CROSSING BOUNDARIES

This book is a work of fiction . Names, places, incidents are produced by the author’s imagination and are used fictitiously. Any resemblace to persons, living or dead, events and locales are extremely coincidental.

All rights reserved. No part of this story may be reproduced or transmitted in any form or by any means electronic or mechanical, including, photocopying, recording, or by any information storage and retrieval system, without the written permission of the author, except where permitted by law.

© 2022

Date Posted: January 10, 2022 Reposted: November 28, 2024 Status: COMPLETED (June 3, 2025)

PROLOGUE

Characters

Jacob Rott as Alcinous

Stan Fukase as Deimos

(The characters above are just for visualization.)

----------------------*

Prologue

Another normal day in our school. I am in the hallway, taking my path to my class, while Hansel is in her class too. I am really thankful that Hansel approached me first during my first day here at our school. I really sucked at making friends or conversing, but then God sent an angel, and that is my friend Hansel. And Hansel introduces me to her twin, Handell.  Well, hindi naman laging sumasama sa amin si Handell kasi may group of friends din siya. Mabarkada din kasi si Handell. But sometimes he shares table with us naman.

One week pa lang ako dito sa school namin pero tamad na tamad na akong pumasok. Gusto ko nang tumigil sa pag-aaral. Gumigising akong mag-isa. Wala nang gumigising sa akin na Yaya. Wala nang nagtitimpla ng water ko na panligo. Wala nang humahanda sa breakfast ko sa mesa.

My Lala is really evil. She really wants me to learn how to manage and maximize my time. Even household chores. Which is hindi naman talaga ako sanay kasi hindi ako pinapapahawak sa kusina sa bahay namin o anumang klaseng trabaho. Buhay prinsesa ako sa bahay sa city. Kaya heto ako pagod na pagod na kahit na isang linggo pa lang ako dito.

At sa isang public school ang bagsak ko dito sa Monti Alegri but it’s not that bad at all. Kahit public may mga sosyalera pa rin, may mga feeling gwapo, meron namang feeling gwapo pero gwapo naman, may mga badboy kuno ang datingan pero nagmumukhang tambay, may mga freaks, nerd, at ’di nawawala ang mga hambog. May nakikita akong mga bullies pero hindi gaano ka rampant at vulgar unlike in my previous school.

“Dei, tigilan mo na ang kakabuntong-hininga mo.” reklamo ni Hansel sa akin.

Tumigil ako sa paglalakad at tumingin doon sa quadrangle namin. Nandirito kami ngayon sa fourth floor kaya kitang-kita ang quadrangle na may mga taong naglalakad, naglalaro, at may iba nakikita ko pang may dala ng paper sa kanilang mga kamay at mukhang nag-s-study. Sana lahat ganado sa pag-aaral. Ako kasi tinatamad na. Sana hindi ako nag-iisa sa kahirapang ito.

Hansel sighed and she also halted, then she stood beside me. She tapped my shoulder as if saying that everything will be fine.

“I wanna go back to my home, Hansel.” sumbong ko sa kanya.

“Ilang beses ko nang narinig ’yan sa’yo, Dei. Bakit ’di mo na lang kasi i-enjoy ang oras na na nandirito ka sa probinsiya?”

“I can’t find myself enjoying this province, Hansel. How can I enjoy it if I only see these tall mountains, rice plantations, sugar plantations, and carabaos? Oh my gosh!” Eksaherada ko.

“Sige ganito. Magpaalam ka sa Lala mo na gagala tayo sa saturday. Ipapasyal kita dito at pati na rin sa rice plantation ninyo. Nasasabi mo lang kasi iyan kasi ’di mo pa nakikita ang totoong ganda ng probinsiya natin.” Hansel is trying her best to lighten my mood, but I cannot seem to be happy. Her mirthfulness doesn’t mix with my gloomy mood.

I also want to correct her that it is not ’ natin ’. It theirs . Hindi ako kasali. I don’t belong here!

“I’ll try to–”

My words were left on the air when the squeaks of the girls overrode my low voice.

“Ahhhhhh!!!!”

“Mag-aaral ka na ulit?”

“Hindi ka na ba titigil?”

“Tatapusin mo na ba ang senior years mo?”

“You’re more tanned than before.”

Ilan lang ’yan sa mga naririnig kong komento ng mga babae na nagsiksikan sa hallway. Akala mo talaga artista ang pinagkakaguluhan nila. E, sino bang artista ang mapapapad sa probinsiyang ito?

Talagang pinapalibutan ng mga babae at iilang mga lalaki ang kung sinong anak ni Adan na kanilang pinagkakaguluhan.

“Alcinous, dude!” May isang lalaki na sumuot sa mga babaeng nagsiksikan.

Mga ignorante!

Oh my gosh! Parang artista o kung sinong modelo ang kanilang pinagkakaguluhan. Siguro ganyan kasi laking mga province sila.

My eyebrow wrinkled. “Alcinous?” I blurted out of nowhere.

“Hmm. Bumalik na pala siya sa pag-aaral.” si Hansel naman sa tabi ko.

Ang mata ko na nadoon sa mga nagkompulang mga estudyante ay nabaling ko sa friend ko.

“You know the Alcinous-whatsoever they’re talking about?” tanong ko at ’di mapigilang tumaas ang isang kilay.

Hansel hugged her clearbook closer to here chest and nodded.

“Senior high na rin ’yang si Alcinous.”

“Bakit pinagkakaguluhan? Sino siya artista? Prrff!”

My friend rolled her eyes. “Hindi. Alcinous is a hardworking person. Pinagkakaguluhan siya kasi famous siya dito sa school. Hindi famous dahil isa siyang badboy o galing sa kilalaking pamilya dito sa Monti Alegri. Kilala siya dito dahil athlete siya noon dito. Volleyball player, spiker at captain ball. At kaya siya pinagkakaguluhan ngayon kasi tumigil siya sa pag-aaral…”

“Dahil?” sapaw ko kay Hansel.

“Dahil kailangan niyang buhayin ang pamilya niya.”

“Oh my gosh! May family na siya!? Married?!” I yelled and it gained an eyes from the students walking on the hallway.

“Gaga ’to! Hindi.” suway ni Hansel.

“Then what?” Even my shoulders moved.

“I don’t know if it is right to tell you this but… well, most students knew this so I’ll tell you.” She took a glimpse on the group of students where that ‘Alcinous’ guy was cornered. “Na-stroke ang ama ni Alcinous at iniwan naman sila ng ina nila. Nang ma-stroke ang ama nila doon naman nawala ang ina nila kaya bilang isang nakakatandang kapatid ginawa ni Alcinous ang sa tingin niya ay responsibilidad niya. Tumigil siya sa pag-aaral upang may makain sila at maalagaan din niya ang mga kapatid niya na iniwan din ng ina niya. College na dapat si Alcinous ngayon pero natigil ng dalawang taon kaya senior high pa lang siya ngayon.” She continued.

“So, he is poor.” I concluded and I didn’t mean to said it out loud.

“Sshh!” Hansel hushed me and I turned my head into the sea of students.

It was a bad move to turn my head into them when a pair of deep black eyes fixed mine. The owner of the black eyes I was talking about was a tall guy with sunkissed-tan skin, broad shoulders, and an elongated nose. 

He is staring at me as if I said something wrong, as if he is cursing me in his head. 

I gulped and I could not even take my eyes off of his black eyes. I felt my stomach churn when he rolled his eyes at me and started talking to the girl in front of him.

CHAPTER 1

Chapter 1

Dei Pov

“From now on, doon ka na titira sa Lola Fausta mo!” Galit na saad ni Mama sa akin nang makapasok kami sa bahay.

Napalingon ako kay Papa sa aking likuran na nakasunod sa amin ni Mama. Nang tingnan ko si Papa ay nginitian niya lang ako, isang malungkot na ngiti.

Hinintay ko si Papa at nang makalapit na si Papa ay kumapit ako sa braso niya.

“Papa, hindi ka naman papayag sa sinasabi ni Mama, right? You won’t let your princess live in province naman, ’di ba? Papa.” Pakiusap ko kay Papa.

Napabuntong hininga si Papa at ginulo ang buhok ko. “I will try to talk to your mama when her head cools down. Ngayon, ’wag muna dahil baka ora-orada kang ipadala sa probinsiya, hmm.”

Ngumuso ako at tumango kay Papa. Hinalikan ni Papa ang noo ko at pareho kaming napaigtad ni Papa nang marinig namin ang malakas na pagbagsak ng mamahaling bag ni Mama doon sa center table ng sala namin.

“Damn,” mura ni Papa sa gulat.

“Ayan.” turo pa ni Mama sa amin ni Papa. “Ayan, ayan na ang sinasabi ko. Kaya hindi nagtatanda ang anak mong ’yan, Phill kasi kinukonsinte mo! Kaya kahit na anong salita hindi ’yan nakikinig kasi kinukonsinte n’yo naman!”

Kinuha ni Papa ang kamay ko na nakakapit sa kanya at tinungo si Mama na nag-aalburuto na sa galit. Dinaluhan ni Papa si Mama na galit na galit na talaga sa akin.

Napanguso ako at dahan-dahan na naglakad patungo sa hagdanan dahil gusto kong takasan ang galit ni Mama ngayon. Kaso isang paa ko pa lang ang nakatapak sa hagdanan ay sinigaw na ni Mama ang pangalan ko.

“Deimos!” Pagbagsak ni Mama sa buong pangalan ko.

May ngiwi sa mukha na humarap ako kina Mama at Papa. Si Papa ay may pag-uunawa akong tiningnan saka binigyan ako ng isang tingin na palapitin doon sa kanila ni Mama. Napalunok ako nang makita ko si Mama na para na akong hahambatin sa galit niya.

Simple lang naman kasi ang ginawa ko. Kagabi may party ang isa kong friend. Syempre dahil magkaibigan kami na tunay inimbita niya ako. Kaso lang ’di pumayag si Mama kasi thru call lang ako nagpaalam kasi alangan naman nundon sila sa Gensan. Kaya ayon kahit na ’di pumayag si Mama ay pumunta pa rin ako sa party. Medyo may kasalanan din ako kasi ’di ako nagpaalam kahit man lang sana sa isang maid namin na aalis ako. Umalis ako nang tahimik at walang nakakaalam ni isa.

’Di ko naman knows na magwawarla pala ang mga kasambahay namin na nawawala daw ako at kaya ayon tinawagan nila si Mama at sa pag-aalala ni Mama napalipad sila ni Papa dito pabalik sa amin ng wala sa oras. Nalasing kasi ako kagabi sa party kaya ayon doon ako nakatulog sa bahay ng kaibigan ko, sa bahay ni Jona—Jonathan. At sumugod sina mama doon. Nakakahiya but I have faults.

“Alam mo ba kung gaano ako nag-alala nang tumawag sina Yaya na wala ka rito sa bahay at wala ka sa kwarto mo, huh, Deimos?!” Sigaw ni Mama kahit na napakalapit ko lang sa kanya. Ang center table lang ang naghihiwalay sa amin.

Nagbigay ng sign sa akin si Papa na ’wag ko nang sagutin si Mama. Kaya tahimik akong tumango at umupo na lang sa sofa namin na kulay gold. Pinagsiklop ko ang kamay ko na nasa ibabaw ng aking hita at yumuko. Tinikom ko na rin ang lips ko.

“Mahal huwag mo namang sigawan ang prinsesa natin.” Pagpapalamig ni Papa sa mainit na mainit na ulo ni Mama dahil sa akin.

Aaminin kong spoiled talaga ako dito sa bahay. Oo bakla ko. Alam ni Papa, ni Mama, ng ate ko at kuya ko kung ano ako. Alam ng pamilya ko kung sino at ano ako. Wala akong nalilihim sa kanila at ililihim sa kanila. Alam nila ang tunay na kulay ng kanilang bunso. Though alam nila kung ano ako pero ,’di nabawasan ang pagmamahal ng pamilya ko sa akin. Lalong-lalo na si Papa at Kuya Thales ko. Ang kakambal naman ni Kuya na si Ate Theano ay may pagkahawig sa ugali ni Mama kaso mahal na mahal naman ako ni Ate. Siya pa nga minsan nagm-make up sa akin. Kaya rin siguro ako bading na bading ngayon dahil kay Ate Theano.

Kahit kailan ay ’di ko naramdaman na kakaiba ang turing nila sa akin kahit na bakla ako. Ni minsan ’di ko naramdaman na may kulang sa akin kasi kahit na ganito ako, pinupuno nila ako ng pagmamahal kaso lang sa pagmamahal nilang iyon ay nagpakampante ako at naging spoiled sa kanila. Well, maliban kay Mama at minsan si Ate rin pala ay pinagsasabihan ako.

Kuya and Papa always call me their princess instead of Ate Theano. Sayang nga lang dahil kung nandirito sana si Kuya baka kinausap na din noon si Mama tungkol sa biglaang desisyon ni Mama na doon ako patirahin sa bahay ni Lala Fausta sa probinsiya, sa bukid!

I cannot imagine what my life would be like in a place far from the city. A place with no nightlife. A place where I can’t just leave whenever I want. Somewhere I won’t be able to live extravagantly. That’s where Daddy was born and molded. Oo probinsiyano ang Papa ko at na-inlove sa Mama ko na Manilena.

“Mama, I’m so sorry. I promise I won’t do it again. I promise this will be the last time I leave the house without your permission and knowledge,” I said, making puppy eyes.

Mommy scoffed and shook Daddy’s hand off her shoulders.

“Deimos! Pang-ilang sorry mo na iyan? Pang-ilang promise mo na iyan na ’di mo na uulitin ang bagay na ginawa mo kagabi? Minor ka pa naman!”

Napatikom ulit ako sa bibig ko nang wala akong masagot. ’Di ko na kasi mabilang at matandaan kung ilan. Lumang-luma na talaga ang excuse ko na iyon. Sana pala nakaisip ako ng ibang dialogue o script na isasabi ko kay Mama.

“Mahal hayaan mo na-”

Tagpo ang kilay ni Mama na tiningala si Papa. “Ayan! ’Yan ang dahilan kung bakit ’di natuto iyang paborito mong anak, Phill. Kasi lagi mong kinokonsinti at pinagbibigyan. P’wes ngayon ako na. Ako na ang masusunod. At kapag sinabi kong doon siya Lala Fausta niya, doon siya. Doon niya ipagpapatuloy ang pag-aaral hangga’t sa matuto ’yan.”

Nagmukmok ako sa kwarto matapos ang bombang pinaputok ni Mama sa harap ko. ’Di na talaga mababago ang isip ni Mama, idagdag pa na doon niya ako pagpapa-aralin sa probinsiya. Si Papa ay walang nagawa doon sa desisyon ni Mama at naiintindihan ko si Papa doon.

Napaiyak na lang ako sa kwarto ko. Alam ko naman ang mga mali ko. Alam ko naman na matigas talaga ang ulo ko. Alam ko naman na sutil talaga ako pero hindi ko naman aakalain na aabot ang desisyon ni Mama sa ganito, na kakayanin niya akong itulak doon sa probinsiya ni Lala Fausta.

Hindi naman ako naiiyak dahil galit ako kay Mama. Hindi ako umiiyak dahil sa naging desisyon ni Mama. Umiiyak ako dahil hindi ko alam kung ano ang magiging buhay ko doon sa bukid. Sino na lang ang mga barkada ko doon? Mga kalabaw sa bukid ni Lala? Mga palay niya doon? Mga insekto doon sa bukid? Mga damo doon? Mga naglalakihang bundok doon? Oh my gosh! Wala akong friends doon. Dahil only son si Daddy kaya wala akong pinsan doon. Siguro kay may ilang malalayong relatives kami doon na ka-age ko but hindi ko sila ka-close kasi ’di naman ako naglalagi doon at kapag umuuwi kami sa probinsiya saglit lang.

Dahil doon ay napahagulgol ako sa iyak at napatuwad doon sa kama ko at binaon ko ang mukha ko sa unan. Saka doon sumigaw. Napatigil lang ako sa pag-iyak ko nang may narinig ako katok galing sa labas ng kwarto ko.

Napaahon ako saka inis kong pinalis ang luha ko. Umupo lang ako at ’di ko binuksan ang pintuan. Galit ko lang pinupukol ng tingin ang pintuan namin.

“Princess Dei, it’s kuya Thales.” Princess Dei, iyan ang tawag sa akin ni Kuya.

Nanlaki ang mata ko doon. Nakauwi na pala si Kuya. Akala ko ay sa next week sila uuwi ni Ate Theano.

May galak sa puso ko na umuwi si Kuya kasi si Kuya ay kakampi ko rin at maaaring pakiusapan niya rin si Mama. Ngunit sa kabila ng galak na naramdaman ko dahil nakauwi si Kuya ay ’di ko pa rin siya pinagbuksan ng pintuan. Malabo na kasing magbago ang isip ni Mama.

’Di ko pinagbuksan ng pintuan si Kuya pero nabuksan niya pa rin ang pintuan gamit ang susi ng buong bahay namin. Nang makita ako ni Kuya ay napabuntong-hininga siya. Pumasok si Kuya at iniwang bukas ang pintuan. Sunod naman na pumasok si Ate Theano na nakairap na ang mata sa akin. ’Di nakatakas iyon sa mata ko.

“Princess.” Lumapit si Kuya sa kama ko saka siya sumamp at niyakap ako. Yumakap din ako kay Kuya at umiyak sa kanya. Hinagod ni Kuya ang likuran ko at pinaghahalikan ang ulo ko while lamenting some comforting words.

“Tsk! Bini-baby ninyo ni Papa, kuya kaya lumalaki ulo n’yan. Konting iyak lang bumibigay kaagad kayo kaya ganyan ’yan. Bagay lang na ipatira ’yan doon sa probinsiya nang matuto.”

Kuya Thales scowled upon hearing Ate Theano’s remark.

Napayakap ako kay Kuya at malakas na umiyak.

“Tssk! Tssk!” Si ate Theano. “What a baby.”

Kumalas si Kuya sa pagkakayakap namin at pinunasan niya ang luha ko. “Shhsh! H’wag ka nang umiyak. Namumugto na ang mga mata mo.” ani Kuya.

Humihikbi akong tumango pero tumutulo pa rin ang mga luha ko. Mga traydor!

“Ikaw kasi ginalit mo si Mama. Nang sinabi ni Mama na hindi pwede dapat sana ay sumunod ka na lang.” Pangaral ni ate sa akin. “Tigas ng ulo, e.”

Hindi ko na pinansin ang mga pinagsasabi ni Ate Theano. Tumingin ako kay kuya at hinawakan ko ang kamay ni Kuya.

“Kuya, please. Kausapin mo si Mama na h’wag ituloy ang plano niya, Kuya. Hindi ako mabubuhay doon sa bukid Kuya. You know me naman Kuya, you know how sensitive my skin is, sa mga alikabok, ’di ba? I got skin rushes because of dust.”

Napatango-tango si Kuya sa akin. Sinuklay niya ang buhok ko bago nagsalita.

“Sige kakausapin namin ni Theano si Mama.”

“Anong-” napatigil si Ate nang lumingon sa kanya si Kuya. “Aish! Susubukan namin, Dei, pero huwag kang umasa na mababago namin ang isipan ni Mama, okay?”

Ngumuso ako at tumango sa kanila.

“Halika na. Magd-dinner na tayo.” Si kuya.

“Halika ka nga muna rito, ayusin natin ’yang mukha mo.” saad ni Ate.

Gumapang ako sa aking malaking kama at papunta sa kinauupuan ni Ate Theano. Saglit na tumayo si Ate saka kumuha ng wet wipes at suklay doon sa vanity ko.

Nilapag ni Ate ang suklay saka kumuha ng wet wipes saka pinunasan ang mukha ko.

“Dapat kasi sumusunod ka kay Mama. ’Yan tuloy ginalit mo kasi. Noong nakaraang b’wan nalasing ka sa bar. Alam mo naman na minor ka pa. Tsk! Sinundan mo pa noong nakipag-away ka sa mall dahil lang sa isang shorts at na-banned ka pa tuloy sa mall. Nasagad mo na talaga ang pasensya ni Mama, Dei.” ani Ate habang pinupunasan ang mukha ko. Pagkatapos niya akong punasan ay sinuklay niya naman ang buhok ko. Hindi naman iyon mahaba at nanatiling panlalaki ang gupit ng buhok ko pero gustong-gusto ni ate na sinusuklay ang buhok ko.

Hindi na ako nakapagsalita doon. Tama rin naman kasi si Ate sa lahat ng sinabi niya. Talagang nasagad ko ngayon si Mama pero sobra naman ata na doon na niya ako pa-aaralin sa probinsiya.

“Ate ’di ko kaya doon sa bukid.” Napabulong ako habang suklay si Ate nang suklay sa buhok ko.

“I’m also worried that we might find Mama’s mind unchanged. I’m worried about you because I know how clumsy and feeble you are. You’re also very sensitive, especially with your skin. But Kuya and I will try to talk to Mama, okay?”

Kahit na rini-realtalk ako ni Ate mahina rin talaga siya sa akin. May pagka-pusong mamon talaga si Ate sa akin kahit na sinusungitan niya ako. Ako kasi ang Barbie niya dito sa bahay namin. Niyakap nila ako ni Kuya saka bumaba na kami.

Pagdating sa aming dining ay nandun na si Mama na pangiti-ngiti na kay Papa. Medyo gumaan ang dibdib ko doon dahil mahimas-masan na si Mama.

“Oh! Andyan na pala kayo magsi-upo na kayo at nang makakain na.” Saad ni Mama.

Naging tahimik ang buong minuto na kumakain kami. Nang matapos at siniserve na ang aming dessert ay aalis na sana si Mama at Papa nang magsalita ng sabay si Kuya at Ate.

“Mama.” Sabay na wika nina Ate Theano at Kuya Thales.

Tumaas ang kilay ni Mama. “Ano? Sabay pa talaga kayong nagsalita, huh.”

“Mama seryoso ka ba talaga na papatirahin mo si Dei sa probinsiya ’ma?” Si ate.

Umupo ng maayos si Mama at biglang napalitan ng pagkaseryoso ang mukha.

“Seryoso ako doon, Theano.” Sagot ni mama.

Namuo ang luha ko habang maliit na kumakagat sa apple na hawak ko. Kinagat ko ang labi ko upang pigilan ang luha ko sa pag-agos.

Napailing si Kuya. “Mama hindi sanay si Dei sa bukid. Sensetive siya, ’ma. Tapos pag-aaralin mo siya doon? ’Ma mas mabuti na dito—”

“My decision is final and unmovable. Regardless of what you say, my mind won’t change. Sinabi ko nang doon siya sa Lala ninyo at ’di na iyon magbabago. Magtulungan pa kayong tatlo, ’di na magbabago ang isip ko. At sinabi mong sensetive ang kapatid mo, Thales? Malamang dahil simula pa lang pagkabata ni Dei ay ’di na ’yan dinadapuan ng alikabok at ’di nga iyan pinapahawakan ng kung sino-sino lang at kulong sa bahay. Kaya hindi siya nasanay. Mas mabuti doon sa bukid masasanay ’yan doon. Malalaman niya kung saan at paano nabuhay ang Papa ninyo doon sa bukid. At para na rin malaman niya kung gaano kahirap maghanap ng pera na winawaldas niya sa mga kapritso niya araw-araw.”

CHAPTER 2

Chapter 2

Dei Pov

Aminado na akong matigas ang ulo ko. Alam na iyon ng pamilya ko. Lunes na lunes at ito rin ang araw na ihahatid nila ako sa probinsiya. Oo. Ihahatid talaga nila ako. Even Kuya Thales and Ate Theano didn’t go to work just to send me to the province. Both of them work for our company and are very good at what they do. When Kuya and Ate turned sixteen, they started working part-time jobs at our company. Kuya even works as a janitor at our company. They want to explore different roles within the company, doing whatever jobs they choose and Mama and Papa allow them para na rin daw malaman namin kung gaano kahirap maghanap ng pera at para na rin daw alam namin kung paano gastusin ang pera ng maayos dahil hindi madali ang kumita nito.

Pero ako nang nag-sixteen na ako ay tinanong ako nina Mama at Papa kung gusto ko raw bang magtrabaho sa company namin at kumita ng sarili kong pera kaso humindi ako. Ayaw kong magtrabaho. At hindi naman nila ako pinilit.

Bakit ako magtatrabaho kung susustintuhan naman ni Kuya at Papa ang mga lakad ko? Ang mga travel ko? Ang mga pang-gastos ko sa mall ay sagot naman ni Ate o kung hindi naman ay ni Kuya? Kaya bakit ako magtatrabaho kung binibigay naman nila lahat ng gusto ko?

Kuya Thales and Ate Theano are working and earning money at such a young age, experiencing different kinds of hardships in their early lives, while I am just sitting, watching TV, traveling, strolling in the mall, and wasting money without earning even a penny.

Kaya heto ako ngayon. Siguro ay karma ko na ito. Siguro ito na ang sukli sa lahat ng katamaran at kasutilan ko. Pero kahit na alam ko na ngayon ang alis namin at ngayon nila ako ihahatid sa probinsiya. Hindi ako nag-impake ni-isang damit. Hindi ko ginalaw ang closet ko. Hindi ako humawak sa mga luggage kasi ayaw ko ngang umalis. Ayaw ko doon sa probinsiya.

Kaso nang matapos akong maligo. Pagkalabas ko nang toilet and bath dito sa room ko ay kinalkal na nang mga yaya namin ang closet ko at sinisilid na nila sa maleta ang mga damit ko.

My eyes went wide.

I was horrified by what I was seeing.

“NOOOOOO!!!” I screamed at the top of my lungs as if I were witnessing the end of the world.

I ran to my bed with the mountain of clothes. Agad akong sumampa sa malaki kong kama saka ko pinag-aalis ang mga damit ko na nasilid na nang mga yaya namin sa mga maleta. Pero matigas din ang mga yaya namin dahil ang mga damit ko na nilalabas ko sunod din naman nila iyong binabalik sa loob ng maleta.

“NO!!!” I screamed again, and this time my tears fell. The tears on my cheeks dripped onto my clothes as I tried to take them out of the luggage.

The four big walls of my room were filled with my screams and the sound of my sobs. The white door of my room sprang open, and Kuya Thales came in. I hastily wiped my tears, got off the bed, and ran to Kuya. In my haste, I almost fell off my pink queen-size bed. I didn’t bother to wear my footwear as I ran to Kuya.

“K-Kuya. Please, please stop them, Kuya,” I pleaded, pointing at our yayas who were packing my things nonstop.

Gusto ko nang humandusay sa sahig at magpagulong-gulong habang tinitingnan ko ang tatlong yaya namin na pinagtutulungang ligpitin ang mga gamit ko sa kama. I cannot accept this. I cannot! No matter how hard I try to ransack my brain with thoughts and pictures of me living in the province, my mind rejects and neglects the ideas and thoughts coming in.

I grew up here. We only went to the province for vacation, and it was only for a week. Then we came back home again. And now that I am seventeen? They want me to live in the countryside? What would my life there look like? How can I face the tall mountains, grain plantations, and carabaos in my Lala’s province?

“Princess, makinig ka. Sabi ni Mama kung magpapakabait ka roon, kukunin ka rin namin kaagad doon. One month or two would be enough. I’m sure Mama cannot sleep without her princess in her—.”

I stamped my feet on the ground in disapproval. Tears trickled down my cheeks once again. I angrily wiped away every tear and threw a sharp glare at Kuya.

“I cannot, Kuya. I cannot. I will die early if—”

“Damn it! Don’t speak like that, Dei! You’re overreacting!”

“I am not! I’m not overreacting, Kuya! I told you! I cannot live in the province. I’m not used to it. I’m not used to their environment there!” I retaliated. I felt like the veins in my neck were about to burst as I argued with Kuya Thales.

Kuya Thales facepalmed before pulling me into his arms and hugging me tight.

“Dammit!” he whispered. “Theano and I tried to talk to Mama earlier, princess, but her mind was already made up. We cannot change Mama’s mind, not even Papa. So, please bear with it. Bear with this. Just treat this like a vacation. A retreat. Camping.” Kuya gently pulled me away from him. He leaned down and used his thumbs to wipe my tears away. “I promise to talk to Mama when you’re there. Just be a good princess in Lala’s place, okay? Don’t be a brat. Don’t give Lala a headache. And always follow Lala’s word, okay?” Kuya said, softly combing my damp hair.

Tiningnan ni Kuya ang hitsura ko. “You should change.”

Napatingin din naman ako sa sarili ko at doon ko napagtanto na naka-bathrobe pa rin ako at naka-paa na lang.

I curled my toes.

“What if I cannot do all Lala’s order, Kuya?” Mahina kong untag.

“Dei, Lala is not that strict. And of course, Lala loves you so don’t fret, hmm.”

I still can’t accept the fact na aalis na ako sa bahay namin. I cannot accept na titira na ako sa bukid. I cannot accept na iiwan ko na ang buhay ko rito at ipapalit ko ang buhay roon sa bukid. Ngunit wala na akong magagawa. Heto na. Heto na ako. Wala na akong magagawa na desisyon ni Mama.

Hindi ko na inimik silang lahat. As in lahat! Mama, Papa, Kuya, and Ate, hindi ko na sila inimik. No matter how much they tried to talk to me, sweet talk with me hindi na ako umiimik sa kanila. Masakit sa akin. Masakit na masakit sa dibdib ko itong ginawa nila ni Mama sa akin. I don’t understand why they have to do this to me. They love and cherish me like a damn porcelain doll, but look at what they’re doing with their princess. They’re throwing me into the province.

While our van continued at its own slow pace, Ate Theano nudged me, but I didn’t pay it any mind. She nudged me again, and Ate seemed to notice that I didn’t bother to respond. She hugged my waist and pulled me closer to her.

“Don’t be upset over this, princess. Mama is just trying to discipline you. You’re getting older, yet you act like a damn 10-year-old boy,” Ate said, giving me a peck on the temple.

I hugged Ate Theano’s waist and buried my face in her shoulder as my tears fell again. Dadating ata ako sa bukid ni Lala na mugto ang mga mata. Well, I don’t really care. Basta iiyak ako hangga’t gusto ko. Tingin ko kasi ito lang ang makakagaan sa pakiramdam ko.

“Shhsh! Para kang bata, e. Nagka-crush ka na pero heto ka’t para kang bata. Paano ka ic-crushback n’yan ng crush mo?”

I pushed myself away from Ate and pouted my lips. Ate flicked my forehead and was about to say something, but Papa and Kuya intervened.

“Who the hell is that guy?”

“The heck with that!”

Sabay pang sambit nina papa at kuya na kinalaki ng mata ni Ate Theano. Kay ate ko lang kasi sinasabi ang mga naging crush ko sa school. Hanggang crush lang naman ako. Saka madali akong nakaka-move on sa mga crush ko.

Let’s say for example Jack, my classmate, naging crush ko lang siya ng two days, then Kent, school mate namin na grade 9 naging crush ko lang ng four days.

So far, hindi ako nagkaroon ng boyfriend. Or any intimate relationship kasi ayaw ng mga parents ko. Well, kung magkakaroon hindi naman siguro ipapapatay ang future boyfriend ko. Gusto lang nilang makilala kung sino man iyon. Pero wala naman iyon sa isip ko. Ang pinakamatagal kong crush ay one week lang tapos, ayon, na iba na naman ang gusto ko, iba na naman ang natipuhan ko.

Ang posisyon namin dito sa loob ng family van namin ay nasa unahan sina mama at papa tapos sa harap ang ay dalawang driver namin. Sa likod nina mama ay kaming tatlo nila kuya at ate at pina-pagitnaan nila ako.

“Princess, who are these guys? Who are your crushes?” Kuya Thales asked.

I rolled my eyes, folded my arms in front of my chest, and sat properly between Kuya and Ate.

“Oh! Don’t waste your time on them, Kuya. Matagal na iyon, hindi ko na sila crush. Wala na akong crush.” Pahayag ko at nilakasan ko talaga para marinig nila mama at papa sa harap namin.

“Be sure about that Dei.” Mama spoke.

“You’re still seventeen, princess.” paalala ni Papa.

Umikot na naman ang eyeballs ko.

“Hmp! Wala na nga akong crush. Also, I know that I’m still seventeen pa.”

“Baka doon sa province maging sutil ka daw Dei at mag-boyfriend ka na. Natatakot lang ang dalawang hari mo.” pabirong saad ni Ate Theano. Ang hari na tinutukoy ni ate ay sina papa at kuya.

I groanted. “Paano ako magkaka-boyfriend doon, Ate?” tanong ko kay Ate na para bang ang laking misteryo kung paano ako magkakaroon ng karelasyon doon sa probinsiya.

“Tsk! Syempre maraming magagandang lalaki sa probinsiya, Dei.” Ate said.

Binaba ko ang aking kamay.

“Hmp! Do you expect me to have a boyfriend in the province, Ate? Really? Sa probinsiya talaga? Do you think, Ate, may papatol sa akin? Hindi porket prinsesa n’yo na ako, Ate, ay babae na ako. Bakla pa rin ako.” I said, as matter as fact.

The big, sandpaper palm of Kuya Thales, a testament to his hard work, gently held my chin as he turned my head towards him. “You’re gay, princess, but you are so precious and so beautiful for a gay.”

“So, don’t be decieve by your soon suitors, princess.” Papa meddled.

“As if!” ako. “Matutulog ako. Don’t disturb me.” Maldita kong saad saka pinikit ko ang mata ko pero sa tono ko ay may pagtatampo pa rin.

My family already knows my attitudes and my manners kaya hindi na nila ako inano pa.

Naramdaman ko na lang ang pagkabig ni Kuya Thales sa akin saka niya ako pinasandal sa kanyang balikat at hinagkan ang sentido ko. I will miss Kuya Thales’ kisses, hugs, and voice. I will miss Ate Theano’s soft hands on my hair, doing my make-up, and dressing me up. I will miss Mama and Papa’s kisses too, and their warm embrace.

Never in my entire existence did I imagine that I would be away from my family. I didn’t see this coming at all. My life as a princess in our home has finally come to an end. Mama ended it today. Mama may be cruel, but I love her. I love her so much. I hope someday I’ll understand why she’s imposing this kind of punishment on me.

Dumating kami sa probinsiya ni Lala Fausta, sa Monte Alegri Province, kung saan lumaki si Papa Phill. When Kuya Thales wakes me up, it’s because we have already arrived at Lala’s huge and primeval house. Lala’s house was really enormous, with over twelve servants, not counting the drivers, bodyguards, and gardeners.

The house was one of the oldest from the Spanish Era, though Lala’s house had already been renovated. Unlike before, the house was more grandiose with a modern touch, but the old design was still preserved. Certainly, the Aldejar family is one of the oldest wealthy families in the province of Monte Alegri.

All my things are now inside the house. Lala Fausta greeted us and gave each of us a hug and a kiss. It was great to see Lala again after months, but my heart felt heavy. I didn’t find everything around me pleasant. It was as if everything around me was dull and colorless. I couldn’t bring myself to smile.

“Behave well here, okay? I love you, Dei, and I hope you’ll understand why I’m doing this to you, princess,” Mama finally spoke to me.

I remained silent but still listened to her, even though her words made me feel more gloomy than ever.

“Anak, huwag ka nang malulungkot. Dadalawin ka pa rin naman namin dito. And you can enjoy your stay here. You can still live your life the way you want,” Papa said, giving me a tight embrace before planting a long kiss on my head.

Kuya Thales and Ate Theano hugged me, enclosing me between them, and kissed the side of my head.

“We will miss you, princess,” Kuya whispered while his lips were still on my head.

“We’ll just visit you, hmm. We love you, Dei,” Ate said as she wiped her tears.

They said their final goodbyes to me, but I couldn’t look at them as they turned their backs on me, leaving me behind. Aalis silang lahat at ako ay maiiwan dito sa Monte Alegri. Lala is here but I still feel lonely and sad.

“Don’t be sad, apo. You’ll be good here,” Lala Fausta said. I doubt it. Lala is known to be a strict and high-mighty woman in the province. She once governed all of Monte Alegri. She became a governor but did not run again after Lolo died due to politics—ambush. My poor lolo was ambushed and died on the spot.

Giniya ako ni Lala paupo sa kanyang malaking sala na may kulang nude na mga sofa.

“I cannot live here, lala. I want to go home.” sumbong ko sa kanya.

She sat beside me and tapped my shoulder.

“Phil tried to stop your mother from sending you here. But I think it was a good decision to put you in this kind of place, Dei. I heard what happened back at your home… and I didn’t like it. You’ll be fine here, Dei. I am kind, apo. Just be good here, okay?”

I don’t trust Lala’s word. She is kind, yes. But there’s always a ‘but’ in that. She is kind, but she won’t tolerate my behavior even if I am her grandchild.

CHAPTER 3

Chapter 3

Dei Pov

Wala talaga akong balak na rito mag-aral sa Monti Alegri. Kaya naman nang dumating ako rito, hindi talaga ako nagpa-enroll kahit last week na nung enrollment, the week na hinatid ako rito ng pamilya ko. Inutusan ako ni Lala na magpa-enroll na pero hindi ko siya sinunod. Nagmukmok lang ako sa kwarto ko at nagdasal na sana kahit na isa sa kanila ni Papa na nasa bahay namin ay dumating dito at kunin na ako. Pero dumating ang araw nang pasukan na walang dumating na Papa ko o kahit na si Kuya man lang.

Kaya heto ako ngayon first day of school at ngayon pa lang ako magpapa-enroll. At ’di ko rin naman inaasahan na marami-rami pala kaming ngayon lang nagpa-enroll. Ayon tuloy galit ang teacher na nagbigay sa amin enrollment form. And I don’t care about it.

Pagkatapos kong na-enroll naghintay pa ako sa class schedule ko at room. Ilang sandali ay may binigay na sa akin na ang isang bondpaper ang teacher na medyo matanda na. Naka-print na doon ang subjects at room ko.

“Thank you, ma’am,” I said, thanking the teacher who handed me my schedule.

“First day of school ngayon, hindi enrollment kaya sa susunod dapat magpa-enroll kayo sa mismong araw ng enrollment. Hindi na kami tatanggap ng late enrollee sa susunod.”

“Sorry, ma’am. It won’t happen again.” Dahil hindi na ako rito mag-aaral . Gusto kong idagdag iyon pero baka ako na talaga ang buhusan ng galit ni Ma’am. Minabuti ko na lang na umalis doon at hanapin ang room ko.

Binabasa ko ang mga magiging subject ko habang palabas ng office nang may bumundol sa akin at parang mga confetti na lumipad sa ere ang mga bondpaper na dala nito.

“Tang ina naman.” Daing ng isang babae na naka bundol sa akin.

“Excuse me?” ako habang tinitingnan ko siyang isa-isang pinupulot ang mga bondpaper sa sahig.

“Tumahimik ka at tulungan mo na lang ako rito.”

“What?”

Out of nowhere the girl grabbed my hand and yanked down.

“Ouch!” I groaned.

She awkwardly beam a smile. “Hehe. Sorry tulungan mo na kasi ako, ma-l-late na ako nito sa first subject ko.”

I rolled my eyes at her, but I still helped her pick up the bond papers scattered on the ground. Gosh!

“I also need to find my room, FYI!” I said and plopped the bond papers into her hand when we both got up.

“Oh! Transferee?”

“Unfortunately.”

“Oh, grade 12 representative ako baka matulungan kita.”

I looked at her squarely.

“Totoo nga. I’m Hansel at grade 12 representative nga ako. Hindi lang halata pero nanalo ako last election. Pakita mo sa akin ang class sched mo.” Inilahad niya pa ang kamay.

Rolling my eyes, ipinakita ko sa kanya ang class schedule ko habang naglalakad kami rito sa hallway, papalayo sa office.

Naningkit ang mata ni Hansel habang binabasa ng mata niya ang class sched ko.

“Deimos Aldejar? Aldejar ka?” Pagbasa niya sa pangalan ko doon sa bondpaper.

“Yes, so what?”

“Wahhh! Kaano-ano mo si Governor Fausta Aldejar?”

“She’s my grandmother. And to correct you it’s former governor.”

“Wahh! Ang galing naman.” She squeaks.

“Hmm. So, matutulungan mo ba ako rito sa paghahanap ng room ko?” Pagbabalik ko sa topic namin dahil lumalayo na siya.

“Haha! Oo tamang-tama. Itong mga mga print-out na students manual ay sa room ko ninyo ilalagay.”

“Really?”

“Oo nga. Teka. Pakilala muna ako ng maayos sayo. Ako nga pala si Hansel Del Mundo, hehehe, grade 12 student.” She introduced herself once again.

Kahit na nahihirapan siya dahil may mga dala siyang bondpaper. She still managed to extend her right hand in front of me.

“Princess Dei Aldejar,” I said and took her hand.

“Wahh! You’re gay?”

I just smirked at her.

“We can be friends naman, ’di ba?” Sunod nitong wika.

Way back in the city dalawa lang talaga ang kaibigan ko. Closed friend ko. Si Jonathan at Denisse lang at mga bakla rin sila. Hindi ako nagkakaroon ng closed friend na babae. Ewan ko marami naman ako kilala na babae at nagkaka-jam naman kami pero hindi talaga closed.

“I guess?”

“Uwahhh! Friends na tayo, huh?”

I rolled my eyes. “Oo na.” Tila labag sa loob kong saad pero deep within me masaya ako.

Naaliw na ako sa bunganga ni Hansel na hindi ko namalayan na paakyat na pala kami sa apat na palapag na building. Nang nasa thrid floor na kami ay nagreklamo na ako kay Hansel na hinihingal na ako at sumasakit na ang binti ko kaka-akyat sa hagdanan.

Tinawanan lang ako ni Hansel. At kung hindi ako hinihingal ay baka nabatukan ko na siya.

“W-wala bang elevator?” Hinihingal kong sambit.

Tumawa na naman si Hansel. “Ano ka ba, Dei. Ang ipaggagawa ng elevator dito ay igagawa na lang ng airconditioned na gym. Masyadong sosyal iyang elevator sa public school. Hindi ’yan kayang i-afford ng government natin.”

“Gosh! T-that means na araw-araw akong aakyat dito?”

Madamdaming tumango sa akin si Hansel pero sumisigaw naman sa ngisi ang mukha niya. She’s laughing at my miseries.

“Sa fourth floor ang room mo at room ko, Dei. Kaya sa fourth floor ka aakyat araw-araw.”

“Damn this!”

“Lalaki talaga ang maliit mong binti kaka-akyat dito sa building, Dei.”

“Oh, shut up, Hansel. I’m starting to get annoyed by all of this. It’s pissing me off!”

Hansel just tapped my shoulder and offered hers, too.

Kumapit ako sa balikat niya at umakyat na kami ng fourth floor.

Nakarating na kami sa room ko at nang makahanap na ako ng upuan saka ako iniwan ni Hansel dahil papasok na rin siya sa klase niya.

Gusto ko nang sigawan ang mga estudyante na nagnanakaw ng tingin sa akin at ang iba naman ay harap-harapan talaga. At nagbubulong-bulongan pa. I clench my teeth and fish my phone out of my bag, at doon ko na lang inabala ang sarili ko.

Habang nag-s-scroll ako sa instagram dumating ang isang teacher. Si Mrs. Kath Tellidua ang adviser namin. Pina-distribute ni Ma’am ang mga students manual sa amin saka naman siya nag-discuss sa mga do’s and don’ts sa school, she also discuss about the grading system. Ma’am Tellidua also emphasizes her classroom rules. She then pointed out some classroom management.

Nang natapos si Ma’am sa mga discussions niya. Biglang pinatayo niya kaming lahat para sa seating arrangement. Kinabahan ako doon dahil Aldejar. Oh my gosh! Magiging front seater pa ako ng taon! But then I was wrong nang hindi matawag ang name ko. Hanggang sa nakaupo na ang lahat at naiwan akong nakatayo mag-isa. Oh dear God!

“Mr?” Si Ma’am.

“Aldejar, Ma’am. Deimos Aldejar.”

“Oh! My bad. Ikaw pala ang late enrollee?” ani ni Ma’am at tiningnan ang class sched ko. “Is it okay with you Mr. Aldejar to seat at the back?”

Napatingin ako doon sa upuan sa likod at nakita kong dalawa na lang ang vacant doon. No choice naman ako kahit na magreklamo pa kaya tumango na lang ako.

At nagsisi ako. Dahil sobrang init nang kinau-upuan ko. Walang aircon ang room namin, mga wall fans lang at hindi abot ang nasa likuran. Kaya sa huli para na akong naligo sa pawis.

I am cursing deep within me. Hindi ako sanay sa ganito. Lumaki ako na may aircon. Not to brag, dear people. Sa bahay namin may aircon. Sa sasakyan namin may aircon. Sa school ko dati may aircon then suddenly mapupunta ako rito? What would you expect in me? Gosh! Hindi talaga ako magtatagal sa probinsiya na ito. Hindi talaga ako magtatagal dito sa Monti Alegri!

Right after, the selection of a classroom officer was preceded by. At ako na walang kilala taga-boto lang ang sa mga nanu-nominate na mga classmates ko. Wala na ako sa mood since inaalala ko na ang pawisan kong likod at ang mga pawis na walang tigil kakalabas sa noo ko.

“I’ll die early in this place!” Binagsak ko ang katawan ko sa upuan na nasa harap ni Hansel.

Napatigil si Hansel sa kaka-doodle doon sa notebook niya at naiangat ang ulo sa akin. Nang makita niya ako ay halos lumuwa ang mata niya.

“Wahhh! Anong nangyari sayo, Dei? B-bakit ganito ang hitsura mo? Saang marathon ka sumali?”

Napahampas ako sa table dito sa canteen sa sobrang inis na nararamdaman ko. The nostrils of my nose were flaring!

“D-dei…”

The eyes of the students who were in the canteen are now on me. They’re turning their heads, craning their necks to see what is happening in our direction.

“I want to go home, Hansel.” My eyes moisten as I speak.

I really, really miss my home. Our home. I miss Papa. I miss Mama. I miss Ate and Kuya. I miss them all.

A warm body envelops my small frame, and then I see Hansel’s arms around me.

“Dei, h’wag mo namang sabihin ’yan. Saka–”

“Hansel, where’s my phone?” A baritone voice suddenly sounded behind us.

Hansel’s arms left my body as she turned her head toward the owner of the baritone voice.

Taking a deep breathe, Hansel said, “Bakit mo kasi iniwan! Nakakainis ka pinapabalik mo pa ako sa bahay.” Then she fish something on her bag.

When she took her hands away from her bag, she was now holding a phone.

“Ito na,” she said, then handed the phone over to the guy who looked like a male version of her. Only, his upturned moon eyes were fierce.

He accepted the phone without acknowledging Hansel, as his moon eyes never left mine.

“Are you my twin’s boyfriend?” the guy asked, leaning his body toward me. My body receded in response.

My face heated when his face was inches away from mine. Our noses were almost touching! That was when I realized I had stopped breathing!

“Handell tumigil ka–”

“You dummy! I’m… not her boyfriend.” I sneered.

He retracted his body and my breathing went normal.

Damn this g-guy!

“A-ano… Dei kakambal ko pala si Handell. Handell si Dei kaibigan ko.” Hansel meddled.

Handell grinned at me before taking his leave. But I only glared at him.

“P-pasensya ka na sa kakambal ko, Dei.”

I sneered.

“It’s okay.” I said in contrary with what I feel.

-  -  -

Another normal day in our school. I am in the hallway, taking my path to my class, while Hansel is in her class too. I am really thankful that Hansel approached me first during my first day here at our school. I really sucked at making friends or conversing, but then God sent an angel, and that is my friend Hansel. And Hansel introduces me to her twin, Handell. Well, hindi naman laging sumasama sa amin si Handell kasi may group of friends din siya. Lalaki rin kasi si Handell. But sometimes he shares table with us.

One week pa lang ako rito sa school namin pero tamad na tamad na akong pumasok. Gusto ko nang tumigil sa pag-aaral. Gumigising akong mag-isa. Wala nang gumigising sa akin na Yaya. Wala nang nagtitimpla ng water ko na panligo. Wala nang humahanda sa breakfast ko sa mesa. Lala is really evil. She really wants me to learn how to manage and maximize my time. Even household chores. Which is hindi naman talaga ako sanay kasi hindi ako pinapapahawak sa kusina namin o anumang klaseng trabaho. Buhay prinsesa ako sa bahay. Kaya heto ako pagod na pagod na kahit na isang linggo pa lang ako rito.

At sa isang public school ang bagsak ko rito sa Monti Alegri but it’s not that bad at all. Kahit public may mga sosyalera pa rin, may mga feeling gwapo, meron namang feeling gwapo pero gwapo naman, may mga badboy kuno ang datingan pero nagmumukhang tambay, may mga freaks, nerd, at di nawawala ang mga hambog. May nakikita akong mga bullies pero hindi gaano ka rampant at vulgar unlike in my previous school.

“Dei, tigilan mo na ang kakabuntong-hininga mo.” Reklamo ni Hansel sa akin.

Tumigil ako sa paglalakad at tumingin doon sa quadrangle namin. Nandirito kami ngayon sa fourth floor kaya kitang-kita ang quadrangle na may mga taong naglalakad, naglalaro, at may iba nakikita ko pang may dala ng paper sa kanilang mga kamay at mukhang nag-s-study. Sana lahat ganado sa pag-aaral. Ako kasi tinatamad na. Sana hindi ako nag-iisa sa kahirapang ito.

Hansel sighed and she also halted, then she stood beside me. She tapped my shoulder.

“I wanna go back to my home, Hansel.” sumbong ko sa kanya.

“Ilang beses ko nang narinig ’yan sa’yo, Dei. Bakit di mo na lang kasi i-enjoy ang oras na na nandirito ka sa probinsiya?”

“I can’t find myself enjoying this province, Hansel. How can I enjoy it if I only see these tall mountains, rice plantations, sugar plantations, and carabaos? Oh my gosh!”

“Sige, ganito. Magpaalam ka sa Lala mo na gagala tayo sa saturday. Ipapasyal kita rito at pati na rin sa rice plantation ninyo. Nasasabi mo lang kasi iyan kasi di mo pa nakikita ang totoong ganda ng probinsiya natin.” Hansel is trying her best to lighten my mood, but I cannot seem to be happy. Her mirthfulness doesn’t mix with my gloomy mood.

I also want to correct her that it is not ‘natin’. It theirs. Hindi ako kasali.

“I’ll try to–”

My words were left on the air when the squeaks of the girls overrode my low voice.

“Ahhhhhh!!!!”

“Mag-aaral ka na ulit?”

“Hindi ka na ba titigil?”

“Tatapusin mo na ba ang senior years mo?”

“You’re more tanned than before.”

Ilan lang ’yan sa mga naririnig kong komento ng mga babae na nagsiksikan sa hallway. Akala mo talaga artista ang pinagkakaguluhan nila. E, sino bang artista ang mapapapad sa probinsiyang ito?

Talagang pinapalibutan ng mga babae at iilang mga lalaki ang kung sinong anak ni Adan na kanilang pinagkakaguluhan.

“Alcinous, dude!” May isang lalaki na sumuot sa mga babaeng nagsiksikan.

Mga ignorante!

Oh my gosh! Parang artista o kung sinong modelo ang kanilang pinagkakaguluhan. Siguro ganyan kasi laking mga province sila.

My eyebrow wrinkled. “Alcinous?” I blurted out of nowhere.

“Hmm. Bumalik na pala siya sa pag-aaral.” si Hansel naman sa tabi ko.

Ang mata ko na nadoon sa mga nagkompulang mga estudyante ay nabaling ko sa aking friend.

“You know, Alcinous-whatsoever they’re talking about?”

Hansel hugged her clearbook and nodded.

“Senior high na rin ’yang si Alcinous.”

“Bakit pinagkakaguluhan? Sino siya? Artista? Prrff!” Natatawa kong wika.

My friend rolled her eyes. “Hindi. Alcinous is a hardworking person. Pinagkakaguluhan siya kasi famous siya dito sa school. Hindi famous dahil isa siyang badboy o galing sa kilalaking pamilya dito sa Monti Alegri. Kilala siya dito dahil athlete siya noon dito. Volleyball player, spiker at captain ball. At kaya siya pinagkakaguluhan ngayon kasi tumigil siya sa pag-aaral…”

“Dahil?”

“Dahil kailangan niyang buhayin ang pamilya niya.”

“Oh my gosh! He have children? Married?!” I yelled and it gained an eyes from the students walking on the hallway.

“Gaga ’to! Hindi.” si Hansel.

“Then, what?” Even my shoulders moved in anticipation.

“I don’t know if it is right to tell you this but… well, most students knew this so I’ll tell you.” She took a glimpse on the group of students where that ‘Alcinous’ guy was cornered. “Na-stroke ang ama ni Alcinous at iniwan naman sila ng ina nila. Nang ma-stroke ang ama nila doon naman nawala ang ina nila kaya bilang isang nakakatandang kapatid ginawa ni Alcinous ang sa tingin niya ay responsibilidad niya. Tumigil siya sa pag-aaral upang may makain sila at maalagaan din niya ang mga kapatid niya na iniwan din ng ina nila. College na dapat si Alcinous ngayon pero natigil ng dalawang taon kaya senior high pa lang siya ngayon.” She continued.

“So, he is poor.” I concluded and I didn’t mean to said it out loud.

“Sshh!” Hansel hushed me and I turned my head into the sea of students.

It was a bad move to turn my head into them when a pair of deep black eyes fixed mine. The owner of the black eyes I was talking about was a tall guy with sunkissed-tan skin, broad shoulders, and an elongated nose. 

He is staring at me as if I said something wrong, as if he is cursing me in his head. 

I gulped and I could not even take my eyes off of his black eyes. I felt my stomach churn when he rolled his eyes at me and started talking to the girl in front of him.

CHAPTER 4

Chapter 4

Dei Pov

I couldn’t ask for more hardship, torment, and difficulty than what I have experienced here in this small, obscure town in Monti Alegri Province. Living in this province has already been a source of pain in my life since the day I was dumped here. For me, waking up in an unfamiliar wide white bed was already hard. Waking up at 7 a.m. to catch my early (7:45 a.m.) flag ceremony was a dreadful experience. Flag ceremony attendance is really killing me. Climbing the four-storey building every day was a daily occurrence in my life at our school. Then, there are the rooms without air conditioning. Bitch! What a totally agonizing life I’ve ever had! I almost forgot about the dusty windows and cheap people around me. The only thing that made my nerves relax and somewhat calm was the fresh and clean air that I freely inhaled. The wide green landscape doesn’t calm me. It only makes me more depressed. The tall mountains veiled with green plants, grass, and trees don’t set my mood for serenity either. They only bring back the thought that I was left in this province. I cannot find my dose of serotonin in this type of place.

Gosh!

Everything wasn’t really going my way. First, I was dumped in this place. Second, my family has not called me all week. Third, Lala Fausta is such a cruel person in the house. Fourth, I hate my school because it is so sultry. And now, the seat that was vacant for a week is now occupied by none other than the guy I called poor, Alcinous, the guy cornered with his pals, or whoever they were. What a dreadful life!

I was happy that the chair beside me was not taken by anyone because it was really hot at our seats. There are wall fans hanging on the two walls, but the wind didn’t reach our place. And now that this Alcinous guy is seated at my right side, it’s getting hotter. The beads of sweat are now coming out nonstop on my forehead and back.

I rolled my eyes and heaved. My back was now soaked with my own sweat.

Hindi na ako maka-focus doon sa Gen. Chem teacher na nagd-discuss sa harap dahil ang inaalala ko ang basa kong likod. Gosh! I was jotting down some important details from the discussion, but I halted midway when a drop of sweat fell on my notes.

“Gosh!” I grumbled. I put my pen aside to get some tissue paper from my bag when I heard a pen clatter to the floor.

Nang makakuha ako ng tissue sa bag ko. Maingat akong nagdampi ng tissue sa mukha at noo ko na pawisin. When I lifted my eyes from my armchair, my pen had already vanished from where I had placed it. I scanned the room, searching for it, and finally spotted it on the floor. There lay my prized pen near Alcinous’s foot.

I glanced over at Alcinous, who was attentively listening to the teacher’s discussions. He truly resembled a diligent listener-or maybe he was one.

“Excuse me,” I spoke up.

Alcinous didn’t seem to notice.

“Ahem! Excuse me.”

I rolled my eyes as Alcinous turned to face me. I blinked as his dark eyes met mine. There was something peculiar about them-round and very dark, devoid of any glimmer or sparkle.

“What?” he queried.

“Um, could you please pick up my pen? It’s right below you.”

He raised his eyebrows and slowly looked down at the pen near his feet, then back at me.

“I can see that you have perfectly good hands and feet. Why don’t you pick it up yourself?” His rough, deep voice sent shivers down my spine.

What the!

I stared at him in disbelief, mouth agape and eyes weary. Damn this guy! Nakulot ang tissue paper sa kamay ko dahil sa sinagot niya sa akin. Not minding the cold rushing on my spine.

I gritted my teeth before bending my body to retrieve my pen from the floor. However, before I could reach it near Alcinous’ feet, a large, light brown hand had already grabbed it.

I glanced up at the owner of the hand and met those black eyes again. I watched as he placed my pen on my desk.

I scoffed at his actions. Instead of appreciating them, I rolled my eyes, even though his gaze was now elsewhere. I didn’t care if he thought I was rude. Bahala siya.

When the bell rang, I felt like I was lifted to heaven with joy. I quickly gathered all of my belongings and stuffed them into my bag. I took out my hand sanitizer and applied a little to my palm before rubbing it in.

Isinukbit ko na ang backpack bag ko na designer’s brand, Prada, sa aking balikat. Nagkakaguluhan na ang mga estudyante sa paglabas at nag-uunahan sa dalawang pintuan. We’re fifty or more in one classroom, so that scenario was already familiar to my eyes every day.

I was about to stand when I saw Alcinous still sitting in his chair. I rolled my eyes, pushed myself up, and then took my leave.

I halted for a while as I approached the doorway. Sa labas kasi ng pintuan ay may mga babaeng nakatayo kasi sa gilid no’n.

On my peripheral vision, I saw Alcinous also tracing my footprints.

Bumuntong-hininga ako saka nagpatuloy sa lakad. Nakahinga na sana ako ng maluwag nang paghakbang ko palabas ng classroom ay may pumatid sa paa ko.

“My eyes started to bulge, and I yelled, ‘Ohh, noooo!!!’ while closing my eyes.

With my eyes closed, I waited for my epic fall on the polished yet dusty floor, but a moment passed, and I didn’t hit the ground.“

Isa-isa kong binuka ang mata ko at doon ko nakita ang mga babaeng estudyante na laglag ang panga at bumilog ang mata na nakatingin sa akin.

I wondered why they were staring at me with awe. I followed the trails of their big eyes and found a familiar hand-an arm around my waist. When my mind finally returned to its normal state, I realized someone was behind me. Turning my head to confirm my suspicion, my prediction proved right. Alcinous, the whatever-guy, stood behind me with his arm snaked around my waist, preventing an epic fall.

Collecting my thoughts, I lurched and stood straight. I felt several eyes following my actions, but I didn’t care. Alcinous finally withdrew his hands and looked at me flatly.

“Thank… thank you.”

He simply nodded. Before I left, I glanced at the four girls gathered around Alcinous. Bitches!

My phone beeped as I descended from the fourth floor. Tumigil ako saglit at kinuha ko ang phone ko sa pocket ko.

From: Hansel The Bungangera

Nasa canteen na ako, Dei. W8ing 4 u ;)

Umikot ang mata ko nang makita ko ang text ni Hansel sa akin. Nagtipa ako ng reply.

To: Hansel The Bungangera

OTW

I shove my phone into my pocket after sending my reply to Hansel.

Wala ako sa mood nang dumating ako sa canteen. Una, dahil sa nangyari sa classroom noong nahulog ang pen ko. Pangalawa, ang mga bitches na pumatid sa akin at muntik na talaga akong madapa doom sa sahig. At ngayon sumama pa ang timpla ng mukha ko nang makita ko si Handell na nasa mesa ni Hansel. Why is he sharing table with us again? Where the hell is his posse?

“Deiiii!” Hansel yelled my name, and Handell, who had his back turned to me, turned his head. He flashed a smile, and I rolled my eyes at him

Umupo ako sa tabi ni Hansel at ang kambal niya naman ay talagang puwesto sa harap ko at ngumisi. What the hell?

“What the hell are you smirking at, Handell?” Inis kong saad sa kambal ni Hansel.

“Nothing you’re just adorable as F!”

“Oh! That damn line was really worn out already. FYMI.”

He shook his head and slid a box of cookies across the table. My eyebrow arched as I eyed the box of cookies on the table. Obviously, it was imported.

“For you.”

“Do you really believe I can’t afford a bunch of these?”

Although I really like cookies, I love chocolates more.

“I know. I know that very well. Gusto lang kitang bigyan since nabanggit ni Hansel gusto mo ang mga cookies.”

I heaved and looked at Hansel. Her mouth was already full of food, and she could only show me a peace sign. I glared at her, but she only pouted her lips.

“Thanks.”

“You are really bizarre,” I remarked.

Handell left when one of his friends called him out. He left us but plastered a smile before jogging towards his friends.

“Gosh! What’s wrong with Handell, Hansel?”

Hansel drank her water before answering me.

“E-ewan ko d’yan kay Kuya. Saka hayaan muna. Di ka naman maya’t maya na dinidisturbo.”

“Hmm.” I choke up and open the box of cookies and start eating it.

I share it with Hansel, but she forthwith declines because she just finished eating her lunch.

“Pero, Dei, bakit pala di maganda ang timpla ng mukha mo kanina?” tanong ni Hansel na kinababa ko sa isang pirasong cookies na kinagatan ko na.

Binigyan ako ni Hansel ng wet wipes niya at pinunasan ko ang kamay ko doon bago siya binalingan.

I cannot help it but to rolled my eyes while remembering the accident earlier.

“…Alcinous help me. I don’t know how he did it but he really hold my waist to prevent me from falling off the ground.”

Tumaas naman ang kilay ko nang pagkatapos kong ikuwento kay Hansel ang nangyari dahil bigla siyang tumili ang may pa hampas-hampas pa sa braso ko at indak sa paa.

What the hell?

“Gosh! Hansel please wag ka gumaya kay Handell. I had enough of his undecipherable behaviors.” I breathe out.

“Gaga ’to bawal bang kiligin? Waahh! Nakakakilig kaya ang ginawa ni Alcinous sa’yo. Isipin mo hinawakan ka niya sa baywang. He saved you, Dei. He saved you.” She chanted on the air.

“Tsk! Hindi ko pa rin gusto ang ginawa niya kanina sa klase namin sa Gen.Chem, Hansel.”

“Kahit na ’no. Sabi ko naman sa’yo mabait si Alcinous sadyang seryosong tao lang.”

“I cannot see his kindness.” I opposed.

But my friend defended the guy.

“Kasi ngayon mo lang siya nakilala.”

The following day, thursday, at sa kasagsagan ng hapon. Sa gitna ng matirik na araw ay gusto ng P.E teacher namin na maglaro kami ng volleyball. Pinagwarm-up pa kami ng ilang rounds sa quadrangle bago sinimulang hati-hatiin kami. Huli akong maglalaro kasama ang mga ka-teammates. Kaya habang naghihintay ay sumilong muna kami sa malaking puno ng Mahoganny na nasa gilid lang ng quadrangle.

Sa gym sana kami kaso lang may nagpa-practice doon ng badminton kaya dito kami sa labas at ang init. Namumula na nang husto ang mga balat ko at sa tingin ko namamaga na ang mukha ko dahil sa init.

Hindi talaga ako sporty. I’d rather be a cheerer than a player. Noon nga kapag PE namin minsan nagrarason ako na hindi mabuti ang pakiramdam ko. Minsan naman naglalaro ako pero ayos lang kasi airconditioned naman ang gym namin. Hindi kagaya dito.

At nang ang team na namin ang maglalaro. Nagsimula na akong kabahan. Sa nakikita ko kasi kanina ay magagaling silang maglaro. Magaling silang sumalo ng bola. Magaling silang humampas ng bola. Tapos ako… hindi ako marunong at takot pa dahil ang lalakas nilang humampas. Parang competition talaga.

Nang tumunog ang whistle ng PE teacher namin. Tanda na magsisimula na ay parang pinako na ako sa pwesto ko. Ang unang nagserve ay ang team namin at gladly hindi ako kasi hindi talaga ako marunong pumalo ng bola. Baka saan ko matama iyon.

I just move along the waves. Kapag sinabi ng teammates ko na move. Saka lang ako gagalaw. Hindi ako sumasalo ng bola at mabuti na lang ay sinasalo naman ng mga classmates ko kahit na panay ang irap at simangot nila sa akin. At nang dumating ang pwesto ko sa harap mismo nang net. That means blocker ako. Tama ba? I don’t know. Nag-serve na ang isa sa mga teammates ko at ewan ko nanginginig ako. Siguro sa sobrang init na rin na parang kinakain na ang balat ko at ang mata ko ay nanlalabo na rin dahil sa sobrang init.

Hindi pumasok ang serve ng team ko kaya sa kabilang team ang bola. Napalunok ako nang makita ko kung sino ang mags-serve. Si Alcinous. Nakita ko siyang hinahampas ang bola sa ground at pinapaikot niya pa iyon sa ere pagkuwan. Gamay na gamay niya ang paghawak sa bola.

Kilala siya dito dahil athlete siya noon dito. Volleyball player, spiker at captain ball.

Kilala siya dito dahil athlete siya noon dito. Volleyball player, spiker at captain ball.

Kilala siya dito dahil athlete siya noon dito. Volleyball player, spiker at captain ball.

Hindi ko na alam ang sunod na nangyari basta ang narinig ko na lang ay ang pagpito ng teacher namin sumunod naman ang tunog ng hampas ng bola. Hindi ko na masundan pa ang nangyari dahil unti-unti nang nanlabo ang mata ko at di ko na maramdaman ang katawan ko at ang paligid ko.

“Deimos tabi!” May narinig akong sigaw pero di ko alam kung sino at saan iyon galing. Saka dahan-dahan na bumigay ang katawan ko.

“Aldejar!”

“Deimos!”

Mga sigaw ng tao at tuluyan ng umikot ang mundo ko at unti-unti nang nawala ang ulirat ko sa mundo. Marami pa akong narinig na mga sigaw sa paligid ko pero di ko na masyadong naririnig ang mga iyon.

“Excuse me.” The familiar voice calms the crowd. Before consciousness left me, I felt being held, and my body seemed to float in the air.

CHAPTER 5

Chapter 5

Deimos Pov

When I finally regain consciousness, I feel like I have just awakened from a deep slumber. My head hurts, and my skin feels itchy for some reason. My throat is sore and dry. Slowly, I open my eyes, and my vision is a bit blurry, but I can somewhat see two people sitting beside me. I squint until my vision becomes clear. Hansel and Handell are sitting beside me.

I push myself up.

“Dei, ayos lang ba ang pakiramdam mo? Di ka ba nahihilo?” Hansel asked worriedly.

“W-water.”

Hansel tapped Handell’s hand. “Bumili ka ng tubig sa canteen, Dell, iyong Le Mineral.” Hansel told Handell. Handell nodded before abruptly stand.

Napatingin ako kay Handell na di man lang umangal sa utos ng kambal niya.

“Sandali lang ako.” sabi niya… sa akin.

“I-I am fine with any kind of water y-you know–”

“Hindi. Iyong sinabi ko na, Dell, bilisan mo.” putol ni Hansel sa akin at pinagtulakan ang kambal.

“Hansel sino ang nagdala sa akin dito sa clinic?” tanong ko sa kanya nang mawala na si Handell.

“Si Alcinous, Dei. Tinakbo ka niya dito nang makita kang nawalan ng malay sa quadrangle.” sagot niya sa akin.

Oh! Kaya pala familiar iyong boses na nagsalita bago ako nawalan ng malay. Though I’m not kind to him, he still helped me. He’s the one who brought me here.

“Alam mo bang wala talagang nagsubok na tumulong sa’yo nang mawalan ka nang malay doon, Dei. Ang hina kasi ng response ng PE teacher ninyo. At si Alcinous lang ang nagmabuting loob na buhatin ka rito.” she continued.

“D-does my lala knows that I was…”

“Tinawagan ng school nurse, Dei, pero busy daw.”

I swallowed the lump in my throat and my eyes moistened. I’ve never felt so alone and sad until now. I feel so lonely. Sad. Di man lang ba ito alam nila mommy? Di ba tumawag sa bahay si Lala para ipaalam ang nangyari sa akin dito?

“W-what time is it?” tanong ko kay Hansel.

“Magf-five pm na Dei.”

“Thank you for looking after me, Hansel, but you can go now pati si Handell. Umuwi na kayo.”

Sinamaan ako ng tiningin ni Hansel at magsasalita na sana siya nang may magsalita na sa likod niya.

“Hindi. Hindi ako- kami uuwi hangga’t wala pa ang sundo mo.” si Handell na kakarating lang dala ang bottled water.

Handell is a tall, brown man, unlike Hansel, who has pale skin. His long legs brought him to me, and he uncapped the bottle of water and handed it to me.

I accepted the bottle of water and took a sip.

“Dei, anong gagawin mo sa balat mo? Namumula, Dei.” si Hansel at sinipat-sipat ang kamay ko.

“May gamot ako rito, Hansel. Nasa bahay lang.”

Nakahinga siya ng maluwag.

“Mabuti naman.”

Sabay kaming tatlo na lumabas sa school clinic na malapit lang sa detension office. Both Hansel and Handell were silent while following my trails behind.

Pagdating sa labas ay tama naman na dumating ang sundo ko kaya naman. Mabilis ako nagpaalam sa kanilang dalawa at nagpasalamat kay Handell sa pagbili niya ng tubig for me.

Pagkasakay ko sa kotse ay agad kong sinandal ang ulo ko sa bintana at pinikit ko ang mata ko. Mayamaya ay kinuha ko ang cellphone ko at tiningnan ko kung may tawag ba doon o text. At tama naman ako may mga text doon at ilang missed calls from ate, kuya, and papa.

From: The best Ate

Princess, I heard about what happened to you. Please take your meds, Dei and take care of your body. I love you. Please reply if you read this msg.

From: My Kuya Prince

Princess, are you okay? Don’t forget to drink your meds and rest. I love you, princess. Call me if you read this message.

From: Mama

Dei, take your meds and rest. Avoid too much exposure to the sun. I already called your PE teacher to inform your situation. Mama loves you, Dei.

From: Papa

Princess, your lala called me and she told me about what happened to you. Gusto kitang puntahan d’yan princess but your mama don’t want me to. Princess take care your body. Papa loves you. Papa loves his one and only princess.

I put my phone beside me and looked out the window. Tall green mountains, birds freely flying in the sky, animals on the plains, grass beside the sidewalks, and people working on the land. This scenery was new to me. I usually see tall buildings instead of mountains, big billboards rather than birds, vehicles on the road instead of animals, and people in business suits or following fashion trends. But now, having been here in Monti Alegri for almost half a month, I am slowly becoming accustomed to this place. In these circumstances… in this environment…

Nag-vibrate ang phone ko sa gilid kaya napatingin ako doon. Kuya Thales sent a message again.

From: My Kuya Prince

Dei, are you home now? Don’t forget to eat and drink your meds. I love you.

I picked up my phone and type a reply.

To: My Kuya Prince

I will kuya. I love you, too. I miss you all.

Pagka-sent ko ng response ko ay ialalagay ko na sana ang phone ko sa bag ko nang nag-vibrate ulit iyon.

From: My Kuya Prince

Princess, can I call?

To: My Kuya Prince

No.

From: My Kuya Prince

Why? Kuya is worried sick about you, princess.

To: My Kuya Prince

Tomorrow.

From: My Kuya Prince

Okay. Take care. I love you.

In-off ko ang phone ko saka ko iyong nilagay sa bag ko. Ayaw kong tumawag sa akin si Kuya Thales. Baka kasi umiyak na naman ako. Baka kasi ngumuwa na naman ako at magmakaawa sa kanya na umuwi na sa amin.

Ngayon ay unti-unti na akong nasasanay dito. Nasasanay na akong maaga gumising kahit na di ko naman ginagawa dati. Ngayon nasasanay na ako na umakyat sa mataas na hagdanan. My skin is not that sensitive to the dust anymore but still it gets red and itchy. Ngayon din ay nasasanay na ako na walang aircon sa classroom namin. Ngayon nasasanay na ako na di lumalabas. Di na nga ako nagm-mall dito. Di naman sa walang mall dito. Di na lang ako lumalabas kasi video-video call na lang kami ni Hansel at nagugustuhan ko naman iyon. Sometimes nga Handell joined to our video call. KJ!

Kahit na sa ikli ng panahon na nadirito ako. Tingin ko ay napakarami nang nagbago sa buhay ko. Di lang sa lifestyle ko pero pati na rin ng ilang mga habits ko. Like strolling to the mall, buying expensive clothes, drinking, and traveling. Lahat nang ’yan ay di ko na ginagawa dito. Not that I am afraid of lala Fausta. It’s just that I don’t feel like doing it anymore.

Pagkarating namin sa bahay ay sumalubong sa akin si Lala Fausta. Niyakap at hinalikan niya ako sa noo at saka tsineck niya ang katawan ko.

“I’m so sorry, apo. Hindi ako nakapunta sa doon sa school nang mawalan ka ng malay kasi nasa Karmen ako. May groundbreaking sa bagong pinapatayong Rice Mill–”

“It’s okay, lala. I’m fine.” pagod kong saad.

“Your family would throw a pit if they saw your skin, Dei, especially Thales and Phill.” Lala said while checking on my red arms.

“I have meds, lala.”

“Kahit na. Dei, you are so precious to them. You are as precious as jewels to them-to us, apo. They don’t want to tarnish you, not even a scratch. “

Precious as jewels pero nakaya nilang iwan ako rito sa probinsiya. They know how much I hate this kind of place, but they still leave me alone.

Nagpaalam ako kay Lala na aakyat ako at maliligo bago kakain ng hapunan namin. After, kung maligo ay kumain agad ako para maka-take na ako sa meds ko.

Saturday came and Hansel were so excited and happy na pumayag si Lala Fausta na mamasyal ako with Hansel sa kanyang rice plantation.

Napakalapit lang naman sa mansyon ang asyenda kaya naman nilakad ko lang. Na text ko na si Hansel na sa plantasyon na kami magkita.

Suot ko ang isang short shorts ko at tshirt na t-n-uck in ko sa aking shorts with my Louis Vuitton belt. Nagcap na rin ako dahil alam kung mainit pero nagdala pa rin ang umbrella. Di kasi sasapat ang cap lang kaya nagdala na ako ng payong.

“Omg! Dei?”

Pairap kong hinarap si Hansel na ang talis ng boses. Pagkaharap ko nakita ko si Hansel na suot ang isang leggings, isang plain tshirt at may jacket siya with cap din pero walang payong unlike me.

“Why are you so matagal ba, Hansel?” May inis kong tanong kay Hansel.

“Matagal kasi akong hinatid dito ni Handell.” si Hansel at agad na kinampit ang braso sa akin. Hinarap ako ni Hansel ng maayos at tiningnan ako mula paa ko hanggang sa ulo at pabalik.

“What?” I hissed.

“Dei, sa plantasyon tayo. Doon,” tinuro ni Hansel ang rice plantation ni Lala na natatanaw namin mula dito sa kinatatayuan namin habang nasa tabing daan pa kami. “Sure ka ba na ’yan ang isusuot mo? Mags-shorts ka? Mainit, Dei.”

“Duh? What do you want me to wear? Pj’s?”

Hansel facepalmed and sighed.

“Hindi naman sa ganoon, Dei. Ang akin lang mainit tapos mags-shorts ka saka may mga talahib, mga damo.” she explained.

“Kung magbibihis ako Hansel mas mabuti nang di tayo tumuloy doon.”

Umirap siya sa akin at inirapan ko rin siya.

“Hayst! Sige na nga!” anito.

Nauna nang maglakad si Hansel sa akin. Mabilis ang lakad niya samantalang ako ng parang pagong. Makipot at maliit ang daan at ang bawat side ay may mga damo! It’s itchy! Hansel were right, I should’ve change but it’s too late now. Maingat din ako sa paglalakad ko since ang kipot ng daan at may putik din! Kumakapit ang putik sa sandals ko.

Lihim akong napapamura sa kaloob-looban ko. Paano ba kasi ako nakumbinsi ni Hansel na pumunta kami dito? Ano ba ang gagawin namin dito sa palayan? Magbibilang ng mga tauhan? Magbibilang sa mga palay? Makikipaglaro sa mga carabaos? The heck!

I groaned when I lifted my head and I saw Hansel na malayo na sa akin. Gosh!

“Hello po!”

“Hello po sa inyo.”

“Magandang hapon po!”

Rinig kong mga bati ni Hansel doon sa mga taong nagtatrabaho sa palayan. I don’t know what are they doing. So don’t ask me what it is! Naiinis na nga ako dahil makapal na ang putik sa sandals ko.

“Hansel, wait for me!!!” I yelled in the middle of the pathway that was very, very muddy! Plus, the grass was very itchy when it came into contact with my skin!

“Ay! Hala! Dei.” Parang gulat pang sambit ni Hansel nang makita akong malayo pa sa kanya.

Nasa dulo na siya noong palayan at nakita kong sumilong siya doon sa may puno na nasa tabi lang din ng palayan. Sa punong iyon ay nay maliit din na treehouse? Kubo? I don’t know anymore! Malaki iyong puno at may doon sumilong si Hansel at kinakamayan akong padaliin.

Nang makarating ako doon kay Hansel ay natapon ko ang umbrella sa lupa. Pinagpawisan ako sa konting paglakad lang! At basang-basa na ang likod and unfortunately, wala akong dalang towel.

“Ang pawis mo na, Dei.” Untas ni Hansel na kinairap ng eyeballs ko.

“I don’t like this, Hansel. Ano bang gagawin natin dito?” saad ko sa kanya at may konting hingal.

Ewan ko kung saan nakuha ni Hansel ang isang abaniko at pinaypayan niya ako. Pinatigil ko siya sa pagpaypay sa akin.

“Gosh! Is that even clean?” Maarte kong tanong sa kanya at sinuri ko ang abaniko.

“Oo. Pinagpag ko.” sagot ni Hansel at pinaypayan ulit ako at ang likuran kong basang-basa. “Nagtatanong ka kung ano ang ginagawa natin dito? Syempre gusto kong ipakita sa’yo, Dei, na maganda rin dito sa bukid. Tapos dito sa palayan na ito ni Governor Aldejar ay maganda ang sunset. Tapos kapag papalubog na ang araw magandang-maganda ang hangin dito.”

Lihim akong napairap doon sa sinabi ni Hansel at saka ako humarap doon sa mga taong nagsasaka. Pagharap ko sa kanila ay parang kumalma ang pakiramdam ko. Nakikita ko sa mga nagsasaka na mahirap ang ginagawa nila at pagod din sila pero parang masaya sila doon. Nagtatawanan pa nga sila habang nagtatanim. Nagkukwentuhan. Parang ang gaan lang sa kanila ang kanilang ginagawa.

Mas lumapit pa ako doon palayan. Tumigil ako sa mismong gilid noong kuwadra ng palayan. At nang makita ko ang maitim na maitim na putik ay halos manindig ang balahibo ko doon. OMG! So gross!

“Ang ganda ’no?” si Hansel na nasa tabi ko.

Umirap ako sa kanya at tatalikod na sana nang biglang ma-slide ang sandals ko at… napapikit na lang ako at hinintay ko ang paglanding ko doon sa putikan. WHAT THE HECK!!! Nahulog ako doon sa maitim na maitim putik sa palayan.

“Dei!!” sigaw lang ni Hansel.

Hindi ko magawang imulat ang mata ko habang nararamdaman ko ang pagkain ng putik sa likod, leegan, sa pwet ko at braso. Parang mahihimatay na ako.

“What are you doing? Stand up.”

Doon lang ako napamulat nang marinig ko ang baritong boses ng isang lalaki. Ang boses ni Alcinous!

Nakita ko siyang nakatayo sa gilid kong saan ako napasalampak sa putik! Natatabunan ako sa kanyang malaking shadow. Nakabota siya naka-overused na jacket na may butas na. At may suot na sumbrero. Kitang-kita ko ang maitim niyang mata. His black eyes glowed under the setting sun.

CHAPTER 6

Chapter 6

Dei’s Pov

Nagpupuyos ako sa damdamin ko habang binubuhusan ako ni Hansel ng tubig. Ni hindi na ako gumalaw sa kinatatayuan ko simula nang tulungan ako ni Alcinous doon sa putikan, I mean doon sa palayan. I just fell in the rice plantation. What a disastrous thing that is?! Tama na lang siguro na sa bahay na lang ako ni Lala. Kung hindi lang ako pumunta dito ay hindi ito mangyayari sa akin.

Hindi nga ako nakapagpasalamat kay Alcinous sa pagbuhat niya sa akin galing doon sa palayan. Hindi na ako nagsalita dahil baka kung ibuka ko itong bibig ko, iba na ang i-bulyaw ko dahil sa galit. I don’t know. Nanginginig ako!

I looked on the other side and found Alcinous silently cleaning himself alone. Nakatingin siya sa malawak na palayan at mukhang malayo ang iniisip. My eyebrow arched when I saw his defined muscles. Definitely a moreno guy. I don’t know if he’s naturally tan or if it’s because he’s always under the sun, working hard.

He wiped his stomach with the T-shirt he was wearing earlier. He really has a nice body. Para siyang ’yong tipikal na mga bida sa mga Turkish drama.

Napatingin naman ako sa mga taong nagta-trabaho sa palay na panay ang sulyap sa akin.

Inirapan ko sila at pinanlisikan sa mata ko. Bumaling ulit ako kay Alcinous nang suwayin niya ang mga trabahador.

“Balik na sa trabaho!” sigaw niya at kinumpas ang kamay.

He turned his head in my direction, and I quickly looked away, pretending not to notice. A sudden hollow feeling formed in my stomach as I felt the intensity of his gaze.

“Uwi na tayo, Dei?” Hansel asked, she inspected my back. “Namumula ang likod mo.”

““How about my clothes, Hansel?” I asked with concern, my brows furrowing.

Her fingers found her lips, and she began to play with them.

“Oo nga.”

“May problema ba?” I jumped when I heard Alcinous’s deep and husky voice. Ni hindi ko man lang siya naramdaman na nakarating sa amin ni Hansel.

Hmp!

Si Hansel ang humarap sa kanya at ako naman ay napaiwas ulit ng tingin dahil tiningnan niya ako mula sa paa ko hanggang sa ulo. What the heck? What the hell was wrong with him? Why does he keep stealing glances at me?“

“Dei’s clothes are wet. I was going to take him home because his skin is turning red,” Hansel answered.

“Let’s go home, Hansel,” I interjected, grabbing Hansel’s hand so we could leave, but Alcinous stopped us.

“No, if you don’t mind, Deimos can use my spare shirt,” Alcinous offered, looking me in the eyes.

Inirapan ko siya.

“Talaga?” Hansel exclaimed. Akala mo talaga siya ang susuot. ’Di man lang kinunsulta sa akin kung susuot ba ako no’n.

Tinulak ako ni Hansel tungo kay Alcinous. Muntik na ako madapa dahil hindi ko inaasahan ang pagtulak niya sa akin.

Inis akong lumingon kay Hansel at bubugahan ko na sana siya ng mga salita kaso hinawakan ni Alcinous ang baywang ko. Napaayos naman kaagad ako sa aking tindig!

“Sige, Dei, magbihis ka na roon. Baka kasi magkasakit pa ka dahil d’yan sa basa mong damit. Go!” Pagtaboy niya pa sa akin.

Inirapan ko lang siya kaso ngumisi naman siya sa akin. Talagang may saltik sa tuktok itong mga Del Mundo na ito. Talagang kambal sila no’ng Kuya Handel niya!

Nakataas ang kilay kong tiningnan si Alcinous. I really wanted to meet his intense gaze, but to my dismay, I couldn’t last a minute staring into his dark eyes! They’re just too overwhelming for me.

“Sumunod ka sa ’kin.” There he goes his low and deep voice.

Pabagsak akong sumunod kay Alcinous doon sa kubo. It was a big hut that was made of wood and anahaw leaves- light materials. Tapunan lang ng isang pirasong pusporo itong kubo at liliyab na.

My distaste on the outdoor interior of the hut was faded when I stepped inside the hut. It looks like a normal house or leisure house. May complete set na sala tapos may kusina rin siya na malinis at organized. Ang sarap talaga sa mata kapag malinis at organized ang mga bagay-bagay.

Pumasok si Alcinous sa isang kwarto, bali dalawa kasi ang room dito sa kubo, at pagkabalik nito ay may dala na siyang t-shirt na kulay puti at isang jersey shorts, may isang towel rin siyang binigay sa akin. Malinis ang mga iyon pero halatang pinaglumaan na niya.

“Here ako magbibihis?” I asked him as I accepted the clothes and towel he offered.

Umiling ito sa akin at tinuro ang isang pinto malapit sa kitchen.

“Doon, may banyo roon.”

“Okay,” bland kong sagot sa kanya.

“Sa labas lang ako-”

“No, you stay here. Hintayin mo ako.” Walang hiyang putol ko sa kanya. Parang naging command na nga ang tunog ko no’n, mabuti na lang at tumango sa akin si Alcinous. Kita ko sa mukha nito ang pagtitimpi pero wala namang sinabi. Nagmartsa na lang ako tungo sa banyo.

Pumasok ako sa banyo. May isang pako roon kung saan ko sinabit ang damit. Wala siyang shower at isang bucket lang ang nakita ko roon, tabo, at may gripo.

Ano ba ang ini-expect kong banyo ng isang kubo? Tsk!

Naghubad ako at nagpunas sa katawan, sunod akong nagbihis sa t-shirt ni Alcinous at sa jersey shorts na sobrang luwag sa akin. Ia-adjust ko na sana ang laces no’ng jersey upang sumakto iyon sa akin nang makita ko ang isang cockroach sa dingding.

“Ahh! Ahhh!!” Buong lakas kong hiyaw at nagkukumahog sa paglabas ng banyo! Nangati ang lalamunan ko sa lakas ng aking sigaw! Parang nagulo ng sigaw ang buong bukid at pati na ang lahat ng insekto sa gubat.

“Deimos!” si Alcinous na siyang nagmamadali ring tumungo sa banyo kaso nakalabas na ako.

Hindi ko alam kung ano ang sumapi sa aking katawan at tumalon ako kay Alcinous at yumakap!

“Cockroach! Cockroach! Oh my gosh! Cockroach!” Pagwawala ko habang mahigpit na nakayakap sa leeg ni Alcinous.

“D-Deimos,” nahihirapang saad ni Alcinous pero yumakap lang ako sa kanya.

Oh my gosh, tiningnan ako ng cockroach kanina sa banyo! Parang lilipad na siya sa akin kanina! Oh my gosh!

“Bumaba ka!” ani Alcinous sa akin kaso umiling ako.

What if magfly ang cockroach sa akin? What if kumapit siya sa damit ko?

“No! May cockroach nga!” Nangingiyak kong saad kay Alcinous at yumakap sa kanya ng todo! I don’t care if I hate this guy! Yayakap talaga ako sa kanya kaysa naman kastahan ako ng cockroach na iyon!

Oh my gosh! The cockroach is so pangit at feeling ko talaga kanina kakastahan niya ako!

Nanginginig ang mga braso ko sa leeg ni Alcinous! Takot na takot talaga ako doon sa cockroach! Iniisip ko pa lang ang mukha no’n at halos himatayin na ako!

“Deimos,”

“No!” Pagmamatigas ko.

Tumaas-baba ako kasabay ng malalim na bumuntong hininga ni Alcinous. Seconds later, I felt his arms wrap around me, and for the first time, I felt safe in someone else’s embrace. I’m not being overly dramatic here! I’m just really afraid of cockroaches!

“Lalabas tayo na nakakulampit ka sa akin? Ayos lang ba sa’yo iyon?”

“I don’t know! What about my clothes na naiwan ko there?”

Syempre, kanina hindi ko na maisip iyong damit ko dahil sa takot ko roon sa cockroach!

“Ako na ang kukuha roon.”

“Dei!” Hansel shrieked!

Hansel’s eyes nearly popped out of their sockets when she saw me clinging to Alcinous like my life depended on him.

“O-oh,” she stuttered.

“Oh, you can let go of me now, Alcinous,” I muttered shyly.

Hindi naman kailangang sabihan ulit si Alcinous dahil kaagad niya rin akong binaba sa sahig. Tumakbo ako papalapit kay Hansel na may nakakalokong ngisi sa kanyang labi!

What the heck?

“Kukunin ko lang ang damit mo,” Alcinous announces before heading towards the bathroom where the ugly cockroach was lurking! Damn that pangit!

“Oi, ano iyong nakita ko?” Sundot pa ni Hansel sa aking tagiliran.

My head snapped at her. I wore my bitchiest stare before uttering.

“What? What ba ang nakita mo?” I fired nastily.

Hansel rolled her eyes. “What pa ba? Edi, iyong nakakulampit ka kay Alcinous! Bigla ko tuloy’ng naalala sa’yo ang nakita kong Tarsier sa Bohol!”

“What? How dare you, Hansel, na i-compare ako doon sa species na iyon?”

I find Tarsier a cutie but not when being compared to me! Gosh! I’m too pretty to be compared to those kinds of species! Gosh!

Malakas na tumawa si Hansel. Minsan talaga masasabi kong very demure itong si Hansel pero minsan nawawala rin sa sarili. Nagiging asal kanal siya!

“Bakit hindi ba?” she said then eyed me from head to toe. Ang tuwa sa mukha ni Hansel ay mas lalong lumawak at saka tumaas-baba ang kanyang balikat sa pagpipigil ng tawa!

“What!?” Inis ko nang untag rito.

I rolled my eyes. I really don’t know why I am close to this girl!

“I didn’t think you would look this good sa damit ni Alcinous, Dei. No offense but…”

“Hmp!”

I crossed my arms over my chest and heave. I discreetly took a glance over my body. Malaki ang jersey short ni Alcinous sa akin. Malaki rin ang kanyang T-shirt for me pero comfortable naman. Akala ko nga mangangati pa ako lalo.

Naputol lang ang aking pagsuri sa aking clothes ang may marinig akong mga pukpok galing sa banyo!

Sumilip kami ni Hansel at ilang sandali lang ay lumabas na si Alcinous bitbit ang clothes ko.

“Ilalagay ko lang ito sa plastic,” aniya na nakatingin sa akin.

I didn’t respond.

“Ah, sige, sige, Alcinous! Bait mo talaga!” Pangiti-ngiting saad naman ni Hansel.

Nilapitan ako ni Hansel at kinurot ang aking tagiliran! Oh my gosh! The nerves of this girl na kurot-kurutin ako!

I was about to make some scolding kay Hansel when Alcinous meddled.

“Ito,” he said, handing the plastic to me.

Oh my! My poor dirty clothes! Susuotin ko pa kaya ito? Maybe not!

“Alis na kami, Alcinous! Salamat ulit.”

Si Hansel lang ang todo pasalamat kay Alcinous hanggang sa umuwi na kami.

Pagkauwi ko sa bahay ay wala si Lala Fausta, the housemaid said that Lala went out na naman at possible na gabihin.

Nasasanay na naman ako na mag-isang kumakain at tahimik ang bahay. Sa pagtira ko rito sa Monti Alegri nakontento na ako paunti-unti sa pagtingin sa ulap, sa mga bundok, at sa mga hayop. Hindi na ako nahihilo at naiiyak sa mga iyon.

“Tapos na po kayo mag-dinner, ate?” tanong ko sa isang kasambahay na siyang nag-i-aid sa akin dito sa dining table.

“O-oo, sir!”

Tumango ako.

Pagkatapos kong magdinner ay umakyat na rin ako sa kwarto ko. Maliligo na sana ako nang tumunog ang aking telepono. Dahil may Wi-fi naman sa bahay kahit papaano nakaka-video ko na sila Mommy.

“What?” bungad ko kay Kuya.

“Hello, princess! I miss you! How are you?”

Umirap ako at umupo sa kama. “I’m fine, Kuya. But still… gusto ko pa ring umuwi d’yan!”

Nagtatampo ako kay Kuya… sa kanilang lahat! Umatake ang allergy ko rito pero hindi nila ako kinuha rito! Kahit sabihin ko mang unti-unti na akong nasasanay sa lugar… I still miss my previous life in the big city. Tapos sasabihin pa nila na precious daw ako? Tsk, fuck that precious!

“Don’t worry, princess hindi ka rin matitiis nina Mom at Dad.”

I only sighed. I doubt that.

“Sige na, kuya. I still need to take a bath.”

Tumango si Kuya. “Wait! Kaninong damit iyang suot mo?”

Napatingin ako sa aking suot at napagtanto kong hindi pa pala ako nakapagpalit ng damit simula nang makarating ako sa bahay! Damit pa pala ni Alcinous ang suot ko!

Oh my gosh!

“Oh, it’s from my friend, Kuya. No need to fret!”

“Deimos,”

“Sa kaibigan ko nga! Sige na, kuya! Bye!”

Kuya is still skeptical but he still nodded. “I love you, Dei. Dadalaw ako sa’yo d’yan.”

After the video call, I rushed to the bathroom and took a good shower! Hindi ako marunong maglaba kaya naman pinalabhan ko na lang ang damit ni Alcinous sa katulong.

When Monday came, I got anxious as I sat on my chair! I almost forgot! Magkatabi pala kami ni Alcinous! We’re seatmates but I was so rude sa kanya kahit na tinulungan niya ako roon sa palayan!

It was down to me that I was so bitch kay Alcinous!

“Alcinous!”

“Good morning, Alcinous!”

“Nice, lagi nang pumapasok!”

“Tatapusin mo na ba ang grade 11 ngayon, Alcinous?”

Mga wika ng classmates ko kay Alcinous na kararating lang.

“Hmm,” Alcinous’ short response to my classmates.

Alcinous made his way to his chair- beside me, and I hardly drew a breath as our distance closing. What the heck?! What’s wrong with me? Nahihiya ba ako dahil nahulog ako sa palayan? O baka nahihiya ako dahil sa kamalditahan ko sa kanya?

Nag-angat ako ng tingin nang hindi umupo si Alcinous sa kanyang upuan.

“What? Why tumatayo ka lang d’yan?”

Gusto kong sampalin ang bibig dahil nagtutunog maldita na naman!

“Iyong bag mo,”

Oh dear Lord, please, open the ground for me! Kinain ng init ang aking mukha at saka ko kinuha ang aking bag na nilagay ko pala sa kanyang chair!

Umupo siya nang mabakange ko na ang chair niya.

Hindi ako makatingin sa lalaki kaso nararamdaman ko ang mga nanunusok niyang mata sa akin!

“Ayos ka lang ba?”

Bumuga muna ako ng isang malalim na hininga at saka siya nilingon. Nakatingin nga siya sa akin. Sa kanyang tono kanina ay mukhang may concern pero nananatiling malamig at seryoso ang kanyang mukha.

“Why would I not?”

“Dahil roon sa nangyari sa palayan.”

I cleared my throat.

“I… I’m fine!”

Tumango siya.

“Iyong damit ko pala.”

Umirap ako. Tsk! Luma na naman iyon! “Pinalabhan ko. Bukas baka ma-bring ko iyon.”

Tumango siya at doon naputol ang aming pag-uusap.

Mainit ang room at kahit na may portable fan na ako, binabaha pa rin ng pawis ang aking likod. Hindi tuloy ako mapakali sa aking upuan. At dahil doon hindi ako makapag-pukos sa klase! Nangangati ako sa init! Parang may nanunusok na sa balat ko!

Ngunit ilang sandali lang ay naramdaman ko ang hangin galing sa likod ko. Nilingon ko ito at nakita ko ang kamay ni Alcinous na may hawak na isang notebook at pinaypayan ang likod ko!

“A-Alcinous,”

“Huwag mo akong intindihin. Makinig ka.” aniya habang ang mata ay nakatingin sa blackboard!

Napapatitig lang ako sa kanya dahil pinagpapawisan din naman siya pero bakit niya ako pinaypayan?

---

This story is already at chapter 9 on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month and 35php for student. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 7

Chapter 7

Dei’s Pov

My eyes glared at Alcinous, who was still fanning my back. He wanted me to focus on the discussion happening in front. Pre-cal namin. Nangangamote ako sa subject na iyan. But here I am, my mind kept drifting to Alcinous, his hand busy fanning my sweaty back.

“Stop it,” I told him.

How the hell am I supposed to focus when I see him busy jotting down our teacher’s discussion with one hand while the other is fanning me? Is he serious? Nagpapaawa ba ito? Nagpapakonsensya sa akin? Because if he is, hindi ako nakakaramdam ng konsensya o awa ngayon. What I feel was inis from him?!

“You are sweating,” he said in a low tone. Iyong tipong kami lang talaga ang nakakarinig sa aming pagta-talk dito sa likod.

Hansel already mentioned to me that Alcinous was truly a good guy. Many students, and even almost all the teachers here, were fond of him because of his generosity and respectfulness. Well, I saw it too. I knew… I knew he was kind and all those flattering words they said about Alcinous. But his goodness stirs something within me. I don’t like how generous he is. Nakakainis ang bait niya!

I don’t know. Maybe I’m just bad kaya nakakaramdam ako ng ganito. Maybe I’m this bitch para makaramdam ng inis ngayon tapos pinaypayan niya ako. Tsk! I didn’t ask him though. Nagkusa siya! At aaminin ko, masarap siya sa pakiramdam.

“I know. And what’s wrong with you? We’re not friends.” Pranka kong saad sa kanya.

Napatigil si Alcinous sa pagpaypay sa likod ko.

Binaba niya ang notebook na ginamit at saka tumingin sa akin. His eyes remained stoic and emotionless.

My gaze shifted back and forth between his two orbs. The longer I stared into his eyes, the more I felt as if I were being drawn into the endless void of his gaze.

Alcinous opened his mouth, as though he wanted to say something, but no words came out. After a moment, the muscles in his jaw twitched before he tore his gaze away from me lazily, as if I were nothing more than a boring creature.

I cleared my throat, picked up my pen, and turned my attention back to the blackboard. Akala mo naman pogi- napaungol ako. Pogi naman kasi siya! Wala akong malait sa kanya kasi pogi siya at mabait! Sana bobo na lang siya!

I groaned inwardly upon seeing the board almost entirely covered with math problems. Ang dami nang sample problems na nasulat ng teacher namin sa board kaso wala akong ma-gets sa mga iyon. Nahihilo ako sa mga numerong nakasulat doon. Nahihilo ako kung saan iyon galing o saan nakuha!

Just what the heck?! Bakit nga ba ako kumuha ng STEM strand ngayon? Pwede naman sanang ABM na lang. Baka doon tolerable ang Mathematics. Dito sa STEM, mukhang papatayin ako ng Math. O baka bobo lang ako sa Math? Shit! I hate numbers!

Hanggang sa pumasok ang aming last teacher sa umaga. Banas ma banas na ako. Hindi na kayang i-doddle ni Hansel ang aking mukha sa sobrang inis ko ngayon. Una, ang init, nangangati na ang skin ko. Pangalawa, naiinis ako kay Alcinous kasi matapos niya akong paypayan ay nag-aact siyang nonchalant towards me. Hambog din siguro! Pangatlo, hindi ko pa maintindihan ang Pre-Cal namin! And lastly, I hate how my classmates look at me like I’m sore in their eyes. FYMI lang sa kanila, ako itong ayaw sa kanila. They’re such fake classmates. Nagg-greet pa sila sa akin ng ‘good morning’ then after that ako pala ang pinag-uusapan nila? Akala siguro nila I’m that stupid para hindi ko iyon malaman.

“Sobrang arte ni Deimos.”

“Apo kasi ng former governor iyon dito sa Monti Alegri.”

“Parang hindi apo ni Gov, eh. Ang sama ng ugali.”

“Nang iirap na lang bigla.”

“Kaya walang gustong kumaibigan sa kanya kasi ang pangit ng ugali.”

“Kaya siguro tinapon ng magulang dito sa Monti Alegri kasi ang sama ng ugali.”

Those words came straight out of my classmate’s mouth-my female classmate’s. I heard it firsthand one time when I was heading home.. Kaya nga hindi ako nakakangiti ng maayos sa kanila dahil d’yan. At wala rin kong balak kaibigan sila. Mas mabuti nang mabango ang hininga ko kaysa makipag-plastikan sa kanila.

And those words na kanilang sinabi sa akin, hindi naman ako nasaktan doon. Aminado naman kasi akong hindi ako mabait. Maarte lang ako, maganda, at mabango. Period!

“Okay, so now, for your group project this semester in my subject, I want you to create a poem. To make it easier for you to choose your groupmates, the people in your row will be your groupmates.”

Our teacher paused briefly and surveyed the class with her stern eyes as the subtle commotion among us gradually spread throughout the room.

Nag-ingay naman ang mga classmates ko. There was a hush of annoyance among some of my classmates, while others looked happy with our teachers, and some, like me, were indifferent to it.

However, my nonchalance was short-lived when I realized that Alcinous would be one of my groupmates! Hindi ba talaga ako love ni Lord sa araw na ito?

“Okay, silence!” With our teacher’s commanding tone, everyone fell silent. “In your groups, form a small circle and decide who will be the group’s leader and secretary. After that, write on a one-fourth sheet of paper the group name, leader’s name, secretary’s name, and then the members,” Ma’am instructed.

Lahat sila nagkagulo na.

“Lift your chairs, huwag gumawa ng ingay! Minus 10 points sa grupong maingay!”

I don’t know if our teacher was serious about it or not, but our classmates toned down.

I languidly stood up and was about to lift my chair because we were going to form a circle when Alcinous impassively lifted my chair for me.

“I can lift it naman.” Malditang daing ko naman. Sinadya kong lakasan upang marinig talaga ni Alcinous.

“Alam ko, ang lamya mo lang kasi.”

Naging mabilis ang paglingon ko kay Alcinous pero hindi ko na ito nasumabatan pa dahil inayos niya rin ang kanyang chair at umupo na parang walang nangyari!

The heck?! Kaya siguro hindi na talaga maganda ang pakiramdam ko rito kay Alcinous kasi masama siya sa akin! Mabuti lang siya sa iba! Sa akin niya pinapakita ang totoong dirty ng attitudes niya!

‘Baka naman ikaw lang ang masama at maldita.’ Nailing ko ang aking ulo dahil sa munting bulong ng aking utak.

Padabog akong umupo. Sa aming grupo ay may dalawang girl, dalawang boy, at isang bakla, ako!

I noticed the two girls whispering to each other, their gazes fixed intently on Alcinous.

Sumama ang timpla ng mukha ko roon. Hindi pa ba sila nagsasawa sa mukha ni Alcinous? Yeah, pogi na itong si Alcinous. Siya na ang malinis at mabait sa iba. Pero really? Sa araw-araw naming magkakasama hindi pa sila nagsasawa?

Irap lang ako nang irap.

Nagpatuloy si Ma’am sa pagbibigay ng instructions para sa aming poem at nagsulat na rin ng rubrics sa board.

“Alcinous, ikaw na lang ang leader at ako ang secretary,” saad ng isang kagrupo namin na babae na hindi ko rin alam kung ano ang pangalan.

“Hmm,” tango ni Alcinous.

“’Yon! Ikaw na lang talaga ang secretary, Rizie, kasi maganda ang penmanship mo.” Sulsol naman ng babae doon kay Rizie (pala ang name) na siyang nagboluntaryo.

Mabilis na kumuha ng intermediate pad si Rizie at nagsulat doon sa aming group name.

“Huwag kang maingay, Vyjane.” Sundot naman ng babaeng si Rizie doon may Vyjane. Hindi mahirap hulaan na magkaibigan sila. Parehong pangit eh.

“Ay, ano pala ang spelling ng pangalan mo?” tanong ni Rizie sa akin.

“Huh? ’Di mo alam, Rizie?” tanong naman ng kagrupo naming si Elvin.

Alam ko ang pangalan niya dahil ako ang nagc-check ng paper niya minsan kapag may checking kami sa mga quizzes at exams.

“Hindi ko alam,” nguso pang sabi ni Rizie. Nagmumukha siyang tutang walang ligo!

“Akin na, ako na magsulat!” Pagalit kong sabi.

Simaan ako ng tingin ni Rizie bago inabot ang papel sa akin. Si Elvin na ang tumanggap no’n at ibinigay sa akin ang papel. Dahil naligpit ko na ang aking ballpen. Kukuha na sana ako sa aking bag nang kunin ni Alcinous ang paper sa armchair ko at ito na ang nagsulat ng name ko!

Tumayo si Alcinous.

“A-ako na ang magpasa, Alcinous, kasi mas pabor sa akin dito si Ma’am.” Alma ni Rizie nang makita si Alcinous na tumayo

“Ako na,” walang emosyong wika naman ni Alcinous at nagtuloy-tuloy na si Alcinous tungo kay Ma’am.

Pinanood ko si Alcinous. Ang tangkad niya talaga at moreno. Usually, I don’t appreciate morenos that much. Pero kasi si Alcinous siya iyong klase nang moreno na malinis at alam kung papaano dalhin ang sarili. Siguro dahil mature siya. Unlike sa ibang classmates namin na dugyot pa pero ang lakas nang lumandi.

I mean, hindi naman sa pinakikialaman ko sila pero sana man lang kapag lumandi sila marunong na silang maglinis sa katawan at manamit ng maayos. It’s so eww-eww for me na hindi malinis ang guys! Especially the nails and the ears!

“Si Alcinous na lang tuloy ang nagpasa. May isa kasi d’yan na nag-iinarte at ang lamya.”

“Hey! Are you seriously talking about me?” Medyo sumama na ang tono ng boses ko. “Do you have a problem with me?”

“Wala. Ang akin lang, sana bilis-bilisan mo ang kilos-”

“I was about to get my pen, girl! You saw me but that man snatched the paper and wrote my name instead. Ni hindi ko iyon inutusan.” Diin kong wika because that was true!

“Kung kasi hindi pa-lamya lamya at kunwari kinukuha ang ballpen mo sa bag mo-”

“Tama na. Pag-usapan na lang natin ang gagawin nating poem at kung ano ang theme natin.” Alcinous’ icy voice sliced through the air, halting Vyjane just as she was about to join hands with Rizie.

Ngumisi sa akin si Rizie at si Vyjane naman ay binilatan ako.

Hindi ko alam kung ano ang pinaglalaban ng mga babaeng ito. They suddenly want to pick a fight with me. It’s obvious! Ang i-immature nila pero nangati ang kamay ko!

My blood clouds my vision.

“You-” akmang tatayo na sana ako nang hawakan ni Alcinous ang kamay ko sa akmang pagsugod ko kay Vyjane at Rizie.

I refuse to lower myself to their level, but if they want a fight, I’m ready to give it to them! I could easily slam their faces into this classroom’s wall!

“Stop it.” Pigil ni Alcinous sa akin.

“What?!” Nagpipigil sa galit kong tanong kay Alcinous.

Kinakagat ko na ang aking labi sa sobrang pagpipigil.

Alcinous eyes moved down to my lips. He gulped.

“Where inside the classroom. Nasa harap si Ma’am.” Mahinang sabi ni Alcinous sa akin. “Calm down.”

Nawala na ako sa mood. Si Alcinous naman ay nagpatuloy sa pagdi-discussi ng magiging theme namin sa aming poem at kung saan namin ito gagawin since sa next monday pa naman namin ito ipapasa.

At sa buong discussion ay hindi ko namamalayan na hawak ni Alcinous ang kamay ko. Siguro dahil sa sobrang galit.

As much as we want to do our project at school, hindi naman kaya kasi may ibang mga group projects din kami sa ibang subjects. That’s why we decided to meet on Saturday and Sunday. Sa school namin isusulat ang poem at sa Saturday ang aming recording at sa linggo ang aming editing ng video. Si Ma’am kasi, gusto pang i-incorporate ang technology.

“Oh, bakit ganyan ang mukha mo?” puna ni Hansel sa akin nang magkita kami sa canteen.

“Iyong mga ka-groupmates ko lang. I hate their guts, and I don’t know why they want to pick a fight with me. Akala nila aatrasan ko sila. Never!” I ranted as I dropped my body onto her chair.

Nanlaki naman ang mata ni Hansel sa akin.

“Nakipag-away ka? Kumusta? Nanalo ka? Dapat nagtext ka sa akin ng backup-”

I rolled my eyes at Hansel. Minsan nagtataka ako kung papaano sila naging kambal ni Handell pero minsan pareho din talaga ang takbo ng utak nilang dalawa.

“I appreciate your support, Hansel. Pero hindi ako nakipag-away.”

“Wow! Achievement mo iyan. Nakapagpigil ka!”

“It was Alcinous.” Bumuntong hininga ako.

Sinundot ni Hansel ang tagiliran ko. Ngumiting aso ito. “Oii, nangangamoy love story!”

“The heck! Siya lang ang nagpigil sa akin na huwag kulamusin ang bibig nina Rizie at Vyjane! And I don’t like it. Anong akala ng lalaking iyon? That he can handle me? Tsk!”

Tumango-tango sa akin si Hansel.

“Hay, kain ka muna, Dei. Mamaya na iyang rants mo. Kain ka muna. Resume ka ulit mamaya kapag busog na.” suway niya naman sa akin at pina-andar ang portable fan ko bago ito hinarap sa akin.

The days passed by hanggang sa dumating ang Friday. I was so thankful na kahit na seatmates kami ni Alcinous, hindi niya ako ginagambala.

“Bukas, Alcinous, okay lang ba na sa bahay ninyo tayo?” tanong naman ni Elvin kay Alcinous nang uwian na namin.

“Pwede naman,” si Alcinous at sinilid nito ang papel at notebook sa bag. “Pero sa hapon na kasi may trabaho ako sa umaga, eh.”

Tumango si Elvin.

“Chat ka namin,” singit naman bigla ni Rizie.

Napairap ako.

“Text na lang. Wala akong Facebook.” ani naman ni Alcinous.

My eyes widen. Wala siyang Facebook? Oh my gosh!

“Sige, number mo?” Edgy namang anang ni Rizie at inabot ang Android phone kay Alcinous.

Napairap ako. Parang nais lang nitong si Rizie makuha ang number ni Alcinous. Tsk! Tapos itong babaeng ito gusto pang awayin ako? Dapat IOS muna ang phone niya bago niya ulit ako gustong awayin. Baka isampal ko sa kanya ang latest IOS phone ko at bago kong bag!

“Text na lang kayo kapag papunta na kayo.” ani Alcinous.

“Sige, Alcinous, una na kami. Kitakits bukas!” ani Elvin at tumango rin ito sa akin.

Kimi namang kumaway sina Rizie at Vyjane kay Alcinous. At bago ito lumabas ng room ay inirapan naman ako.

As if I care!

Naiwan kami ni Alcinous dito sa room.

‘Relax, self. Hindi sila worth it awayin dahil fake ang Channel bag nila at Android lang ang phone.’ Paglubag ko sa aking sarili na umiinit na ang dugo!

Pinatay ko ang aking portable fan at tumayo para umuwi na rin. Hinintay ko rin kasing humupa ang mga tao sa hallway dahil ayaw ko sa amoy nang naghahalong mga amoy ng students.

Yes, I’m that maarte! No one will care. Only the insecure bitches!

“Aalis ka na?” Biglang tanong ni Alcinous nang palabas ako.

Humarap ako sa kanya. Sukbit na rin sa isang balikat niya ang kanyang lumang bag. Dahil tapos na ang klase kaya malaya niyang okay nang ibukas iyong iyong polo niya kaya kita ko ang kanyang sando na puti at mukhang nakailang laba na rin iyon.

“Obviously,” bagot kong sagot sa kanya.

“Don’t you want my number?”

Napatawa ako. Nanatili naman siyang seryoso.

“And why would I?” Natatawa talaga ako!

Humakbang siya papalapit sa akin. The setting sun behind him makes him look glow in front of the orange sun rays.

“Pupunta ka sa amin, di ba?”

“Yes, and?”

I swallowed hard as he took another step closer. His imposing figure loomed over me, casting a shadow so vast it engulfed me, making me feel like a helpless prey trapped in the darkness of his presence.

“Hindi mo alam ang address ko.”

“That’s not a problem. I can always ask, Hansel.” Maraming alam ang babaeng iyon.

“Why ask her when I’m here?” The raspiness of his voice didn’t sit well with me. Something inside me was churning because of his deep, raspy voice!

“And why do you care?”

“It’s my personal business, Dei.” He looked at me as if he could see my soul through my eyes!

“E-excuse me?” I stammered, my heart racing.

“Give me your number. Ako ang magti-text sa’yo sa address ko. At para din malaman ko kung paparating ka na sa amin para masundo kita.”

---

This story is already at chapter 10 on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month and 35php for student. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 8

Chapter 8

Dei’s Pov

“What? Anong gagawin ko d’yan sa palm mo?” Malditang tanong ko kay Alcinous kasi bigla niyang iniabot sa akin ang palad niya. And it’ was outrageous how big his palms was! Siguro dahil malaking tao siya kaya malaki rin ang kamay niya. It’s so unlikely naman if malaki siya tapos maliit ang kamay niya.

His other hand was rummaging through the pocket of his old bag, searching for something. At ilang saglit lang ay may dukot ng ballpen iyong kamay niya.

“Here,” he said plainly, handing his pen to me.

“What am I supposed to do with this?”

“Write your number.”

I smirked.

“Are you this desperate to get my number, Alcinous?” I asked, waggling my eyebrows at him.

To my annoyance, Alcinous’ face remained emotionless, as if I were just a speck of dust on a window he could wipe off whenever he wanted.

I closed my eyes tightly. Really, my annoyance with Alcinous could move mountains. His indifference only irritated me more!

“Think whatever you want, just give me your number,” he said, sounding more like he was issuing a command.

Bumuntong hininga ako. Wala akong mapapala sa lalaking ito. Masyado siyang matigas at hindi siya natitinag sa kamalditahan ko! Parang sanay na sanay siya. O baka mataas lang pasensya niya sa tulad kong maarte, maldita, at spoiled brat!

Inis kong hinaklit ang kamay niya at may ragas na kinuha ang ballpen sa kanyang kamay. Binigyan ko siya ng matalim na titig bago binaba ang aking mata sa kanyang malaking kamay.

Ngumuso ako nang matitign ko ang nagkakapat naming kamay. My hands looked tiny, almost childlike, compared to his. He was so massive that I felt like a child standing next to him! The contrast between us didn’t end there—our skin tones were worlds apart. I was as pale as milk, while he had a warm, moreno complexion.

In the end, I gave my cellphone number to Alcinous. I thought na kapag maibigay ko na sa kanya ang cellphone number ko, aalis na siya but he simply watched me with those dark, piercing eyes, as if I were his next victim.

I instinctively stepped back, putting some distance between us.

“Hindi ka pa ba aalis?” tanong ko sa kanya. Nakakailan na siya sa akin.

Hindi siya nagsalita kaya tatalikod na sana ako sa kanya nang biglang hawakan ni Alcinous ang aking braso.

I jolted as a sudden surge of electricity traveled from Alcinous’ palms to my arms, spreading like wildfire through my entire system.

“Saglit, sisiguradihin ko lang.” aniya.

Napalingon ako sa kanya. Kung gulat ako sa biglaang kuryente na naramdaman ko, mas nagulat ako nang makita ko ang kanyang phone.

Oh my gosh! What kind of phone ang hawak niya?

“W-what—”

“Gulat ka? Keypad ito. Kung gulat ka sa hawak kong telepono. Keypad ang tawag sa ganitong klase ng phone.”

I gazed at him in awe. Lumapit ako sa kanya.

“Pwede patingin?”

Tumaas ang kilay niya sa akin.

“I just want to take a look at it. Baka toy lang iyan,” sabi ko.

“Hmm, saglit,” aniya, hindi nakipag-argumento sa akin.

Ngumuso ako at sumilip-silip sa hawak niyang phone! Oh my gosh! May ganon pa talagang phone? Saang era ba galing itong si Alcinous? Masyado siyang makaluma!

Napaigtad naman ako nang biglang tumunog ang phone ko sa bag. 

Nabitiwan ako ni Alcinous.

“Nagtext ako sa’yo. Baka kasi hindi mo number iyong binigay mo sa akin,” sabi niya saka inabot ang kulay itim niyang keypad phone sa akin.

Sinamaan ko nang tingin si Alcinous. Really? Nagdududa pa siya sa akin? Dapat nagpasalamat siya na binigay ko ang tunay na number ko sa kanya. We’re strangers at hindi ko basta-basta binibigay ang number ko.

Umirap ako sa kanya pero gamit ang dalawang kamay ko, tinanggap ko ang phone niya. Kaagad ko itong sinuri at nagpindot-pindot doon sa mga numbers sa baba.

Wow! Totoo nga! Tunay na phone niya ang keypad na ito!

“Huwag mong pindutin nang pindutin. Baka masira mo.”

“Tsk!” Umirap ako at binalik ko ito sa kanya.

Tinanggap niya naman iyon.

Tumalikod ako kay Alcinous at lumabas ng room. Tahimik na ang hallway.

“Dei,”

Muli na naman akong napatigil dahil kay Alcinous.

“What?” Annoyed kong tanong sa kanya. Hindi ko na siya nilingon dahil ayaw ko lang! Duh?!

“Iyong jersey shorts ko at t-shirt. Ipaalala ko lang kasi hindi mo nadala nitong mga nakaraang araw.”

Napapikit ako sa aking mata at tinampal ang kamay sa noo. It was so careless of me to forget his clothes! Hindi kasi binibigay ng mga maids sa akin! Nakakalimutan ko tuloy!

Umikot na ako paharap sa kanya.

“Yeah, whatever. Akala mo naman gustong-gusto ko ang mga damit mo. They are maluma na naman!” Pagsusungit ko sa kanya.

Ewan ko kung saan nagsimula itong inis ko kay Alcinous. Siguro no’ng naging seatmates na kami. Mukha siyang walang pakialam sa mga sinasabi ko at attitudes ko towards him. At mas kinaiinis ko iyon. Para sa akin ang hambog niya. Feeler.

Unti-unting nagdugtong ang eyebrows ko nang makita ko si Alcinous na nakatitig lang sa akin.

“What?!” pasigaw kong tanong sa kanya. Thankfully, kami na lang yata ang nandirito sa 4th floor ng building.

“Iti-text… kita.”

Tumaas naman ang kilay ko doon.

“Whatever?”

“Nagtext ako sa’yo para makilala mo ang number ko. Basta magtext ka rin kung patungo ka na sa amin. Susunduin—”

“Why susunduin mo ako? I can go to your house alone. I can manage myself alone.” Diin kong sabi.

“Wala sa tabing daan ang bahay namin. May lalakarin pa na ilang metro at mahahaba na ang damo. Baka kasi maligaw ka.”

“Oh my gosh!” I exaggerated.

“Kaya nga magtext ka. Huwag mong lagyan ng malisya itong ginagawa ko.”

Inirapan ko si Alcinous. Anong akala niya? Na nag-aassume ako rito? The heck!

“Hmp!” Higing ko lang at saka tinalikuran si Alcinous.

Habang pababa kami ng building ay nakasunod lang siya sa akin. Mahahaba naman ang legs niya and I knew na kaya niya akong unahan sa paglalakad pero nanatili siya sa likod for some unknown reason.

Bahala siya d’yan.

I sighed and blinked. I’m so tired! Thank God it’s freaking Friday! Kung nasa city lang ako ngayon baka may itinerary na kami nina Denisse at Jonathan para sa weekend namin. I miss those brats. Kumusta na kaya sila? Nahihiya kasi akong kumustahin sila dahil sa last scandal na nangyari sa party sa bahay ni Jonathan. Pati friends ko hindi kasi pinalampas ni Mama, eh.

“Good evening, apo! How’s your school?” Maligayang bungad ni Lala sa akin nang makarating ako sa aming dining area.

Matamlay akong ngumiti kay Lala at umupo sa kanyang kanan. Nasa kabisera kasi siya.

“Still Monti Alegri National High School, Lala. Mainit, sira ang mga wall fans, mga plastic ang classmates ko, maalat ang fried chicken nila sa canteen, at maraming inggitera! Though, I like the teachers there.” Saysay ko kay Lala at naglagay ng table napkin sa aking hita. Walang favoritism. Supalpal lahat kami.

Rinig ko ang pagtikhim ni Lala.

“And you’re slowly embracing Monti Alegri’s life, apo.”

Natahimik ako roon.

Wala lang akong choice kaya pilit kong ini-embrace itong Monti Alegri. If may choice lang ako, wala ako rito ngayon. Nagpapakasasa na sana ako ngayon sa buhay prinsesa ko sa city!

Oh my gosh! Baka magdrama na naman ako rito.

“It’s good to know that you love your school, Dei.”

I just like the teachers. Pero nanahimik na lang ako. 

Kumuha ako ng pagkain. “Anyways, Lala, pupunta ako sa house ng classmate ko tomorrow. May group project kami.”

Napatigil si Lala sa paghihiwa ng kanyang ulam.

“Saan, apo? Bakit hindi n’yo na lang gawin dito sa bahay?”

Umirap ako pero hindi ko iyon pinakita kay Lala.

Ayaw ko ngang dalhin ang mga plastic kong classmate dito. Siguro ico-consider ko if si Elvin… or Alcinous. Pero iyong si Vyjane at Rizie? No way! Pupunta na lang ako sa bahay ni Alcinous kaysa dalhin ang mga face nila dito.

“Ne… next time, Lala.”

“Hmm, sabihin mo lang para makapaghanda tayo.”

After dinner, I headed to my room to complete my nightly routine before climbing into bed.

Balot ng facemasks ang aking mukha habang nagv-videocall kami ni Hansel.

“Ano? Pupunta ka talaga sa bahay ni Alcinous?” Gulantang niyang sabi matapos kong mabanggit sa kanya ang gagawin ko bukas. 

Si Hansel ay may itim na facemask din sa kanyang mukha. Ako pa ang nagturo sa kanya sa para maalagaan niya ang kanyang mukha. Hindi niya raw kasi hilig iyon pero ngayon na-impluwensyahan ko na siya. Marami siyang pera kaya dapat magwaldas din siya kahit papaano. Mayayaman kaya ang mga Del Mundo rito sa Monti Alegri. Kaya nga akong bigyan ng mga imported na chocolates ni Handell, eh.

“Yeah,”

“Bakla ka! Bakit hindi mo nasabi sa akin?”

Nagusot ang aking mukha pero kaagad din namang nakabawi dahil gumalaw ang mask sa mukha ko.

“Hindi ko nabanggit sa’yo?”

Umirap si Hansel. “Hindi! Puro ka lang kasi rants tungkol sa classmates mo! But anyways, alam mo ba ang bahay ni Alcinous? Alam mo kung saan siya nakatira?”

Umiling ako ng mahina. Baka kasi mahulog ang mask ko. It’s pricey kaya tapos hindi pa mabibili rito.

“Alcinous said naman na magtitext siya sa akin at susunuduin niya ako.” Kwento ko kay Hansel.

“Oh my gosh! Really? Susunduin ka? Si Alcinous susundo sa’yo?” Hansel’s voice blurted. Nahulog pa nga ang mask niya.

Tinanggal ko ang mask sa aking mukha. Kita ko sa reflection ng phone ko ang kinis at kintab no’n.

Oh my, I’m so pretty!

Kinilig ako para sa sarili ko.

“Deimos Aldejar! Nakikinig ka ba sa akin?”

I jumped in shock, startled by the sharp tone of Hansel’s voice!

“Of course I hear you clearly, Hansel! Ano naman kung si Alcinous ang susundo sa akin?” Kunot noo kong saad.

Hansel bit her lower lip.

“Do you think…” she trailed off. “Do you think Alcinous likes you, Dei?”

I almost dropped my phone. Was this Del Mundo for real? Did she even hear herself?

Oh my gosh! That’s the most absurd thing I’ve ever heard from Hansel!

“Come on, Hansel. Baka lang daw maligaw ako, okay? Don’t put malice into his actions. Trust me, Del Mundo. Alcinous doesn’t like me and will never like me. Period!”

Magsasalita na sana siya nang patayan ko siya ng phone ko.

I let out a deep sigh before flopping onto my bed and closing my eyes.

Hansel must have lost her mind when she said those things. That probinsyano will never, ever like me. Not in a million years. Siguro hindi lang nakapaghapunan si Hansel sa tamang oras.

Tumaligid ako at niyakap ang extra kong unan.

I’ve always been rude, nasty, and ungrateful to Alcinous. That’s why I knew what Hansel said was impossible and seemed like an out-of-this-world thought.

Sumama ang mukha ko. Alam ko naman pala. Pero bakit ini-entertain ko ang sinabi ni Hansel? Bakit iniisip ko ito ngayon?

Napapikit na lang ako sa aking mata nang mariin! And when I opened my eyes, I was greeted by the uproar of my phone!

Inabot ko ang phone ko sa bedside table at tiningnan kung sino ang nambubulabog sa akin. It was only a text. At galing pa kay Alcinous!

‘Good morning! Heto ang address namin ****. Alam naman ito ng driver ninyo. Text ka na lang kapag paparating ka na o nakaalis ka na sa bahay ni Governor Aldejar para masundo kita.’

Basa ko sa kanyang mensahe. Ang sipag naman nitong si Alcinous magtype ng message sa kanyang keypad phone.

Hindi ako nagreply sa kanya at naligo na lang ako. Ginawa ko ang aking assignments sa General Biology at sa aming P.E bago ako naghanda para umalis.

At tama nga si Alcinous, alam ng driver ni Lala kung saan itong address ni Alcinous.

‘Paalis na kami.’ Plain ko namang text kay Alcinous nang makaupo ako sa backseat. Tinaob ko rin ang phone ko sa aking kandungan matapos magtext kay Alcinous pero kaagad na nag-vibrate ang phone ko.

Tiningnan ko ito.  

‘Okay. Ingat!’ ang reply ni Alcinous.

I ignored his reply and looked out the window, watching the rice fields and trees along the road blur as the car sped by.

I tried to distract myself by focusing on the lush greenery around me, but my mind kept returning to Alcinous’ two-word response. Bakit naba-bother ako sa ‘ingat’ na reply niya?

Halos mawala ang eyeballs ko kakairap! Kung hindi dahil sa sinabi ni Hansel kagabi, hindi ako mag-ooverthink ng ganito. Dahil kay Hansel nagiging ganito na ang takbo ng utak ko. Pati simpleng reply lang ni Alcinous, napapaisip na tuloy ako!

“Nandito na tayo, sir Dei.” Ang wika ni Manong driver ang nagpagising sa akin.

“Oh, thanks, Manong!” ani ko.

“Magtitext na lang po kayo sa bahay, sir, kung kailan ko po kayo susunduin?”

“Yes, Manong!”

“Sige, sir, ingat po kayo!”

Napatigil ako. Natural lang namang sinasabi ang mag-ingat ka o ingat. Tulad ni Manong na concerned citizen lang. Kaso bakit kay Alcinous, naiiskandalo ako?

Nakaharap ako sa daan at naiwan nang mag-isa. Nag-ooverthink pa rin!

“Dei,”

Napalingon ako nang marinig ko ang boses ni Alcinous.

“Kanina ka pa ba?” tanong niya sa akin. How the hell could he manage to utter those words while maintaining his emotionless face?

Kaagad niyang binuksan iyong dala niyang payong at lumapit sa akin.

I gulped, unable to understand why my heart was pounding so wildly. It felt as if I had just sprinted a whole track race before standing up in front of Alcinous.

“N-no, kakaalis lang ni Manong driver.”

Tumango siya.

“Tara na. Nando’n na sila sa bahay.”

“You go ahead,” sabi ko.

“Sabay na tayo para mapayungan kita. Mainit.”

Napatingin tuloy ako sa payong kung saan kami nakasilong dalawa.

“Ayaw mo bang sabay tayo? If you want, pwede naman na sa’yo na lang itong payong.”

Umiling ako. Maldita ako, maarte, at malakas manlait pero may konsensya naman ako kahit papaano.

“No,”

“Mabuti.”

Sabay na kaming naglakad ni Alcinous sa isang daan na madamo at maliit. Kasya lang talaga ang dalawang tao sa daan na magkatabi at halata na walang dumadaan na kahit na anong uri ng sasakyan sa daang ito. Matataas din talaga ang damo sa tabi.

“S-sinundo mo rin sila?”

What the heck? Bakit ko iyon natanong?

“Sino?” He probed, using his baritone voice. It was just his normal voice, I knew! But to my ears, it sounded unusually masculine and… gentle?

Nababaliw na talaga ako!

Tumikhim ako. The slight friction created by our brushing arms sent bolts through my body, making me quiver!

“I-iyong mga kasama natin…” Nauutal kong sabi.

“Hindi. Ikaw lang ang sinundo ko,” sagot niya gamit ang magaspang at malalim niyang boses!

---

This story is already at chapter 11 on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month and 35php for student. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 9

Chapter 9

Dei’s Pov

The defining silence between us stretched, growing more awkward with each passing moment. I could only hear the rustling of the grass as the wind blew and the soft yapping of our slippers against the muddy path leading to his house.

I swallowed hard, feeling my heart race irregularly from the slight friction of our skin brushing against each other.

I lowered my head, and that was when I noticed the small paper bag in my hands. It held his clothes-the ones I had worn last week when something unfortunate happened to me on the farm.

“Oh, here are your clothes, by the way,” I muttered, lifting the paper bag toward him.

“Salamat, Dei.”

Tinanggap ni Alcinous ang paper bag kung kaya’t ngayon ang pinagkakabalahan na lang ng aking kamay ay ang sling ng aking maliit na cross body bag.

“Usog ka rito dahil maliit.” Wika ulit ni Alcinous mayamaya.

“O-oh, yeah.” ani ko naman at umusog pa sa kanya.

Yeah, it was so mainit pero hindi ako nagrereklamo kasi ito naman ang gusto ko kaysa doon kami sa bahay ni Lala.

“K-kanina pa ba ang mga classmates natin sa house ninyo?” tanong ko sa kanya.

“Nang paalis na ako, dumating sila.”

“They didn’t ask kung saan ka pupunta?”

“Nagtanong.”

I cast him a sideways glance. “Did you answer them?”

“Hmm, sinabi kong susunduin kita.”

Nalaglag ang panga ko. I’m sure by now, ako na ang pinagpipyestahan nina Rizie at Vyjane. Ang init pa naman ng mga dugo nila sa akin for some unknown reason.

“Huwag kang mag-alala dahil nagsasaulo pa naman sila sa kanilang mga parts para sa recording natin mamaya. At si Elvin naman ang nagdala ng camera niya since siya na rin daw ang mag-iedit. Tapos reviews na lang daw natin if may kulang o idadagdag tayo.” aniya. “Ikaw, saulo mo na ang linya mo?”

What he was talking about was about our poem. Iyong nagawa kasi naming poem, kailangan pa namin iyong i-divide sa ka-groupmates namin tapos i-memorize for recording. Aside sa gawa naming poem, itong recording namin ay graded din.

“Of course, super maikli lang naman nila.” Medyo irita kong sagot sa kanya.

Naiinis ako. Naiinis ako na kahit walang ginagawa si Alcinous sa akin. Para akong affected na ewan. O baka bother lang talaga ako.

Tumingin ako sa unahan at nakahinga ako ng maluwag nang may maaninag na akong bahay. Medyo may kalayuan pala itong bahay ni Alcinous sa daan.

“Is that your house?” tanong ko naman mayamaya.

“Oo,”

“Wala kayong neighbors?”

“Mero pero medyo may distansya. Hindi mo makikita mula rito kasi natatakpan ng mga kahoy.”

Napatango ako. Indeed, sobrang dami ng kahoy sa paligid. At iyong unang bahay lang na nakita ko ay swerte na bahay ni Alcinous.

“Araw-araw ka naglalakad dito papunta sa school?”

“Hmm hanggang doon sa daan, may mga tricycle naman o ’di kaya’y minsan dyip na patungo sa school.”

“You have siblings, right?” Kulit ko pang tanong sa kanya.

Why did I have so many questions? Of course, it was to kill the awkwardness looming over us.

“Oo, meron. Babae at lalaki.”

“Nags-school na rin?” Saglit kong nilingon si Alcinous. Seryoso lang siyang nakatingin sa daan at mahigpit ang pagkakahawak doon sa handle ng payong.

“Iyong kapatid kong lalaki, four years old; hindi pa nag-aaral. Iyong isa nag-aaral; grade 6 na.”

“I have siblings too.” Usal ko naman kahit na hindi siya nagtanong.

And when I mentioned it, natahimik ako. Bigla kong namiss sina Kuya at Ate. Kahit na lagi silang busy sa kanilang work. Hindi nila nakakalimutan na magmessage sa akin. Si Kuya Thales, lagi niya akong tinatanong kapag may kailangan ako o gustong bilhin. Minsan tinatanong niya ako kung saan ko gustong magtravel. Si Ate Theano naman, binibilhan ako ng mga clothes and my skin care products. Maraming pera ang mga kapatid ko dahil maaga silang nagsi-trabaho. At siguro hindi nila alam kung saan nila iwawaldas ang pera nila, kaya sa akin nila binubuhos.

I thought my life would always stay the same as it was back then. I believed that as long as I had my Kuya and Ate, everything would be fine. I was complacent and overly confident about my circumstances-until my mother put an end to all my whims and turned my situation around.

Dahil sa sobrang atensyon, sobrang pagmamahal at pag-aalaga nila sa akin. Naging spoiled ako at akala ko, mabuti iyon at maganda iyon. I was so self-centered that I forgot to consider the feelings of the people around me. I thought their world revolved around me too. That was so naïve of me.

Too much of anything isn’t good, and too little isn’t good either. Balance is the key to life, but it’s difficult to maintain. Between good and evil, right and wrong, and easy and hard, we often choose what we think is better-only to realize it leads us to the edge of life.

“Malayo sila sa’yo?”

Parang binuhat ng malalim na boses ni Alcinous ang mabigat kong pag-iisip.

Tumingala ako sa kanya at naabutan ko siyang nakatingin sa akin. He was always serious and looked so cold. But despite those traits, there was something in his voice that sounded so soft and gentle to my ears. Am I crazy?

“Oo. They’re in Manila, they’re working.”

Busy na sila Ate at Kuya because they already earned high position in the company. And that’s because of their hard work. Imagine they started as janitor and janitress, hanggang naging front desk sa hotels, then managers to supervisors. Even though they have my parents at their back, they earned their rightful positions for themselves.

“They must have been so fond… of you.”

“They are.” Mahina kong untag. Medyo na lungkot na tuloy ako.

Nang malapit na kami sa bahay ni Alcinous, doon ko napansin na gawa sa semento ang half ng kanilang bahay at ang half naman ay kahoy. At kahit kahoy, ang bintana naman ay jalousie. Katamtaman lang din ang laki ng bahay nila.

“Alcinous!” It was Elvin nang makarating na kami.

Sobrang linis ng paligid!! May malaking puno ng mangga sa isang tabi at nando’n ang mga ka-groupmates namin nakisilong. May parang malaking sofa rin kasi doon na gawa sa kahoy at kawayan. Para siyang higaan na inilagay sa bakuran.

Kahit na mataas pa ang araw, hindi ko iyon naramdaman dahil sa mayabong na dahon ng mangga. Tumutuyo na rin ang pawis ko dahil sa preskong hangin.

“Halika ka na.” Aya ni Alcinous sa akin at tiniklop ang payong.

Nilagay niya sa balkonahe ang paper bag at ang payong bago kami lumapit kina Elvin.

“Sinundo mo siya Alcinous?” tunog inis na saad ni Rizie nang makalapit kami ni Alcinous sa kanila.

Nagpagpag ng pwesto sa sofa si Alcinous at saka niya ako giniya paupo sa pwesto na kanyang pinagpagan.

“Hindi niya alam ang tungo rito sa bahay kaya sinundo ko.” Pormal na sagot ni Alcinous.

“Pa-importante.” Pasiring naman na bulong ni Vyjane pero narinig ko pa rin iyon!

Masama kong binalingan si Vyjane and was about to say something nang maunahan ako ni Alcinous.

“Hindi siya sanay sa lugar at bago pa lang si Dei dito sa Monti Alegri. Lalo na rito sa amin, kaya sinundo ko. At ako naman sumundo sa kanya. Walang kaso iyon sa akin.”

Unti-unting gumuhit ang ngisi sa aking labi dahil sa sinabi ni Alcinous.

See that, bitch?

Sumama lalo ang mukha mg dalawang babae sa akin. Though hindi kami nagkakamabutihan nina Rizie at Vyjane. Hindi naman no’n naaapektuhan ang aming group project. Achievers din kasi ang dalawa at ayaw papatalo kaya ginagalingan din nila. Pareho kami rito na gusto ng malaking grado!

“Kuya, meryenda muna kayo!”

Habang nagre-review kami sa mga video namin. Bigla namang dumating ang babaeng kapatid ni Alcinous dala ang isang plato.

Nilapitan kaagad ni Alcinous ang kapatid.

“Salamat, Zayla. Kayo ni Aldous kumain na? Si Papa?” ani Alcinous sa kapatid.

Maganda ang kapatid ni Alcinous! She’s a bit tan, but she looked truly gorgeous with her straight hair framing her small face!

“Tapos na kami, Kuya. Kayo kanina pa rito kaya sinabi ni Papa na dalhan na kayo rito sa labas.”

“Salamat, Zayla.”

“Walang anuman, Kuya! Saka maglalaro kami rito ni Aldous mamaya, ha. Kapag tapos na kayo. Nanuburyo na si Aldous sa loob, Kuya.”

“Oo, at patapos na kami.”

Malapad ang naging ngiti ni Zayla kay Alcinous bago ito kumaripas papasok sa bahay nila. Sinundan ko ng tingin si Zayla at nakita ko mula sa nakabukas na bintana ang isang kapatid ni Alcinous na lalaki na si Aldous.

“Dei,”

Naputol ang titig ko doon sa bintana at napatingin kay Alcinous.

“What?”

“Meryenda muna.”

Binaba ko ang aking mata sa plato na nasa gitna. Nakapalibot kami sa plato at kumakain na ang iba. Tinitigan ko ito ng mabuti.

“Malinis iyan. Banana cue. Kumakin ka ba n’yan?”

Lumunok ako. It looks so delicious with the melted sugar coating the banana! But I’m nervous-I’ve never tried this before.

Tumango lang ako kay Alcinous.

Kinuha niya ang isang tinidor at saka nagtusok ng isa doon bago inabot sa akin.

Tinanggap ko ito at kakagat na sana nang hawakan ni Alcinous ang aking braso.

“Mainit. Hipan mo na.”

“A-ahh, yes.”

Hinipan ko iyon kagaya ng sabi ni Alcinous bago kumagat sa saging. Kahit na nahihirapan ako dahil doon sa sugar na kumakapit sa aking ngipin. Masarap pa rin! Sobra! Nakalimang slice nga ako nang saging kahit first time ko kumain no’n.

Bumalik din ang kapatid ni Alcinous dala naman ang pitsel ng juice at baso. But this time nakasunod na kay Zayla si Aldous. What a cute boy!

Nagsalin sila ng juice sa kani-kanilang baso at ako naman ay sinalinan ni Elvin.

Pinakilala sa amin ni Alcinous ang kanyang mga kapatid. Si Aldous parang nahihiya at nagtatago lang sa likod ni Zayla.

“Ang gaganda at gwapo n’yo!”

“Oo, nga. Ang ganda magpalahi sa inyo, Alcinous! Walang tapon kahit isa!”

Tili naman nina Rizie at Vyjane.

Ngumisi lang si Alcinous pero ako umirap-irap na.

Matapos kong uminom ay tiningnan ko lang ang mga kapatid ni Alcinous at talaga namang magaganda sila. Malinis din sila.

Kumunot ang noo ko nang mapansin ko ang kapatid ni Alcinous na pasilip-silip mula doon sa likod ni Zayla.

“Si Aldous nahihiya yata sa mga chix, eh!” Tukso naman ni Elvin sa bata!

“Shut up, Elvin.” si Alcinous.

“Totoo naman, pare. Tingnan mo mga ang mukha ni Aldous, oh. Namumula!” ani Elvin sa tabi ko.

Sinilip ko ang bata pero kaagad itong nagtago sa likod ni Zayla.

“Put- ay may bata pala.” si Elvin. “Mukhang si Dei ang tinitingnan ni Aldous, ah.”

“Pretty ba si Kuya Dei, Aldous?” patuksong tanong ni Elvin kay Aldous.

Siniko ko si Elvin.

“Shut up you, freak!” Suway ko kay Elvin.

Natawa lang si Elvin.

“Oum! P-pretty!”

Malakas na natampal ni Elvin ang aming kinauupuan sofa na gawa sa kawayan at tumawa.

“Magkapatid nga!”

Kumunot noo ako. Naguluhan.

“Tumahimik ka, Aldous! Sasamain ka talaga sa akin!” Banta naman ni Alcinous kay Elvin kaya tinikom nito ang bibig.

Hindi ko talaga hilig ang mga bata. Thankful nga ako kasi ako ang bunso sa pamilya. Nakukulitan kasi ako sa kanila. But now, parang gusto kong lapitan ang kapatid ni Alcinous. He was so cute! Mataba ang pisngi at moreno din.

“Hi!” Kinawayan ko ang batang si Aldous at mas lalo lang itong nagtago sa likod ni Zayla.

“Pasok na muna kayo, Zayla.”

“Sige, kuya. Saka…” Tumingin sa akin si Zayla. “Nice to meet you po, Kuya Dei. Ang ganda n’yo po. Para kayong manika, nagmumukha po kayong babae!”

Ilang beses na akong nakakarinig ng complimentary words pero dito ako mas kinilig at mas nakarinig ng sincerity aside syempre sa family ko.

“Thank you, Zayla. Ikaw rin, you’re so beautiful.”

Natapos namin ang aming group project at nakatanggap kami ng mataas na grado. Dahil sa aming group project, si Alcinous at Elvin ay mas lalong naging close sa loob at labas ng room namin. Iyan ang napansin ko kasi may tapik-tapik na sila sa balikat every time nagkikita sila at pati na kapag umuuwi.

It was a rainy afternoon at maaga kaming pinauwi ng aming principal dahil sa sama ng panahon. Naitext ko na si Manong Cesar na magpapasundo ako kaso wala pa siya. Si Hansel at Handell naman ay umuwi na rin.

“Dei?”

Nakisilong lang ako sa guardhouse nang dumating sa Alcinous.

“Alcinous,”

“Hindi ka pa umuuwi? May sundo ka?” Tanong niya sa akin. Tumabi siya sa akin at saka sinara ang payong.

“Nagtext na ako kay Manong Cesar. Hinihintay ko lang siya.” Sagot ko naman sa kanya.

“Sabayan na kita rito.” aniya.

“N-no! You go home. Baka kailangan ka sa house ninyo.”

Umiling naman siya. “Hindi. I’m sure on the way na naman siguro ang driver mo.”

Tumingin ako kay Alcinous. Matangkad talaga siya. Hanggang balikat niya lang ako. Tiningnan ko siya na nakabukas na naman ang polo niya at ang kanyang slacks ay binabasa na rin ng ulan.

“You don’t have to do this.”

“I know.”

“Then why, Alcinous? Masama ako… I mean hindi ako naging mabuti sa’yo. You helped me… pero hindi ako nag-thank you sa’yo. Lagi mo akong pinapaypayan sa room. Tapos no’ng pumunta ako sa inyo… hindi mo naman sinundo ang iba pero ako… sinundo mo.” Tiningnan ko si Alcinous sa kanyang mga mata. Sa una ay iniiwas niya ang tingin sa akin pero kalaunan ay tumitig na rin siya sa akin.

Totoo! Hindi lamg isang beses kung hindi maraming beses nng pinaypayan ni Alcinous ang likod ko sa klase namin. Hindi ko siya inuutusan doon pero ginagawa niya ng kusa. Hindi ko naman siya masuway kasi gusto ko.

“Hindi kita maintindihan, Alcinous. Naguguluhan ako sa’yo. Super cold mo at masyadong mysterious for me. Iba ang kinikilos mo sa iyong ekspresyon. Please, help understand you Alcinous.”

Kumuyom ang kanyang panga.

“Dei-”

Napatalon siya nang biglang may bumusina. Si Alcinous naman ay napatingin din doon.

“Sorry, sir Dei. Natagalan ako dahil sa lakas ng ulan.” Ani naman ni Manong Cesar nang makalabas mula sa kotse dala ang isang payong.

“It’s okay, manong.”

Binalingan ko si Alcinous. “Sa… sabay ka na sa amin. Ihahatid ka namin hanggang doon sa eskena patungo sa bahay ninyo.”

“Hindi na-”

“Sige na, sir. Malakas ang ulan. Wala nang bumabyahe.” Sapaw naman ni Manong Cesar kay Alcinous.

Walang nagawa si Alcinous kung hindi pumasok na rin sa kotse. Magkatabi kami sa likod at parehong tahimik. Nakatingin lang siya sa unahan pero ako panay ang sulyap sa kanya.

Binawi ko ang tingin ko kay Alcinous at tumingin sa labas. Baka kasi tanungin ko na naman siya. Ayaw ko nang ulitin iyong sinabi ko kanina. Baka kasi dala lang ito sa mga tukso at mga speculations na sinasabi ni Hansel sa akin.

Halos hindi na makita ang daan sa sobrang lakas ng ulan sa labas. Ilang minuto ay humento rin si Manong nang makarating kami sa eskena tungo sa bahay ni Alcinous.

“Salamat po. Salamat, Dei.” Magalang na wika ni Alcinous at lumabas.

Hindi ako umimik sa kanya at pinanood ko lang siya. Nag-U turn naman si Manong para makauwi na kami.

Mariin kong pinikit ang aking mata at bumuntong hininga. Sinandal ko naman ang aking ulo sa salamin ng bintana. Nagnilay ako sa aking sinabi kay Alcinous kanina at nagsisi naman ako dahil nagpadala ako masyado sa bugso ng damdamin ko.

Pero ang aking pagninilay ay nadisturbo nang may makita akong anino ng tao sa gitna ng malakas na ulan tumatakbo sa likod namin.

“Hala, iyong kaibigan n’yo ba ito, sir Dei? Bakit niya tayo hinahabol? May nakalimutan ba ito?”

Napalingon ako sa likod. Si Alcinous nga!

“T-tigil, Manong. Itigil n’yo po ang sasakyan!”

Naguguluhan man si Manong ay itinigil niya pa rin ang sasakyan. Walang habas kong binuksan ang pinto ng kotse.

“Sir Dei!” sigaw ni Manong pero hindi ko na ito pinansin.

“Dei,” hinihingal na untag ni Alcinous. Hindi niya dala ang bag at payong. At dahil sa malakas na ulan, pareho kaming basa.

“B-bakit mo kami hinabol?” Kahit na hindi naman ako tumakbo. Kinakapos din ako sa hangin.

“S-sasagutin ko iyong tanong mo kanina.” Malalalim ang kanyang hininga.

Napalunok naman ako.

“Sorry, Dei. I’m so sorry.”

Pinalis ko ang tubig sa aking mukha. “Ako dapat ang nags-sorry sa’yo, Alcinous. Wala kang ibang ginagawa for the past weeks kung hindi ang maging mabuti sa akin. But-”

“I’m so sorry for liking you, Deimos Aldejar.”

Natigilan ako.

“A-Alcinous…”

“Sinubukan ko naman… sinubukan ko namang ilihim ito. Itago at ibaon na lang sana limot pero sa bawat araw na magkasama tayo at sa bawat araw na magkatabi tayo sa classroom. Mas lalo lang akong nahuhulog sa’yo. Pasensya na, Dei. Pasensya kung dahil sa kilos ko, nagagambala kita. Huwag kang mag-alala, Dei. Walang balak na ipagpatuloy itong nararamdaman ko para sa’yo. You are way out of my league, and I won’t dare cross the boundaries between us.”

---

This story is already at chapter 12 on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month and 35php for student. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 10

Chapter 10

Dei’s Pov

“Oh my God! Really? Did he actually say that?”

Umirap ako sa reaksyon ni Hansel matapos kong ikwento sa kanya ang nangyari kahapon. Nandito ako sa room nila at kami lang dalawa rito since lunch break. May baon kami at hindi na kami pumunta sa canteen na paiba-iba ang lasa ng mga ulam. Dinaig pa ang panahon na paiba-iba ang klima.

Muli kong pinulot ang aking spoon at fork saka tinusok iyong isang hotdog at nilantakan.

“Gaga! Bakit hindi ka nagkwento sa akin kagabi! Dapat magvideo call tayo kagabi!”

Sinamaan ko ng tingin si Hansel.

“Iyan pa ba iisipin ko? Sumama ang pakiramdam ko dahil naulanan ako.”

“Ay,” napatakip siya sa kanyang bibig. “But anyways, anong sinabi mo sa kanya? Anong sagot mo?” Atat niyang tanong sa akin.

“Wala. It wasn’t even a question to begin with, Hansel Del Mundo, so why on earth would I bother responding?”

“Bakla ito! Dapat may sinabi ka!”

Umirap na naman ako. “Kumain ka na. Let’s stop this discussion.”

Hinabaan lang ako ni Hansel sa kanyang nguso. Tumahimik siya at kumain sa kanyang baon. Wala kaming tubig kaya dahan-dahan ang aking pagnguya. Ang tagal kasi ni Handell, siya ang tinext ni Hansel para bilhan kami ng tubig.

“Pero ang tapang ni Alcinous, Dei. Kahit na ganon… umamin siya sa’yo. Nagpakalalaki talaga.”

Hindi ako sumabad kay Hansel.

“Ang bait ni Alcinous. He was extra caring for you. Sinundo ka, pinaypayan kasi pawisin kang tao, sinamahan sa gitna ng ulan, hindi kayo friends at malamig siya sa’yo pero deep within him. He cared for you sincerely. Masyadong mabait na lalaki si Alcinous. Parang hindi tuloy totoo ang lahat!”

Nilunok ko ang pagkaing nginunguya at nagtatagpo ang kilay na binalingan si Hansel.

“What exactly are you getting at here, Hansel?”

She shrugged her shoulders. “Wala. Ang sinasabi ko lang masyadong mabait si Alcinous tapos ikaw ang maldita mo. Wala kang ibang pinakita sa kanya na kabutihan pero nagustuhan ka niya! You’re so pretty, Dei, but malaki rin ang hatak ng kamalditahan at kaartehan mo!”

“H-hey!” Suway ko kay Hansel. As much as I want to refute and counter her argument, I cannot find the right words to respond effectively. Because totoo naman lahat ng sinasabi niya.

Pero kasalanan ko ba? Kasalanan ko bang gusto ako ni Alcinous? Hindi ko naman panaginip iyong nangyari kahapon, hindi ko naman imbento iyon. Alcinous said to himself that he liked me and wouldn’t dare cross the boundaries between us.

And honestly, I’m not proud of it.

“Hansel, Dei,”

My eyes shifted from Hansel and landed on Alcinous, who was marching towards us with bottles of water in one hand and fresh milk in the other.

“Ang tagal mo naman, Dell. Muntik na ako mabilaukan dito.”

Handell sat in the armchair before us.

“I didn’t see your message right away. Nasa field kami, naglalaro.”

“Nang ano?” Hinablot ni Hansel ang isang bote ng Wilkins mula kay Handell.

“Soft ball,” sagot naman ni Handell sa kanyang kambal. Nakangiting bumaling si Handell sa akin at binuksan muna ang bottled water bago nilapag sa harap ko.

“Thank you! How much is this?” tanong ko kay Handell.

“It’s on me, Dei. At ito baka gusto mo rin.” At nilapag niya naman ang isang fresh milk.

“Akin, Dell?”

Ngumingising bumaling si Handell kay Hansel. “Nothing for you, twin. Hindi ka naman mahilig sa ganyan.”

Hansel’s face crumpled. “Hindi mahilig pero umiinom naman.”

Napairap ako sa kanilang dalawa.

“Sa’yo na lang ito, Hansel.” I said and was about to hand the fresh milk to Hansel when Handell handed it to me.

“It’s for you, Dei.” Pigil ni Handell sa akin at saka pinanlakihan sa mata si Hansel.

“Marami sa bahay.”

“Umalis ka na, Dell! Kakain pa kami.” Taboy na lang ni Hansel sa kambal.

Tumawa naman si Handell.

I shook my head. Akmang babawiin ko na ang kamay ko mula sa pagkakahawak ni Handell nang may dumaan na mga students sa hallway. Nasa tabi lang kasi ako ng bintana kaya pansin na pansin ko sila. Idagdag pa ang ingay nila!

Mga classmates ko iyong dumaan, mukhang tapos na sa lunch nila, at sa pagtatagal ng mata ko sa labas. Biglang dumaan si Alcinous at nakaakbay sa kanya si Elvin.

And like a lightning strike, my eyes grew wider as unknown impulses raced through my veins, making my heart pound and sending chills through me while Alcinous’ eyes lingered on me.

Our eyes locked, but it was Alcinous who broke the contact first, his gaze shifting upward. I followed his line of sight, only to realize that he was looking at my hand, which was beneath Handell’s hand.

“Halika ka na, pare.” At hinila na ni Elvin si Alcinous.

Binawi ko naman ang kamay ko na hawak ni Handell.

“Tsk.” si Handell at saka tumayo.

Nang matapos kaming kumain ni Hansel ay bumalik na rin ako sa room namin.

Tinutuyo ko ang alcohol sa kamay ko nang pagpasok ko sa room ay nando’n sa upuan ko si Rizie. She was ardently talking with Alcinous, who, as always, wore his indifferent expression.

“Rizie nand’yan na si Deimos.” Sabi ni Elvin kay Rizie.

Alam kong nakita ako ni Rizie pero nagkukunwari lang. Mukhang gustong-gusto na katabi si Alcinous.

“Ay, sorry. Hindi ko kasi napansin.” Ang ingrata!

Tumayo si Rizie at humaplos sa balikat ni Alcinous.

“Punta ka sa Linggo, Alcinous, huh. Malapit na ang periodical exam kaya dagat muna tayo bago magsunog ng kilay.” ani Rizie.

Kung kaya lang sunugin nang tingin ko ang kamay ni Rizie sa balikat ni Alcinous. Baka kanina pa sunog iyon.

Gosh! Bakit ganito? Why I hate her touching Alcinous like that? Why do I care? Porket sinabi ni Alcinous na gusto niya ako, ay nagiging ganito na ang reaksyon ko?

Oh my gosh! This is not so me!

“Titingnan ko kung wala akong trabaho.” Bland namang wika ni Alcinous kay Rizie. Always naman siyang ganyan.

“Linggo naman, Alcinous.”

“Oo, nga, pare. Halos lahat pupunta saka… minsan lang naman.” Pilit bi Elvin.

Tumaas ang kilay ko.

Maingay kong hinila ang aking chair at saka ko iyong inispray-an ng alcohol. Eww! Baka na-contaminate na kasi kay Rizie.

Hindi ko naman sana iyon gagawin, kaso uminit kasi bigla ang batok nang makita ko ang paghaplos ni Rizie kay Alcinous!

Does she really need to touch him? For what?!

Umawang ang labi ni Elvin nang makita ang ginawa ko. Tinaasan ko siya sa kilay kaya napailing lang ito.

Umupo ako at saka kinuha ang portable fan ko at nilakas ko ang iyon. Bigla na lang tumaas ang dugo ko sa aking ulo ah. Baka high blood na ako nito dahil sa init ng lugar! Walang aircon!

“Ang arte!” Rizie murmured under her breath.

My head quickly turned to Rizie, who was marching toward her chair! I was about to stand and grab her rebonded hair when Alcinous held my forearm.

“Huwag mo siyang intindihin.”

Inis kong winaksi ang kamay ni Alcinous. Nag-aalburuto ako sa inis nang dumating si Ma’am, ang tecaher namin sa Komuniskasyon at Pananaliksik na subject. Pasalamat talaga si Rizie na dumating si Ma’am dahil hinding-hindi ako papapigil kay Alcinous.

Nagpupuyos ako sa aking damdamin habang nagl-lecture si Ma’am. Hawak ko ang fountain pen ko pero wala akong nasusulat sa notebook.

“Pare, punta ka na sa linggo. Marami tayo.” Pumanting ang tenga ko sa sulsol na naman ni Elvin kay Alcinous.

Kumunot ang noo ko habang nakikinig sa kanila pero ang mata nasa board.

“Titingnan ko na nga lang, Elvin. May mga kapatid ako.”

“Kaya naman ni Zayla iyon, saka hindi tayo whole day sa dagat. 1pm ang napag-usapan at kanya-kanyang pledge naman tayo sa foods. Go ka na.”

“Titingnan ko.”

In the end, Elvin didn’t get the answer he needed from Alcinous.

“Pst! Dei!” Pabulong na tawag ni Elvin sa akin. Napapagitnaan kasi namin si Alcinous.

Tinapunan ko nang tamad na tingin si Elvin. Ngumisi siya at tumingin saglit kay Alcinous bago muling tumingin sa akin.

“Punta ka,” ngumungusong saad niya.

“To where?” Pagod kong untag sa kanya.

“Sa dagat, dito lang sa Monti Alegri.”

I bit my lips.

“Para naman makapag-bonding ang section natin. Ito ang unang bonding natin. Saka huwag kang mag-alala, Dei, may cottage!” Dagdag ni Elvin.

“I’ll see.”

Umangat ang isang sulok ng labi ni Elvin.

“Pareho naman kayo ni Alcinous eh.”

“I’ll tell my Lala first.”

“Sige, text mo ako, ha. Para sunduin din kita sa inyo kapag hindi mo alam ang lugar.” Diing wika ni Elvin.

“May driver siya, Elvin. Alam no’n ang pasikot-sikot dito sa Monti Alegri dahil tauhan ni Gov.” Biglang sabad naman ni Alcinous sa amin.

Umurong-sulong ang ngisi sa labi ni Elvin.

“Wala rin naman kaso sa ’kin kung susunduin ko siya, pare. May motor ako.”

“Wala kang license at delikado ang motor.”

“What if ikaw na lang ang sumundo kay Deimos sa bahay ni Gov kung ganoon, pare? Tapos sabay na kayong pumunta sa dagat.”

My eyes popped out at Elvin’s not-so-good idea!

Biglang bumaling sa akin si Alcinous. Nanunuri at nananantya ang kanyang titig sa akin.

My stomach twisted!

“W-what?!”

“Pupunta ka?” si Alcinous l.

May narinig akong sipol at hindi ko lang alam kung saan galing.

“Sasabihin ko pa kay Lala.” Mahina kong sagot kay Alcinous.

Baka ma-grounded na naman ako rito!

“Text ka sa akin.”

“E-excuse me?” I exaggerated.

“Para ako na ang magtext kay Elvin na pupunta ka o hindi. Saka kung pupunta ka, magpahatid ka sa driver ninyo. Huwag kang a-angkas sa motor ni Elvin… delikado.”

Laglag ang panga ko kay Alcinous. Hindi man lang ako nakapagsalita hanggang sa nag-announce si Ma’am ng konting pasulit daw!

Hindi ko na pinansin si Alcinous. Where’s the boundaries that he won’t dare to cross? Tch!

“Lala,” ani ko kay Lala. May binabasa siya rito sa sala nang maabutan ko.

Lala closed the folder and put it aside as she offered me her lovely smile. Hmm, lovely yet cunning!

“What is it, apo?”

I sat across from her.

“Iyong mga classmates ko…” Simula ko. Tumango naman si Lala. “They invited me…”

“Saan ito, Dei?”

I swallowed. Wala naman sana akong balak na pumunta. Kaso naburyo na kasi ako rito sa bahay. Mukha na lang lagi ni Hansel ang nakikita ko. Sumasakit na mata ko sa video calls namin.

Wala akong ibang dahilan sa pagpunta kung hindi ang dagat lang! Sana maganda!

“Beach. Maliligo. May cottage naman daw po.” I cannot with my demeanor! I feel so demure!

“Alam na ito ng kuya mo? Nang daddy mo?”

Umiling ako. “Ikaw lang naman ang nandito, Lala.”

Lala sighed.

“Papayag ako pero magpapahatid ka sa driver natin, hah. Text me or call me when something happened. Saka huwag mong pauwuin si Cesar, hayaan mong bantayan ka niya roon.”

I grimaced at Lala’s words.

“Lala, I’m not a child.”

“I know, Dei, but still. Aalis ka lang sa bahay kapag kasama mo si Cesar.”

I have no choice but to abide by Lala’s order.

I went to my room and picked up my phone to text Alcinous. I have no choice since I didn’t get Elvin’s number.

‘pupunta ako tomorrow.’ Text ko kay Alcinous.

Binaba ko ang aking phone at saka pumunta sa aking study table para matapos ang assignment ko sa pre-cal namin.

The next day, around one in the afternoon, I had already gotten my bag ready: sunblock, a portable fan, a towel, and clothes. My tote bag was a little bit stuffed with my things.

“Sir Dei, ito po nagluto po kami para sa dadalhin ninyo. Pinaluto po ito ni Gov para daw may madala kayo.”

“Thanks, ate Klara.”

“Enjoy kayo, sir.”

“Ako na magbitbit nito, Klara.” Si Manong Cesar naman.

Namula naman ang mukha ni Ate Klara at inabot ang eco bag kay Manong Cesar. Mmm.

Nagpaalam ulit ako sa mga kasambahay namin. Wala na kasi si Lala dahil maagang umalis sa bahay para sa kanyang work. Yeah, kahit linggo, may inaasikaso.

At hindi ko na kailangan pang utusan si Manong Cesar sa daan papunta sa beach because he knew na naman where iyon. I just told him the name of the beach, and he immediately navigated the car way there.

“Dei! Yown! Nakapunta ka!”

It seems like Elvin was the only one who was enthusiastic about my presence because when my other classmates saw me, their faces immediately turned sour.

“Manong, ibigay n’yo po ang foods sa kanya,” saad ko kay Manong.

Nanlaki ang mata ni Elvin nang makita ang laman ng malaking eco bag.

“A-ang dami!”

“Here mo na lang ako bantayan, Manong. Or you can wait for me in the car.”

Umiling si Manong Cesar. “Ayos na ako rito, sir. Huwag n’yo po akong intindihin.”

Nakailang pasalamat si Elvin sa akin at kay Manong Cesar bago niya ako hinila sa cottage.

May nadaanan kaming magbabarkada rin yata sa naunang cottage.

Aaminin ko na. Maganda talaga ang lugar, though, walang masyadong tao sa place pero super linis ng dagat na nagkukulay blue! Super fine and white din ng buhangin!

Pagpasok namin dito kanina ay may entrance fee pero super mura lang naman.

“Guys, may dalang pagkain si Dei! Sobrang dami!” Nilapag ni Elvin ng eco bag sa mesa na may iilang pagkain.

My classmates were intrigued and looked at the eco bag on the wooden table. Elvin took the Tupperware out of the eco bag one by one, and my classmates’ jaws dropped upon seeing the loads of food.

“Pasikat!”

My eyes roamed to where the voice was coming from, and I saw Rizie in the corner, with Vyjane and my other female classmates beside her.

“Hindi naman ito pasikat. May kaya lang at generous!” ani ng isang classmates namin.

“Tama, tama!”

“Upo ka na d’yan, Dei.” Nguso ni Elvin sa isang bakanteng kahoy na upuan.

I craned my neck and looked around. Alcinous isn’t here! I should be thankful, but I don’t know, something inside me feels crushed.

Tch! I didn’t even think he’d come here or anything.

I expected less and worse from this outing, but it turned out well. My classmates included me in their conversations and asked me about my life in the city and my Lala, of course!

Some of the girls were giving me the cold shoulder, but I don’t care. I’m already used to it.

“Ayaw mo pa bang maligo, Dei?”

“Later,” ani ko sa isang classmates ko.

“Sige, una na kami sa dagat.”

Tumango ako sa kanila.

Kukunin ko na sana ang aking telepono upang kumuha ng larawan sa dagat upang maipakita ko kay Hansel at sa kanila ni Jonathan at Denisse, nang biglang umingay sa kabilang cottage!

“Oy, pare! Alcinous! Tang ina sinasabi ko na nga ba, pupunta ka rin!”

Dahil sa sigaw ni Elvin napalinga ako kung saan si Alcinous! Biglang humataw ang puso ko at halos masuka sa lakas ng tibok no’n.

Tumayo ako at doon ko nakita si Alcinous, nasa naunang cottage siya napatigil dahil pinagkaguluhan siya ng classmates namin at ibang mga kakilala niya yata na nag-occupy sa katabing cottage.

“Alcinous!”

My eyes turned away from Alcinous when I heard a scandalous yell from a girl. She had obviously just come out of the sea, and water was dripping from her body. Naka-bra at maong short shorts lang siya.

“Honey, nandito ka pala,” ani Alcinous sa babae. At kung hindi ako nagkakamali, ito rin ang babaeng nakita kong sumalubong kay Alcinous no’ng first day namin!

Tch! Honey?

Gusto ko na tuloy umuwi!

---

This story is already at chapter 13 on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month and 35php for student. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 11

Chapter 11

Dei’s Pov

“Akala ko hindi siya pupunta. Iyon ang sabi ni Elvin kanina, di ba? Pero mabuti na rin na nandito si Alcinous. Kompleto ang section natin.”

Biglang sumulpot sa tabi ko si Remy at Juls, si Julito also known as Juls, was my gay classmate. Napapansin ko na ito sa classroom namin kaso sobrang bungangera niya lang. Running mate sila ni Hansel sa kadaldalan.

But right now, I’m thankful for Remy and Juls’ company. I didn’t feel lonely or out of place because of them. Si Elvin kasi para siyang langaw, kung saan-saan na lang dumadapo na grupo. Ang taas ng capacity ng kanyang social battery.

“Oo nga. Hay. Iba talaga kapag gwapo na, macho pa. Tapos sobrang generous.”

Napa-side eye ako sa sinabi ni Juls.

Juls was oblivious to my death glare at him, which is why I turned my head to Alcinous. He was still busy greeting the people who had welcomed him. Politics seemed to suit him! It looked like entertaining and socializing with others came naturally to him- a trait that was totally and glaringly opposite to mine.

I let out a heavy sigh through my mouth and nose before sitting on the bamboo chair beside our table. Inuupuan ko ang towel na dala ko. It was a little bit uncomfy kasi sa pwet ko dahil sa matigas ng upuan!

I fished my phone out of my tote bag and opened the camera app. I took some photos of the surroundings, focusing on the blue seawater and the palm trees standing behind our cottage. I also captured a few shots of my sandals, now covered in sand.

“Mukhang matatagalan pa si Alcinous,” it was Remy.

Juls and Remy took the space beside me. Kumuha si Remy at Juls ng chips doon sa table namin at kumain. Inalok ako ni Remy, na siyang nasa gitna namin ni Juls, no’ng chips, kaya kumuha na rin ako at kumain ng konti.

“Matatagalan talaga dahil sumulpot si Honey!”

Nakuha ni Juls ang aking atensyon nang mabanggit niya iyong Honey! Hindi tawagan ni Alcinous at no’ng babae ang Honey? So, Honey was actually a name? A name of that girl?

“Close kasi sila.” sunod namang wika ni Remy.

“Hindi ko napansin na sila Honey pala ang nasa kabilang cottage, ha.” si Juls

“Mga grade 12 ang nasa kabila,” ani naman ni Remy. “At hindi rin talaga natin sila nakakasalamuha dahil nasa kabilang building ang mga ABM strand.”

Nakinig ako kay Remy. Tama siya. Wala masyadong pumunputa sa building namin, which is sa STEM strand. Sa school kasi marami ang kumuha ng STEM at ABM na strand kaysa doon sa TVL at Hums kaya hindi nagkakasya sa apat na palapag na building ang mga students.

“Pero ang FC ni Honey kay, Alcinous.” Puna naman ni Juls at medyo naasiwa ako dahil sa lakas ng nguya niya sa chips.

“Hindi naman siya FC, Juls. Talagang close sila. Narinig ko nga minsan doon sa palengke na pumunta si Honey sa bahay ni Alcinous!”

Now, I am more intrigued by Remy and Juls’ conversation! I’ve never been a fan of this kind of thing, but I can’t stand walking away when they’re talking about Alcinous and that girl-Honey!

What’s wrong with me? Why am I this bothered by Alcinous and that girl? Why does my neck feel hot at the thought of that girl visiting Alcinous in his house? Ano ang ginagawa niya doon sa bahay ni Alcinous? Are they… a couple?

No! Hindi! Kasi bakit aamin sa akin si Alcinous kung may girlfriend siya? Hindi naman siguro siya bad boy or playboy na type of guy, right?

Shit! Sumasakit na ang batok ko sa kakaisip!

“Ay, oo nga, friend! Nabanggit nga iyan ni Mama!”

Binigyan ko ng matatalim na titig si Remy at Julito.

“Are they relatives?” Pagsingit ko sa kanilang dalawa!

Tumawa si Julito. Si Remy naman ay halos mabilaukan sa kinakain na chips.

“Nilalandi mo ba ang relatives mo?”

I threw a disgusting look at Juls.

“Excuse me, Julito? That’s so eww-”

“Kaya nga. Hindi sila relatives, Dei.”

“So? Pumunta siya sa house ni Alcinous because?” I emphasized.

“Alam mo na sagot d’yan, bhie! Alangan naman pumunta si Honey sa bahay ni Alcinous para mag-census!”

Humagalpak ng tawa si Remy. “Sira ka talaga, Juls! Census! Hahahaha!”

Heat surges through my neck and ears, setting them ablaze!

“Dei, dati pa naman crush na crush na talaga ni Honey iyang si Alcinous! Junior high pa kami, yataps na yataps na siya kay Alcinous!” sabi ni Remy at nilagyan niya pa ng drama ang boses!

“FYI ginagamit niya lang ang pagiging anak ng kapitan card niya para may reason siya pumunta sa bahay ni Alcinous!” ani Juls.

Anak ng kapitan? Tch!

Mariin kong pinikit ang aking mata. Naririnig pa namin ang ingay sa kabilang cottage dahil sa pagdating ni Alcinous at kami naman dito, pinag-uusapan namin ang lalaki!

“Ay, oo, bakla! Narinig ko nga na pumunta si Honey sa bahay ni Alcinous dahil utos ng ama niyang kapitan pero kalaunan nakikita na na tumutulong sa gawaing bahay si Honey. Naglalaba at nagwawalis pa!” si Remy.

We should stop this. Puro lang naman ‘rinig-rinig’ itong mga sinasabi ni Remy at Julito, eh. Wala silang proof! Kaso… wala namang usok kung walang apoy, di ba?

But then again! For the nth time, why I am this affected? Shit!

Tumingin ako sa paligid. “Gusto niyo bang maligo?”

“Maliligo ka na? Sige!” Gulat na wika ni Juls.

I nodded. Kaysa naman pag-usapan pa namin ang buhay ng ibang tao.

Mabilis na naghubad si Remy sa kanyang oversized t-shirt, leaving her sports bra and cycling shorts. Si Julito naman ay hinubad din ang kanyang malaking polo shirt.

Tumalikod ako at akmang maghuhubad na ako sa aking suot na top nang marinig ko ng singhapan sa likod namin.

“Pare, maraming pagkain dahil nagdala si Dei. Hindi ka na sana nagdala pa ng manok!” Ang malakas na wika ni Elvin.

Naibaba ko ang aking kamay at humarap. Doon ko nakita si Alcinous na nakatitig sa akin na para bang bitbit ko ang pagkain na sinasabi ni Elvin.

“Oh, Dei. Maliligo ka na?” si Elvin.

“Yeah, pababa na naman ang araw.”

Iniwas ko ang tingin ko kay Alcinous.

May classmate namin na sumigaw mula sa dagat, maglalaro daw. Kaya naman kaagad na nagdisperse ang mga classmates namin at tumakbo tungo sa dagat.

“Dei, tara na! May laro! Sali ka!”

Tumango ako kay Remy at Juls na nangangati na ang paa na tumungo sa dagat.

“Yes, coming!”

Umirap ako kina Elvin at Alcinous. Dadaan lang sana ako sa gilid nila nang tanungin ako ni Alcinous.

“Kumain ka na?”

“Yes,” plain kong sagot sa kanya.

Rinig ko ang mga sipol ni Elvin sa tabi.

Nagpatuloy lang ulit ako at tumungo sa mga classmates namin.

Dahil sa pagpilit nina Remy at Julito sa akin na sumali sa laro. Nakisabay na rin ako. Hindi ko alam kung saan galing itong lubid pero nag-tug of war kami sa dagat! Syempre, nasa kabilang grupo sina Vyjane at Rizie.

Natalo kami pero tuwang-tuwa naman kami sa pagkalunog namin sa tubig. Sunod ay nag-float race sila kaso di lahat nakakasali kaya naghabul-bahulan pa sa dagat gamit iyong isang bola na pinagpasa-pasahan. Hindi ko alam kung ano itong trip nila pero nakisali dahil kay Remy at Julito.

I’ve never laughed so hard or had this much fun in the city! Jona and Denisse wouldn’t enjoy something like this-they’d rather indulge in alcohol, flirting, and shopping than be part of this. At kung ikukwento ko sa kanila ang ginawa ko ngayon dito at ang tuwa ko. Alam kong hindi sila maniniwala. Kasi pareho kami ng hilig… dati.

I’ve come to realize that happiness can be found in the simplest moments, like this one. I can smile even in the face of loss, and laugh at myself even when I stumble into the water. Nakakasabay ako kay Remy at Julito.

“Hala, Dei. Okay lang ba iyang balat mo? Namumula?”

Kung hindi lang pinuna ni Juls ang aking namumulang balat. Hindi ako aahon sa dagat. Nasobra na rin yata ako sa tuwa!

“I just have allergies. May meds naman akong dala.”

Nakahinga ng maluwag ang dalawa.

“S-sige, iwan ko muna kayo.” Paalam ko sa kanila.

I was examining my skin on the way to our cottage when I unexpectedly collided with something solid-no, someone solid. It was a firm, unyielding body, and to my surprise, it was none other than Alcinous. He stood there in nothing but his swim trunks, effortlessly showcasing his chiseled physique and sculpted muscles that seemed carved by the gods themselves.

A flutter stirred deep in my stomach at the sight of his well-defined form, leaving me momentarily breathless and utterly captivated. Batak siya magtrabaho like what Hansel said, kaya siguro ganito kaganda ang katawan niya?

Nanliit ang mata niya sa akin.

Tumagis ang kanyang bagang.

“Anong nangyari sa balat mo?” He advances towards me and I stepped back!

“It’s fine!”

“It’s fine? The last time na nakita kong namula ka ay nawalan ka ng malay.”

Inirapan ko siya. “Dahil iyon sa sobrang init! I’m not used to it. Ito dahil lang siguro natagalan ako sa dagat!”

Gumalaw ang panga niya. “May gamot ka ba para d’yan?”

Tumango lang ako at nilampasan ko siya. Ewan ko pero tumataas sa ang dugo ko sa ulo kapag nakikita ko si Alcinous lalo na iyong pagtawag niya sa anak ng kapitan!

Uminom ako ng gamot. Hindi na ako nakasali pa sa mga games nila sa dagat hanggang sa lumipat sila sa tabing dagat at naipisang maglaro ng volleyball! Ang boys ng STEM, section namin, at ang kanilang kalaban ay ang boys ng kabilang cottage, ang mga ABM!

Sa lahat, nangingibaw talaga si Alcinous. Siguro sa pagod ko lang ito kaya kung ano-ano na ang pumapasok sa mind ko.

“Tabi tayo, Dei!” Makulit na wika ni Juls at tumabi sa akin bago pa ako makasagot. “Maganda ang laro na ito!” Kinikilig niya pang dagdag.

“Ang yu-yummy naman ng mga players!” Eksaherada naman ni Remy sa likod namin ni Julito.

May ngiwi sa labi kong nilingon si Remy na siyang papak ang paa ng manok!

“Woo! Go, Alcinous! Go, STEM!”

Naputol ng titig ko kay Remy nang marinig ng malakas na tili at sigaw! At galing lang naman iyon kina Rizie at Vyjane!

“Hindi ito beach volleyball tournament, huh!” Sabay namang lumipad ang ulo namin ni Juls sa pinanggalingan ng isang boses. At ang mabinibining sigaw ay galing kay Honey!

Animo’y ginagawa pang trumpa ang kamay!

“Alcinous galingan mo!” sunod nitong sigaw.

Tinukso pa siya ng mga kaklase niya at mahinhin pa itong ngumiti at sinuway ang kaklase na tumutukso sa kanya.

“Oh, no girl! Not so demure move!” ani Juls sa tabi ko at nakangiwi!

Tamad akong nanood sa laro at kahit na for fun lang iyon. Ang intense pa rin ng laro. Napapaigtad pa ako sa bawat hampas at palitan nila ng spike! Iba talaga humampas ng bola ang mga lalaki! Hindi nagpipigil at hampas lang kay hampas!

Naka-tatlong set lang sila ng laro at nanalo ang aming strand! At kahit na nanalo ang strand namin. Tinakbo talaga ni Honey at Alcinous at… yumakap! Vyjane and Rizie couldn’t intervene in Honey’s bold move!

Ang masama ko ng mood ay mas lalo pang sumama! I rolled my eyes and stood up.

“I’ll go home na.” I announced.

“O-oo, sige-sige. Ingat ka, Dei!” si Julito.

“Masaya kami na nakasama ka namin ngayon, Dei! Sana sa school magkabonding tayo!” si Remy.

I quickly gathered my belongings and offered a polite, composed smile to my classmates inside the cottage. Naglilinis na sila at nililigpit na rin ang mga gamit.

Sa bahay na ako maliligo! I need to leave this place immediately, or else I will explode! I don’t understand why my heart is beating so loudly that it hurts.

Pagkalabas ko ng cottage ay nilingon ko saglit ang gawi ni Alcinous na nakangiting nakikipag-usap doon sa mga lalaki.

Nagtagpo ang tingin namin pero mabilis akong tumalikod sa kanya!

“Let’s go, Manong.” ani ko kay Manong Cesar pagkasakay ko sa kotse.

“S-sir, ang classmate n’yo po.” si Manong na siyang nagkukumahog kanina na pumasok sa kotse.

Tumingin ako sa side mirror ng kotse. It was Alcinous that was catching his breath.

“Alis na po tayo.”

“Hindi ninyo bababain, sir?”

“Yes, manong, kaya tara na.”

Napatikhim lang si Manong Cesar at saka binuhay ang makina ng kotse.

After ng outing ng section namin, dumistansya ako kay Alcinous. Pakiramdam ko kasi na marami ng nagbago sa akin simula nang umamin siya sa akin.

Our brief eye contact made my stomach twist. Our skin-to-skin contact (of course, it was inevitable since we were seatmates) sent an unknown electricity coursing through my body that made me shudder! Even his mere presence was already a huge deal to me! Right now, I feel like an alien to myself. I don’t know what all of this is! Everything feels new to me-foreign!

I’m just grateful that Alcinous hasn’t been bothering me at school. While I’m contemplating and analyzing this strange thing happening to my body, all I want is to stay away from him! It’s impossible since we’re classmates, but not talking to him is enough! I think…

I was writing my essay during lunch break in the canteen when I heard some loud gasps. I was with Remy and Juls. Si Hansel naman ay biglang nag-excuse. Mabilis na nagkasundo ng tatlo since madaldal silang lahat! Also, Hansel was a student leader.

“Oh my, may nililigawan ba si Handell?” Singhap ni Julito.

“M-mukhang meron, bakla! Ang laki ng bouquet at ang daming chocolates! Swerte naman!” segunda naman ni Remy.

Inilapag ko ang ballpen at saka nag-angat ng tingin.

Dahil hindi naman ganon kalaki itong canteen! Nakita ko kaagad si Handell na bitbit ang isang bouquet ng pink roses at chocolates!

My forehead furrowed in confusion as I noticed Handell leisurely strolling toward our direction.

“Hala, mukhang dito patungo!”

“Shut up, bhie!” supil ni Juls kay Remy.

“Hi, Dei!”

Suminghap sina Juls at Remy.

Kinunutan ko sa noo ko si Handell. He wore a broad, infectious smile, beaming from ear to ear, yet I found myself unable to mirror the same energy he was radiating.

“What? If you’re looking for your twin. She went out-”

“I’m here for you!”

Another gasped raptured!

“For me?”

“Mmm, and this is for you.” And Handell extended his arms, handling the bouquet and chocolates to me.

“E-excuse me? What is this, Handell!?” My teeth gritted.

Sumeryoso si Handell. “I want to court you, Dei.”

Nalaglag ang panga ko sa kanya. Padabog akong tumayo.

Umaingay ang canteen dahil sa mga boses ng lalaki na biglang dumating kaya napatingin ako doon. Ang mga classmates ko ang dumating at nando’n rin si Alcinous! Kahit na nasa likod si Alcinous, parang nagblur sa paningin ko sina Elvin at ang malinaw lang sa mata ko ay si Alcinous! Klaro lang ngayon sa akin ang malakas na pintig ng puso ko at ang presensya ni Alcinous!

---

This story is already at chapter 14 on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month and 35php for student. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 12

Chapter 12

Dei’s Pov

I shook my head strongly at Handell. My gosh!

Sa gwapo ni Handell hindi talaga ako nagkacrush sa kanya! He was sporty, always smiling, and smelled good… but I really didn’t have a thing for him! I only saw him as my best friend’s twin brother!

Heck! Where’s that Hansel? Alam niya ba ito? Nasaan na siya ngayon? Ngayon ko siya kailangan! That Del Mundo! I need her right now to drag her twin away from here! He was—we were—getting attention just now!

Ewan ko. My heart was pounding so hard, knowing that Alcinous was around and aware of what was happening!

“Dei…”

“Handell no!” Mariin kong sabi kay Handell at halos ipadyak ko na ang paa ko sa sahig.

Out of the corner of my eye, I saw Juls and Remy slowly gathering their things from the table.

I turned my head sharply toward them and shot them a piercing glare. Were they planning to leave me here alone? Handell and I don’t need a private space or privacy since the guy is already pulling this public stunt!

“Mauna na kami,” mahinang bulong ni Juls, tinuro pa ang exit ng canteen!

I shook my head.

“Hintay kami sa’yo sa labas!” ani naman ni Remy at siniko na si Juls.

Kaagad na sinukbit ni Remy ang shoulder bag sa kanyang balikat at si Juls naman ay inisang yakap ang kanyang bag at folder.

Bumuntong hininga ako.

Pinanood ko ang dalawang traydor na lumabas ng canteen.

“Dei,” tawag ni Handell sa akin.

I looked at Handell once again.

“Handell, please.”

“Manliligaw ako.”

“No nga!”

“Bakit ayaw mo?”

Magagalit sila Daddy? Si Kuya Thales? Sila mommy at Ate?

Oh no! Ate would be even more thrilled if she learned about this! Siguro sila Daddy at Kuya lang ang mag-aalburuto!“

“Handell… I like you… I like your company. I just want you to be my friend. Also… there are a lot of girls out there, Handell. They would be more deserving of your love and attention.”

Handell shook his head and stepped toward me. Niligay niya ang bulakak at boxes ng chocolates sa table.

“But I like you, Dei.”

“Handell, I’m… I-I’m—”

“Gay? Who fucking cares?”

I balled my fists.

“No! It’s more than that, Handell! Yeah, you know that I’m gay.” Of course, from my actions, gestures, speech, and the way I carried myself, it was already obvious what my true colors were. “But, Handell, my heart doesn’t sync with yours. I only see you as my friend, Handell. I’m so sorry.”

Yumuko ako.

Shit! Ganito pala talaga ang feelings kapag may gustong manligaw sa’yo tapos hindi mo gusto? Nasasaktan pa rin pala kapag t-in-urn down mo?

Ayaw kong paasahin si Handell. Kasi kung papayagan ko siyang manligaw sa akin, masasaktan ko lang siya lalo, mas grabe na ang sakit no’n for him.

Handell has been good to me and has made me laugh, but that wasn’t enough. I appreciate his company and his silly jokes at times. I didn’t even see this coming! I thought he was just being thoughtful and friendly towards me. I thought nagbibigay lang siya ng chocolates and cookies sa akin because nature na niya iyon.

“Dei… hindi ba talaga pwede?” Naging mahina ang boses niya.

Nag-angat ako ng tingin kay Handell.

“Sorry,” I murmured.

He smiled melancholy.

“Do you like someone else? You don’t have a boyfriend right?”

Saglit na nabuhol ang utak ko dahil sa tanong ni Handell sa akin. And because of it, Alcinous’s cold stare flashed into my mind like an old tape playing on repeat.

I shook my head vigorously. Shit! Bakit bigla na lang pumapasok sa mind ko si Alcinous? Oh my gosh!

“N-no, wala. I d-don’t like someone as of the moment. And yeah, I don’t have a boyfriend!”

“Mabuti naman. Siguro pwedeng payakap na lang? Sakit pala nito. Hindi pa ako nakakapanligaw pero basted na kaagad.”

“Y-you’re crazy kasi!” My face contorted.

Ngumisi lang siya ng maliit.

“So, pwedeng payakap na lang?”

Bumuntong hininga ako. “F-Fine!”

Handell clicked his tongue and wrapped his arms around me.

“Please, tanggapin mo ang bulaklak at chocolate, Dei. Ayaw kong dalhin ’yan sa bahay.”

“What?” Kumalas ako sa yakap niya.

“Dalhin mo iyan. Ayaw ko nang bitbitin ’yan palabas dito. I don’t care what you will do with those things, basta tanggapin mo na lang.”

“Handell,”

“Tang ina talaga. Maarte at maldita ka, Dei, kaso ginusto kita.”

“Handell!” My annoyed hissed.

“Yeah, sorry. But always remember, Dei, that at least once in your life, you were liked by a Del Mundo.”

In the end, I brought the bouquet and chocolates with me. Iniwan na kasi ako ni Handell! Tinukso pa ako ng mga kaklase ko dahil sa dala-dala kong bulaklak at chocolates pero iniirapan ko lang sila.

Si Alcinous naman ay nanatili na malamig ang ekspresyon. Akala mo talaga ang expensive makakuha ng konting emotions sa kanyang mukha! Hmp!

Gusto ko itong hindi ako pinapansin ni Alcinous kaso may inis sa dibdib ko. Naguguluhan ako. Nababaliw na ako sa kung ano ba talaga ang gusto nitong dibdib ko! Shit!

Nang mag-uwian na ay naiwan kami ni Juls at Remy sa classroom namin. They want some chika but wala akong chika na maibigay sa kanya.

“Sa inyo na lang iyan!” I announced.

Bagsak ko sa bouquet at chocolates. Their eyes widen.

“Huh? Bakit mo pinapamigay ito, bakla?” Gulantang ng wika Remy.

Urgh, this girl!

“Bhie, are you sure?” si Juls naman!

I crossed my arms over my chest.

“Yeah,”

“Eh, bigay ito ni Handell sa’yo!”

“Kaya nga. He gave that to me and I can do whatever I want with that.”

Umasim ang mukha ni Juls. “Binasted mo kaagad, bhie? Hindi mo binigyan ng chance?”

“I don’t want to hurt him.”

“Wala kang feelings for him?” si Remy at kinuha ang chocolates. Aayaw-ayaw pa pero gusto naman pala.

“He is my friend!” sabi ko.

“Bhie, hati-hati tayo sa chocolates. Huwag kang gahaman!”

“Sa’yo na ang bulaklak, bakla!”

“Hindi! Gusto ko rin ng chocolates!”

Pagtatalo naman nilang dalawa!

I sighed and picked up my bag. “Let’s go home. Ipapadaan ko kayo kay Manong Cesar sa house ninyo!”

“Kyah! Angel in devil’s body ka talaga, bakla!” Hiyaw naman ni Remy at naghatian na sila sa bigay ni Handell.

Minsan ganyan ang tawag ni Remy sa akin ‘Angel’s in devils body’ raw ako kasi mukha akong demonyita pero may kabaitan din naman daw. But for Juls, angel ako pero small ang wings because mabait daw ako ng konti!

Well, if I’m the devil, then they’re my little demons!

I’m happy that I’m slowly gaining friends here in Monti Alegri. I don’t need to go to parties or waste money on designer items just to be with them and jibe with them. Just my mere presence is enough for them. I’ve never met such people until I came and studied in Monti Alegri.

My gradual and modest change in my lifestyle and hobbies is proof that, in some way, I truly am embracing my provincial life. Nag-improve ako kahit papaano. Iyong konting kaalaman ko ay ginagawa ko na not because I want to go back to the city. Instead, ginagawa ko na siya para sa self ko.

Tinatanggap ko na na rito na talaga ako magtatapos ng senior high sa Monti Alegri. Tinatanggap ko na na ito na talaga ang magiging buhay ko for two years. No alcohol, no nights out, no sneaking into my room, and no more scolding from Mommy. Also, no more weekly shopping!

My friends here, Monti Alegri, Hansel, Handell, Remy, and Juls, have helped me a lot in embracing my life here. I will miss my old life in the big city, but not as much as before.

“How dare you leave me earlier at the canteen, Del Mundo! You traitor!” I jabbed at Hansel.

Nagvideo call kami ngayon. Nandito ako sa study area ko at naghihintay lang ng tawag sa family ko but Hansel called!

Hansel scratched her hair. “Sorry, Dei. Ayaw ko kasing makita ang ka-baduyan ng kambal ko.” Hansel pouted.

“Tsk!”

“Pero balita ko… binasted mo ang kambal ko, Dei.”

“And?” Maldita kong saad.

Napalunok si Hansel.

“Gwapo ang kambal ko.”

Oh my gosh! “I know!”

“Makulit iyon pero mabait. Ma-effort at totoo kung magkagusto!”

“And?”

Ngumiwi si Hansel!

“Sama mo talaga! Binibenta ko kambal ko sa’yo!”

“I don’t like him. He knows na naman. Sinabi ko na sa kanya.”

“Yeah, pero kung di mo gusto ang kambal ko… may gusto kang iba?”

“Yes, I mean no! No! No!” Okay I do sounds so defensive.

Nanunuksong ngumiti si Hansel sa akin.

“Ayiee, may gusto kang iba kaya basted na ang kambal ko? Sino ’yan? Iyan ba ang lalaking laging gumagambala sa’yo? Iyan ba ang lalaking nagpapainis sa’yo? Iyan ba ang laging laman ang isip mo—”

“Of course not! Of course, I’m not thinking about that Alcinous—”

Kusa akong napatigil! What the… effin hell?! Bakit ko nabanggit si Alcinous! Why do I blurted out his name accidentally?

“Huli ka! Ikaw, ha! Alcinous pala ang gusto mo! Gusto mo talaga iyong pinapaypayan ka, sinsusundo, pinapayungan, at sinasamahan—”

“Shut up! Shut up, Hansel!”

Padabog kong tinaob ang cellphone ko sa table. Wala akong paki kung masira ang screen no’n! I’m afraid that Hansel will see my face turn into a ripe tomato!

Kahit na tinaoban ko na sa aking cellphone si Hansel naririnig ko pa rin mula sa speaker ng phone ko ang kanyang demonyong tawa!

“Hahaha! Kahit naman ako. Mas mai-inlove talaga ako kay Alcinous kumpara sa ginagawa ni Handell sa’yo. Nai-imagine ko nga kayo ni Alcinous, Dei. At mas kinilig ako sa thought na kayo ni Alcinous kaysa sa kambal ko.” saad ni Hansel at natatawa pa rin siya!

Mas naramdaman ko ang pagkain ng init sa aking mukha dahil sa bibig ni Hansel!

All of my thoughts about Alcinous started with her! That damn Hansel and her big mouth! She was just teasing me with Alcinous and making malicious assumptions about Alcinous’ actions towards me, and now I’m stuck in this spiral of thoughts about Alcinous and the little things Alcinous did for me!

And Hansel’s assumptions aren’t wrong at all. Alcinous confessed to me and chose not to cross the boundaries between us. Alcinous thinks that my status is beyond his reach, and I also think that his kindness and heart are way too far for me too. Sobrang opposite namin ni Alcinous.

The school intramurals was approaching at naging abala ang mga teachers sa mga sports at kami natambakan ng mga home assignments dahil doon!

“Dei, sama ka!” Pagkatapos ng klase namin ay nilapitan ako ni Remy at Julito.

Umalis na kasi si Alcinous at Elvin.

Nagsanitized ako sa hands ko bago kinuha ang compact mirror ko at inayos ang aking mukha. I feel so dugyot na because of this super mainit na room namin! Hindi kinakaya ng portable fan ko ang init!

Dapat na talaga sigurong sabihin ko kay Lala na maglagay na ng aircon sa room namin. But… that so brat and spoiled of me naman. Tsk!

“Camping tayo!” si Remy

“What?”

“Camping nga na may maliit na hike!” si Juls.

“To where?” Nagdikit ang brows ko.

“Sa bundok lang sa Karmen. Maganda roon, bakla!” Sulsol pa ni Remy.

“Matutulog tayo sa bundok?”

“Oo magdadala naman tayo ng tent.”

Kaagad akong umiling. I won’t survive in such activity!

“No! Spare me with that camping of yours, Remy and Juls. Hindi ko kaya iyan. No proper bathroom. Walang maayos na bed. I’m sure madaming mosquitoes there! Also, hindi ako marunong! I will die in the mountains!”

Inakbayan ako ni Remy na siyang malapit sa akin. Oh gosh! I can smell her pawis! Though it was… tolerable!

“Huwag kang mag-alala, Dei, kami ni Julito ang bahala sa’yo! Magdala ka lang lahat ng essentials mo! Also, sa pagkain magbitbit ka rin dahil baka hindi ka kumakain ng tuyo at de-lata. Hehe! Basta magdala ka lang ng gusto mong dalhin, tutulungan ka namin ni Julito!”

Hindi ko alam kung anong ang meron kay Juls at Remy dahil napapayag nila ako! At nang magpaalam naman ako kay Lala, pumayag siya. Hindi na ako nagpaalam kina Daddy, basta alam na ni Lala at pumayag siya!

“Dito na, sir. Enjoy ka po sa first camping ninyo, sir.” si Manong Cesar at inilabas ang dalawang traveling bag.

Sumugod si Remy at Juls sa akin. Bumati rin naman sila kay Manong Cesar at kinuha ang mga dala ko.

“Kayo na po ang bahala kay sir Dei.” ani pa ni Manong Cesar sa dalawa.

“Makakaasa ka, Manong!” Tinapik pa ni Remy ang balikat ni Manong Cesar na parang close sila!

I’ve never thought na marami pala kami sa camping at may nakita akong hindi pamilyar na mukha! At rinig ko na may mga grade 12 din raw na sumama at iyong mga ibang strands! Mukhang iyong mga hindi kasali sa sports ay sumama sa amin!

Hindi madali ang pag-akyat namin sa bundok at mahuhuli pa kami dahil sa bagal ko. And fortunately, Remy and Juls didn’t complain about my turtle-paced progress! But when we reached the campsite, I was in awe!

Malaking patag siya at sa harap ay natatanaw naminsa malayo ang kalmadong dagat na may iilang ibon sa itaas.

Kaagad kaming nagsetup sa aming mga tents at masaya naman ang lahat. Pinili rin nina Remy na malayo kami kina Vyjane at Rizie. Mukhang alam nila na may silent bad blood kami!

“Alcinous, Elvin!”

Halos mapatalon ako nang marinig ko iyong sigaw ni Rizie!

What? Nandito si Alcinous?!

“Dito, Elvin, Alcinous may space pa sa tabi namin! Mabuti at nakahabol kayo! Akala namin hindi kayo pupunta eh!”

Nagmatigas ako sa aking foldable chair at uminom ng fresh milk. Hindi ako nagpahalata na affected ako sa presence ni Alcinous! Dumating din bigla sina Hansel at Handell tapos sa tabi ng tent namin sila nagsetup ng tent nila! Wow!

May dala akong ready to eat na mga foods kaya iyon ang kanain namin nina Remy at Julito. Share lang din kasi kami ng tent. At nang magdilim ay nagkaroon kami ng bonfire!

Masaya. Masaya naman sana siya kasi may nagdala ng gitara at may marunong kumanta kaya maingay kami dito sa bundok. But I cannot smile when Alcinous and Honey are across from me! Tsk! Hindi nakatabi si Rizie!

At hindi ko man lang alam na nandito pala ang babae na ito. Ano? Magkasama sila ni Alcinous ng tent? Sila ba ang sabay na umakyat dito sa bundok?

I jumped when someone put a towel over my shoulders. It was Handell, and then he sat beside me.

I stared at him.

“Bakante naman ito, di ba?”

Tumango lang ako at muling tumingin sa harap.

Malayo kami sa apoy pero kumulo ang dugo ko nang makita ko ang pagdikit ni Honey sa boobs niya sa braso ni Alcinous at kumagat pa siya sa bitbit ni Alcinous na mallows.

Nag-init ang mata ko bigla at nanikip ng husto ang chest ko.

I didn’t expect a tear to fall from my eye, and I immediately wiped it off before anyone could notice!

Umupo ako ng maayos at nahulog ang towel na nilagay ni Handell sa shoulders ko.

Mabilis akong tumayo at umalis doon. Hindi ko alam kung saan ako tutungo, ang gusto ko lang ay makalayo doon!

Umagos ang luha ko dahil sa gipit ng chest ko. Shit!

Inis kong pinapalis ang luha ko nang biglang humampas ang malakas na hangin!

“Saan ka pupunta, Dei?”

My heart skipped a beat upon hearing the familiar, manly, and deep voice. My tears flowed like a river, as if they were a reminder of how much I missed that voice calling my name!

I stepped forward but was immediately halted when he called me again.

“Deimos,” came Alcinous’s deep and stern voice!

---

This story is already at chapter 16 on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month and 35php for student. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 13

Chapter 13

Dei’s Pov

I hate it! I hate how my tears keep falling just from hearing Alcinous call me. It wasn’t special at all-almost everyone I know calls me ‘Dei’ or ‘Deimos.’ But when it comes to Alcinous, I feel so weak and fragile!

I never cry over anyone! Someone like me- a pretty, retired spoiled brat- doesn’t cry about things like this. Only my mommy can make me cry, like when she decided to dump me here in Monti Alegri. And yet… here I am, alone, with Alcinous standing behind me.

Tahimik ngayon dito sa aming kinaroroonan ni Alcinous at ang iilang grasses na matutulis sa harap ko ay sumasayaw sa hangin. Ang dagat naman sa malayo ay parang kumikinang dahil sa maliwanag na buwan sa taas.

No matter how hard I tried to dry my cheeks, it was all in vain-my eyes refused to stop watering.

My chest pounded relentlessly, each thud fueling my frustration as I grew more annoyed by the unstoppable flow of tears. They were traitors too! Ayaw nila tumigil!

“Dei,”

My entire system goes into a frenzy as his footsteps behind me grow closer, each step sending waves of panic through me!

“Leave me alone!” Pagmamatigas ko.

“Malamig dito.”

“Who cares?” Thankfully my voice didn’t shake.

“May lamok dito.” Sunod namang sabi niya na parang walang narinig na bara mula sa akin.

Ano? Concern siya? Tapos concern din siya kay Honey?

Oh come on, Deimos! Of course, concern din siya pinakagat niya nga sa mallows niya!

Gosh! I’m so petty na!

But then… why am I like this? Why does it hurt so much? Bakit naiinis ako na concern sa iba si Alcinous? Bakit ako naiinis na kind siya sa lahat? Na binibigyan niya ng atensyon ang lahat!

Do I… Do I really like him? I like him? But why him? Oh God, please, why, out of all the guys out there, does it have to be Alcinous!

Oh my gosh! He wasn’t my ideal man at all!

Kaya ba… k-kaya ba naiinis ako sa nakita ko kanina dahil may gusto ako siya? Kaya ba naiinis ako kina Honey o Rizie na lumalapit kay Alcinous because of these feelings? Kaya ba galit na galit ako sa pagbrush ni Honey sa boobs niya kay Alcinous? Kaya ba ayaw na ayaw ko sa idea na pumupunta si Honey sa bahay ni Alcinous dahil like ko siya?

I let out a pained groan, brushing away my tears for what felt like the hundredth time.

“L-leave me alone! It’s okay na ma-bite ako ng mosquitoes. As if ikaw ang-” I choked on my own words when the scent of a fabric conditioner jacket wrapped around me!“

Kahit na basa ang pisngi ko ay napalingon ako kay Alcinous! Inis kong kinuha ang jacket niya at tinapunan ito kay Alcinous!

Akmang ibabalik niya sa akin ang kanyang jacket nang pigilan ko siya.

“I don’t need that! Ibigay mo iyan sa Honey mo!”

My vision turned crimson. Under the bright moonlight, I could see Alcinous’ jaw tense with resolve. His dark eyes, sharp and unyielding, gleamed against the luminous glow of the moon.

“Hindi ito nagamit at mas lalong hindi ko ibibigay kay Honey.” He said calmly.

I felt like a volcano, with magma bubbling inside me, barely contained. Just the slightest push, and I would erupt in a fiery explosion!

“I don’t care! Leave me-”

“Bakit ka umiiyak?” aniya at kinapa ulit ang jacket sa katawan ko.

I was about to protest when he zipped up the jacket, trapping my arms inside as if in a snug embrace. Iyong sleeves ng jacket ay tinali niya rin sa harapan ko para hindi ako makagalaw.

“I know I don’t have the right, Dei, but I lost it when I saw you shed tears. So why, bakit ka umiiyak. Tell me.” Ang matigas niyang boses ay unti-unting humina.

Umirap ako sa kanya at iniwas ko ang aking tingin. Naiiyak na naman ako. First time kung makaramdam ng ganito. Na sa sobrang frustrate ay iiyak ako. Maybe because naghalo-halo na rin itong nararamdaman ko!

“Tell me, what makes my cub cry?”

My head snapped towards him.

Nagpabalik-balik ang kanyang mga titig sa mata ko, as if finding the answers of his question through my eyes.

“Bumalik ka na there.”

“Ayaw ko.” Humasa ang ngipin niya.

“Ano pang ginagawa mo rito? Baka hinahanap ka na roon! Baka hinahanap ka na ng Honey mo!”

Umiling siya at humakbang.

My breath caught in my throat. The closeness between us made my heart race uncontrollably, each beat more frantic than the last.

“Ikaw, hindi ka ba hahanapin doon? Si Handell Del Mundo, hindi ka ba niya hahanapin?”

Nagtagpo ang kilay ko. “Oh come on-”

“Sabihin mo sa akin, bakit ka umiiyak? Sinong nagpaiyak sa’yo?”

The cold wind tousles his clothes and hair, yet his gaze remains unwavering.

Why does he look so irresistibly handsome in this moment?

“Kung hindi ka sasagot, iisipin kong umiiyak ka dahil sa akin…” Mahina ngunit may diin niyang saad.

Pinanlakihan ko siya sa mata ko.

“But then… you don’t like me. I’m poor. Probinsyano. Hindi kita kayang bigyan ng ganon kalalaking bulaklak. Hindi kita kayang bigyan ng mamahaling tsokolate. Tama lang din na nilugar ko ang sarili-”

Naputol siya nang humakbang ako palapit sa kanya ang malakas kong pinukpok ang ulo ko sa dibdib niya.

“You’re a coward!” And I gave him my deadliest glare.

“Wala akong pakialam kung ganyan ang tingin mo sa akin, Dei. Itong nararamdaman ko… susubukan kong kalimutan ito. Masaya ako sa inyo ni Handell. Bagay kayo.”

“Coward! You’re an asshole too, Alcinous!” I shouted!

My eyes warm again!

“You said… you said that you won’t cross the boundaries between us.”

Umigting ang panga niya.

“And you’re right! I don’t… like you! I hate you! I hate how kind you are! I hate that you’re generous to everyone! I hate that you give attention to everyone. I was supposed to hate you, and that’s that. But..”

Hindi ko matapos ang sasabihin ko nang magbagsakan ang luha ko. Dahil na trap na ang kamay ko sa jacket ni Alcinous, hindi ko mapunasan ang aking mukha.

Lumakas at umingay ang iyak ko ngunit tumigil din nang sinara ni Alcinous ang konting distansya namin at pinunasan niya ang luha ko.

“Tanggap ko na galit ka sa akin, Dei. Tama lang na magalit ka sa akin. Hindi ka dapat umiiyak ng ganito dahil lang sa galit mo sa akin.”

“Shut up!” I fired.

Kahit na sa galit ko ay walang tigil niyang pinupunasan ang mga luha ko. Maingat ang kanyang pagpunas sa pisngi ko na para bang takot siyang magasgasan ang mukha ko dahil sa matigas niyang kamay.

“I hate you, Alcinous.” mahina kong wika.

“Alam ko, Dei.”

“I hate you, and I shouldn’t have cried because of you.”

Doon napako ang kanyang kamay.

“Bigla-bigla kang umaamin sa akin. I know I was at fault too because I asked you. But then… after you confessed, you suddenly left me in the rain, confused and perplexed.”

“I’m so sorry, Dei.” His voice was deep, and it felt so wrong that it sounded sweet to my ears!

Binaba niya ang kamay at dinungaw ako. Ang tangkad niya talaga! Twenty years old ba pa talaga siya?

“You asked me why I was crying?”

He just stared at me, and his gaze was enough to make my heart beat frantically.

“I’m stupefied and frustrated because I hate how you treat H-Honey. I hate how her boobs brushed against your arm! I don’t want to see you being that close to any girls, Alcinous!” I cried.

“Dei…”

“Alcinous… please… cross the boundary already.” I don’t know what awaits or what will happen next, but I just want him to cross the line-to break the invisible boundaries he has built between us.

God! I don’t want him for anyone else but me!

“Dei… walang-wala ako kay Handell. Kung manliligaw din ako sa’yo hindi ko kayang pantayan-”

“Did I tell you to compete with him? Did I?”

“Dei, kung manliligaw din ako sa’yo… gusto kong bigyan ka sa mga bagay na gusto mo. I don’t just want to be branded as your suitor or boyfriend. I want to be the man for you.”

Oh my gosh! Bakit ba ganito siya?

“Handell wasn’t courting me.” Pag-amin ko sa kanya. Hindi niya ba talaga nabalitaan na hindi ko pinayagang manligaw si Handell sa akin? Hindi niya alam o wala siyang paki sa akin? Of course, it must have been the first option!“

“Dei…”

“If you like me, court me. Damn those boundaries of yours! Just cross them already!” I demanded.

“You don’t know what you’re talking about, Dei.”

Humingos ako at umirap sa kanya. Nahihilo na ako kakairap!

“Of course, I know!”

“Talaga? Deimos Aldejar, mahirap lang ako. Trabahante lang ako sa palayan at tubuhan ng pamilya mo. May mga kapatid akong inaalagaan. May tatay akong paralyzed. Hindi kita kayang bigyan ng mamahaling bagay. Hindi kita mai-date sa mamahaling kainan o lugar. Ayaw kong manligaw o gustuhin ka na wala akong pera.”

“I don’t care!” Matapang kong sagot sa kanya.

Nanunukat ang mga titig ni Alcinous sa akin.

“Okay lang ba sa’yo na hindi kita maipasyal sa magagandang lugar?” Tantya niya sa akin.

That didn’t falter me. “I can take you to a luxurious place. If you can’t, I will!”

“Ako ang manliligaw.” Pagklaro niya.

Nakagat ko ang labi ko.

“Edi, here tayo sa Monti Alegri!”

Hindi niya umimik at tahimik niyang kinalas ang pagkalubid niya sa sleeves ng jacket. Hinubad niya sa akin ang jacket niya at muling pinasuot sa akin. This time inayos na niya ang pagkakasuot no’n sa akin. Hindi makita ang kamay ko sa haba no’ng sleeves!

Tinuyo niya ulit ang mukha ko. Though humihikbi pa ako.

“Liligawan mo na ako?” tanong ko sa kanya at humawak sa kanyang damit.

Umupo siya doon sa damuhan at binuka niya ang mahahabang binti.

“Dito ka,” utos niya at mahina akong hinila paupo sa space in between his spread legs.

“Sagutin mo ako, liligawan mo ba ako?” tanong ko. Hindi kasi siya sumasagot.

“I will. Hindi ko pa siya nasusubukan but I’ll do my best.”

Inipit ko ang aking labi umapang pigilan ang ngiting umuusli roon.

I felt a swarm of insects stirring in my stomach, their restless movements making my insides grumble.

Si Handell hinindian ko pero si Alcinous… pinilit kong ligawan ako. I didn’t literally say to him that I like him, but the way I acted earlier was so obvious, right? But still, he will court me.

“Umiyak ka talaga kanina dahil doon sa ginawa ni Honey?”

Tumango ako. “Ayaw ko… ayaw ko ng ganoon. Ayaw ko na ganon sa mga babae.”

“Hmm.”

Okay lang ba ang ganito? Manliligaw pa naman siya sa akin. Okay lang ba na umupo ako rito at yakap niya ako?

Kung hindi pwede… hmp! I don’t care. Gusto ko na yakapin niya ako.

“Hindi ka ba nangangati rito? Doon sa tent ninyo walang lamok?”

“I don’t know.” I croaked. “Why? Doon ka matutulog sa tent namin?”

Alcinous chuckled. “Manliligaw pa ako.”

Sumimangot ako. So mali pala ang sinabi ko sa kanya? Dapat pala sinabi ko sa kanya na maging mag-boyfriend na kami?

Hmp!

“Kapag ba sinagot na kita, Alcinous… will you kiss me like couples do?”

I heard him groan in pain.

“Hindi.”

“What?”

Napalingon ako sa kanya.

Ngumisi siya. “Depends. Kung minor ka pa, hindi kita hahalikan sa labi.”

“So, you’ll kiss me on the lips when I turn eighteen?”

“Hmm.”

Umingos ako. “That would be next year. It’s so matagal pa.”

“Ayos lang. Manliligaw pa naman ako.”

Do I sound so advanced? Well, tama nga naman si Alcinous manliligaw pa siya. Tsk! Dapat pala no’ng may nagkagusto sa akin way back to my old school, nagboyfriend na ako para may knowledge ako.

“Dei,”

“Hmm?”

“Let’s go back. Baka hinahanap na nila tayo.”

“Okay!”

“We’re now okay, right? Hindi ka na iiyak?”

I nodded solemnly at him.

“Wait, hindi naman kayo… iisa ng tent ni Honey?”

“Hindi. Kami lang dalawa ni Elvin ang sa tent namin.”

Unlike earlier na umiiyak ako papunta dito, pagbalik namin, hindi na naman mabura ang ngiti sa lips ko. Mabagal din ang aming hakbang ni Alcinous.

“Good night, Dei,” ani Alcinous dahil sa tent na niya ako hinatid.

“Bakla Dei- ay nand’yan ka rin pala Alcinous.” Gulat na saad ni Remy na nasa loob pala ng tent namin!

“Magandang gabi!” pormal namang saad ni Alcinous kay Remy.

“Hi, Alcinous, bigla kayong nawala ni Dei kanina, ah!” May tuksong singit naman ni Juls.

“Nag-usap lang.” Sagot ni Alcinous.

“Sige na, pasok ka na. Tulog na kayo.” Baling naman ni Alcinous sa akin at humawak sa siko ko.

“G-good night!” Mahinhin kong sabi.

Naubo naman si Remy at Juls!

Pumasok ako sa tent at saka lang umalis si Alcinous. Nang makaupo sa tent ay kaagad akong inusisa ng dalawa! And I have no choice but to tell them the truth! I’m not ashamed of it naman kasi!

“R-really?! Unang nagkagusto si Alcinous sa’yo? Umamin dati pa?”

“Yeah!” Kinikilig kong amin! Pinagmalaki ko talaga!

“Ang swerte mo!”

“So manliligaw na siya sa’yo ngayon, bhie?”

“Yeah, that’s what he said.”

“Ayie! Kaya pala nawala kayo kanina, ha! Talaga bang usap lang ang nangyari, bakla?”

I rolled my eyes at Remy.

“Alcinous won’t kiss me. I’m still seventeen, and he said it’s bawal pa!”

Natampal ng dalawa ang bibig nila.

“Bakla ka! Manliligaw pa nga kiss-kiss na ang sinasabi mo! Kagulat ka naman! Masyado kang advance! Mabuti at hindi mapagsamantala si Alcinous!” Suway ni Remy sa akin!

I pouted!

“Pero support kami sa’yo, bhie! Sana sagutin mo kaagad si Alcinous dahil mukhang sa inyong dalawa ikaw itong atat na atat!”

I make a face at Juls!

When morning came, maaga akong nagising dahil masyado nang masilaw sa eyes ko ang sinag ng araw! I stayed late last night and now I woke too early!

Lumabas ako ng tent at niyakap ko sa aking katawan ang kulay black na jacket ni Alcinous! Yes, I didn’t take it off last night! I was so comfortable in his clothes, even though they’re already old!

“Morning!”

My shoulders jumped when I heard someone from behind. I turned around and saw Alcinous holding two cups of…

“Hot chocolate,” si Alcinous. “Umiinom ka ba nito? Or gusto mo ng gatas? Ipagtitimpla kita.”

“Y-yes, umiinom ako n’yan.” Kaagad ko namang tinanggap ang cup from him.

Umupo kami ni Alcinous sa isang big branch ng kahoy na naka-higa sa damuhan. May iilang students na kaso naghahanda naman sila ng breakfast nila kaya kami lang ni Alcinous sa bandang ito.

“Uuwi na tayo mamaya. Marami kang dala?”

I nodded.

“Ihanda mo. Tutulungan kita.”

“No need na, Alcinous.”

“But I want to.” Giit niya.

“You’re not my boy, Alcinous.”

“But I’ll be your man, Dei. Please, allow me to do this small thing for you. Also, it will be my first day as your suitor.”

And my heart warmed along with the sun rising before us.

---

This story is already at chapter 18 on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month and 35php for student. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 14

Chapter 14

Dei’s Pov

“Uh, Alcinous, ikaw pala iyan, hijo! Kasama ka rin pala sa camping?”

I don’t know if I’m just imagining things, but it seems like Manong Cesar was happy to see Alcinous with me!“

“Ah, opo. Sumunod lang po kami ng mga kaibigan ko.” Magalang naman na sagot ni Alcinous kay Manong Cesar.

Is this normal? The thing na kinikilig ka because your suitor was so magalang? Oh my gosh! I know na kagabi pa sinabi ni Alcinous na manliligaw siya sa akin (though pinilit kong sabihin niya iyon). Pero ngayon lang yata siya nag-sink sa brain ko.

“Mabuti naman, hijo. Hihi! Binantayan mo ba itong si sir Dei doon?” And it came out as a tease.

Tipid na ngumiti si Alcinous. “Safety naman po ang lugar, Manong. At halos magkakilala lang ang lahat ng nandon. At opo… binantayan ko.”

Huminga ako ng malalim dahil hindi yata good ang effect ni Alcinous sa heart ko. Bigla na lang siyang kumakabog ng lakas.

Ang mga hagikhik nina Remy at Juls ay hindi pinalampas ng tenga ko. Masama kong nilingon ang dalawa.

Baka gusto nilang palakarin ko sila pauwi?

“Gandang-ganda, bhie?” si Julito.

“Maganda naman talaga siya, bakla!” ani naman ni Remy.

Inirapan ko silang dalawa. I don’t need their validation because I’ve always known that I’m pretty. My kuya and ate always tell me how pretty I am, and I know they wouldn’t lie to my face because we share the same genes. Plus, my sister and brother have exceptional face cards!

I was about to walk towards Alcinous when someone grabbed my forearm.

“Dei!” It was my friend, Hansel!

“Hansel, may car kayo?” I turned to face her.

Sumilip siya sa likod ko and I know kung sino ang tiningnan niya sa likod ko. Si Alcinous lang naman ang nasa likod ko at si Manong Cesar. I know Hansel didn’t have any business with Manong Cesar, so it must be Alcinous!

“Tsismis ka, Dei. Nanliligaw na sa’yo si Alcinous? Bakit iba naman yata ang sinabi mo sa akin the past weeks?”

I smiled cunningly at Hansel.

“Don’t smile like that, Dei. You’re giving me chills!”

I laughed. “Hmm, a sudden change, Hansel. But yeah, he’s courting me.” Kinikilig ko namang sagot kay Hansel.

“Aysus! Aayaw-ayaw ka pa no’ng una ha. Anyway, I’m happy for you, Dei. Even though you broke my twin’s heart, I’m really shipping you with Alcinous.” Tuwang saad ni Hansel.

As Hansel concluded her words, Handell suddenly emerged behind her.

“Tara na, Hansel.” Kilabit ni Handell kay Hansel.

“Hmm, nilapitan ko lang saglit si Dei. Bilis mo naman akong nasundan.” si Hansel kay Handell. Bumaling si Hansel sa akin at saka siya bumeso. “I’m truly happy na hindi mo na pinipigilan iyang tinitibok ng puso mo, Dei. Pero ingatan pa rin iyan. At nandito lang kami nina Remy at Juls para sa’yo.”

Niyakap ko si Hansel. I’ve never met friends as supportive as they are. Their happiness for me warms my heart, and I’m deeply grateful for their unwavering encouragement and support.

Matapos kong mayakap si Hansel ay umalis din si Hansel pero naiwan naman si Handell.

“Handell,”

“I thought you didn’t like someone else,” Handell said in a low and serious tone, bitterness lacing his voice.

I bit my lip. “Handell,”

He smiled curtly. “Hindi mo ako binigyan ng chance na ligawan ka, Dei, pero si Alcinous pinagbigyan mo.” He paused for a moment. “Really, I just hope for your happiness, Dei. That’s all.”

With that, Handell turned his back on me.

Napatingin lang ako kay Handell na naglalakad papalayo sa akin. Was I too insensitive? Mali ba iyong ginawa ko? I just turn him down because I don’t want to hurt him more. Ayaw ko lang siyang umasa sa ’kin kaya hinindian ko siya.

Mali ba iyong ginawa ko? Bakit ganito? Bakit nag-guilty ako sa ginawa ko? Ganito ba talaga? Kailangan ba na kapag masaya ka, may masasaktan kang tao? O sa ’kin lang ito?

“Dei?”

Napatalon ako nang marinig ko ang boses ni Alcinous sa likod ko.

Umikot ako at humarap sa kanya.

“What’s wrong?” Humigpit ang pagkakakuyom ni Alcinous sa kanyang panga. “May ginawa ba si Handell sa’yo?”

I shook my head and pouted, letting my frustration show clearly on my face.

“May sinabi siya? Why do you look so down? Masama ba ang pakiramdam mo? Halika na, uuwi na raw kayo sabi ni Manong Cesar.”

Ngumuso ako at malungkot na tumingin kay Alcinous. “Am I really that insensitive, Alcinous? Am I really that bad?”

Tanggap ko na naman na hindi talaga ako mabuting tao. I am maarte; at ilan lang ang kayang i-handle ang pagiging maarte ko. I am maldita and I know, mabibilang lang sa daliri ko ang taong kayang i-handle ang pagiging maldita ko. Pero… sobra-sobra na ba ang pagiging self-centered ko? Dahil ba rito nasasaktan ko na ang ibang tao without me knowing?

“Dei,”

“Just be honest with me, Alcinous. I don’t want flowery or sugar-coated words right now.”

Umigting lalo ang panga niya.

“Dei, nakilala kita na maarte ka at mataray. Tanggap ko iyan. Look at Remy, Julito, and Handel. They love and like you. Yes, you have some flaws, but there’s no one perfect, right? I’m not saying I’ll tolerate those undesirable behaviors of yours. What I mean is, we’re still young, Dei. There’s still a chance to change.”

I didn’t say anything and just stared at Alcinous’s handsome face. How could he be so handsome and understanding at the same time? His words really carved into the depths of my heart.

Earlier, my heart was breaking and my mind was in chaos. But his words had the power to mend my heart and calm my mind. He just toned everything down for me.

---

Nang magsimula ang intramurals, kaming mga hindi sumali sa mga sports ay required pa ring pumunta sa school. Especially sa aming PE teacher strict ang attendance niya sa amin tapos dapat may pictures kami sa lahat ng games sa school!

At sa gitna nang matirik na araw ay naglalakad kami nina Remy at Juls dahil gusto naming sumilip sa mga booths! Yes, napakadaming booths sa paligid ng school at may mga food stalls din!

“Dei, Remy, Julito!”

Napatay ko ang aking portable fan nang marinig ko ang sigaw ni Hansel!

“Si Hansel oh,” turo naman ni Juls kay Hansel. May booth pala sila.

“Hali kayo rito! May mga palamig kami baka gusto ninyo!” Tawag pa niya sa amin.

Malaki ang tent ng booth nina Hansel at may chairs at table pa sila para sa customers nila.

“Taray, girl, madami na ba ang kita o kinukupit mo?” Biro pa ni Juls kay Hansel.

Binatukan ni Hansel si Juls. “Sira ka, Julito!” si Hansel at umikot sa parang kiosk or counter nila.

“Dei, anong sa’yo?” tanong ni Hansel sa akin. “Lemonade gusto mo?” suna niyang tanong nang kumunot ang noo ko kakatingin sa mga transparent jars.

“What’s that? May lemons?”

“Ay, ipa-try mo na sa kanya iyan, Hansel.” sabad naman ni Remy.

Nakakunot lang ang noo kong pinagpapawisan habang pinapanoood ko si Hansel. Ilang saglit lang ay may inabot na siya sa akin na plastic cup.

Ngumiwi ako. “Where’s the lemon?” Bakit kulay blue ito?

“Bakla, powder lang iyan.”

Oh!

Pinaba ko ito. “I want C2 na lang.” Pagtataray ko.

“Ang arte naman ng baklang iyan akala mo naman kinaganda-”

“Oo, may C2 rin naman kami rito.” Mabilis na agap ni Hansel doon sa kasama niya.

Tinitigan ko lang ang babae na siyang nagsabi no’n. They should try harder in order to hurt me. Lumang-luma na sa pandinig ko ang linyahang ganoon.

Hinawakan ni Juls ang braso ko at si Remy naman ay hinila na ako tungo sa mga silya sa harap ng booth nila Hansel.

“H-hatid mo na lang dito ang C2, Hansel.” sabi ni Remy at mabilis na tumungo si Hansel.

At nang tumalikod kami ay sakto naman na dumating si Alcinous kasama si Elvin at iyong ibang classmates namin na players namin sa volleyball.

Alcinous looked a bit sweaty, his damp hair clinging to his forehead as he caught his breath. He wore black running shorts paired with a blue t-shirt, the exact shade of our team color, giving him a casual yet athletic appearance. May black knee pad din ang kanyang isang tuhod at sukbit sa isang balikat niya ang kanyang itim na backpack bag. Sa kanilang lahat na dumating ay siya lang talaga ang mas matangkad at malaki ang katawan. Siguro dahil siya rin ang matanda sa kanila.

My heart skipped a beat the longer I stared at him.

But then, Elvin threw a teasing grin at me and subtly nudged Alcinous’s elbow.

Remy and Juls made a scandalous cough.

Ever since they found out that Alcinous was courting me, lagi na nila kaming tinutukso ni Alcinous sa isa’t isa. Kahit na sa classroom ay may mga patama silang mga words sa amin ni Alcinous. And I can’t rebutt nor stop them. It was making me kilig kasi!

I felt my cheeks burn.

Lumapit sa akin si Alcinous at sina Remy, Juls, at Elvin naman ay dumistansya sa amin.

“Naglunch na ba kayo?” tanong ni Alcinous sa akin.

I shook my head. Nagiging demure ako when it comes to Alcinous. Ewan ko takot akong ma-turn off siya sa akin. Takot ako na baka kapag naging maldita ako at nag-iinarte lalayo siya sa akin.

“Kumain muna tayo.”

“Wala kayong game?”

“Sa hapon pa. Nanalo kami laban sa mga taga TVL.”

I smiled. “Sinong kalaban ninyo this afternoon?”

“Mga Hums. Kain muna tayo?”

“Okay,”

Inaya ni Alcinous sina Remy at Juls pati na si Elvin na sumama sa aming lunch kaso mabilis na tumanggi ang mga kaibigan namin.

“Enjoy sa lunch ninyo.” May panunuksong wika ni Remy sa amin.

“Eat well, Dei.” Kumindat pa si Juls sa akin.

“Papahangin lang ako sa room, pare. Busog pa ako eh.” Ani naman ni Elvin.

“Sige.” saad naman ni Alcinous.

At aalis na sana kami ni Alcinous nang tawagin ako ni Hansel para sa aking C2.

“Sorry, Dei. Sorry sa kasama ko.” aniya sabay bigay sa akin no’ng C2.

“It’s fine, Hansel. Sanay na ako, besides what she said is true. I’m maarte naman talaga.”

Kinalkal ko ang aking bag for bayad sa C2 kaso nauna nang iabot ni Alcinous ang kanyang 35 pesos kay Hansel.

“Alis na kami, Hansel.” sabi ni Alcinous kay Hansel.

Nagulat naman ako nang biglang maglabas si Alcinous ng payong na kulay dilaw!

Tiningala ko si Alcinous. Oh my gosh! Kahit na pawisan siya hindi siya nangangamoy! Mas nangingibabaw ang amoy niyang fabric conditioner na humalo sa natural niyang amoy! So manly!

“M-may umbrella kang dala?”

Tumango siya at binuksan iyon at pinayungan ako.

“Nakaugalian ko nang magdala ng payong.”

I nodded skeptically. “Wait, bakit ikaw ang nagbayad doon kay Hansel. You shouldn’t do that.”

Marahan niyang hinila ang siko ko nang maarawan ako. “35 pesos lang naman.”

“You’re courting me, Alcinous, but that doesn’t mean you should provide for my needs, okay?”

“Alam ko, Dei. Hindi rin naman ito palagi. Kapag may pera lang bulsa ko.”

Tumango ako sa kanya. Ayaw ko kasing provide siya nang provide sa akin tapos nahihirapan siya sa money. Because I know that he is the breadwinner in his family.

I almost made a disgusted face when we arrived at a small kainan in front of our school. The place was malinis naman kaso maraming tao tapos mainit pa!

“Okay lang ba sa’yo rito? O mag-tricycle tayo at doon tayo sa malapit na fastfood.”

Mabilis akong umiling sa kanya. Babayahe pa kami tapos may game siya later.

“It’s fine na dito.” huni ko.

Malaki ang naging ngiti ni Alcinous at saka hinatid ako sa isang mesa kung saan harap namin ang wall fan. Si Alcinous na rin ang nag-order ng food para sa akin.

Habang hinihintay ko si Alcinous. Napansin ko ang mga titig ng mga matatanda sa akin. Sanay na ako sa mga titig ng ibang tao sa akin pero ngayon iba ang pakiramdam ko. Naco-conscious ako dahil sa mga titig nila na parang nakikita na nila ang kaluluwa ko na parang nangj-judge rin.

Napapatitig sila sa akin tapos nagbulung-bulongan sa kanilang kasama!

Yumuko na lang ako hanggang sa makabalik si Alcinous dala ang aming foods. Medyo gumaan ang dibdib ko dahil kay Alcinous.

“Ayos ka lang? Naiinitan ka?” Usisa ni Alcinous sa akin.

“Huh? N-no! I’m fine. Maybe I’m just hungry.” ani ko.

“Kumakain ka ba nito? Tortang talong ito, tapos ito naman giniling na baboy, at pork chop. Don’t worry malinis dito at masasarap ang pagkain.”

Ngumiti ako kay Alcinous. “Thank you for the food, Alcinous. But how much ang babayaran ko sa’yo? We should split up kung ilan ang nabayad mo.”

Umiling siya sa akin at saka kinalat sa plato ko ang kanin, umuusok pa kasi iyon sa init.

“Sa akin lang ito.”

“Alcinous,” I groaned.

“Ngayon lang, Dei.”

“Promise?”

“Promise ngayon lang.”

And I smiled at him.

Hindi ako nakakakain ng maayos dahil sa mga titig ng ibang tao sa amin ni Alcinous.

“Oh,” sambit ko nang punasan ni Alcinous ang gilid ng labi ko gamit ang thumb niya.

“May ketchup lang.” aniya.

Prolly, the food was so delicious. Tinikman ko lahat ng foods na binili ni Alcinous; ang tortang talong, giniling na baboy at iyong pork chops. Iyong C2 ko na lang din ang aking ginawang pantunaw. Thankfully nabusog ako despite those disgusting look thrown by the other people around us.

Pinatapos lang ako ni Alcinous sa pag-ayos sa aking mukha at hinawakan niya ang palapulsuhan ko at hinila ako palabas. Nakahinga ako nang maluwag nang makalabas kami ni Alcinous sa kainan. Nawala na kasi iyong mga disgustong titig ng mga matatanda sa akin- sa amin ni Alcinous.

Muling binuksan ni Alcinous ang kanyang payong at tumawid kami patungong school.

“Hindi na tayo kakainin doon.” Biglang anunsyo niya.

“Huh? I thought you like it there? Masarap din naman ang foods nila.” wika ko.

Kumuyom ang panga niya. “Basta hahanap ako ng iba na masarap din.”

“Alcinous,” Tumigil kami saglit sa labas ng gate. Pinapayungan niya pa rin ako. “Is it because ba sa mga… people there?”

Rinig ko ang pagtagis ng bagang ni Alcinous.

“It’s fine. Sanay na ako roon. Let’s eat there next time.” And I smiled pero hindi nagbago ang ekspresyon sa mukha ni Alcinous. His expression remain stiff!

“Dei, hindi porket sanay ka ay ayos na. Ayaw ko nang ganoon. Tang ina!”

I gulped when I heard him curse! Shit!

“Dei, pwede kang umangal sa ’kin, okay? Kung hindi ka komportable sabihin mo sa ’kin. Kung may ayaw ka, sabihin mo sa ’kin. Ayaw kong nagtitiis ka dahil lang gusto ko roon.”

“Alcinous, wala naman silang ginawa.”

“Wala nga silang ginawa pero hindi ka komportable sa mga titig nila. Ayaw ko no’n. Hindi na tayo kakain doon.”

“Alcinous,”

“Umangal ka kung gusto mo, Dei. Magreklamo ka kung gusto mo. It’s fine by me.”

“No, I don’t want to. You’ll get turn off.”

Umiling siya at humakbang palapit sa akin. His towering height makes me feel small and inferior.

“I’ll show you the real me, Dei. So, show me yours too.”

I shook my head. “No, you can’t handle it.”

“I’ll handle it and cradle it, Dei. Wala akong pakialam sa kaartehan at katarayan mo. Huwag kang magkunwari sa harap ko para lang mas magustuhan kita. Remember, kahit na maarte ka, masungit, at mataray ginusto pa rin kita.”

---

This story is already at chapter 20 on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month and 35php for student. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 15

Chapter 15

Dei’s Pov

The three-day intramurals have ended, which is why we’re back to our regular class schedule. At sa ilang buwan ko rito sa school nasanay na ako sa pag-akyat-baba rito sa classroom namin na nandirito sa fourth floor.

Kahit na medyo hinihingal ako, may ngiti pa rin sa labi ko habang binabaybay ko ang hallway ng fourth floor. Bali may tatlong classrooms kasi kada floor nitong building namin. At kaya hindi nabubura ang ngiti ko dahil excited ako sa fresh milk at C2 na naghihintay sa aking upuan.

It has been a week since Alcinous started buying fresh milk and C2 for me. Yeah, it sounds so petty and cliché, but I feel so kilig with Alcinous’ small gestures.

Hindi na rin ako dinala ni Alcinous sa kinainan namin no’ng intramurals. Noong nanalo sila sa intramurals nag-celebrate kami, syempre kasama na rin sina Remy, Juls, Hansel, at Elvin.

At nang makarating ako sa room namin, sipop kaagad ni Elvin ang bumungad sa akin nang makita niya ako sa hamba ng door. Nakatalikod si Alcinous sa akin kaya hindi niya ako napansin. Si Elvin kasi ay naka-upo sa arm chair na nasa harap ni Alcinous.

“Good morning, Deimos!” Ngumiting aso pa si Elvin at tumingin kay Alcinous.

Nang marinig iyon ni Alcinous ay kaagad siyang napalingon sa akin at tumayo. Para siyang student na nahuli ng teacher na may ginawang masama!

Alcinous flashed his brightest smile, one so radiant it felt like it was meant just for me. “Good morning, Dei.”

“Good morning. Good morning din, Elvin.” Sinilip ko na rin si Elvin sa likod ni Alcinous.

I walked over to my chair, a smile already forming on my lips, and giggled softly as I picked up the fresh milk and C2, feeling a wave of delight at the thoughtful gesture of Alcinous.

“Thank you for this!” sabi ko kay Alcinous at umupo sa aking silya.

Umupo si Alcinous nilabas niya ang kanyang pre-cal na notebook. Yes, pati notebooks ni Alcinous kilala ko na rin. I know it’s bawal pero pinapakopya ako ni Alcinous sometimes sa mga assignments namin especially sa pre-cal namin na bobong-bobo ako. Tolerable naman siya kaso mabilis kasi bumigay ang utak ko sa mga numbers.

Tingin ko, gusto ko lang ang numbers kapag pera na ng pinag-uusapan. Gusto ko nang maraming zero kapag pera na ang pinag-uusapan.

“May answers na ako sa assignment natin. Kung wala ka pang answers, pwede kang kumopya if you want.” Offer ni Alcinous sa kanyang notebook.

Ngumuso ako. “You’re spoiling me. Baka hindi na ako mag-aral nito sa calculus natin. Mas lalo akong magiging bobo.”

“I-iexplain ko sa’yo isa-isa para maintindihan mo. Kung sa ibang subjects natin ay may nahirapan kang intindihin o concept na nahirapan ka. Ipapaliwanag ko sa’yo.”

I pouted. Nasasayangan talaga ako na tumigil si Alcinous sa kanyang senior high. He was naturally smart. Mabilis siyang natuto. Pero kung hindi rin siya tumigil, baka hindi ko siya nakilala. Baka wala akong kinababaliwan ngayon!

“Okay,” I said and accept his pre-cal notebook.

“Pakopya rin ako, Dei. Tsk! Akala ko hindi ka pa tapos eh. Tinext kaya kita kagabi, pare.” Sabad naman bigla ni Elvin. “Picture-an ko na, Dei. Hihi!”

“Wala akong load.” Plain naman na sagot ni Alcinous kay Elvin.

Nang matapos kunan ni Elvin ng picture ang assignment namin bumaling siya kay Alcinous. “Pare, sa essay natin tapos ka na? Patingin naman. Promise hindi ko, kokopyahin!” Nag-swear pa siya!

“Ayoko! Duda ako sa patingin-patingin mo na ’yan.”

Nagdabog si Elvin pabalik sa kanyang upuan.

Natawa na lang ako sa inakto ni Elvin. Kinopya ko ang assignment ni Alcinous pero pinaliwanag niya rin sa akin kung papaano niya nakuha iyon. Thankfully, late ang aming first subject teacher. Gulong-gulo ako sa subject teacher namin pero nang si Alcinous na ang nagpaliwanag sa akin ay naiintindihan ko na siya.

“Stop muna!” Angal ko na kay Alcinous.

Tango lang ako nang tango sa kanya at umiikot na ang paningin ko habang tumatagal.

“Nakuha mo na?”

Binuksan ko ang C2 na bigay niya at uminom. Hindi pa nga nagsisimula ang klase kaso pagod na ang utak ko. I need to dehydrate my brain! Shit!

“Yes,” sagot ko na lang sa kanya. “By the way, can I visit you at your house?” ani ko.

Nasamid si Alcinous sa kanyang sariling laway.

“Huh?”

My forehead slowly creased. “My forehead slowly creased. “I want to go to your house. I miss you, Brother Aldous, and your pretty sister, Alcinous.”

“May trabaho ako sa sabado at linggo sa palengke.” Bumahid ang panghihinayang sa boses ni Alcinous.

“It’s fine! Magw-wait ako for you sa house ninyo.” Siniglahan ko ang aking boses.

“Papayagan… ka ba ni Gov?”

Ilang beses ko nang sinabihan si Alcinous na huwag na niyang tawaging ‘Gov’ ang Lala Fausta ko but he was just too stubborn lang talaga!

“Mmm, papahatid na lang din ako kay Manong Cesar.”

“Alam ba ni Gov na… nililigawan kita?”

Napatigil ako sa tanong ni Alcinous sa akin. Actually, I’ve never mentioned Alcinous to any of my family. I don’t know if my family already knows about this, but as of now, when they call me, they don’t mention anything about my love life. So maybe it’s safe to say they don’t know about this yet?

“I-I didn’t mention about you or…”

Humina ang boses ko nang tumango si Alcinous.

“Sorry,” sabi ko at inipit ang aking ibabang labi.

Alcinous didn’t want to cross the boundaries between us because of his current state and status. However, I was the one who pushed him to cross those boundaries. I didn’t think much about the consequences when I did so. We weren’t a couple yet, but I could already feel the aftermath of my actions.

“Okay lang, Dei. Naiintindihan ko naman pero kapag pumunta ka sa bahay. Siguraduhin mong magpapaalam ka nang mabuti kay Gov.”

I nodded courteously at Alcinous.

Naputol lang ang aming pag-uusap nang dumating ang aming second subject teacher sa umaga. I was a bit distracted during the lecture as I thought about Alcinous and the consequences of my decisions.

Tumulo ang pawis sa noo ko at doon lang ako muling natauhan. Kinuha ko ang portable fan ko kaso nagulat ako nang maglabas din ng portable fan si Alcinous, though it was small compared to mine.

“Y-you bought a portable fan too?”

Tumango siya. “Pansin ko kasi na kahit may portable ka, pawisin pa rin dito sa likod mo.”

Umawang ang labi ko. Akala ko for him ang binili niyang fan! Para sa akin pala?!

“A-Alcinous.”

“Sige na. Makinig na tayo.”

“Alcinous, hindi mo need na gawin ito. It’s totally fine sa akin.”

“Mmm, alam ko, Dei, pero gusto kong gawin. Khit nga no’ng… hindi pa ako umaamin sa’yo pinaypayan na kita. Ngayon pa kaya na nililigawan na kita?”

My heart really knows what it wants! It immediately fluttered at Alcinous’ small and simple gestures towards me. I’m spoiled-so spoiled by my family-and all Alcinous did was supposedly a bare minimum act, but my petty heart was jumping with bliss because of it.

“Okay, class, that’s all for this week! Thank you and goodbye!”

Kaagad na nagkagulo ang aming mga classmates! Tumayo kami.

“Goodbye and see you on Monday, Maam!” sabay naming paalam sa aming teacher.

Sinilid ko sa bag ang aking fan, notebook, at ballpen bago ko kinua ang alcohol at tissue para magbanyo.

“Ako na magdala sa bag mo, Dei. Sabay naman tayo maglunch kasama sina Elvin at Hansel.” ani Alcinous.

Every lunch na rin, kapag wala kaming ginagawa, ay sabay-sabay kami maglunch sa canteen o di kaya’y sa ground kapag hindi mainit.

“Comfort room muna ako.” sabi ko kay Alcinous.

“Samahan na kita?”

Mabilis akong umiling kay Alcinous.

“No, need.”

“Sige, hintayin ka na namin dito para sabay tayo bumaba.”

I gave Alcinous a brief nod before striding towards the door. Napapairap pa ako dahil sa dami ng students at ang no-noisy nila! Gosh!

Mabilis ang lakad ko dahil parang puputok na ang pantog ko at liliko na sana ako tungo sa comfort room nang may marinig akong mga bulong-bulungan!

“Napansin n’yo ba? Si Alcinous lagi nang nakadikit doon sa bakla na transferee!”

“Hinaan mo ang boses mo, girl!”

“Tsk! Nasa kabilang classroom naman iyon, grade 11.”

“Kahit na, girl. Apo ng former governor iyong si Deimos yata ang pangalan!”

Napaatras ako at nagtago sa likod ng dingding. I can distinctly hear three different female voices, each laced with curiosity and intrigue, gossiping about me!

“Girl, if nakita mo lang kung gaano siya kaarte!” The voice sounded so familiar!

“Halata naman.”

“Duh! Napadpad kaya iyon sa booth namin no’ng intramurals! Tinawag pa kasi ni Hansel!”

At doon ko naalala ang babae na kasama ni Hansel sa booth nila!

“Hindi alam kung ano ang lemonade!”

“Baka kaya iyan pina-transfer dito ng mga magulang niya kasi nasobrahan na sa arte.”

“Masyadong mapagmataas sa sarili.”

“Oo, nga tapos mukhang ginawang alipin si Alcinous! Nakita ko taga bitbit bag, minsan taga payong pa, at saka isang beses nakita ko pinaypayan ni Alcinous!”

“See? Masyadong masama ang ugali. Akala niya lahat napapasunod niya dahil apo ng dating governor. Masyadong spoiled! Siguro hindi na disiplina ng mga magulang o baka hindi mahal ng mga magulang dahil sa sama ng ugali. Or baka ganon din ang ugali ng mga magulang at pamilya niya!”

At nagtawanan ang mga babae!

Pinikit ko ang aking mata at saka huminga nang malalim! I’m already used to people badmouthing me and saying nasty things about me, but this is the first time I’ve heard people saying rude things about my family!

I want to burst out and confront the three women gossiping about me, but as much as possible, I won’t stoop to their level!

Malakas ang kabog ng dibdib ko at naninikip ang dibdib ko sa galit! Pati batok ko umiinit dahil sa galit! Hindi nailabas ng aking galit pero tumulo naman ang luha ko.

I angrily wiped my tears and turned around, only to bump into something hard-no! It was… Alcinous’ muscular body that I bumped into!

“A-Alcinous!” My tears trickled down my cheeks.

Alcinous clenched his jaw, his fists tightening into unforgiving balls of rage. Fury radiated from him, every inch of his face etched with madness

Sa galit palang sa mukha ni Alcinous ay alam ko na na may narinig siya mula sa mga babae!

I pushed his body. “Let’s go. S-sa baba na ako magbanyo. Maraming nag-use sa bathroom dito.” Natataranta kong wika.

Hinawakan ni Alcinous ang kamay ko at pinagsiklop niya ang mga daliri namin at hinila ako palabas sa akong pinagtataguan.

“Alcinous, sa baba na ako-”

Kumabog ang dibdib ko nang makita ko ang tatlong babae na napa-ayos sa kanilang tayo nang makita kami ni Alcinous.

Bumilog ang kanilang mata at napasilip sa akin dito sa likod ni Alcinous.

“A-Alcinous, ikaw pala.” ani ng isang babae. Iyon ’yong babae kasama ni Hansel sa booth nila!

“Ako nga. Tapos na ba kayong pag-usapan ang ibang tao? Tapos na kayong makialam?”

Namutla ang mga babae.

Hinila ko ang polo ni Alcinous upang tumigil na siya pero parang hindi niya nararamdaman ang hila ko sa kanya.

Hilaw na tumaw ang isang babae. “T-totoo rin naman ng mga sinabi namin!”

“Talaga? Bakit kilala n’yo ba ang tao? Siguro kilala ninyo dahil sa apelyido na naka dikit sa pangalan ni Dei. But who gives you the right to talk about them? Dei, is not perfect at kayo rin naman. Saka iyong parang alipin ako ni Deimos? Ano naman ngayon kung magpaalipin ako? Masama bang pagsilbihan ang taong gusto mo? Walang inuutos si Dei sa akin. Lahat…” Humingang malalim si Alcinous. “Lahat ng ginagawa ko… kusa kong ginawa dahil nanliligaw ako sa kay Dei. Sa susunod kapag may narinig pa ako mula sa inyo, makakarating na kay Gov ang mga sinasabi ninyo tungkol sa apo niya at sa kanyang pamilya.”

I didn’t utter a word; I just let Alcinous drag me out of there. Kung hindi rin naman ako hihilain ni Alcinous ay baka hindi ako makakalakad ng maayos!

Pagkarating namin sa classroom ay doon pinunasan ni Alcinous ang luha ko. Gusto ko sanang magtanong kung nasan sina Elvin dahil wala nang tao sa classroom pero nagsalita na siya.

“Huwag mo silamg isipin. Huwag mong intindihin ng mga sinasabi nila. They’re just jealous and envious of the things you have and the good people around you, Dei.”

“B-but what they said was all true! I’m bad, I have ugly behavior, I’m not good enough!” I cried. “I’m really bad at n-nagiging slave na kita!”

“You’re just being you, Dei. Again, you are not Deimos Aldejar kung hindi ka maarte, masungit, at mataray. And you’re good, Dei. Kasi kung hindi, alam kung pinatulan mo na sila. Magkaiba lang siguro tayo ng depinasyon at pananaw sa salitang mabuti at mabait. But for me, you’re already enough. You’re far from perfect, but you’re still too good for me.”

“Y-you still like me… despite everything?”

“Sa tingin mo, pinapaypayan kita dahil mabait lang ako? Tingin mo ba, sumunod ako doon sa outing ng section natin sa beach, dahil gusto ko? Tingin mo ba sumunod ako sa’yo doon sa camping dahil gusto ko? Hindi ako ganon kabait para gawin iyon sa kahit nino, Deimos Aldejar. Ewan ko kung ano ang ginawa mo sa akin. Pero hulog na hulog na ako, Dei. Matagal na.” Makahulugan niyang saad at pinalis ang luha ko.

---

This story is already at chapter 22 on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month and 35php for student. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 16

Chapter 16

Dei’s Pov

“Hello, princess!” Kuya Thales enthusiastically greeted me as I answered his call-well, video call! I was in the middle of fixing my face mask when Kuya called.

They’ve been busy lately, so they haven’t called me as much. However, they constantly send me texts. Always naman kasi silang nagtatanong sa akin if how na ba ako rito or Am I doing good ba raw dito.

So far, I’ve been doing well here in Monti Alegri. I know how much I disliked and hated the idea of coming here. I even cried my eyes out and sulked as my family drove me. But here I am now. I’m fine na rito sa Monti Alegri. Masaya na ako sa company ng mga new friends ko. They’re so simple and very supportive sa akin. Isa sa mga hindi ko na-feel back then no’ng kasama ko sina Jonathan at Denisse. Siguro dahil magkaiba ang trip ng new friends ko now.

“Sorry, princess. Hindi kita nadadalaw d’yan. Your Ate Theano and I are so busy.”

I smiled, but my smile quickly faded as my face mask shifted slightly, reminding me to keep it securely in place.

“It’s fine, Kuya! Don’t worry about me. I’ve been doing well dito sa house ni Lala!” Hindi matago ng boses ko ang tuwa pero maingat pa rin dahil gumalaw ang mask ko.

“You found new friends there, didn’t you?” Kuya asked.

Tumango ako kaagad. Minsan ko nang nabanggit kay Kuya Thales ang mga friends ko rito at hindi niya pala ito nakalimutan.

“Yes, kuya! They’re so nice!” Tuwa kong sagot kay Kuya.

“Sila ba ang reason kung bakit masayahin ka na d’yan? I’m so happy, Dei. I’m so happy watching yourself enjoying there.”

I zipped my mouth. Nabanggit ko kina Kuya at Ate ang tungkol sa mga friends ko but never kong nabanggit si Alcinous sa kanila. Alcinous has been courting me for three weeks but I’ve never mentioned him to my family. I’m not afraid naman. Gusto ko lang na sulohin muna si Alcinous. And I know how OA my family is especially Kuya Thales and Papa!

“Y-yes, Kuya.” I answered. But, of course, hindi lang naman ang friends ko ang reason why I’m this lively and happy dito! These past few weeks, Alcinous has become my source of happiness and the reason I’m eager to go to school! Kung pwede nga pumasok ako kahit weekends basta nasa school din si Alcinous!

At ngayon ay medyo malungkot ako sa lagay na ito, because Saturday na naman tomorrow at hindi ko na naman nakikita si Alcinous!

Omg! Ganito ba talaga kapag first time lumandi at magkagusto? Halos lahat na lang nang ginagawa ko si Alcinous ang naalala ko at bigla-bigla na lang ako natutuwa at kinikilig! Oh my gosh! This shit was so cliché but I love it!

“It’s good to hear, princess Dei-”

“Deimos!” Biglang pagsingit ni Ate Theano mula sa linya ni Kuya Thales! At dahil sa gulat ko nadulas ang facemask sa mukha ko at nahulog sa aking hita!

“Ate!” I shouted back.

“Hiyang ka na yata d’yan sa Monti Alegri, Dei!” I saw Ate nudge Kuya and take the space beside him.

“Ate!” I said in an annoyed tone, but deep inside, I was so happy to see my beautiful sister! Miss ko na tuloy ang pagsuklay ni Ate sa buhok ko. “I miss you!”

“Miss na rin kita, Dei! Dadalaw kami ni Thales d’yan! Kailangan kong makita ang balat mo!” Ate Theano teased.

“Ate!” Pagdabog ko kunwari.

“Pikon ka naman. Pero… sina Mama at Papa mukhang dadalaw na rin d’yan. Miss ka na namin dito sa bahay, eh.”

I just pouted. “Dadalaw kami d’yan. Kung hindi ngayong buwan, baka sa susunod.” Ate added.

“I miss Mama and Papa na rin, Ate.” Kahit na nagtatampo ako kay Mama, miss na miss ko na siya. Istrikta si Mama pero alam ko na mahal niya ako- kami. At kaya nga niya ako tinapon dito sa Monti Alegri, for me to learn my lesson this way.

“Pahinga ka na d’yan, Dei. Just text me kung ano ang mga needed mo d’yan para makapagpadala kami sa’yo. I love you, Dei.” si Kuya.

“Ingat ka d’yan, Dei! Baka may nanliligaw na d’yan sa’yo ha. Ang glowing mo pa naman d’yan!” Puna ni Ate Theano at mabilis naman ang pag-akyat ng dugo ko sa aking batok at mukha!

Mabilis kong pinatay ang video call bago pa ako tuksuhin ni Ate! That sister of mine talaga! Napaka niya!

After that tumawag na lang ako sa mga friends ko at natulog! Ayaw kong isipin masyado ang sinabi nina Ate na dadalaw sila sa akin dahil ilang beses na nila iyang sinabi. Ngayon, sumasapat na sa akin na tumatawag sila minsan at ang mga text nila. Nandirito naman si Lala, eh. Iyong pagka-miss ko sa family ko ay dina-divert ko na lang through calling and hanging out with my friends.

The next morning, I got bored in the house. Napapagod na ako kakausap kay Ate Klara. Because of Ate Klara’s kadaldalan, she accidentally spouted that she had a long crush on Manong Cesar!

All this time, I thought Manong Cesar was married but hindi pala! Same sila ni Ate Klara pero nonchalant kasi si Manong Cesar, mukhang manhid siya sa pagtingin ni Ate Klara for him! I feel a little awa for Ate Klara tuloy!

“Manong, what do you think of Ate Klara?” I threw a bait question to Manong while he was driving the car on the way to Alcinous’ house!

Yes! I will be visiting Alcinous without him knowing! I’m going to surprise him!

Kinilig naman ako sa sariling naisip! I don’t care if he is still my suitor! Bibisita ako because want ko!

Manong glanced at me through the rearview mirror, offering a courteous smile. Despite his age, Manong Cesar retained his striking handsomeness and a well-toned physique that defied the years. Also, sabi ni Ate Klara, matanda raw sa kanya si Manong Cesar ng five years.

“Mabait po si Klara, sir. Saka magaling magluto at maalaga.”

I crossed my arms and dramatically leaned back in my seat. “Do you think, Manong, mag-aasawa pa si Ate Klara?”

Manong Cesar’s knuckles turned pale, his grip tightening on the steering wheel as if it were the only thing anchoring him in the storm of his thoughts . Aha!

“Maganda po si Klara, sir Dei… kung may lalaki man na magpapatibok sa puso niya ay tiyak na suwerte.”

“I thought so Manong! Dapat ipakilala ko si Ate Klara sa other bodyguards namin sa Manila. They’re handsome and awesome men, I’m sure Ate Klara would love any of them!”

At napaubo si Manong Cesar!

My gosh, Manong Cesar! You should make your move na to Ate Klara before it’s too late!

Natahimik na si Manong Cesar hanggang sa makarating na kami sa maliit na eskena tungo sa bahay nina Alcinous. Mukhang na-threatened si Manong sa sinabi ko sa kanya.

“Sigurado ba kayo, sir, na kaya n’yo na po patungo sa bahay ni Alcinous?” tanong ni Manong sa akin as I carefully gathered the paper bag I had brought with me!

“Yes, manong, kaya ko na po on the way there.”

“Hihintayin ba kita, sir?”

Umiling ako kay Manong bago binuksan ang pinto sa tabi ko.

“No need na, Manong. I’ll text you na lang po or I can text Ate Klara!” I playfully said.

Kiming tumango si Manong Cesar sa akin.

Masaya kong binaybay ang daan tungo sa house ni Alcinous. Though, ito ang second time ko na pumunta sa house nila, tanda ko pa naman ang daan. Hindi na rin ako nagpayong today since hapon na naman at hindi na masyadong masakit ang araw sa skin ko.

“Tao po!” sigaw ko kahit na may ilang metro pa naman bago ako makarating sa bakuran nila Alcinous!

Pinagpapawisan na ako!

“Tao po!” Muli kong sigaw at sa pagkakataong iyon ay sumulpot na sina Zayla at Aldous!

Ang pi-pretty at cute talaga ng mga kapatid ni Alcinous! Siguro maganda rin ang nanay nila at tatay. No’ng pumunta kami rito sa bahay ni Alcinous para sa group project namin hindi ko nakita ang tatay ni Alcinous. Hindi rin naman kami nakapasok sa house nila.

“K-kuya Deimos!” Sinalubong ako ni Zayla na mangha sa presensya ko!

“Kuya, wala po rito sa bahay si Kuya Alcinous. May trabaho po si Kuya sa palengke.” Mahinang sabi ni Zayla sa akin.

I tapped her hair. Nakakainggit ang hair niya!

“It’s fine, Zayla. I know naman.”

Dinala ako ni Zayla doon sa bakuran nila, doon sa ilalim ng puno na may malaking sofa sa ilalim.

Napansin ko si Aldous na tahimik lang na nagmamasid sa amin ni Zayla.

Nilapag ko sa kuwayan na sofa ang mga dala kong paper bags! It’s full of chocolates and cookies na pinapadala ni Kuya Thales sa akin. Mga imported ang mga iyon!

“Aldous, come here!” Kamay ko naman kay Aldous.

Mahinhin na lumapit sa akin si Aldous habang papak ang kanyang kamay.

“Oh my, it’s dirty. Don’t bite your nails, Aldous.” Suway ko kay Aldous because it bothered me na kinakagat niya ang kanyang nails!

Binigay ko kay Zayla ang isang paperbag at ang isa naman ay pinakita ko kay Aldous!

“Wow! Ang daming chocolates.” Manghang saad ni Zayla pero kaagad na nilapag ang paper bag pabalik sa sofa. “K-kuya Deimos nakakahiya naman p-po.”

Mabilis akong umiling kay Zayla. “Dinala ko iyan for you and Aldous, Zayla. Marami pa ako n’yan sa house kaya naisipan ko na bigyan kayo. Hindi ko rin naman kasi sila mauubos mag-isa sa house namin.”

“P-pero po…”

“If you’re worried about your Kuya Alcinous. Don’t worry, ako kakausap sa kanya, okay!?”

I was taken aback when Zayla hugged me! “Salamat, Kuya Deimos! Hindi ka lang po maganda, mabait din!”

I know I am pretty pero iba pa rin kapag may iba na nag-compliment sa’yo!

Ginulo ko ang buhok ni Zayla at kumalas din siya sa yakap. Binalingan ko si Aldous na nakatitig sa paper bag na bitbit-bitbit ko.

Kumuha ako ng isang chocolates doon at binuksan ko iyon bago sinubo kay Aldous.

“Dapat mag-wash ka ng hands mo, ha.” Sabi ko sa bata.

Tumango si Aldous sa akin at namula ang tenga!

“Tinuruan na po si Aldous ni Kuya Alcinous, Kuya Deimos, kaso minsan nakakalimutan po ni Aldous maghugas ng kamay.”

Umupo si Aldous sa tabi ko at ako na ang nagbalat ng chocolates for him! Ang behave niya na bata! Opposite sa inaasahan ko na makulit na mga bata!

“Zayla, where’s your father? Bigyan mo rin siya ng cookies.”

Napatayo si Zayla bigla. “Sige, Kuya Deimos! Dadalhan ko po si Tatay sa loob.”

Nag-enjoy ako kakasubo kay Aldous sa chocolates at kahit na hindi niya ako masyadong nasasagot, kinakausap ko siya. Hanggang sa bumalik si Zayla.

At napatayo naman ako mula sa pagkaka-upo ko nang makita ko ang isang matandang lalaki na sumilip sa bintana ng bahay!

I gulped, my throat tightening with unease. But nothing could prepare me for the way my heart pounded violently against my ribcage when I caught Alcinous’s father’s cold gaze directed at me. I couldn’t be mistaken-there was no doubt in my mind; it was truly their father! Sino pa ba ang ibang matandang lalaki ang nakatira doon? Hindi naman siguro ghost? Right?

“Kuya Deimos, tubig po baka nauhaw na po kayo. Saka itutuloy ko lang po ang paglalaba ko.” Alok ni Zayla sa akin no’ng tubig.

Dahil kay Zayla nawaglit ang aking atensyon sa kanilang ama na sumilip sa window! Though my heart was still in a mess because of their father’s mere stare! Shit!

“S-sige, Zayla.” ani ko kay Zayla.

Tumingin ako sa bintana pero nang bumaling ako roon ay hindi ko na nakita ang father nila.

“Sama ako, ate. Tulong ako.” si Aldous naman.

“Huwag na, Aldous. Samahan mo na lang si Kuya Deimos dito.” ani naman ni Zayla.

“No,” sabad ko. “Sama na rin ako sa inyo.”

Nasa gilid lang pala ng house nila ang kanilang laundry area! Open space actually at may maliit na semento lang kung saan sila naglalaba. May mga balde at ilang palanggana at mga basang damit.

My mind was still preoccupied by Alcinous father cold eyes. But thankfully, I was entertained by Zayla, madaldal din kasi. At nang hindi na ako makatiis ay sumali na ako sa paglalaba nila. Si Aldous naman ang taga-timba ng tubig sa mga balde.

“Hahaha! Hindi ka po marunong, Kuya. Ayusin n’yo po ang pagkusot.” Natatawang puna ni Zayla sa magaslaw kong kusot.

Shit! Nangangalay ang hands ko at sumasakit na ang mga daliri ko! Mahapdi na rin ang mga palapulsuhan ko.

“It’s so mahirap pala ang paglalaba.” Komento ko. Pinagpapawisan na naman!

“Madali lang naman po, nakakapagod lang.” ani Zayla.

Ah! Ang good girl ni Zayla. Kaya pala ang babango at lilinis ng mga damit ni Alcinous because of her!

Naiinggit ako kay Zayla dahil bawat kusot niya sa damit ay tumutunog! Habang ako ay hindi alam kong tama pa ba itong kusot ko sa simpleng t-shirt lang!

Basta ko na lang nilagay sa isang palangga ang kulay green na tshirt na kinusot ko at kumuha naman ng ibang damit na lalabhan.

Nagkukusot ako ng damit nang biglang nataranta si Zayla.

“Hala, b-bakit dito mo nilagay ang de-color na damit, Kuya Deimos.” Kinakabahang sabi ni Zayla at kinuha ang t-shirt na tinapon ko doon sa palangga!

At ganon na lamang ang panlalamig ng mukha ko at batok nang makita kong nagkulay green na ang ibang mga puting t-shirt doon!

Napalunok ako ng malalim!

“Papaano ito ngayon? Mga uniform at puting t-shirt ito ni Kuya Alcinous.” Alalang wika ni Zayla. Hindi na mahitsura ang puting shirts ni Alcinous!

Nabitiwin ko ang kinukusot kong t-shirt at halos masuka sa lakas ng tibok ng dibdib ko dahil sa kaba.

“Ate,” usal ni Aldous na mukhang kinakabahan na rin.

“W-what should we do?” Nauutal ko nang tanong sa kaba.

“Zayla? Aldous?” It was Alcinous voice!

“K-Kuya,” si Aldous.

Napatayo ako at unti-unting lumingon.

Nanlalaki ang mata ni Alcinous nang makita ako. Naka-itim na taslan shorts si Alcinous at puting sleeveless shirt kaya kita ko tuloy ang kanyang malapad na balikat.

“D-Dei, anong ginagawa mo…”

“A-Alcinous, I’m just trying to help Zayla with the laundry… a-and I’m sorry, I think I ruined your uniforms and white shirts?” patanong kong sapaw sa kanya.

Lumapit si Alcinous at saka may sinilip ang naging gawa ko.

Nangunot ang noo ni Alcinous. Marahan ang kanyang pagbuga ng hangin mula sa ilong.

Hinawakan ni Alcinous ang kamay ko at sinuri niya ito ng may pag-aalala. “Bakit ka naglaba? Papaano kung nagkasugat-sugat ka d’yan? Naglalaba ka ba sa bahay ni Gov? Tingnan mo, namumula na at may sugat na ang mga palapulsuhan mo.”

At ngayon ko lang napansin ang kamay ko na may sugat-sugat na nga! Nalalapnos na! But I’m more worried about his uniforms!

“Alcinous, I r-ruined your shirts.”

Bumuntong hininga siya habang hawak pa rin ako ng marahan sa kamay.

“Luma na naman ang mga iyan. Bibili na lang ako ng bago. Halika ka rito, tingnan natin ang kamay mo…” aniya kaso may sumabad.

“Alcinous!” I suddenly heard a girl’s voice shout out of nowhere! My head snapped in the direction of the sound, and my mood instantly soured when I saw Honey standing there.

Sabay ba silang dumating? Hindi ko lang ba napansin ang babaeng ito dahil sa kaba ko kanina?

---

This story is already at chapter 24 on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 17

Chapter 17

Dei’s Pov

The moment I saw Honey, a surge of heat rushed through my head and down the back of my neck, igniting an intense fire within me. My hands clenched into tight fists as my anger skyrocketed, teetering dangerously at its peak. As Honey approached, her piercing gaze fixed on the laundry behind me.

“Do’n ka na, Honey.” sabi ni Alcinous kay Honey and it seemed like the girl didn’t hear Alcinous!

Honey clasped her hands over her mouth, letting out a dramatic gasp as though the air had been stolen from her lungs. Her wide, startled eyes locked onto mine, brimming with shock and a flicker of fright etched across her pale face.

Nice acting, Honey! Tsk!

“Naglaba ka rito, Deimos? Ikaw ang naglaba n’yan?” Tinuro niya ang mga puting damit ni Alcinous na nagkukulay green na!

My heartbeat thundered in my ears, but the pounding was soon overshadowed by a surge of frustration and simmering anger toward Honey!

Binaba ni Honey ang kanyang kamay at saka pinagkrus niya ang kanyang braso sa harap ng kanyang malalaking dede! Mas na-emphasized pa tuloy ang kanyang malaking hinaharap dahil sa kanyang ginawa!

Ganito ba siya manamit kapag pumupunta siya rito sa bahay ni Alcinous? Lagi ba siyang naka-sleeveless at short shorts? Lagi ba niyang winawagayway sa harap ni Alcinous iyang dibdib niya? Lamang lang niya ang kanyang dibdib at sex organ kaya huwag na huwag niya akong mauunahan!

“T-tumulong lang sa akin si Kuya Deimos,” pagtatanggol naman ni Zayla sa akin sa tabi. Naiiyak na rin siya pero nakuha niya pa akong ipagtanggol kay Honey.

“Tinuruan ni A-ate si Kuya Dei maglaba.” Sunod namang sabad ni Aldous.

Binalingan ni Alcinous ang mga kapatid. “Pumasok muna kayo sa loob. Mamaya na itong labahin, Zayla. Sige na. Pasok na kayo.” Utos ni Alcinous sa mga kapatid niya.

“Sorry, Kuya.” Mahinang wika ni Zayla.

“Huwag mong intindihin ang mga damit. Pasok na kayo.” Muling sabi ni Alcinous kina Zayla.

Mabilis na kinuha ni Zayla ang kamay ni Aldous at pumasok sila sa loob ng kanilang bahay! Naiwan kaming tatlo rito sa may laundry area nila Alcinous.

“Halika ka rito. Titingnan natin itong nalalapnos mong kamay.” Hinila ako ni Alcinous at nagmatigas ako sa aking kinatatayuan.

I tried to wrench my wrist free from his grip, but his strength overpowered mine.

“Dei,” aniya at gumalaw ang panga.

I heard Honey erupt in a violent cough, which instantly drew my attention. I turned to her once more, fixing her with my most piercing, deadliest glare.

“Dei, come on. Baka makita ito ni Gov, hindi ko alam kung ano ang gagawin ko sa’yo.” Problemadong sabi ni Alcinous kaya naputol ang titig ko kay Honey.

“What about the laundry?” ani ko kay Alcinous.

“Ako na ang bahala d’yan.”

“But galing ka sa work mo.”

“Tinutulungan ko talaga si Zayla maglaba pagkatapos ng trabaho ko sa palengke, Dei. Tulong-tulong kami lahat dito, kaya halika na. Nag-aalala ako sa kamay mo.” Katwiran naman ni Alcinous.

“But I ruined your white shirts and uniform. Wala kang mawi-wear sa Monday.” sabi ko at lumabi upang pigilan ang luha ko na nagbabadyang umagos! Nakokonsensya ako for what I have done! Earlier, tumatanggi sa help ko si Zayla. Ayaw niya akong humawak ng mga clothes nila but I was stubborn and nagpumilit na tumulong. Tapos ngayon nakasira pa ako ng mga damit ni Alcinous.

“May iba pa akong white t-shirts. Pwede naman iyon. Huwag mong isipin ang mga damit ko.”

“A-Are you sure?” Duda kong suna kay Alcinous.

“Hmm!” si Alcinous at dinala ako doon sa ilalim ng puno kung saan iyong malaking sofa.

Unti-unti nang naging normal ang beat ng heart ko when I noticed Honey following us behind! Muli akong nairita sa babae!

Maybe I’m just really a bitch or something because I don’t like Honey at all! I’ve never been this sensitive to the people around me. No one bothered me this much-until Honey! Wala pang ginagawa n’yan si Honey pero irita na ako sa kanya.

I’m not threatened or jealous of her. It’s just that my blood really doesn’t agree with people like her!

“Upo ka muna rito. Titingnan ko sa loob kung may pwede akong igamot d’yan sa kamay mo.” Sabi ni Alcinous sa akin.

I was like an obedient puppy, dutifully following my owner’s every command.

Umalis din si Alcinous at pumasok sa bahay nila. I was patiently waiting for Alcinous and behaving myself well kahit na nasa tabi ko si Honey kaso ginalaw talaga ni Honey ang utak at dugo ko na nanahimik!

“Dapat sigurong malaman mo, Deimos, na hindi mo playground ang Monti Alegri! At mas lalong hindi mo laruan o puppet si Alcinous!”

Mabilis ang paglingon ko kay Honey! Pareho kaming dalawa na naka upo sa magkabilang dulo nitong sofa.

“What? What are you talking about, honey?” My voice turned bitter as I uttered her name. It really didn’t set my mood right.

She sneered and rolled her eyes! “Hindi pa ba obvious ang sinasabi ko sa’yo? Akala mo ba hindi nakakarating sa akin ang usap-usapan sa school? Tapos pumunta ka pa rito sa bahay nila at sinira mo ang damit niya? Akala mo ba mayaman si Alcinous na nakakabili ng mga uniform niya kahit kailan?” Inis na wika ni Honey.

My heart starts to beat wildly again in anger!

“W-what?” I uttered, confusion written all over my face as I stammered. “What usap-usapan ang tinutukoy mo? And to tell you, Honey, hindi ko sinasadya na masira ang clothes ni Alcinous! I’m not that crazy para sirain ang damit niya! And about sa sinabi mong ginagawa kong playground ang Monti Alegri. How can you say I was playing? Witch, you don’t know my story at all! Kaya huwag na huwag kang magsasalita ng ganyan about me!” Galit pero mataray ko pa ring sumbat kay Honey!

Kinuyom ko ang mga kamay ko upang pigilan ang sarili na huwag sugurin si Honey dahil umiinit na ang kamay ko! Nangangati na itong mambunot ng hair niya!

“Come on, Deimos. Huwag mong sabihin na hindi mo alam na may kumakalat sa school na ginagawa mong alipin si Alcinous. Pinapadala mo sa bag mo, hinihintay ka gate, binibilhan ka ng snacks, ginagawa mong alila si Alcinous! Pinapaypayan ka pa!”

I rolled my eyes.

“Honey, Alcinous is courting me! That was his way of showing his feelings-”

I was interrupted in my argument when Honey started laughing like an insane woman! May pa cover-cover pa siya sa kanyang bibig!

“Nanliligaw? Nahihibang ka na yata, Deimos!”

I heaved a dramatic sigh. “Oh, it’s true, and I don’t owe you any proof! You’re just a nuisance in my life!”

Umiling si Honey sa akin. Nagpunas pa siya sa kanyang mata na para bang naluluha siya sa kakatawa! Mabuti pa sana at nalunod na siya sa tears niya pero mukhang fake naman ang pagpunas niya! Wala akong nakitang luha na tumulo mula sa eyes niya! She was just overreacting!

“Hinding-hindi ka liligawan ni Alcinous, Deimos. Sa pangit ng ugali mo at sa kaartehan mo? Tingin mo liligawan ka niya?”

“Alcinous likes me!” I shot back confidently, my shoulders squared and my eyebrows arched.

“Oh! Baka pinilit mo lang? Hinding-hindi manliligaw sa isang bakla si Alcinous! Hindi siya bakla!”

Ngayon parang gusto ko nang kulamusin at kalmutin ang mukha ni Honey!

“Are you crazy?” Mataray kong saad. “Can’t Alcinous like me? Can’t he like someone who’s gay?”

“Lalaki siya, hindi siya bakla!!”

Bumuntong hininga ako. “You, a narrow minded fake bitch and a dumb! Hindi mo ba know na pwedeng magkagusto ang straight guy sa bakla?! Also, hindi porket lalaki si Alcinous at nililigawan ako at gusto ako, ay magiging gay siya! Shit! Used your common sense, fake bitch!” I could feel my heart pounding wildly inside my chest!

But what I didn’t expect was when Honey abruptly stood up, rushed toward me, and slapped me! I could only close my eyes in sheer surprise! However, her hand didn’t land on my face!

I heard a loud pang, but I wasn’t the one who got hit! I opened my eyes only to find out that it was Alcinous who caught Honey’s hand before it could reach me!

“A-Alcinous!” Gulantang na sambit ni Honey!

Tumayo ako at susugurin ko na sana si Honey dahil sa ginawa niya kaso yumakap ang braso ni Alcinous sa baywang ko!

“Bitiwan mo ako, Alcinous! I will-”

“Calm down! Calm down, Dei!” Pigil ni Alcinous sa akin at humigpit ang braso sa baywang ko!

“Umuwi ka na, Honey! Hindi ko alam kung ano ang sadya mo rito ngayon sa amin pero huwag ngayon-”

“No! Huwag ka nang pumunta rito! You’re banned from coming here!” I interrupted!

Nanginginig si Honey at humakbang sana papalapit kay Alcinous kaso inunahan na siya ng lalaki.

“Umuwi ka na, Honey. Nadi-disturbo si Papa sa loob.”

“Sorry, Alcinous. Hindi ko sinasadya. Hindi naman sana ikaw ang sasampalin-”

“Honey umuwi ka na. Bisita ko si Dei at hindi ko gusto ang inasta mo sa harap niya. At narinig ko rin ang mga sinabi mo sa kanya. I respected our friendship, Honey at sana ganon ka rin. Saka, totoong nililigawan ko si Deimos, hindi niya ako inaalipin dahil ako ang kusang gumagawa no’ng mga binanggit mo kanina. Ayaw ni Deimos pero ang nagpupumilit.”

Tumulo ang luha ni Honey! Humihikbi pa siya kaso hindi naman ako nakaramdam ng konsensya. She deserves it. Umiiyak siyang umalis at ako naman ay dinala ni Alcinous sa loob ng house nila!

My courage in front of Honey just popped like a bubble in the air when Alcinous’ father came out of the room!

Halos magtago na ako sa likod ni Alcinous dahil sa kaba ko! Alcinous’s father was a handsome man, but his face was deformed, perhaps because he had suffered a stroke! At hindi na rin siya nakakalakad ng maayos!

“Pa, si Deimos po.” ani Alcinous. “Dei, ang papa ko si Ador Tavera.”

“G-g-good afternoon po. Nice to meet you po.” Magalang kong sabi, using my softest and kind voice!

I extended my hand to him, but Alcinous’ father, Ador, just ignored it as if it were invisible! I felt an unexpected punch in my gut!

“Pakainin mo ang bisita mo, Alcinous. Dinalhan n’yan ang mga kapatid mo ng mga pasalubong.” Matabang na wika ng father ni Alcinous at tumalikod sa amin, bumalik sa kanyang kwarto!

“Pa!” Tawag ni Alcinous sa kanyang father pero hindi na ito lumingon sa amin.

Naiiyak ako sa hiya dahil sa pag-ignore ng papa ni Alcinous sa akin!

Ano ba ang ini-expect ko? Nag-iexpect ba ako na magugustuhan ako ng papa ni Alcinous? I’m sure narinig niya ang sigawan namin sa labas kanina and I knew na-turn off na siya sa attitudes ko! I’m no better than Honey either!

“Dei…”

“I-It’s fine, Alcinous!” And I forced a smile, but my lips trembled, betraying the unease I struggled to hide.

“No, hindi maayos ang ginawa ni Papa. Kakausapin ko siya mamaya. Alam na niya naman na may nililigawan ako. Alam niya na may gusto ako sa’yo.”

I swallowed. So, nakwento na ako ni Alcinous sa father niya? Probably, kilala na ako ng father niya prior today?

Therefore… Alcinous father didn’t actually like me for his son at all?

“I-It was fine. Baka hindi pa handa ang father mo sa ganito at… you know… I’m g-gay and alam natin ang matatanda.”

Bumuntong hininga si Alcinous. “Kakausapin si Papa. Maayos kong sinabi sa kanya na may natitipuhan na ako at nililigawan ko na. Alam niya rin naman na ikaw ang gusto ko.”

Hinawakan ko ang kamay ni Alcinous. “Let’s just give your father a time to digest everything… besides, you’re still courting me!” I playfully said. “Hindi pa kita sinasagot!”

Lumabi ako sa kanya.

“Alam kong sasagutin mo ako. May surprised visit ka nga sa akin, eh.” Tukso naman sa akin ni Alcinous and my cheeks immediately burn in red!

Ngumuso ako at kumibot ang bibig.

Hinawakan ni Alcinous ang dalawa kong kamay.

“Sorry ulit sa inasta ni Papa.”

Inilingan ko si Alcinous. “I understand. No need to worry about it.”

Umigting ang kanyang panga. “Salamat din sa mga pasalubong mo sa mga kapatid ko. Tuwang-tuwa sila sa chocolates at cookies na dala mo.”

“Sa susunod magdadala ulit ako.”

“Huwag na. Baka mamihasa sila.” Marahan niyang wika.

May nilagay na parang ointment si Alcinous sa nalapnos kong skin pero hindi siya gumaling! I endured for several days as my wrist throbbed with pain every time it came into contact with water!

In the following weeks, a Monday morning arrived, but we didn’t have to go to school because it was a holiday! And Alcinous text me na sa palayan siya magw-work today! That’s why I decided to visit him there! At isasama ko ang mga friends ko, sina Remy, Juls, and Hansel!

May mga punong mangga, lansones, at iba pang fruits ang lupain ni Lala at mamimitas kami! Gustong-gusto rin naman nila!

“Ikaw ang aakyat, Julito!”

“Hoy, bhie! Respeto naman sa ganda ko! Sa ganda at ayos kong ito? Ako ang papa-akyatin mo sa mga puno?!” Mataray naman na kontra ni Juls kay Remy.

“Babatuin na lang natin!” Suggestions naman ni Hansel! Tuwang-tuwa sa sarili niyang naisip na ideya.

“Bawal ’yan, bakla!” suway naman ni Remy kay Hansel!

“Edi, si Alcinous na lang ang pa-akyatin natin!” sunod na wika ni Hansel at tama na dumating kami sa kubo!

“What? No! Baka mahulog siya! Ayoko!” Matigas kong tanggi as if ako ang tinatanong nila in behalf of Alcinous!

“Sus! Sanay na sanay umakyat si Alcinous!” si Juls.

“Oo nga!” si Remy!

“No! Baka ma-accident siya!” Paninindigan ko!

Kaso nang hanapin nila si Alcinous sa palayan ay wala si Alcinous. Ang sabi no’ng isang trabahor nasa ibang bahagi ng lupain si Alcinous. Nagbabantay raw ito sa mga palay dahil inaatake ng mga maya!

I volunteered na puntahan si Alcinous! Tinuro nila ang daan sa akin at kahit na gustong sumama ng mga kaibigan ko, naglakas loob akong puntahan si Alcinous nang mag-isa!

At sobra naman ang tuwa ko nang matunton ko si Alcinous! Nakasandal siya sa malaking puno ng kahoy at nakatingin sa malawak na palayan! Hindi niya ako napansin na paparating dahil nasa palayan ang kanyang buong atensyon!

May bitbit na isang sombrero si Alcinous, naka-pantalon din siya na naka-fold hanggang sa ilalim ng kanyang tuhod at kulay blue na t-shirt. His blue shirt clung perfectly to his frame, accentuating his muscles in all the right places, highlighting the strength and definition of his physique.

“Alcinous!” Tawag ko sa kanya!

Saglit na nanlaki ang kanyang mata nang makita ako. Umiling-iling pa siya, as if namamalikmata siya sa kanyang nakikita!

Tumayo siya mayamaya! “Dei, anong ginagawa mo rito? Mainit!”

Ngumuso ako at nakangiting lumapit sa kanya. Naka-sweater pants naman ako at t-shirt na kulay olive green. Hindi na ako nagshorts!

Mabilis niya akong pinaypayan gamit ang kanyang abaniko na sombrero nang nakalapit sa kanya.

“Kasama ko ang mga friends ko. Mamimitas kami ng fruits!” Magiliw kong sabi sa kanya at nasa likod ang dalawang kamay.

“Sinong aakyat?”

Sumimangot ako. “Ikaw daw but I strongly disagree with their idea! It’s dangerous!”

“Okay lang. Sanay na naman ako.”

“No, no, no! Dito muna tayo!” sabi ko.

Nagdududa ang mga titig ni Alcinous sa akin.

“Please?”

Bumuntong hininga siya at sumuko rin!

Bumalik si Alcinous sa kanyang kinasasandalan kanina at ako naman ay umupo doon sa pagitan ng kayang nakahiwalay na legs! Nilatag din ni Alcinous ang extra niyang t-shirt sa grass para hindi raw ma-irritate ang skin ko.

I leaned into Alcinous, a smile playing on my lips as my stomach fluttered with a thousand butterflies. The sensation of his firm, muscular frame pressed against my back sent a thrilling warmth through me.

His hands, now free, brushed lightly against my skin, sending a ripple of delicate shivers that stirred the butterflies within me even more. A subtle, teasing feeling tugged at my heart, making it swell with emotions I couldn’t quite name.

Hindi kami naiinitan since mayabong ang punong kahoy at mahangin pa!

Tuwang-tuwa na ako na katabi at nakita ko si Alcinous! Tinulungan ko rin siya doon sa pagtataboy ng mga maya sa palay nang biglang may sigaw sa pangalan ko!

“Deimos Aldejar!”

In an instant, the flash of lightning jolted me upright, and I spun toward the source of the voice. My heart skipped a beat, and my eyes nearly bulged from their sockets as I caught sight of him-Kuya Thales! He strode toward us. His strides cutting through the storm like a force of nature.

Pulang-pula si Kuya Thales sa galit!

At hindi ko na nasundan ang sunod na nangyari nang matumba si Alcinous sa lupa dahil sa suntok ni Kuya!

“Alcinous!” sigaw ko naman at dinaluhan ko si Alcinous sa lupa! Bahala na si Kuya kung matamaan niya ako! Ako ang pumunta rito kay Alcinous!

---

This story is already at chapter 25 on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 18

Chapter 18

Dei’s Pov

If Kuya Thales had the power to turn the world upside down, he would have done so already just to pry my arms off Alcinous! And if a single glare could ignite flames and reduce Alcinous to ashes, he would have vanished into nothingness by now!

Masama kong tiningnan si Kuya at hinigpitan ko ang pagkakakapit ko sa braso ni Alcinous. If I can only put Alcinous into my pocket, ginawa ko na sana para lang itago siya sa mga masasang titig ni Kuya sa kanya.

Of all places and of all time, bakit ba kasi ngayon sila umuwi rito sa Monti Alegri? Akala ko sa December pa sila uuwi dito! November pa lang!

Kumikibot ang bibig ko pero hindi ko alam kung what ba ang unang kong sasabihin sa parents ko. Si Lala Fausta ay nandito rin!

Nandito kasi kami ngayon sa salas ng house ni Lala. After Alcinous and I caught Kuya Thales in the palayan, we were dragged here as if he had caught us stealing something. Now, we are about to be interrogated!

Si Lola tamad na nakatingin sa akin at kay Alcinous. Si Mama hindi ko alam kung what ba ang tumatakbo sa isip niya while Papa, on his side, was mirroring Kuya Thales’ fierce stare at Alcinous—oh my gosh! 

However, I’m not that nervous or scared right now because Ate Theano still has that teasing look my way!

“Alcinous is my suitor and soon-to-be boyfriend because sasagutin ko na siya very soon!” Lakas loob kong untag.

Si Alcinous na pilit na kinukuha ang kamay kong nakagapos sa kanya ay natigilan dahil sa sinabi ko. Alcinous was trying to make a good impression—a ‘good boy’ impression—in front of my parents, but I never let him. He kept trying to take my arm, but I stubbornly refused. 

I already know he’s a good boy and a gentleman. There’s no need for him to put on a show in front of my parents. Kahit nga nakaka-deads na ang mga stare nila Kuya at Papa sa kamay ko na nasa braso ni Alcinous, hindi ko siya pinakawalan!

“Oh my god!” Mama exaggeratedly slapped her forehead in exasperation. Papa and Kuya Thales groaned in unison, while Ate Theano burst into laughter, unable to contain her amusement. Si Lala naman ay napailing na lang.

“Magnobyo na kayo, hijo?” si Lala kay Alcinous.

“A-ahm, gov… nanliligaw pa lang po ako kay Dei.”

Proud na proud akong nakikinig kay Alcinous.

“Ma, hinayaan mo itong mangyari?” Papa snapped at Lala.

Sumandal naman si Lala sa kanyang chair. “May trabaho ako rito, Phill. Saka… hayaan mo ang anak mo na mag-explore. Parte iyan nang pagpapalaya ninyo sa anak ninyo rito.”

“Ma!” si Papa pero tinapik ni Ate ang balikat ni Papa.

“Dalaga na prinsesa mo, Pa. Hayaan na natin si Dei. Besides, we all know that Dei won’t be our princess forever. He will become someone else’s queen!”

Tumango ako kay Ate.

“And I like Alcinous, Papa, Mama.” Sunod kong sabi.

“No! No way! I won’t let this thing slide,” Kuya Thales exclaimed. 

“Kuya!” I said irritably.

“You’re still a minor, Dei.” ani Kuya.

Sinamaan nang tingin ni Ate Theano si Kuya. Magkatabi silang dalawa sa likod ng upuan nina Mama at Papa. Opposite them sat Alcinous and me, with Lala Fausta seated gracefully to our right.

“I know, Kuya! You’re acting like Alcinous himself is going to impregnate me!” 

“Dang!” Kuya bellowed, his voice echoing through the room. 

Mama could only shake her head in exasperation, while Papa let out a deep sigh and buried his face in his hands. 

“Dei,” awat ni Alcinous sa akin.

Lumingon ako kay Alcinous. “Hmm?”

“Calm down,” Alcinous murmured softly, his hand gently gliding down my arm in a soothing gesture. “Let’s listen to what your family has to say. Whatever their decision may be, we’ll respect it, okay?”

“What if they say you have to stay away from me? I can’t bear that. I don’t want us to end like that. We’re not in some movie, or a soap opera… this isn’t just a drama.”

“Susubukan ko silang kausapin kung ganon ang sasabihin nila.”

Nag-uusap kami ni Alcinous na kami-kami lang ang nakakarinig at nang bumaling kami sa aming harapan, I almost fell off my seat when I saw Kuya scowling like a wild wolf. Kuya and Papa looked like alpha wolves, ready to smash Alcinous just to protect me, a baby wolf, from Alcinous, my own alpha! Shit! I’m so kilig!

“S-sorry po, sir, ma’am, especially sir Thales… I’m so sorry kung sa ganoong sitwasyon ninyo kami naabutan ni Deimos. I promise, sir. Wala po akong masamamg balak kay Dei. Maayos po akong nanliligaw sa kanya sa parang alam ko at kaya ko.” Seryosong sabi ni Alcinous. “Oo, sir, ma’am, ngayon wala pa po talaga akong maipagmamalaki. Pero, nagsisikap po ako at hindi ko po sasaktan ang anak ninyo. Saka… may plano rin naman po akong pormal na humarap sa inyo upang pormal na makapagpaalam na nanliligaw ako kay Deimos kaso—”

“Kaso hindi ko pa na-tell sa inyo. I’m keeping Alcinous to myself because I don’t want to share him with anyone. I don’t want to spoil my happiness at this moment.” I meddled, smiling at Alcinous.

“Hijo, alam mo ba itong pinapasok mo? Ang anak ko, prinsesa ang turing namin sa kanya. Ayaw naming nasasaktan siya. Deimos may be gay, but he is the family princess.”

I pouted as Papa said those words.

“Kung tinuturung n’yo pong prinsesa si Dei,” Tumingin si Alcinous sa akin. “Ganon din po ako. Ayaw ko ring pong nasasaktan siya. Ayaw ko rin po na nakikita siyang umiiyak. Seryoso po ako sa anak ninyo, sir, ma’am. Sana po… sana po hayaan ninyo akong gustuhin at mahalin ang anak ninyo. Alam ko po ang pinapasok ko. Handa naman po ako.” Alcinous said.

My Papa could only be heaved with a heavy heart, as if the weight of the world rested on his shoulders. My Kuya Thales could only release a deep, resigned sigh. My Mama, with a quiet grace, could only bow her head, her silence speaking volumes. Yet, Ate Theano beamed, her smile stretching from ear to ear. I could almost hear her proud voice echoing in my mind just by looking at her face. And then there was Lala— unmoved, her expression unwavering, as though she had known this moment was coming all along. She stood poised, knowing exactly what would unfold next.

“Have lunch with us, hijo.” Lala’s offer to Alcinous after a while.

“Hindi na po, gov. Babalik pa po ako sa hacienda.”

Lala shook her head. “Huwag ka nang bumalik doon. Sumabay ka na sa amin ng lunch.” Lala insisted.

“Nakakahiya naman po… galing pa po kasi ako sa hacienda at… ganito ang suot ko.”

Pinasadahan ko ang suot ni Alcinous. There’s really nothing wrong with his clothes. It’s maluma pero hindi naman no’n nababawasan ang kanyang handsomeness at pagiging prim!

“Your clothes are fine. Just eat with us, please!” I pleaded with Alcinous, pouting my lips.

In the end, Alcinous nodded at Lala. Pinahanda na ni Lala ang aming dining table kina Ate Klara.

Dadalhin ko na sana si Alcinous sa garden ng house when Ate Theano grabbed my arms and dragged me out of the living area, leaving Alcinous with Papa, Kuya, and Mama Athena.

I shouted, “Ate!” as I pulled my arms away from her tight grip.

“What?”

“Why mo naman ako hinila rito? I don’t want to leave Alcinous there!”

Ate Theano rolled her eyes, crossed her arms over her chest, and threw me an interrogative look!

“You really like that guy, huh.” Ate Theano taunted.

I made a face.

“Pinilit mo siya, ’no.” Ate at at jabbed!

“What?” Gulat kong sambit kay Ate. “Of course not, ate!”

Sinuway ko ang hands ni Ate at sumandal sa malaking pillar ng foyer nitong house ni Lala.

“It was Alcinous who, like me, ate first,” I started, then told her how Alcinous and I began our story!

I have my friends here—Hansel, Remy, Juls, and even Elvin. Of all people, they’re the ones who know how Alcinous and I started, especially Hansel. I’m happy to have them, and I’m able to share my kiligs with them. I don’t have to fake myself when they’re around because they accept me for who I am. Sa kanila rin ako nagra-rants and they’re all ears for me.

But now that I’m telling everything to Ate Theano, iba pa rin pala ang feelings kapag ganito, na family mo na ang pinagkukwentuhan mo tungkol sa lovelife mo. I’ve always been this open to my family about myself. Itong si Alcinous lang talaga ang tinago ko sa kanila.

“Masungit talaga siya sa’yo even from the very beginning?” Hindi makapaniwalang tanong ni Ate after what I told her.

I bobbed my head. “Hmm!”

“Wow! So…” Ate made a short pause, which made me feel a little bit pissed.

“What?” Masungit kong untag.

Tumawa si Ate. “Nothing. I’m just happy for you, Dei.”

Ngumuso ako. “T-Thank you, Ate Theano!”

I was irritated when Ate shot me another teasing look, as if she were trying to get under my skin with every glance.

“Ate!” Irritable kong saad kay Ate.

“Wala!” Natatawang sabi ni Ate. “Naalala ko no’ng hinatid ka namin dito. Akala ko rin kasi wala talagang magkakagusto sa’yo because of your nasty and bitch attitudes. But I guess, love is really blind!”

“Hmp!” Mataray kong sambit.

“Tingnan mo na. Iyan ang sinasabi kong bitch attitudes mo. Mabuti at mahaba ang pasensya ni Alcinous sa’yo.”

And when the table was set, tinawag na rin kami ni Ate para kumain.

I’m beyond bliss and grateful of how my family accepted Alcinous as my suitor! Kahit na na-punch ni Kuya si Alcinous, naging maganda naman ang kinalabasan ng pag-uusap namin. Though maraming dos and don’ts si Mama Athena at Papa Phill sa amin ni Alcinous. Hindi ko pa boyfriend si Alcinous pero marami na silang sinasabing bawal! Naiinis ako! They’re so OA!

Umuwi rin pala sila Mama because malapit na ang death anniversary ni Lolo. Ni hindi ko iyan naisip nitong mga nakaraan because of my lovelife!

I’m so sorry, Lolo!

“Dei, after your Christmas party, if there is one, you will have your vacation in Manila. You will return… Babalik ka rito kapag pasukan mo na.” Mama suddenly announced while we were having our dessert,

“W-wait, Mama…”

“Your Lala said that you’ve been doing well here in Monti Alegri, and I’m happy to hear that. That’s why your Papa and I decided that you’ll finish your senior high school here. Kapag college ka na saka ka muna magma-Manila.” Mama explained.

Oh! That’s not what I’m about to say. Hindi ako aangal na dito ako sa Monti Alegri magtatapos ng SHS pero ang akin lang. Magbabakasyon ako sa Manila? So that means, I’ll be away from Alcinous? For how many weeks? Two? Three? Oh my gosh!

“I-I will have my vacation here na lang, Mama, Papa.”

Una kong narinig ang daing ni Kuya. Si Ate Theano naman ay natawa at hindi nasubo ang kanyang cake.

“It’s Christmas season, Dei.” si Kuya.

“Y-yeah, I know naman, Kuya.” ani ko pero humina ang boses ko.

“You’ll be with us sa Christmas, princess.” It was Papa.

“Okay.” Suko ko rin naman.

After our lunch, hinatid ko rin si Alcinous sa labas ng house ni Lala dahil uuwi na siya at may daraanan pa sa palengke.

“Wala bang sinabi sa’yo ang family ko?” tanong ko kay Alcinous nang nasa labas na kami.

Ngumiti siya at humawak sa buhok ko. “Wala.”

“Iyong naiwan kita saglit kina Mama, Papa, at Kuya, wala rin silang sinabi?”

Binaba ni Alcinous ang kanyang kamay.

“Nag-sorry lang ang Kuya mo sa akin at binantaan din.” Natatawa niya pang sabi.

Nagusot na ang mukha ko.

Hinimas ni Alcinous ang nakakunot kong noo. “Naiintindihan ko naman sila, Dei. Bunso ka at mahal ka ng pamilya mo. Kaya naiintindihan ko kung saan nanggagaling ang mga pag-aalala nila. At masaya akong nalaman na ganon ka nila pinapahalagahan. Hindi lahat ng magulang at mga kapatid ay kagaya nila. Kaya nga kung magiging tayo, magsisikap ako lalo para sa’yo— para sa atin. Ayaw kong sayangin ang binigay na tiwala at chance ng pamilya mo.”

Niyakap ko si Alcinous. I don’t know if okay ba na niyayakap ang suitor pero niyakap ko na si Alcinous. I’m always moved by his words. Laging comfort ko ang mga lumalabas sa bibig niya.

And the next day at school, kaagad akong nilapitan nina Remy at Juls pagkarating ko.

“Pinagalitan ng parents mo si Alcinous, bhie?”

“Sinabihan ba si Alcinous nang ‘layuan mo ang anak ko’?”

Ngumuwi ako kay Juls.

“O baka, ginamitan ng technique na ‘ito sampung milyon, layuan mo ang anak ko’.” si Remy.

Tinulak ko ang mga mukha ni Remy at Juls!

Nasa tabi ko lang si Alcinous at naunang dumating sa akin.

“Alcinous came first, hindi n’yo ba siya tinanong?” I asked them.

Umingos si Juls. “Ayaw magsalita! Pinapakaba kami.”

“My parents were fine with it.”

Nakahinga sila nang maluwag! Si Juls ay sinampal ang kamay ni Alcinous!

“Okay naman pala! Pinakaba pa mo pa kami!” si Juls.

Nang umalis si Remy at Juls ay hinagilap ko na ang fresh milk at C2 na bigay ni Alcinous. Instead of flowers and chocolates, Alcinous would buy me fresh milk and C2, and I appreciate it much more than those flowers and chocolates.

Nag-aalala rin ako sa funds niya pero aniya, kaya naman daw ng money niya ang araw-araw kong fresh milk at C2. At sa katunayan, marami na akong ipon nito sa house!

As I was heading toward the school canteen, my hands still damp from the alcohol I had just rubbed in, when Honey and her friends unexpectedly appeared right in front of me, blocking my path.

Napaatras ako sa gulat dahil sa biglaan nilang pagsulpot sa harapan ko! Galing kasi akong banyo. Mahaba ang pila sa banyo doon sa canteen kaya lumabas ako at sa banyo ng ABM building ako nag-CR.

“Akala mo ba tapos na tayo?” Taas kilay na saad ni Honey.

Bumuntong hininga ako and rolled my eyes.

“What do you want Honey?” Mataray kong untag. Anong akala niya? Aatrasan ko siya? Malaki lang boobs niya at hindi ako takot doon!

“Tsk! Brat talaga! Hindi porket nanahimik ako ng ilang araw ay papalampasin ko na ang ginawa mo!”

“What? What did I do?” Tinaasan ko rin sa kilay ko.

“Iyong paawa-awa mo sa bahay ni Alcinous!”

“What?”

I don’t remember na nagpapaawa ako roon!

“Akala mo ba, Deimos Aldejar, wala akong alam?”

My eyes fluttered as Honey caught my attention.

“Alam?” ani ko.

“Hmm,” she scorned.

I rolled my eyes again. “I don’t know what you’re talking about, Honey. Please, excuse me. Magl-lunch pa ako.” sabi ko at sinadya kong bundulin ang kanyang balikat.

Tamang nakalampas na ako sa kanila no’ng mga kaibigan niya nang magsalita siya na kinatigil ko!

“Pinakiusapan ng lola mo si Alcinous na paamuhin ka. Tingin mo ba talaga… totoo lahat ng pinapakita ni Alcinous sa’yo, Deimos? Hay! Kawawa ka naman at mukhang nauto ka talaga ni Alcinous!”

---

This story is already at chapter 29 on Amore VIP Group.

Subscription

starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 19

Chapter 19

Dei’s Pov

Taas noo at deretso ang tingin ko sa daan while I’m marching toward the canteen, Honey’s voice keeps echoing in my head like a stereo stuck on repeat!

Ang mabilis at malalaki kong hakbang papasok sa canteen ay unti-unting humina when I saw Alcinous having a good conversation with my friends, I couldn’t believe it!

Can he really do it? Did my Lala actually tell him that? Tame me? Seriously?

But then no’ng dinala ko si Alcinous sa house ni Lala walang reactions ang Lala ko. She’s not shocked. She’s not surprised!

My chest aches as if it has been scourged by a relentless, deadly disease, leaving me with only a fleeting grasp on life. My eyes brim with scorching tears, dammed up for far too long, now threatening to overflow.

“D-Dei,” Remy stammered, but I didn’t even glance her way. Instead, I clumsily and hastily gathered my belongings, shoving everything into my bag in one chaotic motion.

“Dei, may nangyari ba?” tanong ni Alcinous na nakita kong tumayo.

Hindi pa rin ako nagsalita at sinara ko ang aking bag at mabilis silang tinalikuran.

“Dei!” It was Juls.

“Susundan ko.” si Alcinous.

Dahil sa narinig ko from Alcinous binilisan ko ang aking mga maliliit na hakbang palabas ng canteen.

I feel ashamed and petty about myself—all my kaartehan, my little caprices here, and even how I acted in front of Alcinous. Lahat-lahat nang ginawa ko ay bumuhos lahat at wala akong ibang nagawa kung hindi ang umiyak nang tahimik dahil sa hiya at awa ko sa sarili ko!

So, tinitiis lang ba ni Alcinous ang mga kaartehan ko dahil utos ni Lala? Pinaypayan niya lang ba ako kasi utos iyon? Pati iyon mga fresh milk at C2 na binibigay niya… parte pa rin iyon ng utos?

What would I do sa mga tinago kong C2 at fresh milk sa house? Should I throw them all? Will I ever face Alcinous? Will I be able to look at his face?

“Dei!” Naabutan ako ni Alcinous sa ground floor ng ABM at hinila niya ang wrist ko at saka ako inikot! Ang ilang students ay napatingin sa amin.

“What’s wrong?” he asked, his chest heaving with each heavy breath.

Nagkukumahog siya sa paghagilap sa kanyang pocket until he pulled out a clean white handkerchief. Alcinous was about to wipe my tears when I pulled my face away from his hand.

Alcinous froze in place. “My cub—”

“Don’t call me that! You’re not my boyfriend, and I’ll never make you my boyfriend, asshole!” I snapped, making him flinch.

Ako ang nag-wipe sa sarili kong tears at akmang aalis na ako sa harap ni Alcinous para bumalik sa aming room nang hilain niya ako tungo sa banyo!

Oh my gosh!

“Let go of me! Let me go!” I shouted, but Alcinous was stubborn and incredibly strong. My wrists in his grip felt as small and helpless as a baby’s hand.

“Labas,” si Alcinous sa mga iilang students na nagre-retouch sa banyo!

Napakurap-kurap ang mga students kay Alcinous at base sa ID slings ng mga students. I know that they’re ABM strand students.

Nagmamadaling lumabas ang mga students, naiwan kaming dalawa ni Alcinous sa loob. Tinungo ni Alcinous ang doorknob ng banyo at ni-lock iyon.

My heart drum!

“W-what are you doing? Isusumbong kita kay Kuya Thales at sa Daddy—”

But my words faltered when I saw his grim expression. Alcinous was like an alpha wolf, battling his primal instincts. His jaws were clenched tight, and his eyes burned with a fierce, crimson intensity.

“I-isusumbong kita! I’m still minor at dinala mo ako here sa CR!”

Gumalaw ang panga ni Alcinous.

“You can do that after we talk. Now tell me, what’s wrong, Dei? Bakit ka umiyak?”

Despite his anger and frustration, his voice remained steady and soft as he spoke to me. I met his gaze with a piercing stare, my eyes holding back a storm of tears, ready to spill over at any moment.

Mas lumapit si Alcinous sa akin at c-in-orner niya ako sa sink ng banyo. Tahimik niyang tinanggal ang bag ko na nakasukbit sa aking shoulders.

I didn’t even make a small protest over what he did.

Tinabi ni Alcinous ang bag ko at saka ako binuhat at inilapag niya ako sa sink. Ngayon ay nagka-level na ang aming mga titig. Napahawak ako sa kanyang biceps and his biceps were so firm and defined, as if they had been rigorously strained and sculpted through intense training!

Hindi na niya kailangan yumuko para makita ang mukha ko nang maayos. Pinako niya ang kanyang dalawang kamay sa sink, kaya kulong niya ako. Like a little prey cornered by a huge predator.

“Anong nagawa ko? Anong nangyari nang lumabas ka kanina? Naguguluhan ako, Dei.” Mahinahon niyang tanong sa akin pero pansin ko ang malalalim niyang pagbuga nang hininga.

“Hindi ko gusto ang sinabi mo kanina. Hindi ko alam kung ano ang nagawa ko para sabihin mo iyon sa akin. Was I too aggressive?”

Umikot ang eyeballs ko. Aggressive? Ako pa nga ang mas aggressive between us!

“Kahit gusto mo ako, alam ko naman na pwede mo akong basted-in. Matatanggap ko, Dei, pero sabihin mo muna sa akin kung ano ang nangyari at bakit ganon ang inasta mo. Gusto kong maintindihan, Dei. Hmm?”

Iniwas ko ang tingin ko sa kanya.

“I bumped into… H-Honey.” Umasim ang mukha ko pagkasabi ko sa pangalan ni Honey.

I turned my head back toward him.

Alcinous’s jaw clenched even more.

“Continue,” he added.

“She… she said something to me.”

He gulped. Deretso pa rin ang mga titig ni Alcinous sa eyes ko. Walang kurap at nakakunot ang noo.

Alcinous eyes darken. “Go on,”

Napalunok naman ako.

“Sinabi niya na hindi mo naman daw talaga ako g-gusto! I mean, not literally but that’s what she’s pertaining to! Na ginagawa mo lang itong lahat because my lala told you so… to t-tame me!”

Naibagsak ni Alcinous ang titig at saka tumaas-baba ang kanyang balikat. Wala siyang ginawa o sinabi ng ilang minuto kaya naman hinawakan ko ang balikat niya upang itulak sana siya but I couldn’t budge him, not even an inch. His hands seemed as though they were nailed to the sink, frozen in place.

My heart began to race uncontrollably once again.

“A-Alcinous,”

Nag-angat siya ng tingin sa akin. This time, his eyes were filled with so many emotions, yet I could not decipher them one by one.

“And you believe her?” sabi niya na parang kinakapos sa hangin.

“At bakit hindi?! Honey is your… best friend and I’m sure nasasabi mo sa kanya ang lahat! And that girl likes you. Maybe she’s now frustrated that you’re treating me this way instead of her. And now, hindi na niya matiis ang lahat—”

“Dammit, Dei.” Putol niya sa akin. “Tingin mo ba talaga ganon akong tao? Tingin mo ba magagawa ko iyon? I cannot play with someone else’s heart or feelings, Dei, especially you! Hindi ko alam kung ano ang dahilan at kung bakit iyan sinabi ni Honey sa’yo. Pero walang inutos si Gov sa akin. Trabahante ako ng farm ninyo at, oo, inuutusan ako roon pero walang inutos si Gov na paamuhin kita o tame na sinasabi mo. Tingin mo ba, pinaypayan lang kita kasi may nag-utos sa akin? Tingin mo ba, susundan kita doon sa outing natin kasi may nag-utos? Tingin mo sumunod ako doon sa camping dahil may nag-utos? Damn! Walang nag-utos, Dei. Lahat ng iyon ginawa ko kasi gusto ko at gusto kong makita ka— makasama at… mabantayan sa iba! Selos na selos ako nang malaman kong nag-confess si Handell sa’yo pero pumunta pa rin ako.”

Gamit iyong handkerchief na hindi ko tinanggap sa kanya, pinunasan ni Alcinous ang cheeks ko.

“I will talk to Honey, hmm? And we’ll talk to Gov if we need to. Ayaw ko ng ganito, Dei. Wala pa ngang tayo tapos ganito na. Ang dali mong talikuran lahat samantalang ginagapang ko ang lahat.”

I bit my lip, and tears flowed down my cheeks.

“Don’t cry,” Alcinous murmured.

Niyakap ko si Alcinous. Nararamdaman ko siyang gumalaw at idiniin niya ang mukha ko sa kanyang dibdib.

“I-I’m sorry!” Iyak ko. “I’m so sorry, Alcinous!”

“It’s fine. It’s fine.” Pagkakalma niya sa akin.

Humihikbi akong umalis mula sa pagkakahilig ko sa dibdib ni Alcinous.

“I’m sorry… na nasabi ko na ayaw kitang maging boyfriend.” Ngumunguso kong saad sa kanya.

Bumuntong hininga si Alcinous at sinuklay niya ang hair ko na nakatabon sa noo ko. Dahil pinagpapawisan ako, pinunasan niya rin ang pawis ko.

“Gusto kitang maging boyfriend.” I added.

Tumango siya.

Sumimangot naman ako kasi hindi siya nagsalita.

“Gusto nga kitang maging boyfriend!” Inis kong sabi dahil nananahimik siya!

I hate it!

“Hmm!” Tango niya.

Mas nainis ako sa kanyang hum!

“Boyfriend na kita! Ibo-boyfriend na kita! Boyfriend na kita!” Paulit-ulit kong sambit sa kanya.

“Dei, baka dala lang ’yan ng bugso ng damdamin mo ngayon tapos—”

I punched his chest, but it seemed like I was the only one who got hurt, because his chest felt like it was made of iron!

“Bakit parang ayaw mo nang sagutin kita? Ibo-boyfriend na nga kita!” Nagtatagpo na ang kilay ko.

Ngumisi siya. Nanlambot ang mga titig sa akin.

“Talaga?” He softly asked. “Walang bawian?”

“Yes!” Matapang kong sagot sa kanya.

Tumawa siya kaya inirapan ko siya at kinrus ko ang aking braso.

“You’re laughing! Hindi mo ako siniseryoso!” Pagtatampo ko kunwari sa kanya.

Gumalaw siya at dahan-dahan niyang inakyat ang kamay sa aking baywang at naglagay ng konting prsessure sa aking baywang.

“Natutuwa lang ako. Kanina kasi sinusuyo lang kita kung ano ang problema, kung bakit hindi mo ako iniimik. Tapos ngayon sinasagot mo na ako. Pero masaya talaga ako. Akin ka na ha.”

I felt my cheeks burn a crimson red!

Lumabi ako. “Oo nga. B-basta… ayaw ko roon sa friend mong si Honey.”

Tumango siya. “May iba ka pa bang ayaw sa mga kaibigan ko?”

Umiling ako.

“Sabihin mo para maiwasan ko na. Ayaw kong nag-ooverthink ka.”

“S-si Honey lang naman ang ayaw ko sa friend mo. I like Elvin—”

“You can’t like him, Dei.”

I wrinkled my nose. “I only like him as a friend.”

He smirked.

Niyakap ako ni Alcinous. “Sobrang saya ko, Dei.”

Gumanti ako ng yakap sa kanya. “Me too.”

Pinuntahan ni Alcinous si Honey sa room nito at kasama niya ako. Gusto ni Alcinous na kasama ako kapag kinumpronta niya si Honey.

It was only the three of us when Alcinous confronted Honey, and true to what Alcinous claimed, wala talaga silang naging usapan ni Lala Fausta. Inamin ni Honey na gawa-gawa niya lang iyon kasi nakita niya raw na magkausap si Alcinous at si Lala sa wet market!

Matapos kumprontahin ni Alcinous si Honey, I think mas lumala ang galit ni Honey sa akin. But I don’t care anymore.

Pagkabalik namin sa room ni Alcinous, lumapit si Remy at Julito sa amin ni Alcinous. Kinamusta ako. Maayos ko naman silang sinagot pero hindi ko— namin sinabi ni Alcinous sa kanila na official na kami!

“Hijo, sinamahan mo pala si Sir Dei sa paghihintay sa akin.” ani Manong Cesar nang sunduin niya ako in the afternoon.

“Magandang hapon po, Manong. Opo, sinamahan ko po saka… si Gov po ba nasa mansyon po?”

“Hmm, nasa bahay lang, hijo. Naghahanda sa death anniversary ng lolo ni Sir Dei.” Tugon naman ni Manong kay Alcinous.

Saglit kaming nagkatinginan ni Alcinous.

“S-sasama po sa atin si Alcinous, Manong.” sabi ko. 

May panunuksong ngisi sa labi ni Manong Cesar bago niya binuksan ang door ng backseat.

“Walang problema, sir!”

Una akong pinasakay ni Alcinous sa sasakyan at saka siya tumabi sa akin. Nang makaupo si Manong Cesar doon sa driver’s seat ay binigyan niya kami ni Alcinous ng isang ngisi mula doon sa rearview mirror!

Heat surged through my face and neck! I have a strong feeling that Manong Cesar is aware of what’s going on between Alcinous and me.

“Okay ka lang?” Alcinous asked.

“H-huh?”

“You’re blushing.”

Napahawak ako sa aking mukha at ramdam ko ang pag-init ng aking mukha. I must be really red right now huh!

“I-It’s nothing. I think… Manong Cesar knows something about us.”

“Ayaw mong malaman niya?”

I shook my head. “No, it’s not like that.”

Tumango naman siya. “Then, it’s fine as long as you’re comfortable.” sabi ni Alcinous at ginapang ang kanyang kamay tungo sa akin at pinagsiklop ang mga kamay namin!

Kinikilig akong tumingin sa labas ng bintana! Ganito pala ang may boyfriend! Pakiramdam ko tuloy, I’m super duper extra pretty today!

Pagkarating namin sa house ay nakita ko si Lala na nasa garden at namimitas ng mga flowers. Lumapit ako kay Lala at nagmano ako.

“How’s school, apo?”

I smiled cheekily at Lala. “It’s… good, Lala.”

Tumango si Lala pero kaagad siyang napabaling kay Alcinous sa likod ko.

“Oh, hijo, magandang hapon!”

Humawak ako sa sling ng bag ko at tumabi kay Alcinous. Bahagyang yumuko si Alcinous kay Lala.

“Magandang hapon din po, Gov.”

Natawa pa si Lala dahil sa galang ni Alcinous!

“Hihiramin mo ang apo ko?” Pagtiuna na ni Lala kay Alcinous.

Nagkamot si Alcinous sa kanyang batok. “H-hindi po, gov. May tanong po kasi si Deimos sa inyo at… patungkol din po ito sa akin… kaya sinamahan ko po siya.”

Tumaas ang kilay ni Lala at dumapo ang tingin sa akin.

I couldn’t help but jump slightly as I watched my Lala’s facial expression shift dramatically from polite to strict!

“L-la…”

Binaba ni Lala ang dalang basket na may mga pinitas niyang bulaklak. Naghubad din siya ng gloves.

“Yes, apo, ano iyon?”

I cleared my throat.

“S-Someone… someone told me that you ordered Alcinous to tame me. Is it true?” Yumuko ako pagkatapos ko iyong sabihin kay Lala, nagpipigil hininga.

“Look at me, Dei.” Utos ni Lala at sinunod ko ito. “Kaya ba dinala mo ang manliligaw mo rito dahil d’yan? Do you think I can really do that, Dei?”

Ngumuso ako. “I’m maarte, Lala. Mataray, has a bitch attitudes a-and—”

“I cannot do such thing, Dei. No matter how bad you are, hindi ko iyan gagawin. Kung gugustuhin ko mang patinuin ka o paamuhin ka. Hindi ko iyon iaasa sa ibang tao. Dahil alam kong magbabago ang isang tao hindi lang dahil sa isang tao lang kung hindi dahil gusto niyang magbago para sa sarili niya. At ikaw, apo, you’re too young. I know that all of this, including your attitudes, will eventually change. And you will change, not because of someone else, but because of yourself.”

“Lala,”

“Kaya sa tanong mo, hindi ko alam kung sino ang nagsabi sa’yo n’yan pero wala akong inutos na ganyan kay Alcinous. I was once bumped into Alcinous pero kinausap ko siya tungkol sa pag-aaral niya. Tinanong ko siya kung ano ang gusto niyang kunin sa kolehiyo dahil handa akong paaralin siya pero iba ang gusto niya…”

Nilingon ko si Alcinous.

“…gusto niyang pumasok sa PMA.”

---

This story is already at chapter 31 on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 20

Chapter 20

Dei’s Pov

Lala invited Alcinous for an afternoon snack, but he respectfully declined, explaining that he needed to go home because his siblings were waiting for him.. Ihahatid siya ni Manong Cesar. Ngayon ay hinatid ko naman si Alcinous sa labas ng bahay.

“I hope what you hear from Gov clears your mind, Dei.”

Lumabi ako. “Okay na naman ako no’ng nakausap natin si Honey.” I chirped.

“Pero ayaw kong iniisip mo pa iyon. Ayaw kong isipin mo na ginagawa ko ang lahat ng ’to dahil may nag-uutos sa akin.”

Mahina akong tumango kay Alcinous. Tama naman siya. If hindi rin siguro namin nakausap ngayon si Lala baka mag-overthink pa rin ako kahit na nakausap namin si Honey. I tend to overthink things pa naman.

Ngayon kampante na ako at masaya! Masaya dahil hindi totoo ang sinabi ni Honey at masaya rin dahil boyfriend ko na si Alcinous.

I smiled at Alcinous, who stood before me, his figure framed by the warm glow of the orange sunset behind him. Nakasukbit sa isang balikat niya ang kanyang itim na bag tapos nakabukas ang kanyang uniform dahilan para ma-expose ang kanyang inner shirt na kulay puti rin. Klaro ang kanyang malapad at malaman na dibdib!

“T-totoo ba iyong sinabi ni Lala?” tanong ko kay Alcinous nang maalala ko ang sinabi ni Lala kanina. “Gusto mong pumasok sa PMA?”

Isn’t it dangerous? May naririnig ako d’yan na may hazing daw sa loob ng academy. And if I’m not mistaken may mga namamatay!

“Hmm. It was my father’s dream kaso hindi niya nakamit.”

“At gusto mo ring pumasok doon? Magsusundalo ka?”

“Gusto ko rin iyon, Dei. At oo kung papalarin akong makapasok at makapagtapos… gusto kong maging sundalo.”

“It’s… dangerous.” I muttered, my voice barely above a whisper.

“Ang mamatay para sa bansa ay walang katumbas, Dei. Kung papalarin akong maging sundalo at masama sa hukbong sandatahan ng Pilipinas. Isang malaking karangalan iyon. Oo, delikado. Palaging nasa sementeryo ang isang paa mo pero ang maging sundalo rin talaga ang gusto ko.”

Napatitig na lang ako kay Alcinous. He was so passionate about it.

Tumango ako.

“Ayaw mo… ba?” Dahan-dahan niyang tanong sa ’kin.

“No, it wasn’t like that, Alcinous. Ang aking lang, it’s a very dangerous job. You will be the frontliner and the country’s first line of defense against any threat to the land.

“Kaya nga may training at mag-aaral kami. Pero malayo pa siya, Dei. Huwag muna natin iyong isipin masyado. Malayo pa iyon.” Alcinous murmured softly before stepping closer, closing the space between us, and pressing a gentle kiss onto my hair.

Bumuntong hininga ako at dinama na lang ang kanyang halik. Pagkatapos ng halik niya au tumungo na siya sa kotse. Kumaway siya sa akin bago pumasok sa kotse. Ipapahatid kasi siya ni Lala sa kanilang house.

The next day, I didn’t go to school because it was my Lolo’s death anniversary, and it was our tradition to spend the day at Lolo’s grave. Some of our family friends and distant relatives were there and attended the mass.

“We’ll be heading home after this, princess,” Ate Theano said.

I nodded, not bothered in the slightest, even if they left me here.

“Nasasanay ka na rito ha. Hindi ka nagmamaktol at naluluha.” Tukso pa ni Ate and pinched my nose.

“Ate!” I said, irritated.

My blood ran to my face!

“Sus! Dahil ba ’yan sa manliligaw mo? Parang dati lang ayaw mo rito pero ngayon-”

“Ate, stop it! Kuya, si Ate Theano tinutukso ako!” Sumbong ko kay Kuya na nasa tabi ko. May kausap si Kuya na pinsang malayo namin pero kinalabit ko si Kuya dahil sa mga tease ni Ate sa akin!

“Namumula siya-”

“Theano, stop it.” Sabad ni Kuya at binigyan ng matalim ma titig si Ate.

Binelatan ko si Ate.

Ngumisi lang si Ate at nang tumalikod ulit si Kuya sa amin ay tinukso na naman ako!

“Tell me about your suitor naman, princess. ’Di mo pa ba sasagutin iyon?”

I rolled my eyes at Ate and crossed my arms with exaggerated flair before fixing her with a bored stare.

“He’s my boyfriend now, Ate!” I declared, my tone dripping with finality.

Ate Theano’s jaw practically hit the ground, her shock etched across her face.

Tinutukso niya ako tapos ngayong nagsasabi ako ng totoo, gulat siya!

“W-what?”

“Sinagot ko na siya.”

Napausog si Ate sa kanyang chair palapit sa akin, intriga na intriga dahil sa sinabi ko sa kanya.

“Really? When? Akala ko manliligaw pa iyon? Pinilit ka?”

I sighed. Sa mukha ni Alcinous, mukha ba iyong namimilit sa akin? Parang ako pa nga ang namimilit sa amin eh. Ako nga iyong nag-insist na ligawan niya ako. Tsk!

Ang petty ko ba? Tsk! I don’t care! Sa pretty kong ito, hindi naman halata na ako ang pumilit kay Alcinous na ligawan niya ako. Besides, he already likes me.

“Yesterday!”

Napatakip si Ate sa kanyang bibig.

“Hindi niya ako pinilit, Ate. And we like each other so much! Kaya tama lang na sagutin ko siya.”

Maingay ang nging tawa ni Ate kaya napunta ang atensyon ng mga bisita sa amin. Pati si Kuya ay tiningnan si Ate.

“Nothing, Thales. Nag-joke lang si Dei.” suway naman ni Ate kay Kuya na masama ang tingin kay Ate Theano.

Bumaling si Ate sa akin.

“Anyways, I’m happy for you, Dei.” Natatawa pa ring sabi ni Ate. “Really, natawa lang ako kasi ’di ko talaga ma-imagine na nahulog si Alcinous sa kaartehan mo. Pero hanga ako sa kanya, maayos ka talagang niligawan at humarap sa amin. Also, hindi ka pa nakaka-isang taon dito sa Monti Alegri but there’s already a drastic change to yourself, Dei. I think it’s safe to say that Mama made the right decision.”

My eyes linger on Ate Theano’s. Despite teasing me about my love life, I can clearly see how Ate’s eyes shine with bliss for me. Her gaze now is just like the one she gave me back then, when I first came out to the family as gay. Shit! It takes a lot-a whole lot-of courage to come out. Thankfully, my family was open-minded about it, and they already had a hunch about my true self.

Ate Theano’s eyes are proud of me, just like back then when I was one of the performers in our school’s stage play.

At tama rin si Ate malaki nga ang pinagbago ng sarili ko. Ito iyong pagbabago na maganda at nakakabuti sa akin. Akala ko hindi nila iyon mapapansin dahil saglit lang sila rito sa Monti Alegri. Pero family ko sila, so they really noticed the one thing that changed in my behavior

---

Alcinous: May trabaho ako bukas sa palengke kaya baka sa hapon na ako makapag-text sa’yo o makapagreply.

Basa ko sa text ni Alcinous sa akin habang naglilinis ako sa aking face.

Ako: Then, what about our assignments?

May assignment kami sa BioChem at kahit alam ko naman iyon, gusto ko pa rin na sabay kaming magsagot.

Alcinous: pwedeng sa hapon na o di kaya’y sa linggo.

Ako: pupunta ako sa house ninyo. please!

Alcinous: wala ako sa bahay.

Ako: but nandon naman ang sister mo at ang brother mo!

Alcinous: kahit na, baka di ka maasikaso.

Ako: i can handle myself.

Akala ko magrereply siya sa akin pero tumawag siya! Kahit na call lang iyon napa-ayos ako sa aking pagkaka-upo.

“H-Hello!” bati ko kay Alcinous.

“Sure ka na pupunta ka sa amin? Pwedeng sa hapon na, Dei.”

Ngumuso ako. “1pm ako pupunta.”

“Masyadong maaga. Baka may gagawin ka pa.”

“No! Wala akong gagawin. And I’ll bring my notes with me para na rin makapag-study ako while waiting sa’yo.”

“Sige. Magpahatid ka kay Manong Cesar.”

“I will!”

“Mag-iingat ka.”

“Hmm!”

Today was Saturday so we don’t have classes at nasa work si Alcinous. But I decided to go to Alcinous house and bring some sweets with me. Napag-usapan na rin naman namin ito.

It has already been a week since Alcinous and I became official boyfriends, and it still feels surreal to have a boyfriend! Kinikilig ako sa mga maliliit na bagay na ginagawa ni Alcinous for me!

Ewan ko kung normal lang ito sa tulad ko na first time magka-boyfriend.

Nagpaalam ako kay Lala na aalis ako sa house at nang maghapon ay hinatid naman ako ni Manong Cesar sa house ni Alcinous. Sa highway lang pala since hindi naman pwede ang sasakyan sa liit ng daan tungo sa bahay ni Alcinous.

My face grimaced when I saw the muddy way to Alcinous house! I didn’t know na umalan pala kagabi at basang-basa ang daan tungo sa house ni Alcinous!

Kumapit ako sa sling ng aking malaking tote bag at naglakad sa maputik na daan na nagkukulay orange to yellow na putik! Oh my gosh!

Hindi ako marunong maglakad sa ganitong klaseng daan kaya naman kung saan-saan na lang napupunta ang paa ko at halos madulas pa ako. Ang sandals ko naman ay mabigat na dahil sa putik at ang feet ko ay covered na no’ng putik! Shit!

“H-hello! Good afternoon!” ani ko pagkarating ko sa bahay ni Alcinous, pinagpapawisan at hinihingal.

“Oh, si Kuya Deimos!” It was Zayla. “Kuya! Kuya, nandirito na po si Kuya Dei!”

What? Nandito na si Alcinous? I thought may work siya?

Lumabas si Zayla at sunod niya ang kanyang Kuya na si Alcinous, who’s my boyfriend as well!

Nanlalaki ang mga mata ni Zayla nang makita ang hitsura ko at ganon din si Alcinous nang makita ang ayos ko.

“T-the way on the way here w-was muddy.” sabi ko.

Mabilis na lumapit si Alcinous sa akin at kinuha ang tote bag ko. Binigay niya ito kay Zayla.

“Ipasok mo sa loob at dalhan mo ako ng bangkito rito, Zayla.”

“S-sige, Kuya.” Mabilis naman tumalima si Zayla at dinala na rin ang bag ko.

“I-I’m so sorry.” saad ko kay Alcinous.

“It’s okay. Hindi ko rin na-text sa’yo na maputik ang daan sa amin kapag umuulan. Akala ko matatanggalan ka pa kaya hindi na kita hinihintay doon sa highway.”

“Oh,” tanging sambit ko.

“Kakarating ko lang din. Hindi kita nasundo-”

“It’s fine! It’s fine, Alcinous.” sapaw ko sa kanya.

Bumalik si Zayla dala iyong maliit na bangko at binigay kay Alcinous.

“Doon kayo sa loob ni Aldous, Zayla. Huwag na kayong lumabas.” Paalala ni Alcinous kay Zayla at kinuha ang bangko sa kapatid.

Inakay ako ni Alcinous doon sa labahan nila.

“Upo ka d’yan.” si Alcinous nang mailapag niya ang bangko.

Umupo ako sa bangkito. Hindi ko alam kung ano ang gagawin niya at sumunod lang ako sa mga utos ni Alcinous. Kaso ilang sandali lang ay hinubad niya sa akin ang sandals ko at hinugasan na niya ang feet ko na covered na no’ng putik!

I was about to pull my feet away from Alcinous, but he grabbed my feet and washed them!

“A-Alcinous there’s no need to! I can wash my own feet!” Pigil ko sa kanya at aagawin ko na sana ang tabo sa kanya kaso inilag niya naman iyon.

“Ako na. May makati ba sa paa mo?”

Ngumuso ako, nagdadalawang isip kung tatangi ba ako o hindi. Nangangati nga pero kapag aaminin ko naman baka magalit siya! Baka hindi na niya ako pabalikin dito!

“’Wag mo akong ngusuhan. Saan ang makati?”

Humaba lalo ang nguso ko at tinuro ko ang mga daliri ng paa ko.

Sinabnan niya rin ang paa ko at sunod niyang nilinis ang aking sandals na halos di ko na makilala.

“Sorry.” Wika ko habang pinapanood siyang nagb-brush sa sandals ko.

Tumingin siya sa akin. “Bakit ka ba nagso-sorry?”

“Dahil dito.”

“Wala ka namang kasalanan. Maputik lang talaga ang daan namin kapag umuulan. Mamaya ihahatid na kita sa highway.”

“May sasakyan pa patungo doon? Iyong hindi tatapak sa p-putik?” Garalgal ko.

Ngumiti siya. “Ako.”

Kumunot ang noo ko. “Huh? Ikaw ang sasakyan ko?”

Tumikhim siya at binanlawan ang sandals ko. I saw how his ears turned crimson red!

“Ipi-piggyback kita tungo doon. Walang sasakyan dito.”

Bakit namula ang ears niya? Did I say something weird?

Pagkatapos ay pumasok kami sa loob ng house nila. Maliit talaga ang house nila though sobrang linis! Dinala niya ako sa sala nila kung saan din sina Aldous at Zayla.

“Dito ka lang, bibili ako ng alcohol sa tindahan. Bibili na rin ako ng maiinom natin.” ani Alcinous sa akin at tinutok ang electric fan sa akin na naka-full.

“Okay.”

Binalingan din ni Alcinous si Zayla na tinuturuan si Aldous gumuhit.

“Zayla, aalis muna ako saglit ha.”

“Sige, kuya!”

Nang makaalis si Alcinous kinuha ko ang aking bag na dala. Nilabas ko ang mga dala kong sweets for them.

“Aldous, Zayla,” tawag ko sa dalawang kapatid ni Alcinous. Kinamay ko silang dalawa at binigay ko ang mga sweets sa kanila.

Their faces lit up.

“Sa amin lahat ito, Kuya Dei?”

“Wow!”

“Oo sa inyo na ’yan.”

“Salamat, Kuya!” si Aldous.

“Salamat, kuya Dei! The best ka po!” Ani naman ni Zayla.

“Next time, iba naman ang dadalhin ko sa inyo. Tatanungin ko ang kuya ninyo if okay ba na nagdala ako ng ibang foods sa inyo. Baka kasi magsawa kayo sa mga sweets.”

Bumilog ang mata ni Zayla pero mabilis niya rin iyong binawi. “B-baka magalit si Kuya Alcinous sa amin, Kuya Dei.”

Sinuklay ko ang buhok ni Zayla. “Don’t worry. Hindi iyon magagalit. Ako kakausap doon! Saka dadalhan kita ng mga gamit kong lotions, mga hair clips, at damit na hindi ko nasusuot!”

“Talaga po?”

“Mmm.” Tango ko kay Zayla.

Tuwang-tuwa si Zayla at Aldous doon sa mga sweets na dala ko. Si Zayla naman ay excited na sa mga pasalubong ko sa susunod kong dalaw dito. Si Aldous naman ay biglang kumandong sa akin. Ako rin ang pinabalat niya doon sa kanyang chocolates.

Natutuwa ako kay Aldous kasi sumasagot na siya sa akin. Tinatanong ko lang siya sa mga kulay at pinagbilang ko. Magaling na siya at pinagmalaki pa niya na marunong na siyang mag-addition and subtraction!

Kaso naputol din ang saya ko nang biglang lumabas ang Papa ni Alcinous mula sa isang silid. Kaagad na bumaba si Aldous sa kandungan ko.

“Zayla, doon muna kayo ni Aldous sa balkonahe.” ani Mang Ador.

Kinuha ni Zayla ang kamay ni Aldous at saka ito hinila palabas ng maliit nilang sala.

“G-good afternoon po. Sorry po kung nagising po kayo sa ingay namin dito.” saad ko at halos mag-isa na ang binti ko sa pagkakadikit ko no’n. Halos di na nga rin ako huminga dahil baka pati paghinga ko ay ayaw ni Mang Ador!

Umupo siya sa chair sa harap ko.

“Hijo, alam kong mabait ang anak ko. Alam kong may hitsura ang anak ko. Pero alam mo ba itong pinapasok ninyong dalawa?”

“A-ano po ang…”

“Hijo, mahirap kami. Sobrang hirap namin at ayaw namin sa madramang mundo ninyo.”

“M-mang Ador, hindi po kita maintindihan.”

“Ang anak ko, hijo. Sinabi na niya sa akin na may nagugustuhan pero wala raw siyang lakas na loob na umamin dahil sa estado ng buhay namin ngayon. Pero nagulat na lang ako nang sabihin niyang may nililigawan na siya at apo ng dating goberndor. Kung ako lang ang tatanungin, hijo… ayaw ko sa’yo. Ayaw ko sa kung ano man ang meron kayo ng anak ko ngayon. Pero nakita kong masaya ang anak ko ngayon. Dati nang seryoso si Alcinous at walang maging nobya pero ngayon ko lang siya nakitang ganito ka saya dahil sa’yo. Hindi ko maintindihan sa ngayon ang meron kayo, hijo. Pero wala na akong magagawa kung ikaw ang gusto ng anak ko. Sana totoo ang nararamdaman mo. Ayaw kong maiwan ang anak ko, hijo. Ayaw kong maranasan na niya naman ang iwan ng taong mahal niya at mahalaga sa kanya.”

My eyes welled up with tears as the scorching heat radiated around them.

“Mang Ador, I also like your s-son. I like Alcinous po! Hindi ko po siya iiwan.”

“Mahirap lang kami, hijo. Kung ihahambing natin ang buhay namin sa inyo, kayo ang nasa langit at kami ang nasa lupa.”

Umiling ako kay Mang Ador.

“Nagtampo ako sa anak ko dahil nagalit siya sa akin no’ng pinakilala ka niya sa akin. Pero ang totoo, natatakot lang ako para sa inyo, hijo. Ang babata n’yo pa kasi.”

“Magtatapos po kami. We will work pa po.”

Napatango si Mang Ador. Para talagang si Alcinous na pinatanda na version si Mang Ador, though may deformed na sa mukha niya dahil na-stroke siya but gwapo talaga! Pareho silang may kulay itim na mata, matangos na itong, at tan na balat.

“Gusto ng anak ko ang maging sundalo, hijo. Sana hindi ka maging hadlang sa pangarap niyang iyon.”

At napalunok ako roon.

---

This story is already at chapter 31 on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 21

Chapter 21

Dei’s Pov

Alcinous leaned closer and whispered softly into my ear. “Anong pinag-usapan ninyo ni Papa no’ng pumunta ka sa bahay no’ng sabado?”

We’re here in the school canteen for lunch, and of course, there are a lot of students. In fact, Remy, Juls, and Hansel are in front of us. But it seems like wala lang kay Alcinous na nasa harap namin ang mga friends ko!

We’ve been officially together for two weeks now, but none of my friends know that Alcinous and I have been official since November 19!

“Akin na iyon! Don’t worry, because Tito Ador doesn’t say bad words to me,” I replied. However, it seemed my answer was futile when Alcinous moved toward me and grabbed my hands under the table! Sinilip din ni Alcinous ang mukha ko dahil nakatitig lang ko sa paper ko.

“Cub,”

Oh my gosh! Alcinous rarely uses his pet name for me, but whenever he does, a fiery warmth spreads across my cheeks and ears, leaving me flustered. My stomach twists with a mix of excitement and nervousness.

I quickly pout my lips, desperate to stifle the giggles threatening to escape.

“W-what?!” Angal ko kay Alcinous pero parang naging ungol tuloy iyon!

Alcinous jols hardened! “Text ako nang text sa’yo at tumatawag ako pero ayaw mong sabihin sa akin. Ngayon naman na sa personal na ako nagtatanong sa’yo ayaw mo ring sabihin sa akin. Anong gagawin ko para mapasagot kita?”

Humawak rin ako sa kamay ni Alcinous na nasa ilalim nitong rectangular table na inaakupa namin. Alcinous and I didn’t intend to keep our relationship a secret from our friends and my family. But right now, I’m enjoying the feeling, ang feeling na may parang may sekreto kami ni Alcinous na kami-kami lang ang nakakaalam at takot kaming mahuli. Right now, I enjoy the thrill of holding Alcinous’ hands under the table, whispering to each other, and having our own little world!

“It’s nothing special!” Oh my gosh! Hindi ko sinasadyang maipit ang boses ko kaya para tuloy akong nagpapabebe kay Alcinous!

“Dei,” malambing niyang bulong sa akin.

Oh my gosh! He really knows when to melt my heart! Shit!

“M-mabait ang papa mo. He may not fully understand us right now. But he is okay with us na. That’s all!” Bumigay rin ako.

Gumalaw ang panga ni Alcinous. “Totoo?”

“Hmm! That’s why next time magdadala ako ng foods sa bahay ninyo para kay Tito. Tapos kina Aldous at Zayla rin. At si Zayla, dadalhan ko ng mga skin care ko at pampaganda niya lalo!”

Pinisil ni Alcinous ang kamay ko. “Hindi mo kailangang gawin ’yan.”

“Tito said that too! But I already told to Zayla na magdadala ako. Just this one, please? It’s seasons of giving na naman ngayon eh.”

He sighed.

“Ikaw bahala. Basta hindi ka obligadong bigyan ang pamilya ko, Dei.”

“Hmm! I know!” Hagikhik ko naman.

A gentle, sweet smile slowly spread across Alcinous’ lips. Napangiti rin ako kay Alcinous. Hindi talaga ako magsasawa sa kanyang hitsura. He is so attractive and manly! His thick eyebrows, long pointed nose, and prominent jaws! Mature na si Alcinous, hindi lang sa pag-iisip kung hindi pati na rin sa hitsura!

“Pare!”

Pareho kaming napatalon ni Alcinous nang biglang dumating si Elvin! Umayos si Alcinous sa kanyang pagkakaupo at bumaling kay Elvin na malaki ang ngisi sa labi. Palipat-lipat ang tingin ni Elvin sa akin at kay Alcinous.

Magaslaw na umupo si Elvin sa kabilang side ni Alcinous at tinungkod ang siko sa mesa at saka pinukol niya kami ni Alcinous ng malicious look!

“W-what?!” Pagsusungit ko kay Elvin.

His grin stretched wider. “Anong binulong-bulong ninyo ni Pare kanina? Kayo ha!” Tukso ni Elvin at sinamaan ko siya ng tingin.

“Tse!”

“Oi! Akala ninyong dalawa hindi ko napapansin na dikit na dikit na kayo sa isa’t isa ha.” ani Elvin..

Sinundan naman siya ni Hansel. “Hindi lang ikaw, Elvin!”

“Tama-tama!” si Juls.

“Palagi na rin silang may sariling mundo!” ani Remy!

“Iyang si Alcinous inaaya kong kumain kami sa labas kaso lagi akong tinatanggihan! Iyon pala rito pala sa inyo sumasama!” Muling puna ni Elvin.

“Sabihin n’yo nga sa amin…” pagbibitin ni Hansel at lahat ng mata ay napunta sa kanya. “Kayo na ba? Magboyfriend na kayo? Aminin ninyo.” ani Hansel sa amin ni Alcinous.

Kumibot ang labi ko! Gusto kong pabulaanan ang sinabi ni Hansel kaso walang lumalabas sa bibig ko.

“Mga number one shipper ninyo kami! Suportado namin kayo! Kaya umamin na kayo!” si Remy naman.

“Oo nga, bhie!” Si Juls.

Huminga ako nang malalim. At sa ilalim naman ng mesa ay naramdaman ko ulit ang kamay ni Alcinous na gumapang sa aking mga daliri at saka niya pinagsiklop ang aming kamay.

Tiningala ko si Alcinous at doon ko nakitang nakatitig pala siya sa akin. Alcinous gently squeezed my fingers and flashed a warm smile in my direction.

Sabay naming binalingan ni Alcinous ang aming mga friend. Ang mga mata naman nila ay nakaabang din sa amin ni Alcinous at parang atat na atat sa magiging sagot namin.

“O-oo,”

“Oo?” Ngiwing sambit ni Juls.

“Kami na.” sagot ni Alcinous kay Juls.

Ilang sandali ring natulala sina Remy, Juls, at Hansel. Si Elvin naman ay sinuntok ang balikat ni Alcinous! Para siyang tatay ni Alcinous na proud na proud sa anak niya!

“Ehhhh!!!” Impit na tili nina Remy at Hansel at saka pinagsasampal si Juls. Si Hansel pinagsasampal niya si Juls gamit ang notebook niya at si Remy naman ay gamit ang face towel nito!

“Mga bakla ako itong nasasaktan! Alam kong kinikilig kayo pero nasasaktan ako!” Angal ni Juls at saka tinulak ang ulo nina Hansel at Remy. How unfortunate naman kasi dahil napapagitnaan siya ng dalawa!

Para naman kaming kinasal ni Alcinous kung makabati sila sa amin!

“Haba ng hair mo, bhie!” sabi naman ni Juls habang papaakyat kami tungo sa aming room.

“Natatapakan ko nga, bakla!” si Remy naman.

“Kinikilig din ako! Haha! Nasubaybayan ko kasi iyang si Dei na galit galitan kay Alcinous! The more you hate, the more you like pala!” Gatong pa ni Hansel!

Simula kanina doon sa canteen ay panay na ang tukso nila sa akin! Ako lang ang tinutukso nila! Ako raw kasi ang maldita kay Alcinous.

“Basta kapag may kiffy na eeksena sa love story ninyo, bhie, kami na bahala doon!”

“Oo! Kami ang reresbak!”

“Kami ang sisira sa buhay ng taong sumubok na sirain kayo, Dei!”

Isa-isa kong pinukol ng tingin ang mga kaibigan ko! They’re so OA!

“All of you are so OA!”

“Tingnan mo na, magmamaldita na naman!” Remy pointed!

Inikutan ko lang si Remy sa mata ko.

“Swerte talaga ng attitude na baklang ito!” Juls said.

“You’re all OA… but thank you!”

Sa hapon ay wala kaming klase kasi may meeting ang mga teachers namin. Kaya naman ang vacant time namin ay ginamit ng aming president upang makapag-meeting para sa aming Christmas party!

Time seems to run in a blur. I have finally adopted life in Monti Alegri. Not only has my lifestyle changed, but so has my behavior and my body! Hindi na ako masyadong sensitive sa mga alikabok though nagre-react pa rin ang balat ko. At kapag naarawan ako ng sobra ay namumula at nags-swell pa ang skin ko!

Ngayon ang Christmas party namin at maliban sa gift ko sa aking manita. May gift din ako kay Alcinous!

Tuwang-tuwa ako sa aming Christmas party. Doon kasi sa previous school ko hindi ganon ka-joyous at sigla ang party namin! Wala masyadong laro. Hindi kagay rito na sobrang sigla at ang lahat ay nakikisali sa laro!

“Merry Christmas, Dei!”

“Merry Christmas, bakla!”

“Merry Christmas, Dei! Enjoy ka roon sa Manila ha! Pero bumalik ka rito!”

Tumango ako kay Hansel. Nasabi ko rin kasi sa kanila na uuwi akong Manila and spend my Christmas and new year there.

“Merry Christmas din sa inyo! Pagbalik ko na ang gifts ko sa inyo, Remy, Juls, Hansel!”

“’Nu ka ba! Huwag mong isipin iyon!” si Juls.

We bid each other farewell once again, sharing a heartfelt hug before I climbed into the car where Alcinous was waiting for me. Nasa driver’s seat na rin si Manong Cesar.

Ipapahatid ko rin kasi kay Manong Cesar si Alcinous sa house nila. Kwento ako nang kwento kay Manong Cesar sa unang Christmas party ko rito sa probinsya habang nasa byahe kami.

Nang makarating kami sa highway kung saan iyong eskena tungo sa house ni Alcinous ay bumaba si Manong Cesar. Baba na rin sana ako nang pigilan ako ni Alcinous.

“Magpapasko ka sa Manila, di ba?”

I nodded at Alcinous. “Yes. Nasabi ko na sa’yo right? At narinig mo rin si Papa at Kuya no’ng sinabi nila iyon.”

“Hmm. Hindi ka magpapasko rito kaya ngayon ko na lang ibibigay ang regalo ko sa’yo at ang monthsary gift ko para sa’yo.” Alcinous said and rummage his bag.

My lips parted. I hadn’t expected or anticipated any gifts from him. Naiintindihan ko naman since siya ang primary na nagp-provide sa family nila.

“Merry Christmas and happy first monthsary, Dei.” sabi niya sabay abot sa akin no’ng isang rectangular na box na kulay lavender at may laso pa iyon.

Tinanggap ko iyon. I was so excited, as if it were my first time receiving a gift from someone, when in fact, it wasn’t. I can’t even count on my fingers how many times I’ve received a gift. Pero itong kay Alcinous ako mas nai-excite at natuwa!

“Can I open it?”

“Mmm!”

I undo the lace and eagerly open the box! My lips parted in surprise when I saw a fine silver necklace with a small white stone as a pendant and a cursive letter A. I inspect the pendant, and if you look at it closely, it has my name ‘Dei’ and ‘Alcinous’ carved on it!

“Oh my gosh!”

“Iyan pa lang ang kaya kong bilhin—”

Alcinous swallowed his words when I suddenly threw myself into his arms, wrapping my hands around his neck! He was taken aback for a moment, but as he regained his senses, he pulled me closer, his arms encircling my waist. I could feel his breath against my neck, and then, to my surprise, Alcinous’ pointed nose gently brushed against my skin as he inhaled deeply.

“I like it! It’s so pretty!”

“Ako na magsusuot sa’yo.”

Kumalas ako sa pagkakayakap ko kay Alcinous at saka binigay sa kanya ang necklace bago ako tumalikod. Hinubad ko naman ang suot kong gold necklace at tinago ko sa bag ko!

My eyes nearly sparkled with excitement as I felt the cool, delicate necklace settle around my neck! Hinagilap ko ang necklace at saka ko tiningnan ang mga pendant nito! Ang pretty niya! I felt like crying na tuloy!

Tiningnan ko sa rearview mirror ng kotse ang kwintas sa leeg ko at bumagay naman siya sa mala-gatas kong skin!

Ngiting-ngiti akong tumingin kay Alcinous at hindi ko na napigilan ang sarili kong dumukwang sa kanya at humalik sa kanyang pisngi!

Alcinous freeze!

Napangiti na lang ako sa kanyang reaction, para siyang nakakita ng ghost! Kinuha ko naman sa bag ko ang gift ko sa kanya! It’s an Iphone cellphone. Hindi siya latest version ng iPhone dahil walang stock ang mall dito nang pumunta ako. Kung ano lang ang bagong iphone na available ang nabili ko!

“For you!” Masaya kong lahad sa gift ko sa kanya.

But Alcinous only looks at the phone.

“Dei,”

“It’s for you, Alcinous.” Giit ko.

Umiling siya at tinulak ang telepono pabalik sa akin. “Hindi ko matatanggap iyan, Dei. Huwag ganyan.”

“But it’s for you!”

“Dei, it’s too much,”

“Nagk-keypad phone ka.”

Kinuha niya ang phone sa akin at tinabi iyon. I tried to avert my gaze from him, but he gently cupped my chin, pulling my face toward him as his eyes locked with mine.

“Ayos lang. Nag-iipon din naman ako pambiling touch screen na cellphone.”

“Tanggapin mo na lang ang bigay ko! Monthsary and Christmas gift ko siya sa’yo. Nakatipid ako.”

Bumuntonghininga siya. “Bibili ako ng sarili kong telepono, Dei. Kung gusto mong magbigay talaga aa akin. Iba na lang.”

Ngumuso ako. “Hindi ko nga nabayaran o napalitan ang uniforms mo na nasira ko no’ng naglaba ako sa inyo. Tapos hindi mo pa tatanggapin itong gift ko.”

Hinaplos niya ang nakakunot kong noo. “I appreciate your intentions, Dei. Pero ang ganyan ay di ko matatanggap.”

“Papano iyan? Aalis ako tonight at hindi kita makikita. After new year ako babalik dito.” Lumalabi kong sabi.

“Magtatawagan tayo. Magti-text.”

Sumimangot ako. “That’s so makaluma naman! I will miss you.”

Alcinous gently pressed a soft kiss to my forehead. “Pupunta ako kina Elvin. Touch screen ang phone no’n manghihiram ako at gagawa na rin siguro ng Facebook para pwede ang video call.”

In the end, Alcinous won on our small discussion. Hindi niya talaga tinanggap ang phone. Iba na lang daw na gift at dapat mura! Ano naman ang mura? Would it be fine ba kung Louis Vuitton shorts na lang? Sauvage perfume? I think mura naman sila. More or less nasa ten thousand lang naman siya.

“Huwag mong painitin ang ulo nina Tita at Tito Phill doon.” aniya.

“Kiss me first!” Hamon ko sa kanya.

“Dei,” daing niya naman.

“Sige na. Smack lang naman at nasa labas si Manong Cesar.”

Imbes na sa lips ay sa noo at tungki ng ilong ko siya humalik. Na-disappoint ako.

“Kapag dese otso ka na. Iki-kiss na kita sa lips.”

My lips twisted in annoyance. “Hmp! That’s so matagal pa!”

“Malapit na.”

“Make sure na magaling ka humalik at gusto ko iyong kiss na matagal!” Demand ko.

Tumango siya. “Kapag dese otso ka na kahit araw-arawin ko pa.”

---

This story is already at chapter 35 on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 22

Chapter 22

Dei’s Pov

As soon as I returned to Manila, I wasted no time reconnecting with Jonathan and Denisse. Jonathan, or Jona as we fondly call him, immediately made a reservation at an elegant and luxurious restaurant—our go-to spot for special outings whenever we meet!

At first, I was shocked that they knew I was back in Manila. However, during a FaceTime call with my friends (we call each other ‘bitch’ as a term of endearment), they told me they found out from my Kuya Thales. Maybe because nakita nila si Kuya sa mga social gatherings. Mahilig kasi ang mga family friends namin sa ganyan. O baka nagkita sila minsan sa golf club. Member din kasi kami sa parehong golf club.

“Oh my gosh, bitch! Umitim ka!” It was Denisse.

And I didn’t get a chance to respond to Denisse before Jona interrupted us.

“Gosh, Dei. Is it really you?” he exclaimed.

Then Denisse chimed in again. “Shit! What did Monti Alegri Province do to you, bitch?”

“What the hell happened during those months when you were MIA?” Jona asked, his tone a mix of enthusiasm and curiosity.

“We thought we’d never see you again!”

“Akala namin sa US ka tinapon at first!”

Tumawa naman si Denise. “But sa probinsya pala!”

Hindi lang ako ng nairita kay Denisse nang makita ko ang pagkunot ng ilong ni Jona sa direksyon ni Denisse!

Our first course was served, but I didn’t have an appetite to eat because of Denisse. I’m a bitch. Aaminin kong masama talaga ang ugali ko pero mas magaspang talaga ang ugali ni Denisse. Sa aming tatlo siya talaga ang pinaka-bitch.

Kung ako napapatawad ko pa ang driver namin na natagalang sumundo sa akin. Itong si Denisse naman ay hindi. It’s either ipapasisante niya ang driver or itatapon na lang sa ibang trabaho ang tauhan nila. Madali rin siyang mairita at masyadong mapagmataas sa sarili.

Itong si Jona, if hindi ako nagkakamali ay pareho kaming may family sa probinsya. Ang pinagkaiba lang namin ay marami ang extended family nila compared sa akin.

Kaya naman nang sumama ang mukha ni Jona kay Denisse ay naintindihan ko siya.

I hadn’t seen them for several months, and I think those months brought a lot of changes. They changed me, and they also changed my friends here as well. 

“Is there something wrong in the province, Denisse?” I asked, holding myself back to avoid being rude to her.

“Oh, it’s nothing, Dei! Akala ko lang kasi hindi ka papayag sa probinsya! We know kaya how maarte and sensitive you are!” Punta naman ni Denisse kaso sumama na ang mukha ko.

Ganito rin ba ang feeling noon ni Hansel? Iyong rants ko sa kanya before about Monti Alegri? I know how much I hate the fact that I was sent to the province because I’ve spent my entire life being raised here in the city. Nandito ang mga friends ko, nandito ang family ko. Then suddenly magiging ganon.

The transition of my life from the city to the province wasn’t easy, especially since I no longer had yayas in the province. I had to manage my own time, make new friends, and adjust to life there.

Ngayon na nakabalik na ako rito, ngayon ko lang na-realize ang pagkakaiba na ng manners ko ngayon at dati.

“Anyways,” Jona interjected, her grip firm as she clasped my wrists. “Make kwento naman, Dei, sa life roon sa province! Your friends there and everything!”

It seemed like Jona was the only one genuinely interested in hearing about my life in the province. Meanwhile, I caught Denisse rolling his eyes, thinking I wouldn’t notice. But nothing escapes my attention, especially when it comes to reactions like that.

Bumaling na lang ako kay Jona. Dahil occupied ako lagi sa friends ko roon sa Monti Alegri at kay Alcinous. Hindi na ako nakakapag-communicate sa kanila kagaya ng dati. Naging busy rin siguro sila sa life nila rito. That’s why.

I smiled at Jonathan and started my story. I know Jona will understand and get my story since, may family nga siya sa probinsya. Itong si Denisse kasi ay wala. Siguro hindi rin ito nagbabakasyon sa probinsya kasi laging sa ibang bansa ang destination nito kapag unwind na ang pag-uusapan. What I mean is, hindi pa talaga nararanasan ni Denisse ang probinsya life.

Kinuwento ko sa kanila ang naging buhay ko roon sa Monti Alegri. How I met Hansel, then my friends Juls, Remy, Elvin, and, of course, Alcinous!

“Oh my gosh! Wait, so you hate this particular guy? Itong si Alcinous?” Parang kinikilig na untag ni Jona.

Si Denisse naman ay simipsip lang sa drinks niya. Bahala siya basta magk-kwento ako kay Jona.

“Is that guy really handsome, Dei? Gwapo pa sa mga guys here?”

My lips twisted in annoyance. “Yes!” Maarteng sagot ko kay Denisse.

Isa sa mali ko noon ay akala ko dito lang ang mga gwapo. Sobrang dami pala sa probinsya!

I don’t know what’s wrong with Denisse. Simula nang makita kami kanina ay parang nag-iba na siya. Parang hindi na siya iyong friend ko before. Well… people change. At makikita mo naman talaga ang pagbabago ng isang tao sa behavior niya. Just like what happened to me!

Denisse smirked. Gusto ko sanang ipakita sa kanya ang pictures namin ni Alcinous kaso baka may sabihin na naman siya. He’s so judgmental pa naman tapos ang mga pictures namin ni Alcinous ay sa classroom lang namin at sa palayan o kung hindi sa kotse namin! Iyong last sa kotse lang, iyong suot ko na ang necklace na bigay niya!

Pinagpatuloy ko ang pagkukuwento ko kay Jona, bahala na si Denisse sa tabi na mukhang bore na bore na sa kwento ko.

Then, I show my silver necklace to Jona!

Mabilis na tumayo si Jona at saka sinuri ang necklace ko. Nakisabay rin si Denisse. Nakangiti akong tumingala upang makita nila ang necklace ko.

“Oh, he’s so romantic naman!”

“Oh, silver necklace? Is that even worth a thousand?” Side comment ni Denisse. My mood turned sour, and I was about to speak when Jona glared at Denisse.

“Hindi mo ba narinig ang kwento ni Dei, Denisse? Ano? May selective hearing ka lang? Alcinous isn’t on the same level as your wealth. But let’s appreciate his effort sa friend natin. Besides, hindi lahat ng lalaki rerespetuhin ang tulad natin at mamahalin tayo like what Alcinous did to Dei.” Mukhang napuno na rin si Jona kay Denisse at nasabi niya ang mga iyon sa friend namin.

Denisse smiled awkwardly and returned to his chair.

Tinago ko ang necklace sa ilalim ng shirt ko at bumaling kay Denisse na mukhang nasaktan sa sinabi ni Jona.

“You’re overreacting, Jonathan. I-I’m just kidding, okay? But yeah, the necklace is nice, and Alcinous was a thoughtful and sweet guy.” Denisse tried to redeem himself, but the damage has already been done.

I just watched Denisse trying to redeem himself, but Jona rolled his eyes at him. Then Jona turned to me as if nothing had happened.

“It’s so pretty, Dei. Gusto ko tuloy makita o ma-meet in person si Alcinous!” Kinikilig na sabi ni Jona sa akin. “I’m so happy for you, Dei.” Jona said nicely.

I smiled at Jona. “Ipapakilala kita soon kapag pumunta ka sa Monti Alegri. I will also introduce you to my friends there. They’re so sweet as well!” sabi ko. “Jona, gusto mo makita ang pictures ni Alcinous right?” I added.

Ayaw ko sana kaso gusto kong mkita nitong si Denisse kung sino ang boyfriend ko na minamata na niya kahit hindi niya pa kilala si Alcinous.

“Pwede?”

Again, I don’t want to share Alcinous to anyone but they’re my friends naman at proud ako sa first boyfriend ko kaya is-share ko na rin itong happy moments ko sa kanila.

I grabbed my phone from my handbag, opened the Photos app, and navigated to the album where I had carefully compiled all the pictures with Alcinous.

Binigay ko kay Jona ang phone at si Denisse naman ay tumingin rin doon.

Napasinghap si Jona at napatakip sa kanyang bibig while he scroll through my pictures.

“Oh my goodness! He’s so tan and handsome!” Jona exaggerated.

“So manly!” si Denisse ay napakomento na rin.

“We’re not admiring your boyfriend, Dei, ha. We just appreciate your man.” si Jona at binalik ang phone ko sa akin.

Mukhang bitin si Denisse doon pero binalik na ni Jona ang phone ko sa akin.

“I know naman.” I said.

Bumalik si Denisse sa dati niyang pwesto bago nagsalita. “Anyways, Dei, my family will hold a party in our house next week. Dapat pumunta ka and of course ikaw rin Jona. I will expect you there ha.” Denisse said.

“Alam ko na ’yan, Denisse. You’ve been reiterating that since last week.”

“Well, it’s a big party kasi dahil wedding anniversary din ng parents ko.”

“I’m sure naman invited sila Mama kaya pupunta rin talaga kami d’yan, Denisse.” sabi ko naman.

“Hmm, right.” si Denisse.

Mabuti na lang at nawala ang tension sa amin. Na divert sa ibang bagay ang mga pinag-uusapan namin hanggang sa nagkayayaan kaming mag-shopping. I took the opportunity na lang din para bumili ng gift ko para kay Alcinous.

When I got home, excited ako dahil gabi at alam kong magtatawagan kami ni Alcinous. Hindi pa kasi siya nakagawa ng Facebook kaya wala munang video calls.

Nang maghapunan kami ay sinabi rin ni Mama na dadalo kami sa party nila Denisse, in which it would be next week, December 27.

And the next day, I was so surprised upon seeing Alcinous friend request on my Facebook! Kaagad ko iyong c-in-onfirm at nagchat sa kanya. Ako pa ang profile niya at ang kanyang background photo! Shit! He’s so jeje and corny naman pero kinikilig ako!

With my cheeks burning and palpitating heart, I sent my first message to Alcinous using messenger!

‘Hi! How are you? Why ako ang nasa profile mo? It should be you kasi it’s your Facebook!’

Bumilis lalo ang tibok ng puso ko nang makita kong may tatlong dots na sumasayaw. It means typing siya.

‘Gusto ko iyan. Facebook ko ito kaya ip-profile ko ang gusto ko. Okay lang ako rito, Dei. I miss you. Kumusta ang araw mo?’

Ngumuso at mabilis na nagtipa. Keyboard warrior pa ang ganap ko ngayon. Parang first time magkaroon ng ka-chat!

Happy lang ako kasi may Facebook na si Alcinous! Hindi na siya masyadong napag-iiwanan!

‘Where did you get my photos? I miss you too!☹️ Nasa house ako kasi mamaya pa ang lakad namin nina Denisse at Jona.’

‘Ginamit ko ang Facebook ni Elvin, tapos nag-save ako ng mga larawan mo. Don’t worry na-delete ko na rin naman ang mga larawan mo rito sa phone ni Elvin. Ayaw ko na may larawan ka sa telepono ng iba. Akin lang dapat!’

And I shouted! Nagulat pa ang mga maids namin dahil sa sigaw ko. Mauubusan talaga ako ng air sa lungs ko when it comes to Alcinous!

‘Dapat kasi tinanggap mo ang phone na gift ko for you!’

‘Nag-iipon ako. Makakabili rin ako.’

I sighed. Grabe rin talaga ang paninindigan ng boyfriend ko! Hmp!

‘Tell me if nakabili ka. I’ll send you my photos. Dadamihan ko at iyong wala d’yan sa Facebook ko.’

’Gusto ‘yan. Pwede ka rin naman magsend ng mga larawan sa akin ngayon pero saka ko na i-save gamit ang sarili long telepono.’

Hindi ako nakapagreply sa kanya nang mag-video call siya sa akin.

Tumagal ang videocall namin ni Alcinous nang halos apat na oras! Siguro tumigil lang siya nang ma-lowbat na ang cellphone ni Elvin. I also promised him na magsesend ako sa kanya ng mga larawan ko.

Oh my gosh! Pwede kayang magpa-photoshoot ako para maganda ang pictures ko na isend sa kanya? Tingin ko kasi hindi okay kapag gamit itong phone ko. But masyadong OA na siguro kapag magpapa-photoshoot ako. Baka magalit na naman si Mama!

The next day, excited na excited ulit ako, hindi sa susunod na mga gala ko with Jona and Denisse kung hindi sa videocall ni Alcinous.

It was still a quarter to 8pm pero online na ako. Alam ko naman na may trabaho si Alcinous ngayon sa isang catering service. May party raw kasi sa barangay at kulang ng tauhan kaya siya na ang nagboluntaryo.

I was scrolling on my Facebook at hinihintay ko na mag-online si Alcinous nang makita ko ang video na post ni Honey! Post siya ni Honey pero naka-tag si Juls at Remy kaya nakita ko! Naka-tag ang mga friends ko dahil nando’n din sila sa video!

My heart palpitates!

The post was just minutes ago at may reacts na. P-in-lay ko ang video at ganon na lang ang pagkulo ng dugo ko nang makita kong kasali si Alcinous sa laro na Trip to Jerusalem! I knew the game because nilaro namin siya sa aming Christmas party!

At halos madurog ko ang aking phone sa higpit nang pagkakahawak ko nang makita kong umupo si Honey sa kandungan ni Alcinous!

Alam kong laro siya. Alam kong ganon talaga iyon.

Ganon ba iyon? Paharap na umupo si Honey kay Alcinous at yumakap? Diniin pa ang boobs niya kay Alcinous?

Shit! Kaya pala pinost iyon ni Honey ha. Tsk!

Nagpop ang message ni Alcinous sa akin. Online siya at s-in-een ko lang siya. Nandidilim na kasi ang paningin ko dahil sa video!

---

This story is already at

chapter 38

on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 23

Chapter 23

Dei’s Pov

Because of what I saw on Facebook, I deactivated my account and felt like I was burning from within. But I know it wasn’t a fever or anything like that. It was because of the overwhelming jealousy I felt when I saw Honey on Alcinous’ lap!

And who wouldn’t be jealous of that scene? It was my boyfriend tapos may umupo roon sa kandungan niya na iba?! I get that it was just a game! Pero kailangan bang paharap na umupo si Honey kay Alcinous? Gosh! I wasn’t born yesterday, and I know the game. As if naman hindi namin iyon nalaro no’ng christmas party sa school!

Sa sobrang sama ng pakiramdam ko. Kinabukasan ay hindi na ako tumuloy sa gala namin nina Jona at Denisse.

I typed a message for Denisse and Jona on my Instagram account:

‘Sorry, bitch. I can’t come today. I’m feeling awfully tired.’

C-in-opy ko lang ang message at s-in-end sa kanyang kanilang dalawa.

‘What? Why naman? Ready na ako.’ Reply ni Denisse.

‘Sorry, bitch, kayo na lang ni Jona.’ Reply ko naman kay Denisse.

‘Duh, ayaw na rin ni Jona. What a killjoy!’ basa ko sa reply ni Denisse.

‘Oh, get rest, Dei. Hindi na rin ako tutuloy. Sasama na lang ako today kay Mom sa strawberry farm namin sa Baguio. I’ll bring strawberries na lang for you. Love you, bitch.:)’

Despite my heavy and tightening heart, the corners of my lips still tug upward upon reading Jona’s reply.

Mraming farm sila Jona na nagkalat sa buong Pilipinas. They have a farm in Visayas, Mindanao, and of course here in Luzon. Sa, Baguio, kagaya ng message niya sa akin ay may malaking farm sila ng strawberry roon. Sa Guimaras nga may plantation din sila ng mangoes at sa Mindanao naman ay may Banana Plantation sila.

Pinatay ko ang aking cellphone at saka dumapang binagsak ang aking katawan sa aking queen sized bed. Dapat maging masaya ako dahil nakabalik na ako rito sa pink room ko after how many months, yet here I am tending my heavy heart because of the damn video!

Akala ko taga-serve lang siya roon? Bakit nakipaglaro siya?

Kinuha ko ang aking phone at io-on ko na sana ulit iyon kaso ayaw kong makita ang mga missed calls at texts ni Alcinous sa akin. I’m always tempted to reply to him and answer his calls, but my pride always gets the better of me.

Ganito ba selos? Iyong gusto mong sumugod sa taong pinagseselosan mo? Iyong gusto mong kumalmot ng mukha? Iyong gusto mong manakit ng tao?

God! I’m a bitch, but I’m not that violent a person.

Naiyak na lang ako sa inis! I need to release this raging emotion boiling inside my body.

Impit akong sumigaw sa unan ko. Gusto kong kausapin si Alcinous but there’s something within me holding me. Iyong selos ko. Iyan talaga nagpapahirap sa akin.

Buong araw akong nagkulong sa kwarto ko. My yayas brought my meals pero pinapaiwan ko lang ang mga meals ko sa labas ng door ko.

Until my Kuya Thales came home at night and burst into my room!

Mabilis akong nagtulakbong sa aking makapal na blanket.

“What happened? Ano itong sinasabi ng mga yaya mo na hindi ka lumalabas nitong kwarto mo? What’s wrong, princess?” Mga tanong ni Kuya Thales sa akin, sa una ay tunog galit siya pero dahan-dahan din na naging malumanay ang boses ni Kuya.

Bumuntong hininga ako at saka umalis mula sa pagkakatulakbong ko sa kumot. Nag-frog sit ko sa bed ko at ngumungusong tumingin kay Kuya.

“Sabi rin ng mga maids na halos hindi mo kinakain ang mga dinadala nilang foods sa’yo. Gusto mo bang magkasakit?”

“I’m… I’m just feeling under the weather.”

“Because? Ano ba ang ginawa ninyo nina Jona and Denisse?”

“Shopping.”

“Hindi ba kayo kumakain?” si Kuya at saka umusog tungo sa akin at sinipat ang forehead ko. “Wala kang lagnat. Tell me the truth, Dei.” Seryosong tanong ni Kuya.

I curled my lips. “It’s nothing.”

“Tinawagan ko sa Monti Alegri si Manong Cesar at pinapapunta ko siya sa bahay ni Alcinous. Papapuntahin ko si Alcinous Tavera dito dahil—”

“And? Why mo naman ginawa iyan, Kuya! I don’t want to see Alcinous!” Pagdabog ko at saka binagsak ang katawan sa kama. Pinagpapatid ko ang kumot ko.

“Don’t act like a kid, Dei. Sabi ni Theano na boyfriend mo na si Alcinous Tavera, and here you are acting like a child.”

Mabilis naman akong bumangon at sinamaan ng tingin si Kuya.

“So it’s safe to say, na tama ako na siya ang dahilan kung bakit ka nagkukulong dito sa silid mo?”

Ngumuso lang ako.

“Nag-away kayo?”

Mahina akong umiling.

“Then, what’s wrong, Dei? Hindi pa kayo nag-aaway pero ang lala na nang ginagawa mo. It’s not good. It’s not good for you or for your boyfriend.”

“I’m… I’m just jealous! Can’t I be jealous? Is it forbidden?!” I burst out.

My tears fell helplessly down my cheeks.

“I’m just jealous, Kuya! I saw someone sitting on his lap, and he knows I hate that girl!”

Mahaba ang naging pagbuga ni Kuya ng hangin mula sa kanyang ilong. Inayos ni Kuya ang gulong-gulo kong buhok at pinunasan niya ang luha ko.

“Sinabi mo ba iyan kay Alcinous? Did the two of you talk?”

Ngumuso na naman ako. Ang sama ng pakiramdam ko. Sobra-sobra ba ito? Nag-ooverract na ako? I don’t want to justify my attitude right now; however, it’s my first time feeling this way.

“You two need to talk. Also, hindi pala naabutan ni Manong Cesar si Alcinous sa bahay nila.”

My forehead furrowed in confusion as I stared into Kuya Thales’ eyes, trying to make sense of what he was saying.

“What?”

“Hindi na aabutan ni Manong Cesar si Alcinous sa bahay nila because your boyfriend is already on his way here.”

“What?!”

“Yeah, so get out of bed and let’s head downstairs. Let’s have dinner together.”

Sabay kami ni Kuya na bumaba at nagsisisi naman ako sa lahat ng ginawa kong pag-ignora sa mga call at text ni Alcinous sa akin.

My conscience gnaws at me with even more intensity as I watch the heavy downpour outside. The thought of Alcinous, drenched and shivering in the rain, shatters my heart into a thousand pieces. I desperately tried to reach him, calling his number over and over, but my attempts were in vain—he remains unreachable.

Damn! Papaano naman siya makaka-online eh, hindi naman touch screen ang phone niya? I’m so bobo naman!

Mama and Papa wasn’t around because they were stranded in the office, tumaas na kasi ang tubig at nahirapan na silang umuwi rito. Ang kasama ko lang si dinner ay si Kuya at si Ate Theano na panay ang taas ng kilay sa akin.

“You’re sulking over a mere video, Deimos Aldejar. Look at what happened now—your boyfriend is traveling several kilometers because he’s so worried about you. And look at the weather right now, ang sama tapos hindi pa dumarating si Alcinous! You two could have talked about your issues. Pinapalaki mo ang maliliit na bagay. Ngayon hindi mo na siya ma-contact?” Malditang sabi ni Ate matapos ng dinner namin.

Naiiyak na ako rito sa pag-aalala ko para kay Alcinous. At ito naman si Ate Theano, pinapalala pa ang nararamdaman ko. I already know my faults. I already know my mistakes!

“Stop it, Theano. Baka na-traffic lang si Alcinous dahil sa ulan.”

“Nag-aalala lang din ako, Kuya, baka kasi may mangyaring masama roon sa tao.”

Habang nagtatalo si Kuya at Ate Theano, panay lang ang tawag ko sa number ni Alcinous at text. Nagb-blur na ang paningin ko sa aking phone.

“Let’s not invalidate Dei’s feelings too, Theano. He’s jealous because it was his boyfriend, and some woman sat on his boyfriend’s lap.”

“I’m not invalidating his feelings, kuya, ang aking lang. Pwede namang pag-usapan nila iyon ni Alcinous at linawin. Pinapairal niya kasi iyang pagiging spoiled niya.”

Sumulyap ako kay Ate. And I jumped when Ate Theano looked at me.

“Dei, you should know na hindi lahat pwedeng sa’yo lang umikot. Think of Alcinous too. His feelings, his thoughts. Kung nagseselos ka at hindi mo siya kinakausap. Mas mag-ooverthink iyon at ito na nga, pupuntahan ka talaga dito sa Manila galing sa Monti Alegri dahil hindi mo kinausap. Pinatayan mo pa ng cellphone mo.”

“I-I’m sorry.”

“Tell that to Alcinous kapag nakarating iyon dito. The next time, Dei, dapat isipin mo rin ang boyfriend mo dahil dalawa kayong nasa relasyon. I get that you’re jealous. I feel that too. But it’s wrong na basta mo na lang patayan ng phone mo si Alcinous, okay?”

Tumango ako at pinunasan ang luha ko.

“Ang iyakin mo. Nagb-boyfriend ka kasi. Dapat kapag pumasok ka sa isang relasyon ihanda mo ang damdamin at isipan mo. Masyado ka talagang naging baby ni Papa at Thales!” Ismid naman ni Ate.

Natigil lang din ang sermons ni Ate Theano nang may marinig kaming doorbell mula sa gate!

Binitiwan ko ang phone ko. sprang to my feet, my movement swift and abrupt, and hurried to the nearest window. With a sharp pull, I swept the curtains aside, my eyes narrowing against the sheets of rain cascading down outside.

A jolt of recognition struck me, and my heart raced in my chest as I caught sight of a familiar silhouette in the storm.

“A-Alcinous!” I whispered in relief, before quickly shutting the curtains and bolting toward the door, my pulse pounding in my ears.

Mabilis kong kinuha ang transparent na umbrella mula sa maid na papalabas sana ng pinto.

“Sir Dei!”

“Deimos!”

“Princess, let Manang go to…”

Hindi ko na binalingan sina Kuya, Ate, at ang maid namin na ninakawan ko ng umbrella. Tuloy-tuloy lang ako sa paglabas.

Mabilis kong binuksan ang umbrella at saka tumakbo tungo sa gate. Nahirapan pa ako sa pag-open ng human gate namin dahil sa ulan at mabigat din siya!

I was crying when I finally opened the gate. At bumungad pa sa akin si Alcinous na naliligo sa ulan at ang kanyang lumang white shirt ay kumakapit na sa kanyang malaking katawan. His soaked white shirt clung to his sculpted frame, accentuating his broad shoulders, powerful chest, and the chiseled lines of his hard abs.

Umingay ang iyak ko at pilit kong itinaas ng umbrella para masilungan si Alcinous.

“C-cub, bakit ka umiiyak? N-nauulanan ka.” aniya.

Itinulak ni Alcinous ang umbrella para sa akin dahil nababasa na rin ako ng ulan kaso sinugod ko siya ng yakap.

Oh my gosh! Ang lamig ng katawan niya!

“I’m so sorry. I’m so sorry, Alcinous. Sorry!” I cried on his chest.

“Sshshh. Nababasa ka. Basa ako, Dei.”

“Dei, pumasok kayo sa loob. Alcinous pasok muna kayo sa loob!”

We were both interrupted by Ate Theano.

Binigyan ni Ate ng towel si Alcinous at umbrella. Hinawakan ko naman ang kamay ni Alcinous at naglakad pabalik sa loob ng bahay.

“B-basa ako. Marumi ang sapatos ko. Huhubarin ko muna.”

“It’s fine, Alcinous.” Pigil naman ni Ate kay Alcinous nang maghuhubad na sana si Alcinous sa shoes niya pagkarating namin sa aming malaking balcony.

Tumango si Alcinous.

Nang makita kami ni Kuya Thales, nakakunot lang ang noo niya.

“Magandang g-gabi po.”

“Good evening. Magbihis ka muna sa taas.”

“Sa room ko!” Singit ko naman kay Kuya Thales.

Sumama ang tingin ni Kuya sa akin at si Ate naman ay narinig kong sumipol.

“There’s a lot of guest rooms, Deimos Aldejar.”

“No! Alcinous will be changing in my room! Ngayon lang siya nakapunta dito. Baka maligaw siya!”

“Princess—”

“Hmm, sige na. Baka nga mawala. Sumama ka kay Dei sa taas, Alcinous. Ihahatid na lang ni Thales ang pamalit mo. Besides, kailangan ninyong mag-usap dalawa.”

I grabbed Alcinous’s hands once again and dragged him toward our grand staircase. Baka kasi magbago pa ang isip ni Ate at pigilan ako tulad ni Kuya Thales.

“Baka magalit si Thales sa atin, Dei.”

“No, hindi magagalit iyon. Ate can handle my Kuya very well.” Hagikhik ko.

Dinala ko si Alcinous sa kwarto ko. Nang makarating kami ay binigyan ko kaagad siya ng pink kong towel at pink bathrobe.

“Take a bath. Maghihintay ako rito sa labas.”

Tinanggap ni Alcinous ang towel at robe.

“Magbihis ka. Basa ka na rin. Saka… huwag kang aalis. Mag-uusap tayo, Dei.”

I nodded.

Hindi pa tapos si Alcinous nang kumatok si Kuya at binigay sa akin ang damit para kay Alcinous.

“These are my unused clothes. Ito ang ipasuot mo kay Alcinous. Also, Dei, babantayan ko kayo. Don’t do things that—”

“I know! I know, Kuya! I’m not a baby anymore.”

Namungay naman ang mga mata ni Kuya. “Kaya nga. Nalulungkot ako kasi hindi na kita baby princess.”

“Kuya,”

Kuya shook his head. “Anyways, padadalhan ko ng pagkain si Alcinous dito. I’m sure hindi pa ’yan nakapag-dinner.” Paalam ni Kuya bago umalis.

And Kuya being true to his words, after a minutes may nagdala na ng foods for Alcinous.

Tapos na akong magbihis sa aking silk night wear na shorts at shirt nang lumabas si Alcinous galing sa bathroom ko. Pinulot ko ang bigay na clothes ni Kuya kanina at binigay ko kay Alcinous.

Medyo natuwa ako nang makita kong sinuot niya ang pink kong robe. Masyadong maikli para sa kanya ang robe ko. And he looks so cute on it.

“Mabilis lang ako.” aniya at kinuha ang clothes sa kamay ko.

Umupo ako sa harap ng aking vanity mirror at hinihintay kong matapos si Alcinous sa pagbibihis. When I heard the soft creak of the bathroom door hinges, my head snapped toward the sound. There, framed in the doorway, stood Alcinous—wearing gray cotton trousers and a black sleeveless shirt.

A surge of desire rushed through me as my gaze lingered on him. The muscles of his shoulders seemed to ripple beneath the fabric, and his broad chest was perfectly defined by the tight shirt. He looked even taller, the trousers elongating his frame, making him seem larger than life.

Umupo si Alcinous sa kama ko. My bed was large—immensely spacious, to be precise, a queen-sized haven—but when Alcinous occupied a portion of it, somehow, it felt smaller.

My knees trembled, yet I found the strength to stand. With a determined stride, I made my way toward him, locking my gaze with Alcinous’s eyes

“S-sorry, I turned off my phone. Nagseselos lang naman ako dahil doon sa video na nakita ko. And now pumunta ka rito, risk your—”

I stopped in the middle of lamenting to my conscience when Alcinous’ arms looped around my waist and pulled me closer to him.

My heart raced wildly as the scent of my bath soap from Alcinous’ body assaulted my senses. My tongue suddenly went numb.

“Nag-alaala ako sa’yo. Hindi ko alam kung ano ang nangyari o kung ano ang nagawa ko. Akala ko… panandalian lang ang saya mo sa Monti Alegri at ngayong bumalik ka na rito ay kinalimutan mo na ang lahat sa probinsya. Pumunta ako rito dahil gusto kong marinig kung bakit mo iyon ginawa, Dei. Bakit hindi mo sinasagot ang mga tawag at mga text ko? May nagawa ba ako para gawin mo iyon?”

“I… I saw a video.”

“Hmm,” tango niya.

“I saw Honey’s post—a video of you and her playing that game called Trip to Jerusalem, and she sat on your lap. I-I got jealous! My emotions took over, and it hurt so much. I didn’t know what to do or how to act. It was my first time feeling that way, and I didn’t handle it correctly.” I explained, crying like a child. Baka tama si Ate Theano, baka sobra akong na-baby ni Papa at Kuya kaya naging ganito ako ngayon tapos ang iyakin pa!

Shit! I don’t want Alcinous to leave me because I was being childish.

“Inis na inis ako! Ako nga hindi pa nanaupo d’yan sa hita mo tapos siya umupo at yumakap pa! I hate it. I hate the idea of anyone being like that to you, Alcinous,” I continued, despite my voice cracking.

“Sshh!” Alcinous hushed me and reached for my cheeks, wiping away my tears with the pads of his thumbs.

Slowly, Alcinous pulled my body toward him and made me sit on his lap. His strong arms encircled my small waist before he buried his face in my neck.

“Pinag-alala mo ako ng husto. Akala ko igo-ghost mo ako dahil nakabalik ka na rito.” He said, pulling his head away from my neck and locking our eyes. “About the video, hindi ko alam na may ganyan at na-post pa. Ikaw lang ang friend ko sa Facebook kasi ikaw lang naman ang rason ko kung bakit ako gumawa no’n. Hindi ko alam ang video na iyan. At tungkol sa pag-upo ni Honey sa kandungan ko… hindi ko rin naman iyon gusto. Ayaw ko naman sanang sumali sa larong iyon pero hindi ko na natanggihan si Kap.”

Alcinous brushed my hair, inayos niya rin ang buhok ko sa likod ng tenga ko at saka bumaba ang kanyang palm sa leeg ko, sending unfathomable electricity to sparks inside my body.

“Ngunit kahit na sino pa man ang umupo rito sa hita ko— sa kandungan ko. Ikaw pa rin ang gusto kong umakupa rito, Dei.”

Ngumuso ako at pinaglaruan ko ang tela ng kanyang sleeveless shirt.

“But naunahan na ako ni Honey na umupo rito.” Gosh! I’m so petty na naman!

“Don’t worry, because you’ll be my first in everything from now on, my cub. I know in my heart that you’re my first and definitely my last love. You’ll be my first kiss soon as well.”

“S-s-sex too?”

Masakit siyang dumaing.

“H-huwag mong banggitin iyan ng ganyan ka-simple, Dei. Hirap na hirap na nga ako sa pagpipigil dahil sa’yo.”

---

This story is already at

chapter 40

on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 24

Chapter 24

Dei’s Pov

I hooked my arms tightly around Alcinous’ neck, pulling myself closer to him. As I shifted, my ass brushed against something beneath me. A fleeting scratch sent a shiver through me as I realized its size and solidity.

Alcinous let out a soft, strained moan, his breath warm against my ear.

“Why? Why ka naman magpipigil? We’re boyfriends!” Pagpapaalala ko sa kanya.

Tumigas ang bagang ni Alcinous at saka humigpit ang pagkakayakap niya sa aking baywang.

“H-hindi yata talaga mabuti itong posisyon natin, Dei.”

My face contorted. “Hindi mabuti pero no’ng si Honey ba ang umupo rito ay parang gusto mo naman! Hindi ka siguro nag-complain because you want it tapos dumiin pa ang dibdib ni Honey sa dibdib mo!”

“Tang ina. Kahit wala kang dibdib, Dei, dibdib mo pa rin ng gusto k-ko!”

“Oh, why ka nautal?”

“B-because…”

“See? Nauutal ka because I was spitting facts here! Gusto mo ng malalaki ang boobs tapos ako maliit at flat lang! Wala kang malalamas! Wala kang madadakma dahil maliit at flat! Maliit!”

“Tang inang maliit at flat pero iyan nga ang gusto ko!” Parang galit na rin niyang sabi pero nagpipigil siya. Umuusli na ang ugat sa kanyang leeg at noo!

“Hmp!”

Akmang tatayo ako mula sa pagkakakandong sa kanya kaso humigpit ang braso niya sa baywang ko. 

“Dito ka lang!” aniya.

Wala naman akong magawa kung hindi ang magpaubaya sa kanya. Ngumunguso lang ako rito sa harap niya.

“Galit ka na naman. Nagtatampo ka na naman. Hindi mo ako naiintindihan, Dei.”

Kumunot ang noo ko. “Then make me understand!”

“I can’t!”

“Why?”

Namula siya. Yes, kahit na moreno siya nahalata ko pa rin ang pamumula sa face niya!

“N-nahihiya ako.”

“What? Why ka naman mahihiya sa akin?”

“It’s… it’s too embarrassing to admit…”

“Admit what?”

“Na… nag-iinit ako, okay na ba?”

Sandali akong napisip. Napainit? Dito sa kwarto ko? Gosh! May aircon ang room ko! Malakas pa nga eh!

“Nag-iinit ka? Pwede ko i-adjust ang aircon—”

“Prfft!”

Muling nagusot ang face ko nang makita ko siyang tinatawanan ako!

“What? You’re laughing at me naman eh! Magagalit na ako sa’yo, Alcinous!”

Pero ang inis ko ay unti-unting nalusaw nang hawakan niya ang mukha ko. Alcinous’ calloused palm seems unjust—almost forbidden—against my soft, white, and delicate face. Yet, I can’t bring myself to stop him from exploring. I like the traces of heat his fingers leave behind. They stir something deep within me, something I can’t seem to decipher.

“Hindi mo ako naiintindihan kasi kahit ganito, ang hirap magpigil, Dei. Ang hirap tumingin sa’yo na hindi ko iniisip na halikan ang mga labi mo. Ang hirap dahil ang daming pumapasok sa isip ko kapag tayo lang dalawa.” At pinalandas niya ang hinlalaki niya sa aking ibabang labi.

I unconsciously gulped.

“Ang hirap kapag tayo lang dalawa at ganito ka pa. Every action you take stirs my mind, Dei. You’re always a temptress to me. And God knows the things running through my head when it comes to you.”

“Then kiss me already! I don’t care that I’m seventeen!” Kiss lang naman itong mahirap sa kanya eh.

Nagtagis ang bagang niya.

“Nangako ako na kapag dese otso ka na.”

“I don’t mind you kissing me. Just kiss me na lang!” Nginuso ko pa ang labi ko.

“No. Kapag dese otso ka na.”

“But that’s so matagal pa nga!”

“Okay lang. I know it’ll be worth it.”

“Marunong ka magkiss? Magaling?”

“You’ll know.”

“Basta araw-araw na kapag eighteen na ako.” Sinabi niya no’n na kapag eighteen na ako kahit araw-arawin pa raw. Tinandaan ko talaga siya!

“Kahit kailan mo gusto.”

Ngumisi ako. Sana mag-eighteen na lang ako bukas!

“But anyways, papaano iyong nag-iinit ka?”

I watched as my boyfriend’s ears turned an even deeper shade of red.

“K-kalimutan mo na—”

“No! You tell me kung what iyon!”

Bumuntong hininga siya.

“Brace your ears and mind.”

“Huh?”

“Nag-iinit ako dahil sa’yo. Wala kang ginawa pero iba na ang epekto mo sa akin. You feel me under your ass, right? I’m already this hard because of you.”

Naibaba ko ang aking tingin. Nanlalaki ang mga mata ko. Realization hit me like a train as my mind slowly unraveled the twists and turns that had confused me earlier.

“Y-you mean?”

“I’m a healthy man, Dei. I have needs, and it’s only natural for me to feel horny, turned on, and have fantasies about you. My cock always calls for you whenever we’re together.”

Hindi ako makatingin ng deretso kay Alcinous dahil sa inamin niya sa akin kanina. I always thought of him as a good and pure man. But yeah, he is a man—a straight man, and that’s just their nature. They get horny. Still, what Alcinous confessed earlier makes my cheeks burn with embarrassment!

Bakit ko ako ang nahiya sa sinabi niya? Wait, bakit ba kasi tinanong ko siya kanina? Okay na naman eh, kinulit ko pa. Ayon tuloy napuno na siya sa bunganga ko.

G-ganon pala siya kapag kami lang? Did he dream of me too? He said… I was in his fantasies! Ngayon ay curious na naman ako kung ano ang nga fantasies niya.

‘Get yourself together, Dei. Masyado kang mapusok pero wala kang alam. Kiss lang nga ang laman ng utak mo pero ang boyfriend mo iba na pala!’

Mapapahamak pa ako dahil dito sa pagkapusok ko at sa pagiging kuryoso ko sa mga bagay-bagay.

I took a discreet glance at Alcinous, who was eating his dinner across from me. Nandito pa rin kami sa room ko pero ngayon nawala na iyong tensyon sa aming dalawa. Pumunta lang siya sa banyo kanina at pagkalabas niya gusto na niyang kumain.

“Sasabihin ko kay Honey na i-delete iyong post niya.”

Tuluyan na akong napa-ayos sa aking pagkaka-upo at tumingin ng buo kay Alcinous. The heat of his palm is still palpable on my skin, leaving me thirsting for more of his hands on my body. Shit!

“T-there’s no need to. We’re now okay na naman eh. Besides… I trust you.”

“Dinistansya ko na ang sarili ko kay Honey, Dei. Kapag nagkita kami sa school, kakausapin ko rin siya. Magkaibigan kami pero kung hindi ka komportable sa kanya. Lalayo ako. Ayaw ko na mag-isip ka ng kung ano-ano.”

I nervously bit my lower lip, my fingers fidgeting restlessly beneath the table as a wave of unease washed over me.

“S-sorry, Alcinous.”

Binaba ni Alcinous ang kanyang spoon. “Kanina ka pa nagso-sorry. Ayos na tayo. Nakahinga na rin ko ng maluwag.”

“Alcinous, I’m childish… and I can’t handle my emotions very well. I’m not good at talking or expressing my thoughts, or myself to you. I have a lot of flaws. I also have an attitude problem. But… I don’t want to lose you. I don’t want to lose this relationship.”

Huminga siya ng malalim bago lumapit sa akin. His huge frame cast shadows that almost blinded my vision. Tinungkod ni Alcinous ang isang kamay sa mesa at ang isa naman ay sa sandalan ng aking chair. Yumuko siya hanggang sa inches na lang ang layo ng mga mukha namin.

“Ako rin, Dei. Ayaw ko ring mawala itong relasyon na meron tayo. Ayaw kong bitiwan ka. Ayaw kong sa iba ka. I’m aware of your attitudes, and it’s fine. Are you having a hard time expressing yourself? We will work on that. We’re both new to this relationship, but we will learn along the way, okay? Just don’t let go of me, and I will never let you go either, Deimos.” He said earnestly, pressing his lips to my forehead for a long, subtle kiss.

After he finished his foods, gusto na niya sanang bumaba upang dalhin sa kusina ang mga plates kaso hindi ko siya hinayaan na makalabas sa kwarto ko.

Giniya ko lang siya sa kama ko at humiga kami. Marami akong unan na malambot kaso mas gusto ko sa braso ni Alcinous mahiga.

“This is really dangerous, Dei.”

“We’ll just rest.”

“Yeah,” he grumbled, dropping a soft kiss on my hair.

“Ang laki nitong kwarto mo. Kasya ang buong bahay namin.”

“But I like your house. It’s so malinis at naka-arrange ang lahat!”

“Mmm, ang pangit naman kung maliit na nga ang bahay namin. Hindi pa malinis. Saka mahilig si Zayla sa paglilinis eh.”

“Oh, by the way, how did you get here? Commute?” tanong ko at tiningala siya. Nakatingin lang si Alcinous sa ceiling pero ang kamay niya ang tumataas-baba sa aking gilid. Nakikiliti ako!

“Hiniram ko ang motor ni Elvin.”

“R-really?”

“Hmm, matatagalan pa ako ng husto kung magc-commute ako.”

“Where na ang motorcycle ni Elvin? Hindi ko nakita sa labas earlier.”

Bumagsak ang tingin ni Alcinous sa akin at humalik na naman siya sa noo ko. I thought sa lips na! Hmp!

“Iniwan ko sa baba, doon sa may guard house. Tumaas na kasi ang tubig sa daan kanina at namatay ang makina.”

“Oh, should I buy a new one para ipalit mo sa nasira na motorcycle ni Elvin?”

Natawa naman siya. “Hindi na. Titingnan ko siya bukas. Uuwi rin ako bukas dahil doon ako magpapasko sa amin.”

At dahil na-mention ni Alcinous ang Christmas, naalala ko ang gift ko sa kanya.

“Saan ka pupunta?” takang tanong niya nang bigla akong bumangon.

“I already bought my Christmas gift for you. I’ll just get it.”

Tinungo ko ang aking closet at saka ko kinuha ang box kung saan ko binalot ang gift ko para kay Alcinous. Bumili ako ng polo shirt for him and shoes.

“Tada!” I exclaimed spiritedly, handing my gift to him with a wide smile on my lips. “Merry Christmas, my boyfriend!”

Tinanggap niya ito. “Hindi na naman sana kailangan, pero… salamat, Dei.” He said, his voice thick with emotion, before pulling me into a tight embrace.

“Sa bahay ko na ito bubuksan.”

I nodded. “Sure, but make sure to wear them, okay?”

Tumango siya at muli akong niyakap.

When Mama Athena and Papa came home, nalaman nilang nasa house si Alcinous. Of course, they were shocked but they welcome Alcinous. Alam na rin naman nila Mama na boyfriend ko si Alcinous because of Ate Theano. I was also so glad when my parents told Alcinous to call them ‘Tita’ for my Mama and ‘Tito’ for my Papa!

My family also invited Alcinous sa Christmas pero gusto ni Alcinous na kasama ang family niya. Naintindihan ko naman iyon.

Gustong-gusto ko na tabi kaming matulog ni Alcinous kaso hindi na pumayag doon si Papa. In the end sa guest room, natulog si Alcinous.

Kinabukasan, sinamahan ko si Alcinous sa guard house, aayusin niya raw ang motorcycle ni Elvin. Pwede naman sana na bumili ako ng bago kaso ayaw ni Alcinous!

Nakasilong kami ni Alcinous sa malaking shadow ng puno at siya ay inaayos na ang motorcycle. Humiram siya ng gamit doon sa mechanician ng aming mga kotse. Ewan ko lang if pwede ang mga iyon.

Mainit kaya naman pinagpapawisan na si Alcinous. Gusto ko mang tumulong kaso wala akong alam, kaya nga nakaupo lang ako rito sa tabi.

May dumi na ang hands ni Alcinous at ng kanyang biceps, still suot niya ang damit niya kagabi. Kahit na nadudumihan siya ay gwapo pa rin siya. Hindi siya mukhang dugyot or what!

“Deimos?”

Napatingin ako sa may-ari ng boses at ganon na lang ang kinalaki ng mata ko nang makita ko si Jona ay Denisse na nakasilip sa bintana no’ng car. Ni hindi ko alam na may kotse na tumigil sa harap namin!

Napatayo ako at sumulyap kay Alcinous na huminto sa pagkukumpuni no’ng motor.

Bumaba ang dalawa sa kotse at napatingin sila kay Alcinous. Sabay silang napasinghap!

“Oh my gosh! Kaya ba hindi ka available yesterday because… y-your boyfriend visited you?!” Denisse said with a hint of repulsion in his tone.

“No! Kagabi lang dumating si Alcinous.”

Tumayo si Alcinous at nagpunas sa kanyang kamay. Tumabi ako kay Alcinous.

“Alcinous, these are my friends, Jona and Denisse. Denisse, Jona, this is Alcinous, my boyfriend.” Pagpapakilala ko sa kanya.

Yumuko lang ng konti si Alcinous sa kanila.

“Hi, Alcinous! I’ve heard a lot about you from Dei. It’s nice to meet you!” Masayang sabi ni Jona.

Si Denisse naman ay nakataas lang ang kilay at titig na titig kay Alcinous.

Balewala kay Alcinous ang mga titig ni Denisse at bumaling siya sa akin, ngumiti.

“I hope what you heard about me was… something nice,” Alcinous said huskily.

Jona laughed. “It was. Our friend is really into you and very proud of you.” Kinindatan pa ako ni Jona.

“But I like your friend the most.” Tukoy  naman ni Alcinous sa akin kaya kinurot ko siya.

“Well, Dei, we’re on our way sa house ninyo. Bibisita sana kami sa’yo kasi we thought may sakit ka. Jona even brings a basket of strawberries for you.” Singit naman ni Denisse.

Pinauna ko sa bahay sina Denisse at Jona. Hinintay ko munang matapos si Alcinous sa pag-aayos no’ng motorcycle bago kami sumunod kina Jona. Thankfully, magaling mag-ayos si Alcinous. I also think na wala yatang hindi kayang gawin si Alcinous. Ang dami niyang alam!

Dahil hindi umalis sa bahay sina Mama at Papa dahil Christmas na rin mamaya, naglunch kami together, my family, Alcinous, Jona at Denisse. Nabanggit ni Mama ang party kina Denisse at dahil doon inimbita ni Mama at Papa si Alcinous.

Humawak ako sa hita ni Alcinous na nasa ilalim ng table, magkatabi lang kasi kami.

“Sa twenty-eight pa naman iyon. You can go back here.” I added sa imbita ni Mama kay Alcinous.

Lumingon si Alcinous kay Mama at ngumiti. “Titingnan ko po, tita, tito.”

“Sabihin mo lang kay Dei kapag makakadalo ka, hijo. Kami na ang bahala sa susuotin mo.” si Papa.

“Salamat po, tito.”

“Yeah, you should come, Alcinous, para ma-meet mo ang ibang circle of friends namin.” Denisse smirked.

Matapos ang lunch ay gumayak na rin si Alcinous para makauwi sa Monti Alegri. Gusto ko sanang ibigay kay Alcinous ang mga presents ko for his family kaso magmo-motorcycle lang kasi siya.

“Take care okay? Text me or call me kapag nakarating ka na sa house ninyo.” sabi ko kay Alcinous after our tight hug.

“Hmm, mag-iingat ka rin dito.”

“Goodbye, Alcinous! Please drive safely!” I waved as I let go of his t-shirt.

Sumakay si Alcinous sa motorcycle, nilingon niya ako. “I will, Dei. I love you!”

Ngumuso ako. “I love you too, Alcinous!”

---

This story is already at

chapter 41

on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 25

Chapter 25

Dei’s Pov

Our family usually spends Christmas outside the country, pero ngayon ay rito lang kami sa Philippines. Si Lala Fausta ay pumunta rin dito sa bahay namin para sa Christmas.

After the Christmas ay nakagawian na rin ng family namin na pumunta sa mga charity house upang doon mamigay ng mga gifts sa mga bata na may cancer tapos sa mga bata sa bahay ampunan, at pati iyong mga nararaanan namin sa road ay binibigyan din namin.

Before, hindi ako nakakatulong sa ganito, sa pamimigay at makisalamuha sa mga bata at mga matatanda. But right now, natutuwa ako na kahit sa simple na pagkain at gifts namin ay laking tuwa na nila.

“Ate! Ate!”

I was shocked when a kid, who I think was around five or six years old, held the hem of my Chanel shirt.

“Bebe, ano ba! Naku, sir, sorry po!” ani ng isang staff sa bahay ampunan na aming pinuntahan.

Umiling ako sa babae. “It’s fine po.” Yumuko ako sa bata. Magulo ang hair niya at lumang-luma na ang damit, but at least hindi siya nangangamoy. Presentable pa rin. “You need something?” tanong ko sa bata.

Hinawakan siya no’ng staff sa shoulders niya.

“Okay lang, ate. You can let go of her.” ani ko sa babae para pakawalan niya ang bata.

“S-sige po.” sabi no’ng babae at unti-unti ring binitiwan ang batang babae.

Umupo ako sa isang kahoy na upuan na nandirito sa labas ng bahay ampunan. Itong bahay ampunan ay matagal na palang sinusuportahan ng family namin. Marami raw silang nasasagip na mga bata dahil sa tulong ng parents ko.

Lumaki ako na sheltered at walang ka-alam alam sa mga totoong nangyayari sa paligid ko. Akala ko exaggerated lang nila Mama ang lahat. Akala ko OA lang sila na may mga batang ganito. Iniiwan ng mga magulang at pinapabayaan. Akala ko lahat kagaya sa akin. Akala ko lahat kagaya ng parents ko. But reality, sometimes, sucks. Sometimes, reality hurts. Sometimes, reality is too harsh. And it saddens me that such a harsh, cruel, and painful reality is truly real.

Bigla ko tuloy’ng naalala ang mother ni Alcinous na iniwan sila. Tsk!

The more I learned about the real world, the more scared I became. The real world wasn’t as good as I expected, and it certainly wasn’t as beautiful. I’m just lucky to have a wealthy and loving family.

“Ate?” ani ng bata kaya napatigil ako sa pag-iisip.

Tumabi sa akin ang bata at dala niya ang natanggap na mga regalo galing sa amin.

“I’m not a girl, baby.” ani ko naman sa bata.

Babae man ako sa puso, pero lalaki pa rin ako sa panlabas na anyo!

“Huh? Para po kayong babae!”

“Really?”

Nakakatuwa naman ang batang ito! Ang daldal! Parang si Zayla lang!

The little girl nodded her head vigorously.

“Anyways, bakit mo ako tinatawag kanina?”

Inunat ko ang aking paa dahil matagal din kaming nakatayo kanina. Lumabas nga lang ako upang nakapagpahinga.

Malaki ang facility ng shelter. Hindi nagsisiksikan ang mga bata at well-ventilated sila sa nakikita ko naman kanina. Dito naman sa labas, kung saan kami ngayon nitong batang babae, ay malaki. Malaki ang playground at may garden din sila na inaalagaan ng mga bata.

“Gusto ko lang pong mag-thank you! Salamat po sa mga toys at mga bagong bag at papel na bigay ninyo! Para po kayong angel, ate… ay k-kuya pala!” Daldal naman ng bata, mukhang nalilito rin siya kung alin ang una niyang sasabihin.

“Tsk! Binobola mo lang ako, eh.”

Bigla kong naalala ang mga kapatid ni Alcinous dahil sa bata.

“What’s your name?”

Lumapad ang ngiti ng bata sa akin. “Bebe po!”

“What?”

“Bianca po pero Bebe po kasi ang tawag ng mga kasama ko sa akin.” And she giggled. “Ikaw po, Kuya, ano po ang name ninyo?” Ang liit ng boses niya tapos masigla! Nakakatuwa pakinggan!

I smiled. “My name is Dei.”

Tumango siya. “Salamat po uli, kuya! Ang bait-bait n’yo po. Kayo po ng pamilya ninyo!”

Ginulo ko ang buhok ni Bebe. “It’s nothing, Bebe. We’re happy na naka-help kami at happy kayo sa mga gifts namin sa inyo.”

“Para po talaga kayong angel! Mabait at maganda po!”

“Nakakita ka na ba ng angel?”

“Oo po!”

“Mmm?”

“Ikaw po! Angel po kayo, Kuya Dei!” Masyadong madaldal ang bata! Ang dami niyang sinasabi pero naaaliw naman ako sa kanyang bibig.

Tumawa ako. Noon, hindi ko talaga gusto ang mga kids. Nito lang ako naging malapit sa mga bata dahil sa mga kapatid ni Alcinous at ngayon nadala ko siya rito. Mas nakakatuwa palang kasama ang mga bata!

I was about to say something when my phone vibrated inside my pocket. Kaagad kong kinapa ang cellphone ko at kaagad na gumuhit ang ngiti sa lips ko nang makita kong si Alcinous ang tumatawag sa akin!

I giggled before swiping up to press the answer button.“

“Hi!” I enthusiastically said.

“Dei,”

Ngumuso ako nang marinig ko ang voice ng boyfriend ko! Namimiss ko na naman siya! How I wish na matapos na itong christmas break namin para bumalik na ako sa Monti Alegri.

Really, I still get the feeling of déjà vu whenever I think about coming back to Monti Alegri. Parang kailan lang kasi na ayaw na ayaw ko roon but now I’m so eager na na bumalik doon. Nandito naman si Lala Fausta kaso ang isip ko lumilipad na sa Monti Alegri, particularly kay Alcinous. Okay na nga sa akin kahit mahina ang signal doon. Tsk!

“Merry Christmas ulit, Dei. Saka iyong mga kapatid ko gusto ka rin nilang batiin.”

Nagkatawagan naman kami no’ng christmas eve eh.

“Merry Christmas as well! Please send my greetings to Zayla, Aldous, and your father, Alcinous.”

“Makakaasa ka, Dei. Oo nga pala, nabuksan ko na ang regalo mo sa akin. Mukhang… mamahalin.”

I pouted and fixed my eyes on the gumamela flower, meters away from me, that was swinging in the wind. It was fortunate na hindi umulan today.

“H-hindi naman siya ganon ka-pricy eh. Pinili ko nga iyong medyo mura lang.” I countered.

Ano ba ang gusto ni Alcinous na gift ko for him? Hirap na hirap na kaya akong maghanap ng mura na clothes para lang hindi siya umangal.

“Hmm. Salamat dito. Gustong-gusto ko sila.”

“Really?” Medyo napatili ako sa tuwa.

“Oo,”

“Oh, that’s good to hear.” Kinikilig ko namang sabi.

“Oo nga pala… iyong imbitasyon nina tito at tita…”

“Oh, what about it?”

Sa totoo lang I really wish na sana makadalo siya.

“P-pupunta ako.”

Napatayo ako sa bigla. “Really? You’re not playing with me right?”

I heard him chuckled from the other end. “Pupunta ako. Nakapagpaalam na ako kay Papa. Pumayag siya.”

“That’s good! Sasabihin ko kaagad kina Mama at Papa para makabili na rin kami ng clothes for you!”

“Pwede namang mag-arkila ako rito ng masusuot ko. Hindi na kailangang bumili.”

“No!” Matigas kong pigil sa kanya. “Ito ang first mong sumama sa amin. Hayaan mo na sina Mama at Papa. Please? Besides, hindi naman ito palagi.”

“Mm, sige.”

“I’m so happy!”

“Masaya rin ako, Dei.”

“See you soon!”

“See you soon, Dei. I miss you, cub.” Biglang lumambot ang boses niya.

Kinilig tuloy ako ng husto!

“I miss you na rin!”

“Sige na. Mag-iingat ka d’yan, Dei. I love you!”

“I love you too, Alcinous. Baba mo na ang call.”

“No, ayaw kitang babaan ng tawag. Ikaw na lang pumatay sa tawag.”

“Ayaw ko rin patayin ang tawag.” Nguso ko kahit wala naman si Alcinous sa harap ko.

“You drop the call, cub. Please!” Alcinous murmured softly from the other end.

I sighed. “Fine. I’ll drop the calm na ha.”

“Mmm!”

Matapos kong ibaba ang tawag namin ni Alcinous ay binalik ko sa aking pocket ang aking cellphone. Ngiting-ngiti ako at excited na akong sabihin kina Mama na dadalo si Alcinous kasama kami! Kaso ganon na lang ang kina-talon ko nang may biglang humawak sa arms ko!

“Kuya Dei!”

Nahawak ako sa aking chest part dahil sa gulat ko! Akala ko hihiwalay na sa body ko ang aking soul! Nandito pa pala si Bebe or Bianca sa tabi ko! All this time ay nakikinig pala ito sa usapan namin ni Alcinous!

Bumalik ako sa pagkakaupo.

Humagikhik si Bebe. “Sorry, kuya Dei. Nagulat po kita?”

I rolled my eyes. Obviously naman!

“May dyowa po kayo?” Usisa ni Bebe at halos kuminang ang eyes nito habang nakatingala sa akin.

“Dyowa? Where mo natutunan iyan?”

Ngumuso naman si Bebe at niyakap ang bag na bigay namin sa kanila. Laman no’ng bag ay ang school supplies na kasama sa aming gifts for them.

Hinabaan ako ni Bebe sa kanyang nguso. “Sa mga klasmeyt ko lang din, Kuya.”

“Oh my gosh! Mga kids pa kayo dapat hindi ninyo pinag-uusapan ang mga ganito!”

“Alam ko naman po! Pero may dyowa ka na, kuya? Gwapo po?”

Ngumisi ako kay Bebe at saka muli kong kinuha ang aking cellphone. I opened my phone at pumunta kaagad sa albums kung nasaan iyong mga photos namin ni Alcinous together.

Proud kong pinakita kay Bebe ang pictures namin ni Alcinous together.

Napatitig si Bebe roon sa pictures namin ni Alcinous at ilang saglit lang ay tumingin siya sa akin na may malaking ngiti sa kanyang labi.

“Ang gwapo naman po niya! Totoo bang dyowa ninyo ito?” Tinuro niya pa ang picture ni Alcinous.

“Of course!”

Ngumuso siya at muling tumingin sa pictures namin ni Alcinous.

“Kung sabagay nga, kuya Dei, maganda ka po kaya dapat gwapo rin ang dyowa mo!”

“Kaya ikaw dapat ganon din.”

“Maghahanap ako ng kagaya sa dyowa mo, kuya Dei!”

“Hmm! Dapat gwapo, gentleman, mabait, family oriented, at love ka!”

Bianca nodded her head cheerfully.

---

Alcinous arrived the day of the party! Dahil nasabi ko na rin naman kina Mama at Papa na sasama sa amin si Alcinous, nakabili na rin kami ng suit for him. We bought three suits with different size for him just in case kung alin ang kasya for him. Malaki kasi si Kuya kaysa sa boyfriend ko kaya ang pinili naming sizes is iyong below sa size ni Kuya.

“Mabuti at makakasama ka, hijo.” ani Mama kay Alcinous.

Kumamot naman si Alcinous sa kanyang batok na parang nahihiya pa kay Mama.

“Ahm, pinayagan naman po ako ni Papa, Tita. Saka salamat po talaga sa pag-imbita sa akin.”

“It’s nothing, hijo. You’re Dei’s boyfriend, you are welcome in our family. But just remember one thing… ayaw naming masaktan ang prinsesa namin.”

“Mama!” singit ko.

Napatingin ako kay Alcinous na ngumingiti lang.

“Hindi ko rin naman po gustong masaktan si Dei, Tita.”

“We trust you, hijo.”

“So much for that, Princess, dalhin mo na si Alcinous sa guest room at ipasukat mo na sa kanya ang mga suits na nabili natin for him. At kapag may problema, just tell us, okay? May time pa naman tayo in case walang kakasya kay Alcinous doon sa mga suits.” si Papa.

Wala sina Ate at Kuya ngayon sa house kasi pumasok pa sila sa work. It’s a good thing na rin dahil walang magt-tease sa akin at walang Kuya Thales na laging nakabuntot sa amin ni Alcinous.

Alcinous was stupefied upon finding the three expensive suits lying on the bed. ganon ka-mamahal na mga suits.

“Okay lang ba sa’yo ang suit? Baka naman nahihiya ka lang.” sabi ko matapos niyang makapili ng suit na isusuot.

Alcinous hooked his arms around my waist and pulled me closer to his body.

Oh my gosh! May aircon naman dito sa room pero feeling ko biglang uminit!

“Hmm, kasya na iyong napili ko. Sana pala sinabi ko na sa’yo ang size ko para hindi mag-aksaya ng pera sina Tita at Tito.”

I smirked. “It’s fine they’re not that costly naman eh.” Pampalubag ko lang sa kanya. Ayaw ko nang sabihin ang totoong presyo ng mga ’yon.

At nang gumabi ay naghanda na rin kami para sa party na gaganapin sa mansion nina Denisse.

I wore a stunning white backless suit adorned with shimmering diamond sequins, perfectly complemented by elegant white pointed Louboutin heels. Matapos akong ayusan ng in-house make-up artist namin ay pinuntahan ko na rin si Alcinous.

Walang habas akong pumasok sa kanyang inakupang guest room. My jaw dropped when I saw him in a sleek black three-piece suit, his hair neatly styled to perfection. He looked incredibly mature and effortlessly masculine, exuding confidence in every detail. Bagay na bagay sa kanya ang kung sakaling maging businessman siya. Parang ang strict ng dating! Hinulma pa ng kanyang suit ang kanyang malaking braso at broad shoulders.

“Dei,” sambit niya. Doon lang ako napatigil sa kakatitig sa kanyang mukha.

Lumapit ako kay Alcinous.

“Ayos lang ba itong suot ko? Medyo uncomfortable ako kasi first time kong magsuot ng ganito. Hindi ko alam kung bagay ba sa akin o ano.”

I shook my head. “You’re not just handsome tonight, Alcinous; you’re incredibly fine and extraordinarily elegant! Naiinis tuloy ako!”

Kinuha niya ang kamay ko. “Bakit naman?” Malambing niyang tanong. “Ang ganda mo ngayon para mainis ka lang.” Then he dropped a kiss on my forehead.

I pouted. “Baka kasi mamaya sa party ay may magkagusto sa’yong iba!”

Natatawa siyang umiling. “Wala naman akong paki doon. Nasayo lang ang attention ko. Ako nga nababahala dahil sa suot mong ito. Bakit walang tela ang likod nitong suot mo?” Kunot-noong tanong niya.

“It’s called fashion and style for a reason.”

“Kahit na. Baka lamigin ka.”

Ang pagtatalo namin ni Alcinous ay naputol nang dumating si Ate Theano at pinapababa na kami. Kumuha pa kami ng mga larawan at syempre kami rin ni Alcinous bago kami umalis ng bahay.

Ewan ko kung ilang beses ko nang nasabi na sobrang saya ko dahil tanggap ng family ko si Alcinous. Na kahit na magkaibang-magkaiba kami ng estado ni Alcinous, pananaw, at buhay ay hindi pa rin iyon naging hadlang para sa amin.

At habang nandito nga kami sa aming limo ay nag-uusap sina Kuya at Alcinous. Minsan rin ay sumasali si ate Theano. They never let Alcinous feel out of place or uncomfortable.

I don’t know what I did to deserve all of these things—a loving family and a sweet, caring boyfriend! All of this was just too unreal if you think about it, but it’s happening to me.

Pagkarating namin sa mansion nina Denisse ay binati kaagad kami ng parents ni Denisse at syempre binati rin namin ang couples.

Pumunta kami sa aming table. May mga kilalang tao sina ate at kuya sina mama at papa rin ay may kausap na mga kaibigan nila kaya naiwan kami ni Alcinous sa aming table. We talked about their pasko sa probinsya tapos kumuha rin kami ng pictures. Na-enjoy rin namin ang mga pagkain na sini-serve!

“Comfort room lang ako saglit.” Paalam ko kay Alcinous na kumakain.

“Samahan na lang kita.” sabi niya at mabilis na binaba ang utensils na hawak.

Umiling ako. “Comfort room lang naman ako. Continue your dinner na lang, okay? This is gonna be quick! Sabay nating hanapin sina Denisse at Jonathan after.”

Pinanliitan pa ako ni Alcinous sa kanyang mata pero hinaplos ko ang kanyang panga.

“Fine.” Suko niya.

Ihing-ihi na ako kaya nagmamadali akong pumunta sa comfort room. Kaya lang pagkarating ko roon ay may nakapila sa comfort room at mahaba! Kaya naman naisipan kong sa loob na lang ng mansion magbanyo. Pumunta ako sa kitchen ng house nina Denisse at doon nagbanyo. Nag-retouch na rin ako ng konti.

Palabas na ako sa garden kung saan ginaganap iyong party nang marinig ko ang boses ni Denisse at Jona mula sa isang direksyon.

“Denisse, stop it!” rinig kong saad ni Jona.

Kumunot ang noo ko at sinundan ang boses nina Jona at Denisse.

Denisse continues, “As I said nga earlier, this is Alcinous Tavera…”

“Alcinous?”

“Tavera?”

“Oh, I haven’t heard of that name before.”

Hindi pa nga tapos is Denisse ay may mga narinig na akong bulung-bulongan from our circle of friends before. Though hindi naman talaga kami close no’ng mga iyon!

“… he is from Monti Alegri, kung saan ang province nina Dei. Doon nga sila nagkakilala ni Deimos at eventually naging magboyfriend sila. And you haven’t heard of his name naman talaga, guys, because Alcinous is a worker lang naman sa plantation nila Deimos. I have heard nga rin na nagtatrabaho si Alcinous sa wet market tapos senior high palang siya at he even bought Dei a cheap silver neck—”

“Denisse!” sigaw ni Jona.

Nakuyom ko nang mahigpit ang aking mga kamay. May dumaan na waiter sa tabi at dala-dala nito ang ilang glass ng red wine. Humablot ako ng isang baso doon at saka deretsong tinungo si Denisse. Nakatalikod si Denisse sa gawi ko kaya naman hinablot ko ang balikat niya paharap sa akin at walang pag-aalinlangan kong sinaboy sa kanyang mukha ang wine na kinuha ko kanina. Naubo siya dahil doon.

Sunod-sunod ang naging singhap ng mga tao sa likod na mga kilala namin before.

“Oh my god!” Eksaherada niya.

“Damn you, Denisse!” I cursed Denisse before rewarding him with a crisp slap on the cheek, leaving a sting on my palm! Talagang nandilim ang paningin ko dahil sa kanya!

How dare he belittle Alcinous and say those things about him in front of this bunch of brats?!

Susugod na sana si Denisse sa akin kaso niyakap na ako ni Alcinous at nilayo kay Denisse bago ito makabawi sa ginawa ko sa kanya.

Nanlisik ang mga mata ni Denisse sa akin at parang tigre na handa nang manglapa sa akin kaso pinigilan na rin siya ni Jona.

I gave Denisse my middle finger. ‘Fuck you, bitch!’

---

This story is already at

chapter 43

on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 26

Chapter 26

Dei’s Pov

I was so frustrated that I didn’t even know when I climbed into our limo with Alcinous. Nagpupuyos pa rin ako sa damdamin ko at nanginginig pa rin ang kamay ko sa galit kay Denisse! Parang gusto kong manakit! Parang gusto kong manghampas hanggang sa mangalay na itong kamay ko.

I understand that Denisse was really a bitch. Ako rin naman. Hindi rin naman ako angel or what. Aaminin kong warfreak ako. Nang-aaway talaga at hindi nakakatulog kapag walang ganti. Pero iyong ginawa ni Denisse sa boyfriend ko. That was so below the belt. That was incredibly disrespectful and ill-mannered of Denisse! Damn him! He knows Alcinous is my boyfriend! Tapos ginanon niya? At sa harap pa no’ng mga brats naming circle before?

“Dei,”

Napatingin ako sa kamay ni Alcinous na tumakip halos sa kamay kong nanginginig. Malaki talaga ang kamay niya kaya sakop talaga niya ang kamay ko.

“Calm down,”

I took a deep, shaky breath, exhaling unevenly through my mouth and nose. The trembling in my body refused to subside, a lingering reaction to the shocking scene I had just witnessed. Kulang pa ang pagligo ko kay Denisse roon sa wine. Kulang pa ang isang sampal para magising ko siya!

I pulled my hand away from Alcinous briefly, only to intertwine my fingers with his, feeling the warmth of his large hand envelop mine. I looked up, locking my gaze with his.

His dark, enigmatic eyes seemed to shift in color, reflecting the interplay of the grandball’s vibrant lights and the car’s dim interior glow, like a prism scattering light into a spectrum of colors. His stare was gentle, filled with a quiet understanding that seemed to speak volumes without uttering a word. How can he still be so calm despite what Denisse did to him? How can he still look at me affectionately after that incident?

Napatingin ako sa kanyang suot na ngayon ay nasa akin na iyong coat niya. Ni hindi ko alam kung kailan niya ito pinasuot sa akin dahil sa pag-aalburuto ko.

“How can I calm down, Alcinous? My friend humiliated you in front of those brats!” I spat.

“I know Denisse can really be a bitch and evil, but I didn’t think he would actually do this to me—to you!”

Alcinous scooted closer and hugged me.

“I was so disappointed! So disappointed in him! It was supposed to be your best night with us, but Denisse ruined it!” I cried on his shoulder.

“Sshh!”

“I don’t know if I can ever treat Denisse the same way I did back then! I hate him! I hate him for putting you in that kind of situation, Alcinous!”

“Sshh, it’s still the best for me. Nakasama kita, kasama natin ang pamilya mo. Masaya na ako kapag kasama kita, Dei. Hindi ko iniisip iyong ginawa ni Denisse kanina.”

Naiinis na ako. Parang hindi na good itong kindness niya! Siya na nga itong pinahiya at minaliit ng friend ko pero siya pa rin ang nag-iintindi!

“Ang mahalaga naman kasi sa akin ay nakapunta ako rito. Nakasama ka sa gabing ito. Saka hindi naman ako nasaktan sa mga sinabi kanina ni Denisse kasi totoo naman iyon. Hindi ko rin naman iyon kinakahiya. Hindi ako nahihiya na trabahante n’yo lang ako at mahirap. Mahihiya lang ako kung nagpanggap ako r’on na may kaya pero wala naman.”

My face contorted. Bakit ba ang bait niya?!

“Kaya ba hindi ka nagsalita kanina at hinayaan mo si Denisse na ganunin ka?”

He sighed. “Ayaw kong maging bastos at lumikha ng gulo roon, Dei. Ayaw kong ipahiya ang pangalan ninyo dahil kayo ang nag-imbita sa akin.”

Ngumuso ako at inabot ko ang butones ng suit niya na nasa bandang dibdib gamit ang isang kamay ko. Pinaglaruan ko iyon.

“Bakit ba kasi nando’n ka? Sabi ko naman sa’yo na sabay tayo, di ba?”

Ang isa ko namang kamay ay hawak ni Alcinous. Mahina niya itong hinahaplos gamit ang kanyang magaspang na palad. Alcinous’s rough, sandpaper-like palms were a testament to his unwavering dedication and hard work for his family. At such a young age, he had already taken on the responsibilities of a man, shouldering burdens that many would falter under. That’s why I admire him even more. The more I get to know him, the deeper I find myself falling for him.

“Hinanap ka nina Tita at Tito kaya naisipan kong sundan ka sa banyo. Medyo natagalan ka kaya naman sinundan na kita dahil nag-aalala rin ako. Kaso wala ka sa pinuntahan kong banyo kaya naisipan kong pumasok sana sa loob kaso nakita ako ni Denisse at hinila tungo sa mga kaibigan n’yo raw.”

“Hindi ba umawat si Jonathan?”

“Jonathan tried, Dei.”

Sumama muli ang timpla ng mukha ko. “That bitch!”

“Hey, let’s not ruin the night because of him, okay? Mahaba pa naman ang gabi para sa atin.”

Sumama na talagang loob ko dahil sa nangyari. Sinisisi ko tuloy ang sarili ko kung bakit nalagay si Alcinous sa ganoong sitwasyon.

“I’m sorry sa ginawa ni Denisse, Alcinous. That was so disrespectful of him.”

Kinabig ako ni Alcinous at saka muling niyakap. Mabuti at walang ibang tao rito sa loob ng limo.

“Okay lang.”

Yumakap ako sa kanyang katawan.

“Bakit mo naman hinubad ang coat mo?”

“Gabing-gabi na kasi tapos ang laki ng butas sa likod ng damit mo.”

A sly smile curled on my lips as I craned my neck, eager to catch a glimpse of his face.

“Ayaw mo lang may makakita ng likod ko eh.” I teased him.

“A-ayaw ko naman talaga.” At hindi niya talaga tinanggi!

“Pwede ba ako kumandong sa’yo?” I changed the topic.

Mukhang nagulat si Alcinous doon sa sinabi ko at nanlaki ang mga mata.

“Dei,” hirap niyang saad.

“Kandong lang naman.”

“Baka biglang pumasok sila Tita. Dei, ayaw kong isipin nila na pinagsasamantalaan ko ang kabutihan nila sa akin.”

“Eh? We’re boyfriends naman!” Himutok ko.

“Minor ka pa.”

Tsk! Para namang mabubuntis ako sa kandong!

“Eh, kandong lang naman! Wala naman akong gagawin! Unless ikaw may hidden agenda ka.” Accused ko sa kanya.

Sayang at hindi ko makita ng maayos ang mukha ni Alcinous dahil sa limitadong ilaw na nakabukas sa loob ng limo namin.

“Dei, wala akong iniisip na masama sa’yo.”

I pouted.

“Kandong ako, please?” Pagpapa-cute ko na kay Alcinous.

Ano ba ang gusto niyang gawin ko? Ang hirap naman lumandi kay Alcinous. O baka na-trauma pa rin siya no’ng nahuli kami ni Kuya Thales doon sa bukid!?

“Sa Feb pa ako mag-e-eighteen kaya sa susunod na taon pa talaga tayo magki-kiss. Kaya kandong lang muna ngayon, please?”

“Sige na, halika ka na rito.” Pagsuko rin ni Alcinous at saka tinapik ang kanyang kandungan para sa akin.

Iyong inis at galit ko kanina dahil kay Denisse ay napalitan din ng tuwa at kilig dahil sa pagpayag ni Alcinous na kumandong ako sa kanya.

“Saglit lang ito ha.” aniya at ginapos ang kanyang braso sa aking maliit na katawan.

“Hmm!” Masunurin kong tango at yumakap sa kanyang leeg.

My life was contrastingly different from Alcinous, and not only that, our physiological aspects also differ greatly. Si Alcinous kasi tan ang skin tapos ako parang makikita na ang ugat sa kaputian ng skin ko. Thankful na nga lang ako dahil sa lips ko na namumula dahil parang may buhay na itong katawan ko. Also, si Alcinous very masculine ang katawan at may muscles talaga at malakas samantalang ako ay maliit at masyadong malamya. Then, si Alcinous mabait at mahaba ang pasensya pero ako hindi. Nakikipag-away talaga!

Nakatitig ako sa gwapong mukha ni Alcinous nang maabutan niya akong titig na titig sa kanya.

“May dumi sa mukha ko?”

Umiling ako. “No! You’re just very handsome!”

Natawa naman siya.

“I really thought na hindi ka mabait back then. Akala ko snob ka at malamig. May soft and sweet side ka rin pala.”

“Maarte ka kasi noon at maldita pero gusto ko pa rin.”

Sa bawat buka ni Alcinous sa kanyang bibig ay parang may nagtutulak sa akin na ilapit ko ang aking mukha sa kanya. That’s why I slowly lean my body toward his and, at the same time, lower my head to Alcinous.

My heart palpitates as my face gets nearer and closer to Alcinous. His warm breath fans me, making everything around us blur, and the temperature climbs so high. My palms feel sweaty and tremble.

“Stop, cub!” Alcinous said problematically, swallowing hard.“

“Next year, February mag-e-eighteen ka na. Not right now, Dei. Please, Dei!”

Nahiya ako at binagsak ko na lang ang aking mukha sa leeg ni Alcinous. Kung bawal sa lips baka hindi bawal dito sa leeg niya?

“Pwede ba rito?” bulong ko at konting-konti na lang ang distansya ng labi ko sa leeg niya.

“Dei,”

“Kiss na lang sa neck mo, please!”

“Cub,”

“Masama ang pakiramdam ko. Galit ako kay Denisse at naiinis din pala ako. Gusto ko lang ng diversion.” I reasoned.

“H-hindi ba sapat itong kandong?”

Umiling ako.

Ilang sandali itong natahimik.

“Sige. Bilisan mo lang,” Alcinous said in his low and baritone voice.

With the help of the dim light inside the car, I took a brief peek at Alcinous’ neck. I saw him swallow hard and take a deep breath.

I brushed my fingers against his nape and moved my head closer to his neck. Alcinous stiffened. I gulped before opening my mouth, then pressed my lips to the side of his neck.

Humigpit ang pagkakayakap ni Alcinous sa akin.

Ecstasy filled my system as my lips came in contact with Alcinous’ neck. Something within me felt satisfied, but I was still curious. That’s why I kissed his neck more and bit his skin a bit, which earned a soft growl from Alcinous.

“Dei, that’s enough.”

Alcinous’ protests were futile as I took another bite and sipped on his skin, making him groan like an animal in pain. I nipped and ran my lips over his neck, tasting his skin over and over again.

Natapos ang taon na dala-dala ko ang tuwa nang malagyan ko ng kiss mark si Alcinous sa kanyang neck! We weren’t able to celebrate the New Year together, but I’m still happy because of the kiss mark! Magaling naman pala ako gumawa no’n kahit first time ko! Tingin ko nga kapag first kiss namin ay magaling na rin ako!

“Oh my gosh! Namiss ko kayo mga bakla!” Maingay na bati ni Remy sa akin.

“Happy new year, bhie! Mas naging sexy ka pa yata at mas pumuti ngayon!” ani naman ni Juls at niyakap ako! Nagyakapan kaming tatlo.

“Kayo rin naman!” Masaya kong untag at isa isa kong inabot ang mga gifts ko for them.

“Ahhh!” sabay na tili nina Remy at Juls nang makita nila ang gifts ko sa kanila. Tsk! Parang Dior bag lang naman!

“Ang mahal naman ng gift mo sa amin!” Ngusong saad ni Remy at niyakap ang regalo ko para sa kanya.

“Last na rin ’yan!” Biro ko.

“Ay! Natututo ka na ha! Nakukuha mo na ang humor namin, bhie!” Sampal pa ni Juls sa braso ko kaya naman sinampal ko rin siya!

“Tang ina ang astig naman nitong sapatos na bigay mo, Dei!” Bulaslas ni Elvin.

“’Yan na rin ang huling gift ko for you, Elvin!”

“Sus! Parang hindi ko naman pinapahiram ang boyfriend mo ng telepono ko no’ng nasa Manila ka.”

Sinapak ko na si Elvin.

Nang dumating sina Vyjane at Rizie ay panay lang ang sulyap nito sa banda namin. Mukhang may gustong sabihin pero naduduwag. Hay! Bagong taon kaya want ko sana ng new me. Kaso mukhang sinusubok ako ng mga pagkakataon!

Gulat na gulat ang mga classmates ko nang umakyat si Manong Cesar at Ate Klara dito sa aming classroom at may dalang mga box! Pero mas nawindang sila ng binigyan ko sila isa-isa ng mga Jo Malone colognes! Gift ko for them. Kahit na hindi ko bati sina Rizie at Vyjane, binigyan ko pa rin sila.

“Salamat, Deimos!”

“Salamat, Dei!”

“Thank you, Dei!”

“Puta! Salamat, Dei! Ang bango, pre!”

Lumapit sina Rizie at Vyjane sa akin.

“T-Thank you, Dei.” ani naman ni Vyjane.

“Salamat dito, Deimos.” si Rizie

Nginitian at tumango ako sa kanila. Ayaw ko na nang away kaya sana bati na kami.

Tuwang-tuwa naman ako na gusto nila ang simpleng gift ko sa kanila!

At nang dumating si Alcinous ay hindi na ako nahiya na yumakap sa kanya at kumalampit!

“Be careful!” angil naman ni Alcinous pero sinalo pa rin ako.

“Next month na birthday ko!” ani ko sa kanya at hindi ko na binalingan ang mga kaklase namin na nagkagulo dahil sa pabango.

“Alam ko.” sagot niya habang nakasuporta ang isang braso sa baywang ko.

“Next month na rin ang kiss ko!”

Namula siya bigla!

“Hmm!”

“Nahihiya ka?”

“W-wala. May… may naalala lang.”

“Iyong kiss mark?!”

Mabilis na tinakpan ni Alcinous ang bibig ko kaso huli na naman siya.

“Lagot ka talaga sa akin! Iyang bibig mo… lagot ’yan sa akin!”

I just giggled. Hindi ako natakot sa banta niya! Mas na-excite pa nga ako!

---

This story is already at

chapter 44

on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 27

Chapter 27

Dei’s Pov

We were really drained by our new subjects, tapos may mga exams pa at may research pa. What was even more frustrating was how January seemed to drag on like a turtle. It felt like it had been stretched out forever, almost as if the entire month was a whole year.

Naging alaala na lang talaga ang mga nangyari no’ng mga nakaraang araw at no’ng nakaraang taon! Ang pagpunta ni Alcinous sa bahay, pagpunta namin sa party na nauwi sa pag-away ko kay Denisse na hanggang ngayon ay hindi ko pa rin bati. Tanging si Jona na lang ang nangangamusta sa akin. Wala rin akong balak kausapin si Denisse hangga’t hindi siya humihingi ng sorry sa boyfriend ko!

I was only thankful that on that night, kahit na medyo nag-cause ako ng scene sa party sa mansion nila Denisse. Hindi nagalit sina Mama Athena at Papa Phill sa akin. Pinagsabihan lang ako at tinanggap ko naman iyon. Okay ang parents namin ni Denisse, kami lang talaga ang may slight na drift na sa isa’t isa. Labas ang friendship namin sa businesses ng families namin.

“Anong gusto mo sa karaawan mo, apo?” Lala once asked me when we had dinner together. Itong si Lala ay kahit na matanda na abala pa rin sa kanyang negosyo here sa probinsya. Hands on siya sa lahat kahit pa-byahe-byahe siya sa kahit saang sulok ng Monti Alegri.

Tumusok ako ng isang hotdog. Oh my gosh! My birthday is coming na pala! Oh my gosh! Ang kiss ko sa lips malapit na rin! Tsk! Muntik ko pang makalimutan ang birthday ko dahil sa busy ko sa school! Ang dami naman kasing pag-aralan dahil sa nalalapit na examination!

“Dito na lang ako sa Monti Alegri, Lala! Want ko po makasama ang mga friends ko here at classmates sa birthday ko!” Excited kong sagot kay Lala. Not sure lang kung saan ako excited, sa birthday party ko ba o sa ina-anticipate kong kiss namin ni Alcinous!

“Hmm, sasabihin ko ’yan sa mga magulang mo. Tumawag kasi kanina ang Papa mo at tinanong ako kung may nabanggit ka raw ba na gusto mo sa birthday mo. Saan mo gusto? Dito na sa mansion o gusto mong maghotel?”

Ngumuso ako at saglit na nag-isap. “I want a beach birthday party, lala.”

Tumigil si Lala sa kanyang pagnguya. Then, she delicately wiped her mouth with the table napkin. “Are you sure, apo? May naisip ka ng resort o kung saan mo man gusto na beach? Sasabihin ko ito kay Phill sana pumayag siya. You’ll be exposed to a lot of sunlight, apo.”

“Medyo fine na naman ang skin ko sa araw, lala. My skin is not that sensitive na po.”

“Alam ko pero ang ama mo at kuya mo. But if you really insist on this beach party of yours. I’ll tell your parents about it so we can arrange it as soon as possible.”

I nodded at Lala before chewing the remaining food in my mouth. Nang malunok ko ito ay muli akong nagsalita.

“Lala, I don’t want an extravagant party. I just want a simple birthday party po.” Iniisip ko rin na kapag nakabalik ako sa city ay babalik ako doon sa shelter kung saan si Bianca. Gusto ko ulit mamigay ng foods at clothes doon. Iyong mga damit ko, bags, at shoes na hindi ko na nasusuot ay ibebenta ko at gagamitin ko ang money para sa kanila. And if kulang, saka na ako manghihingi kina Mama.

“Gosh! So that means, d’yan ka mag-e-eighteenth birthday sa Monti Alegri?” Eksaherado ni Jona habang nagv-videocall kami.

Kausap ko si Jona right now but I’m also holding my Gen.Bio 2 notebook dahil may mastery kami tomorrow.

“Yeah,” sagot ko at saglit na pumikit para magsaulo.

“Gusto ko dumalo sa birthday mo! Promise hindi ko dadalhin si Denisse with me!”

Binuka ko ang aking mata.

“That’s why I called you right now— I really want you here, bitch.”

Jona clapped his hands. “Perfect! Gusto ko rin talaga nakapunta d’yan sa Monti Alegri!”

Ngumiti ako kay Jona at binaba ko ang notebook.

“I will expect your presence, Jona… ikaw na lang ang real friends ko d’yan.”

“Hmm!”

The day went on at mas na stress ako habang papalapit ang birthday ko dahil kahit na hindi pa kami nakakatapos sa chapter one ng research namin. Shit! Ang teacher namin may schedule na for our defense! Pinalampas lang talaga ni ma’am ang title defense namin tapos ito na naman. Hindi ba kami pwedeng mag-relax?

On Valentine’s Day, I went to Alcinous’ house! Despite our hectic schedule at school and the mountains of schoolwork, I will never forget this day. Of course, it was my first time celebrating Valentine’s with a boyfriend!

“Kuya Dei!”

“Hello, Zayla! Hello, Aldous!” Bati ko sa mga kapatid ni Alcinous na lumabas nang maamoy ang presensya ko. Tsk! Hindi pa kasi ako nakakatok sa kanila pero alam na nila na nandirito ako.

“Na miss ka namin, kuya! Ang tagal n’yo pong hindi nakadalaw dito sa amin.” Yumakap si Zayla sa aking baywang.

“Naging busy lang ako sa school.”

“Sabi nga po ni Kuya Alcinous. Pero salamat po roon sa mga gifts mo sa amin, kuya Dei! Ang gaganda po no’ng mga bigay mong gamit sa akin at pati na rin po iyong mga pampaganda! Grabe ang babango nila!”

“Thank you rin, kuya Dei, sa mga toys na bigay mo at mga chocolates!” si Aldous at nakatingala sa akin.

Kinurot ko ang pisngi ni Aldous! Ang gwapo talaga nito!

“Zayla, Aldous, papasukin n’yo muna ang kuya Dei ninyo.” Ani naman bigla ni tito Ador sa may pinto.

“Good afternoon po!”

Tumango si tito Ador. “Pasok ka, hijo. Bumili lang ng yelo si Alcinous.”

Bitbit ang paper bags na dala ko ay pumasok na rin ako. May paper bags akong dala para kina Zayla at Aldous tapos regalo ko rin kay Alcinous para sa valentines.

Kanina sa school ay binati na ako ni Alcinous at may pa-flowers, fresh milk, C2, at teady bear siya for me! Hindi ko dala sa school ang gift ko for him kaya naman pumunta ako rito. At alam naman iyon ni Alcinous!

“Kumuha ka ng makakain sa kusina, Zayla…”

“Ay, no need na po, tito.” Agap ko naman.

“Ah, ayaw mo bang kumain? May nilutong adobo si Alcinous para sa’yo.”

Nakapagluto pa talaga si Alcinous galing sa school! Kanina is maaga naman kaming pinalabas since may activity lang ang mga SSG.

“H-hintayin lang po natin si Alcinous, tito.”

Inalalayan ko si tito Ador sa pag-upo dahil mukhang nahihirapan siya. Bumalik ako sa aking kinauupuan pagkatapos. 

“Oo nga pala, hijo, maraming salamat doon sa bigay mo sa amin na pamasko sa amin.”

“A-ah, you’re welcome po! And since nandito na po ako, gusto ko rin po kayo i-invite sa birthday ko ngayong twenty po.”

“Maraming salamat, hijo, pero mukhang ang mga anak ko lang ang makakadalo d’yan sa kaarawan mo. Mahirap na para sa akin ng umalis ng bahay. Kita mo naman itong kalagayan ko ngayon.”

Tipid akong ngumiti. “Okay lang po! Naiintindihan ko rin naman po.”

“O, s’ya sige. Hintayin mo na lang dito si Alcinous. Sa kwarto lang ako at sumasakit na itong likod ko.”

I was entertained by Aldous and Zayla. Napaka-daldal ni Zayla at si Aldous naman ay panay lang ang ngiti sa akin.

“Dei, nandito ka na pala.”

I automatically stood and sauntered toward Alcinous! Medyo pawis siya pero mabango pa rin!

“Akin na itong ice, Kuya. Ako na po magtitimpla ng juice.” Volunteer naman ni Zayla.

Tumango si Alcinous sa kanyang sister at bumaling sa akin. “Kumain ka na ba? May adobo akong niluto para sa’yo.”

“We’re waiting for you.”

“Sige, halika ka sa kusina.” Hihilahin na niya sana ang hands ko pero kinuha ko ang paperbag na dala ko.

“Happy Valentines again!”

His eyes dropped on the paper bag on my hand. “Ang dami mo nang nabibigay sa akin. Hindi na naman sana kailangan nito.”

“But I want to!” Nguso ko.

Alcinous tugged me, then wrapped his arms around my body.

“Thank you, Dei. Pero hinay-hinay naman sa mga regalo mo.”

Ngumisi lang ako at hindi na nagsalita. Ayaw kong mangako kasi baka mabigo ko siya.

After our examinations, I can finally, somewhat, breathe after all the procrastination and the stressful week of the month! The examination week seemed to drag on for too long, and it really exhausted me!

Alcinous: Happy birthday, Cub! I don’t know how to make you happy since you already have everything in this world. But I only wish you well and hope to be with you for your next birthdays. I love you, Deimos Aldejar! <3

Hindi pa ako nakakapagreply kay Alcinous nang may sumigaw na sa name ko!

“Deimos Aldejar!”

Lumapad ang ngiti ko nang lumabas si Jona sa van! Kasunod niyang lumabas sina Ate Theano, Kuya Thales, Mama, and Papa! Sumabay na lang kasi siya sa family ko.

“Oh my gosh! Ang ganda naman pala ng Monti Alegri!”

Nagyakapan kami ni Jona.

“I know! Thank you for coming!”

“Of course! Saka kailangan ko ring makakita ng prince charming ko here! Also, I bought some beach outfit dahil sinabi mong sa beach ang birthday mo, right?” Kinikilig niyang saad.

I nodded. Pumayag sila Mama na sa beach ang birthday ko!

Seeing Kuya Thales approach, Jona immediately stepped aside to make way for him.

“Happy birthday, princess!” Then Kuya Thales hugged me.

“Happy birthday, Dei! Yiee! Eighteen na siya, dalaga na!” Yumakap at bumeso ako kay Ate.

“Ate!” Kunwari ay iritadong saad ko.

Humalakhak lang si Ate.

“Happy birthday, my princess!” si Papa at saka ako niyakap ng very tight!

“Thank you, Papa!”

“Happy birthday, Dei!” si Mama naman sabay abot ng isang maliit na kahon sa akin.

“Mama, what is this?”

“My gift for you. Don’t worry it’s not a necklace. Alam ko namang hindi mo rin masusuot kapag necklace ang ibibigay ko dahil d’yan sa necklace mo ngayon.”

Napa-kapa ako sa necklace na bigay ni Alcinous sa akin.

I eagerly opened my mother’s gift, and I was absolutely astounded when I discovered it was a stunning gold bracelet, adorned with alternating diamonds and delicate gold leaves.

Nayakap ko si Mama sa tuwa!

Sabay na kaming pumunta sa beach kung saan gaganapin iyong birthday ko. My Lala rented the entire resort for the whole day solely for my birthday. My friends here in Monti Alegri were invited, and my classmates were invited too, of course!

“Dei, happy birthday!” sabay akong sinalubong nina Hansel, Remy, Juls, and… even Handel was with them. Really, simula nang umamin sa akin si Handel and I turned him down, hindi ko na siya masyadong nakikita na kasama si Hansel at minsan kapag nagkikita kami ay umiiwas siya.

“Happy birthday, bakla!”

“Happy birthday, bhie! Ang bongga mo! Buong resort ang nirentahan.”

Sana nga binili na lang ni Lala! Kidding!

“Happy birthday, Deimos.” And finally Handel talked to me after how many months!

“Thank you, Handel” ani ko kay Handel. Bago binalingan ang mga friends ko. “Thank you so much!”

Tipid ang ngiti ni Handel sa akin na naka-hawaian shirt at trunk shorts. Hindi rin nagtagal si Handel sa amin dahil may tumawag na sa kanyang friend niya.

“Dei?” biglang sulpot naman ni Jona sa tabi ko.

Napatitig si Jona sa mga friends ko here sa Monti Alegri.

“Oh, Jona they’re my friends here. Si Hansel, ang una kong naging friend here and she’s so very madaldal. Then, Remy and Juls, they’re already besties and they’re so fun to be with.” Isa isa kong pagpapakilala sa ang mga friend ko.

Jona smiled and took out his hand for Hansel, Remy, and Juls.

“It’s nice to meet all of you! I’ve heard a lot about you from Dei! I hope we can be friends as well!”

Jona immediately jived with my friends! Umupo kami para makakain at hindi na maputol-putol ang kanilang mga topics. I also greeted my other visitors and accommodated them!

In the afternoon, Alcinous came along with Elvin, Aldous, and Zayla!

“’Pi birthday, Dei!” bati ni Elvin sa akin.

“Thank you, Elvin!”

“Sige, dito na muna ako, nandito na pala ang mga classmates natin eh!” Elvin excused and tapped Alcinous shoulders.

Ngumiti ako kay Zayla at Aldous. Dinala ko sila sa isang round table para na rin makaupo sila.

“Zayla, Aldous, di ba may gusto kayong sabihin sa kuya Dei ninyo.” Ani Alcinous sa kanyang mga kapatid.

Umupo ako kasama sila.

“H-happy birthday, kuya Dei!” si Zayla sabay abot sa akin ng isang flower crochet na keychain! Kulay pink siya na rose at kulay green ang stem.

“For me?” sabi ko kay Zayla.

“O-opo.”

Tinanggap ko ito at niyakap si Zayla. “Thank you, Zayla! It’s so cute! Gagamitin ko ito. Ilalagay ko ito sa bag ko.”

“Happy birthday, k-kuya Dei.” si Aldous naman at inabot niya sa akin ang isang letter.

Ah! They’re so thoughtful! Naiiyak ako!

“Thank you, Aldous!”

Tumingin ako kay Alcinous. Lumapit siya sa akin. Umupo siya sa chair na nasa tabi ko. 

“Happy birthday again, my cub!” Then he handed me his gift, a rectangular package wrapped in pink floral-patterned paper.

Kinuha ko kaagad sa kamay ni Alcinous ang gift niya sa akin.

I kissed his cheeks. “Thank you! I’ll open it na ha?”

Malumanay siyang tumango.

I smiled and began tearing the cover.

“I wasn’t able to text you back kanina. Naging busy ako here dahil marami ang bisita.”

“Naiintindihan ko.” He croaked.

I pouted when I saw what his gift for me was. It was a DIY photo album at laman ng photo album ang aming mga larawan.

Naluluha akong bumaling kay Alcinous.

“H-hindi mo nagustuhan? Sorry. Wala akong maisip na maaaring—”

His words died on the air as I threw myself on him.

“I like it! It’s so pretty!”

Huminga siya nang malalim at niyakap ako. “Akala ko naman kung ano na.”

Pinakain namin ni Alcinous sina Zayla at Aldous. Pinakilala ko rin sa family ko sina Zayla at Aldous at pati sa mga friends ko.

And when the night has come, pinahatid ng family ko sina Zayla at Aldous. Inaantok na rin kasi sila. Some of our visitors also went home. May mga bisita na nalasing pero siniguro naman nila Mama na walang minor na iinom ng liquor at iyong mga umuwi na walang sasakyan ay pinahatid na rin namin.

I saw Alcinous having a conversation with my family but I zoomed towards them and I snatched Alcinous away from them.

“Mama, I’ll just go talk to Alcinous.” Sabi ko at hawak na si Alcinous sa kamay.

“Oh, hindi pwede rito, Dei?” tanong ni Kuya.

“Y-yeah,”

“Hayaan mo na ’yan, Thales.” Agap naman ni Ate Theano.

“Hmm, basta huwag kayong lalayo, Dei.” si Mama.

I nodded at them before gently pulling Alcinous towards the staircase. We made our way upstairs, and I led him into the first door on the second floor.

“D-Dei,” nauutal na saad niya.

Inis kong sinandal si Alcinous sa pinto pagkapasok at pagkapasok namin sa kwarto.

Galit ko na siyang pinupukol ng tingin.

The room was dimly lit by a yellow bulb, casting a warm glow that barely illuminated the space. As a result, the room wasn’t very bright. However, I could still see Alcinous’s face and the confusion reflected in his eyes.

The whole time na magkasama kaming dalawa ay iniisip ko kung kailan niya ako iki-kiss pero wala! Halos matapos na ng birthday ko pero walang kiss sa lips! Akala ko ba iki-kiss niya ako? Nakalimutan niya?

“Where’s my kiss?”

Umuwang ang labi niya.

“You forget about it?” I said, annoyed.

Alcinous let out a heavy sigh before drawing me closer, his hand firmly pulling my waist toward him. My body melted into his arms.

My heart raced, leaping with a mix of excitement and anticipation. Yumuko siya sa akin at tiningnan ang mukha ko. I was dressed in nothing but a mesh jacket and wide linen pants, leaving my skin exposed to the air. So, when Alcinous’s fingers grazed the side of my body, a shiver ran through me, almost as if his touch sent a jolt straight to my core.

His fingers glided lightly over my shoulder, tracing a path up to my neck before gently cupping my face, his touch both tender and electrifying.

“You’re really impatient, Dei.” mahinang sabi niya at hinaplos ang pisngi ko gamit ang hinlalaki niya.

“Sabi mo kasi sa birthday ko! Malapit na matapos ang birthday ko!” Matapang kong sabi kahit para na akong kandela na unti-unting nauubos dahil sa daliri niya.

“Close your eyes,” he demanded.

I forehead crumpled. “What—”

My words dissolved into the thin air as he covered my eyes, and in the same breath, his lips pressed softly against mine, stealing away my voice.

---

This story is already

COMPLETED

on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 28

Chapter 28

Dei’s Pov

When Alcinous’s lips met mine, his hands gently slipped away from my eyes, only to cradle my face with tender, as if I were something fragile and precious. 

As I opened my eyes, I was met with the sight of him leaning in, his own eyes fluttering shut as he softly nibbled on my lower lip. My breath hitched as I surrendered, closing my eyes once more and instinctively clutching at his arms. His muscles, firm beneath my palms, sent a wave of warmth through me.

“Uhm!” An involuntary moan slipped from my lips, betraying my composure, as I struggled to process the tantalizing sensation of what Alcinous was doing with my mouth.

This is really real! This is not ‘in’ my imagination. I’m not hallucinating! Kasi even before hindi naman ako nagkakaroon ng dream na ganito with Alcinous! Kahit gaano ko pa kagusto na halikan niya ako sa lips, hindi ko rin talaga napanaginipan na naghahalikan kami sa dream ko!

The searing heat of his skin overwhelmed my senses, amplifying the reality of what was already unfolding! My first kiss me on my lips! And it was my boyfriend! Shit! I’ve been asking for this since naging kami no’ng November!

Gumapang ang kamay ko sa kanyang biceps at mariin na pumikit at dinama ang kanyang labi na hinihimod ang aking lips!

Tumingkayad ako upang hindi siya mahirapan masyado sa kakayuko. Kumuha ako ng lakas sa kanyang braso kung saan ako nakahawak.

I willingly parted my lips for him, granting him access as his tongue slid boldly into my mouth.

A soft moan escaped me, “Ahm,” when his tongue delved deeper, brushing the back of my throat and making me gag slightly.

My feet, as if guided by instinct, took a hesitant yet deliberate step forward, hanggang sa pumatong na ang paa ko sa paa ni Alcinous!

Alcinous’s kisses were slow yet intense, each carrying a depth that left me breathless. He didn’t give me a moment to catch my faltering breath, instead shifting his angle and claiming my lips once more, relentless and unwavering!

Umungol siya at saka niyakap ang isang braso sa baywang ko tapos ang isa naman ay sumuporta sa leeg ko. Diniin niya ang katawan ko sa kanya.

Dahil nakapatong na ang paa ko sa kanya, mas madali na sa akin na igapos ang braso ko sa leeg niya. I wanted something to hold, and my hands found their way to his hair! I grabbed a handful of his black hair, balling it in my fist as Alcinous continued kissing me like there was no tomorrow.

The sound of our mouths and tongues crashing together echoed like a melody in my ears.

I knew I had asked for this and anticipated it, but I didn’t expect Alcinous to be this frustrated too!

“Uhm,” he hummed into my mouth as he took a step forward.

Sa bawat hakbang ni Alcinous pa-abante ay paatras naman ang sa akin na nasa kanyang paa hanggang sa naramdaman ko na ang likod ng paa na sumagi sa kama! Akala ko hindi na titigil na si Alcinous nang matumba na kami pareho sa kama at nag-land siya sa ibabaw ko! Doon lang naputol ang kiss namin!

Yumakap siya sa akin at pareho kaming hinihingal!

“W-where did you learn those?”

“Hmm?” he hummed against my neck. Goosebumps spread across my body as his warm breath fanned over my skin.

“The kiss… why m-magaling ka? Did you kiss someone before me?” Inis kong tanong sa kabila ng paghahabol ko sa aking hininga. Don’t tell me nagkiss na sila ni Honey? 

Hindi pa rin umaalis sa ibabaw ko si Alcinous kaya naman ramdam ko rin ang kanyang paghahabol sa hangin mula sa mahabang halikan namin!

“Am i really that good to you?”

Ano ang ibig niyang sabihin?

“What?”

“Hindi ba halata na ikaw rin ang una ko?”

Napatingin ako sa kanya kaso ang mukha niya ay nakatago pa rin sa leeg ko.

Ang isang binti ni Alcinous ay nasa gitna ng nakabuka kong hita kaya naman nang gumalaw siya ay napapikit ako!

Tinuko niya ang kamay sa kama at saka tumitig sa mukha ko hanggang sa bumaba ang kanyang mata sa labi ko. The yellow hue of the room perfectly complemented the fiery intensity of his burning eyes.

“Hindi ba kita nasaktan?” tanong niya.

I shook my head.

He swallowed.

Gamit ang isang kamay niya, pinadaan niya ang kanyang hinlalaki sa aking lips. Binuka ko naman ang aking bibig. His thumb slid down, tracing a deliberate path until it rested beneath my chin. Slowly, Alcinous leaned closer, his breath warm against my skin, before his lips captured mine once more.

A shiver coursed through me, my body responding to his kiss just as it had, eager, uncontrollable. My palms pressed against his chest, feeling the strong, rhythmic thrum of his heartbeat beneath my hands. Even through the fabric of his clothes, his warmth seeped into my skin, igniting a fire deep within.

I gasped softly, and Alcinous seized the moment, his tongue slipping past my lips. His moves bold, exploring, teasing, tasting— claiming me completely. The intensity left me breathless, each stroke of his tongue sending ripples of heat and longing through me.

Dumaing ako nang gigil niyang kinagat ang aking labi. I tasted my own blood, yet I didn’t want to stop. I liked the way he bit me, then tenderly suckled on my wounded lips.

Shit! Why didn’t anyone tell me a kiss could be this addictive? Why does it taste so sweet? Why does it feel like Alcinous’s mouth is a mix of sugar and mint?

From a gentle kiss to something ruthless, then back to gentle again. This time, he took his time, exploring every corner of my mouth. His tongue was firm but not too forceful, his lips tough but never stiff against mine. They felt impossibly hot and wet, sending shivers down my spine.

I arched my body, winding my arms around his neck. When I kissed him back, Alcinous groaned—a sound so raw, it ignited something deep inside me. Right now, I wanted nothing more than to surrender, to let him claim me and explore every inch of my body. But I knew this man too well. One wrong move, and he wouldn’t hesitate to end this kiss. Kaya naman magpapaubaya ako sa kanya ngayon. I dance with his own rhythm.

Hindi ko sinasadyang masagi ang kanyang ‘thing’ sa baba kaya naman napatigil siya sa paghalik sa akin! See? Ito iyong sinasabi ko!

“Dei,” he breathed, his labored breath fanning my face.

“I-I didn’t mean it. It was an accident!” Mabilis kong agap dahil matatapos na ang kiss namin!

He closed his eyes painfully.

Bumuntong hininga siya sabay bukas niya sa kanyang mata. His lowered his forehead onto mine and nodded.

I lean onto him and brushed my lips to his.

“That’s enough.”

“Why?”

“Nakailang minuto na tayo, Dei. Namamaga na ang mga labi mo. Nakagat ko pa. Can’t you feel it?”

Yeah, my lips feel hot, swollen, and light, yet soft! I think Alcinous really massaged my lips well with all the biting, nibbling, and tugging!

“Ayaw ko pa!” Pagmamaktol ko.

“Let’s give your lips a break.” Tapos ay hinawakan niya ang labi ko. “Kukuha ako ng ice para sa maga…”

“Ayaw!” ani ko sabay higpit ko sa pagkakayakap sa kanyang leeg.

“Namamaga ang labi mo. May konting dugo pa.”

“Let it be!”

“Makikita ’yan nina Tita, ni Thales,”

“That’s why dito muna tayo! Huwag muna tayong lumabas!”

“Baka hanapin ka.” Pakikipagtalo niya pa.

“Kasama kita. Hindi nila ako hahanapin.” Confident kong sabi sa kanya.

“Fine. It’s your birthday kaya pagbibigyan kita ngayon. Pero bumangon muna tayo. Titingnan ko ang labi mo. May dugo pa akong nakita.”

Binitiwan ko siya at inalalayan niya ako sa pagbangon.

Naka-indian sit ako sa gitna ng kanyang nakabukang hita. I brought my face near to him and tilted my head back a little para makita niya ng maayos ang bibig ko.

“Sorry nasugatan kita. Sana sinabi mo na nasaktan na kita dahil titigil naman—”

“Hindi naman siya masakit. In fact, I really like it.”

“Bumili tayo ng ointment na pwede rito sa maga at sugat.”

Tumango ako. Ngumiti ako sa kanya ng malaki.

Umusog ako sa kanya dahil gusto kong kumandong sa kanya. At mukhang alam niya ang gusto ko nang buhatin niya ako at kinandong.

“This is my happiest birthday ever! And it’s because of you! Thank you, Alcinous!”

“Dahil ba ito sa halik?”

My face redden.

“No!”

“Biro lang.” Tawa niya naman.

Alcinous eyes burned against my lips once again.

Hinawakan ko ang labi ni Alcinous na namamaga rin. Kahit moreno siya namula pa rin ang gilid ng kanyang labi dahil sa kiss namin. Though kung ikukumpara siguro sa akin at mas namamaga itong aking ngayon. Hindi pa kasi ako ganon kagaling kumagat sa lips niya! Soon mapapantayan ko rin siya kapag nagki-kiss na kami palagi!

“Pwede… isa pa?” ani ko.

Kumunot naman ang noo niya.

“Hindi na ba masakit ang labi mo?”

Umiling ako. Konti lang naman at kapag kini-kiss niya ako ay nawawala ang sakit!

For the nth time, Alcinous claims my lips once again. His kisses are soft and gentle, and I can feel his thumb lightly caressing my cheek, sending feathery sensations across my skin.

Slowly, Alcinous takes a soft bite of my lower lip, making me whimper, and then he licks along the bottom of my lips. I gasp for air, and he takes the opportunity to slip his hot tongue into my mouth.

Alcinous moves lower, finding my chin, and strokes it tenderly. Then he tilts his head to the other side, capturing me in a deep, passionate kiss.

The room fills with my quiet whines and Alcinous’s wet, labored groans.

I unclasp my arms from around his neck, letting my hands explore his body. Everywhere I touch, I’m met with hard, defined muscles. He feels strong—powerful—beneath my fingertips. Habang abala si Alcinous sa labi ko ay abala rin ang kamay ko sa paglalakbay sa kanyang katawan hanggang sa pumasok na ang kamay ko sa suot niyang t-shirt at dinama ko ang kanyang mabatong katawan. Gosh! Ang init ng skin ni Alcinous kahit na may aircon naman. Tapos ang tigas ng tiyan!

I found his chest. Malakas ang tibok ng kanyang puso, damang-dama ng palad ko ang pulso niya roon!

I pinched his nipples! At dahil doon tumigil siya sa paghalik sa akin.

Hinawakan niya ang kamay ko. “Okay, let’s stop this here for now, cub.”

Aniya at nilapag ako sa kama. Madiin siyang napahilamos sa kanyang palad at saka ginulo ang buhok.

Umayos ako sa akong pwesto at tiningnan siya.

“A-ayaw mo na tina-touch kita?” Kinakabahan kong tanong.

Lumingon siya sa akin na umiigting ang panga. “Halik palang ang pwede ngayon.”

“Eighteen na ako.” Ano ba ’yan!

Pumikit siya bago humawak sa mukha ko. Humalik siya sa aking forehead.

“Kaya nga. Dahan-dahan muna.”

Tumango ako. Then my eyes inadvertently drifted to his pants, where I noticed a distinct bulge! Oh my gosh! He’s turned on!

“Don’t look at it, Dei. Please!” he growled.

“I-It’s…”

“Sshh!”

Ngumuso ako. “Can I see it?” Excited kong tanong sa kanya.

Umungol siya. “Dei,” umuusli na ang ugat sa kanyang leeg.

“Tingin lang naman!”

“Kahit na.”

“Hindi ko hahawakan!” I proposed.

Humulma ang panga niya. “Hindi mo nga hinahawakan naninigas na.”

“Tingin lang naman.”

“Tingin mo ano ang mangyayari sa tingin-tingin na sinasabi mo.”

Napaisip ako saglit, nagkibit ng balikat.

“See? Banyo lang ako.” aniya at tumayo.

Hinawakan ko naman ang palapulsuhan niya. “G-gusto mo tulungan kita?”

Alcinous pinched my nose. “You’re truly my greatest temptress, Dei, without you even lifting a finger.”

Hindi kami natulog sa resort. At dahil umuwi na rin naman ang mga bisita ko. Umuwi kami kasama si Jona at si Alcinous ay hinatid na rin namin that night.

“Thanks, ate Klara.” Rinig kong sabi ni Jona kay Ate Klara nang dalhan ako nito ng ice sa room ko. Siya kasi ang nag-volunteer na bumukas ng door for ate Klara.

Umagang-umaga at nanghihingi ako ng ice.

“Walang anuman, sir. Kung may kailangan kayo ni sir Dei ay tumawag lang po kayo!”

Sinara ni Jona ang pinto at tumungo sa bed ko.

“Oh my, kaya pala sa likod ka umupo kagabi. It’s because of this pala. Your lips are really swollen, and there are cuts!” ani Jona at binigay sa akin ang bowl na puno ng ice.

Hindi ako nagsalita at kumuha na lang ng ice. Monday na bukas pero ang pamamaga sa lips ko ay meron pa rin! May ilang cuts din. Dinalhan na rin ako ni Alcinous ng ointment dito kaninang umaga. Siya ay nagf-facemask din dahil sa kanyang lips!

“Tsk! Parang thirsty talaga kayo sa kiss dahil d’yan!” Ngumingiwing dagdag pa ni Jona.

“Hindi ka pa ba uuwi?” ani ko at dinampi ang icepack sa labi ko.

“Tonight ang byahe ko! But, Dei, I have a question.” Umusog siya sa palapit sa akin at parang aso na nagpapa-kyut sa akin. Iniipit niya pa ang kanyang labi.

“You’re acting weird, Jonathan!”

He playfully pinched my arm!

“Ahw!”

“May question lang ako!”

“Ano ba ’yan? Bakit parang hindi ka makakaalis ng Monti Alegri hanggang hindi mo iyan nagtatanong sa akin?”

He made a face. “I-I just want to ask if… i-if that Elvin guy has a g-girlfriend?”

Muntik ko nang mabitawan ang icepack. “What? Si Elvin? Shit, bitch!”

“What?”

“Humanap ka na lang ng ibang guy! Huwag na si Elvin!”

“Dei!”

“Elvin is maasim, bitch! Also, he’s so maingay rin!”

“I don’t care!”

“On my gosh!”

“So, he’s single?”

Labag man sa loob ko pero tumango ako.

“Oh my gosh! What are his social media accounts? Do you have his number?”

I looked at my friend helplessly. Dang, Elvin! Gwapo iyon kaso maingay. Hindi halata kay Elvin pero nalaman ko kagabi kay Papa mayaman pala iyon. Kaso ang asal no’n pang-kalye!

---

This story is already

COMPLETED

on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 29

Chapter 29

Dei’s Pov

“Tungeks ka talaga, Dei! Bakit mo naman binigay ang numero at mga accounts ko kay Jonathan? Puta, hindi niya pinapatahimik ang phone ko! Nagkaka-anxiety na ako!”

I don’t know whether to feel glad or sympathetic towards Elvin whenever I hear him say those things. Parang araw-araw na niyang reklamo iyon sa akin pero nahuhuli ko naman siyang nirereply-an ang kaibigan kong si Jona. Malandi si Jona pero alam niya ang ginagawa niya at hindi siya lumalandi sa mga lalaking alam niyang may sabit. Kagaya kay Elvin, nagtatanong muna siya tungkol sa tao bago niya ito inatake.

Also, hindi ko rin nag-gets itong si Elvin. Naiinis siya sa chats at texts ng friend ko pero hindi niya matiis.

“Tang ina, hindi tumitigil kaka-chat! Wala bang klase ito?!” Reklamo ni Elvin.

Binagsak naman ni Alcinous ang palad sa balikat ni Elvin at pasimple itong pinisil hanggang sa mapa-ahw na lang si Elvin.

“Pre, ano ’yon?” tanong ni Elvin kay Alcinous, napangiwi sa sakit dulot ng paghawak ni Alcinous sa kanyang balikat.

“Huwag kang magsalita ng ganon kay Dei. Sa akin ayos lang na magsalita ka ng ganon. Pero huwag kay Dei. Don’t curse at him.”

Napatanga si Elvin at kalaunan ay napatango.

Bumaling si Elvin sa akin. “S-sorry, Dei.”

“It’s fine.” ani ko kay Elvin bago kinumlapit ang braso ko sa braso ni Alcinous. Umagang-umaga pa kaya wala pa ang teacher namin sa first subject. “Okay lang naman ako. Sanay na ako kay Elvin.”

“Hindi ko lang gusto.”

“Sanay na ako sa bibig niya. Kagaya mo, alam ko naman na parang expression na ni Elvin ang ganong pagsasalita. Kumalma ka lang.” sabi ko ay Alcinous.

Tumango naman siya at hinawakan ang kamay ko. Tumingin ako sa gawi nina Remy at Juls. Want ko sana silang maka-usap kaso hindi pala sila nakagawa no’ng assignment namin. Kaya naman ngayon ay busy sila.

The days went smoothly for us. Well, except kapag may mga quizzes kami because nagkakatarantahan talaga. Then, our research as well. Isa sa malaking balakid talaga siya sa amin ngayon!

March was nearing its end when I received the news about Alcinous’s mother.

“Kailan ba bumalik? Alam mo, Dei?” tanong ni Hansel sa akin habang nandirito kami ngayon sa canteen. Kasama ko sina Remy, Hansel, at Juls. Wala si Alcinous, absent siya at hindi ko alam kung bakit! I can’t reach his phone!

Two days na ring absent si Alcinous! Kahapon sabi niya may kailangan lang siyang gawin sa bahay nila kaya umabsent siya. It was fine lang naman since I knew na breadwinner siya sa family nila. Kaso itong nalaman ko kay Remy ay masyado akong na-intriga.

“No, wala siyang sinabi sa akin,” sabi ko.

“Narinig ko lang naman na bumalik na raw ang Nanay niya.” ani Remy. “Narinig ko lang iyan doon sa kausap ni Mama.”

“The nerve na bumalik siya after niyang iwan sila Alcinous.” Juls inserted.

Alcinous and I have been dating for almost three months, yet we’ve never had a single conversation about his mother. Sure, we’ve talked about Tito Ador, his sister, and his brother, but he’s never once mentioned her. It’s as if she’s a subject he’s deliberately avoiding.

“Bakit ba raw bumalik, Remy? May narinig ka pa?” Hansel asked Remy.

Nag-alinlangan si Remy.

“Sabihin mo na, bhie!” sulsol ni Juls.

“Bakla, ayaw ko namang magkalat ng tsismis.”

“Na-tsismis na ’yan, bhie, dahil pinag-usapan na nga ng mama mo at no’ng friend niya.”

Tumingin sa akin si Remy. “H-hindi ko naman alam kung totoo ang narinig ko. Pero… base lang ito sa narinig ko, ha! K-kaya raw kasi bumalik si aling Zenaida dahil kukunin niya si Aldous at Zayla.”

“Huh?” sabay na untag ni Juls at Hansel.

Nakikinig lang ako sa kanila at hindi ko alam kung ano ang sasabihin o ire-react.

“Dei, may nasabi ba si Alcinous sa’yo tungkol dito?” si Hansel.

“Kaya ba siya umaabsent dahil dito?” si Juls.

“Baka tumigil na naman si Alcinous n’yan sa eskwela dahil dito.” Sunod na sabi ni Hansel.

“Sorry, Dei,” ani naman ni Remy.

“Don’t think about it, Remy. Ako ang boyfriend ni Alcinous but I only knew a little about him. Ni hindi ko alam kung ano ang nangyayari sa kanya ngayon.” I said in a forlorn tone, my voice heavy with sorrow.

Hinawakan ni Hansel ang arms ko.

“Mag-boyfriend kayo, Dei, pero ’di naman kailangan na alam mo talaga ang lahat kay Alcinous. Besides, ilang buwan pa lang naman kayo. Magdahan-dahan kayo, hmm?”

“Tama,” sabad ni Remy. “Mamaya, bakla, pwede mong puntahan si Alcinous sa bahay nila. Kumustahin mo lang.”

“I agree with Remy, bhie.” si Juls naman. “Hindi natin alam kung ano ang pinagdaraanan ngayon ni Alcinous but least ma-feel man lang niya na hindi siya nag-iisa.”

“Mamayang hapon pwede ka naming samahan, bakla.” wika ni Remy na sinang-ayunan naman nina Hansel at Juls.

Umiling ako sa kanila. “No, I can handle it. Kaya ko naman at ilang beses na akong nakapunta sa house nila.”

At nang mag-uwian ay sinunod ko ang payo ng mga friends ko. Nag-aalala rin kasi ako kay Alcinous at nag-ooverthink dahil na rin sa sinabi nila. What if na lang talaga na tumigil ulit siya? Ayaw ko no’n. We’ll graduate together!

“Deretso tayo sa bahay, sir?” Silip ni Manong Cesar sa akin. I’m here kasi sa backseat at mukhang lutang ako.

“Manong?”

“Sa mansyon na po tayo?”

“No, manong. Punta po muna tayo sa house nila Alcinous.”

“Sige, sir.”

I gazed out the window, watching as the trees and mountains blurred into a hazy tapestry, their forms dissolving with the car’s steady motion. Although it’s already five in the afternoon hindi pa rin siya madilim. It’s cloudy pero iyong yellow na kulay ng araw ay tumatagos pa rin sa mga ulap.

Nang makarating kami ni Manong sa eskena patungo sa house ni Alcinous ay hindi na ako naghintay na pagbuksan ako ni Manong.

“Samahan ko kayo, sir.” Presenta ni Manong na kakalabas lang ng kotse.

I closed the car’s door. “No need na po, manong. Kaya ko naman po. Hindi pa naman po madilim.”

“Ah, sige, sir. Hintayin nalang kita rito.”

Tinanguan ko si Manong at mabilis na tinahak ang maliit na pathway papasok sa house nila Alcinous. Because it was summer, napansin ko na natutuyo ang mga maliliit na damo sa daan at ang iilang puno sa tabi ay nalalagas na ang mga dahon. Tinatangay no’ng hangin ang mga lagas na dahon kung saan.

“Ayaw po namin! Ayaw namin sumama sa’yo!”

Nanlaki ang mata ko nang marinig ko ang pasigaw iyak ni Zayla.

“Zayla,” I said before jogging toward their house.

Walang tao sa maliit nilang balcony kaya naman deretso akong pumasok sa house at doon ko nakita ang isang babae na hinihila si Aldous mula kay Zayla.

“Sumama na kayo sa akin, Zayla! Walang maipakain iyang walang silbi ninyong ama sa inyo! May pera na ako, mabubuhay ko na kayo!”

“Bitiwan mo ang mga anak ko, Zenaida!”

“Papa!” Iyak naman ni Aldous.

Nabato ako sa aking kinatatayuan nang makita ko ang eksena sa loob ng bahay nia Alcinous. The middle-aged woman was trying to snatch Aldous from Zayla, while Alcinous’ father was on the ground, attempting to reach the fuming middle-aged woman.

My family wasn’t perfect. My Mama and Papa argued, but not as messily as this. My mother was short-tempered and easily angered, but her hot-headedness was balanced by my father’s patience and understanding. Nag-aaway sila pero hindi ganito.

My eyes moisten.

Nangangarag ako kung ano ang gagawin ko. I’m just Alcinous boyfriend. May karapatan ba akong makisawsaw ngayon? E-eksena ba ako?

“Ayaw ng mga bata, Zenaida, kaya pabayaan mo na sila!” Si tito Ador at sinusubukang abutin ang babaeng may edad na.

“Isasama ko ang mga anak ko, Ador! Hindi mo sila mabibigyan ng magandang buhay!”

“Papa, ayaw ko! Ayaw ko sa kanya!” Umiiyak na sabi ni Aldous at yumakap ng mahigpit kay Zayla.

Nag-iiyakan silang lahat.

“K-kuya Dei, Kuya Dei tulong po! Tulong po, ayaw po namin sumama sa kanya!” Tawag ni Zayla sa akin.

Dahil doon napalingon sa akin ang babae at binitiwan nito ang damit ni Aldous na pilit niyang hinihila kanina. Kumunot ang noo ng babae at dumiin ang titig niya sa akin.

My heart starts to beat erratically as the middle-aged woman, who was Zenaida and at the same time Alcinous’s mother, fixed me with an irritated glare.

“Sino ka? Anong ginagawa mo rito?”

“H-hijo, lumabas ka muna. Wala si Alcinous dito ngayon. Hintayin mo muna siya sa labas.” ani Tito Ador kahit na nahihirapan na siya. Dahil sa awa ko kay Tito Ador, binalewala ko ang titig ng babae sa akin at nilapitan ko si Tito Ador para tulungan siya sa pagtayo. Pansin ko na mainit ang katawan ni Tito nang mahawakan ko siya.

“Hijo, wala pa si Alcinous. Bumili siya ng gamot sa labas.”

“P-pumasok muna po kayo sa kwarto ninyo, tito. May lagnat po yata kayo.”

Hindi nakapagsalita si Tito nang biglang bumulyaw si aling Zenaida. Hindi ko alam kung rerespetu-in ko ba siya o hindi. Kaso hindi naman kasing sama niya!

“Sino kang bata ka?! Mukha ka namang desente at maayos na bata pero walang modo. Kinakausap kita!”

“K-kuya Dei,” nanginginig na tawag ni Aldous sa akin.

“Kuya Dei, ayaw namin sa kanya. Ayaw namin iwan si Papa at Kuya. Ayaw namin sumama sa kanya.” Umiiyak na sumbong ni Zayla sa akin.

Hinawakan ko ng kamay ni Zalda at hinarap si aling Zenaida.

“Teka…” Nanliit ang mata ni Aling Zenaida. “Ikaw ba ang… s-sinasabi nilang kasintahan ng anak ko? Dios ko, bakla ang kasintahan ni Alcinous? Hinayaan mo ito, Ador? Hinayaan mong maging bakla si Alcinous-”

“With all due respect, ma’am, boyfriend ko po si Alcinous pero hindi naman po porket boyfriend ko siya ay magiging bakla na siya. We’re boyfriends because we love each other! We’re boyfriends because this is how we feel, not because of our gender or sexuality!”

She clicked her tongue. “Masyadong makapal ang mukha mo, hijo. Ina pa rin ako ni Alcinous.” Pagmamalaki niya.

Ngumisi ako at halos mapahalakhak!

I rolled my eyes on her. “Naging ina ka? Nagpaka-ina ka ba?” Diin kong sabi sa kanya.

Napasinghap siya sa sinabi ko. And at the same time, I was also shocked when it dawned on me what I had just said to her!

It seems like I triggered something in her or hurt her ego when she slapped me right on my cheek. Hindi ako nakailag at hindi ko nasangga ang kamay niya dahil sa gulat ko!

The part of my cheek where she slapped me heated up, and I felt like my entire face went numb!

“Kuya Dei!”

“Deimos!”

Ang sigaw nina Aldous, Zayla, at tito Ador.

Napahawak ako sa aking pisngi at biglang nangati ang mga kamay ko. Ayaw kong maging bastos. Pero nawawalan ko ng respeto sa kanya!

Gaganti na sana ako kaso mukhang ayaw ng pagkakataon na gumawa ako ng masama sa nakakatanda sa akin dahil biglang may humila kay aling Zenaida palayo.

“Ano ba, ma!” sigaw ni Alcinous. Mabilis niyang binaba ang bitbit na plastic at saka lumapit sa amin.

“Kuya Alcinous,” si Aldous.

“Alcinous,” si Tito Ador.

“Kuya, sinaktan niya si Kuya Dei. Sinampal niya po si Kuya Dei.”

Bumilog ang mata ko sa sinabi ni Zayla!

Alcinous eyes turned bloodshot!

“Ma!”

“Alcinous, ito ba ang dulot ng baklang ’yan sa’yo?! Nasaan na ang respeto mo?”

Pagak na tumawa si Alcinous.

“Ma, pabayan n’yo na po kami. Nabuhay po kami no’ng nawala ka. Ayos na po kami. Kung gusto mong makita sina Zayla at Aldous… hindi po namin sila ipagdadamot sa’yo. Pero ang kunin sila at ilayo sa amin… ibang usapan na ’yan, Ma. Dahil noon… nagmakaawa ako sa’yo na huwag kaming iwan pero umalis pa rin kayo-”

“Umalis ako upang humanap ng trabaho-”

“Pero nasaan ka no’ng mga nagdaang taon? Nasaan na ang sinasabi mong trabaho? May pera ka bang pinadala rito? Alam mo ba kung ano ang nangyari sa amin nung iniwan ninyo kami? Ma, na-stroke si Papa, nag-aaral ako, si Zayla, at si Aldous… batang-bata pa. Kailangan na kailangan ka namin noon, Ma, kaso wala ka. Tapos, babalik ka ngayon na parang wala lang? Please, Ma, umalis ka na.”

Nakatitig lang ako kay Alcinous. How can he still called this woman his mother?

“Alcinous, may pera na ako-”

“Umalis ka na, Ma. Hindi na namin kailangan ng pera mo. Kaya na po namin. At isa pa po pala, Ma… huwag ninyong sigaw-sigawan ang nobyo ko. Ngayon, Ma… n-nanginginig na po ang kamay ko. Tang ina, pinagbuhatan ninyo ng kamay ang taong mahal ko. At apo ’yan ni Governor Fausta, ma, tapos sinaktan n’yo lang ng ganon! Kapag ako, Ma, hindi na makalapit dito sa nobyo ko dahil sa ginawa mo… kalimutan mo nalang na anak mo ako!”

Umalis si Aling Zenaida na walang sinabi at humapa na rin ang iyak nina Zayla at Aldous. Si tito Ador ay panay ang hingi ng paumanhin sa akin pero wala naman silang kasalanan doon. Ako ang nag-imbita sa sarili ko na tulungan sila.

“I’m sorry, Dei!”

“I’m okay. It’s just a slap!” sabi ko kay Alcinous na halos mangiyak-ngiyak na dahil sa maga ng mukha ko. Dinadampi niya ang icepack sa pisngi ko. “But I just want to say sorry too. I jumped into the situation and said something about your mother. It triggered her, and she slapped me.”

Humasa ang kanyang ngipin.

“But that doesn’t give her the right to slap you.” aniya at chineck ang cheeks ko. “Anyways, I’m sorry for worrying you. Umabsent ako dahil nilagnat si Papa. Hindi ko rin sila maiwan sa bahay dahil kay Mama. Natatakot ang mga kapatid ko na kunin sila ni Mama.”

“Hindi ka naman mags-stop sa studies mo right? Alcinous, I don’t want you to stop again.” Hinawakan ko ang kamay niya.

Humulma ang kanyang panga at hinimas din ako.

“Hindi ako titigil.”

“Promise?”

“Promise!” He gently pulled the ice pack away from my swelling cheek, his touch tender and careful, before leaning in to press a soft, comforting kiss against it.

Tumingin ako sa paligid namin. Nandito kasi kami sa balkonahe nila at ginagamot niya ang maga sa cheek ko. Nakahinga ako ng maluwag nang makita kong wala ang mga kapatid niya.

Umusog ako kay Alcinous at ngumuso. “Gusto ko rin ng kiss sa lips.” Pabebe ko sa kanya.

I pouted even more.

“Saglit lang, ha.”

Magana akong tumango at lumapad ang ngiti. I soft giggle escaped my lips as his hand gently rested on the nape of my neck, sending a warm shiver down my spine. He closed the distance between us, and I instinctively shut my eyes. Seconds later, I felt the tender press of his lips against mine.

---

This story is already

COMPLETED

on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 30

Dedicated to: Suckmedaddyyyyy i appreciate your comments, beh. lagi kitang nakikita sa comsec nitong story✨ enjoy reading!

Chapter 30

Dei’s Pov

Ayaw kong magpasama kay Alcinous pabalik doon sa daan dahil baka bumalik iyong Mama nila but he insisted na ihahatid niya ako. Medyo madilim na rin naman kaya hindi na ako umarte pa.

Napangiti-ngiti ako habang nakatingin sa aming magkahawak na kamay. Parang kamay ng bata ang kamay ko everytime na ganito dahil sa laki ng kamay niya! Mahigpit ang paghahawak ni Alcinous sa hand ko but not tight enough to cause pain. Parang takot lang siyang mabitiwan ako.

“Sama na lang ako sa inyo ni Manong Cesar sa mansyon ni Gov, Dei.”

“Huh?” I wondered. “Why naman?”

“Baka magtaka si Gov sa pasa ng mukha mo. Ako ang magpapaliwanag sa kanya.”

I sighed.

“No need, Alcinous. Ako na ang mag-iexplain kay Lala. At ngayon alam ko naman na hindi pa siya nakakauwi sa house. She’s a very busy woman!”

“Kahit na.”

“It’s fine, okay.” sabi ko. I think we’re taking too long sa paglalakad namin. Nakita kong medyo dumidilim na rin at hindi ko na gamay ang daan. I mean hindi ako masyadong marunong maglakad kapag hindi well-illuminated ang daan. Lalo na’t hindi naman sementado ang daan.

“I’m sorry about my mother again, cub.” Aniya mayamaya, naging mahina ang boses. “Nagulat ka siguro nang makarating ka sa bahay at ganon ang nakita mo.”

“Alcinous,” i murmured, stretching my neck to meet his gaze, my admiration for him flickering in my eyes. Gwapo talaga ng boyfriend ko. Ang bait pa!

Ang ingay ng mga dahon na natatapakan namin, tunog ng insekto sa paligid, at ang ugong ng hangin lang ang napapa-ingay sa paligid. Kaya naman pati ang pagbuga ni Alcinous ng hininga at ang kabog ng dibdib ko ay rinig na rinig ko.

“Napakagulo ng pamilya na meron ako, Dei.” Alcinous resumed.

“Wala naman sigurong perpektong family? Yeah, nagulat ako kanina. Hindi ko alam ang gagawin ko pero hindi naman siguro kayo o ikaw lang ang nakakaranas nito.” I pondered.  “I think… swerte si tito Ador at ang mga kapatid mo sa’yo. Because you can fight for them, even against your own mother. You’re a man, Alcinous— a great son and sibling. And I admire you even more for that. So please, don’t be sorry anymore. I got hurt, but it’s nothing. Hihingi na lang ako later ng icepack kay ate Klara at ako na bahala kay Lala.” sabi ko para hindi na siya mag-ooverthink. Ang dami na niyang iniisip, ayaw kong dumagdag pa.

Tumigil ako sa paglalakad nang tumigil siya. Humarap siya sa akin at saka nag-step forward palapit sa akin. After a few seconds ay naramdaman ko na ang kanyang labi sa noo ko.

I smiled. “Sweaty ako kanina sa house ninyo. I’m sure I smell bad right now.” Grabe naman kasi ako kapag pinagpawisan.

Naglagay siya ng konting space in between us.

“Mabango pa rin.”

“Really?”

“Hmm. Kahit kailan naman hindi ka naging mabaho.”

Natawa na lang ako. “Sa lips na lang ang kiss natin. Lagi na lang sa noo ko.” Reklamo ko. Kanina kung hindi ako nanghingi ng kiss sa lips sa noo na naman niya ako iki-kiss. Nagsasawa na ako sa noo at ilong! Kaya nga gusto kong mag-eighteen dahil doon sa lips to lips kiss tapos ngayon lagi ko naman siyang nire-remind. Parang ako lang ang gusto ng halik sa lips!

“Nasanay lang siguro ako sa noo mo. Don’t worry sa susunod ay sa lips mo na at noo.”

I just pouted.

“Pero, Dei, sa susunod na makasalamuha mo ang mama ko. Huwag mo na siyang pansinin. Baka masaktan ka na naman niya.”

“But she’s your mother.”

“Hindi naman siya nagpa-nanay sa amin.”

“Kaya ba hindi mo siya binabanggit sa akin?”

Bumuntong hininga siya. “Hindi naman sa ganon. Kasi kahit naman noon na todo ang trabaho ni Papa sa amin… pinapabayaan niya rin naman ang mga kapatid ko. I respect her because if it wasn’t for her I wouldn’t be born in this world pero ang hirap lang kasi dahil parang nag-anak lang siya at hindi niya kami maalagaan.” And with that, Alcinous unknowingly poured his heart out to me, shared his story, and disheartened towards his mother.

I felt my heart clench inside my chest, making me gasp for air as if I were running out of breath. Parang ako ang nasasaktan sa kanyang kwento tungkol sa kanyang mother.

That night I went home at laman ng isip ko ang kwento ni Alcinous sa akin. Just look at how much he has matured due to his life experiences. Kaya siguro ganon na lang ang tatag ni Alcinous sa buhay kasi may mga karanasan na pala siyang mas malalim. Kaya siguro mature na siya mag-isip compare sa iba dahil sa mga pinagdaraanan niya.

Dumating ang aming recognition day at hindi ako makapaniwalang muntik nang ma-with honors ang lahat ng nasa section namin. Umuwi sina Mama at Papa sa recognition namin dahil honors ako! At bilang gift nila dahil naging good student ako, pwede akong magtravel abroad either Switzerland, US, or in Asia. However, I chose to stay in Monti Alegri and work in one of Lala’s offices. Taga-print at minsan liaison ang ganap ko.

Nakakatuwa naman pala kapag may work ka na at may sarili kang kita. I almost cried nga no’ng una kong matanggap ang sweldo ko. Though it’s maliit but nakaka-happy!

“I’ll libre you na lang! Sabi ko sa’yo, di ba na nagwork ako sa office ni Lala!” sabi ko kay Alcinous. Sabado ngayon at alam kong nandito siya sa palayan at di naman ako nagkamali roon. Nagsisilid sila ng palay sa sacks!

“Sweldo ko rin ngayon. Libre kita at saka bibili na rin ako ng cellphone sa mall.” Masaya niyang sabi sa akin.

“Touch screen?!” Excited kong tanong.

“Oo, touch screen na.” Tumawa siya sa reactions ko.

Impit akong napatili! I’m so happy for him! Ang tagal niyang pinag-ipunan ang kanyang touch screen na phone. Minsan kasi kapag hindi kasya ang kanyang money ay kumukuha siya sa kanyang ipon!

Tsk! Ayaw niya kasing tumanggap ng money from me! Kahit iyong regalo kong phone ayaw niya! Matigas talaga ang ulo! Hay!

Kinabukasan ay pumunta kami ni Alcinous sa mall! Actually, driver namin si Manong Cesar. Tingin ko si Manong Cesar talaga ang nakasubaybay sa love story namin ni Alcinous. Lahat saksi siya. Pwera sa kisses namin ni Alcinous!

I hooked my arms around Alcinous’ iron arms. Kapag talaga ganito kitang-kita ang contrasting color naming dalawa. Moreno kasi siya at ako naman kahit matagal na dito sa probinsya ay maputi pa rin.

“Bili muna tayo ng cellphone mo?” Tiningala ko siya, atat.

Hindi ko pinansin iyong mga titig ng ibang tao sa amin. Ewan ko, tingin ko ang laki ng kasalanan namin ni Alcinous sa mga mata ng mga matatandang nakatingin sa amin ngayon. As if naman santo rin sila?

“Kain muna tayo. Saan mo gusto?”

“Split tayo sa bayad?”

“Okay lang kung ako.” aniya.

“No! We’ll split na lang. May sweldo nga ako!” Nakailang ulit na ako na may sweldo na ako para malaman niyang pinaghirapan ko na ang aking money ngayon!

“Sige kung ’yan talaga ang gusto mo.”

Kumain kami ni Alcinous ng lunch sa isang resto. Sabi niya hindi pa siya nakakapasok sa resto na iyon kaya naman mas sumaya akong dalhin siya roon. I wanna be there for him sa lahat. Sa lahat gusto ko kasama niya ako at kasama ko siya.

“Next time sama natin sina Aldous at Zayla rito.” I suggested, after drinking my iced tea.

“Hindi ka ba maw-worn out kapag ganon? Masyado silang makulit.” aniya at kumuha ng tissue. Akala ko magpupunas siya sa kanyang bibig kaso ang bibig ko ang pinunasan niya.

I don’t know. Sa tagal naming magkasama ni Alcinous tingin ko wala akong takot na ipakita sa kanya ang lahat sa akin. Kahit may dumi pa ako o ano ay hindi ako takot. Ibang klaseng assurance at security ang binibigay ni Alcinous sa akin eh. Iyong klase ng assurance na hindi ka takot na ipagpalit. Tagal na nga no’ng huli akong nagselos at nagalit. Puro na lang kasi kami landi.

“No, I love them. I’m happy to treat them here.”

“Sige, dalhin natin sila rito.”

After naming kumain ay plano naming magsine pero bago kami lumabas ay nagbanyo muna ako. At hindi ko naman inaasahan na makikita ko si Honey patungong banyo!

I had planned to ignore her, but she blocked my way.

“Deimos,”

“Honey,” I said bitterly. Bakit ba kasi tunog petname itong name niya?!

“I know it’s been so long, Dei… pero gusto ko lang mag-sorry sa panggugulo ko sa inyo ni Alcinous at sa mga paratang ko na walang bases.”

“Sa mga gawa-gawa mo lang na kwento.” I added and she nodded.

“Sorry, Dei. Hindi na iyon mauulit. Sorry.”

Tinitigan ko siya.

“Kalimutan na natin iyon, Honey. At please lang huwag mong gawin sa iba iyong ginawa mo sa amin ni Alcinous. I understand that you like my boyfriend but it’s not a slay.” Boyfriend material talaga ang boyfriend ko. Gwapo pa.

Tumango siya sa akin.

Matapos nang pag-uusap namin ni Honey ay tumuloy na ako sa banyo.

Nagsine kami ni Alcinous at pagkatapos ay bumili na kami ng cellphone niya. Hapon na nang makalabas kami ng mall. Hindi ako tumawag kay Manong Cesar kasi magt-tricycle kami ni Alcinous tungo sa church. Magsisimba kami.

I solemnly asked Him, na sana magtagal pa kami ni Alcinous, a good health for my family, and blessings. I know I’m not that religious but I do pray. Hindi man ako laging nagsisimba pero I believe in Him.

Palabas na kami ni Alcinous ng simbahan nang magkita kami nina Hansel, Handell, Remy, Juls, at Elvin. May iba pa akong nakita na classmates namin kaso umalis din sila after ng ilang kamustahan.

Naiwan sina Remy, Juls, Elvin, at ang twins, kaya naman naisipan naming kumain sa isang fastfood chain. Medyo crowded ang kainan since kakatapos lang ng 6pm mass.

“Nagdate kayo?” Bulong ni Hansel sa akin kasi magkatabi kami kaya madali siyang nakabulong sa akin.

“Uhm!”

“Aysus! Kaya pala ang laki ng ngiti mo, ha.” Tukso niya naman sa akin.

Sumimangot lang ako kahit kinikilig naman ako deep within.

“Order na tayo,” sabi naman ni Juls nang bigyan kami ng menu no’ng isang waiter.

“Anong sa’yo?” Pasimpleng tanong naman ni Alcinous sa akin. He occupied the chair across from me. Katabi niya sina Handell at Elvin. Si Handell nagc-cellphone habang si Elvin naman ay tutok na tutok din sa kanyang cellphone na mukhang may kaaway!

I told Alcinous my orders. Nagkanya-kanya na ring order ang aming mga friends. Pero si Elvin ay mukhang occupied talaga hanggang tinapik na ni Alcinous ang shoulder niya

“Huh?”

“Order mo,” ani Alcinous sa kanyang kaibigan.

“Oh,” tanging sambit niya at saka lutang na tumingin menu na binigay ni Alcinous.

“Oi, si Elvin mukhang nangangamoy lovelife na rin! Share naman d’yan!” Pasiring na saad ni Remy kay Elvin nang makatapos itong umorder.

“Pota, wala!”

“Weh? Sobrang fixated mo nga d’yan sa phone mo!” Ganti ni Remy.

“Oo nga, napansin ko rin iyan! Ilang buwan na ba ’yan?” Gatong pa ni Juls.

“Ayiee!” Tukso pa ni Hansel.

Napuno ng tukso si Elvin. Si Alcinous at Handell ay napailing naman sa ingay ng tatlo!

Walang chismis sa akin si Jona tungkol kay Elvin. Kapag magkatawag kami ay puro lang siya rant sa school activities. Ni hindi na nasisingit ang kanyang lovelife. Pero parang sinasadya niya iyon. Ayaw sigurong ma-jinx ang kung anong meron sila ni Elvin… kung meron man!

“Next year, grade 12 na kayo. Tapos magc-college na. May kurso na ba kayo na nais ninyong kunin?” Habang kumakain kami ay naisingit naman ni Hansel ang topic na iyon.

Tumingin si Handel sa kanyang kambal.

“Alam ko na sa’yo, Del. Alam ko ring pasado ka na sa entrance exam!” Suway ni Hansel sa kapatid kahit na hindi pa ito nakapagsalita.

Nagkibit lang ng balikat si Handel.

“Ano ang kurso mo, pre?” si Elvin naman kay Handel.

“Business, iyon ang gusto ng parents namin.”

Lumabi si Hansel. “Pero gusto ni Del kumuha ng AB Polsci since gusto niyang abogado pagkatapos.”

“Edi, iyon ang kunin mo, pre. Kahit ako gusto ko rin kumuha ng Law kasi mukhang astig!” ani pa ni Elvin.

Nabato siya ng tissue nina Remy at Juls.

“Ayaw ng parents namin. Either may magb-business sa amin ni Hansel o pareho kaming kukuha ng kursong may business.” Paliwanag ni Handell.

“G-gusto ko kasi ang nurse… kaya si Del na magb-business sa amin.”

“It’s fine. Galingan mo lang. Alam ko ring nakapasa ka sa entrance exam ng univ na gusto mo.” si Handell naman sa nauutal niyang kambal.

“Oi, same Hansel. Ako rin gusto ko rin ng nursing!” sabad ni Juls. “Bigyan mo kami ng tips ha. Kami na kasi ang susunod.”

“Ehh, ako lang ba ang kukuha ng Education?” si Remy.

“Okay lang ’yan, bhie! Being a teacher is the noblest profession.”

“Ikaw naman, Dei, anong sa’yo?” At napunta sa akin ang lahat ng mata dahil sa tanong ni Hansel.

“A-ahm, I think I’ll go with nursing na rin. If okay kina Mama at Papa.” Actually, hindi ako sure doon.

Mas sumimangot si Remy. Tsk! Malayo pa naman. Baka magbago pa ang isip namin.

“How about you, Alcinous?” usisa ni Juls kay Alcinous.

“Oh, susubukan kong kumuha ng exam sa PMA.”

“Magsusundalo ka?!” sabay na tanong nina Remy, Hansel, at Juls.

Mahinang tumango si Alcinous at tumingin sa akin. I just smiled.

“Hmm! Pangarap ko iyon at pangarap din ni Papa.”

---

This story is already

COMPLETED

on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 31

Chapter 31

Dei’s Pov

“Happy birthday!” Malakas naming sigaw kay Alcinous na siyang kakapasok lang sa kanilang bahay.

Kita ko ang pagkatigalgal niya before siya tumingin sa buong sala ng bahay nila. Inakupa kasi namin ang buong sala ng bahay. Nandito si Elvin, Hansel, Remy, at Juls. Nabanggit ko kasi sa mga friends ko na gusto kong i-surprise si Alcinous sa birthday nito at nag-volunteer sila na tumulong sa akin. Mabilis naman akong pumayag kasi hindi ako marunong magluto and whatnot. Mabuti nang nandito ang mga friends namin.

“Kuya, happy birthday po!”

“Happy birthday, Kuya Alcinous!”

Sunod-sunod na bati ng mga kapatid niya.

“Happy birthday, anak.”

“Pa…”

Itinaas ni Tito Ador ang kanyang kamay bago pa makapagsalita si Alcinous.

“Kung mag-aangal ka sa gastos nito, inuuhan na kita, Alcinous. Wala rin akong alam dito. Si Deimos at ang mga kaibigan mo ang may pakana nito.”

Binalingan kami ni Alcinous. Malalaki lang ang ngiti namin habang pinagmamasdan siyang namumula ang mga mata.

“Salamat sa inyo.” aniya at saka tumitig sa akin. Halos mapunit na nga itong labi ko kakangiti.

“Blow mo na ang candles.” Excited kong wika at itinaas ang hawak kong cake. Humakbang siya palapit sa akin. “Make a wish.”

Tumitig muna sa akin si Alcinous at saka pinikit ang kanyang mga mata. And when he opened his eyes, he blew out the candles. Kinuha ni Alcinous ang cake mula sa kamay ko at saka niya ko niyakap.

“Thank you, Dei. Thank you so much!”

Hinagod ko ang kanyang likod. “Hmm! But hindi lang ako ng gumawa ng lahat ng ito. That’s why mag-thank you ka rin sa mga friends natin at sa mga kapatid mo.”

Siniksik lang ni Alcinous ang kanyang mukha sa leeg ko at saka tumango.

“Yiiee!” Rinig kong tukso ni Zayla.

“Kain na!” sigaw naman ni Remy.

Nagkanya-kanya na silang kain at ako naman ay pinanood lang sila. My heart was so happy seeing Alcinous family and our friends right now. Hindi ko aakalain na magiging ganito ako sa isang tao. Hindi ko aakalain na magiging mahalaga sa akin si Alcinous at ang mga taong nakapalibot sa kanya. Hindi lang si Alcinous ang gusto kong protektahan ngayon kung hindi pati na rin ang nga taong mahal niya.

“Kain tayo,”

Naputol ang aking pag-iisip nang biglang tumabi sa akin si Alcinous dala ang plato na may maraming foods.

I pouted cutely at him. Gusto kong protektahan si Alcinous kaso gusto ko rin na magpa-baby sa kanya. Parang ewan kasi kapag nandito siya sa tabi ko para akong baldado.

“I don’t wash my hands.”

Alcinous smiled and scooped some kanin and ulam. “Susubuan na lang kita.”

I giggled, faced him, and nodded ardently.

“Mag-asawa yarn?” Bigla namang singit ni Juls sa amin ni Alcinous.

“Tse!” Asik ko kay Juls na nasa tapat namin ni Alcinous.

“Actually, ang tabang nitong juice dahil inyo, bhie. Tingin ko lahat ng sweetness ay kinuha ninyo ni Alcinous!” si Juls.

“Gusto mo ba Juls na subuan din kita?” Pagsabay naman ni Remy.

“Heh!”

“Baka ako ang gusto mong sumubo sa’yo, Juls?” Gatong pa ni Hansel!

“Heh! Ewan ko sa inyo! Kapag ako talaga nagka-boyfriend, who you kayong lahat sa akin!”

“Kung magkakaboyfriend!” Asar pa ni Elvin kay Juls kaya naman binato ni Juls ng buto si Elvin.

Nagkakatahan sa loob ang mga kaibigan namin ni Alcinous pero kami ay nandito sa balcony ng house nila. Natapos na kami sa pagligpit ng mga pinagkain namin at ngayon ay kantahan na lang sana pero hinila ako ni Alcinous dito sa labas.

Nakasandal ako sa dibdib ni Alcinous at kitang-kita namin ang langit na napapalamutian ng mga stars. The stars seem to blink from afar, but scientifically, they are just balls of hot gas. They are mesmerizing; however, we cannot reach them. Just like a rose full of thorns, it is beautiful, but you are afraid to hold it because it might prick you and make you bleed.

Before, I wasn’t afraid of Alcinous. Back then, para lang damo si Alcinous. Damo lang siya sa nakapagandang garden pero ngayon nasa kanya na ang atensyon ko. Wala na akong paki sa ibang bulaklak na magaganda dahil nasa kanya na ang atensyon ko. Out of all the grass and flowers in the garden, my heart chose him. And I’m afraid that I’m the thorn in Alcinous’ life.

Kasi no’ng wala naman ako, maayos lang siya. Marami siyang kaibigan, gusto siya ng lahat kahit na mahirap siya. Pero nang dumating ako, tingin ko, ako ang naging problema. Bigla kasing sumulpot ang mama niya out of nowhere at muntik pang masira ang relasyon nila ng papa niya dahil sa akin.

Hindi ko alam kung hanggang kailan itong nararamdaman namin ni Alcinous. Pero ngayon ang iniisip ko, takot akong mawala siya. Takot ako na kagaya ng bituin ay malusaw siya at mawala sa buhay ko. Mas lalo akong kinakabahan at nag-aalala kasi nais niyang pumasok sa PMA. Magiging LDR kami, magiging busy kami sa buhay namin. 

Ang malalim kong pag-iisip ay naputol nang yakapin ako ni Alcinous nang mahigpit.

“Nilalamig ka ba? Gusto mo nang umuwi?”

Umiling ako at humawak sa braso niyang nakayakap sa akin.

“I’m just thinking…”

“Of what?”

“Sa buhay mo rati. Sa buhay mo nang hindi pa tayo nagkakilala at sa future na rin.”

“Dei,”

“Alcinous,”

I shouldn’t be thinking about this right now because it’s his birthday. We’re supposed to be celebrating and enjoying, but here I am being dramatic.

“Wala ka sa nakaraan ko, Dei, pero alam ko naman na ikaw ang gusto kong makasama sa future ko.”

“It’s so maaga pa para sabihin mo iyan. What if mag-break tayo?” ani ko sabay sulyap sa kanya.

Umasim ang mukha niya. “Why are we talking about this, Dei? We’re not breaking up. Hindi ko iyan hahayaan.”

“We cannot tell. Papasok ka sa PMA, maiiwan ako rito sa labas.”

“We will work things for us. Kapag nakapasok ako sa PMA, we will still communicate, cub. Let’s not talk about breaking up, okay? Kinakabahan ako sa mga sinasabi mo.”

Ngumuso ako. “Sorry,”

“It’s fine. I know na natatakot ka lang din siguro.”

Tumayo ako at saka kumandong kay Alcinous. Yumakap na rin ako sa kanya.

“You said it yourself, we’re not breaking up kahit na pumasok ka sa PMA.”

“Hmm, walang maghihiwalay.”

I trust Alcinous’ words more than anyone else’s, and his words somewhat put my heart at ease.

Dumating ang aming pasukan at gr. 12 na kami, masaya na may halong kaba.

“Lord, pwede bang magskip sa gr.12 at magcollege na lang?” Reklamo ni Remy.

“Ay, bhie, mauna ka na sa college! I-enjoy na natin itong huling taon natin sa highschool!” Kontra naman ni Juls.

“Papaano mag-ienjoy kung tambak tayo sa projects at reporting?”

“Basta ako, hindi ko i-istress-in ang beauty ko. Kakapasok lang ng school year!”

“Hmp! Siguro ang saya siguro ngayon ni Hansel sa college!” Dreamy na sabi ni Remy.

“Kumustahin natin siya sa Sabado.” ani ko.

“Sige-sige!” Sang-ayon naman nila.

Dumating si Alcinous at Elvin sa mesa namin. Binaba na rin ni Alcinous ang dala niyang fresh milk at C2 para sa akin.

“Sa Saturday magkikita kami ni Hansel.” Balita ko kay Alcinous at binuksan niya iyong C2 ko.

“Hmm, sabihin mo lang kung anong oras kayo matatapos. May nakuha rin kasi akong trabaho.”

Tumango ako. “Text-text na lang tayo?”

“Ako na tatawag kapag tapos na ako sa trabaho ko. Mag-enjoy ka kasama ang mga kaibigan mo.”

Nang dumating ang Sabado ay nakapagset na kami ng place namin nina Remy, Juls, at Hansel. Kaso lang hindi ko inaasahan na biglang susulpot sa bahay ni Lola si Jonathan!

Dala ko ang aking knitted na shoulder bag. Laman no’n ang sunblock, towel, at iba ko pang essentials. Sa isang beach kasi kami magkikita ng mga friends ko. Susulitin na namin itong panahon na hindi pa masyadong busy sa school.

“Jona? Kailan ka pa dumating? Why hindi ka tumawag o nagtext sa akin? You surprised me!”

Salubong ko kay Jona. Niyakap niya lang ako.

“K-kumusta ka? Ang school mo?” He evaded my questions.

“It’s bearable pa naman. Pero today ay maliligo kami ng friends ko sa dagat. Kilala mo naman sila Remy, right? Sumama ka sa akin.” Aya ko sa kanya.

Kumunot ang noo ko dahil parang ang tamlay ni Jona ngayon. He is not on his usual energy. What’s happening?

“Jona, are you okay?”

He smiled pero pilit ang ngiti niyang iyon!

“Let’s go na lang, sasama ako sa inyo. Makiki-gate crash ako sa outing ninyo.”

“Ano ka ba?! Hindi ka naman iba sa mga friends ko!”

Nagpahatid kami ni Jona kay Manong Cesar sa beach kung saan kami magkikita. Sa byahe namin ay pansin ko na ang pagkatahimik ni Jona. Nangangati na akong tanungin siya pero pinipigilan ko na lang ang self ko.

“Manong, I’ll text na lang po sa house kung magpapasundo ako. Magkikita rin po kasi kami ni Alcinous.”

“Sige, sir Dei! Enjoy ka po sa date ninyo!” Kinindatan pa ako ni Manong Cesar. Botong-boto talaga itong si Manong Cesar sa amin ni Alcinous!

Nang makita ng mga friends ko si Jona ay natuwa sila. Nagkamustahan kami at nagkwentuhan din sa ganap ng aming first week sa school. Si Hansel ay maraming naging kwento sa amin and since classmates lang naman kami nina Remy at Juls, wala kaming masyadong naikwento.

Hanggang sa nagka-ayaan na kaming maligo sa dagat. We also took some pictures and eat. Hindi ko rin nakalimutang magtext at magsend ng pictures kay Alcinous. Update lang kasi may boyfriend ako.

Nang mapagod kami sa dagat ay sumulong kami sa cottage. Jona was pouring some drinks into his plastic cup, but it seemed like he wasn’t in his right mind when his glass overflowed.

“Jona, puno na ang cup mo.” Awat ni Remy ay Jona.

Nanlaki ang mata ni Jona at kaagad na binaba ang bote ng soft drinks.

“I’m sorry,” ani Jona, lumaylay ang balikat niya.

“Jona, may problema ka ba? Kanina ka pa namin napapansin na nawawala sa sarili.” Si Remy.

“Oo nga, bhie, saka… kanina rin tawag kami ng tawag sa’yo pero parang hindi mo naman kami naririnig.”

Bumuntong hininga si Jona. Inakay ni Hansel si Jona na maupo sa buhangin at nakigaya na rin kami roon. Hapon na pero may iilang tao pa rin sa dagat. Ang iba naglalakad na lang sa dalampasigan. Actually, the wind was already kind of cold, which is why I put a towel over my shoulder to counter the cold wind seeping into my salty skin.

“Jona, if you have a problem, we’re here to listen, okay? We’re all friends here,” I said, taking his hand and giving it a light squeeze.

“I-I’m so sorry, Dei. Sorry sa inyo.”

“Don’t be sorry, Jona. Wala ka namang ginawang masama.” si Hansel.

Tumingin si Jona sa akin.

“I… I think there’s something going on between Elvin and I—”

“Huh? Si Elvin?”

“Anong I think lang, bhie?”

“Bakla, anong I think?”

Sabay-sabay na react ng mga kaibigan ko maliban sa akin na nakatitig lang kay Jona. I don’t know how to react—maybe because I already have a hunch about what’s going on between them, or maybe because I’m just at a loss for words.

“Yeah. We said those words to each other…”

“Words? Like ano?” Atat na tanong ni Juls. It seems like he wants details.

Bumuntong hininga si Jona at nagsimula nang umiyak.

Oh gosh! Just what the hell did Jona get himself into?!

Napakwento sa amin si Jona ng wala sa oras while crying. Mula sa birthday ko hanggang sa kinulit niya si Elvin at itong si Elvin naman ay sumakay sa kaibigan ko.

“You mean to say, nag-a-I love you na kayo sa isa’t isa pero walang label?” sambit ni Hansel matapos ang kwento ni Jona.

Oh my gosh! May ganon pala talaga? Nag-a- I love you kahit walang label? Ano ’yon?

“Sinasabi rin iyan ni Elvin?” sunod na tanong ni Remy.

“Oo,”

“At ngayon nandito ka kasi hindi ka na kinu-contact na Elvin simula nang lumabas ang larawan mo na may kasama kang lalaki?” ani Juls.

“Wait, Jona. Sino ba itong lalaki na kasama mo?” Pagsingit ko.

“Dei, classmate ko lang siya. Simula nang magkawatak-watak tayo ni Denisse ay wala na akong naging close friends until itong lalaki na nakilala ko. But promise, wala kaming relationship o ano. We’re really friends. Nagkataon lang na may family dinner kami at nagkita ang family naming dalawa. Malapit lang pala ang families namin.”

“OA naman nitong si Elvin. Wala naman kayong label…”

“Wala nga, Juls, kaso nag-a-I love you na kasi sila tapos biglang ig-ghost ni Elvin si Jona!” Pakikipagtalo naman ni Remy.

Nalasing na si Jona sa mga nainom niya. Parang siya na kasi ang nakaubos sa isang bote ng alak. At dahil doon, malakas na ito umiyak. Supposedly, bawal ang alcohol pero minsan lang naman ito!

“Gusto mo talaga si Elvin, Jona? Naku wag ka na roon! Bahag naman ang buntot no’n eh.”

“Tama, tama si Remy, Jona! At saka hindi kayang lagyan ng label ang meron kayo!”

“What should I do? I really like him?” Nguwa ni Jona.

Niyakap ko na lang ang aking kaibigan. I really don’t know how it hurts since hindi ko pa nararanasan ang heartbreak. Selos, siguro, oo, pero itong heartbreak ay hindi pa. Selos nga lang halos mamatay na ako, ano na kang kung ganito?

“Hayaan mo na, Jona. Bigay ko na lang sa’yo ang kapatid ko—” naputol si Hansel nang biglang may sumingit sa kanya.

“Jona!”

Lahat kami ay napatalon sa mala-kulog na boses ni Elvin! Naitulak pa ako ni Jona sa gulat niya, parang nawala ang lasing ni bakla!

Bumaling ako kay Elvin at doon ko nakita na kasama niya rin si Alcinous, hiningal. Si Elvin ay nagtatagis ang bagang na nakatingin kay Jona.

“E-Elvin…”

Tumayo kami.

Pinanliitan ko sa aking mata si Elvin nang mahahaba ang naging hakbang nito palapit sa amin.

“Let’s talk.” Seryosong saad ni Elvin at kinuha ang kamay ni Jona.

“H-hoy—”

“Let them be, Dei.” Pigil sa akin ni Alcinous.

“Pero baka kung ano ang gawin ni Elvin sa kaibigan ko, Alcinous!”

“Elvin won’t hurt your friend, Dei. I promise you that.”

Nagligpit na lang kami sa aming mga gamit upang makaalis. Naunang umuwi sina Remy, Juls, at Hansel. Naiwan kami ni Alcinous dahil hihintayin ko ang kaibigan ko. Si Alcinous naman ay ayaw akong iwan mag-isa. Dito na lang siguro kami magd-date!

“How did Elvin know na nandito ang kaibigan ko?” tanong ko kay Alcinous.

Nasa dalampasigan kami ngayon ni Alcinous. Yakap ko ang aking tuhod habang ang aking puting towel ay nasa aking balikat. Si Alcinous naman ay naka itim na shorts at puting shirt. Parehong naabot ng munting alon ang aming mga paa. Ang sa harap naman namin ay ang araw na paunti-unting lumulubog.

“I told him.”

“Huh?”

“Alam ni Elvin na pumunta rito si Jonathan kaso hindi niya alam kung saan ito tumungo at nagkataon na nagsend ka ng photos sa akin. Akala ko kasi emergency kaya sinabi ko sa kanya kung nasaan kayo ni Jonathan. Nagmamadali pa nga kami rito.”

“Elvin was such a torpe at pinapaasa niya lang ang friend ko. Nasasaktan ngayon ang friend ko dahil sa kanya. Tapos ngayon hinahanap niya? Where are his balls?”

“They have their own problem, Dei. Hintayin na lang natin na magkwento sila, okay?”

Sinandal ko ang aking ulo sa balikat ni Alcinous. I felt him kissing my head.

---

This story is already

COMPLETED

on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 32

Chapter 32

Dei’s Pov

It was great that Elvin and Jona finally talked about their relationship and cleared things up between them. Nalinaw na nila ang issues nila at ngayon muli na naman silang naglalandian kahit na LDR sila.

“May schedule ka na ba sa exam ninyo?” tanong ko kay Alcinous.

Nakahiga si Alcinous sa hita ko. Wala ang aming dalawang subject teacher kaya lumabas muna kami ni Alcinous. Katatapos lang din kasi ng aming quarterly exam at abala ang mga teacher sa paggawa ng mga grado.

Naka-upo ako sa sahig at nakasandal sa dingding. Nandito kami ni Alcinous sa Library at dito sa pwesto namin ay wala masyadong student na nagagawi. Malayo rin ito sa librarian kaya naman kahit na mag-usap kami ay hindi naririnig.

“Hmm,” tango niya.

Alam ko kasi na inaasikaso na niya ang mga requirements doon at nakapag-apply na sa online application. Pwede rin naman yata ang manual application doon kaso rito kasi sa Monti Alegri ay walang malapit na office.

“Good luck! I will pray for your successful entrance exam,” I said, my voice trembling as I combed his hair. His hair felt so nice under my palm.

I know that Alcinous can ace his entrance exam. However, I still feel nervous for him. I wasn’t a fan of him joining the academy, but it’s his dream. Ayaw ko namang maging hadlang ako upang hindi niya magawa o makuha ang gusto niya. I’m his boyfriend, but he has his own life and dreams to pursue. That’s why I’ll stand by his side, supporting him in my own way, without holding him back. Kahit na natatakot ako para sa kanya susuportahan ko siya.

Tumigil ang kamay ko sa kakasuklay sa buhok niya nang hulihin niya ito. Nagmulat siya sa kanyang mata. Bumangon siya.

“Don’t be sad, Dei.” Bumangon siya.

“I’m not sad,” I denied.

“Then why are your eyes red?”

“I’m… I’m just scared for your life.”

Ngumiti siya at kinulong ang mukha ko. Humalik siya sa labi ko.

“Mahaba pa ang proseso nitong pangarap ko, Dei. May entrance exam. At kung papalarin akong makapasa sa exam may physical and medical screenings pa.”

“Even so, Alcinous, I have no doubt about you. I know you can get into the academy.”

He kissed my lips again. “My boyfriend is flattering me so much.”

Biro kong hinampas ang dibdib niya.

“I’m serious dito.” Nakabusungot kong wika.

“Kung papalarin nga akong makapasok, Dei, kagaya ng sinasabi mo. Kakayanin ko sa loob, kakayanin ko para sa pamilya ko, para sa pangarap ko, at para na rin sa’yo. Gusto kong pantayan din ang buhay na meron ka. Gusto kong magkapera tapos papakasalan kita. Ganon ang pangarap ko, Dei.”

Lumabi ako. “R-really?”

“Hmm! Kaya ikaw, di ba gusto mong maging nars? Ipagdarasal din kita sa pangarap mong iyan. Sabay nating abutin ang gusto natin, Dei.”

Tumango ako kay Alcinous. Kinabig niya ako at niyakap. At hindi ko alam kung ano ang sumapi ngayon ay Alcinous dahil humalik siya sa leeg ko.

“Balik na tayo sa classroom.” Aya niya matapos akong bitinin ng halik! Yeah, after the drama was landian na naman!

“Wait,” pigil ko sa kanyang akmang pagtayo.

“Kiss me more.” I demanded.

Napatingin si Alcinous sa aming paligid.

I know naman na may ibang student sa paligid pero medyo madilim naman itong pwesto namin, natatakpan ng mga bookshelves at libro ang aming pwesto ngayon!

“D-delikado rito, Dei. Baka mahuli tayo.”

I know naman na bawal ito. I know the consequences kapag nahuli kami rito pero gusto ko ng kisses ngayon! Siya kaya ang may pakana nito!

“We won’t make any noise naman. Please, just one kiss, Alcinous!”

Napalunok si Alcinous at kumuyom ang kanyang mga panga! Tinungkod niya ang isang palad sa dingding kung saan ako nakasandal at inilapit ang mukha sa akin.

My stomach flipped with excitement!

“Just one kiss,” he whispered.

I nodded. “One kiss only!”

Alcinous made sure that no one was around before he crossed the space between us. One hand guided my jaw while the other rested against the wall.

My eyes fluttered shut as I felt his mouth licking my lower lip, nibbling and tugging it lightly. I wound my arms around his neck and pulled him closer.

Alcinous groaned like an animal before dropping one hand to my side while the other supported my neck.

Gosh! I want his hands inside my uniform! Hindi ako kontento na hanggang sa labas lang ang kamay niya.

I responded to his kisses, lapping and sucking on his lips and tongue as well. Alcinous’ kisses drive me to the edge because he is just too sweet. His lips and tongue are like candy that I want to suck until I get all of their sweetness!

“Touch me,“I moaned between our hot kisses.

Napatigil doon si Alcinous, mukhang natauhan siya. Pareho kaming hiningal nang maghiwalay ang aming labi. Nakaawang ang labi niyang basa at namumula. Kahit na ang skin niya sa paligid ng kanyang lips ay namumula dahil sa sipsip at kagat ko sa kanya!

“B-bawal na ’yan.”

“W-what?” I almost shouted, but thankfully, I heard some voices from afar.

“Nasa library tayo.”

“Can’t you touch me?”

Dumiin ang kamay ni Alcinous sa baywang ko.

“I… I can, but not here, Dei. It’s too dangerous.”

In the end, bumalik kami ni Alcinous sa room namin na walang kapaan na naganap. Tama naman si Alcinous na dangerous nga kasi nasa school premises kami. Binilhan ako ni Alcinous ng coke in can para daw sa labi ko na namaga. Siya naman ay facemask.

Months rolled by and the day of Alcinous entrance examination came. Nandito sa bahay sina Remy at Juls. May assignment kami at naisipan namin na gumawa ng sabay. Si Hansel hindi na namin masyadong nakakasama kasi conflict sa schedule niya. May NSTP kasi siya tuwing Sabado!

“Bakit ba ikaw ang kinakabahan? Si Alcinous naman ang nag-take!” Suway ni Remy.

Hindi namin matapos-tapos ang aming assignment because I’m anxious and nervous for Alcinous, who is taking his exam.

“It’s Alcinous, and it’s his dream, so that’s why I feel nervous!”

I’m not overreacting, but I’m really nervous right now. We’re talking about my boyfriend.

“Hindi ka ba kinakabahan sa entrance exam mo? Di ba, magt-take ka sa La Salle?” sunod na sabi ni Remy.

“Magt-take ako roon but magtry din naman ako sa ibang university, like UST, Ateneo, and NU.”

“Wow, ang dami!” Komento ni Juls.

“Kayo ba here lang sa Monti Alegri mag-aaral?” I asked.

“Ako, bhie, dito lang talaga kasi baka kapusin na sa pera ang mga magulang ko kapag nag-Manila pa ako.” sagot ni Juls.

“Ako rin, bakla, dito lang ako sa Monti Alegri.”

Ngumuso ako. I don’t know, but I feel sad whenever I think about us going separate ways when we go to college. Ako magm-Manila ako kasi mas pabor doon kapag nakapasok si Alcinous sa PMA. Tapos mostly ng mga friends ko maiiwan dito sa Monti Alegri.

“Ikaw ba, bhie, magn-nars ka talaga?” tanong ni Remy sa akin.

“Gusto ko pero I’ll try to talk to my parents pa. Kayo?”

“Ako sure na ako sa education.”

“Ako nagdadalawang isip na ako sa nursing, eh. Parang gusto ko na lang kumuha ng psych. You know na… sa dami ng mga cases ngayon ng suicide at mga mental health issue. Nagka-interes ako.” si Juls naman.

“Yie, future doc pala ito! Ang saya naman ng grupo natin! May magd-doctor, nars, guro, enhinyero, tapos sundalo!” Si Elvin ang tinutukoy ni Remy na gustong kumuha ng engineering program.

“Mangayari ’yan, bhie, kapag nakasurvive tayo!”

Natawa kami roon. I’m really thankful kasi nandito sila! Gosh, I really don’t know what to do kung wala sila here. I can’t disturb naman ni Ate Klara since may progress na rin sa love story nila ni Manong Cesar.

“But, anyways, huwag ka nang kabahan d’yan, Dei. Kayang-kaya ni Alcinous ang entrance niya.” Pampalakas ni Remy sa loob ko.

Honestly, I’m not afraid or nervous about myself. I don’t feel any pressure or anxiety about taking an entrance exam. Mas kinakabahan ako para kay Alcinous. Siguro dahil kampante ako na kahit na anong maging resulta ng exam ko, alam kung may mauuwian ako. Alam kong nand’yan ang pamilya ko na sasalo sa akin.

Si Alcinous kasi… tingin ko ito lang talaga ang paraan para matupad niya ang pangarap niya. It was embedded in his heart and mind to become a soldier. Hindi lang pangarap niya ang kanyang tutuparin kung sakaling makapasok siya sa PMA kung hindi ang pangarap na rin ni Tito Ador.

“How’s the exam?” tanong ko kay Alcinous nang makauwi siya. Dito siya sa bahay ni Lala Fausta dumeretso.

Wala siyang sinabi pero niyakap niya ako.

“I saw the pictures na sinend mo sa akin. Suot mo ang gift ko sa’yo na polo at shoes.”

I could feel his gentle nod as he wrapped his arms around my frame, holding me tightly in an embrace.

“Lucky charm ko iyon.” Aniya at kumalas sa aming yakapan.

“I know makakapasa ka.”

Tumingkayad ako at humalik sa lips ni Alcinous.

“I don’t want to disappoint you, Dei.”

“You won’t disappoint me!”

Sa sumunod na buwan ay kami rin nina Remy at Juls ang kumuha ng entrance exams. Majority ng mga classmates ko ay kumuha lang ng exams sa university na available rito sa Monti Alegri.

Naging busy kami sa aming mock-jobs, research at sa aming immersion. Hindi namin namamalayan na malapit na palang matapos ang aming pagiging senior high school!

“Naiiyak ako! Noon gusto ko nang matapos ang high school pero ngayon parang gusto ko nalang dito. Ayaw ko na mag-college!” Pagdadrama ni Remy.

“Ikaw na lang ang mag stay ng high school, Remy. Kami magc-college na!” Pagbara naman ni Elvin kay Remy.

“Hmp! Palibhasa ay atat kang mag-Manila para makasama mo na si Jona!”

“Ayiee!” Tukso pa ni Juls kay Elvin.

Hindi naman pumalag si Elvin at namula lang ang tenga nito.

“Tumigil kayo kung hindi, wala kayong inahaw!” Rebutt ni Elvin na siyang nag-iihaw kasama si Alcinous!

“Ang saya n’yo naman! Nakaka-inggit!” It was Hansel over the phone.

Dahil tapos na ang immersion namin, naisipan naming lumabas at naisipan ko silang dalhin dito sa bagong bili ni Lala na rest house! And again, Hansel cannot be with us since she has a lot on her plate right now. Kaya naman hanggang video call lang siya.

“Kapag bakasyon mo, Hansel, pasyal ulit tayo rito!” Natatawang sabi ni Juls na siyang nakasakay sa malaking floating duck.

“Anong gusto mong kainin? Isaw o atay? May mais din doon king gusto mong i-try.” Ani Alcinous na lumapit sa akin mula doon sa pag-iihaw.

“Mais na lang.” sagot ko kay Alcinous.

Humalik si Alcinous sa lips ko bago siya tumango.

“Ahh! Kahit sa screen talaga tumatagos ang sweetness ni Dei at Alcinous! Sana pala hindi na lang kami nagising!”

Natawa ako nang marinig ko si Hansel mula sa kabilang linya.

“Immune na kami d’yan pero minsan nga nakaka-insulto na sa aming mga single!” si Remy naman.

Tinapos din namin ang video call namin with Hansel kasi siya may gagawin pa at kami naman ay kakain muna bago mags-swimming.

“Ito hindi na mainit.” Sabi ni Alcinous sabay abot sa akin no’ng mais na hinipan na niya.

“Ikaw?” ani ko.

“Isaw ang gusto kong kainin.”

“Ang sakit sa mata!” sabay kaming napabaling ni Alcinous dahil sa pag-ungot ni Elvin.

“Sakit sa mata o inggit lang kasi wala rito ang jowa mo?” asar naman ni Juls sa kanya.

Natawa na lang kami ni Alcinous. Pagkatapos naming kumain ay nagtampisaw na kami. Remy and Juls were playing in the water while Elvin was on his phone, chatting with Jona.

My shoulder jerked when I felt Alcinous’ calloused and cold hand made contact with my skin. I was only wearing a white sleeveless shirt and shorts, while Alcinous was in his trunks.

“Wala pa ba ang resulta?” I asked, referring to the result of his entrance exam.

Alcinous’ hand slid down before wrapping his arms around my waist from behind and resting his chin on my shoulder.

“Wala pa.”

“I know you’ll pass. I’m confident about it.” Alcinous is smart, despite my anxiousness on the day of his exam. I have strong faith that he will definitely ace it.

“Kung makakapasa ako sa exam marami pang stages na kailangan kong ipasa bago makapasok.”

Bahagya ko siyang nilingon.

“May series of physical fitness tests pa at medical screenings, may background check at panel interview pa bago ang official call kung sino ang magre-report sa Fort del Pilar.”

Napatango na lang ako. Sasalain talaga sila ng todo.

“Let’s say tinawagan na kayo para magreport sa Fort del Pilar… hindi ka na ba makakauwi?” May lungkot kong tanong.

“Makakauwi naman syempre. May mga home privilege naman at mall privilege, ganon.”

“May babae din kaya sa loob?” Nguso kong tanong.

Inikot ako ni Alcinous at saka niyakap. Tiningala ko siya.

“May babae ’yan sigurado pero hiwalay naman ang barracks ng babae at lalaki.”

“Makakapag-call kaya tayo kapag nasa loob ka?”

“Binibigyan naman ang mga cadet ng oras sa cellphone, limited nga lang. Kaya makakatawag ako sa’yo kung sakaling makapasok ako. But let’s not talk about that right now. Let’s just enjoy this moment, okay?” sabi niya at pinisil ang tungki ng ilong ko.

Kung hindi tumunog ang telepono ko sa lounger ay naglalandian pa sana kami ni Alcinous. Unahon ko mula sa pool at kinuha ang phone ko. Umahon na rin si Alcinous.

I unlocked my phone and opened my brother’s text message.

From: My Kuya Prince May nakita akong post na may result na sa nag-take ng entrance exam sa PMA, princess. Di ba nag-take ang boyfriend mo?

Nanlaki ang mata ko at saka ko nilingon si Alcinous na nagpupunas sa kanyang basang katawan.

“May result na raw sa entrance exam ninyo.” Balita ko kay Alcinous.

“Huh? Totoo?”

Tumango ako. “Come on, tingnan mo na!” I urged him.

Kaagad kinuha ni Alcinous ang kanyang telepono. I saw how his hands trembled as he manipulated his phone.

I felt my heart beat in my throat as the seconds passed by. After a while, Alcinous looked at me.

“Nasa list ako!” Alcinous hugged me and lifted me into the air. “Dei, nasa list ang pangalan ko!”

I hugged him back. I’m so happy for him, but why do I feel sad at the same time?

---

This story is already

COMPLETED

on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 33

Chapter 33

Dei’s Pov

“Congratulations!”

“Congratulations, princess!”

“Congratulations, anak!”

Napuno ako sa bati ng family ko! Finally, graduate na kami ng SHS! The most thrilling yet nerve-wracking part is that I’m about to step into college life, venturing beyond my comfort zone! Nang magdesisyon noon si Mama na itapon ako rito sa Monti Alegri. Akala ko talaga katapusan na iyon ng mundo ko. Akala ko hindi ko kaya. Akala ko hindi ako tatagal sa lugar na ’to!

But here I am now, fully embracing life here—and I even love it. I love the people, the nature, and the way Monti Alegri has changed my life over the past years. I believe I’ve become a different person because of my experiences here. Things may not have been good at first, but they turned out to be the best experience of my life.

Dito sa Monti Alegri, dito ako natutong tumayo sa sarili kong paa. I have learned to value everything because of my life here. Natutunan ko na hindi lahat ng bagay ay makukuha mo. Natuto ako na hindi porket gusto mo ay iyon na ang masusunod. Also, I learned how to earn and value my money kasi nakapag-work ako rito sa Monti Alegri. And it is very nakakapagod pala tapos ganon ko lang iwaldas ang money nila Kuya before. This is also the place where I learned to love and fell in love! My life here challenged me not only physically and emotionally but also mentally!

“Salamat, Mama, Papa! Ate, Kuya, Thank you so much! I love you all.” Isa-isa kong niyakap ang mga parents ko.

“You’ve grown so much, Dei. I was so sorry for leaving you here, but seeing how you’ve grown and matured in Monti Alegri somehow comforts me. It warms my heart to see you happy and enjoying your life here.” Mama said, crying. 

“I’m so sorry for being so stubborn back then too, Mama.”

Tumango si Mama.

“We’re so proud of you, Princess!” si Papa naman at saka ako muling niyakap.

Si Ate Theano naman at kuya Thales ay saka lang nakayakap sa akin pagkatapos nina Mama at Papa.

“We love you and we’re so proud of how much you changed, princess.” Si Kuya Thales.

“Hay, parang dati lang na ang arte-arte mo, Dei, at ayaw mo rito. But look how Monti Alegri shaped you!”

I couldn’t agree more with what Ate Theano said. Perhaps I was meant to be thrown here to learn valuable lessons and wake up to reality. Maybe I was truly meant to be here in Monti Alegri.

“Congratulations, apo!”

Malaki ang ngiti kong sinalubong si Lala.

“Thank you, lala!”

Lumapit sa amin si Alcinous kaya bumaling ang pamilya ko sa kanya.

“Alcinous, congratulations, hijo!”

“Congratulations, Alcinous!”

Kinamayan nina Mama at Papa si Alcinous. Pareho kami ni Alcinous na with honors at halos naman lahat sa section namin ay honors! Nakakatuwa nga eh.

“Salamat po, tita, tito.”

“Alcinous, we have a small celebration sa bahay. You can join us and bring your family with you.” si Kuya Thales.

Lumapit si Alcinous sa akin.

“Please, pumunta ka?” Pa-cute ko sa kanya. Mukhang hindi yata sanay ang family ko na makita akong ganon sa ibang tao kaya narinig ko ang ilang daing at tikhim. Well, except kay Ate Theano.

“Sige, susunod ako sa bahay ninyo. Magbibihis lang ako sa bahay.” Mabilis niyang payag. “Anyways, I’m so proud of you, Dei!”

Niyakap ko siya sa harap ng family ko. “Congratulations din, my boyfriend!”

We graduated but Alcinous mother didn’t show up and I think that was fine, kaysa naman magkagulo pa sila.

Tinotoo ni Alcinous ang kanyang sinabi, sumunod siya sa amin sa bahay at dala niya sina Zayla at Aldous. Hindi na raw sumama Tito Ador because gusto na nitong magpahinga. I understand naman since nakakapagod nga roon sa gym at sa kondisyon pa ni Tito.

Tuwang-tuwa ang family ko nang may makita na bata! Tingin ko miss na miss na nilang magkaroon ng maliit na bata sa house! Ang mga kaibigan namin ay hindi na nakapunta sa house kasi may kanya-kanya rin silang celebration!

Si Ate halos ayaw nang pakawalan si Zayla at si Kuya Thales naman ay aliw na aliw kay Aldous! Oh my gosh! Akalain mo iyon hindi lang si Alcinous ang tanggap ng family ko kung hindi ang family rin ng boyfriend ko!

“Hijo, balita namin nakapasok ka raw sa Philippine Military Academy. Congratulations!” si Papa na parang proud na proud na ama.

“Salamat po, tito.”

“So, magre-report ka na roon, hijo? Kailan ka papasok?”

Alcinous glanced at me before answering my mother.

“Sa susunod na po na buwan.”

Out of thousands na nag-apply for PMA isa si Alcinous sa nakapasa. Out of hundred na nakapasa sa physical at medical screening at panel interview isa si Alcinous sa three hundred aspiring army na natawagan na magreport. Hindi ko ma-imagine ang pagsasala nila from thousand applicants to hundred na nakatanggap ng official call.

I felt like a proud mother to Alcinous when he told me that he would be reporting to Fort Del Pilar. Umiyak ako sa tuwa dahil alam ko at nakita ko kung paano ito ginapang ni Alcinous. I’ve seen his sacrifices and hardwork for it!

---

Nandito ako ngayon sa bahay ni Alcinous. Sinabi niya sa akin na mag-iimpake na raw siya sa mga clothes niya na kanyang dadalhin kaya tinulungan ko na siya.

For the past days, sinulit na namin ni Alcinous ang days na magkasama. We went on a date. We stayed at Lala’s rest house—just the two of us. We also strolled around Monti Alegri and explored the other beaches around the province.

Nakatalikod si Alcinous sa akin. Nagtutupi ako sa mga shirt niya at siya naman ang namimili sa mga damit na kanyang dadalhin. At habang nagtutupi ako ay hindi ko napigilan ang luha ko.

I wiped my tears silently because I didn’t want Alcinous to find out that I was crying, but my nose betrayed me. Alcinous immediately turned his head toward me.

“Dei?”

I turned in the other direction and dried my face. However it was futile nang hawakan ako ni Alcinous. Hinarap niya ako.

“Cub, what’s wrong?”

“T-this is nothing okay. Bilisan mo na d’yan sa pagpili ng clothes mo—”

My words faltered in my throat and fell silent as his lips claimed mine in a kiss. Napapikit ako at umiyak muli.

Pagkatapos ng malamyos at malambing na halik ni Alcinous ay hinaplos niya ang mukha ko gamit ang thumb niya.

“Ayaw mo ba akong umalis?”

Kaagad akong umiling sa kanya.

“No, Alcinous. I’m just… sad.”

“We will still communicate, Dei. May cellphone na ako at may camera siya. Magkikita naman tayo kahit nasa loob na ako.”

“I know! I know, okay.”

“Pero bakit ganito ka?”

Umirap ako kaso nagbagsakan lang ang luha ko.

“Of course, you’re my boyfriend! Maiiwan ako rito sa labas at mag-aalala ako para sa’yo!”

“Dei, huwag kang mag-alala sa akin. Promise, ikaw pa rin naman kahit papasok ako roon.”

He doesn’t understand what I’m worries are! We’ve been in a relationship for a year and months now and I think each day na magkasama kami ni Alcinous, mas lalo ko siyang minahal. At nag-aalala ako sa kanya kasi may nababasa ako online tungkol sa mga pumapasok d’yan sa PMA.

“Hindi naman iyan ang inaalala k-ko!” My voice cracked!

“Dei,”

“I trust you, Alcinous. I have no doubt that you love me. Pero kasi may nababasa ako online na may hazing daw sa loob ng academy! May namamatay pa!” Especially sa mga plebes, sila ang laging nabubully sa loob! Naging praning na ako dahil sa mga nababasa ko online.

“Hindi namam iyan nangyayari sa lahat, Dei. Promise, I won’t do anything that can put me in such situation, okay?” pabulong niyang sabi sa akin at inangat ang mukha ko, patuloy pa rin ako sa pag-iyak.

“…” Hindi ako umimik.

“What do you want, Dei? Ayaw mo bang tumuloy ako roon?”

Kinuha ko ang kamay niya at saka siya pinukol ng titig.

“Of course not! That’s your dream, Alcinous! I’m not that selfish to take your dreams away from you!” I pointed at his hard chest. “It’s been there before I came into your life!”

Alcinous bit his lip. “S-sorry, please let’s not argue. Aalis ako,” he panicked.

I sighed, picking up his shirt and starting to fold it. “I-I’m sorry din. I’m just being OA again and dramatic. Maybe… b-because you’re my first boyfriend, and we’re going to be in an LDR.”

In the end, Alcinous closed the door to his room and started kissing me. Hiniga niya ako roon sa mga tinupi kong damit at saka dinaganan.

“You’ll touch me?” I asked him, gasping for air after the long kiss.

Si Alcinous na humahalik sa leeg ko ay natigilan.

“Yes,” anito at saka unti-unting gumapang ang kanyang kamay sa loob ng aking tshirt.

I moaned when his hand found my chest.

“Sshh! Nasa labas si Zayla at Aldous.”

Dahil sa sinabi ni Alcinous nakagat ko ang aking labi. I whimpered when he massage my chest like it was a dough!

Shit!

Alcinous parted my legs and brushed our members against each other. Despite our clothes, I could still feel Alcinous’s heat. His feverish hand moved south and slipped inside my shorts!

Pasimple siyang kumambyo sa kanyang friend down there at saka binaba ang shorts ko! Alcinous tongue traced my neck up to my jaws then back on kissing my lips.

His kisses were different today; they were rough and seemed harsh. Para siyang nagmamadali pero ninanamnam ang bawat parte ng kanyang katawan.

“I want to memorize every contour of your body, Dei, before I go to the academy.”

I opened my eyes and found him looking at me like a hungry predator.

I nodded. With that, Alcinous moved down and pulled my shorts and underwear off, exposing my glory!

We actually didn’t do it! Alcinous just gave me a mind-blowing blowjob and touched me until he was satisfied. Honestly, we haven’t done that thing! We just make out every time we’re alone. And as much as I want to give him the same pleasure he gave me, he said na sa susunod na raw. Hindi ko alam kung kailan iyon mangyayari pero sumang-ayon na lang ako. Napagod rin kasi ako at nakatulog sa aking mga tinupi na damit.

---

Mataas ang araw at maraming tao. Ngayon ay hinatid namin si Alcinous sa Fort del Pilar dito sa Baguio (kung nasaan ang academy). Humiwalay sa amin si Alcinous dahil may linya upang is-shave pa ang kanilang buhok bago ang program. At kami naman na mga kasama niya ay giniya ng isang cadet tungo sa Jodero Hall.

Kuya Thales was with us, siya ang nagmaheno ng kotse namin. He volunteered to send Alcinous, and right now we are with Alcinous’ family. Si Kuya na rin ang umalalay kay Tito Ador at ako naman ay hawak ko ang kamay ni Aldous at Zayla.

“Grabe ang laki pala rito, Kuya Dei!” Zayla exclaimed as she wandered her eyes around. Umupo na kami. Mainit but thankfully I brought my portable fan with me.

Napatingin din ako sa lugar at sa tapat namin may malaking letra doon. Courage. Integrity. Loyalty.

“Ako na humawak, Kuya Dei.” si Zayla.

“It’s fine, Zayla.” sabi ko naman dito. “Tell me, ha, kapag may need kayo.”

“Salamat, Dei. Salamat, sir Thales, sa paghatid sa amin dito naabala ka tuloy namin. Ang laking tulong po nito sa amin.” sabi naman ni Tito Ador. Kanina pa siya nagpapasalamat sa amin ni Kuya.

“Wala po ito, Tito. Saka hindi naman po ito palagi eh.”

The ceremony began under the harsh glare of the sun, and I squinted, searching for Alcinous among the marching cadets. Their heads were all shaved clean. My heart skipped a beat when I finally spotted him in the formation, standing tall among the others!

Nagsimula na ang program. Taimtim kaming nakikinig sa Commandant of Cadets na sinundan naman ng mensahe no’ng Superintendent at ng Brigadier General.

“Sa lahat ng mga bagong kadete, malugod ko kayong tinatanggap sa ating hanay. Ang pagiging isang kadete ay hindi lamang tungkol sa disiplina, kundi pati na rin sa pagpapakita ng malasakit, tapang, at pagkakaisa. Huwag kayong matakot magtagumpay, at laging tandaan na ang bawat pagsubok ay hakbang patungo sa inyong tagumpay. Magtiwala kayo sa inyong sarili at sa inyong kapwa. Magtagumpay tayo, magkasama para sa bayan at para sa bansang Pilipinas!” The brigadier’s message.

After that was the reception rites, kasama ng ibang mga pamilya at kamag-anak ng mga bagong cadet battalion, pinanood namin ang mga cadet na gumulong-gulong doon sa field, tumakbo, push-ups at iba pa, lead by the Second Class cadet! After the physical fitness test, naging brown na ang puting t-shirt ni Alcinous at ng mga kasamahan nito.

Gusto kong bumaba at daluhan si Alcinous na hiningal at pagod! Actually, hindi lang naman siya kung hindi pati iyong mga kasama niya ay pagod din. May iba nga na nawalan ng malay due to the hot weather at sa pagod.

Halata kay Alcinous ang pagod pero taas noo pa rin siyang nakatayo roon! Naiiyak ako! Proud ako sa boyfriend ko! Ngayon na totally shaved na ang kanyang buhok. Mas naging mature tingnan si Alcinous at mas tumapang ang kanyang dating. Mas nadepina rin ang kanyang panga.

And when we were given a one last chance to be with them, bumaba kami sa field. Naglalakad palang ako patungo kay Alcinous, umiiyak na ako.

Hiyaan ko sila Tito Ador at ang mga kapatid ni Alcinous na maunang magpaalam sa kanya. I saw how proud Tito Ador was as he watched his son on the field earlier. I saw how he wiped away his tears with pride.

“Kuya, uuwi ka po ba sa atin? Sabay ka ulit sa amin uuwi?” Inosenting tanong ni Aldous.

“Susunod lang ako sa inyo, Aldous. Wag kayong makulit, ha. At tulungan mo si Zayla sa gawaing bahay.”

“Kuya, m-mamimiss ka namin! Aalagaan ko po si Papa at si Aldous! Gagalingan ko rin sa eskwela ko, Kuya!”

“Hmm! Huwag mong asarin si Aldous, ha. Mag-iingat kayo at kapag pumunta na naman si Mama sa bahay isumbong ninyo sa kapitbahay natin. Ipinagpaalam ko na kayo sa kanila.”

“Anak, mag-iingat ka rito. Proud na proud ako sa’yo, anak!”

“Salamat, pa!”

Pagkatapos nila ay hindi kaagad ako nakagalaw sa kinatatayuan ko. Iyak lang ako nang iyak! After nito, hindi ko alam kung kailan ko ulit siya makakasama.

Tumabi ang pamilya ni Alcinous at maging si Kuya.

“Dei,” tawag ni Alcinous sa akin.

I wiped away my tears and ran toward Alcinous! I threw myself at him, not caring about my clothes. Alcinous was covered in mud, his sweat stained a chocolate color, but that was the least of my concerns!

“Nadudumihan kita.” aniya at yumakap ng mahigpit sa katawan ko.

“I will miss you, Alcinous. I will miss you!” I chanted.

“Mamimiss din kita, Dei.”

Kumalas kami sa aming yakapan.

“Kakayanin natin ’to, di ba? Apat na taon lang, Dei.”

Tumango ako. “We… w-we will. Yes, kakayanin n-natin.”

“I love you, Dei!”

“I love you too, Alcinous!”

---

This story is already

COMPLETED

on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 34

Chapter 34

Dei’s Pov

I already thought that being in a long-distance relationship was hard. However, I never imagined it would be this hard! When I miss him, all I can do is send him a message—but I don’t always get a reply. Sometimes, it takes days before he responds. Umaabot pa iyon ng ilang araw bago niya mareply-an.

I want to tell him all about my life here, so I just send him voice messages and hope he replies the next day.

But I need to accept this because this is our reality. We need to be patient and make a few sacrifices for our future. I always remind myself that it’s only hard because it’s new to me—and that I will get used to it!

“Dei!”

Sumigla ako nang makita si Elvin at Jona na paparating. I was studying in one of the nearest coffee ng condo ko and they texted me kung nasaan ako. If never thought naman na pupuntahan nila ako.

Elvin and Jona has been together since the nag-college kami. Ang alam ko hindi sila magkasama ng condo pero mukhang magkalapit lang. Sometimes kasi nakikita ko sa stories nila na sabay silang nagj-jog at saka laging laman ng stories ni Elvin si Jona na nasa condo nito.

“Hi! How are you?” Bumeso si Jona sa akin at si Elvin naman ay tinapik ang balikat ko. Inakupa nila ang katapat kong chair.

“I’m fine.”

“I’m fine raw pero ang lalim na ng mata mo!” Puna ni Elvin sa akin.

“Para ka namang di nags-study! Syempre ganito kasi nag-aaral ako ng mabuti!” Pagsusungit ko kay Elvin.

“Grabe naman! Gabi-gabi talaga? ’Di ka ba nagpapahinga?” Sumbat din naman niya sa akin.

“Babe!” Supil naman ni Jona sa tabi at kinurot si Elvin.

Ngumisi naman si Elvin kay Jona at saka ito kumalampit sa braso ni Jona at nagpa-cute. Oh, what a lovely couple!

I’m actually happy for them. After how many failed relationships ni Jona ay natagpuan niya rin si Elvin. Malandi man si Jona pero sinisiguro niyang walang sabit ang lalaki. Kaso nga lang lagi siyang nag-ghost at minsan ginagamit lang siya. Hindi nagtatagal ang mga kalandian niya online. Itong si Elvin na tumagal at naging sila pa.

“So, kumusta ang aming future nurse?” tanong ni Jona sa akin at bumagsak ang mata ko sa kamay nila ni Elvin na magkahawak sa ibabaw ng table.

Really? In front of my latte?

Ganito pala iyong naf-feel nila noon no’ng naglalandian kami ni Alcinous sa harap ng mga kaibigan namin. Ang sakit pala sa mata nang may nagkakarutan sa harap mo tapos ang boyfriend mo malayo sa’yo.

“Nag-aadjust pa ako pero kaya naman.” I answered after a while.

“Wala pa kayong clinical duty, right?” suna ni Jona.

Umiling ako. “Next year pa iyan.”  sagot ko. “Order muna kayo ng foods or drinks ninyo.”

Elvin volunteered to take their orders, and as soon as he walked away, Jona gently took my hand.

“Dei, kumusta kayo ni Alcinous?”

It’s been months since nasa loob ng academy si Alcinous. At kagaya sa school ko, nag-aadjust pa rin ako sa sitwasyon namin ni Alcinous. Hindi na kasi kagaya noon ang sitwasyon namin. Hindi na kagaya noon na nakaka-visit ako sa house nila whenever I wanted to visit and see him. Hindi na kagaya noon na I can call him whenever I want. Ang hirap pala. Naging sobrang attached ko rin kasi sa kanya. Nasanay ako na wala kaming problema ni Alcinous. Nasanay ako na lagi siyang kausap. Nasanay ako na lagi kaming magkasama.

“We’re fine naman, Jona. We still have communication pa naman. May privilege naman sila to use their phones.” Totoo naman may communication kami ni Alcinous though hindi nga lang minsan nagkakatugma ang aming schedules. Minsan tumatawag siya pero nasa klase naman ako. At kapag ako naman tatawag sa kanya tapos na ang phone privilege nila.

“I know how hard it is to be in an LDR relationship, Dei. But I know naman na kayang-kaya ninyo ito ni Alcinous. Si Alcinous pa ba, di ba?”

I nodded in agreement with Jona. Ramdam na ramdam ko na ngayon ang hirap ng LDR but when it works to someone why not sa amin ni Alcinous right?

---

I was completely exhausted by the time I got to my condo. As much as I wanted to stay at home with my family, but malayo siya sa school ko kung saan ako nag-aaral now. Kaya I opted to buy I condo na lang. I was also grateful to my parents because they allowed me to take this course—Nursing!

Our family ancestors were into business and politics. I think I’m the first one to take a course related to medicine. My parents supported me and gave me everything I wanted. But I don’t understand myself—I long for something that I know I cannot have right now.

Naalimpungatan ako sa pagwawala ng aking phone! Kaagad akong nagising when I saw Alcinous calling! My heart skipped a beat as his name flashed onto my screen.

“Dei?”

I almost wailed when I heard my boyfriend’s gentle yet raspy voice over the phone.

“Alcinous,” I uttered his name, only to find myself crying. “I miss you!”

“I miss you too, Dei. Sobra!”

I want to hug him. I want to kiss him because I really, really missed him. But he’s in Baguio—inside the academy!

“Kumusta ka na? Kumusta ang college life mo d’yan?”

“V-video call, please?”

Nagv-videocall kami ni Alcinous. Panay lang ang sinok ko dahil sa pag-iyak ko. All my worries, fears, and even the ache of my longing heart melted away the moment I saw him. The surge of mixed emotions fell silent, replaced by the simple comfort of knowing he was okay. Tumubo na rin ng kanyang buhok na kinalbo no’ng pumasok sila.

I talked about my life here, and he also shared his experiences there and their life as fourth-year cadets, or what they call plebes.

“Maayos ba ang tulugan mo d’yan? What about your foods? Do they serve you good foods? Tell me if may kailangan ka. K-kapag naka-visit ako sa’yo… dadalhin ko. Pwede naman ang visitors there, right?”

Panay ang tango ni Alcinous sa akin.

“Wala akong kailangan dito, Dei… maliban sa gusto kitang makita at mahawakan. Wala na. Kaya kung pupunta ka rito, ’wag ka ng magdala ng kahit na ano. Yourself would be enough for me.” He smiled in between his teary eyes. “If you’re worried sa tulugan namin dito, maayos siya may foam nga, eh. Saka maluwag kasi apat lang kami sa isang barack.”

Nakahinga naman ako ng maluwag sa kwento niya.

“I’ll take a look sa calendar ninyo, huh. If… may vacant time ako at walang big event ang academy. I’ll pay a visit sa’yo d’yan.”

“Hmm! Sorry, Dei.”

“W-why are you sorry?”

“Dahil sa sitwasyon natin.”

“Alcinous,”

“I should be the one making an effort in our relationship.”

I closed my book and picked my phone from the stand. Nagbabasa kasi ako kanina at nakatulugan ko. Bigla akong nauhaw kaya tumayo ako at kumuha ng tubig dala ang phone ko.

“We’re two in this relationship, Alcinous. Besides, you already did a lot of things in our relationship. Ngayon ako na naman mag-aadjust at gagawa ng paraan. Sa relationship natin… wala dapat ang mas mag-ieffort kasi tayong dalawa— tayong dalawa ang mag-effort dito.”

He nodded obediently.

“I’m sorry and thank you, Dei.”

Hindi na ako ang dating Deimos na selfish at brat. Siguro kung iyong dating Deimos ay mareklamo at mainipin hindi ako tatagal sa relasyong ito. Pero iba na ako ngayon at mahal ko si Alcinous.

“Don’t think about it. Basta mag-iingat ka d’yan.”

“I will. Ikaw rin d’yan. Mag-iingat ka. I love you, Dei.”

“Hmm! I love you too, Alcinous.”

“See you soon. I can’t wait to kiss and hold you, Dei.”

“Yeah, me too, Alcinous. See you soon!”

Pagkatapos ng video call namin ni Alcinous ay ginawa ko muna ang reporting namin sa Introduction to Psychology at bukas pa naman namin ito ipi-present. Humanap muna ako ng resources bago ako gumawa ng slides at c-in-ollaborate ko na lang iyon sa mga ka-groupmates ko.

Ako: Ako na sa introduction ng report natin hanggang sa Psychoanalytic Theory ni Sigmund Freud.

Chat ko naman sa GC namin. Sunod ay gumawa ng message para sa mga topic ng iba kong kasama.

“Good morning, everyone! I’m Deimos Aldejar, and today, I’ll be discussing about personality which is one of the topics in our Introduction to Psychology!” Humarap ako ng konti sa screen bago tumingin sa mga classmates ko. Actually, hindi pa naman mahirap itong unang semester namin. Mas nahihirapan akong mag-adjust at sa mga classmates ko.

“Bakit nga ba natin ito pinag-aarapan sa nursing? Bakit mahalaga na malaman natin ito?” I stated. “Personality refers to as a unique and consistent pattern of thinking, feeling, and behaving. It defines us, it is what makes us ‘us’. And in relation to nursing, this is very important because it helps us to understand more sa ating mga pasyente— not only physically, kung hindi pati na emotionally and mentally.” I explained and proceeded to the next slide, ang theory na ni Freud.

“According to Freud, our personality is shaped by the ID, ego, and superego. For instance, kung may pasyente tayong matatakutin sa injection, baka rooted ’yan sa childhood trauma. And understanding this helps us know how to approach them…” And I continue to discuss the components of Psychoanalytic Theory.

Natapos ako sa aking part nang may nagtaas ng kamay sa classmates namin. I acknowledged him at tumayo ito.

“Can you explain how those three components (Id, Ego, Superego) affect a nurse’s decision-making in handling patients?”

Tumango ako.

“Sure! In Freud’s theory, the id represents our instincts and desire, the ego naman is our rational decision-maker, while the superego is ang ating moral compass. Sabi nga nila ang ating id ang ating animistic side, ang hindi mabuti habang ang ating superego naman ang mabait tapos ang ego nagbabalanse sa dalawa.” Panimula ko. “If a nurse is handling a difficult patient who refuses to take his or her meds: our id might push us to react impatiently or force the patient to take the meds. Ang superego naman natin ang magpapa-remind sa atin sa ating ethical responsibilities and empathy. Habang si ego naman, it balances both, leading the nurse us to calmly explain the importance of medication and find a way to encourage the patient to take it voluntarily.”

My group mates and I successfully presented our report. Naging masaya naman ang simula ko sa college at may mga naging kaibigan din ako kalaunan but iba talaga ang mga friends ko na nasa Monti Alegri.

“Lalabas kami, Dei. Iinom lang, sama ka!” Aya ng aking classmate nang matapos ang aming klase sa araw na iyon.

“Sorry, I’ll pass muna, kailangan ko na kasing umuwi eh.”

“Oh, sayang naman. Next time then?”

Tumango ako sa kanila.

My condo was just one ride away from my school. Nang sinabi ko sa parents ko na magn-nars ako at hindi ako uuwi sa bahay. Nagduda sila sa akin. They doubt if makakaya ko bang mag-isa. But I’m happy that my decision turned out well. Magaling na nga ako mag-dyip eh. But nag-grab ako kasi ayaw ko sa traffic.

“Hello, Dei! Wow, ang demure n’yo naman ni Juls tingnan at ang linis!” Puna ni Remy. Kakarating ko lang sa condo at hindi pa nakapagbihis and like me, hindi pa rin sila nakapagbihis at nagv-videocall na kami.

“Kumusta kayo?!” Kumaway ako sa kanila. I miss Monti Alegri. Gusto kong pumunta roon at gusto ko rin bumisita sa bahay nina Alcinous doon. I miss his siblings!

My days light up because of my friends, even if it’s just a video call via Messenger. It brightens up my gloomy day. Ang laki talaga ng tulong ng mga friends. Kahit sa mga little things na ginagawa nila o mga patawa nila, ang laki na ng impact!

Nagkwento sila tungkol sa kanilang school there at nag-share din ako sa kanila.

“Nakadalaw ka na ba kay Alcinous doon sa academy, bhie?” Kuryosong tanong ni Juls.

Umiling ako at sumandal sa hiligan ng sofa.

“Nope!”

“Eh, malapit na ang 2nd anniversary ninyo.” si Remy.

“I’ll check pa sa calendar nila. Baka may event sila, hindi raw kasi nagpapasok ang academy kapag may big events sila.” Nakakalimutan ko siyang icheck kasi laging ang academics ko naman ang iniisip ko kapag nagbubukas na ako ng laptop.

“Sabagay nga.”

“Si Alcinous, di ba, may home privilege naman sila? Hindi ba siya uuwi? O lalabas?”

Bumuntong hininga ako.

“I’ll ask him kapag tatawag siya later. Or I can go there din naman.”

Humaba ang usapan naman hanggang sa ako na ang pumutol no’n nang tumawag si Alcinous.

“Hi!” Masaya kong bati nang makita si Alcinous sa screen.

“Dei, kumusta?”

“Kakatapos lang din ng video call namin nina Remy at Juls. How about you? How’s your day? Your life there.”

Biglang nalungkot ang mata niya.

“Alcinous,”

“Mahirap dito, Dei. Namimiss ko kayo d’yan sa labas… ikaw, miss na miss kita.”

“I also miss you, Alcinous. M-makakauwi ka ba?”

Bahagya siyang yumuko at umiling. “Hindi, Dei.”

“Alcinous, it’s… November. Malapit na ang anniversary natin… ang christmas. Pwede ba ako pumunta d’yan?”

“Titingnan ko,” aniya at may tiningnan. Nang muli siyang tumingin sa akin ay kitang-kita ko sa mata niya ang pagkabigo. “May event… ang academy sa date ng anniversary natin, Dei.”

Para akong robot nang tumango.

“So, hindi ka rin pwede lumabas? Kahit saglit? Kahit d’yan lang tayo sa labas ng academy?” My voice was hopeful.

Umiling siya.

Lumunok at pilit na ngumiti. “I-It’s fine! Anniversary l-lang naman ’yan, nakacelebrate na naman tayo ng anniversary together okay na i-iyon!” I tried to make my voice lively as much as possible but my voice shook.

“Dei, sorry.”

“It’s fine nga! Alangan naman na ang event ninyo ang mag-adjust d-dahil anniversary n-natin.” Tumawa ako pero nanginig talaga ang boses ko.

“I promise to call you sa araw ng anniversary natin. I love you, Dei.”

I just nodded.

Nang mamatay ang tawag saka lang ako umiiyak. Umiiyak ako pero sinasagutan ko ang assignments ko.

Nang dumating ang November umuwi ako sa house namin saglit para sa all soul’s day and all saint’s day. Pagkatapos no’n ay bumalik din ako sa condo ko.

The days flew so fast at sa araw ng anniversary namin ni Alcinous inagahan ko ang pag-uwi ko sa condo. Isinantabi ko muna ang mga activity na kailangan kong gawin at inuna ko ang pag-decorate ko sa kusina ng aking condo para sa anniversary namin ni Alcinous.

Nagprint lang ako ng mga letters, ginupit ko, at dinikit iyon sa wall na backdrop na gold foil. May balloons din akong binili at cake na rin. Pagkatapos no’n ay naligo ako at saka nagbihis ng maganda.

Sa kusina ko hinintay ang tawag ni Alcinous at masaya kong kinunan ng mga larawan ang simple kong surprise sa kanya sa anniversary namin. Masaya ako kahit na sa araw na iyon ay hindi nag-text or chat sa akin si Alcinous. Kahit man lang ‘Happy anniversary’ ay wala talaga. Pero inintindi ko na lang kasi may event sila.

Dumaan ang isang oras, dalawa, tatlo hanggang sa nakatulugan ko ang paghihintay sa tawag ni Alcinous kaso wala. Walang Alcinous na tumawag o nagtext sa akin.

For some inexplicable reason, I feel a tightening in my chest as I stare at my phone, a strange heaviness settling in my heart. Tinabi ko ang phone ko.

I lit the candles. Tumulo ang luha ko habang nakatingin sa apoy ng mga kandila.

“Happy 2nd anniversary to us!” My tears streamed down my cheeks as I uttered those words.

Nilagay ko sa ref ang cake. Umiiyak ako habang tinatanggal ang mga dinisenyo na ginawa ko at tinapon iyon. My stomach churns as I remember that I didn’t eat my lunch and dinner that day just to make this little surprise, but the person I anticipated to make happy and surprise didn’t reach out to me. O kahit na simpleng text ay wala.

---

This story is already

COMPLETED

on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 35

Chapter 35

Dei’s Pov

When I woke up the next day, my eyes were weary and stinging because of what had happened the night before. I didn’t feel like going to school or even getting out of bed. I just wanted to lie down and nestle into my blankets. However, when my eyes landed on the digital alarm clock on my bedside table, I flipped out of bed! It was already 7:46 in the morning—and it was Saturday—I had an 8 AM class!

I grabbed my phone beside the alarm clock and opened Messenger to message my classmate. My body dropped back onto the bed when I saw our professor’s announcement: class was suspended.

Tiningnan ko ulit ang phone ko. As I scrolled down, my eyes landed on a message from Alcinous. Natabunan ang message niya sa mga message ng GCs at mga classmates ko. I remember sending him the photos I took last night from the simple surprise I had planned for him.

I clicked on his message and sighed when I saw what he wrote.

“Happy 2nd anniversary, Dei. I love you so much! I’m so sorry I wasn’t able to be there to celebrate it with you.”

“I’m so sorry, Dei. Hindi ako nakatawag sa’yo dahil sa event ng academy at matagal natapos. Hindi kami pinahawak sa phone namin.”

Missed audio call.

Missed audio call.

Missed audio call.

Missed audio call.

“Dei, please answer the call. May regalo ako para sa’yo. Ibibigay ko na lang ito sa’yo kapag nagkita tayo.”

Nakita ko ang s-in-end niyang photo. Naka-paperbag iyong sinasabi niyang gift niya sa akin.

Missed audio call.

Missed audio call.

Missed audio call.

“Dei, gising ka pa ba? Sorry for calling you at this hour ngayon lang kasi ako nahawak sa phone ko.”

“Cub, are you angry? Bakit di mo sinasagot ang tawag ko?”

Missed audio call.

Missed audio call.

Missed audio call.

“I think natutulog ka na ngayon. Goodnight, Dei. I love you and happy 2nd anniversary again. Promise, babawi ako, Dei.”

It was only seven in the morning, yet I was already wiping away tears that refused to wait for the rest of the day. Magkakape yata ako ng luha nito. Marami pa siyang missed videocall sa akin na hindi ko nasagot dahil nakatulog na ako.

Nakalimutan ko palang i-off ang wifi ng phone ko last night at tawag siya nang tawag sa akin.

Nag-type ako ng message for him pero everytime I try to type something binubura ko rin ito agad. Hindi ako makasend ng message sa kanya.

In the end, I left my phone on my bed, went to the bathroom, and did my morning ritual. Nagbihis ako ng maliit na cotton shorts at oversized shirt.

May iniwang activity ang aming prof pero isa lang naman kaya naisipan kong maglinis sa aking condo. Pagkatapos kong maglinis ay nagluto ako ng instant noodles at iyon na rin ang ginawa kong almusal.

Nang makapagpasa na ako sa aming activity sa Microsoft Teams ay naisipan kong mag-movie marathon. I’m not really a fan of movies, kaya naman kung ano lang ang number movie sa Netflix ay iyon na ang pinili ko.

I jumped into my seat when I heard the doorbell ring. I placed my bowl of popcorn on the table and went to the door. I looked at the monitor and was shocked when I saw Kuya Thales and Ate Theano! Mabilis kong binuksan ang pinto.

“Ate, Kuya!”

Ate Theano smirked and Kuya Thales gave me a wide grin at itinaas ang kanyang kamay na may dalang mga eco bag.

Nang mapasok sila ay ako niyakap ni Ate and for some unknown reason, I broke down in Ate’s arms like a child—completely unguarded. I couldn’t hold back the tears; they poured out of me like a waterfall with a powerful current, impossible to contain. The moment Kuya Thales gently rubbed my back, the floodgates opened even more, and my tears trickled down my cheeks, relentless and raw.

“Why are you crying this much?” tanong ni Ate matapos ang yakapan namin.

Umupo kami sa sala ng condo ko at si Kuya aman ay hininaan ang volume ng TV. Ang parehong kuryosong tingin ng aking mga kapatid ay nasa akin.

I nervously played with my fingers on my lap.

“I-I just miss you, Ate, Kuya,” I reasoned, though I doubted they would buy my lousy lie.

“Eh, kakakita lang natin last-last week.” Ate was right umuwi kasi ako no’ng holiday.

Ayaw ko lang aminin sa kanila na umiyak ako ng ganto dala pa rin ng pagkabigo ko last night.

“Hmm! Tell us, princess, ayaw mo na ba rito sa condo mo? You can really go home, sa bahay natin. Hindi mo naman kailangang panindigan ang desisyon mo noon na tumira ng mag-isa rito. You’re always welcome in our home.” Wika ni Kuya.

“Oo nga naman, Dei. Look at yourself right now. You lose a lot of weight. Mas lumiit ang mukha mo, ang katawan mo and look at your eyes! Wala nang ka-buhay-buhay.”

“G-gusto ko rito…” sabi ko sa kambal kong kapatid.

Sabay silang napabuga ng marahas na hininga.

“Kaya rin kami bumisita rito para makita ang sitwasyon mo. Ano lang ba ang kinakain mo rito?”

“We know na hindi ka ganon kagaling magluto, Dei. It’s okay na sa labas ka kumain or mag-grab ka. Please, Dei, don’t starve yourself!” Problemadong saysay ni ate Theano. “Shit! Ang liit na ng wrist mo oh.”

Mostly sa mga pagkain ko at mga binili ko kapag nagu-grocery ako ay mga instant food na lang. Kasi pwede naman akong mag-order anytime I want kaso lang kapag nandito na ako sa condo kung ano na lang ang nasa ref ko ay iyon na lang din ang kinakain ko. Kasalanan ko rin kung bakit ako pumayat ng ganito kasi hindi naman ako tinitipid ng family ko.

“Don’t worry about me, Ate, ngayon lang naman ito. Nasa phase pa ako ng adjustment.” Ang tanging rason ko.

“Are you sure, princess? Kasi kung pilit ka lang na nagpapaka-independent, please stop it already. Laging nag-aalala sina Mama at Papa sa’yo. May tampo pa nga si Papa dahil ang prinsesa niya wala na sa bahay at ang bilis mo pang bumalik dito sa condo mo no’ng holiday.”

“Don’t worry, Kuya, tell Papa na lang na uuwi rin ako sa Christmas vacation ko sa house natin.”

“That’s good!” si Kuya.

“Oh, kumusta naman kayo ni Alcinous, di ba, anniversary ninyo kahapon?” Pag-iiba ni Ate sa aming usapan kaya muling bumigat ang dibdib ko.

The weight of disappointment still lingers in my heart like a ton of bricks.

“O-oh, I’m hungry na pala! Kuya, what pala iyong m-mga binili ninyo for me!” Kunwari ay excited kong sabi at hinalungkat ko ang dalang eco bag ni Kuya.

Nagkatinginan si Kuya Thales at Ate Theano sabay buga ng isang malalim na hininga.

It was already dark outside when Ate Theano and Kuya Thales left my condo. Before they left, Ate Theano cooked my favorite pork adobo. They brought groceries naman for me kaya nakapagluto si Ate. Remind pa sila nang remind na kumain raw ako ng maayos dito.

Pagkaalis ng mga kapatid ko ay saka pa ulit ako nakahawak sa phone ko. Tiningnan ko ang aking messenger at messages pero walang new message sa akin si Alcinous. Hindi na naman ako nag-hope na may new message siya for me.

I sighed and typed my reply for his messages last night. Walang magagawa ang pagtatampo ko sa kanya. Mas mahihirapan lang ako—kami. Mahihirapan kami kung ipagpapatuloy ko itong tampu-tampuhan ko sa kanya.

“Happy 2nd anniversary, Alcinous! Sorry for the late reply. Naglinis ako ng condo at dumating sila Ate and Kuya here sa condo ko.” Reply ko sa kanyang chat.

“I understand, and I’m sorry I wasn’t able to answer your calls. I had already gone to sleep.” Sunod kong chat.

“I’m excited sa gift mo sa akin.”

December came at hindi ako sumali sa aming Christmas party because I’m going to Baguio—to Fort del Pilar—to visit Alcinous! If he can’t come home for Christmas, I will be the one to go to him.

I already knew the weather in Baguio, which is why I wore thicker clothes and layered them with a coat and a shawl around my neck.

Matapos no’ng text ko sa kanya the day after our anniversary ay kahapon lang ulit siya nagparamdam sa akin. Halos isang buwan din. Walang tigil ang kaka-hingi niya ng sorry sa akin at humingi na rin siya ng sorry dahil hindi siya makakauwi at tanging konting oras lamang ang binigay sa kanila na lumabas.

Hindi ako nagcommute at nagpahatid lang ako sa family driver namin. Kaya less hassle. Gusto ko mang sumali sa aming christmas party pero namimiss ko rin si Alcinous. I want to see him in person! It was unfortunate that the day of our Christmas party and their mall privilege fell on the same day! And I’m choosing him over my Christmas party!

Papalapit palang ang sasakyan sa gate ng academy ay nakita ko na si Alcinous! His hair had grown out, and his skin had darkened to a deeper moreno tone. My heart raced, pounding against my chest, as my eyes locked onto the man I had longed for during the many months apart. He stood outside the academy, rigid and unmoving, his stoic expression betraying no hint of emotion. Akala mo talaga ay isa siyang statue standing there!

Tumigil ang sasakyan.

“I’ll call you nalang po, Kuya, kung magpapakuha na ako.” Paalam ko sa driver namin.

“Sige po, sir! Ingat po!”

I tightened my grip on my sling bag and took a deep breath, composing myself before making my way down to the car.

Alcinous’ usually cold and expressionless face lit up the moment he saw me. Without hesitation, he rushed over and enveloped me in a warm embrace, his arms circling around me tightly.

“Dei, I miss you! I miss you so much,” he mumbled, and his arms tightened around me.

He lifted me into the air, and I buried my face in his neck.

“I miss you too! Ang hirap na malayo ka, Alcinous!” I cried.

He put me down and looked into my face. He started to wipe my tears with his palm. He carefully wiped my wet cheeks, as if he were wiping an expensive piece of jewelry, afraid to stain it.

“Bakit pumayat ka? Your eyes… hindi ka ba natutulog? Anong kinakain mo roon sa condo mo?” He asked worriedly as he examine my body like an interrogator.

“Before I answer you, let’s go to some place muna.”

Tumango siya at saka pinagsiklop ang aming kamay.

We were just about to leave when another cadet emerged from the academy. They flashed us a mischievous grin, teasing us with their playful expression.

“Mga kasama ko sila sa loob, mga fourth year cadets din sila.” sabi ni Alcinous.

I smiled at them.

“Tavera, boyfriend mo?” tanong no’ng isa na mukhang playful.

“Oo,” Alcinous answered. “Dei, mga kasama kong cadet sa loob ng academy.”

“Sanaol, Tavera, binisita!”

“Ayon! Hindi na magiging malamig ang pasko ni Tavera nito!”

“Grabe ang tatag ninyo! Ako kasi wala pang isang buwan sa loob hiniwalayan na!”

“Tavera, hindi ka ba sasama sa amin? Magm-mall kami!”

“Tumigil ka,” tulak naman no’ng isang lalaki. “Kita mo namang kasama ang boyfriend. Yayayain mo pa sa atin!” suway nito.

“Next time na lang, Tavera. Enjoy sa date ninyo!”

Tumango si Alcinous sa kanila.

---

Alcinous and I went to a nearby coffee shop to warm our stomachs. As we had our coffee, we talked about his life inside the academy. He talked about his mates there, their hardships, and their activities. Iyong five AM na call time nila then my classes din naman sila. Classes and training.

Alcinous also talk how some of the cadets who drop out, na-discharge at ang iba naman hindi nakaka-cope sa mga academics kaya bumagsak at lumabas. 

I know I had hardship in my life as well. But I can’t imagine myself sa situation ni Alcinous sa loob ng academy. Doble ang hirap niya sa loob at malayo pa siya sa family niya. I salute sa mga graduates ng PMA at sa mga Armed Forces na rin. Kaya hindi ko rin ma-imagine na may iba na iti-take risk ang kanilang posisyon para sa katiwalaan tapos ganito kahirap ang kanilang sinuong!

“Ako na ang magbabayad,” giit ko.

“Ako muna, Dei.”

“But, Alcinous!”

“Kaya ko, Dei, saka may pera pa ako.”

I saw sa tabi niya iyong isang paper bag na kulay red. I assume na sa akin iyon but hindi niya pa binibigay! Ito iyong sinend niya sa akin eh.

“Fine!”

Pinanggigilan ni Alcinous ang nose ko at saka humalik bigla sa lips ko!

“Alcinous!” Kunwari ay naiinis kong suway sa kanya. “There’s a lot of people,”

“Anong paki ko? Akin ka naman.”

I need to bite my lip to refrain from screaming. Kinikilig ako!

After a while, pinulot ni Alcinous iyong red paperbag at binigay niya sa akin.

“Para sa’yo,”

Kaagad ko iyong tinanggap. “Thank you!” Binuksan ko iyon and there I saw a brown bonnet.

Kinuha niya iyon sa akin at siya na ang nagsuot no’n para sa akin. Inayos niya iyon at pati na ang buhok ko. Tapos ay may kinapa rin siya sa bulsa ng kanyang coat. My lips tug into a smile when I see a similar bonnet hat! Couple kami no’n!

“I love you, Dei.” Malamlam niya akong tiningnan.

“I love you too, Alcinous!”

We leisurely stroll through the serene paths of Camp John Hay, wrapped in a cozy, chilly atmosphere. The cool air brushes against my skin, but it doesn’t quite pierce through my thick outfit, and with Alcinous beside me, I feel a comforting warmth that only his presence can bring.

We pause to take pictures together, capturing the moment as the fog gently weaves between the towering pine trees behind us. The photos turn out to be utterly charming, especially with us wearing matching bonnets. My white outfit complements my bonnet perfectly, while Alcinous, in his sleek black attire, creates a striking contrast, making us look even more in sync.

While walking leisurely side by side, I saw a bench near the Butterfly Sanctuary.

“There’s a bench over there,” I pointed out. I glanced up at Alcinous, smiled cheekily at him, and pulled my hand from his grip. “Race you to the bench!” I yelled, smiling from ear to ear, already half-running along the pine-needle path.

Umiling si Alcinous sa akin at saka tumakbo tungo sa akin. I shrieked and ran as if my life depended on it. Alcinous laughed behind me, making my heart float in the air. He chased after me, our laughter and footsteps muffled by the foggy, wooded earth.

We finally settled on a bench near the Butterfly Sanctuary. My cheeks were flushed from the cool air, and I was catching my breath, while Alcinous just grinned in front of me. I hadn’t fully recovered from my sprint when he seized my mouth and kissed me passionately.

I gasped and wound my arms around his neck. I responded to his kisses like a thirsty camel longing for water in the desert.

“M-maghotel tayo, please?”

“Dei,” he says, unavailable to hide his desire yet he was holding them back.

“I don’t know when pa tayo magkikita ulit. I don’t know when pa ito mauulit. Alcinous, I want you!”

I saw how he gulped.

“D-Dei, kasi—”

“What? Wala na tayong oras? Babalik ka na sa loob?”

Bumuntong hininga siya at saka lumuhod sa harap ko.

“It’s not the right time.” Pilit niyang paliwanag.

Ito na naman. Ang reality namin. Kailangan na naman naming maghiwalay!

“Fine, I’ll call Kuya driver na lang para masundo ako rito. You go first. Ayaw kitang makita na pumasok sa loob.”

“Dei,”

“What?!” Bumagsak ang boses ko at nagulat siya doon.

“I’m sorry,”

“Huwag mong sabihin iyan. Sinasabi mo na nga iyan sa calls natin pati ba naman dito?”

Ang hirap pala nitong pinasok namin.

Tumayo ako. “Thank you sa gift mo sa akin kahit late na.”

“Dei,”

“Ano—”

“Maghotel na tayo.”

Nagulat ako sa biglang pagpayag ni Alcinous. At ngayon ay nakita ko na lamang ang sarili ko sa isang kwarto kasama si Alcinous. Nasa kama ako at siya naman ay naghubad sa kanyang makapal na jacket, leaving his shirt underneath.

Umupo siya sa tabi ko. “Here,”

My forehead crumpled when he handled a small box to me.

“W-what is…”

“Ito talaga ang regalo ko sa’yo sa anniversary natin.”

My lips parted. I thought iyong bonnet ang gift niya for me. Iyon lang ang s-in-end niya sa akin!

“Open it,” utos niya sa akin.

Ngumuso ako sa kanya at binuksan iyon. It was a ring!

“A-Alcinous…”

He carefully retrieved the ring from the box, his eyes focused with intent. Gently, he reached for my right hand, his fingers brushing mine before he softly squeezed them. Sinuot niya sa ring finger ko ang singsing.

“Nakita ko ito nang isang beses na binigyan kami maliit na break. Nang makita ko ang singsing na ito naalala kita kaya binili ko. Pasensya na kung silver lang ito at maliit ang diamond—”

Alcinous stumbled over his own words as I threw myself into his arms. Overcome with emotion, I cried there for the second time since we met earlier.

“I don’t care kung maliit ang diamond at silver siya.” I murmured.

“Ikaw ang papakasalan ko, Dei. Pangako ikaw lang. Hinding-hindi ako magmamahal at magpapakasal ulit kung hindi ikaw, Dei.”

Mas hinigpitan ko ang pagkakayakap ko kay Alcinous and I rubbed his back. But I was taken back when he groaned in pain!

Naitulak ko siya. I looked at him with horror in my eyes. Wala pa akong sinasabi but he already knew what’s spiraling around my head!

“What’s wrong, Alcinous?” I asked menacingly.

“Dei, it’s nothing. Nandito na tayo sa room natin.”

I clicked my tongue.

“Let me see you back, Alcinous!”

“Dei!”

“Patingin nga ako sabi!” I yelled at him.

In a single, desperate move, I spun him around and yanked up his shirt. My tears welled up and spilled down my cheeks as I saw the bruises that marred his skin, each one was a testament to the pain he had endured.

“Oh my god!” I gasped in shock when I saw the bruises — dark, swollen spots of black and blue scattered across his back, with open wounds to match.

I carefully removed his clothes, revealing his legs and torso, both covered in bruises. The sight of his battered body made my heart ache.

Umiyak ako lalo. I didn’t expect this.

“Where… where are those bruises and wounds coming from, Alcinous Tavera?!”

Alcinous cried and hugged me. “Dei, calm down!”

I wrangled in between his strong arms.

“Binully ka? Binully ka ba sa loob?!” Galit kong tanong sa kanya at tinulak siya. Parang nawawalan siya ng lakas at bumagsak sa kama.

“No!” Nagsisigawan na kami.

“No? Pero saan galing ’yan? Fuck this, Alcinous! Utang na loob, Alcinous, saan galing ang mga pasa at sugat mo?!” Umiiyak kong sigaw.

“R-remember… no’ng anniversary natin? Hindi ako nakatawag sa’yo dahil sa event p-pero…”

Bumagsak ang katawan ko sa sahig nang mapagtanto ko ang kanyang ibig sabihin. Kaya pala siya naka-chat sa akin ng ganong oras!

“Y-you break the law? It’s Violation of Communication Privileges… i-iyon ang tawag d’yan, di ba?” I stammered in between my sobs.

He nodded. It takes all my strength to gather myself and lift myself off the ground, like a drunk.

“Dei, don’t worry okay? H-hindi ko na siya uulitin at—”

“You bend a law just for a call?”

“Dei, ayaw kong isipin mo na—” Natataranta siya at sinubukan kong hawakan. Kaso iniiwas ko ang kamay ko sa kanya—lumalayo ako sa kanya.

“Fuck this, Alcinous! You violated a law—a rule para lang sa tawag at nahuli ka! Tapos ito ang kapalit! Hindi mo ba iyon inisip?”

“Dei, alam ko naman. Pero nangako ako sa’yo! Ayaw kong isipin ko na binabalewala ko ang mga pangako ko sa’yo!”

Napahilamos ako sa palad ko.

“Alcinous! Wala akong pakielam! Ang akin lang… ikaw! Fuck! Papaano kung…” Hindi ko matuloy ang akong nais sabihin sa kanya. I know how others have died inside the academy because of hazing, and it scares me to the core to see my man in this kind of situation.

I stare into his moist, red eyes. “Kung ganito ka… mas mabuti sigurong itigil na natin ito, Alcinous. Ayaw ko nito. Ayaw ko na ganito ka. Ayaw kong nilalagay mo sa alanginin ang life mo… f-for me. Let’s stop this! I don’t want you to lose your life—risking it for a mere call.”

---

This story is already

COMPLETED

on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

— skl….

today, i just took my oath and now i’m  officially a full-fledged Licensed Professional Teacher. so happy that, i started writing when i was a first yr college and now im a licensed professional. parang kasama ko kayo sa journey kong ito kaya gusto ko lang ishare siya rito. ❤️😘

CHAPTER 36

Chapter 36

Dei’s Pov

I turned on my heels and walked away from him, carrying my heavy, aching heart. It’s even harder to leave because I can hear him crying behind me! I want to leave him… and forget everything!

Nakalimutan ko na kung bakit kami nagbook sa hotel! Nakalimutan ko na kung bakit inaya ko siya rito. Pumunta ako rito para dalawin siya hindi para hiwalayan siya.

My feet felt heavy because of his cries, and I couldn’t even move a single muscle after I turned my gaze away from him. Parang may kung anong pwersa na nagpapasikip sa dibdib ko na siyang dahilan kung bakit hindi ako makahinga ng maayos. Nag-abot na ang mga hikbi ko at ang kakulangan sa hangin ng aking dibdib!

Kinuyom ko ang aking kamay at naramdaman ko ang singsing na binigay niya sa akin. Shit! Kakabigay niya lang sa akin no’ng singsing, kakasabi lang niya sa akin na ako ang gusto niyang pakasalan kaso hihiwalayan ko rin pala sa parehong araw! Ang galing!

With all my might, I took a brave step, yet it was immediately halted when I felt strong arms chain my body, preventing me from making any other move!

“Cub, no! Hindi ko kaya! Ayoko ko! Ayoko!” Umiiyak niyang pigil sa akin at inipit ako ng yakap!

“Alcinous bitiw!” Hingos ko sa aking luha.

“Ayoko! Ayoko!” Parang bata na niyang tanggi at hinigpitan pa ang kamay na nakayakap sa akin.

He buried his face against my nape, and in an instant, I felt the heat of his tears tracing down my skin.

“Walang patutunguhan ito, Alcinous!” I argued! “Pinapahamak mo ang sarili mo! I don’t want that, Alcinous! Ikaw ang mas importante kaysa sa tawag na ’yan! Buhay mo ang importante kaysa sa anniversary natin! Are you even thinking?!”

“I’m sorry. I’m sorry, Dei. I love you!”

Bumuntong hininga ako at pilit kong kinukuha ang kanyang braso na nakayakap sa akin kaso nagmamatigas ang lalaki! Alam niyang mas malakas siya sa akin kaya ginagamit niya iyon sa akin! Shit!

“Alcinous hindi ako makahinga!” Reklamo ko!

Lumuwag ang kanyang pagkakayakap sa akin kaya hinarap ko siya. But still, I remain trapped within his arms, winding firmly around my waist like unyielding vines. Tiningala ko ang kanyang mukha at labis naman akong nabagabag nang makita ko ang hitsura niya! Gago naman siya!

“Masusundalo ka nito?” ani ko nang makita kung gaano na siya lumuha.

Hindi siya nagsalita at humihikbi!

“Ang iyakin mo!”

“Kasi ikaw…” Mahinang usal niya. “Ayokong hiwalayan mo ako, Dei. Walang koneksyon ang pangarap kong maging sundulo sa pag-iyak ko dahil sa’yo.”

Oh my gosh!

“Please, Dei, bawiin mo ang sinabi mo kanina! Promise hindi ko na siya uulitin! Promise!”

“Mahal kita, Alcinous-”

“Mahal na mahal din kita, Dei. Ikaw na ang kasama ko sa mga pangarap ko, Dei. Ikaw na ang nakikita kong kasama sa buhay.”

Umismid ako sa kanya. “Matutupad mo ba ’yan kung ilalagay mo sa peligro ang buhay mo? Do you think magiging happy ako when you do that?” Matapang kong saad. “Alcinous, mahal kita pero ayaw ko naman na i-sacrifice mo ang life mo for me! Para sa anniversary lang natin!

Tumango-tango siya.

“I’m sorry… I’m sorry for saying those words, okay? Natatakot lang din kasi ako. Natatakot ako sa buhay mo here while we’re miles away from each other!”

Gamit ang likod ng kanyang palad ay pinalis niya ang mga luha sa pisngi ko.

“Promise, I won’t do it again, Dei.”

“H’wag mo akong pinag-aalala sa’yo rito.”

Tumango siya at humalik sa aking noo at ilong!

“Tayo na ulit, ha. Hindi mo ako hihiwalayan!”

Tumango ako sa kanya.

“Let’s buy some med para sa likod mo.”

At imbes na ituloy sana namin iyong naudlot naming halikan doon sa Butterfly Sanctuary. Ginamot ko na lang si Alcinous doon sa room namin. Nagpabili kami ng gamot at nagpahinga lang din kami sa kama. It’s sayang naman if nagbook kami ng room tapos hindi kami makakahiga!

Alcinous was wearing nothing but his boxers, and he was lying right next to me. He was using one arm as his pillow - and so was I. We just stared at each other after our heated conversation. I had also tended to his wounds, the same ones that almost tore our relationship apart.

Alcinous was watching me silently while I let my eyes roam all over his body. I noticed how much he had changed over the past few months. His body had become more toned, his skin had darkened, and his features had grown rougher and more masculine.

Hindi ko na napigilan ang sarili ko at pinalandas ko na ang aking daliri sa kanyang matigas na t’yan. Tracing every curve and cut of his abdomen. Mainit ang katawan ni Alcinous kahit na may aircon naman itong kwarto na kinuha namin!

“Dei,” tawag niya sa akin kaya umakyat ang mata ko sa kanya.

His big, sandpaper-rough palm cupped my face. He gently stroked my cheek, sending turmoil swirling inside my belly.

“Hmm?”

“Wala,”

Kumunot ang noo ko sa kanya.

“What nga?”

“Wala. Gusto ko lang sabihin na tinakot mo ako kanina.”

“Binigla mo rin kasi ako.”

“I’m sorry,”

I heaved a deep breath. “It’s fine na. Basta… don’t… don’t you ever do it again.”

“I promised!” he said with conviction, then kissed my forehead.

Kinuha naman niya ang kamay ko na unti-unting bumaba sa waist band ng kanyang boxers! Ni hindi makapasok ang kamay ko sa kanyang boxers!

“Dapat magkasama tayo sa ring hop namin tapos gusto ko ikaw magsuot no’ng bull ring sa akin at kahit hanggang sa paggraduate ko. Gusto ko kasama kita sa lahat!”

“Me too, I want that too, Alcinous. Kami next year may capping din kami at baka rin next year magiging busy na ko sa school dahil may clinical practice na kami.”

Malalambing ang kanyang mga titig sa akin.

“I’ll understand you, Dei, in the same way you understand my schedule here. Kakayanin natin. Makikita pa kitang aakyat sa stage at laude ka! I’ll be there for your capping and graduation! I promise!”

Naluluha akong tumango sa kanya. “Hmm, kakayanin natin!” Hindi lang ako mangangako sa laude at top sa board kasi alam kong mahirap!

“Just wait for me, Dei.”

“I-I will, Alcinous. Kahit malayo pa.”

That day akala ko talaga matatapos na ang relasyon namin ni Alcinous! I mean, I’m already determined to end it. I’ve already told him that we were breaking up, but the guy won’t let me.

Nagkatotoo naman ang sinabi niya. I was there during his ring hop. Galing ako sa aking pang-gabing clinical duty namin pero bumabyahe ako pa- Baguio para sa kanyang ring hop!

However, he wasn’t able to attend my capping and pinning dahil bawal silang lumabas that time sa academy. Hindi niya nagawan ng paraan! But I forgive him kasi nangako naman siya na dadalo siya sa graduation ko!

Ganon lang kami lagi humihingi siya ng tawad at pinapatawad ko naman siya. Naiintindihan ko ang sitwasyon namin. I understand the weight of our relationship, but still, we chose to be with each other. Sinusubukan naming lumaban para sa aming relasyon.

Alcinous graduated as valedictorian, and I had the privilege of watching him receive the prestigious Presidential Saber from the President himself! In that moment, my heart swelled with pride and happiness, overwhelmed with a rush of emotions. I was beyond proud of him-my incredible man. To top it off, he was the one chosen to deliver the valedictory speech, a testament to his dedication and excellence!

CDT 1CL Alcinous C. Tavera Monti Alegri Province

I also graduated with my chosen course after the four tough years in University of the Philippines Manila. I graduated as Magna Cum Laude, and I couldn’t be prouder of myself! Pero kulang ang saya ko sa araw na iyon kasi wala na naman si Alcinous! Again, he failed his promise to me. He was somewhere dahil na-deploy na rin siya after ng one month nilang bakasyon pagkatapos ng kanilang graduation! But at least he congratulated me through a letter! Yeah, hanggang letter lang at hindi pa pwedeng sabihin kung nasaan siya. Confidential!

“Dei, dumudugo ang ilong mo!” Mabilis akong inagapan ni Charmel, ang study buddy ko. Nags-study kami ngayon sa isang coffee nang bigla akong nagka-nosebleed! Nakailang nosebleed na ba ako?

“God! I told you naman na magpahinga ka! Puro ka na lang kasi energy drink!” Sermon niya sa akin.

“Magti-take pa tayo ng board pero kung ganito ang ginagawa mo sa katawan mo, sinong magti-take ng board sa’yo? Alagaan mo ang sarili mo, hindi lang ang reviewers natin!”

“I’m fine!”

“Liar!”

“Do you think sasaya ang boyfriend mo nito sa ginagawa mo sa sarili mo?” aniya.

Napaismid naman ako sa kanyang sinabi.

“Hindi niya naman malalaman!” May bigo kong saad.

“Dei,”

Alam ni Charmel ang sitwasyon namin ni Alcinous. Alam niyang sundalo ang boyfriend ko at bihira lang ang communication namin. Mabuti pa itong si Charmel kasi alam niya ang nangyayari ngayon sa sarili ko. Tingin ko nga mas kilala ako ni Charmel kaysa kay Alcinous. Tingin ko kami ni Charmel ang may relasyon sa dalas ng aming pagsasama. Kung tutuusin nga ay marami pa itong nalalaman tungkol sa nangyayari sa akin kaysa sa boyfriend ko.

“Mahal ka no’n kahit nasa malayo!”

I just shook my head.

“Study na lang ulit tayo!” I dismissed our topic.

“Pahinga muna, Dei! Jusko, matalino ka na, eh! Hindi ko nga alam kung bakit nagreview center ka pa. Kaya mo naman ang self review!”

Gusto kong magtop sa board dahil iyon din ang gusto ni Alcinous! I’ll work hard para maging proud siya sa akin at para pagkabalik niya ibabalita ko ito sa kanya.

---

We were happy, kontento sa limitadong tawag at pagkikita. At akala namin sapat na siya. Akala namin dahil sa dami naming pinagdaanan sa relasyon namin ay kakayanin na namin pero hindi pala!

Bawat araw na lumipas ay sinusubukan kaming dalawa. Araw-araw sinusubukan ang tatag namin!

Unexpected things happens in our relationship. Akala namin kaya, akala ko rin kaya namin pero hindi pala. Hindi ganon kadali ang sinuong naming relasyon ni Alcinous.

Alas dos ng madaling araw pero nakatutok pa rin ako sa aking reviewer at nagra-rationalized sa aking mga sagot at mga mali nang biglang tumunog ang telepono ko! Pressure na pressure na ako kasi isang linggo na lang at board exam na! Naiiyak ako at kinakabahan! Nanginginig nga ako habang nagsusulat sa aking reviewer! Hindi ko alam kung epekto na ba ito ng ilang energy drink na iniinom ko para lang hindi makatulog!

Nang makita kong si Alcinous iyon ay iniwan ko ang aking reviewer. Nakailang inhale-exhale pa ako bago ko siya sinagot!

“Dei, kumusta ka?”

Humikab ako. “I’m fine. I-ito busy sa review.”

“Kaya pala nasagot mo ang tawag ko. Magpahinga ka pagkatapos ng tawag natin. Hindi mo dapat pinapabayaan ang sarili mo lalo na’t malapit na ang board exam mo.”

I sighed.

“I know naman. May tinatapos lang ako. Nasa nine hundred items na ako sa one thousand items na sinagutan ko.”

“But you should rest!”

I ignored him.

“Alam ko naman. Ikaw d’yan? Kumusta ka d’yan?”

“I’m missing you, Dei.”

“Nasaan ka ngayon?”

“Dei, alam mo naman ang rules. I cannot tell you the details kung saan kami ngayon but I’m in a safe place, Dei.”

“Ah, oo nga pala. Bawal sabihin.” Magtampo kong saad.

“Dei, please understand-”

My eyes begin to sting, a sharp, burning sensation creeping across my vision. Siguro dala ng stress at pagod ko, naghalo-halo na sila sa loob ko at ngayon gusto ko nang ilabas!

“Ang hirap ng ganito, Alcinous.”

“Dei, you know our situation-”

“Nahihirapan din naman ako rito, Alcinous! Oo naiintindihan ko pero, shit! Ang hirap! Ngayon…” umiyak ako. Hindi ko na napigilan ang mga luha ko. “Gusto kitang makita! Gusto kitang makasama at sabihin sa’yo lahat ng worries ko pero wala ka!” Nanginginig ang boses ko.

“I’m sorry, Dei!”

“’Yan na naman! Sorry na naman! At ano ang susunod mong sasabihin? Nakakayanin natin? Tang ina! Limang taon na tayo sa ganito, Alcinous! Hindi k-ka ba napapagod kasi a-ako… oo. Pagod na p-pagod na ako!”

“Dei, please don’t! I promise you-!”

“Tama na, Alcinous! Ilang pangako na ba ’yan? Ang hirap nang paniwalaan ng pangako mo eh! You know what, I forgive you for not coming to my capping and pinning. Kagaya ng sabi ko, ‘I understand you’. At no’ng graduation ko… once again, hindi mo natupad ang pangako mo sa akin. At naiintindihan na naman kita kasi kaka-deploy n’yo palang at sinumpaan n’yo ’yan! Ano bang laban ko eh, Pilipinas na ang pino-protektahan ninyo! Pero ngayon… pagod na ako, Alcinous! Please, pagpahingahin mo naman ako-ang puso ko! I’m so drained right now-stressed, pressured, and overwhelmed! I really need you here! God! Hindi ko na nga ramdam na may boyfriend ako, eh! Minsan nakakalimutan ko na may boyfriend ako!” Umiiyak kong wika. Nangangatal ang labi ko at ang paninikip na lang ng dibdib ko ang aking nararamdaman!

“Dei, please don’t be like this. It’s unfair na nandito ako, malayo sa’yo at-”

“Let’s not talk about fairness here, Alcinous! Ayoko kong magkwenta sa nagawa at sinakripisyo ko sa pisting relasyon na ’to!”

Biglang natahimik ang kabilang linya. Tiningnan ko ang cellphone ko dahil baka namatay na ang tawag kaso wala pa naman.

“Sorry, Dei. Sorry dahil nahihirapan at napapagod ka na. Sorry kasi wala ako d’yan sa tabi para madamayan ka rin sa hirap mo. Sorry sa dami ng pagkukulang ko sa’yo bilang boyfriend mo. Patawad sa m-mga pangako kong nabigo.”

Umingay lalo ang iyak ko. Hindi na ako makapagsalita dahil sa lakas ng hikbi. Parang tinataga ang puso ko sa sakit no’n. Paramg tiniris-tiris ito ng paunti-unti hanggang sa sakit na lang ang namutawi.

“Ang hirap maki-hati ng oras sa p-pangarap mo, Alcinous.” Bumaha muli ang luha ko. “Kaya please, t-tigilan na natin ito. Pinipilit pa kasi nating, ilaban itong relasyon na ’to kahit na hindi naman kaya.” I said, crying as I stared at my trembling hands.

“Alright. Let’s end this. If that’s what you want.” Nang banggitin niya iyon ay kasabay din ng pagtawag sa kanyan ng kasamahan niya.

I cried and then turned off my phone. Iniwan ko ang reviewer ko roon sa aking study table at saka tumungo sa aking kama at umiyak!

Dalawang araw akong nagkulong sa kwarto ko. Lahat ng gadgets na gamit ko pinatay ko. At dahil nasa bahay ako hindi ko rin natiis ang mga katok ni Mama at Papa sa pinto ng kwarto ko.

“What’s wrong, princess?” tanong ni Papa sa akin at tumabi sa akin.

“K-kinakabahan lang ako sa board exam, Pa.” Nanginig ang boses ko.

Mama rubbed my back. “Dei, huwag mong pilitin ang sarili mo, okay? Makapasa ka man o hindi, we’re here. Sapat na sa amin ang pinakita mong galing nang grumaduate ka with flying colors. We’re already proud of you, princess Deimos!” pabiro namang sabi ni Mama.

Dati pa man ay hindi na ako pini-prinsesa ni Mama at ngayon lang niya ako tinawag ng ganon! Nakakatuwa lang! Nakakatuwa na nagbibiro siya sa akin. Mas sanay kasi akong stift si Mama.

“Kahit ano pa ang resulta ng board exam mo, princess. May naghihintay sa’yo sa company natin at kung gusto mo talagang gamitin ang pinag-arapan mo. We have connections. You should enjoy the privileges that we have.” si Papa.

I take the Philippine Nurse Licensure Examination (PNLE) with a heavy heart, burdened by the weight of my thoughts and emotions. Ako ang may gustong tapusin ang relasyon namin ni Alcinous pero hindi naman ibig sabihin no’n hindi na ako masasaktan. What we had was pure and beautiful. Nilaban naman namin ang aming relasyon pero may mga bagay na hindi na dapat pinipilit. May mga bagay na binibitiwan kung sobra na. Kung hindi na nakakabuti! May mga bagay na kahit gaano mo pa ito gustong panghawakan, bibigay at bibigay talaga ito.

Our board exam lasted for two days at lima ang area na aming kinuha, ang Nursing Practice I (Foundations of Nursing, including Professional Adjustments), Nursing Practice II (Community Health Nursing and Care of Mother, Child, and Family), Nursing Practice III (Care of Clients with Physiologic and Psychosocial Alterations) , Nursing Practice IV (Care of Clients with Life-threatening Conditions, Acute, and Chronic Illness) at Nursing Practice V (Comprehensive Nursing Practice), bali d-in-ivide silang lima sa dalawang araw na exam.

The two days of our exams have passed, and while waiting for the results of our board exam, Charmel and I are working as nurse assistants in one of the private hospitals here in QC. Maliit ang sweldo pero tiniis ko dahil mababaliw rin ako kapag nasa bahay lang ako. Lahat na lang si Alcinous ang nakikita ko. Block na siya sa lahat ng social media accounts ko at pati number niya.

“Dei! Oh my gosh! Oh my god!’” paghihisterya ng kaibigan ko kaya nilapitan ko siya. Nagc-cellphone siya at bigla na lang sumisigaw at umiyak! Nag-alala ako kasi night shift kami at baka may nakitang espirito ang babae!

“What’s wrong?”

My brow furrowed as she suddenly broke into tears!

“Dei!” Iyak niya ang yumakap sa akin. Clueless ko naman siyang niyakap pabalik!

“Dei, RN na tayo! Bakla ka ng taon, Top 1 ka sa PNLE!”

Nanlaki ang mata ko at biglang humarantado ang puso ko. Pinakita ni Charmel sa akin ang results. Bumigay ang tuhod ko sa sahig panginginig habang nakatingin sa list ng topnotchers.

The successful examinees who garnered the ten (10) highest places in the May 20** Philippine Nurses Licensure Examination are the following:

Top 1 — Deimos Revalde Aldejar — University of the Philippines Manila — 91.40 (%)!

---

This story is already

COMPLETED

on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 37

Chapter 37

Dei’s Pov

The past years have challenged and shaped me as a person. Pagkatapos kong magtop sa PNLE marami ang dumating na opportunity sa buhay ko. Gusto akong kunin ng Ateneo para magturo, iyong review center ko naman gusto akong gawing lecturer nila. May kaliwa’t kanan pang interview and whatnot!

Despite everything, I still chose to take the NCLEX and pursue opportunities abroad. My family wasn’t pleased when they found out about my decision. Of course, nandito na kasi sa Philippines ang mga businesses namin kaya gusto nila na rito lang din ako. Papayagan nila ako kahit saan pa ako magtrabaho pero dito lang sa Pilipinas! Pero gusto kong lumayo muna. Kaya after ng one year experience ko rito ay nag-US ako. Ninais ko rin kasi talagang lumayo muna sa lahat. Away from everything! Away from everything na makakapagpapaalala sa akin sa kanya!

After gaining nursing experience in the Philippines and passing the NCLEX, I moved to the US where I lived independently and worked as one of their registered nurses. Si Charmel naman nagpa-iwan lang sa Pilipinas. She was a loyalist in the land.

I was living my life in the US, but after four years of working there, I flew back to the Philippines because Lala Fausta got sick. That’s why I’m here in Monti Alegri. However, after a week of staying at Lala’s house, I got bored and wanted to work. So, I applied to one of the district hospitals here and got hired right away - of course, thanks to my work experience and achievements! Now, I’ve been working here for a week and so far… it’s really tiring! Kulang kasi sa manpower ang ospital pero nakakaya ko naman.

Siguro nga sa kabila ng lahat ng achievement ko sa buhay para dito nga siguro ako sa Monti Alegri. Four years, din akong walang connection sa mga friends ko rito sa Monti Alegri. Unlike no’ng college ako kasi nakakauwi naman ako dito sa probinsya, especially kapag may occasions noon ang mga friends ko at tuwing death anniversary ng Lolo ko. Pero nang mag-US ako, nawala lahat ng iyon. Kaya ngayon parang naninibago ako sa lugar ang dami na kasing nagbago, ang dami ng mga infrastructure at na-develop na rin talaga ang lugar!

“Deimos Aldejar!” Nailayo ko ang aking cellphone sa tenga ko nang marinig ko ang malakas na singhal ni Charmel sa kabilang linya.

“Charm,”

“Bwesit ka talaga, bakla! Nakauwi ka na pala ng Philippines? When pa!?”

“Where mo naman nalaman na nakauwi na ako?” Wala kasing nakakaalam except sa family ko!

“S-sa Kuya mo… kay Thales.”

“Hoy, gumalang ka naman sa kuya ko! He is older than us!”

I heard her coughing from the other end.

“Iniiba mo ang usapan, Deimos!”

Napailing ako. “Nandito ako sa probinsya namin para may kasama si Lala. At nagw-work na rin ako rito.”

“Huh? God, after topping the board and passing the NCLEX sa probinsya ka magtatrabaho? Nag-US ka na pero bumalik ka pa rin d’yan?”

“Like I said, I need to take care of my Lala and sasamahan ko siya here.”

“Weh? Lala ba talaga? Baka may binalikan ka pa d’yan?” Tukso niya sa akin. And I can even imagine her teasing grin!

“Baliw! I don’t think I can! Besides… ako nga ’yung nakipag-break, ’di ba? Remember?”

“Hay naku, Dei… I still can’t believe it. Just imagine - five years of being together, going through so many challenges, and then ending it all with just a phone call!”

Hindi ako nakapagsalita roon. What Alcinous and I had before was beautiful - truly beautiful and so pure. We didn’t want anything else in our relationship back then. We just wanted to be with each other and fight for our love, despite the distance and conflicting schedules. But eventually, our situation forced me to make that kind of decision.

Ako ang napagod. Ako ang unang sumuko sa aming relasyon. Kung tatanungin ako kung nagsisisi ba ako. Oo, nagsisisi ako. Nagsisisi ako na pinakawalan ko ang taong minahal ako at naging totoo sa akin. Ngunit hindi ako nagsisisi na nagpakatotoo ako sa amin ni Alcinous! Pinakawalan ko lang din ang sarili ko sa pagod at hirap ng relasyon namin!

Limang taon mula nang maghiwalay kami ni Alcinous at wala akong balita sa kanya. Sa pamilya namin wala na ring bumabanggit sa pangalan niya. Parang naging bawal ang pagbanggit sa kanyang pangalan nang malaman ng pamilya ko na hiwalay na kami. Nalaman lang ng pamilya ko na wala na kami ni Alcinous nang paalis na ako ng bansa. Isa iyon sa naging rason kung bakit hinayaan nila akong umalis.

“But I can’t blame you rin, Deimos. Nakita ko rin kasi ang hirap mo sa relasyon ninyo, eh. Nakit ko rin kung paano mo nilaban ang relasyon ninyo. Nakita kita no’ng mga clinical duties natin na walang tulog at kapag tumatawag siya nililiban mo lahat ng ginagawa para sa kanya kahit pagalitan ka pa ng head-nurse… just to hear his voice. Iyong sa individual case study natin na muntik kang di makaabot sa defense! Hay!”

Naalala ko na naman ang mga panahon na iyon. May individual case study kami tapos may OJT rin sa QC si Alcinous kaso kahit nasa iisang lugar kami, hindi kami halos nagkikita! Kasi kung wala ako sa school, nasa ospital naman ako. At kapag nasa condo ako siya naman ay nasa duty na.

“Visit ka rito. I’ll tour you around the province. Marami na rin kasing nagbago sa lugar.”

“Sure! Babalitaan na lang kita. Baka magsick leave ako for you.”

Pinatay ko ang tawag namin ni Charmel. I shoved my phone into the pocket of my uniform. Resting my hand behind me, I gazed at the soft pink shade of the sky. It felt achingly familiar - like those afternoons by the beach with him back in our high school years. I could almost hear our little chitchats, remember our simple dates at Lala’s rice plantation, and picture my quiet visits to their humble home. Iyong mga fresh milk and C2 every lunch or break namin. Kahit iyong simpleng pagpaypay niya sa akin noon. Naalala ko pa. It was like an old tape playing over and over in my head through the years. Monti Alegri reminds me of him… a lot.

It’s funny how the years have passed, yet I still find myself thinking about him. And here I am, like a fool, entertaining what-ifs about us.

I glanced at my wristwatch and saw that it was already time for my off. Thankfully, there weren’t that many patients today, so I could go home early.

Pinulot ang kape na binili ko sa kabilang daan at babalik na sana ako sa loob ng ospital nang biglang may kumapit sa balikat ko!

“Dei? Deimos Aldejar?”

My heart leapt as if I had seen a ghost, overwhelmed by shock! My nose wrinkled as I tried to rummage through my mind, wondering who this woman was who suddenly appeared beside me.

“Hindi mo ba ako naalala? Ako ito, iyong isa sa mga inggrata noon sa buhay mo.”

Unti-unting umawang ang labi ko nang maalala ko na kung sino siya! Oh gosh!

“Rizie? Ikaw ’yon, di ba? Kayo ni Vyjane!?”

Natawa siya. “Oo ako nga si Rizie. Kumusta ka na? Ang tagal na no’ng huli kitang nakita.”

“Ahm, obviously I work here. Ikaw anong ginawa mo rito?” tanong ko sa kanya pabalik.

“Na-ospital ang anak ko-”

“What? May baby ka na?”

Kimi siyang tumango sa akin.

“Oo, pagkatapos ko nang college… nabuntis kasi ako.”

“Congratulations sa’yo.”

“Tsk! Ikaw nga dapat ang sabihin ko n’yan, Dei. Nakita ko sa FB na t-in-op mo ang PNLE.”

“Matagal na iyon.”

“But still! Proud kami no’n sa’yo. Proud kami na kilala at classmate namin iyong number 1!”

“Mmm, thank you! How about Vyjane? How is she?”

“May anak na rin. Foreigner ang napangasawa at dinala na sa abroad!”

“Ikaw, who’s your asawa?”

She laughed as if she had remembered something. “Alam mo, Dei, maraming taon na ang lumipas at marami na ang nagbago pero ang pananalita. Iyan talaga ang hindi nagbabago!”

I laughed.

“Pero para sagutin ka sa tanong mo, ang asawa ko ay isang businessman. May-ari siya ng isang hardware d’yan sa bayan. Ikaw kumusta kayo ni Alcinous?”

Napatingin ako sa aking kape na malamig na. Tulad lang ng kapeng hawak ko, matagal nang walang init ang relasyon namin ni Alcinous. Lumamig na siya ngunit may epekto pa rin sa akin… masarap pa rin sa pakiramdam. I don’t know. They say that time heals wounds, but my wounds refuse to heal. Every time I hear his name, the pain still stings as if it’s brand new.

“W-wala na kami… it has been four years since w-we drifted apart.” I answered.

“A-ah, sorry, Dei.”

“No, it’s fine. By the way, anong ward ang anak mo? Baka mapuntahan ko siya?”

Natapos ang pag-uusap namin ni Rizie doon. Sabay kaming pumasok ng ospital, siya upang puntahan ang kanyang anak at ako naman ay upang kunin ang gamit ko.

Pagkauwi ko sa bahay ni Lala ay nasa dining area na sila. Kasama niya sina Ate Klara, Manong Cesar at ang anak nila na apat na taon, si Cecel na inaanak ko rin.

“Apo! Nakauwi ka na pala! How’s your work? Okay ka lang ba roon?”

Humalik ang sa pisngi ni Lala at nagmano. Nakaupo na si Lala sa kanyang wheelchair ngayon.

“I’m fine, La. Medyo naninibago lang sa environment at sa mga colleagues ko.”

“Upo ka na, Dei. Kukuha lang ako ng plato para sa’yo.”

“Salamat, ate Klara!”

“Hello, Ninang ko!”

“Hello!” Kinurot ko naman ang pisngi ni Cecel. Nagnamo siya sa akin.

“Ninang, thank you po sa gifts ninyo at sa mga toys sa akin! Ang ganda-ganda po nila!”

“Next time bili tayo ng clothes mo sa mall!”

“Yehey!”

“Naku, sir Dei, baka mamihasa na po ’yang anak namin.” si Manong Cesar.

“It’s alright, Manong Cesar. Maraming birthday at Christmas akong walang present kay Cecel kaya babawi ako.”

“I love you, Ninang ko!”

I pinched Cecel’s nose, and she giggled in response.

After our dinner, I make sure na nakainom na si Lala sa kanyang gamot at saka bago siya matulog ay minamasahe ko pa ang kanyang paa.

“Apo, hindi ka ba nanghihinayang?”

“Saan naman, La?” I asked, applying some pressure to her calves.

We’re in Lala Fausta’s dimly lit room.

“You’ve already achieved so much, apo. From graduating with honors, topping your board exams, becoming a USRN, and earning a master’s in nursing, but you’re here in this small province. There are so many opportunities waiting for you out there.”

“La, masaya ako rito sa Monti Alegri. Sa trabaho ko… mahirap siya dahil ang dami kong hinahawakan na pasyente at rounds na ginagawa but I’m content here, La. Aside from that, I had the chance to personally take care of you,” I said, reflecting on all my achievements yet still finding my solace in this small town.

I’ve been to many towns, countries, and provinces in the Philippines, whether for conferences or seminars. I admire those places, but my heart still loves this town.

Siguro kung tatanungin ako decades ago kung makikita ko ba ang sarili ko na mamahalin itong probinsya. Sigurado akong ‘hindi’ ang magiging sagot ko. I’m always fascinated by how my world and fate twisted into something like this.

Sa dalawang linggo kong pananahimik sa Monti Alegri at pagtatrabaho sa isang district hospital. Wala akong naging balita sa mga kaibigan ko. D-in-elete ko naman kasi lahat ng social media ko noong pumunta ako ng US. Kaya wala akong kontak sa kanila. Still, I never expected them to barge into the hospital just to see me! Fortunately, they arrived just as my shift had ended!

“Bakla ka bigla ka na lang nawala na parang bula! Akala mo naman talaga bagay sa kanya ang maging mysterious!” Remy vented, her voice trembling as she wiped away her tears!

“Oo nga! Parang wala tayong pinagsamahan dahil sa ginawa mo! Nag-top lang sa board maging others na!” Juls (Julito) seconded.

“We thought na kinalimutan mo na kami, Dei! Akala namin pinagpalit mo na kami sa mga Ateneans mong classmates!” si Hansel.

“Masasarap lang ang borta ng Ateneans pero huwag mo kaming ipagpalit, Deimos Aldejar! Kung hindi dahil kay Rizie di pa namin malalaman na nandito ka pala sa Monti Alegri!” si Juls.

I sighed. Kay Rizie pala nila nalaman. “I’m sorry. Sorry talaga.”

Tears streamed down their faces as they embraced me tightly, their arms wrapped around me like a lifeline. Nasa labas lang kami ng ospital at nag-iiyakan! Dahil doon hindi naman ako nakatanggi sa kanila nang ayain nila akong uminom at kumain sa isang resto bar. Dahil sobrang tagal naming hindi nagkita, napadami ang aming pinag-usapan at marami rin akong nalaman tungkol sa mga nangyari simula nang mag-US ako.

“Si Elvin at Jona naghiwalay din, Dei. M-may ibang pinakasalan si Elvin at hindi na rin nakatira dito ang pamilya nila.” Saysay ni Remy.

“H-how about Jona?” tanong ko.

“Wala. Tulad mo parang bula rin iyong naghalo eh. Siguro tulad mo rin, bhie, na gustong makalimot kay Alcinous kaya nag-ibang bansa!” Juls answered but he groaned when Hansel and Remy elbowed him.

Juls laughed nervously. “S-sorry, Dei.”

I tossed back the alcohol in my glass, the burn sliding down my throat. “Matagal na iyon. Okay lang.”

Iniba nila ang aming usapan dahil naging awkward ang atmosphere nang banggitin ni Juls ang pangalan ni Alcinous. Nalaman ko na si Hansel ay tumutulong kay Handell sa negosyo nila kahit na nursing din ang kanyang natapos. Si Remy naman ay elementary teacher na at si Juls ay isang professor sa isang state university rito sa probinsya.

“Really, I’m sorry for being an insensitive friend to all of you. I was only… t-thinking about my own pain back then. I didn’t realize that my sudden decision somehow affected all of you.” I said, my eyes welling with tears. I stared at my friends.

“Hindi rin namin alam ang n-nangyari sa inyo ni Alcinous noon, Dei. Hindi namin alam ang sakit mo noon kaya hindi ka namin masisisi kung nais mo rin talagang lumayo para makalimot.” ani Hansel at tumango sila Remy at Juls.

“I’ll make it up sa inyo. Let’s hang out again like what used to do when we’re in highschool.” sabi ko.

“Yes! Pero i-plano n’yo dahil may mga klase tayo at trabaho!” ani Remy.

“Ako na ang bahala sa pagplano!” Pag-ako ni Hansel.

Alas nuebe na ng gabi nang maisipan naming umuwi. May mga sasakyan naman sila tulad ko kaya hindi na naging mahirap sa amin ang humanap ng masasakyan.

I was driving on my way to Lala’s house when I saw some commotion in the middle of the road. It was already 9 in the evening, but there were still a lot of people crowding the road, causing a traffic jam! I parked my car on the side of the road and rolled down the window. I leaned out to see what was going on.

“Ay ewan ko kung ang nangyari, ang sabi nila may nabaril daw eh!”

“Kaya nga pero walang gustong tumulong sa nabaril.”

“Kawawa nga dahil ang daming dugo sa daan pero nakakatakot ding lapitan!”

Rinig ko sa mga taong dumadaan sa tabi ng kotse ko. At nang marinig ko iyon ay kaagad kong inabot ang akong emergency kit sa likod ng kotse. I always bring this with me because we never know what might happen. It’s better to be prepared than to regret not being ready!

Sinuong ko ang mga tao na pinapalibutan lang ang taong mabaril daw at wala man lang tumawag ng ambulance!

“Excuse, makikiraan po!” Malakas kong ani. Sa liit ko ay halos matabunan lang ako ng mga tao!

Nang makasiksik ako sa mga taong nagkumpulan at nakita ang isang lalaking may tama ng baril ay lalapitan ko na sana ito nang may kamay na humarang sa akin.

“Huwag mong lalapitan iyan, hijo.” anito.

“What? I’m a nurse! Tutulungan ko lang siya!” Turo ko sa duguang lalaki sa daan at mukhang may bali rin sa paa dahil hindi makatayo!

“Naku, hijo, hindi namin kilala ang lalaking iyan. Baka kriminal iyan at saka sino ka ba?” saad ng isang lalaki.

Gosh!

“I’m a licensed nurse po. Nurse ako at nagtatrabaho sa district hospital kaya gusto kong tulungan ang taong ’yan! Kriminal man iyan o hindi tutulong-”

“Doon ka na, hijo! Huwag ka nang makialam dito!” Tulak pa ng isang lalaki sa akin kaya naman napaatras ako.

Akala ko matutumba na ako sa lakas ng tulak niya sa akin nang may umagap sa aking baywang.

“Hala si Captain!”

“Si Captain Tavera!”

“Ang anak ni Ador na sundalo!”

My heart beat wildly! His scent hit my nose like a drug, and I was already hypnotized. The thoughts racing through my mind got tangled, and I didn’t know what to do or say anymore. It was as if my mind had gone blank.

I knew I didn’t need to turn around to confirm if it was really him because his scent… even after all these years, my brain refused to forget him!

“Make way! He’s a nurse. He knows what to do! Allow him to help the man!” he roared

Parang dagat na nahati sa dalawa ang mga nagkumpulang tao dahil sa malakas na sigaw ni Alcinous!

“Help him,” si Alcinous.

It took me a minute to process what he said before running to the wounded man. Mabilis kong binaba ang aking kit sa tabi at tiningnan ang tama ng lalaki sa balikat.

“Sir? Sir, nurse po ako. K-kami na po bahala sa inyo.”

Nakita kong nanginginig na ang labi niya at halos pumikit na ang mga mata, nanlalabo! Base sa dugong nakita ko ay mukhang kanina lang siya dito sa daan at walang tumulong!

“Sir, anong pangalan ninyo?”

“D-Danilo, t-tulungan mo ako. M-may anak pa akong n-naghihintay sa a-akin.” Mahina niyang sagot sa akin.

In my peripheral vision, I saw Alcinous approaching us. I just knew it was him based on his combat boots!

Binalik ko ang atensyon ko kay Sir Danilo.

“Okay, sir Danilo… wag kang kikilos ha. Kami ang bahala sa’yo.” Ulit ko.

Binuksan ko ang kit. Kumuha ako ng sterile gloves at isinuot ko iyon. Naglabas na rin ako ng gauze pad at tinakpan ang sugat niya.

“May maitutulong ba ako?” si Alcinous.

My heart was still beating wildly, and hearing his deep voice right now couldn’t help calm me down!

I gazed at him briefly and nodded.

“I-press mo ito sa sugat. Mahigpit dapat. I-balot mo rin ito.” I handed him my towel.

Walang angal siyang sumunod sa akin.

Dahil malakas pa rin ang pagdurugo, diniin ni Alcinous ang kamay sa balikat ni Danilo gamit ang towel ko, sabay balot ng pressure bandage.

“Kailangan nating ibaba ang kamay niya para hindi dumaloy ang dugo papunta sa sugat. Lagyan mo ng support dito sa may tagiliran.”

At tila alam ni Alcinous ang kanyang gagawin base lang sa sinabi ko. Kinuha niya ang stripped niyang scarf at ginawang arm sling, isinabit ang braso ni Danilo para hindi gumalaw.

“Someone call an ambulance, please!” bulyaw ko. Nakita ko naman na may isang babae na tumango sa akin.

“How are his vitals - mabilis ang pulso niya, medyo mabilis din ang paghinga niya, Cu-Dei.”

“H-he’s not in danger now.”

Ang sakit ng bawat hampas ng puso ko sa aking dibdib. Tingin ko kailangan ko rin itong agapan!

“Okay. Sir Danilo, tingnan mo ako… hinga ka lang. Malapit na ang ambulansya.”

Tumango si Danilo, pawisan at nanginginig.

Tumingin ako sa paligid. Ang iba kumukuha lang ng video! Ang iba parang nagv-vlog pa! Shit! I was about to say something but Alcinous already did it for me.

“May tumawag na ba ng ambulance?” Parang galit na untag ni Alcinous.

“Papunta na po!” sagot ng babae na isa sa nanonood.

Habang naghihintay sa ambulance sinuri ko ang iba pang posibleng sugat, pero mukhang balikat lang ang tinamaan. Sinigurado kong hindi napupuno ng dugo ang bandage at pinapalitan ito agad kung kinakailangan. I also checked his pulse and BP since I had the equipment in my kit.

Makalipas ang ilang minuto, dumating ang ambulansya. Agad na inilapit ang stretcher.

“Gunshot wound, right shoulder. Pressure bandaging done, arm and left leg are immobilized. BP 110/70, pulse 110 bpm. Conscious, oriented, pero weak.” sabi ko sa paramedic.

The paramedic nodded.

Inilipat si Danilo sa stretcher, habang hawak pa ko pa rin ang sugat hanggang maisakay sa ambulansya.

Nang makaalis ang ambulance ay aalis na sana ako nang tawagin ako ni Alcinous.

“Dei,”

Unti-unti akong lumingon. Halos makalimutan kong huminga nang lumapit siya sa akin sabay abot sa akin no’ng emergency kit ko.

“T-thank you!” I said, my voice cracking as my heart pounded in my chest.

Hawak ko na ang kit pero hindi niya ito binitiwan at nasa gitna pa kami ng daan! Suot ko pa ang aking uniform sa ospital na kulay green at may logo ng ospital sa left side na may konting dugo dahil kanina. At siya naman ay naka-suot ng dark brown shirt na humuhulma sa kanyang malaki at mabatong katawan, combat pants and a combat boots. Nakalabas din ang kanyang dog tag at nakita ko ang pangalan niya roon.

‘Capt. Alcinous C. Tavera,’ ang nakaukit sa kanyang dog tag.

---

This story is already

COMPLETED

on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 38

This chapter is dedicated to all BS1 readers who patiently wait for my updates. Nagulat ako na biglang may nanghihingi ng updates sa story na ’to. Sa sa pagkakaalala ko kasi nasa isa o tatatlo lang nag-aabang ng ud ko. Hehehe. Loveyou, enjoy reading!

---

Chapter 38

Dei’s Pov

“Hoy, Deimos! Ayos ka lang?”

I was pulled out of my deep reverie when Nora, my colleague and duty companion for today, gave my shoulder a playful slap. Rotation din kasi ang duty namin dito at minsan nagpapalit ng kasama sa station. Ang sampal niya sa kamay ko ang nagpagising sa akin.

“Huh? May tanong ka?” tanong ko naman sa kanya dahil bigla talaga akong nawala sa aking sarili while thinking what happened last night! It was definitely real - not a dream or an illusion - because Sir Danilo was truly confined here. Totoo talaga na nagkita kami ni Alcinous last night sa daan! Hindi ko siya dream or illusion!

Tinampal ko ang aking pisngi gamit ang dalawa kong kamay.

‘Wake up, Deimos Aldejar! Ang bilis mo namang ma-distract!’

“Tinatanong ko lang kung tapos ka na ba sa rounds mo? Kanina na rin kaya ako talak nang talak dito. Hindi ka pala nakikinig!” si Nora.

“Oh my god! Sorry, Nora. May i-iniisip lang talaga ko.” Tumango naman siya. “Ano nga ulit ang kwento mo?”

“Kako kayo pala ang tumulong doon sa sinugod na pasyente rito kagabi. Kayo pala ni Captain ang naglapat ng first aid doon. Kilala mo si Captain Tavera?”

I think I just swallowed my tongue along with my saliva as I gulped. Nora’s question was painfully simple, yet I couldn’t bring myself to answer her directly.

And why is that? Because, even after all these years, it still affects me. It still stings. Ang kapal lang din talaga nitong mukha kong umakto ng ganito eh ako ang tumapos sa amin.

“Ah, oo. Kilala ko siya.”

Nawala ang mata ni Nora nang ngumiti siya sa akin. “Kaya pala.”

“Hmm?”

Bumalik si Nora sa kanyang pagsusulat. “Doon kasi sa video na nakita ko panay ang sulyap ni Captain sa’yo. Siguro naalala ka no’n!”

Oh shit! Saan ba itong video na ’to at hindi ko ito makita? Kung nasa FB man ito malamang di ko talaga makita kasi nag-lielow na ako do’n.

“Gulat?” si Nora. “Gumawa ka kasi ng FB at i-add mo ako.”

Natawa na lang ako kay Nora at saka bumalik sa aking pagsusulat ng mga prescriptions at mga nagawa ko na today sa aking duty. Kahit na may sinusulat ako. I still couldn’t shake off the things Nora told me. My mind has this stubborn habit of clinging to anything that concerns that man.

Mga alas kuatro ay nakalabas na ako ng ospital. Nasa sasakyan na ako ay nagbabasa ako ng text messages nina Remy, Juls, at Hansel. Naibigay ko sa kanila ang new number ko last day. Maaga ang aking out ngayon sa ospital because 6am-2pm ang duty ko. But as usual natatagalan ako dahil sa dami ng patient na aking tinitingnan!

Simula nang mag-nurse ako nasira na rin talaga ang aking body clock sa paiba-iba na sched. But thankfully I was still able to adopt in everything.

Nagreply ako sa mga text nila about sa aming outing soon bago ko pinaandar ang aking dala na kotse. Natuto akong magmaneho ng kotse nang magtrabaho ako after ng aking board. Nagamit ko rin naman siya sa US.

Pagod ako galing sa aking duty at gusto ko na ring matulog. But my sleepy eyes instantly widened when I saw a young boy tumble off his bicycle as a cat suddenly darted across the road. In his attempt to avoid it, he lost control. It was a nasty fall - he had been pedaling fast, and the sudden stop flung him hard against the rough, cemented road. Alarmed, I immediately slammed on the brakes of my car and stopped near him.

Kahit na nakatingin lang ako sa kanya ay napangiwi rin ako dahil sa kanyang pagkakatumba! Nakita kong nahihirapan siya kaya naman mabilis akong lumabas sa aking kotse at dinaluhan ko ang binata.

I quickly rushed to help the poor boy to his feet, as he struggled to regain his balance. My gaze was immediately drawn to his injured leg and knee - blood oozing from a deep, nasty cut. Just by looking at it, I could tell how painful it must have been.

“H-hey, careful.” Agap ko sa kanya.

I was so focused, almost entranced, by the sight of his fresh, bleeding wound that I didn’t even get the chance to look at his face. Mas lamang sa akin na gamutin ang kanyang malaking sugat sa knee and leg na dumudugo.

“K-kuya… kuya Dei,”

My bewilderment made me lift my head toward him, my eyes widening slowly as realization washed over me like a rush of hot coffee!

“Kuya Deimos ikaw nga!” Tuwang-tuwa niyang sambit at saka yumakap sa akin kabila ng kanyang sugat! Though nahihirapan siyang ilakad iyon pero nagawa niya pa rin akong yakapin!

“Oh my gosh, I’m so sorry, Aldous, hindi kita nakilala agad. You’re a big boy na.” sabi ko naman at hinagod ang kanyang likod.

After a couple of seconds, Aldous gently pulled our bodies apart. It was only then, with a bit of distance between us, that I truly noticed how tall he had become. He now stood taller than me, though his frame remained lean and slender. Noon malusog na malusog siya pero ngayon pumayat na siya.

“Okay lang, Kuya, matagal na rin naman po ang huli nating pagkikita. Masaya akong… n-nakabalik ka na rito sa probinsya, Kuya Dei.”

“I’m happy as well to be back here, Aldous, but first let us clean your wounds at gamutin ko na rin.”

“Pupunta tayong ospital, Kuya? ’Wag na po. Ayaw ko ro’n!”

I let out a hearty laugh.

“Hindi. Sa sasakyan ko lang, may emergency kit ako there.”

Inalalayan ko siya papunta sa aking sasakyan at binuksan ang likurang pinto para makaupo siya. Kinuha ko ang aking kit at sinimulang linisin ang kanyang mga sugat. Napapakislot siya sa tuwing tinatamaan ng gamot ang kanyang sugat.

“Kuya Dei, dito na po kayo titira sa Monti Alegri?” He asked after a while.

Napatitig naman ako sa kanyang sugat na malapit ko nang matapos lagyan ng gauze.

“Hmm, do you remember pa ba sa bahay ni Lala? I’m still staying there with her.” sabi ko.

“Mmm, alam ko naman po ang bahay ni Gov.”

Damn! Pati sa boses niya naalala ko ang kuya niya. Humigpit ang pagkakahawak ko sa gauze.

“Namiss ka namin, Kuya.”

A sharp throb seized my heart, slamming violently against my ribcage.

“Tapos na,” anunsyo ko na lang.

“Salamat sa paggamot mo, Kuya Dei.”

Tumayo ako pagkatapos kong ligpitin ang mga ginamit ko.

“It’s nothing, Aldous. I’m happy na nakita kita ulit. By the way, papaano ka uuwi sa inyo? Your bike looks like nasira siya earlier.”

Ngumisi siya sa akin at nagkamot sa kanyang ulo.

“Maglalakad na lang ako, Kuya.”

Bumuntong hininga ako. Pinasok ko muna ang kit ko at saka ko kinuha ang kanyang sirang bike. Nilagay ko iyon sa likod ng aking kotse.

“Ihahatid na kita, isara mo ang pinto.”

His eyes popped open in surprise. “T-talaga, Kuya?”

“Hmm,”

“Salamat ulit, Kuya, sobrang abala ko na po sa inyo.”

Ngumiti lang ako sa kanya at sumakay sa driver’s seat, and I started the engine.

“D-doon pa rin ba ang bahay ninyo, Aldous?” tanong ko sa kanya sabay sulyap ko sa rearview mirror.

“A-ahh, doon pa rin, Kuya, pero sa tabing daan na po.”

Napatango ako at tumingin sa labas. Maliwanag pa rin ang paligid kahit hapon na dahil sa araw na papalubog. The surroundings were bathed in a warm orange hue as the sun prepared to say its final goodbye to the horizon.

Monti Alegri may have transformed over the years, but I still find comfort in how the air remained untouched. The province had grown and developed, yet the air had stayed pure, free from the pollution that had claimed so many other places. It still carried the refreshing scent of the mountains, and you could breathe in the crisp air amidst the quiet green of the trees.

“Highschool ka na ba, Aldous?”

“Oo, Kuya, grade 7 na po ako.”

“How about Zayla?”

Ngumuso siya. “Graduating na rin po sa college si Ate.”

Ngumiti ako sa kanya.

“Si Kuya Alcinous, Kuya Dei… hindi mo itatanong?”

I think my tongue got tangled in my mouth. Just hearing his name-it’s still like a jolt to my system. It still makes my heart swell, still sends a flutter through my chest, like it used to. But unlike before, there’s a painful ache beneath the rush. My heart beats with a sting now, as if every beat reminds me of what we’ve lost.

I don’t even know if they’re aware that his brother and I ended our relationship years ago. I never expected what happened between Alcinous and me to ripple out and affect so many people around us. And yet, it seems I’ve hurt them too, without even realizing it.

“Si Kuya Alcinous… hindi po siya masyadong umuuwi sa amin. Siguro sa isang taon dalawang beses lang siya nagpapakita sa amin. Nags-stay lang sa bahay ng dalawang araw tapos aalis na ulit.” Malungkot niyang kwento.

Hindi pa rin ako makapagsalita. Parang nalunok ko na talaga ang aking dila.

“Pero mabuti ngayon umuwi si Kuya natutuwa kami… pati si Papa natuwa kasi dalawang araw na ang lumipas at hindi pa rin umaalis si Kuya.”

“T-that’s good.” I uttered breathlessly.

Bakit hindi siya umuuwi sa kanila? May mga leave naman sila, may oras naman na pinapauwi sila sa kanilang pamilya. Hindi ba siya umuuwi? O baka may ibang inuuwian?

At bakit masakit para sa akin isipin na may iba siyang inuuwian?

Ang bobo, Dei, ha!

“Kuya, d’yan na ang bahay namin.” Aldous gestured toward the gated two-storey house, his finger pointing as he spoke.

“I-ito na?” Sambit ko.

“Oo, Kuya.”

At dahil nahihirapan pa si Aldous, lumabas ako upang tulungan siya. Inalalayan ko na rin siya patungo roon sa gate ng kanilang bahay.

Shit! Alam ko naman na mahaba na iyong limang taon na hindi ako makabisita sa kanila pero hindi ko aakalain na ganito na rin kalaki ang pinagbago sa buhay nila!

I’m very much amazed because I’ve been there… ilang beses akong nakapunta sa kanilang house before at ngayon… pagtapos ng ilang taon ganito na kalaki ang kanilang house!

Nagdoorbell si Aldous. Ilang saglit lang ay bumukas din iyon, pinagbuksan kami ni Zayla.

Kagaya ni Aldous kanina ay gulat na gulat din si Zayla nang makita ako. Kaagad siyang lumapit sa amin si Aldous at akala ko kukunin niya sa akin iyong kapatid niya kaso yumakap siya sa akin!

“Kuya Dei,”

Humigpit ang yakap niya sa akin.

“How are you, Zayla?” ani ko nang pakawalan niya ako. Nagpunas siya sa luha niya. “You hug me tapos galing pa ako sa duty ko sa hospital.” Pabiro kong sabi.

“Kuya Dei, namiss ka po namin!”

Kinuha niya si Aldous mula sa pagkaka-akbay sa akin.

“I miss you too, Zayla. At nalaman ko kay Aldous na graduating ka na pala.”

“Oo, Kuya.”

“Anong kinuha mo?”

“Teacher po.”

I nodded.

“Ilalabas ko lang iyong bike ni Aldous at aalis na rin ako. Iyong sugat mo, Aldous, ingatan mo at kung lumala siya pumunta ka na sa ospital dahil baka rin may fracture ka.”

“Teka!”

Napalingon ako sa kanilang dalawa.

“Hmm?”

“Kuya… pasok ka muna sa loob. M-magmeryenda ka po muna o maghapunan. Pasasalamat na rin po namin sa pagtulong at paghatid ninyo kay Aldous.” si Zayla.

“No, it’s really fine-”

“Kuya, please!” Paawa naman ni Aldous sa akin.

Bumuntong hininga ako. “S-sige na nga. Pero ilalabas ko muna ang bike mo.”

---

Pumasok ako sa kanilang bahay. Malaki nga talaga ang bahay at saka may second floor pa. The house was sleek and organized. Malinis din siya at may ilang paintings na naka-hang sa wall! Dati pa man malinis na talaga ang bahay nila.

Dinala nila ako sa kitchen.

“Ate, si Papa?”

“Nagpapahinga sa taas.”

“Ate, huwag mo akong isumbong kay Papa.” Paawa ni Aldous.

Napa-tsked si Zayla.

“Kahit hindi kita isumbong, Aldous, ay malalaman pa rin iyan ni Papa!” Bumaling si Zayla sa akin. “Kuya, upo ka rito. Kukunin ko lang ang b-in-ake kong cupcakes kanina. Tatawagin ko rin si Papa at sasabihin ko na nandito ka, Kuya!”

Kaagad akong umiling kay Zayla. “No need na, Zayla. Saglit lang naman ako. Hayaan mo muna si T-tito na magpahinga.”

Asikasong-asikaso nila ako at hindi iniwan dito sa kusina. Si Aldous nga ay hindi pa rin nakapagbihis. Nakipagkamustahan sila sa akin. Nagkwento sila tungkol sa kanilang pag-aaral at kinuwento rin nila na nagpakita raw ulit sa kanila ang kanilang Mama nang makapagtapos si Alcinous kaso may anak na sa ibang lalaki.

“Hindi na siya tinanggap ni Papa, Kuya.” si Zayla.

“Ayaw na rin namin sa kanya, Kuya.”

Pagtutukoy nila sa kanilang Mama.

“Mabuti nga po at hindi naawa si Kuya Alcinous. Sobrang bait pa naman ni Kuya!” Ismid ni Zayla.

They really hate their mother and I can’t blame them. Iniwan sila nito sa oras na kailangan nila ng ina. Tapos ginulo sila at bumalik lang na may dalang anak sa ibang lalaki.

“Dalaw po kayo rito sa amin, Kuya. Kwentuhan po ulit tayo. Marami pa po kaming kwento sa’yo!” May tuwang sabi ni Aldous na hanggang sa pinto lang dahil iniinda rin niya ang kanyang sugat

“I’ll try but I can’t promise. I need to look after my lala rin kasi. But susubukan ko, Aldous.”

“Sige, kuya, at paghingi na rin po ng number ninyo para po alam namin kung bibisita kayo ulit. Maghahanda po ako!” Si Zayla at ngumiti ng malaki sa akin.

Binigay ko kay Zayla ang number ko. Hinatid ako ni Zayla hanggang sa labas ng kanilang gate. Nasa harap na ako ng aking kotse nang may dumating na motor. Nasilaw ako sa ilaw no’ng motor kaya natakpan ko ang aking mata.

Nang mamatay ang ilaw ay binaba ko rin ang kamay ko. My eyes adjusted to the light at doon ko nakita ang nagmamay-ari ng motor! Si Alcinous!

“K-kuya Alcinous nakauwi ka na.” rinig kong wika ni Zayla, parang excited niyang untag!

My hand fumbled inside my pocket, searching for the car key I had carelessly tucked away. Suddenly, a cold chill shot through my palm, sharper than usual. The night had already settled in, and though it was typical for the air to feel crisp in the province, this chill seemed deeper, more unsettling.

“Dei,” tawag ni Alcinous sa akin.

My body freezes!

See? Ganyan pa rin ang epekto niya sa akin! Kahit boses niya may command pa rin sa katawan ko! Gosh! Kaya hindi nakaka-move on!

“Hey!” Humarap ako sa kanya. Finally, nakuha ko na rin ang susi ng kotse ko sa aking bulsa! “I-It’s nice to see you again.”

‘Act cool! Act cool! Act cool, Deimos!’ I inwardly scolded myself! Nanginginig ako! Gosh! Tuwang-tuwa ba self?

“Kuya, nandito po si Kuya Dei kasi hinatid niya si Aldous.” May tunog tuwang sumbong ni Zayla sa kanyang kapatid.

Hindi man lang binalingan ni Alcinous ang kapatid. Tinanguan niya lang ito.

“Pumasok ka na sa loob,” aniya kay Zayla.

Sumulyap ako kay Zayla pero ngumuso lang siya sa kanyang kapatid. Kimi siyang nag-wave sa akin bago kami iniwan ng kanyang kapatid!

“Uuwi ka na?” aniya.

“Ah, yeah. Actually, pasakay na ako sa kotse nang dumating ka. Sige. Alis na ako!” Walang hingang sabi ko at sinaksak ang susi ng kotse.

“Ihahatid kita,”

Lumingon ako sa kanya.

“I have a car naman.” Natatawa kong sabi in spite of my rumbling chest.

“Alam ko. Ihahatid pa rin kita. May motor naman ako.”

“I know, but there’s no need to send me home.”

“Gabi na.”

“Hindi pa naman malalim ang gabi.” Kontra ko.

“Gusto kitang ihatid.” Counter niya naman sa argumento ko.

He… he was really stubborn!

“Alcinous, you’re so stubborn naman eh!”

He didn’t flinch at my shout. He just stood there, unwavering, his eyes locked onto me with a cold intensity, as if I were the very target of his focus.

“Ihahatid pa rin kita.”

Napapadyak ako sa paa ko! Ito ba talaga ang lalaking hiniwalayan ko noon? Bakit tumigas na siya?

“You… you should be mad at me, Alcinous.” This time my voice was calm but shaky.

Humakbang siya palapit sa akin. And I feel like our worlds are colliding again.

Shit!

“Papaano, Dei? Sabihin mo sa akin kung papaano magalit sa’yo.” Malumanay niyang wika.

I clenched my fists. “I hurt you.” My eyes welled with tears.

The familiar throbbing in my chest starts again.

“And I hurt you too. Nasaktan din kita sa higit pa sa inaakala ko, Dei.”

“And it has been five years.” Dugtong ko, binalewala ang sinabi niya.

He nodded. “It’s been five years, and I still want you. I still want you, even if it means hurting myself once again.”

“Alcinous,”

“If being with you means pain, then I will gladly endure it again. If pain is what it takes to have you, I will embrace it.”

---

This story is already

COMPLETED

on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 39

Chapter 39

Dei’s Pov

Tulala akong nakatingin sa ceiling ng aking kwarto. Nakailang bangon na ako at balik sa bathroom pero hindi pa rin ako dinadalaw ng antok! Habang tumatagal ay parang nakikita ko na ang mukha ni Alcinous sa blankong kisame.

Aaminin ko, hindi ko masyadong napagtuonan ng pansin ang kanyang katawan no’ng nagkita kami sa daan pero kanina…  napansin ko talaga ang pagbabago sa kanyang pangangatawan!

He had grown rougher than before. His features, once boyish, had sharpened into something rugged and fierce, yet when his gaze found mine, there was still that familiar gentleness lingering in his eyes. His jawline had become more pronounced, every angle speaking of the man he’d become. He wasn’t just older… he had matured in ways that words could hardly capture.

I’ve felt his body before, traced the firmness of his muscles with my own hands, but now — now, it’s as if his physique could carry the weight of a nation. Those powerful thighs, solid as stone, biceps like steel cords beneath his skin, and shoulders so broad they seemed to hold up the world. It was something sacred and unholy all at once… dangerously beautiful.

Hindi lang naman ang katawan niya ang tumigas kung hindi pati na rin ang ulo niya! Ang galing na niyang sumagot sa akin!

“Argh!” Ungol ko at binaon ang mukha sa unan!

Alcinous! Alcinous! Alcinous!

Siya na lang lagi ang laman ng utak ko simula nang magkita kami! Alcinous was like a nightmare that relentlessly hunts me, refusing to stop until I become a slave within my own torment. And yet, he is the only nightmare I can endure — the only one I secretly long to be pursued by.

Sa bawat dalaw niya sa aking isip mas lalo ko siyang hindi nakakalimutan. Sa bawat bisita niya sa akin mas lalo akong nasasanay sa kanyang presensya. He’s not a nightmare anymore, but a drug that I crave. And if I can’t have it, I’ll die.

‘If being with you means pain, then I will gladly endure it again. If pain is what it takes to have you, I will embrace it.’

His voice echoed on my head. I lay on my back and stared at ceiling once again for the nth time. I don’t know but when I heard those words, the ghost of our past crashes in my head loke a fucking truck! The truck that crashed me but I was still alive so I feel every bit of pain and agony! The pain that slowly takes your strength until you cannot move anymore and you just allow yourself to be beaten.

The air in my chest trapped in throat like a damn poison. How dare I am to feel like when I was the one to let go? I was the first to let go and give up to our relationship.

Ano itong ginagawa namin ngayon ni Alcinous? We were both haunted and poisoned by each other’s past, yet here we are, risking it all once more — willingly taking the same poison. Ni hindi na kami nadala sa nangyari noon sa amin.

Nasaktan ko siya. Sinaktan niya ako. Pero bakit ganito kami? Bakit hinahabol namin ang sakit na aming pinutol noon?

Tumayo ako at muling pumunta sa banyo. Maghihimalos lang sana ako nang makita ko ang kwintas na hindi ko hinubad kailanman. It was his gift to me, and with it came the ring he gave — a promise ring.

Bakit nga ba hindi ko ito hinubad?

It was because I didn’t want to forget him. I didn’t want to let go of our painful past, because within that pain were the beautiful memories we made together.

Alcinous was my first boyfriend, and I never entertained any other guy after him — because I was still a prisoner of our past relationship.

I was thankful it was my day off, so I didn’t have to wake up early the next day. I felt like a zombie as I dragged myself down the stairs.

“Ninang, good morning po!” Sumigla ako nang marinig ko ang boses ni Cecel.

Humalik ako sa pisngi ng bibong anak ni Ate Klara at Manong Cesar.

“Good morning, little girl!”

“Ninang, bakit po may itim sa eyes mo?”

Pati si Cecel ay napansin ang mga eyebags ko ah. Ang tagal ko kasing nakatulog kagabi!

“Ah, fruit of my labor, Cecel.”

“Po?” Natawa ako sa pagdugtong ng kilay niya, litong-lito!

Fruit of my labor sa kakaisip sa lalaking dating akin.

“Nothing, little girl.” Bumaling ako kay Lala Fausta na nakangiti sa interaction namin ni Cecel. “Good morning, la!” And I kissed Lala’s cheek.

“Good morning, apo. Akala ko makakapagpahinga ka dahil day-off mo ngayon.”

“Ahh, yes, la. Nakapagpahinga naman po ako though may lakad po ako mamaya. May lakad lang kami nina Remy, La.”

“Oh, mabuti naman at nagkita na kayo ng mga kaibigan mo rito. Mag-enjoy ka, apo!”

Tumango ako kay Lala. Si Ate Klara ang naglabas ng breakfast namin at tinulungan siya ni Manong Cesar. Para na namin silang pamilya kaya naman sabay na rin sila sa aming kumakain.

When Lala got hospitalized nagtanggal si Lala ng tauhan dito sa bahay since sa Manila siya na-confine at ang iniwan lang niyang katulong ay si Ate Klara at Manong Cesar. At nang bumuti na ang kalagayan ni Lala ay umuwi rin siya rito sa Monti Alegri. Lala feels home in Monti Alegri than in our home in Manila and my parents didn’t object to it. Kung saan ang nakakabuti kay Lala at gusto niya ay iyon din ang sinunod ng mga magulang ko.

“Sir Dei, si Alcinous po ba iyong maghatid sa inyo kagabi?” ani Manong Cesar na kinatigil ko.

Lahat ng mata nila ay napunta sa akin. Kinakabahan naman akong ngumisi sa kanila. Akala ko walang nakakita sa amin!

“Ahm, oo, Manong. H-hinatid ko kasi sa house nila si Aldous dahil natumba siya sa bike at malala ang kanyang wounds.”

“Si Ninong pogi, ’tay?” Tuwang sambit naman ni Cecel.

What? Ninong?

“N-ninong?”

“Sir Dei, isa rin po kasi si Alcinous sa ninong ni Cecel.” si Ate Klara.

“Tama nga ako, natutunugan ko kasi ang andar ng motor ni Alcinous. Mabuti at umuwi siya rito ngayon!” si Manong Cesar.

“Sana magkita ulit kami ni Ninong, ’tay. Namiss ko po siya!”

“Busy ang ninong mo, Cecel.” ani Manong Cesar kay Cecel.

Sa dalawang linggo ko rito ay hindi ko man lang alam na ninong din ni Cecel si Alcinous? Why no one bother to tell me? O baka busy lang ako at wala silang time para sabihin ito sa akin?

Ano bang paki ko kung ninong din siya? Mas mabuti nga iyon dahil maraming gift na matatanggap si Cecel.

Umaga at gabi sakop na talaga ni Alcinous ang utak ko. Kaya nang sumapit ang hapon ay natuwa ako dahil lalabas ako at wawaglit na siya sa utak ko.

‘Nasaan ka na, bhie?’ Text ni Juls sa akin.

Kunot-noo akong nagreply sa kanya.

Ako: ‘Sa house pa. Ayaw mag-start ng car ko.’

Juls: ‘Ipapasundo ka namin d’yan?’

Ako: ‘No need na. Tiningnan na siya ni Manong Cesar.’

Juls: ‘okay, nandito na kami sa resto, text ka na lang if pupunta ka na. ingats!’

Sinilid ko sa aking dalang sling bag ang cellphone ko at hinintay si Manong Cesar na nag-aayos ng kotse.

“Sir Dei, i-start n’yo po ulit kung aandar na po ba.”

Kaagad akong tumango kay Manong Cesar. I climbed into the car and started the engine, much to my dismay, ayaw pa rin nitong mag-start.

“The hell! Maayos ka naman last night ah!” Pagalit kong wika sa sasakyan kahit na hindi naman ako no’n sagutin.

“Manong, ayaw pa rin.”

“Naku, sir, tatawag na lang po siguro ako ng mekaniko. Mukhang hindi ko na ito kaya.” si Manong Cesar at saka binaba ang hood ng car.

Frustration was written all over my face as I jumped out of the car. As far as I could remember, this good-for-nothing car was perfectly fine last night — and now, out of nowhere, the engine refuses to start.

“Tatawag na lang ako ng tricycle sa labas, manong. Tumawag na lang kayo ng mekaniko, Manong, to fix my car. Need ko siya sa duty ko.” Ito kasi ang gamit ko rito. But kung sira talaga bibili na lang ako ng new!

Ngiting-ngiti si Manong na tumango. “Walang problema, sir!”

Naguguluhan ako sa tuwa ni Manong Cesar pero isinantabi ko na lang iyon.

Lumabas ako ng gate at nag-abang ng masasakyan. I stomped my feet on the ground as I glanced at my wristwatch. It’s been a minute since I started waiting for a tricycle pero walang dumadaan na tricycle! What the hell is happening?! Ngayon pa talaga?

Nang may marinig akong paparating na motor ay sumigla ang dugo ko kaso nang maaninag kong si Alcinous iyon. My excitement shifted to nervousness.

Hindi pa nakatulong na tumigil siya sa harap ko. Tinaas niya ang salamin ng kanyang itim na helmet.

I crossed my arms as I noticed his gaze lingering on my body with a lewd intensity. A sudden wave of anxiety washed over me. I was wearing tight shorts, a loose baby pink sleeveless top, and a dirty white cardigan layered over it. My clothes weren’t provocative, but the way he looked at me made it feel like he was undressing me with his eyes.

I cleared my throat, trying to make my discomfort known.

Swabe ang kanyang pagbalik sa mata sa aking mukha.

“Saan ka pupunta?” he asked.

“Just… just somewhere with my friends.”

“With our friends? Sila Remy ba?”

Naibaba ko ang aking kamay. “How did you know?”

“They invited me too.”

“What?”

“I think inimbitahan nila ang lahat ng classmates natin sa STEM noon.”

Oh my gosh! Bakit ba sa lahat wala na akong alam? Ito ba na ang resulta ng paglayo ko sa social media?

“Papunta ka rin doon?”

Kumibot ang labi ko. “Y-yes,”

“Umangkas ka na lang sa akin.”

“What?!” My response was sharp, my face burning as though I were being grilled under intense heat.

“Umangkas ka sa motor ko.”

“I don’t want to! Baka mahulog ako.”

“Hindi ko naman hahayan ’yan. May pangako pa ako sa’yo.”

“Huh?”

“Sabi ko, angkas ka na. Wala nang tricycle na dadaan dito.”

I gave him a doubtful look, arching an eyebrow.

“Wala na kasi akong nakikitang tricycle na dumadaan dito.”

“O-okay!”

He beckoned for me to come closer, his hand a silent command in the air. I took a slow, deliberate step forward, every movement measured, as if testing the weight of the moment. Kinuha niya ang isang helmet at saka niya iyon sinuot sa akin.

“Hindi ba masikip?”

“M-medyo,”

Gosh! Bakit b nags-stutter ako lagi whenever his around?

Lumapit siya at sinilip iyong pagkaka-lock niya sa helmet ko. Napasinghap ako nang malanghap ko ang kanyang amoy. It was so manly yet hindi siya masakit sa ilong.

“Ito, ayos na ba?”

Tumango ako.

“Angkas ka na.” aniya.

Sumakay ako sa kanyang motor. Nilalagyan ko ng distansya ang aming katawan dahil takot akong bumigay sa karupukan ko.

“Humawak ka sa ’kin.”

I made a face before placing my hand on his shoulder. Oh shit! Even with the fabric there, I could feel the heat radiating from his skin beneath my palm. The thickness and firmness of his muscles were unmistakable under my touch.

“Hindi d’yan,” simpleng sabi niya sabay kuha sa kamay ko roon sa kanyang shoulders at niyakap niya ang kamay ko sa kanyang katawan!

Heat floods my face, turning it a deep crimson, as if blood itself is racing to my cheeks, pounding through my veins woth relentless force.

“Do I-I need to hug you like this?” reklamo ko.

“Ganyan dapat para hindi ka mahulog.” Katwiran niya naman sa akin at saka umusad.

Oh, so ganito siya sa mga inaangkas niya? Pinayayakap niya sa katawan niya ang mga umaangkas sa kanya?

Gosh! Why do I feel bitter when I think of someone else riding his motorcycle? Why do I feel enraged at the thought of someone else hugging him like this? Oo mahal ko siya pero wala naman akong karapatan!

“Hmp! Ganito pala umangkas sa motorcycle. I bet marami na silang naiangkas mo ng ganito!”

“Ikaw lang ang hinahayaan kong yakapin ako ng ganito!”

“Tsk!”

Bibilib na ba ako sa kanya?

“At saka madalang lang akong nagmo-motor kasi nasa kampo ako lagi. Wala akong inaangkas.”

“Wala kang ia-angkas sa motor pero baka sa car mo?”

Oh, what the heck, Deimos Aldejar! You are digging your own grave of shamefulness!

“Wala akong kotse. Gustuhin ko mang bumili pero baka mabulok lang dahil palipat-lipat naman ang lugar ng trabaho ko.”

Right, kung saan-saan pala na-aasign.

The longer I ride on his motorcycle, the more I find myself wanting to inhale his scent. I’m constantly tempted to bury my face against his broad back.

“Bakit kay Alcinous ka umangkas?!” Kinurot ni Remy ang tagiliran ko nang salubungin nila ako!

“What? Saan ba dapat?”

“Akala ko inaayos ang kotse?” Singit ni Juls.

“Hindi siya na-fix ni Manong Cesar and as much as I want to catch a tricycle pero walang dumadaan sa bahay ni Lala!”

“Nasira ba talaga ang sasakyan mo o…”

“Oh, shut up, Hansel!” suway ko na dahil parang pinaparating nila na sinadya kong masira ang car ko! And in fact naghihintay naman talaga ako ng tricycle but walang dumadaan!

Dinala nila ako sa table namin. Pinaliwanag nila sa akin na inimbitahan na lang nila ang mga classmates sa STEM ngayon. The more, the merrier daw kasi! Parang maging reunion namin siya. Wala lang ang iba dahil busy at ang iba nasa ibang bansa na tulad ni Vyjane. Si Rizie ay wala raw dahil hindi pa maayos ang anak. Pero alam ko nakalabas na naman sila. Tapos si Elvin na hindi ko alam kung saan! Pareho lang sila ni Jona.

Sa kabilang table namin nando’n ang mga boys at kami naman sa kabila nila. Of course sa girls ako nabibilang!

Ako ang umako sa pagkain namin sa resto. Alcinous wants to split it up pero tinanggihan ko siya.

“Para kayong mag-asawa ni Alcinous, Deimos.” ani ng isang classmate namin.

“Oo nga, dati pa naman bagay na naman kayo.”

“Biruin n’yo iyon na tinatarayan lang ni Deimos si Alcinous pero hulog na hulog si Captain!”

Ngumiti lang ako sa kanila.

“Kinikilig na yarn!” Tukso ni Juls sa akin!

Ang dami nilang kwento. May drama, may mga tawanan, at may tuksuhan din. At syempre hindi kami nakaligtas doon ni Alcinous!

“Kaya ka ba tumabi noon kay Deimos, Captain, kasi type mo na s’ya?” Panunukso no’ng classmate namin kay Alcinous.

Alcinous smiled and chugged his drink.

“Namumula si Captain! Baka totoo!”

“Ayie! Muling ibalik ang tamis ng pag-ibig!”

“Comeback na ’yan!”

Namula na rin ako ng husto dahil sa kanilang mga tukso sa amin! Ang lala pala talaga kapag classmate mo iyong ex mo!

Ayon sa isang classmate namin may beach party na malapit sa aming kinainan kaya naman nang lumalim ang gabi ay tumungo kami roon. Medyo nakakainom na ako kay naging shameless na.

Dinala ako nina Hansel at Remy sa gitna ng mga nagsasayawang mga tao. Tumataob sa buhangin ang sapatos ko pero wala na akong paki roon at sumayaw na lang din.

I sway my hips, feeling the rhythm pulse through me, and close my eyes, surrendering completely to the beat as the music washes over me, booming and alive, drowning everything else out. Maingay at puno ng hiyaan. Umiinit na rin ang pakiramdam ko dulot ng alcohol na ininom ko.

I raised my hand, letting the beat of the music take over as the strobe lights flickered and pulsed around me, a whirlwind of color and energy. A confident smile curled on my lips as I swayed my hips sensually to the rhythm, feeling the music seep into every fiber of my body. My movements were fluid, inviting, the crowd around me a blur of faces lost in the same hypnotic trance.

But then, without warning, I felt a firm grip on my hips. A rush of heat surged through me, and I instinctively tensed, ready to slap the man who dared touch me. I spun around, fury flashing in my chest, only to freeze as my eyes locked onto his.

It was Alcinous.

His gaze was like a storm, intense and unyielding. The strobe lights bounced off his face, casting eerie shadows, but they couldn’t conceal the depth of his stare. His black eyes, now a fathomless shade of darkness, burned with a fierceness that sent a shiver down my spine.

The frantic flashing of the lights only seemed to heighten the tension between us, each beat of the music pounding in my chest, echoing the erratic thrum of my pulse. He stood there, unmoving, as if daring me to speak. But I was lost in the depths of his gaze.

I looked around, but with my blurry vision, I couldn’t spot my friends anymore.

Inayos ni Alcinous ang cardigan ko na bumaba sa aking balikat.

“I’m d-dancing!” sigaw ko sa kanya.

And clumsily slapped his chest. Lasing na talaga ako! Ang lamya na ng mga galaw ko!

“You’re drunk!” His jowls were ticking!

Natuwa ako bigla at sininok! Nag-iinit na ang katawan ko! Hinubad ko ang aking cardigan pero binabalik siya ni Alcinous!

“A-ano ba! I’m f-feeling hot!”

“Tang ina!”

“Yeah, tang ina!” I said, the voice was tipsy.

I had no idea what happened next; it felt like I was floating in mid-air. I let out a silly laugh, not sure if I was dreaming or losing my mind.

Was I flying? How could that even be possible?

I slowly opened my groggy eyes. My vision was blurry at first, but as my eyes adjusted to the light, a mischievous smile tugged at my lips when I saw it was Alcinous. Every inch of my body was burning! My cheeks, my neck, my legs—everything felt like it was on fire!

Ilang saglit lang ay naramdaman ko na ang kama sa likod ko. At bago pa man makalayo si Alcinous sa akin ay hinawakan ko na ang neckline ng kanyang t-shirt at siniil siya ng halik!

I bit his lip and kissed him harder.

I pushed him away and grinned. “Hehe! I’m not a minor anymore, Captain!” I taunted.

The veins on his temple twitched, looking like they were about to burst! “Fuck,” he muttered.

Hinaplos ko ang mukha niya. “Don’t you want to touch me?”

I smiled triumphantly when I saw his handsome face harden. Parang kahit anong oras ay mapuputol na ang pasensya niya sa akin.

“I wanted to touch you, Dei, but you’re drunk! I don’t sleep with someone who’s drunk!” Alcinous grumbled.

Inilingan ko siya. “I’m not drunk!”

Sinubukan kong hagkan siya pero umiwas na siya.

“Ang damot mo sa halik mo. Dati ka pang ganyan! Masarap kang kumiss sa akin pero madamot! Ayaw pa akong hawakan!”

“Dammit! Jesus! I wanted to touch you and do something unworldly with your body, Deimos—”

“Then, touch me! Do that damn unworldly with my body! Ruin me!”

Mariin siyang pumikit at napalunok ng malalim.

“You’re drunk!” He growled.

“Hindi nga sabi!” Banas kong sumbat.

He hissed. “Okay, ilan ito?” aniya at itinaas ang kanyang daliri. “Kapag tumama ka, maniniwala akong hindi ka lasing at gagawin ko lahat ng gusto mo!”

“You’ll touch me? Kahit anong utos ko sa’yo?”

He nodded. “I will touch you. I will make you come with my hands and mouth. I will ruin that tight hole of yours using my cock!”

My body was fired with hunger! Parang kiniliti ang katawan ko sa kanyang sinabi.

I smiled mischievously. Tinitigan ko ng maayos ang kanyang kamay pero parang sumasayaw sila sa mata ko! Pumikit muna ako at umiling.

Shit!

“Four!” I confidently answered.

Natawa siya. “Wrong! It’s two!”

I shouted in frustration, my voice trembling with irritation as I tossed and turned on the bed. But in the chaos of my movements, I lost control — tumbling off the edge of the bed with a crash. My body hit the floor hard, and everything went dizzy, spiraling into darkness as my vision blurred and then completely faded to black.

---

This story is already

COMPLETED

on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 40

Chapter 40

Dei’s Pov

“A-argh!” Ungol ko sabay hawak sa aking ulo. What the hell is this? Oh, shit! A pounding throb hammered at my temple, and my throat felt parched, like I hadn’t had a sip of water in days. Hindi lang parang nimamartilyo ang ulo ko kung hindi para ding may karga ako sa ulo!

Shit! Ang tindi naman nitong hang over ko ngayon? How many glasses did I drink last night? I’ve been drunk before, but I’ve never had a hangover this bad!

Gumalaw ako sa aking kama. Pinakiramdaman ko ang paligid nang maramdaman kong hindi na ito ang bed ko. Iba na ang softness niya. Medyo hard siya compare sa soft kong bed!

Oh, dammit! Napamulat ako at saka magwawala na sana nang makita ko sa tabi si Alcinous. He lay there on his stomach, his face turned toward me. Half of it was buried in the pillow, while the other half remained visible. He exhaled softly, shoulders rising and falling with each steady breath.

I glanced around, guided only by the faint glow of the dim room light. It looked like we were in a hotel room. Long curtains hung down, fully drawn over the large windows, and a massive television stood across from the bed where we lay. The space was simple—clean, tidy, and thoughtfully arranged. On the wall, a glow-in-the-dark clock quietly announced the time: 2:00 a.m.

My gaze drifted back to the man sleeping beside me. The blanket had slipped just enough to expose the curve of his upper buttocks, giving me an unguarded view of his bare back. I found myself studying him in that stillness—tracing every line and shadow with my eyes. Tulog naman din kasi siya. Saka wala namang mawawala kung tititigan ko siya… di ba?

My eyes lingered on his back, where a map of old scars silently told stories I had yet to hear. Iyon ’yong sugat niya at pasa niya noon na pinag-awayan namin at muntik na kaming maghiwalay!

I can’t help it but to ask myself. Kung dati ba… tinapos ko kaagad ang relasyon namin, hindi siya masyadong masakit? Kung dati ba… hindi ko siya hiniwalayan… kami pa rin kaya hanggang ngayon? Those pathetic and relentless questions echoed in my mind. I know Alcinous still has feelings for me. I know we both feel the same way. But the question is… are we ready to take the risk again? Are we ready to drink the same poison once more?

Unbeknownst to me, a single tear slipped from my one eye, glided across the bridge of my nose, and fell into the other, before vanishing silently into the softness of my white pillow.

I traced a slow, tender circles on his back with my fingertips. In that moment, nothing held me captive—neither the dull throb of my headache, the weight of my aching heart, nor the fog of my indecision.

Klarong-klaro sa mga daliri ko ang kanyang mga piklat. Mainit din ang kanyang katawan at matigas. Ginapang ko ang aking kamay sa balikat niya at hanggang sa dumapo ang kamay ko sa kanyang pisngi. Hinaplos ko siya.

My heart pounded like a war drum, so fast and furious that my breath came in shallow, uncontrollable gasps. I could feel my blood surging through my veins in chaotic waves, each pulse a jolt of panic I couldn’t suppress.

Naghalo-halo na rin itong nararamdaman ko ngayon. Sa loob ng limang taong relasyon namin noon… bilang lang sa daliri ko ang mga gabing kasama ko siya sa kama. Ang dami naming priorities noon. Ang dami naming kailangan unahin kaysa sa relasyon namin.

“I miss you,” I whispered, gently pulling my hand away from his face—only to be stopped abruptly.

My breath hitched in my throat as a firm hand wrapped around my wrist, halting my movement. Startled, my eyes widened in shock when I met the intense gaze of Alcinous, now fully awake, his once-sleeping eyes burning with an unreadable fire.

“A-Alcinous—”

“I miss you too, cub.” Alcinous croaked.

The tears, long trapped and quietly hatching behind my eyes, suddenly surged forth, spilling like a dam that had finally given way. I instinctively covered my face with my free hand, trying to shield myself from the overwhelming rush of emotion.

“I miss you so much, Dei,” he added, making my heart leap.

“I miss you too, Alcinous.”

Alcinous’s voice cracked, betraying the immense effort he was putting into controlling it, as though trying not to burst.

“But I miss you more.”

I shook my head. “I miss you, and I’m so sorry for hurting you. I’m sorry it took me years to say this to you. I’m sorry for being weak. I wanted you, but you deserve better. You deserve someone who can cradle you the way I want to. You deserve someone who’s mature, someone who can give you more than I ever could.” I said, crying my heart out.

Ang tagal. Sobrang tagal bago ko ito nasabi sa kanya. Natapos kami na puro sakit ang binitiwan kong salita sa kanya. Natapos kami sa sakit.

Ilang taon ang lumipas bago kami nakapag-usap ng ganito— nagkaharap ng ganito. Ni hindi kami nakapag-usap ng mahinanon nang nagtapos kami. Siguro… kaya hindi ko siya makalimutan kasi ang daming hang-ups. Ang dami kong gustong sabihin sa kanya. But behind that was my strong love for him. 

I thought… siya lang ang mali pero ako ang tanga at ang babaw ko rin noon. I solely blame our situation—his situation of having to let go to be precise. Ang selfish ko sa part na mas diniin ko ang sitwasyon niya para tapusin kami. Diniin ko siya kasi akala ko iyon ang makakapagpapagaan sa dibdib ko. But look at what’s happened now. I’ve been carrying this heavy heart for all these years. I’ve suffered because of my impulsiveness and selfishness!

“Cub, sshh!” he hushed.

Madiin akong umiling sa kanya.

“I just can’t give you pain, Alcinous. It pains me too, knowing that this is the kind of love you’re receiving from me. I was so self-centered, harsh, and aggressive back then. I didn’t hear or listen to your side. I decided too quickly, with my heart and mind in turmoil. Oo… nahihirapan ako… nahihirapan ako ng sobra sa sitwasyon natin noon pero hindi kita inintindi ng mas maayos. Akala ko ako lang ang nahihirapan. Akala ko ako lang ang nagsasakripisyo sa relasyon natin noon. I’m sorry kung… k-kung natapos tayo sa ganon. We could have ended our relationship in a better way.

Before, I was so eager and curious about relationships. Noon, natatangahan ako sa mga nagb-breakup tapos umiiyak. Akala ko rati, madali ang relasyon. Akala ko puro siya saya at kilig!

Kaya nga siguro kahit no’ng nasa US ako para akong hinahabol ng mukha ni Alcinous kasi ang dami kong hindi nasabi sa kanya. Ang dami kong nais sabihin sana sa kanya no’ng time na nagtapos kami kaso napapangunahan ako ng emosyon ko. Kaya siguro walang nakakapasok na ibang tao sa puso ko kasi puno pa rin ako ng mga what if ko sa amin. Puno pa rin ang puso ko sa aming dalawa.

God knows how many white men have tried to win my heart, but they all end up losing. My heart refuses to entertain other guys because I’m still not over my Filipino ex-boyfriend, the patient one!

Bumangon si Alcinous at kinailangan niyang kumuha ng pamunas sa mukha ko. Oh my gosh! Binigay niya sa akin ang kanyang hinubad na tshirt. I know it is dirty na kasi naalikabukan na ito but I still accepted it.

Bumangon ako at umupo tulad niya. Naka-boxers lang siya right now and his member below was not hard to miss because it was bulging! Gosh! Ako naman dito ay suot pa ang sleeveless ko at shorts.

“I’m sorry kung… hindi ko nasabi ang mga ito sa’yo ng maaga.” I hiccups.

Alcinous moved closer, gently cupping my face in his hands. His eyes held mine with a quiet intensity, his gaze was solemn. Walang siyang sinabi at nakatitig lang siya sa mukha ko. Para akong yelo sa harap niya na unti-unting natutunaw sa kanyang mga maiinit na titig.

I love how the warmth of his palm floods my icy, wet face, sending waves of heat through every inch of my skin. His touch electrifies my nerves, as if his hand were an active wire, carrying volts of energy straight to my soul.

“Dei… alam kong sawang-sawa ka nang marinig ang mga sorry ko sa’yo. However… once again, I’m sorry, but I won’t let you go.” He shook his head. “Not anymore, cub.” His jaw clenched.

“Alcinous,” I mumbled in between my hiccups. Ang bait niya! Nasasaktan ako sa kabaitan niya sa akin! Ano bang ginawa ko? Ano ba ang meron ako at ganito siya sa akin? He… he felt unreal!

“I can’t bear the thought of you being in the arms of other man, Dei. Please, have mercy on me. Ayaw kong makulong ako at matanggal sa serbisyo dahil lang nakapatay ako sa tindi ng selos. Ayaw ko. Ayoko kong bitiwan ka para sa iba. Ipagdadamot kita sa lahat.”

My eyes felled with tears again.

“Bakit ba gustong-gusto mo kahit nasaktan kita? At hiniwalayan kita noon?”

“Dei, mahal kita. Ewan ko, pero… putangina, kahit na ilang babae o sino pa d’yan ang nasa harap ko. Ikaw lagi naiisip ko. Sakit ko siguro ito at ikaw lang ang gamot ko.”

“Alcinous, ilang taon na mula ang maghiwalay tayo.”

He nodded. “Alam ko… alam ko kung ilang taon na ang lumipas, Dei, pero naghihintay pa rin ako sa’yo. Pinangako ko sarili ko na kapag umuwi ka rito sa Monti Alegri… magiging akin ka ulit. Kaya no’ng nalaman ko na umuwi ka rito… kaagad akong nagfile ng leave. Ayaw ko nang magtago. Ayaw ko nang pagmasdan ka sa malayo.”

Kumunot ang noo ko sa kanyang sinabi. Nakapukos lang ako sa kanya kaya hindi ko namalayan na kinabig niya ako at ngayon ang kumot na lang ang naghihiwalay sa aming katawan.

“H-hindi kita… naiintindihan.” Nanginig ang labi ko.

“Pumunta kang Amerika, di ba?”

Tumango ako, sinisinok pa rin.

“Pagkatapos ng tatlong taon ng serbisyo namin… pumunta ako sa bahay ninyo sa Manila kinausap ko ang mga magulang mo. Hindi kasi kita ma-kontak at maging ang mga social media mo. Kahit mga kaibigan natin… wala ng balita sa’yo. Kaya pumunta ako sa bahay ninyo. Nakiusap ako sa kanila na sabihin sa akin kung nasaan ka.”

“At… at sinabi nila sa’yo?” Namamaos ang boses ko.

Lumunok siya. Namumula na ang kanyang mata na parang iiyak na anumang oras. Sundalo na siya’t lahat-lahat at captain na kaso ang iyakin niya! Papaano siya naging captain nito?

“H-hindi… hindi kaagad nila sinabi sa akin. Pero sinusundan ko sila kahit saan sila. Sa trabaho nila at kahit saan… hanggang sa si Tita Athena… siya ang nagsabi sa akin kung saan ka. Nagalit sa akin si Thales at nasuntok ako pero deserve ko naman iyon.”

“Lumaban ka ba kay Kuya?”

Umiling siya. “Kapag lumaban ako… alam kong walang laban si Thales at may respeto ako sa kanya dahil kapatid mo siya. At syempre no’ng nalaman ko kung saan ka sa US… pumunta ako. Sa mga leave ko, umuuwi ako sa amin pero pagkatapos no’n aalis na ako pa-America para makita ka.”

What the— why didn’t I know about this?“

“W-what? How many times did you do it?”

Nagkibit siya sa kanyang balikat. “H-hindi ko alam… dahil sa nagdaang taon na nasa Amerika ka… nando’n din ako. Don’t expect me to move on just because we broke up. I was following you. I saw you at your duties, at your little nightlife there. I saw you going out with American boys. And it took every ounce of restraint not to snatch you away from those men! Pa-iba iba pa ang lalaki na nakikita ko every time na pumupunta ako sa’yo.”

Those were my admirers in the US.

“Y-you—”

“For years, I’ve been like a creep, following you, Dei,” he said, laughing. “And… si Charm.”

Napakurap-kurap ako. Ano na naman kaya ang ginawa ni Charm?

“Y-you know her?”

Tumango siya at nagpunas sa mga luha ko na walang tigil kaka-agos.

“I saw her with your brother… and she told me about you—about your hardships in school, your struggles, and your successes that I didn’t know about. I’m so sorry, Dei, if wala ako sa mga panahon na iyon. Sorry dahil wala ako sa capping mo na pinangako ko. Sorry dahil lagi kitang binibigo sa mga pangako ko sa’yo.”

Muli ko siya tinanguan. We can’t undo our past anymore. We can never undo our past. We can’t reach back and rewrite the chapters we’ve already lived. We’ve both made our mistakes, and we’ve both failed in ways we wish we hadn’t. But what we can do now, what we must do, is accept it—the good and the bad—and move forward. With each step, we choose to heal, to let go, and to build something new from the pieces we’ve been left with.

“I… I have very beautiful memories of you, Alcinous. You completed my teenage years. You made those years so much more memorable because of you. And… I—I don’t regret anything about us back then. I’ll always carry and cherish the memories of us,” I said, smiling bitterly as I remembered those times.

“Dei… please allow me to be with you again. Just… j-just one more chance. Nasa leave lang ako ngayon kaya ako nandito. Pero gusto kong… umuwi ng Monti Alegri na merong ikaw. Gusto kong umuwi galing sa kampo sa’yo.”

“Alcinous…!” Iyak ko na naman. Gusto ko. Gusto ko ang sinasabi niya pero papaano kung maulit muli ang dati? Paano ko na siya iha-handle? Papaano kong sasaktan ko na naman siya sa mga desisyon ko?

“I can’t promise you anything, Dei…, even my life, hindi ko alam kung makaauwi ba ako ng buhay sa’yo. Pero gagawin ko ang lahat. Gagawin ko ang lahat para sa atin… kung bibigyan mo ulit ako ng chance. This time… we’ll handle our relationship in a better and more mature way. But of course… that is, if you still love me. And I know I’ll never love anyone the way I love you.” He squeezed my hand, sending familiar electricity through my body. “Dei, do you still love me?”

Shit! If only he knew I never stopped loving him all this time!

I couldn’t find the right words to say. I simply nodded, my tears falling freely as I wiped them away. Before I could gather myself, Alcinous threw himself towards me, wrapping me in his arms, holding me as if he never wanted to let go anymore.

---

This story is already

COMPLETED

on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 41

Chapter 41

Dei’s Pov

It was Cecel’s birthday, and I was completely surprised when my family showed up in Monti Alegri! Si Ate Theano, Kuya Thales, Mama and Papa tapos sumabit pa sa kanila ni Charm.

“Saan si Captain?” Panunukso ni Charm sa akin, nauna soyang makalabas sa kotse ni Kuya Thales.

“Bakit a-ako ang tinatanong mo?” Istrikta ko kunwaring asik sa kanya.

Actually, simula nang mangyari ang aminan namin ni Alcinous doon sa hotel ay araw-araw na kaming nagkikita. It’s as if his presence clings to me, impossible to shake off. I still remember the way he confessed—his eyes locked on mine, his lips trembling, his hands tracing memories across my skin.

“Ito naman, biro lang.” Ngumisi siya sa akin at sinundot ako.

Pinanliitan ko sa aking mata si Charm. Bigla kasing pumasok sa isip ko ang sinabi ni Alcinous sa akin no’ng nakaraang araw. Charm and I had been friends for almost five years at masasabi kong knows na namin ang isa’t isa kahit nakapikit pa kami kaso hindi ko aakalain na sasabihin niya kay Alcinous ang mga struggles and wins namin back then.

I flicked her arms away with a smirk and rolled my eyes dramatically.

“Ang maldita talaga, Deimos Aldejar!” anito. “Pero kay Captain, nako!”

“Princess!” Nang tawagin ako ni Papa ay tumabi si Charm.

“Hello, Papa!” Sinalubong ako ni Papa ng yakap at kiss sa forehead ko. “How are you? Okay ka lang ba sa trabaho mo?”

I pouted. “I handle twenty to thirty patients a day, Papa, but it’s okay. I really do enjoy my job.”

Siguro nga totoo iyong mga naririnig ko back then na kapag love mo ang trabaho mo. Parang wala kang pagod na nararamdaman. May reklamo at pagod pa rin naman kaso bearable na lang siya kasi mas lamang sa puso mo ang trabaho at ang mga taong umaasa sa service mo.

No’ng kumuha ako ng nurse noon, akala ko wala talaga akong patutunguhan sa kursong kinuha ko. I mean, nagustuhan ko lang ang uniform nila noon kasi super neat nila tingnan. And now, I think I found my purpose. Marami na akong na-achieve at naabot sa kurso ko kaso umuwi pa rin ako rito sa Monti Alegri. Mas gusto ko ang tao rito sa Monti Alegri— mas gusto kong makinabang ang kapwa ko Pilipino sa kaalaman ko kaysa sa mga aliens. Funny how the province I once couldn’t stand is now the very place where I’ve found peace.

“That’s good, princess, but please don’t overdo it, okay?” Humalik pa si Papa sa aking temple.

“I know, Pa.”

“Deimos, anak! I miss you so much!” Niyakap din ako ni Mama Athena. “Why naman pumayat ang prinsesa ni Phill at ni Thales?” Mama kidded.

“Sexy na ako now, Ma.”

Mama scrunched up her nose playfully and gave my cheeks a gentle pinch.

“Mama!” I yelled, laughing!

“I hope you’re not abusing yourself here, Deimos. I know na tinitingnan mo ang Lala mo rito pero dapat nagpapahinga ka rin, mmm?”

“Of course, Mama.” I kissed my Mama’s cheeks.

Si Ate Theano at Kuya Thales naman ay niyakap din ako. Inipit nila akong dalawa in between their bodies! Sumigaw ako upang humingi ng help kay Mama and Papa but they just laugh at my situation! Si Charm naman ay humahagikhik din sa tabi!

“Sus, ayaw ng magpayakap kasi iba na ang gustong yumakap!” si ate Theano at pinugpog ang face ko ng kiss!

“Ate, it’s so kadiri! You’re so gross, Ate Theano!” sigaw ko.

“Hindi! Walang pwedeng yumakap dito! Hindi natin ito papakawalan, Theano!” ani naman ni Kuya Thales at niyakap ang kanyang braso ng baywang ko.

“Kuya, stop it!” hiyaw ko ulit.

Kahit na matanda na ako ay binuhat pa rin ako ni Kuya papasok sa house ni Lala. Thankfully wala pa ang mga visitors sa birthday ni Cecel! Nakakahiya! But really, I miss my ate and kuya so much. Namiss ko ang pang-aasar ni Ate. Namiss ko ang paglalambing ni Kuya sa akin, namiss ko ang pag-spoil nila sa akin.

Sumigla naman si Lala nang makita niya sila Mama at ang twins na umuwi. Si Cecel naman ay inulan ng mga gifts mula sa family ko.

Matagal nang walang bata sa family namin kung kaya’t nang dumating si Cecel ay parang ito sumunod sa krona ko bilang prinsesa. But of course, hindi naman namana ni Cecel ang pagkamaldita at sama ng ugali ko noon. Mabait at bibo na bata kasi si Cecel.

Nakakatuwa na noon ay ayaw pang umamin ni Manong Cesar na crush niya rin si Ate Klara! Tsk! I think na-threaten si Manong Cesar no’ng sinabi ko na isi-ship ko si Ate Klara sa ibang bodyguards namin!

“Thank you po sa mga gift! Ang dami-dami po nila!” Cecel’s eyes sparkled with joy, as if a mountain of gold had appeared before her.

Si Charm ay my regalo rin kay Cecel. “Happy birthday, Cecel!”

Kinikilig na tinanggap ni Cecel ang regalo ni Charm.

“Ate Charm, boyfriend n’yo po si Ninong Thales ko?” Instead of simply saying thank you, Cecel asked my dearest friend a question that left her astonished.

Umusok ang tenga ni Charm at saka naubo. “H-hindi pa— ay hindi, Cecel.”

Humaba naman nguso ni Cecel. “Ohh,”

“Naku, hija, nag-abala ka pa ng regalo.” si Ate Klara naman.

“Okay lang po. Saka ang cute po ng anak ninyo.”

Sinamaan ko siya ng tingin. May nangyayari na talaga sa kanila ng Kuya Thales ko without me knowing!

“Halina kayo sa kusina. Kumain muna tayo, mamaya pa ang party ni Cecel pero nakapagluto na kami ni Klara.” ani Manong Cesar.

10:00-06:00 AM ang duty ko kaya makakadalo pa ako sa birthday ni Cecel later.

We headed to the dining area for lunch, and it turned out to be such a joyful meal—lively and full of chitchat. The stories flowed freely as we laughed and talked about Manong Cesar and Ate Klara’s sweet love story. Lala Fausta couldn’t help but reminisce about her own memories with Lolo. Mama and Papa also shared how their love began.

I’ve always adored how Papa pursued Mama Athena all the way to Manila—so persistent and in love. And I admire how brave my Lolo was, choosing to turn his back on tradition and expectations just to be with Lala. He was actually arranged to marry someone else, but his heart had already chosen her. Lala was ready to leave the country, willing to let go, but Lolo chased after her—he couldn’t let her go.

Later that evening, around 7 PM, Alcinous and her siblings arrived for Cecel’s birthday celebration.

And though I wasn’t the celebrant, Alcinous came straight to me first—with a bouquet of flowers in hand!

“Para saan ang flowers?” I said, hiding my burning face.

“Nothing. I just want to give you one since kaya ko nang bumili ng bulaklak para sa’yo. Hindi ko ito nagagawa noon e.”

After our brief interaction, many people took the opportunity to borrow Alcinous. Talagang people magnet siya. Halos kilala kasi siya ng lahat at parang lahat sila gustong maka-usap si Alcinous.

Hindi naman ganon kadami ang mga pumunta sa party at sa backyard nga lang ng mansion ang venue. Dahil d’on nakita ko kung papaano tratuhin ng family ko si Alcinous at ang mga kapatid niya. It was still the same, pareho pa rin no’ng may relasyon kami. Close pa rin sila sa mga Tavera.

Lumapit ako sa table ng family ko kung saan din ang mga Tavera. Masaya silang mag-uusap.

Tumayo si Alcinous. “Aalis ka?” Ngayon lang yata nabakante si Alcinous, matapos ng pag-uusap namin kanina, at kasama na niya ang family ko. Nakita niyang naka-uniform na ako.

“Yes, may duty pa ako.”

“Ihahatid na kita. Hindi pa maayos ang kotse mo, di ba?”

Totoo. Hindi pa nga naayos ang kotse ko sa kasamaang palad. Sabi naman ni Manong Cesar ay nakatawag na siya ng mekaniko kaso may inuuna pa raw itong ayusin.

At sa mga nagdaang araw na wala akong kotse, si Alcinous ang naghahatid sundo sa akin.

“How about Aldous and Zayla? May dalang kotse si Kuya, hihiram na lang muna ako.”

“Princess, uuwi rin kami mamaya ni Charm. May duty siya bukas, six AM.” sabat naman ni Kuya.

“Yes, Dei, sorry!” segunda pa ni Charm.

“Hindi mo naman siguro gustong magdala ng SUV sa ospital, Dei?” si Ate.

“Balikan mo na lang kami, Kuya!” ani Zayla at kaagad na tumango si Aldous.

Tumingin ako kay Alcinous. “Fine.”

“Mag-iingat kayo!”

“Ingat sa pagmaneho, Alcinous.”

Tinanguan ni Alcinous sina Mama at Papa. Nagpaalam kami ni Alcinous sa kanila at tumalikod. Nahigit ko naman ang aking hininga nang maramdaman ko ang kamay ni Alcinous na yumakap sa baywang ko.

Rinig ko naman ang mga ubo sa likod namin at tili!

“Hindi naman kailangan na ihatid mo ako.” sabi ko sa kanya pagkarating namin sa harap ng motor niya.

“Ihahatid na kita kasi nandito naman ako.” Malumanay niyang wika.

Sinuot ni Alcinous ang helmet sa akin.

Umangkas naman ako sa likod niya at yumakap sa kanyang baywang. Gustong-gusto ko talaga ang init ng kanyang katawan!

Alcinous knew that I still loved him, and I knew that he loved me too. But for now, we don’t talk about labels. Hindi na rin ako tinanong ni Alcinous tungkol sa another chance na kanyang hinihingi. Parang napanatag kaming dalawa nang malaman namin na mahal pa namin ang isa’t isa. Parang iyon na ang naging confirmation ng aming mga nararamdaman.

Ganon ang naging routine ni Alcinous kahit na naayos na ang kotse ko. Hinahatid-sundo niya ako sa aking trabaho. Hanggang sa dumating ang sumunod na linggo at dumating ang kaarawan ni Tito Ador.

“I don’t have a gift para kay Tito. Pwede bang sumaglit muna tayo sa bayan? I wanna buy something for your father.” Sabi ko kay Alcinous nang sunduin niya ako. It’s already 7 PM, but I think there’s still a cake shop open in town.

“Hindi na kailangan. Presensya mo lang okay na iyon.”

“No,” I argued. “Let’s go muna sa bayan.”

Hindi na ako kinontra ni Alcinous. Sinuot niya na lang ang helmet sa akin.

I was right. May bukas pang cake shop kaya iyon na lang ang binili ko. Pagkarating namin sa bahay nila Alcinous ay doon ko napagtanto na ako lang ang bisita nila!

“Kuya Dei!”

“Kuya, buti po at nandito kayo. Wala ka pong duty?”

Umiling ako kay Zayla. “Kaninang six ang out ko at off ko bukas.”

“Yown!” Malakas na sigaw ni Aldous at siniko naman ito ni Zayla.

Namilipit tuloy sa sakit si Aldous. Thankfully nakakalakad na siya ng maayos at nagiging piklat na ang mga galos niya.

“Haha! Halina kayo ni Kuya Alcinous sa kusina, Kuya. Nando’n na rin si Papa!” wika ni Zayla.

“Deimos, hijo!” Napatayo si Tito Ador nang makita ako. Mas marami na ang puting buhok ngayon ni Tito, tanda na tumatanda na siya.

“T-tito,” lumapit ako kay Tito. I was completely caught off guard when he suddenly hugged me.

“Salamat, hijo. Maraming salamat!” Tito Ador’s voice shook.

“T-tito,”

“Namiss ka namin dito, hijo. At salamat din sa’yo dahil tumagal ang leave ng anak ko ngayon dito sa amin.” Tito Ador’s arms wrapped around me, pulling me close. I instinctively returned the embrace.

“Pa, bitiwan n’yo na po si Dei. Maghahapunan pa tayo.” si Alcinous naman at binawi ako mula sa ama niya.

“Ama mo ako, Alcinous. Nagseselos ka ba dahil niyayakap ko ang nobyo mo?”

“A-ah, ano po…”

“Papa, hindi pa po kami nagbalikan.” Sapaw ni Alcinous s akin.

“Oh, akala ko kayo na ulit. Malaki na kasi ang ngiti ng anak ko!”

At dahil doon tinukso na nila si Alcinous. Natawa na lang din ako. Kahit na matagal na simula nang huli ko silang makasama sa hapag ay hindi naman nagbago ang pakikitungo nila sa akin.

“Ang bait-bait nga ni Kuya Dei, eh. Kasi kapag wala ni Kuya Alcinous, siya ang uuwi rito at siya ang uma-attend sa awardings namin noon.” Kwento ni Aldous nang magkwentuhan kami tungkol sa pag-aaral nila

“Aldous,” si Zayla na parang sinusuway ang kapatid.

“Tapos kapag birthday namin hindi kami nakakalimutang bigyan ng regalo pati na sa pasko! Kahit maliit na okasyon hindi nakakalimutan ni Kuya Dei!” Pagpapatuloy ni Aldous.

“Aherm!” si Zayla at saka tumayo. “Kuya, lalabas po sana kami.” Tiningnan ni Zayla si Aldous. Nagtaka naman ako nang napa-aww si Aldous. “May beauty pageant kasi sa kabilang barangay at gusto naming manood!”

“Beauty pageant, ate?” si Aldous na nakatikim ng sampal sa bibig galing kay Zayla.

“Huh, eh gabi na.” si Alcinous.

“Hayaan mo na sila, Alcinous. Lumakad na kayo.” Wika naman ni Tito.

“Yes! Tara na, Aldous!” saad ni Zayla at hinila ang kapatid.

“Ako rin pala ay inayang uminom ng mga kaibigan ko sa tapat, anak.” Ngiting wika ni Tito Ador.

“Pa, gabi na po.”

Tito waved his hands at Alcinous. “D’yan lang ako sa tapat, Alcinous. At saka kaarawan ko ngayon! Di ba, hijo?” Pagbaling ni Tito sa akin.

“Po?” I muttered, then slowly nodded my head. “T-tama po.”

Alcinous let out a soft, exasperated sigh.

“Teka, Aldous, uubusin ko muna itong coke ko.” si Zayla ngunit nasagi ng kanyang kamay ang basong puno ng coke at natumba iyon. May tumalsik pa sa mukha namin ni Alcinous at nabasa rin kami ni Alcinous dahil sa coke na kumalat sa mesa.

“Ay, sorry, Kuya Dei. Alis na kami!” At tumakbo na sila palabas!

Tito Ador also left, which is why Alcinous and I were the only ones left in the dining area. Tinulungan ko na si Alcinous sa pagligpit ng mga pinagkainan namin.

“Sa taas muna tayo. Nabasa ka ng coke.”

I sneered. “Ikaw din naman.”

Kumamot siya sa kanyang batok. “Oo nga.”

Sumama ako sa kanya sa taas. May apat na kwarto sa taas at isang common bathroom kaso dinala ako ni Alcinous sa kwarto niya. There were several frames hanging on the walls, but what caught my attention was the one with our photo together, dressed in our navy blue togas. It was taken during our senior high school culminating event.

“‘Yan ang banyo. Mauna ka na. Ihahanap kita ng maisusuot mo.” Alcinous’ remarks immediately captured my attention.

“Ah, yes.” sabi ko at tinungo ang bathroom.

I closed the door behind me and quickly removed my shirt. The warmth from earlier made me feel sticky, so I decided to take a shower. Stepping into the shower room, I turned on the faucet and let the cool water begin to fall.

The sensation of the slightly cold water on my skin was soothing, and I was beginning to relax when I suddenly heard the door creak open. I turned to see Alcinous stepping inside, wearing nothing but his boxers. The fabric of his boxers stretched tight, hinting at the outline of his manhood.

Even with the cold water still trickling down, I could feel a warmth stirring inside me. Our eyes met, and I couldn’t help but notice the way his gaze lingered on me—intense, heavy with something unspoken.

“A-Alcinous, sorry. I didn’t tell you na gagamitin ko ang shower. I should have told you beforehand—”

He moved toward me, and my foot instinctively stepped back until my back pressed against the cold tiles.  “It’s fine. Malaki naman itong shower room.” Garalgal niya at nagpailalim sa shower habang ang mga mata ay nasa katawan ko!

Gosh! I could feel a surge of heat rush to my groin. My eyes inadvertently landed on Alcinous, and I couldn’t help but notice the outline of his arousal. I swallowed hard, my pulse quickening as my gaze lingered.

Gamit ang hintuturo ni Alcinous. Inangat niya ang baba ko. “I… I want to kiss you, Dei.”

I shut my eyes, feeling my cheeks flush under the intensity of his fiery gaze. “Me… too,” I mumbled, barely audible.

Alcinous, no longer the patient, hardheaded man he once was, didn’t need another word. He pulled me toward him, claiming my lips in a kiss that was rough, hungry, and full of urgency.

---

This story is already

COMPLETED

on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 42

⚠️ R18

Chapter 42

Dei’s Pov

My breath hitches in my throat as I close my eyes and yield to Alcinous’s kiss. I try to mimic the motion of his lips, wanting to return the passion he’s pouring into me—but I can’t keep up. He’s overwhelming.

My body freezes when his hand glides up to my chest, his palm settling over my heart. He reaches behind and turns off the faucet, then presses me gently but firmly against the cold tiles. I gasp, the chill biting into my spine. His hips shift, deliberately rubbing his hardened length against mine, and the friction sends a fluttering jolt through my stomach.

Alcinous tilts his head, angling for deeper access. His tongue darts inside me like a branding iron—hot, unrelenting, and wild. A moan escapes my lips before I can stop it, my head falling back with a helpless whimper.

“Mmm…!” I grunt into his mouth as his tongue explores me—relentless, curious, like an explorer hunting for hidden treasure. 

His lips are insatiable, devouring every sound I make, while both of his hands begin their own journey across my skin. One draws invisible patterns across my chest, the other slides down to my lower back, fingers dancing over heated flesh.

God… I can feel my nipples harden beneath his touch, pulsing, begging, for more. Pakiramdam ko ngayon ang ticklish ng balat ko at gusto ko lahat hinahawakan ni Alcinous. Bawat parte ng katawan ko na nahawakan niya ay mas nagiging sensitibo!

Oh my god! I screamed inwardly as Alcinous’s tongue tangled with mine, a fierce, teasing swordfight within the heat of our locked lips.

Matunog na pinakawalan ni Alcinous ang mga labi ko. Pakiramdam ko namamaga ang mga labi ko at tila naubusan ng tubig dahil sa intensidad at tagal ng halik namin.

Alcinous’s hungry, selfish kisses left me panting, gasping for air as our eyes locked onto each other. He was breathless too, his gaze burning with desire and lust—and I knew mine reflected the same. The anticipation between us was electric, almost unbearable.

“I want you… I want more of you, Dei,” he whispered, his voice low and trembling. His palms framed my hips as he pulled me closer to his body.

Tumango ako sa kanya. “Please… do me, Alcinous. Please, don’t hold back. Do whatever you want.”

His lips curled into a smile before he cupped my face, his thumb gently rubbing my flushed cheek. I parted my lips instinctively as he leaned in to kiss me.

He smiled against my mouth. “You still taste the same, Dei.” Then his tongue plunged deeper into me, hungrily.

My cheeks burned even hotter. As much as I wanted to hide my embarrassment, it was the last thing on my mind now. I wrapped my arms around his neck, and he lifted me effortlessly.

We both groaned when he pinned me against the glass wall of the shower room. Mas sabik siya sa pangalawang halikan namin at mukhang hindi niya natiis at nasandal niya ako sa wall at mas pinailaliman pa ang kanyang mga halik.

Nilapag ako ni Alcinous at saka niya muling binuksan ang faucet ng shower. Sabay kaming nagpailalim sa shower. Naghahalikan at kinakapa ang isa’t isa sa ilalim ng tubig.

Sinabnan ako ni Alcinous at hindi ko alam kung ano ang problema ng katawan ko dahil nanginginig ako. Nangangati ako sa mga labi ni Alcinous sa katawan ko. Ayaw ko sa mabagal niyang pagsabon sa katawan ko!

Napasinghap naman ako nang pinatalilkod niya ako matapos niya akong sabnan. Pinasadahan niya ang likod ko gamit ang kamay niya. Impit akong napaungol.

“Lean forward a bit, cub,” he commanded—and my body obeyed without hesitation.

A tremor ran through me as I felt his fingers inch closer to my entrance. He slid down my undergarments slowly, deliberately. When those long fingers finally reached my rear, Alcinous didn’t hesitate—his middle finger pressed firmly against my hole, pushing in with purpose.

“Mmp!” Malakas kong ungol at nakuyom ko ang kamay ko na nasa tiles.

It’s been a while since I last did it myself. Of course, as an adult, I know how to pleasure myself—but it’s been some time. And Alcinous’s finger… it’s longer and thicker than mine.

I can feel the walls of my entrance tightening around him, clinging to his finger with every slow movement.

“Relax, Dei. Don’t choke my finger. Tang ina!” Ungol niyang saad at yumakap ang kanyang isang braso sa baywang ko.

My hips jolted in response as Alcinous drove his finger inside me. My eyes rolled back as he thrust in and out, each motion producing wet, obscene sounds that echoed around the shower room.

Napatingala ako at impit na pumikit nang hindi na isa, kundi dalawang daliri na ni Alcinous ang lumalabas-pasok sa entrada ko.

“Ughh,”

“Hmm!… ahh… mmp! Alcinous, nghh!” Iyak ko sa ere habang dinadama ang kanyang daliri na walang awa akong inaangkin!

The squelching sound of his fingers sliding in and out of me leaves me dazed.

My knees buckle—and with a sharp gasp, release finds me. My orgasm crashes through me, and my fluids spurt into the air, splattering onto the tiles. My legs tremble beneath me, threatening to collapse, but Alcinous catches me just in time. He cradles me, then cups my chin from behind and captures my lips once again with his own.

He turns me around, and though my legs are still shaking, he lifts me effortlessly. With his help, I wrap my legs around his torso, clinging to him for strength and warmth.

My fingers instinctively find his hair. I tangle them deep in the strands, pulling him closer—desperate to feel every inch of him, to drown in the heat only he can give.

Hindi ko alam kung ano na ang nasasagi namin ni Alcinous palabas ng bathroom. Basta ang alam ko may mga nahulog at nabasag. The surge of testosterone and dopamine between us was far too intense for reason to intervene—we were past the point of mind over matter.

Pareho kaming basa at binagsak niya ako sa kama. At bago siya sumampa sa kama ay hinubad niya ang boxers niya.

His cock was incredibly hard, the tip glistening with milky fluid. Its apricot hue was accentuated by the large veins that protruded along its length. Just behind it, his two massive balls hung heavy, seemingly full of anticipation.

I swallowed, my breath catching in my throat. I’d known even before that he was big, but not like this—so much longer and thicker than I’d imagined. He had truly exceeded all my expectations.

I managed to sit up, and Alcinous helped me steady myself. It was supposed to be Tito Ador’s birthday, yet somehow, it felt like we were the ones celebrating tonight.

Tumayo ako at si Alcinous naman ang umupo doon sa edge ng kanyang kama. He spread his legs apart.

My eyes fell on his steel-like manhood, standing proud between his muscular thighs. Alam ko na ito. Nakita ko na ito sa mga videos at kahit sa mga palabas pero iba pala kapag ikaw na mismo ang nasa sitwasyon. Naghalo-halo ang kaba at excitement ko. But then, wala akong karanasan dito. Oo may napanood ako pero hindi ko sila na-apply! Pwede naman siguro ang trial and error dito.

“Kneel, Dei,” Alcinous commanded, his voice low and strained through gritted teeth.

I met his gaze once again. In the depths of his eyes, a mix of tenderness and desire stirred something within me, reigniting my confidence. It was as if my man was silently reassuring me, telling me he had everything under control.

Lumuhod ako sa pagitan ng kanyang hita.

Yumuko ng saglit si Alcinous.

He gently caresses my bottom lip, his voice a low whisper. “Let me fuck this sexy mouth of yours, Dei.”

My gaze shifts, locking onto his arousal. I don’t respond verbally. Instead, I raise my hand, letting my fingers trace the outline of his masculinity. It twitches under my touch.

A stifled moan escapes from Alcinous’s lips.

I run my fingers over his fully erect manhood, inspecting it with a curious, slow attention. Then, I extend my tongue, pressing the tip of it to his head, tasting him.

“Ah, Dei!” Deliryong tawag ni Alcinous sa akin.

It earned me a victorious smile.

I flattened my tongue before throwing one last glance at Alcinous. The veins on his neck were bulging, his face flushed with color. He was biting his lip, and his eyes were clouded with lust.

Hindi ko pinuputol ang titig namin ni Alcinous. I want to watch him as I bend down and lick the tip of his cock once more. Dahil nakahawak ako sa kanyang hita, ramdam ko ang pagnginig niya. Nagpipigil at gigil ang kanyang ungol sa pagpasok ko sa kanyang pagkalalaki sa bibig ko.

Tears well in the corners of my eyes as my mouth stretches to accommodate his hardness. Binat na binat ang bibig ko dahil sa laki niya. I took another slow lick along his length before circling my mouth around the head, teasing it with the twists of my tongue. Gradually, I took him deeper, until the tip of his length reached the back of my throat, making me gag.

“Shit! Ahh, Dei!” he groaned, his breath hitching. He grabbed a handful of my hair, pulling me closer as he thrust his hips forward, sending another wave of gagging through me.

Lumandas ang luha sa mga sulok ng mata ko at may laway na kumawala sa bibig ko. I thought, luluwa na rin ang mata ko.

“Ahh, fuck!” Alcinous grunted as he guided my head up and down to his hard cock.

I don’t know. But hearing Alcinous swear and writhe in pleasure because of me sends unfathomable bliss through my body. And it motivates me to suck him more and play with his thing.

His mouth was occupied by his shaft while both my hands played with his cock base, twisting and rolling my hands over together with his two balls.

Alcinous length quiver inside my mouth. He pulled his length away from my mouth, and seconds passed by; his semen showered all over my face!

“S-sorry, cub.” He panted. Alcinous looks so vulnerable while looking at me in front of him.

Kneeling in front of him was like submitting myself to him. His lustful and soft expression makes me want to please him more.

We’ve been in a relationship for several years, but this is the first time we’ve done this kind of thing. Usually, he’s the most uptight and patient boyfriend to me. But tonight, I think he’s lost the tether he’s been holding onto. Not even the smallest amount of patience is keeping him in check right now.

I grinned at him and brushed his cock onto my wet face. I didn’t let him soften and ran my tongue on his length all the way to his balls and back and forth!

I think it was a blessing that his family wasn’t in the house because we were making noises! The gagging, wet, and moaning were everywhere!

Alcinous hardened once again, but he had already lifted me and made me sit on his lap while kissing my neck. Walang hirap niya akong hiniga sa kama at pumaibabaw sa akin.

“I love them,” he said, pinching my nipples. “Sinabi mo noon na ayaw ko nito kasi flat at wala akong madadakma, but look at this.”

Humiyaw ako sa dakma niya sa sensitibo kong dibdib! Yumuko siya at dinala ang bibig sa dibdib ko. He lapped and sucked my nipples like it was some delicious candy. Alcinous didn’t let my other nipples go unattended as he pinched and mashed it.

As hardworking as he is, he grinds his cock against mine.

Hiyaw ako nang hiyaw. I wanted him to stop, but my body was disobeying me. The stinging sensation of his teeth against my nipples makes me cry in pleasure. Undecipherable words were spitting from my mouth as I cried Alcinous’s name again and again in the air.

Binuka ni Alcinous ang hita ko. Binati niya ang kanyang pagkalalaki habang hawak niya ang isang hita ko. Beads of sweat trickled from his forehead down to his abs. He slid the condom onto his erect manhood before applying a generous amount of lube.

Holding me under my thighs, Alcinous positioned himself in front of me and aimed his thickness in my wet and twitching hole.

A faint sound resembling a scream fly away from my lips as my walls begin spasming around Alcinous cock. Kita ko ang pag-usli ng mga ugat ni Alcinous sa kamay at sa leeg niya na tila gustong kumawala sa pagpipigil.

Alcinous leaned over me and crashed his lips with mine as he drilled his manhood on my hole. At first there was a hesitation in his thrust but eventually his pace changed into a more ruthless one.

I wound my arms around Alcinous neck, like I hold my life there. Every time he hits my walls inside makes my hazy world spin, his deep lunge never seizes me in bringing me back and forth to the brink!

I shouted in pure bliss.

Alcinous gasps as his hands squeeze my thighs, then he pants as he pounded my hole.

“Dammit! You don’t know how much I imagine and dream of this, Dei.” Alcinous huffed, his eyes never leaving mine as my body trembled beneath him. A more intense wave of orgasm surged through me. I felt him shift slightly inside me, and my body tightened as the release drew near. He leaned in and gently kissed my heavy eyelids.

Hinihingal ako nang bumangon si Alcinous mula sa pagkakadagan sa ’kin. He pulled his member out of me, removed the condom, and tossed it aside.

I was about to get up when he gently pushed me back onto the mattress, shaking his head with a teasing smile.

“Can I take you without those rubber, Dei?” He grumbled under his breath.

“A-ano…” Bumaba ang mata ko sa paglalaki siya. Akala ko kumalma na iyon pero tumatayo pa iyon.

“B-but… baka bumalik na sila Zayla.”

Umiling siya. “Hindi pa iyon.”

I gave in easily to his pleading. I know we shouldn’t be doing this without protection, but my curiosity about how it would feel to have him take me raw overrode my logic. Maybe we should visit the hospital soon—for our own health. As a nurse, I’m well aware of the high risk of contracting sexually transmitted diseases. I’ve already encountered many cases, and most of them stemmed from unprotected sex with a partner.

But on the bright side, I haven’t had any other partner aside from Alcinous—and it’s the same for him.

This time, he held both my thighs firmly. Alcinous aligned himself and slowly entered his steel manliness into me. His entry was smoother now—my body already adjusted to his overwhelming size.

“Mmm, shit, Dei!” Alcinous cursed, his eyes rolling back in pure ecstasy.

When he buried himself fully inside me, I gasped, my body trembling. The sensation of him filling me and the rough wall pressing against my back sent me teetering on the edge of release once again, as he stretched me in ways that made my body sing.

Alcinous murmurs lewd words in my ear, his large hands cupping and squeezing my buttocks. He dives into my neck, kissing that sensitive spot just below my ear, then begins to move his hips again. With each thrust, he sinks deeper inside me, hitting a spot that only he has ever reached. It starts slowly, controlled—but grows more urgent with each passing second.

“Ahh, ha! Alcinous… nghh, ahh! Mmm, ahh!” My nails dug into his skin as his thrusts grew more forceful, and I felt my body tremble with the approach of another orgasm. My head was already knocking against the headboard, and the legs of the bed began to creak against the floor.

“Uhm, ahh, ahh, yes! Please, hit that spot again, Alcinous! Ahhh!” I moaned over and over, my fingers digging down his back like a wildcat, lost in the moment.

“Urgh… Ito ba?” Alcinous growled against my neck, sucking hard as he drove himself deeper with intense, urgent thrusts.

“Yes! Ahh… mmm!”

It’s maddening. Addictive. The complete unraveling of my body and mind. He moves with wild, relentless force—like a man possessed. Each thrust drives me into the wall, stealing my breath and silencing any sound I try to make. The rhythm of our bodies, the intensity of our connection, pulls us into something that feels like heaven.

We’re like starved creatures finally given what we crave. Once or twice isn’t enough—we want more. More of each other. More of this overwhelming need.

---

Nang magising ako, nakayakap si Alcinous mula sa aking likod. Pagod ako at inaantok pa ang mata kaso maliwanag na ang silid.

Anong oras ba kami natapos? Ilang beses ba naming ginawa iyon?

Tsk! Hindi ko na maalala kasi para kaming bata na nakawala sa hawla. We explored wach other and he took me in his own way and every position he knows! Basta ang klaro sa utak ko ay iyong dito sa kama niya at hindi ko na nasundan pa ang mga sumunod na pag-angkin niya sa akin.

Pinikit ko ang aking mata nang maalala ko ang mga mando niya sa akin kagabi!

“Tayo.”

“Upo.”

“Tuwad.”

“Buka.”

“Dapa.”

Gosh! Tingin ko mas flexible pa ang katawan ko sa mga gymnast dahil sa mga pinaggagawa ni Alcinous sa akin. Pa-inosente pa ito pero hayuk naman pala! Grabe ang stamina niya! Well, sundalo siya eh.

Impit akong sumigaw nang pumasok sa isip ko ang mga position na ginawa namin. Parang sinangag ang pisngi ko sa init!

Pareho kami ni Alcinous na hubo’t hubad kaya tumayo ako upang makahanap ng maisusuot.

“Shit!” Mura ko nang makita ko ang ayos ng kwarto ni Alcinous! Parang dinaanan siya ng bagyo at kahit iyong ibang frames tumagilid na!

Kumuha ako ng isang t-shirt ni Alcinous sa cabinet niya at nagsimulang maglinis. Hanggang sa napako ang mata ko sa kanyang rucksack. Ayaw ko sanang pakialamam iyon kaso bahagya kasing nakabukas. Lumapit ako roon at isasara ko na sana ito nang mahagip ng mata ko ang isang makapal na notebook na kulay army green.

Out of curiosity, kinuha ko ang notebook. This is an invasion of privacy, but my curiosity overtook my rationality as I began flipping through the pages. Tears welled up in my eyes when I realized what it was—it was his diary from his time at the PMA!

---

This story is already

COMPLETED

on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 43

Chapter 43

Dei’s Pov

As my tears continued to cascade down my cheeks, like a waterfall that could neither be restrained nor stopped, I turned to look at Alcinous. He was lying on his bed, hair disheveled and completely naked. He was sound asleep, looking so calm and serene in his slumber.

This notebook in my hand belonged to the man I love most. And though I’m an adult who understands the importance of privacy—and that reading it might even be against the law—I couldn’t bring myself to put the notebook away. I wanted to keep flipping through the pages. I wanted to know more.

I was torn between putting the notebook back inside Alcinous’s rucksack or giving in to the urge to keep reading.

Bumuntong hininga ako. Tuluyan na akong umupo at tumitig sa notebook. After a long hesitation, I finally opened his diary and let my eyes wander through the words he once wrote. Alam kong may posibilidad na magalit siya sa akin kaso mas nanaig ngayon ang pagiging kuryoso ko sa laman ng kanyang makapal na diary.

<It was already my first week at the academy. During a break, I happened to notice this empty notebook of mine. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko o isusulat ko sa notebook na ’to. Ngayon, na hindi ko makakausap ang boyfriend ko at hindi ko siya nakikita… nais kong isulat ang lahat ng gusto kong i-kwento sa kanya.

First week ko palang ngayon dito sa academy pero ramdam ko na ang pangungulila ko sa labas. Hindi naman mahirap sa akin ang paggising ng umaga. Hindi pa ganon ka intense ang trainings namin at kaya ko pa naman sila. Mas kinakabahan akong hindi ko makakaya rito sa loob dahil nalalayo ako sa pamilya ko at sa boyfriend ko.

My boyfriend, Deimos Revalde Aldejar—I trust him deeply and I love him, but I know he can be impulsive and short-tempered. Ako ang first boyfriend niya at naging LDR pa. Ang daming kong plano sa amin kaso nandito ako sa academy. Araw-araw sinusubok ako ng tentasyon na lumabas para makasama siya. Pero, sinuportahan niya ako. Sinuportahan niya ako sa pangarap kong ito kahit no’ng bago pa ako kumuha ng PMAEE, kaya gusto ko itong tapusin na kasama rin siya.

Marami ang nagdropout sa amin, marami ang hindi kinaya ang training. Marami ang lumabas dahil sa pangungulila sa labas. Nais kong sumunod sa kanila. Kapag may mga lumalabas na kasama ko, gusto ko ring lumabas pero ilababan ko ang pangarap ko. Hindi lang para sa sarili ko, kung hindi para na rin sa mga taong naniwala at sumuporta sa akin… lalo na ang nobyo ko.>

Lumabi ako at tumingala sana upang pigilan ang luha ko kaso ang hirap nilang pigilan. Sa bawat pigil ko mas lalong naninikip ang dibdib ko. Mas lalong nagwawala ang mga luha ko.

With trembling fingers, I flipped through the pages, drawn deeper into the words I wasn’t meant to see.

<Tahimik ngayon sa barracks. Patay na ang ilaw, at ang tanging naririnig ko lang ay ang huni ng kuliglig sa labas at ang mahihinang hilik ng mga kaklase kong pagod na rin sa buong araw na drills at lecture.

Nakakapagod dito. Hindi lang katawan ang hinahasa kundi pati puso’t isip. Bawat sigaw ng commandant, bawat hakbang sa ulan, bawat pahid ng putik sa mukha—lahat ’yan sinasabi nilang ‘part of the making of a soldier.’ Pero hindi nila alam, mas mahirap ang kalabanin ang lungkot na tahimik lang pero patuloy kang nilalamon.

Miss na miss ko na ang pamilya ko. Si Papa, ang mga kapatid ko, at ang nobyo ko. Miss ko na ang sermon ni Papa, miss ko na ang bangayan nina Aldous at Zayla. Miss ko na rin ang boses at lambing sa akin ng boyfriend ko.

Pangarap ko itong pagsusundalo pero ang hindi nila alam, ang boyfriend ko ang dahilan kung bakit ako nagpapakatibay ngayon dito sa academy. Sa bawat pagbuhat ng rucksack, iniisip kong bitbit ko ang mga pangarap naming dalawa. Sa bawat pagtakbo, pinapaalala ko sa sarili ko: Tumatakbo ako hindi palayo sa kanya, kundi papunta sa kanya.

Hindi ko alam kung kailan ko ulit maririnig ang boses niya, pero sa bawat formation, iniisip ko na makikita ko rin siya, makakauwi rin ako sa kanya.>

Through my tears, a smile found its way to my lips as I read his diary. Ito iyong mga unsaid thoughts. Ito ang mga bagay na hindi namin napag-uusapan noon kapag nakakatawag siya sa akin.

I was so busy ranting about my life here that I forgot to ask about his life inside the academy. I was so drowned in my own suffering that I forgot he had his own battles, too.

I continued reading the next page.

<May mga kasamahan akong nagsisimula nang mawala ang kinang sa mata. Pero ako? Buo pa rin ang pangarap. Hindi lang dahil sa propesyon. Kundi dahil alam kong may mga taong naghihintay sa akin sa labas. Hindi ako puwedeng mawalan ng lakas at pangarap dito sa loob.

Pagod ang katawan ko pero mas inaalala ko ang mga late replies ko sa nobyo ko. Minsan umaabot ng linggo o higit pa bago ko siya nasasagot. I’m doing my best as his partner pero habang tumatagal dito sa loob mas nagiging mahirap ang sitwasyon namin.

I’m so grateful to have such an understanding and loving boyfriend. I couldn’t ask for anything more. Batid ko na sa boses niya ang pagod pero nagpapakatibay siya. Panghahawakan ko ang tibay at tiwala ng nobyo ko sa akin.

I love you so much, my cub!>

Hinaplos ko ang notebook niya.

<Kanina pa ako gising bago pa tumunog ang reveille ng alas-kuwatro y medya. Parang hindi na nga ako natutulog—ang utak ko laging gising. Sa isang iglap lang ng pagkakamali, may sigaw, may parusa, may kahihiyan.

Physical training agad sa umaga. Push-ups sa semento, jogging paikot ng oval habang ang hininga ko parang basag na tambol. Masakit na ang talampakan ko, pero wala kaming karapatang umangal.

Pagkatapos nun, room inspection. May ruler silang sinusukat ang kulubot ng kumot. Kapag may alikabok sa ilalim ng kama—lagot ka. May isa sa amin kanina ang napagalitan dahil may damit siyang nahulog sa sahig. Isang damit. Pero sapat na ’yon para ulitin ang buong paglilinis.

May academic classes naman sa hapon. Military History. Leadership. Math. Parang balik high school, pero sa ilalim ng tensyon. Hindi puwedeng antukin. Hindi puwedeng mahuli. May mga klase na ang bigat sa damdamin—lalo na kapag pinapaalala sa amin kung gaano kabigat ang responsibilidad ng isang opisyal. Buhay ang dala mo sa bawat utos.

May military drills din pagkatapos. COD—Close Order Drill. Parang sinusukat ang disiplina sa galaw namin. Bawat ‘Left, face!’ ay may katapat na sigaw. Bawat maling hakbang, may parusa. May upperclass pa na panay ang sigaw sa amin na ‘wala kaming karapatan sa uniporme namin kung hindi namin iyon kayang dalhin.’

Tuwing gabi, tahimik sa barracks. Sobrang pagod na ang katawan. Pero sa utak ko, umaalingawngaw pa rin ang tinig ng mga instruktor. Break namin ngayon pero ayaw ko nang walang ginawa dahil naiisip ko lang ang mga kasamahan ko na gusto nang lumabas. Kaya ito nagsusulat na naman ako. Para na kasing iisa ang aming utak at katawan dito.>

While reading, it felt as if I were transported into the academy with Alcinous, watching him live out each moment as if it were unfolding right before my eyes. I could almost see his face—smeared with sweat and streaked with mud—etched with determination.

Lahat ng galaw nila roon parang kontrolado at kalkulado dapat.

<Kakatapos lang ng videocall namin ni Dei. I’m sad and disappointed, not with him, but with myself. Malapit na ang 2nd anniversary namin kaso may homecoming event dito sa academy. Hindi pwede ang visitors. Gusto ko mang makasama siya sa araw na iyon kaso hindi pwede.

I’m so sorry, cub.

Masakit din sa akin na hindi kami magkasama sa anniversary namin. But I promise na babawi ako sa kanya. Kapag nakalabas ako, babawi ako sa mga panahon na wala ako sa tabi niya.>

Naalala ko na naman ang panahon na iyon. Nagtampo at nasaktan din ako sa mga panahong iyon. I missed him so much at that time, which is why I wanted to see him on our anniversary at may event nga sila doon sa academy.

<Ngayon may mall privilege kami. Pumunta kaming mall kasama ang mga kaibigan ko. Hindi ko alam kung kailan kami magkikita ng boyfriend ko. Pero bumili na ako ng regalo ko para sa kanya. Ang corny at tinukso pa ako ng mga kaibigan ko nang bumili ako ng couple bonnet namin. At may nakita rin akong isang singsing, silver lang siya na may maliit na diamond ngunit alam kong babagay siya sa maputing kamay ng boyfriend ko kaya binili ko siya. It’ll be my promise ring sa kanya at kapag nagkaluwag-luwag na ako… bibili na ako ng ibang ring para sa kanya. Proposal ring na.>

Tinigil ko ang aking pagbabasa. Ayaw ko na siyang tapusin. Alam ko na kasi ang susunod na mangyayari. Hindi man alam ni Alcinous but I blame myself kung bakit siya nabugbog noon sa loob ng academy.

Guilty rin ako roon pero sinarili ko lang. Kaya nga takot na takot ako no’ng makita ko ang kalagayan niya.

I need to gather myself once again as my eyes fall on the next page of his diary. My heart begins to squeeze, and my breath gets caught in my throat. Tears quickly gather in my eyes as I read.

<Supposedly ngayon ang 2nd anniversary namin ng boyfriend ko pero dahil sa aktibidad dito sa loob ay hindi ko siya natawagan. Akala ko pwede kong mapakiusapan ang senior namin na pumuslit saglit para makapagtext or chat man lang ako sa kanya kaso bawal kaming umalis sa pwesto namin, bawal lumiban. 

Galit na siguro ngayon si Dei sa akin kasi hindi niya sinasagot ang mga tawag ko sa kanya. Nakailang chat na rin ako sa kanya kaso wala akong natanggap na reply. Pero baka rin pagod siya sa pag-aaral. Mahirap din kasi ang nursing. Nagsend na rin ako sa kanya sa regalo ko para sa 2nd anniversary namin, hindi ko nga lang sinali ang singsing na binili ko. 

Nakita ko ang hinanda niya sa kanyang condo para sa anniversary namin. Kung pwede lang sanang tumakas dito kahit saglit upang makita at makasama ko siya ay ginawa ko na. Ang ganda ng ginawa niyang design at bumili pa siya ng cake.

Ngayon, masakit ang katawan ko. Hindi ko na halos maramdaman ang paa ko at ang sakit ng tiyan ko dulot ng suntok at sipa kanina ng mga upperclassmen. Malas ko kasi dahil nahuli ng isang senior na nagro-roving na gumagamit ako ng telepono dito sa ilalim ng kama ko. Pinuslit ko lang kasi ang telepono ko.

Hindi ako nakakahiga ng maayos at nilalagnat ako.

Malaki ang nagawa kong mali at nahuli ako ng upperclass namin. Kailangan kong pumili; either makakarating sa commandant namin ang ginawa ko o sila ang magpaparusa sa akin at ibabalik nila ng tahimik ang phone ko. And I chose the latter.

Mahigpit na ipinagbabawal ang hazing sa loob ng academy at para hindi mahalata na na-haze ako, they targeted my legs, stomach, and my back. They didn’t stop until I vomited blood on the floor.

Ngayon nanginginig ang kamay ko at hindi makatulog dahil sa sakit ng katawan ko kaya nagsusulat ako. Ngayon ko lang hihilingin na sana hindi pa kami nagkita ni Dei dahil ayaw makita niya itong mga sugat at pasa ko.

I’m sorry, Dei. Happy 2nd anniversary! I love you!>

Nilingon ko ang natutulog na si Alcinous. I was thankful that he was completely exhausted from last night. Kasi maingay ang mga hikbi ko pero hindi siya nagigising.

No’ng araw na nahuli ko ang mga pasa at sugat niya, hindi ko sana siya mahuhuli kung hindi kami naghotel no’n. Sa mga nakita ko sa likod niya no’ng araw na iyon… halos mawalan na nga ako ng lakas. What more no’ng presko pa iyon?

<I almost him. Akala ko maghihiwalay na kami ng boyfriend ko. Nahuli niya ako. Akala ko matatapos ang pagbisita niya rito sa akin na hindi niya ako mahuhuli.

Kanina ko lang naramdaman ang panginginig sa katawan ko dahil sa takot. Kanina lang ako umiyak ng malakas dahil akala ko hihiwalayan na niya ko. It was the worst fight we’d had in the two years we’d been together.

Nang makita ko siya umiiyak at handa na akong talikuran, doon ko naramdaman na totoo pala iyong sinasabi nilang gumuho ang kanilang mundo. I thought it was just an exaggeration, but I didn’t realize it until I experienced it myself.

Thankfully, he took back his words. Ayoko ko nang makita siyang umiiyak ng ganon. Ayaw ko nang makita siya na nag-aalala sa akin ng ganon. Kaya magtitino na ako rito sa loob. Ayaw kong nakikita siyang nasasaktan dahil sa akin. Dei has always been my world, and I can’t imagine a world without him. I just can’t.

I love you, Dei. Thank you so much!>

Para akong nagbabasa ng isang short stories sa mga sinulat niya. From his plebe year, yearlings, cows, and until his firsties. Mostly sa mga sinusulat niya ay ang mga struggle namin sa aming relasyon. Mga misunderstanding namin, ang kanyang mga home privilege, tungkol sa pag-aaral nina Aldous at Zayla at ang kalayagan ni Tito Ador.

Sinusulat niya rin ang mga bagay na nalalaman niya mula sa kanyang mga kapatid ko na ginawa ko ng palihim. Iyong mga birthday ng mga kapatid niya na inuuwi ko noon dito sa Monti Alegri, mga school activities nina Zayla at Aldous na ako ang dumalo at iba pa.

“Damn you! Akala ko wala kang alam sa mga pinaggagawa ko noon!” Hagulhol ko.

May naisulat din siya tungkol sa ring hop nila at doon may picture naming dalawa. Pagod ako no’ng araw na iyon dahil galing akong duty kaya ang lalim ng mata ko.

Sa ibaba ng picture may nakasulat. <Ito na ang taong gusto kong makasama sa habang buhay. I knew how tired he was, yet he still showed up. I can never truly repay my boyfriend’s sacrifices for me, but I wouldn’t hesitate to put my life on the line for him. Lord, I love him so much! Please, let him be mine!>

Sunod kong nabasa sa kanyang diary ang tungkol sa hindi niya pagdalo sa aking capping at pinning. Picture ko lang ang nakalagay roon, nakaluhod ako roon dahil sinasabit na ng isa sa faculty namin ang cap ko.

<I broke my promise to this person, my boyfriend. I promised him I would be there for his capping and pinning ceremony, yet I couldn’t attend because of our combat and tactical training. I’m so proud of him. I hope he can forgive me. I love you so much, Dei, my future RN.>

Walang tigil ang luha ko habang nagbabasa. Mas lalo lang akong naiyak nang mabasa ko ang kanyang sulat no’ng graduation ko na hindi siya nakadalo. May mga larawan ko roon at mensahe niya sa baba.

<Today was my boyfriend’s graduation day. He was aiming for cum laude the last time we talked, and I know he made it. He may not be the one delivering the batch’s valedictory speech, but I know he is the most persevering, understanding, patient, and loving among them all.

I’m so sorry, cub, that I wasn’t there to congratulate you. I’m so sorry if, once again, I broke my promise to you. Supposedly, nand’yan sana ako sa graduation mo pero heto ako, nasa bunk bed ko at nagsusulat sa gitna ng iniinda kong tama ng bala kanina sa engkwentro namin ng mga terorista. Sorry, cub, hindi ko na naman natupad ang pangako ko sa’yo.

But always, remember, Dei, na kahit saan ka man at kahit ano pa ang achievements mo sa buhay. Proud ako sa’yo lagi.

Congratulations. I’m sorry. And I love you, Dei!>

Marami pa akong nabasa sa diary niya. Tulad nang magbreak kami, ang pagluhod at pagmamakaawa niya sa pamilya ko upang malaman niya kung saan ako.

Pagkatapos ng sulat niya ay nando’n naman ang mga larawan ko nang nasa US na ako. Mga stolen shots ang mga iyon. May larawan ko roon na nakasakay ng bus, sa train, sa labas ng apartment ko, no’ng nasa park ako malapit sa aking apartment at marami pa.

He was so close, yet he never showed himself to me. I didn’t even realize he was there.

Natapos ko ang pagbabasa ko sa diary niya na umiiyak. Umiiyak sa sakit, sa tuwa,sa lungkot at panghihinayang sa mga panahon. The memories were still fresh and vivid in my mind, as if they had just happened.

I was about to close the book when something caught my eye—a small pouch attached to the notebook cover. Nasa likod na cover pero kapansin-pansin talaga siya.

Sinilip ko ang laman no’ng pouch. It was something gold! I turned the book upside down, and a simple gold ring fell from the pouch!

“Dei?”

Napatalon ako sa gulat at nabitiwan ko ang singsing at notebook ni Alcinous nang marinig ko ang boses niya.

I gulped before turning my body around.

“A-Alcinous, I was… I was just—”

Naputol ako nang lumapit siya at niluhod ang dalawang tuhod sa harap ko. Pinulot niya ang singsing at saka tinabi ang diary niya.

Pinunasan niya ang basa kong pisngi at sinuklay ang buhok ko. Ramdam ko ang mga insektong nagliliparan sa loob ng t’yan ko.

“Bakit ka ba umiiyak dito sa harap ng rucksack ko? Hindi mo ba siya mabuhat kaya ka umiiyak?”

I slapped his chest that was full of red marks at mga kalmot ko sa nagdaang gabi.

“Damn you! Binasa ko ang diary mo!”

He smiled heartily.

“It was fine. I don’t care if you go all through my things, Dei.” Malambing niyang sabi.

“It’s your personal thing and your private—”

“What’s my private and personal things are all for you, Dei. Wala akong pakialam kung makialam ka at mabasa mo iyan. I don’t intend to keep my life hidden from you, Dei, nor my thoughts. Because everything that is mine—my body, my thoughts, my desires, my very being—is meant for you.”

He took my right hand and placed the gold ring on my palm.

“Alcinous,”

“Next week, babalik na naman ako sa kampo. Pero bago ako umalis… gusto kong malaman, Dei, kung ano tayo.” Nagbaba siya ng tingin sa singsing na nasa palad ko bago niya ako tinitigan. “If you wear this ring on the day you send me off, it means you’re mine again, and I will marry you when I come back. And if you don’t wear it… that means it’s the other way around.”

---

This story is already

COMPLETED

on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 44

Chapter 44

Dei’s Pov

Because of my friends’ constant urging to make social media accounts, I finally gave in and made one. I created a Facebook account. Part of me regrets deleting all my previous accounts—my travel photos were there, pictures with old friends, and memories from Monti Alegri. But I don’t have time to dwell on that anymore. I can travel pa naman and make more memories with my friends right now.

“Hay, gumawa na rin ng Facebook account! I-accept mo ako ha.” si Nora.

Galing kami sa kanya-kanyang rounds namin at nag-abot kami sa hallway.

“Hmm!”

“Teka, kayo na ba ni Captain?” Usisa niya sa akin.

Bilog ang mata ko siyang binalingan. Sinamaan niya ako ng tingin at halos masampal sa dala niyang chart.

“H-hindi…”

“Hindi?!” Eskandalo niyang sambit.

“Sshh!” Pigil ko sa kanyang dahil gabing-gabi na at ang lakas ng boses niya!

Tinikom niya naman ang bibig at napatingin sa hallway. Mabuti at kami lang dalawa ang tao ngayon dito.

“Hindi talaga kayo?”

I didn’t say a word to her. I understood why Nora was reacting that way—because for the past few days, Alcinous had been bringing me to and picking me up from the hospital. And she often saw us since magkakasama kami sa station at pareho pa ang schedule namin this week.

And during the days I spent with Alcinous, he didn’t pressure me or bring up what he asked me the last time we talked in his room. He didn’t mention it at all, and we simply enjoyed each other’s company. We made the most of his remaining vacation together.

Maliban sa kanyang paghatid sa akin. Dinadalhan niya rin ako ng mga foods everytime na sinusundo niya ako. May isang beses pa nga na nagdala siya ng pagkain para sa amin. Para tuloy’ng nag-fiesta sa aming station nang araw na iyon.

I appreciate Alcinous’s actions. I appreciate his gentle actions, his subtle words, and his company. Everything we did was slow, but it was worthwhile. At iyong nangyari sa amin sa bahay nila… hindi na iyon nasundan pa.

Sa bawat hatid-sundo niya sa akin tanging halik sa noo at pisngi na lang ang ginagawa niya. And I’m not complaining. I even like it. At hindi ko naman siya hahayaang gawin iyon kung wala akong feelings sa kanya.

I love him. I love Capt. Alcinous Tavera—but this time, I’m taking my time. I’ve used the time he gave me to reflect on my decisions and our future together. Mahal ko si Alcinous noon pa man pero anong nangyari? Naghiwalay rin kami. Hindi sapat ang naging pagmamahal ko sa kanya para kumapit ako at lumaban.

This time, gusto kong mahalin siya na hindi natatakot sa future. Ayaw kong maulit ang dati kung babalikan ko siya. Ayaw ko siyang bigyan ng kaba kapag bumalik na siya sa kampo. Ayaw kong… maging dahilan para magkasakitan na naman kami.

“Hoy!” Gising sa akin ni Nora.

“Oh?”

Sumimangot siya. “Nakatulala ka lang d’yan matapos ng tanong ko. Okay ka lang ba? Masyado bang… personal ang tanong ko?”

“Hindi naman, Nora.” Nilapag ko sa desk namin ang chart na dala ko.

“So, hindi pa nga kayo?” Ulit niya. Pareho kaming dalawa na nakatingin sa isang TV na nasa waiting area. Natatanaw kasi namin ito mula sa station.

“Hmm!”

“Huh? Hindi ba kayo sa lagay na ’yon?” Bulaslas niya. “I mean, araw at gabi kang sinusundo ni Captain. Well, nasa leave siya pero ikaw ang nilalaanan niya ng oras. Panay pa ang silip sa’yo rito sa pamamagitan ng pagdala ng mga kung ano-anong mga pagkain.”

I could feel Nora’s eyes drilling into me, sharp and unrelenting. Slowly, I tore my gaze from the TV and met hers, the weight of her stare pressing harder than words ever could. Tahimik siya pero pansin ko ang malalalim na pagkunot ng kanyang noo. It looks like she was trying to draw what was running through my head.

“Mahal mo ba si Captain?”

That’s not even a question for me anymore. After all these years of living abroad and not seeing him, despite the many guys I’ve met in different states, I will always find my heart in him. We may have broken up many years ago, but he still carries a part of my heart. It’s the part of my heart that always yearns for him. It’s the part of my heart that I will never be able to find in any other man but him.

Pero sapat lang ba talaga ang pagmamahal para manatili ka sa isang taon? Sapat ba talaga ang pagmamahal para magsama ang dalawang tao?

“Mahal mo pa siya.” Nora concluded.

I fixed my gaze on her.

“Nora. How can you say that?”

She smile slyly. “Halata ka eh. Alam ko naman na bago lang tayo naging magkaibigan, Dei, pero hindi na bago sa akin ang pagmamahal. Saka saksi kaya ako sa bawat dalaw rito ni Captain. Kita ko sa mga mata mo ang liwanag at saya kapag nandito siya. Your lips can lie, but your eyes won’t. You can deceive people with your words, but you cannot deceive my eyes.”

Natahimik ako sa sinabi ni Nora. Totoo naman ang sinasabi niya. Maraming taon na ang lumipas pero ngayon lang din may nagtanong sa akin kung mahal ko pa ba si Alcinous. Ngunit sa utak at puso ko, alam na alam ko na ang sagot no’n. Hindi na siya kailangang itanong pa.

“Dei, anong kinakatakot mo? Mahal mo naman siya eh.”

Huminga ako ng malalim at tumingin sa sahig.

“Alcinous was my ex-boyfriend, Nora. Matagal din na naging kami. Mula senior high school namin hanggang sa makapagtapos kami ng pag-aaral. But we still broke up. We’ve been through a lot of challenges in our relationship. However, we still ended our relationship. Nasaktan ko siya, nasaktan din ako.”

Maharas siyang bumuntong hininga. Muli kong inagat ang aking tingin sa kanya.

“Dei, mas magtataka ako kung naghiwalay kayo ni Captain na hindi kayo nasasaktan. Of course, masasaktan kayo kasi mahal ninyo ang isa’t isa. Hindi kayo naghiwalay dahil may nagloko o may na-fall out of love. Naghiwalay kayo dahil sa sitwasyon ninyo. Ang pagkakataon ang naghiwalay sa inyo. Hindi ang puso ninyo. Kaya ngayon mahal n’yo pa rin ang isa’t isa kasi sa puso ninyo… kayo pa rin. You lived in your love for each other. Naghiwalay kayo ng ilang taon pero hindi ninyo makalimutan ang isa’t isa kasi para sa inyo… walang makakapantay sa pagmamahalan na meron kayo.”

“But it’s too hard, Nora.”

Gumalaw siya at humalumbaba sa counter ng station namin.

Ngumiti siya. “Mahirap kasi natatakot ka.”

Napatitig ako sa kanya at unti-unting kumunot ang noo ko.

“H-huh?”

“Natatakot ka, Dei. Nahihirapan ka kasi takot ka. Takot ang nagpipigil sa’yo. Takot kang maulit ang dati. Takot kang sumubok ulit sa inyo ni Captain.”

Para akong isang lasing na nahimasmasan sa sinabi ni Nora. Para akong matagal na natutulog pero ngayon lang gumising sa katotohanan.

“Dei, tao tayo. Natatakot tayo dahil iyan ang reaksyon natin sa nangyayari sa ating paligid. At okay lang iyan, pero alam mo, Dei, isang katangahan kung hindi ka susubok. Patuloy kang babangunutin ng mga what ifs mo. Si Captain Tavera nakikita ko talaga na mahal ka niya. Sa simpleng mga paghatid niya sa’yo, sa simpleng pagdeliver niya ng mga pagkain sa’yo. Palibutan man siya ng maraming tao, ikaw pa rin ang hinahanap ng mata niya. Pero, Dei, kahit gaano ka kamahal ni Captain at kahit gaano siya katatag. Kailangan ka rin niya ’no! Dahil kapag papasok ka sa isang relasyon, dalawa na kayo. Kung ang isa matibay at ang isa naman ay mahina, kalaunan matitibag talaga ang relasyon.”

Hinawakan ni Nora ang kamay ko.

“Dei, matalino ka. Alam ko naman na may tumatakbo na d’yan sa isip mo. Ako, sinasabi ko lang ang pananaw ko kasi galing na rin ako d’yan. Kaso sa huli nasa sa’yo pa rin ang desisyon. Ang payo ko lang, papasok ka sa isang relasyon isipin mo lang ang sarili mo at si Captain.”

What Nora said lingers in my mind. Siguro dahil bago lang kami nagkakasama ni Nora kaya niya iyon nasasabi ng deretso sa akin. My family didn’t dare tell me those things. They were even afraid to bring up Alcinous’ name whenever we were together. They still have contact with Alcinous, but they’re very careful whenever I’m around. Iniisip din siguro nila na masasaktan ako at mas lalayo kung pag-uusapan namin ang lalaki.

However, I’m so thankful to Nora. Maybe it was a blessing that I told her about my past with Alcinous because she knocked some sense into me. She broke the invisible boundaries that had been hovering over my mind for the past years. Her words broke through my guarded heart like a sword penetrating through it mercilessly.

I let out a deep sigh and looked at the stars above. Naka-angkas ako ngayon sa motor ni Alcinous dahil sinundo na niya naman ako sa ospital. Pagod ako at inaantok mula sa mahabang duty pero nang makita ko siya parang na-energize ako bigla. 

“Dei, ayos ka lang ba? Gusto mo bang tumigil muna tayo para makapagpahinga ka?” Biglang tanong ni Alcinous. Humina ang kanyang pagpapatakbo sa motor.

“Okay lang ba?”

“Of course!”

Nagpark si Alcinous sa isang tabi. Naka-side stand ang motor at ako naman ay nakasandal sa kanyang likod. Patay na ang makina ng motor at hindi na rin binuksan ni Alcinous ang ilaw no’n since maliwanag naman dahil sa bilog na buwan na nasa unahan namin. Sa aming harap ay ang malawak na palayan at sa itaas no’n ang bilog na buwan na napapalibutan ng mga bituin na siyang naging ilaw namin noon.

The long silence stretches between us, thick and palpable. It feels as though we’re listening to the soft whisper of the wind, a gentle hush that wraps around us. The distant hum of insects mingles with the rhythm of our hearts

“Alcinous,”

“Hmm?”

“Hindi ka ba napagod?” That question just slipped out of my mouth.

“Pagod saan?”

“Sa akin… sa paghihintay mo.”

Sinandal ko ang aking pisngi sa likod niya at tiningala ang buwan.

“Maraming beses na rin naman akong napagod, Dei.”

“Then why didn’t you stop?”

I heard him chuckle. “Wala eh. Pagkatapos kong mapagod, magigising na naman ako na hinahanap ka. Ilang buwan man bago kita makita pero kapag nakikita naman kita… parang bumabalik na naman sa dati ang lahat. Sumasaya ulit ako. Masaya na ulit ang puso ko. Handa na naman akong bumalik sa kampo matapos kitang makita. Parang gago lang talaga.”

Mahina akong natawa nang marinig ang huling sinabi niya.

“Have you ever thought of… forgetting about me?”

Namutawi ang mahabang katahimikan sa aming dalawa. Bigla akong ginapangan ng kaba. Ngunit bumalik ang mata ko sa kanya nang marinig ko ang paghalakhak niya. Nakangiti siya habang nakatitig sa buwan.

“Ni minsan sa mga nagdaang taon… hindi iyan pumasok sa isip ko, Dei. Siguro ganito kita kamahal. Siguro ganito na lang talaga kalalim ang pagkahulog ko sa’yo para hindi na ako makaahon pa. Siguro nga… baliw na ako kasi hindi kita kayang kalimutan at hindi inisip na kalimutan ka. Ako lang din ang masasaktan kapag ganyan. Forgetting you wasn’t in my vocabulary, Dei. The moment you told me to cross the boundary between us, you already had my heart. I had already surrendered my heart to you, Dei. Crossing boundaries just to be with you felt like trading my life forever for you. Magiging ikaw man at ako sa huli o hindi. Mamamatay ako na ikaw ang una at huli kong mamahalin sa buhay na ’to.”

His dark eyes glisten under the moonlight, like twin orbs reflecting the moon and stars. It’s truly mesmerizing.

My vision blurred with tears as my heart tightened.

“Alcinous,”

He turned his eyes toward me, watching as if I were the most prized piece of his lifetime.

“Mahal na mahal kita, Dei. I didn’t even realize that I had loved you more than I ever imagined I could.”

I smiled and hugged him from behind. I cried once again, but this time, they were tears of joy. I was overwhelmed with emotions, and I couldn’t hold back my tears anymore.

“Para na akong nanglilimos nito sa’yo—”

Hinigpitan ko ang pagkakayakap ko sa kanyang katawan dahilan para mapatigil siya sa kanyang pagsasalita.

“Alcinous!” I hissed. “Kailanman… hindi ka namalimos ng oras, pagtingin, ng awa, o pagmamahal mula sa akin. So whatever my answer to your question sa lunes kapag hinatid na kita… tandaan mo na hindi iyon dahil sa awa o sa sinasabi mong panglilimos.”

Masaya akong nakikipaglaro kay Cecel sa likod ng bahay. Marami siyang natanggap na mga gifts mula sa kanyang mga ninong at ninang at iyon ang pinaglalaruan niya. Nagpapahinga si Lala sa taas at sina Manong Cesar at Ate Klara naman ay namili ng groceries kaya ako ang naiwan kay Cecel.

Kakatapos lang ng tawag ng family ko at ngayon nagluto-lutuan kami ni Cecel. When I was a kid, gustong-gusto ko rin ang mga laruan na ganito. Bata palang ako mga pambabae na talaga na laruan ang hilig ko. I was so thankful that Ate Theano had a lot of toys back then, and she treated me like her sister, not a baby brother.

“Luto na!” Masayang sambit ni Cecel. “Papakainin ko na ang baby ko, Ninang!”

Binigay ko kay Cecel ang laruan niyang doll.

“Ninang, pagkainin mo na rin ang baby mo.” Nguso niya sa doll ko.

Napatingin naman ako sa doll na nasa hita ko.

“Opo!” Pabiro kong sagot sa kanya at kinurot ang ilong.

Pero ang paglalaro namin ni Cecel ay naputol din nang dumating ang mga kaibigan ko, sina Remy, Hansel, at Juls. Kasama nilang dumating sina Manong Cesar at Ate Klara. Si Cecel ay kinuha ni Ate Klara upang pakainin.

“Wow, anak-anakan ang atake.” si Juls.

Natatawa akong umiling sa kanya.

Inakupa nila ang ang silya na nakapalibot sa bilog na mesa rito sa backyard. Since linggo walang klase si Remy at Juls. Si Hansel naman mukhang galing pa sa trabaho kahit linggo dahil naka-formal attire pa siya.

Si Remy at Juls naglabas ng mga hinanaing nila sa kanilang mga work. Their student here and that!

“Ikaw kumusta ka naman sa trabaho mo? Rinig kong kulang sa manpower ang district hospital.” si Hansel.

“Hmm, hindi nagtatagal ang mga bagong nurses na nakukuha eh.”

Kahit na malaki ang sweldo ng public hospital kaysa sa private, hindi naman nakakayanan ng ibang nurses na nahi-hire ang pagod rito.

“Eh, ano itong balita namin na halos magpa-confine na si Alcinous sa ospital para lang makasama ka!” Exagg naman ni Remy.

“Huh!?” sambit ko.

“Ay, bhie, hindi porque wala kami sa paligid ninyo ay hindi namin malalaman ang mga nangyayari sa Monti Alegri! Mabilis lumipad ang balita sa Monti Alegri, Deimos!” si Juls.

“Tama, bakla! Tapos para pa kayong mga bida ni Alcinous nang may tinulungan kayong tao na nabaril! Ay, grabe kinikilig pa rin ako sa tuwing naalala ko kung papano pumasok si Alcinous doon!” Impit na sambit ni Remy.

“Tigilan ninyo ako!” supil ko sa kanila.

“Yiee! Pero nanliligaw ba ulit si Captain sa’yo, Dei?” si Hansel. “Alam mong simula no’ng senior high tayo na kayo na talaga ang ship ko! Kahit nagustuhan ka ng kambal ko. Kayo pa rin ni Alcinous ang main ship ko!” Dagdag niya pa!

Huminga ako ng malalim at kinuwento sa kanila ang mga nangyayari sa amin ni Alcinous! Panay naman ang tili nilang tatlo!

“Puta! Kapag kayo hindi pa rin endgame, ewan ko na lang!” si Remy!

“Tama ka d’yan, bhie. At kung hindi man sila ang endgame ng isa’t isa magiging lalaki na talaga ako!” Suna naman ni Juls kay Remy.

“Pero ano nga ba ang sagot mo kay Captain bukas, Dei?” tanong ni Hansel.

I just them a lopsided smile.

---

Pumunta si Alcinous sa bahay. Hindi niya dala ang kanyang sasakyan since gagamitin namin ang kotse ko papunta sa kanila.

“Lala, aalis na kami ni Alcinous. Binilin ko na kay Ate Klara ang meds mo and I tell her na rin na i-massage kayo bago matulog.” Niyakap ko si Lala.

“Mag-iingat kayo, apo. I’m happy to see you with Alcinous again.”

Ngumiti ako kay Lala.

Si Alcinous naman ay lumapit din kay Lala upang magpaalam.

“Salamat, Lola. Aalis na po kami ni Dei.”

Lala patted Alcinous shoulder. “Ingatan mo ang apo ko, hijo.”

“I will, La.”

Dala ang aking pambihis na damit at ang uniform ko sa ospital ay bumyahe na kami ni Alcinous pauwi sa kanila.

I had dinner together with Alcinous family. Nagbarbecue kami sa labas ng bahay nila. Maingay ang naging dinner namin dahil kina Aldous at Zayla na laging nagbabangayan.

At dahil maaga ang call time ni Alcinous bukas, maaga kaming natulog. Once again, I gave myself to him that night. I don’t know why, but it feels like whenever I’m in his room, my logical mind is robbed, and I’m bewitched by him.

Alcinous’s lips pressed against my neck as he pushed my knees apart and entered me harder. I wrapped my arms around his neck and moved my hips to meet his intense thrusts.

I was still wearing my green hospital uniform when I stepped out of Alcinous’s bathroom. Naabutan ko siyang suot ang kanyang field uniform. On the side was his rucksack field with gears and his basic needs. Jam-packed ang kanyang rucksack at sa hitsura palang no’n duda na akong mali-lift ko ito.

“Let’s go?” ani ko sa kanya.

Matamis siyang ngumiti sa akin at tumango.

Sa baba naghintay sina Zayla, Aldous, at si Tito Ador. Nagkanya-kanya silang paalam kay Alcinous bago kami umalis.

The sun was just about to rise when we went to their house. Ako ang maghahatid kay Alcinous sa kampo kung saan sila susunduin ng bus patungo sa airport. This time he was assigned to Camp E. Lopez  located in Butuan City, it serves as the headquarters of the 4th Infantry Division of the Philippine Army.

Habang nasa byahe kami ay panay ang tingin ni Alcinous sa akin. I don’t know if he was observing me or if he was looking for something on my finger. Hanggang sa nakarating kami sa kampo.

Lumabas ako ng sasakyan.

The sun rises behind him, casting a warm glow on his silhouette. The sky transitions from golden yellow to deep orange, the hues of the dawn embracing him in a soft, radiant light.

“Goodbye,” I mumbled.

Lumapit siya sa akin at niyakap ako ng sobrang higpit.

Kumalas ako sa yakap namin.

“Magkikita pa naman tayo, di ba?” May lungkot sa boses niya at hinawakan ang mga daliri ko. Hindi niya mahahanap doon ang singsing.

I didn’t wear it.

“Oo naman. Just text or call me.”

Bumagsak ang mata niya sa kamay ko. “Hindi kami authorized na gumamit ng telepono habang nasa byahe, Dei.”

“Alam ko. Alcinous, please, comeback alive.”

Tumango siya bago humalik sa noo ko. Dinama ko ang init ng kanyang labi sa aking noo at mabilis na namuo ang mga luha ko. Saka lang ako nagmulat nang mawala na ang labi niya sa noo ko.

Nang buksan ko ang aking mata, nakatalikod na siya sa akin at naglalakad patungo sa bus.

Kinapa ko ang suot kong kwintas. Ito pa rin ang bigay niya sa akin noon na silver necklace. Dalawa na ang singsing doon. Hinubad ko ang necklace at saka kinuha ko ang gold ring bago ko siya sinuot sa ring finger ko.

“Alcinous!” Tawag ko sa kanya sabay taas ko sa aking kamay kung saan ko sinuot ang singsing.

The ring gleams brilliantly as the golden rays of the sun caress its surface, casting a radiant glow on the metal.

Mabilis na binaba ni Alcinous ang kanyang rucksack at saka tinakbo ang distansya namin. Niyakap niya ako sabay ikot sa ere.

“Kailangan mong bumalik ng buhay. Papakasalan mo pa ako!” Umiiyak kong wika.

“I will, Dei. I will! I love you so much! Please, wait for me until next year!”

“I will wait for you. I love you too, Captain Alcinous Tavera.”

---

This story is already

COMPLETED

on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

CHAPTER 45

This is the final chapter of the story. Words can’t fully express how thankful I am to all of you, my Engels! At first, I was hesitant to finish and publish this work again. I even planned to wrap it up in 20 chapters, but here we are, and it’s taken us this long. I truly hope you’ve learned something from this story. I can’t wait to hear your thoughts and insights. Thank you so much for riding along with me on this smooth-sailing love story of Alcinous and Deimos! I’ll see you in BS2 and in my other stories soon! I love you all!

---

Chapter 45

Dei’s Pov

Wala akong sinabihan sa naging sagot ko kay Alcinous. Not even my family. But after I accepted Alcinous proposal sila ang una kong sinabihan. And I feel like they were more happy than I am!

“I’m so happy for you, my baby!” Mom cried. Nasa living area sila ngayon sa mansion namin sa Manila at nagbi-videocall lang kami. “I’ve always been silently rooting for you and Alcinous. Of course, you’re our baby, and we just want you to be happy. We can see that he’s the only man for you.”

“Mommy, don’t cry please. Next year pa ang wedding ko!”

Mas umiyak tuloy siya. “I’m crying tears of joy, Dei. I saw how much that man loves you. That’s why I accepted him into our family. We should call him as well—I want to congratulate him too. Both of you surprised us!

“Princess,” it was Daddy. My dad’s eyes were red! Naiiyak na rin siya. “Masaya ako para sa inyo ni Alcinous, princess.”

I smirked. “Kahit na hindi mo na ako princess? Magiging queen na ako, dad.” I kidded.

Daddy smiled. “Tanggap ko na iyon, princess. Tanggap kong hindi ka na magiging prinsesa namin balang araw. At masaya akong si Alcinous ang lalaking magiging kapareha mo. He is the only best man for you, princess.”

“Deimos Aldejar! Aayaw ka pa sa mga probinsyano noon ha.” Humalakhak siya.

Binelatan ko si Ate Theano. Pinapaalala na niya naman iyan sa akin!

“But really… si Alcinous lang din ang tanggap kong maging bayaw, Dei. Kaya masaya akong marinig na kayo na ulit at ikakasal na. Finally!”

“Princess,” seryosong sambit ni Kuya sa tabi ni ate Theano. Kita ko ang pagtakip ni Ate Theano sa kanyang bibig at tumaas-baba ang balikat niya.

“Ayaw ko… ayaw ko talagang ibigay ka sa ibang tao, Dei. You are our princess—we can give you everything you want. But… tsk! That Alcinous… he loves you so much. He seems like he would cross heaven and earth just to be with you. I hate to admit it, but… I like him for you. And I’m happy for you—if you’re happy with that guy, who am I to take your happiness away, right?”

“K-kuya…”

“Kagaya nina Mom at Dad, princess, masaya rin ako para sa inyo ni Alcinous.”

“Hmp! Matagal pa naman bago umuwi si Alcinous. Bakit para na kayong nagpi-farewell sa akin? Binalita ko lang na tinanggap ko na ang proposal niya!”

Tumawa si Ate Theano. “Mga OA kasi ang family mo, Dei. Seriously, kahit sa susunod na taon pa man ang wedding ninyo, Dei. Masaya kami knowing that you get back together. At nandito lang kami para sa inyo ni Alcinous.”

---

It’s been month simula no’ng umalis si Alcinous at na-destino sa Butuan. I can’t explain what I’m feeling right now. I don’t know if dahil ba buwan palang simula nang magkalayo ulit kami. Pero ngayon iba ang panatag na nararamdaman ko. Even though Alcinous was miles away from me, I was still happy and content. We talked every day through phone calls and video calls. He checked on me, and I checked on him too. Naging constant ang aming communication ever since we separated. There were instances naman na hindi nagkakatugma ang aming vacant hours pero mas naiintindihan namin ang isa’t isa.

I waited for another month to pass, thinking there might be a shift between us. But the consistency, spark, feelings, and affection were still there—nothing had changed.

And now, I’ve come to realize certain things. Kung ano ang meron sa amin ni Alcinous ngayon, hindi na kagaya no’ng dati. We learned from our previous experiences. Our hearts felt secure. Our minds remained calm despite being physically apart. Our bodies may have been separated, but our hearts were connected by a firm, invisible, ironclad string.

This time, our love was surrounded by security, contentment, and stillness. The love that binds us in this relationship is no longer alone—trust, patience, and perseverance are with us now. We understand each other more deeply and clearly than ever before.

“Here kami sa beach ngayon. Day-off ko and lumabas kami nina Lala with Manong Cesar, Ate Klara, at Cecel. I invited Zayla and Aldous but they’re not available.” sabi ko kay Alcinous. Nasa opisina siya ngayon at kita ko sa screen na naka-army green shirt siya.

“Iyan din ang sabi ni Zayla sa akin no’ng tumawag ako. I think she’s busy with their thesis.”

I nodded. “I read their thesis. Maganda ang topic nila. Pina-proofread niya kasi sa akin ang paper nila.”

“Thank you so much for looking after my family, cub. I know how tired you are sa trabaho mo.”

I smiled at him. Gosh! Gustong-gusto ko siyang halikan today! I hope I can dream of him tonight— iyong nagkikiss kami!

Gosh! So childish of me naman!

“I’m happy to help, Alcinous. Kapag tired naman ako magpapahinga ako.” Pabebe ko sa kanya.

“You should. Also, kumain ka rin ng marami. The last time I held your body, you were so skinny.”

I made a face. “It’s called sexy, Alcinous!”

“I’d rather hold some fat on your body than bones, cub.”

“What? So you think I’m not sexy?”

“You’re sexy, Dei. But ayaw ko lang magpigil kapag nakauwi na ako.”

My face started to flushed. “W-what? Nagpipigil?”

“Hmm,” he grinned. “Nagpipigil ako sa’yo kasi takot akong mabali ang buto mo!”

Sinimangutan ko siya. He was really bad sa akin! Lagi niya akong inaasar! Lagi niyang pinapaalala sa akin ang mga nangyari sa amin. Sometimes, nagna-narrate na siya sa akin tungkol sa mga hiyaw ko while we did that thing!

“You are teasing me na naman!”

He laughed. Kahit na may inis sa akin dahil sa pang-aasar niya. I felt a warm sensation in my heart upon hearing his manly laugh. I didn’t know that a simple laugh from a man could make my heart race like a sprinter running for miles. Alcinous was so good at taking my breath away with his smile and little teases.

“I find it sexy when you’re annoyed, Dei. You’re making me hard.”

“Shh!” Mabilis kong suway sa kanya. I looked around and let out a sigh of relief when I saw Lala with Cecel and Ate Klara on the shore.. Si Manong Cesar naman ay nag-iihaw ng fish, squid, and meat.

“Be careful ka nga sa words mo!”

“Bakit? May kasama ka bang iba d’yan?”

“Meron but thankfully malayo sila sa akin!”

Alcinous had been acting shamefully and naughty over the past few months.. Hinding-hindi na siya nagpipigil sa kanyang bibig.

“Dei?”

“Y-yes,”

“Did you book a room sa resort kung nasaan kayo ngayon?”

Despite my confusion, I nodded at him in response.

“I’m hard.”

Mabilis kong hininaan ang volume ng phone ko. Ramdam ko ang pag-init ng pisngi ko.

“Alcinous! Tama na ang pangti-tease mo sa akin! Nasa labas ako!” Suway ko sa kanya.

“Go to your room.”

“W-why?”

“Please, cub.” aniya at saka siya tumayo.

My eyes widened when his glory strained against his combat pants. Pinulot niya ang kanyang telepono at naglakad siya hanggang sa mapansin ko ang pagpasok niya sa isang silid— sa bathroom! I heard him lock the door. For some unknown reason, I felt my body burning as well. Alcinous usually speaks dirty to me, but not in this kind of situation. He often throws lewd and obscene words, but only when I’m in my room! Ngayon mukhang nawawala na siya sa kanyang sarili!

“Manong, I just g-get something sa room ko!” Paalam ko kay Manong. Nagpa-fan siya roon sa mga barbecues.

“Sige lang, sir Dei. Ako na bahala rito.” si Manong.

Kaagad akong tumalima.

Kanina nag-uusap lang kami tungkol sa pagiging sexy—payat ko. Ngayon para akong kinukumbulsyon habang papaakyat sa room ko. I purposely booked a room dahil balak ko nang mag-overnight kami rito. At hindi ko inaasahan na mauuwi ito sa ganito.

I stepped into the bathroom of my room.

“Strip,” Alcinous commanded, treating me like I was his junior student.

I felt ashamed because, despite my logical arguments, I couldn’t help but get excited. Pilit ko mang kinakalma ang self ko but nai-excite ako sa susunod. Siguro ganito ko na rin ka-miss si Alcinous kasi kahit na through videocall lang, I felt wet and hard na rin!

My body burned with desire as I watched him pull down his pants and underwear, revealing his proud member, which stood at attention on the screen.

I fingered myself and watched him fuck his fist hard. My moan was loud and my voice were straint as I shove my finger on my hole. My other hand was kneading my breast and I imagine it as if it was Alcinous calloused palm who was massaging my chest.

I sang his name out loud, and we both reached our climax. Dahil sa nangyaring iyon everytime na tumatawag si Alcinous at tama na nasa bahay ako. Ginagawa namin siya. Mahirap at nakakahiya sa una pero sa mga sumunod, nawawala na ang hiya! We did it, and I even used some toys!

“I fuck you hard when we see each other, Dei. I’m jealous of those toys! I wish it was my fingers on your hole. I wish it was my mouth licking off your cum.”

“When we will see each other—do that to me. Fuck me however you want!”

---

Naligo ako at nagbihis. Pinatuyo ko ang aking buhok bago ako umakyat sa kama ko at humiga. I opened my phone and scrolled through my Facebook feeds. Naghihintay ako sa tawag ni Alcinous nang may biglang nag-send ng friend request sa akin.

Nanlaki ang mata ko nang makita ko ang pangalan ng account. Kaagad ko itong in-accept. Bumangon ako at tatawagan ko na sana ang account na iyon nang mauna na itong tumawag sa akin.

“Jonathan!?”

“Dei!”

Sabay naming untag. Lumabi ako nang makita ko ang aking best friend! Jona was wearing a sweater, and on his back was a backpack shaped like a fireplace. I think naging darker ang shade ng skin niya. Maputi kasi ito last time na nagkita kami at ngayon mukhang walang buhay ang mga mata niya.

My eyes watered. Hindi ko na tanda kung kailan kami huling nagkausap at nagkita. Wala siya no’ng graduation ko. I invited him but he said he wasn’t available because he was out of the country!

“You’re crazy, Jona! You are crazy!”

“Sorry, Dei.”

“Sira, ako dapat ang magsorry sa’yo! I’ve been a bad friend to you. Hindi ko man lang alam kung ano ang nangyayari sa life mo back then. Sorry, Jona. I’m so sorry!”

Ngumiti siya. Hindi ko alam kung dahil ba wala siya sa harap ko ngayon o dahil lang sa effect ng phone ko, pero kita ko ang lungkot sa mga mata ni Jona. Yes, he was smiling from ear to ear right now, yet his smile didn’t reach his eyes. It was as if something was holding him back.

“We’ve been through a lot, Dei. I wasn’t there during the times when you needed a friend. We were both caught up with our own lives back then—busy fixing and organizing ourselves.”

“Jona. Alcinous and I… we found our way back to each other. Sa susunod na pag-uwi niya ikakasal na kami. And I want you to be here. Gusto kong present ka sa kasal ko. Nasaan ka ba ngayon? Narinig ko na bigla ka rin daw’ng nawala. Jona, pupuntahan kita kahit saan ka man ngayon. I miss you so much!”

Tumawa siya. “I’m just here in Baguio!”

“B-Baguio?”

Tumango siya. “I was in Africa for how many years. Naging volunteer ako roon at bago lang din ako nakauwi. Hindi mo na kailangang pumunta rito sa Baguio, Dei, kasi uuwi rin ako d’yan sa Monti Alegri. We’ll talk and drink, okay? Let’s catch up! Ang dami nating dapat pag-usapan.”

“Yeah, Yeah, because I heard what happened with your relationship with Elvin.”

He fell silent.

“J-Jona… sorry. I didn’t mean to—”

“Matagal na iyon, Dei. I think no matter how much you love someone, if fate doesn’t want you to be together, you’ll eventually fall apart. Elvin has to marry someone, Dei. He needs to marry a woman to have a successor. Bwesit! Sana pala naging mahirap na lang siya para walang ganon!”

“Elvin was an asshole!” I cursed. Maraming ways naman kung gusto niya ng successor.

“Pero okay lang iyon. M-masaya na naman ako ngayon! I can landi who ever I want!”

“Kapag umuwi ka rito, we will drink together with Remy, Julito, and Hansel. They miss you too!” Damn that, Elvin! Ipapasuntok ko siya kay Alcinous kapag nakita namin siya!

“Hmm! See you soon, Dei!”

When Jona said that he’d be here, it didn’t occur to me that he’d be coming next month. I spend time with him while he stays at Lala’s mansion. Tuwang-tuwa rin siya kay Cecel dahil doon daw sa Africa ay mga bata ang karaniwang na nakakasamuha niya.

Jona and I also had a heart-to-heart talk about what happened years ago with his relationship with Elvin. It was a bittersweet kind of relationship.

Even I can’t believe that they broke up. They were in love with each other, and Elvin even moved from Monti Alegri to Manila just to be with Jona.

Walang napagod at walang nawalan ng feelings sa kanilang dalawa. Kaso may bumitiw—may sumuko sa kanilang dalawa. And now Elvin is tied to someone else!

Now that Alcinous and I are back together, I can’t imagine my life without him. I can’t imagine him marrying someone else and not me. That would be the end of me.

Sa mga sumunod na linggo ay nagkita-kita kami nina Juls, Hansel, and Remy. Uminom kami at nag-night together. May mga bars na rin dito kaya pumunta rin kami roon. But of course, nasa bar ako pero katawagan ko si Alcinous. I didn’t enjoy the booze and music because he wasn’t here. Gusto niyang mag-enjoy ako kasama ang mga friends ko pero mas nag-ienjoy ako talking to him!

Jonathan went back to Baguio, and that’s when I heard that Elvin went to Monti Alegri! Even though Elvin was my friend, I hated him for hurting Jona. I don’t know what his reason was, but I despised him.

Zayla graduated without her brother, and the months passed by like a breeze. I celebrated my birthday without Alcinous, and I filed for leave to go to Manila—to pick up Alcinous. We would be staying there for our wedding.

Everything for our wedding was planned in a short time, thanks to my family’s help and our connections. Despite the limited time for preparations, everything fell into place.

The salty wind of the sea crashes through my face. I heaved as my heart starts to kick in an erratic manner. I stepped onto the deck, with my tailored cream-colored suit fluttering lightly in the wind.

Ngiti kong tiningala ang ulap sa hapong iyon. The late afternoon sun cast a golden shimmer across the open sea as the navy vessel cut gently through the waves. Anchored for our wedding, the ship had been transformed—its usual stoicism softened by white bunting, draped flags, and a simple arch built from salvaged driftwood and naval rope, standing proudly on the upper deck.

Lumunok ako nang tumama ang mata ko kay Alcinous sa unahan. Sa tabi niya ay si Papa Ador at si Aldous. Si Zayla ay nasa harap na upuan, tumayo ito nang dumating ako. Humigpit ang kamay ko na nakakapit kay Mommy at Daddy na siyang escort ko ngayon.

Present ang mga kaibigan namin ni Alcinous; Remy, Juls, Hansel, Handell, Jona, Elvin, Charmel, Nora and her family, and Manong Cesar’s family. May galit ako kay Elvin pero papalipasin ko itong kasal ko. And of course, Alcinous’s close comrades in the military were also present.

Kita ko si Lala na napapagitnaan nina Ate at Kuya, umiiyak! Si Ate Theano malaki ang ngisi at si Kuya naman ay nakangiti! Tabi pa talaga sila ni Charmel!

Alcinous stood in full dress uniform, medals gleaming on his chest, his posture proud yet tense. His jaw clenched and unclenched as he looked at me. Parang gusto na niya akong sunduin ngayon at kunin sa kamay ng mga magulang ko. Today, he wasn’t leading a mission. He was baring his soul… to me.

The sea wind tousled my dark hair, and I smiled—calm, grounded opposite to my pulsing heart. My eyes met with Alcinous, and all the nerves in my body settled like calm water after a storm.

Siya lang talaga ang may kayang gawin ito sa akin. Ang bilis niyang pahatawin ang heart ko at ang bilis din nitong pakalmahin ang puso ko.

“You’re so beautiful!” bulong niya sa akin nang ibigay na ako nina Mommy at Daddy sa kanya.

I feel my cheeks burn because of his compliment! Para akong teenager kung kiligin sa kanya!

“You’re dashing in your uniform as well. So handsome!” Kahit na hindi pa tapos ang wedding namin. I already imagine myself beneath him and he was taking me with his uniform on! Para na akong tinutupok ng apoy dahil sa kanyang mga tingin sa akin!

Gosh! I’m so shameful na!

The officiant, a fellow officer who’d volunteered to our wedding, with a knowing grin, cleared his throat.

“We are gathered here in the heart of the ocean, where freedom is vast, and love is unbound,” he began. “Today, we witnessed the union of two men who found each other amidst the storms of duty, of silence, of fear—and chose to love, anyway.”

Alcinous took my hands.

“Deimos—cub, you’ve patched me up more times than I can count. Not just the wounds on my skin, but the ones I never let anyone see. I don’t mind getting hurt if it means you’ll be the one to patch me up. I’ve been through a lot of battles. I’ve accomplished many missions. I’ve led people. I was trained to survive, to obey, and to endure. But with you, I’m not just a soldier—I’m a man, a partner, someone capable of peace. I love you, Deimos Aldejar.” His voice was low but unwavering.

My voice trembled with emotion. “You are my home, Alcinous. My solace in every misery of my life. My stillness after chaos. And my wholeness despite destruction. In every sleepless night I spent in the infirmary, in every coded letter we wrote, in every call and text… I once lost my hope and stopped. But my heart still yearned for you, and I can’t believe that this day has come. That love could survive orders, silence, time, and oceans. I love you, Alcinous Tavera.”

Our rings were modest yet meaningful—simple bands, each engraved with the letters A and D, and a delicate infinity symbol at the center.

With a nod from the officiant, the moment came,  “You may now kiss your husband.”

The kiss wasn’t rushed.

It was tender, unguarded—an oath written not on paper, but in touch. Alcinous’s hand slid up to my cheek, and the soldier leaned into it, closing my eyes for a breath longer than I should have.

The ship’s bell rang three. One of Alcinous’s closest comrades had suggested it. The three chimes signifies for new beginnings.

Then came the applause. The ship’s crew, gathered in respectful semi-uniforms, clapped and hooted—some with wide grins, others with misty eyes. It was rare, in the military, to see something like this celebrated so openly. But love, it turned out, had a gravity of its own—pulling people in, defying expectations.

Our family and friends cheered and congratulate us as well.

As stars began to prick through the indigo sky. Alcinous wrapped his arms around my waist from behind. I felt his lips on my temple.

“I love you, Dei. Thank you for loving me and bringing me home.”

I closed my eyes and felt his warmth. “I love you too, Alcinous. Thank you for walking with me to our home.”

Tonight, the sea cradled us. Tomorrow, there will be orders again, protocols and separations. But for now, at this moment held still by salt, wind, and vows—we were just two men, deeply in love, finally we are in each other’s home.

---

This story is already

COMPLETED

on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

EPILOGUE PART 1

Epilogue Part 1

“Mama, aalis ka na naman po?” tanong ko kay Mama nang makita ko siyang nag-iimpake ng damit.

“Oo aalis ako kasi walang pera dito, Alcinous.”

“Pero, Ma, nagtatrabaho naman po si Papa.”

Tumigil si Mama sa pag-iimpake ng damit niya. Hinawakan niya ang balikat ko.

“Hindi mo pa maintindihan ang hirap ng buhay ngayon, Alcinous. Pero hindi sapat ang kinikita ng Papa Ador mo sa hacienda ng mga Aldejar. Kailangan kong kumayod upang matulungan siya.”

“Kung tutulong ba ako kay Papa sa pagtatrabaho… hindi ka na aalis, Ma?”

“Alcinous, pitong taon ka palang. Hindi ka pa pwedeng magtrabaho. Dito ka na lang sa bahay.”

Hindi ko maintindihan si Mama kung bakit gustong-gusto niyang umalis sa bahay namin. Hindi naman kami salat na salat dahil maayos naman ang trabaho ng Papa ko sa hacienda. Minsan nag-uuwi nga siya ng sako-sakong bigas sa amin.

Pero siguro nga ay wala pa akong muwang sa hirap ng buhay kaya hindi ko maunawaan si Mama.

“Habang wala ako rito ay mag-aral ka. Bakasyon mo naman ngayon pero walang masama kong mag-aaral ka.”

“Ma, magaling naman ako sa eskwelahan.”

“Mataas ang pangarap mo, Alcinous, kaya magsikap ka. Hindi ka pwedeng maging kagaya ng ama mo na sa sakahan ang bagsak.”

“Mama,”

“Sige na. Umalis ka na rito dahil itutuloy ko pa itong pag-iimpake ko.”

Tiningnan ko muna si Mama bago ako lumabas sa silid nila ni Papa. Narinig ko sila ni Papa na nag-aaway dahil ayaw ni Papa na umalis si Mama. Akala ko kapag naka-usap ko si Mama ay magbabago ang kanyang isip pero desidedo na talaga siyang magtrabaho sa malayo.

Labag sa loob ni Papa na umalis si Mama pero hinatid pa rin namin si Mama sa terminal. Hindi ko alam kung kailan uuwi si Mama pero base sa mga dala niyang damit ay batid kong matatagalan siya.

“Sasama ako sa inyo, Papa. Ayaw ko po rito sa bahay.” sabi ko kay Papa. Isang linggo palang na wala si Mama rito sa bahay at miss na miss ko na siya.

“Anak, mainit doon sa sakahan at wala ka ring magiging kalaro doon. Dito ka na lang at makipaglaro ka sa mga kapitbahay natin.”

“Ayos lang ako sa init, Pa. Sasama po ako. Tutulong po ako sa inyo.”

“Bawal ka nga kasi bata ka pa.”

“Edi, doon na lang ako sa palayan. Magbabantay ako sa mga maya.”

“Ang tigas talaga ng ulo mo. Sige na nga. Pero doon ka na lang sa kamalig o kundi naman sa kubo. Matatanda ang mga kasama mo roon, Alcinous.”

Lumiwanag ang mata ko. “Ayos lang, Pa! Ihahanda ko na po ang baon natin!”

Ginulo ni Papa ang buhok ko. “Hmm!”

Simula no’n sumasama na ako kay Papa sa hacienda ng mga Aldejar. Ang mga Aldejar ay isa sa mga kilalang pamilya sa Monti Alegri. Sila ang isa sa mga may malalaking negosyo ng lugar at ma-impluwensya rin.

Hindi pa ako nakakapunta sa mansyon ng mga Aldejar ngunit natatanaw naman ang kanilang malaking mansyon mula sa sakahan kung saan nagsasaka si Papa.

Isang buwan simula nang mawala si Mama ay may mga bali-balita kaagad na may lalaki ito. Akala ko may gagawin si Papa. Akala ko pupuntahan niya si Mama ngunit wala siyang ginawa. Nagpatuloy lang si Papa sa buhay namin at sinantabi niya lang ang mga usap-usapan!

Sa bawat araw na dumaan na hindi nagpaparamdam si Mama sa amin. Unti-unti namang lumayo ang loob ko sa kanya. Sa bawat araw na lumipas ay kinakain na rin ako ng kaisapang pinagpalit kami ni Mama sa iba.

“Hay, naaawa ako kay Ador at sa anak niya.”

“Duda na naman talaga ako sa pag-alis ng Zenaida, eh.”

“Ang bait na asawa at ama si Ador ngunit itong si Zenaida naman ay hindi talaga na-kontento.”

“Gusto kasi no’n ng mapera na lalaki, eh si Ador ay trabahante lang. Baka iyong bagong lalaki niya ay mayaman!”

“Nand’yan ang anak ni Ador, hinaan n’yo naman ang boses ninyo.”

Ang mga naririnig kong mga usap-usapan tungkol kay Mama ay binabalewala ko lang. Ayaw ko silang isipin ngunit nasasaktan ako. Nasasaktan ako para kay Papa.

“Mahal ko ang mama mo, anak. Hangga’t hindi ko nakikita sa sarili kong mata na may lalaki ang mama mo. Hindi ako maniniwala.” Ang sabi ni Papa nang minsang sabihin ko sa kanya ang aking mga narinig.

“Kaya ikaw, huwag kang basta’t basta na lang maniniwala ha. Mahal tayo ng Mama mo. Umalis lang siya para magtrabaho.” Sulsol ni Papa sa akin.

Ngunit nang umuwi si Mama Zenaida sa amin. Nagkaroon sila ng sagutan ni Papa.

“Zenaida, huwag mo naman akong gawing tanga! Sino ang kausap mo sa telepono? May amo bang tumatawag at sinasabihan kang gusto ka niyang makita at namimiss ka niya? Ganon ba siya ka-sweet sa mga trabahante niya?”

“Huwag kang praning, Ador! Pasalamat ka nga at umuwi pa ako rito! Naririndi na ako sa boses mo!” Sigaw naman ni Mama kay Papa.

Nagtago lang ako sa likod ng pinto.

“Zenaida hindi mabuti itong ginagawa mo! May anak tayo! May naririnig ang anak natin. Pinagpi-piesta-an ka ng mga tao rito sa atin! Hindi ka ba nahihiya? Pamilyadong tao ka!”

“Wala akong paki sa mga haka-hakang iyan, Ador! Bwesit naman! Akala ko namiss ninyo ako rito kaya ako umuwi pero aawayin mo lang pala ako!”

Rinig ko ang malakas na paglagapak ng kahoy na dingding sa silid nina Mama at Papa.

“Huling-huli ka na, Zenaida, pero nagmamaang-maangan ka pa. Saka obligado kang umuwi kasi nandito ang pamilya mo. At hindi naman kita aawayin kung nagtino ka lang!”

Kinuyom ko ang aking kamay at saka tumakbo palabas ng bahay namin. Hindi ko alam kung saan ako pupunta. Ang alam ko lang gusto kong lumayo sa bahay namin! Nasasaktan ako sa mga sigawan nina Mama at Papa. Namiss ko si Mama kaso sana hindi na lang siya umuwi sa amin kung mag-aaway lang sila ni Papa.

Dinala ako ng paa ko sa lupain ng mga Aldejar. Hapon na at kulay kahel na ang paligid. Inis kong pinalis ang mga luha sa pisngi ko. Umupo ako sa ilalim ng punong.

Pumikit ako ng mariin. Pinuno ko ang aking dibdib ng hangin at bibwelyo na sana ako ng sigaw upang gumaan ang aking namimigat na dibdib nang may marinig akong tili ng isang bata!

“Eeww! Poop!” Ang tili ng isang bata ay nasundan ng ilang hiyaw!

Hinanap kaagad ng mata ko kung saan nanggaling ang hiyaw na iyon. Sa kaliwa ko, doon ko nakita ang isang bata; maputi, itim ang buhok, at maliit ang mukha. Nakaluhod siya sa damo at tumitili!

“Poop! Why is poop everywhere here! It’s very eww!” Putuloy nitong tili at itinaas ang dalawang palad!

Nadisturbo niya ako. Imbes na magmukmok ako at pagaanin ang loob ko, tumayo ako at saka nilapitan ang bata.

My shadow loomed over him like a colossus. He snapped his head toward me, eyes wide. Masama kaagad ang naging tingin niya sa akin. Bumagsak ang mata ko sa kanyang palad na mayroong dumi ng kabayo!

Dito kasi sa lupain ng mga Aldejar ay may mga alaga ring hayop na pinapakawalan lang sa lupain. Pinakawalan nila ang mga hayop sa kuwadra at sa hapon naman ay ibabalik lang din ang mga ito. Maamo naman ang mga hayop sa tao kaya hindi sila nakakatakot.

“Who are you!?” Masungit nitong wika sa akin.

Sa unang tingin ko sa kanya, akala ko isa siyang batang babae dahil sa mukha niyang parang manika. Namumula pa ang mga pisngi niya dahil sa kaputi-an! Makinis siya—sobra at ang tsokolate niyang mata ay malalaki! Mahirap na hindi siya mapansin dahil doon!

Yumuko ako upang matitigan siya ng maigi. Tila hindi ako nakontento at gusto kong lapitan ang mukha niya!

May ganito pala kagandang lalaki? Ganito ka kinis at kintab ang balat? Kita ko na kahit maliliit niyang ugat sa mukha!

Maliit ang maganda niyang mukha. Malalaki ang tila tsokolate niyang mata. Matangos ang maliit niyang ilong at kulay rosas ang labi niya. Kumurba pa ang kanyang pilik mata! Ang buhok niya naman ay tama lang na nakikita ko ang kanyang kilay na nagtatagpo ngayon! Kung hindi lang dahil sa maikli niyang buhok ay aakalain kong babae siya!

Ang aking pagkatigalgal sa kanyang mukha ay naputol nang sampalin niya ako gamit iyong kamay niyang may dumi ng kabayo!

“Loko—”

Ang balak kong pagsigaw ay naputol nang tumawa siya. Nawala ang mata niya dahil sa kanyang tawa. At imbes na magalit ako sa kanyang ginawa ay parang may kung anong nagkagulo sa t’yan ko dahil sa tawa niya.

Para siyang kumikinang sa ilalim ng kulay kahel na langit.

“Look at you! You’re madumi na rin like me! May poop ka na rin sa face mo! Hehe!” Tawa niya pa.

Tumalikod ako sa kanya.

“Hey! Saan ka pupunta! Help me!” Demanding ang kanyang naging tono!

“Ayoko! Dinumi-an mo nga ako eh.”

Naglalakad na sana ako paalis nang humarang siya sa harapan ko. Maliit siya at sakto lang ang taba niya sa katawan! May konting dugo sa tuhod niya at kumuyom ang maliit niyang kamay may dumi!

“Why naman kasi nilapit mo ang face mo sa akin! Hindi ako sanay sa mga ugly faces. You startled me!” Katwiran niya naman na para bang makakatulong iyon sa kanya.

Oo nga naman. Hindi kami magkakilala at basta ko na lang nilapit ang mukha ko sa kanya.

Ano ba kasing pumasok sa isip ko at nilapit ko ang mukha ko sa kanya?

“Sorry,” mahina kong saad.

“I won’t accept that!”

Isa lang ang masasabi ko. Maldito siyang bata! Masyadong mapagmataas sa sarili. Akala niya mas nakaka-angat siya sa lahat! Parang sanay na sanay siyang ganoon!

“Ano bang gusto mo?” Tanong ko sa kanya kahit gusto ko na lang na umalis.

“You help me wash my hands. They’re so marumi na and so eww!” He giggles in disgust!

“Tara,” wika ko at nauna sa kanya.

“No! You should carry me! My feet hurt because nadapa ako kanina. I can’t walk well.”

Nalaglag ang panga ko sa kanyang sinabi. Maliit na galos lang naman ang natamo niya! Papaanong hindi niya nakakalakad ng maayos?

“Marumi ang kamay mo. Papaano kita bubuhatin na hindi ka kumakapit sa akin?”

“I don’t know! Basta you carry me!”

Palaging may forced sa kanyang tono. Halatang hindi siya sanay na nagbababa sa kanyang sarili.

Sa huli ay nanalo siya. I carried him on my back. Dinala ko siya sa kamalig. Doon kasi ang malapit sa amin at may tubig.

Hinugasan ko ang kamay niya. Napapapikit mata pa siya at halos hindi humihinga. Panay ang litanya niya ng ‘eww’!

Hinubad ko ang aking t-shirt sa harap niya pagkatapos kong linisin ang kanyang kamay.

Napatakip siya sa kanyang mata!

“Oh my gosh! Why are you undressing in front of me? You’re a pervert!” Akusa niya pa sa akin.

Binasa ko ang aking t-shirt at piniga para ipunas ko sa kanyang tuhod. Naibaba niya ang kanyang kamay mula sa pagkakatakip nito sa kanyang mata.

Saglit ko siyang sinulyapan. Umamo bigla ang kanyang mukha sa akin.

“Anong ginagawa mo rito? Bakit napunta ka sa lupain ng mga Aldejar?” tanong ko sa kanya.

“Oh,” humagikhik siya. “I ran away from my nannies! Annoying kasi sila eh. They’re talking behind my back. I am maarte raw and masungit!”

‘Totoo naman!’ Nais ko sana iyong sabihin kaso nagtagal lang iyon sa isip ko. Hindi ko siya maisatinig sa kanya.

“How about you? What are you doing here?”

Ang tunog ng boses niya… palaging pa-demand ang dating at masungit. Sa liit niyang ito, masyadong malakas ang loob niya.

“Wala lang. Tumatakas din ako.”

“Like me?” aniya na may excitement sa kanyang boses.

Natawa ako ng bahagya. “Hindi tulad ng sa’yo. Kung ikaw tumatakas sa mga yaya mo dahil naiinis ka sa kanila. Ako naman… kailangan kong lumayo kasi masasaktan lang ako kapag nanatili ako sa amin.” Wika ko kahit  na wala pa siyang maintindihan sa sinabi ko.

“Hindi ka pa ba uuwi? Malapit nang gumabi. Baka hinahanap ka na ng mga magulang mo.” Sunod kong saad.

He sighed. “I really wanted to go home.”

“Edi, umuwi ka na.”

“What I mean is sa house namin sa Manila. Not here. I don’t like it here!” Matigas niyang sabi.

“B-bakit naman ayaw mo rito?”

Pareho ba sila ni Mama na ayaw ang Monti Alegri? Hindi ko alam ang Manila na sinasabi niya. Hindi ko alam kung saan ang lugar na iyon. Siguro nga… mas maganda roon kaysa rito sa Monti Alegri.

“I don’t have friends here! Maraming poop here. Maraming mountains and insects!”

“Hindi ko alam kung gaano kaganda ang Manila na sinasabi mo pero maganda rin naman dito sa Monti Alegri kahit maraming bundok at kahoy. At saka ang sarap kaya sa tenga ng mga kuliglig. May mga alitaptap din sa gabi!”

“Crickets and fireflies?”

“Hmm!”

“Urgh! I don’t like that!”

Ngumuso ako. Ang hirap niya pakisamahan. Masyadong maraming demand at kahit mga kuliglig dito sa Monti Alegri ay ayaw niya!

“Sabi mo… wala kang kaibigan dito. Pwede tayong maging friends!”

“You’re madungis and smelly. May butas pa ang clothes mo.” Puna niya sa akin.

Napatingin naman ako sa sarili ko. Tama naman siya.

“Madungis ako ngayon kasi tumakbo ako papunta rito. Saka maganda nga itong mga butas sa damit ko, maaliwalas!”

“You’re just poor!”

Sumama ang mukha ko sa kanya. Nakakasakit na siya ng damdamin!

“Walang masama sa pagiging mahirap, malditong bubwit! Hindi ko sinasabing masarap maging mahirap. Ayaw ko rin naman maging mahirap kaya magsisikap ako. Sinilang man akong mahirap sa mundong ito pero hindi ako mamamatay na mahirap!”

Lumabi siya at biglang namula ang mata! Pati ang kilay at ilong niya ay namula. Nataranta ako!

“Y-you’re so bad! Niaaway mo ako!” Singhal niya sa akin at umiyak!

“H-hoy, malditong bubwit, tahan na. Sorry na kung sinigawan kita. Ang sama na kasi ng mga salitang lumalabas sa bibig mo. Ang insensitive mo na kasi. Hoy, sorry na.”

Lumapit ako sa kanya at hinawakan ko ang kamay niya.

“Sorry na. Friends na tayo.”

“Ayoko! Ayokong friend ka! Bad ka!” Inis niya akong dinuro.

“Sorry na nga eh. Ang tigas mo naman!” Kinakabahan na nga ako dahil ang lakas niyang umiyak!

“Eh, bad ka! Niaaway mo ako!”

“H-hindi na mauulit. Sorry na.” Pagtatahan ko sa kanya.

Matigas talaga ang ulo niya at lagi akong tiklop sa kanya. Sa huli kailangan ko siyang kargahin patungo sa bahay nila para tumahan siya.

Nakasakay siya sa likod ko at bitbit niya ang basa kong t-shirt. Halos malagutan pa ako ng hininga dahil sa higpit ng pagkakayakap niya sa leeg ko!

“Ang small naman ng muscles mo!” Puna niya na naman.

“Syempre maliit pa ako, eh.”

“But it’s not bad. You’re madungis but not that smelly.”

Napairap na lang ako. Kanina pa siya d’yan sa smelly na iyan! Ang hilig niyang pumuna ng tao!

“But we’re friends na, ha!”

Ngumisi ako. “Akala ko ba ayaw mo?”

“I changed my mind! Is it bawal?!”

“Hindi naman. Sige na nga friends na tayo. Mapilit ka eh!” Tawa ko at kinurot niya naman ako ng pino!

“Maglalaro tayo tomorrow, okay? I’ll bring my toys and my Barbies!”

Tumango ako sa kanya. “Doon lang tayo maglaro sa kamalig.”

“But maalikabok naman there. I have allergies!” Nalukot ang kanyang maliit na ilong.

“Lilinisin ko!”

He smiled.

“Okay! See you!”

Sa araw na iyon dahil kay Malditong Bubwit ay nakalimutan ko ang away ng Papa at Mama ko. Akala ko isa lang siyang simpleng dayo sa lugar namin—bakasyonista pero apo pala siya ng gobernador dito sa amin!

Ngunit kahit na ganon, hinihintay ko pa rin ang pagbisita niya sa lugar namin. Hinihintay ko ang mga summer vacation para sa kanya. 

“Ikaw, anak, huwag kang gumaya sa akin!” Lasing na saad ni Papa. Umalis na naman si Mama dahil sa trabaho raw niya. “H’wag kang gagaya sa akin na nagpakatanga sa pag-ibig!”

“Papa, tama na po ang pag-inom!”

Kukunin ko sana ang bote sa kanya kaso winaksi niya ang kamay ko.

“Alam mo bang nakapasa ako d’yan sa PMAEE, anak? Kaso hindi ako tumuloy dahil sa mama mo. Ayaw niya akong pumasok doon eh. Kaya ikaw,” hinawakan ni Papa ang balikat ko. “Ikaw ang magtutuloy sa pangarap ko, anak. Ikaw ang magpapatuloy sa pangarap kong maging sundalo!”

Ang away nina Mama at Papa ay nawala rin naman. Tumigil si Mama sa pagtatrabaho. Pero ang naririnig ko naging kabit pala siya no’ng naging lalaki niya. Talagang manhid si Papa at alipin sa pag-ibig dahil muli niyang tinanggap sa buhay namin si Mama at sa sumunod na taon ay nabuntis siya kay Zayla at nasundan ni Aldous.

Akala ko magpapatuloy na iyon kaso na-stroke si Papa at tila patay ang isang bahagi ng kanyang katawan. Sa pag-aakala ko na iyon na ang dagok sa buhay namin ay may susunod pa pala nang iwan kami ni Mama! Magtatrabaho raw siya kaso hindi na kami inuwi!

I was forced to quit my studies. Even though I was doing well in school and in volleyball, it still wasn’t enough. Kailangan kong maghanap ng pera para sa amin. Kaya naman nagtrabaho ako sa hacienda ng mga Aldejar.

Iyong inakala kong hindi na ako makakabalik sa pag-aaral ay bumalik naman bigla si Deimos Aldejar sa Monti Alegri!

“Hay naku! Nandito na pala sa Monti Alegri ang apo ni Gov!” Rinig kong wika ng isa sa mga kasamahan ko na nagsasaka. It was our break kaya nakapag-usap sila. Wala na sa posisyon niya si Fausta Aldejar pero Gov pa rin ang tawag ng mga tao sa kanya dito sa amin.

“Huh? Alin doon?”

“Iyong pinakabunso nina Phill at Athena! Naku suwail kasi roon sa Maynila kaya ayon at tinapon dito!”

“Eh, spoiled iyon kay Phill!”

“Naku! Wala yatang nagawa si Phill sa desisyon ng asawa niya. Binagsak rito ang anak at dito na nag-aaral ng senior high!”

I was so eager to meet and see him—that flimsy reason was enough to push me to go back to school. Kahit magtrabaho at mag-aral ako at the same time, ginagawa ko! That’s why I enrolled kahit na late na.

“Mag-aaral ka na ulit?”

“Hindi ka na ba titigil?”

“Tatapusin mo na ba ang senior years mo?”

Salubong sa akin ng mga dati kong kakilala sa school at mga junior ko sa volleyball team noon.

Kahit na napapagitnaan ako at maraming estudyante sa harapan ko. Matalas pa rin talaga ang aking pandinig pagdating sa kanya.

“So, he is poor.” That familiar phrase again.

I turned my eyes toward the direction of the voice. Years may have passed, and my memories of him may have faded, but my eyes and heart still know him.

He got so damn pretty over the years! Damn it! I know he’ll only bring chaos into my life, yet I’m still willing to go through that chaos for him.

---

This story is already

COMPLETED

on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

EPILOGUE PART 2

Epilogue Part 2

Na surpresa ako nang makita ko siya sa classroom! Late enrollee ako kaya inaasahan ko na na wala nang ibang pwedeng pagpipilian kung hindi sa likod. Hindi rin naman siya mahirap since matangkad ako. But I didn’t expect that I’d be sitting right next to Deimos Aldejar.

May mga wall fan naman sa classroom kaso mainit talaga sa banda namin. At napansin ko na sobrang pawisin niya.

He didn’t remember me! It was obvious, and I didn’t take it personally, kasi sino ba naman ako? Tapos ang bata pa niya no’ng una kaming nagkakilala. I accepted that fact, but deep within, I was aching.. Ako lang ang nakakaalala sa mga hapon na naglalaro kami sa bukid. I treasured those moments like precious gold that I couldn’t put a price on.

Alam ko naman dati na masungit siya, mataray, at maarte pero mas dumoble siya ngayon! Pero nandito pa rin ang pagkakamangha ko sa kanya. Naaliw ako sa kanya.

Hindi ko siya pinapansin habang nagtuturo ang aming guro sa Gen. Chem. Panay ang reklamo niya pero binabalewala ko ito. As much as I want to entertain him, I don’t want him to think I’m crazy or obsessed with our childhood days.

“Ahem! Excuse me!”

I finally gave in. Tumingin ako sa kanya at nirolyo niya lang ang kanyang mata sa akin. I glare at him.

“What?”

“Um, could you please pick up my pen? It’s right below you.”

Tinaasan ko siya sa aking kilay bago ko binaba ang aking tingin sa kanyang ballpen.

His demanding tone didn’t set right on my end. “I can see that you have perfectly good hands and feet. Why don’t you pick it up yourself?” Malalim kong garalgal.

Natulala siya at umawang ang labi sa akin.

Lihim kong pinangaralan ang sarili ko sa naging akto ko. Kita ko ang pagkuyom niya sa kanyang kamay at pati ang tissue sa palad niya ay nalukot.

Damn you, Alcinous! Akala mo talaga kinabuti mo iyong sinabi mo!

He bent to reach for his pen pero inunahan ko na siya. Na-guilty lang din ako sa aking sinabi sa kanya.

Tiningnan niya lang ako nang ibalik ko ang ballpen niya sa kanyang desk. At hindi man lang siya nagpasalamat sa akin.

I really like his sweet and candy-like smell.

Panay lang ang kanyang irap sa akin. Sumunod ako sa kanya nang palabas siya. Nakita kong may pumatid sa kanya kaya naman mabilis ang naging galaw ko at niyakap ko ang kanyang baywang. Ang liit ng baywang niya!

Matagal bago siya makatayo ng maayos and this time nakapagpasalamat na siya sa akin! Okay na ako roon. Sapat na sa akin ang ganong interaksyon namin no’ng una.

Masaya na ako sa araw-araw na pumapasok ako sa eskwelahan. Kahit na pagod ako dahil minsan dumadaan pa ako sa palengke upang magtrabaho, excited pa rin ako sa mga bagong araw na dumating. Ewan ko, parang ginagawa kong motivation na nakikita ko si Dei.

Sa PE namin pinaglaro kami ng volleyball.

“Yown! Kampi tayo, pare!” Ngising wika ni Elvin sa akin. Madaldal si Elvin at mukhang nasalo niya lahat ng interpersonal skills.

Hindi lang ako umimik. Panay lang ang sulyap ko kay Dei na nasa kabila. He wasn’t used to the heat, and if I recall, he’s allergic to dust.

Ako ang nag-serve ng bola nang tumama ito sa kanya. Nasa akin ang mata, parang wala siya sa kanyang sarili. Kaya hindi niya nakita ang bola na paparating! Supposedly, ilalayo ko ang bola ko sa kanya pero doon naman siya tumungo!

Damn!

“Puta!” Mura ni Elvin.

Mabilis akong tumakbo at yumuko upang makaraan sa net.

He lost his consciousness at walang tumulong o dumalo sa kanya. Hinawi ko ang mga estudyante at saka ko binuhat si Dei. Tinakbo ko siya sa clinic ng eskwelahan bago pa rumesponde ang PE teacher namin.

Hindi ko siya iniwan doon hanggang sa dumating si Hansel at iyong kambal niyang si Handell Del Mundo.

“Alcinous, may mga isda akong darating bukas. Okay lang ba sa’yo na ikaw ang maghakot no’n? Pero balita ko na bumalik ka na sa pag-aaral mo, di ba? Kukuha na lang ba ako ng ibang kargador?”

Umiling ako kay Ate Nenita. “Hindi na, ate, ako na po.”

“Pero Biernes bukas.”

“A-absent lang muna po ako.” Hindi ko rin kasi alam kung papaano ko haharapin si Deimos matapos ko siyang matamaan no’ng bola!

Wala akong masyadong tulog kakaisip ko sa kanya. Maayos na kaya siya? Kumusta kaya ang lagay niya ngayon? Hindi na kaya masakit ang tama no’ng bola? Paano iyong mga iyong pantal niya?

Umabsent nga ako kinabukasan no’n para magtrabaho sa palengke. Dati na akong ganito.  Nakakapag-aral ako sa unang linggo ng eskwela pero sa susunod ay hindi na kasi kailangan kong magtrabaho para sa amin. Walang bumubuhay sa amin kung hindi itong kakarampot kong kita.

Nang dumating ang Sabado, hindi ko inaasahan na darating si Deimos sa palayan kasama si Hansel! Maingay si Hansel kaya naman nakuha talaga nila ang mga mata ng mga trabahante na nagtatanim!

“Ang apo ni Gov!”

“Jusko! Bakit naman nag-shorts iyan dito?”

“Ang puti niya!”

“Ang kinis oh!”

Pilit kong winaksi sa isip ko ang mga komento ng mga kasamahan ko. Umiinit ang ulo ko dahil sa kanilang mga sinasabi.

“Bumalik na kayo sa trabaho dahil baka magsumbong ’yan na hindi natin ginagawa ang trabaho natin dito!” Ani ng isang kasamahan ko na lubos kong pinagpasalamat!

Kung hindi siya nagsalita ay baka ako na ang sumigaw sa kanila! May mga lalaki akong kasama na nagtatanim at ayaw ko sa mga tingin nila kay Dei. Humahanga man sila o ano… ayaw kong tumitingin sila kay Dei!

I can’t explain the rumbling of my heart as Deimos was getting closer. Naglalakad siya ngayon at sinadya kong yumuko. Bigla akong nahiya na ako nagsasaka lang tapos siya apo ng may ari ng lupang sinasaka namin!

Ngunit kaagad iyong naputol nang may marinig akong malakas na pagbagsak sa basang lupa!

“Jusko!”

“Mahabagin!”

“Ang tanga naman!”

Nag-angat ako ng tingin at ganon na lamang ang kinalaki ng mata ko nang makita ko si Dei na nakahiga sa maitim na putik ng palayan!

“Dei!!” Umalingawngaw ang boses ni Hansel.

Inayos ko ang aking sumbrero at saka lumapit sa kanya. Pikit ang kanyang mata doon at namumula!

“What are you doing? Stand up.” ani ko sa kanya na pilit tinatago ang pag-aalala.

Nabato na siya roon kaya naman binuhat ko na siya. Nanginig siya sa kamay ko. Gusto ko sanang humingi ng tawad sa kanya tungkol sa nangyari no’ng huwebes kaso lang panay ang kanyang daing sa kamay ko. Diring-diri na siya.

Inasikaso siya ni Hansel at ako naman ay tumalikod upang hubarin ang aking damit. Narumihan na rin ako dahil sa pagbuhat ko sa kanya.

Sumama ang mukha ko nang makita ko ang mga trabahador na nakatingin kay Dei na nasa bandang likod ko. Hindi ko iyon nagustuhan.

“Balik na sa trabaho!” Sigaw ko sa kanila.

Nilingon ko si Dei. Nagtugma ang mata namin at halos sinukin ako sa biglaang pag-alpas ng puso ko. Nag-iwas siya ng tingin. Lumapit ako sa kanila ni Hansel nang mukhang may pinagtatalunan sila.

“May problema ba?”

Mukhang hindi inaasahan ni Dei ang aking presensya kaya napatalon siya. Lihim akong napangiti. Nababaliw na talaga ako!

Napalunok ako nang tingnan ko ang kanyang kalagayan! Namula ang kanyang mala-gatas na kutis.

‘Tumigil ka, Alcinous!’ Suway ko sa aking sarili.

I offered my clothes to him. Ayaw niya sana kaso tinulak na siya ni Hansel na magbihis. Hindi rin maganda tingnan kong maglalakad siya na basa! Ayaw ko rin no’n!

Pinasunod ko siya sa akin sa loob ng kubo. Maayos naman ang kubo sa palayan at malinis kaya kampante ako. Tanda ko pa kasi ang sinabi niya noon na may allergy siya sa alikabok.

Binigay ko sa kanya ang pinakamaayos na damit na dala ko at ang jersey shorts ko! Extra ko iyon dahil hindi naman maiiwasan na narurumihan dito sa palayan.

Tinuro ko na ang banyo sa kanya upang nakapagbihis siya. May balak pang magbihis sa sala ng kubo!

“Sa labas lang ako—”

“No, you stay here. Hintayin mo ako.” Baliwalang putol niya sa akin. Ewan ko ba pero kapag siya na ang nagsasalita parang awtomatik na nagagalaw ang katawan ko sa kanyang gusto. Tingin ko nga kung sasabihin niya na lumuhod ako luluhod ako sa harap niya nang walang pag-aalilangan!

Nagsuot na rin ako ng bagong t-shirt. Kalalabas ko lang sa silid nang marinig ang tili ni Dei. Tinakbo ko kaagad ang banyo at tama naman na lumabas siya!

Tumalon siya sa’kin sabay yakap niya sa kanyang braso sa leeg ko at ang binti naman ay sa baywang ko. Halos malagutan na ako ng hininga dahil sa higpit ng kamay niya na nasa leeg ko!

Deimos shudders beneath my arms. Takot na takot siya roon sa ipis sa banyo! Ayaw niyang bumaba. I had no choice but to hug him closer to my body to ease his fear. Wrapping my arms around his body was like embracing a newfound world for me - a comfortable place I wanted to stay in. And I felt him relax under my arms. I’d never embraced anyone the way I encircled my arms around Dei’s shaking body. It was a kind of hug that was full of security and assurance!

When I got back to school on Monday, my classmates greeted me. Akala nila titigil na naman ako.

I’m really not good at conversation but when it comes to Dei, sinubukan ko talaga. Gusto ko na nagkaka-usap kami. Gusto kong malapit sa kanya. Gusto ko bigyan niya rin ako ng atensyon. Ayaw kong mamalimos ng atensyon pero kapag sa kanya, wala akong hindi kayang gawin!

“Pinalabhan ko. Bukas baka ma-bring ko iyon!” aniya nang magtanong ako tungkol sa jersey at shirt ko.

May sapak nga siguro ako sa ulo dahil kahit na nagtataray siya sa akin. Naaliw ako. I have grown a hobby of watching him rolling his eyes and hearing his high-pitched and brazen voice.

Pansin ko na may portable fan siya kaso basa pa rin ang kanyang likod. Pawisin kasi siya talaga. Habang nakikinig s discussion ay lihim kong kinuha ana aking notebook at saka ko pinaypayan ang likod niya. I don’t want him to feel discomfort. I also feel sweaty but I was more concerned about him.

Maligo na ako sa pawis ko, huwag lang siya!

“A-Alcinous,” his protest.

Deretso lang ang mata ko sa harap. “Huwag mo akong intindihin. Makinig ka.” sabi ko na lang.

Ramdam ko ang kanyang mga nanunusok na titig sa akin habang nagsusulat ako.

“Stop it,” aniya.

“You are sweating,” ani ko sa mababang tono.

“I know. And what’s wrong with you? We’re not friends.”

Nasaktan ako sa sinabi niya. Hindi ko alam kung bakit pero parang sinuntok ng mga salita niya ang dibdib ko. Tila karayom sila na tumusok sa puso ko.

Nanatili akong seryoso at binaba ang notebook. Binuka ko ang aking bibig upang sabihin sa kanya na magkaibigan kami. We used to play together when we were young but I refrain from myself.

I clenched and unclenched my jaw before I diverted my eyes away from him. Baka may masabi na naman ako.

Maraming mga puna ang classmates ko kay Deimos. Pero mukhang wala lang iyon sa kanya. I wanted to defend him and shut my classmates mouth but if I do that. Deimos might hate me. Ayaw nga niyang paypayan ko siya kasi hindi raw kami friends!

Hanggang sa nagkaroon kami ng group activity! Ewan ko kung ano ang mali sa akin kasi kahit na sinungit-sungitan na ako ni Dei. Baliwala na lang iyon sa akin. Ayaw niya sa akin pero matigas din talaga ang ulo ko pagdating sa kanya.

“I can lift it naman!” Maldita niyang sabi.

I chuckled inwardly. Iyan na naman siya. “Alam ko, ang lamya mo lang kasi.”

Lihim akong natawa nang mabilis siyang napatingin sa akin.

Wala talagang gustong makapag kaibigan kay Dei  sa room namin no’ng bago palang siya. Siguro dahil sa pranka niya at sa tabas ng kanyang dila ay kusang umaatras ang aming mga classmates. Masungit din talaga ang facial expressions niya. Nakaka-intimidate!

Mainit ang dugo ng groupmates namin kay Dei, si Rizie at Vyjane. Si Elvin naman ay mukhang wala lang itong problema sa buhay. Ewan ko nga kung papaano ito nakapasok sa strand namin tapos naging kaibigan ko pa.

Nagtatalo sila. Pumagitna na ako dahil baka lalaki pa ang sagutan nila. But Vyjane and Rizie were relentless and pushes Deimos to the edge.

“You—”

Mabilis kong hinawakan ang kamay ni Deimos upmag pigilan siya sa pagsugod kina Rizie at Vyjane.

“Stop it.”

“What?”

My eyes landed on his lips. Kinakagat niya ito ng mariin. Napalunok ako.

Bago pa may kung anong pumasok sa isip ko, nagsalita na ako. “Where inside the classroom. Nasa harap si Ma’am. Calm down.”

Iyong jersey ko at t-shirt ay di pa niya nababalik pero hindi ko na ulit iyon tinanong sa kanya. I can make use of it para may topic kami next time.

Sa totoo lang hindi naman ako pinapansin ni Dei. Magkatabi kami pero hindi kami close. For some reason. I felt like there was a boundary that was separating us even if we were so close to each other. It was a boundary that was hard and dangerous to cross. But my strong feelings transcend boundaries.

“Pare,”

Tapik ni Elvin sa balikat ko. Kumakain kami ni Elvin sa canteen at kita kong magkasama na naman si Hansel Del Mundo at si Deimos.

“Hmm?”

Tumingin siya sa tinitingnan ko.

“May gusto ka ba d’yan?” Nguso niya pa.

“Ano?”

“Kay Deimos Aldejar. May gusto ka ba d’yan!”

“Shut up!”

“Pansin kaya kita na laging nakatingin sa kanya. Tsk! May plano ako.”

Kinunutan ko siya sa noo ko.

“Doon natin gawin ang group activity natin sa bahay ninyo!”

Napailing ako. “Wala pa nga akong sinasabi sa’yo. May pa plano-plano ka na.”

“Bakit? Masama ba? Saka halata ka, pare.”

Naging laman ng isip ko ang sinabi ni Elvin. Halata ba talaga? Hindi ba simpleng pagkamiss ng isang kaibigan itong nararamdaman ko? Malalim na ba talaga ito? Hindi ba ito simpleng paghanga lang?

“Bukas, Alcinous, okay lang ba na sa bahay ninyo tayo?” Ang tinutukoy ni Elvin ay ang group activity namin.

Lumunok ako. Gusto kong umayaw kasi nahihiya ako sa bahay namin. Pwede naman kasi kaming doon na lang sa mansyon ni Gov.

“Pwede naman.” sagot ko. “Pero sa hapon na kasi may trabaho ako sa umaga eh.”

Ngumisi si Elvin sa akin. At nang sabihin ko na wala akong Facebook account ay parang nagulantang doon si Dei.

Binigay ko kina Rizie ang number ko nang hingin niya ito. Pansin ko naman ang mga irap ni Dei.

“Aalis ka na?” tanong ko kay Dei.

“Obviously,” tila bagot niyang saad.

“Don’t you want my number?” Siya lang kasi ang hindi humingi sa number ko. Well… tungkol naman ito sa activity namin at wala namang masama?

Natawa siya.

“And why would I?”

Oo nga, Alcinous? Dahil ba talaga ito sa activity? O may hidden agenda ka rin?

I need to make an excuse. “Pupunta ka sa amin, di ba?” sabi ko sabay hakbang tungo sa kanya.

“Yes, and?”

Natatabunan siya sa malaki kong anino. I looked at him like he was a prey cornered by a potential predator.

“Hindi mo alam ang address ko.”

“That’s not a problem. I can always ask Hansel.”

Bakit siya magtatanong doon kung pwede naman sa akin? Tapos sasama na naman iyong kambal no’n!

“Why ask her when I’m here?” That sounds deep and possessive in some ways!

“And why do you care?”

I pinned him a stare at his eyes as it fluttered under my gaze.

“It’s my personal business, Dei.”

“E-excuse me?” He stuttered.

“Give me your number. Ako ang magti-text sa’yo sa address ko. At para din malaman ko kung paparating ka na sa amin para masundo kita.”

Gulat pa siya nang ilahad ko sa kanya ang palad ko upang doon niya isulat ang kanyang number.

“Are you this desperate to get my number, Alcinous?” He asked teasingly, wagging his eyebrows.

Oo, Dei, siguro nga desperado na ako sa’yo.

But of course I didn’t say it out loud. I cover my excitement with a stoic face.

Matapos niyang ibigay ang kanyang number ay aalis na sana siya nang hulihin ko ang braso niya. And there I felt the surge of electricity travel through my veins like a virus spreading to my system.

Gulat siya nang makita ang aking keypad na telepono. Akala niya laruan iyon at naaliw siya kakapindot! Nag-alala tuloy ako dahil baka masira niya.

“Iyong jersey shorts ko at t-shirt. Ipaalala ko lang kasi hindi mo nadala nitong mga nakaraang araw.”

“Yeah, whatever. Akala mo naman gustong-gusto ko ang mga damit mo. They are maluma na naman.”

Hindi na ako naninibago sa mga pasinghal at pagalit siyang sagot sa tuwing tinatanong ko siya.

Kinuha ko ang aking telepono nang matapos ako sa pagbubuhat ng mga sako-sakong gulay.

I remember to text him.

“Good morning! Heto ang address namin ****. Alam na naman ito ng driver ninyo. Text ka na kang kapag paparating ka na o nakaalis ka na sa bahay ni Governor Aldejar para masundo kita.”

Naghintay ako kung may reply ba siya kaso wala.

“Bakit naman siya magrereply sa akin? Ako lang naman itong desperado sa atensyon niya.”

“Paalis na kami.” Nang matanggap ko ang kanyang mensahe ay mabilis akong nagtipa ng reply. Kahit na nahihirapan ako kasi may bitbit akong plastic nagreply pa rin ako.

“Okay. Ingat!”

“Tang ina!” Mura ko nang makita ko ang reply ko sa kanya! Tingin ko sobrang halata at atat no’n? O baka nag-ooverthink lang ako!?

Dumating ako sa bahay namin. Hinatid ko lang ang mga dala kong gulay at biniling bigas.

“Pare, wala pa si Dei?” si Elvin.

Siya lang itong nakakaalam sa nararamdaman ko kay Deimos. Ewan ko kung anong meron sa kanya pero ang bilis niyang makaramdam!

“Wala pa.”

Sinuko niya ako. “Chance mo na ito!”

“Tumigil ka, Elvin. Si Deimos ang pinag-uusapan natin.”

“Oh, ano naman ngayon kung si Deimos? Repapeps kita, Alcinous, kaya suportado kita d’yan kay Dei.”

“Hindi ako kagaya sa’yo, Elvin. Mahirap ako. Mayaman si Deimos. Gusto ko man siya pero wala akong magagawa ngayon. Hirap nga ako sa pang araw-araw namin eh.”

Ganito pala kapag may gusto mo ang isang tao. Makita mo lang sapat na. Isang ngiti, isang sabi, at isang kumpas lang sa kamay parang kayamanan na. Kahit na mataray si Dei at parang galit sa akin, nagiging malambot sa kanya ang boses ko. 

Nakilala ni Dei ang mga kapatid ko. Sina Zayla at Aldous. Zayla admired Deimos and even my younger brother who’s barely four years old!

Hindi pa nakakatulong itong si Elvin nang tuksuhin niya si Aldous! Tang ina talaga nito!

“Pretty ba si Kuya Dei, Aldous?”

“Shut up you, freak!” Asik ni Dei kay Elvin.

“Oum! P-pretty!”

Humagalpak ng tawa si Elvin at napapatampal pa sa kinauupuan namin! Bigla akong kinabahan sa kanya! Kung ano-ano pa naman ang lumalabas sa bibig nito!

“Magkapatid nga!”

Puta! Tingnan mo na!

“Tumahimik ka, Elvin! Sasamain ka talaga sa akin!” Banta ko rito!

Ayoko kong magpakita ng mutibo kay Dei. Iniisip ko ang sitwasyon ko ngayon—sa bahay namin at sa pag-aaral ko na hirap na nga akong pagsabayin ang mga iyon.

“Alcinous,” tawag ni Papa sa akin.

Ako ang naghuhugas ng pinggan ngayon dahil may ginagawang homework si Zayla.

“Pa?”

“Kumusta ang pag-aaral mo?”

“Okay naman, Pa.”

“Tapusin mo ang highschool sa pagkakataong ito, anak. Di ba, gusto mong maging sundalo?”

“Opo. Pero malayo pa naman po iyon.”

“Mas mabuti nang handa ka. Saka, huwag kang papasok sa relasyon-relasyon na iyan. Iyan ang hahadlang sa’yo balang araw.”

I feel like Papa was talking about his young self but then at some point he was right.

“Kung magrerelasyon ka at makakapasok ka sa PMA, maiiwan mo lang ang karelasyon mo sa labas. Wala ring saysay.”

I can’t deny it anymore as the days pass by—I feel for Dei more deeply. Wala akong balak umamin sa kanya. Hindi pa ngayon. I act cold and plain toward him, but my actions say otherwise.

Gusto ko nang makontento na nakikita siya at nakakasama sa eskwelahan. Masaya na ako na hinahayaan niya akong paypayan siya. Kaso sa isang maulang hapon ay kinumpronta niya ako. Bigla tuloy akong nagsisi kung bakit pinuntahan ko pa siya sa may guardhouse.

“You don’t have to do this.”

“I know.” Alam na alam ko kaso hindi ko napipigilan ang sarili ko na lapitan siya.

Parang gago talaga!

Tang ina! Hina ko pagdating sa kanya! I never thought I would fall for him like this. I liked him and thought it was just a simple crush, but what I feel is so much more than that.

“Then why, Alcinous? Masama ako… I mean hindi ako naging mabuti sa’yo. You helped me… pero hindi ako nag-thank you sa’yo. Lagi mo akong pinapaypayan sa room. Tapos no’ng pumunta ako sa inyo… hindi mo naman sinundo ang iba pero ako… sinundo mo.” Frustrated niyang untag.

Nag-iwas ako ng tingin sa kanya. Nais ko siyang lapitan at yakapin. Pero pinipigilan ko ang sarili ko. I never knew that restraining your feelings for someone could be harder than falling in love.

“Hindi kita maintindihan, Alcinous. Naguguluhan ako sa’yo. Super cold mo at masyadong mysterious for me. Iba ang kinikilos mo sa iyong ekspresyon. Please, help understand you Alcinous.”

Damn! Because of my foolishness and actions, I’ve only driven him into confusion!

I’m poor. I know dating isn’t all about money and feelings, but it’s definitely one of the factors. I’m a man, but I don’t want to be just a man in his life. I want to be a better, deserving man for him!

Tanging sambit lang sa pangalan niya ang nausal ko dahil dumating ang kanyang sundo. Malakas ang ulan at akala ko iiwan niya ako kaso inaya niya pa talaga akong sumakay.

The whole ride was suffocating. I wanted to cradle him in my lap and soothe his anger. I wanted to hug him and whisper comforting words in his ear to ease his confusion. I wanted to comfort him—but I couldn’t. I didn’t even try to reach out to him. I was terrified that if I did, I would let go of everything… just for him.

“Salamat po. Salamat, Dei.” Pinanood ko siya. Hinintay ko kung may sasabihin kaso hanggang sa sinuong ko ang malakas na ulan.

Tiningnan ko ang sasakyan na tumalikod sa akin.

“Tang ina!” Mura ko at binagsak ko ang aking bag bago hinabol ang sasakyan na papalayo.

Damn situation. Damn life. Damn status. Ayaw ko pang pumasok sa relasyon kaso gusto kong maging malinaw sa kanya ang lahat. Hindi ko siya bibigyan ng iisipin dahil sa mga inakto ko sa kanya.

Hinihingal ako nang tumigil ang sasakyan at bumaba si Dei. In the midst of the pouring rain, my heart pounded wildly against my chest. It rejoiced with every drop when I saw Deimos step out of the car and run toward me.

“B-bakit mo kami hinabol?” He said, gasping for air.

“S-sasagutin ko iyong tanong mo kanina.” Humingang malalim ako.

“Sorry, Dei. I’m so sorry.”

He swept off the rainwater on his face. “Ako dapat ang nags-sorry sa’yo, Alcinous. Wala kang ibang ginagawa for the past weeks kung hindi ang maging mabuti sa akin. But-”

“I’m so sorry for liking you, Deimos Aldejar.” There—I finally said it, and I won’t take it back. Hindi ko ito pagsisihan.

He stilled.

“A-Alcinous…”

“Sinubukan ko naman… sinubukan ko namang ilihim ito. Itago at ibaon na lang sana limot pero sa bawat araw na magkasama tayo at sa bawat araw na magkatabi tayo sa classroom. Mas lalo lang akong nahuhulog sa’yo. Pasensya na, Dei. Pasensya kung dahil sa kilos ko, nagagambala kita. Huwag kang mag-alala, Dei. Walang balak na ipagpatuloy itong nararamdaman ko para sa’yo. You are way out of my league, and I won’t dare cross the boundaries between us.”

Mahirap ulit magsimula pero gagawin ko kung iyon ang makakapagpapatahimik sa kanyang isip. It was always his will before mine.

Nasabi ko na kay Deimos ang totoo kong nararamdaman sa kanya. Kahit masungit siya sa akin, maldita, tinatarayan at laging pagalit… ginusto ko pa rin—nahulog pa rin ako sa kanya.

No’ng nakita ko may interest sa kanya ang kambal ni Hansel. Hinayaan ko iyon. I was consumed by jealousy, but of course, I didn’t show it. Ano ba ang karapatan ko? Ano bang hawak ko, eh, ako lang naman ang may feelings.

Inaya ako nila Rizie na mag-beach bago ang exam. At kahit si Elvin ay kinukulit ako pero ayaw ko. I’m really not up for the beach right now.

“Pare, mukhang mainit yata ang dugo ni Deimos kay Rizie, no?” bulong ni Elvin sa akin.

“Tumigil ka.”

Ngumuso lang siya. Habang nagdi-discuss ang aming guro sa harapan ang makulit na si Elvin ay bumubulong sa akin. Kinukulit niya akong sumama eh busy ako. At walang maiiwan sa mga kapatid ko!

Hanggang sa si Deimos na ang kinulit niya!

“I’ll tell my Lala first.”

“Sige, text mo ako, ha. Para sunduin din kita sa inyo kapag hindi mo alam ang lugar.” Sinadya pa talaga ni Elvin na diinan iyon. Sinadya niya upang marinig ko!

Pinaiinit niya talaga ang ulo ko! Sinasadya niya iyon! At kahit ma alam ko iyon, hindi pa rin ako nakapagtimpi at sumingit sa kanila! Dinahilan ko pa ang pagiging walang driver’s license ni Elvin!

How lame, Alcinous!

“Pupunta ka?” tanong ko kay Deimos at rinig ko naman ang sipol ni Elvin!

Tang ina talaga ng lalaking ito!

“Sasabihin ko pa kay Lala.”

“Text ka sa akin.”

“E-excuse me?”

“Para ako na ang magtext kay Elvin na pupunta ka o hindi. Saka kung pupunta ka, magpahatid ka sa driver ninyo. Huwag kang a-angkas sa motor ni Elvin… delikado.” My lame reason. But deep within me ayaw ko lang siyang umangkas sa motor ni Elvin.

Laglag lang ang panga niya at hindi ako sinagot.

Lihim ko na namang pinapangaralan ang sarili ko dahil hindi na naman tugma ang mga kinikilos ko sa aking mga sinasabi.

“Ano?” Inis kong sagot sa tawag ni Elvin sa akin.

“Pare, huwag ka namang magalit sa akin.”

“Tsk!”

“Nagtext na ba si Dei sa’yo?”

“Bakit ka ba nagtatanong? Bakit kuryoso ka kay Dei?”

Tumawa siya. “Pare, alam kong gusto mo si Dei. Alam ko kung papaano lumugar. It’s friends before foea!”

“Hoes! Iyon!”

“Iyon nga ang sabi ko!”

“Basta i-text mo ako kapag pumunta si Dei, ha.”

“Mmn!”

“Pumunta ka rin. Bantayan mo ang sinta mo! Ayaw kong bumakod doon para sa’yo!”

Akala ko hindi ako makakatanggap ng text kay Dei pero kinagabihan ay may natanggap akong mensahe sa kanya.

‘pupunta ako tomorrow.’

Wala na sana akong balak na pumunta sa dagat kaso dahil sa text ni Dei ay nag-iba na ang desisyon ko.

‘Pupunta si Dei bukas.’ Text ko kay Elvin.

‘See you, pare!’

Puta! Alam na alam talaga nito ang gagawin ko! Nagmamaang-maangan ito sa harap ng marami ngunit pagdating sa akin alam niya ang mga hakbang na gagawin ko.

---

This story is already

COMPLETED

on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

EPILOGUE PART 3

Epilogue Part 3

Humabol nga ako sa mga classmates ko sa dagat dala ang konting pagkain na binili ko. Hindi ko naman inaasahan na nando’n din sila Honey. Si Honey ay anak ng kapitan sa aming barangay. Magkaibigan kami ni Honey at minsan napapadalaw siya sa bahay at tumutulong kay Zayla sa gawain. Pinagbawalan ko man siya kaso matigas ang ulo niya.

Ang pinunta ko lang naman talaga sa dagat ay si Dei. At natutuwa akong hinahayaan niyang lumapit sa kanya si Julito at Remy, classmates namin. Kahit na padaskol siya kapag tinatanong ko, tinatanong ko pa rin siya kung kumain na ba siya. Nabahala pa nga ako nang makita kong nagkapantal-pantal na naman ang balat niya matapos maligo sa dagat.

Dinidistansya ko kay Dei ang sarili ko pero ang mata ko, siya palagi ang hinahanap. Hindi ko natitiis na hindi siya lapitan at kausapin. At nang magkayayaan ang kaming maglaro ng volleyball. Tuwang-tuwa ako nang manood si Dei. Bagot man ang kanyang mukha pero lihim akong natutuwa roon. Mas lalo siyang nagiging cute kapag annoyed siya o galit.

Nanalo kaming STEM laban sa ABM (katuwaan lang naman na laro). Hindi ko naman inaasahan na sasalubungin ako ni Honey nang yakap! Binalewala ko ang yakap ni Honey at sinundan ng mata ko si Dei na parang galit at nagmamadaling umalis.

“Excuse me lang, Honey.” Tulak ko kay Honey at hinabol si Deimos.

Hindi ko talaga alam kung bakit ko siya hinabol. Siguro nais kung tanungin kung bakit galit siya? Ako kasi ang tinitingnan niya kanina ng ganon. Kaso hindi ko siya nakausap.

Maybe it was better that way—maybe it was better that he was mad and ignoring me, so it would remind me to stick to what I told him, to remind me of the boundary I shouldn’t cross.

“May problema ka ba, Alcinous?” usisa ni Papa sa’kin. Nasa labas kami ng bahay, nagpapahangin matapos ang hapunan.

Matamlay akong umiling kay Papa.

“Dahil ba ito sa taong nagugustuhan mo?” Hindi ako umimik kay Papa. Alam niyang may nagugustuhan na ako dahil minsan ko na itong na-kwento sa kanya pero di ko sinabi sa kanya ang pangalan nito.

“Habang mas maaga pa, Alcinous, ay itigil mo na iyan. Iyan ang magiging hadlang sa’yo sa mga pangarap mo.”

“Hindi naman g-ganon, Pa.”

“Alcinous, ganyan din ang sinabi ko noon kaso anong ginawa ng mama ninyo sa atin? Naghanap ng iba. Pinagpalit ko ang pangarap ko sa pagmamahal pero sa huli ako pa rin ang bigo. Maging aral sana sa’yo ang nangyari sa pamilya natin, Alcinous.”

Pinagmamasdan ko si Papa na paika-ikang pumasok sa loob ng bahay namin. Napatingala na lang ako sa langit na napuno ng mga bituin. Itinaas ko ang aking kamay. Tulad ng bituin, ang hirap abutin ni Dei.

“Ayos lang ba kayo ni Dei, pare?” One time naabutan ako ni Elvin sa palengke. Nagpapahinga ako nang bigla siyang tumabi sa akin. Mayaman si Elvin pero hindi halata sa kanyang hitsura at pananalita niya. Magaling din talaga siyang makihalubilo sa kahit na sino. Tingin ko nga kahit saan siya mapunta dito sa Monti Alegri ay may kilala siya.

“Iyan ba talaga ang nilapit mo sa’kin dito, Elvin?”

Ngumisi siya. “Syempre hindi pero wala nqmang masama kung magtanong ako, di ba?”

Lumalim ang pagkakakunot ko sa aking noo.

“Sinamahan ko lang si Mama na mamili rito at nakita kita. Naalala ko na may assignment tayo, pakopya ako.”

Biro kong nasuntok ang braso niya.

“Pero iyong tanong ko nga, ayos lang ba kayo ni Dei?”

“Ganon pa rin naman.”

“Ganon pa rin? Eh, hindi na nga kayo nag-iimikan sa classroom eh! Magkatabi kayo pero parang may pader sa gitna!”

“Iyon ang dapat, Elvin.”

“Huh?”

“Sinabi ko na kay Dei na… may feelings ako sa kanya—na gusto ko siya kaso…”

“Kaso?” Atat niyang putol sa akin.

Tumingin ako sa kabilang daan kung saan iyong mga nagtitinda ng mga gulay. Sa banda namin ni Elvin kasi ay mga bloke na may kung ano-anong tinda.

“Syempre, ayaw kong i-pursue itong feelings ko sa kanya.”

“Ang tungeks mo naman, pare!”

“Tumigil ka d’yan.”

“Gago, umamin kang may gusto ka pero umurong ka na kaagad kahit hindi ka pa nagsisimula!”

“Kahit gustuhin ko man, Elvin, pero iniisip ko ang sitwasyon ko ngayon. Tingnan mo nga ang estado namin ni Dei. Para kaming langit at lupa. Hindi nag-aabot sa isa’t isa. Parang tubig at langis na maaring mag-abot pero hindi pwedeng magsama.”

Ngunit hindi ko inaasahan na makikita ko ang bulgar na pag-aya ni Handell kay Dei. Kita ko ang magarbong bulaklak at chocolates na hawak ni Handell para kay Dei.

This is what I was talking about. I can’t afford this kind of thing. I can’t pull this kind of thing off for him.

“Gago!” Malutong na mura ni Elvin sa unahan ko. Nilingon niya ako. “Pare, sa labas na lang tayo kumain!”

Elvin’s words drifted past me like a breeze—I barely heard them. My eyes were locked on Dei and Handell, unable to look away. Para akong unti-unting nalalagutan ng hininga nang makita ko kung papaano yumakap si Handell kay Dei at saka nito binigay kay Dei ang bulaklak at tsokolate.

Lugmok na lugmok ako sa araw na iyon. Kahit na anong daldal ni Elvin sa tabi ko, hindi ko na siya pinapansin.

“Nakita n’yo ba ang ginawa ni Handell? Pre, gusto niyang ligawan si Deimos!”

“Bakla pala si Handell?”

“Gago, amputa! Hindi naman porket gustong manligaw ni Handell kay Deimos ay mababakla na siya!”

“Tang inang utak meron ka, pre! Para ka namang pinanganak no’ng seventeen hundreds. Hindi mo ba alam ang sexual orientation?”

“Pero kung magiging si Deismos at Handell wala namang problema. Puro mayayaman, Del Mundo at Aldejar!”

Nakasimangot ako habang nakikinig sa mga classmates ko. Si Elvin naman ay panay lang ang daing.

Iyong excitement ko na pumasok araw-araw ay unti-unting natutupok na parang isang kandila. Pero kung sasagutin man ni Dei si Handell kagaya ng mga usap-usapan sa classroom… magiging masama na lang siguro ako para sa kanya. 

Ngunit sa mga dumaan na araw ay nagtataka ako dahil bigla na lamang tumahimik ang pangalan ni Deimos at Handell. Nais ko mang magtanong kung kumusta na si Deimos kaso mukhang patuloy lang naman siya sa usual behavior niya. Mukhang nagkakamabutihan nga siguro sila ni Handell.

“Pare, bakit ka bumili ng payong? Parang tae naman.” Puna ni Elvin nang makita niya ang dilaw na payong na binili ko. Nagtatrabaho ako rito sa palengke at ginugulo niya ako. Gusto lang kasi nitong komopya ng assignments eh.

Bumaba ang tingin ko sa payong. Naalala ko lang kasi si Deimos no’ng umulan na walang payong kaya bumili ako. Pero… ano nang saysay nito ngayon kung may Handell na siya na may kotse? Walang-wala itong payong ko.

“Ah, para sa akin…” Hindi sigurado kong sagot.

“Ang random mo. Bigla-bigla na lang bumibili ng payong.”

“Magagamit naman ito.”

“Sabagay nga palapit na ang ang tag-ulan. Pero maiba ako, pare, inaya ako nina Julito na mag-camping. Sama tayo?”

“Ayoko. Ang daming pabaon na schoolworks ng mga teachers. May trabaho pa ako.” Nalalapit na ang intramurals kaso ang daming pinapagawa ng mga teachers.

“KJ!” aniya. Tumungo kami sa sakayan ng tricycle. “Ang alam ko… inaya nila si Deimos. Mukhang sasama iyon.”

Napatigil naman ako.

Sasama si Dei sa camping? Sanay ba iyon?

“Gusto ko sanang pumunta eh kaso mabuburyo lang ako roon kung wala ka.”

Masama kong binalingan si Elvin. Nagpaparinig lang siya sa akin.

“Minsan lang kasi ito at kasama ang mga classmates natin.” Paawa niya pa.

“Bahala ka d’yan! Pumunta ka kung gusto mo, Elvin. Hindi mo ako madadaan d’yan sa paawa mo.”

Sinimangutan lang ako ni Elvin at sumakay na ako ng tricycle.

“Ang sama mo, Alcinous! Pero magtext ka lang kung gusto mong pumunta! Handa na ang mga dadalhin natin!”

Umiling ako sa kanya.

But in the end, I found myself heading to the camp with Elvin. He was grinning from ear to ear, the wind catching his hair as he zoomed ahead of me, full of excitement.

“Sabi ko na nga ba!” Ngiting tagumpay ni Elvin sa akin.

“Tumahimik ka!”

Tinapik niya lang ang balikat ko at saka kami umakyat ng bundok. Napagtanto ko na kaya ako gustong isama ni Elvin sa camping dahil hindi niya alam paano itayo ang tent.

“Alcinous, tama ba ito?”

“Alcinous, ganito ba?”

“Alcinous, patingin naman dito.”

“Alcinous, sakto ba itong pagkakakabit ko?”

Tanging buntonghininga na lang ang nagawa ko sa mga tanong ni Elvin sa akin.

“Argh! Ang sakit ng balakang ko!” Flex niya pa sa kanyang baywang matapos naming itayo ang tent.

Umiling ako at gumawa ng apoy dahil magluluto pa kami ng dinner. Mabuti at handa talaga siya para dito!

The whole time na tinayo namin ni Elvin ang tent namin malapit sa tent nina Julito ay panay ang sulyap ko kay Deimos. Naka-de kuatro lang siya sa foldable chair niya at papak ang straw ng kanyang fresh milk. Parang wala lang sa kanya ang mga blatant kong mga tingin.

Matapos ang hapunan ay nagkaroon ng bonfire at may kumanta at tumugtog ng gitara. Pangiti-ngiti lang ako habang nakatingin sa apoy na nasa gitna.

“Alcinous, gusto mo pa?” Binundol ni Honey ang kanyang dibdib sa braso ko.

Tipid akong ngumiti kay Honey. Tumanggi ako sa alok niyang mallows kasi meron na naman ako no’n. Sa sulok ng mata ko ay nakita kong niyakap ni Handell ang isang towel sa balikat ni Dei at inakupa nito ang bakanteng espasyo sa tabi.

Biglang dumaan ang pait sa akong lalamunan.

“Ang sweet naman ng nasa kabila.” Parinig ni Elvin sa tabi ko.

Tumikhim lang ako.

Nagulat ako ng kumagat si Honey sa mallows na hawak ko.

“Gusto mo? Iyo na.” ani ko sa kanya. Mukhang naubos na ang inalok niya sa akin kanina.

Ngumisi siya at kiniskis ang katawan niya sa akin. Umusog ako palapit kay Elvin kahit na malapit na itong mahulog sa kinauupuan kahoy.

Ewan ko kung guni-gini ko lang pero pansin ko na panay ang sulyap niya sa gawi namin o baka dahil magkaharap kami kaya ganon. Dahil nakatuon lang kay Dei ang mata ko, nakita ko ang panunubig ng kanyang mata. Ilang saglit lang ay tumayo siya at mabilis na naglakad palayo.

Awtomatik akong napatayo sabay pulot sa jacket ko at ganon din si Handell.

“Alcinous, saan ka pupunta?” si Honey.

“A-ah, Honey pakamot naman sa likod ko. Mukhang k-kinagat ng lamok!” Mabilis naman ang pagpigil ni Elvin kay Honey.

“Dell, dito ka lang.” Pigil din ni Hansel sa kakambal niya.

Hindi ko na sila inintindi at saka sumunod kay Deimos. Gabi na at malakas ang hangin dito sa tuktok ng bundok.

“Saan pa pupunta, Dei?” tanong ko at unti-unti siyang nilapitan. Pero parang wala siyang narinig at nagpatuloy sa paglalakad kaya naman tinatawag ko ulit siya. “Deimos.”

“Dei,” tawag ko habang papalapit sa kanya.

“Leave me alone!”

Kahit na anong tulak niya sa akin ay hindi ko siya magawang iwan. Tanga at bobo nga siguro ako pagdating sa kanya. Masyadong matigas ang ulo ko pagdating sa kanya.

Niyakap ko sa kanya ang jacket ko kaso inis niya itong tinapon sa akin.

“I don’t need that! Ibigay mo iyan sa Honey mo!”

God! Gusto ko tuloy isipin na kaya siya umiiyak dahil nagseselos siya. Pero ang tanong bakit naman siya magseselos? Gusto niya rin ba ako?

Muli kong binalik sa kanya ang jacket ko, pinasuot ko sa kanya at tinanong siya kung bakit siya umiiyak.

“Tell me, what makes my cub cry?” I asked him tenderly. Bigla na lang lumabas iyon sa bibig ko. To me, he was like a baby wolf—a cub. It might be aggressive and strong, but I still found it cute and lovable and vulnerable to its surrounding.

Pero hindi niya ako sinagot roon kaso nagkasagutan pa kami sa mga sunod kong tanong. I hate seeing him cry. Seeing him shed in tears makes my heart bleed on its own.

Malakas ang hangin ngunit hindi natitinag ang mga titig ko sa kanya. Ayaw kong may makaligtaan akong ni isang emosyon mula sa kanya. Kahit paghinga niya gusto kong bilangin!

“Kung hindi ka sasagot, iisipin kong umiiyak ka dahil sa akin…” Dahan-dahan ngunit may diin kong untag!

He glared at me.

“But then… you don’t like me. I’m poor. Probinsyano. Hindi kita kayang bigyan ng ganon kalalaking bulaklak. Hindi kita kayang bigyan ng mamahaling tsokolate. Tama lang din na nilugar ko ang sarili—” I continued but he meddled.

“Coward! You’re an asshole too, Alcinous!” Mas tumalim ang kanyang tingin sa akin.

His eyes shimmered with unshed tears, a silent storm held just behind his lashes.

“You said… you said that you won’t cross the boundaries between us.”

Kumuyom ang panga ko.

“And you’re right! I don’t… like you! I hate you! I hate how kind you are! I hate that you’re generous to everyone! I hate that you give attention to everyone. I was supposed to hate you, and that’s that. But..”

Naputol niya at umiyak. Para akong nasuntok doon sa dibdib.

Tang ina. Lumapit ako sa kanya at pinunasan ko ang luha niya.

“I hate you, Alcinous.” He purred.

“Alam ko, Dei.”

“I hate you, and I shouldn’t have cried because of you.”

Natigilan ako.

“Bigla-bigla kang umaamin sa akin. I know I was at fault too because I asked you. But then… after you confessed, you suddenly left me in the rain, confused and perplexed.”

“I’m so sorry, Dei.” Garalgal ko.

I let my hands fall to my sides, my eyes stealing a quiet glimpse of his face, searching for something—anything—that might explain what he was feeling. Kailangan ko pang yumuko dahil maliit siya.

“You asked me why I was crying?”

Nanatili akong nakatitig sa kanya. Sinusukat ang mga tingin sa akin.

“I’m stupefied and frustrated because I hate how you treat H-Honey. I hate how her boobs brushed against your arm! I don’t want to see you being that close to any girls, Alcinous!”

“Dei…” Usal ko.

“Alcinous… please… cross the boundary already.”

Napalunok ako dahil sa kanyang sinabi. Para na akong nalalagutan ng hininga dahil sa puso ko na nagwawala ngayon sa loob ng dibdib ko.

“Dei… walang-wala ako kay Handell. Kung manliligaw din ako sa’yo hindi ko kayang pantayan—”

“Did I tell you to compete with him? Did I?” Matapang niyang saad.

“Dei, kung manliligaw din ako sa’yo… gusto kong bigyan ka sa mga bagay na gusto mo. I don’t just want to be branded as your suitor or boyfriend. I want to be the man for you.” Paliwanag ko.

Para siyang nakokonsumisyon sa akin.

“Handell wasn’t courting me.”

Fuck! Totoo ba? Eh, anong iyong mga nakita ko?

“Dei…”

“If you like me, court me. Damn those boundaries of yours! Just cross them already!”

Panay ang kanyang irap sa mga argumento ko.

“You don’t know what you’re talking about, Dei.”

“Of course, I know!”

“Talaga? Deimos Aldejar, mahirap lang ako. Trabahante lang ako sa palayan at tubuhan ng pamilya mo. May mga kapatid akong inaalagaan. May tatay akong paralyzed. Hindi kita kayang bigyan ng mamahaling bagay. Hindi kita mai-date sa mamahaling kainan o lugar. Ayaw kong manligaw o gustuhin ka na wala akong pera.” Pahayag ko upang maliwanagan sana siya.

“I don’t care!” Matapang niyang kontra sa akin.

That’s all it takes for me. Kahit na anong bato ko ng tanong sa kanya, handa siya at palaban. Gusto kong tumalon, umiyak, at sumigaw dahil sa kanyang mga sinabi.

“Pa, may nililigawan po ako.”

“Naku, Alcinous, anak nga kita. Matigas ang ulo at laging nagpapadala sa damdamin!”

“Pa, seryoso po ako sa kanya.”

Dismayado siyang umiling. “Ewan ko sa’yo, Alcinous. Ibang beses na kitang pinagsasabihan pero ang tigas ng kukuti mo! Bahala ka! Ni hindi mo tinitingnan ang estado ng buhay natin! Akala ko ba ayaw mo d’yan?”

“Gustong-gusto ko po siya. H’wag po kayong mag-alala dahil hindi ito magiging hadlang sa pangarap ko.”

“Sino ba ang lintek na ’yan?” Galit niyang untag.

“A-apo… apo ni Governor Aldejar.”

Napailing-iling lang si Papa.

Kahit na hindi gusto ni Papa ang naging desisyon ko. Desidedo na ako ngayon. Kasi dati, akala ko hindi niya ako gusto. Akala ko, ako lang itong baliw na baliw sa kanya. Akala ko hindi masusuklian itong nararamdaman ko para sa kanya ngunit nagkakamali ako. No matter how tall and sturdy the wall between us was, we were ready to climb it just to be with each other.

I courted him in my own ways. I couldn’t afford extravagant flowers or expensive chocolates. I could only offer him fresh milk and a bottle of C2. And I was so happy that he appreciated it. But of course, I promised myself that those shouldn’t be the only things I give him. I’m a less fortunate man, but I want to give him the best version of myself. That’s how much I like and love him.

Intramurals namin no’n nang ayain ko siyang maglunch sa labas ng school namin.

“May umbrella kang dala?” Tanong niya nang makita ang payong na dala ko. Hindi ko rin akalain na magagamit ko itong payong sa kanya.

“Nakaugalian ko nang magdala ng payong.” I reasoned.

Pero hindi ko inaasahan na madi-disappoint lang ako sa kinainan namin. I mean, hindi sa restaurant but sa mga taong nag-dine. They look at us as if we’re disgusting trash, as if what we’re doing is strange.

“Hindi na tayo kakainin doon.” Sabi ko nang makatawid kami, kunot ang noo ko.

“Huh? I thought you like it there? Masarap din naman ang foods nila.”

My jaws ticked. “Basta hahanap ako ng iba na masarap din.”

“Alcinous, is it because ba sa mga… people there?”

My teeth grind.

“It’s fine. Sanay na ako roon. Let’s eat there next time.” Ngumisi pa siya pero hindi niya ako madadaan doon.

“Dei, hindi porket sanay ka ay ayos na. Ayaw ko nang ganoon. Tang ina!”

“Dei, pwede kang umangal sa ’kin, okay? Kung hindi ka komportable sabihin mo sa ’kin. Kung may ayaw ka, sabihin mo sa ’kin. Ayaw kong nagtitiis ka dahil lang gusto ko roon.”

“Alcinous, wala naman silang ginawa.”

“Wala nga silang ginawa pero hindi ka komportable sa mga titig nila. Ayaw ko no’n. Hindi na tayo kakain doon.”

“Alcinous,”

“Umangal ka kung gusto mo, Dei. Magreklamo ka kung gusto mo. It’s fine by me.”

“No, I don’t want to. You’ll get turn off.”

Umiling ako sa kanya at humakbang papalapit sa kanya. Damn. I really love this guy!

“I’ll show you the real me, Dei. So, show me yours too.”

“No, you can’t handle it.”

“I’ll handle it and cradle it, Dei. Wala akong pakialam sa kaartehan at katarayan mo. Huwag kang magkunwari sa harap ko para lang mas magustuhan kita. Remember, kahit na maarte ka, masungit, at mataray ginusto pa rin kita.” I said with conviction.

Kahit saan ako at kahit ano ang ginagawa ko, lagi ko siyang naiisip. Pagod ako at minsan naiisip ko na naman na tumigil sa pag-aaral ngunit gusto kong makapagtapos. Gusto kong iahon ang pamilya namin sa hirap at para din maging karapat-dapat akong lalaki kay Dei.

Nang may makita nga akong nagtitinda ng portable fan ay bumili ako dahil naalala ko kung gaano siya kapawisin.

“Alcinous?” Nagulat ako nang may magsalita sa likod ko.

Inabot ko ang bayad ng portable fan sa tindera at hinarap ang tumawag sa akin. Nanlaki ang mata ko nang makita ko ang dating gobernadora, si Fausta Aldejar.

“M-magandang hapon po.”

“Namimili ka?”

Nahihiya akong tumango rito.

Ngumiti siya. “Narinig ko mula sa mga trabahante na nag-aaral ka raw. Hindi ba iyon mahirap sa’yo?”

“K-kaya naman po.”

“Hijo, alam kong masipag ka at mabuting anak at kapatid. Kaya kung gusto mong magpatuloy ng pag-aaral hanggang sa kolehiyo ay ako ang magpapaaral sa’yo.”

“G-gov,”

“Marami akong iskolar ngayon at ang iba grumaduate na kaya naghahanap kami ng pwedeng ipalit.”

Mababait talaga ang mga Aldejar. Kaya nga kahit na hindi na gobernadora ay gov pa rin anag tawag ng mga tao sa kanya dahil sa kabutihan nila at sa pamamalakad nila sa Monti Alegri.

“Maraming salamat po, gov. Tatandaan ko po ang offer ninyo pero… gusto ko rin po kasing sumubok pumasok sa PMA.”

Napatango siya. “That’s nice. Pero kung magbago ang isip mo. Lumapit ka lang sa’kin o sa opisina ko. My staff will accommodate you.”

Nang makaalis si Gov ay sumulpot naman bigla si Honey.

“Hoy!” Tampal pa nito sa braso ko. “Ano ’yon? Anong sadya ni Gov sa’yo?”

Inirapan ko si Honey. “Wala.” ani ko at iniwan siya. Lumalayo na ako sa kanya dahil pinagseselosan siya ni Dei pero siya itong lapit nang lapit sa akin. Ayokong ito ang maging rason na mag-away kami ni Dei.

---

Nasuntok ako ni Thales Aldejar, ang nakakatandang kapatid ni Dei. Nakita niya kasi kaming dalawa doon sa palayan. Abot-abot ang aking kaba nang dalhin niya kami ni Dei sa mansyon ni Gov. Si Thales, para na niya akong gustong patayin sa pamamagitan ng titig niya sa akin.

Hinarap ko ang pamilya ni Dei, si Tita Athena, Tito Phill, Gov. Fausta, at ang kanyang kambal na kapatid. Akala ko tulad ng mga typical na napapanood sa telebisyon na kokontra sila sa amin at ipaglalayo kami sa isa’t isa dahil sa estado ng buhay namin ngunit hindi. Tinanggap nila ako bilang manliligaw sa kanilang anak.

“Tanggap ka namin na manliligaw sa kapatid ko, Alcinous. Pero sa oras na malaman ko na niloko at sinaktan mo ang kapatid ko. Huwag kang umasa na uuwi ka sa bahay ninyo na buo ang buto.” Banta ni Thales sa akin.

“Thales,” si Tita Athena sa kanyang anak. Bumuntong hininga siya at tipid akong nginitian. “Hijo, mga bata pa kayo ni Deimos magdahan-dahan lang kayo, okay? I’m not against kung ano man ang meron sa inyo ngayon basta tandaan mo na hindi lang kami uupo at manonood kapag nalaman namin na sinaktan mo ang anak ko.”

“Prinsesa namin si Deimos, hijo, mahal na mahal namin siya kung kaya’t kung ano ang makakapagpasaya sa kanya ay susuporta kami. Magtitiwala kami sa’yo, hijo, huwag mo sana kaming biguin.”

Lahat ng mga sinabi ng pamilya ni Dei, tinandaan ko at sinapuso ko. Ganon ako kaseryoso sa kanya. Lahat ng binilin nila ay hindi ko kinalimutan.

---

Nagulat ako ng isang araw, lunch time namin, ay bigla na lamang akong hindi pinansin ni Dei. At mukhang galit siya sa akin. Kasama naming maglunch sina Remy at Julito ngunit clueless din sila.

“Susundan ko.” sabi ko kina Julito at Remy.

Alam ko kapag galit siya. Hindi siya nagsasalita at nanlalamig na lang bigla.

Hinila ko siya sa banyo ng building ng mga ABM kasi iyon ang malapit sa amin. Hindi ako maharas sa kanya ngunit ayaw ko na nanlalamig siya sa akin. I confronted him in the bathroom—it was about Honey again. That woman!

Hindi ko inaasahan na ang pag-uusap namin doon sa banyo ay mauuwi sa pagsagot niya sa akin. Ang unusual niya at sobrang bilis ng nangyari sa banyo.

“I-I’m so sorry, Dei. Sinabi ko lang naman iyon kasi naiingit ako at nagagalit sa’yo. Ako ang matagal nang kilala ni Alcinous pero ikaw ang gusto niya— ang niligawan niya. Sorry dahil gumawa ako ng ganong kwento. Ang totoo ay nakita ko lang na nagkausap si Alcinous at Gov pero hindi ko alam ang pinag-uusapan nila.” sabi ni Honey nang puntahan namin siya sa kanilang classroom. Syempre dinala ko si Dei para maniwala siya. Ayaw kong nag-iisip siya ng kung ano-ano o nag-ooverthink.

“Sorry, Alcinous, Deimos. Hindi na iyon mauulit. Sorry talaga.”

Kinausap din namin si Gov sa issue na iyon at dahil doon nalaman niya ang plano kong pumasok sa PMA.

“T-totoo ba iyong sinabi ni Lala? Gusto mong pumasok sa PMA?” tanong niya nang ihatid niya ako sa labas matapos naming maka-usap si Gov.

His forehead crumpled and his eyes softened; the worry in his eyes was palpable. My heart constricted in response.

“Hmm. It was my father’s dream kaso hindi niya nakamit.” I carefully said.

His eyebrows almost meet at the center.

“At gusto mo ring pumasok doon? Magsusundalo ka?”

“Gusto ko rin iyon, Dei. At oo kung papalarin akong makapasok at makapagtapos… gusto kong maging sundalo.” Pagpapakatotoo ko sa kanya.

“It’s… dangerous.” Mahina at halos hindi ko na iyon marinig. “Ang mamatay para sa bansa ay walang katumbas, Dei. Kung papalarin akong maging sundalo at masama sa hukbong sandatahan ng Pilipinas. Isang malaking karangalan iyon. Oo, delikado. Palaging nasa sementeryo ang isang paa mo pero ang maging sundalo rin talaga ang gusto ko.”

Nagkatinginan kaming dalawa. Walang nagsalita sa amin ngunit parang nag-uusap ang aming mga mata.

Tumango ako sa kanya.

“Ayaw mo… ba?” Maingat kong tanong sa kanya.

“No, it wasn’t like that, Alcinous. Ang aking lang, it’s a very dangerous job. You will be the frontliner and the country’s first line of defense against any threat to the land.”

“Kaya nga may training at mag-aaral kami. Pero malayo pa siya, Dei. Huwag muna natin iyong isipin masyado. Malayo pa iyon.” sabi ko sa kanya at humakbang palapit bago ko siya hinalkan sa kanyang noo. 

I was nervous as hell while we were talking. I thought he would say something that might break us apart. But my heart eased when I heard that he was genuinely concerned about my safety.

---

This story is already

COMPLETED

on Amore VIP Group. Subscription starts at 50php per month. Message me on FB: Amore Contaleone for inquiries! :))

EPILOGUE PART 4: FINALE

Epilogue Part 4

We both successfully finished our studies. I completed my four years here at PMA. I was declared the valedictorian of Class Sibol-Lahi.

“His Excellency, the President of the Republic of the Philippines, the Secretary of National Defense, the Chief of Staff of the Armed Forces of the Philippines, the Commandant of Cadets, our respected professors and tactical officers, our beloved families and friends, my fellow cadets — good morning.” I said. Hindi ko maipaliwanag ang sayang nararamdaman ko ngayon habang nakatayo rito sa harap. May media at nandito ang presidente pero iisa lang ang laman lagi ng isip ko, si Dei na nandito sa graduation rites namin.

“Apat na taon ang lumipas simula nang tumungtong tayo rito Fort Del Pilar with nothing but determination in our hearts and the dream of becoming protectors of our motherland. We were strangers then — from different provinces, dialects, and walks of life — but today, we stand as one. We are Class Sibol-Lahi, united by the values of ‘Courage, Integrity, and Loyalty’.” I continued.

Sa kabila ng mataas na araw ay nakatayo ang kapwa ko mga kadete. Kasama ko sila na bumuo ng pangarap dito sa loob. Sabay kaming bumagsak at bumangon sa mga training namin.

“Alam ko… hindi madali ang daan na ating tinahak. We endured sleepless nights, countless formations under the rain and sun, drills that pushed us to our limits, and tests that challenged not just our bodies, but our very character. May mga araw na gusto na nating bumitiw, and there were friends we lost along the way — some who chose another path.” I paused for a bit para huminga ng malalim.

“We may wear different uniforms tomorrow — some of us in the Army, Navy, Air Force, or Marines — but we share one sacred duty, to protect the Filipino people, to uphold the Constitution, and to preserve peace and democracy.”

“Let’s be leaders who are not only feared by enemies but loved by the people we serve. Let us be soldiers who remember that the strength of our arms lies in the purity of our intentions.” Bigla kong naalala ang pambubully na aking dinanas dito sa loob. Sana wala ng cadet na makaranas ng ganon.

“As I end this speech, I would like to thank my partner and my source of strength, Deimos Aldejar. I don’t think I would have lasted four years here in the academy without you. Thank you for being with me since the beginning of this journey. I know I haven’t been a perfect partner in our relationship. We faced demons and challenges that almost tore us apart, but thank you for holding on, cub.”

May narinig akong mga hiyawan. Ngumiti ako.

“And to my fellow cadets, I look at each of you with pride and hope. We are ready , not because we are perfect, but because we were trained to rise each time we fall. We are ready, because we do not serve for glory, but for the country.”

“Mabuhay ang Sandatahang Lakas ng Pilipinas. Mabuhay ang PMA. Mabuhay ang bayan.” As I ended my speech, I looked for Dei in the crowd, and when I saw him, I smiled widely.

Dahil naging maluwag na ang kanyang schedule sa school nagkaroon kami ni Dei ng konting bakasyon sa Tagaytay. It was a present from his parents for me, and I tagged him along. Nag-celebrate na kami sa amin pero iba naman ito ngayon kasi kami lang dalawa.

“I think kaya naman ng grades ko ng cum laude. I really want it.” Nakangiti niyang sabi.

Nandito kami ngayon sa Morielli’s Inn & Diner. Pagkatapos kasi namin kanina doon sa Sonya’s Garden ay dito kami dumeretso. It was already late in the afternoon, tamang-tama naman na naabutan namin ang tila kulay gintong araw.

The place has an intimate garden restaurant at may candle-lit setup dinner kami. Thankfully the place was not that crowded when we arrived.

“Cum laude ka na.” Inabot ko ang kamay niya sa ibaba ng mesa at minasahe ito.

“Grabe naman ang believe mo for me.” I don’t know, but even before, I find it cute when he talks like this.

Nginitian ko siya. “Oo naman boyfriend kita eh.”

“That’s a biased judgement!”

I can’t believe that after so many years siya pa rin ang kasama ko ngayon. Ang dami naming napagdaanan sa relasyon namin pero kapiling pa rin namin ang isa’t isa.

Minsan naisip ko na ang dami kong pagkukulang sa kanya. Minsan naisip ko kung deserve ko ba siya. Hindi man niya sinasabi sa akin pero alam ko ang mga tulong niya sa pamilya ko sa Monti Alegri. Alam ko ang mga lihim niyang pagpunta sa bahay para sa mga kapatid ko. Sa mga selebrasyon sa bahay na wala ako ay siya ang nando’n.

Right now, I’m shaking in fear na baka dumating ang araw at maisipan niyang napagod na siya sa lahat ng ginagawa niya para sa akin. Natatakot ako na baka isang araw mawala siya sa akin.

Dei and I both grown in this relationship. Alam na alam ko dati kung gaano siya kabilis mainis at mairita. Tanda ko pa kung gaano siya kaarte at kataray noon pero gustong-gusto ko pa rin siya.

I was hoping that after my graduation, I would be able to attend Dei’s graduation since we were only given a month before deployment. Unfortunately, however, I was deployed before her graduation.

“Tavera, humiga ka dahil may tama ka.” Pigil ng commander namin sa akin nang bumangon ako sa aking bunk bed. Nagbaba ako ng tingin sa aking katawan na may bandage. Masakit pa siya at ramdam ko ang kirot ng sugat.

“Malalim ang tama ng baril sa’yo. You should avoid moving around to ensure a faster recovery.”

“Sir—”

“Lieutenant Tavera, alam kong matalino ka at magaling. Napatunayan mo na iyan sa loob ng PMA pero huwag mong pairalin ngayon ’yang katigasan ng ulo mo. We will not paralyze the mission anymore just because you got shot!”

Napayuko na lang ako. Nanlumo dahil wala akong magawa at hindi ko pa matawagan si Dei sa kanyang graduation. Tanging sa sulat ko lang siya nabati no’n.

Lahat may hanggangan. Lahat may limitasyon. Kahit gaano mo pa kagustong lumaban may mga bagay na kusang kumakawala sa kamay mo kahit pinaghahawakan mo ito ng mahigpit.

“Nasaan ka ngayon?” Paos ang kanyang boses.

Humigpit ang pagkakahawak ko sa aking telepono. Gusto ko siyang puntahan. Gusto ko siyang samahan ngayon.

Huminga muna ako ng malalim. “Dei, alam mo naman ang rules. I cannot tell you the details kung saan kami ngayon but I’m in a safe place, Dei.” Mahinang wika ko sa kanya. Anong oras na kaso nagre-review pa rin siya. Nag-aalala na ako sa kanya. Baka hindi na siya nagpapahinga dahil sa kanyang nalalapit na board examination.

“Ah, oo nga pala. Bawal sabihin.” The displeasure and pain in his voice were so evident that I couldn’t help but feel guilty.

“Dei, please understand-” sulsol ko sa kanya kaso pinutol niya ako.

Sa ilang sandaling pananahimik niya sa kabilang linya ay parang higit pa iyon sa taong nilaban ko sa loob ng academy.

“Ang hirap ng ganito, Alcinous.”

Kahit sa boses niya ay ramdam ko na ang kanyang frustrations at pagod.

“Dei, you know our situation-” subok paliwanag sa kanya. Nagbabakasakali na baka pwede pa, na baka maagapan pa.

“Nahihirapan din naman ako rito, Alcinous! Oo naiintindihan ko pero, shit! Ang hirap! Ngayon… gusto kitang makita! Gusto kitang makasama at sabihin sa’yo lahat ng worries ko pero wala ka!”

Parang may kamay sa loob ng dibdib ko na pumiga sa aking puso. Habang naririnig ko ang kanyang iyak ay gusto ko na ring umiyak sa sakit na aking nararamdaman ngayon. Ito ba ang pagmamahal na natatanggap niya mula sa akin?

“I’m sorry, Dei!” The only words I could muster were because my heart was wrenching inside my chest.

“’Yan na naman! Sorry na naman! At ano ang susunod mong sasabihin? Nakakayanin natin? Tang ina! Limang taon na tayo sa ganito, Alcinous! Hindi k-ka ba napapagod kasi a-ako… oo. Pagod na p-pagod na ako!” sigaw niya sa kabilang linya.

Tumingala ako at bumuga ng isang malalim na hininga. Parang tiniris-tiris ang puso ko habang nakikinig sa kanya. Masasakit man ang kanyang mga binitiwang salita ngunit mas naninikip ang aking dibdib habang nakikinig sa kanyang boses na parang nawawalan na ng pag-asa.

“Dei, please don’t! I promise you-!”

“Tama na, Alcinous! Ilang pangako na ba ’yan? Ang hirap nang paniwalaan ng pangako mo eh! You know what, I forgive you for not coming to my capping and pinning. Kagaya ng sabi ko, ‘I understand you’. At no’ng graduation ko… once again, hindi mo natupad ang pangako mo sa akin. At naiintindihan na naman kita kasi kaka-deploy n’yo palang at sinumpaan n’yo ’yan! Ano bang laban ko eh, Pilipinas na ang pino-protektahan ninyo! Pero ngayon… pagod na ako, Alcinous! Please, pagpahingahin mo naman ako-ang puso ko! I’m so drained right now-stressed, pressured, and overwhelmed! I really need you here! God! Hindi ko na nga ramdam na may boyfriend ako, eh! Minsan nakakalimutan ko na may boyfriend ako!”

Kahit na hindi ko siya nakikita batid ko ang kanyang panginginig sa kabilang linya. Anong klaseng boyfriend ako?

“Dei, please don’t be like this. It’s unfair na nandito ako, malayo sa’yo at-”

“Let’s not talk about fairness here, Alcinous! Ayoko kong magkwenta sa nagawa at sinakripisyo ko sa pisting relasyon na ’to!”

That made me stop. Ito na ang kinakatakutan ko. The fear that had been lurking in my mind was finally happening. I never entertained this kind of thought before. Kapag sumasagi siya sa isip ko ay kaagad ko itong winawaglit pero ngayon hindi ko na siya maiiwasan. Para siyang baril na tumama deretso sa puso ko, parang walang kahit na anong bullet proof ang makakapigil sa balang binato ni Dei sa akin.

Saglit kong nilayo ang telepono sa aking bibig dahil umiyak na ako. Kailanman hindi ako umiyak ng ganito sa mama ko nang iwan niya kami. Kailanman hindi ako nakaramdam ng ganitong klaseng sakit nang talikuran kami ni Mama.

Kung hindi ako mamamatay sa gyera o ingkwentro. Mamamatay ako dahil kay Dei.

“Sorry, Dei. Sorry dahil nahihirapan at napapagod ka na. Sorry kasi wala ako d’yan sa tabi para madamayan ka rin sa hirap mo. Sorry sa dami ng pagkukulang ko sa’yo bilang boyfriend mo. Patawad sa m-mga pangako kong nabigo.” Kailangan kong kumuha ng hangin sa ere dahil kinakapos na ako sa hangin.

Lihim akong umiiyak sa habang nakikinig sa kanyang iyak. Sana nando’n ako sa tabi niya upang mapunasan ko ang luha niya. Sana nando’n ako kasama niya upang masamahan ko siya sa kanyang dinaramdam ngayon.

“Ang hirap maki-hati ng oras sa p-pangarap mo, Alcinous. Kaya please, t-tigilan na natin ito. Pinipilit pa kasi nating, ilaban itong relasyon na ’to kahit na hindi naman kaya.”

Napatango ako habang nakikinig sa kanya. I cannot be selfish at this point. Ayaw kong maging makasarili ngayon dahil alam kong may paparating siyang exam. Ayaw kong isipin niya ang sitwasyon namin at ang relasyon naming unti-unting natitibag habang may malaking examination siyang pinaghahandaan.

“Alright. Let’s end this. If that’s what you want.” Ang hirap niyang sabihin parang may sumasakal sa aking leeg habang nililitanya ang mga salitang iyon.

Pinalampas ko ang PNLE bago siya kontakin muli ngunit hindi ko na siya ma-contact pa. Pati si Zayla ay tinanong ko kung nakita niya ba si Dei sa Monti Alegri o dumalaw ba ito sa bahay ngunit hindi na raw. Nang malaman ko ang resulta nf kanyang board examination sobrang saya ko no’n kahit na nasa gitna kami ng misyon.

Nang makauwi ako ay saglit akong umuwi sa bahay. Umangal si Papa dahil nagbago na raw ako. Parang nagsisisi siyang naging sundalo ako dahil parang nawalan daw siya ng anak. Pati sa aming mga kaibigan ay hinanap ko siya kaso wala rin. Wala na rin silang kontak o balita kay Dei at hindi rin siya mahagilap sa social media.

“T-tita,” halos lumuhod na ako sa harap ni Tita Athena. Dahil lahat ng pinagtanungan ko wala nang balita kay Dei. I have no choice but to look for him through his family. At sa ilang araw kong pagsunod sa pamilya ni Dei, si Tita lang ang humarap sa akin.

Nasa isang restaurant kami sa tapat ng kanilang building. Nagulat ako nang bigla akong lapitan ni Tita Athena. Kahit saan na ako nakarating sa pagsugod ko sa kanila at ngayon si Tita na ang lumapit sa akin.

“Alcinous, kahit saan mo pa kami sundan hindi mo makikita ang anak namin dito.”

Saglit akong napayuko. “Tita… patawarin n’yo po ako kung nasaktan ko si Deimos. Patawad po kung hindi ko po napanghawakan ang pinangako ko sa inyo noon. Patawarin niyo po ako kung dahil sa akin labis pong nasaktan si Dei.”

“Kaya nga itigil mo na ito, hijo.”

Umiling ako. “Ayoko po.”

“Alcinous,”

“Inaamin ko po ang pagkukulang ko sa relasyon namin. Inaamin ko po na hindi naging sapat ang aking mga nagawa sa relasyon namin… pero mahal na mahal ko po ang anak ninyo, tita. It… it may sound unbelievable and exaggerated, but I really do love your son so much. Hindi ko po alam kung magmamahal pa po ba ako ng ganito.” Sinalubong ko ang mga titig ni Tita sa akin. “Please, Tita, sabihin n’yo po sa akin kung nasaan si Dei. Gustong-gusto ko po siyang makita.”

Bumuntonghininga siya at napapikit.

“Dei is still in the process of healing his heart, Alcinous. You leave a huge hole into his heart kaya hayaan muna natin ang anak ko. Hayaan muna natin siyang hanapin ulit ang mga parte ng kanyang puso na nawasak mo.”

I swallowed. “Tita… gusto ko lang pong makita si Dei. Pangako po… hindi ako lalapit sa kanya. Pangako, Tita, hindi ako magpapakita sa kanya.” I swear.

“My son will hate me for this, Alcinous. At first nga ayaw naming umalis siya pero nang malaman namin ang nangyari sa inyo… hinayaan namin siya sa kanyang desisyon. And it’s been years, we also miss him so much.”

Napatango ako.

“If he wasn’t able to heal his heart in those years, baka nasayo pa rin ang parte ng kanyang puso na nawala, hijo. Wala akong ibang hiling kung hindi ang sumaya ang anak ko, Alcinous. Please, keep your promise. Sasabihin ko sa’yo kung nasaan ang anak ko pero hayaan mo muna siya.”

Sinabi ni Tita Athena sa akin na nasa US si Dei. At nang maabutan kami ni Thales ay kaagad niya akong sinuntok. He cursed at me and threatened me once again. Hindi ako lumaban kay Thales at hinayaan ko siyang ibuhos niya sa akin ang hinanakit niya.

“Fuck you! Kung hindi ka lang importante sa kapatid ko papatayin kita! Huwag mong guluhin ang buhay niya sa US. Maayos na siya roon!” Nanlilisik ang mga matang sigaw ni Thales sa akin.

Sa mga bakasyon ko umuuwi ako sa bahay pero kaagad ding nagpapaalam dahil pinupuntahan ko si Dei sa US. And one time nga nagkita kami ng kanyang classmate na si Charmel sa airport kasama si Thales. Hindi ko alam kung saan sila pupunta pero nakapag-usap kami at nagkwento siya sa akin tungkol sa kanilang pagkakaibigan ni Dei at ang mga little wins ni Dei sa school. Ang pagiging dean’s lister nito lagi, ang pagkapanalo nito ng Mr. Intramurals at iba pang mga aktibidad sa loob ng university na napanalunan niya.

I was living next door to Dei’s apartment whenever I visited him in US. Nirerentahan ko ang katabing room kahit na nasa Pilipinas ako. Kapag may duty siya lihim akong sumusunod sa kanya. Sa mga leisure time niya pinagmamasdan ko siya mula sa malayo. Kapag may party siyang pinuntahan at tamang nando’n ako, nakabantay ako sa kanya mula sa malayo.

Lihim nga akong nakakahinga ng maluwag kapag may mga puting lalaking lumalapit sa kanya na kaagad niyang dinidisma. Sa bawat dalaw ko sa kanya sa US tanging bitbit ko lang pauwi ay ang nga larawan niya na lihim kong kinukunan.

And when I heard through our senior high school group chat that he was back in Monti Alegri, I immediately filed for leave.

The first time I saw him in Monti Alegri after so many years since we broke up, I could literally feel time slowing down around us. He was wearing his nurse uniform and trying to make his way through the sea of people in the middle of the street.

“Make way! He’s a nurse. He knows what to do! Allow him to help the man!”

He looked so fucking good in his green nurse uniform. My heart launched a wild beat when he raked his eyes over my body. I was only wearing a dark brown shirt that hugged my figure perfectly, combat pants, and combat boots. My dog tags hung from my neck along with a striped scarf.

It was still the same. My heart still knew who owned him, even after all this time. I realized that no matter what happens, I will always go back to him. We break each other’s hearts, but we are also the healers of our broken hearts. No one can mend our hearts the way we heal each other.

I woke up with kisses on my face. Amoy niya palang kilalang kilala ko na. Nagmulat ako at malaki kaagad ang aking naging ngiti nang makita ko si Dei sa aking ibabaw. Nakadapa siya at humalik sa akin. I’ve always wanted his kisses.

Pagkatapos no’ng kasal namin may mission kaagad ako kaya nito lang kami nakapag-honeymoon. We spent the first week of our honeymoon in Japan, and right now we’re in Campo Otso for the second week. Sabi niya kasi gusto niya ng probinsya na naman daw pero hindi sa Monti Alegri dahil baka magambala kami sa aming mga kaibigan. And one of my comrades suggested this province.

“Good morning, hubby!” Malambing niyang untag sa akin.

I snaked my arms around his small waist. Ilang beses ko nang nakita ang kanyang katawan. Hubo’t hubad man o hindi talagang palagi akong gutom pagdating sa kanya. Siguro dahil buwan-buwan bago kami nagkikita.

I gave him a hot French kiss before running my tongue along his jaw down to his neck. Tang ina! Ang bango niya talaga palagi. Kahit noon na pawisin siya palagi siyang mabango!

“Good morning, cub.” Seksi kong untag.

He giggled above me. He groped for my steel-hard length under the sheets. Tinulungan ko siyang ipasok ang aking pagkalalaki sa kanyang namamasa pa na butas. He was still loose from last night’s lovemaking, which made it easy for me to enter his hot, wet, and slippery hole.

“Fuck!” I cursed the moment his hole sucked my dick.

“Nggh,” ungol niya at umikot ang mata.

Yumakap si Dei sa aking leeg at ang kamay ko naman ay nasa pwetan niya. I hammered his asshole hard into my hard member as he sang my name on the air.

Our bodies slammed wildly against each other. His hole tightened around my length.

“Ahh, you like this, right, cub?” I murmured against his ear before licking it.

“Y-yes, I like it. I love it, Alcinous!” he grunted and shouted like a cat as I grinned and deepened my thrust inside his hole.

“Hmm, you love how my dick feels inside this hole, cub?”

Tumatalbog siya sa ibabaw ko at tumango.

“Y-yes, please, f-faster. Faster, please! I-I’m cumming!”

“Y-yeah!” Dammit! I hugged his body before pinning him to our bed, hanging my legs over his shoulders, and then drilling my hungry cock into his hot, wet hole!

“I-I love you, Dei!”

“Ah, ahh! I… hng, love you… uhmm, too, Alcinous!”

Lumabas kami ni Dei sa aming unit at bumaba para sa aming late lunch. Gusto ko sanang sa room na lang kami kumakain kaso sabi niya wala na raw kaming ibang magawa sa kwarto kung hindi ang mag-love making.

Dei and I talked about having a baby (surrogacy o baka mag-ampon) pero ayaw pa at siya lang naman ang sinusunod ko. Busy siya sa kanyang doctoral at ako naman ay laging wala sa aming bahay sa Monti Alegri (bago palang natapos) dahil sa trabaho ko na kung saan-saan nadidestino. Hindi rin naman kami nagmamadali sa ganon. At saka may mga anak naman ang mga kaibigan namin kung gusto namin ng bata.

Sinubuan ko siya sa binili naming ice cream. Nandito kami sa bagong bukas na mall dito sa Campo Otso. May souvenir shop kasi rito at nais naming mamili para sa aming pamilya at sa mga kaibigan namin.

Pinunasan ko ang kanyang labi. Natawa siya at pinakita sa akin ang kanyang kinaaaliwan doon.

“Ang cute ni Cecel, hubby. Gusto niya raw na sumama sa atin sa susunod.”

Umiiyak si Cecel sa video dahil namimiss si Dei. Hindi ito mapatahan ni Manong Cesar. Hindi ko pa rin nakakalimutan ang mga tulong ni Manong Cesar sa akin. Iyong kotse ni Dei na maayos naman pero sadya niyang pinalitan ng sirang battery para hindi umandar. Ang mga text niya sa akin kapag lumalabas si Dei para ako ang sumundo rito. May mga tricycle naman talaga sa lugar kaso binabayaran ko upang hindi roon dumaan.

“Next time isasama na natin siya.”

Tumango si Dei at muli ko siyang sinubuan.

Habang naglalakad kami ay may lalaking dumaan sa tabi namin. Mukhang nagmamadali sa laki ng hakbang.

“Zadkiel, saglit lang!” Pareho kami ng asawa ko—ni Dei na napatingin sa isang lalaki na nakasunod doon sa lalaking kakaraan lang sa tabi namin.

Nabundol niya si Dei. “S-sorry, sorry, talaga!”

Umiling si Dei. “It’s fine. Hinahabol mo iyon?” Turo niya sa lalaking lumalayo na.

Nahihiyang tumango ang isang maliit na lalaki. “O-oo, sorry talaga huh.”

“It’s fine. Habulin mo na iyon. Mukhang may LQ kayo?”

“H-hindi sa ganon.” anito bago humabol doon sa lalaki.

Bumuntonghininga ako at ganon din ang aking asawa sa tabi ko.

“Gagawin mo ba iyon sa akin, hubby?” Nagulat ako sa tanong niya.

“What? No! Bakit kita papahabulin sa akin?”

Nagkibit siya ng balikat. Niyakap ko ito gamit ang akupado kong kamay. Paper bags na nasa wrist ko at towel sa kamay at ice cream sa kabila.

“Mas gusto kong ako ang maghabol sa’yo. Kahit magmukha na akong stalker, basta ikaw hindi ako aayaw.”

Ngumisi siya at tumingkayad upang hagkan ako. “You love me that much, huh!” Tukso niya sa akin.

“I love you so much, Dei. Dati pa akong patay na patay sa’yo.”

“But I think I love you more!”

“No, I loved you more the first time I saw you!” I said, smiling before kissing his lips that were smudged with chocolate ice cream.

Before, I wondered if I could love someone as much as I love Deimos. But now, I’m certain that I can only feel this kind of emotion with him. The moment I crossed the boundaries between us, I knew I couldn’t go back anymore—I was trapped in his heart. He is the only thing that has been certain for me since the moment I first saw him.