked up and saw his broad and robust chest heaving, breathing heavily.

“I… I will only give you a blowjob, hun,” I stammered, feeling my face flush with heat.

“A blowjob.”

Tumango ako.

“I’m afraid that won’t be enough for me, hun.”

“But we have different activities planned for tomorrow, and we need to go home. May naiwang trabaho kang kailangang gawin,” Katwiran ko sa kanya.

Yumuko siya ng bahagya. Hinaplos ng isang kamay niya ang aking pisngi bago pinalandas ang hinlalaki sa aking labi. Sunod ay walang sabing pinasok ni Gage ang dalawang daliri sa loob ng bibig ko.

“You’re so sexy kneeling next to me, hun,” Gage remarked, making my cheeks turn crimson red. “And it makes me even hornier.”

It took me a lot of courage before pulling down his lower clothing. Binaba ko ito hanggang sa kanyang paanan.

To my surprised, Gage sex slap my face. Ilang beses sinampal-sampal ni Gage ang kanyang pagkalalaki sa aking pisngi hanggang sa magsawa siya.

Tinutok niya ang pagkalalaking namumula sa aking bibig.

Isang lunok ang aking ginawa bago ko dahan-dahan na binuka ang bibig sabay pasok ng pagkalalaki ni Gage sa bibig ko. Tangina! Ulo palang ang nasusubo ko sa kanya kaso pakiramdam ko binat na binat na ang bibig ko.

I licked his head over and over again before retracting my head and running my tongue all over Gage’s manhood, wetting it with my saliva. I ate and licked him as he used to do with mine.

Hindi ko alam kung dahil ba nanginginig ang mga binti ni Gage o sadyang nagpu-pulsate lang talaga ang kanyang pagkalalaki.

“Hmm,” I hummed as I took him back into my mouth, and this time I tried to take him deeper.

“Hun… ahh, heaven!” Gage lamented as his fingers gripped my locks before clenching them into his palm and moved my head at his pace.

My eyes almost popped out when the head of his long, thick, and substantial manhood hit the back of my throat. I gagged, and tears welled up in the corners of my eyes.

Ang mga ungol ni Gage at ang mga munting ugong ko ang pumuno sa loob ng banyo. Hinaluan pa iyon ng mga mababasang tunog na nililikha ng aking bibig sa bawat labas at pasok ng kaselanan ni Gage sa aking bibig.

“Shit! I’m coming, hun. Yeah! Ohh! Ahhh! Fvck!”

Kung nilalamig ako kanina, ngayon napalitan na ng init ang aking sistema.

“Uhhm, mmm!” ungol ko.

Ilang sandali pa ay napuno na ang bibig ko sa katas ni Gage. Lumubo ang aking pisngi sa biglaang pagpakawala ni Gage.

“Oh, shit! I’m so sorry, hun!” Tarantang usal ni Gage at mabilis akong pinatayo.

Niluwa ko ang kanyang katas sa sink at saka binuksan ang faucet. Nagmumog ako at nag-gurgle rin gamit ang mouth wash.

Inayos ni Gage ang kanyang pang-ibaba at saka ako walang kahirap-hirap na binuhat bago kami lumabas sa banyo while I’m still fully naked.

“M-magdadamit ako, hun.” saad ko kay Gage nang kanya ako ibaba sa kama.

Tumango naman siya.

Akmang baba ako nang pigilan niya ako.

“I’ll get your clothes.” Agap niya.

I bit my lower lip before bobbing my head up and down.

Bumalik si Gage dala ang isang itim na long sleeves at isang underwear.

“Hindi naman ito akin, hun.” Reklamo ko sa lalaki at baba na sana ako ng kama pero tinulak lang niya ako pabalik. Tumalbog ang katawan ko sa kama.

“I know, pero iyan na lang isuot mo.” Pagmamatigas niya naman.

I have no choice but to get dress in front of him. Na-conscious pa ako dahil hindi niya nilulubayan ng titig ang aking katawan. Nakakadagdag init tuloy! And while I was buttoning myh long sleeves na sobrang laki lang sa akin, kinuha ni Gage ang kamay ko saka siya na ang nagbutones no’n para sa akin.

I have never been treated like this before. I’ve never been treated as if I were so precious and fragile. Only Gage has shown me these things, and my heart melts. I melt over and over again due to his gaze, touch, and kisses.

I love him. I truly love Gage, even if it’s forbidden because of my mission here. Hindi dapat ako. Hindi dapat ako ang nakakatanggap ng ganitong atensyon. Another person was supposed to be in my feet right now.

“Hun, are you okay? You’re spacing out.” Gising ni Gage sa akin.

“H-huh? May sinasabi ka, hun?” ani ko naman.

Pinanliitan ako ni Gage sa kanyang mga mata.

“Anong iniisip mo, Lei? Is there something that’s bothering my hun?” Malamyos niyang wika at saka ako binuhat at kinandong.

I mentally whispered some prayer nang maupuan ko ang kanyang pagkalalaki. Sumentro kasi iyon sa aking pwetan.

“W-wala naman.” ani ko, distracted sa aming posisyon.

“Really?”

Ngumiti ako at dinala ang dalawang palad sa kanyang pisngi at saka iyon hinaplos.

“Oo nga,” siniglahan ko ang aking boses. “Napagod lang siguro ako at… g-gusto ko nang matulog.”

“Okay, let’s sleep.”

“Ay, mamaya na pala, patutuyuin ko pa ang buhok ko, hun.”

“Ako na,”

“Huh?”

“Ako na magpapatuyo sa buhok mo,” sabi ni Gage at saka ako inilapag pabalik sa kama.

Kinuha ni Gage ang hair dryer sa vanity drawer. Pagkabalik niya sa akin ay sinaksak na niya iyon at pumunta siya sa likod ko.

“Hindi mo naman kailangang gawin ’to, Gage.” Wika ko.

“Pero gusto kong gawin sa’yo.”

“Baka may gagawin ka pa,”

“Wala akong gagawin, hun.”

I closed my lips before biting the gums inside my mouth. Sa kahit anong rason ko o kontra ko kay Gage lagi naman siyang may sagot sa akin. Gagawin niya talaga kung ano ang gusto niya.

Pinikit ko ang aking mga mata habang bini-blower ni Gage ang aking buhok. My mind almost drifted into oblivion when I felt something hot… something wet tracing at the back of my neck.

Tumigil ang tunog ng blower at napalitan iyon sa aking mga ungot.

“Hmm,” halinghing ko habang pilit ang mga mata. “Hmm, uhmm, ahh!” Patuloy kong ungol.

Ang tahimik na gabi namin ni Gage ay napuno ng ungol at mga mababasang tunog gawa ng pagsipsip at mga halik ni Gage sa akin.

Kumapit ang mga kamay ko sa bedsheet. Akala ko ba tapos na kami?

“Ohh!” Ang daing ko nang maramdaman ko si Gage sa aking likuran, his hard length brushed my back.

“M-matulog na tayo, hun.” Nanginginig kong aya kay Gage.

“Hmm?” He buzzed against my ear.

“M-may gagawin pa tayo bukas, hun.” I tried to sound weak and tired para enganyo ko siyang matulog ngunit ang makulit na Gage ay pinasok ang isang kamay sa aking long sleeves.

Tila isang compass ang kanyang kamay sa loob ng aking long sleeves hanggang sa mahanap nito ang tamang direksyon tungo sa aking nipples.

“Ahh,” I groaned as Gage palmed my little flat tit.

I opened my eyes yet my vision were fuzzy.

“A-ahh, hun.” Sunod kong ungol nang pisilin niya nang maliit ang aking ut*ng.

The slight pinch on my nipples makes me dazed, and I closed my eyes as my body dropped on Gage.

My head tilted on its own accord when Gage’s mouth traveled south to my neck and then to my shoulders.

He rubbed his sex against my back and said, “Just one round, hun.”

Kahit na nakapikit ako ay halos mapairap ako sa kanyang sinabi. Gage is such a scammer in bed. I don’t believe him anymore. As if one round could suffice him.

“Remember our activities for tomorrow, hun. Please!” I answered him.

“Okay, noted, sir!” Aniya at saka ako ihiniga sa gitna ng kama at sinimulan ang kanyang pakay sa simula palang.

Dapat pala talaga ay hindi ko na ito hinayaan na lambing-lambingin ako. Hinihimas lang ako at bumigay naman kaagad.

The next time I opened my eyes, maliwanag na at masakit ang katawan ko. I roamed my eyes around and finally found the culprit. Kita kong prenteng nakaupo si Gage sa isang silya habang ang kanyang isang kamay ay may hawak na tasa. Nakatanaw pa ito sa labas ng aming villa, where the vast sea is. Nakabihis na ang lalaki. Nakaputing sleeveless siya na pinatungan ng isang puting polo at nakaputing pants din siya. Tila isang anghel lang pero alam kong demonyo naman sa kama. Sa pagsasama namin ni Gage that angelic face of him can’t fool me anymore. He is an angel, scammer, and pervert!

“Good morning, hun.” bati pa nito sa akin, binaba niya ang kanyang tasa at pagkuway ngumiti sa akin.

My heart instantly melt. Oh, bakit ba ang ganda ng ngiti niya?

“Anong oras na?” tanong ko.

He swiftly raised his one arm kung nasaan ang kanyang relo.

“Quarter to nine, hun.” Tugon niya naman. “Want me to take you to the shower, hun?” Sunod niya pang sabi na kaagad kong inilingan.

“Okay na, hun. Kaya ko naman,” saad ko.

Humalakhak siya.

I sneered at him before wrapping the blanket on my fully naked body.

“Nakita ko na ang lahat ng ’yan, hun. What’s there to hide?” Tukso pa niya sa akin.

Binato ko siya gamit ang unan pero sinalo niya lang iyon.

“Bastos! Ki-aga aga, Gage De Silva!”

“What? It’s true naman, hun. I even tasted every inch of that sexy body of yours.” He teased me even more.

“Tse!”

“Hahaha! By the way, hinanda ko na ang tubig para sa’yo, hun. Maligo ka na para makapag-breakfast na tayo, baka kasi ikaw na naman maging breakfast ko.” Ngiting wika niya.

“Ang hayok mo, De Silva!”

---

We enjoyed the last day of our little vacation in the Club Ferrer. Kahit sa maliit na oras ay nakapag island hopping din kami ni Gage at na-enjoy ang iba’t ibang water activities sa lugar. At sa last night ng vacation ay nakapag-romantic dinner kami ni Gage sa labas ng aming villa. Hindi ko alam kung papaano niya nagawa ang lahat ng iyon sa liit ng oras namin pero kinilig ako. I appreciated all his efforts.

“Thank you so much for this, hun. I love it.” Naiiyak kong wika kay Gage habang sinasabayan namin ang ritmo ng musika. Nagyayakapan lang namin kami ni Gage at nakaunan ang kabilang pisngi ko sa kanyang dibdib. And we’re just swaying our body.

“All for you, hun,” bulong ni Gage sa akin at humalik sa aking ulo.

“Hinding-hindi ko ’to makakalimutan, Gage.” Madamdamin kong saad.

Kinagat ko ang aking labi upang pigilan ang nagbabadyang luha. Kinakabahan ako sa anumang maging kapalit ng kasiyahan ko ngayon.

“Gage?”

“Hun?” tugon naman ni Gage.

“What if… what if mawala ako sa buhay mo?”

Kaagad na tumigil ang pagsasayaw namin ni Gage. He tried to pushed my body away from him and looked at my face pero mahigpit akong yumakap sa kanyang katawan.

“Hun, look at me.” Matigas na wika ni Gage pero umiling ako.

“Ayaw,”

“Hun,”

“Ayaw ko nga,”

“Leister,”

“Ganito ang tayo, hun.”

Bumuntong hininga ito at yumakap sa akin.

“Walang mawawala.” Aniya.

“What if nga? What if maghiwalay tayo?” Giit ko.

“Walang mawawala. Walang maghihiwalay, Lei. Let’s end this discussion here. Ayaw kong buksan mo ang ganitong bagay.”

I could only nodded my head.

Pero sa hindi inaasahan, pagkauwi namin ni Gage galing sa aming bakasyon ay umugong naman ang isang balita.

Breaking

News : Isang Phenomenal Leading Man, Kasama ang Rumored Girlfriend?

Ang headline ng news at sa ibaba no’n ang larawan ni Gage na may kahawak-kamay at ang isang larawan naman ay may kayakap ito.

I almost fainted with the news dahil kahit na blurry ang mukha no’n, alam kong ako ang kasama ni Gage sa mga larawan na iyon. It was taken nang nasa Club Ferrer kami.

And when I read the comments, doon mas lalong nalugmok ang aking balikat.

“Leister, hun!” Napatayo ako sa gulat.

Nakita ko si Gage na kakapasok lang at hingal na hingal.

Malalaki ang hakbang nito tungo sa akin at kinuha ang telepono ko sa aking kamay.

“Hun,” tanging usal ko at bumaha ang aking mga luha.

---

Thank you for reading, Engels!

꧁A | E꧂

dont forget to vote and leave your thoughts and reactions in the comment section.

CHAPTER 17

Chapter 17

Gage Pov

Ngiting-ngiti ako habang nagmamaneho tungo sa opisina ni Chalyn. Naiwan ang isang kamay ko sa steering wheel ng aking kotse nang kusang kinapa ng isang kamay ko ang aking labi. I can still feel my fiancé’s lips against mine. I can still remember how soft they are. I can still remember how sweet they are.

Hindi ko na alam kung ilang labi na ba ang natikman ko. Mapa trabaho ko man iyan o sa mga past flings ko. Sa mga labing natikman ko walang ni isa sa kanila ang makakapantay sa labi ni Lei. Dammit! It’s just… it’s so delicious! I mean, I can kiss and lap my fiancé’s lips all day. I cannot get over it! Shit!

Para na siguro akong timang dito ngayon at siguro para na akong teenager kung makaasta ngayon but can you blame me? Can you blame me kung kay Lei ko lang ito nararamdaman? Well, maybe because it’s more meaningful and sweet because I love him.

Nonetheless, I will never regret meeting Leister Garcinia. I’m thankful to my parents for finding someone as sweet and honest as Lei. He is just too precious, a gem to me. I cannot wait until he can finally say he loves me too. I’m really, really working for it.

Nawala ako sa aking pagpapantasya sa mga nangyari sa amin ni Lei nang biglang umilaw ang aking telepono na nakalagay sa isang cellphone stand na naka-attach sa dashboard ng aking kotse.

It was a message from Chalyn, my dear manager!

Chalyn : Pumunta ka kaagad dito sa opisina ko, Gage! ASAP!

Hindi na ako nagreply pa kay Chalyn at nang makita ko ang greenlight sa Stoplight ay pinaharurot ko na ang kotse.

Nang mai-park ko na ang aking kotse sa ground floor ng building kung saan ang opisina ni Chalyn, kaagad naman akong sumakay ang elevator tungo sa kanyang office.

At nang makarating ako sa floor 7th floor ng building nagtaka ako nang makita ko ang ilang workers ng building na parang iba ang kanilang tingin sa akin. May ilan pang nagbubulong-bulongan, nagtutulakan pa at ang iba naman ay nagpipigil sa tili.

I’m an artist at lagi na naman ako rito sa office ni Chalyn at hindi na nakapagtataka kung kilala nila ako. Ang akin lang, ngayon… iba ang kinikilos nila. I don’t know if I’m just paranoid or what, but I feel like something was off. My gut really senses that something was going on that I didn’t know.

“Sir Gage galing po kayong vacation, right?” Ang ani ng isang babae na nagkaroon ng lakas na tanungin ako sa gitna ng pagkakagulo nila.

Without even thinking, I answered her truthfully.

“Yes.”

At dahil doon ay mas lumakas na ang mga tili nila. Gulong-gulo ako ngunit hindi na ako nagkaroon pa ng pagkakataon na mag-usisa sa kanila nang mag-ring na ang aking telepono. It was Chalyn again.

“Yes?” I answered the call.

“Nasaan ka na De Silva?” si Chalyn, minsan lang ako tawagin ng aking manager sa aking apilyedo at kapag tinatawag niya akong De Silva. Alam kong inip na inip na ito ngayon.

“Nasa hallway na ako,” sagot ko at nagpatuloy sa aking paglalakad.

Binaba ko ang tawag ni Chalyn at humigpit ang pagkakakuyom ko roon sa aking telepono.

Walang katok akong pumasok sa office ni Chalyn at naabutan ko siyang kausap ang isang lalaki. She immediately dismissed the guy upon seeing me.

“Anong emergency, Cha?” tanong ko sabay upo sa sofa na nasa harapan ng kanyang office table.

Madarag na tumayo si Chalyn.

“Ginamit mo ang pagiging injured mo just to go on a vacation.”

“Getaway.” Tamad kong pagtatama sa aking manager na minsan ay bugnutin din talaga.

Nagmartsa si Chalyn sa harapan ko habang nakafold ang isang braso niya at ang isa naman ay nakapatong doon at papak ang isang hinlalaki.

“Hindi ka ba talaga nagbubukas sa mga socmed mo?” usisa niya sa akin.

“I have social media managers for that, Cha.” I reminded her with caution kasi parang anytime handa na siyang sumabog.

Malakas niyang naipadyak ang paa sa sahig at naibaba ang mga kamay.

“Tang ina!” Mura niya at saka may kinuha na isang puting sobre at tinapon iyon sa akin.

Pabagsak siyang umupo sa katapat kong upuan.

“What’s this? Suweldo? You know my back accounts—”

“Check it! You just created a mess, Gage. Tang ina! Nalalapit na ang premiere ng movie ninyo, Gage. Bakit ngayon pa?” Problemadong wika ni Chalyn.

Hindi ko siya pinansin at pinunit ko ang sobreng tinapon niya. Kinuha ko ang laman no’n at isa isa ko iyong tiningnan.

My jawbones solidified, while the images on my hand delicately crumpled.

Fvck! Mga larawan iyon kuha sa Club Ferrer, mga larawan ko iyon na kasama si Lei. Mga larawan na yakap ko ang aking fiancé, pati iyong pagbuhat ko sa kanya at paghalik ko rito.

“You saw the guy earlier? Binenta niya ’yan sa akin, b-in-lackmail pa ako na kapag hindi ako nagbayad ay ilalabas niya ang mga klaro niyong larawan ng kasama mong… lalaki.” wika ni Chalyn.

“Lumabas na ito sa media?” tanong ko kay Chalyn, raising the crumpled pictures.

“Yes—”

“Damm*t!”

Kinapa ko kaagad ang aking telepono at nagbukas ng social media.

Nanginig ang mga kamay ko. Umabot na ang mga iyon ng thousand likes and shares at umani ng samot saring mga reaksyon mula sa publiko.

Sanay na naman ako rito pero ang iniisip ko ay si Lei. Sh*t!

“Sino ang kasama mo, Gage? Sino ang lalaking—”

“My fiancé, Chalyn. My fiancé.” May diing saad ko kay Chalyn.

“Kaya ba hindi ka na pipirma ng contract because of him?”

“One of the reason why.” Sagot ko sa kanya. “I need to go home, Cha. My fiancé needs me.”

I saw the hesitations in Chalyn’s eyes as if she wants to say something or stop me from what I was about to do pero tumango lang siya sa akin.

“I will call you later.” saad ko kay Chalyn at muli, tumango lang siya sa akin.

Umalis ako sa opisina ni Chalyn at bumaba sa parking area. Now I know kung bakit ganoon na lamang ang titig sa akin ng mg empleyado ng building.

I punched the steering wheel hard, thinking about what Lei’s reaction might be upon seeing those nasty and mean comments.

Iyon pang grabe kung makapagsalita ay sila pa iyong mga taong wala naman talagang alam sa buhay namin. Mga taong ang lakas makapagsalita na para bang sila na ang perpekto at sila na ang may alam sa lahat. Sa ilang taon ko sa media, nagkakaisyu naman ako tungkol sa mga babae, mga dating rumors at nali-link sa kung sinong babae. And it didn’t bother me. Wala naman kasi akong paki roon. Ngayon ibang iba. I drag Lei with me.

Patakbo akong sumakay ng elevator pagkarating ko sa tower kung nasaan ang aking penthouse. At habang lulan ako ng elevator ay hindi ko maiwasang hindi mainip ng todo, tila ang bagal ng takbo no’n.

Tumakbo kaagad ako tungo sa pintuan ng akihg penthouse at mabilis na inilagay ang aking thumb sa scanner ng pintuan. When the door clicked, a sign that it was opening, I pushed it hard and called my fiancé.

Nag-abot na ang hininga ko pero malalaki ang mga hakbang ko tungo kay Lei.

My heart clenched in pain when I saw the moisture in his eyes.

I snatched his phone away from him and pulled him towards my chest.

Napapikit ako at pinakinggan ang kanyang mga hikbi.

“Sorry, hun. I’m so sorry,” he lamented as he continued bawling against my chest.

“It’s not your fault, hun. Shh! It’s not your fault, so don’t be sorry. There’s no need to say sorry, hun,” I cooed to him.

After a couple of minutes, he finally calmed down.

Leister Pov

Sa tanghaling tapat ay naka-cuddle kami ni Gage. Nakahilig siya sa sofa samantalang ako naman ay nakaupo sa nakabuka niyang hita at saka nakasandal din sa kanya ang aking katawan. Ramdam na ramdam ko ang tibok ng kanyang puso mula sa aking likuran. I was kinda distracted as well because of his massive manhood.

“Don’t mind them, okay?” bulong ni Gage sa akin habang ang bibig ay nasa leeg ko.

“Pero, Gage.”

“Please, hun!” Dumaing siya at lumapat ang kanyang mga labi sa balat ng aking leeg.

Muntik na akong manginig.

“Pero dahil iyon sa akin,” kontra ko kay Gage.

Humigpit ang pagkakayapos niya sa aking katawan. He was encaging me as if I were just a small creature between his muscular arms, and nestling his face on my neck.

“I told you, hindi mo iyon kasalanan.”

“Gage,”

“Come on, hun. Sa showbiz hindi naman talaga iyan maiiwasan. At dahil nandito ako sa industriyang ito, sanay na ako. Saka hindi naman ito ang unang beses na nagka-issue ako. In three or four days, hindi na iyan pag-uusapan. Besides, Chalyn already doing her best para maresolba ang issue na iyan.”

Tama nga naman si Gage. Hindi lang ito ang unang beses na na-issue siya tapos may pa blind item pa. Ngayon mas maingay lang dahil for the past months ay nababalita si Gage na nali-link sa isang artista whom is katrabaho niya ngayon sa isang proyekto. I think it was their trategy dahil may movie sila.

“Hindi ba maaapektuhan ang trabaho mo nito? Ang upcoming movie mo?” Mahinang tanong ko kay Gage at pinaglaruan ang mga ugat sa kanyang braso na bumabakat.

“Sa December 25 iyon ipapalabas, huhupa na ang issue na ito.”

“How about doon sa katambal mo?” Usisa ko pa.

“What about her, hun?” Si Gage at napaahon mula doon sa aking leeg.

“S-syempre kasama mo siya, hun tapos mababalita pa kayong magkasama kamakailan lang.”

Humingang malalim ito, kahit hindi ko tingnan si Gage ay batid ko na ang bagot at nakabusungot nitong mukha ngayon.

“It’s because of work, hun. There’s nothing special about it. Kung hindi lang dahil sa trabaho ay hindi naman ako papayag doon. I will not go out with her.”

“Pero mabait iyon, maganda…”

“Are you jealous, Leister?” May panunuksong sapaw ni Gage sa akin.

I didn’t reply back pero niyakap ko lang ang mga braso niya.

“Don’t be jealous, hun. You are more than special than her. Mahal kita iyon hindi ko mahal. Ikaw magiging asawa ko, iyon katrabaho ko lang.” Wika ni Gage.

Hearing it from Gage sounds cringe pero gusto ko. Gustong-gusto ko ang mga sinasabi niya.

“I love you, hun.” Gage whispered in my ears.

“I… love you too, Gage.” I answered him back.

“Ahh!” Tila ko nang bigla akong itulak ni Gage pahiga sa sofa at kaagad ako nitong kinababawan.

“G-gage.” Sambit ko.

“Again!”

“Huh?” Pag-maang maangan ko.

“Said it again, hun.”

“Said, what?”

Nagnakaw si Gage ng halik sa aking mga labi.

“That you love me too.” He said, biting down his lips. I like him talking to me like he was a big baby.

He cage me in between his folded arms, binagsak ni Gage ang bigat niya sa akin kaya naman naramdaman ko ang kanyang pagkalalaki sa baba. Tumutusok ito sa akin!

Distracted ako sa mukha ni Gage na malapit sa akin pero distracted din ako sa kanyang pagkalalaki sa baba na kumakatok sa aking lower abdomen.

This man! Ang bilis niyang ibahin ang topic namin at ang bilis din niyang ibaling ang atensyon ko sa ibang bagay.

“I love you.” ani ko na parang naging bulong na.

“Again,” mando nito sa akin.

“Gage,”

“Please, hun.”

Lumunok ako at humigit ng malalim na hininga. I pulled up my arms and touched his face. I rubbed both my thumbs on his cheeks while our eyes locked into each other’s.

“I love you, Gage. I love you too.” I said in much sweeter tone.

Namula ng mukha ni Gage at saka ako niyapos. Binaon niya ang mukha sa nuknok ng aking leeg at nagtatanim ng maliliit na halik doon.

“I love you so much too, hun.”

Sa mga pagkakataong iyon ay mas nanaig ang puso ko. Hindi ko na napigilan pa ang sarili ko. Ang pagsisi ay huli ko ang naramdaman at natatakot ako sa maaaring bayad ko sa lahat ng ito.

I want to console myself by acknowledging that, at least, I told him the truth about my feelings for him. At least ang pagmamahal ko sa kanya ay hindi kasinungalingan. At least for once naging totoo ako sa nararamdaman ko para sa kanya.

I know it’ll be hard for me to leave Gage at this stage, but it’s my fate. No matter how much I want him, no matter how much I love him, I will still leave him. He will loathe me, and I just hope that I can endure his anger.

---

Thank you for reading, Engels!

꧁A | E꧂

~Merry Christmas, Engels! Sana nagustuhan ninyo

a

ng update. Hehe , tumatanggap po ako ng xmas gift thru gcash.

—

0910 454 1976

• dont forget to vote and leave your thoughts and reactions in the comment section. ur votes and comments are highly appreciated and will motivate the author to update as soon as possible:)

CHAPTER 18

Chapter 18

Leister Pov

Just as Gage mentioned, the issue subsided as if nothing had happened. However, Gage didn’t permit me to use my phone for three days. He was also occupied with frequent calls during that period. I understand, as he and his management are working to resolve the issue.

On the fourth day, lumabas na ako sa penthouse ni Gage. Pumunta ako sa isang coffee shop sa baba lang ng tower kung nasaan ang penthouse ni Gage and I didn’t know that I would be bumped into by Lincoln.

“Lei! How are you?” Lincoln waved at me. He approached my table, which was in front of the transparent glass wall. “Can I sit here?”

Tukoy ni Lincoln sa isang bakanteng upuan sa tapat ko. Tumango naman ako.

Binaba niya ang kanyang kape.

“Ayos lang ako, Lincoln.” sagot ko sa tamong niya. “Ikaw kumusta ka na? Si Kenneth kasama mo pa rin?”

“I am well and about Kenneth, kinuha muna siya saglit ng dad niya sa akin.”

“Pero sa’yo pa rin maiiwan?”

Tumango siya. “Yes. Ikaw, nasaan na ang mga batang kasama mo? Sina Raelyn at Braze?”

“Ay kinuha na rin ng mga magulang nila. Pinabantayan lang kasi saglit iyon sa amin.”

Nailang ako sa intensidad ng mga titig ni Lincoln sa akin kaya naman iniwas ko na ang mga mata ko rito at bumaling sa ibang direksyon.

Sumipsip ako sa aking kape bago tumingin sa labas.

Tahimik sa loob ng coffee at may ilang mga estudyante na nag-aaral ang iba naman ay nandirito for leisure.

Once I stared back at Lincoln, I still caught him intently looking at me.

“What are you looking at?”

I didn’t know where I got the courage to ask him, but I already said it.

“Did your fiancé tell you that you are so pretty, Lei?” Lincoln blatantly remarked; he didn’t even try to consider his words.

“Lincoln,”

“I like you, Lei,” came his confession that I didn’t even see coming.

“Lincoln,”

He shrugged his broad shoulders and leaned on his chair. He folded his arms, veins on his arms proudly protruded as a result of his action.

“You didn’t have to say something just because I said I like you. I know where I stand in your life, Lei. You already have a fiancé, and I respect that,” he said. “I just want to tell you my feelings because sooner or later, I’ll be leaving the country, and I don’t want to hold onto this feeling of mine.”

“S-sorry,” tanging usal ko sa sinabi niya.

“Hey, don’t be sorry. What I feel may just be a little crush?” He laughed.

“Be happy with your soon-to-be husband, Lei.”

I can’t bring myself to answer him. What Lincoln said doesn’t need an answer or a reply, yet I find myself looking for the right words to say, at least.

My heart was racing inside my chest like crazy, and I don’t know if it’s due to my fear, nervousness, or maybe both.

“I’m also wishing you all the best when you play soccer again.” saad ko na lang.

“Thank you, Lei.”

“Salamat din sa pagkakaibigan, Lincoln.”

Tumawa si Lincoln kaya ngumiti rin ako sa kanya.

“It hurts.”

Napawi ang ngiti ko dahil sa sinabi niya.

“Hindi lang pala simpleng crush lang. Hahaha!” Tawa na niya naman.

Lincoln is a nice guy; he really is, and I hope he can find the right person for him. He is a straightforward person; he doesn’t filter his words just to make you feel better. He says what he likes, what he sees, and what he feels.

“I just hope the best for you, Lincoln.”

“I am to you too, Lei. F-friends?” he said, extending his hand to me.

I gladly accepted it and shook our hands together.

Lincoln has no plans to pull his hand away or let my hand go. I was torn between getting my hand out of his grasp or not. If only I had met him in some other places or in other situations, I might have also liked Lincoln back.

However, my feelings were already guarded and owned by someone I am fooling. It’s hard having Gage around me, being all sweet and caring while I was making a fool of him.

Nang mangalay na ang kamay ko ay babawiin ko na sana talaga ang aking kamay nang biglang sumulpot sa aking tabi si Gage na nandidilim ang mga matang nakatingin sa kamay namin ni Lincoln na magkahawak.

Nakikilala ko si Gage kahit naka-cap ito at naka-facemask.

Binitiwan ni Lincoln ang kamay ko.

Lincoln raised both hands in a gesture akin to surrender, his palms open and facing outward.

“I mean no harm, dude. I’m just talking about some things to Lei.” Simpleng wika ni Lincoln.

“No harm, or not, I don’t like you hanging around my fiancé. I know you like him.”

Tumayo ako at hinawakan ang braso ni Gage, aawatin ko na sana si Gage nang magsalita naman si Lincoln.

“He knows.”

“What?!”

Napatingin ako sa paligid dahil gumagawa sila ng ingay dalawa.

“May mga tao, Gage.” I warned him.

“I just told Lei about my feelings.”

Humakbang si Gage tungo kay Lincoln at anumang oras ay parang makakasuntok na ang lalaki sa higpit ng pagkakakuyom niya sa kanyang mga kamao.

“What did you say?” Nanghahamong tanong ni Gage kay Lincoln.

“Chill Mr. De Silva, alam ko kung saan ako lulugar. I won’t take him away from you.” Wika ni Lincoln at tumayo na rin.

Inayos ni Lincoln ang suot at tumingin sa akin.

Gage’s fingers gently enveloped mine.

“Goodbye, Lei.” anito at ngumiti sa akin.

Napapikit na lang ako nang maramdaman ko ang paghigpit ng kamay ni Gage sa akin.

Hila ako ni Gage palabas ng coffee shop. Akala ko ay dederetso kami tungo sa kanyang penthouse nang sa ibang direksyon kami tumungo hanggang sa napagtanto kong patungo kami sa kotse niya.

“G-gage,” usal ko ngunit hindi nakinig ang lalaki sa akin.

Napapalunok na lang ako dahil sa lakas ng kabog ng dibdib ko sa bawat hakbang namin ni Gage. Hinfi naman ito dala ng kape kanina.

Naiiyak na ako sa kaba.

I didn’t do anything wrong. Nakipag-usap lang naman ako kay Lincoln. Yes, the guy confessed but that’s it.

Pinasakay niya ako sa kotse niya at napatalon nang pabagsak nitong isara ang pintuan no’n. Pagkapasok niya sa kotse ay inis nitong tinanggal ang cap na suot at facemask.

“Gage-”

“Why are you with that guy?!”

“Nagkita lang kami sa coffee shop. Bumaba ako para magkape at nagkataon na nando’n siya.”

“And out of all chairs and tables sa’yo siya tumabi?” He said as if it were impossible for Lincoln and me to sit with each other.

“Magkakilala kami, hun. Wala naman akong kasama kaya pinaupo ko na siya sa tapat ko.”

“And did he even confess to you? The audacity of that guy!” he barked.

I reached for his trembling hands and clasped them together, trying to soothe his raging temper.

“Nag-confess siya, hun pero alam niya naman na fiancé kita. Lumugar siya kasi alam niyang meron nang ikaw.” I explained just to calm him down.

I leaned forward, extending to reach his face, and gently planted a soft kiss on his cheeks. Dammit! Umiigting pa rin ang panga niya.

Pumikit siya at napa-inhale-exhale.

Nang tumingin siya sa akin ay humuhupa na ang galit at inis sa mukha niya.

Gage gently cupped my face, his thumb caressing my cheeks with a focused gaze. The rhythmic motion of his thumb continued, creating a tender friction between his thumb and my skin.

“You are mine, Lei.”

“Hmm.”

He eventually dropped his forehead on mine and closed his eyes. In one swift motion, he was now claiming my lips in a slow manner. Gage leisurely devoured my lips as if he were afraid of hurting them. He softly licked and sucked them.

“Uhm,” I moaned as he continued giving me butterflies in my stomach through his wet and sensual kiss.

We had already shared countless kisses, but none of them compared to this. This time it’s so slow that it makes me want more of his kisses. His tongue teased my tongue and played with it, then he’d go back to sucking them like they’re candy.

Gage’s hand impishly climbed on my flat chest and teased them.

“Gage n-nasa labas tayo.” Hingal kong pigil sa kanya pero diniin ko naman ang mga palad niya sa aking dibdib.

“It’s alright; they won’t know.”

I want to protest, yet my body is saying the other thing until I find myself on top of Gage.

Nakabuka ang mga hita ko habang siya naman ay nakasandal sa driver’s seat na bahagyang nakahiga.

Hindi ko na nararamdaman ang aircon ng kotse dahil sa init ng pakiramdam ko.

Hindi naputol ang halikan namin ni Gage hanggang sa kanyang binaba ang suot long shorts.

“Take them off,” tukoy niya sa nakababa kong hita, hindi sapat sa kanya na nakababa iyon gusto niya hubad talaga.

He hugged me while I was doing my best to take off my shorts, kahit sa limitadong espasyo namin.

When I successfully took off my shorts and my underwear, Gage didn’t waste a second. He ran his hands over my thighs before his fingers walked towards my entrance.

“Ahh!” I groaned as his hands spread my butt apart.

“Ohh,” daing ko at napaliyad nang sinubukang ipasok ni Gage ang dalawang daliri niya sa akin.

Gage brought his fingers to my mouth and finger my mouth. Binunot niya rin ang mga daliring nasa bibig ko at inilipat iyon sa entrada ko.

“A-ahh!”

Yumakap ang mga nanghihina kong braso sa kanyang leeg. Para akong nawawalan ng lakas sa bawat minutong lumilipas.

“Butt up, hun.” Utos nito at inangat ko naman ang aking pwet habang yakap ko pa rin siya.

Gage is still fully clothed habang ako ay tanging t-shirt na lang ang suot.

Napakapit ako sa buhok ni Gage nang tuluyan na niyang ipasok ang kanyang dalawang daliri sa loob ko.

“Ahh!” Iyak ko.

Napapikit ako nang maramdaman ko ang kanyang daliri sa loob ko.

Nanginginig ang mga hita ko sa kalugurang pinapadama ng mga daliri at labi niya.

“Relax, hun. You’re choking my fingers.” Natatawang saad niya pa.

Madiing ko na lang na pinikit ang mga mata sa hiya.

Pilit kong kinakalma ang sarili at nang makatiempo si Gage ay sinagad na niya iyon. Hindi na ito nagtimpi pa ay ganado na nitong nilalabas-pasok ang mga daliri sa akin.

Hindi ko na rin napigilan ang sarili kong itaas-baba ang sarili upang sabayan ang kanyang walang awang pag-angkin sa akin.

I chanted his name on the air, and he continued drilling me with his fingers. His hand almost flattened as he fucked me with them.

I can’t believe that Gage just finger-fucked me inside his car. Ilang beses akong nilabas dahil sa ginawa niya. I made a mess everywhere in his car and he doesn’t mind. Parang nagbendisyon kami sa loob ng kanyang sasakyan.

---

The days passed nakakalimutan ko na ang naging pakay ko kung bakit ako pumasok sa buhay ni Gage— sa buhay ng mga De Silva. I lived as Leister Constancia not Garcinia anymore.

Gage and I spend most of our time together, though we’re only at his penthouse. I didn’t complain because I know he has an image to maintain until his career is over.

When December came, pumunta kami ni Gage sa kanilang bahay para sa family dinner.

“Hi, Lei! Oh my God, it’s been so long! I missed you!” bati sa akin ng ina ni Gage at saka ako niyakap.

“Na-miss ko rin po kayo, Tita.”  anang ko naman at yumakap dito.

“We’re sorry, Lei hindi kami nakadalaw sa inyo ni Gage.” said Gage’s father.

Nagbatian din kami nina Ate Gianna at Kuya Gezron at sa mga asawa nito. Inakupa naman ako nina Raelyn at Braze dahil andami nilang kwento sa akin.

Sabay kaming lahat na naghapunan sa mahabang mesa nina Gage at nakakatuwa na close silang magpamilya. Hindi ko tuloy maiwasang hindi ikumpara ang pamilyang meron ako sa kanila. Kung siguro magkasundo sina Papa Arsel at sina Lola siguro hindi mawawala ang Mama ko? Siguro hindi mamamatay si Mama dahil sa kanyang sakit dahil magagamit siya. Siguro kung ayos ang relasyon ng pamilya namin hindi ako aabot sa puntong ito ngayon.

Tumingin ako kay Gage na masayang nakikipagkuwentuhan sa kanyang pamilya. Siguro hindi ko rin makikilala si Gage sa personal.

“Are you okay?” bulong ni Gage sa akin at iniyakap niya sa katawan ko ang isang jacket.

Nandito kami sa labas ngayon, nag-iinuman.

“Okay lang,”

“You are spacing out since kanina.”

“Masaya lang.”

Kahit na hindi satisfied si Gage sa aking sinabi ay pinutol lang niya ang usapan naming iyon hanggang sa bigyan na ako ng baso ni Ate Gianna.

“Ito uminom ka para mawala ang ginaw mo, pampainit.”

“Oo nga, Lei.” Sulsol naman ni kuya Gezron.

“No, he is not drinking this.”

Aagawin na sana ni Gage ang baso mula sa akin nang tampalin ni Ate Gianna ang kamay ng kapatid.

“Minsan lang ’to, Gage. Huwag KJ.” si Ate Gianna at sinang-ayunan namana iyon ng nakararami.

Ininganyo nila ko kaya naman maliit ang ngiting binigay ko kay Gage bago ko nilagok ang alak. Dumaan ang init at pait sa lalamunan ko kaya naman halos ’di na mahitsura ang mukha ko.

Ang isang baso na bigay ni ate Gianna ay nasundan iyon nang nasundan hanggang sa naramdaman ko na lang ang pag-ikot ng aking paningin.

“Hun? Hun? Are you okay? Let’s get inside.”

Ngumuso ako. “Mmmm,” iling ako at kusa nang bumibigay ang mga mata ko.

“Lei?”

Rinig ko si Ate Gianna.

“Hmm?” Pikit matang tugon ko.

“Aakyat na kami.”

Si Gage naman iyon.

Pakiramdam ko ang gaan tuloy ng ulo ko. Napapangiti na lang ako ng wala sa oras kahit walang nakakatawa.

“Lei wala naman pinapagawa na kung ano si Gage sa iyo, ’di ba?” tanong ni Ate Gianna.

“Hmm!”

Kahit nakapikit ako ay sumasagot pa ako.

Itinaas ko ang aking kamay nang may maalala.

“No pala, ateh! He…” I opened my eyes, greeted by a spectacle as my vision gracefully danced before me. Ngumiti ako at hinawakan ang mukha ni Gage na sumasayaw na sa paningin ko. “This man, Ate… he made meh sit on his face!”

“Fuck!”

Ngumisi ako.

“You’re wasted, hun!”

Humalakhak ako ng malakas buhatin ako ni Gage.

“Hun!” Natatawang wika ko habang buhat-buhat ni Gage.

“Makakatikim ka sa akin, Leister!”

Ewan ko ba pero pakiramdam ko nag-init ang buong katawan ko. At na-excite sa sinabi ni Gage!

Gage Pov

“Let’s make love, hun. I feel so hot. I want tsyou!”

Puno sa konsumisyon kong hinilamos ang aking palad sa mukha ko nang tingnan ko si Lei sa ibabaw ng kama ko na ngumunguso at tumatawa pa!

Fuck alcohol!

“You are drunk! We are not making love kung lasing ka.”

Pulang-pula na ang mukha niya.

Dinaluhan ko ito nang bumaba ito sa kama. Shit! He can’t even stand on his own, yet he has the guts to ask me to make love with him.

Dammit!

“Ayaw mo na sa akin?” Nangingiyak nitong saad.

Natawa ako. Alam kong dala lang ito ng alak. Galit ako dahil lasing siya pero nakakatawa na lang din.

“It’s not that I don’t want you, hun. Lasing ka kasi.”

“I’m not!” Pinadyak nito ang paa sa sahig.

Tumawa ako.

“Okay, ilan ito?” Itinaas ko ang isang daliri.

He squinted and answered, “Two!”

Fuck! My baby was so cute.

“Tsk! Let’s go to the bathroom and wash your face.”

“Let’s make love, hun! Let’s make love!” he cried as I carried him to the bathroom.

Pinaupo ko siya sa nakatakip na toilet bowl at nakayuko kong pinunasan ang kanyang mukha gamit ang basang towel.

“I want this, hun!” he slurred, cupping my hardened manhood.

Putangina!!!

Hindi ko talaga mapapatawad si Ate sa pagpapainom niya kay Lei.

“Hun, you are making it difficult for me to restrain myself.” Pagmamakaawa ko sa kanya.

“It’s hard.” Tawa niya pa habang hawak ang pagkalalaki ko.

My jaws tighten as he tightly embraces my thing with a firm squeeze.

“I will suck you, hun. Let’s make love, hmm?”

“You’re going to regret this the next morning.”

His face contorted in a mixture of disbelief, and perhaps a touch of anguish.

“I won’t, even if you want me to sit on your face! I will let you pleasure me with your tongue, hun.”

I’m done! I’m done with this! Without further ado, I scooped him up and carried him to the bedroom. I threw him on my bed, and he bounced.

Lei giggles, tanging mas pinapatigas ako!

“This isn’t right, hun,” I said while pulling my shirt off over my head before throwing it on the floor.

“I am yours, hun. Everything is right! You can ruin me!”

Napapabuga na lang talaga ako ng hangin dahil sa tapang ni Lei ngayon!

Fuck this! I hope he won’t regret this tomorrow when he can’t walk or move!

---

Thank you for reading, Engels!

꧁A | E꧂

• dont forget to vote and leave your thoughts and reactions in the comment section. ur votes and comments are highly appreciated and will motivate the author to update as soon as possible:)

CHAPTER 19

⚠️MATURE CONTENT BELOW. READ AT YOUR OWN RISK.

Chapter 19

Gage Pov

Lei was lying on his back comfortably and waiting for me to hover over him. His lustful eyes didn’t leave me, as if I would be gone if he took his eyes off me.

He smiled at me, and my heart kicked in an instant. Lei really knows when to use his cards on me. I never knew this day would come, that I’d be able to feel these kinds of emotions. That feeling when you look at someone and your mood suddenly lights up, feeling like everything will be okay as long as you’re with him.

Before, I was not excited to go home, nasasabit pa ako sa mga bar o ’di kaya’y ginugulo ko sina Theo at Aziel. Wala kasi akong naiisturbo. Pero ngayon hindi pa lang ako nakakaalis sa penthouse iniisip ko na ang pag-uwi ko. Just the thought of Lei waiting for me in my penthouse thrills me.

Ewan ko ba, siguro ganito rin ang pakiramdam noon ni Aziel kay Deb. Iyong tipong ayaw mong may lalaking umaaligid sa taong mahal mo. Iyong tipong naiinis ka kapag may in-entertain na iba ang taong gusto mo. Nangangamba kapag may ibang umaaligid.

Kailanman hindi ako na-insecure sa sarili ko because I know what I have and I know what I am capable of. Pero nang dumating ang higanteng Lincoln na iyon. Putangina! Gusto ko nang pakasalan si Lei agad-agad at isampal sa lalaking iyon na akin ang nilalandi niya.

“Should I take off my clothes too, hun?” said Lei as he sat up, he is really determined.

Kailan ba ang huling make love namin? Last day? Tsk! Kahit pa yata araw-araw ay hinding-hindi ko tatanggihan itong si Lei lalo na ngayon na nagpapa-cute siya sa akin at inaakit ako!

Lintik!

I crawled to the bed and pulled his legs towards me until our sexes rubbed against each other.

Lei moaned sexily. My dearest is already a sensitive man, but right now, he is more sensitive than ever. Konting kiskis at himas lang napapaungol na siya!

“Ako na ang maghuhubad,” saad ko at hinila ang laylayan ng kanyang suot paitaas. Sinadya kong ikiskis ang aking kamay sa kanyang dibdib na naninigas. Fuck!

Lumapad ang ngiti sa labi ko nang makita ko ang dibdib niya na may maliit na bukol. Without breaking eye contact, I stuck out my tongue and licked those pink buds. Shit! Gustong-gusto ko iyong iipit sa mga ngipin ko at paglaruan.

Lei’s hand found support from my head as he grasped my hair.

“Ahh,” he sweetly and sensually moaned.

I licked his nipple as if it were a melting ice cream against my tongue.

“Ahm! Ahh!” Lei stifled a moan and bit down on his lower lip.

I planted some wet kisses around his nipple before sucking it whole and savoring it! Damn! It’s just too delicious and too sexy for me. While I was sucking and savoring his other nipple, I palmed the other one, which added fuel to both of us!

I felt my length twitch against my underwear as I devoured my baby, yet I’m the one who’s sucking! Shit!

After palming and kneading his breast like it was dough, I left them and playfully detoured my hand down to his private parts.

“Hun,” ungol ni Lei at napaliyad.

This is what you want, hun. Who am I to turn down your request?

“Yes, hun, moan!”

“Ahhh! Ahh, ahh, a-ah!” His wanton scream echoed as I skillfully played with the tip of his manhood.

“Lower your voice, hun. They might hear us,” I teased him, but he was too occupied by my mouth and hands.

I pushed Lei onto the bed and pulled down his shorts and underwear together. His erection was accompanied by a little moisture from his precum.

I love being sucked so much, but sucking my man’s thing is more satisfying and pleasurable for me.

I knelt between Lei’s parted legs and lifted his ass so that I could have better access to his private parts.

I held his legs to steady him before lowering my head. I planted some kisses on his thighs as my mouth slowly traveled towards his member.

Lei was already arching his back and scratching his hair in frustration as I tried to slow down my pace.

Pinanggigilan ko ang kanyang maputing inner thighs kaya naman napakagat ako roon.

Nang makarating ako sa aking pakay ay napangiti ako at tumingala kay Lei na nag-iingay at awang ang mga labi.

Dinuraan ko ang kanyang butas at saka ko pinasok ang dalawang daliri ko ro’n. A sly smile surfaces on my lips as I touch a familiar tissue inside him. It’s fucking hot in there.

“Hunn! Ahh! Ohhh,” nagdedeliryong sigaw ni Lei. Tangina! Ang sarap pakinggan ng mga sigaw niya n pumupuno sa kwarto ko.

Dinuraan ko ang dalawang daliri na nilalabas pasok ko sa kanya bago ko pinagtuunan ng pansin ang kanyang munting pagkalalaki.

I gave him a good blowjob and also licked his testicles. I’m going to drive you crazy with Lei. You won’t be able to forget this night even if you’re under the influence of alcohol.

While sucking him, my fingers didn’t stop penetrating his anus, creating obscene sounds that mixed with Lei’s whimpers.

I looked up only to see Lei crying in so much pleasure yet still asking for more. He was already swallowing my three fingers as I hit the walls inside him. Lewd sounds reverberated inside my room.

When I felt him about to climax, I took him out of my mouth and allowed him to ejaculate all over the bed. Damn! It’s so sexy watching him make a mess on my bed.

Hinihingal ako pero mas hinihingal siya but I have no time to rest. We will consume the night!

Lumuhod ako at itinaas ang isang binti niya, isinampay ko iyon sa isang balikat ko habang ang isa n’yang binti ay hawak ng isang kamay ko.

I didn’t bother to wear rubber as I entered his red and slippery hole.

“Oh, fuck!” I moaned and threw my head back as I felt the pleasure taking over my body. Being inside Lei is really heaven; it feels so good! I like how his hole can swallow me up. His cave is paradise.

I took Lei in every position I know. I fucked him hard and rough, rocking his mind and his soul until he dropped! And came over and over again inside him.

Leister Pov

Nanlalabo ang mata ko nang magising ako. Kinusot ko ang aking mga mata upang luminaw ng konti ang paningin ko. I shifted my weight, attempting to adjust my position, but a surge of pain shot through my lower back and down my buttocks, causing me to wince involuntarily.

Tuluyang nagising ang diwa ko at napatingin sa aking paligid. Nakahinga ako ng maluwag nang makilala ko ang kwartong kinahihigaan.

Pagbaling ko sa aking kanan, doon ko nakita si Gage, nakadapa itong natutulog.

Sinilip ko ang aking katawan at hindi ako nagulat nang wala akong suot ni isa. Hindi na ako gulat kasi alam ko naman na walang ibang gagalaw sa akin kung hindi si Gage lang. Ang akin lang papaano ako nakarating dito sa kwarto? Wala akong maalala from last night!

I tried to ransack my mind para maalala ang mga nangyari kagabi pero wala talagang pumapasok sa isip ko kung papaano ako nakarating sa kwarto ni Gage. Hanggang sa naihi na lang ako.

Mangiyak-ngiyak ako nang subukan kong bumangon sa sakit ng aking katawan at idagdag pa ang ulo ko na parang minartilyo yata kagabi.

“Hun?” Ang antok na anas ni Gage, nagising ata sa likot ko.

“Hun, naiihi ako.”

Tumango si Gage sa akin at bumangon. Walang habas siyang umalis sa kama na tanging naka-brief lang! Ang laki talaga ng ano din ni Gage! Nakatabingi pa iyon.

I tore my eyes away from his manhood dahil nag-iinit ang mga pisngi ko. At nang makita ko ang likod ni Gage ay napangiwi ako, ang daming kalmot doon!

“Ako gumawa ng mga kalmot mo sa l-likod, hun?” tanong ko kay Gage na buhat-buhat ako patungong banyo.

“Who else, hun?”

“Hun, anong nangyari kagabi?” usisa ko.

“We just make love. Teka hindi ba masakit ulo mo?”

Ngumuso ako.

“Masakit, pati katawan ko, hun, masakit. Anong ginawa mo sa akin?”

“I just keep owning you again and again until you drop, like what you like!”

Nanlalaki ang mga mata ko sa kanya kaso hindi naman ito pinansin ng lalaki. Tinanggal niya lang ang pagkakalimis ng kumot sa katawan ko.

Nang makita ko ang katawan ko sa salamin ay halos lumuwa ang mata ko nang makita akong tadtad ang katawan ko sa mga pulang marka at mga kagat!

“Hun! What did you do?” Inis kong tanong sa kanya.

“I told you, hun. We just made love last night.”

“Eh, bakit ganito?” Turo ko sa katawan ko.

“That’s my punishment for you, hun. You made a mess last night.”

Mas nanlaki ang mga mata ko.

“A-anong ginawa ko, hun?” Pagbaling ko sa kanya.

Kinindatan niya lang ako at ngumisi.

“Umihi ka na para makakain ka, you need to drink some meds for you hangover.”

“Hun!” Padyak ko sa aking paa sa sahig pero nagsisi naman ako dahil umigting ang sakit sa aking baywang.

Hindi ko tuloy alam kung ni-wrestling ba ako ni Gage kagabi o nag-ano kami sa sakit ng katawan ko.

Gage took care of me for days dahil hindi ako makalakad ng maayos. Ultimo pag-upo ko nahihirapan ako dahil umaapoy ang pwet ko! Talagang nilaspag ako ni Gage!

The following day…

“Mags-Siargao tayo, hun.” One day ay saad ni Gage sa akin.

Napatalon ako.

“Talaga, hun?”

Yumakap ang kamay ni Gage sa aking baywang at hinuli ang labi ko upang halkan.

“Yes!”

Kumulampit ko ang braso ko sa kanyang leeg. Nakakagalaw na ako ng todo ngayon kasi maayos na pakiramdam ko.

“Wala ka ng gagawin, hun?”

“Uhuh! Wala na, tapos na ako sa lahat ng gagawin ko as an artist.”

Hindi na talaga siya nag-renew sa kanyang kontrata sa kanyang management.

Part of me is happy and wants to celebrate because we will be going to Siargao, one of my dream destinations. But thinking of Gage’s career and my intentions pulls down my happiness into a deep pit.

Gage slowly put me down.

“Come on, get your things ready, and we will be playing first thing in the morning tomorrow,” he urged me while plastering a happy smile.

Ngumuso ako at tumingkayad ulit upang maabot ang kanyang leeg, kinulampit ko ang aking kamay sa kanyang leeg at hinalikan ko ang kanyang labi.

Gage’s feelings for me were so clear; they were radiating everywhere when I’m around. Yet, I cannot do the same because something was pulling it down. And I know very well what’s pulling me and my feelings for him down. It’s my guilt.

I just came into Gage’s life as a proxy at hindi ko alam na lalalim ng ganito ang nararamdaman ko kay Gage. Na magiging ganito ako ka-attach sa kanya at sa kanyang pamilya.

I don’t know if all of this is worth it. Pero ang huling balita ni Auntie Amabel sa akin, my father is now good. She’s also working on our bills… and everything. I hope all of this is worth it. Oh, lord!

Kahit na anong pakita ni Gage sa akin ng kanyang malalaking ngiti, batid kong malungkot din siya. He’s been in the industry for years and I know he loves it. He loves to be in front of the camera… in the spot light.

Niyakap ko si Gage matapos ko siyang halikan.

“You are extra sweet today, hun. I like it,” he said and hugged me back.

Sabay na kami ni Gage na naghanda sa aming mga gamit na aming dadalhin sa Siargao. At kinabukasan, maaga kaming bumbyahe patungong NAIA. We will be traveling via Skyjet to Sayak Airport (IAO) located in the Brgy. Sayak, Del Carmen. It took us 2 hours and more before we landed.

Before we decided to go to our villa, we ate first at Darosa Del Mar.

Napapanganga na lang talaga ako sa lugar dahil mapuno, mostly coconut trees at parang ang friendly ng mga tao. Ngiti-ngiti lang sila sa amin.

Pagkatapos nga namin ni Gage kumain ay nagtravel na namin kami tungo sa General Luna and from there we rode a boat to get to Daku Island.

Kinabukasan, gusto ko lang sana na mag-short shorts lang kapag maliligo kami ni Gage sa dagat kaso hindi niya ako pinapayagan.

“If you only wear those short cotton shorts, hun. It’s better if we just stay in our room and cuddle and make love.” si Gage habang ini-inspeksyon ang aking suot. He is all ready for the beach at hinihintay na lang ako kaso nang makita niya ang suot ko ay nawala na ito sa mood.

“Ang OA, may iba nga d’yan na panty at bra lang ang suot.” kontra ko naman sa kanya.

“I don’t care about them wearing such stuff, hun.” Tumayo siya mula sa pagkakaupo niya doon sa bean bag at lumapit sa akin. He snaked his one arm around mg waist and pulled me closer to him. Hindi naman ako naka-panlaban.

Tiningala ko siya dahil sa tangkad niya habang siya naman ay nakababa ang tingin sa akin.

“Ang akin lang, ikaw. Ayaw ko na may ibang tumitingin sa’yo like how I’m mesmerized by your body.” Mabagal niya wika gamit ang kanyang magaspang na boses.

I pouted.

“I just have a slender body, hun. Nothing special. Iyong iba nga d’yan ang may magandang katawan.” Nguso kong wika. “Baka ikaw nga ang maglaway sa mga iba d’yan.” Pasiring kong dagdag.

His deep laughter filled the room, resonating with a masculine confidence. As he approached, his large hand gently cradled my face, drawing me closer, until our lips met in a tender kiss.

“Sige na nga. Kung ito ang gusto mong suotin then, fine. But don’t wander around na wala ako.”

Tumango ako kay Gage.

When we went out to our villa, Gage was sporting his trunk shorts, for his upper was a white short sleeve polo, at naka-shades siya. Syempre ako, pina-suot niya rin ng isang t-shirt. Saka ko na lang daw kunin kapag magtatampisaw na kami. Ako naman ay dala ang isang tote bag, kung saan nilagay ko ang aking isang towel, sunblock, at shades. In addition, we have a couple sandals na aming nabili lang din dito.

I giggled when Gage took my hand and intertwined them. Nagpatianod lang ako sa mahahabang hakbang nito.

“Ang ganda talaga ng dagat nila.” Komento ko habang naglalakad kami ni Gage.

“But you’re more beautiful than this scene, hun.”

Napakagat labi lang ako sa mga banat niya!

Hinala-hila lang ako ni Gage habang naglalakad kami at nagahanap ng lugar kung saan kami maliligo. Gusto niya kasi na kami lang daw. At habang nililibot ko ang aking paningin sa lugar ay may bigla akong nakita na isang lalaki na pamilyar sa akin… sobrang pamilyar.

“Levin?”

“Hun?” si Gage.

Napabaling ako rito. “Huh?”

“May sinasabi ka. What is it?”

Umiling ako. “Wala… wala, hun.”

Kumunot ang noo ni Gage pero tumango lang din naman siya.

Pagbalik ko sa aking paningin kung saan ko nakita ang isang lalaki ay wala na ito doon sa kanyang kinatatayuan.

‘Guni-guni ko lang siguro iyon.’

---

Thank you for reading, Engels!

꧁A | E꧂

we’re almost near

sa present

time~~~

CHAPTER 20

Chapter 20

Leister Pov

“Pa!” Tawag ko kay Papa nang makita ko ito sa screen.

“Nasaan ka ngayon, Lei.” seryosong tanong ni Papa Arsel.

“N-nagtatrabaho, Pa.”

Nanatili ang pagkaseryoso sa mukha ni Papa.

“Tumigil ka na naman sa pag-aaral mo.”

“May next year pa naman, Pa.” Anang ko at pilit na pinapasigla ang boses.

“Hindi dapat ganito, Lei. Hindi ka dapat nagsasakripisyo ng ganito para sa akin.”

Umiling ako. “Pa, hindi. Huwag n’yo pong isipin iyan. Ikaw na lang meron ako, pa. Ikaw na lang kaya gagawin ko lahat, pa… gagawin ko ang lahat para sa’yo.”

“Anak,”

“Mahal na mahal kita, pa. Kaya magpagaling ka po. Uuwi din ako d’yan, Pa. Pasensya na po kung ’di ako nakapag-paalam sa inyo ng mabuti bago umalis.”

“Lei,”

“Sige na, kuya tama na ’yan. I still need to talk to Lei.” Awat ni auntie Amabel kay Papa.

“Sige na, anak. Mahal ka rin ni Papa at pasensya na sa lahat ng dinulot kong pahirap sa’yo, anak.”

“Wala iyon, pa. Mag-focus lang po kayo sa pagpapagaling ninyo.”

“Mahal na mahal kita, anak.”

“Mahal din po kita, pa.”

Ilang minuto kong nakita ang screen na naglilikot bago ko makita sa screen si Auntie Amabel.

“Lei, kumusta d’yan?” Usisa ni auntie.

“A-ayos lang naman, auntie.”

“Nabalitaan ko na hindi na raw pumirma ng contract niya si Gage. Titigil na sa showbiz.”

Napatango ako. Saglit na tumingin sa likuran, takot na mahuli ni Gage o baka sumulpot iyon. Nandito kasi ako sa may veranda ng aming inaakupang room. Sinamantala ko ang pagkakataon na tulog si Gage sa aming room at tumawag ako kay Auntie at para na rin makita ko si Papa Arsel. Miss na miss ko na rin kasi si Papa.

“Hindi na nga po pumirma at t-titigil na.” Kompirma ko rito.

“Anyways, so much for that, Lei. Gusto ko lang sabihin sa’yo, Lei na anytime soon. Babalik na ang pinsan mo…”

“H-ho?”

“Babalik na ang pinsan mo, which means anytime soon too, aalis ka na sa mga De Silva. You will be free anytime soon, Lei. Matatapos na ang pagpapanggap mo d’yan.”

Bumalik na ang pinsan ko… bumalik na siya. Bumalik na ang dapat na nandito sa posisyon ko. Tapos na ang trabaho ko. Tapos na ang pagpapanggap ko. Makakauwi na ako. Makakapiling ko na si Papa. Uuwi na akong Monti Alegri. I should be happy. I should have… but why I feel sad, hurt, and anxious?

Pinatay ko ang video call namin ni Auntie. 

Hindi ko man lang namalayan na tumutulo na pala ang luha ko na parang ulan. Ang alam ko lang nababasa na ang mga pisngi ko.

Humihikbi ako sa veranda at pilit na tinatakpan ang aking bibig upang huwag gumawa ng kahit anong ingay. But I’m disappointed when a sob escapes from my mouth uncontrollably.

I know why I am in this pain. I know why I am scared. I know very well why I have this feeling of anxiousness. I love Gage so much more than I should. Jesus! I really love him.

I need to tell him the truth. I will tell him my reasons. He will listen. He will believe me. Okay lang na hindi maniwala ang pamilya ni Gage sa akin, basta siya… basta si Gage lang maintindihan ako. Sapat na iyon.

Pinunasan ko ang aking basang pisngi at humingang malalim.

Tiningnan ko ang araw na malapit nang mawala. Parang ang saya ko lang na unti-unti nang binabawi ng pagkakataon. Para bang pinahiram lang talaga sa akin itong pagkakataon na ito at ngayon ay binabawa na.

Nang mahimasmasan ako ay pumasok na ako sa room namin si Gage. He was still sleeping kaya ako na ang nag-order ng pagkain namin. Hinintay ko lang dumating ang foods namin. And after that, I joined him on the bed.

Patagilid akong nakahiga at pinagmamasdan ko ang ang gwapong mukha ni Gage. I want to memorize him. I want to memorize everything about him. I want to memorize every corner, every curve, and every detail of him. Hindi ko kasi alam kung bukas o sa makalawa, aalis na ako.

“Hun,” si Gage sabay bukas sa kanyang mga mata, siguro nagising dahil sa akin.

“Hmm?” Malambing kong turan.

He smiled.

I will miss that smile.

“Come here, ang layo mo sa akin.” Malamyos din nitong anas at in-extend ang isang kamay para sa akin.

Tahimik akong umusog at hinayaan si Gage na yakapin ako. Sobrag liit ko kapag nasa tabi ako ni Gage.

Niyakap niya ako kaya napayakap na lang din ako sa kanya. Mamimiss ko ang amoy niya. Ang lahat lahat sa kanya ay mamimiss ko.

“Hun,”

“Yes?”

“May problema ba?”

Napamulat ako sa aking mga mata, hindi ako tumingala rito. Ayaw kong makita niya ang mukha ko ngayon. Ayaw kong mabasa niya kung ano man ang bumabagabag sa akin ngayon. We’re at Siargao to enjoy, not to mourn my breaking heart.

“Wala, hun,” I answered, tightening my arms around him.

“I want you to look at me, hun,” he softly commanded.

Sinuklay ni Gage ang aking buhok gamit ang kanyang mga daliri.

Unti-unti ay tumingin rin ako sa kanya. This time, I wore my biggest smile to hide my real feelings.

Iyong ngiti ni Gage ay napalitan ng pagkaseryoso.

“What happened to your eyes, hun? They’re swollen.”

Resulta ito nang pag-iyak ko kanaina s veranda dahil sa sinabi ni Auntie.

“A-ah, siguro nasobrahan sa tulog, hun.” saad ko at ngumiti rito ng malapad.

Nirolyo ni Gage ang aking katawan tungo sa kanyang ibabaw. Ngayon ay nakapada na ako rito sa ibabaw niya and his sex down there poking my thigh. He is not hard, he is just huge kaya ramdam na ramdam ko siya.

“Did you cry?” May dudang wika niya.

Umiling ako. “N-no, hun.” ako at saka hinaplos ang kanyang dibdib.

Inunan ko ang isang bahagi ng aking pisngi sa kanyang kabilang dibdib. Napangiti ako sa tibok ng puso nito.

“If you have a problem, hun, you can tell me. If there are things that bother you, you can always count on me, okay? We’re soon to be one, and I want to practice that for our marriage.”

Tumango ako bilang sang-ayon sa kanya. Pumikit ako at kinagat ang labi upang pigilan ang pag-iyak. Jusko! Mangyayari pa kaya ang kasal na sinasabi ni Gage? Masasabi pa kaya niya iyan sa akin kapag nalaman niya ang totoo?

“I love you, hun.” malambing na wika ni Gage.

“I…” Napatigil ako. May karapatan pa ba akong sabihin sa kanya na mahal ko siya kung niloloko ko siya ng ganito? Nasabi ko na sa kanya na mahal ko siya. Nag-confess na rin ako sa kanya. Alam ko na tunay at puro ang pagmamahal ko kay Gage pero dahil dito sa pagpapanggap ko, parang tainted na iyong I love you ko sa kanya.

Umahon ako at umupo. Napaigik ako nang sumentro pala ang pwetan ko sa pagkalalaki ni Gage.

“I-I love you too, hun. I love you!” Ganti ko rito.

Gage smile triumphantly. Kinabig niya ako at walang pagdadalawang isip na hinalkan.

Dumistansya siya ng konti at pinaglapit ang aming noo.

“I know you love me too, hun.” Parang bata niyang untag at hinaplos ang pisngi ko gamit ang kanyang hinlalaki. Napangiti naman ako.

“Hmm.” Sinamahan ko pa ito ng tango.

I saw how his eyes lit up with so much bliss, happiness ruptured in every corner of his face.

“I love you, Lei.”

“I love you, Gage.”

“I love you, hun.”

Natawa ako at kinilig. Para kaming timang dito na nagsasalitan ng ‘I love yous’ sa isa’t isa. Though hindi naman ito ang unang beses.

“I love you too, hun.”

Lumabi siya. “But I love you more.”

“I am too.”

That small conversation ended up with us making love until both of us were panting. Raw lovemaking really brings something out. I love it. I love doing it raw with Gage.

“Wala pa pala tayong dinner.” Humagikhik kong wika habang nakapatong pa rin kay Gage at ang kanyang pagkalalaki ay nasa loob ko pa.

Natawa rin si Gage at gumiling.

“Ahh!” Ungol ko sumasagad na ang pagkalalaki nito sa kaloob-looban ko. Sagad na sagad.

“Come here,” ani Gage at pinulupot ang aking braso sa leeg niya bago tumayo while his thing inside me.

Tumayo si Gage at humakbang tungo sa dining area ng aming inaakupang room.

“A-ahh, Gage… you could have taken your… thing o-out— ahh!”

“I love being inside you, hun. Dammit! I’m addicted to this.” bulong niya sa akin at humawak sa aking pwet upang supurtahan ako.

Bawat hakbang nito ay sumusundot ang pagkalalaki niya sa loob ko. Jusko! Makakaligo pa kaya ako nito sa dagat bukas?

Hindi ko alam kung papaano lahat nagawa ni Gage na maghanda ng pinggan at kobyertos sa mesa habang buhat-buhat niya ako at nananatili ang kanya sa loob ko.

Umupo siya sa silya at ako naman ay nakapatong pa rin sa kanya.

“I think we should stop right here, hun.” Saad ko at sinubukang tumayo para pakawalan na ang pagkalalaki niya at para na rin makalipat ng mauupuan kaso pinaupo lang ulit ako ni Gage.

Napatingala ako at napasambit ng piping dasal nang sumagad ng husto ang pagkalalaki nito sa akin.

Sex while eating our late dinner. Jesus! I’ve never know na aabot kami sa puntong ito ni Gage. He took me in every corner of our room. In the dining table, in the sink, in the sala, in the bathroom, and in the bed once again.

Tumigil lang yata kami ni Gage nang maubos na namin ang tubig sa ref at nang magpakita na ang araw.

And the next time I opened my eyes, alas dos na nang hapon. At wala na si Gage sa tabi pero may letter itong iniwan sa akin.

“Hun, I just took a small dip in the sea. I love you. Take a rest because I know you need it.” Basa ko sa letter nito.

Umalis ako ng kama at halos matumba pa ako dahil sa panginginig ng aking mga binti. Nagbanyo ako at saka pumunta sa dining table. Alam ko kasing may mga nabasag kami ni Gage from last night’s event pero pagdating ko sa dining ay malinis na ito at may mga lutong pagkain na rin doon. Kumain ako bago naligo.

Wearing cotton shorts and a sleeveless shirt na pinatungan ko ng isang loose Hawaiian polo shirt, lumabas ako sa room namin ni Gage. Sinalubong kaagad ako ng mainit na sinag ng araw.

Tinakpan ko ang aking mata bago tumingin sa dagat sa ’di kalayuan. Gusto ko sanang hanapin si Gage kaso naisipan maglakad sa paligid bago tumungo sa dagat.

Hanggang sa nakaabot sa may niyogan. May iilang banyagang turista rin dito at kumukuha ng larawan. Nainggit naman ako. Thankfully, I brought my cellphone with me, which is why I took some photos of the surroundings, especially the coconut trees, and posted them on my IG story.

Muli ko ring sinilid sa aking bulsa ang aking telepono at tumalikod upang puntahan si Gage kaso natigalgal ako at tila nakakita ng multo sa taong nakatayo sa harapan ko.

Tila nanalamin lang ako sa taong aking kaharap ngayon. Parang nakikita ko lang ang sarili ko sa kanya pero siya may nunal sa gilid ng kanyang bibig. Manipis ang pilik mata niya, hindi tulad ng akin. Maliban doon, pareho na kami.

Hindi ko nakikita itong si Levin habang lumaki dahil laking US siya at hindi rin ko nakakasali sa mga fmily gathering dahil outcast kami ni Papa Arsel.

“What’s up, Leister?” Nakangising untag nito pero hindi ko ito magawang ngitian pabalik.

Napaatras ako. Kumabog ang puso ko.

“Bakit para ka namang nakakita ng multo d’yan, Leister? Don’t you miss me?” sunod nitong untag kaso nangangapa pa rin ako kung ano ang sasabihin ko.

“Living so well behind my name? Masaya ba maging ako, Lei?” aniya.

“L-Levin…”

“I wonder kung ano ang meron sa’yo, Leister, na wala ako. My life is a mess, Lei— a complete mess.” Ngayong ay nanggitgit na ang ngipin nitong wika.

“Levin—”

“This life is a shit!” Bigla nitong sigaw.

Kumuyom ang kamao ko.

“Ako! Ako, Levin hindi ba? Hindi ba mess at shit itong nangyayari ngayon sa buhay ko? Tang ina, Levin hirap na hirap din ako! At ngayon… ngayon na nandito ka…”

“Ano ngayon kung nandito ako, Leister?”

Pumikit ako ng mariin at humingang malalim. Dahil kinakapos ako sa hangin, parang ginugusot ang puso ko.

“B-bakit, Levin? Bakit nagpakita ka ngayon?” anang ko rito kahit may kutob na ako. Ito na siguro ang tinawag ni auntie Amabel kahapon.

“It’s time for you to vanish, Leister. Nandito na ako. Pwedeng-pwede ka nang umalis. Tapos na ang role mo rito. Kukunin ko na ang dapat sa akin.” Aniya na para bang ang dali ng sinasabi niya.

“Levin hindi ganyan kasimple ang sinasabi mo.” saad ko.

“Come on, Lei. Umalis ka lang make an excuse or whatever. Basta sabihin mong aalis ka muna saglit tapos ako na ang papalit sa’yo.” Suhestisyon nito.

Hindi ko siya maintindihan. Bakit?

“Bakit… bakit, Levin? Bakit ngayon mo lang naisip iyan? Bakit umalis ka at ngayon babalik na para bang ang dali ng mga sinasabi mo?”

“My life is a mess, Leister. I need to unwind and think about things.”

Napamaang ako at gumalaw ang aking panga. Mabuti pa siya kung bwesit na siya sa buhay niya nakakaalis siya. Nakakatakbo siya. Papaano naman ako? I’m stuck!

“Ako!” Nanggigil kong untag sabay sampal ko sa aking dibdib. Tumulo ang mga luha ko sa sobrang galit at inis. “Levin… hindi mo alam kung ano ang pakiramdam na hindi tanggap ng lolo at lola mo. Hindi mo alam ang pakiramdam ng mawalan ng ina. Hindi mo alam kung ano ang pakiramdam na walang makakapitan. Hindi mo alam ang pakiramdam nang ma.wa.lan! Tapos ngayon, babalik ka na parang wala lang nangyari? Levin, I need time!” Diin ko.

Akala ko wala nang sasakit pa sa katotohanang tinalikuran kami ni Papa Arsel ng tunay niyang pamilya sa panahong kailangan na kailangan namin sila. Ngunit nagkakamali ako. Napakahirap pala at napakasakit pala dahil kailangan kong manloko, manlinlang, at magsinungaling ng tao dahil sa pera. Tang ina! Ngayon niyo sabihin sa akin kung hindi ba importante ang pera sa tang inang buhay ngayon! Lahat kailangan ng pera, lahat nababayaran ng pera. Lahat pwedeng gawin basta may pera.

Sa kawalan ng pera dinala ako ng tadhana dito. Sa pagkadespirado ko dinala ako ng paa ko rito. Ngayon ang hirap nang umahon. Ang hirap nang makabalik sa dati.

“Levin you have it all. You have money, you have a complete family, mahal ka ng mga magulang mo at nina lolo at lola. Ako? Ako, Levin, wala nang Mama, nasa hospital pa ang papa ko. May malaking utang pa kami, hindi pa ako gusto ng lolo at lola.” I continued, tears falling nonstop onto my cheeks.

Levin mirrors my anger.

“Huh! Do you really think that my life was all about the sunshines and rainbows? You don’t know my pain, Leister. You don’t know what you are talking about when it comes to me. Kaya h’wag na h’wag kang magsasalita na alam mo ang lahat!”

“Levin,”

“I’m giving you a week para umalis sa buhay ng mga De Silva, Leister.” anito at umalis.

Hinabol ko ito at inabot ang braso kaso winaksi niya lang ang kamay dahilan para matumba ako.

“A week, Lei, ’yan lang ang ibibigay ko sa’yo at umalis ka na sa buhay ni Gage at ng mga De Silva.” At muli akong tinalikuran.

“Levin huwag ganito!” I shouted habang nasa lupa pa rin.

Napasampal ako sa lupa ng ilang beses at hinayaan ang luhang bumaha.

CHAPTER 21

Chapter 21

Leister Pov

“What happened?” Alalang tanong ni Gage sa akin bago sinapo ang aking mukha. Hindi pumirmi ang kanyang mga kamay dahil sa pagpupunas ng mga luha ko.

I’ve been crying for many minutes, and I bet my eyes are swollen by now. My eyes still sting from crying, and my tears continue to fall uncontrollably. I am sobbing hard.

Just thinking of Levin finally coming back and ready to take my place hurts so much. My heart feels squeezed and twisted, and I am suffocating to the point where I can hardly breathe anymore.

“Shh!” Gage hushed me, wiping my tears with the pads of his thumbs.

“Why are you crying? Did something happen? And why are you here? I’ve been looking for you all over our room.”

I couldn’t say a word because my heart is throbbing so painfully. I am sobbing too hard to speak, so I can only nod and shake my head in response.

When Gage realized he couldn’t get a single answer from me, he scooped me up and carried me all the way to our room.

Nang maibaba ako ni Gage sa sofa dito sa aming inaakupang kwarto, lumuhod si Gage sa harapan ko at pinagpag niya ang short na suot ko dahil may mga buhagin na dumikit doon. Tinulungan ko siya sa kabila ng aking paghikbi. Humihikbi na lang ako at hindi na umiiyak.

“Tell me what happened there, hun,” he commanded after handing me a glass of water.

I looked at him, who was sitting across from me. I gulped down the glass of water and placed it on the center table that was dividing us.

“N-nagising kasi ako…” I’m so sorry, Gage. Magsisinungaling na naman ako. Sorry kung puro na lang kasinungalingan itong lumalabas sa bibig ko ngayon . “Nagising kasi ako na wala ka. N-natakot ako… kasi wala ka sa tabi ko. Akala ko umalis ka.”

Lie. Lie. Lie!

“Haven’t you seen my note?”

I bite my lower lip before slowly nodding my head.

“I’m sorry.” Kinuha ni Gage ang kamay ko at pinisil iyon.

Humingang malalim ako nang magsimula na namang uminit ang mga mata ko sabay nang paninikip ng aking dibdib. I barely stop bawling but here I am, about to cry again.

“It’s fine, hun. Nakita mo naman ako. N-nawala na ang takot ko.” I said, trying my best to muster a smile.

Umupo si Gage sa tabi ko.

I watched him as he spread his legs and tapped them rhythmically.

“Sit here.” ani Gage sabay tapik sa kanyang hita.

I didn’t think twice and obeyed his command. As soon as I landed on his lap, Gage kissed me. His kiss was slow and very sensual. Though Gage’s kisses colonized my mind, the strong force of Levin’s presence and his words dominated my system.

Levin’s mere presence made me tremble.

Kung sana lang hindi siya naglayas, kung sana lang nagpakita siya kaagad, at kung sana lang hindi dahil sa pera hindi ako aabot sa puntong ito. Gipit na gipit na ako. I don’t know how to escape from this pitfall.

“Let us walk on the seashore and go for a swim. I think you’re sad because I tired you out a few hours ago.” Malambing na wika ni Gage at sinapo ang buhok kong tumatakip sa aking noo.

He is gently brushing my hair with his fingers, his touch tender and soothing.

“Sige. Let’s do that.” Sang-ayon ko naman sa kanya.

I  changed into another set, opting for a thin, white printed t-shirt paired with brown shorts. Pagkatapos kong magbihis ay kaagad akong lumabas sa banyo. Paglabas ko ay nakita ko si Gage na nagpalit din ng kanyang trunk shorts na kulay itim at Hawaiin polo na hindi naka-butones, revealing his well-defined muscles in all the right places.

Hawak-kamay kami ni Gage na naglalakad sa tabing dagat. He even had his phone with him to capture a photo of the sky transitioning from orange to red. Kinunan din niya ang kamay naming magkahawak at panay din ng kuha nito ng larawan sa akin kahit hindi maayos ang posing ko.

“Kiss me on my cheeks, hun.” Mayamaya ay utos nito sa akin habang bukas ang telepono niya at nakaharap sa amin ang camera.

Napagdesisyon kasi naming umupo muna sa dalamsigan kung saan abot ng alon ang aming mga paa.

“Huh? Sa pisngi?” Ulit ko.

Ngiting tumango si Gage.

Itungkod ako ang aking palad sa buhangin at yumukod upang hagkan siya. My lips were already inches away from his cheeks when he twisted his head towards me and pecked my lips, just before I heard the camera click a couple of times.

The trip in Siargao has ended, and Gage and I went back to his penthouse. I had so much fun. Gage and I made many memories there and captured every moment that we spent together. Even when Levin showed up, confronted me, and even threatened me, that didn’t take away all my happy times in Siargao.

“Hun, aalis ako. Pinatawag lang ako saglit ni Chalyn sa office niya.” Rinig kong bulong ni Gage sa akin.

When hot lips landed on my cheeks, that’s when I opened my eyes. I squinted, gradually bringing Gage’s face into clear focus. He was dressed in a rumpled white dress shirt neatly tucked into black pants.

“Aalis ka?” Ngusong tanong ko.

“Yes, Chalyn called may pag-uusapan lang kami saglit. Dadaan din ako sa office ni Dad since I will be working there from now on.” Gage replied.

“Hmm, mag-iingat ka.”

“You too. And please have your breakfast. It’s already 10am.”

Magana akong tumango kay Gage.

Hinagkan ako ni Gage sa noo at labi ng isang beses bago siya umalis. Nang makaalis si Gage ay bumangon na rin ako at inayos ang aming higaan. Medyo naliho pa ako pero hindi ko naman iyon inintindi at pumasok na lang sa banyo para maligo.

Matapos kong maligo ay nagbihis lang ako ng pambahay kong oversized tshirt na kulay baby blue at cotton shorts na kulay puti. Medyo natatabunan ng aking oversized tshirt ang aking shorts pero nasa bahay lang naman ako kaya ayos lang.

Natapos ako sa aking breakfast pero pakiramdam ko ay gutom pa rin ako. Kung ano-ano na lang na pagkain ang pumapasok sa utak ko. Kaya naman naglalaway ako.

Nang hindi ko na matiis ay lumabas na ako sa penthouse at bumaba para bumili ng makakain. Thankful talaga ako na may mga restaurant, coffee, convenience store, and even cakes and pastries dito sa baba ng penthouse ni Gage. Though it’s really pricey.

Ngiting-ngiti kong enumerate sa aking order doon sa waitress. Nasa apat na klase ng cake ang inorder ko.

“Two thousand eight hundred fifty po lahat, sir. Take out po ito, sir?” Anang ng waitress.

I shook my head. Kumuha na ako ng bills sa aking dalang wallet. Medyo kinabahan pa ako dahil akala ko hindi sapat ang dala kong bills. Nakakagulat naman naman kasi na apat slice lang iyon ng cake tapos umabot ng halos tatlong libo.

“Okay, sir.” aniya naman at kinuha ang bills na inabot ko sa kanya.

Umupo ako sa medyo hindi crowded na parte ng shop at ilang saglit pa ay dumating na rin ang mga inorder ko.

Tiningnan ko ang mga cake na may iba’t ibang kulay. May kulay yellow, red, green, at black for chocolate flavor na cake.

Muntik pa akong mapapalakpak dahil sobrang gandang tingnan ng mga cake na aking inorder. It feels weird because I’m not usually like this, but right now, it feels like something inside me has been satiated just by staring at these colorful cakes.

Kinunan ko rin iyon ng larawan para may matingnan ako pagkauwi ko sa penthouse.

“Hmm! Ang sarap!” ’Di ko mapigilang untag nang matikman ko ang cake.

Masaya akong ngumunguya sa mga nilalantakan kong cake nang may biglang dumating sa table ko.

Napatalon pa ako nang ibagsak nito ang hand bag sa table.

Nilunok ko ang kinakain at tiningala ang bagong dating. Walang paalam itong umupo sa katapat ng aking upuan. Hindi ko ito nakilala dahil sa suot niyang itim na facemask at naka-cap pa.

I don’t relly mind kung kakausapin niya man ako o hindi. Pero ang bastos niya lang kasi dahil kumakain ko sa aking cake tapos bigla siyang magdadabog sa harap ko.

“Dahan-dahan naman sa… L-Levin.” Naputol ang anumang sasabihin ko nang tinanggal nito ang suot na facemask. It was Levin.

He eyed my cakes.

“You are really living your life as Garcinia, huh.” May panunuyang turan nito sa akin.

Kinakailangan kong ibaba ang aking kamay sa aking hita upang itago kay Levin ang nanginginig kong mga kamay.

Tila bumara sa lalamunan ko ang cake dahil naghuhurumentado sa paghataw ang aking puso.

“L-Levin…,” usal ko ngunit hindi ko magawang tapusin ang aking nais sabihin dahil para akong nabubulunan.

“Your time is ticking, Leister. You only have three more days left bago umalis sa mga De Silva. Nandito lang ako para i-remind ka na malapit ka nang umuwi ng Monti Alegri. ’Di ba iyan ang gusto mo?” Taas kilay nitong wika.

Lumunok ako bago nagsalita. “L-Levin… pwede bang h-huwag muna? Please give me more time, Levin. H-huwag namang ganito. Huwag ka namang mambigla.” Nakikiusap kong wika dito.

Levin just raised his one eyebrow and smirk. Watching Levin was like looking at the mirror and seeing the evil side of my face.

“Kung gusto kong mambigla, Leister, noong nasa Siargao pa sana ay pinaalis na kita. Pero, mabuti ako, Leister, binigyan kita ng oras pero it seems naman na wala kang ginagawa.” Levin hissed.

“P-pero, Levin, ang hirap kasi….”

“Kasi ano, Leister? Anong nagpipigil sa’yo?” Nanghahamon nitong saad. “Tell me, Leister, do you perhaps fall for Gage? Are you in love with him?”

Hindi ako sumagot doon.

“Baka nakakalimutan mo, Leister na kaya ka lang nandito dahil sa pera. Kaya ka lang nandito dahil kailangan mo ng pera para sa tatay mo at sa utang ninyo! Nakalimutan mo na ba iyan, Leister? Now, tell me, are you in love with Gage?”

Umiling ako at pinalis ang luhang tahimik tumulo mula sa aking mga mata.

“H-hindi. Hindi ko nakakalimutan iyan, Levin. Alam ko ang sadya ko rito. Nandito lang ako bilang substitute mo. At… at wala… wala akong feelings kay G-Gage. I don’t l-love him. Alam ko na nandirito lang ako para makisamahan sila, to buy time while you’re away.” I answered him. I don’t want him to taunt me anymore dahil may lalo akong nasasakal doon.

Humingang malalim si Levin at kinuha ang hand bag niya sa mesa.

“Mabuti naman. Mas mabuti nang magkaliwanagan na tayo dito, Leister Constancia.” Tumayo siya nang biglang magring ang telepono nito sa kanyang bag. Kinuha niya ito at sinagot. “Yes, I’m on my way, Mom.” Tamad lang nitong sagot kay Auntie Amabel.

I knew it was auntie kasi mommy ang tawag niya doon sa tumawag sa kanya.

Binaba niya ang telepono at taas kilay akong tiningnan. “I have to go. Basta huwag mong kalilimutan ang binilin ko sa’yo, Leister Constancia.”

Nang umalis si Levin ay muli na naman akong umiyak nang palihim at kinalma ang sistema ko. Pinaligpit ko ang aking mga cake at umuwi sa penthouse.

Sa bawat oras na lumilipas ay para na akong mababaliw kong ano ang gagawin ko. Sinusubukan kong tawagan si Auntie Amabel para sana humingi ng tulong dito pero hindi ko siya ma-contact. Idagdag pa na hindi mabuti ang aking pakiramdam nitong mga nakaraang araw. Si Gage naman ay naging busy dahil inaaral niya pa ang mga trabaho niya sa kompanya nila.

The three days passed pero hindi ako lumalabas ng penthouse ni Gage. Nanatili lang ako sa penthouse at takot akong lumabas dahil baka nakaabang na si Levin sa akin. Nagkaka-anxiety na rin ako kapag dumarating si Gage sa trabaho. Kinakabahan ako dahil baka… baka lang alam na niya ang totoo. At marami kasi ang tumatakbong mga negatibong bagay sa aking isip.

Napatalon ako sa aking kinauupuan nang tumunog ang aking telepono. Kung magtatagal ito, baka mabaliw ako rito. May isang chat si Gage sa akin.

‘Hun, matatagalan akong umuwi. Tinambakan ako ni Dad ng mga gawain. I love you, hun. I miss you.’ Ang mensahe nito at sa ibaba naman ay ang larawan ng mga naka-pile na folders.

Mapakla akong ngumiti sa mensahe niya.

‘Okay, hun. I love you too.’ Reply ko rito.

But on the next day, hindi ko na matiis ang tumunganga sa penthouse. Nagsuot ako ng makapal na jacket. Nasusuka at nahihilo pero kinailangan ko nang pumunta sa pinakamalapit na drugstore dahil hindi na talaga bumubuti ang lagay ko.

Nililihim ko lang kasi kay Gage itong mga pagsusuka ko at ang dalas ng pagkahilo ko. Pagod din kasi siya sa trabaho dahil naninibago pa at panay nga ang overtime niya sa trabaho.

Malalaki ang hakbang ko tungo sa elevator nang makalabas ako sa penthouse. Kaso napatigil din ako nang may biglang bumangga sa akin. Napaatras ako at muntik nang ma-out of balance ngunit mabilis ang kamay ng nabangga kong tao at yumakap ang braso nito sa aking katawan.

Pumasok sa ilong ko ang kakaibang bango ng panlalaki nitong amoy. Napatakip ako sa aking ilong nang maramdaman ko ang pagsama ng aking tiyan doon sa amoy nito.

“S-sorry,” ani ko sabay tulak sa malaking lalaki.

“Leister?”

Napaangat ako sa aking ulo nang makilala ko ang boses nito.

“O-oh, Lincoln?”

Humawak ako sa aking noo nang umikot ang aking paningin.

“Where are you going? It’s late.” anito pero hindi ko na siya masagot dahil umiikot na naman ang paningin ko.

“B-baba ako.” Saad ko rito kahit na hindi ko na makilala ang mukha ni Lincoln dahil sa sobrang pagkahilo.

Humakbang ako pero nandilim bigla ang aking paningin.

“Lei! Leister! Leister!” Iyon lang ang tanging narinig ko bago ako nawalan nang kamalayan sa aking paligid.

---

Nang magising ako, una kong nakita si Lincoln na nakayuko sa gilid ng aking kinahihigaang hospital bed. I tried to piece together my last memory of why I’m lying here in the hospital with Lincoln beside me. It dawned on me that I had lost consciousness while on my way to the drugstore.

After a few seconds of staring at Lincoln, he lifted his head and let out a deep sigh.

“Finally, you are awake. How are you? Are you feeling alright? Do you feel dizzy?” Sunod-sunod na tanong sa akin ni Lincoln.

Babangon sana ako ng mula sa aking pagkakahiga nang tumayo si Lincoln at inalalayan ako sa pagbangon.

“A-anong oras na pala? Kailangan ko nang umuwi, Lincoln. Baka umuwi na si Gage, baka hinahanap na ko no’n.” Nagmamadali kong wika at bababa na sana sa kama nang hawakan ni Lincoln ang palapulsuhan ko.

“Calm down, Lei.”

“P-pero, Lincoln kailangan kong umuwi. Bibili pa ako ng gamot dahil nahihilo ako.”

Umiling siya sa akin.

“Don’t take drugs without the doctor’s prescription, Lei. It’s bad for your health and to your baby.” Anunsyo ni Lincoln sa akin.

“H-huh? B-baby?” Putol-putol kong saad kay Lincoln.

“Yes. Lei you are pregnant.”

Umawang ang labi ko at wala sa sariling napahawak sa aking tiyan.

My lips slowly stretch into smiles while my tears cascade into my cheeks when the news down to me.

“I’m… I’m pregnant.” Sambit ko sabay baba nang aking mga mata sa aking tiyan. “Oh my god!”

Muli akong tumingin kay Lincoln.

“H-how did you know?” I asked eagerly.

“T-the doctor, akala kasi ng doctor asawa mo ako. Kaya n-nasabi niya sa akin. Congratulations, Lei.”

Dahil malapit lang si Gage sa akin. Inabot ko siya at niyakap.

“Salamat, Lincoln. Salamat at tinulungan mo ako. Salamat din sa pagbantay sa akin dito sa ospital.” Wika ko sa kanya at kumalas sa yakap namin.

Naluluha ako sa saya. Malaki ang ngiti ko kay Lincoln pero ito ay hindi ko mahinuha kong ano ang tumatakbo sa isip. Nawala ang maliit na ngiti niya kanina.

“Gage is so lucky.”

“Hmm?” Pahiging kong tanong rito.

“Nothing. I’m just happy for you and for Gage, Lei.”

Maligalig akong tumango sa kanya.

“Excited na akong ibalita ito kay Gage. I’m sure he will be delighted once he hears about this.” Bakas sa boses ko ang saya at hinaplos ang tiyan.

CHAPTER 22

Chapter 22

Leister Pov

“Salamat, Lincoln. Nakakahiya na ikaw ang naabala ko,” saad ko kay Lincoln nang tumigil kami sa isang restaurant para makapag-almusal.

I badly wanna go home since hindi ko dala ang telepono ko at baka nakauwi na si Gage sa penthouse. At baka hinahanap na ako no’n pero nagugutom na kasi ako.

Kanina kasi ay hinihintay pa namin ni Lincoln ang doktor na mag-i-examine sa katawan ko. Iyong doktor na tumingin sa akin ay expert na when it comes to a man who can conceive a baby, a bearer. The doctor ran some tests for me and lastly was an ultrasound. Nakasilid nga sa bulsa nitong jacket ko ang result no’ng ultrasound. And I can’t wait to show it to Gage. Now, I have more reason to tell him the truth. To tell him everything.

I trust that Gage will listen to me since he is gentle and a good listener. Gage is the type of person who is calm and understands things before he reacts. That’s why I have faith that he will listen and understand me.

“Don’t think about it, Lei. I’m happy that I was able to help you. Thankfully, nakita kita kagabi.” Wika naman ni Lincoln.

Napatigil kami sa pag-uusap ni Gage nang dumating ang aming breakfast.

“Gusto mo ba itong mga inorder ko for you? Baka may hindi ka gusto rito? Or do you have  specific food that you crave for?” Lincoln’s concern remarked. Siya lang kasi ang pina-order ko dahil hindi ko alam ang magandang pagkain dito sa aming restaurant na pinasukan.

Ngumuso ako bago nakasagot kay Lincoln. Hindi ko pa alam kung may mga pagkain ba akong ayaw o hindi gustong kainin. Kasi so far, lahat ng pagkain na nakikita ko gusto kong tikman, lalo na kapag makukulay sila. At aside sa cakes, wala pa naman akong ibang pagkain na gustong-gusto.

Pagkuwa’y umiling din ako kay Lincoln.

“Wala naman. Sa katunayan nga ay gusto silang tikman lahat.” Sabi ko sabay tingin sa mga pagkain na nakahelira sa bilogang mesa namin ni Lincoln. Naglalaway ako.

“That’s good. Tell me lang kung may gusto kang tikman na foods. I’ll order it for you.” Lincoln offered.

My lips curled downward in a slight frown.

“Nakakahiya naman ito masyado sa’yo, Lincoln. Ikaw na nga itong nagdala sa akin sa ospital, ang tumulong sa akin, ang sumama sa akin sa doktor ko, at ngayon sa mga pagkain. May pera naman ako ritong dala. Fifty-fifty na lang tayo sa bayarin, mukhang mahal pa naman dito.” Ani ko at hininaan ko ang boses lalo na sa mga huling sinabi ko.

Ngumiti lang sa akin si Lincoln. Ito iyong ngiti na hinahanap ko kanina.

“Huwag mo ngang isipin ang mga naitulong ko sa’yo. Tulong ko ito, okay? Pagsinabi kong tulong, tulong iyon. Wala akong hihintaying kapalit dito o bayad. Masaya ako… masaya akong kasama ka ngayon, Lei. Ngumiti ka lang bayad ka na sa mga ito.” Aniya kaya naman pabiro akong ngumiti ng malapad sa kanya at kita pa ang ngipin ko roon.

Ang sarap sa tenga na may nais palang tumulong sa akin na walang hinihintay na kapalit. Nakakatuwa na may tumutulong sa akin na walang kapalit. Ito iyong pagtrato na nais kong maramdaman sa pamilya ko ngunit wala.

When we started to dig in, hindi na kami nag-uusap ni Lincoln dahil akupado na ako sa mga pagkain. Tingin ko magiging baboy ako sa pagbubuntis kong ito. Para kasi akong hindi nabubusog. At saka gusto ko na may laging nginunguya ang aking bibig.

“Oo nga pala, Lincoln, naalala ko. Bakit pala nasa labas ka kagabi?” Kuryoso kong usisa sa kanya.

He threw a brief glance at me and twirled his fork through his pasta.

“Hinatid ko si Kenneth sa bahay nila,” sagot niya at sinubo ang pasta sa kanyang tinidor.

“Oh, nakauwi na ang ate mo? Ayos na siya?”

Tumango si Lincoln. “Hmm!”

“So… so, babalik ka na rin sa pags-soccer? Aalis ka na rin ng pinas?”

Inabot ni Lincoln ang baso ng iced tea niya at uminom roon.

“Oo, babalik na ako,” sagot niya matapos uminom.

“Kailan ang alis mo?”

“Maybe tomorrow or the day after tomorrow,” tugon niya naman sa akin.

“A-agad-agad pala.”

Marahan siyang tumango at ngunuso ang pagkain ko.

“Finish your food. I’ll send you home.”

“Hmm. Mag-iingat ka rin sa byahe mo at good luck sa pagbabalik mo sa soccer soon.”

Matapos naming kumain ni Lincoln ay kaagad naman siyang nagbayad sa aming bill. Nag-alok ako sa kanya ng pera ngunit hinindian niya talaga. Aniya, I’m disrespecting him if I paid for our foods.

Humingi na rin ako ng pabor kay Lincoln na dumaan sa isang drugstore para makabili ng niresitang vitamins ng doktor sa akin. Bumili na rin ako ng gatas para sa akin.

“Congratulations again, Lei. Please take good care of your body and your health.” Ani Lincoln habang nakaangat ang isang sulok ng labi ngunit wala namang bakas ng kasiyahan ng kanyang mga mata.

“Maraming salamat din sa tulong mo, Lincoln. Makakaasa kang aalagaan ko ang katawan ko.” Tumango naman ako sa kanya.

Pinapasok muna ako ni Lincoln sa loob ng penthouse ni Gagw at saka siya tumuloy sa kanyang penthouse. When Lincoln leaves, I close the door and stroll inside the penthouse.

“Gage? Hun?” Tawag ko kay Gage, nagbabakasakaling nandito siya. Isang gabi akong wala sa penthouse at kapag umuwi iyon na wala ako, alam kong tatawag iyon but sadly nakalimutan kong dalhin ang telepono ko kagabi nang umalis ako.

Pumunta muna ako sa kusina at uminom ng vitamins bago nagpasyang umakyat sa taas. Nang makarating ako sa taas ay hinanap ko sa mga kwarto si Gage pero wala siya. Wala ring bakas ng taong umuwi ang mga kwarto.

Dinampot ko ang aking telepono na nasa side table at tiningnan kung may mensahe ba si Gage o may missed calls. Ngunit unti-unting lumaylay ang mga balikat ko nang walang mensahe sa akin si Gage. May missed calls pero dalawa lang iyon.

Bumuga ako ng isang marahas na hininga mula sa aking bibig at ilong bago sumubok na tawagan si Gage.

Paulit-ulit kong tinatawagan ang number ni Gage ngunit hindi ko siya ma-contact. Hindi ako mapalagay sa kung kaya’t namamartsa ako rito sa loob ng kwarto namin. Saglit akong umupo sa kama pero tumayo rin ako bitbit ang aking telepono.

I don’t understand why my heart was in chaos inside me. Maybe it’s because I’m worried about Gage.

Hindi ba siya umuwi kagabi? Hindi niya ba ako hinanap? Nasaan siya ngayon? Bakit hindi siya umuwi?

A lot of questions ran through my head, but I couldn’t find a single answer to any of them.

Lalabas na sana ako ng penthouse upang tumungo sa bahay nina Gage o sa kompanya nila para hanapin si Gage nang bigla akong mahilo at masuka.

Tumakbo ako sa banyo at doon sumuka. Naiiyak ako sa banyo ng mag-isa. I’m deeply worried about Gage, but my body isn’t cooperating. I want to find him, but my pregnancy is making me feel unwell and hindering my efforts.

Gusto kong tawagan sina Ate Gianna o sina Kuya Gezron ngunit baka magtaka ang nga iyon. Saka hindi naman siguro nawawala si Gage. At kung nawawala man, dapat may pumunta na rito sa penthouse upang balitaan ako. Nais ko rin sanang tawagan si Chalyn upang magtanong ngunit wala naman akong number no’n.

Due to my overwhelming anxiety and uneasiness, my body refused to stay calm. My hands and feet shook uncontrollably, and the pulse of my heart pounded fiercely within my chest. I could feel my heartbeat reverberating in my ears and throbbing in my throat.

“Gage, hun. Where are you?” I murmured.

Wala naman akong ginawa kung hindi ang sumuka kanina ngunit pakiramdam ko pagod na pagod ang katawan ko.

Pilit kong dinala ang sarili sa kwarto namin ni Gage at doon humiga. Hindi ko na inintindi na wala pa akong bihis at walang ligo. I hugged Gage’s pillow against my chest and inhaled the remnants of his scent. Somehow, it helped my body to calm down a little until I felt the heaviness of my eyelids.

When I opened my eyes again, I heard some loud clattering downstairs. Mabilis akong nakabawi mula sa pagkatulog at bumangon. Nakalimutan ko na ang magsuot ng pambahay kong tsinelas dahil sa pagmamadali.

“H-hun,” sambit ko nang makita ko si Gage sa baba na nakayuko at kita kong wala sa ayos ang buhok nito. Iyong damit niya ay iyon pa rin ang suot niya kahapon. Napalunok ako sa sariling laway nang makita ko ang magulo ang sala.

Natumba ang mga malalaking vase doon at kita kong basag ang floor to ceiling na glass window ng sala. Nakita kong madilim na rin pala sa labas.

‘Dios ko, anong nangyayari?’ I murmured before descending.

“H-hun.” Tawag ko kay Gage nang makarating ako sa sala.

My feet feel so heavy that I can’t lift them to come closer to Gage.

The unfathomable pulse of my heart starts to kick in again like a damn disease.

“H-hun, Gage.”  Muling tawag kay Gage sa mahinang paraan ngunit nanatiling nakayuko si Gage.

I couldn’t see his face as he had his head bowed down. His legs were spread apart, and his elbow rested on his knee. Gage’s vivid veins stood out, a testament to the strong grip of his hands.

“Hun, saan ka g-galing?”

“Hun, nag-aalala ako s-sa’yo.”

“Hindi ka u-umuwi kagabi rito sa bahay.”

“Hinanap kita rito sa bahay p-pero hindi kita mahanap, hun.”

Binasa ko ang aking labi dahil pakiramdam ko natutuyuan ako ng laway. Parang tinatakasan ako ng mga dugo at pawis ko sa katawan.

“H-hun, saan ka galing?” Muli kong panakang tanong dito dahil wala akong narinig mula sa kanya.

I don’t know if it’s due to my pregnancy, but my eyes started to sting as tears started to form around them.

When Gage lifted his head to look at me, I was taken aback to see his bloodshot eyes. He reeked of alcohol. He was drunk. And his eyes—no, his face looked so tired and red. Wala akong ibang nakikitang emosyon sa mga mata niya kung hindi ang pagkaseryoso at… galit.

“Ikaw…” His hoarse voice carried a dangerous edge that sent shivers down my spine. “Saan ka galing, Leister?” Makahulugang tanong nito sa akin.

My mouth fell open in shock, and tears streamed down my face like rain.

“H-hun…”

“Stop calling me that way! Dammit!” Gage snapped.

I felt a strong punch in my chest upon hearing him curse at me. Ngayon lang siya magmura na galit na galit na at sa akin pa.

“Hun—”

“Shut up! You liar!” He roared and kick the center table. Natumba ang babasaging vase doon pero gumulong lang iyon sa table ngunit hindi iyon nahulog.

My eyes blinked. It took a minutes before everything down to me. H-he knows! Alam na niya!

“G-Gage magpapaliwag a-ako. I-I can explain, hun.” I begged.

“Explain what? Explain that you lie to me and fool my family? Really, Leister Constancia? What the hell are you going to explain when I fucking know the damn fucking truth?!” He bellows like a dragon unleashing his anger.

“G-Gage no,” I choke my words while shaking my head.

I yearned to approach him and beg him to listen to me, but my damn feet refused to move. It felt as though I was paralyzed, rooted to the spot as if nailed to the ground.

“Anong pang sasabihin mo, Leister? Another lie? Another foolish thing? Hindi ko na alam kung alin ang paniniwalaan kong salita sa mga bibig mo, Lie. I hate you. I hate you for fooling me. And I hate myself even more for believing your words and actions. I hate myself for believing that a damn arranged marriage will work for me like the others. I hate myself for believing our foolish fairytale.”

I shook my head vigorously.

“N-no! No, hun magpapaliwanag a-ako, hun—”

Hindi ko matuloy ang aking sinasabi nang may ilabas siyang telepono. Hindi niya iyon telepono.

“P-pero, Levin, ang hirap kasi….”

“Kasi ano, Leister? Anong nagpipigil sa’yo? Tell me, Leister, do you perhaps fall for Gage? Are you in love with him?”

“Baka nakakalimutan mo, Leister na kaya ka lang nandito dahil sa pera. Kaya ka lang nandito dahil kailangan mo ng pera para sa tatay mo at sa utang ninyo! Nakalimutan mo na ba iyan, Leister? Now, tell me, are you in love with Gage?”

“H-hindi. Hindi ko nakakalimutan iyan, Levin. Alam ko ang sadya ko rito. Nandito lang ako bilang substitute mo. At… at wala… wala akong feelings kay G-Gage. I don’t l-love him. Alam ko na nandirito lang ako para makisamahan sila, to buy time while you’re away.”

Nagulantang ako nang marinig ko ang boses ko at… ang boses ni Levin sa telepono. Ang conversation namin kahapon. Naka-record siya. Ni-record ni Levin ang pag-uusap namin kahapon!

I took a step, but I was immediately stopped midway when Gage threw the phone to the other corner. It was so irritating to hear my conversations with Levin cut off in my ears. My ears felt a sting hearing the recording.

“G-Gage hindi totoo ang nasa—”

“Shut up!” His drunken yell and he grabbed the glass vase before throwing it on the floor.

I was stunned and froze again when I heard the vase shatter into pieces and felt a sharp sting graze my leg.

“I don’t want to hear your explanations anymore, Leister. Leave! Leave! Get the hell out of my sight!”

“G-G-Gage… I’m preg—”

“You want money right?” Tumayo ito at may kinuha sa bulsa niya. It was his wallet. Kumuha siya ng hindi ko mabilang na mga blue bills doon. “Ito ng pinunta mo rito, right? Money? Here’s your fucking money!” He shouted and threw the money in front of my face. Tila sinampal ako ng mga tag-iisang libong pera sa aking mukha.

Tila umulan ng tig-iisang libong pera sa harapan ko dahil sa ginawa ni Gage.

Naibaba ko ang aking mata sa aking paa na natatabunan ng pera. Hindi ako makaimik at nakatingin lang ako doon, dumudugo rin pala ang binti ko pero hindi ko naramdaman ang sakit no’n.

“Leave, Leister. Leave!” Galit nitong bwelta sa akin at kinumpas ng kamay doon sa pintuan.

Nais kong sabihin kay Gage nabuntis ako. Gusto kong sabihin iyon sa kanya kasi baka makinig siya at magbago ang isip niya kaso galit na galit siya ngayon. Tingin niya lahat ng sasabihin ko sa kanya ay kasinungalingan.

“Leave before I’ll call the cop and drag you out of here.”

Muli itong umupo at yumuko.

Tahimik akong naglakad tungo sa pintuan at mabagal ang hakbang ko dahil baka habulin niya ako. Baka yakapin niya ako at hihingi siya ng tawad sa akin kaso nakalabas nalang ako sa penthouse niya ay walang Gage na humabol sa sakin.

Nanginginig ako. Kumpara sa ibang gabi, mas malamig ngayon. Maraming mga tao ang napapalingon sa akin kaso hindi ko sila tiningnan. Wala akong pakialam sa kanila kasi ang nararamdaman ko ngayon ay ang naninikip kong dibdib at ang sobrang pagkabigo.

I expected too much from Gage. The Gage I knew has gone, like a wild beast. The gentle, calm, and understanding person that I knew is gone

“Leister?”

“Leister!”

Natauhan ako nang may humablot sa aking braso. Tiningnan ko ang mga kamay na nakahawak sa aking braso. Hindi iyon kay Gage. Tumingala ako.

“L-Lincoln.” I uttered airily.

“What happened? Shit! You almost hit by a damn car, Lei!” Hindi ko maintindihan kung bakit galit na galit din si Lincoln ngayon na nakatingin sa akin. Galit din ba siya kasi sinungaling ako? Galit din ba siya kasi manloloko ako? Galit din ba siya kasi mukha akong pera?

Maingay akong umiyak wari’y isang bata na naliligaw.

“Anong nangyari, Lei? Fuck! Answer me!” Lincoln strong demand and his grip on my arms tightened.

“Lincoln… Lincoln alam na ni Gage.”

“What?” Litong-lito turan ni Lincoln, nagtatagpo na ang makakapal niyang kilay sa pagkalito.

“Alam na niya na… na nagpapanggap lang ako. Galit na galit siya, Lincoln. Galit na galit si Gage.” Wika ko at nang maalala ko ang nandidilim na mukha ni Gage ay nanginginig ang mga kamay ko. Tuliro kong pinapak ang aking mga daliri.

“Shit! Kaya nagawa ka niyang saktan?”

“H-huh?” Taranta kong sambit.

Muling nagmura ng ilang beses si Lincoln. Nang mapansin kong nakatingin siya sa aking paa ay binaba ko rin ang aking mga mata doon. Doon ko lang din nakita na nakapaa lang pala ako at walang tigil sa pagdugo ang aking binti. Nakalabas ako ng tower na walang sabin sa paa.

“Damn that scumbag!” Malutong na mura ni Lincoln at nanggagalaiti na ito sa galit. Akmang papasok na sana ito sa loob ng tower nang hilahin ko ang jacket niya.

“Ayaw niya akong makita… gusto niya akong umalis, Lincoln. Tatawag siya ng pulis kapag hindi ako umalis. N-natatakot ako, Lincoln. Natatakot ako.” Nagpapanic at umiiyak kong sambit kay Lincoln.

Nilingon ako ni Lincoln. Bakas sa mga mukha niya ang galit at awa habang nakatingin sa akin.

“Alam niya ba na buntis ka?”

Umiling ako. “H-hndi siya nakinig sa akin. Hindi niya alam.”

Naiiyak na naman ako.

Mariing pumikit si Lincoln. Bago niya ako kinabig upang mayakap.

“Sir, saan po natin ilagagay itong ibang luggage ninyo?” Rinig kong may lalaking nagtanong.

Mahigpit akong yumakap kay Lincoln. Natatakot ako. Mga pulis, huhulihin ako? Ayaw ko no’n uuwi pa akong Monti Alegri. Si Papa? Papaano na ang Papa ko?

“Hindi ako aalis ng bansa. Not now.”

Naiahon ko ang aking ulo nang marinig ko ang sinabi ni Lincoln.

“Lincoln…”

“I will move my flight, Lei. First, let’s get you away from here. That bastard doesn’t deserve you or your child.”

CHAPTER 23

Chapter 23

Leister Pov

Staying with Gage, having Gage with me, and the feeling of being in love with the man that I once admired from afar, like a star, happened just like a whirlwind of hot summer days. The amount of gratefulness and gratitude that I’m feeling cannot be measured and cannot be described just by words. Because once in a lifetime, I got the chance to be with Gage. Because once in my life, I fell in love and felt loved.

And just like summer, it didn’t last long. Happiness—the happy moments, the laughter, the feeling of being in love, the security, and the excitement that Gage brought to me slowly faded, just like how the heat of summer days turns into gloomy rainy days. The storm that I’ve been anticipating has arrived, and the storm brought thunder and lightning with it.

Maybe what I have to do right now is to accept that my summer days have ended and my rainy days have come. And like those rainy days, it doesn’t always bring comfort and chillness. Sometimes rain brings disaster, trauma, and damage that cannot be repaired or replaced. And that’s what I am feeling right now.

The wound that Gage has inflicted cannot be repaired. The hostility on his face as he threw those dreadful stares stuck in my mind.

Maybe I became too ambitious the longer I was with him. Maybe I became too complacent when I was with him. That’s why the disappointment and pain are like this. It feels like a dagger stuck into my heart and twisting in my flesh until I bleed even more.

Gage is like a star that was already shining from afar before I came into the picture. Whereas I am just dull and nobody. My dream to reach for the star was too ambitious of me. That’s why when I fell, I didn’t know where to go, where to start, and where to hold on. The darkness of the pit where I fell was scary.

“So this is your hometown: Monti Alegri,” Lincoln’s voice snapped me out of my deep thoughts.

Tumingin ako sa labas ng bintana. Tumango ako at hindi na binalingan si Lincoln sa aking tabi. Nasabi ko kay Lincoln ang dapat na kay Gage ko sinabi. I told Lincoln the purpose of why I was in the city, in Gage’s life.

Sinabi ko sa kanya na kaya ako pumunta at nakarating sa syudad dahil kailangan ko ng pera. Kailangan ko nang pambayad sa ospital, sa damage na dinulot nung pagkakadisgrasya ni Papa, at sa utang namin. Kinakailangan kong magpanggap bilang si Levin dahil naglayas ito at ayaw ikasal. Auntie Amabel and her husband need to buy time para i-pursue at mapilit si Levin sa kasunduan kaya ako muna ang pumalit. Dahil doon nabuo si Leister Garcinia sa katauhan ko.

“P-pwedeng buksan ang bintana, Kuya?” tanong ko sa taxi driver.

“Lei malamig na sa labas. Malapit nang mag-1am. You’re pregnant.” Mabilis na agap ni Lincoln bago pa makasagot sa akin si Kuyang driver.

Nagsusumano akong lumingon kay Lincoln na kagaya ko ay nasa backseat nakaupo.

“Kaya nga. Magpapahangin ako, Lincoln. I need to breathe; I feel suffocated,” I weakly responded.

Umiling si Lincoln pero sumuko rin siya bago nito ni-roll down sa salamin ng bintana ng kotse. Sinandal ko ang aking ulo at tumingin sa labas. The familiar road, trees, and mountains makes me realized that I’m finally going home. Tama naman si Levin na ito ang hinihintay ko at gusto ko. Pero hindi sa ganitong paraan at sitwasyon. May ibang pataan pa pero pinangunahan na ako ni Levin.

Bumuntong hininga ako at hindi ko na pinigilan pa ang aking mga luha na unti-unti na namang nabubuhay. Hinayaan ko na ang mga luha ko na umagos. Pagod na pagod na ako sa kakapunas sa kanila. Naubos na nga ang tissue ni Lincoln.

Umalis ako ng Monti Alegri na walang dala pero tila may naiwan akong napakahagang bagay sa syudad. Umalis akong mag-isa sa Monti Alegri ngunit uuwi akong may kasama.

Naibaba ko ang aking nata nang makita ko ang kulay brown na jacket ni Lincoln.

May katanungan sa aking mga mata na tumingin sa kanya.

“Use it. Wipe your tears.” Anang niya.

Tinanggap ko ang jacket ni Lincoln at tinakpan ko ang aking mukha gamit iyon at doon umiyak. Ilang saglit pa ay naramdaman ko na ang pagkabig ni Lincoln sa akin at niyakap ako.

“Cry as long as you want, Lei, but promise that you won’t cry anymore because of that rascal. He doesn’t deserve your tears,” Lincoln cooed, rubbing my back.

Supposedly, aalis na si Lincoln ngayon, babalik na siya sa pags-soccer pero naantala dahil sa akin. Mas pinili ni Lincon na samahan ako at ihatid ako sa Monti Alegri. How could this man be so generous?

Kanina tinanggihan ko ang offer niya na ihatid ako. Ayos na kasi sa akin na pinasakay niya ako ng taxi ngunit sumama pa talaga siya. Aniya’y, hindi siya mapapanatag na umalis ng bansa knowing that I’m going back to my hometown at this state.

Nang makarating kami ni Lincoln sa harap ng bahay namin pinagbuksan niya ako ng pintuan.

“Salamat ulit.” Paos kong wika kay Lincoln.

“You’re always welcome, Lei. Please, take good care of your health. And if it’s not too much to ask. Pwede bang… balitaan mo ako tungkol sa pregnancy mo? G-gusto ko lang makasiguro na maayos ka at ang baby mo.”

Pagod akong ngumiti kay Lincoln bago tumango.

“Oo naman. I-aupdate kita from time to time.”

“That’s what I want to hear. Those words are enough for me, panatag na akong aalis ng bansa after hearing your words, Lie.”

Tumango akong muli. “Hmm, sige na. Umalis ka na. Hinihintay ka ni Kuyang driver at may flight ka pang hahabulin. Safe na ako rito sa amin.”

Binigay ko kay Lincoln ang jacket niya kahit na may bakas na iyon ng luha ko. Tinanggap niya naman ito.

“Before I leave, Lei. Can I have a little favor?”

“Sige, make sure na kaya ko ang hihingin mong favor, ha.”

Paos na talaga ang boses ko.

“Kayang-kaya mo naman ito.”

“Ano ba iyan?”

“Can you hug me?”

Sandali akong natunganga sa sinabi niya. Ito na ng favor niya? Eh, yakap nga siya nang yakap sa akin kanina.

“Niyakap mo na ako kanina, Lincoln. Nagpayakap naman ako sa’yo kahit wala kang permission. Why asking now?”

Dalawang beses nitong iniling ang ulo.

“Ang gusto ko iyong yakap na hindi ka na umiiyak. Iyong yakap na nakangiti ka. Ang bigat ng mga yakap mo kapag umiiyak ka, Lei. Pakiramdam ko bitbit ko rin ang sakit mo sa yakap mo kapag umiiyak ka.”

Natulala akong muli habang tinitingala si Lincoln. There’s no hint of joking in his eyes. He didn’t even flinch under my gaze. Matapos ang ilang minutong nakatitig sa kanya ay humakbang ako papalapit sa kanya, closing the space between us.

Ngumiti ako sa kanya sa kabila nang pagod kong mata at katawan. Dahan-dahan kong binuka ang aking braso at niyakap ang malaking katawan ni Lincoln.

“Is this enough?” ani ko habang nakayakap sa kanya.

I felt his arms snake around my small frame, Lincoln’s embrace enveloping me in warmth

“It is,” he said softly, tightening his embrace around me.

After a while, ako na ang kusang kumalas sa yakap namin ni Lincoln. Binigyan niya rin ako ng number niya at social media accounts.

Nginitian ko si Lincoln at kumaway rito. Sa unti-unting paglayo ng taxi na sinaksakyan ni Lincoln ay siya rin namang pagkawala ng ngiti sa mga labi ko.

Humarap ko sa maliit naming bahay. Physically, I’m at home right now, but my heart remains restless and in turmoil, wandering aimlessly.

Isang buntonghininga ang pinakawalan ko bago pumasok sa bahay. Hindi ko na binuksan pa ang ilaw at basta na lang akong humiga doon sa sofa ng sala namin. Pagod na pagod ako para pumunta pa sa silid ko at maglinis doon. Ilang buwan din kasing naba-kanti ang bahay. Nangangapa ako ngayon kung saan ako magsisimula.

Pinagkasya ko ang sarili sa sofa at pinikit ang mga mata. Pagod ang utak, puso, at ang katawn ko ngunit hindi ako makatulog. Pinipikit ko ang aking mga mata upang matulog ngunit gising na gising ang diwa kahit sa kabila ng nangyari.

I don’t know what to do, kung hindi lang ako nakita ni Lincoln. Hindi ko alam kung saan ko pupulutin ang sarili ko kung sakali mang hindi niya ako nakita.  I’m so thankful that despite my miserable life and the unfortunate thing that happened, there’s Lincoln. Hindi ko aakalain na ang simpleng pagkakaibigan namin ni Lincoln ang siyang tutulong sa akin sa sitwasyon ko ngayon. Pina-move niya ang kanyang flight para ihatid ako. He was there for me physically, emotionally, and mentally.

Ngayong mag-isa na naman ako ay para akong sinasakal sa lahat ng mga nangyari. Ang bigat-bigat na sa dibdib ko. Gusto kong magwala. Gusto kong sumigaw kaso wala na akong lakas. Tila bugbog ang utak at dibdib ko.

Hindi ko alam kung anong oras akong nakatulog ngunit nagising na lamang ako sa mga munting kaluskos at tunog mula sa kusina.

Masakit ang aking mga mata nang ibuka ko ito pero dahil sa pagkakuryoso ko kung sino ang nasa loob ng bahay ay napaahon ako mula sa pagkakahiga ko at tinahak ang daan tungo sa aming kusina.

“P-Papa?” Usal ko nang makita ko si Papa Arsel sa kusina na nagluluto.

Mabilis akong lumapit kay Papa at saka ko siya niyakap. Ni hindi man lang ako nito niyakap pabalik.

“Pa!” Iyak ko na naman. “Pa, miss na miss po kita.” Patuloy ko.

Ngunit hindi ko inaasahan ang pagtulak ni Papa sa akin. Lito ko itong pinukol ng tingin.

“P-pa…” Nautal ako dahil hindi ko maintindihan kung bakit… kung bakit puno ng galit ang mga mata ni Papa. Ngunit hindi ko muna iyon inisip.

“K-Kailan ka pa nakalabas, Pa? Akala k-ko ay nagpapagaling pa kayo sa ospital? Hindi—”

“Papaano ako mapapanatag sa ospital, Lei, kung ng anak ko ay nasa malayo at nanloloko ng mga tao?!” Marahas na wika ni Papa at binitiwan ang tinidor na siyang ginamit nito sa paghahalo no’ng itlog.

“P-pa…”

Papaano ito nalaman ni Papa? Sinong nagsabi sa kanya?

“Lei hindi kita pinalaking ganito! Hindi kita pinalaki para manloko ng tao! Tang ina, Lei. Kilala mo ba ang mga taong niloloko mo? Kilala mo ba ang mga De Silva?”

“Pa,” tanging sambit ko at umiyak na lang.

Naninikip na naman ang dibdib ko.

“Hindi ko alam kung papaano ka nakauwi rito, Lei, nang hindi nahuhuli ng pulis. Alam mo bang maaari kang makulong sa ginawa mo?” Patuloy ni Papa at namumula na siya sa galit.

“Pa… papaano po ninyo ito nalaman?”

Malakas na tinampal ni Papa ang mesa.

“Kay Levin! Kung hindi pumunta si Levin sa ospital at nagsumbong sa akin. Hindi ko pa ito malalaman, Lei! Nabayaran mo ang mga utang at ang ospital dahil sa panloloko mo, Lei. Pero hindi ko iyon kinasaya.”

Kumurap-kurap ako upang luminaw ang mga mata ko sa mga luhang patuloy na umaagos.

“Pa k-kay Auntie Amabel po ang pera… h-humingi po ko ng tulong k-kay Auntie. At hindi naman po ako m-makukulong dahil p-protekhatan naman—”

Natataranta ako sa pagpapaliwanag kay Papa ngunit pinutol niya lang ako.

“Protekhatan? Lei, hindi mo kilala ang kapatid ko!” Madiing wika ni Papa. “Kayang-kaya kang baliktarin ng Auntie mo! Tuso ang auntie Amabel mo at iisipin lang no’n ang sarili nila! Ang imahe nila, ang reputasyon nila! Kaya… tang ina, tang ina, Lei! Bakit ka lumapit sa mga pamilyang iyon? Alam mo… alam mo kung papaano nila tayo tinalikuran noon. Ngunit lumapit ka pa rin sa kanila. Ginawa ka lang nilang pyesa sa kanilang laro!”

Umingay ang pag-iyak ko nang makita kong galit na galit na si Papa. Akala ko wala nang ilala pa ang nangyari sa akin kagabi?

Akala ko hindi ipapaalam nina Auntie ang kasunduan namin. Kinlaro ko sa kanila na hindi namin iyon sasabihin kay Papa ngunit hindi sila tumupad sa aming usapan.

“Awang-awa ako kay Levin, Lei.”

Kumurap-kurap akong muli.

Awa? Kay Levin? Papaanong maawa doon si Papa? Kagaya ni Auntie Amabel, iniisip lang din ni Levin ang sarili niya.

“Hindi kita maintindihan, Pa.” Iyak ko.

Matagal kaming hindi nagkita ni Papa. Miss na miss ko siya at ang dami kong gustong itanong sa kanya tungkol sa kanyang kalagayan ngunit sagutan ang naging bungad ni Papa sa akin.

Tila pinagsasaksak ang dibdib ko ng ilang beses dahil sa sinabi ni Papa.

Hindi man lang niya ako magawang tanungin tungkol sa sarili ko. Hindi niya ba ako kukumustahin at tatanungin kung bakit ako umuwi ng ganito? I’m in a complete mess inside and outside pero mas naawa pa si Papa kay Levin. Papaano naman ako?

“Nagmakaawa si Levin sa akin, Lei, na pauwiin ka na rito sa Monti Alegri. Nakiusap ng todo si Levin sa akin dahil nag-aalala siya sa’yo doon sa puder ng mga De Silva. Nag-aalala si Levin na baka kung ano ang gawin ng mga De Silva sa’yo. At kaya ako lumabas ng ospital at pinatigil ang paggamot sa sarili ko dahil susundan sana kita doon sa Manila.” Malamig na wika ni Papa.

Gusto kong matawa. Nag-aalala si Levin sa akin? Bakit kabaliktaran no’n ang pinapakita niya sa akin?

“Sabi ni Levin ilang beses ka niyang kinausap at nagmakaawa sa’yo na umuwi ka na rito pero nagmatigas kang manatili doon. Ayaw mo nang umuwi rito dahil gusto mo na sa mga De Silva—”

“Pa tama na! Hindi ninyo alam ang totoo, pa! At iyang mga sinasabi ni Levin sa inyo? Puro kasinungalingan lang iyan! Nagsisinungaling si Levin sa inyo, Pa! Manloloko at sinungaling din si Levin, Pa—”

Natigil ako nang lumagapak sa aking pisngi ang likod ng palad ni Papa.

Sa unang pagkakataon ay nasampal ako ni Papa. Tila humiwalay ang pisngi ko sa lakas no’n at pumanting ang aking mga tenga dahil sa lakas ng sampal na aking natanggap. Nalalasahan ko ang sariling dugo sa loob ng aking bibig.

Bumuhos ang mga luha ko.

Nagawa akong sampalin ni Papa dahil doon sa sinabi ko.

My chest tightened, each breath feeling constricted as if an invisible force was wringing my heart like a soaked cloth.

“Huwag kang magsasalita ng ganyan kay Levin, Leister! Dahil sa kanilang dalawa, ikaw itong sinungaling at manloloko! Huwag mong baliktarin ang sitwasyon! Huwag mong igaya sa’yo si Levin!”

Maliit akong ngumiti sa kabila ng sakit sa aking pisngi at pighati. Durog na durog na ako sa lahat.

“Talaga, Pa? Si Levin pa talaga ang iniisip ninyo ngayon? Ang galing. A-ang galing, Pa. Ako… a-ako ang anak mo, Pa. Kaya kong magpaliwanag sa inyo sa nangyari sa akin doon sa Manila ngunit… kita ko naman na nauna na palang magpaliwanag si Levin sa inyo. M-masaya ako, Pa. Masaya akong nakita kang maayos na at nakakalakad. Salamat.” Pilit kong tinatagan ang loob ko at tumalikod kay Papa.

“Leister! Leister saan ka pupunta?!” Tawag ni Papa ngunit hindi ko na siyang binalingan pa at nagtuloy-tuloy na sa aking paglalakad.

Naglakad ako sa daan nang hindi alam kung saan ako tutungo. Hanggang sa dinala ako ng aking paa sa maliit na parke. Umupo ako sa sementong bench sa ilalim ng puno. Sumandal ako sa puno at saka umiyak.

Bakit parang wala namang nakakakita sa mga pagsisikap ko? Sa aking mga sakripisyo? Bakit ba hindi ko pinakikinggan ng mga taong mahalaga sa akin? Bakit kung sino iyong tao na mahal ko ay siya pang mananakit sa akin ng ganito? Bakit palaging hindi naririnig at nakikita ang nga bagay na ginagawa ko para sa mga mahal ko?

Ang sakit na pati si Papa ay hindi nakikinig sa akin. Ang sakit na pati si Papa sinungaling at manloloko ang tingin sa akin. Ang sakit na ako ang anak ni Papa pero mas pinakinggan niya si Levin. Mas naniwala siya kay Levin. Pareho lang sila ni Gage.

Akala ko may matitira pa sa sarili ko? Akala ko may uuwian pa ako? Akala ko kahit papaano ay may makakatindi pa sa akin ngunit wala na pala.

“Ang ingay mo.”

Napatalon ako nang may magsalita sa likuran ko. Nagmamadali kong tinuyo ang aking pisngi. Nilingon ko ito at nanlalaki ang mga mata ko nang makita ang isang lalaki sa likod din ng puno at parang kakagising niya lang.

“S-sino ka? A-anong ginagawa mo d’yan?”

Ngumisi lang siya sa akin. Tumayo ito at pinagpag ang pants nito.

Nagulat ako dahil sa tangkad niya. Parang matangkad pa siya kay Lincoln at Gage.

Umikot ito at umupo sa tabi ko. Umusog ako papalayo sa kanya dahil nai-intimidate ako sa kanya. He’s impressively tall and looks incredibly sharp in his crisp blue button-down shirt. Kaso umusog din siya papalapit sa akin.

“A-ano ba! Huwag kang lumapit sa akin!” Sikmat ko rito sa kabila ng aking mga hikbi.

“Your eyes were swollen, red, and looked so weary, while your voice was hoarse from crying.” Puna nito sa akin kung kaya’t iniwas ko ang mata ko rito at tumayo.

“Where are you going?”

Masama ko siyang tiningnan.

“Sino ka para sagutin ko?”

Paos itong tumawa sa akin.

“For such a small man, I heard you cry out loud, but you’re so brave. Ginising mo pa ako mula sa pagkakatulog ko rito. However,” tumayo siya at humarap sa akin. Mas nadepina tuloy ang pagkakaiba ng height namin. Nakakapanliit ang tangkad niya. “I don’t know what you’ve been through, my sweet. But there’s always a rainbow after the storm. Your mind may seem in disarray right now, and your heart may feel confused, hurt, betrayed, and tangled amidst the storms and thunder. But when the gloomy clouds start to reveal the sun, a new beautiful day arrives — another day to live. You seem so down right now, my sweet, and I don’t really know your pain. But don’t allow yourself to sink into a dark pit.” Litanya niya at hindi ko rin alam kung bakit nakikinig ako sa mga pinagsasabi niya.

Isang ngiti lang ang binigay niya sa akin at umalis. He was walking nonchalantly away from me, casually stretching his arms before slipping them into his pants’ pockets.

“H-hoy! Anong pangalan mo?!” Tawag ko rito.

Tumigil ito at saka lumingon sa akin. Ngumisi na naman siya na para bang may nakakatuwa sa mukha ko.

“In Greek religion, it was believed that I was responsible for driving a chariot across the sky each day to bring about day and night. I was often depicted wearing a radiant crown while guiding a chariot pulled by horses.” anito at kumindat sa akin.

Saglit akong naisip sa kanyang sinabi bago ko naibukang muli ang aking bibig.

“Helios?”

Lumapad ang ngisi sa labi nito. Bago muling nagpatuloy sa kanyang paglakad tungo sa isang kulay dilaw na kotse.

Winaksi ko na lang din sa isip ko iyong ekstrangherong lalaki kanina na nagngangalang Helios.

Ilang sandali bago ito umalis ay nagmuni-muni ako sa parki. Hindi ko sinasadya ang pagsagot ko kanina kay Papa. Nadala lang ako sa bugso ng aking damdamin kaya ko siya nasagot. Nagutom ako kung kaya’t napagpasyahan kong umuwi. Pinangako ko pa naman kay Lincoln na aalagaan ko ang sarili ko.

Ngunit hindi pa lang ako makarating sa bahay ay may pangyayari naman na siyang nagpaguho ng husto sa aking mundo. Sinalubong ako ng isa sa mga kapitbahay namin at binalita sa akin na sinugod daw sa ospital si Papa dahil nasagasaan ito ng truck. Tila nakalimutan ko ang gutom at bumyahe patungo kaagad sa ospital. Ngunit huli na nang makarating ako sa ospital. Wala… wala na si Papa nang marating ako doon.

CHAPTER 24

Chapter 24

Leister

Pov

I was absentmindedly sauntering through the hospital’s hallway like a robot. Galing ako sa emergency room, ngunit ang naabutan ko na lang doon ay ang wala nang buhay na katawan ni Papa. I stayed there for about two hours, unable to open my mouth while staring at my father’s lifeless body covered with a white cloth. I couldn’t utter a word because everything seemed to happen so fast. Everything happened in just a blur of a moment. Everything was lost in just a day!

Tumigil ang paa ko sa harap ng maliit na chapel. Wala sa sarili akong pumasok ako roon at lumuhod sa harap ng altar.

Nakaluhod ako. Tahimik na pumapatak ang mga luha ko at mahigpit na nakakuyom ang mga kamay ko sa isa’t isa. Walang kurap akong tumitig sa kanyang imahe. Wala akong mapaglalabasan sa saloobin ko at mga hinanakit ko kung kaya’t sa kanya ako lumapit.

Halos wala na akong boses. Pilit akong nagpapakatatag pero parang mas gusto akong durugin ng panahon.

Bakit ngayon pa? Bakit sunod-sunod? Parusa ko ba ito? Ito ba ang bayad sa kasiyahang natatamasa ko nung nakaraan?

Pinaranas lang ba sa aking ang maging masaya tapos sasaktan ng ganito?

“Totoo ka ba talaga?” I began to question Him, knowing He would never answer me because He is a holy spirit. Despite my unwavering faith in His power and love, the events unfolding in my life now lead me to doubt.

“Nakikita m-mo ba talaga ako? Kami?” Sunod kong tanong sa kanya. “Ito ba ang parusa mo sa akin? Ito ba ang bayad sa mga k-kasalanan ko sa’yo?” Wika ko kahit na pumipiyok na ang boses ko.

“Lumalaban ako ako ng patas. Ginawa ko lang kung ano ang kaya ko at tama. Nagpaalipin ako sa auntie ko para sa salapi kasi pinagkait din iyon sa akin. Alam kong malaking kasalanan iyong ginawa ko pero bakit ganito ka gumanti?” Anas ko naman.

“Bakit ang papa ko? Ako… ako ang gumawa ng kasalanan. Ako ang nanloko. Ako ang nagsinungaling ngunit bakit sa papa ko ikaw gumanti?” Nanggitgit ang ngipin kong sambit.

Yumuko ako.

“Nakikita mo ba ako ngayon? Ubos na ubos na ako. Paparasaan pa ba iyong mga sinakripisyo ko para sa papa ko? Siya na lang… siya na lang ang natira sa akin pero kinuha mo siya!” Hagulhol ko.

“Ang hirap-hirap na ako. Naniniwala ako sa’yo. Naniniwala ako sa kakayahan mo at sa kapangyarihan mo ngunit sa mga nangyayari ngayon sa buhay ko… napapatanong ako kung totoo ka ba? Mahal mo kaming mga anak mo pero bakit ganito? Bakit pakiramdam ko inako ko ang lahat ng malas at sakit sa buong mundo?” Iyak ko lang habang nilalabas ko ang mga hinanaing ko sa kanya.

“Una ang Mama ko tapos ngayon ang Papa ko naman. Papaano na ako ngayon? Ano na ang gagawin ko? Inubos mo na ang katiting na taong nagmamahal sa akin.”

Lord, kung anuman ang plano mo sa akin. Wala na akong pakialam kasi walang-wala na ako. Bakit pa ko nabubuhay sa mundong ito kung wala na ang mga taong mahal ko?

Bakit pa kasi pinarans mo sa akin ang maging masaya at ang mahalin ng isang tao pero kukunin mo naman pala sa akin? Bakit hanggang hiram lang ako?

Pinagdamot na sa akin ng mundo ang buong pamilya. Pinagdamot na sa akin ng mundo ang maging masaya. Pinagdamot na ng mundo sa akin ang makasama ang pamilya ko at buo kami. Hindi pa ba iyon sapat?

Kailan ko ba mararanasan ang kasiyahan sa mundong ito? Kailan ko ba mararanasan ang ngumiti na walang inaalala? Kailan ko ba mararanasan ang sumaya na walang pangamba? Bakit pakiramdam ko kapag masaya ako laging may kaakibat na sakit at pighati?

Hindi ko alam kung papaano at kailan pero ang malakas na hampas ng hangin sa mukha ko ang nagpabalik sa akin sa aking ulirat.

Bahagyang nanlaki ang mga mata ko nang mapagtanto kong nandirito ako sa top floor ng ospital na may sampung palapag ang tayog.

Maliit na sa aking paningin ang iilang sasakyan na dumadaan sa baba. Maliliit na rin ang taong nakikita ko mula rito sa aking kinatatayuan ngunit tila baliwala na iyon sa akin. I have a fear of heights pero ngayon ay wari’y hindi na ako tinatablahan ng takot.

I closed my eyes and whispered, “Give me a sign… show me a reason to keep going in this seemingly meaningless life.” Bulong ko sa hangin.

After several minutes, I opened my eyes and lifted one leg to climb onto the railings. I was about to lift my other leg when I heard a cry… a cry of a baby.

My hands, which were grasping the metal railings, quivered.

I shook my head to drive away the sound of the baby crying in my ears. However, the sound of the crying baby only got louder.

Napabitiw ako sa railings at sumalampak sa magaspang na sahig ng top floor at ngumuwa. I hugged my flat tummy.

I almost forget that I am pregnant. I almost forget that there’s a life inside me.

“I’m so sorry. I’m so sorry, baby!” I wailed and rubbed my tummy. “I’m so sorry, baby. Your parent was so careless. I’m sorry.” I lamented like a lost child, filled with sadness and helplessness

“Bakit lagi ka na lang umiiyak kapag nakikita kita?”

Naiangat ko ang aking ulo nang marinig ko ang magaspang na boses ng lalaki.

There, I saw the man I had noticed earlier-it was none other than Helios. One hand held a cigarette between his fingers, while the other raked through his hair in long, deliberate strokes as he sauntered towards me. He took one last drag on his cigarette before tossing it to the ground and stamping it out.

Kumuha ako ng lakas sa sementong railings at saka unti-unting inangat ang katawan. Dahil sa mabagal kong galaw ay maabutan ako ni Helios at kinuha niya ang siko ko at tinulungan ako.

“Bakit ka nandirito? Anong ginagawa mo rito?”

Ngumisi siya at sa pagkakataong iyon ay kita ko na ang perpekto at maputi niyang ngipin. He is a smoker, but his lips were as red as ripe cherries.

“Unfortunately, I have to deliver my father’s lunch here,” he answered lazily.

“Bakit nandito ka sa top floor?”

He brushed his tongue over his lips.

“Because I’m smoking. Don’t expect me to smoke inside the hospital, my sweet. That’s why I came here, and I was disturbed by your loud cry again for the second time

Kahit na masakit pa ang mga mata ko mula sa kakaiyak at sasamaan ko na sana ng tingin itong si Helios nang biglang umikot ang paningin ko.

Nangapa ang kamay ko sa pagkapit sa railings.

“H-hey!” Utal na sambit ni Helios. “What’s wrong?”

I opened my mouth, trying to speak, but no words came out. My mouth felt numb, and within seconds, my entire body followed. Darkness consumed me.

---

Nagising ako sa isang kwarto, private room dahil ako lang mag-isa. Walang ibang pasyente at air-conditioned pa. Alam kong nasa ospital pa rin ako dahil ganito rin kasi ang room ni Papa dati, nung naaksidente siya at pinalipat ni Auntie Amabel sa isang private room.

Bumangon ako at napatalon ng konti nang makita ko si Helios sa isang banda ng room, malapit sa pinto. May isang mahabang sofa kasi doon at doon ito umupo.

Magkahiwalay ang binti ni Helios sa isa’t isa at nakasandal ang ulo sa dingding at tulog. Dahil nakaangat ang ulo nito. Kitang-kita ko ang matangos nitong ilong at ang may kakapalan niyang labi. Naka-cross arms pa ito, emphasizing his muscular arms.

Nagtagal ang mata ko kay Helios. Hindi ko ito kilala at dapat akong matakot sa kanya na nandirito siya sa kwarto kasama ako ngunit wala naman akong nararamdaman na takot mula sa kanya.

Nang gumalaw ito ay saka ko pa pinutol ang pagkakatitig ko sa kanya.

“Finally, you are awake!”

Saglit kong tinapunan ng tingin si Helios.

“Bakit dito mo ako dinala sa private room? Wala na akong pera pampa-ospital.” Wika ko.

Maingay na tumayo si Helios at lumapit sa bed ko.

“Uunahin mo pa talaga ang pag-iisip mo sa pera bago ang sarili mo? For god’s sake, you are pregnant, my sweet. Alalahanin mo naman ang anak mo kung mahalaga pa ’yan sa’yo.”

Masama kong tiningala si Helios. Nakakangalay sa leeg ang tangkad niya! Nais ko sana itong sumbatan sa kanyang sinabi tungkol sa pera pero tinikom ko na ang bibig ko para doon.

“Tigilan mo ang kakatawag mo sa akin na ‘my sweet’. Akala mo naman talaga ay gustong-gusto ko ang tawag mo na ’yan sa akin! Leister ang pangalan ko!” Asik ko rito.

His lips twisted into a smile as he looked at me with amusement.

“I thought you loved it. Hindi mo kasi binigay ang pangalan mo sa akin kaya akala ko gusto mong tinatawag kitang ganon.”

Despite my awful and dull treatment of Helios, he still stays by my side. We’re strangers to one another, but Helios doesn’t hesitate to help me.

“Sino ka ba talaga, Helios? Bakit mo ako tinutulungan? At huwag na huwag mong sasabihin sa akin na mabait ka lang dahil hindi ako maniniwala.” Pranka ko sa kanya.

Nawala ang mapaglarong ngisi sa mga labi nito at humila ng upuan. Umupo siya doon at nagde-kuatro.

“Helios.”

Napapikit ako sa aking mga mata dahil sa sinabi nito.

“Really, I’m Helios Galicia, Lincoln’s cousin.”

“L-Lincoln?”

Tumango siya. “Lincoln, the soccer player and playboy.” Tatawa pa nitong saad.

“I-inutusan ka niyang bantayan ako?” I concluded.

“Yep! I don’t know what’s your relation is with Lincoln but he seems…” Hinintay ko ang susunod na sasabihin ni Lincoln pero umiling na ito.

“Galicia ka? Si Lincoln ay hindi naman Galicia. At kilala mo ba si Morris Galicia? Iyong Formula racer ng Alfa Duccini F1 Team?” Kuryoso kong tanong sa kanya nang matahimik siya.

“Morris is my cousin on my father’s side, and Lincoln, the soccer player, is my cousin on my mother’s side. That explains why.”

Napatango-tango ako sa kanyang sinabi.

“P-pwede mo na akong iwan, Helios. Ayos n-na naman… ako.” Untag ko sa kanya mayamaya.

Tinaasan niya ako sa kanyang kilay.

“Aalis lang ako kapag kumain ka na. You fainted because you didn’t eat and due to stress, Leister. You should take care of yourself.”

Nagulat ako nang may pagkain na pala siyang hinanda. Aniya’y utos daw iyon ni Lincoln, since wala pa akong telepono dahil naiwan ko sa penthouse ni De Silva, hindi ako ma-contact ni Lincoln. Kaya si Helios ang inaabala nito. Ewan ko, dahil kahit nasa flight pa ni Lincoln ay nagagawa niya pa ring utos-utusan si Helios.

Two days later…

Wala naman akong aasahan na mga relatives namin ni Papa Arsel kaya naman pina-cremate ko ang katawan ni Papa.

Habang inaasako ko iyon nang nagdaang araw, ay wala akong kasama. Kahit man lang sina Lola at Lolo ay wala, si Auntie ay hindi nagpakita sa akin.

Nakatayo ako sa gilid ng isang lawa at dala ko ang urn kung saan nakalagay ang abo ng katawan ni Papa. Sa likod ko naman ay si Helios na siyang nagsisilbing driver ko sa mga nagdaang araw na lakad ko.

Niyakap ko nang mahigpit ang urn.

“Pa, sana po mapatawad ninyo ako sa mga nagawa ko. Patawarin niyo po ako sa pagsagot ko sa inyo. Pa, huwag po kayong mag-alala dahil susubukan ko pong ibalik ang sigla ng buhay ko k-kasama ang apo ninyo. At, Pa, pinapatawad na po kita doon sa sampal ninyo sa akin. Mahal na mahal kita, Pa. At kung magkikita man kayo ni Mama d’yan, sabihin n’yo kay Mama na miss na miss ko na po siya at mahal na mahal ko rin siya.” Huling paalam ko kay Papa bago ko binuhos ang abo niya sa lawa.

Sunod akong umupo upang ilagay ang bulaklak na dala ko sa lawa at tinulak ko ito.

Pinanood ko ang bulakak na sumasabay sa agos ng lawa. Ngunit ang katahimikan ko ay biglang naglaho nang may biglang humablot sa braso ko.

Maharas ako nitong tinayo at napaigik ako sa sakit ng pagkakahawak nito sa aking braso.

“L-lola-”

Gulat ako nang si Lola pala ang humablot sa braso ko ngunit mas nagulantang ako sa malutong sampal sa pisngi ko.

Nakita ko sa likuran nina Lola na lalapit na sana si Helios ngunit mariin akong umiling dito. Ayaw kong may madamay na namang tao dahil sa akin. Kutang-kuta na ako sa lahat ng nangyari sa akin.

“Wala ka na talagang idinulot na mabuti sa buhay namin!” bulyaw ni Lola sa mukha at naramdaman ko pa ang pagtalsik ng laway nito sa mukha ko.

Napapunas ako sa aking mukha gamit ang suot kong long sleeves.

Matapang akong humarap kay Lola. Akala niya ba masasaktan niya pa ako? Sa lahat ng nangyari no’ng nakaraang araw, parang namanhid na ang puso at katawan ko sa lahat ng pisikal na sakit.

Ramdam ko man ang pag-init ng pisngi ko kung saan tumama ang palad ni Lola ngunit hindi na ako naapektuhan no’n.

Kita ko sa likod si Levin, si Lolo, at sina Auntie na kasama ang asawa niya.

“Namatay ang anak dahil sa’yo! Dahil sa inyo ng ina mo! Mga salot! Mga malas!” Muling sigaw ni Lola.

Pagak akong tumawa sa kanya sakabila ng pait na naramdaman. Hindi man lang nila pinalampas ang araw na ito. Hindi man lang nila ako binigyan ng araw na magpahinga at maglugsa.

“Sino ang tinatawag mong, anak, La? Akala ko nakalimutan n’yo na si Papa? Masyado ring po yatang makapal ang mukha ninyo para tawaging anak ang Papa ko matapos ninyo siyang talikuran at itakwil.”

Muli akong nakatanggap ng sampal galing kay Lola sa kabilang pisngi ko pero hindi ko umiyak. Pinigilan ko ng husto ang mga luha kong huwag bumuhos sa harapan nila. Hinang-hina na ako pero ayaw kong ipakita sa mga mukha nila iyon. As much as possible ayaw ko nang lumuha sa harapan nila.

Kung galit sila sa akin mas galit… mas galit ako sa kanila! Mas masahol pa sila sa hayop!

“Lapastangan at walang modo! Pareho kayo ng ina mong maninira ng pamilya! Mga walang delikadisa at talagang iyang walang kahiyaan mo ay dinala mo pa talaga sa syudad?! Pati ang mga De Silva ay tinalikuran kamk dahil sa’yo!”

Mapait akong napahalaklakhak sa sinabi ni Lola.

Tama nga si Papa Arsel, baliktarin din ako ni Auntie Amabel. Ngayon, ako na ang sumalo sa lahat ng kagagawan niya. Ako na ang pinaako niya sa lahat ng kagagawan niya.

“Talaga, La? Ako? Tinanong niya ba ang magaling ninyong anak at paborito ninyong apo sa totoong dahilan kung bakit ako napadpad sa syudad?” Walang modo na kung walang modo pero sasagutin ko na siya. Ininsulto niya pa ang Mama ko. Kaya kahit Lola ko siya ay sasagutin ko siya! Tutal naman masamang apo na ang tingin nila sa akin.

Akmang sasampalin na naman ang ni Lola nang sanggain ko na ang kamay niya at padarag itong binitiwan. Muntik matumba ang matanda dahil sa ginawa ko.

Alam ko kung papaano rumespeto. Alam ko ring dapat respituhin ang matatanda pero kung kagaya man lang din ni Lola ay thank you na lang. Pagod na akong magpaapi sa kanila. Pagod na ako sa mga panliliit nila sa amin noon at sa insulto nila sa Mama ko kahit patay na ito.

“Leister!” hiyaw ni Auntie at sinangga si Lola mula sa pagkakatumba.

Binalingan ko si Auntie.

“Ikaw, auntie? Anong pinakain mong mga salita kina Lola? Bakit ako na ang sinisisi nila sa lahat? Bakit hindi mo sinabi sa kanila na ikaw ang nagdala sa akin sa Manila at inutusang magpanggap bilang si Levin kapalit ng pampapagamot mo kay Papa!” Sigaw ko sa kanila, halos mautol na ang ugat sa leeg ko sa sigaw na iyon.

Walang nakapagsalita dahil sa bigla kong pagwawala.

“Bakit hindi mo sinabi na ikaw ang may pakana ng lahat ng ito? You want to save your name kaya pangalan ko ang sinisira ninyo!? Ang galing niyo naman po!” Sarkastiko kong anas at pumalakpak.

“Leister!” sabat naman ni Levin at saka ito nagmartsa sa para harapin ako.

Sasampalin na naman sana ako nito ngunit hinawakan ko ang kamay ni Levin at saka ko siya binigyan ng malulutong na sampal sa kanan at kaliwa.

Maybe it’s due to the chemical of adrenaline that erupted in my system that was responsible for my rage and courage right now. O siguro kampante ako dahil nandito si Helios at hindi niya ako pababayaan kapag dehado ako, kaya ganito ako katapang ngayon.

Nanggigigil kong kinuwelyuhan si Levin.

“Kutang-kuta na ako sa mga paawa mo, Levin! Kutang-kuta na ako mga arte mo!” Gigil kong sambit at kita kong namumula na ang mukha nito sa sakal at sampal ko.

“Hindi ko alam kung ano ang sinulsol mo kay Gage at sa Papa ko para maniwala sila sa’yo! Pero ang galing mong artista! Ang galing mong maglaro na parang ikaw pa ang biktima rito! Tang ina mo, kung hindi ka naglayas ay hindi ito mangyayari!”

I know that I’m partly at fault as well sa mga nangyayari pero kung binigyan lang nila ako ng oras. O ’di kaya’y pinahiram nila ako ng pera, hindi naman ito mangyayari. Ginamit nila ang sitwasyon ko para sa sarili nilang interes!

“B-bitch! Hindi ito m-mangyayari kung hindi mo t-tinanggap ang offer ni Mommy!” Nauubo nitong wika.

“Leister tama na!” Ang awat ng daddy ni Levin na si Laurel at lalapit na sana sila sa amin ni Levin nang bantaan ko sila.

“Lumapit kayo at mapapatay ko itong paborito ninyong apo at anak!” Nanginginig sa galit kong saad.

Pulang-pula na rin ang kamay ko dahil sa higpit nang pagkakahawak ko sa kwelyo ng damit ni Levin.

“Gusto kitang lunurin ngayon d’yan sa lawa, Levin pero masyado madali iyon bilang ganti sa lahat ng dinulot mong delubyo sa buhay ko! Una si Gage tapos ang Papa ko. Masyado kayong makasarili ng pamilya mo. Wala kayong paki kung may matapakan kayong tao basta ang importante sa inyo ay ang sarili ninyo!” Anang ko at mas hinigpitan ko pa ang pagkakasakal kay Levin.

Nauubo na si Levin at tila nauubusan na ng dugo sa mukha. Tinatampal niya ang braso ko pero hindi ko siya binibitiwan.

“Hinding-hindi kita-”

“Bitiwan mo ang kambal mo, Leister!” Putol na paghihisterya ni Auntie Amabel.

Natigalgal ako at napatingin kay Auntie Amabel.

“A-ano?” Utal kong sambit.

Umiiyak si Auntie Amabel.

“B-bitiwan mo ang kambal mo!” Pikit matang ulit ni Auntie.

Kinuha ni Levin ang pagkakataong iyon na kumawala sa kamay ko. Itutulak na sana ako ni Levin ngunit pumagitna na si Helios at ginamit ang katwan bilang panangga.

CHAPTER 25

Chapter 25

Leister Pov

“Bawiin. mo. ang. sinabi. mo, Auntie!” Nanggitgit ang bagang ko habang binibitiwan ko ang mga katagang iyon.

Nanatili sa tabi ko si Helios habang ako ay nanginginig sa galit na nakatingin kay Levin na parang awang-awa na naman siya. Dinaluhan pa nga siya ni Tito Laurel.

“It’s true, Leister. Levin is your twin; he’s just a minute older than you. Sanggol pa lang nang ibigay ng mga magulang mo sa amin si Levin dahil sakitin siya at w-walang pera sina Kuya Arsel pampagamot kay Levin. At dahil hindi kami magka-anak ni Laurel, tinanggap at inalagaan namin si Levin.” Iling-iling pang untag ni Auntie na para bang ayaw niya sa mga salitang binibitiwan niya.

Akala niya naman gustong-gusto ko ang ideya na kambal ko… kambal ko itong demonyo na ito!

“Kahit kambal kita, Leister, I will never ever treat you as my twin! Never in my—” Levin snapped, but I immediately interrupted him

“Akala mo rin ba gusto ko, Levin! Mas gugustuhin ko pang ipanganak nang mag isa kaysa… kaysa maging kambal ang tulad mo!”

Pati sila Lola ay napapailing sa mga sigawan namin ni Levin. Manrindi sila sa boses ko dahil ngayon na lang nila ito maririnig. This will be the last time I talk to them. They say that blood is thicker than water, but I guess the blood is already contaminated and too toxic for me to handle. I’d rather puke blood than be with them.

Hinding-hindi ko makakalimutan ang pagmamakaawa ni Papa Arsel sa kanila. Hindi ko makakalimutan ang mga panggigipit nila sa amin. Hindi ko makakalimutan na umuuwing bigo si Papa dati dahil hindi siya tinanggap sa mga trabahong pinag-aapplyan niya dahil sa kanyang pamilya. At hinding-hindi ko makakalimutan itong araw na ito. May pamilya siguro talagang ganito. Na nasisikmura at natitiis nila ang kanilang kapamilya na naghihirap.

Oo nga’t marami silang pera, mayayaman, pero hindi nabibili ng kanilang karangyaan ang pagka-class at ugali.

“I also loved too kung hindi kita kadugo o kambal, Leister! I hate the idea that I came from the same womb as you!”

“Tang ina mo, Levin! Huwag na huwag kang magsasalita ng ganyan sa Mama ko! Dahil kung hindi dahil kay Mama ay wala ka rin dito!” I screamed at the top of my lungs, desperately trying to hold back my tears. Bahala na’t manginig ako sa galit huwag lang akong umiyak sa harapan nila ngayon!

“Do you think I am thankful in this situation, Leister? Do you think I like it? I’d rather die than live this kind of life! You’ve already taken too much from me! Mang-aagaw ka!” Levin angrily retaliated, pointing a finger at me.

“Levin stop it!” Awat ni Tito Laurel kay Levin na nagwawala.

“You don’t know how to be thankful for what you have, Levin!” I yelled, frustrated. Now… now I understand kung bakit ganoon na lamang kung makisimpatya at maniwala si Papa Arsel kay Levin. God! All my life I lived in an illusion that we’re once a complete happy family. Kung hindi pa nawala si Papa ay hindi ko pa ito malalaman.

Kaya pala magkamukhang- magkamukha kaming dalawa dahil kambal kami. Akala ko… akala ko kaya lang magkamukha kami ni Levin dahil magkapatid sina Papa Arsel at Auntie. Pero kambal ko pala talaga siya. Kaya pala ang dali akong ihatid ni Auntie sa Manila para pumalit kay Levin kasi kambal kami at magkamukha talaga!

“How?! How the hell would I be grateful, Leister, when in the first place pinamigay na nila ako? Papaano ako maging grateful kung mas pinili nila akong ipamigay sa iba tapos ikaw kasama nila! Kapiling mo sila! Nasayo na ang mga magulang natin, Leister, at akala ko iyon lang ang kukunin mo sa akin pero pati pala kay Gage ay kukunin mo rin!”

“Huh! Kinuha? Isaksak mo sa baga mo ’yang si De Silva kung gusto mo!” I hate how Gage pushes me away. I hate how he easily gets swayed by Levin na para bang wala kaming pinagsamahan.

“Hindi mo alam! Hindi mo alam kung gaano kasakit sa akin, Levin, na ako!” Tinampal ko ang aking dibdib. “Ako ang kasama ni Papa nang matagal pero ikaw pa rin ang pinaniwalaan niya! Kahit sa huling sandali ng buhay niya… i-ikaw… ikaw pa rin ang iniisip niya!”

“That wasn’t my fault anymore, Leister. Even though I know you are my twin… I will never, ever see you as my twin. I hate having the same face as yours!

“There’s… there’s no need to say that, Levin, dahil wala akong kapatid o kambal na hindi marunong rumespeto sa kanyang magulang!” Bwelta ko sa kanya.

“Let’s go! Umuwi na tayo! Hayaan na natin ang malas na iyan at h’wag na h’wag kang luluhod at gagapang muli sa tahanan namin, Leister. Tsk! Kung kaya ko lang bawiin ang apeliyedo namin sa tabi ng pangalan mo ay ginawa ko na!” Asik ni Lola.

Tumalikod silang lahat sa akin. Nanginginig ang mga nakakuyom kong kamao habang pinagmamasdan silang lumalayo.

My tears were on the verge of rolling down my cheeks when Lolo turned his head toward me. Hindi ko alam kung dala lang ba iyon ng nag-uumapaw kong emosyon dahil nakita ko ang lungkot at awa sa mga mata ni Lolo.

Tumalikod ako at humarap sa lawa. Ngumiti ako pero sunod-sunod naman ang pag-iyak ko hanggang sa napahagulhol ako.

“That was so brave of you earlier, my sweet. I thought you were really going to cry in front of them. But you’re so damn strong. You looked so hot while cursing at them. I almost raised my hand and clapped for your performance earlier. You amazed me so damn much.”

Umayos ako sa pagkakaharap ko kay Helios.

“Pwedeng… pwedeng yumakap? Kahit friendly hug lang?”

Ngumisi siya. “Come here,” aniya saka binuka ang mga kamay.

Kaagad akong yumakap kay Helios at binaon ang mukha sa bandang dibdib nito.

“You can always hug me for free, Leister. Kahit may malisya pa man iyan o wala!” Birong wika niya naman kaya nasampal ko ang likod nito. Nagawa niya pa talagang magbiro sa sitwasyon kong iyon.

“Salamat, Helios.”

I felt his chest rise and fall with each breath.

“I did nothing, my sweet.”

Maybe I should let him call me that way. Ilang suway ko na kasi sa kanya na huwag akong tawagin sa ganoon pero tinatawag niya pa rin akong ‘my sweet’ sana lang talaga walang sumugod sa akin at umaway sa akin dahil sa kanya.

“Nagawa ko iyon kanina dahil nandito ka.”

“Haha! Moral support lang ang binigay ko kanina because you do all the actions and dialogue. Again, you’re so freakin’ hot right here earlier. I hope you manifest that boldness and bravery throughout your life, Leister.”

---

Present…

Hindi ko na nakikita sina Auntie Amabel at ang pamilya dahil nag-migrate sila. Sina Lola at Lolo naman ay tingin ko umalis na rin ng Monti Alegri kaya hindi ko na rin sila nakikita at wala na rin akong balita sa kanila sa mga nagdaang taon. Sa mga De Silva naman ay wala na rin akong naririnig mula sa kanila. It’s not that may pakialam ako o ano pero masaya na naman ako sa tahimik kong buhay dito sa Monti Alegri kasama ang anak ko.

However, I cannot forever hide my child from Gage. Our life has its own twists and turns, to the things we try to run and hide. I can run and hide, but it’s not for a lifetime. And the time has come that my child, Gleysie, would meet his father.

“Mama, I don’t like him! He hurt you, Mama?” My child sweetly asked me before she cupped my face with both her soft palms.

“No, baby. It’s just that…”

“He is not our friend, mama. I don’t like him!” Sunod nitong saad sa akin bago pa man ako matapos.

Pinaligpit ko kay Rosie ang pagkaing inorder ko dahil hinila na ako ni Gleysie palabas ng Angel’s Restaurare (AR). Nandito kami ngayon sa parke na malapit lang din sa restaurant.

“That Mr. Stranger is bad, mama!” Panghihimutok niya pa.

“Akala ko kuya na ang tawag mo sa kanya?”

Nanlalaki ang mata ng anak ko at sumimangot nang mapagtanto ang pinagdadaldal niya kanina.

“I changed my mind, Mama. Gleysie changed her mind. Hindi ko na Kuya si Mr. Stranger.”

I almost laugh when I hear her call Gage ‘Mister Stranger’.

“Mama where’s your bag po?”

Napatingin ako sa aking sarili nang hindi ko pala nadala ang maliit kong bag na dala rito. Pilit kong inalala kung saan ko ito naiwan at naalala kong naiwan ko ito sa loob ng restaurant.

“Kuya Lei, ang pagkain n’yo po!” Tawag ni Rosie sa akin dala ang takeout naming pagkain.

“Salamat sa paghatid nito, Rosie. Talagang naabala kita.”

Ngumisi si Rosie. “Wala iyon, Kuya, saka pa-out na rin po ako ngayon kasi may meeting kami sa school.”

Muntik ko nag makalimutan na working student nga pala itong si Rosie. Wala na siyang mga magulang at sa kanyang Lola na lang siya nakatira. Nagsusumikap siyang mag-aral para sa sarili kasi matanda na rin ang kasama niya sa bahay.

“Sabado ngayon, Rosie.”

“Oo, kuya, pero meeting po, eh. Tungkol po sa research namin.”

Tumango ako rito. “Teka, Rosie, pwede bang tingnan mo muna itong si Gleysie? Kukunin ko lang ang bag ko sa loob ng Angel’s.”

“Sige, kuya, walang problema.”

Bumalik ako sa loob ng restaurant at binalikan ko ang pwesto namin kanina. Nakahinga ako nang maluwag nang makita kong wala na doon si Gage. Kaso nadismaya naman ako nang hindi ko makita ang bag ko roon.

“Nasaan na ba iyon?” ani ko sa sarili at hinanap sa ilalim ng mesa ang bag ngunit hindi ko talaga mahagilap ang aking bag.

Bigo akong lumabas sa Angel’s at pilit na hinahalungkat ang aking utak kong tama ba ang pagkakaalala ko na nasa upuan ko naiwan ang bag. Pero hindi naman kasi ako pumunta sa ibang lugar at malabong naiwan ko ito sa tricycle na sinakyan namin ng anak ko kanina.

Kunot-noo akong naglalakad pabalik sa parke na malapit lang dito sa Angel’s nang may biglang humarang sa aking dinaanan. Nag-angat ako ng tingin at saglit na nanlaki ang mga mata ko nang makita ko si Gage.

Sa galit ko nang makita ko siya kanina ay hindi masyadong napagtuonan ng pansin ang kanyang hitsura pero ngayon na magkaharap kami ay ngayon ko lang napansin ang slicked back cut niyang buhok. His brunette gelled hair swept back lends him a youthful appearance, contrasting with his mature features that have developed over the years. His button-down shirt fits snugly, accentuating his physique and arms.

“Ito ba ang hinahanap mo?” aniya at itinaas ang isang kamay na bitbit ang bag ko.

Lumipat ang mata ko roon sa aking bag at aagawin ko na sana iyon nang itaas niya pa ang kanyang kamay.

“Akin na ang bag ko!” Asik ko sa kanya at sinubukan kong talunin ang bag ngunit iniiwas niya ito sa akin.

“Stop jumping, hindi mo rin naman ito makukuha sa akin.”

Tumigil ako sa kakatalon.

Masama ko siyang tiningnan. Ano ba itong ginagawa niya ngayon?

“Monti Alegri is my hometown. I didn’t know na mapapadpad ka rito kaya hindi ko alam na magkikita tayo. Kung sa tingin mo ay hindi ko pa tanda ang sinabi mo sa akin noon, pwes markado pa rin iyon sa utak ko. Kaya akin na ang bag ko at aalis na ako. Pangako hindi na ako magpapakita sa’yo—.” Ulit ko pa sana ngunit sinapawan na niya ako.

“Gleysie Rell is my daughter.”

Napahasa ako sa aking ngipin.

“Sperm donor ka lang.” Tamad kong wika sa kanya.

Pagak siyang tumawa bago sumeryoso ang kanyang mukha.

“Gusto kong makilala ako ni Gleysie.”

“Papaano kung ayaw ko?” Hamon ko sa kanya.

“Talaga, Lei? Ipagkakait mo kay Gleysie na makilala ako? I am her father, and as such, I have every right to know my own child!”

Pumanting ang tenga ko sa kanyang sinabi. Tila ginalaw niya ang sugat ko na matagal ko nang isinantabi.

“Huh! Saan mo nakukuha iyang kakapalan ng mukha ngayon, Gage? Shit ka dahil kung sana…” Ayaw ko na sanang alalahinin ang gabing iyon. Ayaw na ayaw ko na. Gusto ko na iyong ibaon sa limot pero inungkat na naman ni Gage. “sana pinakinggan mo ako noon, Gage. Sana… sana pinakinggan mo!”

Hindi siya nakapagsalita. Tama lang dahil mas naniwala siya kay Levin noon. Ang dali dali niyang naniwala doon sa kambal kong iyon!

“I’m sorry, Lei.” He murmured, his voice barely rising above a whisper.

It’s too late. His sorry was way too late. Hindi ko na gusto iyang marinig. Kung sana lang no’ng gabing iyon ay nakinig siya o ’di kaya’y hinabol niya ako. Handa akong bumalik sa kanya sa kabila ng ginawa niya. Handa akong ubusin ang sarili ko noon kung nakinig lang siya. Handa akong harapin ang galit niya kung sana lang ay sa nakinig siya sa mga paliwanag ko.

Back then, his rage caused me to run and hide. However, I have no intention of hiding my child from him. Ayaw kong lumaki si Gleysie na naghahanap ng buong pamilya pero dahil lang din sa kanya kaya nagkaganito kami.

Wala siya nang nilugmok ako ng mga pagsubok dati. Wala siya sa mga panahon na kailangan ko siya. Ibang tao ang pumalit sa posisyon niya sa mga panahong kailangan ko nang makakapitan.

“It’s already long overdue, Gage.” Hinablot ko ang bag sa kanya at hindi siya nakapalag.

“My sweet!”

Parehong nakuha no’n ang atensyon namin ni Gage.

“H-Helios?” Garalgal ko at napangiti kay Helios na nakangisi sa akin.

Lumapit ito sa akin at walang pagdadalawang isip akong niyakap sa harapan ni Gage.

CHAPTER 26

Chapter 26

Leister Pov

Natatawa akong gumanti ng yakap kay Helios. He has remained the same throughout all the years I’ve known him. While his name might sound intimidating, his behavior and attitude towards me and my daughter have always been the opposite-kind, caring, and supportive. Mahilig magbiro si Helios, lagi niya akong napapatawa kahit nga mukha palang niya ang nakikita ko natatawa na ako.

Sa panahong dinurog at tinalikuran ako ng mundo, si Helios ang nasa tabi ko. Siya ang umakay sa akin, gumabay, at tumulong sa akin. Si Lincoln kasi thru calls and video calls lang kami minsan no’n pero ang laking tulong din niya sa buhay ko at sa buhay ng anak ko.

Napahagikhik ako nang ipitin pa ako lalo ni Helios sa kanyang yakap.

“Naiipit na ako rito, Helios.” Natatawa kong saad at tinampal ang likod nito.

“Eh, ito naman ang gusto mo dati, headlock pa nga!” Turan nito at pati ako ay napahalaklakhak. Gago rin talaga minsan ang bunganga ng lalaking ito.

Nang pakawalan niya ako ay siya na rin ang umayos sa buhok kong ginulo niya.

“Kailan ka pa nakauwi ng bansa?” tanong ko sa kanya dahil nagkaroon ito ng business trip outside the country at ilang buwan din siyang hindi nakadalaw sa amin ni Gleysie.

“Yesterday,”

“Tapos pumunta ka kaagad dito? At saka papaano mo ako nahanap dito?”

Ngumisi siya sa akin at kinurot ang pisngi ko. Hindi na ako sing-baboy tulad no’ng nagbubuntis ako pero hanggang ngayon kinukurot niya pa rin ang pisngi ko tulad ng dati.

“Hindi pa lang ako nakaka-land dito sa Pilipinas, una ko kaagad na naisip ay uuwiin ko kayo ni Gleysie, Leister-”

Isang tikhim na tila nabulunan ang nagpatigil kay Helios sa pagsasalita. Oh good! Muntik ko nang makalimutan na may kasama nga pala kaming ibang tao ngayon.

“Who are you, dude?” Ang ngising nakapaskil sa mukha ni Helios ay unti-unting nawala. Gumalaw ang panga ni Helios habang seryosong pinupukol ng tingin si Gage.

“Gage… Gage De Silva,” ang naging tugon ni Gage kay Helios at tulad ng kaibigan kong si Helios. Hindi rin natutuwa si Gage basi sa higpit nang pagkakakuyom niya sa kanyang palad at pandidilim ng kanyang mga mata.

I caught the faint sound of Helios’s snicker.

Hindi ako nakapalag nang yumakap sa baywang ko ang isang braso ni Helios at panunuksong ngumiti kay Gage.

“Helios Galicia,” pakilala rin ni Helios kay Gage.

Wala ni isa sa kanila ang naglahad ng kamay. At halos magpatayan na sila sa kanilang mga titig sa isa’t isa. Watching them face to face, I realized that Helios was noticeably taller than Gage by several inches.

Hindi ko sinabi kay Helios ang tungkol kay Gage. Kasi sa mga taong nagdaan na magkaibigan kami ni Helios, hindi siya nakuryoso sa ama ni Gleysie. Okay lang naman sa akin na magtanong siya kaso mukha namang hindi siya interesado kay Gage.

“Let’s go home.” Malakas na wika ni Helios at sinasadya niya siguro talaga iyon.

Tiningala ko naman ito.

“S-sa bahay-”

“Of course!” Putol ni Helios sa akin at kinuha ang kamay ko.

Nagpatangay na lang ako kay Helios pero nang makalayo kami kay Gage ay sinabi ko ritong naiwan ko si Gleysie kay Rosie doon parke kaya naman pinuntahan muna namin ang anak ko.

“Gleysie!” Tawag ni Helios kay Gleysie na kumakain ng chicken kasama si Rosie.

Kita ko ang pagbitaw ni Gleysie sa kanyang hawak na hita ng manok at kuminang ang mga matang tumingin sa amin ni Helios.

“Papa! Papa Helios ko!” Tiling sigaw ni Gleysie at kaagad na bumaba sa kinauupuan nila ni Rosie na sementadong bench at tumakbo tungo sa amin.

Nang makalapit si Gleysie ay kaagad siyang binuhat ni Helios at hinalkan.

“How’s my lady?” Malambing na ani ni Helios kay Gleysie.

Magaling din mang-uto itong si Helios sa anak ko kaya hindi na kataka-taka na malapit ang loob ni Gleysie sa kanya. Alam ni Helios na ayaw magpatawag n ‘baby’ ni Gleysie kaya naman ‘my lady’ ang tawag niya sa anak ko in which gustong-gusto naman nito.

“Your lady is still pretty like my mama, Papa!” Kinikilig na wika ni Gleysie. Nag-iingat din siya sa kanyang kamay dahil kinamay niya lang iyong manok eh.

“Really? Hindi mo ba binibigyan ng sakit ng ulo ang Mama mo?”

Maganang tumango-tango si Gleysie kay Helios.

“Hindi ka na ba nagbababad sa tubig?”

Doon napanguso si Gleysie sa sinabi ni Helios. Guilty’ng-guilty ang bata!

“I love being with water, Papa. Kaya nga nagpa-buy ako sa’yo ng malaking basin, right?”

Tumawa si Helios doon at piningot ang ilong ng anak ko. “Gawa na lang tayo ng pool sa bahay ninyo.”

“Really po!”

Tumango si Helios.

“But hindi naman po malaki ang house namin, Papa, at maliit lang ang land doon.”

Matagal nang gustong magpagawa ni Helios ng pool sa bahay. Ngunit humihindi ako doon, nakakahiya na sa kanya tapos maliit lang din talaga ang lupang kinatatayuan ng bahay namin. For sale naman ang katabing lupa sa aming bahay kaso hindi ko pa mabili-bili iyon.

Nagrereklamo din kasi si Helios kasi tuwing summer, kapag napapadalaw siya sa bahay ay wala kaming pool. Bumabyahe pa kami para makaligo ng pool.

“That’s why you should help me convince your Mama to buy the land near your house.” Doon natin ilalagay ang pool mo!“ Sulsol naman ni Helios sa anak ko.

Inirapan ko silang dalawa.

“Kuya Lei, mauuna na po ako sa inyo.” Singit ni Rosie sa akin.

“Ay, oo nga pala, Rosie. Sorry at thank you pala sa pagbantay kay Gleysie.”

“Wala po iyon, Kuya, mag-ingat po kayo!”

Inalok ni Helios si Rosie na idadaan namin siya sa school ngunit humindi rin naman ito.

Pinatapos naming kumain si Gleysie bago umuwi. At nang makarating kami sa bahay ay si Helios na rin ang nagbuhat kay Gleysie dahil nakatulog ito. Matapos kong in-on ang aircon sa silid ni Gleysie ay lumabas ako sa silid nito.

Naabutan ko naman si Helios sa sala ng bahay na nanonood sa telebisyon. Feel na feel at home talaga itong si Helios dito sa bahay. Dati no’ng pinagbubuntis ko pa si Gleysie, dito natutulog sa bahay si Helios. Ang dating silid niya ay ang silid na ngayon ng anak ko. Hanggang sa nag-isang taon si Gleysie ay umuuwi pa kasi si Helios dito sa bahay.

“Uuwi ka rin ba sa Manila ngayon, Helios?” anang ko at umupo sa katapat na sofa sa kanya.

“Titingnan ko pa,” sagot niya naman sa akin habang ang mga mata ay nasa telebisyon.

“Alam mo naman na wala ka nang kwarto dito sa bahay.”

“Dito ako sa sala.”

Ngumiwi ako. Sa laki at tangkad niyang tao hindi siya magkakasya sa maliit kong sofa!

“Pero maiba ako, Helios.” Nakuha no’n ang atensyon niya kaya tumingin siya sa akin. “Kanina nakita mo si Gage, siya iyong sinasabi ko dating De Silva.” Patuloy ko. Saksi naman siya sa sigawan namin noon ni Levin.

Kinuha niya ang remote control ng TV na nasa center table at pinatay ang TV.

“I know.” Maikling tugon niya.

My eyes fluttered nervously under his intense, unwavering gaze.

“H-how?” Garalgal kong tanong sa kanya.

Alam niyang De Silva ang nakabuntis sa akin pero wala akong sinabi sa kanya na Gage De Silva.

“Lincoln, siya ang nagsabi.” He lightly shook his head. “I’m sorry, Leister. Tinanong ko si Lincoln about you and what happened to you before I met you.”

Napasandal ako sa aking kinauupuan dahil sa kanyang binunyag. Kaya pala hindi siya nagtatanong sa akin ay dahil alam na niya pala.

“Matagal na?”

“After you gave birth to Gleysie.” Helios bite his lower lip. “I’m sorry, Leister.”

Inilingan ko si Helios. Wala naman akong dapat pang katakutan kung malaman niya ang totoo. Nahihiya lang ako.

“Matapos mong malaman ang lahat… anong tingin mo sa akin? Nanloko ako dati para sa pera, Helios.”

Gumalaw ang panga niya.

“Naipit ka sa sitwasyon mo, my sweet. I understand you. Wala akong pakialam kung nanloko ka dahil sa pera. Ginawa mo lang naman iyon dahil wala kang malalapitan noon. Walang-wala ka noon. At alam ko na kung may pagpipilian ka lang, hindi mo naman iyon gagawin.”

Napatango-tango ako doon. He’s right.

“Salamat sa pananatili mo sa tabi namin ng anak ko, Helios. Salamat sa lahat.” Paulit-ulit na akong nagpapasalamat kay Helios ngunit hindi siguro ako mapapagod doon dahil siya ang nagpapalakas sa akin noon eh.

Nakakatuwa ngang isipin na siya ang ginigising ko dati dahil sa mga cravings ko. Hindi ko aakalain na natiis niya ang mga kaartehan ko nang pinagbubuntis ko si Gleysie. Ginigising ko si Helios nang madaling araw dahil gusto ko ng manga at hipon tapos gusto ko pa galing sa palengke. Minsan tumatawag ako sa kanya dahil gusto kong kumain ng pizza tapos ang toppings ay hipon. Isang beses nga ay ginising ko rin siya para lutuan ako ng isda, gusto ko iyong inihaw na isda at gusto ko sa harapan ko siya magluto. Tapos siya ang pinakain ko no’n, amoy lang kasi nung inihaw niyang isda ang gusto ko. Umiyak pa ako no’n kasi hindi niya inubos.

“Pang ilang ‘thank you’ na iyan, my sweet? Wala bang ‘thank you kiss’ d’yan?” Biro nito sa akin.

Nabato ko sa kanya ang pinakamalapit kong throw pillow. “Sira ka talaga!”

Ang hilig niya talagang sumira ng moment!

“Dapat na bang nagselos si Lincoln nito sa akin? Baka lumipad iyon pa-Pilipinas, kaka ‘thank you’ mo sa akin.” Natatawa niyang turan.

Inilingan ko na lang ito.n

Matapos iyon ay napagdesisyonan kong magluto para sa hapunan. Si Helios naman ay sinamahan ako sa kusina matapos niyang magbihis. May ilan pa kasi siyang damit na naiwan dito sa bahay.

“What are we going to cook, my sweet?” Sulpot ni Helios sa likod ko.

“Ginataang gulay at magp-prito lang ako ng isda.” Maliban kasi sa manok ay paborito ng anak ko ang isda.

“I’ll help you.”

Tumango ako.

“Ikaw na ang magprito.” anang ko kay Helios at hindi naman siya umangal. Akala ko hihindi siya eh.

“Wear your apron first.” Saad ni Helios. Magrereklamo na sana ako sa kanya dahil ’di naman kailangan no’n. Kaso pinaharap na niya ako at sinuot niya sa akin ang apron.

Tila tumigil ang hininga ko sa aking lalamunan nang dumukwang si Helios sa akin at saka niya sinintas ang lace no’ng apron sa likod ko. Ramdam na ramdam ko ang mainit na hininga ni Helios sa aking balikat.

Helios is an engineer by profession, but he is involved in business by choice. He had no other option, as he is the sole successor of his British-Filipino father’s and Indian mother’s businesses.

I know that he is still learning the field of business, at umuuwi lang siya sa amin ni Gleysie para dito magpahinga kaso heto siya’t nagluluto.

“Baka pagod ka pa, Helios. Pwede ka namang manood na lang ng TV doon sa sala.” Wika ko kay Helios habang nagbabantay sa kanyang isdang piniprito.

Sinulyapan niya ako.

“This is my kind of rest and leisure, my sweet. Please, allow me to help you.”

“Baka kasi pagod ka.”

“Fully charged na ako kanina sa yakap mo, my sweet.”

“Helios…”

“Magluto muna tayo dahil baka magising na si Gleysie.”

Bumalik si Helios sa pagluluto pero ang mata ko ay nanatili sa kanya. Ayaw kong masira ng pagkakaibigan namin ni Helios. Hindi naman kasi ako manhid para hindi malaman na nag-iiba na rin ang tingin ni Helios sa akin. Hindi ako feeling-ero, mararamdaman mo naman kasi kapag ang kaibigan mo may something na towards you.

Nawala din sa isip ko iyon nang maghapunan kaming tatlo. Kay Gleysie na kasi ang buong atensyon namin ni Helios sa buong hapunan.

“You still go to school together with your Mama, my lady?” tanong ni Helios kay Gleysie. Kumakain na kami ng mangga ngayon at malapit nang matapos sa aming hapunan.

Maganang tumango si Gleysie at gumamit ito ng kutsara sa pagkain niya doon sa manggang hinog.

“Yes po, papa! I love going to school po!”

“Very good! Ano na ang tinuturo ng mga teachers mo sa’yo?”

“I know how to count from one to a hundred, Papa. I know how to neatly write my beautiful name, Mama’s name, and I know how to color too.” Masiglang tugon naman ng anak ko.

“Wow! Your teachers are amazing, my lady.”

Nakuha pa ni Gleysie na mag-thumb’s up kay Helios.

“Mama had a lot of suitors po kasi sa school, Papa! But teacher Richie is the best Mama’s suitor po. Marami siyang tinuturo sa akin!”

Pinasok ko na si Gleysie sa Day Care kasi gusto niya talagang mag-aral. Pero sa faculty namin ay natuturuan din siya ng mga kasama ko doon. At ang tinutukoy niyang suitors ko ay ang mga kaibigan kong lalaki, tawag niya doon ay mga suitors ko.

Isang beses kasi ay nagbiro iyong isang kasama ko sa faculty, tinukso kaming dalawa ni Richie na suitor ko raw si Richie. Narinig ni Gleysie ang word na suitor doon at nakuryoso ang bata. Biniro naman ng kasama ko na ang ibig sabihin ng suitor ay kaibigang lalaki at tumatak iyon kay Gleysie. Ilang beses ko na ring pinaliwanag kay Gleysie ang bagay na iyan pero ginagamit pa rin niya ang term na iyan.

When I looked at Helios, the muscles in his jaw twitched, revealing a subtle tension. “Wow! A lot of suitors?” anito.

“Yes po!” sang-ayon naman ni Gleysie.

Naputol ang aming usapan nang may kumatok sa aming pintuan.

“I will open it!” Boluntaryo ni Gleysie at nagtaas pa ng kamay niya.

Ngumiti ako kay Gleysie.

Tumakbo na ito tungo sa sala. Ngunit nagtaka ako nang ilang minuto na at hindi pa rin nakakabalik ang anak ko.

Tumayo na ako at sinundan ito. At laking gulat ko nang makita ko kung sino ang aming panauhin. Akala ko ay si Rosie ang bisita namin ngayong gabi kaya hinayaan ko si Gleysie na buksan ang pinto kaso nagkamali ako dahil si Gage ang aming panauhin.

“What are you doing here, Mr. Stranger?” Matapang na tanong ni Gleysie at tinangala si Gage.

“G-good evening!” si Gage na may dalang bouquet ng pink roses at malaking stuffed toy na kulay brown.

CHAPTER 27

Chapter 27

Leister Pov

“Can I come in?” Pagbasag ni De Silva matapos namayani ang mahabang katahimikan sa amin.

I felt someone presence at my back, kaya nilingon ko ito. Si Helios pala at masama ang tingin nitong nakatitig kay Gage na nakatayo pa doon sa bakuna papasok ng bahay.

“You are not welcome here, Mr. Stranger.” Ang anak kong si Gleysie na ang sumagot kay Gage.

Saksi ang dalawang mata ko kung papaano napalitan ng sakit ang masayang ngiti sa mga labi ni Gage. Pero nagawa niya pa ring ngumiti kay Gleysie sa kabila no’n. Ang anak ko naman ay naka-crossed arms lang at tinitingala ang amang hindi nagpaka-ama sa kanya sa mga nagdaang taon.

Hindi marurok ng aking utak kung gaano katibay at kakapal ang mukha ng De Silva na ito. He has the audacity to show here with flower, chocolate, and stuffed toy with him. ’Di ko napansin ang tsokolateng dala niya kanina dahil natabunan iyon ng bouquet. Tsk! Kahit isang buong garden o farm ng bulaklak ang dalhin niya rito sa amin ay hindi ko makakalimutan ang ginawa niya. Kahit bilhin niya pa ang factory ng chocolate ay hindi mabubura no’n ang ginawa niyang pagtaboy sa akin noon. At kahit bilhin man niya ang lahat ng stuffed toys sa mall, wala akong paki doon. Akala niya mauuto niya ang anak ko sa ganoon. Mas gusto ni Gleysie ang swimming pool at batya na binili ni Helios.

“This for you,” sabay abot ni Gage no’ng stuffed toy kay Gleysie.

Tinitigan ni Gleysie ang stuffed toy na iniabot ni Gage sa kanya. Hindi ko aakalain na tatanggapin iyon ng anak ko.

“This is not a cute and beautiful stuffed toy. But, thank you! But we’re not bati, inaway mo ang Mama Lei ko!” Matapang na usal ni Gleysie bago tinalikuran si Gage. Dumeretso sa kusina si Gleysie at naiwan kaming tatlo sa sala.

Ayaw kong patuluyin si Gage. Gusto ko umuwi na siya at huwag magpakita sa amin ng anak ko. Nangangati ang mga kamay kong pauwian siya!

“Umuwi—”

“What are you doing here?!” Nanalo ang lakas ng boses ni Helios kumpara sa boses kong parang bulong lang.

“I’m here for Lei and Gleysie.” Matapang na sagot ni Gage. He showed determination but it failed to reach me.

“You see that they’re all well. Now, leave!”

Nagpalipat- lipat ang ulo ko sa kanilang dalawa.

“I want to talk to Lei. I’m not yet done here.” Wika naman ni Gage at pareho sila ni Helios na ayaw magbitiw ng nakakamatay na titig sa isa’t isa. Kung pwede lang magpatayan sila sa kanilang mga titig, malamang sa malamang kanina pa sila nakabulagta ngayon.

“What are you going to say? Nandito ako. Bakit hindi mo pa sabihin kay Lei?” Hamon naman ni Helios kay Gage.

Naningkit ang mga mata ni Gage. “And who are you? I’m here to talk to Lei and it’s about ‘our’ daughter.” Madiing saad ni Gage.

“Kailan ka naging ama kay—”

“Tama na, Helios!” pabulong kong pigil kay Helios at hinila ang kanyang damit. Binagsak niya ang tingin sa akin. “Nasa kusina si Gleysie. Naririnig kayo!” anas ko kay Helios. Pinisil naman ni Helios ang braso ko at tumango.

Tulad ko, binalingan ni Helios si Gage. “Umalis ka—”

Hindi na maituloy ni Helios ang sasabihin nang mag-ring ng telepono nito.

Inis na kinapa ni Helios ang teleponong nag-iingay sa kanyang bulsa at galit itong sinagot.

“Dad?” sagot ni Helios sa tawag. “What? I can’t go home tonight! I’m resting, dad. I’m far from the city!”

Nag-aalala ako habang nakatingin kay Helios na ang katawagan pala ay ang kanyang ama.

“Hindi ba ’yan pwede bukas? I promise I’ll be there early in the morning tomorrow… fine, fine fine! I’m going home.”

Naibagsak ni Helios ang kamay nang matapos niyang ibaba ang tawag.

I tugged his shirt again because he looked distressed and annoyed.

“May emergency?” ani ko rito.

“It’s just about the problem in one of our businesses, nagkaproblema sa shipment. Shit! I can fix it tomorrow pero pinapauwi ako nina Dad.” Banas niyang sagot sa tanong ko.

Inabot ko ang braso niya at hinagod. “Umuwi ka na lang muna.”

“No!”

“Pero pinapauwi ka ng pamilya mo.” ani ko.

“Ayaw kong umuwi ngayon.” si Helios at binalingan si Gage.

“And what about the emergency na tinawag ng Dad mo? Don’t worry about us. We will be fine, Helios.” wika ko.

Hindi ko talaga napilit si Helios na umalis ngunit hindi kasi siya tinigilan ng tawag kung kaya’t nagpasya na siyang umalis.

“Ba-bye, papa! Come back home soon!” Binuhat ni Helios si Gleysie at hinalkan sa pisngi.

“I will, my lady.”

“Mag-iingat ka, please! Tumawag ka or magtext kung nakarating ka na sa inyo. Hihintayin ko ang tawag or text mo.” ani ko rin.

Tumango si Helios at umalis na sa bahay. Habang nangyayari iyon, nandito naman sa bahay si Gage. Matigas din ang ulo at alog ng lalaki dahil hindi talaga ito umalis ng bahay kahit hindi na siya pinapansin. Bitbit iyong tsokolate niya at bulaklak. Malanta sana silang lahat!

“Why are you still here, Mr. Stranger?” si Gleysie nang makaalis na ang sasakyan ni Helios, tinatanaw niya kasi iyon mula sa bintana.

“I’m here to talk to your Mama, baby—.”

“Don’t call me that! Only my Mama ang pwede mag-call sa akin ng ganyan!” Putol ni Gleysie kay Gage.

Gage was taken aback as if he swallowed his tongue together with his saliva.

“W-what do you want me to call you then?”

“Gleysie! I have a beautiful name kaya Gleysie ang i-call mo sa akin!” Masungit na saad ni Gleysie na para bang kaedad niya lang ang kanyang kausap.

“Okay, Gleysie.” Ngumiti pa si Gage nang banggitin ang pangalan ni Gleysie ngunit hindi naman siya sinuklian ng ngiti ni Gleysie. Umirap nga lang ang bata sa kanya.

“We’re not friends!” asik ni Gleysie dito at kinilabit ng anak ko ang aking kamay. “Sleepy na si baby Gleysie, mimi!”

Tumango ako rito at saka ito binuhat tungo sa kanyang silid.

“Umalis ka na, Gage. Isara mo ang fence sa labas dahil may asong pumapasok dito sa amin.”

Hindi ko pinasagot si Gage at dinala ko na sa kwarto si Gleysie upang malinisan at patulugin. It took me almost an hour bago nakalabas sa kwarto ni Gleysie.

At gulat ako nang nakatayo pa rin si Gage doon sa tanggapin ng bahay. Bitbit pa rin iyong bulaklak at tsokolate niya. Ang tigas talaga ng lalaking ito!

Bumuntong hininga ako at gitgit ang ngiping nilapitan ang lalaki.

“Ano bang kailangan mo, Gage?!” As much as I want to shout at his face but I don’t want to wake our sleeping neighbors. Iba pa naman dito sa amin, maagang natutulog ang mga tao.

“Ang magkausap tayo, Lei.”

“Sit down!” Turo ko sa isang sofa.

His lips curved down before he sat on the sofa. Wala akong balak pakainin ito sa bahay ko. Bahala na siya kung wala siyang kain o kung malipasan siya ng gutom.

Iniabot niya sa akin ang bulaklak at tsokolate sabay sabing, “For you—”

“Hindi mo ako madadaan sa ganyan mo. Itapon mo ’yan!” Putol ko rito.

Unti-unti niyang binawi ang kamay at inilapag ang bitbit sa sofa.

“Talk. Anong gusto mong sabihin? Sabihin mo na, Gage, para makapagpahinga na rin ako.” May gagawin pa nga akong lesson plan at IMs para sa lunes.

Pinagsiklop niya ang kamay sa isa’t isa. Nagsusumamo na tumingin sa akin.

“I’m so sorry.” aniya.

Naitikom ko ang bibig ko at kumagat ang kuko ng daliri ko sa foam ng sofa kung saan ako nakaupo. Nais ko siyang suplanin doon. Grabe naman ang sorry niya, inabot ng ilang taon.

“I’m so sorry sa inakto ko kanina sa restaurant. I’m just overwhelmed and surprised.”

Umiling ako ngunit hindi nagsalita. Hinayaan ko itong magpatuloy.

“And I’m sorry for what I have done before— years ago. It shouldn’t be like that. I should have talked to you when my head cooled down and I was not drunk. Things could be different when I talk to you when I’m sober.” Namumula ang mga mata niya. “Lei, I’m so sorry. It took me this far to find you. Hinanap kita, pinahanap kita, Lei. Pero hindi ka nila nahahanap. Every time na humihingi ako ng update about sa’yo. Laging negative ang balita nila. Until now patuloy pa nga. And it was an accident na nagkita tayo sa restaurant ng kaibigan ko. Iyong may-ari ng restaurant kaibigan ko at ang magiging asawa niya ay kaibigan ko rin. Inimbitahan lang nila ako rito para mamasyal pero hindi ko aakalain na dito ko kayo mahahanap. If only, alam ko. Matagal ko na sana kayong nakasama at nakahingi ng tawad sa’yo.”

I don’t know but I don’t feel anything with his sorry anymore. Maybe because natanggap ko na noon na wala na talaga si Gage sa buhay ko— namin ni Gleysie.

Sunod-sunod ang naging dagok ng buhay ko noon, simula nang pinalayas niya ako sa penthouse niya noon. Binagsak ng langit sa akin ang lahat ng pagsubok na akala ko hindi ko kakayanin. Durog na durog ako noon, muntik na akong mawala sa sarili. Ngunit nagpatuloy ang buhay ko dahil sa anak ko.

Araw-gabi akong umiiyak noon kung bakit ako pa sa lahat ng tao ang nagkaganon. Kinukwestyon ko ang diyos noon kung bakit binuhay niya pa ako para magdusa. Pero sinagot niya naman ang tanong ko nang dumating sa buhay ko si Gleysie. He wants me to see my child. He wants me to take care of my child.

Wala din akong pera noon at laging nanghihingi ng tulong kay Helios kahit ’di ko pa lubusang kilala ang tao noon. Ngunit tila may himala nang may dumating dito sa bahay na isang taga banko at binigay sa akin ang savings ni Papa Arsel para sa akin. Hindi ko alam kung papaano iyon pero ang laki ng halaga. Ginamit ko iyon para ipayos ang bahay namin at bumalik din ako sa pag-aaral kahit irregular student.

Lincoln and Helios are with me as my moral support before. Sila ang nagpapalakas sa akin noon at laging nagchi-cheer. Sila ang nagpapangiti sa akin. At ngayon na nandirito si Gage at humihingi siya ng tawad mukhang wala na iyong halaga sa akin. Kasi… napatunayan ko na naman na kaya ko naman pala na wala siya. Kaya ko naman pala na hindi umaasa sa kanya o sa iba.

“Ang sorry mo, Gage… wala nang halaga sa akin ngayon. Kaya humingi ka man ng tawad sa nagawa mo noon o hindi. Wala na akong paki doon. Maayos na ako ngayon, Gage. As you can see, I’m a professional teacher, nagtuturo na ako. Masaya na ako sa piling ng anak ko. Tahimik na ang buhay ko, Gage.”

Hindi ko alam kung hanggang kailan itong mapayapa kong buhay pero masaya ako ngayon sa buhay ko. The sadness will always come after happiness. The pain will come after joy. And the distress comes after calmness. It’s the law of life in order for it to balance and we lived with that. My past experiences were the testament of that. Kagaya lang siya sa homeostasis ng ating katawan. Dapat walang sobra, dapat walang kulang. Dapat balance lang.

“But how about me, Lei?”

“Gage.”

“I’m still drowning, Lei.”

“You will soon be saved from drowning, Gage.”

“But when? A lot of hands want to pull me over and save me, pero wala ni isa sa mga kamay na iyon ang gusto ko.”

“Gage,”

“I want you, Lei. I want you and my daughter.”

“It’s not the same anymore!” I argued.

“I’m not telling you to go back to what we have before, Lei. We can start, we can start anew.” He stressed.

“We can’t.” Iling ko sa kanya. “We cannot, Gage.”

Matigas siyang umiling sa akin. At napahilamos sa kanyang palad.

“What about Gleysie? Gusto kong makilala si Gleysie.”

Mariin akong napapikit. Lumaki si Gleysie na hindi naghahanap kung sino ang ama niya. Siguro dahil sa presensya ni Helios sa buhay namin.

“Papaano mo iyan nasasabi, Gage? Kung dati… kung dati nakinig ka sana. Kung sana hindi mo ako tinulak papalayo…” Huminga ako nang malalim dahil sa paninikip ng dibdib ko. “Galit ako, Gage. Galit na galit ako sa’yo! Oo may kasalanan ako noon pero kaya ko namang mag-explain. Ngunit ang sakit kasi ng ginawa mo. M-mahal mo ako… iyan ang sinabi mo noon. Kaso ang dali mong naniwala sa kambal ko, kay Levin! At alam mo ba kung ang mas masakit? Iyong paniniwala ko sa’yo, Gage. Naniwala ako na mahal mo ako at makikinig ka kasi mahal mo ako pero hindi pala.”

Humigpit ang pagkakakuyom siya sa kanyang panga.

“What about me, Lei? I also trusted you. I love you… fvck. I’m willing to trade everything I had before for you. And it’s a blow on my ego, knowing that you are fooling me the whole time. Oo, nagkamali lang ako kasi lasing ako no’n. Lasing ako no’ng kinumpronta kita. Kaya natulak kita palayo without hearing your side of the story. But I am here now, I’m willing to earn you and my daughter back.”

CHAPTER 28

Chapter 28

Third Person Omnicient Pov

A few years back…

Pagod at sumasakit ang likod ni Gage nang lumabas  sa kompanya nila kung saan din siya tini-train ng kanyang Dad, kaso may humarang sa kanyang harapan. Nanlalaki ang mga mata ni Gage nang makita si Leister sa kanyang harapan at susugurin na niya sana ito ng yakap at halik nang makita niya ang ayos ng lalaking nasa harap niya na kamukhang-kamukha ni Leister.

Umabante ito, kaya naman umatras si Gage.

“Who are you?!” Ang boses ni Gage ay bahagyang tumaas.

“Leister Garcinia. Ako ito, babe.”

Natawa si Gage.

‘What a foolish thing!’ sigaw ng utak ni Gage nang marinig ang sinabi ng lalaking kamukhang-kamukha ng kanyang fiancé na si Leister.

“You are not Leister.” Dahan-dahan ngunit madiing wika ni Gage.

Tumawa ito na siyang mas kinainit ng ulo ni Gage. Gustong-gusto na niyang umuwi dahil nami-miss na niya si Leister. Oo nga’t ilang oras niya lang itong hindi nakikita pero nnagungulila na siya. Namiss na niya ang yakap nito. Ang boses ni Leister. Ang mga luto nito para sa kanya.

Kahit na lagpas na hatinggabi at pagod si Gage, excited siyang umuwi ng bahay— sa kanyang penthouse kasi alam niyang may naghihintay sa kanya. Alam niyang may sasalubong sa kanya pag-uwi niya at iyon ay si Leister.

At ngayon na may nagpapanggap na fiance niya ay naiinis siya.

Kinuha ni Gage ang telepono sa kanyang bulsa at tumawag kay Leister kaso walang sumasagot doon. Nakadalawang missed call siya kay Lei nang biglang hinablot ng lalaking kamukha ng kanyang fiancé, si Levin, ang kanyang kamay.

Binagsak ni Gage ang kamay na humawak sa kanya at sinilid ang telepono pabalik sa bulsa.

“Who the hell are you?” Asik ni Gage dahil umiinit na ang ulo niya.

Nais na niyang umuwi at magpahinga mula sa busy na trabaho ngunit dini-disturbo siya.

“Babe, ako ’to—”

“Oh, shut up!” Bulyaw ni Gage. Tiningnan nito mula ulo hanggang paa si Levin. Napailing si Gage nang makita ang pananamit nito. Alam niya kung ano ang mga sinusuot ni Leister at hindi fan si Leister sa short shorts at mahigpit na damit. “Kung gusto mong magpanggap na asawa ko o bilang fiance ko. Sana man lang nagresearch ka tungkol sa fiance ko. Sa pananalita at pananamit mo palang, bagsak ka na. So if you’ll excuse me, uuwi na ako. Hinihintay na ako ng fiance ko!”

Tumalikod si Gage at tutungo na sana sa kanyang kotse nang hawakan ni Levin ang attache case ni Gage.

“Sigurado ka bang ako ang nagpapanggap na fiance mo?” Panunuya ni Levin kay Gage. Mas umusbong ang kakaibang init sa ulo ni Gage.

Hindi niya gusto ang lumalabas sa bibig ng kanyang kaharap.

Nandidilim ang mga matang hinarap ni Gage si Levin.

“Sinisiraan mo ba ang fiance ko sa akin?” Umiigting na ang panga ni Gage.

“Gusto lang kitang makausap, Gage Randell De Silva.”

“And who are you para kausapin ko? Matapos nang sinabi mo sa akin sa tingin mo gusto kitang makausap?”

Levin crossed his arms over his chest and locked eyes with Gage, his gaze steady and unyielding.

“I am Levin Garcinia,” pagpapakilala ni Levin kay Gage.

Natigilan si Gage sa narinig mula kay Levin. Biglang kinabahan nang marinig ang apilyedo nito na pareho sa apilyedo ng kanyang fiancé. Sinusungitan na niya ito pero mukhang pamilya ng kanyang fiancé. It’s a bad shot for him!

“You’re my fiance’s relative?” Panakang tanong ni Gage kay Levin.

“We will talk about that later. Mag-usap tayo—.”

“Let’s talk here.”

Umiling si Levin.

“No, sumunod ka sa akin. I know a place.”

“And what makes you think na susunod ako sa’yo? Kung may gusto kang sabihin, sabihin mo na sa akin ngayon. Because I know that my fiancé is already waiting for me to come home!” Pakikipagtalo ni Gage kay Levin.

Binaba ni Levin ang kamay at bumuntong hininga.

“Hindi ka susunod sa akin kahit sabihin ko pa sa’yo na may sekreto ang taong tinatawag mong fiancé?”

Inilang hakbang ni Gage ang layo nila ni Levin at saka ito mahigit na hinawakan sa magkabilang balikat. Napagitla doon si Levin at dumaing sa higpit ng pagkakahawak ni Gage sa kanya.

“Huwag mong pagsasalitaan ng ganyan si Lei!” Madiing wika ni Gage.

“Let’s see kung masasabi mo pa iyan matapos kong sabihin sa’yo ang totoo!” Matapang na hamon ni Levin kay Gage.

Malakas ang naging hampas ni Gage sa steering wheel ng kanyang kotse habang sinusundan ang kotse ni Levin. Galit siya sa mga akusa nitong sinasabi tungkol sa kanyang fiancé. Gusto niyang patunayan kay Levin na walang nililihim sa kanya ang kanyang fiancé.

“I’m so sorry, hun. This will be the last time that I will doubt and listen to strangers about you.” At pinapangako ni Gage sa sarili na kapag nagsisinungaling sa kanya si Levin. Makakatikim ito sa galit niya. Hindi niya kasi gustong may naninira kay Lei. Para kay Gage si Lei ang pinakamabuti at pinaka-maintindihin na taong nakilala niya.

“Deretsuhin mo na ako. Hinihintay na ako ng fiance ko.” Panimula ni Gage kahit hindi pa siya nakakaupo sa silya.

Nasa isang exclusive bar silang dalawa.

“Allow me to introduce myself once again, hmm, Mr. De Silva.” Ngisi ni Levin at minuwestra pa ang kamay sa upuan na nasa harap nito.

Marahas na huminga si Gage at labag sa loob na umupo sa sofa.

“Huwag mong inuubos ang pasensya at oras ko!” Si Gage at mahigpit na ang pagkakakuyom ng kanyang kamao.

Ngumisi si Levin kay Gage na tila nai-entertain sa galit na hitsura ni Gage.

“I am Levin Garcinia—”

“You already told me about that damn thing!” Walang alinlangang putol ni Gage kay Levin.

Natatawang itinaas ni Levin ang kamay kay Gage na wari’y pinapakalma ang lalaki.

“Let me finish, okay? Atat na atat ka, eh.” Wika ni Levin at nagsalin ng alak para sa kanilang dalawa ni Gage nang dumating ang alak na inorder ni Levin.

Napapikit na lang si Gage sa kanyang mga mata.

“I’m done with this!” ani Gage at tatayo na sana nang magsalita si Levin na kinatigil ni Gage sa kanyang akmang pagtayo.

“I am supposed to be your fiance.”

Unti-unting nangunot ang noo ni Gage at nanlalaki ang mga matang tumingin muli kay Levin.

“Wala dapat si Leister sa buhay mo. Ako, ako dapat ang nasa posisyon ni Lei ngayon. And to tell you, walang nag-iexist na Leister Garcinia. Nagpapanggap lang si Leister. Matagal ka nang niloloko ni Leister, Gage. Matagal na kayong binilog ni Leister!” Bunyag ni Levin at tila nalunok ni Gage ang kanyang dila at pansamantalang hindi makapagsalita.

“Ako lang… ako lang ang anak nina Amabel at Laurel Garcinia. Si Leister… he is out of the picture.”

Pinagmamasdan lang ni Levin ang mukha ni Gage na puno ng pagkalito at hindi makapagsalita. Ilang minuto matapos ang mahabang katahimikan ay binagsak ni Gage ang kamay sa mesa na nasa pagitan nila ni Levin.

Napatalon si Levin sa gulat.

“Don’t fucking fooling me!”

“I… I am not!” Putol na wika ni Levin dahil ginapangan na ito ng takot dahil sa nakikitang galit sa hitsura ni Gage. Hindi man gaanong naiilawan ang kanilang pwesto pero ang mga nanlilisik na mata ni Gage ay hindi nakatakas kay Levin.

“Sa tingin mo maniniwala ako sa mga sinasabi mo? Sinisiraan mo lang si Lei sa akin!”

“Haha!” Sarkastikong tunawa si Levin kay Gage. “Hindi ko alam na ganito pala kagaling si Leister sa trabaho niya. I didn’t know he would actually turn your fucking world upside down. Leister Garcinia— no, Leister Constancia, nasa puder mo lang siya in my stead. Nakilala mo lang— n’yo lang si Leister para pumalit sa akin habang wala ako! It’s all about money, Gage Randell, it’s all about money kung bakit nand’yan sa buhay ninyo si Leister. He fooled all of you for money!”

Hindi na napigilan ni Gage ang sarili at nasakal si Levin sa galit. Ngunit hindi rin nagtagal ang kamay ni Gage sa leeg ni Levin nang mapindot ni Levin ang record nito sa telepono.

Tiningnan ni Gage nang puno ng galit at cellphone ni Levin na nasa mesa.

“P-pero, Levin, ang hirap kasi….”

“Kasi ano, Leister? Anong nagpipigil sa’yo? Tell me, Leister, do you perhaps fall for Gage? Are you in love with him?”

“Baka nakakalimutan mo, Leister na kaya ka lang nandito dahil sa pera. Kaya ka lang nandito dahil kailangan mo ng pera para sa tatay mo at sa utang ninyo! Nakalimutan mo na ba iyan, Leister? Now, tell me, are you in love with Gage?”

“H-hindi. Hindi ko nakakalimutan iyan, Levin. Alam ko ang sadya ko rito. Nandito lang ako bilang substitute mo. At… at wala… wala akong feelings kay G-Gage. I don’t l-love him. Alam ko na nandirito lang ako para makisamahan sila, to buy time while you’re away.”

Kinuha ni Gage ang telepono ni Levin sa mesa at pinatay.

Natungga ni Gage ang alak sa mesa ng isang beses. Tumayo si Levin at umupo sa tabi ni Gage na ngayon ay ang bote na ng alak ang tinutungga na parang tubig lang ang kanyang iniinom.

Pinikit ni Gage ang mga mata nang maramdaman ang pagtama ng alak sa kanya. Sinandal niya ang katawan sa head rest ng kinauupuan at itinakip ang isang braso sa kanyang mata na may mga luhang nagbabadyang umagos.

Ngunit ilang sandali pa lamang ay naimulat ni Gage ang mga mata nang maramdaman ang labi sa kanyang leeg.

Mabilis na naitulak ni Gage ang mukha ni Levin papalayo sa kanya. Akmang lalapit pa sana si Levin kay Gage nang mariing at nanggigil na tinuro ni Gage si Levin.

“Don’t you dare come near me, witch! Hindi porket… h-hindi porket nalaman ko ang lahat ng ito ay mapapalitan mo na sa puso ko… si L-Leister! Get out… get the hell out of my sight before I’ll bury your face right in front of you!”

“G-Gage…”

“Get lost!” sigaw ni Gage at kahit ang ibang tao sa loob ng bar ay napatingin na sa kanila.

“Aalis ako… pero hindi pa ako tapos, Gage Randell!” si Levin at saka galit na umalis.

Mag-isang nagpakalasing si Gage, he cannot call Theo, lalo naman si Aziel-Rigg dahil sa may asawa rin itong dapat tutukan. Kaya naman lasing na lasing si Gage. Nakatulog sa bar si Gage dahil sa kalasingan pero kapag nagigising ito ay umiinom na naman.

Hindi alam ni Gage kung papaano siya nakarating sa kanyang penthouse na hindi naaksidente sa daan. Ang huling natatandaan niya lang ay pinaharurot niya ang sasakyan at wala na siyang pakialam kung madisgrasya man siya.

Mahal niya si Leister. He loves him more than he could have imagined. He didn’t expect to fall for Leister so deeply. He felt as if his heart were being stabbed multiple times after hearing the recorded audio from Levin. He feels as if his world is crashing down along with his hope that an arranged marriage could actually work for him.

Gage Pov

Tulala ako habang nakatingin sa living area ng penthouse, ang daming bubog sa sahig, ang daming bagay na basag at pati ang center table ay may bitak. Wala sa ayos ng cushions ng mga sofa at pati ang mga malalaki at babasaging banga at vase ng penthouse ay natumba at basag. Kahit ang floor to ceiling window ay may basag.

Tiningnan ko ang aking repleksyon sa nagkabitak-bitak na na center table. Ang laki ng eyebags ko, pula ang mata at namumugto. Magulo ang buhok at wala sa ayos ang suot na damit.

Tumayo at muntik pang matumba.

Napatigil ako nang may makita akong dugo sa sahig. Sinundan ko ang mga patak no’ng dugo at patungo iyon sa hallway palabas ng penthouse. May mga tag-iisang libong bills din na nagkalat sa sahig. What the hell?!

“Hun,” I murmured before running for my life upstairs. “Lei! Leister!”

Kusang nanghina ang mga binti ko pagkarating ko sa kwarto.

Napaluhod ako nang makita ko ang bakanteng silid. I staggered towards Lei’s phone on the bed and picked it up. There was no passcode, password, or even a PIN on his phone, which is why I was able to open it. It was already 4 a.m.

Sinilid ko sa aking bulsa ang kanyang telepono at ginala ang mata sa buong kwarto. Nandito ang mga gamit. Lahat… lahat ng gamit niya ay nandito pa pero siya… wala na.

Bumaba ako at hinanap ang susi ng aking kotse.

“Where the fuck is it?” Galit kong untag sa sarili nang hindi ko mahanap ng susi ng aking kotse.

“Gage!”

Nalingon ko ang boses ni Mommy.

“M-mom…” I called her, and suddenly my knees went weak, causing me to collapse to the floor.

Kahit na naka-heels ay tinakbo ako ni Mommy. Nakasunod din sa kanya si Daddy, ate Gianna and Kuya Gezron.

“Mom, Dad…” I couldn’t finish a single sentence as my tears flowed like a river.

“Oh God!” My mother cried with me as she hugged me as if I were still a child in her arms.

“Lei… iniwan na ko ni Lei, m-mom. I lost him. I am a bastard. I am a jerk. I pushed him away. My f-fiancé, mom!” I cried harder in my mother’s arms as I clutched her dress.

“Gage, please, stop,” my mother cooed, but the more I heard her soft voice, the more I wanted to cry.

I felt suffocated. My heart was wrenching inside my ribcage

Binitiwan ko si Mommy at ginapang ng ang kinatatayuan ng father ko.

Lumuhod ako sa harapan ni Dad at inabot ko ang kamay niya.

“Dad, please h-help me. Let’s f-find my fiancé. Let’s find Lei. It’s my fault that he left the house. Dad, let’s find my love. I don’t know w-what to do! I don’t know what to do w-without him by my side.” Pagmamakaawa at paghihisterya ko sa harap ni Dad pero umiling lang siya sa akin. Tiningnan ko si Mom pero pareho sila ni Dad na umiling sa akin.

“Ate, kuya!” Baling ko sa dalawang kapatid ko pero umiling din sila sa akin.

What the fuck?!

“U-uncle…” Braze and Raelyn are also crying as they watch me.

Tumayo ako kahit halos matumba na. Wala pa akong kain simula kahapon at no’ng nakaraang gabi, puro alak lang ang laman ng katawan ko.

“What?!” Malakas kong untag. “Tititigan n’yo lang ako? Hindi ninyo ako tutulungan? Alam ko… alam kong kasalanan ko kung bakit umalis si Lei. Ako ang nagtulak sa kanya na umalis pero… lasing ako no’n. Lasing ako… kasalanan ko kasi kinompronta ko siya nang lasing ako. Hindi ko… hindi ko kontrolado ang mga pinagsasabi ko kay Lei. Tulungan n’yo naman ako! Kaya ko pang bawiin ang mahal ko!” Pakiusap ko sa kanila at patuloy na umaagos ang mga luha ko.

I love Lei. Kahit na nagsinungaling siya sa akin. Mahal ko siya. Wala akong paki kong nagsinungaling siya. Wala akong paki kahit maglihim siya sa akin. Okay lang na lokohin at bilogin niya ako basta mahal niya ako.

“No, Gage. We will not find him.” Matigas na wika ni Mommy Gaiah.

My eyes went wide.

“What, mom?!”

“Your mother is right, Gage. Hindi natin hahapin si Leister Constancia. Niloko nila tayo. Isang malaking kahibangan at kahihiyan na nabilog tayo ni Leister at nina Amabel. Mas mabuti nga iyon ginawa mo.”

Umuwang ang labi ko sa sinabi ni Daddy Reniel.

“What!? No! I will find him! Hahanapin ko si Lei. Kung ayaw ninyong tulungan ako, pwes, ako ang gagawa ng paraan!” Determinado kong wika at aalis na sana nang bahay kaso hinarangan ako ni Kuya Gezron.

“Kuya, bitiwan mo ako!” Madiing saad ko kay Kuya.

“Hindi ka aalis dito, Gage. Hindi mo ba naisip? Niloko ka ni Leister! Nagtiwala tayo sa kanya at tinanggap natin siya ng buo sa pamilya natin pero niloko pa rin niya tayo!” Asik ni Kuya sa akin.

“Wala akong pakialam kung niloko niya ako, kuya! Mahal ko iyon, eh! Baka kung saan na siya ngayon! Baka nilalamig na siya sa labas ngayon! Hahanapin—”

Napatigil ako sa paghawak ni ate Gianna sa aking braso.

“Gage, please!”

“No, ate! Hindi ninyo ako naiintindihan! Mahal ko kasi iyong taong pinagtulakan kong lumayo sa akin! Maaga pa, baka mapatawad niya pa ako! Hihingi ako tawad. Tatanggapin ulit ako ni Lei!” Parang baliw kong saad sa kanila.

“No!” Welga naman ni Mommy.

“Mom!”

“Hindi ka aalis ng penthouse mo, Gage! Bakit ba ang hirap mong maintindihan na niloko nga tayo ni Lei! He only wants money! The hell, if only he asks for money and tells us the truth, baka napatawad pa namin siya. Pero pinaabot niya tayo sa puntong ito. Kung hindi pa sumulpot iyong tunay mo sanang fiance, hindi natin malalaman ang lahat ng ito!” Malakas na saad ni Mommy.

Inilingan ko silang lahat. Dismayado ako sa kanila.

Aalis na sana ako nang yakapin ni Kuya Gezron ang katawan ko.

“The syringe!” si ate Gianna at sunod kong naramdaman ang pagturok ng karayom sa aking leeg bago namanhid ang katawan ko at bumagsak ako ng tuluyan sa sahig.

---

This story is already at chapter 32 on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month and 35php for student. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 29

Happy 200K reads Gage and Lei:)) Sa mga nag-aalala po na hindi ko po tapusin ang story dito sa Wattpad. Worry no more mga beh kasi tatapusin ko naman siya dito. Sa VIP natin mas advance lang ang update natin. Thank you:))

Chapter 29

Leister Pov

Present…

Naiyuko ko ang aking ulo matapos isaysay ni Gage sa akin ang nangyari sa kanya. Nandito kami sa isang coffee shop na malapit sa school kung saan ako nagtuturo.

It’s been weeks since we first met again after so many years, following the small fight we had in our house. Umalis din siya at nangakong babalikan niya kami ni Gleysie. Hindi ako umasa sa sinabi niyang iyon but then he came back and his nonstop nagging continued. Kaya ngayon pinagbigyan ko na siyang mag-usap kami. Gusto ko na rin kasing matapos na ito. Ayaw ko nang iwasan siya at magsagutan kami kahit saan kami magkita. Hindi iyon healthy lalo na kung nakikita ng anak ko.

Hanggang ngayon ay Mr. Stranger pa rin siya ni Gleysie. Tumatak sa bata na inaway niya ako kaya nagsusungit sa kanya ang anak ko kahit na lagi niya itong binibilhan ng kung ano-ano na lang na pasalubong. Tulad ng mga cooking set na laruan, barbie dolls, clothes, shoes, latest IPad, chocolates, at marami pang iba. At kung magpapatuloy itong bisyo ni Gage, baka mapuno na niya ang bahay namin ni Gleysie sa mga pasalubong niya sa bata. May binibili rin naman siya sa akin kaso ayaw kong tanggapin. May pera na ako ngayon at may pundo sa bangko. Kaya ko ng bumili sa mga bagay na gusto ko. At saka ayaw kong isipin nito na madadala niya ako sa mga materyal na bagay. Ayaw kong magmukhang pera na naman.

“It took you so long to find us.” ani ko at muling tumingin sa kanya.

Malungkot siyang tumango at humigpit ang pagkakakapit niya sa kanyang mga kamay na nakapatong sa mesa. Hindi niya ginagalaw ang inorder na kape at mukhang lalamigin lang iyon sa harap niya.

“Yes. Dalawang taon akong nanatili sa Italy, sa asylum kung saan ako in-admit ng mga magulang ko. My parents admitted me as insane and capable of hurting someone else, which is why I was stuck there. No matter how much I pleaded and tried to convince the doctors that I was mentally fine, they wouldn’t believe me. Hindi sila naniniwala sa akin kasi ganon daw ang mga sinasabi ng mga nabibilanggo roon.” Saysay niya.

Gage attempted to smile, but he couldn’t quite manage it. His lips curved upwards, but his eyes still reflected pain and mourning.

Then why does my heart ache so deeply when I watch him like this?

“Bakit… bakit ka binilanggo ng mga magulang mo? Bakit nila iyon ginawa sa’yo?”

“Because I keep calling you. Tinuturukan lang nila ako ng pampakalma para tumigil ako sa pagwawala. Umabot na punto na tinatali na nila ako. Kung posas kasi nasusugatan ang kamay ko. All I wanted at that moment was you. I just wanted to talk to you and explain everything.”

Napatingin ako sa kamay nito partikular sa kanyang palapulsuhan at nakita ko ang mga piklat doon. Mga buhay na piklat na tinatago niya sa ilalim no’ng wrist watch niya at bracelets.

“Bakit, Gage? Bakit ka nagkaganon?” tanong ko muli sa kanya. My eyes brimmed with tears, on the verge of spilling over at any moment.

He pinched the bridge of his nose before answering me, his eyes red and watery, mirroring my own.

“Huli na nang maalala ko, Lei. Huli na nang maalala ko ang ginawa ko at mga sinabi ko sa’yo.” Fresh tears streamed gracefully down his cheeks, and he didn’t bother to wipe them away. He wasn’t afraid to show his emotions. Oh, Gage. “Gusto kitang sundan, hanapin. Gusto kong humingi ng tawad at magmakaawa sa’yo na tanggapin ako, na patawarin ako. Hindi ako makatulog kakaisip kung nasaan ka. Hindi ako mapalagay at laging aligaga. Mas lalo akong nagwala nang minsan kitang napanaginipan na… na aksidente. My parents believed I had gone mad, so they sent me to Italy for treatment, hoping I would recover and regain my senses. They wanted me to return to my normal self.”

I can vividly picture him in my mind.

Bumuntong hininga siya bago nagpatuloy. “However, they don’t realize that I’m simply consumed with guilt and frustration over pushing you away and hurling hurtful words at you. I deeply regret confronting you while I was drunk; things might have been so much better if I had spoken to you with a clear, rational mind.”

“And it’s too late now.” sabi ko.

Hindi ito gumalaw sa kanyang kinauupuan. I watched him weep uncontrollably, as if the world might end tomorrow. After years apart, it was clear that the events of his past had left him profoundly vulnerable.

“I know. I know, Lei. I’m so sorry. I really am. Kahit… kahit ang anak natin, Lei. Gusto kong makasama at makilala ang anak natin. Your forgiveness is all I need to calm my turbulent mind. For years, it has been restless, yearning for your pardon and well-being. Now, seeing how well and successful you are, I can finally find peace.” Pahayag niya at tinulak ko sa kanya ang tissue box na nasa mesa. Kumuha siya ng tissue at nagpunas ng mga luha.

“Alam mo na naman, di ba ang tunay kong pagkatao. Alam mo na naman, di ba na kambal ko si Levin? Ang dapat na fiancé mo sana?” ani ko at tumango-tango siya.

“When Levin told my parents about you… about your job to us. Pina-imbestigahan nila si Levin at ang buhay mo. That’s why they learn everything.” He summarizes.

Kahit namumula ang mga mata niya at may mga luha na namang nagbabadya na umagos. Tumitig pa rin siya sa akin.

Hindi ako mabuting tao. Isa ako sa mga milyo-milyong mga tao na makasalanan sa mundo at inaamin kong gusto kong maghirap itong si Gage. Gusto kong maranasan niya ang hirap na dinanas ko noon. Nais kong makaganti sa lahat ng sakit na idinulot niya sa akin. Ngunit sa tingin ko, tama na iyon mga taong pagdurusa niya sa bilanggo. Tama na iyong karma niya sa ginawa niya noon. Kasi pati siya sa sarili niya hindi niya rin mapatawad ang sarili sa nagawa niya noon sa akin. Kaya ganito siya ka uneasy.

He was consumed by guilt over what had happened to us, to the point of nearly losing his sanity. The weight of his remorse was so overwhelming that he felt he could never forgive himself if I couldn’t find it in my heart to do so. Perhaps this profound guilt was his way of enduring each day while bearing the burden of his suffering.

Kasi isa sa pinakamahirap na kalaban ay ang sarili mo, ang sarili mong pag-iisip.

“I accepted your apology, Gage,” I said smoothly.

He smiled at me, exhaling a deep breath as if it was one he had been longing for a long time. Tila nakawala siya sa bagay na matagal nang nakasakal sa kanya. Para bang kumawala siya sa bagay na matagal nang nakagapos sa kanya.

Ayaw kong matulad siya sa akin na mahuli na rin ang lahat para sa kanya. Kasi nawala ang Papa Arsel ko nang hindi man lang kami nagkabati sa isa’t isa. Sobrang sakit kasi kahit anong gawin ko, alam kong hindi ko na kailanman maririnig pa ang sagot niya sa akin.

“Thank you so much, Lei.”

“But that doesn’t mean, Gage, na pwede ka nang magcrash sa bahay namin basta-basta. Your apology doesn’t give you the right or a ticket to crash at my house anytime you want.”

Tumango siya.

“I’m so sorry for being aggressive and forceful the first time we met, Lei. Hindi ko lang na-control ang sarili ko nang makita kita— kayo ni Gleysie.”

I gave a slow nod, letting out a long, weary sigh.

“And about Gleysie… pwede bang dahan-dahan natin ang bata?”

Magana siyang tumango sa akin at tuwang-tuwa.

“Oo naman.”

Nilabas ko ang telepono ko. Pinakita ko sa kanya ang mga albums ko na ang mga laman ay ang larawan ni Gleysie no’ng baby pa lamang ito.

“Mahilig si Gleysie sa tubig, gusto niyang laging nagtatampisaw sa tubig.” Kwento ko sa kanya habang nags-slide siya sa mga pictures.

Saglit siyang tumingin sa akin at ngumiti bago muling binalik ang atensyon sa mga cellphone ko. Uhaw uhaw siya kay Gleysie.

“She’s so beautiful.” aniya, naluluha.

Tumango naman ako. Bakit hindi magiging pretty kung siya ang ama? Nakakainis nga na ako ang nagbuntis at naghirap pero mana sa kanya ang bata. In love na in love kasi ako sa kanya noon.

“Hmm.” Higing ko bilang pagsang-ayon.

Ngumiti na naman siya sa akin sabay sabing, “She’s just like you, Lei, very beautiful.”

I cleared my throat and dismissed his words. I wasn’t expecting that coming.

“Si Gleysie, gusto niya rin iyong fried chicken kung saan tayo nagkita rito sa Monti Alegri. Madaldal si Gleysie, mabilis matuto, at minsan… ahm, maldita at snob. Kaya intindihin mo sana ang bata.”

“I will.” Malamyos niyang wika, hindi nawawala ang malaking ngiti niya sa mga labi habang nakatingin sa larawan ni Gleysie. Nagpunas siya ng luha at ngumiti pa rin.

“She’s so close to this guy.” Jealousy laced his tone as the words slipped from his mouth.

Sinulyapan ko ang telepono at nakita kong si Helios ang kasama ni Gleysie roon. Sayang nga kasi ngayon busy na si Helios. Alam ko naman na hindi lang sa amin ng anak ko umiikot ang mundo ni Helios pero nakakapanibago rin na wala ng gumagambala sa amin ng anak ko.

“Ah, oo, si Helios. Nakita mo na naman siya. Siya kasi ang nasa tabi ko noon, namin ni Gleysie. Siya ang kasama ko noon sa lahat.” ani ko.

“He was the one who took the responsibility instead of me.”

Nanahimik ako.

“I should be thankful to him. I will thank him the next time we see each other.”

Tumango na lang ako sa kanya.

Abala si Gage sa pagkalkal ng mga larawan namin ni Gleysie nang dumating din ang anak namin.

“Mama!”

Pareho kami ni Gage na napalingon sa pinanggalingan ng boses ni Gleysie. Nakasukbit sa balikat ni Gleysie ang kanyang bag at suot ang kanyang kulay maroon na uniform sa school.

“Anak,” ani ko at napatingin sa humahabol sa kanya na si Sir Ritchie, ang isa sa kasamahan ko na guro din.

“Sorry, Lei. Hinahanap ka kasi ni Gleysie.” si Sir Ritchie.

Umiling ako kay Sir Ritchie.

“Naku, wala iyon, Sir. Salamat pala sa pagtingin sa anak ko.”

“Wala iyon, Lei. Sige, una na ako sa inyo ni Gleysie. Magt-time out na rin kasi ako.” Si Sir Ritchie at tinuro labas.

“Sige, sir, susunod na rin kami.”

Umupo si Gleysie sa tabi ko at nakataas ang kilay habang tinititigan si Gage. Naka-krus din ang kanyang maliit na braso sa harap ng kanyang dibdib at matapang na sinasalubong ang mga malalambing na titig ni Gage sa kanya.

Ngiting-ngiti si Gage kay Gleysie kaso si Gleysie naman ay nakakunot noo lang.

“You’re one of my Mama’s suitors now?”

Halos masamid ako sa sariling laway dahil sa sinabi ng anak.

“S-suitors?” Utal namang wika ni Gage.

Hinawakan ko ang balikat ni Gleysie.

“Anak, si Mr. Stranger ay k-kaibigan ni Mama.”

Lukot na lukot na ang ilong at noo ni Gleysie sa akin. Wari’y hindi niya makuha kong bakit sinabi kong kaibigan ko si Gage.

“Pero inaway ka niya, Mama! Hindi natin friends ang umaway sa’yo!” Riing turo niya kay Gage.

Tumango ako. “Oo, pero…” tiningnan ko si Gage na parang aping-api na. “humingi ng tawad si Mr. Stranger sa akin. He is sorry sa ginawa niya doon sa restaurant.”

“But hindi ko siya bati, Mama! Ayaw ko siyang suitor mo!” At muling nagcrossed arms.

Tumango akong muli.

“I-it’s okay, baby.” Hinaplos ko ang buhok nito. “Pero… si Mr. Stranger gusto ka raw niya maging friends, pwede… pwede mo ba siyang bigyan ng chance?”

Pairap na tumingin si Gleysie sa ama. Awtomatik naman na ngumiti si Gage.

“Please? Promise I will be… a good friend. I know that I made your mama cry, baby. But I promise na hindi ko na iyon uulitin.” Dugtong ni Gage.

“Hmp!” si Gleysie.

“Sorry,” I mouthed to Gage.

Ngumiti lang din siya sa akin. Binalik naman ni Gage ng cellphone ko sa akin.

Awkward pero tumango na lang ako kay Gage nang alukin niya kaming ihatid ni Gleysie.

“Salamat sa paghatid.” ani ko kay Gage na pinagbuksan kami ni Gleysie ng pintuan.

“It’s my pleasure, Lei. Thank you for today. Thank you for listening to me. Thank you for your time.”

I flashed him a warm smile and offered a brief, acknowledging nod.

“Thank you, Mr. Stranger, but my papa Helios car is still the best!” singit ni Gleysie.

Yumuko si Gage.

“You’re welcome, baby.”

Sumimangot si Gleysie kay Gage.

“Bukas, pupunta ako rito. Anong gusto mo?”

“I want a big swimming pool!” si Gleysie na mukhang hinahamon si Gage. Hinahamon niya ata si Gage kung saan aabot ang kakayahan nito.

Hinila ko na si Gleysie sa akin. Nauna nang pumasok si Gleysie sa bahay.

“Sige na, Gage. M-mag-ingat ka.”

“Lei,”

Nilingon ko si Gage.

“Ahm… about the suitors.” Umiling siya. “Nothing. Aalis na ako, Lei.”

Isang tango ang ginawa ko para kay Gage kahit medyo nawi-wirduhan ako sa kanya.

Nakahinga ako ng maluwag at parang may nawala ang bagay na mabigat sa dibdib ko, iyong mabigat na bagay na dala-dala ko ilang taon na ay nawala. Iyong takot kong makita si Gage muli ay nawala na. Akala ko kasi kapag nagkita kami, kukunin niya si Gleysie sa akin. Akala ko kapag nagkita kami susumbatan na niya naman ako. Iyong mga bagay na nagpapahirap sa akin dati ay nawala.

It’s a good thing that I’ve talked to him. Naisip ko rin kasi na iyon ang bagay na pinagkait niya sa akin noon. Mahirap kasing pagkaitan ka. Mahirap na wala kang chance na magpaliwanag at marinig ang side mo.

Finally, ngayon nagkaroon na kami ng maayos na pag-uusap ni Gage. Napakawalan na namin ng maayos ang isa’t isa.

Nang dumating ang sabado, maaga akong nagising dahil sa ingay sa labas ng bahay namin. Sumilip ako sa bintana at nangunot ang noo ko nang makita ko si Gage kasama ang isang babae at isang lalaki na may dalang… blueprint?

Kinusot ko ang aking mata at hindi na lamang iyon inintindi. Nagluto ako ng breakfast at pupuntahan ko na sana ang anak ko upang gisingin nang marinig ko ang maldita nitong boses sa labas ng bahay.

Sumilip ako sa bintana at nanlalaki ang mga mata ko nakita nang kausap na nito si Gage. Suot pa ni Gleysie ang terno nitong pantulog at bitbit ang stuffed toy na binigay ni Gage. Bulgar na sinasabi ni Gleysie na ayaw niya kay Gage kaso iyong mga bigay ng lalaki ay hindi niya naman mahindian at hindi pinapamigay.

“Gleysie!” Tawag ko sa anak ko at nagmamadaling lumabas ng bahay kahit na nakashorts lang ako at isang itim na tshirt.

Lumapit si Gage sa amin ni Gleysie.

“Good morning, Lei!” Bati ni Gage sa akin at isang kiming ngiti lamang ang nabigay ko sa kanya.

Sobrang aliwalas ng mukha ni Gage ngayon unlike sa mga past interaction namin na palahing makulimlim.

“Anak anong ginagawa mo rito? Magb-breakfast pa tayo.” saad ko kay Gleysie.

“Mama, Mr. Stranger will build a house po rito.” sabi ni Gleysie at hinila ang laylayan ng damit ko.

Bilog ang mga mata kong tumingin kay Gage.

“I-ikaw ang bumili sa lote na ’to?” ani ko sa lalaki.

Napakamot sa kanyang batok si Gage at ngumiti sa akin.

“Yeah, kaya naging busy from Wednesday until kahapon.” sagot niya.

Bumisita siya kay Gleysie no’ng Tuesday kagaya no’ng sinabi niya at no’ng Merkules nga ay hindi ko siya napapansin dito sa Monti Alegri.

“M-magpapagawa ka talaga ng bahay rito?”

“Oo, para malapit ako sa inyo.” He said smoothly.

“He is going to build a very, very huge swimming pool too, mama!” Singit naman ni Gleysie.

“Yes, my house builders will surely finish the entire house as soon as possible.” si Gage naman.

“Gage…” pumagitna ako.

“Nabanggit ni Gleysie na gusto niya ng swimming pool. Hindi naman maganda kung swimming pool lang ang ilagay ko rito. Kaya naisipan kong gumawa ng bahay na may swimming pool.”

Umawang ang labi ko sa sinabi niya. May sasabihin pa sana ako nang mapaigtad ako sa busina nang sasakyan sa likod namin. Ngunit bago pa ko makapatalikod upang tingnan kung kaninong sasakyan iyon. Sumigaw na si Gleysie.

“Papa Lincoln! Papa Helios!”

---

This story is already at chapter 33 on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month and 35php for student. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :)) Note: I’m only accepting new VIP members every first week of the month! Thank you:))

CHAPTER 30

Chapter 30

Leister Pov

“Kailan ka pa nakauwi?” Maligayang tanong ko kay Lincoln at niyakap ito ng mahigpit. I missed him so much. Mahigpit din ang mga kamay ni Lincoln na nakayakap sa akin.

“Kahapon lang,” sagot nito sa akin sa gitna ng yakapan namin dito sa labas ng bahay kung saan din magiging kapitbahay ko pa yata talaga si Gage months from now.

Lagi naman kaming nag-uusap nitong si Lincoln thru FaceTime or video call pero iba pa rin talaga kapag sa personal na. Wala namang masyadong nag-iba kay Lincoln maliban sa mas naging maskulado ang katawan niya at iyong gupit. Mukhang bagong gupit ang kanyang burst taper.

“I miss you, Lei.”

“I miss you too, Lincoln.” I murmured a soft reply to him.

“Papa Lincoln!”

Naputol ang yakapan namin ni Lincoln dahil sa pagsingit ni Gleysie. Pinakawalan namin ni Lincoln ang isa’t isa at binaba ang tingin kay Gleysie na naghihintay rin sa kanyang papa Lincoln.

“Come, my princess!” ani Lincoln at saka binuhat si Gleysie.

Lumapit naman ako kay Helios at saka nakipagbeso sa kanya. Ilalayo ko na sana ng katawan ko kay Helios matapos kong bumeso sa kanya nang hawakan niya ang baywang ko.

“Helios,” angil ko sa ginawa niya.

“Anong ginawa ng lalaking iyan dito? At sino iyang mga kasama niya?” bulong ni Helios sa ’kin bago binitiwan ang aking baywang. Wala namang binabanggit na pangalan si Helios pero kilala ko na ang tinutukoy nito.

Tiningala ko si Helios na masamang nakatingin sa direksyon ni Gage. Bumaling ako kay Gage at nakita kong pinagmamasdan niya rin pala kami. Nagsasalubong ang kilay niya at nakakuyom ang mga panga.

What’s wrong with him?

“Mag-usap tayo sa loob. Kailangan pang mag-breakfast ni Gleysie. At kayo rin, kumain na rin kayo sa loob.” Aya ko sa magpinsan.

Sina Lincoln at Helios ay hindi kaagad kumilos, nakatutok silang dalawa kay Gage na parang gusto nang dambahin ng dalawa si Gage.Tinapik ko ang mga likod nito bago sila umasad papasok sa bahay.

Papasok kaming tatlo sa bahay nang malingon ko si Gage. Nakasunod pa rin ang mga titig niya sa amin kung kaya’t nagkatitigan kami. Kimi akong ngumiti sa kanya at ito naman ay sinuklian ako ng ngiti. Kaso hindi umabot ang mga ngiti nito sa kanyang mga mata.

Malaglit ang kanyang titig sa akin pero tinawag siya no’ng dalawang kasama niya kaya naputol ang titig niya sa akin, mukhang hindi pa pala tapos ang diskusyon nila sa bahay na kanyang ipapatayo.

Tumalikod ako kay Gage at pumasok sa bahay. Sa tagal nang panahon na for sale iyong lupa sa tabi ng bahay namin. Ngayon lang ito nabenta at kay Gage pa. Wala naman kasing masyadong interesadong buyer ang lupa kasi malayo sa sentro na daan.

Naghiwa ako ng mga mangga at inilagay ko sa mesa. Mabuti at marami ang sinaing ko ngayon at nakapagprito ako ng extrang hotdogs at itog. Kumain kasi sina Lincoln at Helios. Akala ko tatanggi sila roon sa alok ko.

“Mag-grocery tayo ngayon, my sweet.” si Helios.

Ngumiti ako sa kanya at sasagutin na sana ang kanyang aya nang maunahan ako sa inis na boses ni Lincoln.

“Helios, I already told you to stop calling Lei that way!” Inis na suway ni Lincoln sa pinsan. Magkatabi silang dalawa at itong four sitter kong mesa ay tila lumiit sa kanilang mga presenya. Kaya naman ang anim na upuan sa laki ng mesa kaso wala na akong monoblocks na available.

“What? Sinabi ko na rin sa’yo, Lincoln na nasanay na ako. Si Lei rin, di ba, Lei?”

May pagtatanong sa aking mga matang tumingin sa kanilang dalawa. Si Helios malapad ang ngiti samantalang si Lincoln naman ay halos mag isang linya na ang kilay. Kung makatitig ito sa pinsan ay parang susunugin na niya ito sa kanyang mga tingin.

“S-sinuway ko na namam si Helios tungkol d’yan, Lincoln pero mukhang iyon ang mabilis niyang mabanggit, eh.” ani ko na lang.

“Hay! My mama Lei has a lot, a lot of suitors!” Biglang eksaherada ng anak ko sa aking gilid habang nilalantakan niya ang buto ng mangga.

Natawa ako roon at pati sina Lincoln at Helios ay nahawa na rin. Alam kasi nila na ang ibig sabihin ng suitors para kay Gleysie ay mga kaibigan kong lalaki. Kaya hindi na rin ako nag-abala pang ipaliwanag iyon sa dalawa.

“Yeah, your mama has a lot of suitors, my princess. Pero gusto mo ba iyon, iyong maraming suitors ang mama mo?” tanong ni Lincoln kay Gleysie.

Ngumuso muna si Gleysie bago sumagot kay Lincoln.

“It’s fine. Basta hindi nila inaaway ang Mama ko.”

Lumapad naman ang puso ko doon sa sagot ng anak. Kay Gleysie na umiikot ang mundo ko ngayon. Siya na ang taong pinakamahalaga sa akin. 

Matapos naming kumain nagligpit muna ako sa aming pinagkainan at naghugas. Ang dalawang lalaki ay nasa maliit kong sala habang si Gleysie naman ay tinutulungan ako sa paghuhugas. Dalawa nga kami rito sa sink kaso mas tumagal kami dahil sa kanya.

“Mama sabi ni Mr. Stranger malaki raw ang house niya.”

I side eyed my daughter na ngayon ay nagsasabon doon sa mga kutsara at tinidor. Hinihintay ko talaga siyang matapos doon para mabanlawan ko.

“Hindi ko gusto ang ginawa mo kanina, Gleysie. Lumabas ka ng bahay na hindi nagpapaalam sa ’kin.” Sermon ko rito nang maalala ko ang ginawa nito kanina.

Hinabaan niya ako ng nguso niya.

“Sorry, Mama. Nagising po kasi ako dahil sa ingay nila sa labas. Inaway ko lang po si Mr. Stranger tapos nag-sorry naman siya sa akin.” aniya at nagpatuloy sa pagsasabon no’ng mga pinggan.

“Baby,” tumingin ito sa akin. “hindi ka dapat nang-aaway. Bad iyon, saka dapat may respect ka sa elders.”

Sumama ang timpla ng mukha ni Gleysie.

“Pero bad naman siya sa’yo, mama. Inaway ka po.”

“Nagsorry na siya. We already talked about it, iyong doon sa coffee shop. Saka hindi ka dapat nakikisali sa away naming matatanda. Baby ka pa lang.”

Ngumuso ito.

“Bad kasi si Mr. Stranger. I thought good guy siya at pwedeng suitor mo, Mama.”

“P-pwede naman. Pwede kaming maging kaibigan.”

“I like Mr. Stranger pero inaway ka niya, Mama kaya hate ko na siya. Kahit na we have the same hair and everything!”

Nalunok ko munting bikig sa aking leeg na unti-unting namumuo.

Alam kong wala na talaga sa isip ko dati na ipakilala si Gleysie sa kanyang ama, kay Gage. Sa sinabi noon ni Gage sa akin. Napuno ako ng puot at pagkadismaya sa kanya at naisip kong wala siyang karapatan sa anak ko, wala siyang karapatan kay Gleysie. At nasabi ko pa nga sa kanya na sperm donor lang siya kaso kahit balik-baliktarin ko man ang mundo namin. Nananalaytay sa dugo ni Gleysie ang pagiging De Silva. Kahit nga sa attitude nito ay naalala ko si Raelyn noon.

Si Gleysie hindi naman pala-tanong tungkol sa kanyang ama kasi may Papa Helios at Papa Lincoln siya, sila ang kanyang father figure. Kaso mgayon determinado ang kanyang biological father na makilala siya.

Ayaw kong maawa kay Gage. Ayaw kong kaawaan ang tao dahil narinig ko ang tungkol sa side niya. Ngunit may karapatan siyang kilalanin bilang ama ni Gleysie sa kabila nang magawa niya dati. Ayaw kong pag-awayan namin ni Gage ito at umabot oa kami sa korte kung saka-sakali.

“Anak,”

“Mama?”

“Alam mo naman ’di ba na hindi mo tunay na Papa sina Papa Helios at Papa Lincoln mo?”

Tumango siya pero hindi ito tumigil sa paghuhugas ng tinidor.

“Hindi ka ba curious sa tunay mong Papa?”

Doon na siya tumigil.

“Hinanap ako ng Papa ko, Mama? Iyong tunay na Papa ko po?”

Papaano siya hahanapin ng tunay niyang Papa kung hindi naman nito alam na buntis ako no’ng pinalayas kami? Oo, sinabi ni Gage na hinanap niya ako pero wala siyang alam tungkol kay Gleysie at hindi pa accurate ang mga information na natatanggap niya mula sa kanyang mga investigators.

“We will talk about your father next time, baby. Bilisan muna natin ang paghuhugas kasi naghihintay ang Papa Helios at Papa Lincoln mo sa labas.”

“Pero mama kung may real daddy ako, love niya ba ako? What if hindi ako love ng tunay kong daddy?”

Matamis akong ngumiti kay Gleysie.

“He will love you, baby. No one will never love you.”

Naliligo sa banyo si Gleysie at hinayaan ko muna ang bata tutal walang pasok ngayon. Lulublob pa kasi iyon sa tubig. Hindi iyon aalis sa tubig kapag hindi pa nanginginig!

“Pasensya na kayo, Lincoln, Helios. Hindi ko alam na bibisita kayo ngayon.” ani ko sa dalawa at umupo sa sofa.

“Anong ginagawa ni Gage sa labas, Lei?” si Lincoln.

Akala ko ay mawawaglit na ang usapan namin tungkol kay Gage dahil nakapagbreakfast na kami kaso mukhang mainit pa rin ang dugo ni Lincoln kay Gage.

Will, noon man maliwanag pa sa araw na ipinahiwatig ni Lincoln ang galit niya kay Gage dahil sa pagpalayas nito sa akin. Si Lincoln at Helios ang nakakita sa akin noon kung paano ako tinupok ng pagsubok. Kaya naiintindihan ko sila, naiintindihan ko kung bakit ganito ang galit nila kay Gage. Maski ako man ay may galit pa rin kay Gage sa kabila ng nalaman ko tungkol sa kanya.

“Magpapatayo daw siya ng bahay d’yan.” I tilted my head toward the window.

I heard Lincoln click his tongue, and his harsh breath was very palpable, as if it was intended to be heard. Meanwhile, Helios just shook his head, unable to believe what I said.

“Alam na niyang anak niya si Gleysie?” Tumango ako sa tanong na iyon ni Lincoln. “Alam na rin ba ni Gleysie kung sino si Gage sa buhay niya?” sunod nitong tanong at umiling ako.

“Hindi, hindi pa alam ni Gleysie. Gustong makilala ni Gage si Gleysie, gusto niyang makasama ang bata. Pero sinabi ko sa kanya na dahan-dahanin namin. He is willing to wait.”

Lincoln sneered.

“Pero magpatayo ng bahay sa tabi ng bahay ninyo. Ano ’yan? Para bantayan kayo?” Disgustong wika ni Lincoln.

“Ewan ko. Ngayon ko lang din nalaman na siya pala ang nakabili ng lupa d’yan sa tabi. Tulad ninyo ay nagulat din ako nang magising sa ingay mula sa labas.”

“Unbelievable,” ani naman ni Helios at umiling.

Kinabukasan muling bumisita sina Lincoln at Helios sa bahay. Nag-aya silang pumunta kami ng beach. Si Gleysie ay nandon naman kina Rosie.

“Free ka ba ngayon? Walang mga paperwork or nakatinggang student works sa bag mo” si Helios at humilata sa sala. Alam na alam na niya talaga ang buhay ko, huh.

Sila dapat ang tanungin ko kung free ba sila ngayon. Basi kasi sa obserbasyon ko bigla-bigla na lang may tumatawang dito kay Helios tapos aalis siya dahil sa trabaho. Simula no’ng humawak itong si Helios sa negosyo nila ay dumalang na ito sa pagbisita sa amin ni Gleysie at hindi rin nagtatagal sa Monti Alegri.

“Tapos ko na ang lesson ko para sa susundo na week. Kayo,” isa isa ko silang tiningnan. “kayo dapat ang tanungin ko kung libre ba kayo ngayon?”

“Yes,”

“Of course.”

Sabay nilang sagot sa akin.

“Sige,” ani ko. Matagal na rin simula no’ng last kaming nagbeach ni Helios. “Kukunin ko lang si Gleysie kina Rosie.”

Tumango naman sila at si Helios ihahanda ang mga dadalhin namin sa beach.

Lumabas ako ng bahay at napalingon sa ginagawang bahay ni Gage. Sa totoo lang walang tigil ang construction ng bahay simula nang mag-umpisa ito kahapon. Marami rin ang mga workers at present ang engineers gayundin si Gage. At nang makita ako ni Gage mabilis itong lumapit sa akin. Pawis n pawis pero mabango pa rin.

“Lei,”

Tango lang ang sinagot ko sa kanya.

“Nakatulog ba kayo kagabi? Sorry kung nadi-disturbo kayo sa construction ng bahay.”

“Ayos lang. Pero sana okay lang sa mga iilang kapitbahay dito ang ingay.” sabi ko sa kanya.

Malaki ang ngiti ni Gage sa akin. Hindi ko alam kung bakit siya ganito.

“Nagpaalam na ako sa kanila at nagbigay rin ako ng konting peace offering sa kanila dahil sa construction.”

“T-talaga? Buti naman at ayos lang sa kanila.”

Tumango siya. “One hundred thousand lang naman ang binigay ko sa kanila at sisikapin namin ng contractors na matatapos ang bahay within two to three months.”

My jaw dropped. Binayaran niya ng one hundred ang mga kapitbahay namin. Ilan ba ang house hold o ang may bahay rito sa amin? Jusko!

“Kahapon nga pumunta ako sa bahay ninyo para rin sana—”

“Hindi ko kailangan ng pera mo kung ’yan ang pinunta mo sa bahay kahapon.” Putol ko sa kanya pinasyal kasi ni Lincoln si Gleysie kahapon at sinama niya ako.

He ran his tongue slowly over his dry lips, leaving a glistening trail of moisture.

“Lei,”

“Alis muna pala ako, kukunin ko si Gleysie kina Rosie.” sapaw ko sa kanya.

Umatras ako at tinalikuran si Gage ngunit nakailang hakbang lang ako, may naramdaman na akong malaking kamay na yumakap sa aking palapulsuhan. It was Gage’s hand.

“Aalis na naman kayo?”

Humarap ako sa kanya at binawi ang kamay.

“S-sa dagat lang.” ani ko.

“Kasama iyong dalawang lalaki?”

Umasim ang mukha ko, alam kong kilala niya sina Helios at Lincoln. Ayaw niya lang banggitin ang mga pangalan nito.

“Ninong ni Gleysie silang dalawa, minsan lang sila makabisita rito kaya gusto nilang makasama ang bata.” Wika ko kahit hindi ko maarok kung bakit ko ito sinasabi sa kanya.

“That Helios… palagi siyang bumibisita.”

“Kasi gusto niya.”

“Gusto ko rin ng ganoon, Lei.”

“Gage,”

“Naalala ko, sinabi ng anak natin na mga suitors mo rin sila. Gusto ko rin, Lei, gusto ko ring manligaw.”

---

This story is already at chapter 34 on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month and 35php for student. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :)) Note: I’m only accepting new VIP members every first week of the month! Thank you:))

CHAPTER 31

Chapter 31

Leister Pov

The sultry and saline breeze fanned my face. Slowly, my lips formed into a smile as I watched the familiar blue sea. The small waves crashed against the fine white sand on the seashore. A few coconut trees standing proudly near the sea danced together to the rhythm of the wind. And the sky is so bright today.

“Sea!” Sumabog ang maliit at matalis na boses ni Gleysie sa ere at tumakbo tungo sa dagat.

“Gleysie!” I was about to run after my daughter when Helios already got her and scooped her up as they ran together into the sea.

Muling sumabog ang malakas na tawa ni Gleysie nang kargahin siya ni Helios.

“Papa Lincoln help me!” My daughter shouted joyfully amidst her loud laughter.

Tumakbo si Lincoln, sinundan sina Helios at Gleysie. Saglit na lumingon si Lincoln sa akin at kinamay ako.

I shook my head lightly at him. “Aayusin ko muna ang mga pagkain natin sa cottage.”

Tumango si Lincoln at muling tumakbo tungo sa dagat para habulin ang dalawang nauna.

I jerked up when I felt somebody’s presence behind me. I turned on my heels to find out who it was, and Gage’s muscular body greeted me. He was wearing khaki shorts and rubber slippers on his feet. The top three buttons of his beach polo were purposely open to show his hard chest.

The wind was messing with his hair; however, he remained unfairly handsome. He slid one hand into the pocket of his shorts and shifted his weight to the other side. Gage was staring forward without blinking.

I followed his gaze and saw that he was watching Gleysie laughing hard with Lincoln and Helios.

I cleared my throat purposefully to get his attention.

“Akala ko abala ka roon sa construction ng bahay mo?” Tiningala ko siya upang tingnan siya sa kanyang mga mata.

Slowly, his eyes shifted towards me. He ran his tongue over his lips to wet them, then opened his mouth to answer me once more.

“I want to spend time you…”

Alam ko na kahit hindi man sabihin ni Gage bumakas sa mukha ko ang gulat dahil sa kanyang sinabi. Nasabi niya sa akin na gusto niyang manligaw sa akin dahil sabi ng anak namin my mga manliligaw raw ako. I want to correct him about it. Hindi niya kasi alam na ang tinutukoy ni Gleysie na mga suitors ko ay mga kaibigan ko talagang lalaki. Wala naman kasing nanliligaw sa akin ngayon. At kahit meron man, labas na siya roon.

Hindi ko siya seneryoso doon sa sinabi niyang manliligaw siya. Baka kasi nasabi niya lang iyon dala ng bugso ng damdamin niya.

“Spend time with you and Gleysie.” he continued.

“Gleysie doesn’t like you.”

“I will make her like me.”

“We’ll find time na sabihin sa kanya ang tungkol sa’yo, Gage. Dahan-dahan kong sasabihin sa kanya ang tungkol sa’yo kasi… hindi kasi siya kagaya ng ibang mga bata na nagtatanong sa kanilang mga ama. Nalakhan kasi ni Gleysie na nasa tabi niya si Helios at Lincoln kaya siguro ganoon.” Pagpapaintindi ko sa kanya.

“Naiintindihan ko, Lei. Hindi naman ako nagmamadali.”

Pumunta ako sa cottage namin at sumunod naman sa akin si Gage. Tinulungan niya ako sa paglabas ng mga dinala naming mga pagkain at mga iihawin pa namin. Hinayaan ko siyang gawin ang gusto niya at lihim na sinusundan ang mga galaw nito.

Habang pinagmamasdan ko si Gage na gumagawa ng apoy sa harap ng cottage namin. Hindi ko mapigilang hindi mapaisip tungkol sa mga pinagdaanan niya. Both of us got hurt, both of us learned a lesson from what happened to us back then.

Sabi nila, there are two types of pains, the pain that hurt us and the pain that changes us.

Nagdusa ako. Nagdusa siya. We neglected the good communication we had before, and that resulted in our pain—the pain that taught us lessons and the pain that changed us.

I thought it was over years ago; I thought it was already gone a long time ago. But why am I so affected right now? Why am I threatened by his presence right now? It’s not like he is going to take what I have right now. However, my heart isn’t at ease. Maybe because the pain and hatred of the past still linger within my heart

“Gage kung may ginagawa ka pwede ka namang umuwi.” ani ko rito at nilalagyan ko pa ng uling iyong apoy na nagawa niya.

Without asking me, kinuha ni Gage ang plastic ng uling sa kamay ko at siya na itong naglagay no’n sa apoy.

Hindi ko siya binalingan at nanatili ang mga mata ko sa apoy na unti unting tinutupok ang uling.

“Ayaw mo ba ako rito?” tanong nito sa akin.

“Hindi naman sa ganon,” tumingin ako sa kanya.

“Alam ko na ang laki ng kasalanan ko sa’yo, Lei. Alam ko na hindi rason ang pagkakabilanggo ko bilang rason para mapatawad at pumasok ulit ako sa buhay ninyo ng anak natin. Pero bigyan mo naman ako ng chance. This time I want it right, Lei. This time hindi na ako si Gage De Silva na isang artista. This time hindi ka si Leister Garcinia.”

“Marami ng nagbago, Gage.” ani ko sa kanya.

“Alam ko. Years had passed, things changed not for me but also on your side. Nagkalayo tayo, malaki ang kasalanan at pagkukulang ko sa’yo— sa inyo ng anak natin, and we both grow apart. Ngunit may hindi nagbago, Lei.”

“Gage,” pigil ko sa kanya dahil damdagundong na ang dibdib ko sa anumang susunod niyang sasabihin.

Nilapag niya ang hawak na food tongs sa gilid ng nagbabagang apoy. Humarap siya sa akin.

“My feelings, Lei. Mahal pa rin kita. Nagkalayo tayo at nabilangho ako pero hindi nagbago ang nararamdaman ko sa’yo, hun. I have met a lot of people, but my heart still craves you. I have made mistakes that I cannot undo, Lei, but I am determined to prove to you that I have changed, even though my feelings haven’t. I’m serious about courting you.”

My mind went blank as I stared into his decisive eyes, completely captivated by their intensity.

Bakit ganito? Bakit ako naguguluhan kung wala na akong nararamdaman sa kanya? Galit ako. Galit ako sa kanya kasi hindi niya ako pinakinggan noon at sinampal niya pa sa akin ng buo at pisikal ang kanyang pera. Pero bakit ganito?

Why was this heart about to jump out of my ribcage? Why does it feel like his gaze is taking my will to speak for myself? Nasaan na ang tapang ko no’ng sinisigawan ko siya sa Angel’s?

“You forgot something. Nakalimutan mo yata na niloko kita, kayo ng pamilya mo. Bakit nanaisin mo ang isang manloloko? Hindi mo ba naisip na baka lokohin din kita ulit? Na baka pera lang ulit ang habol ko sa’yo?”

Ilang beses ko ng narinig ng ligaw-ligaw na iyan pero hindi iyon nakabagabag sa akin until Gage. Siguro dahil sa past namin, hindi kasi talaga naging maganda ang aming huling pagtatagpo. He was traumatized and so am I.

“Alam ko, Lei. At wala akong pakialam doon. You want my money, fine by me. You want to fool me, it’s fine too. As long as you love me, as long as you are mine again, Lei.” Seryoso nitong wika at tinitingnan ako mata sa mata.

I have boys around me—Helios, Lincoln, Ritchie, and my other colleagues—but none of them make me feel the way he does. It’s the kind of feeling that makes my whole body tremble. After all these years and everything that has happened, he can still rock my world with just a glance. But I won’t fall into the same trap I did before.

“Lutuin na natin itong baboy. Baka umahon na sila.” Tumalikod ko kay Gage at kinuha ang marinated na baboy sa tupperware.

“I’m serious, Lei. Ayaw ko sanang biglaan ka kasi kaka-ayos lang natin pero Lincoln and Helios presence is a threat for me. I want to fight for you too. Kung manliligaw sila sa’yo, manliligaw rin ako kahit maliit ang chance na bumalik tayo sa dati. Kung hindi sila kasali sa mga manliligaw mo mas mabuti.” The tone of his voice makes it clear that he will never back down, regardless of what I say. His decision stands firm and unwavering, much like his resolute stance at this very moment.

“Wala kang aasahan sa akin.” I could have said na hindi ko manliligaw ang magpinsan kaso iba ang lumabas sa bibig ko.

“I will fight fair and square, Lei.”

Bumuga ako ng marahas na hininga mula sa aking ilong at bumalik sa pwesto ko kanina para ibigay sa kanya ang tupperware. Nang tanggapin niya ito, sumayad ang kanyang mga daliri sa aking kamay at tila napapaso kong binawi ang aking kamay sa konting lapat ng aming balat.

Pinanood ko siyang nilalagay ang mga baboy doon sa nagbabagang apoy at bumulwak ang nakakatakam na usok mula doon.

Natahimik kami ni Gage. Pinapakiramdaman ko siya at kahit na nakatutok ang mata ko sa iniihaw namin sa harap, ramdam ko ang mala kutsilyo sa talim niyang mga titig sa akin.

Niyuyuko ko lang ang aking ulo at ayaw tumingin sa mga mata nito.

Nang marinig ko ang malakas na tawa ni Gleysie mula sa dagat ay saka ko lang naiangat ang ulo upang masdan ang anak na nag-ienjoy kasama ang kanyang mga papa.

Karga ni Lincoln si Gleysie sa balikat nito at tumatakbo sila dahil hinahabol sila ni Helios. Tili nang tili si Gleysie kay Helios na hinahabol sila.

“Lincoln, ang anak ko baka mabitiwan mo!” Ako ang nininerbyos habang nakatingin sa kanilang tatlo roon. Walang masyadong tao ngayon kaya para nilang pag-aari ang dagat.

Gage Pov

A wave of sour jealousy and sadness washes over me as I watch my daughter laughing joyfully with Lincoln and Helios. Naghahabulan sila dagat. Masaya si Gleysie na nagsasaboy ng tubig kina Helios at Lincoln. Sina Helios at Lincoln naman ay malayang nakakayakap at nakikipaglaro sa anak namin ni Lei.

I want what they have. I want to spend time with my daughter too. I want to make her smile the way Lincoln and Helios do. My daughter’s laughter warms my heart. That unfathomable feeling touches my heart as I hear my daughter’s small, happy voice.

Lumapit si Lei kina Lincoln upang kunin si Gleysie para makakain. Gustong-gusto nga talaga ni Gleysie ang tubig dahil nakakalimutan na nito ang kumain dahil nakatampisaw siya.

Natapos ako sa paghihiwa nang mga inihaw kong baboy ay tama naman na pabalik na si Lei rito sa cottage karga si Gleysie. Sinilip ko sa likod nila ang dalawang lalaki na kasama namin at nakita kong nasa dagat pa sila. Nakahinga ako ng maluwag doon.

“Kakain ka muna bago bumalik doon, Gleysie.” Rinig kong saad ni Lei sa anak namin.

“But I want to swim pa, Mama!” Pagmamaktol ng anak namin, ni hindi ako nito pinansin.

“Hindi tatakbo ang dagat, baby. Kakain lang tayo, okay? Look, Mr. Stranger is done grilling the pork. Masarap iyon.”

Sumimangot lang si Gleysie.

Nilapag ni Lei si Gleysie sa kahoy na upuan ng cottage upang handaan ito ng makakain. Akmang bababa si Gleysie nang makita ito ni Lei at binuhat ulit.

Humingang malalim ako at nilapitan sila.

“A-ako muna ang hahawak sa kanya, Lei para hindi ka na mahirapan.” Nilakasan ko ang loob ko dahil ramdam ko ang disgusto ni Gleysie sa akin.

“Okay lang sa’yo?” ani Lei.

Kaagad akong tumango. Who wouldn’t want to hold their daughter?

“Salamat!” si Lei at binigay sa akin si Gleysie.

Napapikit ako nang itinaas ni Gleysie ang kamay. Akala ko kakalmutin nito ang mukha ko kaso humawak lang siya sa buhok ko. Ang dalawang kamay nito ang ginamit para laruin ang aking buhok.

“Your hair is pretty just like mine, Mr. Stranger.” anito na kina-sugat ng ngiti sa mga labi ko at tumingin kay Lei.

Bilog din ang mga mata ni Lei na nakatingin sa amin ni Gleysie, hindi rin niya inaasahan ang sinabi ng anak namin.

“You… you like my hair?”

“Hmm, because we have the same hair and the same color eyes, too!”

Kinagat ko ang aking labi dahil todo na ako ngiti sa mga sinasabi ni Gleysie.

“Mmm, are we now friends?” Dahan-dahan kong tanong sa anak namin ni Lei.

“Mmm, let me think about it.”

At least, hindi na niya ako binabara. Ako ang may hawak kay Gleysie habang sinusubuan naman ni Lei ang anak namin.

Goddamnit! It feels surreal to have them around me. Their presence makes me feel as though I’ve finally returned home after years of wandering through the boundless expanse of loneliness and suffering.

Marami akong dapat bawiin. Marami akong pagkukulang sa pamilya ko. Malaki ang pagkukulang ko sa pamilya kong ito, kaya babawi ako sa abot ng aking makakaya. Gagawin ko ang lahat makuha ko lang sila ulit.

Ang oras naming tatlo ni Lei at ng anak namin ay naputol nang dumating sina Helios at Lincoln. Kaagad na lumipad ang atensyon ni Gleysie sa dalawa.

“Ito, Lei, kumain ka na rin.” si Helios at talagang ang lakas ng loob na subuan si Lei sa harap ko.

Kung pwede lang putulin ko ang kamay ni Helios sa pamamagitan ng titig ko ay ginawa ko na. Masama ang tingin ko sa kamay nito at halos maputol ang ugat sa kamay ko kakakuyom nang makita kong binuka rin ni Lei ang bibig.

Akmang hihilahin ko si Lei upang huwag umabot sa bibig niya iyong kamay ni Helios nang isagi ni Lincoln ang kamay sa nakataas na kamay ni Helios. Nahulog ang kanin at ulam sa kamay ni Helios.

“Ops, sorry! Nakaharang kasi ang kamay mo, cousin.” ani Lincoln sa pinsan.

“I-ito na lang, Lei.” Mabilis kong wika at nilagyan ng ulam at kanin ang paper plate ni Lei.

“Ito pa,” dagdag ni Lincoln at naglagay ng prutas sa harap ni Lei.

“Here, my sweet,” si Helios naman ay nagbagsak din ng paper cup na may soft drink sa gilid ng plate ni Lei.

Laglag ang panga ni Leister sa aming tatlo.

---

This story is already at chapter 35 on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month and 35php for student. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :)) Note: I’m only accepting new VIP members every first week of the month! Thank you:))

CHAPTER 32

Chapter 32

Gage

Pov

The sea is calm and the sun is very bright outside the cottage. The sea breeze blows from time to time, but the hostile stare from Lincoln never fades.

Nasa dagat na si Lei kasama ang anak namin. Hindi kasi napapalagay at naglilikot kung hindi makapunta sa dagat. Naglalaro sila sa tabing dagat, mukhang gumawa sila ng sand castle. Naririnig ko pa mula rito sa cottage ang mga tawa at tili ng anak ko.

“Kayo muna rito, pupuntahan ko ang pamilya ko.” Bilin ko kay Helios at Lincoln, nalaman kong magpinsan pala ang dalawa. Pero wala akong pakialam kung magka-ano ano sila. They’re a threat to me. They’re close to my family—er, to Lei and Gleysie. Based on what I’ve heard from my daughter, they are also suitors of Lei. Tsk! Thankfully my daughter is so talkative. Naalala ko ang pamanagkin kong si Raelyn sa kanya.

Hindi ko personal na kilala silang dalawa, si Helios nito ko lang nakilala pero si Lincoln kilala ko na sa Manila pa lang. Matunog ang apilyedo ni Helios dahil may negosyo sila at kilala rin dahil relative ata niya ang iang F1 racer na namamayagpag sa kahit sang podium.

Ngunit ang bilin ko sa kanila ay napurnada nang marinig ko ang tawa ni Lincoln. Nagseselos na ako sa kanya noon, pero mas grumabe ito ngayon.

“Family? Naririnig mo ba ang sarili mo, De Silva?!” Tumaas ang kanyang boses at mukhang hindi niya iyon inaasahan kung kaya’t napabaling siya kina Lei sa dagat, takot na baka narinig ni Lei at Gleysie ang kanyang malakas na boses.

Umatras ako at muling hinarap si Lincoln, sa tabi niya ay ang kanyang pinsan na galit ring nakatingin sa akin. Sa kanilang mga hitsura at tingin sa kin parang kahit among oras ay handa silang pagtulungan akong bugbugin.

“Anong masama roon?” Taas noo kong tanong. I am ready. I know that my past mistakes can’t erase the pain I’ve caused Lei, but I am determined to redeem myself and win him back. Lei is my everything. Siya ang nag-iisang tao na gustong-gusto ko sa mundong ito. Alam kong mahirap ko siyang kunin ulit pero susubok ko. Muubos ako para sa kanya.

“After what you did years ago, ang lakas ng loob mong tawaging pamilya ang taong tinaboy mong gago ka!” Galit nitong asik sa akin at madiin akong tinuro.

That hit me hard. Hindi ko na mabubura ang bagay na iyan. Wala man ako sa tamang pag-iisip nang itulak ko si Lei papalayo sa akin pero ako pa rin ang nagtulak sa kanya palayo at ang nagdulot ng sakit sa kanya. That truth really pains me.

“Gago ka, De Silva! Kahit anong klaseng yaman mo pa at mapakapangyarihan dahil d’yan sa lintek mong apelyido. Wala kang karapatang saktan si Lei ng ganon! Walang kang karapatang durugin siya ng ganon! Tang ina!” Muli nitong pagwawala at nagtatagis ang kanyang bagang.

“I know my mistakes before, Lincoln. Hindi ko iyon ipagkakaila. Pero babawi ako sa pamilya ko sa abot ng makakaya ko! Mahal ko si Lei at wala ka ring alam sa mga nangyari!” Bwelta ko sa kanya.

He clicked his tongue in disapproval.

“Hah!” Marahas itong bumuga ng hininga at binasa ang mga labi bago ako tiningnan ng masama. Kung kaya lang ng mata niya ang barilin ako ngayon baka ginawa na niya. “Walang alam? Ikaw ang walang alam sa ating dalawa, Gage. Sinabi ni Lei sa akin ang lahat pati na ang misyon niya sa buhay mo! Tang ina kung alam ko lang noon na ganoon pala, edi sana inagaw ko na siya sa’yo!”

“Fuck you! Sa tingin mo hahayaan kita?” Diing wika ko at halos mabasag ang ngipin ko sa pagtitimpi.

Sarkastikong ngumisi sa akin si Lincoln.

“Wala kang magagawa kasi gusto ko si Lei. Oo, tingin niya sa akin kaibigan pero ako gusto ko siya. Handa akong maging ama kay Gleysie at—”

Sinuntok ko anag mesa na siyang nag-aawat lang sa aming dalawa ngayon. Umalon ang mga pagkain na hindi namin naubos sa mesa. Natumba ang 1.5 liter na coke.

“Sa tingin mo aatrasan kita?” Hamon ko rin sa kanya.

“Puta, tumigil kayo! Baka marinig kayo ni Lei at Gleysie!” Sumabat si Helios sa amin na tahimik lang kanina.

“What, Helios? This guy has the audacity na tawaging pamilya ang taong pinagtulakan niya noon. Masyado kampante ngayon dahil sa apilyedo niya!” May poot na wika ni Lincoln sa kanyang pinsan.

Kung alam niya lang na wala akong pakialam sa apilyedo ko.

“Alam mo rin Helios ang pinagdaanan ni Lei, saksi ang mga mata mo kung ano ang nangyari kay Lei nang umuwi siya rito. Kaya huwag mo akong pigilan, gigisingin ko kahibangan niya itong De Silva na ’to!” Mariing turo ni Lincoln sa akin.

Tiningnan ko si Helios na tahimik pero halata sa mukha nito na ang daming gustong sabihin. His eyes burned with an intensity that mirrored Lincoln’s fury, a fire that seemed ready to consume everything in its path.

“Tell him, Helios! Sabihin mo sa gagong ito kung ano ang nangyari kay Lei!”

“Lincoln,” may banta sa tono ng pananalita ni Helios.

“May kailangan ba akong malaman?” Kumuyom ang mga kamao ko na nasa mesa.

“Marami kang dapat marinig para tumigil ka na sa kahibangan mo, De Silva!” Marahas nitong wika.

I looked at Helios. Hindi na kailangan ni Helios sabihin sa akin kung gaano siya kagalit sa akin dahil ang mga mata palang niya sumisigaw na ito sa poot. 

“I have no idea where you found the audacity to show up here and claim Leister as if he were your long-lost prize, Gage Randell. Masaya na si Lei rito sa Monti Alegri. Sumigla na ang buhay niya rito kasama si Gleysie. Ano pang ginagawa mo rito?” si Helios na mukhang nagkaroon na ng lakas na magsalita.

“They’re my family.” Deretsong sagot ko kay Helios.

“Hindi kita kilala Gage Randell. Sa mga balita at social media ko lang nababasa ang tungkol sa pamilya mo. Nakilala lang kita sa mga larawan mo pero… galit na galit ako sa’yo. Kasi papaano mo nasaktan ng ganoon si Lei? Alam mo bang nawala ang ama niya sa araw kung kailan siya dumating dito? Pinabantayan ng pinsan ko si Lei kasi aalis siya ng bansa. Ako ang pinakamalapit sa lugar ni Lei kaya ako ng inutusan niya. Fuck! Wala pa ako sa mood nang araw na iyon pero rinig ko at magpahanggang ngayon naririnig ko pa ang mga iyak at hikbi ni Lei.” Saysay ni Helios at habang sinasabi niya iyon nanginginig ang mga tuhod ko. Parang dinaganan ng ilang toneladang bagay ang dibdib ko habang nakikinig kay Helios.

Tumingin ako kay Lei sa dagat na malaki ang ngiti habang nakikipaglaro sa anak namin.

‘Hun.’

“It was very bad at halos takasan din si Lei ng bait. Unang kita ko kay Leister lang noon pero nang makita ko siyang aakyat sana sa railings ng rooftop nanginig ang katawan ko. Muntik na siyang tumalon noon sa building dahil sa lahat ng problema na bumagsak sa kanya ng isang beses. Akala ko iyon na. Pero nasaksihan ko kung papaano tinalikuran ng kanyang pamilya si Lei. Ewan ko kung may konsensya pa ba ang kanyang lolo at lola noon pati iyong kambal niya at ang umapon dito ay walang awa. Sa panahong iyong, dinurog si Lei, unti unti hanggang sa maubos pero muli niyang binangon ang sarili at pinulot ang natitirang lakas para sa kanyang anak. Sobrang tapang at tatag ni Lei, Gage Randell. Kaya hindi ko alam kung bakit mo siya sinaktan. Tapos nandito ka na parang ang dali lang ng lahat.”

Wala akong maging sagot sa lahat ng sinabi ni Helios. Para akong napipi at nagshutdown ang utak ko sa lahat. I could only imagine the hardships Lei endured after I pushed him away: his struggles, his miseries, and his pain.

I gulped down, and my head slowly turned to where Lei and our daughter stood. A big smile was plastered on his lips, and his eyes shone under the sun as he spiritedly talked to our daughter.

Sa pananahimik ko hindi namalayan ang pag alis nina Lincoln at Helios, nakita ko na lang sila na nakikipagtawanan kina Lei at Gleysie.

Nilingon ako ni Lei at ngumiti ako sa kanya. “You are so strong, hun.” I whispered through the wind.

Tumayo ako pero hindi ako pumunta kina Lei. Naglakad-lakad muna ako. Para kasing binaril ako ni Helios sa mga siniwalat niya sa akin. Napapalayo na ako sa kanila at unti-unti na ring nawawala sa pandinig ko ang tawa ng anak ko.

Tumigil ako nang may masagi ang paa ko. Isang bola.

Yumuko ako at inabot ito. Humarap ako sa dagat at napag-isip isip ang mga ginawa ko simula nang makita ko si Lei.

I miss him so much. At sa unang kita namin matapos ng mga taong lumipas, naging marahas pa ako sa kanya at nagpadalos-dalos ako sa aking desisyon. Desisyon na makilala ang anak ko at muling makuha si Lei. Hindi ko naisip ang dinulot kong delubyo sa kanya. Hindi ako nag-isip isip sa mga hakbang ko.

Naiintindihan ko si Lei kung bakit wala siyang reply sa akin no’ng sinabi kong manliligaw rin ako sa kanya. Tama si Lincoln, ang gago ko ngang talaga. Sarili ko lamang ang iniisip ko.

“Daddy dito po ang ball— ayon po!”

Nawaglit ako sa aking malalim na pag-iisip nang may marinig akong boses ng isang batang babae. Nang lingunin ko ito, gulat ang rumehistro sa aking mukha nang makita ko si Aziel-Rigg Fabre at ang anak nito.

“Gage Randell De Silva!” Tawag ng kaibigan ko.

Tumayo ako nang lumapit silang dalawa ng anak niya sa pwesto ko.

“Here’s your ball, baby.” Binigay ko ang bola sa anak ni Aziel at malapad itong ngumiti sa akin.

“Thank you po!” anito at niyakap ang bola.

Tumayo ako ng maayos at nakita ko ang mapanuring tingin ni Aziel sa akin. Damn this man, ang swerte niya sa buhay. Ang swerte niya kay Deb at sa anak nila. Though may nangyari ding malaking trahedya sa kanilang pagsasama kaso bumagsak pa rin silang dalawa sa isa’t isa

“Akala ko umuwi ka na ng maynila. ’Bat nagtagal ka rito sa Monti Alegri? Sinabi ko lang sa’yo na baka makadalaw ka sa restaurant ng asawa ko pero mukhang na inlove ka na rin sa lugar, tama ba?” usisa nito sa akin.

“I found them…”

“Huh?” Litong wika ni Aziel.

“My peace…” Lei is my peace and calmness in the midst of the wilderness.

Nangunot lamg ang noo niya. Tumikhim siya.

“Tagal na nating hindi nakainom na magkasama. Halika, uminom tayo!” Aya niya kahit nakikinig ang anak niya sa amin.

“Si Theo kumusta siya?” Iyong taong iyon bigla na lang din nawala.

“Nakausap ko ang secretary niya, nasa ibang bansa daw nagliwaliw pero ang sabi ni Tito Theodore sa akin baka sa ibang bansa na raw titira.”

“Really?”

Tumango si Aziel. “Bumili na raw kasi ng property doon. So, baka ro’n na magsi-settle ang hilaw kong pinsan.” Ngisi nito sa akin.

Nang makalabas ako sa bilanggo nalaman ko na lang din na naglielow na rin si Theo sa lahat.

“Ang gara niya naman.” Tanging usal ko.

“Hindi kasi maka-move on doon sa nakilala niya na taga San Concepcion. Mukhang tinamaan ng malala at baka doon na mam-move on sa ibang bansa.”

Napatango na lang ako kay Aziel. Minsan talaga ang daldal din nito. Tiningnan ko ang anak ni Aziel na nakahawak sa kanyang kamay. Hindi ko maiwasang hindi maiinggit. Sana ganoon din kami ni Gleysie.

“Halika na, habang malamig pa ang beer doon.”  Tinulak na ako ni Aziel upang maglakad.

Nilingon ko ang direksyon nina Lei at kahit na malayo, tanaw ko pa rin na kasama niya sina Lincoln at Helios. Hindi naman papabayaan nina Lincoln ang pamilya ko.

Tumalikod ako at sumama kay Aziel. Gusto ko sanang itext si Lei kaso wala pala akong number niya.

Pagkarating namin sa cottage nina Aziel gulat na gulat si Deb nang makita ako. Nahihiya pa talaga ako rito kay Deb dahil sa ginawa namin noon. Napaka-isip bata namin tapos ang bait nitong si Deb. Parang demonyo ka talaga kapag katabi mo ito. Tiningnan ko si Aziel na lumapit kay Deb at nagpa-baby.

Kapag magkatabi sila si Aziel mukhang demonyo, habang si Deb naman mukhang anghel.

Umiling ako. Ang swerte ng gago kong kaibigan.

“Kumusta ka na, Gage? Sabi ni Aziel pumunta ka raw sa restaurant pero hindi kita nakita.” si Deb.

“Ah, hindi rin kasi ako nagtagal and something happened kaya ganon. And about me, I’m… fine.” Though I am not really fine.

“Mabuti naman. Sa susunod na bumalik ka, sabihin mo sa akin o sa asawa ko para malibre kita. Ang laki ng tulong mo sa akin, eh. Saka magsama ka rin kahit ilan pa kayo!”

Ngumiti ako kay Deb at tumango.

Wala pa sa amin ni Aziel ang nakaubos ng isang bote ng beer nang mag-ayang matulog ni Denziel. Sasamahan na sana ni Aziel si Deb sa kanilang inakupang room nang pigilan na siya ni Deb.

“Hoy, tulala ka d’yan!” Ang binatong chips ni Aziel ay sumapol sa noo ko.

“Huh? May sinasabi ka?”

Natawa si Aziel.

“Kako sinong kasama mo rito?”

“Ah, sina Leister…” sagot ko kay Aziel. Wala itong alam sa mga nangyari sa akin noon. May naririnig siguro pero wala talaga akong nabanggit dito.

Dahil nakakainom na kami ni Aziel naging madaldal na rin ako at napakwento sa kanya tungkol sa amin ni Leister.

“Tinago rin ang anak mo?” aniya.

Umiling ako.

“Hindi ko alam na buntis siya nang itulak ko palayo. Ang gago ko, Aziel. Kinarma yata ako dahil sa ginawa namin kay Deb.”

“Mahal mo pa?”

“Oo, mahal na mahal.”

“Then, bumawi ka.”

I’m already doing it pero sa nalaman ko ngayon mukhang wala na akong karapatan sa buhay ni Lei. Napakainutil ko eh.

“Ako rin, hindi ko nakapiling sa mahabang panahon si Denziel, Gage. Nagpakagago pa ako nang una at muntik nang mawala sa aking muli si Deb. Nagpaka-isip bata kasi ako mas inuna ko ang galit ko kaysa kausapin siya. Kaya ikaw, kung gusto mo talagang bumalik sa’yo ang pamilya mo. Mag-usap muna kayo ni Lei ng masinsinan. Iyong hindi lang tungkol sa’yo, kausapin mo rin siya kung kumusta siya sa mga nagdaang taon wala ka sa piling niya.”

---

This story is already at chapter 36 on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month and 35php for student. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :)) Note: I’m only accepting new VIP members every first week of the month! Thank you:))

CHAPTER 33

Chapter 33

Leister Pov

Umuwi kami nina Helios at Lincoln na wala si Gage. Hindi ko alam kung saan ito pumunta pero hindi na ito bumalik sa cottage namin.

“Hindi n’yo ba napansin si Gage?” tanong ko kay Lincoln at Helios. Nandito kami sa labas ng bahay, aalis na rin kasi silang dalawa. Hindi naman kasi sila kasya sa bahay, wala silang matutulugan. Pwede siguro sa sala na lang pero mas pinili nilang umuwi.

“Bakit ba concern ka roon, Lei? He is a mature man at alam na no’n ang ginawa. Kaya huwag mo na iyong isipin.” Pagalit na wika ni Lincoln.

Binalingan ko si Helios pero umiwas lang ito ng tingin sa akin. Hindi ito umiimik mula nang makauwi kami mula sa beach.

“Hindi naman sa ganon, Lincoln, kasama kasi natin siya kanina. Nagtataka lang ako nang hindi na natin siya kasamang umuwi.” Tanggol ko naman sa aking sarili. Sumama na rin amg timpla ng boses ko dahil iba kasi ang pinaparating ni Lincoln sa akin. Ayaw kong magtunog defensive pero nag-alala talaga ako kasi kasama namin siya. Idagdag pa na may history siya sa pagkabilanggo.

“Lei, alis na kami. Mag-iingat kayo ni Gleysie rito. Bisita na lang ulit kami.” si Helios at hinila ang damit ni Lincoln papasok sa kotse.

Hindi ko maintindihan kung bakit ang sama ng tingin ni Lincoln sa akin ngayon. Nagtanong lang naman ako tungkol kay Gage, nagtaka kasi kasama namin siya at biglang nawala. Ang huling nakita ko ay kausap nilang dalawa si Gage.

“Huwag mo sanang kalimutan ang ginawa ni Gage noon sa’yo, Lei.” Malamig na saad Lincoln sa akin.

“Lincoln,” suway ni Helios dito pero matigas din si Lincoln.

“Lei, I’m so sorry. Nakainom kasi ito,” wika ni Helios at kahit nahihirapan siya, tinulak niya si Lincoln papasok sa kanyang kotse.

Tumango ako kay Helios.

Nakapasok na sa kotse si Lincoln at umikot sa driver’s seat si Helios pero bago siya sumakay ay lumapit muna siya sa akin.

He pulled me towards him, snaking his arms around my waist. My face was buried in his chest, and I could feel the beating of his heart against my cheek as he enclosed me in his strong embrace. Hindi ako makayakap sa kanya dahil gulat ako sa kanyang yakap.

“Helios,”

“I’m so sorry, Lei.”

“Huh?” Sinubukan kong itulak ito dahil nahihiwagaan ako sa kanyang sinasabi kaso hinigpitan niya lamang ang pagkakayakap sa akin.

“I said, something to Gage.” Kumalas siya sa yakap namin. “Tanggap ko na ang defeat ko kahit ngayon palang, Lei.”

Nagdugtong ang kilay ko sa pagtataka sa kanyang sinasabi. Labis-labis ang pasasalamat ko kay Helios. Tatanawin kong utang na loob iyong mga sakripisyo at tulong niya sa amin ng anak ko.

Ngunit ngayon ay nahihiwagaan ako sa kanya.

“Helios, ano ba ang sinasabi mo?”

Sumugat ang ngiti sa kanyang mga labi ngunit ang kanyang mga mata ay lungkot naman ang binibigay sa akin.

“Nothing. Good bye and goodnight, Lei.” sabi ni Helios bago pinatakan ng halik ang ulo ko at lumayo sa akin.

Saglit akong napamaang dito.

“M-mag-iingat kayo sa byahe, Helios. Magtext ka kung nakarating na kayo.” Ani ko rito.

“Hmm, pumasok ka na.” aniya.

Tumango ako sa kanya at umatras bago pumasok sa bahay. Nang makapasok ako ay nanatili pa rin ang pagtataka ko sa mga sinabi ni Helios sa ’kin. Ang defeat ang sinasabi niya? Pati ang kinikilos ni Lincoln ay naninibago ako. Dahil ba ito matagal ko na siyang hindi nakikita at nakasama kaya ganito ang nararamdaman ko?

Dahil gusto kong tabihan ang anak ko, pagkatapos kong maglinis sa katawan at makapagbihis ng bagong damit, pumunta kaagad ako sa silid ni Gleysie. Humiga ako sa tabi ng anak ko at niyakap ito.

Pinatay ko ang lahat ng ilaw sa bahay kaya madilim at kahit dito sa kwarto ng anak ko, madilim din. Naririnig ko ang mga kalansing sa labas, sa ginagawang bahay ni Gage. Araw-gabi ang construction ng kanyang bahay, mukhang minamadali talaga.

Hindi ako dinalaw ng antok kahit na may pasok ako kinabukasan. Kahit anong gawing pikit ko sa aking mga mata hindi ako nakakatulog. Nababagabag ako sa sinabi ni Helios kanina. Ano ba ang sinabi niya kay Gage? Ito ba ang dahilan kung bakit ito biglang nawala kanina? Tapos si Lincoln, bakit ganoon ang akto niya. Parang galit siya at wala sa mood. Maayos naman kami kaninang umaga. Pumayag naman silang sumama si Gage.

Niluwagan ko ang pagkakayakap kay Gleysie at tumingin sa taas. Napatingin ako sa isang alitaptap na naligaw sa loob ng kwarto. Sinusundan ko ang liwanag no’n hanggang sa makalabas siya sa maliit na siwang ng bubong.

Gumalaw si Gleysie sa tabi at saka ako niyakap. Napangiti ako. Naalala ko ang nakaraan, binalot ng kadiliman noon ang buhay ko. Simula nang mabuko ako ni Gage, sa pagpalayas niya sa akin, sinundan nang pagtatalo namin ni Papa Arsel, tapos naaksidente siya at nawala. Akala iyon lang pero parang pinagkaisahan ako nang malaman kong kambal ko pala si Levin. Alam ko na naman na mainit na talaga ang dugo ng mga grandparents ko sa aming pamilya ni Papa pero sa araw na iyon naramdaman ko ang sobrang awa sa sarili ko. Wapa akong nakapitan sa panahon na iyon. Nawala na nga ang isang tao na mahal ko dinagdagan pa nila.

Simula no’n hindi ko na alam kung ano ang nangyari sa kanila. Umalis silang lahat sa Monti Alegri. Hanggang ngayon ay wala akong ideya kung nasaan sila.

Ang madilim na mundo ko noon ay inilawan ng anak ko. Siya ang nagsilbing ilaw ko at lakas para magpatuloy sa araw-araw at sa tulong na rin ni Helios.

I’ve been wrecked multiple times, but I still choose to stand. Life can be incredibly unfair, selfish, cruel, and painful. Yet, it doesn’t always stay that way. The unfairness can turn into fairness, selfishness can become generosity, and pain can transform into happiness. You’ll only witness these changes if you choose to stand and defy the odds. Because, you will only see the beauty of some things after their destruction.

I was snatched from my deep thoughts when I heard the loud bang coming from the main door of my house. Bumalikwas ako mula sa pagkakahiga at hinagip sa mata ang alarm clock ng anak ko. The glow-in-the-dark arms of the alarm clock say it’s already 11 P.M.

Hindi muna ako umalis sa kama at pinakiramdaman ko muna kung may susunod pang katok at ilang segundo lang ay may kumatok na naman. This time, a scandalous knock reverberates through my wooden door.

Tinubuan ng kakaibang takot ang dibdib ko.

Inalis ko ang kumot sa katawan at lumabas sa kwarto. Memoryado ko ang silid kung kaya’t nakakagalaw ako ng malaya. Pagkalabas ko, kinapa kaagad ng kamay ko ang switch ng sala at in-on.

Wearing only my cotton shorts that reached mid-thigh and a printed t-shirt, I unlocked the door and swung it open.

Bumungad sa akin ang isang lalaki na akay ang isa… si Gage! Langong-lango si Gage at halos yumakap na doon sa isang lalaki.

“Is this Leister house?” Hapong tanong no’ng lalaki na umaakay sa lasing na katawan ni Gage.

“I-ito nga, anong kailangan mo-”

“P-pwede ipasok muna itong kaibigan ko?”

Umiling ako at tumingin kay Gage na tila ang lambot ng katawan sa kalasingan!

“Bakit mo dinala ’yan dito? May bahay naman siguro ang kaibigan mo.”

“Dinala ko na siya sa bahay ng asawa ko pero nagpupumilit lumabas ng bahay at uuwi raw siya sa bahay ni Leister at tingin ko’y ikaw ang tinutukoy niya. I have tried, okay. Sinubukan kong pigilan pero baka mapaano siya sa daan sa pagpupumilit niya. Kita mo naman ito.” Nahihirapan niyang paliwanag at mukhang nabibigatan na kay Gage.

Ayaw ko man sanang patuluyin si Gage sa bahay kaso naaawa ako sa kaibigan nito. Maayos ko namang tatanggapin itong si Gage sa bahay kasi nakapag-usap na naman kami kaso lasing kasi ngayon, baka makita ng anak namin.

“I’m Aziel Fabre pala, Leister?” Patanong nitong pagpapakilala sa akin.

Nilahad ng kaibigan ni Gage ang kamay sa akin matapos niyang ihiga si Gage sa sofa ng sala. Lagpas ang paa ni Gage doon sa sofa.

Tinanggap ko ang kamay ni Aziel. “Leister,” pagpapakilala ko ng pormal.

Matapos ang shake hands namin ay pinanliitan ako ni Aziel sa kanyang mata. Sinuri ako na para bang may hinahanap sa aking katawan na mali. Sa paraan ng tingin niya sa akin ay para bang tinubuan ako ng sungay sa aking ulo.

Ngumisi ito at saka umiling.

“There’s no doubt my friend has fallen hard for you, huh?” aniya.

“Anong sinabi mo?”

Bumuntong hininga siya. “Wala, Leister. Pakibantayan muna ang kaibigan ko kasi naghihintay rin sa akin ang asawa at anak ko.”

“Uh,” sambit ko, nais ko sana siyang pigilan sa pag- alis dahil hindi ko alam kung ano ang gagawin ko rito kay Gage kaso tumutuloy na ito sa paglabas ng bahay ng walang lingon.

Bumuga ako ng hangin mula sa aking bibig at ilong. I placed both hands firmly on my hips and cast a steady glance at Gage. Namumula siya at mukhang may trouble sa kanyang pagtulog base sa nakakunot niyang noo. Hindi pa maayos ang damit nito at halos kita ko na ang kanyang magandang katawan.

I almost slap my face. Just what the hell am I saying?

Iling-iling akong tumungo sa switch ng ilaw upang patayin na sana ito nang magsalita si Gage na kinapako ng paa ko sa sahig. Na-estatwa ako at naramdaman ko ang pagkabuhay ng dugo ko sa aking katawan at saka naghurumentado ang dibdib.

“Hun, I miss you.”

My heart thudded against my ribcage. Ang kamay ko na nakataas para patayin ang ilaw ay kusang bumigay. Nakatalikod lang ako kay Gage na nasa sofa. Hindi ako makaharap sa kanya dahil tinulos na ako sa aking kinatatayuan na parang binato ng yelo.

Nanginit ang aking mga mata. Hindi ko aakalain na matapos ang ilang taon. Maririnig ko muli iyon mula sa bibig ni Gage. At mawindang ako na magpahanggang ngayon apektado pa rin ako roon. Nagre-response pa rin ang dibdib ko roon. Para bang peronal niyanh kilala ang tumatawang sa aking ng ganoon.

“I miss you, hun.” He mumbled in a rough, drunken voice, his tone almost pleading.

At kagaya ng isang yelong natutunaw, nakagalaw ako sa aking kinatatayuan at nilingon si Gage. Kumuyom ang kamao ko at inilang hakbang ko ang layo namin.

“Gage-” Handa na akong umalulong para paalisin siya sa bahay ngunit nalamon ko rin ang mga sasabihin ko nang makita ko ang mga luha na lumandas sa sulok ng kanyang mata.

Once again, I was frozen in place, unable to move. I could only watch as his tears fell freely.

“Hun,” he spoke softly, as if he had seen me in his dreams.

Naiinis ako dahil hanggang ngayon apektado ko. Naiinis ako kasi hanggang ngayon nandito pa rin siya. Nakakainis na kahit sa kabila ng nangyari sa amin at sa mga panahong lumipas nandito pa rin siya. Naapektuhan pa rin ako kahit sa presensya niya.

Parang iyon una kong narinig ang boses niya sa loob ng kwarto. The spark was still there-a spark that sends a shiver through my body. Hearing him call me as he did back then felt like a surge of electricity, jolting my heart awake after a long slumber.

Yumuko ako dahil umaagos ang luha niya tungo aa kanyang tenga. Sunod kong pinupunasan ang kanyang mga luha hanggang sa napaluhod na ako rito sa tabi niya.

“Gage,” I choke out.

I flinched as his hand closed around my wrist, pulling it gently to his chest. The rapid rhythm of his heartbeat pulsed through my skin.

Hinila ko ang kamay ko papalayo sa kanya kaso niyakap niya ito. Takot niya itong niyakap. Para siyang bata na takot na takot na maagawin ng laruan kung kaya’t niyakap niya ito ng mahigpit.

My heartbeat surged so forcefully that I felt its relentless beat travel up my throat, making me swallow hard to keep from choking.

“Akin ka lang, hun. Akin ka lang. Ayaw kong sa iba ka. Akin ka lang, hun.” Paulit-ulit niyang lintanya at bumaha ang luha at halos humikbi na.

“Gage,” pukaw ko sa kanya kasi para na siyang binabangungot.

Niyugyog ko ang kanyang balikat ng ilang beses siya nagising. Nabato pa siya ng panndalian at deretso ang tingin sa kisame ng bahay.

Dahan-dahan ang paglingon niya sa akin at nanlalaki ang kanyang mga mata nang makita ako. Yakap niya pa rin ang kamay ko at nang makita niya ito, pinakawalan niya ang kamay ko.

Bumangon siya sa kama at umupo. Yumuko.

Tinungkod ko ang aking kamay sa aking tuhod bago tumayo. Nagpunas ako sa basang mata dahil nanlalabo ito. Humingang malalim ako.

“Gagawan kita ng kape para mahimasmasan ka kahit papaano.” saad ko at aalis na sana upang tumungo sa kusina nang yumakap ang kanyang mga braso sa aking maliit na baywang.

“Gage,”

“I’m so sorry, hun. I’m so sorry!” Iyak na naman nito.

“Gage, bitiw.” Kailangan ko pa siyang gawan ng kape.

“I already know, hun. I’m so sorry. Sorry!”

“Gage,” alma ko rito ngunit hinila niya ako paupo sa sofa. Bumaba siya at niluhod ang dalawang tuhod sa harapan ko. Binaon niya ang mukha sa aking kandungan at doon bumaha ang kanyang luha. Tila batang nawala sa kanyang magulang at ngayon niya lang nakita. Maingay ang kanyang pag-iyak.

“A jerk like me doesn’t deserve your kindness, hun. An asshole like me doesn’t deserve your smile and forgiveness.”

Umawang ang labi ko. Tiningala niya ako. Namumula ang kanyang mga mata at namumugto.

“Nandito sana ako, hun. Ako sana… ako sana ang kasama mo sa hirap ang ginhawa. Pero ang ibang tao ang gumawa no’n kasi nagpakagago ako. Tama si Lincoln. Gago ako. At ang lakas pa ng loob kong humarap sa’yo at humiling na makilala ng anak natin sa kabila ng mga kasalanan ko sa’yo. Mahal na mahal kita, hun. Mababaliw ako. Mababaliw ako kapag wala ka. Pero dahil sa nalaman ko, tingin ko wala akong karapatan sa’yo kasi ang sama ko. Sinabi kong gusto kitang ligawan kaso… masyado yatang makapal ang mukha ko na sabihin iyon matapos ng ginawa ko sa’yo.” Hagulhol niya habang hawak-hawak ako.

Nang lumandas amg luha ko na pinigilan kanina, sinunod ko ito ng punas gamit ang isang kamay ko.

“My apologies won’t fix anything. They won’t turn back time or bring back the moments I wasted. I don’t know what to do. I want you, but my heart aches when I think about the pain I’ve caused you. I’m truly sorry. I’m so sorry.”

I held his face. His electric blue-green eyes held mine like a captive. Ilang taon na mula nang huli kong masilayan ang kanyang mga mata. Wala siya sa tamang huwesto no’n at galit na galit ang mga matang ito noon sa akin.

“Galit na galit ako sa’yo, Gage.” Simula ko at tumango siyang lumuluha. “Galit ako sa’yo kasi kahit paliwanag ko lang hindi mo pinakinggan. Inisip kong ang babaw ng pagmamahal mo sa akin kasi ang dali mong makinig sa kambal ko. Pero gago nga rin siguro ako kasi matagal ko nang sinarado ang damdamin ko. Matagal ko ng pinatay ang lahat ng pagmamahal ko sa’yo. Kaso hindi ko pala sila napatay. Naghihintay lang sila sa taong bubuhay ulit sa kanila. Natulog lang pala sila at naghihintay sa gigising sa kanila. Matapos ng mahabang panahon na pagkawala mo, akala wala na…” napatigil ako sa tindi ng pag-agos ng luha ko. “…kaso mali ako. Mahal pa rin kita, Gage De Silva.”

Kagaya ko noon, tingin ko hindi ko deserve ang kabaitan niya at pagmamahal niya pero minahal ko pa rin siya. Ngayon naman baliktad na ang sitwasyon namin, siya na itong nagtatanong sa halaga ng pagmamahal na meron siya para sa akin, after what he did.

“Hun,”

Kahit basa ang mukha ko sa aking luha ngumiti pa rin ako.

“H-hun,” usal ko.

“Hun,” ulit niya na para bang hindi niya ako narinig.

“Yes, hun.” ani ko.

“I love you, hun. I love you! I love you so much.”

Tumango ako at sasagot na sana sa kanyang nang ilagay niya ang kamay sa ilalim ng tenga ko bago inanggulo ang mukha sa akin bago inangkin ang aking labi.

I gasped, welcoming his lips on mine.

‘Shit! I miss him so much!’

---

This story is already at chapter 37 on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month and 35php for student. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :)) Note: I’m only accepting new VIP members every first week of the month! Thank you:))

CHAPTER 34

Chapter 34

Leister Pov

Nang lumapat ang labi ni Gage sa akin ay halos mapasinghap ako sa pamilyar na sa mga labi. Though this time amoy beer ito. Sumups*p siya sa ibabang labi ko kung kaya’t ang akin naman ay sa ibabaw na parte ng kanyang labi.

Marahan ang bawat hagod ni Gage sa labi ko, mabagal, malamyos, at mababasa. Tila sinisiguro niya na sa bawat halik niya ay nag-iiwan siya ng marka. His lips move as if memorizing every part of my mouth again.

He tilted his head to the side and slid his tongue deeper into my mouth, guiding my body gently onto the sofa. Without breaking our kiss, he expertly adjusted my position, arranging my feet to rest comfortably on the plush couch.

I don’t know how he did it without looking at them. It feels like he has memorized everything, every single detail.

After situating my body comfortably on the couch, he then prowled above me and enclosed me with his two firm arms.

His scent is addicting, even with the faint smell of alcohol on him.

I cried in between his kisses, calling his name and moaning within our shared breath. He is consuming my mouth and lips, sucking and playing with my tongue as much as he can, as if his life depends on it.

Nalalasahan ko ang beer sa kanyang dila ng sisipsipin ko rin siya. His lips move as if he’s memorizing every part of my mouth again.

He tilts his head to the other side and slides his tongue deeper into my mouth as he guides my body to lie on the sofa. Without breaking our kiss, he adjusts my body, positioning my feet below me to fit on the soft couch.

I don’t know how he does it without looking. It feels like he’s memorized everything, every single detail.

After he’s situated me comfortably on the couch, he then prowls above me and nestles my body between his two firm arms.

His scent is intoxicating, even with the subtle hint of alcohol lingering on him.

I cry in between his kisses, calling his name and moaning into our joined mouths. He’s devouring my lips and mouth, sucking and playing with my tongue as if his life depends on it.

Nakakapagtaka na malaki siyang tao pero hindi ako nabibigatan sa kanya. Wala akong reklamo sa katawan niyang nakadapa sa ibabaw ko.

“I… I miss y-you t-too, hun.” Pira-piraso kong sambit kay Gage at kamuntik pang hindi ko matapos dahil sa pag-iyak at dahil na rin sa lakas ng tibok ng puso ko na nagv-vibrate sa aking lalamunan. Tinakpan ko ang aking mukha dahil sa tindi ng pag-agos ng luha ko.

“Hun,” malumanay niyang tawag sa akin.

The beat of my heart becomes more erratic and louder, as if it is so happy right now-so happy that after years of being dormant and lifeless inside me, it has finally awakened and been saved from death.

Gage uses the back of his hand to caress my face and wipe away my tears. He catches my eyes, and just like that, I cannot look away from his intense gaze. The way he stares at me sends thousands of jolts through my body, making me shudder. Thankfully, I am lying on this couch because if I weren’t, my knees would have already given out. They’re wobbling.

Ang nag-aalab na mata ni Gage ay lumipat sa aking mga labi at saka niya ito hinaplos. Pakiramdam ko namamaga ang labi ko dahil sa mga halik niya kanina. Malamyos ang halik niya pero may diin at gigil doon.

Bumaba ang kamay ni Gage sa aking leeg at doon na naman ito humaplos.

Umawang ang labi ko na parang bibig ng isdang inilipat sa lupa mula sa dagat. I cannot suppress the moans that escape from my mouth as his sandpaper hand runs along the skin of my neck. It tickles, sending shivers to every corner of my body.

Gage pouts as his eyes find my lips again.

“Can I kiss you more?” tanong nito sa akin, parang nagmamakaawa sa halik.

“B-baka marinig tayo sa labas?” Kinakabahan kong wika. Ang ingay ko kanina.

“May construction naman sa labas, hindi ka maririnig, hun.”

“Halik lang.” Hinabaan ko siya ng nguso ko.

Ngumiting tagumpay ito bago niya niyakap ang mga palad sa aking leeg at ang isa naman ay nasa baywang ko at saka niya inatake ang aking labi.

“Ahh!” ungol ko nang papasukin ko ang kanyang dila sa loob ng aking bibig.

Muling naglakbay ang kanyang dila sa loob ng bibig ko na parang kinukumusta sila doon. Naglalabanan ang aming mga dila at kung kanina ay may pasensya pa si Gage, ngayon ay walang habas na niyang sinisipsip ang dila ko na parang inuubos niya ang kung nong lasa meron doon. Hugot kung hugot, diin kung diin.

“Uhmm,” another lustful groan escaped my lips as Gage smeared his tongue along the side of my mouth, brushing against my gums.

“Ahh, ahmm!” I whined nonstop as Gage changed the angle of his face before capturing my lips again.

“Tongue out, hun.”

Namulat ko ang aking mga mata roon sa kanyang sinabi. Nagtataka ko itong pinukol ng tingin.

“Give me your tongue.” Mando niya muli sa akin.

Napalunok ako bago sinunod ang gusto niya, kahit nalilito.

“Very good.” anas niya at saka inilabas ang sariling dila at bago iyon tinudyo-tudyo gamit ng sa kanya.

Nang pagsawahan niya iyon ay hinigop niyang muli ang aking dila at saka muling umatake sa akin.

Moans after moans, groans after groans. Ipinagdarasal ko na lang na sana ay hindi magising ang anak namin sa loob ng silid nito dahil sa kababalaghan na ginagawa namin ni Gage rito sa sala.

Pikit mata at awang ang aking labi nang iwan ito ni Gage. Hindi ko pa nakokolekta ang aking nagliliparang lohika nang lumipat ang kanyang bibig sa aking earlob, pababa sa leeg ko at tumungo sa aking shoulder blades.

Napaigtad ako nang itaas niya ang damit ko hanggang sa makita niya ang naninigas kong korona. It’s pinkish and shiny on its own.

I was about to cover them with my hands nang mahuli ni Gage ang dalawa kong kamay at ipinako iyon sa uluhan ko.

“I miss them too, hun.” anito at ang mga mata ay nagningning habang nakatingin sa aking dalawang nipples na naghihintay sa kanyang labi.

Pinasadahan ni Gage ang labi niya damit ang dila niya. Tila natatakam sa putaheng nakahain sa kanyang harapan.

“A-akala ko halik lang?” ani ko rito.

Napanguso siya. Tumango sa akin.

Humalik siya ng isang beses sa aking noo at labi bago niya ako binangon sa sofa at inayos ang damit ko. Sinuklay niya rin ang aking buhok, inayos iyon dahil ginulo niya iyon kanina.

Magkatabi kaming umupo at namayani ang mahabang katahimikan matapos ang maingay naming halikan kanina. Iyon ang muli kong halik matapos ang mahabang panahon. Alam kong naging agrisebo rin ako tulad niya.

Tumingin ako sa pwesto ni Gage at napahawak ako sa aking dibdib nang nakatingin pala siya sa akin.

Inabot niya ang mukha ko at inin-speksyon ang aking mukha partikular na ang labi.

Nanliit ang mata niya. “Nasugatan kita, hun.”

That’s why I tasted some metallic taste earlier, may sugat na pala sa labi ko. Akala ko sa kanyang labi iyong dugong nalasahan ko, pero nang tingnan ko ang kanyang labi, nakita kong may sugat din siya doon.

Masyado nga siguro kaming naging mapusok kanina.

I was about to divert our conversation to something else when his eyes landed on my chest. The way he looked at me, his stare sent signals as if he wasn’t done until he’d had a taste of my lips.

“Lasing ka pa rin ba?” tanong ko sa kanya kasi ang mga mata niya ay nakatitig talaga roon sa dibdib ko. Parang gusto niyang papakin.

Nag-angat siya ng tingin sa akin. Umiling.

“I’m sober now, hun. Your lips and your tongue make me sober.”

“Then why are you staring at my chest like that?”

He waggles one eyebrow at me.

“Staring like what, hun?” he chuckled, his voice deep.

I rolled my eyes.

“Like you’re not done yet. Like you still want to eat them. Your eyes say it, Gage.”

He pouted, closing the inches that separate us.

“I miss them…” he trailed off.

Napapantastikuhan ko siyang tiningnan.

“I miss them inside my mouth, hun.” he continued.

“Gage!”

“I do, hun. I want them inside my mouth. I want to suck them. I want to feel them in my palms. I want to squeeze them.”

I facepalmed. Mukhang hindi pa siya nahimasmasan dahil sa mga sinabi niya.

“You’re still courting me, are you not?” Paalala ko rito.

Tumango siya. “Kaya nagpipigil ako, hun.”

“Nagpipigil?” ulit ko dahil mukhang hindi naman nagpipigil iyong inakto niya kanina. Kulang na lang kasi isubo niya ng buong bibig ko.

“Manligaw ka muna bago mo ito, mahahawakan ulit.” wika ko.

“I will!” Ganadong saad niya.

“Nanliligaw ka pero nanghahalik ka na.”

“In-advance ko na.”

“Sigurado ka bang sasagutin kita?”

Doon siya natigilan. Napalunok ng malalim.

“Why? Gusto mo rin sina Helios at Lincoln? Sino-sino pa ba ang mga kakompetensya ko sa’yo? Marami ba kami?” Taranta niyang wika.

Lihim akong natawa roon.

“Oo, sobrang dami ninyo.”

Mas nanlaki ang kanyang mga mata sa sagot ko sa kanya.

“Pero ako nakahalik na sa’yo, mas advance ako sa kanila.” Usal niya sa sarili.

Umiling na lang ako.

Natahimik siya at mukhang malalim ang iniisip.

“Gage, uuwi ka ba ngayon? Ang kotse mo naiwan mo sa beach?”

“Sa staff house lang ako matutulog ngayon.”

Nangunot ang aking noo sa kanyang sinabi.

“Staff house?”

“Hmm, malaki ang ginawang staff house ng mga trabahante d’yan sa bahay ko. Pwede ako makitulog doon. Bukas ko na lang kunin ang kotse ko roon sa beach.”

“W-wala namang lamok?”

Malungkot siyang tumingin sa akin. “Marami.”

Nagpapaawa yata ito sa akin.

“Okay lang ’yan. Marami naman kayo doon, hindi mauubos ng lamok ang dugo ninyong lahat!”

Natawa siya pero madali ring itinikom ang bibig at muling sumeryoso.

“Sorry, nabulabog ka ba ni Aziel?”

Kahit na nabulabog talaga ako, umiling ako sa kanya.

“It’s fine. Nakailang sorry ka na.”

Bumuntong hininga ako. “Sige na, may pasok pa kami bukas ni Gleysie.”

Tumayo siya at naglakad tungo sa pinto.

“Goodnight, hun.”

Tinanguan ko siya. Humawak siya sa door knob ng pinto at bubuksan na niya sana iyon nang tawagin ko siya. Kaagad namn soyang napatigil.

“Gage,”

Mabilis itong lumingon sa akin.

“Sinabi ko na sa’yo na mahal pa rin kita, di ba?”

Malapad ang ngiti sa kanyang labi, tumango ng marahan.

“There’s no need for you to court me. Biro ko lang iyong kanina.”

Mabitiwan niya ang door knob. Laglag ang panga at nanlaki ang mata nito.

“H-hun,”

“Ayaw mo?”

Mabilis pa sa kidlat itong umiling. “Of course not! Gusto ko, hun. Gustong-gusto ko!”

Ngumiti ako.

“F*ck! Yes! Yes…” Talon-talon niyang saad.

I pressed a finger to my lips, signaling him to lower his voice. Masaya ko siyang pinanood na parang teenager na sinagot ng kanyang crush.

Ilang saglit pa ay lumapit na siya sa akin at niyakap ako. Niyakap ko rin siya at binaon ang mukha sa kanyang dibdib. Humigpit ang yakap niya sa akin at nag-vibrate sa akin mukha ang mabibilis na sipa ng kanyang dibdib.

“Sige na, matutulog na ulit ako.” Pagkalas ko sa yakap namin.

“Hun,”

Yumuko siya at pinakatitigan ang mukha ko.

“Hmm?” ani ko.

“Mahal na mahal kita.”

I smiled. “Mahal din kita, Gage.”

At saka niya ulit ako niyakap.

“Sige na. Sobrang lalaim na ng gabi.”

Tumango siya.

“Pwedeng ako ang magluto sa inyo ni Gleysie bukas? Para hindi ka na maaga gumising.”

“Kaya mo?”

“Yes,”

Nagkibit ako ng balikat. “Ikaw bahala. Hindi ko na lang ilo-lock ang pinto para sa’yo.”

“Thanks, hun.”

Tango ang sinagot ko sa kanya.

“Goodnight and I love you, hun. Please dream of me.”

Natawa ako sa sinabi nito.

“Hmm, I love you too.”

Binuksan niya ang pinto pero hindi pa siya lumalabas.

“I love you, hun.”

“I love you,” sagot ko.

“I love you more.”

“I love you too, Gage.” Napailing ako dahil wala yata itong balak tapusin ang ‘I love you’ niya.

Sa muli kong paggising, naabutan ko si Gage na nagluluto sa kusina. Bagong ligo na siya at bihis na bihis siya. Nandito ako sa pintuan papasok ng kusina pero hanggang sa kinatatayuan ko ay naamoy ko ang kanyang pabango. Ang pabango niyang hindi nagbabago mula noon at hanggang ngayon.

Ang kanyang suot na kulay puting polo shirt ay tamang tama sa kanyang katawan. Niyayakap no’n ng mahigpit ang kanyang braso at naka-tack in sa kanyang itim na slacks. Naka-brush up din ang kanyang buhok. Malinis at fresh na fresh siya, parang hindi nalasing kagabi!

“Good morning, hun.” Siya na ang unang bumati sa akin dahil abala pa ako sa pagsusuri ko sa kanya. Lumapit siya sa akin at humalik sa aking magkabilang pisngi at sa labi.

“G-good morning.” Nahiya naman ako sa bango ng bibig niya. Mabuti at nakaligo na ako at nakapagtoothbrush, bigla-bigla pa naman siya kung humalik itong si Gage.

“I’m almost done. Ilulunod ko na lang itong cabbage.”

Sumandal siya sa doorframe at sinuri ako mula ulo hanggang sa paa.

“W-hat?” Nautal ako dahil sa riin ng mga titig niya sa akin.

Naghurumentado ang dibdib ko nang yakapin ni Gage ang aking baywang pinagdikit ang aming katawan.

My eyes widen in shock as I feel him pressing against me down there. I know that he is a really, really gifted pagdating sa kanyang kaibigan sa baba pero umagang-umaga at nanunusok na!

“You look so beautiful in your uniform, hun. Kaya siguro ang daming nagkakagusto sa’yo?”

Ang dalawang kamay ko ay nakadapa sa kanyang malapad na dibdib.

“Ano?” Alam ko namang hinubog talaga ng uniform ko itong katawan ko pero grabe naman siya!

“Your uniform fits you well. I hate it. You look so sexy!”

Timang!

“Sira! Sexy mo mukha mo!”

“What? It’s true, hun.”

Inirapan ko si Gage.

Binaba niya ang bibig hanggang sa maabot nito ang tenga ko. Kamuntik pa akong mangisay sa kanyang mga braso.

“I wanna do you with your uniform, hun.”

Sinilaban ang aking mukha dahil sa kanyang sinabi. Tinulak ko siya para ilayo ang mukha ko sa kanya pero kulong ako sa kanyang braso na parang rehas kung makayakapos sa katawan ko.

“Gage!”

“What, hun?”

“Baka marinig ka ng anak natin. I-filter mo itang bibig mo!”

Walang hiyang pinasok ni Gage ang kamay sa loob ng uniform ko. Wala talaga itong sina-santo kahit nasa kusina pa kami! Natatawa niya akong binitiwan kaso pareho kaming dalawa na natigilan nang may sumingit sa aming dalawa.

“Mama? Mr. Stranger?!” Dumating si Gleysie at naguguluhang nakatingin sa amin ni Gage na nagdidikit ang katawan.

---

This story is already at chapter 38 on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month and 35php for student. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :)) Note: I’m only accepting new VIP members every first week of the month! Thank you:))

CHAPTER 35

Chapter 35

Leister Pov

Mabilis na inalis ni Gage ang kamay sa loob ng uniform ko at naglagay ng distansya sa aming katawan. Nagkatinginan kaming dalawa bago namin binalingan ang anak na nagtatakang nakatutok sa amin.

“Mr. Stranger… mama…”

Lumabi ang anak namin. Ilang sandali lang ay sunod-sunod na ang naging agos ng kanyang luha. Nilapitan ko ang anak at saka ko ito niyakap at binuhat. Hinagod ko ang likod ni Gleysie dahil tuloy-tuloy ang kanyang iyak at malakas na hikbi.

I turned around at nakita ko si Gage na pinatay ang apoy sa kalan at saka lumapit sa amin. Kita ko ang pag-aalala sa mukha ni Gage na nakatingin sa amin ni Gleysie at aligaga rin ang kanyang mga mata.

Gage was trying to figure out what he was going to do to help me, but he was also perplexed.

Nagtatanong ang kanyang mata na nakatingin sa akin. Malalaki ang lunok niya.

Wala ito sa plano. Na wala ako sa aking plano. Plano naming dahan-dahanin ang lahat. Ayaw kong mabigla ang anak at gusto kong maging maayos pa sana ang relasyon nila ni Gage bago ko sabihin sa kanya ang totoo kaso mukhang narinig niya kami kanina ng kanyang ama.

Sinayaw ko si Gleysie at hinagod ang likod upang maibsan ang hikbi nito. Nang unti-unti itong kumalma, binigyan ako ni Gage ng mauupuan dito sa kusina at mabilis din siyang kumuha ng tubig para kay Gleysie.

Nilapag ni Gage ang baso ng tubig sa mesa at umupo rin sa tapat ko. Nasa kandungan ko pa si Gleysie, hindi na umiiyak pero panay pa ang hikbi.

“Baby, do you want some water?” tanong ko rito, kinuha ang baso sa mesa at pinainom siya.

Sumulyap siya kay Gage saglit pero nagtago ring muli sa aking dibdib.

“Baby,” Gage called to her softly this time.

“Baby…” I looked down, trying to find her face, but she just hid it even more. “Narinig mo ba kami… ni Mr. Stranger?”

“Mr. Stranger,” she mumbled.

Marahan kong tinanggal ang pagkakatago ni Gleysie sa aking dibdib at saka ko siya tiningnan. Yumuko ako ng bahagya sa kanya at inayos ang sumabog niyang buhok.

Basa ang kanyang pisngi, namumula ang ilong at sa bahagi ng kanyang kilay dulot ng kanyang iyak kanina.

“’Di ba sinabi ko na sa’yo nag tungkol sa Daddy mo? Iyong tunay mong Daddy na nag-help kay Mama kaya meron ka ngayon.” Malambing kong paliwanag sa anak ko at patuloy sa pag-ayos sa kanyang buhok.

Si Gage naman ay nakamasid lang sa aming dalawa, pinapanood niya ang bawat ekspesyon sa mukha ni Gleysie na para bang takot siyang may ma-miss na ano mang reaksyon mula sa anak.

Gage was always proud, confident, and used to look arrogant. I have always admired him for that. Even his logic and reasoning back then made me feel guilty. But just that night, everything vanished. I had never seen him so uneasy and nervous.

Because of the tragedy back then, I was able to witness all of this. There are truly events and incidents in our lives that bring out something within us that we never thought we had.

“Hmm,” tango ni Gleysie.

Sumenyas ako kay Gage na lumapit pa sa amin ni Gleysie. I motioned my head for him to take his chair and sit beside me. Walang angal naman niya akong sinunod at tumingin muna siya sa akin bago nagfocus sa anak.

Yumuko si Gleysie nang tingnan ni Gage.

Nagkatinginan naman kami. Gage attempted a smile, but his lips trembled, betraying his unease. He shook his head in disappointment.

“Gage,” ani ko.

“It’s my fault, hun.”

“No, naninibago…”

“Mr. Stranger,”

Naitikom ko ang bibig nang magsalita muli si Gleysie. Itinuko ni Gage ang kamay sa kanyang tuhod at pinatayan ang mata ni Gleysie.

“You need something, baby? Is there anything you want?” Banayad na saad ni Gage.

Lumalabing inangat ni Gleysie ang mukha para sa amin ni Gage. Namumula na naman ang kanyang mga mata at nanunubig.

“I’m bad, Mr. Stranger.” Lumabi ito at umiyak na naman.

Napasinghap ako. Aaluin ko na sana ito nang ibuka ni Gage ang kamay para kunin si Gleysie mula sa akin. Akala ko aayaw si Gleysie sa kanya ngunit itinaas ni Gleysie ang braso para kay Gage at lumapit dito.

Ang kaninang luha na matagal ng naninirahan sa mata ko ay tuluyan nang kumawala nang yakapin ni Gage si Gleysie. Ang maliit na braso ng anak namin ay yumakap din kay Gage.

“D-daddy!”

Bumulusok ang mga luha ko nang marinig ang munting tawag ni Gleysie kay Gage. Narinig niya nga kami ni Gage kanina.

Umawat si Gage sa yakapan nila ng anak namin at tinitigan ang anak namin.

“You… you call me your dad, right, baby?” Paninigurong saad ni Gage sa anak namin.

Mahinang tumango si Gleysie.

“Mmm, daddy ko.”

Muling kinabig ni Gage si Gleysie at saka ito kinulong sa kanyang bisig.

Akala ko matatagalan kami sa pagsabi ng totoo kay Gleysie. Ayaw niya kasi kay Gage dahil doon sa unang kita nilang dalawa. Naging mean at snob siya kay Gage kaya akala ko mahihirapan kaming dalawa.

Habang nakatingin ako sa kanilang dalawa may humagod sa puso ko na hindi ko maipaliwanag. Hindi ito tulad ng ordinaryong saya na nararamdaman ko kapag ngumingiti ang anak ko. Hindi ito kagaya ng saya na nararamdaman ko kapag nand’yan si Helios para sa anak ko.

Perhaps it’s the power of love-the unparalleled love of parents for their child. It’s a love that cannot be replaced or betrayed, a love that brings peace, calmness, and a profound happiness that nothing else can replace.

“You are not bad, my baby.” Alo ni Gage sa aming anak at hinagkan-hagkan niya ang ulo nito.

“Bad ako sa’yo, daddy. Inaway ko po ikaw.”

Humiwalay ulit sila sa isa’t isa.

“That’s because you don’t know me at all. Gleysie. You just protected your Mama and there’s nothing wrong. Dahi kahit si Daddy… aawayin kapag may umway kay Mama. Daddy won’t sit still and do nothing kapag may isa sa inyo ng Mama mo ang inapi, hmm?”

“Bakit ang tagal mo po kaming na-miss, daddy? Bakit wala ka po rito sa house lagi? My classmates… palagi nand’yan ang daddy nila.”

“Because… because Daddy did something bad, baby.”

“Bad?”

“Hmm.”

“Pero ngayon nandito na ako, lagi na akong nandito para sa’yo at sa mama mo.”

Pinanood ko lang silang dalawa.

“Really? You won’t disappear anymore? Matutulog ka na rin sa house natin?”

Sumulyap si Gage sa akin.

“Y-yes, right, hun?”

Bumilog ang mata ko. Tumingin si Gleysie sa akin “Mama true po ang sinabi ni Daddy? Lagi na siya rito sa house po natin?”

Ngumiti ako sa anak.

“A-ano… oo, anak.”

“Happy family na po tayo? Complete na po ang family tree ko?”

Tumango ako sa anak ko. One time kasi pinagawa sila ng kanilang teacher ng family tree. Hindi iyon kompleto may isang patlang doon sa kanyang ginawa na para sa kanyang daddy. Alam kasi ni Gleysie na iba ang kanyang papa Lincoln at papa Helios.

“I will tell my classmates about it, Mama! Sasabihin ko po sa kanila na umuwi na ang daddy ko! May daddy na ako!”

Namumugto pa ang kanyang mga mata pero iba ang liwanag, ang saya na nakikita ko sa mukha ng aking anak.

Yumakap siya ulit kay Gage. This time humagikhik na siya sa saya. Inamoy-amoy niya pa si Gage at pinisil-pisil, animo’y sinisiguro niya na hindi mawawala at totoong tao ang kanyang daddy.

Maldita si Gleysie, snobera siya at hindi siya nagtatanong tungkol sa kanyang daddy. Nang sinabi kong wala ang kanyang tunay na daddy, hindi siya nagtanong sa akin. She just left a blank space in her family tree for his dad.

I am wrong. Mali ako nang inaakala kong hindi siya naghahanap ng tunay na ama dahil nand’yan sina Helios at Lincoln. Mali ako sa aking pag-alala nang isip kong napupunan nina Helios at Lincoln ang pagiging ama kay Gleysie dahil wala si Gage. Iba pa rin talaga ang tunay na ama. Iba pa rin talaga kapag nand’yan na sa tabi niya ang kanyang tunay na Daddy.

Hindi mapupunan ng presensya alinman kay Helios at Lincoln ang pagkawala ni Gage. May blanko lagi sa damdamin ng anak namin. Blanko na si Gage lang ang makakapuno. Nanatiling blanko at may puwang sa puso ni Gleysie ang kanyang daddy Gage.

“Daddy,”

Kahit na kumakain kami panay ang tawag ni Gleysie kay Gage. Malalaki na ang ngiti niya kay Gage. Akalain mong inaaway niya si Gage pero ngayon panay na ang tawag niya rito. Parang naninibago siya pero gusto niya ang pagbabagong iyon. Si Gage naman ay ginugulo nag buhok ng anak namin kapag tinatawag siya nito.

“You still need to go to school, right?” tanong niya sa anak namin.

“Yes po, daddy!”

“Okay, from now on ako na maghahatid sa inyo ni Mama Lei mo, hmm?”

“Thank you, daddy! Happy po si Gleysie!”

Hinatid kami ni Gage sa school. Susunduin niya kami sa uwian kaya binigay ko ang number ko sa kanya para ma-text niya raw ako kapag susunduin na niya kami ng anak namin.

“Wala kang Facebook, hun?” tanong nito matapos ma-save ang aking number.

“Meron, hun.” sagot ko. Kailangan ko ang Facebook dahil may GC ako kasama ang mga ina ng mga pupils ko. Kung may kailangan akong update o meeting doon ako nagp-post ng announcement.

“Can I add you?”

“Of course, it’s Leister Constancia, hun.”

“Parang mali, hun.”

Nanliit ang mata ko. Kinuha ang kanyang telepono para matingnan kung tama ba ang spelling ng aking pangalan. Baka kasi nakalimutan na niya ang tamang spelling ng name ko.

“Tama naman ito, hun. Ito, oh,” anang ko at pinindot ko na ang add friend button.

“No, mali talaga.” Argumento niya.

“Huh?”

May pasok pa ako at kailangan ko pang mag-time in pero itong si Gage ay binibigyan ako ng iisipin at sakit sa ulo.

“Because it should be… Leister Constancia De Silva, hun.”

Umawang ang labi ko. My breath caught in my throat as I gazed at him in awe, unable to tear my eyes away. Sira! Sira talaga ang lalaking ito!

Sa gulat ko ay hindi ko na namalayan ang kanyang paghalik sa labi ko.

“I love you, hun. You’re so pretty when you are surprised! I love you even more!”

Nang mag-uwian sinundo kami ni Gage. Ni hindi ako nakpagtext dahil pagkatapos ng last subject ko, nasa labas na siya pinagkakaguluhan ng mga nanay at yaya na sinusundo ang mga bata. Jusko!

Nakasandal siya sa kanyang kotse at pasulyap-sulyap sa kanyang wrist watch. Hindi niya alintana iyong mga ususira at ususirong mga tao na pinag-uusapan siya ng harap-harapan!

“Kung hindi ako nagkakamali ay dating artista ’yan, Mare!”

“Ay, oo nga! Naalala ko pa nga na bumili ng magazine ang anak ko dahil ito ang model.”

“Siya rin, mare, ang endorser ng kape at iyong damit yata iyon.”

“Hala, ang gwapo naman pala nito sa personal!”

“Sino kaya ang pinunta niya rito sa paaralan?”

Habang pinapakinggan ko ang mga iyon, sumasama na pala ang timpla ng mukha ko. Ilang taon nang tahimik sa showbiz si Gage pero batak pa rin talaga ang hatak niya sa mga tao.

Ngayon nga naka kulay abong slacks lang siya at puting plain t-shirt pero halos mabali na ang leeg ng mga tao kakalingon sa kanya. Mapa-babae man iyan o lalaki. Nakakainis!

“Eherm!” Exaggerated kong tikhim para naman hinaan nila ang bulong-bulungan nila. Nakakahiya naman sa akin?

“Daddy!” Tumakbo na si Gleysie tungo kay Gage.

Sabay namang nagsinghapan ang mga tao sa paligid at nagkanya-kanyang tsismis.

Lumapit ako sa mag-ama ko.

“Good afternoon, hun.” ani Gage at kinuha ang bag ko bago pinasok sa kotse.

Sumakay na kami ni Gleysie sa kotse at dumeretso kami sa Angel’s. Sa Angel’s nakilala ko si Aziel at Deb, mag-asawa na sila at may cute na anak na si Denziel. Nakakatuwa nga kasi naging close rin ang dalawa kaagad.

“Hi, I’m Debie!” Nilahad ni Debie ang kamay sa akin.

“Oh my, ikaw ang owner nitong restaurant? Leister pala.” Pagpapakilala ko rin kay Debie at tinanggap ang kamay niya.

“Hmm, isi-serve na mamaya ang order ninyo. Libre ko na iyon sa inyo ni Gage.” Sumulyap naman siya kay Gage na nasa tapat ko.

“Hindi mo naman kailangang ilibre kami, Deb, pero thank you!” si Gage.

“Sige, balik na ako sa kusina. Enjoy sa dinner ninyo!”

Ang polite ni Debie, ang bait pa ng mukha at mukhang inosente rin. Sinundan ko ng tingin si Debie at ang sigla niya. Masayang-masayang siya sa ginagawa niya. Just like me when I’m teaching and in front of my pupils. Iba ang fulfillment kapag ang ginagawa mo o ang trabaho mo na gusto mo talaga. Hindi ka magsasawa sa araw-araw kapag passionate ka sa trabaho mo. Oo, may pagod pero babangon ka sa panibagong araw dahil gusto mo, eh.

Hinihintay namin ni Gage ang aming order at nakwento niya sa akin ang love story ni Aziel at Debie. Parang may similarity sa amin kaso iyong sa amin kasi panglilinlang ang ginawa ko kay Gage. Substitute lang ako.

For the second time, kumain kaming tatlo na magkasama. Ang una kasi ay kaninang umaga. Medyo emosyonal pa kami.

“Daddy, feed me!” Magiliw na wika ni Gleysie na siyang umupo sa lap ni Gage.

“Here you go, baby!” Masaya namang saad ni Gage at nagsandok doon sa plate niya. Napangiti ako kasi si Gleysie pinapayagan niyang tawagin siyang ‘baby’ ni Gage. Kahit ai Lincoln at Helios hindi siya matawag na ganon kasi nagmamaktol pero kay Gage gustong-gusto niya.

“Hehehe!”

Kakaiba ang tibok ng puso ko ngayon habang nakatitig kay Gage at Gleysie. Kalmado ang puso ko pero nandon ang excitement, tuwa, at satisfaction. Every moment that Gage and Gleysie are interacting happily it is worth remembering.

Kinuha ko ang telepono ko at kinunan sila ng larawan. I’m so glad this moment has come. My heart is fluttering right now because I was able to witness this lovely moment between Gage and Gleysie. I thought this wouldn’t happen. I thought I wouldn’t see them have such a moment as father and daughter.

We can plan our lives as much as we want, but life has its own twists and turns. It’s these unexpected paths that shape us and make us stronger.

“Hun?”

Naibaba ko ang telepono nang tawagin ako ni Gage.

“Hmm?”

“Let’s eat. Don’t starve yourself.” si Gage at saka niya nilagyan ng pagkain ang plato ko.

“Are you babying, Mama, daddy?” Tiningala ni Gleysie si Gage.

“Yes, baby. Dahil kayong dalawa ni Mama Lei mo ang baby ko.”

---

This story is already

COMPLETED

on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month and 35php for student. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :)) Note: I’m only accepting new VIP members every first week of the month! Thank you:))

CHAPTER 36

Chapter 36

Gage Pov

“I’m sorry about last time,” Helios said. We were inside the coffee shop near where Lei teaches. Helios was playing with his cake using a spoon, and beside it was his cold coffee.

People came and went inside the coffee shop, and so far, this shop offers the best coffee in town. Nakailang balik na rin ako rito dahil dito ko na hinihintay si Lei at ang anak namin kapag sinusundo ko sila. Sinuway kasi ako ni Lei na huwag daw akong maghintay sa kanya sa labas ng school dahil nagkukumpulan ang tao sa labas lalo na’t uwian. Kaya naman s-in-uggest niya na kapag daw gusto ko silang sunduin ng anak namin, dito na lang ako sa coffee shop na ito maghintay.

For the past week, nakasanayan ko nang ihatid-sundo sina Lei at Gleysie sa school. I cook for their breakfast every morning since Lei gave me a spare key to his house. Doon pa rin kasi ako natutulog sa staff house kasama ang mga construction workers para malapit lang ako sa bahay ni Lei. Hangga’t hindi sinasabi ni Lei na pwede akong tumuloy sa bahay niya, hindi ako matutulog doon. Sapat na sa akin na kasama ko sila sa breakfast, lunch, at dinner. Sa breakfast magkakasama talaga kami sa bahay ni Lei na kumain. Sa lunch naman ay bumabyahe ako papuntang school para sabay rin kaming kumain. Tapos sa dinner dito kami sa bahay o ’di kaya’y sa labas. Minsan naman ay tumutulong din ako sa pagmamasa roon sa bahay ko na under construction pa kapag hindi busy sa work ko.

At ngayon, nag-abot kami ni Helios dito sa shop. Hindi niya kasama si Lincoln.

“No. Ako dapat ang humingi ng tawad sa’yo, Helios. I acted so boastful and arrogant.” Kinuha ko ang sariling iced coffee at sumipsip.

“Kahit, Mr. De Silva…”

“It’s Gage, Helios. I’m more comfortable when you call me just by my name. No need for formality,” I interjected.

Helios nodded.

“Hmm,” si Helios. “Siguro… siguro nasanay lang ako na walang ibang lalaki sa buhay ni Lei maliban sa amin no’ng pinsan ko. Matagal ko kasing nakasama sina Lei at Gleysie, Gage. Tapos bigla kang sumulpot out of nowhere after all those years. But, I have realized that I am being selfish. Kaibigan lang ako ni Lei. Wala kong karapatang pangunahan siya sa mga desisyon niya sa buhay. Napatawad ka nga niya, ano pa kaya ako na sabit lang sa buhay niya.”

“No, you are important in Lei’s life, Helios. You are now part of his life, and of Gleysie’s as well. I’m so, so grateful to you and your cousin. Really, hindi ko alam kung papaano ko kayo pasasalamatan sa pagsama at sa paggabay ninyo kay Lei sa mga panahong wala ako sa tabi nila.”

“That’s why I’m sorry, Gage. I judge you without knowing your side. Iniisip ko lang ng side ni Lei.”

“It’s fine, Helios. Hindi dapat tayo kape ang iniinom natin ngayon. We deserve some booze.”

Natawa siya sa sinabi ko.

“I also want to thank Lincoln sa tulong niya kay Lei. Pero hindi yata siya sumama ngayon sa’yo.” sabi ko.

Bumuntong hininga si Helios at sumandal sa kanyang kinauupuan.

“Busy siya sa Manila, eh.”

“Maybe, some other time. Let’s have some booze together with Lincoln.”

Dahan-dahan siyang tumango sa sinabi ko. The long silence hung between us.

“Gage… magkaka-business trip ako at kaya ako nandito dahil magpapaalam ako kina Lei at Gleysie.”

Tumango ako. “Gusto mo silang ilabas? Pwede naman, ihatid ko lang sila kung saan ninyo gusto.” I offered.

But Helios dismissed me. “Hindi. Magpapaalam lang ako tapos… gusto ko rin sabihin sa’yo na bantayan mo sila. Sana… hindi ka umalis sa tabi ni Lei at Gleysie.”

“Makakaasa ka, Helios. Hindi ko pababayaan ang pamilya ko.”

That day, nakapagpaalam ng maayos si Helios kay Lei at Gleysie. Inaya ko si Helios na sumama muna sa amin dahil kakain kami sa labas ngunit tumanggi na siya dahil sa araw na iyon din pala ang flight niya. Bumabyahe lang siya ng Monti Alegri upang makapagpaalam ng mabuti kay Lei.

I’m so happy that during Lei’s darkest times, he has Helios and Lincoln by his side. I’m also happy that he has found great people to be with him. Napanatag ang dibdib ko dahil mabubuting tao ang nasa tabi niya sa mga panahon na iyon. Kampante ako kina Helios at Lincoln dahil hindi naman sila mamahalin ni Lei at Gleysie kung hindi sila mabubuti. Nakakahiya na nagselos ako sa kanila. Pero natural lang naman siguro iyon…. mahal ko si Lei, eh. Mahal ko sila ni Gleysie at talagang natakot ako sa presensya nilang magpinsan.

But now that Lei has chosen me and told me he still loves me, Leister’s love has given me confidence and contentment. I no longer feel jealous of Helios or Lincoln because I know I have Lei’s heart. I don’t see them as my competitors anymore because the game has ended, and I won. I won Lei’s heart and our daughter. Those alone are my aces.

Months have passed, and finally, my home—my house—is done! The furniture is all set, the kitchen is already finished, and of course, the swimming pool, which is very special to my daughter, is also complete. Though there are some parts of the house that need fixing, it’s ready to be lived in.

I can’t thank my engineers, architects, builders, and everyone who devoted their effort, time, and talent enough for making my two-story house a reality. Alam ko na trabaho nila iyon pero hindi rin kasi madali. My two eyes witnessed all their efforts.

“Wow!” Napatalon si Gleysie sa tuwa nang dalhin ko sila ni Lei sa bahay. The house warminh will be on Saturday.

I gave Lei and our daughter a tour of the house since we had already had dinner at their place.“

“Can I sleep here too, daddy?” tanong ng anak ko nang makarating kami sa taas at pinuntahan ang tatlong room sa taas. Buhat ko si Gleysie at si Lei naman ay nasa tabi ko.

“Of course, I built this house for you and for your Mama Lei!”

“Thank you, daddy!” Si Gleysie bago niya ako hinalkan sa pisngi.

“Thank you too, mama, because I have a very handsome and very rich daddy!”

Natawa ako sa sinabi ni Gleysie at maski si Lei ay natawa na rin.

Pagkatapos naming i-tour ang buong bahay. Lumipat na rin kami sa bahay ni Lei dahil inaantok na rin si Gleysie. Gusto na nga niyang maligo sa pool kaso gabi.

I cannot believe that I will be living just next door to Lei. I just happened to visit the place because of Aziel, and I never knew that I would find my true happiness and peace here. A place away from the busy streets, with no huge factories—just pure nature and fresh air.

Matapos maghalf-bath ni Gleysie at mabihisan ni Lei ang aming anak. Sinamahan niya ako rito sa sala ng kanyang bahay.

“Umiinom ka. Hindi ka ba babyahe ngayon pauwi ng Manila?” saad ni Lei at umupo sa tabi ko. Nasa harap ko ang isang bote ng alak, baso at ice.

Minsan na lang ako umuuwi sa Manila. Nagtataka sina Mom at kahit iyong mga kapatid ko nagtataka sa akin pero hindi ko pa sinabi sa kanila ang tungkol kay Lei at Gleysie.

“Depende. Gusto mo ba akong umuwi, hun?”

“Hindi naman sa gusto kitang umuwi. Akala ko kasi sa sabado na ang house warming ng bahay mo.”

“Natin, hun. Natin.” Pagtatama ko sa kanya.

“Ibabahay mo na kami ni Gleysie? Magkapitbahay na naman tayo.” Natatawa niyang turan.

Inabot ko ang kamay nito at hinila palapit sa akin. I couldn’t help but smile quietly when he allowed me to gently pull him closer. Hindi ako nakontento sa lapit naming dalawa kung kaya’t binuhat ko siya at pa-side view na pinaupo sa aking kandungan. Thankfully, natutulog na ang anak namin. Hindi ko kasi nalalandi ng ganito si Lei kapag nasa tabi namin ang anak. Plus, since Lei and I got back together we still don’t make love. I miss him. I miss being inside him. I miss how tight he is below. I miss his warmth around my c*ck.

“Para sa inyo ang bahay na pinagawa ko, hun.” Lambing ko rito at humalik sa kanyang balikat.

“Papaano kung hindi tayo nagbalikan? Sino ang ibabahay mo roon?”

“Wala akong ibabahay kung ganon. Ikaw lang at si Gleysie ang gusto kong tumira sa bahay. Wala ng iba.”

He cupped my face with both his palms and lowered his head to give me a peck on the lips. Sht, my dck stretched against the fabric of my underwear.“

“Tumigil ka na sa pag-inom dahil uuwi ka pa.”

“Ayaw kong umuwi. Doon na lang ako sa kotse matutulog o sa bahay ko pwede na naman.” Paawa ko sa kanya.

Umirap lang si Lei sa akin. Sa tagal ko rito sa Monti Alegri, hindi pa ako nakakatulog sa kanyang silid. Hanggang dito lang yata ako sa sala nito.

“Tsk! Dito ka na lang sa bahay. Maglalabas ako ng kumot at unan—”

“Can I just sleep in your room, hun?” Hindi ko na kaya. Gustong-gusto ko na siyang makatabi. I don’t wanna be a gentleman anymore!

“Tulog lang, Gage De Silva. No monkey business!” Banta pa nito.

Kaagad akong tumango sa kanya at humalik sa kanyang labi.

“Of course, hun!”

Leister Pov

For the past months na nandirito si Gage sa tabi ng anak namin. Hindi ko maipagkakaila ang saya at tuwa sa puso ko. Ngayon lang ulit ako sumaya ng ganito para sa anak ko at para na rin sa sarili ko. Ganito nga siguro kapag mahal mo ang isang tao. Nagtuto kang magpatawad, magbigay ng chances, at matututo kang sumugal nang sumugal.

Kung hindi ako sumugal, hindi ko mararanasan ito ngayon. Hindi ako sasaya ng ganito. Na para akong nasa alapaap at naabot ko na ang ulap sa saya. Ito ang dulot ng pagsugal ko sa buhay. Kasi sa piling lang ni Gage ako ganito. Tulad lang ng dati na kahit may pangamba sa akin noon, sumugal ako. Though magkaiba na ang fear ko ngayon sa relasyon namin ni Gage. Ang pamilya niya na lang ang kinatatakutan ko. I’m sure kasi na bini-blame nila ako for what happened back then especially na pili lang ang information na binigay nina auntie Amabel sa kanila.

I was already in a deep slumber when I woke up because of something ticklish inside my shirt: a sandy-like palm massaging my chest, pinching it, kneading it like dough, and tugging at it.

Napaungol ako dahil doon.

Tumihaya ako at minulat ang mga mata. Hindi na ako nagulat nang makita ang kamay ni Gage sa loob ng tshirt ko at ang isang kamay naman niya ay nasa loob ng shorts at underwear ko.

“I thought there was no monkey business?” I said in my sleepy voice.

“I miss you, hun. Please forgive me.” He gave me a puppy-eyed look, but his hand down there was working some devilish touches.

Natawa na ako at saka inangat ang ulo upang hagkan siya.

“No love making, Gage. Nasa kabilang room lang ang anak natin. I don’t want to traumatize her.”

I felt him tremble with laughter.

“Me too, hun.” Natatawa niyang saad pero hindi naman tinanggal ang kamay sa dibdib ko.

“Gage hindi ba pupunta sa house warming ng bahay mo ang mga parents mo? N-nabanggit mo na ba kami… sa kanila?”

Pinaunan ni Gage ang kanyang sa aking ulo at saka ako niyakap.

“No. Hindi ko sinabi sa kanila ang house warming ko. Gusto kong tayo muna rito. Kayo muna ng anak natin.”

“Gage…” Awat ko.

“Wala akong binanggit tungkol sa inyi ni Gleysie sa kanila pero baka alam na nika. They have their own ways of knowing something. But I don’t want them to meddle with my life now. Tama na iyong nangyari noon.”

“At pumayag sila?”

“Wala silang magagawa. Ito ang gusto ko. Kayo ng anak ko ang priority ko ngayon. Makikipagkita tayo o papapuntahin ko sila rito kapag handa na kayo ng anak natin, Lei. If you need more time. It’s fine. Maghihintay sila.”

Bumangon ako at tumingin sa kanya. Seryoso siya at nag-iisang linya ang kilay.

“It’s been months na mula nang magbalikan tayo, hun. P-pwede na naman siguro na… ipakilala natin sa kanila ng personal si Gleysie.”

“Okay lang ba sa’yo?”

“Oo naman. Besides, kailangan ko ring humingi ng tawad sa parents mo dahil sa ginawa ko noon.”

Mariing umiling si Gage sa akin.

“No, hun. Hindi na kailangan.”

Hinanap ko ang kamay niya sa baba at hinawakan ito.

“Gusto kong magsimula ulit tayong lahat, hun. At gusto ko simula natin, maayos ang relasyon ko sa mga parents mo. Ang bait nila sa akin noon, Gage.”

“Are you sure?”

Umusog ako para hagkan siya. “Yes. Sure na sure.”

---

Nang dumating ang oras ng vacant time ko. Lumabas ako ng faculty room para bumili ng makakain ni Gleysie after nito sa kanyang klase. May malapit lang naman na canteen sa faculty namin which is malapit lang din sa exit ng school.

Bumili lang ako ng biscuits para kay Gleysie at sterilized milk para dito. Bumili na rin ako ng babacue para sa akin at C2. Pabalik na ako sa faculty nang bigla akong tinatawag ni Manong guard.

“Sir Constancia, may naghahanap po sa inyo!”

Kunot-noong nilapitan ko si Manong.

“Sino po, chief?” tanong ko rito.

May tinuro si Manong guard sa labas at nanliit ang mata ko habang sinusundan ang direksyon kung saan nakaturo si Manong.

Humigpit ang pagkakahawak ko sa snacks na binili nang makilala ko kung sino iyong taong nakatayo sa kabilang daan. Si lolo Amado Constancia!

“Naku, sir, ilang araw na po iyang nag-aaligid dito sa school. Kanina tinanong ko na po kasi baka may ibang bata o parents na maghinala sa kinikilos niya. Papaalisin ko na po sana kaso… kayo daw po ang sadya niya. Totoo ba iyon, sir? O sisitahin ko na?”

Umiling ako kay Manong guard. “Kilala ko po siya.”

Lumabas ako ng school premises at saka nilapitan si lolo Amado Constancia. Wow! Matapos ng mga taong lumipas ngayon ko lang ito nakita. What is he doing here?

---

Ayaw ko sanang sumunod kay Lolo nang ayain niya ako rito sa malapit na coffee shop ngunit masyadong mainit sa labas. May sasabihin daw kasi siya sa akin.

“Isang oras lang po ang vacant ko at malapit na pong maubos ang time ko.” saad ko kay Lolo kasi nakatitig lang siya sa akin.

Nag-order pa siya ng maiinom namin pero hindi ko iyon ginalaw.

“A-ah, p-pasensya ka na…. Leister.”

“Okay lang po pero kung may sasabihin kayo… deretsuhin n’yo na po ako. May klase ako pagkatapos ng oras na ’to.”

Tumango siya. “G-gusto lang kitang makita. Matagal na rin kasi simula no’ng umalis kami rito. Nawalan ako ng balita tungkol sa’yo.”

“Kahit naman po nandito kayo, wala rin kayong magagawa sa buhay ko. Mas mabuti nga po iyong umalis kayo ng Monti Alegri.” anang ko.

Napatango tango lang si Lolo, baliwala sa kanya ang matabang kong pananalita.

“Masaya ako… na naging guro ka na, Leister. Proud na proud siguro ngayon si Arsel kung nabubuhay—”

“Lo, tama na po. Kung makapagsalita naman kayo akala ninyo ang buti ninyong ama sa Papa ko. Remember, ’lo, tinalikuran ninyo ang ama ko! Kayo ang nagtulak sa kanya palayo! Kaya ’wag na ’wag kayong magsasalita na para bang ang bait ninyong ama sa kanya! Kung wala ka pong sasabihin aalis na po ako.” Kumuha ako ng lakas sa mesa upang tumayo.

“Sorry.” Natigilan ako. “I’m so sorry, Leister. Gusto lang kitang makita dahil gusto ko ring humingi ng tawad sa’yo. Sa lahat ng ginawa ng lola mo sa’yo. Patawarin mo kami.”

Umawang ang labi ko at tumingin sa labas.

“Bakit ikaw lang, lo? Nasaan si Lola? Galit pa rin? Hindi niya ako kayang makita na nagtagumpay pa rin sa buhay kahit nginudnod n’yo na sa lupa?”

Yumuko lang si Lolo.

“Ngayon n’yo lang po talaga naisip na puntahan ako? Nasaan kayo noon, lo? No’ng kailangan kayo ni Papa nasaan kayo?” Gigil kong wika.

“I’m so sorry, Lei. I’m so sorry! Iisipin mo sigurong sunod-sunoran ako sa lola mo pero iyan naman ang totoo. Because your lola was all I had when I had nothing back then. And Malta… your lola Malta passed away a year ago. She suffered from cancer before she died.”

I just heard that my Lola is long gone, but why do I feel nothing? My heart feels empty without her. Masamang apo na ba ako nito?

“She can’t travel due to her weak body. Malayo ang Nueva Ecija. Gusto niya sanang humingi ng tawad sa’yo bago… siya mawala kaso hindi na siya nakaabot.”

“At after a year ngayon lang kayo naka-uwi ng Monti Alegri?”

“Because, we already lost everything, Leister. I don’t have any means anymore. Kailangan kong magtrabaho para magkapera para maapunta rito. Naubos ang pera namin sa hospitalization ni Malta. I’m so sorry, Lei. Sorry kung ngayon lang ako nakapunta ulit dito sa Monti Alegri. Pasensya na.”

Tumayo ako. I’m done with this. Lumuhod at umiyak kami dati ni Papa sa harap nila pero hindi nila kami mabalingan. Kaya siguro ngayon parang empty words na lang ang mga sinasabi ni Lolo sa akin. Ito na sana iyon. Humingi na siya ng tawad sa mga nagawa nila noon sa amin pero wala na rin kasi si Papa. My father should’ve heard all of this from his very own parents.

“Sana… nagamit mo iyong pera, Lei.”

Nagtagpo ang kilay ko. “Pera?”

“The savings account I made in the name of your father’s name para sa’yo. Sana nagamit mo iyon, apo. Sorry kung hindi ko iyon naibigay ng personal sa iyo.”

---

This story is already

COMPLETED

on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month and 35php for students. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 37

Dedicated to: alkie02 your comments motivates me a loootttt, beh. Thank you so much!

---

Chapter 37

Leister Pov

Hindi ko muna sinabi kay Gage iyong pag-uusap namin ng Lolo ko dahil naging abala rin kami sa paghahanda para sa house warming ng bahay. ’Di ko nga lubos maisip na iyong perang ginamit ko dati sa lahat ay galing iyon kay Lolo Amado. Akala ko talaga kay Papa Arsel iyon. Ginamit ko iyong pera kasi akala ko galing iyon kay Papa ngunit pinagawa pala iyon ni Lolo para sa akin.

Dumating ang araw ng house warming sa bahay ni Gage o bahay daw namin. Sabay naming binabati ni Gage ang mga bisita na pumunta sa bahay. Mostly ang mga taga Monti Alegri lang din, iyong mga kapitbahay namin.

We invited Helios and Lincoln pero si Helios may business conference na naman, this time nasa General Santos City siya. And for Lincoln, nasa Manila lang naman siya kaso may mga kaibigan daw siyang galing sa ibang bansa na bumisita kaya busy rin.

Honestly, mga dalawang buwan na ang lumipas matapos no’ng huli naming kita ni Lincoln. Ang huling kita ko sa kanya ay iyong nagbeach kami at medyo hindi pa okay iyon. Pero binalewala ko lang naman iyon kasi sabi ni Helios nakainom din daw ang pinsan niya. As for Helios naman, maayos siyang nagpaalam sa akin na mawawala daw siya ng mga buwan dahil sa negosyo nila. Naghahanda rin yata siya dahil may laban ang pinsan niyang si Morris Galicia sa new season ng F1. I think sasama siya rito.

“Hello po! Thank you po sa pagpunta!” bati ko sa mga bisita.

Ang iba ay napapanganga sa pagpasok ng bahay. Para kasing maliit lang tingnan ang bahay sa labas pero ang laki kapag pumasok ka na.

“Ate Rosie!” Tumakbo si Gleysie nang makita si Rosie na papasok. Naging busy rin ang batang ito dahil sa research nila. Hindi namin nadi-disturbo ni Gleysie kapag may lakad kami kasi laging may writings sa kanilang paper. Kahit naman ako noon, ganyan din. Ang hirap kayang gumawa ng research. Mapa-experimental man o action research, talagang lalagasan ng buhok mo iyan. Isama mo na ang luha at pawis sa paggawa. Tapos pera pa.

Mabuti na lang no’ng ako, may pera ako dahil sa malaking savings na iniwan ni Papa Arsel which is galing naman pala talaga kay Lolo Amado.

“Kumusta ka na, Rosie? Ang research ninyo?” tanong ko sa kanya. Kita ko ang malaking eyebags niya at parang nag-glow down sa kanyang eskwela itong si Rosie.

“Hindi talaga okay, kuya Lei. Na-reject po ang una naming research proposal. Iyong ibang kasama kasi namin wala namang inambag. Pumupunta nga sa meetings namin wala namang ibang gawin kung hindi ang tumutok sa cellphone nila.” Himutok nito.

Inabot ko ang balikat niya at pinisil.

“Sige na. Huwag mo na iyang isipin ngayon. Kumain ka muna sa loob at kung gusto mo. Maligo kayo sa pool. May extra naman akong damit na hindi nagagamit. Ipapahiram ko sa’yo. Para naman malamigan iyang utak mo.”

“Sama si Gleysie kay Ate Rosie, Mama!” sabad naman bigla ng anak ko na nakahawak sa kamay ni Rosie.

Nagbend ako para makausap si Gleysie. “Sige. Tell your daddy first dahil baka hanapin ka, okay?”

Tumayo ako ng maayos.

“Rosie, okay lang ba na kasama mo itong si Gleysie? Hindi naman ’yan naglilikot kapag nasa tubig na.” Ani ko.

“Walang problema, Kuya Lei. Ako na bahala rito sa friend ko! Namiss ko rin kasi ito!”

“Sige, basta kumain ka muna.”

Pinanood ko si Rosie at Gleysie na lumabas doon pintuan patungong pool area. Wala naman kasing naliligo roon ngayon dahil pagabi na naman at iyong mga bisita walang dalang extra na damit.

Bumaling ako sa ibang direksyon at napangiti naman ako nang makita ko si Gage na masayang nakikipagkwentuhan doon sa mga kapitbahay namin dito na dumalo. Kahit iyong ibang mga construction workers dati ng bahay, inimbita ni Gage. Dito lang din kasi sila kumuha mostly ng mga laborers no’n.

Sabi ni Gage na gusto niyang lumipat kami ni Gleysie dito sa bagong bahay niya kasi bahay rin naman raw namin ito. Kaso kakabalik lang namin sa isa’t isa. Parang masyadong mabilis naman kung lilipat kaagad kami rito.

I convinced him na hangga’t hindi ko pa nakakausap ang kanyang mga magulang. Doon muna kami ni Gleysie sa bahay namin. Saka mga sampung lakad lang naman ang layo ng bahay namin. Pwede nga kaming magbatuhan na lang ng pagkain sa lapit ng bahay namin.

Nang unti-unti nang humapa ang mga tao saka lang kami nakaupo ni Gage. Ang pangit naman kasing tingnan na inimbita sila rito ni Gage tapos hindi maasikaso ng mabuti.

“Hun, let’s eat.” si Gage at inilapag sa harap ko ang lechon na kinuha niya. Tapos meron pa iyong inihaw na isda at BBQ na baboy.

Dahil wala ng tao sa labas at nagsi-uwian na ang mga bisita. Nandito kami ngayon ni Gage sa pool area nanonood kami nina Rosie at Gleysie na naglalaro sa tubig. Nakasakay si Gleysie sa isang malaking floating duck na kulay pink. Tapos si Rosie naman ay nasa salbabida na kulay pink din.

Ang lawak ng pool nitong bahay ni Gage. Mas malaki kumpara sa kanyang bakuran. Inakupa kasi ng buong backyard itong pool tapos divided siya sa dalawa. Ang isang may lalim na 5 ft. habang ang isa naman ay 3 ft. At sina Rosie ay nandon sa 3 ft. Kahit na gabi, nakikita namin sila dahil sa ilaw ng pool.

“Kukuha ka ba ng katulong dito sa bahay mo, hun?” tanong ko kay Gage.

“Ahh,” aniya at itinapat sa bibig ko ang kanyang kamay na may kanin at ulam.

Kinunutan ko siya sa aking noo.

“Come on, hun. Buong maghapon kang nag-aasikaso sa mga bisita. Ni hindi ka man lang kumuha ng makakain mo sa buffet.”

Bahagyang nanlaki ang mga mata ko sa kanyang sinabi.

“Nakita mo pala?”

He scoffed. “Of course.”

Binuka ko ang bibig at saka tinanggap iyong subo ni Gage para sa akin.

“Akala ko ’di mo mapapasin.” Saad ko habang ngumunguya.

“My eyes are on you all the time. Imposible na hindi ko mapansin.”

Ngumuso ako. “Pero kukuha ka talaga ng katulong dito?”

“Gusto mo ba?”

“Huh? Bakit ako tinatanong mo?”

“This house will be your house too, hun.”

Saglit akong napaisip bago siya sinagot. “Depende.”

“Hmm, ngayon pwede naman na magpacleaning service lang muna tayo. Kapag nakapag-isip ka na. Sabihin mo lang. Magh-hire tayo.”

Hinayaan ko na si Gage na subuan ako. Nakakatanga naman pala itong may boyfriend ka. Para ka ng paralisado at hindi mo na alam ang gagawin kapag nasa tabi mo na ang boyfriend o partner mo. Ngayon nga, may kompletong kamay naman ako pero nagpapasubo.

Then, nang matapos kaming kumain ni Gage, may isang soft drink sa table namin kaso binigay ko iyon kay Gage at pinabuksan kahit may lakas naman ako. Easy open pa iyon.

“Kuya Lei, aahon na kami ni Gleysie. Bibihisan ko na po siya!” saad ni Rosie.

Nilapitan ko kaagad silang dalawa ni Gleysie at saka binigyan ng towels. Nanginginig na ang labi ni Gleysie sa ginaw. Akmang kukunin ko na si Gleysie mula kay Rosie nang yumakap ito sa katawan ni Rosie.

“Gleysie,”

“Mama, can I play with ate Rosie? I miss her so much po.”

“Busy si Ate Rosie mo—”

“Hindi,” putol ni Rosie sa akin. “Okay lang, kuya Lei. Ako lang po muna ang bahala kay Gleysie para naman po makapagpahinga kayong dalawa ni Kuya Gage.”

“Naku, Rosie nakakahiya na sa’yo tapos may research ka pa!”

Natatawang umiling si Rosie. “Okay lang, kuya Lei. Ngayon lang naman kasi ito.”

“Sure ka?” Alanganin ko.

“Oo, kuya Lei. Ic-cram ko nalang research namin!” Biro pa nito.

Lumapit din si Gage sa amin at magiliw na nagpaalam si Gleysie sa ama na maglalaro daw sila ni Rosie sa taas. Pinayagan naman kaagad ito ni Gage.

Malinaw na ang gabi. Kanina ay ang ingay ng bahay. May nagsasayawan, kantahan, at syempre hindi mawawala ang tsismis-an pero ngayon ang tahimik na. Nalasing na rin kasi iyong mga nag-iinuman at inuwi na ng mga asawa nila. Inalagaan din siguro nila ang kanilang asawa hindi tulad no’ng ginawa ko kay Gage.

Tumikhim ako. Ano ba naman itong iniisip ko? Hindi ko naman asawa itong si Gage tapos kinukompara ko siya roon sa mga may asawa na.

Mula sa pagtanaw ko sa aking paa na nakalubog sa tubig ng pool, tiningala ko ang aking ulo sa mabituin na kalangitan. Malamig ang simoy ng hangin at naririnig ko pa ang mga tunog ng insekto sa labas ng matayog na gate nitong bahay. Hindi pa malaki ang mga puno na itinanim kaya walang sagabal habang nakatingin sa malawak na kalangitan.

Napaigik ako nang may dumping malamig na bagay sa aking pisngi. Pagtingin ko roon, nakita ko ang isang bote ng alak na hawak ni Gage. Hindi ko man lang namalayan ang kanyang pagbalik.

Kinuha ko iyong bote ng San Mig Apple sa kamay niya at tumungga roon bago inilapag sa tabi ko. Pumikit ako saglit nang dumaloy ang alak sa aking lalamunan.

Muli kong napikit ang mga mata nang mag-dive si Gage sa pool. He swims effortlessly from corner to corner, his movements smooth and deliberate. Then, he pauses directly in front of me, running both hands through his wet hair, sweeping it back with confidence. What a sight! Kita ko ang malapad niyang dibdib hanggang sa kanyang ulo. Nilapitan niya pa ako at humawak sa binti ko na nakalublob sa tubig.

“Gage,” may banta kong saad.

“Let’s swim.” aya niya.

“No!” Ang lamig kaya ng tubig!

“Please? Wala na namang tao. Si Gleysie nasa taas with Rosie.”

“Malamig,”

“I’m here to warm you up.” Agap niya naman sa akin.

Ang berde nga siguro ng utak ko dahil iba ang pumasok sa isip ko nang sinabi niyang ‘warm’. I bit my lower lip as his fingers traced strokes over my legs beneath the water. He drew circles and lines, each touch sending a tantalizing tingle through my body. The faint, teasing caresses on my skin made every hair stand on end. Gage’s touch was electrifying, sending shivers through me that made my body tremble with anticipation

Naituko ko ang dalawang kamay sa likod at pinanood ko si Gage na isinampay ang isang binti ko sa kanyang balikat.

Napahiyaw naman ako nang hinila niya ako bigla hanggang sa pwet ko na lang ang nasa gilid ng pool. Sunod ay itinaas ni Gage ang aking shorts until he saw my underwear. D*mn! Inilapit niya ang katawan sa akin hanggang sa tumapat ang kanyang labi sa aking kaselanan.

“G-Gage…”

“I want you, hun.” Tiningala niya ako at hindi ko mawari ang mga nagsasayawang emosyon doon sa kanyang mga mata. May pagnanasa roon at pagkasabik!

My head fell back as his fiery breath fanned over me, igniting every nerve. It felt as though his breath penetrated the very fabric of my shorts and underwear, sending shivers through my body.

“Will you allow me, hun?”

Naibaba ko ang tingin ko kay Gage.

I hate how talkative he is right now! I hate how he keeps throwing those questions! It feels like I’m the only one who craves his attention.

“J-just do whatever you want,” I said, gasping for air

His lips curl into a smile as his hand grazes over my shorts, sending a chill through me. Mula sa ilalim, pinasok ni Gage ang kamay sa shorts ko at saka niya itinabingi ang aking underwear hanggang sa makawala ang aking kaselanan. I’m hard, pulsing in excitement, and aching so bad for his attention.

Humawak ako sa balikat ni Gage upang doon kumuha ng lakas. Siguro dahil sa tagal ng panahon mula nang huli ko itong naranasan kaya ganito kasabik ngayon ang aking katawan.

Kumurap-kurap ang mga mata ko habang nakatingin kay Gage.

“Oh!” My soft m*an when the tip of Gage tongue licked my tip.

Nagulo ang tubig nang inangat ko ang aking binti at muling bumagsak sa tubig.

Napahigup ako ng hangin sa ere nang buo akong ipinasok ni Gage sa kanyang bibig. Kumapit ang isang kamay ko sa kanyang buhok at napasabunot doon. At ang isa naman ay sa likod ko upang sumuporta sa aking katawan.

“Ahh!”

Minulat ko ang aking mga mata upang tingnan siya roon sa baba. Gage moved his head up and down, his shoulders supporting my legs as they swayed, causing the water in the pool to ripple and splash around us.

“S-slower, hun!” Naliliyo kong untag. Hindi naman ito dahil sa San Mig Apple dahil 3% lang ang alcohol content no’n pero umiikot ang paningin. Ang pwet ko naman ay parang humahasa na rito sa tiling floor na kinauupuan sa bawat atras-abante ng bibig ni Gage doon sa aking private part.

Humawak ang isang kamay niya sa hita ko nang maglikot ito. Tila nawawalan na ako ng kontrol sa aking sarili sa bawat segundong dumadaan.

Nangingiyak akong umuungol dito sa tabi ng pool habang kanyang kinakain. Nararamdaman ko na ang aking unang orgasmo nang biglang iniluwa ni Gage ang aking kaselanan! Napamulat ako.

“Gage— h-hun!” suway ko sa lalaki nang kunin niya ang San Mig sa tabi ko. Binaba niya ang ulo hanggang sa nasa ilalim na ng aking pagkalal*ki ang kanyang bibig at saka niya binuhos ang San Mig sa aking private part at sinalo ng kanyang bibig ang alak!

Hindi ko maipaliwanag ang pinaghalong lamig at init na dala no’ng alak sa aking private part. Parang kinikiliti ako mula sa loob.

Sh*t, Gage Randell De Silva!

Inubos niya iyong San Mig at saka ako muling sinubo. My body falls back again, and I gasp for air to fill my chest. Gage skillfully brushes his teeth against the skin of my maleness. I’m so intoxicated—intoxicated by his mouth and tongue playing with my shft. Then his teeth graze softly on my manhod.

My toes stretch out, and my eyeballs roll back! As minutes go by, my breathing becomes more difficult.

My manh*od vibrates inside his mouth as my release nears. I desperately tap Gage’s shoulder to stop him from gagging on my member, but he just doesn’t listen. Instead, his movements become more frantic, and all I can do is shout.

Tears fall from the corners of my eyes as I tug his hair, pushing and pulling his head on my manh*od, eating me ruthlessly and mercilessly. My body thrills as I release into Gage’s mouth.

I glimpse down at him. Gage just sucks up all my release, not wanting to waste even a single drop.

Gage doesn’t give me time to recollect my thoughts before he pulls himself out of the pool. Kahit na nanginginig pa ako dahil sa ginawa niya. Binuhat niya ako at dinala sa taas. Ni hindi niya inayos iyong shorts ko!

Papasok kami ng bahay at muli niya akong hinagkan habang naglalakad siya na buhat ako. I should be thankful that he didn’t stumble, considering how desperate and needy our kisses have become. Nervousness and excitement flood my system as my thoughts begin to wander. What if someone sees us? What if someone hears me, shouting like a wanton? My heart pounds wildly, the adrenaline coursing through me as these thoughts linger in my mind.

Pagkarating sa taas, sa master’s bedroom, itinapon ako ni Gage sa kama na para bang ang gaan ko. Inisang hubad niya ang shorts at underwear na basa, freeing his pulsing and wet c*ck!

“Gage,”

“I f*cking miss this, hun.” si Gage at saka sumunod sa akin sa kama. Wala itong inaksayang pagkakataon at sinugod niya kaagad ako.

That night, Gage took me with a raw, relentless intensity. Not that I wanted him to be gentle—on the contrary, I crave the way he handles me with roughness and unyielding passion in bed.

Nakatulugan ko ang pag-angkin ni Gage sa akin at sa muling pagmulat ko, umaga na. Matapang na ang sinag ng araw sa labas.

“A-ahh,” daing ko nang bumangon ako at pumipitik ang sakit sa balakang at pwetan ko.

Bumaba ako sa kama. Nakita ko ang sarili na suot ang isang t-shirt ni Gage at sa ilalim naman ay boxer din nito. Tingin ko nilinisan naman ako ni Gage matapos ang labanan kagabi dahil fresh naman ako aside sa sakit na nararamdaman ng balakang at pwet ko.

Pababa na ako ng hagdanan nang mapagtanto kong mingay ang bahay. Nakababa na ako sa ilang baitang ng hagdanan nang makita kong… nasa sala pala ang buong pamilya ni Gage!

---

This story is already

COMPLETED

on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month and 35php for students. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 38

Dedicated to: primeimyours kasi nagtatampo na siya. charizz! enjoy reading, my dear! at maraming salamat sa support ninyo sa story ni gage at lei!

---

Chapter 38

Leister Pov

Nagkukumahog ako sa pagbalik sa taas at pumasok ulit sa silid ni Gage. Naghahabol ako sa hininga at sumandal sa pinto.

Totoo ba iyon? Nandito ang mga magulang ni Gage? Alam kong gusto ko silang makita at makausap pero… hindi naman sa ganitong ayos ko!

Kinapa ko ang aking dibdib at pilit na kinakalma. Tiningnan ko ang sarili. Malaki ang t-shirt ni Gage, mukhang duster siya sa akin at natatabunan no’n ang boxers na suot ko. Ngunit kahit na ganon, may iilan pa ring red marks sa hita ko.

Mabilis ang lakad kong tumungo sa banyo at tiningnan ang sarili sa malaking salamin. Natampal ko ang aking noo nang mapantanto kong hindi rin nakaligtas sa bibig ni Gage ang aking leeg. Tinaas ko ang suot na T-shirt at doon ko nakita na marami pa pala sa ilalim especially around my n*pples!

Pumikit ako. Naalala ko ang nangyari dati sa penthouse ni Gage. Ganito rin, nakita rin ako ng ate Gianna sa ganitong hitsura.

Napatalon ako nang may kumatok sa pinto. Nini-nerbyos na yata ako nito ngayon! Tinungo ko ang pinto at saka iyon binuksan. Bumungad sa akin ang preskong-presko mukha ni Gage. Nasaan na ang puyat niya mula kagabi? Bakit imbes na pagod ang nakikita ko, parang mas nag-glow pa ito.

Ako lang ba ang napagod kagabi? Ako lang ang nalanta? Sa pagkaka-alala ko naman siya ang mas maraming ginawa kagabi. All I did all night was to receive everything he did to my body and shouting his name.

“Hun,” si Gage at niyakap ako.

Pinikit ko ang aking mata at binaon ko ang mukha sa kanyang dibdib. Rinig at ramdam ko ang malakas na pintig ng puso ni Gage.

“Good morning!” aniya saka marahang itinulak ang aking mukha at saka hinalkan ang labi ko. Wala pa akong toothbrush o ano nito.

“H-hun,”

“Nag-alala ako, hun. Bigla kang tumakbo rito nang makita mo ang mga parents ko. You’re not ready? Papauwian ko sila. Si Gleysie hindi pa naman nagigising kaya ayos lang kong umuwi muna sila.” ani Gage at sinuklay ang buhok ko.

“H-hindi naman sa ganoon, hun. I’m ready naman… kaso ganito kasi ang ayos ko.” At saka ko minuwestra ang kamay sa aking sarili.

Taas ang kilay ni Gage na pinasadahan ng tingin ang buong katawan ko. Ang nagtatagpo nitong kilay kanina ay unti unting tumaas, ang kanyang labi na nakatikom ay napalitan ng nakakalokong ngiti.

“This is my art, hun. I did this!” aniya at mukhang tuwang-tuwa siya sa nakikitang mga pulang marka sa aking katawan.

Sinampal ko ang dibdib nito pero tumawa lang siya! Nag-echo sa buong banyo ng kanyang halakhak!

My nose flared.

“Nahiya ako! Nakita nila akong ganito!” Pagmamaktol ko sa kanya.

Gage tugged me into his arms and kissed my head.

“Ano naman ngayon kung ganito ang hitsura mo, hun? We’re together now. What we did is normal for couples! Lalo na ngayon na may balak akong sundan si Gleysie!”

Naiahon ko ang aking ulo mula sa pagkakabaon nito sa dibdib niya at kinurot ko ng pagkapino-pino ang kanyang tagiliran.

“Ikaw lang nagp-plano n’yan!”

Tumawa siya at humalik sa ilong kong nanlalaki na ang butas dahil sa inis ko sa kanya.

“Wedding first pa pala bago ang second daughter or maybe… a son?”

Ang mga hirit ni Gage ay nakatulong sa akin na mabawasan ang kaba sa muling pagharap ko sa kanyang mga magulang. Kahit pala anong gawin kong paghahanda sa muling pagkikita namin ng pamilya ni Gage nandito pa rin ang takot at kaba. Natatakot ako sa maaaring sabihin nila pero may karapatan sila, knowing sa panloloko ko. Kinakabahan din ako kasi… what if hindi nila matanggap ang anak ko? What if ilayo nilang muli si Gage sa amin ni Gleysie?

Ngayon lang sumigla ng ganito ang anak ko. Noon laging mabigat ang mukha ni Gleysie. Ngayon lang gumaan ang aura ni Gleysie dahil kay Gage. Nakasama na namin si Gage ng ilang buwan at nasanay na kami ni Gleysie sa kanya. What if bigla itong kunin?

Matapos kong maligo at makapagbihis sinabayan ako ni Gage na bumaba. Hindi niya ako iniwan. Thankfully, may mga binili palang mga damit ni Gage para sa akin at para kay Gleysie. Sa walk-in closet niya ay nandon na ang mga gamit ko na binili niya.

“Hun?”

“H-hun?” Tumingala ako kay Gage sa tabi ko.

“Nanginginig ka.”

Lumunok ako. “O-okay lang, hun.”

“Hun, huwag mong pilitin ang sarili mo na harapin sila. Irerespeto nila ang desisyon mo kung hindi mo pa sila mahaharap. I will talk to them.”

“Ayos lang, hun.”

“But you’re trembling.”

Humingang malalim ako.

“Hun… what if… what if ilayo ka nila ulit sa amin ni Gleysie? What if ayaw na nila sa amin? What if… what i-if kayo lang ni Gleysie ang gusto nila? O baka hindi nila matanggap si Gleysie?” Paghi-hestirya ko.

“Hun,” ani lang ni Gage at mahigpit na kinaulong ang kamay ko gamit ang kanyang palad. He heat in his palms transferred to my icing hands.

Binaba ni Gage ang mukha hanggang sa mapantayan na niya ang mukha ko. May pagsusumamo sa kanyang mga mata at pag-aalala.

“Hun, whether my parents like you or not. Wala akong pakialam. Matanggap man nila kayo ni Gleysie o hindi. Wala na akong pakialam. Kayo na ang pinaka-importanteng tao sa buhay ko, hun. And I can’t imagine myself being away from the two of you like before. Hindi ko hahayaan na ilayo kayo ng mga magulang ko, hmm? Trust me, hun. If this talk won’t go smoothly, paaalisin ko sila sa bahay.”

Hindi naman ako tanga para hindi maisip na magkikita pa kami ng mga magulang ni Gage. Naisip ko na ito at lahat sa isip ko mukhang madali lang pero ngayon na nandito na ako at nasa harapan ko na ang mga De Silva, parang sasabog na ang puso ko sa paghuhurumentado.

They’re still the same almighty and sophisticated De Silvas. Their wealth radiates through every aspect of their presence, from the elegance of their attire to the way they carry themselves. Every accessory, from the smallest pin to the most lavish adornment, speaks of their opulence.

Marami akong nais sabihin sa mga De Silva ngunit ngayon para ng may busal ang bibig ko at hindi ako makapagsalita. Sa dami ng naisip kong sabihin sa kanila ni isa no’n hindi man lang ako dinalaw at kinatok para matauhan.

Ang mga De Silva naman ay tahimik lang na nakatingin sa amin ni Gage. Kompleto sila, nandito sina Mr. at Mrs. De Silva, at Gianna and her family, and Kuya Gezron and his family. Ang laki na ni Raelyn at Braze. Parang magdadalaga at magbibinata ang hitsura nila pero alam ko naman na ang bata pa ng edad ng mga ’to.

Just the other night, I felt so brave telling Gage that I was ready to face his family. But now, sitting across from them, every thought I had has vanished. My bravery dissolved like smoke in the air.

Pinisil ni Gage ang kamay ko. Sumulyap ako kay Gage nginitian niya ako. Nag-excuse ang asawa nina Ate Gianna at ang asawa ni Kuya Gezron dala sina Raelyn at Braze. Pumunta sila sa may pool.

“S-sorry po, hindi ako nakapaghanda sa pagdating ninyo.” usal ko.

Winiwasiwas ni Mrs. De Silva ang kamay.

“Kami dapat ang humingi ng tawad. Hindi kami nagsabi na pupunta kami dito sa bahay ninyo.”

“Kay Gage po ang bahay, ma’am.” Pagtatama ko pero sinumpla naman ni Gage.

“Bahay ng pamilya ko.” sabad ni Gage.

Napalunok na lang ako.

“M-ma’am, s-sir….” kumuha muna ako ng hangin para punuin ng hangin itong dibdib ko. “s-sorry po! Niloko ko po kayo… sorry po sa ginawa ko. Siguro iniisip ninyong mukha akong pera noon pero totoo naman po. Kailangan ko po ng pera noon para sa Papa ko at sa mga utang namin. Lumapit ako sa pamilya ni Papa para humingi ng tulong pero… hindi po nila ako tinulungan. Si A-auntie Amabel lang po ang nag-offer ng tulong sa akin kapalit ng pagpapanggap ko bilang si Levin.”

Isa-isa kong tiningnan ang mga De Silva. Si Mrs. De Silva ay napapapikit habang ang kanyang asawa naman ay hindi makatingin ng deretso sa akin. Si Ate Gianna nakatingin sa akin pero hindi ko alam kung galit ba siya o ano. Pati si Kuya Gezron ay ganoon din. 

“Unang araw palang po… nakokonsensya na po ako dahil ang bait n’yo po. Gusto ko na pong umatras no’n pero pinigilan ako ni Auntie kasi sandali lang naman daw, mahahanap din nila si Levin, ang tunay na fiancé ni Gage. Ngunit tumagal po iyon… sa bawat araw po na dumadaan ay kinakain po ako ng konsensya. Gusto ko na pong umamin kaso natatakot po ako. I’m afraid of what your wealth can do to me. That’s why I trusted my aunt pero, iniwan po nila ako. Pinaako nila sa akin ang lahat. Then, I fell in love with Gage. N-nang nalaman kong buntis ako… plano ko pong aminin na kay Gage ang lahat… kasi alam kong maiintindihan niya ako. I trusted his love kaso… nahuli po ako, eh. Nauna na pala si Levin, siya na ang nagbunyag kay Gage ng lahat. Tapos iyong record na napakinggan ni Gage ay putol pa.”

Gage pulled me into a tight embrace, and for a moment, I let myself melt into his warmth, feeling the frantic beat of his heart against mine. Umiyak ako. Nagpahinga ako saglit.

“Water?” bulong ni Gage pero umiling ako at muling hinarap ang mga De Silva.

“Sorry po! Alam ko pong galit kayo sa akin. Tatanggapin ko po ang galit ninyo, ma’am, sir, ate Gianna, kuya Gezron. Matatanggap ko po ang galit ninyo pero… sana po huwag n’yo pong isali ang anak ko sa galit ninyo sa akin. Anak din po siya ni Gage. De Silva po siya.”

Napalunok ako nang lumapit si Mrs. De Silva sa akin.

“Mom,” ani Gage.

Hinawakan ni Mrs. De Silva ang kamay ko.

“We apologized too, Lei. Nagalit din kami sa’yo— sa mga Garcinia. We cut off our connection with them because they deceived us. At nasaktan din kami, Lei, kasi mahal ka namin. Tinanggap ka namin. Maayos naman kami. We learned to love you because you’re lovely and easy to love. At nang malaman namin ang totoo, nabulagan din kami.”

Tumango ako. Naiintindihan ko si Mrs. De Silva.

“Mahal na mahal ko ang mga anak ko, Lei. Kaya no’ng nakita namin kung gaano nalugmok si Gage hindi namin siya hinayaan na sumunod sa’yo o hanapin ka. Because we think you destroy him…”

“Mom—” si Gage na naputol din kaagad.

“We’re sorry too, Lei. And please, no more secrets in this family.”

“M-ma’am…”

“Nagbalikan na kayo ni Gage?” Nakangiting wika ni Mrs. De Silva kahit na naluluha siya.

Tumango ako.

“Then you call me tita or mommy again.”

Lumapit din sa akin ang Daddy ni Gage at saka ako niyakap.

“We already know the truth, Lei and we’re glad na personal mo ring nasabi sa amin ang totoo.” ani ng daddy ni Gage.

“Salamat po.”

“It’s dad or tito for you.”

Ngumuwa si Ate Gianna nang lumapit sa akin. Niyakap niya ako at ilang beses nagsorry.

“Galit na galit din ako sa’yo, Lei, kasi pinagkatiwala ko ang kapatid ko sa’yo. Mahal na mahal kita, akala tuloy namin hindi totoo iyong mga pinapakita mo sa amin noon. Sorry, sorry, Lei!”

“Sorry din, ate.”

“Wala ng sekreto, huh!”

Tumango ako. Sunod naman ay si Kuya Gezron. Niyakap ako ni Kuya.

“We’re sorry, Lei. Na-disappoint lang kami kasi tinuring ka na naming pamilya at mahal ka namin. Pati ng mga bata, hinahanap ka nina Raelyn at Braze.”

Ilang minuto rin kaming nag-iyakan. Si Gage ay panay ang hagod sa likod ko dahil ayaw ng tumigil ng luha ko.

“Matagal na sana naming gustong pumunta rito, Lei kaso pinipigiln kami ni Gage. Mukhang gusto rin niyang masolo kayo ng anak ninyo.” Ngisi ni Ate Gianna.

“Ate! Ayaw ko lang mabigla si Lei.” Supla ni Gage.

“Tsk!” Iling ni Kuya Gezron.

Sa aming pag-uusap ay biglang dumating si Gleysie kasama si Rosie. Kakagising lang yata nila. Si Rosie umuwi na kahit pinigilan namin ni Gage. Hindi pa kasi ito nagb-breakfast. Nagmamadali siya dahil may pasok pa raw siya sa Angel’s.

“Mama!” Tumakbo si Gleysie sa amin ni Gage.

“Good morning, Gleysie!” ani Gage naman.

“Good morning too, daddy!” Masiglang saad ni Gage at lumipat sa pagkakakandong kay Gage.

Ngumusong bumaling si Gleysie sa mga panauhin namin. Niyakap ni Gleysie ang kamay sa leeg ni Gage at saka nito tinapat ang bibig sa tenga ng ama.

“Who are they, daddy? Why are they looking at me? Do they think that Gleysie is pretty too?”

Ako ang natawa sa binulong nito sa ama. Naririnig ko kasi siya dahil nagdidikit naman kami ni Gage. Hindi pa talaga tapos si Gleysie d’yan sa pretty-pretty niya.

Ngumisi si Gage. “I think so too, baby.”

“Ang laki na niya! Ang galing pang magsalita! Saka kamukhang-kamukha niya si Gage. Babaeng version!” Wika ni Ate Gianna.

“Do you know my Daddy?” Baling ni Gleysie kay ate Gianna.

Inikot ni Gage si Gleysie upang humarap ito sa kanyang mga magulang.

Niyuko ko si Gleysie, tiningnan ito bago bumaling aa mga de Silva.

“Baby, si Daddy may parents din siya, may complete family si Daddy. And they’re his family which is… your family too.” Tinuro ko si Mr. De Silva. “Siya ang grandpa mo, baby, he is your grandpa Reniel. Then, Grandpa Reniel has a wife,” sunod ko namang tinuro si Mrs. De Silva. “she is grandma Gaiah. Then your aunt Gianna and uncle Gezron!”

Nanlalaki ang mata ni Gleysie habang isa-isa kong pinakilala sa kanya ang mga De Silva. Sanay kasi siyang kami lang dalawa at sina Lincoln at Helios. Lumaki siyang maliit lang ang pamilya. Kaya ngayon gulat siyang biglang lumaki ang kanyang family.

“Mama, will they fit into my family tree?” Problemadong tanong ni Gleysie sa akin.

Tumango ako. “Yes, baby!”

“Next time big na po ang family tree ko!”

Tinanguan ko ulit ang anak.

“Come on, bumaba ka d’yan sa daddy mo and introduce yourself.” Enganyo ko sa anak.

“Like what I do in school, mama?”

“Yes, baby!” This time si Gage na ang sumagot dito.

Binaba ni Gage si Gleysie. Ni hindi man lang nakapagbihis ang bata. Nakapagsleep wear pa ito.

“Hello! Good morning, grandpa! Good morning, grandma! Good morning aunt and uncle! My name is Gleysie Rell Constancia…” Nilingon ni Gleysie ang ama saglit. Ngumiti lang si Gage sa kanya. Tumingin ulit si Gleysie sa mga De Silva. “I will repeat.” Bulong pa nito.

“Hello! Good morning, grandpa! Good morning, grandma! Good morning aunt and uncle! My name is Gleysie Rell Constancia- De Silva. I am…” Nagbilang pa ito sa daliri niya at ipinakita sa mga De Silva ang kanyang tatlong daliri. “I just turned three years old last August 10! I lived with my Mama and my Daddy! My Mama’s name is Leister Jean Constancia and my Daddy’s name is Gage Randell De Silva!” Pagkatapos no’n ay nag-bow pa siya.

Unang sumugod si Ate Gianna kay Gleysie at niyakap ito. Umiyak na naman si Ate Gianna kaya lumapit sina Kuya Gezron dito at pati na rin sina Tito at Tita. Tuwang-tuwa sila kay Gleysie.

“I am pretty po! Like my mama!”

“Parang si Raelyn.” ani Kuya Gezron habang nakatitig kay Gleysie.

Tango nang tango ang mga De Silva. Muling pumasok sa loob sina Raelyn at Braze kasama ang mga magulang nito. Mukhang nalibot nila amg buong bahay. Sobrang tuwa nina Braze at Raelyn kay Gleysie dahil sa bibih nito. 

“But mostly, I inherited daddy’s hair and eyes just like you all!” Daldal pa ni Gleysie.

Nag-excuse ako sa kanila. Hinayaan ko muna silang makausap ang bata. Si Gage muna ang pinaiwan ko para makapagluto naman ako. Habang nagluluto ako, napagitla ako nang may biglang yumakap sa aking baywang.

“Gage!”

“You look pretty d*mn good, hun. My friend down here is getting hard just by your smell!”

Lihim kong siniko si Gage sa tabi ko dahil sa kahalayan niya. Ni hindi na nahiya sa kanyang mga magulang baka biglang dumating ang mga iyon dito sa kitchen at makita kami!

“I’m so happy, hun! D*mmit!”

Natigilan ako sa paghahalo doon sa niluluto nang maramdaman ko ang mainit na likidong dumaloy aa leeg ko.

“G-Gage…”

“Thank you, hun. I love you so much!”

---

This story is already COMPLETED on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month and 35php for students. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 39

Chapter 39

Leister Pov

Lumaki ang ngiti sa mga labi ko habang nakatingin sa mahabang mesa na halos maakupa naming lahat. Si Gage ang nasa kabisera ng hapag samantalang ako naman ay nasa kanan niya at nasa tapat ko ang kanyang ama na katabi ang asawa, si tita Gaiah na sinundan ng mga anak nito.

Hindi ko inaasahan ito. Hindi ko aakalain na matatanggap nila kami ni Gleysie ng ganito kadali. Pero, siguro ay naka-move on na rin sila katulad ko. Siguro ay natuto na rin sila sa mga nangyari dati.

Nasanay na ako sa maliit na pamilya. Nasanay ako dati na ang Papa Arsel ko lang ang nakasama ko ng matagal kasi maagang kinuha ang mama ko. May pamilya si Papa, sina Lolo Amado at Lola Malta kaso hindi naman nila kami tinuring na kadugo. Tinakwil nila ang ama ko at kasama na ako roon.

Masaya ako na kasama ang Papa. Kahit na malungkot kasi maagang nawala si Mama pero pinunan naman ni Papa ang mga gawain at pagmamahal ng isang ina. Kaya siguro hindi na ako naghangad pa ng mas mataas para kay Gleysie dati kasi lumaki ako sa ganoon. Akala ko ayos lang na kami. Akala ko sakto na ako sa anak ko. Kaso mali ako.

Ngayon habang pinapanood ko si Gleysie na nakikipagsabayan kina Raelyn at Braze sa kanilang usapan, ngayon ko na-realized ang mga pinagkait ko sa anak ko. Ang pinagkait ko na makasama niya ang kanyang mga pinsan at ang kanyang lolo at lola. She deserved this kind of love from them.

I’m crying with so much joy because, when I was a child, I didn’t experience this kind of love. To be loved by my relatives and by my grandparents—the chance to be with them—I will never regret forgiving Gage and accepting his family. Something within me feels good watching my daughter socialize with her daddy’s family. Ngayon, panatag ako na lalaki si Gleysie na hindi niya mararanasan ang buhay na naranasan ko noon. Lalaki siyang punong-puno ng pagmamahal mula sa amin ni Gage at ng kanyang pamilya. Hindi man kami perpektong mga magulang ni Gage pero sisikapin naming ibigay at punuin ng pagmamahal si Gleysie para lumaki siyang hindi kagaya ko, na magtatanong ng pagmamahal, maghahanap ng pagmamahal na hindi ko naranasan habang lumalaki ako.

Gage’s family heals the wounds of my childhood. They mend the scars of my past and heal the inner child within me.

Matapos kumain tinulungan ako ni Gage sa pagligpit ng mga pinggan. Dinala namin ito sa sink pero tinulak ko siya na samahan ang kanyang mga magulang doon sa sala na kumakain ng ice cream. Gusto niya sana akong sumama pero gusto ko rin naman kasing makapag-bonding sila. Minsan lang naman sila pupunta ng Monti Alegri kaya sulitin na nila ito.

“Lei?”

Napatigil ako sa pagbabanlaw ng mga baso nang dumating si Tita Gaiah. Tumabi siya sa akin at kumuha ng basahan. Naalarma ako.

“Naku, tita, ako na po dito. Samahan n’yo na lang po sila doon sa sala.” Taranta kong wika.

Akmang kukunin ko na sa kanya ang basahan pero hinawakan niya ang kamay ko. Napatingin ako kay Tita. She beamed, her face lighting up with a radiant smile.

“It’s fine. Allow me to help you.”

Binitiwan ko siya kaya pinalaya rin ni Tita Gaiah ang kamay ko. Binalik ko ang aking atensyon sa pagbabanlaw ng mga pinggan at baso. Pinapakiramdaman ko lang si Tita sa tabi ko. Maayos na naman kami ni Tita… maayos ang naging usapan namin kanina pero ngayon hindi ko lang alam kung magsasalita ba ako o ano. Gustong-gusto kong basagin ang aming katahimikan dahil parang mas malakas pa ang tibok ng puso ko kumpara sa mga kalansing ng mga babasaging pinggan. The silence between us grew heavy, lingering like a thick fog, until Tita Gaiah finally broke it.

“How are you now, Lei?”

I gasped, taking a breath and filling the hollow pit I felt inside my chest before opening my mouth.

“O-okay lang po, tita.” I croaked.

“K-kayo po? Kumusta na po kayo?” Ganti ko rin naman.

“Still the same… but for the past few months, we’ve been missing Gage at our family dinners. Hindi na kasi siya pumunta.”

Naalala ko na may mga family dinner nga pala sila buwan-buwan. At nitong mga nakaraan, si Gage ay laging nandito sa Monti Alegri. Bibihira lang siya umalis ng lugar.

“N-nandito po yata si Gage sa mga panahon na iyan, tita.” Hindi naman namin pinipiglang umalis o lumuwas si Gage doon. It’s his own will na manatili sa amin ng anak niya.

“Yeah, we understand. Kaya nga rin nalaman ang tungkol sa inyo ni Gleysie dahil nagtataka kami kung ano ang pinagkakaabalahan niya. Sorry kung nakialam kami, Lei.”

Tiningnan ko si Tita. Umiling.

“W-wala po iyon. Natural lang sa mga magulang na mag-alala sa kanilang anak. Kaya nga po… naiintindihan ko po kayo, Tita, no’ng nagalit kayo sa ginawa ko. Kahit siguro ako magagalit kapag ginanon ang anak ko.”

Ngayon na may anak na ako mas naintindihan ko sila. Hahamakin ng isang magulang ang lahat maprotektahan lang ang anak nila at maibigay lang ang pangangailangan nito.

“Hmm, no’ng nakita ko si Gage na halos mawala sa kanyang sarili. Hindi kumakain, hindi nagsasalita, walang kinakausap. Para din akong pinapatay no’n. Sinisisi ko ang sarili ko, si Reniel dahil sa nangyari. Kaya nakapag-desisyon kaming… ilayo ang aming anak dito sa Pilipinas. Pero siguro, kapalaran ninyo ang isa’t isa, Lei. Ngayon hinahayaan na namin siya sa kung ano ang gusto niya at mga desisyon niya. Susuporta kami kung saan siya liligaya. Also, thank you for accepting my son again. Thank you for bringing him back.”

Kaya sila naging lenient ngayon kay Gage… dahil pala iyon sa pinagdaanan nito dati. Humarap ako kay Tita. Matagal na pala siyang tumigil sa pagpupunas.

“T-Tita…”

“Nagalit kami sa’yo, Lei dahil sa nangyari noon at no’ng nalaman namin ang family history mo at ang relasyon mo sa mga Constancia… nasaktan kami. J-in-udge ka namin. And we are so sorry, Lei.”

“Tita hindi po ako perpekto… lalo na ang mga decisions ko dati. Pero ngayon po, magsisikap po ako para sa pamilya namin ni Gage. Salamat po, tita.”

“We love you, Lei. Hindi ka na nag-iisa ngayon. Nandito na ako, kami ng tito Reniel mo at ang mga kapatid ni Gage. Kung may tanong ka, kailangan, o gusto mo ng makakausap nandito lang kami. Ngayon hindi ka na nag-iisa, Lei, kaya huwag mo ng sarilihin ang mga problema, huh. Welcome na welcome ka sa pamilya namin kagaya ng pagtanggap ng anak namin sa’yo sa puso niya.”

“Salamat… salamat, tita!”

Niyakap ako ni Tita. Yumakap din ako sa kanya. How I miss this—a warm embrace from a mother, the comforting hug of a parent.

Sabay kaming bumalik ni Tita Gaiah sa sala at dala ko ang sobrang ice cream sa ref. Nakita ko si Gleysie na nakakandong kay Gage at parang nagk-kwento at ang mga audience niya naman ay ang pamilya ni Gage.

“Gusto mo ng pool, apo?” tanong ni Tito Reniel.

Maganang tumango si Gleysie.

“Yes, grandpa! And my Daddy made a hugggee pool! Over there, over there! Nag-play po kami ng ate Rosie ko kagabi sa pool!” Tinuro pa nito ang pool area ng bahay.

Natawa ako sa anak. Umupo ako sa sofa at si Tita naman ay nakisali na sa kanila.

“Kuya Lei!”

“Kuya Lei, I miss you so much po! I thought we won’t see each other na po?”

Lumapit sa akin sina Raelyn at Braze. Si Raelyn niyakap ako pero si Braze parang nagdadalawang isip pa kaya kinamay ko ito sa amin. Lumapit siya at nakisali sa aming yakapan ni Raelyn.

“Namiss ko rin, kayo. Ang lalaki n’yo na.”

“Akala po namin ni Braze, Kuya Lei, kaya ka po umalis because we’re so makulit po.”

“No, gusto-gustong ko nga kayo, eh.” Kontra ko sa sinabi ni Raelyn.

“We also thought na kaya ka po umalis, kuya Lei, because Uncle Gage is sick.” si Braze naman.

Hinawakan ko ang kamay nilang dalawa. Tiningnan ko sila ng maigi at ngumiti.

“No. May something lang kasi na nangyari kaya umalis ako.” I explained.

“Hindi ka na po aalis, Kuya Lei?”

“Hindi na.” Sagot ko kay Braze at muli ko silang niyakap. Parang kailan lang talaga na binabantayan ko sila dati.

---

Sa sumunod na araw bumalik ang dating gawi namin. Ako at si Gleysie pumapasok sa school, hinatid-sundo pa rin kami ni Gage. Tapos si Ggae naman ay minsan lumuluwas ng Manila kapag kailangan siya doon pero balik kaagad ng Monti Alegri. Ako nga ang nag-aalala dahil sa palaging pagbyahe niya.

Nagliligpit ako ng gamit ko sa aking desk dito sa faculty room nang may kumalabit sa akin, ang co-teacher ko pala. Akala ko kung sino na!

“May naghahanap sa’yo sa labas, Cher.” Nginuso niya pa ang labas ng room.

“Boyfriend ko?” Kilala na kasi nila si Gage sa araw-araw na hinahatid sundo ako.

“Hindi, kaibigan mo yata iyon. Kausap ni Gleysie sa labas… Lincoln yata ang name, Cher.”

Tumango ako. “Okay, Cher. Thanks!”

“Sige. Uuwi ka na?”

“Oo, hinihintay na lang namin si Gage.”

“Sige, ingat kayo!”

“Kayo rin, Cher!”

Nagbihis at nag-ayos na rin ng hitsura bago lumabas ng room dala ang bag ko at bag ni Gleysie. Pagkalabas ko nga ay nakita ko si Lincoln na kausap ang anak ko.

“Gleysie!”

“Mama!” Mabilis na iniwan ni Gleysie si Lincoln at saka tumakbo tungo sa akin. Isinukbit ko sa balikat ni Gleysie ang bag niya.

“Pauwi na kayo?” si Lincoln nang makalapit sa amin ni Gleysie.

“Oo, hinihintay namin si Gage. Teka… kumusta ka na? Ang tagal mong hindi dumalaw sa amin ni Gleysie. Saka si Gage gusto ka no’ng makausap.”

Sumama ang mukha ni Lincoln. Kanina ay nakangiti siya sa akin pero ngayon ay nag-iba na ang timpla ng kanyang mukha. Parang palaging puyat itong hitsura ngayon ni Lincoln. Nanlalalim kasi ang mga mata niya at malalaki ang eyebags. Mukhang walang tulog. Puyat.

“May problema ka ba, Lincoln?” ani ko mayamaya nang hindi siya sumagot sa akin.

“Kung… kung sasabihin ko ba ang problema ko sa’yo, Lei, may magagawa ka?” Walang emosyon nitong saad.

Medyo na natigilan ako sa sinabi ni Lincoln. Humawak ako sa kamay ni Gleysie.

“Makikinig ako, Lincoln. Kung may matutulong ako, tutulungan kita.”

Umismid lang siya doon.

Lumabas kami sa school. Balak kong sa waiting shed na lamang hintayin si Gage. Si Lincoln naman ay tahimik lang sa likod namin ni Gleysie. I don’t know pero pakiramdam ko parang may mali ngayong araw. Siguro pagod lang ito?

“Lei?” Tawag ni Lincoln sa akin nang makaupo na kami sa bakal na upuan ng waiting shed. Si Gleysie naman sa tabi ko ay tahimik na kumakain ng biscuits.

“Hmm?”

“S-sorry pala… medyo hindi lang talaga maganda ng pakiramdam ko ngayon. Sorry sa inasal ko.” Ani Lincoln.

Ngumiti ako sa kanya. “Ayos lang, Lincoln, may mga bad days talaga tayo.” Cheer ko sa kanya.

Tumango siya.

Nagbeep ang phone ko kaya kinapa ko iyon at tiningnan. Nagtext si Gage.

Gage❤️: palabas pa lang ako ng bahay, hun. hintayin nyo lang ako ni Gleysie.

Magtitipa na sana ako ng reply kay Gage nang magsalita si Lincoln.

“Lei, ako na lang maghahatid sa inyo ni Gleysie.”

“Huh? Hindi na, Lincoln, ayos lang.”

“Huwag mo nang papuntahin si Gage dito. Saka ikaw na nga ang nagsabi na may sasabihin sa akin si Gage. Ihatid ko na lang kayo ni Gleysie.”

Pinakatitigan ko siya. “Sure ka?”

“Oo, para ka namang iba d’yan.”

“S-sige.”

Nagtipa kaagad ako ng reply.

Ako: hun, si Lincoln na lang pala ang maghahatid sa amin ni Gleysie. Nandito kasi siya sa school.

Gage❤️: are you sure, hun? anong ginagawa d’yan ni Lincoln?

Ako: bumisita lang at nangamusta lang. saka siya na lang daw ang maghahatid para mag-usap kayo.

Gage❤️: sure. ingat kayo, hun. I love you!

Ako: i love you too, hun.:)

Sinilid ko sa bag ang cellphone at saka binaba ko rin si Gleysie sa bench.

“Pumayag si Gage?” si Lincoln.

“Oo,”

“Hmm, nice.” ani Lincoln.

Kinuha ni Lincoln si Gleysie sa kamay ko at saka niya ito binuhat para isakay sa backseat ng kotse niya.

“Uuwi ka na, sir?”

Napailing ako sa guard ng school kung saan ako nagtuturo. Itong waiting kasi ay malapit lang sa gate ng school.

“Ah, oo, chief.”

“Iba po yata sumundo sa inyo.” anito at sinilip si Lincoln. Nasanay na yata si manong guard na si Gage lagi ang sumusundo sa akin.

“Oo, chief. Kaibigan ko.”

Tumango ito. “Sige, sir. Ingat po kayo!”

Ngumiti ako kay manong guard.

“Kayo rin, chief!”

Sa front seat ako umupo, ang bag ko naman ay nandon sa likod, sa tabi ni Gleysie. Gustong uminom ni Gleysie kaya naman binuksan ko ang tumbler niya at pina-inom.

“Gusto mo pa?” suna kong tanong sa anak matapos uminom.

“No, mama. I’m sleepy.”

Tumango ako. Sinarhan ko ang tumbler nito at saka muling umayos sa aking kinauupuan. Ewan ko ba pero ngayon parang iba ang kinikilos nitong si Lincoln. Sinulyapan ko siya habang nagmamaneho kaso daretso lamang ang mga mata niya sa daan.

Binalewala ko iyon at bumuntong hininga. Sa pamamagitan no’ng salamin, nakita kong natutulog si Gleysie. Napangiti ako kasi naglalaro lang ito maghapon kaya bagsak sa pagod.

Ngunit ang aking ngiti ay unti-unting nawala nang nag-iba ng daan si Lincoln. Lumagpas na kami sa eskena patungo sa aming bahay!

Kunot-noong bumaling ako kay Lincoln at magtatanong na sana nang takpan nito ang bibig ko at ilong ng isang panyo gamit iyong isang kamay niya. Humawak ako sa kamay ni Lincoln at pipiglas na sana sa kanyang pagkakahawak nang idiin niya pa lalo iyong panyo na may kakaibang amoy sa akin.

“L-Lincoln…” Nawala ang boses kasabay ng pagbigat ng aking mga talukap-mata.

---

This story is already

COMPLETED

on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month and 35php for students. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 40

Hello, my dearest Engels! We’ve reached the final chapter of EGS3. I hope you’ve enjoyed Gage and Lei’s journey as much as I’ve loved bringing them to life. This installment is the lightest of all the EGS stories so far, but it holds a special place in my heart. I truly hope you’ll continue to support the upcoming installments of EGS. Thank you so much for all the love and support!

---

Chapter 40

Leister Pov

“Lincoln, b-bakit mo ito g-ginagawa?!” Takot kong tanong kay Lincoln. Naka upo siya sa isang silya, doon malapit sa pinto at ako naman ay kakagising lamang mula sa hindi ko malaman kung ilang oras akong walang malay. Nagising na lang ako sa isang silid na puro lang puti. May mga gamit sa loob ng silid ngunit may nakatabing na puting tela roon. Mukhang hindi nagagamit itong silid o baka inabandona na ito.

Gusto kong magwala at sugurin si Lincoln ngunit nakita kong may baril siyang dala! Naka-tuck iyong baril sa harap ng kanyang pantalon. Humihithit pa siya ng sigarilyo na parang walang narinig mula sa akin.

“Nasaan ang anak ko?” Taranta kong tanong nang hindi ko makita si Gleysie. “Nasaan ang anak ko, Lincoln!?”

Para siyang walang naririnig mula sa akin kaya bumaba ako sa kama para lapitan siya pero nadapa ako nang may pwersang pumugil sa paa ko. Nilingon ko ito, namimilog ang mata ko, saka ko lang napagtantong naka-kadena ang paa ko!

“L-Lincoln, ano itong ginagawa m-mo?! Ang anak ko? N-nasaan si Gleysie? Saan mo k-kami dinala?!” Malakas kong tanong sa kanila ng panginginig ng sistema ko ngunit nagpapanggap siyang walang naririnig mula sa akin!

Muli kong inilibot ang tingin sa buong silid ngunit sarado ang mga bintana na may mahahabang kurtina. Mukhang madilim doon pero hindi ako sigurado dahil makapal ang kurtina. Maliwanag lang dito sa loob ng kwarto dahil may malaking ilaw naman sa ceiling.

Umupo ako sa kama at sinubukan kong kalikutin ang kadena sa binti ko kaso may mga kandado iyon, dalawa! Naiiyak ako sa pag-aalala kay Gleysie. Nasaan na ang anak ko ngayon? Si Gage? Alam na kaya niyang kinidnap na kami ni Lincoln? Dios ko! Ang alam niya na sumama kami kay Lincoln, kaya siguro mahahanap niya naman kami kaagad?

Nilunok ko ang kabang nabubuhay sa aking sistema. At nabanas ako nang wala talaga akong magagawa para makawala rito sa pagkaka-kadena ko.

Masama kong tiningnan si Lincoln. Nasasaktan ako na sa lahat ng taong pwedeng gumawa nito sa akin… siya pa. Siya pa na pinagkakatiwalaan ko ng sobra. Hindi ko lubos maisip kung bakit siya umabot sa puntong ito. Sa mga buwan na nagdaan na hindi namin siya nakikita ni Gleysie, nag-alala rin ako sa kanya. Palagi kasi siyang tumatawang sa amin kaso nito lang nag-iba siya. Mula nang makauwi siya galing sa ibang bansa. Bakit humantong siya sa ganito?

“Lincoln… Lincoln pauwiin mo na kami ng anak ko.” Kahit na para na akong nasasakit sa lakas ng kabog ng dibdib ko, pilit kong kinakalma ang sarili. Hindi ko pa alam kung nasaan si Gleysie.

“Lincoln, ang anak ko? Nasaan si Gleysie? Please tell me she’s safe.” Dios ko ang anak ko.

Tumulo ang luha ko habang iniisip ang kalagayan ng anak ko. Dios ko, sana nasa maayos na kalagayan ang anak ko. Kahit siya na lang po!

Nang maubos niya ang sigarilyo. Tinapon niya ito sa sahig at tinapakan para mawala ang apoy.

“Huwag mo akong iyakan, Lei.” anito, tumayo si Lincoln at saka nagmartsa tungo sa akin.

Nangatog ang aking kamay habang papalapit siya sa akin. Gumapang ang takot sa buong katawan ko at wari’y naparalisa ako sa kama at hindi makagalaw. Mas nanginig ako sa takot nang pinalandas ni Lincoln ang kanyang kamay sa mukha ko.

Tila nalamon ko ang sariling dila nang hindi ako makapagsalita.

“Tang inang mukha ito, Lei. Bakit si Gage pa? Nandito naman ko, Lei. Handa akong maging ama ni Gleysie. Handa akong maging asawa ka… pero bakit mas pinili mo ang gag*ng iyon?” Nanggitgit ang ngipin ni Lincoln habang sinasabi iyon.

Hindi ako makapagsalita.

“Gusto mo bang ipaalala ko sa’yo, Lei, ang ginawa niya sa’yo noon? Lei tinulak ka niya palayo. Sinaktan ka niya. Wala siya sa tabi mo. Ako,” tumigil siya at tumingin sa mga mata ko. Nanginginig ako sa takot dahil sa mga paghawak niya sa akin. “Ako ang nasa tabi mo, Lei. Ako ang nagligtas sa’yo. Remember? Ako ang nagdala sa’yo sa Monti Alegri, Lei. I am your savior!”

Umiling ako. Hindi pa rin makapagsalita.

“I’m willing to hide you from the rest of the world, Lei, para maging akin ka! Pinabantayan kita kay Helios para walang ibang lalaki na dumating sa buhay mo pero lintik na De Silva! Bumalik pa! Ang tibay niya dahil kahit maling mga impormasyon ang binibigay ng mga private investigators niya, hindi tumigil kakahanap sa’yo.”

Nanlalaki ang mga mata ko.

“I-ikaw? Ikaw ang dahilan kong bakit hindi accurate ang mga informations na natatanggap ni Gage?”

Humalakhak siya. Habang mga mata ay namimilog at namula.

“Para lang iyon itago ka sa kanya, Lei. Ginawa ko lang iyon para sa’yo, sa atin. Para lang iyon sa atin, Lei, para kahit nasa ibang bansa ako mababantayan kita at walang makaka-agaw sa’yo mula sa akin! Double ang binabayad ko sa mga investigators na iyon para lang sumunod sa gusto ko.”

Nanginginig akong umiling. Lincoln… he is sick!

“Uuwi sana ako rito sa Pilipinas para magpakasal na tayo ngunit umeksena si Gage. Iyong gag*ng iyon, sinira niya ang lahat ng plano ko para sa atin, Lei. Hmm?” aniya at napaiyak na lamang ako nang pinalandas niya ang dila sa leeg ko.

Nanginginig man, sinubukan ko siyang hawakan at itulak kaso itinulak niya ako sa kama at inipit ang aking binti.

“Tang ina rin no’ng pinsan ko dahil nahulog siya sa’yo. Pero t*nga siya kasi hindi siya sumang-ayon sa plano ko. Ayon umalis.”

“Lincoln, bakit mo ito ginagawa sa amin? Pagkawalan mo ako. Hinahanap na ako ng anak ko ngayon, Lincoln.”

Tumawa siya kahit wala namang nakakatawa. “Ginagawa ko ito, Lei, kasi mahal kita. Binili ko ang bahay na ito para magkasama na tayo. Dito tayo titira kasama si Gleysie. Natutulog ang anak natin sa kabilang kwarto kaya huwag ka ng mag-alala.”

Kinikilabutan ako sa mga sinasabi ni Lincoln. What’s happening to him? Is he even sane? Is he… obsessed?

Dumukwang siya at akmang hahalik siya sa akin nang marinig namin ang malakas na sigaw ni Gleysie.

Nailayo ni Lincoln ang mukha sa akin.

“G-Gleysie! Anak!” sigaw ko.

“F*ck!” Malutong na mura ni Lincoln at umalis sa ibabaw ko.

“L-Lincoln, ang anak ko.”

“Pupuntahan ko siya!”

“Lincoln huwag mong sasaktan ang anak ko! Lincoln!” Sigaw ko kaso dere-deretso lang sa paglabas si Lincoln at halos yumanig ang buong silid dahil sa lakas ng kanyang pagkakasara sa pintuan.

Umiiyak ako sa pag-aalala kay Gleysie. Maldita pa naman iyon, baka kung ano na ang gawin ni Lincoln sa anak ko.

“Gage, G-Gage hanapin mo kami.” usal ko habang umiiyak.

Pipi akong nagdarasal na sana mahanap kami ni Gage. Hinanap naman ng mata ko ang aking bag at cellphone pero hindi ko iyon mahanap dito sa kwarto. Nililibot ko ang aking mata nang padarag na bumukas ang pinto.

“I’ll get Gleysie’s food. Hindi pa tayo tapos, Lei! Huwag mong subukang sumigaw kung ayaw mong makita ka ni Gleysie sa ganyang sitwasyon dahil nand’yan lang sa kabilang kwarto si Gleysie.”

Namuntunganga lang ako kay Lincoln at hindi makapagsalita hanggang sa sinara niya ang pinto. Nang mawala ulit ito. Sinubukan kong hanapin kong saan nito iginapos ang kadena at nakita kong nasa paa ito ng kama. Umupo ako sa sahig at bubuhatin ko na sana ang isang paa ng four poster bed kaso hindi ko ito mabuhat! Sobrang bigat!

“Leister!”

Awtomatik akong napabitiw sa paa ng kama at napalingon. Bumilog ang mata ko nang makita ko si Levin. Kaagad nitong sinara ang pinto at ni-lock. Naka-maong shorts siya at sweater.

“A-anong ginagawa mo rito, Levin? You’re Lincoln’s accomplice?”

Kaagad na lumapit sa akin si Levin. “What the h*ll? Hindi ako kakampi sa baliw na iyon! Come on, akin na ang paa mo! Bilis!”

Doon ko lang napansin na may hawak siyang susi.

“S-saan mo nakuha iyan, Levin?”

“Tsk! Magaling umakting ang anak mo, Leister. Hindi lang mana sa ama, pati yata ang talent ay nakuha rin doon sa ama. Nakuha niya ito kay Lincoln, sa pantalon ni Lincoln. Ang galing umiyak at ngumuwa ni Gleysie.”

“N-nakausap mo anak ko?”

Tumango siya habang kinakalikot iyon kadena sa paa ko. “Lintik na baliw iyon bakit ang daming susi naman nito!”

“K-kumusta ang anak ko, Levin? Okay lang ba siya?”

“Hmm. Okay lang siya. Naglaro nga kami roon sa kabilang kwarto. Wala kasi akong maisip na plano kung papaano ko kayo malalabas dito. Kaya nakipaglaro muna ako sa kanya. Matalino at maldita pala ang anak mo. Sinabunutan ba naman ako ang sinabi kong mas maganda ako kaysa sa’yo. Pretty ka raw pero prettiest siya.”

“Levin papaano mo nalaman ang lugar na ito?”

Tumingin siya saglit sa akin. Nanginginig ang kamay niya doon sa paa ko. Hindi pa rin mahanap ang tamang susi.

“Nasabi ni Lolo Amado na nakausap ka niya no’ng nakaraang araw. Kaya pumunta ako ngayon sa school kung saan ka nagtuturo. Gusto rin sana kitang makausap kaso… hindi kita nalapitan kasi sumama ka roon sa baliw.” Si Lincoln yata ang tinutukoy niyang baliw. “Pinasundan ko sa tricycle na sinasakyan ko ang kotse ni baliw dahil gusto nga kita makausap, kaso napunta pa tayo sa sitwasyon ito! D*mmit!”

Tiningnan ko siya na pinagpapawisan na rin doon. Hindi pa rin mahanap ang tamang susi.

“Bakit pumasok ka pa rito, Levin?”

Napatigil siya saglit. Tumingin siya sa akin at hilaw na ngumiti.

“Ang sama ko kasing kapatid sa’yo, Leister. Ang sama kong kambal sa’yo. Sinira ko ang buhay mo roon sa mga De Silva dahil sa pagka-makasarili ko. Sarili ko lang ang iniisip ko. Kaya ngayon gusto kong gumawa ng bagay na makakatulong sa’yo. Alam ko naman kasing hindi mo ko mapapatawad sa mga nagawa ko. Demonyo man ang tingin mo sa akin… at least man lang ngayon may magawa ako t-tama para sa’yo.” Saysay niya at muling naghanap ng susi.

Nang mahanap namin ni Levin ang isang susi pareho kaming nakahinga ng maluwag. Isa na lang ang kulang.

“Salamat… salamat, Levin.”

“Huwag kang magpasalamat. Hindi pa tayo nakakalabas sa impeyerno na ’to.”

“Hmm. Pero nagkita rin pala kayo ni Lolo Amado?”

Kumakalansing ang mga susi sa paghahanap niya ng tamang susukat doon sa isang padlock sa paa ko.

“Hindi nasabi ni Lolo sa’yo?”

Marahan akong umiling. “Wala siyang nabanggit tungko sa’yo.” It’s ironic how we meet again after all these years and in this kind of situation.

Nagpatuloy siya sa pagsasalita. “Wala na ako kina Mommy Amabel, Leister. After, binawi ng mga De Silva ang anumang koneksyon nila sa mga Garcinia… tinapon na nila ako. Malas daw kasi ako, eh. Iyon na nga lang daw ang silbi ko at maitutulong ko sa pamilya ng Garcinia… sinira ko pa. Hindi ko pa nakuha ang isang De Silva. Malas daw ang dala ko kasi nagkasakit si Mommy Amabel, hindi na nakakalakad at nakakakita pagkatapos bumagsak ng negosyo nila. Kaya ayon… tumira ako kina Lolo Amado at tumulong sa kanyang alagaan si Lola nang magkasakit. Nagtatrabaho rin ako sa bar…”

“B-bumgasak ang negosyo nila? At ano na ang trabaho mo ngayon kung ganon?”

“Hmm, matagal ng bumagsak amg mga Garcinia… s-si Gage De Silva, matagal na hindi nagparamdam si Gage pero nang bumalik ang mga Garcinia ang una niyang binalikan. Kaya naghirap ang mga Garcinia, iyon ang huli kong nabalitaan… at ako naman naging entertainer sa bar…”

“A-ano?”

“Joke lang.” aniya at hilaw na ngumiti sa kabila ng panginginig. “Waiter lang ako. Ayaw ko magpa-table ’no!”

“Levin…” Hindi ko lubos maisip na naghirap ang mga Garcinia because of Gage. Anong ginawa mo Gage?

“Alam mo ba, Leister… no’ng nasa Nueva Ecija kami… sobrang nagsisisi ako kasi… akala ko tinapon ako nina Mama at Papa Arsel dahil ayaw nila sa akin dahil sakitin ako. Akala ko hindi nila ako mahal at ikaw lang ang gusto nila kaya nagalit ako. Naiinggit ako sa’yo kasi nakasama mo sila. Akala ko… hindi nila ako mahal. Pero nang sinabi ni Lolo Amado na lagi raw akong dinadalaw ni Papa noon masulyapan lang ako… hindi ko alam kung saan ko ilalagay ang aking nararamdaman. Nagsisisi ako, nanghihinayang, at nasasaktan dahil sa mga sinabi ko. I even manipulated Papa para magalit siya sa’yo. Sorry, Leister, dahil sa akin nagkanda-litse litse ang buhay mo. Sorry kong ako ang naging kambal mo.”

Umiyak ako at kinabig ko si Levin.

“Sana umuwi ka sa amin noon, Levin.”

“Sabi kasi ni Mommy Amabel, hindi na ako matatanggap doon sa bahay ninyo ni Papa, Leister!” Iyak din ni Levin.

“Sorry for being a b*tch twin, Leister!”

“Okay lang… okay lang, Levin. You’ve been through a lot too.”

Tumawa siya at naghihingos sa luha.

“Tama muna itong drama natin. Baka dumating ang baliw mong admirer.” si Levin at saka muling kinalikot iyong susi. Bakit ba kasi ang daming susi no’n?

“Hindi ko admirer si Lincoln, Levin.” Pagtatama ko kasi kinakilabutan ako kapag naiisip ko si Lincoln. Tinuring ko siyang tunay na kaibigan at parang pamilya na nga kaso ito ang sinukli niya. Tinulungan niya ako dati para sa sariling interes niya. He even said na magpapakasal daw kami. Dios ko! Si Gage lang ang pakakasalan ko!

“Ah, basta hindi na healthy ang obsession niya sa’yo. Kinidnap ka niya at dinala rito sa lumang mansyon na ito. Kinadena ka pa. Baliw na iyon!”

Sa wakas ay nakawala na rin ako sa kadena. Nagyakapan kaming muli ni Levin. Hinubad ni Levin ang sandal niya para sa akin kasi wala kaming mahanap na sapin sa paa ko sa kwarto at saka pinuntahan namin ang anak ko.

“Mama! Tita Levin!”

Niyakap ko ng mahigpit si Gleysie at hinagkan. Akala ko kung ano na ang nangyari sa kanya. Sinuri ko ang katawan ni Gleysie at laking pasasalamat ko nang maayos siya at walang ginawang masama si Lincoln sa kanya.

“Tara na, sa inyo na iyang yakapan, Leister! Baka bumalik na iyong baliw!”

Tumango ako kay Levin. Nandito pala ang bag ko, kaya hindi ko ito mahanap doon sa silid kung saan ako kinulong ni Lincoln. Hinanap ko ang telepono ko at wala iyon sa bag ko.

“Tatawag sana tayo ng pulis o kay Gage.” saad ko habang pababa kami. Nauna si Levin at karga ko naman si Gleysie.

“Don’t worry, Lei. Na-text ko na ang asawa mo. Mabuti at saulo ng anak mo ang number ng Daddy niya. Matalino!”

“Yes, because Daddy told me po, tita Levin. And I’m so smart din po!”

“Salamat, Levin!”

“Tara na dali!” Nagmamadaling saad ni Levin nang mabuksan ang pinto at kaagad kaming lumabas.

Matagumpay kaming nakalabas sa bahay at sa gate no’n. Medyo madilim ang paligid at walang kabitbahay. May poste nga ng dilaw na ilaw kaso hindi naman iyon ganon ka kalakas ang ilaw. Ang iba ay namamatay-buhay pa.

“Tumakbo tayo. Ako muna kay Gleysie, Leister.” Binigay ko kay Levin si Gleysie at tumakbo kami. Naiiyak ako sa sitwasyon namin. Nakapaa si Levin na tumatakbo kasi binigay niya sa akin ang sandal niya.

Kaso napatigil kami sa aming takbo nang may sasakyan na paparating! Habang papalapit iyon ay mas naaninag ko ang mukha ni Lincoln! Nangatog ang binti ko!

“Atras! Balik, Leister! Tang inang baliw ang bilis! Balik!” Natauhan ako sa sigaw ni Levin at doon lang nakagalaw sa pwesto ko.

“Tumigil kayo!” Ang dumadagundong na boses ni Lincoln sabay paputok nito sa baril!

Sabay kaming nadapa sa sementong daan. Umiyak si Gleysie dahil sa lakas no’ng putok ng baril!

Mabilis ang reflexs ni Levin at una itong nakatayo sa akin. Tinayo ako ni Levin at binigay niya sa akin si Gleysie.

“T-tumakbo na kayo,” hingal na wika ni Levin. “Tumakbo na kayo ni Gleysie, Leister!”

“T-tita Levin,” iyak ni Gleysie.

“P-papaano ka, Levin?”

Mariing napapikit si Levin. “Huwag mo akong isipin, Leister. Iligtas ninyo ni Gleysie ang sarili ninyo! Go!”

“Ano, tapos na kayo?”

Pareho kaming natulos sa aming pwesto nang marinig namin si Lincoln malapit sa amin. Napatingin kami ni Levin sa kanyang likuran at nakita namin si Lincoln na nakatutok ang baril sa amin.

Tinago ko si Gleysie sa likod ko at ako naman ay sinusubukang protektahan ni Levin.

“Baliw ka! Pabayaan mo na ang kambal ko!”

Mala-demonyong tumawa si Lincoln.

“And who are you to say that to me? Akala mo naman ang bait mong kambal? Baka katulad ka rin no’ng gag*ng De Silva na nakalimutan na ang ginawa kay Leister noon?”

“Hindi ako nakakalimot, baliw ka! Oo masama akong kapatid at kambal kay Leister, pero anong pinagkaiba natin? Pareho tayong masama, baliw!”

“You shut up!” Galit na wika ni Lincoln at itinuon ang baril kay Levin.

Napaatras kami.

“Why the hll are you doing this, btch? Dahil ba hindi ka pinili ni Lei? Eh, mas mabuti pala kasi may saltik ka sa ulo mo!” asik ni Levin kay Lincoln.

“I just love him!” Singhal naman ni Lincoln.

“But this is not love! You are kidnapping them!” si Levin naman. Ako ay tuluyan nang hindi makapagsalita.

“Sa akin si Leister! Akin siya!”

“Walang sa’yo dito baliw ka!”

Gusto kong abutin si Levin ngunit nanginginig ako dito sa likod niya. At mas lumakas ang sipa ng puso ko nang marinig ko ang pagkasa ng baril ni Lincoln.

“Tumahimik ka kung ayaw mong pat*yin kita!” Mariing banta ni Lincoln kay Levin.

“I will let you k*ll me pero palayain mo ang kambal ko!” si Levin ay hindi naman nagpapatinag kay Lincoln.

“What is this Levin Garcinia? Character development?” Sarkastikong wika ni Lincoln.

“Hindi! Wala akong paki kung may character-character development ako o wala sa buhay na ito. Pero ikaw, ano ito? Glow down ba ito ng kabaitan mo? O ito talaga ang ugali mo? Nagkukunwari ka lang?”

“Shut up!” sigaw ni Lincoln at nagpaputok ng baril sa ere.

Napatalon kami pareho ni Gleysie at umiyak ang anak ko. Nanginginig na rin siya.

“Leister? Tumakbo na kayo!” Natauhan ako sa yugyog ni Levin sa balikat ko.

“L-Levin…”

“I’m buying time here! Go!” Tulak ni Levin sa amin ni Gleysie.

Umatras ako ng ilang hakbang papalayo kay Levin kasabay si Gleysie.

“Levin,” iyak ko.

“Go, Leister-”

Umalingawngaw ang iyak ni Gleysie matapos isang malakas na putok ng baril. Kita ko kung papaano kumalat ang dugo sa sweater ni Levin.

“Tita Levin!”

“L-L-Levin!!!” sigaw ko nang sumuka ng dugo si Levin pero nakangiti siya sa akin.

At hindi lang isang beses binaril ni Lincoln si Levin kung hindi dalawa.

---

This story is already

COMPLETED

on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month and 35php for students. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

EPILOGUE

Epilogue

Months later…

“Pwede na ba itong pang regalo kina, Tita at Tito, hun?” tanong sa akin ni Lei at itinaas niya ang isang bag. Sa totoo lang wala ako sa mood ngayon. Hindi naman kasi malling ang itinerary namin ngayon. Imbes na sa bahay kami at naglalambingan, nandito kami ngayon sa mall naghahanap kami ng maaaring iregalo namin para sa wedding anniversary ng parents ko sa darating na biernes ng gabi.

“I don’t know, hun. Pwede namang hindi natin sila bigyan. Our presence is already a gift for them!” Bangot na sagot ko kay Lei. Akala ko maf-feel niya ang pagkabagot ko.

Namaywang si Lei sa akin at itinaas niya ang kilay. Ngayon ay nasa loob kami ng Chanel store at parang napipikon na si Leister sa akin, the way his nose flared and forehand creased says it all!

“Bakit ka ba ganyan, hun? Kung ayaw mo na rito umuwi ka na sa bahay!”

“What?” Gulat kong sambit sa biglang pagtaas ng boses ni Lei.

“Umuwi ka na, ’ka ko, kung ayaw mo na rito!”

“What the… hun!?” Litong kong saad.

“Ano?”

I bite my lips. “I’m just s-sulking, okay?” Amin ko na. Lagi namang ganito. Lagi namang ako ang laging sumusuko.

“Sulking?” Nagtagpo ang kilay ni Lei sa akin.

“Yes!”

“Saan?”

“Last night!” sambit ko at halos ipadyak ko na ang paa ko rito sa loob ng store. I’ve never been this frustrated!

“L-last night?”

“Yes, hindi natapos ang ginagawa natin kagabi kasi tumawag sina Mom tapos sinabi mo ngayon na lang natin itutuloy since hiniram ni Levin ang anak natin pero… dinala mo ako dito sa mall! I thought it’s love making day—”

Nagmamadaling tumingkayad si Lei at mabilis na tinakpan ang bibig ko. Kita ko ang pagka-aligaga niyang paglinga niya sa loob ng store at dahil nakadikit siya sa akin, ramdam ko ang malakas na tibok ng kanyang puso.

Masamang niya akong. “Ano ka ba, hun!? Watch your mouth nga!”

“I’m frustrated, hun!”

Bumuntong hininga siya.

“M-mamayang gabi na lang. Ewan natin si Gleysie kina Tita—”

Pumanting ang tenga ko roon at parang nakarinig ng isang napakamagandang balita, straight from Lei’s lips.

“Talaga? It’s a promise?”

“Hmm!” Tango niya sa akin. “You can do whatever you want tonight!”

Nakita ko ang pamumula sa mukha ni Lei. Inaasar-asar ko lang siya ngayon pero no’ng kinidnap siya ni Lincoln. Muntik nang bumalik ang takot ko noon, no’ng nawala siya sa akin.

Kinagat ko ang aking ibabang labi at ngumiting aso sa kanya bago ko siya kinabig sa baywang at saka ko ito hinagkan ng mabilis sa labi. Tang ina, ang tamis. Halatang akin lang!

Yes, Lei is mine! Hindi ko hahayaang may sumira sa amin. Nasira ko nga ang Garcinia noon, what more ngayon na nakasama ko na ang pamilya ko. Natanong nga ni Lei sa akin kung ano ba raw ang ginawa ko sa mga Garcinia. Well, simple lang naman ang ginawa ko, gumanti lang ko sa kung ano ang ginawa nila kay Lei. Ginamit nila ang sitwasyon ng asawa ko noon para sa kanilang pansariling interes.

“Kaya mabilisan na natin dito. Kahit sabihin mong okay lang na walang present para kina Tita at Tito mas gusto kong may bitbit tayo sa bahay ninyo kapag pumunta tayo.” Lei snapped me out of my thoughts.

Magana akong tumango kay Lei. Hindi kami nakabili ng present sa Chanel, imbes ay mga damit ang binili namin para sa isa’t isa. And we decided to buy wine as a present for my parents’ anniversary.

Bitbit ko ang mga paper bags galing Chanel at nakasunod ako kay Leister. It has been months since the kidnapping incident. The day na muli akong naramdam ng takot at nanginginig talaga ako sa kaba dahil nasa pilegro ang buhay ng pamilya ko.

If something happens that night, hindi ko na talaga alam kong ano ang magagawa ko at gagawin ko sa buhay. Thankfully, nandon si Levin. He saved my family from Lincoln’s hands.

Dumating kami sa lugar na iyon nang late. Pagkarating ko roon kasama ang mga pulis nabaril na ni Lincoln si Levin. Nabaril din ng pulis si Lincoln dahil nanlaban ito sa kanila at nauwi iyon sa pagkawala ni Lincoln.

Nagtiwala ako kay Lincoln kagaya ng pagtitiwala ko kay Helios pero may iba pala siyang plano kay Lei, sa araw palang na tinulungan niya ito iba na ang plano niya. And I partly, blame Helios kasi nasabi na pala ni Lincoln sa kanya ang plano nito kay Lei pero hindi niya sinabi sa akin. Akala kasi ni Helios maliliwanagan pa si Lincoln at magbabago ang isip matapos nilang mag-usap pero iba na ang takbo ng isip ni Lincoln. He is obsessed with my partner, Leister.

Napadali ang pagdurusa ni Lincoln dahil sa kamatayan niya. Ni hindi man lang nito napagbayaran ang ginawa niya sa pamilya ko. Ang trauma na binigay niya sa anak ko at kay Lei. Nakailang session din si Lei at ang anak ko sa psychiatrist bago sila nakakatulog ng matiwasay sa gabi. Kahit si Lei no’ng bago palang iyong insidente, naririnig niya lang ang Lincoln ay nanginginig siya. My partner has to quit teaching dahil sa trauma niya.

“May mga milyones palang alak, hun.” Natatawang wika ni Lei sa tabi ko. “Kapag ba ininom natin ito, pera ang ilalabas natin? Pera ba ang i-iihi natin?”

I chuckled and hugged him. “Hmm. Since the wine was aged for a long time, its flavor has deepened and improved over the years. Some wines are expensive due to their limited production, making them rare and highly sought after.”

“Mmm,”

“I have a friend na may winery, hun. Gusto mo pumunta tayo doon?”

“Talaga? Ang yayaman pala ng circle mo, hun. Si Aziel mayaman, iyong sinabi mong Theo mayaman din tapos may kaibigan ka pang may winery?”

I waggled my eyebrow at him. “Yeah… we’re kinda rich.”

Sumimangot siya sa akin. “Kinda? Ang humble n’yo naman.”

Humalakhak ako. Ewan ko. Ganito naman kami. May pera lang, mabibili namin ang lahat ng gusto namin. Pero pareho lang naman kami sa mga tao d’yan. Medyo may kaya lang kami.

Nang makabili kami ng wine. Umuwi rin kami ni Lei sa bahay ko dito sa Manila. It’s my separate house from my family. Akala ko magkaka-moment na kami kaso kailangan pa pala naming kunin si Gleysie kay Levin.

Thankfully, gumaling na rin kasi si Levin. After 3 months of hospitalization nakauwi na rin siya. I heard from Lei that his twin, Levin, is working at a bar, so I offered him a job, but he declined it. Instead, he works under Galicia— the Helios family’s business.

Leister Pov

“Congratulations po, tita, tito!” Nakangiting bati ko kina tita at tito nang makarating kami sa bahay nila. Maraming mga bisita at amoy palang mayayaman na! Binigay namin sa kanila ang aming regalo.

“Oh, thank you, Lei!” Lumapit kaagad si Tita Gaiah sa akin at niyakap ako ng mahigpit.

“Dapat Mommy na ang tawag mo sa akin!”

Hilaw akong ngumiti kay Tita.

“A-ang aga pa po oara d’yan, Tita!”

Kumalas si Tita sa pagkakayakap ko at nanlalaki ang mga mata nitong tiningnan ako at pati na ang daliri ko.

“Hindi nagpropose ang anak ko sa’yo?”

Nagkamot ako sa batok. “W-wala pong proposal.”

Hindi naman ako nagmamadali sa proposal o kasal. Saka wala ring paramdam si Gage sa akin na magp-propose siya. I mean, medyo mahahalata mo naman kapag may surprise o ano ang partner mo sa’yo. Pero sa kaso ni Gage, wala talaga. Tingin ko nga mas iniisip lang nito ang love making kaysa d’yan.

Nakailang vacation na kami sa Boracay, Palawan, bumalik kaming Siargao, nag-Cebu na kami at Davao kaso wala! Akala ko nga meron kaso wala talaga! Walang paramdam si Gage.

“That’s fine, Lei. Anak na naman ang turing ko sa’yo. Hindi ko kailangan ng singsing sa daliri mo para tawagin akong Mommy.”

“Salamat po, Tita…. m-mom.”

Tita and I couldn’t help but giggle together!

Si Tito Reniel naman ay kinamusta ako. So far, okay na naman ako for the last two months. Dahil sa kidnapping na ginawa ni Lincoln sa akin, napilitan akong iwan ang career ko sa Monti Alegri dahil sa trauma na inabot ko. Umabot ako sa point na nagpapasama ako kay Gage sa banyo dahil naririnig ko ang boses ni Lincoln. Iyong ngisi nito at paglapat ng kanyang kamay sa akin. Kahit nga si Gleysie kapag may mga kumakalabog natatakot din ang anak ko. Kaya pareho kaming nagpatingin sa psychiatrist. And so far, it really helps us.

Iniwan pa nga namin saglit ang Monti Alegri dahil natatakot kami ni Gleysie. And I am so thankful for Levin. Sinalo man niya o hindi iyong bala para sa amin ng anak ko, nagpapasalamat ako sa tapang niya at tulong niya sa amin ng anak ko.

Natutuwa ako sa kanya kasi ngayon, magaling na siya at hindi na siya sa bar nagtatrabaho. Sa kompanya na ni Helios siya nagtatrabaho. Unti-unti ay umayos na ang estado niya sa buhay. Si Lolo Amado naman umuwi ng Nueva Ecija kahit gusto ni Levin na magkasama sila. Ayaw iwan ni Lolo Amado ang lugar ng matagal kasi doon daw nakalibing si Lola Malta.

“Okay lang ako, tito. Saka hindi po kami iniiwan ni Gage, malaking tulong po iyon sa recovery namin ng anak ko.”

Tumango si Tito sa akin. “That’s good to hear, anak. Basta anything na matutulong namin sa inyo. Huwag kayong nagdadalawang isip na tawagan kami o pumunta dito sa bahay natin.”

Niyakap ako ni Tito Reniel. I’ve never felt neglected or treated unfairly by the De Silva family. The way they care for me and my daughter is truly heartwarming, and I genuinely feel the love and warmth of parents from them.

Sa table namin kinamusta rin ako nina ate Gianna at kuya Gezron pati na ang mga asawa nila ay close ko na rin. In-laws na in-laws na talaga ang tingin sa akin ng mga De Silva.

Pagkatapos ng party sa bahay ng mga De Silva. Umuwi rin kami sa bahay ni Gage. Bagsak si Gleysie sa backseat dahil sa likot nito doon sa party.

The next day nagkaroon ng bonding si Gage at Gleysie kasama sina ate Gianna at kuya Gezron. Kasama din nila sina Braze at Raelyn pero ako may sarili akong lakad.

Dinaan ako ni Gage sa kompanya ng mga Galicia. Nagtext kasi itong si Levin sa akin kahapon na gusto niya raw na maglunch kami together. At ngayon ko lang papaunlakan.

“Lei!” Masiglang kaway sa akin ni Levin. Kumaway ako sa kanya bago bumaling kay Gage at Gleysie. Ayaw akong iwan ni Gage nang hindi nakikita na kasama ko na si Levin.

“Sige na, hun. Nandito na si Levin. Mag-ingat kayo.” I said and kissed Gage’s lips.

Gleysie giggles.

“Huwag lalayo kay Daddy, okay? At huwag maglikot masyado.” Baling ko naman sa anak ko.

“Yes, mama! Good girl po si Gleysie!”

I’m dressed in tattered denim shorts, a loose off-white t-shirt, and black shoes, while Levin is in formal attire, his uniform. Levin greets me with a tight hug and kisses on my cheeks before giving me a once-over.

“I don’t really understand why you love loose t-shirts.”

“And I don’t understand why you love tight clothes either!” I laughed.

Levin shook his head with a smile before he hooked his arm over mine as we walked around the Galicia buildings until we decided to stop at a milk tea shop to talk.

“Blooming na blooming ka ngayon, Lei! Buntis ka na ulit?”

Muntik ko nang maibuga ang sago dahil sa sinabi ni Levin. If he only know! Hanggang make out na lang kami ni Gage ngayon dahil sa anak namin. Mga nakaw pang make out iyon sa banyo dahil meron nang Gleysie na maya’t maya ang tawag sa amin. Last love making namin ay iyon sa bahay ni Gage sa Monti Alegri, no’ng house warming.

“Hindi!”

“Aysus!” Tukso niya sa akin.

Tinaasan ko siya sa kilay ko.

“And what about you?”

He mimics my eyebrows. “What about me?” Likas talaga na tunog maldita o galit ang tono ng boses ni Levin.

“Hindi ba nanliligaw sa’yo si Helios?”

This time siya na naman ang nabulunan sa sago. Hindi ko siya tinulungan doon. Ubo siya nang ubo.

“A-anong ligaw?!”

“Tsk! Akala mo naman hindi ko napansin no’ng na-ospital ka na palagi ka niyang dinadalaw doon at may dalang bulaklak at mga prutas!”

“That’s because nakonsensya siya sa ginawa ng kanyang pinsan sa akin. I-iyon lang…”

May pagdududa ko siyang pinukol ng tingin.

“I-ikaw ang gusto no’n!” Dugtong niya.

“Matagal ng naka-move on iyon! Alam ko iba ang tingin ni Helios sa’yo! He can endure your foul mouth and bitchyness.”

Umirap lang siya sa akin.

“U-umalis na nga lang tayo dito. Mag-mall tayo!” Nauutal nitong wika.

At nagmall nga kaming dalawa. We visited some designer brands and bought some clothes and stuff. I enjoyed the time I spent with Levin. Though we really started in a very bad way and situation. I am grateful enough that I have him now. Bumabawi rin kasi siya sa araw-araw at kita ko naman ang mga pagsisikap niyang baguhin ang buhay niya.

“Lei, hindi pa ba tayo nakapag-sine?”

I pouted. “Hindi pa. Gusto mong manood?”

Tumango siya.

“May maganda bang palabas ngayon?”

“Tara, tingnan natin kung meron.” Aya niya sa akin at binitbit na naman namin ang mga dalang paper bags.

Pagkarating namin sa bilihan ng ticket medyo na dismaya ako na wala masyadong tao. May mga show naman na showing kaso walang mga pumipilang tao. O baka, nasa loob na ang mga tao. O baka rin matumal lang ngayon? O baka ganito talaga.

“Anong papanoorin natin?” Tanong ni Levin at tumingin sa mga showing na movies.

“Iyang Wolverine and Deadpool?” Hindi sigurodo kong sambit.

“Ay, ayaw ko n’yan! Itong Extraordinaire na lang.”

“Love story? Romance?”

Nagkibit ng kanyang balikat si Levin.

“Hindi ka naman sigurado. Itong Wolverine and Deadpool na lang.”

“No!” He disagree. “Itong Extraordinaire na lang, ako bibili ng tickets no buts, Leister Jean!”

“Whatever, Levin Jed?” Irap ko sa kanya.

Ang gusto talaga ni Levin ang kanyang binili na tickets. Bumili pa siya ng popcorn and drinks para sa amin. Pumasok kami sa loob ng sine at talaga tama ako! Walang tao ang sine at kami ang ang nanonood!

“Sa center tayo!” Atat niyang saad.

Wala akong angal sa kanya at naglakad sa center. Umupo na kaming dalawa at ilang sandali lang, umilaw na ang pagkalaking screen, at tumatak ang malaking letters ng Extraordinaire. Ilang sandali lang ay nagsimula na ito at para siyang anime ng dalawang bida na lalaki! So BL pala ito?

Nilingon ko si Levin at magrereklamo na sana sa kanya nang tumayo ito. Nakahawak siya sa kanyang t’yan.

“B-banyo lang ako.”

“Huh? Papaano ako?”

“Syempre dito ka lang. Magbabawas lang ako!”

Tumango ako sa kanya. Umayos ako sa aking pagkakaupo at naitabingi ko ang aking ulo habang nanonood. Namatay ang screen at nagsimulang magplay sa background ang kantang ‘Rest of Your Life’ by David J. At nang muling bumukas ang screen pumaskil doon ang… ano ’to? Bakit mga larawan ko ang nagp-play d’yan?

“Hun?” Napalinga-linga ako sa paligid nang marinig ko ang boses ni Gage. “Just relax, hun, and watch the slideshow video I made for you. Sorry if it’s cringe, hun. I don’t have much talent in editing.”

Kumalma ako at nawala ang munting kaba na dumaan sa dibdib nang marinig ko ang boses ni Gage.

Lumulubog na ang paningin ko nang ituon ko ang aking mata sa screen. I bawled hard when the slide started, and Gage’s voice-over mixed with the song in the background.

“On the 18th day of June, it’s the day that I finally found you after almost four years of finding you, hun. The hours, days, months, and even the years of finding you, I’ve never ever thought of giving up. Yes, I may feel tired and exhausted yet I never give up. Not on you. And I am so glad… so glad that after all those years of missing you and miseries. I finally found you. Thank you for completing me again, hun. Thank you for accepting my flaws and thank you for the peace you have brought within me.” Habang nakatingin ako sa screen iyak na ako nang iyak.

Nagp-play ang walang katapusang mga pictures ko, mga pictures ko noon sa penthouse niya, sa mga maliit naming gala, at kahit natutulog ako sa sofa at sa kama may larawan ako roon. Ni hindi ko alam kung kailan niya iyon kinuha. Iyong mga lugar na pinuntahan namin, may roon din akong larawan doon. It’s a candid shot of me, and while I’m not sure if I appeared as happy and beautiful as I felt, the photos turned out wonderfully.

“I am a jerk, hun.” Tumawa pa siya. “But I will never give you up to other man. Sorry but your boyfriend is so selfish when it comes to you. Hun, I lost the counts of how many times I said, thank you for coming into my life. I lost the counts of how many times I said sorry to you, hun. And I lost the counts of how many times, I said, I love you. Lei, I may not be the perfect man for you but I promise you… I promise you the future of us— a better future for us.”

Tango at iling lamang ang nagagawa ko habang nakikinig sa boses niya. I wanna find him pero mag-isa lang ako dito sa loob ng sinehan. Gusto ko na siyang yakapin.

“Hun, from the moment my eyes laid on you the first time you barged into my room, I knew there was something extraordinary about you. There was a light in your innocent eyes, warmth in your smile, and I felt the kindness in your heart that drew me in like nothing I had ever felt before. I bring you into my penthouse without even knowing what it feels like having you inside my home. But then, as time goes by, your laughter brightens my darkest days, your strength inspires me, and your love completes me in ways I never imagined possible. Akalain mo iyon, we’re both strangers but we found comfort in each other’s arms.”

Yes, I remember those hun. I love you. And thank you too for completing me.

“Hun, we’ve shared so many unforgettable moments together, from the quiet, simple days to the darkest days of our lives and even we grow apart. We’ve celebrated joys and held each other through sorrows, and through it all, my love for you has only grown deeper and stronger, hun. Every day with you feels like a gift, and I can’t imagine a future that doesn’t have you in it.”

Nagpunas ako ng luha gamit ang damit ko since I didn’t bring any tissue or handkerchief with me. Hindi ko alam na iiyak ako ng ganito ka-tindi ngayon! Parang sasabog ang puso ko ngayon.

“Hun, my love, my person, I want to continue building our lives together, hand in hand, side by side. I want to be there for you in every way possible, supporting your dreams and sharing in your successes. I want to grow old with you, creating a lifetime of memories filled with love, laughter, and endless happiness.”

Pagkatapos ay biglang bumukas ang isang spotlight and doon ko nakita si Gage na pag-akyat sa harap, para iyong mini stage na ay decorations. The stage was adorned with an abundance of roses, and their petals were scattered across the floor. How did I not notice it earlier?

Sa panginginig ng tuhod ko. Nagawa ko paring tumayo at bumaba para puntahan siya. Niyakap ko si Gage at saka niya ako inakay pa-akyat. Ngayon ay kaming dalawa na ang nasa spotlight.

We stood facing each other, with him holding one of my hands while the other gripped the microphone.

“Hun today, I stand before you with my heart in my hands, asking you to take a leap with me into the future. Leister Jean Constancia, let’s write the next chapter of our love story together, a love story that lasts a lifetime and beyond.” Then he kneeled his one knee on the floor. And fished something on his pocket. Binaba niya ang mic. “Hun, will you marry me?” His tears fall despite the broad smile on his lips.

Hingos ako nanag hingos sabay tango sa tanong ni Gage. Sa kakaiyak ko halos hindi na ako makapagsalita.

“Y-yes, yes, hun. I will marry you.” I answered him and leaned forward to give him a kiss.

“Thank you, hun.” aniya at saka kinuha ang diamond ring doon sa box at saka niya ito sinuot sa aking ring finger.

Tumayo siya at saka muling hinagkan ang labi ko. It’s a long and gentle kiss. At naputol lang ang halik namin nang bumukas ang ilaw sa buong sinehan. Nanlalaki ang mata ko nang pumasok sa sinehan ang pamilya ni Gage kasama, tapos si Levin na karga ang anak ko at kasama rin nila si Helios!

“Mama!” sigaw ni Gleysie. Malayo palang ay nakabuka na ang kamay niya sa akin.

Kinuha ko si Gleysie sa kamay ni Levin.

“Mama you look so pretty on the television!”

“T-television?”

“Tsk! Bumili kaya ng timeslots sa lahat ng TV station ang… fiancé mo para mapanood nationwide ang proposal niya!”

Nilingon ko si Gage. Lumapit siya sa akin at humalik sa sintedo ko. “For you, hun. I love you.”

I smiled. “I love you too!”

“Gleysie too! Gleysie also loves her Mama and Daddy!”

Habang yakap ko si Gleysie. Yumakap naman sa akin si Gage at sabay halik sa aking ulo. Natawa tuloy si Gleysie na naipit sa aming katawan.