The Devil’s Innocent Bride

Sa edad niyang katorse ay nakita niya ako sa basurahan sa tapat ng simbahan at kinuha ako upang kupkopin.

Siya ang lalakeng nagligtas sa buhay ko.

Malamig, misteryoso, at nakakatakot man ang kanyang awra ay magaan ang puso ko para kay Tatay Stefan. Tatay na ang tawag ko sa kanya dahil siya ang tumayong ama ko simula pagkabata ko hanggang sa lumaki ako.

Nang maghiwalay ang aming landas dahil kinailangan akong kunin ng totoo kong mga magulang ay hindi na kami muling nagkita pa.

Nagkita kami sa hindi inaasahang pagkakataon at nagulat na lang ako nang sabihin niyang magpapakasal kami at gusto niya akong maging asawa.

Wala akong kaalam-alam tungkol sa pag-aasawa kaya paano ko gagawin ang responsibilidad na iyon para sa kanya?

At bakit gusto niya akong maging asawa?

---

Genre: Obsession/Reverseharem/Drama

This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author’s imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.

Copyright © 2023 by Ajai_Kim

All rights reserved. This book or any portion thereof may not be reproduced or used in any manner whatsoever without the express written permission of the publisher except for the use of brief quotations in a book review.

Kabanata 1

“ALI! May bata dito!” malakas na sigaw ni Stefan nang makita ang isang sanggol na mukhang nasa isang taong gulang pa lamang.

Natigil sa pagbibilang ng mga bote at dyaryo si Ali na matalik na kaibigan ni Stefan at nagmadaling lumapit sa kinaroroonan ng binata.

Nang makita ni Ali ang sanggol ay umawang ang kanyang bibig dahil sa angking kagandahan nito. Para bang anak ito ng isang foreigner dahil sa banyagang itsura at mestisang balat.

“Sino kaya ang nag-abandona sa baby na ’yan?” malungkot na sabi ni Ali at tinignan si Stefan.

Kumuyom ang panga ng tahimik na si Stefan at kinuha ang sanggol sa trash bin kung saan ito inilagay.

Tinatawag siyang suplado at walang emosyon dahil sa kanyang personalidad. Totoo iyon dahil bukod kay Ali na matalik niyang kaibigan at kay Lola Remy na siyang kumupkop sa kanya nang mamatay ang kanyang mga magulang ay wala na siyang ibang pinapahalagahang tao.

Nakaramdam siya ng awa sa sanggol na itinapon sa basurahan. Kahit na sanay na sila ni Ali sa amoy ng basura dahil isa ang pangangalakal sa trabaho nila ay hindi pa rin dapat inabandona sa basurahan sa harapan ng simbahan ang batang babae. Kung ayaw ng mga magulang nito sa kanya ay bakit kailangan pa itong itapon at hindi na lang ipaampon sa bahay ampunan?

“Iuuwi natin ’tong baby at sasabihin ko kay Lola Remy na inabandona siya dito sa tapat ng simbahan.” ani Stefan na pinagmasdan ang sanggol na hawak.

Napakacute nito at bilugan ang kulay tsokolateng mga mata, idagdag pa ang kulay kahel nitong buhok. Mukha itong manika kung titingnan. Hindi maintindihan ni Stefan ang kanyang sarili dahil ito ang unang beses na nagkaroon siya ng simpatya at interes sa isang tao.

“Mas mabuti pa nga. Kawawa naman at baka hindi pa siya nakakainom ng gatas. Ang tahimik niyang baby, parang ikaw!” Natawa si Ali sa sinabi at tinapik ang balikat ni Stefan na umiling at bumuntonghininga.

Matapos nilang mangalakal ng mga bote at dyaryo at ibenta ito sa junk shop ay kaagad silang umuwi sa barong-barong na bahay ni Lola Remy na kanilang tinutuluyan. Naabutan nila ang matanda na nagluluto ng pritong tuyo at itlog para sa kanilang hapunan.

Nang lumingon si Lola Remy sa kanila ay natigilan ito nang makita ang karga na bata ni Stefan.

“Jusmiyo! Kaninong sanggol iyan, Stefan?” gulat na tanong ng matanda na pinatay ang gas stove at sandaling itinigil ang pagluluto. Lumapit ito kina Ali at Stefan at dahan-dahang kinuha at kinarga ang sanggol.

“Nakita lang po namin siya sa basurahan. Mukhang inabandona siya ng mga magulang niya at itinapon lang doon.” sagot ni Stefan.

“Hindi ko talaga maintindihan ang mga kabataan ngayon. Kung ayaw nilang magkaanak ay bakit sila nagpapabuntis? Kapag nagbunga ang ginawa nila at ayaw nila ng bata ay basta-basta na lang nilang itatapon mawalan lang ng responsibilidad. Nakakaawa naman ang magandang batang ito, mukhang nalahian pa ng isang banyaga.” nag-aalalang sabi ni Lola Remy na marahang hinaplos ang makinis at mamula-mulang pisngi ng sanggol.

“Baka siguro wala silang perang pantustos kay baby?” sabi ni Ali na umupo sa silyang gawa sa kawayan at hinilot ang mga paa.

“Kailangan nating ibigay ang sanggol sa DSWD-”

“Hindi ba pwedeng kupkopin na lang natin ang bata, lola?” Pagputol ni Stefan sa sasabihin pa sana ni Lola Remy.

“Stefan, kung aalagaan natin ang sanggol ay baka hindi natin siya mabibigyan ng magandang kinabukasan dahil hirap din tayo sa buhay. Kung ibibigay natin siya sa DSWD ay maaalagaan nila ang sanggol at baka ipaampon sa mayamang-”

“Ako na po ang bahala sa bata. Dodoblehin ko pa po ang pagtatrabaho sa palengke at pangangalakal para matustusan ang pangangailangan niya.” sabi ni Stefan na determinadong ampunin ang sanggol.

Sa kaisipang ibibigay ito sa DSWD at hindi na niya muling makikita ay labis siyang nalulungkot at nasasaktan doon. Magaan ang loob niya sa sanggol at gusto itong buhayin at bigyan ng magandang kinabukasan kahit katorse pa lamang siya at nag-aaral sa pampublikong paaralan.

Huminga ng malalim si Lola Remy at saka ito tumango. “Kung nais mong alagaan ang batang iyan ay wala na akong magagawa, Stefan. Ngayon lang kita nakitang mag-alala para sa ibang tao. Ay siya’t kung aampunin natin ang sanggol ay kailangan mo akong tulungan na maiproseso ang mga dokumento niya para maging legal guardian tayo. Ayun ay kung hindi siya hahanapin ng totoo niyang mga magulang.”

Napangiti si Ali sa sinabi ni Lola Remy at nakipag-apir kay Stefan na nanatiling tahimik at seryoso ang mukha.

“Ano’ng ipapangalan natin sa kanya, Stefan?” tanong ni Lola Remy.

“Sophia Stefan po.” sagot ni Stefan.

---

“BAKIT ngayon lang kayo umuwi?” malamig na tanong ni Stefan nang pumasok sa loob ng bahay sina Ali at Sophia.

Ngumuso at nagtago sa likod ni Ali ang batang babae; natatakot sa Tatay Stefan niya samantalang si Ali ay tumawa-tawa pa at ipinakita ang dalang junk foods at stuff toys kay Stefan.

“Ipinasyal ko lang si Sophia sa peryahan na kakabukas lang dyan sa kabilang bayan. Ikaw naman bestfriend, ’wag mo namang ikulong na lang palagi sa bahay itong anak mong artistahin. Kagandang bata nitong si Sophia at malay mo? Baka may makakita sa kanyang talent scout sa labas at mag-offer na gawin siyang artista?” nakangising sabi ni Ali.

“Ayoko. Pag-aaral lang ang aatupagin ni Sophia at hindi ko siya papayagang mag-artista. Nang mamatay si Lola Remy ay nangako ako sa kanya na magtatapos si Sophia ng pag-aaral. Distraction lang ang pag-aartista sa edukasyon niya.” mariing sabi ni Stefan.

Napailing si Ali at inabot ang mga dala nito kay Sophia. “Pumunta ka muna sa kwarto mo, ’nak at dalhin mo ang mga ’to.”

Tumango si Sophia at kinuha ang junk foods at stuff toy na hawak ni Ali. “Sorry po, Tatay Stefan.” paumanhin niya kay Stefan at pagkatapos ay nagtungo na sa kwarto niya.

Tumabi si Ali sa sofang inuupuan ni Stefan at inakbayan ang kaibigan. “Stefan, 14 pa lang tayo ay ikaw na ang umako ng responsibilidad sana ng mga magulang ni Sophia. Napamahal ka na sa kanya at nakikita ko naman ’yon pero paano kung darating ang araw na hanapin siya ng totoo niyang mga magulang? Ibibigay mo ba siya sa kanila?”

Napahinto si Stefan at hinawi ang itim at mahabang buhok. “H-hindi ko alam, Ali. Si Sophia lang ang buhay ko at binigay ko ang lahat ng pangangailangan niya hanggang ngayon na walong taong gulang na siya. Siya lang ang pamilya ko at kung mawawala siya sa ’kin… hindi ko ’yon kakayanin.” tumiim-bagang ito at hinilot ang sintido.

“Mahal mo ba talaga si Sophia bilang anak mo? O mahal mo siya nang higit pa d’on? Hindi naman kayo magkamag-anak,” Ngumisi ng nakakaloko si Ali.

Sinamaan siya ng tingin ni Stefan kaya biglang umayos ng pagkakaupo si Ali at tumahimik na lang.

Siyam na taon na ang nakalipas ngunit nasa kanila pa rin si Sophia at hindi na ito hinanap ng totoong mga magulang. Sana nga ay hindi na ito hanapin para hindi sila tuluyang mawalay sa bata.

Nasa 22 taong gulang na sina Ali at Stefan at parehong hindi nakapagtapos ng kolehiyo dahil na rin sa hirap ng buhay at kulang ang kinikita nila sa pang araw-araw nilang pangangailangan; idagdag pang nag-aaral sa isang private all girls school si Sophia.

Si Stefan ang nagdesisyon na pag-aralin sa all girls school si Sophia dahil gusto niya itong maging komportable sa pag-aaral. Natatakot siya na kapag pinag-aral niya ito sa isang public school ay makukuha nito ang atensyon ng mga estudyante at mga officials roon dahil sa angking kagandahan ng batang babae. Hindi niya gusto na palaging pinagtitinginan si Sophia at nakakakuha ng atensyon ng ibang tao.

Sa tuwing lumalabas sila para mamasyal kasama si Ali ay palagi niyang napapansin na nagiging center of attention si Sophia. Mukha kasi itong manika kung titignan. May ginger hair na kulay ng buhok, kulay tsokolateng mga mata, mestisang balat, matangos na ilong, at mapulang labi. May hinala si Stefan na may lahing Irish si Sophia dahil sa features ng itsura nito.

Ang gusto niya ay siya lang ang titingin kay Sophia at hindi ito titingin sa ibang tao bukod sa kanya at sa matalik niyang kaibigan na si Ali.

---

“Happy 16th birthday, Sophia!” Malakas na pagbati ni Ali at pinasabog ang hawak na confetti.

“Salamat, Tatay Ali!” sabi ni Sophia at nginitian ang ama-amahan.

“Regalo ko para sa’yo, anak.” sabi ni Stefan at inabot ang kulay pulang box na hawak kay Sophia.

“Salamat, Tatay Stefan!” pasasalamat ni Sophia at kinuha ang pulang box.

Dahan-dahan niya itong binuksan at nagulat na lamang siya dahil niregaluhan siya ni Stefan ng matagal na niyang hinihiling na cellphone.

Hindi mapigilang mapaiyak ni Sophia dahil ito ang unang beses na magkakaroon siya ng cellphone. Hindi kasi siya pinapayagang gumamit nito ng kanyang Tatay Stefan dahil distraction raw ito sa pag-aaral niya kaya laking gulat niya na ito ang iniregalo sa kanya ngayong 16th birthday niya.

“Salamat po. Hindi ko expected na ito ang ireregalo n’yo sa akin dahil ayaw n’yo naman po akong gumamit ng cellphone,” mangiyak-ngiyak na sabi ni Sophia at niyakap ang Tatay Stefan niya.

Hinalikan ni Stefan ang kanyang noo at niyakap ang baywang. “Kailangan mo ng cellphone para sa pag-aaral mo kaya ’yan ang niregalo ko sa’yo ngayong birthday mo. Ang ayoko lang ay gagamitin mo ’yan sa lalake. Huwag kang magpapaligaw sa kanila dahil talagang magagalit ako sa’yo kapag ginawa mo ’yon.” pagbabanta ni Stefan sa anak.

Napairap si Sophia. “Sus! Si Tatay naman. Wala akong interes sa mga lalake dahil ang sabi mo nga ay dapat kong i-priority ang pag-aral ko at ’wag munang magpaligaw. Ayokong sayangin ang lahat ng sinakripisyo mo sa ’kin kaya susuklian ko ’yon at mas pagbubutihin ang pag-aaral ko. Salamat at itinuring mo akong parang tunay na anak,” madamdaming sabi niya.

Alam ni Sophia na kinuha lang siya sa basurahan sa tapat ng simbahan at inampon ng kanyang Tatay Stefan, at ni Lola Remy na napayapa na dahil sa katandaan at naabutan lang ito noong apat na taong gulang pa lamang siya. Laking pasasalamat niya at may mga taong nag-aruga sa kanya kabilang na roon si Ali na apo ni Lola Remy.

Hindi niya masabi na lihim siyang pinagsasamantalahan ni Ali dahil kapag sinabi niya iyon sa Tatay Stefan niya ay siguradong masisira ang pagkakaibigan ng dalawa. Natatakot rin siya kay Ali na nagbanta na kapag nagsumbong siya sa ginagawa nitong panghihipo sa maseselang parte ng kanyang katawan ay papatayin nito si Stefan.

Nagsimulang mag-iba ang ikinikilos ni Ali noong mag 14 years old siya. Nahuhuli niya itong minsang nakatitig sa kanya, sa legs, at sa dibdib niya sa tuwing nakausot siya ng sando at short. Sa kanyang murang edad ay nadevelop niya ang mature na katawan ng isang babae. Mukhang 18 years old na siya pataas at hindi menor de edad, marahil ay dahil iyon sa ancestor ng banyaga niyang lahi. Simula noon ay hindi na siya nagsusuot ng sando at short at palagi na siyang naka t-shirt, jogging pants, at pajama, pero kahit na ganoon ang suotin niya ay hindi pa rin tumitigil si Ali sa sexual harassment na ginagawa nito sa kanya.

“Lumaki ka talagang maganda at masarap, Sophia. Ang swerte ko sa’yo,” ani Ali na hinahalikan ang leeg at batok niya habang nakayakap ito sa likuran niya.

Naiiyak si Sophia sa ginagawa ng itinuring na niyang ama. Hindi niya akalaing magagawa ito sa kanya ni Ali dahil kasama ito sa taong nag-aruga sa kanya habang lumalaki siya.

“Tatay Ali-”

“Sshhh. Baka marinig tayo ni bespren. Doon ulit tayo sa kwarto mo at paligayahin mo ’ko.” Ngumisi ng malademonyo si Ali at hinila si Sophia papunta sa loob ng kwarto nito. Walang nagawa si Sophia kundi tahimik na umiyak at maging sunod-sunuran kay Ali.

Nakangiting humiga at sumandal sa kama si Ali at hinubad ang suot na pantalon at brief. Hinimas ang hubad na pagkalalaki at ipinakita sa dalaga. “Baby, alam mo na ang gagawin mo,”

Napalunok si Sophia dahil gagawin na naman niya iyon. Hindi pa siya tuluyang naaangkin ni Ali ngunit pinapasubo nito sa kanya ang pagkalalaki nito at hinahalikan ang maseselang parte ng katawan niya.

Nanginginig na lumapit si Sophia at pumwesto sa pagitan ni Ali. Nakangisi pa rin ang lalake.

Akmang hahawakan na niya ang pagkalalake ni Ali nang biglang bumukas ang pintuan ng kanyang kwarto at iniluwa roon si Stefan na sobrang dilim ng buong mukha at may hawak na kutsilyo.

Kaagad itong lumapit kay Ali at laking gulat niya nang pinagsasaksak nito ng paulit-ulit ang dibdib ng matalik na kaibigan.

Nanlaki ang mga mata ni Sophia sa pagkagulat at tila nakita niya sa katauhan ni Stefan ang lihim na demonyong nagkukubli rito sa ilang beses na pananaksak kay Ali.

“T-Tatay Stefan…”

-Ajai_Kim

Kabanata 2

“SOPHIA, maayos ka na ba?” nag-aalalang tanong ni Jacille, ang nag-iisang bestfriend ni Sophia na kapitbahay nila.

Tumango si Sophia kahit nanginginig pa rin ito dahil sa nangyari kanina. Hindi siya makapaniwala na magagawa iyon ng kanyang Tatay Stefan sa matalik na kaibigang si Ali. Dahil sa ginawa nitong pananaksak kay Ali ay nakakulong ito ngayon sa isang correctional.

Hindi niya inaasahan na nabuhay pa si Ali kahit ilang beses itong sinaksak ni Stefan. Nakahinga siya nang maluwag dahil hindi nakapatay ang Tatay Stefan niya dahil mas mabigat na problema iyon sa kanilang dalawa. Si Ali ay nasa isang pampublikong ospital ngayon at inaalagaan ng mga natitira pa nitong kamag-anak.

Natatakot siya sa mga posible pang mangyari. Baka balikan siya ni Ali at ipagawa muli ang mga bagay na ayaw niyang gawin, wala ang tagaprotekta niya; ang kanyang Tatay Stefan at hindi niya alam ang mangyayari sa kanya sa mga susunod pang araw. Mabuti na lamang at kinupkop siya pansamantala ng kapitbahay nilang sina Jacille at Dominic.

“Pinagbantaan ka ba ni Kuya Ali kaya hindi ka nagsusumbong sa Tatay Stefan mo? Hindi biro ’yong ginawa niya dahil kahit hindi ka niya nakuha ay pinagsamantalahan ka pa rin niya!” may galit na saad ni Dominic, ang nakatatandang kapatid na lalaki ni Jacille, 25 years old pa lang ang lalaki at ang breadwinner sa pamilya.

“P-Pinagbantaan niya ako na kapag sinumbong ko siya kay Tatay Stefan ay papatayin niya si Tatay.” sagot ni Sophia kasabay ng mahinang paghikbi.

Napailing si Dominic at pinagkrus ang mga kamay. “Hindi ko akalain na magagawa ’yon ni Kuya Ali at pinagbantaan pa niya ang buhay ni Kuya Stefan. Sa dami ng nagkakagustong babae sa kanya ay bakit hindi na lang niya doon ilabas ang lahat ng libog niya sa katawan? Kapag nakalabas na siya ng ospital, ako mismo ang papatay sa kanya!” madiin nitong sabi.

Ngumisi ng mapang-asar si Jacille sa kapatid. “Ows? Masyado kang halata, kuya, ah? Nagpapaimpress ka lang kay Sophia, e. Hindi mo nga kayang pumatay ng ipis, tao pa kaya?”

Biglang namula si Dominic sa sinabi ni Jacille at sinamaan ng tingin ang bunsong kapatid. “T-Tumigil ka nga d’yan! Kaya kong gawin ’yon para maprotektahan ang kaibigan mo a-at hindi rin ako nagpapaimpress, no!” nautal at defensive na sabi ni Dominic na ikinatawa ni Jacille.

Naguguluhang nagpalipat-lipat ng tingin si Sophia sa dalawang magkapatid. Palaging sinasabi sa kanya ni Jacille na may lihim raw na pagka-crush sa kanya si Dominic ngunit hindi naman siya naniniwala dahil likas na mabait at maalalahanin lang talaga ang binata. At isa pa ay mukhang may girlfriend na rin si Dominic dahil gwapo ito at imposible na wala sa dami ng babaeng nagkakagusto rito.

Pagkatapos kumain ni Sophia ay sinamahan siya nina Jacille at Dominic sa kwarto na pansamantala muna niyang titirhan habang inaayos pa ang kaso ng kanyang Tatay Stefan. Ang mga magulang ng dalawang magkapatid ay parehong nasa abroad para magtrabaho bilang domestic helper at isang beses sa isang taon lang kung umuwi ang mga ito sa Pilipinas para magbakasyon.

“Kung may kailangan ka, tawagin mo lang kami ni Kuya Dominic. Magkatabi lang kami ng kwarto. Kumatok ka lang sa pintuan namin.” ani Jacille.

“Salamat sa inyo,” pasasalamat ni Sophia.

Hinaplos ni Dominic ang balikat niya at ngumiti ng matamis. “Magiging maayos din ang lahat, Sophia.”

“Sana nga po,” mahinang sagot ni Sophia.

---

HABANG nakakulong pa rin si Stefan at inaayos ang kaso nito ay nagpatuloy lamang sa buhay si Sophia. Araw-araw siyang pumapasok kasama si Jacille at minsan ay hinahatid-sundo pa sila ni Dominic kapag wala itong pasok bilang sales clerk sa isang furniture company. May luma itong pick up truck na ginagamit sa paghahatid-sundo sa kanila.

Nahihiya na rin si Sophia sa magkapatid dahil ito na ang gumagastos ng kakainin niya at wala pa siyang maiambag dahil wala naman siyang trabaho at nag-aaral pa lang. Gusto niyang dalawin ang kanyang Tatay Stefan sa bilangguan pero hindi siya pinapayagan ng lokal na abogado nito sa hindi niya malamang dahilan.

Miss na miss na niya ang Tatay Stefan niya at sobrang kulang talaga ang pagkatao niya sa tuwing hindi niya ito nakikita at nakakasama.

Napaluha si Sophia habang nagrereview siya sa parke at doon ay nakita siya ni Migos Altamonte; ang lalakeng hindi niya inaasahan na magiging malaking parte ng buhay niya.

---

“DITO po ba nakatira si Sophia Stefan Giovinco?” tanong ng isang maganda at eleganteng babae na nasa 40s na ang edad. May kasama itong lalake na makisig at matangkad, may ginger hair na buhok katulad ni Sophia at malaki ang pagkakahawig rito. Nasa tabi naman nito ang isang binata na makisig rin at mas matanda lang kay Sophia ng ilang taon.

Kumunot ang noo ni Dominic at napahinto sa paglilinis ng kanyang pick up truck. Kinabahan siya nang makita ang mga ito at kilala rin si Sophia.

“Sino po kayo?” tanong niya at lumapit sa tatlong hindi pamilyar na tao.

Biglang umiyak ang ginang na kaagad inalo ng binatang nasa tabi ng lalakeng kamukha ni Sophia. “I’m Sophia’s biological mother and my name is Lynen, and we’ve come to get her and give her a better life.”

Nagulat si Dominic sa sinabi nito ganoon rin si Jacille na kakalabas lang ng bahay para magtapon ng basura. Narinig nito ang sinabi ng babae.

“I’m Sophia’s father and my name is Edward Walsh. I’m from Ireland pero dito na ako sa Pilipinas lumaki. This is Migos, my daughter’s fiancé,” saad ng lalake at itinuro ang binatang si Migos na mariing nakatingin kay Dominic.

Nagkatinginan sina Jacille at Dominic dahil sa nagpapakilalang tunay na mga magulang ni Sophia. Alam nilang totoo ang sinasabi ng mga ito at malaki ang pagkakahawig ni Mr. Edward Walsh kay Sophia; marahil ay ito ang totoong ama ng dalaga.

Tumikhim si Jacille. “Paano n’yo po nalamang si Sophia ang anak ninyo? At sigurado po ba talaga kayo sa sinasabi n’yo?”

“We already had an investigation two months ago into my daughter’s whereabouts; she was kidnapped by her nanny when she was one year old, and we didn’t think she was still alive.” sagot ng lalake.

Natahimik si Jacille at bumuntonghininga. Malamang ay kukunin na si Sophia ng mga nagpapakilalang magulang nito at mawawalay na siya sa kanyang bestfriend na simula pagkabata pa lang nila ay palagi na niyang kasa-kasama at schoolmate sa pinapasukan nilang all girls school.

“Where’s my fiancé? Kung sabihin n’yo na lang kaya kung nasaan siya? Can’t you see that her family is looking for her?” aroganteng saad ni Migos sa magkapatid.

Kung pwede lang ay kanina pa nasapak ni Dominic ang mayabang na lalakeng fiancé daw ni Sophia. Ang tabas ng dila nito at kulang sa magandang asal. Kawawa naman si Sophia kung mapupunta lang siya sa ganitong klase ng lalaki.

Akmang magsasalita na si Dominic nang lumabas mula sa loob ng bahay si Sophia at may dala itong isang itim na trash bag.

“Jacille, may natira pang basura sa-” Natigil sa pagsasalita si Sophia nang mapansin sina Dominic at Jacille na may kausap.

Natigilan ang mag-asawa nang makita ang dalagang matagal na nilang hinahanap habang si Migos naman ay titig na titig dito.

“Sophia? Is that you?” umiiyak na sabi ni Mrs. Lynen Walsh na lumapit kay Sophia at kaagad itong niyakap.

Naguguluhang niyakap pabalik ni Sophia ang babae at hindi niya alam kung bakit nakaramdam siya ng comfort at lukso ng dugo rito.

“S-Sino po kayo?” nautal niyang tanong.

Humarap si Mrs. Lynen Walsh sa kanya. “I’m your biological mother, Sophia and we’re here to get you. This is your father and this is Migos, your fiancé,” saad nito at itinuro ang dalawang lalake na kasama.

Biglang tumulo ang mga luha ni Sophia nang makita at makaharap ang ama raw niya na kamukhang-kamukha niya. Halos lahat ng features na mayroon siya ay nakuha niya dito at hindi maipagkakaila na ama niya ito habang ang lalakeng sinasabi na fiancé niya ay nanatiling blangko ang mukha ngunit titig na titig sa kanya.

“K-kayo po ba talaga ang totoo kong pamilya?” tanong ni Sophia na hindi na napigilan ang pagtulo ng mga luha.

Tumango ang mag-asawa. “Yes, we are the Walsh family, and you are my sole heir, Sophia…” sabi ni Mr. Edward Walsh na naluluha na at may malaking ngiti sa labi.

---

NANG makilala ni Sophia ang tunay niyang mga magulang at si Migos ay kaagad na siyang kinuha ng mga ito sa poder nina Dominic at Jacille. Masakit para sa kanya na mawalay sa mga kababata at itinuring na niyang tunay na mga kapatid ngunit wala siyang magagawa kundi ang sumama sa totoo niyang pamilya. Nagsagawa rin sila ng DNA test at 99.9% na anak nga siya ng mag-asawang Walsh.

Si Migos ay galing rin sa mayamang pamilya at anak ito ng bestfriend ng kanyang Daddy Edward. May lahing Arabian ito at sa Saudi Arabia nanggaling ang ina. 23 years old na ang binata at katulad niya ay nag-iisa lang rin itong anak.

“Gusto ko sanang makausap ang Tatay Stefan ko sa kulungan bago tayo-”

“He’s a criminal. Hindi nga niya napatay ’yung isa mo pang Tatay-tatayan pero the way na nanaksak siya ng tao? I will consider him as a criminal.” sabi ni Migos at tinaasan siya ng kilay.

Hindi matanggap ni Sophia ang sinabi nito. Hindi kriminal ang Tatay Stefan niya at ginawa lang nitong saksakin ang Tatay Ali niya para protektahan siya, sa maling paraan nga lang.

Nang hindi siya makapagsalita ay mas lalong lumapit si Migos sa kanya at niyakap ang baywang niya. “Look, I’m just telling the truth, Sophia and besides, he’s not your real family. Nakilala mo na ang totoong mong mga magulang, then you found me. Nandito lang ako at hinding-hindi kita pababayaan. Mas hihigitan ko pa ang pag-aaruga na ginawa ng Tatay Stefan mo sa’yo. I’m your fiancé and I’m always here to take care of you…” hinalikan nito ang palad niya at tinignan siya nang malalim sa mga mata.

Napakamisteryoso ni Migos katulad ng kanyang Tatay Stefan ngunit mas payapa at komportable siya sa lalakeng nag-aruga sa kanya magmula nang makita siya sa basurahan sa tapat ng simbahan. Iniwan pala siya roon ng maid na kumuha sa kanya para sana kidnappin siya ngunit naduwag raw ito at hindi na naituloy ang plano kaya iniwan na lang siya sa basurahan.

Hindi na umimik si Sophia at yumuko na lang habang si Migos naman ay palihim na sumilay ang ngisi.

---

HULING araw na ni Sophia sa Pilipinas at pupunta na sila ng Ireland kasama si Migos upang doon na ipagpatuloy ang kanyang pag-aaral at determinado siyang makita at makausap ang Tatay Stefan niya sa huling pagkakataon. Ayaw niyang sumama sa mga magulang niya ngunit nagbanta ang mga ito na kung hindi siya sasama sa kanila ay ididiin nila ang kaso ni Stefan at hindi na ito makakalaya sa kulungan.

Hindi niya akalain na tuso ang mga magulang niya kaya iyong maid na kumidnap sa kanya ay namatay na lang sa kulungan dahil sobra itong pinahirapan ng Daddy Edward niya. Hindi basta-basta ang mga magulang niya ganoon rin ang pamilya ni Migos.

Tumakas siya sa bahay nila at nagtaxi na lang upang pumunta sa address na ibinigay sa kanya ni Jacille kung saan nakakulong si Stefan. Ayaw ng mga magulang niya at ni Migos na puntahan niya sa kulungan si Stefan ngunit hindi siya papayag na hindi ito makita at makausap.

Nang makarating siya sa city jail kung saan nakakulong si Stefan ay tinanong niya sa pulis na nagbabantay kung saan nakakulong si Stefan Mikhaylov Roman Giovinco. Natulala pa ang pulis pagkakita sa kanya ngunit sinamahan at itinuro sa kanya nito kung nasaan ang selda ng Tatay Stefan niya.

Nang huminto sila sa isang selda ay iniwanan na siya ng mga pulis at doon ay nakita niyang nakaupo sa sahig at nakayuko si Stefan habang puno ito ng sugat at pasa sa buong katawan.

Tuluyang naiyak si Sophia sa kalagayan ng ama at pinantayan ito.

“Tatay Stefan…” naiiyak niyang saad.

Nag-angat ng tingin sa kanya si Stefan at nagulat ito nang makita siya. “Sophia? B-Bakit ka nandito? P-paano mo-”

“Sino’ng may gawa niyan sa’yo? Bakit ka nila sinasaktan dito sa kulungan?” halos pasigaw niyang sabi sa awang nararamdaman.

Ngumiti nang mapait si Stefan at kahit nahihirapan na itong igalaw ang buong katawan sa sugat at pasang natamo mula sa mga presong nambugbog sa kanya ay pilit niyang inabot ang pisngi ni Sophia at pinunasan ang mga luha nito.

“Ayos lang ako, anak. Ikaw kumusta ka na? Inaalagaan ka ba ng mabuti ng mga totoo mong magulang?” tanong ni Stefan na ikinagulat ni Sophia.

“A-Alam n’yo pong nahanap na nila ako?” tanong ni Sophia.

Tumango si Stefan. “Sinabi sa akin nina Dominic at Jacille. Panatag na ang loob ko dahil nasa mabuti kang kalagayan at maibibigay na nila ang lahat ng pangangailangan mo.”

Suminghap si Sophia at tuluyang humagulgol. “Aalis na kami papuntang Ireland at doon ko na raw ipagpapatuloy ang pag-aaral ko. Ayokong sumama sa kanila at iwanan ka dito Tatay Stefan,” 

Tumiim-bagang si Stefan at naikuyom ang mga kamao. Umiling ito at lumunok bago magsalita. “Sumama ka sa kanila. Mas mabibigyan ka nila ng magandang buhay. Matagal pa bago ako makalaya pero sisiguraduhin ko na magkakasama tayo ulit, anak…”

Mas lumakas ang hagulgol ni Sophia at niyakap nang mahigpit si Stefan. Hindi niya alintana ang lamig ng steel bar na nakaharang sa kanila sa sakit at lungkot na nararamdaman niya.

“Tatay Stefan ko…”

Hinaplos ni Stefan ang buhok ni Sophia at hinalikan ang noo nito. “Hindi ako papayag na tuluyan kang mawawala sa akin, Sophia. Makakalaya ako dito at magsasama tayo nang habangbuhay…”

Tumango si Sophia at ngumiti nang malaki dahil naniniwala siya sa sinabi ng kanyang Tatay Stefan ngunit lumipas na ang siyam na taon at nakauwi na siya ng Pilipinas apat na taon kasama si Migos ay hindi na nagpakita sa kanya si Stefan kahit nakalaya na raw ito sa kulungan.

Tuluyan na ba talaga siyang kinalimutan ng kanyang itinuring na tunay na ama?

-Ajai_Kim

Expect for slow updates.

Kabanata 3

MARIING pinagmamasdan ni Ali ang litrato ng batang pinalaki niya kasama ang dating matalik na kaibigang si Stefan. Hindi nga siya nagkamali na lalaki itong maganda at kaakit-akit na kahuhumalingan nang kahit sinong lalake. Alam niyang may pagtingin si Stefan sa dalaga ngunit pinipigilan lamang ang sarili dahil ama ang turing ni Sophia dito, ganoon rin siya… noon.

Hindi niya maintindihan na noong maglabing-apat na taong gulang si Sophia ay bigla na lang nahulog ang loob niya rito, dumagdag pa ang matindi niyang pagnanasa sa unti-unti nitong pagdadalaga. Kahit na menor de edad pa ang dalaga ay makikita na ang magandang hubog ng katawan nito.

Mali ang kanyang nararamdaman pero umakyat na sa ulo niya ang matinding pagnanasa at paghahangad na makuha si Sophia sa mura nitong edad kaya tinakot niya ito at pinagbantaan na kung hindi nito gagawin ang gusto niya ay papatayin niya si Stefan.

Matalik niyang kaibigan si Stefan at sabay na silang lumaki kasama ang kanyang Lola Remy na namayapa na. Si Stefan lang ang tangi niyang kaibigan na pinagkatiwalaan niya, ngunit minsan ay hindi niya mapigilang mainggit at magselos rito. Si Stefan ay pansinin at lahat ng atensyon ng tao ay napupunta sa lalake. Kumbaga kung may first choice ay si Stefan iyon at pumapangalawa lang siya. Si Stefan na mas gwapo, mas cool, mas may karisma, mas madiskarte, at lahat ng gugustuhin ng mga babae ay nandito na.

Lumulukob ang galit, inggit, at selos kay Ali kay Stefan idagdag pang mas malapit ito kay Sophia na inaruga at minahal na niya.

Tinignan niya ang kanyang sarili sa repleksyon ng salamin; nasa hubad na katawan pa rin niya ang mga bakas ng pananaksak ni Stefan noong gabing iyon. Ilang beses siya nitong sinaksak sa dibdib at mabuti na lang ay hindi tumama ang mga saksak nito sa malalim na parte. Himalang nabuhay pa siya.

Napangisi si Ali. Hindi talaga madaling mamatay ang masamang damo na katulad niya. Siya si Alimuhammad Khan na anak ng isa sa pinakakinatatakutang gang leader noon na si Musallah Khan. Hindi siya makapaniwala na anak siya ng mayamang pinuno at ngayon ay nagbubuhay prinsipe siya sa tagong lugar ng Pilipinas na hindi madaling makita o matunton.

“Sir, nakuha na namin ang private jet na binili ninyo.” Pumasok ang kanang kamay ni Ali na si Douglas sa loob ng kanyang kwarto.

Humarap siya sa lalake at ipinakita ang litrato ni Sophia na hawak niya. “Did you see how beautiful this girl is? She’s my mate. She’s mine and the only woman I love. I’ll get her, marry her, impregnate her, cage her, and violate her as many times as I want. Her name is Sophia, and she’s not a property of that dickhead Stefan!” mariing sabi ni Ali na may ngisi sa labi.

May kaunti mang takot si Douglas sa amo ay tumango na lamang ito upang sang-ayunan ang sinasabi. Mahigit pitong taon na siyang naninilbihan kay Ali at katulad talaga ito ng dati niyang amo na si Musallah na ama ng lalake; parehong delikado at kinatatakutan ng lahat.

Muling humarap si Ali sa bodyframe na salamin at sinipat ang sarili. “Alam n’yo na ba kung saang lungga nagtatago si Stefan?” tanong niya.

Umiling si Douglas. Nagulat na lamang siya nang biglang tutukan ng baril ni Ali na dinampot nito sa bedside table.

“Hindi n’yo pa rin mahanap ang gagong ’yon? I’m wasting too much money on you, Douglas. Ang simple lang ng pinapagawa ko tapos hindi mo pa magawa? Paano kaya kung patayin na lang kita at itapon ’yang bangkay mo sa ilog? I’m sure your family will mourn for you, and your pregnant wife will die from the sadness and agony of your death.” saad ni Ali sa nakakatakot na boses.

Natakot si Douglas at ilang beses na humingi ng paumanhin kay Ali. Buntis ang asawa niya, kailangan niya ng trabaho at hindi ito pwedeng madamay sa galit ng delikado at nakakatakot na amo.

“B-Bigyan n’yo lang ako ng kaunting panahon, Sir. Mahahanap ko rin kung nasaan si Stefan Giovinco, huwag n’yo lang po idamay ang asawa at anak ko…” pagmamakaawa niya kay Ali.

Ngumiti si Ali, ibinaba ang hawak na baril at inilapag sa bedside table. “Ilang beses ko na bang narinig ’yan sa’yo, Douglas? Pero dahil matagal ka nang tauhan ni Dad ay pagbibigyan pa rin kita. This is your last chance, because if you fail to find Stefan again, I will kill you and your entire family. Understand?”

Tumango ng paulit-ulit si Douglas. “Opo, sir.”

“Makakalabas ka na,” malamig na utos ni Ali.

Yumuko si Douglas bilang paggalang at lumabas na sa loob ng kwarto ni Ali.

Bumuntonghininga si Ali at umupo sa edge ng kanyang kama, kumuha ng sigarilyo sa bedside table at sinindihan ito.

“I can’t wait to see you, Stefan, and stab you many times to kill you like you did to me…” madiin niyang sabi bago nagbuga ng usok.

---

BUKAS na ang launching ng clothing brand ni Sophia na S&S fashion. Nasa bahay siya ngayon ng mga kaibigang sina Jacille at Dominic para ibigay ang imbitasyon sa mga ito upang makadalo bukas sa okasyon. Nagdala rin siya ng mga sample na damit na kanyang idinesenyo at binigyan ng dalawang pares ang magkapatid pati na rin ang mga magulang nito.

“Malayo na talaga ang narating mo, hija, at bagay na bagay kayo nitong anak kong si Dominic!” nakangiting sabi ni Tessa na ina nina Jacille at Dominic.

“Ma, naman! Nakakahiya ’yang sinasabi mo at may fiancé na si Sophia!” namumula at nahihiyang sabi ni Dominic.

Nagpameywang si Tessa. “Iyong batang ilang beses ka nang pinagbabantaan na layuan si Sophia? Si Sophia na mismo ang nagsabi sa ’tin na wala siyang nararamdaman sa lalakeng ’yon at nagulat na lang siya na noong hinahanap siya dito sa bahay ay may fiancé na siya. Mas bagay kayo, ’nak at hindi ako papayag na hindi kayo ang magkatuluyan sa huli.”

Napailing si Jacille sa hirit ng ina habang ang asawang si Artemio ay napahilot na lang sa sumasakit na paa gawa ng sakit nitong arthritis.

Sanay na si Sophia sa Tita Tessa niya. Botong-boto ito na magkatuluyan sila ni Dominic. 32 years old na ang binata ngunit wala pa itong girlfriend o asawa samantalang 25 years old na siya at wala pang nagiging nobyo bukod sa fiancé niyang si Migos na hindi niya kinokonsiderang maging asawa in the future dahil wala siyang nararamdaman o pagtingin rito.

Ang mga magulang lang niya ang nagdesisyon na ipagkasundo siya kay Migos at hindi siya papayag na pati ang buhay pag-ibig niya ay diktahan rin ng mga ito. Tama na iyong sinunod niya ang gusto nila na magpalit siya ng kursong BS fashion designing na konektado sa business ng kanyang ina imbes na maging isang abogado na pinapangarap niyang propesyon.

“Ewan ko sa’yo, Ma!” Tanging nasabi ni Dominic at sumulyap kay Sophia na ngumiti sa kanya.

Tila nagliwanag ang buong paligid sa pagngiti ni Sophia at bumilis ang tibok ng puso ni Dominic dahil sa taglay na ganda at kabaitan ng dalaga. Matagal na siyang may pagtingin kay Sophia ngunit hindi niya ito tuluyang mapormahan dahil alam niyang wala siyang pag-asa rito. Noong malasing si Sophia nang minsan silang mag-inuman noong 21st birthday ni Jacille ay nadulas ang dila nito at sinabing may nararamdaman ito kay Stefan na itinuring na nitong ama ngunit hindi na muling nagpakita sa kanila.

Labis na nasaktan si Dominic nang marinig ang pag-amin ni Sophia samantalang si Jacille ay walang kaalam-alam roon dahil nakatulog na ito sa kalasinginan noong mabanggit iyon ni Sophia.

Hindi niya pwedeng ipilit ang sarili dahil mahalaga sa kanya ang nararamdaman at gusto ng dalaga. Malaki ang pagrespeto niya rito dahil mahal niya ito. Kaya naiintindihan niya kung bakit hindi rin nito magawang magustuhan si Migos. Na kay Stefan ang pagtingin ni Sophia at hindi sa kanila ni Migos.

“Bes, maraming salamat sa mga binigay mo sa ’ming damit, ha? Sure na sure na pupunta kami bukas sa launching ng clothing brand mo.” sabi ni Jacille at niyakap ang braso niya.

“Wala ’yon, bes. Para ko na rin kayong pamilya at gusto ko na nandoon kayo sa launching.” sabi ni Sophia.

Biglang tumunog ang cellphone niya at nang tiningnan ito ay si Migos ang tumatawag. Sandali siyang nagpaalam kila Jacille na lalabas muna upang sagutin ang tawag.

[“Why are you not here in your condo? Nandyan ka na naman ba kila Dominic? I told you we were going out to dinner, Sophia!”] singhal ni Migos pagkasagot pa lang niya ng tawag.

Naikot ni Sophia ang mga mata. “Binigyan ko lang ng invitation sila Jacille at Dominic for my clothing launch tomorrow. And, as far as I recall, I didn’t agree to a dinner date with you, Migos.” bagot niyang sabi.

[“I’m your fiancé, and it’s your responsibility to have intimate and romantic moments with me! Soon, we’ll have a family–”]

“Nagpapatawa ka ba? Kayo lang naman nina Mom at Dad ang nagplano na maging fiancé kita, Migos. Imagine? When you three found me, I had an instant fiancé. It’s suspicious, but I know it’s all business.”

[“Yes! It’s a part of business too, but Sophia, I love you and I will do everything for you–”]

“I have no time for your drama, Migos. Ibababa ko na ’tong tawag at bukas na tayo nag-usap sa launching.”

Bago pa makasagot si Migos ay binaba na ni Sophia ang tawag. Napapikit siya at humigpit ang hawak sa cellphone dahil na-iistress na naman siya sa lalaki. Hindi na matatahimik ang buhay niya kapag nasa tabi lang niya si Migos, gagawin nito ang lahat maikasal lang sila nang dahil sa selfish nitong pagmamahal.

Pagkamulat niya ng mga mata ay tila nanigas siya sa kinatatayuan niya nang makita ang isang lalaki na nasa loob ng kotse nito habang nakatitig sa kanya.

Lumakas ang kabog ng dibdib niya dahil ito ang palaging laman ng panaginip niya. Ilang taon man ang lumipas ay hindi pa rin niya makakalimutan ang mga ginawa nito para sa kanya at sa kaligtasan niya.

Mas naging prominante at matured ang itsura ng kanyang Tatay Stefan at suot ang isang itim na business suit na may itim na necktie, mahaba pa rin ang kulot na buhok na umabot hanggang balikat, may seryoso at misteryosong tindig, at ang mga tingin nito na para bang hinihigop siya sa ibang dimensyon.

Ang akala niya ay lalabas ito mula sa loob ng kotse at sasalubungin siya ng yakap pero nanlumo siya nang bigla na lang nitong pinaandar ang kotse at iniwan siyang mag-isa.

Sinundan niya ng tingin ang sasakyan hanggang sa mawala na ito sa paningin niya. Namalik-mata lang ba siya sa kanyang nakita? Pero sigurado siyang totoo iyon; totoo na muli niyang nakita ang kanyang Tatay Stefan at parang wala na itong pakialam sa kanya.

Natawa siya sa sarili, yumaman at umangat lang sa buhay ang Tatay niya ay tuluyan na siya nitong kinalimutan.

Nasaan ang pangako nitong kapag nakalaya na ay magsasama sila nang habangbuhay? Nagpakita lang ngayon sa kanya at bigla na lang nawala.

Aasa

ka pa ba, Sophia? Minahal mo ang sarili mong ama kahit hindi mo biological father.

Nadulas

ka pa sa birthday celebration ni Jacille at nasabi iyon kay Dominic.

Pinunasan niya ang mga luha sa kanyang pisngi at sumimangot. “Pwes, kung kinalimutan mo na ’ko at nagpakita lang para manakit then kakalimutan na rin kita, Stefan Mikhaylov Roman Giovinco!”

Pero hindi maitatanggi na mahal pa rin niya ito.

-Ajai_Kim

Kabanata 4

WALANG tigil sa pag-iyak ang batang si Sophia dahil kanina pa

inaapoy

ng lagnat ang kanyang Tatay Stefan. Hindi pa ito bumabangon sa

kinahihigaang

kama dahil sa

bigat

at

panghihinang

nararamdaman sa buong katawan.

Tinawagan

na rin niya si Ali kanina gamit ang cellphone ng ama na pauwi na mula sa pinagtatrabahuan nito sa palengke bilang kargador at bumili na raw ito ng gamot para kay Stefan.

Ngayon lang nakita ni Sophia na magkasakit si Stefan. Malakas ang

resistensiya

at

pangangatawan

nito, ngunit hindi talaga

maiiwasan

na kung minsan ay magkasakit ang isang tao lalo na sa masamang panahon.

Marahan

niyang hinawakan ang kamay ng Tatay Stefan niya habang patuloy pa rin sa pagtulo ang mga luha niya. Sobra siyang nag-aalala sa ama-amahan dahil walang tigil ang pagdaing nito dahil sa masakit na ulo at katawan.

“Tatay, padating na si Tatay Ali at may binili siyang gamot para sa’yo kaya magiging mabuti na rin ang kalagayan mo.” saad ni Sophia.

Pagkalipas ng kalahating oras ay dumating na si Ali at may dala itong isang plastic ng mga gamot na binili nito sa pharmacy. Kaagad itong lumapit sa nakahigang si Stefan at sinapo ang leeg ng lalaki.

“Tinatablan pa pala ng sakit ’tong mokong na ’to? Hindi kasi nagbanlaw kahapon pag-uwi namin dito sa bahay nang maulanan kami sa palengke. Minsan talaga ay pasaway ’tong Tatay mo, Sophia.” Umiling si Ali at binuksan ang gamot na paracetamol na hawak nito.

“Kanina pa pong umaga hindi bumabangon si Tatay kaya sobra po akong nag-aalala, Tatay Ali.” naiiyak na sambit ni Sophia.

“Paiinumin natin siya ng gamot. Kumuha ka ng isang basong tubig sa kusina, ’nak.” utos ni Ali.

Tumango si Sophia at nagmadaling kumuha ng isang basong tubig sa kusina. Nang bumalik siya sa kwarto ni Stefan ay inabot niya kay Ali ang tubig. Inalalayan naman ni Ali na

bumangon

sa kama ang matalik na kaibigan at pinainom nito ng hawak na

tableta

ng paracetamol at pagkatapos ay sunod na

ipinainom

ang isang baso ng tubig.

Pagkatapos uminom ng gamot ay nanghihinang napasandal si Stefan sa headboard ng kama habang nakapikit.

“Nagugutom ka ba, bro? May binili akong lugaw para sa’yo, nilagay ko sa kusina. Medyo malamig na ’yon pero iinitin ko na lang.” alok ni Ali.

“Hindi pa ’ko nagugutom, si Sophia na lang ang pakainin mo,” sagot ni Stefan.

“Bumili ako ng lechong manok para sa kanya, sabay na kaming kakain mamaya, pero dapat kumain ka muna. Kaninang umaga pa raw walang laman ang tiyan mo at nag-aalala na ’tong anak natin sa’yo.” Inalis ni Ali ang sukbit na backpack at nilagay sa monobloc chair katabi ng kama ni Stefan.

Wala nang nagawa si Stefan kundi kainin ang biniling lugaw ni Ali. Napangiti si Sophia dahil sinusubuan pa ni Ali ang kanyang Tatay na mukhang nahihiya naman sa ginagawa nito. Tumatawa si Ali at pabirong tinutukso si Stefan na nagpapakain raw siya ng isang malaking bulas na damulag.

Nang matapos kumain ni Stefan ay kumuha ng puting bimpo si Ali at isinasawsaw ito sa palangganang may maligamgam na tubig, at pagkatapos ay nilagay ito sa noo ng kaibigan. Nawala ang mga pagdaing ni Stefan at mukhang umepekto na rito ang ininom na gamot kaya kaagad itong nakatulog. Lumabas na sa loob ng kwarto sina Ali at Sophia at dumiretso sa kusina upang kumain ng tanghalian.

“Tatay Ali, maraming salamat at umuwi ka kaagad galing sa palengke para lang mapainom ng gamot at mapakain si Tatay Stefan. Hindi ko kasi alam ang gagawin ko kanina dahil kakauwi ko lang galing sa school. Nang iniwan ko siya bago pumasok ay sinabi niyang ayos lang siya pero hindi pala,”

Humikbi

si Sophia.

Pinat

naman ni Ali ang ulo niya at pagkatapos ay pinaghiwa ng biniling lechong manok. “Para ko na ring kapatid ’yang Tatay mo. Kapag nagkakasakit ako noong mga bata pa lang kami ay siya rin ang nag-aalaga sa ’kin bukod kay Lola Remy. Pareho na kaming walang mga magulang kaya kung kailangan niya ng tulong ko ay on the way lang ang gwapong Tatay Ali mo.” Nag-pogi sign si Ali na ikinatawa ni Sophia.

Totoo naman na gwapo si Ali at mukha itong Arabo. Hindi niya alam kung may lahi ba itong banyaga o natural na Pilipino lang ito.

“Kumain ka ng marami, ’nak.

Sumweldo

na ’ko kanina sa palengke at nasa akin din ang sweldo ng Tatay Stefan mo kaya mabibili ko na ang gusto mong laruan.“ sabi ni Ali sa gitna ng pagkain nila.

Pumalakpak si Sophia at masayang lumapit kay Ali at saka ito niyakap sa braso. “Bibilhin n’yo na po para sa ’kin ’yung laruang manika sa Mall na katulad ng kay Jacille? Maraming salamat, Tatay Ali!”

“May honor ka sa school at Grade 5 ka na sa susunod na pasukan kaya ’yon na ang regalo ko sa’yo. Basta’t magpakabait ka lang sa amin ng Tatay Stefan mo at magkakaroon ka pa ng mas maraming laruan.” Matamis ang ngiti ni Ali na tila natutuwa dahil hindi nasayang ang pagpapaaral ni Stefan sa batang inampon nito na napulot lamang nila sa basurahan.

“Mahal na mahal kita, Tatay Ali!” hinalikan ni Sophia sa pisngi ang binata na siyang ikinatigil nito. Hindi naman iyon napansin ni Sophia dahil bumalik rin ito kaagad sa kinauupuan at itinuloy ang pagkain ng hapunan.

Napahawak si Ali sa pisngi niyang hinalikan ni Sophia at napatitig sa magandang bata. Mabilis ang tibok ng kanyang puso at mas gumanda sa paningin niya ang bata kahit natural na maganda na talaga ito.

Ipinilig niya ang ulo at binaliwala ang biglang naramdaman. 11 years old pa lang si Sophia at hindi dapat siya

makaramdam

ng

atraksyon

rito dahil para na niya itong anak.

---

NANG sumapit ang gabi ay muling binalikan nina Ali at Sophia si Stefan sa kwarto nito. Pinainom muli ni Ali ng gamot ang lalaki at pinakain ng nilutong instant noodles ni Sophia. Nakahinga na nang maluwag si Sophia dahil unti-unti nang bumubuti ang kalagayan ng ama.

“Huwag ka munang pumasok sa trabaho bukas, bro dahil baka mabinat ka-”

“Papasok na ’ko bukas, Ali. Sayang ang kikitain ko kung liliban ako sa pagtatrabaho. Maayos na ang kalagayan ko.” kaagad na pagputol ni Stefan sa sinasabi ni Ali.

“Tsk! Ang tigas pa rin talaga ng ulo, mo Stefan! Kung buhay pa si Lola Remy malamang nakutusan ka na n’on.” nakangising sabi ni Ali.

“Kaya ko na ang sarili ko. Maraming salamat sa inyo ni Sophia at inalagaan n’yo ’ko ngayong nagkasakit ako.”

Inakbayan ni Ali si Stefan. “Wala ’yon. Masaya naman na naging nurse mo kami ng anak natin ngayong araw.” Pinalapit niya si Sophia sa kanilang dalawa ni Stefan at inakbayan naman ito ni Stefan.

Masaya silang tatlo na magkakasama. Lahat sila ay wala nang mga magulang kaya rin siguro ay pinagsama sila ng tadhana para maging isang buong pamilya. Ngunit may mga nagbabago talaga sa tuwing lumilipas ang panahon at ang pagbabagong iyon ang siyang dahilan para masira ang samahan nilang tatlo bilang isang pamilya.

Habang lumalaki si Sophia ay ang siyang pagdevelop ng katawan nito bilang isang teenager. Mas

tumangkad

ito at gumanda ang

hubog

ng katawan na napapansin ni Ali na palagi ng nakamasid sa kanya.

Nakaupo si Ali sa sofa at nasa likuran niya si Sophia na nakayuko habang winawalisan ang ilalim na parte ng kanilang kawayang sofa.

Kapansin-pansin sa dalaga ang bilugang pang-upo nito at makinis na mahabang hita na hindi nakatakas sa nagnanasang mga mata ni Ali. Alam niyang mali ang magnasa sa kanyang anak ngunit hindi niya mapigilan dahil simula nang mapagtanto sa sarili na gusto niya si Sophia ay sumabay rin ang pagnanasa at paghahangad niya rito.

May mga nagiging girlfriend naman siya pero wala siyang maramdamang pagmamahal sa mga ito, lahat sila ay pinupunan lang ang pangangailangan niya bilang isang lalaki at hindi rin siya iyong tipo na magseseryoso sa isang relasyon dahil marami namang babae ang nagkakagusto sa kanya at mamimili lang siya ng gugustuhin pero pagdating kay Sophia ay kakaiba; at ang kakaibang nararamdaman niya ay bawal.

Hindi napigilan ni Ali na himasin ang tumitigas niyang pagkalalaki mula sa ibabaw ng suot na shorts habang pinagmamasdan ang pang-upo at makinis na hita ni Sophia. Nakakaisip rin siya ng maruming bagay sa kanilang dalawa na hindi dapat mangyari.

Mas lumalim ang paghinga niya habang patuloy sa paghimas ng ari. Hindi na niya napigilang ilabas ito sa suot na short at napaungol. Natigilan sa pagwawalis si Sophia at nanlaki ang mga mata nito nang makita ang ginagawa ni Ali.

“T-Tatay Ali…” kinakabahan na sabi ni Sophia.

Imbes na mahiya ay tila ginanahan si Ali dahil nakita ni Sophia ang kanyang ginagawa. Nakaawang ang bibig niya habang patuloy sa paghimas ng pagkalalaki at nakatingin ng malagkit sa dalaga.

“Sophia, lumuhod ka sa pagitan ng mga hita ko,” saad ni Ali na mahinang napaungol.

“B-Bakit po?” nautal na tanong ni Sophia na nakaramdam ng takot.

“Lumuhod ka sabi!” sigaw ni Ali na ikinagulat niya. Sa buong buhay niya na nakasama ang ama-amahan ay ngayon lang siya nito sinigawan.

Hinanap ng kanyang mga mata si Stefan ngunit nang maalala na wala ito dahil sumasideline ito ngayon bilang kundoktor ng jeep ay nawalan siya ng pag-asa para makatakas sa sitwasyon niya.

Kaagad lumapit si Sophia kay Ali at lumuhod sa pagitan ng mga hita nito. Kitang-kita niya ang tayong-tayo at matigas nitong pagkalalaki.

“Isubo mo to,” utos ni Ali at itinapat ang pagkalalaki sa bibig ni Sophia.

Umiling ng paulit-ulit si Sophia at tumulo na ang mga luha niya. “Ayoko po.”

“Sandali lang naman e. Isubo mo lang para labasan kaagad ako. Hindi naman malalaman ng Tatay Stefan mo.” Pangungumbinsi ni Ali.

Umiling ulit si Sophia.

Nagulat na lamang siya nang biglang hilahin ni Ali ang buhok niya at tinitigan siya ng masama. “Kapag sinabi ko dapat gagawin mo, ha? Tatay mo ’ko kaya dapat sumunod ka sa mga utos ko!”

Nagulat si Sophia dahil sa isang iglap lang ay tila nag-iba ng katangian ang ama na matagal na niyang hinahangaan. Parang hindi ito ang Ali na nag-aruga sa kanya kasama si Stefan.

Akmang aalis si Sophia nang hinila ni Ali ang braso niya at pwersahang ipinasubo ang pagkalalaki sa bibig niya. Parang

masusuka

at hindi

makahinga

si Sophia sa mga nangyayari.

Pinilit ni Ali ang gusto nitong mangyari hanggang sa napuno ng halinghing at pag-ungol nito ang maliit nilang sala.

Nakapikit si Ali na nakasandal sa sofa at sarap na sarap na pinapagawa habang ang dalagang si Sophia ay umiiyak at durog na durog na ang puso.

Nang labasan si Ali ay hinalikan niya ang noo ni Sophia at ngumiti ng

malademonyo

.

“Sa atin-atin lang ’to, Sophia. Kapag nagsumbong ka sa Tatay

Stefan

mo sa pinagawa ko sa’yo ngayon ay walang alinlangan ko siyang papatayin. Maliwanag ba?“

---

NAGISING si Sophia na takot na takot at nanginginig ang buong katawan dahil sa isang masamang panaginip na gusto na niyang mabura sa isipan.

Hinawakan niya ang kanyang pisngi at puno na pala ito ng mga luha. Nagmadali niyang kinuha ang gamot sa bedside table para sa panic attack at ininom ito kasabay ng pag-inom ng isang basong tubig na kinuha niya kanina bago siya matulog.

Matagal na panahon nang nangyari iyon ngunit binabalikan pa rin siya ng mga ala-ala na sana ay hindi na lang nangyari sa kanya.

Masakit na iyong tao na akala niyang pagkakatiwalaan at rerespetuhin siya ay ang iyong taong sisira pala sa buong pagkatao niya.

Sana ay hindi na muling magtagpo ang mga landas nila ni Ali dahil kapag nangyari iyon ay hindi na niya alam ang mangyayari sa sarili.

-Ajai_Kim

Kabanata 5

“MARAMING salamat po sa pagpunta n’yo dito,” nakangiting bati ni Sophia sa pamilya Peralta nang bumaba siya sa stage. Kakatapos lang niya magbigay ng speech tungkol sa ni-launch niyang clothing brand na S&S fashion.

Ramdam niyang nakamasid ang mga mata ng pamilya niya at pamilya ni Migos sa direksyon niya ngunit ipinagsawalang-bahala na lamang niya iyon at mas ngumiti nang malawak.

“Ang galing mo, Sophia! Kahit hindi ko medyo maintindihan ang sinabi mo ay napahanga ako sa pagsasalita mo ng Ingles! Napakaganda mo pa ngayong gabi.” sabi ni Tess na sinalubong ng yakap ang dalaga.

“Thank you po.” ani Sophia at tiningnan sina Jacille at Dominic na ngumiti sa kanya. Wala ang kanyang Tito Artemio dahil may pasok ito sa trabaho at mag-oovertime din kaya ang tatlo lamang ang nakadalo.

“Best, feeling ko ay prinsesa na ’ko sa suot kong damit! Ang ganda ng pagkakadesign at sumakto siya sa ’kin,” sabi ni Jacille na umikot pa para ipagmalaki ang suot na pulang dress.

“I’m glad you like it, Jacille.” ani Sophia at muling napatingin kay Dominic.

Bagay sa binata ang suot nitong itim na polo shirt at gray slacks. Lumabas ang soft and light features nito dahil sa kulay ng isinuot na damit. Gwapong binata si Dominic at lahat naman yata ng isusuot nitong damit ay babagay sa kanya.

“Salamat din dito sa damit, Sophia.” saad ni Dominic.

Tumango si Sophia at akmang magsasalita na nang biglang sumulpot sa tabi niya si Migos at ang business partner at naging kaibigan nitong si Andres Garcia. May hawak na glass of champagne ang dalawa. Nakangiti si Andres samantalang seryoso ang ekspresyon ng mukha ni Migos.

“Are you done talking to them? My family wants to talk to you, Sophia.” sabi ni Migos pero na kay Dominic ang tingin. Napayuko na lamang si Dominic.

Nakita ni Sophia ang lihim na pag-irap ni Tess at humalukipkip ito samantalang si Jacille ay natahimik na lang sa tabi ng ina.

Bumuntonghininga siya at nagpaalam na sa pamilya Peralta. “Kakausapin ko lang po ang pamilya ni Migos, babalikan ko po kayo dito mamaya.”

“Walang problema, Sophia. Bumalik ka kaagad dahil baka mamiss ka ng panganay ko,” panunukso ni Tess na agad sinuway ng namumulang si Dominic.

Kumunot ang noo ni Migos at tila nainis sa paghirit ng matanda. Hinila na nito paalis si Sophia at nakasunod sa kanila ang tumatawang si Andres.

“Dude, don’t be so freaking jealous! You’re so funny!” sabi ni Andres.

“Shut up, Andres!” inis na saad ni Migos sa kaibigan.

Nang makarating sila sa table ng pamilya ni Migos at ng pamilya niya ay magiliw siyang binati ng mga ito habang ang kanyang ina na si Lynen ay tinaasaan siya ng kilay at may pagbabanta sa mga mata. Alam niyang kakausapin na naman siya nito tungkol sa pakikipaglapit sa pamilya Peralta pero sanay na siya at ipaglalaban pa rin niya na hindi niya iiwan at lalayuan ang pamilya na nagmalasakit sa kanya noong makulong ang kanyang Tatay Stefan.

Kinausap si Sophia ng mga magulang ni Migos kasama ang inang si Lynen tungkol sa business niyang S&S fashion at tumagal rin ng ilang oras ang pag-uusap nila. Sina Migos at Andres naman ay kausap ang kanyang ama na si Edward.

Nang matapos silang mag-usap ay lumapit naman si Sophia sa ibang table at kinausap ang iilang mga business partners ng kanyang mga magulang, mga classmates at schoolmates noong college pa lamang siya, at mga kakilala na dumalo sa launching party ng clothing business niya. Proud sa kanya ang mga ito dahil sa naabot niyang success.

Natapos rin ang launching party at isa-isa nang nagsialisan ang mga bisita. Naging abala si Migos sa pakikipag-usap sa mga paalis ng bisita ganoon rin ang mga magulang niya.

“Congratulations on your successful launching, Sophia.” nakangiting bati ni Andres.

“Thank you,” sagot ni Sophia at ngumiti. Wala siyang masasabing hindi maganda sa binata dahil likas na mabait ito at friendly. Sa tuwing nagkikita sila ay palagi siya nitong nginingitian at binabati.

“You know what, I’ve known Migos since high school and college; he’s a quiet, studious kid. Maraming babaeng nagkakagusto sa kanya noon pero walang nagtatangkang lumapit sa kanya dahil suplado daw siya at masungit.” Natawa ng mahina si Andres at umiling.

Alam ni Sophia iyon. Sa personalidad ni Migos ay ito iyong tipo ng lalaki na limited at mapili sa mga kakausapin at bibigyan ng atensyon. Nagbigay nga ito ng atensyon pero sobra-sobra naman at sa kanya pa naibuhos.

“He’s in love with you, at hindi ko pa siya nakitang sobrang mabaliw nang dahil sa isang babae. He desperately wants to marry you. But you don’t like him, so he’s desperate for your attention right now.” ani Andres na sumandal at humalukipkip sa kinauupuan.

“Hindi ko siya kayang mahalin, Andres.” tanging sagot ni Sophia at kinagat ang ibabang labi.

“You’re in love with someone else?”

Natigilan siya. Oo, in love siya sa ibang lalaki at ang lalaking iyon ay nagpakita na nga sa kanya pero parang hangin lang na dinaanan siya.

“Silence means yes,” ngisi ni Andres nang makita ang reaksyon niya.

“Sophia,”

Napalingon si Sophia sa tumawag ng pangalan niya at hindi na namalayan na nakalapit na pala si Dominic sa table nila ni Andres. Mukhang tapos na itong kumain sa kanilang table kasama sina Jacille at Tess.

Tumayo siya sa kinauupuan at nilapitan si Dominic. Tumayo na rin si Andres na sinulyapan sandali si Dominic at nagpaalam na pupuntahan muna si Migos.

“Kuya Dominic-”

“Bakit mo pa ako kinukuya, Sophia? Dominic na lang ang itawag mo sa ’kin tutal malaki ka na at may business na din.” saad ni Dominic at ngumiti.

Napalabi si Sophia. “Eh nasanay na kasi akong tinatawag kitang kuya, pero sige na nga, Dominic na lang ang itatawag ko sa’yo para hindi mo na isipin na mas matanda ka sa ’kin.”

Humalakhak si Dominic at pinat ang ulo niya na para bang isa siyang maamong tupa o aso. “Good. Kumakain pa sila Jacille at Mama sa table namin kaya lumapit muna ako sa’yo para batiin ka ulit. Natutuwa ako dahil nakasama mo na ang totoo mong pamilya, at naabot mo ang mga pangarap mo sa buhay.”

Hindi napigilan ni Sophia ang mapaluha sa kasiyahan na may kasamang lungkot. At ang lungkot na iyon ay ang paghihintay pa rin sa taong lubos niyang mahal, ang nag-aruga at nagbigay ng pagmamahal at atensyon sa kanya.

“Hinihintay mo pa rin si Kuya Stefan, hindi ba?” tanong ni Dominic na ikinagulat ni Sophia.

Kalaunan ay ngumiti lamang ng mapait si Sophia at nagpunas ng luha. “I already saw him, and he now looks wealthy and successful, but he ignored my presence. Ang sabi niya’y babalikan niya ako at magsasama kami nang habangbuhay, but what happened now? He broke his promises.”

Kahit pa sabihin niya ng ilang beses sa sarili na kakalimutan na niya si Stefan dahil kinalimutan na siya nito ay hindi niya magawa. Naaalala pa rin niya nang unang beses niya itong makita. Nakatatak na sa kanyang puso’t-isipan ang itsura at ang mga tingin nito na para bang hinihila siya pabalik sa magandang nakaraan nila noong magkasama pa lamang sila.

“Kilala ko si Kuya Stefan, Sophia at alam kong hindi ka niya makakalimutan.” saad ni Dominic at tiningnan siya ng seryoso.

Natawa si Sophia. “That’s a lie, but whatever!”

Hindi na nagsalita si Dominic hanggang sa sabay na silang lumapit sa table nina Jacille at Tess na tapos na ring kumain. Marami pang mga natirang pagkain sa launching kaya pinabalot na lang iyon ni Sophia sa mga katulong para maiuwi ng mag-iina.

---

LUMIPAS ang isang linggo at naging abala si Sophia sa bagong clothing business na itinayo katulong ang ina na si Lynen. Halos tumira na din siya sa opisina niya dahil sa sobrang pagkaabala at minsan na lamang nakakauwi sa kanilang bahay.  Araw-araw din siyang dinadalaw ni Migos para tingnan at dalhan ng pagkain kahit abala rin ito sa trabaho.

May napansin siya kay Migos, para bang unti-unti na itong nagbabago. Nagiging palangiti at sweet na ito sa kanya. Nawala na rin na parang bula ang mga pagseselos at galit nito kay Dominic. Kapag may pasya at gagawin siya ay hinahayaan na siya nito na magdesisyon para sa sarili.

What’s happening to Migos? Why is he acting so kind and sweet these past few week?

“Good morning, Sophia!”

Pumasok sa loob ng opisina ni Sophia si Andres na nakangiti at nakapamulsa habang suot ang business suit nito. Kakaalis lang ni Migos at bumalik na ito sa building ng kompanya nila na malapit lang sa clothing store niya pagkatapos siyang dalhan ng lunch.

“Hi! Andres, ano pa lang ginagawa mo dito?” bati ni Sophia, medyo nagtataka kung bakit siya pinuntahan ni Andres gayong sa Makati pa ang kompanya nito na malayo sa Quezon City kung nasaan siya ngayon.

Umupo si Andres sa swivel chair na malapit sa table niya at tinanggal ang suot na itim na coat. “I went here to see your clothing store and I’m amazed by your interior and designs.” papuri ng binata.

Kimi siyang ngumiti. “Thank you. My mother assisted me with the interior design and layout of my store. Nakasalubong mo ba si Migos? Kakaalis lang niya nang dinalhan niya ako ng lunch.” tanong niya.

Nakikita lang naman niya si Andres kapag kasama nito si Migos kaya nagulat siya nang pumunta ito sa kaniyang opisina na wala ang lalaki.

“Nah. I just came here about my cousin’s business proposal; my girl cousin also owns a clothing store, at baka gusto mong maging kasosyo siya sa negosyo? She graduated from the same course as you, and I know you two will get along.” saad ni Andres.

“Ahm… sure, give me her contact information, and I’ll notify my mother about that business proposal. Titingnan namin.” ani Sophia at binigay ang kanyang phone para malagay sa contacts niya ang numero ng pinsan ng binata. Nilagay naman ni Andres ang contact details ng pinsan nito.

Nang ibinalik sa kanya ni Andres ang phone ay nakalagay na dito ang numero ng pinsan at pati ang numero ni Andres ay nakalagay na rin. Tumingin siya sa lalaki na natawa.

“I also put my number there para may contacts tayo sa isa’t-isa. I memorized your number too.” sabi nito at tiningnan siya ng mariin.

Ano daw? Pati ang numero niya ay nakuha rin nito at minemorize pa?

“Ah, okay.” Nasabi na lamang ni Sophia kahit nagtataka siya. Pero kailangan rin naman ni Andres ang numero niya dahil pinsan nito ang nag-aalok ng business proposal sa kanya.

“Are you free later this evening? Let’s hang out.” biglang tanong ni Andres na pinagkrus ang mga binti.

Umiling kaagad si Sophia. “Marami pa akong aasikasuhin sa trabaho, e. Next time na lang.” sagot niya. Bakit siya nito biglang niyayayang lumabas?

Tumango si Andres. “I understand. Kapag may free time ka, labas tayo minsan-”

“Did Migos knows about this?” Pagputol ni Sophia sa sinasabi ni Andres.

Ngumiti si Andres at umiling, sabay suot sa hinubad na coat at tumayo na sa kinauupuan. “No, Sophia. Anyway, I’ll go ahead and I will contact you later, bye!” paalam nito hanggang sa lumabas na sa loob ng kanyang opisina.

Naiwan si Sophia na natulala at nag-isip. Natigil lamang siya nang tumunog ang kanyang cellphone at may unknown number na tumatawag.

Hindi niya ugaling sumagot ng tawag sa taong wala sa contacts niya pero dala ng instincts ay sinagot niya ito.

“Hello?”

“How are you, Sophia? It’s been a long years since we saw each other. I miss you my angel and I can’t wait to meet you…”

Nanginig si Sophia sa takot, nabitawan ang hawak na phone at tuluyang bumuhos ang mga luha.

Hindi ito

maaari

! Isa itong

bangungot

. Bakit niya pa ako

binalikan

? Bakit

patuloy

niya pa ring

sisirain

ang buhay at

pagkatao

ko?

Bakit… Tatay Ali?

-Ajai_Kim

A:N: It’s been a months since my last update for this story. I will try to finish this story by this year kahit may times na mabagal ang update ko. Salamat. :)

Kabanata 6

“THANK you so much for trusting us, Sophia and Mrs. Lynen Walsh. Hindi namin kayo bibiguin,” saad ni Elisse, ang pinsan ni Andres na tinutukoy nito sa business proposal para sa clothing store ni Sophia.

“No problem, hija. Salamat at nag-offer ka din sa amin regarding sa materials at shipment para sa new design clothes and bags na ilalabas ng S&S fashion. It’s a big help for us.” sagot naman ni Lynen.

“You’re welcome po. Anyway, I’ll go ahead, and my husband is outside waiting. We have a few meetings this afternoon.” sabi ni Elisse na tumayo na at isinuot ang hawak na Prada bag. Humalik ito sa pisngi nina Sophia at Lynen.

“Mag-iingat kayo,” nakangiting sabi ni Sophia.

“You too, Sophia.” Bumaling si Elisse kay Andres at makahulugan na tiningnan ang binata. “Aalis na ’ko, cous.”

“Ingat ka.” sabi ni Andres nang nakangiti.

Pagkaalis ni Elisse sa loob ng S&S fashion store ay nagyaya ang ina ni Sophia na kumain muna sila sa isang fine dining restaurant dahil hindi pa sila kumakain ng lunch simula kaninang tanghali. Naging abala sila sa pakikipag-usap kay Elisse tungkol sa mga plano at investments na gagawin sa S&S fashion. Makikipagsosyo rin ang babae sa kanila kaya humaba ang kanilang usapan.

Niyaya ni Lynen si Andres na samahan silang kumain ni Sophia dahil tumulong ito at mas kinumbinsi ang pinsan na makipagsosyo sa kanila. Natutuwa siya kay Andres dahil magalang at mabait itong lalaki. Kung hindi nga lang niya matalik na kaibigan ang ina ni Migos na si Ashiana ay gusto niyang ipares ang kaniyang unica hija kay Andres.

“Thank you for helping us, hijo. I’m sorry if we disturb you on your work just to convince your cousin in our business proposal.” ani Lynen habang kumakain sila sa isang Italian restaurant na malapit lang sa clothing store ni Sophia.

“That’s nothing, tita. Kahit wala naman po ako sa pag-uusap n’yo kanina ay alam kong papayag na makipagsosyo sa inyo si Elisse. I talk about good things in your company, and she was impressed by the Walsh clan’s successful career in the business industry, so I know she will have no doubt in your business.” sabi ni Andres at binalingan si Sophia na tahimik na kumakain.

“But still, salamat pa rin sa tulong mo, ha? Mas may pakinabang ka pa pala kaysa kay Migos. Their business was down by 50%, and I’m afraid they’ll go bankrupt soon. Kung patuloy ko pa rin siyang ipagtutulakan kay Sophia, paano na ang kinabukasan ng anak ko sa kanya?” Umiling si Lynen at pagkatapos ay ininom ang wine na nasa kopita.

Nabigla si Sophia sa narinig. Ang akala niya ay maling balita lang ang kumakalat ngunit totoo pala iyon dahil ang kanyang ina na mismo ang nagsabi na bumagsak ng kalahati ang business ng pamilya Altamonte sa oil refinery ng mga ito sa Pilipinas at Saudi Arabia. Alam niyang hindi nasisiyahan si Lynen dahil business minded ito at takot na maghirap sila. Kung maba-bankcrupt nga ng tuluyan ang business ng pamilya ni Migos ay handang putulin ni Lynen at Edward ang pakikipag-ugnayan sa pamilya Altamonte.

Malulungkot si Sophia kung sakali nga na mangyari iyon. Bukod sa unti-unti nang nagbabago si Migos ay hindi rin iyon sanay sa hirap. Hindi man sila naging magkasundo simula nang makilala niya ito ay kahit papaano’y naging mabuti naman ito sa kanya.

Hindi na sumagot si Andres sa sinabi ni Lynen at uminom na lang ng tubig. Pagkatapos nilang kumain ay nagpaalam na si Lynen kay Sophia na babalik na sa building ng kompanya nila na malapit lang sa S&S clothing store. Naiwan si Sophia kasama si Andres at sumama pa ito sa kanya pabalik sa clothing store.

Pagkapasok nila sa loob ng S&S ay naabutan nila si Migos na abala sa pakikipag-usap sa sekretarya ni Sophia. Natigil lang sa mag-usap ang mga ito nang makita sina Sophia at Andres.

Nagpaalam ang sekretarya na babalik na sa trabaho nito na tinanguan na lamang ni Sophia. Dahan-dahan namang lumapit si Migos kina Sophia at Andres habang nakapamulsa. Seryoso at malalim ang tingin ng binata kay Andres na nakangiti.

“You’re here, Andres,” seryosong sabi ni Migos kay Andres.

“Yup, niyaya kasi ako ni Tita Lynen na maglunch kasama nila ni Sophia. I also brought my cousin here for the business proposal regarding S&S fashion.” sagot ni Andres.

“Why? Hindi ba’t may trabaho ka sa Makati? Bakit nag-aabala ka pang pumunta dito sa Quezon City para lang sa business proposal ng pinsan mo? At bakit nangingialam ka sa business na ginagawa ni Sophia?” may diin ang bawat salitang binitiwan ni Migos.

Nakaramdam ng kaba at tensyon si Sophia dahil kabisado na niya si Migos at alam niyang galit na ito.

Natawa si Andres at nagpamulsa. “What’s wrong about that? My cousin Elisse has also a clothing business line and it’s good if she make some good deals with Sophia and his mother’s business. I’m just helping Sophia cause I’m her friend.”

Tumalim ang tingin ni Migos kay Andres ngunit hindi ito nagsalita. Si Sophia naman ay kaagad nang lumapit kay Migos at hinawakan ang braso nito.

“Tama si Andres, Migos. Tinutulungan niya lang ako. Nagdala ka ba ng lunch ko? Kumain na kasi kami pero kakainin ko na lang ’yan mamaya.” sabi ni Sophia at hinila na si Migos papunta sa office table niya.

Nadistract na rin si Migos sa ginawa ng dalaga at itinuro na lang ang dinala niyang lunch kay Sophia na nakalagay sa office table nito. Natuwa siya nang magustuhan ni Sophia ang mga dinala niyang pagkain na siya rin mismo ang nagluto.

Si Andres naman ay napangiti na lang habang pinagmamasdan ang dalawa.

---

NAGDAAN ang kalahating taon ay tuluyan nang nalugmok sa pagkalugi ang business at kompanya ng pamilya Altamonte. Nag-file na din ng bankcruptcy ang pamilya Altamonte at ngayon ay namumuhay na lang ang mga ito ng simple at malayo sa nauna nilang kinagisnan na marangyang pamumuhay.

Parang sa isang iglap lang ay nawala sa kanila ang lahat at hindi nila alam kung ano nga ba ang naging puno’t-dulo kung bakit nawala ang lahat ng pinaghirapan nila. Wala silang choice kundi ang bumalik na lang sa Saudi Arabia at doon ay magsimula muli ng panibago gamit ang mga natirang pera at ari-arian nila. May pag-asa pa naman na muli silang makaahon ngunit mahaba-haba pang oras ang kakailanganin para doon.

Masayang nakikipag-inuman si Andres kasama ang mga college friends nila ni Migos sa isang high end bar sa Quezon City. Inanunsyo niya sa mga ito ang nalalapit nilang kasal ni Sophia at lahat ng kaibigan nila ay inimbita niya.

“Congratulations, Andres! I assumed Migos and Walsh family heiress would marry, but what happened? How did you manage to get that gorgeous girl to become yours?” namamanghang tanong ng isa sa college friend nilang si Cedrix kay Andres.

Ngumisi si Andres at itinuro ang sintido na ikinatawa ng mga college friends nila.

“Utak lang yan, p’re. And you think Migos will always be number one when it comes to me? He’s now poor as a rat, and he wouldn’t be able to pull Sophia now. His girl is now my girl, and I can’t wait to ravish that sexy body all day and night.” pagmamayabang nito at mas lalong naghiyawan ang mga kaibigan niya.

“You’re lucky, bro. Sophia Stefan Walsh is the hottest and sexiest heir alive.” sabi pa ng isa rin sa mga college friend nila.

“That’s why she belongs to me and not in any men like Migos who’s-”

Natigil sa pagsasalita si Andres nang bigla siyang bumagsak sa sahig ng bar. Naagaw nila ang pansin ng lahat ng tao sa loob ng bar nang dumating si Migos at ito ang sumuntok kay Andres.

“Traydor ka, Andres! I trust you but you steal Sophia from me!” sigaw ni Migos at dinuro si Andres na ngumiti lang at hindi alintana ang pangang sinuntok ng binata.

Dahan-dahang itong tumayo mula sa pagkakabagsak sa sahig habang inaalalayan nila Cedrix at ng iba pa nilang mga kaibigan.

Hinawi ni Andres ang kanyang buhok at nawala na ang ngisi sa labi nito habang nakatingin ng mariin kay Migos. “Paano nakapasok ang basura at mahirap na katulad mo sa bar na ’to?”

Napasinghap ang mga kaibigan nila sa sinabi ni Andres. Ngayon lang nila narinig na ganito itong magsalita pagdating kay Migos na tinitingala nila noong college pa lamang sila.

Hindi makapaniwala si Migos na kaya siyang traydurin at iputan sa ulo ni Andres. Masyado siyang nagtiwala rito at ang akala niya ay suportado ito sa kanya pagdating kay Sophia, ayun pala ay balak siya nitong ahasin at gamitin ang pamilya ni Sophia upang maisakatuparan ang binabalak.

“What’s happening to you, Andres? I thought you-”

“Migos, kung wala ka ay dapat nasa akin na lahat ng gusto ko way back our college days. Isa kang sagabal sa buhay ko, kaya pasalamat nga ’ko na mahirap ka na at wala na sa’yo si Sophia. Ano’ng pakiramdam na hindi mo na nakukuha ang gusto mo?” ani Andres na pinagkrus ang mga kamay at ngumiti nang malawak.

Napayuko na lamang si Migos at napakuyom ng mga kamao. Kung kailan napagtanto niya na sobra siyang nagiging makasarili pagdating kay Sophia at mali ang kanyang ginagawa sa babaeng mahal ay doon pa nag-umpisa ang pagbagsak at pagkalugi ng negosyo ng pamilya niya. Wala siyang magagawa kung ayaw na sa kanya ng mga magulang ni Sophia, dahil noong una pa lang ay alam na niyang ipinagkasundo lang siya ng pamilya nito dahil mayaman at makapangyarihan ang Altamonte.

Masaya siya na nakasama si Sophia sa mga nagdaang taon hanggang sa lumaki na ito at nagkaroon ng sariling business. Makasarili man ay mahal na mahal niya ito at ang tagumpay nito ay tagumpay niya na rin.

Lumapit sa kanya si Andres at siya naman ang sinuntok nito sa mukha na hindi niya kaagad nailagan kaya bumagsak siya sa sahig ng bar. Napatili sa gulat ang ibang mga taong nasa bar sa ginawa nito.

Akmang tatayo na siya nang sipain ni Andres ang sikmura niya at paulit-ulit na siyang sinuntok at sinikmurahan dahilan ng pagpapanic ng mga tao at ng college friends nila.

Pilit na inaawat si Andres ngunit hindi nila ito mapigilan. Dumating rin kaagad ang manager ng bar at mga bouncer kung nasaan sila pero nang makita na si Andres Garcia ang gumagawa ng eskandalo ay napahinto sila sa pagpigil sa binata.

Si Andres ay isang anak ng senador at ang pamilya nito ay isa sa pinakamakapangyarihan sa lugar na kinasasakupan nila kaya natatakot sila sa maaaring gawin ng binata kung awatin man ito.

“Fuck you, Migos! Just die! Sagabal ka sa buhay ko kaya mamatay ka na!” sigaw ni Andres at nagpakawala ng isang malakas na suntok at sipa sa panga at tagiliran ni Migos.

Sa wakas ay tumigil na rin ito sa pambubugbog kay Migos na hindi na nakapalag sa ginawa nito. Lupaypay sa sahig ang binata na puno ng sugat at duguan ang katawan. Akmang lalapitan na sana siya ng mga college friends nila upang alalayan nang humarang si Andres.

“Subukan n’yo siyang tulungan kung ayaw n’yong kayo naman ang bugbugin ko.” pagbabanta ni Andres dahilan para matakot ang mga lalaki.

Lumapit naman ang apat na bodyguards ni Andres sa pagitan nito. Hinubad ni Andres ang suot na itim na jacket na may bahid ng dugo at inabot iyon sa isang bodyguard.

“Dalhin n’yo sa labas ’yang lalakeng ’yan at ’wag nang papasukin dito.” utos ni Andres sa dalawa nitong bodyguard.

“Opo, sir.” sagot ng dalawang bodyguards at sapilitang hinila ang bugbog saradong si Migos papalabas ng bar.

Iniwan si Migos ng mga bodyguards ni Andres sa parking lot ng bar na nanghihina at malapit nang mawalan ng malay.

Papikit na sana si Migos nang may makita siyang isang matangkad at malaking lalaki na lumapit sa kanya at naglahad ng kamay.

Natatandaan niya kung sino ang lalaking ito. Dahil ito ang lalaking naging espesyal sa buhay ni Sophia.

“I-Ikaw?” nanghihinang banggit ni Migos sa lalaki.

Nakatingin ito sa kanya ng malalim at walang bahid nang kahit anong ekspresyon ang mukha.

May sasabihin pa sana siya nang tuluyan na siyang nawalan ng malay.

-Ajai_Kim

Kabanata 7

Dedicated to: Davil_driex_05

NANG tinawag ang pangalan ni Sophia ng kaniyang guro ay kaagad siyang umakyat sa entablado at kinuha ang diploma. Graduation day niya ngayon bilang estudyante ng

elementarya

. Sobrang natutuwa ang puso niya dahil honor student pa siya at may mga special awards na natanggap, makikita iyon sa limang

medalyang

nakasabit

sa kaniyang

leeg

na

inilagay

ng guro niya.

Nang matapos

masabitan

ng

medalya

ay umakyat rin sa entablado sina Stefan at Ali upang

makuhanan

sila ng litratro ng isang photographer

sa

paaralan

.

“Congratulations, Sophia. Proud na proud kami sa’yo dahil

nakapagtapos

ka na ng

elementarya

at honor student pa.“ saad ni Stefan na

marahang

hinaplos ang

balikat

ng anak.

“Salamat, Tatay Stefan. Utang na loob ko sa inyo ni Tatay Ali kung bakit

nakapag-aral

ako.

Magsisikap

pa po akong lalo sa pag-aaral ko para kapag lumaki na ako ay magkaroon ako ng trabaho at mabigyan ko kayo ng magandang buhay.“ sabi ni Sophia at ngumiti sa dalawang ama-amahan.

“Manang-mana ka talaga sa

kabutihan

ng loob ng Tatay Stefan mo, Sophia. At masaya ako na

napalaki

ka namin ng maayos.“ nakangiting sabi ni Ali.

“Sa inyong dalawa po ako nagmana ng

kabutihan

ng loob, e.“ ani Sophia na

ikinahalakhak

ni Ali habang si Stefan ay tinitigan lang ang anak

ng may

pagkamangha

.

Nang sinabi na ng photographer na

kukuhanan

na sila ng litratro ay nakangiting hawak ni Sophia ang kaniyang diploma at mga

medalya

samantalang sina Stefan at Ali naman ay

inakbayan

ang anak at

itinutok

ang

paningin

sa camera ng photographer.

Pagkatapos ng graduation ay

dumiretso

ang tatlo sa isang fast food restaurant upang doon kumain. Sagot lahat ni Ali ang kanilang kakainin dahil may nagbigay ng malaking tip sa kanya sa

pinapasukan

nilang

palengke

ni Stefan.

Maraming

pina-order

na pagkain si Ali at ang iba doon ay

iuuwi

nila para bigyan rin ang kapitbahay nilang sina Jacille at ang pamilya nito.

“Nakausap ko nga pala ’yong dati mong nobya na si Hilda nang nakasalubong ko siya kahapon sa

palengke

. Bakit hindi mo na raw

sinasagot

ang mga text at tawag niya, Ali?“ tanong ni Stefan kay Ali habang kumakain silang tatlo.

“Hiwalay na kami ni Hilda, bro. Siya lang ’tong

makulit

na

gustong

makipagbalikan

sa ’kin pero ayoko na.“ Bumuntonghininga si Ali at

sandaling

sinulyapan si Sophia na kumakain ng spaghetti at fries.

Napailing

si Stefan. “Sa lahat ng naging nobya mo ay si Hilda lang ang matino at-”

“Mabait rin po si Ate Hilda, Tatay.

Binilhan

niya ako ng soft drinks at burger nang makita niya ’ko sa tapat ng

tindahan

nila Aling Rosa.“ ani Sophia.

Totoo iyon, sa lahat ng naging nobya ni Ali ay si Hilda lang ang

tumagal

sa kanya at ang tanging babae na kaya siyang

intindihan

sa lahat ng bagay. Hindi rin ito nagger at

selosa

kaya

tumagal

ng halos apat na

buwan

ang kanilang relasyon. Nakipaghiwalay lang si Ali sa kanya dahil sa bawal nitong nararamdaman, at ang

pinakaunang

dahilan doon ay walang iba kundi si Sophia.

Gusto ni Ali si Hilda ngunit mas mahal pa rin niya si Sophia. Hindi niya kayang

saktan

si Hilda dahil matino itong babae at tinatawag rin ng lahat na ‘wife material’ kung patuloy pa rin siyang

makikipagrelasyon

dito.

“Makakahanap pa si Hilda nang mas

matinong

lalaki kaysa sa ’kin. Alam niya ang

reputasyon

ko sa mga babae kaya ayoko na siyang

paasahin

sa wala kaya mas mabuting nakipaghiwalay na ’ko sa kanya.“

seryosong

saad ni Ali.

“Makakahanap ka rin ng

katapat

mo.“ sabi ni Stefan

at tinaasaan ng kilay ang

matalik

na kaibigan.

Natawa na lang si Ali

.

Nahanap

na nga niya ang

katapat

niya at iyon ay ang anak nilang si Sophia.

Muling sinulyapan ni Ali ang bata at tinitigan ang

labi

nito habang kumakain. May

maruming

sumagi

sa kaniyang

isipan

kaya

ipinilig

na lang niya ang ulo upang

mabura

ito at

itinuloy

ang pagkain.

---

“BAKIT kailangan mong bugbugin si Migos, Andres?” tanong ni Sophia kay Andres na may nakapaskil na malungkot na ekspresyon sa mukha.

“Sophia, he’s the one who hit me first at the bar. Pinagtanggol ko lang ang sarili ko kaya ko nagawa ’yon. You know me, hindi ko sasaktan si Migos dahil kaibigan ko siya at naging mabuti siya sa ’kin but he reached my peak. Maybe he was jealous because your mother wants me for you and he still can’t accept that.” sabi naman ni Andres at napayuko ito.

Nanghihinang napaupo si Sophia sa sofa at ilang beses na bumuntonghininga. Mahigit isang linggo nang nawawala si Migos at hindi nila alam at ng pamilya nito kung nasaan na ang binata. May nakapagsabi lang sa kanya na huli itong nakita sa bar kung saan ay nandoon rin si Andres kasama ang mga college friends nito.

Binugbog raw ni Andres si Migos nang bigla itong sumulpot sa bar at agad na inambahan ng suntok ang lalaki. Si Migos raw ang unang sumugod kay Andres kaya sinaktan rin ito ni Andres para protektahan ang sarili. Alam niyang may mali si Migos pero hindi naman kailangan na bugbugin ito ni Andres.

“Pero kahit na! Sana ay dinaan mo na lang sa mahinahong usapan ang lahat. Migos were heartbroken and depressed as a result of the failure of their business. Andres, you’re his friend, so you should understand his behavior.”

“What? Are you serious, Sophia? Ako na nga ’tong naagrabyado tapos kailangan na ako pa ’tong umintindi sa ex-fiancé mo? I can’t believe you!” hindi makapaniwalang sabi ni Andres at napangisi na tila naiinis na.

“Wala ka ba talagang kinalaman sa pagkawala niya?” tanong ni Sophia na mas lalong ikinainis ni Andres. Lumapit ito sa kanya at tuluyan nang nagalit.

“And now, you’re accusing me for something I didn’t do? What spell that Migos did to you to make you concern for him? As far as I know, you hate him so much before, right?!” Nagtaas ng boses si Andres at nagulat roon si Sophia dahil ito ang unang beses na pinagtaasan siya ng boses ng binata sa nakalipas na mga buwan na nakasama niya ito.

Andres helps her and her mother a lot on her clothing business and he’s always by her side. He’s the kindest and coolest guy she ever met and she’s now slowly becoming have interest in him.

Andres Garcia is one of the most successful bachelors in business. He is the only son and heir of Senador Antolin Garcia and Ashiana Garcia. He earned a Bachelor of Science in Business Administration and a Cum Laude. He’s smart and very successful guy.

Napansin ni Andres na natigilan si Sophia dahil sa pagtataas ng boses niya rito kaya huminga siya ng malalim at pilit kinalma ang sarili. Hinawakan niya ang magkabilang pisngi ni Sophia at hinaplos ito ng marahan at may pag-iingat.

“I’m sorry kung nasigawan kita. Hindi naman kasi ako santo, Sophia. It’s a human nature na minsan ay nagagalit rin ako at nakakagawa ng bagay na hindi maganda. Sinugod ako ni Migos kaya pinagtanggol ko lang ang sarili ko. Nakainom rin ako nun kaya uminit ang ulo ko at nabugbog ko siya. If he returns, I will apologize to him for your peace of mind, okay?” Ngumiti si Andres kaya unti-unting huminahon at napangiti rin si Sophia.

“Thank you,” mahinang banggit ni Sophia na mas lalong nagpangiti kay Andres.

“Alam mo namang gagawin ko lahat para sa’yo dahil gustong-gusto kita, Sophia. Kahit gusto ako ng Mom mo para maging replacement sa fiancé mo ay hindi kita kayang pilitin na pakasalan agad ako dahil hindi ka pa handa. I’ll wait for you until you learn to love me.”

Andres has already confessed to her that he loves her, and she has feelings for him as well, though not as strongly as he did for Stefan. Hahayaan niya muna na ang panahon ang humusga kung karapat-dapat ba si Andres para sa pagmamahal niya, kung lumevel-up pa ang nararamdaman niya para rito ay baka pumayag na rin siyang maging fiancé nito, but for now ay mas magfo-focus muna siya sa kaniyang business at goals sa buhay. Naiintindihan naman ni Andres ang mga pasya niya.

Ang hindi alam ni Sophia ay nakaplano na ang lahat sa kasal nila ni Andres na hindi pa niya nalalaman. Pinagplanuhan na ito ng mga magulang ni Andres at ng mga magulang niya. Ang kasal ay magaganap na sa susunod na buwan.

---

“WALA ba kayong ideya kung nasaan na si Migos ngayon? Hindi n’yo ba siya tinago nung pinakaladkad ko siya sa inyo sa labas ng bar? Paano kung bigla na lang siyang sumulpot sa araw ng kasal namin ni Sophia sa susunod na buwan at manggulo? Fuck! I don’t want him to ruin my special day!” Frustrated na sa sobrang pag-iisip si Andres dahil sa pagkawala ni Migos.

Hindi niya alam kung nasaan si Migos, maging ang mga magulang nito ay hinahanap na rin ito at ng mga awtoridad.

“Hindi talaga namin alam kung nasaan siya, boss. Iniwan lang namin siya sa tapat ng bar nung pinakaladkad n’yo siya sa amin noong gabing iyon.” sagot ng isa sa bodyguards ni Andres.

Nasabunutan ni Andres ang sarili at naihagis sa pader ang iniinom na bote ng beer dahilan ng pagkabasag nito.

“Sana pala pinatay n’yo na lang ’yong gagong ’yon! Sa oras na magpakita siya sa araw ng kasal namin ni Sophia at manggulo ay ako mismo ang papatay sa kanya!” madiin nitong sabi at kumuyom ang kamao.

“Boss, may tumatawag po sa inyo,” saad ng isa pang bodyguard ni Andres at inilahad ang cellphone niya na para lang sa mga business transactions niya.

Dahil sa mainit pa rin ang ulo at lasing na ay sinagot ni Andres ang tawag ng pabalang.

“What the fuck do you want?! Why are you calling at this late? Can’t you see that I’m not at work right now and I’m fucking frustrated because some assholes possible wants to get my property and ruin my wedding? Do you want me to kill you right now?” galit na sigaw ni Andres sa kabilang linya.

Nawala ang maayos at magalang na postura nito kapag may mga kausap na tao patungkol sa business. Nag-iiba talaga ang anyo nito lalo na kapag nagagalit at nalalasing. Lumalabas ang totoong kulay.

Hindi sumagot ang kabilang linya kaya mas lalong nagalit si Andres.

“Hello? Are you deaf or-”

“Stay away from her.”

Kumunot ang noo ni Andres pagkaraan ay tumawa. Hindi siya pamilyar sa baritonong boses ng lalaki sa kabilang linya. Baka wrong number lang ito at pinagtitripan siya.

“Sino ka ba? I don’t want to play games with you, stupid!”

“Don’t marry her because if you do, I’ll kill you. Ah hindi, dahil kahit pala hindi mo siya

pakasalan

ay

papatayin

pa rin kita.“ saad ng lalaki na nagpahinto kay Andres. Ramdam niyang nakangisi rin ito.

Paano nito nalaman na papakasalan niya si Sophia? Ang mga magulang lamang niya at ang mga magulang ni Sophia ang nakakaalam ng plano nila kaya paanong…

“W-Who are you?” Bakas ang takot sa boses ni Andres sa tanong nito.

Humalakhak ang lalaki. “Alam mo ba ang

parusa

ng mga lalaking

humaharang

sa

landas

ko?

Sasaksakin

ko ng paulit-ulit hanggang sa tuluyan silang mamatay tapos

itatapon

ko ’yong

bangkay

at

susunugin

, o

puwede

rin na

papahirapan

ko muna at

papasukahin

ng ilang

balde

ng

dugo

bago ko patayin at

itapon

.“

Hindi kaagad nakapagsalita si Andres sa sobrang pagkabigla. Hindi basta-basta ang lalaking kausap niya sa kabilang linya. At sa klase ng tawa nito at pagsasalita ay mukhang tuso ito at demonyo.

Bago pa siya muling magsalita ay pinatay na ng lalaki ang tawag.

Hindi napigilan ni Andres na lumapit sa isa niyang bodyguard at suntukin ito sa mukha. Hindi siya pinatulan ng bodyguard at pinunasan lang ang ilong nitong may dugo na at natamaan ng kamao ni Andres. Sanay na sila sa kanilang amo na sa tuwing nagagalit ay sila minsan ang pinagbabalingan ng galit at binubugbog.

“No way! No one will gonna get Sophia from me!”

-Ajai_Kim

Kabanata 8

BASANG-BASA, umiiyak, at naninikip ang dibdib. Ganyan ang sitwasyon ni Sophia habang naglalakad sa isang hindi pamilyar na daan. Ang kaniyang suot na wedding dress ay basa at madumi na rin pero hindi niya alintana iyon makatakas lamang sa kasal na hindi niya inaasahan at ayaw na mangyari. Wala siyang kaalam-alam na kanina lamang ay ikakasal na sila ni Andres.

Ang binata ay niloko at pinaikot siya upang pakasalan at angkinin. Hindi siya makapaniwala na magagawa siyang traydurin ni Andres. Nagtiwala siya rito at sa mga salitang binitiwan nito; na gagalangin at rerespetuhin ang desisyon niya. Nagkaroon siya ng atraksyon sa mabuting ipinakita nito at nagpapasalamat siya dahil hindi tuluyang nahulog ang loob niya rito.

Lahat na lang ba nang taong pagkakatiwalaan niya ay tatraydurin at sisirain ang tiwala niya sa huli?

Nang mapagod sa paglalakad ay umupo si Sophia sa gilid ng daan at iniyuko ang ulo. Malamig at malakas ang hangin sabayan pa nang malakas na pag-ulan. Para siyang namanhid dahil hindi niya na alintana iyon sa bigat na nadarama.

Paniguradong pinaghahanap na siya ng kaniyang pamilya at ang pamilya ni Andres. Ang cellphone niya ay itinapon niya kanina upang hindi siya ma-contact ng mga ito. Kung mamamatay man siya sa daan ay wala na siyang pakialam. Kasama niya ang totoong pamilya pero parang wala ring saysay ang buhay niya dahil pakiramdam niya ay para siyang isang robot na kinokontrol na kailangang sumunod sa gusto ng mga ito.

“Deserve ko ba ang lokohin at saktan nang ganito?” mahinang bulong ni Sophia sa sarili habang patuloy pa rin sa pag-iyak.

Hindi niya pinagsisisihan na kanina ay tumakas siya sa kasal nila ni Andres. Nang akmang papasok na siya sa loob ng simbahan ay naisipan niyang lumabas muli at tumakbo. Hinabol siya ng mga tauhan ni Andres pero hindi siya nakita ng mga ito na ipinagpapasalamat niya.

Napaisip siya na baka nga matagal nang pinagpaplanuhan ang kasal nilang dalawa dahil nakita niya sa set-up ng kanilang kasal na pinaghandaan talaga ito, ultimo mga bigating personalidad at business partners ng kanilang pamilya ay imbitado rin sa kasal. Napakagaling!

Habang sumisinghot si Sophia tanda nang nagkaroon na siya ng sipon ay nasilaw siya sa headlights ng isang kotse na tumama sa kaniyang mukha. Dahil masakit iyon sa mata ay sumimangot siya at nag-angat ng tingin sa kotseng papalapit sa kanya.

Doon ay kumabog ng malakas ang dibdib niya nang lumabas mula sa loob ng kotse ang isang matangkad, may malaking pangangatawan, at may kahabaan ang buhok na lalaki. May dala itong payong at nakatingin ng mariin sa kanya.

This is how she felt when she first saw him. She had no idea what to do because she hadn’t seen him in years. No matter how many times she tells herself she will forget him, she still feels pain, longing, and sadness. Despite everything, she will always love him.

Nang makalapit si Stefan sa harapan niya ay lumuhod ito at pinayungan siya.

“Let’s go.”

Umawang ang bibig ni Sophia at tumitig nang muling marinig ang tinig ng ama-amahan. Malalim at baritono pa rin ito katulad nang dati.

Nang hindi siya sumagot sa sinabi nito ay huminga ng malalim si Stefan at inalalayan siyang makatayo mula sa pagkakaupo sa sahig ng daan. Hindi na siya nagprotesta sa ginawa nito. Hindi talaga siya makapaniwala na nasa harapan niya ang lalaking kahit sa panaginip niya ay hindi siya pinapatulog.

Nang nasa loob na sila ng kotse ay saktong humina na ang ulan. May kinuha si Stefan mula sa backseat ng kotse; isang itim na jacket at ibinigay ito sa kanya.

“Suotin mo ’yan para hindi ka lamigin.” saad nito.

Walang imik naman na isinuot ito ni Sophia. Pulang-pula na ang buo niyang mukha at nilalamig siya. Basa ang suot na wedding gown at ang kulay kahel na buhok.

Pinaandar na ni Stefan ang kotse at doon lang umimik si Sophia dahil hindi niya alam kung saan siya dadalhin nito.

“Saan tayo pupunta?” tanong niya.

“We were getting married. I want you to be my bride.”

Lumuwa ang kaniyang mata dahil sa sinabi nito.

“W-What?”

Hindi umimik si Stefan at nakafocus lang ito sa pagmamaneho.

Si Sophia naman na mas dumoble ang kabog pagkabog ng dibdib ay tila hindi mapakali dahil sa sinabi ni Stefan.

“Ano’ng sinasabi mo na magpapakasal tayo? Are you insane?!” hindi niya makapaniwalang tanong.

Hindi ulit sumagot si Stefan.

Napahawak na lang sa noo si Sophia dahil parang sasabog ang utak niya sa mga nangyayari. Ngayong nagkita sila at first time na mag-usap ay papakasalan raw siya nito at gustong maging bride? Ganoon na lang iyon? Magpapakasal sila na parang walang nangyari?

Sa buong biyahe nila ay hindi sila nag-imikang dalawa. Nang tiningnan naman niya ang digital clock sa loob ng kotse ni Stefan ay alas-nuebe na ng gabi. Kung magpapakasal silang dalawa ay may bukas pa kayang simbahan ngayon? At papakasalan ba niya ang lalaking ito na ngayon lang nagpakita sa kanya?

Muli niyang inobserbahan ang kabuoan ni Stefan. Guwapo pa rin ito at mas lumaki ang pangangatawan. Noon pa man ay maalaga na ang ama-amahan pagdating sa katawan. Madalas itong mag-exercise kasama si Ali. Malapit na mag-40 ang edad nito ngunit mukha pa rin itong nasa mid 30s.

Isa si Stefan sa pinakaguwapong lalaki na nakita niya sa buong buhay niya. Ang corny man pakinggan pero mukha itong Greek-God sa isang mythology book.

Ilang sandali pa ay huminto ang sasakyan nila sa tapat ng huwes. May ideya na si Sophia na civil wedding ang kasal na gaganapin sa kanila. Mabilisang kasal ito. Hindi siya sang-ayon sa nangyayari ngunit bakit hindi siya makatutol hindi katulad nang nangyari kanina sa kasal sana nila ni Andres?

Inalalayan siyang makalabas ni Stefan mula sa loob ng kotse. Para siyang basang sisiw sa kalagayan. Mabuti na lamang at hindi malaki ang puting wedding dress na suot niya kaya hindi siya nabibigatan rito. Basa rin ang suot na itim na tuxedo ni Stefan ngunit hindi nito alintana ang itsura. Pareho silang mga basang sisiw.

Pagkapasok nila sa loob ng huwes at pumasok sa isa pang silid roon ay may nakita siyang isang judge na nakatayo sa isang lamesa, isang lalaking mukhang secretary nito na may hawak na suitcase, at isa pang lalaki na hindi niya inaasahan na muli niyang makikita; si Migos.

“Migos?” gulat niyang banggit sa pangalan ng ex-fiancé.

Ngumiti si Migos sa kanya. Ang guwapo nito sa suot na itim na suit at napakagaan ng awra. Ngayon lang niya ito nakitang genuine na masaya.

Tuliro siya nang inalalayan ni Stefan na pumunta sa harapan ng judge na magkakasal sa kanilang dalawa. May pinapirmahan itong papeles sa kanila at dahil sa lutang at parang nasa ibang planeta ang kaniyang isipan ay basta na lang siyang pumirma sa papel. Pati ang wedding vows, pagsagot niya ng “I do” , at pagsuot sa kanya ng diamond wedding ring ni Stefan sa ring finger niya ay hindi niya namalayan.

In short, naglalakbay sa ibang planeta ang utak niya! Natauhan lang siya nang magpalakpakan ang tatlong taong nasa silid kung nasaan sila ni Stefan.

Tumingin siya sa lalaking nasa harapan na nakatitig muli nang mariin. Noon pa man ay nagagandahan na siya sa mata ng ama. Bagay na bagay sa magandang facial harmony ng guwapong mukha nito.

“We’re now married.” ani Stefan.

Nanlaki ang mga mata ni Sophia. Doon lang niya nareliazed na ikinasal na pala talaga siya at legal ito.

“Congratulations to the both of you. Ikinagagalak ko na ako ang nagkasal sa inyong dalawa Mr. Stefan and Mrs. Giovinco.” sabi ng judge na nakipagkamay sa kanila. Ganoon rin ang ginawa ng secretary nito habang si Migos naman ay inakbayan si Stefan.

Mas lalong nagulat si Sophia dahil hindi siya makapaniwala na close nang dalawa sina Migos at Stefan. So, kaya pala ito nawala ay dahil si Stefan ang kasama nito? Papaano nangyari iyon?

Nang matapos ang civil wedding at kinausap nang mahigit kalahating oras ni Stefan ang judge at secretary nito ay umalis na rin silang dalawa kasama si Migos. Tahimik silang pumasok sa loob ng kotse.

“I-I don’t know what to think. Ang bilis ng mga pangyayari ngayon and you Migos… you’re here with us.” Pagbasag ni Sophia sa katahimikan nilang tatlo.

“Yes, Sophia. Si Stefan ang tumulong sa ’kin noong binugbog ako ni Andres, and I can’t believe na demonyo at traydor pala ang gagong ’yon!” Lumabas ang galit ni Migos nang banggitin ang pangalan ni Andres at kumuyom ang panga at kamao nito.

“Your family is still looking for you-”

“Alam nina Mom at Dad kung nasaan ako, Sophia. Pinapalabas lang nila na hinahanap pa rin nila ako dahil kapag nalaman ni Andres kung nasaan ako ay siguradong papatayin niya ako.” Pagputol ni Migos sa sinasabi ni Sophia.

Natahimik si Sophia. Hindi niya alam na ganoon na pala katindi ang galit ni Andres kay Migos. Maging pati siya ay naloko rin sa kabutihang ipinakita nito sa kanya sa mga nagdaang buwan.

“I would rather you to marry Stefan than to be with that evil. Andres ruin everything to me including my family’s business.”

“What?” gulat na saad ni Sophia.

Napangisi si Migos at para itong maluluha ngunit pinigilan lang. “Si Andres ang dahilan kung bakit nalugi ang business namin at inagaw ka sa ’kin. I will not forgive him for what he had done. Gaganti ako sa ginawa niya sa akin at sa pamilya ko.” may diin nitong sabi.

Napahawak sa bibig si Sophia. Naawa siya sa kalagayan ni Migos. Noon pa man ay hindi naman ito ganoon kasama, masyado lang talaga itong nahumaling at umasang mamahalin niya pabalik. Si Andres ang totoong masama at makasarili.

Matapos iyon ay wala nang nagsalita sa kanila. Pinaandar na rin ni Stefan ang kotse hanggang sa makarating sila sa isang malaki at magarang mansyon.

Pagkapasok nila sa loob ay sinalubong sila ng mga nakapilang maids at bodyguards sa tapat ng malaki at mataas na gate ng mansyon. Huminto sa paglalakad si Stefan kaya napahinto rin sina Sophia at Migos.

“Everyone, I would like you all to meet, Sophia. My wife.” seryosong pagpapakilala ni Stefan kay Sophia mula sa mga maids at bodyguards na nakahilera.

“Good evening, Ma’am Sophia.” sabay-sabay na sabi ng mga maids at bodyguards at nag-bow ang mga ito tanda ng paggalang sa kanya.

Nahihiyang tumango at ngumiti si Sophia sa mga ito. “Good evening din po sa inyo.”

“Please take care of her. Prepare a hot shower for her and buy the clothes and other things she wants.” ani Stefan at pagkatapos ay lumabas na ito ng mansyon at hindi na siya sinulyapan.

Nagtatakang tumingin si Sophia kay Migos. “Saan siya pupunta?”

Bumuntonghininga si Migos at hindi sumagot.

---

Hi! How are you, Anjies? It’s been a long time. Sorry for the late update dahil lately ay busy talaga ako sa works ko huhu

Kabanata 9

MADALING araw nang makauwi si Stefan sa kaniyang mansyon. Marami siyang inasikaso sa underground organization na pinamumunuan, at marami na namang nabihag na rebelde ang mga kasamahan niya. Siya ang pinuno at kinatatakutan na Mafia boss sa underground society at hindi siya makapaniwala na balang araw ay magtutuos sila ng isang tao na lubos na pinagkatiwalaan niya at siya rin na nag-aruga kay Sophia simula noong sanggol pa lamang ito.

Walang iba kundi si Ali.

Alam niyang matagal na siyang pinaghahanap ng dating kaibigan at gustong patayin. Magkakaharap rin silang dalawa at handa na siya sa anumang mangyayari sa kanya.

Dahan-dahang pumasok si Stefan sa kuwarto ni Sophia at naabutan niya itong mahimbing na natutulog sa kama. Pinagmasdan niya ang magandang dalaga at umupo sa gilid ng kama nito.

Marami siyang gustong sabihin at ihingi ng tawad pero itinikom niya muna ang bibig dahil hindi pa siya handa para aminin ang lahat. Ramdam niyang may galit sa kanya si Sophia ngunit nagpipigil lamang ito lalo na’t pinakasalan niya ito ng agaran.

Kailangan niya si Sophia, gusto niyang makasama muli, at bumawi sa lahat ng pagkukulang niya sa mga nagdaang taon na hindi niya ito nakasama. Wala siyang pakialam kung mahirapan man siya na ibalik ang tiwala nito, ang mahalaga ay kasama na niya ulit ito. Gusto niyang protektahan ang dalaga mula sa mga masasamang tao na nakapaligid rito, kasama na roon ang lihim na sikreto ng totoo nitong pamilya.

Lumaking napakagandang babae si Sophia. Kahit na sinong tuwid na lalaki ay kayang-kaya nitong mabihag kabilang na siya. Malaki man ang agwat ng kanilang edad ay minahal na niya ito bilang isang anak at bilang isang babae na handa niyang pag-alayan ng kaniyang buhay hanggang sa tumanda siya.

Wala siyang bahid ng pagsisisi na pinakasalan ito, at hindi rin siya makakapayag na pakasalan nito si Andres Garcia.

Lumapit si Stefan kay Sophia at marahang hinaplos ang kulay kahel nitong buhok. Naaalala niya ang mga araw na katabi niya ito sa pagtulog noong bata pa lamang ito. Si Sophia lang ang tanging nagbibigay sa kanya ng comfort at kapayapaan mula sa madilim niyang mundo, at simula nang makulong siya at hindi na ito nakasama ay para na lamang siyang isang patay na kumikilos na lang upang mabuhay.

Nang gumalaw si Sophia para mag-iba ng puwesto sa pagtulog ay kaagad binawi ni Stefan ang kamay at tumayo na. Pinagmasdan niya ang asawa sa huling pagkakataon bago lumabas ng kuwarto nito.

Dumiretso siya sa bar counter at kumuha ng maiinom. Habang tinutungga ang isang bote ng whiskey ay lumapit sa kanya ang Mayordoma ng mansyon na si Estrelita.

“Stefan, anak.” saad ng matanda nang lumapit ito sa kanya.

“Magandang umaga po.” magalang na bati ng lalaki.

“Magandang umaga rin. Gusto mo ba ng makakain? Ipagluluto kita.” pag-aalok ng Mayordoma.

“Huwag na po. Tatapusin ko lang po itong iniinom ko at matutulog na ako.” ani Stefan.

Tumango si Estrelita. “Naasikaso na rin namin kanina ang asawa mo. Napakaganda at napakagalang niya, napalaki mo siya nang maayos.” nakangiti nitong sabi.

Huminga ng malalim si Stefan. “Babawi po ako sa lahat ng naging pagkukulang ko sa kanya. Kung matagal man ang proseso para mapatawad niya ako ay handa akong maghintay.”

Ngumiti nang mas malawak si Estrelita at hinaplos ang balikat ng among itinuturing na rin niyang parang isang tunay na anak. “Nakikita ko na talagang mahal na mahal mo siya. At ngayon ko lang nakita ang kasiyahan sa mukha mo sa ilang taon na pagsisilbi ko sa iyo.”

“Si Sophia lang ang

kaligayahan

at ang tanging

kayamanan

ko.“

Kinilig si Estrelita sa turan ng amo. “O siya’t matutulog na rin ako, anak dahil mamaya ay may mga aasikasuhin pa ako dito sa mansyon. Magpahinga ka na pagkatapos mong uminom.” pagpapaalam nito.

Tumango lamang si Stefan hanggang sa umalis na si Estrelita.

---

KINABUKASAN ay maagang nagising si Sophia. Masarap at komportable ang pagtulog niya. Binibigyan siya ngayon ng kapayapaan sa lugar na hindi niya matukoy kung saan.

“Good morning, Ma’am Sophia.” bati sa kanya ng katulong na kakapasok lang ng kaniyang kuwarto.

Ngumiti si Sophia sa katulong. “Good morning din po.”

“Nakahanda na po sa lamesa ang inyong almusal.” imporma ng katulong.

“Ah… si S-Stefan po ba ay nakauwi na?” nahihiya niyang tanong.

“Nakauwi na po siya, Ma’am.”

Tumango si Sophia at inayos muna ang sarili bago lumabas sa loob ng kuwarto.

Pagkarating nila sa dining area ay marami nang nakahandang mga pagkain doon. Nakahilera rin sa gilid ang mga maids kung sakaling kakailanganin niya ang tulong ng mga ito. Marangya ang pamumuhay ni Stefan at hindi niya pa rin alam kung bakit bigla na lang itong umangat sa buhay.

Pero bakit ba siya nagtataka? Madiskarte at masipag magtrabaho ang dating ama-amahan kaya dapat ay wala siyang ipangamba kung bakit yumaman ito bigla.

“Ako lang po ba ang kakain nito? This is too much for me.” aniya sa katulong na nagpunta sa kaniyang silid.

“Yes, Ma’am. Ibinilin sa amin ni Sir Stefan na ipaghanda ka ng maraming makakain. Kung hindi n’yo po mauubos ay itatabi na lang po namin at iinitin.” sabi ng katulong.

“Uhm… okay.” Nagkibit balikat si Sophia at nag-umpisa nang kumain.

Habang kumakain siya ay inisip niya ang mga nangyari kagabi. Malinaw na ngayon ay asawa na siya ni Stefan. Tiningnan niya ang diamond ring na nakalagay sa kaniyang palasingsingan.

Ngayong kasal na siya ay ano na ang mga gagawin niya? Ano ba ang mga wife duties na dapat niyang sundin at gawin? Wala siyang kaalam-alam tungkol sa pag-aasawa. Ni wala nga siyang naging boyfriend, asawa pa kaya?

Biglang sumakit ang ulo niya sa mga naiisip kaya napahawi siya sa kaniyang buhok.

“Good morning to all-”

Natigil sa pagbati ang isang matangkad at makisig na lalaki nang makita siyang kumakain sa dining area. Hindi niya alam kung sino ito dahil ngayon niya lang ito nakita.

Napakamot sa ulo ang lalaki at kiming ngumiti. “You are Stefan’s wife, right?” tanong nito na lumapit sa kanya at umupo sa isang upuan na nasa tapat niya.

Alangan siyang tumango.

“I’m Louie. Stefan’s friend.” nakangiti nitong pagpapakilala.

“I’m Sophia po.” magalang niyang pagpapakilala. Mukhang kaedad lang ito ni Stefan kaya kailangan niyang maging magalang rito.

Natawa si Louie. “Cut your po . I’m only 35.”

“Oh, I’m sorry.” paghingi ng tawad ni Sophia.

“It’s okay.” saad ni Louie. Ngiting-ngiti ito na para bang hindi nangangawit ang panga sa kakangiti. Opposite na opposite kay Stefan na hindi niya pa nakitang ngumiti ngayon.

Kumuha ng plato at kubyertos si Louie sa lamesa at sinabayan siya nito sa pagkain. Mukha namang matagal na itong kilala ng mga maids dahil walang naging reaksyon ang mga ito nang dumating ang lalaki.

Nararamdaman ng kaniyang peripheral vision ang bawat pagsulyap sa kanya ni Louie habang siya ay kumakain ngunit hindi na lang niya ito pinapansin. Baka ay naninibago lang dahil bago siyang tao at asawa sa mansyon ni Stefan.

“Louie,”

Parang huminto ang buong paligid ni Sophia nang marinig ang boses ni Stefan. Lumapit ito sa kanila ni Louie at umupo sa tabi niya. Kay Louie ito nakatingin habang seryoso ang mukha.

Nakasuot ng itim na sando shirt si Stefan at na-eexpose ang malalaking mga muscles at tattoo nito sa braso. Mabango rin at bagong ligo dahil sa basang buhok.

“Good morning, my friend! Bakit naman late ka na nagising? Mas nauna pa tuloy na magising sa’yo ang asawa mo.” nakangising ani Louie kay Stefan.

Umiling si Stefan at si Sophia naman ang binalingan nito. “How’s your day?”

Hindi sumagot si Sophia at nagmadali nang inubos ang pagkain. Nang matapos ay kaagad siyang umalis sa dining area at umakyat ulit papunta sa loob ng kaniyang kuwarto.

Hindi na niya napigilan ang pagtulo ng mga luha at ilang beses niyang sinuntok ang dibdib dahil sa sakit at bigat na nararamdaman. Pumasok sa loob ng kuwarto si Stefan at niyakap siya nito.

Itinulak naman niya ang dibdib nito at naluluha niya itong dinuro.

“How dare you?!” sigaw niya.

“Sophia-”

“How dare you marry me and make me your wife?! Pagkatapos nang ilang taon mong hindi pagpapakita sa akin ay sa tingin mo ayos na ang lahat?! You promised to come back for me, but instead, you abandoned me!”

Hindi makasagot si Stefan at ikinuyom na lang ang kamao.

“Bakit ka pa nagpakita, ha? Para ano? Para saktan ulit ako at iwanan? Ilang taon kitang hinintay, Tatay Stefan, dahil nangako ka na babalikan mo ako pero ano ’to? Binalikan mo nga ako pero ginawa mo naman akong asawa mo! May Tatay ba na papakasalan ang anak niya?” sigaw ulit ni Sophia sa sakit na nararamdaman.

Nilapitan siya ni Stefan at niyakap. Sinusuntok niya ang dibdib nito dahil sa galit ngunit parang wala lang iyon sa lalaki dahil sa tigas ng dibdib nito.

“I hate you! I hate you so much!” humahagulgol niyang ani.

“I know.” bulong ni Stefan at hinalikan ang noo niya.

Kahit ano pa ang pagtanggi at galit sa puso niya ay ramdam niya ang kaligtasan mula sa mga bisig ni Stefan. Ngayon niya lang ulit ito naramdaman simula nang mapunta siya sa poder ng mga Walsh. Ang Tatay Stefan lang niya ang kanlungan na gusto niyang puntahan.

Humagulgol ng humagulgol si Sophia mula sa dibdib ni Stefan. Hinahagod ni Stefan ang likod niya at ilang beses na hinahalikan ang kaniyang noo. Unti-unti nang natutunaw ang galit niya rito pero ayaw niyang magpahalata.

Makalipas nang mahigit isang oras ay tumigil na rin siya sa pag-iyak at kaagad na lumayo sa lalaki. Umupo siya sa gilid ng tama at pinunasan ang mga luha. Si Stefan naman ay inoobserbahan lang siya.

“Gusto mo bang ipagluto kita ng paborito mong adobong manok?” tanong ni Stefan.

“Ayoko! Nakita mo ngang kakakain ko lang ’di ba?” masungit na sagot ni Sophia at umirap.

Hindi sumagot si Stefan pero para itong mangingiti na ngunit pinipigilan lang.

“Where’s Migos?” tanong niya.

Doon ay naging seryoso na ang mukha ni Stefan. “Bakit? Ano’ng kailangan mo sa kanya?”

“He’s my friend, at wala akong nakakausap dito sa mansyon mo kaya hinahanap ko siya.” masungit pa rin niyang saad.

“So what’s my purpose as your husband if you didn’t want to talk to me instead of him?”

Parang naputulan ng dila si Sophia sa pagsasalita ng wikang Ingles ni Stefan. Hanggang ngayon ay nawiwindang pa rin siya dahil hindi siya sanay na nagsasalita ito ng Ingles.

Lumapit sa kanya si Stefan at pinat ang kaniyang ulo. Para tuloy siyang tuta sa ginagawa nito.

“Pag-aralan mo na kung paano ka maging isang mabuting asawa sa akin. Kung noon ay anak lang kita, ngayon ay asawa na kita, Sophia. You are now Mrs. Stefan Giovinco.”

-Ajai_Kim

Kabanata 10

“TATAY Ali, kung bibigyan ka ng isang

kahilingan

na

tutuparin

ng

Diyos

, ano ’yon at bakit?“ tanong ng batang si Sophia kay Ali na abala sa

pagluluto

ng kanilang tanghalian.

Ngumiti si Ali habang

inilalagay

ang mga

hiniwang

kalabasa sa

kaserola

.

Nagluluto

siya ng

ginataang

kalabasa na

paborito

nilang ulam ni Stefan.

“Kung bibigyan ako ng isang kahilingan?

Ayon

ay ang muling

mabuhay

ang mga magulang ko at ang mga magulang ni Stefan.“

Namangha

si Sophia sa sinabi ng ama.

Napakabuti

nitong tao at palagi rin

iniisip

ang

kasiyahan

ng Tatay Stefan niya.

“Inisip ko nga na masaya kaya ang pag-aaruga ng mga magulang sa mga anak nila?

Naaruga

at napalaki ako nang maayos ni Lola Remy pero hindi ko pa rin maiwasan minsan na malungkot dahil walang mga magulang ang nag-aaruga sa akin at kay Stefan.“ Nang mailagay ang pinigang gata ng niyog sa kaserola ay tinakpan ito ni Ali at

hinarap

si Sophia.

Niyakap

ni Sophia ang baywang ng kaniyang Tatay Ali. “Nandito naman po ako Tatay Ali, kahit wala na po kayong mga magulang ay mamahalin ko kayo na parang isang tunay na ama; kayo ni Tatay Stefan kaya ’wag ka nang malungkot, okay?”

paglalambing

nito.

Lumawak

ang

ngiti

ni Ali at

pinantayan

ang anak upang

yakapin

ito. Kung mawawala sa kanya si Sophia ay hindi niya iyon

kakayanin

. Mahal niya ito kahit na ang pagmamahal na iyon ay hindi

angkop

sa

murang

edad nito.

“Mahal na mahal kita, Sophia…”

---

“HINDI ko maintindihan kung bakit ikaw ang kasama ko sa pamimili imbes na si Migos na kaibigan ko. Nasaan ba kasi siya at bakit wala siya sa mansyon?” naiiritang tanong ni Sophia sa kasamang si Louie.

“I told you he’s working with Stefan, and they’re both busy; why are you so upset with me, Miss? Masaya naman akong kasama, ’di ba?” nakangising saad ni Louie.

Nairolyo na lang ni Sophia ang mga mata matapos kumuha ng mga nakahilerang nakahanger na damit sa isang boutique shop. Si Louie raw ang magbabayad ng lahat ng mga pinamili niya gamit ang credit card ni Stefan. Ayaw man niyang tanggapin ngunit no choice naman dahil nang tumakas siya sa kasal nila ni Andres ay wala siyang dalang kahit na ano’ng damit o pera. Nadala niya ang kaniyang cellphone pero itinapon naman niya ito sa kung saan.

Pagkatapos niyang makapamili ng mga damit at sapatos ay dumiretso sila sa isang restaurant. Natitiyak niyang nasa NCR pa rin sila pero hindi na sa Maynila. Maraming bodyguards ang nakapaligid sa kanilang dalawa ni Louie masigurado lang ang seguridad niya. Si Stefan raw ang nag-utos na magsama sila ng bodyguards ngayong namimili ng mga kakailanganin niya. Ayaw niyang may bantay ngunit wala na naman siyang magawa dahil hindi raw siya palalabasin sa mansyon kung wala siyang bodyguards na kasama.

“Wala ka bang asawa at anak para sila naman ang pagkaabalahan mo imbes na ako? Hindi ko naman kailangan ng kasama ngayon.” pagsusungit ni Sophia matapos nilang makapag-order ng pagkain.

“About that, I have been married before, but my wife and I got an annulment last year and yes, wala pa akong anak sa ngayon kaya binata pa rin ako.” sagot ni Louie na sumandal sa kinauupuan at pinagkrus ang mga braso.

Naiinis man sa presensya ni Louie dahil makulit ito at madaldal ay hindi maitatanggi ni Sophia na guwapo at may magandang pangangatawan ang lalaki. Para itong isang modelo dahil sa tindig at nakaka-intimidate rin ang mga mata nitong kulay grey. Mestiso at itim na itim ang maikling buhok.

“Why are you and you’re wife got an annulment?” Hindi mapigilang tanong ni Sophia na ikinangisi ni Louie.

“And why are you interested in my love life? You are already married to my friend, Sophia.” malisyosong tanong ni Louie kaya sinamaan niya ito ng tingin.

“I’m just asking! Masama ba?” naiinis na sabi ni Sophia na ikinahalakhak ni Louie.

“You reminds me of my lil sister. Parehong-pareho kayong nagsusungit agad at spoiled brat.”

“What? Are you comparing me to your sister, and I’m spoiled brat? Are you nuts?!”

Kung kanina pa naiirita si Sophia kay Louie, mas lalong nadagdagan iyon dahil sa sinabi nito. Hindi niya alam kung matatagalan ba niya ang ugali nito. Mas makulit pa ito kompara kay Migos.

Itinaas ni Louie ang mga kamay habang tumatawa-tawa pa rin. “Chill! Masyado ka namang high blood, miss. I’m just kidding.”

“You’re not funny. Stop pestering me, Mister!” rebat niya kay Louie na tumahimik na pero mukhang nagpipigil pa rin ng tawa.

Dumating na rin ang mga in-order nilang pagkain dala ng isang waiter. Kung hindi pa ito dumating malamang ay nasabunutan na niya sa inis si Louie.

They ordered steak frites with walnut salad and cinnamon roll bread. Madalas niya itong orderin sa isang sikat na restaurant sa Paris, France kapag nagpupunta sila ng kaniyang parents para sa isang business trip. She really loves french cuisine.

Nang magsimula na silang kumain ay natahimik na rin si Louie at halatang gutom na gutom dahil sa mabilis na pagsubo ng pagkain. Ilang oras ba naman itong naburyo at nakasunod lang sa kanya habang namimili siya ng mga gamit at hygiene sa katawan. Kasalanan naman nito na sumama pa sa kanya kaya magtiis siya.

“Tungkol pala sa tinatanong mo kung bakit ako na-annul sa asawa ko, nahuli ko siyang may kasamang lalaki sa loob ng kuwarto namin.” sabi ni Louie na parang wala lang habang patuloy pa rin sa pagkain.

Natigilan si Sophia.

“The funny thing is, stepbrother ko ang kabit niya.” dagdag ni Louie sa sinasabi.

Mas lalong nagulat si Sophia at kaagad nakaramdam ng awa para kay Louie. “I’m sorry kung tinanong ko pa ’yon.”

“Nah. It’s okay. I’m moving forward at masaya naman ako na single na. Nagagawa ko ulit ang mga bagay na gusto ko na walang asawa na magdidikta sa akin.” Tumawa si Louie ng mahina at nginitian siya.

Napatango si Sophia. She can tell Louie is a happy and strong person. Despite being annoying and talkative, he appears to be optimistic about life.

Pagkatapos nilang kumain sa restaurant ay si Louie na ang nagdala ng mga pinamili niya. Nagtanong pa ito kung may gusto pa ba siyang bilhin o puntahan pero pagod na rin siya kaya gusto na niyang umuwi sa mansyon.

Sobrang bilis ng mga pangyayari dahil ngayon ay kasal na siya sa lalaking nag-aruga sa kanya simula noong bata pa lamang siya. Masyado silang naging madrama at emosyonal kahapon. Hindi niya pa rin pinapansin si Stefan dahil sa galit at pagtatampo niya rito, kaya siguro ay inabala na lang nito ang sarili sa trabaho.

Nalulusaw na rin naman ang galit niya kay Stefan pero hindi pa rin katanggap-tanggap na pagkakita pa lang sa kanya na umiiyak sa daan habang umuulan at basang-basa ay kaagad siyang pinakasalan.

Pero may karapatan naman siyang tumanggi sa ginawa nitong desisyon, hindi ba? Ngunit bakit hindi niya nagawa? Dahil deep inside ay gusto rin naman niya. Lutang ang kaniyang pag-iisip nooong maikasal sa huwes pero alam naman niya ang nangyayari, at mas mabuti na rin siguro na si Stefan ang pinakasalan niya imbes na si Andres dahil hanggang ngayon ay mahal niya pa rin ito.

Itanggi man niya ang lahat pero ang pagmamahal niya kay Stefan ay hindi niya maitatanggi sa puso niya.

Pagkauwi nila sa mansyon ay nasa tapat pa lang ng gate ay nakaabang na roon si Migos. Masama ang tingin nito kay Louie na nagkibit-balikat lang.

“Bakit ang tagal n’yo?” Inis na tanong ni Migos na kaagad siyang nilapitan. Naka casual attire ito at hanggang ngayon ay hindi pa rin niya alam kung ano ang trabaho na ibinigay ni Stefan rito.

“I’m sorry. Kumain pa kasi kami sa restaurant after kong mamili.” sagot ni Sophia.

Kinuha ni Migos ang mga pinamili niya na hawak ni Louie at hinawakan ang kaliwang kamay niya. “Pumasok na tayo sa loob.” aniya.

Tumango si Sophia at tumingin kay Louie. “Thank you for accompanying me, Louie.”

“No problem, Sophia. Hindi na rin ako magtatagal dahil pupuntahan ko si Stefan sa workplace niya. Take care and see you again.” Tinapik ni Louie ang balikat niya at tinanguan si Migos bago pumasok sa loob ng kotse kung saan ay naroon ang isang bodyguard na kasama nila.

Nang makaalis sila Louie ay pumasok na sila ni Migos sa loob ng mansyon. Tahimik ang binata at hindi makatingin sa kanya. Umakyat sila sa loob ng kuwarto niya at inilapag ni Migos ang mga pinamili niya sa kama.

Aalis na sana si Migos nang pigilan niya ito at hinawakan sa braso. “Galit ka?”

Umiling ito at tumiim-bagang.

“Galit ka, e.” Sophia pouted.

Nagpakawala ng buntong-hininga si Migos. “Alam ko namang mabait at mapagkakatiwalaan si Kuya Louie pero hindi ko lang maiwasan na magselos dahil kasama mo siya.” pag-amin nito na ikinagulat niya.

“You’re jealous? Then bakit mukhang masaya ka naman na ikinasal ako kay Stefan?” tanong ni Sophia.

Ginulo ni Migos ang buhok at ipinikit saglit ang mga mata. “I know Stefan will take care of you and not cause you any harm because he has already been a father figure to you since you were a child. All I want is your happiness and safety, Sophia dahil simula noong minahal kita at narealize ko ang lahat ng pagkakamali ko ay ipinangako ko sa sarili ko na gagawin ko ang lahat mapabuti ka lang.”

Sophia was moved by Migos’ words. She can’t hide her delight when the annoying and overly confident man in front of her wants her happiness and safety. This is not the Migos she is familiar with. This guy has changed a lot since the collapse of his family’s business.

“Why are you crying?” natatawang tanong ni Migos nang makita siyang umiiyak na pala.

At sa unang pagkakataon ay niyakap ni Sophia ang ex-fiancé na ikinagulat nito. “I’m happy because you’ve became more matured and understanding. Thank you, Migos.”

Parang naestatwa sa kinatatayuan ang binata dahil sa pagyakap sa kanya ni Sophia. Kahit kailan ay hindi pa siya nito niyakap. Sobrang gaan sa pakiramdam na nasa bisig niya ang babaeng tangi niyang minahal. Masakit man na ipinaraya niya ito kay Stefan ay mas mabuti na rin iyon dahil kung sila ang magkakatuluyan ay hindi na niya maibibigay ang lahat ng pangangailangan nito. Hindi na siya mayaman katulad nang dati.

“I love you so much, Sophia…” saad ni Migos ngunit nasa isipan lang niya iyon.

Sa kabilang dako naman ay hindi mapigilan ni Jacille ang sunod-sunod na pag-inom ni Dominic. Simula nang tumakas si Sophia sa kasal nito kay Andres at hindi na ito makita ay naging ganito na ang nakatatanda niyang kapatid. Sobra itong naaapektuhan sa pagkawala ng matalik niyang kaibigan.

“Kuya, tama na ’yang pag-inom mo. Hindi na ’yan maganda sa kalusugan!” ani Jacille na pilit inaagaw ang isang bote ng beer na binuksan ni Dominic. Nakakalimang bote na ito ng alak na talaga namang hindi na maganda para rito.

“Jacille, k-kung kailan aaminin ko na… k-kay Sophia na… mahal k-ko siya ay saka pa siya nawala… Sophia ko, magpakita ka na please…?” sumisinok na sabi ni Dominic na halos sumubsob na sa lamesa dahil sa matinding kalasingan.

Tumingin si Jacille sa kaniyang ina na umiling na lamang at inalo ang panganay na anak.

“Huwag kang mag-alala dahil hindi tayo titigil sa paghahanap kay Sophia. Gusto mo siyang maging asawa, hindi ba, Dominic? Gagawin natin ’yon-”

“Ma!” kaagad na suway ni Jacille sa ina.

“Oh, bakit?” maang na tanong ni Tess.

Napahilot sa batok si Jacille. “Bakit sinasabi mo kay kuya ’yan? Pinapaasa mo lang siya sa wala!”

Nagpameywang si Tess. “Hindi ko pinapaasa ang kapatid mo dahil totoo namang gusto niyang pakasalan si Sophia at imposible na hindi rin siya gusto ni Sophia. Ano pa ba ang aayawan niya sa kapatid mo? Guwapo, matalino, may stable na trabaho, mapagmahal-”

“Aishhh! Bahala na nga kayong dalawa diyan!” Dahil sa inis sa ina ay umalis na si Jacille sa kusina nila at dumiretso sa kaniyang kuwarto.

Hindi niya gusto na pinipilit ni Tess na magkatuluyan ang kapatid na si Dominic at si Sophia dahil alam niyang may ibang mahal si Sophia at iyon ay ang Tatay Stefan nito. Alam rin iyon ng kapatid niya pero hindi niya maintindihan kung bakit umaakto na itong weirdo at nagbubulag-bulagan sa katotohanan.

Muli niyang naalala ang lalaki na dapat sana ay magiging nobyo niya ngunit naging kabit lang ito ng babaeng may asawa na pala. Nabulag rin siya sa pagmamahal noon pero mabuti na lang at natauhan siya sa ginagawa.

Nakakatanga at nakakabaliw ang pagmamahal kaya sana ay hindi lumala ang nararamdaman at sitwasyon ng Kuya Dominic niya.

---

I need your votes and comments para ganahan ako lagi sa pag-uupdate. Salamat! ♡

-Ajai_Kim

Kabanata 11

NASA kusina si Sophia at tinuturuan siya kung paano magbake ng Mayordoma na si Estrelita at ang katulong na nakapalagayan na rin niya ng loob na si Mona. Wala siyang kaalam-alam tungkol sa pagluluto, kahit nga magprito ng itlog ay hindi niya alam. Noong bata pa lamang ay sina Stefan at Ali lang ang gumagawa sa mga gawaing-bahay at hindi siya hinahayaang tumulong ng mga ito. Prinsesa ang turing sa kanya ng dalawang ama kaya nang lumaki siya ay clueless pa rin sa mga gawaing-bahay, lalo na sa pagiging asawa.

Nang matapos nilang magbake ng cake at mailagay na ito sa oven ay nakipag-apir si Sophia sa dalawang katulong na tumulong sa kanya sa pagbe-bake.

“Thank you po sa pagtulong ninyo sa ’kin sa pagbake. Alam ko na po kung paano gawin sa susunod.” aniya.

“Walang anuman, Ma’am Sophia. Nandito lang kami ni Mona para tulungan ka sa nais mo pang matutunan ngayon at asawa ka na ni Sir Stefan.” saad ni Estrelita.

“Can you also teach me how to wash clothes po? At pati sa pagluluto? I only know how to heat an instant noodles and beside that ay wala na po akong alam.” nahihiyang pabor ni Sophia. Mga simpleng bagay lang kasi iyon pero hindi pa niya alam. Pakiramdam niya ay wala siyang kuwentang asawa kay Stefan.

“Oo naman, Ma’am Sophia! Basic lang ’yan.” sabi ni Mona. Bata pa itong katulong na galing raw sa probinsya at namasukang katulong ni Stefan. Pamangkin ito ni Estrelita.

“Pero dahil nalabhan na namin lahat ang mga damit n’yo ni Stefan at nakapagluto na rin kami ng pagkain ay gusto mo ba na turuan na lang kita na magdilig ng halaman sa labas ng mansyon? Nais kong ipakita sa iyo ang mga tanim kong halaman at bulaklak sa garden.” ani Estrelita at doon ay na-excite bigla si Sophia.

“Sige po!”

Dumiretso na sila sa garden ni Estrelita sa labas ng bahay samantalang humiwalay muna si Mona upang maglinis ng sala sa second floor ng mansyon.

Ipinakita ng Mayordoma ang mga tanim nitong bulaklak katulad ng Sunflower, rose, aster, santan, at iba pa. At mga halaman naman nitong cactus, jade, rosemary, eucalyptus, etc.

Manghang-mangha si Sophia sa mga nakikita niyang bulaklak at tanim sa garden. Hindi niya kasi ito napagtuonan ng pansin dahil nasa loob lang siya ng mansyon naglalagi kahit isang linggo na siya nandirito. Si Stefan ay palaging abala sa trabaho nito at hindi niya pa naitatanong kung ano ba ang trabaho ng kaniyang asawa .

Sandaling umalis si Estrelita para kunin ang hose at sprinkler na gagamitin sa pagdidilig ng halaman. Si Sophia naman ay nakangiti munang nilibot ang kabuoan ng garden.

Pakiramdam niya ay para siyang nasa isang paraiso dahil sa magandang pagkakahilera ng mga bulaklak at halaman. Halatang na-maintain ito ng maayos ni Estrelita.

Narinig ni Sophia na may sasakyang paparating na nasa labas ng mansyon. Baka dumating na si Stefan kaya inayos niya muna ang tindig at sarili. Hindi nga siya nagkamali dahil ito ang dumating kasama si Louie, may dalawang lalaki rin na kasama, at isang babae.

Pumasok ang mga ito sa loob ng mansyon at kaagad siyang nakita ni Stefan. Ang tatlo namang kasama nito ay natigilan nang makita siya. Si Louie ay ngiting-ngiti at ito ang unang lumapit sa kanya.

“Hello, Sop! Good afternoon.” pagbati nito.

Sop? Binigyan ba siya nito ng nickname?

“G-Good afternoon, too.” awkward niyang pagbati at tumingin kay Stefan na seryoso ang mukha at lumapit na sa kanya.

“She’s your wife that you’re talking about, Stefan?” nakangiting tanong ng isang lalaki na lumapit rin sa puwesto nila. Sumunod ang dalawang kasama nito.

Nagulat si Sophia nang hinapit ni Stefan ang baywang niya. “Yes. She’s Sophia, my wife.” pagpapakilala sa kanya.

Umawang ang bibig ng babae samantalang malaki ang pagkakangiti ng dalawang lalaki.

“Woah! Nice choice, dude. She’s gorgeous. Perfect match kayo!” sabi ng isa pang lalaki at kumindat kay Stefan.

“Kidd is right. Nagtatampo pa rin kami kasi hindi n’yo man lang kami in-invite sa kasal n’yo. What a such bad friend you are, Stefan!” kunwaring nagtatampong sabi ng naunang lalaki.

“I told you that our civil wedding was held too hastily. Don’t worry, we’ll be working on our second, more grandiose wedding at invited kayo.” sagot ni Stefan na ikinagulat ni Sophia.

May second wedding pa pala na mangyayari sa kanilang dalawa?

“Ganyan dapat. By the way, I’m Kidd and this is Neo and Sasha. We are Stefan’s friends and business partners.” pagharap ng isang lalaki na Kidd ang pangalan at nakipagkamay ito kay Sophia.

Nahihiyang tinanggap ni Sophia ang kamay ng lalaki. Sumunod na nakipagkamay sa kanya si Neo at ang huli ay si Sasha.

“Ma’am Sophia, naayos ko na po– ay nandito na pala kayo Sir Stefan.” Dumating si Estrelita na hawak ang isang rolyo ng hose at nagulat ito nang makita si Stefan at ang mga kaibigan nito.

“May aasikasuhin lang po kami tungkol sa trabaho. Magdidilig po ba kayo?” tanong ni Stefan sa matanda.

Tumango si Estrelita. “Gusto sanang magdilig ng mga bulaklak at halaman ni Sophia pero kung dito kayo gagawa ng trabaho ay ipagpapaliban na lang-”

“Ayos lang po. Gawin n’yo po ang lahat ng gugustohin ng asawa ko. Huwag kayong mag-alala sa amin. I’ll watch her.” saad ni Stefan. Naghiyawan sina Louie at Kidd sa sinabi nito. Sina Neo at Sasha naman ay nagkatinginan lang.

“Ganoon po ba?” Wala nang nagawa si Estrelita kundi ang ilatag ng maayos ang rolyo ng hose sa grass ground ng garden at ibigay ang hose kay Sophia.

Si Sophia naman ay hiyang-hiya dahil pinapanood siya nila Stefan at ng mga kaibigan nito. Pumuwesto ang mga ito sa isang table sa garden.

Tinuruan siya ni Estrelita kung paano diligan ang mga bulaklak at halaman at dahil nawili si Sophia sa ginagawa ay hindi na niya pinansin si Stefan at ang mga kaibigan nito.

“You’re lucky, dude. It seems that she’s really willing to learn everything about how to be a good wife to you. Nakakainggit.” ani Louie na titig na titig kay Sophia at sa ginagawang pagdidilig nito ng halaman.

Hindi sumagot si Stefan at nakatingin lang rin ito kay Sophia.

“Are you okay, Sasha?” tanong ni Neo sa katabing si Sasha.

“I-I’m okay. Bakit mo naman natanong ’yan?” nakangiti ngunit sa totoo lang ay nasasaktan.

Matagal na siyang may gusto kay Stefan ngunit hindi man lang nito maramdaman ang pagmamahal na ipinapakita at pinaparamdam niya rito. Nang malaman niyang kaagad itong ikinasal sa dating anak-anakan nito ay lubos siyang nasaktan sa nangyari, ngunit ano pa ba ang magagawa niya? Wala dahil sa simula pa lang ay natalo na siya sa puso ni Stefan.

“Sus! Kunwari ka pa. Alam naman namin ang nararamdaman mo para kay Stefan, but as you can see. He loves her.” sabi ni Neo na tiningnan si Sophia na masayang nakikipag-usap kay Estrelita.

“What do you think of that girl? Kaya kaya niyang maging isang mabuting asawa sa kaibigan natin?” tanong ni Sasha.

Natawa si Neo. “She looks nice, pure, and innocent. Si Stefan naman ang nagpalaki sa batang ’yan kaya alam natin na mapapabuti ang kaibigan natin sa kanya.”

Tumango si Sasha at bumuntonghininga. Sa oras talaga na saktan lang ni Sophia si Stefan ay siya ang makakalaban nito: babae sa babae.

Pagkatapos magdilig ni Sophia ay nakahinga siya nang maluwag dahil wala na si Stefan at ang mga kaibigan nito na kanina ay pinapanood ang ginagawa niya. Baka raw pumunta na ang mga ito sa office ng asawa sa loob ng mansyon.

“Ano po ba ang trabaho ni Stefan?” tanong ni Sophia kay Estrelita na natigilan nang sandali sa tanong, pagkaraan ay ngumiti.

“I-Isa siyang CEO sa kompanya. H-Hindi ko alam kung ano’ng klase ang business na mayroon si Stefan pero CEO siya. Ganoon nga, hija.” kinakabahang sagot ng matanda. Nautal pa ito dahil sa nerbiyos.

Nagtataka man kung bakit hindi alam ni Estrelita ang business ng sariling amo ay tumango na lamang si Sophia at inisip na baka confidential ang trabaho ni Stefan kaya hindi ito sinasabi sa mga katulong. Hindi naman siguro iyon illegal.

“Ah, okay po.” saad ni Sophia na ngumiti.

“Halika na’t kumain ka muna ng meryenda. Tikman mo iyong binake nating cake.” Pag-aaya ni Estrelita at hinila na si Sophia papasok sa loob ng mansyon. Wala nang nagawa si Sophia kundi ang sumunod rito.

---

ALI,

Tumatanda

na ako at alam ko na hindi na rin magtatagal ang buhay ko sa

mundong

ito. Simula nang mamatay ang mga magulang mo ay

inaruga

at

itinuring

na rin kita na parang isang anak.

Natutuwa

ako na naging matalik mong kaibigan si Stefan na anak ng matalik na kaibigan ng mga magulang mo.

Gusto ko lang sabihin na

magmahalan

kayo ni Stefan hanggang sa huli bilang isang tunay na magkapatid dahil nakikita ko ang

tibay

ng samahan ninyong dalawa. Kapag nasasaktan siya ay umiiyak ka. Ang akala mo ba ay hindi ko iyon nakikita? Na umiiyak ka sa

sulok

ng iyong kuwarto dahil

naaawa

ka kay Stefan dahil wala na kayong mga magulang na siyang mag-aaruga sa inyo? Ikaw ang

maramdamin

at

iyakin

sa inyong dalawa, baliktad kay Stefan na hindi ko

makitaan

nang kahit na ano’ng

emosyon

, ngunit

nag-aalala

rin at tunay kang mahal bilang isang kapatid.

Alagaan

ninyo ng mabuti ang

sanggol

na si Sophia dahil alam natin na

balang

araw ay baka kunin na siya ng totoo niyang pamilya. Sobra akong

nagagalak

dahil

nag-

ampon

kayo ng

musmos

na sanggol at itinuring na rin na parang isang anak. Nakikita ko kay Stefan ang pagmamahal sa bata, maging pati na rin sa iyo, Alimuhammad.

May nais pa akong sabihin ngunit hindi ko

masabi

sa ngayon. Kung malaman mo man ang katotohanan na iyon ay sana’y mapatawad mo si Stefan. Wala siyang kasalanan at hindi niya

ginusto

ang

nangyaring

iyon, apo.

Dito ko na lamang sa sulat sasabihin kung

gaano

kita

kamahal

bilang isang apo ko. Hindi ko masabi nang harapan dahil

inuusig

ako ng konsensya ko at baka masabi ko ang bagay na iyon dahilan para magalit ka sa akin at

kamuhian

ako.

Mahal na mahal kita, apo. Mahal ko kayo nina Stefan at ang sanggol na si Sophia. Sana sa huli na malaman mo na ang buong

katotohanan

ay maging buo pa rin kayo at

nagsasama

nang masaya at

matiwasay

. Hanggang dito na lamang ang aking sulat.

Nagmamahal, Lola

Remedios

.

-Ajai_Kim

Kabanata 12

“KUYA, kanina pa tayo naglalakad, puwede bang umupo muna tayo saglit para magpahinga?” hinihingal na saad ni Jacille.

“Hindi tayo puwedeng magpahinga, Jacille. Kailangan natin na mahanap kaagad si Sophia. Dito ko na-locate sa Cavite ang cellphone niya at siguradong nandito rin siya.” sabi naman ni Dominic habang hawak ang cellphone nito at nililibot ang daan ng Cavite.

Napailing si Jacille at kahit pagod na pagod dahil kaninang umaga pa nila nilalakad ang siyudad ng Cavite ay pinagbigyan na lamang niya ang kapatid na sabik na sabik na makita at makasama si Sophia.

Ipinapakita nila sa mga residente ng Cavite ang larawan ni Sophia at tinatanong kung nakita ba nila ang babae, ngunit puro pag-iling at pagtanggi lang ang kanilang natatanggap.

Nang makaramdam nang pagod at gutom si Dominic, sa wakas ay nagyaya na rin itong magpahinga at kumain sila. Napili nilang kumain sa isang karinderya na malapit lang sa huling pinagtanungan nila kung nakita ba nila si Sophia.

Kung may sariling search operation si Andres at ang pamilya ni Sophia ay mayroon rin silang magkapatid. Pursigido na makita ni Dominic ang dalaga at mas inuudyok pa ito ng inang si Tess na botong-boto na magkatuluyan ang dalawa. Hindi na lamang nagsasalita si Jacille dahil gusto rin niyang makatulong para mahanap ang matalik na kaibigan.

Pagkaupo nila sa dining table ng karinderya ay si Dominic na ang umorder ng kakainin nila. Naghintay muna si Jacille sa kanilang table at inaliw ang sarili sa pagtingin sa hawak na cellphone.

“Well, well, well… nandito pala ang babae ng kabit ng asawa ko,”

Natigilan si Jacille sa narinig at umangat ang tingin sa lalaking nasa harapan na niya.

Walang iba kundi si Louie Salazar. Ang lalaking asawa ng kabit ng manliligaw niyang si Freddie. Stepbrother nito si Freddie.

“Bakit, sa’yo ba ang buong Cavite? Kung nandito nga ako ay ano naman ’yon sa’yo?” masungit na untag ni Jacille sa lalaki.

Natawa si Louie. “May sinabi ba akong masama na nandito ka sa teritoryo ko?”

Nagngitngit ang mga ngipin ni Jacille dahil sa lalaking kausap. Hindi talaga niya gusto ang tabas at tabil ng dila nito. Nayayabangan din siya rito at napapangitan kahit na ang totoo ay guwapo naman talaga ito at artistahin.

“Teritoryo mo ang Cavite? Okay ka lang?” Tumawa ng sarkastiko si Jacille.

Tumaas ang kilay ni Louie at magsasalita pa sana nang dumating na si Dominic dala ang tray ng pagkain na inorder nito para sa kanila ni Jacille.

Kumunot ang noo nito nang makita si Louie bago ilapag ang tray ng pagkain sa lamesa.

“Sino siya?” tanong ni Dominic na binalingan si Jacille.

“A-Ah… kakilala ko lang, kuya.” sagot ni Jacille na nautal pa.

Ngumisi si Louie sa sinabi ng babae pero natigilan rin ito kaagad dahil sa sunod na sinabi ni Dominic.

“Ang akala ko ay makakatulong siya para mahanap natin si Sophia.” dismayadong saad nito.

’Sophia? Sino’ng Sophia ang

tinutukoy

at hinahanap nila?’ Natanong ni Louie sa kaniyang isipan.

“Wala siyang alam, kuya dahil kakilala ko lang siya. Kumain na nga tayo dahil kanina pa ’ko gutom na gutom!” saad ni Jacille at iwinasiwas ang kamay upang paalisin siya.

Nagtataka man ay umalis na si Louie sa loob ng karinderya dala ang mga ulam at kanin na binili nito para sa security guards sa mansyon ni Stefan.

Hindi kaya si Sophia na asawa ni Stefan ang tinutukoy ng magkapatid? Hinahanap rin ito ng fiancé na si Andres Garcia at ang pamilya Walsh kaya posibleng si Sophia Stefan ang hinahanap ng mga ito.

Papasok na sana sa loob ng kotse niya si Louie nang muli niyang tinanaw ng tingin ang babaeng niligawan ni Freddie. Si Freddie ang stepbrother at kabit ng asawa niya na lubos niyang kinasusuklaman. Maganda at disente naman itong si Jacille ngunit bakit kumabit pa ang stepbrother niyang si Freddie sa asawa niyang si Lianna?

Hindi naman kasalanan ni Jacille na niligawan siya ni Freddie pero hindi niya maintindihan kung bakit naiinis at nagagalit siya kaya niya ito inaasar sa tuwing nakikita ito.

Bumuntonghininga siya, inilagay ang mga dalang pagkain sa front seat ng kaniyang kotse at muling pumasok sa loob ng karinderya. Hindi niya alam kung bakit bumalik pa siya pero nang marinig ang pangalan ni Sophia na sinambit ng kapatid ni Jacille ay nakuryoso siya.

“Who’s Sophia you were talking about?” tanong ni Louie na binalikan ang table ng magkapatid.

Nagulat ang mga ito sa pagsulpot niya.

“Si Sophia Stefan Walsh. Kilala mo ba siya o nakita mo ba na nandito siya?” tanong ni Dominic at hindi na nahiya pa. Umaasang may alam ang lalaking kakilala ni Jacille kung nasaan ang babaeng minamahal.

Totoo nga ang hinala ni Louie, kilala ni Jacille at ng kapatid nitong lalaki si Sophia. Hinahanap nila ang asawa ni Stefan.

Tumango si Louie na ikinagulat lalo ng dalawa.

“Kung gano’n ay nasaan si Sophia? Ilang linggo na namin siyang hinahanap at dito sa Cavite namin nalocate ang IP address ng cellphone niya kaya dito namin siya hinahanap,” malungkot at umaasang tanong ni Dominic at doon ay nahalata na kaagad ni Louie na may nararamdaman ito para kay Sophia. Lalaki siya at alam niya kung paano magkagusto ang isang lalaki sa babae.

“Kaano-ano n’yo ba si Sophia?” tanong ni Louie at umupo sa bakanteng upuan mula sa pang-apatan na dining table ng magkapatid.

“Kaibigan namin si Sophia, best friend niya ’ko.” sagot ni Jacille na nahihiya.

Tumango si Louie at napailing. Sila siguro ang tinutukoy ni Stefan na mga kababata at kapitbahay nila ni Sophia sa Maynila, at hindi niya alam na si Jacille ang batang babae na nag-iisang kaibigan ni Sophia. Ang liit nga naman ng mundo!

“She’s with us.” sagot niya.

“T-Talaga? Pero bakit mo kilala si Sophia?” gulat na tanong ni Dominic.

“I’m one of Stefan’s friend and business partner. Kilala n’yo naman siguro si Stefan Giovinco, and yes… binawi niya si Sophia mula sa pamilyang Walsh at mag-asawa na sila ngayon.”

“Ano?” sabay na sabi ng magkapatid at napalakas ang boses ng mga ito kaya tumingin sa kanila ang mga customer ng karinderya. Kaagad namang nagpaumanhin si Jacille sa mga customer dahil sa eksenang nagawa.

“M-Mag-asawa? Pero paano at bakit?” hindi makapaniwalang tanong ni Dominic.

“Just follow me and you’ll find the answer, pero bago ’yon ay ubusin n’yo muna ’yang kinakain n’yo.” sabi ni Louie.

Kaya minadali na nina Jacille at Dominic ang pag-ubos ng inorder nilang pagkain at wala pang sampong minuto ay natapos na sila. Sumama sila kay Louie at pumasok sa loob ng kotse nito. Kahit hindi nila kilala iyong tao ay desperado na talaga silang mahanap at makita si Sophia. Mukha naman kasing nagsasabi ito ng totoo dahil maging pati si Stefan ay kilala rin ng lalaki.

“Kuya, inumin mo muna ’to,” ani Jacille at inilabas mula sa loob ng dalang bag ang anti-depressant pill na gamot ni Dominic. Nanginginig ang mga kamay ng kapatid niya at isa ito sa sintomas ng sakit nito.

Ininom ito kaagad ni Dominic at sinunod ang bottled water na inabot ni Jacille na galing rin sa loob ng bag nito. Nakita iyon ni Louie na nakatingin mula sa side mirror ng sasakyan bago ito pinaandar.

Hindi naman kalayuan ang lokasyon ng karinderya sa lokasyon ng mansyon ni Stefan kaya nakarating din sila kaagad. Pagkalabas sa loob ng sasakyan ni Louie ay namangha sina Jacille at Dominic sa lawak at laki ng mansyon. Si Louie naman ay inabot sa isang security guard ang mga binili niyang pagkain para sa mga ito. Nagpasalamat at sumadalo naman ang guard sa kanya.

“Papaanong yumaman nang ganito si Kuya Stefan?” tanong ni Jacille sa lalaking nasa tabi niya. Kahit naiinis pa rin siya kay Louie ay isinantabi niya muna ito.

“Sipag, tiyaga, at konting illegal business lang.” nakangising sagot ni Louie na sinamaan ng tingin ni Jacille.

“Ha-Ha-Ha. You’re so funny!” sarkastikong saad ni Jacille. Pinandilatan naman ito ng mata ni Dominic para patigilin na.

Hindi na nagsalita si Louie dahil totoo naman ang sinabi niya.

Pumasok na silang tatlo sa loob ng mansyon. Kaagad silang sinalubong ng mga nakahilerang bodyguards at maid.

“Si Sophia?” tanong ni Louie sa Mayordoma na si Estrelita.

“Nasa sala po at tinuturuan ni Mona na maggantsilyo.” sabi ni Estrelita at tiningnan sina Jacille at Dominic na nasa likod ni Louie.

“By the way, these two are Sophia’s friend. Stefan knows them too.” pagpapakilala ni Louie sa dalawa.

“Ako po pala si Jacille at ito po ang Kuya Dominic ko. Mga kababata at kaibigan po kami ni Sophia.” magalang na pakilala ni Jacille sa matandang Mayordoma, itinuro si Dominic na nililibot ng tingin ang buong mansyon.

Nagkatinginan muna sina Louie at Estrelita bago ito ngumiti at nagpakilala rin. “Ako naman si Estrelita at Mayordoma ako ng mansyon ni Stefan. Halika’t pumunta na tayo sa sala dahil nandoon si Sophia.”

Tumango ang magkapatid hanggang sa sinundan nila si Estrelita kasama si Louie. Pagkarating nila sa sala ay naabutan nila si Sophia na masayang nakikipag-usap kay Mona habang tinuturuan itong maggantsilyo.

Hindi mapigilan ni Dominic na mangilid ang mga luha nang makita ang kababata at kaniyang minamahal.

Nang mapansin sila ni Sophia ay nanlaki ang mga mata nito nang makita sila at tumayo mula sa pagkakaupo sa sofa.

“Jacille? Dominic?” sambit ni Sophia.

Biglang lumapit sa kanya si Dominic at niyakap siya nito nang mahigpit. “Sophia, namiss kita nang sobra. Para na akong mamamatay sa sobrang sakit dahil nawala ka na lang bigla at hindi ka na namin nakita…” madamdaming sabi ni Dominic na ikinangiwi ng batang katulong na si Mona.

Lumapit ito sa puwesto nina Louie at Estrelita. “Sino ba ’yan? Kung makayakap kay Sophia ay akala mo naman siya ang asawa– aray naman, tita! Ang sakit ha?!” pagdaing ni Mona nang bigla siyang kurutin sa singit ni Estrelita at inginuso si Jacille na naluluha rin habang nakatingin kina Sophia at Dominic.

“Tumahimik ka, Mona at baka marinig ka ng kapatid!” Suway niya sa katulong.

Ngumuso na lang si Mona at pinanliitan ng mga mata si Dominic na hindi pa rin binibitawan sa pagkakayakap si Sophia.

“Iba ang pakiramdam ko sa lalaking ’yan, tita. At alam mo naman na ang lahat ng pakiramdam at mga hula ko ay palaging nagkakatotoo?” saad ni Mona kay Estrelita.

“Hay, nako! Ayan ka na naman, Mona. Samahan mo muna ako sa kusina at ipaghanda natin si Sophia at ang mga kaibigan niya ng meryenda.” sabi ni Estrelita at hinila na si Mona papunta sa ksuina.

Si Louie naman na narinig ang pag-uusap ng dalawa ay tumingin kay Jacille at saka ito umiling.

-Ajai_Kim

Kabanata 13

HABANG kumakain ng meryenda ay sunod-sunod ang pagsulyap nina Jacille at Dominic kay Sophia. Natutuwa sila nang muling makita ang kaibigan ngunit marami silang mga katanungan rito, kabilang na kung bakit nagpakasal ito sa ama-amahan na si Stefan. Hindi nila alam kung paanong nangyari iyon. Parang isang tunay na anak na ang tingin ni Stefan kay Sophia.

“Kung may gusto kayong itanong sa akin ay itanong n’yo na.” pag-imik ni Sophia na ibinaba sa lamesa ang iniinom na orange juice at nginitian ang dalawang magkapatid.

Bumuntonghininga si Jacille bago magsalita. “Patuloy ka pa ring pinaghahanap ni Andres at ng pamilya mo, Sophia. Sinugod pa kami ng baliw na Andres na ’yon sa bahay dahil ang akala niya ay tinatago ka namin. Nahanap ka namin dito sa Cavite dahil nalocate ni kuya ang IP address sa GPS ng cellphone mo. Nahanap ka nga namin pero ikinasal ka na pala kay Kuya Stefan?” mahabang litanya ng dalaga. Napahawak pa ito sa noo na parang sumasakit na.

“Sorry kung hindi n’yo na ako ma-contact dahil tinapon ko na ’yong cellphone ko sa daan para hindi na ako ma-contact nila Andres at nina Mom at Dad. Noong tumakas ako sa kasal namin ni Andres ay nakita ako ni Stefan sa gilid ng daan. Umuulan no’n at pagkatapos ay bigla niya na lang akong pinakasalan sa huwes. Saksi si Migos sa kasalang nangyari sa amin.” ani Sophia na ikinagulat nina Jacille at Dominic.

“Si Migos? Kasama mo rin si Migos?” gulat na tanong ni Jacille.

Tumango si Sophia. “Nung binugbog ni Andres si Migos ay si Stefan ang nagpa-ospital at tumulong sa kanya. Nagtatago ngayon si Migos dahil kapag nalaman ni Andres na buhay pa siya ay baka patayin siya. Alam din ng mga magulang ni Migos ang ginagawa niya.”

Napatango at naliwanagan na rin si Jacille. “Kung sa bagay. Sinalo na ni Andres ang lahat ng kasamaan sa mundo. Nag-eskandalo pa siya sa bahay namin at pinagbantaan kami na kung tinatago ka raw namin ay papatayin niya kami. Wala na sa tamang pag-iisip ang lalaking ’yon!”

Naawa naman si Sophia para sa mga kaibigan. Pati ang mga ito ay dinadamay ni Andres nang dahil sa kanya. Maling-mali ang pagkakakilala niya sa binata, nilinlang siya nito na noong una ay mabuti naman lahat ang ipinapakita.

“I’m so sorry about that, Jacille. Haharapin ko rin si Andres, maging pati na sina Mom at Dad pero hindi pa ako handa sa ngayon.” malungkot niyang sabi.

“Ayos lang ’yon, Sophia. At kung kasal na kayo ni Kuya Stefan ay wala na kaming magagawa pa. Mas mabuting na sigurong nagpakasal kayo para-”

“Mas mabuti? Jacille, pinakasalan niya si Sophia nang biglaan at wala tayong kaalam-alam! Itinali niya si Sophia na marami pang pangarap sa buhay. Ano ba ang pinagkaiba niya kay Andres? Pareho silang makasarili!” pagsabat ni Dominic sa sinasabi ng kapatid.

Rumolyo ang mga mata ni Mona dahil sa inis kay Dominic.

Hindi nakapagsalita si Sophia at kinagat na lang ang pang-ibabang labi. Si Jacille naman ay natahimik.

“Watch your words! Wala kang alam.” saad ni Louie at dinuro nito si Dominic.

“Walang alam? Alam ko ang ginagawa ng Stefan na ’yan! Pagkatapos niyang hindi magpakita nang ilang taon kay Sophia ay bigla na lang siyang susulpot at pinakasalan pa talaga niya ang anak niya?!” Natawa ng sarkastiko si Dominic. Pilit namang inaawat ni Jacille ang kapatid dahil baka atakihin na naman ito ng asthma.

“Well, Sophia loves the idea that she’s married to my friend, so there’s no need for you to rant and speak up for her because it’s useless.” Ngumisi si Louie na biglang nagpatahimik kay Dominic.

Mas lumawak ang ngisi ni Louie dahil kanina pa niya nahahalata ang Dominic na ito.

Natahimik silang lahat nang biglang pumasok sa loob ng mansyon si Stefan kasama si Migos at ang ilang mga bodyguards. Nakatim na suit ang mga ito. Si Stefan ay napatingin kina Jacille at Dominic, samantalang si Migos ay nagulat nang makita ang mga ito.

Nanlaki ang mga mata ni Jacille nang makita sina Stefan at Migos habang si Dominic ay sumama ang tingin.

“Bro!” pagsalubong ni Louie sa kaibigan at tinapik ang balikat nito. Tinanguan ito ni Stefan at muling binalik ang tingin sa magkakapatid.

Lumapit ito kay Sophia na napatayo mula sa pagkakaupo sa sofa at hinalikan ang noo na ikinabigla nito. “How’s your day?” tanong ni Stefan.

“A-Ah… it’s fine.” sagot ni Sophia at kinabahan dahil pakiramdam niya ay maririnig ni Stefan ang malakas na pagtibok ng puso niya.

“Kuya Stefan,” usal ni Jacille kaya tumingin ang lalaki sa kanya.

“Kumusta kayo, Jacille at Dominic?” tanong ni Stefan.

“Okay lang naman po kami, kuya. Ang yaman n’yo na po pala! Sobrang laki at lawak ng mansyon n’yo tapos mag-asawa na kayo ni Sophia. Hindi n’yo man lang kami in-invite sa civil wedding n’yo. Sayang naman!” natutuwa ngunit sarkastiko na saad ni Jacille.

“Our wedding was rushed, and I will be marrying Sophia for the second time in a grand ceremony. Huwag kayong mag-alala dahil invited kayo doon.” sagot ni Stefan.

Napangisi si Louie sa sinabi ng kaibigan, maging pati na rin ang kanina pang nakikinig na si Mona, samantalang si Dominic ay mas lalo lang sumama ang tingin.

“Aba’y dapat lang dahil best friend ako ni Sophia at hindi ako puwedeng mawala sa mga ganyang importanteng bagay. Kung anuman ang dahilan kung bakit mo siya pinakasalan agad ay wala na akong magagawa dahil mukhang bet na bet naman ni Sophia ang nangyari.” sabi ni Jacille at pabirong inirapan si Sophia na umiwas lang ng tingin.

“Thank you, Jacille. I will do everything to protect her from any harm. As a husband, it’s my responsibility to take care of her and provide her with everything she wants.” sagot ni Stefan.

“Mabuti naman.” sagot ni Jacille na may pagkamangha dahil nag-e-english spokening dollars na ang dating kapitbahay lang nila.

Sandaling nagpaalam si Stefan kina Sophia para pumunta muna sa office nito sa mansyon. Hindi niya namalayan na sinundan pala siya ni Dominic nang akmang papasok na siya sa loob ng office.

“Mag-usap nga tayo,” Pagpigil sa kanya ni Dominic at hinawakan siya nito sa braso.

“Ano’ng pag-uusapan natin?” tanong ni Stefan sa kaharap.

“Bakit mo pinakasalan si Sophia? May binabalak ka bang masama sa kanya? Bigla ka na lang kasing nagpakita tapos kasal na pala kayo?” tanong ni Dominic. Halata ang galit at pagkainis nito.

“I have no intention of harming her. I married her because that’s what I wanted.” kalmadong sagot ni Stefan na inilingan ni Dominic.

“Mas mahirap pa tayo sa daga noon, Kuya Stefan. Bigla ka na lang lumitaw, yumaman, at pinakasalan ang itinuring mong anak. Hindi ka naman yayaman nang ganito kung hindi ka gumawa ng ilegal, hindi ba? Sabihin mo nga sa akin, ano ’yang trabaho mo at bakit nagkaroon ka nang ganito kalaki at kalawak na mansyon? At ano ang motibo mo kung bakit mo pinakasalan si Sophia?” nagdududang tanong ni Dominic.

Huminga nang malalim si Stefan at tinitigan si Dominic. “Yes, I’ve been involved in some illegal activities, which is why I’ve become richer over the past nine years. However, I did this to protect Sophia, meet all her needs, and secure her future–”

“Ipambubuhay mo sa kanya ang pera na galing sa ilegal mong gawain? Alam mo, noon pa lang ay humahanga na ako sa’yo, Kuya Stefan dahil nakita ko lahat ang hirap at sakripisyo na ginawa mo para lang buhayin si Sophia, pero ngayon? Yumaman ka nga pero naging masamang tao ka naman. Sa tingin mo ba ay mamahalin ka ni Sophia kung malaman niya na ilegal ’yang trabaho mo?” sabi ni Dominic na nakipaglabanan ng tingin kay Stefan.

Natahimik si Stefan at iniyuko ang ulo. Nakikita niya na ang posibilidad na mas lalo pa siyang kamuhian ni Sophia sa oras na malaman nito na isa siya sa pinakakinatatakutan na Mafia boss sa kanilang underground organization.

Masama at ilegal ang trabaho niya pero kung hindi siya gagamit ng dahas at mabilis na paraan ay paano niya mapoprotektahan si Sophia sa mundo nitong magulo at puno ng problema? Paano niya ito mapoprotektahan mula sa dati niyang kaibigang si Ali, kay Andres at sa mismong mga magulang nito?

Muli niyang naalala ang hirap at sakripisyo niya para lang mabuhay at mabigyan ng magandang kinabukasan si Sophia. Kung anu-ano nang trabaho ang pinasok niya noon maitaguyod lang ang pag-aaral nito. Hindi na baleng hindi siya makakain nang tatlong beses sa isang araw o kung mag-overtime man siya sa pagtatrabaho, ang mahalaga ay nakakakain ng sapat si Sophia at araw-araw na pumapasok.

Magulo, madumi, at marahas ang mundong ginagalawan nila. Walang easy money sa isang katulad niya dahil hindi siya nakapagtapos ng pag-aaral at hirap na makakuha ng disente at stable na trabaho.

Noong nakalaya siya mula sa pagkakakulong nang dahil sa ginawa niya kay Ali ay nakilala niya si Louie at ang ama nito. Sangkot sa illegal business ang organisasyon ng mga ito. Nagpupuslit ng mga ilegal na armas ang business ng mag-ama. Ang nasa isip niya lang noon ay kailangan niyang magpayaman upang mabawi niya si Sophia mula sa pamilya nito, at maghiganti sa ginawa ni Ali sa pinakamamahal niyang anak.

Lahat ng daan ay susuungin niya para lamang kay Sophia. Ito na lang ang tanging kayamanan na mayroon siya. At ang lahat ng mananakit at hahawak rito ay walang pag-aalinlangan niyang pahihirapan at papatayin.

“Tatay Stefan, sana hanggang sa

pagtanda

natin ay magkasama pa rin tayo. Magtatapos po ako nang pag-

aaral

at bibigyan ko kayo ng malaking mansyon para doon na po tayo tumira.“

“Hindi, Sophia. Gagawin ni Tatay ang lahat para mabigyan ka nang magandang kinabukasan.

Itataguyod

kita at ako ang

magbibigay

ng mansyon para sa ating dalawa.

Magsisikap

at

didiskarte

ako para yumaman tayo.“

“Edi gano’n rin po ang gagawin ko para mas

bumilis

ang

pagyaman

natin. Magtatapos ako ng pag-

aaral

at maghahanap ng magandang trabaho, habang ikaw naman po ay magsisikap at didiskarte.“

“Ayaw mo talagang

magpatalo

, ano? Kung ’yan ang gusto mo ay

pagbibigyan

kita.“

“Sa hirap at

ginhawa

ay magkasama pa rin tayo, Tatay Stefan at walang

makakapaghiwalay

sa ating dalawa Sabay tayong magsisikap at yayaman para magkaroon ng malaking mansyon.“

May kung ano’ng sumipa sa dibdib ni Stefan nang maalala ang dating pag-uusap nila ni Sophia noong bata pa lamang ito. Huminga siya ulit nang malalim at hinarap si Dominic.

“Nakahanda na ako para doon, Dominic. Pero ginagawa ko lang ang lahat ng ito para kay Sophia. Lahat ay gagawin ko para sa kanya, mabuti o masama man ang pamamaraan ko, dahil sa mga katulad nating mahihirap ay hindi patas ang mundo.” seryosong sabi ni Stefan.

Hindi nakapagsalita si Dominic. Tumalikod na si Stefan at papasok na sana sa office niya nang biglang magsalita ulit si Dominic.

“Mahal na mahal ko si Sophia. Ibigay mo na lang siya sa akin, Kuya Stefan…”

Natigilan si Stefan, pagkaraan ay nagsalita rin.

“Hindi isang bagay ang anak ko para ibigay na lamang sa kung sino-sino.” aniya at tuluyan nang pumasok sa loob ng office at isinara ang pintuan.

Si Dominic ay napakuyom ang mga kamao at masama ang tingin sa pintuan ng office ni Stefan.

-Ajai_Kim

Kabanata 14

NAGTATAKA si Sophia kung bakit hanggang ngayon ay hindi pa rin lumalabas si Stefan sa loob ng office nito. Nakapagdinner na silang lahat kasama sina Jacille at Dominic pero nagbilin si Stefan sa katulong na si Mona na mamaya na raw ito kakain.

Alas-diyes na ng gabi ngunit hindi pa rin bumababa si Stefan mula sa office upang kumain. Nag-aalala na siya rito dahil noong bata pa lamang siya ay ito palagi ang nagpapaalala sa kanya na huwag magpalipas ng gutom dahil masama ito sa kalusugan. Ito rin naman pala ang magpapasaway at hindi sinusunod ang bilin noon.

Nagdesisyon si Sophia na puntahan si Stefan sa office nito. Kumatok siya ng dalawang beses sa pintuan at kaagad rin siyang pinagbuksan.

Tumambad sa kanya si Stefan na suot ang hapit na itim na t-shirt at may eyeglasses na suot. Nilingon niya ang nasa likod nito at nakabukas doon ang laptop at computer.

Para siyang nanghihina sa klase ng tingin nito sa kanya. Mariin iyon at malalim. Nagpakawala siya ng buntong-hininga bago magsalita.

“It’s already 10 in the evening at hindi ka pa kumakain. B-Baka magka-ulcer ka nang dahil sa pagpapalipas mo ng hapunan.” aniya at hindi makatingin nang diretso.

“May mga tinatapos pa ’ko. Kakain din ako mamaya.” sagot ni Stefan at niluwagan nito ang pintuan ng office upang papasukin siya sa loob.

Pumasok si Sophia at namangha siya sa laki nito, malinis din at puro puti at itim lang ang nakikita niyang motif ng office. Bagay na bagay iyon sa seryoso at misteryosong si Stefan.

“Bakit hindi ka na lang nagpadala kay Mona ng pagkain dito kung gano’n?” tanong niya at humalukipkip.

“Nakalimutan ko na rin dahil sa sobrang pagkaabala ako. Don’t worry about me.” sabi ni Stefan at inayos ang suot na eyeglasses.

Pinigilan ni Sophia na huwag masyadong amuyin si Stefan. Hindi niya alam kung ano ang klase ng pabango na gamit nito ngunit nanunuot iyon sa ilong niya. Idagdag pang nakikita ang laki ng muscles at mga tattoo nito sa braso, maging pati na rin ang abs dahil sa hapit na t-shirt. Nakatali ang kulot at itim na mahabang buhok nito at mukhang isang modelo na lumabas sa isang magazine.

Wala talaga siyang makitang pangit na katangian noon pa man kay Stefan. Lahat nang gugustohin ng isang babae sa isang lalaki ay nandito na. Kahit ang mga guro niya noong elementarya pa lamang siya ay may crush sa tatay niya.

Umiling si Sophia. “Let’s go downstairs, and you need to eat. Just pause your work and continue it later after you eat.” saad niya at hinila na si Stefan mula sa loob ng office.

May naramdaman siyang kuryente na bumalot sa buong katawan niya nang hawakan ang kamay nito pero pinigilan niya ang nararamdaman at pumikit nang mariin.

Nang nasa dining area na sila ay siya na mismo ang nag-asikaso ng kakainin ni Stefan. Ininit niya sa oven ang mga natirang pagkain kaninang dinner. Habang hinahanda niya ang mga pagkain ni Stefan ay ramdam niyang nakatingin lang ito sa kanya.

Sobrang lakas ng kabog ng dibdib niya. Si Stefan ang tanging lalaking nakakagawa ng mga bagay na ito sa pakiramdam niya. Alam niya naman ang kasagutan kung bakit; dahil mahal niya ito.

“Kumain ka na,” saad ni Sophia matapos ilagay ang kanin at mga ulam na ininit niya, at isang pitsel ng tubig sa lamesa.

“Hindi ka kakain? Samahan mo ’ko,” sabi ni Stefan na nagsimula nang magsandok ng kanin at ulam sa plato nito.

“Hindi pa ’ko gutom.” sagot ni Sophia at umupo na lang sa upuang katapat ni Stefan.

Tumango si Stefan at nag-umpisa nang kumain. Habang kumakain ito ay nakamasid lang si Sophia at tila bumubuo ng mga katanungan sa isipan kung ano nga ba ang mga nangyari noon kay Stefan simula nang makulong at makalaya ito sa kulungan.

Gusto niyang magtanong pero pinipigilan niya ang sarili. Pakiramdam niya ay baka maiyak at mag-breakdown lang siya sa oras na magkuwento ito nang mga nangyari noon.

“How are Jacille and Dominic? Are they comfortable in the guest room?” tanong ni Stefan at tiningnan siya.

Napakurap si Sophia mula sa malalim na pag-iisip bago tumango. “Yeah. Nanonood pa sila ng TV. Mamaya ay babalikan ko sila dahil doon ako matutulog sa guestroom kasama sila.”

Natigilan sa pagkain si Stefan. “I won’t allow that. If Jacille was the only one in the guest room with you, it’s fine. But since Dominic is also there, as a guy, Sophia, it’s not appropriate.” seryoso nitong sabi.

“Why? Kaibigan ko naman si Dominic at matagal na natin siyang kilala. Kahit kailan ay hindi pa naman siya gumawa ng masama–”

“Kahit na. Kapag sinabi kong hindi, hindi. Remember that I am now your husband, and there may be times when you need to respect my decisions.” Gumamit na ng madiing tono si Stefan kaya hindi na nakapalag si Sophia. Alam niyang hindi na matitibag ang pasya nito sa oras na magsalita ito nang ganito.

Nang matapos kumain si Stefan ay ito na ang nagligpit ng pinagkainan. Nakakunot ang noo nito at mukhang nabadtrip dahil sa sinabi niya.

“Uuwi na rin bukas sila Jacille at Dominic sa Maynila. Wala silang sasabihin kina Mom at Dad na nandito ako sa Cavite kasama mo at… kasal na tayo.” ani Sophia.

Abala sa pag-inom ng tubig si Stefan nang tumango ito. Pagkatapos uminom ay nagpunta ito sa kusina para magsipilyo, nang matapos ay lumapit ito sa kanya at hinalikan ang pisngi niya.

“I’ll go upstairs and continue finishing my work. Matulog ka na. Good night, Sophia.” sabi nito at pagkatapos ay umakyat na papunta sa office nito sa itaas ng mansyon.

Naiwan si Sophia na tulala at napahawak sa pisngi niyang hinalikan ni Stefan. Hindi niya napigilang mapangiti at nagtata-talon na para bang nanalo sa lotto.

Kinilig siya sa ginawa nito.

---

MAAGANG nagising si Sophia kinabukasan para gumawa ng pancake. Katulong niya sa paggawa ang katulong na si Mona. May mga naluto siyang pancakes na nasunog pero matapos nang ilang beses niyang pag-attempt na magluto ng perfect pancake, sa wakas ay nakuha na rin niya ang tamang pagluluto nito.

“Mabilis ka naman matuto, Ma’am Sophia. Masarap din itong niluto mong pancake.” sabi ni Mona matapos tikman ang pang-apat na pancake na niluto niya. Nilagyan rin ito ng honey syrup at butter.

“Sus, naka-4th attempt nga ako. Dapat nga dalawang try lang ay nakuha ko na agad ang pagluluto ng perfect pancakes. Sayang naman ’tong mga nasunog ko.” ani Sophia at napanguso habang tinitingnan ang mga nasunog niyang pancakes sa isang bowl.

“Hindi ’yan masasayang dahil ipapakain ko ’yan sa aso ng security guard natin. Sa buhay ay may trial and error talaga, Ma’am, at nakakatuwa na ginagawa mo ang lahat ng ito para kay Sir Stefan.” nakangiting saad ni Mona dahilan para mamula si Sophia.

“Gising ka na pala. Good morning, Sophia!”

Napalingon si Sophia at Mona sa kakapasok lang sa kusina na si Dominic. Nakangiti ito at labas na labas ang mga dimples sa pisngi.

Nawala ang ngiti ni Mona pagkakita sa binata at nagpaalam nang aalis muna para maglinis ng kotse ni Stefan.

Nang makaalis si Mona ay tumabi sa kanya si Dominic at tiningnan ang mga niluto niyang pancakes na nasa kitchen aisle.

“Good morning din. Gising na ba si Jacille? Let’s eat breakfast.” tanong ni Sophia.

“Napasarap ang tulog no’n kaya hindi pa nagigising. Mas okay nga ’yon dahil tayong dalawa lang ang nandito.” sabi ni Dominic at hinawakan siya sa balikat.

Alangan na tumango si Sophia hanggang sa inilagay niya sa lamesa ng kusina ang mga nilutong pancakes at pinaupo si Dominic sa kitchen dining table. Nagtimpla rin siya ng kape para sa kanilang dalawa.

Siya lang ba ang nakakaramdam na parang may nagbago kay Dominic? Para na niya itong nakatatandang kapatid at mabait ito sa kanya simula pagkabata pa lamang niya, pero hindi niya maintindihan kung bakit ngayon lang siya nagkaroon ng doubt sa lalaki, lalo na sa mga ikinikilos at pananalita nito.

Siguro nga ay napaparanoid lang siya dahil sa ginawa ni Andres na noong una ay nagbabait-baitan lang pero sa huli ay lumabas din ang tunay na kulay.

“Let’s eat?” paanyaya ni Sophia.

Ngumiti si Dominic at pagkatapos ay kumain na sila. Marami naman siyang nalutong pancakes kaya magtitira na lang sila para kay Jacille na tulog pa rin hanggang ngayon.

Pagkatapos nilang kumain ay dumiretso sila sa entertainment room. Gusto raw manood ni Dominic ng movie kasama siya. At dahil uuwi na rin ito mamaya sa Maynila kasama ang kapatid ay pinagbigyan na lang niya. Hindi ito ginagawa sa kanya ni Dominic noon, kung manonood man sila ng movie ay palaging kasama si Jacille at ito rin ang nag-aaya. Naninibago talaga siya.

Pumili nang kahit ano’ng action movie si Sophia sa Netflix dahil utos iyon ni Dominic. Nang makapamili ay tumabi siya sa binata na nakatutok ang mga mata sa screen ng TV.

Nang nag-uumpisa nang umere ang palabas ay naramdaman niya ang paglagay ng isang braso ni Dominic sa balikat niya. Nagulat siya sa ginawa nito, habang ito naman ay nakatingin pa rin sa pinapanood nila.

“Namiss kita nang sobra, Sophia. Sana ay noon ko pa ginawa ’to para lang makasama kita.” ani Dominic.

Mukhang alam na ni Sophia kung bakit. At tama ang hinala niya noon.

Ang isang kamay ni Dominic ay napunta sa kaliwang kamay niya at hinawakan ito. “Ang sakit na ikinasal ka na at kay Kuya Stefan pa. Ang akala ko nga noon ay kay Migos o Andres ka mapupunta pero nagkakamali pala ako,” Natawa si Dominic at hinawakan ang baba niya para matingnan siya nang maigi.

Sobrang lapit na ng mga mukha nila at kaunti na lang ay mahahalikan na siya nito.

“Mahal kita, Sophia…”

Guwapong lalaki si Dominic, wala rin halos maipipintas sa kaanyuan nito, pero hindi niya kayang ibalik ang nararamdaman nito para sa kanya, dahil kahit ano’ng gawin niya ay kay Stefan lang tumitibok ang puso niya.

“D-Dominic–” angil ni Sophia at laking gulat niya nang niyakap siya ni Dominic at hinalikan sa labi. Kinabig siya nito at hinawakan ang leeg upang mas lalo siyang mahalikan.

Hindi siya nakagalaw sa ginawa nito dahil sa sobrang pagkabigla. Napaawang ang kaniyang bibig at iyon ang naging tsansa ni Dominic para ipasok ang dila nito sa loob ng bibig ni Sophia.

“Hmmph!” ungol ni Sophia nang matauhan kaagad at tinutulak ang dibdib ni Dominic upang maghiwalay sila, ngunit ayaw siya nitong pakawalan at mas lalong nilaliman ang paghalik sa kanya.

Nang makarinig sila ng yabag ng sapatos at takong na papalapit sa kanila ay natigil sa paghalik si Dominic, at patay malisya na inayos ang buhok at ang sarili. Si Sophia naman na nanginginig sa nangyari ay inayos ang nagulong buhok at pinunasan ang luhang kumawala na pala mula sa mga mata niya.

Tinaasan sila ng kilay ni Sasha nang makita sila. Nasa likod nito ang isa pang kaibigan ni Stefan na si Neo na nagdududang nakatingin sa kanila ni Dominic.

“Where’s Stefan?” tanong ni Sasha kay Sophia. Nagpalipat-lipat ang tingin sa kanila ni Dominic na muling humarap sa screen ng TV. Nagpatay-malisya na para bang walang ginawang kawalanghiyaan.

“A-Ah, nasa office o kuwarto niya siguro.” sagot ni Sophia na kinakabahan.

Tinitigan muna siya ni Sasha nang ilang segundo bago ito tumango at pagkatapos ay umakyat na sa hagdanan kung saan naroon ang kuwarto o office ni Stefan.

Si Neo naman ay pinagkrus ang mga braso at ngumisi kina Sophia at Dominic. “I will pretend that I didn’t see anything. Kung nakita siguro kayo ni Sasha ay malalagot kayong dalawa kay Stefan.” saad nito at pagkatapos ay sinundan na si Sasha.

Nanlamig si Sophia dahil nakita pala ni Neo ang ginawa ni Dominic sa kanya. Tumingin siya kay Dominic at sinampal na ikinagulat nito.

“Bakit mo ’yon ginawa, Dominic?” tanong ni Sophia at muling tumulo ang mga luha niya.

Napayuko si Dominic. “Sorry, hindi ko naman sinasadya na halikan ka. Nadala lang ako ng emosyon ko,” sabi naman nito sa malungkot na tono.

Umiling si Sophia at iniwan na sa entertainment room si Dominic.

Si Dominic naman ay napasandal na lang sa sofa at hinilot ang sintido dahil nakagawa siya nang kapalpakan.

---

A/N: Marami pa po akong hindi naipapaliwanag sa story na ito dahil hindi ko pa naman ito tapos sulatin. Marami pang mangyayari at explanation kaya chill lang muna kayo dyan habang nagbabasa. 😂

-Ajai_Kim

Kabanata 15

“ANO kaya ang pakiramdam na maging isang mayaman, Stefan?”

nangangarap

na tanong ni Ali habang kumakain ng kanin na may

sardinas

na nakalagay sa

lalagyanan

ng ice cream.

Binaon

nila ito bago magtrabaho para may

kakainin

sila sa lunch break.

Nasa may ginagawang bahay sila at extra income din ang kikitain nilang 600 pesos ngayong araw. Taga

buhat

ng hollow blocks at

tagahalo

ng

semento

ang

itinoka

sa kanila ng foreman. May ginagawang bahay malapit sa squatters area kung saan sila nakatira at kailangan ng maraming

tauhan

kaya

nagpresinta

sila ni Stefan na tumulong. Maaga silang natapos sa

palengke

at may

libreng

oras pa kaya

inilaan

na lang nila ulit ito sa pagtatrabaho.

“

Maginhawa

, lahat ng

luho

ay

mabibili

mo, at ikaw ang

masusunod

sa lahat ng

layaw

mo.“ sagot ni Stefan habang kumakain din.

“Ang

suwerte

ng mga taong

ipinanganak

na mayaman na, ’no? Hindi na nila kailangang

kumayod

at magtrabaho ng sobrang hirap sa araw-araw.

Nakakapag-aral

sila ng komportable,

nakakapag

-travel sa lugar o bansa na gusto nila,

nakakagimik

, nabibili ang lahat ng gusto nilang gamit o pagkain, at hindi nila naiisip kung saan sila

makakakuha

ng pera sa pang araw-araw dahil mga magulang na nila mismo ang magbibigay ng pera sa kanila.“ saad ni Ali sa malungkot na

tono

.

Nang

maubos

ni Stefan ang kinakain rin na kanin na may

sardinas

ay inakbayan niya si Ali. “Hindi

pantay-

pantay

ang antas ng pamumuhay sa mundong ’to, Ali kaya kung

ipinanganak

tayong mahirap ay kailangan

nating

magtrabaho o

kumayod

. Hindi naman natin

masisisi

ang mga taong

likas

nang mayaman. Paano kung iyong mga magulang nila ay mahirap lang at

nagsumikap

din sa buhay kaya sila ang

nakakatamasa

ng

maginhawang

buhay? Kaya nga tayo

nagsusumikap

ay dahil gusto nating bigyan ng magandang kinabukasan si Sophia, hindi ba? Malay mo ay

pagbigyan

tayo ng kapalaran at tayo naman ang

umangat

at

umasenso

sa buhay. Naniniwala ako na kung may sipag at

tiyaga

ay

uunlad

tayo.“ mahabang

paliwanag

ni Stefan.

Napangiti si Ali at tumango bilang pagsang-ayon sa sinabi ng matalik na kaibigan.

“Tama ka! Kailangan nating

magsikap

lalo para sa anak nating si Sophia. Bago namatay si Lola Remy ay

naghabilin

siya na mahalin, alagaan, at

ingatan

natin si Sophia dahil naniniwala siya na

suwerte

sa atin ang batang ’yon.“

“Kahit pareho na tayong walang pamilya, simula nang

ampunin

natin si Sophia ay may nagmamahal pa rin sa atin. Mahal niya tayong dalawa bilang mga ama niya, at ginagawa natin itong lahat para sa kanya, para

makapagtapos

siya ng pag-

aaral

at makakuha ng magandang trabaho.“ ani Stefan.

Namamangha talaga si Ali sa

kaibigang

si Stefan. Noon pa mang mga bata pa lamang sila ay

likas

na itong mabait at madaling

makaunawa

sa lahat ng bagay. Kahit kailan ay hindi pa niya ito nakitang naging masama. Siya kasi minsan ay

salbahe

at hindi kaagad

makaunawa

sa isang bagay kapag

napapangunahan

siya ng inis at galit, ngunit si Stefan ay

kalmado

lang at nakikinig sa mali o tamang bagay.

“Dapat ay

magkakasama

pa rin tayong tatlo sa huli at walang

makakasira

at

makakatibag

sa samahan ng pamilya natin, Stefan.“

MAS lumakas ang pagsuntok at pagsipa ni Ali sa rebeldeng tauhan na nasa harapan. Nasa isang boxing ring sila ng rebelde na pumuslit ng ilang mga ilegal na armas at droga na nakatago sa warehouse ng kanyang grupo. Alam na ng rebeldeng tauhan ang sasapitin nito sa kanya at hindi siya titigil hangga’t hindi ito nahihirapan at namamatay.

“Ang akala mo ba ay hindi ka mahuhuli ng mga tauhan ko, Hernan? Bobo ka pala, eh! Maraming CCTV na nagkalat dito sa hide out natin kaya hindi ka makakatakas at makakapuslit ng armas at droga. Mamamatay ka muna mula sa mga kamay ko bago ka makalabas dito.” nakangising sigaw ni Ali na patuloy pa rin na pinapaulanan ng suntok at sipa ang rebeldeng tauhan.

Hindi na gumagalaw si Hernan at tinatanggap na lang ang mga suntok at sipa ni Ali. Duguan na siya, nanghihina at malalagutan ng hininga.

Kilala niya ang among si Ali, isa itong demonyo na wala sa bokabularyo na maawa at magbigay ng tsansa sa mga taong hindi ito sasang-ayunan. Manang-mana ito sa yumaong ama na si Musallah na dati rin niyang amo. Nagawa niya lamang na pumuslit ng mga ilegal na armas at droga dahil kailangan niya ng pera pang dialysis sa ama na may kidney failure.

Hindi sapat ang suweldo niya kay Ali para mapunan ang pang araw-araw na dialysis nito, kaya kailangan niyang gumamit ng maling paraan. Sa sobrang pagkadesperado na makakuha ng malaking halaga ay hindi na niya naisip na posible siyang mahuli ni Ali at patayin nang dahil sa ginawa niya.

“Ang dami n’yong mga traydor at peste sa buhay ko! Kayo ang dahilan kung bakit ako bumubulusok pababa. Mga tanga, inutil, bobo, at walang pinag-aralan!” galit na sabi ni Ali at kinuha sa isa niyang tauhan ang hawak nitong dos por dos na kahoy.

Napahiyaw sa sakit si Hernan nang sunod-sunod ang pagpalo ni Ali ng kahoy sa nanghihina, duguan, at puro sugat at pasa niyang katawan. Nagmistula na siyang isang punching bag at laruan ni Ali. Hindi ito tumitigil hangga’t hindi nito nakikita na wala na siyang buhay.

Sigurado siyang sa impyerno mapupunta ang lalaking ito. At hindi na siya magtataka kung bakit walang nagmamahal rito.

“May sakit kamo ang tatay mo at nagawa mo akong traydurin para lang sa pera? Kaya pala siya nagkasakit kasi may anak siyang tanga at mangmang! Karma niya ’yon dahil binuhay ka niya kasama ng nanay mo!” pang-iinsulto pa ni Ali at ngumisi nang malademonyo.

Lumukob ang galit sa puso ni Hernan dahil sa kaniyang narinig. Ayos lang kung siya ang maliitin at dungisan ang pagkatao pero ibang usapan na kung idadamay ang mga magulang niya. Ginagawa niya na magtrabaho sa ilegal na paraan nang dahil sa mga ito. Wala siyang ibang mapasukang trabaho na marangal dahil hindi siya nakapagtapos nang pag-aaral at hirap na makakuha ng disenteng trabaho.

Kahit nanghihina at naghihingalo ay nagawa niyang makapagsalita. “H-Hindi ka… magiging masaya sa… buhay mo at walang magmamahal sa’yo dahil… demonyo ka… Babagsak at babagsak k-ka sa putikan at hindi ka magtatagumpay…”

Nagpantig ang tenga ni Ali sa narinig, binitiwan ang hawak na kahoy, at kinuha ang baril na nasa bulsa ng suot na pantalon.

Sunod-sunod ang bawat bala na tumatama sa kawawang katawan ni Hernan. Lahat ng parte ay inasinta ni Ali, napangisi ito habang ginagawang shooting target ang rebeldeng tauhan. Nagkalat at tumalsik na ang bungo, utak, at mga laman nito sa loob ng boxing ring.

Gustong maduwal ng mga tauhan niya sa nasasaksihan. Marami nang napatay na tao si Ali ngunit pikit matang tinatanggap nila ang ginagawa nito. Wala silang magagawa dahil amo nila ito at dito sila nagtatrabaho.

“Ito ang bagay sa mga katulad mo; ang mamatay! Hinding-hindi n’yo ako mapapabagsak!” sigaw ni Ali habang patuloy pa rin sa ginagawa.

Nang mawalan na ng bala ang baril na gamit ay tumigil na rin siya. Nagkalat sa buong katawan niya ang dugo at ilang parte ng laman ni Hernan pero wala siyang pakialam. Ang mahalaga lang sa kanya ay naialis niya ang peste sa kanyang negosyo.

“Fix all this mess, and I’ll clean up in the mansion.” utos ni Ali sa kanang-kamay na si Douglas.

Tumango si Douglas hanggang sa lumabas na siya sa underground territory ng grupo niya, pumasok sa nakaparada niyang kotse sa labas at nagmaneho papunta sa kanyang mansyon.

“H-Hindi ka… magiging masaya sa… buhay mo at walang magmamahal sa’yo dahil… demonyo ka… Babagsak at babagsak k-ka sa putikan at hindi ka magtatagumpay…”

Humigpit ang hawak ni Ali sa manibela at tumiim-bagang sa panibughong nararamdaman dahil paulit-ulit niyang naririnig ang mga sinabi ni Hernan.

“H-Hindi ka… magiging masaya sa… buhay mo at walang magmamahal sa’yo dahil… demonyo ka… Babagsak at babagsak k-ka sa putikan at hindi ka magtatagumpay…”

“H-Hindi ka… magiging masaya sa… buhay mo at walang magmamahal sa’yo dahil… demonyo ka… Babagsak at babagsak k-ka sa putikan at hindi ka magtatagumpay…”

“H-Hindi ka… magiging masaya sa… buhay mo at walang magmamahal sa’yo dahil… demonyo ka… Babagsak at babagsak k-ka sa putikan at hindi ka magtatagumpay…”

“Argghhh!” sigaw niya at sinuntok ang dibdib gamit ang kaliwang kamay.

Binilisan niya ang pagpapatakbo ng kotse, at imbes na sa mansyon siya dumiretso ay nag-iba siya ng daan at patungo ito sa sementeryo.

Alas-onse na ang gabi at wala nang tao sa sementeryo nang makarating siya. Nagtungo siya sa puntod ng kanyang Lola Remedios at ito ang unang beses na muling dinalaw ang naging magulang niya simula nang mamatay ang mga magulang niya.

“Itinuring kitang parang isang ina pero nagsinungaling ka sa ’kin at ginawa mo ’kong tanga!” galit na saad ni Ali na masama ang tingin sa puntod ni Lola Remy.

“Si Stefan? Itinuring ko siyang parang isang kapatid pero ano’ng ginawa niya? Nagsinungaling din siya at hindi niya inamin sa akin na ang mga magulang niya ang dahilan kung bakit namatay ang mga magulang ko!” Sinipa niya nang paulit-ulit ang puntod dahil sa sakit at galit na nararamdaman.

“Mga sinungaling kayo! Pinagmukha n’yo akong tanga!” Napasandal si Ali sa isang puntod na malapit kay Lola Remy at kuyom na kuyom ang mga kamao.

“Papatayin ko si Stefan. Aagawin ko ang lahat nang meron siya, at ang taong pinakamahalaga sa kanya. Hindi ako titigil hangga’t hindi ako nakakabawi sa lahat ng atraso ng mga magulang niya sa mga magulang ko!”

“Walang maglilihim sa atin, Stefan. Pinagkakatiwalaan kita kaya dapat ay

pagkatiwalaan

mo rin ako. Para na tayong magkapatid, e. Ang palaging sinasabi sa akin ni Lola Remy ay ituring kitang parang tunay kong kapatid at dapat ay palagi tayong magkasanggang-dikit.“

“Oo naman, Ali. Pinagkakatiwalaan rin kita at hindi ako

maglilihim

sa’yo.“

“Dapat lang!

Best

friends forever?“

“Best friends forever.”

Maghihiganti siya. At isa rin sa dahilan ang pagkawala ng bunso niyang kapatid. Namatay ito sa loob ng tiyan ng kanyang inang namatay nang dahil sa mga magulang ni Stefan.

-Ajai_Kim

Kabanata 16

BABALIK na sa Maynila sina Jacille at Dominic dahil may trabaho pa ang mga ito at nagleave lang nang tatlong araw para hanapin si Sophia sa Cavite. Hindi halos makatingin nang diretso si Dominic kay Sophia dahil nahihiya ito sa nagawang paghalik sa kaibigan. Si Sophia naman ay hindi magawang tingnan si Dominic at nagagalit pa rin siya sa ginawa nito.

“Magpabili ka na lang ng cellphone sa asawa mo para ma-contact mo kami. Kabisado mo naman siguro ’yong number ko.” sabi ni Jacille na niyakap si Sophia at hinalikan sa pisngi.

“Sige. Basta mag-iingat kayo sa biyahe, ha?” bilin ni Sophia ngunit kay Jacille lang nakatingin.

“Oo naman-”

“Puwede ba kitang makausap sandali, Sophia?” tanong ni Dominic na sumabat sa usapan.

Hindi nagsalita si Sophia at humalukipkip. Si Jacille naman ay nagtataka dahil parang may alitan ang dalawa.

“Follow me,” Pagkaraan ay napairap sa kawalan si Sophia at nagtungo sa sala. Sinundan naman siya ni Dominic habang si Jacille ay nagkibit-balikat at umupo muna sa nakitang couch na malapit sa pintuan ng mansyon.

“Ano’ng pag-uusapan natin?” tanong ni Sophia kay Dominic nang makarating sila sa sala.

Napahawak sa batok si Dominic at mukhang tensiyonado. “Gusto ko nga pa lang humingi ng tawad dahil hinalikan kita kahapon. H-Hindi ko lang nakontrol ang emosyon ko.” paumanhin nito.

Natawa si Sophia. “Dominic, I tried to push you away and stop you from kissing me, but you still forcefully kissed me! Para akong naharass sa ginawa mo sa ’kin,” aniya.

Tila nasaktan si Dominic sa sinabi niya. “Inamin ko sa’yong mahal kita, Sophia. Matagal na akong may pagtingin sa’yo pero ngayon lang ako nagkaroon ng lakas na loob para aminin ang nararamdaman ko. Alam ko naman na mahal mo si Stefan… pero hindi ko inaasahan na pakakasalan mo siya at ngayon ay mag-asawa na kayo.” Bigla na lang nangilid ang luha ni Dominic na ikinabigla ni Sophia.

Mabait na lalaki si Dominic. Guwapo, responsable, at may matinong trabaho ngunit wala siyang nararamdaman para dito. Deserve nito na mapunta sa babaeng kayang ibalik ang pagmamahal na kaya nitong ibigay at ialay.

Bumuntonghininga si Sophia. “You deserve someone better, someone who can love you genuinely and truthfully. I’m not the girl for you, Dominic. I’m so sorry.”

Mas nagulat si Sophia dahil biglang sumama ang tingin ni Dominic sa kanya at tuluyan nang tumulo ang mga luha.

“Si Kuya Stefan ang mahal mo. Si Kuya Stefan na mas malaki ang agwat ng edad kaysa sa’yo. Si Kuya Stefan na nagpalaki at nag-aruga sa’yo. Siya ang mahal mo.” madiin nitong sabi.

Naiinis na si Sophia sa lalaking kaharap. Sa tagal niyang kakilala si Dominic ay ngayon lang ito umakto nang ganito. Hindi niya alam kung bakit pero mukhang unti-unti na itong nabubulag ng pagmamahal.

Kailangan niyang maging tapat para hindi na ito umasa.

“Yes. Mahal ko si Stefan. Kaya nga ako pumayag na magpakasal sa kanya, e. Pigilan mo na ang nararamdaman mo para sa ’kin, Dominic dahil hindi ko masusuklian ’yan.” Napaluha na rin si Sophia pero kaagad niyang pinunasan ang luha sa pisngi.

Bigla ay napaluhod si Dominic sa sahig at niyakap ang mga binti niya. “Pagod na ’kong maging martyr, Sophia. Nasasaktan ako nang dahil sa’yo. Kailan mo ba ’ko mamahalin bilang isang lalaking para sa’yo? Puro ka na lang Stefan! Tatay mo ’yon at hindi asawa!”

“Dominic, tumayo ka d’yan!” pagmamakaawa ni Sophia pero umiling lang si Dominic.

“Hindi ako tatayo hangga’t hindi mo ako binibigyan ng tsansa para mahalin ka. Wala akong pakialam kahit na kasal ka pa kay Kuya Stefan, gusto ko lang maiparamdam ang pagmamahal ko sa’yo, Sophia…” pagmamakaawa ni Dominic.

Ganoong eksena ang nadatnan ni Stefan kasama si Louie, at Jacille na nagulat sa ginagawa ng kapatid.

Kaagad lumapit si Jacille kay Dominic at pilit itong pinapatayo ngunit umiling at hindi nagpatinag si Dominic.

“Kuya, ano ba! Tumayo ka d’yan at bitawan mo si Sophia. Kasal na siya at sana ay maging masaya ka na lang para sa kaibigan natin.” pakiusap ni Jacille.

“Hindi. Ayoko!” saad ni Dominic na mas lalong hinigpitan ang yakap sa mga binti ni Sophia.

“Tsk! Tama nga si Mona. That guy is already obsessed with your wife.” sabi ni Louie kay Stefan at umiling ito.

“Bitiwan mo si Sophia, Dominic.” mariing utos ni Stefan kay Dominic na lumingon sa kanya at sumama bigla ang tingin. Binitiwan na nito si Sophia at tumayo mula sa pagkakaluhod sa sahig.

“May gusto kang sabihin? Sabihin mo na.” kalmadong tanong ni Stefan.

Tumaas-baba ang paghinga ni Dominic na nagpipigil ng galit at hindi makapagsalita. May gusto nga itong sabihin ngunit hindi naman matuloy.

“Umalis na kayo dito, Jacille hangga’t maaga pa. Your brother needs to see a psychiatrist because he’s already behaving erratically, and he needs to respect the husband and wife.” ani Louie kay Jacille.

Tumango si Jacille at nagpaumanhin dahil nahihiya na rin siya sa ginagawa ni Dominic. “Umalis na tayo, kuya.”

Marahas na nagpunas ng mga luha sa mata si Dominic, masama pa rin ang tingin kay Stefan. Dumaan ito sa gilid ni Stefan at binangga ang balikat nito hanggang sa tuluyan nang makaalis. Muling nagpaumanhin si Jacille sa ginawa nito at sinundan ang kapatid.

Nang wala na ang dalawa ay humalakhak si Louie at pumalakpak na tila nagustuhan ang eksenang ginawa ng binata.

“I can’t believe what I saw. He’s very angry at you. If looks could kill, you would be already dead now, bro!”

Hindi pinansin ni Stefan ang sinabi ni Louie at bumaling ito kay Sophia. “Are you okay? Did he do something bad to you earlier?”

Umiling si Sophia. “Wala naman. Nasaktan lang siguro si Dominic, pero kilala ko siya, magiging okay din siya at makakalimutan ako.”

“Hindi ka nakasisigurado d’yan, Sophia. Sa ginawa niya kanina? I don’t think he will move on easily. Obsessed guys can’t move on easily.” saad ni Louie.

Si Stefan ay tumingin nang mariin kay Sophia. Inaasahan na niyang marami siyang lalaking makakalaban pagdating rito, ngunit hindi niya ito isusuko at ipaglalaban pa rin hanggang sa huli.

Mahal na mahal niya si Sophia, at hindi nawala ang pagmamahal niya bilang isang ama kahit na may nararamdaman siya para rito. Ang pagiging isang ama kay Sophia ay hindi niya kayang ialis sa kaniyang sistema. Ang responsibilidad ng pagiging isang ama ay ang kayang protektahan ang anak at ibigay ang lahat ng pangangailangan nito. Bagay na noon pa man ay tanging hangad lamang niya kay Sophia.

Walang may karapatang kuwestiyunan ang magiging ama niya kahit na ito ay kanyang pinakasalan at mahal din bilang isang babae. Doon siya unang nakilala ni Sophia, at isa iyon sa pinakamasayang nangyari sa buhay niya; ang maging isang ama at arugain si Sophia na parang isang tunay na anak.

---

“HIJO, You need to calm down, okay? Our daughter is yours, and we will not stop searching for her. Mapapakasalan mo rin siya sa oras na makita natin siya.” pag-aalo ni Lynen kay Andres.

“Tita, kalmado naman ako, pero sa tingin ko ay may alam kayo kung nasaan si Sophia at tinatago n’yo lang siya sa ’kin?” pang-aakusa ni Andres na ikinalaki ng mga mata ng Donya.

“What did you say? Inaakusahan mo ba kami?!” hindi makapaniwalang tanong ni Lynen.

Napangisi si Andres. “At bakit hindi? Balita ko noong mismong araw na tumakas si Sophia sa kasal namin ay nirereto n’yo raw siya sa binatang anak ng isang Congressman. Na kapag kasal na kami ni Sophia ay kayang-kaya n’yong ipa-annul ang kasal namin at ipasa doon sa kung sinumang lalaking ’yon.”

Nagkatinginan sina Edward at Lynen dahil nahuli pala sila ng binata. Mas maimpluwensya ang pamilya ng Congressman na sinasabi nito at may pagtingin raw ang binatang anak ng mga ito kay Sophia.

Maganda iyon para mas maging makapangyarihan at may kapit sila sa Gobyerno. Maganda na isa anak ng opisyales sa pamahalaan ang maging asawa ni Sophia. May planong tumakbo rin bilang Senador si Edward Walsh at kailangan niya ng tulong ng pamilya Aragon.

Ang pamilya Walsh ay gagawin ang lahat para lang umangat ang estado sa buhay, walang pakialam kahit ipain ang sariling anak na si Sophia.

“Bakit hindi kayo makapagsalita, Tito Edward at Tita Lynen. Am I right? Well, kahit itago n’yo pa si Sophia ay makikita at makikita ko rin siya. At sa oras na gawin n’yo ang pinaplano ninyong pagreto sa kanya sa anak ni Congressman Aragon ay sasabihin at ilalantad ko sa lahat ang baho at tinatago n’yong sekreto na mag-asawa.” Lumawak ang pagkakangisi ni Andres nang makita ang gulat at takot na ekspresyon ng mag-asawang Walsh.

Nang makilala niya si Sophia ay inalam niya ang background ng mga Walsh. Marami siyang nadiskubre na kasinungalingan ng mga ‘magulang’ ni Sophia. Walang kaalam-alam si Sophia na binibilog lang nina Edward at Lynen ang ulo niya.

Tumayo si Andres at pinaikutan ang mga matatanda. “Kung ako sa inyo ay pakisamahan n’yo na lang ako kung ayaw ninyo na magkagulo tayo.” pagbabanta niya at lumabas na sa loob ng office.

Habang naglalakad siya papunta sa office ng Dad niya ay may nakasalubong siya at bumunggo ito sa kanya. Napatiim-bagang siya sa nangyari at huminga ng malalim.

“Hindi ka ba tumitingin sa dinaraanan mo– Dominic?” Tatalakan na sana ni Andres ang nakabunggo sa kanya nang mamukhaan niya na si Dominic ito.

“Andres, Pumunta talaga ako dito para makausap ka.” sabi ni Dominic.

Tumaas ang kilay ni Andres. “Kung sasabihin mo na itinago n’yo talaga ng pamilya n’yo si Sophia at ngayon ay ibibigay n’yo siya sa akin ay–”

“Alam ko kung nasaan si Sophia, at nandito ako para tulungan ka na mabawi siya sa lalaking ’yon.” seryosong sabi ni Dominic.

“Mabawi sa lalaking ’yon? Sino’ng lalaki ang tinutukoy mo na kumuha kay Sophia?” tanong ni Andres.

Biglang ngumiti si Dominic. “May kondisyon muna ako bago ko sabihin at ituro sa’yo kung nasaan si Sophia.”

Tiningnan ni Andres si Dominic nang tila hindi makapaniwala. Parang hindi ito ang Dominic na kilala niyang handang magpakamartyr para kay Sophia.

“In what condition?” nagdududang tanong ni Andres.

Ibinulong ni Dominic ang nais na kondisyon. Napailing si Andres sa sinabi nito pagkatapos at tiningnan ang lalaki na para nang nababaliw.

“Are you crazy?”

“Ayaw mo?” may hamon na tanong ni Dominic.

Napaawang ang bibig ni Andres ngunit sa huli ay pumayag ito sa kondisyon na gusto ni Dominic. Desperado na siyang makita at pakasalan si Sophia. At mukhang may alam nga ito kung nasaan ang babae.

“Mabuti naman. Ito nga pala ang contact number ko. Magkita ulit tayo bukas dito sa kompanya n’yo at pag-uusapan natin ang pagkuha kay Sophia sa lalaking ’yon.” May inilabas na calling card si Dominic at ibinigay kay Andres na tinanggap naman ng huli.

Tumango si Dominic. “Paalam.”

Nang makalayo na si Dominic ay napangiti siya at nagpamulsa.

---

Happy International Writer’s day to all, Anjies! 🥳

-Ajai_Kim

Kabanata 17

“WHY did that guy kiss you?” Nabigla si Sophia nang biglang sumulpot si Neo sa tabi niya. Mariin ang mga titig nito at tila inuusisa siya.

Malamang ay magtatanong talaga ito sa nakitang paghalik sa kanya ni Dominic. Iba na ang iniisip nito tungkol sa kanila kaya kailangan niyang linawin ang lahat bago pa man ito makarating kay Stefan.

“H-He kissed me.” matipid na sagot ni Sophia dahil hinalikan talaga siya at hindi niya iyon ginusto.

Kumunot ang noo ni Neo. “He kissed you without your consent, gano’n ba ang nangyari?”

Tumango siya. “Sana ay hindi na makarating kay Stefan ’yong nangyari, Neo. Dominic is in love with me and he said that he only did that because he couldn’t help it.” Hindi niya kayang idugtong na pinilit siya nitong halikan. Magkakagulo lang kapag nalaman iyon ni Stefan.

Umiling si Neo at natawa. “What? Manghahalik siya ng babae nang dahil lang sa hindi niya napigilan ang sarili niya? Hindi ba niya naisip na may asawa kang tao tapos gagawin niya ’yon? He has no respect at all at kailangan na pati ganiyang detalye ay alam din ni Stefan.”

Biglang hinawakan ni Sophia ang braso ni Neo na ikinalaki ng mga mata nito. Namula rin ang mukha na kitang-kita sa mestisong balat ng binata.

“Please? Huwag mo na ’tong sabihin kay Stefan. Ako na lang ang magpapaliwanag sa kanya ng lahat, pero sa ngayon ay hindi ko pa kayang aminin sa kanya ang ginawa ni Dominic.” pakiusap ni Sophia.

Kaagad tinanggal ni Neo ang kamay ni Sophia sa braso niya at tumikhim. “Okay, I won’t tell anyone about this, but I expect you to tell the truth when you’re ready. Mabuting kaibigan si Stefan at hindi niya deserve na pati ikaw na asawa niya ay magsisinungaling sa kanya.”

Napangiti si Sophia at tumango.

Umiwas naman ng tingin si Neo dahil nasisilaw siya sa angking kagandahan ng babae. He has seen so many beautiful women, but Stefan’s daughter/wife is on another level. He’s just a man who admires beautiful women.

Umalis na rin si Neo pagkatapos dahil pupuntahan pa raw nito si Stefan sa kompanya nito. Gusto niya sanang sumama para makita niya kung ano ba ang business at naipundar ni Stefan sa loob ng siyam na taong hindi niya ito nakita ngunit pinigilan lang niya ang sarili.

Binuksan niya ang box ng iPhone at pinabili niya ito kay Stefan na si Neo ang nag-abot. Sakto at may sim card nang kasama ang cellphone na may libre ring load.

Nang maset-up niya ang bagong iPhone at malagyan ito ng sim card ay kaagad niyang tinext ang numero ni Jacille na kabisado niya.

To: Jacille

Best, si Sophia ’to. Kumusta? Nakauwi ba kayo ng maayos ni Dominic?

Makalipas ang isang minuto ay nagreply si Jacille.

From: Jacille

Oo, best. Pagkauwi namin sa bahay ay umalis kaagad si kuya at hindi ko alam kung saan nagpunta. Gusto kong magsorry sa ginawa niyang pag-eeskandalo

diyan

na nakita ni Kuya Stefan. Mahal na mahal ka lang ni kuya at nasaktan siya kaya naging ganoon ang reaction niya.

May gustong sabihin si Sophia pero isinarili na lang dahil ayaw niyang pati si Jacille ay masaktan. Mukhang kailangan ni Dominic ng Psychiatrist gaya ng sinasabi ni Louie dahil nahalata niya na may hindi tama sa pag-iisip nito. Hindi naman ganoon si Dominic noong una, pero may mga tao talaga na bigla na lang nagbabago sa ibat-ibang dahilan.

To: Jacille.

I understand. Kilala ko ang kapatid mo at alam kong matatanggap niya rin na kasal na ako. Hindi ko masusuklian ang pagmamahal niya. All I want for him is to meet a girl he can love the way he does.

From: Jacille

Thank you at naiintindihan mo ang kuya ko, best. Mag-iingat kayo d’yan ni Kuya Stefan at kung uuwi ka na sa Maynila para harapin si Andres at ang mga magulang mo ay itext o tawagan mo lang ako, okay?

To: Jacille

Sure. Mag-iingat din kayo at ikumusta mo na lang ako kina Tita Tess at Tito

Artemio

. I’ll be back soon.

From: Jacille

Okay, best.

Nang matapos i-text ni Sophia ang kaibigan ay ibinaba na niya ang cellphone at inilagay sa bedside table ng kama.

Hindi niya aakalain na aabot siya sa ganitong punto, na muli niyang makakasama si Stefan at naging asawa ito. Yumaman rin ang ama at halos lahat ng gugustohin niya ay kaya na nitong ibigay. Ito ang bagay na pinapangarap lang nila noon para sa kanilang dalawa. Natupad nga iyon ngunit hindi niya tuluyan na magawang maging masaya dahil maraming problema at pagsubok na hindi pa niya naireresolba.

Kung hindi kaya niya nakilala ang totoong mga magulang at hindi nakulong si Stefan nang dahil sa ginawa sa kanya ni Ali ay ano kaya ang buhay na mayroon sila ngayon?

Siguro ay buong puso na masaya siya. Hindi na rin baleng hindi sila mayaman, ang mahalaga ay nandiyan si Stefan na nagmamahal at nag-aaruga para sa kanya.

Ngunit may mga bagay talaga na kailangang mangyari, pagdaanan, at harapin dahil walang perpektong landas. Lahat ng indibidwal ay kailangang suungin ang lahat ng pasakit, hirap, at dagok sa buhay bago magawang tuluyang maging masaya.

Ipagpapasa-itaas na lang niya ang lahat.

---

INAASAHAN na noon ni Stefan na muli silang magkikita ng dating matalik na kaibigang si Ali, ngunit hindi siya makapaniwala na ngayon ay nasa harapan niya ito.

Nakangisi ang lalaki sa kanya ngunit may halong galit at pagkasuklam ang tingin nito.

Napulbos ang ibang mga kasamahan niya at kasamahan nito dahil sa nangyaring engkwentro kanina laban sa kalaban nitong grupo. Maraming napatay ang grupo niya na kagrupo ni Ali, at ang iba niyang mga kasamahan ay nasawi.

Nagpapaunahan sila para makapuslit ang mga ilegal na armas sa black market at nagkainitin sila ng mga kagrupo ni Ali na nauwi sa barilan.

“Akalain mo nga naman. Sa tagal kitang pinahanap sa mga tauhan ko ay dito lang pala tayo magkikita, my dear ex-best friend.” saad ni Ali at tumawa ito.

Hindi nagsalita si Stefan at tinitingnan lang ng mariin si Ali. Malaki ang ipinagbago ng itsura nito noong huli niyang makita siyam na taon na ang nakakalipas. 

Naging mas matapang, malakas, at makapangyarihan ang Ali na kilala niya noon sa Ali na nakikita niya ngayon. Parang hindi ito ang Ali na naging matalik niyang kaibigan at itinuring niyang parang isang kapatid.

“It looks like you have also become rich because of your illegal activities, just like me. Matalino ka talaga dahil alam mong hindi ka naman yayaman kaagad kung hindi ka kakapit sa patalim. Pareho tayong walang degree kaya ano pa nga ba ang madaling paraan para umangat sa buhay? Gumawa ng masama at ilegal.” Humalakhak ng malakas si Ali na rinig na rinig sa isang madilim na kalsada kung nasaan sila.

Ang nasa likod ni Stefan na sina Louie at Migos ay nakatutok ang mga hawak na baril kay Ali at sa tatlong kasamahan nito na nabuhay.

“Masaya ka ba sa buhay mo ngayon, Ali?” seryosong tanong ni Stefan dahilan para huminto sa pagtawa si Ali.

“Masaya ka ba na mayaman ka, maraming pera, at gumagawa ng masama? At masaya ka rin ba sa ginawa mo noon kay Sophia?” dugtong ni Stefan sa sinasabi dahilan para mag-iba ang mood ni Ali.

Sumama ang tingin nito at nanginginig ang mga kamao sa galit.

“Masaya ka ba na tinanggal mo ang isang parte ng kabataan ni Sophia, at binigyan siya ng isang trauma na hindi niya pa rin makalimutan hanggang ngayon? Masaya ka ba na sinira mo ang pamilya na mayroon tayo–”

Sumugod si Ali at binigyan siya ng isang malakas na suntok at saka kinuwelyuhan. Hindi siya nanlaban at napahawak na lamang sa nagdugo na labi.

“Marami kang atraso sa ’kin, Stefan at pati na ang mga magulang mo kaya lahat ng taong mahal mo ay sasaktan at kukunin ko!” sigaw ni Ali.

“Marami? Hindi sinasadya ng mga magulang ko na maaksidente ang mga magulang mo. Namatay rin ang mga magulang ko sa aksidenteng ’yon, Ali kaya wala kang karapatan na isisi sa ’kin o kay Lola Remy ang nangyaring ’yon dahil itinago lang namin ’yon sa’yo para hindi ka masaktan!” sigaw ni Stefan at itinulak sa dibdib si Ali na napaatras.

Natawa ng sarkastiko si Ali. “Wala silang alam? Alam ng mga magulang mo na tinitimbrihan na sila ng mga galamay ng pinagkakautangan nila, pero isinama pa nila sa loob ng sasakyan sina nanay at tatay.”

“Sangkot sa drug trafficking ang mga magulang mo, Ali at konektado ’yon sa taong inutangan ng malaking halaga ng mga magulang ko–”

“Hindi! Hindi ako naniniwala sa mga paliwanag mo, Stefan. Papatayin kita ngayon!”

Sinuntok muli ni Ali si Stefan at tinamaan ito sa sikmura. Napadaing si Stefan ngunit hindi ito nagpatalo at sinuntok rin si Ali. Kikilos na sana sila Louie, Migos, at ibang mga kasamahan nila nang sumenyas si Stefan na pabayaan na lamang sila.

Ang mga kasamahan naman ni Ali ay hindi makagalaw at pinapanood lang ang ginagawa ng amo. Takot na sumugod sa grupo nila Stefan dahil tatlo na lamang sila na miyembro ang nabuhay at natira.

“Para ’to sa ginawa mo kay Sophia!” galit na sigaw ni Stefan at sinipa ang binti at tiyan ni Ali sabay na ibinalibag sa mga drum na walang laman na nasa tabi ng junk shop.

Napahiyaw sa sakit si Ali at humandusay sa sahig ng kalsada kasama ang mga drum na walang laman.

Nilapitan ni Stefan ang lalaki at pinaibabawan ito sabay suntok sa ibat-ibang parte ng katawan nito. Gusto niyang mamatay sa sakit at bugbog si Ali. Kulang pa ito sa mga nagawa nitong kasalanan kay Sophia.

Si Ali ay halos hindi na makagalaw at pilit iniilagan ang mga suntok sa kanya ni Stefan. Putok na ang labi, duguan, at puro sugat at pasa na ang buong katawan.

“Sisiguraduhin ko na pagdurusahan mo ang lahat ng kasamaan na ginawa mo, Ali at walang may karapatan na saktan nang kahit na sinuman ang anak kong si Sophia.” saad ni Stefan at nagpakawala ng isang malakas na suntok sa mukha at sikmura kay Ali na naging dahilan ng pag-ubo nito ng dugo.

Bigla silang nakarinig ng tunog ng sirena ng mga pulis kaya naalarma sila Louie, Migos, at ang grupo nila.

“Oh shit! The police are coming. We need to leave now, Stefan, or else we’ll be in trouble!” sigaw ni Louie kay Stefan.

Huminga ng malalim si Stefan at tiningnan muna ang kaawa-awang kalagayan ni Ali bago ito tumayo at sinundan ang mga tumatakbo nang kasamahan papunta sa loob ng sasakyan nila.

Nang makaalis sila Stefan ay kaagad tinulungan si Ali na makabangon ng mga kasamahan nito at inalalayan sa nakaparada nilang kotse bago pa man sila maabutan ng mga pulis.

Nang tuluyan siyang maipasok sa loob ng kotse at inilagay sa back seat ay napapikit si Ali sa panghihinang nararamdaman.

Kumuyom ang mga kamao niya nang maisip si Stefan at ang ginawa nito sa kanya.

“Magbabayad ka sa ginawa mo sa ’kin, Stefan. Babalikan at papatayin kitang hayop ka!”

-Ajai_Kim

Kabanata 18

“ANO’NG nangyari sa kanya?” Gulat na tanong ni Sophia nang pumasok sa loob ng mansyon sina Louie at Migos at nakaalalay ang mga ito kay Stefan na may sugat ang labi at ang mga kamao ay nagdurugo.

“Napaaway sa kaaway kaya ganyan ang naging resulta.” sagot ni Louie nang inalalayan na makaupo si Stefan sa pahabang sofa ng sala.

Inutusan kaagad ni Sophia ang isang maid na dalhan siya ng medicine kit upang linisin ang sugatan at duguang kamao ni Stefan. Umupo siya sa tabi nito na narinig niyang ilang beses na bumuntonghininga.

“What really happened? Sino ang nakaaway n’yo?” seryoso niyang tanong.

Nagpaalam muna sina Louie at Migos na pupunta sa garden ng mansyon at excuse lang nila iyon para makapag-usap ng masinsinan ang dalawa.

“Si Ali.”

Nanlaki ang mga mata ni Sophia sa pagkabigla.

Tiningnan naman siya ni Stefan nang may pag-aalala. “Don’t worry about him. I will protect you, and he’s not going to lay a finger on you. I’ll handle him, and you’ll be safe here.”

Natakot at nabigla man ay ngumiti si Sophia at tumango. Dumating na ang isang maid at inabot sa kanya ang medicine kit na hawak at saka nag-umpisang gamutin ang sugat at linisin ang nagdurugong mga kamao ni Stefan.

“Did you beat him?” mahina niyang tanong habang nililinisan ng alcohol na may bulak ang duguang kamao.

“Beating him is not enough for the damage he caused to you. I will make sure that he goes to jail once I see him again.” seryosong saad ni Stefan na napatiim-bagang.

“M-Mayaman na rin ba siya katulad mo? H-Hindi ba niya ako nabanggit sa’yo?” nauutal na tanong ni Sophia at sinunod namang linisan ang nasugat na labi ni Stefan. Nilagyan niya ng betadine ang cotton balls na hawak at idinampi ito ng dahan-dahan sa labi ng asawa.

Sa tuwing tungkol si Ali ang pinag-uusapan ay palagi na lang siyang nangangamba at natatakot para sa kaligtasan niya. Pakiramdam niya ay anumang oras ay babalikan siya nito at gagawan ng masama, pero kasama naman niya si Stefan at alam niya na poprotektahan siya nito laban sa mga magtataka ulit ng masama sa kanya.

Si Stefan ay titig na titig sa magandang mukha ng anak na naging asawa niya. Hindi siya makapaniwala na makakasama ulit ito sa nagdaang siyam na taon na hindi nila pagkikita. Natutuwa siya dahil umaayos na ang pakikitungo nito sa kanya kahit alam niyang may mga katanungan rin ito na hindi pa niya masasagot.

“Yeah, he became rich too. I didn’t recognize him at first because he changed a lot, even his physical appearance. And he didn’t speak about you when I talked to him. Nagagalit siya sa akin dahil inilihim namin ni Lola Remy sa kanya na nakasama ng mga magulang ko ang mga magulang niya sa aksidenteng nangyari noon kaya pareho kaming nawalan ng mga magulang.”

Sa unang pagkakataon ay binanggit ni Stefan ang impormasyon na ito kay Sophia. Si Sophia ay nagulat at napahinto sa ginagawa.

“Ano ba mga nangyari noon tungkol sa mga magulang mo at mga magulang niya? Puwede mo bang ikuwento sa ’kin?” pakiusap niya kay Stefan.

Huminga ng malalim si Stefan at pagkatapos ay tumango ito at ikinuwento na ang buong detalye ng car accident na dahilan ng pagkamatay ng mga magulang niya at mga magulang ni Ali.

Nagkabaon-baon sa utang noon ang mga magulang niya para sa pagpapa-ospital at libing ng yumao niyang lolo. Umutang ang mga ito sa isang mayamang Chinese national na may illegal drug trafficking ang negosyo at tauhan ng Chinese national ang mga magulang naman ni Ali. Parehong matagal na hindi nakabayad ng utang ang mga magulang nila na labis na ikinagalit ng Chinese national kaya pinasundan niya sa mga tauhan nito ang sasakyan kung saan nakasakay roon ang mga magulang ni Stefan at Ali.

Pinagbabaril ang sasakyan habang ito ay minamaneho ng stepfather ni Ali at nang matamaan ng bala sa dibdib ay bumangga ang sasakyan sa isang poste ng kuryente. Malakas ang pagkakabangga nito at wasak na wasak ang sasakyan. Dead on arrival na ng isinugod sa hospital ang mga magulang nila.

“Is that the reason why he’s mad at you? It’s not your or your parents’ fault!” Napailing si Sophia matapos marinig ang impormasyon kay Stefan.

“Sarado na ang isip ni Ali para paniwalaan ang totoo, Sophia. Buntis din noon ang nanay niya dahilan para mas lalo siyang magalit sa akin at sa mga magulang ko.” Hinawakan ni Stefan ang kamay ni Sophia at hinaplos ito.

“Kailan niya nalaman ang totoo?” kuryosong tanong ni Sophia.

“Bago ka mag trese-anyos ay nalaman niya na ang totoo dahil sinabi sa kanya ’yon ng mga natitira niyang kamag-anak.” sagot ni Stefan.

Kaya pala nang magkatorse-anyos na siya ay naramdaman niya na naging kakaiba ang mga ikinikilos ni Ali. Iyong mga kakaibang tingin nito sa kanya at kay Stefan ay napansin rin niya noon. May lihim itong galit kay Stefan, at dahil alam nito na mahalaga siya kay Stefan ay isinama rin siya sa paghihiganti nito.

“He violated you as a child. Ayos lang sa akin kung ako ang ginantihan niya pero dinamay ka niya, kaya hindi ako makakapayag na hindi maghiganti sa kanya. I will make him pay for what he did to you.” seryosong saad ni Stefan.

“At ano’ng gagawin mo? Papatayin mo siya? Kapag napatay mo siya ay magiging kriminal ka at makukulong.” paalala ni Sophia dahilan para matigilan si Stefan.

“You can make him pay for what he did to me, but please, don’t kill him. Let justice serve him right. I’m already afraid of being alone again.” Humina ang boses ni Sophia at pinigilan na huwag maluha.

Hindi niya kakayanin kung malayo siya ulit kay Stefan. Noong hindi ito nagpakita sa kanya nang ilang taon ay malaking parte ng pagkatao niya ang nawala. Lahat ng pagdududa at galit na nararamdaman niya para rito ay isinasantabi niya dahil masaya siya na naging asawa niya ito at nakakasamang muli.

Ito pa rin ang Tatay Stefan niya na nag-aruga sa kanya noong sanggol pa lamang siya. Walang nagbago sa ginagawa nito para sa kanya dahilan para mas lalong mahulog ang loob niya.

Pagkatapos ng huling sinabi ni Stefan ay hindi na ito nagsalita hanggang sa matapos niyang gamutin ang sugatang labi at linisin ang mga kamao nito.

Pagkatapos niyang ligpitin ang medicine kit at ibigay sa maid na kanina pa sila pinapanood ay umakyat na siya sa kaniyang kuwarto at hindi na nilingon si Stefan.

“Sophia,”

Muntik na siyang mapatalon sa gulat dahil sinundan pala siya ni Stefan. Kahit may bangas ang mukha ay bakit mas lalo itong naging hot sa paningin niya? May pagkakahawig talaga ito doon sa WWE wrestler na si Roman Reigns. Magkapangalan pa ang dalawa.

Iwinaksi ni Sophia ang naiisip na ’hot ’ ito at umaktong masungit. “What are you doing here? Magpahinga ka na sa kuwarto mo.” sabi niya at humalukipkip.

“Puwede ba tayong matulog nang magkatabi ngayon? Namimiss ko lang na magkatabi tayo.” tanong ni Stefan.

Biglang namula na parang kamatis ang buong mukha ni Sophia. Mag-asawa nga sila ni Stefan pero hindi sila nagtatabi sa iisang kama. Nirerespeto nito ang privacy niya at alam din kasi nito na hindi pa sila lubusang magkasundo.

“B-Bakit? Hindi naman tayo nagtatabing matulog simula noong nagdalaga na ako.” nahihiyang sabi ni Sophia.

“Pero ngayon puwede na tayong tabi matulog dahil asawa na kita.” Humalukipkip din si Stefan at sumandal sa pader ng kuwarto. Parang model ang tindig kaya pinigilan ni Sophia na huwag mapasinghap.

“Paano kung ayoko?” hamon niya at ngumiti ng mapang-asar.

Napatili siya sa gulat nang bigla siyang binuhat ni Stefan na parang bagong kasal sila.

“Ibaba mo nga ’ko!” sigaw niya.

“Paano kung ayoko?” sagot ni Stefan na ginaya ang sinabi niya.

“Joker ka na niyan? Put me down nga!” pag-alma ni Sophia pero hindi ito pinansin ni Stefan hanggang sa makarating sila sa loob ng kuwarto nito at ibinaba siya sa kama.

Nilibot niya ng tingin ang buong kuwarto ni Stefan at ang pumukaw sa atensyon niya ay ang isang portrait painting na nakasabit sa pader ng kuwarto.

May ginger haired na buhok ang babae, naka sideview pakaliwa, kulay puti ang suot na dress, at may hawak na pulang rosas habang nakapikit. Kamukhang-kamukha niya ang babaeng nasa portrait at hindi siya nagkakamali na siya iyon.

“Do you like it?” tanong ni Stefan.

Tumango si Sophia at hindi napigilan ang pagtulo ng mga luha. Iyong suot niyang kulay puting dress na nasa portrait ay regalo sa kanya ni Stefan noong grumaduate siya ng elementarya at hanggang ngayon ay nasa kanya pa rin ang puting dress na naiwan sa bahay ng mga magulang niya.

“K-Kailan mo pinagawa ang painting na ’yan?” tanong ni Sophia at tiningnan si Stefan.

“That was 8 years ago. I am the one who made that.” saad ni Stefan.

“Ikaw ang nagpinta niyan? Saan ka natutong magpinta?” tanong ni Sophia.

Inayos ni Stefan ang pagkakahiga sa kanya at saka kinumutan ang katawan niya. Tumabi ito sa kanya at inunan ang isang braso habang nakatingin din sa painting.

“Noong makulong ako ay may programa sa loob ng city jail para sa mga preso. Tinuruan akong magpinta roon ng isang public professional painter, at ’yong mga naipinta ko ay binebenta ng mga opisyales ng city jail sa labas ng kulungan. Lahat ng pera na nalikom sa pagbebenta ng painting ko ay idodonate para sa bahay-ampunan. Habang nasa kulungan ako ay ipininta ko ’yan at itinago. Hindi ko siya binenta dahil ’yang painting na ’yan ang una kong naipinta.” Tumingin si Stefan kay Sophia at pinunasan ang mga luha nito sa pisngi.

“Ako pa rin pala ang inaalala mo.” ani Sophia at sumiksik sa dibdib ni Stefan.

“Walang araw na hindi kita iniisip, Sophia. Kung nasa maayos ka bang kalagayan kasama ang totoo mong mga magulang. Kung nakakakain ka ba ng sapat. Kung hindi ka ba nila minamaltrato. Kung nakakapag-aral ka ba ng mabuti. Pero inisip ko na lang noon na kung sa akin ka pa rin napunta ay paano na lang ang buhay mo? Mapapabayaan din kita at hindi mabibigyan ng magandang buhay dahil nakakulong ako.” Marahan ang paghaplos ni Stefan sa kaniyang buhok at balikat.

Ito ang comfort na nararamdaman niya noong bata pa lamang siya, at gusto niyang maramdaman pa rin hanggang ngayon.

“Salamat, Tatay Stefan…” buong pusong pasasalamat ni Sophia.

Napangiti si Stefan at ito ang unang beses na nakita siya muling ngumiti ni Sophia. Sa matinding pagod sa nangyari sa pagitan nila ni Ali ay biglang nakatulog si Stefan.

Maingat naman na hinawakan ni Sophia ang mukha nito at unti-unting inilapit ang mukha niya hanggang sa hinalikan ito sa labi.

“Mahal na mahal po kita, tatay slash asawa ko…”

-Ajai_Kim

Kabanata 19

“NAGSESELOS ka ’no?” nakangising tanong ni Louie kay Migos. Naninigarilyo ang dalawa sa gilid ng mansyon. Nabored manood sa entertainment room kaya nanigarilyo na lang.

Hindi sumagot si Migos at patuloy lang sa pagbuga ng usok. Bakit siya sasagot nang hindi kung nagseselos naman talaga siya kina Stefan at Sophia? Mahal niya pa rin ang babae at hindi naman ganoon kadali mawala ang nararamdaman niya para rito.

“You know what? Just find some girls to help you forget about Sophia. You can easily meet them at the bar.” suhestiyon ni Louie.

“Tch! Sa tingin mo ba makakapag-bar pa ako nito kung pinaghahanap pa rin ako hanggang ngayon ni Andres? That moron betrayed me, and I don’t know what I did wrong to him.” Bumuntonghininga si Migos at nang matapos sa sigarilyo ay itinapon niya ito sa sahig at tinapakan.

“It’s just jealousy and insecurity, bro. I can see that you appear more powerful and superior to him. Parang ’yong si Ali na dating best friend ni Stefan. You and Stefan have that leadership aura, and those two scumbags want to be on top. Ayaw ng pumapangalawa.” saad ni Louie.

Nanghihinayang din kahit papaano si Migos dahil naging mabuting kaibigan naman sa kanya si Andres. Sumusuporta ito noon sa kanila ni Sophia, at palagi niyang kasama kahit saan man magpunta.

Pero hindi talaga maganda na magtiwala ng buo sa isang tao. Every individual thinks differently and can change as time goes by. Masama ang tingin niya noon kay Stefan dahil sa ginawa nitong pananaksak kay Ali, ngunit hindi niya inaasahan na ito ang magmamalasakit at tutulong sa kanya na makabangon nang dahil sa ginawa ni Andres at ng mga tauhan nito sa kanya.

Sophia is safe in Stefan’s hands. He already lost his battle against her, now that he’s poor. He genuinely loves Sophia, and it’s alright with him if Stefan is the one meant for her.

Maraming nagbago sa prinsipyo niya simula nang lumubog ang negosyo ng pamilya niya nang dahil kay Andres. He learns to appreciate, give sympathy, and love truthfully to his loved ones. He’s lucky too because his parents love and support him all the way.

“How about you, Kuya Louie? Si Jacille ang nililigawan noon ng stepbrother mo, right? How do you feel about that?” Si Migos naman ang nang-usisa na ikinangiti ni Louie.

“I don’t know. Gustong-gusto kong asarin ’yang Jacille na ’yan dahil ang daling mapikon. I can see why my stepbrother got interested in her. She’s beautiful too, but gets easily irritated, pero wala akong magagawa kung natipuhan niya ’yong ex-wife ko.” sagot nito na kaswal na lang at nagkibit-balikat.

Bilib si Migos sa tatag ni Louie. Mabuti itong kaibigan sa kanila ni Stefan. Maloko pero seryoso at dedicated sa trabaho nila. Illegal man ang negosyo ng pamilya ay hindi naman basta-bastang pumapatay ng inosenteng tao. Lahat ng napapatay nila ay galing rin sa masama, kailangan nilang dipensahan ang sarili dahil kung hindi ay sila naman ang mamamatay.

“May pagkukulang ka ba sa ex-wife mo kaya ka pinagpalit sa stepbrother mo?” tanong ni Migos.

“Maybe I don’t have time for her because I’m too much of a workaholic. Ayos lang dahil bagay naman sila ng stepbro ko. Both are idiot and stupid.” ani Louie at tumawa ito kaya natawa rin si Migos.

“We both lost the ones we loved, but maybe there’s always a purpose for everything.” sabi ni Migos.

“Yeah, right, lil bro.”

---

“SAAN ka nanggaling, kuya at inabot ka na ng madaling-araw?” tanong ni Jacille na sinalubong ang kapatid na si Dominic sa garahe ng kanilang bahay. Nagpaparada ito ng motor at tinatanggal ang suot na helmet.

“Ah, may pinuntahan lang akong birthday party ng kaibigan ko. Tulog na ba sina Mama at Papa?” tanong naman ni Dominic at tuluyan nang pumasok sa loob ng bahay nila na sinundan ni Jacille.

Nagtataka si Jacille sa kapatid dahil pawis na pawis ito at mukhang nanginginig ang buong katawan. Napansin rin niya na nanginginig ang mga kamay nito. Kaagad nagpunta sa kusina si Dominic para maghugas ng mga kamay sa sink.

“Tulog na sila. Nagtatanong nga kanina kung saan ka raw nagpunta at hindi mo kami sinabayan na maghapunan. Wala akong maisagot kaya hindi na sila nagtanong.” saad ni Jacille.

Apat na araw nang hindi pumapasok sa trabaho ang kanyang kapatid at umaalis ito palagi sa kanilang bahay. Hindi niya alam kung saan ito nagpupunta dahil hindi naman nagpapaalam sa kanila. Sa tuwing umuuwi si Dominic ay madaling-araw o inuumaga na.

“Gano’n ba? Sa mga kaibigan ko lang naman-”

“Nagresign ka ba sa trabaho mo, Kuya Dominic? Bakit hindi ka na pumapasok doon? At saka bakit hindi ka nagpapaalam sa amin kapag umaalis ka? Nag-aalala kami sa kalagayan mo lalo na’t may asthma at PTSD ka.” nag-aalalang tanong ni Jacille.

Nagkaroon ng Post Traumatic Stress Disorder o PTSD ang kapatid niya dahil na-kidnap ito noong anim na taong gulang ng isang tricycle driver na hirap sa buhay at gusto ng isang milyon bilang ransom money. Binihag ng tatlong araw si Dominic at hindi naman kaagad makakakuha ng isang milyon ang pamilya nila at imposible iyon dahil mahirap lang sila kaya umabot ng tatlong araw ang pagbihag rito. Pinahirapan at sinaktan raw ng tricycle driver ang musmos pa lamang noon na si Dominic.

Narescue lang ito ng mga pulis nang lumabas ang tricycle driver sa loob ng sariling bahay noong magtatlong-araw na kung saan binihag si Dominic. Nakaabang sa labas ang mga pulis at ang police car ng mga ito na kinuha ang pagkakataon na sugurin ang tricycle driver. Nakipagpalitan ng bala ang tricycle driver, at dahil iisa lang ito laban sa mga pulis ay kaagad rin napatay sa engkwentro.

Iyon ang dahilan kung bakit may mga sintomas si Dominic na kung minsan ay nanginginig ang katawan at mga kamay nito. Nagiging emosyonal rin kapag sobrang nasasaktan, idagdag pa ang sakit nitong asthma. Dumaan sa maraming therapist si Dominic, at bumubuti naman ang kalagayan nito, ngunit minsan ay nati-trigger pa rin ang sakit at hindi mapigilan.

Uminom ng isang basong tubig si Dominic at pagkatapos ay hinarap ang kapatid sa naiinis nitong ekspresyon.

“Ang dami mo namang tanong, Jacille! Hindi ba puwedeng enjoyin ko naman ’yong buhay ko dahil wala akong ibang ginawa kundi ang magtrabaho ng magtrabaho para sa pamilya natin? Kailangan ko rin ba na palaging sabihin sa inyo kung saan ako nagpupunta? Hindi na ’ko bata. At huwag mo na ulit banggitin ’yang sakit ko dahil magaling na ’ko!” singhal nito na ikinagulat ni Jacille. Unang beses ito na nasigawan siya ng kapatid.

“Sorry, kuya. Concern lang naman kami sa kalagayan mo,” paghingi ng tawad ni Jacille.

“Puwes, hindi ko kailangan ng pag-aalala ninyo. Hayaan n’yo muna ako sa ngayon. Saka n’yo na ako kausapin kapag gusto ko.” Sinamaan siya ng tingin ni Dominic at pagkatapos ay iniwan na sa kusina.

Napahilamos sa mukha si Jacille at hindi napigilang umiyak. Hindi siya sanay na nasisigawan at nagagalit sa kanya si Dominic dahil lumaki sila na maayos ang turingan sa isa’t-isa at kahit nagiging pasaway siya kung minsan ay hindi naman siya sinisigawan ni Dominic at pinagsasabihan lang.

Hindi siya bulag para hindi malaman na isa sa dahilan ay ang pagmamahal nito kay Sophia. Ngayon lang niya nakitang lugmok na lugmok si Dominic at halos magmakaawa na sa mansyon nila Stefan para lang sa pagmamahal ng kaibigan niya.

Kailangan na siguro nilang ipakonsulta muli si Dominic sa Doctor dahil hindi na naman normal ang ikinikilos nito.

---

PABALIBAG na isinara ni Dominic ang pintuan ng kuwarto niya at tinanggal ang pawisan at maruming t-shirt at saka ito itinapon sa sahig.

Ilang beses niyang hinawi at sinabunutan ang buhok dahil hindi niya mapigilang maalala ang ginawa kanina.

“Tangina! Ginawa ko ba talaga ’yon?” bulong nito sa sarili at pabagsak na humiga sa kama.

Pero kung hindi niya iyon gagawin ay hindi siya magiging masaya kahit kailan sa buhay niya.

Sa huli ay napangiti na lang si Dominic at mukhang mapapasarap ang pagtulog ngayong gabi.

“Kayo ni Kuya Stefan ang hadlang sa pagmamahalan namin ni Sophia kaya dapat na mamatay ka na lang!” sigaw ni Dominic at itinulak ang dibdib ni Andres na kapit na kapit naman sa mga braso niya upang hindi ito mahulog. Kaunting tulak na lang at mahuhulog na ito sa bangin ng highway kung saan sila huminto.

“Please… don’t do this, Dominic. Gusto ko pang mabuhay…” pagmamakaawa ni Andres sa lalaki.

Napangisi si Dominic. “Mas mabuti na hindi ka na lang mabuhay, Andres.

Sagad

na sa kasamaan ’yang katawan mo at hindi rin kayo bagay ng pinakamamahal ko.“

Hindi na

nag-

atubiling

itinulak ni Dominic si Andres hanggang sa mahulog na ito sa edge ng bangin. Narinig pa niya ang

pagsigaw

nito at ang

katawang

bumagsak

sa ibaba ng bangin.

Nagmadaling

isinuot

ni Dominic ang helmet at

sumakay

na sa dalang kotse at saka ito

pinaharurot

. Baka may

makakita

pa sa ginawa niyang

krimen

.

---

“SURE ka ba talaga na walang nangyari noong natulog kayo ni Sir Stefan sa loob ng kuwarto niya, Ma’am Sophia?” Kanina pang paulit-ulit na tanong ni Mona.

Nasa labas sila at sumama siya na mamalengke rito. Hindi mawawala ang mga bodyguards ni Stefan na nasa paligid lang at minamamanan sila.

“Wala talaga, Mona. Bakit hindi ka naniniwala?” nakangiting tanong ni Sophia. Naaaliw ito sa panonood sa tindera na tinatanggalan ng kaliskis at hasang ang biniling bangus ni Mona. Ginagawa rin ito noon ni Stefan at palagi siyang naaaliw sa mga ganitong kasimpleng bagay.

Nang matapos malinisan ng tindera ang mga biniling bangus ni Mona ay inilagay na ito sa dalang bayong. Hawak naman ni Sophia ang dalawang plastic na naglalaman ng mga gulay at condiments para sa lulutuin nilang sinigang na bangus.

“Kasi, hindi ba’t lalaki si Sir Stefan at may pangangailangan rin siya bilang isang lalaki? Kung napigilan man niya ang tukso dahil katabi niya ang magandang asawa niya sa kama ay bilib ako sa pagpipigil at respeto niya sa’yo. Bihira na lang ang mga katulad niyang lalaki.” ani Mona habang naglalakad na sila papalabas ng wet market ng palengke.

Sa bawat taong nadaraanan nila ay lumilingon ang mga ito kay Sophia dahil sa angking kagandahan nito, idagdag pa ang kakaibang kulay ng buhok, mga mata, at malaporselang balat. Parang isang royal princess na lumabas sa libro at nabuhay sa real world.

Mas lalong napangiti si Sophia sa narinig kay Mona, pero ang ngiting iyon ay unti-unting nabura nang may mamukhaan siya na matangkad na lalaking naka-shades at nakatitig sa kanya habang nakangisi. Nakatayo ito sa gilid ng isang tindahan at natatabunan dahil sa mga sasakyang dumaraan sa kalsada.

Nangatal ang bibig niya at nanlamig ang mga kamay. Hindi niya namalayan na nabitawan niya ang mga hawak dahil sa takot at kaba na biglang naramdaman.

Nagpakita na ito sa kanya.

“T-Tatay Ali?”

-Ajai_Kim

A/N: Wala muna akong update bukas dahil pupunta akong Baguio to get some important documents. Malapit dito ng konti dahil sa Benguet lang din ako. Sa 9 ang next update ko :)

Kabanata 20

Warning: Sexual content

TUMINGIN si Mona kay Sophia nang marinig na nahulog ang mga hawak nito. Isa-isa niyang pinulot ang mga nalaglag na gulay at rekados para sa lulutuin nila. Si Sophia naman ay nanatili pa ring tulala habang nakatingin sa eskinita.

“Ma’am Sophia, ayos lang po ba kayo?” tanong ni Mona matapos pulutin ang mga nahulog ni Sophia.

Nang marinig ang boses ni Mona ay doon lang natauhan si Sophia at bumalik sa ulirat. Hindi niya namalayang nahulog na pala ang mga dala niya kaya kaagad siyang humingi ng tawad sa batang katulong.

“Nako! I’m sorry, Mona. Hindi ko napansin na nabitawan ko ang hawak ko.” aniya.

“Ayos lang po, Ma’am. Bakit kayo parang natulala at may tinitingnan sa bandang iyon?” ani Mona at itinuro ang eskinitang tinitingnan kanina ni Sophia.

“A-Ah, wala ’yon. May nakita kasi akong pamilyar na kakilala ko pero baka guni-guni ko lang ’yon,” saad ni Sophia at ngumiti ng alanganin.

“Gano’n po ba? Baka nga, Ma’am. Umuwi na po tayo sa mansyon para maturuan ko na kayong magluto ng sinigang na bangus. Na-eexcite talaga ako kapag ikaw ang tinuturuan ko!” nakangiting sabi ni Mona na nagpangiti kay Sophia. Para na niya itong nakababatang kapatid at magaan ang loob niya rito.

“Then let’s go home na!”

Pagkauwi nila sa mansyon ni Stefan ay inumpisahan na nilang magluto ng sinigang na bangus. Nakatingin lang si Sophia sa bawat hakbang na ginagawa ni Mona, at si Mona naman ay matiyagang tinuturuan si Sophia ng step by step para sa pagluluto. Inosenteng-inosente talaga siya bilang asawa ni Stefan at pati ang pagluluto ng ibat-ibang putahe ay hindi niya alam.

“Mona, may tanong nga pala ako,” banggit ni Sophia habang nilalagyan ng sinigang mix ang sabaw sa kaserola.

“Ano ’yon, Ma’am?” tanong ni Mona.

“Si Sasha, may gusto ba siya kay Stefan?”

Natigilan si Mona sa tanong ni Sophia, pero hindi kalaunan ay napahawak ito sa batok. “Ang alam ko ay may gusto siya kay Sir Stefan pero hanggang pagkakaibigan lang ang kayang maibigay sa kanya ni Sir. Mabait naman si Ma’am Sasha at sa nakikita ko ay nirerespeto niya ang kasal ninyong dalawa ni Sir.” sagot ni Mona habang hinahalo ang nilulutong sinigang na bangus sa kaserola.

Tumango si Sophia dahil nakikita niya iyon kay Sasha. Hindi siya nito pinapansin, pero hindi rin naman niya maramdaman na ayaw siya nito para kay Stefan.

Mukhang mabait si Sasha, at katulad ng ibang nagmamahal na one-sided ay nagpaparaya na lang ito para sa taong nagugustuhan. Nahahalata niya kasi na may gusto si Sasha kay Stefan dahil sa mga tingin sa lalaki at sa paraan ng pakikipag-usap nito.

“I can see naman.” tanging nasabi ni Sophia.

“Ikaw lang ang mahal ni Sir Stefan, kaya huwag kang mag-alala.” nakangiting sabi ni Mona kaya napanatag na ang loob ni Sophia.

Nang matapos sa niluluto nilang sinigang na bangus ay nagpaalam muna si Sophia kay Mona na maliligo sa itaas ng kuwarto niya, at saka na siya bababa ulit para kumain pagkatapos maligo.

Pagkatapos maligo ay muntik na siyang mapatalon sa gulat dahil nasa loob ng kuwarto niya si Stefan at titig na titig ito sa kanya pababa hanggang sa katawan niya. Nakatapis lang ng towel ang buong katawan niya at wala siyang underwear na suot panloob.

“W-What are you doing here?” nautal na tanong ni Sophia kay Stefan na hindi maialis ang tingin sa kanya.

Bigla siyang kinabahan nang lumapit si Stefan at hinapit ang kaniyang baywang. Naaamoy niya ang mabangong amoy nito at nakikita ang magagandang kulay ng mata.

“You’ve grown into a stunning and beautiful woman. I still can’t believe that you were my daughter when I was only 14 years old.” saad ni Stefan na may nakaka-intimidate na mga tingin.

Stefan used to be her father and he raised her well, providing all her needs when she was still a baby. Sino’ng 14 years old na bata ang aako kaagad ng malaking responsibilidad para lamang mapalaki siya at mabigyan ng magandang kinabukasan?

Ang ibig sabihin ay kaagad niyang napukaw noon ang interes ng batang si Stefan. Importante at mahalaga siya sa buhay nito. Napakasuwerte niya na napulot siya sa basurahan sa gilid ng simbahan, binihisan, pinakain, pinalaki, at pinag-aral. Utang na loob niya ang buhay niya rito.

Magsasalita na sana si Sophia nang biglang hinawakan ni Stefan ang ulo niya at hinalikan sa labi. Para siyang malulunod sa ginagawa nito dahil sa sensasyon na nararamdaman niya. Nakakadagdag ang malakas na pagtibok ng kanyang puso na kahit ano mang oras ay para nang lalabas sa dibdib niya dahil sa lakas nito.

Napaungol si Sophia sa panghihinang nararamdaman lalo na ang mga tuhod niya at hindi niya namalayang naihiga na siya ni Stefan sa kama at pinaibabawan. Tuloy-tuloy pa rin ang paghalik nito at wala siyang ibang magawa kundi ang kumapit sa matitipuno nitong mga braso at halikan pabalik ang asawa.

Huminto sa paghalik si Stefan at namumungay ang mga matang tiningnan siya.

“Can we do it now, baby?” masuyong tanong ni Stefan.

Tumango si Sophia at siya na ang unang umatake sa labi ni Stefan. Napamura si Stefan sa ginawa niya habang unti-unti na itong naghuhubad ng suot na damit.

Nag-iinit at parang sinisilaban ang buong katawan ni Sophia at ito ang unang pagkakataon na makaramdam siya nang ganito.

Dahan-dahang bumaba ang mga halik ni Stefan hanggang sa tumapat ito sa dibdib ni Sophia. Inalis ang nakatapis na towel sa asawa hanggang sa makita niya ng buo ang napakaganda at sexy nitong katawan.

Napaliyad at napakagat-labi si Sophia nang sapuin ni Stefan ang kanang dibdib niya habang abala naman sa paghalik at pagdila sa kaliwa niyang dibdib. Palipat-lipat rin ng puwestong hinahalikan kada segundo. Nakakadagdag sa masarap na pakiramdam ang mainit at malikot nitong labi.

“Ahh!” Ungol ni Sophia nang maramdaman niya ang paghawak ni Stefan sa hubad niyang pagkababae. Hinagod nito ang ibabaw na parte gamit ang isang daliri at muli siyang napaungol nang pabalik-balik na ang paghagod nito.

“I’m sorry, Sophia, but I can’t control myself anymore. I’ve fallen in love with you and I don’t want anyone to take you away from me. You’ve been mine from the beginning…”

Nagulat si Sophia sa narinig. Mahal daw siya ni Stefan? Hindi ba siya mali ng pagkakarinig?

Bumaba hanggang sa pusod niya ang mga halik ni Stefan hanggang sa huminto ito at hinubad ang suot na pantalon at belt, kasama na ang brief nito. Nang matanggal ang pang-ibaba ay nanlaki ang mga mata ni Sophia dahil sa laki at haba ng kargada ni Stefan.

Ano pa ba ang aasahan niya e, malaki itong tao? Kitang-kita rin niya ang maganda at matino nitong pangangatawan na nangingintab nang dahil sa pawis. Idagdag pa ang nakalugay nitong kulot na buhok, mga tattoo sa dibdib, at sa mga braso.

Stefan is smokingly hot.

Muli siyang hinalikan sa labi ni Stefan at nagpatangay naman siya. Ibinuka nito ang mga hita niya at dahan-dahang ipinasok ang isang daliri sa kanyang pagkababae dahilan para mapaungol siya sa sakit at sarap na nararamdaman.

“Are you okay, baby?” bulong ni Stefan at dinilaan ang ibabaw ng tenga niya.

“Yes, just continue what you’re doing.” hinihingal na sagot ni Sophia.

Ipinagpatuloy ni Stefan ang ginagawa hanggang sa tuluyan na nitong maipasok ang buong daliri sa pagkababae ni Sophia. Nilabas-masok niya ito habang hinahalikan si Sophia na napapaliyad at umuungol sa kanyang ginagawa.

“Ah, yes!”

“Fuck, baby…”

Makalipas ang ilang minuto ay naramdaman ni Stefan ang paglabas ng katas ni Sophia sa daliri niyang nasa loob ng asawa. Hinugot niya ang daliri pagkatapos habang si Sophia ay naghahabol ng hininga.

Muling niyang inayos ang puwesto nito at hinimas ang galit at matigas na pagkalalaki.

“Are you sure you really want to do this with me?” maingat na tanong ni Stefan kay Sophia at hinaplos ang pisngi nito.

Tumango si Sophia at ngumiti. “I want this and I don’t want to lose you again…”

Napatiim-bagang sa sakit na biglang naramdaman si Stefan, hanggang sa unti-unti na niyang ipinasok ang pagkalalaki sa loob ni Sophia.

Napakapit nang mahigpit sa bedsheet ng kama si Sophia at napapikit dahil sa sakit at hapdi ng pagpasok ni Stefan.

“Don’t worry, sa una lang ’to masakit. I’ll be gentle.” ani Stefan.

Tumango si Sophia dahil nagtitiwala naman siya sa sinasabi nito.

Nang makapasok na ng buo si Stefan ay unti-unti na itong gumalaw sa ibabaw ni Sophia. Ilang beses rin niyang hinalikan ang labi, pisngi, at dibdib nito para pawiin ang sakit ng kaniyang pagpasok.

Habang gumagalaw siya at naka-adjust na si Sophia sa laki niya ay binilisan niya ang paggalaw sa ibabaw. Si Sophia naman ay umungol ng umungol hanggang ang sakit na unang naramdaman ay napalitan na ng sarap habang tumatagal.

“Ohh…”

“Baby… you’re so tight!”

“Make it faster, please…?”

Dahil utos ni Sophia ay mas binilisan ni Stefan ang paggalaw. May mantsa na ng dugo sa bedsheet ng puting kama tanda na siya ang nakauna sa asawa. Tumutunog na rin ang kama dahil sa kanilang ginagawa, at tila nawalan na sila ng pakialam kung may makarinig man sa kanila sa mansyon.

NADATNAN ni Migos ang eksenang iyon nang tatawagin niya sana si Sophia para samahan siyang kumain ng hapunan. Kakatukin na sana niya ang kuwarto nito nang marinig ang pag-ungol nito, at ang pag-ungol ni Stefan.

Nakabukas ng kaunti ang siwang ng pintuan ng kuwarto ni Sophia kaya kitang-kita niya ang ginagawa ng dalawa. Nasa ibabaw si Stefan habang gumagalaw sa ilalim ni Sophia na nakabuka ang mga hita.

Kumalat ang sakit at pait na naramdaman niya dahil nahuli niya ang pagtatalik ng dalawa.

Bakit ganoon? Natural na magtalik ang mag-asawa dahil kasal na sila, at wala na siyang karapatan kay Sophia dahil hindi niya na ito fiancé, pero bakit ang hirap makalimot? Bakit nasasaktan pa rin siya hanggang ngayon?

Napaluha si Migos pero agad ring pinunasan at umalis na lang na parang walang nangyari kahit rinig na rinig niya pa rin ang ungol ng mag-asawa na nagtatalik.

RAMDAM ni Stefan na malapit na siyang labasan kaya mas binilisan niya ang paggalaw sa ibabaw ni Sophia. Pinuntirya niya ang malulusog nitong dibdib, hinalikan ng walang sawa ang labi, leeg, at ibat-ibang parte ng mukha nito.

“Shit!”

“Ohh…”

“I love you…” paungol na bulong ni Stefan sa tenga ni Sophia hanggang sa tuluyan siyang labasan sa loob nito.

Nang matapos siyang magpalabas ay tumabi siya kay Sophia at hinalikan ang noo nito habang hindi pa rin hinuhugot ang pagkalalaki.

“I love you…” muling sambit ni Stefan.

Ngumiti lang si Sophia sa kanya hanggang sa nakatulog na ito sa pagod dahil sa kanilang ginawa.

-Ajai_Kim

Ay may pagganito pala ako 🙈

Kabanata 21

MULA sa

pagkakayuko

ay umangat ang tingin ni Stefan sa isang lalaki na nakatayo sa

selda

na kaniyang

kinalalagyan

. Mariin at malamig ang mga titig ng lalaki, may

katandaan

na rin ang itsura na sa

tantsiya

niya ay nasa 50 pataas ang edad. Hindi pa niya ito nakikita sa

tanang

buhay niya at ito ang unang beses na nagkita sila.

“Sino ka?”

tanong ni Stefan sa matandang lalaki.

Pinantayan

siya nito. “Ako si Renato Delmar. Matalik akong kaibigan ng ama mong si Romano.”

Napukaw

ang

interes

ni Stefan sa matandang lalaki. Wala siyang

kakilalang

ibang mga kamag-anak o kaibigan ng mga magulang niyang maagang

pumanaw

. Ito ang unang pagkakataon na makilala ang matalik na kaibigan ng ama niyang si Romano Giovinco.

“Ano hong kailangan n’yo sa akin?”

kuryosong

tanong ni Stefan.

“

Nakulong

ka dito dahil sa ginawa ng anak ni Musallah Khan, hindi ba? Mag-ama nga talaga ang dalawang iyon at wala nang ibang ginawa kundi ang

maghasik

ng kasamaan sa mundong ito.“ Umiling ang matanda at nagpakawala ng

pagbuntonghininga

.

“B-Bakit n’yo kilala ang tunay na ama ni Ali?” Walang ibang magawa si Stefan kundi ang

magtanong

. May

nalalaman

si Renato Delmar tungkol sa mga magulang niya at mga magulang ni Ali.

Napatiim-bagang si Renato at

kumuyom

ang isang kamao. “Si Musallah ang dahilan kung bakit nawala sa sarili ang asawa kong si Belen.

Pinagsamantalahan

niya ang asawa ko dahil

natipuhan

niya ito. Alam ng ina ni Ali ang ginawa niya kaya nakipaghiwalay siya rito.“ aniya.

Napahinto

si Stefan sa narinig. Kaya pala hiwalay ang ina ni Ali kay Musallah ay dahil may ginawa itong

kapangahasan

sa asawa ng lalaki na nasa kanyang harapan, at nagkaroon ng pangalawang ama si Ali.

“Mayaman dahil sa illegal business si Musallah at isa rin iyon sa dahilan kung bakit

hiniwalayan

siya ni

Nida

, ang ina ni Ali.

Nagtutulak

ng ilegal na droga at armas si Musallah kasama ang grupo niya.“

dugtong

ni Renato.

Inalisa

ni Stefan ang mga nalaman niya. At ngayon ay

nauunawan

na niya kung bakit mahirap lamang sila Ali at ang mga magulang nito. Mas pinili ng ina ni Ali na

mamuhay

ng simple at

payapa

kasama ang

pangalawa

nitong asawa kaysa

pakisamahan

ang lalaking

mapagsamantala

at may ilegal na gawain,

pero sa huli ay kumapit din sa

patalim

ang mga ito nang dahil sa

kahirapan

, at naging tauhan ng isang Chinese national na may

illegal

drug trafficking na negosyo.

“Isa akong Mafia ng

pinaka-kinatatakutan

sa underground society na

itinayo

ko. Nagpupuslit ako ng ilegal na armas na galing rin sa masasamang grupo.

Pumapatay

ako ng masasamang tao, at ako ang pumatay kay Musallah.“ pag-amin ni Renato na ikinagulat ni Stefan.

“Bakit ka ba nandito?”

naguguluhang

tanong ni Stefan.

Ngumiti si Renato at tinapik ang balikat ni Stefan. “Tutulungan kitang makalaya rito, basta’t ikaw ang pumalit sa puwesto ko bilang Mafia boss. Gantihan mo ang lahat ng masasamang tao na

sinaktan

ang taong mahal mo sa oras na makalaya ka sa

kulungang

ito, at bigyan siya ng hustisya.“

Isa lang ang naiisip ni Stefan nang mga sandaling iyon.. gusto niyang

lumaya

sa kulungan para mabawi si Sophia, at nais niyang gantihan ang dating matalik na kaibigan na si Ali.

Lahat ay gagawin niya para mabigyan ng hustisya ang ginawa nito kay Sophia na hindi maibigay ng tunay nitong mga magulang.

---

LAHAT ng hirap,

pagtitiis

, at initiation ay ginawa ni Stefan sa underground territory ni Renato. Bago maging Mafia boss ay kailangan na may

mapatunayan

muna siya sa sarili at sa mga masasamang tao na

haharapin

nila.

May mga napatay na siyang illegal pusher, dealer, smuggler, sex offender, at mga taong nasa likod ng prostitution. Lahat ng kanyang

pinapatay

ay galing sa masama, at hindi goal ng Mafia boss na si Renato at ang mga

kagrupo

nito na pumatay at

umabuso

ng

inosenteng

mga tao,

kasalungat

sa mga

nakakalaban

nilang grupo.

May anak na lalaki si Renato at ito ay si Louie. Mas matanda siya ng apat na taon sa lalaki. Mabait, mapagkakatiwalaan, at kahit

naiingayan

siya rito dahil

daig

pa ang babae kung

makaputak

ay lubos siyang

nasisiyahan

dahil nagkaroon siya ng kaibigan na

maaasahan

at hindi siya

magagawang

traydurin

.

Hindi gusto ni Louie na maging Mafia boss katulad ng ama dahil malaking responsibilidad daw iyon sa oras at

obligasyon

, at isa pa ay abala ito sa

pag-aalaga

sa inang si

Belen

na may sakit na Alzheimer’s disease.

“Nagpapasalamat ako nang sobra sa ama mo, Louie. Kung hindi dahil sa kanya ay hindi ako

makakalaya

sa kulungan, at hindi ako makakaahon sa lahat ng hirap na pinagdaanan ko.“ saad ni Stefan habang

umiinom

sila ni Louie.

“Sus! Wala ’yon.

Sadyang

matulungin

lang si Dad sa mga kailangan ng tulong, at gusto rin niya na mabigyan mo ng hustisya ang batang babaeng

pinalaki

mo. She was sexually assaulted by your former best friend at a young age, and I know that has caused her significant trauma, similar to what my mother experienced with Musallah.“

madiin

at may galit na sabi ni Louie.

Ayaw nila na may mga babaeng

naaabuso

nang dahil sa mga

kalalakihan

na hayok na hayok at hindi

maialis

ang

libog

sa katawan. Maling-mali ang ginawa ni Ali kay Sophia, at hangga’t hindi niya nabibigyan ng hustisya ang itinuring na anak ay hindi niya

titigilan

si Ali sa oras na maging Mafia boss na siya, at

katatakutan

ng lahat.

Idinamay

rin nito si Sophia sa paghihiganti na gusto nitong mangyari para lamang

masaktan

siya at maging miserable.

Hindi niya inaasahan na

darating

sa punto na ang lalaking itinuring niyang parang isang tunay na kapatid ay ang lalaking

sisira

sa buong tiwala niya, mananakit sa taong mahal at

pinahalagahan

niya, at ang balak niyang gantihan at patayin.

---

MAKALIPAS ang tatlong taon ay naging isang

ganap

na Mafia boss si Stefan, at ito ang pumalit kay Renato Delmar na ama ni Louie. Ibinigay nito sa kanya ang ibang mga ari-arian, businesses, at ang malaking mansyon nito na sa Cavite

nakabase

.

Magiging abala na sa

pag-aalaga

sa asawa si Renato dahil matanda na rin ito at hindi na kayang

mamuno

sa underground society na

binuo

nito sa matagal na panahon.

Si Louie ay may sarili namang pangarap, business, at goals sa buhay kasama ang ina, ngunit hindi siya titigil sa

pagtulong

at pagsuporta kay Stefan. Sa ama niya

nagmula

ang underground society kaya dapat lang na nasa tabi siya palagi ni Stefan at i-guide ito sa mga

hakbang

at

planong

gagawin para

magantihan

si

Alimuhammad

Khan.

Nakilala rin ni Stefan ang mga kababata at kaibigan ni Louie na sila Kidd, Sasha at Neo. Nasa parehong linya rin ng illegal firearms business at underground society ang pamilya ng mga ito kaya nagkakasundo silang apat.

Si Sasha ay may pagtingin pala sa kanya. Ilang beses na itong nagpapahiwatig ng pagkagusto sa kanya, at kung minsan ay

inaakit

siya nito, ngunit hindi niya ito magawang

patulan

dahil kahit ano’ng gawin niya ay si Sophia lang ang kaya niyang mahalin at pahalagahan ng sobra.

Kung

gagamit

at

papansin

siya ng ibang babae, pakiramdam niya ay parang

pinagtaksilan

niya na si Sophia. Kaya nga siya pumayag na maging Mafia boss ay para maging makapangyarihan, at

makamit

ang hustisya para sa itinuring na anak.

“Stefan, bakit hindi mo ako subukan? I can offer you love and anything you desire, even my body…” desperado at

nagmamakaawang

saad ni Sasha.

“I’m sorry, Sasha, pero hindi ako ang lalaking para sa’yo. You’re beautiful, smart, and elegant. Any man would want you.” ani Stefan at sinulyapan si Neo na nasa likod ni Sasha na kaagad umiwas ng tingin sa kanya.

“Do you still love that young girl, Stefan? She’s 14 years younger than you, and I’m sure she only sees you as a father figure. She doesn’t want you!” sigaw ni Sasha at humagulgol na ito kaya lumapit rito si Neo at pilit

pinapatahan

ang babae.

Napapikit si Stefan habang

hinihilot

ang

sintido

. Muli siyang

nagmulat

at tiningnan nang

malamlam

si Sasha. “I’m sorry.” aniya at tumalikod na para umalis.

Narinig pa niya ang pagmamakaawa at

pagtawag

ni Sasha sa pangalan niya pero hindi niya na ito pinansin.

NAGDAAN

ang ilang mga linggo at natanggap na rin ni Sasha kung ano lang ba ito sa buhay ni Stefan. Naging

magkaibigan

pa rin sila ngunit hindi

maialis

ang pagtingin nito sa kanya. Si Neo naman na matagal nang umaasa at

hinihintay

ang matagal nang gusto na si Sasha ay

isinuko

na ang pagmamahal para rito.

Abala sa boxing ring si Stefan at walang

humpay

na

pinapatamaan

ng suntok ang punching bag na nasa harapan. Iniisip niyang si Ali ang lalaking target na balak niyang

patamaan

ng

malalakas

na

sipa

at suntok sa oras na makita niya ito.

Ilang oras na siyang

nagpapractice

sa boxing ring at kapag ganito ang ginagawa ay muli na naman siyang

nangungulila

kay Sophia.

Nang

mapagod

sa pagsuntok ay umupo si Stefan sa gitna ng sahig ng boxing ring at

hinubad

ang suot na boxing gloves. Hinawi niya ang basa at mahabang buhok, at saka kinuha at

sinindihan

ang sigarilyo na nasa gilid.

Siyam na taon na ang

lumipas

at handa na siya para harapin ang lahat. Makapangyarihan, mayaman, may

maipagmamalaki

, at handa na niyang kunin ang hustisya na gusto niyang makamit para sa babaeng kahit na kailan ay hindi niya kinalimutan at araw-araw na nasa kaniyang isipan.

Natagalan man siya sa ipinangako na babalikan niya ito kaagad ay gagawin niya ang lahat upang makabawi sa lahat ng mga pagkukulang niya. Lahat ng materyal na bagay ay handa niyang ibigay rito na hindi niya maibigay noong bata pa lamang ito dahil sa mahirap nilang estado sa buhay.

Napagtanto niya na minahal niya nang higit pa sa pagiging anak si Sophia noong mag-18th birthday ito. Nakita niya kung paano ito ngumiti at makipag-usap kay Migos na isinayaw ito sa gitna ng lobby ng hotel na pagmamay-ari ni Neo na kung saan ay nandoon rin siya. Labis niyang ikinaselos ang nakita kaya halos isang linggo niyang inulam ang alak at sigarilyo.

Nahimasmasan

lang siya mula sa

pagkakalugmok

nang binanggit ni Louie ang mga katagang ito.

“Nagseselos ka pala edi kapag nakita mo eh pakasalan mo na agad para sa’yo na siya.”

At iyon nga ang ginawa ni Stefan. Nang tumakas si Sophia sa kasal nito kay Andres Garcia ay kaagad niya itong pinakasalan. Civil wedding ang nangyari. At nakakatawa lang dahil ang pinagseselosan niyang si Migos ang siyang tutulong pala para sa ginanap nilang kasal ni Sophia.

“If you hadn’t helped me, I might have been dead by now because of Andres. I can’t bear to see my parents crying while we’re still in bankruptcy and the possibility of finding my lifeless body. Utang na loob ko sa’yo ang buhay ko at… kung ikaw lang ang tanging makakapagpasaya kay Sophia ay magpaparaya na lang ako.” saad ni Migos. Hindi nakatakas sa mga mata niya ang pagpatak ng luha nito na hindi ipinahalata sa kanya.

“I will do everything to protect and love her. Hinding-hindi ko siya pababayaan. Lahat ng mananakit sa kanya ay pagbabayarin ko. I will ensure she receives the justice she deserves, and she doesn’t need her deceitful parents to depend on.”

nakasisiguradong

pangako ni Stefan.

Tumango si Migos. “Alagaan at pahalagahan mo si Sophia. Mahal na mahal ko siya…” sabi nito at nanghihinang pumasok sa loob ng kuwarto nito.

---

SINULYAPAN ni Stefan ang natutulog na asawa sa tabi matapos nilang magtalik. Hinaplos niya ang pisngi nito, at hinawi ang kulay kahel na buhok.

Wala na siyang ibang mahihiling pa sa buhay dahil kasama na niya si Sophia.

Ang kailangan na lang niyang gawin ay sabihin kung ano nga ba ang tunay na katayuan at antas niya ngayon, ang pagbayarin ang mga taong may atraso sa kanila, at ibigay ang nararapat na hustisya para sa asawa.

-Ajai_Kim

Kabanata 22

Trigger Warning: SA/Forced

PAGKAGISING ni Sophia ay masakit ang buong katawan niya. Sino ba naman ang hindi sasakit ang katawan kung nasundan pa ng tatlong beses ang ginawa nila ni Stefan? Hindi niya rin napigilan ang sarili at sabik na sabik siya rito. Masarap pala sa pakiramdam na ginagawa ang intimate moments kapag mahal mo ang isang tao. Walang bahid ng pagsisisi sa huli.

Si Stefan ang nakauna sa kanya. Walang ibang lalaki kundi ito lamang. Hindi niya ma-imagine na ang lalaking itinuring niyang ama noon ang siyang magiging asawa at minamahal niya ngayon.

Tiningnan niya ang wall clock sa pader ng kanyang kuwarto at alas-nuebe na ng gabi.

Hindi na siya nakakain dahil siya mismo ang kinain!

“Good evening,” Biglang pumasok sa loob ng kuwarto si Stefan at may dala itong isang tray ng pagkain at may mainit din na tsaa.

Napansin niyang nakabihis na siya ng isang terno ng pajama. Sino kaya ang nagbihis sa kanya? Malamang ay si Stefan!

“G-Good evening din.” nahihiyang bati ni Sophia at sumandal sa headboard ng kama.

Umupo si Stefan sa gilid ng kama at inilapag ang tray ng pagkain sa harapan niya. “You need to eat, and after that may pupuntahan tayo.” sabi nito.

“Saan naman tayo pupunta?” tanong ni Sophia at inumpisahan nang kainin ang dalang pagkain ni Stefan. Sinigang na bangus na mainit-init pa, ito iyong kaninang niluto nila ni Mona. May kasama rin na fried tilapia, kanin, at green tea.

“In my workplace. Ipapakilala kita bilang asawa ko.”

Muntik nang masamid si Sophia sa kinakain. Ipapakilala na siyang asawa ni Stefan? Bigla siyang nakaramdam ng hiya at kaba.

“Okay…” In the end ay pumayag na lang siya. Tutal ay asawa na siya ni Stefan at ito rin ang tamang pagkakataon para makita niya ang klase ng trabaho na mayroon ito at kung ano ang mga naipundar na negosyo sa nakalipas na siyam na taon.

Ipinagpatuloy niya ang pagkain habang si Stefan ay umalis muna sa kuwarto niya upang makapagbihis. Pagkatapos  kumain ay kinuha ni Estrelita ang mga pinagkainan niya at sinabi nito na magbihis na siya na utos ni Stefan.

Nagbihis na nga siya. Printed t-shirt, pantalon, at rubber shoes ang isinuot niya. Nagsuot rin siya ng jacket at cap. Malamig ang panahon ngayong gabi at hindi niya trip na magsuot ng dress. Simple and casual look muna siya this night.

Pagkatapos magbihis, maglagay ng light make-up, at magpabago ay nakahanda na siya. Masakit pa rin ang pagkababae niya pero naibsan ang pananakit nito dahil sa ininom niyang green tea.

Lumabas si Sophia sa loob ng kanyang kuwarto at nagtungo sa sala para doon na lang hintayin si Stefan. Nagulat siya dahil nandoon rin sila Louie, Kidd, Sasha, at Neo. Binati siya ng tatlong lalaki samantalang si Sasha ay ngumiti lang ng tipid.

“Ang ganda ng look mo ngayon, Sophia. Bagay sa’yo,” papuri ni Kidd at pinasadahan siya ng tingin.

“Thank you,” ani Sophia at ngumiti.

“Just be careful with Kidd, Sophia. He’s a womanizer, and I don’t want Stefan to get mad at him and harm him.” natatawang sabi ni Louie na ikinatawa rin nina Sasha at Neo.

“Hey, chill dude! Masama bang bigyan ko ng compliment ang magandang asawa ng kaibigan natin? Takot ko na lang kay Stefan. Ayoko pang mamatay, ’no!” kunwaring natatakot at kinakabahang saad ni Kidd.

Natawa na silang lahat pagkatapos. Masaya pa lang kasama ang mga kaibigan ni Stefan. Nawala man si Ali bilang kaibigan ng lalaki ay may mga pumalit naman na mapagkakatiwalaan nito

Bumaba na rin si Stefan mula sa loob ng kuwarto nito at nabigla si Sophia dahil parang matching outfits sila. Nakasuot ito ng puting t-shirt, pantalon, rubber shoes, at may suot na jacket. Para ba silang mag-usap tungkol sa isusuot nila.

“Wow! Mag-asawa na pati ang isusuot ay dapat pareho rin,” nakangising ani Louie na tinapik ang balikat ni Stefan na walang ekspresyon ang mukha na lumapit kay Sophia at hinapit ang baywang nito.

Namula na parang kamatis ang buong mukha ni Sophia at tumingin kay Sasha na kaagad umiwas ng tingin sa kanila.

Lumabas na sila sa mansyon at pumasok sa loob ng sasakyan ni Stefan. Si Kidd ang magmamaneho habang nasa pang unahang upuan sila ni Stefan.

“Does it still hurts?” Binulungan siya ni Stefan at itinuro ang pagkababae niya.

Nanlaki ang mga mata ni Sophia at kaagad nilingon ang mga kasama nila. Mukhang narinig ng mga ito ang sinabi ni Stefan kahit binulong lang ito sa kanya pero umaaktong walang narinig. Napatampal na lang siya sa noo.

“Stop it! Narinig nila ’yong sinabi mo. Nakakahiya!” mahinang suway ni Sophia.

Tinaasan siya ng kilay ni Stefan. “Bakit ka nahihiya? Asawa naman kita at normal lang na ginagawa natin-” Hindi na naituloy ni Sophia ang sinasabi ni Stefan nang tinakpan niya ang bibig nito at pinandilatan ng mga mata.

“Stop talking or else hindi na ako sasama?” pagbabanta niya.

“Okay okay,” pagsuko ni Stefan at sumandal na lang sa kinauupuan nila. Humalukipkip ito pero mukhang gusto nang matawa na pinipigilan lang.

Umirap si Sophia at humalukipkip din. Nakita pa niya ang nakakalokong tingin ni Kidd kay Stefan bago nito pinaandar ang sasakyan.

Habang nasa biyahe sila ay panay ang daldal ni Louie tungkol sa larong GTA 6 na irerelease raw sa susunod na taon. Interesado naman na nakikinig sa kanya sila Kidd at Neo na mukhang mahilig rin maglaro ng online games.

Si Stefan? Wala naman siyang ibang nakitang hobby nito noong bata pa lamang siya. Puro pagtatrabaho lang ang ginawa nito sa murang edad. Hindi rin ito marunong gumamit ng computer at cellphone noon. Kung hindi lang niya tinuruan ay hindi matututo si Stefan.

Makalipas ang 20 minutes ay bumaba na sila sa loob ng sasakyan. Nasa tapat sila ng isang malaki at mataas na gate. May malaking bahay sa loob na old type ang disenyo at nagulat si Sophia dahil maraming tao ang nasa loob.

Pinagbuksan sila ng gate ng dalawang bantay na guards at pumasok sila. Maraming ganap sa labas pa lamang ng bungad ng bahay. May mga nag-eexercise, nagsusugal, nagkukwentuhan, may mga naliligo sa pool, naglalaro ng billiards, mga kumakain, at iba pa. Sa laki at lawak sa loob ay natitiyak ni Sophia na nasa mahigit isang daan ang mga taong nandirito. May mga babae ngunit mas marami pa ring mga lalaki.

Nang makita sila ng mga ito ay awtomatikong huminto sa kanya-kanya nilang mga ginagawa. Yumuko ang mga ito at nag-bow bilang tanda ng paggalang sa Mafia boss na si Stefan.

Hinawakan ni Stefan ang kamay ni Sophia at hinila ito para umakyat sila sa isang stage sa gitna ng malawak na bahay.

“Everyone, this is my wife, Sophia Stefan Walsh-Giovinco.” pagpapakilala nito kay Sophia sa mga taong nasa harapan.

“Welcome to our society, Mrs. Walsh.” sabay-sabay na pagbati ng mga tao.

Hindi maintindihan ni Sophia ang mga nangyayari. Ano’ng society ang sinasabi ng mga ito? At paano ito naging workplace ni Stefan? Ano ba talaga ang tunay nitong trabaho?

Magsasalita na sana si Sophia nang bigla siyang makarinig ng sunod-sunod na pagputok ng baril. Nagulat siya at nagpanic. Si Stefan na nasa tabi niya ay inutusan siya na magtago sa likod ng stage na sinunod naman niya.

“This is the safest place for you, dito ka lang. Babalikan kita agad.” saad ni Stefan at nagulat siya nang maglabas ito ng baril.

“A-Ano bang nangyayari, Stefan? Bakit nagkakagulo?” tanong ni Sophia.

Hinawakan ni Stefan ang nanlalamig niyang kamay at hinalikan ito. “I will explain it to you later, basta dito ka lang at huwag kang aalis.”

Tumango si Sophia at napatakip ng tainga dahil rinig na rinig niya ang mga bala ng baril na tumatama. Sandali siyang tumingin sa paligid at nakita niya na nagpapalitan ng bala ang mga taong nandito sa loob ng bahay, lahat ay mga mga hawak na baril laban sa mga taong may suot na pulang mask at halatang hindi kasamahan nila Stefan.

“I love you,” Hinalikan siya ni Stefan sa huling pagkakataon hanggang sa ito ay umalis na at nakipagbarilan sa mga kalaban. Ganoon rin ang mga kaibigan nitong sila Louie, Kidd, Sasha, at Neo na abala sa pakikipagbarilan sa mga nakapulang mask.

Pumikit si Sophia at nagdasal na sana ay matigil na ang gulong nangyayari na hindi niya alam kung bakit. Sana ay maging ligtas lang sina Stefan, mga kaibigan nito, at ang mga tao sa loob ng bahay.

Nang magmulat siya ng mga mata ay tila nanlamig siya nang makitang marami nang patay na katawan ang nasa paligid at naliligo ang mga ito sa sariling dugo. Isa na roon ang mga tao sa loob ng bahay at ang iba ay ang mga nakapulang mask.

Nanlaki ang mga mata ni Sophia nang may makapansin sa kanya. Isang lalaki na nakamask pero hindi ito kulay pula kundi kulay puting mask. Ito lang ang tanging tao na naiiba ang kulay na mask.

Ibinaba ng lalaking nakamask ang hawak nitong baril at dahan-dahang lumapit sa kanya. Ramdam niyang para itong nakangisi sa likod ng suot na mask.

Kaba at takot ang nararamdaman ni Sophia at hindi niya mapigilang mapaluha. Siya na ang susunod na papatayin ng lalaki.

Nang tuluyan nang makalapit ang lalaki ay titig na titig ito sa kanya. Pamilyar rin ang kulay ng mga mata nito.

“I can’t believe that after all these years, Sophia, we will meet again…”

Hindi maaaring magkamali si Sophia. Siya ang lalaking ito. Ang lalaking nagbigay ng takot at trauma sa buhay niya.

Ang lalaking kahit kailan ay hinding-hindi niya mapapatawad.

Hinampas ng lalaki ang ulo niya gamit ang hawak nitong baril at doon ay tuluyan na siyang nawalan ng malay.

---

NAGISING si Sophia sa hindi pamilyar na silid. Madilim ang buong silid at tanging ang liwanag lang sa labas ng bintana ang nagpapailaw sa silid kung nasaan siya. Tiningnan niya ang sarili at parehong nakagapos ang mga kamay at paa niya gamit ang posas.

Ang mas ikinatakot niya ay ang mga larawan niyang nakadikit sa pader ng kuwarto, sobrang dami nito, at ang ibang mga kuha ay noong nag-aaral pa lamang siya. Lahat ng anggulo at galaw niya ay nakuhanan sa larawan. Kung saan rin siya pumupunta ay nahagip nito. Para siyang kinukuhanan ng larawan ng isang stalker. Takot na takot siya sa nakikita.

Biglang bumukas ang pintuan silid kung nasaan siya at pumasok ang isang matangkad na lalaking walang suot na pang-itaas at magulo ang itim na buhok. Kahit madilim sa loob ng silid ay nakikita niya ang nakangisi nitong ekspresyon habang papalapit sa kanya.

Nanginginig ang buong katawan ni Sophia sa takot at nerbiyos, at muli na namang tumulo ang mga luha niya. Ang bangungot na tangi niya lamang nakikita sa kaniyang panaginip ay nasa harapan na niya ngayon.

Ang bangungot na si Ali.

“Hello, Sophia.” malalim at madilim ang boses na pagbati nito.

Lumapit si Ali at pinaibabawan siya. Iniwas niya ang tingin sa mga mata nitong para siyang tutunawin at inaangkin. Hindi mawala ang panginginig ng buong katawan niya.

Bakit pa sila nagkita? Bakit ginugulo na naman nito ang buhay niya?

Inilapit ni Ali ang bibig nito sa tenga niya. “Fuck! You’re now here at my room. Magagawa ko na ang mga gusto kong gawin sa’yo, babe. What about sucking my head again, as you did to me when you were younger? I miss the feeling of cumming into your mouth. I miss fantasizing about you, and I miss your innocent young body. I miss everything about you…”

Pakiramdam ni Sophia ay sobrang nabastos siya. Durog na durog at inapakan ang pagkatao niya bilang isang babae. Walang konsensya at pagsisisi ang demonyong lalaki na nasa harapan niya.

“Sumagot ka naman bago ako magalit sa’yo at saktan ka. Hindi mo ba ’ko namiss? Ang tagal nating hindi nagkita, ah?” saad ni Ali na marahang hinahaplos ang balikat niya.

Hindi magawang tingnan ni Sophia ang lalaki. Takot na takot siya rito. Basang-basa ang buong mukha niya nang dahil sa mga luha niyang patuloy na umaagos.

Halos mabingi siya dahil bigla siyang sinampal ni Ali, hinablot ang kanyang buhok at iniharap sa madilim at galit na nitong ekspresyon.

“Ang sabi ko sumagot ka! Ang ayoko sa lahat ay ’yong hindi sinusunod ang utos ko. Walang magagawa ’yang pag-iyak mo dahil sa akin ka na. Sumunod ka lang sa akin at hinding-hindi ka masasaktan.” nakangising sabi ni Ali.

Humagulgol at lumakas lalo ang iyak ni Sophia at sa pangalawang pagkakataon ay muli siyang sinampal ni Ali. Nalasahan niya ang dugo na nagmula sa ibabang labi niya. Nasugatan na siya dahil sa lakas ng pagkakasampal nito.

“Tangina, ang ingay mo! Ano bang hindi mo maintindihan sa sinabi ko, ha?! Gusto mo na lalong mahirapan at masaktan? Puwes, pagbibigyan kita!”

Pinunit ni Ali ang suot na t-shirt ni Sophia at walang ingat na hinubad ang suot nitong pantalon at underwear. Tuluyan nang naalarma si Sophia.

“H-Huwag…” pagmamakaawa ni Sophia.

“Ano’ng huwag? Bakit ngayon ka lang nagsalita? Manahimik ka!” sigaw ni Ali at pagkatapos ay inilagay ang mga nakaposas niyang kamay sa ulunan at pilit siyang hinahalikan.

Kahit anong pagpupumiglas ni Sophia ay hindi siya makawala sa ibabaw ni Ali. Wala na siyang suot na damit at tuluyan nang nakahubad habang walang sawa na pinaghahalikan ni Ali ang ibat-ibang parte ng katawan niya.

Diring-diri na siya sa sarili habang ang lalaki naman ay tuwang-tuwa sa ginagawa nitong pambababoy sa kanya.

“Shit! Ang sarap mo pala,” sabi ni Ali nang bumaba ang mga halik nito sa pagkababae niya at dinilaan ito ng paulit-ulit.

Kagat ni Sophia ang nasugatang labi at pinilit na huwag umungol dahil sa ginagawa ng walang kaluluwang demonyo. Hindi niya gusto ang ginagawang pambababoy sa kanya ngunit tuluyan siyang napaungol nang bigla siyang nilabasan sa bibig nito.

Napangisi si Ali at tiningnan ang ekspresyon niya. “Ang dami mong arte. Gusto mo rin naman ’yong ginawa ko,”

Demonyo ka! sigaw ni Sophia sa kanyang isip na hindi niya magawang isatinig.

Nagbalik si Ali sa paghalik sa dibdib niya at paglamas nito. Sa tuwing dumadaing siya at hindi mapigil ang pag-iyak ay puro sampal at paghila ng buhok ang natatanggap niya.

Nang magsawa ito sa ginagawa ay tuluyan na itong naghubad ng suot na pang-ibaba at basta na lang itinapon sa sahig. Ipinakita sa kanya ang mahaba at galit nitong pagkalalaki at itinapat sa kanyang bibig.

“Suck my dick just like the old times.” utos ni Ali.

Umiling si Sophia, pero muli na naman siyang nakatanggap ng isang malakas na sampal. Pulang-pula na ang pisngi niya at para nang mamamaga dahil sa ilang ulit na pagsampal ni Ali.

“Isusubo mo o gusto mo ulit na masaktan?” pagbabanta ng lalaki.

Nang hindi sumagot si Sophia ay si Ali na mismo ang nagtapat ng pagkalalaki nito sa bibig niya, at wala na siyang nagawa kundi ang maisubo ito.

“Damn it! Ang sarap at init ng bibig mo. Ughhh!” pag-ungol ni Ali na umatras-abante sa bibig ni Sophia.

Ipinikit ni Sophia ang mga mata at nanalangin na sana ay matapos na ito. Gusto na lang niyang mamatay pagkatapos. Wala siyang magawa at nanghihina na.

“Shit! I’m cumming, babe…”

Nang tuluyang labasan si Ali sa bibig ni Sophia ay doon na magsisimula ang mas matinding kalbaryo nito.

“I’m going to fuck you now,”

Ipinasok ni Ali ng walang ingat ang pagkalalaki nito at nagsimula nang gumalaw sa ibabaw ni Sophia. Walang lakas at tulala si Sophia habang patuloy siyang pinagsasamantalahan.

Puro pag-ungol at pagmumura ni Ali ang maririnig sa buong silid. Walang awa na pinagsasawaan ang katawan ni Sophia.

Nang naramdaman ni Ali na lalabasan na siya ay hinugot niya ang pagkalalaki sa loob ni Sophia at ipinutok ang maraming katas sa magandang mukha nito. Napangiti habang pinagmamasdan ang ginagawa.

Pagkatapos ng ginawang kababuyan ay tumabi siya kay Sophia at niyakap ang hubad at nanghihina nitong katawan. Tulala pa rin ang babae at hindi gumagalaw.

“Mahal na mahal kita, Sophia. Akin ka lang. Hindi ka na makukuha ni Stefan mula sa akin…”

-Ajai_Kim

A/N: Few more chapters to go at matatapos na ang story na ito.

Kabanata 23

“TATAY Ali, tingnan n’yo po, oh? Ang ganda ng suot kong puting dress. Binili sa akin ’to ni Tatay Stefan kahapon sa

palengke

!“

pagmamalaki

ni Sophia sa suot na puting dress. Hawak niya ang

magkabilang

laylayan

ng damit at

umikot

para

ibida

ito kay Ali.

Kumislap

ang pagod na mga mata ni Ali mula sa kalahating araw na pagtatrabaho sa palengke habang pinagmamasdan ang magandang anak.

Napapawi

ang pagod niya sa tuwing nakikita itong masaya at

ngumingiti

. 12 years old na rin si Sophia at isang taon na lang ay magiging isang

ganap

na teenager na ito.

“Napakaganda mo talaga,

’nak

at bagay sa’yo ’yang puting dress na suot mo. Saan mo naman nilagay ’yong binili kong

manika

para sa’yo?“ tanong ni Ali na

bumangon

mula sa

pagkakasandal

sa sofa. Umupo ito ng

tuwid

at tinapik ang kandungan upang umupo rito si Sophia.

Lumapit si Sophia kay Ali at umupo sa kandungan nito. “Nasa kuwarto ko po. Kanina ay

nilabhan

ko po ang dress niya gamit ’yong Safeguard sa loob ng banyo natin, tapos nilagyan ko rin po ng Palmolive shampoo ang buhok niya para

mabango

at

malinis

,“ at

bumungisngis

ito.

“Mabuti naman at

pinapahalagahan

mo ang mga

binibigay

namin sa’yo ng Tatay Stefan mo. Hayaan mo, kapag yumaman tayo, lahat ng gugustohin mong bagay ay bibilhin ko para sa’yo, anak.“

Pangako

ni Ali.

“Kahit po bumili kayo ng malaking bahay para sa ating tatlo? ’Yong may swimming pool po sa loob?” tanong ni Sophia na may excitement sa boses.

“Kahit may playground at malawak na garden pa. Tapos bibili ako ng maraming kotse para marami tayong

magagamit

na sasakyan kapag

magta

-travel

tayong tatlo ng Tatay Stefan mo.“ nakangiting sabi ni Ali.

“Talaga po? Wow! Gusto ko po ’yan, Tatay Ali. Puntahan po natin ang buong Luzon, Visayas, at Mindanao tapos sa susunod ay pumunta naman po tayo ng ibang bansa pero… dapat ay bumili rin po kayo ng

eroplano

.“

Napanguso

si Sophia.

At dahil ang cute nito sa ganoong klaseng ekspresyon ay mahinang

pinisil

ni Ali ang pisngi ng anak. “

Siyempre

naman, bibili rin tayo ng jet plane at helicopter para

kompleto

na, ’di ba?“

“

Yehey

! Salamat po, Tatay Ali!“ masayang ani Sophia at

humalik

sa pisngi ni Ali na natigilan at tila

bumilis

ang

tibok

ng puso.

---

MAKALIPAS ang isang taon…

“Did she already take her medicine, Mona?” tanong ni Stefan pagkapasok sa loob ng kuwarto ni Sophia.

“Yes po, Sir. Kanina ay umiiyak na naman po siyang mag-isa at bigla na lang nagwala. Tinurukan na lang po siya ni Doc Keya ng pampakalma at saka ko po pinainom ng gamot.” sagot ni Mona na tiningnan ng naaawa si Sophia.

Tumango si Stefan. “Thank you.”

Nag-bow si Mona at pagkatapos ay lumabas na sa loob ng kuwarto ni Sophia.

Lumapit si Stefan sa asawa na nakaupo sa gilid ng kama at hinalikan ang noo nito. Katulad sa nagdaang isang taon ay wala siyang reaksyon na natanggap mula kay Sophia, nakatulala lang ito sa kawalan at walang buhay ang mga mata.

Pinatatag ni Stefan ang sarili at ipinakita ang hawak niyang pulang rosas para kay Sophia. Awtomatikong napukaw niya ang interes nito. Kinuha ni Sophia ang hawak niyang rosas at tinitigan ito.

“I planted that rose in our garden. Kapag gumaling ka na ay ipapakita ko sa’yo na marami nang rosas na nakatanim sa labas. I’m sure you will love those roses.” saad ni Stefan at marahang hinaplos ang isang kamay ni Sophia.

Animo’y hindi narinig ni Sophia ang kanyang sinabi at nakafocus pa rin ang mga mata nito sa hawak na pulang rosas.

Bumuntonghininga si Stefan. Simula nang mangyari ang insidente isang taon ang nakalilipas ay maraming nagbago. Bumitaw na siya bilang isang Mafia boss at si Kidd ang pumalit sa puwesto niya. Labis na naiintindihan naman ni Louie ang kanyang pasya na bumitaw bilang Mafia boss sa itinayong underground society ng ama nitong si Renato.

Dahil sa pagiging Mafia boss niya, sa tingin niya ay kasalanan niya ang lahat kung bakit napahamak si Sophia mula sa mga kamay ng demonyong si Ali.

Sana ay hindi na lang niya iniwan ang asawa sa likod ng stage na pinagtaguan nito upang hindi makita ni Ali. Sana ay hindi na siya naging Mafia boss para hindi niya makalaban ang grupo nila Ali na basta na lang sumugod sa hideout ng kanilang organisasyon. Sana ay hindi niya isinama noon si Sophia para ipakilala sa mga kamiyembro niya at iniwan na lang ito sa mansyon. Marami siyang pagsisisi, at kung maibabalik lang ang panahon ay gusto niya itong ayusin at itama.

Napakawalang kuwenta niyang lalaki! Paano niya nagawang hindi maprotektahan si Sophia laban kay Ali, gayong ito ang tangi niyang hangad noon pa lang? Ito ngayon ang sumasalo sa sakit, galit, at pasakit na nararamdaman ni Ali para sa kanya. Kay Sophia ito ibinunton, dahil alam nito na si Sophia ang kanyang kahinaan.

Bakit niya nakilala at itinuring na isang matalik na kaibigan at kapatid si Ali? Ano ang nangyari rito at bakit binalot ito ng kasamaan? Si Ali ba talaga ang batang lalaki na nakasama niya noong bata pa lamang siya at sabay na pinalaki nila si Sophia?

Nang makita niya ang walang malay na si Sophia sa kama ni Ali noong sinugod nila ng mga kamiyembro niya ang hideout nito, ito ay hubo’t-hubad, may sugat ang ibabang labi, at namamaga ang buong pisngi. Pakiramdam niya ay para siyang pinatay at pinahirapan rin ng lalaki.

Demonyo lang ang makakagawa ng bagay na iyon laban sa isang inosenteng babae. Binaboy at niyurakan ni Ali ang pagkatao ni Sophia. Trinato ito na parang isang laruan. Inangkin dahil sa matinding galit at obsesyon.

Pagmamahal? Iyon ba talaga ang nararamdaman ni Ali para kay Sophia? Kapag mahal mo ang isang tao ay hindi mo ito magagawang saktan.

Hindi marunong magmahal si Ali at dapat lang na walang magmahal dito. Kailangan nito na mahirapan, mabulok, at unti-unting mamatay sa impyerno na ginawa niya para rito.

Nagkaroon ng Rape Trauma Syndrome o RTS si Sophia kaya ilang Doctor at Nurses ang kinuha ni Stefan para lamang gumaling ang asawa. Dumaraan rin si Sophia sa Psychodynamic psychotherapy para ma-treat ang kondisyon nito. Wala pang malaking improvement na nangyayari ngunit umaasa siya na balang araw ay gagaling si Sophia.

“Stefan,”

Napalingon si Stefan nang pumasok si Migos sa loob ng kuwarto. May lungkot at awa ang mababasa sa mga mata nito nang tiningnan si Sophia.

“How is it going?” tanong ni Stefan.

Tumingin ulit si Migos kay Stefan at umiling. “After my investigation about Andres Garcia’s death, I already know who killed him, and your assumptions are right.”

Pinagkrus ni Stefan ang mga braso. “Gusto kong makulong na ang lalaking ’yon. I know he has a plan to get Sophia. I don’t want my wife to be hurt and troubled again!” madiin nitong sabi.

“Makakaasa ka. Nagpadala na ako ngayon ng mga pulis para dakipin si Dominic. Kinausap ko na rin si Jacille at ang mga magulang nila. Hindi makapaniwala si Jacille na magagawa ’yon ng kapatid niya nang dahil sa obsession kay Sophia.” ani Migos.

“Ali and Dominic have no difference. They are both blinded by their obsession with wanting Sophia. They can’t think straight because all they want is to have her, even if it hurts her. They are selfish and evil bastards.” Napahawi sa buhok si Stefan at naiyukom ang palad.

“You’re right, at kung hindi ko narealize ang mga pagkakamali ko noon kung paano ko mahalin si Sophia, malamang ay naging katulad na rin ako nina Ali at Dominic.” nakangisi ngunit malungkot na saad ni Migos.

Tinitigan ni Stefan ang binata. Alam niya na hanggang ngayon ay may nararamdaman pa rin ito para kay Sophia, ngunit nagpaparaya na lamang. Itinuring na niyang parang nakababatang kapatid si Migos, at mabait ang mga magulang nito. Sa una lang talaga ay naging baluktod ang pag-uugali nito na naitama naman sa huli.

“Are you interested with Sienna?” tanong ni Stefan na ikinagulat ni Migos.

“B-Bakit naman nasali bigla si Sienna sa usapan natin?” Natawa si Migos ngunit hindi nakaligtas ang pagkautal nito.

Tumaas ang isang kilay ni Stefan. “I heard that Sienna likes you, base sa sinabi sa akin ni Louie.”

Si Sienna ay ang spoiled brat na bunsong kapatid ni Louie. Kakagraduate lang nito sa kolehiyo at minsan ay nagpupunta sa mansyon niya para makita raw ang natipuhang si Migos.

“What? G-Gusto niya ako?” Namula na parang kamatis si Migos na ikinailing ni Stefan. Mukhang may epekto ang kapatid ni Louie sa binata.

Tiningnan niya muli si Sophia at laking gulat niya dahil nakatingin pala ito sa kanya. Tila kinakabisado ang bawat parte ng kanyang mukha.

Ang mas ikinagulat niya ay nang ngumiti ito sa unang pagkakataon pagkatapos nitong magkaroon ng trauma.

Kaagad siyang lumapit sa asawa at pinantayan ito. “Sophia?”

“T-Tatay…” ani Sophia at itinuro siya.

Si Migos ay nagulat rin ang ekspresyon dahil sa pagsasalita ni Sophia.

Biglang bumigat ang pakiramdam ni Stefan. Pinipigilan na huwag maluha dahil sa saya na nadarama.

“Ako nga ang Tatay mo, Sophia. Ako ang Tatay Stefan mo,” Hinawakan niya ang magkabilang kamay ni Sophia at hinaplos ito sa kanyang pisngi.

“Magpagaling ka na para makapunta tayo sa ibat-ibang pasyalan na gusto mong mapuntahan. Hindi ba’t noong bata ka pa lang ay gusto mo na pumunta tayo sa Disneyland? Pupunta tayo doon.”

Biglang tumango si Sophia nang paulit-ulit. Si Migos na nanonood sa kanila ay napaluha na pero kaagad itong tumagilid ng tingin at palihim na nagpunas ng luha sa mga mata.

“Patawad kung hindi kita naprotektahan laban kay Ali. Patawad, Sophia…” Tuluyan nang napaluhod si Stefan at hindi napigilan ang pagtulo ng mga luha.

Hindi siya umiiyak magmula noon pa lang. Pakiramdam niya na kapag umiyak siya ay sobrang hina niyang tao. Lalaki siya na kailangan na maging matapang at matatag, at ang pag-iyak ay ang nagbibigay ng kahinaan sa kanya.

Pero ngayon ay hindi niya mapigilan ang masaya ngunit malungkot na emosyon. Hindi mapigilan dahil sa babaeng nasa harapan at minamahal niya.

Ito lang ang babaeng kayang magpaiyak sa kanya. Ang tanging kahinaan at kayamanan niya.

Si Sophia.

Gagawin niya ang lahat para rito. Hinding-hindi na ito malalapitan at sasaktan nang kahit na sino, dahil kapag nangyari ulit ang ginawa ni Ali ay siya na mismo ang papatay sa sarili niya.

Walang saysay ang buhay niya kung nahihirapan at miserable si Sophia.

-Ajai_Kim

Kabanata 24

“THE patient are doing well, Mr. Giovinco. Nakakatulong sa kanya na makalanghap ng sariwang hangin sa garden n’yo at nalilibang siya sa mga roses na ipinapakita mo sa kanya,” nakangiting saad ni Doc Keya. Ang babaeng Doctor ni Sophia.

“She’s also talking a bit and smiling at us, but I’ve noticed that she’s behaving like a child. She recognizes me, but only as her father.” sabi naman ni Stefan habang pinagmamasdan si Sophia na nililibang ang sarili sa garden nila na puno ng mga tanim na rosas. Nakaalalay sa likod nito sina Estrelita at Mona.

“Her behavior is a result of the trauma she experienced, but we will continue to enhance our psychodynamic psychotherapy for her para mas mapabilis ang pagrecover niya.” saad muli ng Doctor.

“Thank you, Doc.” pasasalamat ni Stefan at nakipagkamay sa Doctor.

“You’re welcome, Mr. Giovinco. Kung may unusual behavior ulit ang asawa mo ay tawagan n’yo lang ako. Babalik ako dito next week to see her condition.” paalala ng Doctor na ikinatango ni Stefan.

Pagkaalis nito ay nilapitan ni Stefan si Sophia at hinalikan sa pisngi. Ngumiti naman si Sophia sa kanya at ipinakita ang mga rosas na hawak nito na kakapitas lang.

“Tatay Stefan, ang ganda ng mga roses na ’to, oh!” masayang sabi ni Sophia.

Ngumiti si Stefan, kinuha ang isang rosas na hawak ng asawa, tinanggal ang nakatutusok na tangkay, at inilagay sa tenga ni Sophia.

“You look even more beautiful when the rose is by your side.”

Namula si Sophia at kinagat ang pang-ibabang labi. Sina Estrelita at Mona naman na nanonood ay napapangiti. Itinutulak pa ni Mona ang tiyahin dahil sa kilig na nararamdaman nito sa mag-asawa.

---

“ITO lang ba ang kaya mo? Kanina ang tapang mong sagut-sagutin ako pero nung nilatigo na kita e, tiklop ka naman kaagad!” Tumawa ng malakas ang bagong Mafia boss na si Kidd sa harapan ng kanina pang pinapahirapan na si Ali.

Sa itsura at kalagayan ni Ali ay halos hindi na ito makilala. Puno ng sugat, pasa, at dugo ang buong katawan, namayat, nangingitim ang ilalim ng mga mata, tuluyan nang bumagsak at humina ang katawan.

Ganoon pa man na gusto siyang unti-untiin ni Stefan hanggang sa tuluyan siyang mamatay ay hindi siya makaramdam ng konsensya at awa para rito at kay Sophia. Nasusuklam siya sa dalawa na nagpakasal na pala.

Pakiramdam niya ay para siyang iniputan sa ulo ng mga ito. Hindi niya kayang magbaba ng ego at pride, at balikan ang mga masasayang nakaraan nila na matagal na niyang ibinaon sa limot. Lumaki nga siyang demonyo katulad ng namayapa niyang ama na si Musallah, at hanggang sa tuluyan siyang mamatay ay demonyo pa rin siya.

Kung demonyo si Stefan para pahirapan siya nang ganito ay mas demonyo naman siya.

“Pare-pareho kayong mga duwag! Bakit hindi n’yo na lang ako patayin para matapos na? Sa tingin n’yo ba ay luluha ako ng dugo at magmamakaawa sa inyo para buhayin ako? Sa tingin n’yo ba ay pagsisisihan ko ang ginawa ko sa mahal kong si Sophia? Nararapat lang ’yon sa kanya dahil pinakasalan niya ang traydor, sinungaling, at may mamamatay-tao na mga magulang na si Stefan!” Kahit nanghihina at masakit ang buong katawan ay sinikap pa rin ni Ali na makapagsalita. Ayaw magpatalo mula sa baluktot at maling pinaniniwalaan.

“Dang! I’ve never seen someone as evil as him in my entire life. He’s completely unhinged.” Umiling si Louie kina Kidd at Neo.

Natahimik sila nang pumasok mula sa madilim na silid kung nasaan sila si Stefan. Seryoso ang mukha nito habang papalapit sa harapan ni Ali na nakaluhod sa sahig at sumama ang tingin.

“Ali-”

“Duwag ka, Stefan! Hinding-hindi mo ’ko mapapabagsak! Mamamatay tao ang mga magulang mo at inagaw mo sa akin ang mahal ko at magiging asawa–”

Hindi na naituloy ni Ali ang sasabihin nang bigla siyang pinaulanan ni Stefan ng suntok at sipa sa buong katawan.

Napangiwi sila Louie at Neo sa nakikita, samantalang si Kidd ay ngumisi at humalukipkip na natutuwa sa eksenang nakikita.

Hindi na mabilang ni Stefan kung ilang beses niyang nasuntok at nasipa si Ali. Hindi pa siya nakuntento at nilatigo niya ang katawan nito gamit ang latigo na ginagamit ni Kidd kanina.

Puro paghiyaw lamang ni Ali ang maririnig sa madilim na silid. Para itong sinusunog sa impyerno dahil sa nakakabingi nitong hiyaw.

Ang sunod namang ginawa ni Stefan ay kumuha siya ng tabla na kahoy at ihinampas ito kay Ali. Kalunos-lunos ang kalagayan ng lalaki mula sa mga kamay ni Stefan. Magkatulad silang demonyo at hinding-hindi naaawa sa mga kalaban nila.

Nang hindi na humihiyaw sa labis na sakit si Ali at mukha na itong nawalan ng malay sa sahig ay saka lamang tumigil si Stefan sa ginagawa. Itinapon niya ang hawak sa sahig at tinitigan ng mariin si Ali.

“Sana ay hindi na lang kita nakilala, Ali. Sana ay hindi na kita itinuring na matalik na kaibigan at kapatid ko. Sana ay hindi ka na lang nakilala ni Sophia. Sana ay namatay ka na lang noon pa!” malakas na sigaw ni Stefan at sinuntok ng malakas ang dibdib ni Ali na muling umubo ng dugo.

“Sa ginawa mo kay Sophia, hinding-hindi kita patatahimikin kahit sa impyerno pa tayo magkita. Kung sa tingin mo ay mas demonyo ka kaysa sa akin, puwes nagkakamali ka. Mas demonyo at tuso ako. Hindi ako maaaawa sa mga katulad mo na walang ibang inisip kundi ang sariling kapakanan lang!”

Hindi napigilan ni Stefan ang pagtulo ng mga luha na ikinagulat nila Kidd, Louie, at Neo.

Si Stefan na kinatatakutan ng lahat at hindi nagpapakita ng emosyon ay nakikita nilang lumuluha at nasasaktan.

“Bakit ka nagkaganyan, Ali?” mahinang tanong ni Stefan dahilan para tumingin sa kanya si Ali na halos hindi na rin maidilat ang mga mata.

“Bakit pinili mong maging masama at hindi pinahalagahan ang mga pinagsamahan natin noon?”

“P-Patawad…”

Hindi inaasahan na maririnig ni Stefan ang katagang iyon kay Ali. Napako siya sa kanyang kinalalagyan hanggang sa tuluyang nawalan ng malay si Ali.

---

“ANO’NG ginagawa natin dito sa sementeryo?” tanong ni Sophia sa kasamang si Migos.

Lumuhod si Migos sa puntod ng dalawang tunay na mag-asawang Walsh, inilagay sa tapat ang mga bulaklak para sa patay, at pagkatapos ay nagtirik ng dalawang kandila.

“Sila ang totoo mong mga magulang, Sophia.” sagot ni Migos na ikinagulat ni Sophia.

“S-Sila ang tunay kong mga magulang? Ang akala ko ba ay si Tatay Stefan?” Ngumuso ang babae habang tinitingnan ang lapida ng totoong mga magulang.

Nakulong na ang mag-asawang sina Edward at Lynen Walsh dahil pinaniwala ng mga ito na sila ang tunay na mga magulang ni Sophia. Ang kapatid ni Lynen na si Lysa Humper ang tunay na ina ni Sophia samantalang ang totoong ama nito ay si Garrett Walsh na kapatid naman ni Edward.

Malaki ang inggit nina Lynen at Edward sa mag-asawa dahil ang mga ito ang tagapagmana ng ari-arian at business ng kanilang pamilya. Hindi rin sila mapagkakatiwalaan ng mga magulang nila dahil parehong ganid, matapobre, at sakim sa pera.

Para makaganti at mahirapan sina Lysa at Garrett ay ipinaabandona ni Lynen ang bagong silang na anak ni Lysa na si Sophia sa kanilang kasambahay na siyang nagtapon rito sa basurahan sa tapat ng simbahan. Pinapatay rin nina Lynen at Edward ang mag-asawa sa pamamagitan ng car accident at palabasing aksidente lamang ang nangyari.

Nang mamatay ang mag-asawa ay sa dalawa ipinamana ang dapat sana’y para kina Lysa at Garrett dahil wala na ring choice ang kanilang mga magulang at iisa lang ang kanilang kapatid.

Nagkunwari namang nangulila ang mag-asawang sina Lynen at Edward mula sa angkan ng mga Walsh kaya pinahanap ng mga ito si Sophia at nagkunwaring tunay nitong mga magulang upang hindi mahalata ang krimen na kanilang ginawa.

May mga sekreto na nabubunyag sa tamang panahon. At sa huli ay hinding-hindi mananalo ang kasamaan laban sa kabutihan.

“Sasabihin rin sa’yo ni Kuya Stefan ang lahat basta’t magpagaling ka muna, okay?” Ngumiti si Migos at ginulo ang buhok ni Sophia na mas lalong ngumuso sa ginawa niya.

“Bakit ba ako magpapagaling? Wala naman akong sakit, e. Ang lakas-lakas ko kaya at saka kaninang umaga ay tinulungan ko si Yaya Mona na magluto ng adobong chicken na favorite ko. Makakatulong ba ako sa kanya sa pagluluto kung hindi ako magaling?” nakasimangot nitong ani.

Natawa si Migos. Kahit nag-iba ang kilos at pananalita ni Sophia o naging tila inosente ito dahil sa trauma na naranasan mula kay Ali ay buong puso niya pa rin itong minamahal at pinapahalagahan sa kanyang puso. Masaya siya na kahit papaano’y masaya si Sophia sa asawa nitong si Stefan kahit para itong nakalimot sa mga nangyari.

Hanggang kaibigan lang talaga ang role niya sa buhay ng babaeng tangi niyang iniibig. Kung darating man ang babaeng para sa kanya ay hindi pa rin malilimutan ng puso niya si Sophia.

“Oo na nga at magaling ka na,” pagsuko ni Migos na itinaas ang dalawang kamay habang nakangisi.

Napangiti at lumuhod rin si Sophia sa puntod ng kanyang mga magulang. Kahit hindi niya maintindihan kung bakit sinasabi ni Migos na mga magulang niya ang dalawang nakalibing sa sementeryo ay malakas ang kabog ng dibdib niya at para siyang may nararamdaman na lukso ng dugo habang nakatingin sa lapida na may pangalan ng mga ito.

In the loving memory of:

Lysa

Humper

-Walsh

Garrett Walsh

Next, last chapter.

-Ajai_Kim

Huling Kabanata

“

LUMIPAS

ang ilan pang mga buwan at tuluyan nang gumaling si Sophia. Nakakaalala na ito sa mga nangyari ngunit parang ayaw na nitong pag-usapan iyon. Patuloy ang pag-akto nito na tila parang inosenteng bata, pati ang kilos at

pananalita

ay nag-iba na rin.

Sinabi ni Doc Keya na intindihin na lamang si Sophia dahil sa malaking epekto ng trauma na naidulot nito sa kanya ni Ali. Mas mabuti na bigyan na lang ng panibagong magandang memories at experience ang babae para mas tuluyan itong mapabuti.

Si Jacille at Louie naman ay nagkakamabutihan na. Noong una ay

magkaaway

ang dalawa pero sa huli ay naging lovers na hindi na mapaghiwalay. Naniniwala na talaga tayo sa kasabihang “The more you hate, the more you love.”

Si Kidd ay isa nang Mafia boss at ito ang namamahala sa underground society na iniwan sa kanya ni Stefan sa tulong na rin nina Sasha at Neo. Si Sasha ay tuluyan nang nakamove-on kay Stefan at may boyfriend na ito, samantalang si Neo ay single pa rin at ine-enjoy ang pagiging binata kahit malapit nang mag-40 ang edad.

Nagpakasal muli sina Sophia at Stefan at ito ay pinaghandaan at pinagkagastusan. Imbitado ang kanilang mga kaibigan sa kasal na ginanap.

Bago ginanap ang kasal ay dinalaw ni Sophia ang nakatatandang kapatid ni Jacille na si Dominic mula sa isang mental health facility upang kausapin ito at bakit nagawa nitong patayin si Andres Garcia. Puro pag-iyak lamang ang ginawa ni Dominic nang makausap niya at ilang beses na humingi ng tawad.

Hindi na maibabalik ng katagang sorry ang buhay ni Andres. Hindi man maganda ang ugali nito at ito’y makasarili ay hindi solusyon ang pagkitil ng buhay nang dahil sa matinding obsession sa kanya.

Nagkalayo man sila Sophia at Stefan, nawala ang taong matinding balakid sa buhay nila, at nagdusa sila sa hirap at sakit na kanilang pinagdaanan ay nagpapasalamat pa rin sila na naging magkasama sila sa huli. Muli nilang tatahakin ang panibagong landas, kasama ang kanilang pagmamahalan hanggang sa huli.

Si Sophia ang matatawag na The Devil’s Innocent Bride ni Stefan.“

“WALANGHIYA ka, Stefan! Ginawa mo pa akong kontrabida at manyak sa Romance-obsession story na sinulat mo. Bakit parang superhero ang role mo dito tapos ako ay pedophile na nga tapos manyak pa?!” reklamo ni Ali na napakamot sa batok. Kakatapos lang nila basahin ni Sophia ang published story na may pamagat na The Devil’s Innocent Bride na isinulat ni Stefan nang mahigit tatlong buwan.

“Bagay naman sa’yo ’yong role mo sa story, Tatay Ali. Mukha ka kasing kontrabida at nakakatakot,” Humagikgik ang 25 years old na si Sophia na inakbayan ni Stefan.

“Malayong-malayo na magagawa ko ang mga bagay na ’to sa’yo, Sophia. Mataas ang respeto at paggalang ko sa’yo bilang itinuturing mong ama. Magpapakamatay na lang ako kung masasaktan kita nang ganito,” seryosong saad ni Ali na tumabi sa dalaga at inakbayan rin ito.

Silang tatlo ay ulilang lubos at wala nang mga magulang. Napag-alaman nina Stefan at Ali na kaya inabandona si Sophia at itinapon sa basurahan sa harap ng simbahan ay dahil parehong wanted ang mga magulang nitong Irish national sa Ireland dahil sangkot sa illegal sex trafficking ng bansa nila. Nagtago ang mga ito sa Pilipinas kasama ang bagong panganak pa lamang noong si Sophia at napatay ng mga pulis sa isang engkuwentro sa hideout na pinagtataguan ng mga ito.

Si Ali ay isa nang ganap na Manager sa gasoline station na matagal nang pinagtatrabahuhan nito, si Stefan naman ay may-ari ng isang publishing house at nagsusulat ito ng mga story na may ibat-ibang genres, habang si Sophia naman ay nagtatrabaho bilang high school teacher sa isang pampublikong paaralan na malapit sa kanilang tinitirhan.

Malayo ang kanilang buhay mula sa isinulat na story ni Stefan na The Devil’s Innocent Bride. Si Sophia ay engaged na sa kapwa nito high school teacher na si Migos Altamonte.

“Alam ko naman ’yon, Tatay Ali. At saka ’di ba parang nakakasuka lang na magkakagusto kayo sa ’kin ni Tatay Stefan e, sobrang tanders n’yo na!” pang-aasar ni Sophia at binelatan si Ali na kunwaring nasaktan sa sinabi ng anak.

“Ang sakit mo naman magsalita, Sophia! 39 years old pa lang naman kami ni Stefan at saka mukhang kuya mo nga lang kami. Ilang beses na ba tayong napagkakamalang tatlo na magkapatid imbes na tatay mo? Maraming beses na, at ang guwapo ko naman para masuka ka sa kaisipang ’yan. Tsk!” saad ng lalaki.

Natawa si Sophia dahil ang defensive ng sagot ng kanyang Tatay Ali. Binibiro niya lang ito dahil totoo namang mukhang magkakapatid lang silang tatlo ng Tatay Stefan niya.

“Good evening po,”

Sabay-sabay silang lumingon sa kapapasok lang sa loob ng kanilang bahay na si Migos. May dala itong tatlong boxes ng pizza, bouquet of roses, at isang plastic ng mga inumin na binili nito sa convenience store.

Sinalubong ni Sophia ang fiancé na kaagad niyang hinalikan sa labi. Napakamot na lang sa ulo ang dalawang mag-ama dahil sa nasaksihan. Masyadong clingy ang kanilang anak kay Migos at kailangan nila itong maturuan kung paano maging Maria Clara at hindi pabara-bara sa mga kinikilos.

“Good evening, mahal! Bakit nandito ka na naman? Kapupunta mo lang dito kagabi tapos nandito ka na naman ulit. Gano’n mo na ba ako kamahal at kamiss?” nakangising tanong ni Sophia kay Migos na natawa, inabot ang hawak na bouquet of roses sa kanya, at hinalikan siya ulit sa labi. Nagpacute pa si Sophia at inayos ang suot na eyeglasses ng fiancé.

May kaya ang pamilya ni Migos at only child lang ito. Tanggap naman siya ng parents nito. Isang Professor sa isang sikat na unibersidad sa Maynila ang ina ni Migos samantalang abogado naman ang ama. Passion ni Migos ang pagtuturo katulad ng ina kaya kumuha ito ng kursong Secondary Education at nakilala si Sophia sa pinasukan nilang university. Dahil matalino at scholar si Sophia ay nakapasok ito sa pribado at kilalang university kung saan nag-aaral si Migos at doon ay nagkakilala ang dalawa.

Dalawang taon na nanligaw ang lalaki kay Sophia at hindi naging madali iyon dahil noong una ay tutol sina Stefan at Ali na magkaroon ng nobyo si Sophia, ngunit pinatunayan ni Migos sa sarili na karapat-dapat siya para kay Sophia kaya sa huli ay natanggap na rin siya ng mga ito hanggang sa naging sila ni Sophia at isang taon makalipas na naging nobya niya ito ay kaagad siyang nagpropose.

Takot siyang maagaw sa kanya si Sophia dahil saksi siya sa maraming lalaki na nagtangkang manligaw at agawin ito mula sa kanya.

Sino ba naman ang hindi mabibihag sa angking kagandahan at kabaitan ni Sophia? Napakasuwerte niya at siya ang minahal nito laban sa mga lalaking minsan ay hindi na rin nahihiya na magpapansin sa babae kahit alam nila na may nobyo na ito.

“Of course, I’ll always miss you, at gusto ko rin makabonding ang mga tatay mo,” sagot ni Migos at lumapit sa sala kung nasaan sina Stefan at Ali.

Hindi na nahiya si Ali na kunin ang mga dalang pagkain ni Migos at ito na ang unang kumain. “Salamat sa dala mong pizza at mga inumin, Migos. Kaya gustong-gusto kita para kay Sophia dahil mabait at thoughtful ka pa!” pambobola ni Ali dahilan para samaan ito ng tingin ni Stefan. Natawa lang si Ali sa reaksyon ng kaibigan.

“You’re welcome, Kuya Ali.” nakangiting saad ni Migos hanggang sa mapukaw ang atensyon nito sa librong The Devil’s Innocent Bride na nakapatong sa lamesa.

“Is this your new published book, Kuya Stefan?” tanong ni Migos na kinuha sa lamesa ang libro at tiningnan ang book cover.

Sa book cover ay may mukha ng isang lalaking may mahabang buhok at maraming tattoo sa mga braso na kahawig ni Stefan, at isang babaeng nakapikit na nakasuot ng puting gown, kulay kahel ang buhok, mestisa ang balat, at kamukhang-kamukha ni Sophia. Nakaharap ang dalawa sa isa’t-isa.

Tumango si Stefan at kumuha ng isang slice ng pizza na kinakain ni Ali. “Gumawa ako ng story na related sa atin. Kung may oras ka ay basahin mo ’yan.”

Hilig ni Stefan ang magsulat ng istorya simula noong bata pa lamang siya. Kahit anong genre ay kaya niyang isulat. Malawak ang kanyang imahinasyon sa lahat ng bagay at gusto niyang subject sa kanyang mga isinusulat ay ang mga taong kilala at importante sa buhay niya.

Nang makaipon mula sa ibat-ibang klase ng trabaho na pinasukan ay naisipan niyang gumawa ng isang maliit na publishing house at maglimbag ng mga naisulat niyang kuwento. At ang latest na naisulat niya ay ang Romance-obsession story na may title na The Devil’s Innocent Bride. Hango ito tungkol sa kanya, kay Sophia at sa mga taong nasa paligid at kakilala nila.

“Ginawa ba naman akong demonyo ni Stefan sa story na ’yan tapos ginawa pa niyang second lead ’yong role mo d’yan. Ang bait niya para gawan tayo ng story, no?” sarkastikong pagbibiro ni Ali na ikinatawa ni Sophia.

“Really? That’s okay because this story exists only in fiction, pero sa totoong buhay ay ako ang totoong mahal ng anak n’yo.” sabi ni Migos at nginitian si Sophia na kinilig sa sinabi nito at inamoy ang hawak na bouquet of roses.

“Maraming salamat sa pagmamahal mo kay Sophia, Migos. Simula noong bata pa lang siya ay prinotektahan at inalagaan na namin siya nina Lola Remy at Ali kaya sana ay mahalin mo siya ng tapat at huwag mo siyang sasaktan dahil kapag ginawa mo ’yon ay hinding-hindi ka namin mapapatawad.” seryosong ani Stefan.

“Makakaasa po kayo, Kuya Stefan. Sophia is the only one I love and who matters to me. I will never hurt her. I will take care of her and provide for all her needs.” seryoso ring sagot ni Migos.

Tumango si Stefan dahil nagtitiwala naman siya kay Migos. Mabuti at responsable itong lalaki. Wala siyang masabing hindi maganda rito.

---

“ALI, ayos ka lang ba?” tanong ni Stefan nang makita si Ali sa loob ng kusina na mag-isang tinutungga ang pangatlong bote ng beer na kanina pa nito iniinom.

Alas-tres na ng umaga at nakauwi na si Migos, sumama rito si Sophia at mag-oovernight sa condo unit ng fiancé.

Umiling si Ali. “Stefan, katulad nang isinulat mong istorya ay tama ka, mahal ko si Sophia at alam kong mahal mo rin siya pero hindi pupwede itong nararamdaman natin dahil hanggang ama lang ang tingin niya sa atin.” malungkot nitong saad.

Bumuntonghininga si Stefan at tinabihan ang matalik na kaibigan. Binuksan niya ang isa pang bote ng alak at tinungga ito.

“Mga bata pa lang tayo ay kilala na kita, Ali. Nakikita ko na katulad ko ay malaki ang pagpapahalaga mo sa pamilya natin, lalo na kay Sophia. Pinipigilan mo ang nararamdaman mo, at mas lalo akong humanga sa’yo dahil nagparaya ka para maging masaya siya sa lalaking tunay niyang mahal.”

Masaya siya at nakilala niya si Ali, kasama niya ito na pinalaki si Sophia at itinuring na parang anak ang bata. Malas lang dahil pareho silang nagkagusto sa batang ito. Pero gayunpaman ay kailangan nilang pigilan ang nararamdaman. Nagparaya sila para sa kaligayahan ni Sophia, at masaya sila dahil nakatagpo ito ng lalaking tapat at handa siyang mahalin hanggang sa huli.

“Ang hirap naman kasing makalimot. Hindi na tayo nakapag-asawa nang dahil sa kanya. Si Sophia na lang ang palaging laman ng utak at puso ko. Aishhh! Bakit ba kasi simula noong nag-18 siya ay nagkagusto ako sa kanya at ngayon ay mahal ko na siya?” umiling si Ali.

“Hindi natin mapipigilan ang magmahal lalo na kung sobra mong pinapahalagahan at binibigyan ng importansya ang taong ’yon, pero mas maganda ’yong pagmamahal natin bilang ama kay Sophia, dahil iyon ang hinding-hindi mabubuwag kaysa naman mahalin natin siya nang mas higit pa.” ani Stefan.

Natigilan si Ali, pagkaraan ay tumango at sumang-ayon sa sinabi ni Stefan. Tama ito, maaaring mabuwag ang relasyon ng magkasintahan o mag-asawa pero ang pagiging ama nila kay Sophia ay mahirap buwagin.

Kahit mahal nila si Sophia nang higit pa sa pagiging anak ay dapat makontento na lang sila na nakakasama nila ito.

Sa librong The Devil’s Innocent Bride ay pareho nilang minahal si Sophia, siya ay sa masamang paraan at si Stefan naman ay sa mabuti, pero sa totoong buhay ay pantay ang pagmamahal nila rito, at siya ay minamahal si Sophia nang may pagrespeto at paggalang.

Hinding-hindi niya magagawang saktan o ipilit ang sarili sa batang inampon nila ni Stefan kahit inosente ito.

THE END

Huling Kabanata (AE)

SA labas ng malaking bahay na matatagpuan sa Tagaytay ay unti-unti nang nahuhulog ang mga dahon ng mga puno sa hardin. Sa loob ng bahay ay mainit ang apoy mula sa fireplace, at sa sofa ay magkatabing nakaupo sina Stefan at Sophia.

Naka-jacket si Sophia, may kumot sa paa, at nakapatong sa kandungan niya ang isang photo album na dinala ni Stefan mula sa lumang kwarto nila sa mansyon.

“Naalala mo ’to?” tanong ni Stefan, tinuturo ang isang litrato kung saan silang tatlo nina Sophia at Ali ay nakangiti sa harap ng isang karinderia.

Tahimik si Sophia. Ilang segundo pa ang lumipas bago siya muling nagsalita. “Noong araw na ’yan ay si Tatay Ali pa ang nagluto ng sinigang kahit kakain naman tayo sa karinderia. Sobrang maasim ’yong niluto niya pero nagustuhan ko naman.”

Napangiti si Stefan kahit may kurot ng lungkot sa puso. “Oo nga. Tapos ang dami mo pang kanin.”

Biglang bumigat ang hangin sa pagitan nila. Tahimik na nilapag ni Sophia ang album sa mesa at tumingin kay Stefan.

“Stefan… puwede ko bang itanong ’yong totoo?” mahina ngunit seryosong tanong nito.

“Ano’ng totoo?” tanong niya pabalik, maingat ang tono.

“Lahat ba talaga ng nangyari sa akin… sinadya ni Ali? At… nandoon ka ba noong sinagip n’yo ako?”

Napayuko si Stefan. Tumango siya. “Oo. Ako mismo ang nakakita sa’yo, Sophia. Ako ang unang pumasok sa silid ni Ali. Hindi ko malilimutan ’yon habang buhay.”

Napaiyak si Sophia. Hindi dahil sa sakit kundi dahil sa wakas ay hindi na itinatago sa kanya ang buong katotohanan.

“Sorry kung matagal bago ko sinabi lahat. Ayokong madagdagan pa ang bigat na dinadala mo. Pero handa na akong sagutin ang lahat. Kahit gaano pa kasakit.”

“Tinatanong ko ang sarili ko araw-araw kung bakit… bakit nangyari lahat ’yon. Pero siguro, hindi ko na kailangang hanapin ang dahilan,” aniya, pinunasan ang luha. “Ang mahalaga ay hindi mo ako iniwan.”

Niyakap nina Sophia at Stefan ang isa’t-isa.

“Hindi ako aalis kahit kailan…”

---

DALAWANG linggo matapos ang emosyonal na pag-uusap nila Sophia at Stefan ay isang balita ang gumulantang sa kanila.

“Dominic Peralta, tuluyan nang nahatulan ng habambuhay na pagkakakulong.”

Banggit ng abogadong humawak sa kaso ng pamilya. Nasa loob sila ng pribadong courtroom kung saan isinagawa ang huling paglilitis. Tahimik na nakaupo si Sophia sa gilid ng upuan habang si Stefan ay katabi niya at mahigpit ang pagkakahawak sa kanyang kamay.

Hindi man nagsalita si Dominic sa kabuuan ng paglilitis, bago siya dalhin palabas ng korte ay tumitig siya kay Sophia. Wala nang galit sa mga mata nito kundi isang malungkot at tuluyang pagkatalo na lamang ang ekspresyon na ipinakita.

“Hindi mo na ako muling masasaktan,” mahinang sabi ni Sophia, halos isang bulong lang.

At sa unang pagkakataon ay wala nang poot sa kanyang puso, wala ring awa kundi kalayaan nalang.

---

SA labas ng korte ay sinalubong sila nina Migos, Louie, at si Sienna. Naka-itim si Migos at may ngiti sa labi habang lumalapit sa kanila.

“Justice has been served,” ani Migos. “Tama na ang paghihirap na naranasan ninyo. Panahon na para mabuhay ka ulit, Sophia.”

Ngumiti si Sophia. “At salamat sa’yo, Migos. Hindi ko alam kung saan kami aabot kung wala ka.”

“Naku, huwag mo nga akong paiyakin!” biro ni Migos ngunit pulang-pula ang mata.

Napatingin si Sophia kay Sienna na tila may gustong sabihin pero mukhang nahihiya sa kanya kaya siya na ang nauna.

“Sienna, nabalitaan ko ang tungkol sa feelings mo kay Migos,” nakangiting sabi ni Sophia.

“Wha–” natigilan si Sienna pero natawa rin kalaunan. “Matagal na ’yon, pero okay lang. Sa ngayon e, masaya akong maging kaibigan niya.”

Napatingin si Migos kay Sienna na tila may halong pagtataka at paghanga. “Sure ka bang friends lang?”

Tumawa si Sienna at tumakbo palayo. “Ikaw na ang magdesisyon niyan!”

Napailing si Stefan. “Mukhang hindi lang tayo ang magkakaroon ng bagong simula.”

---

MAKALIPAS ang isang buwan, sa isang resort sa Palawan ay humahangin ang puting kurtina ng villa habang naglalakad si Sophia sa tabing-dagat. Naka-sundress siya at hawak ang isang bouquet ng mga rosas.

Napatingin siya sa dulo ng buhanginan, naroon si Stefan at nakatingin sa alon, nakasuot ito ng linen shirt at pantalon.

“Hindi mo pa rin tinatapon ang mga rosas,” sambit ni Stefan nang lapitan siya ni Sophia.

“Hindi ko sila itatapon dahil sila ang nagpapaalala sa akin na kahit nasira man ang isang bagay ay kaya pa rin itong buhayin.”

Umikot si Sophia at humarap sa kanya. “Stefan, gusto kong subukang muli… ang lahat. Ako. Tayo.”

Hindi nagsalita si Stefan, sa halip ay lumuhod ito sa buhangin at inilabas ang isang maliit na kahon. Sa loob nito ay isang simple ngunit magandang singsing na diyamante.

“Walang kasalan o engrandeng seremonya ngayon, pero gusto ko lang itanong sa’yo, Sophia… will you marry me again? Sa bago mong sarili, sa bagong yugto ng buhay mo, at sa bago nating pagmamahalan?”

Tumulo ang luha ni Sophia. “Yes, Stefan. Kahit ilang ulit pa ay pakakasalan kita.”

Niyakap nila ang isa’t-isa sa ilalim ng araw, habang sa ’di kalayuan ay lumilipad ang isang grupo ng mga ibon. Malaya, magkasama, at tuluyang lumilipad palayo sa sakit ng nakaraan.

---

DALAWANG buwan ang lumipas mula nang muli silang mangakong magsimula. Mas maaliwalas na ang paligid sa mansyon nina Stefan. Ang dati’y puno ng katahimikan at lungkot, ngayo’y napalitan ng tawanan, musika, at mga tunog ng bagong kabanata sa buhay nila.

Si Sophia ay araw-araw nang lumalabas sa kanilang hardin. Nagtatanim siya ng mga bagong bulaklak katulad ng sunflower, daisies, lavender –mga simbolo ng muling pagbangon at pag-asa. Kasama niyang naghahardin si Stefan, kahit hindi ito bihasa ay tinutulungan siya sa kanyang gusto. Magkasama silang naghuhukay ng lupa, nagtatawanan kapag may nalalaglag na paso o kapag nababasa sila ng tubig ng hose.

“Gusto ko kasing may kulay na ulit ang paligid natin,” ani Sophia isang umaga habang hawak ang isang paso ng sunflower. “Matagal akong nanirahan sa sakit at kadiliman kaya gusto kong bumawi.”

Si Stefan ay tahimik lamang na nakamasid habang tinutulungan siya. Hindi na siya tulad ng dati, hindi na tagapagtanggol, hindi na rin tagapaghiganti. Isa na lang siyang partner ni Sophia na laging nandirito para sa kanya, walang hinihingi kundi ang maging bahagi ng pagre-recover ni Sophia.

Tuwing hapon ay sabay silang nagkakape sa terrace at pinapanood ang paglubog ng araw. Dito sila madalas mag-usap tungkol sa mga simpleng bagay, tungkol sa aso ng kapitbahay, sa paboritong ulam, sa mga planong pagbisita sa iba’t ibang lugar. Unti-unti, ang normal na mga bagay ay nagiging panibagong simula sa kanila.

Sa mga gabing malamig, minsan ay gumigising pa rin si Sophia mula sa panaginip. Ngunit iba na ang takbo nito ngayon, hindi na si Ali o si Dominic ang bumabalik. Kundi ang batang bersyon niya na masaya, inosente, at tumatakbo sa hardin na puno ng rosas.

At sa panaginip na iyon ay naroon si Stefan, nakaabang sa dulo ng kaniyang landas at hawak ang isang bulaklak.

“ Hawak mo na ang sarili mo ngayon,

“ sabi nito sa panaginip niya. “ Hindi mo na kailangan ng

tagapagtanggol

. Pero

narito

ako kung kailangan mo lang ng kasama.

“

Pagmulat niya ay naroon nga si Stefan sa tabi niya, tulog at mahigpit ang yakap sa kanya. At sa puso niya, unti-unting nawawala ang bigat ng kaniyang nararamdaman.

Isang araw ay dumalaw si Migos at Sienna. Magkasama na sila at halatang masaya sa piling ng isa’t isa.

“Si Migos, tahimik lang ’yan pero sa totoo lang, mas malambing pa sa pusa kung umasta,” natatawang kuwento ni Sienna habang sinusubuan ito ng mangga.

“Uy, hindi totoo ’yan ah!” tanggi ni Migos pero halatang namumula.

Nagkatawanan sila. Sa wakas ay parang may mga bahagi ng buhay na bumabalik sa dati o mas mabuti pa.

Si Louie ay masaya rin para sa lahat. “Mas okay nga siguro na ikaw ang pinili ni Sienna. Mabait ka naman pala,” biro nito kay Migos.

“Akala mo lang ’yon,” sagot ni Migos, pero halatang masaya.

Isang gabi, habang tahimik na nanonood ng pelikula sina Stefan at Sophia sa home theater ng mansyon ay biglang humilig si Sophia sa balikat ni Stefan.

“Mahal mo pa rin ba ako?” tanong niya.

Napatigil si Stefan. Hindi niya inasahan ang tanong ni Sophia pero mabilis siyang sumagot. “Hindi kailanman mawawala ang pagmamahal ko sa’yo. Ikaw lang ang mahal ko, Sophia. Noon, ngayon, at kahit magpakailanman…”

Natahimik sila pero maya-maya ay humawak si Sophia sa kamay ni Stefan. “Kung gano’n… hayaan mong mahalin din kita muli, unti-unti. At sa paraang kaya ko.”

Walang ibang sagot si Stefan kundi ang yakapin siya. Sa yakap na iyon ay naramdaman ni Sophia na ligtas na siya at hindi na siya kailanman mag-iisa.

---

AFTER A YEAR…

Isang selebrasyon ang isinagawa sa isang maliit na events place sa Batangas. Hindi ito engrande pero mainit ang pagtanggap ng lahat. May musika, pagkain, at mga bisitang puro malalapit sa puso ng dalawa ang dumalo.

“Nagpapasalamat kami sa lahat ng nandirito na naging kasama namin sa madilim at mapanganib naming nakaraan. Ngayon ay gusto naming ibahagi ang liwanag na meron kami,” ani Stefan habang hawak ang mikropono. Tumango si Sophia sa tabi niya, tahimik ngunit may ningning ang mga mata nito.

Naka-white dress si Sophia, hindi bridal gown kundi isang simpleng lace dress. Hindi pangkasal kundi celebration of healing.

May ilang luhang pumatak mula sa mata ni Mona, ang yaya ni Sophia. “Ngayon ko lang uli siya nakita na ganito kasaya,” aniya habang yakap-yakap si Doc Keya.

Ang mga doktor at therapist na naging bahagi ng pagpapagaling ni Sophia ay naroon rin. “She did it. You both did it,” ani Doc Keya kay Stefan.

Pagkatapos ng programa ay umakyat si Sophia sa rooftop ng events place, hawak ang isang bote ng sparkling juice.

Nakita siya ni Stefan at sinundan. Doon ay pinagmasdan nila ang kalangitan. Tahimik lang pero payapa at buo ang kanilang damdamin.

“Naalala mo noong bata ako na sabi ko ay gusto kong bumili ka ng eroplano?” tanong ni Sophia.

Tumawa si Stefan. “Naalala ko.”

“Ngayon, hindi ko na kailangan ng eroplano. Kasi kahit wala tayong sasakyan, kahit tahimik lang ang buhay natin, basta magkasama tayo ay sapat na.”

Niyakap ni Stefan si Sophia mula sa likod. “At ako, wala na akong ibang gustong puntahan dahil ikaw lang ang tahanan at buhay ko, Sophia…”

Sa ilalim ng bituin, habang umiihip ang hangin ay tumingin si Sophia sa kalangitan at pumikit.

Sa wakas ay hindi na galit, sakit, o lungkot ang naramdaman niya kundi kapayapaan.

---

AFTER TWO YEARS…

“Ready ka na ba, baby?” tanong ni Stefan habang hawak ang kamay ni Sophia sa loob ng van. Pareho silang nakasuot ng simple ngunit maayos na damit, isang light blue na dress para kay Sophia at polo shirt na kulay gray naman para kay Stefan. Sa mata ng marami, normal na mag-asawa lang sila pero para kay Stefan si Sophia ay higit pa sa asawa, at ito ang dahilan kung bakit siya muling nabuhay.

Tumango si Sophia. “Ready na ako. Hindi na ako natatakot gaya noon. Gusto kong harapin ang takot ko para tuluyan na akong gumaling.”

Ngumiti si Stefan at hinalikan ang likod ng kamay ni Sophia. “Proud ako sa’yo.”

Ilang minuto pa ay huminto na ang van sa tapat ng isang ospital sa Maynila. Ito ang ospital kung saan unang dinala si Sophia pagkatapos ng insidente, at ngayon ay babalik sila rito hindi bilang mga biktima ng nakaraan kundi bilang simbolo ng pagbawi ng lakas at pagbangon.

Tinanggap ni Sophia ang imbitasyon ng ospital na maging speaker sa isang seminar tungkol sa trauma recovery. Hindi siya eksperto pero gusto niyang ibahagi ang kanyang karanasan sa iba pang kababaihang dumanas ng kaparehong trahedya na sinapit niya.

Pagpasok nila sa loob ng conference room ay mainit ang pagtanggap sa kanila ng mga doktor, nurses, at iba pang kababaihan na naroon. May ilang umiyak agad nang makita si Sophia, pamilyar sila sa kuwento niya at para sa kanila ay isa siyang inspirasyon.

“Magandang umaga po sa inyong lahat,” panimula ni Sophia sa kanyang speech. “Isa po akong babae na minsang binihag ng takot at sakit. Ngunit narito po ako ngayon, hindi bilang biktima, kundi bilang isang survivor.”

Habang nagsasalita siya ay tinititigan lang siya ni Stefan mula sa gilid ng stage, puno ng pagmamalaki ang mga mata nito. Ramdam niya ang kabang naroon pa rin kay Sophia ngunit ramdam din niya ang lakas at tapang nitong lumalaban sa bawat sinasabi.

Matapos ang talumpati ay isa-isang lumapit ang mga tao upang makipagkamay at magpasalamat kay Sophia. May isang batang babae na yumakap sa kanya at sinabing, “ Gusto kong lumakas

tulad

mo.

“

Naiyak si Sophia at tumango, “Kaya mo ’yan. Hindi ka nag-iisa.”

Nang bumalik sila sa van ay tahimik si Sophia habang nakasandal sa balikat ni Stefan. “Mahal?” tanong nito.

“Hmm?” sagot ni Stefan habang hinahaplos ang buhok ni Sophia.

“Puwede ba tayong dumaan saglit sa garden natin?”

“Of course.”

Pagdating nila sa mansyon ay dumiretso si Sophia sa hardin kung saan itinanim ni Stefan ang maraming pulang rosas. Isang taon na ang nakalipas mula nang ngumiti siyang muli dahil sa isang bulaklak. Ngayon ay napapaligiran na siya ng maraming rosas.

Umupo siya sa gitna ng hardin at lumingon kay Stefan. “Alam mo ba kung ano ang natutunan ko?”

Lumapit si Stefan at naupo sa tabi niya. “Ano?”

“Na kahit gaano pa karami ang sakit na pagdadaanan natin, basta’t may isa lang na taong hindi ka bibitawan ay gagaling ka rin.”

“I’ll always be that one person, baby.”

At habang bumabagsak ang mga bulaklak ng rosas sa paligid nila, magkahawak kamay silang humarap sa panibagong umaga na puno ng pag-asa, paghilom, at walang hanggang pagmamahalan.

---

KINAGABIHAN, habang nakahiga sila sa kama ay muling humarap si Sophia kay Stefan. “Mahal, may gusto sana akong itanong…”

“Ano ’yon?” Hinaplos ni Stefan ang pisngi nito.

“Handa ka na ba kung sakaling… magkaroon na tayo ng baby?”

Napatigil si Stefan sa paghinga sa sinabi nito. Tinitigan niya si Sophia na puno ng kabog ang dibdib. “Handa na ako noon pa man. Pero ang tanong, handa ka na ba?”

“Sa tingin ko, oo. Gusto kong bumuo tayo ng bagong alaala at isang masayang pamilya.”

Yumakap si Stefan sa kanya. “Susuportahan kita sa lahat ng desisyon mo. Kapag dumating ’yon ay aalagaan ko kayo ng buong puso at mamahalin habangbuhay.”

“Salamat, mahal. Sa lahat ng sakripisyo mo. Sa pag-intindi, sa pagmamahal, at sa hindi pagsuko sa akin.”

Walang imik si Stefan at hinalikan lang ang noo ni Sophia. Sa sandaling ’yon ay tila natigil ang mundo. Wala na ang takot, wala na ang sakit, at tanging pagmamahalan na lamang ang nanatili sa pagitan nila.

Sa labas ng bintana ay patuloy ang pag-ihip ng malamig na hangin. Ang mga rosas sa hardin ay tila nakikiayon sa damdamin nilang dalawa na payapa, maganda, at punong-puno ng pag-asa.

Ang dating sugat ng kahapon ay unti-unti nang naghihilom, at sa bagong kabanatang ito ng kanilang buhay ay kasama ang pangarap na mabuo ang kanilang sariling pamilya.

Handa na siyang magmahal muli ng walang takot, walang pag-aalinlangan, at walang iniwang bakas ng nakaraan.

Author’s Note

Hello! Thank you for reading The Devil’s Innocent Bride. Salamat at sa wakas ay natapos ko rin ang story na ito. This is my shortest novel so far with 25 Chapters only.

Salamat at sinamahan ninyo ako sa journey ng story nina Stefan at Sophia. This story is soon to be published.

Salamat ulit, Anjies at abangan niyo ako sa next stories na isusulat ko. ❤️

For inquiries and question, message me at:

Facebook: Ajai Kim

Instagram: itsbetter_j

WhatsApp Business: https://wa.me/message/FVMSLHSI3HMNJ1

Ajai_Kim

TDIB Pre-order

THE DEVIL’S INNOCENT BRIDE WRITTEN BY AJAI_KIM PRE-ORDER IS NOW OPEN!

Link: https://forms.gle/ogyZ4GhMhxZ7WZjT8

BLURB:

Iniwan bilang sanggol sa tapat ng simbahan, lumaki si Sophia sa pangangalaga ni Stefan-ang lalaking minsang naging tahanan niya. Isang trahedya ang naghiwalay sa kanila, at lumipas ang mga taon na may hinanakit at katahimikan.

Sa mismong araw ng kanyang kasal sa ibang lalaki, tumakbo si Sophia-at muling hinarap ang lalaking iniwan niya sa nakaraan.

Isang gabi. Isang ulan. Isang biglaang kasal.

Ngunit sa mundong puno ng lihim at sakit, hanggang saan aabot ang pagmamahal na muling nagtagpo?

Price: 528+sf Pages: 210 pages MOD: Gcash Only (09542811248 VNG) Freebies: Postcard and bookmark

Start: March 7, 2026 End: May 24, 2026

Credits: MNV Publishing on Facebook