DISCLAIMER

Ang inyong mababasa ay hindi angkop sa mga batang mambabasa. Naglalaman ito ng kwento tungkol sa LGBT Community. Ito ay M2M story kaya’t kung hindi ka komportable ay iwanan na ang istorya.

Sumasalamin ang istoryang ito sa ating lipunan. Alin mang pagkakahalintulad sa mga inyong nabasa, napanuod, napakinggan at kung ano pa man ay hindi sinasadyang pagkakahawig lamang.

ATTENTION

GOOD NEWS! Mababasa niyong muli nang buo ang Sinful Jake sa Wattpad. Enjoy reading, guys!

PROLOGO

WARNING: M2M Themed

“Lumayas ka sa pamamahay ko! Wala kang kwentang anak! Isa kang malaking salot!” nanggigigil na sigaw ni Papa kay Ate.

Umaapaw ang tensyon sa bahay. Hindi ko magawang kumilos sa takot na ako ang mapagbalingan. Nakapagtatakang walang ginagawang aksyon si Mama para ipagtanggol si Ate. Nakalihis lang ang kanyang ulo na tila ayaw sumawsaw sa kaguluhan.

Gusto kong makisali. Pero paano? Sa edad kong katorse, namulat na ako sa ganitong sitwasyon – ang laging mamuhay sa takot dahil sa aking ama. Dapat siya ang laging masunod dahil kung hindi, hindi mo gugustuhin ang pwedeng mangyari.

“Bakit ba hindi niyo ako matanggap?!” buong tapang na tanong ni Ate. Nangingilid na ang luha sa kanyang mga mata dahil sa umaapaw na emosyon na nararamdaman.

Humakbang si Papa, tiim-bagang. “Dahil… Dahil wala akong anak na tomboy!” aniya na may diin sa bawat salita.

Hindi ko namalayan na lumuluha na rin ako. Lumuluha dahil sa awa sa kondisyon ni Ate? Hindi. Marahil dahil sa galit kay Papa. Oo, tama.

Tumawa si Ate ng bahagya. Tila nang-iinsulto.

“Tomboy… Ha! Oo, tomboy ako! Pero hindi naman ako kasing kitid ng utak mo! Na mismong anak mo, hindi mo magawang matanggap! Buti pa ang ibang tao, naiintindihan ako. Pero ikaw?! Ikaw na mismong kadugo ko – na ama ko – hindi ako magawang matanggap?!” singhal ni Ate na parang nagliliyab sa galit.

“Aba!” Aktong sasampalin ni Papa si Ate dahil sa galit.

“T-Tama na E-Eduardo…” narinig kong mahinang sambit ni Mama.

Sa wakas, nagkatinig din siya.

“T-Tama na rin A-Ashley… T-Tama na…” naluluhang sabi muli niya. Kitang-kita ko ang pagkabasag ng puso ni Mama dahil sa kanyang nakikita. Ang kanyang dugo’t laman, lumalaban sa kanyang ama.

Kahit ako, nawawasak… Natatakot sa posibilidad… Na ganyan din ang kahinatnan.

Kagat-labing huminga si Ate, pilit kinakalma ang sarili.

“Hinayaan mo ang anak natin na maging ganyan! Isang salot sa lipunan! Ano’ng maitutulong ng tulad niya?! Sabihin mo nga!” muling bulyaw ni Papa at saka dinuro sa noo si Ate. “Mabuti pa siguro na lumyas ka na lang. Lumayas ka na lang kung hindi ka lang din magbabago.”

Napalunok si Ate at saka napayuko. Nakayukom ang kanyang mga kamao.

“Ashley, sundin mo na lang ang gusto ng Papa mo. Magbago ka na… May pag-asa pa,” pagmamakaawa ni Mama pero hindi magawang tingnan si Ate.

Ano bang problema? Ano bang mali? Ano bang kasalanan? Hindi siguro ’yan ang dapat na mga tanong. Kailan? Kailan ba matatanggap?

Tumingin si Ate sa mga mata namin. Nakangiti. Pero alam kong peke.

“Hindi. Hindi ako magbabago. Nanaisin ko pa ang lumayas dito kaysa gawin ang hinihiling niyo. Ipinipilit niyo ang isang bagay na hindi ko maibibigay. Ganito na ako at walang magbabago roon. Kung may kailangang magbago rito, kayo ’yon,” aniya at binuhat ang bag na nasa kanyang paanan.

Humakbang siya patalikod at akmang lalabas na ng bahay.

“Patawad anak at pinabayaan kitang magkaganyan,” lumuluhang sabi ni Mama. Hindi siya kumikilos para pigilan si Ate. Bakit? Dahil ba hindi niya kayang ipagtanggol si Ate?

“Hindi, Ma. Hindi mo kailangang humihingi ng tawad. Hindi ako ang nagpabaya. Kayo ang nagpabaya. Pinabayaan niyo ang mga sarili niyo na lamunin ng mentalidad ng lipunan na akala niyo ay laging tama. Tama ang pagpapalaki niyo sa akin. Mali lang sa inyong inaasahan,” ani Ate at hinawakan ang knob ng pinto.

“Sa oras na lumabas ka sa bahay na ito, hindi na kita ituturing na anak. Tandaan mo ’yan,” pagbabanta ni Papa.

Tumawa ng bahagya si Ate. “Okay lang. Dahil nawalan na rin naman ako ng Ama… Matagal na.” huling sambit niya bago niya isinara ang pinto na nag-uugnay sa amin.

“Ashley… Ashley…” paulit-ulit na sambit ni Mama hanggang sa mapaluhod dahil sa panghihina.

Naglakad papunta sa akin si Papa. Kita ko ang galit at awa sa kanyang mga mata.

“Kung ayaw mong magaya sa ate mo, sundin mo lang kami,” paalala niya at saka lumisan sa aking harapan.

Paano Papa? Kung pati ako… naiiba rin sa inyo.

CHAPTER ONE

WARNING: MATURE CONTENT. Not for you, honey. Okay?

Umuugong sa buong dorm ang kalampag ko sa pinto ng banyo. Sanay na rin naman ang mga tao rito dahil nga sa paunahan sa paggamit ng banyo lalo na tuwing umaga. Nag-iisa lang kasi ito sa anim na nakatirang lalaki kasama ako.

“Eugene! Bilisan mo naman! Tigilan mo na ’yang ginagawa mong magma-Mariang palad! Mali-late na ako!” sigaw ko mula sa labas.

“Wait lang! Matatapos na ’to!” sagot niya habang nakaririnig ako ng halinghing ng babae.

Mula sa probinsya ng Quezon, kailangan kong lumuwas pa-Maynila para mag-aral ng kolehiyo. Gusto kasi ng mga magulang ko na pagkatapos ko sa pag-aaral ay sa Maynila na rin ako magtrabaho. Wala naman akong magagawa dahil sunod lang ako sa kanilang inuutos.

Panay tingin ako sa orasan. Kalahating-oras na lang ang natitira bago ako mahuli sa klase. Malilintikan ako nito kapag hindi pa lumabas sa banyo si Eugene.

“Hoy, Eugene! Wawasakin ko na ’tong pinto kapag hindi ka pa lumabas d’yan!” atungal ko.

“Wait nga! Heto na nga oh! Maghuhugas na lang ako ng kamay,” aniya hanggang sa marinig ko ang lagaslas ng tubig mula sa loob.

“Bilisan mo! Hindi ikaw ang nagbabayad ng tuition ko!”

“Hindi ka talaga makapaghintay, no,” nakasimangot niyang sabi nang buksan niya ang pinto. Mula sa loob, kita ko ang half-naked niyang katawan. Kumikinang ang kanyang dibdib dahil sa butil-butil na pawis na mula sa pagpaparaos habang hawak sa kanang kamay ang cellphone na ginamit sa panunuod ng milagro.

“Alam mo namang busy ’yong tao, hindi ka makapaghintay. Parang wala lang tuloy nangyari. Paepal ka, e,” naiinis niyang sabi.

“Bakit hindi mo na lang kasi ipagawa ’yan kay Shiela? Gabi-gabi naman kayong nag-uungulan sa kabilang kwarto,” pang-aasar ko.

Tumawa lang siya sa naging biro ko. “Sus. Hiwalay na kami no’n. Napaka-clingy, e. Nakakairita. Akala mo sa akin na lang tumatakbo ang mundo niya.”

Napa-oh na lang ako sa sinabi niya. Hindi na rin naman sa akin bago ang ganyan. Sa aming anim, si Eugene ang pinakababaero. Kumbaga sa kasabihan, siya ang lalaking walang pahinga – sa babae nga lang.

“Papasok ka ba ngayon?” tanong niya bago kinuha ang tuwalya at ipinahid sa kanyang katawan paibaba. Hindi ko namalayan ang sarili kong nakatitig sa kanyang katawan habang ginagawa niya iyon. Marahan akong napalunok sa imahinasyon.

“Hoy! Tinatanong kita. Papasok ka ba ngayon?” tanong niyang muli na may halong pagtataka.

“Ah… eh… Oo. Alam mo naman ang mga magulang ko. Ayaw na may patapon na anak,” sagot ko at mabilis na inilihis ang dako ng paningin.

Tumango siya bilang matipid na tugon.

“Oh, sige. Baka nakakalimutan mo na rin ang magsaya, ah. Una na ako,” aniya at pumanaog na paakyat.

Tuloy-tuloy ang naging paglunok ko matapos niyang umalis. Hindi ko rin namalayan ang makailang ulit na pagkislot ng aking ibaba. Ano ba ’to? Hindi na normal itong nararamdaman ko. Nakakatakot kung may makakahalata. Mabilis din ang tibok ng puso ko na tila may nag-uunahang kabayo. Panay ito sa pagkalabog na akala mo ay hihingalin ako.

Pumasok na ako sa loob ng banyo. Doon ko lang napansin ang nangangamoy na zonrox na umiikot sa hangin. Likha siguro ito ng amoy ng katas n Eugene. Hinayaan ko munang buksan ang pinto nang bahagya para makaalis ang amoy.

Mula sa makitid na siwang ng pinto, nakita kong dumaan si Dominic, isa rin sa mga kasama ko dito sa dorm. Siya ang pinakamisteryoso sa amin. Mula sa maamong mukha dahil half-German, siya ’yong tipong hindi mo makakausap ng isang minuto dahil sa mailap.

Binuksan ko ang pinto para kamustahin siya. Nananatili pa rin naman akong nakasaplot kaya walang kaso sa akin kung makita niya ako sa banyo.

“Hey, Dominic!” tawag ko.

Ngumiti siya nang bahagya pero mabilis ding binawi. Natural na sa kanya ang ganitong reaksyon. Napakatipid.

“Wala ka bang pasok ngayon?” tanong ko para lang may mapag-usapan. Hinihintay ko pa rin namang mawala ’yong amoy zonrox sa loob ng banyo.

“Wala,” sagot niyang mala-yelo sa lamig.

Tumango na lang ako at hindi na nagsalita. Tiningnan ko na lang ang ginagawa niya. Binitbit niya ang kanyang mga gamit at wala ni goodbye na sinabi bago umalis. Napailing na lang ako at saka napakamot ng ulo.

Kasabay no’n ay isinara ko na ang pinto, sinimulan ang pagligo. Sa mga ganitong oras, nakapag-iisip ako ng mga bagay-bagay tulad ng mga oras na ako lang mag-isa. Naiisip ko si Ate. Nasaan na kaya siya? Apat na taon na rin ang nakalilipas ng umalis siya.

Wala kaming narinig na balita mula sa kanya. Ni hello ay wala akong natanggap na mensahe. Tuluyan na niya kaya kaming kinalimutan? Hindi rin naman nag-aabala sina Mama o Papa na kamustahin si Ate o hanapin man lang siya.

Bumuhos ang tubig sa aking mukha mula sa shower. Masarap sa pakiramdam ang malamig na pagdampi nito sa aking balat. Nakaka-relax sa pakiramdam. Panandaliang nawawala ang mga problema ko.

Sa gitna ng aking pag-iisip, biglang sumagi sa isip ko ang itsura kanina ni Eugene – ang pawisin niyang katawan. Napalunok muli ako. Ang malamig na tubig ay tila nag-init dahil sa aking imahinasyon. Hindi ko namalayan na gumagapang na ang kamay ko sa buo kong katawan.

Bakit ganito? Bakit iba ang nararamdaman ko?

Hindi ko napigilan ang pag-iisip sa kanya. Tila hinuhubaran ko siya sa sarili kong imahinasyon. Ang kanyang manipis na labi ay nakangiti sa akin at parang nang-aaya. Ang kanyang mapungay na mga mata na parang nangungusap. Napayukom ako saglit sa pagpipigil sa pagnanasa.

Hindi ’to pwede.

“Jake!” sigaw mula sa labas. Boses ni Arthur. “Mali-late na tayo! Bilisan mo na r’yan!” aniya.

Sa limang dormmates ko, si Arthur lang ang kaklase ko. Sabay kaming pumapasok at umuuwi pati na rin sa pagkain. Naging magaan ang pagtira ko rito sa Maynila dahil sa kanya. Dahil sa makulit niyang personalidad, hindi maitatanggi na marami siyang nagiging kaibigan. Idagdag pa na may mukhang ipagmamalaki.

“Patapos na rin naman ako maligo. Kung gusto mo, mauna ka na para ’di ka na ma-late,” suhestyon ko.

“Bilisan mo na lang at sumabay ka na sa akin.”

“Hindi mo talaga ako kayang iwan,” natatawa kong sabi.

“Syempre, mahal kita, e,” aniya pero bumawi ng tawa.

Napangiti ako, kaibigan.

CHAPTER TWO

CHAPTER TWO

Halos kalapit lang ng dorm namin ang eskwelahang pinapasukan namin. Nilalakad na lang namin ito kaysa gumastos pa ng pamasahe na kakarampot lang naman ang layo. Mataas pa ang araw na tila sinusunog kami sa sikat nito.

Kasabay ko si Arthur sa paglalakad na nagkwe-kwento tungkol sa kahiligan niya sa mga horror movies – kung hindi sa horror sa mga aralin.

“Sabay natin panuorin ’yon, ah? Mukhang maganda naman, e. Maganda kasi ’yong trailer. May ‘boom’ epek! Ang gaganda rin ng mga reviews,” aniya na tila isang ahente ng credit card kung makapagkumbinse.

Napangisi ako. “Maganda lang siguro ’yong trailer n’yan. Hindi naman siguro ’yong buong movie. S’yempre, pinipili lang nila ’yong mga highlight ng movie para maka-engganyo. Tapos ’yon ’yong ilalagay nila sa trailer,” sagot ko.

“Iba ’to this time. Much better ’to! Promise!” nakangiti niyang sabi at saka hinawakan ang kamay ko.

Malambot ang kanyang mga kamay na dumidiin sa kaliwang kamay ko. Dahil siguro anak mayaman kaya halos walang pintas ang mga kamay. Ni hindi nga siguro nadadaplisan ng dishwashing liquid o detergent bar ito. Ilang beses ko na rin namang nahawakan ang kamay niya pero hindi ko pa rin magawang maging komportable. May iba sa pakiramdam.

“Hihilain kita para lang mapilit ka. Alam mo namang walang sumasama sa ’kin kapag horror ang papanuorin, e. Sige na! Para namang hindi tayo magkaibigan n’yan, e.”

Hinawakan ko rin ang kamay niya this time at pakiramdam ko, magkasintahan kaming naghaharutan sa daan. Wala rin namang paki ang mga nakakakita sa amin. Kung may makakita man sa amin na kakilala, alam nilang magkaibigan lang kami.

“Okay na. Sasama na ako. Basta libre mo, ah? Okay?” sagot ko.

Hindi na siya sumagot bagkus ay tumango na lang na may galak. Para talaga siyang bata. Lalo ko tuloy nami-miss ang magkaroon ng kapatid.

Ilang saglit lang, nakarating din kami sa campus. Halos busy ang mangilan-ngilang estudyante sa kanya-kanya nilang interes. Mabuti na lang at maaga pa kami nakarating kahit kapusin na kami ng oras kanina dahil kay Eugene.

Sa kabilang dulo ng hallway kung saan kami patungo, nakita kong nakaripas ng takbo si Luke, isa rin sa mga dormmate ko, papalapit sa amin. Siya ang pinakapasaway sa aming anim kaya madalas – o araw-araw – kung pagalitan siya ni Manang Cecile, ang may-ari ng dorm. Siya rin ang pinakamaingay pero masikreto. Wala pa kaming naririnig tungkol sa pamilya niya.

Huminto siya sa harapan namin ni Arthur. Kapit ang kanyang kumakabog na dibdib dahil siguro sa pagod kakatakbo habang tungkod ang isang kamay sa tuhod, hingal siyang nagsalita.

“J-Jake, pakisabi n-naman kay Gabriela Silang na masakit tiyan ko, ah. D-Daanan mo na l-lang bago kayo pumasok,” palunok-lunok laway niyang sabi habang patuloy sa malalim na paghinga.

Napakamot lang ako ng ulo. “Eh, mukha ka namang okay, ah? Tatakas ka na naman ba? Bibingo ka na kay Gabriela ay este Ma’am Silang. Baka naman sa susunod n’yan, kombulsyon na ang idadahilan mo,” ani ko.

“Huwag ka na ngang magulo. May DOTA tournament doon sa kabilang school. Makikiusyoso lang nmaan ako. Papasok pa rin naman ako kapag maaga natapos, okay? Kayo na bahala ni Artur ang magpaliwanag. Gustong-gusto naman kayo no’n kaya walang angal ’yon panigurado,” natatawa niyang sabi.

Humalukipkip lang si Arthur. “Kapag tinanong kami kung nasaan ka, ano’ng sasabihin namin?”

Ihinilamos niya ang kanyang palad sa kanyang mukha. Mula sa butil-butil na pawis sa kanyang mukha, halos mangintab tuloy ito sa kanyang ginawa. Nabigyan tuloy ng emphasis ang kanyang matangos na ilong, manipis na labi at singkit na mata dahil sa halong Tsino.

“Eh… Sabihin mo pumunta ng Batanes para jumebs! Gawin niyo na lang na makatotohanan, ha?” utos nito at saka tumawa.

Ano pa bang magagawa namin? Halos magkakapatid na rin naman ang turingan namin kaya saluhan sa bawat problema – at takas sa klase.

“Mauuna na ako. Baka mahuli pa ako. Salamat, ah! Libre ko kayo kapag nanalo ako,” aniya at kumaripas ulit ng takbo habang iwinawagyway ang kamay bilang paalam.

Sabay na lang kaming napakamot ng ulo ni Arthur. Isang matinding paliwanagan na naman ito kay Ma’am Silang kapag nagkataon.

Tulad nga ng sabi ni Luke, dumaan muna kami ng room niya para magpaalam kay Ma’am Silang. Dahil sa tagal na naming ginagawa ito ni Arthur, hindi na kami bago kay Ma’am Silang. Narinig na rin niya siguro ang iba’t-ibang dahilan na pwede naming sabihin kapag uma-absent si Luke – mula LBM hanggang sore eyes na hindi naman kapanahunan.

Sumilip muna kami sa bintana kung naroon nga si Ma’am. Wala siya roon nang libutin ko ng tingin ang buong kwarto. Panay kwentuhan lang din naman ang mga estudyante sa loob kaya tiyak na walang guro.

Mula sa dulo malapit sa kabilang bintana, kita kong nag-iisa si Dominic. Tulad sa dorm, hindi rin siya makabasag-pinggan hanggang sa school. Wala pa rin siyang kibo. Habang abala ang iba niyang kaklase, nakatunganga lang siya sa kawalan.

Seryoso ang maamo niyang mukha. Nakapagtataka talaga na sa ganyang itsura niya, mailap siya sa tao.

“Hoy! Ano pa bang tinitingnan mo? Wala naman si Ma’am Silang, e. Mauna na tayo. Baka tayo pa ’yong mapagalitan. Hayaan mo na si Luke magpaliwanag,” aniya at hinila ang sleeve ng damit ko.

“Oh, sige,” matipid kong sagot.

Ilang hakbang lang mula sa room nila Luke ay ang room namin. Saktong pagtapak namin sa loob ay siya ring pagdating ng prof namin sa Psychology, si Sir Salve.

“Ayos!” mahinang sambit ni Arthur at naupo sa ikalawang upuan sa harapan mula sa pinto. Inaya niya akong umupo sa tabi niya pagkatapos.

Kita ko ang ngiti ni Arthur nang makaupo. Napailing na lang ako. Paborito niya talagang subject ang Psychology kahit hindi niya sabihin. Mula sa nakatindig sa harapan, sino bang hindi gaganahan sa subject na ito? Hindi ko nga lang alam kung ano ang mabubusog – ang utak mo o ang mga mata mo.

“Paborito mo talaga ang Psychology, ano?” ani ko sa kanya nang pabulong.

Inilihis niya sa akin ang kanyang tingin at ngumiti lang.

Tumango lang ako.

CHAPTER THREE

WARNING! SPG Ahead.

Pauwi na ako galing sa school. Mag-isa lang ako ng mga sandaling iyon dahil may gagawin pa raw na project si Arthur na kailangang ipasa this week. Inalok ko siya ng tulong pero tumanggi siya. Para na rin daw makapaghinga ako at makagawa pa ng ibang bagay.

Ganoon pa rin ang senaryo. Nilalakad ko pa rin ang kahabaan ng kalsada patungo sa dorm. Alas-siyete na rin ng gabi at buhay na buhay na ang mga tao rito – night life ika nga. Simula na naman ng bakbakan – sa inuman at gimikan, at may pasingit na harutan.

Sa mga ganito ring oras, mas mabilis na ang lakad ko. Dahil kung hindi mo bibilisan, may dalawa lang na lalapit sa ’yo – HIV o EJK. Mas pipiliin ko ’yong o.

Tingin sa kaliwa, tingin sa kanan. Minsan, maaaliw ka na lang sa daan dahil kung anu-anong nakikita mo. Hanggang sa hindi mo na lang mamalayan, nasa harapan ka na ng dorm.

Ilang saglit lang, narating ko rin ang kalawanging gate ng dorm. Mula sa nakabukas na bintana, natanaw ko si Miko, isa rin sa mga dormmate ko. Sa lahat, siya ang pinakamadalang kong makita rito. Hindi ko nga rin alam kung bakit nag-dorm pa ’to kung wala naman lagi. Akala mo OFW na minsan lang umuwi. Sa umaga, sa school ang diretso at sa gabi naman, sa trabaho niya bilang bokalista ng banda.

Halos gabi-gabi siya kung magka-gig. Mabenta rin naman kasi siya sa mga bar dahil pare-parehas silang may itsura ng mga kabanda. Sila nga siguro ang dahilan kung bakit napupuno ’yong mga venue. Pero kahit gano’n, never pa siyang nagka-girlfriend.

“Nandito ka pala, Miko. Napadalaw ka ’ata sa amin,” pagbibiro ko sa kanya.

Nakita kong napangiti rin siya na nagpalabas ng kanyang dimples sa magkabilaang pisngi.

“Oo nga, pre. Miss ko na kasi kayo.”

“Oh? Nasaan na chocolate namin mula sa balikbayan? Wala man lang d’yan kahit kiss-es?” natatawa kong sabi.

Nakita kong nagseryoso na siya ng mukha. “Wala na. Titigil na ako sa mga gig ko. Nakuha ko ’yong classcards ko kanina, halos lagapak. Kumbaga, naghihingalong matanda. 50/50 na.”

“Eh ’di ba ’yon lang naman ang kasiyahan mo? Napapagsabay mo naman dati, ah?” tanong ko.

Tumango lang siya nang dahan-dahan. “Kung hindi ko naman ititigil, baka magka-landslide naman sa grades ko. Hindi ko naman kayang pabayaan ’yong pag-aaral ko.”

Doon ko lang napansin na school book pala ang binabasa niya. Madalas kasi ay song hits na nabibili sa recto ng tig-sampu na minsan ay banda ng Parokya ni Edgar ang pabalat ang hawak niya.

“Eh kung ganoon naman pala, itigil mo na muna pansamantala. Makakapaghintay naman siguro ’yang pagbabanda mo,” payo ko at saka hinawakan siya sa likod.

Mainit ang kanyang likod. Marahil ay dahil na rin sa init ng panahon.

Hinawakan niya ’yong kamay kong nakadampi sa kanyang likod. Mas mainit ang kanyang palad.

“Thank you. Wala rin naman kasi akong mapagsabihan. Paniguradong magagalit lang nito si Ate. Alam mo namang siya lang ang nagpapaaral sa akin,” aniya.

Napangiti ako sa ideya na may natulungan ako kahit hindi sadya.

“Oh sige, aakyat na muna ako. Magpapalit lang ako ng damit. Sino pang nandito?” tanong ko.

“Nakita ko kanina si Dominic pero umalis din ’ata kaagad. Dumating din si Luke pero may importanteng lakad. Si Eugene naman, nand’yan lang sa kwarto niya. Nag-wet dreams na ’ata,” natatawa niyang sabi sa huli.

“Kumain ka na ba? Kung hindi pa, sabay-sabay na lang tayo nila Eugene kumain kina Aling Bebang,” pag-aalok ko.

Tumango naman siya bilang tugon. Matapos ’yon ay umakyat na ako sa aking kwarto. Wala pa rin pala si Manang ngayon kaya nagagawa namin ang gusto namin. Puro pinaghubaran naming mga damit ang nakakalat sa buong bahay. Wala kasing sasaway kaya wala ring magliligpit.

Pag-akyat ko sa kwarto ko, nakita kong nakabukas ng bahagya ang pinto ng kwarto ni Eugene. Nakahilata siya sa kanyang kama habang walang saplot pang-itaas at abala sa kanyang cellphone.

“Mamaya ko na nga lang siya aalukin na kumain pagkatapos ko magbihis,” bulong ko sa sarili.

Pagkapasok ko, mabilis akong nagpalit ng damit. Sa gilid lang naman kami ng dorm kakain, sa karinderya ni Aling Bebang, kaya nagsuot lang ako ng puting sando at boxer shorts. Bawas labahin na rin.

Bago pa man ako lumabas ng kwarto, nag-ring ang cellphone ko. Si Artur, tumatawag.

“Oh bakit?” tanong ko sa kanya mula sa kabilang linya.

“Kumain na kayo?”

“Hindi pa naman. Pero inaya ko na silang kumain – sina Miko at Eugene.”

“Sabay na ako sa inyo. Hintayin niyo na ako. Pauwi na rin naman ako, e. Ayokong mag-isang kumain. Alam mo namang mahirap mag-isa,” aniya saka natawa sa huling sinabi.

“Oh sige na. Hintayin ka na namin. Kapag wala ka pa rito nang fifteen minutes, ililibre mo na kami kina Aling Bebang ng hapunan,” pagbabanta ko na tinawanan lang niya.

“Bibilisan ko na kilos ko. Basta hintayin niyo ako. Hindi ko kayo papaasahin,” banat na naman niya.

“Okay, okay. Ang dami mong drama sa buhay, e. Ingat na lang sa paglalakad pauwi.”

“Thank you, Bye!” saad niya at saka pinutol na rin ang tawag.

Nakapagtatakang maaga siyang natapos sa sinasabi niyang project at kakauwi ko lang rin. Samantalang paminsan-minsan, nagpapahintay naman ’yon kung alam niyang maaga siyang matatapos.

Napakunot na lang ako ng noo at iwinaglit ang iniisip.

Tumingin muna ako sa salamin. Napangiti ako sa sarili kong repleksyon pero mabilis ring binawi.

Pabalik na ako sa baba ng daanan ko muna si Eugene sa kwarto niya. Sinilip ko muli siya sa nakaawang na pinto. Ganoon pa rin. Nakahiga pa rin siya at abala sa kanyang cellphone.

Bubuksan ko na sana ang pinto nang mas malaki para sabihan siya pero mas ikinagulat ko kung ano pa ang kanyang ginagawa.

Mula sa natatanaw ng mata ko, kita ko ang paghaplos niya sa kanyang matigas na katawan na lumalakbay paibaba. Hindi ko maalis ang aking mata mula sa pagkakatitig. Gusto kong isara ang pinto pero tila ninanamnam ng mga mata ko ang nakikitang eksibisyon.

Mula sa paghagod sa itaas, natatapos ang paglalaro sa kanyang ibaba. Nakikita ko ang paninigas ng kanyang babad sa gym na katawan sa tuwing hahawak siya sa kanyang sandata. Marahan ang paghaplos na kanyang ginagawa na bumibilis rin makailang saglit.

Napalunok ako.

“Tama pa ba ’tong nararamdaman ko?” bulong ng isip ko.

HOW TO ACCESS PRIVATE PARTS

CHAPTER FOUR

The next chapter contains scenes that are not suitable for young readers. If you still want to read it, kindly follow the steps.

If you’re using Wattpad App.

1.) Basic Rule. Follow me first.

2.) Kung meron ka na sa Library mo ng Sinful Jake, delete it. Then i-add mo ulit after mo magawa ang first step.

3.) Kung hindi mo makita, try to logout then login ulit.

4.) Kung hindi pa rin nagana, ulitin mo lang ang second step nang paulit-ulit.

If you’re using browser.

1.) Basic Rule. Follow me first.

2.) Kapag nagawa mo na ang first step, bumalik sa aking story at tingnan kung available na ang private chapters.

3.) Kung hindi makita, pindutin ang external link na ilalagay ko sa comment section.

** Read at your own risk.

CHAPTER FOUR

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

CHAPTER FIVE

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

CHAPTER SIX

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

CHAPTER SEVEN

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

CHAPTER EIGHT

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

CHAPTER NINE: New Found Girl

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

HOW TO ACCESS PRIVATE PARTS

CHAPTER TEN: The Mighty Bond

The next chapter contains scenes that are not suitable for young readers. If you still want to read it, kindly follow the steps.

If you’re using Wattpad App.

1.) Basic Rule. Follow me first.

2.) Kung meron ka na sa Library mo ng Sinful Jake, delete it. Then i-add mo ulit after mo magawa ang first step.

3.) Kung hindi mo makita, try to logout then login ulit.

4.) Kung hindi pa rin nagana, ulitin mo lang ang second step nang paulit-ulit.

If you’re using browser.

1.) Basic Rule. Follow me first.

2.) Kapag nagawa mo na ang first step, bumalik sa aking story at tingnan kung available na ang private chapters.

3.) Kung hindi makita, pindutin ang external link na ilalagay ko sa comment section.

** Read at your own risk.

CHAPTER TEN: The Mighty Bond

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

CHAPTER ELEVEN: Agony

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

CHAPTER TWELVE

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

CHAPTER THIRTEEN: There’s No Place like Home

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

CHAPTER FOURTEEN: Invading me

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

CHAPTER FIFTEEN: Wild Gloria

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

CHAPTER SIXTEEN: The Surprise Visit

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

CHAPTER SEVENTEEN: Upside Down

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

CHAPTER EIGHTEEN: The Consequences

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

CHAPTER NINETEEN: Boiling Water

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

CHAPTER TWENTY: Cooling Down

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

CHAPTER TWENTY-ONE: The Unknown

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

CHAPTER TWENTY-TWO: Some Stories Have Loopholes.

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

CHAPTER TWENTY-THREE: Saving Jake

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

CHAPTER TWENTY-FOUR: No More Saving

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

CHAPTER TWENTY-FIVE: Teasing Game

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

CHAPTER TWENTY-SIX: Soon to End

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

CHAPTER TWENTY-SEVEN: Revive, Reunion, Reveal

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

CHAPTER TWENTY-EIGHT: When It’s Almost Done

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

CHAPTER TWENTY-NINE: Set Free

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

CHAPTER THIRTY: We are Almost There

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

CHAPTER THIRTY-ONE: I Like It Hot

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

CHAPTER THIRTY-TWO: Come Out from the Closet

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

CHAPTER THIRTY-THREE: Welcome Home

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

CHAPTER THIRTY-FOUR: Goodbye, My Friend

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

CHAPTER THIRTY-FIVE: No More Happy Ending

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

CHAPTER THIRTY-SIX: After A Month / Aftermath

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

EPILOGUE

Hi, guys! Maraming salamat sa pagsuporta! Deleted na po ang ilang parts ng Sinful Jake sa Wattpad. But don’t worry dahil mababasa naman ito nang buo sa Dreame App. Just search my username “misterdisguise” or “Sinful Jake” sa search box. You may also click the external link para ibigay sa ’yo ang link ng account ko o tingnan sa comment box ang link na ibibigay ko. Don’t forget to follow my story. Thank you!

AUTHOR’S NOTE

Thank you everyone sa pagsuporta sa Sinful Jake mula umpisa hanggang dulo. Sagad sa buto ang pasasalamat ko dahil sa magagandang feedbacks. Inabot man tayo ng isang taon, hindi kayo nagsawang maghintay. Mula kay Jake, taos-puso siyang nagpapasalamat. Sa mga magtatanong kung may Book 2, wala na po. Happy ending pa rin naman ang nangyari kay Jake, e. Sana ay suportahan niyo akong muli sa mga isusulat ko pa.

Sa gustong makipag-interact at masagap ng latest update,

TWITTER: @misterdisguise7

INSTAGRAM: @misterdisguise

FACEBOOK: https://www.facebook.com/dis.guise.75