PRESO
TheDuchessGN · 5 chapters · 7,578 words
Synopsis
Habangbuhay makukulong sa piitan si Victor dahil sa mabigat na kaso ng panggagahasa at pagpatay sa kanyang estudyante. Kaya’t sa edad na 24, mararanasan niyang mahawakan ang malamig na rehas ng kulungan.
Sa loob ay mararanasan niya ang hagupit ng impyerno
na kanyang kinahantungan sa kamay ni Ace alias Supremo, ang kilabot at ang bruskong preso na kinatatakutan ng lahat. Sa edad na 39, apat na ang napatay nito sa labas at tatlo sa loob ng piitan. Kaya naman, habangbuhay na rin siyang nakakulong doon.
Dito niya mararamdaman ang mapait na pangyayari na sa kanyang tanang buhay ay hindi niya kayang tanggapin na mangyayari sa kanya. Magiging parausan siya ni Ace, magiging sunud-sunuran siya sa gusto nito, at magiging alipin siya ng presong mapangahas at mapanganib sa lahat.
Ngunit paano kung sa paglipas ng panahon ay unti-unting mabuo ang pagmamahal niya’t pagtingin sa lalaking sa gitna ng lahat ay magtatanggol sa kanya at magliligtas sa lahat ng kapahamakan sa loob ng piitan?
Tatalikuran ba niya ang pagiging isang tunay na lalaki para lang sa presong sa tingin niya ay nabuhay sa kanya ng tunay na kaligayahan sa kabila ng kapighatian?
Tunghayan ang kwentong ito ng dalawang preso na sa kabila ng pagkakapareho ng sekswalidad ay makukuhang baguhin ang kanilang pananaw para sa kanilang tunay na nararamdaman.
PRESO.
Lunukin Para Tanggapin
VICTOR
LABINLIMANG taon.
Labinlimang taong pagkakabilanggo ang ipinataw na kaparusahan sa akin sa nagawa kong pagkakamali.
Huli na nang mapagtanto ko ang lahat dahil sa mga sandaling nililitis pa lang ang kaso ay akala ko’y mayroon pa akong pag-asa.
Pero heto ako ngayon, para akong pinagsakluban ng langit at ng lupa. Nawala na rin ang lisensya ko at hindi ko alam kung anong buhay ang naghihintay sa akin sa loob ng bilangguan. Nasanay ako sa marangyang buhay pero sa ngayon, magbabago na ang lahat.
Pagkababa ko ng police mobile na siyang naghatid sa akin sa BJMP San Mariano, tinanggap ako ng ahensya at sila na rin ang magdadala sa akin sa aking kahahantungan.
Ginapos ang aking kamay at kaagad na rin akong dinala sa kanilang tanggapan. Maya maya ay ibabyahe na nila ako sa mas malaki at malawak na bilangguan para doon ko pagbayaran ang kasalanang aking ginawa.
HALOS DALAWANG oras din ang itinagal ng byahe papuntang bilangguan at pagkaapak ko pa lang sa loob niyon ay kakaibang panlalamig ang naramdaman ko.
Maingay, medyo madilim, at maraming mga mata ang nakatingin sa akin.
“Magpakabait ka sa mga nandito, kung ayaw mong maging pulutan nila,” paalala sa akin ng isa sa mga jail officers na naghahatid sa akin sa aking magiging dormitoryo.
Kaliwa’t kanan na aking titingnan, nakatingin sa akin ang mga mata ng mga preso. Bawat isa ay parang nagtatanong sa kanilang mga mata kung ano ang kaso ko, at kung ano ang gagawin nila sa akin.
Medyo malayo na ang nilalakad namin ngunit hindi ko alam kung saan ako dadalhin ng apat na jail officers. Dalawa sa aking unahan, at dalawa naman ang nasa aking likuran.
Hanggang sa marating namin ang dulo. Dorm 85. Doon ay mayroong malawak na espasyo at sa pakiwari ko ay mayroon lamang sampung mga lalaking preso ang nandoon.
Habang binubuksan ng isang jail officer ang pintuan ay nakatingin lahat sa akin ang nasa loob. Ang isa naman ay nag-aabang sa gilid at kinakausap ang nagbubukas na parang magkakilala sila.
“Boss, anong kaso niyan?”
“Rape at murder,” sagot ng opisyal.
Ayaw kong makipagtagpo ng paningin sa lalaking nasa bungaran kaya’t napayuko na lang ako. Bahala na.
Nang tuluyan nang tanggalin ng isang jail officer ang posas ko ay saka nila ako pinapasok sa loob.
Pagkapasok ko pa lang ay parang gusto nang manghina ng loob ko dahil sa magkahalong takot at pagsisisi.
Sinalubong kaagad ako ng lalaking kalbo, medyo malaki ang katawan at saka ako inakbayan.
“Anong pangalan mo? Ilang taon ka na?” Sa tono ng boses niya ay para siyang nag-aamok ng gulo.
“V-Victor po. Beinte cuatro anios,” nakayuko kong wika.
Ngunit hindi yata siya nasiyahan kaya’t inangat niya ang mukha ko bagay na ikinagulat ko.
“Kapag kinakausap kita, huwag kang bastos,” gigil niyang wika.
Habol ang aking hininga ay hinawakan ko ang kanyang kamay upang sana’y tanggalin iyon ngunit malakas siya.
“Hindi mo ba alam na ayaw ni Supremo ng ganyang ugali?” aniya.
Supremo? Sino ‘yon?
Nang tuluyan na niyang bitawan ang mukha ko ay napatingin ako sa paligid. Lahat ng lalaking nasa loob ay nakatingin lang sa akin, ang ilan ay nakangiti at ang ilan naman ay para bang gusto na lang akong kainin. Maliban lang sa isa na nagmumukmok sa gilid at parang malalim ang iniisip. Parang ka-edad ko siya at para rin siyang mahina, kagaya ko.
Sa sitwasyon ko ngayon ay hindi ako mapanatag, hindi ko alam kung saan ako pupwesto at kung ano ang aking gagawin.
Hanggang sa lumabas sa isang pintuan ang isang lalaki na bagong ligo lang. Wala siyang pang-itaas at tanging itim na shorts lang ang suot niya. Nakasabit sa kanyang balikat ang tuwalya at tumutulo pa sa kanyang leeg at dibdib ang mga butil ng tubig.
Nagtama ang aming mga mata at bahagya akong napatitig sa kanya. Brusko siyang lalaki, na sa tantiya ko ay nasa mga late 30s. Maganda ang hulma ng kanyang pangangatawan. Para siyang nagji-gym. Batak ang abs na kagaya ng mga modelo sa magazines. Maayos ang kanyang gupit, para siyang myembro ng military, at sa pakiwari ko ay matapang siya.
“Sino iyan? Bago?” Walang gana niyang isinabit sa sampayan ang tuwalya saka tinadyakan ang isang preso upang maupo siya sa kinauupuan nitong silya.
“Bago nga Supremo,” sagot ng isa.
“Wala ba siyang bunganga para ipakilala ang sarili niya sa atin?” hindi siya nakatingin sa akin ngunit alam kong matalim pa rin ang mga mata niya.
“Hoy, magpakilala ka raw.” Binatukan ako ng lalaking sumalubong sa akin kanina bagay na ikinabigla ko.
Kaagad tumayo ang lalaking nagngangalang Supremo at sinapak ang lalaki, na ikinagulat ko rin.
“Sa seldang ito, at sa buong bilangguan na ito, ako lang ang may karapatang manakit at pumatay. Kaya’t huwag kang umastang sunod ka sa akin, gago.” Kalmado ang boses niyang binatukan din ang lalaki bago ito nanahimik sa isang tabi.
Natuon sa akin ang atensyon ng lalaking si Supremo at hindi ko maitatanggi na kahit ipinagtanggol niya ako ay nasa akin pa rin ang takot.
Naamoy ko ang presensya niya, ang sabon na gamit niya ay matapang. Safeguard na kulay Green iyon at kabisado ko ang amoy na iyon.
“Anong pangalan mo?” tanong niya sa akin.
Titig na titig siya at ako’y hindi makagalaw sa aking kinatatayuan. Hinawakan niya ang isang bakal ng rehas at saka siya bahagyang yumuko upang magpantay ang mukha naming dalawa.
Natatakot ako.
“V-Victor, po, b-boss.”
“Supremo. Iyon ang tawag sa akin dito,” mahina niyang wika.
“Victor po, Supremo,” mahina kong wika.
“Hindi ka ba tinuruan ng magulang mo na dapat, kapag kinakausap ka, nakatingin ka sa kinakausap mo,” kalmado pa rin ang boses niya nang sabihin niya ito.
Nangangatog na ang mga tuhod ko at wala akong ibang naiisip kundi ang kapahamakan na naghihintay sa akin.
“Pasensya ka na, natatakot lang a-ako.” Sabay angat ko ng aking mukha upang tingnan siya.
Ngayon ay maamo naman ang mukha niya at parang wala siyang ibang masamang gagawin. Napangiti siya nang napatitig ako sa kanya.
“Nababakla ka ba, Victor?” tanong niya.
Nagulat ako sa kanyang tanong sa akin, bagay na nagpa-atras sa akin.
Hindi ako naka-imik. Lalaki ako, malapit na akong ikasal at nang dahil sa naging kaso ko ay hindi na natuloy ang plano, nagkahiwalay na rin kami ni Greta at wala na siya ngayon sa akin. Kaya naman, labis labis na pagsisisi ang nararamdaman ko simula nang mawala na lahat sa akin.
“Saan po ako pwedeng makitabi?” tanong ko sa mga kasama ko sa loob para umiwas sa kanya.
“Teka, kinakausap pa kita.” Ipinatong niya ang isang kamay niya sa balikat ko at mabigat iyon.
Maling mali na makipag suntukan ako sa kanya dahil alam kong wala akong laban, kaya naman hinarap ko na lang siya.
“Huwag mo akong tatalikuran, bata. Kung ayaw mong may kalagyan ka,” bwelta niya sa akin.
Wala pa rin akong imik at hinayaan na lang siya.
“Sa seldang ito, ako ang hari. Kaya’t dadaan ka sa mga kamay ko. Gagawin mo lahat ng iuutos ko at wala kang dapat gawin na ikagagalit ko, bata.”
“O-opo.” Tumango ako.
“At ang ayaw ko sa lahat ay iyong kapag kinakausap ko ay hindi nakatingin sa akin,” dagdag pa niya.
Iyon ang bagay na hindi ko magawa. Dahil sa totoo lang ay natatakot ako sa kanya, hindi ko kayang magtagal na nakatitig sa kanya dahil alam kong mangangatog lang muli ang mga tuhod ko. Ngunit iyon ang bagay na nais niya, kaya’t sinubukan ko.
“So, saan po ako pwedeng makitabi, Supremo?” Sinubukan kong maging kaswal sa kanya at saka ako tumingin sa mga matang iyon na para bang dinadala ako sa ibang mundo kung makatitig.
“Anong kaso mo?” tanong niya na hindi sagot sa katanungan ko.
Napayuko akong muli ngunit binawi ko iyon dahil alam kong baka kapag napuno ko siya ay may kalalagyan ako.
“Rape at murder,” simpleng sagot ko.
“Tsk.” Napailing siya.
Napatingin siya sa isang direksyon, sa lugar kung saan nakaupo ang lalaking nagmumukmok at parang malalim ang iniisip.
“Doon ka. Doon ka sa tabi ko, bata.” Turo niya sa lugar kung saan nakaupo ang lalaki.
Doon ako sa tabi niya? Bakit? Hindi ko kaya. Hindi ko kayang tumabi sa halang ang bituka at alam kong hindi ako matatahimik at hindi magiging payapa ang pagtulog ko sa tabi ng bruskong ito.
Baka daganan ako ng unan sa mukha, baka saksakin ako, o kaya sakalin. Hindi ko alam.
“P-pero, m-may nakaupo na roon, S-Supremo,” ang wika ko.
“Hoy, Bren, umalis ka na riyan. May papalit na sa’yo,” wika ng isang preso na malapit sa lalaking nagmumukmok.
Isa iyong kama na hindi katulad ng lahat. Komportable ang mahihiga roon at pang dalawahan. Ang ilan kasi sa mga higaan sa loob ay double deck at ang sapin ay mga banig at ang ilan ay luma. Samantalang ang higaan ni Bren at ni Supremo ay mayroong makapal na foam at parang komportableng mga unan.
Ngunit kahit komportable kung tingnan, ay alam kong hindi ako magiging komportable doon.
Kaagad tumayo ang lalaking nagngangalang Bren, nakatulala lang ito at para bang mayroong iniindang sakit sa kanyang likuran, hindi rin siya makalakad ng husto, kaya’t pinagtawanan siya ng mga nasa loob.
“Dito ka na lang sa akin, Bren,” wika ng isang lalaki na sa tingin ko ay nasa edad 30 na rin, maputi at may tattoo sa dibdib.
At doon nga pumwesto ang lalaking si Bren, nakatulala.
Mas lalo nang nagdidilim, sa pakiwari ko ay alas kwatro na ng hapon at ang gusto ko na lang ay matulog.
“P-pwede na po ba akong matulog? P-pagod po ako,” paalam ko sa lalaking nagngangalang Supremo na nakatayo pa rin sa harapan ko.
“Sa seldang ito, bawal ang patulog tulog. At hindi ka pa tanggap sa grupo kaya’t kailangan mo munang pagdaanan ang proseso, bata,” aniya.
Dios ko. Anong proseso ang sinasabi niya?
“Luhod,” utos niya.
Nakakunot ang noo niya at mas lalong hindi ko kayang titigan ang mga mata niya. Natatakot ako.
“B-bakit po?” nanginginig ang boses na tanong ko.
“Bingi ka ba? Ang sinabi ko, luhod!” Napalakas ang boses niya bagay na ikinagulat ko.
Kaagad akong lumuhod at sa harapan ko mismo, ibinaba niya ang kanyang suot na itim na shorts at tumambad sa akin ang malambot pa ngunit mahabang titi niya na namumula pa at parang mestizo ang may-ari.
Mabuhok iyon at malaki ang mabibigat niyang bayag.
“Chupain mo ako, bata at lunukin mo ang tamod ko, bago ka matanggap sa seldang ito.”
Ha? Ano? Chu… Hindi! Hindi ko kaya ito. Hindi pwede.
Halos umikot ang sikmura ko sa narinig kong sinabi niya ngunit paano pa ako makaka-hindi kung alam ko sa sarili ko na buhay ko ang kapalit kapag tumanggi ako.
“Sige na, bro. Lahat kami rito nagdaan sa ganyan. Sige na, isubo mo na. Wala namang mawawala, mabubusog ka pa,” nakangiting wika ng isang preso na lumapit pa upang kausapin ako.
Nangilid ang luha sa aking mga mata nang unti-unti kong ilapit ang mukha ko sa titi ni Supremo.
“Tumingin ka sa akin habang chinuchupa mo ako, maliwanag ba?” Itiningala niya ang mukha ko gamit lang ang isa niyang kamay at malakas ang pwersa niya kaya’t nabigla ako.
Umigting ang aking panga at ayaw kong ibuka ang bibig ko nang dahil sa pandidiri sa ipinagagawa niya sa akin.
Hindi ko kaya ang ipinagagawa niya sa akin kaya’t naluha ako.
“Tears of joy ba iyan, bata?” tanong niya sa akin.
Umiling ako.
Pero bigla niya akong sinapak ng bahagya at pinabuka ang bibig ko gamit ang malakas na pwersa ng kanyang kamay.
“Ilabas mo ang dila mo,” utos niya.
Naluluha kong inilabas ang dila ko at saka ako napapikit.
Naramdaman ko na lang na mayroong tumulo sa dila ko at pagtingin ko ay laway niya iyon.
“Lunok, bata.” Utos niya sa akin.
Nakanganga lang ako at alam kong pumasok na sa loob ng bibig ko ang laway niya. Wala akong ibang nagawa kundi lunukin iyon.
“Mahusay kang lumunok. Sige, simulan mo na ang pinagagawa ko sa’yo bago ako maubusan ng pasensya sa’yo.” Aniya saka binitawan ang mukha ko.
At bago pa man ako gumalaw ay naramdaman ko na lang na sinabunutan niya ako ay isinubsob ang mukha ko sa kanyang pagkalalaki.
Live Porn
VICTOR
HALOS maisuka ko maging ang bituka ko ngunit hindi pwede dahil nagbanta siyang sasaksakin ako matapos niya akong babuyin. Sapilitan niyang ipinalunok sa akin ang tamod niya at hindi niya hinayaan na kahit isang patak ay may masayang.
“Kapag isinuka mo iyan, ipapakain ko sa’yo ang suka mo,” aniya habang pinapupunasan niya ng bimpo ang kanyang ari sa isa pang preso.
Prente siyang nakaupo sa isang upuang silyon na yari sa kahoy. Doon ay nakabuka ang kanyang mga makikisig na hita habang nagbabasa ng diyaryo.
Nang matapos na ang pagpupunas ni Bren sa kanya ay saka naman niya isinuot ang kanyang shorts.
“Masahe.” Utos niya kay Bren saka niya ipinatong ang isa niyang paa sa balikat ng huli.
Walang nagawa si Bren kundi ang masahehin ang paa ni Supremo.
Ako nama’y walang imik na nakatulala. Nasa dila ko pa rin ang lasa niya, ang matapang niyang lasa na naiwan sa aking bibig.
Natikman ko siya ng husto, at sa tanang buhay ko ay hindi ko pinangarap na makatikim ng burat o kaya naman ay makalunok ng tamod.
Lalaki ako at wala sa kahit na katiting ng pagkatao ko ang maranasan iyon. Pero wala akong nagawa.
“Ilang taon ka na?” tanong ni Supremo sa akin, bagay na ikinagulat ko.
“Beinte cuatro, Supremo,” namamalat kong wika.
Maraming baso ng tubig na ang ininom ko upang mawala sa lalamunan ko ang lasa ng kanyang masagana at mainit na katas ngunit naroon pa rin iyon.
Hanggang sa maramdaman kong mayroong buhok sa aking dila kaya naman palihim ko iyong idinura sa kung saan.
“Ang lakas ng loob mong manggahasa, bata. Sobrang libog mo siguro kaya’t nagawa mo ‘yon,” komento pa niya.
“Supremo, bakit hindi mo iparanas sa kanya yung tinatawag na gahasa?” dagdag pa ng isang preso na mayroong kalakihan ang katawan.
“Mamayang gabi, pagpahingahin muna natin siya. Pagod pa ang panga niya sa ginawa kong pagkantot kanina,” aniya.
T*ngina. Magagahasa ako mamayang gabi? Gusto ko na lang mamatay. Ayaw ko na sa pinasok ko. Kung ito ang magiging kahihinatnan ng lahat ng mga ginawa ko ay pinagsisisihan ko na ang lahat.
Mabilis dumilim, at dahil hindi nasisikatan ng araw sa loob ng selda ay agad nang dumilim sa loob. Nakakabingi ang katahimikan dahil tila ba naghihintay lang ang lahat na maghapunan.
Hanggang sa buksan ng isang preso ang ilaw kaya’t nagkaroon ng liwanag sa selda namin.
Nakita ko ang ilan sa mga kasama ko sa loob. Si Bren lang talaga ang alam kong nasa age bracket ko, at marami sa kanila ang mga mature tingnan, ngunit hindi sila gano’n katanda.
“Alex nga pala,” pagpapakilala ng isang preso na nasa tabi ng kama na kinauupuan ko. Nakaupo rin siya sa ibaba ng double deck.
Sa tantiya ko ay nasa edad 30s na rin siya. Mayroon siyang rosas na tattoo sa kanan niyang dibdib. Kita ko iyon dahil wala siyang pang-itaas. Maputi siya at batak ang katawan, parang nagji-gym. Pero mas malaki ang katawan ng lalaking tinatawag nilang Supremo.
Bago ako sumagot ay tumingin muna ako kay Bren, at si Supremo na ngayon ay nakapikit lang, ewan ko kung natutulog o nakikiramdam lang.
“Victor, bro,” pagpapakilala ko.
“Ayos lang ‘yan, bro. Masasanay ka rin,” nakangiti niyang wika.
Pakiramdam ko ay si Alex ang pinakamabait sa lahat ng nandito. Parang anghel ang mukha niya, maamo at makisig. Pero hindi ko alam kung dapat ko ba siyang pagkatiwalaan.
Lahat naman kasi ng nasa loob ng selda ay mayroong kanya kanyang kwento. Kaya’t hindi ako pwedeng humusga.
“Alex, bakit mo kinakausap ang bago kong alipin na walang permiso ko?” biglang wika ni Supremo.
Nagulat pa ako nang tadyakan ni Supremo si Bren upang tumabi.
Napangiti lang si Alex na parang walang nangyari bago magkamot ng batok.
“Syempre Supremo, nakikipagkilala lang. Masyado ka namang seloso,” ani Alex.
“Hindi mo pwedeng kantutin ang tumbong niyan. Ako lahat ang kakantot ng masisikip na tumbong dito sa loob, pre.” Wika ni Supremo saka siya tumayo mula sa silyon at kumuha ng maiinom sa isang water jag sa pinaka-kusina ng selda namin.
Nang uminom siya ay tinungga lang niya iyon at kitang kita ko ang pagtaas-baba ng kanyang Adam’s apple at ang ilang butil ng tubig ay tumulo mula sa kanyang leeg pababa sa kanyang dibdib.
Naglandas iyon sa kanyang abs at hindi nga maikakaila na maganda ang kanyang pangangatawan.
Sa kanyang kanang braso ay puno ng tattoo at nakadagdag pa iyon sa kanyang pagiging maskulado at brusko.
Umiwas ako ng tingin nang makainom na siya dahil ako kaagad ang tiningnan niya.
“Gusto mong uminom? Nauuhaw ka? Pamatid uhaw ang tamod ko ah, kulang pa ba?” Aniya saka muling umupo sa kanyang trono.
“H-hindi po ako nauuhaw, Supremo.”
Muli niyang ipinatong ang kanyang mga paa sa tuhod ni Bren nakaupo pa rin sa kanyang harapan at wala ring kibo.
Nagpatuloy si Bren sa pagmamasahe sa kanya at ako naman ay bumaling kay Alex na ngayon ay nagkakamot ng kanyang likuran.
Maayos ang hibla ng makapal na buhok sa kanyang kili-kili at kahit na pawis iyon ay alam kong wala siyang putok.
“Nagugutom na ako,” maya maya ay wika ng isa pang preso na nakahiga sa itaas na deck ng kinauupuan ni Alex.
“Wala pang pagkain, tol,” ani Alex na tumingala pa.
“Supremo, baka naman. Pantawid gutom lang,” wika pa ng lalaki na nasa itaas ng deck.
“Maninimot ka na naman. Naka-reserve ang tamod ko, may gagahasain pa ako mamaya,” ani Supremo.
Huwag mong sabihin na…t*nginang iyan … pantawid gutom nila ang tamod ni Supremo?
Hindi naman kestyonable ang pagkalalaki ng mga nasa loob ng selda na kinalalagyan ko pero bakit normal na lang sa kanila ang mga ganitong bagay?
“Sususuhin ko lang, Supremo.” Wika ng lalaki na bumaba na sa double deck na kama.
“Sige, halika na.” Pinatabi niya si Bren gamit ang kanyang paa at saka niya inililis ang kaniyang shorts saka niya inilabas sa gilid lang ng shorts ang kanyang burat na hindi pa matigas pero mahaba na.
Wala siyang suot na brief.
Pumwesto ang lalaki na medyo may kahabaan na ang buhok, nakadilaw na t-shirt na pang-preso, at sa tantiya ko ay nasa edad 28 pa lang.
Lumuhod siya sa harapan ni Supremo at saka siya kumapit sa mga hita nito bago siya hinawakan sa batok ni Supremo at saka sinuso ng lalaki ang kanyang burat.
T*ngina…normal na lang sa kanila ang ganitong gawain? Nagchuchupaan na lang sila kahit nakatingin ang mga kasamahan nila at para bang normal na lang sa kanila iyon.
Naiilang akong panoorin silang dalawa dahil sa totoo lang ay hindi ito normal para sa akin.
“T*ngina, ang swabe mong chumupa Lando. Walang sabit…aahhhh!” Saka niya inunan ang kanyang mga kamay at dinama lang ang pagsuso sa kanya ng lalaking si Lando.
Dinig na dinig ko ang pagsipsip ni Lando sa burat ni Supremo. Malaway, madulas, hinihigop pa.
“Aaahhh, fvck!” Panay ang ungol ni Supremo na para bang dinadala siya sa langit.
“Gusto mo ring gawin yan?” tanong ni Alex sa akin.
Nagulat ako sa tanong niyang iyon. Anong ibig niyang sabihin? Chuchupa ako ulit? Ayaw ko na! Hindi na pwede!
Kumunot lang ang noo ko at napailing at muling tumingin kay Lando. Humumpak ang kanyang pisngi dahil para niyang bina-vacuum ang burat ni Supremo.
“Aaahhh, tangina mo ka Lando. Lalaki ka pero ang galing mong chumupa! Aaahhh,” panay ang ungol at mura niya na baliw na baliw na sa ginagawa sa kanya ni Lando.
“Bren, halika. Chupain mo ako,” yaya ni Alex kay Bren na nakayuko lang sa isang tabi.
Kaagad sumunod si Bren sa utos ni Alex at pumwesto sa pagitan ng mga hita niya.
Walang hiya! Ano bang klaseng selda itong pinasok ko? Bakit panay ganito? Anong nangyayari? Nananaginip ba ako?
Kitang kita ko kung paano tinamaan sa mukha si Bren nang tanggalin niya ang brief ni Alex. Ang tigas tigas ng burat ni Alex at kitang kita ko na namumula iyon.
Tangina naman! Bakit tinitigasan ako? Bakit parang apektado ako sa mga nagaganap?
“Hindi ako pwedeng labasan, Lando. Huwag mo masyadong galingan. Aaahhh,” halos pabulong na wika ni Supremo pero naririnig ko pa rin.
Nakita ko ang isang preso na lumapit sa kinauupuan ni Supremo at walang permisong hinimod nito ng dila at dinilaan ng basa ang kili-kili ni Supremo.
“Tangina mo ka, Edwin. Isa ka pang hayok ka. Gutom ka na rin?” Halos nagulat na wika ni Supremo at tinignan ang lalaking nagngangalang Edwin.
“Ang sarap ng kili-kili mo, Supremo. Ang tagal ko nang di natikman ito … Uuhhmmmm eeellllmmmmmm.”
Kitang kita ko kung paano isubsob ni Edwin ang mukha niya sa mabuhok na kili-kili ni Supremo, kung paano niya iyon basain ng laway, at kung paano niya iyon dilaan na para bang ice cream.
Mababaliw na ako sa mga nakikita ko. Para na akong nanonood ng live na porn sa loob ng selda na ito.
“Pasali ako.” At lumapit pa ang isang preso at sinimulan namang himurin ang kabilang kili-kili ni Supremo.
Tunay nga na ang pangalan niya ay Supremo. Dahil para siyang haring pinagsisilbihan, pinaparaos, at pinasasarapan.
“Victor, duraan mo to.” Ani Alex sabay taas ng kanyang kanang kamay at ipinakita sa akin ang mabuhok niyang kili-kili.
“Ano?” Nagulat pa ako sa sinabi niya at napahawak sa aking ulo.
Itutuloy…
New Cover ang PRESO
I hope you like it guys!
Sago’t Gulaman
VICTOR
Habang pinanonood ni sila sa kanilang ginagawa ay prente namang nakahiga lang ang mga kasama ko, wala silang pakialam sa mga nangyayari.
“T*ngina, lalabasan ako kaagad sa pagchupa mo, Lando.” Kaagad ibinaba ni Supremo ang kanyang mga braso at pinalayo si Lando sa kanya.
Nahinto naman sa paghimod ang dalawa pa sa kanyang kili-kili.
Kitang kita ko ang labis na pagnanasa sa mga mata ni Lando habang nakatitig sa burat ni Supremo na ngayon ay basang basa ng laway at matigas na matigas.
“Dito ka na lang Lando,” ani Alex na kasal
Parang hayok na hayok na nakiagaw si Lando kay Ben sa burat ni Alex.
“Mag-abang ka lang diyan, Bren. Tatlong araw kong pinag-ipunan ito, masagana ang tamod ko ngayon,” ani Alex na ngayon ay nakaupo lang at nakatitig sa kanilang dalawa.
Umatras si Bren upang bigyan ng pwesto si Lando sa pagitan ng mga hita ni Alex.
Walang sabit na isinubo ni Lando ang burat ni Alex na tindig na tindig, namumula at naninigas.
“Aaahhh, t*ngina ka, Lando. Ang sarap mong chumupa. Ang galing mong humigop, aaahhhh!”
Nabaliw si Alex sa pagkasubo ni Lando sa kanyang burat. Napaliyad siya, umangat ang kanyang pang-upo at ipinasagad kay Lando ang pagsipsip niya.
Lumingon sa akin si Alex at kitang kita ko sa kanyang mga mata ang labis na pagnanasa, ang kalibugan niya, at ang kapilyuhan sa mga ngiti niya.
Nagtatanong tuloy ang isip ko, gaano kaya kasarap ang pakiramdam na chinuchupa ka ni Lando?
“Hoy, Victor, kunin mo iyong bimpo at punasan mo ang burat ko. Naglalawa na ng laway ni Lando,” utos ni Supremo.
Si Edward at ang kasama niya ay bumalik na sa kani-kanilang mga pwesto at kitang kita ko sa kanilang mga mata ang satispaksyon sa paghimod nila sa kili-kili ni Supremo.
Tumayo ako at hinanap ang bimpo na sinasabi niya.
“Heto oh.” Inabot sa akin ng isang preso na kalalabas lang ng CR.
“Banlawan mo muna,” ani Edwin.
Pumasok ako sa CR at binanlawan ang bimpo na kulay puti. Nagtatanong ang isipan ko kung ilang beses na itong pumunas sa burat ng mga kasama ko rito.
Pagkapiga ko ng bimpo ay agad na rin akong lumabas at ngayon ay naghihintay sa akin si Supremo.
Naka-unan siya sa kanyang mga braso, at kita ko ang dikit-dikit niyang buhok sa kili-kili dahil basang basa iyon ng laway.
Lumuhod ako sa harapan niya at napalunok ako dahil matigas na matigas pa rin iyon. Kung susumahin, kapag hinawakan iyon ay para akong nakahawak sa lata ng sardinas at ang haba ay parang isang Coke mismo.
“Babagal bagal ka, bilisan mo bago matuyuan ng pawis ang titi ko. Baka mamaho iyan,” sita niya sa akin.
Kaagad kong inilapit ang kamay ko na may hawak ng bimpo at sinimulang punasan ang burat niya.
Hindi ko talaga lubos maisip na gagawin ko ang bagay na ito. Pero wala akong nagawa kundi sundin na lang iyon.
“Aaahhhh, lalabasan na ako, tangina!” Malakas na ungol ni Alex at kitang kita ko siya mula sa kinauupuan niya.
Kaagad pinakawalan ni Lando ang burat ni Alex at saka niya iyon sinalsal.
“Bren, halika sa tabi ni Lando. Nga nga,” utos ni Alex.
Walang nagawa si Bren kundi ang lumapit. Tumayo si Alex at pinagdikit niya ang mga mukha ni Lando at Bren habang nakanganga silang pareho at nakatitig sa kanya.
Kitang kita ko ang pag-igting ng mga abs ni Alex, ang pagkislot ng kanyang dibdib habang sinasalsal siya ni Lando.
Napasabunot si Alex sa kanyang buhok at napatingala.
“Aaahhh, ayan na! Aaahhhh, tangina niyoooo heto na ako … Saluhin niyoooo!”
Kitang kita ko ang pagbulwak ng puti at masagong tamod ni Alex sa burat niya. At halos mapuno ang mga dila nina Bren at Lando. Kitang kita ko rin ang pagtulo ng tamod mula sa dila nila, pababa sa hita ni Alex.
Limang putok ang ginawa ni Alex at nagkalat ng tamod sa mukha ng dalawa, sa sahig, at sa hita niya.
Hinang hina si Alex na nagbaba ng kanyang mga kamay at tumingin sa dalawang lalaki na nagsalo sa tamod niya.
Naupo siya at ngayon ay magkakaharap silang tatlo.
“Bren, lunok,” malumanay niyang utos ngunit puno ng autoridad.
Namumula ang mga mata ni Bren na ginawa iyon. Alam ko kung bakit, dahil para siyang naduduwal pero hindi niya pwedeng tanggihan.
Kitang kita ko ang paglagok ni Bren ng tamod ni Alex at saka niya ibinukang muli ang bunganga niya.
“Mahusay,” hingal na wika ni Alex.
“Lando, alam mo na ang gagawin mo. Sanay ka na,” ani Alex.
Walang gatol na nilunok ni Lando ang tamod ni Alex na nasa bibig niya at sinimot pa ang mga tumalsik sa pisngi niya, ang latak na nasa hita ni Alex at maging ang tumalsik sa noo at buhok ni Bren.
Hindi pa natatapos si Lando dahil maging ang kamay niya ay dinilaan pa ang latak ng tamod ni Alex doon.
Dinampot ni Lando ang tumulong tamod sa sahig at saka niya iyon nilasap na parang cream o icing ng cake.
Napakalapot, napakasagana…pero ang tapang ng amoy.
Nagkalat ng amoy sa loob ng selda, ang tapang ng amoy ng tamod ni Alex.
“Hoy, na-estatwa ka na riyan.” Tinabig ni Supremo ang kamay ko dahil tunay ngang nakatulala na ako sa mga nakita ko.
Agad akong nagpunas ng kanyang burat gamit ang bimpo. Nakakamangha na hanggang ngayon ay matigas pa rin.
Napatitig ako sa kanyang mga mata. Nakatitig lang din siya sa akin. Nakita ko ang pilyong ngiti niya sa kanyang labi.
Sa totoo lang, kung babae ako, mahuhulog ako sa bitag ng kanyang karisma. Kasi, totoo namang napakalakas ng dating niya, kahit pa medyo mature na siya.
“T*ngina, lalabasan ako. Hawakan mo, aaahhh!” Napaungol siya ng bigla, bagay na ikinagulat ko na rin.
Kaagad kong hinawakan ang kahabaan niya at kitang kita ko ang tila pagtibok ng ulo ng burat niya na ngayon ay sobrang namumula na.
“Higpitan mo, bata!” Utos niya.
Hinigpitan ko ang pagkakahawak sa burat niya at napagtanto ko na hindi ko mahawakan ng buo ang taba ng burat niya.
Hinawakan niya ang kamay ko na nakahawak sa burat niya at saka niya iyon sinalsal.
“Aaahhhh, tangina ka!” Napamura pa siya at nakakagulat na bumulwak sa kanyang burat ang masagana niyang tamod.
“Aaahhhh!” Kaagad naman niyang nilapirot ang kanyang mga utong habang ang masagana niyang tamod ay bumubulwak pa rin sa kanyang burat.
Ang init ng tamod niyang umagos sa kamay ko at parang nakakapaso iyon.
Lumapit si Lando at si Edward upang pagmasdan ang nangyayari.
“Aaahhhh, ang sarap!” Nanghihina siyang tumingin sa aking mga mata at dahil wala pa siyang sinasabi na bitawan ko iyon kaya’t hindi ko pa binibitawan.
“Supremo, ang dami niyan…baka pwedeng…” hindi masabi ni Lando pero alam ko ang ibig niyang sabihin.
“Tangina mo Lando. Nabusog ka na sa tamod ni Alex, ibigay mo naman sa iba.”
“Ako Supremo, baka pwedeng makatikim lang,” ani Edwin.
“Hindi. Ikaw, Victor. Sa’yo ang tamod na iyan. Sige na, higupin mo habang mainit pa. Parang sabaw ‘yan,” utos niya.
Kumabog kaagad ang dibdib ko. Labis ang pagkabog niyon na para bang hindi na normal.
Bumaliktad ang sikmura ko, para akong naduduwal.
“Hoy, narinig mo si Supremo? Kung ako sa’yo, kanina ko pa iyan sinimot,” ani Edwin.
Napalunok ako at unti-unting lumapit sa burat niya. Hanggang sa isa isa kong pinulot ang sago sago niyang tamod gamit ang mga labi ko.
Ang tapang ng amoy niyon, parang Zonrox, pero hindi masangsang at masakit sa ilong.
Pagkapasok niyon sa bibig ko ay kaagad rin lang iyong kumalat sa bibig ko maging ang lasa niyon na manamistamis na may kaunting alat.
“Yung nasa kamay mo pa,” ani Supremo.
Hindi nakaligtas ang nasa mga daliri ko kaya’t pilit ko na lang sinimot iyon na parang sauce.
Naipon ang tamod sa bibig ko at bago ko iyon lunukin ay inihanda ko ang sarili ko.
Napapikit ako at bigla ko na lang iyon nilunok. Diretso iyon sa lalamunan ko na parang lumunok ako ng isang sandok na gulaman.
“Patingin,” ani Supremo.
Ibinuka ko ang bibig ko at saka ko iyon ipinakita sa kanya.
“Busog ka na?” Muli niyang inunan ang kanyang mga braso.
“O-opo, Supremo.” Namamalat akong sumagot dahil parang mayroon pang namuong tamod niya sa lalamunan ko.
“Sige na, punasan mo na iyan at nang matapos na,” utos niya.
Ginawa ko na ang dapat kong gawin, maging ang kili-kili niya ay pinunasan ko na rin.
Nagpabalik-balik ako upang hugasan ang bimpo at saka pinunasan ang buo niyang katawan hanggang sa presko na siyang tingnan.
ALAS onse na ng gabi pero hindi ako dalawin ng antok. Tulog na ang katabi ko at medyo humihilik pa ng kaunti.
Naka-unan siya sa kanyang mga braso at nakahubad siya. Para akong tuta na nakahiga sa tabi ng leon. Ang sikip ng higaan dahil halos sakop lahat ng maskulado niyang katawan.
Pinilit kong gumalaw upang sana ay lumipat na lang ng higaan, o kaya naman ay sa loob na lang ako ng banyo magpalipas ng gabi.
Mabuti na lang talaga at hindi natuloy ang sinasabi niyang gagahasain niya ako.
Unti-unti akong tumayo at hindi nagparamdam sa kanya.
Kaunting ilaw lang mula sa pasilyo ang nakakapasok sa loob ng selda namin kaya’t mayroong kaunting liwanag.
Nang makapasok na ako sa banyo ay nakahinga ako ng maluwag.
Ngunit kapapasok ko pa lang ay mayroon nang sumunod sa akin. At laking gulat ko nang pumasok si Edwin sa banyo, may hawak na tinidor.
“Patay ka sa akin ngayon,” mahina niyang wika.
Labis na kumabog ang dibdib ko. Napapikit na lang ako at napasandal sa pader at hinintay ang mangyayari ngunit nagulat na lang ako nang biglang humandusay si Edwin sa paanan ko.
“Tangina ka! Hindi ka lang napakain ng tamod ko, mananakit ka pa ng alipin. Diyan ka matulog, gago!” Saka niya tinadyakan sa sikmura si Edward.
Ngayon ay nasa harapan ko ang lalaking nagligtas sa akin.
Si Supremo.
Itutuloy…
Bagong Asawa
VICTOR
KINAUMAGAHAN ay lahat kami’y nasa labas, upang maglinis. Napakaraming preso ang nasa labas ngayon, sari-saring ingay at sari saring pagkatao ang nakikita ko.
Hindi ako sanay na ganito. Parang any time ay mayroong mag-aaway, magbubugbugan o kaya naman ay magsasaksakan.
Hindi ako lumalayo kina Alex at Bren. Si Bren ay tahimik lang talaga at parang lumulutang ang pag-iisip.
Pero unang beses na marinig ko siyang magsalita ngayon.
“Kung gusto mong tumagal sa kulungang ito, matuto kang kumapit sa malakas. Dahil kung hindi, gigising ka na lang, wala ka na sa katawan mo,” mahina niyang wika.
Kinabahan ako sa kanyang sinabi. Hawak niya ang isang walis at maging ako ay mayroon ding hawak. Si Alex naman ay abala lang sa pagtayo at pagmamasid.
Si Supremo at ang ilan sa mga alalay niya ay nasa isang tabi. Si Supremo ay nakaupo na parang hari habang ang nakararami ay nagtatrabaho.
“Ilang taon ka nang nakakulong dito?” tanong ko kay Bren.
“Tatlo.”
“Tatlong taon ka na ring inaalipusta?”
“Sinisikmura ko lang lahat, pero kung hindi ko gagawin iyon, baka magaya na rin ako sa mga inilabas na lang dito na wala nang buhay.”
Hindi siya makatingin sa akin. Wala siyang lakas ng loob na tumingin sa aking mga mata. Kaya’t nauunawaan ko na rin kung bakit.
“Sa tingin mo, masamang tao si Supremo?”
Hindi agad siya nakapagsalita. Pero tumingin muna siya sa paligid bago siya tuluyang lumapit sa akin.
“Patong patong ang kaso niyan. At habang buhay siyang mabubulok dito. Pero sa totoo lang, kung hindi dahil sa kanya, matagal na akong patay ngayon,” aniya.
Napatingin ako sa direksyon ni Supremo na ngayon ay minamasahe ni Lando habang nakasabit lang sa kanyang leeg ang dilaw niyang t-shirt.
“So, ipinagtanggol ka niya?” tanong ko pa.
“Hindi lang isang beses. Maraming beses na. Frustrated murder kasi ang kaso ko, kaya’t kung ano ang kaso ay iyon din ang ginagawa dito.”
“Kailangan kong magpasalamat sa kanya, kung gano’n.”
“Hindi siya tumatanggap ng pasasalamat. Kung ano ang pinagagawa niya, iyon lang ang dapat mong gawin. Kahit hindi kaya ng sikmura mo, kailangan mong gawin.”
“Matagal na ba silang gano’n?”
“Ano ang ibig mong sabihin?”
“Matagal na ba silang nagsusubuan at nagkakainan?”
“Oo. Katulad mo, ganyan din ang naramdaman ko noong una akong pumasok dito. Pero pasalamat na lang tayo at ganito lang ang nangyayari. Sa mga kabilang selda, magigising ka na lang na may patay na. Pero sa selda natin, wala pang gano’n.”
Napalunok ako at napatingin kay Supremo. Malayo ang tingin niya at napakaseryoso ng kanyang mga mata.
“Ikaw ba? Ano sa tingin mo? Tatagal ka ba dito?” tanong niya sa akin.
“Tatagal siguro ako, kung masasanay ako sa mga nangyayari.”
“Ang payo ko lang sa’yo, huwag na huwag kang magtitiwala kahit kanino, kahit sa lalaking ito,” ani Bren na nakatingin kay Alex na medyo malayo na sa amin.
“B-bakit?”
“Basta. Huwag kang magtiwala sa kanilang lahat. Sa buhay dito sa piitan, wala kang kakampi.”
Mayroon siyang punto. Pero hindi ko maunawaan kung bakit.
“S-salamat sa payo mo.”
Ngunit nagulat na lang kami nang biglang mayroong komosyon. Wala na sa kinauupuan si Supremo at nakita ko na lang na nakikipag-paluan siya ng tubo sa isang preso rin na puno ng tattoo sa katawan.
Walang nakikialam sa mga tao, silang dalawa lang.
Kitang kita ko kung gaano kalaki ang preso na kalaban ni Supremo, pero wala siyang takot.
Hanggang sa nagsimula na ang pagsigaw ng mga preso ng kani-kanilang mga pambato. Parang sabong lang ang magiging laban.
“SUPREMO! SUPREMO!”
“ALAKDAN! ALAKDAN!”
So, ALAKDAN ang pangalan ng isa. Kinakabahan ako para kay Supremo dahil sa totoo lang ay kung sa katawan lang ay dehado siya.
Hanggang sa lumapit na sila sa isa’t isa at ngayon ay mas lalong nag-init ang kantyawan.
Unang pumalo si Alakdan at kaagad nakaiwas si Supremo. Sa isang iglap ay namalo si Supremo at tinamaan sa batok si Alakdan na kaagad nitong kinawalan ng malay.
Sigawan ang lahat ng tao. Hindi man lang pinagpawisan si Supremo at walang kahirap-hirap na pinatumba ang kalaban.
Sanay na sanay siya sa laban. Kaagad siyang dinumog ng mga preso at sinimulan nila siyang buhatin na parang kampyon sa boxing.
Ganito kalakas si Supremo.
“Halika na, huwag kang sumali sa kanila. Dahil kapag nalaman ni Alakdan na alaga ka ni Supremo, baka madamay ka. Matagal nang mayroong alitan ang dalawang iyan. Ayaw nilang malamangan ng bawat isa.”
“Gano’n ba? Sige, halika na,” pag-anyaya ko.
Matatapos na rin kasi ang oras ng paglilinis kaya’t upang hindi na rin kami makipagsiksikan pa sa mga kapwa preso na pumasok sa kanya-kanyang selda ay nauna na kaming dalawa sa pintuan.
Nang tumunog na ang alarm ay saka kami agad pumasok sa loob at kaming dalawa na ang nauna.
PAGPASOK sa selda ay nakahinga na ako ng maluwag. Agad akong uminom ng tubig at nang matapos iyon ay kanya kanya na ring pasok ang mga preso.
“Suarez, panalo ka na naman. Hindi nasayang ang pusta ko sa’yo,” wika ng isang preso na dumaan sa selda namin.
“Tangina niyo!” Sabad ni Supremo bago maupo sa kanyang trono.
So, Suarez ang kanyang apelyido? Ano kaya ang first name niya?
Walang imik ang lahat at kanya kanyang hilata sila sa kanilang mga pwesto.
“Hoy, ikuha mo ako ng tubig,” utos ni Supremo sa akin.
Kaagad naman akong kumilos at nang maikuha ko siya ay inabot ko ang baso.
Mabilis niyang nainom iyon at saka inabot sa akin.
“Kumuha ka pa,” aniya.
Agad akong bumalik at nilagyan ang baso. Nang i-abot ko iyon sa kanya at saka niya dinuraan.
“Pwe. O, inom.” Saka niya inabot sa akin ang baso.
Wala akong nagawa kundi sundin siya kaya’t kahit hindi ayon sa sikmura ko ay ginawa ko na lang iyon.
“Supremo, hindi mo man lang pinag-init ang laban. Wala ka yata sa mood?” ani Lando na ngayon ay nakahilata sa kanyang higaan.
“Ayaw ko nang pagurin ang sarili ko. Doon din naman pupunta. Lampa ang Alakdan na yon,” aniya.
“Masahe,” utos ni Supremo sa akin.
Pumwesto naman ako sa kanyang likuran bago ko hinawakan ang kanyang mga balikat. Mainit ang kanyang katawan, nakakapaso ang balat niya at hindi ko alam kung magtatagal ako.
DAPIT HAPON na nang magising ako. Nakatulog ako bandang ala-una ng hapon matapos ang pananghalian.
Abala sa pagbabaraha ang mga kasamahan ko sa loob ng selda nang matulog ako sa kama. Antok na antok ako kanina dahil hindi ako masyadong nakatulog kagabi. Mabigat ang mga braso at mga hita ni Supremo na dumadantay sa akin dahil feeling niya ay mag-isa lang siya sa kama.
“Gising ka na pala?” ani Alex na ngayon ay katatapos lang maligo.
Nagpupunas siya ng buhok, naka-shorts at walang pang-itaas. Ang ilan sa aming mga kasamahan sa loob ay tahimik na, tulog ang iba at ang ilan naman ay nakahiga lang.
Ngiti lang ang isinagot ko kay Alex at tila ba hinahanap ng mga mata ko kung nasaan si Supremo.
“Gusto mong magkape? May kape pa ako riyan, padala ng asawa ko.” Dagdag pa ni Alex bago siya umupo sa pwesto ni Supremo.
Hindi ko siya sinasagot sapagkat hinahanap ko si Supremo.
“S-si Supremo, nasaan?”
“Bakit? Na-miss mo na siya? Nandito naman ako ah,” biro ni Alex.
Tiningnan ko siya ng masama.
“Hindi, biro lang. May dalaw, kalalabas lang kanina,” pagseseryoso niya.
“Sinong mas matagal nang nakakulong, siya o ikaw?” tanong ko.
“Siya, nauna lang siya ng isang taon at sumunod naman ako.”
“So, ilang taon ka nang nakakulong?” tanong ko pa.
“Magsasampung taon na.”
“Ilang taon ka na ba?”
“38 na ako ngayong taon,” sagot niya.
Tumango lang ako at hindi ko na alam kung ano pa ang idadagdag ko.
Hanggang sa maisip kong ipagtimpla siya ng kape dahil gusto ko rin naman ng kape.
“M-may asawa ka pala?” Tanong ko saka ako tumayo at nagtungo sa mga gamit pang kusina.
Hindi na ipinagbabawal sa loob ang mga gamit na ito dahil wala rin namang pakialam ang mga jail guards kung magpatayan ang mga preso sa loob. Parang naging kultura na lang talaga ang mga ganitong pangyayari sa selda.
“Oo. Dalawa na rin ang anak ko. Ewan ko kung naaalala pa nila ako o kung tanggap pa nila ako,” aniya.
Naisip ko na ang bawat preso rito ay mayroong kanya kanyang kwento sa buhay na kung talagang aalamin ay iba’t-iba ang pinanggalingan at pinanghuhugutan.
“Oh, kape mo.” Saka ko inabot sa kanya ang kape niya.
“Salamat,” aniya.
Naupo ako sa gilid ng kama at saka ako humigop ng kape. Three in one coffee iyon at iyon ang hinahanap kong kape dahil gano’n ang mayroon kami sa bahay.
Kakahigop ko pa lang ay saka naman pinapasok sa loob ng selda si Supremo, naka-posas ang mga kamay niya sa likod at nang tuluyan na siyang makapasok ay saka naman nila tinanggal iyon.
Seryoso ang mga mata niya, walang emosyon, pero nakakatakot siyang salubungin ng kahit na anong salita.
Kaagad tumayo si Alex sa kinauupuan dahil pwesto iyon ni Supremo.
“Akin na iyang kape mo,” ani Supremo na bumaling sa akin.
Wala akong nagawa kundi ang i-abot iyon sa kanya.
“Malalim ang iniisip mo, Supremo ah. Anong meron?” ani Alex.
“Yung dati na naman. Ayaw akong tantanan,” sagot niya.
Hindi ko alam kung ano at sino ang tinutukoy nilang dalawa. Nakikinig lang ako.
Bumaling sa akin si Supremo at tumingin sa aking mga mata.
“B-bakit, po?” tanong ko sa kanya at tila ba natatakot ako sa mga pwede niyang gawin at kung ano man ang laman ng kanyang isipan.
“Simula ngayong araw na ito, asawa kita sa loob ng selda na ito. At lahat ng sasabihin ko, gagawin mo. Maliwanag ba?”
Asawa? Anong ibig sabihin niyang asawa? Nagulat ako sa sinabi niyang iyon.
Tumayo siya at saglit na nagtungo sa loob ng banyo.
Napatingin ako kay Alex at ang tingin na iyon ay nagtatanong.
“Mahilig iyang si Supremo sa bata, makinis, maputi, makinis ang mukha at virgin. Kaya siguro gusto ka niya,” ani Alex na naunawaan ang ibig kong sabihin.
“Anong ibig mong sabihin?” tanong ko pa rin.
“Iniwan kasi siya ng asawa niyang petite, at sumama sa mayamang American. Kaya napatay niya silang dalawa,” ani Alex.
Gano’n ba? Eh bakit ako ang gagawin niyang asawa?
“Eh anong kinalaman ko doon?” tanong ko.
“Gagawin ka niyang parausan, at hindi ka na makakatanggi sa bagay na iyan,” aniya.
Kumabog ang dibdib ko sa sinabing iyon ni Alex sa akin.
Panay pa rin ang kabog ng dibdib ko nang lumabas na si Supremo mula sa banyo. Nakatitig lang siya sa akin at walang ibang sentro ang mga mata niya kundi ang mga labi ko.
Kaagad akong nag-iba ng direksyon ng tingin nang lumapit na siya sa akin. Ngunit nabigla na lang ako nang pasabunot niya akong itinayo mula sa aking kinauupuan at saka siya yumuko upang kainin, lasapin, dilaan at duraan ang mga labi ko.
Wala akong ibang nagawa kundi ang mapahawak na lang sa kanyang mga bisig. Para akong pusa na nakikipaglaplapan sa leon.
“Uuhhhmmmtttsssppp.” Tumunog pa ang paghihiwalay ng mga labi namin.
Habol habol ko ang hininga ko nang mga sandaling bitiwan niya ang mga labi ko.
Ang galing niyang humalik kung sa lalaki lang ang pag-uusapan. Napakaswabe, marahas pero masarap. Kung babae lang ako ay kanina pa ako nabasa sa pagitan ng mga hita ko, pero lalaki ako.
At ang isang bagay na hindi ko maunawaan ay kung bakit nagugustuhan ko ang paraan ng paghalik niya sa akin?
Hanggang sa bitawan niya ang pagkakasabunot niya sa akin at ang dalawang kamay niya ay bumaba at saka niya hinimas at pinisil ang pwet ko.
Na-arouse ako sa ginawa niyang iyon habang sakop niya ang bibig ko.
Hingal na hingal siya nang bigla niya akong bitawan at bigyan ng espasyo ang pagitan naming dalawa.
Hindi ako makatingin ng diretso sa kanya dahil sa totoo lang ay hiyang hiya ako. Ayaw kong maamoy niya o makita niya sa akin na gustong gusto ko ang halik niya sa akin.
Nakakapanlumo ng tuhod.
“Tumalikod ka at tanggalin mo ang shorts mo. Tumuwad ka sa kama,” utos niya.
Para akong robot na sunud-sunuran sa sinabi niya na agad kong ginawa.
“Tangina, ang sikip at ang pula ng pekpek mo.” Aniya nang ibuka niya ang malulusog kong pwet.
Napasinghap na lang ako nang maramdaman ko ang hininga niya sa butas ng puwet ko at napatirik ang mga mata ko nang maramdaman ang mainit niyang dila na lumapirot sa butas ng puwet ko.
Tangina. Bakit nasasarapan ako? Bakit nagiging apektado ako sa ginagawa niya sa akin?
“S-Supremo, b-bakit mo ginagawa sa akin ito?” tanong ko habang nakatuwad pa rin.
Imbes na sagutin niya ako ay naramdaman ko na lang na ipinasok niya ang dalawang daliri niya sa pwerta ko, bagay na ikinagulat ko.
“Aaaah!”
Itutuloy…
New Cover tayo mga ka-Preso.
I hope you’ll like it.
