PROLOGUE

Gustave’s

POV

As soon as I got inside of the studio, the photographer instructed me to go in front and I did what he said.

Too many lights, cameras, and people. I put on a smile, looked at the camera, and started to do the posing.

My name is Gustave Salvatore, I am one of the richest people in the business industry. I own a company and I am a model too.

“That’s all for today, we’ll send you the details for the next shoot” I nodded to Micael, my friend, the photographer. And after that, I gathered my stuff and went to my personal bathroom here in the studio. Yes, I have one. I started to unbutton and undo my clothes. I moan as the cold yet refreshing water touched my skin. Oh, this is good. I said to myself.

Tumingin ako sa kawalan… kung hindi lang dahil sa isang katok ay hindi pa ako babalik sa huwisyo ko.

KNOCK KNOCK

“Yes?” I said “Sir, sorry for interrupting you, but you should hurry up” my assistant answered. “Why?” I asked, curiously “you have a meeting with this Gabriel Lee, a student from a University who invited you to be their guest speaker.”

Nasapo ko ang ulo ko. I almost forgot, damn it! “Okay, just give me a five minutes” I said. I continued what I am doing as I heard my assistant walk out.

Minutes later, I got finished. Nang matuyo ko na ang lahat ng tubig sa katawan ko, nagsimula na akong magbihis.

I wore a blue fitted pants, and white long sleeves for the inside and blue coat. Isinuot ko ang sapatos ko at inayos ang tie and after my hair’s done, lumabas na ako sa kwarto.

I sighed as I see many of the reporters and camera mens who are waiting for me. Nagpatuloy lang ako sa paglalakad ko, habang ang mga body guards ko naman ay patuloy sa pag-escort sa akin.

This is usual, nangyayari sa akin ito sa loob nang araw-araw. I sometimes wonder kung bakit nag-model pa ako. Sana, kung hindi nalang ako nag-model, tahimik pa ang buhay ko.

As soon as we got to my car, binuksan iyon ng isa sa mga tauhan ko, kaagad akong sumakay doon. The driver started the engine and then, the car started to run.

Headed to my company, I sighed once again, see you, work.

…

Nikki’s POV

I am gathering all my stuff right now because I am in hurry. Hurry because I should be leaving right now. Leaving because of that damn meeting. Meeting that I shouldn’t be attending right now if it wasn’t for my best friend.

“Sorry, Nikki” Gabriel said with an apologetic smile. I just sighed. “What else could I do? Haha” I said, jokingly. “It’s okay, Gabriel” I said to him.

Patuloy ako sa paglagay ng mga gamit ko sa bag ko habang siya naman ay sinusulat ang mga tanong na ipapatanong niya sa akin.

I am nervous, cause I don’t have any back ground about the person I am about to see. And I don’t exactly have any idea on how to ask questions. I sigh.

And oh, by the way, I am Nikki Queen, 23 years old and a college student. I am now living in this apartment with my best friend; Gabriel Lee.

“Okay, so, here are the questions as well as the address of the company.” Kinuha ko ang notebook ni Gabriel. “When you’re already there, dumeretso ka sa receptionist and sabihin mo yung name ko” bilin niya sa akin.

Tumayo na ako at kinuha ko ang susi ng car niya. “Ihahatid ka nila sa office niya, wag kang kakabahan. Make it casual, na parang nakikipag kwentuhan ka lang, okay?” Sabi niya sa akin. Napatayo na rin siya.

“Oo, sinabi mo na yan. Ano ba?” Sabi ko sa kanya, nag-nod naman siya. “I am just making sure. Nikki, are you going to be alright?” Alalang tanong niya

“Yup!” Sabi ko sa kanya. With all my stuff, kinuha ko ang jacket ko at tumungo na ako sa pinto. Humarap muli ako kay Gabriel. “Bye, Gabriel. Wish me luck!” Sabi ko, sabay kindat.

Nakita ko pa siyang umiling at bumuntong hininga bago ako tuluyang lumabas ng kwarto.

Pagkalabas ko ng apartment, kaagad akong dumeretso sa sasakyan ni Gabriel at pumasok doon. I started the engine and after that, nagsimula ng gumana ang sasakyan.

“Good luck, Nikki. Good luck”

…

Third Person’s POV

Ipinarada ng binata ang sasakyan niya sa harapan ng isang malaki, mataas at gawa sa salaming gusali.

Halos malula siya sa nakikita niya. Umiling siya. “Hooo!” Isinuot niya ang jacket niya at kinuha ang bag, pati narin ang notebook ng best friend niya.

Isinara na niya ang sasakyan at naglakad patungo sa gusali. Pagkapasok niya, ay kaagad siyang dumeretso sa receptionist, gaya ng sabi ni Gabriel.

“Yes, sir?” Sabi ng babaeng naka-uniform “uhmm, meeting with Mr. Salvatore?” Sabi niya sa babae pagkatapos niyang tignan ang pangalan ng taong katatagpuin niya.

“The name, sir?” Tanong muli ng babae “Gabriel… Gabriel Lee” naka ngiting sagot niya. Tumango ang babae sa kanya at tumingin sa lists na hawak niya.

Ilang saglit lang yun at muling tumingin sa kanya ang babae. “Let me guide you, sir. This way” magalang na sabi sa kanya ng babae, sabay gaya ng kamay niya.

Tumango siya at sumunod sa babae. Pumasok sila sa isang elevator, pagkapasok nila ay may pinindot ang babae. Kataka-takang dalawa lang ang numero ng elevator na iyon, di gaya ng iba pang mga elevator na nagamit na niya.

“If you’re wondering, this is the elevator of the President. He doesn’t like to use the other elevators” parang nabasa ng babae ang nasa isip niya. Wala siyang nagawa kundi ang tumango.

TING!

Bumukas ang elevator at bumungad sa kanila ang napaka gandang office.

Gawa sa salamin ang buong office na iyon, na siyang dahilan upang makita ang view. May isang mesa din sa gitna ng office na gawa sa mamahaling kahoy na kulay itim.

Nasa mesang iyon ang isang monitor, mga papeles at ilan pang mga gamit. Maayos ang pagkaka-lagay ng mga iyon.

Kulay abo naman ang mga cabinets maging ang mga ilaw ng office. At puti ang mga furnitures. Sadyang pang lalake talaga.

“Sir Salvatore will come in a minute, please take your seat” sabi ng babae sa kanya at lumabas na. Ginawa naman niya ang sinabi ng babae.

Inilabas niya ang laptop niya at binuksan iyon. Kakatapos lang niyang i-type ang password niya nang biglang bumukas ang pintong gawa sa salamin ng office.

Hindi niya napansin ang pagdating ng ka-meeting niya kung hindi lang ito tumikhim. “Ahem” baritonong boses iyon.

Nagulat siya sa kanyang nakita nang tumingin siya sa pinagmulan ng boses.

Nakasuot ito ng kulay asul na coat maging pantalon. Halata sa pagka-pino ng damit na mamahalin ito.

Na-amoy din niya ang mamahalin at panglalakeng pabango nito. Ngunit ang kumuha ng kanyang atensyon ay ang mga mata nito.

“Good morning, Mr. Lee. I am Gustave Salvatore, pleasure to meet you” sabi sa kanya ng lalake at inilahad ang mga kamay niya.

“Ah…eh…” tanging nasagot niya sa lalake.

“Shit!”

Itutuloy…

The FIENDISH Story of yourbitterman (BoyxBoy)

AUTHOR

Dear readers,

The following names of the characters in this story, scenes, places, and companies are not true and are just made by the imagination of yours truly.

This story is marked MATURE because, some of its words and scenes are not appropriate for the minor readers.

You are not going to be forced to read this story if you don’t want to read it but if you want to… READ AT YOUR OWN RISK!

This story is basically a fiction and contains boy to boy relationship. If you’re an homophob., I recommend you not to read this. The following actions, intimate scenes, and words here are not true.

The FIENDISH Story of your bitterman (BoyxBoy)

Chapter 1

A/N: Your cute Nikki Queen on the picture.

Nikki’s POV

Kring! Kring!

I heard the clock, ringing. “Shit!” I said, before I immediately stood up and then started to run to the bathroom.

Today is the start of the second semester, and I must not be late.

Hi, my name is Nikki Queen, a third year college student at Salvatore College. I’m 23 years old and self supporting student and the rest is history.

Pagkatapos kong maligo ay nagbihis na ako. I wore a khaki pants, which is brown and white polo shirt plus the black shoes. Bagay naman sa akin, kasi puti ako.

I am half-half, I mean, it’s obvious because of my surname but sad to say, my father left me without any warning while my mother is carrying me in her womb.

My mother is not alive because she died after giving birth to me and telling my name. It’s sad, I know but as days pass by, I was able to accept it.

And now, I’m alive and strong! Haha, well… I need to leave, I’m gonna be late!

…

At school

“That’s all for now, you can take your break guys.” Our Prof said and immediately exited. He was, I think, in his mid-40’s.

Tsk! First day na first day, nakaka-stress na. Imagine, may assignment na kaagad kami dun sa mga naunang subjects. Hayyyy

By the way, I am taking MasCom or Mass Communication.

After gathering all of my stuff, I stood up and just when I’m about to walk, someone called me.

“Nik!” He said while walking towards me. “Hey! Musta na?” I asked. He’s Gabby, my ever dearest friend, classmate, and also my roommate sa apartment.

“Bakit ang aga mo palang wala? Pagka-gising ko wala kana.” I asked him again. “Well, I tried to wake you up but because you’re a sleepy head, you didn’t budge, haha” he answered.

I just tsk-ed and laughed.

Naglakad ako habang naka-sunod naman siya sa akin. We are now heading at the cafeteria of the university, saan pa ba kami pupunta?

As soon as we got to the cafeteria, pumwesto kaagad ako sa favorite spot ko na sa kabutihang palad ay walang naka-upo.

“Same spot, eh?” Gabby asked, I just nodded and put my bag on top of the table. “Yeah, always” I added.

“Anong gusto mo? My treat” sabi niya while getting his pocket, “same as yours” sabi ko naman sa kaniya. I heard him said “OK” and walk going to the counter.

While Gabby is ordering our food, I started to bring out my sketch pad and pencils, yes, they’re always with me para kapag may magandang scenery akong makita, mai-sketch ko.

I started to draw the field that is covered by the green Bermuda grass. The trees, benches, and the people.

The bright sun with a radiant light that illuminates the whole world and even the flying creatures.

The scene gives positive effect on me. I was engrossed with sketching that I didn’t notice Gabby is already sitting at the other side of the table.

“Nik! Hey, your food’s here.” He said and that caught my attention. “Oh, sorry” I said and then set my sketching materials aside.

“Thank you for the treat, Gabby!” I said while smiling. As usual, Gabby ordered something healthy. Sa bagay, kailan ko ba siya nakitang kumain ng junk foods at uminom ng soft drinks.

He ordered egg-sandwich, a vegetable salad plus orange juice. So healthy! I mentally said but nevertheless, I started to eat the foods.

…

I glanced at my wrist watch and saw that it’s just 2 o’clock, jeez! Ang tagal pa.

“Ayusin mo nga yang mukha mo, tatanda ka nyan haha” biglang sabi ni Gabby na katabi ko lang.

Tinignan ko lang siya nang masama at nag-peace sign naman siya sa akin. Paano akong hindi bubusangot eh ang pangit na nga ng Prof namin eh ang arte-arte pang magsalita.

She is pronouncing the words inappropriately, tapos wala pang consistency yung accent niya. Mas magaling pa yata kami ni Gabby mag salita sa kanya.

“Hoy! Baka mahipan ka ng masamang hangin at baka mag-stay ng ganyan ang mukha mo” bulong niya sa akin.

Bumuntong-hininga lang ako at umayos ng upo. Nakaka-asar lang kasing pakinggan ’tong teacher na ’to. Tsk!

Bla bla bla…

After 12345 hours, natapos din kami. Hayy, feeling ko isang taon akong tumanda ng dahil sa kanya.

“Okay, guys. Don’t forget your assignment huh?” Sabi ng Prof na may magulong accent. “Yes, Ma’am!” Sigaw ko kasabay ng mga mate ko.

Lumabas na siya at nagsitayuan naman ang mga kaklase ko, maliban sa akin.

“Sige, punta muna ako sa library Nik. See you in a bit!” Paalam sa akin ni Gabby. Tumango lang ako sa kanya.

After a moment of sighing, nagpasya na akong tumayo at magligpit ng mga gamit ko, actually, hindi ko man nga sila nagamit ng dahil nga sa yamot ako sa Prof ko.

I guess, I have to read the topic at home at baka mas maganda pa ang malaman ko kaysa sa diniscuss niya.

…

I was walking along the hallway while texting Gabby on where is the building of the next class when I suddenly bumped to someone.

“Ouch!” Sabi ko dahil ang sakit ng pagkaka-bunggo, nabitawan ko pa nga ang phone kong luma at dahil doon nasira na ito.

Kaagad ko iyong pinulot at inayos ko pero sira na. Pagka-tapos noon ay mabilisan akong tumayo upang habulin ang walang modong bumunggo sa akin.

Humarap ako sa direksyon niya at dali-daling naglakad papunta sa kanya. Akala mo kung sinong walang binunggo, pwes, humanda ka sa akin.

Lintik lang ang walang ganti!

“Hoy!” Tawag ko sa kanya pero tuloy parin siya sa paglakad. “Hey!” I called again but he didn’t bother to look at me and that pissed me off.

The man is way taller than me but not totally, siguro hanggang baba lang niya ako. He is wearing gray suit and pants with black shoes.

Medyo kulot ang hair niya and he has a broad back, very manly shoulders kaya siguro ang sakit ng pagkaka-bunggo niya akin.

Nang makalapit na ako sa kanya ay kinalabit ko siya na dahilan upang huminto siya. “Yes?” He said after pausing and looking at me.

His face is perfect! Perpekto ang mukha niya, lalo na ang panga. Matangos din ang ilong at mga mata niyang kulay abo.

“What is it?” He asked. Kaagad naman akong tumikhim at tinignan siya nang masama. “Look at this” sabi ko at ipinakita ang phone kong sira.

“And then?” He asked me with what-the-hell-is-with-that look. “Nasira itong phone ko ng dahil sayo” matapang na sabi ko “so, what?” Inip na tanong niya ulit. Walang modo!

“Dahil sa kabastusan mo! Nasira ang phone ko. And I just want to say THANK YOU VERY MUCH FOR DESTROYING MY ONE AND ONLY PHONE, YOU ASSHOLE!” Galit na sabi ko sa kanya.

Pagkatapos kong sumigaw at sabihin ang mga yun, tila wala man ito sa kanya, nakatingin lang siya sa akin na parang bagot na bagot. Nagdilim ang paningin ko at ginawa ko ang bagay na hinding-hindi niya makaka-limutan sa buong buhay niya.

It may sound girly but I don’t care. He deserves it…

KICK!

“AWWWW! What the f-fuck!?” Sigaw niya habang sapo-sapo ang pagka-lalake niya matapos kong sipain ang mga bola niya.

“Blee!” Sabi ko and then stuck my tongue out and then walked away like nothing happened.

To be continued…

A/N: Ayan na guys… Nikki is mean, I am telling it to you right now. Haha

Vote and comment! :)

Chapter 2

N/A: Gustave’s photo on top.

Gustave’s POV

I was walking along the hallway when I suddenly bumped to someone but I didn’t look at whoever that is cause I’m on a hurry.

I continued walking cause as what I’ve said, I’m on a hurry. By the way, I am Gustave Salvatore, 30 years old, I’m one of the top 5 richest people in the country. I own a lot of businesses and one of these is this University.

I am the owner of this University and that is the reason while I’m on a hurry cause we will be having a meeting and I shouldn’t be late.

Naglalakad ako at wala akong pakialam sa mga nakaka-bangga ko nang marinig kong may tumawag sa akin.

“Hoy!” I continued walking “hey!” I sighed knowing that he is the one I bumped to a while ago. I continued on walking, not minding him. Alam kong lalake siya, cause I was able to glance at him while he is picking up the parts of his phone.

Not my fault. I said to myself, it wasn’t my fault, yeah. It wasn’t.

I am busy telling that to myself that I didn’t notice that he is already in front of me. Tsk.

“Yes?” I said, he looked at me like he’s studying my face. I need to go so I must finish this, now.

“What is it?” I asked, this time. Nang matapos siyang tumingin sa akin ay inilahad niya ang kamay niyang may hawak ng phone niyang nakakalag.

“Look at this” sabi niya, with a small yet nice voice. He is smaller than me, hanggang baba ko lang yata siya.

He is wearing white long sleeves, khaki pants plus the black shoes, not bad . It compliments his skin color, he has this cream colored skin, he is thin, but not the literal thin.

Maliit ang mukha niya, na halos kagaya na ng sa babae, matangos ang ilong, at mapupulang labi.

Damn it! I cursed. I shouldn’t be telling his features, I should be walking cause I have a fucking meeting.

“And then?” I said while looking at his hand, so small hand.

“Nasira ang phone ko ng dahil sa’yo” he answered and I looked at his face again. “So, what?” I asked, bored. Sorry not sorry but I really need to leave you.

His face turned to bright red and that made me stunnned for a while and then, he shouted right in front of me.

“Dahil sa kabastusan mo, nasira ang phone ko, and I want to say, THANK YOU VERY MUCH FOR DESTROYING MY ONE AND ONLY PHONE, YOU ASSHOLE!” My lips were about to form a smile but I stopped them.

Instead, I gave him a bored look, not showing that I was about to smile because of what he has done.

I never encountered a person, as cute as him. I smiled in my mind.

I saw that he got irritated but I didn’t mind it, as what I’ve said, I have a meeting.

I was about to walk again but because of what he did, I wasn’t able to.

He did the thing that a man never wanted.

HE KICKED MY BALLS.

I immediately hold my balls while I’m about to kneel. Damn it, that really hurts!

“What the f-fuck!?” I asked him, still holding my balls cause they really, really hurt.

He stood there and looked at me for a while before sticking out his tongue. “Blee” sabi pa niya bago tumakbo paalis.

“Damn it!” I said, mas lalo akong male-late nito sa meeting.

…

AFTER gaining my composure, I opened the door of the conference room with full of might.

As I enter the room, my board members, executive staff, and some of the professors in my university stood up to welcome me.

“Good morning, sir” they all said in chorus. I nodded at them and continued walking towards my chair.

When I reached it, I then seated there. “Good morning, ladies and gentlemen… so, what is this meeting all about?” I said, immediately.

“Good morning, sir. We called this meeting to tell that there will be an activity here in our University.” One of my executive staff said.

Napataas ako ng kilay sa sinabi niya. “And what is this activity?” Sabi ko bago mangulambaba.

“the activity is for the celebration of the University, in case you forgot, the University is about to be 50 years on 29th of February.” The head of the professors, Ms. Santos, said.

Yes, one thing I didn’t tell is that, hindi talaga sa akin ang University na ito. I just bought it 2 years ago.

“I see” sabi ko bago sumandal sa upuan ko. “Is there anything else?” Tanong ko pa.

“Hmm, sir… we would like you to do us a favor” sabi ulit ni Ms. Santos. Kaagad akong napatingin sa kanya, at kaagad naman siyang nag-iwas ng tingin sa akin.

Kaagad siyang umupo pagkatapos niyang sabihin yun. “Spill it out” I said, while looking at her.

Napabuntong-hininga siya pagkatapos kong sabihin yun. “Sir, as you can see, the University is having an activity, and because of that, we came up to this idea” sabi niya. “And idea of giving opportunity to a student here in our University”

Mataman naman akong nikikinig sa kanya “the idea is all about giving the most outstanding student in this University…” sabi niya, sabay punas ng pawis sa kanyang noo. “Please, just tell it straight to the point, Ms. Santos” sabi ko, dahil naiinip na ako.

“Sir, we would like you to give this student a 100% scholarship!” Nagmamadaling sabi niya. Bumuntong hininga ako.

So, yun lang pala ang gusto nila. Bakit di na lang nila sinabi sa secretary ko, tsk! “One more thing, sir” dagdag naman ng head ng executive staff na si Mr. David. Tinignan ko lang siya at muling sumandal sa upuan ko.

“You need to go to Mr. Alacantara’s company.” Kaagad na nagpantig ang renga ko sa narinig ko.

“What?” Napatayo ako na ikinagulat ng lahat ng nasa loob ng kwarto “why do I need to do that? Will you explain it to me?” Sunod na sabi ko.

“Sir, you need to go there as the representative of your father. As you can see, your father is old and he cannot afford to attend to this kind of meetings, that is why, you need to go there.” Paliwanag ni Mr. David.

“What the fuck!” Sigaw ko at kaagad na tumayo at naglakad palabas ng kwarto pero… “But, sir!” Tawag sa akin ni Mr. David “just send the files about the meeting plus the background of the student!” Sabi ko at nagpatuloy sa paglabas ng kwarto. “Damn it!” at padabog kong isinara ang pinto.

What a great day, indeed!

To be continued…

A/N: Hello, guys! So, thank you sa mga nagbabasa. I know that it might be boring for now but I guarantee you, 100% that sa mga susunod na chapters, mas magiging exciting na ang story.

Please, vote and comment!

Chapter 3

Nikki’s

POV

You are chosen to be the representative of the University for the upcoming Seminar. And with that, you are granted 100% scholarship up until you finish your college.

-University

I still can’t believe this. As in!? I mean, I know that I’m smart but I’m also sure that I’m not the only one.

But still, but still! I was the chosen one! I’m so luckyyyyyy!

“Hey! Wag ka ngang magulo. I know that you’re happy but please, refrain from doing that. May ginagawa ako oh” masungit na sabi ni Gab.

Tumigil naman ako at humiga nang maayos sa tabi niya.

Nasa kama niya kami ngayon, he’s doing his assignment, while me, parang kiti-kiting nanggugulo sa kanya.

Imagine, pagkagising ko, may letter na para sa akin and BOOM! 100% Scholarship ang natanggap ko plus ako pa yung representative ng University para sa upcoming seminar. I must be so lucky! Minsan lang magbigay ng ganitong opportunity ang University, I need to do my best!

“Sorry na po, Mr. Sungit!” Pang-aasar ko kay Gab.

“Psst. Wag ma-ingay” sabi naman niya. Ngumiti lang ako. Kapag ganitong nagpo-focus si Gab, hindi mo na siya magugulo.

That’s why, lumipat nalang ako sa kama ko. Today is Saturday, weekend. At wala akong plano kung hindi magpahinga lang.

Tapos ko na lahat ng assignments ko. Si Gab kasi, nagpuyat kagabi kaya ngayon palang gumagawa.

Pero sa kabila ng lahat, hindi ko parin nakakalimutan yung nangyaring bungguan sa University, lalo na yung mukha nung lalaking yun.

I sure will remember his goddamn face. Sinira lang naman niya kasi yung nag-iisang phone ko. I hate him!

I was in deep thought when Gab called me “hey! Are you listening?” He said.

Tumingin ako sa kanya at ngumiti “napano ka? Nakatanggap ka lang ng letter na nagsasabing representative ka ng University at 100% scholarship granted ka na eh parang lutang ka” mahabang litanya niya.

“Wala, iniisip ko lang yung walang modong lalake na dahilan ng pagkasira ng cellphone ko. Kaasar!” Oo nga pala, naikwento ko pala iyon sa kanya.

And as to what I expected, galit siya. Well, what are friends are for? Haha

“Tsk. Whatever, by the way, sabi nga pala ni Sir Migs, kailangan niya ng extra crew. Pwede ka ba?” Tanong niya. “May VIP yatang dadating plus weekend ngayon kaya expected na madaming tao ngayon” dagdag pa niya.

At dahil masaya ako ngayon at walang dapat makasira ng mood ko, tumango ako “yup! Count me in!” I said.

“Okay, mamaya pa naman daw six pm. Punta nalang daw tayo before the said time, para makapag-ayos sa resto.” Sabi niya.

Yes, we are both working students. Ang kaibahan lang, may parents pa siya habang ako naman wala.

Actually, nagka-kilala talaga kami ni Gab dahil sa resto na yun, then si Kuya Migs yung umalalay sa amin hanggang maging close talaga kami sa kanya. Kaya hindi din namin kayang hindian si Sir Migs, kapag may request siya.

Gaya nga ng sabi ko, siya na ang umalalay at nag-alaga sa aming dalawa. Kaya “kuya” na nga halos ang turing namin ni Gab sa kanya.

…

We came at the resto at exactly 5 pm. Wala pang tao maliban sa mga crew.

Nakita namin si Kuya Migs na nasa cashier, at nang mapansin niya kami, kumaway siya.

“Oh, hello Nikki! I’m glad you were able to come here. Talagang kailangan namin ng crew” sabi niya nang makalapit kami, habang nakatawa’t kinakamot ang batok.

“Naku, wala yun Kuya! Ano ka ba?” Sabi ko naman sa kanya.

“But still, salamat!” Pahabol niya. Ngumiti nalang kami ni Gab at dumeretso sa crew room para magpalit.

Pagpasok namin dun, nadatnan namin ang iba na bihis na. Ngumiti lang ako sa kanila at ginawa din naman nila iyon.

By the way,

The Resto

is not an ordinary restaurant. Kilala siya kahit na maliit lang siyang restaurant…

The name speaks for itself. May ilan kasing putahe na kilala at unique na meron ang resto kaya naging sikat ito.

I heard na may ilang artista na nga ang kumain dito at nagbalik-balik.

Maganda naman ang restaurant. Air conditioned, dalawang palapag na ang disensyo ay moderno. Angkop na angkop sa lahat ng edad.

The restaurant welcomes everyone, mapa-bata’t matanda, mahirap o mayaman, ganun kaganda ang serbisyo dito.

That’s why, tumagal ito ng 5 dekada. Kuya Migs is the fifth generation’s head of the family who’s now managing the restaurant.

May ilang branches pa ito sa ibang lugar, ito, kung saan kami ngayon, ang pinaka-una.

…

6 pm, set na lahat, and as usual, umpisa palang ay halos puno na ang resto.

Everyone is busy. Including the two of us. Some of the crew is on the kitchen, preparing the foods. Some are the waiters and waitresses, some are the order takers, and some, like Kuya Migs is on the Cashier. And us, nasa may entrance pala kaming dalawa ni Gab.

Bali ang role namin ngayon is, kami yung nagwe-welcome sa mga guests at nag-e-escort sa tables nila.

Fully dressed kami ni Gab dahil may VIP daw na dadating. Actually, family friend daw siya nila Kuya Migs at ni-reserve niya ang buong second floor.

I can’t wait to see who this VIP is. I’m thrilled!

…

It was 8 pm when a Black Lamborghini stopped in front of the restaurant. It was followed by three more cars, which I think, the cars of the body guards.

This VIP must be a one time billionaire. I mean, look at the body guards!?

Pagka-stop ng tatlong sasakyan, bumaba kaagad ang mga naka-itim na lalake, kitang-kita pa ang mga armas nila na nasa mga beywang nila.

Isang malaking lalake, na malamang ay head ng mga ito ang lumapit sa bandang likurang pinto ng Lambo.

Binuksan nito ang pinto at nakita ko ang paa nito nang bumaba na ito sa sasakyan.

He is wearing black elegant shoes, oh men! Such a rich person, indeed.

I was about to see his face but suddenly, Kuya Migs welcomed him.

“Oh, if it wasn’t you, my friend!” Sabi niya, sabay shake-hand sa guest.

They seem close, very close. I mean, madalang ko lang makitang mag-welcome si Kuya Migs ng guests niya.

And I could tell, VVIP talaga itong isang ’to. VVIP for Very Very Important Person.

But all of my happiness and curiosity faded when I saw his face.

This can’t be! No! Oh my Goodness!

Siya? Siya? Siya?

THIS IS NOT HAPPENING! NOT NOW!

Bigla akong tumalikod. Hindi niya ako pwedeng makita, not now!

“Hey, what’s the matter?” Tanong sa akin ni Gab. Bigla ko siyang hinatak papalapit sa akin.

“That man, siya yun!” Sabi ko sa kanya. “What? What do you mean?” Gulong tanong niya sa akin.

“Yung ikinuwento ko sayo! Siya yun!” Iritang sabi ko. Muli akong tumingin para siguraduhin kung siya nga.

And with no doubt, siya yun. Siya yung lalaking bumunggo sa akin na dahilan upang masira ang phone ko.

He is wearing this gray suit, paired with gray pants. In complete corporate attire siya. I didn’t know na siya pala ang VIP.

“You sure, man?” Tanong muli sa akin ni Gab. I was about to answer him but Kuya Migs called out for us.

“Nikki, Gab. Escort Mr. Salvatore to his table.” P A T A Y!

Itutuloy…

Chapter 4

Nikki’s

POV

“Nikki, Gab. Escort Mr. Salvatore to his table.” Kaagad akong napa-iling. Paano ngayon ’to!? Uh-oh.

“Hmm, Sir. Sorry but Nikki can’t escort you, so I would be the one to escort you. Is it okay?” Magalang na sabi ni Gab. Shoot! Buti nalang.

Tinapik ni Gab ang balikat ko bago siya umalis at sinamahan ang hinayupak na lalakeng yun.

“Tsk.” I said when they walked. Bakit kasi sa dinami-dami ng makakainan eh dito pa sila!? Nakaka-asar.

Naalala ko na naman tuloy yung phone ko. Arrgghh! Nakaka-asar. Yan tuloy, wala pa akong pang-text.

…

Maingat ang mga galaw ni Nikki, panaka-nakang tumitingin siya sa paligid habang nagse-serve.

Aba! Hindi siya pwedeng makita ng lalaking yun. Ano nga kasi yung pangalan!? Hmmm, ayun, Salvatore.

“Thank you for coming.” Magalang at naka-ngiting sabi ni Nikki sa mag-pamilyang lumabas. Mahaba pa ang gabi. Medyo madami parin ang nga customers nila.

“Nikki, favor. Ice daw sa table 30.” Utos ng kasama niyang crew. Tumango si Nikki at pumunta sa kitchen upang kumuha ng bucket na may yelo, kasama na ng tongs.

Oo, kung iniisip niyo na ang dami ng tables nila, ganun yun. Kasi, medyo kilala ang resto na pinagta-trabahuan niya.

Tumingin siya sa mga numerong nakalagay sa vase ng mga mesa at nakita niya ang numerong ‘30’, kaagad siyang pumunta dun.

Nang makalapit siya sa mesa ay may dalawang nag-uusap dun, kapwa naka-suit ang mga iyon. Parang pamilyar ang suot ng isa sa dalawa ngunit ipinag-kibit balikat nalang ni Nikki iyon at pinagpatuloy ang ginagawa.

“Ehem, excuse me. Sir, here’s your ice.” Magalang na pagtawag niya ng pansin sa dalawa.

“Oh, is that so? Thank—” hindi na naituloy ng lalake ang sinabi niya dahil nagulat siya.

Ganun din ang nangyari kay Nikki.

“You!?” Magka-antabay na tanong nila.

“No!” Gulat na sabi ni Nikki.

Gustave’s POV

I’m here at my friend’s restaurant, this place has improved a lot. My friend, Miguel, is truly worthy. I know for a fact that managing a business like this is not easy but still, he was able to do something like this.

“Good evening, Mr. Salvatore.” I stood up as Mr. Salas greeted me.

We are now at the upper level of the resto, actually, I told Miguel to reserve the whole floor.

“Good evening, too.” He nodded after I gretted him.

Mr. Salas is at his 50’s, he is one of the most valuable business partners that my father has that’s why I need to impress him so that I can get and do what I want.

“Hmm, I kind of like it if we’re going to talk at the first floor, medyo dull kasi ang place and I don’t like it.” He said.

“Oh, okay. That’s fine Mr. Salas.” I answered with a smile.

So, we went down to the first floor and I told Miguel to get us a table and so he did.

“So, how about we order first?” I asked politely after we seated. We’re both wearing suit and I’m getting used to this kind of clothing. Well, it’s suits me well.

“Okay.” He answered.

The waiter came after I signaled him by my hand. Mr. Salas and I, ordered and after a while, we are both eating.

As we are in the middle of eating, I started my proposal. And I think that he likes it.

“After that, I’m planning on opening new branch in a place where in most of the people can see and go.” I said.

He nodded and wiped his mouth using the white towel that is inside the fancy glass in the middle of the table.

“I think, your idea is good. You’re really your father’s son. I’m impressed, Mr. Salvatore.” He praised. I nodded at the satisfaction.

“Thank you, Mr. Salas.” I said and smiled.

“How about some wine?” I asked him and hold the bottle so I can pour some in his glass. He nodded.

“Oh, I think, I need to drink my medicine. Can you ask some ice for me? I can’t seem to drin my medicine without a cold water.” He asked me and opened his black bag to get his med.

I nodded and started to put my hand in the air and wave it so I can call a waiter. Soon enough, a waiter came and asked what I needed.

The waiter nodded and walked away.

“Excuse me, Mr. Salas. Can I say something?” I asked him, he lokked at me and nodded.

“What is it, Mr. Salvatore?” He asked and put his medicine on the table. There’s a blue and white one.

“I think, you must not drink your medicine with cold water.” I saw him frowned.

“And why is that?” He asked, I sighed.

“Well, I’m not sure avout it but the doctors said that, you must not drink your medicine with cold water.” I explained

“But I’m not against it if you’ll continue that way, I’m just saying.” I added

“Oh, I know what you meant and thank you for your concern.” He said then smiled.

We talked and talked until I felt a presence beside me.

“Eherm, excuse me. Sir, here’s your ice.” It’s a boy.

I wiped my mouth using the same towel that Mr. Salas have.

“Oh, is that so? Thank-” I was not able to continue what I’m about to say after looking at the man behind me.

“You!?” We both said in unison.

The shock is evident in both our faces. “Hmm, is there a problem, Mr. Salvatore?” Mr. Salas aksed me, I shook my head.

“No, there’s none, Mr. Salas.” I answered him back and looked at the man beside me again.

I watched him put the bucket full of ice on the table and slowly walked out.

“Excuse me, Mr. Salas, but I think, I need to use the wash room.” I said. The old man nodded and I immediately stood up.

I will not let this chance slip away, this is my chance to get my revenge.

I easily saw him because of his height. He may be tall bit I’m taller than him. I saw him walked very fast, seems he’s afraid to talk to me.

I changed my pace and did the way he walked. He managed to take a break and because of that, I ran.

When I got to the place where he went, I immediately ran after him.

“I won’t let you slip, not now.” I said while running after him.

I saw him opening the door and because of that, I ran and ran as fast as I could.

“Don’t close the door!” I shouted, he immediately looked at my way and started to move fast.

When he was about to close the door, I managed to hold it and because of that, he was not able to close the door.

He was struggling, I guess, it’s because he doesn’t want me near him. Well, he should, cause I don’t know what I might do to him.

“What the hell!? Stop closing the door!” I shouted while forcing the door towards him.

He, on the other hand, is pushing the door against me. We were like that for a moment and because I’ve had enough, I pushed the door towards him with a one final push.

“Ouch!” I heard him whined as I open the door.

“What the hell do you want!?” He asked while caressing his left hand.

“You and my revenge.” I said.

Itutuloy…

Chapter 6

Gustave’s

POV

I was checking the documents for the business when I heard a knock on my door.

“Come in” I said and when the door opened, my secretary went in.

“What is it?” I asked then looked at the documents again.

“Good morning, Sir. As what you’ve instructed, I have the complete address and background of Nikki Queen.” She said.

I nodded not looking at her “tell me…” I added.

“Nikki Queen currently lives in a apartment with his friend named Gabriel Lee. He’s alone because his parents both died when he was 8 because of an accident. And now, he is a student here in this school and ranked as the top student, 18 years old by the way is his age.” My secretary said.

“Okay, leave the files and you may leave. Thank you.” I said and like that, she left in my office.

“Geez, I hate paper works!” I hissed and sighed.

I was about to look at the files when I heard a knock again. I sighed and I, myself, opened it and I saw Ms. Santos.

“Good morning, Sir.” She greeted, I nodded.

“How may I help you, Ms. Santos?” I asked, walking towards my table.

“Hmm, well. I’m just handing you this, Sir.” She said.

I turned to look at her and I saw this white folder she’s holding.

“What is it?” I asked after she gave me the folder.

“Ah, well, that is the background of the top student who was granted a 100% scholarship, Sir.” She explained. “Oh, yeah. Thank you for giving me this.” I said, remembering that I told them to give me this. “What about the other information regarding the other activity?” I asked, again.

“It will be sent by the head of the staff, Sir.” She answered, I nodded. “Well, then. I shall take my leave.” She added.

After closing the door, I immediately went to my table and seated at my chair and looked at the information of Nikki, the little devil in my life.

Well, there is nothing new about him. He’s just a little brat who lives in a apartment and working for his extra income and well, I must admit, he’s smart.

After looking at his information, kaagad kong kinuha ang folder na ibinigay sa akin ni Ms. Santos, I want to know who this lucky student is.

QUEEN,

NIKKI

R.

23 yrs. old, Mass Communication student.

I was shocked, seeing these information and from being shocked, my lips formed a smirk.

“Nikki Queen, huh? This is going to be exciting. I’m looking forward to meeting you.” I said and closed the folder.

Nikki’s POV

I was walking along the corridor of our college, yes, did I mention it already? Well, Gustave University is not just an ordinary University, it is huge, very!

Kasi, sa isang University, may section iyon, just like my college, may college of MasCom, may college of Education and etc. That’s why it’s huge.

I was about to go inside the room when someone pushed me. Oo, literal na tulak.

“Oh, sorry, dude. Didn’t mean it.” A man said, with a smirk. not now.

Instead of answering him back, I continued on going inside the room but…

“Oh, buti hindi ka dumaing?” Tanong niya matapos akong harangan. Bali, lima sila, siya yung nasa harapan ko at iba naman ay nasa gilid at likod ko.

Heto

na naman tayo.

I sighed “you’re not worth my time, so if you’ll excuse me.” I said to him.

Siya si Jackson, isang panget na GGSS, (Gwapong-Gwapo Sa Sarili) pero mukhang hipong hudas, kasama pa niya ang mga katulad niyang barkada. Well, to tell the truth, kinatatakutan sila sa college, ewan ko ba at bakit ito pa ang course na kinuha nila, mga wala naman silang alam.

Ako ang lagi nilang pinagti-tripan dahil sa section namin, yes, magka-klase kami, ang saya diba? Pera nga naman. Ako kasi yung pinaka lampa at mahina kaya ayun, ako nalang lagi.

“Aba’t sumasagot ka na huh? Bakit, kaya mo na?” Muli nyang tanong habang hindi nawawala ang ngisi niyang mas lalong nagpapa-panget sa kanyang pangit nang mukha.

“Alam mo, Jackson, kung manti-trip ka na naman, tumigil ka na kasi sawa na ako sa mga ginagawa niyo. Akala mo kung sino ka, eh wala ka namang alam. Kaya pwede ba!?” Litanya ko sa kanya at itinulak siya para makadaan ako.

Pero ang hipon, hinablot ang braso ko, at iniharap ako sa kanya.

“Ano ba!?” Sigaw ko sa kanya, sa puntong iyon, nakuha na namin ang atensyon ng iba pa naming mga kaklase. Nakakahiya na.

“At saan ka pupunta? Hindi pa tayo tapos mag-usap.” Tiim bagang niyang sabi sa akin at lalong hinigpitan ang hawak niya.

“Aray! Bitiwan mo nga ako! Kung ikaw, hindi pa tapos pwes ako, tapos na kaya bitiwan ko ako!” Sigaw ko sa kanya, wala na akong paki kung nakatingin sa amin ang mga kaklase ko, wala akong panahon sa mga trip ng hipon na ’to.

Nang tangkain kong alisin ang pagkakahawak niya sa braso ko ay lalo niyang hinigpitan ang hawak niya kaya napaluhod ako ng konti.

Ang

sakit

!

“Aray! Ano ba!? Bitiwan mo nga ako sabi! Hipon ka!” Sigaw ko sa kanya at sinipa siya sa tagiliran.

“Aba! Talagang inuubos mo ang pasensya ko!” Sigaw niya sa akin at kaagad na binitawan ang braso ko.

Feeling ko nagkapasa na ang braso ko sa hawak niya. Damuhong ’to! Ang sakit ng hawak.

Aalis na sana ako pero bigla niya akong hinawakan sa magkabilang braso at buong pwersang ibinalibag kaya bumalya ako sa upuan.

Narinig kong napasigaw ang iba kong kaklase, pero ang iba ay tila nag-eenjoy pa. Hello, uso po tulong.

“A-Aray…” sabi ko nang makatayo ako. Tumama ang beywang ko sa upuan kaya dama ko ang hapdi.

“Akala mo kung sino ka huh? Pwes, humanda ka!” Sabi niya at kaagad akong sinuntok sa mukha.

Putang ina! Ang sakit, shatdapak! Kaagad kong nalasahan ang dugo sa labi ko, pero hindi pa ako nakakahuma nang bigla akonv hawakan ng mga kasama niya.

“A-Ano ba! B-Bitiwan niyo ako!” Nasaksaktang sabi ko sa kanila at pilit na hinahatak ang katawan ko mula sa pagkakahawak nila.

Mamamtay

na

yata

ako.

Dyos

ko!

“Ngayon, nasaan ang tapang mo?” Tanong niya pagkatapos pumwesto sa harapan ko.

Tinignan ko siya ng seryoso at tyaka ngumisi, nanlaki ang mga mata niya na tila hindi makapaniwala.

“Malay ko, try mong tignan sa bulsa mo, baka nandyan. O kaya try mo ding tawagan, baka magpunta pa sayo.” Sagot ko at dinuraan siya sa mukha.

“Damn you!” Mura niya sa akin at sinuntok ako nang malakas sa tiyan.

Nanlaki ang mata ko at kaagad na nanlabo ang paningin ko, kasabay nun ay tila hindi ako makahinga.

Kaagad na nanlambot ang mga tuhod ko dahil sa sakit.

Unti-unti akong napaluhod habang dinig ko ang mga kaklase ko na sumisigaw.

Kita ko pa ang ngisi ni Jackson bago ako nawalan ng ulirat at tuluyang magdilim ang paningin.

Itutuloy

…

Chapter 7

A/N: Guys, hello! May sasabihin lang ako. Nagkaroon kasi ng problem sa pagpa-publish ng Chapter 5, then yung ginawa ko, inulit ko siya pero same lang ang nangyari kaya ayun. Naayos ko na naman siya pero yung order ng chapters ay magulo, bale nauna yung chapters 7&8 then yung chapter 5, yun lang but anyway, enjoy reading!

P.S. Do vote and comment

G

ustave’s POV

I finished signing the documents for the said activity that will be held at my University, and decided to amke rounds.

Matagal na din kasi nang huli akong naglakad at tumingin sa malaking lugat na ito.

“Sir, where are you headed?” My secretary said once I went outside my office.

“Maglalakad lang ako, wag ka ng sumama at bantayan mo nalang ang office, don’t let anyone in, okay?” Bilin ko sa kanya at kaagad na naglakad palayo sa office.

Bumaba ako sa may ground dloor dahil nasa ikatlong palapag ang office ko, oo, yun lang ang kwarto sa third floor and I lked it that way.

Kaagad na bumungad sa akin ang mga halaman na nakatanim sa paso at maganda ang pagkakadisensyo.

Lumukad pa ako ng kaunti at nakita ko ang isang gusali, may nakalagay doon na COLLEGE OF EDUCATION, isa iyong gusali na may tatlong palapag at kulay asul ang pintura.

Naglakad pa ako ng kaunti at nilagpasan iyon, kada may makakasalubong ako ay nakakatanggap ako ng bati, tango lang ginagawa ko.

Nang makadating ako sa pinaka gitna ng unibersidad ay kaagad na pumukaw sa paningin ko ang isang garden, naroon ang rebulto ng kauna-unahang taong nagtatag sa unibersidad na ito. Hindi ko na iyon pinatanggal bilang konsiderasyon na din sa yumao at mga alaalang naiwan na niya dito.

Tumigil lang ako doon saglit at naglakad na ulit, sunod kong nakita ang isa pang gusali na may nakalagay na COLLEGE OF MASS COMMUNICATION, napangisi ako, so, this is where Nikki Queen studies, huh?

Kaagad akong tumuloy doon. Ngunit nasa bungad palang ako ng gusali ay tila may nangyayari doon.

Nakakumpol ang mga estudyante sa isang silid, tila may pinapanood na kung ano.

I immediately went there to check what the hell is going on. As I walk going to the room, I am hearing noises and gossips.

“Oh my gosh, nakaka-awa yung lalake!” Sabi ng isang babae na ang kapal ng pulbos, mga babae nga naman.

“Oo nga, hindi na naawa yang si Jackson, ang yabang talaga.” Sagot naman ng kausap ng babae habang nakatakip ang kamay sa bibig, tila hindi gusto ang nakikita.

So, it’s a fight then?

Nagpatuloy ako sa paglakad patungo sa silid, halos hindi ko na makita dahil sa mga estudyante na nakaharang dito.

Seriously? Are they enjoying the show?

“Nakakaawa naman si Nikki, bakit kaya ginagawa ni Jackson yan?” Kaagad na nakuha ang atensyon ko ng lalakeng nagsalitang yun.

Kaagad akong lumapit sa lalakeng yun, he’s wearing a not so big eyeglasses, and I don’t like he’s hair cut.

“Excuse me.” I said to him.

Kaagad naman siyang tumingin sa akin at kaagad na nanlaki ang mga mata niya at napanganga.

Heto na naman tayo…

“Oh my goodness! Gustave-Gustave Salvatore!” He exclaimed.

“Ah, y-yeah.” I said, rubbing the back of my head.

“W-what can I do for you, S-Sir?” He asked, while smiling.

“What did you just said a while ago?” I asked him.

“Ah! Yes, yes! Gustave Salvatore!” He exclaimed again. I sighed.

“No, I mean, who’s doing something to whom?” I asked him.

“Ah, si Jackson, binubugbog si Nikki. Kawawa nga si Nikki, alam naman niyang walang laban yun sa kanya pero binugbog niya parin.” He was explaining everything but I didn’t care, kaagad akong umalis at nagtuloy papunta sa loob.

No one can hurt Nikki, I am the only one who can! Damn it!

Wala na akong pakialam kung may mga nabubunggo ako sa kanila, tuloy lang ako ng tuloy.

And just when I got in front of the room, kaagad akong nakakita ng apat na lalakeng may hawak na isa pang lalake na wala ng malay.

My instinct suddenly kicked in and just that, I ran towards the man who’s about to kick Nikki and punched him on his face.

“The hell, man! Who are you!?” He hissed while rubbing the side of his mouth.

“You don’t get to ask me who I am!” I shouted. Tila natakot naman siya at napaatras.

Pagkatapos ko siyang kausapin ay kaagad akong humarap sa apat pa na hawak-hawak si Nikki.

“Get your filthy hands off him or I’ll punch each one of you.” I said, dominantly.

Kaagad naman nilang ibinaba ang kawawang lalake na wala ng malay, kaagad ko siyang dinaluhan at binuhat siya.

Damn! He looks so miserable.

Bago ako lumabas sa pinto ay hinarap kong muli ang Jackson na panget na unggoy na yun at ang mga kasama niya.

“Just wait and see, you and your friends will get what you deserve. Assholes!” I hissed and glared at them and left, not minding all the eyes that are staring us.

“You, eyeglasses guy, tell me where the infirmary is.” I said to the man I was talking a while ago.

Tila takot naman siyang tumango at naunang naglakad sa amin.

…

“Thank you, you may leave and go back in your class.” I said to the eyeglasses guy when we got at the infirmary.

Binuksan niya ang pinto at tumawag ng nurse bago niya ako iwan.

Kaagad ko namang inilapag si Nikki sa pinakamalapit na kama sa loob na infirmary.

Kaagad naman na dinaluhan ng in-charge na doctor at nurse.

“Sir, may I ask about what happened?” Tanong ng doktor habang sinisilip ang mga sugat ni Nikki.

“I-I don’t know, Doc. When I got there, I just saw him like that.” Paliwang ko sa kanya.

Tumango naman siya sa akin.

“Sir, sorry but you can wait outside. Tatawagan ka nalang po namin pag ayos na siya.” Magalang na sabi ng nurse sa akin.

Tumango lang ako sa kanya at kaagad na lumabas sa infirmary.

“Okay, do all you can to him.” I said and close the door.

Matapos noon ay umupo ako sa bench na nasa tapat ng maliit na gusali at kinuha ang kahon ng sigarilyo ko at lighter.

Nakaka-ilang ithit palang ako sa sigarilyo ko ay kaagad ko iyong itinapon at inapakan.

“Damn it! Why am I so worked up with this?” I asked myself.

I don’t kniw why but I’m so frustrated seeing him look like that.

“Tsk, damn it!” I hissed at kumuha uli ng isang stick at sinindihan ito. Wala na akong paki kung may makakita sa akin na estudyante. Ano pa’t naging pag-aari ko ang University na ito kung hindi ko magagawa ang gusto ko.

After few minutes, lumabas ang nurse sa infirmary.

“Sir, he’s okay na po. You can take a look but please, patayin niyo po yan.” Sabi niya sa akin at muking pumasok.

Tumango ako at kaagad na itinapon ang pang sampung stick na nasindihan ko.

Nang makapunta ako sa kama niya ay kaagad kong nakita ang swerong nakasaksak sa may kamay niya.

Kita din ang pamamaga ang mata at putok sa may gilid ng labi niya.

Damn it!

Itutuloy…

Chapter 5

Nikki’s POV

“What the hell do you want!?” Tanong ko sa lalakeng nasa harapan ko habang hinihilot ko ang kaliwang kamay ko.

Bad trip, bad trip talaga.

“You and my revenge.” Sagot niya matapos isara ang pinto at bitawan ang door knob.

Kumunot ang noo ko. Ako? Revenge? ’Di ba dapat ako ang nagsasabi nun? Baliw ba ’tong lalakeng ’to?

“Excuse me? Hindi ba’t dapat ako ang nagsasabi nyan sayo!?” Pasigaw na tanong ko sa kanya matapos kong tumayo.

“What!?” Balik tanong niya sa akin na kunot na kunot ang noo.

“What your face, you asshole! Ikaw yung dahilan kung bakit nasira yung phone ko, tapos ni hindi ka man lang nagpa-sorry sa akin nun.” Singhal ko sa kanya.

Nakita kong nanlaki ang mga mata niya at parang di makapaniwala. Napahinga ako ng malalim.

“What are you talking about!?” Tanong niya sa akin at inilagay ang magkabilang kamay niya sa mga bulsa ng pantalon niya.

Bwisit!

“Wag mo nga akong ma-english english dyan. If you don’t remember what happened, wala na akong pakialam dun, nakaganti na din naman ako sayo.” Sabi ko sa kanya at pinagpag ang likod ng pantalon ko.

“And now, I have work to do so please excuse me!” Dagdag ko sa kanya at naglakad papunta sa pinto.

Nilagpasan ko siya ng nakataas ang noo at diretso ang tingin. Wala akong pakialam sa kanya, bad trip!

I was about to take my leave pero bigla niyang hinablot ang braso ko, dapak!

“And where are you going!? We’re not yet finished talking.” Sabi niya sa akin.

Binawi ko ang braso ko sa pagkakahawak niya at hinarap siya.

“Gaya ng sabi ko, I HAVE WORK TO DO, so please, stop bothering me.” Sabi ko sa kanya.

Nang hindi na siya nagsalita ay kaagad akong lumabas at pabagsak na isinara ang pinto.

Bad trip! Mas nakaka-stress pa siya kaysa sa mga costumers. Bulong ko sa sarili ko habang naglalakad sa pasilyo kung saan ako pumasok kanina.

“Akala mo kung sino, siya naman tagala may kasalanan. Maka-english pa!” Putak ko.

Paglabas ko mula sa pasilyo ay kaagad kong nakasalubong si Kuya Migs.

“Oh, Nikki, saan ka galing? Punta ka sa kitchen, medyo kulang ng tao dun eh. Okay?” Sabi niya sa akin.

“Ah, nagbanyo lang kuya. Sige, punta na ako dun.” Sagot ko sa kanya, nang tumango siya ay kaagad akong naglakad papunta sa kitchen.

Nang makarating ako sa kitchen ay nakita kong medyo kulang nga sa tao dahil nagmamadali ang lahat.

“Kuya Chef, akong maitutulong ko?” Tanong ko sa chef.

“Ah, pahugas nalang yung mga plates, kailangan kasi natin yun. Medyo madami ang orders.” Sagot naman niya sa akin at naglakad papunta sa lutuan.

Tumango nalang ako at nagpunta sa may hugasan.

“Okay!” Sabi ko at nagsimulang maghugas.

Gustave’s POV

I can’t believe that, that brat just walked out and talked back at me. The hell!

I sighed and started to walk towards Mr. Salas.

“Sorry to keep you waiting.” I said after taking my seat.

“It’s okay.” He answered.

I started to talk about the business and fortunately, I was able to get his ‘yes’.

We ended the meeting with shaking our hands, I also walked him upto his car and I went back inside the restaurant.

Hindi pa ako tapos, hindi hanggat hindi ko nakukuha at nagagawa ang gusto ko sa kanya.

As I was walking towards my table, nakasalubong ko si Miguel.

“Oh, kamusta ang meeting?” Kaagad niyang tanong. Ngumisi ako sa kanya.

“I guess, it was successful.” Sabi niya.

“Of course, I’m not Gustave Salvatore for nothing.” I answered, proudly.

“Okay, okay.” He said, while smiling. “Why don’t we seat and have a little talk?” Dagdag niya.

“Hey, Miguel. Do you know the name of this certain crew of yours?” I ask him. He looked at me.

“Who?” He asked while pouring wine. “A young man, probably 20 years or above. Medyo may kapayatan, maliit lang siya ng konti sa akin.” I described.

Tumingin siya sa akin at ngumisi. Oh, shoot! Not now.

“What? I’m just asking.” Kaagad na sabi ko sa kanya.

“Well, knowing you. Hahahaha.” He said and started to laugh.

Napabuntong hininga ako. Ito na naman kami.

I’m gay, yes. Well, sort of. I’m into women and men, but more on men. I don’t know why, but I kind of like it.

“Oh, shut up Miguel. I just want to know his name, may atraso siya sa akin.” Paliwanag ko sa kanya.

Kaagad na sumeryoso ang mukha niya at ibinaba ni Miguel ang wine glass niya.

“What do you mean?” He asked.

“Well, let’s just say na siya palang yung nakagawa ng mga bagay na yun sa akin and I want to get even.” Muling paliwanag ko sa kanya at sinimsim ang wine na nasa glass ko.

“Like what?” He asked.

“Tinuhod niya ang precious thing ko, and it hurt a lot.” I said, he laughed.

“Yeah, yeah. Just laugh.” I said, “now, what’s his name?” I asked.

“Well, his name is Nikki Queen and lucky you, kasi ang alam ko, nag-aaral siya sa school mo.” Sabi niya sa akin at muling kinuha ang wine glass niya at uminom mula doon.

Ngumisi ako, this is too much.

“Well, Nikki is a good guy. Baka naman may nagawa ka sa kanya kaya nagawa niya yun sayo.” Sabi niya sa akin.

“I don’t care, I just want to get even. No one has done that to me, no one!” I hissed at him.

“Okay, okay! Relax, will you?” Natatawang sabi niya sa akin.

“I won’t, not until I get and do what I want to him. Siya palang ang gumawa nun sa akin and oh, by the way, sinagot sagot pa niya ako kanina.” Pagiimporma ko sa kanya.

“Really?” He asked, Miguel seems to be enjoying the conversation, halata naman sa hilatsa ng mukha niya.

“Really.” I said and sighed. “What’s his name again?” I asked.

“Nikki, Nikki Queen. And please, Gustave, don’t be violent. Baka hindi naman niya sadya yun. Tyaka bata palang yun, uy!” Paalala niya sa akin.

“He’s a good guy, he’s independent and a working student. Wala na kasi ang mga magulang niya. He’s a smart guy, that’s why, don’t include his studies on whatever you’re planning, okay? Dagdag niya.

Tumingin lang ako sa kanya at ngumisi.

“Don’t worry, Miguel. I’ll try.” Sabi ko sa kanya at inubos ko ang laman ng wine glass ko. Wala akong pakialam sa kung ano man ang story niya. All I need is my revenge.

“Tsk, jerk!” He said, I glared at him.

“What? I’m right, am I not?” He asked, tss. Kung hindi ko lang talaga kaibigan ang taong ’to.

“Whatever. Anong oras pala out niya? And care to tell me kung ano ang address niya?” Sabi ko sa kanya.

“I’ll just send it to you.” Sabi niya at tumayo, “I gotta go, medyo busy ang resto. Yung sabi ko sayo huh? Don’t include his studies.” Paalam niya sa akin bago naglakad paalis.

I nodded at him and stood up.

I fixed my suit and left the place.

This is going to be exciting I said to myself.

“Wait for my revenge, Brat.” I said and went to my car with a smirk.

Itutuloy…

Chapter 8

Nikki’s POV

I woke up in a room not familiar to me. Kaagad na nakaramdam ako ng hapdi sa mukha at sakit ng katawan.

Uupo na sana ako kaso bigla akong napabalik sa pagkakahiga dahil nanghihina ako.

“Ugh!” I hissed.

“Sir, are you alright?” A voice asked me.

Kaagad akong napatingin sa pinanggalingan ng boses at nakita ko ang isang babae na nakasuot ng nurse uniform.

“Ah, y-yes. Medyo sumakit lang yata yung katawan ko.” I answered her.

Tumango siya sa akin at may inilagay na tray sa maliit na lamesita sa gilid ng kama ko. Gamot yata ang mga iyon.

“Hm, excuse me. Sino yung nagdala sa akin dito?” Tanong ko sa kanya.

Tumingin siya sa akin at ngumiti lang pagkatapos ay ini-abot niya sa akin ang dalawang tabletas at baso ng tubig.

“T-Thank you.” Sabi ko sa kanya bago ko kunin ang gamot at tubig.

“Sir, anong pangalan niyo? Tyaka sino yung pwedeng tawagan para mapuntahan ka dito?” Muli niyang tanong pagkatapos ilagay ang basong may lamang kalahating tubig.

“Ah, Nikki po.” Sagot ko, tapos ay sinubukang umupo mula sa pagkakahiga, kaagad naman niya akong tinulungan “pakitawagan nalang po yung kaibigan ko, Gabriel Lee po yung name.” Dugtong ko matapos maka-upo.

Tumango siya sa akin, “okay, Nikki.” Sagot naman niya at umalis.

Napabuntong hininga ako. Bwisit na Jackson iyan! Kung hindi dahil sa kanya di sana wala ako dito.

Ang sakit ng mukha’t katawan ko.

Matapos ang ilang minuto ay bumalik ang nurse na kasama ang isang lalake, kung hindi ako nagkakamali ay ito siguro ang doktor.

“Hello, Mr. Nikki. How are you feeling?” Tanong niya sa akin nang makalapit siya.

“Hi, doc. Medyo mahapdi ang mukha ko and then medyo masakit ang katawan but okay na po ako.” Sagot ko sa kanya.

“I see. Is it okay kung i-check kita? Para malaman kung may mali pa.” Sabi naman niya. Tumango lang ako, after all, trabaho naman niya iyon.

Kinuha niya ang stethoscope niya na nakasabit sa may leeg niya pagkatapos ay inalalayan niya akong umupo ng maayos.

Itinapat niya iyon sa may parteng dibdib ko matapos ay pinahinga niya ako ng malalim. Pagkatapos noon ay sinipat niya ang mga mata ko gamit yung maliit na tila ba flashlight.

“Everything seems to be okay. Siguro kailangan mo lang ng pahinga. I suggest, wag ka munang pumasok ng ilang araw.” Sabi niya sa akin habang inilalagay ang flashlight niya sa may bulsa ng coat niya. “And as per the pain, bibigyan nalang kita ng aspirin.” Dagdag niya.

Ilang araw? Hindi pwede iyon. May quiz at kailangan ko na ding mag-submit ng project.

“Ah, doc. Hindi po ako pwedeng mag-absent this week. May submission po kasi kami sa isang subject at quiz pa po kasi ako.” Protesta ko sa kanya nang makasandal ako sa headboard ng kama.

“Hmm, let’s see… that is possible -provided that there will be someone to assist you.” Paliwanag niya.

Kaagad akong napa-isip, meron naman sana kaso baka maabala ko naman si Gab, alam kong busy din siya sa studies niya.

“Meron naman po, Doc.” Pagsisinungaling ko sa kanya. Tumango naman siya.

“Okay, maiwan muna kita.” Sabi niya sa akin “by the way, natawagan na ng nurse yung kaibigan mo. Pagdating niya, magrest ka ng ilang oras then you may go.” Dagdag niya at tuluyang umalis.

Sa tanang buhay ko sa University, ngayon lang talaga ako na-infirmary. Haist, kaasar kasi, sana palang hindi ko nalang nilabanan yung hipon na yun.

Pero kung hindi ko naman kasi siya lalabanan, magiging abusado siya at mas lalong yayabang. Haist!

Pero… sino kaya yung nagdala sa akin dito? Ang alam ko ay hawak-hawak ako ng apat na kasama ni Jackson at susuntukin na sana niya ako pero hanggang dun lang yung alam ko.

Sa pag-iisip ko ay hindi ko na namalayan na nakatulog na pala ako.

Nagising nalang ako sa marahang yugyog at tawag.

Pagmulat ko ay nakita ko ang nag-aalalang mukha ni Gabriel habang nakatingin sa akin.

Ngumiti ako sa kanya bago umayos ng pagkaka-upo.

“Gab, kanina ka pa ba?” Tanong ko sa kanya.

Tumango siya sa akin “ayos ka lang ba? May masakit ba sayo? Saan? Sinong gumawa nito sayo? Sino at irereport ko! Sino?” Sunud-sunod na tanong niya sa akin.

Natawa ako sa kanya. Haist, Gabriel.

“Gab! Okay na ako, mahapdi yung mukha ko baka dahil sa suntok, then konting sakit ng katawan pero okay na ako.” I reassured him.

Hinatak niya ang isang upuan at doon siya umupo tapos ay bumuntong hininga.

“Gab, okay na ako. Don’t worry.” Muling sabi ko.

“Ano ba’ng ginawa mo at nagkaganyan ka?! Tsk!” Tanong niya sa akin. Medyo napataas ang tono ng boses niya. “S-Sorry…” dagdag niya at nag-iwas ng tingin at napakamot sa batok.

Ngumiti naman ako “ano ka ba!? Okay lang yun.” Sabi ko “medyo nasabit lang ako kay Jackson, eh paano kasi, pinag-tripan nila ako.” Dagdag ko.

“Eh buti kaagad na nadala ka dito… teka, sino pala ang nagdala sayo dito?” Nagtatakang tanong niya sa akin.

Napakibit balikat ako sa tanong niya, “hindi ko alam. Pagkagising ko kasi nandito na ako.” Sagot ko sa tanong niya.

Ako man ay nagtataka talaga, sino kaya yung mabait na nagdala sa akin dito? Salamat sa kanya.

“Basta, kung sino man yun, salamat sa kanya.” Sabi ko kay Gab na nakatingin lang sa akin.

Pinagpahinga niya ako pa ako ng dalawang oras at matapos non ay inayos na niya ang gamit ko, bag lang iyon.

Nagpasalamat din ako sa doktor at nurse at kinuha ang gamot na ibinigay sa akin ng doktor at lumabas na sa infirmary.

“Uy, Gab. Salamat sa pagpunta, naabala pa kita.” Sabi ko sa kanya nang naglalakad na kami papunta gate.

Nakasabit sa kabilang balikat niya ang bag ko, at sa kabila ay ang kanya. Umakbay din ako sa kanya upang maalalayan niya ako sa paglalakad.

“Tss, okay lang yun.” Tipid na tanong niya.

Nagtaka ako nang bigla kaming napagawi sa may parking lot, kaagad kumunot ang noo ko.

“Gab?” Tanong ko, tumingin naman siya sa akin.

“Hmm?” Tanong niya.

“Bakit papunta yata tayo sa parking? May sasakyan kaba?” Tanong ko sa kanya, ngumiti naman siya.

“Oo, kakagamit ko palang.” Sagot niya “swerte ka at ngayon dumating.” Dagdag niya.

“Buti may car ka? Sino nagpadala?” Tanong ko sa kanya.

“Tinawagan kasi ako ni Papa last week. He said na ipapadala niya daw yung gift niya sa akin this week and the rest is history.” Paliwanag niya at nagpatuloy sa pag-alalay sa akin.

Huminto kami sa isang kulay abong sasakyan. Hindi ko alam kung ano ang tawag dun kasi hindi ako mahilig sa mga sasakyan.

Kinuha niya ang susi sa kanang bulsa ng pantalon niya at pinindot yun. Binitiwan niya ako at umikot upang buksan ang passenger’s seat niya matapos ay bumalik upang tulungan ulit ako.

Nang maayos na ako sa pagkaka-upo ay isinara niya ang pinto at muling umikot at sumakay sa driver’s seat.

I sighed. It will be a long ride.

Itutuloy…

Chapter 9

Gustave’s POV

I watched Nikki and his friend, whose name is Gabriel walking together. Nasa may parking lot ako nun at nakita ko silang dalawa.

Inaalalayan ni Gabriel si Nikki dahil halata pa ang panghihina nito. I suddenly felt the anger inside me.

Makukuha talaga ng gunggong na Jackson na yun ang nararapat na makuha niya kasama pa ang mga barkada niya. They don’t have the slightest right to do that to him, I, myself, has the only right.

Nang makita kong umandar na ang sasakyan na sinakyan ng dalawa ay sumakay na din ako sa sasakyan ko.

I feel like I’m tired

Nasa kalagitnaan ako ng pagda-drive nang biglang magring ang phone ko. I immediately slided it to the right side to answer the call.

“Yes?” I asked.

“Sir, gagawin na po ba namin?” Tanong ng lalake sa kabilang linya. I immediately smirked.

“No, not yet. Wait for me.” I said and then ended the call. Kaagad akong mani-obra at pumunta sa mall kung nasaan si Gideon. I’m aching to see him, them .

Minutes later, nakadating na ako. Kaagad akong dumeretso sa parking lot at doon ipinark ang sasakyan ko.

I looked at my wrist watch, mag-aalas sais na din. Ngumisi ako at naghintay.

…

It was dark and I was standing by with a sniper beside me.

Not so long, Gideon and his special someone named Axel came.

Nang makalapit na sila sa sasakyan ni Gideon ay kaagad na gumalaw ang mga tauhan ko.

Kita ko ang pangamba sa mata ng kasama ni Gideon sa prisensya ng mga tauhan ko pero kaagad niya itong pinakalma.

How do I know Gideon?

Well, we were best buddies when we were young, we used to play and be close because of our fathers who were business partners.

But then, we became distant because of me. It was a long story and kind of terrifying.

Why? Because I killed my mother in front of him when we were playing at the garden of my house. Then, when I was about to stab him, his pet, a dog to be exact, butted in so the dog died instead of him.

I heard him shout and cry but I still continued but then, our fathers came in and rescued him while me, on the other hand, went to a mental institution.

But now, I’m okay, mentally stable. And I just want to get even to Gideon because I learned that he has the whole control to the company that our fathers build.

I don’t want that, I want it just to be mine, exclusively. I guess, I have the right to claim what is rightful for me.

I want to claim it, and when I say claim, I want it complete, without sharing.

And my plan is just starting, right here, right now.

I watched as Gideon dodged the attacks of my men, and he easily countered them. Not long ago, he helped this Axel who’s being held by my men, too.

One of my men used a knife as his weapon but it didn’t help, Gideon really is trained because he managed to dodge and get it from him.

Hindi siya kilala sa underworld kung hindi niya kayang patumbahin ang mga taong ganito.

Pinatumba niya ang mga ito sa pamamagitan ng suntok at sipa. Nang matapos si Gideon ay kaagad niyang nilapitan si Axel upang tignan ito, kita na pagod na pagod siya dahil sa paghingal niya.

“Now” I signaled to the sniper beside me.

“Yes, sir.” Sagot niya at kinalabit ang gatilyo ng baril na hawak niya.

Kaagad na naglabas iyon ng isang bala, pero karayom iyon na may lamang likido.

Kaagad na napahawak si Gideon sa may batok niya kung saan tumurok ang karayom pero kaagad na bumagsak.

Kita ko din ang pagkataranta ng kasama niya at kaagad niya itong dinalungan.

Ngumisi ako bago tinapik ang sniper na nasa tabi ko at tumayo.

This is happening according to planned.

I slowly walked going to them. I saw how this Axel worry about Gideon who’s unconscious.

Akala ba niya patay na siya? Well, not yet.

“Gideon, wake up!” I heard him yelled. I smirked. Mamaya pa yan magigising. For now, let me handle you.

Nang makarating ako sa kinaroroonan nila ay tumigil ako. Kita ko ang pagtingin ni Axel sa akin mula sa sapatos ko hanggang sa magtagpo ang mga mata namin.

Well, Gideon has a good taste. I was surprised that we have the same habit. Well, I’m bisexual though.

Kaagad kong inilagay sa magkabilang bulsa ng pantalon ko ang mga kamay ko.

“So, you must be Axel, ne?” I asked him as he stared at me.

Kita ko ang pagkagulat o pagtataka?

“A-Ah?” He stuttered. I smirked and looked away pero kaagad ko rin siyang tinignan muli.

“I asked if you’re Axel?” I said, still smirking.

“Y-Yes.” He answered, still looking at me with fear.

“I see.” And smirked even more. This is getting exciting. I love how people fear me, it sends chill to my spine.

“Don’t worry, Axel. I won’t do something bad, not now. “ I said to him, not now because after all, my plan has just started.

“Are you the one behind this?” He managed to ask me.

“And if I say yes?” I asked him back. Kaagad na nakadama ako ng galit na may halong saya. This is getting interesting but I didn’t show it to him.

Naglakad ako papunta sa kanya. Nang makarating ako sa pwesto niya ay kaagad akong lumuhod at hinawakan ang baba niya.

“Why are you so dear to him, huh?” I asked while looking at his eyes but he averted his gaze.

But I took it as an advantage and neared my head to his ear and bit it. I felt the jolt he made and I smiled.

“I am doing this because… I want him to suffer, easy as that. “ I whispered.

Even though I am not seeing his face, I know for a fact that his eyes are wide and he’s shocked because of what I said.

“That’s the reason, Axel. And mark these words, I WILL DO EVERYTHING TO RUIN HIM; HIS LIFE, HIS BUSINESS, AND THE ONE WHO’S DEAREST TO HIM.” I said to him while he’s still shocked, eyes wide open.

After saying those words to him, I let go of his chin and stood up and walked away.

Pero kaagad akong napaharap muli sa kanya.

“By the way, he is just sleeping. Don’t worry, after a few minutes, he’ll wake up. Bye, Axel… it was nice meeting and talking to you. “

After saying that, I left them there, with a smirk on my face.

Mark those words, mark them because my plan has just started.

This is just the start.

Itutuloy…

Chapter 10

Nikki’s POV

Ilang araw na ang lumipas mula ng insidente pero may pasa parin ako sa mukha.

Maayos na din ang katawan ko at tanging yung pasa sa mukha ko nalang ang problema ko.

Kasalukuyan akong naglalagay ng ointment sa parte ng mukha kong may pasa nang dumating si Gab.

“Ano na naman yan?” Tanong niya nang maka-upo siya.

“Ointment, san ka galing?” Sagot at tanong ko sa kanya. Nagkibit balikat siya.

Isinara ko ang lalagyan ng ointment at inilagay iyon sa bulsa ng bag ko.

“Tara na, ihatid mo ako sa University. Kailangan ako ng maaga dun dahil ipapakilala na ako sa Director ng University.” Maganang sabi ko sa kanya.

Ngayon na kasi yung araw na nakalagay sa memo. Before daw kasi ng seminar, kailangan muna akong ipakilala sa Director kuno para mai-brief ako sa gagawin.

“Okay, tara na.” Sagot niya sa akit at ngumiti tyaka tumayo.

Ang bait talaga ng kaibigan ko, ang swerte ko sa kanya!

Nang makasakay na kami sa sasakyan niya ay kaagad niya itong pina-andar.

“Ay teka, daan muna tayo sa mall. Kailangan ko ng pabango, naubos na kasi yung last ko.” Sabi ko sa kanya.

“Wag na, male-late ka na.” Sagot naman niya habang nakatingin sa daan.

“Pero wala akong pabango, nakakahiya naman sa Director. Tyaka sayang naman yung suot ko, ang pormal na nga pero wala naman akong pabango?” Diretsong sabi ko sa kanya.

Narinig kong bumuntong hininga siya. Ngumiti ako.

“Okay, may pabango ako dyan, kunin mo nalang. Yan na ang gamitin mo.” Sagot niya, kaagad naman akong naghanap sa mga lalagyan sa sasakyan niya at nakita ko nga iyon.

Penshoppe

Uy, sosyal. Ang mahal kaya ng mga ganito. Ang swerte ko naman!

“Uy, yes! Ang sosyal ko! May penshoppe akong pabango. Akin na ’to!” Sabi ko sa kanya.

“Oo na, oo na! Ang ingay mo!” Sagot naman niya.

Ngumiti lang ako at inilagay ang pabango sa loob ng bag ko.

“Bili mo ulit ako nito mamaya no? Libre mo! Haha” sabi ko sa kanya.

“Oo, pagkalabas mamaya, punta ka sa parking lot. Hintayin kita.” Sagot naman niya.

“Totoo?!” Nanalalaking mata na tanong ko.

“Ayaw mo?” Balik tanong niya. This is amazing!

“Syempre, gusto!” Sagot ko at napa ‘yes’ na parang tanga.

“Okay. Wag ka nang magulo at matulog ka na, gigisingin nalang kita pag nasa University na tayo.” Sabi niya.

Tumango nalang ako at sumandal sa sandalan ng inuupuan ko. Kasunod nun ay ang pagpikit ko, at kaagad na nilukob ng antok ang aking katawan.

Ang swerte ko kay Gabriel. Babawi na lang ako sa susunod.

…

“Kki-Nikki.” Nagmulat ako ng mata dahil sa boses na tumatawag sa akin. Kinusot ko ang mga mata ko at nang umayos na ang paningin ko ay kaagad akong umayos ng upo at nag-unat.

Ang sarap ng tulog ko.

“Nandito na tayo.” Sabi ni Gab pagkatapos bunutin ang susi ng sasakyan niya.

Tumango ako, “napasarap ang tulog ko, hehe. Buti walang laway.” Natatawang sabi ko sa kanya. Kaagad naman siyang ngumiwi na parang nadidiri sa akin.

“Uy, joke lang! Di ka na mabiro.” Sabi ko matapos hampasin ang balikat niya.

Pero sabay kaming natawa. Well, he is not just a health conscious but a neat freak, too.

“Osige na, baka ma-late ka pa sa meeting niyo.” Paalala niya sa akin nang makalabas na kami ng sasakyan niya.

Kaagad naman akong nataranta. Shit, oo nga pala! Yung meeting!

“Shit, oo nga pala! Osige na, thanks for the ride. See you later!” Nagmamadaling sabi ko habang patakbo at lakad ako. “Yung libre ko mamaya, huh?” Pahabol na sigaw ko sa kanya.

Nakita ko ang pagtawa at pagtango niya bago ako pumasok sa may pinto.

Lakad at takbo ang ginawa ko habang papunta sa ADMINISTRATION BUILDING , ang building kung saan ang Director lang ang gumagamit.

Sa buong University, ito ang building na pinakamataas at maganda ang disensyo.

Not that I’m telling na pangit yung pagkakagawa sa other buildings pero kita mo naman kasi na iba ang pagkakagawa nito. It’s so, basta.

Tumigil ako sa paglalakad ng makadating ako sa tapat ng building at hinabol ang hininga ko.

Inhale, exhale. Inhale, exhale.

You can do this, Nikki! You’re a Queen, at ang isang Queen, matapang at basta. Yun na yun! Kaya mo ’to!

Naglakad ako papasok sa building at kaagad na nakita ko si Mrs. Santos, ang head ng mga guro sa buong University.

“Good morning, Ma’am.” Bati ko sa kanya nang makalapit ako.

Tumango siya sa akin. As usual, ang mataray look niya.

“Let’s go.” Sabi niya sa akin at naunang naglakad. Sumunod lang ako sa kanya habang hawak-hawak ang bag ko.

“Hmm, Ma’am, may I ask something?” Tanong ko sa kanya ng matapat kami sa elevator.

Wow, may elevator?!

“What is it?” She answered ang pressed a button.

“Nakakatakot po ba ang Director?” I said.

Kaagad naman siyang pumasok sa loob ng elevator nang magbukas iyon at sumunod lang ako.

Kaagad akong pumwesto sa likuran niya nang nasa loob na kami.

“Well, he is intimidating. But he’s nice. Don’t worry, Mr. Nikki. I’m sure you two will get along very well.” Diretsong sagot niya.

Napatango naman ako sa sagot niya kahit hindi niya nakikita. Sa bawat segundong lumilipas ay mas lalo akong kinakabahan.

“Mr. Queen, I want to tell you something…” biglang untag niya. “You’re a smart kid and I know that, when you meet him, just be yourself. Answer honestly, okay?” Dagdag niya.

Napangiti ako sa sinabi niya. “Y-Yes, Ma’am. Thank you.” Sagot ko sa kanya.

Nang marinig namin ang ‘ting’ ay kaagad na inayos ni Mrs. Santos ang kanyang damit at lumabas. At gaya nang kanina ay sumunod lang ako sa kanya.

Naglakad kami pakaliwa. So, dito pala ang office ng Director ng University. Ang taas pala, kahit third lang, parang ang taas na.

Wala akong ibang naririnig kundi ang tunog ng takong ni Mrs. Santos at ng sapatos ko, kasabay ng malakas ng kabog ng dibdib ko dahil sa kaba.

Biglang tumigil si Mrs. Santos sa harapan ng isang silid, well, nag-iisang silid.

“I’m Mrs. Santos, head of the teachers in this University, I’m here to see the Director.” Nagulat ako nang makita kong may kausap siyang isang babae na mataray ang mukha.

“Good morning, Ma’am. May I see your I.D?” Sabi naman ng babae na naka formal attire.

Kaagad namang kinuha ni Mrs. Santos ang I.D niya at ipinakita iyon sa babae. Sunod na ginawa ng babae ay tumingin sa dako ko.

“And may I ask, who is he?” Tanong niya kay Mrs. Santos. Napatuwid naman ako ng tayo at napa-ubo ng kaunti.

“Ah, he is Mr. Nikki Queen. The scholar that I mentioned to the Director.” Sagot naman ng guro sa babae.

Katakatakang hindi nito hinanap ang I.D ko bagkus ay tumango lang siya at binuksan ang pinto na may pass code.

Ang hi-tech naman ng building na ’to.

“Thank you.” Sabi ni Mrs. Santos, “Mr. Queen, let’s go?” Tanong naman niya sa akin at naunang pumasok.

Tumango lang ako sa kanya at kaagad na sumunod.

Yumuko lang ang babae bago ako makapasok sa loob ng kwarto.

Itutuloy…

Chapter 11

A/N: And as what I’ve said, I will update every Monday, so here it is. Hope you’ll like it.

The FIENDISH

Chapter 11

[Lil’ bit naughty part 1]

Nikki’s POV

“Good morning, Sir. I am introducing Mr. Nikki Queen, the top student who was granted a 100% scholarship.” I heard Mrs. Santos said.

Naglalakad ako papunta sa kanya pero hindi ako nakatingin dahil inaayos ko ang gamit ko na nagulo ng kinuha ko ang pabango na bigay ni Gab.

Nang maayos ko ang mga iyon ay siya namang pagtaas ng tingin ko at sabay na sigaw ni Mrs. Santos at ang pagbunggo ko sa isang matigas na dibdib.

“Oh my goodness!/Awww!” Magkapanabay na hiyaw namin ni Mrs. Santos.

“Oh, easy there, young man.” A baritone voice said.

Kaagad akong tumingin sa lalakeng hawak ang magkabilang balikat ko at ganun nalang ang gulat ko nang makita ko ang nakangising si Gustave.

Ang walang hiyang ’to!? Talaga!?

“Sorry.” Matipid na sabi ko at kaagad na napa-atras.

Siya!? Siya ang Director?! As in!?

“I’m very sorry, Sir.” Paumanhin ni Mrs. Santos sa asshole na Gustave. “And you, Mr. Queen… watch where you’re going next time.” Mataray na dagdag niya.

“Y-Yes, Ma’am. Sorry.” Nahihiyang sabi ko at humawak sa bag ko.

“Ehem, by the way, this is Nikki Queen, the scholarship grantee.” Sabi ni Mrs. Santos kay asshole at pagkatapos ay humarap siya sa akin, “and this is the Director, Mr. Gustave Salvatore.”

“G-Good morning, Sir.” Magalang na bati ko kahit na ang totoo ay gusto ko siyang sigawan.

Ngumiti siya sa akin, “Morning, Mr. Nikki Queen. Nice to finally meet you.” Tila makahulugang sabi niya. Ngumiti lang ako.

“So, I assume, you two can discuss the matters that should be discussed.” Biglang untag ni Mrs. Santos. Kaagad akong napatingin sa kanya.

“Excuse me, pero hindi po ba kayo kasama sa discussion?” Nagtatakang tanong ko sa guro. Baka kasi kung ano pa ang magawa ko sa damuhong ito.

“Ah, no, no. You two are the ones who’re going to talk.” Sagot ni Mrs. Santos “is there any problem with that?” Dagdag na tanong niya.

“Yes, is there any problem with that, Mr. Queen?” Biglang sabat ni asshole.

I am not talking to you, so shut ka nalang! Is what I wanted to say to him but I said, “No, of course, there’s no problem with that, Sir.” Instead.

“Well, then. I’ll be leaving the two of you.” Sabi ni Mrs. Santos at naglakad papunta sa pinto ng office. “Ayusin mo Mr. Queen.” Dinig kong pahabol niya.

Tango lang ang nagawa ko habang pinapanood siyang maglakad hanggang sa makalabas ng office.

Oh, nice! Very very nice!

“So, why don’t we take our seats, Mr. Queen?” Kaagad na bira ni asshole pagkatapos marinig ang pagka lock ng pinto.

“Drop the formalities, Mr. Salvatore. Just call me Nikki.” Kaagad na sagot ko sa kanya.

“Well, if that’s what you want, Nikki.” Nakangising sagot niya.

“Tss, whatever.” Sagot ko sa kanya na nakabusangot. Wala akong pake kung siya ang Director, asshole parin siya.

Naglakad ako papunta sa sofa na nasa tapat ng bintana. Bastos na kung bastos, tutal pinaupo na din naman niya ako, edi upo.

Nang makaupo na ako ay kaagad na ginalugad ng paningin ko ang kabuuan ng silid.

As expected, maganda ang pagkakagawa’t disenyo nito. Pansin ko lang na ang kulay nito ay gray at kaunting puti at itim.

Ang laman non ay ang table niya na gawa sa salamin na may computer at ilang lalagyan ng files at isang lalagyan ng panulat.

Katapat naman ng mesa ay ang dalawang upuan na pareho ang pagkakagawa sa mesa.

At dahil mabait ako, ay mas pinili kong umupo sa sofa na malayo sa mesa niya. Mas gusto ko dito, malayo sa presensya niyang nakaka-alibadbad.

“Well then, Nikki. I want to discuss the matters with regards to the scholarship and then the seminar.” Sabi niya matapos alisin ang pagkakabutones ng suit niya at prenteng umupo sa swivel chair niya na kulay itim, kasing kulay ng budhi niya.

Oo nga pa, may seminar pa. Just thinking na siya ang makakasama ko ay nabubwisit na ako.

“Yeah, whatever.” Tanging sagot ko sa kanya matapos alisin ang pagkakasakbit ng bag ko. Kaagad akong umupo nang maayos at kinuha ang notebook ko, para sa mga important notes.

“Hmm, you like to talk back, huh?” Puna niya sa akin, “interesting.” Dagdag niya.

Tinignan ko lang siya ng masama, pero sa halip ng tumigil ay mas lalo pa siyang ngumisi. Bwisit!

“So, what about the matters about scholarship and the seminar, Sir?” Pagdidiin ko sa salitang Sir na hindi bagay sa kanya.

“Well, as the top student, you’re granted the-” hindi ko na siya pinatapos dahil sumabat ako.

“Yeah, yeah, I know that already. Can we just go and tackle the important details?” Tanong ko sa kanya habang ipinupukpok ko sa notebook ko ang ball pen na hawak ko. “Cause, you might not know it but I–” hindi din ako natapos sa pagsasalita dahil nakaramdam ako ng matang nakatingin sa akin.

Ganun na lang ang gulat ko nang makita ko ang mga mata niya, tila nag-iba ang mga titig niya at tumiim din ang bagang niya.

“I-I have a l-lot of things to do, so-” hindi na naman ako nakapagpatuloy dahil bigla siyang tumayo at mabilisang lumapit sa akin.

“Let me tell you these, Nikki.” Sabi niya habang naglalakad papalapit sa akin. Bigla akong kinabahan pero hindi ko iyon ipinahalata. “Of all the things I don’t like is that, someone is not listening to me when I talk.” Dugtong niya.

“Well, I’m-” mangangatwiran na sana ako pero hindi na naman ako natuloy dahil bigla siyang tumigil sa harap ko at yumuko dahilan para magpantay ang mukha naming dalawa.

“Shut up and listen to what I say.” Tila makahulugang sabi niya. Napalunok ako ng wala sa oras.

“A-And what if I don’t?” Naghahamon na tanong ko sa kanya.

Bigla siyang ngumisi at tumingin sa bibig ko. Mas lalo akong kinabahan, dinig ko na ang pintig ng puso ko.

“Oh, I assure you that you wouldn’t be pleased, Nikki.” Nakangising sagot niya habang nakatingin parin sa bibig ko.

Ako lang ba o nakatingin siya sa bibig ko, partikular sa mga labi ko? I immediately shook that idea off.

“Hmm, really?” Muling tanong ko.

“Try me, then.” Hamon niya sa akin. Pansin ko din na nasa magkabilang gilid ko na ang mga kamay niya, tila ba ikinukulong niya ako.

“Well, then. As what I’m—” at tinotoo niya ang sabi niya, totoo na hindi ko nagustuhan ang ginawa niya.

Wat dapaking shet!? Hinalikan niya ako!? This is not true!

“I told you.” Sabi niya at tumayo nang tuwid at inayos ang soot niyang suit.

Hindi parin ako makapagsalita dahil sa nangyari. This is not happening. This is not.

“Well, as I was talking. As the top student who was granted a 100% scholarship, you would be taking extra time.” Pagpapaliwanag niya na tila ba walang nangyari habang ako, nakatingin lang sa kanya.

“That extra time is for you to do some works, and when I say work, you will work here, in this office.” Pagpapatuloy niya.

Kaagad akong nabalik sa huwisyo dahil sa sinabi niya.

“W-wait, what!? Work!? Here, in this office!?” Protesta ko sa kanya, “are you for real?” Tanong ko pa.

Ang damuho, ngumisi lang. “Yes, here.” Sagot niya sa akin.

“But!-” muling protesta ko sana kaso muli niya din akong sinabatan.

“No buts, you’re working here whether you like it or not.” Huling sabi niya na siyang ikinainis ko.

Napatayo ako ng wala sa oras at ibinalibag sa sofa ang hawak kong ball pen at notebook.

“You don’t get to order me around as you pleases, asshole. You don’t have the right!” Sigaw ko habang dinuduro siya.

Nakuha ko pang mapunta sa harapan niya. “Just because you granted me a 100% scholarship, doesn’t mean you can do whatever you want, you jerk!” Inis na singhal ko sa kanya.

Kita ko ang pagkagulat ngunit napalitan iyon ng galit. Kaagad niyang dinakma ang braso ng kamay kong ipinangduro ko sa kanya.

“WHAT. DID. YOU. JUST. CALL. ME?” Tanong niya habang itinutulak ako, “ASSHOLE? JERK?” Dagdag na tanong niya matapos akong maidikit sa pader.

“YES, ASSHOLE! JERK! Let go of my hand, you piece of shit!” Sigaw ko sa kanya at akma ko siyang hahampasin gamit ang isa ko pang kamay pero nahuli niya din iyon ng walang tingin at kahiraphirap.

“Doesn’t mean I let you talk back to me, you get to call me names.” Sabi niya at itinaas ang dalawa kong kamay at inilagay iyon sa taas ng ulo ko. “You don’t have the right, brat.” Dagdag niya na nakatiim bagang.

Did I make him mad?
Of course, you did, you damn Nikki!

“Bitiwan mo ako sabi!” Sigaw ko sa kanya habang nagpupumiglas. Pero sa halip na bitiwan ay hinawakan niya ang dalawa kong kamay gamit lang ang isa niyang kamay.

“I’ll show you what happens when someone calls me names.” Baritonong boses ang narinig kong nagsabi non na nagdala ng kilabot sa akin.

Ang sunod niyang ginawa ay ang bagay na siyang ikinagulat ko.

Itutuloy…

Chapter 12

A/N: Hello, I just felt like updating this story. Hope you like the continuation.

Chapter 12

The FIENDISH

[Lil’ bit naughty part 2]

Nikki’s POV

Pilit akong nagpupumiglas mula sa pagkakahawak niya pero hindi ko magawa dahil sa higpit ng hawak niya.

“Jerk, let me go!” Sigaw ko sa kanya. Ngumisi lang siya sa sinabi ko na lalong nagpa-inis sa akin.

Nakaramdam ako ng kung ano sa pagitan ng mga hita ko at nang yumuko ako ay nakita ko ang kanang paa ni Gustave.

“O-Oy, ano a-ang ga-gagawin mo?” Tanong ko sa kanya, pero hindi pa man ako nakakatingin sa kanya ay nakadama ako ng mainit na hangin sa batok ko.

Bigla akong nangilabot dahil doon at sunod kong naramdaman ay maliliit na dampi ng labi, labi ni Gustave. Dapak!

“G-Gustave, shit!” Daing ko habang hinahalikan niya ang batok ko.

“Hmm, what a nice smell.” Sabi niya at muling hinalikan ang batok ko.

No! No! No!

Mas lalo akong nagpumiglas dahil sa sensasyong dala ng mga halik niya pero kasabay non ay ang paggalaw naman ng paa ni Gustave na nasa pagitan ng mga hita ko.

Kaagad akong nanigas dahil sa ginawa niya.

“Ahh-mp!” Pigil ko sa sarili ko. Am I just about to moan? This is bad, really.

“What a lovely voice.” I heard him say that and chuckled.

“Bastard, what the hell are you doing!? Aahh–mp” Sigaw ko sa kanya habang nagpipigil na magpalabas ng kahit anong tunog o boses.

“What?” inosenteng tanong niya “you mean… this?” Dugtong niya at muling ginalaw ang paa niya.

“Oh my God! S-Stop it, no~ohh” pagpipigil ko sa kanya. But instead of stopping, he added more force and I felt that as he grinds his thigh on my part.

“G-Gustave… ohh~mp! Ohmng, shit.” Ngiwing sabi ko sa kanya. Bigla niyang binitawan ang pagkakahawak niya sa akin dahilan upang kaagad akong mapakapit sa kanya.

“Ahh.. oh my shit! Ohh~hh oump!” Hindi man ako makapaniwala pero sa akin nanggagaling ang mga tunog na iyon.

“Such a lovely voice, brat. Hmm” sabi niya at muling hinalikan ang batok ko dahilan upang mas lalo akong makaramdam ng sensasyon.

Mas lalong humigpit ang hawak ko sa suot niyang suit, wala na akong pakialam kung magusot iyon. “Uhh- ohh, shit! Uhh uhh~ohh mp. Fuck haa haaaa shit!” Magkahalong ungol at mura ko habang nakawahak ang isa kong kamay sa braso niya at isa sa may dibdib niya.

What the hell is this feeling!?

“You taste so sweet, honey.” I heard his voice in my right ear. He bit it and grind even more.

Napasinghap ako sa sensasyong dala ng bawat galaw niya. Pansin ko din na mas lamang ang init na nararamdaman ko kaysa sa lamig ng air con sa kwarto.

“Shit! Uhh uhhh, no-no, stop!” Daing ko sa kanya pagkatapos ay kinagat ko ang labi ko, pero nagpatuloy parin siya.

“Oh my Gosh! Ahh ahh, uhhmp! Uhh~ohh, shit!” Ungol at mura lang ang tanging nasabi ko habang mahigpit ang pagkakahawak ko sa kanya.

“Are you enjoying it, honey?” He asked, using a sensual voice that made me feel hotter even more.

“G-Gustave, uhh ohh oh my uhh~uhb ump, tama na please. Stop! Uhh” nagmamaka-awang sabi ko sa kanya.

Naiiyak na ako sa nangyayari sa aming dalawa. This is not the meeting I was looking for.

“I told you, right? That I’ll show what happens to someone who calls me names?” Tanong niya sa akin. “And that’s this.” Dagdag niya at nagsimulang halikan ang leeg ko.

“Ohh uhh Uhh umpp~ OohHhh shit uhh” wala na akong nagawa kundi ang umungol nang umungol.

“Damn it! You’re making me hard!” Bulong niya sa akin at dinilaan naman niya ang tenga ko.

Seriously, this man is too much. And I hate the fact that, even if I don’t want to admit it, I’m feeling good.

Bigla niya akong isinandal sa pader kung saan niya ako isinandal kanina. Kataka-takang hindi nawala ang pagkakalagay ng paa niya sa pagitan ng mga hita ko.

“I want to kiss you.” Bigla niyang sabi at walang kaabog-abog na hinalikan niya ako.

Dahil sa gulat ay madali niyang naipasok ang dila niya dahilan upang malaya niyang magalugad ang loob ng bibig ko.

“Ngh! Uhhm.” I moaned again as he moved his thigh in between my things. Mas dumoble ang sensasyong naramdaman ko dahil doon.

Pilit akong kumakawala sa halik niya dahil hindi ko iyon masabayan, nakawala lang ako nang halos maubusan na kami ng hinanga.

“G-Gustave… s-stop, please..” naiiyak na sabi ko.

“You’re almost there, right?” Tanong niya sa akin, oo, malapit na ako. Dahil nakakaramdam na ako ng tensyon sa may puson ko.

Hindi ako sumagot, sa halip ay nag-iwas ng tingin ngunit nagulat ako nang bigla na namang gumalaw ang hita niya.

“G-Gustave! s-stop! Oh my goodnes-uhhh Ooohh, shit! Fuck! Uhh, ooHohhh fuck~Oohh..” muli na naman akong napakapit sa suit niya pero ngayon ay ipinatong ko na ang ulo ko sa balikat niya.

“Are you close, honey?” Tanong niya sa akin at mas lalong binilisan ang paggalaw ng hita niya. Hindi pa siya nakuntento at naramdaman kong tinanggal niya ang pagkaka-lock ng sinturon ko.

Kaagad akong nag-angat ng ulo at tumingin sa kanya na gulat.

“W-What are you-ngh! Uhhh d-doing? Ohh, uhh uhh” tanong ko sa kanya at sinubukang pigilan ang kamay niya sa paggalaw pero wala din.

Binilisan niya ang paggalaw ng hita niya kaya mas lalo akong nanghina, halos hawak nalang ang nagawa ko kay Gustave kaya malaya niyang naalis ang pagka-lock ng belt ko at buksan ang butones ng pantalon ko.

“G-Gustave, no-ngh! Noo Ohhh~Uhhh uhh” ungol ko nang tuluyan na niyang maipasok ang kamay niya sa loob ng underwear ko at malayang mahawakan ang pagkalalake ko.

“Hush, Nikki. This won’t be long.” Bulong niya sa akin at muling pinupog ng halik ang leeg ko. “So sweet.” Bulong niya pa.

“No.. Uhhh ohhh Oohh no-Haaa, oh my God! Oh my Goodd huuhhh!” Napaliyad ako nang hawakan niya iyon. Ramdam ko ang init ng kamay niya.

“So wet, huh? Are you close?” Tanong niya sa akin. Hindi na ako nakasagot sa tanong niya at nanghihinang ipinatong ang ulo ko sa balikat niya ulit.

“I uhhh~ohh ngh h-hate y-you ohh” bulong ko sa kanya habang kagat-kagat ang labi ko sa pagpipigil sa sensasyong hatid ng hawak niya. Wala siyang sinagot at mas lalong binilisan ang pagtaas baba ng kamay niya kasabay ang paggalaw din sa hita niya. Dahil hindi ko nakaya ang sensasyon ay hindi ko namalayan na namamaluktot na ako dahil doon.

“Ngh! Ohhh uuhmp Uhhh Ohh” ungol ko sa bawat paghagod ng hita niya at paggalaw ng kamay niya.

Hindi nagtagal ay mas naramdaman ko ang tensyon na namumuo sa may puson ko, I’m almost there.

“G-Gustave! Oh my gosh, no! Huhh uhh Ohhh uhh” sambit ko sa kanya at mas napapakapit nang mahigpit.

“I’m cumming! Uhhh ~Ohhh uhh” tanging tunog na ginawa ko at kasabay non ay ang sariling paggalaw ng baywang ko.

“Cum for me, honey. Cum for me, Nikki!” Sabi ni Gustave at mas binilisan ang pagtaas baba ng kamay niya.

Ilang sandali pa ay hindi ko na napigilan ang paglabas ng mainit na bagay mula sa pagkalalake ko.

“Ngh!~ haaa haaa umpp ngh!” Daing ko habang nakapatong ang ulo ko sa balikat ni Gustave.

“That’s great, Nikki.” Sabi niya sa akin at gamit ang isa niyang kamay ay hinawakan niya ako sa baba at muling hinalikan sa labi.

“I..I h-hate y-you~ngh!” Sambit ko sa kanya pero ngumiti lang siya sa akin at hinayaan akong makatulog sa balikat niya, di alintana ang pawis na nasa mukha ko dahil sa pagod.

Itutuloy…

A/N: Ayan! So, patikim palang yan! Haha, thanks po sa mga nagbabasa. Don’t worry, these two chapters won’t be the last.

P.S. Votes and comments are highly appreciated.

Chapter 13

Gustave’s POV

I still can’t believe that it happened. I mean, everything was quick that it just came as fuck!

His smooth skin and soft lips, I love them all. His erotic voice, his smell, and how he tasted… I love it all.

Nikki is something and I kinda like him. He is something I want and I’m sure na hahanap-hanapin ko siya.

I need him, I want him to be mine.

The thing that happened to us, well, it was quite amazing. I’m satisfied though I was not able to release.

I wanted to release it all on his face but I thought that it’s too much for him so I didn’t.

Idadaan ko nalang mamaya sa malamig na shower ito. Malamig na malamig because I still can feel my ‘thing’ that is hard as rock.

I watched Nikki as he soundly sleeping on the sofa. I thought of bringing him home but I know that his friend will find him and be worried as sick and might report him to the police so I chose not to.

Well, the sofa will do since malambot naman ito at kasyang-kasya siya dun dahil hindi naman malaki ang katawan niya.

But damn! Kapag naaalala ko kung paano siya magreact sa mga ginagawa ko, mas lalo akong nagiging agresibo.

I want to put my thing inside him and I’m kind of wondering if it’ll happen. When? I’m so excited.

I saw him stirred at dahil dun ay napaharap siya sa gilid niya, lumitaw na naman ang masarap-este maputi niyang leeg na may pula-pula pa.

I smirked when I remember how he became stiff whenever I kiss his neck. He is just so wonderful.

Hindi naman maganda ang katawan niya, medyo payat siya na maputi. I took off my suit because it became crumpled and again, it was because of Nikki.

I love the way how he leaned on my shoulder whenever he becomes weak because of what I was doing to him. Oh, I wanna see it again.

RING!

My attention was caught by the sound of my phone and I immediately went to my table to answer the call.

“Hello?” I said while looking at the sleeping Nikki. He sleeps in a cute way.

“Good morning, Mr. Salavatore. This is your father’s secretary. I would like to inform you that there would be a meeting and as your father’s representative, your presence is needed there.” Sagot ng lalake sa kabilang linya.

Bumuntong hininga ako pero kaagad din na napangisi dahil bigla kong naalala si Gideon. This is nice, I’ll attend the meeting and I get to see him.

“Okay, thanks for informing me. I’ll attend it so send me the time and place.” Sagot ko at pinutol kaagad ang tawag.

Inilapag ko ang phone ko sa mesa at muling bumalik sa pwesto ni Nikki. Tulog parin siya? Napagod ba siya dahil kanina? Eh paano pa kaya pag mag-se x na kami? Napangiti ako sa naisip ko.

Dahil medyo matagal na din siyang natulog ay ako na mismo ang gumising sa kanya.

“Nikki…” tawag ko sa kanya habang marahang niyuyugyog ang balikat niya, “Nikki, wake up.” Muling sabi ko.

“Hmmm.” Sabi niya at humarap sa kabilang parte at patuloy na natulog, is he tired? Really?

“Nikki, wake up. You have classes and we’re not done discussing yet.” Paggising ko ulit sa kanya.

Nang hindi padin siya gumigising ay inilapit ko ang mukha ko sa leeg niya at dinilaan iyon, shit! I’m getting hard.

“Oh my God!” Sigaw niya at kaagad napaupo habang hawak ang parteng dinilaan ko. Natawa naman ako sa pamumula niya. “What the hell!?” Sigaw niya.

“Well, ayaw mo kasing magising, kaya wala akong choice.” Pilyong sagot ko sa kanya.

“Y-You don’t r-really have to d-do that, you jerk!” Singhal niya.

“You’re calling me names again, want a second round?” Tanong ko sa kanya at inilapit ang mukha ko sa kanya, napaatras naman siya. “Don’t worry, I won’t do it. You need to attend your classes.” Dagdag ko nang inilayo ko ang mukha ko sa kanya.

Huminga naman siya nang malalim. “Oh shoot! May pasok pa pala ako!” Napapalatak na sabi niya at isinakbit ang bag niya at kaagad na napatayo.

“Wait! We need to discuss something.” Pagpipigil ko sa kanya pero naglakad parin siya patungo sa pinto ng office ko.

“Nikki!” Sigaw ko sa kanya.

“I know but I need to attend my classes so maybe we-we can talk some other time.” Sagot niya habang patuloy na naglalakad papunta sa pinto. “Bye!” Paalam niya bago buksan ang pinto at lumabas.

Napangiti ako, he’s really something. “So you’re shy, huh?” Sabi ko sa sarili ko, hindi nakaligtas sa akin ang pamumula ng magkabilang tenga niya.

“Damn, I’m hard!” Frustrated na sabi ko at napatawa ng wala sa oras.

Nikki’s POV

OH MY GOD!

I can’t believe that it actually happened. I mean, nakakahiya!

Shit! Shit! Shit!

Ramdam ko pa ang pag-iinit ng mukha ko dahil sa hiya. Nakaka-asar!

At ang walang hiyang asshole na yun, akala mo walang ginawa kung makipag-usap siya sa akin.

Well, news flash! Siya yung nag-initiate ng nangyari yet he seems not to be bothered by that, ako lang talaga.

Of course, that was my first time releasing with someone’s hand tapos sa lalake pa.

Ang dalang ko nga lang mag-‘ano’ tas gagawin niya pa ‘yun’ sa akin?

But wait, kung ginawa niya yun… it means, he’s gay. No, that can’t be. Hindi siya mukhang bakla pero ginawa niya yun.

“Haist!” Napapalatak na sigaw ko at inihilamos ang mga palad ko sa mukha ko.

Wala na akong nagawa kundi ang pumasok sa klase ko kahit na alam kong hindi naman ako makakapag-focus.

…

“Okay, class. Please review the lesson because I might give you a quiz.” Sabi ng professor namin.

Wala akong naintindihan.

As in wala, why? Because the thing that happened to the Director’s office kept playing on my mind.

The way I moaned, the way I grabbed his suit, the kisses, and everything. I sighed and let my head drop.

“Ihhh, nakakahiya talaga. Bwisit!” Sabi ko sa sarili ko, paano kasi, up until now, ramdam ko pa yung halik niya sa leeg ko. “Arrrghhh!” Daing ko.

“Nikki!” Napataas ako ng ulo nang marinig ko ang pangalan ko, it was Gabriel. “What the hell’s happening to you? Kanina pa ako tawag nang tawag dito.” Iritang tanong niya sa akin.

“Ah, eh. Wala, sorry. Kanina ka pa?” Pag-iiba ko ng usapan. Binigyan naman niya ako ng what-do-you-think look niya. Napabuntong hininga na naman ako.

“Let’s go?” Tanong niya sa akin, napakunot ako ng noo.

“Where?” Takang tanong ko sa kanya. Huli na nang matandaan ko na ako pala mismo ang nag-aya sa kanya.

Napahinga siya at kaagad na naglakad palabas ng classroom. Kaagad ko namang inayos ang gamit ko at patakbong sumunod sa kanya.

“Gab! Gab, wait!” Tawag ko sa kanya pero hindi niya ako pansin. Uh-oh, galit na si Gab. “Gabriel!” Sigaw kong muli.

Dahil mabilis siyang maglakad ay doble ang ginawa kong paghabol sa kanya at nahabol ko siya sa parking lot.

“Gab, inhale exhale wait.” Hingal na sabi ko sa kanya habang hawak ang laylayan ng damit niya. “Sorry na inhale exhale preoccupied lang ako.” Dagdag ko, hinihingal parin.

“Yeah, sabi mo eh.” Tipid na sagot niya at binuksan ang pinto ng sasakyan niya.

“Sorry na kasi, Gab. Madami lang kasi akong iniiisip.” Muling sabi ko sa kanya.

“Yeah.” Sagot niya at sumakay sa sasakyan niya. Biglang nanikip ang dibdib ko.

Oh, shit! Not now!

“Nikki!” Dinig kong tawag sa akin ni Gabriel bago naging itim ang lahat.

Itutuloy…

Chapter 14

Gustave

’s POV

It’s been two days after that kind of naughty thing that happened to me and Nikki and I just found out that he didn’t attend his classes which is very unusual.

“Okay, just tell me if he contacted you.” I said and ended up the call, it was Miguel.

I was about to put my phone inside the pocket of my suit when I remembered the meeting which is scheduled tomorrow, I smirked.

I dialed his telephone number, yes, I have it because of my connection. Well, I’m a Salvatore after all.

After three rings, he finally answered my call.

“Hello, Gideon.” Kaagad na pamungad ko sa kanya, I’m sure that by now, he has this very irritated face.

“What is it?” Irita ngang tanong niya sa akin, napangisi ako.

“Oh, relax, bro. I called to confirm if there will be a meeting tomorrow.” Sagot ko sa kanya kahit na alam kong meron talagang meeting.

“Yes and I hope that you will be there.” Tila napipikong sagot niya. I’m kind of guessing of what he is doing right now, hinihilot na ba niya ang sentido niya? Muntik na akong matawa pero pinigilan ko.

“Of course, I’ll be there, bro.” Sagot kong muli sa kanya habang nagpipigil ng tawa.

“If that’s all you want, I’m gonna hang up the phone…” kaagad na sagot niya, “and by the way, don’t call me bro.” Pahabol niya bago patayin ng tuluyan ang tawag.

Kaagad kong ibinagsak sa mesa ko ang phone at niluwagan ang tie ko. “Don’t worry, Gideon… I’m not happy to call you bro.”

…

I was walking along the corridor at the MasCom College because I’ve been observing what this Jackson is doing.

Hindi ko pa nagagawa ang dapat kong gawin sa kanya and now is the time. Sorry, Jackson but I’m bored and you’ll be my play time.

Kaagad akong nagpunta sa Faculty ng University at nadatnan ang ilang guro na subsob sa kanilang trabaho habang ang ilan ay kumakain dahil halos magta-tanghali na.

Kaagad akong tumikhim upang makuha ang atensyon nila na siya namang nangyari dahil kaagad silang napatayo at inayos ang sarili.

I walked towards the big, long brown colored table on the middle of the office and seated at the swivel chair.

“Have you already knew what happened to the MasCom students last time?” I asked, immediately.

Kaagad akong nakarinig ng tunog ng sapatos at nang tignan ko kung kanino iyon ay sa isang babae iyon.

“Yes, Director.” Sagot niya sa akin, napataas ako ng kilay.

“And you are?” I asked, looking at her.

“Ehem, good morning, Director. I’m Ms. Lopez the dean of the MasCom College.” She explained, I nodded. “And as per the students involved, we already executed their punishments.” Dagdag niya.

“Can you please tell me these punishments, specifically?” I asked again.

“Well, we-” I didn’t let her continue and so I said what I wanted that bastard Jackson and his company do.

“Ms. Lopez, I want this Jackson and his company to clean all the bathrooms in the University for one month.” Panimula ko.

“But-” alma niya, habang nanlalaki ang mga mata.

“No but’s, Ms. Lopez. And as an addition, Jackson, himself, will have a entrance test after his and his friends work is done.” Dagdag ko at tumayo na, pero hindi pa man ako nakakalagpas sa kanya ay nagsalita akong muli. “And I’m not asking for your approval or permission, this is not a request but an order and I hope that you understand.” Dagdag ko habang matamang nakatitig sa mata niya.

“This school must be for those students who are deserving and not because they’re rich.” And I walked out that disgustingly-aired office.

Nang makalabas ako sa faculty ay kaagad akong naglakad papunta sa garden na malapit lang at kaagad na nakuha ang atensyon ko ng isang lalakeng naka-upo sa benches na malapit sa garden.

I smirked and walked towards him, Nikki.

“So, you’re here.” I said, still walking. I noticed that his complexion is not okay.

“Y-Yes, isn’t it obvious?” Tanong niya sa akin at yumuko.

There is something wrong.

“Are you okay?” Tanong ko sa kanya nang makaupo na ako sa kabilang dulo ng bench na inuupuan niya.

Tumingin lang siya sa akin at tumango.

“Okay, you’re not. You’re obviously not okay, right?” Tanong ko sa kanya, pero hindi siya umupo. “Hey, what’s wrong? May masakit ba sayo?” Tanong ko sa kanya dahil iba talaga ang lagay niya.

Pansin ko ang malalim at tila nahihirapan niyang paghinga.

Pero imbes na sumagot ay tumayo siya at nagsimulang maglakad palayo kaya sumunod ako sa kanya.

“Nikki. Nikki, wait!” Sigaw ko sa kanya nang mahawakan ko ang braso niya.

“Ano ba? Okay nga lang ako.” Sabi niya at pilit na ibinababa ang kamay ko na may hawak sa braso niya, pero parang nahihirapan siya.

“You are not okay, Nikki. Parang ang tamlay mo. Come on, where is the cocky Nikki that I met at Miguel’s resto?” Pabirong tanong ko sa kanya pero gaya ng kanina ay hindi siya sumagot at naglakad lang siya.

Imbes na hayaan siya ay hinatak ko siya papunta sa akin.

“What is wrong? Tell me.” Tanong ko sa kanya. Kaagad siyang umayos at tumingin sa akin ng masama.

Finally, you’re back!

“Ano ba’ng problema mo!? Sabi ngang wala eh so stop bugging around me, jerk!” He hissed, I smirked.

“So, you’re back. Nikki the brat is back!” Natatawang sabi ko sa kanya.

“YES, I’M BACK! SO! LET! ME! FUCKING! GO!” Bulyaw niya sa akin at patalikod na humingal.

Magsasalita palang sana ako pero natigilan ako nang bigla siyang napaluhod at kaagad akong napatakbo papunta sa kanya.

“H-Hey, what’s happening?” Alalang tanong ko sa kanya, he is pale.

“M-My… in-inhaler. Huhh huhh huhh” daing niya habang itinuturo ang bag na hawak niya at ang kabilang kamay ay hawak ang dibdib niya.

Kaagad kong binuksan yun at hinanap ang inhaler na sinasabi niya, nang makakita ako ng isang asul na may takip na puti ay kaagad ko iyong ibinigay sa kanya.

Kaagad naman niya iyong kinuha mula sa akin at ikinulog.

Matapos ikulog ay tinanggal niya ang takip at kaagad na itinutok sa bibig niya ang asul matapos pindutin iyon sa taas. Inulit niya iyon at huminga ng malalim

“Are you okay now?” Tanong ko sa kanya nang mapansin ko na ayos na ang kulay niya.

“Y-Yes.” Matipid na sabi niya at tuluyan na siyang umupo sa sahig.

“Do you have asthma?” Tanong ko sa kanya, tumango siya sa akin.

“Let’s go, then.” Kaagad na yaya ko sa kanya at marahang hinatak ang kamay niya.

“W-Where to?” Tanong niya sa akin nang tuluyan siyang makatayo.

“To the infirmary.” Sagot ko habang hinahatak siya.

“W-Wag na. May pasok pa ako.” Sagot naman niya habang pilit na hinahatak ang kamay niya pero wala na siyang nagawa nang higpitan ko ang hawak ko at lalo siyang hinatak pa.

“Don’t be stubborn. Ako na bahala sa mga klase mo, I’m the director, remember?” Sabi ko at hinatak siya.

Itutuloy…

A/N: Sorry guys, I’ve forgotten to update yesterday because I was very preoccupied but don’t worry, as my peace offering, I’ll update two times in this week.

Chapter 15

A/N: and as promised, here’s the second update for this week. Enjoy!

Nikki’s POV

I sighed as Gustave the asshole made me lay on the infirmary bed. Bakit kasi nakita niya pa ako!? Bad trip!

“Yeah, continue doing that, brat.” Sabi niya nang maka-upo siya sa upuan na malapit sa kama ko.

“Why are you even doing this?!” Iritang tanong ko sa kanya, kahit nanghihina pa ako.

Actually, galing na ako sa hospital kahapon. The doctor said that I should take a rest for a couple of days and take my medication properly but I didn’t do what he said.

Dinala ako ni Gab na takot na takot ang mukha, paulit-ulit pa siyang nagso-sorry na parang naiiyak na siya. I just smiled and said ‘it’s okay’ to him.

“Let me guess…” sabi niya at hinawakan ang baba niyang may hati sa gitna. “I don’t know.” Dugtong niya sa sagot at nakangising tumingin siya sa akin.

Tinignan ko siya ng masama, “yeah, I figured it out already, jerk!” Sagot ko at ipipikit na sana ang mga mata ko pero nagulat ko nang biglang umalog ang gilid ng kama ko.

Tinignan ko iyon at nakita na si Gustave iyon na nakangisi na naman. “Have you just forgotten what I did to you inside my office?” Tanong niya and just like that, I felt hot.

Dyosko! Nakakahiya ang mga nangyari sa office niya, tas ipapa-alala niya pa? Pakshit!

“Ow, the brat knows how to blush, huh?” tila nang-aasar na tanong niya sa akin.

Sa inis ko ay itinulak ko palayo ang mukha niyang medyo malapit na sa mukha ko, baka dumating yung nurse at kung ano pa ang isipin.

“Just shut up, okay? I’m going to take a rest.” Sabi ko at humarap sa side.

“Okay.” Sagot niya at naramdaman kong muling umalog ang kama. “And so am I.”

Kaagad akong napaharap sa kabilang side ng kama at ganun nalang ang panlalaki ng mata ko nang makita kong nakahiga din siya sa kama na hinihigaan ko.

“What the hell are you doing?” Tanong ko sa kanya.

“Taking a rest, I guess? You’re not an idiot not to know what I’m doing here, right?” Sagot at tanong niya sa akin.

This guy is making me mad, for real.

“I know that but why here? Hello, ang laki ng infirmary ng University mo at madami ang mga kama.” It was my turn to be sarcastic, I even smirked.

“ My University… you say, so I guess, that as the owner of this University, I get to do what I want, right?“ Sagot niya sa akin at humarap, so ang pwesto namin ngayon ay nakaharap sa isa’t isa, “and I want to do this, got a problem with it, brat?” Nakangiti, oo, nakangiting sabi niya sa akin at pumikit.

I sighed, hindi talaga ako mananalo sa lalakeng ito. Bwisit! Wala na akong nagawa kundi ang hayaan siyang gawin ang gusto niya. Ayaw ko nang magsayang ng lakas at laway, wala din namang sense.

Pero dahil ayaw ko ng may kasama, I decided to transfer to another bed. I was about to stand when he spoke.

“Don’t you dare transfer, or I’ll do more than what I did in my office.” Nakapikit matang sabi niya, natakot naman daw ako kaya wala na akong nagawa kundi ang mag-stay, bwisit talaga!

Dahil sa wala akong nagawa, naisipan kong buksan ang phone ko na nasira niya.

“Oy,” tawag ko sa kanya. “Psst!”

“What?” Nakapikit paring tanong niya sa akin, nakikita ko ang mapipilantik at mahahabang pilik mata niya.

“Yung phone ko, nasira mo.” Sagot ko sa kanya habang patuloy na tinignan ang mukha niya.

Makapal ang mga kilay niya pero maayos ang mga ito, wala din siyang pimples.

Siya na, daig pa niya ang babae sa mga commercial sa T.V.

“So?” Muling tanong niya sa akin. Kaagad na bumaba ang paningin ko sa istriktong ilong niya pababa sa kanyang mga labi.

Bakit parang ang pula ng mga yun? Tapos ang lambot pa yata?

“Ah, I see. You want me to change it so you can take a photo of me?” Biglang dagdag niya at nakita ko ang mga labi niya na nagform ng ngiti.

Bigla akong nahiya dahil dun, so hindi siya tulog? Duh! Obviously, hindi. Sasagot ba siya kung tulog siya? Seriously, Nikki? Nagiging engot ka na ba dahil sa kanya?

Bigla akong nagmura sa isip ko.

“O-Of course, not! A-Ano bang s-sinasabi ko dyan!?” Kaagad na sagot ko sa kanya at nag-iwas ng tingin.

“Okay, sabi mo eh.” Sagot niya sa akin. “Don’t worry, I’ll give you a phone when we continue our discussion.” Dagdag niya, nakapikit parin na sabi niya.

Bigla akong napatingin sa kanya ulit, “excuse me, c-continue? “ patanong na sabi ko.

“Yes, ’di ba hindi pa tayo tapos dahil tumakbo ka?” Sagot niya sa akin.

Bigla akong napa-mental face palm. Oo nga pala, I ran. Sino ba naman kasi ang hindi tatakbo kung ganun ang nangyari!? Tsk!

“So, basically, hindi pa tayo tapos.” Dagdag niya ulit.

“S-Saan naman tayo mag-d-discuss ulit?” Tanong ko sa kanya.

“Of course, in my office.” Kaagad na sagot niya sa akin, nanlaki ang mga mata ko.

“W-What!? Why t-there?” Kinakabahang tanong ko sa kanya.

Nagulat ako nang magmulat siya ng mata at tumawa, “you’re too nervous. Don’t worry, I won’t do that. Not until you become mine.” Sagot niya pero hindi ko naintindihan ang huli.

“Coming from you…” sabi ko habang nakatingin sa kisame ng infirmary.

“Brat, I’m not like that. I mean what I say, don’t worry. Rest assured, we’ll just discuss the remaining matters and I’ll give you a new phone as my apology to our first encounter.” Mahabang sagot niya sa akin.

Bigla ko na namang naalala ang nagyari sa amin nun, pati na yung pagsipa ko sa balls niya.

“Hmm, about that. Sorry for doing that to you. Naasar lang talaga ako sayo that time.” Nahihiyang sabi ko sa kanya.

“Don’t worry, makakabawi din ako sayo.” Tila may lamang sagot niya sa akin pero binaliwala ko lang iyon at ipinikit ang mga mata ko.

Bigla nalang kasi akong nakadama ng antok, baka sa pagod at gamot na ininom ko.

“I’m sleepy…” sabi ko sa kanya.

“Then sleep, brat. I’ll just be here, don’t worry.” Sabi niya sa akin bago ako tuluyang magupo ng antok.

I hate asthma, bakit kasi ngayon pa siya sumumpong. Pero pawala palang ang wisyo ko ay tila may naramdaman ako.

Hindi ako sigurado o baka talagang guni-guni ko lang pero parang naramdaman ko na lumundo ang kama at pagkatapos non ay may mga labing dumampi sa aking noo.

Hindi na ako kumibo dahil tuluyan na akong inantok.

Itutuloy…

Chapter 16

Gustave’s POV

I stood up and slowly got out of from the bed where Nikki is peacefully sleeping right now.

“So fragile…” I said as I was looking at his appearance right now. May pasa parin siya na halata, dahilan marahil ng nangyaring gulo.

Medyo namayat din siya, dahil siguro sa asthma niya. Buti nalang ay may inhaler siya kanina kundi ay baka ano nang nangyari sa kanya.

Kinumutan ko muna siya bago tuluyang lumabas sa infirmary.

…

NANG matapos kong masuot ang suit ko ay kaagad akong lumabas sa kwarto ko. I’m here now at my house, well, a mansion to be exact.

“Let’s go.” Sabi ko sa secretary ko at naunang lumabas sa mansion.

Kaagad naman akong pinagbuksan ng driver ng kotse ko at kaagad akong pumasok sa likod.

Kasama ng driver ko ang secretary ko na nasa harapan na umupo. Nang maayos na ang lahat ay pinaandar na niya ang kotse.

“Gather the men and go to the mansion of Gideon. You know the address, right?” Kaagad na pamungad ko sa pinuno ng mga tauhan ko nang sagutin nito ang call ko.

Yes, this is the second step of my plan.

“Yes, Sir. “ Sagot lang niya at kaagad kong tinapos ang tawag.

Ang plano ay ang pagdukot sa mahal ng mahal kong dating kaibigan na si Axel. Then, after they abduct him, my actual plan will start.

I smirked.

…

I immediately went out of my car and walked towards the company my father and Gideon’s father build together.

Nagdiretso lang ako sa paglakad papasok at hinayaan ang secretary ko na kausapin ang mga guard ng establisimento.

I walked, my chin held high, because that’s what is right and just. Ako dapat ang tinitignan at wala ng iba.

I don’t care if I have this what they call intimidating aura, malay ko ba sa kanila, I’m just being and acting the usual me. Maybe they can’t just get used to it or maybe they can’t stand it.

“You attend the meeting and I will go to somewhere.” Sabi ko nang marinig ko ang tunog ng takong ng secretary ko.

Hindi ko na hinintay ang sagot niya at kaagad na dumeretso sa opisina ng aking dating matalik na kaibigan.

Habang naglalakad ako papunta sa opisina ni Gideon ay may nakita akong babae na nasa isang table sa harapan ng opisina ni Gideon, pareho sila ng attire ng secretary ko so, I guess, she is Gideon’s secretary.

“Hello. I want to meet Gideon. Inform him that I’m here.” Sabi ko sa kanya na tila gulat na gulat, pero kaagad naman siyang tumayo at pumasok sa loob ng opisina ni Gideon.

Kaagad naman akong sumunod sa kanya at walang ano-ano ay pumasok ako sa loob ng opisina.

“Hi.” Kaagad na bati ko sa masyadong busy na si Gideon that I guess, was doing some paper works.

“Sir?” Dinig kong sabi ng secretary niya habang nakatingin sa kanya.

“It’s okay, leave us.” Kaagad na sabi niya sa kanyang tauhan, so rude. “What brought you here?” Dagdag niya nang maisara ng babae ang pinto.

“Wala man lang bang kamusta? Kaagad yan ang tanong mo?” Sabi ko sa kanya, “come on, parang hindi naman tayo naging buddies.” Maenganyong dagdag ko pa.

This is very interesting.

“Spit it out, Gustave. Wala akong panahong makipag kamustahan sayo.” Kaagad na sagot niya. He really despises me, huh?

“Why so cold?” Natatawang sabi ko sa kanya, pero hindi siya kumibo. Tumahimik ako para tignan ang opisina niya amd I must say, maganda ito.

Nang matapos ako ay umupo ako, sa upuang nasa harapan niya.

Tinignan niya ako, “Gustave, kung wala kang sasabihin, you can leave. I have works to do.” Sabi niya sa akin at muling tumingin sa mga dokumento na kanina niya pang sinusulatan.

Oh, I hate that work. Sa University palang ay naiinis na ako, paano pa kaya pag nasa akin na rin ang kompanya?

I stayed there, looking at him making myself look like a fool. Siguro sa asar ay nagsalita siyang muli.

“How long do you plan on watching me as I do my work, Gustave?” Tanong niya sa akin nang halos kalahati na ang natatapos niya.

Is he that diligent? Na makaya niya ang ganung mga papeles na pirmahan na sunud-sunod ? Tsk.

“Tsk!” Tila asar na sabi nalang niya at ipinagpatuloy ang ginagawa. I stayed there and stayed until…

“Well, dear buddy. I want to tell you something -and when I say something, it will surely get your attention.” Sabi ko habang nakatingin sa kanya at tumayo.

I’m sure that this time, my men are ready to execute the plan.

Akala niya ba ay nagtagal ako para lang sa wala? Tsk, moron! I went here not for the meeting but to let him know that today, at this moment, I will have his lovely Axel. Ngumisi ako sa utak ko.

“And what is it?” Tanong niya sa akin na naging dahilan upang mapangisi ako.

“As we speak, here, at this moment…” panimula ko at inilapit ang mukha ko sa kanya at ngumiti.

“What is it!!? Damn it!!” Tila napipikong tanong niya sa akin.

“Your beloved someone is in danger, that’s what I wanted to tell, Gideon.” Diretsong sagot ko sa kanya.

I saw how his face changed. He must really care for this Axel, then? Well, it’s good.

“It’s simple as that. Well, if you’ll excuse me.” Tanging sabi ko sa kanya at inayos ang tayo ko.

“Gustave, what do you mean?” Tanong niya sa akin.

“Find it out yourself, Gideon.” Tanging nasabi ko sa kanya at nakangising lumabas sa opisina niya.

“Shit!” Dinig ko pang sigaw niya bago ko tuluyang maisara ang pinto. I smirked even more.

It is actually perfect!

Hindi na ako nagtagal pa sa kompanya ko dahil nagawa ko na ang pakay ko.

“How was the meeting?” Tanong ko sa secretary ko nang makasakay ko sa kotse.

“It’s good, Sir. They discussed about the company and the soon emergings.” Sagot nito.

“Did all the staff and major stock holders attend the meeting?” Sunod na tanong ko sa kanya.

“Yes, Sir. Actually, you and Sir Gideon were the ones who didn’t attend the meeting.” Sagot niya at inayos ang suot niyang salamin, may salamin pala siya? Hindi ko yun napansin.

Tumango lang ako at tinignan ang oras sa wrist watch ko. It’s just 4:30 PM, nasa University parin siya .

“To the University.” Sabi ko sa driver at kaagad nitong pinaandar ang sasakyan.

I want to see my little brat and do something to him, more than what I did to him last time.

Yes, I meant what I said to him in the infirmary but I guess, I can’t. I really just have this

desire

and

urge

for him.

I let my eyes close for a bit. Sandali lang, dahil I will do my plan and this time, it’s for my little brat, for my Nikki.

I smirked and finally let the darkness consume me.

Itutuloy…

A/N: Can’t help but to update. So, here it is. Enjoy!

Chapter 17

A/N: Hmm, so, guys… I’m a little excited about the ‘you know’ things and I can’t help but to write it. So, here it is, I hope it will be good.

The FIENDISH

Chapter 17

[ This time, it’s hot ]

Nikki’s POV

“You can go now, Nikki.” Nakangiting sabi ni nurse Mae. Kanina, nung nagpunta siya para i-check ako ay tinanong ko kung ano ang pangalan niya. Ang awkward kasi kung nurse lang ang itawag ko. David naman daw ang pangalan nung doktor.

“Okay, salamat nurse Mae.” Nakangiting sabi ko sa kanya at pagkatapos ay umupo at inayos ang gamit ko.

Matapos kong maisukbit ang bag ko sa balikat ko ay tumayo na ako at inayos ang kama, tapos ay nagpa-alam na ako sa nurse ng infirmary. Binilinan niya ako na wag masyadong magpagod at laging dalhin ang inhaler ko, tango at ngiti lang ang naisagot ko sa kanya.

Pagkatapos kong makalabas sa infirmary ay dumeretso ako sa last class ko, sad to say but I still have class. Sa araw na ito, lima ang klase ko. Tatlo yung hindi ko napasukan dahil sa asshole na yun and speaking of the asshole, nang magising ako ay wala na siya.

Saan kaya yun nagpunta?

Kaagad akong pumiling sa tanong ko. Ano bang paki mo Nikki kung saan siya nagpunta?

Kaagad akong naglakad papunta sa MasCom College at pumasok sa unang kwarto.

Pagdating ko dun ay wala pa ang Prof. Kaagad akong umupo sa may harapang parte ng upuan, ramdam ko ang mga titig na ipinupukol nila sa akin, malamang yung magbarkadang hipon na naman.

And speaking of them, nalaman ko na may parusa sila. They were tasked to clean the University or C.R. yata. I couldn’t help but to chuckle upon hearing that. Serves them right.

Ilang saglit pa ay nagring na ang bell, kaya nagsipunta na sa mga upuan nila ang kaninang mga nakatayo at nagdadaldalang kaklase ko.

“Good afternoon, class.” Kaagad na bungad ng Prof namin matapos ilagay sa podium ang gamit niya.

“Good afternoon, Sir.” The class greeted him in chorus.

Prof Edward Lee is our Language teacher. At sa lahat ng mga guro ko this sem ay siya ang gusto ko. Mabait kasi siya at hindi strict. Tapos, marunong maki-ride sa trip ng students niya and his discussion is very easy to comprehend, ewan lang sa iba.

The class went good and he made as do some activities on the book. “Are you done?” Tanong niya matapos ang halos kalahating minuto.

“Yes, Sir.” Sabi ko sa kanya at kaagad naman siyang lumapit para kuning ang idinittach kong pages ng libro.

“Very good, Mr. Queen. As expected to the top student.” Nakangiting sabi niya matapos kunin ang mga pages. “You may go now, magdi-dismiss din naman ako after nito.” Dagdag niya, kaagad akong napangiti at inayos ang gamit ko.

“Good day, Sir.” Nakangiting paalam ko sa kanya, tumango lang siya sa akin.

Masaya akong naglalakad papunta sa may entrance ng University dahil walang pasok ngayon si Gab, kaya wala akong libreng ride.

As I was about to enter the gate, a hand suddenly grabbed mine. It was Gustave the asshole.

“Hey, are you leaving already?” Tanong niya matapos bitawan ang kamay ko.

“Yes, and why are asking?” Balik tanong ko sa kanya, galing ba siya sa meeting? Naka suit siya eh.

Bagay niya… in all fairness.

“Well, I want to invite you to a drink in my house.” Kaagad na sagot niya sa akin matapos ilagay ang mga kamay sa magkabilang bulsa ng pantalon.

Tumitig ako sa kanya at nag-isip.

“It’s just a drink, don’t worry.” Sabi niya habang nakangiti.

“You’re in a good mood, huh?” Nakangising sabi ko sa kanya, halata naman kasi iyon.

“Yeah, yeah. So what now? Let’s go for a drink?” Ulit na tanong niya.

“Pero I’m still a student, you know?” Sabi ko sa kanya.

“Sa bahay ko nga ’di ba?” Tanong na sagot niya sa akin.

Kaagad akong napa-isip, wala naman akong gagawin at wala naman kaming lakad ni Gab, and I really want to taste liquor.

I want to wind-up sometimes. Minsan lang naman ’to.

“Sige, wag na. I will just drink by myself.” Pagkuwan na sabi niya at nag-umpisang maglakad palayo.

“Oy! Di pa ako sumasagot!” Sigaw ko sa kanya, di pansin ang mga guard na nakatingin sa amin. “Oy, Gustave!” Habol ko sa kanya.

“Pag di ka tumigil tatakbo ako papunta sayo. Bahala ka, susumpong na naman ang asthma ko.” Banta ko sa kanya at kaagad naman siyang tumigil.

“So what? Are you in or out?” Tanong niya nang makaharap siya sa direksyon ko.

“IN! I’m in.” Sagot ko sa kanya at naglakad sa direksyon niya.

“Let’s go, follow me.” Sabi niya sa akin.

Gustave’s POV

I’m smirking as I was driving my Chevy right now and we are heading at my mansion.

Nikki surely have no idea what he just got himself in. And I’m exciting upon the idea of him and me doing ‘that’.

Yes, I’m so excited that I can’t even control my manhood to rise. Damn it, I want to be inside him right here, right now but I controlled myself.

“So, what are we going to drink?” Inosenteng tanong niya sa akin, katabi ko siya dahil naka-upo siya sa passenger’s seat katabi ng driver’s seat.

“Anything you want, I have them. Just pick.” Sagot ko sa kanya habang nakangiti. I’m getting even more excited.

“Okay. I’m gonna sleep. Wake me up kapag nasa bahay mo na tayo.” Utos niya na parang boss at kaagad na umidlip.

MATAPOS ang isa’t kalahating oras ay nakadating na kami sa mansion ko. I immediately woke Nikki up so that he can rest for a bit.

At nang maayos na niya ang sarili niya ay nauna pa siyang lumabas sa akin.

So cute.. .

“Oh my goodness!” Bulalas niya habang nakatingin sa mansion ko. “Bahay lang ba talaga ’to?” Tila hindi makapaniwalang tanong niya sa akin.

“Come on, don’t be shocked like that.” Sabi ko sa kanya at naunang pumunta sa entrance ng mansion.

Kaagad naman akong pinagbuksan ng mga katulong ko.

“Good evening, Sir.” Bati nila sa akin, tango lang ang ibinigay ko.

“By the way, hindi ba mag-aalala sayo yung kaibigan mo?” Tanong ko kay Nikki nang makapasok na kami sa loob.

“Si Gab?” Tanong niya sa akin, tumango ako, “nagtext na ako sa kanya, sabi ko over night. Makikitulog nalang ako dito, okay? Madami naman sigurong kwarto itong mansion mo.” Sabi niya sa akin, tango lang ang sagot ko sa kanya.

“Let’s go?” Tanong ko sa kanya at pumunta sa may hagdan at naunang pumanhik.

Malaki ang mansion, halos sampu yata ang kwarto dito, may pool din sa gilid at mini-theater, plus the mini-bars na nasa taas kung saan kami pupunta.

“Gusto mo bang dito nalang o sa kwarto ko tayo uminom?” Tanong ko sa kanya.

“Pwede bang mag-boxers nalang ako? Medyo hindi kasi ako komportable sa pants ko, medyo fit.” Balik tanong niya sa akin.

Kaagad niyang inilagay sa may isa sa mga stools ang bag niya at pagkatapos ay kaagad na inalis ang belt sunod ay ang pants niya.

Kaagad akong napasinghap dahil dun, shit lang. Kaagad na lumitaw ang makinis niyang legs at kitang-kita ang magandang hugis ng kanyang pang-upo, lalong sumikip ang pantalon ko.

Is he doing this on purpose?

“Ehem… so where do you want?” Tanong ko sa kanya habang pilit na hindi tumitingin sa legs at butt niya.

“Pwede sa kwarto? Tas maglagay nalang ng table? May gagawin pa kasi akong assignment.” Nakangiting sabi niya sa akin.

Tango lang ang tanging nagawa ko.

…

“Yan, tapos na. Let’s drink!” Masayang sabi niya sa akin matapos niyang ilagay ang notebook at books niya sa bag at itinabi iyon sa may kama.

Nasa kwarto ko kami ngayon dahil dito niya piniling uminom. Since the room is spacious, hindi problema ang pagse-set up.

Hindi na problema ang sahig dahil naka-carpet na ito. Inilagay nalang namin ang mesang gawa sa kahoy at nagdala ng ilang bote ng alak at siya naman ang pumili ng snacks.

“Okay, cheers!” Maganang sabi niya sa akin matapos kong iabot sa kanya ang isang bote.

“Do you know how to drink?” Tanong ko sa kanya.

“No. It’s my first time.” Nakangiting sagit niya sa akin.

Perfect, I smirked.

“Bakit ka nakangisi dyan?” Tanong niya sa akin.

“Nothing, it seems like you’re excited.” Sagot ko sa kanya, pero sa halip na sumagot ay ininom niya ang alak niya.

“Elkkk!” sabi niya matapos malasahan ang alak. “Ang pait, is this natural?” Tanong niya sa akin habang nakangiwi.

“Yup, lalo na kapag first time mo.” Sagot ko naman sa kanya at nilagok ko ang laman ng bote ng alak na hawak ko. Kaagad kong naramdaman ang hagod nito sa lalamunan ko.

“Pero bakit di ka naman yata napapaitan?” Takang tanong niya sa akin.

I smiled, “because I’m a pro and this is just nothing compare to those I drink in some of the occasions I attend and to those that the bars are serving.” Paliwanag ko sa kanya.

“Okay.” Tipid na sabi niya at nagpatuloy sa pag-inom. Ngiti lang ang ginawa ko habang nakatingin sa kanya.

Chapter 18

Continuation…

Gustave’s POV

Nakakatatlo palang si Nikki ay pula na ang mukha at tenga niya.

“Alam mo hic bwisit talaga ako sayo hic nun.” He said while holding the bottle of San Mig.

Ang light na nga ng iniinom namin, pero lasing na siya. I didn’t see this coming. I thought malakas ang alcohol tolerance niya.

“You hic destroyed my hic phone.” Pagpapatuloy niya pero bumagsak na siya dahil ipinatong na niya ang ulo niya sa mesa.

I smirked.

Kaagad akong tumayo at nagpunta sa likod niya. Naka-boxers na din ako dahil bago kami nagset dito ay nagpalit na ako.

I can see the big bulge in between my thighs, it’s getting bigger-no, it’s getting huge. I’m gifted, I know that.

Hindi din ako komportable sa mga suits and I wear them kapag kailangan lang.

“Hey…” sabi ko sa kanya at hinawakan ang kamay niya, they’re soft.

“Hmn, Gustave…” tila inaantok na sabi niya, pula ang mukha niya maging ang tenga at batok na tila katakam-takam.

I gulped.

Kaagad kong iniangat ang katawan niya at ipinatong ito sa akin mga hita, I moaned when my shaft was pressed against his butt.

“Damn it.” Napapalatak na sabi ko sa kanya.

Nang matapos nun ay sinimulan ko na ang pakay ko.

“It’s time to get hot, honey.” Nakangising sabi ko sa kanya at sinimulang amuyin siya sa may batok.

“Hmmm.” Tanging sabi niya lang at nagpatuloy sa pagtulog. My brat is pretty drunk.

“You’re so sweet.” Sabi ko at dinilaan ang namumula niyang balat sa leeg. So this is what he’s like when he’s drunk? Namumula ang mukha, tenga, maging ang batok at leeg niya.

Sunod kong pinagapang ang kamay ko sa loob ng shirt niya and my manhood twitched when my hand reached his nipples.

“Haaaa.” Ungol niya at iniangat ang ulo niya. Sexy.

Sunod ay masuyo kong hinalikan ang batok niya papunta sa leeg.

“G-Gustave… it’s hot. Get away.” Daing niya at pilit na itinutulak ako palayo. Hot? Pero naka-on naman ang air con huh?

Pero sa halip na umalis ay hinawakan ko ang baba niya at iniharap siya sa akin at hinalikan.

“Hmnmngh haa, Gustave it’s hot. Haa haa” patuloy na daing niya.

“So sweet..” tanging sabi ko at itinaas ng kaunti ang suot niyang shirt.

As I was pinching his nipples, his body couldn’t help but to arc as if he was having pleasure so I continued doing it.

I slowly reached up to his erected manhood and put it under my grasp, naging madali lang yun dahil boxers ang suot niya. Mas lalong dumiin ang pagkakadikit niya sa akin.

“Shit.!” Daing ko dahil mas lalong tumigas ang alaga ko. “Just wait, Gustave. You need to prepare him.” I groaned.

I slowly pumped his now erected dick, up then down and I repeated the same steps until I felt his own juice in my hand. “Haa~haaa” ungol niya at ipinatong ang ulo niya sa mesa ulit. Tila inaantok na talaga siya.

“No. No. No, don’t sleep yet.” Sabi ko at ibinaba ang suot niyang boxers. I gasped when his butt met my gaze. “Damn it, fuck!” napapalatak na sabi ko sa kanya.

“Hmmm..” tanging sabi niya, “G-Gustave?” Tanong niya sa akin.

I smirked and positioned my hand to his hole after I satisfied myself in groping his butt. “I need to prepare you, honey.” And with that, I slid the first finger in his hole.

“Ngh!” Daing niya at pilit na kumakawala sa akin. “Ngh! No.. haa~ngh aww.” Ungol at daing niya, nakapikit ang mga mata.

“Hush” sabi ko at kaagad na hinalikan siya, I still can taste the bitter taste of the alcohol but it didn’t erase the sweet taste of his mouth-particularly his lips.

Sunod kong ipinasok ang ikalawang daliri at lalo siyang dumaing pero kasabay nun ay ang paghagod ng labi ko sa labi niya.

“Haa~ no ngh. Don’t” tila nasasaktang sabi niya sa akin at pilit akong itinutulak. “Haa~ ngh.. haa.”

Wala na siyang nagawa nang ipasok ko ang ikatlong daliri at inilabas masok ko iyon sa lagusan niya.

I can feel his own juice leaking from his insides. My dick can’t help but to pulsate.

“You’re ready, honey.” I said in a sensual voice. Ibinaba ko ang suot kong boxers.

I immediately get the lube that I put on the sofa near Nikki and poured the right amount on my dick.

Nang masigurado kong maayos ko nang naikalat sa alaga ko ang pampadulas ay kaagad kong ipinosisyon ang sarili ko sa kanyang lagusan.

“Slowly…” I said to myself because I don’t want to hurt him by forcing it.

“Gustave? W-What are you…” hindi na niya naituloy dahil ipinasok ko na ang buong haba ko sa kanya.

“Ngh!” Daing niya habang nanlalaki ang mga mata nang maipasok ko ang ulo ng alaga ko sa kanya.

“Oh, shit.” I moaned as the head of my manhood invaded his inside. Then, slowly, I thrust my full length to him and I swear that his body curled up.

“Ahhm! Haa~ ngh” daing niya habang hawak ang mesa. I even saw some scratches that he maybe did without his own knowledge then I caressed his face.

“I’m gonna make you feel good now, Nikki.” Sabi ko at hinalikan ko ulit siya.

Ipinatong niya ang katawan niya sa mesa kaya mas naging madali ang paggalaw ko, pero kasabay nun ay ang mahigpit na hawak niya sa magkabilang side ng mesa.

I saw how my manhood went in and out of his hole. Slowly, I was adjusting and so him until we got our pace.

“Haa~ nghh -ugh… enough. Haa” daing niya habang itinutulak ako, but I didn’t stop.

I thrusted and thrusted until he fully adjusted to my size. “Damn, you’re so tight. Haaa” ungol ko habang naglalabas masok ako sa kanyang makipot na lagusan.

“Haaa~ ngh, Oohhh” ungol niya habang hawak ang mesa, sunod kong hinawakan ang beywang niya at mas binilisan ang paggalaw ko.

“Haaa~ ngh… nghh, Ohhh” mas lalong umungol siya, pikit ang mata.

“You’re so sexy, Nikki. I want to fuck you hard but I can’t.” I said as I was restraining myself.

“Ngh… ngh~ haaa.” Ungol niya. “Haaa haaa” ungol ko.

As I was thrusting inside and out of him, hinawakan ko ang beywang niya at dahan-dahang umupo ako at sinuportahan siya.

I held him tightly to his thighs not breaking the connection. “Nghmm ~ haa stop, haaa…” sabi niya habang nakahawak sa mga kamay ko.

“No, I’m just starting to have fun.” Sabi ko at hinalikan ang leeg niya.

“Nghh haa~ ohhh nghh” sabi niya habang nakalagay ang kamay niya sa bibig niya “so~ haaa ngh deep” ungol niya pa.

I started to move him up the down “shit, fuck!” I cursed as I move him. “You’re so tight, Nikki. Haaa” I said while moaning.

Binitawan ko ang isa sa legs niya at hinawakan ang kanyang alaga. Kaagad naman niyang hinawakan ang kamay ko na iyon.

“Hmm ngh~ haaa.” Ungol niya nang simulan ko iyong itaas-baba.

“What a lovely sound and erotic face you’re making, Nikki.” Sabi ko sa kanya kahit alam kong hindi naman niya naiintindihan.

I saw how his toes curled and his back arc as I was pleasuring him. I moaned when I felt his hole tightening. “Shit, so tight! Haaa ~ haaa” ungol ko.

Muli ko siyang ipinadapa sa mesa gaya ng kanina at naglabas-masok ulit ako.

“Ngh~ haaa Ohh haaa” Nikki can’t help but to moan as I was thrusting in and out. “G-Gustave~ Nghh I’m c-cumming ngh” dinig kong sabi niya sa akin at hinawakan ang may parteng abs ko na tila ba itinutulak ako.

Kaagad kong binilisan ang pagbayo sa kanya dahil malapit na din ako. I want us to cum at the same time.

“Yes, honey. Haaa ~ haa cum with me.” Sabi ko sa kanya at mas mabilis na bumayo.

“Haaa ngh! Ohh! nghhh haaa hmngh” ungol niya habang nakahawak parin sa parteng kanina niya pa hawak at pilit na itinutulak.

“Cum with me, Honey~ haaa” I said and kissed him again.

And with another three hard thrusts, we reached our climax. I let my juice explode to his insides and his juice on my hand.

“That was sweet…” I said and kissed him on his cheek.

“Hmmm…” tanging ungol niya at ipinagpatuloy ang pagtulog habang hinihigal.

Inayos ko ang boxers ko at ganun din ang sa kanya. Matapos nun ay binuhat ko siya na parang bride.

“I think we both need a bath.” Nakangiting sabi ko sa kanya habang mahimbing siyang natutulog.

Itutuloy…

A/N: oh, huh? Haha. I hope you enjoyed this hot and steamy chapter. Please do vote and comment.

Chapter 19

Nikki’s POV

I woke up, feeling that unfamiliar soreness in my butt.

What the hell? Why is my butt hurting?

Kaagad naman akong napabalikwas nang maalala ko na may pasok pa pala ako pero may mga kamay na pumigil sa akin nang tatayo na ako.

“Gustave?” Tanong ko habang tinitignan ang nakapikit na si Gustave habang nakayakap sa akin.

Kaagad kong itinaas ang kumot at nagulat ako nang makita kong hubad ako.

What the hell did happen last night?

I tried recalling but I failed. Wala akong maalala, as in.

“Gustave, wake up!” Paggising ko sa lalakeng nasa tabi ko na hubad din.

“Hmmm, what?” Tila antok na tanong niya sa akin, di nakaligtas ang pagtayo ng ‘ano’ niya na natatakpan ng kumot. This is too much, kaagad akong nag-iwas ng tingin.

“Why are we naked? What happened last night?” Tanong ko sa kanya habang dahang-dahan siyang umuupo at nagpupungas.

“Well… you passed out.” Sabi niya, bakit parang ang laki ng boses niya? And it’s kind of relaxing. “And you vomited” dagda niya.

“W-Wait, what?” Nanlalaking mata na tanong ko sa kanya.

“Yes, you did. That’s why you’re naked. Ako naman, ganito talaga matulog, sorry.” Pagpapaliwanag niya at tumayo at umalis sa kama.

Sa pagtayo niya ay hindi ko maiwasang mamula sa nakita ko, paano kasi, yung ‘ano’ niya ang laki, kasing taba yata ng lata ng sardinas tapos parang isang ruler na.

Nagtataas baba yun habang lumalakad siya tapos parang handang manuklaw.

Tapos yung matambok niya pang pwet, na parang gusto kong pisilin.

As I was looking at his body, I was interrupted by him saying, “you can take pictures.” Nakangising sabi niya sa akin.

“A-As if I-I would.” Kaagad na sabi ko sa kanya at nag-iwas ng tingin. “By the way, could you please lend me some clothes? You don’t expect me to walk around here naked, right?” Sabi ko sa kanya.

“I’d love to…” Hindi ko na pinansin ang binulong niya.

Pagkuwan ay binuksan niya ang closet niya na isang pader yata at kumuha ng sweat pants at underwear at isinuot niya iyon. Then, he also get boxers and a plain white shirt and tossed it on the bed where I am.

“Yan na muna ang isuot mo, ibibili nalang kita mamaya.” Sabi niya sa akin nang makaharap siya. Natanga na naman ako sa katawan niya, tao ba siya?

I mean, ang ganda ng built ng katawan niya, look at those abs and chiseled chest and the V-lines that really got my attention. I gulped, parang ang init?

“You’re drooling, honey.” Natatawang sabi niya sa akin. Kaagad naman akong natauhan at nag-iwas ng tingin.

“Tsk, whatever. I’m going to wear these. Please, leave me for a while.” Sabi ko sa kanya, bigla naman siyang natawa.

“Really?” Tanong niya sa akin habang nakangiti. May nakakatawa ba sa sinabi ko?

“Yes, I guess?” Sagot ko naman sa kanya at ginalawa ang kamay ko para paalisin siya. “Leave”.

“You don’t really have to make me leave, I’ve already seen your body.” Magtatanong pa sana ako sa ibinubulong niya pero kaagad siyang lumabas.

Kaagad naman akong tumayo sa kama at inalis ang kumot at kinuha ang boxers na ibinigay niya.

I was halfway through wearing it nang biglang magbukas ang pinto.

“Go downstairs, we’ll have a breakfast.” Sabi niya, “nice butt, by the way.” Pahabol niya at kaagad na umalis.

“Gustaveeeee!” Nahihiya at naiinis na sigaw ko at kaagad na isinuot ang boxers at shirt.

…

Suot ang boxers at maluwang na shirt ni Gustabe ay dahan-dahan akong naglalakad pababa sa malaking hagdanan na gawa sa marmol. May red carpet pa nga ito sa gitna.

Hindi ko talaga maalala ang dahilan kung bakit masakit ang pwet ko, the last time I checked, naka-upo lang naman ako habang umiinom kami.

Unless may ginawa si Gustave? No, no. That can’t be. Alam kong tinutupad niya ang sinasabi niya.

Nasa gitna na ako ng hagdan nang mapansin ko ang disenyo ng bahay niya daw na parang masion na sa akin.

May chandelier sa itaas na nasa tapat ko tapos ay may mga portraits din, particular na ang isang malaki na ang lamang naka-ukit na larawan ay lalake.

Base sa istura ay ama ito ni Gustave dahil may pagkakapareho din sila. Yung hubog ng panga, ilong, at mata.

Nang tuluyang makababa ako ay sinalubong ako ng malawak na lugar. Bahay lang ba talaga to? As in?

Paano, may ilang tila poste akong nakikita na cream ang paint. Tapos, may ilang disensyo ang mga ito sa ilalim at baba. Nakita ko din ang mga mamahaling furnitures, base sa mga disenyo at pagkakayari ng mga ito.

Naglakad pa ako ng kaunti at nakadating ako sa kusina na kasing laki na yata ng kwarto namin ni Gab, mali, doble o triple pala. Nandoon ang mga katulong ni Gustave may kanya-kanyang gawain.

“Ikaw siguro si Nikki?” Bati sa akin ng isang may katandaang maid. Ito siguro ang mayordoma.

“Ah, opo. K-kayo po, s-sino kayo?” Magalang na tanong ko sa kanya.

Ngumiti ang babae, “ako si Krusing. Pwede mo akong tawaging Yaya Krusing. Saan ka nga pala papunta?” Sagot at tanong nito sa akin.

Sumagot ako na sa dining area ako papunta at itinuro niya sa akin ang daan. Hindi ito sumama dahil magluluto pa raw ito.

Lumiko ako gaya nang sabi ni Yaya Krusing at doon ko nadatnan ang dining area ng bahay kuno ni Gustave. Maaliwalas iyon dahil sa tatlong maliliit na chandeliers na nakalagay sa kisame at ilan pang mga ilaw.

Maganda ang tanawin dahil sa malalaking bintana na nandodoon at makikita mo doon ang garden.

Busy ako sa paggalugad nang may tumikhim kaya napatingin ako doon. Si Gustave na topless. Ano ’to? Fashion model?

“Take your seat, ise-serve na ang breakfast.” Sabi niya at umupo sa malaking upuan sa kabilang dulo ng mesang yari sa kahoy na maayos ang pagkakabarnis. Umupo naman ako sa tapat ng upuan niya, sa kabilang side ng mesa.

“You look so damn sexy wearing my shirt, brat.” Nakangising puna niya matapos ilagay ang puting tela sa lap niya. Hindi na ako gumaya dahil ayaw ko.

“W-What!?” Tanong ko sa kanya na siguradong namumula. Baliw ba siya? Ganun talaga ang saabihin niya?

“What? I’m just stating a fact.” Tila inosenteng sabi niya at nagkibit balikat.

Hindi ma ako nakasagot dahil dumating na ang mga katulong niya na may dalang madaming pagkain.

Aru dyosko! Ano ’to, fiesta!? Kaming dalawa lang kaya ang kakain, hello!

“Eat, brat.” Sabi niya sa akin at naunang kumuha ng egg at toasted bread.

Tumingin naman ako sa mga nakahapag. May itlog, may ham, may bacon, may rice, may bread.

Di na ako makapili, dahil iilan palang iyon sa mga nakikita ko. Swear, munting na akong maglaway, buti nalang napigilan ko.

Kumuha ako ng isang bacon at bread. Hiniwa ko ang tinapay at inilagay ang bacon sa loob nito.

“May ketchup ba kayo?” Tanong ko sa kanya, tumingin siya sa akin.

“Yup, why?” Tanong niya tapos ay isinubo ang kutsarang may itlog.

“Pwede pahingi, I want to put some on my bread.” Sagot ko sa kanya, tumango siya at sinenyasan ang maid na nakatayo sa gilid namin.

Tumalima naman kaagad ang babae at kaagad na naglakad paalis, ilang saglit pa at may dala na itong bote at inilagay sa mesa.

HEINZ, ang sosyal naman.

Kaagad ko iyong kinuha at nagbuhos ng kaunti sa tinapay ko na may bacon.

“Yummy!” Sabi ko matapos isubo ang tinapay. Kaagad ko namang pinadampi ang middle finger ko sa gilid ng bibig ko dahil naramdaman ko ang ketchup doon.

Napatingin ako kay Gustave nang marinig kong napamura ito at kaagad na tumayo.

“Saan ka pupunta?” Tanong ko sa kanya matapos dilaan ang ketchup na nasa daliri ko.

“I’ll get my phone, just continue eating. I’ll be back. Damn it!” Hindi ko na siya pinansin at nagpatuloy nalang ako sa pagkain.

Itutuloy…

A/N: ayan na po ang Chapter 19. I hope you’ll like it!

Chapter 20

Gustave’s POV

Napapalatak akong tumayo at kaagad na umalis sa hapag kainan. Damn it!

Why? It’s because of Nikki and his seductive ways na hindi niya yata alam na ginagawa na pala niya.

The way he brushed his fingers to the ketchup and the way he licked it, damn! I almost have an hard on.

Those small but luscious lips of him, those are the lips I want to taste.

Nagkunwari nalang akong pupunta kung saan para kunin ang phone ko. I think, I can’t be able to restraint myself at baka kung ano pa ang magawa ko sa kanya.

Lalo na’t suot pa naman niya ang boxers at shirt ko at nagmumukha siyang ‘hot and sexy’ dahil dun.

Hindi niya siguro alam pero dahil maluwang ang shirt ko, kita ko ang leeg niya na ang sarap dilaan. Puta! I, Gustave Salvatore, is actually thinking about these perverted thoughts?

Nang makapunta ako sa gym ng mansion ay kaagad akong pumunta sa may C.R. nun at naghubad.

“Haaaa” I moaned when the cold water from the shower hit my skin. I closed my eyes but I think, I did a wrong move.

Kaagad kong nakita ang mukha ni Nikki habang nasa ilalim ko siya. I felt my junior twitched. “Fuck!” I hissed and immediately touched it.

I really have to pleasure myself right now. Damn Nikki and his seductive ways dahil nagkakaganito ako ngayon.

I shut my eyes and started thinking of the Nikki touching my shaft. I started stroking my cock and I moaned. “Haaaa”

I moved my hand up and down, under the cold shower. “Haaaaa~ haaaa…” I moaned as I thought of what was happening to me and Nikki last night.

I fastened my hand and soon, I felt the tension and with one more stroke, I reached my climax. “Haaaa, fuck~ haaaa” I said and let my hot liquid fall to the tiled floor of the C.R.

…

Nikki’s POV

Ang tagal naman ni Gustave, ano bang ginagawa niya? Busog na ako at dahil wala akong magawa ay tumayo ako matapos kong uminom.

“Hmm, excuse me?” I said nang may makasalubong akong babae, isa sa mga katulong.

“Yes, Sir? May maitutulong po ba ako?” Magalang na tanong niya sa akin.

“Nakita mo ba si Gustave?” Tanong ko sa kanya, medyo nahihiya dahil ganito ang suot ko.

“Ah, nakita ko po siya kanina na papunta sa gym.” Sagot niya, “bale kumaliwa lang po kayo then may makikita po kayong kwarto na gawa sa salamin, dun na po yun.” Dagdag niya.

Tumango lang ako sa kanya at kaagad na naglakad papunta sa sinabi niyang direksyon.

Gym? Nandun ba ang phone niya?

Gaya nang sabi ng babae, gawa nga sa salamin ang gym. Puno iyon ng mga kagamitan, gaya ng mga nakikita sa karaniwang gym and kaibahan lang ay mas maganda ang mga gamit dito compared sa iba.

Pwede na yatang gawing business ito dahil sa lawak at dami ng gamit.

“Gustave?” Tawag ko nang makapasok ako sa sliding door ng gym. Bale malinaw ang mga salamin ng gym, transparent kung baga.

“Hello, are you here?” Patuloy na tawag ko sa kanya. Dumeretso ako sa mga equipments at sinubukang buhatin yung barbel yata ’to pero di nakaya.

Nagpapagpag ako ng kamay nang may tumikhim sa likod ko sanhi para mapatuwid ako ng tayo at tumingin dun.

Ganun nalang ang paglunok ko nang makita ang wet-looking na si Gustave.

Naligo ba siya?

“H-Hello.” Nag-iwas tinging sabi ko sa kanya.

“Hi, what are you doing here?” Sabi niya habang nagpupunas ng buhok.

Bakit parang ang bagal ng galaw niya?

“A-Ah ano… ang t-tagal mo kasi.” Nauutal na sagot ko sa kanya habang nasa sahig ang tingin ko.

“Ah, I took a shower.” Kaagad na sagot niya.

Tumingin naman ako sa kanya at napalunok ulit ako nang makita kong nagpupunas na siya sa may abs niya.

Bakit parang ang init?

Ipinilig ko ang ulo sa mga naiisip ko. Talaga, Nikki? Ganyan pa ang nasa utak mo? Talaga lang?

“Why are you blushing?” Takang tanong niya matapos isabit sa kanyang balikat ang pinampunas niyang towel.

Bakit parang…

“H-Huh? Blush, a-ako?” Nauutal ulit na tanong ko sa kanya.

“And why are you talking that way?” Tanong niya ulit habang seryosong nakatingin sa akin.

I swallowed, hard.

“W-Wala, wala haha.” Ninenerbyos na sagot ko sa kanya.

Kaagad akong tumalikod at naglakad papunta dun sa treadmill yata ang tawag dun.

Kaagad akong huminga ng sunud-sunod dahil feeling ko hindi ako huminga kaninang kausap ko si asshole.

Why am I acting like this? Is there something wrong with me?

“Nikki.” A sensual voice called. Nang tumingin ako sa pinanggalingan ng boses ay ganun nalang ang gulat ko nang makita ko si Gustave na isang dangkal nalang ang layo ng mukha sa akin.

Shat dapak!

“B-Bakit?” Takang tanong ko sa kanya.

“Nikki…” muli niyang tawag sa akin na mas lalong nagpa-init ng pakiramdam ko. Putang ina, Nikki! Anong nanyayari sayo?

“B-Bakit, may p-problema b-ba?” Nagkakanda utal na tanong ko sa kanya.

“Fuck.” Dinig kong mura niya at tumingin sa akin ng serysoso. Iiwas sana ako ng tingin kaso hinawakan niya ang baba ko.

“Don’t avert your gaze when I’m talking to you.” Tila utos na sabi niya habang nakatingin sa akin.

“Y-You don’t r-really h-have to hold my chin l-like this, r-right?” Tanong ko sa kanya at pagak na tumawa sabay huminga.

I can’t take this anymore.

“And why is that?” Tila nanunudyong tanong niya sa akin. Sumilay ang ngisi sa kanyang mga labi.

Bakit parang may mangyayari na hindi ko inaasahan?

Kaagad akong nag-iwas ng tingin pero mali yata ang ginawa ko dahil bigla niyang hinawakan ang batok ko at kinabig iyon palapit sa kanya.

Nanlaki ang mga mata ko nang magtagpo ang mga labi naming dalawa.

Oh my paking shit!

“Hmmmp!” Daing ko sa kanya habang pinipilit na makaalis pero dahil sa higpit ng hawak niya ay hindi ko nagawa.

Kinagat niya ang ilalim na labi ko dahilan para dumaing ako kaya malaya niyang naipasok ang dila niya sa bibig ko.

“Ngh! Hmmmm” napaungol ako nang matamaan niya ang ngala-ngala ko.

Hindi ko alam ang dahilan pero parang nakuryente ako dahil dun. Tila nabasa niya ang iniisip ko dahil paulit-ulit niyang pinatamaan ang dila niya doon.

Nanlambot ang tuhod ko dahil dun at kaagad naman niyang hinapit ang beywang ko palapit sa kanya. Hindi ko na namalayan na humawak na naman ang mga kamay ko sa matitipuno niyang mga braso.

I felt how his biceps tensed up with my touch.

“Hmmm~ hmmm.” I moaned as he deepen the kiss. This is impossible.

Lumalim nang lumalim ang halik hanggang sa namalayan ko nalang na nakapikit na ang aking mga mata at tinutugon ko na ang bawat halik niya at unti-unti ay nasasabayan ko na ang ritmo ng mga labi niya.

“Haaa~ haaa… haaaa” kapwa hingal kami nang tumigil siya sa paghalik.

“Damn, Nikki. You tasted so sweet.” Sabi niya na may ngiti sa labi.

Kaagad akong pinamulahan sa sinabi niya.

“S-Shut up, p-pervert!” Singhal ko sa kanya habang hawak ang laylayan ng kanyang shirt na suot ko.

Another embarrassing moment, damn!

“You liked it, didn’t you?” Tanong niya sa akin. Hindi na niya ako hinayaang sumagot dahil muli niyang idinampi ang mga labi niya sa akin at kaagad na naglakad palabas ng gym na parang walang nangyari.

Kinindatan niya pa ako nang muli siyang tumingin sa akin habang naglalakad sa labas.

I hate to admit but I liked it. Damn, am I being gay? SHIT!

Itutuloy…

A/N: Hello, bonus chapter. I hope you liked it. Please vote and comment. They’ll be highly appreciated.

Chapter 21

Gustave’s POV

I smiled as I walked out from the gym. Damn, Nikki and his soft, sweet lips.

I didn’t know what happened, ang nalaman ko nalang ay nahapit ko na ang batok niya at nagdikit na ang mga labi namin.

Naglakad ako papunta sa kwarto ko at kaagad na nagbihis. Nagsuot lang ako ng pants at polo shirt. Alam ko din namang magsuot ng other clothes maliban sa suit and slacks.

Kinuha ko ang phone, wallet, at ang susi ng sasakyan ko at kaagad na lumabas.

Nang makababa ako ay nakita ko si Nikki na nakatayo lang na tila lutang parin. I smiled at how cute he is when he’s like that.

“Let’s go?” I said nang makababa na ako ng tuluyan.

“S-Saan?” Tila nahihiyang tanong niya.

“Don’t be so stiff, Nikki.” Sabi ko matapos ilagay sa bulsa ko ang wallet ko, “sa mall. Ibibili kita ng damit.” Dugtong ko.

“S-Sige.” Ganun lang sa sagot niya.

Nauna akong naglakad sa kanya at lumabas. Kaagad na pumunta ako sa Hummer ko na kulay black at sumakay doon.

Kaagad kong isinuksok ang susi at ipinihit yun bago ko buhayin ang makina ng sasakyan nang makasakay na din siya.

Suot niya lang ang pants niya kahapon at yung shirt na bigay ko sa kanya. I don’t know why, but it looks so damn sexy on him.

“What is your size?” I asked him as I look on the street.

“Medium and 29 lang sa pants. Damihan mo huh? Minsan lang ’to, itotodo ko na.” Sagot niya tapos ay tumawa.

I didn’t know that I was smiling too as I was looking at his face. Kaagad kong ibinalik sa pagiging seryoso ang mukha ko.

Lately, napapansin ko na kahit papaano ay napapangiti ako ni Nikki. I don’t know why, maybe I just feel comfortable whenever I’m with him.

“Copy that, brat.” I said and continued driving.

It was 5 in the afternoon when we arrived at the Mall of Asia. Hindi ako masyadong pamilyar sa lugar na ’to dahil ang talagang ang lugar ko lang na pinupuntahan ay ang University, mansion, at taping place.

“What is your brand?” I asked Nikki as we got out from my car.

“Alin, damit o phone?” Tanong naman niya, I smirked.

“Which one would you like to buy first, then?” I asked as we enter the entrance of the mall.

Pansin ko din ang mga titig na ipinupukol ng mga tao sa amin, particular na sa akin. I don’t mind them though.

“Phone muna, kailangan ko kasi talaga. Kahit yung pinakamura nalang.” Sagot niya habang nasa gilid ko siya’t nakatingin sa paligid niya.

Such a simple young man.

“Okay, saan ba yung cyber zone dito?” Tanong ko, I barely have the knowledge about this mall. It sucks!

“Banda dun yata.” Sagot ni Nikki at muntik ko nang sunggaban ng halik ang nguso niyang naka-pout.

Damn you, Nikki.

“Okay, let’s go then.” I said after I gulped.

Not long enough, we were able to get to the cyber zone. Madaming nakapwestong stalls and stores. Others are selling cellphone, cellphone cases, even laptops and computers.

“Nikki, maglibot ka at tumingin ng gusto mo. Go back here after that, so I can buy it.” Utos ko sa kanya.

He just nodded and started to roam around the area. I, then went to the apple store.

Nikki’s POV

Kaagad kong sinunod ang sinabi ni Gustave sa akin. Sa wakas, magkaka-cellphone na ako!

May mga phone na mura, sales ladies from different stalls are offering good model and also the prices of those are good. Too good that I can’t afford to buy them. I thought, si Gustave naman ang bibili kaya okay lang, pero hindi ako ganun.

I’m more of a simple guy so yun ang hinahanap ko, tyaka nakakahiya kay Gustave. Kahit na sabihing mayaman at ililibre niya ako, nahihiya parin ako. Kahit ano, pwede na.

At last, matapos ang mahabang ikutan at pagtitingin, nakakita ako ng isang phone. Touch screen siya worth 3 thousand, okay ang mga features niya and good for the price. Kaya naman nang bilhin ni Gustave ’to.

Kaagad akong pumunta pabalik sa lugar kung saan kami naghiwalay. Kaagad ko naman siyang nakita dahil medyo matangkad siya.

He even stands out from everyone. Good looks nga naman.

“Hey, may nakita ako-” I was cut off when he gave me a box. “What is this?” I asked him.

“Your phone, I guess?” He said and put his both hands inside his pockets.

As I look at the printed words on the box, my eyes widened.

“Is this iPhone?!” Sigaw na tanong ko sa kanya.

“Yes, got a problem?” Tanong niya sa akin.

“But-!” And again, I was cut off.

“No buts or I’ll kiss you here?” Banta niya sa akin. Napatikom naman ako ng bibig.

Impossible! Okay na yung nakita ko. Pero ito pa yung binili niya!? iPhone talaga, at 6+ pa!

“Let’s go and I’ll buy you your clothes. You become more sexy every damn second.” Hindi ko narinig ang sinabi niya sa huli dahil nauna siyang naglakad sa akin.

FOLDED AND HUNG UNIQLO BENCH PENSHOPPE

Tulala ako sa mga paper bags na hawak ko ngayon. Kakalabas palang namin mula sa Penshoppe dahil ibinili niya ako dun ng pants and shirt gaya ng sa ibang store.

At sampung pabango na gaya nung binigay sa akin ni Gab, para siyang tanga dahil nung itanong ko kung bakit ang dami ng pabango ay nag-iwas lang siya ng tingin.

Oh

my goodness!

Halos malula na ako sa mga presyo pero siya, bayad lang nang bayad!? Ano ba siya, swan na nangingitlog ng ginto at ganun siya magwaldas ng pera?

“Let’s eat, brat. I’m starving.” Sabi niya matapos ibulsa ang wallet na pinaglagyan niya ng atm card niya.

“Wait, ako ang pipili ng lugar. Okay?” Sabi ko sa kanya nang makahabol ako.

Baka kung saan na naman niya ako dalhin.

“Okay, your choice then.” Cool na sabi niya, okay?

“Sa jollibee! Dun tayo, I want to eat their burger!” Masaya kong sabi sa kanya.

Tumango lang siya sa akin.

“Eat!” Sabi ko matapos kong ilapag ang in-order kong pagkain.

I ordered four jolli burgers, two large cokes, a burger stake na gusto daw niya, 6 fries with 5 extra ketchup, and two sundaes for our dessert.

Kinuha niya ang tissue at ipinunas iyon sa mga kubyertos niya. Ang arte!

“Hep!” I stopped him from eating.

“What?” Takang tanong niya sa akin, susubo na sana kasi siya.

“Let’s pray first.” I said, he sighed but smiled after.

“Okay, in the name of the Father and of the Son, and of the Holy Spirit… Thanks for the food Lord, always bless, guide, and protect us. I love you papa Lord. Amen. In the name of the Father and of the Son and of the Holy Spirit, Amen.” I smiled after doing the sogn of the cross.

“Let’s eat! Yehey!” I heard him chuckled but I didn’t mind, kaagad ko kasing kinain ang burger ko.

Ang sarap!

…

“Gustave, salamat talaga sa bonggang treat mo!” Sabi ko sa kanya nang makasakay na kami sa car niya.

“Welcome, brat.” Sabi niya sa akin habang binubuhay ang makina ng sasakyan.

“Gagamitin ko na yung phone, pwede bang patulong?” Sabi ko sa kanya at ibinigay ang phone at yung maliit na sim card ko.

“Okay.” He said and I just watched him as he effortlessly did the work. “Here, use it to your heart’s content.” Sabi niya matapos ibigay ang phone.

“Yehey, salama-” muling naputol ang sasabihin ko nang biglang magring ang phone na hawak ko.

Kaagad kong sinagot yun at ganun nalang ang gulat ko nang marinig ko ang boses ni Gabriel.

“Nikki, yung apartment… Nasusunog!” Di ko man nakikita ay alam kong aligaga na si Gabriel.

“Dyosko!” Tanging nasabi ko habang nasa dibdib ko ang isa ko pang kamay.

Itutuloy…

Chapter 22

Gustave’s POV

Nikki was anxious, that’s one thing I’m sure of.

“Nikki, relax. Baka sumumpong pa ang asthma mo.” I said as I was looking at the road.

He was silent during the trip but I can feel that he really is worried.

Soon enough, we were able to get there. As I stepped out from the car, I saw big fire.

Kaagad na nakarinig ako ng hagulgol, mula kay Nikki.

“Nik!” Sigaw na nanggaling sa kaibigan niya na Gabriel ang pangalan.

“Gab, anong nangyari?” Umiiyak na tanong ni Nikki matapos nilang magyakapan.

“I-I don’t know, nang makarating ako dito galing sa University ay g-ganyan nalang ang nadatnan ko.” Paliwanag ng kaibigan niya habang malungkot na nakatingin sa apartment na tinutupok na ng apoy.

“P-Paano na tayo n-ngayon?” Tanong ni Nikki, ang kaninang masaya niyang mukha ay napalitan na ng lungkot na halata sa pag-agos ng luha sa kanyang mukha.

Tila may mga kamay na humaplos sa puso ko habang tinitignan ang malungkot at umiiyak na si Nikki.

“Saan n-na tayo titira?” Muling tanong niya pagkatapos ay tinakpan ang mukha niya gamit ang kanyang mga kamay.

“Hindi ko alam…” Tanging nasagot ni Gabriel.

I looked at the apartment, then at them.

“You can live at the mansion, Nikki.” I don’t know why but I just saw myself saying that to him.

Nikki looked at me with hesitation.

“Don’t worry about anything, you can live there for as long as you want.” Dugtong ko.

Dagli siyang tumingin sa kanyang kaibigan na tila humihingi ng sagot. Matapos ang tinginan nila ay nakita kong tumango ang kaibigan niya.

“S-Sige…” Sagot ni Nikki habang nakatingin sa baba.

“Okay, let’s go.” Sabi ko at naglakad papunta sa sasakyan ko.

“Nikki, saan ka pupunta?” Dinig kong tanong ng kaibigan niya.

Tumingin ako sa kanila, “to my mansion, I guess? Nikki will come with me, you can use your car and follow us.” Sagot ko sa kanya.

“S-Sunod ka nalang, Gab. Sasabay na ako kay Gustave.” Sabi ni Nikki pagkatapos ay sumunod sa akin at nauna pang sumakay sa sasakyan ko.

Binigyan ko ng isang tingin ang lalake matapos ay sunod na sumakay sa sasakyan ko.

Nikki’s POV

I was sighing when Gustave went in and seated at the driver’s sit.

“Is it okay?” Tanong ko sa kanya habang isinasaksak niya ang susi.

“Okay what?” Tanong niya matapos ipihit iyon at binuhay ang makina ng sasakyan.

“Na tumira sa bahay mo, hindi ba nakakahiya? Ang dami mo nang-” I was silenced by his lips.

“Shut up or I’ll do that again.” Sabi niya na tila walang ginawa.

And just that, I was stopped and just looked at the road.

Pinaandar na niya ang sasakyan at nagsimula na itong umandar.

…

“Nikki, ayos lang ba talaga dito? I mean, titira talaga tayo dito?” Tanong ni Gab sa akin nang nasa kwarto niya kami.

Yes, Gustave offered us to live here and take note, tig-isa pa kami ng kwartong tutulugan.

“Oo, mabait yung asshole na yun.” Sagot ko naman sa kanya.

“’Di ba siya yung nakabunggo mo sa University? Yung nakasira ng phone mo?” Tanong niya ulit sa akin.

Kaagad kong itinaas ang iPhone na binili sa akin ni Gustave kanina.

“Saan galing yan?” Nanlalaking mata niyang tanong sa akin.

“Sa kanya, pinapabili ko yung mura na phone pero pagbalik ko, nabili na niya ito.” Paliwanag ko sa kanya, he just sighed and nodded.

“May mga damit ka na ba?” Tanong niya sa akin.

“Oo, ibinili din niya ako kanina. Ewan ko ba dun.” Sagot ko sa kanya, “eh ikaw, may damit ka?” Balik tanong ko naman sa kanya.

“Oo, na-save ko naman yung sa akin. Yung sayo kasi naka-lock sa cabinet mo kaya hindi ko nakuha. Pero may nakuha naman akong iba.” Sabi niya sa akin at may kinuha sa bag niya.

“Ito oh, yung picture sa may table mo.” Sabi niya sa akin at ibinigay ang picture.

When I got it, I saw that it was the photo of my parents and I. My eyes watered because of that.

“S-Salamat, Gab.” Sabi ko at humahagulgol na yumakap sa kanya.

We stayed like that for awhile. Nang tumahan na ako ay humiwalay din ako sa kanya.

“Oh, sige na. Magpahinga ka na at may pasok pa bukas.” Sabi niya sa akin at ipinahid ang kamay niya sa basang parte ng mukha ko.

Tumango lang ako sa kanya at tumayo na at lumabas sa kwarto.

Papasok na sana ako sa kwarto ko pero may mga kamay na humablot sa akin.

“Hmp-hmp!” Daing ko habang nagpupumiglas sa hawak ng kung sino sa akin.

“Hush, it’s me, Nikki.” Sabi ng sensual na boses sa likod ko. Kaagad na napapitlag ako dahil doon.

“Gustave.” Sabi ko nang tanggalin na niya ang kamay niya na tumatakip sa bibig ko. “Ano ba yun at kailangan na hatakin mo ako ng ganun?” Dagdag na tanong ko sa kanya.

“I want you.” Sabi niya habang matamang nakatitig sa akin.

“What?! Y-You want m-me!?” Hindi makapaniwalang tanong ko sa kanya.

“Yes, Nikki. You, I WANT YOU. “ May diing sabi niya sa akin.

“O-Oy, wag kang magbibiro.” Ninenerbyos na sabi ko sa kanya, “bakit naman ako, bakla ka ba? No, you’re not, right?” Dagdag ko habang unti-unting umaatras.

Umabante naman siya kaya mas binilisan ko ang pag-atras ko.

“Don’t go anywhere farther than that, Nikki.” Tila utos niya sa akin, mas lalo ako kinabahan.

“G-Gustave, h-hindi nakakatawa ’to.” Sabi ko sa kanya at tatakbo na sana sa pinto pero mabilis niya akong nahablot sa braso.

“Gustave!” Sigaw ko sa kanya, nadinig ko ang pag-lock ng pinto.

“I want you, Nikki. Don’t you understand that?” Tanong niya sa akin, “I want you, every bit of you. You’re making me addicted to you every second.” Sabi niya at marahan akong ibinalibag sa kama na nasa likuran ko na pala.

Saan ba ’to?

“Don’t worry, Nikki. This room is soundproof.” Nakangising sabi niya sa akin, kaagad na kinilabutan ako.

“G-Gustave, are you on drugs? Tumigil k-ka na.” Sabi ko sa kanya habang nagtatangka na namang lumayo sa kanya.

“Yes, I’m under your effect. You’re making me addicted to you. You’re like a drug that’s slowly getting in to my system.” Sagot niya nang tuluyan na siyang makasampa sa kama.

Aatras pa sana ako pero naramdaman ko na ang headboard sa likuran ko.

No, I need to get out.

“Gustave, tama na please?” Pakiusap ko sa kanya at buong na-puppy eyes sa kanya.

“Oh, don’t do that. You’re making me hard.” Sabi niya habang unti-unting inaalis ang pagkaka-butones ng suot niyang long sleeves.

“O-Oy, a-anong ginagawa mo?” Tanong ko sa kanya at napalunok nang matagumpay niyang maalis ang pagkaka-butones ng damit niya.

Lumitaw tuloy yung perfect abs and chiseled chest niya.

Napa-iling ako sa iniisip ko, kailangan kong umalis dito. Nikki, dali na! Isip!

Magsasalita pa sana ako pero hindi na natuloy dahil may mga labing lumapat sa aking sariling mga labi.

Oh my goodness!

Itutuloy…

A/N: Sorry but I want to finish this story already, not because I don’t want it, but because I want to start Nikki’s friend (Gabriel’s) story. Hihi

Chapter 23

The FIENDISH

Chapter 23

[Make it HOT]

Continuation…

Nikki’s POV

A moan escaped from my mouth. I couldn’t help it because the way Gustave kisses is too good to be true.

“Hmmm, wait!” I said cutting our kiss. “What?” He grunted, parang nabitin.

“Bakit mo nga kasi ginagawa ’to?” Tanong ko sa kanya.

“I said, it’s because I want you.” He answered and continued the kiss and again, I moaned.

He deepened the kiss and without me knowing it, he was able to remove my shirt.

“Ahh!” I gasped as he sucked one of my nipples.

“You’re so sweet, honey.” He said with a sensual voice that made my body feel chills.

“Nghmm ~ haaaa” I can’t help but to moan as he was pleasuring my nipples. “G-Gustave ohhh”

I felt his other hand pinching my other nipple that doubled the pleasure I was feeling.

“Damn it!” He hissed. Kaagad na naglandas ang kamay niya papunta sa belt ko at kaagad na kinalas iyon.

“Wait!” I said, stopping him from removing my pants.

“What?” Tila napipikong tanong niya sa akin.

Damn, why does he look so sexy?

“A-Anong gagawin m-mo?” Tanong ko sa kanya.

“Just stay there and let me do what I want.” Sagot niya sa akin at kaagad na inalis ang mga kamay ko na nakahawak nang mahigpit sa pantalon ko.

I watched him pulled my pants along with my underwear.

“Haaaa~” I moaned as my shaft felt his warm breath.

I felt my flesh growing bigger as second passes.

“G-Gustave! Ohhhh” I moaned as Gustave put my full length inside his hot and moist mouth.

It was heaven, oh my gosh!

“Ngmmm haaaa~ ohhh, G-Gustave, oh fuck! Hmmm” I can’t help but to moaned and cursed as he started to move his head from up then down.

Napasabunot ako sa buhok niya nang isagad niya ang ulo niya upang ilagay ang buo kong haba sa loob, shit!

“G-Gustave haaaa~ I’m c-cumming! Haaa~ ohhh” my toes curled because of the pleasure I was feeling because of his mouth.

He started sucking hard and nipping my dick and because of that, the pleasure I was feeling doubled-no, naging triple na yata and I felt the tension.

“Gustave, I’m cumming ~ ohhh~ I’m cumming…” I said but Gustave didn’t stop and so I exploded in his mouth, releasing all of my hot liquid.

“Haaaa ~ haaa, f-fuck~ haaa” hinihingal na napahiga ako sa kama dahil sa ginawa niya.

I thought he was already done but I was wrong. Kaagad na kumunot ang noo ko nang hinawakan niya ang magkabilang hita ko at isinabit iyon sa balikat niya.

“G-Gustave?” I asked him.

“My turn.” Kaagad na sagot niya at dagliang inginudngod ang mukha niya sa lagusan ko.

“Anong! S-Shit, w-wait! Ohhh…” Again, I moaned as he started invading my hole using his tongue.

“Nghh ohhh~ G-Gustave ohhhmm” Halos mahimatay na ungol ko dahil sa ginagawa niya.

He started to suck, then his tongue will do a circle movement and it was heaven.

“Ohhh, e-enough nghmmm” I felt my shaft being hard again.

I relaxed when he stopped what he was doing to my hole just to see him getting a bottle of something.

I watched him poured a right amount on his palm and started to spread it on his now rock-hard dick.

“W-What are y-you doing?” I asked him.

He looked at me then looked at his shaft and continued what he was doing, “putting this, I guess.” Sagot niya.

Kinuha niya ulit ang bote at nagulat ako nang isabit niya ang isa kong hita sa kanang balikat niya at ibuhos ang laman ng bote sa lagusan ko.

I moaned when I felt the cold thing that was poured on my hole and he started to insert his two fingers there, two hindi one.

“Awww!” I hissed in pain, napakagat ako sa kamay ko.

“I need to prepare you so it won’t hurt.” He said and started to thrust his fingers.

“Ngh!” Daing ko sa ginagawa niya pero matapos ang ilang oras ay hindi ko na maramdaman ang sakit, tila nawala iyon.

“You’re ready.” Sabi niya at inalis ang mga daliri niya sa lagusan ko.

Nanlaki ang mata ko nang maramdaman ko ang ulo ng laman niya na nakatutok sa lagusan ko.

Magsasalita palang sana ako pero kaagad niyang ibinaon ang laman niya sa lagusan ko.

“Dahan-ngh ~f-fuck! Aww s-sandali-ngh!” Daing ko dahil sa sakit.

“Just relax, you’re squeezing me hard, honey” tila hirap ding sabi niya sa akin.

How will I relax if you’re that big, asshole!

“W-wait, Gustave, m-masakit! Agh~” I said, naramdaman ko nalang na may umaagos na palang luha sa mukha ko. “Just relax, honey. You’ll be in heaven later.” Sabi niya at dahan-dahang ipinasok ang buo niyang haba sa lagusan ko.

I felt it, I felt his dick entering my insides and I felt how big-no, how huge it was.

“Ngh ohhw“ I was still adjusting when he started to move back and forth. “Nghh fuck” I hissed.

“Kiss me.” He said and leaned towards me and so I obliged.

I moaned as our lips met, kaagad na nakapasok ang dila niya sa loob ng bibig ko at malayang naglakbay dito.

“Hmmmm~ haaaa… Haaa~” We both moaned, both tasting each other’s sweetness.

As we are kissing, naramdaman ko ang unti-unting paggalaw ni Gustave.

As he was sucking and biting my lips, ganun din ang paglabas-masok niya sa lagusan ko.

I was feeling both pleasure and pain.

“Damn, you’re so tight haaa…” Mas dumagdag ang sensasyong nararamdaman ko dahil sa mga ungol niya.

The scenery is too much, I watched Gustave as he move back and forth, how he shuts his eyes feeling the pleasure of being inside me.

Hindi nagtagal ay nakuha na namin ang ritmo at nakakasabay na ako sa galaw niya.

Nadagdagan ang sensasyong naramdaman ko nang biglang bumilis ang paggalaw niya at mas lumalalim ang pagbaon niya sa lagusan ko.

“Aahhhh!” I gasped when his dick hit something inside me.

“Found it.” He said and started to hit the spot over and over again that made my eyes roll.

“Ohh ~oh ngh my-haaa gosh ohhh, shit f-fuck! Fuck! Haaa ngh.” sunud-sunod na ungol na lumabas mula sa bibig ko.

“You’re haaa so ~ haaa f-fucking haaa~ tight haaaa” ungol niya habang patuloy na tinatamaan ang parteng iyon na nagpapatirik sa aking mga mata.

“G-Gustave, I think haaa~ I’m almost there” I said as I felt the tension forming again.

“Okay, cum with me then.” He said and started to move fast even more.

Napakapit ako sa matipuno niyang braso dahil tila mabubuwag ako sa bilis ng galaw niya.

“I’m -I’m cumming ~haaa Gustave ngh” with that, my own juice exploded on my chest while his hot liquid exploded inside me.

“That was f-fantastic~ haaa… Haaa” sabi niya habang hinihingal.

Hindi niya kaagad inalis ang pagkakabaon niya sa akin at nanatili kami ng ilang oras sa ganung posisyon.

“Sleep, honey. Sleep” Gustave said and then he kissed my forehead.

I smiled as a feeling started to rise inside me-especially in my heart then, I closed my eyes and fell asleep.

Gustave’s

POV

I slowly pulled my dick inside Nikki’s hole.

“Nghnn” I heard him moaned but he didn’t open his eyes and continued to sleep. I chuckled at his cute gesture.

Ikalawang beses ko na siyang inangkin at uulit-ulitin ko pa iyon dahil walang katulad ang nararamdaman ko habang nasa loob niya ako.

I carried his body, bridal style and we went inside the bathroom of the room where we did it.

Kaagad ko siyang inilagay sa bathtub at ipinihit ang faucet na pupuno ng tubig doon. Hindi ko na siya kailangan pang hubaran dahil hubad na siya mula pa kanina sa aming paniniig.

“You’re so hot, brat. You just don’t have any idea.” I said and moaned after putting him on my lap. I even felt my dick getting hard again.

Kinuha ko ang body scrub na nasa gilid ng bathtub at nilagyan iyon ng vanilla scented body soap at marahang ikiniskis iyon sa katawan ni Nikki.

Nag-umpisa ako sa leeg niya na may ilang pula-pula pang marka na dahil marahil sa mga halik at pagsipsip ko kanina.

Bumaba ang kamay ko sa kanyang mga utong hanggang sa kanyang tiyan, sunod ay itinaas ko ang kamay niya at pinadaan ang body scrub sa kanyang kili-kili na maputi pa yata sa mga babae, inulit ko din iyon sa kabila.

“So pure, innocent.” I said and kissed his temple. He stirred but continued to sleep and so I continued to bath him.

…

Isinuot ko sa kanya ang kulay puting poloshirt at boxer shorts na binili namin kanina bago niya matanggap ang tawag ng kaibigan niya, pagkatapos nun ay kinumutan ko na siya.

I wore my white shirt, a underwear and sweat pants because I’m comfortable when I’m wearing them. After that, I went out of the room calling one of my men.

“Hello, what is Axel doing right now?” I asked him while I was walking on the stair case.

“ Sir, he’s doing just fine. What are we going to do? “ He answered back.

“Basta bantayan niyo siya at wag niyong hayaang makawala kundi kayo ang malilintikan sa akin, maliwanag?” Madiing utos ko sa kanya at wala pa man ang sagot niya ay pinutol ko na ang tawag.

Nang makadating ako sa kusina ay kaagad akong kumuha ng isang wine glass at dumeretso sa wine room ko.

I took one of them and went to the pool side of the mansion. I turned on the music player which is placed near the table and seated on the side part of the pool bringing the wine and the glass.

Inilagay ko malapit sa bote ng wine ang phone ko at ibinabad ko ang mga paa ko sa malamig na tubig ng pool.

I was about to drink the wine when I heard footsteps. Kaagad na tumingin ako at nakita ko ang iika-ikang si Nikki. Kaagad akong tumayo para alalayan siya.

“Why are you here? You should be sleeping now. Besides, alam ko na masakit pa yan.” I said, smiling.

Kaagad naman niya akong sinuntok sa braso habang naka busangot ang maganda niyang mukha.

“Yeah, right. I can’t sleep, tyaka may itatanong ako sayo.” He said while slowly sitting on the spot I was sitting awhile ago.

“Ano naman?” Tanong ko nang makatabi ako sa kanya sa pag-upo, pagkatapos ay itinuloy ko na ang pag-inom ko ng alak.

“Who bathed me?” Diretso niyang tanong na dahilan para masamid ako.

“Ehem, m-me. Why?” I answered his question not looking in his eyes.

“Y-You!? As in, you scrubbed my whole body?” He asked stuttering.

“Yes, is there any problem, brat?” Nakangising tanong ko sa kanya habang sinisimsim ang wine, nawala na ang hiya ko dahil nakita ko na ang hiya niya. Nagiging pula kasi ang pisngi, leeg, maging ang kanyang mga tenga. “Besides, you’re asleep that time…”

“W-Wala, nag-nagtanong lang.” Sagot naman niya at ginalaw ang nakababad na mga paa niya.

I just smiled and continued drinking my wine but to my surprise, inagaw niya sa akin ang hawak kong wine glass at siya ang umubos ng laman nun.

I let him drink using the glass while I, on the other hand, was drinking on the bottle.

Matagal din kami sa pwestong yun nang bigla siyang mag-salita.

“Ayaw ko na.” Sabi niya sa akin, tinignan ko siya at nakita ko ang pamumula ng mukha niya. I smiled at his cuteness, my brat really can’t handle liquor well.

“Okay.” I answered and just that, narinig ko ang paggalaw ng tubig ng pool.

“Tulog na ako, bye.” Paalam niya at tumango lang ako.

Akala ko ay aalis na siya pero nagulat ako sa ginawa niya. As I was about to drink the remaining wine on the bottle, soft lips kissed the side of the forehead.

“Good night, love you!” Dinig kong sabi niya at tuluyan nang naglakad papasok sa mansion, leaving me there in owe.

“Fuck!” I muttered, feeling my heart beats fast.

Itutuloy…

A/N: One of the long chapters I’ve written and because I have fever, I’ve decided to update. Enjoy it! Yaay!

P.S. Vote and comment

Chapter 24 - Getting in to my system

Gustave’s POV

I woke up feeling a tight embrace. Embrace of Nikki’s arms.

I carefully removed them and stood up and went straightly to the veranda of the room Nikki and I are in.

I sighed.

I NEED TO AVOID HIM.

I think, that’s what I need. That is what I need and must to do.

I’m getting closer and closer to him that I actually let him get in to my system.

My plans for Gideon’s fall? Lahat ay di ko pa nagagawa sa kadahilanang puro siya ang kasama ko, maging sa isip at panaginip.

I’m not that naive not to feel that there is something that is actually happening between us. I’m starting to feel the feeling that I have forgotten long time ago.

And now, here he is, he brought back the feeling that makes me weak-and that’s love.

I sighed again and after that, I went back to where Nikki is sleeping.

I smiled as I was looking at his vulnerability. A fragile creature.

Kaagad na naman akong napailing sa aking ginawa. “Fuck.” I said and averted my gaze from the sight.

Kaagad kong isinuot ng roba na nasa sofa at lumabas para pumunta sa ibaba.

“Good morning” said Gabriel, Nikki’s friend. Isang linggo na silang nakatira dito dahil sa nangyaring sunog sa apartment na tinitirahan nila dati.

I nodded at him and started to walk again.

With that one week, a lot of things happened between the two of us. I know that Gabriel already have noticed how close Nikki and I were and to be prank, I don’t give a shit.

I’ve noticed that Nikki made me soft again. That he was able to make me let my guard down, that I can be myself when I’m with him and that’s what I’m worrying.

“Coffee, Nay Krusing.” I said to the oldest servant whom I used to treat as my mother.

“Sige, anak. Hintayin mo nalang ako sa dining table.” Sagot ng may katandaang babae at naglakad papunta sa kusina na kasalungat ang lugar na pinuntahan ko.

As I was sitting, the phone inside my robe’s pocket rang.

“What?” I asked.

“Sir, what are we gonna do with this young man? Medyo matagal na din siyang nandito.” The leader of my men asked.

“Wait for me. I’ll be there in the afternoon.” After saying that, I ended the call and put the phone inside the robe’s pocket again.

“Ito na oh, inumin muna habang mainit. Gusto mo ba ng tinapay?” Yaya Krusing asked after putting the cup of coffee on the table.

“No, Nay. Thanks for the coffee.” I said and smiled at her. The woman smiled back and patted my shoulder then walked away.

I sighed again. “Damn!” I cursed after hearing the third sigh I did.

…

“That’s all for now, you may continue your works now.” I said to the staff of the University and stood up.

“Okay, Sir. Have a nice day.” They all said in chorus.

Tumango lang ako at kaagad na naglakad palabas ng meeting room.

“Cancel all my plans for this afternoon.” Sabi ko sa sekretarya ko matapos alisin ang butones ng suot at luwagan ang tie ko.

“Including your plans with Nikki, Sir?” She asked while walking behind me.

Kaagad akong natigilan sa sinabi niya. Damn it, I forgot that I have plans with him.

Kaagad kong ipiniling ang ulo ko at nagpatuloy sa paglalakad papunta sa office ko.

I need to avoid him from now on or else, my plans will be ruined because of him.

Nang makarating ako sa harapan ng office ko ay kaagad kong binuksan ang pinto ng office.

“Yes.” I answered her and forcefully close the door.

“Fuck, damn!” I said and groaned after sitting on my swivel chair.

Nikki’s POV

“Buti hindi ka inihatid ni Sir Gustave?” Tanong ni Gabriel sa akin matapos naming makababa sa kotse niya, “nagtataka lang ako.” Dagdag niya.

“Dunno.” Sagot ko sa kanya at nagkibit balikat. Hindi ko din alam, pagkagising ko ay wala na siya sa tabi ko.

Tinanong ko naman si Yaya Krusing kung nasaan si Gustave at ang sabi niya ay maagang siyang umalis.

“Baka busy, hayaan mo na.” Dagdag ko sa kanya at nagsimulang maglakad papasok sa University.

“Nik, may itatanong lang ako.” Biglang sabi niya nakaka-ilang hakbang palang ako, “wag mong mamasamain, okay?” Dagdag niya at tumango lang ako matapos kong humarap sa kanya.

“Ano… Hmm, kayo ba?” Tanong niya habang kamot-kamot ang batok niya.

“Ano? Sinong kami?” Tanong ko sa kanya.

“Kayo ba? Ni… Ano, kayo ba ni Sir Gustave?” Tila nahihiyang tanong niya sa akin na labis ko namang ikinagulat.

Oo nga, kami ba? Pero, parang hindi. Pero may nangyari na sa amin, pero… Ay, basta! Tatanungin ko nalang siya mamaya.

“Ewan?” Sagot ko sa kanya at kaagad na patakbong pumasok sa University. “Una ako!” Pasigaw na pahabol ko sa kanya.

…

“Shit, two minutes nalang.” Sabi ko matapos tumingin sa relo ma ibinili sa akin ni Gustave.

Kaagad akong kumaripas ng takbo para sana makaabot pero kaagad akong napahinto.

Nakita ko siya, may kasama.

Baka work?

Pero mali yata ako dahil biglang tumawa si Gustave habang kausap ang babae na bibihira niya lang gawin kapag ako ang kaharap niya.

Ano ba kami? May dapat bang itanong?

Biglang may kung akong bumukal sa loob ko, at naging kirot iyon nang makita ko na halikan si Gustave ng babae sa pisngi at yakapin ito.

Alis na! Wag mo nang tignan!

But I stood still like I’m connected to the floor.

Kaagad na may tumulo sa pisngi ko. Kaagad akong pumikit para pigilan ang pag-agos ng mga luha ko.

Bakit ba ako umiiyak? In the first place, hindi naman kami at malabong maging kami.

Pero parang piniga pa lalo ang puso ko dahil sa pagmulat ko ulit ng aking mga mata ay ang pagtambad ng dalawa-na naghahalikan.

Kaagad akong tumakbo palabas ng University at kaagad akong nilapitan ni Gabriel na siya namang nakasalubong ko.

“Nikki, bakit!?” Alalang tanong niya sa akin.

“W-Wala…” Sagot ko sa kanya habang nanlalabo ang paningin ko.

Putang ina, bakit ba ako umiiyak?

“Anong wala?! Eh bakit ka umiiyak?” Tanong niya sa akin pero hindi ko na siya nasagot.

“Nikki?” Dinig kong tawag niya sa akin habang ako ay unti-unting nananinikip ang dibdib.

“Nikki!? Shit, yung inhaler? Nasaan? Nikki!” Aligagang tanong niya sa akin at nagsimulang manghalukat sa bag ko.

“Nikki, wait! Ito na, ito na, bilis!” Utos niya sa akin. Sa natitirang lakas ko ay ibunuka ko ang bibig ko at kaagad na ipinasok ni Gabriel ang asul na aparato sa bibig ko.

Matapos ang tatlong beses ay inupo niya ako, di alintana na nasa gitna kami ng kung saan.

“Ano bang nangyari?” Tanong niya sa akin matapos niya akong hinayaang magpahinga ng ilang minuto.

“Umalis na tayo sa mansion…” Walang gana kong sabi sa kanya.

“Ano? Bakit?” Nagtatakang tanong niya sa akin.

Bigla na namang tumulo ang mga luha mula sa mga mata ko.

“Basta, umalis na tayo. M-Maghanap ka ng i-ibang titirhan natin. Basta, ayaw k-ko na dun.” Huling sabi ko sa kanya at humahulgol na ako.

Hinayaan lang akong umiyak ni Gabriel habang yakap-yakap ako.

Itutuloy…

A/N: Sorry, medyo malungkot.

Chapter 25 - Is this the end even though we haven’t started yet?

Nikki’s POV

HE CHANGED, REAL QUICK.

Akala ko si Duterte lang ang pagbabago pero parang kasama yata sa pagbabago na dumating ay ang pagbabago din pala ni Gustave.

I was now inside the room of Gabriel and sad to say, nandito parin kami sa mansion ni Gustave.

He’s been avoiding me, I think. I don’t know the reason why but he has been avoiding me.

It’s been three days nang mangyari ang nangyari sa University, pero parang sariwa parin ang lahat.

Gabriel was always beside me, comforting me, and telling me that everything is going to be okay pero paano ko yun tatanggapin kung ganito ang nangyayari?

I know it’s bad or wrong to assume things because the outcome might hurt you and in my case, that’s what happened.

Tanga ka kasi, umasa ka na mayrong kayo? Ano ka ngayon?

I wiped the tears that started to fall again. Mugto na yata ang mga mata ko dahil sa pag-iyak ko ng tatlong araw.

“Cheer up, Nikki!” I said but I can’t. Tatlong araw na akong nasa loob ng kwartong ito, dito na nga ako nakalagak.

Inilagay ko na ang mga gamit na binili niya sa akin sa loob ng malaking cabinet sa kwartong ito. Yung iPhone nalang talaga ang hindi ko mahanap pero okay lang dahil di ko na naman yun gagamitin pa.

Narinig ko ang tatlong sunud-sunod na mga katok sa pinto ng kwarto. I stared at the door and decided to open it.

It was Yaya Krusing.

“Nikki, anak, bakit hindi ka lumabas? Tara at may ginawa akong meryenda, yung paborito mo.” Aya niya sa akin habang nakangiti.

Napangiti ako sa kanya, sa loob ng isang linggo at tatlong araw na pamamalagi ko dito, si Yaya Krusing ay parang nanay ko na.

Lagi niya kami-akong inaasikaso, kinukwentuhan at laging pinagluluto. Tatanggi na sana ako pero bigla siyang nagsalita ulit.

“Magtatampo ako sayong bata ka kapag humindi ka, kaya tara na.” Bago pa man ako makasagot ay hinila na niya ang kamay ko kaya wala na akong ginawa kundi ang magpatianod nalang sa kanya.

Nakarating kami sa kusina, at pina-upo niya ako sa upuan na nasa tabi ng maliit na mesa kung saan niya lagi akong dinadala kapag wala siyang ginagawa sa hapon.

Ito daw aniya ang kanyang tambayan sa napakalaking lugar na ito. Natawa pa ako sa kanya dahil napaka-saya niya sa pagku-kwento.

“Oh, yan na at kumain ka na dali. Tignan mo, pumayat kana! Hay nakung bata ka, bakit kasi nagmumukmok ka dun?” Tila sermon niya pero alam kong hindi siya galit.

Ngumiti ako’t bumuntong hininga bago kunin ang sandwich na ginawa niya para sa akin.

Napangiti ako nang kaunti dahil paborito ko nga ang ginawa niya. Egg sandwich.

“Pakabusog ka anak, oh yan, yung juice mo.” Sabi niya matapos ilapag ang isang basong juice, “ipinabili ko pa yan kay Gustave nung last na shopping niyo.” Dagdag niya nang nakangiti habang ako, hindi alam kung ano ang ire-react ko.

Relax, Nikki. Don’t ruin the mood.

Hindi nalang ako umimik at pinagpatuloy ang pagkain ko ng sandwich.

…

“Osige, magluluto na muna ako ng hapunan, hijo.” Paalam sa akin ni Yaya Krusing at naglakad papunta sa kusina. Nasa may sala kasi kami.

Malawak ang sala, ang daming pwedeng gawin pero tila wala akong ganang gumalaw.

Tumayo ako at lumabas, it’s getting dark. Anong oras na kaya? Bakit wala pa siya?

Ano ba!? Bakit iniisip mo parin siya?

Kaagad kong ipiniling ang ulo ko, masisiraan na yata ako ng bait.

Napapitlag ako nang may marinig akong busina ng sasakyan.

It’s Gustave’s. Alam ko, halos memorya ko na yata ang mga sasakyan na ginagamit niya. Ito yung kulay asul na Chevy na tawag niya.

Tinignan ko na pagbuksan siya ng gwardya na nakapwesto malapit sa gate.

I watched in anticipation. Tinignan ko ang dahan-dahang pagbaba ng kanyang paa kasunod ang isa pa. Isinara niya ang pinto at tila nagmamadaling pumunta sa kabilang side ng sasakyan.

Doon ako nagtaka nang may makita pa akong dalawa pang pares ng paa na lumitaw.

Siya? Bakit nadito siya?

Oo, kasama niya yung babaeng kahalikan niya sa University. Yung babaeng nginitian niya, na sa akin ay madalang-hindi, halos hindi niya man yata nagawa.

I watched how he guided the lady get off the car and carefully put her arms around his.

I watched as Gustave kissed the woman’s cheek and how the woman sweetly smiled at him.

I watched, I just watched as how Gustave can be sweet to someone and obviously, that someone is not me.

Tumalikod na ako dahil alam kong ano mang oras ay papatak na naman ang mga luhang panadalian ko nang nakalimutan.

Pero heto si Gustave, siya na naman ang dahilan kung bakit tila lalabas na naman ang mga luha.

Mabilis na naglakad ako papunta sa kusina at dumeretso sa lababo. Kaagad na bunuksan ko ang faucet at itinapat ang mga palad ko upang saluhin ang malamig na tubig mula doon. Inipon ko ang tubig at marahang ibininaba ang mukha ko.

“Nikki, ayos ka lang?” Dinig kong tanong ni Yaya Krusing.

Hindi po, Ya. Hindi po ako okay.

“O-Opo naman Y-Yaya.” Pagsisinungaling ko sa kanya. Tumango ang babae at ipinagpatuloy ang pagluluto.

Kaagad na naglakad ako papunta sa hagdan pero parang mali yata ang ginawa ko kasi kaagad na tumambad sa akin ang dalawa na naghahalikan na tila hayuk sa labi ng isa’t isa.

Putang ina!

“Oops!” Malanding sabi ng babae habang kagat ang mga labi niya na kasing pula na yata ng dugo.

“S-Sorry, don’t mind me. P-Papunta na ako sa taas.” Sagot ko habang nakatingin sa kanilang dalawa at mabilis na naglakad pataas.

Mahulog ka sanang malanding hitad ka.

Pinilit kong hindi umiyak dahil ayaw ko na. I need to be strong. Marahan kong ipinikit ang mga mata ko upang alisin ang pag-iinit ng mga ito.

Biglang bumukas ang pinto at iniluwa nun si Gabriel.

“Sino yun?” Pambungad na tanong niya sa akin.

“Ewan, hayaan mo.” Walang ganang sagot ko sa kanya at hihiga na sana sa kama pero muling bumukas ang pinto.

Si Yaya Krusing naman ang lumitaw mula doon.

“Nikki, Gab. Tara na at kumain.” Aya niya sa amin at muling isinara ang pinto.

“Tara na, baka magtampo pa si Yaya” maganang sabi sa akin ni Gabriel matapos ilapag ang gamit.

Buntong hininga lang ang ginawa ko bago tumayo at sumunod sa kanya papunta sa dining area.

Makikita ko na naman sila.

Ayos na sana ang lahat, pero hindi. Ayos na sana ang lahat dahil kasabay namin si Gustave pero ang hindi ay ang pagtabi sa kanya nung hitad na dating pwesto ko.

“Nay, ang sarap ng luto mo.” Masayang sabi ni Gustave sa luto ni Yaya Krusing.

“Hay, naku! Binola pa ako ng batang ito.” Nakangiti namang sabi ni Yaya na matamang tumingin sa babae pagkatapos.

“Oo nga, babe. Ang sarap!” Matinis at malanding pagsang-ayon naman nito na parang kiti-kiti ang pag-upo at ahas ang pagkapit kay Gustave.

Ang sarap mong gilitan!

Sabi ko sa isip ko nang makita ko ang kutsilyo sa may manok. Bad trip!

“Una na po ako, salamat sa pagkain Yaya.” Paalam ko kay Yaya habang wala akong paki kay Gustave at sa hitad na katabi niya.

I was about to stand up but Gustave proudly informed us-me the most unexpected thing that made my heart crushed in a million pieces.

“Before Nikki leave the table, I would like to inform all of you na kami na ni Alexandra.”

And with that, I looked at Gustave’s eyes and smiled.

“W-Well. Good for you then. At least now I know na marunong ka palang magmahal.” I finally said averted my gaze. “Enjoy the rest of the night.” Dagdag ko, bago tuluyang maglakad paalis at hayaang tumulo na namang muli ang mga luhang kanina ko pa pinakapigil-pigilang lumabas.

At alam niyo ba kung ano pa ang ginawa ko sa buong gabing iyon?

-Tahimik akong umiyak habang nadidinig ang mga ungol na nanggagaling sa kanila.

I’m fucked up, I’m totally wrecked-I’m a mess right now.

Itutuloy…

A/N: Hello, update ko before leaving our home, may activity kasi sa school and I’m the leader in our group. So, yan. Napa-iyak ko ba kayo? Hihi.

P.S. Vote

Chapter 26

Dedicated to Shin_Eve_Avery24

Gustave’s POV

I woke up, feeling empty. I can feel it, he’s slowly getting away and that’s my entire fault.

Tumayo ako at hindi nag-abalang magbihis pa. Kita ko ang hubad na katawan ng babaeng kasama ko sa kama na hindi ko na alam ang pangalan.

I sighed.

Kumuha ako ng isang kaha ng sigarilyo sa loob ng drawers. Sinindihan ko ang stick na kinuha ko sa kaha habang naglalakad ako papunta sa veranda.

Kaagad na nanuot ang lamig ng menthol sa aking lalamunan at umithit pa ako ng isa bago bumuga.

Ngayon nalang ako ulit nakapanigarilyo. Dahil iyon kay Nikki, natawa ako nang mapakla.

Nikki, what have I done to him?

Umithit pa ako ng isang beses bago ko itapon sa kung saan ang upos ng sigarilyo at tumayo para pumasok ulit sa kwarto.

Dumeretso na ako sa banyo at hindi na nag-abalang gisingin ang babaeng nasa kama ko dahil alam kong pagod siya.

Binuksan ko ang shower at kaagad na tumapat dun. I let the cold water run into my skin.

Tanda ko pa ang sakit na ipinakita sa akin ng mga mata ni Nikki kagabi bago siya umalis.

Alam kong nasaktan siya sa sinabi ko. Pero mas pinili niyang hindi ipakita yun at maging masaya.

Nagtagal lang ako ng ilang minuto at matapos nun ay lumabas at nagbihis.

Wearing my blue suit and pants, paired with my black shoes, I went out of the room.

Kaagad na nasamyo ko ang pamilyar na amoy na yun nang tuluyan na akong makalabas sa kwarto.

Doon ko lang nakita ang nakalagpas na sa kwarto kong si Nikki.

Nikki, oh my Nikki.

Muli na naman akong bumuntong hininga at naglakad kasunod niya.

Kung titignan ay nangayayat siya, malamang sa akin. At bawat magtagpo ang aming mga mata ay kita ko ang pamumugto ng mga iyon at lamlam nila.

“Ya, wag na po ninyo kaming ipagluto ng hapunan ni Gab mamaya.” Dinig kong sabi niya kay Yaya Krusing.

“Bakit naman anak?” Nagtatakang tanong ng matanda.

“A-Ano po kasi…” Sabi ni Nikki at marahang lumapit kay Yaya Krusing. “Hindi na… Po kami babalik dito.” Dagdag niya na nagpatigil sa akin.

They are-he is leaving.

Napangiti ako nang mapakla ulit at nagpatuloy sa paglalakad palabas ng bahay.

Hindi na ako bumaling kahit narinig ko pa ang impit na pag-iyak ng matanda na kalong-kalong ni Nikki.

He’s leaving and it’s for the better.

Kaagad na akong sumakay sa sasakyan ko at nagmaneho papunta sa University.

Nikki’s POV

I was sighing as I get inside the car of Gabriel.

“Nakapag-paalam na ako, ikaw?” Tanong sa akin ni Gab matapos kong ayusin ang seat belt ko.

Marahan akong tumango sa kanya at umiyak.

“Mami-miss ko si Yaya.” Malungkot na turan ni Gab sa akin.

Mami-miss ko siya…

Kaagad akong pumiling sa aking naisip. I should forget this feeling for him.

Unang hakbang ay ang pag-alis namin sa mansion at ikalawa at huli ay ang gagawin ko sa kanya mamaya sa University.

Sana kayanin ko.

Ilang minuto pa ay nakarating kami sa University at kaagad kong pinasukan ang aking klase.

Mabilis na lumipas ang oras at natapos na ang mga klase ko. Nagkita na kami ni Gab at sinabi kong hintayin na niya lang ako sa parking lot.

I need to finish one thing and I know that it’ll hurt me, big time.

Nanginginig akong naglakad papunta sa building kung saan naglalagi si Gustave.

Alam kong nandito siya, halos memorya ko na nga ang schedule niya.

“Good afternoon, Sir.” Bati sa akin ng secretary niya.

Tumango ako sa kanya at ngumiti, “hmm, nandyan ba si Gustave?” Tanong ko sa kanya.

Hindi na siya sumagot bagkus at pumunta siya sa tapat ng pinto at may pinindot.

“Come in, Sir.” Magalang na sabi niya sa akin at umatras upang bigyan ako ng daan.

“Thank you.” Sabi ko sa kanya at huminga ng malalim bago pumunta sa loob ng office.

Kung saan nagsimula ang lahat.

Nanginginig ang mga tuhod kong naglakad patungo sa kanyang mesa. Wala paring pinagbago.

“Good afternoon.” Bati ko sa kanya nang humarap siya sa akin.

“Good afternoon, Mr. Queen.” Bati niya sa akin.

Mr. Queen, huh?

“M-May sasabihin lang ako sayo.” Tila may bikig sa aking lalamunan nang sabihin ko yun.

“Is it about the discussion?” Tanong niya sa akin. Umiling ako, “then what is it?” Muli niyang tanong sa akin.

“May itatanong ako sayo at sana sagutin mo ng totoo.” Tinapangan ko ang boses ko dahil ayaw kong ipakita kung gaano na ako nasasaktan.

“Hmm” sabi niya sa akin matapos sumandal sa swivel chair niya.

“Ano ba tayo-no, let me repeat it, may tayo ba?” Tanong ko sa kanya habang nasa likod ang dalawa kong kamay na kapwa magkahawak.

Nakita ko ang pagpikit ng kanyang mga mata.

Ito na, ito na yun…

“Walang tayo, Nikki.” Tila patalim na sumaksak sa puso ko ang bawat salita niya. “Sorry that I made you assume things but there’s no us.”

“Pero ano yung mga ipinakita mo sa akin?” Tila may pag-asang tanong ko sa kanya.

“Nothing, I guess?” Tila bagot na sagot niya sa akin. Nag-unahang bumagsak ang mga luha ko.

“Nothing? Nothing lang yung pagsama mo sa akin sa mall?” Lumapit ako sa kanya, “nothing lang yung mga nangyari sa ating dalawa?” Dagdag ko, “nothing!? Nothing lang!?” Pasigaw na tanong ko sa kanya.

“Do not shout in my office, Mr. Queen.” Sabi niya sa akin.

“Why!? Ayaw mo!? Bakit, anong gagawin mo? Gagawin mo ulit yung mga ginawa mo sa akin tapos sasabihin mo na it’s nothing, I guess!?” Tuloy-tuloy na tanong ko sa kanya.

“Sumagot ka!! Putang ina mo!” Sigaw at mura ko sa kanya, wala na akong paki sa kung ano man ang hitsura ko.

I need to let these all go. Once and for all.

“WALA!” Sigaw niya na nagpatahimik sa akin. “WALA, HINDI PA BA MALINAW SAYO ANG MGA NANGYAYARI?” Paliwanag niya.

“WALANG TAYO, AT HINDI KITA GUSTO.” Nakangising pagpapatuloy niya. “I want girls, I want to fuck girls. And the things that happened to us are just shows.”

Umiling ako sa kanya.

He is impossible.

“You’re just-” I didn’t let him continue. “Ang sama mo, Gustave.” Panimula ko sa kanya.

“Alam mo, bagay sayo yung salita na ibinigay sa amin ng Language Prof ko. Bagay sayo yung FIENDISH.” Hilam ang mga luha kong lumapit sa kanya at hinawakan ang maganda niyang suit.

“BAGAY SAYO YUN KASI, WALA. KANG. KASING. SAMA!” Madidiing salita na sinabi ko sa kanya.

“Leave.” Sabi niya sa akin matapos baklasin ang nga kamay ko.

“Ang sama mo…” Sabi ko sa kanya at muling umiyak, “ang sama-sama mo pero putang ina, mahal parin kita.” Sabi ko at tumingin sa kanyang mga mata.

Matang punong-puno ng emosyon.

“Mahal kita, Gustave pero ang tanga ko kasi akala ko mahal mo rin ako pero hindi.” Pahina nang pahinang sabi ko sa kanya.

“Just leave…” Walang ibang sabi niya sa akin.

Muli akong napa-iling at yumuko.

Sa huli ay huminga ako ng malalim at muling ini-angat ang ulo ko. Mabilis akong lumapit sa kanya at hinawakan ang batok niya.

Dama ko ang pagtigil ng katawan niya kaya mabilis kong idinikit ang aking mga labi sa kanya.

Pumikit ako habang ninanamnam ang huling halik na matatanggap ko mula sa kanya.

“Paalam, Gustave. Mahal kita.” Nakangiting sabi ko sa kanya at unti-unting inalis ang mga kamay ko sa kanya.

Paalam na Gustave. Mahal kita, pero masakit. Masakit kaya kailangan ko nang umalis. Wag kang mag-alala, malilimutan ko din ang nararamdaman ko para sayo.

Tumalikod ako sa kanya at marahang pinunasan ang basa kong mukha at inipon ang lakas ko para makalabas sa office niya.

As I was walking out from his office, I let myself cry for one last time.

Because after that, I won’t cry again. I promise that if I am to cry again, it’s because of the happiness and not because of the pain and hurt.

Malilimutan din kita, Gustave. Malilimutan din kita.

Itutuloy…

A/N: Yan, dahil may nag-vote kahit isa, masaya na ako. Salamat sayo!

Chapter 27

Gustave’s POV

HE’S GONE.

He really did what he said to Yaya Krusing yesterday-not going here, in my mansion, anymore.

I thought that after school, he will go here pero nalaman ko nalang kay Yaya na dala na pala nila ang mga gamit nila kahapon bago umalis dito.

Umiyak pa sa harapan ko si Yaya Krusing dahil mami-miss daw niya si Gab at lalo na si Nikki.

I can’t blame her, Nikki is lovely and easy to get along with. Ako nga rin ay nalulungkot…

I don’t know why but I feel this certain loneliness and longing. It’s weird because I wanted him to go in the first place.

I did everything, everything to make him leave here, leave my side, and me.

I purposely kissed the girl I had a meeting with when I saw him walking at the University.

My heart was in pain when I saw him cry and I wanted to go beside him and comfort him but I chose to not to.

The next thing I did is to bring Alexandra in my mansion ang did the sweet staff because I saw him standing at the front door and again, I saw how hurt he was.

I even did have a sex with the girl and made her moan loud just so Nikki would hear it but God knows that every time I kiss the girl, every time I hold her body, every time I pound inside the girl’s body, all I could see and feel is Nikki’s body and face.

All I felt was his touches and his warmth.

But now, I can’t and won’t be able to do the same things I always want to do to him because he’s gone, I guess.

I sighed and went inside the room where I and Nikki did our sex-y times. Tila nandito parin siya dahil dama ko parin ang init ng kanyang mga kamay na dumadampi sa aking balat, dinig ko pa ang masasaya niyang mga ngiti at hagikgik, at nalalasahan ko pa ang matamis niyang mga labi na humahalik sa akin.

“I miss you already, Nikki.” I said while holding his clothes. Iniwan niya lahat, maliban sa isa.

I smiled at the thought because somehow, may memory parin pala ako sa kanya kahit konti lang.

Biglang nag-ring ang alarm ng phone ko at kaagad ko iyong kinuha. Natigilan ako nang makita ko ang screen saver ko-it’s the two of us.

Bigla ay parang may kung anong yumapos sa loob ko.

I was about to smile but then, I remembered the things I’ve said to him inside my office.

I said awful things to him and I regretted doing that so damn much. I can still feel the sting in my heart, I can still feel how pained and hurt he was when he said those things to me and I deserved those.

I’m a Fiendish, indeed. I was, because all I did to him these past few days was hurting him and making him feel how I don’t like him.

But I didn’t want it. I know it was to childish and selfish of me to hurt him just so I can continue on doing my plans to Gideon pero ang hindi ko alam ay mas nasasaktan ko na pala ang sarili ko.

YES, I SUCCEEDED. I GOT WANT I WANT, I GOT THE WHOLE CONTROL OVER THE COMPANY.

I was smirking as I watch Gideon surrender and give me the documents because I thought that he is crazy for choosing Axel over the company.

I even said to myself that love really can change a person in an instance but-now I know why Gideon chose Axel over the company and that’s because he really was in love with the boy.

Doon ko lang din naintindihan kung ano talaga ang halaga sa akin ni Nikki. Oo, maaring masaya, may fulfilment akong nadama nang makuha ko ang gusto ko pero may mali.

May wala, may kulang parin sa akin-sa puso ko… THERE’S THIS EMPTY FEELING AND LONGING FOR SOMEONE.

A feeling that I know, Nikki can only complete but then, he is gone and so, I’m wrecked.

I let the tears fall. Bigla ay napa-upo ako sa kama na parang nawalan ng buong lakas ang katawan ko.

“AAAAHHH!” I shouted like a mad man.

I hate myself, I hate myself so damn much for letting the person who loves me the most because of my nonsensical revenge.

I hate myself for letting the person I love the most go.

OO, TANG INA! NAKAKA-GAGO, PERO MAHAL NA MAHAL KO PALA SI NIKKI AT ALAM KONG HULI NA.

“Gustave, anak. Anong nangyayari?” Kaagad na tanong ni Yaya Krusing matapos na pumasok sa kwarto.

Kita ko ang nag-aalalang mukha nito at hindi nakaligtas sa paningin ko ang pagmugto ng mga mata niya.

“Nay… sorry po.” Umiiyak na sabi ko sa kanya habang nakatingin sa mga sapatos kong basa na ng mga luha ko.

“A-Ano bang sinasabi mo? Bakit k-ka nagso-sorry anak?” Tanong niya matapos niyang tumabing umupo sa akin sa kama.

“M-Miss niyo na s-sila, ano? L-Lalo na si N-Nikki?” Lalo akong napa-iyak nang marinig ko ang pag-iyak ni Yaya sa tabi ko.

Niyakap ko siya, “s-sorry po Nay. Napaka-g-gago k-ko po kasi.” Sabi ko sa kanya, “mas i-inuna ko pa kasi ang p-paghihiganti ko kaysa sa taong m-mahal na m-mahal ko pala.” Pagpapatuloy ko.

“Nay, mahal ko siya, mahal ko si Nikki p-pero wala na siya.” Sabi ko at muling umiyak sa harap ng taong tinuring kong ina na parang batang inagawan ng candy.

“A-Alam mo, Gustave…” Panimula niya matapos punasan ang mga luha niya. “Kung mahal mo si Nikki, puntahan mo.” Pagpapatuloy niya habang pinupunasan naman ang mga luha ko.

“Pero bago yun, ayusin mo muna ang dapat mong ayusin.” Nakangiting sabi niya sa akin na parang may kahulugan ang bawat salita.

“Alam mo ang gusto kong sabihin, Gustave. Matalino ka at alam kong alam mo ang dapat gawin.” Sabi niya at tinapik ako sa balikat. “Hala, tara na! Pinapa-iyak mo akong bata ka.” Sabi niya at tumayo.

Ngumiti ako ng marahan at tumango sa kanya. “Sige, Nay. Susunod ako…” Sabi ko sa kanya.

I guess, I have to do that and deal with it myself. Maybe, after doing that, I can be able to get my own happiness.

…

“Let’s go.” I said to the pilot of my chopper.

Wearing my usual suit, nasa loob ako ngayon ng chopper ko habang binabasa ang mga papel na hawak ko.

I, Gustave Salvatore, is giving back the company to Gideon Reitherjude Alcantara.

Napangisi ako habang inilalagay ang mga papel sa loob ng envelope.

I’m sure as hell that the bastard Gideon will be shocked and surprised as hell after having these papers.

…

“Sir, we are above them.” Dinig ko sa radyo ng suot kong helmet ang boses ng piloto.

Tumango ako sa katabi ko pang tauhan ko at ibinagsak niya ang hagdanang gawa sa lubid.

Kaagad akong humakbang pababa dun at hinayaan na unti-unti ako nung ibaba sa kasayahang nangyayari sa bahay ni Gideon.

Party, huh?

Nang tuluyang makababa ako mula sa hagdan ay walang kaabog-abog akong naglakad papalapit sa dati kong kaibigan habang hawak ang envelope. Nakatutok ang mga baril nila sa akin kaya nakatawa lang ako.

“WHAT. ARE. YOU. DOING. HERE.?” Kaagad na tanong sa akin ni Gideon, ngumiti ako.

“Relax, buddy. I won’t do any harm.” I said.

“Coming from you, I can’t believe it… So, spit it out. What do you want?” He answered just like what I thought he would say.

“Now, now. Can you not point me your guns? Baka pumutok pa yan.” Imbes na sumagot ay yun ang sinabi ko sa kanya.

Kaagad namang ibininaba ni Gideon ang baril niya na parang hindi niya napansing itinutok niya sa akin, ganun din ang ginawa ng kasama niya.

“I came here to give you this.” Sabi ko sa kanya at ibinigay ang hawak ko.

“What is this?” Tanong niya sa akin matapos kunin ang envelope.

“Why don’t you just open it and stop asking?” Sabi ko sa kanya at tamad na tumingin sa kanya.

At base sa hilatsa ng mukha niya, tama nga ako na magugulat siya. Muntik pa akong matawa sa mukha niya.

“I know, I know… you will ask me why? At kung may kapalit… wala.” Kaagad na sabi ko sa kanya. “I just thought that, after having the company, it’s boring. After all, hindi ko na kailangan yun because you know, model na ako.” Dagdag ko sa kanya at tumalikod.

“And I just realized, I am pathetic because of what I did.” Sabi ko and I hate to admit, “you made me feel that I am alone and because of that… I’m leaving.” Kaagad na sabi ko sa kanya.

Kaagad na pumitik ako at may bumagsak na hagdang gawa sa lubid at kaagad akong umapak dun.

As I was being pulled up, muling bumalik sa alaala ko ang mga sinabi ni Gideon nung mga panahong ipinagpapalit namin ang kontrol sa companya at si Axel.

“ Mas pipiliin ko si Axel dahil mahal ko siya at mahal niya ako. Mas mahalaga siya dahil siya ang buhay ko at walang makakahigit pa dun.

I’m sure you don’t and won’t ever know that because no one loves you.“

At habang nasa ere ako ay muli akong nagsalita habang tinitignan si Gideon.

“I am getting him and when I have him, I will show you that someone is loving me. Mark my words.” I confidently said to him before our gazes parted.

Yes, I am getting him. I am getting Nikki Queen. ..

At sana, hindi pa huli ang lahat.

Itutuloy…

A/N: Ayan na, ayan na! Isang chapter nalang after nito tapos Epilogue na. Yehey!

Chapter 28 -Is he gone for better? What will become of me then?

Gustave’s POV

Mabilis ang bawat galaw ko habang nagpapalit ako ng damit sa aking kwarto.

This is my last chance, I think. I hope Nikki will accept me despite of what I did to him.

“Anak, saan ka pupunta at hingal na hingal ka?” Tanong sa akin ni Yaya Krusing nang makasalubog niya ako sa baba.

“Nay, wish me luck! Susubukan kong kunin ang puso ni Nikki.” Nakangiti at hingal na hingal na sabi ko.

Ngumiti siya sa akin at kaagad niyakap ako. “Good luck, anak. Hala! Dalian mo ang lakad!” Sabi niya sa akin at tinapik ako sa balikat.

Tumango ako sa kanya at muling yumakap bago tuluyang lumabas sa mansion.

Kaagad kong binuksan ang pinto ng Hummer ko at kaagad na binuhay ang mikina nito. Nang mabuksan na ang gate ay kaagad kong pinasibad ang sasakyan ko.

Nikki, I hope I still have a part in your heart.

…

Kaagad kong inihinto ang sasakyan ko sa harapan ng University, hindi na ako nag-abalang ayusin ang pagkakapark nito dahil akin naman ang lugar at hindi na ako sinita ng guard dahil alam niya kung sino ako.

“Where is he!?” Tanong ko sa secretary ko habang naglalakad nang mabilis papasok sa University.

“Sir, according to the schedule, may exam sila sa room 103 ng MasCom College,” panimula nito sa akin, “ so, I suggest to wait for him to finish the exam.“ Dagdag nito, sa inis ko ay pinutol ko ang tawag at inilagay sa bulsa ko ang phone.

“Damn it!” I hissed and walked back and fort in front of the building Nikki is in right now.

Sa kaba na nararamdaman ko ay hindi ko na pinansin ang mga estudyante at ilang mga guro na nakatingin sa akin. My mind is thinking of Nikki and what will his answer be.

Damn! Ngayon lang ako nagkaganito. Iba talaga ang epekto sa akin ng brat na iyon.

Sana lang talaga maging maayos ang mangyayari mamaya.

Pero paano kapag hindi?

Napailing ako sa naisip ko, paano nga kaya? Anong gagawin ko pag nangyari yun?

Kaagad kong kinapa ang kabilang bulsa ng pantalon ko para sana maghanap ng sigarilyo pero wala akong nakapa.

Malamang ay naiwan ko iyon sa pagmamadali at mabuti nga yun dahil alam kong ayaw ni Nikki ang pagyo-yosi ko.

I remember that one time, papunta na kami sa parking lot ng mall nang kunin ko ang kaha ng yosi ko at lighter at sisindihan ko na sana ang stick na yun pero kaagad niyang kinuha at itinapon yun.

Magsasalita pa sana ako pero mas nagulat ako nang kunin niya ang buong kaha kasama ng lighter at itinapon iyon sa basurahan na nadaanan namin.

Napangiti ako dahil kinurot niya pa ako nun.

Haist, Nikki… I am so missing you.

Nang makakita ako ng upuan ay kaagad akong umupo dun. Pinagsaklob ko ang mga kamay ko habang nagtataas-baba ang mga tuhod ko.

Ilang oras, minuto, segundo pa ba? Bakit parang ang tagal?

Daig ko pa ang magpapa-opera dahil ang tindi ng kabog ng dibdib ko na nagpapabingi sa akin.

Bumuga ako ng hangin. Nakaka-asar na nakaka-inis! Fuck!

Ilang minuto pa ang nagdaan at nakarinig na ako ng tunog na nanggaling sa bell.

Mabuti naman, kung hindi ay ako na mismo ang pipindot dun. Wala akong pake kahit maabala pa ang iba, gusto ko na talagang maka-usap si Nikki.

“Oh, damn. Finally!” I exclaimed at kaagad na napatayo na parang timang na nakangiti pa.

Sunod na nagsilabasan ang mga estudyante na naka-civilian dress. Kaagad na tumutok ang mga mata ko sa pinto ng kwarto kung saan naroroon si Nikki.

At mula doon ay kaagad siyang lumabas. Tila nag-slow motion ang lahat sa paningin ko at kumabog nang triple ang puso ko.

“Shit…” I muttered and slowly walked towards him not minding whoever I bump in into.

“Nikki…” Sabi ko nang makapunta ako sa harapan niya. Hindi nakatakas sa aking paningin ang pagkagulat at kaagad paglamlam ng kanyang mga mata.

“Tara na.” Tila wala siyang nakita dahil nagpatuloy lang siya sa paglakad kasama ang mga kaklase niya.

Umiling muna ako bago sumunod sa kanya. Nakalabas na sila sa college nang mahabol ko sila.

“Guys, can you give me and Nikki time to talk? Please?” I asked them using my most pleasing face and I knew I succeeded when I saw their faces light up, they’re even giggling, I think.

“Sige na, Nikki. Kausapin mo na si Mr. Pogi. Kyaaaa!” Tila mga batang kinikilig na sabi nila kay Nikki na masama ang tingin sa akin.

Binigyan ko siya ng tipid na ngiti bago ako nagkibit-balikat.

“O-Oy, s-saan kayo pupunta?” Tanong niya sa mga kaklase niya. Pero wala na siyang nagawa nang iwanan siya ng mga ito.

“Nikki…” Tawag ko sa kanya nang kami nalang dalawa.

“Ano na naman ba?” Hindi nakatinging tanong niya sa akin.

“Let’s talk. Talk to me, Nikki.” Sabi ko sa kanya at nagtangkang hawakan siya pero kaagad niyang iniwasan ang mga kamay ko.

“Para ano, Gustave?” Panimula niya sa akin at tumingin. “Para utuin tapos lokohin ulit?” Bakas sa mga tingin na ibinigay niya sa akin ang sakit.

Oh, God… What have I done?

“H-Hindi. I came here to apologize…” Sagot ko, umaasa na sana may pag-asa pa.

Umiling siya, bumagsak ang mga balikat ko.

“Gustave, hindi ko alam kung ano na naman ang trip mo, pero ayaw ko na.” Sabi niya at kaagad na tumalikod.

“No!” I said and walked after him. “Hindi na trip ’to, maniwala ka Nikki.” Sabi ko sa kanya.

Hindi siya sumagot bagkus ay binilisan ang paglalakad. Muli na naman akong bumuntong hininga at naglakad nang mabilis para maabutan ko siya.

“Nikki…” Tawag ko sa kanya.

Tumingin ka naman sa akin, please.

Nagpatuloy siya sa paglalakad kaya muli na naman akong sumunod sa kanya. Nakuha na naming makalabas sa University.

“Nikki! Just stop and please talk to me!” Sigaw ko sa kanya. “Nikki naman…”

Ngumiti ako nang makita kong tumigil siya sa paglalakad at humarap sa akin.

“Oh, Nikki…” I said and immediately ran towards him.

“Nikki, I just want to apologize for what I did and said to you last time.” Sabi ko nang makapunta sa harapan niya.

“God knows what I felt back then.” Paliwanag ko sa kanya habang nakatingin sa mga mata niya, “h-hindi ko naman s-sinadya yun.” Dagdag ko at nag-iwas ng tingin.

“Gustave…” Sabi niya habang tinatanggal ang mga hawak ko.

“Nikki, please believe me…” I said, na parang mawawalan na ng pag-asa “mahal kita, h-hindi ko sinadya yun. G-Ginawa ko lang yun dahil sa paghihiganti and because of my past. Nikki, please believe me… Mahal kita.” I pleaded.

The past that I kept hidden for a long time. A past that is really horrifying.

I was young back then, that was the time that Gideon and I were best buddies. I still can remember that we were in our garden, playing.

He brought his pet, that was a dog, I guess. Mariin akong umiling habang nakapikit, I didn’t know what happened but I just saw myself holding a knife that my mother was using then, the blood was all over. My mom’s blood as well as Gideon’s pet.

I was put in a mental institution abroad and I got out when I’m cured. Now, that past is just a past but I’m sure that I can’t and won’t ever be able to forget it.

Tumulo ang mga luha ko nang makita ko ang pag-iling niya sa akin.

It’s too late, I am late…

“Nikki…” I said while looking at him, tears rolling down on my face.

“Gustave…” Tila nahihirapang sabi niya sa akin.

Bigla ko siyang niyakap, wala akong paki kahit nakatingin ang iba sa amin. Kahit nasa labas kami ng University.

Nikki, wag kang aalis. Wag mo akong aalis please… Mahal kita.

“Nikki, please… Believe m-me, I-I love you.” I said and cried even more.

God, ngayon nalang ulit ako umiyak ng ganito.

“Gustave, please don’t do this.” Sabi niya, “please don’t make yourself more miserable.” Dagdag niya at hinawakan ang mukha ko.

Puno ng mga luhang tumingin ako sa kanya habang umiiling.

“Gustave… You’ve hurt me.” Nagsimula na din siyang umiyak.

Oh, damn. Don’t cry, Nikki. Don’t cry, mas lalong bumibigat ang damdamin ko.

“Y-You’ve hurt me b-but I-I still l-love you.” Bigla akong nagka pag-asa sa sinabi niya. “But I think-I think I need space.” Muli nyang sabi at humagulgol.

Muki na naman akong napa-iyak sa sinabi niya. “I-I know its cliché b-but I still need it. “

“hindi ko alam, b-baka hindi pa ngayon. Hanapin na muna natin ang sarili natin. B-Baka pag nangyari yun, pwede na tayo. Pero h-hindi pa ngayon, Gustave. Hindi pa ngayon.” Sabi niya habang umiiyak.

“Nikki…” I said and smiled a little.

“Oo, handa akong maghintay at h-hanapin ang sarili ko pero sana, habang ginagawa ko yun ay wag kang mawala.” Sabi ko at hinawakan ang mukha niya.

“H-Hindi ko kaya, Nikki. Hindi k-ko kayang mawala ka d-dahil mahal kita.” Dugtong ko habang walang tigil ang mga luha na lumalabas sa mga mata ko.

Tila nang-aasar ang panahon dahil biglang bumuhos ang malakas na ulan.

“Oh, Gustave…” Sabi niya at masuyong hinawakan ang mga kamay kong hawak ang mukha niya.

Pumikit siya na tila ba ninanamnam ang nangyayari sa amin.

“Nikki, I’m letting y-you g-go…” Sabi ko, tumingin siya sa akin. “I-I’m letting y-you g-go for now. I’m letting you g-go because I love you.” Sabi ko sa kanya.

“I love you, Nikki. I love you so damn much!” I said and let my lips land to his.

There and then, as my lips passionately kiss his, time slowed-no, it stopped. Wala kaming pakialam sa lahat.

All I did is to kiss him because I know that this will be the last kiss for now.

I love you, Nikki. Please, wait for me. Wait for me to win your heart again.

Itutuloy…

A/N: Awtsu! Iyak na kayo guys! So, this is my update before going school, dyosmiyo, late na ako. Up next, Epilogue.

P.S. Divided into two parts po pala ang Epilogue. Ciao!

EPILOGUE (1)

T

wo years later…

Gustave’s POV

I smiled at the camera and with one last pose, the camera man signaled ‘okay’ and so I immediately took off my suit.

Naglakad ako papunta sa personal room ko sa set, yes, I have my own room. Inilagay ko sa sofa ang hinubad kong suit and pants at sa ilalim naman ang pares na sapatos ko.

Nasa studio ako ngayon dahil ngayon ang shooting ko for the next magazine issue and as usual, ako na naman ang front page.

For the past two years, I’ve been doing this-no, since I started this career pala.

Bumuntong hininga ako nang dumampi sa balat ko ang malamig na tubig mula sa shower.

Mabilis lang ako dahil may meeting pa ako sa University, yes, I still own the University and I’m proud to say that it is a well-known University right now.

Kumuha ako ng tuwalya sa cabinet na nasa gilid ng pinto ng shower at kaagad na ipinunas iyon upang matuyo ang pagkabasa ng katawan ko.

Matapos ang ilang minuto ay tapos na akong magbihis. I just wore khaki pants, a navy blue long sleeves, and black shoes.

“What time is it?” Tanong ko sa secretary ko nang makalabas ako sa personal room ko.

“9 o’clock, Sir.” Sagot nito habang tinitignan ang hawam niyang schedule ko. “Sir, I forgot to tell you that you are meeting Mr. Lee for an interview.” Dagdag nito sa akin.

Oh, Alfons’ company. I almost forgot.

Tumango ako sa kanya at naunang maglakad palabas ng studio.

Wearing my shades, I walked with confidence as many reporters and camera men approached me.

I didn’t bother them because I know I have my own body guards.

Bago ako tuluyang sumakay sa Hummer ko ay tinanggal ko muna ang shades ko at kumindat sa mga press na pinipigilan ng mga body guards ko.

Yes, I’m still Gustave Salvatore. The mighty Gustave that is known as

the devil in suit who is ready to conquer what he wants to.

But still, may kulang parin sa akin.

Kaagad akong umiling at mapait na napangiti. Matapos ay pinasibad ang sasakyan ko upang kaagad na makapunta sa lugar kung saan kami huling nagkita ng mahal ko.

Nikki’s POV

“Gosh, Gab. What happened to you at bakit ang taas ng lagnat mo?” Tanong ko kay Gab na balot ng kumot ang buong katawan.

“Basta, s-si A-Alfons kasi… Alam mo na, y-yung ano… Basta!” Tila nahihiyang sabi niya sa akin.

Alfons, yung boss na naman niya? Ano bang ginagawa ng lalakeng yun sa kaibigan ko?

Yes, you heard it. Gabriel Lee is also a gay like me. At first, he was reluctant to tell the truth but as I started assuring him, he was able to tell the whole story to me.

But anyway, that’s not the topic. Inilagay ko ang niluto kong soup sa mesa na nasa tabi ng kama niya kasama ng ilang tablets ng gamot at isang basong tubig.

“Kainin mo yan at inumin mo yung gamot.” Bilin ko sa kanya habang inilalagay sa back pack ko ang laptop at isang notebook na gagamitin ko sa interview.

Yes, I’m going to interview the person that Gabriel should be the

one doing.

“Sorry, Nikki. Okay lang ba talaga sayo?” Tanong niya sa akin, tumango ako sa kanya.

“Hay, ano ka ba… Oo naman, okay lang yun.” Sabi ko sa kanya at isinara ang bag ko.

“Osige na, gagamitin ko yung car mo, okay?” Paalam ko sa kanya at kinuha ang susi ng sasakyan niya.

Yes, marunong na ako. I have my license pero wala pa akong car. Pinag-iipunan ko pa.

Last, last year, nakapag-graduate na kami ni Gab and then we settled in this condo. Pareho na din kaming may trabaho pero sa magkahiwalay na company. May nangyari kasi kay Gab kaya napilitan siyang lumipat.

Akalain mo yun, dalawang taon na pala ang lumipat pero ni minsan ay hindi man yata niya ako hinanap.

Ipiniling ko ang ulo ko, hindi dapat yun ang iniisip ko.

“Sige na, baka ma-late pa ako. Bye, wish me luck!” Sabi ko sa kanya at naglakad palabas.

Nang makababa ako sa ground floor ay binati ko ang lady guard, “good morning, Ate Susett!”

“Good morning, Sir. Ang aga yata?” Bati at tanong nito sa akin.

Tumango ako sa kanya, “oo, work. Sige, bye!” Sabi ko at lumabas. Kaagad kong binuksan ang pinto ng sasakyan ni Gab at inilagay sa passenger’s seat ang bag ko.

Binuhay ko ang makina nito at kaagad na pinaandar.

Good luck, Nikki. Good luck!

Third Person’s POV

Ipinarada ng binata ang sasakyan niya sa harapan ng isang malaki, mataas, at gawa sa salaming gusali.

Halos malula siya sa nakikita niya. Umiling siya, “Hooo!” Buntong hininga niya at isinuot niya ang jacket niya at kinuha ang bag, pati narin ang notebook ng best friend niya.

Isinara na niya ang sasakyan, inilagay ang susi sa bulsa ng jacket niya at naglakad patungo sa loob ng gusali. Pagkapasok niya ay kaagad siyang dumeretso sa receptionist, gaya ng sabi ni Gabriel.

Maganda at malawak ang gusali. Maayos din ang mga facilities nito at air conditioned.

“Yes, sir?” Sabi ng babaeng naka-uniform sa kanya.

Ngumiti siya dito at sumagot, “Ahh, I’m here for a meeting.” Sagot niya, tumango naman ang babae.

“The name, sir?” Tanong muli ng babae sa kanya.

“Gabriel… Gabriel Lee” sagot niya dito, tumango ulit ang babae sa kanya at tumingin sa computer na nasa harapan nito.

Ilang saglit lang yun at muling tumingin sa kanya ang babae. “Let me guide you, sir. This way” magalang na sabi sa kanya ng babae, sabay gaya ng kamay niya.

Tumango siya at sumunod sa babae. Pumasok sila sa isang elevator, pagkapasok nila ay may pinindot ang babae. Kataka-takang dalawa lang ang button ng elevator na iyon, di gaya ng iba pang mga elevator na nagamit na niya.

“If you’re wondering, this is the elevator of the President. He doesn’t like to use the other elevators” parang nabasa ng babae ang nasa isip niya. Wala siyang nagawa kundi ang tumango.

TING!

Bumukas ang elevator at bumungad sa kanila ang napaka gandang office.

Gawa sa salamin ang buong ding-ding ng office na iyon, na siyang dahilan upang makita ang view. May isang mesa din sa gitna ng office na gawa sa bakal na may kulay itim.

Nasa mesang iyon ang isang monitor, Apple yun, yung mga usong mamahalin na gadgets, mga papeles at ilan pang mga gamit. Maayos ang pagkaka-lagay ng mga iyon.

Kulay abo naman ang mga cabinets, maging ang mga ilaw ng office. At puti ang mga furnitures. Sadyang pang lalake talaga.

“Sir Salvatore will come in a minute, please take your seat” sabi ng babae sa kanya, na nagpatulala sa kanya ng ilang sigundo.

Mr. Salvatore?

Hindi, pumiling siya sa naisip niya. Baka ibang Salvatore ang ime-meet niya.

Umupo siya sa isang sofa at inilabas niya ang laptop niya at binuksan iyon.

Hindi niya napansin ang pagdating ng ka-meeting niya kung hindi lang ito tumikhim.

“Ahem” baritonong boses iyon.

Nagulat siya sa kanyang nakita nang tumingin siya sa pinagmulan ng boses.

Nakasuot ito ng khaki pants, navy blue na pang itaas at black shoes.

Kulang nalang ay tumigil ang mundo niya nang dumako ang paningin niya sa mukha nito-mukhang hindi niya nagawang limutin sa loob ng dalawang taon.

Mukhang nangayayat pero hindi parin nawawala ang taglay nitong kagwapuhan.

Ang magandang hubog ng panga, mapupulang labi at istriktong ilong-Si Gustave.

Si Gustave? Siya?

Sabi niya sa loob niya. Biglang nataranta siya dahil hindi niya ito inakala.

Bigla siyang tumalikod dito habang mariin ang pagka-pikit ng kanyang mga mata.

“Ahem.” Muling tikhim nito. “I supposed you’re Mr. Lee from J.A. Company.” Sabi nito mula sa likod niya.

“Y-Yes…” Tila gusto niyang murahin ang sarili dahil sa pagka-utal niya.

“So, are you ready for the interview? I mean, so you can finish it early.” Patuloy lang ang salita ni Gustave sa likod niya.

“Yes, shall we start t-then?” Sabi niya at humawak nang mariin sa laptop na nasa harapan niya.

Fuck, damn it!

Mura niya nang makitang nanginginig ang mga kamay niya.

Come on, Nikki. Wala ka namang ginawa kay Gustave kaya umayos ka.

Pangungumbinsi niya sa sarili. Kaya huminga siya nang malalim at matapang na hinarap ang taong minahal at minamahal parin niya.

Oo, mahal parin niya si Gustave.

Gustave’s POV

Kaagad na sinalubong ako ng receptionist ng kompanya ko. Yes, my company and no, this is not the company of Gideon.

This is mine and this building is for Nikki. I did it so I can avert my attention pero hindi ko din nagawa.

So, basically, this company was build because of him. And I named it after our initials,

N & G Company.

“Sir, Mr. Lee is waiting in your office.” Tango lang ang ibinigay ko sa kanya at tumuloy na sa personal elevator ko.

As I was inside the elevator, kaagad na sumalubong sa akin ang isang pamilyar na amoy.

This is Nikki’s scent, I am sure, it is.

Nang bumukas ang elevator ay kaagad na tumuloy ako sa office ko at kataka-takang parang dun pa mismo nanggagaling ang pamilyar na amoy na yun.

Kaagad na nakita ko ang isang bulto ng anino na naka-upo sa office ko pero hindi ko siya tinignan dahil may kinuha ako sa mesa ko.

Pero habang lumalapit ako sa mesa ay siya ding pagtingkad ng amoy.

Damn it, naaalala ko na naman siya.

EPILOGUE (2)

Continuation….

“Ahem…” Pagtikhim ko upang malaman niya na nadito na ako.

Muli akong tumikhim dahil nakaharap siya sa ibang parte imbes na sa akin. “Ahem…”

“I supposed you are Mr. Lee from J.A. company?” Tanong ko sa kanya.

Nagtaka ako nang marinig ko ang sagot niya, “y-yes.” Tila pamilyar ang boses niya.

Hindi ko na yun pinansin bagkus ay muling nagsalita para matapos na ang pakay niya.

I’m tired as hell.

“So, are you ready for the interview?” Tanong ko habang naglalakad papalapit sa kanya, “I mean, so you can finish it early.” Dagdag ko nang makapunta ako sa likod niya.

Why is he stiff? Nate-tense ba siya?

“Y-Yes, shall we start then?” Sagot niya sa akin.

Damn, talagang pamilyar ang boses niya.

I nodded at his answer. I saw how he slowly faced me and after that, I felt my world stopped.

Nikki…

Nikki’s POV

Kita ko ang pagkabigla sa mukha ni Gustave. I thought of laughing but I knew that it is not the right thing to do.

“Hello, Mr. Salvatore.” I formally said.

I saw how his adam’s apple move from down to up then down.

“Y-You’re… Not Mr. Lee…” Tila hindi makapaniwalang sabi niya sa akin. “Y-You are N-Nikki. Oh, God.” Dagdag niya at muling lumunok.

Tila piniga naman ang puso ko nang makita ko kung paano siya biglang napasalampak sa malamig na sahig at itinakip ang mga kamay sa mukha niya.

“G-Gustave…” Tila may bikig na tawag ko sa kanya, lalo na nang makita kong umalog ang mga balikat niya.

Gustave, the mighty Gustave is crying in front me.

“N-Nikki… Oh, God… It’s y-you, N-Nikki…” Puno ng luha ang mukha niya nang tumingin sa akin ang mga mata niya na puno nang lungkot, pangungulila, pananabik, at higit sa lahat ay puno ng pagmamahal.

“Y-Yes, i-it’s me.” I said and let the tears fall from my eyes.

“W-Where have you been?” Tanong niya sa akin. “Where have you been, Nikki?” Muli niyang tanong sa akin habang tumatayo.

Hindi ako nakasagot.

“N-Nikki, where h-have you been all this time?” I just looked at him, “I’ve b-been looking for you. I’ve tried to look for you but I wasn’t able t-to find you.” Umiiyak na tila batang sumbong niya sa akin.

Tila pinipiga ang puso ko sa nakikita kong si Gustave. Iba na siya sa Gustave na huling nakita ko.

He’s vulnerable now.

“I-” I wasn’t able to answer his questions when he suddenly pulled me and hugged me tightly as if it is the last hug he’ll have.

Tila may sariling buhay ang mga kamay ko na gumanti din ng isang mahigpit na yakap sa kanya.

Oh, God. I miss you, Gustave.

“I did what you said, Nikki…” Sabi niya sa akin habang nakayakap siya, “hinanap ko ang sarili ko, I-I tried to date someone else, but it didn’t work b-because my heart only loves you.” Sabi niya habang mas hinihigpitan ang yaka niya.

Tila nagpupuyos ang puso ko sa mga sinasabi niya sa akin.

“My heart loves you until now-it didn’t stop l-loving you… a-and I think, t-this love will last for f-forever.” Mga salita niya na mas nagpaluha sa akin.

“M-Mine, too… My heart still l-loves you, Gustave.” Umiiyak na sambit ko sa kanya.

“Oh, God…” Tanging sambit niya at mas lalong ibinaon ang mukha niya sa leeg ko.

I’ve miss this, I’ve missed his warmth. I’ve missed everything.

Kumalas siya sa pagkakayap niya at marahang hinawakan ang mukha ko at kaagad na sumalubong sa akin ang masuyo niyang mga titig.

Ilang saglit pa ay dumampi ang pula’t malalambot niyang mga labi sa akin at hinalikan niya ako.

Halik na siyang matagal kong hinintay.

“I-I love you, N-Nikki… I love you.” Sabi niya sa akin matapos niya akong halikan.

“I love y-you, too…” Sagot ko sa kanya at idinikit ko ang noo ko sa noo niya.

Nakita ko ang pag-ngiti ng mga labi niya, “I’ve been longing for you, Nikki. I won’t and never will let you go again.”

…

“G-Gustave… Haaa” I moaned as Gustave gently kissed me.

Hindi na niya itinuloy ang interview na sanang gagawin ko kanina, sinabi niya na makakapaghintay yun at kaagad na hinatak niya ako palabas hanggang sa nalaman ko nalang na nasa kwarto na ito kami.

The room where we always did our sex-y time.

Ganun nalang ang tuwa ko dahil tila wala man itong ipinagbago. Ganun na ganun parin ito gaya nang huling kita ko bago ako umalis.

“Ohhh~ ngh… Haaaa” I moaned louder as he put one of my nipples inside his hot and moist mouth.

I can’t help but to arch my back at the pleasure he is giving me.

“I’ve missed this, and this…” Sabi niya habang pababa nang pababa ang mga halik niya.

“G-Gustave… G-Gus~oh gowd… Haaaa” I moaned, toes curling, back arching as he suddenly put the tip of my dick inside his mouth.

“Ohhh~ haaa… F-Fuck, s-shit~ohhh” I cursed as his tongue started to move.

Napasabunot ako sa buhok niya nang simulan na niyang magtaas-baba habang nasa bibig niya ang buong haba ko.

“G-Gustave… Haaaa~haaa” I moaned and then felt my juice being released in his mouth.

Hingal na hingal akong bumagsak sa malambot na kama matapos kong ilabas ang mainit na katas ko sa bibig niya.

“Sweet…” Napatingin ako sa kanya sa sinabi niya at nanlaki ang mga mata ko dahil dinidilaan niya ang sobrang katas na lumabas sa gilid ng labi niya.

“Gustave, w-why did you swallow it!?” Sigaw ko sa kanya.

“It’s worth it, honey.” Sagot niya sa akin at ngumiti.

Honey, na-miss ko din ang tawag niyang yun sa akin.

Hindi na ako sumagot dahil kaagad niya akong pinadapa at ini-angat ang baywang ko.

Ilang saglit pa ay napakapit na ako sa bed sheet ng kama dahil naramdaman ko ulit ang basa niyang dila na humagagod sa lagusan ko.

“Hmmm, ohhh~ngh…” I moaned again as he started to lick my hole then after that, he started to get his way through it.

Ilang pagdila, pagsipsip pa ang ginawa niya at malaya na niyang naipasok ang dila niya sa loob ng lagusan ko.

“Damn, you’re so sexy, honey.” Dinig kong sabi niya, “sorry, but I can’t wait anymore.” Dagdag niya at kaagad na ipinasok ang buo niyang kahabaan sa lagusan ko.

“Aahhh~ngh!” Daing ko dahil sa laki niya.

Fuck, hindi parin ako sanay sa kanya. Damn, ang tagal na kasi nang huli naming ginawa ’to.

“F-Fuck! R-Relax, honey. You’re squeezing me h-hard.” Dinig kong daing niya.

“Ngh~” daing ko nang magsimula na siyang mag-atras abante. “Ohhhh…”

“F-Fuck, you’re as tight as ever.” Sabi niya na tila matagal niyang hindi ginagawa ito.

Natuwa at nagalak ang puso ko dahil pareho pala naming hinintay ang isa’t isa.

“Haaa~haaa… Ohhh-ngh” I moaned as his length started moving back and forth.

Isinagad niya ang pagpasok kaya nabigla ako, “aaahh-kk… Ngh!” Daing ko at mariing napapikit.

“Sorry, honey. I wasn’t able to control myself. Haaaa~ f-fuck ohhhh.” Sabi niya at hinalikan ang likod ko papunta sa batok kung saan ang pinaka sensitibong parte ng katawan ko.

“G-Gustave… Nhhhmm~ohhh” the pain I was feeling was changed into pleasure.

Muli na namang gumalaw sa loob ko si Gustave at sa paggalaw niya ay ang pagtama niya sa isang parte na dumoble sa sensasyong nararamdaman ko.

“Found it, honey.” Tila naramdaman niya ang naramdaman ko at kaagad na binilisan ang paggalawa habang pinapatamaan ang parteng yun habang hinahalikan din ang batok ko. “You’re sweet spot, damn~ haaa.”

“Ohhhh~ ohhhh.” Halos manirik ang mata ko sa doble-tripleng sensasyong ibinibigay niya sa akin.

Ilang sandali pa ay naramdaman ko na ang tensyon sa may puson ko at kasabay nun ay ang pagpintig ng laman ni Gustave sa loob ko.

“G-Gustave~ haaaa I-I’m c-cumming~ ohhh” ungol ko sa kanya.

“M-Me too~ haaaa…” Sagot niya at kaagad niya akong iniharap sa kanya habang hindi inaalis ang koneksyon naming dalawa.

Mas binilisan niya ang paglabas masok sa lagusan ko at matapos ang ilang masarap na bayo pang ginawa niya ay sabay naming inilabas ang masagana at mainit naming mga katas.

“Haaaa~ t-that was a-awesome haaa~haa…” Hingal na hingal nasabi niya sa akin at hinalikan ako sa labi.

Ngumiti ako sa kanya at hinawakan ang mukha niya. “You’re my FIENDISH, Gustave. But I love you that way, now and forever.” Sabi ko at ako naman ang humalik sa napakasayang mukha niya.

I saw the satisfaction with the way how he looked and smiled at me, I smiled like a crazy because an idea came in my mind.

“G-Gustave…” Nahihiya’t nangangatog na tawag ko sa kanya.

“Hm?” Sagot niya habang hinihimas ang likod ko.

Lumunok ako nang tatlong beses at sinabi ang nais kong gawin noon pa man, “I want to s-suck you.” Sabi ko sa kanya at ramdam ko ang pagtigil ng kamay niya, “if y-you’d just like it… I-If no–” hindi paman ako nakakatapos ay naramdaman ko ang pag-aari niya na gumalaw at nakita ko itong muling tumayo.

“Damn, Nikki… I’d like to watch you do that.” Malalim ang boses na sabi niya sa akin.

Kaagad niya akong iginaya bago siya umupo sa may gilid nang kama at pinaluhod niya ako sa harap niya.

Napalunok ako dahil sa nagyayabang niyang pag-aari.

Kaya ko ba ’to?

“Come, suck it, honey…” Hinihingal na sabi niya sa akin.

Tumango ako at marahang inilapit ang mukha ko sa pag-aari niya at hinawakan iyon.

Dinig ko ang pagsinghap niya nang hawakan ko iyon, “f-fuck…” Mura nito habang malalim ang paghinga.

Ibinuka ko ang bibig ko at dahan-dahang isinubo ang malaki at mahabang pag-aari niya.

“Ohh~ f-fuck… Haaa” I became more aggressive as I hear his moans.

“Hmmm-hmmmp” sabi ko habang nakapikit ang mga mata ko’t nagtataas baba ang ulo ko.

Sana magustuhan niya…

“Damn! haaa… Ohhh” mas lalong lumakas ang ungol niya nang binilisan ko ang paggalaw ko.

“Ohmmmp~ mmmp”

“N-Nikki~ ahhhh… I-I’m cumming..” Ibinuka ko ang mata ko upang matignan siya, sunod ay mas binilisan ko ang pagtaas baba at mas binigyan ko ng pwersa ang pagsipsip ko sa pag-aari niya.

“F-Fuck~ haaa, damn!” Mura niya at sunod nun ay nalasahan ko ang pinaghalong mapait at matamis niyang katas.

“T-That was awesome ~haaa-haaaa..” Hinihingal na sabi niya sa akin.

Sunod ay hinalikan niya ako at muling inilagay niya ako sa mga binti niya…

At hindi ko na mabilang pa kung ilang beses pa naming ginawa yun.

All I know is that I have my Fiendish and he will love me as hell!

The End…

A/N: Ayan, tapos na po ang The Fiendish! Sorry at hinati ko ang Epilogue nito and salamat po sa tumutok sa story ni Nikki at Gustave.

P.S. Please vote and comment po.

That’s all, The Fiendish is now officially completed.

Up next, His Office Mate.