Barangay Santolan

Siya si Jinuel . O mas kilala sa tawag na Jenna ng kaniyang mga kalalakihang kapitbahay sa Barangay Santolan. Isang batang bakla.

Labinlimang taong gulang pa lamang siya ay bukas na ang kanyang kaisipan sa makamundong pagnanasa.

Nagsimula ang lahat ng kanyang kapusukan sa kanila mismong Barangay at sa loob ng kanilang bahay.

Hanggang saan makakarating ang matitinding kapusukan ni Jinuel at ng kanyang mga kalalakihang kapitbahay?

Sundan ang kanyang istorya.

THE BOYS OF BARANGAY SANTOLAN

By: talklikeaboss

© 2020

🔷🔷🔷

Hello. Ang istoryang ito ay Rated SSPG. Ibig sabihin, halos ang lahat ng mababasa ninyo ay may kalaswaan. Maraming barubal na salita na hindi angkop sa mga bata at sa mga hindi makarelate sa ganitong uri ng kwento. Ang bida sa istoryang ito ay menor de edad. Kailanman ay hindi naging maganda para sa isang bata ang makaranas ng anumang uri ng kahalayan. Kaya naman kailangan ko ang inyong pang-unawa. Ang istoryang ito ay kathang isip ko lamang. Inuulit ko, kathang isip lamang. Kung hindi ninyo tanggap ang ganitong uri ng istorya, maaari na ninyong lisanin ang librong ito. Pero para sa mga nais basahin ang istorya ni Jinuel, pwede na kayong magpatuloy sa unang pahina.

INUULIT KO. Hindi ko kayo pinipilit na basahin ang librong ito.

Read at your own risk.

Talklikeaboss ❤️

CHAPTER ONE

“Bakla. Nasaan ang Tita Rosa mo?” Napalingon ako kay Tito Hermes na nasa likuran ko lamang. Kasalukuyan itong nasa harapan ng ref at umiinom ng tubig.

Saglit ko lamang siyang nilingon at nagpatuloy na sa paghuhugas ng plato. “Nasa palengke po.” Sagot ko. Medyo nilandian ko ang pagsagot sa kanya.

Naramdaman ko ang paglapit sa akin ni Tito Hermes dahil dumampi sa likuran ko ang naninigas na nitong burat. Mas lalo niyang dinikit ang kargada niya sa likuran ko kaya ang tiyan ko ay naipit na sa semento ng lababo. Binaba nito ang baso sa lababo at nagkatitigan kami ni Tito Hermes. Nginisian ako nito.

“Alam mo na ang gagawin, Jinuel. Luhuran mo na ako.” Utos nito.

Alam ko na ang ibig sabihin ni Tito Hermes. Tuwing umaga ay ritwal na namin ang ganitong tagpo.

Kapag wala si Tita Rosa ay siya namang ipapachupa sa akin ni Tito Hermes ang kanyang nasa walong pulgadang burat.

Nakasanayan ko na ang gawaing ito. Mula nang mamatay ang Nanay ko dahil sa sakit na breast cancer noong sampung taong gulang ako, si Tita Rosa na siyang nakakatandang kapatid ni Nanay ang siyang kumupkop sa akin. Dahil wala namang ibang pag-iiwanan sa akin si Nanay dahil musmos pa ako nang mamatay siya, si Tita Rosa ang umako ng obligasyon na iyon. Tinuring ako nitong parang tunay niyang anak dahil wala naman silang anak ni Tito Hermes.

Kaya mula nang lumipat ako sa bahay nila, sa murang edad ko pa lamang ay natutunan ko nang magpaligaya ng lalaki. At si Tito Hermes ang siyang naging guro ko sa ganoong bagay.

“T-tito, baka po kasi biglang dumating si Tit–”

Hindi ko na natapos ang sasabihin ko dahil bigla ako nitong binatukan. “Tangina! Kung sinisimulan mo na, edi hindi niya tayo maaabutan. Bilis.”

Napayuko na lang ako dahil sa pagkabatok nito sa akin. Pinunasan ko muna ang kamay ko na puno ng tubig.

Mas matanda si Tito Hermes kay Tita Rosa. Sa pagkakaalam ko ay nasa edad kwarenta’y singko na ito. Pero kahit na may katandaan na si Tito Hermes, makikita pa rin sa pangagatawan nito ang kakisigan. Banat kasi ito sa trabaho niyang construction. Gwapo rin si Tito Hermes. Para siyang si Romnick Sarmenta dahil may pagka-moreno rin ito gawa ng kanyang trabaho.

“Ano? Yuyuko ka na lang diyan?” Bulyaw nito sa akin.

Agad kong binaba ang suot nitong basketball shorts at bikini brief. Tumambad sa mga mata ko ang matigas nitong kargada at napapalibutan ng makakapal na bulbol.

Kahit ilang beses ko na iyong nakita ay hindi ko maiwasang mamangha sa angking laki at taba nito.

Nasa walong pulgada ang haba nito, at ang taba nama’y parang sa lata ng sardinas. Kayumanggi ang kulay ng kanyang burat na pumapantay sa kulay ng kanyang balat.

“Subo mo na, bakla! Tagal, e.” Naiinip na utos nito. Tumingin muna ako kay Tito Hermes. Bakas sa mukha nito na libog na libog na siya. Siguro’y hindi na naman siya pinagbigyan ni Tita Rosa.

Dalawang kamay kong hinawakan ang dambuhalang burat ni Tito. Maski sa kamay ko’y hindi ko ito mapagkasya. Kaya kataka-kataka kung paano ko itong napagkakasya sa bibig ko. Siguro’y nabanat na dahil sa palagian kong pagchupa rito. Hehe.

“T-ito, ang laki talaga ng burat mo.” Manghang sabi ko rito.

“Tangina mo! Ang libog mo talagang bakla ka. Dali na. Chupain mo na.” Muli akong binatukan ni Tito Hermes.

Kaya naman sinunggaban ko na agad ang kanyang burat. Dinilaan ko muna ang paunang katas na lumalabas sa butas ng kanyang burat.

Ang sarap talaga ng lasa ng precum ni Tito. Matamis na maalat alat. Hindi kasi ito mabisyo. Tanging sugal lang ang kanyang kinakaadikan. Pero kung minsa’y nag-iinom siya kapag naaaya ng kanyang mga barkada’t kumpare dito sa Barangay Santolan.

“Aaaaaahhh… sarap mo talagang dumila, Jinuel. Tanginang dila ’yan. Aaaaaahhh… sige pa, dilaan mo ang ulo ng burat ni Tito.” Tiningala ko ang mukha ni Tito Hermes at kasalukuyan itong nakatingala sa kisame at parang nagdedeliryo.

Pagdila pa lang ang ginagawa ko sa kanyang burat pero sarap na sarap na ito. Paano pa kaya kapag tuluyan ko ng sinalpak sa bibig ko ito?

Kaya para mas lalo itong mag-enjoy, binuka ko ang bibig ko at pinilit na isinubo ang kalahati ng kanyang burat.

Kalahati pa lang ang naisusubo ko pero halos mamuwalan na ako. Banat na banat ang makipot kong bibig dahil sa pagkasalpak ng kanyang burat rito.

“Aaaaaaaaahhhhh… ang ineeeeettt. Tangina kaaaaaa… Hayop! Putanginang bibig yan. Aaaaahhhh!” Halos mapasigaw na si Tito Hermes dahil sa ginawa ko.

Gusto kong iluwa ang kanyang burat dahil para akong malalagutan ng hininga. Pero hindi ko naman pwedeng gawin iyon dahil paniguradong babatukan na naman niya ako.

Hindi na ata kinaya ni Tito Hermes ang taglay na kalibugan kaya hinawakan na nito ang aking ulo at biglang inulos ang kanyang matigas na burat hanggang sa aking lalamunan.

Mangiyak ngiyak ako at nagtutuluan na sa sahig at paligid ng aking bibig ang laway ko. Punong puno na ng laway ko ang kanyang burat. Nangingintab na ito dahil sa aking laway.

Walang pakialam si Tito Hermes kahit na nahihirapan na ako. Patuloy lamang ito sa pagkantot ng aking bibig.

Kung siya’y sarap na sarap, ako naman ay nahihirapan sa aking pwesto. Ang sakit na ng tuhod ko dahil sa pagluhod.

Kaya ang ginawa ko’y hinawakan ko ang pwet nito upang bumalanse ang pagkantot niya sa aking bibig. Sumabay na rin ang ulo ko sa ritmo ng kanyang pagkadyot. Hawak pa rin nito ang aking ulo at marahas na kinakantot ang bunganga ko.

Ngayon ay pareho na kaming nasasarapan ni Tito Hermes. Nasanay na rin ang bibig ko sa dambuhalang burat ni Tito Hermes.

“Tanginaaaaah! Ang init talaga ng bibig mo, bakla. Aaaaaagggghhhh… shet! Chupa lang ng chupa sa titi ni Tito. Para sa’yo lang ’yan.”

Nang sabihin niya iyon, mas lalo kong pinag-igihan ang pagsubo rito. Ngayon ay hinayaan na ako ni Tito na siyang magkontrol sa pagchupa ng burat niya.

Hinawakan ko ang pinaka-puno ng kanyang burat. Pinagsabay ko ang pagjajakol at pagchupa rito.

Muli kong tinitigan ang mukha ni Tito Hermes. Nakatingin lang din ito sa aking ginagawa. Tagaktak na ng pawis ang kanyang mukha na siyang tumutulo naman sa kanyang maskuladong pangangatawan. Parang isang boldstar si Tito Hermes.

“’Masarap ba ang burat ko?” Wala sa sariling napatango ako sa kanyang tanong. Muli akong nag-focus sa pagpapaligaya ng kanyang burat.

Mas binilisan ko ang pagchupa rito. Maski si Tito ay sinasabayan na rin ako. Parang pinapaspasan niya ang pagchupa ko sa kanya. Ilang minuto na lang ay babalik na si Tita Rosa mula sa pamamalengke.

“Aaaaaahhh… ayan na, bakla! Lalabas na ang tamod ni Titooooh. Aaaaaahhh…”

Saglit na tumigil sa pagkantot ng bunganga ko si Tito Hermes. Pero ang burat niya’y nakasalpak parin sa bibig ko at hindi tinatanggal. Nang manigas na ang buong katawan nito, muli niyang kinakantot ng marahan ang bibig ko at isa isa na ring naglabasan sa kanyang burat ang manamis namis at makremang tamod ni Tito Hermes. Nasa limang hanggang anim na putok ang lumabas na tamod sa kanyang dambuhalang burat na siya namang dumiretso sa aking lalamunan. Bago niya hinugot ang kanyang burat ay sinimot ko muna ang mga natira sa paligid nito.

“Aaaaaaaaahhhh… puta!” Daing nito.

Saktong paghugot ng burat ni Tito Hermes ay siyang pagbukas ng pintuan sa sala. Mabuti na lang at nasuot na ni Tito Hermes ang kanyang shorts at ako naman ay tumalikod na at bumalik sa paghuhugas.

“Bakit pawis na pawis ka, Mahal?” Tanong ni Tita Rosa sa kanyang asawa.

Kinakabahan ma’y hindi ako nagpahalata rito. Alam ko namang kaya niyang lusutan iyon. Ang tagal na namin itong ginagawa, ngayon pa ba kami mabubuko?

“Ah, nag-push ups lang ako, mahal.” Dahilan ni Tito Hermes.

“Ganun ba?” Mukhang nakumbisido naman ang Tita Rosa ko. “Sige, aalis nga pala ulit ako. Jinuel, ikaw munang bahala sa Tito Hermes mo. Magluto ka na lang ng pang-ulam niyo. Namalengke na ako para sa inyo.” Ako naman ang binalingan ni Tita.

“Opo.” Sagot ko rito. Hindi ko na nagawa pang lumingon sa kanya dahil busy na ako sa pagbabanlaw ng mga hugasang hindi ko pa natatapos.

Muling lumabas si Tito Rosa ng bahay at kami na naman ang naiwan ni Tito Hermes. Nakahinga na ako ng maluwag nang mawala na sa paligid si Tita Rosa. Humarap ako kay Tito Hermes nang matapos akong maghugas. Kasalukuyang nasa hapag kainan ito habang nakaupo at kumakain ng mansanas na dala ni Tita Rosa.

Nakangisi ito sa akin habang kinakagat ang mansanas. Para ba itong nang-aakit. Bukod sa pawisang katawan niya’y malagkit rin ang pagkakatitig nito sa akin. Napalunok na lang ako ng laway habang titig na titig kay Tito Hermes. Nalilibugan na naman ako sa Tito ko.

“Sa sobrang kalandian mo, hindi mo na nagawang punasan ’yang gilid ng bibig mo. May natira pang tamod, oh.” Natatawang sabi nito sa akin habang tinuturo ang tintutukoy niya. Agad kong hinawakan ang gilid ng bibig ko at nakapa ko na merong malagkit na tamod na naiwan pa rito.

Kaya ang ginawa ko, malandi akong tumitig kay Tito Hermes at dinilaan ang natirang tamod sa gilid ng bibig ko.

Napabuntong hininga si Tito Hermes at nakangising binalingan ako. “Tangina ka talagang bakla ka. Kaya libog na libog ako sa iyo, e.”

At nang hapong ring iyon, hindi ako nakalagpas sa mapang-akit na pangangatawan ni Tito. Muli niya akong nirasyunan ng kanyang manamis namis at makremang tamod niya.

Ilan lamang si Tito Hermes sa mga lalaking gumagamit sa mura kong katawan. Malapit niyo na rin silang makilala, at kung paano kong sambahin ang kanilang mga burat.

🔳🔷🔷🔳

Tito Hermes

CHAPTER TWO

“Jenna, uuwi ka na ba?” Nilingon ko ang pinanggalingan ng boses.

Si Kuya Xander pala na lulan ng kanyang pinapasadang tricycle. Mahina lang ang patakbo nito. Sinasabayan ang paglalakad ko.

“Opo, Kuya. Inutusan ako ni Tita Rosa na magpunta sa amo niya. Kinuha ko lang itong mga pinabibigay na pinaglumaang damit nila.” Pinakita ko pa sa kanya ang dalawang malaking supot na hawak ko sa magkabilang kamay ko. Sa kagustuhan kong itaas ito para makita ni Kuya Xander, siya namang na-out of balance ako kaya napaupo ako sa kalsada. Mabigat kasi ang dala dala kong mga plastic.

Agad na hininto ni Kuya Xander ang tricycle niya at bumaba rito. Nilapitan niya ako at inalalayan sa pagtayo.

“Ayos ka lang ba, Jenna?” Nag-aalalang tanong nito. Kinuha niya ang dalawang plastic na hawak ko at pinasok ito sa loob ng kanyang tricycle.

Hindi ako sumagot kay Kuya Xander. Nakahawak pa rin ako sa braso nito at titig na titig sa gwapo niyang mukha.

Mula nang lumipat ako rito sa Barangay Santolan, isa si Kuya Xander sa mga naging crush ko. Gwapo ito, matangkad at may kalakihan ang katawan. Kayumanggi ang kulay dahil mahilig itong maglaro ng basketball. Kaibigan din siya ni Tito Hermes.

Pero hindi tulad ng ibang kalalakihan dito sa Barangay Santolan, si Kuya Xander ay never ko pang natikman.

May asawa’t anak na kasi ito. Siguro’y ayaw niya lang talaga na magpatikim sa mga kagaya ko kahit na maraming nagkakandarapang mga bakla sa kanya.

Malaki ang respeto ko kay Kuya Xander mula nang tumuntong ako dito sa kanilang Barangay. Ganun din naman kasi siya sa akin. Never niya akong tinawag na bakla gaya ng pang-asar ng ibang kalalakihan rito. Jenna ang madalas na itawag nito sa akin. Kaya kahit gusto ko siyang matikman, pinipigilan ko ang sarili ko. Ayokong magalit siya sa akin at layuan ako.

Noong lumalaki na ako, mas lalong lumabas ang kabaklaan ko dahil na rin sa ang mga madalas kong kalaro ay mga babae.

Kaya noong tumuntong ako ng trese anyos, nag-umpisa na akong mag-ayos ng aking sarili. Nahilig na rin ako sa pananamit ng damit pambabae. Hindi naman tumutol si Tita Rosa sa naging hilig ko.

Noong bata pa lang raw ako ay nakitaan na nila ako ng pagkamahinhin. Tsaka mukha rin daw talaga akong babae dahil sa kutis kong maputi. Namana ko raw iyon sa Tatay kong Amerikano.

“Oh, bakit titig na titig ka sa akin?” Hindi ko namalayan na kanina ko pa pala tinititigan ang mukha ni Kuya Xander.

Sa pagkapahiya ko, agad akong nag-iwas ng tingin sa kanya. Akmang kukunin ko na sana ang mga plastic bag nang pigilan ako ni Kuya Xander.

“Tara muna sa bahay. Inom tayong softdrinks.” Mabilis akong napalingon kay Kuya Xander. Nakangiti itong naghihintay sa isasagot ko.

“B-baka nandun po si Ate Lena–”

“Wala. Umalis sila ng mga bata. Bukas pa ang balik. Tara.”

Hindi na ako nakasagot pa nang bigla akong hilahin ni Kuya Xander at paupuin sa likurang bahagi ng tricycle.

“Yumakap ka sa bewang ko. Bibilisan ko ang patakbo.” Agad nitong paalala sa akin.

Kahit pa ayokong yumakap sa bewang niya ay napayakap na rin ako dahil mabilis nitong pinaibis ang kanyang tricycle.

Halos mahulog na ako sa kinauupuan ko dahil sa bilis ng pagpapatakbo nito.

Mabuti na lang at nakakapit ako ng mahigpit sa bewang nito. Damang dama ko ang maalsang pangangatawan ni Kuya Xander kahit na nakasuot pa ito ng tshirt.

Hindi ko rin mapigilang amuyin ang napakabango nitong amoy. Nakakaadik ang amoy niyang pinaghalong panlalaking pabango at pawis.

Ang sarap yakapin ni Kuya Xander. Feeling ko ay ako ang asawa niya. Dinantay ko pa ang aking ulo sa kanyang malapad na likuran.

Hindi ko tuloy namalayan na nasa harapan na kami ng bahay nila dahil sa bilis niyang magpatakbo. Kundi pa nito hininto ang kanyang tricycle.

Agad akong kumalas sa pagkakayakap sa katawan niya at bumaba ng tricycle. Iniwas ko ang tingin kay Kuya Xander dahil medyo nahiya ako sa ginawa ko sa kanya. Baka kung ano pang isipin nito.

“Dito ka muna. Bibili lang ako ng meryenda.” Agad niyang sabi. Hindi na ako nakasagot pa dahil mabilis na umalis si Kuya Xander.

Ilang minuto rin akong nakatayo sa harapan ng bahay nila bago ito dumating. Ngumiti ito sa akin. May hawak na siyang dalawang chichirya at malaking softdrinks.

“Tara sa loob.” Aya niya sa akin. Binuksan niya ang maliit na gate nila at naunang pumasok. Sumunod naman ako sa kanya hanggang sa loob ng kanilang bahay.

First time kong mapasok ang bahay nila. Malinis ito at kumpleto sa gamit. Kahit pagta-tricycle lang ang kinabubuhay ni Kuya Xander, natutugunan naman nito ang pangangailangan ng kanyang pamilya.

Ginala ko ang mga mata ko sa kabuuan ng kanilang bahay.

Isang palapag lang ang kanilang bahay. May dalawang kwarto na magkatabi. Sa tingin ko ang isa’y para sa kanilang mag-asawa at ang isa naman ay para sa kanilang dalawang anak. Nakahiwalay rin ang kanilang banyo at kusina. Meron silang maliit na sala. Pinagmasdan ko ang family picture nila na naka-display sa taas ng kanilang tv. Hindi ko naiwasang mapangiti.

Nakaka-inggit si Kuya Xander. Mabuti pa siya, kumpleto ang pamilya niya.

“Tatayo ka na lang ba dyan?” Lumingon ako kay Kuya Xander na lumabas ng kanilang kusina. May hawak itong dalawang baso at isang plato na may lamang binili niyang chichirya. “Halika, upo ka rito.” Pag-aaya niya sa akin. Agad naman akong tumalima.

Magkatabi kaming nakaupo sa mahabang sofa nila. “Oh, uminom ka muna. Mukhang napagod ka sa pagbubuhat e.” Biro nito sa akin at inabot ang basong may lamanng sofdrinks.

“Salamat po.” Agad kong ininom ang softdrinks sa baso.

Medyo napagod nga ako sa pagbubuhat ng mga plastic bags na iyon. Nilakad ko lang kasi mula sa kabilang barangay. Akala ko’y kaya kong iuwi iyon habang naglalakad. Mabuti na lang at nakasabay ko si Kuya Xander.

“Kamusta po, Kuya Xander? Ilang linggo rin kitang hindi nakita.” Tanong ko rito nang maibaba ko ang basong ininuman ko. Bahagya kong nilingon si Kuya Xander sa kaliwa ko.

Nakahubad na ito ng kanyang suot na tshirt. Nakasandal ito sa backrest ng sofa at nakataas pa ang dalawang braso na nasa likuran ng kanyang ulo.

Halos lumuwa ang mata ko nang tumambad sa akin ang maskulado nitong pangangatawan. Kitang kita ko ang malagong bulbol nito sa kanyang kilikili.

Nailunok ko ang lahat ng laway na naipon ko sa aking bibig dahil sa sobrang pagkamangha sa nakikita kong masarap na tanawin sa aking harapan.

Hindi rin pinalampas ng mapanuri kong mga mata ang nakatagong sawa sa suot nitong pantalon. Fitted ripped jeans ang suot nito kaya umbok na umbok ang kanyang kargada sa ilalim ng pantalon niya.

Parang gusto kong dakmain ang kung ano mang nagtatago sa pantalong iyon.

Pero bago pa ako makagawa ng hindi maganda kay Kuya Xander, mabilis kong iniwas ang tingin ko sa kanya. Alam kong nahalata niya ako. Pero magpapatay malisya na lang ako.

“Jenna.” Tawag nito sa akin imbis na sagutin ang tanong ko sa kanya.

“P-po?” Nauutal na ako. Medyo nanginginig ang katawan ko dahil sa kabang nararamdaman ko ngayon.

Hindi ako lumingon kay Kuya Xander. Nanatili akong nakaiwas sa kanya. Ayokong titigan siya ng matagal dahil baka mamaya’y hindi ko kayanin at bigla na lang akong bumigay.

“Humarap ka naman sa akin.” Sunod na sabi nito. May lambing na sa kanyang tono.

Kaunti na lang talaga at bibigay na ako kay Kuya Xander. Ito na ba ang matagal ko nang hinihintay? Matitikman ko na ba ang crush kong si Kuya Xander?

“Jenna.” Halos mapatalon ako sa kinauupuan ko nang biglang bumulong si Kuya Xander sa tapat ng tenga ko.

Ilalayo ko sana ang katawan ko sa kanya, pero mabilis ako nitong kinulong sa kanyang braso. Nakasubsob ang mukha ko sa dibdib nito na medyo pawisan. Habang ang mga kamay naman niya ay nakapulupot sa aking katawan.

Jusko! Ito na nga ba ang sinasabi ko. May balak nga talagang iba si Kuya Xander kaya niya ako sinama rito sa kanilang bahay. Tinaon niyang wala pa ang kaniyang pamilya.

Pero bakit naisipan niyang gawin ito? Akala ko ba’y hindi siya nagpapagamit sa mga kagaya ko? First time niya lang ba ito at sa akin niya gustong gawin?

“Ayaw mo ba?” Tanong nito. Nanatili kaming magkayakap ni Kuya Xander.

Hindi ako makasagot dahil sarap na sarap ako sa aking pwesto.

Amoy na amoy ko ang nakakaadik na amoy ni Kuya Xander. Ang pinaghalong pabangong panlalaki at pawis niya. Ganun na rin ang kanyang kilikili. Ang sarap singhutin ng amoy nito. Naaadik na talaga ako sa amoy ni Kuya Xander.

“A-ang bango mo, K-kuya.” Iyon ng sinagot ko sa kanya.

Kumalas sa yakapan namin si Kuya Xander at tinitigan ako. “Chupain mo ako, Jenna. Kanina pa ako libog sa iyo, e.” Pag-amin nito. Sinasabi ko na nga ba.

Hindi ko napigilan ang kilig ko nang sabihin iyon ni Kuya Xander.

Sino ba naman ang hindi malilibugan sa akin? Bukod sa pambabae kong mukha, makinis at maputi rin ang aking mga hita. Walang bahid ng kahit anong sugat o peklat. Alaga ko kasi ito sa lotion ni Tita Rosa. Kaya naman malakas ang loob kong magsuot ng pekpek shorts.

Dahil sa angking ganda ko kaya marami na akong nabingwit na kalakihan rito sa Barangay Santolan. At isa na nga roon ang crush kong si Kuya Xander.

“T-talaga po?” Nahihiyang tanong ko rito habang nakayuko. Feeling ko kasi ay pinamumulahan ako ng pisngi ngayon.

“Oo. Tangina! Dapat pala noon palang e.” Sabi pa nito. Nilapit niya ang kanyang mukha sa aking leeg at pinaghahalikan iyon.

Naging dahilan iyon para makiliti ako roon dahil sa talim ng bigote nito na tumatama sa balat ng leeg ko.

“K-kuya k-koooo… tama naaaa poooo…” Daing ko dahil sa tindi ng kiliting nararamdaman ko ngayon.

Saglit na tumigil sa paghalik sa leeg ko si Kuya Xander. Binuhat ako nito at pinaupo sa kanyang hita. Damang dama ng aking pang-upo ang naninigas na umbok ni Kuya Xander sa loob ng kanyang fitted na pantalon.

Matagal kaming nagkatitigan ni Kuya Xander. Ako na nga lang ang kusang umiwas dahil hindi ko kayang titigan ang gwapong mukha nito ng matagal.

“Parang babae ka nga talaga, Jenna. Kung hindi lang maikli ang buhok mo. Kaya siguro sarap na sarap sa iyo si Pareng Lexus e.”

Kunot ang noo kong napatingin sa kanya. “A-alam niyo po ang tungkol sa amin ni K-kuya Lexus?”

Tumango ito. “Oo, pati sa ibang mga lalaki rito sa barangay natin.” Pag-amin nito.

Bigla akong tinubuan ng hiya sa sinabi ni Kuya Xander.

Nahihiya ako dahil nalaman niya ang tungkol sa ibang lalaking aking natikman.

Yumuko ako upang itago ang pagkapahiya kay Kuya Xander. Pero muli niyang inangat ang ulo ko. “Oh, bakit nalungkot ka? Ayaw mo ba n’un, maraming lalaki ang nagkakandarapa sa’yo? Isama mo pa ako. Alam ko namang crush mo ako e.” Biro nito sa akin. Napangiti naman ako.

“E, kasi Kuya baka hindi mo na ako kausapin.”

“Ano ka ba. Bakit ko naman gagawin iyon? Ngayon pa ba? Pati nga rin ako ay nahuhumaling na sa’yo. Ang sexy mo kasi at ang bango mo.” Sabi pa nito at muling pinaghahalikan ang leeg ko.

“K-kuya Xander… na-nakikiliti ako.” Mahinang daing ko at pilit na nilalayo sa bigotilyo niyang bibig ang aking leeg.

“Sige na, baby. Chupa mo na si Papa.” Tudyo nito na patuloy parin sa paghalik sa leeg ko.

“O-okay po.” Tumigil sa pag pugpog ng halik sa leeg ko si Kuya Xander.

“Ikaw nang bahalang mag-maniobra dyan, baby.” Nakangiting utos nito sa akin.

Umalis ako sa pagkaka-kandong kay Kuya Xander. Lumuhod ako sa harapan nito at sinimulang himas himasin ang kanyang matigas na burat sa loob ng kanyang pantalon.

Nakatingin lang sa akin si Kuya Xander habang ginagawa ko iyon.

Dahan dahan kong tinanggal sa pagkabutones ang suot nitong pantalon habang malandi ang pagkakatitig ko sa kanya.

“Tangina ka talaga, Jenna! Ang sarap mo. Para ka talagang babae. Sige na, labas mo na ang burat ni Papa Xander. Para sa’yo ’yan ngayon.” Libog na sabi nito habang nakatitig rin sa akin.

Maski ako ay nadadala na rin sa kalibugang taglay ni Kuya Xander.

Nang maibaba ko na ang pantalon nito, muli kong hinimas ang alaga niya na nagtatago parin sa suot nitong puting bikini brief. Sobrang tigas na nito. Halos lumabas na ang ulo sa garter ng kanyang brief.

Kahit pa sabik na sabik na akong chupain ito, hindi ko parin ginawa. Gusto kong enjoyin ang paglalaro sa burat ni Kuya Xander. Minsan lang mangyari ang ganitong tagpo, kaya nanamnamin ko.

“Papa ko, masarap ba?” Malandi kong tanong rito.

Nakapikit si Kuya Xander at halatang sarap na sarap sa ginagawa kong paghimas sa kanyang kargada. “O-oo. Tangina! Sarap na sarap si Papa. Subo mo na ang burat ni Papa, please.” Pagmamakaawa nito.

Pero hindi ko siya pinagbigyan. Bagkus, dinilaan ko ang pinaka puno ng burat nito na nakatago parin sa kanyang brief, pataas sa ulo nito. Hindi rin pinalagpas ng dila ko ang maalsa nitong abs at ang kanyang itim na itim na utong. Tinagalan ko ang pagdila at supsop ng utong ni Kuya Xander. Halos mamuti na ang mata nito dahil sa sarap ng ginagawa ko. Napuno ng laway ko ang kanyang utong na siyang kinalat ko sa paligid nito.

“Aaaaaahhhh… puta ka! Hayok na hayok kang bakla ka!” Dumilat si Kuya Xander at bigla nitong hinawakan ang pisngi ko. “Tangina ka, Jenna! Ang galing mong mang-romansa. Dinaig mo pa ang asawa ko.” Sabi pa nito at bigla akong hinalikan sa aking labi.

Gulat man ako sa ginawa ni Kuya Xander ay sinabayan ko na rin ang paghalik nito.

Halos lamunin ni Kuya Xander ang buong bibig ko. Ang mga dila namin ay nag-eespadahan na rin. Ang laway naman namin ay nagsasalo na. Hindi ko tuloy lubos maisip na nahalikan ko ang ultimate crush ko sa Barangay Santolan.

Tumigil sa pakikipaghalikan sa akin si Kuya Xander. Habol hininga naman akong tumitig sa kanya.

“Subo mo na titi ni Papa Xander.” Sabi nito. Agad akong sumang-ayon sa gusto niya.

Muli akong bumalik sa pwesto ko. Dahan dahan kong binaba ang suot nitong brief. Parang spring ang kanyang burat nang tuluyan ko na itong mailabas.

Manghang mangha ako sa pagkakita ng mahabang sawa ni Kuya Xander na napapalibutan ng makakapal na bulbol.

Nakipagtitigan ako kay Kuya Xander habang tinataas baba ko ang kamay ko sa kanyang burat.

Impit na ungol ang namumutawi sa kanya. Ang burat nito ay sobrang tigas na animo’y bakal.

Nilabas ko ang dila ko at sinimulang dilaan ang ulo ng kanyang burat.

“AAAAAAHHHH! TANGINA, JENNA. ANG SARAP KAHIT DILA PA LANG!” Hindi nito mapigilang ibulalas. Napapapikit na si Kuya Xander dahil sa husay ng pagdila ko sa ulo ng burat niya.

Nang magsawa ako sa kakadila, pinilit ko ng isubo ang mahabang burat ni Kuya Xander. Muntikan pa akong mabilaukan dahil hindi ito magkasya sa bibig ko.

“Aaaaahhhh… fuck! Ang init ng bibig mo baby ko. Parang puke sa sikip. Tangina!” Hindi mapigilang daing ni Kuya Xander. Hawak nito ang ulo ko at dahan dahang inuulos sa kanyang burat.

Para hindi ako mahirapan sa pagchupa rito, hinawakan ko ang pinaka puno ng kanyang burat. Nakatitig pa ako kay Kuya Xander habang sarap na sarap sa pagtaas at baba ng burat niya sa aking bunganga.

“Masarap ba ang burat ni Papa Xander?” Tumango ako. “Para sa iyo lang ’yan, baby ko. Sige, chupa lang.”

Nagpatuloy ako sa pagtaas baba sa burat ni Kuya Xander. Hindi naman magkandamayaw sa pag-ungol ito dahil sa taglay na sarap ng pagchupa ko sa kanya.

Plok. Plok. Plok.

“Aaaaahhhh… shit! Sarap talaga ng bibig mo, baby. Aaaaaaahhhh… nalilibugan lalo sa’yo si Papa Xander. S-sige lang. Chupa lang ng chupa!”

Nang hindi na makapagpigil si Kuya Xander, bigla nitong sinagad ang pagkababaon ng burat niya sa aking lalamunan.

“AAAAAAAAHHHH!!! TANGINA KA TALAGA, JINUEL!”

Halos mamuwalan ako sa ginawa ni Kuya Xander.

Sa taba at laki ng kanyang burat, sino ba naman ang hindi mabubulunan? Maski ang makapal na bulbol nito ay akin na ring naisubo.

Pero ganun pa man, sarap na sarap ako sa burat ng crush kong si Kuya Xander.

Nang makabwelo na ako sa mala-lata ng sardinas na burat ni Kuya Xander, muli ko itong pilit na sinubo.

Ginawa ko itong lollipop. Hawak ko ang burat nito, habang panay ang subo at dila ko sa ulo nito. Mas lalo ko pa itong nilawayan para mas dumulas.

Wala namang patid sa pagdaing si Kuya Xander. Panay ang habol nito sa kanyang hininga dahil sa sarap at libog na nararamdaman mula sa aking pagchupa.

Sinasabayan na rin niya ang pag-indayog ng ulo ko sa kanyang kargada.

“L-lalabasan na ako, b-baby.” Impit na sabi nito. Hawak ni Kuya Xander ang ulo ko at muling sinagad ang kanyang burat sa kaloob looban. “K-kainin mo tamod ko… b-baby… a-yaaaahn na a-akoooo… AAAAAAAHHHHH!”

At isa isa na ngang nagputukan sa loob ng bunganga ko ang makremang katas ni Kuya Xander. Higit sa anim na pagputok ang naramdaman ko sa aking bibig na halos lahat ay dumiretso sa aking lalamunan.

Sinaid ko rin ang nasa burat nito na animo’y parang dede.

Nang maubos ko na ang katas niya, pareho kaming lupaypay ni Kuya Xander. Kusa na lamang nahugot ang burat nito sa aking bibig nang lumambot na ito.

Napatingin ako kay Kuya Xander. Nakangiti ito sa akin. Pagkatapos ay binuhat ako at pinaupo sa hita niya. “Nasarapan ka ba?” Tanong nito habang pinupunasan ang tirang tamod na nasa gilid ng bibig ko. Tumango ako bilang sagot. “Hayaan mo, mauulit pa ito.”

Nanlaki naman ang mata ko sa huling sinabi nito. “T-talaga po?” Hindi ko makapaniwalang tanong.

Para akong batang nagdidiwang ng bigyan ng candy. Ang akala ko’y pinagbigyan lang ako ni Kuya Xander dahil gusto niyang maranasan rin ang pagseserbisyo ko sa ibang lalaki rito sa Barangay Santolan.

Ngumiti ito sa akin at ginawaran ako ng halik sa aking pisngi. “Oo naman. Nasarapan si Papa Xander sa’yo, kaya may susunod pa. Basta ang gusto kong itawag mo sa akin mula ngayon ay Papa na.”

Napangiti rin ako sa tinuran nito. “Opo, Kuya– este, Papa Xander.” Sagot na napahagikgik pa.

Matapos ang mainit na tagpo namin ni Kuya Xander, napagpasyahan niyang ihatid na ako sa amin. Magdidilim na rin kasi at baka hinahanap na ako ni Tita Rosa.

“Kuya, dito na lang po.” Para ko kay Kuya Xander na siya namang hinto nito sa kanto ng aming kalye.

“Salamat po, Kuya.”

“Ano bang sabi ko sa’yo? Diba, Papa na ang itatawag mo sa akin?”

“B-baka po kasi may makarinig e.” Agad kong sagot.

Napangisi naman si Kuya Xander. “Sige, kapag magkasama na lang tayo.” Sabi pa nito na tinanguan ko. “Paano, mauuna na ako. Ingat ka dyan sa inyo.” Sabi pa nito bago pinaibis ang kanyang tricycle.

“IKAW RIN PO, MAG-IINGAT!” Sigaw ko.

Nang mawala na sa paningin ko si Kuya Xander, isa isa ko ng pinasok sa loob ang mga dalawang malaking plastic na dala ko.

Wala pa sina Tita Rosa at Tito Hermes. Kaya nagpahinga na muna ako sa sofa at sinariwa ang masarap na tagpo namin ni Kuya Xander.

Hindi ko tuloy maiwasang mapangiti habang inaalala ang masarap na burat at gwapong mukha ni Kuya Xander.

Hindi na tuloy ako makapaghintay para sa susunod naming pagkikita ng Papa Xander ko.

🔲🔷🔷🔲

Kuya Xander

CHAPTER THREE

Pagkatapos ng mainit na tagpo namin ni Kuya Xander sa kanilang bahay, hinatid rin ako nito pauwi sa amin. Malapit na rin kasing mag-gabi. Mabuti na lang at wala pa si Tito Hermes at Tita Rosa dito sa bahay. Paniguradong papagalitan na naman ako ni Tito kapag nadatnan niyang wala pa ring sinaing at ulam na nakaluto.

Kaya habang wala pa ang mag-asawa, pinaspasan ko na ang kilos ko. Nagsaing na ako at naghiwa na rin ng baboy at ilan pang sangkap ng adobo.

Pero natapos na ang aking niluluto at nakatapos na rin ng isang teleserye, wala pa rin ang mag-asawa sa bahay. Hindi ganitong oras kung umuwi si Tita Rosa dahil alam niyang wala akong kasama rito sa bahay. Si Tito Hermes ay madalas na stay-in sa kanilang trabaho. Wala naman silang binilin sa akin na matatagalan ang kanilang pag-uwi. Hindi ko rin naman sila matext o matawagan dahil sira ang cellphone ko.

Lumabas na muna ako ng bahay at naupo sa isang putol na puno ng kahoy na ginawang mahabang upuan ni Tito Hermes. Nasa ilalim rin ito ng puno ng mangga kaya medyo presko ang pagkaka-upo ko rito.

Pinagmasdan ko ang paligid habang hinihintay ang pag-uwi nila Tita. Kaunti na rin ang mga tao sa labas. Ang iba’y nag-uumpisa ng pumasok sa kani-kanilang bahay. May mga pauwi na rin na galing sa kanilang mga trabaho. Ang mga batang naglalaro ay unti unti na ring nababawasan.

Napabuntong hininga ako. Hindi ako sanay na walang kasama rito sa bahay. Alam ni Tita Rosa na takot akong maiwanan. Nadala ko ang trauma na iyon mula noong bata pa ako.

Walong taong gulang ako noon. Nagising ako na wala si Nanay sa tabi ko. Iyak ako ng iyak. Hanggang sa umabot na ng gabi ay hindi pa rin umuuwi si Nanay.

Nagising na lang ako na nasa loob na ako ng ospital. Nang makita ko si Nanay, agad ko itong niyakap at humagulgol sa balikat nito.

Kaya simula noon, hindi na ako iniiwan ni Nanay. Ang kaso, noong sampung taong gulang ako tuluyan na akong iniwan ni Nanay. Hindi na siya bumalik noon.

Kaya nang ihabilin niya ako sa nag-iisa niyang kapatid, sinanay ako ni Tita Rosa na matutong tumayo sa sariling mga paa.

Pero ngayong gabi na ito, parang muling nanunumbalik ang trauma ko noong bata pa ako.

Hindi ko na napigilan pa ang luha ko. Tinatawag ko sa isip ko ang pangalan ni Nanay at Tita Rosa. Pero kahit na anong tawag ko sa kanila, walang ni isa ang dumating para aluin ako.

Hanggang may isang boses ang siyang nagpaliwanag ng aking mata. Sa wakas ay may makakasama na ako.

Nilingon ko sa gilid ko ang pinanggalingan ng boses. Awtomatikong napakunot ang noo ko nang makilala ang lalaking nakatayo sa may poste ng ilaw at may hawak na sigarilyo.

“K-kuya Lexus?” Pagkilala ko rito.

Inubos muna nito ang sigarilyo niya bago lumapit sa akin at umupo sa tabi ko. Umusog ako ng kaunti para makaupo ito.

“Bakit nasa labas ka pa?” Tanong nito sa barakong tono.

Pinunasan ko muna ang luha sa pisngi ko. “H-hinihintay ko po kasi sina Tito at Tita. Mag-isa lang kasi ako sa bahay.”

Umusog ng kaunti si Kuya Lexus at inakbayan ako. Para akong nakuryente nang dumampi ang matikas nitong braso sa aking balikat.

“E, bakit hindi mo sila hintayin sa loob ng bahay niyo? O, baka ako lang ang hinihintay mo.” Pabirong sabi nito na parang may laman. Nilingon ko ito. Nakatingin din siya sa akin at nginisian ako.

Inismiran ko siya. “Sira. Takot akong mag-isa sa bahay kaya lumabas na muna ako para hintayin sila rito. Tsaka, malapit lang naman ang bahay namin mula dito sa kinauupuan ko.” Paliwanag ko rito.

Si Kuya Lexus ang numero unong siga rito sa Barangay Santolan. Ilag ang mga tao sa kanya dahil takaw away ito. Ilang beses na rin itong nakulong dahil sa pakikipag-riot o basag ulo kung kani-kanino.

Pero kahit na ganoon, mabait si Kuya Lexus pagdating sa akin. Lagi kasi akong hinahabilin ni Tita Rosa sa kanya. Ang pamilya lang namin ang hindi ilag kay Kuya Lexus dahil malapit nitong kamag-anak si Tito Hermes.

Isa rin si Kuya Lexus sa mga lalaking natikman ko na rito sa Barangay Santolan.

Nangyari ang unang tagpo namin noong ihabilin ako sa kanya ni Tita Rosa para bantayan. Trese anyos ako noon. Pangatlo siya sa mga kalalakihang natikman ko ang kargada. Syempre, ang una’y si Tito Hermes.

Kaya kapag ganitong hindi umuuwi si Tita Rosa, madalas niya akong ipabantay kay Kuya Lexus. Iwas away na rin daw ito para sa kanya. Dahil kapag may nadiskitahan siyang pagtripan, paniguradong gulo na naman ang dadalhin niya sa Barangay Santolan.

“Alam ko naman ’yun. Kaya nga nandito ako ngayon, e. Alam mo na. Hinabilin ka na naman sa akin ng Tita mo.” Sabi pa nito.

Napatingin ako kay Kuya Lexus. Gwapo siya kahit na tambay lang ito. Hindi siya kagaya ng ibang tambay na medyo madungis o ’di kaya’y laman palagi ng kalsada. Si Kuya Lexus ay medyo iba sa mga tambay na kilala natin.

Sa gabi ang puntirya nito. Sa umaga naman ay lagi siyang tulog. Daig pa niya ang nagtatrabaho ng pang gabi.

Maputi si Kuya Lexus. Tadtad ng tattoo ang buong katawan na umabot na hanggang sa kanyang leeg. Matangkad at may mapungay na mga mata. Semi kalbo ang kanyang buhok at may ipagmamalaki rin kung patikasan lang ng katawan. Laman rin kasi ito ng gym at mahilig maglaro ng basketball. Marami na rin siyang naging girlfriends. Kagaya ni Kuya Xander, may anak na rin ito. Pero nasa Nanay nila ang mga anak niya. Hiwalay siya sa asawa dahil nga sa batugan ito at asa lang sa kanyang pamilya.

“Salamat po at nandito kayo.” Nginitian ko siya at niyakap.

Ang bango talaga palagi ni Kuya Lexus. Kahit ang kilikili nito ay sobrang bango rin. Parang pabango ata ang lumalabas na pawis sa kanyang katawan, e.

“Asus! Nabakla na naman ang isang ’to. Gusto mo lang matikman ang jumbo hotdog ko, e.” Biro nito. Natawa naman ako kaya mas lalo kong hinigpitan ang pagyakap sa kanya.

“Si Kuya talaga. Tara na nga.” Inaya ko ng pumasok sa loob ng bahay si Kuya Lexus.

Pero hindi ko akalain na bubuhatin ako nito hanggang sa loob ng aming bahay. Hindi na ako nakapag-protesta pa dahil mabilis ang mga hakbang nito patungo sa aming bahay.

Pero sayang saya naman ako habang buhat ni Kuya Lexus. Pakiramdam ko kasi ay para niya rin akong asawa gaya nang ginawa sa akin ni Kuya Xander.

Binaba ako nito sa sofa nang makapasok kami sa loob. Siya naman ay nakatayo sa harap ko at nakapameywang. Parang hingal na hingal dahil sa pagbuhat sa akin.

“Grabe. Ang bigat mo na, Jinuel. Mabuti na lang malaki itong kargada ko.” Reklamo nito sa akin at flinex pa ang braso.

Tuwang tuwa naman ako habang ginagawa iyon ni Kuya Lexus. Nakikita ko kasi ang paborito kong parte ng katawan niya. Ang kanyang kilikili.

“Ang gwapo mo talaga, Kuya.” Sabi ko rito.

Hinubad naman ni Kuya Lexus ang suot niyang jersey shirt at binato sa mukha ko. Mabilis ko iyong kinuha at inamoy amoy.

“Alam ko. Kaya nga crush mo ako, e.” Naglakad patungong kusina si Kuya Lexus at nagsandok ng kanyang pagkain. Nakasunod naman ako sa kanya at umupo sa harap niya. “Kumain ka na rin, ganda.”

Nginitian ko ito. “Busog pa po ako.” Nginisian naman ako ni Kuya at muling kumain habang naka-kamay.

“Ikaw ang bahala. Sige ka, baka mapagod ka sa gagawin natin kapag walang laman ang tyan mo.” Dagdag pa nito.

Napakunot ang noo ko. Ano kayang ibig sabihin ni Kuya? Pero mukhang nakaka-excite ang sinasabi niya.

Kaya naman nagsandok na rin ako ng pagkain ko at sinaluhan siya.

Matapos naming kumain, naghugas na muna ako ng plato. Habang si Kuya naman ay dumiretso sa sala para manood. Pagkatapos kong maghugas ay naglinis na rin ako ng katawan. Nang matapos ay dinaluhan ko si Kuya sa panonood.

Prenteng nakaupo si Kuya Lexus sa single na sofa at nakataas pa ang paa sa maliit na mesa ng datnan ko ito.

Naupo naman ako sa kabilang side ng sofa. Hindi ko maiwasang titigan si Kuya na tutok sa kanyang panonood.

“Baka matunaw ako niyan sa mga titig mo.” Bigla itong nagsalita pero nananatili pa rin ang mga mata sa harap ng telebisyon. Nahiya naman ako sa ginagawa kong pagtitig sa kanya kaya iniwas ko ang tingin ko rito at binaling na lang ang atensyon sa panonood.

Pero wala naman akong maintindihan sa pinapanood ni Kuya na basketbol. Hindi rin ako mapakali sa aking kinauupuan. Parang gusto ko ng hagkan si Kuya Lexus. Naeexcite na ako sa muling pagtatabi namin.

Kaya naman tumayo ako sa aking kinauupuan at nilapitan ito. Kumandong ako sa hita ni Kuya at dinantay ang aking ulo sa kanyang dibdib.

“Kuya, tulog na tayo.” Paglalambing ko rito.

“Mamaya na. Kapag natapos na ito.” Sagot niya. Pinulupot niya ang kanyang mga kamay sa aking tiyan. Mahigpit akong niyakap ni Kuya at inamoy amoy ang aking leeg. “Ang bango mo naman, Jinuel. Parang gusto ko na tuloy na matulog katabi ka.”

“K-kuya, nakikiliti ako.” Sabi ko habang malanding nilalayo ang aking leeg sa kanyang paghalik.

Pero patuloy parin sa pagpugpog ng halik sa akin si Kuya Lexus hanggang sa binuhat na ako nito papasok sa aking kwarto.

Maingat niyang binaba ang katawan ko sa aking kama at nakipagtitigan sa akin.

Hindi ko kinaya ang mga nakakalibog na tingin ni Kuya Lexus kaya ako na mismo ang umiwas. Pero muli niyang binalik ang mukha ko sabay hinalikan ako nito sa aking labi.

Halos panawan na ako ng ulirat habang naghihinang ang aming mga labi. Napakalambot ng labi ni Kuya Lexus. Para akong babae kung ituring nito.

“K-kuya…” hingal kong sambit nang maghiwalay ang aming mga labi. Ngumisi sa akin si Kuya Lexus. Kasabay niyon ay ang pagtanggal niya sa suot kong pang itaas habang hinihimas ang aking makinis na binti.

“Masarap ba si Kuya Lexus?” Tanong nito sa malalim na boses habang titig na titig sa akin. Kagat labi akong napatango. “Gusto mo na ba akong maging asawa?” Muling tanong nito. Ganun ulit ang aking naging sagot. “Edi, magpapabuntis ka na sakin?”

“K-kuya, hindi ko kaya ’yang burat mo, e. Sobrang laki. Baka mawarak ang pwet ko.” Protesta ko rito. Alam ko naman ang ibig sabihin ni Kuya.

Kahit na malibog akong bakla, parang hindi pa ako handang magpapasok ng dambuhalang burat sa aking lagusan.

“Huwag kang mag-alala, dadahan dahanin ko lang.” Sabi nito upang hindi ako mag-alala.

Tinanggal ni Kuya Lexus ang suot nitong maong shorts. Tanging itim na boxer shorts na lang ang natitirang saplot sa katawan nito.

Umupo si Kuya Lexus sa kama ko habang ako naman ay pinakandong nito sa kanyang harapan. Hinalik-halikan ni Kuya ang pisngi ko, gayun din ang tenga ko, ang leeg ko, ang balikat ko at maging ang dibdib ko.

“Ang sarap mo talaga, Jinuel. Para kang babae. Kaya libog na libog ako sa’yo kapag nakikita kita e.” May gigil na pagkakasabi ni Kuya na hindi parin tumitigil sa paghalik sa katawan ko.

“K-kuya… tama na po. N-nakikiliti na ako eh.” Sabi ko na hinaluan ng landi.

Pero imbes na tumigil, mas lalong pinaghusayan ni Kuya Lexus ang pagpugpog ng halik sa aking katawan. Hanggang sa pinababa nito ang kanyang halik patungo sa maliit kong tiyan at pusod.

Akmang huhubarin na sana ni Kuya Lexus ang suot shorts gamit ang kanyang ngipin nang biglang may malalakas na katok sa pinto ng bahay ang nagpatigil sa kanya.

Pareho kaming natigilan ni Kuya. Parehong nagpapakiramdaman.

Hindi parin tumitigil ang malalakas na katok sa labas ng bahay. Hanggang sa nagsalita na ’yung kanina pang kumakatok.

“HOY PUTANGINA MONG LEXUS KA! LUMABAS KA DYAN! GAGO KA. HINDI PA TAYO TAPOS! TANGINA KA. ALAM KONG NANDYAN KA! HUWAG MO AKONG PAGTAGUAN! LABAAAAAAS!!!” Galit na sigaw nang kung sino mang kanina pang katok ng katok sa labas ng bahay.

Bigla akong tinubuan ng kaba at napayakap ng mahigpit kay Kuya Lexus.

“K-kuya, sino ’yun? Bakit siya galit na galit at ikaw ang hinahanap?” Nag-aalala kong tanong rito.

Tinanggal ni Kuya Lexus ang kamay ko sa kanyang katawan at hinarap ako. “Dito ka lang, Jinuel. Kahit na anong mangyari, huwag kang lalabas ng bahay. Basta dito ka lang. Naiintindihan mo ba?” Paalala nito.

Kahit na hindi ko naiintindihan ang sinasabi ni Kuya at kung ano man ang nangyayari, tumango nalang rin ako.

Pero sa totoo lang, kinakabahan na ako. Hindi ko na rin mapigilan ang luha ko na kanina pa labas ng labas.

Nag-aalala ako para kay Kuya Lexus. Alam kong siga siya rito sa Barangay Santolan at madalas na tampulan ng away. Pabalik balik na rin siya sa kulungan dahil sa dami ng kanyang naperwisyo. Pero kahit na basagulero ang tingin ng marami sa kanya, para sa akin, siya ang pinaka mabait na taong nakilala ko. Mapagmahal sa kanyang mga anak.

“K-kuya,” Lalabas na sana si Kuya Lexus nang pigilan ko ang mga kamay niya. Humarap ito sa akin. “M-mag-iingat ka po.” Sabi ko.

Ngumiti sa akin si Kuya Lexus at hinalikan ako sa aking noo. “Opo, babalik ako rito. Kaya dumito ka lang, ha? Sumunod ka sa kuya kong pogi.” Dagdag pa niya at tuluyan nang lumabas nang bahay.

Mga ilang minuto nang paglabas ni Kuya Lexus, biglang may umalingawngaw na tatlong putok ng baril ang siyang nagpatigil sa pagdarasal ko.

🔷🔳🔳🔷

Kuya Lexus

CHAPTER FOUR

Huling gabi na ng lamay ni Kuya Lexus. Maraming mga kaibigan niya ang nagpuntahan. Nagpunta rin ang mga dati niyang kinakasama at maging ang mga anak nito. Masasabi mong napakarami ring nagmamahal kay Kuya Lexus kahit pa basagulero o takaw-away ito.

Kahit papaano naman ay may magaganda rin naman siyang nagawa rito sa Barangay Santolan. Syempre, isa na ako sa mga naka-experience n’un.

Kaya nga hanggang ngayon ay hindi parin ako makapaniwala. Kung alam ko lang na mababaril pala si Kuya Lexus noong gabing lumabas siya para harapin ang kaaway niya, hindi ko na sana siya pinalabas pa.

Parang naging kasalanan ko pa tuloy kung bakit pinaglalamayan namin siya ngayon.

Pero mabuti na lamang at mabilis na nahuli ng mga Pulis ang salarin sa pagpatay kay Kuya Lexus.

Nang marinig ko ang putukan ng baril, agad akong lumabas kahit binilin sa akin ni Kuya Lexus na huwag akong lumabas. Mas nanaig ang pangamba at pag-aalala ko sa kanya noon kaya kahit delikado para sa akin ang lumabas, ginawa ko parin.

Paglabas ko ng bahay ay puno ng mga tao sa pinangyarihan ng insidente. Ang daming nakikiusyoso. Sa gitna ng daan ay doon nakahandusay ang wala ng buhay at duguan na si Kuya Lexus. May mga tama ito sa dibdib.

Halos manglumo ako nang madatnan ko si Kuya Lexus na ganoon ang itsura. Hindi ko akalain na sa isang iglap ay ganun na lang na mawawala ang buhay niya.

Mabuti na lamang at mabilis na nakaresponde ang mga Pulis dahil nang mga gabing iyon, nagpapatrolya sa buong Barangay sina Sarge Edward at ang mga kabaro nito.

Patakas na sana ang suspek pero nahuli rin nila ito agad dahil nasa paligid lang naman sina Sarge Edward noon.

Taya raw sa jueteng ang pinag-ugatan ng alitan ni Kuya Lexus at ng bumaril sa kanya. Tinakbo raw kasi ni Kuya Lexus ang kalahati ng taya at pinambili nito ng droga.

“Parang kanina pa malalim ’yang iniisip mo, ah?” Nabalik ako sa aking huwisyo nang makarinig ako ng boses sa tabi ko.

Si Sarge Edward pala. Nakaupo ito sa tabi ko.

Hindi ko maiwasang hangaan ang maamong mukha nito lalo na kapag nakasuot ito ng uniporme niyang Pulis.

Isa si Sarge Edward sa mga crush ko rito sa Barangay Santolan. Pero hindi kagaya ng mga lalaking natikman ko na rito, mailap sa akin si Sarge.

Siguro ay dahil sa pagiging Pulis nito at pamilyadong tao.

Kaya naman hanggang pagpapa-cute lang ang nagagawa ko rito. Medyo takot rin ako sa kanya dahil nga sa Pulis ito.

Pero ngayon, narito siya sa tabi ko. Dinadamayan ako sa pagkamatay ng kanyang kaibigan.

Magkababata si Sarge Edward at Kuya Lexus. Kaya hindi na katakataka kung bakit nandito siya.

Madalas na si Sarge Edward ang nagtatanggol kay Kuya Lexus kapag nasasangkot ito sa away. Kaya ganoon na lang kung magsiga-sigaan si Kuya Lexus dito sa Barangay Santolan dahil na rin sa tulong ni Sarge Edward.

“A-ah, naaalala ko lang po si Kuya Lexus .” Sagot ko rito at nag-iwas ng tingin. Muli akong sumipsip sa hawak kong zest-o.

“Ano namang naaalala mo kay Lexus ?” Tanong muli ni Sarge Edward. Napalingon ako sa kanya. May nakakalokong ngiti sa kanyang mga labi habang naghihintay ng sagot rito.

Bigla akong tinubuan ng kaba. Hindi ko malaman kung sasagutin ko ba ang tanong niyo o magkukunwari nalang na hindi ito narinig.

Pero huli na.

Kunwari’y napangiti ako at nag-iwas ng tingin rito. “A-ah, e-eh… ’y-yung… a-ano p-po–”

“Jusko, Jinuel! Andyan ka lang palang bata ka.” Natigil ako sa pagsasalita nang biglang dumating si Tita Rosa. “Ay, hello po Sarge Edward.” Baling ni Tita kay Sarge. Nag-ngitian naman ang dalawa.

“T-tita, bakit po?” Tanong ko rito. Medyo nakahinga na ako ng maluwag.

“Gusto ko sanang tumulong ka sa pagbibigay ng mga sopas sa bisita ng Kuya Lexus mo. Kaso, mukhang kausap mo itong si Sarge.” Sagot ni Tita Rosa.

Sasagot na sana ako, kaso’y naunahan ako ni Sarge Edward. Shet!

“Oho, Aling Rosa. Magtatanong lang sana ako kay Jinuel tungkol sa nasaksihan niya noong gabing napatay si Lexus. Kung okay lang ho sa inyo.” Nakangiting paalam ni Sarge Edward kay Tita Rosa. Bumaling ng tingin sa akin si Sarge Edward at kinindatan ako na siyang mas lalong nagbigay ng kaba sa akin.

Shit! Ano kayang binabalak ng machong pulis na ito sa akin? Alam rin kaya niya na may nangyayari sa amin ni Kuya Lucas? Nako!

“Ay, oo naman, Sarge. Kung makakatulong naman si Jinuel, wala hong problema.” Mabilis na sagot ni Tita Rosa na may malaking pagkakangiti.

“Salamat po, Aling Rosa.”

Umalis na rin si Tita Rosa at muling bumalik sa loob. Habang ako naman ay hindi mapakali sa aking upuan.

Hindi ko alam kung ano pang gustong malaman ni Sarge Edward tungkol sa pagkamatay ni Kuya Lexus. Nahuli naman na ang gumawa ng kasalanan sa kanya.

“Jinuel, samahan mo ako sa sasakyan ko.” Muntik na akong mapatalon nang biglang magsalita si Sarge. Natawa naman ito sa naging reaksyon ko.

“B-bakit po?”

Ngumisi ito. “Ano bang paalam ko sa Tita Rosa mo?”

Hindi na ako nakasagot pa nang hilahin na nito ang kamay ko at naglakad na kami patungo sa kanyang sasakyan na nakaparada sa gilid ng kalsada.

Pinagbuksan ako nito ng pinto ng kanyang sasakyan bago siya naman ang sumakay at mabilis nitong pinaibis.

“S-saan po tayo pupunta?” Hindi ko maiwasang itanong rito habang lulan kami ng kanyang sasakyan.

Hindi parin mawala ang kaba sa dibdib ko na kanina parin nananaig. Halos pigilan ko na gamit ang kamay ko sa mabilis na pagtibok ng aking puso.

Pero sa isang banda, parang nasisiyahan ako na kasama ko ngayon ang isa sa mga lalaking pinagnanasahan ko rito sa Barangay Santolan.

“Sa lugar kung saan walang makakakita sa gagawin natin.” Sagot nito at saglit na nagtapon ng tingin sa akin.

Hindi ko malaman, pero parang napapalakpak ang tainga ko sa sinabi ni Sarge Edward. Parang nakikinita ko na ang mga mangyayari ngayong gabi.

Pero sana’y patawarin ako ng kaluluwa ni Kuya Lexus kung ano man ang masasaksihan nito.

–––

Huminto ang sasakyan ni Sarge Edward sa isang abandonadong bahay. Nasa gilid lang ito ng kalsada kaya madadaanan ng mga sasakyan.

Naunang bumaba si Sarge at pinagbuksan ako nito ng pinto. Magiliw naman akong bumaba ng kanyang sasakyan.

Ang bahay na nasa harapan ko ngayon ay parang sinauna na. Sira sira na ang harapan nito. Ang pinto ay bitak bitak na, ganun rin ang bintana nito na bawas bawas na ang salaming pangharang.

Walang kailaw ilaw sa loob ng bahay. Tanging isang kandila ang nagsilbing liwanag na binuksan ni Sarge Edward.

Hindi ko napigilang mapahawak sa matinong braso ni Sarge. Tinubuan ako ng takot at kaba sa aking dibdib.

“S-sarge, bakit tayo nandito?” Natatakot kong tanong sa kanya. Hindi ko parin inaalis ang pagkakahawak ko sa kanyang braso.

Giniya ako ni Sarge Edward sa isang lumang sofa at doon ako’y pinaupo. “Tambayan ko ito kapag gusto kong mapag-isa. At ikaw ang kauna unahang babae ang nakapasok rito.”

Bigla akong napalingon kay Sarge Edward. Hindi ko maaninag ang mukha nito dahil medyo madilim sa pwesto nito.

Tumabi sa akin si Sarge Edward at inilagay ang kamay nito sa aking balikat. Mas lalo nitong inusog ang katawan ko sa kanya kaya amoy na amoy ko ang pabangong gamit nito.

“Gusto mo ba akong machupa?” Bulong nito sa aking tenga na siyang nagpatayo ng balahibo sa buong katawan ko.

Hindi agad ako nakasagot. Pero kinuha nito ang kamay ko at pinadapo sa kanyang naghuhumindig na harapan.

Gusto kong alisin ang kamay ko roon, pero parang may sariling buhay ang mga kamay ko at away nitong ialis ko.

Hindi pa ganoong katigas ang burat ni Sarge. Pero ramdam kong may kalakihan rin iyon.

“Huwag kang mag-alala, walang makaalam nito. Hindi ko ipagsasabi.” Dagdag niya.

Lumingon ako rito. Madilim ang kanyang mukha. Pero ramdam ko ang mainit na buga ng kanyang mabangong hininga.

“S-sarge…”

“Sige na, Jinuel. Ikaw nang bahala sa burat ko. Ipapaubaya ko na muna sa iyo ’yan. Pasayahin mo ako ngayong gabi.” Sabi pa nito na parang may lungkot sa tono ng kanyang pananalita.

Hindi na ako nakapag-protesta pa. Parang gusto rin ng katawan ko ang ideyang nagpaubaya si Sarge Edward sa akin.

Kaya walang ano’t ano pa, sinunod ko ang gusto niya.

Hinimas himas ko ang burat nito sa ilalim ng suot niyang pantalon. Nagbigay iyon ng kakaibang pag-ungol kay Sarge. Unti unti na ring tumitigas ang kanyang burat at kumikislot kislot na ito.

Kasunod niyon ay tinanggal ko sa pagkaka-butones ang kanyang pantalon at tuluyan nang hinubad ito.

Tumambad sa akin ang itim na boxer briefs na suot ni Sarge Edward. Niluhuran ko ang burat nito at sinimulang laru-laruin gamit ang aking makasalanang kamay.

Binilisan ko ang paghagod sa naninigas na burat ni Sarge Edward. Mabilis rin ang paghinga nito dahil sa nararamdamang libog.

“T-tangina ka, Jinuel! Pinapasabik mo ako!” Hindi na nakapagpigil pa si Sarge Edward at siya ang kusang naghubad ng kanyang pambaba.

Kahit na medyo may kadiliman, kitang kita ko ng malinaw ang kahabaan ng burat ni Sarge Edward. Nanlaki pa ang mga mata ko pagkakita roon.

Parang pareho lang ang haba ng burat ni Sarge at Kuya Lexus. Hindi mapagkakailang magkababata nga talaga ang dalawa.

Nilapit ko ang ilong ko sa burat ni Sarge Edward at inamoy amoy ito. Mabango ang kargada ni Sarge. Pinaghalong sabong gamit nito at pawis na natuyo sa maghapon.

Nakakaadik ang amoy. Nalalasing ako. Hindi ko mapigilan ang sarili ko habang hawak ko ang kanyang matigas na batuta.

“Ano, aamoyin mo lang ba iyan?” Sabi nito.

Medyo nahiya ako sa sinabi nito at sinimulan nang dilaan ang ulo ng burat ni Sarge Edward.

Sa unang pagdampi palang ng aking dulo sa puno ng kanyang burat, agad itong napaungol. Kaya mas lalo kong pinaghusayan ang aking ginagawa.

Nakakampante na rin ako kay Sarge Edward. Nawala na ang takot at kabang nararamdaman ko kanina.

“Shit! Ang sarap nang ginagawa mo, bata. S-sige lang. Dila pa.” Bulalas nito.

Mas lalo akong natuwa nang may lumabas na kaunting likido sa ulo ng kanyang burat. Agad ko iyong sinipsip na parang lollipop.

Kahit na madilim sa aming pwesto, kitang kita ko kung gaanong nasasarapan si Sarge Edward sa aking ginagawa. Mula sa mga ungol nito at paglikot ng kanyang katawan.

Hindi na rin ako makapaghintay pang masubo ang kanyang burat. Kaya agad ko itong inundayan ng isang deepthroat. Halos mabulunan ako dahil sa angking laki ng burat niya. Pero nagpatuloy parin ako. Walang mintis ang pagtaas baba ko rito.

“Fuck! Tanginang bunganga ’yan. Ang sarap punuin ng tamod! Putangina ka! Aaaaaarrrgggghhh!” Gigil na sabi ni Sarge Edward.

Hinawakan nito ang ulo ko at siya mismo ang nagtaas baba rito. Mabilis ang ginawang pagkantot ni Sarge sa aking bunganga. Halos maiyak na ako dahil sagad na sagad ang kanyang burat sa aking lalamunan.

“ANO? MASARAP BA ANG BURAT NG PULIS? MASARAP BA? GUSTO MONG ARAW ARAW NATING GAWIN ITO?”

Hindi ko na nagawa pang sagutin si Sarge Edward dahil tutok ako sa pagchupa ng kanyang burat.

Totoong masarap ang burat ng mga Pulis. Kaya gusto ko ang ideyang gagawin namin ito araw araw.

“A-ang sa-sarap p-po….” Pinilit kong ibigkas kahit pa laman ng bibig ko ang kanyang burat.

Nagpatuloy sa pagkantot ng bunganga ko si Sarge. Mas lalo pa nitong binilisan ang paglabas-masok rito.

Ngawit na ako, pero nag-eenjoy ako. Gusto kong araw araw naming gawin ito. Gusto kong buntisin ako ni Sarge Edward.

“TANGINA KA, BATA!!! LALABAS NA ANG TAMOD KO! AAAAAARRRGGGGHHH!!! KAININ MO ANG TAMOD KO, JINUEEEEELLLL!!!”

At sa hindi inaasahan, biglang pumulandit sa bibig ko ang makremang tamod ni Sarge Edward.

Wala akong sinayang na tamod niya. Lahat iyon ay nilunok ko. Maging ang natira sa burat nito ay akin ring sinimot.

Nang matapos kami, inangat ako ni Sarge Edward at pinaupo sa kanyang binti. Tinulungan rin ako nitong punasan ang aking pisngi na puno ng laway at tamod.

“Masarap ba, Jinuel?” Nakangising tanong nito.

Dahil medyo nahihiya parin ako sa kanya, napayuko ako at umakap sa matinong katawan niya. “O-po, Sarge.”

“Oh, bakit parang nahihiya ka dyan? E, kanina lang sobrang husay mo ngang sinubo ng buo ang burat ko.” Biro nito. “Huwag kang mag-alala, tayo lang ang makakaalam nito. Lagi kitang itetext kapag gusto kong magpachupa sa’yo.”

“Pero wala po akong cellphone, Sarge.” Agad kong sabi.

“Ganun ba? Sige, bibilhan kita ng cellphone. Regalo ko na sa’yo dahil mahusay kang chumupa ng burat.”

Agad akong napa-angat nang ulo. Parang hindi ako makapaniwala sa sinabi ni Sarge Edward. “T-talaga po?”

Ngumiti ito sa akin. “Oo, kaya mas lalo mong galingan sa susunod. Tsaka, hindi nalang chupa ang gagawin mo sa’kin. Kakantutin na kita sa susunod. Ayos ba?”

Medyo nag-alangan ako sa huling sinabi nito. Bigla ko tuloy naalala si Kuya Lexus. Gusto niya sanang siya ang makauna sa masikip kong lagusan. Pero dahil sa hindi inaasahan pangyayari, hindi na iyon mangyayari pa.

“Oh, bakit natahimik ka bigla? Ayaw mo ba?” Pansin ni Sarge Edward sa akin dahil sa biglaan kong pananahimik.

“H-hindi po. Gusto ko po.” Mabilis kong sagot.

“Kung ganon, hahatid na ulit kita sa lamay ni Kuya Lexus mo. Baka hinahanap ka na rin ng Tita Rosa mo.”

Muli kaming bumalik sa lamay ni Kuya Lexus. Ganun parin, marami pa ring mga tao. Mas dumami pa nga dahil huling lamay na ito.

Marami talagang kaibigan si Kuya Lexus kahit pa sanggano siya rito sa Barangay Santolan. Marami man siyang nakaalitan, pero mas marami siyang naging kaibigan.

“Jinuel, bukas ko na bibigay ’yung pangako ko sa’yo. Basta ang usapan natin, ha?” Paalala ni Sarge Edward bago ako bumaba. Agad akong sumang-ayon. “Teka lang, Jinuel.” Lumingon ako kay Sarge. “Kapag magkasama tayo, gusto ko’y Daddy na ang itatawag mo sa akin. O kaya naman ay Papa. Okay?”

“Opo, Sarg–, I mean, Papa Edward.” Nakangiti kong pagsang-ayon.

“Very good.”

Pagbaba ko ng sasakyan ni Sarge, agad akong nagtungo sa bahay nila Kuya Lexus. Lumapit ako sa kabaong nito.

Parang natutulog lang siya. Parang hindi man lang nasaktan o nakaramdam ng sakit ang katawan niya. Matipuno parin ito at gwapong gwapo sa suot niyang barong.

Hindi ko napigilan ang pagtulo ng luha ko habang pinagmamasdan siya.

Napakabait sa akin ni Kuya Lexus. Kaya hinding hindi ko makakalimutan ang kabaitan niya sa akin. Nawala man siya ng maaga, may pumalit naman na bagong magpo-protekta sa akin.

“Mamimiss kita, Kuya. Okay na ako. Nandyan na si Sarge Edward para maging bago kong tagapagtanggol. Salamat sa lahat.”

🔷🔳🔷🔳🔷

CHAPTER FIVE

“Baka naman masira na agad ’yan sa kakatipa mo, Jinuel.” Natatawang pansin sa akin ni Sarge Edward.

Hindi ko ito nagawang lingunin pa dahil busy ako sa pagkalikot ng bago kong cellphone.

Gaya nga ng pinangako ni Sarge Edward, tinupad nito ang kanyang sinabi na bibigyan niya ako ng cellphone. At hindi lang mumurahin na cellphone, kundi mamahalin pa. Kung tawagin nila ay touch screen .

Sobrang saya ko lang dahil kahit kailan ay hindi pa ako nagkaroon ng ganitong telepono. ’Yung de-keypad lang kasi ang meron ako at pinaglumaan pa iyon ni Tita Rosa. Kaso, dahil sa sobrang tagal na ng cellphone na iyon, tuluyan na siyang nasira.

Kaya heto, walang mapaglagyan ang tuwa ko ngayon dahil mayroon na akong bagong cellphone. At bigay pa ng crush kong Pulis.

“Sarge, salamat po rito.” Sabi ko at ngumiti kay Sarge Edward. Ngumiti naman ito pabalik sa akin.

“Syempre, dapat may kapalit iyan.” Nakangisi nitong turan sa akin. Mapakla akong napangiti.

Hindi ko naiwasang kabahan nang sabihin iyon ni Sarge Edward. Kahit na alam ko naman na kung anong kapalit ang gusto niya.

Ganun pa man, tama rin naman siya na dapat ay may kapalit ang lahat ng binibigay sa’yo. Lalo na’t hindi naman pinupulot ang perang pinambibili.

“Bilisan mo ng kumain dyan. Dadaan ulit tayo doon sa tambayan ko.” Dagdag pa nito.

Nang matapos kaming kumain ni Sarge, agad kaming nagtungo sa parking lot. Luminga linga muna ito sa paligid bago pinaibis ang kanyang sasakyan.

“Mahirap na. Baka mahuli tayo ni misis.” Sabi nito na nakatuon ang tingin sa kalsada.

“Siguro po, maganda ang asawa ninyo.” Wala sa sariling nasabi ko.

Napatingin sa akin si Sarge na may maliit na ngiti sa labi.

Hindi ko alam kung anong ibig sabihin ng ngiti niyang iyon kaya napayuko na lang ako. Baka mamaya’y magalit ito dahil nanghihimasok ako sa buhay niya.

“Oo. Maganda siya. Kaya ko nga siya nagustuhan, e. Tsaka, hindi naman siguro kami makakabuo ng tatlong anak kung hindi ko siya mahal. Kaya nga lang, kung minsa’y hindi niya na ako pinagbibigyan sa mga gusto ko. Lalo na sa sex.” Lumingon sa akin si Sarge na may nakakalokong ngiti nang sabihin nito ang huling salita.

Para tuloy akong namulahan ng pisngi.

Ang ibig bang sabihin ni Sarge ay sa akin niya nakukuha ang bagay na hindi niya na nakukuha sa kanyang asawa?

Hindi ko tuloy maiwasang hindi kiligin. Para tuloy akong kabit ni Sarge Edward. Pero mas bagay atang tawagin akong parausan.

Hindi na ako muling nagsalita pa. Tahimik lamang na binabagtas ng sasakyan ni Sarge ang lugar na aming pupuntahan.

’Di kalauna’y narating na rin namin ito.

Hininto ni Sarge ang sasakyan nito sa harap ng lumang bahay. Nauna itong lumabas ng sasakyan para pagbuksan ako.

Napatulala na lang ako nang buksan nito ang pinto para sa akin. Malapad naman ang pagkakangiti ni Sarge habang inaalalayan pa ako pababa.

Muling nauna si Sarge sa paglalakad habang nakasunod lamang ako sa kanya.

Nang buksan na nito ang pintuan ng lumang bahay, para akong binuhusan ng malamig na malamig na tubig. Tila nanuyo rin ang laway sa bunganga ko. Ang puso ko’y parang gusto ng lumabas ng mabungaran ko si Tito Hermes sa loob ng lumang bahay.

Nakangisi ito habang titig na titig sa akin. Animo’y gusto akong lamunin ng buhay. Para bang may alam ito na tiyak na makakasira sa buhay ko.

“Ang tagal niyo naman.” Turan ni Tito Hermes kay Sarge. Pero nananatiling nakatitig ito sa akin.

Halos hindi ko maigalaw ang mga paa ko. Gusto kong tumakbo, pero wala akong lakas na gawin iyon.

Takot, kaba, pangamba ang namumutawi sa akin ngayon. Hindi ko malaman kung bakit nandito rin si Tito Hermes sa tambayan ni Sarge Edward.

“Oh, Jinuel. Tutunganga ka nalang ba dyan?” Pansin sa akin ni Sarge Edward.

Doon lang ako nabalik sa aking katinuan. Pero ang kaba sa dibdib ko ay hindi parin mawala.

Ang daming pumapasok sa isip ko kung bakit narito ngayon si Tito Hermes.

Hindi kaya’y sinabi ni Sarge Edward ang nangyari sa amin?

O ’di kaya’y may nabanggit si Tito Hermes tungol sa ginagawa niya sa akin?

O baka naman talagang pinag-usapan nila ang tungkol rito?

Sumasakit na ang ulo ko. Takot na takot ako ngayon. Natatakot ako sa maaaring gawin ni Tito Hermes sa akin. Natatakot ako sa pwede nilang gawin sa akin.

Dahil sa puno ng katanungan ang isip ko, hindi ko namalayan na nahila na pala ako ni Sarge Edward sa loob ng bahay.

Pinaupo ako nito sa sofa bago sinarado ang pintuan.

Hindi parin mawala ang matatalim na titig sa akin ni Tito Hermes. Para tuloy akong lalagnatin sa mga titig nito.

“Hermes, dala mo na ba ’yung pinapadala ko sa’yo?” Tanong ni Sarge kay Tito.

Agad namang tumango si Tito Hermes at may nilabas na kung anong maliit na plastic sa bulsa nito.

Kinuha naman iyon ni Sarge Edward at itinaas sa ere. Pinitik pitik nito ang maliit na plastic na naglalaman ng tawas.

Pero hindi naman ako tanga sa ganoong bagay. Nakikita ko na iyon noon kay Tito Hermes. Alam kong pinagbabawal na gamot ang hawak ni Sarge Edward.

Mas lalong dumagundong ang puso ko dahil sa kaba. Hindi ko akalaing sa likod ng propesyon ni Sarge Edward ay may ginagawa rin pala itong hindi kanais nais.

“U-uuwi na p-po ako.” Nauutal kong paalam. Tatayo na sana ako, pero mabilis na nahila ni Tito Hermes ang kamay ko. Muli akong napaupo sa sofa.

“Anong uuwi? Hindi ka pwedeng umuwi. Mamaya’y magsumbong ka pa kung kanino e.” Maawtoridad na sabi sa akin ni Tito Hermes. Ang mga mata nito’y mapungay. Animo’y nauna na itong gumamit ng pinagbabawal na gamot.

Hindi na muli akong kumilos pa. Baka isang maling galaw ko lang ay bigla akong paputukan ni Sarge Edward. Kahit alam ko naman na malabo niyang gawin iyon. Pero ’yung takot ko kay Tito Hermes ay hindi mawawala.

Pero mali ang iniisip ko. Pinatayo ako ni Sarge Edward sa kinauupuan ko at kinandong ako nito sa hita niya. Hinimas himas nito ang buhok habang nakangiting nakatitig sa akin. Ako naman ay naguguluhan sa ginagawa nito.

“Huwag ka namang ganyan sa maganda mong pamangkin, Hermes. Mabait na bata itong si Jinuel. Alam kong wala itong gagawin na ikasasama ko. Tama ba, Jinuel?”

Mabilis akong tumango rito.

Tama naman talaga si Sarge. Wala naman akong balak na magsumbong kahit na kanino. Takot ko lang sa kanya. Ang gusto ko lang nama’y makaalis na rito. Takot na takot na talaga ako kay Tito Hermes. Alam kong sa pag-uwi namin ng bahay ay ako ang pabubuntungan nito ng galit. Ayokong muling maparusahan niya.

“O, ’di ba? Tsaka, kaya siya nandito ay dahil para paligayahin tayong dalawa. Tulad ng kwento mo sa akin at ni Pareng Lexus. Totoo ngang masarap sumubo ng burat ’tong si Jinuel.” Dagdag pa ni Sarge na may kakaibang ngiti habang nakatuon ang mga mata sa akin. Panay rin ang haplos nito sa aking katawan, lalo na sa hita ko. Pinapasok na rin nito ang mga kamay niya sa suot kong t-shirt.

Hindi ko mapigilang mapaungol habang pinaglalaruan ng daliri ni Sarge ang maliit kong utong. Para ba akong nakukuryente kapag dinadampi nito ang matigas niyang kamay sa utong ko.

Pero kaakibat ng nararamdaman kong libog ngayon ay ang narinig ko mula kay Sarge Edward.

Kung sabagay, magkakaibigan silang tatlo. Kaya hindi malabong ikwento nila ang naranasan nila sa akin.

Pero sa isang banda, para ba akong napa-proud sa sarili ko. Dahil lahat sila ay iisa lang ang sinasabi. Nasasarapan sila sa pagchupa ko. Ngunit kahit na ganoon, may takot parin akong nararamdaman. Hindi iyon mawala sa akin ngayon. Lalo pa’t kasama namin si Tito Hermes. At bukod doon, mukhang may gagawin pa silang hindi kanais nais sa harapan ko.

“Ano, Jinuel? Masarap ba? Gusto mo ’yung mas masarap pa ang gawin natin?” Bulong ni Sarge sa tenga ko na siyang nagpataas ng balihibo ko. “Gusto mo bang chupain kami ng Tito Hermes mo? Mas masarap iyon. Parehong gwapong lalaki ang chuchupain mo.”

Hindi ko alam kung ano itong nararamdaman ko ngayon. May kung ano sa tiyan ko ang hindi mapakali. Para ba akong sinisilihan sa mga sinasabi ni Sarge Edward. Para akong mas nalilibugan sa isiping pati si Tito Hermes ay akin ring chuchupain.

Maya maya’y tumsyo na si Sarge Edward at ako naman ay muling pinaupo nito sa sofa. Bumulong si Sarge kay Tito Hermes, pagtapos ay tumayo ang dalawa sa harapan ko. At sabay silang naghubad ng kanilang suot na pang ibaba.

Napatakip ako ng bibig dahil sa bigla nilang ginawa. Para akong natuyuan ng laway nang tumambad sa akin ang hindi pa katigasan nilang mga burat.

Naghubad din sila ng kanilang pang itaas at nilagay pa sa likod ng mga ulo nila ang dalawang kamay. Para silang mga macho dancer sa kanilang itsura. Ang hot nilang tingnan, lalo pa’t nagpuputukan ang kanilang mga masels at abs.

Parang inaapuyan ang dibdib ko ngayon. Hindi ko malaman kung kanino ibabaling ang tingin. Parehong masarap at dambuhala ang kargada nilang dalawa. Natatakam na akong matikman sila.

“Hoy, bakla! Ano, tititigan mo lang ba ang mga burat namin? Tangina! Chupa na.” Sigaw sa akin ni Tito Hermes na may kasama pang paltok.

“Oo nga naman, Jinuel. Chupain mo na kami. ’Di ba, mahilig ka naman sa titi?” Dagdag pa ni Sarge Edward na nakangisi sa akin.

Kaya naman mabilis kong sinunod ang utos nila. Nanginginig ang mga kamay ko nang hawakan ko ang burat nila. Halos hindi ito magkasya sa mga palad ko.

Dahan dahan ko itong jinajakol habang nakatitig sa mga mukha nila. Ganun din sila sa akin. Titig na titig lang sa ginagawa ko.

“Ano ba naman iyan, Jinuel. Akala ko ba’y gusto mo ng burat? E, bakit parang takot na takot ka?” Sabi sa akin ni Tito Hermes.

Kinuha nito ang ulo ko at dinunggol dunggol sa kanyang burat. Pilit nitong pinapasok sa makipot kong bunganga ang naninigas na nitong burat.

“Puta kang bakla ka! Ang arte arte mo. Mahilig ka naman sa burat! Ayan, sige. Mabulunan ka sa burat ng Tito mo. Gago!” Anas nito na parang nasisiraan na ng bait dahil sa taglay na libog.

Hindi ako makapalag sa ginagawa ni Tito Hermes dahil masyadong malakas ang pwersa nito kaysa sa akin.

Hanggang sa biglang tumigil sa pagkadyot ng bunganga ko si Tito Hermes.

“Pare, huwag ka namang ganyan kay Jinuel. Bata lang ’yan. Maging maingat ka naman sa kanya. Mamaya’y kung mapano ’yan. Ang laki pa naman ng kargada mo.”

Bigla akong napatingin kay Sarge Edward habang pinupunasan ko ang mga tumulong laway sa bibig ko dahil sa pagchupa kay Tito Hermes.

Tama ba ang narinig ko? Pinagtatanggol ako ni Sarge Edward? Feeling ko tuloy ay asawa niya ako.

“Pasensya na, Sarge. Libog lang talaga kasi ako ngayon. Lagi kasing nasa bahay si Rosa kaya hindi ako maka-segway sa baklang ’to.” Paumanhin naman ni Tito Hermes.

Napatingin naman sa akin si Sarge. “Oh, Jinuel. Pagbigyan mo na muna itong Tito mo. Hindi na makapagpigil sa’yo, e. Mamaya nalang tayo. Dito na muna kayo. May pupuntahan lang ako saglit.” Sabi pa ni Sarge Edward at nagsuot na ito ng kanyang damit.

Nang makaalis si Sarge Edward, agad akong binuhat ni Tito Hermes at naupo kami sa sofa.

Nakaupo ako sa hita nito habang nakaharap sa kanya.

Nagsindi muna ng sigarilyo si Tito Hermes bago muling nagsalita. Nanatili lang akong nakayuko. “Ayos ka rin bakla, ah. Pati Pulis hindi mo pinalagpas. Ilang lalaki pa ba sa Barangay Santolan ang gusto mong machupa? Kulang pa ba ’tong burat ko?”

Napayuko nalang ako sa sinabi ni Tito Hermes. Gusto ko na talagang umuwi dahil natatakot na ako sa kanya. Hindi na libog ang nararamdaman ko rito, kung hindi takot.

Hindi ko alam kung bakit mainit lagi ang dugo nito sa akin. Sinusunod ko naman ang gusto. Lalo na kapag gusto nitong chupain ko siya.

“Hindi ka na ba masaya sa burat ng Tito mo at naghahanap ka na ng iba, ha? Kahit ’yung namatay kong tropa ay hindi mo pinalagpas. Ibang klase ka! Manang mana ka talaga sa Nanay mo.”

Hindi ko tuloy naiwasan mapaluha nang marinig ang salitang Nanay .

Kung sabagay, dati nga palang pokpok ang Nanay ko sa Bar. Namana ko siguro ito sa kanya. Kung bakit ganito ako ngayon.

“Chupain mo na ulit ako!” Utos nito.

Agad kong sinunod ang gusto niya kahit na labag sa kalooban ko. Pinunasan ko muna ang luha sa pisngi ko bago lumuhod sa harapan niya at marahang jinajakol ang may kalambutan ng burat nito.

“Aaaaaaaahhhh…” mahinang ungol ni Tito.

Pinagmasdan ko ang gwapong mukha ni Tito Hermes habang jinajakol ko ito. Payosi payosi lang ito habang nakatitig sa ginagawa ko. Kaya mas binilisan ko lalo ang pagjakol rito hanggang sa tuluyan ng nanigas ang burat niya.

Pinaglaruan ko ang ulo ng burat nito gamit ang aking dila. Mas lalong lumakas ang halinghing ni Tito Hermes na maririnig sa buong bahay.

“TANGINAAAAAA! ANG SARAAAAAP!” Palahaw ng ungol nito.

Dinuraan ko ang kamay ko at kinalat ang laway sa paligid ng kanyang kargada. Jinakol ko ang kahabaan nito habang sinisipsip ang ulo ng kanyang burat.

Halos panawan ng ulirat si Tito Hermes habang ginagawa ko iyon sa burat niya.

“Tangina! Isubo mo nang buo.” Bigla nalang dinunggol ni Tito Hermes ang bunganga ko sa kanyang burat kaya umabot ito sa aking lalamunan.

Mangiyak ngiyak ako nang araruhin ni Tito Hermes ang bunganga ko. Hindi ko malaman kung saan ipapaling ang sarili upang hindi ako mawalan ng hininga habang nasa bunganga ko ang kargada niya. Pero wala akong pwersa para mapigilan siya, kaya sinabayan ko nalang ang pag-kadyot niya sa aking bunganga.

“Tangina! Ang sarap ng bibig mo, bakla. Ang init. Parang puke ni Rosa.” Libog na sabi nito na patuloy parin sa pagkadyot ng bunganga ko.

Nang magsawa si Tito Hermes sa kakakantot ng bunganga ko, kinuha ko ang pagkakataon na iyon upang makahinga.

Masyado akong napagod sa walang prenong pagkadyot nito sa bunganga ko.

Pero saglit lamang iyon dahil muli na naman niyang pinasubo ang burat nito. Sa pagkakataong ito, ako na ang nagmaniobra.

Dahan dahan ang ginawa kong pagchupa rito. Pero kung minsa’y nanggigigil si Tito Hermes at nasasagad nito ang burat niya sa aking lalamunan.

Pinuno ko ng laway ang buong burat nito. Jinajakol ko ito habang chinuchupa rin.

Halos mangisay ang buong katawan ni Tito Hermes dahil sa sarap ng ginagawa ko. Hindi pa ito nakuntento at sinisip na rin ang maliit kong utong. Nagbigay iyon sa akin ng kakaibang sarap. Hindi lang si Tito Hermes ang nasarapan, gayong ako rin.

“Ang saraaaaaap!” Pinagmasdan ko si Tito Hermes habang chinuchupa siya. Naka-dantay ang kamay nito sa sandalan ng sofa.

Ang sarap pagmasdan ni Tito Hermes. Ang gwapo, matipuno, moreno at lalaking lakaki ang dating. Gusto ko rin ang amoy nito na pinaghalong pawis at sabong pangligo. Nakaka-adik. Kung hindi nga lang talaga mainit lagi ang dugo nito sa akin, baka nilambing lambing ko na rin ito gaya ng ginagawa ko kay Kuya Lexus noon.

“CHUPA!” Nagulat ako ng sumigaw ito. Natigil na pala ako sa ginagawa ko dahil sa pagtitig ng matagal sa kanya.

Muli kong inabala ang sarili sa pagchupa ng burat ni Tito Hermes.

Pinaspasan ko na ang pagsubo ng burat nito upang matapos na kami. Baka kung ano pang magawa nito sa akin kapag hindi siya nakapag paraos.

“Ganyan nga, Jinuel. Chupain mo lang ang titi ni Tito Hermes mo. Sige paaaa… aaaaaahhh! Ang saraaaaap!”

Sumabay na rin sa pagkantot ng bunganga ko si Tito Hermes. Sabunot nito ang buhok ko habang marahas akong kinakantot.

Hindi ko na alintana ang hirap sa pagsuso ng kanyang burat. Ang gusto ko lang ay mapasaya ito.

“AAAAAAHHHH!!! PUTANGINA, LALABASAN NA AKO! KAININ MO ANG TAMOD K-KOOOOO!”

Mas mabilis na ang pagkantot nito sa bunganga ako. Halos magtuluan na ang laway ko sa paligid ng kanyang burat. Mangiyak ngiyak ako dahil banat na banat ang bunganga ko sa laki ng kargada ni Tito Hermes.

“AAAAYAAAAANNN NAAAAAAAHHH… AAAAAAHHHHH…”

Sunod sunod na pumulandit ang makatas nitong tamod sa loob ng aking bunganga. Lahat iyon ay nalunok ko. Pigang piga ang burat ni Tito Hermes.

Nang matapos kami ay saglit na nagpahinga si Tito Hermes. Ako naman ay nakadantay ang ulo sa kanyang binti habang pinupunasan ang mukha na puno ng pinaghalong laway at tamod.

“Dito ka muna, Jinuel. Hintayin mo si Sarge Edward. Hindi pa tapos sa iyo ’yon.” Sabi nito nang makabawi na.

Tumayo na si Tito Hermes at nagsuot na ng damit nito. “Tsaka nga pala, kung ano man ang nakita mo na hawak ni Sarge Edward huwag mong ipagsasabi. Malilintikan ka sa akin.” Paalala pa nito. Mabilis naman akong tumango. “Sige na. Mauna na ako.”

Nang makaalis na si Tito Hermes, doon na ako nakahinga ng maluwag. Agad kong tiningnan ang teleponong bigay sa akin ni Sarge Edward.

May nagtext sa akin. Si Sarge.

Jinuel, dyan ka muna sa tambayan ko. Saglit lang ako dito sa istasyon. ’Wag kang aalis dyan. Si Papa Edward naman ang paliligayahin mo. :)

Lihim akong kinilig sa natanggap na mensahe mula kay Sarge Edward.

🔵🔳🔵🔳🔵

Tito Hermes

Any suggestion para sa portrayer ni Sarge Edward? 😁

Enjoy. Sorry kung natagalan ang update. ✌🏻

Talklikeaboss 💋

CHAPTER SIX

03:30AM

Bigla akong naalimpungatan. Para ba akong binabangungot ng masama. As in, sobrang samang panaginip.

Si Nanay daw, hinihila ng isang matangkad na lalaki. Nagdadalang tao ito. Para silang nag-aaway. Pinipilit siyang hubarin ang suot nitong damit. Puno ng pasa ang mga katawan ni Nanay. Sinasaktan siya ng matangkad na lalaki. Sinasabunutan, sinasampal. Halos bugbog sarado ang katawan ni Nanay.

Napaiyak tuloy ako habang naiisip ang masamang panaginip na iyon.

Sino kaya ang lalaking iyon? Hindi ko maaninag ang mukha nito dahil malabo ito sa panaginip ko. Pero bakit niya sinasaktan si Nanay? Sino ba siya sa buhay ng Nanay ko?

Sa dami ng pumapasok sa isip ko, hindi ko na nagawang makabalik pa sa pagtulog. Kaya minabuti ko nalang na bumangon sa aking tulugan at magtungo sa kusina.

Nadatnan ko roon si Tita Rosa na nagluluto ng agahan.

“Tita, ang aga niyo naman po atang magising?” Tanong ko rito. Napalingon naman siya sa gawi ko.

“Gising ka na pala. Pupunta kasi ako ng Batangas ngayon. May raket ako roon. Mga dalawang linggo rin iyon. Kaya ikaw na munang bahala rito sa bahay pati na rin sa Tito Hermes mo.” Sagot naman ni Tita Rosa. “Teka, bakit ang aga mong nagising?” Dagdag nito na patuloy parin sa pagluluto ng sinangag.

Naupo ako at nagpalumbaba habang pinagmamasdan si Tita Rosa na nagluluto. “Nanaginip po kasi ako. Ang sama po e. Si Nanay daw, pilit na pinaghuhubad ng isang matangkad na lalaki habang nagdadalang tao ito. Tapos, puno ng pasa ang katawan nito. Sino pa kaya ang lalaking iyon sa panaginip ko? Anong kinalaman niya kay Nanay?”

Biglang napahinto sa pagluluto si Tita Rosa. Matagal siyang tigagal bago naisipang humarap sa akin. Seryoso ang awra ng mukha nito habang titig na titig sa akin. “Dapat mo na sigurong malaman ang tungkol sa Ama mo.” Sabi nito.

Nagsalubong ang dalawa kong kilay dahil sa sinabi ni Tita Rosa.

Ama? May kinalaman ba iyon sa panaginip ko?

Kahit kailan ay wala pa akong narinig patungkol sa tunay kong Ama. Maski ang Nanay ko ay hindi naikwento sa akin ang tungkol rito. Ang alam ko lang ay anak ako ng isang Amerikanong US Navy na dito nadestino sa Pilipinas. Pero bukod doon, hindi ko na alam ang iba pang tungkol sa katauhan ng tunay kong Ama.

Maski rin ang itsura nito ay hindi ko alam. Wala namang pinakitang picture noon sa akin si Nanay noong nabubuhay pa siya.

“T-tita, kilala mo po ang Tatay ko?” Tanong ko rito na may kuryosidad. Inusog ko ang upuan ko upang mapakinggan ang ano mang sasabihin ni Tita Rosa tungkol sa kanya.

Gusto ko rin kasi itong makilala. Mula pagkabata ko ay wala akong nakagisnang Ama. Parang ang sarap lang sa piling na magkaroon ng Ama. ’Yung magtatanggol sa’yo kapag nasasaktan ka. O ’di kaya’y tuturuan ka sa mga bagay na hindi mo alam. Si Tito Hermes na tumayong Ama ko ay iba naman ang tinuro sa akin. Baka kapag nakilala ko ang ama ko ay makumpleto na ako, kahit pa wala na si Nanay. Atleast, may tao paring parte ng buhay ko na nabubuhay.

“Ang ama mo ay isang US Navy na nadestino rito sa Pilipinas. Nagkakilala sila ng Nanay mo sa isang club na pinapasukan niya. Hindi naman na lingid sa kaalaman mo kung anong klaseng trabaho mayroon ang Nanay mo. Nagkaroon sila ng ugnayan at naisipang bumuo ng pamilya. Umalis sa poder ko ang Nanay mo, nangako raw kasi ang Tatay mo na pakakasalan siya nito. Dalawang taon ang nakalipas nang mabalitaan ko na naghiwalay na pala sila. Noong makita ko kayo ng Nanay mo, awang awa ako sa inyo. Sanggol ka pa noon.” Huminto si Tita Rosa sa pagkekwento at napasinghap. Parang pinipigilan nito ang pagtulo ng luha niya.

Taimtim parin akong nakikinig sa kanya. “Doon ko rin nalaman na minamaltrato siya ng Tatay mo. At nalaman ko rin na matagal na pala itong may cancer. Nilihim niya sa akin iyon dahil ayaw niyang mag-alala ako. ’Yung Tatay mo naman, wala na akong nabalitaan sa kanya simula nang maghiwalay sila ng Nanay mo. Pero ang alam ko, nagbalik na ito sa US. Pero noong isang taon, may natanggap akong sulat mula rito. Sabi niya’y gusto ka niyang mabisita at makita.”

Nagliwanag ang mata ko sa huling sinabi ni Tita Rosa. Para bang nabunutan ako ng tinik. Hindi ko mawari ang nararamdaman ko ngayon.

Pero sa isang banda, may takot na namumutawi sa puso ko. May kaunting galit rin.

Paano niyang naatim na saktan at pagmaltratuhan ang Nanay ko gayong puro pagmamahal naman ang sinusukli nito sa kanya? Natatakot ako na baka gawin niya rin sa akin ang dati niyang ginagawa kay Nanay.

Pero gusto ko rin naman siyang makilala at mahagkan. Gusto kong malaman kung talaga bang may pagkakahawig kami gaya ng sabi ng ibang nakakakilala sa kanya. Gusto kong malaman kung kagaya ko rin ba siyang mahilig sa adobo, o hindi kaya’y mahilig din ba itong manood ng tv bilang libangan.

Maraming tanong sa isip ko. Pero hindi ko naman iyon masasagot ng ako lang. Gusto kong makita at makilala ang tunay kong Ama. Kailan kaya siya magpapakita sa akin?

“O, siya. Kumain ka na riyan, Jinuel. Aalis na ako. Hindi na kita sasabayan. Kailangan ko ng magmadali dahil hinihintay na ako ng mga kasama ko. Ikaw na ang bahala sa Tito mo. Huwag na masyadong mag-isip tungkol sa Tatay mo. Sige na.” Sabi pa ni Tita Rosa. Humalik pa ito sa noo ko bago tuluyang umalis.

Nagsimula na akong kumain. Saktong pagka-alis ni Tita Rosa ay siyang pag gising ni Tito Hermes.

“Umalis na ba ang Tita mo?” Tanong nito nang magtungo sa kusina para magtimpla ng kanyang kape.

“Opo.” Sagot ko.

Lumapit sa akin si Tito Hermes at naupo sa harapan ko. Napayuko nalang ako habang titig na titig ito sa akin.

“Ano? Tutunganga ka nalang dyan? Hindi mo ba chuchupain ang titi ng Tito mo?”

Napa-angat ako ng ulo. Nakatingin parin sa akin si Tito Hermes habang hinahalo ang kape nito.

“T-tito, kumakain po ako, e.”

Napangisi ito. “Tss. Parang hindi ka naman sanay na kumain ng ganyan. Hindi ba’t titi ang paborito mong almusal? Titi ko ang inaalmusal mo araw araw. Kaya ano pang hinihintay mo? Chupa na.”

Tumayo sa harap ko si Tito Hermes at biglang hinubad ang suot na boxer shorts.

Napakagat labi ako nang mailabas ni Tito ang kanyang burat. Hindi pa ito ganoong katigas, pero mamamangha ka sa taglay na taba at haba nito. Napapalibutan pa ito ng makakapal na bulbol.

Napalunok ako ng laway at napatingin kay Tito Hermes. Nakangiti ito sa akin.

“Subo mo na, babe. Ikaw muna ang asawa ko habang wala pa ang Tita Rosa mo.” Sabi nito na may halong paglalambing

Parang kinilig na ewan ako sa sinabing iyon ni Tito Hermes.

Kaya dahan dahan kong hinawakan ang burat nito. Muli akong napatingin sa kanya. Nakatingin lang rin ito sa aking ginagawa.

Pinokus ko ang aking mata sa burat ni Tito Hermes. Dahan dahan ko iyong jinajakol.

Nang mapatigas ko na ito, dinuraan ni Tito Hermes ang kanyang kargada. Kinalat ko iyon at muling jinakol ito.

“Aaaaahhh…” rinig kong halinghing ni Tito.

Kaya naman sinubo ko ang kalahati ng kanyang burat. Maduwal duwal pa ako nang maisalpak ko sa bunganga ko ito. Pero hindi ko na iyon alintana.

Dahan dahan namang inuulos ni Tito Hermes ang kanyang burat. Napakapit ako sa pisngi ng kanyang puwet upang hindi ako mahirapan kung sakaling isagad nito ang kanyang burat sa bunganga ko.

“Aaaaaahhhh… tangina, babe. Ang sarap talaga ng bunganga mo.” Daing pa nito. Napatingin ako sa mukha ni Tito Hermes. Nakapikit lamang ito. Hindi malaman kung saan ipapaling ang kanyang ulo.

Sinabayan ko ang pag-indayog ng katawan ni Tito Hermes. Maya maya pa’y bumilis ng kaunti ang pag-ulos nito. Sabunot na nito ang buhok ko habang patuloy sa pag-ulos. Hindi ko na namalayan na naisagad niya na pala ang burat niya sa aking lalamunan.

Maduwal duwal ako kapag tumatama ang kargada niya sa kuntil ng aking lalamunan.

Punong puno ng laway at precum niya ang aking bunganga. Nilulunok ko iyon upang maiwasang maduwal.

“TANGINAAAAAAHHHH!!! MASARAP BA, BAKLA? MASARAP BANG ALMUSALIN ANG BURAT KO KAYSA SA HOTDOG NA KINAKAIN MO?” Tanong nito sa barakong boses. Tumango naman ako.

Biglang dinuraan ni Tito Hermes ang mukha ko. Natatawa pa ito habang pinagmamasdan akong pinupunasan ang kanyang dura.

“Ayan, puta muna kita! Tangina ka. Napakalibog mo talaga. Gago!” Anas nito.

Mas bumilis ang pagkantot ni Tito Hermes sa bunganga ko. Muli niya akong dinuraan sa mukha pati na ang kanyang burat.

Saglit na tinanggal ni Tito Hermes ang burat niya sa aking bunganga. Tapos ay pina-nganga ako nito. Dinuraan ni Tito Hermes ang bunganga ko at muling sinalpak ang kanyang sandata sa aking lalamunan.

Mangiyak ngiyak ako sa pinaghalong sarap at sakit.

“Ganyan nga! Namnamin mo ang laway ko. Hindi ko ’yan nagagawa kay Rosa. Kaya sa’yo ko nalang gagawin.” Natatawang sabi nito. Para bang nilukob na naman siya ng demonyo.

Maya maya’y naupo si Uncle. Habang ako naman ay nakaluhod sa kanyang harapan.

Sabunot nito ang buhok ko at muli akong dinuraan sa mukha. “Tangina mo, Jinuel! Ganyan ang bagay sa mga baklang malibog na tulad mo.”

Pinunasan ko ang mukha ko na may dura niya at malandi ko itong dinilaan sa aking kamay habang nakatitig kay Tito Hermes. Napangisi naman ito.

Muli niyang sinagad ang burat niya sa aking bunganga at mabilis na kinantot ito.

“Tangina mo talaga! Libog na libog ako kada makikita kita.” Anas pa nito. “Gusto mo bang tirahin kita sa pwet?” Umiling ako. “Bakit? Para ako muna ang maka-virgin sa’yo bago si Sarge Edward.” Dagdag pa nito. Pero muli akong umiling.

Nang biglang may dumapong kamay sa aking pisngi. Napahawak ako roon dahil sa naramdamang sakit.

“PUTANGINA MO! MAS GUSTO MO PANG MATIRA NG PULIS KAYSA ANG TITO MO? GAGO!” Galit na sabi nito.

Pinigilan ko ang huwag maiyak. Pero sa totoo lang ay takot na takot na ako. Gusto ko na itong matapos agad para makalabas na ako ng bahay.

“Kung ayaw mo, kakainin ko nalang iyang pwet mo.” Sabi nito.

Hinigit ako ni Tito Hermes mula sa pagkakaluhod. Marahas niyang hinubad ang mga suot ko. Halos masira ang mga damit ko dahil sa gigil nito.

Pinatuwad ako ni Tito Hermes at dinuraan ang aking butas. Kinalat niya ang kanyang laway sa puwet ko at biglang sinunggaban ito.

Hindi ko mapigilang makiliti nang maramdaman ko ang dila nito na gumagala sa loob ng makipot kong butas.

Napapakagat labi ako dahil sa sarap na nararamdaman ko. Hinawakan pa ni Tito Hermes ang maliit kong burat at jinakol jakol iyon.

Mas lalo akong nakaramdam ng sarap dahil sa ginawa ni Tito Hermes.

Maya maya’y binuhat ako nito at dinala sa aking kwarto. Binaba niya ako sa aking kama. Inangat nito ang aking binti at muling dinuraan ako sa pwet.

Gamit ang kanyang pinatigas na dila ay muling ginalugad nito ang aking bukana.

Hindi pa nakuntento roon si Tito Hermes. Pinasok pa nito ang dalawa niyang daliri sa aking pwet. Napaangat ako nang maramdaman ang sakit ng pagsalpak ng kanyang daliri.

Pinigilan ko ang huwag maiyak dahil sa nararamdamang sakit. Halos mamilipit na ako. Napakapit ako ng mahigpit sa kubrekama upang kahit papaano’y maibsan ang sakit.

Pero mukhang hindi tumalab. Pinasok pa ni Tito Hermes ang isa niyang daliri sa loob ng aking pwet.

“Araaaaaaay!!!” Hindi ko naiwasang mapahiyaw dahil sa ginawang iyon ni Tito.

Natatawa naman ito habang tinititigan akong hirap na hirap. “Tangina mo kasi. Kung burat ko sana ang pinapasok ko rito, hindi mo sana mararamdaman ang sakit na ganito. Kaya magtiis kang bakla ka!”

Hindi ko na napigilan ang pagtulo ng luha sa aking mata. Halos magsugat na ang labi ko dahil sa pagpipigil ng sakit na nararamdaman ko.

Hindi ako makapag-reklamo dahil baka mas malala pa ang gawin sa akin ni Tito Hermes.

Nang magsawa ito sa pagdaliri ng bukana ko, muli niyang pinasubo sa akin ang kanyang burat.

Halos maduwal ako sa mabilis na pagbarurot nito sa aking bunganga.

Nakatingin lang ako sa mukha ni Tito Hermes habang nakasalpak sa bunganga ko ang kanyang kargada at patuloy sa mabilis na pagkantot rito.

Sayang saya siya sa ginagawa sa akin. Samantalang ako ay hirap na hirap na. Pero pinipilit kong kayanin dahil ayokong mas lumala pa ang gawin nito sa akin.

“TANGINAAAAAAHHH! LALABASAN NA AKOOOOO… AAAAAAHHHH… KAININ MO ANG TAMOD KO, BAKLAAAAA! AYAN NAAAAAAHHH…”

Isa isang nagsiritan sa loob ng bunganga ko ang makrema at manamis namis na tamod ni Tito Hermes.

Gusto ko sanang iluwa iyon, pero pinalunok niya sa akin ang lahat.

Nang makabawi na ito ng lakas, hinugot niya ang burat niya sa aking lalamunan. Tumayo na ito at dinuraan ako sa mukha. Natatawa pa ito bago ako iniwang nakahiga parin sa aking kwarto.

Napayakap ako sa katawan ko at hindi na napigilan ang pag-agos ng luha.

Pakiramdam ko ay sobrang dumi ko na. Lahat nalang ng lalaki sa Barangay Santolan ay ginawa akong parausan.

Gusto ko nang makalaya sa lugar na ito. Gusto ko ng makasama ang Tatay ko.

🔵🔳🔵🔳🔵

CHAPTER SEVEN

Nagising ako dahil parang may humahalik sa pisngi ko. Pagmulat ko ng aking mata ay nabungaran ko ang nakangiting si Kuya Lexus habang hinahaplos ang aking pisngi.

“K-kuya?” Kunot-noo kong tawag rito.

“Namiss mo ba ako?” Tanong nito. Nananatili parin ang ngiti sa kanyang labi.

Nakakunot parin ang noo ko dahil sa pagtataka kung bakit narito sa tabi ko si Kuya Lexus. “P-patay ka na, ’di ba?”

Natawa naman ito ng malakas. “Anong patay? Heto ako, oh. Buhay na buhay. Hinabilin ka pa nga sa akin ng Tita Rosa mo, e. Nagpunta siya ng Batangas, ’di ba?”

Napakurap-kurap ako upang tukuyin kung hindi ba ito isang panaginip. Kinurot ko pa ang sarili ko.

“Aray!” Daing ko. Natawa naman si Kuya Lexus.

Totoo ngang buhay siya. At nandito siya sa tabi ko na nagbabantay sa akin. Iyon parin ang suot niyang damit.

Bumalikwas ako ng bangon at mahigpit itong niyakap. Hindi ko napigilan ang pag-agos ng luha ko. “K-kuya… M-miss na miss kita. Buti nalang at nandito ka na. M-may magtatanggol na ulit sa akin.” Sumbong ko rito.

Tinapik tapik naman ni Kuya Lexus ang likod ko upang patahanin ako. “Sssshhh… tahan na. Nandito na ako. Wala ng mananakit sa’yo.” Paninigurado nito.

Kumalas ako sa pagkakayakap rito. Pinunasan naman niya ang luha sa pisngi ko. “N-nasaan po si Tito Hermes?”

Muli itong ngumiti. “Umalis siya. Sumunod sa Tita Rosa mo. Kaya tayo lang dalawa rito. Huwag kang mag-alala, binugbog ko muna siya bago siya umalis. Hindi ko kasi kinaya ang nakita kong ginawa niya sa’yo kanina.” Sabi nito.

“Talaga po?”

Tumango naman ito. “Hindi ka na niya muling masasaktan, Jinuel. Nandito na si Kuya Lexus mo. Ako ang palaging magbabantay sa’yo. Kaya wala ka ng dapat na ikatakot.” Dagdag nito. Ngumiti ako rito.

Muli akong yumakap ng mahigpit kay Kuya Lexus. Yumakap rin naman ito pabalik sa akin.

Tapos ay hinalikan niya ako sa aking labi. Marubdob ang paghahalikan namin. Naglalaban ang aming mga dila sa loob ng aming bibig.

Hanggang sa bumababa ang mga halik ni Kuya Lexus. Nakarating ito sa aking leeg, dibdib, kamay at kung saan saan pa.

Hinubad ko ang suot nitong jersey. Ginala ko ang mga kamay ko sa prominenteng dibdib ni Kuya Lexus. Nakangiting nakatitig lamang ito sa aking ginagawa.

Inangat ko ang braso niya at sininghot ang amoy ng kanyang kilikili. Para akong nauulol sa nasasamyo kong mabangong amoy nito. Hindi pa ako nakunteto’t dinilaan ko pa ito. Salitan kong ginawa iyon sa kabilaan niyang kilikili.

Matapos ay humiga si Kuya Lexus. Sunod kong hinubad ang shorts nito. Pinaglaruan ko ang kahabaan nito na ngayon ay tigas na tigas na. Nakatingin parin si Kuya Lexus sa ginagawa ko.

Jinakol jakol ko ang burat nito. Nilawayan ko at kinalat sa kanyang kahabaan. Pilit kong sinubo ang dambuhala niyang kargada. Muntikan pa akong mabilaukan.

Tumingin ako sa mga mata ni Kuya Lexus na may pagnanasa. Mahigpit nitong hinawakan ang buhok ko at inalalayan ako sa pag-ulos ng bunganga ko sa kanyang sandata.

Maririnig mo sa loob ng aking kwarto ang ginagawang ingay ng masarap kong pagchupa kay Kuya Lexus. Impit rin itong napapa-ungol na halatang sarap na sarap sa aking ginagawa.

Maya maya’y buong pwersang dinukdok ni Kuya Lexus ang bunganga ko sa kanyang kargada. Halos panawan ako ng ulirat sa ginawa niyang iyon. Mangiyak ngiyak ako nang maramdaman sa aking lalamunan ang burat nito.

Tinanggal niya ang burat niya sa aking bunganga at ginawaran ako ng halik sa aking labi.

“Masarap ba, babygirl?” Tanong nito sa mapang-angkit na boses. Tumango naman ako.

Muling pinalamon sa akin ni Kuya Lexus ang kanyang burat. Sa ngayon, siya na ang nagmamaniobra sa pagkantot sa aking bunganga.

Mabilis ang ginawang pagkantot ni Kuya Lexus. Halos mangiyak ngiyak ako kapag umaabot sa lalamunan ko ang kanyang burat. Nagkanda-tulo tulo na rin ang aking laway dahil sa tindi ng kanyang pagbarurot sa bunganga ko.

Hindi pa nakuntento si Kuya Lexus at pina-deepthroat pa sa akin ang kanyang kargada.

“Aaaaaahhhh… ang sarap ng bunganga mo, babygirl. Shit! Parang puki sa init at sikip.” Malaswang sabi nito na patuloy parin sa pagpapachupa ng kanyang burat.

Maya maya’y tinanggal ni Kuya Lexus sa pagkakabaon sa bunganga ko ang kanyang burat. Nag-69 position kaming dalawa. Muli kong sinubo ang burat niya habang siya naman ay kinain ang aking pwet.

Napa-angat ang tumbong ko nang maramdaman ko ang paglapat ng basang dila nito roon. Halos manginig ang katawan ko kapag dahan dahan nitong pinapasadahan ng dila ang aking hiwa. Hindi na tuloy ako makapag-concentrate sa pagchupa ng burat niya dahil sarap na sarap ako sa ginagawa nito.

“Ang bango ng pekpek mo, babygirl. Ang sarap pasukin.” Sabi nito at muling dinilaan ang aking pwet.

Mas lalo nitong binuka ang hiwa ko at walang habas na dinila-dilaan. Halos tumirik ang mata ko sa sensasyong dala ng pagdila ni Kuya Lexus sa aking pwet.

Ako naman ay muling chinupa ang sandata niya upang pareho kaming makaramdam ng kasarapan sa isa’t isa.

Mas lalo kong binaon sa bibig ko ang kahabaan nito. Pareho kaming gigil ni Kuya Lexus. Lalo na ako dahil sabik na sabik ako sa adonis nitong katawan.

Kung sa labas ng bahay ay barumbado ang dating nito, pagdating sa akin para akong prinsesa kung ituring nito. Hindi lang basta nakababatang kapatid ang turing niya sa akin.

Pero natigil ako sa aking ginagawa nang makaramdam ako ng isang masakit na sampal sa aking pisngi. Napahawak ako roon at biglang nagising.

Nakanganga akong nakatingin sa harapan ko. Nakatayo sa harap ko si Tito Hermes na may kakaibang awra sa mukha nito. Animo’y galit itong tigre.

“Putangina mo! Kanina pa ako sigaw ng sigaw rito. Sinabi kong maghanda ka na ng makakain ko. Napakalibog mo talaga.” Galit na bulyaw nito sa akin.

Nagtaka ako sa mga nangyayari. Kanina’y narito lang si Kuya Lexus at pinagsasaluhan namin ang katawan ng isa’t isa. Pero bakit bigla itong nawala? Buhay na buhay siya sa paningin ko. Ang sabi pa nga niya’y binugbog niya si Tito Hermes dahil hindi nito nakayanan ang ginawa nito sa akin.

Pero bakit ngayon ay wala na ito sa tabi ko?

Ginala ko ang mata ko sa buong paligid. Pero walang bakas ng katauhan ni Kuya Lexus sa loob ng bahay.

Namamalik mata lang ba ako? Pero parang totoo talaga ang mga nangyari.

“Ano? Tutunganga ka nalang ba dyan? Putangina mo! Ipaghanda mo na ako.” Muling sigaw ni Tito Hermes at binatukan ako ng malakas sa aking ulo.

Hindi ko napigilan ang mapapikit dahil sa naramdamang sakit. Parang lumabas ang utak ko sa ginawang pagbatok nito sa akin.

Napaiyak na lamang ako. Muli kong naaninag ang mukha ni Kuya Lexus na nag-aalala para sa akin. Pero wala naman ito para ipagtanggol ako.

Tumayo ako sa aking kinauupan at pinaghanda ng makakain si Tito Hermes.

Nang makaupo ito ay siya namang utos sa akin na chupain ang kanyang burat habang kumakain ito.

Hindi na ako nakapag-protesta dahil muli na naman itong nagdabog.

Lumuhod na lang ako at muling sinerbisyuhan ang kanyang burat.

Habang chinuchupa ko siya, bigla kong nakita ang mukha ni Kuya Lexus na nakaupo sa upuan ni Tito Hermes. Nakangiti ito sa akin habang kumakain ng hinanda kong pagkain.

Natigil ako sa ginagawa kong pagchupa at nagtatakang tumingin rito.

“K-kuya? Saan ka ba nanggaling?” Takang tanong ko rito.

Nilunok muna nito ang kinakain bago ako sinagot. “Ha? Umihi lang ako. Bakit? Akala mo siguro’y iniwan na kita, ano?”

Tumango ako. “O-opo. Natatakot po kasi ako kay Tito Hermes. Baka po saktan niya ulit ako kapag hindi ko nasunod ang gusto niya.” Sumbong ko rito.

Ngumiti ito sa akin at hinaplos ang pisngi ko. “Huwag kang mag-alala, hindi ka niya magagalaw hanggang narito ako. Ako ang magtatanggol sa’yo.” Paniniguro nito.

Pero muli na namang may dumapo na malakas na sampal sa aking pisngi.

Pagmulat ko ng mata ko ay nabungaran ko si Tito Hermes sa kinauupuan mismo ni Kuya Lexus.

Hawak ko ang masakit kong pisngi at tumingin kay Tito Hermes na may pagtataka. “N-nasaan po si Kuya Lexus?”

Sarkastiko itong natawa. “Tangina ka! Pati pinsan kong patay ay pinagpapantasyahan mo parin? Wala ka na bang pinipili? Lahat na lang ba ng mga lalaki rito sa atin ay gusto mong matikman?” Galit na sabi nito.

Tumayo ito sa kinauupuan niya at pasabunot akong kinaladkad papunta sa sala.

Kinuha nito ang nakasabit niyang sinturon at pinaghahampas sa katawan ko.

“T-tito… tama na po.” Naiiyak kong sabi rito. Pero hindi ako nito tinigilan sa paghampas ng sinturon sa katawan ko.

“Putangina mo! Ganyan ang bagay sa mga kagaya mong bakla na malibog!” Galit na galit niyang dagdag.

Hindi ako makalaban kay Tito Hermes dahil mas malakas ito kaysa sa akin.

Kaya ang ginawa ko ay tumakbo ako palabas ng bahay namin.

Umiiyak ako habang tumatakbo palayo kay Tito Hermes.

Hanggang sa natumba ako at biglang nawalan ng malay.

---

Nagising ako na iniinda ang masakit kong katawan. Unti unti kong minulat ang mata ko.

Unang nabungaran ng mata ko ay puting kisame. Pinilit kong tumayo sa kinahihigaan ko pero muli akong napahiga.

May lumapit na maputi at matangkad na lalaki sa akin at nag-aalalang inestima ako.

“Are you okay?” Nag-aalalang tanong nito.

“N-nasaan po ako?” Tanong ko sa kanya habang ginagala ang mata.

“You’re in the hospital. I brought you here when I found out that I hit with my car. I’m really sorry.” Sagot niya.

Medyo naiintindihan ko naman ang sinasabi nito dahil may alam naman ako sa pag-iingles.

Hinawakan ko ang ulo ko at naramdaman kong mayroong gasa na nakalagay sa aking noo. Bigla itong kumirot kaya napa-aray ako sa sakit.

“Don’t touch it. The wounds are still healing so you probably stay here for atleast 2 to 3 days. Don’t worry. I’ll pay for all the expenses.” Dagdag pa niya at nginitian ako.

Sa hindi malamang dahilan ay napangiti rin ako kahit pa ito ang may kasalanan kung bakit ako narito ngayon sa ospital.

Para bang ang gaan ng loob ko sa estrangherong ito. Parang may kung anong koneksyon ang nag-uugnay sa aming dalawa.

Gwapo ito. Matipuno at tadtad ng tattoo sa katawan. Hindi siya Pilipino dahil iba ang itsura nito.

Nakangiti itong tumabi sa akin habang hinahaplos ang ulo ko. “By the way, may I know your name?”

Ngumiti ako rito. “Jinuel. Jinuel po.” Sagot ko.

Natigilan ito. Nawala ang ngiting kanina lang ay nakasilay sa kanyang labi. Napatayo ito at umikot ikot.

Bigla siyang tumigil at tumitig sa akin ng matagal. “Are you the son of Daisy?” Tanong nito.

Nakangiti akong tumango rito. “Kilala niyo po siya?”

Nanlaki ang mata nito at lumapit sa akin. Hinawakan nito ang mukha ko at para siyang maluluha dahil sa pagkakatitig sa akin. “J-jinuel… I’m your father.” Sabi nito at niyakap ako ng mahigpit.

🔵🔳🔵🔳🔵

Hi! Short update para sa inyo. Pasensya na at natagalan. Medyo busy kasi sa pag-eedit ng Uncle Robert. 😁

About sa Uncle Robert Book 1 nga pala, available na po siya para sa lahat ng mga gustong magbasa nito at sa mga gustong magkaroon ng soft copy.

Mag-dm lang po kayo sa twitter account ko (@jehnavz) para sa process ng pag-avail. 😊

Salamat. ❤️

Talklikeaboss

CHAPTER EIGHT

Hanggang ngayon ay hindi parin ako makapaniwala na kaharap ko na ngayon ang tunay kong ama. Kaninang umaga lang ay pinag-uusapan pa namin ni Tita Rosa ang tungkol sa kanya. Pero ngayon ay narito na siya sa harapan ko at yakap yakap ako.

Hindi ko malaman kung anong una kong magiging reaksyon. Kung matutuwa, maiiyak o magagalit ba ako sa kanya. Halo halo ang emosyon ko ngayon.

Mula pagkabata ko ay wala akong nakagisnang ama. Kaya hindi ko alam kung anong pakiramdam ang magkaroon nito.

Kumalas ito sa pagkakayakap sa akin at muling hinawakan ang pisngi ko. “I’m so happy that finally, I got to meet you.” Sabi nito na may pangingilid ng luha. Hinawakan nito ang kamay ko. “I’ve contacted your Tita Rosa and I told her that I want to meet you. But I never imagined that I will meet you in this kind of situation.” Dagdag pa nito na agad napalitan ng pagkakangiti ang mukha.

Napangiti rin ako sa sinabing iyon ng aking Ama. Kaya pala parang ang gaan ng loob ko rito kanina. Ngayon ay nagsi-sink in na sa utak ko na siya talaga ang Ama ko. Kitang kita ko ang mukha ko sa kanya.

Pareho kaming may mahabang pilik mata. May freckles rin ito sa pisngi gaya ng sa akin. Maging ang kulay ng mata nito ay kuhang kuha ko rin. Kagaya ko rin siya na maputi. Hindi mapagkakailang siya talaga ang Ama ko.

Hindi ko naiwasang yakapin ito. Nabigla man siya sa ginawa ko, pero kalauna’y niyakap niya rin ako ng pabalik.

Napaluha ako habang mahigpit paring nakayakap sa kanya. “P-pwede po bang kuhain niyo na ako? G-gusto ko na po kasi kayong makasama.” Sabi ko rito.

Kumalas sa pagyayakapan namin ang aking Ama at tumingin sa akin. “We have to tell your Tita that we’ve finally meet. I have to sort some things first. I know that you’ve missed me so much, but your Tita will decide wether you will stay on me, or I’ll get a visitor rights to visit you once in a while.” Sagot nito.

Napayuko ako sa sinagot ng aking Ama. Para bang nalungkot ako. Akala ko’y tuluyan na akong makakalis sa poder nila Tito Hermes. Hindi ko na kasi kaya ang mga ginagawa nito sa akin. Pakiramdam ko ay ikamamatay ko ang pananatili ko roon. Hindi lang isang parausan ang tingin nito sa akin. Para niya na akong alipin na dapat sumunod sa mga gusto niya. Baka kapag hindi ko siya nasunod sa mga gusto niya’y buhay ko na ang maging kapalit.

Inangat ng aking Ama ang ulo ko kaya nagkatitigan kaming dalawa. Ngumiti ito sa akin bago nagsalita. “Whenever I see your face, it always reminds me of your mom.”

Napabuntong hininga ako sa sinabing iyon ni Papa at nilayo ang tingin sa kanya. “Kaya ba lagi mo siyang binubogbog?” Malungkot kong tanong rito.

Narinig ko ang pagbuntong hininga ni Papa at umusog ng kaunti sa kinauupuan ko. “That’s why I tried to find you to make it up to her.” Mabilis niyang sagot.

“P-pero bakit ngayon lang? Sana noong bata palang ako ay kinuha mo na ako para hindi ko naranasan ang maulila sa magulang.” Sabi ko pa rito. Muling tumulo ang mga luha sa mata ko.

Hindi nagsalita si Papa. Niyakap lang ako nito ng mahigpit at hinimas himas ang ulo ko.

Nasa ganoon kaming sitwasyon nang biglang dumating si Tita Rosa. Bakas sa mukha nito ang pag-aalala sa akin.

“Jinuel, anak. Ayos ka lang ba?” Natatarantang tanong nito sa akin habang ineestima ako.

Pinahid ko ang luha ko bago nagsalita. “A-ayos lang po ako.” Sagot ko.

Hindi ko alam kung paanong nalaman ni Tita Rosa ang nangyari sa akin. Ayokong sabihin sa kanya ang totoong nangyari dahil baka hindi ako nito paniwalaan at magalit pa siya sa akin. Baka kapag nalaman niya ang totoong dahilan kung bakit ako nandito sa ospital ay baka kamuhian niya pa ako.

“Nagkita na pala kayo ng Papa mo.” Turan ni Tita Rosa na hindi nililingon si Papa.

Halata sa mukha ni Tita Rosa na parang nag-aalangan itong kausapin si Papa. Parang galit parin siya dahil sa nagawa nito sa Mama ko noong maliit pa ako.

“Rosa, can we talk outside?” Tanong ni Papa kay Tita.

Hindi nagsalita si Tita Rosa at lumabas na lamang ito sa kwarto. Sumunod naman sa kanya ang aking Ama.

Hindi ko na inusisa pa kung ano ang pinag-uusapan nilang dalawa. Pero kung tungkol man iyon sa pagkuha sa akin ng aking Ama, sana’y pumayag si Tita Rosa. Alam naman niya kung gaano ako kasabik na magkaroon ng isang magulang.

Pero kung hindi man papayag si Tita Rosa, sana’y payagan niya nalang ang Papa ko na bumisita sa amin paminsan minsan. Gusto kong makabuo ng isang magandang alaala kasama si Papa kahit wala na si Mama. Alam kong magiging masaya siya kapag nalaman niyang muli kaming nagkasama.

---

Paglabas ko kinabukasan sa ospital ay dumiretso kami sa bahay ni Tita Rosa. Hinatid kami roon ng sasakyan ni Papa. Hindi na rin nagtagal si Papa dahil may aasikasuhin pa raw ito tungkol sa residency niya dito sa Pilipinas.

Pagdating sa bahay ay hindi namin nadatnan si Tito Hermes. Hindi rin alam ni Tita Rosa kung saan ito nagtungo.

Hanggang ngayon ay hindi alam ni Tita Rosa ang totoong nangyari. Ang alam lang niya ay nabangga ako ng sasakyan ni Papa.

Tama na rin siguro na hindi niya malaman ang kahayupang ginagawa sa akin ng asawa niya. Ayokong maiwang mag-isa rito si Tita Rosa kung sakaling kunin man ako ng Papa ko.

“Jinuel, halika muna dito.” Tawag ni Tita Rosa sa akin. Lumapit naman ako sa kinauupuan niya.

“Bakit po?” Tanong ko.

Napabuntong hininga muna si Tita Rosa bago sumagot. “Alam ko, gustong gusto mo nang makasama ang Papa mo. Gusto man kitang tutulan sa magiging desisyon mo, malaki ka na at may sarili ka ng desisyon sa buhay. Pero kung ako ang tatanungin, ayaw ko.” Saglit na tumigil sa pagsasalita si Tita Rosa. Humugot ito ng mahabang paghinga. “Hanggang ngayon ay nasasaktan parin ako sa pagkawala ng Mama mo. Pero nangako siya na babawi siya sa’yo.” Pagtatapos nito na pinipigilan ang pagtulo ng luha.

“A-ano pong ibig niyong sabihin, Tita?”

Lumingon sa akin si Tita Rosa na may pangingilid ng luha. “Gusto kang kunin ng Papa mo. Gusto ka niyang makasama dito sa Pilipinas. Dito na siya maninirahan.”

Bigla akong napangiti sa sinabi ni Tita Rosa. Parang nagalak ang puso ko na malaman na dito na maninirahan ang Ama ko. Sa wakas ay makakasama ko na ito. Mapupunuan na rin ang puwang na kulang sa puso ko.

Pero mas masaya sana kung narito lang si Mama. Kumpleto sana kaming tatlo.

“G-gusto mo bang sumama na sa kanya?” Tanong nito sa akin. Mabilis akong tumango. Napabuntong hininga naman si Tita Rosa at umiwas ng tingin sa akin. “M-mabuti na rin siguro iyon. Atleast, malayo ka na sa Tito Hermes mo. Hindi ka na niya masasaktan.” Sabi pa nito at tumayo upang magtungo sa aking kwarto. Sinundan ko naman si Tita Rosa roon na isa isang nilalagay ang mga damit ko sa bag.

“Tita, kahit naman po na kay Papa na ako, hinding hindi parin kita iiwan. Pupuntahan kita dito para bisitahin.”

Lumingon sa akin si Tita Rosa at niyakap ako. “S-salamat, Jinuel. ’Wag kang mag-alala, bibisitahin rin kita paminsan.”

---

“We’re here.” Masayang sabi ni Papa pagtigil namin sa isang brown na pinto.

Hindi ko napigilan ang mapa-nganga nang buksan ni Papa ang pintuan. Maliit lamang ang pintuan sa labas, pero sa loob naman ay parang palasyo. Sa tanang buhay ko ay ngayon lang ako nakakita ng ganito kagandang bahay.

Kulay puti at itim ang pintura ng mga dingding. Ang mga gamit naman ay mukhang mga bago. Malinis ang buong paligid. Maliit lang ang tirahan ni Papa, pero para sa akin ay engrandeng bahay na ito. Hindi kagaya sa bahay nila Tita Rosa.

“How do you like our condo?” Tanong nito na nagpabalik sa ulirat ko.

“C-condo? Ano po iyon?”

Mahinang natawa si Papa. “Your new home, Jinuel. Dito ka na titira kasama ako.”

Kunot noo akong napatingin kay Papa. “Marunong po kayong magtagalog?”

Ngumiti ito sa akin. “Yes. Your mom taught me. By the way, iisa lang ang kwarto dito. Doon ka nalang sa bedroom, at dito nalang ako sa sala matutulog.”

“Sure po ba kayo? Baka hindi kayo sanay na matulog sa sofa.”

Ngumiti sa akin si Papa at ginulo ang buhok ko. “No. It’s okay. I want you to feel that you’re at home here.”

Hindi na ako nakapagsalita pa dahil kinuha na ni Papa ang mga dala kong bag at isang isang inayos sa cabinet.

Pagpasok ko sa kwarto ko ay namangha ako sa pagkakita ng aking kama. Mas malaki pa ito kaysa sa kama ko dati. Hindi ko napigilang magpalundag lundag rito at mapahiga. Napakalambot nito at mabango. Pati ang mga unan ay malalambot rin.

“Do you like it?” Tanong ni Papa. Tumango naman ako. “Wait ’til you see the bathroom and the kitchen.”

Lumabas kami ng kwarto ni Papa at nagtungo sa cr ng bahay niya. Nanlaki ang mata ko ng makita ang loob ng kanyang cr. Napakalinis nito. Meron pang maliit na parang swimming pool. Meron din itong shower at lababo. Mas malaki ang cr ni Papa kaysa sa kwarto ko kina Tita Rosa. Parang pwede na nga akong matulog rito.

Pagtungo naman namin sa kusina ay ganun din ang naging reaksyon ko. Hindi ako makapaniwala na ang mga ganitong kagandang bagay na nakikita ko lamang sa telebisyon ay nasa harapan ko na ngayon.

“Let me make it up to you, Jinuel. Marami akong pagkukulang sa Mama mo, kaya hayaan mong bumawi naman ako sa’yo ngayon.” Sabi ni Papa at niyakap ako. Tumugon naman ako sa yakap nito.

“Huwag kayong mag-alala, Papa. Alam kong napatawad ka na ni Mama. At masaya po ako na hindi niyo ako kinalimutan.” Sagot ko rito. Ngumiti naman si Papa.

Kinagabihan ay pinagsaluhan namin ni Papa ang inorder nitong mga pagkain.

Halos hindi magkandamayaw ang tiyan ko sa mga pagkaing nasa harapan ko. Merong fried chicken, spaghetti, pizza, ice cream at kung ano ano pa. Ngayon ko lang natikman ang ganitong klaseng pagkain.

“Dahan dahan lang, anak. Para sa’yo lang iyan lahat.” Natatawang sabi ni Papa habang pinagmamasdan ako.

“K-kayo po? Kain din po kayo.” Sabi ko rito habang nilalantakan ng sabay ang pizza at manok.

Ngumiti sa akin si Papa. “No, I’m fine. Kain ka lang-” putol ni Papa nang biglang tumunog ang telepono nito. “I’ll just answer it.” Sabi nito at tumalikod sa akin.

Hindi ko na pinansin kung sino ang kausap ni Papa. Basta ako ay kain lang ng kain. Parang walang kabusugan ang tiyan ko.

Nang matapos si Papa sa pakikipag-usap sa telepono, sumabay na rin ito sa akin sa pagkain. Masaya naming pinagsaluhan ang mga pagkaing inorder niya.

Habang kumakain kami ay nagkekwentuhan rin kaming dalawa. Tungkol sa buhay niya Amerika at kung paano silang nagkakilala ng Mama ko.

Pagtapos naman naming kumain ay ako na nagpresintang maghugas ng plato. Ayaw pa sana akong pakilusin ni Papa, pero mapilit ako kaya wala na itong nagawa.

Ayoko namang maging pabigat sa kanya. Alam kong ginagawa niya ito para makabawi sa akin, pero gusto ko rin naman siyang pagsilbihan. Si Tito Hermes nga na hindi ko kaano-ano ay napagsisilbihan ko, siya pa kayang tunay kong Ama?

Nang matapos ako sa aking mga gawain, nagtungo naman ako sa cr para maglinis ng aking katawan.

Paglabas ko ay naabutan ko si Papa na nakahiga na sa kama.

“Papa, ayos lang po ba kayo riyan?” Nag-aalala kong tanong rito.

Dumilat si Papa at ngumiti. “Oo naman.”

Pilit na ngiti ang sinagot ko rito.

Hindi ko kasi maisip kung paano niyang pagkakasyahin ang katawan niya riyan. Sobrang tangkad ng Papa ko at ang sofa naman ay parang kasing laki ko lang. Kahit na bumaluktot pa ito ay hindi parin siya magkakasya.

“Sige na, anak. Go to sleep na. I’ll be okay here.” Pangungumbinsi nito sa akin.

Wala na akong nagawa kundi ang sumunod kay Papa.

---

Ala una ng madaling araw nang maalimpungatan ako dahil parang may nauulinigan akong malakas na pagbuntong hininga sa labas ng kwarto ko.

Kahit pa na inaantok ako, binuksan ko ang pinto ng kwarto upang tukuyin kung ano ang maingay na iyon.

Pagbukas ko ay nakita ko si Papa na nasa lapag na nakapamaluktot habang nakakumot. Agad kong nilapitan si Papa upang suriin.

“Papa, doon nalang po kayo sa tabi ko. ’Wag niyo na pong pilitin dito sa sala na matulog. Baka magkaubo pa kayo.” Nag-aalala kong sabi rito.

Dumilat si Papa at tumingin sa akin. Napangiwi ito. “Okay lang ba, anak?”

“Opo naman. Bahay niyo naman po ito kaya pwedeng pwede kayong matulog sa kwarto. Tara na po.” Sabi ko. Tumayo naman si Papa at sumunod sa kwarto.

“Salamat, anak. Ang laki ko kasi kaya sa lapag nalang ako natulog. Hindi ako kasya sa sofa.” Natatawang sabi nito ng makahiga na kami.

“Sabi naman kasi sa inyo na tumabi nalang kayo dito sa akin. Malaki naman itong kama. Pwede pa tayong magpagulong gulong rito.” Biro ko. Natawa naman ng malakas si Papa.

“Naughty. Good night, anak. Sweetdreams.” Sabi pa ni Papa at yumakap sa akin.

🔵⬛️🔵⬛️🔵⬛️🔵

CHAPTER NINE

Nagising ako dahil sa amoy ng ginigisang bawang.

Pagdilat ko ng mata ko ay wala na sa tabi ko si Papa. Bago ako lumabas ng kwarto ay inayos ko muna ang higaan ko. Paglabas ko naman ay naabutan ko si Papa na nagluluto sa kusina.

“Good morning po.” Bati ko kay Papa.

Nang mapansin ni Papa ang presensya ko ay lumingon ito sa akin at nginitian ako. “Hi, anak. Good morning. Go, wash your face muna. Malapit na ’tong matapos.” Sinunod ko naman si Papa.

Pagtapos kong maghilamos ay tinulungan ko na si Papa na maghanda ng hapag. Nilapag naman nito sa mesa ang mga niluto niya. Merong fried rice, pancakes, hotdog, bacon at orange juice.

Nanlaki ang mata ko dahil sa daming hinandang agahan ni Papa. Hindi ako sanay na makakita ng ganitong kasarap na almusal dahil ang madalas ko lang naman na almusalin noon ay pandesal at kape.

“Why, anak? Hindi mo ba nagustuhan ang mga niluto ko?” Kunot-noong tanong ni Papa nang mapansing napatulala ako.

Agad akong umiling bilang sagot. “A-ah, hindi po. Ang sarap nga po, e. Ngayon lang ako nakakita ng ganitong klaseng almusal.”

Ngumiti naman si Papa. “That’s my usual breakfast sa US, anak. Kaya ayan ang mga niluto ko.” Sabi pa nito bago naupo. Nilagyan naman ni Papa ng fried rice at hotdog ang plato ko.

“Salamat po. Nasanay lang siguro ako sa almusal na pandesal at kape. ’Yun po kasi ang madalas na inaagahan namin ni Tita Rosa.” Sagot ko.

Muling ngumiti si Papa. “Don’t worry, anak. Lahat ng mga klaseng pagkain na gusto mo ay makakain mo. Sabi ko nga sa’yo, i’ll make it up to you.” Gumanti ako ng ngiti kay Papa nang sabihin niya iyon.

Ganito pala ang feeling na magkaroon ng Ama. Ang sarap din sa pakiramdam na may natatawag akong Papa. Buong buhay ko ay si Tito Hermes ang nakagisnan kong ama-amahan na hindi naman ako tinuring na isang anak.

“Are you okay, Jinuel?” Pansin sa akin ni Papa. Napatingin ako rito at biglang pinunasan ang luha sa pisngi ko. “Why are you crying, anak?”

“M-masaya lang po ako. Ngayon ko lang kasi naranasan na magkaroon ng isang Ama. Sana po’y hindi ito panaginip.” Sagot ko rito.

Mahinang natawa si Papa dahil sa sinabi ko. “You’re not dreaming, Jinuel. This is all real.” Sabi pa nito at hinagkan ako.

Matapos naming mag-agahan ni Papa, ako na ang nagpresintang maghugas ng plato habang si Papa naman ay nagtungo na sa banyo upang maligo.

Nang lingunin ko si Papa na papasok si banyo, napansin kong hindi nito sinara ang pinto.

Pagpasok mo sa banyo ay unang bubungad sa’yo ang shower. Nakatayo si Papa sa may shower habang isa isang tinatanggal ang suot na damit. Napatda ang paningin ko roon. Parang bang naeengganyo akong titigan si Papa habang naghuhubad.

Kitang kita ko ang hulmang likuran ni Papa na puno ng tattoo. Ang pwet nito ay sobrang umbok. Hindi ko naiwasang mapakagat labi.

Humarap si Papa sa shower at binuksan ito. Nanlaki ang mata ko nang makita ang kahabaan ni Papa. Mas malaki ito kaysa sa mga burat ng mga lalaki sa Barangay Santolan.

Maputi, malinis at mahaba ang kanyang kahabaan. Para bang nange-engganyo itong hawakan ko.

Napalingon sa gawi ko si Papa at nginisian ako. Mabilis akong nag-iwas ng tingin at bumalik sa ginagawa ko. Narinig ko ang pagsara ng pinto ng cr.

Muli kong binalik ang tingin ko roon. Pero nakasara na ang pinto at maririnig mo ang lagaslas ng tubig sa loob.

Bigla akong kinabahan sa nakita ko. Hindi ko inakala na may kakaiba akong mararamdaman kay Papa sa pagkakita ko ng kahabaan nito.

Pero agad kong winaksi iyon sa isip ko. Ayokong mahaluan ng kung ano ang samahan namin ni Papa.

Ilang minuto ang lumipas at lumabas na ng banyo si Papa. Ako naman ay nakatuon ang tingin sa ginagawa kong paghuhugas. Hindi ako lumilingon kay Papa. Pero kita ko sa gilid ng mata ko ang hubad na katawan nito at tanging tuwalya lamang ang nakabalot sa ibabang katawan nito.

Napalunok ako ng ilang beses. Halos hindi ko na matapos ang ginagawa ko dahil sa kabang nadarama ko ngayon. Para na rin akong pinagpapawisan ng malamig.

“Jinuel,” halos mapatalon ako sa gulat nang hawakan ni Papa ang balikat ko. “Are you okay, anak?” Tanong nito sa akin.

Unti unti kong inangat ang ulo ko. Bumungad sa akin ang matipunong katawan ni Papa na basa parin. Hindi ko naiwasang mapakagat-labi.

“O-opo…” nanginginig kong sagot.

Nginisian naman ako ni Papa. “Okay. Pagkatapos mo dyan, ikaw naman ang maligo. Pupunta tayo sa bago mong school.” Dagdag pa nito at tuluyan ng pumasok ng kwarto.

Para bang sasabog ang dibdib ko dahil sa aking ama. Ayokong isipin na may ibig sabihin ang mga ganung kilos niya sa akin dahil panigurado namang hindi niya alam na isang binabae ang anak niya.

Nang matapos ako sa paghuhugas, mabilis akong nagtungo sa banyo upang maligo.

Hindi ako makapag-concentrate sa pagligo dahil kumukuntil sa utak ko ang tagpong nakita ko kanina. Hindi mawala sa isip ko ang kahabaan ni Papa.

Gusto kong hawakan nito at pagserbisyuhan gaya ng ginagawa ko sa burat ng mga kalalakihan sa Barangay Santolan.

Gusto kong susuhin ito at gatasan. Gusto kong romansahin ang katawan ni Papa. Sipsipin ang tayong tayo nitong utong at magpakantot sa kanya.

Sa mga oras na ito ay hindi ko na napigilan ang laruin ang sarili kong pagkalalaki habang nasa ilalim ako ng lumalagaslas na tubig habang iniisip na sinususo ko ang naninigas na burat ni Papa.

Nasa ganoon akong ginagawa nang biglang may kumatok sa pinto ng CR.

“Jinuel, are you done?” Tanong ni Papa.

Hindi ko tuloy malaman ang gagawin ko. Tinigil ko ang pagjajakol sa sarili kong pagkalalaki at mabilis na nagtampisaw sa tubig.

“M-malapit na po.” Sagot ko kay Papa.

Nang matapos akong maligo at makapagbihis ay lumabas na ako ng banyo. Si Papa naman ay nakaupo sa sofa habang nagtitipa sa telepono nito. Nakaayos na rin ito ng pang-alis niya.

Napalingon ito sa akin at biglang kumunot ang noo habang tinititigan ako mula ulo hanggang paa. “M-may problema po ba?” Tanong ko.

“Yeah, there is. I think we need to go to the mall first. You need a makeover, anak.” Nakangiting sagot nito.

Napatingin ako sa sarili ko sa malaking salamin. Hindi ko alam kung anong problema sa suot ko ngayon.

Nakasuot ako ng puting t-shirt na binili pa sa akin ni Tita Rosa tatlong taon na ang nakakalipas. Ang pambaba ko naman ay pantalon at ang ginagamit kong tsinelas. Eto na kasi ang maayos ayos kong damit bukod sa uniporme ko dahil hindi naman ako madalas na umalis. Bahay at eskwela lang naman ang destinasyon ko.

“Let’s go!” Aya ni Papa nang maayos na nito ang mga gamit niya.

Habang lulan ng sasakyan, hindi ko maiwasang mapatingin kay Papa habang nagmamaneho ito.

Napakagwapo ni Papa. Hindi ko maiwasang pag-isipan ito ng kakaiba. Gusto kong yapusin ngayon si Papa. Lalo na't nakasuot ito ng fitted ng itim na t-shirt. Namumutok ang muscle nito sa suot niyang iyon. Naka-walking shorts lang ito at talagang una mong mapapansin ay ang nakaumbok sa pagitan ng hita niya.

Gusto ko iyong hawakan at susuhin. Gusto kong paglaruan sa bibig ko ang naninigas na burat niya at gatasan ito. Gusto kong ipunla ang makrema niyang katas sa aking bibig.

"Jinuel? Are you okay?" Natigil ako sa malaswa kong naiisip nang tawagin ako ni Papa. Napatingin naman ako rito.

"P-po?"

"I said, are you okay? May dumi ba sa mukha? You're staring at me kasi." Sabi ulit nito.

Mabilis akong nag-iwas ng tingin kay Papa at tinuon ang paningin sa kalsada. Dumagundong ng malakas ang puso. Kinakabahan ako dahil baka nahuli ako nitong pinagnanasahan ko siya.

"I know, naninibago ka pa sa akin. Don't worry, in due time ay makakasanayan mo rin na kasama mo ako." Sunod na sabi nito.

Napakagat labi ako. Ang isipin palang na makakasama ko na ito sa panghabang buhay ay para nang sinisilihan ang pwet ko.

Hindi na ako nakasagot pa kay Papa dahil nakarating na rin kami sa Mall. Pinark lang ni Papa ang sasakyan niya at Pumasok na kami sa loob. Agad kaming dumiretso sa department store.

Halos malula ako sa mga dami ng mga damit at kung ano anong bagay sa loob ng department store. Ni sa hinuha ay hindi ko inaasahang makakapasok ako sa ganitong lugar.

Para akong tanga na naka-nganga habang ginagala ang mata ko sa paligid ng mall.

"Jinuel, choose what you want. We'll buy it." Sabi ni Papa.

Napatingin ako rito na kunot ang noo. "S-sigurado ka, Papa? Mukhang mamahalin ang mga 'yan e. Pwede namang sa Divisoria mo nalang ako bilhan ng mga damit ko. Mas mura roon."

Natawa naman ng malakas si Papa dahil sa sinabi ko kaya mas lalong kumunot ang noo ko sa naging reaksyon niya.

"No worries, anak. I can pay whatever you want. I have an enough money for you. Kaya pumili ka lang."

Sumilay ang malaking ngiti sa mukha ko nang sabihin iyon ni Papa. Kaya naman mabilis akong tumakbo sa mga damitan na pepwede sa akin.

Lahat ng makita ko na maganda at bagay sa akin ay pinagkukuha ko. Mula sa sapatos, damit, shorts, underwear at iba pang pwede kong magamit.

Nang matapos ako sa pamimili ay agad kaming dumiretso ng counter para magbayad.

"Sir, your total amount is 30, 500 pesos." Sabi ng cashier.

"30, 500?!" Malakas na pagkakasabi ko na nanlalaki ang mata.

Napalingon naman sa akin ang mga tao at maging si Papa.

"Anak, it's okay. I told you, I have an enough money for you." Sabi ni Papa na napapangiti dahil sa reaksyon ko.

Pero kahit na sinabi na iyon sa akin ni Papa, hindi parin mapanatag ang loob ko sa laki ng babayaran ni Papa para lang sa mga telang ito. Samantalang 'yung sampung piso nga ay hirap akong gastusin, tapos ay libo ang magagastos sa akin ni Papa.

Nang makapagbayad na si Papa ay dumiretso naman kami sa isang mamahaling kainan. Mamahalin dahil hindi naman ito ang usual na napapanood kong commercial ng kainan sa tv. Kakaunti lang rin ang mga tao rito.

Pagtingin ko sa menu ay biglang nanlaki ang mata ko sa mahal ng kanilang mga pagkain. Parang mahihirapan akong lunukin ito dahil sa mahal.

"Papa, sigurado ka bang dito tayo kakain?" Nag-aalangan kong tanong kay Papa na busy sa pagtingin sa menu.

Lumingon ito sa akin. "Yes, anak. Bakit? Ayaw mo bang kumain rito?"

Napangiwi ako lumapit ng kaunti sa kanya para bulungan. "E, ang mahal po kasi ng mga pagkain rito. Baka naubos na ang pera niyo sa pagbili ng mga damit sa akin."

Mahinang natawa si Papa. "It's okay, anak. Eat what you want. Don't worry about the bill. Akong bahala. Kapag hindi tayo nakapagbayad mamaya, maghuhugas nalang tayo ng plato." Biro nito na sinundan ng mahinang pagtawa.

Lalo namang napakunot ang noo ko. Medyo may ka-cornyhan rin pala si Papa.

Matapos naman naming kumain ay dumiretso na kami sa eskwelahang aking papasukan.

Kagaya kanina sa Mall ay namangha rin ako sa taglay na laki at ganda nito. Ibang iba sa school na pinapasukan ko.

Nagtungo kami ni Papa sa enrollment office at doon ay inasikaso ni Papa ang mga papeles para sa pag-aaral ko. Sinabihan na rin nito si Tita Rosa na lilipat na ako ng paaralan kaya naipadala na nito ang aking report card kay Papa.

Masaya ako dahil kahit wala na si Mama ay mararanasan ko paring magkaroon ng pamilya sa piling ni Papa. Iyon nga lang, may lungkot rin dahil mawawalay ako kay Tita Rosa na siyang nag-aruga sa akin mula pagkabata. Pero nangako naman ako sa kanya na kapag may oras ay bibisitahin namin siya ni Papa.

Marami akong mamimiss sa Barangay Santolan. Syempre, ilan na roon ang mga lalaking nagpapasaya sa akin. Gaya ni Kuya Xander at Sarge Edward. Lalo na rin si Kuya Lexus kahit na wala na ito.

"Uwi na tayo." Aya ni Papa na nagpatigil sa malalim kong pag-iisip. Napatingin ako rito. "May problema ba?"

Nag-iwas ako ng tingin kay Papa nang biglang lumungkot ang mukha ko. "Wala po. Namimiss ko lang kasi 'yung mga kaibigan ko sa Santolan." Sagot ko rito.

Yumakap naman sa likuran ko si Papa. Sa likuran ko ay damang dama ko ang kahabaan ni Papa. Pumipintig pintig pa ito na tanda na para siyang tinitigasan.

Kaya pumaharap ako ng yakap rito at mas niyakap ko siya ng mahigpit. Mas lalong pumintig ng mabilis nag kahabaan nito nang hinigpitan ko ang pagyakap sa kanya.

Napatingin ako kay Papa. Nakatitig lang rin siya sa akin. Walang reaksyon na mababanaag sa mukha niya.

Ilang saglit ay binuhat niya ako at bumulong sa tenga ko. "Let's go home. I need to do something."

🔷⚫️🔷⚫️🔷⚫️🔷

# CHAPTER TEN

Gabi na ng makarating kami sa condo ni Papa. Kanina habang nasa sasakyan ay seryoso ang mukha nito. Kapag tinatanong ko naman ito kung bakit ay hindi naman siya sumasagot.

Kaya nang makarating kami sa bahay ay agad itong dumiretso sa banyo at sinarado ang pinto nito. Sa labas ay rinig mo ang paglagaslas ng tubig sa shower.

Hindi ko maiwasang magtaka sa biglang kinilos ni Papa. Siguro'y taeng tae na ito kaya nagpauwi siya kaagad.

Ako naman ay nag-asikaso na ng aming kakainin habang nasa banyo si Papa. Bago kami umuwi ay umorder na kami ng hapunan namin sa Jollibee. Inayos ko na roon ang mga inorder namin at naglabas na rin ng plato at kutsara.

Saktong pagtapos kong mag-ayos ng mesa ay lumabas na si Papa na basa ang katawan at may tapis na twalya.

Ngumiti ito sa akin. "Oh, bakit ikaw na ang nag-ayos niyan?"

Hindi ako nakasagot agad dahil titig na titig ako sa katawan ni Papa. Napakagat labi ako habang ang mata ko ay gumagala sa kabuuan niya. Ang kahabaan nito ay umbok na umbok sa twalyang nakatapis sa ibabang parte ng katawan niya. Hindi na talaga ako makapagpigil at gusto ko ng sunggaban ito.

Unti unting lumapit si Papa habang ako naman ay napapalunok ng laway. Para ba akong pinagpapawisan ng malamig.

"Why, Jinuel? What's the problem? Why are you staring at my body? Wanna touch it?" Sabi nito nang makalapit na siya sa kinatatayuan ko.

Hinawakan nito ang baba ko kaya napatingin ako sa mukha niya. Nakangisi si Papa sa akin. "Tell me you want to touch it and I will grant your wish."

Doon na ako nabalik sa realidad nang tapikin ako ni Papa. Imahinasyon lang pala iyon.

"Are you okay, anak? Para kang nakakita ng multo." Sabi nito na natatawa.

"A-ah... s-sorry po, P-papa." Sagot ko at nag-iwas ng tingin sa kanya.

Mahina naman itong natawa. "Ikaw talaga. Bihis lang ako at sabay na tayong kumain." Sabi pa niya at pumasok na sa loob ng kwarto.

Nang mawala na sa paningin ko si Papa ay doon na ako nakahinga ng maluwag. Hawak ko ang dibdib ko habang naghahabol ng hininga.

Akala ko'y totoo na ang nangyari kanina. Akala ko'y mahahawakan ko na ang tinatago nitong pagkalalaki.

Mahina kong tinampal tampal ang pisngi ko upang malaman kung totoo na ba itong nangyayari. Para kasing nahihipnotismo ako.

Paglabas ni Papa ng kwarto ay nakadamit na ito. Agad siyang nagtungo sa gawi ko at sinaluhan ako sa pagkain.

Hindi ko magawang makatingin kay Papa dahil nahihiya ako sa ginawa kong pagtitig sa kanya kanina. Baka kasi nakakahalata na ito at pagalitan pa ako. Kailangan kong pigilan ang kung ano mang nararamdaman ko sa kanya.

Mali ito. Ama ko siya at hindi ko dapat sinasanay ang sarili kong pagnasahan siya.

"Anak, next week ay start na ng pasok mo sa bago mong school. Tomorrow let's go buy your new school supplies. Medyo luma na kasi 'yung mga ginagamit mo." Pagbubukas ng usapan ni Papa. Tumango lang ako rito. "Tsaka nga pala, 'yung uniform mo ay dadaanan rin natin sa school mo. Wala kasi silang available para sa size mo kanina kaya hindi ako nakakuha." Dagdag pa nito na tinanguan ko lang ulit.

Napatigil sa pagkain si Papa at naibaba ang kubyertos na hawak. "Jinuel, tumingin ka nga sa akin." Maawtoridad na utos ni Papa. Agad naman akong lumingon sa kanya. "What's the problem, anak? Kanina ka pa ganyan. Parang wala ka sa sarili mo." Tanong nito sa akin. Umiling lang ako bilang sagot ko.

Ayokong aminin sa kanya ang totoo kong nararamdaman dahil baka itakwil lang ako nito.

"Are you sure? Kung may problema ka, magsabi ka lang sa akin. Baka magawan natin ng paraan."

Paano kung ang problema ay ang lihim kong pagnanasa sa'yo?

Hindi ko naiwasang sabihin iyon sa utak ko. Syempre, hindi ko naman iyon masasabi sa kanya. Kaya minabuti ko na lang na hindi sumagot rito.

"Anak, don't be shy when you need something. I told you that I want to make it up to you para makabawi naman ako sa mga taong hindi kita nakasama." Dagdag pa nito habang hinihimas himas ang buhok ko.

Gusto kong maiyak dahil hindi ko masabi sa kanya ang totoong dahilan ng pinoproblema ko. Alam ko namang hindi niya ako pagbibigyan kapag sinabi kong gusto ko siyang matikman. Mag-ama kami at hindi iyon pangkaraniwang ginagawa.

Kaya nang matapos kaming kumain ay agad akong naglinis ng katawan ko at dumiretso na sa kama. Paghiga ko'y nagtalukbong ako ng kama at nagtulug-tulugan.

Ilang sandali lang ay naramdaman ko ang paglundo ng kama. Mas siniksik ko naman ang katawan ko sa sulok. Pero naramdaman ko ang paghawak sa akin ni Papa.

"Jinuel, kung naninibago ka, pwede nating bisitahin ang Tita Rosa mo. Next week pa naman ang first day of school mo. We still have time to visit her." Sabi nito.

Napabuntong hininga ako at inalis ang kumot sa ulo ko. Kahit na hindi naman iyon ang totoong dahilan ng ikinalulungkot ko, sumang-ayon nalang rin ako. Siguro'y kailangan kong ibaling sa ibang bagay ang kakaibang nararamdaman ko sa aking Ama.

"Sige po. Medyo namimiss ko na kasi si Tita Rosa." Sagot ko rito. Ngumiti sa akin si Papa at niyakap ako.

Pagyakap sa akin ni Papa, para ba akong nakaramdam ng kuryente na nagmula sa katawan niya. Tila ba nabuhay ang medyo natutulog kong libog sa aking katawan.

Ang isa pang nagpaigting ng kahalayan ko ay nang maramdam mo ko sa aking tyan ang may katigasan ng sandata nito.

Manipis ang suot na pajama ni Papa kaya damang dama ko ito. At para bang walang suot na pangloob si Papa kaya malaya itong pumipintig sa aking tiyan.

Mas lalo tuloy umiigting ang kakaibang nararamdaman ko kay Papa. Para bang hindi ko na kakayanin pa. Kung magpapatuloy ang ginagawang pagyapos sa akin ni Papa ay baka madakma ko na ang burat nito.

Pero mabuti na lamang at kumalas agad si Papa sa pagyakap sa akin. Agad akong tumalikod rito at nagtalukbong ng kumot. Malakas ang kabog ng aking dibdib at nanginginig ako sa hindi malamang dahilan.

Narinig ko pa ang pagbuntong hininga ni Papa nang talikuran ko ito. Hindi niya na ako kinausap at hinayaan nalang na matulog.

Pero paano ako makakatulog kung narito sa tabi ko ang dahilan kung bakit ako nagkakaganito?

~~~

Mga ala una nang madaling ng magising ako dahil sa sobrang uhaw. Pagmulat ko ng mata ko ay wala si Papa sa tabi ko. Ginala ko ang paningin ko sa kwarto, pero wala rin sa apat na sulok nito si Papa.

Dahan dahan akong bumangon sa kama at maingat na naglakad papunta sa pinto. Inilapat ko ang isang tenga ko sa pinto ay naririnig ko ang mahinang boses na parang umuungol.

Maingat kong binuksan ng kaunti ang pinto.

Nanlaki ang mata ko ng makita si Papa na nakaupo sa sofa na hubo't hubad habang nagsasarili. Nakabukas rin ang telebisyon at parang may pinapanood ito roon.

Napakagat labi ako habang pinagmamasdan si Papa sa kanyang ginagawa. Parang gusto kong puntahan ito at tulungan siyang magparaos.

"Fuck! Go suck my cock, baby. It's all yours. Aaaaahhhh..." narinig kong sabi nito.

Dumura ng laway si Papa sa kanyang kamay at kinalat ito sa burat nito.

Hindi ko mapigilang malibugan sa nakikita kong magandang tanawin ngayon. Parang gusto ko na talagang daluhan si Papa at isubo ang naghuhumindig nitong burat.

"Aaaaahhhh... shit! Please, don't stop sucking my cock, baby. I want to load my milk in your mouth. Aaaaahhh... you're so hot, baby. I want to eat your ass and i will fuck it. Aaaarrrggghhh..." nakakalibog pa nitong dagdag.

Hindi ko na namalayan na pinaglalaruan ko na pala ang sarili kong kahabaan habang mataimtim na pinagmamasdan si Papa.

Para ba akong nanonood ng live na porno. Napakasarap tingnan ni Papa. Ang maskulado ng kanyang katawan, at dagdagan pa ng malaki at mataba nitong burat. Kahit na sinong bakla o babae ay luluhuran talaga siya.

"Shit, baby! I'm cumming. Please, eat my cum. Aaaaahhhh... shit, baby! It almost there... aaaaahhhh... fuck! Fuck!" Sunod na sabi nito at isa isa nang nagsiritan mula sa burat ni Papa ang mga makatas nitong tamod.

Parang gusto kong tumakbo sa kanya at sahurin gamit ang bunganga ko ang mga tamod nito.

Matapos na labasan ni Papa ay saglit lang itong nagpahinga. Maya maya rin ay tumayo na ito para magtungo sa banyo. Pero tumigil ito sa harap ng pinto at tumingin sa aking gawi.

Agad kong sinara ang pinto at patakbong nagtungo sa kama at nagtalukbong ng kumot.

Hindi ko na alam kung narinig ba ni Papa ang pagsara ko ng pinto dahil muntikan na ako nitong mahuli.

Pero kahit na kinakabahan ako dahil baka nahuli niya ako, hindi parin mawala sa isip ko ang eksenang nakita ko kanina.

Mas lalong nag-iinit dahil sa tagpong iyon. Hindi ko akalain na may tinatago rin palang libog ang aking Ama.

Kunsabagay, wala naman siyang nobya kaya okay lang kung pasayahin nito ang sarili gamit ang pagsasarili.

Pero kung wala itong nobya, sino ang baby na tinatawag niya kanina?

~~~

"Jinuel, wake up. Mamimili pa tayo ng mga gamit mo." Gising sa akin ni Papa.

Pinilit kong imulat ang mga mata ko kahit pa antok na antok ako.

Pagdilat ko'y unang bumungad sa aking ang nakangiting mukha ni Papa.

Ngingiti sana ako pabalik rito nang maalala ko kagabi ang eksenang ginagawa niya sa sala.

Malinaw na malinaw pa rin sa isip ko kung gaano kalaki at katigas ang burat nito. Kung paano niyang ihagod ang kanyang kamay roon.

"Tara na, anak. Let's eat na. Kailangan na nating umalis." Sabi pa nito bago lumabas ng kwarto.

Pinilit kong iwaglit sa utak ko ang nakita ko kay kagabi kay Papa. Ayokong malaman niya nakita ko siyang gumagawa ng milagro.

Paglabas ni Papa ng kwarto ay tumayo na rin. Inayos ko muna ang kama bago lumabas. Paglabas ko'y naghilamos na muna ako bago sinaluhan si Papa sa pag-aalmusal.

"Good morning po." Bati ko rito na hindi tumitingin sa mga mga mata niya.

"How's your sleep, anak? Do you sleep well ba? Nanaginip ka ba ng maganda?" Tanong nito.

Natigil ako sa pag-nguya ng bacon at unti unting inikot ang ulo paharap kay Papa. Hindi ito nakatingin sa akin, pero may kakaibang ngiting nakasilay sa kanyang mga labi habang nagbabasa ng dyaryo.

"P-po?"

Binaba nito ang binabasang dyaryo at tumingin ng diretso sa akin. Hindi pa rin napapalis ang kakaibang ngiti sa labi niya. "I mean, parang ang himbing kasi ng tulog mo at hindi ka nagigising agad. I'm sure, maganda ang napanaginipan mo." Pagpapatuloy nito.

Hindi ko alam kung ano ang sasabihin kay Papa. Baka hinuhuli niya lang ako dahil nahuli niya akong sinisilipan ko siya kagabi.

Mabuti na lamang at nag-ring ang telepono nito. Ngumiti muna sa akin si Papa bago ito sinagot.

Nakahinga ako ng malalim dahil doon. Hindi ko kasi alam kung anong isasagot ko sa kanya. E, hindi naman panaginip ang nangyari kagabi, kundi isang umaatikabong live show.

Nang matapos sa pakikipag-usap si Papa, inutos nito sa akin na maghanda na dahil may pupuntahan raw ito matapos naming mamili ng gamit at kumuha ng aking uniporme.

"Jinuel, iiwan muna kita sa Tita Rosa mo after nating kumuha ng new uniform mo. May aayusin lang kasi ako tungkol sa residency ko rito sa Pilipinas. Susunduin din naman kita pagkatapos." Bilin sa akin ni Papa ng makapag-gayak na ako.

"Okay lang po, Papa." Sagot ko naman.

Nang naayos na ni Papa ang mga gamit niya'y bumaba na kami ng parking lot para kunin ang kanyang sasakyan,

~~~

"Sean, salamat sa pag-aalaga mo kay Jinuel. Tumaba taba siya at umayos ang itsura. Hindi kagaya noong nasa poder ko siya." Rinig kong sabi ni Tita Rosa nang maihatid ako ni Papa sa bahay.

"Rosa, you don't need to mention that. It's my duty to provide for my son. And besides, madami akong pagkukulang sa kanya kaya gusto ko ring makabawi." Sagot naman ni Papa.

"Ganun pa man, maraming salamat pa rin." Dagdag pa ni Tita.

"No worries." Sabi naman ni Papa bago humarap sa akin. Hinawakan ako nito sa balikat. "Jinuel, stay here muna sa Tita mo, ah. I need to take care of my residency here. Para makasama na kita rito ng habang buhay. I'll promise to comeback later. Be a good boy to your Tita." Dagdag pa ni Papa at humalik sa noo ko.

Yumakap naman ako sa kanya at pinipigilan ang luhang bumagsak sa aking mga mata. "Please, Papa. Bumalik ka po." Paalala ko pa rito.

"Promise." Kumalas sa pagyakap ko si Papa at tuluyan ng lumabas ng bahay. Pagkasakay nito sa kanyang sasakyan ay kumaway pa ito bago magpaalam.

"Halika na, Jinuel. Akyat na tayo." Paanyaya ni Tita nang makaalis na ang sasakyan ni Papa.

"T-tita, paano kung hindi na makabalik si Papa? Paano kung iwan niya ulit ako?" Natatakot kong tanong kay Tita Rosa nang makapasok kami sa loob ng kanyang bahay.

Naupo muna kami sa sofa bago niya ako sinagot. "Ano ka ba, Jinuel. 'Wag kang mag-isip ng ganyan. Alam kong babalik ang Papa at gumagawa siya ng paraan para magkasama na kayo habang buhay."

Hindi ko maiwasang mangamba na baka hindi na ulit bumalik si Papa gaya ng ginawa niyang pag-iwan sa amin noon. May takot paring namumutawi sa akin kahit papaano.

"Sige na, Jinuel. Magpahinga ka na muna dyan. Pupunta lang ako ng palengke para mamili ng pananghalian natin." Sabi pa ni Tita Rosa. Kinuha nito ang kanyang bag na nakasabit at lumabas na ng bahay.

Naiwan naman akong malungkot at hindi mapigilang mag-alala dahil kay Papa. Ayokong magkawalay kami ulit siya nalang ang tanging pamilya ko gusto kong makasama habang buhay. Ayoko ng bumalik rito kina Tita Rosa.

Mabuti na nga lang at wala ngayon rito si Tito Hermes. Ang sabi ni Tita'y matapos ang insidente noong naospital ako, hindi na raw ito nagpakita pa. Wala ring nakakaalam kung saan ito nagpunta o kung nagtatago ba.

Hindi ko rin naman kasi inamin kay Tita Rosa ang totoong nangyari noon. Hindi ko alam kung paniniwalaan niya ba ako o hindi. Syempre, asawa niya parin si Tito Hermes at alam kong mas iyon ang kakampihan niya. Pwede rin akong gawan nito ng istorya at sabihing walang katotohanan ang ginawa niyang pambubugbog sa akin. Kaya minabuti ko nalang na sarilinin ang mga pinagdaanan ko sa kanya.

Nasa malalim akong pag-iisip nang may maulinigan akong busina ng sasakyan sa harap ng bahay.

Lumabas ako ng bahay para tingnan kung si Papa na ba iyon.

Paglabas ko ay bumungad sa akin ang isang pamilyar na sasakyan. Bumukas ang pinto ng sasakyan at iniluwa niyon si Sarge Edward.

Awtomatikong umarko ang ngiti ko sa labi sa muling pagkakita ko sa kanya.

Lumapit ito sa akin at nginitian ako. "Kamusta, Jinuel?"

🔷⚫️🔷⚫️🔷⚫️🔷

Hoorayy! 😄

Sa wakas at may update na ang istoryang matagal niyo ng hinihintay. HAHAHA. Sorry sa sobra sobrang late na napagu-update. Mas inuna ko kasi ang 

Uncle George 

na iupdate dahil syempre may kontrata tayo d'on. 😁 Btw, sa mga gustong magbasa ng mga latest updates ng UG, available po siya sa Dre@me account. Same username lang din po. ❤️

Oh, ayaaaaan! Enjoy niyo ang pagbabasa. Sinisipag ako e. Hihi. Baka meron ulit bukas, kaya stay tune lang. 😉

Talklikeaboss 
💅🏻

P.S. No proofreading. Pasensya na, excited mag-update. 😂

# CHAPTER ELEVEN

"Kamusta ka, Jinuel?" Nakangiting bati sa akin ni Sarge Edward.

Hindi ako sumagot rito. Bagkus, niyakap ko siya ng mahigpit dahil sa sobra kong pagkamiss sa kanya. Parang noong lamay pa ni Kuya Lexus ang huling pagkikita naming dalawa. At saka noong niregaluhan niya ako ng bagong cellphone.

"Mukhang namiss mo ako, ah?" Sabi ni Sarge Edward habang hinahaplos ang buhok ko.

"O-opo, Sarge. Nagbalik na po kasi ang Papa ko kaya kinuha niya na ako." Sagot ko.

Kumalas sa pagkakayakap sa'kin si Sarge Edward at humarap sa akin. "Mabait naman ba ang Papa mo sa'yo?" Tanong nito. Nakangiti naman akong tumango. "Ganun ba? Sayang, ito na pala ang huling araw na makikita kita." Sunod na sabi nito.

Kumunot ang noo ko sa sinabi ni Sarge. "Ha? Bakit naman po?"

Huminga ng malalim si Sarge habang nilagay ang dalawang kamay sa bulsa ng suot niyang pantalon. "E, sabi mo kasi kinuha ka na ng Papa mo. E 'di, hindi ka na madalas na makakapunta rito." Sagot niya na parang lumungkot ang boses.

"Hindi naman po, Sarge. Sinabi naman po ng Papa ko na pwede akong bumisita rito sa Barangay Santolan kung kailan ko gusto." Paniniguro ko rito.

Napangiti si Sarge Edward sa sinabi ko. "Talaga? Mabuti naman pala. Nga pala, nandyan ba ang Tita Rosa mo? May tatanong kasi ako sa kanya tungkol kay Hermes."

"Nako. Kakaalis lang po, Sarge. Nagpunta ng palengke. Kung gusto niyo po, hintayin niyo nalang sa taas." Suhestiyon ko.

"Pwede ba?" Tanong nito na tinanguan ko naman.

Pagpasok sa loob ay agad kong pinaupo si Sarge Edward sa sofa habang kumuha naman ako ng tubig na maiinom niya.

"Inom po muna kayo." Inabot ko kay Sarge Edward ang baso na may tubig.

Malugod naman niya iyong tinanggap pero matagal niyang hinawakan ang kamay ko habang malagkit ang pagkakatitig sa akin.

"S-sarge, 'yung kamay ko po." Sabi ko rito habang hinihila ang kamay ko sa pagkakahawak niya.

"Ay! Sorry." Paumanhin nito at bumitaw sa pagkakahawak sa kamay ko.

Nginitian ko ito at tumabi sa kanya sa sofa. Inubos muna ni Sarge Edward ang tubig bago nagsalita.

"Alam mo bang pinaghahanap ng mga Pulis ang Tito Hermes?" Panimula nito.

Napalingon ako kay Sarge Edward dahil sa sinabi nito. "P-po?"

Hinawakan ni Sarge Edward ang braso ko at seryosong tumingin sa akin. "Sangkot siya sa ilegal na droga, Jinuel. At hindi pwedeng mahuli ang Tito mo dahil pwede niya akong ikanta." Pagpapatuloy nito.

Hindi ako nakasagot sa sinabi niya. Tila ba natigagal ako at hindi alam ang sasabihin.

Alam ko naman na matagal nang gumagamit ng pinagbabawal na gamot si Tito Hermes. Pero hindi ko akalain na pati itong Sarge Edward ay gumagamit rin.

"Natatandaan mo ba 'yung bahay na pinagdalhan ko sa'yo noon?" Tanong nito. Tumango naman ako. "Ni-raid iyon ng mga kabaro ko. Maraming nakitang mga parapernalya na hinihinalang ginamit sa mga ipinagbabawal na gamot. May mga nakita ring gamit ng Tito mo roon kaya siya ay nasa watch list na."

"P-pero, ano naman pong kinalaman ko roon?" Natatakot kong tanong sa kanya.

Sa totoo lang ay wala naman akong pakialam kung mag-jamming man sila. Labas na ako sa mga pansarili nilang pangangailangan.

"Protektor ako ng Tito mo sa mga ilegal na gawain niya. Mali lang na sinuportahan ko ang Tito mo. Dahil kapag nahuli siya, pwede rin akong madamay. Kaya hinihiling ko sa'yo na kung sakaling may magtanong sa'yong mga Pulis, sabihin mong hindi mo alam kung nasaan siya." Sabi pa ni Sarge.

Hindi ko alam kung anong sasabihin ko sa kanya. Kitang kita ko sa mga mata niya ang lungkot at pag-aalinlangan.

Sa totoo lang, simula nang malaman ko ang ilegal na gawain ni Tito Hermes at Sarge Edward, hindi na ako nag-aksaya pa ng panahon para pakialaman sila sa mga kagustuhan nila. Alam ko na rin naman kasi ang kahihinatnan ko kung mangingialam pa ako.

"S-sarge, 'wag po kayong mag-alala. Tikom ang bibig ko. Kahit pa noong sinaktan ako ni Tito Hermes, walang may nakakaalam n'on." Sagot ko rito at nag-iwas ng tingin sa kanya.

"A-ano? Sinaktan ka ng Tito mo?" Takang tanong nito. Tumango naman ako. "B-bakit ka naman niya sasaktan?"

Nagkibit balikat lang ako. "Hindi ko po alam. Basta n'ung araw na sinaktan niya ako, iyon rin ang araw ng pagkawala niya at pagkikita namin ng tunay kong ama."

Iniharap ni Uncle ang mukha ko sa kanya. Kitang kita ko ng malapitan ang gwapong mukha ng crush kong Pulis. Feeling ko tuloy ay namula ang pisngi ko.

"Kung gayon, sobrang saya mo pala dahil magkasama na kayo ng Papa mo."

Tumango ako rito. "O-opo. Sa kanya na ako naninirahan." Sagot ko.

Ngumiti ito. "Mabuti naman. Sana lang ay hindi ka niya gawan ng masama gaya ng ginagawa sa'yo ng Tito mo. Alam mo na siguro iyon."

Ilang beses akong napalunok ng laway dahil sa sinabi ni Sarge Edward. Hindi ko tuloy alam ang isasagot ko sa kanya. Alam ko naman kung ano ang tinutukoy nito. Pero mukhang malabo pa sa maduming tubig na mangyayari ang sinasabi ni Sarge. Dahil kung alam lang niya, ako ang may pagnanasa sa Papa ko.

Kung maaari nga lang ay gusto kong idistansya ang sarili ko sa aking Ama. Ayokong isipan ito ng kung anumang kahalayan. Gusto ko na maging maayos ang pagsasamahan namin kahit pa na may iba akong nararamdaman para sa kanya.

"Oo nga pala," biglang sabi ni Sarge. "Nasa'yo pa ba 'yung cellphone na binili ko sa'yo?" Tanong nito.

Kinuha ko naman sa bulsa ko ang cellphone na bigay niya at pinakita rito. Napangiti naman ito.

"Wow! Akala ko'y natapon mo na iyan dahil paniguradong binilhan ka na ng papa mo ng mas magandang telepono."

"Sarge naman. Bakit ko naman itatapon ito? Eto ata ang pinakamagandang regalo na natanggap ko sa buong buhay ko." Sagot ko rito.

"Talaga?" Tumango naman ako. "E, paano kung itong nasa loob ng pantalon ko ang isa pa sa pinakamagandang regalong matatanggap mo?" Dagdag nito.

Pasagot na sana ako nang biglang bumukas ang pinto at iniluwa niyon si Tita Rosa na dala ang mga naipamili niya sa palengke.

"Ay! Sarge Edward, ikaw pala. Pasensya ka na at hindi mo ako naabutan rito." Aligagang bati ni Tita Rosa nang maibaba ang mga napamili.

Tumingin muna sa akin si Sarge. Kinindatan ako at nginitian nito bago sinagot si Tita Rosa.

"Ayos lang iyon, Rosa. Mabuti nga't nandito si Jinuel. Nagkamustahan na rin kami." Sagot nito. Inakbayan ako ni Sarge Edward habang pinipisil pisil ang balikat ko.

"Oo nga. Mabuti't iniwan muna siya rito ng Papa niya dahil may aasikasuhin raw ito." Dagdag pa ni Tita Rosa.

"Sige, Rosa. Mauna na ako. Baka hinahanap na ako sa istasyon. Babalitaan nalang kita tungkol kay Hermes." Paalam ni Sarge Edward.

"Ah, ganun ba? Sige, Sarge. Salamat ulit." Paalam naman ni Tita.

Pero bago tumayo si Sarge Edward ay may binulong muna ito sa akin. "Hayaan mo, matitikman mo rin ito. Magkikita pa naman tayo." Bulong nito at kinindatan pa ako.

Hindi na ako nakasagot pa dahil tumayo na agad si Sarge Edward at lumabas ng bahay.

Nang makaalis na ito ay agad akong nilapitan ni Tita Rosa.

"May sinabi ba si Sarge Edward tungkol sa Tito mo?" Tanong nito sa akin. Umiling naman ako.

Ayokong sabihin kay Tita Rosa ang mga nalaman ko tungkol kay Tito Hermes. Pinagkatiwalaan ako ni Sarge Edward, kaya dapat ay walang makaalam ng aming pinag-usapan. Ayoko siyang mapahamak dahil malaki ang utang na loob ko rito.

"Sigurado ka ba, anak? Nag-aalala kasi ako sa Tito mo. Baka kung napano na 'yon." Dagdag pa nito.

Hindi ko naiwasang mainis sa sinabi ni Tita Rosa na nag-aalala pa siya sa kanyang asawa.

Kung alam lang nito ang mga kababuyang ginawa niya sa akin, baka mas lalo niya pa itong kamuhian.

Nang matapos ang pag-uusap namin ni Tita Rosa, nag-umpisa na itong magluto ng aming pananghalian. Habang ako naman ay inayos ang mga gamit na pinamili namin ni Papa.

Inabot na ng gabi nang sunduin ako ni Papa. Kaya pala ito natagalan dahil inayos niya ang mga papeles na kakailanganin niya para sa paninirahan rito sa Pilipinas. Mabuti na nga lang raw ay hindi gaanong maproseso ang lahat dahil nakumpleto naman niya ang mga requirements na kailangan.

Nagpaalam muna ako kay Tita Rosa at nangako ritong bibisitahin siya kapag may sobrang oras ako.

Pagdating namin sa condo ni Papa, agad itong nagtungo sa cr upang maglinis ng katawan. Ako naman ay naupo sa sala habang nanonood at naghihintay sa paglabas ni Papa.

Ilang minuto ang nakalipas nang bumukas ang pinto ng banyo. Tumambad sa akin ang basang basang hubad na katawan ni Papa.

Tila naestatwa ako sa pagkakita sa ganoong itsura ni Papa. Hindi ko inakala na makakaya niyang lumabas ng banyo na hubo’t hubad.

“I forgot my towel.” Natatawang sabi nito habang naglalakad patungo sa aming kwarto.

Para bang walang pakialam si Papa. Halos nakailang lunok rin ako ng laway habang sinusundan ito ng tingin.

Hindi ko malaman ang gagawin ngayon. Para ba akong sinisilihan. Gusto kong sumunod kay Papa at luhuran ito. Hindi ko kayang palampasin ang pagkakataong mapaligaya siya gaya ng ginagawa ko kay Tito Hermes noon.

Sa walang dahilan ay para bang nahihipnotismo ako.

Tumayo ako sa kinauupuan ko at naglakad patungo sa kwarto kung nasaan si Papa.

Naroon siya sa tapat ng cabinet. Nakatayo habang pinupunasan ang basang katawan.

“P-papa…” tawag ko rito.

Lumingon naman ito sa akin. “Yes, baby?”

“Pwede ko bang susuhin ang burat mo?” Walang preno kong tanong.

Napakunot noo si Papa. “What? Why will you do that? I’m your Father, Jinuel. That’s something that father and son don’t do.” Sabi nito.

Binalewala ko lang ang sinabi nito at patuloy ako sa paglapit kay Papa. Nang makalapit na ako sa kanya ay agad akong lumuhod sa harapan nito. Dalawang kamay kong hinawakan ang mahigit walong pulgada nitong burat na hindi pa gaanong katigasan.

“Jinuel, stop it!” Saway nito sa akin.

Pero patuloy parin ako sa paghagod ng mahaba at matabang sandata ni Papa. Hanggang sa tuluyan nang tumigas na parang bakal.

“Ugh! Babyyyy… what are you doing? I’m y-your daaaadd… s-stop it.” Sabi nito.

Inangat ko ang ulo ko at kitang kita ko sa mukha ni Papa na nasasarapan ito sa ginagawa ko.

Kahit pa sinasaway niya ako, alam kong nagugustuhan niya rin ito.

Kaya nang tuluyan na itong nanigas, doon ko na unti unting pinasok ito sa bibig ko.

“F-FUCKKKK!” Malakas na hiyaw nito nang dumampi ang ulo ng burat niya sa aking bibig. “Shit, Jinuel! Don’t do it, p-pleaseee…”

Para bang wala akong naririnig.

Unti unti kong pinapasok ang burat ni Papa sa bibig ko hanggang sa maabot na nito ang lalim ng aking lalamunan.

Halos mabilaukan ako dahil sa taglay na taba at haba ng burat ni Papa.

Pero wala na akong pakialam pa. Naroon na at kailangan ko nalang na pag-igihan ang pagtsupa rito.

Dahan dahan ang pag-ulos ng aking ulo sa sandata ni Papa.

Napatingin ako sa mukha ni Papa. Seryoso itong nakatingin sa akin habang chinuchupa ko siya. Para bang no choice na ito kundi pagbigyan ang kanyang baklang anak na sabik sa burat.

Plok. Plok. Plok.

Hindi ko mapigilan ang kiligin habang tangan ng bibig ko ang kargada ni Papa. Manghang mangha ako sa angking laki at taba nito. Ngayon lang ako nakasubo ng maputing burat. Puros kayumanggi kasi madalas ang nasusubo ko.

“F-fuck, Jinuel! Your mouth is so soft. Ugh! I want you to stop what you’re doing to me, but my mind said no. Shit!” Daing ni Papa.

Sabi ko na nga ba’t wala na itong magagawa dahil alam kong nasasarapan na rin ito.

“Masarap ba, Papa ko? Masarap bang chumupa ang anak mo?” Malandi kong tanong rito. Napatingin akong muli sa mukha nito. Ngayon ay nakapikit na ito habang ang dalawang kamay ay nasa likod ng ulo.

“Y-yeah… you’re so good. I bet your Uncle taught you a lot of moves to make a man horny?” Dagdag nito.

Higit pa kay Tito Hermes, ilang lalaki na rin ang nakinabang ng bibig ko. Mas maraming burat, mas maraming experience.

Hindi na nakatiis pa si Papa. Ito na mismo ang nagmaniobra. Hawak nito ang ulo ko habang dahan dahang inuulos ang burat nito sa aking lalamunan.

Magkatitigan kami ni Papa habang kinakantot nito ang bunganga ko. Kitang kita ko sa mukha nito ang pinaghalong sarap at pagnanasa. Mukhang nahulog sa patibong ko si Papa.

“F-fuck! Your mouth is so damn soft. Shit! You are makin cum so fast, babyyyy… uuuuuggghh!”

Ilang sengundo pa’y bumilis ang pagbayo ni Papa. Halos umabot na sa lalamunan ko. Maduwal duwal ako. Ang laway ko ay nagtutuluan na sa sahig. Nakapikit si Papa habang binobrotsa ang bunganga ko. Hindi alintana na nahihirapan na ang anak nito.

“Shit! I’m cumming, babyyyy… aaaahhhhh! Drink your daddy’s milk, son. Aaaaaagggghhh!”

Maya maya’y isa isang pumulandit sa loob ng bibig ko ang mainit, maalat alat at manamis namis na tamod ni Papa. Wala akong inaksayang katas nito. Lahat ay nilunok ko. Maging ang mga natira sa burat nito ay akin ring sinimot.

Hindi ko na alam pa ang mga sumunod na nangyari dahil matapos ang mainit na tagpo sa amin ni Papa ay bigla akong nakatulog.

“Jinuel, anak. Wake up!” Rinig kong sabi ni Papa.

Unti unti kong binuksan ang mata ko. Kita ko si Papa na nasa harap ko habang pinagmamasdan ako.

“Anak, I think you’re dreaming.” Sabi ni Papa nang tuluyan kong maibuka ang mga mata ko.

Napakunot ang noo ko. “H-ha?”

Mahinang natawa si Papa. “May milk ka pa sa mouth mo.” Sabi ni at umalis na sa harap ko.

Mas lalong kumunot ang noo ko.

Hindi ba totoo ang mga nangyari sa pagitan namin ni Papa kagabi? Panaginip lang ba ang lahat?

Kinapa ko ang labi ko. May kung anong malagkit ang naroon. Tinikman ko ito.

Lasang tamod.

🔹⚫️🔹⚫️🔹⚫️🔹

It’s been a looooooong time. 😁

Alam kong inaabangan niyo ito, kaya heto na. Maikli lang ito, pero atleast merong update. HAHAHAHA. Enjoy. 😊

Follow me on twitter:

@jehnavz

Talklikeaboss 💋

CHAPTER TWELVE

First day ko rito sa bago kong eskwelahan. Medyo nahihirapan pa akong maka-adjust dahil lahat sila ay halos anak mayaman. Parang ako lamang ang naiiba sa mga kaklase ko.

Sa totoo lang ay kaya ko namang makipag-sabayan dahil may kaya rin naman si Papa. Pero hindi naman ako nasanay sa ganoong karangyaan. Kaya mas pinili ko nalang na maupo sa isang sulok.

“Hi.” Nakangiting bati sa akin ng isang matangkad at maputing estudyante na kagaya ko.

Ngumiti lang ako rito at nagpatuloy na sa pag-ubos ng baon ko. Tumabi ito sa kinauupan ko at kinausap ako kahit na hindi ko ito pinapansin.

“You’re the new student, right? I’m France. What’s your name?” Pang-uusisa pa nito.

“Jinuel.” Tipid kong sagot rito.

Gwapo itong si France. Pero sa tingin ko’y pareho ko rin itong bakla dahil sa pananalita nito.

“Nice to meet you, Jinuel.” Sabi niya pa. Ngumiti lang ulit ako rito.

“You’re gay, right?” Prangkang tanong nito. Medyo nagulat pa ako, pero kalauna’y tumango rin ako bilang sagot. Wala naman kasi akong dapat na itago pa sa kanya. Mahahalata rin naman niya. “Same here.” Natatawa niyang dagdag.

“Ang hirap, ’no? Feeling mo, you’re not belong to them because of your gender preference. Ganun ata talaga kapag bakla. Iniilagan.” Sabi pa niya.

Ngumingiti lang ako rito at hindi siya pinapansin sa mga sinasabi niya.

Sabi ng Papa ko’y makipag-kaibigan raw ako sa mga bago kong kaklase. Kaso, mahiyain akong tao kaya hindi ako nakikipag-usap sa kanila.

Baka kasi kapag lumapit ako sa kanila, bully-hin nila ako gaya ng mga napapanood ko sa tv.

“Huy, magsalita ka naman. Don’t worry. I’m not a bully. Gusto lang kitang maging kaibigan.” Pangungulit pa nito.

Tumigil ako sa pagkain at tumingin rito. “S-sorry, hindi lang kasi ako sanay na nakikipag-usap sa hindi ko pa gaanong kakilala.” Patotoo ko.

Ngumiti naman ito sa akin. “It’s okay. Ganun talaga kapag first day mo sa bago mong school. Mangangapa ka pa. But atleast, you’re trying.” Sabi naman nito. Ngumiti ako sa kanya pabalik.

“Anyways, wanna join with me after school? Coffee tayo dyan sa Starbucks.”

Kumunot ang noo ko. “S-starbucks?”

“Starbucks. ’Yung coffee shop.”

Mas lalong kumunot ang noo ko. “Ano ’yun?”

Mahina itong natawa. “You don’t know Starbucks?” Umiling ako. “Really? Hindi ka pa nakapunta roon?” Umiling ulit ako. “Gosh! Saang lugar ka ba nagmula?” Sabi pa nito na natatawa. “Anyways, sumama ka later para malaman mo kung ano ’yung sinasabi ko sa’yo. After class, ha?” Dagdag pa niya.

Hindi na ako nakasagot pa dahil mabilis itong umalis.

Hindi ko inaasahan iyon. Baka mamaya’y maghintay si Papa sa akin kung sakaling sasama ako rito kay France. Susunduin pa naman ako ni Papa.

Mabilis na natapos ang last subject namin. Inaayos ko ang gamit ko nang biglang sumulpot sa harapan ko si France.

"Ano, G?" Tanong nito.

Alangan akong ngumiti rito. "S-sorry. Susunduin kasi ako ng Papa ko."

Biglang lumungkot ang mukha nito. "Hay. Sayang naman. Well, sabay nalang tayong maglakad papuntang parking lot. Oks lang ba?" Tanong nito at tumango naman ako.

Sabay nga kaming naglakad ni France patungong parking lot ng school. Doon ay naabutan ko si Papa na nakatayo sa harap ng sasakyan nito at nakangiting kumakaway sa direksyon namin ni France.

"OMG! Is that your dad, Jinuel?" Manghang tanong nito nang makita si Papa.

"Oo. Bakit?"

"He's so damn hot. Grabe! Ang sarap niya." Sagot nito sabay hagikgik.

"Hi guys. Looks like my baby has a new friend." Bati sa amin ni Papa. "I'm Jinuel's dad. And you are?" Nakangiting nilahad ni Papa ang kamay niya kay France.

Napatingin ako kay France. Ang kaninang maputing mukha nito ay napalitan na ngayon ng pamumula. Inipit muna nito ang buhok sa kanyang tenga bago kinamayan si Papa.

"I'm yours- I mean, France. I'm France." Kinikilig na pakilala ni France kay Papa. Natawa naman si Papa sa reaksyon ng bago kong kaibigan. Maski rin ako ay natatawa sa kakaibang kilos nito.

"Nice meeting you, France. It's good to know that my son has a new friend here." Sabi ni Papa.

"Actually, Tito. I invited Jinuel for a coffee. Kaso, hindi ka raw ata papayag." Sabi naman ni France.

Tumingin sa akin si Papa. "Why not? Kung gusto naman ng anak ko. Right, Jinuel?"

Alangan akong ngumiti kay Papa at tumango. "Okay lang po ba, Papa?"

Ngumiti sa akin si Papa. "Of course. You have a new friend, so you have to enjoy your company. I'll fetch you later." Pagpayag ni Papa.

Napatili naman si France dahilan para mapatingin kami ni Papa sa kanya. "Thank youuuu, Tito. Bukod sa gwapo ka na, sobrang bait mo pa. No worries, I'll take care of Jinuel."

Ngumiti si Papa sa kanya. "Sure. No problem. Basta, mag-enjoy kayo." Sabi pa ni Papa. Muli itong sumakay sa sasakyan. Kumaway pa si Papa sa amin bago ito umalis.

"Grabe, Jinuel. You have a one hot sexy dzaddy. Shet! Parang nag-wet ang keps ko dun ah. At marunong din siyang magtagalog." Kinikilig na sabi ni France nang makaalis si Papa.

Natawa naman ako sa reaksyon nito. "US Navy kasi si Papa noon."

"Really? Kaya pala ang hot niya. Shocks! Pangarap kong magkaroon ng afam na jowa. But let me clear, hindi para yumaman. Dahil daks sila at iyon ang bet ko." Dagdag pa nito. Natawa na lang ako sa mga sinasabi niya at hindi na sumagot rito.

Sino nga ba naman ang hindi maa-attract sa Papa ko? Kung ako nga na anak niya ay pinag-iisipan siya ng kahalayan, ang ibang tao pa kaya?

At hanggang ngayon ay hindi ko makalimutan ang tagpong nangyari kagabi na sa paningin ko ay hindi naman talaga isang panaginip.

Kung panaginip man iyon, bakit may tamod sa gilid ng labi ko?

"Let's go na." Aya sa akin ni France. Sumunod naman ako sa paglalakad nito.

Hindi kalayuan ang sinasabi nitong Starbucks. Nasa likod lang ito ng school namin at walking distance lang.

Pinili ni France na maupo malapit sa glass window.

"What do you want, Jinuel? Don't worry. My treat." Tanong nito sa akin.

Alangan akong ngumiti kay France. Dahil hindi ko naman alam kung anong oorderin ko. First time kong makapasok sa ganito kagandang establisyemento kaya wala akong ideya kung anong klaseng pagkain ang oorderin ko. Parang lahat kasi ay masarap.

Pinagmasdan ko ang paligid. Nakita ko ang customer na may mga hawak na iba't ibang uri ng kape. May iba na may hawak na parang chocolate shake at may tinapay na kinakain.

"Iyon na lang." Turo ko sa isang kalapit naming upuan. May hawak itong parang chocolate shake at ensaymada.

"Iyon ba? I think, that's cinammon roll and mocha frappe. Sige, I'll order it for you." Sabi nito at nagtungo na sa counter.

Ilang minuto lang ay bumalik na si France dala ang mga inorder nito. Binigay niya sa akin ang isang chocolate shake at ensaymada.

Una kong tinikman ang chocolate shake.

"Masarap ba?" Tanong nito. Nakangiti akong tumango rito. "Actually, I like mocha frappe before. Ngayon, itong ice americano with 3 shots na ang gusto ko kasi mas nakakabuhay 'to ng dugo." Paliwanag ni France. Tumango tango nalang ako kahit wala naman akong naintindihan sa mga sinabi niya.

Sunod ko namang tinikman ang ensaymada. Hindi ito gaya ng lasa ng ensaymada na nabibili ko sa bakery sa Barangay Santolan, pero mas masarap ito.

"Ang sarap naman ng ensaymada na 'to, France." Sabi ko habang patuloy sa pagkagat.

Mahinang natawa si France. "What's ensaymada? That's cinammon roll, Jinuel."

"Ah, basta. Kung ano mang tawag dito, masarap siya. Pwede bang ipag-takeout natin nito si Papa? Ako nalang ang magbabayad. May pera naman ako rito."

"No. Ako na. Pa-thank you ko na rin sa Papa mo dahil pumayag siyang samahan mo ako rito." Pagpupumilit ni France. Hindi na ako tumanggi pa. Sayang din naman kasi at libre.

Ilang minuto ang nakalipas. Ubos ko na ang pagkain ko, pero si France ay hindi pa nauubos ang kanya. Ni wala pa nga sa kalahati ang naiinom nito sa kanyang inumin.

Maraming nakwento sa akin si France tungkol sa buhay niya. Totoo nga ang hinala ko na anak mayaman ito. May ari lang naman sila ng school na pinapasukan ko.

Hindi niya pinapaalam sa lahat ng mga tao ang tungkol sa pagiging heredero nito ng school nila dahil ayaw niyang layuan siya ng mga kaibigan niya.

"E, ikaw? Anong kwento mo? Mag-share ka naman." Tanong nito sa akin.

Hindi agad ako nakasagot kay France. Tila tinitimbang ko pa ang sarili ko kung dapat ko bang ipaalam ang totoong estado ng buhay ko.

Baka kasi kapag sinabi ko sa kanyang galing ako sa hirap, siya naman ang lumayo sa akin.

"A-ako?" Tumango naman ito. "Sa susunod nalang siguro." Sagot ko rito.

Napabuntong hininga si France. "Ang daya mo naman. Marami pa tayong oras, oh. Tsaka, susunduin ka naman ng Dad mo e. Sige na, mag-kwento ka na. I wanna know your story. We're friends, right?" Pagpupumilit pa nito.

Ako naman ang napabuntong hininga.

Sa totoo lang ay wala naman akong pakialam kung lumayo man siya sa akin dahil lang sa mahirap ako. Unang una, siya naman ang lumapit sa akin para kaibiganin ako.

Pero kasi, siya ang una kong naging kaibigan sa eskwelahan. Sayang naman kung dahil lang sa istorya ng buhay ko ay mawawalan ako ng kaisa isang kaibigan.

Pero mas pinili ko paring sabihin kay France ang totoo. Hindi naman kasi maganda na ilihim ko sa kanya ang totoo kong pinanggalingan. Dahil iyon naman talaga ang totoo.

"Really?" Malungkot na sabi nito.

Natawa ako sa reaksyon nito na parang naluluha na. "Bakit parang malungkot ka?"

"Wala lang. Ang inspiring kasi ng buhay mo. Pwedeng pang-mmk. I didn't expect na pwede palang mangyari sa totoong buhay ang mga ganyang klaseng istorya." Sagot nito.

"Ano ka ba? Okay lang kung lalayuan mo na ako dahil sa estado ng buhay ko. 'Wag kang mag-alala, tatanggapin ko kung hindi mo na ako kakausapin."

Kumunot ang noo ni France. "Ha? What are you saying? Bakit naman kita lalayuan? Regardless of who you are, it doesn't mean na dapat kitang layuan. Remember, I'm the one who approach you." Dagdag pa nito. Napangiti ako sa sinabing iyon ni France.

Sa totoo lang, si France lang ang matuturing kong kaibigan kahit ngayon palang kami nagkakilala. Sa dati ko kasing school, wala ako ni isang kaibigan. Dahil na rin sa tumigil ako ng pag-aaral noon kaya hindi na ako nagkaroon pa ng mga kaibigan. Kahit kalaro ay wala rin.

Siguro'y dahil nasanay na rin ako na ibang laro ang gusto ko kaya mas pinili kong huwag nalang na makipag-kaibigan.

Ilang minuto lang ang lumipas nang dumating si Papa para sunduin na ako.

"Hi, Tito." Bati ni France kay Papa nang makalapit ito sa amin.

Nginitian naman siya ni Papa. Hi, France. Sorry to interrupt. It's getting late na rin." Sabi ni Papa.

"No problem po, Tito. Masaya po akong nakilala si Jinuel. Marami kaming napagkwentuhan." Sagot naman ni France.

"That's good to know. Oh, paano? Next time, ikaw naman ang bumisita sa bahay namin." Paanyaya ni Papa kay France.

Bigla namang nanlaki ang mata ni France na parang hindi makapaniwala. "Really, Tito?"

Tumango si Papa sa kanya. "Yes. Kapag weekends siguro."

"Sure, Tito. I'll bring some foods po. Nga pala, tinakeout po kita ng cinammon roll. Pa-thank you ko po for letting Jinuel to accompany me." Dagdag pa ni France.

Nakangiti namang tinanggap ni Papa ang paperbag mula kay France. "You don't have to do it, but thank you."

"Sige, France. Salamat sa libre. Kitakits bukas sa school." Paalam ko rito.

"Oo ba. Tabi na tayo bukas ng upuan." Sabi pa nito.

Kasabay na naming lumabas si France ng Starbucks. Naroon na rin ang sundo niya at naghihintay sa kanya. Kumaway muna kami sa isa't isa bilang paalam.

"How's your day, anak? Happy naman ba ang first day of school mo?" Tanong ni Papa habang nagmamaneho.

"Masaya naman po. Medyo hindi pa lang ako nakaka-adjust. Pero sa tingin ko'y madali na lang iyon dahil may kaibigan na ako sa school." Sagot ko rito.

Hinaplos naman nito ang ulo ko. "That's good to know." Ngumiti ako kay Papa. "By the way, sumama ka muna sa akin, ha?"

"Saan po?"

"I have a client meeting. Mabilis lang naman. Is that okay?" Sabi ni Papa. Nakangiti akong tumango rito bilang pag sang-ayon.

Ilang minuto ang makalipas nang makarating kami sa lugar na pagdadausan ng meeting ni Papa.

Pumasok kami sa loob ng isang mamahaling restaurant. Hindi ko na naman naiwasang mamangha.

Akala ko'y Starbucks na ang pinaka-magandang lugar na napasok ko. Pero may mas maganda pa palang lugar kaysa roon.

"Jinuel, you stay here ah? Promise, I'll make it quick." Sabi ni Papa. Pinaupo niya ako sa isang bakanteng table.

Ngumiti lang ako rito. "Sige po Papa, take your time."

Nagtungo na si Papa sa kabilang table na malapit lang rin sa akin at nakipag-kamay sa mga kliyente nito.

Ako naman ay binaling ang sarili sa pagtingin ng mga tao sa paligid. Ilang minuto rin akong nasa ganoong sitwasyon nang makaramdam ako ng pagkaihi.

Hindi na ako nagpaalam pa kay Papa dahil busy rin ito sa pakikipag-usap.

Nagtanong na lang ako sa waiter kung saan ang kanilang restroom. Nang naturo sa akin ng waiter ang direksyon sa restroom, agad akong nagtungo roon.

Bubuksan ko na sana ang pinto nang kusa itong bumukas sa loob.

Nabungaran ko si Sarge Edward na nakasuot pa ng uniporme nito.

Kunot noo akong napangiti nang makita ko siya. "S-sarge?"

Ngumiti ito sa akin. "Jinuel? Anong ginagawa mo rito? Ikaw lang ba ang nandito?"

"Hindi po. Kasama ko ang Papa ko. May kausap lang po siyang mga kliyente."

Tumango tango naman ito. "Ganun ba?"

Ako naman ang nagtanong sa kanya. "Ikaw po? Bakit po kayo nandito?"

Muli itong ngumiti. "Ah, kasama ko 'yung nililigawan ko." Sagot nito.

Napatango tango ako. Ilang segundo rin akong hindi nakapagsalita hanggang sa muling nagtanong si Sarge Edward.

"Iihi ka ba?" Tanong nito. Napatango naman ako. "Halika rito, samahan na kita."

Nilakihan nito ang bukas ng pinto. Nang makapasok ako sa loob ng banyo, agad na sinara ni Sarge ang pinto at nilock ito.

Pumasok ako sa pinaka dulong cubicle para doon umihi.

Nang matapos akong umihi, palabas na sana ako nang pigilan ako ni Sarge. Nakangiti itong pumasok sa loob ng cubicle at nilock ito.

Napakunot ang noo ko. "B-bakit po?"

Naupo ito sa bowl at tumitig sa akin. "Hindi ba may pangako ako sa'yo?"

Muli kong inalala ang huling sinabi nito sa akin nang magkita kaming muli sa bahay ni Tita Rosa.

Tumango naman ako. "Gusto mo bang dito natin gawin iyon?" Nakangiting pagpapatuloy nito.

"P-pero, Sarge... baka may makakita sa atin." Pag-aalinlangan ko.

Baka maghintay rin sa akin ang Papa ko at hanapin ako nito.

"Huwag kang mag-alala, nilock ko ang pinto sa labas kaya walang makakapasok rito." Sagot nito.

Medyo kinakabahan na ako. Mahirap pa namang hindian si Sarge Edward dahil sa lahat ng lalaki sa Barangay Santolan, mas may pagnanasa ako sa kanya.

Kinuha nito ang kamay ko at pinahawak sa namumukol nitong harapan.

Hindi ko napigilan ang sarili kong pisil pisilin ito. Medyo may katigasan na ang burat nito sa loob ng kanyang suot na blue slacks.

Napatingin ako kay Sarge habang pinipisil pisil ko ang kargada nito.

Nakangiti ito sa akin. Tila ba naeengganyo sa ginagawa ko sa kanyang burat.

Hangaang sa kusa na itong bumigay at siya na mismo ang naghubad ng suot nitong slacks.

Tanging ang itim na boxer shorts nalang ang natitirang saplot nito sa ibaba.

Muli nitong kinuha ang kanang kamay ko at pinasok sa loob ng kanyang boxer shorts.

Damang dama ko ngayon sa kamay ko ang gabakal nitong kargada. Kumikislot kislot pa ito na animo'y spring.

"Lumuhod ka." Utos nito na agad ko namang sinunod.

Binaba nito ang kanyang shorts at tumambad sa akin ang burat nito.

Hindi ko naiwasang mamangha sa taglay nitong haba at taba. Kulay pink ang burat ni Sarge Edward na napapaligiran ng maninipis na bulbol.

Para bang dumagundong ang puso ko. Bigla akong naexcite na pagserbisyuhan ito.

Mabilis kong hinawakan ang burat nito. Para bang nawala na ako sa ulirat.

Jinakol jakol ko ito habang ang mga mata ko ay naka-focus lang sa kanyang burat.

"Shit! Sarap mong jumakol, Jinuel."

Napatingin ako kay Sarge. Pinagmamasdan lang rin nito ang ginagawa kong pagjajakol sa kanya.

Hanggang sa hindi na ako nakapagtimpi at dinilaan ko ang ulo ng burat nito.

Tila nanigas ang katawan ni Sarge dahil sa ginawa kong iyon.

"Tanginaaaa! Ang s-sarap..." bulong nito.

Kaya naman muli kong dinila-dilaan ito maging ang katawan ng kanyang sandata.

Hindi malaman ni Sarge Edward kung saan ipapaling ang ulo. Para bang gusto nitong humiyaw pero nagpipigil lang.

Mas lalo kong pinag-igihan ang pagseserbisyo sa kanya.

Pinuno ko ng laway ang burat nito at sinubo ko ang kalahati. Dahan dahan ko itong chinuchupa. Habang ang mga kamay ko naman ay ginagala ko sa dibdib nito. Pinasok ko ang kamay ko sa loob ng uniporme nito at nilapi-lapirot ang kanyang utong.

"F-fuck! Sige, chupain mo lang si Daddy. Para sa'yo 'yang burat ko." Malibog na pagkakasabi nito.

Nang masanay na ang bibig ko sa burat nito, doon ko na ito sinubo ng buo. Mabulun-bulunan pa ako, pero hindi ko iyong ininda.

Mas lalo pang binaon ni Sarge ang burat niya sa bunganga ko. Halos manlaki na ang mata ko at ang mga laway ko'y nagtutuluan.

"Shit! Ang init at ang sikip ng bibig mo."

Dahan dahan niyang tinataas baba ang ulo ko sa kanyang sandata. Ang mga kamay ko'y hindi tumitigil sa paglapirot sa kanyang utong na siyang nagbibigay lalo ng libog rito.

Tumayo si Sarge Edward nang hindi binubunot ang burat nito sa aking bunganga. Doon ay mabilis nitong inuulos ang burat niya sa aking bunganga.

Napahawak ako sa puwet nito. Tila ba wala nang pakialam si Sarge. Rinig mo na rin ang may kalakasan na nitong pag-ungol.

"Aaaaaahhhh... tangina, ang sarap mong sumubo, baby. Shit!"

Natigil sa pagbrotsa ng bibig ko si Sarge nang may maulinigan kaming pagkatok sa labas ng banyo.

Sinenyasan ako nitong huwag gumawa ng ingay. Maingat nitong binuksan ang pinto ng cubicle upang sumilip.

Nagpatuloy ang pagkatok sa pinto ng banyo.

"Jinuel, are you there?" Rinig ko ang boses ni Papa. Agad akong naalarma.

"S-sarge, si Papa 'yon." Sabi ko rito nang may pag-aalala.

"Sssshhh... 'wag kang maingay." Sabi nito. Sinuot na nito ang kanyang boxer shorts at pantalon. "Mauna ka ng lumabas. Dito na muna ako. Sabihin mo sa Papa mo nag-number 2 ka lang kaya natagalan." Dagdag pa nito. Tumango naman ako.

Palabas na sana ako nang pigilan ni Sarge Edward ang kamay ko. Napalingon ako rito. Dinampian ako nito ng halik sa labi ko. "Gagawin natin 'to ulit." Nakangiting dagdag nito. Ngumiti ako pabalik rito at tinanguan siya.

Lumabas na ako sa dulong cubicle. Si Sarge naman ay kumaway pa sa akin bago muling sinara ang pinto ng cubicle.

Huminga akong malalim bago binuksan ang pinto ng banyo.

"P-papa." Tawag ko rito. Napabuntong hininga naman si Papa.

"There you go. Akala ko'y nawala ka na. Ano bang ginawa mo diyan?" Nag-aalalang tanong nito.

"N-nag number 2 po." Nahihiya kong sabi rito. Hindi ko maiwasang mapalingon sa dulong cubicle kung saan naroon si Sarge Edward.

"Okay, let's go. My meeting is done." Sabi pa nito.

Bago ako sumunod kay Papa, muli kong sinulyapan ang dulong cubicle.

Hindi parin lumalabas si Sarge Edward. Kaya naman sumunod na ako kay Papa.

Sa paglalakad ko'y may nakasalubong akong babae na parang may hinahanap. Hanggang sa tumigil ito sa panlalaking banyo.

Kumatok ito roon at binanggit ang pangalan ni Sarge.

"Jinuel, let's go." Tawag muli sa akin ni Papa kaya sumunod ako rito.

Nanghihinayang ako dahil nabitin ko si Sarge Edward. Gusto ko pa sanang makasama ito ng matagal kaya nga lang ay hinahanap na ako ni Papa.

Hindi pa naman siguro ito ang huli naming pagkikita. Nagsabi naman siya pwede pa itong maulit. At kapag nangyari iyon, sisiguraduhin kong masasatisfied siya.

🔹⚫️🔹⚫️🔹⚫️🔹

# CHAPTER THIRTEEN

"Are you okay, anak?" Tanong sa akin ni Papa nang makaalis kami sa restaurant na pinanggalingan namin.

"Opo." Pagsisinungaling ko rito.

"Are you sure?" Paniniguro nito. Tumango ako sa kanya.

Sa totoo lang, nanghihinayang ako na hindi ko man lang natapos ang ginagawa namin ni Sarge Edward.

Iyon pa man din ang first time ko na matikman siya, pero nabitin pa.

Siguro'y matatagalan na naman bago pa kami magkita nito. Busy siya sa trabaho at ako naman ay sa pag-aaral ko. At saka madalang na rin akong makakadalaw sa Barangay Santolan.

Kung pwede nga lang na doon nalang ako ulit tumira, pero hindi naman papayag ang Papa ko. Syempre'y pagkakataon niya na ito para bumawi sa akin.

"Anak, I have some plans on the weekend. Aasikasuhin ko ang negosyo ko dito sa Pinas. Kaya I'll leave you muna to your Tita Rosa. Would that be okay?" Sunod na sabi ni Papa.

Dahan dahan akong napalingon rito at napangiti ng malaki.

Para bang narinig nito ang iniisip ko kanina.

Hindi ko mapigilan ang maexcite nang sabihin iyon ni Papa.

"O-opo, ayos lang po." Agad na sagot ko. Ngumiti naman si Papa habang hinimas himas ang ulo ko.

"That's good to hear." Sabi pa niya.

Ngayon palang ay hindi na ako mapakali. Paniguradong magkikita kaming muli ni Sarge Edward. Matatapos na rin namin ang naudlot naming pagpapakasarap.

Ilang oras ang nakalipas nang makarating na kami ni Papa sa condo. Gaya ng nakagawian, bumili lang kami ng pagkain sa labas at tahimik namin itong pinagsaluhan.

Nang matapos ay ako na ang nagpresintang mag-ayos ng aming pinagkainan. Tapos ay si Papa naman ay naghanda na sa paglilinis ng katawan nito.

"Jinuel?" Napalingon ako rito nang tawagin niya ako.

Nakahubad ang pang-itaas na damit ni Papa at nakatapis naman ang ibaba nito ng tuwalyang puti.

Hindi ko naiwasan ang mapatingin sa namumukol nitong ari na nakatago sa ilalim ng kanyang tuwalya.

Ilang beses akong napalunok ng laway. Kahit pa alam kong tulog pa iyon, halata mong malaki ang nagtatagong sawa roon.

Muli ko na namang naisip ang inaakala kong panaginip ko kagabi.

Para bang totoong nangyari iyon. Hindi ko lang alam kung paanong nangyari at bakit nangyari iyon. Gumugulo parin iyon sa isipan ko.

"After I wash myself, you go next ha?" Sabi nito. Napatingin ako sa kanyang mukha. Nakangisi si Papa at tuluyan ng pumasok sa loob ng banyo.

Sinarado nito ang pinto ng banyo habang ako naman ay naiwang tulala.

Para bang hindi ako mapakali. Gusto kong pasukin sa banyo si Papa at susuhin ang burat nito.

Kung hindi ko lang iniisip na mag-ama kami ay baka nagawa ko na nga iyon.

Pero pinilit kong pigilan ang sarili ko. Kahit pa pakiramdam ko'y totoo ang mga pangyayari kagabi.

Ayokong isipin niya na nagte-take advantage ako sa kanya.

Alam ko rin naman ang limitasyon ko bilang anak niya kahit pa punong puno ng kalibugan ang katawan ko.

Kaya muli kong tinuon ang sarili ko sa paglilinis ng pinagkainan namin.

Pero habang ginagawa ko iyon, kumukunita parin sa isip ko ang mga eksenang aking 'napanaginipan'.

Kung paano kong sinubo ang burat nito at pinaglaruan gamit ang dila at bunganga ko.

Kung paano kong sinimot ang makrema nitong tamod at nilunok na parang batang sabik sa gatas.

Tila ba ang pagpipigil ko'y hindi ko na mapipigilan pa.

Ang mga paa ko ay parang may sariling buhay at kusang naglalakad patungo sa harap ng pintuan.

Ang mga kamay ko'y pataas na at kakatukin na ang pintuan nang bigla itong bumukas.

Pagbukas ng pintuan ng banyo ay iniluwa nito si Kuya Lexus na nakangiti sa akin.

Ganun parin ang suot nito nang huli kaming magkita at nang mapatay siya.

Hindi ko napigilan ang mapakunot noo.

Patay na si Kuya Lexus pero narito siya sa harapan ko at nakatayo na may malaking ngiti sa labi.

Gusto kong matakot pero mas nanaig ang pagka-miss ko rito.

"K-kuya?"

"Kumusta, Jinuel? Para ka namang nakakita ng multo?" Sabi nito na natatawa.

"P-patay ka na, 'di ba?" Nagtatakang tanong ko rito.

"Oo, pero bawal ka bang dalawin?" Sagot nito.

Lumabas siya sa banyo at nilagpasan ako. Pinagmasdan nito ang buong paligid ng condo namin ni Papa.

"Ayos! Mukhang masaya ka na rito sa Papa mo. Malayo ka na sa mga taga Barangay Santolan. Hindi ka na masasaktan pa ng Tito Hermes mo." Sabi nito sabay muling binalik ang tingin sa akin.

Pumantay sa akin si Kuya Lexus at hinawakan ako sa braso ko. "Namiss mo ba ang Kuya Lexus mo?"

Hindi ko malaman, pero napatango ako at biglang may luhang tumulo sa mga mata ko. Napayakap rin ako rito ng mahigpit.

"O-opo, Kuya. Sobrang miss na miss kita. Akala ko'y hindi na tayo magkikita pa." Naluluha kong sagot rito.

Kumalas sa pagkakayakap sa akin si Kuya Lexus at pinahid ang mga luha sa pisngi ko. "Tahan na. Alam ko na ang magpapasaya sa'yo." Sabi nito at bigla akong binuhat.

Binaba ako nito sa sofa at biglang hinubad ang suot na shorts.

Tumambad sa akin ang burat nito na hindi pa ganoon katigas.

Nilapit iyon sa akin ni Kuya Lexus at dinunggol dunggol sa mukha ko.

"Namiss mo ba 'yan? Miss mo na ba ang burat ko? Gusto mo bang gatasan ko 'yang bunganga mo?" Seryosong sabi nito.

Napakunot ang noo ko. Hindi ko alam kung anong nangyayari ngayon. Kanina lang ay iniisip ko si Papa na puntahan ito sa banyo, pero ngayo'y kasama ko na si Kuya Lexus dito.

Naguguluhan ako. Ang alam ko'y patay na siya. Saksi pa ako kung paano siyang binaril. Pinaglamayan pa namin ito.

Hindi ko alam kung anong nangyayari. Parang nangyari na rin ito noon. Noong pagsamantalahan ako ni Tito Hermes. Ang mukha ni Kuya Lexus ang nakikita ko.

Pero imbis na mabalot ako ng takot at pagtataka, para bang mas nananaig ang bugso ng laman ko.

Parang gusto kong ipagpatuloy ang naudlot naming ginagawa noon bago siya mamatay.

Kaya walang ano't ano pa'y hinuli ng kamay ko ang burat nito. Marahan ko itong jinajakol habang nakatitig sa kanya.

Nakatitig lang rin sa akin si Kuya Lexus. Tila ba'y inaalam nito ang mga susunod kong hakbang.

"Namiss kita, K-kuya..." bigkas ko habang walang tigil sa pagjakol ng burat nito.

Ngumiti ito sa akin. "Ako rin, Jinuel. Namiss ko 'yang ginagawa mo sa akin noon. Hindi pa naman huli ang lahat." Sabi rin nito.

Kaya naman ng mapatigas ko na ang kanyang burat ay sinubo ko ito.

"Aaaahhhh... ang sarap ng bibig mo." Daing nito na napapapikit pa nang dumampi ang bibig ko sa kanyang sandata.

Mabagal ang ginagawa kong pagchupa rito. Para bang ninanamnam ko ang bawat pag-ulos ng kanyang burat sa aking bunganga.

Gaya ng sabi nito, namiss niya ang ginagawa ko sa kanya noon. Kaya ibibigay ko rito ang nais nito.

Ilang saglit pa'y bumilis na ang pag-ulos ng bibig ko. Hawak na ni Kuya Lexus ang ulo ko at sumasabay sa pag-indayog ng bibig ko sa kanyang burat.

"Aaaaaahhhh... shit! Ang sarap mo talagang chumupaaaaa... aaaaaahhhh... sige lang. Sa'yo lang 'yang burat ko."

Walang tigil ang bunganga ko sa pagseserbisyo ng kanyang burat. Para bang tantyang tantya na ng bibig ko ang haba at laki nito kaya walang mintis ang pagbulusok nito hanggang sa aking lalamunan.

Ilang saglit pa'y si Kuya Lexus na ang trumabaho sa aking bunganga. Para nitong ginawang puke ang bibig ko dahil sa walang habas nitong pagkantot roon.

Hindi ko alintana ang hirap ng aking paghinga. Gusto ko ang ginagawa sa akin ni Kuya Lexus. Para bang dinadala ako sa ibang dimensyon ng pabarurot nito sa aking bibig.

Pinahiga ako nito sa sofa. Walang hugot hugot ng kanyang burat at muli nitong kinantot na parang puke ang aking bibig.

Mas marahas, mas mabilis.

Halos magtuluan na ang laway sa aking bibig. Naniningkit na rin ang aking mata at maluha luha na ako dahil sagad hanggang sa lalamunan ko kung iulos ni Kuya Lexus ang kanyang kahabaan.

"Shit! Tanginang bibig 'to, parang puki sa sikip at init. Aaaaaahhhhh..."

Ilang minuto ang lumipas nang biglang bumagal ang pagkantot sa bunganga ko ni Kuya Lexus hanggal sa tumigil ito. Pero ang burat nito'y nananatiling nakasalpak sa aking bibig.

Hingal na hingal itong nakatitig sa akin. Ako naman ay naghihintay sa mga susunod nitong gagawin.

Hanggang sa hinugot nito ang burat niya sa aking bibig. Naupo ito sa sofa at ako naman ay binuhat niya at pinaupo sa kanyang hita.

Nakasalabay ang dalawang kamay ko sa kanyang balikat. Magkalapit ang mga mukha namin. Amoy na amoy ko ang mabangong hininga nito. Hanggang sa unti unting naglalapit ang mga mukha namin. Naglapat ang aming mga labi. May sensasyon ang paghalik na ginagawa nito.

Tila ginagalugad ang loob ng aking bibig. Ang mga dila namin ay tila mga espada na naglalaban. Pareho kaming nagsasalitan ng mga laway.

Ang mga kamay ko'y hindi napigilan ang paggala sa kabuuan ng kanyang katawan.

Hinaplos haplos ko ang prominenteng dibdib nito. Ang isang kamay ko'y pinaglalaruan ang kanyang utong.

Hanggang sa pareho kaming tumigil at hingal na hingal na nakatitig sa isa't isa.

"Gusto kitang kantutin, Jinuel." Hiling nito.

Hindi na ako nabigla sa kagustuhan nito. Kaya naman tumayo ako at hinubad ang pang-ibabang saplot ko.

Muli akong naupo sa mga hita nito. Bago niya maipasok ang kanyang sandata sa aking lagusan, pinuno muna nito ng laway ang kanyang burat at ganun rin ang aking lagusan.

Dahan dahan ang ginagawa nitong pagpasok. Napapangiwi ako. Pero mas nananaig ang kagustuhan kong maramdaman sa kaibuturan ng pagkakababae ko ang pagkalalaki ni Kuya Lexus.

"K-kuyaaaaa..." Daing ko.

Kaunti nalang ay masasakop na ng lagusan ko ang kahabaan nito.

Hanggang sa ilang segundo lang ay matagumpay na napasok ni Kuya Lexus ang kanyang burat.

Mabagal muna ang ginagawang pagkantot nito sa akin. Tila ba sinasanay pa nito ang aking lagusan sa taglay na laki at taba ng kanyang burat.

Nakasampay ang kamay ko sa kanyang balikat habang magkatitigan kami.

"Masarap ba, babygirl? Namiss mo bang ginagawa ko sa'yo ito?" Tanong nito. Tumango naman ako.

Napapakagat labi ako. Ramdam na ramdam ko sa kaibuturan ng aking pagkakababae ang sensasyong dulot ng kanyang kahabaan.

Giniling giling ko ang aking bukana sa kanyang burat habang may laswa ang pagkakatitig ko rito.

"Puta! Miss na miss na kita, Jinuel." Sabi nito.

"A-ako rin po." May garalgal sa boses ko nang sabihin ko iyon. Hindi ko namalayan na may luha na pala sa aking pisngi.

Agad iyong pinunasan ni Kuya Lexus at dinampian ako ng maalab na halik sa aking labi.

"Huwag kang mag-alala, kahit hindi na tayo madalas magkita, lagi mong tatandaan na nandito lang ako palagi at nagmamasid sa'yo. Babantayan kita." Pangako nito.

Yumakap ako kay Kuya Lexus at doon na bumuhos ang mga luha sa aking mata.

Pero nagpatuloy parin kami sa aming ginagawa.

Ngayon ay mas bumilis ang pagkantot nito sa aking lagusan. Mas sagad na sagad ang kanyang burat.

Hindi ko maiwasang makurot ang likod nito dahil damang dama ko ang pinaghalong sakit, sarap at kakaibang sensasyon.

"Aaaaaahhhh... shit! Ang sarap talagang kantutin nitong butas mo. Parang puki sa sikip at init." Ani Kuya Lexus habang patuloy sa pagyugyog ng aking katawan.

"S-sige paaaaa... isagad mo paaaa..."

Mas lalo ngang sinagad ni Kuya Lexus ang burat nito sa akin. Para ba akong matatae na ewan.

Pero pinigilan ko kung ano man ang gustong lumabas sa aking butas. Nag-muscle control ako gaya na rin ng mga itinuro nito sa akin noong nabubuhay pa siya.

Nakatitig ako kay Kuya Lexus habang gumigiling ako sa ibabaw ng kanyang burat nang biglang,

"Jinuel, anak..."

Narinig ko ang boses ni Papa na tinatawag ako.

Unti unti kong minulat ang mga mata ko. Nasilaw ako sa liwanag ng araw na rumerehistro sa bintana kaya muli kong pinikit ang mga mata ko.

"Jinuel, wake up. You have to go to school. Baka malate ka." Sunod na sabi ni Papa.

Pinilit kong minulat ang mga mata ko. Pupungas pungas akong tumayo mula sa aking kinahihigaan.

Pinagmasdan ko ang paligid. Wala ako sa sala. Nakadamit na ako at wala si Kuya Lexus sa tabi ko.

Napakunot ang noo ko. Hindi ko malaman kung totoo ba ang mga nangyari o panaginip lang iyon.

Pinilit kong alalahanin ang mga ginawa namin ni Kuya Lexus. Malinaw na malinaw pa iyon sa aking utak.

Mula sa paglabas nito sa banyo hanggang sa pagpaparanas sa akin nito ng makamundong pagnanasa.

Kinurot kurot ko pa ang mukha ko upang tukuyin kung nananaginip ba ako. Pero hindi, totoong gising ako.

Napasabunot ako sa buhok ko at gulong gulo sa mga pangyayari.

"Jinuel, are you okay?" Napa-angat ako ng ulo at nakita ko si Papa na nakatayo sa may pintuan ng kwarto.

Tumango ako rito. "O-opo. Lalabas na po ako." Pagsisinungaling ko. Tumango naman ito at tumalikod na sa akin.

Bago ako lumabas ng kwarto ay tiningnan ko muna ang pang-ibaba ko. Medyo basa ang likod ng suot kong salawal.

Hinawakan ko ang basang ito at inamoy. Amoy tamod ito.

Mas lalo akong naguluhan sa mga nangyayari. Hindi ko tuloy alam kung totoo bang patay si Kuya Lexus o nandiyan lang siya sa paligid na nagbabantay gaya ng sabi nito sa akin.

“Ingat anak. I’ll see you later.” Nakangiting paalam sa akin ni Papa nang makababa ako sa sasakyan nito. Ngumiti muna ako rito bago ito tuluyang umalis.

Nang mawala na sa paningin ko ang sasakyan ni Papa, pumasok na ako sa loob ng school.

Pagpasok ko ay biglang may bumangga sa akin kaya napaupo ako.

Tiningnan ko kung sino ang nakabangga sa akin.

Isang matangkad, maputi at chinitong lalaki. Nakangiti ito sa akin habang inaalalayan ako sa pagtayo.

“I’m sorry. Hindi kita napansin. Nagmamadali na kasi ako.” Paumanhin nito habang yumuyuko pa.

“Okay lang. Nakaharang din naman kasi ako.” Sagot ko rito.

“No, I know it’s my fault. What’s your name by the way?” Pagpupumilit nito.

“Jinuel.” Pakilala ko.

Ngumiti ito sa akin at nilahad ang kamay. “I’m Enzo. Lorenzo Reyes. Fourth year student. Ikaw?”

Tinanggap ko naman ang kamay nito at nakipag-shakehands sa kanya kahit medyo nahihiya ako. “First year.” Tipid kong sagot.

Hindi ko malaman pero para bang may kakaiba akong nararamdaman kay Enzo. ’Yung pakiramdam na kahit kailan ay hindi ko pa naramdaman sa ibang lakaki, lalo na sa mga lalaking natikman ko.

Sobrang gwapo nito. Matangkad, maputi, chinito, maganda ang ngipin. Para bang napaka-perpekto nito.

“Hoy, Enzo! Tara na. Late na tayo.”

Pareho kaming napalingon ni Enzo sa kung sino man ang sumigaw. Tinaas ni Enzo ang kamay nito na parang sinasabi na teka lang at muling binalik ang tingin sa akin.

“Sige, dito na ’ko. See you later.” Nakangiting paalam nito sa akin at muling tumakbo kasabay ng lalaking sumigaw.

Naiwan naman akong parang gulat parin sa mga pangyayari.

Sa hindi malamang dahilan, bigla akong napangiti dahil sa maikling engkwentro naming dalawa ni Enzo.

Hindi ko sinasabing may gusto ako rito dahil sa gwapo ito. Pero iba ang dating sa akin ng pagiging maginoo nito.

🔷⚫️🔷⚫️🔷⚫️🔷

CHAPTER FOURTEEN

“Hey, Jinuel?”

Nakayuko akong naglalakad sa hallway ng school nang marinig ko ang pangalan ko.

Napatigil ako sa paglalakad at unti unting inangat ang ulo ko. Nabungaran ko si Enzo sa harapan ko. Awtomatiko akong napangiti.

“Uuwi ka na?” Sunod na tanong nito sa akin. Tumango naman ako bilang sagot. “Mamaya na. Samahan mo muna ako. Papakilala kita sa mga kaibigan ko.” Sabi pa nito.

“H-ha? E, hindi pa naman kita ganoon kakilala. Baka kasi magalit ang Papa ko kapag nalaman niyang sumasama ako sa mga hindi ko pa kilala.” Mabilis kong protesta.

Pero sa loob loob ko’y gusto ko rin naman talagang makilala ang mga kaibigan nito. Palagay ko’y kasing gwapo niya rin ang mga ito.

Sa totoo nga lang ay parang wala pa akong nakikitang pangit sa eskwelahan na ito. Bukod sa lahat sila’y mayayaman, mga makikinis pa’t mga gwapo’t magaganda. Parang ako lang ata ang naiiba sa kanila.

Ngumiti ito sa akin at inakbayan ako. “Kaya nga kita ipapakilala sa kanila para mas makilala mo sila ng lubos. Tsaka ’wag kang mag-alala, hindi naman kami masasamang tao. Gusto ka lang naming makilala kasi bago ka lang rito. Sa konti ng mga estudyante dito, alam na alam ko na ang mga mukha nila.” Sabi nito.

Napailing ako nang maramdaman ko ang braso nito sa balikat ko. Para bang may kung anong kuryente ang dumaloy sa katawan ko.

Amoy na amoy ko pa ang panlalaking pabango nito at ang hininga niyang parang lasang mentos.

Hindi ko tuloy mapigilan ang sarili kong ilapit pa ang mukha ko sa kanyang kilikili.

Sa tangkad nito’y kapantay ko na ang kanyang kilikili. Parang napakasarap amoy amuyin nito.

“Ano? Tara na. Hindi ka naman namin kakagatin e.” Pamimilit nito habang nakangiti.

Tumingin ako rito ng may pag-aalangan. Pero parang mas lalo tuloy akong naeengganyo na sumama rito. Iba ang hatak ng mga titig niya sa akin.

Para bang sinasabi ng mga mata niya na, “sumama ka na, hindi ka magsisisi kapag nakita mo ang mga burat namin.”

Para ba akong kinabahan na naexcite sa naiisip ko.

Kaya’t agad akong napa-oo sa kanya.

Lumaki lalo ang pagkakangiti nito. Tapos ay nagpatuloy kami sa paglalakad. Naka-akbay parin ito sa akin.

Hindi ko maiwasang mahiya dahil pinagtitinginan kami ng ibang estudyante. Pero si Enzo ay parang walang pakialam. Patuloy lang ito sa paglalakad at pasipol-sipol pa.

Halos lahat ng mga mata ay nakatuon sa aming dalawa. May iba pang nagbubulungan na animo’y mga marites.

Hanggang sa nakalagpas kami ng hallway at napunta sa Sunken Garden ng school.

Doon ay naabutan namin ang tatlong kalalakihan na nag-gigitara habang nagkakantahan pa.

Nang maramdaman nila ang presensya namin ni Enzo, tumigil ang mga ito at sinalubong kami ni Enzo ng ngiti.

Isa isa silang lumapit kay Enzo at nakipag-kamayan. Nang matapos silang magkamustahan, ako naman ang inestima ng mga ito.

“You must be Jinuel? ’Yung nakabangga ni Enzo sa gate kanina?” Tanong ng pamilyar na mukha sa akin. Siya ’yung kaninang tumawag kay Enzo. Tumango naman ako rito. “I’m Ryan. Nice meeting you.” Pakilala nito at inilahad ang kamay. Nakipag-kamay rin naman ako.

“Ako naman si Robert. Obet nalang.” Nakangiting pakilala ng pinakamatangkad sa kanila. Hindi ito kaputian, pero malakas ang dating niya at medyo batak ang katawan dahil namumutok ang triceps nito sa suot niyang uniform. Ngumiti ako rito at nakipagkilala rin sa kanya.

“Chase. Pinakapogi sa kanilang tatlo.” Pakilala naman nang isa na semi kalbo. Kapag ngumingiti ito ay lumalabas ang dimples niya. Parang si Aga Muhlach noong bagets pa siya.

“Nice meeting you po.” Sabi ko sa kanila habang yumuyuko pa.

“Grabe ka naman sa ‘po’. Hindi pa naman kami ganoon katanda. Seniors lang ang tawag sa amin pero hindi pa kami Senior Citizen.” Biro ni Ryan habang nagtatawanan naman sila.

Hindi ko na gets ang joke niya pero nakitawa na rin ako kahit napipilitan lang ako.

“Samahan mo muna kaming tumambay rito. Hindi ka pa naman siguro hahanapin ng Papa mo.” Sabi sa akin Enzo. Nakangiti itong nakatingin sa akin na para bang nagmamakaawa na samahan ko sila rito.

Gaya kanina, para na naman akong nahihipnotismo sa mga titig niyang iyon. Hindi ko malaman, pero bigla nalang akong napatango kaya mas lalong lumaki ang pagkakangiti nito.

“Yown! Huwag kang mag-alala, safe ka naman dito. Walang mangyayari sa’yong masama. Knight in shining armor mo kami. Simula ngayon, kami na ang mga kuya mo.” Dagdag pa nito. Ngumiti ako sa kanya.

Lihim akong kinilig sa kanyang sinabi. Naalala ko tuloy si Kuya Lexus sa kanya. Ganyang ganyan rin siya.

“Maupo ka muna.” Aya sa akin ni Chase. Pinag-urong pa ako nito ng upuan.

“Eto, kain ka.” Alok naman ni Obet at nilapag sa mesa ang paperbag ng Mcdo.

Napatingin naman ako kay Ryan na siyang may hawak ng gitara at sinimulan itong tipahin.

“Adik sa’yooooo…. awit sa akin… nilang sawa na sa aking mga kwentong… marathon…” nagsimulang umawit si Chase.

Napanganga ako nang marinig ko ang boses nitong kumanta. Hindi lang pala siya ang pinakagwapo sa kanila. Talented rin siya.

“Tungkol sa’yoooo… at sa ligayang… iyong hatid, sa aking buhay, tuloy ang bida sa isipan ko’y ikawwwwww…” Si Enzo ang sumunod na kumanta. Nasa tono naman ang boses nito, pero hindi kagaya ng kay Chase.

Nakatingin pa ito sa akin habang kumakanta. Hindi ko tuloy naiwasang kiligin. Pakiramdam ko tuloy ay para nila akong nililigawan.

“Sa umaga’t sa gabi’t sa bawat minutong lumilipas…. hinahanap hanap kita… hinahanap hanap kitaaaa… sa isip at panaginip, bawat pagpihit ng tadhana… hinahanap hanap kitaaaa… aaaahhh… aaaahhh…” Sabay sabay nilang pagkanta.

Nakangiti lang ako habang kumakanta silang apat. Animo’y isa akong Prinsesa sa aking kaharian na hinaharana ng mga nagkikisigang mga kalalakihan.

Hindi ko naiwasang kiligin. Pakiramdam ko’y parang namumula ang pisngi ko. Kaya naman napayuko nalang ako upang hindi nila mapansin ang kilig sa aking mukha.

“Pwede na ba kaming pang-boy band?” Tanong ni Obet habang ngumunguya ng fries. Ngumiti lang ako rito.

“Ikaw, gusto mo bang kumanta? Baka may paborito kang kanta? Gigitarahin ko.” Tanong sa akin ni Ryan.

“A-ay, nako! Hindi ako mahilig sa ganyan. Wala akong hilig sa pagkanta.” Agad kong pagtanggi.

“E, baka naman kasi gusto ni Jinuel ay may mic siya?” Tudyo ni Chase.

“Ano bang klaseng mic ang gusto mo, Jinuel?” Hirit pa ni Enzo na may kakaibang tingin sa akin.

“Ah, e… w-wala talaga akong hilig sa pagkanta.” Muli kong sagot. “S-sige, uwi na ako.” Paalam ko sa kanila. Patayo na sana ako nang pigilan ako ni Enzo.

Napatingin ako rito. “Joke lang. Hindi ka naman namin pipilitin kung ayaw mo talaga.” Sabi nito kaya muli akong napaupo.

“Magkwentuhan nalang tayo. Kwentuhan mo naman kami tungkol sa buhay mo, Jinuel?” Sabi naman ni Chase.

“H-ha? Ano namang ikekwento ko?”

“Ikaw? Kahit anong tungkol sa’yo. Kung saan ka nakatira, kung kailan mo nalaman na ganyan ka?” Si Obet ang nagsalita.

“Anong ibig mong sabihin?”

“Ibig niyang sabihin, kung bakit ka naging bakla?” Pagtatama ni Enzo.

Napatingin ako sa kanilang apat. Sila rin ay nakatingin sa akin habang nag-aabang sa isasagot ko.

Pero tila walang salitang gustong lumabas sa bibig ko.

Iba ang nararamdaman ko ngayon. Parang mas lalong umiinit ang katawan ko dahil sa kanila.

Hindi ko maiwasang hubaran sila sa isipan ko habang salitan kong chinuchupa ang mga naglalakihan nilang burat.

Sa Barangay Santolan ay napapalibutan rin ako ng mga kalalakihan. Hindi ko akalain na pati rin pala rito sa eskwelahang pinapasukan ko’y mapapalibutan parin ako ng mga lalaki.

“May experience ka na ba sa pagsubo ng burat?” Biglang tanong ni Obet kaya napatingin ako rito.

“Ha?”

“Jinuel, kaya ka namin inaya rito ay para maging kaibigan ka. Kaya huwag kang mahiyang magkwento sa amin. Huwag kang mag-alala, hindi naman namin ipagkakalat ang tungkol sa’yo.” Dagdag pa ni Enzo.

Matagal akong hindi nakasagot. Iniisip ko kung dapat ko bang sagutin ang mga tanong nila.

Wala naman sigurong masama kung sabihin ko sa kanila ang mga karanasan ko sa mga lalaki. Tsaka, sila naman ang nag-imbita sa akin rito para kaibiganin ako. At gusto ko rin naman silang maging kaibigan. Hindi lang bilang kaibigan, gusto ko ring pagserbisyuhan ang kanilang burat. Mukhang mapapalaban ako sa mga ito kung nagkataong pinagsabay-sabay ko sila.

“M-marami na.” Sagot ko. Hindi nakasagot ang apat na lalaki. Mas lalong umusog ang mga ito papalapit sa akin. Para bang mas nacurious sila.

“Ibig sabihin, sa edad mong ’yan ay marami ka nang naging experience sa pagsubo ng burat?” Hindi makapaniwalang tanong ni Chase. Tumango naman ako rito.

“Really? Sa liit ng bibig mong ’yan?” Hindi rin makapaniwalang tanong ni Enzo.

Tumango ako rito habang nakangiti. Para bang naging proud ako sa sarili ko dahil napamangha ko sila sa angkin kong talent.

“Wow! Paranas mo naman sa amin ’yan.” Dagdag naman ni Chase. Napalingon kaming apat sa kanya.

“Bro, ’wag namang ganyan. Kuya tayo ni Jinuel kaya dapat respetuhin natin siya.” Saway ni Enzo kay Chase.

“Sorry, bro. I can’t believe lang kasi na sa edad niyang ’yan ay marami na siyang nachupa. Gusto ko lang maka-experience ng chupa ng isang bakla. I mean, don’t get me wrong. Marami kasing nagsasabi na magaling at masarap daw chumupa ng burat ang mga bakla.” Paliwanag naman ni Chase.

“I agree with you, bro.” Pagsang-ayon naman ni Obet. “I tried it with France. At ang masasabi ko lang, ang galing ng baklang ’yon. Hustler na hustler sa pagsubo. Sinisipsip niya talaga ang burat ko. Kaya nga hanggang ngayon ay hindi ako maka-getover sa kanya. Talent niya na siguro ’yon. Kaso nga lang, red flag siya.” Dagdag pa nito.

“Kilala niyo si France? At anong ibig sabihin ng red flag?” Tanong ko sa kanila.

“Oo naman. Kilalang kilala. Siya lang ang nag-iisang bakla rito not until you came. Ang pamilya niya ang may-ari ng school na ’to. At kung ako sa’yo, ’wag mong kakaibiganin ’yon. Red flag siya dahil kung anong meron ka ay aagawin niya sa’yo.” Sagot ni Ryan.

Hindi ko lubos maisip na ganun pala ang ugali ni France. Samantalang maganda naman ang pakikitungo nito sa akin una kaming magkakilala. Siya pa nga ang unang nakipagkilala sa akin.

Pero sabagay, kakakilala ko lang rin naman sa kanya at hindi ko pa gaanong alam kung anong ugaling meron siya. Ganoon ata talaga kapag anak mayaman ka.

“But anyways, we’re glad that we meet you. Dalasan mo ang pagpunta rito sa tambayan namin.” Dagdag ni Enzo at ngumiti sa akin.

“Thank you rin.” Sagot ko at nginitian sila.

“So paano, next time ulit. Hatid na kita sa parking lot. Baka hinihintay ka na ng Papa mo.” Sabi ni Enzo. Tumayo na ako at sinukbit ang bag ko sa likod.

“Bye, Jinuel. Ingat.” Sabay sabay na sabi nang tatlo. Kumaway ako sa kanila bilang pamamaalam.

Naglalakad na kami palabas ng Sunken Garden ni Enzo nang bigla itong magsalita.

“Pwede bang mamaya ka na umuwi?” Sabi sa akin ni Enzo nang makalagpas kami ng garden.

“Bakit naman?”

Hindi ito nakatingin sa akin. Nakayuko lang ito habang naglalakad kami. “Wala lang. Gusto lang kitang makasama ng matagal at makilala pa.” Sagot niya.

Mahina akong natawa. “Yun lang?”

Lumingon ito sa akin. “Bakit, meron pa ba dapat na ibang dahilan?”

“Ewan ko.” Sagot ko.

Hinihintay kong sabihin niya na gusto niyang chupain ko siya upang may dahilan ako para sumama sa kanya.

Matagal na sumagot si Enzo hanggang sa sinabi nito ang hinihintay kong sagot sa kanya.

“Uhm, pwede mo bang ipa-experience sa akin kung paano ka chumupa?” Medyo nahihiya nitong dagdag.

Sabay kaming napalingon sa isa’t isa. Halata sa mukha ni Enzo ang pamumula ng pisngi.

Ngumiti ako rito. “Pwede naman.”

Umuwang ng kaunti ang bibig ni Enzo at saglit na hindi nakapagsalita.

“Saglit lang.” Sabi ko rito. Nilabas ko ang phone ko at tinawagan si Papa. Lumayo ako ng kaunti kay Enzo para kausapin si Papa at sabihin na kunwari ay may project kaming tatapusin ng mga kaklase ko.

Ilang minuto ang nakalipas ay bumalik ako kay Enzo. Ngumiti ako rito. “Tara. Saan ba tayo?”

Ngumiti ito pabalik sa akin. “Doon tayo sa condo namin.”

Agad naman akong sumang-ayon at lumabas na kaming dalawa ng school.

Hindi ko malaman ang nararamdaman ko ngayon. Kinakabahan ako na naeexcite.

Ngayon ko lang nakilala si Enzo. Pero para bang sabik na akong matikman ito gaya ng mga kalalakihan sa Barangay Santolan.

Gusto kong iparanas sa kanya kung paano ako sumerbisyo ng burat. Gusto kong gatasan ito at simutin hanggang sa huling patak ng kanyang gatas.

Hindi na ako makapaghintay.

🔷⚫️🔷⚫️🔷⚫️🔷

CHAPTER FIFTEEN

“Bahay niyo ba ’to?” Tanong ko kay Enzo nang makarating kami sa condo nila.

“No. Gift sa akin ’to ng Mom ko noong nakaraang birthday ko.” Sagot niya.

Binaba nito ang bag niya sa sofa at naupo. Ako naman ay nakatayo lang habang pinagmamasdan ang paligid ng kanyang condo.

Mas maganda pa ito sa condo ni Papa. Mas malaki at maraming gamit.

“Tatayo ka nalang ba riyan?” Tanong nito sa akin kaya napalingon ako rito.

“H-ha?”

“Umupo ka. Feel at home. ’Wag kang mahiya, tayong dalawa lang naman dito.” Sabi nito sa akin. Naupo naman ako sa tabi nito. Umusog ng kaunti sa akin si Enzo. Medyo naiilang ako pero hindi ko magawang makalayo sa kanya. Para bang dumikit na ang pwet ko sa sofa.

Hinimas himas nito ang binti ko. Napakagat labi ako dahil nagsimula ng tumaas ang init sa katawan ko nang dumampi ang kamay nito sa aking binti.

“E-enzo,”

“Paligayahin mo ako, Jinuel.” Bulong nito sa tainga ko. Dahan dahan akong lumingon kay Enzo.

Magkalapit ang mga mukha namin. Amoy na amoy ko ang mabango nitong hininga. Kitang kita ko rin sa mga mata nito na siya’y nag-iinit na rin.

Hanggang sa tuluyan ng naglapat ang aming mga labi.

Dahan dahan ang ginagawa naming paghahalikan. Hinawakan ni Enzo ang ulo ko. Ang dila nito ay pinasok niya sa loob ng aking bibig. Nag-eespadahan ang aming mga dila.

Ang mga kamay ko naman ay kusang gumalaw at tinanggal sa pagkakabutones ang unipormeng suot nito.

Tumigil kami sa paghahalikan ni Enzo. Tumitig ito sa akin at nginitian ako.

“Alam mo ba, ikaw palang ang baklang nahalikan ko. Puro sa babae lang kasi ako nakikipaghalikan at nakikipag-sex. Wala pa akong experience sa bakla hindi kagaya ni Obet.” Sabi nito.

Ngumiti rin ako rito. “Ang swerte ko pala kung ganoon?”

“Siguro.” Sagot nito at pareho kaming nagtawanan. “Hubarin mo na rin itong sando ko.” Tinaas ni Enzo ang braso nito. Kitang kita ko ang malago nitong buhok sa kilikili. Hindi ko naiwasang amuy-amoyin iyon. Nakakaadik ang pinaghalong pawis at deodorant sa kilikili ni Enzo.

“Hindi ba amoy putok?” Biro nito. Umiling ako at nagpatuloy sa pagsinghot ng kanyang kilikili. “Lagi mo ng maaamoy ’yan kung papayag kang maging boyfriend ako.” Dagdag nito.

Napatigil ako sa pagsinghot ng amoy sa kilikili niya at napatingin sa kanya ng may pagtataka.

“Anong ibig mong sabihin?”

Hinawakan nito ang mukha ko. “Gusto ko lang na maexperience na magkaroon ng jowang bading. Pwede ba?” Sagot nito.

Hindi ako sumagot rito. Nag-iwas rin ako ng tingin sa kanya.

Kapag naging boyfriend ko siya, may posibilidad na hindi ko na matikman ang mga kaibigan niya. Ayoko rin na matali. Gusto ko ay lahat ng lalaking nakapaligid sa akin ay naseserbisyuhan ko.

At saka, napakabilis naman. Nagkabanggaan lang kami kanina sa may gate, tapos ngayon ay inaaya niya na akong maging boyfriend siya?

“Bakit? Dahil ba gusto mo ring tikman ang mga kaibigan ko?” Dagdag nito.

“Hindi naman. Parang mabilis lang kasi. Kanina lang tayo nagkakilala, tapos ngayon ay gusto mo na akong maging jowa?” Hindi ko sinagot ang tanong nito. Alam kong may iba pang dahilan bukod sa gusto niya lang na maka-experience ng jowang bakla.

Mahina itong natawa sa sinabi ko. “Oo nga. Pero, noong una kitang nakita, akala ko kasi talaga babae ka. ’Yung kanina sa gate, sinadya ko iyon. Gusto ko lang malaman kung babae ka ba talaga. Pero noong malaman ko, hindi ka na nawala sa isip ko. Ewan ko. May kung ano sa’yo na para nahihipnotismo ako.” Sagot nito. Lihim akong napangiti sa sinabi niya.

Kunsabagay, marami rin namang napagkakamalan akong babae dahil sa kutis ko. Ang akala pa nga ng iba’y tomboy ako.

“Hindi ko naman kasalanan na magkaroon ako ng tatay na kano. At saka, namana ko rin kasi sa Mama ko ang mukha ko kaya madalas talaga akong pagkamalan na babae ng kahit sino.” Huminto ako sa pagsasalita at bumuntong hininga. “Sana nga’y naging babae nalang ako. Para naman maranasan ko kung anong feeling na maging isang babae.” Pagpapatuloy ko.

Muling nilapit ni Enzo ang mukha ko sa kanya. “Ipaparanas ko sa’yo ang pagiging isang babae kung papayag kang maging boyfriend ako.” Sabi nito habang nakangiti sa akin.

Ngumiti rin ako rito. “Kung gusto mo akong maging girlfriend, dapat ay ligawan mo muna ako.”

Natawa si Enzo sa sinabi ko. “Oo naman. Liligawan kita. Basta sasagutin mo lang ako kaagad. Ayoko kasi ng naghihintay ng matagal. At saka, pwede bang chupain mo muna ako bago kita ligawan?”

Ako naman ang natawa sa huling sinabi nito. Kaya nama’y hinubad ko na ang suot nitong sando. Sunod nama’y tinanggal ko ang sinturon ng suot nitong slacks. Unti unti kong binaba ang slacks nito hanggang sa ang boxers brief nalang nito ang natitirang saplot niya.

Lumuhod ako sa harapan ni Enzo habang nakatitig sa kanya. Nilagay naman nito ang dalawang kamay niya sa likod ng kanyang ulo.

Mas lalo akong naulol sa ayos ni Enzo. Hindi rin mapagkakailang may tinatago itong kakisigan. May iilang abs ito sa kanyang tiyan. Matambok rin ang kanyang dibdib. Namumutok rin ang muscles nito sa braso, hindi nga lang kagaya kay Obet.

At sa palagay ko’y malaki rin ang tinatagong ahas nito. Hindi pa ito tuluyang gising, pero alam kong malaki ito dahil umbok na umbok ito sa suot niyang boxers brief.

“Ikaw na ang bahalang trumabaho diyan, babygirl.” Sabi nito.

Sinimulan kong himas himasin ang burat nito habang nakatitig ako kay Enzo. Ang isang kamay ko naman ay nilalaro laro ang kanyang utong. Napapapikit si Enzo, halatang tinatamaan na sa ginagawa ko sa kanya.

Kaya naman nang unti unti ng nanigas ang sandata nito, hinubad ko na ang kanyang huling saplot.

Hindi ko naiwasang mapanganga sa aking nakita. Hindi nga ako nagkamali. Malaki rin ang tinatago nitong kargada.

Tama lang ang laki ng burat nito. Hindi maliit, hindi rin ganoong kalaki. Pero mataba ang burat nito. Manipis ang bulbol nito at pinkish naman ang ulo. Napakagwapo ng burat nito. Perpekto ang pagkakatuli sa kanya.

Agad ko itong dinakma at marahang jinakol. Nakatitig parin ako kay Enzo. Tahimik lang itong nagmamasid sa akin.

“Kailan ka ba huling nachupa?” Tanong ko rito habang patuloy sa pagpapaligaya sa kanya.

“2 months na ata ang nakakalipas. Kami pa ng ex ko noon.” Sagot naman nito.

“Kung papayag ba akong maging jowa mo, araw araw mo ba akong pupunlaan ng gatas mo?” Tanong ko rito sa tonong may kaunting landi.

Napangisi si Enzo. “Kahit araw araw at gabi gabi pa.”

Lihim akong kinilig roon. Kaya naman sinimulan kong dilaan ang ulo ng kanyang burat.

“Fuck!”

Dinila-dilaan ko ang ulo nito na parang lollipop. Habang ang katawan naman ng burat niya ay jinajakol jakol ko.

“S-shit! Bakit ganyan ka? Pagdila palang ang ginagawa mo pero nagdedeliryo na ako.” Nanginginig ang boses nito nang sabihin iyon ni Enzo.

“Masarap ba? Naniniwala ka na ba kay Obet na masarap chumupa ang mga bakla?” May landing tanong ko rito.

Nakapikit ito habang tumatango tango. “O-oo. Kaya isubo mo na. Please…”

Kaya naman sinunod ko ang hiling nito. Walang ano’t ano ay sinubo ko ng buo ang burat ni Enzo.

“FUCK!” Malakas na sigaw nito.

Mas lalong diniin ni Enzo ang ulo ko sa kanyang burat at walang habas itong kinantot.

“Shit! Tangina, Jinuel. Napaka-init ng bibig mo. Ngayon ko lang naranasan ang ma-deepthroat. Saraaaaap…”

Halos magtuluan na ang laway ko dahil sa ginagawa nitong pagkantot sa aking bunganga. Halatang ngayon lang nakaranas ng ganitong klaseng pagchupa si Enzo. Kaya nang mapagod ito sa pagbayo, ako naman ang nagmaniobra.

Dalawang kamay kong hinawakan ang burat nito habang jinajakol at chinuchupa ito.

Halos panawan na ng ulirat si Enzo. Panay ang hiyaw sa kawalan dahil sa sarap ng natatamasa mula sa pagsubo ko ng kanyang kargada. Mas nagbigay pa iyon ng tinding sarap sa kanya habang nilalaro ko ang dalawang utong nito.

“Fuck! Please, baby… don’t stop! Aaaaahhhh… you’re such a pro…” paulit ulit nitong sinasabi.

Pinuno ko ng laway ang burat ni Enzo. Para na itong spring na labas masok sa aking bibig. Nalalasahan ko na rin ang paunang katas mula sa kanyang burat. Tanda na ito’y sarap na sarap nga.

Walang tigil ang pagchupa at pagjajakol sa burat nito.

Pinagmasdan ko si Enzo. Tila ito isang Adonis na aking pinagsisilbihan. Napakagwapo nito. Hindi ko akalain na sa pagbabanggaan namin kanina ay mauuwi kami sa ganitong tagpo.

Nang mangawit ang panga ko sa pagchupa sa kanya ay saglit akong tumigil. Hingal na hingal ako habang pinupunasan ang gilid ng bibig ko na napuno ng laway ko at paunang katas niya.

Ganoon rin si Enzo. Animo’y sumali ng marathon dahil sa paghahabol sa kanyang hininga.

Napangiti ito. “Sobrang husay mong sumubo ng burat, Jinuel. Hindi ko akalain na sa liit ng bunganga mong ’yan at inosenteng mukha, may tinatago ka rin palang libog.” Sabi nito sa akin.

Binuhat ako ni Enzo at kinandong sa kanyang binti. Pinulupot ko naman ang kamay ko sa kanyang leeg.

Magkatitigan kami ni Enzo habang isa isa nitong tinatanggal sa pagkakabutones ang aking uniporme.

“A-anong gagawin mo?” Tanong ko rito sa painosenteng boses.

Bumulong ito sa akin. “Kantutin kita.”

Mabilis akong napayakap sa kanya na para bang takot na bata dahil sa sinabi nito. Pero ang totoo, iyon naman talaga ang gusto ko ring mangyari- ang maramdaman ang burat nito sa kaibuturan ng aking pagkababae.

“E-enzo… baka masaktan ako. B-baka hindi ko kayanin ang burat mo?”

“Huwag kang mag-alala, dadahan dahanin ko lang ang pagbayo sa’yo. Hindi naman ako hard fucker. I’ll be gentle to you, my babygirl.” Paniniguro niya.

Iniharap nito ang mukha ko sa kanya at hinalikan ako sa labi.

“S-sure ka?” Paniniguro ko rito. Nakangiti naman itong tumango.

Nang matagumpay na natanggal ni Enzo ang mga saplot ko, pinagmasdan muna nito ang aking kabuuan.

Para bang nahiya ako sa ginawa nitong pagtitig sa katawan ko. Kaya napayakap ako sa aking sarili.

“Grabe. Sobrang kinis mo. Mas makinis ka pa sa mga naging girlfriends ko. Ang sexy mo rin. Malaman pa ang dibdib. Kung mahaba lang ang buhok mo, aakalain ko talaga na babae ka.” Namamanghang sabi nito habang pinagmamasdan ang katawan ko.

“Huwag ka namang tumitig ng ganyan sa akin. Nahihiya tuloy ako.” Sabi ko. Tinakpan ko ang maliit kong burat dahil unti unti na itong nabubuhay.

Pero si Enzo ay tinanggal ito sa pagkakatakip sa aking kamay. Hinawakan niya pa ito kaya mas lalo itong nanigas.

“E-enzo, huwag.” Saway ko rito.

Pero parang wala itong naririnig at nasisiyahan pa sa ginagawa niyang paglaro rito.

“Ang cute naman ng burat mo. Ang liit. Parang hinliliit ko lang. Walang wala sa burat ko.” Sabi nito habang natatawa pa.

“Nakakainis ka naman!” Tumalikod ako rito na animo’y nagtatampo.

Binitawan naman ni Enzo ang maliit kong burat at nilapit ang mukha ko sa kanya.

“Sorry na. Ang cute lang kasi. ’Wag ka nang magtampo.” Panunuyo nito.

Hinalik-halikan ni Enzo ang leeg ko, hanggang makarating ito sa aking balikat. Ramdam ko ang kiliti sa aking katawan dahil sa ginagawang paghalik sa akin ni Enzo.

“E-enzo, nakikiliti ako.” Saway ko rito.

“Iyan ang gusto ko, ’yung nakikiliti. Mas lalo akong nalilibugan sa’yo, Jinuel. Pwede bang ako lang ang kakantot sa’yo?”

Hindi ako sumagot doon. Ayokong magbigay ng assurance kay Enzo dahil alam ko namang hindi mangyayari iyon. Kapag nagpunta ulit ako ng Barangay Santolan, paniguradong may mag-aaya na naman sa aking lalaki roon para paligayahin ko.

Nagpatuloy lang sa ginagawa niya si Enzo. Habang ako naman ay abala sa pagjajakol sa kanyang kargada.

Ilang saglit lang ay inihiga ako nito sa sofa. Nilapatan niya ng unan ang likod ko. Dumura ito at kinalat ang kanyang laway sa aking bukana.

Nakatitig lang ako kay Enzo habang abala ito sa pag-eksamin ng aking hiyas.

“Shit! Ang pinkish ng butas mo. Ang sarap dilaan.” Sabi nito habang binubuka buka pa.

At ganoon nga ang ginawa niya. Tumuwad si Enzo para dilaan ang aking butas.

Napailing ako nang maramdaman ko ang paglapat ng kanyang dila sa aking bukana. Hindi ko alam kung saan ipapaling ang aking ulo dahil sa tindi ng kiliting nararamdaman ko.

“E-enzoooo… a-ano ba ’yang g-ginagawa mo? Aaaahhhh… t-tama na! Hindi ko na k-kaya ang kiliti…” Saway ko rito. Pero parang wala itong naririnig.

Nagpatuloy lang ito sa pagdila ng aking butas. Hanggang sa ang dulo ng dila nito ay pinasok niya na. Mas lalo iyong nagbigay ng karagdagang kiliti sa akin.

Hindi ko na malaman ang gagawin. Halos makalmot ko na ang gwapong mukha ni Enzo dahil sa hindi ko malamang nararamdaman.

“Aaaaahhhh… aaaaaaahhhh… a-ang sarap mong dumila, E-enzooo… ’wag mong t-tigilan…”

Mas lalo kong diniin ang ulo nito sa aking butas. Parang doon palang ay lalabasan na ako sa kanya.

Napakahusay nitong dumila. Akala ko rin ay inosente pagdating sa sex ang mokong na ito. Parang mas magaling pa siya sa lahat ng mga lalaking naikama ako.

“Parang pepe ng babae ang butas mo, Jinuel. Ilan na ba ang nakapasok dito?” Tanong nito nang manawa siya sa kakadila sa aking butas.

Napakagat labi ako dahil hindi parin ako maka-get over sa husay nito sa pagdila. “Iilan pa lang. Hindi naman kasi ako masyadong nagpapakantot.” Sagot ko rito.

“Gusto mo bang paluwagin ko ’to?” Nakangisi nitong tanong sa akin habang kinikiskis ang ulo ng kanyang burat sa butas ko.

“Huwag. Baka hindi na ako makalakad niyan kapag sobrang luwang na ng pwet ko.” Sagot ko rito at natawa naman ito.

“Joke lang. Syempre, rerespetuhin pa rin kita kung ayaw mong magpakantot sa’kin. Basta lagi mo lang ako chuchupain.” Sabi pa nito.

Muling dumura si Enzo. Kinalat nito ang laway niya aking butas at maging sa kanyang burat.

Nagsimula na itong itutok ang kargada niya sa aking hiyas. Kiniskiskiskis niya muna ito. Hanggang sa unti unti na nitong pinapasok ang ulo ng kanyang burat.

Napakagat labi ako at napahawak ng mahigpit sa kanyang braso.

“E-enzo, dahan dahan lang.” Pagmamakaawa ko rito.

“Oo, dahan dahan lang. Relax ka lang diyan.”

Seryoso si Enzo na mapasok ang burat niya sa aking butas. Ako naman ay nakatitig lang rito.

Matagumpay nitong napasok ang ulo ng kanyang burat. Hindi pa gaanong masakit ang nararamdaman ko.

Tumingin ito sa akin. “Ready ka na?” Tanong nito. Tumango nalang ako dahil wala naman akong choice.

Ngumisi ito sa akin sabay kabig ng malakas. Napahiyaw ako dahil sa sakit ng pagpasok na burat niya sa aking butas.

Hindi ko naiwasang mapaluha. Para akong nanlata dahil sa ginawa nito.

“Hahahahaha. Masakit ba, babygirl ko? Sorry na. Pinalibog mo kasi si Daddy e.” Panunuyo nito. Yumakap ito sa akin at hinalikan ako sa labi.

Patuloy parin ako sa paghikbi habang siya’y dahan dahan na ang ginagawang pagbayo sa akin.

“E-enzooo…” Tawag ko sa pangalan nito habang nangingilid parin ang luha. Nakapulupot ang kamay ko sa kanyang leeg habang magkatitigan kami.

“Yes, baby ko? Masakit parin ba? Mamaya wala na ’yan. Mapapalitan na ’yan ng sarap.” Pangungumbinsi nito.

Ganun nga ang nangyari sa mga nakalipas na minuto. Gumaan na ang pakiramdam ko. Ang kaninang kirot ay nawala na rin. Unti unti na itong napapalitan ng sarap.

“Aaaaahhhh… ang sikip ng puke mo, baby. Sinasakal mo ang burat ko. Shit! Ang sarap mong kantutin araw araw.” Malibog na sabi nito habang ang kaninang mabagal na pagbayo nito ay bumibilis na.

Humiga si Enzo sa sofa habang ako naman ang bumabarena sa burat nito. Nakahawak pa ito sa aking bewang habang pinagmamasdan akong ginigilingan ang kanyang kargada.

“Fuck! Para kang porn star. Shit! Sige lang, babygirl. Ganyan nga. Igiling mo pa. Palibugin mo lalo si Daddy. Aaaaaahhh…”

Sinunod ko naman ang gusto nito. Lalo kong hinusayan ang pagtaas baba sa kanyang pagkalalaki.

“Masarap ba, Daddy Enzo? Gusto mo ba akong kantutin palagi? Ganito ba? Aaaaahhhh… aaaaahhhh…”

Mas binilisan ko ang pagbayo. Para bang nakakamot ng burat ni Enzo ang kung ano mang makati sa aking butas.

Hindi ko na malaman kung saan ipapaling ang tingin. Sarap na sarap ako sa aming ginagawa.

Ilang saglit lang ay pinatuwad ako ni Enzo. Siya naman ulit ang trumabaho sa akin. Nakahawak ako sa sandalan ng sofa habang si Enzo naman ay nakahawak sa bewang ko habang bumabayo.

“Tanginaaaa! Ang sikip talaga ng pwet mo, Jinuel. Shit! Ang sarap mong kantutin. Fuck! Aaaaahhh… bubuntisin kita ngayon, babygirl!” Malibog na sabi nito habang hinahampas hampas pa ang pisngi ng aking pwet.

“E-enzoooo… bilisan mo pa! Aaaahhhh… ang sarap ng burat mo! Palunok mo sa akin ang tamod mo!”

“Sure! Lunukin mo lahat ng tamod ko, baby. Para sa’yo lang ’to.”

Mas bumilis ang pagbayo ni Enzo. Nakasabunot pa ito sa buhok ko habang walang tigil sa pagbayo sa akin.

Ilang minuto pa’y muli na naman kaming nagbago ng posisyon. Buhat buhat ako nito habang patuloy ito sa pagkantot sa akin.

“Masarap ba babe? Gusto mo ba ganito ang gawin ko sa’yo araw araw?” Wala sa hulog nitong tanong.

Oo lang ako ng oo sa mga sinasabi nito. Sarap na sarap ako sa ginagawa sa akin ni Enzo. Tila ba gusto ko nalang na magpa-alipin sa kanya.

“Masarap ba, ha? Ano, sagot?! Tangina! Ang sarap mong kantutin araw araw. Aaaaahhhh…”

“Aaaahhhh… aaaaahhhh… H-huwag mong titigilan, d-daddy ko…”

Mas lalong dinidiin ni Enzo ang burat niya sa aking butas. Ramdam na ramdam ko ang pinaghalong sakit at sarap.

Patuloy ito sa pagkantot sa akin habang naghahalikan kami.

Ibinaba ako nito sa sofa nang hindi hinuhugot ang kanyang burat. Kinantot ako nito habang nakataas ang dalawang paa.

Pawis na pawis na si Enzo. Talagang bigay todo ito sa ginagawa niya.

“Malapit na akong labasan, baby. Kainin mo ang tamod ni Daddy, ah?”

Ilang pagbayo pa ng hugutin ni Enzo ang kanyang burat sa aking lagusan. Tinapat niya ito sa aking bunganga habang ako naman ay nakanganga at naghihintay sa kanyang makremang gatas.

Isa isang pumulandit mula sa kanyang burat ang makatas nitong tamod. Ang iba’y sumentro sa aking bibig at ang iba naman ay kumalat sa aking mukha.

Wala akong pinalagpas na tamod nito. Sinimot ko mula sa kahuli-hulihang patak.

Hingal na hingal na napaupo si Enzo sa tabi ko. Yumakap ito sa aking habang hinahalikan ako sa aking leeg.

“That was so amazing, baby! Hindi na ako makapaghintay sa round 2 natin.” Nakangiting sabi nito.

Kunot noo akong napatingin rito. “Anong round 2? Hindi pwede. Gabi na, oh.” Sabi ko rito at tinuro sa kanya ang madilim ng paligid sa labas ng bintana.

“Oh, shoot! Kailangan na kitang ihatid. Bukas nalang siguro.” Agad na sabi nito.

Tinulungan ako nitong ayusin ang aking sarili. Siya ang nagpunas ng mga tamod niyang tumalsik sa aking mukha. Maging ang uniporme ko ay siya rin ang nagsuot sa akin. Ganoon din naman ako sa kanya.

Nang matapos kami ay agad kaming dumiretso sa parking lot.

“May sasakyan ka?” Tanong ko rito nang huminto kami sa isang puting kotse na nakaparada.

Ngumiti ito sa akin. “Yes. After you.” Sagot nito habang pinagbuksan pa ako ng pinto ng kotse.

Ilang saglit lang ay mabilis na pinaibis ni Enzo ang sasakyan. Ilang minuto lang rin ang nakalipas ay nasa condo na kami ni Papa. Hindi naman ito kalayuan sa condo ni Enzo at sa eskwelahan namin.

“Paano, bukas ulit? ’Wag kang maingay d’un sa tatlo na may nangyari sa atin, ha?” Sabi nito at paalala pa sa akin.

“Bakit? Nate-threat ka ba na baka ipagpalit kita sa kanila?” Pang-aasar ko rito.

“Sus! Bakit naman ako mate-threat? E, halata nga sa mukha mo kanina na gustong gusto mo ’yung pagkantot ko sa’yo.” Sagot naman nito.

Natawa nalang ako sa sinabi nito at hindi na siya sinagot pa.

Humalik ako sa labi nito bago bumaba ng sasakyan niya. Hindi ko na siya pinababa pa dahil baka makita ito ni Papa. Hinintay ko munang makaalis si Enzo bago ako pumasok ng building.

Pagsakay ko ng elevator, bigla akong kinabahan. Hindi ko alam kung anong dahilan ng kaba kong iyon.

Kanina noong magkausap kami ni Papa sa cellphone, hindi naman ito galit. Bagkus, okay nga lang rito na huwag muna akong umuwi at sinabi pang tama lang raw na sumama ako sa mga kaklase ko dahil para raw magkaroon ako ng maraming kaibigan.

Pero ngayon ay hindi ko malaman ang dahilan kung bakit ako kinakabahan. Wala namang text sa akin si Papa kung hinahanap niya ba ako.

Nang makarating ako sa palapag ng condo ni Papa, huminga ako ng malalim at pinilit na winaglit sa isip ko ang iniisip kong dahilan ng aking matinding kaba.

Dahan dahan akong naglakad. At nang makarating ako sa pinto, muli akong huminga ng malalim.

Kinuha ko ang susi sa bag ko at maingat na binuksan ang pinto.

Tahimik sa loob. Pero may mga mahihinang kaluskos akong naririnig.

Maingat kong sinara ang pinto. Dahan dahan akong naglakad papuntang sala. Hanggang sa ang mga mahihinang kaluskos ay unti unting lumalakas.

“Aaaahhh… fuck! You’re so fucking good, daddy! Please cum inside my mouth. I wanna taste your fucking cum!” Rinigi kong sabi ng kung sino man sa loob ng aming kwarto ni Papa.

Hindi nakasara ang pinto ng kwarto. Nakaawang ito ng kaunti kaya rinig na rinig mo ang ingay mula sa loob nito.

Maingat kong binuksan ang pinto.

Nakita ko si France na nakaupo sa burat ni Papa habang gumigiling dito.

“F-france?”

🔷⚫️🔷⚫️🔷⚫️🔷

CHAPTER SIXTEEN

Lorenzo “Enzo” Reyes

“Kakayanin, pagkakasyahin, kering keri, hindi iiyak, hindi masasaktan, hindi itutulak, hindi aatras, yes na yes for you. Dudugo pero hindi susuko!” - Jinuel 2023

“Okay ka lang ba? Kanina ka pa tahimik, ah.” Tanong sa akin ni Enzo. Pero hindi ko ito sinagot. Nanatili lang akong nakatingin sa kawalan.

Hanggang ngayon kasi ay hindi parin mawaglit sa isip ko ang mga nakita ko kagabi.

Kung paanong pinapaligaya ni France ang burat ng Papa ko.

Hindi ko akalain na kaya niyang gawin sa akin iyon. At ang masakit pa, sa Papa ko pa.

Alam kong may crush siya kay Papa, pero hindi ko akalain na magagawa niya ’yon. Alam kong kaya niyang magpa-ikot ng tao gamit ang pera na meron siya. Pero bakit ang Papa ko pa?

At saka, paano sila nagkita? Paanong nangyari ang lahat?

“Huy?” Kinalabit ako ni Enzo na siyang nagpabalik sa akin sa realidad.

“H-ha?”

“Kanina ka pa tulala riyan. Parang may malalim kang iniisip. May problema ka ba?” Muling tanong nito.

Huminga ako ng malalim at winaglit sa isip ko ang mga tagpong nakita ko kagabi. “A-ah, wala! Ayos lang ako.” Kunwaring dahilan ko rito.

Matagal na tumitig sa akin si Enzo. Para bang binabasa nito ang kung anong nasa isip ko. Kaya agad akong nag-iwas rito ng tingin.

“Sure ka bang ayos ka lang? Baka naman nagdadalawang isip ka ng maging boyfriend ako?” Sunod na tanong nito.

Lumingon ako sa kanya at nginitian ito. “Para kang sira.” Sagot ko nalang rito.

Lumapit sa akin si Enzo at niyakap ako. “Ako nalang, ha? Kaya ko namang panindigan kung ano man ang mga gusto mo, e.” Sabi nito.

Magkasama kami ngayon ni Enzo dito sa School Gymnasium. Dito kami tumambay ngayon dahil gusto niya raw akong masolo.

Ayaw niya raw na makipagkita pa ako sa tatlo niyang tropa dahil baka raw magbago pa ang isip ko sa kanya. Pinakilala niya pa ako d’un sa tatlo kung hindi rin pala siya papayag na makipag-kaibigan sa kanila.

Hindi parin naman ako sure sa nararamdaman ko kay Enzo. Medyo naguguluhan pa ako. Lalo na ngayon na may karibal na ako sa Papa ko.

Hindi ako papayag na basta nalang agawin ni France ang Papa ko sa akin.

Flashback

“F-france?” Mahina kong sabi.

Napatakip ako ng bibig nang makita ko ang ginagawa ni France kay Papa. Nakaupo ito sa burat nito at mahusay na ginigilingan si Papa.

Mabuti na lamang at madilim sa loob ng kwarto. Isinara ko ng kaunti ang pinto. Pinagmasdan ko kung paano niya paligayahin si Papa.

“Oh my! You’re such a pro, France. Fuck! Your pussy is so tight! Aaaaahhhh…” bigkas ni Papa habang patuloy sa pag giling si France.

Hindi ko malaman kung ano ’tong nararamdaman ko ngayon habang nakikita si Papa na masayang pinapaligaya ni France.

Naiinggit ako at nagseselos. Gusto kong palitan ang pwesto ni France. Ako dapat ang nariyan at hindi siya.

“Aaaahhh… daddyyyy! Ang sarap ng titi mo. Napakalakiiii… gusto kong kainin ang tamod mo!” Malibog na sabi ni France.

Tumayo si France at niluhuran nito ang matabang burat ni Papa. Agad niya itong sinubo.

Halos panawan ng ulirat si Papa nang isubo ni France ng buo ang kanyang burat.

“Fuck!” Bulalas ni Papa at mas lalong diniin ang ulo ni France sa kargada nito.

“Plok. Plok. Plok. Plok.”

Parang bola ng basketball ang ulo ni France dahil walang tigil si Papa sa kaka-driball nito.

Mukhang naeengganyo ito sa kanilang ginagawa.

Napasalampak nalang ako sa sahig habang pinagmamasdan si Papa at France.

Gusto ko tuloy tumakbo palabas ng bahay at habulin si Enzo.

Kaya naman lumabas nalang muli ako ng condo at nagtungo sa lobby para doon magpalipas ng oras.

End of Flashback

“Alam mo, may alam akong makapagpapawala ng lungkot mo.” Tumingin ako kay Enzo na kunot ang noo. “Chupain mo nalang ako.” Dagdag nito na abot tenga ang pagkakangiti.

“Sira! Bakit naman kita chuchupain dito? Mamaya’y may makakita pa sa’tin dito e.” Agad kong protesta.

“Walang makakakita dito sa’tin. Matagal nang abandonado ’tong gymnasium na ’to kaya kahit magpagulong gulong tayo dito, walang makakaalam.” Paniniguro nito.

Hindi ako nagsalita. Nanatili lang akong nakatingin sa kawalan. Hindi ko alam kung anong gagawin ko. Hindi naman ako galit kay France. Medyo naiinis lang ako dahil nag-take advantage siya sa Papa ko habang wala ako.

Hindi siya pumasok sa school ngayon. N’ung bumalik ako sa condo kagabi, wala na doon si France. Si Papa naman ay nasa kusina habang nag-aayos ng pagkainan namin.

Kung ano anong mga tinatanong nito. Hindi ko siya masagot ng maayos dahil okupado ng utak ko ang tagpong nakita ko sa pagitan nilang dalawa.

Kung pwede nga lang na bulyawan ko ang Papa ko at sabihing walang dapat na makinabang ng burat niya kung hindi ako lang, ginawa ko na.

“Huy! Ano? Tutunganga ka nalang ba riyan? Ano ba kasing nangyayari sa’yo? Bakit parang kanina ka pang balisa?” Pangungulit sa akin ni Enzo.

Huminga ako ng malalim at tumingin sa kanya ng may pag-aalinlangan.

“Ano? Ano bang problema? Sabihin mo naman sa’kin.” Nag-aalalang tanong nito.

Napakagat labi ako. “S-si France kasi…” pag-uumpisa ko.

“Bakit? Anong meron sa kanya?”

“Kagabi kasi, paghatid mo sa’kin nakita ko siya sa bahay.” Huminto ako sa pagsasalita. Tumitig ako kay Enzo. Ganun rin siya sa akin. Nakatitig at naghihintay sa susunod kong sasabihin. “May nangyari sa kanila ni Papa.”

“Sabi ko na nga ba, e. Pahamak talaga ’yang France na ’yan. Akala mo kung sinong mayaman ang kupal.” Inis na sabi ni Enzo.

Hindi na ako sumagot pa. Maski rin ako ay parang naiinis na.

Kailangan ay maagapan ko kung ano man ang mga binabalak ng France na ’yon sa Papa ko.

“Huwag kang mag-alala, tuturuan namin ng leksyon ang malibog na baklang ’yon.” Dagdag pa ni Enzo kaya napatingin ako rito.

“Anong ibig mong sabihin?”

Ngumisi ito sa akin. “Basta.” Tumayo ito mula sa pagkakaupo at hinawakan ako sa kamay. “Halika.” Sabi nito at naglakad kaming dalawa.

Hindi ko alam kung saan kami papunta pero sumunod lang ako rito.

Nakarating kami sa backstage ng gymnasium. May isang kwarto roon na puno ng mga props. Binuksan ni Enzo ang pintuan. Pumasok kaming dalawa roon at muli niyang sinara ang pinto.

“Anong ginagawa natin rito?” Tanong ko habang hinahawi ang mga agiw sa paligid.

“Dito mo ako chuchupain ngayon.” Sagot nito.

Nahampas ko ito sa kanyang balikat. “Ang kulit mo talaga! Mamaya’y may makakita rito sa akin.”

“Ano ka ba? Wala nga sabing makakakita rito sa atin. Mas matagal akong estudyante sa eskwelahang ito kaya alam kong walang pupunta rito. Takot lang nila.” Sagot nito habang natatawa pa sa huli niyang sinabi.

“Ewan ko sa’yo.” Kunwari’y naiinis kong sabi sa kanya.

Pero ang totoo naman ay gusto ko na rin itong machupa. Nabitin ako sa napanood ko sa pagitan ni Papa at ni France. At syempre, kinulang rin ako sa pagniniig naming dalawa kahapon.

Umupo si Enzo sa isang upuan kahoy habang nakataas naman ang kamay sa sandalan nito.

“Luhod na.” Utos nito sa akin.

“Masusunod po, mahal na Hari.” Sagot ko naman.

Lumuhod ako rito at hinimas himas ang burat nito na nakatago pa sa suot niyang pants.

Nilagay ni Enzo sa likod ng ulo niya ang kanyang mga kamay at mataman na nakatitig sa aking ginagawa.

“Alam mo ba, ayoko pa sanang umuwi ka kagabi dahil nabitin ako sa ginawa natin. Kaso, anong oras na rin kaya nagsarili nalang ako.” Kwento nito.

Patuloy ako sa ginagawa kong paghimas sa kanyang burat hanggang sa unti unti na itong nabubuhay.

Ibinababa ko ang zipper ng pants ni Enzo. Hinubad ko ang suot nitong pants hanggang sa ang boxer brief nalang nito ang natitirang saplot sa kanyang pang ibaba.

“E, dapat tinawagan mo ako. Gusto nga rin kitang habulin kagabi. Kaso, malayo ka na.” Sabi ko naman rito.

“Pareho pala tayong naghahanapan sa isa’t isa.” Dagdag nito at pareho kaming nagtawanan.

Maya maya’y ibinaba ko na rin ang boxer brief nito. Gaya kagabi, namangha na naman ako sa angking kagwapuhan ng kanyang burat.

Agad ko itong dinakma at marahang jinakol. Nakatitig ako kay Enzo. Kasalukuyan itong nakapikit na animo’y ninanamnam ang mga sandaling magkasama kami.

“Namiss ko ’tong burat mo.” Sabi ko sa kawalan habang naka-focus sa pagjajakol rito.

“Namiss ka rin niya, baby.” Nakangiting sabi ni Enzo.

Kaya naman wala na akong oras na inaksaya pa.

Nang gabakal na sa tigas ang kargada nito, agad ko itong sinubo. Napahalinghing naman si Enzo nang dumampi ang bibig ko sa kanyang burat.

Dahan dahan kong tinataas baba ang ulo ko rito. Hinubad naman ni Enzo ang suot nitong uniporme. Malaya kong napagmamasdan ang mala-adonis nitong katawan.

Ginala ko ang dalawang kamay ko sa prominente nitong dibdib habang walang tigil sa pagsuso sa kanyang burat.

“Shit! Sarap ng ginagawa mo, baby. Husay mo talagang sumubo ng burat. Kuhang kuha mo ang kiliti ko.” Papuri nito sa akin.

Kaya naman mas hinusayan ko ang pagbibigay serbisyo ko rito.

Unti unti kong sinasalpak paloob sa lalamunan ko ang matigas na sandata ni Enzo. Halos maduwal duwal ako pero hindi ko iyon alintana. Gusto kong ipakita kay Enzo ang husay ko sa pagchupa.

“Aaaaaahhhh… ang init talaga ng bibig mo, baby. Ang saraaaaap…”

Sinipsip ko ang burat nito na parang candy. Pinasikip ko ang bunganga ko upang masakal ang kargada niya. Mas lalong lumakas ang halinghing ni Enzo nang gawin ko iyon.

Napahawak ito sa ulo ko at siya ang nagmaniobra sa kanyang burat.

Bumilis ang pag-ulos nito sa ulo ko. Tila wala nang bukas kung ibaon ni Enzo ang kanyang burat sa aking lalamunan. Halos magtuluan na ang laway ko dahil sa ginagawa nito.

“Plok. Plok. Plok.”

“Shit! Sarap ng bibig mo, babyyyy… gusto ko laging nakasalpak ang burat ko sa bibig mooo…” sabi nito na napapapikit pa dahil sa taglay na sarap na kanyang nararamdaman.

Ilang minuto pa ang lumipas ay napagod ang panga ko sa pagchupa ng burat nito. Saglit ko itong niluwa at naghahabol ng hininga. Tumayo ako at umupo sa binti Enzo.

Hinalikan ko ang labi ni Enzo, hanggang sa ang labi ko ay nakarating na sa iba’t ibang parte ng katawan nito.

Pinuntirya ko ang malagong bulbol nito sa kilikili. Naaadik na naman ako sa amoy nito. Dinila-dilaan ko ito ng salitan.

Hanggang sa sunod ko namang pinagkaabalahan ang maumbok nitong dibdib.

Dinila-dilaan ko rin ang utong nito. Sipsip, dila at lapirot ang aking ginagawa.

Ang isang kamay ko naman ay abala sa pagjajakol sa burat ni Enzo.

Muli kaming naghalikan. Ang mga kamay ko’y lumingkis sa leeg nito. Marubdob ang paghahalikan naming dalawa. Pinasok nito ang dila niya sa loob ng aking bibig. Tila ba ginagalugad nito ang bawat sulok. Nilabanan ko naman ito.

Hanggang sa pareho kaming tumigil sa paghahalikan at parehong naghahabol ng hininga.

Nang makabawi na ako’y muli akong bumalik sa pagchupa ng kanyang burat.

Mas bumilis ang ginawa kong pag-ulos rito. Tumulong na rin si Enzo na ginawang puke ang aking bibig.

“Aaaaaahhh… tanginang bibig ’yan! Ang sarap punlaan ng tamod. Shit! Sige lang, chupa lang ng chupa.”

Mas lalo nitong diniin ang burat niya sa aking lalamunan. Halos maglabasan na ang ugat ko dahil baon na baon ito. Maduwal duwal na rin ako.

“Shit! Tangina, lalabasan na ako…” sabi ni Enzo.

Tumayo na ito at walang tigil na binarurot ng mabilis ang aking bunganga.

Ilang segundo lang ang nakalipas ay isa isa nang nagsulputan sa loob ng bunganga ko ang makrema nitong tamod.

Wala na naman akong inaksayang katas nito. Lahat ay aking nilunok na animo’y vitamins ko.

Dahan dahang hinugot ni Enzo ang burat nito sa bunganga ko nang lumambot na ito. Pasalampak itong naupo sa kahoy na upuan habang naghahabol ng hininga.

Ngumiti ito sa akin habang tinutulungan akong punasan ang mga natirang tamod sa gilid ng aking labi.

“Husay mo talaga, baby.” Papuri nito.

Magsasalita na sana ako nang may marinig kaming kaluskos. Pareho kaming natigilan ni Enzo at napatingin sa may pinto.

Nakabukas ito ng maliit. Ang alam ko’y bago kami pumasok rito ni Enzo ay sinarado niya ang pinto.

Mabilis kaming kumilos ni Enzo. Tinulungan ko na rin itong mag-suot ng uniporme niya.

“Akala ko ba’y walang makakakita rito sa atin?” Paninisi ko sa kanya.

“Wala naman talaga. Baka naman pusa ’yon?”

“Pusa? Mabubuksan ba ng pusa ’yang pinto?” Sarkastiko kong tanong rito.

Nang matapos siyang magbihis, mabilis kaming lumabas ng kwarto.

Paglabas namin ay naabutan namin si Obet na nakatayo malapit sa stage habang pumapalakpak. Malaki rin ang pagkakangiti nito.

“Ibang klase ka, pare!” Sabi nito.

“Bro, let me explain.” Sagot naman ni Enzo nang makalapit kami kay Obet.

Hiyang hiya ako. Hindi ako makatitig ng diretso kay Obet. Pakiramdam ko’y lulubog na ako sa kinatatayuan ako dahil sa sobrang kahihiyan.

“Grabe ka. Inunahan mo kami kay Jinuel.” Sabi pa ni Obet.

“Bro, nililigawan ko na kasi si Jinuel kaya ayoko na siyang lumapit sa inyo.”

Natawa naman ng malakas si Obet kaya napalingon ako rito. “Nililigawan? Ganyan ba ang nililigawan, chinuchupa muna bago sagutin?”

Sabagay, may point nga naman si Obet.

“Sorry bro.” Ang nasabi nalang ni Enzo.

“Hindi pwedeng ganyan, pare. Hindi porke’t ikaw ang nagpakilala sa amin kay Jinuel ay sosolohin mo na siya. Para saan pa ang pagkakaibigan natin kung hindi mo siya ishe-share sa amin?” Muli akong napalingon kay Obet nang sabihin niya iyon.

“Anong ibig mong sabihin?” Takang tanong ni Enzo sa kanya.

Napatikhim naman si Obet. “Ano pa ba? Titikman rin naman siya.” Sagot nito at tumingin sa akin na may kasama pang pagkindat.

Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko ngayon. Daig ko pa ang nanalo sa lotto. Kung nagkataon, silang apat ay sabay sabay kong paliligayahin.

Hindi na ako makapaghintay.

⚫️🔷⚫️🔷⚫️🔷⚫️

Short update dahil mahal ko kayo. :)

Please do vote and comment kung ano sa palagay niyo ang mga dapat kong idagdag para mas lalong mapaganda ang story ni Jinuel. Dapat na ba siyang bumalik sa Barangay Santolan at paligayahin ang mga lalaki roon? What do you think? Comment lang.

Sana magustuhan niyo si Enzo. Ang swerte naman ni Jinuel. Hihi. Abangan ang mukha ni Obet sa susunod na chapter. 😁

Love,

talklikeaboss 💋

CHAPTER SEVENTEEN

Ilang araw ang lumipas. Hanggang ngayon ay hindi parin kami nagkikita ni Enzo. May biglaang lakad sila ng pamilya niya sa Probinsya dahil ang lolo nito ay namatay na.

Unang binilin sa akin ni Enzo na huwag akong lalapit sa mga tropa niya. Ginagawa ko naman iyon. Kapag uwian na, agad akong dumidiretso sa parking lot para doon hintayin si Papa. Hanggang ngayon din ay hindi ko pa nakikita ang tatlo.

At ang huli niyang bilin, huwag kong kakausapin si France. Sa ngayon, hindi parin kami nagkikitang dalawa. Ilang araw na itong hindi pumapasok simula nang may nangyari sa kanila ni Papa.

Hindi ko nga alam kung nasaan siya. Hindi ko rin naman matanong ang mga kaklase namin dahil hindi ko naman sila close. Si Enzo at France lang naman ang kinakausap ko rito, pati na rin ’yung tatlong tropa ni Enzo.

Medyo nalulungkot ako dahil sa limang araw na hindi kami nagkikita ni Enzo, wala akong nakakausap rito.

Syempre, gusto ko rin namang maging loyal sa kanya kahit pa nangangati na itong paa ko na puntahan sina Obet, Ryan at Chase sa Sunken Garden.

Feeling ko, nanunuyo na itong lalamunan ko. Ilang araw nang walang rasyon ng tamod ito.

Mula nang makita kami ni Obet sa may Gymnasium, iyon na ang huling may nangyari sa amin ni Enzo.

Kung inaakala niyong pumayag si Enzo sa kundisyon ni Obet, hindi siya pumayag. Pinangatawanan niya na hindi niya ako ibabahagi sa tatlo niyang tropa.

Syempre, kinilig ako sa parte na gusto niya akong masolo. Pero nalungkot rin dahil bet ko pa namang tikman silang apat, lalo na si Obet. Feeling ko kasi’y siya ang pinakamagaling sa kanila pagdating sa kama.

Hindi ito kapogian, pero kapag dumaraan ito sa hallway, palagi siyang pinagtitinginan at tinitilian ng mga babae. Isa pang factor roon ay dahil varsity player ito ng School namin.

Sino ba namang hindi magkakagusto sa kanya? Matangkad, moreno, maganda ang built ng katawan at isa pa, mukhang may tinatagong malaking sawa sa loob ng pantalon niya.

Kapag nakikita ko itong naglalakad sa hallway, hindi ko maiwasang mapatingin sa gitnang parte ng katawan niya. Umbok na umbok ang burat nito sa suot niyang fitted slacks.

Kung minsan nga’y iniisip ko na dakmain ang burat nito at isubo sa harap ng maraming taong nagkakagusto sa kanya. Pero syempre, hindi ko iyon ginagawa dahil nga gusto kong maging loyal kay Enzo kahit na nasa ligawan stage palang kami.

Ayokong isipin niya na pamigay akong bakla kahit na sa Barangay Santolan ay ganoon ang tingin sa akin ng lahat ng kalalakihang natikman ko na.

“Jinuel.” Napalingon ako sa likuran ko nang may tumawag sa pangalan ko.

Nasa hindi kalayuan si Obet habang nakangiting kumakaway sa akin. Unti unti itong lumapit.

“Hi.” Bati nito na hindi napapalis ang ngiti sa labi.

“H-hi, Obet.” Bati ko rin dito na may pilit na ngiti.

“Pauwi ka na ba?” Tanong nito at tumango naman ako. “Mamaya na. Samahan mo muna ako. Medyo nagugutom kasi ako dahil kakatapos lang ng practice game namin.” Dagdag niya.

Napakamot naman ako sa ulo. “Nako, hindi ata ako makakasama dahil baka naghihintay na ang Papa k-” hindi ko natapos ang sasabihin ko dahil biglang nagring ang cellphone ko.

Kinuha ko iyon sa bulsa ko upang tingnan kung sino ang tumatawag. Si Papa ang nakarehistro sa screen.

Sinagot ko iyon. “Hello Pa?”

“Hi, anak. I just wanna say sorry kung hindi kita masusundo today. I have an important meeting sa mga kasosyo ko sa business. Can you just commute nalang pauwi sa bahay natin? I’m really sorry talaga, anak. It’s a bit important talaga at hindi ako pwedeng mawala sa meeting na ito.” Sabi ni Papa sa kabilang linya.

Napabuntong hininga naman ako. “Sige po, Papa. Okay lang po.”

“Sige, anak. See you later. Mag iingat ka.” Sabi pa ni Papa bago ibaba ang tawag.

Napabuntong hininga ako. Para bang nananadya ang tadhana. Mukhang hindi ko matutupad ang bilin sa akin ni Enzo.

“I believe that’s your Dad?” Tanong nito na may kakaibang ngiti.

“Oo, hindi niya daw ako masusundo dahil may lakad ito.” Sagot ko.

“So, pwede mo na akong samahan na kumain sa labas?” Muling tanong nito.

Matagal akong hindi nakasagot. Iniisip ko kung dapat ko ba siyang samahan na kumain.

Bakit nga ba hindi? Kaibigan naman siya ni Enzo. Kung wala itong gagawing masama sa akin, hindi dapat ako mag-alala. At saka kakain lang naman kami.

“Saan ba tayo?” Tanong ko rito.

Lumaki ang pagkakangiti ni Obet. “What if, doon nalang tayo sa condo ko? Magaling ako magluto. Gusto mo ba?”

Hindi na ako tumanggi pa at agad na um-oo sa kanya. Gutom na rin ako dahil hindi ako nakakain ng maayos kaninang lunch.

Naglakad kami papunta sa parking lot ni Obet. Nang makarating kami sa sasakyan niya, agad kaming sumakay at pinaibis na nito ang kanyang sasakyan.

Ilang minuto rin kaming hindi nagkikibuan ni Obet habang nasa byahe.

Wala akong maisip na pwedeng itanong sa kanya. Para bang umurong na ang dila ko. Hindi ko malaman kung ano itong nararamdaman ko. Para ba akong kinakabahan na naeexcite na natatakot.

Ewan ko ba. Siguro’y dahil ngayon ko lang makakasama si Obet ng matagal. Hindi naman kasi kami madalas magkausap hindi gaya ni Enzo.

“Kumusta ka?” Si Obet ang bumasag ng kanina pang namumuong katahimikan.

Napatingin ako rito. Ang mga mata nito’y nasa daan pero makikita mong may maliit na ngiti ang sumilay sa kanyang labi.

Hindi ko maiwasang hangaan ang kagwapuhan nito. Hindi siya ’yung tipikal na lalaking sobrang gwapo. Pero kung hindi ka pihikan at hindi tumitingin sa itsura, magugustuhan mo si Obet.

“Mabuti naman.” Tipid kong sagot rito.

Huminga ng malalim si Obet. “Hindi ko akalain na may nangyayari na pala sa inyo ni Enzo. Samantalang siya ang nagsabi sa’min na ’wag kang pilitin. Pero siya pala itong may binabalak na masama sa’yo.” Sabi ni Obet habang natatawa pa.

“Sorry. Hindi ko rin naman siya napigilan dahil ginusto ko rin naman.” Sagot ko rito na medyo nahihiya.

Saglit na tumingin sa akin si Obet at nginitian ako. “Okay lang. Kung mas gusto mo naman si Enzo kaysa sa amin, ano bang magagawa namin? Siya ang pinaka-popular sa school kaya hindi malabong bumigay ka sa kanya.”

Tinapik ko ito sa hita niya dahilan para mapatingin roon si Obet.

“Hindi totoo ’yan. Lahat kayo ay gwapo at gusto kong maging kaibigan. Natukso lang ako kay Enzo at hindi ko napigilan ang sarili ko.” Sagot ko rito at agad na binawi ang kamay ko na nakapatong sa hita niya.

“Kung ganoon ba, magpapatukso ka rin sa akin?” Makahulugang tanong ni Obet.

“A-anong ibig mong sabihin? Akala ko ba’y kakain lang tayo?”

Natawa ng malakas si Obet na siyang pinagtakhan ko. “Joke lang. Syempre, kakain tayo. Pagluluto kita ng masarap na pasta.” Sagot naman nito.

Napakunot noo nalang ako at hindi na sumagot pa.

Ilang minuto ang nakalipas ay nakarating na rin kami sa condo nito. Nasa parehong building ang condo nila ni Enzo pero mas mataas nga lang ang palapag ng kay Obet.

Pagpasok sa loob ay hindi ako masyadong namangha. Maliit lang ito kumpara sa condo ni Enzo. May kaunting gamit at malinis naman.

“Upo ka muna.” Alok ni Obet na siyang sinunod ko.

Saglit itong pumasok sa loob ng kwarto at paglabas ay nakahubad na ito ng uniporme niya. Tanging boxer shorts nalang ang suot nito.

“Ganito talaga ako kapag nasa bahay. Ako lang naman ang mag isa dito. Presko kasi.” Nakangiting sabi nito.

Hindi ako nakasagot agad dahil nakatitig lang ako sa kabuuan nito.

Sobrang ganda ng katawan ni Obet. Parang ang sasap haplusin nito at sambahin. Hindi rin mapagkakaila na may tinatago itong malaking sawa dahil bakat na bakat ang alaga nito sa suot niyang boxer.

Hindi ko naiwasang mapalunok ng ilang beses. Tila ba makakagawa ako ng kasalanan kay Enzo.

“Halika, samahan mo akong magluto.” Aya sa akin ni Obet. Agad naman akong sumunod sa kanya sa kusina.

Nagulat nalang ako ng bigla ako nitong buhatin at paupuin sa may counter. Nilabas naman nito ang mga lulutuin niya mula sa ref.

Nag-umpisa nang maghiwa si Obet.

“Meron ba akong maitutulong?”

Nakangiti itong tumingin sa akin. “Relax ka lang dyan. Ako nang bahala rito.” Sabi nito habang naghihiwa ng sibuyas.

Nakatitig lang ako rito habang nagluluto siya.

Nagsimula na itong magpakulo ng tubig. Nang kumulo na ang tubig sa kaldero, sunod nitong nilagay ang pasta. Sa isang maliit na kawali, naglagay ito ng butter at sunod na ginisa ang mga hiniwa niyang bawang at sibuyas.

Nang medyo mag-golden brown na ang mga ito, naglagay ito ng fresh milk at all purpose cream. Naglagay rin ito ng mushroom at bacon strips.

Hindi ko maiwasang hangaan si Obet habang nagluluto ito. Nakaka-amaze lang na makakita ng lalaking marunong magluto. Napakakisig pa ng dating nito.

“Malapit ng maluto.” Sabi nito at humarap sa akin.

Lumapit siya sa akin ng unti unti. Hindi ako makaiwas dahil nakaupo ako sa may counter.

Hinawakan ni Obet ang balikat ko. “Relax ka lang, Jinuel. Wala naman akong gagawing masama sa’yo. Hindi kita pipil-”

Hindi na nito natapos pa ang kanyang sasabihin dahil agad ko itong siniil ng halik.

Nagulat ito sa aking ginagawa pero kalauna’y sumabay na rin ito.

Nang mapagtanto ko ang aking ginagawa ay agad kong tinanggal ang labi ko sa labi niya. Nag-iwas ako ng tingin.

“S-sorry.” Sabi ko.

“You don’t need to say sorry. I know, you can’t resist me. Kanina ka pa nga titig na titig sa’kin e.” Pambubuko nito.

Unti unti kong inangat ang ulo ko. Nakatitig lang sa akin si Obet habang may maliit na ngiti sa labi.

Hindi ito nagsasalita. Pinagmamasdan lang nito ang mukha ko. Nahiya tuloy ako kaya muli akong nag-iwas ng tingin. Pero agad nitong binalik ang pagkakatitig ko sa kanya.

“Ganda mo kasing bakla kaya hindi rin nakapagpigil si Enzo sa’yo e.” Sabi nito.

“Hindi naman.” Sagot ko sabay halukipkip ng buhok sa tenga.

Lumapit pa lalo sa akin si Obet. Hanggang maramdaman ko na sa tuhod ko ang namumukol nitong burat.

“O-obet…” banggit ko sa pangalan nito.

“Payag ka ba?” Mahinang bulong nito malapit sa mukha ko.

Napapikit ako. Amoy na amoy ko ang mabangong hininga ni Obet. Para akong nanghina. Gusto ko ulit itong nakawan ng halik.

“H-ha?”

“Ano, kain muna tayo o gawin na natin?” Muling tanong nito.

“O-obet, ayoko.” Sagot ko na kunwari’y nahihiya pa.

“Bakit? ’Wag mong intindihin si Enzo. Hindi naman niya malalaman.” Sabi pa nito.

“A-akala ko ba’y kakain tayo?”

“Ako muna ang kakainin mo, syempre.” Sagot nito na nakangiti.

“E, baka hindi ko kayanin ’yan.” Sabi ko sabay turo sa alaga nito na nakadikit sa tuhod ko.

Kinuha ni Obet ang kamay ko at biglang pinasok sa loob ng boxer shorts niya. Nabigla ako, pero hindi ko na nagawang magpumiglas pa dahil masyadong mabilis ang mga pangyayari.

“Kaya mo ’yan.” Paniniguro nito. “Pero mamaya nalang siguro. Kain na muna tayo.” Dagdag niya pa at bumalik sa pagluluto.

Hindi ko naiwasang kiligin habang inaamoy amoy ang kamay ko. Naiwan roon ang amoy ng kanyang burat. Amoy pawis at sabong panligo nito. May kalakihan rin ang burat nito. Mataba at napapaligiran ng makapal na bulbol.

Nang matapos si Obet sa pagluluto, agad itong naghain. Binaba naman ako nito sa counter at pinag-urong pa ng upuan.

“Masarap ’yan, parang ako.” Biro nito na may kasama pang pagkindat habang sineserve sa akin ang niluto niyang pasta.

Nag-umpisa na kaming kumain ni Obet. Nakaupo ito sa harap ko habang pinagmamasdan akong sumubo ng pasta.

“Bakit nakatingin ka sa akin?” Tanong ko rito na medyo nahihiya dahil sa ginagawa nitong pagtitig sa akin.

Ngumiti si Obet. “Wala lang. Ang cute mo kasi. Kaya siguro nahulog ang loob sa’yo ni Enzo. Alam mo ba, nakakadalawang girlfriend palang ’yon. Kaya nga ang swerte mo na si Enzo pa ang nagkagusto sa’yo.” Kwento nito.

“Eh ikaw? May girlfriend ka ba?” Tanong ko naman rito.

Hindi malabong walang girlfriend itong si Obet. Sa gwapo niyang ’yan, kaya niyang mapaibig kahit na matanda pa siguro.

Oo, hindi siya ganoong kagwapo gaya ni Enzo. Pero malakas ang dating nito. Kayang kaya kang matangay sa hangin na dala niya.

Nang tanungin ko kay Obet iyon, biglang nag-iba ang ekspresyon ng mukha nito. Ang kaninang may maliit na ngiti, ngayon ay napalitan ng lungkot.

Malalim ang pagkabuntong hininga nito at tumingin sa malayo. “Meron. Pero hindi kami okay ngayon, e. Kaya nga inaya kita rito dahil may hindi kami pagkaka-unawaan.” Sagot nito.

“Hindi ba dapat pinag-uusapan niyo ’yan? Ang pangit naman atang tingnan na habang hindi kayo okay ng girlfriend mo ay nakikipag-usap ka sa ibang tao.” Sabi ko rito.

Seryosong tumingin sa akin si Obet. “Huwag na natin siyang pag-usapan, okay? Ayoko na muna siyang isipin. Gusto ko lang ng peace of mind. Kaya pwede, ibigay mo na sa akin iyon?”

Hindi na ako sumagot pa. Napabuntong hininga nalang ako at ipinagpatuloy ang pag kain.

Nang matapos kaming kumain, agad kaming nagligpit ng pinagkainan.

Dumiretso naman kami sa sala at nanonood ng tv.

Tahimik lang kami sa una. Walang halos na gustong magsalita. Kahit ako’y ayoko rin na maunang magsalita.

Feeling ko kasi’y nasaktan ko ang damdamin nito sa sinabi ko kanina tungkol sa kanila ng girlfriend niya. Nagi-guilty tuloy ako.

Pero, totoo naman talaga ’yun. Dapat pag-usapan nila kung ano man ang hindi nila pagkakaunawaan.

“S-sorry nga pala sa nasabi ko kanina.” Ako na ang unang bumasag ng katahimikan sa pagitan naming dalawa.

Napatingin ako kay Obet, pero nananatiling naka-focus ang titig nito sa pinapanood namin.

“Okay lang. Medyo nahurt lang ako ng konti. Akala ko kasi’y maiintindihan mo ako.” Sagot nito sa himig na parang nagtatampo.

Napabuntong hininga ako.

Hinawakan ko ang kamay nito kaya napatingin sa akin si Obet. “Ano bang dapat kong gawin para hindi ka na magtampo sa akin?”

Unti unting napapalitan ng nagiti ang kaninang malungkot na mukha ni Obet.

Hindi ito nagsalita, bagkus, binuhat niya ako at pinakandong sa kanyang binti.

Nagulat man, pero hindi ko na nagawang makapag-protesta pa.

“Sigurado ka ba dyan? Baka mamaya’y napipilitan ka lang.” Paniniguro nito. Tumango naman ako bilang sagot.

Tumingin ako ng diretso sa mga mata ni Obet habang ang dalawang kamay ko’y hinahaplos ko sa prominente nitong dibdib.

“Oo.” Sagot ko na may landi sa tono.

Napabuntong hininga si Obet. Pinulupot nito ang braso niya sa bewang ko kaya napalapit ako rito. Ilang dipa nalang ay mahahalikan ko na ito.

“Sigurado ka ba diyan? Wala nang atrasan ’to.” Pag-uulit niya. Muli akong tumango.

Binuka ni Obet ang bibig niya at nilapat iyon sa aking labi.

Dahan dahan ang ginagawa naming paghahalikan. Ang mga kamay ko naman ay gumagala sa matipuno nitong katawan.

Hindi ko na napigilan pa ang kapusukan. Nadala na rin ako sa matamis na halik ni Obet.

Hanggang sa hindi ko namalayan na nahubad na pala nito ang damit ko.

Tumigil kami sa paghahalikan at tumitig sa isa’t isa. Hinawakan nito ang mukha ko na para bang gandang ganda ito sa akin.

Sunod na hinubad ni Obet ang suot niyang boxer shorts. Nanlaki nalang ang mata ko nang masilayan ko sa unang pagkakataon ang kargada nito.

Mas malaki at may katabaan ito ng ’di hamak kay Enzo. Napapaligiran rin ito ng makapal na bulbol.

Hindi ko naiwasang mapalunok ng laway at mapadila.

Hindi ko na natiis ang sarili at mabilis ko itong dinakma. Jinakol ko ito na parang sabik sa burat.

Ilang araw na mula nang may mangyari sa amin ni Enzo. Hindi na ako makapaghintay na mapunlaan muli ng tamod.

“Bakit kasi si Enzo pa?” Wala sa hulog na tanong ni Obet habang busy ako sa pagjajakol sa kanyang burat.

“E, siya kasi ang unang pumansin sa akin na lalaki sa School.” Sagot ko rito habang tumitigil sa aking ginagawa.

“Pwede bang gawin natin ’to kahit maging kayo man ni Enzo?”

Tumingin ako rito at napatigil sa ginagawa ko. “Ha? Para namang niloloko ko si Enzo niyan.”

Napangisi ito. “E, bakit ngayon? Hindi ba’t niloloko mo na rin siya kahit na nililigawan ka palang niya?”

Hindi ako nakasagot roon.

Tama naman siya. Binilin sa akin ni Enzo na huwag akong lalapit sa mga kaibigan niya. Pero heto ako ngayon, nakikipaglampungan kay Obet.

Pero anong magagawa ko? Kapag tawag na ng laman ang naghanap, wala ka ng magagawa pa.

“Sabagay. Sige, itigil nalang natin ’to.”

Akmang tatayo na sana ako sa pagkakaupo sa binti ni Obet nang pigilan ako nito.

“Teka! Nariyan ka na e. Pinalibog mo na ako. Ngayon ka pa ba aatras?” Sabi nito.

Napabuntong hininga ako. Gusto kong tigilan ang ginagawa ko dahil naiisip ko si Enzo. Pero paano akong titigil kung isang napakasarap na putahe ang nasa harap ko ngayon?

Napabuntong hininga nalang ako.

“Nakakainis ka!” Inis kong sabi rito habang sinusuntok suntok ang dibdib niya.

Natatawa lang si Obet habang pinipigilan ang kamay ko sa pagsuntok.

“Di ba? Kaya gawin nalang natin kung anong makapagpapasaya para sa’tin. At saka, alam ko namang crush mo rin ako, e.”

“Ang kapal mo! Hindi kita crush, ’no!” Mabilis kong sagot at inirapan ito.

“Sus! Nasasabi mo lang ’yan dahil mas pogi si Enzo kaysa sa akin. Pero pagdating sa pagpapakilig, alam kong mas lamang ako sa kupal na ’yon. Hindi mo lang alam kung ilang mga babae at bakla ang patay na patay sa akin kapag naglalaro na ako sa court.” Sabi nito na may bilib sa sarili.

Kung sabagay, tama naman siya roon. Kung sa papogian, wala siyang binatbat kay Enzo. Pero kung pagalingan lang sa paglalaro ng basketball at pagpapakilig, doon siya nakakalamang.

“Oo na. Crush na kita.” Pag-amin ko.

Kaya naman muli kaming naghalikan ni Obet. Mas mapusok na ito ngayon. Ang mga kamay ko’y muling gumala sa matipuno nitong katawan pababa sa kanyang naghuhumindig na burat.

“Subo mo na titi ko.” Utos nito ng maghiwalay ang mga labi namin.

Bumaba ako sa pagkakakandong sa kanya at lumuhod sa burat nito.

Tinaas ni Obet ang dalawang kamay niya at nilagay sa likod ng ulo nito. Nakatitig lang ito sa akin habang hinihintay ang mga susunod kong hakbang.

Hahawakan ko na sana ang burat nito nang biglang tumunog ang telepono ko.

Itutuloy…

⚫️🔷⚫️🔷⚫️🔷⚫️

Papasa na ba siya bilang si Obet?

Team Enzo or Obet?

talklikeaboss 💋

CHAPTER EIGHTEEN

“Hi, baby!” Masayang bungad ni Enzo sa kabilang linya.

Napatingin ako kay Obet at sinenyas sa kanya na si Enzo ang kausap ko.

“Hi. Kamust ka- plok! Plok! Plok!” Hindi ko na natapos ang sasabihin ko kay Enzo dahil biglang pinasubo sa akin ni Obet ang burat nito.

“Okay ka lang ba, Jinuel?” Nag-aalalang tanong ni Enzo.

“O-oo…” Pilit kong sagot. Pilit kong niluluwa ang burat ni Obet sa bunganga ko, pero mas lalo itong binabaon ni Obet.

“Bakit parang may kinakain ka? Hindi ko maintindihan ang sinasabi mo.” Sabi pa ni Enzo.

Tumingin ako kay Obet at sinenyasan itong tanggalin ang burat niya sa bibig ko. Pero parang wala itong pakiramdam. Tawa lang ito ng tawa habang patuloy sa pagpapachupa ng burat niya sa akin.

Plok. Plok. Plok. Plok.

Hindi ako makapagsalita ng diresto dahil punong puno ang bibig ko. Pilit kong tinatanggal sa bunganga ko ang burat ni Obet. Halos mabulunan na ako dahil pasok na pasok ito sa lalamunan ko.

“B-baby? Okay ka lang ba? May masakit ba sa’yo?” Nag-aalalang tanong ni Enzo sa kabilang linya.

Maya maya’y tumigil na rin sa pagpapachupa sa akin si Obet nang makita niyang hirap na hirap na ako.

Nang mailuwa ko ang kanyang burat, para ako karerista na naghahabol ng hininga. Sinamaan ko ito ng tingin habang tawa lang ang isinukli niya sa akin.

Nang makabawi na ako ng hininga, muli kong binalikan si Enzo.

“S-sorry, may kinakain kasi ako. Ang sarap kasi kaya hindi ko mapigilan ang pagnguya.” Sabi ko rito sabay tingin kay Obet. Napangisi naman ito na parang proud na proud sa sarili.

“Ganun ba? Patikim mo nga sa akin ’yan kapag nakauwi na ako.”

“Ay, nako! Hindi mo magugustuhan ’tong kinakain ko. Baka maduwal ka lang.” Mabilis kong sagot rito.

“Ganun ba? Anyway, sinusunod mo naman ba ang mga bilin ko sa’yo?” Pag-iiba ni Enzo.

“Oo naman. Nandito na nga ako sa bahay ngayon, e. Pagkatapos kong kumain ay magpapahinga na ako.” Pagkukunwari ko. Napatingin ako kay Obet na mataimtim lang na nakikinig sa akin.

“Oh, sige na. Tatapusin ko lang itong kinakain ko. Tapos ay magpapahinga na ako. Ingat ka riyan.” Paalam ko rito. Hindi ko na hinintay pang sumagot si Enzo at agad na binaba ang telepono.

Muli akong napatingin kay Obet na parang may kung anong gustong sabihin.

“Siraulo ka talaga. Mabuti nalang at nalusutan ko ’yung ginawa mo.” Inis na sabi ko rito habang hinahampas ang binti nito.

“Alam mo, may choice ka naman na sabihin kay Enzo ang totoo. Nililigawan ka palang naman niya, ’di ba?” Sagot ni Obet.

Hindi ako nakasagot. May punto rin naman ito. Pwede ko namang sabihin kay Enzo na magkasama kami ngayon ni Obet.

Pero hindi ko ginawa dahil ayokong mag-away silang magkaibigan dahil lang sa akin.

Hindi sa pagpi-feeling, pero hindi malabong mangyari iyon sa pagitan nila.

“Maski na. Ayoko lang na magkaroon kayo ng hidwaan dahil sa akin.”

“Bakit? Mahal mo na ba siya?” Makahulugang tanong nito.

Hindi agad ako nakasagot sa tanong nito. Tila ba umurong ang dila ko.

Hindi ko rin naman kasi alam kung anong isasagot ko sa kanya.

Hindi ko alam kung pagmamahal na ba ’tong nararamdaman ko kay Enzo.

Pero masaya ako kapag kasama ko siya. Nabibigay niyo ’yung mga bagay na nabibigay ng mga kalalakihan sa akin dati sa Barangay Santolan. Pero hindi ko alam kung may nararamdaman na ba ako sa kanya.

Kaso feeling ko, libog lang ito.

Ngayong kasama ko si Obet, parang ganun rin ang nararamdaman ko sa kanya. Libog lang.

Kaya hindi ko alam kung pagmamahal ba ’to o nalilibugan lang ako sa kanya.

“Kailangan pa bang sagutin ’yan kesa ang chupain kita?” Pag-iiba ko.

Natawa naman si Obet at umayos ng upo. “You don’t need to answer it. Paligayahin mo nalang ako.” Dagdag nito.

Muli kong hinawakan ang hindi na gaanong katigasang burat ni Obet. Malagkit ito dahil punong puno ito ng laway ko.

Marahan kong jinakol jakol ang kanyang pagkalalaki. Nakatitig lang si Obet sa ginagawa ko sa kanyang burat.

Pero mababanaag mo sa mga mata nito na tila siya’y nasasarapan sa pagkakamay ko.

“Fuck!” Mahinang usal ni Obet.

“Masarap ba?” May landing tanong ko rito.

“Oo. Ang sarap mong jumakol. Swabe.” Papuri nito.

Kaya nang tumigas na ng husto ang kanyang burat, mas lalong bumilis ang pagjajakol ko rito.

Napatitig ako kay Obet. Nakanganga na ito. Halatang sarap na sarap at pinipigilan ang pag-ungol ng malakas.

Nang uungol na ito ay bigla kong tinigil ang pagjajakol sa kanya. Binitin ko ito.

Napakagat labi si Obet. Para bang nawalan ng kaunting enerhiya sa kanyang katawan.

“Tangina ka!” Inis na sabi nito. Natawa nalang ako sa kanyang reaksyon. “Nandun na e.”

“Ang bilis mo namang lalabasan! Wala pa nga tayo sa exciting part.” Sagot ko rito habang natatawa parin sa kanya. Hindi na kasi maipinta ang mukha nito.

Kaya naman muli kong jinakol ang kanyang burat upang hindi na ito mainis.

Muli kong pinuno ito ng laway ko. Halos panawan na naman ng ulirat si Obet.

Kapag ganoong parang lalabasan na ito’y binibitin ko itong muli.

Hanggang sa hindi na ako nakapagtimpi at chinupa ko na ang kanyang burat.

Halos mawarak ang bunganga ko dahil sa taglay na taba ng kanyang kargada. Hindi ito magkasya sa bibig ko. Kaya hindi ko lubos maisip kung paano ko napagkasya kanina sa bunganga ko ang kanyang burat habang magkausap kami ni Enzo.

“Ano? Burat ni Enzo o burat ko?!” Natatawang tanong ni Obet habang pinagmamasdan akong hirap na hirap sa pagchupa ng kanyang burat.

Tinuro ko ito para sabihin na ang burat niya ang mas gusto kong chupain.

“Talaga? Kung talagang mas gusto mo ang burat ko, lunukin mo ang tamod ko.” Sabi pa nito.

Mas lalong bumilis ang pagbayo ni Obet sa bunganga ko. Halos masanggi na nito kuntil sa lalamunan ko.

Bukang buka ang bibig ko. Daig ko pa ang kumain ng isang buong hotdog sandwich.

Plok. Plok. Plok.

“Shit! Tanginaaaa! Kaya pala sarap na sarap si Enzo sa’yo dahil ang init at kipot ng bibig mo. Fuck! Sa’kin ka nalang, Jinuel. Araw araw kong pupunlaan ng tamod ’yang bibig mo.” Sabi ni Obet sa kawalan habang tangan ang ulo ko at bumabayo sa aking bunganga.

Ilang minuto ang nakalipas nang maisipan ni Obet na magpalit kami ng pwesto.

Pinahiga ako nito sa sofa habang siya’y nakatayo sa mukha ko.

Sinampal sampal nito ang burat niya sa aking mukha. Tapos ay muli niya itong pinachupa sa akin.

Halos maduwal duwal ako dahil pasok na pasok hanggang sa lalamunan ko ang kanyang kargada.

Hindi ko magawang makapagreklamo dahil masyadong mahirap ang posisyon ko.

“Shit! Ang saraaaap! Para akong kumakantot ng puke.” Sabi nito na napapapikit pa.

Hinaplos haplos ko ang maskuladong pangagatawan ni Obet habang magkatitigan kami.

Hindi ito kagwapuhan kagaya ni Enzo. Pero para sakin’y malakas ang dating nito. May kakaibang karisma si Obet na wala kay Enzo. Alam kong hindi lang ako ang nakakaramdam ng karismang iyon. Samahan mo pa na may masarap itong burat.

“Tangina! Parang lalabasan na akoooo…” sabi pa nito.

Mas lalong bumilis ang pagkantot ni Obet sa bunganga ko. Wala na akong magawa pa. Hawak ng dalawang kamay nito ang ulo ko habang walang tigil sa pag-ulos ng kanyang burat.

Ilang minuto ang lumipas nang maramdaman ko ang pagpulandit ng mga tamod nito sa aking bibig. Halos ibaon na ni Obet ang burat niya sa bibig ko.

Nang matapos itong makapagpalabas, dahan dahan niyang hinugot ang kanyang kargada. Punong puno ito ng laway at tamod niya.

Inalalayan ako ni Obet sa pagtayo at tinulungan akong maglinis ng bibig ko gamit ang tissue.

“Masarap ba ang burat ko?” Tanong nito habang nagpupunas ng bibig ko. Tumango lang ako rito. “Sa susunod ulit?” Sunod niyang tanong. Nagkibit balikat lang ako.

Hindi ko rin naman kasi alam kung may susunod pa. Malapit na rin kasing umuwi si Enzo. Malamang ay siya na ang lagi kong kasama.

Nang makapag-ayos ako ng aking sarili, nagpaalam na rin ako kay Obet. Medyo gabi na rin kasi. Baka nasa bahay na si Papa.

"Jinuel." Nilingon ko ang kung sino man ang tumawag sa akin.

Hindi ko masyadong maaninag kung sino iyon dahil nasa kalayuan ito at kumakaway sa akin. Siningkitan ko ang mata ko upang makikilala ito kahit papaano.

Hanggang sa tuluyan na itong lumapit sa akin at doon ko na siya nakilala ng lubusan.

"Hi, Mamsh!" Masayang bati sa akin ni France.

Nakatingin lang ako rito. Parang walang salita ang gustong lumabas sa bibig ko. Hindi ko alam kung dapat ko ba siyang batiin pabalik.

Biglang nanumbalik sa akin ang tagpong nakita ko sa pagitan nila ni Papa.

Hindi ko naiwasang maikuyom ang kamao ko dahil sa pinaghalong galit at selos ko kay France.

Parang gusto ko siyang sapakin at bigyan ng mag-asawang sampal ngayon.

Ang sabi ko n'ung una, hindi ako magagalit kay France. Baka nagkataon lang ang mga nangyari at baka ginusto rin iyon ni Papa at nahulog ito sa patibong ni France.

Pero ngayong nandito na siya sa harapan ko, nakangiti pa sa akin na parang akala niya'y wala akong alam sa kahayupang ginawa niya sa Papa ko.

"Hey! Hindi mo man lang ba ako babatiin?" Sabi pa ni France na siyang nagpabalik sa akin sa huwisyo.

"A-ahh... s-sorry. Hindi kita agad nakilala." Dahilan ko.

Natawa naman ito habang ako sa utak ko'y unti unti siyang pinapatay. "Sabagay. Ilang araw rin akong nawala. Nag-paris kasi kami nila Mommy. Nagbakasyon lang at nag-shopping na rin. By the way, marami akong pasalubong sa'yo." Dagdag pa nito.

Hindi ko na nagawa pang makasagot dahil bigla akong hinila nito. Patakbo kaming nagtungo sa parking lot.

Binuksan nito ang trunk ng kotse niya at bumungad sa akin ang ilang paperbags.

Isa isa nitong kinuha ang mga iyon at binigay sa akin. Halos ma-out of balance ako dahil sa bigat ng mga laman ng paperbags.

"For you." Tipid na sabi nito.

Pero binaba ko iyon sa sahig at nakipagtitigan ng matagal kay France. Nakatitig lang rin ito sa akin. Nakakunot ang noo at parang naguguluhan.

"Why? Ayaw mo ba? Hindi mo ba nagustuhan? Mamahalin ang mga 'yan. For sure, wala ka pang mga ganyang gamit. Syempre, hindi ka naman ganung kayaman. Daddy mo lang naman ang may pera." Sabi nito sa akin na parang kinukutya ang pagiging mahirap ko.

Nagtatangis ang bagang ko. Gusto ko na talagang sapakin si France at ingungod ang mukha niya sa mga paperbags.

"Hindi ko kailangan niyan. Okay na sa akin kung anong mayroon ako." Tipid kong sagot rito at tinalikuran siya.

"Bakit? Ayaw mo na ba akong maging kaibigan?" Napatigil ako sa paglalakad ko ng tanungin iyon ni France sa akin.

Magkaibigan ba talaga kami?

Kasi sa pagkakaalam ko, siya ang namilit na kaibiganin ako.

Wala naman akong balak na magkaroon ng kaibigan sa school na 'yan.

Humarap ako sa kanya at tipid na nginitian ito. "First of all, hindi tayo magkaibigan." Sagot ko at muli itong tinalikuran at nagpatuloy sa paglalakad.

⚫️🔷⚫️🔷⚫️🔷⚫️

Bitinin ko muna kayo sa mala-penthouse na magiging sagutan nila France at Jinuel. 🤣

# CHAPTER NINETEEN

Tapos na ang klase namin. Naghihintay nalang ako kay Papa sa Parking Lot. Ang sabi nito'y malelate lang siya ng kaunti sa pagsundo sa akin.

Dumadalas ang palagiang pagsundo sa akin ng late ni Papa. Iniisip ko nalang na kaya siya laging late ay dahil sa negosyo nito na siyang dinadahilan niya rin sa akin.

Mukhang hindi na rin naman naulit ang nangyari sa kanila ni France. O, magaling lang silang magtago kaya hirap akong mahuli sila?

Nakaupo ako nang biglang tumabi sa akin si France. Napatingin ako rito. Nakataas ang isa niyang kilay.

"Alam mo, wala pang gumanun sa akin dito sa school. Ikaw lang ang bukod tangi. And besides, I am your only friend here, except that you meet Enzo and his friends. At sa palagay ko, you're using them para lang umangat ka dito sa school at mapansin ng lahat." Sunod sunod na sabi nito.

Halata sa mukha ni France na galit na galit ito sa akin.

Parang baligtad ata. Dapat ako nga ang galit sa kanya dahil sa ginawa niya sa akin. Iniputan niya ako sa ulo ng hindi ko alam.

Pinigilan ko ang sarili kong magsalita ng masakit kay France kahit pa lahat ng mga sinabi niya sa akin ay masasakit at walang katotohanan.

Hindi ako mapagtanim ng sama ng loob dahil ganun ako pinalaki ni Tita Rosa. Kaya hangga't maaari ay ayokong makipag-away kay France kahit pa ang laki ng galit na nararamdaman ko rito.

Inuunawa ko nalang siya dahil siya na rin naman ang nagsabi na lahat ng gusto niya ay nakukuha niya. Gaya ng Papa ko.

"Bakit nagagalit ka sa akin? E, ikaw nga 'tong unang nang-apak sa pagkatao ko." Sabi ko rito.

Pinipigilan kong huwag sabihin ang totoong dahilan ng galit ko sa kanya dahil ayoko rin namang mapahiya ito.

Kahit na ganoon ang ginawa niya sa akin, inaalala ko parin ang 
pagkakaibigan
 naming dalawa.

Tinaas ni France ang kilay niya sa akin. "Bakit hindi ba totoo? You came from a poor family kaya natural lang na dumikit ka sa aming mayayaman." Sabi naman nito na sinamahan pa ng pekeng paghalakhak.

Gusto kong sampalin si France dahil sa mga sinasabi niya sa akin. Lahat ng iyon ay walang katotohanan.

Oo mahirap ako, pero hindi ako mukhang pera. Kahit kailanma'y hindi ako nanghingi ng pera kay Enzo o sa Papa ko. Wala naman silang obligasyon na bigyan ako.

Nilibre niya lang ako ng isang beses, akala mo'y utang na loob ko na sa kanya na pinakain niya ako sa starbucks.

Magsasalita pa sana ako nang bigla akong may maramdamang tumabi sa akin.

Napalingon ako at nabungaran ko si Enzo na seryoso ang mukhang nakatingin kay France.

"How dare you talk to Jinuel like that? Sino ka ba sa tingin mo? Not because your family owned this school, may karapatan ka nang mangmaliit ng mga tao rito? Remember, my family also have a share here. Kapag sinabi ko sa mga magulang mo kung anong mga katarantaduhan ang pinaggagawa mo rito, alam mong kaya ka nilang tanggalan ng mana. I'm close to your Dad, remember?" Sunod sunod na sabi ni Enzo kay France.

Hindi nakapagsalita si France. Bakas sa mukha nito ang takot sa mga sinabi ni Enzo sa kanya.

"I hate you both!" Iyon nalang ang nasabi ni France at padabog na umalis.

Tinuon ni Enzo ang tingin sa akin at inestima ang kabuuan ko.

"Okay ka lang ba? Hindi ka ba niya sinaktan? Wala ba siyang ginawang masama sa'yo? Sabihin mo lang, uupakan ko 'yung bakla na 'yon." Sunod sunod na tanong nito.

Natawa ako sa reaksyon nito. Daig niya pa ang Papa ko kung mag-alala.

"Okay lang ako. Teka, kailan ka pa nakabalik?" Sagot ko rito.

"Kanina lang. Hinanap kita kung saan saan. Mabuti nalang at nagpunta ako dito sa parking lot. Sigurado ka bang walang ginawang masama sa'yo 'yung loko na 'yon?" Sagot nito. Umiling ako bilang sagot. "Mabuti naman. Pero teka, bakit hindi mo pa sinabi kay France ang totoo?"

Napabuntong hininga ako at napatingin sa kawalan. "May mababago ba kapag sinabi ko ang totoo? Knowing France, hindi 'yon magsosorry. Kita mo naman kung paano niya akong laitin, 'di ba?"

"Kunsabagay. Pero sana, sinabi mo parin. Mahihiya na 'yun sa'yo kasi alam niyang may kasalanan siya sa'yo."

Natigilan ako sa pag-iisip nang marinig ko ang salitang 
kasalanan 
mula kay Enzo.

May kasalanan nga rin pala ako sa kanya. Kami ni Obet.

Nakokonsensya tuloy ako. Hindi deserve ni Enzo ang isang tulad ko.

Paano kung malaman niya ang totoo? Eh 'di, nagpang-abot pa silang magkaibigan dahil lang sa kapusukan ko.

"Natahimik ka?" Binasag ni Enzo ang bigla kong pananahimik.

Binigyan ko ito ng pekeng ngiti. "W-wala. May naisip lang ako."

"Ano naman 'yon?"

Sasagot na sana ako nang may narinig akong bumisina. Nilingon ko iyon at napansin ko ang itim na sasakyan ni Papa na nasa kalayuan.

Agad akong tumayo.

"S-sige na. Nandyan na ang Papa ko. Magkita nalang tayo bukas." Sabi ko kay Enzo. Hindi ko na ito hinintay pa na sumagot at dire-diretsong pumunta sa gawi ni Papa.

Agad akong sumakay sa sasakyan nito. Medyo kinakabahan ako. Baka mamaya'y magalit ito dahil nakita niyang may kasama akong lalaki.

"Who's that guy?" Tanong ni Papa na nakatuon ang tingin sa nakatayong si Enzo sa hindi kalayuan.

Napalingon ako kay Papa. Hindi ito nakangiti, pero hindi rin ito mukhang galit. Seryoso lang ang mukha nito habang pinagmamasdan si Enzo.

"A-ah, kaibigan ko po rito sa School." Sagot ko.

"Hindi mo na ba kaibigan si France?" Tanong nito.

Lumingon sa akin si Papa. Halatang kumbinsido ito na sagutin ang kanyang tanong.

Huminga ako ng malalim. "Hindi na." Diretso kong sagot.

Bakas sa mukha ni Papa ang pagkabigla sa sagot ko. Magtatanong pa sana ito pero mas pinili kong ipikit ang mata ko.

Ayokong pag-usapan si France. Lalo na kung si Papa ang magtatanong tungkol sa kanya.

Para bang binabaril ang puso ko kapag nababanggit ni Papa ang pangalan ng taong iyon.

Maya maya'y naramdaman ko nalang na pinaandar na ni Papa ang sasakyan nito.

“Let’s eat, anak.” Aya sa akin ni Papa. Kasalukuyan akong nasa sala at gumagawa ng mga takdang aralin ko.

“Wala pa po akong gana.” Matamlay na sagot ko rito nang hindi siya nililingon.

Masakit sa akin na ganito pakikitungo ko sa kanya. Pero kasalanan rin naman niya kung bakit ako ganito sa kanya.

Sa dami rami nang pwede niyang ganunin, kaibigan ko pa talaga.

Minsan nga parang hirap na akong magtiwala. Kinaibigan lang ba ako ni France para makuha niya ang Papa ko?

“What’s wrong, anak? Do you have a problem ba? Is it about school? Is it about France?”

Napalingon ako kay Papa nang tanungin nito ang huling sinabi niya.

“Bakit ko kailangang magalit kay France? May ginawa ba siya na hindi niya dapat ginawa?”

Natigilan si Papa dahil biglang tanong ko rito. Para bang gusto nitong magsalita, pero mas pinili nalang nitong manahimik.

Tipid na ngumiti sa akin si Papa. “N-nothing. I’m just curious why you just said earlier that you’re not friends anymore.”

“Ang totoo, may ginawa siyang hindi niya dapat ginawa sa akin. Kaso, mas pinili niyang gawin. Akala niya siguro, hindi ko siya mahuhuli. Pero nagkakamali siya. Dapat pinili nalang niyang hindi gawin ’yon.” Sagot kong muli kay Papa.

Parang gustong lumabas ng puso ko dahil sa sobrang kabang nararamdaman ko ngayon. Hindi ko malaman kung paano kong nasasabi ang mga salitang ito sa harap ni Papa.

Hindi ko mapigilan ang sarili ko. Wala naman akong balak pang sabihin kay Papa ang mga nalaman ko. Gusto ko lang itong hulihin.

Pero sa nakikita kong reaksyon ni Papa, para bang handa na itong magsabi ng totoo.

Ang tanong, aamin kaya siya sa kahalayang ginawa nila ni France dito sa bahay namin?

Tumabi si Papa sa kinauupuan ko at tinapik tapik ako sa balikat. “Anak, whatever France did to you, I think he did it because he’s just lonely. Please, kung ano man ang galit mo sa kanya, palampasin mo na ’yon.”

Natigilan ako sa sinabi ni Papa. Hindi ko lubos maisip na mas kakampihan niya pa ang hitad na iyon kesa sa akin. Hindi man lang niya naisip na baka alam ko na ang tungkol sa kanilang dalawa.

Ang sakit. Sa totoo lang, mas gusto ko nalang na bumalik sa dati kong buhay. ’Yung wala akong inaalalang mga ganito. Na para bang ang bigat ng puso ko dahil isa sa mga taong mahal ko ay niloloko ako.

“Why Papa? Bakit mas pinagtatanggol mo pa si France kesa sa akin na anak mo? Bakit hindi mo nalang sabihin ang totoo?” Hindi ko na napigilan pa ang sarili ko. Maski ang mga luha ko ay hindi ko na rin napigilan ilabas.

Bigat na bigat na ako sa nararamdaman ko ngayon. Gusto ko nang isabog ito. Kanina pa noong nag-uusap kami ni France. Pero dahil nga mapagkimkim ako ng nararamdaman ko, hindi ko iyon nilalabas dahil gusto kong maging maayos parin ang pakikitungo ko sa kanila.

Pero sobra na. Si France, kung laitin niya ang pagkatao ko, akala mo’y nabili niya na ako. At eto namang si Papa, mas pinili niya pang ipagtanggol si France.

“H-ha? What do you mean?”

“O-oo, Papa. Alam ko na. A-alam kong may nangyari sa inyo ni France dito. D-dito mismo sa bahay mo!”

Bakas sa mukha ni Papa ang pagkagulat dahil sa sinabi ko. Nakaawang ang bibig nito at hindi nakagalaw.

Lumuhod ako sa harap ni Papa. Dinakma ko ang burat nito sa suot nitong maong shorts. Napatingin roon si Papa. Hindi nito tinanggal ang kamay ko sa harapan niya. Para bang naghihintay lang ito sa mga susunod kong gagawin.

“Jinuel…”

“Bakit siya pa? Bakit hindi nalang ako? Matagal na kitang pantasya, Papa. Kung alam mo lang kung paano kong pigilan ang sarili ko na huwag gumawa ng kasalanan sa’yo.” Sabi ko. Patuloy ako sa paghimas ng burat nito habang umiiyak.

“I’m sorry, anak.” Iyon lang ang nasabi ni Papa habang pinagmamasdan ako.

Hindi ako sumagot. Inumpisahan akong tanggalin ang butones ng maong shorts nito at ibaba ang zipper.

Rinig ko ang pagbuntong hininga ni Papa. Ramdam ko rin na para bang pinagbibigyan nalang niya ako sa gusto kong mangyari. Hindi kumikilos si Papa. Nakatuon lang ito sa paghubad ko ng kanyang salawal.

Nang mababa ko na suot nitong maong shorts, pinasadahan ko ulit ng paghimas nag burat nito. Hindi pa ito ganoong katigas. Pero ramdam ko sa palad ko na mahaba ito at may katabaan. Hindi na ako makapaghintay na makita ito ng malapitan.

Walang nagsasalita sa amin. Tanging paghinga lang namin ang maririnig mo sa loob ng bahay.

Dahan dahan kong binaba ang boxer shorts nito.

Napakagat labi ako ng sa wakas ay masilayan ko na ang pinapantasya kong burat. Muling nanumbalik sa isip ko ang tagpong nakita ko noong naliligo si Papa. Nang mga panahong iyon, gusto ko na itong pasukin sa loob at chupain ang kanyang burat.

Pero ngayon, narito na ito sa harapan ko. Hindi ko mapigilan ang maexcite. Pakiramdam ko ay naka-jackpot ako. Bukod sa gwapo na ang Papa ko, may tinatago pa itong dambuhalang burat na siya ring pinapantasya ni France.

Hindi ko rin naman masisisi si France kung bakit niya nagawang makipagtalik sa Papa ko. Kahit sino naman sigurong bakla o babae ay mahuhumaling kung ganitong kagwapong lalaki ang kakana sa’yo.

Pinagmasdan kong mabuti ang burat ni Papa. Mahaba ito at may katabaan. Maputi at tuli ito. Napapaligiran ng iilan bulbol. Masasabi kong gwapo rin ang kanyang pagkalalaki. Nababagay sa itsura ni Papa.

“A-are you sure, anak? You want to taste your dad?” Tanong nito. Napalingon ako kay Papa habang marahang jinajakol ang kanyang burat.

“Opo. Bilang ganti ko sa ginawa niyo ni France.” Sagot ko. Napabuntong hininga naman si Papa.

“I’m sorry, anak. I didn’t mean to do it here. Actually, I tried to stop myself. Promise.” Pag-amin nito.

Napahalakhak nalang ako dahil sa inamin ni Papa. Kahit halata naman sa kanyang nagsasabi ito ng totoo, hindi ko parin mapigilan ang sarili kong mainis sa kanilang dalawa.

Lalo pa’t kitang kita ng dalawang mata ko kung paano siyang sarap na sarap habang ginigilingan ni France ang burat niya.

Pilit kong winaglit sa isip ko ang tagpong nakita ko noon sa kanilang dalawa.

Inabala ko ang sarili ko sa pagseserbisyo sa burat ni Papa.

Kailangan niyang bumawi sa akin dahil sa ginawa nilang panloloko.

Bumilis ang pagjakol ko sa burat ni Papa. Mababanaag mo sa mukha nito kung gaano itong nasasarapan.

“Aaaahhh…” mahinang ungol nito. Nakapikit si Papa.

Kaya naman mas lalo kong ginalingan ang pagkakamay ko rito. Nilawayan ko rin ito para mas lalong dumulas sa kamay ko ang kanyang sandata.

“Oh my, God! Where did you learn this, anak? You’re such a pro. Aaaahhh…” Papuri sa akin ni Papa.

Nang manawa ako sa pagjajakol sa kanyang burat, inumpisahan ko nang banat banatin ang bibig ko. Binuka buka ko ito dahil paniguradong mapapalaban ako sa burat ng aking Papa.

Marami na akong natikman ng kasing laki ng sandata ni Papa, pero iba ang laki ng kanya. Sigurado akong banat na banat ang bunganga ko nito.

“Are you ready, Papa?”

Nagkibit balikat sa Papa. Animo’y wala na itong magagawa pa dahil narito na kami sa sitwasyong ito.

Una kong dinilaan ang ulo ng burat nito. Napaigtad si Papa. Napakapit ng mahigpit sa tela ng sofa.

“Fuck!” Bulalas nito.

Mas lalo kong pinag-igihan ang aking ginagawa. Ang kabuuang ulo ng kanyang burat ay aking dinila-dilaan. Hindi mapalagay si Papa dahil sa sarap ng natatamo nito. Hindi malaman kung saan ipapaling ang ulo. Halatang nagpipigil na umungol ng malakas.

“Shit! Why are you doing this to me, anak? You’re making your Papa a big sin. Aaaaaahhh… I want you to stop of what you’re doing. But I can’t help myself to like it. Shit!”

Mahina akong natawa sa mga sinabi nito. “Ganti ko ’yan sa ginawa niyo sa akin ni France.”

Napabuntong hininga si Papa. “I’m sorry, anak. I’ll promise, it will never happen again.” Paumanhin nito.

Mahirap mang paniwalaan ang pangako nito, pero pinanghawakan ko iyon. Sana nga talaga ay wala nang round 2 na maganap sa pagitan nilang dalawa.

Muli kong pinagkaabalahan ang pagseserbisyo sa batuta ni Papa.

Huminga ako ng malalim. Hinanda ko ang sarili ko. Eto na, isusubo ko ang pantasya kong burat.

Halos mabilaukan ako nang maisubo ko kalahati ng burat ni Papa. Sa totoo lang, parang ulo palang ata ang naisusubo ko dahil sa taglay na taba at haba nito.

Dahan dahan kong inuulos ang bibig ko sa burat ni Papa. Ulo pa lamang ay nabibilaukan na ako.

Hinawakan ni Papa ang ulo ko at tinulungan ako sa pagchupa ng kanyang burat.

“Let’s make it slowly, anak so your throat won’t get hurt.”

Ganun nga ang ginawa ni Papa. Dahan dahan ang aming ginagawang pagchupa sa kanyang burat.

Unti unti na rin itong bumabaon sa lalamunan ko. Nabibilaukan ako at nahihirapan pero hindi ko iyon iniinda.

Mas lalo akong ginaganahan na pagserbisyuhan si Papa.

“Shit! You’re such a pro, anak. Your Papa’s dick is super hard na.” Sabi ni Papa.

Nagkatitigan kaming dalawa. Hinubad ni Papa ang suot nitong sando. Kitang kita ko ang mabalbong katawan nito. Hindi ko napigilan ang mga kamay ko na igala ito sa prominente nitong dibdib.

Nilapi-lapirot ko ang utong nito na siyang nagbigay ng mas lalong kiliti kay Papa. Sabayan pa ng walang humpay kong pagtaas baba sa kanyang sandata.

“Oooohh… baby, I love you. Papa really loves you. Remember that. You’re my life now so please, forgive Papa for what he’s been done in tha past. I’m really sorry.” Paumanhin sa akin ni Papa. Nag-thumbs up naman ako rito.

Wala na akong pakialam pa kung iniwan man kami nito noon ni Mama. Ang mahalaga ngayon ay nandito na siya at bumabawi sa akin. Bonus nalang na natikman ko siya. Alam kong magagalit si Mama kung nasaan man siya ngayon, pero ako nalang ang sasalo ng dapat na obligasyon niya kay Papa.

Ilang minuto lang ay mas lalong bumilis ang pag-ulos ng ulo ko sa burat ni Papa. Halos mangiyak ngiyak na ako kapag sinasagad ni Papa ang burat niya sa lalamunan ko. Punong puno na ito ng laway at pinaghalong paunang katas nito.

Huminto ako sa saglit sa pagchupa sa burat ni Papa. Hinugot ko ito mula sa bunganga ko at naghabol ng hininga.

Tumayo ako mula sa pagkakaluhod at naupo sa binti ni Papa. Sinupsop ko ang kabilaang utong nito na parang sanggol na sabik sa dede.

“Aaaahhhh… shit! Saraaaaaap.” Ungol nito.

“Papa?”

“Yes, anak?”

“Pwede mo ba akon kantutin?” Nahihiya kong tanong rito.

Bakas sa mukha ni Papa ang pagkagulat dahil sa request ko rito. “Are you sure, anak?” Tumango ako. “But Papa’s dick is so big. You might get hurt.”

“Okay lang po. Gusto ko lang po na gawin niyo akong parausan. Gusto ko pong gawin mo akong asawa. Gusto kong tumbasan kung ano mang ginawa sa’yo ni France.” Sagot ko rito.

Ilang segundong hindi nakapagsalita si Papa dahil sa sinabi ko.

“Please, Papa ko?” Pangungumbinsi ko rito.

Napabuntong hininga si Papa. “Okay. But, if you think your ass is really hurting, we should stop it.”

Napangiti ako nang sa wakas ay napapayag ko rin si Papa.

At ng gabi ngang iyon, masaya naming pinagsaluhan ni Papa ang katawan ng isa’t isa.

⚫️🔷⚫️🔷⚫️🔷⚫️

Jinuel’s Papa 🤤

Ito ’yung unang beses na makita ni Jinuel ang Papa niyo na naliligo sa banyo.

CHAPTER TWENTY (Special Chapter)

Daddy’s Point of View

“Thank you so much, Mr. Alcantara for trusting me to be your partner in this business. No worries, I will make sure that everything will be safe and smooth. So, again on our next client meeting?”

“Yes, of course. You’re very much welcome, Tristan. Umaasa rin ako na magiging maganda ang kalalabasan ng business nating ito. Sige, sa susunod na client meeting ulit.” I gestured my left hand to Mr. Alcantara before we part ways.

I’m co-partnering with some high end condos dito sa Metro Manila para mag-supply ng mga chandeliers. Business ko na ito sa States kaya dinala ko rito sa Pilipinas. Gusto kong bumawi sa anak ko para sa mga pagkukulang ko sa kanya ng ilang taon.

Papunta ako ng parking lot when I bumped into someone.

“Sorry.” Paumanhin ko.

“Are you Jinuel’s father?”

Inangat ko ang ulo ko upang kilalanin kung sino ang taong nabangga ko. Medyo naningkit pa ang mata ko dahil hindi ko matandaan kung saan ko siya nakita at paano niyang nalaman na anak ko si Jinuel.

“Do I know you?”

Nakangiti itong tumango. “Yes. I’m Jinuel’s friend in our school. We’ve met, sa starbucks last time. Kasama ko roon si Jinuel.” Sagot nito.

Sa sinabi niyang iyon, agad kong naalala ang pangyayaring iyon.

Napangiti rin ako. “Oh! Yeah, I know you. By the way, thank you for being my son’s friends. My son is kinda introvert kaya medyo ilag siya sa mga tao.”

“Sus! Wala po iyon, daddy.” Sagot nito na kasama pang mahinang paghampas sa braso ko.

Napangisi ako.

I can’t take my eyes off to France. He’s beautiful just like my son. I’m not into gays, I’m straight as hell. Pero iba ang charisma ni France. Parang kagaya rin ng nararamdaman ko sa anak ko.

Iba ang dating sa akin. Para bang may dalang hipnotismo kapag nadidikit ang katawan ng anak ko sa akin. Hindi ko maiwasan ang malibugan. Pero syempre, bilang ama niya ay pinipigilan ko ang sarili ko.

But this person in front of me, I can’t help not to make a wild scene on my head.

“Are you okay po?” Tanong nito na siyang nagpabalik sa akin sa wisyo.

“A-ah, yes! Sorry, I’m out of space. Medyo lutang pa sa client meeting. By the way, where are you heading for?”

Matagal itong hindi nakasagot sa akin.

Napatikhim ito bago naisipang sumagot. “A-ah, actually, I’m going to your house po. May project kasi kaming gagawin ni Jinuel. Nauna na po ako dahil may pinabili lang sa akin si Mom dito sa resto na ’to.”

Napakagat labi ako dahil sa naging sagot nito. I think this is a sign para mas kilalanin ko pa ang kaibigan ng anak ko.

I mean, not to make something fishy. But of course, gusto ko ring malaman kung anong klaseng tao itong si France.

“Why not join me? Doon mo nalang hintayin si Jinuel sa bahay?” Suggestion ko rito.

Napansin ko ang pag-uwang ng bibig ni France. Para bang hindi nito inakala na sasabihin ko iyon. Hindi ko naiwasang mapangisi.

“Really, Tito?”

Tumango ako. “Do you have your car ba? Or, you wanna ride with me?”

Napakagat labi ito. “Can I ride with you?”

Napangisi ako. “Of course.”

Agad kaming nagtungo kung saan nakaparada ang aking sasakyan. Nagtext na rin ako kay Jinuel na hindi ko ito masusundo. Gusto kong makilala si France ng lubos. Gusto ko na pagdating ng anak ko sa bahay namin ay makikita niyang nagkaka-igihan kami ng kanyang kaibigan.

Ayoko rin kasi ng kung sino sinong tao lang ang sasamahan ni Jinuel. Alam ko namang maayos na tao itong si France. But I don’t want something happened to my son. He’s my everything.

Makalipas ang ilang minutong pagbyahe papunta sa Condo, nakarating na rin kami.

“You can just sit down. I’m gonna make you a jui-”

“Tito!” Napatigil ako sa paglalakad nang pigilan ako ni France.

Napatingin ako sa kamay ko na hawak hawak nito.

“Why?”

“Can I sit with you, instead?” Kagat labing sabi nito na may landi sa tono.

Napabuntong hininga ako. Unti unti akong lumapit rito, hanggang kapantay na ni France ang aking alaga.

Wala akong planong gawan ng masama si France. Ayoko kasing magbago ang pagtingin nito sa akin kada magkikita kami. Pero dahil libog ako ngayon at gusto kong magpalabas, kakagatin ko ang pain nito.

“Is that what you want? You want to sit with your friend’s dad?” Balik tanong ko rito. Napatango ito. Napangisi naman ako. “Why not, let’s have some dessert first before we go on to the main course?”

Kinuha ko ang kamay nito at pinahawak sa hindi pa nagigising kong alaga.

Wala akong balak na gawin ito. Pero dahil sa pinapakitang motibo sa akin ni France, sino ba namang hihindi?

Like I said, I’m not into gays. Pero there’s something about France that I also felt with Jinuel.

Alam kong hindi ito magugustuhan ng anak ko kapag nalaman niyang may nangyari sa amin ng kaibigan niya.

Inumpisahan nang himas-himasin ni France ang alaga ko. Unti unti na itong naninigas. Napabuntong hininga ako. Magkatitigan kami ni France habang ginagawa niyo iyon.

Ilang saglit lang ay hindi na ito nakapagtimpi. Hinubad na nito ang suot kong pantalon.

Wala akong suot na brief kaya parang spring na lumundag ang aking burat sa harapan niya.

Kitang kita ko kung paanong lumuwa ang mata ni France sa pagkakita sa aking kargada. Nganngang nganga ito. Para bang ngayon lang nakakita ng burat na malaki.

“Why? You’re going to back out?” Nakapamewang kong tanong rito.

Agad itong umiling. “N-no! I’m just amaze of how big your crotch is. As in, it’s super huge.”

Natawa ako sa sagot nito. Parehong pareho sila ng sagot ng mga babaeng naikama ko na rin noon.

Sa totoo lang, wala na talaga akong gana na makipag-sex pa. Pero simula nang magtagpo kami ng anak ko, nagbigay iyon ng kakaibang kiliti sa natutulog kong pagkalibog.

Pinilit kong tiisin na huwag gawan ng kahalayan si Jinuel. But I can’t help it. Kapag nakikita ko ang makinis nitong balat, hindi ko mapigilang tayuan.

One time, I heard Jinuel moaning. He called someone. He’s being possesed while sleeping. I took that chance to insert my dick into his ass.

Hindi ko na alam ang mga sumunod na nangyari. Pero alam kong nagustuhan rin ni Jinuel iyon.

And everytime he’s dreaming, I make it a point that he’s not just dreaming. I make his dreams into reality.

Alam kong masama, alam kong aawayin ako ni Daisy kung nabubuhay pa ito. Pero Ama lang ako na nalilibugan sa anak ko.

And here I am now.

“Suck it!” Utos ko kay France.

Dalawang kamay na dinakma ni France ang burat ko at marahan itong jinakol jakol. Sinamahan nito iyon ng pagdila sa ulo ng burat ko.

Halos mauulol ako. Hindi ko napigilang mapaungol ng malakas.

“Shit!”

“Masarap ba, Daddy? Dila palang iyan, pero nagdedeliryo ka na.” Sabi nito.

Nagpatuloy sa pagdila sa ulo ng burat ko si France. Hindi ko mapigilan ang manginig dahil sa ginagawa nito. Matagal tagal na rin simula nang may sumubo sa burat ko.

Maya maya pa’y inumpisahan ng paluwagin ni France ang kanyang bunganga. Dahan dahan nitong sinusubo ang burat ko.

Dahil hindi na ako makapagpigil pa, sinagad ko ang burat ko hanggang sa lalamunan nito.

Halos masuka suka si France dahil sa ginawa ko. Pero wala akong pakialam sa kung ano man ang nararamdaman niya.

Inumpisahan niya akong palibugin, dapat lang na tapusin niya rin ito.

Hinubad ko na ang lahat ng suot ko ng hindi hinuhugot ang burat ko sa kanyang bibig.

Hinawakan ko ang ulo nito at mabilis na inulos ang aking burat.

Walang magawa si France kundi ang sundan lang ang ritmo ng aking katawan.

Nakatingin sa akin si France. Halatang nahihirapan sa kanyang sitwasyon.

But I don’t care.

Mas lalo ko pang binilisan ang pagbarena sa kanyang bunganga. Nagtutuluan ang pawis ko, ganoon rin ang laway ni France.

Hindi pa ako nakuntento at pinahiga ko ito sa couch. Doon ay mas malaya kong kinakantot ang bunganga nito.

“You want my dick? Now, you suffer for what you want!”

Patuloy ako sa aking ginagawa. Walang hugutan ng burat. Mas lalo akong ginaganahan kapag nakikita kong nahihirapan ito at nagmamakaawa.

Well, I’m not really like this. I’m actually into romance. Kapag kay Jinuel ko ito ginagawa, sobrang ingat ako. Ayoko kasing makaramdam ng sakit ang anak ko.

Pero kay France, wala akong pakialam. I just decided na imbis na gawin ko kay Jinuel ang kahalayang gusto kong gawin sa kanya, why not do it with France? Total, he likes it.

“You, bitch! This is your motive, ha? I know from the very first time that I saw you with my son. I know you have a thing for me. Now, you get what you want.”

Ilang segundo lang ay hinugot ko na sa bunganga ni France ang burat ko.

Napatingin ako kay France. Habol habol nito ang kanyang hininga habang nakahawak sa leeg.

“Open your mouth!”

Pinanganga ko ito at nilagyan ng dura ang kanyang bibig. Muli ko ulit na pinasok ang kanyang bunganga at binarurot.

Mabilis ulit ang aking ginawang pagkantot. Hinahampas hampas nito ang tagiliran ko upang tumigil ako. Pero mas lalo akong ginanahan.

“Yummy, right? You want daddy’s dick? It’s all yours. You can have my dick everytime. I will load that fucking mouth with my milk. You’ll love it for sure.”

Muli kong pinaupo si France sa couch. Wala pa ring hugutan ng burat. Sabunot ko ang buhok nito habang pinagmamasdan siyang nahihirapan.

“Oh, my baby’s crying. Why? Don’t cry, baby. Daddy’s milk will be out soon.”

Ilang minuto ang nakalipas nang makaramdam ako na parang lalabasan na ako. Mas lalong bumilis ang pagbarurot ko sa bunganga ni France.

“Fuck! I think Daddy’s milk is ready.”

Ilang segundo lang ay isa isa nang nagsiritan ang makrema kong tamod sa bunganga ni France. Sinagad ko hanggang sa lalamunan niya ang aking kargada hanggang sa hindi ako natatapos labasan.

Nang masaid na ang laman ng aking burat, unti unti ko nang hinugot ito.

Napasalampak ako sa tabi ni France. Para itong lantang gulay. Napakadungis ng mukha nito. Punong puno ito ng laway at tamod ko.

Kinuha ko ang tissue box at inabot sa kanya. “Here.” Kinuha niya iyon at pinunasan ang mukha.

“Ano? You still want round 2?” Tanong ko rito.

Napalingon ito sa akin. “Pwede bang magpahinga muna?”

Natawa ako sa sinagot nito. But at the same time ay naawa rin. Kaya naman ay hinayaan ko muna itong magpahinga.

Pero mukhang ayaw niya atang magpahinga. Dahil ilang segundo lang ay muli na naman nitong hinawakan ang aking burat.

“I thought you want some rest first?”

Napatingin ito sa akin na may kakaibang ngiti. “Can I sit here?” Tanong nito.

Napakibit balikat ako. “Do anything you want. Just make sure that Daddy will love it.” Tumango naman ito.

Isa isang hinubad ni France ang kanyang suot. Hindi ko napigilan ang mapakagat labi.

Napakaganda ng katawan nito. Aakalain mo ring babae kagaya ng anak ko. Pero syempre, mas inlove pa rin ako sa baby girl ko na si Jinuel.

“Come to daddy, baby.”

Pagapang na nagtungo sa akin si France. Napahiga ito sa dibdib ko. Akmang hahalikan sana ako nito pero pinigilan ko.

“Nah. Just do anything you want to my body. But don’t you dare kiss me.”

Wala namang nagawa si France kundi ang sumunod nalang.

Niromansa nito ang matipuno kong dibdib. Dinila-dilaan at sinupsop ang aking utong. Halos panawan ako ng ulirat.

Sa bata niyang ito, hindi ko akalain na ganito siya kagaling sa pagroromansa. Nadadala ako.

Dinila-dilaan ni France ang buong katawan ko. Maging ang kilikili ko ay hindi nito pinalampas.

Hanggang sa muli niyang sinubo ang aking burat. This time, hinayaan ko na lang ito sa kanyang ginagawa.

Saglit lang ang ginawa nitong pagsubo sa aking burat. Para bang pinatigas lang nito at pinadulas.

“Daddy, can you eat my ass and make it wet?” Request nito.

“Sure.” Tumayo ako mula sa pagkakaupo at lumuhod sa harap ni France.

Tinaas ko ang binti nito. Dinuraan ko ang kanyang butas. Kinalat ko ang laway ko roon. Unti unti kong pinapasok ang isa kong daliri.

Nilabas ko ang dila ko at dinila-dilaan ang kanyang butas. Ginawa ko itong pukit. Sinisipsip ko habang ang isang daliri ko’y labas masok.

Nang hindi pa ako makuntento, dalawang daliri na ang pinasok ko. Napapaigtad si France. Hindi ko malaman kung sa sarap ba o sa sakit. Wala na akong pakialam. Nilukob na naman ako ng kalibugan.

“Let’s go to my room.” Binuhat ko si France papunta sa kwarto.

Doon ay malaya kong ginalugad ang kanyang butas. Tatlong daliri na ang pinasok ko. Hindi na napigilan ni France ang sarili at napaungol na ito ng malakas.

“Is it hurt? Wait until my dick enters your fucking ass.”

Hinugot ko ang tatlong daliri ko sa kanyang butas. Tinutok ko ang burat ko roon. Muli ko itong nilawayan.

Dahan dahan kong pinapasok ang kargada ko. Kitang kita ko ang mukha ni France na napapangiwi. Para bang nagsisisi na ito na hiniling niya sa akin na upuan niya ako.

“Why baby? Do you like daddy’s dick, right? It’s all yours. I’m gonna make you a mommy. I will load my milk to that fucking ass!”

Nang marating na ng burat ko ang pinakadulo ng butas nito, dahan dahan ko na itong kinakantot.

Ilang minuto rin na mabagal ang pagkadyot ko sa kanya. Para bang sinasanay ko pa ang kanyang butas bago isabak sa totoong laban.

Ngayong medyo kampante na si France, doon ay mas binilisan ko na ang pagkantot rito.

Nagpalit kami ng pwesto ni France ng hindi hinuhugot ang burat ko sa kanyang butas. Humiga ako at siya naman ang nasa itaas.

Ginilingan nito ang burat ko. Para itong pornstar sa kanyang ayos. Hindi ko napigilang lalong malibugan rito.

“Aaaahhh… fuck! You’re so fucking good, daddy! Please cum inside my mouth. I wanna taste your fucking cum.” Sabi nito.

Patuloy pa rin ito sa pagtaas baba sa aking tigas na tigas na kargada. Tila walang kapaguran si France. Mas lalong umiigting ang libog ko.

Sa hindi malamang dahilan, bigla akong napalingon sa pinto dahil parang may aninong dumaan. Pero hindi rin nagtagal ang tingin ko roon dahil binalik ni France ang tingin ko sa kanya.

“Don’t be distracted, daddy. I want you to load your cum to my pussy.”

Bigla ring nawala sa isip ko kung ano man ang nakita kong iyon.

Ilang minuto pa ang nakalipas ay natapos na kami ni France. Gusto pa sanang umisa nito pero inaalala ko si Jinuel.

Alam ko namang wala silang project na gagawin. Talaga kinuha lang ni France ang loob ko upang matikman ako.

“Go home, France. It’s almost late.” Sabi ko rito habang sinusuot nito ang kanyang damit.

“Pwede bang chupain pa kita?” Request pa niya.

“No. Just go home.”

Wala ng nagawa pa si France kundi ang umuwi. Hindi ko na ito hinatid.

Paglabas ni France ay agad akong naglinis ng bahay at ng aking katawan.

⚫️🔷⚫️🔷⚫️🔷⚫️

CHAPTER TWENTY ONE

NOTE:

Uunahan ko na kayo.

Itong chapter na ’to ay walang kinalaman sa chapter 20. Kaya ’wag na kayong magtaka. Magbasa nalang. HAHAHA. Enjoy. :)

---

“Saan ba tayo pupunta?” Tanong ko kay Enzo na patuloy sa paghila ng kamay ko.

Hingal na hingal na ako dahil kanina pa kami akyat ng akyat. Sira kasi ang elevator ng building ng condo nito at hindi ko alam kung saan ako dadalhin ng mokong na ito.

“Pagod na ako.” Hinihingal kong reklamo.

“Saglit nalang, babe. Malapit na tayo.” Sagot naman nito na parang walang paki sa nararamdaman ko.

“Kanina pa ’yang sandali mo!” Reklamo ko ulit.

“Here we go!” Sabi nito nang makahinto kami sa malaking pinto na nasa harap namin.

Nagkatitigan kaming dalawa. Nakangiti ito sa akin habang ako naman ay magkasalubong ang kilay.

“Hinila mo ’ko rito para lang ipakita sa akin ang pinto na ’yan?”

“No! Hindi ’yan ang ipapakita ko sa’yo.” Sagot nito. Lumakad ng kaunti si Enzo at binuksan ng malaki ang pinto.

Hindi ko napigilan ang mapanganga dahil sa nakita ko. Parang ang lahat ng pagod sa katawan ko’y nawala dahil sa magandang view na nakikita ko ngayon.

Sa gitna ng rooftop, may isang lamesa na naka-set up at dalawang upuan sa magkabilang dulo. Sa ibabaw naman ng lamesa ay may dalawang kandila at merong dalawang plato. Mayroon ring bulaklak. Sa paligid naman ay mga nakasabit na mga christmas lights. Mayroon ring dalawang tao sa gilid. Ang isa ay may hawak ng gitara at ang isa naman ay may hawak na mic.

Hindi ko maintindihan kung ano ang mga nangyayari. Nakakita na rin ako ng ganitong klaseng set up pero sa mga pelikula ko lang iyon nakikita.

Anong ibig sabihin nito? Magde-date ba kami ni Enzo?

“This is my surprise for you.” Napatingin ako kay Enzo. Malapad ang pagkakangiti nito. Ako naman ay nakanganga parin at hindi makapaniwala sa mga nangyayari.

“B-bakit?” Iyon nalang ang natanong ko sa kanya.

“Wala. Gusto ko lang na pasayahin ka. Bawal ba?”

Umiling ako. “H-hindi naman. Hindi ko lang inaasahan na gagawin mo ’to sa akin.”

“Bakit? Dahil hindi ka babae? Deserve mo rin ang ganitong klaseng date, babe. And to be honest, sa’yo ko lang ito nagawa.” Sagot naman nito.

Mas lalong kumunot ang noo ko. “Sa akin lang?”

Tumango ito. “Siguro dahil sobrang inlove ako sa’yo.”

Inalalayan ako ni Enzo papunta sa naka-set up na lamesa. Pinag-urong pa ako nito ng upuan. Nang makaupo na ito ay may biglang sumulpot na lakaki. Nag-serve ito ng pagkain sa pinggan naming dalawa. Naglagay rin ito ng juice sa baso.

Tinaas ni Enzo ang baso niya. “Let’s toast.” Sabi nito. Ginaya ko rin naman ang ginawa nito.

Hindi parin ako makapaniwala na kayang gawin ito ni Enzo sa akin. Akala ko kasi’y mga babae lang ang makakaranas ng ganitong klaseng date. Ni sa hinuha ay hindi ko naisip na magagawa niya ito o makakaranas ako ng ganitong klaseng pagmamahal.

Sa kabila ng pagtataksil ko sa kanya, nagawa niya parin ito. Paano kung malaman niya ang totoo? Mahalin parin kaya niya ako?

“Kain na tayo.” Masayang sabi ni Enzo sa akin.

Nakatitig lang ako rito habang masaya niyang nginunguya ang kanyang kinakain. Hindi ko maigalaw ang mga kamay ko. Nangangati ang dila ko na sabihin na kay Enzo ang totoo.

Nagi-guilty ako dahil sa kabila ng mga magagandang pinapakita niya sa akin, heto ako at iniiputan siya sa ulo.

Parang hindi rin ako nalayo sa ginawa sa akin ni France.

“Why? Hindi ba masarap ang food?” Nagtatakang tanong sa akin ni Enzo.

Umiling ako at binigyan ito ng pekeng ngiti. “H-hindi. Medyo busog pa kasi ako.” Sagot ko rito.

Muli itong ngumiti sa akin. “Sige, take-out nalang natin ’yan. Doon nalang natin kainin sa con-”

“Enzo,” putol ko sa sinasabi nito. Tumingin naman ito sa akin habang naghihintay sa sasabihin ko. “M-may gusto sana akong sabihin sa’yo.”

“Ano ’yun?”

Magsasalita na sana ako nang biglang tumunog ang gitara at kumanta ang lalaki sa gilid ko. Napalingon ako roon.

Nobody knows just why we’re here

Could it be fate or random circumstances?

At the right place, at the right time

Two roads intertwine

And if the universe consfired

Two meld our lives, to make us fuel and fire

Then know wherever you will be

So, too shall I be

Close your eyes, dry your tears

’Cause when nothing seems clear, you’ll be safe here

Hindi ko na nasabi pa ang gusto kong sabihin kay Enzo. Para bang sinasabi ng tadhana na hindi pa ito ang oras na sabihin sa kanya ang totoo.

“Ano ’yung sasabihin mo?” Muling tanong ni Enzo.

“H-ha? A-ano… nakalimutan ko na, e.” Maang maangan kong sagot.

Ngumiti ito sa akin. “So, ano? Doon nalang ba tayo sa condo ko?” Tumango ako rito.

Isinukbit ko na ang bag ko sa balikat habang si Enzo naman nagbigay ng bayad doon sa dalawang mang-aawit at sa waiter.

Pagdating namin sa condo unit nito, agad akong naupo sa kanyang sofa. Tumabi naman sa akin si Enzo at hinalikan ako sa labi.

Hindi na ako nagulat roon. Sa ilang araw naming hindi pagkikita, malamang ay namiss nito na may mangyari sa amin.

Biglang sumulpot sa utak ko si Obet. Kung paano niya akong halikan at romansahin.

Bumitaw ako sa paghahalikan namin ni Enzo at napatingin sa malayo.

Ramdam ko ang pagtataka ni Enzo dahil sa ginawa kong pag-iwas rito.

“Bakit? Mabaho ba hininga ko?” Takang tanong nito. Umiling ako. “E, bakit nga? Kanina ka pa ganyan. May problema ba?” Muli akong umiling. “Kung wala, bakit nagkakaganyan ka?” Medyo tumaas na ang boses nito.

Lumingon ako sa kanya. Nakakunot ang noo nito habang naghihintay sa isasagot ko.

Naikagat ko ang ibabang labi ko dahil sa kabang nararamdaman ko.

Gusto ko nang sabihin ang totoo sa kanya. Pero kapag nakikita ko ang mukha nito, parang umuurong ang dila ko.

Ayokong saktan si Enzo. Hindi nito deserve ang ginawa ko sa kanya. Pero hindi rin tama na pinaglilihiman ko ito. Alam kong pareho kaming masasaktan kapag sinabi ko ang totoo. Pero kung hindi ko naman sasabihin, patuloy itong aasa.

“E-enzo, tama ba itong ginagawa natin?” Tanong ko rito. Hindi ko siya magawang deretsahin dahil pakiramdam ko’y hindi pa ito ang tamang oras.

“Ang alin? May mali ba sa’tin?”

“W-wala. Pero, ikaw ang inaalala ko. Gusto mo ba talaga ako?”

Napabuntong hininga si Enzo at hinawakan nito ang pisngi ko. “Oo. Gusto kita. At kung inaalala mo ’yung mga tao sa paligid natin, wala akong pakialam sa kanila.”

Hindi na ako sumagot sa sinabi nito. Hinayaan ko nalang itong halikan ang leeg ko paakyat sa labi ko.

Hanggang ang mga kamay nito’y pinasok niya sa loob ng suot kong uniporme. Nakaramdam ako ng kakaibang kiliti roon.

Hindi ko na rin napigilan ang sarili ko. Isa isa kong tinanggal sa pakakabutones ang suot niyang uniporme. Hinubad ko iyon at malayang pinagmasdan ang mala-adonis na katawan ni Enzo.

“Sa’yo lang ’yang katawan ko.” Sabi nito.

Hinaplos ko ang dibdib nito pababa sa namumutok niyang abs. Dinilaan ko ang magkabilaang utong nito at inamoy amoy ang kilikili nito.

Hanggang ang mga kamay ko’y nakarating sa ibabang parte niya. Pinisil pisil ko ang may katigasan na nitong alaga.

“Ilabas mo.” Mahinang bulong nito.

Kaya naman inumpisahan ko nang hubarin ang slacks nito. Hindi na ako nakapagpigil pa at hinubad na rin ang boxer brief nito.

From the sheer weight of your doubts and fears

Weary, you’ll be safe here, hmm

Tumambad muli sa aking ang alaga nitong naninigas na. Hindi ko naiwasang dakmain agad iyon. Marahan ko iyong jinajakol habang nakatitig sa mukha nito.

Pero sa hindi inaasahan pangyayari, ang mukha ni Obet ang nakikita ko sa mukha ni Enzo.

“Ganyan nga, Jinuel. Paligayahin mo ako gaya ng ginagawa mo kay Enzo.” Sabi nito.

Hindi ko naiwasang mapakunot noo. Pero patuloy parin ako sa ginagawa kong pagjajakol rito.

Remember how we laughed until we cried?

At the most stupid things, like we were so high

But love was all that we were on

We belong

“Isubo mo.” Utos ni Obet.

Hindi naman ako nagdalawang isip at sinubo ang burat nito. Hinawakan ni Obet ang ulo ko at mas lalong bumaon ang bunganga ko sa kayang kargada.

Halos mabilaukan na ako. Sabayan pa ng mabilis na pagkadyot nito na para bang hayok na hayok.

“Fuck! Sarap talaga ng bibig mo. Parang puki na masikip at mainit. Shit!” Bulalas ni Obet habang walang palya sa pagkaldag sa bunganga ko.

Pinilit kong inangat ang ulo ko. Ngayon ay mukha naman ni Enzo ang nakikita ko. Seryoso ang mukha nito habang nakatitig sa akin.

“Chupain mo ulit.” Utos nito.

Ilang segundo akong nakatitig sa kanya bago napagtanto ang mga nangyayari.

Hindi ko malaman kung bakit ganito ako. Ilang beses na rin itong nangyari sa akin. Una ay kay Kuya Lexus, ngayon naman ay kay Obet.

“Chupa!” Nagulat ako nang biglang sumigaw si Enzo.

“H-ha?”

“Sabi ko, chupain mo ulit ang burat ko. Ano bang nangyayari sa’yo, Jinuel?” Nagtatakang tanong nito.

Nabitawan ko sa pagkakahawak ang burat nito. Napasalampak ako sa sahig.

Hindi naman ako ganito noon. Pero ngayon ay ang laki na nang pinagbago ko mula nang magsipasukan sila sa buhay ko.

Para bang lahat sila ay sinasakal ako sa leeg.

“What’s wrong?”

Napatingin ako kay Enzo at nagkibit balikat. “H-hindi ko rin alam.” Maikling sagot ko rito.

“Hindi mo alam o may ayaw ka lang na sabihin sa akin?” Panghuhula nito.

Matagal akong hindi nakasagot. Magkatitigan kaming dalawa ni Enzo. Parehong naghihintay ng senyales sa isa’t isa.

Ako na sana ang sasagot ng bigla ako nitong unahan. “Is it because of France?”

Napakunot noo ako. “H-ha?”

Napabuntong hininga si Enzo at sumandal sa couch. “I know it’s about France. Dahil sa ginawa niya sa Papa mo. ’Wag mo ng alalahanin ’yon, ako nang bahala roon.”

“Anong ibig mong sabihin?”

Ngumiti ito sa akin. “Basta.”

Iyon ang huling sinabi ni Enzo nang may maulinigan kaming pagkatok sa may pinto. Pareho kaming napatingin roon. Mabilis kaming nag-ayos ng aming sarili. Naupo ako sa sofa habang siya naman ay nagtungo sa may pinto upang kilalanin kung sino ang kumakatok.

Pagbukas ng pinto ni Enzo, tumambad sa kanya ang tatlo niyang kaibigan. Si Chase, Ryan at Obet.

Nagkatitigan kaming dalawa ni Obet. Nakangiti ito sa akin habang ako naman ay mabilis na nag-iwas ng tingin.

“Yo, bro! Kanina ka pa namin hinahanap. Hindi ka man lang nagrereply sa mga messages namin.” Sabi ni Chase nang makapasok ito sa loob.

“Paanong magrereply, e may bisita naman palang chikabebe ’tong mokong na ’to. Hi, Jinuel.” Dagdag naman ni Ryan at bumati sa akin. Ngumiti naman ako rito.

“Ganyan ka na pala, pre. Porket ba may bago ng nagpapasaya sa’yo?” Si Obet naman ang nagsalita. Napatingin ako rito, pero ang tingin nito ay na kay Enzo na naglalakad pabalik.

“Pasensya na mga bro. Namiss ko lang kasi ’tong si Jinuel e.” Sagot naman nito sa tatlo at tumabi sa akin. Inakbayan ako nito. Saktong pag-akbay sa akin ni Enzo ay nagtama ang mga mata namin ni Obet. Napabuntong hininga ito at siya ang nag-iwas ng tingin.

“Wala ka bang foods dyan, bro? Gutom na kami.” Sabi ni Ryan na naglalakad patungo sa kusina ni Enzo.

“Oo nga. Obet, pagluto mo nga kami.” Dagdag pa ni Chase.

Napatingin akong muli kay Obet. Muli na namang nagtama ang tingin namin. Matagal ang ginawa naming pagtititigan hanggang sa ako nalang ang sumuko.

“U-uwi na ako, Enzo. Baka hinahanap na ako ni Papa.” Paalam ko kay Enzo.

“Ha? Maaga pa. Dito ka na muna. Ihahatid naman kita.”

“Oo nga, Jinuel. Dito ka muna. Hindi mo ba namiss si Enzo?” Si Obet ang nagsalita kaya napalingon akong muli rito. Nakangisi ito na parang akala mo’y may binabalak na masama.

Umiwas ako ng tingin rito. “U-uwi na talaga ako. Sorry.” Pagpupumilit ko. Sinukbit ko ang bag ko sa balikat. Akmang maglalakad na ako nang pigilan ako ni Enzo.

“Hatid na kita.” Sabi nito.

Sabay kaming naglakad papunta sa pinto. Bago buksan ni Enzo ang pintuan, muli akong napalingon kay Obet. Seryoso ang mukha nito habang pinagmamasdan akong palabas ng condo ni Enzo.

Nang makarating kami sa Parking lot ni Enzo, ni hindi matanggal sa isip ko si Obet. Hanggang sa makasakay ako sa loob ng sasakyan nito, siya parin ang laman ng isip ko.

“Hey!” Nagulat ako nang biglang magsalita si Enzo.

“H-ha?”

“Are you lost in space? Kanina pa ako salita ng salita rito, wala ka palang naiintindihan. Ano bang nangyayari sa’yo?” Kunot noong tanong nito.

“H-ha? Ano bang sinasabi mo?”

Napabuntong hininga nalang ito. “Never mind. Baka kailangan mo ng magpahinga.” Sabi nalang nito at pinaandar na ang sasakyan.

Tahimik ang naging byahe namin ni Enzo. Nakatuon ang tingin nito sa kalsada habang seryoso ang mukha.

“Enzo,”

“Hmmm?”

“Pasensya ka na kung medyo wala ako sa sarili ngayon. Marami lang akong iniisip.” Paumanhin ko rito.

Hindi tumingin sa akin si Enzo. Bagkus, hinimas himas nito ang binti ko. Nagbigay iyon ng kakaibang kuryente sa aking katawan.

“Okay lang. Pero, pwede bang chupain mo muna ako bago ka umuwi? Nabitin kasi ako kanina pagdating nung tatlo.” Hirit pa nito.

Napabuntong hininga nalang ako dahil sa request nito.

Agad kong dinakma ang natutulog pa nitong burat. Napatingin ako kay Enzo na seryoso ang tingin sa kalsada. Pero halata sa mukha nito na nagugustuhan nito ang ginagawa ko.

“Chupain ko na ba?” May landing tanong ko rito.

Mabilis itong tumango. “Oo! Chupain mo na, mahal ko. Sabik ako sa bibig mo…”

Unti unti kong binaba ang shorts na suot nito. Walang suot na brief si Enzo kaya agad na tumambad sa akin ang medyo may katigasan na nitong kargada.

Agad ko iyong jinakol jakol. Mabagal lang sa una hanggang sa makuha ko na ang perpektong katigasan nito.

“Hhhmmmm…” mahinang ungol nito. Hindi mapigilan ni Enzo ang mapakagat labi. Hindi ko man nasusubo ang burat nito’y para na itong papanawan ng ulirat.

Yumuko ako. Dinilaan ko ang ulo ng kanyang burat. Napaigtad si Enzo at malakas na tinapakan ang preno dahilan para mapatigil kami sa gitna ng daan.

“Fuck!” Reaksyon nito. Napatigil ako sa ginagawa ko at napahalakhak ng malakas. “Mamamatay tayo dahil sa ginawa mo, babe.” Sunod na sabi nito.

“E, sabi mo kasi chupain kita.” Sagot ko rito.

“Oo nga. Kaso, ang sarap kasi ng ginawa mong pagdila sa ulo ng burat ko.” Sabi pa nito. Napakibit balikat nalang ako.

Muling pinaandar ni Enzo ang sasakyan. Malapit na rin naman kami sa Condo ni Papa kaya pinasok muna ni Enzo ang sasakyan nito sa Parking Lot ng Condo. Doon ay muli kong pinagserbisyuhan ang kanyang burat.

Mabuti na lamang at tinted ang sasakyan nito.

“F-fuck! Sarap talaga ng bibig mo, babe. Sige… chupa lang ng chupa.”

Bumilis lalo ang pag-ulos ng bunganga ko sa kanyang burat.

Pero sa kalagitnaan ng pagchupa ko sa kanya, tinapik tapik ako ni Enzo dahil para matigil ako sa ginagawa ko.

Napatingin ako rito. Ang mga mata nito ay nasa isang direksyon lang na para bang may sunusundan. Napakunot ang noo ko kaya napalingon ako sa direksyong tinitingnan nito.

Nanlaki ang mata ko nang makita ko si France at si Papa na magkasama. Magkahawak pa ang mga kamay nilang dalawa.

“Si France ba ’yun, ’di ba?” Tanong ni Enzo. Pero hindi ko ito sinagot.

Nakatingin lang ako sa kanilang dalawa hanggang sa tuluyan na silang pumasok sa elevator. Hanggang sa magsara ang pinto ng elevator ay hindi ko tinanggal ang titig ko sa kanilang dalawa.

Hindi ko napigilan ang pagyukom ng aking kamay dahil sa nakita kong tagpo.

Parang gusto kong sabunutan si France ngayon at kaladkarin palabas ng condo na ’to.

Akala ko’y tumigil na silang dalawa. Pero hindi pa pala. Sinasabi ko na nga ba’t ipagpapatuloy parin nilang dalawa ang kung anong meron sa kanilang dalawa.

Akmang lalabas na sana ako ng sasakyan ni Enzo nang pigilan ako nito. Napalingon ako rito ng may pangingilid ng luha.

“Huwag kang padalos dalos, babe.” Paalala nito sa akin.

Umiling ako. “Hindi. Sobra na ’yang France na ’yan. Ginagamit niya ang pagkakaibigan naming dalawa para mapalapit sa Papa ko. Ngayon na ang oras para maputol ang sungay niya. Hindi niya pa nakikilala kung sino talaga ako.” Sagot ko rito.

Napabuntong hininga nalang si Enzo at hinayaan akong makalabas ng kanyang sasakyan.

Hindi ako papayag na may kung sino mang lumapit sa mga lalaki sa buhay ko. Lalo na sa Papa ko.

Mali siya ng binangga.

⚫️🔷⚫️🔷⚫️🔷⚫️

No proofreading. 😊

CHAPTER TWENTY TWO

“Anong ginagawa mo dito?” Tanong ko kay France nang makapasok ako sa loob ng condo unit ni Papa.

Kasalukuyan itong nakaupo sa sofa. Si Papa naman ay nasa kusina. Natigilan pa ito nang makita ako na nakatayo sa harap ni France. Para bang nakakita silang dalawa ng multo.

“J-jinuel, I thought…” pag-uumpisa ni Papa. Gulat na gulat pa rin ito sa pagkakakita sa akin.

Si France naman ay ganoon rin ang itsura. Parang hindi makapaniwala sa nakikita niya.

“Oh, bakit parang nakakita kayo ng multo? Ako lang ’to, oh. Tsaka, anong ginagawa mo rito, France? Wala naman akong sinabi na magkikita tayo?” Sabi ko sabay tuon ng tingin kay France.

Hindi nakasagot si France. Ganoon rin si Papa. Parang naestatwa na ata ang dalawa.

“Ji-jinuel, it’s not what you think. B-bumisita lang ako dito sa inyo just to see you. That’s all.” Sagot ni France.

Hindi ako nagbigay ng kahit anong reaksyon sa sinabi ni France. Dahil alam ko naman kung anong pakay niya dito.

“Hindi ako pinanganak kahapon, France. Kaya kung may natitira ka pang dignidad dyan sa sarili mo, umalis ka na dito.” Seryosong sabi ko sa kanya.

Matagal na hindi nakapagsalita si France bago nito naisipang tumayo.

“Fine! But just to tell you, I enjoy your dad.” Sabi pa nito bago tuluyang naglakad papunta sa pinto.

Nang makaalis na ito, agad na lumapit sa akin si Papa at niyakap ako.

“Baby, sorry. It’s not my intention to do it with France again. Nagkita lang kami sa lobby ng condo. Sinabi niya sa akin na gusto ka niyang makita. Sinabihan ko rin siya na umamin na sa totoong nangyari.” Sagot ni Papa.

Hindi ko na alam kung ano ang totoo sa totoo. Samantalang n’ung nakita ko sila sa parking lot, parang ang saya saya pa nilang dalawa.

“Hindi ko alam kung maniniwala pa ba ako sa inyo. Narinig mo naman kung anong sinabi ni France? Knowing him, hindi ’yon mag-sosorry.”

Napabuntong hininga si Papa at nilapitan ako. Niyakap ako nito. Pero hindi ko tinugon ang yakap nito sa akin.

Inis na inis ako sa kanya. Alam ko namang hindi totoo ang mga sinasabi niya. Kitang kita nang dalawang mata ko kung gaano siya kasaya habang kasama si France.

Akala ko’y masasatisfied na siya sa ginawa namin noong isang araw. Hindi pa pala.

Hindi ko napigilan ang pagtulo ng luha ko.

Kumalas ako ng pagkakayakap kay Papa.

“Aalis po muna ako.” Paalam ko rito.

Pipigilan pa sana ako ni Papa, pero hindi na ako nagpapigil pa rito.

Magulo ang utak ko. Gulong gulo ako ngayon. Gusto kong awayin si France at sabihin sa kanyang wala siyang karapatan sa Papa ko. Pero hindi ko magawa dahil natatakot akong mawala ulit si Papa sa akin.

Siguro nga’y nakukuha niya kay France ang sayang hindi ko kayang ibigay sa kanya.

Nang makabalik ako sa Parking Lot, nakita ko si Enzo na nakasandal sa sasakyan nito habang naghihintay sa akin.

Sinabihan ko kasi siyang ’wag muna siyang umalis.

Tumakbo ako palapit rito at niyakap siya.

“Why babe? Are you okay?” Nag-aalalang tanong nito.

Nagpatuloy ako sa pag-iyak. Nilabas ko sa dibdib nito ang mga luhang kanina pang gustong lumabas.

“Ssshhh… tama na, babe. I’m here. Ilabas mo lang ’yang mga hinanakit mo.” Pag-aalo nito sa akin.

Inalalayan ako nitong makapasok sa loob ng sasakyan niya.

“Saan mo gustong pumunta?” Tanong nito sa akin nang siya naman ang makasakay.

“Kahit saan.” Sagot ko rito habang nagpupunas ng luha.

Hindi na sumagot pa si Enzo at sinimulan na nitong paandarin ang kanyang sasakyan.

Hindi ko alam kung saan kami patungo ni Enzo ngayon.

Maraming bumabagabag sa isip ko.

Paano kung bumalik ulit si France sa bahay? Paano kung may ginagawa ulit silang kahalayan? Paano kung ipagpalit na ako ng Papa ko sa kanya?

Naluluha nalang ako kapag naiisip ko ang mga ’yon.

“We’re here.” Sabi nito na nagpabalik sa katinuan ko.

Napalingon ako sa kanya. “Saan ’to?” Tanong ko.

Nakangiti si Enzo. “Antipolo. Sa overlooking. Kapag malungkot ako, dito ako nagpupunta.” Sagot nito.

Lumabas ito ng sasakyan niya at pinagbuksan ako ng pinto. Pinasuot pa nito sa akin ang varsity jacket niya.

“Medyo malamig rito. Parang Baguio kaya magsuot ka ng jacket.” Dagdag nito.

“Paano ka? Baka lamigin ka naman.”

Ngumisi ito. “Huwag mo ’kong alalahanin. Strong boy ata ito.” Sagot niya habang pine-flex pa ang muscle. Natawa nalang ako rito.

Naupo kaming dalawa sa batong upuan. Sa kalayuan ay matatanaw mo ang Skyline ng Maynila. Halos papalubog na rin ang araw. Napakasarap ng hangin rito. Nanunuot sa balat mo ang lamig.

Para ba akong nasa music video at may kasamang leading man.

Gustuhin ko mang iwaglit ang nasa isip ko, pero hindi ko magawa.

“Okay ka na ba?” Tanong nito.

Tumingin ako rito nang may pag-aalangang sagot. “Hindi ko alam. Hindi ko alam kung magiging okay pa ba ako.”

“Alam ko wala akong karapatan para manghimasok sa pamilya mo. But just to let you know, I’m always here for you.” Napangiti ako sa sinabing iyon ni Enzo.

Yumakap ako rito.

“Gusto mo ba akong chupain dito?” Bulong nito.

Napakalas ako sa pagkakayakap sa kanya at hinampas ito sa braso.

“Kadiri ka! Mamaya’y may makakita sa atin rito.” Inis kong sabi rito habang siya naman ay natatawa lang.

“Ano naman kung may makakita sa atin? Inggit lang sila dahil may gwapo kang boyfriend na may malaking ratbu.” Pagmamalaki pa nito.

“Maski na! Mamaya’y may biglang sumulpot dyan.” Sabi ko pa habang napalingon sa paligid.

Wala namang mga tao bukod sa amin ni Enzo. Tahimik ang lugar. Tanging paghampas ng hangin at huni ng mga ibon lang ang maririnig mo.

“Huwag kang matakot. Tested ko na dito.” Sabi nito.

Napakunot noo ako. “Paanong tested?”

Ngumisi ito. “Marami na akong nadalang babae rito. Kaya alam kong walang makakakita.”

“So, gusto mo ring gawin natin ’yung mga ginawa niyo dito ng mga babae mo?”

“Kung okay lang naman sa’yo. Pero kung ayaw mo, okay lang din naman. No pressure.”

Napabuntong hininga ako. Dahil rin naman kay Enzo kaya gumagaan itong pakiramdam ko. Kung wala siguro siya’y baka kung ano nang nagawa ko sa sarili ko.

“Ano?”

Matagal akong tumitig rito baka inumpisahang kapain ang kargada nitong hindi pa ganoong katigas.

Magkatitigan lang kami ni Enzo habang hinahaplos ang kanyang burat sa ilalim ng suot nitong pants.

“Saraaaap!”

Unti unti nang naninigas ang kargada ni Enzo. Pinasok ko ang kanang kamay ko sa suot nitong pants. Doon ay damang dama ko ang katigasan ng kanyang burat.

Marahan ko itong jinajakol habang nakatitig kay Enzo na may paglandi.

Yumakap ito sa akin. “Sige babeee… jakulin mo lang ng jakulin.” Bulong nito sa tainga ko.

Halos maging bakal na sa sobrang tigas ang burat nito. Ni hindi na ito magkasya sa palad ko.

Nilabas ko ang kanang kamay ko at tinanggal sa pagkakabutones ang pantalon nito.

Wala na akong pakialam pa kung may makakita sa aming dalawa. Nilukob na rin ako ng kalibugan.

Lumuhod ako sa harapan ni Enzo. Nakatingin ako sa mga mata nito habang dahan dahang tinataas baba ang dalawa kong kamay sa kanyang naghuhumindig na pagkalalaki.

“Aaaaahhh… shit!” Napapapikit na halinghing ni Enzo.

Hindi na ako makapaghintay na isubo ang burat nito.

Binaba ko ang ulo ko at sinimulang dilaan ang ulo ng kanyang burat.

Napaigtad si Enzo.

Para kong ginawang ice cream ang sandata ni Enzo dahil sa ginagawa kong pagdila rito.

Nakapikit lang si Enzo habang ginagawa ko iyon. Tila ba ninanamnam ang bawat pagdikit ng dila ko sa kanyang kargada.

Ilang saglit lang ay sinubo ko na ang kalahati ng burat nito.

Mas lalong lumakas ang pag-ungol ni Enzo.

Pababa na ang araw, pero heto kami’t parang inuumpisahan palang ang panibagong araw.

Dahan dahan kong inuulos ang ulo ko sa kanyang burat.

Sa taba at haba ng burat ni Enzo, ni hindi ko alam kung paano kong napagkakasya ito sa aking bibig.

Siguro’y dala na rin sa mga naging experience ko sa mga lalaki ng Barangay Santolan kaya parang awtomatikong lumalaki ang bunganga ko kapag burat na ang nakasalpak rito.

“Shit! Baby, ang sarap talaga ng bibig mo. Aaaaaahhhhh…”

Nang hindi na makayanan ni Enzo ang kanyang libog, bigla nitong sinagad ang burat niya hanggang sa lalamunan ko.

Halos mangiyak ngiyak ako sa ginawa nito. Nagsisituluan na ang laway ko sa lapag dahil baon na baon ito sa aking bibig.

“Shiiiiiiit!”

Hawak ni Enzo ang ulo ko habang siya ang nagtataas baba ng kanyang sandat sa bibig ko.

Ang mga kamay ko naman ay hindi napigilang igala sa prominente nitong pangangatawan.

Hinimas himas ko ang maalsa nitong abs patungo sa kanyang tayong tayong utong.

“Fuck, babe! Ang init talaga ng bibig mo.”

Maya maya pa’y ako na ang nagmamaniobra ng kanyang burat.

Labas masok ito sa bibig ko habang patuloy parin ako sa paglapirot ng kanyang utong.

Kitang kita sa mukha ni Enzo na sarap na sarap ito habang pinapasuso niya ako ng kanyang burat.

Hinugot ko sa bunganga ko ang kanyang burat at huminga muna. Para akong hinete na naghahabol ng hininga dahil sa matinding pagchupa ko.

Hinawakan ni Enzo ang pisngi ko at sinimulang halikan ang aking labi.

Ramdam ko ang gigil ni Enzo sa akin. Halos magdikit na ang aming mga ngipin. Ang mga dila naman namin ay nag-eespadahan. Pinagsaluhan namin ang laway ng isa’t isa.

Muli kong iginala ang kamay ko sa mala-adonis na katawan ni Enzo.

Kumalas sa paghahalikan namin si Enzo. Sinenyasan ako nito na tumalikod na siya namang aking sinunod.

Binaba nito ang suot kong pants at underwear. Sinimulang hagurin ng dila ni Enzo ang aking butas.

Hindi ko maiwasang mapa-angat ang aking pwet kapag sumasayad sa butas ko ang kanyang dila.

Dahan dahang pinapasok ni Enzo ang burat niya sa aking bukana.

Masakit at mahapdi ang mga unang minuto. Pero nang matagumpay na nitong napasok ang kanyang burat, humupa na ang sakit.

Dahan dahan kong tinataas baba ang butas ko sa pagkalalaki nito.

Patuloy kami sa paghahalikan ni Enzo habang ang mga kamay nito ay gumagala sa katawan ko.

Kung saan saan nakakarating ang labi nito. Pinapasadahan nito ng halik ang aking mukha maging sa aking tainga.

Hindi ko maiwasang mapapikit at mapakagat labi dahil sa sarap na nararamdaman ko ngayon.

Saglit na nawala sa isip ko ang mga kaninang pang bumabagabag sa akin.

Until unti nang lumulubog ang araw. Dumidilim na rin ang paligid. Heto kami ni Enzo’t patuloy na pinapaligaya ang mga sarili.

“Ang sarap mo, babeee… ang sikip ng butas mo! Ang sarap mong kantutin araw araw.” Mahinang bulong sa akin ni Enzo na siyang nagbigay ng kakaibang kiliti sa aking katawan.

Mas lalong bumilis ang pag-indayog ng katawan ko sa kanyang burat.

Para kaming mga kabayong nagpapaligsahan. Halos ang mga boses nalang namin ang nangingibabaw sa napakatahimik na parke.

“I-ibaon mo pa, E-enzo… s-sige paaaaa…”

“Ganto ba? ’Yung baon na baon ba?”

“O-oo….”

Binaon nga ng husto ni Enzo ang burat nito sa aking butas at mabilis na binarurot ito.

“Aaaaahhh… bubuntisin kita, babe! Sa’yo lang ’tong tamod ko. Aaaaaahhhh… ang sarap mo!”

Pinihit ni Enzo ang katawan ko paharap sa kanyan nang hindi tinatanggal sa pagkakabaon ang kanyang burat.

Nakadantay ang braso ko sa leeg nito habang magkatitigan kami.

“Ang ganda mo.” Bulalas nito. Lihim akong kinilig sa sinabi niyang iyon.

Hinalikan ako nito sa aking labi. Hindi pwersahan, hindi marubdob. Senswal lamang.

Habang magkahinang ang aming mga labi, nagpatuloy sa pagkantot ng butas ko si Enzo.

Ramdam ko sa kaibuturan ng kalamnan ko ang pagkalalaki ni Enzo.

“Malapit na akong labasan, babe.” Bulong nito sa akin.

Mas lalong bumilis ang pag-indayog ng katawan ko.

Ilang saglit lang ay hinugot ni Enzo ang burat niya. Jinakol niya ito habang magkahalikan kaming dalawa.

Isa isang pumulandit sa sahig ang katas nito habang magkahalikan parin kaming dalawa.

Yumakap ako kay Enzo. Pareho kaming naghahabol ng hininga.

“I love you.” Sabi nito.

Ngumiti ako sa kanya. “I love you too.”

Muli niya akong hinalikan sa labi bago naming naisipang ayusin ang sarili. Tinaas na ni Enzo ang kanyang pantalon habang ako naman ay tinulungang punasan ang butas ko.

Maya maya’y sumakay na ulit kami ng kanyang sasakyan.

⚫️🔹⚫️🔹⚫️🔹⚫️

CHAPTER TWENTY FOUR

“Kumusta ka, babe? Nakatulog ka naman ba ng maayos?” Tanong sa akin ni Enzo habang narito kami sa school canteen.

“Okay naman.” Maikli kong sagot rito.

“Paanong okay? Tsaka, bakit ang tipid mong sumagot? May bumabagabag na naman ba sa isip mo?” Muling tanong nito.

“Wala, pagod lang siguro ako.” Maikli ko na namang sagot.

Napabuntong hininga si Enzo. “Alam mo, hindi ko alam kung anong klaseng comfort ang gagawin ko sa’yo. May nagawa ba akong mali?”

Tumingin ako rito at nginitian. “Wala. Medyo masama lang talaga ang pakiramdam ko ngayon. Ewan ko ba, parang nanghihina ako.”

Totoong nanghihina talaga ako.

Kanina kasi pag-uwi ko sa bahay galing sa Barangay Santolan, may nangyari sa amin ni Papa.

Pinilit ko kasi itong kantutin ako. Kahit sakit na sakit na ang lagusan ko, ginusto kong kantutin ako nito.

Kaya heto ako ngayon, halos hindi makalakad. Parang nakabaon pa rin sa pwet ko ang burat ni Papa.

“Pumunta ka kaya muna ng clinic?” Suhestiyon ni Enzo.

Agad akong umiling. “Huwag na. Baka lagnat lang ’to, iinom na lang ako ng gamot.”

Kinalampag ni Enzo ang mesa na siyang sanhi ng pagkagulat ko. Maging ang ilang mga estudyante sa loob ng canteen ay napatingin rin sa gawi namin ni Enzo.

“Huwag kang makulit, Jinuel. ’Pag sinabi kong pupunta ka ng clinic, pupunta ka!” Maawtoridad na sabi nito.

Ngayon ko lang nakita ang ganitong reaksyon ni Enzo.

Seryoso ang mukha nito. Talagang desidido siya na papuntahin ako sa clinic.

Natatakot kasi ako na baka malaman nila ang nangyari sa akin kaya ayoko ring magpunta sa clinic. Pero mukhang mapilit itong si Enzo at hindi ako makakahindi sa kanya.

“Sorry. Ayoko lang kasing nakikita kang nagkaka-ganyan.” Agad na paumanhin ni Enzo nang makita ang pagkabigla sa mukha ko.

“S-sige, pupunta na ako sa clinic.”

Inalalayan ako ni Enzo sa aking pagtayo. Maging ang mga gamit ko’y siya na rin ang nagdala.

Hindi ko maiwasang mahiya dahil pinagtitinginan kami ng mga tao.

Sino ba naman ang hindi mahihiya kung kasama mo ang Star Player at pinakagwapo sa paaralang ito?

Ilang minuto pa’y nakarating na kami ni Enzo sa clinic. Agad naman akong inestima ng duty Nurse. Pinahiga ako nito sa bed rest at chineck ang body temperature ko.

“Medyo mataas ang lagnat mo, iho. Kumain ka na ba? Inumin mo ’tong gamot na ’to at magpahinga ka muna. Ipapaalam na lang kita sa subject teacher mo.” Sabi ng Nars at may inabot na tableta at tubig sa akin.

Agad ko namang ininom iyon. Si Enzo naman ay nasa tabi ko lang at hawak hawak ang kamay ko. Bakas sa mukha nito ang pag-aalala.

“Hindi pa ako mamamatay.” Biro ko rito. Naningkit naman ang mata ni tila naiinis sa sinabi ko kaya napahalakhak ako ng malakas. “Joke lang. Ito naman.”

“Nagagawa mo pa talagang magbiro sa ganyang kalagayan, ano?” Inis nitong sabi sa akin.

“Alam mo, ngayon ko napatunayan kung gaano mo talaga ako kamahal. Lagnat pa lang ’to pero kung makapag-alala ka, daig ko pa ang may cancer.” Biro ko.

Bigla namang sumeryoso ang mukha nito na para bang may gustong sabihin.

“Teka, hindi ba cancer ang lagnat?” Seryosong tanong nito.

Ilang segundo akong natigilan at tila ba kinakalkula sa utak ko ang mga katagang sinabi niya.

Maya maya’y bigla itong bumunghalit ng tawa. “J-joke lang.”

Inirapan ko ito. “Ang OA mo.”

Nang matapos ito sa pagtawa, nilapit nito ang bibig niya sa tenga ko. “Wala ’yung Nurse. Gusto mo bang mawala ’yang sakit mo?”

Hinampas ko ito sa kanyang balikat. Kahit pa hindi nito diretsahang sinabi ang gusto niya, alam ko naman ang ibig niyang sabihin.

“Tumigil ka nga. Dito pa talaga sa school clinic?”

Nagkibit balikat ito. “Ano naman? E, lahat naman ng facility rito ay pagmamay-ari namin.” Pagyayabang nito.

“Wow ah. Mas mayabang ka pa kay France.”

“Well, mas mayaman ako sa kanya kaya mas may karapatan akong magyabang.” Nakangising sagot nito.

“Ah, basta! Hindi pwede. At saka, baka biglang dumating ’yung Nurse.”

“Huwag kang mag-alala, hindi agad darating ’yon.” Paniniguro nito.

Tumayo si Enzo sa kinauupuan nito. Biglang inalis nito sa pagkakasinturon ang suot na black pants. Binaba niya iyon hanggang sa boxer na lang ang matirang pambaba nito.

Hinimas himas ni Enzo ang burat nito sa ilalim ng suot niyang boxer shorts habang ako naman ay nakatitig lang sa ginagawa nito.

“Alam kong gusto mo rin, babe. ’Wag mong limitahan ang sarili mo.” Sabi nito na patuloy sa paghimas ng kanyang alaga.

Sa totoo lang ay kanina pa ako takam na takam na dakmain ang burat nito.

Wantusawa na nga ako sa burat ni Papa kaninang umaga, pero heto na naman ako at ginugutom sa kakapirasong laman ng gwapo kong boyfriend.

Ilang saglit lang ay binaba na nito ang kanyang boxer shorts. Tumambad sa akin ang hindi pa ganoong katigas na burat ni Enzo.

Nilapit nito ang kanyang burat sa aking bunganga. Kahit pa kinakabahan ako dahil baka biglang dumating ang Nars, hindi na rin ako nag-atubili pang gatasan ang burat nito.

Marahan ang ginagawang pagbarurot ni Enzo sa aking bibig habang hawak nito ang ulo ko. Nakatagilid ako kaya medyo hirap akong chupain ang kargada nito.

“Fuck! Ang sarap ng bibig mo, babyyyy…” daing nito. Napapapikit si Enzo sa sarap ng pagchupa ko sa kanyang burat.

Hindi na ito nakatiis at mas binilisan pa ang pagbarurot sa bunganga ko.

Nagtuluan na ang laway ko sa kama dahil nakatagilid ako habang chinuchupa ito.

“B-babyyyy… sarap mo talagaaaaa…”

Mas lalong sinasagad ni Enzo ang burat niya sa lalamunan ko.

Hindi ko magawang pigilan ito sa kanyang ginagawa dahil maski ako’y sarap na sarap rin.

“Jinuel, pinaalam na kit- oh, my God! What are doing?”

Pareho kaming natigilan ni Enzo nang biglang sumulpot ang Nars.

Napalingon si Enzo sa gawi ni Enzo. Ang mata ko rin ay napatda sa nakatayong Nars sa harap namin. Subo subo ko pa rin ang burat ni Enzo.

Halata sa mukha nito ang pagkabigla.

Ikaw ba namang makakita ng live show, hindi ka kaya mabibigla?

“Nurse, you better shut up your mouth. Or else, mawawalan ka ng trabaho rito. You know how compensated you are here. Hindi mo makukuha sa ibang school o ospital ang sinasahod mo rito. Kaya kung ako sa’yo, itikom mo ’yang bibig mo.” Seryoso at malumanay na pagkakasabi ni Enzo sa Nars.

Hindi na nakapagsalita ang Nars at um-oo na lang sa mga sinabi ni Enzo. Lumabas na rin ito ng school clinic.

Humarap sa akin si Enzo at nginitian ako na parang wala lang. “Tuloy na natin babe.” Sabi nito.

Pero imbis na ituloy ko ang pagchupa sa kanya, iniluwa ko ang burat nito at pumaupo sa kama.

“Hoy! Tama ba ’yung ginawa mo? Bakit ganun ang sinabi mo sa Nurse?” Inis kong tanong rito.

Nagkibit balikat lang ito. “Well, I’m the son of the COO of this School. So, may karapatan akong sabihin sa kanya ’yon. And besides, tama naman ang mga sinabi ko. Hindi niya kikitain ang sweldo niya rito sa ibang school o ospital.” Pagmamalaking sagot nito habang nakapameywang pa.

“Maski na. Hindi pa rin tama na sabihin mo iyon. May propesyon siya. Dapat kahit papaano nirespeto mo pa rin ang propesyon niya. Tsaka, mali naman talaga ’tong ginagawa natin e. Sabi ko na nga ba’t may makakakita sa atin.” Sagot ko naman rito.

Napabuntong hininga si Enzo. “Pagtatalunan pa ba natin ’to?”

Inirapan ko siya. “Oo! Kasi masyado ko nang mayabang. Kulang na lang gumaya ka na rin kay France.” Sabi ko pa. Tumayo ako mula sa kama at sinuot ang sapatos ko.

“Saan ka pupunta? May sakit ka pa.” Tanong nito habang tinitingnan ang pagsisintas ng sapatos ko.

“Pupuntahan ko ’yung Nurse at ako ang hihingi ng tawad sa mga nakita niya.” Sagot ko.

Nagsimula akong maglakad palabas ng school clinic. Pero hindi pa ako nangangalahati’y pinigilan na agad ako ni Enzo.

“Teka. Okay, sorry na. My bad. Huwag ka nang magalit. Ako na ang hihingi ng sorry sa Nurse.” Tumingin ako rito at sinampal siya. Napakunot ang noo ni Enzo dahil sa pagtataka habang sapo ang kanang pisngi. “Para sa’n ’yon?”

“Para ’yan sa realization mo dahil ngayon mo lang narealize na mali ang ginawa mo. Pwede mo namang sabihin ’yun in a nice way, pero mas pinili mo pa ring magyabang.” Sagot ko rito.

Napangisi lang ito. “Ibang klase ka. Ikaw lang ang nakasampal sa akin.” Akmang sasampalin ko naman ang kaliwang pisngi nito pero pinigilan niya na agad. “Oh, tama na. Masakit pa ’tong isa. Sige na, mag-sosorry na ako sa kanya.” Sabi nito at yumakap sa akin. “I love you. Sorry rin baby kung nakapagsalita ako ng ganun sa Nurse. Natatakot lang rin kasi ako na baka malaman nila Mommy ang tungkol sa atin.”

Kumalas ako sa pagkakayakap sa kanya at tinitigan ito. “Takot din ako. Kaya dapat mag-ingat tayo. Hindi porke’t libog ka e gagawin na natin kung saan saan ’yang kalibugan mo. May tamang oras at lugar para dyan. Kaya please, ’wag mo nang uulitin iyon.”

Ngumiti ito sa akin at hinalikan ako sa labi. “Promise po baby.”

Napakagat labi na lang ako dahil ayokong ipahalata rito na kinikilig ako sa kanya.

Paano bang hindi ako kikiligin sa taong ito? Bukod sa gwapo na, mahal na mahal pa ako.

Nang bumaba na ang lagnat ko, umuwi na rin ako.

Humingi na rin kami ni Enzo ng tawad sa Nurse. Alam naman naming mali ang ginawa naming dalawa. Lalo pa't sa school premises pa namin iyon ginawa.

Sinabi rin naman ng Nurse na walang makakaalam ng ginawa namin. Nangako rin naman si Enzo sa Nurse na hindi siya mawawalan ng trabaho kahit pa may makaalam.

Nakauwi na rin ako sa bahay matapos akong ihatid ni Enzo. Syempre, 'yung naudlot naming ginagawa kanina, ginawa na lang namin sa sasakyan niya.

Knowing Enzo, ayaw n'un ng nabibitin.

Wala si Papa. May client meeting raw ito n'ung tumawag siya sa akin bago ako umuwi. Baka raw gabihin ito o bukas na makauwi dahil medyo malayo ang pinagdausan ng kanilang meeting. Big client daw kasi iyon kaya kailangang magpa-impress ni Papa.

Hindi naman na ako tumutol pa dahil alam ko namang para sa akin rin ang ginagawa nito. At isa pa, sanay naman akong mag-isa.

Nasa kalagitnaan ako ng pagluluto ng kakainin ko nang maulinigan ko ang pagkatok sa pintuan namin.

Hininaan ko muna ang apoy ng niluluto ako at nagtungo na sa may pintuan upang tingnan kung sino ang kumakatok.

Pagbukas ko ng pinto ay bumungad sa akin ang isang lalaking moreno at matangkad. Nakangiti ito sa akin at may hawak na mug.

Gwapo ito. Pero hindi 'yung kagaya ng kay Enzo. Si Enzo kasi ay chinito at maputi. Alam mong may lahing chinese talaga.

Itong nasa harap ko naman ay tipikal na pinoy ang itsura.

Medyo hindi ako na-attract sa kanya.

Oo, gwapo siya. Matangkad, moreno, medyo bulky ang katawan dahil nakasuot ito ng jersey, may maputing ngipin. Pero hindi siya ang tipo ko. Mas gusto ko pa rin si Enzo.

"Hi. I'm Sherwin. Katabing room niyo lang. Bago lang ako rito. Kakalipat lang, actually." Pakilala nito.

"Hello. I'm Jinuel. Anong kailangan nila?"

Muli itong ngumiti sa akin. "I know it's kinda weird, but, can I ask a favor?" Nahihiyang tanong nito.

"Ano naman 'yun?"

"You see, I have a mug." Tinaas nito ang hawak niyang mug. "Wala pa kasi akong electric kettle dahil kakalipat ko lang rito kanina. Pwede ba akong makahingi ng hot water? Hindi kasi ako sanay ng hindi nagkakape." Nahihiyang ring sagot nito.

Medyo natawa ako sa sinabi nito. "Meron kaming electric kettle, kaya nga lang, hindi ako nag-init ng tubig. Kung gusto mo, hintayin mo na lang?"

"Hindi ba nakakahiya sa'yo na mag-iinit ka pa para sa isang basong mainit na tubig?"

"Hindi naman. Tsaka sabi mo, hindi ka sanay ng walang kape. Sino ako para hindian ka?" Sagot ko naman rito.

Ngumiti naman ito. "Sabagay. Pero, thank you ha."

"Wala 'yon. Pasok ka." Nilakihan ko ang pagbukas ng pinto at pinatuloy si Sherwin.

Pinaupo ko naman ito sa sofa habang ako'y nagtungo sa kusina upang tapusin ang niluluto ko at nag-init na rin ng tubig.

Sabay na natapos ang niluluto at pag-iinit ng tubig. Kaya tinawag ko si Sherwin para kunin ang mug nito.

"Thank you, nakaabala pa tuloy ako."

"Sus, wala 'yon. Okay lang. Teka, kumain ka na ba? May pagkain ka ba sa condo mo? Kung wala, saluhan mo na lang ako. Medyo marami kasi 'yung naluto ko." Alok ko rito.

"Nako, Jinuel! Huwag na. Nakakahiya. Abala na nga 'tong ginawa ko, tapos papakainin mo pa ako. I'm fine." Mabilis na sagot nito.

"Kapag hindi mo ako sinabayan, babawiin ko 'yang mainit na tubig." Kunwaring pangongonsenya ko rito.

Napabuntong hininga naman si Sherwin. "I really love coffee. Kaya sige, payag na ako." Sagot nito na siyang nagpahalakhak sa akin.

Alam kong hindi ko pa lubos na kilala itong si Sherwin at for sure kung nandito lang si Papa ngayon baka pinagtabuyan niya na ito palabas.

Pero feeling ko kasi ay mabait na tao ito. 'Yung tipong walang gagawing masama sa'yo.

Baka ako pa nga ang gumawa ng masama rito. Pero syempre, hindi na pwede. Kotang kota na ako.

Pwede ko siyang maging kaibigan.

⚫️🔷⚫️🔷⚫️🔷⚫️

![](https://img.wattpad.com/356a1e6f7382bc06c67d5e58f93d84eda8d60aab/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f32766a64304c6e6a4955637a45673d3d2d313433353837373738312e313763343465353565386238323130343237373730373631323439372e6a7067)

![](https://img.wattpad.com/cb4fa2d12c3bd873faae104b4ca034afc4637f82/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f5139415672647a614154795f49773d3d2d313433353837373738312e313763343465353832373133376437643536323035373038353332362e6a7067)

Siya si Sherwin. Ang bago karakter at lalaki sa buhay ni Jinuel. Sino nga ba siya at ano ang magiging kapalaran ni Jinuel sa kanya?

Abangan...

P.S.

No proofreading. Excited akong ipublish. Hahaha.

# CHAPTER TWENTY FIVE

"Thank you pala, Jinuel. Ang sarap ng niluto mo. I didn't know that in your very young age, you know how to cook na. Samantalang ako, 23 na but I'm still starting to be an independent man." Papuri sa akin ni Sherwin.

Masaya naming pinagsaluhan ni Sherwin ang niluto kong nilaga. Marami rin kaming napagkwentuhan habang kumakain kami.

Nasabi nito na simula sanggol pa lamang siya ay nanirahan na ito sa bahay ng lolo't lola niya dahil ang mga magulang nito ay hiwalay na at may kanya kanya na ring mga pamilya.

Bale, si Sherwin ay produkto ng isang pagkakamaling pagmamahalan. Isang CEO ng malaking kompanya ang Daddy nito. Ang Mommy naman niya ay Secretary ng Daddy niya.

Nang malaman ng Daddy niya na pinagbubuntis siya ng Mommy niya, agad niyang pinutol ang kung ano mang relasyon ang meron sila. Naiintindihan naman iyon ng Mommy niya dahil alam naman niya kung anong papel niya sa buhay ng Daddy nito. Nangako rin naman ang Daddy niya na kahit hiwalay na sila ng Mommy niya'y susuportahan pa rin nito si Sherwin.

Kaya naman iniwan ng Mommy niya si Sherwin sa mga magulang nito. Ang Mommy naman nito'y nagtungo sa States para magbagong buhay. Hanggang sa nakahanap na ito ng bagong pag-ibig.

Pero kahit ganun pa man, hindi naman nito nakalimutan si Sherwin. Malimit pa rin itong nangangamusta sa anak at nagpapadala ng mga kailangan nito.

Si Sherwin naman ay na-spoiled sa lolo't lola nito kaya halos wala itong alam pagdating sa mga gawaing bahay. Ultimo daw paglalaba ng brief ay hindi niya alam kung paanong gawin.

"Ano ka ba, masasanay ka rin Kuya Sherwin. Matututunan mo rin kung paanong mamuhay mag-isa." Paalala ko rito.

Ngumiti ito sa akin. "I have a one favor."

"Ano 'yun?"

"Pwede bang Sherwin na lang ang itawag mo sa akin? Hindi kasi ako sanay na tinatawag na Kuya. I mean, don't get me wrong. Ayoko lang kasi na parang ang tanda ko nang tingnan." Sabi nito.

"Sige Kuya- este, Sherwin." Sagot ko naman at nagtawanan kaming dalawa.

"Oh, paano? Mauna na ako. Salamat sa mainit na tubig at sa libreng pagkain. Next time, ako naman ang taya." Paalam nito.

Hinatid ko ito hanggang sa pintuan. Kumaway muna ako rito bago ito pumasok sa kanyang unit.

Habang naglilinis ako ng pinagkainan namin ni Sherwin, hindi ko maiwasang mapangiti.

Hindi ko alam kung bakit, pero ang gaan ng loob ko sa kanya. Siguro'y dahil masarap siyang kausap. Lahat ng mga sinasabi nito ay may sense. Hindi kagaya ng iba na hindi kayang hindi haluan ng kahalayan ang mga kinekwento.

Hindi ko naman sinasabing si Enzo 'yun. Pero parang ganoon na nga.

Si Enzo kasi kapag kausap mo, laging may banat na kalibugan. Walang araw na hindi ko siya nachuchupa. Minsan naiinis na ako, pero dahil gusto ko siya, hindi ko naman mahindian ang mokong.

Nasa ganoon akong pag-iisip nang umingit ang pinto. Napalingon ako roon at iniluwa ng pinto si Papa.

Nakangiti itong lumapit sa akin at hinalikan ako sa pisngi.

"Akala ko po'y bukas pa kayo uuwi?" Tanong ko rito.

Binaba muna nito ang bag niya at ang mga plastic bags na dala nito bago nagsalita.

"I'm just worried about you. I know we had a fight and I can't focus to my work thinking that my son's here all alone." Sagot ni Papa.

Yumakap ako rito. "Okay lang naman na mag-isa ako rito, Papa. Sanay naman po ako. Bumyahe pa tuloy kayo ng malayo."

"Anak, I'm really sorry. I didn't meant to hurt your feelings. Nadala lang ako. Akala ko'y ikaw talaga ang pinunta ni France n'ung araw na 'yon. He lied to me. I'm sorry." Paumanhin ni Papa.

Ngumiti ako rito. "Ayos na po iyon. Gan'un naman po talaga si France. Sa totoo lang, kinompronta ko na siya. At sinabi kong lumayo na siya sa akin."

Kumunot ang noo ni Papa. "How about your friendship? I thought you were good friends?"

"Pa, hindi naman ako ang nakipagkaibigan sa kanya. Siya ang lumapit sa akin para kaibiganin ako. Kaya hindi masakit sa akin kung mawala man siya sa buhay ko." Paliwanag ko rito. Napatango-tango naman si Papa. Ilang segundo rin kaming nanahimik bago muling nagsalita si Papa.

"Anak, I have something to tell you din." Pag-uumpisa nito. Napalingon ako rito.

"Ano po 'yun?"

"I'm going back to the US by next week. I need to do something there. But, I'll be back." Dagdag nito.

"Ganun po ba? So, doon muna ako maninirahan ulit pansamantala kay Tita Rosa?"

Umiling-iling si Papa. "No, no! My younger brother will come here in the next few days. He will look for you while I'm away."

Napakunot ang noo ko nang sabihin ni Papa na darating ang bunso nitong kapatid.

Hindi ko rin alam na mayroon pa pala itong kapatid. Kunsabagay, hindi ko nga pala lubusang kilala ang Papa ko dahil baby pa lamang ako noong iwan kami nito.

"May kapatid po kayo?"

Nakangiti itong tumango sa tanong ko. "Yes. He's my younger brother. He's 23 years old. I talk to him last night. He wanted to go here for a vacation. Then I get that chance to tell him that he can stay here in our condo since I am going back to the US and also to look after you."

Tumango tango naman ako. "Gwapo rin po ba siya?" Hindi ko naiwasang itanong kay Papa.

Ilang segundong nanahimik si Papa na para bang nag-iisip. "I don't know e. All I know is I'm the most handsome guy in the world." Sagot nito at nag-Mr. Pogi pose pa.

"Luh! Feeling ka naman, Papa." Biro ko rito.

"Why? Am I not the most pogi ba?"

"Joke lang po. Syempre, kayo ang pinaka-pogi sa lahat kasi Papa ko kayo. Pero sana pogi rin po ang Tito ko kagaya niyo."

Ngumiti sa akin. "Don't worry, anak. Your Tito Tyler is also handsome. He made many women cry before."

"Parehas pala kayo ni Tito Tyler. Pinaiyak niyo rin kasi si Mama noon n'ung umalis kayo." Malungkot kong sabi rito.

Niyakap naman ako ni Papa nang mapansin nito ang paglungkot ko. "I know, anak. that's why I'm recovering now from all my shortcomings before."

Hindi na muli akong nagsalita at bumalik na sa paglilinis sa kusina. Si Papa naman ay nagtungo sa banyo upang maglinis ng katawan nito.

~~~~

Isang linggo ang nakalipas at araw na rin ng pag-alis ni Papa.

Nandito kami ngayon sa Airport. Hinihintay namin ang pagdating ng bunsong kapatid nito.

"Anak, please don't be pasaway to your Tito Tyler ha? He's kinda short-tempered but he's a good man naman. Pero, he doesn't know how to do house chores and to speak tagalog, so you make pasensya na lang, ah?" Paalala ni Papa sa akin.

Ngumiti ako rito. "Huwag po kayong mag-alala, ako na pong bahala kay Tito Tyler."

Ilang saglit pa'y namataan ko si Papa na nakangiti habang nakatuon ang tingin sa isang direksyon habang kumakaway. Napalingon ako sa direksyong tinitingnan nito.

Sa hindi kalayuan ay kumakaway rin ang isang maputi, matangkad at gwapong lalaki.

Sa sobrang tangkad nito'y hindi maiwasang mapatingin sa kanya ang lahat ng tao sa loob ng Airport.

Para itong artista. Kung artista lang talaga ito, baka dinumog na siya dahil sa kakaibang awra na dala nito.

Hindi ko naiwasang mapangiti nang makita ko sa personal ang kapatid ng Papa ko.

Unti unti itong naglakad papalapit sa amin, at nang makalapit ito'y mabilis na niyakap ni Tito Tyler ang Papa ko.

"Brooo! I miss you." Sabi ni Tito Tyler habang mahigpit pa ring yakap yakap si Papa.

Kumalas si Papa sa pagkakayakap kay Tito Tyler at pinisil pisil ang pisngi nito na parang bata. Hindi ko mapigilan ang mapangiti dahil halatang close na close ang dalawa.

"I miss you too, bro. But I really missed your chubby cheeks." Biro ni Papa. Si Tito Tyler naman ay pilit na umiiwas sa kamay ni Papa.

"Bro! I'm big now. Stop that." Nahihiyang saway ni Tito Tyler kay Papa.

Tumigil naman si Papa sa pang-aasar sa kapatid nito at tumuon ang tingin sa akin. Napalingon rin sa akin si Tito Tyler. Noong una'y nakakunot ang noo nito sa akin. Parang nagtataka kung sino ako.

Hanggang sa pinakilala na ako ni Papa sa kanya, doon lang nagbago ang ekspresyon ng mukha nito.

"Bro, I want you to meet my son. This is Jinuel." Pakilala sa akin ni Papa.

Napanganga si Tito Tyler nang ipakilala ako sa kanya ni Papa. Para bang hindi nito inakala na may anak si Papa noong binata pa ito.

"Oh my, God! Is this Jinuel? I thought she's a girl. But I can see your resemblance to him." Gulat na pagkakasabi ni Tito Tyler.

"Yeah, I know. Because she got most of her mom's features."

"Hi, Tito Tyler. I'm Jinuel." Pakilala ko rito. Inilahad ko ang kamay ko at siya naman nitong tinanggap.

May binulong si Papa kay Tito Tyler. Hindi ko mabasa ang sinasabi ng bibig ni Papa. Biglang napangiti si Tito Tyler at muling tumingin sa akin.

Pinagtakhan ko ang ngiting iyon, pero bandang huli'y binalewala ko na lang rin.

Hindi ko kasi maiwasang ma-starstruck sa kapatid ni Papa.

Bukod sa gwapo na ito, para bang kaya ka rin nitong durugin sa kama.

Kagaya ni Papa, may sinabi rin ang katawan ni Tito Tyler. Mukhang araw araw itong nasa gym. At saka ang sabi ni Papa, US Navy rin raw ang kapatid niya. Nasa bakasyon lamang ito kaya napili na rin niyang bisitahin si Papa rito sa Pilipinas at makapag-unwind na din.

~~~~

Nang sunduin namin si Tito Tyler sa Airport, iyon na rin ang araw pag-alis ni Papa papuntang US. Kumain muna kaming tatlo bago namin muling hinatid ni Tito Tyler si Papa.

Nag-taxi na lang kami ni Tito Tyler pauwi sa condo dahil hindi na dinala ni Papa ang sasakyan niya. Baka raw kasi mahuli si Tito Tyler dahil medyo reckless raw ito pagdating sa pagmamaneho.

Nang makauwi kami sa condo, agad na napasalampak si Tito Tyler sa sofa. Halatang pagod na pagod ito mula sa mahabang byahe. Napapapikit na rin ang mata nito dahil sa antok.

Ako naman ay agad na kumuha ng maiinom nito. "Tito, inom muna kayo." Alok ko rito at inabot ang baso ng malamig na tubig.

"Oh, thanks." Pasasalamat nito at agad na ininom ang tubig. "By the way, I'm not really good in tagalog. I only know few words like 
putangina mo, gago, bakla, mabaho, pekpek, titi, kantot, chupa 
and some." Sabi nito nang maibaba ang baso.

Hindi ko naiwasang matawa dahil puro kabastusan ang mga tagalog na alam nito. Feeling ko tuloy ay si Papa pa ang nagturo sa kanya ng mga ganoong salita.

"Why are you laughing at me?" Kunot-noong tanong nito sa akin.

Pinilit ko namang tumigil sa pagtawa. "Nothing. But, who taught you those words?"

Nagkibit balikat ito. "Who do you think can teach me those words?"

Kunwaring nag-iisip ako, pero sa gilid ng utak ko alam ko namang si Papa ang tinutukoy nito. "I think my Dad?"

Ngumisi ito na para bang nakuha ko ang grand prize sa isang game show. "You got it! Well, your Dad is the most annoying person in the whole world. He always make fun of me when I was a kid. But I love him because when our Mom and Dad died, I was just 10 years old. And your Dad is 18 and he's the one who only took care of me. But your Dad really wants to serve the country and by 20, he flew here to fulfill his dream. I was left in a shelter back then. But I never feel any anger to your Dad because it's his dream and I want him to be successful." Pagkekwento nito.

Hindi ko tuloy naiwasang maiyak sa mga sinabi ni Tito Tyler kaya nag-iwas ako ng tingin rito.

Hindi ko akalain na masalimuot rin pala ang mga pinagdaanan ni Papa dati. Kaya mabuti na rin palang pinatawad ko ito.

"Are you crying?"

Muli akong nag-iwas ng tingin kay Tito Tyler. "A-ah, no! N-napuwing lang ako." Sagot ko.

Hindi na ako nito pinansin at halos limang minutong katahimikan ang namuo.

Hindi na rin nakapagpigil si Tito Tyler at ito na ang unang nagsalita.

"By the way, your Dad told me something." Pag-uumpisa nito.

Napakunot ang noo ko. Iyon siguro ang binulong ni Papa kanina sa kanya. Medyo kinabahan ako.

"A-ano po?"

Huminga ito ng malalim at umayos ng pagkakaupo. Tumitig ito ng diretso sa akin. Biglang bumilis ang dagundong ng puso ko. Mukhang ni Papa ang sikreto naming dalawa sa kapatid niya.

"He told me that you're good at cooking." Pag-uumpisa nito.

Nalaglag ang panga ko nang sabihin iyon ni Tito Tyler. Akala ko tuloy ay kung ano na.

"H-ha?"

Ngumiti ito sa akin at nag-inat inat ng katawan. "Well, I'm kinda picky eater. But, I do love filipino foods. Your Dad used to cooked adobo and sinigang and that's one of my favorite dishes."

Hindi ko naiwasang mapangiti dahil naipagmalaki ako ni Papa sa kapatid nito. Mukhang magkakasundo kami ni Tito Tyler.

Pero sa isang banda, umasa ako na baka pati rin siya ay matikman ko.

Sino ba namang hindi gugustuhing matikman siya? Ang gwapo, maskulado at mukhang may tinatagong malaking sawa.

Kailangang makagawa ako ng magandang eksena upang mahuli ko ang kiliti nito. Uumpisahan ko 'yan sa paghahain ng masarap na putahe.

Abangan...

⚫️🔷⚫️🔷⚫️🔷⚫️

![](https://img.wattpad.com/acd6550c6156f3cb64ff6d7fac98acfb5a2218cb/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f4433733443475838497973614e773d3d2d313433373138373636382e313763396533633665653338313739623237353438353234363238322e6a7067)

![](https://img.wattpad.com/beb3c8c8a74ef39b6cdf48d8152938b57b9244c3/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f39524733574a445431475a4c56673d3d2d313433373138373636382e313763396533633839616263323066643938363931363832363634372e6a7067)

Tito Tyler- ang yummy na bunsong kapatid ni Daddy Tristan na isa sa magiging pantasya ni Jinuel.

Abangan ang mga susunod na kabanata at ano nga ba ang masarap na putaheng ihahain ni Jinuel sa kanya? 😊

Talklikeaboss 
🤍

# CHAPTER TWENTY SIX

"Rise and shine!" Bati sa akin ni Tito Tyler nang patalon itong tumabi sa akin sa kama. Nahiga ito sa tabi ko habang nakataas pa ang dalawang kamay.

Lumingon ito sa akin habang nakangiti. "What's our itenerary for today?"

Pupungas pungas akong tumingin rito habang nag-iinat ng katawan. "Where do you want to go po ba?" Tanong ko rito.

Hindi ko maiwasang ibaba ang tingin ko rito dahil walang suot na pang-itaas si Tito Tyler at manipis na shorts naman ang suot nitong pang-ibaba.

Para bang gusto ng tumulo ng laway ko dahil sa maagang almusal na nakahain sa harap ko ngayon.

Namumutok ang abs nito. Ang kargada naman nito'y bumubukol sa manipis na shorts na suot nito at kumikibot-kibot. Nakailang lunok ako ng laway dahil sa pagkasabik na mahaplos ang mala-Adonis nitong katawan.

"I want to go to Manila. Your Dad mentioned to me that there's a Marketplace there that sells cheap items. I want to go there because when I come back in States, I want to share those souvenirs to my Friends and Co-workers." Pagpapatuloy na sabi nito.

Pero tila wala akong naririnig dahil okupado ng utak ko ang masarap na katawan ng aking Tito.

"And also, I want to eat some street foods. I guess this is an exciting day for us, Jinuel." Pagtatapos nito.

Nanatili akong walang reaksyon. Nakapatda lamang ang tingin ko sa katawan ni Tito Tyler. Halos walang kurap kurap.

"Jinuel, are you okay? Why are looking at my body?" Nagtatakang tanong ni Tito Tyler.

Doon na ako nabalik sa huwisyo nang pansinin ako nito. Agad kong iniwas ang tingin sa katawan nito.

"A-ah, what are you saying?"

Napangisi si Tito Tyler at naglabas ng nakakalokong ngiti. "Tsk. You're a naughty boy, Jinuel. Your Dad is right."

Napakunot ang noo ko sa ibig nitong sabihin.

"H-ha?"

Humiga ng maayos si Tito Tyler. Nakataas pa ang dalawang kamay nito na nasa likod ng kanyang ulo. Lalo akong naulol rito nang makita ang malagong buhok nito sa kilikili. "Okay, I'm not really into gays and I never tried to do it with a people like you. But your dad, he just told me that you're good on sucking dick. And since I'm kinda horny right now, I'll make an exception since you're my niece." Sabi nito.

Nanatiling nakakunot ang noo ko dahil hindi ko maintindihan ang mga sinasabi nito. Nakakaintindi naman ako ng salitang ingles, pero hindi ko lang ma-gets ang pinanggagalingan ng banyaga kong uncle.

Ibig niya bang sabihin na sinabi ni Papa sa kapatid niya na may nangyayari sa aming dalawa?

Napansin ata ni Tito Tyler na parang nagtataka ako sa nangyayari kaya tinapik tapik nito ang balikat ko. "Don't worry, Jinuel. I'm not mad. Actually, I'm okay on the fact that you're doing it with your Dad and not on some men out there."

Umayos ng higa si Tito Tyler at sinenyasan ako nitong ibaba ang suot na short.

Sa hindi malamang dahilan ay agad naman akong sumunod sa utos nito kahit pa medyo naguguluhan ako sa mga nangyayari.

Umagang umaga pero burat ang aalmusalin ko ngayon.

Nang maibaba ko na ang suot na salawal ni Tito Tyler, tumambad sa akin ang hindi pa katigasang pagkalalaki nito.

Hindi na ako nagulat pa dahil parang kasing laki rin ito ng burat ng Papa ko.

"You're not shock, huh." Mahinang sabi nito.

Hindi ko ito pinansin at mas tinuon ang tingin sa pagsuri ng burat ng aking Tito.

Dahan dahan kong pinasada ang palad ko sa naghuhumindig nitong kalakihan. Dinig ko ang mahinang pag-ungol ni Tito Tyler.

Para akong inosenteng bata na binigyan ng bagong laruan.

Dahan dahan kong tinataas baba ang palad ko. Napalingon ako kay Tito Tyler at taimtim lamang itong nakatingin sa aking ginagawa.

"Suck it, baby." Utos nito sa mahinang boses.

Muli kong tinuon ang titig ko sa pagkalalaki nito. Unti unti kong binuka ang bunganga ko at dahan dahan itong isinubo.

Naglalaban ang lambot at katigasan ng burat ni Tito Tyler. Kumikislot kislot pa ito sa bibig ko.

"F-fuck! Your mouth is on fire. You're making me so so horny, Jinuel."

Ilang minuto lang ay tuluyan ng nanigas ang kargada nito. Halos hindi na ito magkasya sa bunganga ko.

Dahan dahan parin ang pag-ulos ng ulo ko sa dambuhalang pagkalalaki nito.

Napatingin ako kay Tito Tyler. Nakatitig lang rin ito sa akin. Halata sa mga mata nito ang pagkasabik.

"Jinuel, y-your mouth is soooo good on sucking! I want to marry you and this is the only thing that you're going to do everyday." Pabirong sabi nito.

Napangiti lamang ako sa tinuran ng aking gwapong Tito. Alam ko namang hindi mangyayari na pakasalan niya ako dahil magkadugo kami.

Pero ganun pa man, masarap siguro sa feeling na ganito kagwapo ang mapapangasawa mo.

Ilang minuto ang lumipas ng mangalay ako sa pagchupa ng burat ni Tito Tyler. Iniluwa ko ang burat nito habang hinihimas ko naman ang nangawit kong panga.

Napakunot noo si Tito Tyler habang nakatitig sa akin. "Why? Why'd you stop?" Nagtatakang tanong nito.

"Ngawit na ako. Pwede bang mamaya na lang?"

Mas lalong kumunot ang noo nito. "I didn't understand you, but seeing you like that, I guess you're tired on sucking your Tito's dick, right?" Panghuhula nito na siya namang tinanguan ko.

Umayos ng upo si Tito Tyler habang isinusuot ang pang-ibabang damit.

"Okay, let's do it later. We have so many time. I guess, let's go to the Market now." Sabi nito. Sumang-ayon naman ako sa sinabi nito.

Sakto at sabado ngayon. Wala kaming pasok. Wala rin kaming usapan ni Enzo na magkikita kami.

Gusto ko rin namang makilala itong kapatid ni Papa. Alam kong may taglay siyang libog gaya ng Papa ko, pero gusto ko ring makilala ang pagkatao nito. Kung pareho ba sila ng pag-uugali ni Papa, o mas mabait itong si Tito Tyler.

Pero halata rin naman sa mukha niya na mabait siya. 'Yun nga lang, medyo may kapilyuhan pagdating sa kama.

Ilang minuto lang na paghahanda ay umalis na rin kami sa condo.

Pagdating sa unang destinasyon namin, hindi mawala ang pagkamangha sa mukha ni Tito Tyler.

Para siyang bata na dinala sa perya at sabik na sabik sa bawat nakikita.

Halos umikot ang paningin nito dahil amaze na amaze siya sa mga nakikita niya.

Ultimo mga taong nagdaraan ay nginingitian niya.

Syempre, hindi rin naman maiwasan ng ibang tao na pagtinginan siya dahil sa banyaga ang Tito ko.

Sino ba naman kasi ang hindi mapapalingon rito? Sa tangkad, kakisigan at kagwapuhan nito, baka pati matrona'y mahulog sa kanya.

"Oh, my God! I never thought that I would see a place like this in my entire life." Bulalas nito na halos walang palya ang pagkamangha.

"What do you mean, Tito?"

"I mean, in the US, we don't have a market like this. Because we have a shopping malls and supermarkets. And usually, people in my country don't like noises." Sagot naman nito.

"Well, you're here in the Philippines and my country is a third world country so this is a usual thing here." Sabi ko rito.

Hindi na nagsalita pa ang Tito Tyler ko dahil okupado na ito ng pagtitingin sa paligid.

Habang naglalakad kami at nagtitingin ng pwedeng mabili, napatda ang tingin ko sa dalawang lalaki sa hindi kalayuan.

Nakatayo sila sa isang stall at parang may binibili.

Nang mapalapit kami rito, doon ko lang napagtanto na pamilyar sila sa akin.

Pero anong ginagawa nila rito?

"Enzo?" Tawag ko rito.

Napalingon sila sa akin at iisa ang naging reaksyon- napanganga.

"A-anong ginagawa mo rito?" Nagtatakang tanong nito at lumapit sa akin.

"Obvious ba, syempre, namimili." Sarkastiko kong sagot. "Nga pala, Tito ko." Hinila ko si Tito Tyler na busy pa rin sa pagtingin ng kung ano ano.

Napakunot ang noo nito. "Who are they, Jinuel? Do you know them?" Tanong nito. Tumango naman ako bilang sagot.

"Yes, Tito. They're my schoolmates. This is Enzo and Obet." Pakilala ko sa kanila. Napatingin ako kay Obet na may nakakalokong ngiti kaya agad akong nag-iwas ng tingin rito.

"Oh, hi. I'm Jinuel's uncle. Nice meeting you guys." Pagbati ni Tito Tyler sa dalawang lalaki at kinamayan pa ito.

Hindi sinagot ni Enzo ang pagbati sa kanya ni Tito Tyler at napatingin sa akin. Seryoso ang mukha nito. "Pwede ba tayong mag-usap?" Maawtoridad na sabi nito. Napakunot naman ang noo nito. Sasagot na sana ako, pero muli itong nagsalita. "Pre, ikaw na munang bahala sa Tito niya." Dagdag nito at patakbo akong hinila nito.

Hindi ko alam kung saan kami patungo ni Enzo. Pero tumigil kami sa isang abandonadong stall na hindi na dadaanan ng mga tao.

Pumasok kami sa loob ng stall na iyon at doon ay nagsimulang halikan ako ni Enzo.

Nang makakuha na ako ng lakas, malakas kong tinulak palayo sa akin si Enzo.

"Ano bang ginagawa mo?" Inis kong tanong rito. Hindi ko napansing napaupo pala si Enzo dahil sa malakas kong pagtulak rito.

Tumayo ito at niyakap ako. "Sorry, babe. Nagseselos lang naman kasi ako."

Kumalas ako sa pagkakayakap nito at kunot-noong tumingin sa kanya. "Kanino? Sa Tito ko?" Tanong ko. Tumango naman ito. "Bakit ka naman magseselos sa kanya?"

"E, hawak niya kasi ang kamay mo. Ayokong may ibang humahawak ng kamay mo, babe. Gusto ko ako lang ang nakakahawak sa buong katawan mo." Sagot nito. Halata sa mga mata nito na selos na selos nga siya.

Hindi ko tuloy naiwasang mapangiti habang nakikita ang reaksyon nito.

Kung alam lang niya ang mga nangyari kanina, baka hindi lang pagseselos ang gawin niya.

"Akala ko nama'y kung ano na. Wala kang dapat pagselosan. Tito ko 'yun, natural cargo niya ako kapag may nangyaring masama sa akin. At saka, hindi niya alam ang pasikot sikot rito, baka mawala siya sa paningin ko kaya magkahawak kami ng kamay." Sabi ko pa.

Muling tumingin sa akin si Enzo. "Talaga?" Tumango ako rito. Napangiti naman si Enzo at hinalikan ako sa labi. "Chupain mo naman ako, babe. Namimiss ko na 'yang bunganga mo." Request nito.

Kahit gustuhin ko mang paligayahin siya, hindi naman maaari dahil baka naghihintay na ang Tito ko. At saka, baka may makakita pa sa amin rito.

"Please, babe?" Pagmamakaawa nito. Nag-sad face pa ito para mas lalo akong makonsesya at pagbigyan ang hiling niya. Napabuntong hininga na lang ako.

Dahil nabitin rin naman ako sa pagchupa ko kay Tito Tyler kanina, pinagbigyan ko na rin ang request nito.

"Sige na nga," pagpayag ko. Biglang lumaki ang pagkakangiti ni Enzo. Animo'y bata na binigyan ng lollipop.

Agad akong lumuhod sa harap nito at hinamas himas ang burat nito na nagtatago pa sa kanyang pantalon.

Unti unti kong binubuksan ang zipper ng pantalon nito. Binaba ko ito hanggang sa boxer brief na lang nito ang natira.

Hindi pa gaanong katigasan ang burat nito Enzo, kaya naman mas pinag-igihan ko ang paghimas rito. Nang mararamdaman ko na gabakal na ito sa tigas, sunod ko namang hinubad ang huling saplot nito.

Parang spring na lumundag sa mukha ko ang dakilang pagkalalaki na ito. Kagaya nang unang beses ko itong makita, manghang mangha pa rin ako sa taglay na laki at taba nito.

"Babeee, lawayan mo 'yung ulo." Utos nito.

Siya namang aking sinunod. Pinasadahan ko ito ng aking dila at pinuno ng laway ang ulo ng burat nito.

Halos masabunutan na ako ni Enzo nang dumampi ang dila ko sa kanyang burat. Nilaro laro ko muna ang ulo nito. Pinaikot ikot ko ang dila ko sa ulo ng kanyang burat. Dinila-dilaan ko ang labasan ng ihi nito hanggang sa may lumabas na precum dito.

Napaungol ng mahina si Enzo. Kagat-labi itong napapahalinghing sa pagpasada ko ng dila sa kanyang burat.

"F-fuck! Ang sarap talaga ng dila mo, babeeee..." daing nito.

Dalawang kamay kong hawak ang katawan ng pagkalalaki nito habang walang tigil ang dila ko sa pag-ikot sa ulo ng burat nito.

"Shit! Tangina, para akong lalabasan sa ginagawa mo." Ani Enzo na halatang pinipigilan ang sarili na labasan agad. Ramdam ko ang pangiginig ng katawan nito.

Unti unti kong pinapasok sa bunganga ko ang pagkalalaki nito. Nakatingin lang sa akin si Enzo na animo'y ito lang ang hinihintay na mangyari. Kagat-labi pa rin ito habang nakatitig sa akin.

Dahan dahan kong inuulos papasok ng bunganga ko ang kanyang burat. Maririnig mo ang mahihinang pag-ungol nito ang habang ginagawa ko iyon sa pagkalalaki niya.

Dalawang kamay nitong hawak ang likod ng ulo ko habang sinasabayan nito ang indayog ng aking ulo sa kanyang burat.

"Taena! Ang init ng bunganga mo, babe." Hindi makapaniwalang bulalas ni Enzo. Patuloy pa rin ito sa ginagawa niya.

Habang ako naman ay pinuno ko ng laway ang aking bibig. Mas binilisan ko ang pag-ulos ng ulo ko sa kanyang dakilang pagkalalaki. Mukhang nagets ni Enzo ang gusto kong gawin. Hindi ko ginalaw ang ulo ko at hinayaan kong ang katawan nito ang kumantot sa aking bunganga.

Labas-masok ang burat nito sa naglalaway kong bunganga. Halos tumulo na ito sa sahig at magkalat sa paligid ng bibig ko ang pinaghalong precum at laway ko.

Hindi pa nakuntento si Enzo sa kababuyan naming dalawa. Sinenyasan ako nitong ngumanga na siya namang aking sinunod. Maya maya'y may bumagsak na kung anong malapot sa bibig ko. Doon ko lang napagtantong dinuraan ni Enzo ang bunganga ko.

Agad ko iyong pinaglaruan sa bunganga ko at muling sinubo ang naghuhumindig nitong burat.

"Fuck! Saraaaaap!" Sabi nito na walang palya ang pagkatong sa bibig ko.

Mas lalong bumibilis ang pagbayo nito na animo'y may hinahabol ba karera. Halos umabot na ang burat nito sa lalamunan ko. Hindi pa nakuntento doon si Enzo at buong pinasok ang burat nito hanggang sa aking lalamunan. Halos mangiyak-ngiyak ako. Habol-hininga ako ngayon.

Saglit lang iyong nangyari nang mapansin ni Enzo ang pamumula ng mukha ko. "Sorry, babe," paumanhin nito. Umiling lang ako at sinenyasan itong huwag tumigil.

Siya namang sinunod ni Enzo at muli na namang kinantot ang bunganga ko.

Mas lalong bumilis ang pagkantot ni Enzo sa akin. Hudyat na malapit nang lumabas ang katas nito.

"B-babeee, lalabasan na ata ako..." sabi nito na tumitirik ang mata at walang tigil sa pagbayo ng bunganga ko.

Ilang segundo lang ang lumipas ay isa isang pumulandit sa bibig ko ang makatas at makremang gatas ni Enzo. Marami rami iyon na halos mapuno ang bunganga ko.

Syempre, wala akong inaksayang katas nito. Lahat ng iyon ay nilunok ko at maging ang natira sa paligid ng burat nito ay aking sinimot.

Nang malinis ko na ang tubo nito, tinulungan naman ako ni Enzo na punasan ang mukha ko. Tinulungan ko rin itong itaas ang pantalong niya.

Hinalikan ako ni Enzo sa pisngi at nagpasalamat. "Thank you, babe. I love you." Sabi nito. Ngumiti ako rito at tumugon rin.

Muli kaming bumalik ni Enzo sa kung saan namin pinag-iwanan si Tito Tyler at Obet, pero wala sila roon. Nasaan sila?

⚫️🔷⚫️🔷⚫️🔷⚫️

Happy holidays, guys!

Eto na po ang promise update ko ng TBOBS. 😁

Enjoy reading. May susunod pa na chapter. It's either mamaya, or bukas (December 29).

And also, habang naghihintay kayo ng update, may isa akong story na kakapublish ko lang. 
The Beauty Queen and the Firefighter
. Check niyo na lang sa library ko or click niyo 'yung link: ⬇️

https://www.wattpad.com/story/386593253?utm_source=ios&utm_medium=link&utm_content=story_info&wp_page=story_details&wp_uname=talklikeaboss

No proofreading.

# CHAPTER TWENTY SEVEN

Nang makauwi kami sa bahay ni Tito Tyler, halata rito ang pagiging mailap sa akin. Kanina habang nasa Divisoria kami nang mahanap namin sila ni Enzo, hindi na ako nito kinakausap. Para bang nawalan ng gana. Kanino ko pa siya tinatanong kung anong problema, pero hindi naman ito nagsasalita. Panay ang iling lang.

Ngayong narito na kami sa bahay ay agad itong dumiretso sa kwarto ni Papa. Padabog pa nitong isinara ang pintuan kaya halos mapatalon ako sa gulat.

Kinatok ko ang pinto ng kwarto ni Papa. "Tito, are you okay?" Tanong ko rito, pero hindi ito sumagot.

Hindi naka-lock ang pintuan kaya naman dahan dahan ko itong binuksan. Nadatnan ko si Tito Tyler na nakahiga sa kama ni Papa habang nakadapa.

Lumapit ako rito at niyugyog ang katawan nito. "Tito, what's the problem ba?" Nag-aalala kong tanong rito.

Hindi ko alam kung bakit bigla na lang nagbago ang mood nito. Kanina lang ay sobrang saya nito n'ung nasa Divisoria kami. Pero ngayon ay parang wala na itong gana sa lahat.

Dahil kaya ito kay Enzo?

Imposible naman 'yon. Kung nakita niya kami kanina ni Enzo, dapat ay tinawag niya ako at papagalitan sa kung ano man ang nakita niya.

Pero pwede rin namang tinatago lang nito kung ano ang nakita niya at ayaw niya lang sabihin sa akin?

Hayyy! Hindi ko tuloy alam kung paano kong susuyuin ang Tito kong 'to.

Pero nakaisip ako ng ideya.

Nilapit ko ang bibig ko sa tenga nito at bumulong rito. "Are you mad at me, Tito?" Tanong ko sa may malanding tono. Napansin ko ang pag-nginig ng katawan nito. Mukhang tinamaan sa paglandi ko sa kanya.

Hindi pa ako nakatiis at dahan dahang hinamas ang malapad nitong likod na punong puno ng tattoo.

"Tito, I'm sorry for what I've done. Please, pansinin mo na 'ko." Sabi ko pa na ganoon pa rin ang tono ng aking pananalita.

Alam kong tinatamaan na ito dahil ramdam ko ang pagtaas ng balahiho sa katawan nito kapag hinahaplos ko ito.

Ramdam ko ang paghingang malalim ni Tito Tyler, tapos ay pumaharap ito ng higa sa akin. Hindi ko makita masyado ang ekspresyon ng mukha nito dahil medyo madilim sa kwarto ni Papa. Tanging ang liwanag lamang ng buwan ang nagsisilbing liwanag sa buong kwarto.

"I saw what you're doing with that guy." Mahina, pero malalim ang tonong pagkakasabi niyon ni Tito Tyler.

Bigla akong dinapuan ng kaba nang aminin nito ang totoong dahilan ng pagiging mailap niya sa akin.

Hindi ako nakapagsalita. Nanatili laman ako sa tabi nito. Pero tatayo na sana ako nang pigilan ako ni Tito Tyler.

Gusto kong magpalamon sa kahihiyan ngayon. Nahihiya ako sa kanya dahil nakita ako nitong ginagawa iyon sa ibang lalaki.

Sabi pa naman niya kanina'y okay lang raw kung sa kanila ko lang iyon gagawin. Pero heto, siya pang nakatuklas ng lihim ko.

"S-sorry..." iyon lamang ang nasabi ko habang nakayuko.

Pumaupo si Tito Tyler at inangat nito ang ulo ko. "It's okay. I know you're still young and just want to explore yourself." Sabi nito.

Ilang segundo kaming walang kibuan ni Tito Tyler. Para bang nagpapakiramdaman kung sino ang unang kikilos sa amin. Hanggang sa ako na ang sumuko at niyakap ito.

"Tito, please don't tell it to Papa." Pagmama-kaawa ko rito. Tinapik tapik naman nito ang balikat ko.

"No worries, I will not tell your dad about it." Paniniguro nito. Ngumiti naman ako rito.

Matapos ng aming pag-uusap ay inaya ko na itong kumain. Pinagluto ko ito ng adobong manok gaya ng kanyang request. Mabuti na lang at maalam ako sa pagluluto. Natutunan ko ito kay Tita Rosa noong naninirahan pa ako sa kanila. Ako kasi ang madalas na magluto roon kapag busy si Tita Rosa sa paglalabada. Malamang, kailangan kong kumilos sa bahay nila dahil paniguradong bugbog ang aabutin ko sa asawa nitong si Tito Hermes.

Nang matapos kaming kumain, naglinis ng kanyang katawan si Tito Tyler, habang ako naman ay naghugas ng plato. Habang naghuhugas ako, bigla kong naalala ang bago kong kapitbahay na si Sherwin. Gusto kong kamustahin ito dahil ilang araw na rin naman kaming hindi nagkikita. 'Yung huli ay n'ung una ko siyang makilala at simula n'un ay hindi na kami nagkadaupang palad pa.

Nagpaalam ako kay Tito Tyler na may pupuntahan lang saglit. Agad naman itong pumayag. Lumabas ako ng condo unit na dala dala ang natirang adobong manok na niluto ko.

Hinanap ko ang number ng room nito at hindi naman ako nahirapang hanapin iyon dahil mga apat na pinto lang ang layo nito sa condo unit ni Papa.

Hindi pa ako nagsisimulang kumatok nang biglang bumukas ang pinto. Iniluwa niyon ang isang payat at maputing babae.

Napatingin ito sa akin nang may pagtataka pero kalauna'y binigyan naman ako ng tipid na ngiti. "Hi. Anong kailangan mo?" Tanong nito.

Hindi agad ako nakasagot dahil ang daming tumatakbong tanong sa utak ko.

Girlfriend kaya ito ni Sherwin?

Baka kapatid lang?

O baka, schoolmate nito?

Pwede ring kaibigang babae niya.

Pero bago pa ako makasagot ay biglang sumulpot si Sherwin sa likod ng babae. Malaki ang pagkakangiti nito at tinabi sa gilid ang babae para makita ako ng buo.

"Uy, Jinuel! Long time no see?" Bati nito sa akin.

"Hi, Kuya-este, Sherwin pala." Bati ko rin naman rito.

"Sino siya babe?" Tanong ng babae kaya sabay kaming napalingon rito.

"Ah, si Jinuel, babe. Kapitbahay ko. Siya 'yung kinekwento ko sa'yong bata na masarap magluto." Sagot ni Sherwin doon sa babae na tinawag siyang babe.

Gusto kong mainis dahil nalaman kong mag-jowa pala sila. Pero syempre, hindi ko ginawa iyon dahil wala naman akong karapatan.

Napatango-tango ang babae habang tinitingnan ako mula ulo hanggang paa. "Ang cute naman niya, para siyang babae. Hello, Jinuel. I'm Allysa, girlfriend ni Sherwin." Papuri at pagapakilala ni Allysa. Tipid lang akong ngumiti rito at tinuon ang pansin muli kay Sherwin.

"B-bibigay ko lang sana sa'yo. Ang dami ko kasing niluto." Sabi ko kay Sherwin at inabot ang tupperware na may lamang adobong manok.

Nakangiti namang tinanggap ni Sherwin ang tupperware na inabot ko rito. "Sakto! Cup noodles lang kasi ang kinain namin. Mukhang mapaparami na naman ang kain ko nito." Ani Sherwin.

Napalingon ako kay Allysa na biglang nagbago ang ekspresyon ng mukha dahil sa kakaibang reaksyon ni Sherwin.

"Really, babe? Akala ko ba nagda-diet ka?" Sabi nito kay Sherwin na parang may halong inis sa tono ng pananalita.

Ngumiti lang rito si Sherwin. "Okay lang 'yan, babe. Promise, kapag natikman mo ang luto nitong si Jinuel, hindi mo na iisipin pang mag-diet." Sabi naman nito kay Allysa. Lumingon pa sa akin si Sherwin at kinindatan ako. "Sige, hatid na kita sa baba. Sandali lang, Jinuel. Hatid ko lang itong girlfriend ko." Dagdag pa nito at nagpaalam sa akin.

Napabuntong hininga na lang ang babae at hindi na nagawa pang magsalita dahil hinila na ito ni Sherwin nang bumukas ang pinto ng elevator.

Ako naman ay hindi na rin muna pumasok sa condo unit namin. Hinintay ko si Sherwin gaya ng sabi nito.

Ilang minuto ang nakalipas nang bumukas muli pinto ng elevator at iniluwa niyon si Sherwin. Nakangiti ako nitong sinalubong at inaya ako papasok sa loob ng condo niya.

Pagpasok sa loob ay bigla ako nitong binuhat at pinugpog ng halik sa pisngi at leeg ko.

Syempre, nagulat ako dahil pangalawang pagkikita pa lang namin pero nahuhumaling na siya sa ganda at alindog ko.

"K-kuya... nakikiliti akoooo..." daing ko habang nilalayo ang ulo ko sa mga paghalik nito. Napahalakhak lang si Sherwin at binaba rin naman ako nito.

Ako naman ay napayuko dahil sa hiya. Ewan ko kung bakit ako biglang nahiya sa kanya.

"Sorry, pa-thank you ko kasi sa'yo 'yan dahil ilang araw na akong puro instant noodles at pa-deliver lang ng mga pagkain. Si Allysa kasi hindi marunong magluto kaya namimiss ko na ang pagkaing-bahay." Sabi nito.

'Yun naman pala ang dahilan kung bakit niya ako binuhat at pinugpog ng halik. Akala ko naman ay kung ano na.

Ginala ko ang mata ko sa kabuuan ng condo ni Sherwin. Halatang lalaki talaga ang naninirahan rito. Puros black and gray ang kulay ng dingding at ng mga muebles nito. Medyo magulo rin ang loob dahil ilang basyo ng alak at mga karton ng pizza at kung ano ano pa ang nakakalat sa sahig. Maski ang pinaghubadan nito'y nakakalat lang sa kung saan. Ang mga gamit na brief at maging ang condom ay nakakalat lang na parang akala mo'y dinaanan ng matinding bagyo ang kanyang bahay.

"Oh, shoot! Sorry, Jinuel. Naabutan mong magulo ang condo ko. Kakatapos lang din kasi namin ni Allysa na mag-alam mo na." Paumanhin nito habang pinupulot ang mga kalat at maging ang condom na gamit sa sahig.

"Okay lang, Kuya Sherwin. Natural lang naman sa mga lalaki ang maging makalat, lalo na kung mag-isa ka lang na naninirahan. Ganyan din naman si Papa noong wala pa ako sa poder nito." Sabi ko naman rito.

Kaya naman tinulungan ko na itong maglinis ng kanyang condo. Isa isa kong pinulot ang mga madudumi nitong damit na nakakalat. Pagkuha ko ng brief nito ay medyo basa at malagkit. Inamoy ko iyon at hindi ako nagkamali sa amoy nito-amoy tamod.

Hindi naman ako nandiri dahil sanay naman akong makakita ng tamod. Nilulunok ko pa nga e.

"Nako, sorry talaga. May tamod ko pa 'yang brief na 'yan." Paumanhin nito at kinuha sa akin ang brief nito.

Natawa naman ako at biniro ito. "Okay lang. Sanay na akong makakita niyan. Nilulunok ko pa nga e." Sabi ko rito.

Hindi nagsalita si Sherwin. Ilang segundo rin kaming natigilan. Doon ko narealize na nagkamali ako ng aking sinabi.

Lumingon ako rito at walang reaksyon ang kanyang mukha. Pero ilang segundo lang ay nagbago ang reaksyon ng mukha nito.

Unti unti itong lumapit sa akin. Inalis nito sa kamay ko ang mga hawak kong damit niya at muli akong binuhat.

Magkatitigan kaming dalawa ni Kuya Sherwin nang maupo ito sa sofa, habang ako naman ay nakaupo sa hita nito. Ramdam ko sa ilalim ko ang bukol nitong kumikislot kislot.

"Anong ibig mong sabihin, na sanay kang makakita ng tamod at lumunok nito?" Pag-uulit nito sa sinabi ko na patanong. Nilapit pa ni Kuya Sherwin ang mukha nito sa akin at amoy na amoy ko ang mabangong hininga nito.

Ilang beses akong napalunok at hindi agad makasagot dahil ilang dipa na lang ay mahahalikan na ako nito.

"Bakit hindi ka makasagot? Natatakot ka bang malaman ko ang sikreto mo?"

Napakagat-labi ako. Tinutubuan na rin ako ng kaba sa aking dibdib. Gusto kong tumakbo palabas ng condo nito pero parang nakahinang na ang mga paa ko sa hita nito. Mas lalo pa akong inusog nito sa kanya dahil ang mga dibdib namin ay magkadikit na.

"Natatakot ka bang malaman ko na bakla ka? O natatakot ka na baka ipasubo ko sa'yo 'tong burat ko?" Sabi pa nito.

Pag-iling lang ang tanging nasagot ko rito. Naglabas naman ito ng nakakalokong ngiti.

Halos magdikit na ang mga mukha namin. Kitang kita ko ang kagwapuhan ni Kuya Sherwin. Parang gusto ko nang magpahulog sa patibong nito.

"K-kuya..." pagmama-kaawa ko rito.

Hindi ko alam kung pagmama-kaawa ba ang ginagawa ko dahil parang nagugustuhan ko rin naman ang eksenang nangyayari ngayon.

"Kuya? Kuya mo na ako ngayon? Gusto mo bang kantutin ni Kuya Sherwin 'yang bibig mong makasalanan?"

"K-kuya... please..." pagmama-kaawa ko pa.

Pero sa totoo lang ay hindi naman na ako nagmamakaawa sa kanya dahil gusto ko 'yung ideyang ipapasubo nito sa akin ang burat niya kapalit ng adobong manok na binigay ko rito.

"Anong please? 'Di ba, mahilig ka sa hotdog na matigas? Papatikim ko rin sa'yo 'yung hotdog na favorite ni Ate Allysa mo. Kaso, kakagaling lang nito sa kweba. Okay lang ba na chuchupain mo siya kahit madumi pa?"

Wala sa sariling napatango ako. Para bang nahihipnotismo ako sa angking kagwapuhan ni Kuya Sherwin. Maging sa pananalita nito ay madadala ka rin.

"Kaso, hindi ako basta basta bumibigay, e. Kung papakitaan mo ako ng malupitang moves mo, baka matikman mo rin ito." Pambibitin ni Kuya Sherwin at ibinababa ako sa pagkakakandong sa kanya.

Tumayo ito at nagtungo sa mini kitchen nito para initin sa microwave ang binigay ko ritong adobong manok.

Ako naman ay parang batang inagawan ng laruan dahil sa pag-iwan nito sa akin. Akala ko nama'y may mangyayari na.

"Sorry, Jinuel. Ramdam ko rin naman na gusto mo akong matikman. Kaso, hindi pa ako handa. Sa babae ko pa lang kayang makipag-sex." Sabi nito nang makaupo ito sa upuan sa mesa na nakaharap sa sala nito.

Ngumiti lang ako rito kahit pa dismayado ako. "Sige, aalis na ako. Enjoy your food. Next time ko na kukunin 'yung tupperware." Paalam ko rito. Hindi ko ito hinintay pang magsalita at agad akong lumabas ng unit nito.

Hindi ko agad kinuha ang tupperware para may dahilan ako para balikan siya.

Huh! Bibigay ka rin sa akin, Sherwin. Ipapangako ko sa'yo na hinding hindi mo malilimutan ang gagawin ko sa'yo at ikukumpara mo pa ako sa girlfriend mo.

⚫️🔷⚫️🔷⚫️🔷⚫️

As I promised, next chapter is now out. 😉

# CHAPTER TWENTY EIGHT

Lunes na lunes pero wala ako sa mood ngayon.

Paano kasi'y simula nang malaman ni Tito Tyler ang tungkol sa amin ni Enzo, hindi na ako pinagbigyan nito. Isama mo pa ang pambibitin ni Kuya Sherwin sa akin.

Hanggang ngayon ay hindi pa ako bumabalik sa unit niya para kunin ang naiwan kong tupperware. Hindi rin naman ito nagpupunta sa amin para isauli. Siguro'y ako lang ang hinihintay niya na kumuha niyon.

Kaya heto ako ngayon, mag-isa rito sa cafeteria. Si Enzo kasi ay may practice ng basketball. Wala naman akong ibang makakausap dito dahil F.O na kami ni France simula n'ung nalaman ko ang ginawa nito sa Papa ko.

And speaking of France, papalapit ito sa akin ngayon at may kasamang dalawang babae na mukhang ginawa niyang alipores dahil hawak ng mga ito ang mga gamit niya.

"Hi, Jinuel." Bati nito sa akin nang makalapit ito. Halatang walang sinseridad sa pagbati nito sa akin.

"Anong kailangan mo?" Walang gana kong tanong rito.

"Ganyan ba dapat ang sumasagot, mæm?" Tanong nito na ginaya pa ang boses sa nag-viral na audio ng isang call center agent at customer.

Inangat ko ang ulo at inirapan ito. "Nagsasalita pala ang mga ahas?"

Halata ang pagkabigla sa mukha nito dahil sa sinabi ko. "What? Me? Ahas? Duh! If ahas man ako, I'll make sure na ako 'yung ahas na pinaka-maganda." Sabi pa nito at nag-fake laugh pa sila ng mga alipores niya.

Ako rin naman ay ginaya ang pagtawa nila at tumayo. "Wala akong pakialam kahit ikaw pa ang pinaka-magandang ahas. Dahil kung ahas din ako, ako naman 'yung ahas na kakatakutan mo dahil 'yung mga inaahas mo, nilalapitan ako." Sagot ko naman rito habang humalakhak. Hindi ko na siya hinintay pa na magsalita dahil gusto ko na ako ang may huling sasabihin.

Nang makalayo ako rito, narinig ko pa ang pagsisigaw nito dahil sa inis. Pero hindi ko na siya nilingon pa ar nagdire-diretso na sa paglabas ng school.

Ang kapal talaga ng apog ng France na iyon na magpakita pa sa akin sa kabila ng mga pinaggagawa niya. Nako, kapag nalaman talaga ni Enzo na nagkita kami ng hitad na 'yon, lagot na naman siya. Pero syempre, hindi ko na sasabihin sa kanya 'yon.

Nasa waiting shed ako habang naghihintay ng masasakyan pauwi nang may humintong puting sasakyan sa harapan ko.

Hindi ko iyon pinansin at nagpalinga-linga. Pero napalingon ako rito nang ibaba nito ang salamin ng bintana. Nakangiti sa akin ang isang lalaki habang ang mata ko naman ay naniningkit dahil kinikilala ko kung sino ang lalaking ito.

"Jinuel, long time no see!" Sabi n'ong lalaki sa loob ng sasakyan.

Unti unting bumuka ang kaninang naniningkit kong mata nang makilala ko ito.

"Sarge Edward?"

Lumabas ito ng sasakyan niya at lumapit sa akin. "May iba pa ba?"

"Paano niyo pong nalaman kung saan ako nag-aaral?" Tanong ko rito imbis na kumustahin ito.

"Napadaan lang ako rito. E, bigla kitang nakita kaya napahinto ako." Sagot nito.

"Ganun po ba?"

"Kumusta ka na?" Pangangamusta nito sa akin.

"A-ayos naman po. Kayo po?"

Gusto kong yakapin si Sarge Edward dahil namiss ko ito, lalo na ang pagtawag ko sa kanya ng Daddy o Papa. Siya pa ang nagsabi sa akin noon na iyon ang itawag ko sa kanya kapag magkikita kami. Pero nahihiya akong sabihin iyon sa kanya ngayon dahil matagal tagal na rin mula nang magkita kami.

"Mabuti naman. May gagawin ka ba?" Pag-iiba nito. Umiling naman ako rito bilang sagot. "Good. Gusto mong sumama sa akin? Doon sa tambayan namin ng Tito Hermes mo?" Sunod na sabi nito.

Nang marinig ko ang pangalan ni Tito Hermes ay hindi ko naiwasang tubuan ng kaba sa dibdib. Naalala ko na naman ang masalimuot na buhay ko sa poder niya.

Magdadalawang isip na sana akong sumagot rito nang bigla niyang sabihing, "Huwag kang mag-alala, wala roon ang Tito Hermes mo. Hindi na siya nagpakita pang muli."

Nakahinga ako ng maluwag ng sabihin iyon ni Sarge Edward. Pero hindi ko pa rin maiwasang mangamba.

Minsan nga'y iniisip ko na baka nasa paligid lang iyon at gustong gumanti sa akin. Pero, sa awa naman ng Diyos ay hindi pa ito nagpapakita sa akin.

"Ano? Sama ka ba?" Muling tanong nito. Ilang segundo akong nag-isip bago tumango rito. Napangiti ito at pinagbuksan ako ng pinto ng kanyang sasakyan.

15 minutos ang nakalipas nang makarating kami sa tambayan ni Sarge Edward.

Ganoon pa rin ang ayos ng loob nito. Walang pinagbago. Hindi ko naiwasang igala ang mga mata ko sa kabuuan ng tambayan niya. Halos wala talagang pinagbago ito. Pwera na lang sa pintura nito sa dingding. Dati kasi'y walang pintura ito, ang mga gamit sa loob ay ganoon pa rin.

"Maupo ka." Alok nito nang makapasok kami sa loob. Sinunod ko naman ito. Saglit na nagtungo sa kusina si Sarge Edward at kumuha ng maiinom na tubig. Inabot nito iyon sa akin bago ako tinabihan sa mahabang sofa.

"Tagal na rin n'ung huling pagkikita natin." Sabi nito at umakbay sa akin. Bigla akong nakaramdam ng kuryente sa katawan ko. Tila ba nanginig ang buong kalamnan ko. "Namiss mo ba ako, Jinuel?" Sunod na tanong ni Sarge.

Hindi ako makatingin rito ng diretso dahil sa nararamdaman kong kaba at excitement. Habang naka-akbay sa akin si Sarge Edward, hinihimas himas rin ito ang balikat ko. Mas lalo iyong nagbigay ng kakaibang arusal sa akin.

Para bang ineengganyo na ako nitong gawin ang dati naming paglalaro. Pero pinigilan ko ang sarili kong sundin ang sinasabi ng utak ko. Kung maaari nga'y gusto ko ng umalis rito. Pero parang nakadikit na ang pwet ko sa kinauupuan ko ngayon.

"Bakit ang tahimik mo ngayon?" Pansin ni Sarge Edward sa pananahimik ko.

"W-wala lang po." Tipid na sagot ko.

Mas lalo akong nilapit ni Sarge Edward sa katawan niya kaya ramdam ko sa braso ko ang kahabaan nito. Hindi pa gaanong matigas, pero ramdam ko ang pagpintig nito sa loob ng suot niyang pantalon. "Sus! Hindi pwedeng walang dahilan. Lahat ng bagay ay may dahilan, Jinuel. Sabihin mo nga sa'kin, napipilitan ka lang bang sumama sa akin dito?"

Napatingin ako kay Sarge nang sabihin niya iyon. Halata sa mga mata nito na seryoso siyang malaman ang sagot ko.

Hindi ko alam kung dapat ba akong mag-sinungaling sa kanya o sabihin ang totoo.

Ang totoo kasi'y natatakot ako sa kung anong pwedeng mangyari ngayon. Natatakot rin ako na baka biglang dumating si Tito Hermes. Hindi naman niya maaalis sa akin na mangamba kung sakaling magkita man ulit kami ng Tiyuhin ko na nagturo sa akin ng mga kahayupan.

"Natatakot ka ba na baka bumalik ang Tito Hermes mo rito?" Panghuhula nito.

Hindi ako tumugon sa tanong nito at nag-iwas ng tingin. Mukhang nahimigan na nito ang pananahimik ko kaya't tinapik-tapik nito ang likod ko.

"Naiintindihan kita, Jinuel. Alam kong may takot pa riyan sa puso mo. Pero ito lang ang tatandaan mo, hangga't kasama mo ako, hinding hindi ka magagalaw ng Tiyuhin mo." Paniniguro nito na siyang nagpagaan ng loob ko.

Tumingin ako kay Sarge Edward at ngumiti rito. Matagal kaming nagkatitigan. Parehong nangungusap ang aming mga mata. Tila ba naghihintayan lang kung sino ang mauunang bumigay.

Kalauna'y ako na rin ang nagparaya at hindi na napigilan ang sariling himas-himasin ang dibdib nito.

Nakasuot pa ng uniporme nitong pang-pulis si Sarge Edward. Gwapong gwapo ako sa postura nito. Nai-imagine ko tuloy na kakantutin ako nito na nakasuot siya ng uniporme habang nakaposas ang mga kamay ko.

Ang mga kamay ko'y bumaba sa hita nito at marahan ko iyong hinimas himas. Nakatingin lang sa akin si Sarge Edward habang malaya kong pinagnaasaan ang katawan nito.

Hanggang sa ang mga kamay ko'y nakarating na sa pinaka-puntirya ko-ang kanyang kahabaan.

Dahan dahan kong binuksan ang zipper ng suot nitong slacks. Binaba ko iyon hanggang sa ang natira na laman na suot niyang pambaba ay ang kanyang boxer brief. Siya naman ay tinanggal sa pagkaka-butones ang kanyang uniporme. Tuluyan niya na sana itong huhubarin pero piniglan ko ito.

"Huwag mong hubarin. Gusto kong chupain ka na nakasuot pa ang uniporme mo." Sabi ko rito. Napangisi lang ito.

Sinunod naman nito ang kagustuhan ko. Nakasuot pa rin ito ng uniporme pero nakatanggal ang mga butones nito. Kitang kita ko ang hulmang hulma at namumutok na abs at dibdib ni Sarge Edward. Lalo iyong nagbigay ng ibayong libog sa aking katawan.

Nang maramdaman ko na ang pagtigas ng kargada nito, sunod kong hinubad ang panloob nitong salawal. Hindi ko na naman naiwasang mamangha sa pagkakakita kong muli sa burat nito.

Napaka-perpekto ng kahabaan ni Sarge Edward. Pulidong pulido ang pagkakatuli sa kanya. Straight na straight rin ang burat nito at pinkish pa ang ulo. Hindi ko naiwasang halikan ang ulo ng burat nito.

"Gawin mong lollipop 'yan, Jinuel. Gusto ko 'yung para kang bata na hindi magkandamayaw sa pagsupsop ng lollipop ko." Utos nito sa akin.

Kaya naman hindi na ako nag-atubili pa at agad na sinunggaban ang kahabaan nito. Gaya ng gusto nito, ginawa ko ngang lollipop ang kanyang burat.

Pinuno ko ng laway ang bibig ko at saka ito isinubo ng diretso. Taas, baba, walang mintis ang pag-indayog ng bunganga ko sa kahabaan nito.

Gawk. Gawk. Gawk.

Habang tangan ng bunganga ko ang perpektong kargada nito, ang mga kamay ko naman ay ginala sa hulmang hulma nitong dibdib. Pinaglaruan ko ang tayong tayong utong nito na parang bata na naeengganyo sa bagong laruan. Halos mapangiwi na si Sarge Edward dahil sa sarap na natatamasa nito.

"Tanginaaaa! Ang husay mo talagang sumubo ng burat, Jinuel. Talo mo pa ang gelpren ko sa husay mo!" Bulalas nito na halos idukdok na ang bunganga ko sa kahabaan nito.

Syempre, mas lalo ko pang ginalingan ang ginagawa kong pagsubo sa kargada nito. Halos punuin ko ng laway ang kanyang burat kaya naman ito'y banayad na umiindayog sa loob ng aking bunganga.

Hindi ko maiwasang matitigan si Sarge Edward. Napaka-amo ng mukha nito. Hindi mo aakalain na may itinatago rin palang libog sa katawan ang isang tulad nitong may propesyon.

Hindi pa nakuntento si Sarge Edward at halos isagad na nito sa lalamunan ko ang kanyang kahabaan. Maduwal duwal ako at hindi na maiwasang malapirot ang utong nito dahil halos mawalan na ako ng hininga. Pero hindi ko iyon alintana dahil gustong gusto ko ang aking ginagawa.

"Fuck, Jinuel! Ang init ng bibig mo. Gusto kitang kantutin." Hiyaw nito habang nakapikit at hawak parin ang ulo ko.

Hinugot ni Sarge Edward ang burat nito sa bibig ko at para akong laruan binuhat nito. Nagtungo kami sa kwarto at doo'y walang habas ako nito initsa sa kama at isa isang tinanggal ang damit ko.

"Papayag ka bang magpakantot sa Pulis, Jinuel?" Tanong nito habang pinupugpog ng halik ang buong katawan ko.

"S-sargeeee... m-makipot po ang l-lagusan ko... d-dahan dahanin mo p-po ang pagpasoooookkk..." halos hindi na ako makapagsalita ng diretso dahil nakikiliti ako sa ginagawa sa akin ni Sarge Edward. Ang mga labi nito ay nakarating na sa iba't ibang parte ng katawan ko. Para akong nitong sinasamba.

Tinaas nito ang dalawang paa ko at doo'y malaya nitong natitigan ang lagusan ko. Nahihiya pa nga ako dahil kitang kita rin nito ang aking kahabaan na siya namang tinatakpan ko ng aking kamay. Napangisi lang si Sarge Edward.

"Huwag kang mag-alala, Jinuel. Dadahan dahanin lang ni Mamang Pulis. Hindi ko sasaktan ang makipot mong lagusan." Paninigurado nito.

Mas lalong inangat ni Sarge Edward ang mga paa ko at yumuko naman ito. Naramdaman ko na lang na namamasa na ang lagusan ko at hinihimod na nito iyon.

Halos tumirik ang mata ko nang dumampi sa butas ko ang dila ni Sarge Edward. Hindi ko maiwasang mapaungol ng malakas. "Aaaaaaaaaaahhhhh...."

Inikot-ikot ni Sarge Edward ang dila nito sa butas ko habang sinisipsip nito ang katas nito. Halos panawan na ako ng ulirat. Hindi ko na malaman kung saan ko ibabaling ang tingin ko.

Halatang magaling kumain ng tahong si Sarge Edward dahil huling huli nito ang kiliti ko.

Hindi pa ito nakuntento dahil habang naeengganyo ito sa pagkain ng lagusan ko, unti unti nitong pinapasok ang hintuturo nito sa butas ko.

Ramdam ko ang pinaghalong sarap at sakit. Ilang araw na rin kasi nang bakbakin ni Enzo ang butas ko.

"Tanginaaaaa! Napakakipot ng lagusan mo, Jinuel. Halatang virgin ka pa." Sabi nito sa kawalan habang malaya nitong finifinger ang butas ko.

Unti unti nang nasasanay ang butas ko sa isang daliri kaya naman dalawang daliri na ang pinasok ni Sarge Edward.

Napangiwi ako dahil sa sakit. Pero kalauna'y nabawi naman dahil pinuno ni Sarge Edward ng laway nito ang butas ko.

Walang tigil sa pag-finger si Sarge Edward habang sinasabayan rin nito ng pagdila ang lagusan ko.

Halos masabunutan ko na ito dahil sarap na aking tinatamasa ngayon. Ilang minuto ang nakalipas at ramdam ko ng nasasanay na ang butas ko sa dalawang daliri nito.

Hinugot ni Sarge Edward ang kanyang daliri sa lagusan ko at lumuhod sa harap ko. Nilawayan nito ang burat nito at marahang jinajakol. Hudyat na ito na papasukin na ni Sarge ang lagusan ko.

Tinubuan ako ng kaba sa aking dibdib. Hindi biro ang laki ng burat ni Sarge Edward. Baka mapunit ang lagusan ko. Hindi pa ata sapat ang ginawa nitong pagsanay sa aking butas. Pero wala na akong magagawa. Ayoko namang bitinin ito, at ayoko rin namang mabitin rin ako.

Tinutok ni Sarge Edward ang kargada nito sa lagusan ko. Mahigpit akong napahawak sa namumutok na braso nito. Nakatingin lang ako sa mukha ni Sarge Edward na abala sa ginagawa nito.

"S-sarge, dahan dahan lang po, ah." Paalala ko rito. Ngumisi ito sa akin at tumango.

Ramdam ko na parang naipasok na nito ang ulo ng kanyang kargada. Impit akong napaungol. Pinipigilan kong makagawa ng malaking ingay. Kinagat ko ang ibabang labi ko upang hindi ko maramdaman ang sakit habang unti unti nitong pinapasok ang burat nito sa lagusan ko.

Pero hindi ako nagtagumpay sa pagpipigil ko, dahil nang mapasok na ni Sarge Edward ulo ng kanyang kargada, walang habas nitong itinulak papasok ang kahabaan nito sa aking butas.

Hindi ko naiwasang mapahiyaw ng malakas. "Aaaaaaaaaahhhhh-"

Agad na tinakpan ni Sarge Edward ang bunganga ko. Pero maririnig mo pa rin ang impit kong pag-ungol hahang tumutulo ang luha ko sa mga mata.

Ang mukha naman ni Sarge Edward ay walang reaksyon. Parang hindi nito naramdaman ang paghihirap ko. Patuloy ito sa pagkadyot sa akin. Pero mabuti na lamang ay dahan dahan ang paggalaw nito. Kahit papaano'y nakakabawi ang katawan ko.

"Sa una lang naman 'yan, Jinuel. Kalauna'y masasanay na rin ang puki mo. Masarap bang kumantot si Mamang Pulis? Lagi mo ba akong pagbibigyan kapag gusto kong angkinin ka?"

Hindi ko na naintindihan ang mga sinasabi nito at basta basta na lang akong umo-oo. Gusto ko na kasing matapos ang ginagawa namin.

Ilang minuto pa ang nakalipas ay kaninang mabagal na pagbayo ni Sarge Edward sa bukana ko ay unti unti nang bumibilis. Medyo nasasanay na rin ako sa laki ng kargada nito.

Sa nakalipas na ilang minuto'y iba't ibang posisyon ang aming ginawa. May dog style, helicopter, missionary at kung ano ano pang posisyon.

Dumating na rin ang panahon na malapit na itong labasan. Hinugot ni Sarge Edward ang burat nito at pinachupa ito sa akin.

Mas bumilis ang pagbayo ni Sarge Edward sa bunganga ko. Hudyat na malapit na nga itong labasan. At ilang minuto lang ang nakalipas ay isa isang pumulandit sa bibig ko ang makrema nitong katas. Wala akong pinalampas sa katas nito. Halos lahat ng lumabas sa kanyang burat ay sinimot ko.

"A-ah, a-ah! T-tama na, Jinuel. N-nakikiliti na ang burat ko." Daing nito dahil hindi ko tinitigilan sa pagsupsop ang burat nito kahit na malambot na ito.

Nang manawa ako at matiyak kong wala ng natitirang katas sa kahabaan nito, doon ko lang tinigilan ang pagsupsop rito.

Nagkatinginan kaming dalawa ni Sarge Edward at parehas na naghahabulan ng hininga. Umayos ito ng pagkakaupo at pinaupo naman ako nito sa kanyang hita. Damang dama ko sa puwetan ko ang kahabaan ni Sarge Edward.

"Salamat, Jinuel. Alam mo bang sobrang miss kita? Pwede ba nating gawin ulit ito sa susunod na araw?" Tanong nito sa akin.

Ngumiti ako rito at binigyan ito ng halik sa kanyang pisngi sabay bumulong sa tainga nito. "Gusto mo bang gawin ulit natin ito?"

At nang araw ngang iyon, muli kong pinaranas kay Sarge Edward ang galing ko sa kama.

⚫️🔷⚫️🔷⚫️🔷⚫️

Hello po!!! 😁

Wat haffen, wattpaders? Still waiting for me? Char. Anyways, welcome back to me!!! Ayan, for how many months, ngayon lang nakagawa ng update. Sana naiintidihan niyo pa ang flow ng story ni Jinuel. HAHAHAHA.

Pasensya na sa ilang buwan kong pananahimik. Marami lang nangyari sa mga nakalipas na buwan. Ngayon na lang ulit sinipag magsulat. Pero, I can't promise you na tuloy tuloy na ito. Basta kung talagang supporters ko kayo, maghihintay at maghihintay kayo sa akin. Eme!

Ayun lang. Maraming salamat sa walang sawang pagsubaybay sa mga likha ko. Love you all!!! 🫶🏻

Talklikeaboss 
💋

# CHAPTER TWENTY NINE

"Bakit parang ang tahimik mo?" Napalingon ako kay Enzo na nasa tabi ko. Kasalukuyan kaming nasa tambayan nilang magbabarkada.

Tipid akong ngumiti rito at muling nag-iwas ng tingin sa kanya. "Wala lang." Tipid kong sagot.

Naramdaman ko ang paglapit sa akin ni Enzo. Ang kaliwang kamay nito ay biglang dumapo sa iba't ibang parte nang katawan ko. Bago pa ako tuluyang mahulog sa patibong nito, agad ko itong pinigilan.

"Enzo, ano ba? Nasa school tayo. Hanggang dito ba naman?" Inis kong saway rito. Tumigil naman si Enzo sa ginagawa nito at napabuntong hininga.

"E, kasi naman, hindi ko alam kung ano 'yang iniisip mo. Hindi lang tayo nagkasama ng ilang araw, feeling ko ang layo na nang loob mo sa akin." Sabi nito na may himig ng pagtatampo.

Nakatingin lang si Enzo sa malayo habang sinasabi niya iyon. Halatang nagtatampo nga ito.

Hinawakan ko naman ang kamay nito. "Hindi naman sa gano'n. Marami lang akong iniisip." Pagkukunwari ko.

Pero sa totoo lang, naguguluhan na talaga ako. Nahihiya na rin ako sa sarili ko. Kung bakit nahaharap ko pa ng ganito si Enzo sa kabila ng panloloko ko sa kanya.

Mahal ko si Enzo, pero hindi ko mapigilan ang sarili ko kapag tawag na ng laman ang umandar.

"Bakit hindi mo sa akin sabihin 'yang mga iniisip mo? Baka pwede kitang tulungan." Sabi nito. Inalis ko ang pagkakahawak ko sa kamay nito at lumayo ng kaunti rito.

"Hindi ko alam kung gugustuhin mo pa akong tulungan kapag nalaman mo ang laman ng isipan ko." Mahinang sagot ko.

"Ha? Ano? Lakasan mo naman." Sabi nito nang hindi marinig ang sinabi ko. Sinadya ko talagang 'wag iparinig sa kanya ang sagot ko.

"Wala iyon. Hindi naman importante." Pagkukunwari ko.

Nahihiya ako kay Enzo. Sa kabila ng kabutihang pinapakita nito sa akin, heto ako't hindi iyon masuklian ng tapat na pagmamahal.

Ano bang karapatan kong makaramdam ng tunay na pagmamahal? E, lahat naman ng mga kalalakihan ang tingin lang sa akin ay parausan.

Kay Enzo ko lang bukod tanging naramdaman ang tunay na mahalin na parang isang tunay na babae. Kaya wala akong karapatan na sirain ang tiwala niya sa akin.

Tumingin ako kay Enzo. Nakatitig rin pala ito sa akin. Tila ba naghihintay sa susunod kong sasabihin. Huminga ako ng malalim. Handa na akong sabihin kay Enzo ang lahat.

"Aamin-"

"Enzo!" Naputol ang sasabihin ko nang may biglang tumawag sa pangalan ni Enzo. Alam ko kung kaninong boses iyon nanggaling.

"Obet?" Sabay kaming napalingon ni Enzo kay Obet na nasa hindi kalayuan. Nakangiti itong lumapit sa aming dalawa. Halos hindi ko ito matitigan sa kanyang mukha.

Kung kailang handa ko ng sabihin ang lahat kay Enzo, umepal naman itong si Obet. Mukhang ayaw pa ata ng tadhana na malaman ni Enzo ang katotohanan tungkol sa amin ng matalik niyang kaibigan.

Hindi bale, sa ibang araw ko na lang iyon sasabihin. Ang importante ay maiwasan ko si Obet at ang iba pang mga lalaki sa buhay ko. Pati na rin ang Papa ko at ang Tito ko.

Oo, mahirap. Lalo pa't kung nandyan lang naman sila sa paligid at lagi kong nakakasama. Pero hangga't kaya kong pigilan, pipigilan ko.

----

Nakauwi na ako sa bahay. Si Tito Tyler ay nandito rin sa bahay. Tinanong ko ito kanina kung umalis ba siya. Ang sabi niya'y hindi raw. Natulog lang ito maghapon dahil napagod itong mag-gym.

Habang nagpapahinga si Tito Tyler, nagluto na ako ng aming hapunan. Request nito ay sinigang na babiy na siya namang niluluto ko ngayon. Habang nasa kalagitnaan ako ng pagluluto, biglang may kumatok sa pinto. Agad akong nagtungo roon at binuksan ito.

Bumulaga sa akin si Kuya Sherwin. May hawak itong mangkok. Napakunot ang noo ko.

"O, ikaw pala, Kuya. Anong sa atin?"

"Hi, Jinuel. Manghihingi lang sana ako ng kan-" bati nito sa akin. Pero naputol ang susunod na sasabihin nito dahil biglang sumulpot si Tito Tyler.

"Jinuel, who's that?" Tanong ni Tito Tyler habang nakapameywang sa harap ni Kuya Sherwin.

"Ah, Tito, this is Kuya Sherwin. Our neighborhood. Sherwin, this is my Tito Tyler." Pagpapakilala ko sa dalawa.

"Hello po." Nakangiting bati naman ni Kuya Sherwin sa Tito ko. Pero hindi binati ni Tito Tyler si Kuya Sherwin at bigla na lang itong umalis sa harap namin.

Anong problema n'un?

"Pasensya ka na, medyo pagod lang kasi ang Tito ko. Ano nga palang sadya mo?" Kunwaring dahilan ko at muling tinanong si Kuya Sherwin.

"Okay lang iyon. Manghihingi lang sana ako ng kanin. Naubusan na kasi ako ng bigas. Hindi pa ako nakakabili." Sagot naman nito na medyo nahihiya pa.

"Ah, 'yun lang ba? Pasok ka muna. Sakto, nagluluto na rin ako ng ulam namin ng Tito ko. Bibigyan na rin kita n'un." Mabilis kong sagot.

"Nako, Jinuel. Huwag ka nang mag-abala pa. Kahit kanin na lang, okay na 'yun." Mabilis na sinabi nito. Napatingin ako sa kanya, at nagpatuloy ito. "Nandyan kasi ang girlfriend ko ngayon. Nagluto rin siya ng ulam. Wala lang talaga kaming bigas." Natatawang dugtong nito. "Pero sa susunod, manghihingi na rin ako ng ulam sa'yo." Natatawa pa niyang pagtatapos.

Napangiti na lang ako kahit pa medyo may kaunting selos akong naramdam nang sabihin niyang magkasama sila ng kanyang girlfriend.

Oo, crush ko si Kuya Sherwin at gusto ko rin itong matikman. Siguro'y darating ang panahon na mangyayari rin iyon.

"Ganun ba? Sige, wait lang." Sabi ko naman rito. Kinuha ko ang mangkok na hawak nito at agad na nagtungo sa kusina. Mabilis akong nag-sandok ng kanin mula sa rice cooker.

Naabutan ko pa nga si Tito Tyler sa lamesa na nakaupo at nakatingin sa cellphone nito. Parang naghihintay na lang ito na hainan ko siya. Hindi man lang ako pinansin. Kaya nagkibit balikat na lang ako at nagtungo na kay Kuya Sherwin.

"Kuya, o." Inabot ko sa kanya ang kaning hinihingi nito.

"Nako, salamat talaga, Jinuel! Promise, babawi ako sa'yo." Pasasalamat nito.

"Wala iyon." Sabi ko pa. Pagtapos ay umalis na rin si Kuya Sherwin.

Bumalik na ako sa kusina upang tapusin ang niluluto ko. Naroon pa rin si Tito Tyler. Pero ngayon, nakamasid na ito sa akin. Para bang binabantayan ang mga kilos ko.

Hindi na ako nakapagpigil at hinarap ito. "Tito, what's your problem?" Tanong ko, medyo may inis sa tono ko.

Paano naman kasi, kanina pa siya ganyan. Para bang may nagawa akong malaking kasalanan sa kanya. Ni hindi ko nga alam kung anong inaarte nito.

Bumuntong hininga ito sa kawalan, "None." Maikling sagot nito, na halos walang karea-reaksyon

None? Wow.

Hindi ko na ito kinulit pa at mas nag-focus na lang sa pagluluto. Malapit na rin naman itong matapos at makakakain na kami. Baka kapag nakakain na ito'y bumalik ang sigla niya.

Ilang minuto ang nakalipas at luto na ang sinigang na baboy na request niya. Mabilis akong naghain. Gumawa pa ako ng sawsawan na patis na sili at kalamansi dahil masarap isawsaw ang baboy roon.

Ako na ang naghain kay Tito Tyler dahil gusto ko rin namang pagsilbihan ito gaya ng ginagawa ko kay Papa.

Tahimik lang kaming kumain. Walang nagsasalita. Tanging ingay lang ng kubyertos ang maririnig mo.

At ng matapos kaming kumain, nagpasalamat naman ito sa akin at sinabing masarap raw ang aking luto. Lihim akong kinilig roon. Pagtapos ay nagtungo ito sa sala upang manood ng tv.

Ako naman ay naglinis sa kusina. Hinugasan ko na rin ang mga pinagkainan namin ni Tito Tyler.

Isang oras ang nakalipas bago ako natapos sa mga gawain ko. Nang mapadaan ako sa sala, wala na roon si Tito Tyler.

Kaya naman nagtungo na ako sa aking kwarto upang magpalit ng pantulog.

Nang makahiga ako, hindi mawala sa isip ko si Tito Tyler.

Ramdam ko sa awra nito na parang nalulungkot siya. Hindi ko alam kung bakit, pero noong isang araw lang ay ang sigla sigla pa nito. Tungkol kaya ito sa aming dalawa ni Enzo?

Paikot-ikot ako sa aking kama. Gusto ko itong puntahan at kamustahin siya. Pero nahihiya naman ako.

Pero mukhang may sariling desisyon ang mga paa ko. Nahuli ko na lang ang sarili kong naglalakad papunta sa kwarto ni Papa kung saan natutulog si Tito Tyler ngayon.

Maingat kong pinihit ang seradura. Hindi ito naka-lock. Parang bang naghihintay lang sa akin na buksan ko ang pinto.

Pagbukas ko ng pintuan ng kwarto, bumungad sa akin ang hubad na katawan ni Tito Tyler. Hindi naman hubad na hubad dahil nakasuot pa ito ng boxer brief sa kanyang pambaba. Tanging ang taas na bahagi ng katawan lang nito ang nakahubad. Nakadapa ito habang natutulog.

Dahan dahan akong nagtungo sa kinahihigaan nito. Tumabi ako sa kinahihigaan niya. Maingat kong nilapat ang mga palad ko sa prominenteng likuran ni Tito Tyler.

"Tito?" Mahinang tawag ko rito.

Napabuntong hininga ito. Mukhang gising pa siya, at sumagot ito. "Hmm?"

"Are you mad?" Tanong ko. Nilungkutan ko ang tono ng boses ko upang mas tumalab ang binabalak ko ngayon.

"No," maikli niyang sagot.

"E, why are you like that?" Tanong kong muli. Pero ngayon, hinaluan ko na ng konting landi sa tono.

Dahan dahan nitong pinihit ang kanyang katawan paharap sa akin. "Do I look like I'm mad?" Balik-tanong nito sa akin.

Hindi naman ito galit. Medyo may lungkot lang sa mukha nito. Umiling ako bilang sagot. Bumuntong hininga ito. Pinahiga ako nito at niyakap ako.

"I just miss my girlfriend." Sabi nito habang nakayakap pa rin sa akin. Ramdam ko ang init ng katawan niya. Niyakap ko si Tito Tyler ng mahigpit at inamoy amoy ang kilikili nito.

"Can I be your girlfriend for a moment so that you won't be sad?" Sabi ko rito na sa tonong may landi.

Binaba nito ang tingin sa akin. Nakakunot ang noo nito na tila nagtataka sa kung anong sinabi ko. Pero kalauna'y na-gets rin naman nito ang ibig kong sabihin.

Bigla itong tumawa. Hindi ganoon kalakas, pero tama na para marinig sa buong kwarto. "Then, you have to suck my dick every morning, every night, and even when I'm in the shower." Sabi nito.

Napakagat labi ako. Lihim akong natuwa sa sinabing iyon ni Tito Tyler.

Medyo hindi na rin naman ako nahihiya sa Tito kong ito dahil may nangyari na rin naman sa amin.

Pero sa isang banda, bigla namang sumagi sa isip ko si Enzo, at ang pangako ko sa sarili ko na hindi na muling titikim pa ng ibang lalaki.

Pero paano kong matutupad ang pangakong iyon kung ganito ba naman kasarap na putahe ang nakahain sa harapan ko?

Ipinagkibit-balikat ko ang isiping iyon at mabilis na winaglit sa isip ko ang mukha ni Enzo.

Tinuon ko ang tingin kay Tito Tyler na nakatingin lang rin sa akin at tila ba naghihintay ng isasagot ko. "Use me everyday so that I won't see that sad face again." Sabi ko rito.

Tila lumiwanag ang mukha ng aking Tito nang sabihin ko iyon. Pero mabilis na nagbago ang ekspresyon ng mukha nito.

"Your Dad will kill me." Sabi nito.

"Tito, don't mind Papa. He's away. He won't know it, unless one of us tell him the truth." Mabilis kong sinabi rito.

Napatango tango naman si Tito Tyler na parang nakumbinsi sa sinabi ko.

"So, would you like me to start as your girlfriend?" Tanong ko rito habang nakaupo ako sa tiyan nito at gumigiling na parang dancer sa club

Nakatingin lang sa akin si Tito Tyler, pero may kakaibang ngisi sa kanyang labi. Nakataas ang dalawang kamay nito. Kitang kita ko ang malagong buhok nito sa kanyang kilikili. Mas lalo iyong nagpabigay ng kakaibang libog sa aking katawan.

"Of course, babe. I'm all yours." Mabilis na sabi nito.

Binaba ko ang mukha ko sa mukha nito. Akmang hahalikan ito, nag-iwas siya ng tingin, pero binalik ko ito.

"Tito, I'm your girlfriend, right?" Sabi ko rito. Napabuntong hininga na lang ito kahit pa ayaw niyang halikan ko ito. Wala na rin siyang nagawa nang idampi ko ang labi ko sa labi nito.

Napakalambot ng labi ni Tito Tyler. Sa una'y dahan dahan lang ang pag-galaw ng mga labi namin. Para bang tinatantya pa ni Tito Tyler kung ipagpapatuloy niya ba o hindi ang paghalik sa akin. Pero kalauna'y bumigay na rin ito.

Naging mas marubdob. Halos sakupin na ng labi nito ang buong labi ko. Ngipin sa ngipin, laway sa laway. Ang mga dila namin ay nag-eespadahan.

Ang mga kamay ni Tito Tyler ay hindi na nakapagpigil pa. Kung saan saan na ito dumadapo sa parte ng katawan ko. Ganoon rin naman ako sa kanya.

Ilang minuto ang nakalipas nang maisipan naming huminto sa matindi naming paghahalikan. Pareho kaming naghahabol ng hininga.

Nang makabawi ako, sunod ko namang pinuntirya ang maalsa nitong dalawang utong. Ang kaliwa ay sinuso ko habang ang kanan nama'y pinaglalaruan ng aking daliri.

Tumingin ako sa mukha ni Tito Tyler. Nakapikit lamang ito. Tila ba ninanamnam ang bawat pagsipsip ko sa kanyang utong.

Salitan ko itong sinuso at dinila-dilaan. Wala akong pinalampas. Ginawa ko itong parang dede ko n'ung bata pa ako.

"F-fuck, Jinuel!" Hiyaw nito. Mas lalo tuloy akong ginanahan nang marinig ko ang boses nito.

Kaya naman unti unti kong binaba ang labi ko. Dinilaan ko ang namumutok na abs nito, ang pusod nito, ang karug nito, hanggang sa makarating ako sa pinaka-puntirya ko rito-ang kanyang pagkalalaki.

Wala na akong inaksayang oras pa. Mabilis kong binaba ang boxer brief na Tito Tyler. At sa pangalawang pagkakataon, muli kong nasilayan muli ang kanyang kargada.

Hindi pa ito ganoong katigas, pero alam mong malaki na ito. Lalo na siguro kung tumigas pa ito ng sobra.

"Are you sure you wanna play with that, baby girl?" Napalingon ako kay Tito Tyler na nakatingin lang rin sa akin habang hawak hawak ko ang kanyang mala-cobrang burat.

"Yes Papa." Sagot ko rito na may halong landi.

Nagkibit balikat lang si Tito Tyler at pinaubaya na sa akin ang lahat. Nilagay ni Tito Tyler ang dalawang kamay niya sa likod ng kanyang ulo habang nakamasid lang sa mga susunod kong gagawin.

Una kong pinasadahan ng pagdila ang katawan ng burat niya. Halos manginig ito nang dumampi ang dila ko roon.

Ilang minuto sa pagdila ng katawan ng burat niya nang unti unti na itong nagigising.

Inihersisyo ko ang bibig ko dahil mukhang mapapalaban na naman ako. Aaminin ko, hindi talaga magkakasya sa bunganga ko ang kargadang ito. Pero syempre, dahil malanding bata ako, ipipilit ko iyon.

"Oh, my poor baby girl. I'm sorry that Tito Tyler dick is huge." Paumanhin nito nang makita niya ako sa aking ginagawa.

Kumindat lang ako rito na nangangahulugang ipaubaya niya sa akin ang lahat.

Iyon naman ang ginawa ni Tito Tyler.

Huminga ako ng malalim. Akmang isusubo na ang burat nito nang biglang...

"The fuck?"

⚫️🔷⚫️🔷⚫️🔷⚫️

Hello watty peeps! 🫶🏻

More than 2 months na rin pala simula nang mag-update ako sa story kong ito. Pasensya na, medyo matagal. HAHAHA.

But anyway, here's an update. Medyo bitin siya, pero abangan niyo ang kasunod. Hihi.

So, kung makarating man kayo sa parteng ito ng update ko, thank you for time to read it. Gusto ko lang mag-plug ng bago kong story (yeah, i know new story again 🙄). This one is different, not my usual cup of tea. Wala masyadong bs, medyo light at puro kilig. I already published 7 chapters plus the prologue. My target date to finish it is until the end of the month (August). Then it will be transferred to another platform to be a pay-to-read book. Kaya kung ako sa inyo, while it's free, give it a chance. Promise, hindi kayo magsisi. The link is below ⬇️⬇️⬇️

https://www.wattpad.com/story/399697247?utm_source=ios&utm_medium=link&utm_content=story_info&wp_page=story_details&wp_uname=talklikeaboss

![](https://img.wattpad.com/75b4d5850a6bfbac93ae42ac3772e1eda877a9d4/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f43714767415456345062416855513d3d2d313535373436343536302e313835636263633730316438633230653732343035393336353033322e706e67)

# CHAPTER THIRTY

"The fuck?"

Pareho kaming natigilan ni Tito Tyler nang biglang sumulpot si Papa sa kung saan.

Hindi ako makakilos, para bang lahat ng dugo ko'y umakyat papunta sa ulo ko.

Alam kong sinabi na ni Papa kay Tito Tyler na may nangyayari sa aming dalawa, pero syempre, nakakahiya pa rin na pati ang kapatid nito'y hahalayin ko rin.

"Bro, you're back." Kaswal na sabi ni Tito Tyler na parang hindi man lang nagulat na nakita kami ng kanyang kapatid na may ginagawang milagro.

Samantalang ako, narito, tangan tangan pa rin ang naninigas niyang burat sa aking kamay, habang nakatingin lang sa mukha ng Tatay ko.

Mukhang hindi naman galit ang reaksyon ni Papa. Gulat lang ang reaksyon nito sa hindi inaasahang tagpo sa pagitan naming dalawa ni Tito Tyler.

Hanggang sa magkaroon na ako ng lakas ng loob na makapagsalita. "Papa," una kong sinabi. Lumingon sa akin si Papa. Bakas sa mukha nito ang pagtataka. Parang bang tinatanong kung bakit ko iyon ginagawa sa kapatid niya. "Sorry po." Sunod kong sinabi. Binitiwan ko ang burat ni Tito Tyler at lumapit sa Papa ko. Niyakap ko ito.

Narinig ko ang pagbuntong hininga ni Papa habang nakayakap ako rito. Tapos ay tinugon rin naman ni Papa ang yakap kong iyon.

"I'm not mad, Jinuel. I'm just surprised. I thought your bonding with your Tito Tyler would be different. I just didn't expect this." Sabi ni Papa.

"Bro, it's not what you think. I didn't force Jinuel to suck my dick. It's just that, I miss Sofia that much." Dahilan ni Tito Tyler.

Tama naman ito. Wala namang pamimilit sa pagitan namin. Ako naman ang kusang nagbigay ng motibo sa kanya. At saka, may nangyari na rin naman sa aming dalawa.

"I understand, bro. I just don't want Jinuel to be used on this situation. Still, he's my son." Sabi ni Papa. Inangat nito ang ulo ko upang magkatitigan kaming dalawa. Ngumiti ito sa akin. "But whatever that makes my son very happy, I'll give it to him. No buts, no ifs." Pagpapatuloy nito at muli akong niyakap.

Napakaswerte ko sa aking ama. Sa kabila ng mga paghihirap ko sa poder nila Tito Hermes, pinalitan niya ito ng kasiyahan na hindi matatawaran. Ayoko ng muling bumalik pa sa Barangay Santolan. Punong puno ng kasalanan ang lugar na iyon. Ang lugar ring iyon ang nagpamulat sa akin sa makamundong pagnanasa. Kung bakit ngayon ay hayok na hayok ako sa tawag ng laman.

"So, can we continue now, baby girl?" Rinig kong sabi ni Tito Tyler. Nakahiga pa rin ito habang ang dalawang kamay ay nasa likod nang kanyang ulo. Animo'y inaakit ako nito.

"Bro, stop it!" Suway ni Papa kay Tito Tyler na siyang tinawanan lang nito.

"Oh, common! I'm horny now, bro. I'm not used to be left hanging." Dagdag pa ni Tito Tyler.

Kumalas ako sa yakap ni Papa. Lumuhod ako sa harapan nito at siyang aking hinimas himas ang pagkalalaki nito.

Nagulat ito sa aking ginawa, pero hindi nito inalis ang kamay niya sa kanyang natutulog pang sawa.

"Oh, Jinuel...." sabi na lang nito na may kasamang pagbuntong hininga.

"See? Even Jinuel wants it. How about, he suck us both, bro? What do you think?" Suhestiyon ni Tito Tyler.

Para namang pumalakpak ang dalawang tainga ko sa narinig kong iyon. Lumawak ang pagkakangiti ko.

Bandang huli ay napapayag ni Tito Tyler si Papa na dalawa silang susuhin ko.

Nahiga si Papa sa tabi ni Tito Tyler. Sinimulan ko ng hubarin ang mga kasuotan ni Papa. Hindi nito alintana ang mahabang byahe. Para bang ang nais lang nito'y mapagbigyan ang hiling ko.

Nang mahubad ko na ang lahat ng suot ni Papa, nagsimula na akong himasin ang dalawang burat sa harapan ko.

Ang saya saya ko ngayon. Hindi lang isang burat ang hinawakan ko ngayon, kundi dalawa pa. At higit pa roon, dalawang dambuhalang burat mula sa gwapong magkapatid.

"You like that, baby girl?" Makahulugang tanong ni Tito Tyler. Tumango lang ako rito.

Nang manigas na ng tuluyan ang burat ni Papa, una ko itong sinubo. Habang ang isang kamay ko naman ay jinajakol ang burat ni Tito Tyler.

"Oh, fuck! I miss that mouth..." ani Papa na animo'y sinasariwa ang mga nauna naming pagniniig.

"I can't believe that Jinuel is so good at sucking dick, bro." Pagmamalaki ni Tito Tyler sa akin. Sumang-ayon naman roon si Papa.

"I know, bro. I wouldn't come early if I didn't miss his mouth." Pag-sang ayon naman ni Papa.

Kaya pala maaga itong nakauwi ay dahil namimiss na nito ang pagsuso ko sa kargada niya.

Pwes, pasasayahin ko ng todo ang Papa ko pati na ang Tito Tyler ko.

At doon na nga ako nakaisip ng isang ideya.

Hindi na ako nagpatumpik-tumpik pa. Pinasok ko ng dahan dahan ang burat ni Papa sa aking makipot na bukana habang pinatayo ko naman si Tito Tyler at sinenyasan ito na kantutin naman ang bunganga ko.

"Oh, fuck! Your hole is so tight, my baby..." halinghing ni Papa nang tuluyan ng makapasok ang dakila nitong pagkalalaki sa aking bukana.

Dahan dahan kong inuulos pababa ang aking butas sa kanyang burat, habang si Tito Tyler naman ay dahan dahan ring kinakantot ang aking bunganga.

"Shit, baby girl! Your mouth is so warm..." sabi naman ni Tito Tyler na hawak hawak pa ang ulo ko habang dahan dahang kumakadyot.

Tila ba nasa kalangitan ako ngayon dahil sa sarap na natatamasa ko mula sa dalawang lalaking mahal ko.

"Aaaahhh... shit, baby... Papa's dick is so hard..." paulit-ulit na sinasabi nito. Mas lalo iyong nakapagbigay ng ibang sensasyon sa aking katawan.

Si Tito Tyler naman ay abala sa pagkadyot ng aking bunganga. Para na itong hinete kung kumantot sa bunganga ko.

Habang si Papa naman ay walang habas rin na inaararo ang lagusan na siyang basang basa na dahil sa pinaghalong laway at precum ni Papa.

"FUCK, BABY! YOU'RE SO TIIIIIGGGHHHTT..." walang tigil sa pag-kantot si Papa.

"SHIT! THIS MOUTH IS FUCKING WARM, BRO. IT'S MAKING ME INSANE..." ani Tito Tyler na wala ring tigil sa pagkadyot ng bunganga ko. Halos masuka suka na ako kapag sumasayad ang ulo ng burat nito sa aking lalamunan. Pero hindi ko iyon alintana dahil mas nasasarapan ako sa ginagawa nito.

Ilang minuto ang nakalipas nang magpalit ng pwesto si Tito Tyler at Papa. Pumaupo si Tito Tyler sa kama, habang ako naman ay nakatuwad at si Papa ay nakaluhod habang kinakantot ako.

Daig ko pa ang bold star sa aming ginagawa ngayon.

"SHIT! THIS HOLE IS MINE ONLY!" Bulalas ni Papa at panay ang hampas sa pisngi ng aking pwet.

"Bro, don't be so selfish. Let me try that ass too." Sabi naman ni Tito Tyler na naiinggit sa ginagawa sa akin ni Papa. "Is it okay if I can fuck your ass, baby girl?" Tumuon ang tingin sa akin ni Tito Tyler. Syempre, hindi na ako nag-pabebe pa at mabilis na sumang-ayon.

"Yes!" Ngingiti-ngiting reaksyon ni Tito Tyler nang pumayag ako.

"Okay, just once only." Sabi pa ni Papa.

Nagpalit ng pwesto si Papa at Tito Tyler. Pinatuwad ako nito, habang pumaupo naman si Papa at sinunggaban ko na agad ang naghuhumindig na burat nito.

"Oh.. baby girl... your ass is so tight." Bulalas ni Tito Tyler habang kinakantot ako.

Sarap na sarap ako ngayon sa ginagawa sa akin ng dalawang barakong ito. Si Tito Tyler na siyang kumakantot sa aking lagusan, at si Papa Tristan naman na pinupunlaan ang bunganga ko.

"Aaaaahhh... your mouth is so warm, baby. I think I'm cumming..." ani Papa na patuloy sa pagkadyot ng bunganga ko. Ilang minuto ang lumipas at isa isang nagsiritan mula sa pagkalalaki nito ang kanyang katas.

"Same here... aaaaaahhhh... I'll make you pregnant..." sabi naman ni Tito Tyler na mas lalong bumilis ang pagkantot sa aking bukana. Ilang minuto lang ang nakalipas ay nilabasan na rin ito na hindi tinatanggal ang burat sa butas ko.

Nang pareho na silang labasan ay para kaming mga lantang gulay na napahiga na lang sa kama, mga pawis na pawis.

"I'll go to the bathroom." Sabi ni Tito Tyler. Tumayo ito at lumabas ng kwarto. Naiwan kaming dalawa ni Papa. Yumakap ako rito.

"Thank you, Papa." Sabi ko. Mas humigpit pa ang yakap ko rito.

"Anything for my baby," sabi niya at humalik sa noo ko.

----

"Hi, Jinuel!" Muntik na akong atakihin sa puso nang biglang sumulpot sa kung saan si Kuya Sherwin. Natawa naman ito sa reaksyon ko.

"Kuya naman! Nakakagulat ka." Inis na sabi ko rito. Inirapan ko ito at muling tinulak ang push cart.

Narinig ko ang pagsunod nito dahil umingit ang gulong ng push cart na dala niya. "Uy, sorry. Akala ko kasi'y hindi ka magugulatin." Paumanhin nito, pero halatang natatawa pa rin.

"Tse," sabi ko rito sabay irap at tinuon ang tingin sa mga naka-display na pagkain.

"Paano ba ako makakabawi sa'yo?" Biglang tanong nito. Napalingon ako sa kanya. Nakatingin lang rin ito sa akin. Para bang naghihintay ng isasagot ko.

Biglang umandar ang kapilyuhan sa utak ko. Pero syempre, hindi ko ipapahalata rito na may balak akong kakaiba sa kanya.

"Gusto mo talagang makabawi?" Tanong ko, um-oo naman ito. Lihim akong napangisi dahil sa ideyang naglalaro sa isipan ko.

"Gusto kong lutuan mo ako ng spaghetti." Malamig kong sabi rito. Ni hindi ako tumingin sa mga mata nito, pero nararamdaman ko na parang nagulat ito sa sinabi ko dahil bigla itong nanahimik.

"H-ha?"

Lumingon ako rito, blangko pa rin ang ekspresyon ng mukha ko. "Bakit? Ayaw mo ba? Akala ko ba'y gusto mong makabawi sa akin?"

Napakamot ito sa kanyang ulo na animo'y napasubo siya. "Eh, I don't know how to cook." Sabi niya.

Nagkibit balikat ako at muling nag-iwas nang tingin sa kanya. Inabala ko ang sarili ko sa pagtingin ng mga prutas sa fruits section.

"Eh 'di, isearch mo kung paano magluto n'un." Sabi ko at muling itinulak ang push cart patungo sa vegetables section. Naramdaman ko naman ang pagsunod nito.

"Okay sige, to make it up to you. Tsaka, pasasalamat ko na rin sa pagiging matulungin mo sa akin kapag may kailangan ako." Sabi nito. Tumingin ako rito at nginitian ito. Ngumiti rin naman ito pabalik.

Pero ang hindi niya alam, lihim na nagdiriwang ang puso ko ngayon, dahil sa wakas ay matitikman ko na rin ito. Hindi na ako makapaghintay pa.

Ilang saglit lang ay natapos na ako sa aking paggo-grocery. Malapit lang naman kasi ang supermarket dito sa condo ni Papa kaya nilakad ko na lang ang pauwi. Mabuti na lang at nariyan si Kuya Sherwin para tulungan akong magbuhat. Wala kasi sina Papa at Tito Tyler. May business meeting si Papa at nagpasama siya sa kapatid niya dahil balak na rin ni Papa na pag-stayin rito si Tito Tyler sa Pilipinas upang may katulong ito sa kanyang negosyo.

Ipinasok lang namin ang mga napamili ko sa unit ni Papa at nagpunta na rin kami sa unit ni Kuya Sherwin.

Walang pinagbago ang loob ng unit nito. Ganoon pa rin, magulo at kakaunti lang ang mga gamit. Tanging isang maliit na sofa, single bed, maliit na lamesa na may dalawang upuan, tv, computer at mini fridge.

Naupo muna ako sa sofa nito habang tinitingnan ko si Kuya Sherwin na inaayos ang mga pinamili nito.

"Gusto mo ba nang maiinom, Jinuel?" Alok nito sa akin, parang aligaga. Kanina pa kasi siya palakad lakad. Siguro'y kinakabahan na ito dahil sa biglaan kong nirequest sa kanya.

"Hindi na. Gutom na kasi ako. Gusto ko nang kumain ng spaghetti. Pwede bang magluto ka na?" Sagot ko naman rito. Napakamot ito sa kanyang ulo. Ako naman ay lihim na natatawa na lang. Pero kalauna'y nagpaubaya na ako. "Sige na nga, tutulungan na kita." Sabi ko.

Tila nagliwanag naman ang mga mata nito nang marinig nitong tutulungan ko siya. "Talaga ba? Thank you, Jinuel. Kung alam mo lang, I'm bad at cooking. Kahit pa sabihin mong mag-research ako kung paano lutuin iyon, hindi ako sure kung magiging perfect ba siya." Sabi naman nito.

Kaya naman tumayo na ako at kinuha ang mga binili nito kaninang mga ingredients.

"Okay, ganito," panimula ko. Pinakita ko sa kanya ang kakailanganin sa pagluluto ng spaghetti. "Una, pakuluan mo muna ang pasta. Make sure na mainit na ang tubig bago mo ilagay ang pasta." Unang step na tinuro ko sa kanya. Mabilis naman itong naglagay ng tubig sa kaserola at sinalang sa stove. Nang uminit na ang tubig sa kaserola, pinalagay ko na sa kanya ang pasta. Tinuro ko rin kung paano ang tamang paglagay nito sa kaserola at sinabi ko rin na lagyan niya ito ng asin.

"Pangalawa, habang hinihintay natin na kumulo ang pasta, gumawa naman tayo ng sauce." Pangalawang turo ko. Sinabi ko rito na maghiwa ito ng sibuyas, bawang at hotdog na siyang pangunahing ingredients sa pagluluto ng spaghetti. Agad naman itong tumalima. "Tapos ay isalang mo na ang kawali, maglagay ka ng butter, igisa mo ang bawang at sibuyas, kapag lumabas na ang kanilang aroma, isunod mo ang giniling na baka at hotdog." Pagtuturo ko ulit.

Mabilis namang nakakasunod si Kuya Sherwin sa mga itinituro ko sa kanya. Ginisa na nga nito ang bawang at sibuyas, at sinunod na rin ang giniling na baka at hotdog. Sinabi ko rin dito na igisa rin ang tomato paste. Tapos ay nilagyan niya na rin ito ng tomato sauce at iba pang pampalasa. Nakalipas ang ilang minuto at kumulo na ang sauce na kanyang niluto. Nilagay na rin nito ang pasta nang maging aldente na ito at saka hinalo halo.

"Wow! Magaling ka naman palang magluto eh." Papuri ko rito.

Napapangiti naman si Kuya Sherwin na animo'y proud sa kanyang ginawa. "Hindi naman. Eh, magaling rin kasi ang nagturo sa akin." Sabi nito sabay kindat sa akin. Lihim tuloy akong kinilig. Pero syempre, hindi ako nagpaapekto at umiwas ng tingin sa kanya.

Ilang saglit lang ay naghain na ito ng dalawang plato at pareho itong nilagyan ng niluto niyang spaghetti.

"Hmmm... masarap, infairness," sabi ko nang matikman ko ito.

"Fuck!" Bulalas niya. Muntik ko pang mabitawan ang hawak kong tinidor dahil napahampas pa ito sa lamesa nang matikman ang kanyang sariling luto. "Ang sarap nga!" Sabi nito kahit pa may laman pa ang bibig nito.

Ngumiti naman ako rito. Sabi naman sa'yo eh. Madali lang naman ang magluto nito, basta tandaan mo lang ang procedure." Sabi ko.

"Sa susunod, pwede bang turuan mo naman ako ng iba pang lutuin? Para naman hindi lang puro adobo ang niluluto ko para sa girlfriend ko." Sabi nito. Medyo nairita ako nang sabihin niya iyon. Hindi ko gusto ang ideyang tuturuan ko siyang magluto para lang sa girlfriend niya. Pero syempre, hindi ko pinahalata rito na medyo nairita ako.

"Sure, no problem." Sabi ko pa at muli kaming kumain nang tahimik.

Pero ang utak ko ay may ibang iniisip. Hindi ko alam kung paano kong sisimulan ang binabalak ko sa kanya. Nag-iinit na ako. Gusto ko nang matikman ang tinatago nitong sawa.

Kaya naman, ang ginawa ko'y kunwari'y nahulog ang tinidor ko. Akmang pupulutin na sana iyon ni Kuya Sherwin, pero mabilis akong yumuko upang kunin ito.

Nagtagal ako sa ilalim ng maliit na lamesa. Kitang kita ko ang suot na basketball shorts ni Kuya Sherwin. Tapos ay bigla itong nagkamot. Pinasok pa niya ang kanyang kamay sa loob ng suot nitong shorts at doon ay malayang kinamot ang kanyang pagkalalaki. Mas lalo tuloy akong nag-init. Tila ba nagbibigay na ito nang pahiwatig.

"Ano, nakita mo ba ang tinidor mo?" Bigla nitong sabi.

"Ah, eh, hindi ko makita kung saan nahulog." Kunwaring sagot ko. Tapos ay unti unti akong lumalapit sa kinauupuan nito. Hindi na ako nakapagpigil at mabilis kong dinakma ang pagkalalaki nito.

Napatingin si Kuya Sherwin sa akin mula sa ilalim ng lamesa. Gulat ang reaksyon nito. Pero hindi nito tinanggal ang kamay ko sa pagkakadakma sa kanyang pagkalalaki.

"Jinuel, anong ginagawa mo?" Mahinang tanong nito. Hindi ako sumagot rito. Bagkus, dahan dahan kong hinihimas ang natutulog pa nitong sandata habang nakikipagtitigan ako kay Kuya Sherwin.

Napabuntong hininga si Kuya Sherwin. Para bang nagpapaubaya na rin ito. Mukhang nasasarapan na rin siya sa simpleng paghimas ko sa kanyang ari.

Maya maya'y unti unting ko nang binaba ang suot nitong basketball shorts dahil matagumpay kong napatigas ang pagkalalaki nito. Nakasuot pa ito ng boxer brief, kaya naman, muli ko itong nilaro-laro. Hindi ako nagmadaling makita ang alaga nito dahil gusto kong patakamin ito.

"Kuya, okay lang bang isubo ko ang burat mo?" Malanding tanong ko rito.

Napabuntong hininga si Kuya Sherwin. Hindi ito sumagot, pero tumango ito-hudyat na maaari kong gawin ang gusto ko sa kanyang naghuhumindig na pagkalalaki.

Dahan dahan kong binaba ang boxer brief nito at doo'y tumambad sa akin ang nasa walong pulgada nitong sandata na napaliligiran nang maninipis na bulbol.

Tila naglaway ako sa aking nakita. Nanlaki pa ang mga mata ko dahil hindi ko akalain na may ganoon siyang kalaking ari. Napakagwapo ng sandata nito, perfect cut ang pagkakatuli.

Dalawang kamay kong hinawakan ang burat nito at dahan dahan kong tinataas baba ang aking kamay sa gabakal nitong pagkalalaki.

Rinig ko ang mahinang pag-ungol ni Kuya Sherwin. Lumingon ako rito at kasalukuyan itong nakapikit, tila ninanamnam ang ginagawa kong pagjajakol sa kanyang burat.

Nang hindi na ako nakapagpigil, dinilaan ko ang ulo ng burat nito. Nilalabasan na ito ng paunang katas na siyang aking tinikman. Maalat alat ito na may kaunting katamisan.

"Ugh..." daing nito nang dumampi ang dila sa butas ng burat nito. "Tangina, Jinuel, anong ginagawa mo sa akin?" Sabi nito. Parang hindi makapaniwala na sa liit kong ito ay kaya kong palibugin ang isang tulad niya.

"Parusa mo 'yan sa ginagawa mong pambibitin sa akin." Sabi ko.

Sinimulan kong dila-dilaan ang burat nito. Pataas, pababa, paikot-ikot, pati na rin ang bayag nito'y hindi nakaligtas sa malikot kong dila.

Napapaigtad ito kapag sumasayad sa sensitibong parte ng kanyang burat ang aking dila.

"Ang sarap ng burat mo, Kuya Sherwin." Sabi ko habang ginagawang lollipop ang sandata nito.

"Masarap ba, Jinuel? Matagal mo na bang gustong tikman ang burat ko?" Tanong nito sa malalim na boses.

Tumango naman ako. "Oo, Kuya, matagal na noong una tayong nagkakilala." Sagot ko.

"Kung ganoon, iyong iyo ang burat ko." Sabi pa nito.

Hindi na nakatiis si Kuya Sherwin at hinawakan na nito ang ulo at mas lalong binaon sa bunganga ko ang kanyang naghuhumindig na sandata.

"TANGINA KANG BAKLA KA! MAHILIG KA PALA SA BURAT! NGAYON, SAMSAMIN MO ANG INAASAM MONG BURAT KO!" Sabi nito na halos gigil na sa pagkantot sa bunganga ko.

Halos mangiyak ngiyak at maduwal ako kapag nasasagad nito hanggang sa lalamunan ko ang burat nito.

"AAAAAHHHH... ANG SARAP NG BUNGANGA MO, BATA! TANGINA, NAPAKAINIT SA LOOB. ANG SIKIP, PARANG PUKI NG GIRLFRIEND KO. AAAAAAHHHH..."

Halos matuluan na ang laway ko dahil sa tindi ng pagkantot nito sa bunganga ko.

"NGANGA!" Sabi nito nang saglit nitong hugutin ang kanyang burat sa lalamunan ko. Dumura ito sa bunganga ko. "PAGLARUAN MO ANG LAWAY KO!" Utos nito na siyang akin namang ginawa. "FUCK! NAKAKALIBOG KA!" Sabi nito sabay kantot muli sa aking bunganga.

Ilang minuto ang nakalipas nang tumayo si Kuya Sherwin. Ako naman ay nakaluhod  pa rin. Doon ay mas malayo nitong nakakantot ang bunganga ko.

"TANGINA KA! ANG SARAP NG BUNGANGA MO. GANYAN BA ANG GUSTO MO? GUSTO MO BANG BINABABOY KA? AAAAAHHHH... PWE!" Nakakalibog nitong anas sabay dura sa mukha ko.

Ako naman ay pinagmamasdan si Kuya Sherwin habang walang tigil ito sa pagkantot ng lalamunan ko. Napakagwapo ng mukha nito. Hindi mo aakalalain na may kalibugang taglay ito.

"MALAPIT NA AKONG LABASAN! FUCK! LUNUKIN MO ANG TAMOD KO, JINUEEEEELLL... AYAN NAAAA... AAAAAAHHHH!!!"

Ilang saglit lang ay isa isang nagsiritan ang makrema nitong tamod sa aking lalamunan. Mas lalo pang binaon ni Kuya Sherwin ang burat nito sa bunganga ko, hanggang sa wala nang katas ang lumalabas sa burat nito.

Wala akong pinaligtas na katas nito, lahat ay aking sinimot. Para ko itong ginawang dede.

"T-tama na... nakikiliti na ako." Sabi nito na nilalayo ang burat niya sa bunganga ko. Nang wala na akong matikmang tamod nito, doon na ako tumigil.

Naupo si Kuya Sherwin, habang ako'y nakaluhod pa rin at dinidilaan ang mga tamod nito sa gilid ng bunganga ko.

"Tangina! Ang libog mo palang bata ka." Sabi nito. Pinatayo ako nito at pinaupo sa hita nito. Hinubad nito ang suot niyang sando at tinulungan akong punasan ang mukha ko na naglalagkit dahil sa pinaghalong laway at tamod nito. "Masarap ba ang burat ko, Jinuel?" Tanong nito.

"Opo, Kuya Sherwin. Pwede bang chupain kita kapag wala rito ang girlfriend mo?" Sagot ko.

"Hmmm... pwede naman. Pero kasi, madalas akong wala rito dahil nag-aaral ako. Pero hayaan mo, itetext kita kapag may free time ako. Basta para sa'yo." Nakangiting sabi nito. "Gusto mo pa ba ng round 2?" Dagdag nito, nakangisi sa akin.

Agad naman akong tumango at hindi na nagdalawang isip pa.

At muli ko ngang pinagserbisyuhan ang maugat at malaking burat ni Kuya Sherwin.

⚫️🔷⚫️🔷⚫️🔷⚫️

Last 10 Chapter at matatapos na ang istorya ni Jinuel. Abangan ang mga susunod na kabanata. Mas madrama, mas kapana-panabik. Abangan rin ang pagbabalik ng taong nagturo ng makamundong pagnanasa kay Jinuel. 😊

P.S. No proofreading. 
✌🏻

# CHAPTER THIRTY ONE

Hindi ko inaasahan ang nalaman ko. Ilang buwan na rin ang lumipas mula noong kunin ako ni Papa mula sa poder ni Tita Rosa dahil gusto nitong bumawi sa mga pagkukulang nito sa akin at sa aking Nanay. Masakit man sa loob ni Tita Rosa, ibinalik ako nito sa aking ama at dahil na rin sa kagustuhan kong lubusan itong makilala.

Maayos ang naging samahan namin ni Papa sa nakalipas na mga buwan. Napag-aral ako nito sa magandang eskwelahan, nabibigay ang mga bagay na hindi ko naman hinihiling, nakakatulog sa maayos na tulugan, at higit pa roon, pinapaubaya nito sa akin ang kanyang katawan kahit pa na galing ako sa sarili nitong laman.

Pero sa kabila ng mga magagandang bagay na natatamasa ko ngayon, may isang parte sa puso ko na nagpapaalala sa akin sa dati kong pinanggalingan—ang Barangay Santolan.

Noong kunin ako ni Papa, ipinangako ko sa sarili ko na hindi na muli akong aapak sa lugar na iyon. Pero sadyang may mga pangakong madalas mapako. Kasi kahit anong pilit ko na iwasan ang lugar na ito, heto ako't binabalik-balikan ang lugar kung saan ko unang naranasan ang makamundong pagnanasa.

At ngayon, naritong muli ako sa lugar na ito. Hindi upang maghasik ng kalandian sa mga kalalakihan nang barangay na ito—upang ipagdalamhati ang pagkamatay ng aking Tita Rosa—ang nag-iisang kapatid ng aking Nanay.

"Jinuel, babe, are you okay?" Tanong sa akin ni Enzo habang nakatayo kami sa labas ng bahay ni Tita Rosa.

Wala akong imik, ni hindi ako gumagalaw. Nakatitig lang ako sa mismong bahay kung saan ako lumaki at natuto ng kung ano ano. Para bang lahat ng alaala mula sa nakaraan ay nanunumbalik sa aking balintataw.

Nakakatakot—iyon ang una kong nararamdaman sa muli kong pag-apak sa bahay na ito. Dahil ang huling beses na nandirito ako ay 'yung pinagsamantalahan at binugbog ako ng asawa ni Tita Rosa—si Tito Hermes.

Gusto kong umiyak, gusto kong maglupasay sa lungkot, pero hindi ko magawa. Dahil alam kong poot at galit ang nararamdaman ko sa tuwing makikita ko ang bahay na ito—na minsang naging kanlungan ko.

Naramdaman ko ang paghagod ng kamay ni Enzo sa likuran ko. Napalingon ako rito. "Gusto mo bang umuwi na muna?" Tanong nito. Umiling ako bilang sagot.

Kanina, habang nasa eskwelahan ako kasama si Enzo, nakatanggap ako ng mensahe mula kay Kuya Xander. Sinabi nito na wala na raw ang Tita Rosa ko.

Syempre, nagulat ako at hindi agad naniwala sa sinabi nito. Baka kasi'y nagbibiro lang ito dahil gusto na naman niya akong matikman. Kaya tinawagan ko ito upang kumpirmahin ang mensaheng ipinadala niya sa akin.

Hindi nga siya nagbibiro. Sinabi nito na matagal ng may iniindang sakit si Tita Rosa. Sabi niya'y nagkaroon raw ito ng TB. Hindi raw nito gustong ipaalam sa akin ang kanyang karamdaman dahil ayaw nitong mag-alala ako.

Wala talaga akong ideya na may sakit si Tita Rosa. Ilang buwan na rin kasi akong hindi nakakadalaw rito. Ni hindi ko man lang nagawang kamustahin ito.

Kaya ngayon, ang laki ng pagsisisi ko.

"Ayoko munang umuwi. Gusto kong samahan si Tita Rosa." Sabi ko kay Enzo. Tila naubusan na ako ng lakas.

Muling hinagod ni Enzo ang likuran ko, para bang gusto nitong pagaanin ang loob ko sa kabila ng pagdadalamhati ko. "Sige, sasamahan kita rito." Sabi pa nito.

Pareho kaming pumasok sa loob ng bahay ni Tita Rosa. Una kong nabungaran ang iilang mga bisita na kaibigan ni Tita Rosa na silang nangunguna sa pagdarasal. Naroon din sina Sarge Edward at Kuya Xander—tahimik na nagdarasal.

Pero nang mapansin nila ako, tumigil sila sa kanilang ginagawa at tinuon ang tingin sa akin. Hindi ko na napigilan ang sarili ko at napaluha na ako. Agad na lumapit sa akin si Sarge Edward at inalalayan ako. Para kasing hihimatayin na ako. Hindi ko kayang makita si Tita Rosa na nakahiga sa kabaong.

"Mabuti at nakadalaw ka, Jinuel." Sabi sa akin ni Sarge Edward ng alalayan ako nito na makaupo sa upuan.

Patuloy pa rin ako sa paghagulgol. Hindi ko talaga kayang tingnan si Tita Rosa. Pakiramdam ko'y kasalanan ko ang lahat kung bakit naging ganito ang sitwasyon niya. Kung hindi sana ako umalis sa poder niya, baka naalagaan ko pa siya.

"Tahan na, Jinuel." Alo naman sa akin ni Kuya Xander. Pinag-gigitnaan nila akong dalawa, nakayakap sa akin.

Tumayo ako. Pinilit kong silipin ang nakahimlay na si Tita Rosa. Mas lalong bumuhos ang luha ko. Hindi ko talaga siya kayang titigan. Kaya muli akong naupo.

Patuloy ako sa paghikbi.Ang dalawang kalalakihan sa tabi ko ay patuloy sa pag-alo sa akin. Ramdam ko ang mga kamay nila na patuloy na humahagod sa likod ko.

Hindi ko alam kung ano'ng mararamdaman ko ngayon. Napatingin ako kay Enzo. Palipat-lipat ang tingin nito sa akin, kay Sarge Edward at Kuya Xander. Parang may malalim na iniisip.

Kaya kahit puno pa ako ng pagdadalamhati, kumalas ako sa mga haplos ni Sarge Edward at Kuya Xander sa akin. Lumapit ako kay Enzo.

"Babe, sa labas tayo." Pag-aaya ko rito. Nakatingin lang ito sa aking ng ilang segundo, hanggang sa makuha nito ang ibig kong sabihin.

Lumabas kami ng bahay. Naupo kaming dalawa sa mahabang bangko na kawayan. Tahimik lang kaming dalawa. Ni walang gustong magsalita. Ako, panay pa rin ang paghikbi ko. Pero si Enzo, puros buntong hininga ang namumutawi sa bibig nito.

Tumitig ako rito. Nakatingin lang ito sa malayo, tila may malalim na iniisip.

"Gusto mo na bang umuwi? Pwede naman. Dito na muna ako sa bahay ni Tita Rosa." Tanong ko rito.

Hindi pa rin umiimik si Enzo. Hanggang sa isang malalim na pag-buntong hininga ang pinakawalan nito sabay tumitig sa akin.

"May gusto ka bang sabihin sa akin?" Tanong nito.

Natigilan ako. Hindi agad ako nakapagsalita. Para bang pinoproseso ko pa sa isip ko ang mga salitang binitawan nito.

"H-ha? Anong ibig mong sabihin?" Tanong ko.

Hindi kumalas ang pagkakatitig sa akin ni Enzo. Ganoon din naman ako sa kanya. Pinilit kong huwag alisin ang mga mata ko sa pagkakatitig sa akin. Dahil kapag umiwas ako, malalaman nitong nagsisinungaling ako.

"I saw how those two men touches you." Sabi niya. Napakagat-labi ako.

Hindi tanga si Enzo. Matalino ito. Malibog lang siya, pero alam kong gets nito kung anong namamagitan sa amin ni Kuya Xander at Sarge Edward. Pero syempre, patay malisya lang ako. Ayokong maging dahilan pa iyon ng pag-aaway namin. Lalo na siguro kapag nalaman nito ang isa ko pang sikreto.

Umiwas ako ng tingin rito. "Ano ka ba? Wala iyon, para na kasing mga Kuya ang turing ko sa mga 'yon, kaya ganun na lang sila kung mag-alala para sa akin. Syempre, naging malaking bahagi ng buhay ko ang Barangay Santolan." Dahilan ko.

"Please, babe... please be honest to me. Lately kasi, napapansin ko na parang may kakaiba sa'yo. At gusto kong sa'yo mismo manggaling ang lahat ng hinala ko." Sabi nito. Tila nagmamakaawa.

Napalingon ako rito. Halata sa mga mata nito na nagsusumamo siyang umamin na ako.

Sa totoo lang, gusto ko nang sabihin ang lahat kay Enzo. Gusto kong aminin sa kanya ang totoong ako—na isang parausan ng mga gutom na kalalakihan. Hindi deserve ni Enzo ang isang kagaya ko.

Matagal kaming nagkatitigan ni Enzo. Hanggang sa magpasya na ako. Napabuntong hininga ako.

"Enzo, siguro nga dapat mo nang malaman kung ano ba talaga ako." Panimula ko. Nakatingin lang sa akin si Enzo, naghihintay sa susunod kong sasabihin.

"Jinuel, kumain ka na muna rito." Naudlot ang sasabihin ko dahil biglang sumulpot si Kuyan Xander galing sa loob ng bahay. Pareho kaming napalingon ni Enzo sa kanya.

"Enzo, sige na, umuwi ka na muna. Malalim na ang gabi, baka hinahanap ka na ng pamilya ko. Mag-usap na lang tayo sa school bukas." Sabi ko rito. Hindi na nakasagot pa si Enzo. Tumango na lang ito bilang pag-sang ayon.

Bago ito tuluyang umalis, humalik muna ito sa noo ko. "'Mahal kita, Jinuel. Lagi mong tatandaan 'yan." Sabi pa nito, bago lumabas ng bakuran at sumakay ng sasakyan niya.

Hinintay ko munang makaalis si Enzo bago ako sumabay kay Kuya Xander sa pagpasok sa bahay ni Tita Rosa.

Tapos na ang padasal para kay Tita Rosa. Puros kwentuhan na lamang ang ginagawa ng mga kaibigan nito habang kumakain ng pansit.

"Halika, Jinuel, kumain ka muna." Alok sa sa akin ni Sarge Edward. Inabot nito ang isang plato na may lamang pansit at dalawang tinapay.

Tinanggap ko naman iyon, pero hindi ko ito ginagalaw. Nakatitig lang ako sa pagkaing hawak ko, habang naiiyak na naman.

"Tahan na, Jinuel. Hindi matutuwa ang Tita Rosa mo niyan kapag nakita kany umiiyak." Sabi ni Kuya Xander. Pinunasan ko ang luha ko. Napatingin ako kay Kuya Xander at Sarge Edward.

"H-hindi po ba pupunta si Tito Hermes?" Tanong ko sa kanilang dalawa.

Sa totoo lang, isa iyon sa mga kinakatakot ko ngayon. Hindi pa ako handang makita si Tito Hermes. Para bang nanunumbalik sa akin ang lahat ng mga kahayupang ginawa nito noon.

"Hindi ko alam, Jinuel. Pero kung magbalik man siya, siguradong sa kulungan na rin ang bagsak ng Tito mo. Ilang buwan rin siyang nagtatago, at nasa watch list na siya. Patuloy pa rin kami sa paghahanap, kaya malabong dumayo pa 'yon dito." Sagot ni Sarge Edward.

Naramdaman ko ang paghagod ng kamay ni Kuya Xander sa likod ko kaya napalingon ako rito. "Huwag kang mag-alala, Jinuel. Hindi ka namin papabayaan kahit pa magpunta ang gagong iyon. Hinding hindi ka na n'un magagalaw pa." Sabi naman nito.

Napabuntong hininga ako. Kahit papaano'y naibsan ang takot sa dibdib ko.

"Teka, sino nga pala 'yung lalaking kasama mo?" Tanong ni Sarge Edward.

Bigla akong napalunok ng laway nang tanungin iyon ni Sarge Edward. Syempre, hindi ko sasabihin sa kanila ang totoong namamagitan sa amin ni Enzo. Kahit pa nakita ni Kuya Xander kanina na hinalikan ako sa noo ni Enzo.

"K-kaibigan ko lang po," dahilan ko.

"Hmm... parang hindi naman kaibigan 'yon. Nakita kong hinalikan ka sa noo, eh." Tudyo ni Kuya Xander habang nakangisi.

"Sweet lang po talaga sa akin iyon." Dahilan ko ulit.

Lumapit si Sarge Edward sa tenga ko at may ibinulong. "Okay lang na mag-boyfriend ka, basta ako lang ang wawasak diyan sa butas mo." Bulong nito. Nagtayuan ang mga balahibo ko sa katawan nang marinig ko iyon.

"Ano 'yung binulong mo kay Jinuel, Sarge?" Tanong ni Kuya Xander.

"Basta. Kami na lang ni Jinuel ang nakakaalam n'un." Sagot ni Sarge Edward, habang nakangising nakatingin sa akin.

Napayuko na lang ako dahil ramdam ko na uminit ang pisngi ko.

Mukhang hindi lang ako magluluksa ngayong gabi.

⚫️🔷⚫️🔷⚫️🔷⚫️

Hi guys! Sorry for the late update. HAHAHAHA.

This chapter is supposed to be long. Pero, pinaghiwalay ko 'yung bed scene. So, abang abang lang. 😂

Anyways, plug ko lang 'yung new story ko—
Between Maybes
. I've already uploaded 10 chappies. Sana magustuhan niyo rin. 😉

Happy reading! 🤟🏻

talklikeaboss 
💋

# SECRETLY YOURS, BOSS

Hi, guys!

OMG!!! I still can't believe this. Naiiyak ako... charot! HAHAHAHA.

I have an announcement to make...

drumroll, please... 
🥁

SECRETLY YOURS, BOSS
 has officially entered 
The Wattys 2026!!!
 😭✨ WAAAAAAAAAH!!!

![](https://img.wattpad.com/18fb810d634ea77e9e626529f3935204a683aefc/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f485764427431696953505a3443673d3d2d313634313837313135302e313863303636373463333363336662333530353731383735333930352e6a7067)

Grabe. Hindi ko ma-explain kung anong nararamdaman ko right now. I'm just genuinely happy because after all the sleepless nights, overthinking, editing, deleting, rewriting, at pagre-revise ng ilang beses, finally, this story gets the chance to be part of something so special.

I know that 
Secretly Yours, Boss
 is very different from my previous books. Iba talaga siya sa usual na sinusulat ko. But I just want you to know that I poured my whole heart into this story. Siguro nga kaya ko rin siya natapos nang mabilis dahil sobrang inspired ako habang sinusulat ko sina Liam at Brix. Every chapter, every scene, every emotion—I gave it everything I had.

This story was actually inspired by some of my former workmates and close friends, kaya sobrang personal at espesyal talaga siya sa akin.

If you've already read 
Secretly Yours, Boss
, you probably remember 
Sheena (Shin)
 and 
Trish
, Brix's best friends. Fun fact—they're real people! They're actually my former workmates. 🤭 Even Brix's siblings got their names from some of my old colleagues. Kaya every time I reread the story, napapangiti na lang talaga ako.

And before anything else...

Hindi po ako si Brix.
 HAHAHAHAHA.

Brix is actually... 
YOU.

Yes, ikaw.

When I was writing this story, I wanted every reader to feel like they 
are
 Brix. I wanted you to experience every kilig, every heartbreak, every fear, every victory, and every moment of choosing yourself.

Most especially to my brothers and sisters in the LGBTQIA+ community—especially those who have never experienced being loved the way they deserve—I wrote Brix with you in mind. I hope that through her story, maramdaman ninyo na deserve din ninyong mahalin. Na may taong tatanggap sa inyo nang buo, without asking you to become someone else.

And who knows?

Baka balang araw, mahanap n'yo rin ang sarili n'yong 
Mr. Human Ring Light.
 🥹✨

So... I'm humbly asking for your support as 
Secretly Yours, Boss
 joins 
The Wattys 2026.

Thank you for reading, for staying, for crying, laughing, getting frustrated, and falling in love with Liam and Brix together with me. Without all of you, this story would've just remained another idea inside my head.

From the bottom of my heart...

Thank you so, so much.

Manifesting that after The Wattys...

Published book naman ang next.
 🤞🏻📖✨

Claiming it. Charot. HAHAHAHA.

Love,

talklikeaboss
 🤍