Alistair Antonio Reiss

Alistair Antonio Reiss

Copyright © 2020 by LilyMcfadden

This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events, and incidents are either the product of the author’s imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. Any duplication of this material, either electronic or any other format, either currently in use or a future invention, is strictly prohibited unless you have the direct consent of the author.

If you download this material in any format, either electronic or other, on a non-sanctioned site, please be warned that you and the website are in violation of copyright infringement. Financial and punitive damages may be pursued in whichever legal venue is appropriate.

---

Proprietorial Men Series: Alistair Antonio Reiss (Book 2)

Breanna Fuentabella, a lady with class and brains. Lahat ng makakakita sa kanya ay kinaiinggitan siya. She’s kind, rich, intelligent, and compassionate to others. Every woman in the society envies and idolized her. But the only thing that she wants is to travel. She loves to travel every moment in her life because that is the only moment that she’s free. She’s free from the expectation that her Mom and Dad have.

Simpleng mamamayan ng Tawi Tawi si Alistair Antonio. The only thing that he wants is to provide comfort to his mother and give her everything. He’s contented with his simple life. Not until he met Breanna.

She loves to travel. He loves his simple life. Can their love story be breathtaking beautiful like Panampangan Island? Or will their relationship be washed by the chaos in both of their lives like the waves?

Before reading this story:

-THIS STORY IS UNFINISHED. A new chapter will appear once or twice a week. If you don’t have the patience to wait for updates, I suggest you add this story to your library or archive it and read it once it’s completed. I think by Friday night to Sunday night I can update this story, so stay tuned, loves!

This story is ‘not edited’ so the readers are expected to understand the spelling and grammatical errors. Or maybe you can message me the error that I should correct. Thank you.

-Don’t expect too much, nakakamatay. This plot and story were created out of nowhere. Nasa panaginip ko lang ’to, pfft. But, I hope you will still enjoy reading this as much as I enjoy writing every scene and chapter.

-May SPG ang story na ’to, kaya beware na lang. If bata, it’s up to your decision. If matanda, go lang ng go. But - another but - hindi ako ganoon kagaling sa paggawa ng bed scene kaya please, huwag masyadong dibdibin yun hahaha.

Ang storyang ito ay magiging stress reliever ko sa buhay . So please, huwag niyo po akong i-pressure 😂

Enjoy reading, everyone! Sana magustuhan niyo ’to cross fingers

Yours truly,

LilyMcfadden - Ari

Duhul

Pinalitan ko lang ang mga pangalan ng kambal dito. Keydee -> Mayari and Cassidy -> Tala

DUHUL

“Nanaay! Let’s go there and there..” My five years old daughter – Mayari Halina - exclaimed excitedly while pointing her hands to the department store. “..and theree! Andaming toys, Nanay!” She beamed.

I chuckled. Ang hyper naman ng anak ko. I caress her long wavy hair and smile at my daughter. “Sure. But, isang toy lang baby okay? You know naman, Nanay is saving money for your future right?”

“Yes, Nay.” She said while grinning. “Talaaa! What do you like huh? Toys? Barbiess? So we can play?”

“No, Maya. I’d rather buy books than toys.” My other daughter – Tala Eirlys – said. May kasama pang irap ang pagsagot nito sa kapatid. I just laughed in my mind. Oh God, I’m so blessed with this two.

“B-But! But you can enjoy more in playing toys and barbies!” Mayari exclaimed. Napansin ko rin na nag-pout na ang kanyang lips at nangingilid na ang kanyang luha. I just watched them. Gusto kong makita kung paano mapapapayag ni Mayari si Tala na maglaro. And pigs can fly . My mind sarcastically said.

“Yes, you can enjoy playing with toys but you can learn more in reading a book than playing those stupid dolls, Maya.” Tala said flatly. Para bang isang boring na topic ang pinaguusapan nila ng kapatid nito.

“Kids, stop.” Napansin ko kasi na malapit na talagang umiyak si Mayari, lalo na at may pagkasensitive pa naman ito sa bagay bagay. “ Tala, say sorry to your Ate.“

“And why would I, Nay? Besides what I said is true.” Ito naman ngayon ang lumabi. Napabuntong hininga ako. Eto minsan ang mahirap kapag kambal ang anak mo. Nakuu!

“Yes, loves. What you said earlier is true, Tala. Pero at a very young age, you should enjoy playing, anak. Because you might regret it in the future.” I said to the both of them. Been there done that. I didn’t enjoy my childhood days and now I want them to experience it.

“Sorry, Nanay.” Sabay na wika nila at yinakap ako. I smiled. That’s what I love about my twins, they are both sweet at hindi mataas ang pride nila.

“Sorry, Tala.”

“Sorry, Maya.”

At nagyakapan ang dalawang prinsesa ko. I also hugged them. “Why are we so drama, Nanay? We should enjoy this!”

Natawa kaming lahat sa sinabi ni Tala. Oh men. Kung hindi ko lang nakitang naipanganak at nanggaling sa akin si Tala, iisipin ko talagang, mali ang edad niya. Because the way she speaks, especially kapag kaharap na niya ang ibang tao, she’s a lady in class – just like me. While Mayari, siya ang mas iyakin sa kanilang dalawa but she’s the reason of our laughs and the noises in our house everyday.

Pumunta na kaming SM Department at nakita ko ang kasiyahan sa mata ni Tala. Naglibot libot siya at nakasunod lang kami sa kanya ni Mayari. Naaalala ko na ganyang ganyan ako noon sa tuwing lalabas kami nina Mama but the difference is I can get whatever I want, I can even buy the whole mall if I just told them. But now, as a Nanay to the twins, it taught me a lot of things. And I can say na maayos ang pagpapalaki ko sa kanila. They know their limitations especially kapag paggasta na ng pera ang pinaguusapan.

Huminto si Mayari sa paglilibot-libot at napansin ko na tumigil siya at nakatingin lang sa malaking laruan. Lumapit ako sa tabi niya at tinignan ito. It was a 1 1/2 feet doll house. It looks so beautiful, so expensive. I can see na nagpapuppy eyes din sa gilid ko si Mayari. “Let me check the price first.” Mayari eagerly nodded.

Tinignan ko ang price ng doll house na ’yun at halos atakihin ata ako sa puso. My gosh! “Anak, I’m sorry Nanay can’t buy it for you. Nagsesave tayo ng pera for future and this doll house costs more than 10,000 anak.”

I can see the sadness that was painted in the face of Mayari pero ilang sandali pa lang ay ngumiti ito. “Okay, Nay. L-Let’s just go to the Book Store for Tala.” She smiled.

I sighed. “I’m sorry baby. Pwede ka pa namang pumili ng iba. It’s just that, we can’t really afford this doll house.”

“I understand, Nay. Besides, it’s for our future naman.” I know deep inside Mayari is sad. I can feel it.

Humugot muna ako ng hiningi. “Let’s just eat first okay. Where do you want to eat?”

“Jobbiiiii!” They both exclaimed. Natawa na lang ako. Kids are kids. Mahal na mahal talaga nila si Jollibee. Atleast, napansin ko na nawala sa doll house ang iniisip ng anak ko.

---

“My tummy is sooo full, Nay.” Mayari said while caressing her tummy.

I just smiled at them. “Saan niyo pa gustong pumunta, babies?”

Both of them shook their head. “Want to go home, Nay.”

I looked at my watch at nakita na 7:30 na pala. Halos buong araw rin pala ang ginugol namin dito sa mall. Inayos ko na lahat ng gamit ko at inaya na sila.

Hawak ko sila sa magkabila kong kamay at naglalakad kami patungong parking lot. I suddenly felt uneasy when we entered the empty parking lot.

Kanina ko pa nararamdaman na parang may nakasunod sa amin ng mga anak ko. Hindi ko alam kung guni guni ko lang ba yun or what. I just shake my head para mawala lahat ng mga yun sa utak ko.

Hindi naman kami nahirapan sa paghahanap sa kotse. Hinahanap ko pa ang susi ng kotse dahil natabunan ito ng gamit ng mga kambal kanina nang biglang may humintong black SUV sa harap namin.

Maraming mga armadong lalaki ang lumabas at nabigla na lang ako ng hawakan ako nito sa braso. “SINO KAYO?!”

I can feel my whole body started to shiver because of fear. Oh God! It’s happening again.. It’s happening again! Pero kailangan kong maging malakas dahil nandito ang mga anak ko. I just can’t breakdown and relapse in from of them.

Nabitawan ko na ang bag ko at mahigpit ang hawak ko sa kambal. “Nanay! Nanay!”

“Please, Sir. Hindi po kami mayaman kaya pakawalan niyo na po kami. O ako na lang huwag niyong idamay ang mga bata.” I said while sobbing.

Damn! Naiinis ako sa sarili ko dahil feeling ko I’m a worthless mother! I can’t even do anything to protect my children.

Sumama kami ng kusa dahil ayokong masaktan ang mga anak ko pero habang nasa loob kami ng van. Naramdaman ko na binlindfold ako ng isang lalaki sa likod. “Kuya, ano to! Kuya, huwag namang ganito please. Pakawalan niyo na kami.”

“Nanay, nanay, natatakot po ako.” Dinig na dinig ko ang iyak ng mga anak ko. Wala akong magawa kundi lakasan ang loob ko at yakapin silang dalawa ng mahigpit.

Naramdaman ko na may tumabi sa akin. Nabigla na lang ako ng may maramdaman akong mainit na hininga sa may bandang leeg ko. “S-Sir, please, nagmamakaawa po ako. Pakawalan niyo na kami ng mga anak ko.” I sobbed.

Naramdaman ko na may tinusok sa akin na karayom at napasigaw ako sa sakit at unti-unti ng dumilim ang paningin ko. “Long time no see, my love .”

And then I pass out. But I know from that moment, my life would be different.

Isa

ISA

“Mom, please.. Just this one. Last na lang talaga ’to.” I pleaded.

Narinig kong bumuntong hininga si Mommy. Tinanggal niya ang salamin niya at ipinukol na sa akin ang atensyon niya.

Finally! Magda-dalawang oras na ako rito sa opisina ni Mommy para pakiusapan siya sa gusto ko.

My favor? I want to go to an island that was in Mindanao. I love travelling so much. Doon ko lang kasi nahahanap at nararamdaman ang freedom na wala ako ditto sa siyudad. Ultimo pag-banyo at pag-inom ko ng kape ay detalyado lahat dahil sa dami ng nakabantay sa akin.

Marami na akong napuntahang mga islands dito sa Pilipinas and I can say na Philippines is so damn lucky and rich to have so many islands and archipelago. But, those greedy people doesn’t know how to treasure it.

“Sweety, I can’t. You know that we need you in our business, right?” Ani niya.

Yeah right. Nakikita lang naman nila ako at pinapansin kapag may kailangan sila sa akin. They will give me the attention and materials that I don’t need in return of the favor that they want me to do. Umabot na nga ang mga pinapagawa nila sa.. I shook my head. That’s a memory that I want to erase sa buong pagkatao ko. I feel so dirty after doing that.

“Mom, last na ’to. I promise. After this, I will do anything you’ll ask me to do.” Pikit matang wika ko.

I really need to do this one. Sakal na sakal na ako sa mga gusto nilang gawin ko. Nakakapagod na sa trabaho lalo na kung patuloy kang kinukwestiyon ng pamilya mo, sa expectation ng mga tao at.. sa lahat. Gustong gusto ko ng makalaya sa hawla na kinalalagyan ko. Gusto kong ma-expew na maging isang simpleng mamamayan. ’Yung malaya ako sa mga gusto kong gawin.

How ironic. Ang mga taong mahihirap gustong maging mayaman para makuha nila ang gusto nila. They think that money can buy everything. Samantalang ako gusto kong maging katulad nila. Mayroong buong pamilya na nagmamahal sa kanila and they have the freedom to do everything that they want nang walang mga mapanuring matang nakatingin sa kanila.

Napataas ang kilay ni Mommy sa sinabi ko and moment later I saw her grin. “Anything, honey? You will do anything that I’ll ask you?”

I nodded. Anything. I really want to go to that island and have my freedom.

“Okay!” Masayang wika ni Mommy at tumayo siya para yakapin ako. “That’s a deal, honey. Pinapayagan na kitang pumunta sa kahit na saang lugar mo gusto without your bodyguards. For only three months and after that you need to go home and do my simple favor for our company.” Yeah, whatever. Salamat naman sa Diyos at pumayag na siya.

“Yes! Thanks, Mom.” I kissed her cheeks before I storm out in her office. Damn! I’m so happy right now.

Habang naglalakad ako ay naramdaman ko ang mga titig nila sa akin. Napapikit na lang ako. Ganito na lang lagi kapag pumupunta ako dito. Oh well, dahil masaya ako ngayon ay ngiting-ngiti ako kaya siguro hindi sila makapaniwala na binabati ko ang mga taong nadadaanan ko.

I admit, bitch ako pagdating sa trabaho at sa mga taong hindi ako nirerespeto. Tsaka ayoko sa lahat ng mga tao ’yung backstabber but some of the employees here hindi na bulong ang ginagawa nilang chismis kapag dumadaan ako.

Last two months, pinahiya ko ang tatlong mga babae na empleyado ni Mom. Napuno kasi ako sa pinaguusapan nila.

“Girl, narinig mo ba ang bali-balita?”

Naglalakad ako sa hallway ng company ni Mom at napansin ko ang mga babaeng naka-kumpol at may pinaguusapan. Tumingin ako sa orasan ko at nakitang 10:30 pa lang ng umaga at hindi pa time ng lunch nila.

Napataas ako ng kilay. Hinintay kong malaman kung anong pinaguusapan nila dahil baka pang-office thingy naman pala.

“Gaga! Malamang hindi pa. So, anong bago mong balita?” A petite girl ask. If I’m not mistaken, the name of that girl is Chloe and she’s working at the finance.

“Oo nga baks. Anong balita doon sa babaeng nakita natin sa bar?” That’s Jade, one of the HR staff.

“Ay! Tungkol doon talaga ang sasabihin ko..” Napansin ko na tumingin muna ito sa paligid. Buti na lang hindi ako masyadong kita sa pwesto nila. “’Yung babaeng ’yun siya si Shamara, siya pala ang asawa ni Brent Almando, ’yung sikat na rockstar na nababalitaang may nililigawan daw na dalaga. Nalaman ni Shamara kung sino ’yung nililigawan ni Brent at dahil sa sobrang galit daw nito pumunta itong bar para ipahiya si Brent sa mga kaibigan pero kabaligtaran ang nangyari.”

“OMG! Sino yung girl na ’yun? Siguradong na-hurt siya sa ginawa ni Brentmylabss. Sayang naman.” Ani Chloe.

Para akong binuhasan ng malamig na tubig. Brent..

“Ke-landi landi naman ng babaeng ’yun! Alam namang may asawa na si Brent pero hinayaan pa ring manligaw! Nakuu! Grabe na ang mga kabataan ngayon.” Jade said.

Lumapit sila sa isa’t isa at napansin ko na nanlaki ang mata nila.

“Kaya naman pala! Malandi talaga ’yung nililigawan ni Brent! Bagay na bagay talaga ’yung magkaibigan na ’yun! Mayayaman nga pero ubod ng kati sa katawan!” Galit na sigaw ni Jade. Napalakas na nga ang boses niya.

Hindi na ako makapagtimpi sa pinaguusapan nila kaya lumapit na ako sa pwesto nila. “ What are you all doing?! Nagchichismisan na kayo pero hindi pa oras ng break? What kind of employees are you?“

Sa gulat nilang tatlo ay hindi sila makapagsalita. Nakita ko na namumutla na sila. “M-Ma’am Brea!” Sabay na sabay na wika nila.

Napansin ko na nagsisilabasan na ang mga tao dahil siguro narinig nila akong sumigaw.

“Anong karapatan niyong sabihan na malandi ang isang tao kung hindi niyo naman alam ang istorya?” I gritted my teeth. They don’t know any-fucking-thing.

“Eh totoo naman ah, Ma’am! Malandi talaga ’yang kaibigan mo! Biruin mo pumatol sa may-asawang––”

Hindi ko na pinatapos ang sasabihin ni Jade ng bigla ko siyang sinampal. Damn! Ito ang pinakaayoko sa lahat. Wala silang alam sa buhay ng kaibigan ko pero ang lakas ng loob nilang pagsalitaan ito ng masasakit.

Nakita ko na nakayuko na ang dalawa niyang kasama at inaawat na siya. “BAGAY KAYONG MAGING MAGKAIBIGAN! Pareho kayong malalandi at mga higad! Pumatol ba naman—”

Again. I cut her, again. Sinampal ko ulit siya ng mas malakas, napaupo na ito dahil sa impact na ginawa ko. Narinig kong napasinghap ang mga tao.

Kinuha ko ang alcohol na nasa bag ko at nagsanitizer ako sa harap niya. “Baka may dumapong germs. Alam mo naman, may mga tao kasi na akala mo napakalinis nila. I know your dirty little secret, Jade. You stole 2.5 millions sa company para ibigay sa boyfriend mo na kalaban ng company namin. I also know na inuutusan ka niyang pumatol sa mga mayayamang matanda na medaling mamatay, hindi ba?” I smirk.

Nakita ko ang gulat at galit sa mukha nito. Napasinghap naman ang mga tao na nakarinig, lalo na sina Chloe at Emerald - the girl that told them the ‘chismis’.

“P-Paano?” Gulat na wika nito.

Nilagay ko na ang alcohol ko sa bag at naglakad na papaalis. “Tapos na ang eksena, magsibalik na kayo sa mga trabaho niyo.” I smiled sweetly at them.

Nakita ko na dumating na ang mga guards. Tsk. Ang late naman nilang dumating.

“GAGANTI AKO SA’YO, BREANNA FUENTABELLA! TANDAAN MO ’YAN.” Sabi nito habang nagpupumiglas sa hawak ng mga guards.

“Oh, I’m scared, sweety”. Please, note the sarcasm. “Marami ng nagsabi sa akin niyan. Wala pa namang nangyayari kaya hihintayin ko na lang ang sa’yo.” I sweetly laugh at her. How pathetic. Don’t mess up with me kung ayaw mong lahat ng dumi mo ay sabihin ko.

Dumirteso agad ako sa bahay para mag-impake. I’m so excited for tomorrow!

Binati ko ang mga guards at mga maids na nadaraanan ko. They deserve my respect. Sa sobrang tagal na nila sa amin ay wala pa akong naririnig sa kanila na masasamang salita tungkol sa akin or sa pamilya namin.

Pag-akyat ko sa kuwarto ay nag-impake na agad ako ng mga kailangan ko. Kaunti lang ang mga damit at gamit na dadalhin ko dahil pwede naman akong bumili doon. Dinala ko ang travel bag ko at nilagay na ang mga importanteng bagay sa akin. Wallet, laptop, charges, phones, every gadgets that a teenager should hold for everyday or they can’t survive.

Humiga na ako sa kama ko at napapikit sa saya. Tinignan ko ang phone ko at pumunta ako doon sa mga notes ko and my mini diary. Nilagyan ko na ng check ang lugar na pupuntahan ko.

✔ Adventure to Tawi Tawi.

I clicked some pictures of the islands and places that I am planning to go when I get there. What a beautiful city! I muttered to my self.

I hugged my phone. Hindi ko mapigilan ang mapangiti ng malapad. This trip is going to be the best moment of my life.

---

“Yaya Loling, don’t cry na. Three months lang naman ako mawawala sa bahay, eh.” I said habang kinokomfort ko ang yaya since I was 2 years old.

My Mom and my Dad is always busy sa business namin. I understand them dahil alam ko na maraming mga tao ang nakaasa sa kumpanya. It’s a burden for me to have that responsibility.

Habang lumalaki ako, my Mom always taught me what are the proper ethics of a woman in all aspects. It was hard and the pressure of being the only daughter of our clan is really difficult to handle. And there’s no room for mistake in our family, ’yun lagi ang tinatatak nila sa utak ko simula bata hanggang ngayon.

“Ma’am, ingat kayo doon ah? T-Tsaka huwag na huwag mong papabayaan ang sarili mo.” She said while caressing my hair. “Ma-mimiss kita, Brey.”

Ah! My yaya is so sweet. Napangiti ako. “Mamimiss din kita Yaya Loling. Don’t worry, tatawag ako lagi dito at hinding hindi ko kakalimutan ang pasalubong.” I laugh.

Hinarap niya ako sa kanya. Hinawakan niya ang mukha ko at ngumiti. “Key-ganda mo talagang bata, Brey. Kahit wala ng pasalubong ayos lang lang kay yaya basta alam kong ligtas ka.”

Nangilid ang luha ko sa sinabi niya. Yumakap ako sa kanya. “Why are we so ma-drama, yaya?” I laugh. “Sandali lang naman ako.”

“Pakiramdam ko kasi hindi ka na babalik sa piling ko.” Pumalahaw ng iyak si Yaya. Ni-hug ko siya ag pinatahan. “O sya sya! Ihahatid na kita sa kotse mo para hindi ka ma-late sa flight mo.” Yaya said habang nagpupunas ng luha.

Hinatid niya ako sa kotse ko at katakot takot na bilin ang pinabaon niya sa akin. Handa na lahat ng gamit ko.

Inistart ko na ang makina at kumaway kay yaya. Sinimulan ko ng baybayin ang daan papuntang airport.

Isang oras akong nasa highway dahil sa traffic. Nang makarating naman ako sa airport ay saktong tinatawag na ang flight namin.

Hindi ko na kailangan pang pumili dahil kilala na ako sa airport na ’to. Well, kilala naman talaga ako sa kahit saang partw ng mundo. Perks of being the only daughter of the two multi-trillions businessman and woman. I mentally rolled my eyes.

Remove those thoughts now, Breanna! Let’s enjoy this 92 days of freedom!

Umupo ako sa tabi ng bintana at pinikit ko ang mga mata ko.

Oh men! I’m so excited! Here I come, Tawi Tawi! Be ready for me!

Duwa

HIKADUA

“Assalamu Alaikum, Ma’am!” The people in the tawi-tawi greeted me with a soft voice and a friendly smile. “Marayaw mahapun, Ma’am!”

I smiled back at them because I can feel the sincerity of them welcoming me here on this beautiful island.

Mahaba-haba ang binyahe ko dahil walang direktang flight from Manila to Tawi Tawi. Kinailangan ko munang pumunta ng Zamboanga tapos ay sumakay ulit ako ng eroplano papuntang Tawi-Tawi.

Finally! Nakarating din ako sa wakas sa napakagandang lugar na ito. Kahit saan ako tumingin dito ay malayong malayo sa siyudad na kinalakihan ko.

I can say na Manila is more dangerous than Tawi-Tawi. Ang mga tao sa manila ay madaling mamatay sa simpleng pagdaan lang ng mga sasakyan doon. But in Tawi Tawi, kahit ata ilabas mo lahat ng mga alahas, gadgets at mga pera mo, walang mawawala sa’yo kahit isa.

Pagkalapag ko pa lang dito ay sinabi na sa akin ni Mayor Galapon na may mga militar silang iaasign para sa security ko. Ganoon daw kasi ang patakaran nila para sa mga turistang dumadayo sa bayan nila. I love how they think about my safety hindi dahil anak ako ng isa sa mga mayayamang businessman at woman kung hindi dahil isa akong simpleng turista na gustong makilala ang bayang ito but I refuse in their offer.

Kaya nga ako umalis sa Manila dahil sa mga matang nakabantay sa akin. Ayaw kong magkaroon ng panibagong bantay rito. I just want to explore this city by myself.

Bago ako makapunta dito sa lungsod ng Tawi Tawi ay dumaan muna ako sa butas ng karayom. Ang pagiging turista dito ay ibang iba sa napuntahan kong mga isla. Mayor Galapon admitted to me na bago inapprove ’yung ticket ko, kinausap muna siya ng sekretarya ni Mommy. Kung safety concern ang iniisip niyo, mali kayo. Dahil sa kokonti pa lang ang mga hotels and restaurants dito.

Iyon siguro ang dahilan kung bakit kokonti lamang ang turistang dumadayo rito at kaya rin siguro malilinis at mga bago pa ang mga beaches nila rito.

“Thank you so much, Mayor. For welcoming me and for giving me a tour guide. Na-appreciate ko po iyon ng sobra.” Masayang wika ko habang nakikipag-shake hands kay Mayor.

“Kami nga po dapat ang magpasalamat, Ma’am. Lalo na’t dito niyo napiling bumisita at magbigay ng donasyon para sa aming mga beaches dito. Maraming salamat, Ma’am Fuentabella.” Tumango tango naman ang mga kasamahan niya at nagsimula silang pasalamatan din ako.

I awkwardly smiled. Damn! This is the perks of having a billion-dollar parents. I mentally rolled my eyes with that thought.

“Ihahatid na po namin kayo sa matutuluyan niyo, Miss.” A girl who was wearing the native Tausug fashion - sablay (long loose-sleeved blouse) with tadjung (wraparound) and sawwal (long, loose pants), I can also see that she apply a little lipstick and powder - approach me and talk to me about the place that will serve as my home for 3 months.

“Thank you so much..” Tinignan ko muna kung may pangalan siyang nakalagay sa gilid ng kaniyang damit, ngunit wala akong makita. Napansin ata niya akong tumitingin sa kanya. Ngumiti ito at nilahad ang kamay niya, “Ako nga po pala si Kai Darrul.”

Kinuha ko ito at sinuklian din ang kanyang ngiti. “I’m Breanne Fuentabella, you can call me B.”

“Sige po, Miss B.” Pinakatitigan niya ang mukha ko at nahihiya siyang nagbaba ng tingin. “Malingkat kaw, Miss.”

Ngumiwi ako. Bakit ba hindi ako nag-aral ng mga language nila? “What’s the meaning of malingkat kaw, Kai?”

“Ang ganda niyo po.” She sincerely said.

Aww. “Thank you, Kai. Ang ganda ganda mo rin.” What I said is true, Kai is beautiful. Mukha pa siya nasa 20’s niya.

“Salamat po.” She said shyly. “Halina po kayo, Ma’am. Dadaan muna tayo sa isa sa mga pinakasikat na restaurant dito para kumain ng tanghalian.”

Sumunod ako sa kaniya at nakinig sa mga kwento niya tungkol sa Tawi-Tawi. “Nasa pinakadulo tayo ng timog dito sa Pilipinas. Nasa 107 ang mga islands ang mga nandito. Pero hindi po ito ang usual na pupuntahan ng mga turista dahil sa negatibong bali-balita tungkol sa lugar namin.”

Tinignan muna niya ako at pinagpatuloy ang kanyang kwento. Tahimik lang akong nakikinig sa kaniya. “Ito ay binubuo ng 11 na mga bayan na kumakalat sa isang malawak na dagat na lugar, mula sa Cagayan de Tawi-Tawi at ang Turtle Islands ng dagat ng Sulu sa bayan ng Sitangkai at Sibutu sa dagat ng Celebes.”

“Wow. I never thought na ang napakagandang islang ito ay kinakatakutan.” Bulalas ko. “Anyway Kai, saan pala ako titira niyan?”

“Mostly po ng mga hotels and inns ay located sa Bongao. Beachside Inn Hotel and Restaurant ang hotel na titirhan niyo po.”

“Thank you, Kai. Malapit na ba tayo?”

Tumingin ako sa labas ng bintana ng kotse at nahigit ko ang hininga ko. Damn! I never thought na ganito pala kaganda ang Tawi-Tawi sa malapitan. Hindi ko na narinig ang mga sinasabi nila dahil panay na lang ang tingin ko sa tanawin.

Ilang sandali pa lang ay naramdaman ko na tinatapik na ako sa balikat ni Kai. “Huh? Ano ’yun?”

“Nandito na po tayo, Ma’am.” She said while smiling. I can see na proud na proud siya sa lupang kinalakihan niya. Well, kung dito rin ako lumaki at tumira siguradong ganoon din ang mararamdaman ko.

Bumaba na ako sa kotse at tinignan ang pinuntahan namin. Sandbar Beach Lepa and Restaurant . Pumasok na ako sa loob at nakita ko na kinawayan ako ni Kai. Lumapit ako sa pwesto nila at umupo.

May lumapit na waiter sa amin, “Marayaw mahapun! Ano po ang order ninyo?”

“Ikaw na ang umorder sa atin, Kai.”

Tumango si Kai at kinausap na yung waiter. “Limang Syanglag , tig-iisang Syagul, Guso, Utak Utak, Tyula Itum, Pyalam, Chicken Pyanggang at limang ice tea and water.”

Nanubig ang bibig ko dahil sa mga pagkain.

“Pasensya na, Ma’am ah? Kung marami akong inorder.”

“No, no. It’s okay, I also want to taste all of the specialty of Tawi Tawi.”

Hindi naman kami naghintay ng matagal dahil ilang sandali pa lang ay sinerve na nila ang mga pagkain. Naamoy ko agad ang mga ito kaya hindi ko maiwasan na hindi ma-excite.

“Ito po ang Syanglag, Syagul, Guso, Utak Utak, Tyula Itum, Pyalam, at Chicken Pyanggang.” Isa-isang tinuro ni Kai ang mga pagkain na nakahapag sa lamesa namin.

  ![](https://img.wattpad.com/40d8bc420e5c1068a3302be99ce8c53d360de20d/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f64726f473054795242477a3633773d3d2d3436393232343131372e313465353135383631396561643930623536383931323631363235362e6a7067)

Tinikman ko muna ang Syagul (first picture), maanghang siya at nalalasahan ko yung coconut milk niya and it’s so damn delicious. It’s worth the wait! When you visit the Tawi Tawi, you should try this! Guso (second picture) naman ang sunod kong tinikman, it’s seaweed! Nalalasahan ko ang soy sauce and some spices like ginger, onions. Ang Syanglang (third pic) naman ay parang alternative rice dito, it’s a mixture of cassava and sweet potatoes.

Masisira ang diet ko nito kung ito ang araw-araw kong kakainin. Kukuha na sana ako ng Utak Utak (fourth picture) ngunit pinigilan ako ni Kai.

“Sandali, Ma’am.” Kumuha siya ng baso at sinalinan ito ng tubig. NIlagay niya ito sa gilid ko. “Maanghang po kasi ang pagkain na ’yan.”

“Thank you, Kai.”

Kumuha na ako ng syanglang at onting utak utak. Dahan dahan ko itong sinubo dahil nagdadalawang isip pa ako. I’m not really fond of eating spicy foods. But I will try this one. Napapikit ako ng masubo ko na ito at shit! Ininom ko ang tubig na nasa tabi ko at nalunok ko na ito ng buo. Feeling ko may limang siling nasa bibig ko dahil sa sobrang anghang. This is the only dish that put my mouth on fire , almost literally. This must have been the spiciest dish I have ever tried. It was a patty of fish with tons of spices, mixed with beaten eggs, rolled in flour.

“Ayos lang po ba kayo, Ma’am?” Kai asked.

Tumango tango lang ako dahil tuloy tuloy pa rin ako sa paginom ng tubig. I hate to say this pero this food, I will never ever try this again. Never.

Nabusog na ako dahil sa mga kinain ko at sa isang pitsel na tubig na nainom ko dahil sa anghang. Kai tried to offer me different foods and assure me na hindi na ito maanghang pero tumanggi ako dahil hindi na talaga kaya ng tiyan ko.

Dalawang oras din kaming nagtagal sa Sandbar Beach Lepa and Restarurant nang mapagdesisyunan na namin na ihahatid na nila ako sa hotel na tutuluyan ko.

Sa loob ng labing-limang minutong biyahe namin ay nakatanaw lang ako sa tanawin. I just wish na sana ganito na lang lagi. Walang matang nakatingin sayo na may halong panghuhusga at expectation na onting mali mo lang ay napapansin na ng mga tao.

Napabuntong hininga ako. I smiled bitterly while remembering that memory. I feel so disgusted to myself and ashamed. Pinilig ko ang ulo ko para mawala ang mga ala-alang ’yun. That’s the most darkest secret that I have. Kahit naman alam ng parents ko ay wala silang ginagawa. Tanging pagpapayaman lang ang iniisip nila.

“Nandito na tayo, Ma’am.” I can see the excitement in Kai’s face. Nagkibit balikat na lang ako.

Pagkababa ko ay ang mga puro at puting buhangin sa paa ko. Napakainit nito at napakasarap sa pakiramdam. Tumingin ako sa paligid at mabibilang ko lang sa daliri ko ang mga tao sa resort.

Sumunod na ako kay Kai at nakita ko na may kausap siyang lalaki. Nakatalikod ito sa akin kaya hindi ko makita ang mukha. Nakikita ko sa mukha ni Kai ang saya sa mukha niya. Hindi ko man maaninag ang babaeng mahiyain na kausap ko kanina.

Napadako ang tingin sa akin ni Kai at nakita ko saglit sa mata niya ang inggit at selos? Hindi ko alam kung tama ba ang mga emosyon na nakikita ko dahil nawala din ito agad.

“Ma’am!” Lumingkis ito sa lalaking kausap niya kanina at humarap na sila sa akin.

Nakita ko ang gulat sa mukha ng lalaki. “Ma’am B, ito nga po pala si Ali - Alistair Antonio Reiss ang magiging tour guide niyo po rito.”

“Y-You..” He whispered.

Hindi ko maintindihan ang sinabi niya pero ngumiti ako sa kaniya. “Hi, I’m Breanna Fuentabella. I’m so sorry sa istorbo. S-Sige, aalis na ako.”

Paalis na sana ako sa kinatatayuan nila pero may naramdaman akong magaspang at parang bakal na kamay na humawak sa wrist ko. Napatigil ako sa paglalakad at napatingin sa kanya.

“H-Hindi mo na ba ako maalala?” May pag-asang wika niya.

PInakatitigan ko ang mukha niya at inisip kung saan ko ito nakita. Ilang minuto rin akong nagiisip hanggang sumakit na ang ulo ko pero wala akong maalalang nagkita na kami.

“I’m sorry, Alistair. I can’t remember you.”

Nakita ko ang sakit at pait sa mata niya. “Ga-Ganun ba? Pasensya na sa istorbo, Ma’am.”

May naramdaman akong kurot sa puso ko dahil sa sinabi niya. Bakit ganito na lang ang pagbilis ng tibok ng puso ko? Don’t tell me, I met him in my dark past? Ipinilig ko ang ulo ko. That’s impossible.

Then, who the hell is he?

Tuw

HIKATU

Napapikit ako habang dinadama ko ang malamig na simoy na hangin na tumatama sa katawan ko. Lalo kong hinigpitan ang kapit ko sa jacket na suot ko.

Ang sarap gumising sa isang lugar na tahimik at malayong-malayo sa siyudad. I wish I can live in this peaceful place for a very long time.

Kasalukuyan akong naglalakad sa tabi ng dalampasigan dito sa resort na tinutuluyan ko. Maaga akong nagising kaya naisipan ko na libutin at purihin muna ang mga tanawin dito.

I can feel the finest and the softest of the white sand in my feet – I think, this is the only place that exceeds my expectation. Other sandbars are made of crushed corals and shells but this one is real powdery. It extends to its shallow swimmable seabed making swimming in its clear waters a lot pleasurable. There were a few fishes here, healthy seagrass and lots of starfishes. I wonder how the corals and underwater here look like. I bet, it is also as wonderful as this island.

Nang mapagod na ako sa paglalakad ay bumalik na ako sa hotel na tinutuluyan ko. Napansin ko na kaunti lamang ang mga taong nagbabakasyon sa paraisong lugar na ito.

Tumingin tingin ako sa paligid at naramdaman ko ang mga titig ng mga tao sa akin. Oh well, sanay naman na ako sa attention. Pero, nang mapadako ang tingin ko sa pinto ng kitchen – I think – ay nakita ko roon si Alistair na nakatitig sa akin. Bigla akong kinabahan, feeling ko may hindi ako ginawang maganda sa kaniya. Hindi ko alam.

Pinilig ko na lang ang ulo ko at dumiretso sa restautrant ng hotel na ito. Sinalubong ako ng ngiti at bati ng mga empleyado doon. Pinili kong umupo sa tabi ng bintana para patuloy na pagmasdan ang napakagandang dagat doon.

Sa bawat pagkakataon na makakita ako ng dagat ay nakakalimutan ko ang mga problema at responsibilidad na pilit na inaatang sa akin ng mga magulang ko. Minsan gusto ko na lang sabihin na, ‘Tama na, ayaw ko na’ o kaya naman ‘Kahit minsan lang hayaan niyo naman akong maging malaya sa lahat ng ito’. Pero hindi ko magawa kasi hindi ko sila kayang iwan. Pamilya ko pa rin sila kahit na anong gawin ko.

I sighed. Tinawag ko ang waiter at binigay naman niya sa akin ang menu. Parang katulad lang ito ng mga pagkain naming nung kasama ko sina Kai.

“Pwede ba akong magrequest ng rice and bacon?” I politely asked the waiter.

Ngumiti ito sa akin, “Sige po, Ma’am. Pakihintay na lang po ng 5 minutes ang order niyo.” He said at umalis na sa tabi ko.

Naaliw ako sa pagtingin sa dagat, kaya’t hindi ko namalayan na nandito na pala ang order ko. 

Sinimulan ko ng kumain at napapitlag ako ng may marinig akong pagubo sa likod ko. 

Tumingin ako at nakita ko ang lalaking hanggang ngayon ay hindi mawaglit sa isip ko.

Si Ali.

Ngumiti siya ng malapad sa akin. Parang may paro paro sa tiyan ko habang nakatingin ako sa kanya. “Good Morning, Ma’am Breanna!” He cheerfully greeted me.

Sinuklian ko rin ang ngiting ibinigay niya sa akin. “Good Morning din, Ali. And please, don’t call me Ma’am. B or Brea will do.”

“Sige po, Ma- I mean Brea.” 

“Maupo ka. Kumain kana ba ng breakfast? Wait, tatawag ako ng waiter.” 

Pero bago pa lang ako makatawag ay pinigilan na niya ako. “Brea, huwag na. Kakatapos ko lang ding kumain sa bahay.”

“Okay okay. Tatapusin ko lang ito.” Ininom ko ang mango shake na inorder ko rin kanina. “Saan nga pala tayo ngayon?”

“Pupunta tayo sa Bongao and sa Bud Bongao or also known as Bongao Peak.”

Tumango-tango ako. “Any activities?”

“Wala na muna sa ngayon, Brey. Magha-hike kasi tayo sa Bud Bongao kaya baka mapagod ka.”

Nanlaki ang mata ko at feeling ko nagningning din ito. Oh my gosh! Hike! “Oh my G, Ali!” Napakayakap pa ako sa kanya dahil sa sobrang excitement. 

Napansin ko na namula siya kaya tinanggal ko na ang yakap ko. Baka hindi na kasi siya makahinga. “I love hiking!”

Mabilis kong tinapos ang pagkain ko. Sinabihan niya ako na magdahan-dahan pero hindi ako nakinig. Hiking is life for me.

Mabilis kong pinuntahan ang kwartong inookupa ko para kunin ang bag ko for hiking. Nagsuot ako ng leggings and sports bra na pinatungan ko ng jacket with matching rubber shoes. Naglahay rin ako ng Belo Tinted Sunscreen para sa proteksyon sa araw and I put lip tint on my lips and on my cheeks.

Bago pa mag-8 ay nasa lobby na ako ng hotel. Nakita ko si Ali na naghihintay sa akin. May dala na rin siya ng bag and naka-long sleeves siya and pants and rubber shoes din. Hindi ko nga alam kung bakit pero halos magkapareho ang attire naming dalawa ngayon.

Sobrang preskong tignan ni Ali sa suot nito. Hindi nakakasawang tignan.

Lumapit agad ako sa kaniya. “Let’s go, Ali. I’m so excited na.”

Ngumiti siya sa akin ng malapad at inalalayan ako. Sumakay kami sa isang van. Magkatabi kami dito sa likod dahil okupado na nang ibang mga tourist ang upuan sa harap ng van. 

Habang naglalakbay ay nakatanaw lang ako sa bintana. Mukha akong baliw na pangiti-ngiti dito. Ilang sandali pa lang ay nagsawa din ako kaya umayos na ako ng upo. Napatingin ako kay Ali na nakatingin din pala sa labas.. or sa akin?

Pinili ko na lang na itikom ang bibig ko. Baka kasi kung ano pa ang matanong ko kay Ali pag nagkataon.

“Nandito na po tayo, Ma’am.”

Hindi ko namalayan na nakatulog pala ako sa biyahe namin. Naginat-inat muna ako atsaka bumaba sa van. 

Nilapitan ako ni Ali. “Nandito na po tayo sa Bongao, Brey.”

Sumusunod ako sa mga kasamahan ko na tourista rin habang nagsasalita si Ali sa tabi ko. “Ito po ang Bongao. Ang capital at ang pinakamaraming mga tao po. Dito rin namin binibili ang mga isda, prutas at gulay sa hotel. Mas mura po kasi rito at siguradong fresh na fresh.”

“Mostly tricyle ang gamit ng mga tao rito na ginagamit pangkabuhayan. Lapit-lapit lang naman ang mga lugar kaya ayos lang. Tsaka kung hindi naman ganoon kalayo ang pupuntahan ay hindi naman nagta-tricyle ang mga tao. Naglalakad na lang sila para makatipid at iwas sa polusyon.”

I nodded. “Ang sarap pala talagang mamuhay sa islang ito.” Pumikit ako habang sinasamyo ang malinis na simoy ng hangin.

“Halika na, Brey. Pupunta na tayo sa  Bud Bongao.”

Nangningning ang mata ko dahil sa sinabi niya at mas lalo akong ginanahan na maglakad. Matagal-tagal na rin ng huli akong mag-hike. Mt. Pinatubo ang huli. 

Bago muna kami pinahintulutan na mag-hike ay pinaalalahanan kami sa mga do’s and dont’s. 

Sinimulan na naming lakbayin ang Bud Bongao. Sabi ni Ali, this is called the sacred mountain of tawi-tawi. Bago pala kami pumunta sa Bud Bongao ay bumili muna kami ng maraming mga saging. Para i-offer ito sa mga nagbabantay doon.

Natanaw ko na ang Bongao Peak na nakasulat sa karatula. Napansin ko na hinihingal na ang iba ko pang kasamahan pero mas lalo lang akong naeexcite kaya gusto ko ng makita ang tuktok. Nagpahinga muna sandali ang mga kasama ko. Napilitan din akong magpahinga dahil sa kanila.

Limang minuto ang tinagal ng pahinga at nagpatuloy na kami sa paglalakad. Wala pa kaming nakikitang monkeys dito. Excited ako na makakita ng harap-harapan.

“Sabihin mo kapag pagod kana, Brey. 1980 steps pa ang kailangan para makarating tayo sa tuktok.” Sabi ni Ali sabay abot sa akin ng bottled water.

Tinanggap ko ito. “Thank you.”

Puro hagdan ang mga makikita mo rito at hindi ganoon katarik ang lupa. Para talagang pinaghandaan nila ang mga darating na turista.

  ![](https://img.wattpad.com/062acf9450b4099d76c86f1651439ecb8ddff8df/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f726943314c5a626f7265615771773d3d2d3437303835303436392e313531316163326530333437336530353838393539313536383437372e6a7067)

Ilang sandali pa ay nakakita na akoo ng monkey. Mabilis kong inilabas ang isa sa mga saging na nasa loob ng bag ko. Nakaupo siya sa sanga ng puno at nakatitig sa akin.

Nilapitan ko siya at iniabot ang saging. Noong una ay ayaw niya itong kunin at halatang natatakot na nahihiya siya sa amin. Pero, ngumiti ako sa kaniya and motion her/him na kunin na. Buti na lang ay kinuha na niya sa akin ito.

Habang paakyat kami ay sobrang dami ng mga monkeys na naghihintay na pakainin namin sila. Sabi ng guide namin ay kailangan namin silang pakainin or else hindi sila papayag na papasukin kami sa loob.

Ang cute cute nila at ang sarap iuwi.

Inabot din kami ng kalahating minuto bago namin marating ang tuktok ng Bud Bongao.

Ang daming mga bisita ang nandoon din sa tuktok. Mayroon kasing parang kubo doon na wedeng gawing pahingahan.

Pumunta kami ni Ali sa gilid at nakita namin ang kabuoan na view ng Bongao. Napaka-blue ng tubig sa sobrang linis at linaw na hanggang dito ay natatanaw. Napakalinis din at simple ng pamumuhay ng tao na makikita rito. Nahigit ko ang hininga sa sobrang ganda ng nakikita ko.

  ![](https://img.wattpad.com/757d4c9fbd4283809db810427f255a6ca10d1046/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f69466f776c566e42783263746f673d3d2d3437303835303436392e313531316163313835363237613361303731333931363236373531342e6a7067)

  ![](https://img.wattpad.com/4d6402bac8992036f962f25f852477d374bc4a0e/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f7844524a525772536c4c564957773d3d2d3437303835303436392e313531316163316366633835306563643836333733393239333039342e6a7067)

“Ang ganda, Ali.”

“Oo nga, Brey. Ang ganda. Napakaganda.”

Nilingon ko siya at nakita ko na nakatingin siya sa akin. Ngumiti ako sa kaniya ng matamis. “Thank you.”

“Halika na. Alam kong gutom ka na sa pagte-trek natin. May mga dala silang pagkain.”

Hinili ako ni Ali. Napatingin ako sa kamay naming dalawa. It fits perfectly.

Pinilig ko ang ulo ko sa iniisip ko. No, Brea. Kay Kai na si Ali.

Biglang naalis lahat ng masasayang vibes na mayroon ako sa katawan at napalitan ng hindi ko mawaring emosyon. Lungkot, selos, paghihinayang? Nah. I also don’t know. Bwiset na feelings.

Ilang araw pa lang ako rito pero ang landi na ng utak ko.

Argh! Ang gulo. This is the very first time na nakaramdam ako ng halo-halong emosyon.

Upat

HIKA’UPAT

Buong araw akong nagkulong sa suite room ko rito sa resort. Mabuti na lang pala at walang itinerary ngayong araw.

Isinubsob ko ang mukha ko sa unan at sumigaw sigaw doon na may kasama pang padyak. Argh! Nakakainis talaga! Why am I feeling this?

Dalawang linggo pa lang ako rito sa Tawi Tawi pero marami na ang emosyon na naglalaro sa damdamin ko. Hindi ko tuloy maintindihan ng maayos ang sarili ko.

Umupo ako sa kama na nakabusangot pa rin ang mukha.

Yesterday, ’nung pababa na kami sa Bud Bongao, tandang-tanda ko kung paano ako alalayin ni Ali hanggang sa resort. We were.. too close. Hanggang sa makarating kami sa resort at nakita namin si Kai na nakaabang sa amin sa may pinto. 

Kai was smiling from ear to ear ng makita niya si Ali at ng mapadako ang tingin niya sa akin ay medyo, natabingi ito.

When we are having are dinner sa restaurant ng resort. Puro si Kai ang kwento ng kwento. She was so cheerful at may patapik-tapik pa siya sa braso ni Ali at ang malanding lalaking ’yun! Pa-demure pa kung tumawa! Argh!

Really, B? Why are you irritated with that? Mag-‘jowa’ naman sila, like, girlfriend and boyfriend. My bitch side said.

Napaismid ako. ’Yun na nga eh! May girlfriend na tapos ang landi landi pa! Mayroon pa siyang, oo ang ganda nga habang nakatingin sa akin ang bwiset.

Assumera ka kasi, bitch! ’Yung nature ’yung naa-appreciate at napatingin lang sa’yo! 

Ginulo ko ang buhok ko at napasigaw na naman sa sobrang inis. 

Really, Brea? Mukha ka ng tanga sa kakapatol sa sarili mong isip.

Nakabusangot akong tumayo sa kama ko at dumiretso sa banyo.

Halos mapasigaw ako - okay fine, ang OA ko, ng makita ko ang mukha ko. Buti na lang at nandito ako sa tawi-tawi at malayo sa Nanay ko. 

My Mom will surely kill me kapag nakita niya ang nangingitim kong mga mata. She’s very very strict when it comes to my sleep.

’Yan kasi, isip ng isip sa mga taong hindi naman dapat pinoproblema. My mind -again- bitch me.

Nag-cold shower na lang ako para mawala lahat ng inis ko sa katawan. After scrubbing my body and doing my skin care routine ay lumabas na ako sa banyo at tumingin sa built-in closet doon.

Hmm? Ano kayang susuotin ko? Dress? Nah. Shorts? No, shorts are too shorts - sabi nga ni Daddy. 

Napadako ang tingin ko sa mga damit ko na hindi ko pa nasusuot dahil kakabili ko lang. Napangisi ako, oh well. Nasa beach naman tayo, so, why not show ‘some’ skin? 

Natawa ako sa mga iniisip ko. Oh Mom and Dad, just this once. Hindi mapuknat ang ngisi ko sa mukha. 

I am wearing a Brionna Lace Cover Up Top -na see-through, kita ang suot ko na Stella McCartney’s Botanical lace-up swimsuit at para naman hindi ako patayin ng Mom at Dad ko, sinuot ko rin ang Sexy Blue Rainbow Printed Sheer Maxi Swimsuit Cover Up Kimono na binili ni Mom, last month. 

Naglagay lang ako ng highlighter sa cheekbones ko at dulo ng ilong and I’m good to go. Hindi ko na kailangan ng blush on at lipstick dahil natural na mapula ang mga ito. Hindi na ako naglagay ng tinted sunscreen dahil mawawala lang ito kapag magsu-swimming na ako. Sinuot ko na rin ang Dior sunglasses ko. Pinasadahan ko pa ng isang tingin ang kabuoan ko sa salamin. 

Perfect. 

Kinuha ko na ang Ipanema na sandals ko at kinuha ang phone, wallet at keys ng kwarto ko. Nang masigurado ko na ayos na ang lahat, lumabas na ako ng kwarto ko.

Nasa hallway pa lang ako ng floor ko, pinagtitinginan na ako mapa-babae man o lalaki.

Sumakay na ako sa elevator at nakita ko pa na piningot ng babae sa hallway yung lalaki -must be her boyfriend.

Tuloy-tuloy akong dumiretso sa restaurant dito sa resort at napansin ko na punong-puno na pero may nakalagay na ‘reserved’ sa pwesto ko na lagi kong tinatambayan.

Pagpasok ko pa lang, alam ko na nakatingin na sila sa akin at sinusundan na ako ng tingin. Oh well, wala akong paki sa kanila.

Umupo na ako sa pwesto ko and crossed my legs. Tinanggal ko ang sunglasses ko at binuklat na ang menu.

Ilang minuto pa lang ay may lumapit na sa akin dahil hindi ako makapili ay binaba ko na ang menu at hinarap ang sever na lumapit sa akin.

“What’s your– Oh, Ali!” I said while smiling. Oh boy. “Just serve what’s best in your menu and mango juice.” I told him then folded my arms in the table.

Napansin ko na kanina pa madilim ang mukha niya at mas lalo itong dumilim ng makita niya ang ginawa ko. Oh, what a loyal boyfriend is he nga pala.

“Is that all, Ma’am?” Pati boses niya mababakas ang kaunting galit.

Isinawalang bahala ko na lang iyon at ngumiti ako sa kaniya at tumango. “Yup.”

Ilang segundo din niya akong tinitigan at umalis na siya. Mabilis na nawala ang ngiti sa labi ko at napatingin sa dagat.

I want to swim already, damn. I felt the excitement running through my veins.

“Excuse me, Miss.” A baritone voice wakes me from my daydream with the sea.

Napasimangot akong napatingin sa kaniya. Pero, mabilis din itong nawala ng makilala ko siya. Damn! It’s been a while since I saw this man. Makikita din ang gulat sa mukha nito.

Tumayo ako at niyakap siya. “Hello there, handsome,” I said then kissed his cheeks. Wala namang kaso sa amin ’yun.

He kisses me on my forehead at umupo sa harap. “Let me guess, humingi ka na naman ng favor kay Tita para makapagbakasyon ka ’no?” 

This man knows me really well. Ngumisi lang ako sa kaniya at sinuklian niya rin ito ng ngisi.

“Anong ginagawa mo pala rito sa tawi-tawi, Von?” I asked him while his busy scanning the menu.

Sinara niya ang menu at humarap sa akin. He folded his arms. “To get some rest. Toxic na ang pollution sa Manila ngayon.”

I chuckle. “What’s new with that?” 

“Ano pa lang inorder mo?” Von asked me.

“I ask Al– I mean their server to give me the best food they have.”

Tumango tango siya at tinawag ang isang server. Si Kai ito, ang lapad ng ngiti niya, hmm, I wonder why.

“What’s your order, Sir?” 

“Same with my baby.” Sinapak ko siya sa braso. He just chuckled.

“Is that all, Sir?” 

Tumango lang si Von. Pagkaalis ni Kai ay nagpatuloy kaming mag-kwentuhan. Same old habits. Lagi kaming ganito tuwing nagkikita kami. Simula pagkabata ko ba naman namin ’tong gianagwa masasanay kana.

We talked about his business and our business and other stuffs. Nalaman ko rin na sa isang araw din ay aalis na siya. He really just took a break sa Manila, from the toxic work and pollution at sa mga babae niya.

Ilang minuto din kaming nagku-kwentuhan ng dumating na ang pagkain namin. Tahimik kaming kumakain dahil alam niya na hindi ko siya sasagutin kapag ganito. Simula pagkabata ay sinanay akong ganito kumain. 

My Mom taught me that we should chew our foods thoroughly. Kahit maka-fifty na nguya tayo sa pagkain para ma-process ng brain natin at hindi tayo masyadong gutumin. In this way, hindi tayo masyadong mananaba dahil hindi tayo mago-overeat. 

I read kasi sa mga researches na when we are busy with something and our attention is not on the food, we tend to overeat. Thus, it results in gaining weight.

Pokus na pokus ako sa pagkain na hindi ko na namalayan na may nagmamasid na pala sa akin. Naramdaman ko kasi ang pagtaas ng balahibo ko sa batok.

Kalahating minuto rin ang tinagal ko sa pagkain samantalang ang gunggong na kaharap ko ay tapos na sa lahat at amuse na amuse lang siyang nakatingin sa akin.

“Your eating habit is really amazing, babe.” He laughed.

Hindi ko siya pinansin at uminom ako ng mango juice ko. Ibinaba ko na ito ng maubos

“Magsu-swimming ako, sama ka?”

“Sure sure, magpapalit lang ako ng swimming attire.” 

“Okay.”

Tumayo na ako at pumunta saglit sa restroom. Naiwan naman si Von na nagbabayad.

Nakita ko si Ali na sobrang dilim na dilim ang mukha at si Kai na nakabusangot. Nag-away siguro silang dalawa. I shrugged it off. It’s not your problem anymore, Brey. Just stop thinking about those two okay. Nandiyan si Von.

Pagkapatapos ko sa restroom ay pumunta na ako sa  beach. Hindi masakit sa balat ang araw pero naglagay pa rin ako ng sunscreen kanina sa kwarto.

Napansin ko rin na marami-rami din ang mga nagsu-swimming sa beach.

Umupo muna ako doon. Ilang sandali pa ay nakita ko si Von na may kausap na babae. Napailing-iling ako. Bwiset na yun, hanggang dito pa naman dinala ang pagiging malandi.

Tinanggal ko na swimsuit cover up at ang see through na damit na suot ko at iniwan ito sa upuan doon. I am just wearing my Stella McCartney’s Botanical lace-up swimsuit. Napansin ko ang mga lalaki na nakatingin sa akin but I don’t give a damn.

Tatakbo na sana ako sa dagat pero may humawak sa beywang ko. “Damn, babe. Mapapatay ka ni Tito sa suot mo.” He whisper. Kung titignan mo kami sa malayo sa pwesto namin, mukha niyang hinahalikan ang tenga ko sa sobrang lapit niya.

I just smirked with what he said. “Bitaw.”

Binitawan naman niya ako at dumiretso na ako sa dagat. Nakita ko siyang iiling-iling na lumapit sa akin.

Hindi ko alam kung ilang oras kaming nakababad sa dagat. Nagawa na namin lahat ni Von dito at sa sobrang kabaliwan namin, we try do swim hanggang doon sa part na hindi namin kaya.

Tatawa-tawa pa kami habang paahon sa dagot. Halos ilang oras din kami doon. Nagstay muna kami sa mga upuan na nasa ilalim ng mga umbrellas.

Napansin na namin na maggagabi na kaya naman naisip namin na, kumain na sa restaurant para mamayang gabi sa bar naman kami.

Hindi ko na suot ang mga damit ko at hawak lang ni Von ang mga ’to sa kaliwang kamay habang ang isa naman ay para na namang ahas na nakalagay sa baywang ko.

Papasok pa lang kami rito sa restaurant ay nakatingin na silang lahat sa amin, pati mga server nakatunganga lang.

Well, I can’t blamed them. Von is topless at may mga tumutulo pang mga tubig sa buhok nito pababa sa katawan. I can see some girls drooling. Habang ang mga lalaki naman, kulang na lang ay lalo akong hubaran sa tingin nila sa akin.

Hindi namin sila pinansin ni Von at nagtuloy-tuloy kami sa upuan. Pinanghila niya ako and I said my thanks.

“So babe, what are you planning tomorrow?” 

“Wala, I think? Or it depends.”

“Huh? What kind of answer is that?”

“Depende kasi sa gumagawa ko ng sched. Tatlong buwan naman ako rito and I told them na ayokong sunod sunod ang mga pupuntahin naming lugar. I want to enjoy the beach.”

“Same old, Breanna, aren’t you?”

“Ganito naman na ako dati pa ah?” 

“Not. Nagbago ka kaya, simula ’nung–” 

“Ano pong order niyo, Ma’am B and Sir?” Kai interrupted kaya naputol si Von sa sasabihin.

Napahinga ako ng malalim. What a good timing, Kai. Parang gusto ko siyang yakapin sa sobrang tuwa dahil tama ang dating niya. I hate discussing ‘that’ matters to Von.

“Mango juice for me.” I said.

Nagsimula ng kinuha ni Kai ang order ni Von. Ang dami nito kaya hindi ko na lang pinakinggan. Nagpaalam ako kay Von na pupuntang restroom and he nodded as an answer.

Pumunta ulit ako sa restroom. After kong ilabas lahat ng pangangailangan ng kalikasan. Nagulat na lang ako ng matadnan ko si Ali na sobrang dilim ng mukha at galit na galit. I can see it in his eyes. But why is he mad?

“Hi?” I tried to greet him and smiled at him pero failed. Hindi man niya ako nginitian at binati pabalik.

Pinasadahan niya ng tingin ang buong katawan ko. 

“Anong klaseng damit ’yang suot mo?” He asked, this tone, ngayon ko lang siya narinig na magsalita na mababa at parang galit na galit.

“Ahm, swimsuit?” I jokingly answered his question.

Meron siyang binulong pero hindi ko na narinig. Katahimikan ang bumalot sa loob at napansin ko ang malalim niyang paghinga na para bang nagpipigil ng galit.

“Ma’am B? Ayos lang po kayo diyan?” One of the staff asked.

“Yes, ayos lang ako.”

“Kanina pa po kayo hinahanap ni Sir Von.”

“Lalabas na ako and thank you.”

Narinig ko ang mga yabag na papalayo. Umalis na ako sa kinatatayuan ko at aabutin ko na sana ang doorknob pero nabigla ako ng hinatak ako ni Ali sa kamay at sinandal sa pader.

Napakalapit ng mukha niya ngayon sa akin. Mariin siyang pumikit at ilang sandali pa ay bumalik sa maamong mukha ang itsura niya.

“What’s your problem, Ali?”

“Ikaw, Ma’am. Huwag na huwag na kayong magsusuot ng ganiyang damit.” He softly said na ikinabigla ko. Mas lalo pa akong nabigla ng halikan niya ako sa noo. Umalis na lang siya ng bigla at naiwan ako sa restroom na nakatanga.

Ilang minuto akong nakatanga at pina-process ang sinabi niya dahil parang hindi nag-function ako utak ko sa mga sinabi niya. 

Nagising ako sa nangyaring ’yun ng mapansin ko na nagva-vibrate ang cellphone ko. Unknown number ang nakalagay pero binuksan ko pa rin dahil wala pa ako sa kalahati ng pagiisip ko.

From: 0909-*-**

Don’t wake the Demon inside me, babe. Don’t make me jealous of any guy.

I can feel my heart beating, so fast. So damn fast because of this unknown.

Lima

HIKALIMA

Kumurap-kurap ako habang nakatingin sa screen ng phone ko. 

Don’t wake the Demon inside me, babe. Don’t make me jealous towards any guy.

Don’t wake the Demon inside me, babe. Don’t make me jealous towards any guy.  

Don’t wake the Demon inside me, babe. Don’t make me jealous towards any guy.

That statement.. Parang naparalisa ang buong katawan ko pagkatapos kong matanggap ang mensaheng ’yun kagabi. I don’t know what to feel.. I’m scared. I want to make sure that it’s not him. 

Ipinikit ko ang mata ko at napahawak sa dibdib ko. Hanggang ngayon napakabilis pa rin ng  puso ko. I want to assure myself that it’s not him. Yes, Breanna. He’s not him. Malay mo nagkataon lang ’yun. So, calm your self, bitch.

Bumuntong hininga ako at napatingin sa dagat. Nandito ako ngayon sa veranda ng suite ko. Rinig na rinig ko ang alon ng dagat hanggang dito at napakasarap ’nun.

We need some distraction for today, B. I told to myself.

Tumayo na ako at kinuha ang phone ko.

“Hello?”

[Breanna?] 

“Yup, it’s me. I hope I didn’t disturb your sleep.” Napakagat ako ng labi. Damn! You’re not a teenager anymore, girl. 

Narinig ko siyang tumawa ng mahina. [Oo na lang. Kahit na 5:15 pa lang ng umaga tumawag kana. Hindi mo nga ako nagising.] He playfully said. I could even imagine him grinning.

I pout kahit hindi naman niya nakikita, kahit papaano nagu-guilty naman ako ’no. “I just want to ask lang kung anong gagawin mo today.”

[Hmm. Sakto pala ang pagtawag mo ng maaga sa akin. Pupunta ako sa Public Market. Sama ka?]

“Sure!” I answer na walang pag-aalinlangan.

In my entire life of existence, I never ever visited a  public market. I remember when I was a kid, madalas akong sumasama kay Yaya dahil nage-enjoy ako tuwing dinadala niya ako sa mall. My parents don’t have time to pasyal me. Kahit nga Sunday ay patuloy pa rin silang nagta-trabaho.

I never ever experience to have a complete damily in family day. Laging sina Yaya at mga driver ang sumasama sa akin or kaya naman ay hindi na lang ako pupunta. Wala namang sense ang family day ko kasi hindi ko naman kasama ang family ko.

[..Pero amoy malansa doon, mainit, baka pagpawisan ka, baka– baka hindi ka sanay sa pagpunta doon, Brey.] I can imagine his face - nakakunot ang noo tapos masasalamin ang sobrang pag-aalala sa mukha niya. Cute.

“Nope. It’s fine. Ayos lang naman sa akin ’yun. So, anong oras ka pupunta sa resort?”

[Mga 10 minutes nandiyan na ako. Hihintayin na lang kita sa baba.]

“Sige sige. I’ll end up this call na. Magre-ready pa ako. Bye, Ali! Thank you so much.” I cheerfully said tapos hinintay ko siyang magpaalam tsaka ko binaba ang call.

Dali-dali akong tumakbo sa closet ko. Hmm. What to wear again? Dress? Nah. ’Yung katulad kahapon? Definitely not.

Napasabunot ako ng buhok. Bakit ba ang hirap mamili ng damit?

Nagpapa-impress ka lang, gaga!

I shut my mind baka mabaliw na ako ng tuluyan sa pagkakausap sa sarili ko.

I sighed. Kinuha ko na lang ’yung shorts sa closet ko tsaka ko tinernuhan ito ng black fitted sando. I just let my hair fall. Bagsak naman siya.

Naglagay ako ng tinted sunscreen and some lip tint. Then I’m good to go. Nag-sandals na lang ako ng Ipanema then umalis na ako sa room ko.

Pagkarating ko sa lobby, isang tao lang ang nakapukaw ng pansin ko. Nakita ko agad si Ali. I’m not being biased pero nangingibabaw talaga siya sa mga kasamahan niya. Kung hindi ko lang alam na dito siya nagta-trabaho ay iisipin ko na anak mayaman siya and he’s just a tourist here.

Binagalan ko ang lakad ko dahil nakikita ko na nakikipagtawanan siya sa mga kasamahan niyang lalaki. Lalong lumiliit ang mata niya tuwing tumatawa siya at makikita mo na hanggang mata ’yun, napaka-genuine nito. 

Hindi ko na namalayan na nakalapit na pala ako sa kanila. Agad niya akong napansin at sinalubungan ng ngiti. Pero, ng makita na naman niya ang suot ko, tumabingi ’yun ng kaunti. What the hell is wrong with my outfit again?

“Hi, Ali!” I smiled and wave at him.

“Magandang umaga sa’yo, Brey. Halika na.”

Hinawakan niya ako sa braso at inakay. Narinig ko pa siyang kinatyawan ng mga kasamahan niya pero inambahan lang niya ito ng kamao niya.

We both laughed with his action.

“Ali, about last night.”

“Brey, tungkol kagabi..”

Nagkatinginan kami at napansin ko na namumula ang pisngi niya. I chuckled and pinched his cheeks. “Ang cute mo.”

Mas lalong namula ang mukha niya at nag-iwas siya ng tingin.

“Halika na, Brey. Baka wala tayong mabili niyan na fresh na pagkain.”

We stopped in front of a bicycle. ’Yung parang sa endless love na bisikleta, ganoon ang style ng bike niya.

“Since, I will help you to shop fresh foods. Promise me that you will cook for me, okay?” I strictly said at sinamahan ko pa ng seryosong mukha kahit na gusto kong ngumiti. I also raised my pinky fingers.

He chuckled at ginulo ang buhok ko. “Sure.” Then he put his pinky to do the promise action.

“I hope sanay ka na umangkas sa mga ganito. Mas masarap kasing mag-bike na lang kapag umaga.” He said at napahawak pa siya sa batok na parang nahihiya. 

“Come on, let’s ride it na! I’m soo effin’ excited na kaya to see the public market.” 

Ngumiti si Ali sa akin. Lumapit siya sa bike at tinanggal ang lock nito. Nauna siyang sumakay pagkatapos ay pinasakay niya ako. Ginamit muna niya ang mga paa niya para maging balance ang bisikleta habang ako ay sumasakay.

Nang makasakay na ako ay hindi ko alam kung saan kakapit pero nagulat na lang ako ng kunin ni Ali ang mga kamay ko at pinulupot ito sa beywang niya.

“Kapit ka ng mahigpit, Brey.”

I can feel my heart beating. I want to scream para malabas ito pero nanatiling tikom ang bibig ko. Dahil nakakapit ako sa kaniya, amoy na amoy ko ang body scent niya. Gusto ko pa sanang ilapit ang mukha ko sa likod niya pero nahiya na ako.

I can also feel his hard stomach. Nararamdaman ko ang abs niya na nakatago lagi sa mga suot niyang damit. Hindi naman na nakakapagtaka ’yun dahil batak na batak siya sa pagta-trabaho.

Sa sobrang pagpapantasya ko (I admit, okay) sa kanya hindi ko namalayan na dumating na kami. Mabuti na lang at nakaamoy ako ng malansa dahil siguro sa mga fresh foods na nandito.

Bumaba ako sa bicycle at nakita ko na pinark ito ni Ali sa isang tabi at kinandado ito. Nakangiting siyang bumalik sa akin.

“Pasok na tayo, Brey. Pasensya na sa amoy ah?”

I smiled at him to assure that it’s okay. “Halika na, Ali.” HInila ko siya papasok. “Baka maubusan ka ng bibilhin.”

Humarap ako sa kanya and smiled. Nakita ko na nabigla siya pero maya-maya ay ngumiti din siya at hinawakan niya ng mahigpit ang kamay ko at niyakag na ako papasok.

Hindi pa ako nakakapunta sa public market. Tanging sa supermarket pa lang ang napuntahan ko na. This is my first time entering a public market at sobra akong naaamaze sa mga hitsura ng mga isda nila rito. 

Napansin ko na hindi sila gumagamit ng freezers - that’s what I mostly heard from Yaya’s. They told me that in a supermarket to maintain the freshness, nakalagay sila sa freezers. But here, they aren’t using that, kahit nga ice wala man. Kaya alam na alam mong fresh.

“Andami na agad na nakatingin sa’yo, Brey.” Ali whisper.

Napalingon ako sa kanya. “Huh? What did you say?” Hindi ko kasi narinig. 

Umiling lang siya at ngumiti. “Mukha kang 7 years old na bata.” He laughed. “Sobrang amaze na amaze ka.” 

Nagkibit balikat ako. “Well, hindi mo ko masisisi. This is my first time here!” I happily told him. 

“Huwag kang lalayo sa akin ah? Tignan mo puro mga lalaki ang nandito.” I nodded my head with what he said.

“Manong, magkano ’to?” Tanong ni Ali kay Manong. Itinuturo niya ang isang tumpok ng ibang klaseng isda.

“250 pesos lang iho!” Manong shouted. Medyo maingay na rin kaya siguro siya sumigaw.

“Wala po bang tawad, Manong?”

“Aba’y sige na nga! Tutal maganda ang kasama mo!” Manong said. I just smiled at him.

Inilagay na ni Manong ang mga isda sa supot. Kinalbit ko si Ali.

“Hindi ba tinitimbang ang mga isda dito?”

Umiling-iling siya. “Hindi sila gumagamit ng ganoon dito, Brey.”

Tumango-tango ako. Kinuha na ni Ali ang supot at inilagay sa isang kamay. Ang isa naman ay nakahawak pa rin sa kamay ko.

Ilang tindahan din ang mga pinuntahan namin. Puro gulay at isda ang mga nandito. Siguro dahil na rin malapit sila sa dagat kaya napakamura ng mga bilihin tsaka walang masyadong chicken, beef and pork. Napansin ko rin na puro lalaki ang mga nagtitinda rito. 

Napatingin ako sa hawak ni Ali. “Do you need some help?”

“Huwag na, kaya ko na ’to.” He said pero napapansin ko na may mga butil na ng pawis na tumtulo sa ulo niya. 

Nang nasa harap na kami ng bicycle ay inilagay ni Ali lahat ng pinamili sa basket. Habang busy siya doon. Kinuha ko naman ang panyo ko sa bulsa. Nang tuluyan siyang humarap sa akin ay pinunasan ko ito. Napatigil naman siya at napatitig sa akin.

“Pawis na pawis kana, oh.”

“Ayos lang ’yun, Brey. Sanay naman na ako.” Tinanggal na niya ang locked at sumakay na doon. Sumakay na rin ako pagkatapos. Automatic na pumulupot ang mga kamay ko sa kanya.

“Baka amoy malansa na’ko.” He jokingly said. 

“Hindi ka naman amoy malansa ah?” Nilapit ko pa ang ilong ko sa likod niya, napansin ko na nanigas siya. Agad-agad kong nilayo ang ulo ko rito.

“Andami kong na-tawad dahil sa’yo, Brey! Akalain mo ’yun, nakatipid tayo ng marami-rami.” Masayang wika nito. “Paniguradong matutuwa si Ganda nito!”

“Sinong ganda, Ali?” Napakunot ako ng noo.

I gasped. Oh to the fucking Ghad! Don’t tell me he’s married?!

Hindi na ako nasagot ni Ali dahil huminto na ito sa isang bahay. Ipinasok niya ito sa isang maliit na bakuran. Nang itigil ni Ali sa parking lot ng bike ay bumaba na ako.

“Pasok ka muna sa bahay namin.”

I was shocked. Hindi ko inaakala na bahay niya ’to. Hinintay ko muna siya. Binaba niya ang mga pinamili namin at pumasok sa bahay.

“Nay! Eto na ’yung mga pinapabili mo.” Ali said at ipinatong ang mga pinamili namin sa dining tale nila na gawa sa kahoy.

Inilibot ko ang tingin ko. “P-Pasensya na, Brey ah?”

“Huh? Why?”

“Ang liit liit ng bahay namin, panigurado hindi ka sanay sa mga–”

I cut him off. “No, no. It’s okay. Ako naman ang nagpumilit na isama mo ko.” I smile. Napansin ko na mas napapadalas na ang pagngiti ko ngayon.

“Sige, tatawagin ko muna si Ganda.” 

Tumango lang ako sa kanya. Nung mawala na siya sa paningin ko ay tinignan kong mabuti ang bahay nila. Pagkapasok mo sa kahoy na gate ay mga halaman ang bubungad sa’yo pagkatapos doon palang ang pinto nila. 

Pagkapasok mo naman ay ang living room nila ang madadatnan ko. Pagkatapos sa kanang bahagi nito ay ang dining table at ang dirty kitchen nila. Wala man silang ka-ref-ref dito and aircon.

Sa kaliwa naman ay puro mga pinto, dalawa ’yun. It must be their rooms then.

Nakarinig ako ng tawanan sa pinto malapit sa dirty kitchen nila. Pumunta ako doon at binuksan ang maliit na pinto.

Bumungad sa akin ang palayan at nakita ko si Ali na may kasamang babae na nasa 40s na siguro. Nagtatawanan sila.

Napansin ata ni Ali na may nakatingin sa kanila kaya napadako ang tingin niya sa akin. Pati ang babaeng kasama niya.

“Brey, Nanay ko, si Gandang Vangie nga pala. Nay si Breanna po, turista po rito sa Tawi Tawi at ako ang tour guide niya.” 

“Naku, Ma’am! KInagagalak ko po kayong makilala.” At niyakap ako ng Mama ni Ali. I also hugged her back.

“Ay naku! Mabaho pala ako, pasensya kana, Ma’am. Na-excite lang ako. Ngayon lang kasi nagpakilala ng babae itong unico hijo ko!” She cheefully said. Kahit na may katandaan ay napakakulit pa rin.

“Huwag niyo na po akong tawaging, Ma’am, Ma’am. You can just call me Brea po.” I politely said.

“Tawagin mo na rin akong Nanay Vangie,” she said. “Welcome to the family, hija!”

“Nay!” Ali butted in. Kakamot-kamot pa ito ng ulo.

Nagkatinginan kami ni Nanay at natawa kay Ali. 

Ilang oras din akong nandito sa bahay nina Nanay Vangie at Ali. Sobra akong natuwa sa kanila. Napakarami naming napagkuwentuhan tungkol kay Ali kaya naman tawa kami ng tawa ni Nanay pagkatapos laging nakasimangot si Ali. 

I can’t helped but to envy their Nanay and son relationship na wala kami ng pamilya ko. Napabuntong hininga ako.

“Para saan naman ’yun? Ang lalim ata.” Ali said at umupo sa tabi ko, nandito ako ngayon nakaupo sa kubo malapit sa bahay nila at nakatingin lang sa labas.

“Wala naman,” Tinignan ko siya. “Thank you so much for this day, Ali. It means a lot to me.”

“Naku, wala ’yun ’no! Nag-enjoy din naman si Nanay. Matagal na niya ring gusto ng babaeng kasama sa bahay..” He smiled. “Tignan mo, knock-out agad.”

We laughed.

“B-Brey..”

“Hmm?”

“S-Sino ’yung kasama mong lalaki kahapon? ’Yung katawanan mo?” 

Oh. “Ah! Si Von. Pinsan ko, why?”

Napansin ko na para siyang natabunan ng tinik at ngiting-ngiti. Wait. “Are you jealous?” I asked him. Damn mouth! Kapag ikaw talaga napahiya tignan mo–

“Oo, nagseselos ako.” Napatigil ako sa pagsesermon sa sarili ko at napatingin sa kaniya. “Ang sweet sweet niyo sa isa’t isa.”

Namayani ang katahimikan sa amin. Ilang minuto rin kaming ganoon hanggang sa hinawakan niya ako sa kamay.

“Halika na, iuuwi na kita sa resort.” He gently guide me patayo.

Hanggang sa makarating kami sa resort ay wala kaming imikan. “Thank you ulit for this night.” Ngumiti lang siya sa akin.

Tumalikod na ako sa kanya. Nakaka-sampong hakbang pa lang ako ng naisipan ko siyang balikan. Lumapit ulit ako sa kanya.

“May problema ba, Brey?”

I didn’t answer his question instead tumingkayad ako at hinalikan siya sa noo then his cheeks. “I like you.” I told him.

Nakita ko na nabigla siya. Sinamantala ko ito at tumalikod na, tumakbo na ako papunta sa resort. Malapit na sana ako sa lobby ng may humigit sa akin.

He hugged me pagkatapos ay inikot-ikot pa ako. Natawa ako. “Hoy, ano ba! Ibaba mo nga ako.” 

Nang binaba na niya ako ay hinalikan niya ako noo ko and then pinaglapit niya ang noo namin.

“Gusto rin kita, Breanna Fuentabella! Tang-na, gustong-gusto kita!” Then I hugged him. 

Naramdaman ko na may mainit na bumalot sa puso ko at para akong naiiyak.

Damn. Hindi pa nga niya sinabi sa akin na mahal na niya ako pero ganito na agad ang epekto niya sa akin. I stared at his face. Then I smiled at him. He smiled at me.

“Umuwi kana muna, walang kasama si Nanay sa bahay.”

He pouted. Oh my gosh! He’s so cute! I want to pinch his cheeks. “Itinataboy mo na ba ako?”

Tumango ako. “Oo kaya alis kana. Si Nanay kailangan ka niya doon.”

Napasimangot siya pagkatapos ay hinalikan ako ng matagal sa noo. Napapikit na lang ako. “Sige na nga.” 

Tumalikod na siya sa akin and then I waved at him, he waved back. 

Habang nakatanaw ako sa kaniya, I realized that I’m starting to fall for this guy.

Unum

HIKA’UNUM

Ganito ba talaga kapag masaya ka? Ang bilis lumipas ng mga araw. Isang linggo na ang nakakaraan nang sabihin ko kay Ali ang nararamdaman ko. And since then hindi kami mapaghiwalay. Kung nasaan ako, nandoon din siya.

Alam ko rin na pinaguusapan na kami but I don’t give a damn with them. Bahala sila sa buhay nila. But since that day, hindi na ako pinapansin or kinakausap man lang ni Kai.

Nakaupo ako ngayon sa mga bato-bato sa dalampasigan. Malayo ng kaunti sa resort na tinutuluyan ko. Gusto ko kasing magisip-isip muna about things.

Two weeks of being here did a lot of changes in me. Nakalimutan ko lahat ng mga responsibilidad at buhay ko sa Manila. 

Naramdaman ko na may yumakap sa akin mula sa likod. From the smell itself, alam ko na si Ali ’yun.

I smiled and touch his hand. Pinatong naman niya ang baba niya sa shoulder ko.

“Ang lalim ata ng iniisip mo, Brey?” 

“Not really. Just random things. And this place looks so magnificent kaya hindi ko maiwasang mag-explore.”

“Hmm.. ang bango talaga ng Angel ko. “ 

I smiled. Ang sarap pakinggan ng Angel, especially galing sa kaniya. Inihilig ko ang sarili ko sa kaniya at ninamnam namin ang katahimikan ng lugar na ’to.

I don’t know kung ano ba talaga kami ni Ali. We both exchange I like you’s but he didn’t say kung ano ba talaga kami. Hindi ko nga rin alam kung ano ba talaga sila ni Kai. But I didn’t bother to ask him kung ano ba talaga sila ni Kai because I have trust in him.

Because I believe in every relationship, it should have a foundation and that is - trust. Hindi ka magiging masaya kung puro doubt ang meron ka sa puso mo sa tuwing magkasama kayo ng mahal mo. So, I trust Ali. Kahit hindi niya nilagyan ng label kung ano man ang meron kami. Kuntento na ako sa kasama ko siya.

Tuwing magkasama kami, lagi niyang pinaparamdam sa akin na mahalaga ako sa kaniya. Siguro siya yung tipo ng tao na ‘action speaks louder than voice’ dahil mabibilang ko lang sa daliri ko kung ilang beses niyang sinabi na gusto niya ako.

Napatitig ako sa ganda ng sunset. 

I like a sunset but sometimes I don’t. Sunset symbolizes the ending. Parang sinasabi niya sa mga tao na kung ano man ang meron ka ngayon, it may come to an end. But at the same time, sunset indicates that malapit ng magtapos ang paghihirap mo kung ano man ang pinagdaanan mo.

“Halika na, Brey..” Yakag ni Ali sa akin.

Inalalayan niya ako patayo s pwesto namin kanina. Siya pa ang nagpagpag ng mga dumi sa akin. I sighed.

“You’re real, right?” 

He smiled and kissed my forehead. “Real na real. Mas real pa sa dalandan.” 

Hinawakan niya ang kamay ko at naglakad na kami pabalik. “To be honest, I’m scared, Ali..”

“Bakit naman, Breanna?”

“Well, sinasabi kasi ng mga tao na kapag sobrang saya mo, may katapusan din ’yun. And, I’m scared that this would end. I don’t want to end this, Ali. You make me happy, you make me see my worth.. You like me as I am..”

Huminto kami sa paglalakad at hinarap niya ako. Bumaba siya ng kaunti para maglebel kami. “Babaguhin ko ’yang isipang iyan. Ipapakita ko sayo na, walang makapagtatapos sa kasayahan natin. Gagawin ko ang lahat para sa ating dalawa..”

I smiled at him. Kahit papaano ay napakalma ako ng mga sinabi niya. I believe him na gagawin niya yun.

Magkahawak kamay kami hanggang sa loob. Wala akong pakialam kahit na may mga nakakakita sa amin. 

---

Nakasimangot akong pumasok sa restaurant ng hotel na ’to. I’m so pissed right now! 

Pumwesto ako sa lagi kong inuupuan pagkatapos ay hinanap ko si Ali sa mga waiter pero hindi ko siya mahagilap. Nasaan naman kaya ang lalaking ’yun? He didn’t even send me a good morning text! Like grrr.

May lumapit sa aking waiter at natatandaan ko siya. Isa siya sa mga kaibigan ni Ali, if I’m not mistaken.

“Hi! Nakita mo ba si Ali?” 

“Hindi po, Ma’am. Kaninang umaga pa po namin siya hinihintay pero hindi pa po siya dumadating.” Nahihiyang sagot niya while scratching his head. “P-Pero..”

“Pero?” 

“Paano ko ba sasabihin?” I heard him whisper. 

Heck! I’m getting impatient here. Ano bang nangyari kay Ali? 

“Hindi ako magagalit.” I sweetly smiled at him. Pinilit ko lang para hindi siya matakot. “Anong nangyari kay Ali?”

“Wala pong nakakaalam kung anong nangyari kay Ali pero pinuntahan po siya ni Kai kanina pong 7 am.”

Umusok ata ang ilong ko sa narinig. WTH! 

“Sige, thank you.” 

Mabilis na umalis ang kaibigan ni Ali. Alam ko na may masamang aura na nakapalibot sa akin sa mga oras na ’to.

Tinignan ko ang wrist watch ko at nakitang 9:30 am na! 2 hours and 30 minutes na silang magkasama!

Nakasimangot akong nagmartsa palabas ng restaurant at bumalik sa hotel. Kinausap ko ang front desk kung pwede akong sumakay sa van at magpahatid kina Ali. May tinawagan lang siya at ilang minuto pa lang ay dumating na ang sasakyan.

Mabilis akong sumakay sa van at sinabi ang bahay nina Ali.

Nakahalukipkip akong nakaupo sa likod habang nakasimangot. I hate the idea na magkasama silang dalawa. I am so pissed right now. Humanda talaga sa akin ang lalaking ’yun! 

Sobrang nag-aalala ako sa kaniya kaninang umaga dahil nasanay akong nagigising sa tawag niya sa akin para gisingin ako at batiin ng good morning. Pero, ilang oras akong naghintay kanina at walang Ali na tumawag sa akin!

Tapos ngayon, malaman laman ko na magkasama sila. Huh! The nerve of that!

“Nandito na po tayo, Ma’am.” Magalang na sabi ni Kuya Driver.

I smiled at him. “Thank you po.”

Mabilis akong bumaba sa sasakyan at kumatok sa bahay nila. Mahigit isang minuto akong kumakatok bago buksan ang pintuan.

Si Nanay Vangie ang sumalubong sa akin. 

“Ay hala! Nandito pala ang manugang kong maganda!” She exclaimed happily. Niyakap niya ako bigla. 

 I smiled and hug her back. I always feel at ease whenever she’s around. Hindi ko alam pero amoy nanay siya para sa akin. 

“Pasok ka, ganda.” Inakay niya ako papasok sa bahay.

“N-Nasan po si Ali?” 

“Ay nakow! Ayun, tinablan ng sakit jusko ireng bata. Sabi ko ng huwag masyadong magpakapagod.” Dumaan ang pag-aalala sa mata ni Nanay. “Puntahan mo na siya sa kwarto niya. Maghahanda ako ng kakainin niya dahil kailangan na niyang uminom ng gamot niyan.”

Pumunta na si Nanay Vangie sa kusina. Ngumiti siya sa akin na parang sinasabing pumunta na ako. 

Dahan dahan akong naglakad papunta sa kwarto ni Ali. Kumatok muna ako ng tatlong beses. Binuksan ko na ang pinto at nakita ko sila doon. Nakahiga silang dalawa sa papag habang nakayakap si Kai kay Ali.

Nakaramdam ako ng sakit sa heart ko. I — I don’t know what to feel, how to react. Nanigas lang ako sa kinatatayuan ko habang nakatingin sa kanila.

Sa sobrang pagkatulala ko hindi ko na napansin na gising na si Ali. Nakita ko na nanlaki ang mata niya at dali daling tumayo sa pwesto niya.

“Mali ang iniisip mo, Brey..” Narinig ko ang pagsusumamo sa boses niya.

“Ali..” Kai said. Pareho kaming napatingin sa kaniya ni Ali nung nagsalita siya.

Sandaling katahimikan ang namayani sa amin. 

“L-Lalabas na muna ako, Ali.” Finally, I found my voice and courage to speak.

“No, no. Huwag kang lalabas, Brey. Magpapaliwanag ako.” Mabilis siyang tumayo para lumapit sa akin. Hinawakan niya ang kamay ko. Ramdam ko ang init sa bawat hawak niya.

“Huwag ka ng magpaliwanag, Ali–” 

“Shut up, Kai!” Ali’s rage voice filled the whole room. Where did I hear that voice?

Hindi ko na namalayan na pinaupo ako ni Ali sa isang kahoy na upuan doon. Nakatulala lang ako. Hindi ko man namalayan sa may tumulong luha sa mata ko.

Nakita ko nataranta si Ali sa pagpupunas ng luha ko. Nakaluhod siya sa harap ko habang patuloy na pinupunasan ang mga luha sa mata ko.

“Kung ano man ’yung iniisip mo, Brey, hindi yun totoo. I didn’t sleep with her, okay?” Narinig ko ang pagsusumamo sa boses niya. “Binisita niya ako kaninang umaga at masama ang pakiramdam ko kaya natulog na lang ako. Si Nanay ang nagbabantay sa akin. Nagising na lang ako na nandito kana at katabi ko siya.”

Ilang minutong tahimik sa kwarto. 

“I trust you, Ali..” Tumitig ako sa mata niya habang sinasabi ’yun. 

Nakita ko na parang nakahinga ng maluwag sa Ali. Nakita ko siyang ngumiti and I smiled back. 

Niyakap niya ako ng sobrang higpit but I notice na he’s hot! I know na he’s hot with those mouth-watering abs but literally ang init niya!

Tinulak ko siya at hinawakan ang noo niya. “Oh my goodness! You’re hot, Ali!” I exclaimed. 

Hinila ko siya at tinignan ng masama si Kai. Bumaba naman ito ng kama. Pinahiga ko si Ali doon na ngiting-ngiti. Mukha tuloy siyang siraulo.

“Mukha kang adik.” I told him while finding the thermometer. 

“Adik na adik sa’yo.” 

Hinampas ko siya sa dibdib.

“Sus, kung alam ko lang kinikilig ka.” He teased me.

Namula ang pisngi ko. Totoo naman eh! Kainis talaga ’tong lalaking ’to. Inipit ko sa kili kili niya ang thermometer.

“Huwag kang malikot diyan.” Pinandilatan ko siya ng mata. 

“Opo, Angel ko.”

I smiled with that endearment. 

Ilang minuto akong naghintay para makita ang body temperature niya. Tumunog ang thermometer at nakita ko na 39.6 siya! He’s burning hot!

Tinignan ko ang tubig na nasa palanggan kung mainit pa ito. Kinuha ko ang bimpo na nasa gilid at nilagay sa tubig.

Nilagay ko ang isang bimpo sa noo ni Ali. Hindi ko namalayan na titig na titig siya sa akin dahil busy akong magpunas sa kanya. 

Dumating si Nanay Vangie na may dalang lugaw at gamot.

“Ikaw na ang magpakain sa kanya, ganda. May gagawin pa ako sa labas.” She smiled. “Mag-ingat ka diyan sa anak ko baka gahasain ka niya. Ganda mo pa naman.” Tumawa ito at mabilis na lumabas.

Nang bumaling ako kay Ali ay namumula ang pisngi nito at tenga. I laughed. 

“Ikaw ah, may HD ka pala sa akin.” I teased him.

“HD?” 

“Hidden desire.” Then I laughed out loud. 

Napansin ko na titig na titig siya sa akin. “Ang ganda mo talaga, Angel ko.” He said.

Ngumiti ako sa kanya at pinaupo ko siya. Pinakain at pinainom ko na rin ng gamot pagkatapos ay pinatulog ulit. Patuloy ko siyang pinupunasan.

Habang pinupunasan ko siya ay naaalala ko tuwing nagkakasakit ako. 

It’s either si Yaya ang nagbabantay sa akin o kaya naman ay dinadala ako sa hospital. I never had a chance to experience na alagaan ng Mama ko.

Ipinilig ko na lang ang ulo ko. Wala naman ng mangyayari kung iisipin ko pa ang nakaraan. 

Inalagaan ko si Ali hanggang sa dumating si Nanay Vangie. Sinabi niyang siya na ang bahala kay Ali at umuwi na muna ako para makapagpahinga. 

Pagkauwi ko sa resort ay nakita ko si Kai na nakaabang sa labas.

Tinaasan ko siya ng kilay. “What?”

“Rinerespeto po kita, Ma’am B, pero sa akin po si Ali.” May diin sa kaniyang pahayag.

I chuckled. “The last time I check dear, walang nagmamayari sa kaniya.”

“Kami na sana ngayon kung hindi ka lang umeksena!” She shouted. Nakakakuha na kami ng atensyon sa mga taong dumadaan dahil sa pagtaas niya ng boses.

“Hindi ko kasalanan na ako ang gusto niya at hindi ikaw.” I look at her from head to toe. “At hindi na rin naman ako magtataka kung bakit hindi ka niya gusto. Nasa loob pala ang kulo mo.” I calmly said to her.

I don’t want to be bitchy pero siya ang nagsimula. I really hate it when people are shouting. And I still remember what she did earlier.

“What a desperate move, huh.” I smirked. “Sa tingin mo ba, mapapaghiwalay mo kami ng ganun ganun na lang? Well, malaki ang tiwala ko kay Ali at alam ko na hindi niya sisirain yun. Hindi niya sisirain ang tiwalang ibinigay ko para sa isang basurang kagaya mo.” I coldly said.

“Walanghiya ka pala eh! Lumalabas na ang totoong ugali mo! Akala mo kung sinong mabait nasa loob din pala ang kulo!” 

I chuckled. “Likewise, dear. I didn’t know na may tinatago ka palang ‘kulo’ sa loob mo.” Nilapitan ko siya at sinabing, “Gumawa ka pa ng isang beses na makakapagpasira sa amin ni Ali, ikaw ang sisiraan ko rito sa buong lugar ninyo. Paano kaya kapag nalaman nila na ang isang tulad mo ay may landi rin palang tinataglay.” I laugh like a witch.

Umalis na ako sa harap niya. Alam ko na gaganti siya kaya sinakto ko talaga na sa harap mismo ng ibang mga kasama niya gawin ang balak niya.

Bigla niyang hinila ang buhok ko. I mentally smirk and whispered it’s fucking showtime .

“Help! Ouch! Kai, ano ba! Nasasaktan ako.” I just let her kahit na gustong-gusto kong gumanti.

Mabilis na lumapit sa akin ang mga kasama niya at guards. Inalalayan nila ako para makatayo. 

“May sugat si Ma’am, dalhin niyo siya agad sa clinic!” Someone from the crowd said.

Nakita ko na namutla si Kai at nabato sa pwesto niya. 

Inalalayan ako ng ilang mga tao doon at dinala sa clinic. Ilang minuto lang naman ako roon dahil hindi naman ganoon kalaki at kalalim ang sugat ko. Mukha lang siyang grabe dahil maraming dugo ang lumabas.

Mabilis akong bumalik sa kwarto ko at naghilamos.

Maraming nangyari ngayong araw but I didn’t regret any of them. For me, Kai deserves what happens to her. Siya ang pumili ng mga desisyon niya, so, she must face the consequences.

Pitu

HIKAPITU

Nakapangalumbaba ako sa mesa rito sa restaurant habang pinagmamasdan si Ali na nagbibigay ng orders sa ibang mga turista.

Isang linggo na rin ang nakakaraan ’nung nagkagulo kami ni Kai. Simula ’nung araw na ’yun ay hindi pa siya pumapasok. Nagi-guilty naman ako, lalo na noong nalaman ko na muntik na siyang mawalan ng trabaho. Mabuti na lang ay napakiusapan ko yung manager nila rito.

Naalala ko rin ang reaksiyon ni Ali ’nun.

“Brey!” Nakita ko si Ali na tumatakbo papunta sa pwesto ko. Nandito ako ngayon sa dalampasigan at nagpapalipas ng oras. Kakatapos lang magamot ng ilang mga kalmot sa braso ko.

Hinihingal siya ng makalapit sa akin. Kumunot ang noo ko. “What the hell are you doing here?”

Nakita ko ang sakit sa mata niya. “N-Nalaman ko kasi kay Nikko ’yung ginawa ni Kai sa’yo.”

Nang makaupo siya sa tabi ko ay binatukan ko siya. Nakita ko ang gulat sa mukha niya. “Bobo ka ba? Bakit nandito ka?”

“Kasi nga nag-aalala ako sa’yo..” He whisper.

“The heck, Ali! Why are you so careless? Umuwi kana sa inyo. Siguradong nag-aalala si Nanay sa’yo.” Lalo na at hindi pa ganoon kababa ang lagnat niya. Minsan may pagka-shunga at boplaks talaga si Ali.

“NAG-AALALA NGA AKO SA’YO, BREANNA!” He shouted. Nagulat ako sa ginawa niya pero mas nagulat ako ng mapansin ko na parang naiiyak na siya.

Ilang segundong katahimikan ang dumaan sa aming dalawa. Nang bigla niya akong hinila para yakapin. Sinubsob niya ang ulo niya sa leeg ko.

“Abot hanggang langit ang kaba ko para sa’yo ng malaman ko ’yung ginawa ni Kai. Hindi mo alam kung gaano ako nag-alala para sa’yo. Hindi ko kakayanin na may mangyari masama sa’yo, Brey.” Napansin ko na parang nabasa ang leeg ko. “Mahal na mahal kita, Breanna Fuentabella.” Pumiyok pa siya sa ng banggitin ang mga katagang ’yun.

Para akong nakalutang sa ere. I am shock.

“Nasasaktan ako dahil tinutulak mo ako palayo..” Humarap siya sa akin. Namumula ang ilong at mata niya sa kakaiyak. “Nasasaktan ako sa kaalamang nasaktan ka dahil sa akin at nasasaktan ako dahil baka..” Hindi ko na narinig ang mga huling katagang sinabi niya.

“Magsalita ka naman, Brey oh.” Para siyang batang naagawan ng candy.

Ngumiti ako sa kaniya ng malapad tapos tumawa. Masasalamin ang pagkabigla sa mukha niya.

“Bahala ka na nga, Breanna.” Pagkatapos ay bigla siyang umalis.

Natataranta ko siyang hinabol pagkatapos ay niyakap sa likod.

“Mahal na mahal din kita, Ali..”

Napansin ko na nanigas siya sa kinatatayuan niya. Halos ilang minuto rin yun. Naiinis akong pumunta sa harap niya. Doon ko lang napansin na para siyang isang statue na hindi gumagalaw.

Kaya ang ginawa ko ay sinampal ko siya sa pisngi at sinapak ko siya sa dibdib. “Aray naman, mahal.”

“Para ka kasing sira diyan eh.”

Inayos niya ang sarili niya at pinakatitigan ako. “Mahal na mahal kita, Breanna.” I can feel the sincerity in his voice and I can see through his eyes that he meant every word that he said.

Hinaplos ko ang pisngi niya.“Mahal din kita, Ali.”

“Iniisip mo na naman ba si Kai, mahal?”

Nagising ako sa pagrereminisce ng mga nangyari.

“Gusto kong humingi ng sorry sa kanya. Lalo na muntik na siyang mawalan ng trabaho.” Kahit papaano naman kasi ay naging mabait sa akin sa Kai. Nagsimula lang siyang magbago ’nung panahon na nagtapat na kami ni Ali ng nararamdaman sa isa’t isa. Isa siya sa mga tinuring ko ng kaibigan dito sa isla.

Nakita ko na nangunot ang noo ni Ali. “Para saan pa, mahal? Ikaw na nga ang nasaktan niya ng ilang beses ng araw na ’yun.”

“Because God wants us to forgive and love each other, Ali.” Ngumiti ako sa kanya. Napansin ko na nabigla siya sa sinabi ko. “I know, I’m a bitch but I know God. Gusto niya na lagi tayong magkakasundo-sundo. Yes, may ginawang masama si Kai sa akin pero may ginawa rin ako sa kaniya. I provoke her to do that dahil masyado akong nadala ng emosyon ko.”

Hinawaka ko ang kamay niya. “So, please, forgive her, Ali.” Nag-puppy eyes ako sa kanya. “Pleasee.”

Bumuntong hininga siya. “Ano pa nga bang magagawa ko?” Hinila niya ako para yakapin. “Mahal kita, Angel ko.”

“Mahal din kita, Ali.”

Umayos ako ng pwesto ko at hinarap ko siya. “Dalawang buwan at isang linggo na lang ako rito sa Tawi Tawi..”

Napansin ko na lumungkot ang mga mata niya. “And I want to explore the whole Tawi Tawi with you while making memorable memories sa mga panahong iyon.”

Nakita ko na napangiti na siya. “Saan mo ba gustong mauna, Brey?”

“Ikaw ang bahala, kahit naman ano basta kasama kita. Ayos na ayos na ako doon.”

Napansin ko na namula ang pisngi ni Ali sa sinabi ko. I chuckled. “Uyyy, kinikilig siya.”

“Kasi nandito sa tabi ko ang taong pinakaimportante sa akin at mahal na mahal ko.”

Naramdaman ko na namula ang pisngi ko at tainga. Para pagtakpan ito ay inilihis ko ang usapan.

“Masyado na tayong nagbobolahan dito, Ali.”

“Nagsasabi lang ako ng totoo.” Tapos tumawa siya. Lumiit ang mata niya dahil doon. “So, ano bang prefer mo, mahal? Hiking, beach, or gusto mong makita ang pamumuhay ng mga tao rito?”

“I prefer na last one. Gusto kong makita kung paano mamuhay ang mga tao rito.”

Nagkulitan pa kami ni Ali at nag-usap ng mga bagay bagay. Nang mapansin niya na magdidilim na ay hinatid na niya ako sa kwarto ko. Hinalikan niya ako sa noo.

“Matulog ka na ng maaga, mahal. Tatawag lang ako kay Mayor at doon sa nangangasiwa sa lugar na pupuntahan natin bukas. Maaga kitang susunduin dito.”

Tumango ako sa sinabi niya. “Ilang araw tayo roon?”

“Ikaw ang bahala, mahal. Kung ilang araw mo gustong manatili doon.”

“Hmm. Pwede bang 7 days? Gusto ko kasi talagang makilala ang pamumuhay ng mga tao rito.”

Tumango tango si Ali. “Sige, mahal. Areglado na ’yan.”

Tumingkayad ako kay Ali at hinalikan siya sa pisngi – malapit sa labi niya. Nakita ko na nabigla siya. “I love you, Ali.”

“Mahal din kita, Breanna.”

Nakangiti kong sinara ang pinto ko. Nang makarating ako sa kwarto ko ay mabilis akong nag-ayos ng gamit. Nilagay ko lahat sa malaking travel back pack ko.

Nang maayos ko na lahat ay naghilamos ako at ginawa ang night routine ko. Nang nakahiga ako sa kama ay naisip ko si Ali. Hayy, mahal na mahal ko talaga ang lalaking ’yun.

Walu

HIKAWALU

“Did you ask our tour guide if it’s the best time to go there on Panampangan Island?” I asked to Ali who’s busy texting. Napakunot noo ako. Ang aga-aga sino kayang ka-text ng mokong na’to?

Uminom ako ng mango juice para kahit paano mabawasan ang init ng ulo ko. Kanina pa kasi ako hindi pinapansin ni Ali. Kulang na lang ay maghalikan sila nung phone niya dahil kanina pa siya text ng text.

“Hey, Ali!” I whined. Syempre joke lang. I just said that with my usual voice. Iwinagayway ko ang kamay ko sa harap niya.

“Ano ’yun, mahal?” Ngiting ngiti pa ang mokong. Bwiset! Nagwawala ang mga bulate sa tiyan ko dahil lang sa simpleng galaw niyang iyon.

“I said, did you ask out tour guide if low-tide or high tide ba ngayon?” Nakasimangot kong sabi.

So, kanina pa ako dada ng dada rito hindi pala siya nakikinig. Humanda talaga sa akin ang lalaking ’to.

Kumunot ang noo niya. “Bakit mo itatanong ’yun, mahal? Sa badjao village tayo ngayon.”

“Okay..” Napalabi ako. I thought sa isang island naman kami pupunta. The reason why I went here is that I want to see to witness the beauty of their nature! At isang linggo ng kating-kati ang pwet ko na mag-swimming sa beach! I want to snorkel,  maglakad sa sandbar, lumangoy at higit sa lahat mag-swim wear! Ali wouldn’t let me wear my comfortable clothes even though we’re just here in the resort.

Palagi niya akong tinitignan ng masama kapag naka-short ako or spaghetti strap na sando. I secretly rolled my eyes kapag ganoon. Daig niya pa si Daddy sa pamumuna niya ng damit ko pero wala akong say kasi love ko siya.

Napangalumbaba ako at tumingin sa labas. “I miss Von..” Bigla kong naiusal. I missed him, really. 

Well, miss ko naman lahat ng pinsan ko sa mother side. They treat me like a princess dahil ako ang bunso sa aming magpipinsan and they treasure me dahil ako ang babae. Samantalang sa side ng Daddy ko ay palagi akong nakakakuha ng pamumuna kahit sa simpleng pagkakamali. All of them want me to be a man para nga sa kumpanya. They want an heir, not an heiress because for them women in business are weak. But I am not, I am trying not to.

“Who’s that?” Biglang sabi ng kaharap ko.

“W-What?” Napaayos ako ng upo. Ngayon ko lang siya narinig magsalita ng matigas na Ingles.

Nakita ko ang pagkabigla sa mukha niya at namutla ito. “W-Wala.” Lumunok muna ito at pinunasan ang pawis sa noo niya. Sa bagay, ang init ngayon dito. Kinuha ko ang panyo ko at pinunasan ang noo niya.

Lumambot ang mukha niya at hinayaan lang ako sa ginagawa ko. Nang matapos akong punasan siya ay kinuha niya ang kamay ko at hinalikan ito. Noong una ay nabigla ako but nang makahuma na ako ay ngumiti ako sa kaniya.

“I love you, Angel ko.”

“I love you too, Ali.”

Ilang minuto rin kaming ganoon. Mukhang hindi siya titigil sa paninitig sa akin kung hindi lang tumunog ang phone niya. Mabilis niyang kinuha ito sa isa niyang kamay at binasa. Nakita ko na napangiti si Ali noong nag-text. Baka si Nanay Vangie.

“Kunin mo na ’yung gamit mo, mahal.” Ang lawak ng ngiti ng mokong. “Tulungan na—”

“No! Ako na lang ang kukuha, Hintayin mo ko dito, okay?” Mabilis kong sabi at iniwan na siya. 

Namula ang mukha ko. I can’t let him see my room! Hindi niya pwedeng makita na sobrang gulo ng gamit ko dahil hindi ko alam ang susuotin tuwing alam ko na maghaharap kami. 

Mabilis kong tinahak ang daan papunta sa kwarto ko. Para akong hinahabol ng mga aso sa sobrang bilis ng puso ko.

Tinignan ko ang buong kwarto ko. I sighed. Sa pagbalik ko na lang aayusin ito. Mabilis kong kinuha ang maliit na maleta ko at nilagay ang shorts, swim suit, tank top at kung ano ano pa. I don’t want to put some of my clothes dito kasi masyado ng marami ang mga dadalhin ko. Tsaka para mainis ko rin si Ali .

Naghilamos rin ako ng katawan at nagpalit ng damit. I opted to wear a  Jen’s Pirate Booty - Periyar Bandeau Top na sinamahan ko ng Citadel Track Pants. Pinaresan ko naman ito ng crocheted sandals. 

Pagkatapos ay nagspray ako ng Chanel, ’yung Coco Mademoiselle nila. It smells so fresh! Nagsuot naman ako ng Straw Sun Hat with Pull-Through Scarf at GIVENCHY Sunglasses. Hindi na ako naglagay ng make-up dahil natural na pumupula ang pisngi ko kapag naaarawan. 

  ![](https://img.wattpad.com/60ea501775c500f28b3dd6f7151ff461e5f1391b/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f6132662d2d6f444e3279656f35513d3d2d3732313435313632332e3135646437616366663063633334656636313131383935303730312e706e67)

  ![](https://img.wattpad.com/0fc12c9985237e5230e45f20e3ce02daa4cedfb3/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f6d32714f33773371635f737666513d3d2d3732313435313632332e313564643761643034313132656439363337363431323336363539372e6a7067)

Tinignan ko ang kabuuan ko sa salamin at napangisi. Perfect! You’re such a bad girl, Brea! 

Confident na confident akong lumabas sa kwarto ko habang hila ko ang maleta ko. Napapangisi na lang akong mag-isa. Siguradong kapag may nakakita sa akin na kakilala ko sa Manila ay isipin nilang nababaliw na ako.

Dahan dahan kong tinahak ang daan papunta sa restobar ng hotel inn na tinutuluyan ko. Napansin ko na marami ng napapatingin sa akin. But I just let them. Hanggang tingin lang naman sila eh.

Hinanda ko ang matamis kong ngiti pagkapasok sa restobar. I saw Ali na busy sa phone pa rin niya. Humanda talaga sa akin ang tukmol na ’to!

“Hi, Ali! Let’s go?” Ngiting-ngiti kong bati sa kanya.

Nakita kong nalaglag ang panga ni Ali. Napatiim bagang ito ng makita ang kabuuan ko. Mabilis din nitong nilibot ang buong restobar. If looks could kill, malamang marami ng nakahandusay sa restobar na ito dahil sa mala-hitler na mata ni Ali.

“Halika na, Brea.” Matigas na sabi nito at hinawakan ng mahigpit ang kamay ko. Gentleman naman si Ali dahil kinuha nito ang maleta ko at nilagay sa isang kamay.

Nakalabas na kami sa restobar at sumakay sa van na kanina pa pala naghihintay. I could feel the bad element na lumalabas kay Ali.

Buong biyahe ay hindi niya ako pinansin. So, hindi ko rin siya pinansin. Sa ganda kong ’to no. Umirap ako sa hangin. Bwiset!

Narinig kong bumuntong hininga ang katabi ko. Naramdam ko na niyakap niya ako sa beywang. Nakapatong ang mukha niya sa leeg ko. Nanigas ang buong sistema ko dahil ramdam na ramdam ko ang init na hatid ni Ali.

“Sorry na, mahal. Parang awa mo na, huwag kang magsusuot ulit ng ganyan. Nakita mo ba ang mga lalaki kanina sa restobar? Kulang na lang ay lapitan ka nila at tangayin sa akin.” Sumbong nito na parang bata.

I chuckled. Hindi ako nagsalita. Hinayaan ko lang na kainin kami ng katahimikan dito sa van. This is the silence that I need. Kahit na walang nagsasalita sa amin ay parang sapat na para magkaintindihan kami. It’s so comforting at ramdam na ramdam ko ang bisig na pumoprotekta sa akin. 

Nang tumigil ang van ay umayos ng upo si Ali. “Mahal, may tiwala ka naman sa akin diba?” Ang seryoso nito ngunit sobrang gwapo pa rin. Gusto ko talagang kutusin ang sarili ko minsan.

“Of course. I trust you more than anyone in this world, Ali.”

Matamis itong ngumiti. Nagulat ako ng dumilim ang pangin ko. Piniringan niya ako ng panyo niya. I know na sa kanya ’to because of the smell. Amoy Ali, eh.

“Ano ’to, Ali?” I calmly asked. Alam ko namang hindi niya ako ipapahamak.

“Basta magtiwala ka lang sa akin, mahal. Hindi kita ipapahamak.” 

Napatango na lang ako sa kanya.

Naramdaman ko na inalalayan niya ako sa pagbaba sa van at sa pagsakay sa bangka? I’m not sure if it’s really bangka, since I can’t see anything. Ngunit ramdam ko ang paglundo ng kinauupuan ko. 

“Ali?” I softly called his name.

“Yes, mahal?”

“Nothing. Can you sing for me?” Rinig ko ang ingay na nagmumula sa bangka at sa tubig.

“Hindi ako marunong kumanta, mahal. Sa ibang araw na lang. Magpa-praktis pa kasi ako eh.” i can imagine him na namumula ang mukha at nahihiya. 

“Fine pero dapat one of this days kantahan mo ko, okay?”

“Yes, mahal na reyna!” 

He didn’t let my hand go at pinatunyan niya na hindi niya ako papabayaan. Kahit na kating kati ang dila ko na tanungin kung saan kami papunta ay pinili ko na lang na manahimik. Ilang oras din ang tinagal namin sa ganoon hanggang sa naramdaman ko na tumigil na ang makina ng bangka.

Tinulungan ako ni Ali na makababa. “Ready kana, mahal?”

I nodded. Tinanggal niya ang blindfold sa mata ko. Noong una ay nahihirapan ako dahil sa ilang oras ding dilim ang nakikita ko. Pero noong maayos na ang paningin ko ay nabigla ako.

No way!

Mabilis akong tumingin kay Ali na kasalukuyang nakangiti dahil sa reaksyon ko.

“Welcome to Panampangan Island, mahal!”

Siyam

HIKASIYAM

“Panampangan Island is part of the Municipality of Sapa Sapa. Isa ito sa aming pinagmamalaking tourist destination dito sa amin. It has the longest sandbar in the Philippines, wherein it is more than 3 kilometers.”

I was greeted by the amazing view of Panampangan Island. It took my breath away and I fell in love even more. Mas maganda ang island na ‘to sa personal kaysa sa mga picture. It was lush with green and floored with white. Panampangan’s beauty is so breathtaking! I am so freakin’ excited to explore this island with Ali. I want to reach the shore of the sandbar.

Hindi man ako naka-focus sa sinasabi ng tour guide namin. I know every single things about Tawi-Tawi, most especially about Panampangan Island. Ilang linggo ko itong rinesearch bago ako tuluyang naglakas loob na humingi ng favor kay Mom.

Nakakunot ang noo ko habang pinamamasdan ang paligid. Imbes na sa ganda ng kalikasan ako mapatingin ay nagawi sa kinalalagyan nina Ali ang tingin ko. Nakita ko siyang tipid na nakangiti sa kausap niya. If I’m not mistaken, isa rin siya sa mga tour guide namin dito. Kilig na kilig ito na animo’y mag-boyfriend and girlfriend sila.

Kulang na lang ay mag-holding hands sila at maglambingan!

Nararamdaman ko na nag-usok ang ulo ko dahil sa tanawin. Ipinikit ko muna ang mga mata ko at sinubukang kalmahin ang sarili ko.

“Leave us.” I said. Parang narinig ko ang pait at galit sa bibig ko.

“B-But, Ms. Breanna. We can’t. Ito po ang utos ng inyong Mommy—”

I hush her to stop kung ano man ang sasabihin niya. “I don’t care kung ano man ang inuutos ng Mommy ko. I’ll handle her. Sa ngayon, I want you to leave us. Gusto kong ma-explore mag-isa ang buong isla.”

“P-Pero po..” Tinignan ko siya ng masama.

Napabuntong hininga ito at inutusan ang mga pulis. Yes, mahigit 30 na katao ang kasama namin ngayon sa isla! Like, how can I enjoy my stay here if mahigit 30+ na katao ang nagbabantay sa akin! Daig ko pa ang preso at star witness, my gosh!

I smiled at her. And I mouthed my thank you’s to her. Nang handa na ang bangka na maglayag ay nagpwesto na ang lahat doon. Hindi pala lahat, nandito pa rin ang haliparot.

“Ali, halika na. Pinapaalis na tayo sa isla ni Madam.” Sabi nito habang nakangiti at niyayapos sa braso si Ali. B*tch!

Ngumiti ako ng pagkaganda-ganda sa kanya. ’Yung ngiting manliliit siya. “Oh, honey. Ali is not coming with you. He’ll stay with me here on the island. With ‘me’. Get it?”

Nakita ko na namutla siya at mabilis na inalis ang kamay at patakbong pumunta sa bangka. Kumaway ako sa kaniya at napangisi. No one dares to touch what’s mine. And Ali is my man and he’s my greatest possession. So, he’s mine. Magigitilan ko talaga sa leeg ang kung sino man ang lumandi kay Ali.

Nakatitig lang ako sa papalayong bangka. I sighed. Naramdaman ko ang yakap ni Ali mula sa likuran ko. Pinatong niya ang baba niya sa leeg.

“Ganoon pala mag-selos ang isang Breanna Semina Fuentabella?” Humalakhak ito na siyang nagpasimangot sa akin. “Ang sarap mo palang magmahal ng mahal na reyna.”

Hinarap ko siya. Halos ilang inches lang ang nakapagitan sa amin ngayon. Ramdam na ramdam ko ang mainit niyang hininga. Ano ba, Brey! Ang landi ha.

Kinurot ko siya sa tagiliran niya. “Gustong gusto mo namang lalaki ka! Kainis ka ha!” I scream.

Nakita kong mas lalong lumawak ang ngiti ni Ali. Kaya mabilis akong naglakad papunta sa dulo ng sandbar. Naramdaman ko naman agad ang kaniyang pagsunod.

Hindi ko naman namalayan na may pumatak ng luha sa mata ko. Napansin ko na lang iyon ng punasan ni Ali. Inangat ko ang mukha ko at nakita ko ang seryoso niyang mukha.

Lumamlam ang kaniyang mala-chokolateng mata. “Sorry na, mahal. Hindi ko naman gustong mag-selos ka. Alam mo namang malakas lang talaga ang dating ko—”

Hindi ko na pinatapos ang sasabihin niya dahil sinapok ko siya agad. Malakas naman itong tumawa.

Pinagdikit niya ang mga noo namin. Ilang minuto rin kaming ganoon. “Mahal kita, sobrang mahal na mahal kita, Breanna. Hindi ko alam kung paano ako mabubuhay kung wala ka. Noon hanggang ngayon. I love you, mahal kita, Breanna Fuentabella. Ikaw ang anghel ng buhay ko.” Madamdamin nitong sabi.

Nakapikit lang ako habang sinasabi niya iyon. Hindi ko alam kung bakit pero sa sobrang saya ko ay napaiyak na lang ako. Kahit kailan ay hindi ko naramdaman na welcome ako sa buong buhay ko. Hindi ko naramdaman na may nagmamahal sa akin. Ngayon lang.. kay Ali lang.

“Kahit na wala akong maibibigay sayong kayamanan, alahas, pera o magandang buhay. Kaya kitang buhayin gamit ang determinasyon ko sa buhay, mahal. Kaya kong gawin ang lahat para sa’yo.”

Hinalikan niya ako sa noo. Patuloy pa rin ang pagdaloy ng luha mula sa aking mata, “Pagsisilbihan kita..” Hinalikan niya ako sa dalawang mata ko, “Hinding-hindi kita papaiyakin, maliban na lang pala sa tears of joy..” Sa kanang pisngi, “Hinding hindi kita sasaktan..” Sa kaliwang pisngi, “Gagawin ko lahat kahit ano basta mapasaya lang kita..”

Naramdaman ko ang mainit nitong labi sa labi ko. He kissed me na nagpalundag sa puso ko. I really loved this man. Nang mawala ang labi niya ay kapwa kami hinahabol ng hininga. I sweetly smiled at him. “Mahal na mahal na mahal na mahal na mahal kita, Breanna. Hinding hindi ako magsasawang sabihin ’yan sayo sa araw araw.”

“Akala ko walang nagmamahal sa akin.” I confessed to him. Hinawakan ko siya sa psingi. “No one liked me in our family. Lahat ng mga pinsan ko ay lalaki and when my Mom got pregnant, they expect me to be a boy. But I’m a girl. Hindi nila ako pwedeng ipalaglag kasi malaking eskandalo ’yun sa pamilya namin.” Pinunasan ni Ali ang luha ko.

“I.. I was an unwanted child, Ali. Walang may gusto sa akin. Ang mga magulang ko, grandparents, tita’s and tito’s, lalo na ang mga pinsan kong lalaki sa father’s side. They never treated me as a precious gift from Him. Iniisip nilang ako ang magiging dahilan ng pagbagsak ng negosyo namin. At a young age, tumigas na ang puso ko dahil walang nagpaparamdam na mahalaga ako. No one.. until you.”

“You gave me a reason to smile and to feel that I am love and I am whole again. You know, ginawa ko ang lahat para magustuhan ako ng mga pinsan ko at ng mga tao sa paligid ko. I was trained to be a ruthless kahit na tatlong taong gulang palang ako. I don’t have friends sa school at kung meron man ay ’yung mga anak mayaman din. I know na ginagamit lang nila ako for fame.”

Naramdaman ko na humigpit ang yakap ni Ali sa akin. “But I’m okay.. No, I’m not just okay. I feel human again because of you. Pinaramdam mo sa akin ang pagpapahalaga at pagmamahal na matagal ko ng hinahanap.” I hold his hand. “I love you, Ali. No words can describe my love for you. I want you to remember na mahal na mahal kita.”

He claimed my lips with his. Nadadarang na naman ako sa klase ng paghalik niya. He is kissing me so possessively and hungrily. Hindi naman si Ali ang una kong kiss pero parang first ko itong ginagawa niya sa akin.

I moaned when he suck my tongue. Kulang na lang ay kainin niya ng buo ang labi ko. Gosh. 

Sa gitna ng paghahalikan namin ay napasinghap ako dahil naglulumikot ang kamay ni Ali. Hanggang sa matunton niya ang pakay niya, my not-so-gifted boobs.

Napaungol ako nang bumaba ang mga halik niya sa leeg ko. I’m sure na mag-iiwan ng kiss mark ’yan kinabukasan sa klase ng paghalik ni Ali. Then, he suddenly bites my neck.

“F-Fuck!”

Sobrang darang na darang na ako sa ginagawa niya when he suddenly ripped my bandeau top! Nahawakan niya ang dalawang dede ko. Kahit na hindi ganoon kalakihan ay parang gustong gusto ni Ali ang mga ito. The way he caresses and kiss it, para siyang bata na naghahanap ng gatas sa ina.

“These are perfect, mahal..” He said. Hindi ko siya masyadong maintindihan dahil sa mga nakakabaliw niyang pinangagagawa sa katawan ko. 

I moaned when he starts to play with both of my nipples.

“Ali, please. Ahhh..”

Nagulat na lang ako ng may maramdamang hangin sa ibaba ko. Napasinghap ako ng makitang wala na ang suot ko kanina sa pang-ibaba. Ang naiiwan na lang ang lace kong panty. Namula ako.

Nagulat ako ng bumaba ang ulo ni Ali na para bang inaamoy ito. “W-What are you doing, Ali?” 

Ibaba niya ng kaunti ang panty ko para pagmasdah pa ang nandoon. Feeling ko kamatis na ang buong ko dahil sa klase ng paninitig ni Ali.

Napaungol na naman ako at napasigaw dahil nararamdaman ko ang dila niya sa loob ng pagkababae ko. Hindi ko mabuksan ang mata ko dahil sa sarap na pinapalasap niya. Ang katawan ko ay nagsimulang manginig dahil sa ginagawa niya sa ibaba ko. 

“Fuck, Ali! P-Please!” Hindi ko alam kung saan ibabaling ang ulo ko. “M-More! I want more!”

And he gave me more. Ipinasok niya ang isang daliri niya sa loob and he started to pull and push it. Hindi ko alam kung bakit ganito kasarap ang hatid ng ginagawa ni Ali.

“Ali! Ali.. Fuck, Ali. I’m near!” Napasigaw ako sa hindi ko malamang dahilan. Before I knew it ay I came in his mouth. I was sighing dahil sa sarap na ginawa niya but he kept on eating my essence. Para bang kalabisan kung hindi niya mauubos lahat.

Umangat ang ulo ni Ali at ngumisi sa akin. “Tangina, mahal! Nakakagigil ka.” Then I saw him lick the corner of his lips and finger. “Ang sarap mo.”

Hinampas ko siya sa balikat. “Siraulo ka!” Then we both laughed.

Humiga siya sa tabi ko at pinaunan ang ulo ko sa braso niya. I was contented with what I have right now.

“Mahal kita, Breanna at kukunin ko ’yang regalo mo sa akin sa gabi ng kasal natin..” Masuyong saad ni Ali habang hinahaplos ang buhok.

“Mahal din kita, Ali, sobra sobra pa.” I nuzzled my face in his neck. Sinasamyo ko ang natural na amoy ni Ali.

And the pristine island witnesses our love for each other.

Hangpu

HIKAHANGPU

Nandito ako ngayon sa sandbar. Iniwan ko si Ali sa may malapit sa dalampasigan dahil inaayos niya ang magiging tulugan namin. Ayaw niya akong patulungin sa kanya and he said that I should go and enjoy this trip.

I sighed. It’s been twenty days simula noong una kong tapak rito. I know sobrang bilis ng pangyayari.

Parang kailan lang noong humingi ako ng favor kay Mom para sa pagpunta ko rito sa Tawi Tawi. Parang kailan lang din noong nakilala ko sina Kai at Ali. At parang kailan lang din noong nahulog ako sa kanya.

Some people may think na sobrang bilis naman ng estado ng relasyon namin. Or some may think na ang rupok naman namin but now I understand that when you love someone, it doesn’t matter kung gaano mo na siya katagal kakilala. Kung mahal mo, mahal mo. Sabi nga nila, the “the greatest risk is not taking one”. At ayaw kong dumating ang araw na pagsisihan ko na nagpabebe ako at hindi pinagbigyan ang sarili ko.

Just this once.. Ngayon ko lang iisipin ang sarili kong kaligayahan. I sighed. Alam ko na darating ang araw na kailangan ko ng itigil ito. Na kailangan ko ng bumalik sa realidad. Iisipin ko pa lang ay napapaiyak na ako.

I love Ali. Siguradong sigurado ako roon. Ngunit natatakot ako para sa kaligtasan niya. I can’t bear the pain once na may mangyayaring masama sa kanya.

Life is so unfair. Gusto ko lang naman ay maging simpleng tao na maramdaman ang pagmamahal at pagtanggap ng mga taong nakapaligid. But, in my case, ang hirap makatanggap ng ganoon. Some people think na kapag mayaman kana, kaya mo ng bilhin lahat. But for me, you can’t buy everything. You can’t buy their love, acceptance, respect and time. Mas gugustuhin ko pang maging mahirap.

Being a Fuentabella is a pain the ass. Mas lalo na kung ikaw ang magiging tagapagmana ng legacy nila.

But I know that God is good.. He’s merciful and loves us all. Kahit na sobrang dami ko ng ginawang masama, I know na hindi niya ako iiwanan. Sa mga panahong sukong-suko na ako, sa Kaniya ako kumakapit.

And I know na pinadala niya si Ali sa akin to make my life more colorful, much better than it was. I thank Him for that.

Mahigit isang oras din akong nag-isip kung anong pwedeng mangyari sa amin ni Ali nang maisip ko na bumalik na sa kanya. Habang naglalakad ay napansin ko siyang may kausap na batang lalaki. He’s smiling and laughing.. What a beautiful scenario it is. Kung pwede lang na araw araw ko itong makita ay pihadong hinding-hindi ako magsasawa. He’s happiness is my happiness too.

“Angel ko!” Tawag niya sa akin ng mapansin ako, kumaway-kaway pa ito. Ngumiti ako ng matamis sa kanya.

May ibinulong ito sa batang puslit at ilang sandali pa ay nasa harapan ko na ito. “Anong sinabi ng lalaking ’yun, honey?” I gently ask him.

May ibinigay siyang papel sa akin at isang bulaklak. Sabi ni Drei ay dito lamang ito sa lugar nila makikita. Sobrang ganda nito kaya ang unang-una kong ginawa ay inipit ito sa librong dala-dala ko.

Naging habit ko na talaga na magipit ng bulaklak sa libro ko. Ewan.. Para kasing nape-preserve nito ang bulaklak para sa akin.

Mabilis akong lumapit sa pwesto ni Ali. Hinalikan ko siya sa pisngi at nakita ko na namula ang tenga niya. I chuckled. “Kinikilig ka, mahal?”

Mas lalong pumula ang tenga niya kasama pa ang buong mukha. I laughed. Ang cute cute talaga ni Ali.

“Gusto mo bang mag-swimming, Lasa?” He gently asked.

Napakunot ang noo ko. “Lasa?”

“Ang ibig sabihin nun ay love. Kaya ’yun ang itatawag ko sa’yo maliban sa Angel ko.” Nakangiting saad nito.

“Weird..” I chuckled. “I mean, don’t get me wrong, mahal. Sa english kasi, lasa means taste. So, it’s kinda weird but I like it when you called me that.” I winked at him.

“Turuan mo naman ako ng salita niyo, love.” Mas lalo pa akong lumapit sa kanya. “Please..”

Alam kong hindi niya ako matatanggihan dahil love niya ako. I giggled. Shucks! Ang landi mo na naman, Breanna!

“Hindi mo naman kailangan mag-please, Lasa. Alam mo namang hindi ako makaka-hindi sa’yo diba?” I nodded. “Anong gusto mong malaman na salita?”

“In your language.. What is the meaning of thank you?” I eagerly asked him. Para akong isang batang kakaenroll pa lang sa school at gustong gustong matuto.

“Magsukul..”

“Eh ang very?”

“Tuud..”

“Hmm? Ang I like you?”

“Kabayaan ta kaw o kaya Mabayah ako kaimu..”

“Last na lang, love, ano sa language ninyo ang.. mahal kita?”

“Kalasahan ta kaw o Malasa ako kaimu..”

Humarap ako sa kanya. Hinawakan ko ang pisngi nito at pinaharap sa akin. “Kalasahan ta kaw tuud, Ali..”

Lumamlam ang mata niya pagkasabi ko nun. I can see the contentment and happiness in his eyes.

He hugged me ng sobrang tagal kung hindi ko pa naramdaman na nabasa ang leeg ko ay hindi ko mapapansin na umiiyak na si Ali.

“Why are you crying, my love?” Sabay hagod sa likod niya.

Umiling-iling lang ito at hinayaan ko na lang siya.

“You know what, feeling ko matagal na kitang kilala, Ali.” Naramdaman ko na nanigas siya sa kanyang pwesto. “Noong una pa lang kitang nakita sa airport ay parang pamilyar ka sa akin. Now I know why.. Dahil nakilala ka ng puso ko. She knows na ikaw ang para sa akin.”

Hindi ko alam pero mas lalo pang lumakas ang iyak ni Ali. Hindi ko alam kung paano siya alaluhin. Actually, this is the very first time that I saw a men cry. My father, tito’s, cousins and all the boys na nakapaligid sa akin, I never saw then cried. Naalala ko, sinabi ni Papa dati ay when you cry, you are weak. Pero sa nakikita ko kay Ali ngayon, he’s not weak. He’s.. strong. And what makes him more different to all the men that I’ve known is that, he’s not shy nor scared to show to the people that he’s crying.

Ilang minuto rin kami sa ganoong posisyon. Hinayaan ko lang siyang umiyak ng umiyak. Ilang sandali pa lang ay kumalas na ito sa yakapan namin.

“Are you okay? May problema ba, mahal?” Halos hindi ako magkaugaga na tanong sa kanya.

Umiling iling lang ito. Mabilis kong pinunasan ang mga luha na pumapatak sa kanyang mga mata. Ngayon ko lang napansin na Ali have a grayish blue eyes.. And it so beautiful and mesmerizing.

“Masaya akong nandito ka sa tabi ko, Lasa.. I will forever treasure you. Hinding hindi ko kakalimutan ang mga pangako kong binitawan sa’yo.”

Ngumiti ako sa kanya. “Kalasahan ta kaw tuud, mahal. Always remember that.”

“Kalasahan ta kaw tuud, my Angel. Damn! I’m so lucky to have you in my arms. I never thought that my dream will become a reality one day.”

Halos mapatunganga ako sa sinabi niya. My god!

Nakita ko na nataranta ito at hindi alam kung anong sasabihin.

“Ali–”

“Ali, yayain mo na ang asawa mo na kumaun. Mari na kayo sa bahay ko.” Tawag sa amin noong matanda. Natatandaan ko na sa kanya kami hinabilin noong mga tour guide.

“Ano raw sabi, mahal?”

Nakita ko na parang nakahingang maluwag si Ali. Napakunot noo namin ako.

“A-Ah, ang ibig sabihin noon mahal ay kumain na raw tayo at pumunta na doon.”

Tumango tango ako. Kailangan ko panigurado ng notebook na pagsusulatan ng nga bagong salitang nalaman ko.

Mabilis kaming pumunta doon sa bahay ng matanda. Magiliw niya kaming pinatuloy sa kanyang tahanan.

“Ayaw niyo bang dito magpalipas ng gabi? Baka lamigin kayo doon sa tent sa labas.” Masasalamin ang pag-aalala sa mukha nito.

Tumingin sa akin si Ali. Mabilis akong umiling dito. “Ayaw ko po. Gusto ko po kasi talagang masulit ang bakasyon namin dito ng.. asawa ko.” 

“O siya, iwan ko muna kayo rito. Titignan ko lang ang mga bata sa labas.” 

Pinaghili ako ng upuan ni Ali at siya na rin ang nagpunas ng mga kutsara’t tinidor ko. How sweet..

Nakangiti niyang ibinigay sa akin ang mga ito at magana kaming kumain. Napansin ko na naka-kamay siyang kumain. Kaya natulala na lang ako sa kanya.

“Mahal, subuan mo nga ako..” 

Nanlaki ang mata ni Ali at nabulunan. Mabilis kong ibinigay sa kanya ang baso na may lamang tubig at hinihimas ang likod niya.

“A-Ano ’yun, Brey?”

“Sabi ko subuan mo ako..” at ngumanga na ako sa harap niya para magets niya. Ilang segundo rin akong nakaganoon at napansin ko na namumula si Ali.

Napakunot naman ang noo ko at napaisip. May mali ba sa sinabi ko at hindi niya nagets? Ilang minuto ring nag-proseso ang sinabi ko sa utak ko at nanlaki ang mata ko.

Mabilis ko siyang hinampas sa braso. Kainis! Ako lang din naman ang nasaktan dahil sa tigas nito. “Ang bastos mo po!” I chuckled.

Nakita ko na mas lalong namula ang mukha nito. 

“Ang gusto ko lang namang sabihin ay gusto kong subuan mo ko niyang pagkain. Alam mo namang di pa ako marunong magkamay.”

Lalo itong namula at tumikhim siya. “Sa susunod, huwag mo kasi ako binibigla.”

I shrugged. “Malay ko bang mahina ang puso mo pagdating sa mga ganoong bagay.” 

Hindi na siya sumagot at nagsimula na siyang subuan ako. Para akong isang bata na sinusubuan ng kanyang tatay. Mas na-enjoy ko ang simpleng pagkain namin dahil sa ginagawa niya.

“Mahina pala ang puso mo, Ali..” I sweetly smiled at him. “Paano kita yayayain na mag-make love sa akin? Baka atakihin ka ng––”

Sunod sunod ang ubo ni Ali dahil sakto namang umiinom siya ng tubig. I laughed. Damn! 

“Breanna!” Na-eeskandalo nitong sigaw. 

Tawang-tawa lang ako habang lumalabas sa bahay ni Lola. I never thought na ganoon ang magiging reaksiyon ni Ali kapag niyaya ko siya. I laughed again.

“Mukhang masaya ka yata, hija?” Nakangiting sabi ni Lola pagkatapos ay ibinalik ang tingin sa mga batang naglalaro sa dalampasigan.

“Alam mo..” Panimula nitong saad. Nakangiti ito sa akin. Hindi ko alam kung bakit pero may mainit na humaplos sa puso nito. I never saw my Mama smiled like that to me. Never.. “Mahal na mahal ka noong lalaking kasama mo. Bawat titig niya sa iyo ay may kasamang pagmamahal. Halos hindi ka niya lubayan ng tingin. Ang swerte mo sa kanya, hija. Siya ang tipong hindi mo na papakawalan.” Mahabang litanya nito.

I nodded and smiled at her. “Tama po kayo. Feeling ko ako ang pinaka-swerteng babae sa mundo dahil sa kanya. Never niyang pinaramdam sa akin na unwanted ako. I am so lucky to have him in my life.”

“Kaya huwag na huwag mo siyang papakawalan, hija.” Nakangiting sabi niya. “Kahit anong mangyari ay huwag mo siyang iwan, halatang patay na patay siya sa iyo.”

I chuckled. “Kahit ilang araw pa lang po kaming magkakilala?”

Halatang nabigla si Lola. “Parang napakatagal na ng panahon na minamahal ka niya base sa tinginan ninyo. Pero, hindi naman nakabase ang pagmamahalan sa tagal ng panahon. Ang importante ay mahal niyo ang isa’t isa.”

Magsasalita sana ako ng may yumakap sa likod ko. Sa amoy pa lang nito na presko at napaka-manly ay alam kong si Ali ito. “Tama po kayo diyan, Lola!” Masayang wika nito.

“Ilang araw pala kayong mananatili rito?” Nakangiti si Lola sa amin.

“Hindi ko rin po alam, ’La. Baka mahigit isang buwan. Gusto ko po talagang ma-enjoy ang lugar ninyo..”

“O siya, mukhang kanina ka pa gustong masolo niyang asawa mo. Ako’y aalis na at papakainin ko ang mga apo ko.” Tinawag nito ang mga batang kanina pa naglalaro sa dalampasigan. Mabilis naman silang sumunod kay Lola.

Umihip ang hangin at napapikit na lang ako para masamyo ang lamig nito. Napadilat ang mata ko ng humigpit ang yakap ni Ali sa akin. Tumingala ako sa kanya at nakita kong nakatingin siya sa akin. Hinalikan ko ang kanyang panga. “Mahal kita, Ali. Tatandaan mo ’yan parati.”

“Kalasahan ta kaw tuud, my Angel.” Ngumiti ito sa akin. Naramdaman ko na parang kukulangin ako sa hangin at huminto ang tibok ng puso ko.

Ganito pala talaga ang pakiramdam kapag nagmamahal ka. Nakaka-addict.. na parang droga. Lalo na ang meron kami ni Ali. It’s bawal but it’s addicting and intoxicating at the same time.

Masaya naming pinagmasdan ang paglubog ng araw dito sa panampangan. Our love nest.. our sanctuary.. especially, our home. 

Ali and Panampangan will always be my home.. Forever.

This will be the last chapter muna for PMS 2. Babalikan ko ’to once na tapos na ang PMS 1. Pero, maga-update update pa rin ako kapag may pagkakataon. ’Yung PMS 1 muna kasi ng priority ko, as of now.

And, ilang chapter na lang ay tapos ko na yun, so please bear with me.

Hangpu’ Tag’isa

HIKAHANGPU’ TAG’ISA

“Mahal, anong gusto mong gawin ngayon? Swimming? Sabihin mo lang para pagkatapos kong magligpit sa gamit natin ay ’yun agad ang agenda natin.” Nakangiti si Ali habang tinatanggal ang tent namin.

I just smile at him and think. Hmm? Ano nga ba ang masayang gawin? We’ve been in this astonishing island for almost two weeks now. In-enjoy lang namin ang buong isla na magkasama.

“Ali, do you know have any knowledge in catching fish?”

Ngumisi siya sa akin. Kitang-kita ko kung paano kumislap ang mga mata niya na para bang sinasabi sa akin na oo naman, marunong na marunong ako. “Medyo marunong ako ng kaunti, mahal. Bakit? Gusto mong mamingwit?”

I eagerly nodded my head. Whenever I am travelling alone ay mahilig akong mangisda. Maliban sa pagte-trek sa bundok ay mangingisda rin ang isa sa mga hilig ko. But, I can’t tell it to anyone dahil most of the people that surrounds me have judgemental mind.

“Let’s catch some! Tapos ibigay natin kina Lola para meron silang lunch.” Masayang wika ko sa kanya.

“Alam mo ba kung paano mamingwit, mahal? Ay, hindi! Dito kana lang para hindi ka mainitan. Hintayin mo ko tapos tutulungan kitang magluto ’nun.”

“But, we don’t have any grilling equipment.” I pout.

Imbes na sagutin ako ni Ali ay tinapos muna niya ang pagtupi sa tent namin. Pagkatapos ay pumasok siya sa bahay ni Lola. Doon muna kasi namin pinapatago ang tent habang nage-explore kami buong araw.

Hinawakan niya ang kamay ko at naglakad kami. Nagningning agad ang mga mata ko when I saw the area. Oh my god! They have some grilling areas in here!

May mesa sa gitna at nasa gilid ang mga pang-grill. Pinaupo ako ni Ali sa mahabang upuan at inilagay ang sumbrero ko.

“Dito ka lang, mahal, ah? Ako ng bahala sa pagkain natin.” Nakangiting saad ni Ali. Pagkatapos ay hinalikan niya ako sa ulo.

“But, I want to come..”

“Hindi pwede, mahal. Maiinitan ka tapos iitim ka. Tapos, tapos mapapagod ka. Hindi pwedeng mapagod ang mahal kong reyna kaya dito ka lang.”

Lumabi ako at yumuko. Pagkatapos ay suminghot-singhot ako. Mabuti na lang talaga at every summer ay kung ano-anong workshop ang pinapa-aral sa akin. May etiquette, acting, singing, swimming at kung ano-ano pang class.

Narinig kong bumuntong hininga si Ali. “Sige na, sige na. Isasama na kita pero kapag pagod kana babalik na tayo rito, okay?”

Inangat ko ang mukha ko at ngumisi. “Sure!”

Iiling-iling na lang si Ali at inalalayan akong tumayo. Binuksan niya ang payong na hindi ko alam kung saan nanggaling at pinayungan ako. Then, he talked to some locals, asking if we could rent the boat to catch some fish.

Maglalabas na sana ako ng pera para pambayad pero umiling si Ali. Siya ang nagbayad noong bangkang nirentahan namin. Minutes later ay nasa parte na kami ng dagat kung saan marami raw fishes.

Ni-ready ko na ang pamungwit ko at ganoon din si Ali. “Mahal..”

“Yes, love?”

“Pustahan tayo, oh..”

Napakunot ako ng noo sa sinabi niya. “Tungkol saan?”

“Kapag marami akong nahuli, kiss mo ako. Pero kapag marami kang nahuli, kiss kita.” Ngumuso pa ito na parang gusto ng kiss.

Natawa ako sa sinabi niya. Kahit manalo o matalo ay gustong-gusto ko ang premyong sinabi niya.

Hinalikan ko siya ng mabilis. “You’re so silly, Ali.”

Ngumisi lang siya sa akin at tinuloy na ang pamimingwit. Napailing-iling na lang ako. Competitive ang loko. Palibhasa, may premyo.

Ilang oras din kaming nasa dagat. Hindi ko na mabilang ang mga nahuli ko dahil sobrang dami na nito. Nangailangan pa ako ng panibagong timba para ilagay ang mga bago kong nahuli.

Oras-oras akong tinatanong ni Ali kung pagod na ba ako pero umiiling lang ako. Fishing is a stress reliever for me kaya imposibleng mapagod ako. Bawat minuto rin ay binibigyan niya ako ng panyo.

“Mahal, bakit hindi mo sinabing marunong ka palang manghuli ng isda?” Nagtatampong saad niya. “Natalo tuloy ako.”

Natawa ako sa inasal niya. Humilig ako sa mga balikat niya at automatikong pumulupot ang mga kamay niya sa baywang ko.

“Huwag mong kakalimutan ang premyo ko.” Pakiki-ride ko sa kanya.

Ngumisi siya ng nakakaloko at hinalikan ako. I wrap my hands on his neck and responded to his mouth-watering kiss. Ilang minuto rin kaming naghahalikan hanggang sa tinapik ko na siya dahil wala na akong hangin. Natawa si Ali sa akin.

“Dapat turuan kitang mag-kiss ng matagal para naman hindi ako nabibitin, mahal.”

Namula ang mukha ko sa sinabi niya at tinampal ang chest niya. Agad niyang hinuli ang kamay ko at hinalikan ’yun.

Nagkatingin lang kami at parehong napangiti. I would never ever get tired staring at him.

Naputol ang pagtitinginan namin ng may tumikhim at sinabing nandito na kami ulit sa isla.

Si Ali ang unang bumaba sa bangka at inalalayan ako pagkatapos. Ibinigay niya sa akin ang payong at pinaghintay na lang sa dalampasigan. Binalikan niya ang mga nahuli namin sa bangka.

Nakita ko rin na ibinigay niya ang isang balde ng mga nahuli namin sa may-ari ng bangka. May mainit na humaplos sa puso ko dahil sa nakikita. Ali likes to give to other people. Basta kaya niya ay ibibigay niya.

Pagkatapos ’nun ay bumalik na siya sa akin. Dumiretso muna kami sa bahay ni Lola para ibigay ulit ang isang balde. Tatlong balde kasi na puno ng iba’t ibang isda ang nahuli naming dalawa.

“Marayaw maynaat, Lola!” Bati ni Ali. I think, that’s good morning in english. “Namingwit po kami ni Brea kanina. Marami-rami po ang nahuli namin.” Ibinigay niya ang isang balde ulit sa matanda.

Halata ang kasiyahan sa mukha nito. “Magsukul sa’yo Ali at sa asawa mo!”

“Welcome po, Lola!” Masayang ganti ko rito.

Pagkatapos ay dumiretso na kami ni Ali sa grilling area. Si Ali ang nagpapaypay ng mga inihaw namin habang ako ay nakaupo. Ayaw niya na naman akong pagtulungin dahil marami raw ang mga nahuli ko.

Hinayaan ko na lang siya. Maya-maya ay tapos na ang mga inihaw namin at nagsimula na kaming kumain.

Tinuruan ako ni Ali na magkamay pero hindi talaga ako marunong kaya sinusubuan parin niya ako tuwing kakain.

Maraming mga turista ang napapatingin sa gawi namin pero hindi namin sila pinapansin. Kain lang kami ng kain ni Ali. God! I need to exercise after this dahil pakiramdam ko ay mananaba ako kay Ali.

“Ali, let’s swim!” Yaya ko sa kanya.

“Mainit pa, mahal. Mamaya na lang.” Masuyo nitong saad.

Humiga na lang kaming pareho sa dalampasigan. Hindi namin namalayan na nakatulog kaming pareho dahil sobrang aga namin laging nagigising.

Nagising na lang ako sa boses ni Ali. Nag-inat muna ako bago tuluyang umupo. Nakita ko siya sa may gilid na may kausap na lalaki. Napakunot ang noo ko.

“What are you doing there, Ali?”

Agad na umamo ang mukha nito nang marinig ang boses ko. “Pinapagalitan ko sila, mahal. Kinuhanan nila tayo ng picture habang natutulog. Pinapa-delete ko rin ang mga ’yun.”

Parang naiiyak na ’yung dalawang lalaki na kausap ni Ali. I sighed. “Dinelete na ba nila?”

Marahang tumango-tango si Ali.

“Hayaan mo na sila, mahal. Dito kana.” Hinala ko na siya palapit sa akin at sinenyasan ang mga kalalakihan na umalis na.

“Ikaw naman, dinelete na pala nila, bakit mo pa tinatakot?”

Kumunot ang noo ni Ali. “Aba, syempre, mahal! Sa akin lang dapat ang mga pictures mo ’no! Hindi ka pwedeng pag-pantasyahan ng iba dahil akin ka lang!”

Natawa ako sa sinabi niya kaya lalong lumaki ang butas ng ilong niya. “Oo naman, mahal. Sayong-sayo lang ako kaya huwag ka ng magselos.”

Ilang minuto ko ring nilalambing si Ali para kumalma siya. Nagmiryenda muna kami at bumalik sa bahay ni Lola para magpalit ng damit. Pumayag na rin siyang mag-swimming kami.

Ayaw ko namang mag-alburoto pa si Ali kaya ng pinili ko na lang na suotin ay backless-one piece swimsuit.

Lumabas na ako sa bahay pagkatapos ay nakita ko si Ali na nakaupo sa duyan na nakasakit sa mga puno. Nag-init ang ulo ko ng mapansin ang mga babaeng nakatingin sa kanya! Daig pa nila ang naubusan ng lalaki kung makatingin kay Ali.

Napaismid ako at pinakalma ang sarili ko. Tinanggal ko na rin ang see through cover up ko at pinusod ang buhok ko. Kitang-kita tuloy ang likod ko sa suot kong swimsuit.

Pinuntahan ko si Ali. “Let’s go?” Nakangiting yaya ko.

Kumunot ang noo ni Ali at mariing tinignan ang suot ko. Binigyan ko lang siya ng ‘duh, malamang nasa island tayo’ look. Wala siyang nagawa kaya napabuntong hininga ito. Tumayo na siya sa duyan at agad akong nilapit sa kanya.

Pumulupot din ang mga braso niya sa baywang ko at mas mahigpit pa ito. Habang naglalakad ay sa amin lang naka-tingin ang mga turista. Babae man o lalaki.

Nilapit ni Ali ang bibig niya sa tainga ko. “Tangina naman, mahal. Sabi mo, akin ka lang pero bakit ganyan ang suot mo?”

“Sayo naman ako, mahal. Kaso hindi ako pwedeng mag-pants and t-shirt dito.” Matamis akong ngumiti. “O baka gusto mo na katulad ng mga swimwear na suot ko sa resort ang isuot ko ngayon?”

Sunod-sunod ang marahas na paghinga ni Ali na para bang nagpipigil. “Oo na, oo na. Tangina! Huwag kang lalayo sa akin, mahal. Siguradong may tatangay sayo.”

Ngumisi lang ako sa tinuran niya. Tinignan ko rin sa gilid ng mga mata ko ang mga babaeng nakatingin sa kanya at mababakas ang disappointment sa kanila. That’s right! He’s mine kaya huwag na huwag na kayong magtangka pa. I smirked at them.

He’s mine so, back off, everyone!

Naglakad kami sa mahabang sandbar na magkadikit. Ayaw talaga niya akong lumayo. Natatawa na lang ako kay Ali.

Nang makarating kami sa dulo ng sandbar ay tumakbo ako papunta sa dagat. I miss this! Hindi ko na pinansin si Ali dahil nandito ang first love ko, ang dagat.

Langoy lang ako ng langoy hanggang sa mapagod ako. Nasa malalim na parte ako ng may maramdaman akong pumulupot sa baywang ko. I was about to scream for help ng maamoy ko ang natural na amoy ni Ali.

Humarap ako sa kanya at sinapak siya. “Don’t scare me like that!”

Ngingisi-ngisi lang siya at mas nilapit pa ako palapit sa kanya. I can hear his heartbeat from this position. I closed my eyes and enjoy this moment.

“Mahal na mahal kita, Breanna. Tandaan mo ’yan.” Masuyo nitong saad habang nakatingin sa akin.

Ngumiti ako sa kanya. “Did you know that this island shape like a crescent?”

Napakunot siya sa bigla kong sinabi. “Ano namang pakulo ’yan, mahal?”

“According to some books, crescent shape represent the first quarter of the lunar phase. In Hinduism, it was often shown that their lord is wearing a crescent moon in his head and makes him the master of time and timeless.” Mahabang litanya ko rito. Hinawakan ko ang pisngi niya at ramdam na ramdam ko ang pagmamahal sa klase ng tingin na pinapakita niya. I smiled at him. “Parang ganoon ang love ko sa’yo, Ali. It’s timeless. It wouldn’t change or bulge kahit na ano pa ang pagbabagong nangyayari sa mundo.” I chuckled. “Hindi ko alam kung kailan nagsimula pero sigurado ako na walang katapusan ito. My love for you is eternal. Kaya kahit anong mangyari, huwag mo akong iiwan, ah?”

Napansin ko na may luhang tumulo sa mata ni Ali kaya mabilis ko itong pinunasan.

“Mahal na reyna naman, pinapakilig mo ’ko masyado. Wala tuloy akong dalawang punchline para tumbasan ’yung sinabi mo.”

I just laughed with what he said. “Merong tatapat sa sinabi ko, mahal. It’s you. Sapat na sapat kana para sa akin.”

Namula siya lalo sa sinabi ko. “Breanna naman! Kinikilig talaga ako. Tama na..”

Natawa ako ng malakas. Not minding the people who were staring at the both of us. Oh my Ali, you never failed to make me happy.

I just hugged him and enjoy everything. The calm waves, his heart beat and our love for each other.

Hangpu’ Tagduwa

HIKAHANGPU’ TAGDUWA

I took a deep breath before answering the call.

“Hello, Ma..” I tried my best to calm myself and hide my nervousness. I can’t let her hear the fear in my voice.

[Did you enjoy playing with your new boy toy, Breanna?]

Napapikit ako ng mariin dahil how the hell did she knows about Ali and I?! Oh hell, I forgot how their money can work. “What are you talking about? I don’t have any boy toy in here. I am just enjoying my trip.”

I heard her chuckle. [Don’t fool me, young lady. I know what you are doing there. I know everything, Breanna.]

“What do you want?”

[Enjoy your remaining one month and few weeks, Breanna. Then, dump your boy, go home and do what you promise me.]

“Okay..” Mahinang wika ko.

[Great! Enjoy your vacation there, my dear. Have fun playing with your boy. Don’t worry, I wouldn’t do anything to him.. not unless you provoke me.]

Narinig kong ibinaba na niya ang phone call. Nanginginig kong ibinaba ang phone ko at ibinato. Why the hell now! Bakit kailangan ko pa kasing dalhin ang apleyido nila? Can I just be a simple citizen?

Hindi ko namalayan na tumulo na ang mga luhang pinipigilan ko. I can’t let them hurt Ali. Not him. Not my love.

“Mahal?”

Mabilis kong pinunasan ang mga luha ko. Tumingin ako sa likuran ko at nakita ko ang nag-aalala niyang mukha. I just smiled at him.

“Ayos ka lang ba, mahal?” Napatingin ito sa phone na binato ko. Lumapit siya doon at kinuha ’yun. Pinagpag pa niya bago lumapit sa akin. “Bakit mo naman binato ang phone mo, mahal? May problema ba?”

I shook my head and hug him. Hindi ko pinansin ang mga tanong niya. I just hug him all throughout the night. Nang mapansin kong tulog na si Ali ay lumayo ako.

I silently cried that night. Kinuha ko ang phone ko at di-nial ang number ni Von. I know he could help me. Mabilis naman niyang sinagot ito. Sinabi ko lahat sa kanya ang mga gusto kong ipagawa at mabilis naman siyang um-oo.

Pagkatapos kong ibaba ang tawag ay lumapit ako kay Ali. I touch his cheeks pero siniguro ko na hindi siya magigising.

“I will protect you, no matter what, my love.”

Nakatulog ako na nag-iisip ng plano. Nagising na lang ako kinabukasan na magtatanghalian na.

Lumabas ako sa tent at nakita ko si Ali na nag-iihaw ng mga sobra naming huli kahapon. When he saw me, he sat up and went immediately to my place.

“Tamang-tama ang gising mo, mahal. Malapit ng maluto ’yung mga inihaw. Mag-stay ka lang sa tent natin ah? Babalikan kita..” Pagkatapos akong gawaran ng mabilis na halik sa noo ay tumakbo na ito pabalik sa grilling area.

I sighed at bumalik sa loob ng tent. Pagkatapos ay humiga ako. Natatakot ako sa pwedeng gawin ng Mama ko. I can protect Ali, I’m sure of that. Pero, hindi mawala-wala ang takot ko sa kayang gawin ng pera ng magulang ko.

They are so desperate in staying to the top. Na kahit ako na sarili nilang anak ay handa nilang ialay para rito. I hate this. Minsan ay gusto ko na lang silang layasan pero hindi ko kaya. I am still their daughter and they’re my parents.

Ilang minute pa akong umiisip ng mga plano nang dumating si Ali. Dala niya ang mga inihaw na isda, kanin at prutas na buko.

“Upo kana, mahal. Kumain na tayo. Siguro akong gutom kana.” Nakangiting wika niya. He prepared everything at ng matapos siya ay saka pa lang siya umupo sa harap ko.

Magana siyang kumakain at naglalagay ng mga pagkain sa plato ko but I don’t have any appetite right now. I just stared at him. Hindi ko maisip na magkakaroon ako ng taong mamahalin sa trip na ’to. If only I knew, edi sana hindi ako pumayag sa klase ng deal namin ng Mama ko. Pero, if hindi naman ako pumayag sa favor na hinihingi niya ay hindi ko makikilala si Ali.

Napabuntong hininga ako habang nakatingin sa pagkain. I just wish na we can stay like this forever.

Nagulat ako ng hawakan ni Ali ang kamay ko. “Mahal, anong problema? Ma-May ginawa ba ako? Bakit ang tahimik mo? Ayaw mo ba sa ulam natin? Pwede akong bumili. Ano bang gusto mo?”

Napaiyak ako sa mga sinabi ni Ali. Agad niyang ibinaba ang pagkain niya at lumapit sa akin para aluin ako. “Brey, anong problema? Sabihin mo naman, mahal. Nag-aalala na ako sa’yo.”

Umiling lang ako at niyakap siya ng mahigpit. “I love you so much, Ali that I am willing to trade my name to anyone para makasama kita habang buhay..”

Hindi nagsalita si Ali at patuloy lang siya sa pag-alo sa akin. Ilang minuto rin kaming nagtagal. Sinabihan ko siyang wala akong gana pero matigas ang ulo niya at sinubuan ako. Masama raw tumanggi sa pagkain kaya wala akong nagagawa tuwing lalapit niya ang kamay niya sa bibig ko.

Pagkatapos naming kumain ay nagpahinga kaming dalawa. Hindi na ako masyadong nagsasalita. Tuwing nagtatanong si Ali sa akin ay tango at iling lang ang sagot ko.

Lumipas ang mga araw na wala ako sa sarili ko dahil nag-iisip ako ng mga plano para sa amin ni Ali. I wasn’t paying attention to him this past few days. Hindi ko siya masyadong kinakausap.

Umupo ako sa higaan namin at napabuntong hininga. I miss his warm smile every time I opened my eyes. I miss his corny jokes and I miss him calling me mahal.

Napagdesisyunan ko ng lumabas sa tent at lahat ata ng dugo ko ay umakyat. Nagtagis ang mga ngipin ko dahil sa nakikita.

Kulang na lang ay ipagduldulan ng babaeng ’yun ang boobs niya kay Ali! Halata namang fake, katulad ng ugali niya!

Hindi muna ako lumapit at tinignan ko kung paano siya yumapos at dumikit-dikit dito. Ang letse lang din! Wala man lang ginagawa si Ali para paalisin ang babaeng ’yun. Umagang-umaga ay bwiset na ako.

Lalapit na sana ako sa kanila pero tinawag ako ng mga bata.

“Ate Brea! Ate, ate!” They kept on chanting kaya napatingin lahat sa amin. Pati sina Ali at ang babaeng mukhang dede.

Inirapan ko lang si Ali at lumapit sa mga bata. Nagyaya silang maglaro at um-oo naman ako. Ang letse lang ulit! Hindi ako nilapitan ni Ali.

Sa inis ko ay padabog akong pumunta sa pwesto nila. Nakita ko pang hinahampas hampas ni dede girl si Ali.

“Nakakatawa ka naman, Ali! Oh my god! Ipapakilala kita sa mga friends ko. Siguradong magugustuhan ka nila.” Nagulat ako ng hawakan niya si Ali sa kamay. “Let’s go, nandoon sa sandbar ang mga friends ko.”

Imbes na umayaw ay nagpatangay lang si Ali! Hindi man lang niya pinansin ang girlfriend niya na nasa harap niya.

I took a deep breath. “Subukan mong sumama sa dede girl na ’yan, magbreak na tayo at maghuhubad ako dito!”

Napatigil sa paglalakad si Ali. Hinihila siya ni dede girl pero parang na-estatwa ito sa kinatatayuan.

Tatanggalin ko na sana ang spaghetti strap kong sando ng may humigit sa kamay ko. “Aray! Ano ba!”

Hindi tumigil si Ali hanggat hindi kami nakakarating sa may gitna ng mga puno kung saan walang tao.

“Anong problema mo, Ali? I was about to take my sando and shorts off!”

Nakita ko na dumilim ang mukha nito at hinigit niya ang braso ko. Nararamdaman ko ang higpit ng hawak niya kaya napapangiwi ako.

“Don’t you fucking dare, Breanna Semina! Or I’ll kill all the guys who saw your body!” Hinihingal na saad nito.

“W-What?” Natulala ako sa sinabi niya.

Imbes na sagutin ako ay mas lalo niya akong nilapitan sa kanya at hinagkan ang labi ko. I immediately open my mouth for him. He started kissing me so roughly na nalasahan ko na ang dugo sa loob ng bibig ko. But, seconds later, his kiss became passionate. Nag-respond ako sa kiss na ibinibigay niya at napahawak ako sa batok niya. Nararamdaman ko ang panginginig ng mga tuhod ko sa klase ng halik na ibinibigay niya.

Pagkatapos ng mahaba naming halikan ay niyakap niya ako. “Ikaw naman kasi, mahal, hindi mo ko pinapansin ng isang linggo. Tapos ngayon nakikipag-break ka at maghuhubad?! Ka-swerte naman ng mga lalaking nandoon! Tanggalin ko lahat ng mga mata nila.”

Bigla naman akong na-guilty sa sinabi niya. This past few days I was busy on thinking kung paano ko mapapanatiling ligtas si Ali.

“I’m sorry, Ali..” Mahinang wika ko.

Kinabig niya ako lalo at niyakap. “Ano bang problema mo, mahal? Pwede mo namang sabihin sa akin. Hindi mo ba ako pinagkakatiwalaan?”

Mabilis akong umiling-iling. “No, it’s not that, Ali. I trust you, okay? I trust you. It’s just that..”

“Ano ’yun, mahal?”

Nakagat ko ang ibabang labi ko. “My Mom called and she knew about us. Sigurado ako na gagawa siya ng paraan para masaktan ka.” I touch his cheeks. “I will not let that happen, my love..”

Napabuntong hininga siya. “Sa susunod, mahal, huwag kang magtago sa akin. Kaya kong harapin ang Mama mo o ang buong angkan niyo para alam nilang seryoso ako sayo.”

Umiling-iling ako. “No, no! Huwag kang lalapit kahit isa sa kanila.” Naiiyak na wika ko. “You don’t know how heartless they are, Ali.”

Hinalikan niya ako sa ulo. “Tahan na, mahal. Sige na, hindi na ako lalapit sa kanila.”

“Promise me that you will not leave me kahit anong mangyari..”

Ngumiti siya sa akin kaya kita ang dimples niya. “Sus, napaka-dali naman ng gusto mong mangyari, mahal. Hinding-hindi kita iiwan, mamatay man!” Itinaas niya ang kanyang kamay na para bang nangangako.

“Ali..”

“Ano ’yun, mahal?”

Umiling-iling ako. “Wala. Huwag mo na lang akong pansinin.”

“Tara na, mahal. Balik na tayo doon. Baka kung anong isipin nilang ginagawa natin.” Ngumisi ito.

Hinayaan ko na lang siya na tangayin ako kahit saan. I trust Ali naman na hindi niya ako ipapahamak.

Ngunit ang tinatahak naming daan ay hindi pabalik sa tent namin. We went to the other side of the island kung saan walang tao. Nagulat ako na may lamesang naka-handa roon at maraming mga pagkain ang nakahapag.

“H-How did you make this?”

He smirked at me and just kiss my lips. “Naisip ko kasi na hindi pa pala tayo nagde-date, mahal.” Napakamot siya sa batok niya na para bang nahihiya. “Advance sorry na lang kasi hindi sa mga nakasanayan mong date ang unang date natin. Pero, buong puso naman ang inalay ko sa paghahanda diyan!”

Nag-umpisang manubig ang mga mata ko. “Hala, mahal! Hindi mo ba nagustuhan ang surprise ko sa’yo? Bakit ka umiiyak?”

Umiling lang ako sa kanya at niyakap siya. “Thank you so much, Ali.”

“Wala ’yan, mahal. Umpisa pa lang ’yan ng pagpapakita ko kung paano magmahal ang isang Alistair.”

Pinaghila niya ako at pinaupo na roon. Naglagay na siya ng kanin at mga inihaw na seafoods sa plate ko. May mga kutsara na rin sa gilid.

“You know, Ali..” Panimula ko. Tumigil naman siya sa paglalagay ng mga pagkain sa plate ko. “I dated since I was in senior high school. Guys who ask me always bring me to a fancy restaurant with different cuisine. Pero kahit na walang chandelier na nagpapailaw sa lugar na ’to, walang fancy music, o walang mamahaling pagkain na ihapag mo sa akin ay sapat na sapat na ’to dahil ikaw ang ka-date ko. Alam ko ring pinaghirapan mo ang pagbili sa mga ito at ang paghahanda.”

“Lagi mo na lang ako pinapakilig, mahal!”

Natawa ako sa kanya. “Ayaw mo na ba?”

Lumabi siya sa akin. “Syempre, gusto ko ’no. Ang galing kaya ng mga punchline ng girlfriend ko!”

I laughed and shook my head. We started to eat. Nagku-kwentuhan kami habang kumakain. Sinabi niya sa akin ang mga ginawa niyang kalokohan noong high school pa lang siya.

“Pero natigil ang pagbubulakbol ko noong ilipat ako ni Nanay ng eskwela. Senior high school ako ’nun tapos nakilala ko ’yung mga kaibigan ko.”

Natigil ako sa pagkain. “’Yung mga kasama mo sa trabaho?”

Umiling-iling siya. “Nasa malayo silang lugar. Ang weird nga nilang lahat pero nag-click kaming anim. May kambal, feeling pogi, mahilig sa suntukan at naka-maskara tapos ako ang pinaka-normal sa lahat.” He chuckled na para bang inaalala ang kabataan niya.

“Ipakilala mo naman ako sa kanila. Ako kasi isa lang ang friend ko dahil madalas ay ginagamit lang ako ng mga tao.”

“Ay bad naman ’yun, mahal.”

“Well, ganoon talaga minsan ang mga tao. They will use people to achieve their goal. Wala silang pakialam kahit na may masaktan. Masyado silang focus sa pera at kapangyarihan.”

“Anong gusto mong buhay, mahal? ’Yung buhay mo sa metro o simple lang?”

I smiled at him. “’Yung simple lang. I honestly despise the responsibility of our name. Nakakapagod maging perpekto sa harap ng lahat.”

“Sa akin, mahal, kahit maldita ka pa o ano mang ugali mo, mamahalin pa rin kita.”

I just laughed at tinuloy ang pagkain namin. Well, maldita naman talaga ako.

Pagkatapos naming kumain ay nagpahinga lang kami. Hindi mainit sa pwesto namin kahit hapon na dahil sa maraming mga puno sa pwesto namin.

Nakahiga ako sa mga braso ni Ali habang nakatingin sa kulay asul na langit. I closed my eyes. Nararamdaman ko ang paghaplos ni Ali sa buhok ko.

“Ali..”

“Ano ’yun, mahal?”

“Will you do whatever I ask you?”

“Aba syempre naman! Kung makapagpapasaya sa mahal kong reyna at kaya ko. Bakit hindi di’ba? Ano bang gusto mong gawin ko mahal?”

“I want us to be one now..” Seryosong saad ko.

Tinignan ko ang mukha ni Ali at halata roon ang pagkabigla. “Huh?”

“I want you to make love with me, mahal..”

Hangpu’ Tagtū

HIKAHANGPU’ TAGTU

“Ali..” Malambing na tawag ko rito.

Tumingin lang siya sa akin tapos ay iniwasan ako. Napansin ko ring namumula ang mga tenga niya. Sinusundan ko siya pero hindi talaga niya ako binibigyan ng pansin at nag-busy-busyhan siya sa paggawa ng bonfire namin para sa gabing ’to.

Hindi ko na napigilang napatawa ng malakas. Ilang araw na ang lumipas simula noong yayain ko siyang mag-make love sa akin. Ilang araw na rin niya akong hindi pinapansin.

“Let’s make love, mahal..”

Nahulog ni Ali ang mga kubyertos sa sobrang pagkabigla. Nakanganga rin siya. Hindi ko na nakayanan kaya natawa ako ng malakas.

“I’m just joking, Ali!”

Napansin ko na namula ang buong mukha niya hanggang leeg. “Mahal naman!”

“What? I didn’t know na mahina ang puso mo sa mga ganiyang tanong.” I chuckled.

Huminga siya ng malalim pagkatapos ay inirapan ako. Imbes na kabahan ay mas lalo lang akong natawa sa reaction niya.

“Siguro kapag ginagawa na natin ’yun ay mahihimatay ka pa, mahal..” Pang-aalaska ko pa sa kanya.

Tuluyan na niya akong iniwan noon sa dating place namin at dumiretso sa mga bata. Simula ’nung araw na ’yun ay hindi na niya ako pinapansin. Palagi siyang busy sa pakikipaglaro sa mga bata o kaya naman sa pagtulong kay Lola sa mga bagay-bagay.

Nakatalikod sa akin si Ali ngayon at pinapalakas ang apoy ng bonfire namin. Lumapit ako sa tabi niya ngunit napansin ko na umusog siya ng kaunti. I chuckled.

“Mahal..” Malambing na tawag ko rito pero imbes na sagutin ay inismiran niya lang ako.

I wanted to laugh but I supress it. I can feel na kaunti na lang ay mapipikon na si Ali.

Tahimik lang akong tumabi sa kaniya. Panaka-naka akong nagnanakaw ng tingin. Napasimagot ako kasi kaya talaga niyang hindi ako pansinin.

Sinubukan kong lumapit sa kaniya ulit and this time I made sure na hindi na siya makakalayo dahil kumapit ako sa mga matitipuno niyang braso. Sumandal ako sa kaniya.

“Ali, why are you avoiding me? Am I mabaho?” I tried to smell myself but I smell okay naman. “Do I bore you? Am I not sexy anymore? Am I not attractive for you to resist me?” Medyo nakakaramdam na ako ng kaunting inis dahil hindi ko ine-expect na kaya niya akong tiniisin!

Hindi ako nakakuha ng sagot sa kanya. Kaya ang ginawa ko ay sinundot-sundot ko ang tagiliran niya. Mukhang napuno na si Ali sa akin dahil bigla niyang kinuha ang kamay ko.

I glared at him. “Let go, mahal.”

Imbes na bitawan niya ang kamay ko ay bigla niya akong hiniga sa buhanginan. Nanlaki ang mga mata ko. I was taken back because of what he did. Pumatong pa ito sa akin kaya hindi ako makagalaw sa kaniya.

Nilapit pa niya ang mukha niya sa mukha ko. Our upper lips almost touch! I could also hear his breathing and his heartbeat. Natulala ako sa mga mata niya.

“So, this made you shut up, my love?” I hear his sexy chuckled. Idinikit pa nito ang katawan sa katawan ko kaya nararamdaman ko ang init na nagmumula sa kaniya.

Namula ang mukha ko dahil sa pwesto namin. I couldn’t even comprehend what he was saying dahil busy ako sa pagtingin sa labi niya. It looks so sexy when it moves.

“A-Ali, can you please move? It’s getting hot na and.. and..” I couldn’t utter the right word and sentence because my body starts shivering. Nakita ko siyang napabuntong hininga at umalis na sa ibabaw ko.

Tinulungan niya akong tumayo at ipinaharap ako sa kaniya. Niyakap niya ako at tumigil ang panginginig ng katawan ko. Ipinikit ko ang mga mata ko to stop myself from reminiscing about the past. He’s not him.. He’s Ali, Brea. He’s Ali, he wouldn’t hurt you.

Pagkamulat ko ng mga mata ko ay nakita ko ang pag-aalala sa mukha nito. He sighed and touched my cheeks. “Sorry, mahal..”

Ngumiti ako sa kaniya. “It’s not your fault, Ali. I’m so sorry, too, dahil sobrang kulit ko and I even tease you.” Hinawakan ko ang kamay niya. “But, am I not desirable? How can you resist me?” Nakalabing saad ko.

Ngumisi siya sa akin. I can feel my heartbeat stop for a moment because of the view. Hindi ko man napansin na nahigit ko ang hininga ko.

“Hindi ka mabaho, mahal. Kahit buong taon kang hindi maligo ay hindi ka babaho sa akin. Hindi ka rin boring. Sobrang kulit mo nga.” He grin. “Sexy, big check, mahal! Sobrang attractive mo rin kaya, tangina lang! Ang dami ko ngang gustong patayin na mga lalaking nakatingin sa’yo. Jusko, hindi mo alam kung gaano kalaki ang binaon kong self-control para lang kaya kitang ma-resist.”

Kinuha niya ang kamay ko at hinalikan. Then, he looked straight into my eyes. “Hindi ko pa kayang gawin ang hinihingi mong mag-make love.” Ngumiti siya sa akin ng malambing. “Hindi dahil mabaho ka, boring ka o kahit ano pa man. Hindi ko pa kaya dahil ayaw kong kunin sa’yo ang ilang taon mong iniingatan ng hindi tayo kasal. Gusto kong nakakabit na ang singsing sa daliri mo at ang apleyido ko sa pangalan mo bago natin gawin ’yun.”

I met Ali’s gaze. I could see and feel the sincerity, love and longing with every words he said. Natunaw ang puso ko sa lahat ng mga sinabi niya. Hindi ko namalayan na napaiyak na lang ako.

“Shh, tahan na, mahal..” He hugged me. Rinig na rinig ko ang malakas at mabilis na tibok ng puso ni Ali. “Pinapahalagahan ko ang virginity mo, mahal, katulad ng pagpapahalaga ko sa’yo. Gusto ko kapag hinarap kita sa Kaniya ay buong-buo tayong dalawa.”

Napatanga ako sa sinabi niya. “Y-You’re virgin?”

He smirked. “Bakit, mahal? May problema ba?”

Umiling-iling ako. I was plainly overwhelmed by our conversation. “No, I actually admire you for staying pure.”

Nagkibit balikat siya sa akin. We just stayed quiet. Pero kahit na namamayani ang katahimikan sa aming dalawa.. it’s comforting for me. Tiningala ko si Ali at nakita ko na nakatingin ito sa akin. When he saw me looking at him, he smiled and pat my head.

I sighed. “I am so sorry, love. Actually, inaasar lang talaga kita..” Pero, iniisip ko talagang ibigay ang sarili ko kay Ali dahil baka.. baka may gawin ang Nanay ko na makakasira sa amin. I want him to be my first.

Kinutusan niya ako kaya napa-aray ako. Maya-maya ay hinalikan niya rin ang lugar kung saan niya ako kinutos.

“Sira ka talaga, mahal. Paano kung pumayag ako? Edi hindi kana nakakalakad ngayon.” Ngumisi siya sa akin.

“But, I am your first. Ibig sabihin, wala ka pang kaalaam-alam sa process ng making love?”

Namula ang buong mukha niya. “Me-Meron kaya akong alam! ’Yung mga kaibigan ko, palagi nila akong binibilhan ng mga dvd tsaka cd! Tapos binilhan din nila ako ng libro..” Mahinang sabi niya sa dulo kaya hindi ko narinig ang librong binasa na niya.

I laughed. It’s so good to know na we would be each other’s first! Like it’s give me kilig and anticipation when I imagine it.

Natapos ang gabi naming nagkukulitan. Hindi ko na namalayan kung kailan ako nakatulog dahil sobrang dami naming napag-usapan ni Ali.

Nagising na lang ako dahil sa alarm clock na si-net ko. I am planning to make a make-up surprise. Nakita ko sa tabi ko na tulog na tulog pa si Ali.

Mabilis akong lumabas sa tent namin. Sinalubong agad ako ng malamig na hangin at ang mahihinang hampas ng alon. Napangiti ako at ninamnam muna ang kapaligiran. Nang marinig ko ang tunog ng bangka ay mabilis akong lumapit sa dalampasigan. Nakita ko roon ang rinentahan kong bangka. I planned this beforehand pa kaya naka-prepare na ang lahat.

I dialed some contacts. Nang makarating kami sa Bongao ay nandoon na ang taong hinihintay ko at ang mga bagay na pinabili ko sa kaniya. I said my thanks at bumalik na kami sa isla. Pero namingwit muna ako bago kami bumalik sa Panampangan.

Nang makuntento na ako sa dami ng mga nakuha kong isda ay bumalik na kami. I paid the fisherman and give him some tips para whenever we need some bangka, we can immediately count on him.

When I came back in the island, I set up everything. Sinilip ko rin si Ali sa tent at nakita na tulog na tulog pa ito.

Nagluto na ako ng almusal namin and I asked some help kay Lola. She gladly help me. Nang matapos kami sa pagluluto ay inihanda ko na ang lahat. Si Lola ay nakangiti habang nakatingin sa lahat ng hinanda ko.

I closed my eyes and tried to calm my nerves. I just hope na tanggapin ni Ali ang sorry ko. This is my first time to prepare this kind of stuff. Kaya sobrang kaba ang nararamdaman ko dahil baka hindi magustuhan ni Ali.

Nang mapansin ko na gumalaw ang tent ay hinanda ko na ang sarili ko dahil alam kong gising na si Ali. Naghintay ako sa labas ng tent namin. Magbukas ’nun ay lumabas si Ali na maluha-luha. Mas lalo pa siyang napaiyak when he saw me.

Hinawakan ni Ali ang kamay ko at hinaplos ang mga daliri ko. Sa ilang araw kasi na hindi ako pinapansin ni Ali ay nagsusulat lang ako ng sorry notes. Pagkatapos ay idinikit ko ’yun kanina pagkarating namin. Sinigurado ko talagang punong-puno ang buong tent para ramdam na ramdam niya ang sorry ko.

I also asked someone from the inn where I stayed to buy me teddy bear and made it hold a balloon where the word sorry was written. Nagpabili din ako ng flowers na hawak ko. May nilagay din akong message doon.

I smiled at him and give him na flowers. Mabilis niyang kinuha ’yun at binasa ang nakaipit na papel. Ali cried like a baby kaya hindi ko alam if nagustuhan niya ang surprise ko o hindi.

“Hala, why are you crying, mahal? Pangit ba ang surprise ko?”

Nakayuko siyang umiling-iling. “Ngayon lang may gumawa sa akin nito..”

I chuckled. “Ngayon ko lang din naman ginawa ’to, mahal.”

Hinila niya ako at pinugpog ng halik. “Sobrang dami mo namang binili ng cupcakes and cakes, mahal. Magkaka-diabetes ako kapag pinaubos mo sa akin ’yan.”

I laughed and kiss the tip of his nose. “Silly, the cupcake itself is not for you. ’Yung message lang ang sa’yo diyan tapos ’yung mga cupcakes and cakes ay ibibigay ko sa mga bata.”

Lumambot ang mukha niya. “Thank you sa surprise, mahal, pero sana hindi kana nag-abala. Tignan mo ang kamay mo, namumula sa sobrang pagsusulat. Tapos pumunta ka pang bayan para bilhin ’yan? Mahal naman, napagod ka pa tuloy.”

I shook my head. “It’s nothing, mahal. I mean, your forgiveness is more worth it than my pagod. So, am I forgiven?”

He chuckled. “Oo naman! Sobrang sobrang forgive pa! Ang swerte ko talaga bilang boyfriend mo!”

I just let him. Well, for me kasi, both of us are swerte with each other.

Kumain na kami ng almusal at tinawag ko na ang mga bata. Sila na ang kumain ng mga sobrang huling isda at ng mga cupcakes and cakes. They tried to ask the bear if we can give it to them but Ali didn’t want to. Sabi niya ay itatago niya ang bear at mga flowers dahil ’yun ang first time na ginawa ko ’yun at first surprise ko sa kaniya.

We were having fun with the kids when I heard my phone ring. Nagpaalam ako kay Ali na sasagutin ko ang call and he just nodded.

Nakita ko na ang pinsan ko ang caller kaya medyo lumayo ako.

“What is it, Von?”

“Tita is desperate, huh.”

Napakunot naman ako ng noo. “What are you saying?”

“Well, gumagawa na ng hakbang ang kalabang empire nina Tito at Tita – The Monteverde’s. I heard na malapit na nilang maungusan ang kumpanya natin sa pagiging number one. Tita is now desperate to make a move.”

Namutla ako sa huling sinabi niya. “A-And?”

“I heard from her secretary that she’s pushing the initial plan. You know, you and him. Sinabi rin ng sekretarya niya na pinapahanda na ni Tita ang private plane ninyo papunta sa Tawi-Tawi..”

Hindi ko na narinig ang mga sasabihin pa ni Von dahil naibaba ko na ang phone ko. No! I wouldn’t go to that hell hole again! I wouldn’t be my family’s doll na handa nilang ipamigay tuwing kailangan nila ng tulong. No! Fucking no!

Hindi ko na napansin na nanginginig akong napaluhod. Tears started to flow down my eyes.

No! Freaking no! Marahas akong umiling-iling because the images of the past kept on flashing on my mind.

Naramdaman ko na may yumakap sa akin. I push him! Oh my god! He’s coming! He’s coming to get me! No! No! Ali would be.. Ipinilig ko ang ulo ko at ipinikit ang mga mata ko. No! Hindi ko sila hahayang saktan si Ali.

“Mahal! Mahal, ako ’to, si Ali!” Niyakap niya ako ng mahigpit. Iminulat ko ang mga mata ko to see na siya nga ’yun.

“Ali..” I cried.

“Anong problema, mahal?”

I shook my head and cry. Hinayaan niya lang ako. While crying, I was thinking of plans para sa aming dalawa.

Pinulot ko ang phone ko. Luckily, Von didn’t hung up yet. “Von?”

“Thank god! Akala ko kung napano kana.” Narinig ko siyang huminga ng malalim.

“Kailan pupunta si Mama sa Tawi-Tawi?”

“Now. She’s currently on board while we talk.”

Ibinaba ko na ang phone ko. Ipinikit ko rin ang mga mata ko para kumalma.

“Ali?”

“Ano ’yun, mahal?”

“Would you come with me?”

Napakunot ito ng noo. “Saan naman tayo pupunta?”

“Far away..” Naiiyak na wika ko. I touch his cheeks. “I don’t want to leave you. Hindi ko na kayang wala ka sa buhay ko. So, please, please, come with me. Let’s runaway from here.”

Hangpu’ Tag’upat

Dapat hindi ako maga-update pero sobrang saya ko kasi we reach another milestone loves! Thank you sa 3,708 <3 I love you all. Don’t worry my update ulit bukas haha.

HIKAHANGPU’ TAG’UPAT

Kasalukuyan kaming nakasakay ngayon ni Ali sa eroplano. I sighed. Parang nabunutan ng tinik ang puso ko ngayong wala na kami sa Tawi-Tawi even though it’s our paradise. Ngunit, sigurado ako na panandalian lang ito. With the money they have, siguradong wala pang isang linggo ay alam na nila kung nasaan ako.

I bit my lower lip and glance at Ali. Nakita ko na nakapikit ang mga mata niya. Siguro ay natutulog siya.

I touch his cheeks. “I’m so sorry, Ali.” I sighed. “I know you didn’t want to leave Tawi Tawi and Nanay but you still chose to be with me. I love you..” I kissed his forehead.

Hinayaan ko na lang munang makapagpahinga ito. Habang nasa eroplano ay nag-iisip ako ng mga paraan kung paano patitigilin ang plano nina Mama. I know I can count on my cousin - in mother’s side but I don’t want to burden them. Busy na sila sa pagma-manage ng kumpanya, dadagdag pa ba ako?

I don’t even know where we’re going. Pagkatapos kong sabihin kay Ali na umalis na kami sa Tawi Tawi ay may tinawagan siya and in just a snap, meron na kaming tickets. Hindi ko na ginamit ang mga cards ko. Mabuti na lang at marami akong na-withdraw na pera. Sa tingin ko ay magkakasiya naman sa amin ni Ali ’yun sa mga susunod na buwan.

Hanggang sa makapag-landing kami ay nag-iisip pa rin ako ng plano. Bago ko ginising si Ali ay sinuot ko ang face mask ko, I just chose a simple black para hindi masyadong agaw pansin. I also put my Christian Dior Soreal/s sunglasses.

“Ali, wake up. We’re almost here.” Niyugyog ko siya ng bahagya para magising siya.

He opened his eyes at kinusot niya ito. I handed him another pair of sunglasses and face mask. Noong una ay naguguluhan pa siya kung para saan pero maya-maya ay napabuntong hininga ito.

“I’m so sorry, mahal. We need to wear this protection, lalo na rito sa Manila. I’m sure my Mom already knows your face.” Napayuko ako.

Hinawakan ni Ali ang baba ko. “Magiging ayos lang ang lahat mahal.”

Napatango ako sa kaniya. Hinawakan niya ang kamay ko at siya na ang nagbitbit sa mga dala ko. Wala kaming masyadong dalang mga damit o kahit ano pa man dahil sa sobrang pagmamadali.

Inalalayan ako ni Ali hanggang sa paglabas namin ng airport. Pumara kami ng taxi.

“Saan tayo pupunta, mahal?” I asked him after I he sat beside me.

“Sa kaibigan ko, mahal.” Ngumiti siya sa akin. “Manong, sa Monteverde Empire po tayo..”

Mabilis na pinasibad ng driver ang taxi ngunit naipit kami sa traffic kaya halos isang oras din bago kami nakarating sa kumpanya kung saan nagta-trabaho ang kaibigan niya.

“They are my parents’ competitor..” I whisper.

Nakatayo ako ngayon sa harap ng mataas na building ng Monteverde Empire. It was a twin tower na sobrang taas. Parang sinisimbolo nito ang mga may-ari, they are twins kasi.

Hinawakan ni Ali ang kamay ko. “Halika na, mahal. Nasa loob ang mga kaibigan ko.”

I sighed at nagpahila na sa kaniya. I’m sure na uulanin ako ng mga tanong ng magulang ko kapag nalaman nila na pumasok ako sa kaaway nila. I don’t get them, actually. Bakit hindi na lang sila mag-ask ng partnership between the two companies? I’m sure na walang makakatalo sa kanila ’nun. But knowing my parents, I’m sure na never na mangyayari ’yun. Mas matayog pa sa mga building ang pride nila.

Napakunot ako dahil nakapasok kami ng walang kahirap-hirap. Ngumiti pa si Kuyang guard kay Ali at sumaludo. Baka palagi niyang pinupuntahan ang kaibigan niya, I think so.

Sumakay na kami sa elevator at pinindot niya ang pinakamataas na floor. “Secretary ba ng bosses ang friend mo, mahal?”

He chuckled and mess my hair. “Malalaman mo pag akyat natin. Please beware, mahal, ako ang pinaka-gwapo at matino sa kanila kaya huwag na huwag kang titingin sa mga ’yun ah?” Nakangiting saad niya pero may diin.

I chuckled. “You and your possessiveness..”

“Aba’y syempre! Sine-secure ko na ang reyna ko ’no! Wala dapat manggulo kung hindi matitikman nila ’to..” Tinaas niya ang kaniyang kamao.

Napailing na lang ako. Ilang minuto pa ay nakarating na kami sa top floor. I was expecting to see a guy secretary pero mga babae ang nandoon! Sinamaan ko ang likod ni Ali. Nauuna kasi siyang maglakad sa amin habang hawak niya ang kamay ko. How dare he! Ang ine-expect ko na kaibigan niya ay mga lalaki!

“Good morning, Sir Ali!” Nakangiting wika ng dalawang babae. “Nasa loob na po silang lahat.”

Napakunot ako ng noo. Sinong pinag-uusapan nila at sinong kaibigan ng boyfriend ko?!

“Halika na, mahal..” Iginaya ako ni Ali at pinagbuksan ng pinto.

Halos matunaw ako sa sarili kong kahihiyan dahil sa mga naiisip ko. I thought.. I thought ’yung mga kaibigang sinasabi ni Ali ay ’yung mga sekretarya or someone who works in here! I didn’t expect na it’s the boss mismo who is Ali’s bestfriend.

Binitiwan ni Ali ang kamay ko at nagyakap silang anim. I only know the twins in this set of friends.

“Tangina, pare! Na-miss ka namin!” Parang naiiyak na sabi ng guy. “Akala mo kung sino kang artista kung maka-shades and face mask ka, tangina nito! Mas gwapo ako sa’yo, Antonio.”

I mentally laugh dahil sa tinawag nung lalaki kay Ali. Ali doesn’t want to be called Antonio because it’s too old daw.

“Shut up ka na lang, Reynolds!”

Nagkulitan pa sila habang ako ay nakatanga lang. Naisipan ko na tanggalin na rin ang mask ko and glasses since sigurado namang safe kami rito. No one would see my face.

“Tangina ka, Reiss! Ang ganda ng nabingwit mo!” The guy who called Ali’s second name.

“Wait, are not you the daughter of the Fuentabella’s?” One of the twins asked. I don’t even know who he is dahil sobrang magkamukha ng dalawa.

Dahan-dahan akong tumango and slightly smiled at them.

“Tangina nitong bangkero natin! Iba ang nabingwit na isda!”

“Siraulo! Hindi isda ang girlfriend ko! Siya kaya ang reyna ng buhay ko, tanginang ’to talaga kahit kailan!”

Kikiligin na sana ako sa sinabi ni Ali pero napangiwi ako dahil sa pagmumura nila ng kausap niya.

Lumapit na sa akin si Ali and hold my hand. Lumapit kami sa limang kalalakihan na nandito sa office. Unang pinakilala ni Ali si Lucas Avery Reynolds, siya ang kamurahan at kausap ni Ali kanina. Then, si Black and Vladimir. They were both quiet and just staring at me like I’m one of their business proposal. Huli niya akong pinakilala sa kambal.

“Ang nasa left ay si Tyler habang ang nasa right ay si Tyron, mahal..”

Ngumiti ako ng tipid sa kanila. We shook hands at saktong bumukas ang pinto.

“Hi mga tanginers na kupal!” The womnan exclaimed. “Hoy! Nambabae ba kayo?!”

Agad na lumapit ang kambal sa kaniya. They kiss the girl simultaenously. Mukhang ito ang girlfriend nila.

“No, sweetheart. She’s the girlfriend of one of our friend..”

“Da who?”

“Alistair, sweetie. Ngayon mo pa lang siya makikilala. Nasa isla kasi siya kaya hindi siya madalas nandito.”

Tumango-tango ang babaeng bagong dating. Lumapit siya sa akin and hug me. I am shock kasi ngayon lang may yumakap sa akin sa unang pagkikita namin.

“Hi, sizter! My name is Chienne Alejandra Pendragon-Monteverde! Tangina, ang ganda mo pero sorry mas maganda ako sa’yo!”

I chuckled because of her behavior. I like her na!

“Mahal, dito muna kayo ng asawa ng kambal, ah? May pag-uusapan lang kami.” Hinalikan ako sa noo ni Ali. Pagkatapos ay sunod-sunod na lumabas ang mga kalalakihan. Naiwan kami ni Chienne sa opisina.

I was just laughing the whole time I am with her because she’s so funny! Wala siyang paga-alinlangang ipakita ang totoong siya. She cursed, she’s kind of boastful but.. she’s true. That’s why, I like her.

Ilang oras kaming nagku-kwentuhan at hindi pwedeng hindi isama ang gandang taglay niya. Sabay kaming nag-tanghalian dahil hindi pa bumabalik ang mga kalalakihan.

Panaka-naka akong nagnanakaw ng tingin sa relo ko. Ayaw ko kasing maabutan kami ng rush hour. Malapit ng umuwi ang mga nagta-trabaho.

“Sizt, stop looking at your watch na!” Chienne said while she’s dipping the fried in the coke. Napangiwi ako dahil doon. Like who would do that?

“Are you pregnant?”

Natulala ito at maya-maya ay umubo. Mabilis akong kumuha ng tubig and gave it to her.

“Tanginers nito! Huwag mo kong binibigla. Pero, baka jontis na naman nga ako.” She sighed. “Siraulo kasi ’yung kambal, palagi akong dinadala sa himpapawid.”

“Oh, so they know how to drive a helicopter? But, I didn’t know that they are pilots.”

Napahampas siya sa glass table. “I kennat, sizt! Hindi pa ba you nag-‘you know’?”

Napakunot ako ng noo. “What’s that?”

“Ay kinginers!” May inilabas siyang mga dvd sa bag niya and usb. “Panoorin mo ’yan, jusko! I kent bilib dis! Sa tinik ng mga pagkakaibigang ’yun, imposibleng hindi ganoon ang jowawers mo!”

Ilang sandali kong pinroseso ang sinabi ni Chienne. Nanlaki ang mga mata ko when I finally understand everything! Oh my god!

“You’re so balahura, Chienne! Oh my gosh!”

“Aba’t! Walang balahura sa akin ’no! I’m just sexy and hot. Rawr!”

Tatawa-tawa siya sa akin dahil may pinanood siyang isang video. Sa buong duration ’nun ay nakatakip lang ang mga mata ko.

Tinapik niya ang balikat ko. “Kaya mo ’yan, sizter! Fighting lang!”

I sighed. “Chienne..”

“Yes, bebe sizt?”

“Are you good at giving advises?”

“Ay, beri beri good ako! What is dat ba?”

Sinabi ko lahat ng problema ko sa kaniya. After that, parang gumaan kahit papaano ang nararamdaman ko dahil finally, nalabas ko na ang mga hinanakit ko at ang problema ko.

“Iba talaga kapag mayaman.” She tsk. Ininom niya ang coke niya. “Kung ako sa’yo, sizter, yayain mo na si Alistair na magpakasal sa’yo. Kasi malay mo, tigilan kana ng parents mo sa gusto nila di’ba? Tsaka matanda kana dapat hindi kana nila mina-manipulate. They should know that you can stand at your own feet or you can either prove it to them that you can do it without their money and assistance. Tanginers! Pure english, beybe!”

Lahat ng mga sinabi niya ay tumatak sa akin. Well, she’s right. All my life, lagging sa parents ko ako umaasa. Hanggang ngayon na matanda na ako dahil they don’t want me to work. Kapag sinusubukan kong tumakas sa mansion para mag-apply ay nalalaman agad ng parents ko and they would yell at me saying,

“What the hell are you thinking, Breanna Semina Fuentabella? Gusto mo bang isipin ng mga tao na naghihirap na tayo kaya ka namin pinagta-trabaho?!” Mom was pacing back and forth. “Goddamn it! Use your fucking brain, Breanna! Think! Huwag kang tatanga-tanga at bobo!”

Since then, I didn’t try to apply again. Kahit na gustong-gusto kong magtrabaho bilang Teacher. I graduated with a degree and latin honors but my parents still didn’t appreciate that. Pati ang mga Tita’s, Tito and even my cousin in father’s side. They would look at me like I am a disgrace in their name. Palibhasa ang mga anak kasi nila ay puro lalaki. But they can’t be the successor dahil si Papa ang nagtayo at naghirap ng Fuentabella’s.

Minsan hinihiling ko na lang din na maging lalaki ako but wala na akong magagawa. I am me and I should accept it. Hindi ko na kasalanan kung babae ako o kung ano man ang standards nila sa buhay.

Buong buhay ko ay puro standards nila ang mine-meet ko. I tried my best to be the best fighter kahit na babae ako pero hindi pa rin sapat.

Ipinikit ko ang mga mata ko at inisip ang mga sinabi ni Chienne. Lahat ng mga sinabi niya ay may punto.

“Sizter, you okay?” Concern is visible in her face.

Ngumiti na lang ako sa kaniya. “Yes, I’m okay. I will be okay..”

“Taray talaga ng mayayaman!”

I chuckled with her behaviour. Ilang oras pa kaming nag-kwentuhan hanggang sa gumabi na ay tsaka pa lang bumalik ang mga kalalakihan. All of them are smirking and grinning.

Lumapit sa akin si Ali at hinalikan ako sa noo. “Mahal, uwi na tayo. May resthouse si Vladimir sa Ilocos, doon muna tayo mag-stay habang inaayos ko ang lahat..”

I nodded and look at him. Busy ang lahat ng mga kasama niya sa phone at sa asawa kaya I took a deep breath.

“Will you marry me, Alistair Antonio Reiss?”

“H-Huh?”

“Will you— Oh my gosh! Help me!”

Hangpu’ Taglima

HIKAHANGPU’ TAGLIMA

Nagda-drive ngayon ang kaibigan ni Ali na si Black papunta sa rest house ni Vladimir. I sighed at napatingin kay Ali. Nakahiga siya sa mga binti ko ngayon dahil wala pa rin siyang malay.

Mali ba ang pagkakasabi ko ng proposal? Inisip ko ulit ang nangyari kanina but tama naman ’yung sinabi ko. I often read and watch on movies those line kapag nagpo-propose. Maybe, I should make it more romantic.

Walang nagsasalita sa aming apat dito sa kotse. Naka sunod naman sa amin sina Lucas and the twins with their funny wife.

They would be staying at the rest house with us for a week then babalik na sila sa metro at maiiwan naman kami ni Ali sa Paoay, Ilocos Norte.

Hinahaplos ko ang malambot na buhok ni Ali habang nakatitig sa kaniya. He’s so handsome and innocent while sleeping. Naramdaman ko na kumislot ito at indikasyon ’yun na gising na si Ali. Dahan-dahang bumukas ang mga mata niya. Noong una ay puno ng mga katanungan ang mata niya at ilang sandali pa lang ay nanlaki ang mga ito.

Bigla siyang tumayo kaya nauntog ito sa kotse.

Mabilis kong kinapa ang ulo niya na tumama. “Are you okay, mahal?”

“O-Oo, okay lang ako.” Mahinang saad nito.

Nakagat ko ang ibabang labi ko. This is kind of awkward. Pagkatapos kong bigyan ng malamig na tubig si Ali at panyo ay hindi na kami nagusap. Katahimikan ang bumalot sa buong kotse. Dapat talaga kina Chienne na lang ako sumabay.

Sa gitna ng katahimikan sa kotse ay biglang tumikhim si Black. Napatingin kaming lahat sa kaniya. “Gusto niyo bang dumaan muna tayo sa drive thru?”

Mabilis akong umiling pero si Ali ay pumayag. Hindi na lang ako umimik at hinayaan sila. Nagusap-usap sila tungkol sa mga bagay na hindi ko gets. So, I just stared at the window.

Naramdaman ko na may mainit na bumalot sa kamay ko. Nang tumingin ako ay hawak na ito ni Ali pero ang buong atensyon niya ay nasa mga kaibigan.

I smiled. Kinilig ako ng kaunti. Well, he’s Ali. Lahat naman ng gagawin ni Ali ay nakakakilig para sa akin.

Dumaan kami sa isang fastfood. I don’t remember its name but it’s mostly popular to children.

Maraming in-order ang mga kasama ko. Tinanong ulit ako ni Black if I want something but I just shook my head.

Nang matapos na sila sa kakapili sa menu ay nagbayad na and nag-proceed to the claiming area. Mabilis lang dumating ang mga pagkain. Dinistribute na ni Black ang mga pagkain at tumabi muna kami sa gilid ng highway.

Nag-umpisa silang kumain habang nagku-kwentuhan. I tried to close my eyes pero hindi talaga mawala ang isip ko sa nangyari kanina.

“Ali..”

“Yes, mahal? Gusto mo ng food. May sobra dito.”

I shook my head. “Why did you faint earlier? Masyado bang cliche ang proposal ko? But I can make it more sweet, just tell me.” Nakangiting wika ko sa kaniya.

Nagulat ako ng mabilaukan sila ng sabay-sabay. Mabilis kong inabot ang tubig sa kanilang tatlo.

“Tang–” Naputol ang pagmumura nito dahil bigla na lang siyang lumabas. Ganoon din si Vladimir.

I look at Ali. “So, will you marry me?”

“Breanna!”

“What?” I innocently ask.

I heard him sighed. “Mahal, dapat hindi mo iniisip ang mga bagay na ganiyan. Dapat ako ang nagpo-propose sa’yo.”

I shook my head. “No, Ali. For me, it should be mutual.” Napalabi ako. “A-And I want to marry you before my Mama could do anything. I want you to be my husband para kahit na anong ipagawa nila ay hindi na nila magagawa.”

Biglang rumagasa ang mga ala-ala sa utak ko. May luha ng nangingilid sa mata ko. Sumandal ako sa kotse and closed my eyes. I know he’s listening to me.

“Can I tell you a disgusting part of me?” I bitterly smiled.

“Did you know na kaya akong ipamigay ng parents ko for a b-business deal?” I took a deep breath para mapigilan ang mga luha ko. “Yes, I have everything. I have money that everyone envy but I don’t have the attention and love of my family. Nakikita lang nila ako tuwing may ipapagawa sila. Tulad noong.. noong..” Hindi ko na matuloy ang sasabihin ko dahil may bumara sa lalamunan ko. I tried so hard to control my tears but they betrayed me. Nag-uunahan sila sa pagbaba sa mata ko.

“Hindi mo kailangan sabihin, mahal, kung hindi ka pa handa.” Malambing na wika ni Ali at niyakap ako.

Hearing his heartbeat somehow calms me. I shook my head. No, I should tell him about me. I trust him and I shouldn’t keep any secrets.

“At the age of eight, they made me a ‘one-week gift’ for foreign investors. They even packed my clothes and left me at the house of that man. Gabi-gabi, Ali..” I sob. Nararamdaman ko na humigpit ang yakap niya. “Gabi-gabi niya akong hinahawakan but as a kid, hindi ko alam ang mga bagay na ’yun. T-There was a time na pinaghubad niya ako and.. and..” I cry even more. Nararamdaman ko ang pagbilis ng hininga nito at ang paghigpit ng yakap niya sa akin. “I did because they threaten me to pull their agreement with my parents, so, I agreed. Limang lalaki, Ali.. Limang lalaki ang humawak sa akin ng gabing ’yun. Pero, I still thank God and all the saint dahil hindi nila ako ginalaw but they tainted me.”

“Shh, mahal, tahan na. Huwag mo ng ituloy.”

I aggressively shook my head. “No, no. I want to tell this to you because I trust you. I just hope na tanggapin mo pa ako..” Ngumiti ako ng mapaiit. Mas sumiksik ako sa dibdib niya dahil doon ako kumukuha ng lakas. “After that one week, binalik na nila ako sa bahay. My parents didn’t acknowledge what I did. Parang bumalik kami sa dati na, na isa lang ako sa mga kasangkapan nila para makuha ang gusto nila. Then, naulit-ulit ’yun. When I was in senior high, halos ibenta nila ako para sa proposal na ’yun. Ganoon sila kagahaman para sa pera and staying on top.”

“When I was seventeen, I met the son of that investor. Ayaw ko ng klase ng titig niya. Para niya akong minamanyak kahit wala pa siyang ginagawa, I feel violated but I didn’t do any actions dahil takot ulit ako. Pero, isang gabi, pinilit niya akong pumunta sa bar after class. Wala akong magawa dahil tinanggal ni Mama ’yung mga bodyguards ko. S-Sa bar, he was insisting to make me sip those drinks that he offer pero hindi ko tinanggap hanggang sa sinampal niya ako and dinala sa VIP room. He started to undress himself. Sinubukan kong tumakas pero, he injected something in me. When he was about to do it with me, may dumating.. That man saved me from hell, Ali and I would be forever grateful to him.”

Mabilis kong pinunasan ang mga mata ko. Umalis ako sa dibdib niya and smiled. Ngunit nawala ’yun when I saw how in rage he is at may mga luha sa mata niya. Mabilis ko itong pinunasan.

“Hala, why are you crying?”

Instead of answering me ay hinatak niya ako and hugged me so tightly. Ang mukha niya ay nasa leeg ko at nararamdaman ko ang pagbasa nito. I just let him. Tapos na ako sa parteng ’yun ng buhay ko. Araw-araw akong umiiyak pero na-realize ko na ma-swerte pa rin ako dahil hindi ako nagalaw ng lalaking ’yun.

Ilang minuto rin siyang umiiyak hanggang sa kumalma siya. Hinawakan ko ang mga kamay niyang nakakuyom. “Shh, Ali, it’s okay. I’m okay.” I smiled at him. “I am a strong girl, my love. I just wish you accept me for being a tainted girlfriend.”

He closed his eyes. Maya-maya ay binuksan niya ang mga ito. I could see love, acceptance and admiration in it. “Kahit nagalaw ka man, mahal, tatanggapin at tatanggapin pa rin kita. You deserve everything that the world offers.” Napamulat ako sa sinabi niya.

“Ali?”

“Ay! Sorry, mahal. Na-carried away lang ako. English ka kasi ng english. Ayan tuloy.” Napakamot pa ito ng noo.

I chuckled. “You’re so kulit!”

“And you’re so ganda! We’re so bagay talaga, like tangina!”

I laughed and hug him. “I love you, my love..”

“Mahal din kita, Breanna Semina. Kahit ano pa ang nakaraan mo tatanggapin ko.”

He kissed my forehead. Nakaramdam ako ng sobrang kaginhawaan sa pagkatao ko. Parang natanggal lahat ng agam-agam ko in life. I sighed and just hug Ali. Hindi ko na namalayan na nakatulog ako dahil sa kanta nito.

---

Third Person Point of View

Kinuha ni Alistair ang kaniyang telepono at tinawagan si Black. “Come here and drive fast. We all need to talk and I need your help.” Hindi na nito hinintay na magsalita ang kabilang linya. Mabilis niyang ibinaba ang phone at itinago ’yun.

Napatingin siya sa nobyo na nakahiga sa dibdib niya. Inayos niya ang pwesto nito. Inihiga niya na ang buong katawan nito sa likod at ipinatong ang ulo sa mga binti niya. Pagpasok ng dalawang kaibigan ay mabilis na umibis ang sinasakyang kotse nila.

“Vlad, can I borrow your coat, man?”

Tumango lang si Vlad sa kaniya at ibinigay ang coat. Mabilis niyang ipinatong ito sa tuhod ng nobya. He kissed her forehead.

“So, para saan ang phone call kanina? Tangina! Nag-english ka na naman! Mukhang delikado tayo nito!”

He smirked. Talagang delikado ang mga taong bumaboy sa babaeng mahal niya. Tanggap niya ito kahit ano pa ang nangyari. She was forced to do those things. Kaya siguro bigla siya nitong niyayang mag-propose dahil kung kasal na sila ng babae ay wala ng hawak sa kaniya ang magulang nito. Napatango-tango si Ali sa mga naiisip. Hinaplos niya ang buhok ni Breanna at hinawakan ang kamay nito. Soon, my love. Soon.

Nag-umpisa siyang mag-isip ng mga plano para rito. Palagi na lang kasi siya ang sinusurpresa ng nobya kaya this time he wants everything to be perfect.

Ilang oras din silang nasa highway hanggang sa makarating sa rest house ni Vladimir. Pinagbuksan siya ng pinto ni Black at maingat niya namang binuhat ang dalaga. Pagtingin niya sa kabilang kotse na nakasunod sa kanila ay kakababa lang ni Lucas at ng kambal. Tulog na rin ang asawa ng mga ito.

He shook his head. Siya lang talaga ang normal sa magkakaibigan.

Tinuro na ni Vlad ang mga kwarto nilang anim. Tag-iisa silang lahat ng kwarto. Maingat niyang binuhat si Breanna papunta sa kwarto niya. Dahan-dahan niya itong ibinaba sa kama at kinumutan. Ni hindi man lang nagising ang nobya niya sa paghalik na ginawa.

He kissed her again in the forehead at mabilis na lumabas. Baka hindi na niya mapigilan ang sarili niya at bumigay sa babaeng mahal. Isang malaking tukso ito sa pagkatao niya.

Pagbaba niya sa bahay ay dumiretso siya sa kusina. Nakita niyang nandoon na ang mga kaibigan at may dalang laptop si Black. Umupo siya sa natitirang bakanteng upuan. Nakapagitna siya kina Black at Lucas.

“Para saan ang miting de avance natin na ’to?” Ani Lucas. Nagtaas-baba pa ang mga kilay nito.

Inirapan niya lang ang kaibigan at tumingin sa natitirang matino sa kanila.

“She cannot remember me..” Malungkot na wika niya.

“Weh? Akala ko kaya ka niya sinagot ay dahil alam niyang ikaw ’yun.”

Ali shook his head. “No, mas in-enject daw sa kaniya ang gagong ’yun. Kaya siguro wala siyang matandaan.”

All of them looked serious. “So, bakit ka nagpatawag ng ganitong miting? Magre-reminisce ka lang palang gago ka.” Lucas hissed.

Hindi siya pinansin ni Ali at sinabi lahat ng nalaman niya ngayon tungkol kay Brea. Black knows what to do. He wants them alive.. and kicking. Kasi siya mismo ang gagawa ng paraan para maranasan nila ang naranasan ng reyna niya.

How dare they touch my queen! That was all in Ali’s head.

Lahat ng mga kaibigan ay handang tumulong. Ganiyan naman sila. Basta kailangan ng isa ng tulong, ready to action lahat. Hindi nga lang siya agad nakauwi para tulungan ang kambal sa problema nila dahil sa Nanay niya. Ngunit palagi siyang present sa video call and chat.

“One more thing..” Napatingin lahat sa kaniya. “Kaya niyo bang ungusan ang Fuentabella’s?” Seryosong saad niya habang nakatingin sa kambal.

Sila kasi ang ka-kompetensiya ng kumpanya ng parents ni Breanna. Ali wants them to taste their own dose of medicine. Anong klaseng mga magulang ang kayang makasikmura ng ganoon?

Ngumisi ang kambal sa kaniya. “Consider it done, bud. Tinatamad lang kami ni Kuya sa mga bagay-bagay pero matagal na namin silang naungusan. Hindi lang talaga halata.”

Ali grins evilly because of what he hears. That’s enough for now.

“Meron pa pala..”

“Tangina naman nito! Ano?!” Gigil na saad ni Lucas. Gusto na kasi niyang matulog dahil lagpas 36 hours na siyang gising.

“Let’s make a wedding in an instant..”

Hangpu’ Tag’unum

HIKAHANGPU’ TAG’UNUM

Napasimangot ako habang nakatitig sa television. My mind wasn’t really on it. Lumilipad sa kung saan. Ilang araw na kasi akong hindi pinapansin ni Ali. Hindi ko naman siya ma-confront because he’s always with he’s friend. Ayaw ko namang sabihan ako ng kill joy kaya I just let him.

I sighed. It’s been exactly six days since we arrive in Vladimir’s rest house in Paoay, Ilocos Norte. Since then, Ali and his gang are always going out! Napalabi ako. Hindi ko maiwasang hindi ma-stress sa kakaisipin ng kung ano-ano sa mga pinanggagawa nila. Pero I trust him naman na he wouldn’t do anything that would hurt me. Kaso natatakot ako dahil baka na-turn off siya sa akin when I told him my past.

Hindi ko na alam ang iisipin. Marahas kong pinatay ang television. Like hell! Ngayon lang ako na-praning ng ganito sa kakaisip.

Sumilip ako sa kusina and I saw one of the twins cooking our breakfast. Napatingin naman ako sa taas at sinilip ang kwarto ng mag-aasawa. Mukhang hindi pa gising ang kakambal nito at si Chienne.

Napabuntong hininga ako at naisip na munang lumabas dahil wala akong makausap. Chienne is still fast asleep. Dumiretso ako sa bench doon sa harap ng resthouse. Malapit sa dagat ang bahay na ito at napapalibutan ng maraming rock formation.

I smiled as I hear the sounds of the wave. Ipinikit ko ang mga mata ko and surprisingly, napawi ang mga iniisip kong kung ano-ano.

“Breanna, what do you want for breakfast?” One of the twins asked. Tinignan ko ito and I don’t know if it’s Tyron or Tyler. “Do you want to eat now?”

I shook my head. “Everything’s fine. Hindi naman ako mapili. Mamaya na lang ako kakain pagkagising ni Chienne. Thank you..” I politely said.

Mukhang napansin niya na iniisip ko kung sino siya sa kambal when he chuckled. “I’m Tyron.”

Napatango-tango ako. “Sorry, Tyron. I can’t really distinguish who is who between you and your brother.”

He smiled. “It’s okay. No offense meant.” I could see love in his eyes when he smiles. “Si Chienne lang talaga ang nakakakilala sa amin ni Kuya.”

Speaking of their crazy wife, “Is she awake already?”

Umiling-iling ito. “Nasa kwarto pa ’yun. Kasama si Kuya Ty, siguradong mamaya pa sila tatayo. Alam mo na, pagod.” He grins afterwards.

Napatango na lang ako. I don’t know what to ask or say anything kaya I kept my mouth shut at ibinalik ang tingin sa dagat. Actually, I don’t want to continue our conversation dahil baka malaman ko pa ang midnight rendezvous nilang mag-aasawa.

Nagpaalam na si Tyron at pumunta ulit sa kusina para magluto.

Hindi naman ako totally naiiwang mag-isa sa resthouse. Laging may natitirang isa sa mga kaibigan nila para samahan ako. Ngayong araw ay ang kambal at ang asawa nila ang naiwan.

Nalungkot naman ako dahil bukas na uuwi si Chienne kasama ang kaibigan ni Ali. Ni hindi ko man lang sila nakasama sa pamamasyal. Like, I want to explore Ilocos Norte, too! Pero palaging sila-sila lang ang magkakasama.

Naiwan akong mag-isa sa labas at napatingin ako sa dagat. This little wave reminds me of our paradise. I sighed. I just wish we could go back there.

Ilang oras din akong naglagi sa labas habang ine-enjoy ang dagat. Nang uminit sa kinauupuan ko ay naisipan ko ng pumasok sa loob.

When I entered the house, agad kong narinig ang halakhak ni Chienne. Dahan-dahan akong naglakad papunta sa kusina. I saw her and her husbands. Nagkukulitan sila habang kumakain.

Napangiti ako. I hope na ganito kami ni Ali sa mga susunod na taon.

Napansin ako agad ni Chienne at niyaya niya akong kumain. Sumabay na ako sa kanila dahil nag-aalburoto na ang tiyan ko and it’s past nine o’clock.

“Ay sizt! Punta tayo mamaya sa spa! Like libre mo ’ko!” Chienne energetically said.

I shook my head. “I can’t. Alam mong bawal pa akong lumabas.” Mahinahong paliwanag ko and dahan-dahan kong nginuya ang pagkain.

Tapos na silang mag-aasawa pero nangangalahati pa lang ako sa pagkain. Ang kambal ay nasa sala at si Chienne lang ang kasama ko rito sa kusina.

“Pwede kana, B. Mag-mask ka and sunglasses tapos may mga bantay tayo. Tanginers! Daig ko pa ang pers lady sa dami ng bodyguards na iiwan nina Tyron and Tyler.”

Nilunok ko muna ang pagkain ko bago ako tuluyang nagsalita. I look at her. “Saan sila pupunta?”

“Susundan nila ’yung apat na tukmol na nagliliw-aliw, naiingit yata.” Nagkibit balikat si Chienne. “Kaya dapat tayo rin! Like gago sila kung sila lang ang pwedeng mag-enjoy ’no! Tsaka aalis na kami bukas kaya please, samahan mo na ako sa spa tapos libre mo ko.”

I sighed at wala akong nagawa kung hindi ang tumango. Hindi naman kasi ako titigilan ni Chienne sa gusto niya hangga’t hindi ako pumapayag.

Pagkatapos kong kumain ay tinuruan akong maghugas ni Chienne. Tinuro rin niya sa akin ang mga pagkain sa ref na pwede kong lutuin at kung paano mag-organize. Aalis na kasi sila bukas at wala na kaming kasama ni Ali. I don’t know how to cook without burning this house kaya I badly need to attend a cooking class or maybe I can just watch thru YouTube.

Hinatak na ako ni Chienne paakyat sa taas. Nang nasa harap na kami ng kwarto ko ay may sinabi siya.

“B, suot ka ng sexy na panty at bra ah? ’Yung paniguradong maaakit si Ali sa’yo.” Humagikgik pa ito.

Napakunot naman ako ng noo. “Why would I wear a sexy panty and bra for spa?”

Halata ang pagtutol sa mukha ko kaya ang ginawa ni Chienne at hinatak ako sa kwarto nila. I was adamant in sitting in their bed kasi you know they surely did something nasty in there. I the end, I just stand in the middle of the room while waiting for her. Paglipas ng ilang minuto ay lumabas na siyas a banyo.

Hinatak na niya ako sa kwarto namin ni Ali and told me to take a quick bath. So, I did. Paglabas ko ay nakita ko si Chienne na mina-massacre ang gamit ko.

She took a dress, cycling, and undies that are sexy! Inilapag niya ang pinakatago-tago kong For Love & Lemons Bra, Thong, and Garter Belt! I just want to lose consciousness because of too much embarrassment!

“Ayan ang suotin mo, B. No buts. Kung hindi kakalbuhin kita sa keps mo!”

Before I can even say a thing ay mabilis siyang lumabas sa kwarto. I was just sighing the whole time habang sinusuot ko ang mga hinanda niyang damit. I didn’t even think of wearing this victoria secret underwear because it’s too much!

Paglabas ko ay mayroong siyang satisfied na ngiti.

“Tara na! Lezz go!”

Hinatak na niya ako pababa sa hagdan. “Hey, be careful, Chienne.”

“Aysus! Hindi tayo mahuhulog ’no. Ka-tropa ko kaya si Darna.”

Napailing-iling na lang ako. Paglabas namin ay may naghihintay ng van doon at maraming bodyguards. When I say marami, it’s too marami! Like, we would even attract a lot of attention because of them.

“Why are they so many?”

She have me a told you so look. “Sabi ko sa’yo eh, daig ko pa pers lady sa mga guards na iniwan ng kambal.”

“Good afternoon, Ma’am Chienne and Ma’am Breanna.” Pinagbuksan kami ng middle-age man ng pinto.

Pumasok na kami ni Chienne doon at hindi ko alam kung bakit sobrang excited nitong katabi ko. Daig niya pa ang toddler sa sobrang likot at daldal.

I was just listening to her hanggang sa makarating kami sa spa na sinasabi niya.

Ilang oras din kaming nagtagal doon. After the session, I feel so refresh! Ilang buwan na rin ang nakakaraan when I last visited a spa.

“Ang sarap sa feeling, sizt!” Ngiting-ngiti si Chienne paglabas namin sa spa.

She was commanding the driver on where to go. Napansin ko na lang na sa mall kami sumunod na tumigil.

“What are we doing here?” Kinakabahang saad ko.. “Delikado ako sa mga ganitong lugar, Chienne.”

Binigyan niya ako ng mask and glasses. “That’s why I prepared this for you!”

Napailing na lang ako sa kaniya. Mabuti at hindi sumasakit ang ulo ng kambal sa kakulitan ni Chienne. Ilang araw ko pa lang siyang nakakasama pero parang nauubos ang energy ko sa kaniya.

Hinatak niya ako palabas sa van. “Wait, let’s walk, okay?”

“Excited na kasi ako, tanginers! Kinikilig kiki ko!”

Napakunot naman ako ng noo. “Kinikilig ka dahil sa? Wala naman ang kambal dito.”

“Basta, sizt! Pasok na lang tayo. Huwag maraming tanong-tanong. Sasabunutan ko hair mo sa kiki.”

Noong una ko siyang marinig magsalita ng ganito ay parang gusto ko siyang bilhan ng maraming alcohol and holy water to cleanse her mouth! But as time passes by, nasanay na ako sa pananalita niya ngunit nakakahiya kapag sa public place.

Una kaming pumasok sa department store. Hindi naman ako nagtitingin dahil nagsawa na ako. All my life, lagi akong babad sa mga fashion boutique. It’s my second home pa nga. Pero ngayon ay gusto ko na lang mag-save ng money. Dati kasi I’m so materialism. I realized that I shouldn’t be like that. Lalo na ngayon na kailangan kong tipirin ang pera para may budget kami ni Ali.

Si Chienne ang bumibili ng kung ano-ano. I just let her. Ngunit napukaw ng atensyon ko ang isang dress. It’s a white dress to be exact. It looks so lovely that it immediately captivates my eyes. It’s a simple white dress that flows amazingly smooth like a wave. It’s spaghetti strap with low plunging neckline. Inikutan ko ito at napansin ko na backless siya. Walang masyadong mga batong nakalagay dito but that makes it more captivating. Nahigit ko ang hininga ko noong makita ko ang kabuuan ng dress. It’s simply.. wow!

Linapitan ko ito and touch it. Maybe I could buy this one if it’s affordable. Pero, nanlumo ang loob ko when I saw it’s price. It’s more than 50,000 pesos! Napabuntong hininga na lang ako at ibinaba ang kamay ko. I can’t buy that. It’s a huge amount of money. Pwede na naming pang-ilang buwan na grocery ang presyo nito.

Mukhang napansin ni Roleen ang damit at ang atensyon ko roon.

“Gusto mo ba, B?”

I shook my head. “I’ll just find another one.” Malumanay na saad ko.

Ngunit nagulat ako when she talks to the saleslady. Pagkatapos ng ilang minuto ay tinanggal na ng babae ang damit sa manequin.

“Chienne, you don’t have to buy that.”

“Ay hindi! Gift ko ’to sayo.” Nakangiting saad niya. Hinatak niya ako sa changing area. “Suot mo, B.”

“But it’s not yet paid and..”

“Hep! No buts! Suot mo and I’ll bili this dress, oki?”

I sighed. Nanghihinayang naman ako sa free and I really love this dress. In the end, sinuot ko nga ito. Paglabas ko ay pinagtitinginan ako ng mga tao. Mabilis kong hinanap si Roleen at nakita ko agad siya.

“Hey..”

“Tanginers..” Mahinang bulong nito. “Nakakatibo ka, girl! Like tanginers talaga! I kennat! Selfie tayo! Syet! Apakaganda mo!”

I shyly smiled because of her praises. Minsan lang niya ako purihin ng ganoon. Madalas kasi ay sinasabi niyang mas maganda siya sa akin.

After taking a pic ay mabilis na naman niya akong hinatak palabas na ng mall. “Hey! We didn’t pay for this yet.”

“Ay! Late kana sa balita sizt. Binayaran ko na ’yan kanina habang nagpapalit ka, kaya chill ka lang.”

I sighed again for the nth time. Napatingin na lang ako sa labas. Napakunot noo ako.

“Hindi pa ba tayo uuwi?”

She shook her head. “No! We will write your happy ending sizt!”

Hindi ko naman alam ang sasabihin because I don’t get what she says. Happy ending? Nah. Hindi naman sinagot ni Ali ang proposal ko. Tsaka, malayo pa ang ending namin ni Ali.

Huminto ang sinasakyan naming van sa isang church. Lumabas na kami and I recognized this place! It is the known San Agustin Churh or the Paoay Church. Tinignan ko ang buong paligid at napansin na walang masyadong turista. Napakunot ako ng noo.

“Anong ginagawa natin dito?”

“Secretong malupet!”

Hinila na naman ako ni Chienne papasok. Nang nasa dulo kami ng church ay may lumapit sa akin na isang babae.

“Kikibells, siya na ba?”

“Yes, baks! Siyang-sya!” Masayang saad ni Chienne.

I don’t know what was happening around me. Mabilis akong nilagyan ng babae ng veil at inabutan ng bulaklak.

“Ayan, puks, ayos kana. Bale, lakad ka lang kapag nakita mo ang signal ko–”

“Wait, wait. Hold on. What the hell was happening in here?” Kunot noong tanong ko. I wasn’t really getting the whole situation.

“Ikakasal kana puks!” Natatawang saad noong babae.

Napatanga ako. Ibinigay ko sa kaniya ang bulaklak. “Sorry pero wala akong maalalang pinangakuan ko ng kasal. Hindi naman kasi ako sinagot ng boyfriend ko. If you’ll excuse me..”

Lalabas na sana ako when I heard someone call my name.

“Breanna Semina Fuentabella!”

Lumingon ako sa likod ko and I saw the man whom I love so much. Naka-tuxedo ito at nakangiti. Sobrang gwapo niya sa looks niya ngayon. He’s dashing yet lovely with that.

“Will you marry me?”

Shock was written all over my face. W-What? Anong sinabi ni Ali?

“Kapag kinuha mo ’yung bulaklak kay Chienne, ibig sabihin ay yes ang sagot mo pero..” Lumungkot ng bahagya ang tono nito. “Pero kung hindi ka pa handa ay tumalikod ka lang. Magkita na lang tayo sa bahay. Hindi pa tayo break ah!”

Nag-unahan ang mga luha sa mata ko. Naramdaman ko na nanlalambot ang mga tuhod ko and hindi ko napansin na napaupo ako.

“Oh god..”

“Oh god talaga beb! Tayo na bilis! Ikakasal na ikaw.”

Inalalayan ako ni Chienne. Nakangiti niyang inabot sa akin ang bulaklak. “Aysus! Bakit kahit wala kang make-up at umiiyak ka ang ganda mo pa rin?”

I chuckled. “Thank you..”

“Maliit na bagay. Kaya dapat maglakad kana papunta sa groom mo.”

Kinuha ko ang bulaklak sa kaniya. Tumakbo ako palabas. “Hoy! Saan ka pupunta?”

Hinabol ako ni Chienne. “Akala ko ba g ka ng makipagkasal sa boyfriend mo? Bakit ka lumalabas?” Mukha siyang natataranta.

Pagtingin ko sa may dulo ay nakaluhod si Ali at nakayuko ang ulo. Napapaligiran siya ng mga kaibigan niya kaya hindi ko alam if he’s crying or what.

“Can I walk starting from the outside hanggang sa dulo ng aisle?”

“Ay kiki ka! Pinapakaba mo ko.” Tumingin ito sa babaeng nag-ayos sa akin. “Chop chop! Bilisan na natin ang pag-aayos, baks. Malaki-laki rin ang tip ni pareng Ali. Ready na ang bride!”

Lumabas ako hanggang sa dulo ng pinto. Isinara din iyon. Habang hinihintay kong bumakas ay nararamdaman ko ang kaba at excitement. Para na rin akong maiiyak dahil sa saya.

Ilang minuto rin ang lumipas bago tuluyang bumukas ang pinto. I smiled when I entered the church. Kahit na walang masyadong ayos ang simbahan ay okay lang. Kahit na hindi ko natupad ang dream wedding ko ay okay lang. Kahit na wala ang pamilya ko ay sobrang okay lang din. Kasi kumpleto na ang lahat dahil si Ali ang groom ko. He completes the decoration, the presence of my family and my everything.

Dahan-dahan akong naglakad papunta sa dulo ng aisle. Nakita ko si Ali doon na namumula ang mga mata. I could see love written on his face and in his eyes.

I smiled at him. Natawa ako ng mapansin ko na niyayakap niya si Lucas.

My love, there’s only you in my life The only thing that’s bright

My first love You’re every breath that I take You’re every step I make

And I, I want to share All my love with you No one else will do

Napangiti ako habang naririnig ang lyrics ng kanta. He’s indeed my first love and the only person that brighten up my past. Napapikit ako ng mata when our first meeting pops in my mind. Tawi tawi, the resort, Bongao and the Panampangan Island.

And your eyes, your eyes, your eyes They tell me how much you care Ooh, yes You will always be My endless love

Two hearts Two hearts that beat as one Our lives have just begun

Forever (oh) I’ll hold you close in my arms I can’t resist your charms

Malapit na ako sa dulo pero parang gusto ko ng tumakbo sa tabi ni Ali. I want to kiss him deeply and hug him. I want to thank him for accepting me. Yes, this is the beginning of our journey. The journey of two hearts that beat as one.

And love, oh love I’ll be a fool, for you I’m sure You know I don’t mind (oh) You know I don’t mind

’Cause you You mean the would to me (oh) I know I know I’ve found, I’ve found in you My endless love

Saktong natapos ang tugtog ng makarating ako sa dulo. “Hi, my loves..”

“Pinakaba mo ko kanina, mahal.”

I chuckled and touch his cheeks. Kinuha niya ang kamay ko at magka-hawak kamay kaming humarap sa Diyos.

I look at him and saw that he’s listening intently to what the Father was saying. I smiled.

“Nandito tayong lahat para saksihan ang pag-iisang dibdib nina Alistair Antonio Reiss at ni Breanna Semina Fuentabella..” Panimula ng pari.

I know from this moment that our life changed. I am willing to risk everything for Ali. I know na wala akong pagsisisihan sa mga ginawa ko. I wouldn’t regret throwing my high-end life for Ali because he’s my life already. Ali is my everything, without him I wouldn’t live. He became my lantern to escape my dark past.

Mahal na mahal kita, Alistair Antonio Reiss. 1438, my loves..

Song used: Endless Love by Lionel Richie & Diana Ross

Hangpu’ Tagpitu (R-18)

R-18. Please read at your own risk. Don’t report my story if hindi niyo masikmura ang mga spg scenes. Pwede namang huwag munang basahin ang chapter na ’to.

P.S. Sorry if this BS didn’t exceed your expectation. Hindi ako ganoon kagaling gumawa ng mga ganitong scene.

HIKAHANGPU’ TAGPITU

“How did you make all of this happened, mahal?” Malambing na wika ko. Niyakap ko si Ali sa likuran niya. Amoy na amoy ko ang natural niyang pabango. So manly..

Hinawakan niya ng mahigpit ang kamay ko na nakapatong sa tiyan niya. Gumilid siya kaya kitang kita ko boyish grin niya. “Secret, mahal!”

“Dapat hindi kana gumastos ng malaki, mahal. I mean, okay lang sa akin ang kasal sa–”

Inilagay ni Ali ang dalira niya sa bibig ko. “Shh ka lang, mahal. Hindi naman ako masyadong gumastos sa kasal natin. Pero pinapangako kong bibigyan kita ng magarbong kasal.”

Umiling lang ako. “I don’t need a grand wedding, Ali. As long as you are my groom, okay lang ako kahit saan tayo ikasal.”

He grin. “Tangina, pinapakilig mo na naman ako!” He giggles like a little boy.

“Hoy! Huwag mong sinosolo ang mare namin. Kailangan niyang mag-converse ng energy.” Singit ni Chienne sa aming dalawa ni Ali.

Natatawa niya akong pinakawalan at lumapit sa mga kaibigan niya na nasa labas ng resthouse at nag-iinuman. Si Chienne naman at Roleen ay binigyan ako ng nakakalokang tingin.

Napakunot naman ako ng noo. “What?” I innocently asked.

“Ikaw huh.” Sabay na saad nila at nataas-baba ang kilay.

I just shook my head. Kilalang kilala ko na si Chienne. I’m sure she’s thinking nasty.

Hindi ko na lang sila pinansin. Kinuha ko ang wine glass and drink it.

“Dagdagan mo pa ang iniinom mong wine, B! Para lumakas ang loob mo.” Humagikgik ito.

I just let her pour my wine glass. Iniinom ko lang ang mga binibigay niya sa akin.

Nagulat ako when Roleen suddenly touch my left hand.

“Kinginers kang kiki ka! Ang ganda ng engagement ring mo tsaka wedding ring!” She exclaimed. “Bet ko rin ang ganitong singsing.” She dreamily sighed.

Napatingin ako sa mga singsing ko. First, my wedding ring is a 10-carat marquise-cut diamond. It’s a unique ring with solitaire set horizontally and surrounded by a smaller diamonds. Then my engagement ring is a trifecta of rose-cut diamonds with 14K yellow gold band. Both of the rings are elegant, romantic, and definitely swoon-worthy.

Napangiti ako habang pinagmamasdan ang mga singsing sa kamay ko. Tuwing nakikita ko ang mga ito ay kinikilig ako sa kaisipang, I am Mrs. Alistair Antonio Reiss!

“Hindi pa ba nagpo-propose si Lucas?” I smiled at her. “You two looked good together.”

Ngumiti siya pero nakikita ko ang lungkot sa mga mata niya. “Kennat be kami, B! Like sa ganda kong ’to? Papatol ako sa tukmol na ’yun? It’s so ewww.”

“Hoy! Gusto mong ilubong kita sa dagat sa labas?” Lucas butted in.

Napalingon kami sa may pinto at nandoon na ang mga magkakaibigan. May dala silang whisky at pare-parehong may hawak na baso.

Umismid si Roleen. “Swimmer kaya ako. Kahit na anong gawin mo ay hindi ako malulunod.”

Umalis na ito at pumunta sa kusina. Sumunod si Chienne sa kanila. I had the urged to follow them but Ali possessively wraps his free hand with my waist.

“Congratulations, Breanna! Welcome to the family..” All the boys greeted me with enthusiasm.

Napangiti ako. “Thank you so much.”

“Ingatan mo si bunso, ah?” Lucas said. Maluha-luha pa siya ng lumapit sa akin. Akma niya akong yayakapin nang mabilis akong inilagay ni Ali sa likuran niya. Kaya ang ending, silang dalawa ang nagyakapan.

I chuckled. Kitang-kita ko sa pwesto ko ang pamumutla ni Lucas. “A-Ano, bud, aalis na pala ako.”

The four remaining men laugh. Pati si Vladimir na hindi kakikitaan ng emosyon ay tumatawa ng malakas dahil sa mga kaibigan.

“Nagseselos ako, bud. Sali tayo!” Saad ni Black at mabilis na yumakap sa dalawa.

Binitawan na ni ali ang beywang ko at nakita kong nag-middle finger siya sa mga kaibigan.

Natawa ako habang umiiling. Hinayaan ko na lang muna silang magbolahan at maglambingan dahil last day na nila ngayon.

Pumunta ako sa kusina at nakita kong umiiyak si Roleen. Agad akong lumapit sa kanila. “What happened? Bakit ka umiiyak?”

Mabilis na pinunasan ni Roleen ang mga luha. “Wala ’to ’no! Nagbabalat kasi ako ng sibuyas kanina para sa almusal bukas ng umaga..”

Tumango-tango ako. I know for a fact na hindi ’yun ang totoong dahilan ng pag-iyak niya but I just let her. Kapag handa na siyang sabihin sa akin ang totoo ay makikinig ako.

“Bakit ka nga pala nandito, B?” Chienne asked.

Napakamot ako sa noo. “Busy kasi silang maglambingan, kaya dito muna ako.”

“Ay bet ko ’yan! Dahil nandito kana rin ay tuturuan na kita!” She excitedly exclaimed.

Natatawa si Roleen dahil mukhang alam niya ang ituturo sa akin ni Chienne. Umupo kaming tatlo sa dining table.

“Ganito ’yan, B. Sa una talaga masakit, kaya dapat i-ready ka ng bonggang bongga ni Ali. Like ready as fuck! Tapos pag-ready kana, magce-celebrate na kayo ng bagong taon! With muching fireworks pa and nginig like tanginers too!”

Napatanga ako sa mga sinasabi ni Chienne. I wasn’t able to understand what she was saying dahil sobrang bilis nito magsalita.

“I don’t understand, Chienne. Please slow down a bit..” Mahinahong saad ko.

Napatapik ito sa noo na parang nase-stress. “Ang slow mo naman, B!” Umayos siya ng upo at hinawakan ang kamay ko.

“Sa unang beses na magpu-push si Ali sa keps mo, masakit. Pero, mga ilang minuto lang ay para ka ng nasa cloud 9!”

Natawa ng malakas si Roleen dahil sa mga pinagsasabi ni Chienne. Namula na lang ako when i realize what she was saying.

Oh my god..

“Masakit ba?”

“Ay sobra, sizt! Para kang hinahati sa dalawa. Well, literal naman akong nahati sa dalawa. Ahihi.”

Parang gusto ko ng umatras dahil sa lahat ng sinasabi ni Chienne. Hindi ako umalis sa tabi niya kaya wala kaming oras ni Ali para magsolo.

Balak kong sumama sa kwarto ni Roleen para hindi kami mag-isa ni Ali kaso tinakasan ako ng dalawa.

Nanghihina akong napalabi. Bigla akong nakaramdam ng kaba dahil sa posibleng mangyari ngayong gabi.

I sighed at tinignan ang sala. Mag-isa na lang si Ali doon na umiinom. Mukhang hinihintay niya akong puntahan siya.

Umalis na ako sa pagkakaupo ko sa kusina at pinuntahan si Ali. Nakapikit ang mga mata niya at nakabukas na ang dalawang butones ng polo. Namula ako ng pumasok sa utak ko ang mga sinasabi ni Chienne.

Tinapik ko ng marahan ang mukha ni Ali. “Ali..”

“Let’s go, my love?” Yaya ko sa kaniya ng magmulat siya ng mata.

Marahan siyang tumango at ngumiti sa akin. I don’t know if it’s just me or uminit ang paligid namin.

Hindi pa kami nagpapalit pareho ng damit at nanlalagkit na ang pakiramdam ko.

Magkahawak kamay kaming umakyat ni Ali pero walang nagsasalita sa aming dalawa. Nang makapasok kami sa kwarto ay hindi ko alam ang gagawin. Para akong nabato sa pwesto ko.

Hinawakan ni Ali ang kamay ko ng mahigpit kaya napatingin ako sa kaniya. He smiled at me like he’s assuring that everything is okay.

I touch his chest. Naramdaman ko ang init ng katawan nito sa palad ko. Narinig kong napahigit ang hininga ni Ali sa ginawa ko.

Napansin ko ang sunod sunod na paglunok ni Ali. Parang may naglalagablab na apoy sa loob ng katawan ko habang nakatingin sa asawa.

Right. Asawa ko na siya ngayon. I smile at him. Nakita kong natigilan siya.

“Mahal..”

Lihim akong napalunok ng marinig ko ang boses ni Ali. I don’t know if it’s because of the atmosphere that we have pero.. Damn it! Ngayon ko lang na-realize na Ali had a deep baritone voice! Ipinikit ko ang mga mata ko para pakalmahin ang init na nararamdaman ko.

Pagmulat ko ay hindi ko maiwasang hindi mapatingin sa bahagyang nakaawang na labi ni Ali. It looks so red, so inviting and lush.. I suddenly want to nip and bit his lips.

Mabilis akong hinila ni Ali papunta sa kaniya at walang sabi-sabing sinakop ang labi ko. Naramdaman ko ang paghawak niya sa baywang ko. I touch his cheeks and I moaned when I got to taste his lips. He tasted like whiskey but so addicting. He slid his tongue inside my mouth and I whimper.

When he nips my lips, I just groaned as an answer. Parang nagliliyab ang katawan ko when I heard him moan. Ipinaikot ni Ali ang kamay niya sa baywang ko at mas inilapit pa ako sa katawan niya. I could feel the heat coming from his body.

Mas lalong pinalalim pa nito ang pinagsasaluhan naming halikan. Ali’s one hand started to roam in my body. Nahigit ko ang hininga ko when he touch my delicate boobs at pinisil iyon. I moaned as an answer.

He bit my lower lip. Magpo-protesta na sana ako nang humiwalay si Ali ngunit naputol din agad iyon nang buhatin niya ako. Agad na pumulupot ang mga braso ko sa leeg niya. I nuzzled my face in his neck. Amoy na amoy ko ang natural nitong amoy na nahalo sa alak.

Marahan niya akong ibinaba sa kama pero hindi pa rin naputol ang pagtitinginan namin. Pumatong siya sa akin and caressed my hair.

“Ang ganda mo talaga, mahal. Noong una kitang makita, you took my breath away..”

I blushed. “Natuto ka ng mambola, mahal..”

He chuckled. Bumaba ang mukha nito at sinimulan na namang angkinin ang labi ko. I just closed my eyes and answer his kisses. I kissed him back with the same intensity.

Umungol ako ng maramdaman ko ang isang kamay ni Ali sa ibabaw ng dibdib ko at pinisil-pisil iyon. Habang ang isang kamay naman nito ay bumaba sa ibaba ko, napahawak ako sa maskulado niyang braso.

“Mahal..”

“Shh. Just trust me..” Tango lang ang naisagot ko sa kaniya.

I closed my eyes. Napasinghap ako when he slides his hand on my pearl. “Ali..”

Bumaba ang halik niya sa leeg ko at nagsimulang pinapak ’yun. I was just sighing the whole time. Nang magsawa siya ay bumalik ang mga labi niya sa labi ko. I started to follow what he was doing. Moments later, our tongue battled and all I could do was to moan and moan inside his mouth.

Pinutol ko ang halikan namin at ginaya ang ginawa niya sa akin. I trailed my lips from his down to his neck. I licked and nipped his skin.

Ali was just groaning and moaning. “Ohh… I want you so much, mahal..” His voice was full of need na para bang kailangan na itong punan.

Narinig ko na may napunit na damit. I open my eyes and saw my dress being ripped! “You can just tell me to remove it, mahal..”

He grinned. “Sorry, I’ll just buy you again..”

Napailing na lang ako. Umupo ako para tanggalin ang strap ng damit ko. Mabilis naman itong bumaba at nakita ko na napalunok si Ali ng kumawala ang dalawang dibdib ko. Namula ang mukha ko when I saw how intently he was looking at my boobs. Well, I am kind of gifted in that department.

Hinala na ni Ali ang dress ko. Narinig ko siyang suminghap ng makita niya ang kabuuan ko.

“Tang.. ina..” He said.

Namula ako dahil sa klase ng titig niya. Para bang nakakita siya ng napakagandang bagay at sobrang babasagin sa klase ng hawak niya,

“Who made you wear this.. this sinful underwear?” He asked using his deep baritone voice. Para akong nahihipnotismo sa klase ng tinging ipinupukol niya.

“Si Chienne..”

“Don’t ever wear this, okay? You will give me an early death because of heart attack, my love.”

Naglakbay ang mata ni Ali sa kabuuan ko. Until his eyes settled on my gifted breast that was still covered with white For Love & Lemons bra. I could feel my nipple hardened because of his mere stares on it. I was so shocked with Ali ripped my bra!

Agad niya itong binigyang pansin. He started massaging the other while his other hand ay nasa ibabaw ng puson ko. Parang may kuryenteng dumaloy sa katawan ko.

“Your breast looks delectable, my love. So lovely..” Nang magsawa na siya sa pagmamasahe ay he lowered his eyes and give both of my nipple a kiss. Napasinghap ako dahil doon.

“Ali..” I moaned.

Maya-maya ay he started to suck my nipple and put it inside his sinful hot mouth. I started to arched my back because of too my sensation and pleasure. “Oh.. fuck, Ali..” I was sighing while moaning. Hinawak ko ang ulo niya at doon kumuha ng lakas.

Tinignan ko ang hitsura niya. He was trying his best to suck my whole breast into his mouth. Habang nasa bibig niya ang nipples ko ay naramdaman ko ang isang kamay niya na gumagapang mula sa puson ko hanggang sa ibabaw ng pearl ko.

Malakas akong napaungol ng ipasok ni Ali ang kamay niya sa loob ko para mahawakan ang pinakaiingatan ko. Para akong na-kuryente when he started to played my clitoris. Napahawak na lang ako sa braso niya dahil hindi ko kinakaya ang sensasyong pinapadama sa akin ni Ali.

“Oh god.. Please, Ali..” I don’t even recognize my voice.

Ali stopped sucking my nipples and went back to my lips. Sinakop na naman niya ang labi ko at nakulong doon ang mga halinghing at ungol ko na gustong kumawala.

Tinanggal na ni Ali ang kamay niya sa loob ko. I could feel my inside protesting dahil sa pagtigil niya pero napalitan na naman ’yun ng singhap when he ripped my band and thong!

“Ali!”

“Bibilhan na lang kita ng sampong ganiyan. Tangina!”

Hinalikan na naman ako ni Ali at lahat ng mga iniisip ko ay nawala. That’s how powerful his kisses to me. Nakakabaliw, nakakadarang at nakakadala.

Napaungol ako sa loob ng bibig ni Ali nang maramdaman ko na ipinasok nito ang isang daliri niya sa loob ko. His finger moved slowly against my clitoris. Making me moan with so much pleasure and killing me because of too much anticipation. Marahan lang ang paglamas-pasok nito na para bang iniingatan niya ako.

“Please, Ali.. Make it fast.. Ohh..”

Ali obliged and moves his finger inside me faster, making me so crazy. I arched my back dahil hindi ko na talaga kaya ang sensasyong ibinibigay niya.

“You’re so wet and.. so ready for me, mahal..” He whispered and licked my earlobe.

Napaungol lang ako sa ginagawa niya. Naglandas ang labi niya patungo sa leeg ko. He’s giving me kiss marks. He continues to pleasure me with his finger.

“Oh fuck!” I sighed and moaned again.

I can feel his mouth on my neck trailing kisses, licking and nipping my skin down to my gifted breast to my waist hanggang sa natunton nito ang pakay.

“Goddamn it, Ali!”

I moaned when he started to nip and lap my pearl! He is eating my down there lile a delicious food na ngayon niya lang natikman. I was arching back because too much pleasure and sensation that was building inside me.

Sinubukan kong itinukod ang mga braso ko to see Ali. Nadagdagan ang init na nararamdaman ko when I saw him eating me. Nakapikit ito at parang ninamnam ang doon ko.

Naibagsak ko ang katawan ko when another wave of pleasure came through me. “Ali.. Ali.. More, mahal.. I want more..” Nadadarang na ako sa mga ginagawa sa akin ng asawa ko. I was just sighing and moaning the whole time.

“I’m near.. Hayaan na ako!”

I don’t know where to touch and whom to touch dahil sa sarap na pinapalasap niya sa akin. Moments later, I came in his mouth.

Napahiga ako at nararamdaman ko ang panginginig ng mga hita ko. Umakyat ang halik ni Ali hanggang sa puson ko.

Ngumisi siya sa akin. “Tangina, mahal. You are worth the wait..” He said and kissed me.

Nalalasahan ko ang sarili ko sa bibig niya. It’s not that bad as I think it is.

“Hindi ko na kaya, mahal.. Can I fill you now?” He whispered. Napasinghap naman ako. He’s really asking permission now?

I chuckled. Umupo ako sa kama at tinulungan siyang tanggalin ang polo niya then his trouser. Hanggang sa boxers na lang niya ang natitira. He moves his hands to lower his boxers.

Nanlaki ang mata ko when I saw his.. his giant soldier. Oh god.. Oh freaking fuck! He’s not just huge or big! He’s freaking gifted!

“A-Ahm.. Pwedeng mag-back out? Sigurado kang you will fit in me? Or I might die in the process? Or.. Or..” Hindi ko na alam ang sasabihin dahil nagulat ako when his fucking soldier suddenly move! Para bang mas lalo itong lumalaki sa mga segundong lumilipas. I swallowed hard as I looked at it.

He chuckled. “It will fit, my love. It will surely fit as I am for you and you are for me..”

Natunaw naman lahat ng takot ko when I saw how his eyes was filled of too much love, need and anticipation.. and lust.

Tumango ako. “I trust you, mahal..”

“Thank you..” He kissed my forehead.

He gripped my waist and pulled me closer in the end of the bed. Mas ibinuka pa niya ang mga legs ko. Then, he started to kiss my feet hanggang sa may puson ko. Hindi niya nililibayan ang tingin niya sa mga mata ko. Minutes later, when my body started to relax he positioned his gifted huge erect soldier over my pearl. He looked at me in the eyes.

Napapikit ako when I felt his soldier moved it way inside me. Napakapit ako sa mga braso ni Ali as pain flows throughout my whole body. Hindi ko napansin na may luha ng pumatak sa mata ko. I bit Ali’s shoulder to stop myself from screaming and sobbing because of too much pain.

“Is it in? Tapos na ba?” Naiiyak na wika ko.

Umiling iling si Ali at hinalikan ako sa noo. “It’s just the head, my love..”

Parang gusto kong mawalan ng malay ng marinig ko ’yun. Curses filled my brain. Hell! I could feel my body being split tapos ulo pa lang?!

Huminga ako ng malalim. I calm myself. “Sige, push mo na, mahal..”

“I will be gentle. I promise..”

“No. I want the pain ng minsanan lang. Push it, okay?”

Umiling iling si Ali. “No, masasaktan ka.”

“Push it, mahal or we’ll stop.”

Napabuntong hininga si Ali pero sinunod naman ako. Napasigaw ako ng malakas when he really pushes it inside me!

“Sabi ko sa’yo, mahal, masasaktan ka..”

I bit my lower lip to suppress my sob. Hinayaan akong mag-adjust ni Ali hanggang sa maramdaman ko na nag-relax ang katawan ko. “I am going all in, mahal..”

Tumango tango lang ako. When he pushes for the last time, ramdam na ramdam ko ang kaniya sa loob ko. Like he’s filling and completing me at the same time.

He’s kissing me, licking my neck or my breast while playing with my clit. He’s trying his best to remove the pain. Nang mapansin kong hindi na masakit ay sinenyasan ko siyang gumalaw. He was reluctant at first pero ginawa pa rin niya.

He started to slowly ram my inside. Noong una ay mahapdi at masakit hanggang sa dahan-dahang nawala ito. Until the pain was replaced with a pleasure and sensation that I couldn’t explain as Ali started to move rougher and faster too.

“Tangina! Ang sarap mo, mahal..” Gigil na saad ni Ali habang mabilis na naglamas-pasok sa loob ko.

I was sighing and arching my back because of too much pleasure. “More, Ali.. Please, harder.. Oh my freaking fuck..”

I hear Ali groaned and moaned even more as he move faster inside me. Ungol at ang tunong pagiisa ng mga maseselang parte namin ang maririnig sa kwarto.

I started to meet his thrust nang maramdaman kong may gustong sumabog sa akin. Sinalubong ko ang bawat pagpasok niya.

“Mahal.. Mahal..” Ali moaned. It sounded so sexy and addicting.

“Ali, more.. I want more.. Ohh fuck! Fuck..”

He growled like an animal and pumped even faster. Naramdaman ko ang paggalaw ng kama dahil sa lakas ng pagbayo niya. Then my body started to tensed up. I could feel the orgasm building inside me.

Ipinatong ni Ali ang isang hita ko sa balikat niya. I moaned even more dahil ramdam na ramdam ko ang kaselanan nito sa loob ko.

“Ali.. it’s so good..” I dreamily sighed.

“You’re driving me crazy, mahal..” His breathing became ragged.

“I’m coming! I’m coming, Ali..” I keep on arching my back and meeting his thrust. I don’t know kung anong nangyayari sa akin. Nawala na lahat ng hiya ko. “I want more..”

“Oh god, I’m near, my love! I’m so near.. Sige pa, harder..”

“Cum for me, mahal. Give it to me..” His eyes settled in my face pero kitang kita ang lust sa mukha nito.

I don’t know what to do or kung ano ba ang dapat gawin. I can’t think straight dahil nararamdaman ko na.

I screamed and sighed when I came. “Fuck! Ang sarap, mahal..”

He smirked. “Mas masarap ka..” He started to ram my insides again at hindi ko na halos mabiling kung ilang beses akong nilabasan.

Until Ali scream. “Fuck! Fuck! Fuck! Putangina.. Ang sarap mo, Breanna!” Ali shouted as he cum inside me.

Napapikit ako ng mata when I felt his hot sperm filled my core. Parang napuno ang loob ko dahil sa dami ng nilabas nito.

When I opened my eyes ay nakita kong nakatingin sa akin si Ali. He has this satisfaction plastered in his face.

Tinanggal na niya ang kaniya sa loob ko and he rolled over besides me. Niyakap niya ako at hinigit palapit sa kaniya.

He kissed my forehead. “Mahal na mahal kita, Breanna. Salamat sa regalo mo..”

I smiled. “I love you too, Ali.. 1438, mahal..”

Nang gabing ’yun ay parehas kaming nakatulog na may ngiti sa labi.

Hangpu’ Tagwalu

HIKAHANGPU’ TAGWALU

“My love, what do you want for breakfast?” Nakangiting bungad ko kay Ali. Papungas-pungas siyang lumapit sa akin and claimed my lips.

I immediately wrapped my hands around his neck and answer his kisses. Ilang minuto rin kaming ganoon hanggang sa tinapik ko ang balikat niya dahil hindi na ako makahinga.

“Okay na, mahal. Busog na ako.” Nakangising saad niya.

Napailing na lang ako sa kaniya. “Mahal, kailangan mong mag-eat. You have a work later, remember?” Tinignan ko ang oras. 6’oclock pa lang ng umaga. Maaga pa para sa pasok niya.

Malambing siyang yumakap sa akin. “Dito na lang ako, mahal. Gawa na lang tayong panganay.”

Sinapak ko siya sa braso. “Ali nga!”

“Seryoso ako, mahal. Gawa na tayong panganay..”

Namula ako sa sinabi niya. “But, we are doing it naman every night. I’m sorry, I think ako ang may kulang dito.” Nakayukong saad ko.

“Chos lang, mahal. Huwag kang pa-pressure. Ready to wait naman ako.” Nakangising saad niya.

Medyo nakahinga naman ako ng bahagya. Pero hindi ko maiwasang hindi isipin kung bakit hindi ako nabubuntis. Well, we got married last five months ago at malapit na rin ang next monthsary namin. Gabi-gabi naman kaming nagme-make love pero hindi talaga ako mabuntis-buntis.

Minsan kapag gabi ay naiiyak na lang ako dahil nakikita ko ang ningning ng mata ni Ali tuwing nagvi-video call kami ni Chienne at pinapakita si Tripp, Saab, at ang kambal niyang anak. Gusto kong makita ang ningning sa mata niya araw-araw and I know na mangyayari ’yun kapag nagka-panganay na kami.

I am thinking of visiting an ob-gyne clinic to have my ovaries check kaso iniisip ko pa lang ang magagastos na pera ay napapahinto na ako. Nakakahinayang ang magagastos doon. Lalo na ngayon na paubos na ang ipon ko. I can’t use my cards dahil mata-trace kami.

Labis ang pasasalamat ko kay Black dahil hanggang ngayon ay hindi pa ako natuntunton ng parents ko. I know na he’s doing his best to keep us safe.

Hinahaplos haplos ko ang buhok ni Ali habang nakasubsob ang mukha niya sa leeg ko. “Thank you, Ali..”

Humigpit ang hawak niya sa baywang ko. Katahimikan ang namayani sa aming dalawa. Kalahating minuto rin kami sa pwestong ’yun ng mapag-desisyunan ko ng magluto.

I can cook simple food now. Sa unang buwan na magkasama kami ni Ali ay matiyaga niya akong tinuturuan. Hindi niya ako iniiwan at nakaalalay parati sa akin hanggang sa matuto na ako.

“What do you want for breakfast, mahal? ’Yung real food please.” Pina-meywangan ko pa siya para naman makita niyang seryoso ako.

He gave me his boyish smile that melts my heart. Kahit na gusto kong ngumiti at yakapin siya at pinagpatuloy ko lang ang pagse-seryoso. Walang mangyayari sa morning namin kung hindi ako gagalaw. Ali is so irresistible kasi hindi ko siya matanggihan kapag naglalambing.

“Kahit ano na lang, mahal. Basta, huwag sunog.” Then he giggles at mabilis na tumakbo paakyat.

Napalabi ako. Hindi na kaya sunog ang fried egg and hotdogs ko!

Busy akong nagluluto ng almusal naming dalawa. Nakahanda na lahat at si Ali na lang ang kulang.

Umakyat ako sa kwarto naming dalawa dahil hindi ko siya nakita sa sala. I was about to knock when I hear his voice.

“Putangina! Why did you let that happened, Black?!” I heard him cursed even more. “Do something! Siguraduhin mong hindi kami matutuntun ng Nanay ni Breanna rito sa Ilocos.”

“Maraming taong pinapagalaw ang Mama ni B, Ali. In just a matter of time ay matatagpuan na nila kayo diyan.” Mahinahong saad ni Black.

No! No! Hindi pwede. Nararamdaman ko ang panginginig ng tuhod ko. I was having a mental breakdown when the door of our room opened.

“Ma-Mahal..” Agad akong dinaluhan ni Ali sa pagkakaupo ko. “Narinig mo ba ang usapan namin?”

I slowly nodded my head. Patuloy pa rin sa pagtulo ang mga luha ko. I have a lot of what ifs in my mind. Oh god, I can’t let them. Hindi nila kami pwedeng matunton.

“Ali, promise me that you will only believe in me. Promise me that you will not leave me.” Natatarantang wika ko. I know that my parents are doing whatever they can para sirain kami. “Promise me, Ali.”

“Oh, mahal..” Pinunasan ni Ali ang mga luha ko. “Promise ko sa’yo na sa’yo lang ako maniniwala at hinding-hindi kita iiwan.”

Niyakap ko siya ng mahigpit. “Thank you, Ali.. I’m sorry dahil naiipit ka sa sitwasyon ko–”

“Shh. Noong pinakasalan kita, tanggap ko ang lahat sa’yo. Tanggap ko ang nakaraan mo at tanggap kong mahihirapan tayong makuha ang suporta ng magulang mo. Pero, bakit hindi natin subukan na makipag-usap sa kanila, mahal? Malay mo–”

I cut him off. “No!” I hissed. “You don’t know how evil they are, Ali. Kaya nilang gawin ang lahat para lang sa kapangyarihan at pera. Lalo na ngayon na naungusan na sila nina Tyron at Tyler.”

“Pero, mahal, gusto kong magkaroon tayo ng buhay na hindi nagtatago..”

Hindi ko na pinakinggan pa ang sasabihin niya at tumayo na ako. Dumiretso ako sa kwarto naming dalawa at pabagsak na sinara ang pinto. Ini-lock ko rin ’yun.

Umupo ako sa kama at ipinikit ang mga mata ko. Naririnig ko ang pagtawag sa akin ni Ali pero hindi ako sumagot. Hanggang sa tumigil ’yun.

Nag-umpisang mag-unahan ang mga luha ko. Siguro iniisip ni Ali na napakasama kong anak at hindi ko kayang subukang makipag-usap sa mga magulang ko. Takot ako na baka gumawa na naman sila ng ikakasira ng kasiyahan namin at saktan nila si Ali. They have the resources to do so kaya madaling-madali nilang mamanipula lahat.

Hindi ko na namalayan na nakatulog ulit ako dahil sa sobrang iyak at pagiisip ng mga maaaring gawin ng Mama at Papa ko kay Ali.

Dahan-dahan akong tumayo dahil nakaramdam ako ng pagkahilo. Napahawak ako sa sentido ko at minasahe ’yun. Ilang sandali lang ay nawala na ang sakit.

Binuksan ko ang pinto at labis ang gulat ko na nandoon sa harap si Ali. Nakaupo ito habang nakasuksok ang mukha sa pagitan ng kaniyang hita.

May mainit na humaplos sa puso ko. Agad ko siyang nilapit.

Napansin ko na natutulog ito dahil sa kaniyang paghinga. Hinaplos ko ang malambot niyang buhok.

“Ali..” Marahang wika ko.

Umangat ang mukha niya at agad na umayos ang upo niya ng makita ako. Lumuhod siya at hinawakan ang kamay ko.

“Pasensiya kana kanina, mahal.” Halata sa boses niya ang pag-iyak.

Ngumiti ako sa kaniya ng bahagya at hinaplos ang buhok niya. Niyakap ko rin siya. “It’s okay. Just don’t push that thought dahil hinding hindi na ako makikipag-usap sa mga magulang ko. I’m scared that they might do something on me or sa’yo.”

“Shh. Huwag mo kong alalahanin. Kaya ko ang sarili ko, mahal.”

“Did you eat na?” I gently asked him while stroking his hair.

Umiling-iling siya. “Hinihintay kitang lumabas. Hindi ako mabubusog kung hindi kita kasabay kumain.”

Napangiti ako sa kaniya. Tumayo na kaming dalawa at inalalayan niya ako hanggang sa kusina. Hanggang ngayong hapon ay nandoon pa ang pagkain na niluto ko para sa almusal namin. Ibig sabihin hindi umalis sa pwesto niya si Ali. Oh my Ali..

Pinaupo ako ni Ali. “Ako na ang magiinit, mahal. Pahinga kana lang diyan.”

Umiling-iling ako. “I can handle this, Ali.”

Tinignan niya ako ng mariin kaya natakot naman ako. “Upo ka lang, mahal.”

I just sighed at sinunod ang sinabi niya. Ininit niya ang kanin at mga ulam namin. Pagkatapos ay inihapag na ’yun.

Tahimik lang kaming dalawa habang kumakain. Nararamdaman ko ang panaka-naka niyang pagtingin sa akin.

“Mahal, bakit mo itinatabi ang kamatis?”

I pouted. “They look so ugly for me.”

He chuckled at ginulo ang buhok ko. Hindi naman siya nagsalita at kinuha lang ang mga kamatis na itinatabi ko. Hanggang sa matapos kami sa pagkain ay ganoon lang ang ginagawa naming dalawa.

After eating ay ako na ang naghugas ng plato. Pagkatapos ay pinuntahan ko si Ali sa living room. Natagpuan ko siyang may tinitignan na email sa laptop.

Hinayaan ko na lang siya at umupo sa tabi niya. Kinuha ko ang isang phone ko at tinry na tinawagan si Von. Hindi kasi mawala-wala sa isip ko ang sinabi ni Black kanina.

Ilang ring ang dumaan bago tuluyang sinagot ni Von.

[Who’s this?]

“It’s me, your lovely cousin, B.”

I heard him cursed in the other line. He excused himself. I think nakakaistorbo ako ng meeting niya.

“Are you busy? I can call na lang mamaya.”

[No, no. You are more important than that meeting, B.] Narinig ko ang pagsara ng pinto. [I am alone now. What do you want to talk about? Tsaka nasaan ka? Alam mo bang alalang-alala na sina Kuya Jupiter dahil sa pagkawala mo?]

“Chill, couz. I am okay kung nasaan man akong lupalop. Sabihin mo kina Kuya ay nasa mabuti akong kalagayan.” I glanced at Ali. Nakita ko na nakakunot ang noo nito habang nakatingin sa akin. He mouted ’Sino ‘yan?’

Tinanggal ko ang phone sa tainga ko and clicked the loudspeaker.

“Say hello to my husband, Von.”

[Hello– Fuck! What?!]

I laughed. “Sabi ko mag-hello ka sa asawa ko. Nasa tabi ko ngayon.”

[You are a dead meat to Tita, Breanna! Alam mo bang inaayos na ang kasal mo with the new investor of your company?]

Nabigla ako sa sinabi niya. “W-What?” Nakita ko rin na nakatiim bagang si Ali sa narinig.

He sighed. [May bagong investor sa kumpanya at kapag nakuha nila ang approval nito ay mababalik sila sa dating pwesto sa business industry. Kaso ang kapalit ng ‘oo’ ay ang kasal ninyo. That’s why Tita and Tito are so desperate in finding you these past months.] Sandaling katahimikan ang dumaan sa aming dalawa. Then he sighed, [The name of the investor is Beau Francisco.]

Nahulog ko ang phone ko sa sobrang panginginig when I hear the name of that man.

---

Third Person Point of View

Maingat na pinangko ni Ali ang asawa hanggang sa kwarto nila. Dahan-dahan niyang binaba ang dalaga at kinumutan.

He sighed. Who the hell is that man? Bakit nanginig ng sobra si Breanna? She’s that scared?

Mabilis siyang bumaba at binuksan ang laptop. He contacted them for a video call. Mabilis namang sumagot ang mga ito. Nasa mga opisina pa ang mga kaibigan base sa background ng mga ito.

“What’s up, bunso!” Lucas said. Ngumisi sa kaniya ang kaibigan.

Si Vladimir ay tumango lang sa kaniya habang ang kambal ay ngumiti. Si Black naman ay napabuntong hininga.

“Malapit na silang matunton ng parents ni Breanna.”

“Well, ano pa bang ine-expect natin? They are powerful as we are.” Tyler said.

Napabuntong hininga si Black. “We need to do something. Nalaman namin sa pinsan ni Breanna na gusto siyang ipakasal ng parents niya. Like hell! I would never ever allow other man to touch my wife! Dadaan muna sila sa akin, mga putangina nila.” Gigil na saad ni Ali.

Natahimik ang lahat at nag-iisip ng paraan.

“Why don’t you talk to her parents? Make them realized that you are worth it for their daughter.” Vladimir suggested.

Umiling si Ali. He can’t. Nag-promise siya sa asawa niya and he would never ever break that. “Ayaw ni B. Takot na takot siya kanina ng sabihin kong makipag-usap na lang kami sa mga magulang niya.”

“May mas malalim pa bang nangyari between Brea and her parents?”

Pare-parehong natahimik ang magkakaibigan sa biglang tanong na naiusal ni Lucas. He maybe an asshole pero may point ang sinabi nito.

“Dig deeper, bud.” Seryosong saad ni Ali kay Black.

Tumango-tango ang binata. “On it, Ali.”

“So, okay na ang problema mo, bunso?”

“Hindi pa. Hangga’t hindi natin naso-solusyunan ’to.”

“Why don’t you talk to her parents alone? Huwag mo munang sabihin kay B para hindi ito mag-freak out. Baka ’yun lang pala ang hinihintay ng mag-asawa. Tell them na hindi na namin sila kakalabanin.” One of the twins suggested.

Natahimik ang lahat hanggang sa nagsimula na silang bumuo ng plano pero sa kalagitnaan ng pagpa-plano nila ay biglang may kumatok sa pinto ng bahay nina Ali.

Nagpaalam muna siya saglit sa mga kaibigan. Tumayo si Ali at dumiretso sa pinto.

Habang hawak niya ang door knob ay bigla siyang nakaramdaman ng kaba. Hindi niya maintindihan ang nararadaman pero he could feel that something will happen. Something bad will happen.

Huminga siya ng malalim at hinawakan ang wedding ring niya. Tuwing nakikita at nahahawakan niya ito ay nakakakuha siya ng sapat na lakas para harapin ang kahit na anong pagsubok.

Dahan-dahan niyang binuksan ang pinto. When he finally opened the door ay na-realize niya the this is the reality. This people are here to make them realize that they couldn’t leave like this. Hindi pwedeng habambuhay silang magtago ni Breanna.

“Alistair Antonio Reiss.” The woman grimaced when he saw Ali. Tinignan din siya nito mula ulo hanggang paa.

Huminga ng malalim si Ali para pakalmahin ang sarili. “Magandang gabi po, Madam Serena Fuentabella..”

Hangpu’ Tagsiyam

HIKAHANGPU’ TAGSIYAM

Ilang linggo na ang nakakalipas when I last talked to Von and to.. Ali. Ayaw kong tawagin ulit ang pinsan ko dahil natatakot ako na baka may malaman na naman ako tungkol sa kaniya. I had enough. Hindi talaga ako titigilan ng parents ko hangga’t hindi nila nakukuha ang power na gusto nila.

They are greedy. Sobrang greedy nila na kahit number one kami dati ay may pinagawa pa rin sila sa akin. That was part of my past that I don’t want to recall. Nandidiri ako sa sarili ko noon at sa mga pinapagawa nila sa akin. Akala ko kapag nagawa ko na ang gusto nila ay sapat na para mahalin ako kahit katiting lang.

Ilang linggo na rin ang nakakaraan ng huli kaming mag-usap ni Ali ng maayos. Kapag kasi gigising na ako ay wala na siya hanggang sa makatulog. I don’t know what he’s been up to lately.

Napabuntong hininga ako at nangalumbaba. Napatingin ako sa wall clock at nakitang magtu-twelve na ng gabi. Kinain ako ng kaba para kay Ali dahil wala pa rin siya sa bahay.

I decided to call his friends kahit na alam kong hindi nila ako matutulungan. Una kong tinawagan si Lucas. Ilang ring lang ang dumaan at sumagot na ito.

“H-Hi..” Nahihiyang wika ko.

[B? Bakit ka napatawag? Gabing-gabi na ah.]

“I just want to ask, may sinabi ba si Ali sa’yo nitong mga nakaraang araw? Hindi kasi kami nakakapag-usap ng maayos. Kapag umaga ay maaga siyang wala tapos gabing-gabi kung umuwi. Did I do something wrong?”

Natahimik sandali si Lucas sa kabilang linya. [Wala kang kasama ngayon? Tangina naman ni bunso..] Maya-maya ay napabuntong hininga ito. [I don’t know if I should be the one telling you this.]

“What? What happened? May nagawa ba ako to upset him?”

[I think.. you deserve to know.] He sighed again. [Buksan mo ang email mo, I’ll send you a video. Huwag mong sasabihing ako ang nagsabi sa’yo.]

Mabilis akong tumango-tango kahit hindi niya nakikita. “Sure! No one will know about this. Thank you so much, Lucas!”

Mabilis kong in-end ang call at binuksan ang laptop. Tinipa ko ang password ng kasal namin. Habang hinihintay ang video na sinasabi niya ay pumunta muna ako sa kusina dahil nanunuyo na ang lalamunan ko.

Nagtimpla lang ako ng gatas at bumalik na sa sala. Umayos ako ng upo at nakita na ang video na sinasabi ni Lucas.

Don’t ever tell Ali that I send this to you or else sa kabilang buhay mo na ang makikita.

I chuckled. Nag-reply ako sa kaniya at binuksan ko na ang file.

Napakunot ako ng noo. Why would Lucas send me the CCTV of this house? May nangyari ba na hindi ko alam? Pero parati naman akong nasa bahay.

Humugot ako ng malalim na hininga. Nanginginig ang kamay ko ng buksan ko ang file. Halos namutla ako at nararamdaman ko ang buong katawan ko na nanginginig. May mga butil na rin ng mga luha ang kumawala sa mata ko.

They found us! He found us!

“Alistair Antonio Reiss.” The woman grimaced when he saw Ali. Tinignan din siya nito mula ulo hanggang paa.

Huminga ng malalim si Ali para pakalmahin ang sarili. “Magandang gabi po, Madam Serena Fuentabella..”

“Gaganda talaga ang gabi ko, hijo, kung ibabalik mo na ang anak ko.” Marring saad nito.

Ali shook his head. “Hayaan niyo na po si Breanna sa akin. Iingatan ko po siya at hindi papabayaan.”

“What a worthless piece of trash can give my daughter? Kaya mo bang punan lahat ng mga basic necessities niya? Kaya mo bang bilhin lahat ng luho niya?” The woman shook his head. “Sa nakikita ko sa’yo ay mukhang kahit pagkain ng anak ko ay hindi mo kayang bilhin.”

Binuksan nito ang kaniyang bag at kumuha ng cheke. “How much do you need?”

Napakunot ng ulo si Ali. “Excuse lang ho, walang katumbas na kahit magkano ang pagmamahal ko sa anak ninyo.” Huminga ito ng malalim. “Kaya ko pong mag-trabaho para tustusan ang pangangailangan namin ni Breanna. May pinag-aralan naman ho ako at hindi ako puchu-puchu kagaya ng naiisip ninyo.”

She grimaced because of the word that Ali used. “Ghad! You really are a worthless piece of shit!” Kumuha ito ng alcohol. “Give Brea to me or else I’ll destroy you.”

Umiling-iling si Ali. Ngayon ay naiintindihan na niya ang asawa kung bakit ayaw nitong makipag-usap sa Nanay niya. “Huwag niyo pong ituring na parang kasangkapan si Breanna para sa kayamanan niyo. May sariling pag-iisip ang asawa ko at ayaw niyang sumama sa inyo.” Mariing saad nito.

Labis ang pagkagulat sa mukha ng senyora sa narinig. “W-What? What did you fucking say?!” Her voice roared in the whole place. May lumabas na lalaki sa kotse na nakaparada sa labas. Lumabas doon ang isang lalaki, si Beau Francisco.

“What is happening here, Mama?” Inalalayan nito ang Nanay ni Breanna.

“This piece of shit claimed that my daughter married her! No! Hindi kayo pwede ng anak ko!” Namumula na ang mukha nito sa sobrang galit.

“Bakit po dahil mahirap ako?” Ngumisi si Ali.

“Yes! Fucking yes! My daughter deserves a better man in life.”

“And I am the best man in this world for you daughter, Madam.” Ali grinned. Wala siyang pakialam sa mga sinasabi ng Nanay ni B tungkol sa kaniya.

“I’ll handle him, Mama..” Mabilis na nag-martsa ang senyora sa sasakyan.

“Oh sino ka namang tangina ka?”

The man shook his head. “Did you threaten my fiancée to marry you? Bumaba ba ng tuluyan ang standards niya?”

“Wala kang fiancee dito, tangina mo!” Ito pala ang lalaking dahilan ng takot ng asawa niya. “Umalis kana rito o papasabugin ko ’yang pinagmamalaki mo!”

Tumalikod na si Ali. Ngunit may sinabi si Beau kaya napahinto ito. “Pinakasalan mo si Breanna kahit na alam mong hinawakan na siya ng iba’t ibang lalaki?”

Humugot ng malalim na hininga si Ali at hinarap ang lalaki na nakangisi. Hindi na niya napigilan at sinuntok ito. “Gago ka! Breanna was harassed and fucking abused pero para natutuwa ka pa sa nangyari sa kaniya! Tangina mo!”

“I should have had her that night kung hindi ka lang dumating! Sa akin dapat siya!” Nakipaglaban si Beau ng suntok dito.

Naglabasan na ang mga bodyguards nina Beau at Serene Fuentabella. Hinawakan nila si Ali ay pinagbubugbog.

Kahit na hirap na hirap ay pinilit ni Ali na magsalita. “Wala kang pagmamay-ari! Breanna Semina is mine! Tangina, walang sa’yo! Akin lang ang asawa ko, tandaan mo ’yan!” Sinubukan niyang pumalag sa mga guards na nakahawak sa kaniya pero hindi siya nakalaban. Labing lima ang nandoon para siguraduhin na bugbog sarado siya.

Hinang hina si Ali ng tigilan na siya ng mga lalaki. Kahit na ganoon ay narinig pa rin niya ang sinabi ng gago. “Give Breanna to us or I’ll fucking ruin you!”

Naiiyak kong pinatay ang laptop. I didn’t know that Ali met my mother.. I didn’t know that Ali was beaten up that night. Napahagulgol na lang ako.

H-How can he hide this from me?! Mag-asawa kami at dapat sabay naming hinaharap ang mga pagsubok. Why did he have to suffer alone?

Umiiyak ako nang marinig ko ang pinto. Mabilis kong inangat ang mukha ko at nakita ko si Ali na nabigla sa ayos ko.

“Ma-Mahal, bakit gising ka pa?”

Mabilis akong lumapit sa kaniya at sinampal siya. “Mahal, para saan ’yun!”

Instead of answering, I just hug him. Niyakap ko siya ng napakahigpit dahil nangyari na ang kinatatakutan ko. They found us at siguradong gagawa sila ng paraan para magkasira kami.

“Why did you hide it?”

He sighed at binuhat ako na parang bata. Inupo niya ako sa sofa pero hindi ko siya binitawan. I was just hugging him the whole time kaya wala siyang nagawa kung hindi kandungin ako.

I sobbed. “You fucker! Nabugbog kana pero hindi mo man lang sinabi sa akin..” Tinignan ko ang mukha niya at hinaplos ito. Naghihilom na ang mga sugat niya. “Kaya ba hindi ka nagpapakita sa akin sa nakaraang araw?”

Ali wiped my tears and touches my cheeks. Napapikit naman ako sa init ng kamay niya. “Ayaw kong mag-alala ka masyado, mahal..”

“Talagang mag-aalala ako, siraulo! Asawa kita tapos hindi ko man lang alam na nabugbog ka..” Napaluha na naman ako sa kaalamang ’yun.

“Why did you hide the truth that my Mom found us?”

He sighed. “Ayaw kong matakot ka, mahal. Kilala kita kapag alam mong nahanap na tayo ng Nanay mo ay kakainin ka ng takot at ayaw kong mangyari ’yun.”

“Mas natakot ako sa kaalamang nasaktan ka kaysa sa nahanap nila tayo..” Marahan kong hinaplos ang mukha niya. “Please, huwag ka ng magtago ng kahit ano sa akin Ali..”

Niyakap niya lang ako ng mahigpit at ganoon lang kami buong magdamag. Hindi ko na nga namalayan na nakatulog ako. Nang magising ako ay napansin kong wala na si Ali sa tabi ko.

Mabilis akong bumangon at tumakbo pababa hanggang sa kusina. Nakahinga ako ng maluwag ng makita ko siyang nagluluto. Lumapit ako sa kaniya at niyakap ko siya.

“Good morning, mahal!” He greeted me.

Hindi ako sumagot at niyakap lang siya. “Ako na pala ang nagluto ng breakfast kasi baka napuyat ka kagabi.” He sighed at hinarap ako. “Hindi na kita tatakutin ng ganoon. Promise..” Niyakap niya ako pabalik.

“Mahal kita, Ali..”

“Mahal din kita, mahal..”

Nagyakapan lang kami hanggang sa maamoy namin ang amoy sunog. “The food!”

Napapalatak si Ali at pinatay ang stove. “Hayan kasi, mahal. Nilambing mo ako. Alam mo namang mahina ako pagdating sa mga ganiyan mo..”

Pakiramdam ko ay nag-init ang ulo ko. Sinapak ko siya sa balikat ka. “You! Gusto mo rin namang nilalambing..”

He gave me a peace sign. “Sorry, mahal! Magluluto na lang ako ulit. Maghilamos ka muna.. may muta ka pa oh.”

“Ali!” He laughed at pumunta na sa pantry namin.

Napailing na lang ako at pumunta sa banyo. I took a half bath and brush my teeth. After kong gawin lahat ng routine ko ay nagbihis na ako.

Lalabas na sana ako sa kwarto namin ng marinig ko ang phone ko na tumutunog. Tinignan ko kung sino ang caller at nakita kong si Mama ’yun. I am reluctant at first pero sinagot ko rin sa huli.

Hindi ako nagsalita. Narinig ko siyang napabuntong hininga sa kabilang linya. [I am sorry, anak..] Pakiramdam ko ay may mainit na humaplos sa puso ko. [Hindi ko na kayo guguluhin ni Ali. Na-realize ko na mali pala ako.]

I am speechless at the same time overwhelm. Ngayon lang ako tinawag ni Mama ng anak at natuwa ang puso ko sa sinabi niya.

[Anak, talk to Mama, please. I miss you na, B. I miss our girl bonding. Bumalik kana sa mansion, anak. Hindi ko na kayo guguluhin ng— ng asawa mo..]

“Re-Really?” I bit my lower lip to suppress my sob.

[Yes, anak. Hindi na kita pipiliting magpakasal kay Beau. I realize na mali ako at hindi dapat ako nakikipagugnayan sa kaniya after what he did to you..] Malambing na saad nito. [Come home, Breanna. We miss you..]

“I will, Mama. I will come home tomorrow.”

[Oh my gosh! Thank you, anak!]

Oh.. Good Lord.. Sobrang saya ng puso niya ngayon. Pinatay na niya ang tawag at mabilis na bumaba. “Ali! Ali!”

“Ano ’yun, mahal? May sunog ba?!”

I shook my head and I smiled at him. “No. Mama called and she wants to see us tomorrow in our house! Let’s go, Ali!” I excitedly said.

Nakita ko ang pagkabigla sa mukha nito. “Si-Sigurado ka bang Mama mo ’yun? Baka na-wrong dial lang..”

Umiling-iling ako. “No. It’s really Mama. Punta tayo sa mansion ha?” He look so reluctant sa sinabi ko. Mukhang hindi pa rin siya makapaniwala. “Ali, please..”

Napabuntong hininga si Ali at niyakap ako. “Kung anong makapagpapasaya sa asawa ko, sige..”

I happily screamed and hugged him. Oh hell! My heart is so happy!

Kawhaan

HIKAKAWHAAN

“Anak, what do you want for breakfast?” Malambing na wika nito.

Tumingin ako sa gawi niya and smiled too. “Anything, Mama..”

“Okay! Be there at seven, okay?”

Tumango-tango ako. Mahinang isinara nito ang pinto. Bumalik na ako sa pagkakahiga at tumabi kay Ali. Niyakap ko siya and kiss his cheeks. Marahan ko ring hinahaplos ang kaniyang malambot na buhok.

It’s been days since we started to live here. Mabuti na lang at pumayag ang asawa ko na dumito muna kami. I thank the Lord for all the blessings that He gave to me.

First is Ali then my Mama and Papa. Sobrang lambing na nito ngayon at hindi na niya ako inuutusang gawin ang kahit na anong labag sa loob ko. Hindi na rin niya minamaliit si Ali at civil lang ang pakikitungo.

“Mahal..” Lambing ko sa kaniya.

Napansin ko na nakangisi na ito pero nakapikit pa rin. Napailing-iling na lang ako. “Get up, mahal. Malapit ng mag-seven, magbe-breakfast na tayo.”

Hinila ako ni Ali at niyakap ng mahigpit. He nuzzled his face in my face. Nakikiliti ako sa hininga nito. “Ihhh, Ali!”

“Dito na lang muna tayo, mahal. Gawa tayong babies!”

“Sira!” Binatukan ko siya.

Nanahimik si Ali ng ilang sandali at narinig ko itong bumuntong hininga. “Mahal.. Masaya ka ba?”

Tumango-tango ako. “Yes, mahal. Sobra at dahil ’yun sa’yo..”

I heard him sighed again at umalis na siya sa pagkakasubsob sa akin. Maya-maya pa ay umupo ito at sumandal sa headboard ng kama. Namula ako when his soldier salutes at me!

Inalis ko ang tingin ko roon dahil umagang-umaga ay kung ano-ano ang naiisip ko. Nahahawa na ako sa kamunduhan ni Chienne. Napatingin ako kay Ali and I got worried when I saw his face.

Agad akong umupo at hinatak ang kumot hanggang sa dibdib ko. “Ali, what’s wrong?”

Umiling-iling lang siya at ngumiti. “Wala ’to, mahal. Huwag mo na akong isipin.”

“Ali..” I said in my warning tone. “Tell me the truth. No secrets right?”

Tinignan niya ako ng mariin at nakaramdam ako ng kaba. “Natatakot ako sa pwedeng gawin ng pamilya mo..”

“But we’re all okay now, Ali.”

“Imposible kasi lahat ng nangyayari, Breanna.” He didn’t call me mahal! “Sobrang galit ng Nanay mo tapos bigla siyang babait ng ganiyan?” Napailing iling ito. “Imposibleng wala silang binabalak.”

“Ikaw ang imposible, Ali! Why are you making gulo pa the situation? Dapat happy kana lang kasi tanggap kana nina Mama.”

“’Yun na nga eh! Hindi ko ramdam na tanggap na ako ng Nanay mo!”

I shook my head. Walang patutunguhan ’tong usapan namin. “Bahala ka! You’re being such a judgemental, Ali!”

Mabilis akong bumaba sa kama at pumasok sa banyo. Naiinis akong nag-toothbrush at naghilamos. Why can’t he just be happy for me?! Ngayon na pinapakita na ng Mama ko sa akin kung paano maging isang ina at gaganun siya?!

Nakasimangot akong pumasok sa walk-in closet ko at pumili ng damit. I just wore a simple clothes dahil wala naman akong pupuntahan.

Paglabas ko sa walk-in closet ko ay nakita ko si Ali na nakaupo pa sa kama. Nakapikit ito at hinihilot ang sentido niya. He looks hot pero galit ako! Bahala talaga siya sa buhay niya.

Umupo ako sa harap ng vanity mirror ko at ginawa ko na ang skin care routine ko. Habang ginagawa ko ’yun ay ramdam ko ang paninitig sa akin ni Ali. Kapag nagsasalubong ang tingin namin ay iniirapan ko siya.

Bumaba na ako at sumabay kina Ali. They asked me kung nasaan ang asawa ko at sinabi kong nasa kwarto at nagpapahinga. That tampuhan went on days! Ni hindi man lang ako sinuyo ng magaling kong asawa. Ang nakaka-bwiset pa rito ay panay siyang gabi kung umuwi.

That night habang kumakain kami ng dinner ay tahimik lang ako while Mama and Papa discusses about business.

“Brea..”

Nag-angat ako ng tingin. “Yes po?”

“Don’t play with your food. That’s bad.” Mahinahong wika ng Mama ko. “By the way, where is your husband?”

Napabuntong hininga ako. I don’t even know how to answer my Mama dahil ako mismo ay hindi ko alam! “Night shift siya sa work..” Pagdadahilan ko.

She nodded. I don’t know why pero mas lalong lumawak ang ngiti niya. When the dessert was serve ay bigla ulit siyang nagsalita tungkol kay Ali.

“You know, anak, I saw your husband one time..”

Napakunot ako ng noo. “Saan naman po?”

“Doon sa restaurant where I have to meet our investors. Nakita ko siya na may kasamang babae…”

Humigpit ang hawak ko sa spoon na hawak ko. Huminga ako ng malalim and I try to calm myself. Nakita ko si Papa na patingin-tingin lang sa amin.

“Baka meeting din po ’yun.”

“Really?” She sarcastically said. “May meeting bang tumatawa at humahalik sa babae?”

Pinunasan ko ang bibig ko at ibinaba ang kutsarang hawak ko. Iniwan ko ang table namin sa gilid. “I’m done eating.” Tumayo na ako at dumiretso sa kwarto.

Agad kong ni-lock ang pinto ’nun at napaiyak na ako. Naiiyak na ako sa inis dahil hindi ko kayang labanan ang mga bintang ni Mama dahil ako mismo ay hindi sigurado! Napahagulgol na lang ako ng malakas.

I can feel my heart aching. It feel so painful as fuck.

Huminga ako ng malalim at kinuha ang phone ko. I should hear his explanation. Hindi naman pwedeng si Mama lang ang pinakinggan ko. Maybe tama ako. Baka ka-meeting niya lang ’yung nakita ni Mama.

I tried to dial his phone pero walang sumasagot. Halos ibalibag ko ang phone ko sa inis. Sinubukan kong i-track ang gps niya and luckily it did!

Ngunit ang sayang naramdaman ko ay mabilis na napalitan ng kaba when I saw where he was.

Nanlalambot ako pero tinatagan ko ang loob ko. Mabilis akong pumunta sa walk-in closet ko at kumuha ng jacket. Paglabas ko ay phone lang ang dala ko.

Mabilis kong tinahak ang daan papunta sa garahe namin. “Manong, can you still drive po?”

Natatarantang tumayo si Manong. “Ay opo naman, Ma’am!” Kinuha nito ang susi sa lalagyan at pinagana ang makina. Pumasok na ako sa loob at sinabi sa kaniya ang lokasyon ni Ali.

Habang nasa biyahe ay kinakain ako ng kaba ng takot at lahat na. Naiiyak na rin ako sa sobrang frustration na nararamdaman.

Ali’s location is a fucking hotel! Hindi naman ako pinanganak kahapon para hindi makapag-isip ng mga posibleng ginagawa sa loob ng isang hotel.

Tatlongpung minuto rin ang ginugol namin mula sa mansion hanggang sa hotel. Tinignan ko ang phone ko at nandito pa rin ang phone niya. Humanda sa akin ang lalaking ’yun! How dare he! How fucking dare he!

Malalaki ang hakbang na lumapit ako sa front desk. The woman greeted me and smiled.

“Give me the room number of Alistair Reiss. Fast!”

Mukhang nagulat ito at natakot. “Ma’am, bawal mong ibigay ang hotel number. Confidential po ’yun..”

Nagngitngit ang ngipin ko sa inis. Mabilis kong kinuha ang phone ko.

“Lucas!”

[Brea?]

“Fucking yes! Now, I want you to order this employee of yours na sabihin sa akin kung anong room number ni Ali or else papasabugin ko ’tong hotel mo! Damn it!” I lost my composure and calm. Wala na akong pakialam sa mga sinasabi ko.

Ibinigay ko sa babae ang phone ko. Nanginginig naman niya itong kinuha. “Po?.. Opo, Sir.. Pasensya na po, Sir.. Opo, hindi na mauulit.. Salamat po..”

Nanginginig niyang ibinalik sa akin ang phone. Mabilis niyang hinanap sa computer ang kailangan ko. Ilang segundo pa ay ibinigay na niya ang number.

“Room 1438 po, Ma’am..” Napakunot naman ako ng noo sa number na ’yun. Seriously? Sa lahat ng number sa hotel na ’to ’yun talaga?! “Sorry po, Ma’am. H-Hindi ko po alam na kaibigan kayo ni Sir Luke..”

Tumango na lang ako sa kaniya. I’ll just apologize din later. I really need to see Ali, quick! Mabuti na lang at saktong nasa ground floor ang elevator. Agad akong sumakay doon at pinindot ang floor ng room ni Ali.

A lot of thought are coming in my mind. Palakad-lakad ako sa loob ng elevator habang nag-iisip ng mga posibilidad.

I took a deep breath ng dumating na ako sa floor. Hinanap ko agad ang number ng room niya at nasa dulo ito.

I didn’t knock nor use the doorbell. Binigyan na ako ng susi noong babae. Mabilis ko itong binuksan.

Nagtaka ako ng pagpasok ko ay sobrang dilim ng buong unit. Nararamdaman ko rin ang tibok ng puso ko na sobrang bilis.

Maraming mga kaisipan ang pumasok sa isip ko. I read a lot of stories kung saan ganito rin ang nangyayari and masama naabutan nilang senaryo.

I bit my lower lip para pigilan ang sarili kong umiyak. No, Breanna. You’re strong.. Trust Ali, too. He wouldn’t betray you or break his promises.

I was about to entered the room in the hotel when suddenly the light came up. Nakatalikod ako ngayon sa living room pero I can sense the stares of the people.

Huminga muna ako ng malalim at tinignan kung anong mayroon doon. I was beyond shock ng makita ko kung ano ang nakalagay.

Patawarin mo na ako, mahal..

Hindi ko na namalayan na nag-unahan ang mga luha sa mata ko.

“Ay hala kang kiki ka! Bakit ka umiiyak? Hindi mo ba nagustuhan ang surprise ni Ali?”

Mabilis akong tumakbo at tinawid ang distansiya namin. I hugged him so tight. “I’m sorry, Ali.. I’m so sorry..”

“Shh. Sorry din mahal.”

Umiiyak lang ako sa dibdib niya at pinapatahan niya ako. Nang kumalma na ako ay nakita ko ang kabuuan ng kwarto. Nandoon ang kambal, si Chienne, si Black at si Lucas. Si Vlad lang ang wala.

“You!” Duro ko kay Lucas.

Itinaas niya ang kamay na para bang sumusurrender. “Sorry, B. Napag-utusan lang..”

“Gaga kang kiki ka!” Sinabunutan ako ng bahagya ni Chienne. “Bukas pa dapat ang surprise namin sa’yo pero bakit mo kami natunton dito?”

I bit my lower lip para itago ang hiya ko. “We-Well..” Hindi ko alam kung paano sisimulang ipaliwanag na dahil sa kung ano-anong napasok sa utak ko ay napagdudahan ko ang asawa ko.

“Mama told me that she saw you with a woman in a restaurant. I don’t know how to explain it to them dahil ako mismo ay hindi alam ang nangyayari. Then..” Napayuko ako. “I tried to call you but you’re not answering my calls tapos I tried to locate you..”

Natahimik ang lahat ng matapos akong magpaliwanag. Nabasag lang iyon ng tumawa si Chienne. “Imba ka talaga, B! Selosa ka rin pala!”

Lumipad ang tingin ko kay Ali. “I’m so sorry, mahal. If— If I doubted you. Hindi mo kasi ako pinapansin, akala ko galit ka talaga.” I pouted.

He sighed. “Kaya hindi kita nilalapitan dahil ayaw kong sirain ang kaligayahan mo habang kasama mo ang parents mo. So, hinayaan muna kita. Alam ko ring galit ka dahil sa sinabi ko. Sorry, mahal.”

I touch his face. “Pinapatawad na kita!”

“So, who’s that woman my Mama was talking about?”

Napakunot ng noo si Ali. “Si Chienne? Well, siya lang ang naka-usap ko sa restaurant para sa pagpa-plano. Nasa parehong restaurant din sina Tyler at Tyron ’nun pero may kameeting lang na iba.”

Nakahinga ako ng maluwag. I know na hinding hindi ako lolokohin ni Ali. I trust him.

Niyakap ko siya ulit at nag-sorry ako. He kissed my forehead at iginaya ako sa loob ng kwarto.

“Kailangan mong bumawi, mahal..” Nakangising wika ng asawa ko. “Tangina, namiss kita..” Yumakap siya sa akin at sumubsob sa leeg ko. Napasinghap ako when I felt his hot tongue and mouth doing wonders on my body.

That night, we made love countless times. Ni hindi na namin nilabasan ang mga bisita namin. Bahala na sila sa buhay nila, matatanda na rin sila. Basta ang importante ay kayakap niya ang asawa.

“I love you, Ali..” Hinihingal kong wika habang pinupunasan ang mga pawis na tumutulo sa mukha niya.

He smiled at me and I can feel my heart racing again.. “Mahal din kita, mahal..”

Kawhaan Tag’isa

HIKAKAWHAAN TAG’ISA

Nagising ako dahil sa sinag ng araw na tumatama sa akin. Napangiti ako habang inaalala ang nangyari kahapon. Inayos ko ang pwesto ko para matignan ng maayos si Ali. He’s sleeping peacefully and his mouth is slightly parted. Marahan kong hinaplos ang kaniyang mukha. It felt so good to wake up every day sa ganitong view.

I was about to stand up when Ali pull me closer to him. I mentally chuckle and shook my head. Ali and his possessiveness never fail me, kahit sa pagtulog ay wala siyang patawad.

Dahan-dahan kong tinanggal ang mga kamay niya. Luckily, he didn’t wake up. Malamang, he’s tired, B. Duh. Namula ako dahil sa sinabi ng utak ko.

Iniwan ko na ang kumot kay Ali dahill.. ayaw kong makita ang kaniyang mighty soldier. Agad kong hinanap ang mga damit ko at pumasok sa banyo. I took a quick bath at nagbihis na.

Pagkatapos ay lumabas na ako sa kwarto namin at dumiretso sa kusina. Nakita kong nandoon si Chienne at mukhang nagluluto na ng almusal.

“Hi!” Mahinhing bati ko. “Good morning, C! Do you need help?”

Umiling-iling si Chienne at ngumiti sa akin. “Huwag na, kiking ’to! I know your tired ’no! Rinig na rinig kaya sa sala ang—”

Namula ako sa mga pinagsasabi ni Chienne. “Chienne!” Oh god. Am I really that loud?

Humalahakhak siya. “Char lang! Actually, hindi ko narinig. Busy kasi ako sa kambal. Elem me ne..” Inipit nito ang buhok sa tainga. “Hindi nila ma-resist ang aking beautifulness and hotness and sexiness!”

I chuckles. “Sira ulo ka talaga, C!”

Kumindat siya sa akin. “’Yan ang charms ko ’no!”

Nagsimula na akong mag-ayos ng mga cutlery sa dining table para pagkatapos ni Chienne ay tatawagin na namin ang lahat. I was busy making black coffee for the men when Chienne suddenly spoke.

“Kikibells..”

“Hmm?”

“Huwag mong mamasamain ah?” Pinatay nito ang stove at humarap sa akin. Tumigil din muna ako sa ginagawa ko dahil mukhang importante ang sasabihin niya.

“Pakinggan mo muna ’yung sasabihin ng mga tukmol na ’yun tungkol sa parents mo.” She sighed. “Tsaka, madalas ay tama ang mga opinyon nila at kutob pagdating sa mga ganitong bagay. Don’t trust too much, kikibells..” She smiles.

I get their point now. Sa ilang araw na pagre-reflect ko sa naging usapan namin ni Ali ay na-realize kong naging bias ako sa mga magulang ko. Masyado akong sabik sa lambing and love ng Mama ko that I totally forgot what she might do. I sighed. Well, simula bata ako ay sabik na sabik ako tuwing tatawagin akong ‘anak’ ni Mama and her malabing na voice was like a lullaby music for my ears.

Sa isang tawag niya lang sa akin na anak ay kaya kong kalimutan lahat ng sakit na naranasan ko at ang mga posibilidad na may pinaplano siya. I was too excited to experience her warmth.

I smiled back at tumango ako. “I know..” I took a deep breath. “Thank you, C.”

Kinindatan niya lang ako at inilagay ang mga niluto niya sa isang plato. Tahimik na lang kami ni Chienne habang nag-aayos. Maya-maya ay lumabas na kami sa kusina para gisingin sina Ali.

Pumasok ako sa kwarto namin at nakita ko siyang nakapikit pa. Hinaplos ko ang malambot nitong buhok. “I’m sorry..”

Ilang minuto ko munang pinagsawa ang sarili ko sa kakahaplos sa kaniya. Marahan kong niyugyog ang balikat niya. “Ali, wake up..”

“Ali, breakfast is ready. Come, get up..” Alam kong gising na siya dahil sa paghinga nito. “Ali! Masamang pinaghihintay ang food..”

Ngumuso siya na para bang nanghihingi ng kiss. Tinampal ko ang hubad niyang dibdib. “Kiss mo muna ako, mahal!” Mas lalo pa nitong pinahaba ang nguso niya.

I chuckled. Dahan-dahan akong bumaba para dampian ang labi niya pero his hands immediately wrap around my neck and he’s seducing me to make my mouth open. I responded to his kisses immediately. Ang kiss lang dapat ay napunta sa mas malalim pa.

He was about to remove my shirt when I slightly punch his toned chest. “Ali!”

Tumatawa siyang bumangon. “Oo na, oo na, mahal! Tatayo na, ito na..”

“In one minute dapat tapos ka na or else buong araw kang walang kiss..” Pananakot ko sa kaniya. Pinanlakihan ko pa siya ng mata para mas convincing.

“Mahal, hindi ba pwedeng tumawad—”

“60 seconds.. 59.. 58..”

Dali-dali siyang tumayo at agad na kinuha ang mga damit niya. I could even hear him cursing. I just smiled habang tinitignan siyang natataranta. Joke lang naman ’yung threat ko. I couldn’t resist him naman when he started kissing me.

Wala pang isang minuto ay mabilis siyang bumalik sa harap ko. “’Yun lang pala ang panakot sa’yo..” I was shaking my head habang palabas kami ng kwarto.

Hinawakan ni Ali ang kamay ko at sabay kaming lumabas. Dumiretso kami sa kusina at nandoon na lahat ng mga kaibigan ni Ali pati si Chienne.

Pinanlakihan ako ng mata ni Chienne pagkaupo ko. “Kayo huh! Nag-quick session pa ata kayo..”

Namula ang mukha ko. “N-No. Matagal kasi bago tuluyang nagising si Ali..”

“Kuu! Don’t me, kikibells! Don’t me huh!” Saad ni Chienne pagkatapos ay kumain na.

Nagku-kwentuhan kaming lahat habang kumakain. Nang nangangalahati na kami ay biglang binuksan nila ang topic.

“So, B..”

Nilunok ko muna ang pagkain bago tuluyang sagutin si Lucas. “Yes?”

“Nalaman namin kay Ali na kaya kayo nag-away ay dahil sa parents mo?”

I sighed at ibinaba ang mga kubyertos. “Yes and it’s my fault. Masyado kasi akong nabulag sa sudden actions ng Mama ko. To the point na nakalimutan kong maari lang palang parte ’yun ng plano.” Napangiti ako ng mapait.

“Tapos nagalit ako kay Ali kasi he’s being a judgemental to my parents. Nakalimutan ko siyang kamustahin kapag naiiwan siyang kasama ng Mama ko. I forgot to believe in him..”

All of them sighed.

“Well, pwede namang mali kami or pwede namang nagbago na talaga ang Mama mo.” Panimula ni Black. “But, don’t trust too much. Maaaring naka-plano ang mga pinapakita niya sa’yo para makuha niya ang gusto.”

“True, B. Hindi natin masyadong kilala ang kaputaputanginang lalaking ’yun at ang Mama mo kaya dapat kang mag-ingat. But I heard Black was searching for his darkest fucking secret..”

Tumango-tango ako sa sinabi nilang lahat. Hinarap ko si Ali.

“Was there a time na pangit ang pakikitungo sayo ni Mama?”

Dahan-dahang tumango si Ali. Napapikit ako dahil may kirot sa puso ko. “Kapag wala ka at naiwan akong mag-isa kasama ang Mama mo.” He sighed. “Palagi niya akong tinatanong kung kailan ako aalis sa bahay at sa buhay mo.”

Napapikit ako ng mariin. “I’m sorry, Ali..”

“Shh, okay lang ’yun, mahal..”

“Bakit kaya hindi na lang kayo mag-acting na parang nag-aaway na jowawers sa harap ng mudrakels mo, kikibells? Like siguradong gagalaw sila ’nun kasi malapit na kayong magbreak ‘kuno’ nitong baby boy natin..” Pumalakpak pa ito. “Tapos, tapos, makitira ka muna sa condo ni Lucas or Black para bongga!”

Natahimik ang lahat dahil sa suggestion ni Chienne. Mukhang lahat sila ay suma-sang-ayon sa naisip nitong plano. Ngunit mababakas sa mukha ni Ali ang pagtutol.

“Ang talino mo pala, mare..” Komento ni Lucas.

Ngumisi si Chienne. “Like duh! Ako pa ba? I’m so talino kaya as fuck!”

Tinignan ko si Ali at nakita ko na nakatiim ang bagang niya. Hinawakan ko ang kamay niya. Humarap siya sa akin at umiling-iling.

“Hindi ako payag..”

“I’m in..”

Magkapanabay na wika namin. Nagkatinginan ang lahat. “We should try Chienne’s suggestion, mahal..”

“Hindi ako papayag. Hindi..” He shook his head.

“Sige na, mahal. It’s just an act.”

“Oo nga, pare. Malay mo mahuli niyo sa sarili nilang bitag ’yung mga ’yun.” Ani Lucas.

It took us an hour before namin napapayag si Ali. He’s too hard headed. Mabuti na lang at pinakinggan niya si Vladimir. Tinawagan siya ni Lucas kanina para kumbinsihin na pumayag na sa plano.

Pagkatapos naming kumain ay dumiretso kami sa living room. We started to plan things out. Sa condo muna ng kambal titira pansamantala si Ali while Black was digging up for Beau’s background.

“Ipangako mong araw-araw kang tatawag sa akin, mahal. Gusto ko kada araw maka-fifty calls ka.” Seryosong saad ni Ali.

Binato siya ni Lucas ng pillow. “Tangina nito! Anong saysay ng plano natin kung palagi kang tatawagan ni B?”

Tatawa-tawa naman ang kambal at si Vladimir na nasa screen. Hindi daw kasi niya maiwan ang kasama niya sa bahay kaya hindi siya nakapunta.

“Kasalanan kasi lahat ’to ni Chienne! Kung hindi siya nag-suggest ay palagi ko sanang kasama ang mahal ko.” Nakasimangot na saad niya. Humarap siya sa akin and pouted his lips.

Lumapit si Chienne sa kaniya at sinabutan siya. “Pasalamat kang tukmol ka at may kumare kang super dooper intelligent at beautiful!”

We were just laughing the whole time. Nag-desisyon kaming mag-movie marathon at sulitin ang buong araw bago bumalik sa bahay and before starting our plan. Nakayakap lang sa baywang ko si Ali at nakapatong ang baba niya sa balikat ko.

Time passes by so fast talaga when you are happy. Nang mag-six o’clock na ng gabi nag-ayos na kaming lahat. Sinabi na ni Black ang mga pwede naming gawin ngayon para daw mas convincing talaga ang acting namin.

Nakasakay kami ni Ali sa backseat ng sasakyan ni Lukas. Siya ang nagda-drive habang nasa passenger seat naman si Black at nagkakalikot ng laptop niya.

“Nandito na tayo..” Lucas announced. Unang bumaba si Ali at pinagbuksan ang ng pinto. We were waving our hands at Lucas and Black.

Binaba ni Lucas ang window niya. “Galingan mo ang acting, Antonio. Tandaan mo sa’yo nakasalalay ang angkan ninyo!” Nakangising wika ni Lucas.

“Tado!”

Binitawan na ni Ali ang kamay ko pagkaalis nina Black at Lucas. Hinarap ko siya at hinakan ang pisngi.

“Let’s do this, my love..”

He sighed. “Ano pa nga ba? Basta tandaan mo, mahal na mahal kita..”

Ngumiti ako sa kaniya at tumango. Naglakad na kami papasok sa bahay at tinanggal ko na ang ngiti ko. I put on my resting bitch face.

Pagpasok namin sa bahay ay naisipin ko na agad ang sinabi ni Black. We should make a scene para agad naming makuha ang atensyon ni Mama.

“Mahal, parang awa mo na, pakinggan mo naman ako..”

Hindi ko siya pinansin at nagtuloy-tuloy lang. Nakita ko sa gilid ng mata ko sina Mama na lumalabas sa kusina. “What’s happening here?”

Hinarap ko si Ali at sinampal. Halata sa mukha niya ang gulat. “Ma-Mahal..”

“How dare you, Alistair! How fucking dare you!” Naiiyak na wika ko.

“Mahal, hindi naman sa ganoon. Pakinggan mo naman ako oh..”

I shook my head. “No! You can’t change my mind! How dare you sleep with some—some low life bitch! Out, Ali! I don’t want you in this house or near me!”

Dire-diretso akong umakyat sa hagdan. “Mahal, sorry.. Sorry, ano kasi..”

Hinarap ko si Ali at sinampal ulit. Oh God, I’m so sorry, my love. I’ll just kiss your cheeks later. “I hate you!”

Bago ako tumalikod ay nakita ko ang hitsura ni Mama. She’s smiling from ears to ears habang nakikita kaming naga-away.. My heart ache because of that view.

Nagtuloy-tuloy ako sa kwarto ko. Nararamdaman ko rin na nakasunod si Ali sa akin. Pabalibag niyang isinara ang pinto at maya-maya ay ni-lock.

Agad niya akong nilapitan at niyakap. “Shhh, tahan na, mahal..”

“I saw her..” I sob. “I saw her smiling at us.”

“Mahal..”

He just let me cry in his shoulder. Nang mahimasmasan na ako ay agad kong hinawakan ang pisngi niya.

“I’m so sorry sa dalawang sampal. Oh my..” Hinawakan ko ang dalawang pisngi niya na namumula.

Ngumisi siya sa akin. “Kiss lang sapat na, beybeh!”

Natatawa ko siyang hinalikan pero nagulat ako ng inihiga niya ako sa kama. “Hoy! Akala ko ba kiss lang?”

“Syempre gusto ko ring maka-home run, mahal.. Ilang linggo tayong hindi magkikita ’no. Susulitin ko ’tong gabing ’to kaya huwag na huwag kang matutulog!” He threatens me.

Natawa ako sa hitsura niya pero agad din natigil ’yun dahil he kiss me torridly. His kisses were rough but still gentle. Para bang sinusulit na niya ang mga sandaling ito.

That night.. Ali was so insatiable. We made love hanggang sa sumisilip na ang araw sa bintana ko.

He kisses me on my forehead. “Mahal na mahal kita, Breanna. Habangbuhay..” Mas inilapit pa niya ako sa katawan niya.

I just smiled at isiniksik ang sarili ko. I don’t have the energy to utter a word pero alam kong alam ni Ali ang nararamdaman ko. I love you too, Alistair Antonio.

---

Serena’s Point of View

I went back to the dining table with a triumph smile with my lips. Finally! My daughter will dispose that low life guy.

“Itinuloy mo pa rin ang plano mo, Serena?”

I smirked at him. “Of course. Semina is for Beau..”

He sighed at tumayo na. “Stop this now, Serena. Our daughter looks happy with that man.”

I shook my head and look at him. “No way! After everything that I’ve done? Our Semina deserve the universe and that guy cannot even give any to our daughter!”

“But she looks happy with him!”

“No! Matututunan niya ring mahalin si Beau!”

“Bahala ka! But if something happens to our daughter, you know me, Serena. You fucking know me..” Tinignan muna niya ako ng mariin bago siya tuluyang lumabas.

I scoff. May naramdaman akong kirot at awa sa puso ko kapag naaalala ko ang hitsura ni Semina kaninang dumating siya. I tightly closed my eyes. No, Serena! That guy couldn’t make your daughter happy. Ngayon lang ang kasiyahang nararamdaman nila. Paano kapag wala ng mapakain si Ali sa anak mo? Kawawa ang anak mo. Kawawa si Semina.

I wouldn’t allow that to happen. I will not let my Semina experience hell in this world.

Pumunta ako sa opisina ko sa bahay at ni-lock ’yun. Kinuha ko ang whisky sa mini refrigerator sa loob at nagsalin sa aking kopita.

Inilabas ko ang phone ko at tinawagan si Beau. Ilang ring lang ay sinagot na nito.

[Hello, Madam Serena..] I could imagine this guy smirking.

“My daughter already disposes that guy. Wala na silang relasyon pagkatapos ng gabing ’to.”

[Finally!] His voice was full of happiness. I smiled. Siya dapat ang nararapat kay Semina. I know he can provide anything for my daughter. Hindi niya mararanasan ang kasakitan at kahirapan. [You know the powder that I gave you?]

Daha-dahan akong tumango. “Yes, that was in my bag. Until now you’re not telling me kung ano ba ’yun..”

[Just let Semina drink that powder..]

“But, tell me first kung ano ’yun.”

[Just do what I tell you! Or else hindi ko na itutuloy ang pagpapakasal diyan sa anak mo!]

Binaba na niya ang phone. I sighed at tumayo. Umupo ako sa tabi ng bag ko at kinuha ang powder na sinasabi niya. It was put inside a small container. I shook my head at hinigpitan ang hawak dito.

I trust Beau. Alam kong hindi niya ipapahamak ang anak ko.

Kawhaan Tagduwa

HIKAKAWHAAN TAGDUWA

Walang ingay na sinara ni Ali ang kaniyang maleta. Dahan-dahan siyang lumapit sa himbing na himbing na asawa. Umupo si Ali sa gilid nito at marahang sinusuklay ang buhok.

Napabuntong hininga siya at hinalikan sa noo si Breanna. Kung hindi lang talaga para sa plano nila ay hinding hindi siya papayag na malayo sa kabiyak. My queen, babalik ako sa’yo, pangako. We’re in this together, right? Habambuhay.. Hihintayin kita, mahal.

Tumayo na si Ali at kinuha ang maleta hindi na niya gigisingin si Breanna dahil alam naman niyang pagod ito. Lumabas siya ng kwarto nito na mabigat ang loob. Habang pababa ay nakita niya ang ina nito. Nakaupo sa mamahalin nitong sofa.

Tumayo si Serena Fuentabella at ngumisi sa kaniya. “Magandang umaga po, Madam..” Magalang na bati ni Ali.

“Wow! Sobrang gumanda talaga ang araw ko ngayong alam ko na aalis kana sa buhay ng anak ko.” She laughs. “Ganoon lang pala kadaling masira ang ‘pagmamahalan’ ninyo.”

Nagngingitngit ang loob ni Ali pero hindi na lang niya pinansin ang ginang. Ina pa rin ito ng kaniyang asawa kaya kailangan niyang galangin. “Aalis na po ako, Madam. Paki-sabi na lang kay Breanna..” Hinatid pa siya nito sa pinto.

---

Tuloy-tuloy ang pagtulo ng mga luha ko habang nakatingin sa sinasakyang taxi ni Ali. I sob. Mabilis kong tinakpan ang bibig ko para hindi marinig ng kahit na sino ang hikbi ko.

“Oh, Ali.. I miss you already.” I whispered. Wala pang isang oras na nagkakalayo kami ay parang binibiyak na ang puso ko sa sakit.

Nang mawala ang taxi sa paningin ko ay lalong lumakas ang hikbi ko. Ilang minuto rin ako sa veranda ng kwarto ko habang nakatanaw sa daan kung saan hinatid ko ng tingin si Ali.

Mabilis kong pinunasan ang mga luha ko at hinigpitan ang hawak sa kumot na tumatakip sa hubad kong katawan. Tumayo na ako at dumiretso sa banyo.

Tinignan ko ang sarili ko sa salamin. Huminga ako ng malalim at ipinikit ang mata ko. Let’s do this, B. Para makauwi kana kay Ali.

Naligo na ako at nagbihis. I was looking at myself in the mirror when I heard a knock in my door.

“Come in..”

Bumukas ito at iniluwa si Yaya Loling. Mabilis akong tumakbo sa kaniya at niyakap siya. Gusto kong umiyak at sabihin lahat sa kaniya ang mga hinanakit ko pero hindi pwede. Ayaw kong madamay siya.

“Alam mo, anak..” Hinaplos nito ang buhok ko. Napapikit ako sa hatid na init ng yakap niya. “Matagal ko ng pinapanalangin sa Diyos na ipakilala na sa’yo ang taong magmamahal sa’yo. Habang nakatanaw ako sa inyo ng asawa mo ay binibigyan ka niya ng mga titig na para bang ikaw ang sentro ng buhay niya.”

Lumayo siya sa akin at hinaplos ang pisngi ko. “Ramdam ko ang pagmamahal niya para sa’yo. Pagsubok lang ito sapagsasamahan ninyo, anak, para tumatag kayo.”

Ngumiti ako sa kaniya and kiss her cheeks. “Thank you po..”

“O siya, halika na. Kanina kapa hinihintay ng Mama at Papa mo, gusto nilang saluhan mo sila sa almusal.”

Marahan akong tumango. Sumabay na ako sa pagbaba ni Yaya. Habang naglalakad ay kinuha niya ang kamay ko. Napatingin ako sa kaniya. “Magpakatatag ka, anak..”

I just smiled at her. Hanggang sa makarating kami sa dining room ay doon pa lang niya binitawan ang kamay ko.

Pag-upo ko ay kitang-kita sa mata ni Mama ang kasiyahan. I took a deep breath.

“Good morning po..”

“It’s indeed a good morning, B! Let’s go shopping!” Yaya nito. Halata sa boses niya ang saya at sigla.

Umiling-iling ako. “I’m not in the mood, Ma. I just..” Nagbaba ako ng tingin. “want to stay in my room.”

“Oh no, dear! You shouldn’t stress yourself over some low life people. Umalis siya sa buhay mo. Ibig sabihin lang ’nun ay hindi kana niya mahal.”

Nagngingitngit ang loob ko dahil sa mga sinasabi ni Mama. I didn’t answer and just focus my attention in my food.

Wala talaga akong ganang kumain dahil sa mga nangyayari. kahit na alam kong acting lang ang ginawa namin ni Ali ay nasasaktan pa rin ako.

“You know, nag-set up ako ng date mo with Beau. Mamayang gabi na ’yun, so, let’s shop, dear. Para may damit ka—”

Hindi na natapos ni Mama ang sasabihin dahil padabog na inurong ni Papa ang upuan niya at pabalibag na binalya ang napkin. “I’m so done, Serena..” Iiling-iling itong umalis sa dining room.

I don’t know pero para may double meaning ang sinabi ni Papa pero pinagkibit-balikat ko na lang iyon.

Naiwan kami ni Mama sa dining. Wala ng nagsalita sa amin. Nang maramdaman ko na kahit papaano ay nabusog na ako ay ibinaba ko na ang mga kubyertos.

“I’m done eating, Ma.”

Mabilis akong umalis at hindi na pinansin ang pagtawag niya sa akin. Nakasalubong ko pa si Papa sa may hagdan.

I had the urge to hug him pero pinigilan ko ang sarili ko dahil baka kasama siya sa plano ni Mama. Tumango lang sa akin si Papa at dire-diretsong bumaba. Hinatid ko siya ng tingin hanggang sa labas ng pinto namin.

I sighed at umakyat na sa taas. Ni-lock ko ang pinto ng dalawang beses para sigurado ako na walang makakapasok ng basta basta.

Kinuha ko ang laptop ko and phone. Dinala ko ito sa kama at umupo ako roon. I dial his number.

[Marayaw maynaat, lasa!] Napangiti ako when I heard him speak his native language. It’s simply means good morning, mahal.

“Anong good sa morning, Alistair Antonio, if you didn’t wake me up and bid your goodbyes?” Mataray na bati ko.

[Ihh, mahal. Ayaw na kitang magising dahil alam mo na.. pagod ka. Inumaga na nga–]

“Ali!”

[Ano? Tayo lang naman ang nagkakarinigan.]

[Gago, Antonio! Rinig na rinig ko kayo ni B. Putangina mo!]

Namula ang mukha ko dahil sa sinigaw ni Lucas. They were probably together.

“Oh my god..” That was the only thing that I muttered dahil sa sobrang kahihiyan.

[Btw, B, open your laptop. Nagrequest ako ng video chat sa email mo.]

[Hoy, Reynolds! Time namin ’to ng mahal ko. Huwag ka nga rito!]

Iiling-iling ko na lang binaba ang phone ko. Seriously? Para silang mga bata sa sobrang kulit. Pero, I admire their bond. Kapag nangailangan ng tulong ang isa ay nandiyan ang lahat para tumulong. Walang tanong tanong.

Binuksan ko na ang laptop ko and type my password. Ni-click ko ang app na ininstall ni Black sa laptop ko. He said that it was one of the inventions of his people. Hindi mate-trace at madaling ma-crack ang codes ng app na ’to kaya safe na safe ang kung ano mang pag-uusap namin.

I accepted the request of Lucas and then they suddenly appeared in the screen. Si Ali, Lucas at Black lang ang nasa screen.

“Can you please all shut up?” Naiinis na wika ni Black. Mukhang kanina pa sila nag-uusap.

“Hi?”

“Ayan na ang labidabs mo, Antonio!” Ani Lucas. Tumayo ito at pumunta sa kusina.

“Asan ang hustisya..” Ali suddenly muttered habang titig na titig sa screen.

Napakunot ako ng noo. “What justice are you talking about, Ali?”

“Ang kagandahan mo, mahal. Nasaan ang hustisya! Mapa-personal o video call, tanggala! Ang ganda mo pa rin..”

Namula ako sa sinabi niya. Para pa rin siyang nanliligaw kung makapag-bigay sa akin ng compliment.

“Thank you..” Mahinhing wika ko habang nakangiti.

Nagulat na lang ako ng may lumipad na carrots sa screen at tumama ito sa ulo ni Ali. “Haru! Apaka sweet naman ng Antonio natin, Ross!”

“Nasusuka na nga ako sa sobrang tamis, bud..” Sagot naman ni Black.

Ilang oras din kaming nagkulitan lahat. Napansin ko na sina Ali at Lucas ay madalas mag-asaran. Habang si Black naman ay tahimik lang na iiling-iling at tumatawa.

“B..” Black got my attention.

“Yes?”

“Nandiyan ba ang parents mo sa bahay?”

I shook my head. “Pumunta na sila sa work. Buti nga at hindi na nagpumilit si Mama na mag-shopping kami today.”

“May inilagay akong maliliit na camera sa bag mo. Pakikuha ang mga ’yun..”

Natahimik sina Lucas at Ali sa sinabi ni Black. Mabilis akong pumasok sa walk-in closet ko at dumiretso sa lalagyan ko ng bag. Kinuha ko ang ginamit ko noong araw na ’yun.

Umupo ulit ako sa kama at hinalukay ang gamit sa bag ko. Napakunot naman ako ng noo.

“Black, I think wala ka namang nalagay dito. Baka sa bag ni Chienne mo nailagay..” I was still searching for that damn camera pero hindi ko talaga mahanap-hanap.

I heard Black chuckled. “Hindi naman kasi ’yung ordinaryong camera ang sinasabi ko, B. Mas maliit pa sa 25 cents ang itinutukoy ko and it’s black. Though, it can adapt the color of the material kung saan mo iyan ididikit.”

Napatulala ako sa sinabi niya. Is there even such thing?

“Putangina, bud! Kinikilabutan ako sa’yo!” Lucas broke the silence.

Black just smirked. “Ako kaya ang pinakamatalino sa atin. So, B, hanapin mo na ’yun. I remember that I slid it in the secret pocket of your bag..”

Mabilis kong kinapa ang sinasabi niya. Nanlaki ang mata ko when I saw kung gaano kaliit ang mga sinasabi niyang camera. Like, fuck! This is just so amazing..

“A-Are you sure this can capture..”

Hindi ko na natuloy ang sinasabi ko dahil Black cut me off. “Yes, B. Pinakamalinaw ’yan sa lahat ng camera na pwede mong mabili. It can even capture the whole room basta’t naka-pwesto ng maayos.”

Tumikhim ako. “So, anong gagawin ko sa mga ’to? Where do I put these?” Hindi pa rin ako makapaniwala kung gaano ka-high tech ang mga bagay na galing sa kumpanya ni Black. Sabagay, in his industry, nangunguna ang kumpanya niya sa securities and technologies.

“Put those inside your parents’ office.. Ikaw ng bahala kung saan mo sila gustong i-pwesto doon.”

Mabilis akong tumango-tango. “Sige, I’ll do it now.”

Ilang sandali pa ay umalisna ako sa kwarto ko. Dala ko ang mga super duper liit na camera ni Black. Tinignan ko muna kung may tao sa buong second floor at ng makita ko na wala ay mabilis akong dumiretso sa office nila.

Ni-lock ko ang pinto at mabilis na naglagay sa dingding. Kahit saan naman daw ay pwedeng ilagay. Nilagay ko ang isa sa vase na malapit sa table ni Mama. I was amazed ng unti-unting mag-adapt ng kulay ang camerang ’yun.

Pagkatapos ay naglagay ako sa dingding, sa couch at sa veranda. ’Yung natitirang apat ay inilagay ko na lang kung saan-saan. Nang matapos na ako ay mabilis akong lumabas.

But I was shock when my mother appeared out of nowhere. Goddamn it!

“Breanna, what are you doing in my office?”

Think, B! Think! “Wala po ba kayong pasok sa office?” I did my best para hindi niya mahalata ang kaba na nararamdaman ko.

“No, wala akong pasok. So, what are you doing in my office?”

Nakagat ko ang ibabang labi ko. Oh hell, what am I going to say?

“I was finding you po in the whole mansion..” Napansin ko na tumaas ang kilay niya. “Para po mag-sorry sa inasal ko kanina sa dining room. And..” Think, B! “to tell you that, payag na akong mag-shopping po.”

Her face lightened up. Para bang nakarinig ito ng magandang balita. “That’s good, my dear! Wait, magbibihis lang ako..”

Mabilis ko siyang pinigilan. “Can we make it the other day, Ma? Medyo masama ang pakiramdam ko. Masakit po ang ulo ko.”

“Ganoon ba, hija? Uminom kana ba ng gamot?”

Dahan-dahan akong tumango. “Yes, Ma.”

“Sige, sa susunod na araw na lang tayo mag-shop. Magpahinga ka muna sa room mo.” She kissed my cheeks at pumasok na sa opisina.

Mabilis akong pumasok sa kwarto ko. “Goddamn it, B! That was close!”

“Mahal, anong nangyari?”

Napamulat ako ng mata ng marinig ko ang boses ni Ali. Natampal ko ang noo ko. Mabilis akong pumunta sa laptop ko.

“W-Wala naman, mahal.” Nakagat ko ang ibabang labi ko. Hindi ako sanay na nagsisinungaling kay Ali. Oh God, please forgive me.

“Succeed ba, B?”

I slowly nodded. “Nalagay ko na ang sampong camera sa office nila.”

Black nodded and narinig naming may tinawag ito sa phone para i-activate ang mga camera. Mas lalo kaming napatulala when he recites the name or the code of the camera na nabigay niya sa akin.

“Wow, bud! Nagmumukha kang matalino!”

“Gago! Matalino naman ako!”

Napailing-iling na lang ako sa asaran nila. Then, I closed my eyes. I thought mahuhuli na talaga ako kanina ni Mama. I sighed. Mabuti na lang at kahit papaano ay nakaisip ako ng paraan but I can’t tell Ali about it. Siguradong magwawala siya at sasabihing itigil na namin ’to. I can’t let him do that. Lalo na at malapit na naming malaman ang totoo.

Kawhaan Tagtū

HIKAKAWHAAN TAGTU

“Good Morning, Ma..” I kissed her cheeks. Pagkatapos ay ganoon din ang ginawa ko kay Papa. “Good Morning, Pa..”

I am smiling while greeting them. I don’t know what is up to me. I can’t even explain it to myself. Basta, when I wake up earlier, I’m happy.

“Good mood ka ata ngayon, hija?” Mama asked. Mahinhin itong kumuha ng pagkain at inilagay sa plato niya.

I smiled and slowly nodded. “Yes, Mama.” Uminom muna ako ng tubig at nagtingin-tingin ng pagkain. Ngunit napakunot ang noo ko ng makita ko ang nakakainis na kulay pulang ’yun! Argh! It ruined my mood.

“So, do you want to shop now?”

I was thinking kung paano ko siya tatanggihan but suddenly nag-pop ang usapan namin nina Black. He was suggesting na kunin ko ang loob ni Mama and ipakita talaga sa kaniya na wala na sa akin si Ali para mapabilis ang plano.

“Sure, Ma. Wala naman akong gagawin today.”

“Oh dear, I’m so excited!” She beamed. “I’m not going to the office today, hon..”

Tumango si Papa. “Sure. Enjoy your time with your daughter.”

Nag-usap na sila ni Mama at Papa ng tungkol sa work. Hindi naman ako makasingit because I don’t know what they’re talking about.

I was just enjoying my meal when I taste something really freaking bad! Mabilis akong tumakbo sa sink at isinuka ang kinain ko. Mabilis akong dinaluhan ni Yaya at binigyan ng towel.

“Thank you, ’Ya.” Naghihinang ani ko. Dahan-dahan kong pinunasan ang bibig ko. Hindi muna ako umalis sa kinatatayuan ko dahil pakiramdam ko ay umiikot ang paligid ko.

“Did you put something weird in the food?”

Kumunot ang noo ni Yaya. “Wala naman, hija. Sinunod naman ng chef ang gusto ng Mama. ’Yung salad, itlog na may sibuyas, cherry tomato smoothie—”

I was listening intently at her ng marinig ko ang karumaldumal na pangalang ’yun. Just by imagining that.. that tiny freaking thing makes me puke again for the second time!

“What is happening to you, Semina?” Narinig ko si Mama sa likod ko.

“I hate tomatoes..”

“But, you love them in your salad naman..”

I shook my head. “Hindi na ngayon. So, please refrain using that tiny creature as it makes me sick.”

Umalis na ako sa sink at umupo ulit sa pagkain. Inilayo ko na sa akin ang smoothie at nagsimulang kumain.

“Are you feeling well now, Semina? You can just cancel your shopping date with your Mama..”

I shook my head to Papa. “Huwag na po, Pa. Mama looks excited about that shopping date. I can’t disappoint her. Magpapahinga na lang muna siguro ako kahit one hour lang..”

Tumango-tango si Papa. “Alright then. Maaga pa naman. Alas diyes pa lang nagbubukas ang mga malls. Rest well after you eat.”

He patted my balikat and exited the dining room. I sighed at tinapos na ang pagkain ko. Pagkatapos ay dumiretso na ako sa kwarto ko to get some rest.

Pagkahiga ko ay hindi ko namalayang nakatulog ako. Nagising na lang ako dahil sa sunod na sunod na ring ng phone ko. Nakakunot kong sinagot ang phone.

“What?”

[Mahal! Kamusta ka? Anong nangyari sa’yo? Pinahirapan ka ba diyan? Bakit hindi mo sinasagot ang call ko? Huh? Mahal, mahal—]

“Take a deep breath, Ali..” Natatawang ani ko and he did what I say.

[Huwag mo kong tawanan, Misis Breanna Semina Fuentabella-Reiss! Alam mo ba kung gaano ako nag-alala ng hindi ka sumasagot sa phone mo?]

Dahan-dahan akong umupo sa kama ko at sumdal sa headboard. “Sorry na, mahal. Natulog kasi ulit ako after ng breakfast namin.”

I heard him sighed. [Sobra akong nag-aalala sa’yo, mahal. Itigil na kaya natin ’to?]

Ako naman ngayon ang napabuntong hininga. “Mahal, we’re almost there okay? Huwag na nating itigil.”

[Fine, ikaw ang masusunod. Pero, kapag may isang beses ka pang hindi sinagot sa tawag ko ay pupunta ako diyan para halikan ka.]

I chuckled. “Sure, why not, my love. Come here and kiss me. Then.. we’ll make love.” I made sure to use my seductive voice.

I heard him cursed sa kabilang linya. [Brea!]

“What?”

Sunod-sunod ang paghinga nito. Maya-maya ay nag-normal na at narinig ko siyang humugot ng malalim na hininga. [Anong gagawin mo pala ngayon? Kita naman tayo, mahal. Puntahan mo ko sa condo ni Lukas.]

Gustong ko sanang um-oo pero naalala ko ang usapan namin ni Mama. “Sorry, mahal. I can’t. Pupunta kami sa mall ni Mama to shop tapos mamayang gabi—” Mabilis kong itinikom ang bibig ko dahil baka magwala si Ali sa susunod niyang maririnig.

[Mamayang gabi ay?]

“Magdi-dinner date kami ni..” I was biting my lower lips so much dahil sa mga kasinungaling lalabas sa bibig ko. “..ni Papa at Mama mamaya. Family date.”

[I-text mo ko, mahal, kung kailan ka pwedeng pumunta rito huh? Maghahanda ako. Miss na miss na kita..]

“I miss you too, Ali..”

Ilang segundo ring katahimikan ang namayani sa amin. I though nga na pinatay na niya but when I look at my phone ay nandoon pa rin siya. [Mahal kita, Breanna. Sobra-sobra..]

“I love you too, Ali.. 143, always remember that.”

I heard him chuckled. [637, mahal! Tandaan mo rin ’yan.]

Pinatay ko na ang phone at inilapit ito sa dibdib ko. I was hugging it real tight na para bang siya si Ali. Mahal na mahal ko talaga siya.. and I will do everything para makasama siya muli.

Tumayo na ako at pumunta sa comfort room. I took a long nice bath. After ay pumunta na ako sa walk-in closet ko. Busy akong namimili ng damit when I heard my phone beep.

From: Unknown

Do you think I’ll let you have your happiness? No, my dear. I’ll destroy the man that you love at ikaw ang isusunod ko. Be ready.

Mabilis kong idinelete ang message na ’yun. I was pacing back and forth. No, it’s impossible na siya ’yun. Gumagawa na siya ng lantarang hakbang kaya imposibleng siya ’yun, B. I took a deep breath at pinakalma ang sarili ko. Maybe, na-wrong send lang. Wala namang pangalan, so think na nagkamali lang ang sender.

Pinakalma ko ang sarili ko at nagbilang. Stop thinking about that unknown! Itinuon ko na lang ang pansin ko sa pagpili ng damit na isusuot ko.

I just wore a simple white tank top at tinernuhan ko ito ng white trousers. Tinignan ko ang kabuuan ko at napansin ko na siguradong magre-reklamo si Ali sa suot ko as it is revealing. I rolled my eyes at kumuha ng blazer.

Nag-spray na ako ng pabango ko at ng mist sa mukha and I am ready to go. Hindi na ako nag-make up pa dahil tinatamad ako. Magsha-shopping lang kami ni Mama at knowing her, siguradong hulas na ang make-up ko ay hindi pa kami tapos mag-shop.

Kinuha ko ang Birkin Bag ko. Inilagay ko lahat ng importanteng gamit ko and I’m good to go. Lumabas na ako sa pinto at bumaba na.

Nakita ko si Mama na nakaupo sa sofa ng living room at nagtitingin-tingin ng magazine. Agad niya itong ibinaba ng makita niya ako.

“You look fabulous, my dear.” Nakangiting wika niya. I just smiles at her.

“Saan po tayo ngayon, Mama?”

“The Podium, maybe? Or SM Megamall’s Mega Fashion Hall perhaps?”

“I’m okay with anything, Ma.”

“Well, we can visit the two malls, anyway..” She smirked at me.

Hinawakan na niya ako sa braso at niyakap na. Pinauna niya ako sa back-seat at pagkatapos ay umupo siya tabi ko. Buong biyahe namin papuntang The Podium ay kwento lang ng kwento si Mama tungkol sa bibilhin niyang designer’s bag, closthes, shoes and such. Nakikinig naman ako sa kaniya pero hindi ko iniintindi. I’m just hearing kung ano man ang sinasabi niya.

Pagkarating namin ay agad kaming inalalayan ng body guards niya at pumasok sa mall. I was just sighing kapag nakatalikod si Mama dahil isang nakakapagod na araw na naman ito.

Well, living with Ali for almost a year ay na-iba ang pananaw ko sa mundo. I prefer our life in the island kaysa sa ganitong mall na pinupuntahan ko. Mas gusto ko pang maamoy ang sariwang hangin ng Tawi Tawi kaysa sa Maynila. I prefer our life there..

Pinuntahan namin lahat ng mga designers’ brand sa The Podium Mall. Nananakit na ang mga binti ko but my Mama doesn’t know when to stop. Hindi ko naman siya mapigilan dahil pera niya ang ginagamit. Tsaka, shopping was one of her way to cope up with stress na dala ng kumpanya.

Nagpapahila lang ako sa mga lugar kung saan niya gustong puntahan. Maya-maya ay lumabas na kami at inilagay ang mga pinamili niya sa likod ng sasakyan.

Nagpapasalamat na sana ako dahil akala ko kay uuwi na kami but it turns out na sa isang mall pa kami pupunta dahil she didn’t enjoy shopping in The Podium! Nakukulangan daw ito sa mga pinamili niya.

Puro tango lang ang sinasagot ko sa kaniya. When we arrive at the another mall ay hindi ko na talaga napigilan na umayaw sa kakalakad dahil masakit na ang binti ko.

“Ma..”

“Yes, my dear?” Her full attention was on the bags na naka-display.

“Can I go to the Coffee Bean? I want some dark chocolate chip drink.”

Kumunot ang noo niya at humarap sa akin. “Bakit hindi mo na lang iutos sa mga guards? Wait, I’ll call one.”

“No, Mama.” Agap ko sa balak niya. “Gusto kong ako ang bumili. Pupuntahan na lang kita kung nasaan ka after kong bumili.”

Well, I was planning to buy at least five of that drink because I’m really craving for it and I’m thirsty as hell. Hindi ko pwedeng ipakita kay Mama na lima ang bibilhin ko ’nun because she’ll freak out and be mad at me.

“Okay, I’ll just help you, my dear. Gusto ko na ring uminom ng cold drinks..”

Hindi ko na siya napigilan dahil siya ang humatak sa akin. I was just secretly sighing. Damn! Gustong-gusto ko talagang bumili ng limang dark chocolate chips pero mukhang hindi matutuloy dahil kasama ko si Mama.

Pinaupo na niya ako sa pinakagilid. “Ako na ang mago-order, Ma. Ikaw na ang umupo.” Tatayo na sana ako but she made me sit again.

“No, no, Semina. Ako na ang mago-order. Ano nga ulit ang gusto mo?”

I bit my lower lip. “Gusto ko ng limang dark chocolate chip po.”

Nanlaki ang mata niya. “My god, B! Do you know kung gaano karami ang sugar ng iinumin mo na ’yun? No! Hindi ko hahayang magka-diabetes ka. One is enough.” She said in her firm tone.

Wala na akong nagawa kung hindi ang umupo at tanawin siya sa pago-order. Inilayo ko ang tingin ko at inilabas ang phone ko sa bag ko. Kaysa naman magalit at mainis ako kay Mama ay nakipag-text na lang ako kay Ali kung nasaan kami.

Minutes later ay dumating na si Mama. She handed me the dark chocolate chip drink. Mabilis kong inilabas ang metal straw ko sa bag and ininom ito agad. I was enjoyinh my drink ngunit nang makalahati ko na ang pag-inom ay nakaramdam ako ng kirot sa puson ko.

“Fuck! Ahh!” I screamed in so much pain. Napaupo na ako sa sahig dahil sa pamimilipit ng sakit sa puson ko.

“Oh god! My dear, what’s happening? Anong masakit? Oh come one, tell Mama, B.” Kahit sa nanlalabong paningin ay nakita ko si Mama na agad na lumuhod para hawakan ang mukha ko.

“M-My abdomen, ahh!” I was crying so hard because of too much pain. “It hurts, Mama! It hurts! It burns! I can’t take the pain anymore, please, please, make it stop..” Napahagulgol na ako ng tuluyan dahil sa sakit na nararamdaman.

I don’t know what was happening in my surroundings. Ang huli kong natandaan ay buhat buhat na ako ng isa sa body guards ni Mama at nananakit ang puson ko.

Start na ng klase ko bukas. But, I will still do my best to update hanggang sa Thursday and Saturday. Pero next week baka hindi muna ako makapag-update (August 10-14) dahil titignan ko muna kung saan ko pwedeng isingit ang pagsusulat sa sched ko. 

I am really sorry, mga loves. But, I will do my best na masingit pa rin ang pagsusulat ng story ni Ali sa sched ko. If you are curious (I know you’re not, ilusyonada lang ako haha), BSA ang course ko and I am currently second year. I am really passionate about writing but my studies will always comes first. So, please, bear with me. 

Babawi na lang ako ’nun sa Saturday and Sunday, maga-update ako ng magkasunod na araw (August 15-16). Thank you so much, my loves! Please, prepare your hearts for the next chapters.

Yours truly, Lily

Kawhaan Tag’upat

HIKAKAWHAAN TAG’UPAT

Serena Point of View

“One order of dark chocolate chip and one order of white chocolate latte..”

“Is that all, Ma’am?”

I just nodded and give her my card. Habang hinihintay ko ang order namin ni Semina ay napatingin ako sa bote kung saan nakalagay ang powder na gustong ipainom ni Beau.

I don’t know what is this pero tiwala naman ako kay Beau. He has enough resources para sa kanila ng anak ko. If Breanna drinks this, he would take care of my daughter. I’m sure na wala naman siyang gustong mangyaring masama sa anak ko.

I glanced at Semina at nakita kong busy siya sa phone niya. Kinuha ko na ang order namin at nag-pwesto sa malayong upuan. Siniguro ko na walang nakatingin sa akin noong ilagay ko ang powder na ’yun.

After putting that thing to Semina’s drink ay tumayo na ako at binalikan siya sa pwesto niya.

Inilapag ko ang mga drinks namin at kitang-kita ko kung gaano siya ka-excited. Nilabas nito ang metal straw at inumpisahang inumin ’yun. I was just staring at her the whole time.

Nakahinga ako noong una dahil mukhang hindi naman talaga nakakasama kay Semina ang inilagay ko. But seconds later, I was shocked when she suddenly screams.

Mabilis kong tinawag ang bodyguard ko at ipinabuhat si Brea. I was holding her hands the whole time.

“It will be okay, baby..” Hinaplos ko ang buhok nito at inilabas ang panyo ko. May mga butil ng pawis ang nasa noo niya.

Hanggang sa makarating kami sa pinakamalapit na ospital ay hawak ko lang ang kamay niya.

“Hold on, okay? Mama needs you please, hold on, Semina..” Tanging ungol lang ang naisagot niya sa akin.

May mga nurses na pumigil at doctor. “Mrs, hanggang dito na lang po kayo..”

“Make sure na walang mangyayaring masama sa anak ko or else I’ll blacklist you!”

Mabilis naman silang tumango at pumasok sa operating room.

Nanghihina akong napaupo sa mga upuan sa labas ng operating room. Nakagat ko ang ibabang labi ko. Oh god, I didn’t intend this to happened. Ang gusto ko lang naman ay magkaroon ng maayos na buhay ang anak ko.

I don’t want her to experience the cruelty of the world. Kaya nga nag-trabaho kami ng nag-trabaho ng Papa niya para maibigay namin ang gusto niya.

Pinigilan ko ang mapahikbi. Seeing my daughter in pain, pains me too. Parang nararamdaman ko rin ang sakit na idinulot ko sa kaniya kanina.

Tumingala ako at napansin na humahangos na dumating ang asawa ko, si Brennan Fuentabella. Mabilis siyang lumapit sa akin.

“What happened to Semina, Serena?” Bakas ang kaba at pag-aalala sa mukha niya.

Nakagat ko ang ibabang labi ko. Umiiyak akong yumakap sa kaniya. “I’m sorry, Bren.. Hindi ko naman gustong ilagay sa kapahamakan si Semina. Beau instructed me to–”

I wasn’t able to finish what I am saying when suddenly, he slap me! Nararamdaman ko hanggang ngayon ang bigat ng kamay ni Bren sa pisngi ko.

“Goddamn it, Serena! Itinuloy mo?” Bago pa ako makahuma sa ginawa niyang sampal sa akin ay mabilis niya akong hinawakan sa braso ng mahigpit. Napadaing ako pero parang wala siyang pakialam. “ITINULOY MO?!”

Humihikbi akong tumango. Pabalibag niya akong binitawan at tumama ang likod ko sa pader. Nakaramdam ako ng kirot pero hindi ko ininda. Umupo ulit ako sa pwesto ko kanina and cried silently.

Oh God, I know I’m not a good mother to Semina but please, don’t take her away from us. Don’t take my daughter from me.

Tahimik lang akong humihikbi sa isang gilid habang palakad-lakad si Bren. Nagulat ako ng tumigil siya sa harap ko at dinuro ako. “Kapag may nangyaring masama sa anak ko, Serena, magpasensiyahan tayo.” Tumulo ang mga luha niya. Parang may pumipiga sa puso ko habang nakatitig sa asawa ko. “I warned you pero hindi mo pinakakinggan! Damn it!” Umupo ito sa tabi ko at mariing inakip ang mga palad niya sa mukha.

Hindi na lang ako umimik dahil tama naman siya sa lahat ng sinabi niya. Ako ang may kasalanan kung bakit nandoon sa kwartong ’yun ang anak namin at naga-agaw buhay. Kung hindi ko sinunod ang utos ni Beau ay hindi ito mangyayari pero on the second thought, kung sinabi ni Beau ang laman ng powder na ’yun ay disin sana hindi kona ipapainom kay Semina.

Kasalanan ’to lahat ni Beau! Mabilis kong kinuha ang bag ko at kinuha ang phone ko. Nakatingin lang sa akin ang asawa ko.

Ilang ring lang ay sinagot na ni Beau. [Well, hello there Mrs Fuentabella!] I heard him laugh like a maniac.

“What did you do to my daughter, Beau?! Nag-usap tayo! You told me you wouldn’t endanger her life!” Naiiyak na ani ko.

[What did I do to your beloved daughter? Nothing..] Kalmadong saad nito. [Well, kasalanan mo ’yan, Serena Fuentabella! Ikaw ang nagpa-inom ng gamot sa anak mo.]

Nanginginig ang kalamnan ko at buong katawan ko dahil sa sinabi niya. “Hayop ka!”

I hearm him laugh again. “Mas hayop kayo. Pinakulong ninyo ang Tatay ko. By the way, masarap ba sa pandinig ang sigaw ng anak mo? Hmm, I imagine doing ‘it’ with her while she’s screaming like that–”

“HAYOP KA!”

He laughed like a psychopath villain. [Naging segurista lang ako, Serena. Of course, pinapakasal mo sa akin ’yang malandi mong anak and I need to make a move. I need to make sure na wala siyang sabit kapag naging kami.]

May sasabihin pa sana ako pero kinuha ng asawa ko ang phone ko.

“Magtago kana, Mr. Beau. Alam mo ang kaya kong gawin. Kinanti mo ang anak ko at binilog mo ang ulo ng asawa ko kaya maghanda ka.”

Pinatay nito ang tawag at ibinigay sa akin ang phone.

Naiiyak akong tumingin sa kaniya pero hindi siya makatingin sa akin. “H-Hon, I’m sorry..”

He sighed at mabilis akong hinatak. Agad akong yumakap ng mahigpit sa kaniya. “Semina’s strong. Anak mo siya, anak ko siya, anak natin siya. We know better na kayang lampasan ’to ni Semina.”

Tumango-tango lang ako sa kaniya. Ilang oras din kaming naghintay sa Dcotor.

Agad kaming tumayo ng makita namin siya. I could see the sadness and sympathy on her face.

“Did you know that your daughter was pregnant?”

Nilukob ako ng kasayahan dahil sa kaalamang magkakaapo na ako pero agad ding nawala iyon dahil sa sinabi ng doctor.

“W-Was?”

Dahan-dahan itong tumango. “Sad to say, kahit na ginawa na naming ang best naming ay hindi nakayanan ng bata. Naka-inom ng maraming gamot na pang-abort ang pasyente. Misoprostol, mifepristone at kung ano-ano pa. Parang siniguro ng nagpainom na malalaglag talaga ang bata and sadly, it did. Namatay na ang baby ni Mrs.” The Doctor sighed. “Hindi natin alam kung kailan siya magigising dahil sa mga gamot na inilagay sa kaniya but maybe.. siya mismo ang ayaw munang magising pansamantala. May mga instances kasi na parang ayaw munang magising ng mga pasyente to face the reality of losing their child. Kaya kapag nagising siya ay ipakita ninyong nandiyan kayo parati sa tabi niya, lalo na ang nobyo o asawa ng pasyente. Ililipat na siya sa private room niya, pwede niyo na siyang madalaw. Excuse me..”

Lumuhod ako sa asawa ko pagkatapos umalis ng doctor. “I’m sorry.. I’m sorry, Bren. Hindi ko sinasadya. Hindi ko naman alam na abortion pills pala ang mga ’yun..”

Naramdaman kong niyakap niya ako. “Shh, we’ll get through this. Kailangan nating magpakalakas para may kakapitan si Semina. We can’t be weak now, Serena.”

Dahan-dahan akong tumango. This was God’s second chance to prove myself as a mother to Semina. Gagawin ko ang lahat para sa anak ko..

---

Magli-limang araw ng tulog ang anak ko at sa nakalipas na ’yun ay hindi ko iniwan ang tabi niya. Gusto ko kapag nagising siya ay ako ang una niyang makita.

I sighed at hinaplos ang buhok ni Semina. “Baby, wake up now. Mama’s waiting..”

Ngunit katulad dati ay hindi man lang ito nagpakita ng kahit anong sign para bigyan kami ng tiyansa na umasang magigising na siya sa mga susunod na araw.

I heard the door opened at alam kong ang asawa ko ang dumating. Kinintalan niya ako ng halik sa noo at kumuha ng upuan at tumabi sa akin.

“Did she.. wake up?”

Marahan akong umiling-iling. Hindi ko tinatanggal kay Semina ang paningin ko, baka kasi magmulat siya ng mata.

“I can’t contact him.. Kahit ang kaibigan niya ay hindi alam kung nasaan siya..”

I sighed even more. Sa limang araw na natutulog si Semina ay walang sawa kaming tumawag sa asawa niya. Kinakausap na ng asawa ko ang mga kaibigan niyang sina Monteverde, Reynolds, Ross at Hungrion pero miski sila ay walang balita sa nobyo.

Pinapangako ko sa sarili ko na ibibigay ko na ang lahat ng gusto at hihilingin ni Semina. Hindi ko na siya pipigilan pa sa kahit ano. Kung masaya siya sa lalaking ’yun ay buong puso ko ng ibibigay ang pagpayag ko sa pagsasama nila.

I learned my lesson.. the hard way. Ayaw kong maulit uli na mawala sa akin ang anak ko.

“Ako na munang magbabantay sa kaniya, Serena. Magpahinga kana, limang araw ka ng hindi umaalis sa tabi ni Semina. You need to rest too, hon..”

Umiling-iling lang ako. My daughter needs me. Hinding-hindi ko na siya iiwan at bibitawan.

“Hanapin mo ulit si Alistair, Bren. Baka kapag narinig na ni Semina ang boses niya ay bumalik siya sa akin.” I sob. Hindi ko na napigilan ang mga luha ko. “Please.. Find him. Hindi na ako tututol sa relasyon nila.”

Naramdaman kong niyakap ako ng asawa ko. Huminga ako ng malalim at pumikit at nagdasal.

Dear God, I know I’m not a good mother to Semina but please, wake her up. We need to prove ourselves to her na nagsisisi na kami ng Papa niya. We’ll make it up with her, just please..

Agad akong napamulat ng maramdaman kong gumalaw ang isa sa mga daliri ni Semina na hawak ko. Agad akong tumayo at tinignan siya.

“Semina? Baby.. Mama’s here.”

Nahigit ko ang hininga ko. Mas lalo akong napahagulgol ng marinig ko ang una niyang salita.

“Ali..”

---

Breanna Semina’s Point of View

“Nasaan po si Ali, Mama? Hindi ba niya ako dinalaw dito?” Nagtatampong saad ko.

Mama stop from peeling the apple. “N-Nagpunta siya rito, anak. Siya pa nga ang nagbabantay sa’yo sa gabi. Nagpaalam lang siya sa akin na uuwi sa apartment niya.”

I slowly nodded but I’m not buying her palusot. Apat na araw na akong gising pero walang Ali’ng dumating kahit isang araw o gabi! How dare he, huh! Nagpapa-miss ang loko.

I gasped. “M-Ma, bakit nga pala ako napunta sa hospital? Na-food poison ba ako?”

Nahulog na ni Mama ang hawak niyang kutsilyo. Tahimik niya ’yung pinulot. “S-Sa labas lang ako, anak. Tatawagan ko ang Papa mo..”

I nodded. Paglabas niya ay saktong may nurse na pumasok. “Hi, good morning, Ma’am!” Nakangiting wika niya.

“Good morning, din.”

“Kukunin ko lang po ang blood pressure ninyo.”

Tumango ako sa kaniya at ipinakita ang braso ko. Habang ginagawa niya iyon ay hindi ko maiwasang itanong ang dahilan kung bakit ako nandito.

“Ms.. Can I ask a question?”

“Sige po, Ma’am. Ano po ’yun?”

“Bakit ako nasa hospital? Did I get food poison sa nainom ko? My Mama won’t tell kasi the reason why I am here and still here..”

Kinuha ng nurse ang kaniyang itinabi na kulay silver na lalagyan. I don’t know the name pero I know na nandoon ang information ng patients nila.

“Ayon po rito, Ma’am, hindi po kayo na-food poison. Rather naka-inom kayo ng iba’t ibang klaseng abortion pills..”

Nanlamig ang buo kong katawan sa narinig. “I— I am pregnant?”

“Was po, Ma’am. Hindi nakayanan ni baby ang mga pills na nainom niyo po..”

“I didn’t drink those!” Sigaw ko sa kaniya. Mukha siyang natakot dahil napa-atras siya. “I wouldn’t abort my child! So, tell me kung bakit ako nalaglagan ng baby?!”

Nanginginig na sa takot ang nurse pero wala akong pakialam. Lahat ng sinabi niya it doesn’t make sense! Hell would bent kung sinadya ko nga talagang ilaglag ang anak ko.

“Fucking tell me!”

“M—Ma’am, kumalma po kayo..” Naiiyak na saad niya. “Nagdudugo ang kamay ninyo..”

“Wala akong pakialam!” I hissed. “SABIHIN MO SA AKIN KUNG PAANO AKO NAKAINOM NG ABORTION PILL?!” I was hysterical, to the point that I was pulling my dextrose.

Mabilis na lumabas ang nurse na ’yun but it didn’t stop me from being hysterical. Who?! Who would kill my child?!

Naiiyak akong napaupo sa kama ko. I can’t face Ali.. I can’t tell him that our supposed to be first born was killed. I can’t.. Siguradong magagalit siya sa akin.

Mas lalo akong napahagulgol. Why?! Bakit kailangan ang anak ko ang kunin sa akin? Why him/her? My child is innocent.

“Walang kasalanan ang baby ko..” I sob. “Why did you kill him?”

Narinig kong bumukas ang pinto. The next thing I know is hinahawakan ako ng apat na nurse. I saw the doctor na nire-ready ang isang syringe.

No! NO! He’s trying to kill my child! No..

Nagpumiglas ako sa hawak nilang apat. “No.. I beg you, please. Don’t kill my child. He’s innocent from this. Parang awa mo na, huwag mong kunin ang baby ko sa akin. Don’t kill him..”

Ngunit hindi sapat ang lakas ko para pigilan sila. The next thing I know is that naghihina na ako at bumaba na ang talukap ng mata ko pero naririnig ko pa ang usapan ng mga tao sa kwarto ko.

“Did you tell her the news?”

“I didn’t pero mukhang nalaman niya sa mga nurse niyo..”

“Mas makakabuti po ang malaman niya para makapag-cope up siya agad..”

Nagising na lang ako dahil sa narinig kong pag-aaway nina Mama at ng isang tao. I think that’s Papa.

“I told you Brennan, huwag mong sabihin sa anak natin ang totoo. She will be more devastated than she was. Nakita mo ba ang reaksyon niya kanina?”

“The more fact na kailangan na nating sabihin sa kaniya at i-explain. I know Semina will forgive you..”

Why.. What is happening? Nanatili lang akong nakapikit para hindi nila malamang gising na ako.

Narinig ko ang hagulgol ni Mama. Parang pinipiga ang puso ko sa bawat hikbi niya. “I can’t.. Hindi ko kayang sabihin sa kaniya na ako ang pumatay sa apo ko. That I endanger both of their lives.”

“Then, face the consequence, Mama..”

Both of them are shocked ng makita akong gising.

My mind and heart felt empty dahil sa narinig ko. How can she turn to be a monster? Para saan? Para sa kumpanya niya? Then fuck that!

My child was innocent, she could have spared him. Edi sana.. sana buhay pa ang anak ko. Buhay pa ang anak namin ni Ali.

“Ganiyan ba kayo kagahaman sa pera? That you could kill my innocent child? Walang kasalanan ang anak ko, Mama! Pero you mercilessly killed him! Tapos you have the decency to show your face sa akin?” I sob. “How dare you! How freaking dare you! Tiniis ko lahat! Tiniis ko ang mga favors mo sa akin. Ginawa ko ng pikit mata to please you and eto ang makukuha ko sa’yo? Ang patayin ang anak ko?”

Ang mga hikbi at hagulgol ni Mama ang maririnig sa kwarto. But.. I couldn’t feel anything.

Huminga ako ng malalim. “Out, Mama.” Pumikit ako dahil hindi ko sila kayang tignan. “Out, Papa.”

“I want you out of my life, forever..”

“Semina, anak..” Hinawakan ni Mama ang kamay ko. Mabilis ko itong itinaboy. Nakita kong napa-atras siya sa lakas but I couldn’t feel anything. Hindi ako nag-aalala kung nahulog man siya o hindi.

“Don’t touch me, you murderer!”

“Semina! That’s too much. Pinagsisihan na ng Mama mo ang kasalanan niya..”

Hinarap ko siya. “Why, Papa? Ang pagsisisi bang sinasabi mo ay mababalik ang anak ko? Ano ngayon kung nagsisi ang babaeng ’yan?”

“I will do everything to make up with you, baby..”

“Buhayin mo ang anak ko. In that way, I can forgive you.”

Pumikit ako ng mas lalo siyang umatungal ng iyak. “Fucking don’t cry!” I hissed. “Ni hindi ka nga umiyak ng ilagay mo ang mga pills na ’yun sa inumin ko.”

“Semina, she’s still your mother. Respect her.”

“Wala na akong respeto sa kaniya dahil pinatay niya ang anak ko!”

I was about to say something to Mama pa pero nasampal ako ni Papa. “I—I’m sorry, Semina. Mama mo pa rin siya. Please, don’t talk to her like that. She loves you..”

Mabilis akong nakahuma at hindi ininda ang sampal niya. Ano ba ang sakit ng sampal niya sa kaalamang pinatay ng sarili kong ina ang anak ko.

“Out now. Hangga’t may natitira pa akong katiting na respeto sa inyo. Umalis na kayo sa harapan ko at huwag ng magpakita. I quit.. I quit living up with your expectations. I quit being a Fuentabella.”

“Semina..” Papa tried to called me pero nagtalukbong na ako.

Narinig ko silang napabuntong hininga at inaaya na ni Papa si Mama. “Babalik kami bukas, anak..”

Nang marinig ko ang pagsara ng pinto ay mabilis kong tinanggal ang talukbong ko at tinaggal ang dextrose ko. Kinuha ko rin ang bag ko na nasa cabinet.

In-on ko ang phone ko at nakitang napakadaming message ni Ali. Oh god..

Sinubukan ko siyang tawagan pero cannot be reached siya. I try to track down his phone and luckily his gps is open!

Mabilis akong nagbihis ng damit ko. Inayos ko rin ang kama para kunwareng may natutulog pa sa kwartong ’to.

Paglabas ko ay hindi naman ako pinansin ng mga tao dahil I am wearing a sunglasses na lagging nakalagay sa mga bags ko.

Binuksan ko ang phone ko at nakitang nasa Paoay, Ilocos Norte siya. Kahit masakit ang katawan ko ay hindi ko ininda. Sumakay ako ng bus at nakarating doon ng umaga.

Pagkatapos ay nag-taxi na lang ako para mabilis na makarating sa rest house ni Vladimir.

Nakaawang ng kaunti ang pinto kaya pumasok na ako. I was shocked to see my husband.. sa kandungan ng ibang babae at ang babaeng ’yun ay si Kai..

Tumigil sila sa halikan. They were literally naked! Parang may bumara sa lalamunan ko. Una ang anak ko then him..

“Tatawagan kita kapag kailangan kita. Umalis kana..” Ali coldly said pero binigyan pa ng isang madiing halik si Kai.

Napapikit ako sa senaryong ’yun. Gusto kong tumakbo pero ayaw sumunod ng paa ko.

“See you, Ali..” Kai said. Ngumisi pa siya sa akin ng makita ako. Dire-diretso siyang lumabas ng bahay.

Tumingala ako para pigilan ang mga luha ko. Oh fucking great! After losing my child.. I am losing my husband?

Tatalikod na sana ako para umalis sa bahay na ’to ng maramdaman ko ang mahigpit na paghatak sa akin ni Ali.

“Ano ba! Let go!” Nakakaramdam ako ng sakit sa puson. “Ali, nasasaktan ako!”

“Talagang masasaktan ka!” Nagulat ako ng itulak niya ako at na-out of balance ako.

Ang sunod ko na lang na naramdaman ay ang pagtama ng ulo ko sa isang matigas na bagay. Unti-unting nagdilim ang paningin ko. But I clearly remember what he said.

“I’ll fucking destroy every inch of you! Kinuha mo ang pag-asa ko kaya gagawin ko ang lahat to make you suffer!” I saw him smirked. “I’ll strip your dignity until nothing is left. I’ll ruin you, Breanna Semina Fuentabella!”

W A K A S

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Syempre, char lang! Hahaha. Nasa 40 to 50 chapter ang PMS 2. Please, ready your hearts now. Mas masakit ang kay Ali kaysa sa kambal. BAKA i-private ko ang next chapter as it contains super duper freakin’ mature scenes.

Share ko lang, start na ng class ko ngayon :( Sorry if gagabihin ng beri light ang updates natin dahil nage-end ang class ko ng 9pm (MWF) and 9:10 (TTH)

I am really sorry, mga loves. But, I will do my best na masingit pa rin ang pagsusulat ng story ni Ali sa sched ko. If you are curious (I know you’re not, ilusyonada lang ako haha), BSA ang course ko and I am currently second year. I am really passionate about writing but my studies will always comes first. So, please, bear with me.

Babawi na lang ako ’nun sa Saturday and Sunday, maga-update ako ng magkasunod na araw (August 15-16). Thank you so much, my loves! Please, prepare your hearts for the next chapters.

Yours truly, Lily

Kawhaan Taglima (R-18)

R-18. This whole chapter is not suitable for people who are eighteen below. Please, I do not promote this kind of scene but I need to write it for my plot. 

HIKAKAWHAAN TAGLIMA

Hinihingal akong nagising sa isang pamilyar na kwarto. Napaupo ako at napahawak sa ulo. W-Was that a dream? Pero, it’s so vivid na para bang totoong-totoo.

Aalis na sana ako sa kama but I realized something. I was freaking naked underneath this sheet! Shit!

Inayos ko ang pagkakabalot sa kumot palibot sa katawan ko. Tumayo ako at mabilis na binagtas ang pinto. Pero, napa-atras ako ng kusa itong bumukas at iniluwa nito si Ali.

Suddenly, lahat ng nangyari noong nakaraang araw ay mabilis na lumitaw sa utak ko. My baby.. ang mga magulang ko.. at ang pinakamasakit sa lahat - ang pagtataksil ni Ali.

Something inside me stir up. Lumapit ako kay Ali at pinagsasampal siya. “How dare you cheat on me! Ang kapal naman ng mukha mong magpakita pa..” Kahit nanlalabo na ang mga mata ko ay hindi pa rin ako tumigil. Ang kapal naman niya! Sobrang kapal niya.

Napaupo ako sa sahig dahil sa sakit ng puso ko. “I lost our baby.. then seeing you in that state made me just wish that I should just died with him.” Mahinang bulong ko habang umiiyak.

He didn’t do anything. He’s just standing there. Looking blankly at me.

Nagulat ako ng ngumisi siya. Suddenly, parang hindi ko kilala ang taong nasa harapan ko. Nagsimulang bumilis ang tibok ng puso ko dahil sa kaba when he started walking slowly near me.

“Did you enjoy your fucking that asshole?” Mapanganib na saad nito.

I didn’t answer dahil hindi ko naman alam ang ibig sabihin niya. Pero mukhang nagalit siya dahil doon. Umupo siya sa harap ko at mahigpit na hinawakan ang buhok ko. I groaned in pain.

“Ali! Ano ba, let go!” Sinubukan kong suntukin ang braso niya but it didn’t do anything. Mas lalo niya lang hinawakan ang buhok ko ng mahigpit.

Pwersahan niya akong itinayo habang nakahawak pa rin sa buhok ko. I was just screaming in pain. Mukhang mas nasisiyahan pa siya tuwing sumisigaw ako dahil hinihigpitan niya ang hawak sa buhok ko.

Pabalibag niya akong ibinalya sa kama. “You.. will pay, Breanna. Remember what I told you?” He laughed like a pyshotic person. “I’ll strip every dignity that you have until nothing is left.”

Napa-atras ako when he started to undress his polo. Mabilis akong bumaba sa kama kipkip ang kumot. Ngunit hindi pa ako nakaka-ilang hakbang ay hinatak niya ang buhok ko.

“I’m not yet starting, my love.” Iginalid nito ang buhok ko at sinimulang halikan ang leeg ko. I shiver because of too much fear. Kinakabahan ako sa maaari niyang gawin.

I tried to hit him in his stomach pero mabilis siyang naka-iwas. “There.. my love. Stop fidgeting and be a good slut.”

“I’m not a slut!” Sigaw ko sa mukha niya. “But you are!”

Sinampal niya ako ulit sa pangalawang beses. Napaiyak na ako ng malakas dahil kinuha niya ang kamay ko at itinali sa headboard gamit ang kaniyang polo na hinubad.

“Please, Ali.. Let’s talk. Tell me why are you doing this..” Humihikbing pakiusap ko sa kaniya.

Nandiri ako ng halikan niya ako. Iniwas ko ang mukha ko para lang hindi mangyari ang gusto niya but he suddenly punch me in my abdomen. Napapikit ako sa sakit at nararamdaman kong kumirot ang puson ko.

“This is the Ali that you don’t know at gagawin ko ang pinangako ko sa kaniya.. I’ll strip every dignity that you have. Bababuyin kita hanggang sa ikaw mismo ang mahiya sa sarili mo. I’ll drive you to your hellhole, my angel.”

He started to kiss me all over my body. I was just staring at the ceiling crying. Do I deserve this? Nagmahal lang naman ako sa kaniya.

I screamed for help but no one came. I cried and beg him to stop but he didn’t stop.

Napasigaw ako ng ipasok niya ang dalira niya sa loob ko. He began to thrust it in and out. Tanging sakit at pandidiri lang ang nararamdaman ko. Gone was my loving husband. Napaiyak na ako ng tuluyan.

“You’re still tight kahit na pinagsawaan kana ng lalaking ’yun.” This man began to lower his kisses in my down there.

Nagsimula na niyang gawin ang gusto niya sa parteng ’yun ng katawan ko. I didn’t fight anymore. Nararamdaman kong namamanhid na ang lahat sa akin. I’m tired to fight..

I closed my eyes and prayed. I prayed that someone would come and save me from this hell. My mind and heart was numb. I don’t feel anything aside from hurt and fear. I am physically tired too from all the beatings and forceful claiming.

I felt something warmth inside me. Tumigil siya sandali at tignan ako ng mariin. I stared back, looking at him with nothing but fear. Kahit anong depensa ng puso ko sa utak ko ay hindi nito mababago ang katotohanang.. ang sarili kong asawa ang sumira sa akin.

Napangiti ako ng mapait. After losing my child, eto ang kasunod? Ipinikit ko ang mata ko. I just hope that those drugs killed me too. Para wala na ako rito..

“Don’t sleep yet, slut. I’m not yet done with you..” He began to thrust his. Wala na akong nagawa kung hindi ang hayaan siya.

But that day.. ang simula ng kalbaryo ko.

---

I just want to die.. Gusto ko na lang matapos ang mga sakit na ’to. I am physically, emotionally and mentally abused. He really strip of my dignity off me.

I can’t take this anymore. Hindi ko na kaya.. Hindi ko na kakayanin pa ang mga ginagawa niya sa akin.

I lost my child.. then my husband was killing my insanity. Ipinikit ko ang mata ko. Ano ba ang dahilan para manatili akong buhay? Para mas lalong maranasan na ang kinalalagakan ko ngayon ay sanctuaryo ng demonyo?

I cried silenty. Hindi ako pwedeng umiyak ng malakas dahil Ali might wake up beside me and he would surely beat me up again. Pagkatapos niya akong pakainin ng isang beses sa isang araw ay puro kamao, tadyak, kababuyan at kung ano-ano pa ang ginagawa niya sa akin.

Dumating pa sa punto na.. Napaiyak ako lalo tuwing naalala ko ’yun. I feel so disgusted that I can’t even accept my own body! Hindi! Ayaw ko na ng buhay na ’to!

Ang sakit isipin na ang lalaking dapat na dadamay sa akin sa kahirapan ay siya pa ang mismong gumagawa ng mga hakbang para ipalasap sa akin ang impyerno.

Bumaba ako sa sahig at humiga doon. Niyakap ko ang mga tuhod ko. I was crying silently in lotus position.

I want my Mama.. I want Mama. Gustong umuwi sa Mama ko. Mama.. Mama ko.

Nagulat ako ng bumukas ang pinto at iniluwa nito si Kai. Mabilis kong pinahid ang mga luha ko at umupo. While staring at her, I couldn’t feel any anger. Parang namanhid na pati ang puso ko.

Mabilis akong lumapit sa kaniya at lumuhod. “Please, help me..”

She looked shocked at para siyang nakakita ng multo. Lumuhod din siya sa harap ko para magpantay kami.

“W-What happened to you.. Paano?”

I smiled bitterly at her kahit na may mga luhang tumutulo sa mata ko. Itinuro ko si Ali na natutulog sa kama.

Tumayo siya. Mas lalo akong napaiyak ng tahimik. Looks like, she wouldn’t help me. If that’s the case then habang buhay na talaga ako sa impyernong ’to.

Umiyak ulit ako ng tahimik. I learned to keep all the pain by myself dahil hindi naman niya ako papakinggan. Sa araw-araw na ginawa ng Diyos ay parati akong umiiyak at pinapakiusap siya.

Nagulat ako ng maramdaman ko ang kumot na bumalot sa katawan ko. Maybe she pitied me. Punong-puno kasi ng mga pasa at sugat ang katawan at mukha ko. Wala naman akong oras para gamutin ito dahil kapag may isa akong sugat at mabilis itong madadagdagan pa.

Tsaka wala na rin naman akong balak na magamot ang mga ’to. Mas mabuti pa nga kung mamatay na lang ako.

“H-Halika.. Tutulungan kita, Ma’am.”

I shook my head. “Can you just kill me, Kai? May barili si Ali sa drawer niya. I want this to end..” Mahinang bulong ko. Lumuhod ulit ako sa kaniya. Not minding my nakedness.

“N-No, no, Ma’am. Hindi ako mamatay tao. Gusto kitang masaktan pero hindi hanggang sa ganitong punto.” Inalalayan niya akong tumayo. Itinakip niya sa akin ang kumot.

“Makinig ka, Ma’am B, mamayang paglabas namin ay maghanda kayo. Tatawagan ko ang mga kaibigan ni Ali para puntahan ka sa dalampasigan. T-Tutulungan kitang makatakas dito..”

I was just looking at her. Hindi ko maintindihan ang sinasabi niya. “H-Huh?”

Sasagot na sana siya ngunit pareho kaming natigilan ng marinig naming gumalaw si Ali. He’s going to start again! He’s going to make my life a living hell!

Nagulat ako ng itinulak ako ni Kai. Nakaramdam ako ng kirot pero mabilis ding napawi ’yun. A-Akala ko ba tutulungan niya ako..

“What are you doing here, Kai? I didn’t ask for your appearance.” Malamig na saad ni Ali. Wala itong pakialam kahit hubad na tumayo.

Just by looking at him makes me shiver because of so much fear.

Agad na lumapit sa kaniya si Kai. Yumakap ito sa mga braso niya. “Pinaghanda kita ng almusal, Ali..” Malambing nitong saad.

Ngumisi lang si Ali at mabilis na hinalikan ng mariin si Kai. They were touching each other’s body pero wala akong maramdamang kahit na anong selos o inggit. I am.. relieved. I feel relieved.

Pumunta si Ali sa kinauupuan ko bago lumabas. Nakita ko pa si Kai na mukhang nag-aalala.

He slapped me at tumama ’yung ulo ko sa gilid ng kobre kama. “Ready yourself, bitch. I’ll ravish you later..” Ngumisi pa ito ng nakakaloko. Nanginig ang buong kalamnan ko ng sabunutan niya ang buhok ko. I am scared! Mama, I want to go home..

He kissed me savagely dahil sa tindi ng pagkagat niya sa labi ko. Hindi ko sinagot ang mga halik niya at umiyak lang ako ng tahimik. Nasanay na akong ganito.. walang tumutulong sa akin.

His lips travelled down my neck. ’Yun ang susunod niyang pinanggigilan.

“AHH! Stop, please!” I screamed. Nararamdaman ko ang tindi ng pagkagat niya sa leeg ko at ang biglang pagpasok niya sa akin.

He’s doing his thing in my down there. Habang ginagawa niya ang kababuyan niya sa akin ay inuuntog niya ang ulo ko sa kabinet na nasa likuran ko. I could feel my whole body shaking.

“A-Ali, please stop! I can’t..” Napahikbi ako. “I can’t take it anymore. Stop! Stop..”

Hanggang sa wala ng salitang lumabas sa bibig ko dahil napagod na ako. No one will hear me. No one will save me..

When he came ay inilabas niya ang lahat sa katawan ko. Nararamdaman ko ang panlalagkit pero hindi na ako makaimik sa sobrang pagod sa pagsigaw.

“What a great fuck, bitch! Be ready for later..”

Umalis na ito sa kwarto. Pagapang akong bumalik sa kama at niyakap ang sarili ko. Nag-umpisa na namang lumabas ang mga luha ko at hindi ko sila mapigilan. I want everything to end. I want my life to end..

Nakayuko ako habang umiiyak ng marinig ko ang pinto. Fear and terror succumbs my whole being. Nag-hysterical ako ng may humawak sa akin.

“No! Please, Ali.. Stop! I can’t..”

“Shhh, Ma’am, ako ’to.”

Pag-angat ko ng mukha ay nandoon si Kai. Napayakap ako sa kaniya. How ironic. The person I despise the most became my comfort in this hell.

“Natawagan ko na ang mga kaibigan ni Ali. Mamayang bago alas-otso ay nandito na sila. Kaso ’yung si Black lang ang pupunta, busy daw ’yung apat pa niyang kaibigan.” She gently stroke my back.

“Ali.. Ali..” That was the only thing that I muttered.

“Shh, huwag na po kayong matakot. Napainom ko na siya ng gamot pampatulog hanggang bukas pa siguro ang epekto ’nun.”

“I-Ikaw.. paano?”

Kumunot ang noo nito pero maya-maya ay mukhang naintindihan ang sinabi ko. She sighed. “Aalis na rin ako rito, Ma’am. Siguradong papatayin ako ni Sir Ali kapag nalaman niyang ako ang nagpatakas sa’yo.”

Dahan-dahan akong tumango. Hindi ko masyadong na-intindihan ang sinabi niya pero alam ko na magiging safe siya dahil aalis siya rito, lalayo siya kay Ali.

Yumakap ako ng mahigpit sa kaniya. “P-Pasensiya na, Ma’am. Wala akong dalang damit. Hawakan mo lang ng mahigpit ang kumot na ’yan ah?”

Tumango lang ako sa kaniya. Inalalayan niya akong tumayo at bumaba kami ng hagdan ng makita ko si Ali sa kusina na nakahiga ay nagsimulang manginig ang buong katawan ko.

“Hindi na po niya kayo sasaktan, Ma’am. Halika na..”

Inakay niya ako hanggang sa labas. Naglakad kami malayo sa impyernong ’yun at ilang oras din kaming naghintay. Hindi niya ako iniwan dahil nakayakap lang ako sa kaniya.

Nakarinig kami ng ugong ng kotse. Tumingin ako sa dakong ’yun at nakita kong bumaba si Black.

Napatanga ang mukha niya ng makita ako. Maya-maya ay lumapit kami ni Kai sa kaniya.

“I-Ikaw na pong bahala kay Ma’am B, Sir. Huwag mo pong sasabihin kay Sir Ali na ako ang tumulong kay Ma’am. Parang awa niyo na..”

Nakakaintinding tumango si Black. Bibigay na sana ako ni Kai sa kaniya but when I felt his hands in my skin. I started to panicked.

“No! No! Don’t touch me, please.. I didn’t do anything, please, please. Don’t hurt me..” Umiiyak na saad ko. Yumakap lang ako ng mahigpit kay Kai. Ayaw kong ibigay niya ako sa kaniya. They might hurt me!

Lumapit sa akin ang lalaking ’yun. “B, it’s me, Black. Hindi kita sasaktan. Uuwi kita sa Mama at Papa mo..”

Nagningning ang mga mata ko. “Uwi.. kay Mama?”

Tumango siya sa akin at hinawakan ang pisngi ko. Nakahinga ako ng maluwag ng hindi niya ako sinaktan.

Pinasakay niya ako sa passenger’s seat ng kotse. May pinag-usapan sila ni Kai pero hindi ko na narinig. Pagkunway may inabot si Black kay Kai.

Pumasok na si Black sa kotse. Siya ang nagsuot ng seatbelt sa akin. Nagtiim ang kaniyang bagang. My body started to shake again!

“Shh.. I’m not going to hurt you, Brea. Uuwi kina sa Mama mo. I promise..”

Mama ko.. Nakahinga ako ng maluwag sa sinabi niya. “T-Thank you..”

“We’ll buy some clothes before I drive you home. Dadaan na lang tayo sa fast food para makakain ka.”

I nodded. He reclined my seat and for the first time sa loob ng isang buwan. Ngayon pa lang ako nakatulog ng payapa at hindi nilulukob ng takot. I feel safe..

Mama.. uuwi na ako.

W A K A S (P A R T 1)

To be continued..

I do not promote rape or any force sexual intercourse. I just need to write this as it is one of the plots ng story nina Brea at Ali. RAPE IS STILL RAPE! Kahit asawa mo pa ang nag-rape sa’yo. It doesn’t mean na kasal kayo ay sige lang ng sige ang babae or lalaki. Dapat kapag sinabi ng isa na ayaw niya ay tumigil na ang partner. Sinisira mo ang pagkatao ng mahal mo kapag pinilit mo pa. Love making can wait. Don’t force anyone to do that with you.

Mawawala ako sa susunod na limang araw (August 10-14) dahil kailangan ko munang tignan kung saan ko pwedeng i-schedule ang pagsusulat. Tapos na ang mga drafts ko and I need to plan again bukas para sa Part 2. Pinutol ko siya ng 25-25 para madali sa akin ang mag-outline. Anyway, have a nice day and enjoy reading! 

AGAIN, TO UPDATES SA AUGUST 10, 12 AND 14. Papahinga muna ako slash magse-schedule. I LOVE YOU ALL, LOVES!

Yours truly, Lily

Kawhaan Tag’unum

HIKAKAWHAAN TAG’UNUM

“Good Morning po, Sir Black!” Magiliw na bati sa kaniya ng mga kasambahay. Bahagyang ngumiti lang ang binata.

“Si Breanna po?” Magalang na wika niya.

Bumalantay ang lungkot at pag-aalala sa kasambahay. “Nasa garden po.. kinakausap na naman po ang anak niya.”

Tumango si Black. Agad siyang pumunta sa garden. Brea’s parents permitted him to visit their daughter as he knows what exactly is happening with her. Kapag busy ang mga magulang ng dalaga ay tinatawagan siya para may bantay ito.

Nang makarating sa garden si Black ay nakita niya agad ang babae na nakikipaghabulan. Nakangiti ito at parang may hinahabol na bata.

“Bilisan mo, baby! Nasa likod mo na si Mommy!” Nakangiting wika nito.

Black tightly closed his eyes as he was witnessing one of the symptoms of Breanna’s sickness.

“Oh my god..” Serena whispered while staring at her daughter.

Sobrang nabasag ang puso niya habang nakikita ang anak. Her face was full of bruises at namamaga ang mga mata nito.

Ibinaba ni Black ang dalaga. But they were astounded at what happened next.

“Ali! Takot.. hayop..” May itinuro ang dalaga sa isang parte ng mansion at mabilis na yumakap sa kaniya ulit. Nanginginig ang katawan nito na para bang nandito ang kinatatakutan niya. “Takot ako.”

Agad na niyakap pabalik ni Black ang dalaga at pinakalma ito. “Shh, I will protect you.” Black whispered. Ngunit nagulat siya ng nawalan ng malay ang dalaga sa bisig niya.

Mabilis nilang isinakay si Brea sa kanilang kotse.

Habang lulan ng kotse ay yakap lang si Brea ng amang umiiyak. Si Serena naman ay hawak ang kamay ng dalaga. They almost died seeing their daughter in that state. It looks like.. she’s barely sane and living.

Mabilis na inasikaso si Brea. Nagtagal ang tatlo sa paghihintay sa labas. Black stayed dahil nag-aalala ito sa dalaga.

“W-What happened to my daughter? Bakit naging ganoon siya?” Umiiyak na wika ni Serena. “Mas gugustuhin ko pang kinulong ko ang anak ko at kamuhian niya ako kaysa sa nakita kong kalagayan niya kanina.”

Nagbaba ng tingin si Black. He doesn’t exactly know what happened pero may idea siya. Kumuyom ang mga kamao niya. Damn his friend! “Hindi ko po alam, Mrs Fuentabella. But, I’ll do my best to investigate what exactly happened to Breanna.”

“T-Thank you, hijo..”

He nodded and clasped his hand. Kinakabahan siya para sa kalagayan ng dalaga. Naging kaibigan niya rin ito at sobrang bait nito sa kaniya.

Maya-maya pa ay lumabas ang Doctor. Sinenyasang pumasok sa kwarto ng dalaga. Nang makapasok sila sa kwarto ay tulog na tulog si Breanna.

May mga dala itong papel at sinuri-suri niya pa ito. “Did the patient started to have an altered perceptions? Katulad na lang ng pagbabago ng vision, hearing, smell, touch, and even taste?”

Serena shook her head. “A-Actually, Doc, ngayon lang po nakabalik sa amin ang anak namin. Black rescued her pero kanina bago siya mawalan ng malay ay may tinuturo ito at tinatawag na Ali but Ali wasn’t their.”

“Mr. Black, ano ang napansin mo habang kasama ang pasyente?”

Napakunot ang noo ni Black at inisip ang mga pangyayari. “S-She’s calling ‘baby’ sa gilid niya kahit kaming dalawa lang ang nasa kotse. Then, sinubukan ko siyang pakainin bago iuwi but noong binigyan namin siya ng fastfood na pagkain ay iniluwa niya rin ’yun dahil wala raw lasa.”

Dahan-dahang tumango ang doctor na para bang inaalisa ang mga sinabi ng mga nagbigay ng obserbasyon at iniintindi ang mga laboratory tests and x-ray ni Breanna. “From what I observed from these tests and learned from all of your testimonies.. The patient or should I say Breanna might be diagnose with Schizophrenia. But we still don’t know what type of schizophrenia it is. Kailangang ma-test and examine siya ng mas malalim.”

Napasinghap ang mga magulang ni Brea at maya-maya’y umiiyak na ang mga ito. Si Black ay pilit na pinapakalma ang sarili para huwag balikan ang kaibigan para bugbugin. Napatingin si Serena sa anak na natutulog. It’s all my fault.. It’s my fault kung bakit nagkaganoon ang anak ko. That’s what she’s thinking.

Naghawak kamay ang mag-asawa para kumuha ng lakas sa isa’t isa.

“Doc, can you please explain it further?” Black said. Napalingon ang lahat sa kaniya at bumalik ang tingin sa Doctor.

The doctor sighed. “Schizophrenia is a serious mental illness that affects how a person thinks, feels, and behaves. People with schizophrenia may seem like they have lost touch with reality, which causes significant distress for the individual, their family members, and friends. Or maybe they experience something cruel na gusto nilang takasan. In the end, they lose a shared sense of reality and experience themselves and the world in a distorted way.”

“The exact cause of schizophrenia is unknown even to us. But some studies tell us that it is a combination of genetic and environmental factors or maybe drug misuse. Katulad ng sinabi ko kanina, maybe your daughter experience something bad that she wants to hide and escape the reality.”

“For psychotic symptoms, she may typically experience hallucinations, delusions and thought disorder which include unusual thinking or disorganized speech. Sa negative symptoms naman they typically have reduced motivation, diminished feelings of pleasure, flat affect and reduced speaking.”

“If the patient will not be treated with medication immediately, the symptoms of schizophrenia can be persistent and disabling. Palagingmararanasan ng pasyente ang mga sintomas na sinabi ko. At ang pinakadelikado sa lahat ay one of the complications of her schizophrenia may cause her to think of suicide, suicide attempts and thoughts of suicide. Or she may develop another sickness which is the anxiety disorders and obsessive-compulsive disorder.” Mahabang litanya ng doctor.

Natulala ang lahat sa sinabi ng Doctor. Para bang kay hirap isipin na ang nag-iisang anak nina Serena ay makakaranas ng ganito kalupit. Pagkatapos mawalan ng anak ay.. magkakaroon ito ng schizophrenia.

Si Black ang unang nakabawi at tinanong ang Doctor. “Pwede na po ba siyang mag-undergo ng medical treatment paglabas na paglabas niya rito? And long-term po ba ang medication niya?”

The doctor sighed and kept reading the papers na nasa kaniya. “Sorry to say this but schizophrenia is a severe long-term mental health condition. Ngunit male-lessen ang pag-atake ng mga sintomas ng sakit niya or what we call relapses lalo na kung patuloy ang gamutan at cooperative siya sa kaniyang medication. But sadly, even if we want to she can’t..”

“Why?!” Frustrated na sigaw ni Serena. “Bakit hindi pwedeng mag-undergo ang anak ko ng treatment? We can buy an institute if we want! Marami kaming pera kaya fucking tells me why!” Sasabog na ang loob niya sa halo-halong nararamdaman.

“Your daughter is pregnant.. Specifically 2 weeks pregnant. Makakasama sa anak niya ang gamot na ipapainom. But, maybe she can visit a psychiatrist para sa therapy to lessen her thoughts about suicide and such..” Isinara na nito ang hawak. “Ire-refer ko kayo sa isa sa mga psychiatrist namin. If you’ll excuse me, Mr and Mrs Fuentabella and Mr Ross.”

Magda-dapit hapon na ng kumalma si Brea sa kaniyang schizophrenia. Agad niyang nilapitan si Black na kanina pa nagmamasid sa kaniya at binabantayan siya.

“Hi, Black!”

Ngumiti ng marahan si Black. Ginulo nito ang buhok niya. “Napagod ka ba? Do you want to eat dinner? Medyo male-late sina Tita and Tito dahil inaasikaso nila ang kailangan para sa kanilang long term vacation.”

Mabilis na tumango-tango si Breanna. “Yes! I’m sooo excited! Sabi ni Mama ay dadalhin niya ako sa Palawan. I love beach—”

Napatigil sa pagsasalita si Brea ng may maalala. Oh she despises beach now. She prefers their mansion more than anything else in this world.

Black patter her head. “I’ll get you some food, okay? Dito ka lang. Stay here. Don’t move..”

Brea chuckled at hinampas ito sa balikat.

Pumasok si Black sa loob at pinaghanda ng pagkain si Brea. Mabilis lang naman ang nakalipas ay nakapaghanda na ang mga kawani nila. Dinala ni Black ang pagkain sa garden.

But to his horror.. nawawala si Brea roon.

Mabilis siyang pumasok sa loob at pinagtanong-tanong sa mga kasama nila kung nakita ba nila sa Breanna. Ngunit lahat sila ay hindi nakita ang anino nito!

Sa huli ay tinawagan na niya ang mga magulang ng dalaga. [Hello, Black? May problema ba?]

“Si Breanna, Tita! She’s missing!”

Nakarinig ng pagbagsak si Black sa kabilang linya. “Are you okay, Tita? Ipapahanap ko si Breanna ora mismo sa mga tao ko.”

[Uuwi na kami.. Wait for us there, hahanapin nating lahat si Semina.]

Ibinaba na ni Serena ang tawag. Mabilis namang tinawagan ni Black ang mga tao niya para ipahanap si Breanna. Siguradong hindi pa nakakalayo ang dalaga sa village.

---

“Wala pa rin bang balita, Black? It’s been five hours since my daughter went missing!” Naiiyak na saad ni Serena habang si Brennan naman ay may kausap na mga pulis at military sa sala.

Umiling-iling si Black. “I’m still waiting for their call, Tita.” Sinisisi ni Black ang sarili niya. Partly, it’s his fault. Kung hindi niya iniwang mag-isa ang dalaga sa garden ay hinding-hindi ito mangyayari.

Breanna was not in her right mind para iwan itong mag-isa. She badly needs someone para palagi siyang bantayan at alagaan.

If something happens to her ay hindi niya alam ang gagawin. Siguradong maghahalo ang balat sa tinalupan.

He promised to take care of her pero nabigo niya ito!

Marahas siyang bumuntong hininga at binuksan ang phone niya. Saktong-sakto ito dahil tumawag ang isa sa mga elite agent niya.

[I already know her location, Sir. I’ll send the details. Please, bring some clothes..]

Napakunot naman ng noo si Black sa sinabi ng agent niya. Why the hell did he need to bring extra clothes? Nevertheless, ginawa pa rin niya ang sinabi ng agent niya.

Mabilis naman siyang pinanguha ni Serena. Sinabi niya sa ama nito ang lokasyon na ibinigay sa kaniya ni Levi - his agent.

Mabilis niyang tinungo ang lokasyon nito. Mabilis siyang nakarating sa lokasyon dahil sakay siya ng kaniyang Ducati.

I promise to give her back.

Ilang minuto niyang binagtas ang daan patungo roon. Nakarating siya sa isang abandonadong bus station. Bumaba siya at nakita ang mga sasakyan ng kaniyang agents.

Itinuro sa kaniya ng mga ito ang kinaroroon ng dalaga.

Mabilis ang paghinga ni Black habang naglalakad. Hindi sumama ang agent niya sa loob ng isang bus.

Pagpasok niya ay nabasag ang puso niya sa ikalawang pagkakataon habang nakatingin sa dalaga.

Her eyes are lifeless.. she’s not moving at her place. Pumunta siya sa tabi nito at pinulsuhan. Nakahinga siya ng maluwag. Kung hindi niya ginawa iyon ay hindi mo aakalaing buhay pa ito.

Mahigpit na niyakap ni Black ang dalaga. He knew, she’s too scared to fix now.

Inilabas niya ang jacket at pajamang ibinigay sa kaniya ni Serena at ibinalot dito. Hinahaplos niya ang buhok ni Breanna when suddenly tears started to flow from her eyes.

“W-Why do people always ruin me? Pare-pareho silang sinungaling. They said they know kung nasaan ang anak ko. Gusto ko lang namang makita ang panganay ko.. I just want to meet my child..” She sobbed. Naramdaman ni Black na parang may pumiga sa puso niya habang nakikinig sa dalaga.

“Shh.. Aalis na tayo sa lugar na tayo. Uuwi na tayo, mo grá. Uuwi kana sa Mama mo.”

Walang emosyong tumingin si Breanna kay Black. “Is there even a reason for me to live? I think.. wala na. Wala na akong dahilan para mabuhay pa. Can you just give me a gun, so I can kill myself?”

Napatanga si Black sa sinabi nito. Na-realize niya kung gaano kawasak ang babaeng nasa harap niya. She’s.. beyond repair.

Niyakap niya ang dalaga. “You can’t die, mo grá. Your parents are waiting for you.. and I am waiting too. Nakasalalay din sa’yo ang buhay nito.” Hinaplos ni Black ng marahan ang puson nito.

“I— I.. You mean?”

Tumango-tango si Black. “Yes, you are very much pregnant, mo grá. So, you need to be strong for her or him, okay?”

Nakakaintinding tumango si Breanna. Binuhat na siya ni Black at isinakay sa kotse ng isa niyang agent. Pagkatapos niyang isara ang pinto nito ay lumapit siya kay Levi.

“Iuwi mo ang Ducati ko, Levi. I’ll drive your car.” Mabilis na ibinigay niya ang susi. “You know what to do. I want them alive in my basement.”

“But there is almost twen—”

“I don’t fucking care. Kinanti nila si Breanna. I want ALL of them alive, clear?” Tumango-tango si Levi. “Ipapalapa ko sila kay Peryong at Dagul, kaputaputanginahan nilang lahat.”

Mabilis na sumakay si Black sa kotse at dahan-dahan itong minaneho. Nasa-passenger seat si Breanna at nakapikit ang mata. Nakahawak ang kamay niya sa impis nitong puson.

Ilang minuto lang ay nakarating na sila sa mansion. Binuhat niya sa Breanna. Sinalubong siya agad ng mga magulang nito.

Halos mapasinghap ang lahat ng tao na nasa bahay at nakakita ng lagay niya. Halata ang pagod nito sa mukha at ang hirap na dinanas.

“W-What happened to her again?” Nanghihinang wika ng ama.

“Can we talk inside the office po?”

Tumango-tango ang mag-asawa. Mabilis na inilagay ni Black ang dalaga sa kwarto nito. Maingat niyang ibinaba at kinumutan. Pagkatapos ay hinalikan sa noo.

I promise to take care of you..

Lumabas siya dahil ang ina nito ang magbibihis sa dalaga. Mabibilis ang mga hakbang niya patungo sa opisina.

“What happened to my daughter?” Mariing wika ng senyor.

Napabuntong hininga si Black. Sinabi niya lahat rito. Napaluhod si Brennan Fuentabella sa lahat ng mga nalaman. Habang tahimik namang umiiyak si Serena sa labas ng pintong nakaawang.

That moment when she saw her in that state, Black swore to make those men suffer. Gagawin niya ang lahat para maranasan din nila ang naranasan ng dalaga.

“Brea got raped again.. gang rape to be precise, Tito.”

NEXT UPDATE: August 16, 2020 (Sunday)

I miss you all, loves! Nakakastress ng bongga ang online class but I appreciate the efforts of our prof na mag-adapt sa new normal na ’to. But, let’s face the truth, self-study ang online class. Magbibigay ng maraming mga deadline at ikaw mismo, you need to exert a lot of efforts para makapag-pass ka ng mga activity. #JustSaying hahaha, dito ko lang malalabas ang mga thoughts ko, ih. Anyways, keep on voting and commenting, my loves! Sobra akong napapasaya ’nun kahit na stress sa klase.

If you have any questions about updates, online class or related sa accoutancy, you can message me! I love you all, loves! Keep safe and god bless us all.

Kawhaan Tagpitu

HIKAKAWHAAN TAGPITU

Serena’s Point of View

It’s been eight months since we moved in Glendalough, Ireland. I decided na ilayo si Semina sa lahat ng makaka-apekto sa kaniya at magti-trigger ng stress. Hindi ko na kakayanin sa ikatlong pagkakataon kung may mangyari sa anak ko at sa apo ko.

I initially plan to move in Palawan or Boracay since Semina loves beach pero mariin itong pinagbawal ni Doc Mikasa - Semina’s psychiatrist - dahil baka kung anong maisip ni Semina sa tubig. I remember her say, ’ She might think of the sea as her friend or foe. Hindi natin alam kung ano ang maaaring tumakbo sa isip niya,’ . I followed her advised. Wala akong balak na i-risk ang kapakanan ng anak ko.

Ganoon talaga ang mga mayroong schizophrenia. May mga iniisip silang bagay na nakakatakot and it have sense for them but for other people around them— it don’t make sense.

Black suggested that we can stay in his house in Ireland. Madali niyang naasikaso ang mga papeles na kakailanganin. Our family is greatly indebted to Black. Kung wala siya ay hindi namin alam kung paano kami magsisimula muli, lalo na sa nangyari kay Semina. He helps us a lot.

Once a month ay dinadalaw ni Mikasa si Semina rito para tignan. Kasama niya si Black na dumarating din isang beses sa isang buwan. Busy ito sa kaniyang kumpanya at sa pagi-imbestiga sa nangyari kay Semina noong nawala ito sa amin ng isang buwan.

Noong unang buwan ay sobra kaming nahirapan dahil palaging tumatakas si Semina sa bahay. Mabuti na lang at naglagay si Black ng mga agent niya sa bahay.

When Doc Mikasa saw her, she immediately realized that Semina was having a psychotic episode. Where in, the developed symptoms are delusional, paranoia and even auditory hallucination. Mariin niya ring ipinagbawal ang pagpapainom ng kahit anong gamot dahil makakasama ito sa bata. Kaya.. mas lalong lumala ang lagay ng anak ko. But, we can’t risk it.

She also added that it would take time for the medication to start working.

Napabuntong hininga ako habang nakatingin kay Semina. Napuno ng awa ang puso ko dahil nakita ko ang kadenang nakalagay sa kaniyang mga paa. We can’t afford to let her by herself dahil baka kung anong gawin niya.

Noong unang tatlong buwan niya ay nakita na lang siya ni Black na bumababa at umaakyat sa hagdan ng paulit-ulit. She was completely restless. Muntik nang mapahamak ang anak niya. Then, we tried to calm her but she couldn’t just stay still on chair.

Then when we first bought her outside the house, she was thinking that the sun might kill me. Naglalakad ako sa mahabang buhanginan noon. I noticed na ang mga dinaanan kong mga steps ay doon din siya naglalakad. When I asked her kung bakit niya ginagawa iyun ay para raw maiwasan niya ang araw. She’s trying to protect me too dahil akala niya ay papatayin ako ng araw.

She was full of fear. Kahit anong gawin niya ay natatakot siya. She’s very disoriented, very paranoid, and very delusional. She might do something bad for her and her babies. Kaya kailangan niya ng full attention na bantay.

“Mama.. the police and aliens will come tonight..” Natatakot na saad niya. Her body started to shiver kaya mabilis akong pumunta sa tabi niya to hug her. “They will get me, Mama! Itago mo ’ko, Ma!”

My eyes started to mist. Tumingala ako para pigilan ang mga luha ko na lumabas. This is not the time for me to be weak. My daughter needs me.

“Mama is here. I’ll protect you..”

Semina was making less and less sense. Para bang iba siyang tao. Sometimes, she doesn’t talk to me even if I tried to engage her. Pero hinding-hindi ako susuko sa kaniya.

Kahit na nakayakap siya sa akin ay nagsimulang maglumikot ang kaniyang mga mata. She’s looking around the house na para bang sinisiguro niyang walang ibang tao.

Nakarinig ako ng katok sa labas. Sinenyasan ko si Manang Loling to open the door.

“Tita..”

I turned my face and saw Black. I was shocked to see him dahil alam ko ay sa isang linggo pa siya darating. “How is your flight, Black? Gutom kana ba?” Marahang tanong ko.

I saw him shook his head. Lumapit siya sa amin at lumuhod sa pwesto ni Breanna. “Hello, pónairí beaga! Tito Black is home. I’ll stay for one month just to be with you..” Malambing na saad nito. Marahan niya ring hinaplos ang malaking umbok na tiyan ni Semina.

Napangiti naman ako. I have a feeling na may gusto si Black sa anak ko. I would be really happy to see them together. Black fondly calls my daughter as mo grá and that means my love in Irish while my grandchildren are pónairí beaga which means little beans . Alam kong hindi papabayaan ni Black si Semina at ang mga apo ko. But, I will not dictate nor manipulate my daughter. Ayaw ko ng makialam pa.

“Ma’am Serena, may tawag po kayo galing kay Senyor Bren..”

Binalingan ko si Black. “Please watch her for a minute. Magu-usap lang kami ng Tito mo.”

Black smiled and nodded. Siya ang pumalit sa pwesto ko at kinakausap ang anak ko na para bang nasa normal itong pag-iisip. May mainit na palad ang humaplos sa puso ko. Black never treated her different. Kahit iba ang sagot ni Semina sa kaniya ay sige pa rin siya sa pakikipag-kwentuhan.

Nang makuntento ako at mapanatag ay dumiretso ako sa kwarto namin. Kinuha ko ang phone ko at sinagot ito.

“Yes, honey?”

[Kamusta kayo ni Semina diyan? Is she okay? Tatapusin ko lang ang trabahong naipon sa opisina then I’ll fly to Ireland.]

I smiled. “We’re very much okay in here, Bren! Hindi naman papabayaan ni Black si Semina. Don’t rush things. Maghihintay kami sa’yo rito.”

I heard him sighed. Nag-kwentuhan pa kami tungkol sa development ni Semina at kung ano ano pang bagay. [Basta, tatapusin ko ito agad para makabalik ako diyan. Bye, honey. I love you..]

Pinatay na niya ang tawag. Bumaba ako at tinignan ang pwesto nina Black at Semina. Napatulog na ng binata ang anak ko. Napangiti ako. Marahan nitong hinahaplos ang buhok ni Semina at kinakantahan.

Hindi ko na sila inabala pa. Pumunta na ako sa kusina at tinulungan si Manang para magluto. I made sure to tell Manang na tanggalin ang onions dahil nagduduwal si Semina tuwing kakainin siya ng sibuyas.

Tinawag ko na si Black para yayaing kumain.

“Hindi na po muna, Tita. I’ll just wait for Semina to wake up. Sabay na lang kaming kakain.”

Ngumiti na lang ako at tumango-tango. I was about to leave when he suddenly calls me.

“Tita..”

I turned my back to face him. “Yes?”

“Padating na po ang mga tao ko. Dinagdagan ko po ang mga in-assign ko dahil kabuwanan na ni Semina. They would be taking turns sa pagbabantay kay Breanna at sa inyo po. I will also live here hanggang sa manganak siya, if it’s okay with you..”

I smiled. “Of course, okay na okay sa akin ’yun, hijo. Thank you so much for everything, Black. Sobrang laki ng naitulong mo sa amin.”

“Wala po ’yun, Tita. It’s my pleasure to help.” He smiles back. “By the way, pwede ko po bang isama si Breanna sa mall? We would buy baby stuffs. Hindi ko po siya papabayaan. I promise.” When he mentioned the name of my daughter and the babies ay nagningning ang mga mata niya.

“I know that. Sige, gumayak na kayo ni Semina para hindi kayo masyadong gabihin. Bawal mahamugan ang buntis.”

“Yes, Tita!” Masayang ani nito.

Bumalik ako sa kusina at sinaluhan si Manang na kumain. Suddenly, my heart started to beat so fast.

“M-Ma’am, gusto niyo pong tubig? Nanginginig po kayo..”

Mabilis akong tumango sa in-offer ni Manang. Ipinikit ko ang mata ko. B-Bakit ako nilulukob ng takot?

Ibinigay na ni Manang sa akin ang baso but I was shaking too much na nabitawan ko ito. Naglikha ito ng malakas na tunog.

“Hala, Ma’am! Sabi po dati ng matatanda ay may mangyayari raw pong masama.”

I tried my best to chuckle. “Nasa 21st century na tayo, Manang. That kasabihan is not true. Sobrang pagod lang ako kaya nabitawan ko ’yung glass.”

“Wala naman pong masamang maniwala sa kasabihan dati, Ma’am..”

I immediately dismissed kung ano man ang sasabihin niya. No, nothing bad will happen. Huwag mong isipin ang sinabi ni Manang, Serena.

Umakyat na ako sa kwarto namin ni Semina. Humiga ako sa kama at ipinikit ko ang mata ko.

Ilang sandali pa ay nakaramdam na ako ng antok dahil sa ilang gabing pagbabantay kay Semina. Hindi ko na namalayan na hinihila na ako ng tulog.

Nagising ako sa ingay na nanggagaling sa phone ko. Nakapikit ko itong kinuha at sinagot.

“Hello?” Nagsimulang bumilis ang tibok ng puso ko sa hindi ko malamang dahilan. Umupo ako ng maayos sa kama.

[Ate Serena! S-Si Kuya..] I heard her sob. [Si Kuya Bren, he had a heart attack. You need to go home. He needs you. At— wala na sa atin ang Fuentabella’s.] Lalong lumakas ang hagulgol niya.

Nanginginig kong nabitawan ang phone ko. Nagsimulang maglandas ang mga luha sa pisngi ko.

Please, not my husband. Hindi namin kakayanin ni Semina kung mawawala si Brennan.

I sob and immediately got up in our bed. Mabilis akong nagbihis. Hindi na ako magdadala ng gamit ko.

I need to go home. Kailangan ako ng asawa ko. Napahagulgol na ako at napahawak sa dibdib ko. It hurts.. knowing that something bad happens to him. Hindi ko kakayanin.

Inayos ko ang sarili ko at bumaba na. Tinawagan ko si Black para sabihin ang balak ko na umalis. Ngunit napakunot ang ulo ko when I saw that he tried to call me for hundreds of times!

Dali-dali ko siyang tinawagan. Mabilis naman itong sumagot. “Hello, Black? Did something happen to Semina?”

Narinig ko siyang humahagulgol. [Tita.. Semina’s giving birth right now.]

Para akong binuhusan ng malamig na tubig. “What?! What happened, Black?”

[She became hysterical in the mall earlier then.. nagdugo siya. Mabilis ko siyang dinala sa hospital. She needs you, Tita.]

“P-Pupunta na ako diyan..”

Lumabas na ako sa bahay ni Black at sumakay ng taxi. I told him the name of the hospital. I was praying so hard na walang mangyaring masama sa asawa, anak at apo ko.

Oh God, is this my karma? Please, don’t take them away from me. Hindi ko na po kakayanin kung may mangyaring masama sa kanilang lahat. I need them. Please..

Nanginginig kong ibinigay ang bayad. Pagkatapos ay lumabas na ako at tumakbo papunta sa emergency room. Nakita ko agad si Black na nakaupo roon.

“How is she? Is she okay?” Hinawakan ko ang mga mga braso niya para kumuha ng lakas dahil hindi ko na kakayanin lahat ng mga nangyayari.

“I still don’t know, Tita..” He sob. “Dalawang oras ng nasa loob si Semina at ang mga doctor pero wala pa silang binabalita.”

Napaupo ako sa semento at humagulgol. Naramdaman kong niyakap niya ako. “I’m sorry, Tita. It’s my fault.. Hindi ko siya nabantayan ng maayos.”

I shook my head. “Don’t blame yourself, hijo.” I sob. “After knowing that my daughter is well, can you stay by her side?”

“B-Bakit po, Tita? Aalis po kayo?”

I nodded. “I need to go back to the Philippines. My husband..” Napahikbi ako ng maalala. Sunod-sunod din ang agos ng mga luha sa mata ko. “is in critical condition. He had a heart attack..”

Nakakaintinding tumango si Black. Nakahinga ako ng maluwag sa narinig. I instructed him na pagkatapos magpagaling ni Semina ay ipasok ito sa institution na BSF Early Psychosis Program. I built that program for her with the help of Mikasa. Alam kong gagaling ang anak ko doon.

Ipinikit ko ang mata ko. Nagpaalam akong pupunta sa chapel ng ospital. I kneeled and prayed so hard na sana.. sana walang mangyaring masama sa mga mahal ko.

I wiped my tears at umupo. Tinignan ko ang sentro ng chapel. I tightly closed my eyes. Please, Lord God. Ibalik Niyo po sa akin ang asawa at anak ko. I can’t bear the pain of losing them. Please.

I prayed so hard at nanatili ng ilang minuto roon. Tumayo na ako at nag-martsa papunta sa emergency room when I saw a familiar figure. Hindi ko na dapat papansinin ito but I was taken aback when I saw him. Nagsimulang manginig ang loob ko when he smirked.

“Beau..” 

NEXT UPDATE: August 21, 2020 (Friday)

Kawhaan Tagwalu

Note: Pinalitan ko po ang mga names ng mga anak ni Breanna rito (posted na rin ang Duhul na edited). Keydee -> Mayari Halina and Cassidy -> Tala Eirlys. Thank you!

HIKAKAWHAAN TAGWALU

Five Years Later

“Mayari, be careful, baby!” Sigaw ko sa anak ko. She just smiled and waved pagkatapos ay bumalik na ito sa pakikipaglaro sa mga kaibigan niya sa park.

“Don’t you want to join your Ate, Tala?” I asked my other daughter who’s sitting next to me while reading a Harry Potter book.

Inayos niya ang salamin niya at tumingala sa akin at umiling-iling. Bumalik na ang atensyon niya sa binabasa.

Napangiti ako habang nakatingin sa dalawa kong anak. I smiled. Who would have thought na mararanasan ko pa ang totoong depinisyon ng kasiyahan. My precious Mayari Halina Fuentabella and Tala Eirlys Fuentabella became my light and main source of happiness. Kung wala ang mga anak ko ay matagal ko ng isinuko ang buhay ko.

It’s been five years since I experience the cruelty of the world. Five years na pero parang kahapon lang nagdaan ang mga ito.

Five years ago.. habang nanganganak ako ay namatay si Papa sa heart attack while Mama was shot. I still don’t know what are the main reasons kung bakit namatay ang mga magulang ko. Black wouldn’t tell me kahit katiting lang. He said na mas makakabuti kung hindi ko alam kung ano ang dahilan kung bakit inatake si Papa at kung sino ang bumaril kay Mama.

Nagalit ako sa kaniya sandali because he’s reason is too absurd! Mga magulang ko ’yun pero ayaw niyang sabihin ang rason sa akin kung bakit sila namatay.

I sighed. Nalulungkot ako tuwing naalala ko sila. I clearly remember them.. Klarong-klaro sa isip ko ang pag-aalaga sa akin ni Papa tuwing dadalaw siya sa Ireland. Palagi niya akong hinahayaang lumabas kasama siya at maglaro kami. While si Mama.. ipinaramdam niya sa akin ang pagmamahal niya. She showered me with love and care. ’Yung mga taong puro trabaho lang sila ay sobra naman nilang nabawi iyon noong nasa psychotic episode ako.

I am aware of my environment and what was happening but I chose to live in my head. Fear was the only emotion that I felt in my stay in Ireland. Natatakot akong maranasan ang lahat ng sakit na naranasan ko.

Until I gave birth to my twins.. Pagkatapos ng isang linggong pamamalagi ko sa ospital ay mabilis akong ipinasok ni Black sa isang program. Napag-alaman ko na si Papa at Mama ang gumawa noon para sa akin. They want me to get the best treatment.

Habang nasa program ako ay parati pa rin akong naghahalucinate but as time passes by ay umeepekto na ang therapy at medication na ginagawa namin. The process was.. hard pero wala akong hindi kakayanin para sa mga anak ko.

The whole process took for almost one year and seven months. Nang ma-clear na ako ni Mikasa – my psychiatrist – ay agad akong sinundo ni Black. I clearly remember the feeling of holding my children for the first time.

Their warm palm against my cheeks like they’re telling me that everything will be okay.

Kahit na na-clear na ako sa program ay patuloy pa rin akong nagte-therapy at umiinom ng gamot. I can’t stop drinking those medication dahil babalik at babalik ang sakit ko sa akin.

Aside from the process, knowing that this sickness will be with me for eternity ay mas nakadagdag ng hirap ko. Pero noong sinimulan kong tanggapin ito ay nagtuloy-tuloy na ang paggaling ko.

Acceptance is really the key.

“Nay..”

Napabalik ako sa realidad dahil sa munting boses na tumawag sa akin. “Yes, baby?”

“Your phone is ringing po.” Magalang na saad nito at bumalik sa pagbabasa.

I chuckled. Agad kong kinuha ang phone ko sa bag at nakitang si Black ang tumatawag.

Napangiti ako. Mabilis ko itong sinagot at inilagay sa tainga ko.

“Hello, Mr. Ross..” Nang-aasar na bati ko.

I heard him chuckled. [Well, hello to you too, mo grá.]

“Bakit ka napatawag? Don’t tell me you miss me already?” Tudyo ko sa kaniya.

[Kung sabihin kung oo, miss na kita, uuwi kana ba sa akin?] I could imagine him pouting! Oh god. Ang tanda-tanda na pero ubod pa rin ng kulit.

“Nope. Not gonna happen.”

[Sabi ko nga po, boss. By the way, you look so fascinating in that summer dress.]

Napasinghap ako. Mabilis akong tumayo at tinignan ang likuran ko. Nakita ko siyang suot ang binili kong Dolce & Gabbana suit and tie at napailing na lang ako when I saw his pang-ibabang outfit. He’s freaking wearing a tattered pants!

Ibinaba niya na ang tawag at tatawa-tawang lumapit sa akin. Nang ilang pulgada na ang pagitan namin ay mabilis ko siyang hinampas sa balikat.

“You!”

“Chill, mo grá.” He chuckled. Tinanggal nito ang kaniyang suit at ibinalibag kung saan. “Tangina! Ang init init ng taragis na suit na ’to. Kanina pa ako kating-kati, mo grá.”

Mabilis ko siyang piningot sa tainga. “I told you not to say some foul words, Mister!”

Uma-aray-aray siya pero hindi ko tinanggal. Naiinis ako sa kaniya! Tala is here and she might hear those words.

Inalis ko na ang pagkakapingot ko sa kaniya ng mapansin kong namumula na ang tainga niya. Mabilis kong hinaplos ito. “I’m sorry. Ikaw naman kasi eh.”

Natatawa niya akong kinabig palapit sa kaniya. My hands immediately snake around his neck. Naramdaman ko ang pagkalma ng puso ko when I smelled his scent.

“I miss you, mo grá..”

I didn’t answer. Patuloy lang ako sa pakikinig sa kaniyang heartbeat. After everything that happened to me, si Black at ang mga anak ko ang lubos kong ipinagpapasalamat sa Diyos. He gave me my children who became my rainbow and He have me Black na palaging nandiyan para sa amin ng mga anak ko.

I heard Tala faked a cough. Mabilis akong humiwalay sa yakap naming dalawa at lumapit sa anak ko.

“Are you hungry, baby?”

“Yes, Nanay. I’ll call Mayari na to tell her—”

Hindi na natapos ni Tala ang sinasabi niya dahil patakbo ng pumunta sa amin si Mayari. I chuckled. They both have this twin’s instinct. Kung gutom ang isa ganoon din ang isa.

Inilabas ko ang bimpo niya at marahang tinutuyo ang pawis niya sa likod. “Gutom ka na ’no?” I teasingly asked her.

Tumango-tango siya and she cheekily smiled. Ginulo ko ang buhok nito at inayos ang mga gamit nila. Binuhat ko na ang bag. Noong una ay gustong buhatin ni Black ang bag nila but I insisted.

Ang ginawa na lang niya ay ang dalawang bata ang binuhat niya. Kinukulit niya ang mga ito at kinu-kwentuhan naman siya ni Mayari sa adventure niya sa araw na ’to.

Habang naglalakad kami sa parking ng kotse niya ay palihim ko silang kinukuhanan ng litrato.

Nang makuntento na ako ay itinago ko na ito sa bag ng kambal. Ilang minuto rin naming binagtas ang daan papunta sa sasakyan nito.

Black settled the kids in the backseat. Pagkatapos ay pinagbuksan niya ako sa passenger seat.

“Thank you..” I smiled.

“You are very much welcome, mo grá.” Malambing na saad nito at kinintalan ako ng halik sa noo.

Sumakay na siya sa kotse at pinagana ang makina. “Where do you want to eat, mo chraoladh beag?”

I secretly smiled when I heard him calls my children his little darlings.

“Jabii!” They both excitedly exclaimed.

Napailing na lang ako. Ang walang katapusang Jollibee nila..

Sa buong durasyon ng biyahe namin papunta sa Jollibee ay sina Black at Mayari ang nagkukulitan. Napapatawa na lang ako dahil sobrang enthusiastic ng reply ni Black sa anak ko.

Luckily, when we arrive at the nearest store ay mayroong parking lot pa. It’s already 12 and sobrang daming tao sa loob.

“It’s my treat. Go and take the kids. Hanap na kayo ng upuan malapit sa mini playground.” I told Black. Pumila na ako para hindi na siya makaangal pa.

Ilang minuto rin ang itinagal ng pago-order ko dahil sobrang haba ng pila. Nang matapos na ako ay nagpatulong ako sa waiter nila.

Itinuro ko sila sa upuan namin. I saw Black’s face turn sour.

“Anong problema mo?” I asked habang inaayos ko ang pagkain ng kambal. Nilagyan ko rin ng panyo ang leeg ni Mayari dahil messy eater siya. Pati sa damit niya ay mayroong kung ano-ano.

“Kita mo ’yung totoy kanina? Kung makatingin sa’yo, akala mo hindi niya nakita ’yung mga bata.” Sumimangot ito at humalukipkip.

Napatawa naman ako sa sinabi niya. “’Yang utak mo talaga. Naku ka, huh!”

He pouted his lips and inismiran niya ako. I chuckled. Natatawa na rin si Mayari at Tala kaya pinagbuti pa ni Black ang ginagawa niya.

Tinanggal ko na ang balot ng plastic sa rice niya. I opened his sauce and gave him the plate. “Eat, Black. I know you’re exhausted from work.” Malambing na wika ko.

Lumambot naman ang mukha niya at mabilis na tumango-tango. Habang kumakain ay tahimik lang kami. Nakuha rin ng mga anak ko ang habit ko kapag kumakain which is to eat your food slowly and quietly.

After eating ay inilabas ko ang mga vitamins ng dalawa. Pagkatapos inumin ay nagpaalam sa akin si Mayari na maglalaro muna sa mini playground. I reluctantly agreed dahil kakakain pa lang namin. Pero ginamit na naman ni Black ang magic niya at napapayag ako.

Masayang umalis si Mayari sa table namin while Tala was busying reading again! I sighed. Ang weird talaga ng mga anak ko. Manang-mana sa pinagmanahan.

Inilabas ko na ang medicine case ko. I took one tablet and swallow it. Ito ang isa sa mga bagay na hindi ko pwedeng kalimutan. These little pills can minimize my relapses.

“Nanay.. I notice that you always drink that tablet po. Ano po ’yan? Vitamins?” Inosenteng tanong ni Tala. Isinara nito ang libro niya at tumingin sa akin.

I nodded. “Yes, baby. You know naman na, mahina ang katawan ni Nanay di’ba? So, I need to take this meds every day.”

She nodded pero nandoon pa rin ang kuryosidad sa mga mata niya. Kinuha naman ni Black ang atensyon niya kaya hindi na niya natuloy pa ang itatanong niya.

“What series do you want to read next, Tala?” Masayang wika ni Black.

Kumislap ang mga mata ni Tala sa naging tanong ni Black. She told him lahat ng mga listahan ng gusto niya. I was just amazed at her.

Iniligpit ko na ang mga plato namin at itinabi sa gilid. I looked at my watch and see na one o’clock na ng hapon. Tumayo ako at tinawag na si Mayari para umuwi. Inaya ko na rin si Black at Tala.

Habang buhat ko si Mayari ay nakatulog na ito. Marahil pagod sa paglalaro.

Mayari and Tala are completely opposite. Mayari is the extrovert habang si Tala naman ang introvert. Mayari likes to play and play and play. Walang kasawaan ang anak ko sa pakikipaglaro. She likes to meet new persons too. Kaya linggo-linggo kaming pumupunta sa park para makapaglaro siya. While Tala loves to stay at home. Mas gugustuhin pa niya na magbasa kaysa maglaro. She hates sweat too. Ayaw na ayaw niyang pinagpapawisan siya.

Pagkarating namin sa bahay ko ay tinulungan ako ni Black na buhatin si Mayari papasok. Si Tala naman ay hinawakan ko sa kamay. Manang Loling greeted us when she opened the door.

“Kumain na ba kayo, anak?”

I nodded. “Yes po, ’Nang. Papatulugin ko po muna ang kambal.”

Tumango-tango siya at bumalik sa kusina. Dumiretso kami sa kwarto ng kambal. Nagpaalam si Tala na maghihilamos muna. Pinalitan ko ng preskong damit si Mayari para mas maganda ang tulog niya.

Pinatulog ko na ang dalawa at ng masiguro kong mahimbing na ang tulog nila ay lumabas na ako sa kwarto nila.

I saw Black sitting in the sofa sa living room. Pumunta ako roon at umupo sa tabi niya.

Isinandal niya ang ulo niya sa mga hita ko. Hinaplos ko ang buhok niya. He looks bothered pero I didn’t pry. Sasabihin naman niya kung ano ang gumugulo sa isipan niya.

Napabuntong hininga ako. Malapit na ang birthday ng kambal pero wala pa rin akong naiisip na surprise para sa kanila.

“Para saan ang buntong hiningang ’yan, mo grá?” Nakakunot na saad niya.

“Malapit na kasi ang birthday ng dalawa.” Napalabi ako. “I still don’t know what to prepare.”

“Ay! Bet ko ’yang surprise na ’yan, mo grá! Punta tayong disneyland. Umuungot sa akin si Mayari. Gusto niya raw makita ’yung palasyo ng mga prinsesa.”

I pout. “But, I don’t have the budget for that, Black. Hindi sapat ang sahod ko..” Naiiyak na wika ko.

Nahirapan akong makahanap ng trabaho dahil sa record ko. But one school accepts me. Nakitaan daw nila ako ng potensyal kaya kahit na ganoon ang background ko ay malugod nila akong tinanggap.

“Don’t worry, mo grá. Akong bahala sa lahat. Just chill and take care of our children.” Nakangising wika niya.

Hinampas ko siya sa braso. “Black nga!”

“Aba’t, seryoso ako ’no! Huwag mo ng isipin ang gagastusin. Basta maging masaya ka lang sa birthday ng kambal.”

I smiled and hugged him. “Thank you for everything, Black. Kahit na may sira ako sa utak ay hindi mo ko iniwan. You took care of my children noong mga panahong hindi pa ako mentally stable. Thank you..”

Niyakap niya ako ng mahigpit. Walang salita ang namutawi sa pagitan naming dalawa.

Black was the only man na tinanggap ko sa buhay ko pagkatapos kong maging okay. He is my.. angel. Siya ang nag-asikaso ng lahat simula ng manganak ako at nawala ang mga magulang ko. Siya ang nag-alaga sa mga anak ko habang wala ako at siya.. ang walang sawang naghintay at tumulong sa akin.

“Tá grá agam duit, mo ghrá..” Madamdaming wika niya.

Ipinikit ko ang mata ko at pinakiramdaman ang tibok ng puso ko. Soon, Black. Soon. Kung bubuksan ko sa ikalawang pagkakataon ang puso ko ay siguradong ikaw ang taong ’yun.

Tá grá agam duit, mo ghrá means I love you, my love.

Hala, kinikilig ako sa kanila, loves! I ship #BB couple hahaha. Sorry din if medyo onti ang chapter na ’to. Mag-a-update na lang ako ulit bukas. Puro case digest na ang nasa 75% ng utak ko. Bye! Please, motivate me to write tomorrow hahaha. I love you all!

Kawhaan Tagsiyam

HIKAKAWHAAN TAGSIYAM

Marahan kong isinara ang zipper ng maleta ng kambal. Tumayo na ako at nag-inat-inat. I’ve been arranging our clothes for hours kaya medyo nananakit na ang likod ko.

Napangiti ako ng makita kong mahimbing pa ang tulog ng dalawa. May mainit na humaplos sa puso ko tuwing nakikita ko ang pwesto nila sa pagtulog. They are hugging each other ng sobrang higpit.

My precious Mayari and Tala..

Nang magsawa ako sa kakatingin sa dalawa ay naisipan ko ng lumabas. Dahan-dahan akong naglakad para hindi sila magising.

Paglabas ko ay tinignan ko ang orasan. Maga-ala singko pa lang ng umaga. Maaga pa para surpresahin ang kambal.

Napagdesisyunan ko munang mag-tsaa para mawala ang antok ko. When I entered the kitchen ay halos atakihin ako sa puso because I saw a man’s figure na busy sa pangangalkal ng mga pagkain sa ref namin! But when he turned ay nakita kong si Black ito.

“Good morning, mo grá!” He sexily greeted me. May sinabi pa ito sa lenggwahe niya pero hindi ko maintindihan.

Inismiran ko siya. “Next time, kumatok ka naman, ha. Daig mo pa ang may-ari ng bahay kung makatingin ka sa stocks namin.” I sarcastically said. Inirapan ko pa siya.

He just laughed. It was so loud that I rush to his side to cover his eskandalosong mouth. “Ang balahura mo talaga, Black Eon Ross!”

Itinaas niya ang kamay niya like he’s surrendering. Tinanggal ko na ang kamay ko sa bibig niya.

“Sorry na, mo grá. You never failed to amuse me kasi.”

Namula ang pisngi ko sa sinabi niya kaya agad akong tumalikod. Siguradong aasarin niya ako kapag nakita niya ang pisngi ko.

He was about to say something when Manang enter the kitchen. Ngumiti ako sa kaniya at hinalikan siya sa pisngi. “Good Morning po!” I cheerfully greeted.

“Magandang umaga rin sa’yo, hija.” Ngumiti siya sa akin. Napabaling ang tingin niya kay Black. “Aba’y ang aga-aga may manliligaw ka kaagad. Noong kabataan namin ay sa gabi ang panunuyo at panliligaw, hijo, hindi alas-singko ng umaga.” She jokingly said.

Natawa naman si Black at hinalikan din sa pisngi si Manang. The kitchen was filled with his madaldal na dila and he’s funny jokes. Hindi namin namalayan ang oras dahil sa kaka-kwento niya.

We were interrupted by my phone’s alarm. Si-net ko ’yun ng six o’clock para i-greet ang mga prinsesa ko.

“Dito ka muna, okay?” Kumunot lang ang noo niya pero hindi naman siya sumagot.

Dumiretso na ako sa ref at kinuha ang dalawang cake na binili ko. I bought a customized cakes from a known baker. Pinag-ipunan ko talaga ang pambili ng mga cakes nila. Ang design na pinili ko para kay Mayari ay princess-like cake while Tala’s cake ay parang libro.

Nilapag ko ito sa lamesa at ibinigay ni Manang ang posporo. Sinindihan ko na ang dalawang cake.

I was about to carry the two cakes when Black insisted na tig-isa kami. Hindi na ako nakipagtalo dahil baka matapon ko pa ang mga ito. They’re quite heavy.

Sabay kaming pumasok sa kwarto ng kambal. Binuksan ko ang ilaw para magising sila.

Papungas-pungas sina Tala at Mayari at dahan-dahang umupo. Lumapit na kami sa kanila at kinantahan ko silang dalawa.

“Happy Birthday to You, Happy Birthday to You, Happy Birthday, Happy Birthday, Happy Birthday to You..” Madamdaming kanta ko. Lumapit ako sa side ni Tala at si Black naman kay Mayari. Tumingin ako sa kanilang dalawa. I smiled and continue singing. “One more candle to light, On your birthday cake, Hope your wishes all come true, Now let’s celebrate!”

“Happy birthday, mo chraoladh beag. Make a prayer with your wishes then blow your candles..”

They closed their eyes at ilang sandali pa ay hinipan na nila ang cake. Tala and Mayari hugged me. Muntik ko ng mabitawan sa kama nila ang cake.

“Thank you, Nanay! We love you po.” They both said in unison.

I smiled at ibinaba ang cake. Niyakap ko sila ng mahigpit. No words can describe how happy I am. Taimtim akong nagpasalamat sa Papa at Mama ko dahil kung hindi sa kanila ay malamang hindi ko kasama ang mga anghel kong ito. Nagpasalamat din ako sa Kaniya dahil binigyan niya ako ng pangalawang pagkakataon para maging iba kahit pa..

I also looked at Black’s direction. Nakangiti ito sa amin. I mouted my ‘thank you’s’ to him.

“I love you Mayari Halina and Tala Eirlys. Always remember that, babies. Nanay loves you..” Naiiyak na wika ko habang nakayakap sa kanila.

They both giggled. “Sama ka sa group hug namin, Tito-Tay!” Mayari joyfully said.

Maya-maya ay may naramdaman akong yakap mula sa likuran ko. Black hugged us all. Napapikit ako ng pa-simple niyang kinintalan ng halik ang noo ko.

Nagtagal din kami sa ganoong pwesto. The twins were giggling while whispering something with each other. They were interrupted when Black asked a question.

“Anong palagi mong wini-wish sa birthday mo Mayari?”

Nagningning ang mata ng anak ko sa tanong ni Black. “Disneyland!”

Humarap naman ito kay Tala. “And you, young lady, anong hinihingi mo lagi kay Tito-Tay?”

“Lots of books and manga.” Nakangiting wika ni Tala.

May inilabas si Black sa bulsa niya. Nanlaki ang mga mata ko nang makitang boarding tickets ang mga ’yun!

“Go and take a shower. Mamayang eight pm ang flight natin.” Nakangiting wika niya.

Nagkatinginan ang kambal at maya-maya ay sumigaw sila sa sobrang kasiyahan. Lumapit sila kay Black and hugged him.

“Thank you, Tito-Tay! We love you po!” They were showering him kisses.

Natatawa lang ako habang nakatingin sa kanilang tatlo. “You’re both welcome, my darlings. Go and take a bath..”

Nag-unahan ang dalawa sa banyo nila. Nakaramdaman naman ako ng kaba dahil baka madulas sila! “Be careful, Mayari and Tala!”

“Yes, Nanay!”

Humarap ako kay Black. “Thank you talaga, Black. For everything..”

“Sus, maliit na bagay ’yun. You know how much I love your children, Semina.” I know his telling the truth dahil tuwing nakikita ko siyang kasama ang mga anak ko ay hindi nawawala ang ningning ng kasiyahan sa mata niya.

Bumaba ako sa kama at lumapit sa kaniya. Niyakap ko siya ng mahigpit. “I don’t know kung saan kami pinulot ng mga anak ko kung wala ka..” Naiiyak na wika ko.

When Mama and Papa died, he was the one who took care of my children. Isang taon at pitong buwan niyang inalagaan ang mga anak ko. He was the one who changed their diapers, he was the one who’s being puyat to take care of the kids at night and he’s always there sa lahat ng firsts ng kambal.

Siya rin ang una kong nakita noong na-clear na ako sa program ng early psychosis na ginawa nina Mama at Papa kasama si Mikasa. Siya ang mas unang umiyak sa aming dalawa when he saw me walking papunta sa kanila.

He was and always is the man that I’m thankful for.

He hug me tightly at marahan niyang sinusuklay ang buhok ko. “Is breá liom tú, Semina..”

Napapikit ako ng mata. Someday, masasabi ko rin ang mga salitang iyon sa’yo, Black.

Pagkatapos ng dramahan naming dalawa ay pinag-ayos na rin niya ako sa kwarto ko. Mabilis lang akong naligo at nagbihis. Dumiretso agad ako sa kwarto ng dalawa para tulungan sila sa pagbibihis.

Pagpasok ko ay nakita kong naka-tuwalya ang dalawa. Si Tala ay nagsisimula ng magbihis ng underwear niya at nakalagay na sa kama ang susuotin niya. Samantalang si Mayari ay nakasimangot na nakatingin sa mga damit niya.

Lumapit ako sa kaniya. “What’s wrong, baby?”

“Ih, Nanay, hindi ko alam ang susuotin ko. Dapat mukha akong princess, Nanay, para hindi ako palabasin sa castle ng mga princess. Kaso wala akong mapiling dress. Tsaka, gusto ko Nanay, kulay pink na damit. Peyborit ko ’yun eh.” Mahabang litanya niya habang nakalabi.

I chuckled and ruffle her hair. Nagpaalam muna akong lumabas sa kwarto ng dalawa. Kinuha ko ang regalo ko sa kanila sa kwarto ko.

I entered their room at umupo sa kama nila. I motioned them to come closer. Ibinigay ko kay Tala ang sa kaniya at kay Miyara naman ang isa pa.

They were both excited sa pago-open ng regalo. Mayari exclaimed in so much joy when she saw a pink dress. Mabilis niya itong isinuot. Habang si Tala naman ay nakangiti.

“Thank you, Nanay..” Ngumiti ito sa akin. I felt my heart skip a beat when I saw her smiled.

Mabilis ’kong tinanggal ito sa utak ko. I smiled at my daughter. “You’re welcome, my Tala..”

Hinubad na niya ang nasuot na polo at isinuot ang puting dress na binili ko. Nang matapos sila sa pagsusuot ay nahigit ko ang hininga ko. They were literally a princess! The dress perfectly fits them.

Naiiyak ako habang nakatingin sa kanilang dalawa. “Do you want me to braid your hair?”

They both smiled and nodded. Una kong inayos ang kay Tala pagkatapos ang buhok naman ni Mayari.

Kinuha ko ang kamay niya at inaya na ang dalawa na lumabas. Pinaupo ko muna sila sa sala at nananood muna ng TV.

Inilabas ko na ang mga maleta naming mag-iina sa sala. Nag-double check ako ng mga bagay-bagay sa bahay dahil tatlong araw din namin itong maiiwan.

Nang masiguro kong wala kaming nakalimutan ay ni-lock ko na ang mga pinto ng kwarto namin. Lumabas na ako at nakitang nakikipagkulitan si Black sa dalawang makukulit na bata.

Tumayo siya ng makita ako. “Let’s go?”

I nodded. Akmang kukunin ko ang mga maleta namin ay mabilis niya itong inagaw.

Napailing-iling na lang ako. Ang dalawang prinsesa ko na lang ang inakay ko. Pinaupo ko sila sa likod ng sasakyan at sinigurong naka-seat belt sila.

“’Nang, ako na lang po ang magche-check sa bahay. Sumakay na po kayo sa backseat..”

Pumasok ulit ako sa bahay to check everything. Dalawang beses kong inulit ’yun. Nang makasiguro uit ako ay lumabas na ako ng bahay at ini-lock ito. Nakita kong hinihintay ako ni Black sa labas ng sasakyan niya.

I cutely smiled at him. He just shook his head because of my habits.

Inalalayan niya akong umupo sa passenger’s seat at pagkatapos ay binagtas na namin ang daan papuntang airport.

Buong biyahe ay halata ang kasiyahan ng dalawa. They kept singing and singing a disney songs na paborito nila like Let It Go, Kiss the Girl, I’ll Make a Man Out of You at marami pa.

Natatawa na lang kaming dalawa ni Black sa kanilang dalawa.

When we arrive at the airport ay halatang VIP na VIP si Black dahil hindi na kami dumaan sa mahabang pila sa labas. Buhat niya ang dalawa at manghang-mangha sila nang makapasok kami sa airport. Ito ang unang beses namin na lumipad ng buong pamilya..

Hindi kami dumaan sa kahit na anong ticket checking o kahit ano. Dire-diretso lang si Black hanggang sa loob ng paliparan.

Napailing na lang ako. I could imagine that he have a share in this airport kaya ganoon na lamang siya ka-privileged sa mga ganitong bagay. I bet na mayroon pa siyang private airplane.

And I was right! Pagpasok namin sa eroplano ay kami lang ang mga tao.

Katabi ko si Tala at katabi naman ni Black si Mayari. Si Manang naman ay pinili munang matulog dahil hindi ito masyadong sanay sa biyahe.

“Do you want anything, mo chraoladh beag?” Malambing na saad ni Black.

Hindi naman sumasagot ang dalawang bata dahil manghang-mangha silang nakatingin sa ulap. Black made them sit malapit sa bintana.

“Hala! Ang kyut ni Mr. Clouds, Tito-Tay! He looks so fluffy and so whitee! Ang sarap po sigurong mag-sleep sa kaniya because he’s malambot. Si Mr. Sun kaya, Tito-Tay? Makakalapit po ba tayo sa kaniya?” Ngiting-ngiti si Mayari.

Kumunot naman ang noo ng katabi ko. Before Black could even speak ay inunahan na siya ni Tala. “That will never happened, Maya. We will be dulok and dead and we’re not yet malapit to the sun ’nun!”

Lumabi naman si Mayari. Mukhang paiyak na ito kaya nataranta si Black. “Darling, di’ba you want to see the Little Mermaid?”

Agad ba lumiwanag ang mukha at at nawala ang lungkot sa mata. “Hindi, Tito-Tay! Gusto kong makita si Anna at si Elsa! And we would sing let it go and do you want to build a snowman! Tapos si..” Ang walang katapusang daldal ni Mayari ang bumuhay sa aming lahat sa loob ng ilang oras na biyahe.

Ipinikit ko ang mata ko and I didn’t expect to fall asleep. Nagising na lang ako na lumulutang sa ere. I tried to open my eyes.

Iginala ko ang mga mata ko at kahit sa nanlalabong mga mata ay para akong nakakita ng multo.

I gasped. I— I think, I saw him.

Nagsimulang manginig ang katawan ko. Hindi ko namalayan na may mga luhang tumutulo na.

“What’s wrong, Breanna? May masakit ba sayo?”

“I— I..” I can’t even utter the right word dahil sa sobrang takot! Lahat ng mga nangyari years ago ay parang mga agos na mabilis na bumalik.

“Shh.. Don’t worry. Pinapangako kong walang mangyayaring masama sa’yo at sa inyo ng mga bata.”

I nodded. Tumingin ulit ako sa gawi kung saan ko siya nakita. Nakahinga ako ng maluwag nang makita kong walang bakas ng kahit na anino niya.

I took a deep breath and buried my face in Black’s neck.

“It’s just part of your imagination, B. It’s nothing. Huwag kang gagawa ng kahit na ano para ikalungkot ng mga mata.” I muttered to myself. 

Hi! Can I ask for a favor? Pwede niyo bang i-comment ang mga thoughts niyo regarding sa update this week. And please comment some motivation haha. Shucks, ang demanding ko hahaha. I love you all, loves! Good night. Stay safe and God bless us all.

Katluan

HIKAKATLUAN

Nagising ako dahil sa munting mga kamay na humahawak sa mukha ko. I opened my eyes at nakita si Tala. I immediately smiled upon seeing her.

“Good Afternoon, Nanay!” She cheerfully said. I chuckled dahil ganito lang siya ka-cheerful sa akin tuwing kaming dalawa. Nahihiya siyang ipakita ang ganitong side niya sa ibang tao.

“Get up na, Nanay, you need to eat. Past 12 na po. It’s bad for your tummy po kasi she’ll be hungry.” She grinned. Her eyes sparkle with so much joy.

Tumayo na ako at niyakap siya. Umikot ang tingin ko sa buong kwarto. “Where are we, baby?”

“Nasa hotel po tayo, Nanay. Tito-Tay said na ito ang room nating tatlo nina Maya and his room is next to ours. Tapos si Manang-Lola ay sa isang kwarto near the kitchen po.” Mahabang litanya niya.

Tumayo na ako at hinawakan ang kamay niya. Lumabas na kami sa kwarto and she’s hopping happily while were walking.

Nakita namin si Manang na nasa kusina at umiinom ng kape. Nang makita niya ako ay mabilis siyang tumayo.

“Gusto mo ng kumain, Brea? Magpapatawag ako ng room service.”

Tumango tango ako sa sinabi ni Manang.

Kumalas sa hawak ko si Tala. Umakyat ito sa upuan at kumuha ng prutas sa lamesa.

“’Nang, nasaan po si Mayari at Black? I haven’t seen them.” Umupo na rin ako sa tapat ni Tala.

“Gusto raw ng ice cream galing 7/11 ni Maya. Kuu, hindi kayang tiisin ni Black ang mga anak mo. Ayun, lumabas sila para maghanap ng 7/11.”

Napailing-iling na lang ako. Sosyal din si Mayari. Kung kailan nasa Japan kami ay doon siya naghahanap ng ice cream sa 7/11.

Ilang minuto pa ay dumating na ang room service. Kinuha ko na ang mga ito at inilapag sa lamesa. I asked Tala if she wants some pero busog pa raw ito.

Mabilis ko lamang natapos ang pagkain dahil hindi pa pala ako kumakain ng kahit ano simula kaninang umaga. I just had a tea and that’s all.

Inilagay ko na ang mga ito sa sink and washed them. I told Manang to rest muna kasi siya ang nagbantay kay Tala habang wala pa ang dalawa.

Nagyaya si Tala na manood ng TV kaya we settled in the living room. Busy kami sa panonood ng gusto niyang series nang marinig namin ang boses ni Mayari at Black.

“Ay hala, Tatay-Tito! Lusaw na ’yung pasalubong natin kay Tala. Sabi ko naman sa’yo dapat ’yung malaking tub na yung binili natin. Ayan tuloy nag-melt naman. Wala na tayong pasalubong kay kambal nito.” She even tsk. “Bayaran mo niyan ito Tito-Tay ng fifty pesos!”

I chuckled when I heard my little Mayari. Pumasok sila ni Black sa living room. Nakita kong lulugo-lugong umupo si Black sa carpeted floor habang si Mayari ay dumiretso sa kakamabl niya. They were chatting about Mayari’s adventure in finding a 7/11 store for her swirling ice cream.

Hinayaan ko muna sila at lumapit kay Black. “Are you okay?”

“Kung hindi ko lang mahal ’yang bulinggit na ’yan ay hinding-hindi ako maghahanap ng 7/11.” Nakasimangot na saad nito.

Napatawa naman ako ng malakas. I pinch his cheeks. “You’re so cute, Black.”

Mukhang magic naman ang sinabi ko dahil ngumisi siya sa akin. Inayos nito ang upo at nag-puppy eyes sa akin. I laughed even more because of him.

“Mamayang 3pm pupunta na tayo sa Disneyland, mo grá.”

I nodded. “Rest for now, Black. I know you’re tired..”

Mabilis itong humiga at inilagay ang ulo niya sa mga hita ko. Napailing na lang ako. He really likes that sleeping position. Hinayaan ko na lang siya dahil mukha nga itong pagod.

“Mayari, ilang oras kayong naghanap ng Tito-Tay mo ng 7/11?” Marahang ani ko.

Nag-akto ito na para bang nag-iisip. “Mga one hour, Nanay. Si Tito-Tay kasi naiwan ’yung phone niya kaya hindi kami agad nakahanap ng store. Hirap maghanap ng tagalog at english, Nanay. Nagdugo ilong ko po.”

I shook my head. “Next time, Mayari, hintayin mo ’kong magising, okay? I’ll be the one to accompany you. Your Tito-Tay is tired.”

Lumabi ito at tumango-tango na. Pinalapit ko ito sa akin. Kumuha ako ng wipes at pinahid sa mukha niya. “Ang dugyot ng mukha mo, baby..” I grinned.

“Sarap sarap ng ice cream dito, Nanay! Nangako si Tito-Tay na punta tayo ulit doon. Kita mo, Nay, daming mga food sa street parang Philippines lang sa atin.”

Nag-kwento ito ng nag-kwento. Sa sobrang dami niyang kwento ay nagising si Black.

“Bukas na lang kaya tayo mag-disneyland?” I touch his cheeks. “You look so tired, Black.” Nag-aalalang ani ko.

Ngumiti siya sa akin. “Sus! Gwapo pa rin ako kahit pagod. Tsaka ngayon na tayo pumunta para memorable ang birthday ng dalawa.”

Aangal pa sana ako pero ginamit na naman niya ang mga anak ko para mapapayag ako.

“Yes, Tito-Tay! We want to explore Disneyland today para bukas bili naman tayo ng mga manga and books ni Tala!”

Wala na akong nagawa dahil sumali na rin si Tala. Pinaligo ko na si Black para matanggal kahit papaano ang antok nito. Ang kambal naman ay ayaw maligo dahil hindi na raw nila maisusuot ang gift ko. Napangiti naman ako sa kanila.

Saktong three ay umalis kami sa hotel. Manang didn’t come dahil sinusumpong ang rayuma nito.

Mayroong naka-paradang kotse sa harap ng hotel. May kinausap si Black at pagkatapos ay binigyan siya ng susi. Pinasakay na niya kaming tatlo tsaka kami pumunta sa Disneyland.

“I’m so excited Tito-Tay! Like makakakita ako ng maraming princess, oh em gee!” Mayari squeal because of happiness.

He decided na sa Japan na lang kami mag-disneyland para raw kinabukasan ay araw naman ni Tala. Tala likes to read manga rin.

Ilang minuto rin bago kami nakarating sa Disneyland. Sa sobrang excitement ng dalawa ay sila na ang nagtanggal sa seatbelt nila at nagbukas ng pinto.

Natatawa akong sumunod sa kanila. Black called someone at ibinigay nito ang susi sa kotse na ginamit namin. May sinabi pa ito pero hindi ko na narinig dahil busy ako sa kakatingin sa dalawa.

Akmang tatakbo na sila papasok ay mabilis kong hinawakan ang mga kamay nila. “Wait for us. Maliligaw kayo sa loob kapag wala kayong kasamang adult.”

They both nodded. “Yes, Nanay!”

Ilang sandali pa ay umalis na ang kotse at pumunta na si Black sa direksyon namin.

“Let’s go, my beautiful ladies?”

“Tara lets!” Mayari said and dragged Black papasok sa Disneyland.

Si Tala naman ay hindi bumitaw sa hawak ko. Hindi ko na naman alam kung ano ang ginawa ni Black dahil kahit mahaba ang pila ay pinapasok kami agad ng guards! Some people are even cursing and masama ang tingin sa amin dahil hindi kami pumila.

Si Mayari ay hinihili kung saan-saan si Black. Ang isa naman ay natatawa lang habang nagpapatangay. Si Tala naman ay kitang kita na masaya ito dahil sa ningning ng mga mata niya. Oh how I love and despise her eye colors at the same time.

Napansin niyang nakatingin ako sa kaniya kaya tumingala ito at ngumiti sa akin. Suddenly, all my worries and anger melted. I smiled back at her.

“Come on, pumasok ang Tito-Tay and Mayari sa isang store..” Marahan ani ko.

Pumasok kaming dalawa sa isang shop. I gasped when I saw Mayari is picking everything - literally every freaking thing - inside the store!

Mabilis akong lumapit sa dalawa. Sinamaan ko ng tingin si Black dahil hindi man lang niya pinipigilan si Mayari in picking those toys!

“Black..” I said in my warning tone.

Napakamot ito sa noo. He kneels in front of Mayari. “Darling, limit your toys, okay? Magagalit sa atin ang Mama. Look oh, she’s turning into a monster.”

“Black!” I hissed. Sinamaan ko siya ng tingin. “Hindi na ako natutuwa.”

“Mo grá, hayaan mo na muna sila ngayong araw hanggang bukas. Promise..” Itinaas nito ang kamay. “Last na ’to.”

Lahat sila ay humarap sa akin at nag-puppy eyes. I sighed. Ano pa nga ba ang magagawa ko? Nagtulong-tulong ang mga makukulit na ’to.

“Fine, but, still limit it to a maximum of five toys. No buts, okay?”

Masayang tumango-tango ang anak ko at hinili ang kakambal at ang Tito-Tay niya. Napailing-iling na lang ako. I really can’t resist them.

Sinundan ko sila sa buong sulok ng tindahan. Napangiti naman ako dahil alam na alam ng kambal ang limit nila kapag bumibili ng mga laruan. They just bought a t-shirt apparel, lots of hairbands and one disney princess toy.

After magbayad ni Black ay lumabas na kami. Saktong nagkakaroon ng parade sa gitna ng daan. Maraming mga tao ang nasa harap kaya hinawakan ko ng mahigpit ang kamay nila.

“Tito-Tay, karga! Gusto kong makita dali!” Sinunod naman ni Black ang sinabi ni Mayari.

Nagulat ako ng pati si Tala ay binuhat niya sa mga bisig niya. Ang dalawa tuloy ay sobrang manghang-mangha sa nakikita nila sa harap.

We stayed there hanggang sa matapos ang parade ng mga characters. Hindi ko masyadong nakita ang lahat dahil nasa kambal lang ang atensyon ko. Busy ako sa pangunguha ng mga litrato nila.

After the parade ay nilibot namin ang buong Disneyland. We went to the Splash Mountain, Turtle Talk, Mediterranean Harbor, Big Thunder Mountain, Space Mountain at higit sa lahat ang Mermaid Lagoon. The kids enjoy watching the theater kahit na hindi namin ito naumpisahan.

“Did you enjoy, mo chraoladh beag?” Nakangiting wika ni Blakck habang hawak ang mga pinamili nilang laruan kanina.

Mayari and Tala both nodded. May mga ngiti sa labi nila. “Yes, Tito-Tay! Kung pwede nga lang po dito na lang tayo tira pero hindi pwede kasi may work si Nanay.” Lumungkot ang boses nito. “Pero, happy kami ni kambal kasi nakita na namin disneyland! Yehey!” She even clapped her hands.

I smiled while looking at them. Sinenyasan ni Tala si Black na umupo and he did. Nagulat siya ng halikan siya sa pisngi ng kambal na sabay. Niyakap siya ng dalawa.

“I love you, Tito-Tay!” They both exclaimed in unison.

Natawa si Black at may ibinulong sa dalawa. Humahagikgik lang sina Mayari at Tala sa sinasabi niya.

“Ready na ba tayong umuwi? Wala na kayong gustong gawin?” Tanong ko sa dalawa.

Umiling na lang sila. Pagkatapos ay nagsimulang maglakad.

“Black..”

“Yes, Semina?”

“Can you wait for me? Naiihi kasi ako.” I shyly told him. Kainis naman kasi itong ihi ko! I don’t like holding my ihi kasi it will do a damage in my body.

He chuckled and ruffles my hair. “Let’s go.”

Tinuro niya ang comfort room. Dali-dali akong pumasok at ginawa na ang dapat kong gawin. Nagpapasalamat ako dahil wala ng masyadong tao dahil pagabi na.

I wash my hands first before leaving the comfort room.

Paglabas ko ay hindi ko mahagilap ang tatlo! Nakagat ko ang ibabang labi ko dahil nagsisimula ng lukubin ng kaba ang buong pagkatao ko.

I waited and waited in that place for ten minutes but they didn’t arrive! Nagsimula na akong maghanap sa buong disneyland. Sinusubukan ko ring tawagan si Black pero hindi ito sumasagot.

“Mayari! Tala! Nanay is here!” I screamed. Wala na akong pakialam kahit magmukha akong baliw sa harap ng ibang tao.

My daughters are fucking missing!

Nagsimula ng manlabo ang paningin ko dahil naiiyak na ako.

Halos nalibot ko na ang kalahati ng Disneyland but I couldn’t find them. Hanggang sa dinala ako ng mga paa ko sa Sleeping Beauty castle.

Napakunot ang noo ko. Bakit may mga petals na nahuhulog sa parteng ’to? Hindi ko alam kung anong nagu-utos sa mga paa ko. I just found myself walking in the path of the petals.

But, I was more shock when I saw my Mayari and Tala coming out of the castle. Nagpalit sila ng mga damit na pang-princess talaga! They were even wearing a tiara’s.

“Nanay!”

Agad akong tumakbo sa tabi nilang dalawa. Lumuhod ako para yakapin sila. “Saan ba kayo nagpunta? Alam niyo ba kung gaano ako nag-alala?” Hinarap ko silang dalawa. They were smiling from ear to ear while looking at me.

Nagulat ako ng may ilagay silang tiara sa buhok ko. “Nanay, huwag mong alisin ha? Gift mo na sa amin ni kambal ’to.”

Tala smiled at me and touch my cheeks. “We love you, Nanay.”

Hinila ako ng dalawa at pinatapat sa isang platform na nasa gitna.

May sasabihin pa sana ako sa kanila kaso tumakbo na sila sa hindi ko alam kung saan. Hahabulin ko na sana when suddenly namatay ang mga ilaw.

“What the hell..” I whispered in the air.

Ilang segundo rin bago bumukas ang mga ilaw. I was shocked when I saw Black.. and his friend – without him.

Nasa gitna si Black at may mirkoponong nasa tapat niya. Napansin ko rin na iba na ang suot nitong damit. He looks so dashing with his Prince’s like suit!

Si Lucas ay may hawak na drumstick habang inaayos ng kambal ang mga gitarang hawak. Habang si Vladimir ay walang imik na nakaupo sa harap ng grand piano.

“I want this to be memorable to my mo grá..” He’s looking at me like I’m the only person in this place.

They started strumming and then Black started to sing.

“ Although loneliness has always been a friend of mine

I’m leavin’ my life in your hands

People say I’m crazy and that I am blind

Risking it all in a glance

And how you got me blind is still a mystery

I can’t get you out of my head

Don’t care what is written in your history

As long as you’re here with me“

Napaluha ako habang nakatingin sa kaniya. He’s eyes are telling me everything..

“I don’t care who you are

Where you’re from

What you did

As long as you love me

Who you are

Where you’re from

Don’t care what you did

As long as you love me“

Black didn’t once question me. Kahit kailan ay hindi niya ako hinusgahan sa lahat ng mga nangyari sa akin. He didn’t judge me nor insult me. He just.. stay and protect me with his everything.

Hindi niya rin kinakahiya ang mga anak ko tuwing aalis kami at pupunta sa mall. Proud na proud pa siya kapag nakakarinig ng mga papuri sa ibang tao tungkol sa kambal.

“Every little thing that you have said and done

Feels like it’s deep within me

Doesn’t really matter if you’re on the run

It seems like we’re meant to be“

“I’ve tried to hide it so that no one knows

But I guess it shows

When you look into my eyes

What you did and where you’re comin’ from

I don’t care, as long as you love me, baby“

Tinanggal niya ang microphone at bumaba sa platform. He started walking hanggang sa makarating sa harap ko.

“I don’t care who you are (who you are)

Where you’re from (where you’re from)

What you did

As long as you love me (as long as you love me)“

The song ended pero may mga instrumental pa ring naririnig. Black took a deep breath at rinig na rinig ’yun sa microphone na hawak niya.

“I first saw you in the office.. pero nilabanan ko ang nararamdaman ko because you’re off limits. I just buried that growing feelings inside me.” Kinuha niya ang kamay ko. Napasinghap ako ng maramdaman ang lamig ng kamay niya! He put my hands in his cheek.

“And then, I saw you again after many months, looking so sad and.. wreck. But that didn’t stop my heart from wanting to protect you from this cruel world. Mas lalong umusbong ang nararamdaman ko sa’yo tuwing nakikita ko kung paano mo nilalabanan ang sakit mo at ang mga anak mo.”

“You are the perfect epitome of resiliency, my love. Hindi mo hinayaan ang sarili mo na nakadapa. Palagi kang bumabangon at bumabangon sa tuwing may ibabatong pagsubok sa’yo ang mundo.”

He wiped my tears but I can’t stop them from falling. “Hahayaan mo ba akong maging karamay mo tuwing may pagsubok sa buhay mo? Hahayaan mo ba akong makapasok sa mundo mo? Will you finally let me, my Semina? Kahit katiting lang tatanggapin ko. Kahit 1% lang, I’ll be more than happy to have that.” Nasa boses nito ang pagsusumamo.

Instead of answering his question ay iba ang lumabas sa bibig ko. “How? Paano mo pa nakayang mahalin ang tulad ko, Black? I am neither clean nor innocent. I.. was wreck. I am a crazy girl with a long-term condition. May mga anak na ako, Black.” Naiiyak na wika ko. I looked straight into his eyes.

“Hindi mo ba narinig ang kanta ko kanina, my Semina? I don’t care who you are, where you’re from, what you did, as long as I love you. And who cares if you have children, Semina? I love them as I love you..”

I touch his cheeks. “You’re too good to be true..”

“God created me to be with you, Semina. I am far from good.” He smirked kahit na lumuluha siya. “But for you, I changed. Binago ko lahat ang mga masasamang kaugalian ko para sa’yo. I became a better person because of you and.. for you.”

Buong durasyon ng pagco-confess niya ay umiiyak lang ako. I am crying because of happiness. I didn’t expect that someone will still accept me kahit na I am flawed. I am beyond repair but he didn’t left my side. Instead, he stayed and protects me and my daughter.

“Will you accept me in your life?”

I took a deep breath. Suddenly, narinig ko palagi ang binubulong ni Mama tuwing pinapatulog niya ako noon.

“Use this ending, Semina, to make it your new beginning.. You deserve to be happy.”

Iminulat ko ang mga mata ko. I could see his anticipation and his expectation with my answer.

Dahan-dahan akong ngumiti sa kaniya. I touch his cheeks. “Yes, Black..”

Nahulog nito ang microphone sa sobrang gulat. Nakanganga rin ito na parang nagulat sa sinabi ko.

I laughed with his reaction. Niyakap ko siya. “It’s a yes, Black.”

Ilang sandali pa ay naramdaman kong niyakap niya rin ako pabalik. “Tangina, Semina! Pinakaba mo ’ko. Akala ko maba-basted ako.” I heard him sob. Lumayo ako para tignan siya. Nakita ko siyang umiiyak. “Tangina, kinikilig ako! Yakap mo pa ako!”

I chuckled and did what he said. Niyakap ko pa siya. Ilang sandali ay naramdaman namin ang yakap sa binti namin. Bumaba ang tingin ko at nakita kong masayang nakangiti sina Tala at Mayari.

“Yehey! Buo na family natin!”

I rested my head in his chest. May sinenyasan ito at ilang minuto pa ay sunod sunod na ang mga fireworks na pumuputok sa langit.

I closed my eyes and smiled. Indeed, it is really a memorable day to remember..

More chapters for #BB couples. Huwag niyo munang hanapin si Ali. Baka lalong umusbong ang galit niyo sa kaniya haha. I decided na i-extend siya. So, baka nasa 45 to 50 chapters ang PMS 2. 

Katluan = Thirty

Katluan Tag’isa

HIKAKATLUAN TAG’ISA

“Class dismissed. You can now take your break.” I smiled at them.

Inalalayan ko ang bawat isa sa kanila na bumaba sa upuan at ihatid sila sa pinto. Nagpaalam sila sa akin na pupunta muna ng canteen at kakain.

Nang makaalis na ang mga estudyante ko ay inayos ko na ang mga gamit ko. Iniwan ko na lang ito sa classroom dahil mayroon pa kaming klase mamayang one pm.

Isang linggo na ang nakakalipas simula noong umuwi kami galing Japan. We enjoyed our three days stay there. Tuwing tinitignan ko ang mga anak ko ay kitang-kita ang kislap ng mata nila.

Kahit na may label na ang relasyon namin ni Black ay walang sawa pa rin niya akong sinusuyo. Sa nakalipas na linggo ay parati siyang nasa bahay at may dalang letter sa akin. He likes to give me a letter na binabasa ko naman tuwing gabi.

Inayos ko ang damit ko at naglakad papunta sa canteen na nakalaan para sa mga gurong tulad ko. Siguradong nandoon na rin ang mga naging kaibigan ko. In my 2 years of working here ay nagkaroon ako ng tunay na kaibigan at.. mga kaaway.

Well, technically, sila lang naman ang tumuturing sa akin ng ganoon. Hindi ko na lang pinapansin dahil wala naman akong mahihita sa mga ganoon. I’d rather shut my mouth than to stoop down at their level.

Habang naglalakad ay napansin ko ang tingin ng ibang mga guro at ibang mga studyante sa higher levels. Malapit kasi sa Junior High Department ang canteen namin.

Ipinagsawalang bahala ko na lang ang mga tinging ipinupukol nila sa akin at binilisan ang lakad.

Mabilis ko naman itong narating. Pagpasok ko ay mabilis kong nakita ang mga kaibigan ko. Lumapit na ako sa kanilang dalawa.

“Hi!” I cheerfully greeted them. Inilabas ko na ang baon kong lunch na pinrepare ni Manang.

“Huy, girl!” Alyanna - one of my closest friend - said. Tinapik niya pa ang balikat ko na parang kinikilig. Tinignan niya lang ako sandali at ibinalik ang tingin sa kaniyang cellphone.

I just shrugged it off. Kaunti lamang ang oras ng break namin kaya kumain na ako.

Mabilis akong napangiti ng may nakita akong note na nakasuksok sa lunch box ko.

‘Happy eating, Nanay! Always think about Tito-Tay! Tito-tay loves you!’ - Mayari and Tala

I chuckled at itinago ito sa wallet ko. I’m sure na si Black ang may pakana na naman ito. Araw-araw ay kung ano-anong pakulo ang ginagawa ng tatlo.

Hanggang sa matapos akong kumain ay hindi ginalaw ng mga kasama ko ang pagkain nila.

I sighed at itinabi ang lunch box ko.

“What are you watching? Malapit ng matapos ang lunch break and you did not touch your foods.” Nakakunot na ani ko.

Sabay silang humarap sa akin at tumili. Napatakip ako ng tainga and hush them to stop. Mas makulit pa sila sa anak ko.

“Kaya pala blooming ka this past few days ah.” Ibinaba niya ang phone at tumingin sa akin. Nag-taas baba ang mga kilay niya.

Napakunot ako ng noo. “What are you talking about, Aly?”

“Aysus! Parang hindi tayo best friend kung makatago ka sa amin ni Alyanna.” Samantha teased.

Naguguluhan talaga ako sa mga sinasabi nila. Like I don’t know if I’m slow or I really don’t get what they mean. Did I do something wrong?

“Ano bang pinagsasabi niyong dalawa diyan?”

“Kunwari ka pa, sizt! ’Yung sumusundo sayong gwapo, nag-propose na!” Hinawakan nito ang kamay ko. “Tignan mo! May engagement ring ka na!”

They both screamed.. again. Kaya napatingin sa amin ang ibang mga kasamahan namin na kumakain din. But envy and jealousy is visible in their eyes.

I sighed. “Huh? Naguguluhan na ako sa sinasabi ninyo talaga.”

“Napanood namin ’yung proposal sa’yo ni gwapo! Sizt, ang swerte mo! Syet ka! Buong mundo ay alam na alam ang proposal ng gwapong nilalang na ’yun sa’yo!” They both said in unison.

Napaawang ang labi ko. Oh my god.. They know that?! Mabilis kong kinuha sa bag ko ang phone ko. Habang hinihintay ko si Black na sumagot ay puro tili at hampas ang nakukuha ko sa mga kaibigan.

They even showed me the video itself!

“Hello, mo grá! Did you miss me?” Idinikit ng mga kaibigan ko ang tainga nila sa phone ko.

I mentally rolled my eyes. As if they could hear him ’no.

“You! Why did you allowed to broadcast our memorable day? And you didn’t ask my permission ’no!” I sulked.

I heard him chuckled. “My, my.. First of all my babe, I didn’t know na mayroong magvi-video ng proposal ko. I even rented the whole Disneyland para solo natin ang lugar na ’yun.” Nanlaki ang mata ko sa sinabi niya. Jusko! Aatakihin ata ako sa puso. Magkano kaya ang winaldas ng lalaking ’to? “Second, don’t worry I am doing my best to take down the video. Third, I love you!”

I sighed. As if I could stay mad at him ng matagal. “Fine, you’re forgiven.”

I heard him screamed ‘yes’. “But you need to accompany us on Saturday.”

I could imagine him na nakakunot ang noo. “Ay anong gagawin natin sa sabado, mo grá?”

“You will be our taga-buhat. Kailangan na nating bumili ng stocks kasi paubos na ang nasa bahay. I didn’t expect na aaraw-arawin mo kasi ang pangangapit-bahay sa amin para mag-almusal ka, pagbaunin ni Manang ng lunch at mag-dinner.”

He gigled. “Sure, my Semina! I’ll help you on Saturday.” He paused for a bit. “I know, oras na ng lunch niyo, so, we need to end this call. Ayaw ko namang magutom ka. I love you, mo grá!”

I chuckle. “I crush you, Black.”

He giggled again. Pinatay ko na ang tawag. I can’t still say that three words but, maybe in God’s time I can.

Ibinaba ko na ang phone ko at napatingin sa mga kasama ko. They have that you-need-to-tell-us-everything look. I sighed at wala akong nagawa kung hindi isiwalat ang proposal ni Black sa kanila.

Mabilis na natapos ang buong maghapon. Kumaway ako sa mga kaibigan ko at nagpaalam na susunduin ang kambal.

Magkaiba ang skwelang pinapausakan namin ng mga bata. Kahit mahal ang tuition nila ay mas pinili kong i-enroll sila sa alma mater ko.

I sighed at pumara ng jeep. Natuto na rin akong sumakay sa mga public transportation dahil kailangan kong tipirin ang pera namin para sa isang buwan. I don’t want to waste our money para sa pang-gas ng kotse o kaya naman mag-taxi. Mas expensive ang mga ’yun.

Ilang minuto rin bago ako nakarating sa skwela ng kambal. Sakto namang uwian na nila nang makarating ako.

“Good afternoon po, Ma’am!” Bati sa akin ng guard na nagbabantay sa gate.

Ngumiti ako sa kaniya at ipinakita ang id ko. May pina-fill out muna siya sa akin na form bago ako tuluyang makapasok.

Dumiretso ako sa playground dahil sigurado akong nandoon ang dalawang makulit.

Malayo pa lang ako ay rinig na rinig ko na ang mga kwento ni Mayari. Nang makalapit ako ay nakita kong may kausap itong batang lalaki. Habang si Tala naman ay nakaupo sa swing habang may hahawak na namang.. manga.

Nauna akong lumapit kay Tala. Nang mapansin niya ako ay mabilis niyang ibinaba ang libro niya at lumapit sa akin.

Niyakap ko siya at hinalikan sa noo. “Kamusta ang araw ninyo?”

I guided her pabalik sa swing at lumuhod ako para magpantay kami. Inilabas ko ang extra bimpo ko para punasan ang mukha niya at ang likod.

“Boring po, Nanay.” She pouted her lips. “I already studied na po kasi ’yung lessons na tinuro ni Teacher kanina months ago kaya hindi na lang po ako nakinig.”

Ginulo ko ang buhok niya. “Do whatever you want, Tala. I trust you..” Alam ko namang hindi papabayaan ni Tala Eirlys ang pag-aaral niya. She kept on saying na gusto niyang maging isang CPA-Lawyer in the future. Ako naman ay susuportahan ko siya sa kung saan siya sasaya.

Nag-kwentuhan pa kami ng ilang sandali. Nang mapansin kong dumidilim na ay kinuha ko na ang bag nila at hinawakan ang kamay ni Tala. Lumapit na kami kay Mayari na hanggang ngayon ay dumadaldal pa rin.

“Ay, alam mo ba, Kuya Trevor, pumunta kaming Disney. Nakita ko iba’t ibang mga princess doon tapos si Tito-Tay ginawang queen si Nanay.” She giggled. “Tapos.. tapos hindi ko na alam anong nangyari next dahil tinakpan ni Tita Chienne ’yung eyes ko. Sabi niya Rated-18 daw, pag daw tumanda na ako ay pwede na akong manood ng ganoon bibigyan niya akong regalo sa debut ko..”

Parang ako ang napapagod sa kadaldalan ng panganay ko. Napansin ko rin na mukhang lumulutang na ang kausap niya dahil sa bilis niyang magsalita.

“Mayari..”

Humarap siya sa akin. Mabilis siyang ngumiti at tumakbo. “Nanay! I miss you beri beri mats! Alam mo ba Nanay, galing ni Tala kanina. Kahit di siya kinig sa teacher namin nakakagot pa rin siya tapos.. tapos..”

I chuckled. “Ang daldal mo talaga, Ate..”

She giggled. “Bye bye lang ako sa best friend ko Nanay huh? Weyt ka lang.”

I nodded and let her. Tumakbo siya papunta sa batang lalaking kausap niya kanina.

Halos lumuwa ang mata ko at para akong nabilaukan ng makita kong hinalikan ng anak ko ang batang lalaki sa pisngi.. malapit sa labi! What the..

“Bye, bye, Kuya Trevor! You will be missed by Mayari!”

Napailing-iling na lang ako. Mamaya ay kakausapin ko ang makulit na batang ’to! Kanino niya nalaman ang kiss-kiss na ’yun!

Hinawakan ko na ang kamay nilang dalawa. Tumalikod na kaming tatlo ngunit may natamaan si Tala.

Mabilis ko siyang inalalayan para tumayo.

“Ay suri bebe gurl!”

“Momma!”

Hinarap ko ang taong nakabangga sa anak ko. But, I was shocked when I saw her.

“Chienne..”

Nanlaki ang mga mata niya. “Tanginers! Si kikibells!” Binitawan niya ang hawak sa batang lalaki na kamukha noong kaibigan ni Mayari.

Mabilis niya akong dinamba ng yakap at nagtatalon siya.

“Ma! Kumalma ka, kalma..” Saad ng isang batang lalaki na kakarating.

Nahigit ko ang hininga ko when I realized that it was Tripp! Oh my god.. ang laki na niya.

“Na-miss kita.. Marami kang iku-kwento sa akin, kiki ka!” Sinabunutan niya ng marahan ang buhok. I sighed. Ano pa nga bang magagawa ko kung hindi ang sumama sa kaniya. Isang mahaba-habang paliwanag na naman ito.

We ended up in a high-end restaurant. Si Chienne ang kumausap sa mga staffs at iginaya nila kami sa rooftop. Kami lang ang tao roon at may maliit na swings at slide doon sa isang gilid.

Pagkarating namin ay hinatak na ni Mayari ang kamay ni Trevor. Habang si Tripp naman at ang isang batang lalaki na kamukha ni Trevor ay piniling umupo sa isang sulok. Si Tala ay hindi umalis sa tabi ko.

Biglang sumeryoso ang mukha ni Chienne. Kinabahan ako dahil doon. I motioned my daughter to look after her sister. Kaming dalawa na lang ang naiwan sa dulong upuan.

“B..”

“Y-Yes?” God, am I ready to tell other people about my secret? Tanging si Black lang ang nakakalam sa lahat ng mga nangyari sa akin.

“Tanginers, B! Bakit gumanda ka? Emerged, anong product ang ginagamit mo? Tanginers sizter ha!” She said at pinaypayawan ang mukha niya.

Napatanga ako sa sinabi niya.. W-What?

“H-Huh?”

“Ay kikibells na ’to! Ilang taon lang tayong hindi nagkita ay naging slow kana.” She tsked. “Aguyy! Nabalitaan ko ang tungkol sa inyo ni Black. Mag-kwento ka dali! Paano mo napa-fall sa’yo ang siraulong ’yun?”

“A-Ano?”

She smiled at me. Hinawakan niya ang kamay ko. “Hindi kita ija-judge no! Ako nga dalawa asawa ko at proud ako sa kanila. Kaya hindi kita ija-judge kung ano man ang nangyari sa’yo at kay.. alam mo na.”

I swallowed hard. Hindi ko namalayan na may pumatak na luha sa mga mata ko. I didn’t expect someone to say that. Akala ko kapag nalaman nila na naging kami ni Black ay huhusgahan nila ako. Akala ko kapag nalaman nilang sinagot ko ang kaibigan nila ay sasabihan nila ako ng kung ano-ano.

“H-Hala! Tanginers na kiking ’to! Huwag kang umiyak!” Natataranta siyang umupo sa tabi ko at inalo ako.

“T-Thank you, Chienne..”

Niyakap niya ako ng mahigpit. “I don’t have the right to judge you, B. Hindi ko alam kung ano ang napagdaanan mo sa nakalipas na taon. People might accuse you of something you are not pero lagi mong tatandaan na palagi akong nandito sa tabi mo.”

Binigyan niya ako ng panyo. “I—I don’t know where to start..”

“Ay i-start mo sa pagsasabi sa akin ng skincare mo kikibells! Taenars talaga, gumanda you!” I chuckled. That’s impossible, wala na akong oras para sa sarili ko dahil nakatuon lahat ng atensyon ko sa mga anak ko. “Charot lang. Pero, umpisahan mong i-kwento ang lahat kapag handa kana. Willing to wait naman ako kikibells.” She giggled.

---

Unknown Point of View

“Sigurado ka ba na nakarating sa kaniya ang balita?” Sinindihan ko ang hawak kong sigarilyo at inilagay ito sa bibig ko.

“Yes, boss. Naipakita na ng tao ko sa kaniya ang video na ’yun.”

I grinned. Binayaran ko na ang nasa harap ko at sinenyasan siyang umalis na.

I’m not yet done, Breanna. Ibabalik ko lahat ng naranasan ko sa’yo. Hindi ko hahayaang sumaya ka. Sisiguraduhin ko ngayon na ikaw mismo ang kikitil sa sarili mong buhay.

Kinuha ko ang letrato niya at inilagay ito sa dart board. I positioned my hands and bulls eye!

I laughed.

“Mukhang masaya ata ang mahal ko..” Naramdaman ko ang yakap niya sa likuran ko.

“Mas magiging masaya ako kung maaalis ko na sa mundong ’to ang Breanna’ng ’yun.”

He nuzzled his face in my neck.

“I’ll make sure of that, babe. Gagawin ko ang lahat para mawala na ang babaeng ’yun.”

Hinarap ko siya at ginawaran ng halik. “Thank you so much.. Beau.”

He grinned and kissed my forehead. “Anything for you, my Jade.”

Please pray for me na sana nakaabot ako sa order period ng CLS hahaha.

P.S. Kilala niyo pa ba sila? Hihi. Back read kayo, loves, kapag nakalimutan niyo ang dalawang ’yan. Good night, loves. I love you all. See you on Friday or kung namotivate ako ng mga comment niyo, I might upload an update on Tuesday. Stay safe and God bless us all!

Random

Hi! Good evening po sa lahat. Gusto ko lang sabihin na, hindi ako makakapag-update today dahil tinatapos ko na ang mga prelims exams ko for next week. Bukas and sa Sunday na ako makakapag-update. Prelims na namin next week and sobrang dami na ng kailangan naming gawin. Please, bear with me guys :( 

I love you’ll, loves! Please, wait for me hehe. 

P.S. I’ll delete this part din bukas. I just want to notify you all. Good night! Stay safe and God bless.

Katluan Tagduwa

HIKAKATLUAN TAGDUWA

“Hija, ang aga mo atang nagising ngayon?”

Nilingon ko ang kwartong nilabasan ni Manang. I smiled immediately upon seeing her.

“Good morning po, Manang!” I cheerfully greeted her.

“Aba’y, magandang umaga rin sa’yo, hija.” Ngumiti siya sa akin at nang mapansin na hinahanda ko na ang mga sangkap para sa almusal namin ay mabilis siyang lumapit sa tabi ko.

“Ako na, anak. Alam kong pagod ka sa trabaho mo.” Natatarantang wika niya habang pilit niya akong pinapaupo.

Umiling-iling lang ako. “Ako na po ang magluluto ng almusal, Manang. Pakihanda na lang po ng gatas para sa mga bata at tsaa po.”

Mabilis na tumango si Manang at ginawa ang pakiusap ko. Tinuloy ko na ang ginagawa kong pagluluto para sa almusal namin.

Panaka-naka kong tinitignan ang telepono ko habang nagluluto. Napansin ata iyon ni Manang at pumwesto siya sa gilid ko at inilagay ang tsaa ko roon.

“Ang aga mong gumising ngayon, hija..” Ani Manang. Kinuha niya ang ilang mga gulay at tinulungan ako sa paghiwa.

I sighed. Ilang araw na kasing hindi pumupunta si Black sa bahay. I am worried kung ano ang kalagayan niya. He’s not even texting or calling me! Pagktapos ay.. I shook my head to remove that thought.

“Pupuntahan ko po si Black, ’Nang. Na-miss ko na siya tsaka palagi siyang tinatanong ng mga bata.”

Ngumiti ng makahulugan sa akin si Manang. “Mahal mo na ba siya, hija?”

Mabilis akong napangiti sa tanong ni Manang. I already know the answer with that question. “Almost but not yet there, ’Nang.”

Binaba niya ang kutsilyo at hinawakan ang buhok ko. “Kung ano man ang maging desisyon mo sa buhay ay parati kitang susuportahan, Semina. Palagi mong tatandaan na nandito lang si Manang..”

“Maraming Salamat po, Manang.”

“Tandaan mo na para na kitang anak. Ayaw kong may mangyari ulit na masama sa’yo, gusto kong sumaya ka sa ikalawang pagkakataon at nakikita ko ’yun kay Black, hija..”

I just smiled. Tinuloy na naming ang pagluluto ng almusal. Mabilis naming itong natapos ni Manang. Habang nilalagay niya ang mga pagkain sa lamesa ay hinahanda ko naman ang lunch box kung saan ilalagay ko ang almusal at lunch ni Black.

Pinuntahan ko na sa kwarto ang kambal. Nakita ko na gising na si Tala at may isinusulat ito sa desk niya. Dahan-dahan akong naglakad papunta sa kaniya.

“Good morning, anak.”

Lumingon siya sa akin at ngumiti. Naramdaman ko na may mainit na palad na humaplos sa puso ko.

“Good morning din po, Nanay!” Mabilis niyang tinupi ang papel na sinusulatan niya at inilagay ito sa isang envelope.

Lumapit ako sa kaniya at umupo para magpantay kami. “What are you writing, my love?”

Ngumiti siya sa akin at ibinigay ang envelope. Hinalikan niya ako sa pisngi at bumaba na sa kinauupuan niya. Mabilis ko naming tinignan ang likod ng envelope.

TITO-TAY

Love, Tala Eirlys

Napangiti na lang ako at inilagay ito sa bulsa ko. I can evidently see how much the twin loves Black. Nakikita ko kung gaano sila kasaya kapag nandito si Black. At dahil sa nakalipas na araw na hindi pagpunta ni Black sa amin ay medyo tumamlay ang dalawa.

Lumingon ako sa kama at nakita ko na ginigising na ni Tala ang Ate niya. Umupo ako sa tabi nilang dalawa.

“Magbe-behave kayo mamaya kay Manang, okay? Huwag matigas ang ulo.”

“Saan ikaw pupunta, Nay? Sama ako..” Nakalabing saad ni Mayari.

“Pupuntahan ko ang Tito-Tay ninyo.” Nakangiting wika ko.

Mabilis na nagningning ang mata ng dalawa. “Sama kami!” They both screamed in unison.

Umiling-iling ako. “Hindi pwede. Maraming work ang Tito-Tay ninyo, dadaan lang ako sa kaniya pagkatapos ay uuwi rin ako para makapag-grocery tayo.”

Lumabi silang dalawa. Napansin ko rin na parang maiiyak si Mayari. “S-Sige na nga po. Weyt kana lang po naming ni Tala.”

“Bawal kasi ang kids sa office ng Tito-Tay ninyo.”

I can’t let them see the nature of Black’s work. Ayaw kong ma-expose sina Mayari at Tala sa kung ano mang bagay na may karahasan.

His company is dealing with bad guys. Siguradong ang mga tao niya ay may mga baril at baka kung mapano pa ang dalawa doon.

Inaya ko na silang dalawa na kumain. Habang nasa hapag kami ay napansin ko ang pagkatamlay ng dalawa.

I sighed. Hindi ko kasi talaga sila pwedeng isama. Lalo na ngayon na parang mayroong.. I sighed again. I really need to see Black, asap.

Mamaya ko na lang lalambingin ang mga bata. Mabilis akong naligo at nagbihis.

“Ikaw na pong bahala sa kanila, Manang..”

Hinatid niya ako hanggang sa may gate namin. Damn it! I can feel it again..

Hindi ko na hinintay ang paalam ni Manang, mabilis akong sumakay sa taxi at sinabi ang kumpanya ni Black.

Habang nasa loob ng taxi ay nilulukob ako ng kaba. I tried my best to relax. Sinubukan ko ang itinuro sa akin dati ni Mikasa tuwing inaatake ako ng ganitong panic.

Hanggang sa makarating kami sa kumpanya ay ramdam na ramdam ko pa rin ang mga matang naka-matyag sa akin.

Nagbayad na ako at bumaba sa taxi. Kilala na ako ng guard doon kaya mabilis lang akong nakapasok.

Sumakay ako agad sa elevator at tinungo ang floor level ni Black. Paikot-ikot ako sa loob ng elevator. I tried my best to calm myself dahil siguradong kapag nagpatuloy ito ay magkakaroon na naman ako ng hallucinations.

Nanginginig kong kinuha ang gamut ko sa bag. Kinuha ko ang lalagyan ng gamut ko at ininom ito kahit walang tubig.

I took a deep breath at saktong bumukas ang elevator sa floor ni Black.

“Goddamn it! Nalusutan kayo ng mga gunggong na ’yun?! Putangina naman!” I was about to open his door when I heard him.

“P-Pasensiya na po, Sir..”

“Kapag may nangyaring masama sa kanila, malilintakan kayong lahat sa akin! Umalis na kayo sa harap ko dahil baka hindi ako makapagtimpi!”

Mabilis na nabuksan ang pinto at tumakbo papunta sa elevator ang mga tauhan na kausap ni Black.

I saw him sit in his swivel chair at may binasang papel. Mabilis niya itong ibinato. Sakto naming malapit ito sa pwesto ko.

Mabilis na napatayo si Black nang mapansin ako. “K-Kanina ka pa ba diyan, Semina?”

I shook my head. “Kakadating ko pa lang.” I heard him sighed na parang nakahinga. “I bought you some foods..” Nag-aalanganing saad ko at itinaas ang hawak kong lunch box.

Nakita kong ngumiti siya at nilapitan ako sa pwesto ko. Hinila niya ako papasok sa opisina niya at sinara niya ang pinto.

Nagulat ako ng kinuha niya ang lunch box at niyakap ako ng mahigpit.

I heard him murmur something ngunit hindi ito sapat para marinig ko.

Hinaplos ko ang buhok niya at pinapakalma siya. I could feel his heart beat.. bumibilis ito sa hindi ko malamang dahilan. Kung noon ay napapakalma ako nito, ngayon ay parang nilulukob ako ng kaba but I brush away that thought.

“How are you?”

Hindi siya sumagot at bagkus ay hinigpitan lang ang yakap sa akin. “I miss you, mo gra.”

“I miss you din, Black.”

“I miss the twins. How is my Mayari Halina and Tala Eirlys?”

Napangiti ako. “Ayun, miss na miss kana rin nila. Sobrang tamlay ngayon ng dalawa dahil hindi ka nila nakita sa nakalipas na linggo. Alam mo naman kung paano ang dalawang ’yun kapag nagtatampo..”

I heard him chuckled. “Mahal magtampo ang mga ’yun.” Kumalas na siya sa yakap ko. Hinaplos niya ang mukha ko at pinakatitigan ito.

Dahan-dahang bumaba ang mukha niya at hinalikan ang noo ko. I closed my eyes and savor the moment.

Humiwalay lang kami sa isa’t isa when we heard a knock on his door. Iniluwa nito ang sekretarya niya. “Sir, you have a meeting with the board at exactly..” Tinignan nito ang notebook na hawak niya. “10:45 po.”

Tinignan ko ang orasan ko. Oh my gosh! 15 minutes na lang at magsisimula na ang meeting niya.

Dali-dali ko siyang hinila paupo sa visitor’s lounge niya at mabilis kong binuksan ang lunch box na hawak ko.

He was just looking at me with amusement in his eyes. Pinalatok ko ang kutsara sa ulo niya. “Aray, mahal!”

“Stop looking at me and start eating your food!” Nagpapanic na saad ko. Oh my gosh, where did I put his water kasi?!

Hinawakan niya ang kamay ko. “Stop panicking, mo gra. I’m the boss kaya pwede akong ma-late.” Nakangising saad niya.

Napasimangot naman ako. “That’s bad, Black. Sa’yo na nanggaling, you are the boss then you should set a good example to your employee. Dapat dumating ka ng on time ’no.”

He laughed at ginulo niya ang buhok ko. “Eto na po, Madam. I’ll start eating na para hindi ako ma-late.”

Napangiti naman ako sa sinabi niya. He started eating with his one hand habang ang isa naman ay hawak ang kamay ko. Napailing na lang ako, ang cheesy talaga ng mamang ’to.

Napatapik ako sa noo ko when I remember something. Hinalukat ko ang bag ko at nakita ang envelope na ginawa ni Tala.

Ibinigay ko ito kay Black. “Pinapabigay ni Tala. Maaga siyang nagising kanina para gawin ’yan.”

Nakita ko ang paglamlam ng mata niya when he heard what I said. Kinuha niya ang envelope at inilagay ito sa pocket ng suit niya.

“Tell them na pupuntahan sila ng gwapong Tito-Tay nila. I’ll finish my works today.” Napatigil siya sa pagkain at napatingin sa akin. I am currently playing with his palm.

“Hmm?”

Napatapik siya sa noo niya. “Oo nga pala, I promised that I’ll help you with the grocery today.”

I shook my head. “Kaya naman namin, Black. Sa susunod na lang.” I smiled at him to assure that it is okay.

“But I don’t want to break my promises with you..” I heard him kahit na pabulong niya lang na sinabi.

“You are not going to break your promises with me, Black. Sa susunod na lang muna, since you are busy with your work.” May sasabihin pa sana siya ngunit mabilis ko itong pinigilan. “Hep! Hindi mo pwedeng i-cancel ang meeting niyo para lang makasama sa amin.”

He pouted his lips. “Hindi lang naman ‘lang’ yun, mo gra.” Parang batang saad niya.

I smiled. “Ang gwapo mo talaga, Black.”

Nakita ko na nagningning ang mata niya. “Talaga, mahal?”

I nodded. “Oo, sobrang gwapo mooo!”

I laughed when I saw him smirked. Ang dali talagang mauto ng lalaking ’to. I chuckled. He’s really one of a kind.

Nakarinig kami ng katok kaya napatigil kami sa kulitan namin. “Sir, kumpleto na po ang board. Kayo na lang po ang hinihintay.”

Mabilis akong napatingin sa orasan ko. Inayos ko na ang bag ko at tumayo.

“Teka lang, mo gra!”

“Aalis na ako, Black. Make sure to attend and listen attentively to your meeting, okay?” I kiss his cheeks kaya napatanga na naman siya.

Iniwan ko na ang isang lunch box na naglalaman ng pagkain niya for lunch. Mabilis na akong tumakbo palabas ng office niya habang nakatanga pa rin siya.

When I was inside the elevator ay napatawa na lang ako when I remember his face. Ngunit agad ding nawala iyon when I remember that I forgot to tell him something.

I sighed, bukas ko na lang sasabihin.

Nang makarating na ako sa baba ay napansin ko sina Levi at ang grupo niya sa may entrance. I smiled at him. Tinanguan niya lang ako.

Ngunit mabilis akong napahinto sa kinatatayuan ko when I saw him.

Nabitawan ko ang hawak kong bag at muntik ng matumba. I touch my head. N-No, Breanna! Hindi siya totoo, he’s just part of your delusional.

Naramdaman ko na lang na may butil ng luha ang sunod sunod na pumatak sa mata ko.

I closed my eyes and try my best to calm myself. Pagdilat ko ay wala na siya . Bagkus ay si Levi ang nasa harap ko.

“Are you okay, Ma’am?”

I slowly nodded my head. “Yes, I am.”

“Are you sure? I can bring you to the clinic. You look so pale.”

Umiling lang ako. “I am okay..” I need to be okay.

Dahan-dahang tumango si Levi ngunit halata pa rin sa mata niya na hindi siya kumbinsido.

“Just— Just don’t tell this to Black. Siguradong magpa-panic ’yun. He have a meeting right now.”

“Sure, Ma’am. I will do your order.”

“Thank you..”

Hinatid niya na ako hanggang sa amin. Habang nasa sasakyan ay kinukumbinsi ko ang sarili ko na imahinasyon ko lang ’yun.

It’s not true, B. It’s impossible.. I closed my eyes. It’s just your delusional phase. Don’t think too much.

Are you ready for the next chapter?

Just a random survey, sinong gusto ninyong magkaroon ng story after ni Ali?

Katluan Tagtū

HIKAKATLUAN TAGTU

Napapitlag ako ng may maramdaman akong humawak sa braso ko. Pagtingin ko sa direksyon ng humawak nito ay nakita ko si Levi.

“Nandito na po tayo sa bahay ninyo.” Magalang na ani nito.

I slightly smiled at him at tinanggal ang seatbelt. “Thank you so much, Levi. Sana huwag mo ng ipaalam kay Black ang nangyari kanina.”

He nodded. Lumabas na ako sa kaniyang sasakyan at hinatid siya ng tingin.

Napabuntong hininga ako at kinalma ang sarili ko. It was just a delusion, B. He’s not true.. A-Ali is not true..

Napapikit ako sa sobrang takot na nararamdaman. I don’t want to go through that phase again. I can’t be in that state again. Kailangan ako ng mga anak ko.

Pumasok na ako sa loob at hinanda ang ngiting parati kong ipinapakita sa mga anak ko. Nakita ko silang bihis na bihis na habang nakaupo sa sofa. Nanonood si Mayari ng Spongebob at si Tala naman ay.. as usual nagbabasa ng libro.

Nang mapansin nilang nandito na ako ay dali-dali silang tumakbo palapit sa pwesto ko. “Nanayyy!”

“Nasaan si Tito-Tay, Naynay?” Mayari looked at my back to see if kasama ko si Black. She pouted when she realized that Black wasn’t with me. “Ay bakit ganun, Nanay? Bakit wala si Tito-Tay? Promise siya na he-help niya tayo ngayon tapos family day tayo.”

Napansin kong namumula na ang mga mata ni Mayari kaya mabilis akong lumuhod. “Anak, intindihin natin si Tito-Tay mo, okay? Mayroon siyang work today..” Malumanay na ani ko habang hinahaplos ang buhok niya.

“And if Tito-Tay does not have work, Mayari, he will surely help Nanay and us in shopping.” Saad ni Tala at hinawakan ang kamay ng kapatid.

Ngumiti ako sa kaniya. I am really lucky to have them both. Hinding-hindi ko alam kung anong mangyayari sa akin kung wala ang dalawang anghel ko sa buhay.

Nagpaalam na kami kay Manang na maggo-grocery kaya mabilis nitong ibinigay ang listahan sa akin.

Hinanda ko na ang kotseng napag-ipunan ko sa loob ng ilang pagta-trabaho. Tuwing kasama ko ang kambal ay hindi pwedeng mag-commute kami lalo na kung kailangan naming bumili ng sandamakmak na kailangan sa kusina namin.

“Maya, Tala, let’s go. Patayin niyo na ang TV at itago mo na ang libro mo, Tala.”

Mabilis nilang sinunod ang utos ko at sila pa ang excited na humatak sa akin palabas ng bahay. I chuckled while seeing them looking so excited on going outside.

Pinasakay ko silang pareho sa likod at isinuot ko ang seatbelt sa kanilang dalawa. Mabilis akong pumasok sa driver’s seat at nagmaneho na. They were singing their favorite disney songs hanggang sa marating namin ang pinakamalapit na mall sa bahay.

Hawak ko sa magkabilang kamay ko ang dalawa. I looked at them. “Where do you want to go first, Supermarket or Department?”

They both cheekily smiled and exclaimed, “Supermarket!”

I chuckled. Mabilis naming tinungo ang supermarket. Matagal-tagal din kaming naglagi doon dahil sa marami ang kailangan naming stocks para sa kusina.

When we finished everything, I decided na ilagay muna ang mga pinamili namin naming sa likod ng sasakyan para mabantayan ko ng maayos ang dalawa.

“Nanaay! Let’s go there and there..” My five years old daughter – Mayari Halina - exclaimed excitedly while pointing her hands to the department store. “..and theree! Andaming toys, Nanay!” She beamed.

I chuckled. Ang hyper naman ng anak ko. I caress her long wavy hair and smile at my daughter. “Sure. But, isang toy lang baby okay? You know naman, Nanay is saving money for your future, right?”

“Yes, Nay.” She said while grinning. “Talaaa! What do you like huh? Toys? Barbiess? So, we can play?”

“No, Maya. I’d rather buy books than toys.” My other daughter – Tala Eirlys – said. May kasama pang irap ang pagsagot nito sa kapatid. I just laughed in my mind. Oh God, I’m so blessed with this two. Tuwing kasama ko sila at naririnig ang kanilang bangayan ay nawawala lahat ng agam-agam ko.

“B-But! But you can enjoy more in playing toys and barbies!” Mayari exclaimed. Napansin ko rin na nag-pout na ang kanyang lips at nangingilid na ang kanyang luha. I just watched them. Gusto kong makita kung paano mapapapayag ni Mayari si Tala na maglaro. And pigs can fly . My mind sarcastically said.

“Yes, you can enjoy playing with toys but you can learn more in reading a book than playing those stupid dolls, Maya.” Tala said flatly. Para bang isang boring na topic ang pinaguusapan nila ng kapatid nito.

“Kids, stop.” Napansin ko kasi na malapit na talagang umiyak si Mayari, lalo na at may pagkasensitive pa naman ito sa bagay bagay. “Tala, say sorry to your Ate.”

“And why would I, Nay? Besides what I said is true.” Ito naman ngayon ang lumabi. Napabuntong hininga ako. Ito minsan ang mahirap kapag kambal ang anak mo. Nakuu!

“Yes, loves. What you said earlier is true, Tala. Pero at a very young age, you should enjoy playing, anak. Because you might regret it in the future.” I said to the both of them. Been there done that. I didn’t enjoy my childhood days and now I want them to experience it.

“Sorry, Nanay.” Sabay na wika nila at yinakap ako. I smiled. That’s what I love about my twins, they are both sweet at hindi mataas ang pride nila.

“Sorry, Tala.”

“Sorry, Maya.”

At nagyakapan ang dalawang prinsesa ko. I also hugged them. “Why are we so drama, Nanay? We should enjoy this!”

Natawa kaming lahat sa sinabi ni Tala. Oh men. Kung hindi ko lang nakitang naipanganak at nanggaling sa akin si Tala, iisipin ko talagang, mali ang edad niya. Because the way she speaks, especially kapag kaharap na niya ang ibang tao, she’s a lady in class – just like me. While Mayari, siya ang mas iyakin sa kanilang dalawa but she’s the reason of our laughs and the noises in our house everyday.

Pumunta na kaming SM Department at nakita ko ang kasiyahan sa mata ni Tala. Naglibot libot siya at nakasunod lang kami sa kanya ni Mayari. Naaalala ko na ganyang ganyan ako noon sa tuwing lalabas kami nina Mama but the difference is I can get whatever I want, I can even buy the whole mall if I just told them. But now, as a Nanay to the twins, it taught me a lot of things. And I can say na maayos ang pagpapalaki ko sa kanila. They know their limitations especially kapag paggasta na ng pera ang pinaguusapan.

Huminto si Mayari sa paglilibot-libot at napansin ko na tumigil siya at nakatingin lang sa malaking laruan. Lumapit ako sa tabi niya at tinignan ito. It was a 1 1/2 feet doll house. It looks so beautiful, so expensive. I can see na nagpapuppy eyes din sa gilid ko si Mayari. “Let me check the price first.” Mayari eagerly nodded.

Tinignan ko ang price ng doll house na ’yun at halos atakihin ata ako sa puso. My gosh! “Anak, I’m sorry Nanay can’t buy it for you. Nagsesave tayo ng pera for future and this doll house costs more than 10,000 anak.”

I can see the sadness that was painted in the face of Mayari pero ilang sandali pa lang ay ngumiti ito. “Okay, Nay. L-Let’s just go to the Book Store for Tala.” She smiled.

I sighed. “I’m sorry baby. Pwede ka pa namang pumili ng iba. It’s just that, we can’t really afford this doll house.”

“I understand, Nay. Besides, it’s for our future naman.” I know deep inside Mayari is sad. I can feel it.

Humugot muna ako ng hiningi. “Let’s just eat first okay. Where do you want to eat?”

“Jobbiiiii!” They both exclaimed. Natawa na lang ako. Kids are kids. Mahal na mahal talaga nila si Jollibee. Atleast, napansin ko na nawala sa doll house ang iniisip ng anak ko.

“Mukha talaga kayong bee.” I chuckled.

---

“My tummy is sooo full, Nay.” Mayari said while caressing her tummy.

I just smiled at them. “Saan niyo pa gustong pumunta, babies?”

Both of them shook their head. “Want to go home, Nay.”

I looked at my watch at nakita na 7:30 na pala. Halos buong araw rin pala ang ginugol namin dito sa mall. Inayos ko na lahat ng gamit ko at inaya na sila.

Hawak ko sila sa magkabila kong kamay at naglalakad kami patungong parking lot. I suddenly felt uneasy when we entered the empty parking lot. Tumingin ako sa buong paligid but damn it! Wala akong makitang kahit isang guwardiya man lang!

Hinawakan ko ng mahigpit ang kamay ng kambal.

Kanina ko pa nararamdaman na parang may nakasunod sa amin ng mga anak ko. Hindi ko alam kung guni guni ko lang ba yun or what. I just shake my head para mawala lahat ng mga yun sa utak ko.

Hindi naman kami nahirapan sa paghahanap sa kotse. Hinahanap ko pa ang susi ng kotse dahil natabunan ito ng gamit ng mga kambal kanina nang biglang may humintong black SUV sa harap namin.

Maraming mga armadong lalaki ang lumabas at nabigla na lang ako ng hawakan ako nito sa braso. “SINO KAYO?!”

I can feel my whole body started to shiver because of fear. Oh God! It’s happening again.. It’s happening again! Pero kailangan kong maging malakas dahil nandito ang mga anak ko. I just can’t breakdown and relapse in from of them.

Nabitawan ko na ang bag ko at mahigpit ang hawak ko sa kambal. “Nanay! Nanay!” Pumalahaw ng iyak ang dalawa. Oh God, wala bang tao sa paligid namin?!

“Please, Sir. Hindi po kami mayaman kaya pakawalan niyo na po kami. O ako na lang huwag niyong idamay ang mga bata.” I said while sobbing.

Damn! Naiinis ako sa sarili ko dahil feeling ko I’m a worthless mother! I can’t even do anything to protect my children.

Sumama kami ng kusa dahil ayokong masaktan ang mga anak ko pero habang nasa loob kami ng van. Naramdaman ko na binlindfold ako ng isang lalaki sa likod. “Kuya, ano to! Kuya, huwag namang ganito please. Pakawalan niyo na kami.”

“Nanay, nanay, natatakot po ako.” Dinig na dinig ko ang iyak ng mga anak ko. Wala akong magawa kundi lakasan ang loob ko at yakapin silang dalawa ng mahigpit.

Naramdaman ko na may tumabi sa akin. Nabigla na lang ako ng may maramdaman akong mainit na hininga sa may bandang leeg ko. “S-Sir, please, nagmamakaawa po ako. Pakawalan niyo na kami ng mga anak ko.” I sobbed.

Naramdaman ko na may humaplos sa pisngi ko. I shivered when I remember that warmth hanggang sa naramdaman ko na may tumusok sa akin na karayon. Napasigaw ako sa sakit at unti-unting nilalamon ng kadiliman ang paningin ko. I tried my best to fight it pero kusang bumababa ang talukap ng mata ko. Fight it, B! Maya and Tala needs y-you!

“Long time no see, my love .”

And then I pass out. But I know from that moment, my life would be different.

Katluan Tag-’upat

HIKAKATLUAN TAG’UPAT

Nagising ako sa isang madilim na kuwarto. The room was too dark to know where the hell I was.

Dahan-dahan akong tumayo at doon ko lang napansin na natutulog ako sa isang matigas na.. papag? I’m not sure. Hinawakan ko ang ulo ko at inalala ang lahat ng mga nangyari kahapon.

I had a date with my twins and then.. nanlaki ang mga mata ko at mabilis na tumayo.

“Mayari? Tala? Are you here babies?” Naiiyak na tawag ko sa kanila.

Oh God, please, keep my children safe kung nasaan man sila.

Naglakad ako ng marahan papunta sa pinto. Kinapa ko ito at napansin ang door knob but when I try to opened it, it’s locked! Nagsimula ko itong kinalampag.

“Please, pakawalan niyo na kami ng mga anak ko. Wala naman kaming atraso sa inyo.” Sigaw ko. “Parang awa niyo na mga Kuya, pakawalan niyo na kami. Hindi ako magsusumbong kahit kanino. Please, Kuya..”

Wala akong marinig na kahit ano sa labas ng pinto. I cried even more. Oh my poor babies.. sana pala hindi ko na lang sila sinama kahapon.

Umiiyak lang ako ng umiyak hanggang sa makarinig ako ng mga yabag sa kabila. Mabilis akong tumayo at hinintay ang pagbukas nito.

When the person opened the door ay napapikit ang mga mata ko dahil nasanay ako sa madilim. When I saw him.. mabilis akong lumapit sa kaniya at lumuhod.

“Kuya, parang awa mo na.. Pakawalan mo na kami ng mga anak ko. Wala naman akong atraso sa’yo.” I sob.

Hindi niya ako sinagot at iniwan lang ang pagkain sa lapag ng kwarto. Hindi ako umalis sa pagkakaluhod ko.

“Please, Kuya. Kahit ako na lang, pauwiin mo na ang mga anak ko..”

Nabuhayan ako ng loob when I heard him sighed. “Pasensiya na, Miss, pero hindi ako ang magde-desisyon niyan. Hintayin mong umuwi si Boss at sa kaniya ka magmakaawa.” Tuluyan na nitong isinara ang pinto.

Tuluyan akong napaiyak sa pwesto ko. Hindi ko kakayanin kapag may nangyaring masama sa mga anak ko.

Hindi ko alam kung anong oras na pero hindi ako umalis sa pwesto ko. Kung kakailanganin kong magmakaawa para pakawalan na niya ang mga anak ko ay gagawin ko. I will do everything para walang mangyari sa kanila.

I didn’t eat the food that they gave me dahil wala akong gana. I don’t know what was happening around me! I can feel my anxiety and panic attack starting.

Nang makarinig ako ng mga yabag ay nagsimulang bumilis ang tibok ng puso ko. I don’t know what is happening to me pero nilulukob ng kaba ang pagkatao ko. I tried my best to calm myself.. para sa mga anak ko.

Nasa ibaba ang tingin ko when I heard the door creak.

Dahan-dahan kong itinaas ang ulo ko para makita ang kumuha sa amin but the mere sight of this person is enough to make me shiver.

Nararamdaman ko ang panginginig at pangingilabot ng buong katawan ko. I just found myself na umaatras sa kinauupuan ko.

Every pain and insult that he’d cause me ay parang mabilis na tren na rumaragasa pabalik sa utak ko.

“Y—You..” I whispered.

I saw him smirked. “Yes, my love. Aren’t you happy?” Then he laughed.

Ipinikit ko ang mga mata ko at nilabanan ang nararamdam kong takot. I need to be strong for my daughters.

Lumuhod ako sa kaniya kahit na ayaw ko. “Please, A—Ali..” I couldn’t even say his name without stammering! “Pakawalan mo na ang mga anak ko.. They don’t deserve this..” And I don’t deserve this too! Ang kapal ng mukha mo. Gusto kong sabihin pero natatakot ako na baka ang mga anak ko ang pagbuntungan niya ng galit.

Dahan-dahan siyang lumapit sa akin. Gustong-gusto kong umtras pero nanlalambot ang mga tuhod ko.

When he was in front of me ay umupo siya para magpantay kami. Hindi ko kayang tignan o salubungin ang tingin ng walang hiya.

Hinawakan niya ang baba ko at marahas na itinaas ito. And there.. I saw him. The man I used to love.. but at the same time, the man who wreck me.

Wala man lang mababakas na pagsisisi sa mga mata nito. Bagkus ay galit at pandidiri pa. Gustong-gusto ko siyang murahin at sampalin.

Ang kapal naman ng mukha niya! Napaka-kapal! Nagsimulang manlabo ang mga mata ko dahil naiiyak ako sa inis.

“Wala kang karapatang sumaya..” He coldly said. “I am not yet done with you, Breanna..”

Hindi ko na nakayanan at nasampal ko siya. Napakalakas nito dahil binuhos ko lahat ng mga sakit at galit na naipon sa puso ko.

“Ang kapal mo, Alistair Antonio! How can you even look at me after what you’ve done!” Gigil na saad ko.

He just smirked at me.. again. Ngunit mas kinilabutan ako dahil kilalang-kilala ko kapag ganoon siya..

Nagsimula akong umatras hanggang sa maramdaman kong tumama ang likod ko sa kama.

“How about you, slut? How can you even look at me after you killed my child?”

Nagpanting ang tainga ko. “How dare you say that! Kahit kailan ay wala akong balak na patayin ang anak ko!”

Nabingi ako sa sunod niyang ginawa. He slapped me with so much force. Napaiyak ako dahil ramdam na ramdam ko ang bigat ng kamay nito sa pisngi ko. Nalasahan ko rin ang dugo sa bibig ko.

Hinawakan niya ang buhok ko at tinaas ito. Napadaing ako sa sakit. Pinagpapalo ko ang kamay niya pero hindi niya tinatanggal ang pagkakahawak ng mahigpit sa buhok ko.

Inilapit nito ang bibig niya sa tainga ko. Nagsimulang manginig ang katawan ko sa ginawa niya.

He started licking my earlobe. “Stop, Ali! N—No!”

“Fine, I’ll stop.” Nakahinga ako ng maluwag. Tumayo siya at tinignan ako. “Pero, paano kaya kung ang mga anak mo ang makaranas ng ganoon?”

Nanlamig ang buong katawan ko sa sinabi niya. What he said sends shiver up and down my spine.

Agad akong lumuhod sa harap niya. “P—Please, Ali.. Not my children.” I sobbed. “Gagawin ko ang lahat. Please, just don’t touch them.. Don’t hurt my children, Ali. Parang awa mo na..”

“I bet my people want a fresh young and virgin—”

Pikit mata kong hinubad ang pang-itaas ko. “Ako na lang.. Parang-awa mo na, Ali. Ako na lang, huwag ang mga anak ko..”

I heard him chuckled. “Madali ka naman palang kausap.”

Nakita ko siyang nagsisimulang tanggalin ang mga suot niya. Hindi ako makaramdam ng kahit ano nang simulan niyang halikan ang katawan ko at gawin ang mga gusto niya rito.

Bumabalik lang ang lahat ng mga alaala ko ilang taon na ang nakakalipas sa bawat hawak, haplos at halik na ginagawa niya.

Once again, he forcefully claimed me like I’m an object. Hindi ko na ininda ang sakit na dinulot nito. This is for my children..

I cried when I felt something hot inside me. Tumigil na rin sa paggalaw si Ali sa itaas ko at dahan-dahang hinugot ang kaniya.

“You’re surprisingly tight, slut. I’ll spare your children for now.. But if you disobey me, alam mo kung anong mangyayari sa mga anak mo, hindi ba?”

Mabilis akong tumango-tango. He slapped me for another time at tumatawang lumabas sa kwartong iyon.

Ngunit bago niya tuluyang sinara ang pinto ay nanlamig ako sa sinabi niya. “I want you to return what you’ve stole from me..” 

Nang marinig ko ang pagsara ng pinto ay nagsimulang maglandas ang mga luha ko.

Ipinikit ko ang mga mata ko. You need to endure this, Breanna. Kailangang gawin mo ’to para hindi masaktan ang mga anak mo.

Buong magdamag ay umiiyak lang ako dahil pati sa pagtulog ko ay hindi ako nilulubayan ng demonyong nag-ngangalang.. Alistair Antonio.

---

“Good morning, Sir, I just call to inform you na wala na kayong meeting sa araw na ito.”

“Hindi ako papasok ngayong araw. Ikaw ng bahala diyan.” Pinatay na ni Black ang tawag.

Nakahinga siya ng maluwag dahil finally, tapos na ang mga nakaka-boring na meeting niya. Kung hindi lang importante ang mga ito ay nunka siyang pupunta.

He opened his conversation with Breanna pero nakitang wala pa rin itong text. Napabuntong hininga si Black dahil sa kaisipang baka nagtatampo ang nobya niya.

Naligo na siya at nagbihis. Pupunta siya ngayon kina Breanna at yayayain niya ang dalaga para makabawi sa hindi niya pagsama rito.. kasama ang mga prinsesa niya.

Habang nasa biyahe papuna kina Breanna ay pinapanood niya ang video ng proposal niya sa dalaga. He didn’t know na may kukuha ng video ng araw na ’yun. He paid for the management para mapasara ang Disneyland.

He tracked down the source at nalaman niyang mga reporters ng isang sikat na network ito. He even threatened them to take the management down kapag hindi nila tinanggal ang video.

Pero syempre, kinuha niya ang original na file. He smirked. For his eyes only dapat.

Napakunot ang noo niya ng may mapansing mga pulis sa harap ng bahay nina Breanna. Mabilis siyang bumaba at pumasok sa loob.

Nakita niya si Manang na umiiyak habang kausap ang isang pulis. Lumapit siya roon.

“Manang, anong pong nangyayari? Nasaan si Breanna? Sina Mayari tsaka si Tala?” Nag-aalalang tanong niya.

Nagsimulang umiyak ng malakas ito. Niyakap ni Black ito at pinatahan.

“N—Nawawala ang mga alaga ko, Sir Black.” Humihikbing ani niya. “Limang araw na po silang nawawala..”

Nanigas ang buong katawan ni Black sa nalaman. Mabilis siyang nagtanong ng impormasyon sa mga awtoridad.

Wala sa sariling nagpaalam siya sa matanda at sumakay sa kotse niya. Nakita na lang niya ang sarili na nasa kumpanya niya.

Nanghihina siyang napaupo sa swivel chair niya. This can’t be happening.. Sina Breanna, Mayari at Tala ang direksyon ng buhay niya.

Maya-maya ay napaluha na si Black ng maalala ang sinabi ng pulis in charge.

“Nakita po namin ang kotse ni Ms. Breanna Fuentabella sa isang underground parking. Base po sa nakuha naming footage ng CCTV ay kinidnap po sila. Kasalukuyan na naming hinahanap ang mga ito..”

Nanginginig na pinindot ni Black ang intercom. “Yes, Sir?”

“Tawagin mo ang special elite squad. I need them in my office. NOW.”

“Pero, Sir.. May—”

“Wala akong pakialam, putangina! Kapag wala sila sa harapan ko in 30 minutes, I’ll fire you!”

“S—Sir..”

“What?!”

“I’ll do that po. Huwag niyo lang akong i-fire.. Tsaka, nandito po ang mga kaibigan ninyo..”

Nahilot ni Black ang sentido niya. “Let them in..”

Sunod-sunod na pumasok ang apat niyang kaibigan. Ang kambal ay umupo sa couch habang sina Lucas at Vladimir sa visitor’s chair niya.

“Mga putangina ninyo, anong ginagawa ninyo dito?”

They all sighed at tinuro si Lucas. “He have a problem..”

Sinabi naman nito ang problema niya. But as of now ay wala sa mga kaibigan ang isipan niya. Iniisip niya kung sino ang kumidnap kay Breanna. He gritted his teeth at kumuyom ang palad niya.

Putangina lang ’nung kumuha sa kanila. I’ll fucking kill you, fvcker!

Natigil ang sinasabi ni Lucas ng pumasok ang special elite squad niya.

“Why did you summon us for, Sir? We still have a mission—”

“Abandon that.”

Napatanga ang lahat sa sinabi niya. Kahit kailan ay hindi niya ginawa ang pag-abandona sa isang mission nila, lalo na at pwede silang masira sa kliyente.

Unang nakabawi si Levi, ang captain ng squad. “Anong ipapagawa ninyo sa amin?”

Black sighed. “Don’t worry, may ia-assign naman ako sa mission ninyo. But this is more important. Track the people who kidnapped Breanna, Mayari and Tala.” I gave them a USB. “Ayan ang footage ng CCTV sa mall. I want it fast, Levi.”

Tumango-tango ito. “On it, Boss.”

Lumabas na ang buong squad nito at naiwan na lang silang lima.

“So, what was that?” Basag ni Lucas sa katahimikan.

He sighed. “Breanna got kidnapped with her children. Nag-aalala ako sa kaniya. Baka mapano siya lalo na at—” Natigil ang sinabi ni Black dahil pumasok si Ali.

All of them became quiet. Alam naman nilang lahat na may something na kina Breanna at Black, at may nakaraan sina Ali at Breanna.

“Hey, buds. What’s happening in here?” Umupo ito sa tabi ni Lucas. Tinignan niya ng mariin si Black na para bang may ipinapahiwatig ito ngunit hindi na lang niya binigyan ng pansin.

“Si Black kasi—”

“I’ll help, Lucas. I’ll send some of my great agents to you para ipaliwanag mo sa kanila ang kailangan mo.” Putol ni Black sa sasabihin ni Lucas.

He doesn’t trust Alistair anymore. Pagkatapos ng ginawa nito kay Breanna ay hindi na niya ito kayang sikmurain pa. Hindi alam ng mga kaibigan niya ang totoo dahil nangako siya kay Breanna na huwag sasabihin kahit kanino ang nangyari sa dalaga.

Handa siyang kalimutan ang pagkakaibigan nila para sa babae. He doesn’t deserve her.. Breanna deserves the best at handa siyang gawin ang lahat para maging best sa dalaga.

“Umalis na kayong lahat, may gagawin pa ako.”

“Bud, kakarating ko lang ah.”

“Out. I have an important meeting later..” Kahit na ang totoo ay wala.

Umalis na ang mga kaibigan niya at naiwan siya sa opisina. Inilabas niya ang wallet niya at tinignan ang litrato ng mag-iina roon. It was the twin’s second birthday..

Napaluha na lang si Black habang tinitignan ang tatlo.

Please, be safe, mo grá and mo chraoladh beag..

Katluan Taglima

HIKAKATLUAN TAG’LIMA

Hindi ko na mabilang kung ilang araw na akong nasa impyernong kwartong ’to. Napaiyak ako ng maisip na hanggang ngayon ay hindi ko alam ang kalagayan ng mga anak ko o miski makita man lang sila kahit sampong segundo.

I started sobbing quietly dahil nasa tabi ko si Ali. He started sleeping next to me kaya mas lalo akong hindi nakakatulog dahil sa takot na pwede niyang gawin.

Kahit ayoko ay um-oo ako sa mga gusto niya.. Kahit na sobrang nandidiri ako tuwing hinahawakan niya ako ay wala akong magawa at tuwing hinahalikan niya ako ay para bang gusto ko na lang magpakamatay.

Marahan akong umalis sa kama at dumiretso sa banyo na nasa kwarto. Awang-awa ako sa sarili ko ng makita ko ang hitsura ko sa salamin.

Mayroon akong black eye sa kanang mata dahil sinuntok niya ako nang minsang umayaw ako dahil sa pagod. Then my lips are full of bruises dahil sa marahas niyang paghalik doon.

I decided to take a shower pero habang nasa ilalim ako ng tubig ay umiiyak lang ako. I miss my Mama.. I miss Papa.. I miss Manang.. I want to go home to.. Black with Mayari and Tala. I want to be hug by Black dahil ramdam kong ligtas ako sa mga yakap niya.

Kinuskos ko ng maigi ang buong katawan ko para matanggal ang mga halik niya hanggang sa mamula ang balat ko. I could feel the stinging pero hindi ako tumigil.

Pagkatapos kong maligo ay nagbihis na ako. I just used the clothes that I wear since I came here. Hindi niya ako binigyan ng kahit na anong damit pampalit. Para saan pa raw kung palagi naman niyang tatanggalin. It’s just a waste of his money, aniya.

Nang matapos na ako sa pagbibihis ay lumabas na ako sa banyo. I saw him sleeping soundly. Lumapit ako sa tabi niya pero I remained a distance dahil hindi pa rin nawawala ang panginginig ng katawan ko tuwing malapit ako sa kaniya.

Tuwing tulog siya ay para bang nakikita ko ang dati kong minahal sa kaniya. Gustong-gusto kong maniwala na.. the man that I used to love is still in him. Pero tuwing nakamulat siya ay parang gusto ko na lang na malayo sa kaniya.

I sob. “Please.. Ipakita mo na sa akin ang mga anak ko..” I whispered quietly.

Inalis ko na ang tingin ko sa kaniya dahil naninikip lang ang puso ko. Napadako ang tingin ko sa bintana.

Pumunta ako roon at sumilip.

“You can fly, Breanna. Trust yourself.” I heard someone whisper in my ears. Tumingin ako sa paligid pero wala namang ibang nandito. Then, realization hits me.

I closed my eyes tightly. Goddamn it! It’s starting again!

“Maliligtas mo sina Mayari at Tala when you jump off that window.” Dagdag pa nito. “You want that right? Makakabalik na kayo kay Black, once na lumipad ka palayo sa bahay na ’to.”

“R—Really? Kapag tumalon ako rito ay magiging ligtas na sila?” Umaasang saad ko.

“Yes. Now, jump, Breanna. Jump.”

Binuksan ko ang bintana. Dahan-dahan kong inakyat ang sarili ko roon. I was about to jump off the window when something or someone pulled me away.

“Ano ba! Why did you stop me? I’m going to fly away from you!” Naiiyak na wika ko. “I’m going to save my daughters!”

“Stop acting, bitch! Hindi ako madadala niyan! Kung gusto mong magpakamatay ay huwag sa pamamahay ko!” He roared.

Tinignan ko ang bintana. Suddenly, naisip ko kung bakit ko ba naisip na pwede akong lumipad. Napahawak ako sa ulo ko nang maramdaman kong kumirot iyon.

I bit my lower lip. Ilang araw ko ng hindi naiinom ang mga gamot ko..

“W-Where are my daughters, Ali?” I weakly said. “Parang awa mo na, pakawalan mo na kami. You already achieve your goal right?”

Binitiwan niya ako kaya napaupo ako sa sahig. I can’t even stand on my own dahil sa panginginig ng mga binti ko dahil sa hawak niya.

“Not yet, slut.”

My tears started to flow out of my eyes. “Ano ba talagang gusto mong mangyari?”

You already strip my all of my dignity away from myself. I almost lost my sanity. Ano pa, Ali? Ano? I wanted to voice this out pero wala na akong lakas para sabihin pa sa kaniya.

“I want a child.” Napatanga ako sa sinabi niya. “Since, pinatay mo ang anak ko, gagawin ko ang lahat para mabuhay siya..”

“You’re insane..” I whispered.

I didn’t kill my baby! Kahit na sino pa ang ama niya ay hinding-hindi ko papatayin ang anak ko.

He laughed like a madman. “Choose between carrying my child or I’ll strip off your dignity in front of your child and theirs too..”

“Walanghiya kana, Ali!” Humihikbing sigaw ko sa kaniya. Nararamdaman ko na nanginginig ang kalamnan ko dahil sa mga pinagsasabi niya. “How can you do that do my children! Fuck you to hell!”

He smirked at me. “You already did. We fucked many times.” He didn’t even grimace when he said that f word.

Umupo siya sa para magpantay kami. “Now, be good and do what I say kung gusto mong makitang buhay at maayos ang mga anak mo. Understand?”

Dahan-dahan akong tumango. He patted my head like I’m a dog!

Umalis na siya sa kwarto na may ngisi sa labi.

Pagkasara ng pinto ay tuluyan ng bumuhos ang masaganang luha ko. Simula nang nagkita ulit kami ay wala na siyang ibang ginawa kung hindi ang pahiyain at babuyin ako sa mismong sarili ko.

I just want to die.. But whenever that thought is coming to my brain ay mabilis na lumalabas ang mga larawan nina Mayari at Tala. I need to do everything to save them. Hindi dapat nila maranasan ang ganitong buhay.

Kailangan kong magpakatatag para sa kanila but I need my medication, too. I will not let that asshole see me in that condition. Hinding-hindi ko ipapakita sa kaniya ang nagging resulta ng kademonyuhan niya. Never.

Mabilis kong pinunasan ang mga luha ko. Umupo ako sa dulo ng kama at nag-isip ng mga paraan.

Nahalughog ko na ang buong kwarto pero hindi ko makita ang bag ko na naglalaman ng ilan sa mga gamot ko.

Maybe, I can beg to someone para naman pahiramin nila ako ng phone. I will contact Black! I’m sure na hinahanap na niya kami.

---

Mabilis na natanggal ang ngising nakapaskil sa labi ni Ali. He gritted his teeth at kumuyom ang palad niya.

She’s really a great actress, huh. As if namang magpapadala pa ako sa mga arte niya.

Bumaba si Ali sa kaniyang grandiosong staircase. He went to the kitchen at mabilis niyang nakita ang mga kasambahay doon.

“Ipaghahain ko na po ba kayo, Senyorito?” Natatarantang saad ni Manang. Kumuha siya ng mga baso at pinggan.

Ali shook his head. “Hindi na po. I just want to tell you na hatiran niyo ng pagkain sina Bre— ang babaeng ’yun at ang mga anak niya.”

Manang sighed. “Hijo, hanggang kailan mo sila ikukulong dito? Nakakaawa na ang kalagayan ng mag-iina.”

“Wala akong pakialam sa kanila. Mananatili sila rito hangga’t gusto ko.” Matigas na saad nito. Mabilis namang kinilabutan ang matanda. Hindi na niya kilala ang inalagaan niya. Ang layo na nito sa simpleng tao na nakilala niya.

Walang nagawa si Manang kung hindi ang tumango. She cannot defy his Senorito, kung hindi ay pupulutin siya sa kangkungan.

Sunod namang hinarap ni Ali ang mga bantay doon. “Bantayan niyong mabuti ang tatlong ’yun. Kung hindi ay malilintikan kayo sa akin. Understand?”

Tango lang ang sagot ng lahat sa kaniya. Sumakay na siya sa kotse niya at nag-drive sa Fuentabella’s. Binabati siya ng mga empleyado pero wala siyang sagot sa mga ito.

He went straight for his office na nasa top floor.

Sinalubong agad siya ng kaniyang secretary at sinabi ang lahat ng mga appointments niya para sa araw na ito.

And just like the other day, puro trabaho lang ang inaatupag ni Ali. He didn’t have time to entertain any sluts in his life dahil mayroon naman siya sa bahay.

He smirked while imagine his wife suffering. Siya ang may kasalanan nito. If she didn’t toy him and kil— mabilis na ipinilig ni Ali ang kaniyang ulo. He doesn’t want to remember that dahil nangangalaiti siya sa asawa.

He was reading a report when his secretary called. “Yes?”

“Your friends are here po. Should I let them— Sirs!”

Padabog na binuksan ni Lucas ang pinto. Dumiretso siya sa visitor’s area at umupo sa couch. Napabuntong hininga na lang si Ali. “Don’t worry about them. Just cancel my meetings for today.”

Pinatay na ni Ali ang intercom at pumunta sa visitor’s area niya sa office. Umupo siya sa pinakasentro at napabuntong hininga na lang.

“Anong kailangan niyo? Why are you all here?” Naiinis na wika ni Ali. He didn’t except them to come today. “Wala ba kayong mga trabaho sa kumpanya ninyo?”

“Tanga, kailan pa ba naubos ang trabaho natin?” Sagot ni Lucas.

Hindi niya maintindihan ang hitsura ng mga kaibigan. They have this dark aura around them at para bang nakagawa siya ng malaking kasalanan sa kanilang lahat.

As far as he remember ay wala.

Ali sighed. “Bakit nga kayo nandito? Marami akong trabaho?”

“At kasama sa trabahong ’yun ang pagpapahirap kay Breanna?” Vladimir suddenly said. His tone is menacing.

Hindi pinahalata ni Ali ang pagkagulat. “What are you talking about, Vlad?”

“Alam mo, sa lahat ng may pera ikaw ang pinakabobo sa lahat.” One of the twins said.

Nagsimula ng mainis si Ali dahil hindi na niya naiintindihan ang mga kaibigan. “Kung wala kayong matinong ipinunta rito ay magsilayas na kayo.” He gritted his teeth because of annoyance.

All of his friend sighed. Nagkatinginan ang mga kalalakihan at tsaka nabaling kay Black. Napatingin din siya rito.

What did you see sa babaeng ’yun para mahumaling ka ng ganiyan, Black? That was in Ali’s mind. But I will do everything to protect you from that woman’s venom. Hinding-hindi ko hahayaan na maranasan mo ang naranasan ko.

“Nawawala si Breanna.” Black started. “My men couldn’t locate where she is.” Parang may nagbunyi sa loob ni Ali ng marinig ito.

“So? Ano namang kinalaman ko kung nawawala ang babaeng ’yun?” Kunwareng naiinis na saad ni Ali.

“I need your men, Ali. They are all from undergrounds, right?”

They were all looking at Ali na para bang binabasa nila ito. “Marami kang magaling na agents di’ba? Bakit kailangan mo pa ng mga tao ko?”

“Yes, I have plenty of them pero mas gusto ko ang mga tao mo.” Mariing saad ni Black.

Ali sighed. “I can’t. Marami akong pinapagawa sa kanila.”

May sinabi si Lucas pero hindi narinig ni Ali. Wala siyang pakialam kahit na mabaliw pa ang kaibigan sa paghahanap kay Breanna. Hangga’t hindi natutupad ang pinaplano niya ay hindi niya ibabalik ito.

Nagkatinginan ang lima at sabay na napabuntong-hininga. Tumayo na ang apat at lumabas. Naiwan si Vladimir sa kwarto.

Sa kanilang magkakaibigan ay kay Vladimir siya pinakatakot dahil ito ang Kuya sa lahat. Siya ang nasusunod sa kanilang anim. He respects him too much.

Lumapit si Vladimir sa kaniya at tinignan ng mariin. “You know, Antonio..” Madiing saad niya. Kinabahan si Ali dahil kapag tinatawag siya sa second name niya ni Vladimir ay para bang may alam ito sa mga pinanggagagawa niya.

“Even if you have all the money, hinding-hindi mo na siya makukuha pa.” Makahulugang saad nito. “You think, she’ll come back to your life?” He dangerously chuckled. “Think again, Antonio. Are you sure she’s your enemy? Are you sure na ginawa nga niya ang sinasabi mo?”

He patted his shoulder. “Sa ating magkakaibigan ay ikaw ang madaling mauto. Tama si Lucas, hindi mo ginamit ng maayos ang pera mo.”

Tumayo na ito at naglakad papunta sa pinto. “Just a piece of advice, Antonio, the person you trust might be the person who’ll bite you when the time comes..”

Naiinis na ibinato ni Ali ang mga gamit niya sa table. Hindi niya maintindihan lahat ng sinabi ng mga kaibigan pero alam niyang tungkol sa babaeng ’yun na naman.

Mabilis ang mga hakbang niya na umuwi. Habang nasa biyahe ay iniinom niya ang whiskey niya na nasa kotse.

“Putangina!” Hinamas niya ang steering wheel. “Ano bang meron sa putang iyon ay parati siyang pinagtatanggol ng mga kaibigan ko? What the hell did she do to wrap them around her fingers?!” Tinungga nito ulit ang alak hanggang sa maubos.

Hell will come again, Breanna. Brace yourself. 

FACT: Sobrang heavy ng story nina Ali and Brea kaya hindi ko siya masulat agad-agad. Nahihirapan akong humugot ng isusulat tuwing masaya ako hahaha. Please, bear with me, loves. Don’t worry tatapusin ko ’to before this year ends and ipo-post ko rin ang Simula ng storya ni Lucas. Hindi ko pwedeng unahin ang kay Black dahil mahihirapan akong mapakilala ang partner ng dalawang character. 25-30 chapters lang ang kay Lucas kaya mabilis ko lang siyang matatapos. 

Malapit na ring matapos ang PMS 2, 5-10 more chapters to go (I think).

Katluan Tag’unum

HIKAKATLUAN TAG’UNUM

The five-year-old Breanna was happily playing in their living room. Her Yaya Amethyst went in the kitchen to get her snacks. Ever since na nagkaroon siya ng kamalayan ay ang Yaya niya ang parati niyang kasama. Her parents rarely stay to play with her and her lovely dolls.

Kasalukuyan siyang naglalaro nang makita niya ang mga ito na bumaba at hawak ang kani-kanilang cellphone. She smiled upon seeing her Mama and Papa. Mabilis niyang iniwan ang mga laruan niya para puntahan ang mga ito, batiin at humingi ng halik sa pisngi. Oh, she envies her classmates so much when they told her that their parents kiss them on their cheeks. No one does that to her, just her beloved dolls that was given to her by her Father.

Maliliit ang mga hakbang na lumapit siya sa mga magulang ngunit labis ang pagkabasag ng puso niya ng lagpasan lang siya ng mga ito. They didn’t even give her a single glimpse.

Breanna doesn’t understand a thing but her baby heart tightens. Nasasaktan siya sa klase ng trato ng mga magulang niya sa kaniya.

Hindi niya namalayan na sunod sunod na ang pag-agos ng mga luha sa kaniyang mata habang nakatingin sa papalayong sasakyan kung saan lulan ang mga magulang niya.

“Breanna baby, where are you?”

Hindi niya pinansin ang tawag ng Yaya niya. She just stayed at their door staring at the road.

“Nandito ka lang palang bata ka—”

Napatigil ito sa sasabihin when she saw Brea’s tears. Mabilis siyang lumuhod at pinunasan ang mga luha nito.

“Bakit ka umiiyak? May masakit ba sa’yo? Come on, tell Yaya, baby..”

“It hurts, Yaya..” Mahinang saad nito. Tumingin siya sa Yaya niya. “My heart hurts whenever they ignore me.”

Niyakap niya ang alaga at pinatahan. Binuhat niya ito at umupo sila sa couch sa living room. “Shhh, everything will be okay, Brea. Yaya Amethyst will always be here for you.”

“Bakit palagi nila akong iniiwan sa bahay? Pwede naman nila akong sama sa pupuntahan nila..” The young Brea pouted.

“Kasi mahal ng Mama at Papa mo ang business niyo kaya parati silang busy sa pagpapatakbo nito.” Amethyst felt a lump in her throat. Mabilis niya itong iwinaksi sa isip niya. “Come on, maglaro na lang tayo.”

Umiling si Brea. “I just want to rest, ’Ya.”

Dinala siya nito sa kwarto. She just stared at her ceiling and didn’t realize that the time flew by so fast.

She was now eight and her parents have still the same treatment with her. Not until that day..

Pababa na siya ng hagdan para kumain. Kumunot ang ulo niya when she heard loud noises and laughter around the house.

Mabilis siyang bumaba at pumunta sa living room and she saw na may bisita ang mga magulang niya.

Her mother saw her at ngumiti ito. She gasped. Brea doesn’t know what to do. She felt like the world stop when she saw her Mother smiling at her with that gentleness in her eyes.

Hindi niya namalayan na pumunta siya sa tabi nito. “I want you everyone to meet my daughter – Breanna Semina Fuentabella.”

She didn’t know what was happening around her. Ang alam lang niya ay masaya siya sa araw na ’yun dahil panay ang pansin sa kaniya ng Mama niya. Her father started to smiled at her too.

Natulog siya ng sobrang saya ng araw na ’yun. She felt like she was in the cloud and that God finally hears her prayer.

Ngunit isang bangungot ang bubungad sa kaniya. When she wakes up, she saw her Yaya Amethyst arranging her clothes in the luggage.

“Yaya, why are you putting my clothes in there?” Naghihikab na ani nito.

She saw her panic in her Yaya’s face kaya napakunot ang noo niya. “A-Ahm.. Ano kasi..” She took a deep breath. “Bago umalis ang Mama at Papa mo papuntang ibang bansa ay binilin nila na ayusin ko ang gamit mo..”

Brea got sad with the news that her parents leaves her again. Ngunit parang kinilig siya when an idea popped inside her head.

“Pinapahabol po ako ni Mama sa kanila?” Her eyes are twinkling and hope started to blossom inside her heart. Ngunit nawala rin ito when she her Yaya shook her head.

“Pinapahatid ka niya sa mga investor na pumunta kahapon. Doon ka muna raw sa loob ng isang linggo.”

Dali-daling bumangon si Breanna sa kama. Nararamdaman niya na naduduwal siya sa hindi niya malamang dahilan.

Dumiretso siya sa kwarto na nasa kwarto and puke but nothing came out. After doing that, she feels okay pero hindi siya tumayo sa kinauupuan niya. She just stared at the white walls.

If anyone sees her, pare-pareho ang sasabihin ng mga ito. She look so scarred.. and wrecked. That was what scared her the most. Hindi siya pwedeng maging ganito dahil kailangan niyang iligtas ang mga anak niya. But, how? How can she do that if her sanity is slowly drifting away from her?

Hindi na niya mabiling kung ilang araw o buwan na sila doon sa impyernong kinalalagakan niya. She can feel that sooner or later ay mas ga-grabe ang sakit niya dahil sa hindi paginom ng gamot. Madalas na siyang inaatake ng panic attack at hallucination niya. She tried her best in fighting her sickness but to no avail.. mas lalo lang itong kumakawala sa kaniya sa tuwing nilalabanan niya ito.

Niyakap niya ang mga tuhod niya. Nagsimulang mahulog ang mga luha sa kaniyang mata. “Mama..” She closed her eyes and remember the smile that made her heart beat when she was eight years old. That smile became her motivation sa buhay niya. She want to see her Mother smiles often kaya palagi niyang ginagalingan sa lahat ng bagay.

Mayari.. Tala.. My poor babies, just hang on. Mama will do her best to save both of you. She silently whispered.

Her body started to convulsed when she heard the door opened. He’s here again! Fear crept through her system.

Ngunit imbes na ang mga kamao ni Ali ang tumama sa kaniya ay isang mainit na bagay na tumakip sa hubad niyang katawan. Dahan-dahan niyang tinanggal ang mga kamay sa tenga niya at lumingon sa likod.

She sighed with contentment when she saw Manang. Breanna saw a tear that escaped from Manang’s eyes. She tried to smiled but her lips didn’t obey what her mind wants.

Lumuhod si Manang sa harap niya at hinaplos ang buhok niya. Inipit nito ang mga iyon sa likod ng kaniyang tainga. Napapikit na lang siya sa init na hatid ng haplos nito.

“Hindi kita tatanungin kung a-ayos ka lang ba..” Masuyong wika nito. Naiiyak na rin si Manang habang nakatingin sa sinapit ng dalaga sa kamay ng amo niya. “..dahil alam kong hindi.” Niyakap niya si Breanna at hinaplos ang buhok nito. “Iiyak mo lang, hija.”

Breanna did. She cries her heart out. Hindi niya napigilan ang sarili na umiyak ng malakas habang inaalala ang sinapit niya.

What did she do to deserve this? Nagmahal lang naman siya.. she just loved with all her heart and waiting to be loved back by that person. Simula pagkabata ay wala siyang naramdamang ganoon sa mga magulang niya.

“P-Parang awa niyo na, Manang..” Nanghihinang wika ni Breanna. “Tulungan niyo akong makatakas dito kasama ng mga anak ko. Hindi ko na kaya, Manang. I am on the verge of giving up my life but I am just barely living for my children.”

“Patawarin mo ako, hija, pero hindi kita matutulungan diyan..” Mahinang wika ng matanda. Alam niya na siguradong gagawa ang amo niya ng masama sa pamilya niya kung tutulungan niya ang dalaga.

Napaiyak na lang si Breanna dahil sa narinig. “J-Just let me see my children.” Lumayo siya sa pagkakayakap sa matanda. “P-Please, Manang. Gustong gusto ko na pong mayakap ang mga anak ko.”

Nakita ni Breanna sa mata ni Manang ang pagda-dalawang isip. She kneels and beg. “Parang awa niyo na po. They are my strength and my light..”

Sa sobrang awa sa dalaga ay napa-buntong hininga na lang si Manang. Dahan-dahan siyang tumango na kinangiti ni Breanna. Niyakap niya ng mahigpit ang matanda.

“Thank you so much. It means a lot to me.” Naiiyak na wika niya.

Ngumiti lang si Manang at sinabihan siya na maghintay sa kwarto dahil sisiguraduhin muna nitong wala ang mga tao ni Ali sa buong second floor kapag gagawin na nila ang plano. Tango lang ang sagot ni Breanna. She will do everything just to see her children.

Hindi mapakali si Breanna sa loob ng kwarto. Hindi na niya kinain ang hinatid na pagkain ni Manang sa kaniya sa sobrang excitement na makita ang mga anak niya.

Ilang oras din siyang naghintay hanggang sa bumukas ang pinto. Nakahinga siya ng maluwag ng makita si Manang. Mabilis siya nitong sinenyasan kaya mabilis siyang sumunod dito.

Narinig niya ang tawa, kantahan, at kwentuhan ng mga tauhan ni Ali sa ibaba. “Nag-iinuman sila at siguradong hanggang mamayang madaling araw na sila matatapos. Si Sir Ali naman ay uuwi na mamayang 8 ng gabi.”

Mabilis siyang naghanap ng orasan para malaman kung ilang minute niyang makakasama ang mga anak. Nakita siguro ito ni Manang kaya ngumiti siya sa kaniya at hinawakan ang kamay.

“Huwag kang mag-alala, hija. Matagal-tagal mo ring makakasama ang mga anak mo. Ala sais pa lang ng gabi. May dalawang oras ka para makita sila.”

Napangiti si Breanna sa sinabi nito. Hinawakan niya ang kamay ni Manang. “Maraming Salamat po, Manang.. Tatanawin ko po itong malaking utang na loob.”

Hinawakan siya sa pisngi ni Manang. “Kung kaya lang kitang tulungan at ang mga anak mo na tumakas ay tutulungan kita. Ngunit natatakot ako sa pwedeng gawin ni Sir Ali kapag nalaman niya.”

Tumango si Breanna. “Naiintindihan ko po, Manang. Gagawa po ako ng paraan para makaalis kami rito.”

Marahan siyang hinila ni Manang. “Halika na, hija. Para mahaba ang oras na makausap, mayakap, at makasama mo ang mga anak mo.”

Nakangiting tumango siya rito. Nasa pinakadulong kwarto na sila ng huminto si Manang. “Dito ang kwarto ng mga anak mo. Ikaw na lang ang pumasok at dito lang ako sa labas para magbantay.”

Nagpasalamat si Breanna at inayos ang damit niya. Dahan-dahan niyang binuksan ang pinto ng kwarto. Nahigit niya ang hininga ng makita ang mga anak niya.

They were watching a cartoon movie in a large TV screen. Maraming libro at mga laruang pang-bata sa loob ng kwarto.

Nakatalikod sa gawi niya ang mga ito kaya hindi siya agad napansin. “B-Babies..” Mahinang ani niya pero sapat na para marinig ng mga anak.

Lumingon sa gawi niya ang dalawa. Mababakas ang labis na tuwa sa mukha ng mag-iina ngayong nagkita muli sila.

Tumakbo sina Tala at Mayari sa pwesto ng kanilang Nanay. Lumuhod si Breanna para magpantay silang tatlo.

Umiiyak na hinalikan ni Breanna ang dalawa sa buong mukha. Niyakap niya ang dalawa ng mahigpit. Oh God..

“Nanay, miss ka namin..” Sabay na wika ng dalawa. Hinawakan ni Tala ang mukha niya. “Nanay, bakit sad ang face mo?”

Mabilis na umiling si Breanna. “Hindi sad si Nanay. Sobrang happy nga niya dahil nakita na niya kayo.”

Mayari pouted. “Hindi po ba kayo magse-stay dito? Sabi po kasi ni Tito Ali ay iniwan niyo raw po kami.”

Napasinghap siya sa narinig. Parang nagngitngit ang loob niya sa narinig. How dare he! Pati mga anak ko ay dinamay niya!

“H-Hindi— Mayari Halina, alam mong hinding-hindi ko kayo iiwan. Both of you are my life..”

“P-Pero sabi po ni Tito Ali—”

“Stop saying his fucking name!” Breanna shouted.

Nabigla ang dalawang bata sa pagsigaw niya. Para naman siyang nabuhusan ng malamig na tubig ng umiyak si Mayari.

“I-I’m sorry, baby. Maraming iniisip si Mama. Just please, don’t mention his name.” Naiiyak na pakiusap niya.

“Nanay, bad ka! Iniwan mo na nga kami tapos nisigawan mo pa ako! Buti pa si Tito Ali, mabait sa amin!”

“H-Hindi sinasadya ni Nanay ang pagsigaw sa’yo, Mayari. I’m sorry..”

“Hindi, Nanay! Hindi mo naman kami love eh! Bakit di ka pa umalis sa house at pumunta kay Tito Black?! Di’ba may plan kang iwan kami! Gawin mo na ngayon! Ayaw ko na sa’yo! Kay Tito Ali na lang ako—”

Breanna’s brain became blank. Her eyes became dead and lifeless. She chuckled with no sound.

Nakaluhod lang siyang nanatili sa pwesto niya. Umalis si Mayari sa harap niya at sinundan ito ni Tala.

She.. doesn’t know what to think anymore. Hindi niya alam kung saan siya pupunta ngayong iba ang nasa isip ng mga anak niya.

Natatarantang binuksan ni Manang ang pinto. “Hija, halika na. Oras na, malapit ng umuwi si Ali.”

Breanna doesn’t have any strength. Nagpatangay na lang siya kay Manang. Nagtaka naman ang matanda dahil sa pananahimik ng dalaga. Nararamdaman niya na may mali rito ngayon pero hindi niya maisip kung ano.

Her mind is now filled with the thought of committing suicide. She just want to end this..

Inupo siya ni Manang sa kama. Hindi niya marinig ang mga sinasabi nito dahil ang tanging nasa utak lang niya ay ang magpakamatay.

She heard the door opened pero hindi niya tinignan kung sino ito. Ni hindi niya marinig kung ano ang mga sinasabi ng taong nasa harap niya.

“Are you listening to me slut?!” She can feel that the person in front of her is mad. Naramdaman niya ang mahigpit na hawak nito sa mga braso niya at tinayo siya. Her brain couldn’t process the word that this person is saying. 

Naramdaman niya na sinampal siya ng taong nasa harap niya. Tumama ang balakang niya sa isang matigas na bagay. The second thing that she felt was the hot liquid that was flowing in her thigs at ang pagsakit ng kaniyang puson.

“B-Breanna..”

She wanted to screamed in so much pain in her abdomen pero walang boses na lumabas sa kaniya. She just stared at her things with nothingness. 

She closed her eyes and prayed that this pain could kill her.

Katluan Tagpitu

HIKAKATLUAN TAGPITU

“Godamnit! Ang kukupad ninyo! Get the fucking car now!” Nagpapanic na sigaw ni Ali habang nakatingin sa dalagang buhat-buhat niya.

All of his anger and irrational thinking had died down when he saw the red liquid that was flowing in Brea’s thigh. Parang napugto ang hininga niya when he saw that.

He wanted to cursed. But damn it! It was his fucking fault kung bakit nasa delikadong kalagayan ang mag-ina niya.

Mabilis niyang ipinasok si Breanna sa sasakyan at inutusan ang mga tao niya na paandarin ito.

Habang nasa biyahe ay labis labis ang kaba na nararamdaman niya.

“Oh God..” He cupped Brea’s face. Sobrang putla na nito ngunit makikita pa rin ang bakas na ginawa niya sa mukha ni Breanna. “Don’t leave me, please..”

All of his cruel deeds have coming fast through his head. Simula umpisa hanggang sa mga sandaling ito. Labis ang pagsisisi niya sa mga ginawa niya. His mind and heart are clouded with too much anger to his beloved queen.

Mabilis siyang bumaba sa sasakyan. “Emergency!” Sigaw niya sa mga tao na naroroon. Mukhang namukhaan siya ng mga ito kaya dali-dali silang inassist.

Nakahawak lang si Ali sa kamay ni Brea habang tinatakbo nila ito sa Emergency Room. Nanghihinang napaluhod siya sa harap ’nun.

He can’t bear to lose someone.. again. He can’t lose his unborn child for the second time around and he can’t lose someone that he loves. He experienced it twice, hindi na niya kakayanin pa kung may mawawala sa kaniya, lalo na at kasalanan niya kung bakit posibleng mawala sa kaniya ang mga ito.

He lose his first child already.. pati ang N–– Iniling ni Ali ang ulo niya para mawala ang isipan ’yun.

Ngayon niya inaamin sa sarili niya na mahal pa rin pala niya ang dalaga. His irrational mind just kicks in at mas nanaiig ito.

Nagising lamang siya sa mga iniisip niya ng may humawak sa braso niya. Paglingon niya rito ay suntok agad ang inabot ni Ali.

“What the fu—”

“Don’t fucking fuck me, Antonio! You fucking asshole!” Nangangalaiting sigaw ni Black. Lahat ng mga Doctor, Nurses at mga tao roon ay napatingin sa gawi nila ngunit walang pakialam ang mga limang lalaking dumating.

Nakaramdam ulit si Ali ng isang suntok at maraming sipa sa katawan. Hindi siya lumaban sa mga ito. He knows he deserves it.. kulang pa nga ang mga ginawa ng kaibigan niya kumpara sa ginawa niya sa mahal niya.

Mahina siyang napahagulgol habang nakahiga. He doesn’t care kung anong sabihin ng mga kaibigan niya. He just.. wanted to end this shitness that he did.

“I-I’m sorry..” Naiiyak na wika ni Ali.

“Putangina mo, Antonio.” Pagkasabay na mura sa kaniya ng lima. Dahan-dahan siyang umupo at tumingala sa lima.

“I realized that I can’t lose her.. After seeing her in pain and the blood flowing in her thigh, para akong hindi makahinga.” Mahinang ani ni Ali.

“So? Sa tingin mo may pakialam ako sa nararamdaman mo?” Malamig naming turan ni Black. “Kapag pwede ng lumabas si Semina ay sa akin na siya pati ang mga anak niya.”

Parang mayroong bumara sa lalamunan ni Ali. He tightly closed his eyes. He can’t imagine his life without Breanna. Naranasan na niyang malayo rito and it was hell.

“Y-You can’t take her away from me, Black.” Pinipilit ni Ali na magpakatatag.

“And why is that, Antonio?” Vladimir spoke.

Tumingin siya sa gawi nito at parang gusto niyang magbaba ng tingin sa klase ng ngisi ng Kuya niya. “She’s my wife. Wala kayong karapatan na kunin siya sa akin.”

Black chuckled. “Fucking hell! Ang kapal naman ng mukha mo para tawagin pa ang sarili mo na asawa si Semina. After all the things that you’d cause her?” He smirked. “I bet kahit walang pirma mo ay maa-approve sa korte ang annulment ninyo dahil sa mga kababuyang ginawa mo.”

“Plus, I can do that in just a weeks. Fucking three weeks to be exact.” Malamig na ngiti ang ibinigay sa kaniya ni Vladimir.

Hinawakan ng kambal sina Vlad at Black sa balikat. They motioned the two to stop already. Lahat ng mga kaibigan niya ay hindi na siya pinansin at umupo na sa mga upuan malapit sa emergency room.

Ali doesn’t have the decency to face his friend. Nanlalambot din ang tuhod niya sa kaisipang kayang gawin ng mga kaibigan niya ang mga sinabi ng mga ito. He knows more than anyone else.

Ipinikit niya ang mga mata niya para pigilan ang mga luhang umaalpas sa mga mata niya. Please, don’t take her away from me. Don’t take my queen out of my life. He wanted to voice out ngunit wala siyang lakas na sabihin ito.

Ilang oras silang naghintay sa labas ng emergency room. Mabilis na tumayo si Ali sa pwesto niya ng makita na papalapit ang mga doctor.

“Who is the husband of the patient?”

“A-Ako po, Doc. How is my wife and unborn child? T-They are okay, right?”

Bumuntong hininga ang doctor na kausap niya. Parang hindi siya makahinga sa susunod na sasabihin nito. He can’t bear to hear that something happened to his child or wife.

“They are okay. Mabuti na lamang at naitakbo mo agad ang asawa mo rito dahil kung pinatagal pa ay siguradong mawawala ang anak ninyo.” Parang nabunutan ng tinik si Ali sa narinig. Marami pang sinabi ang Doctor at mataman na nakikinig si Ali sa mga bilin nito.

Pumunta na siya sa private room ng asawa. Nakita niya ang mga kaibigan na nandoon na at nasa tabi ng kama ni Breanna si Black. He’s holding her hands like he owns Brea.

The green monster started to enter in his system. Parang nagdidilim ang paningin niya sa nakikita.

“Move, Black. Ako ang asawa ni Breanna kaya ako ang dapat na nandiyan.”

Black smirked. “I am the legal guardian of Semina. Kayang-kaya ko siyang kunin sa poder mo, Antonio.”

“I won’t let you, Black. Hinding hindi ko kayo hahayaan na kunin ang asawa ko sa akin. She is mine.. and fucking mine alone.”

Vladimir dangerously chuckled. “Wow! Just wow, Alistair. You don’t deserve her from all the pains that you’ve inflicted in her. And yet, you really have the guts to proclaim yourself as her husband? Sobrang kapal naman ng mukha mo talaga, Antonio.”

“I don’t care..” Sinalubong nito ang mga matatalim niyang tingin. “..kung ano man ang isipin niyo sa akin. Basta isa lang ang sigurado ako, hindi ko hahayaan na mawala si Breanna sa tabi ko.”

Just a short update. Bawi na lang ako bukas (or mamaya na pala haha). Malapit na itong matapos, 5 chapters pa (I think) but I haven’t revealed everything yet. So ready your heart kung kay Ali o Black kayo hahaha. Good night and pasensiya na talaga sa short update na ’to. I will update everyday na, except sa 25 dahil ayaw ko naman kayong manggalaiti. Dapat happy lang tayo sa 25. I love you all, loves!

Katluan Tagwalu

HIKAKATLUAN TAGWALU

Fourteen days had pass but Breanna is still asleep. Nababahala na si Ali sa kalagayan ng asawa niya.

He sighed and caress her face. How he wishes, he can bring back the time. Gustong-gusto niyang burahin ang mga pangit na karanasan ng dalaga sa kaniya.

Napunta ang mga kamay ni Ali sa impis na tiyan ni Breanna. He caresses it like a fragile diamond that needed a lot of care.

“I am willing to wait for you, my queen..” He whispered. Hindi na niya namalayan na nakatulog siya sa gilid ni Breanna. He doesn’t have enough sleep since she was admitted in the hospital. Nangako siya sa sarili niya na babawi siya sa asawa. He will make it up with her.

Nagising si Ali dahil sa tapik sa balikat niya. Tumingala siya at nakita si Black. Araw-araw itong dumadalaw sa ospital pero umaalis din. Ali knows why because she’s back in Black’s life kaya na-busy ang kaibigan niya. Kahit galit ang mga ito sa kaniya ay hindi pa rin siya nawawalan ng balita sa mga ito.

“Kumain kana, Ali. You look like shit.” Black bluntly said.

Ali just shrugged. Wala naman siyang pakialam sa hitsura niya. He just wants to be with his queen. Lalo na kapag minulat na nito ang mga mata, gusto niya na siya ang unang makita ng dalaga.

“Thanks, Black.” Kinuha na niya ang pagkain na binigay nito. Hindi pa siya kumakain simula kaninang lunch. He doesn’t have the appetite to eat.

“Why, Ali?” Out of the blue na tanong sa kaniya ni Black habang kumakain siya. Napatigil siya sa pagsubo at tumingin dito.

He was looking intently at him. Ibinaba ni Ali ang pagkain niya. “What do you mean ‘Why’?”

“Why are you doing this all of a sudden? Nagi-guilty kana ba?” He sarcastically said. “Or are you just using her for the third time around?”

“Why are you asking this question, Black?”

“I need to make sure about..” Hindi narinig ni Ali ang huling sinabi ni Black.

Humugot ng malalim na hininga si Ali. “Honestly speaking, every time I see her crying, I want to punch myself.” He bitterly chuckle. “Pero mas nananaig ang kagustuhan kong gumanti sa kaniya dahil hindi lang ako nawalan ng anak, Black.” A single tear falls in his eyes. “Nawala din ang babaeng pinapahalagahan ko. She was stolen from me by those— nevermind.” He gritted his teeth while remembering that.

Kumunot ang noo ni Black. “Sino ang tinutukoy mo?”

Ali shook his head. “You see, my friend, I am not just mad at her for killing our child. She did a lot of bad things to me that drive me to vengeance. I was reminded that I was not enough to fulfill her needs.” Madamdaming wika niya.

“Did you know what happened to Semina years ago?”

“No. I was so focused with the anger that was slowly forming in my heart.”

“You know that I deserve Semina more than you, Ali.” Black smirked.

Kinabahan si Ali sa sinabi ni Black. Is he planning to steal her away from him? No! I won’t let him do that! Sa akin lang si Breanna. His mind continuously growls with the idea of Black and Breanna together.

“I don’t care. Gagawin ko ang lahat para maging karapat-dapat sa asawa ko. You can’t steal her away from me.”

Naglakad si Black sa gilid niya. He tapped his shoulder. “Go. Umuwi kana muna. Ako na ang magbabantay kay Semina.”

“No! Ako lang ang pwedeng magbantay sa asawa ko!” Jealousy and what if’s started to enter in his mind. What if itakas niya ang asawa ko? What if magising si Breanna at hanapin ako? What if..

“Umuwi kana, Ali. I’m not planning anything.” Tumingin ito sa kaniya na may pagkadisgusto. “You fucking stink, my man. Tangina, amoy laway kana ni Lucas-pangit.”

Napangiwi si Ali sa kaisipang iyon. Magda-dalawang linggo na nga siyang hindi naliligo. He was just bathing for about a minute or less than that dahil ayaw niyang iniiwan si Breanna.

“Go, Ali.”

He sighed at walang magawa kung hindi ang umuwi. He heard the firmness in Black’s voice.

Kinuha niya ang maleta sa isang tabi na naglalaman ng damit niya sa loob ng dalawang linggo. Bago siya umalis ay pumunta muna siya sa tabi ni Breanna. He kissed her forehead. I’ll be back, my queen.

Tinignan niya ng masama si Black. “Stay fucking five meters from her or I’ll throw you out in this hospital. Tumawag ka ng nurse na babae kung may kailangan kang gawin kay Breanna.”

“So freakin’ possessive, Antonio. Remember magkasama na kaming nagtabi ni Breanna sa ka—”

“Gusto mo bang makita na hawakan ko ang kamay ni Ellyse?”

Sumama ang mukha ni Black. “Umalis kana nga rito bago pa kita ipa-assasinate sa grupo ni Levi.”

Ali chuckles. Napailing-iling na lang siya. Pare-pareho lang silang magkakaibigan sa ganoong ugali. They don’t like sharing, especially the woman they love.

Tumingin ulit siya kay Breanna. He sighed at mabigat na loob na lumabas siya ng kwarto at tumawag ng susundo sa kaniya.

Naghintay lang siya ng ilang minuto at dumating na ang sundo niya. While travelling ay si Breanna lang ang laman ng utak niya.

Mahigit isang oras ang ginugol nila sa daan. Naiinis na bumaba si Ali. “Fucking traffic!” Imbes na mapabilis ang pagligo at pagbalik niya sa ospital ay lalo lamang tumagal dahil sa pesteng traffic sa Pilipinas.

Dire-diretso siyang pumasok sa bahay na dugo’t pawis ang naging puhunan niya para ipundar ito. Nawala ang inis niya nang makita ang mga anak ni Breanna na nasa sala at nakatingin sa pinto.

He smiled when he saw them. “Tatay Ali!” Mayari exclaimed.

The twins run to his side para yakapin siya. Mabilis siyang lumuhod para mayakap siya ng mga ito. He kissed their forehead. “How are you, my babies?”

“Sad po, Tay. Galit po si Nanay sa akin dahil bad kid ako.” Naiiyak na wika ni Mayari.

“No, sweetheart. Your Nanay is not mad at you. She’s just resting in the hospital.” Malumanay na wika niya rito.

Tumingin siya sa gawi ni Tala. When he first saw them, ganoon din ang klase ng tingin na ipinupukol niya sa kaniya. Ali felt like Tala was examining her if he was telling the truth.

“Do you want to visit your Nanay?”

Both of their eyes lit up because of excitement and enjoyment. Mabilis na tumango-tango sila. Tinawag niya ang mga Yaya ng dalawa para tulungan ang dalawang bata sa pagbibihis.

Hinatid niya ang dalawa sa kwarto nila. “Thank you, Tatay.” Nakangiting wika ng Mayari. She kisses her cheeks at mabilis na pumasok sa loob. Si Tala naman ay ngumiti lang sa kaniya but that is more than enough to send a bolt of happiness to Ali.

Nang maisara ang pinto ay napangiti ng mapait si Ali. How I wish they were mine but, sadly, they are not and will never be mine.

Ilang minuto siyang nakatingin sa pinto ng kambal hanggang sa naisipan na niyang maligo para makabalik agad kay Breanna.

Pagbaba niya ay nandoon na ang dalawang bata at nakahanda na. Ngumiti siya agad ng makita sila. His heart was beating faster than normal whenever they are around.

“Let’s go, my babies?”

They both nodded. Inilahad ni Ali ang kamay para hawakan nina Mayari at Tala. Katulad kanina ay isang oras din ang tinagal bago sila nakarating sa ospital dahil sa traffic.

The two little kids are so excited to see their Nanay. Kumatok muna siya ng tatlong beses bago tuluyang binuksan ang pinto.

He grinned when he saw Black. Tinotoo nito ang sinabi niya. He was five meters away from Breanna.

“Tito-Tay!” The twins screamed. Sinara ni Ali ang pinto at pumunta sa upuan na nakalagay sa tabi ni Breanna.

Nakaramdam siya ng inggit at selos sa klase ng bonding nina Black, Mayari at Tala. Sa klase ng kwentuhan ng tatlo ay alam na alam niyang matagal na silang magkakasama.

Inilayo niya ang tingin niya sa tatlo dahil parang may tumutusok na karayom sa puso niya. Bakit ba hindi na lang sila naging akin? Damn it!

Ilang minutong nagkukulitan ang tatlo. Nang magpaalam si Black ay doon lamang umalis ang dalawang bata sa tabi nito.

“Bye, Ali. Take care of them or else I’ll fucking kill you with my bare hands.”

Ngumiti lang si Ali at hinatid sa labas si Black. Pagbalik niya sa loob ay nakita niyang nakasampa na ang dalawa sa kama.

“Sorry po, Nanay kung sinagot ko kayo.” A tear escape from Mayari’s eyes. Nagpanic si Ali at mabilis na tumapat dito.

“Shhh. Stop crying, sweetheart.”

“Pero, Tatay, may fault po ako. Nagalit si Nanay sa akin tapos nisagot ko siya.”

“Your Nanay will never be mad at you, sweetheart. Shh. Stop crying already, namumula na ’yung ilong mo.” Nilabas ni Ali ang panyo niya at pinunsan ang ilong nito.

Nagulat sila ng hawakan ni Tala ang kamay ni Breanna. “Nanay, wake up. Tayo kana diyan. M-Matagal na ’yung sleep mo.. Miss kana ni Tala, Nanay. Wake up already!” Nakaramdam ulit siya ng pagkataranta ng makita na sunod sunod na ang pag-iyak ni Tala. “Nanay, you told me that you will not leave me. Wake up, Nanay.. Please..”

Binuhat niya si Tala. “Shhh, sweetheart. Your Nanay is just resting.”

“No! Nanay knows that I need her, so, she needs to wake up now, Tatay! Gusto ko si Nanay lang! Si Nanay..” Sumisinok na ito sa sobrang pag-iyak.

Hindi na namalayan ni Ali na nakikisabay na siya sa pag-iyak ng dalawang bata. At sa sobrang pag-aalala sa kambal ay hindi niya napansin ang mga luhang pumapatak sa mat ani Breanna.

Two updates will be up again tonight.

Katluan Tagsiyam

HIKAKATLUAN TAGSIYAM

Another month had passed at hindi pa rin nagigising ang dalaga. She felt like she was in a dark tunnel, running continuously to nowhere. Hindi niya alam kung saan siya patungo sa madilim na lugar na ito. She badly wants to go back, but something is pulling and preventing her from coming back.

Everyday she hears a man voice pero hindi niya malaman kung sino ito. But his voice.. is enough to make her shiver. Sapat na ang boses nito para tumigil siya sa paglaban sa buhay niya. Even her children’s voice.

Not until, she hears a baby cried. Parang nadurog ang puso niya sa klase ng pag-iyak nito. She remembers her first child. Brea gasped. My first baby! Mabilis siyang tumayo sa kinauupuan niya at naglakad sa pwesto niya.

Dahan-dahan niyang minulat ang mga mata. The first thing that she saw was the white ceiling. Narinig niya ang panic at saya ng mga taong nasa paligid niya. But she doesn’t understand why.

Tumingin siya sa paligid niya. Nakita niyang nakaupo ang mga magulang niya sa couch, smiling at her. Dahan-dahan niyang inabot ang kamay niya para hawakan ang mga ito.

“Mama..” She whispered.

A hand refrain her from touching her parents. Tinignan niya ang taong ito at nakitang si Ali. Nanlaki ang mga mat ani Brea at mabilis na tinanggal ang hawak sa kamay niya.

“No! Stay away from me! No.. No! Please, stop. I didn’t do anything. Please..” Her cries became more louder and louder.

“My queen..” Hindi alam ni Ali ang gagawin habang nakatingin sa dalaga. He was shocked. Well, what do you fucking expect, Ali? She will welcome you with open arms? Nah, wake up. “B-Breanna, s-stop wiggling. Matatanggal ang swero mo at baka mapahamak ang—”

“I don’t want you near me! Stay away! Please, Mama, ilabas niyo na ang lalaking ito sa kwarto. I’m scared.” Tuloy tuloy ang pag-agos ng luha ni Breanna habang nakatingin sa lalaki na nakatulala lang sa kaniya.

“M-Matagal ng patay ang Mama mo, mahal—”

Anger was flashed in her eyes. “NO! Hindi ako iiwan ng Mama ko! Hindi niya ako sasaktan katulad mo! Y-You demon!”

Ali felt like a knife was stabbed in his heart for multiple times. Nawawalan siya ng lakas ng loob na lapitan ang asawa. Sobra na ang panginginig nito kaya maya’t-maya ang pagtingin niya sa pagitan ng hit anito dahil baka dinugo na siya.

His precious angel calls him demon now. Hindi lang nasaksak ang puso niya kung hindi namatay sa klase ng pagtawag nito sa kaniya. Alam niyang galit ang dalaga ngunit hindi niya naisip na posibleng humatong sa ganito ang ginawa niya.

He felt relieved when the doctors and nurses came. Mabilis nilang hinawakan ang asawa niya.

“What are you going to do?!” Ali can feel the panic in her voice. Parang takot na takot ito sa posibleng gawin sa kaniya. “No! No! Don’t kill my precious baby. Parang-awa niyo na. Ali will kill me kapag nalaman niyang pinatay niyo ang baby namin— No!” Ngunit dahil marami ang mga nurses na humahawak sa kaniya ay wala siyang nagawa.

When his wife had fallen asleep, kinausap siya agad ng doctors nito.

“I-Isn’t that medicine dangerous for our child?”

Umiling-iling ang doctor. “Don’t worry, Mr. Reiss. Dr. Vladimir had developed a medicine that wasn’t harmful for the baby. Sinabi nitong darating ang punto na mangyayari ito sa pasyente kaya naghanda agad siya ng gamot.”

Napakunot ng noo si Ali. Paano?

“In addition to that, I suggest that you should consult Mrs. Reiss for a psychiatrist para alam niyo kung ano ang mga gamot na pwede sa kaniya..”

The doctor said a lot of things to him pero hindi niya ma-proseso ang lahat. His mind was in a chaotic state dahil sa nasaksihan kanina.

Ilang minuto ng nakalabas ang mga doctor pero para siyang natuod sa kinatatayuan. Hindi niya matignan sa mata ang dalaga at natatakot siya na lapitan ito.

Sunod-sunod ang pagpatak ng luha sa mga mata ni Ali. Dahan-dahan siyang lumapit sa kinahihigaan ng asawa. His sobs became louder. Napaluhod na lang siya sa gilid ng kama nito.

“I’m so sorry, Breanna. H-Hindi ko alam.. I’m sorry.” Paulit-ulit na wika niya. I promised. Babawi ako. Hinding-hindi na ako magiging gago. I would treat you a queen as you should be.

Ilang oras ang hinintay niya bago tuluyang gumising ang asawa. Dahang-dahan siyang lumapit sa kama pero siniguro niya na may distansya sa pagitan nila dahil baka magwala na naman ito.

“A-Are you hungry, my love?” Kinakabahang usal niya.

Breanna’s body started to shiver. “Mama.. Mama, layo mo ko rito. ’Yung pulis Mama, pupuntahan ako tapos babarilin. Mama, uwi na tayo. Ayaw ko na rito.”

Nagulat siya ng tignan siya ng Breanna. “S-Sino ka?”

Walang naiusal si Ali sa tanong nito. Hindi niya alam ang mararamdaman. “Gusto mo bang makita sina Mayari at Tala?”

Kumunot ang noo ni Breanna na para bang iniisip niya kung sino ang mga ’yun. Maya-maya pa ay ngumiti ito ng malapad. Napasinghap si Ali. That.. That was the first time that her angel gave her a smile. Ang inosenteng ngito nito na binura niya. Hindi niya namalayan na may luhang tumulo sa mata niya.

“Hala! Why are you crying? Gusto mong laro tayo ng toys?”

Umiling-iling si Ali sa sinabi nito. “Gutom kana ba, Brea?”

“Ayaw. Gusto kong makita si Mama, si Mayari, at si Tala.”

Tumango si Ali. “Sige, dito ka lang. I’ll pay the bill and ask your doctor kung pwede ka ng umuwi.”

Lumabas siya ng kwarto nito at pinuntahan ang doctor ng asawa. He asked him kung pwede na niyang iuwi and luckily, the doctor agreed. Mabilis siyang nagbayad sa billing station. Wala siyang pakialam sa halaga ng ginastos niya.

Mabuti na lamang at naging mabuti ang lagay ng dalaga.

Agad siyang bumalik sa kwarto nito but to his horror wala ang asawa niya roon. Napamura si Ali sa isip niya. Kinuha niya ang phone niya at tinawagan ang mga bodyguards niya na palaging nagbabantay sa labas ng ospital.

“Nakita niyo ba si Breanna na lumabas?” Natatarantang wika niya habang hinahalughog ang buong floor.

“Hindi po, Sir.”

Ibinaba na niya ang tawag at palinga-linga. “Breanna!”

Nakailang ikot na siya sa buong palapag. Napahinto lamang siya ng may marinig na nagsisigawan sa baby ward.

“No! This is my baby!”

“Hoy, baliw! Anak ko ’yan kaya huwag na huwag mong angkinin!”

“No— No! This is my baby! Bakit ba pinipilit mong sa’yo?!”

Napatiim bagang siya ng makita na hinablot ng buhok ng babaeng kausap ni Breanna ang buhok ng asawa. “Baliw ka! Umalis kana nga rito at baka tumawag pa ako ng—”

Hinawakan ng mariin ni Ali ang kamay ng babae. “A-Aray! Ano ba!”

“What the fuck did you do to my wife?!” Dumagundong ang boses nito sa buong floor.

Nakaramdam ng takot ang babae ngunit tinatagan niya ang loob. “’Yang baliw na ’yan! Umaangkin ng hindi kaniya!”

“Don’t call my wife crazy!”

“Eh sa baliw naman talaga ’yang asawa mo! Bakit hindi mo dalhin sa mental institution?!”

Sa sobrang inis ni Ali ay kinuha niya ang telepono niya. Dinial niya ang number ni Vladimir.

“What do you fucking want?” Bungad agad nito.

“I want this woman out of your hospital. Now!” Nanggagalaiting wika niya.

“I’ll do that in five minutes. Fucking bye.”

Namutla naman ang babaeng kausap niya. “M-Mabuti pa ngang umalis na kami rito! Dahil baka nakawin pa ng baliw na ’yan ang anak ko!” Nag-martsa ito paalis sa harap nila.

Napatingin naman siya sa gawi ni Breanna. Kitang-kita ang say anito habang nakikipaglaro sa mga bata sa children’s ward. Parang nabasag ang puso niya sa pangalawang pagkakataon.

“B-Breanna, let’s go. Umuwi na tayo.” Malumanay na saad niya.

“Hindi pwede, walang magbabatay sa baby ko.” Nakatingin pa rin siya sa mga bata.

“N-Nasa bahay ko na sina Mayari at Tala.”

“Hmm. Sige, hatid mo na ako sa bahay ni Mama.”

Kusa itong sumama sa kaniya. Habang nakatingin sa likod nito ay hindi niya maiwasang hindi mapaluha. He really doesn’t deserve this woman. Tama nga ang mga kaibigan niya. But, he wouldn’t give her up. Gagawin niya ang lahat para mapatunayan na deserve niya ang asawa.

Sumakay ito ng kotse at nakatingin lang sa bintana. Hanggang sa makarating sila sa bahay niya ay hindi niya nilubayan ng tingin ang asawa.

Mabilis siyang bumaba para pagbuksan ng pinto ito. “Nasaan na sina Mayari at Tala?”

“Nasa kwarto nila o kaya naman nasa sala.”

Kahit na kating-kati ang kamay ni Ali na hawakan ang asawa niya ay hindi niya ginawa dahil baka matakot na naman ito sa kaniya.

Nang makapasok sila ay nasa sala ang dalawang bata. Mayari was watching her favorite disney movie while Tala was reading her new manga. Mabilis na lumingon ang dalawa sa pinto.

Nanlaki ang mga mata ng dalawang bata at mabilis na iniwan ang ginagawa nila.

“Nanayyyy!” They screamed with so much joy.

“M-Maya? Tala?”

“Nanay.. Nanay, namiss ka namin. Ang tagal mong mag-sleep sa hospital. Nanay, sorry kung na-shout kita ’nung minsan. Sorry, Nanay, kung naging bad girl si Mayari. Nanay, I love you!”

Ali’s heart melted when he witnessed the three. Oh how I really wished that you are mine, my sweethearts.

Mayari and Tala mouthed thank you to him. Ngumiti lang siya sa dalawang bata.

Weeks had passed by so fast. Palagi siyang nakabantay sa tabi ng dalaga dahil napapansin niya na may kakaiba rito sa loob ng ilang linggo.

May mga pagkakataon na minsan ay umaakyat ito at bumababa ng walang dahilan. Natatakot siya sa maaaring mangyari sa anak nila kung patuloy niya itong gagawin. But he was patient with her. Tuwing pinapagalitan niya ito ay hindi niya sinisigawan ang dalaga.

“Ali, I saw a red rose and a red car. Siguradong maraming dugo tapos may mamatay. Natatakot ako baka may mangyaring masama sa babies ko.” Wika niya.

Hinaplos ni Ali ang buhok ni Breanna. “My love, calm down. Walang mangyayari kina Mayari at Tala.”

Ali cleared his throat. “Magpapaalam sana ako sayo, mahal. Kailangan kong pumasok sa Fuentabella’s dahil marami ng nakatambak na trabaho at may annual meeting kami mamaya.”

Napansin ni Ali na natigilan ito. He just sighed at hinalikan ang noo ng asawa. Maaga na siyang aalis para matapos agad ang mga trabaho niya at makauwi ng maaga sa asawa.

“I’ll be back as early as I can.”

Hindi sumagot ang asawa. Bagkus ay tinignan lang siya nito ng walang emosyon sa mata. He didn’t know that his wife had woken up from her hallucination attack.

Alam na alam ni Breanna ang nangyayari sa paligid niya ng marinig ang Fuentabella’s. Nagsimulang manginig ang kalamnan niya ng hinalikan siya ni Ali sa noo. She didn’t pull away dahil baka bugbugin siya ng asawa niya.

Nang makaalis ito sa kwarto ay mabilis siyang umikot-ikot sa loob niyon. Think, B. We need to escaped! Habang wala si Ali ay kailangan na nating tumakas dahil bubugbugin ka na naman niya!

Napatango-tango si Breanna sa isip niya. Lumabas siya agad ng kwarto at tinungo ang katabi.

“Babies, shhh lang kayo. Tatakas tayo sa bahay ng demonyong ’yun.”

She didn’t hear a respond kaya napangiti siya. Sumasang-ayon sa kaniya ang dalawang anak. Hinila na niya ang mga ito palabas.

Maingat siyang tumakas dahil baka makatunog ang mga tauhan ni Ali. Napansin niyang tinawag ni Manang ang mga tauhan para mananghalian na.

Sabay-sabay na pumasok ang lahat sa kusina. Napangiti si Breanna. Mukhang mabait sa kaniya si Lord dahil gumagawa ito ng paraan para makatakas siya.

“Babies, let’s go.” Mabilis ang mga naging lakad niya habang hila-hila ang dalawang anak.

They need to get out from the devil’s lair, fast.

Paglabas niya ng bahay ay tumakbo siya ng tumakbo. Hindi niya alam kung saan siya dinala ng mga paa niya. Nang makaramdam ng pagod ay umupo muna siya sa gilid ng kalsada. Inayos din niya ang upo ng dalawang anak.

Habang naghihintay ng taxi ay kinakausap niya ang dalawang bata. May mga napapatingin sa kaniyang ibang tao pero hindi niya pinapansin. Ang tanging nararamdaman lang niya ay ang say ana nakatakas siya sa poder ng demonyong asawa niya.

“Why would a woman talk to a teddy bear, Mommy?” A boy with his mother asked. Naglalakad sila sa harap ni Breanna.

“She’s crazy, son. Dapat sa mga ganiyan ay iniiwasan mo, okay? Let’s go at baka bigla na lang tayong atakihin ng baliw na ’yan.” Mabilis na umalis ang mga ito.

After minutes of waiting, nakaramdam ng saya si Breanna ng may sasakyang tumigil sa gilid.

“Babies, malapit na tayong maging ligtas. Wait lang kayo..” Nakangiting wika niya habang hawak ang dalawang teddy bear sa magkabilang kamay.

Ngunit, lahat ng ’yun ay biglang naglaho ng makita niya ang taong lumabas sa sasakyan. Napahakbang siya paatras sa kinatatayuan.

That evil smirk..

“Long time no see, Breanna..”

“Y-You..”

Ka’patan

HIKAKA’PATAN

A week had passed. She stayed in that mansion that was full of maniacs. Dahan-dahang tumulo ang luha sa mata ng 8 years old na si Breanna. She was staring at nowhere. Parang may nanakaw sa kaniya na hindi niya alam.

Her innocence? Maybe. More importantly, those dirty pigs had stolen her sanity. Hindi niya alam kung ano ang haharapin niya pagkatapos ng isang linggong pambababoy sa kaniya.

She tightly closed her eyes. “Mama.. Mama ko, uwi na kayo.” She whispered quietly. She wanted to feel the warmth of her mother right now. Gustong-gusto niyang maramdaman ang yakap nito sa kaniya. She felt like, she was assuring everything to be okay.

“Mama..” Hindi niya namalayan na nakatulog na siya dahil sa pag-iyak.

Kinabukasan ay lumabas siya ng kwarto. Hoping that her parents are home. Ngunit nabasag na naman sa ilang libong beses ang puso niya ng makita na wala ang mga ito sa kwarto nila.

Dahan-dahan niyang sinarado ang pinto. Her Yaya Amethyst came at her side, kneeling. “I’m so sorry, Breanna. Pa-Pasensiya na talaga.” Naiiyak na wika nito.

Something inside her brain shouted. ‘An alien will come and get you! Magtago kana!’

Napatulala si Breanna sa narinig. She stared at the door. Nakahinga siya ng maluwag ng wala pa ang mga alien. But minutes later, she didn’t know why pero pakiramdam niya ang napapaligiran na siya.

‘The aliens will come and get me!’

“No! No! Mama— Mama!” She was screaming frantically. No! The aliens will not get her! Hindi maaari! No! No..

Tumakbo siya sa kwarto niya ngunit naramdaman niya na may humawak sa kaniya. Napasigaw siya dahil dito. “Stop touching me! No! Get away from me!”

“Baby, si Yaya Amethyst ’to. Ano bang nangyayari sa’yo?” Nag-aalalang wika nito pero hindi ’yun ang narinig ni Breanna.

Humarap siya rito and she blinks her eyes numerous times. Her eyes widened when she saw an alien in front of her. Touching and getting her away from her Mama.

Nagsisigaw na tumakbo siya ulit papunta sa kwarto ngunit makulit ang alien na humahabol sa kaniya. Sa sobrang takot niya ay tinulak niya ito ng malakas. She can feel her heart beat so fast dahil sa hindi niya malamang dahilan. Ngunit mas nangibabaw ang relief niya.

Nakahinga siya ng maluwag when the alien was gone in her surrounding ngunit tumakbo pa rin siya sa kwarto niya. Ni-lock niya ito at dumiretso sa kama para magtalukbong.

“Mama ko, uwi na kayo..” Umiiyak na ani niya.

Ilang oras na siyang hindi lumalabas sa kwarto. Bumaba lamang si Breanna when she felt her tummy grumbling because of hunger.

Nasa taas pa lang siya ng hagdan ay nagtaka na siya dahil nagkakagulo na ang mga tao sa loob at labas ng bahay nila. An idea popped in her mind.

‘Maybe, Mama and Papa are home!’ Masaya siyang bumaba habang laman ang ideyang iyon sa utak niya.

Pero nang tignan niya ang kusina at living room ay wala ang mga ito. She saw a lot of people na nagkakagulo sa labas ng bahay nila. Her curiosity starts to kick in.

Lumabas siya sa mansion nila at nanlaki ang mga mata niya when she saw her Yaya Amethyst.. A lot of blood was in her head and body. Nakamulagat din ang mga mata nito kaya labis siyang natakot at kinilabutan. Iniwas niya ang tingin at dumako ito sa bat ana umiiyak sa tabi ng bangkay ng Yaya niya.

Kinabahan siya nang tumingin ito sa gawi niya. Breanna can see the anger in the girl’s eyes. Dahan-dahan itong lumapit sa kaniya pero mabilis din siyang hinarang ng mga bodyguards nila.

“Ikaw! Ikaw ang may kasalanan nito! Sisiguraduhin ko na babalik ako at igaganti ko si Mommy sa’yo! I’ll make you pay, Breanna Fuentabella!”

Nagising si Breanna dahil sa malamig na tubig na tumapon sa kaniya. Dahan-dahan siyang tumingin sa paligid and anxiety started to attack her. Oh God, where the heck am I?

Tumingin siya sa paligid niya at nakita niya ang babaeng nakaupo sa isang upuan sa harap niya. Her face was full of anger and disgust while looking at Breanna. The woman smirked.

“The princess is finally awake.”

Napakunot ng noo si Breanna. Saan nga ba niya nakita ang babaeng ito?

“Oh. Sorry, my bad. Mukhang hindi mo ako nakikilala?” She chuckled. “How in the hell can you forget me, bitch? I promised na gaganti ako sa’yo at babalikan ka ng dalawang beses hindi ba?”

Realization hit her. She remembered! Ito ’yung babae na nagchi-chismisan sa loob ng kumpanya nila. Pero bakit dalawang beses? Did we meet before?

Hindi niya pinahalata ang takot na lumulukob sa loob niya. “Finally. Sa lahat ng nagbanta sa akin ay ikaw lang ang naglakas loob na totohanin ’yun.” She smiled at her. “Took you long enough, honey.” She sarcastically said.

Nakita niya ang inis na lumabas sa mukha nito. “You murderer! Ang kapal naman ng mukha mong maging masaya pa pagkatapos ng ginawa mo!”

Malalaki ang mga hakbang na lumapit ito sa kaniya. Hindi siya agad nakahuma ng sampalin siya ng babae. Goddamnit!

Sunod nitong pinuntirya ang buhok niya at hinawakan ’yun ng mahigpit. Tiningala niya ang mukha ni Breanna para matignang mabuti ang mukha ng babaeng nasa harap. “Did I take long enough, Breanna?” She evilly smiled. “Well, I planned it all well. Simula ng.. malaglag ang una mong anak.”

Parang nandilim ang paningin ni Breanna sa narinig. “Hayop ka! Walang kasalanan ang anak ko para idamay mo!”

Jade laughed. “Honey, sisihin mo ’yung Nanay mong uto-uto. Did you know why she agrees on marrying you to Beau? Dahil takot ang Nanay mo na isiwalat ni Beau ang katotohanang mamatay tao ang prinsesa nila!”

“No! I didn’t kill anyone! Hindi ako mamamatay tao na katulad mo! You were the murderer here!”

Napahalakhak si Jade sa sinabi niya. Pagkatapos ay tumigil ito at hinarap siya. Naramdaman niyang umikot ang pangingin niya sa klase at lakas ng pagkakasampal nito sa kaniya.

“Putangina! Natatandaan mo ba kung paano mo tinulak ang Nanay ko?!”

Napakunot ng noo si Breanna. She doesn’t remember anything. She doesn’t remember kung sino ba ang tinutukoy nito.

Naiinis na sinampal ulit siya ni Jade. “Amethyst, that’s my mother’s name. Does it fucking ring a bell now?”

“I don’t know a woman named Amethyst, woman. Baka nagkakamali ka lang—”

“Beau!” Malakas na sigaw nito.

Lumabas ang lalaki sa isang kwarto. Nanlaki ang mata niya ng maalala na kaya pala siya nandito ay dahil sapilitan siyang kinuha ng lalaking ’to.

Napatingin siya sa paligid at nakahinga ng maluwag ng mapansin na wala ang mga anak niya. She would kill herself kung dahil sa katangahan niya ay nadamay ang dalawang bata.

May inilabas na TV ang mga tauhan nila. Napakunot siya ng noo.

“Watch every fucking details, okay? Tsaka mo sabihin sa akin na hindi mo naaalala ang Nanay ko na walang ibang ginawa kung hindi ang isipin ang kalagayan mo!”

“Hon, she wouldn’t remember. Nalaman ko sa Nanay niya na may ginawa sa kaniya noong bata siya para mawala ang alaala niya tungkol sa Yaya Amethyst niya.”

Parang may pumitik sa ulo niya ng marinig ang pangalang Amethyst. Where the hell did I heard that name?

“I don’t care. Ipapaalala ko sa kaniya unti-unti ang Nanay ko. Sisiguraduhin ko na sa gagawin ko ay pihadong maaalala niya ito.”

Pumunta si Jade sa gilid ng TV. May inilagay itong USB. “Did you remember the time when you confronted me that I stole 2.5 million?” She laughed. “I didn’t just steal your 2.5 million, bitch. Ang dahilan kaya ako pumasok sa kumpanya ng pamilya ninyo ay para makuha ang USB na matagal ng tinatago ng Tatay mo sa vault niya.”

Kumunot ang noo niya when the video played. Kitang-kita niya na may kasa-kasama siyang Yaya doon maliban kay Manang. A-Ang alam niya ay si Manang ang kasama niya simula ng lumaki siya.

“Nakikita mo ba kung gaano ka pinapahalagahan ng Nanay ko?! Putangina, ni hindi nga niya ako matignan sa mga mata ng ganiyan pero sa’yo na mamatay tao ay para kang ginto na kailangan ng matinding pag-iingat kung alagaan ka niya.”

Tumingin siya sa gawi ni Jade. She can feel the jealousy, hatred, and anger. “Heck, mas pinili ka pa nga niyang makasama. Alam mo bang hindi initusan ng Nanay mo ang Nanay ko na dalhin ka sa bahay ng mga manyakis na ’yun?” She grinned. “Malaki ang utang namin sa mga manyakis na ’yun. Lubog na lubog kami. At alam mo kung anong mas masakit? A-Ako ang ipambabayad ng sarili kong Nanay sa mga ’yun para lang tumigil sila sa pamilya namin.” Napansin niyang tumigas ang mukha nito. “But I made an agreement with her. Sasabihin ko sa mga Fuentabella’s na nandoon lang ang Nanay ko para magnakaw ng malaking halaga at para kunin ka – sa tamang oras. Mabilis siyang pumayag sa plano ko kapalit ng pananahimik ko.”

Natahimik si Breanna sa narinig niya. Her brain couldn’t process all the information that was said to her.

“You see, your Mother doesn’t know anything, my dear. Kinasuklaman mo ang Nanay mo sa kaalamang hindi naman siya ang nag-utos.”

Breanna’s eyes were just fixed in the TV. She could see that the young version of herself was happy with that Yaya. Pero kahit anong gawin niya sa utak niya ay hindi niya maalala.

Nanlaki ang mga mata niya ng makita na naitulak niya ang babae sa TV. She saw how the woman died.. N-No! H-Hindi ako ’yun. Hindi ko kayang pumatay ng tao.

“Did you see how you kill my Mother?! Ngayon na alam mo na ang dahilan kung bakit gustong-gusto kitang patayin. I’ll make your life a living hell even more.”

Naramdaman ni Breanna ang paglapit ng babae sa kaniya pero hindi niya maalis ang tingin sa television. She doesn’t know but tears started to flow in her eyes.

Hinawakan ni Jade ang buhok ni Brea ng mahigpit. Lumapit ang mukha nito sa tainga niya. “Did you remember the time when Beau molested you? We planned that. Did you remember the time when Ali raped you?” She chuckled. “I also planned that. Did you remember the time when you were gang raped? I fucking pay all those shits to do that to you.”

Nagsimulang manginig ang katawan ni Breanna. She closed her eyes closed. Bumabalik lahat ng mga alaala sa kaniya simula ng bata pa siya. She can feel the verge of her sanity. Malapit na malapit ng bumitaw sa kaniya.

“I am just starting, Breanna Fuentabella. Sisiguraduhin ko na mararamdaman ko ang hirap na dinanas ko. I’ll make you pay multiple times and wreck your life.” Naka-ngising wika nito habang nakatingin sa kaniya.

“T-Then, just kill me now..” Mahinang wika niya. Ito naman talaga ang gusto niya. She just wish na sana.. sana hindi na lang siya nagising sa madilim na karanasan na ’yun.

She wouldn’t feel this amount of guilt in her heart. Her brain is starting to fall in the deeper ocean of her sickness.

“Oh no, bitch. Hindi ako mamamatay tao na tulad mo. I will not kill you instantly. Gusto ko ’yung manuot sa’yo ang klase ng sakit na ipararanas ko. I will drive you to your hellhole but I’ll make sure that you are the one who’s holding the steering wheel.”

A tear fell in her eyes. Ipinikit na lang niya ang mga mata dahil pagod na pagod na siya sa pagpapahirap sa kaniya ng mga tao. From her childhood up to now.. Her daughters looked happy with Ali. That’s.. That’s enough reason for her to give up. To give up on life.

“You will be the one to kill yourself, Breanna Fuentabella. Pinangako ko ’yan sa puntod ng Nanay ko.”

I’ll update two chaps again tomorrow. Malapit ng matapos ang story nina Ali dahil sobra na akong naaawa kay Breanna. She deserves better. Better than anyone else in this world.

Ka’patan Tag’isa

HIKAKA’PATAN TAG’ISA

“What the fuck did you do this time, Antonio?!” Umalingawngaw ang sigaw ni Black sa buong opisina niya. Tumawag si Ali sa kanilang magkakaibigan at sinabing nawawala si Breanna sa bahay nito.

Napahilamos sa mukha si Black. “My god, Ali! Nakaka-putangina ka talaga kahit kalian!”

Nagbaba ng tingin sa Ali. Nakaramdam siya ng pagsisi at maraming sana sa utak niya. Sana hindi na lang siya pumasok sa opisina. Sana hindi na lang niya iniwan ang asawa. Sana kasama pa nila ito ngayon. Sana.. Maraming sana pero putangina siya.

“I’m sorry. I— I did not know na tatakas siya ng..” Kinagat ni Ali ang ibabang labi niya to stop his self from crying. Pero hindi na niya kaya. Ang sakit isipin na pilit tumatakas sa kaniya ang babaeng mahal niya. “..I shouldn’t let her by herself. I’m sorry..”

Naawa naman sa kaniya ang mga kaibigan. They saw how sincere he is. Alam naman nila na hindi nito ginusto ang nangyari.

“I’m sorry din, bud.” Hinging paumanhin sa kaniya ni Black. Tumango lang si Ali dahil naiintindihan naman niya kung saan nanggagaling ang galit nito sa kaniya.

Pinatawag ni Black lahat ng mga magagaling na agent niya sa kumpanya. Ali also called his people para marami ang mga gumagalaw sa paghahanap sa asawa. The twins, Lucas, and Vlad uses their connection sa gobyerno.

All of them are busy in planning and thinking kung ano ba ang pwedeng gawin nila. Until Ali dropped a question that made them stop.

“D-Do you love her, Black?” Out of nowhere na tanong ni Ali habang nakatingin sa singsing na hawak niya.

Napatingin ang mga kaibigan niya sa kaniya.

“She’s special to me.”

“To the point that you proposed to her?”

Black sighed. “That proposal was planned years ago. Nangako ako kay Tita na pasasayahin ko si Breanna at hinding-hindi iiwan.”

“D-Do you love Breanna more than Ellyse?”

Napatikhim naman ang mga kalalakihin ng marinig ang pangalan ni Ellyse. They know kung gaano kaayaw ni Black ang pangalan na ’yun.

“Why are you suddenly asking this question, Ali?” Nakakunot noong tanong ni Black.

Ali looked at them and then to him. He bitterly smiled. “I— I will give her up. Kung mahal na mahal mo siya ay papalayain ko na siya para maging kayo.” Ali bitterly chuckled. “Did you know how my heart crushed when the news came that you proposed to her? Fuck it. Parang hinati ang puso ko sa dalawa sa ikatlong pagkakataon.”

“That time, the only thing that came to my mind is to stop your growing relationship. Madamot ako pagdating sa kaniya pero.. h-handa akong palayain siya kung magiging masaya siya sa’yo.” Kahit na nababasag ang puso niya sa mga sinasabi niya ay pilit pa rin niyang tinatagan ang loob niya. “Everytime I looked and touched her, nagwawala siya. That hurts but what makes my heart hurt even more was when she calls me a demon.” He bitterly chuckled. “Demonyo na ako sa paningin ng asawa ko..”

Napatingin silang lahat kay Black. Hinihintay ang sagot nito. Napabuntong-hininga siya at kinapa ang puso niya. Kinakabahan siya sa sasabihin nito dahil baka tuluyan ng mawala sa kaniya ang mahal na asawa. “I loved her..” Parang may punyal na bumaon sa puso ni Ali. “..But I love Ellyse more than anything in this world. I am ready to give up everything just for her to comeback.”

Tinapik ni Black ang balikat ni Ali. “Don’t worry, my man. Hindi naman talaga ako nagpropose sa kaniya. Masyado lang in-OA ng mga reporters ang balita.” He chuckled. “I asked Breanna to be my girlfriend that time.”

Tumango-tango sila. Bumalik na ulit sila sa pagpa-plano kung paano matutunton ang kumuha kay Breanna. Kung sino man ang kumuha rito ay titiyakin niyang ibabaon niya sa lupa.

Hours had passed and they still does not have any information about Breanna. The hours, became days.. then weeks.. and it turn into months. Dalawang buwan na nilang hindi mahanap ang dalaga at masisiraan na sa ulo si Ali sa kakaisip sa mga posibleng nangyari dito.

‘How is my queen? Kumakain ba siya? Is she okay? Our baby, is he okay?’ ’Yan ang mga katanungang hanggang ngayon ay hindi pa rin niya nasasagot.

Malakas niyang binato ang baso ng alak na iniinom niya. He became an alcoholic ever since she was taken away. Palagi niyang nilulunod ang sarili niya sa alak dahil hindi tumitigil ang utak niya sa kakaisip sa mga pwedeng mangyari sa asawa niya.

Umiiyak na sumubsob si Ali sa counter-top ng bar studio niya. “Putangina mo, Ali! Wala kang silbi!” Sigaw niya sa sarili niya. Pinagsusuntok niya ang counter-top hanggang sa dumugo ang kamay niya.

He couldn’t even feel pain. He felt numb.

Tatayo na sana siya para puntahan ang mga bata sa kwarto ng tumunog ang telepono niya. He saw an unknown person text. Kumabog ang puso ni Ali sa text na iyon.

Nanginginig niyang binuksan ang text message. Nabitawan niya ang telepono niya ng makita ang kalunos-lunos na hitsura ng asawa niya. “Putangina!” Sigaw niya habang nakakuyom ang kamao.

Sinubukan niyang tawagan ang number ng nag-text pero hindi na ito ma-reached. Sunod naman niyang tinawagan ay si Black.

“Black, someone texted me..” Humihikbing saad niya.

[Did you also receive a message from an unknown number?]

Napatango si Ali kahit hindi siya nakikita nito. “Putangina sila! Sisiguraduhin ko na ipaparanas ko sa kanila ang ginawa nila sa asawa ko!”

[Pumunta ka sa opisina ko. Papunta na ang apat. Tina-track na nina Levi ang location ng sender.]

Mabilis na pinatay ni Ali ang tawag. Kinuha niya ang cellphone niya at ang susi ng kotse.

He doesn’t care if he was over speeding. Ang gusto lang niya ngayon ay marating ang opisina ni Black para malaman na niya ang lokasyon ng asawa.

Pagbaba niya ay binati siya agad ng mga agent doon. Binigay niya ang susi at dali-daling pumasok sa kumpanya ni Black. Habang naghihintay ng elevator ay hindi siya mapakali.

‘Please, be safe, my love. Be safe..’

Mabilis niyang narating ang opisina ng kaibigan. Nauna siyang dumating doon at tinignan ang ginagawa nina Black.

“Ilang minuto pa bago tuluyang ma-track ang number?”

Hinarap siya saglit ni Black at pinagpatuloy ang page-encode ng mga codes sa computer. “Ten minutes, tops.”

Nakakaintinding tumango si Ali. Kahit na gustong-gusto niyang madaliin ang proseso ay wala siyang magagawa. He knows Black’s equipment, mas mabilis pa nga iyon sa mga gadgets ng gobyerno.

Hindi siya mapakali habang hinihintay ang resulta ng ginagawa ni Black. Palakad-lakad siya sa opisina nito habang nakatingin sa cellphone. Umaasa na mag-text sa kaniya ang unknown number na ’yun.

“Gotcha!” At exactly ten minutes, nalaman na nila ang kinaroroonan ng dalaga. Tinext sa kanila ni Black ang eksaktong lokasyon na kinaroroon ng asawa.

“Damn it!” Napamura si Ali ng makita ang lokasyon nito. “Malapit sa bangin ang lokasyon na ’to!”

He paled. Mabilis siyang lumabas pero pinigilan siya ng mga kaibigan. “Let’s plan first—”

“No! Hindi na ako makakapaghintay pa sa plano, Black.” Natatarantang saad ni Ali. “My wife needs me, I can feel it. Kailangan na natin siyang puntahan.”

Nagkatinginan sila at napabuntong-hininga. Sinundan nila si Ali na nagmamadali.

Habang nasa elevator ay nagbigay ng command si Black sa mga tauhan niya. Lalo na ang squad ni Levi.

Mabilis nilang pinaharurot ang mga kotse nila patungo sa lokasyon ng dalaga. All of them cursed ng mapansin na sobra na sa pag-oover speeding si Ali. Kaya mabilis na inutusan ni Black sa mga agent niya na i-delete ang footage ng pagdaan nila.

Inabot sila ng isang oras at kalahati. Naunang bumaba si Ali at sumunod sa kaniya ang mga kaibigan.

Nang makarating sila sa pinakatuktok ay parang siyang nalagutan ng hininga dahil kitang-kita niya ang asawa niya.. sa loob ng sasakyan na malapit sa bangin.

Mabilis silang tumakbo sa kinaroroonan nito ngunit nabigla silang lahat ng bigla na lang gumalaw ang kotse.

“NO!” He screamed to his horror. “N-No! No.. You cannot leave me, Breanna. Hindi pa ako bumabawi sa’yo sa lahat ng mga katarantaduhan ko. Please..” Wala sa sariling ani niya habang nakatingin sa asawa na nasa loob.

Nang lumapit pa sila sa pwesto nito ay bigla na lamang itong bumilis ng takbo dahilan para tuluyan ng bumagsak ang kotse sa ibaba.

All of them saw.. kung paano nahulog at sumabog ang kotse sa bangin. Tumakbo si Ali sa pinakadulo. “N-No! Buhay pa ang asawa ko. She wouldn’t leave me. Hahayaan ko na siyang maging malaya sa akin.”

He was about to take another step when someone grabbed him. “Damn it, Antonio! Magpapakamatay ka ba?!” Nangagalaiting sigaw ni Vladimir.

Naiiyak naming tumayo si Ali at tumingin ulit sa nasusunog na kotse. Napuno ng sigaw ni Ali ang tahimik na lugar na iyon.

Habang humahagulgol siya ay bigla na lamang siyang sinuntok ni Black. “Putangina kasi! Bakit mo siya iniwan ’nun?!” Naiiyak na saad nito habang nakakuyom ng kamay.

Ali cries even more. Kasalanan niya.. kasalanan niya lahat. “I’m sorry..”

Nakaramdam siya ulit ng suntok mula dito. “Kasalanan mo ’tong lahat, Antonio! She could have been in her normal state kung hindi siya nagkaroon ng sakit dahil sa’yo! She could have escaped that car kung nasa tamang pag-iisip si Breanna!”

Napaamang si Ali sa narinig. “W-What?”

Black stopped from beating him. Nagulat sila ng lumuhod ito at umiyak. “Breanna.. my precious Semina have a disorder. Nagkaroon siya ng sakit at dahil ’yun sa’yo!” Nanggagalaiting duro nito sa kaniya. “Sinundo ko siya sa resthouse ni Vladimir dahil may nagtext sa akin. You know what I saw? I saw a woman who was shattered by her husband. Ni hindi niya ako malapitan dahil sa takot niya. Then, you had the guts to kidnapped her again for the second time around? Tell me, Alistair, ano bang ginawa sa’yo ni Breanna para parusahan mo siya ng ganito?”

“I— Nalaman ko na pinalaglag ni Breanna ang anak ko. I was so mad at her kaya hindi ko siya pinuntahan sa hospital kahit na tumatawag ang magulang niya. Someone told me that she agrees in marrying someone kaya niya p-pinalaglag ang anak namin. Galit na galit ako sa ginawa niya.. that is why I decided to—” Kinagat ni Ali ang ibabang labi niya. He was so ashamed of telling them the truth. “To have a vengeance.”

“By raping her and making her insane?” Black sarcastically said. “You should know better that your wife wouldn’t do that to you!”

“But there are evidences na nagpapatunay na nagsisinungaling siya sa akin!” Galit na sigaw ni Ali. Ngayon lamang niya ilalabas lahat ng galit niya simula noon. “After doing that bad things to her, I decided to go back to Tawi-Tawi. Umuwi ako sa bahay namin, only to found out that the person who I love dearly had been killed. At ang mas masakit pa, pinatay ito ng mga magulang ng mahal ko! Unang kinuha nila sa akin ay ang anak ko tapos.. ’yung Nanay ko..”

Natahimik silang lahat sa narinig. Ngayon lamang nila ito nalaman. They thought that Ali’s mother is well in Tawi-Tawi.

“Alam ko sobra ang ginawa ko kay Breanna pero putangina! Ang sakit sakit kasi ng mga ginawa niya..” He cried even more, remembering how he saw his lifeless mother in their own house. “..sana sinabi na lang niya sa akin na ayaw na niya. Hahayaan ko naman siya sa fiancée niya.”

“I told you this before Antonio, you have the money para magpa-imbestiga. Why didn’t you?” Lucas asked.

Napangiti ng mapait si Ali. “You think, I didn’t? I did, multiple times. Palagi akong umaasa na sana.. hindi totoo ang mga nalaman ko, na sana hindi kayang gawin ng mahal ko ang mga binibintang sa kaniya pero putanginang sana! Paulit-ulit akong umaasa pero nawawasak din.”

“Kanina mo pa sinasabi na may nagsabi sa’yo ng mga impormasyon, sino ‘yun?” One of the twins’ asked.

Pinunasan ni Ali ang mga mata. “Kay Beau..”

Natahimik silang lahat. All of their revelation doesn’t make sense. Hindi na nila alam kung ano ba talagang nangyari.

“I have this gut feeling that someone is toying your life and Breanna’s.” Vladimir suddenly spoke.

Tumango si Black. Kinakalkula lahat ng mga nalalaman. “Something is not right here. Iba ang mga nakalap ng mga tao ko sa mga private investigator mo.”

Somehow, they understand kung bakit ganoon na lamang ang nangyari sa pag-iisip ni Antonio. Ngayon ay naiintindihan na nila na may lumason sa utak nito kaya niya nagawa ang mga karumaldumal na mga bagay na iyon.

They all agreed to worked together to know the truth.

“I’ll make sure to fucking buried them alive..” Ali menacingly said habang nakatingin sa bangin.

Just three chapters left. I know na sobra na ang mga paghihirap ni Breanna. Just hang on, malapit na tayo sa katapusan.

Ka’patan Tagduwa

HIKAKA’PATAN TAGDUWA

Tumunog ng malakas ang telepono ni Ali. It made the presenter stop from talking. Sinenyasan naman niya ito na ipagpatuloy ang sinasabi and he looked at his secretary at sinabing i-take down notes nito ang mga importanteng bagay sa meeting.

Bumuntong hininga si Ali bago lumabas sa conference room. Mabilis niyang sinagot ang tawag.

“Yes, sweetheart..” Malambing na saad niya.

[Tatay, what time ka uwi?] Narinig niya ang malamyos na boses ni Tala. His heart melt with that simple action.

“Hmm. Mamayang gabi, sweetheart. I have a lot of things to do in the office.”

While talking to his daughter. Hindi na niya namalayan ang oras na lumipas. Breanna’s daughters are like a ray in his dark life. Hindi niya alam ang gagawin simula ng gabing iyon.

[I miss Nanay..] Bigla nitong naiusal.

Parang may pumiga sa puso ni Ali. He knew how much they miss their mother kaya ginagawa niya ang lahat ng makakaya para makita ulit ito. Miss na miss na rin niya ang asawa.

“I— I need to end this call, sweetheart. Tinatawag na ako ng secretary ko.” He lied. Ayaw niyang makita at marinig ng mga bata na nanghihina siya. He needs to be strong for Mayari and Tala.

Nagpaalam na sana kaniya ang dalawa. Kaya mabilis niyang tinago ang telepono at dumiretso sa opisina niya. He started to work his ass off para matapos siya agad sa mga paper works.. at maipagpatuloy na ang paghahanap sa asawa.

Three months had passed in a blur of longing to his wife. Naniniwala siya na buhay ito at ang anak niya. They didn’t see her body in the burnt car at walang bangkay na natagpuan malapit sa pinangyarihan.

He really prays so hard na makita na niya ito. Others may think that he gave up but he didn’t. Kahit kalian ay hinding-hindi na niya susukuan ang asawa.

Mabilis na natapos ang ginagawa niya. Paalis na sana siya ng opisina when his friends entered the room. Humahangos ang mga ito na pumasok.

In the span of that three months ay nalaman na nila ang buong katotohanan. And fuck him and his idiocy for believing that guy. Labis labis ang pagsisisi ni Ali nang malaman na ang taong pinaniwalaan niya ay siya rin pa lang gagago sa kaniya.

He should have believed in his wife. Hindi dapat siya nagpadala sa galit at sa paniniwala sa maling tao. Those two did fucking orchestrated everything para mapaniwala siya at masaktan ang taong mahal niya.

Napakuyom siya ng kamao habang iniisip ang mga taong nasayang na hindi niya kasama ang mga mahal niya sa buhay at nabuhay siya sa galit.

‘I will make sure to make you pay. I will fucking turn back the favors that you did into our life.’

Dahan-dahan na silang gumagalaw para mapagbayad ang totoong may sala. Hell will break loose hanggang hindi niya naiiganti si Breanna sa mga ito.

“What do you want at this hour? Bilisan niyo at nagmamadali ako.” Naiinip na ani niya dahil kailangan niya pang pumunta sa ibang bayan para tignan kung nandoon ang asawa. Kung kailangan niyang libutin ang buong Pilipinas at mundo ay gagawin niya para mahanap ang pinakamamahal.

Black cleared his throat. “Someone from my company told me that..” Nararamdaman ni Ali ang biglang pagbilis ng tibok ng puso niya dahil sa ibabalita ni Black.

Nakita niya na nag-aalangan ito na sabihin sa kaniya ang nalamang impormasyon. Bago pa ulit makapagsalita si Black ay nakatanggap siya ng batok mula kay Lucas.

“Gunggong, huwag kang pabitin! Hindi ikaw si Vladimir para iwan kami sa ere!” Naiinis na saad ni Lucas. The twins’ chuckled with what he said. Kabaliktaran naman ’yun kay Vladimir na natamaan sa sinabi ni Lucas at kay Black na nakatanggap ng batok.

Napangiti na lang si Ali kahit papaano. Oh, Lucas is really a certified lunatic.

“Fuck you, dimwit!” Gigil na mura sa kaniya ni Vlad pero binelatan lang siya ni Lucas na parang bata.

“Hoy! How dare you na hawakan ang ulo ko? Alam mo ba kung gaano ka-precious ang utak ko para batukan mo lang?!”

“Ang drama mo, Itim. Bilisan mo na nga ang pagsabi ng balita mo kung hindi ipapalapa kita sa alaga kong bulldog.”

Black paled. All of them silently laughed dahil alam nilang lahat kung gaano katakot si Black sa mga hayop. Lahat ng mga ito ay kinakatakutan niya.

Tumingin si Ali sa orasan pambisig niya at nakitang malapit na ang oras ng paglipad ng private jet niya.

“Black, please, kung ano man ang sasabihin mo, make it fast. I still need to go somewhere.” Natatarantang ani ni Ali. He needs to hurry para marami ang oras niya sa paghahanap.

Napatiim ng bagang si Black. “Nambababae ka ba?”

Ali just sighed. Tumayo na siya at kinuha ang mga importanteng gamit. Nagte-text na sa kaniya ang piloto ng jet niya.

“I don’t have time for this. Kung ito lang naman ang pinunta ninyo, makakaalis na kayo.”

“Sira—” Black didn’t finish his sentence when Vladimir interfered.

“Stop, Black. Sabihin mo na sa amin ang sasabihin mo.”

He sighed. “Someone told me that they saw Breanna.”

Nanigas ang katawan ni Ali sa narinig. Parang may pumalakpak sa tainga niya sa balitang sinabi ni Black.

“W-What? Saan? Pupu—”

“Why would I tell you? Sisirain mo na naman ang buhay ni Breanna?” Black snorted. “You didn’t even look for her kahit na sinabi ko sa’yong—”

“I told you to stop, Black. You don’t have any proof para sabihin ’yan sa isang tao.” Mariing saad ni Vlad.

“I have! Ni hindi ka nga nakikibalita sa akin kung ano ba ang updates sa paghahanap sa asawa mo! Siguro busy ka sa paghahanap ng bagong ipapalit mo sa buhay mo.” Mariing wika ni Black.

“Pasmado talaga ’yang bibig mo, Itim.” Ani Lucas.

Kahit na nagkakagulo na ang mga kaibigan niya ay hindi napo-proseso ni Ali ang mga ito. The only thing that he can comprehend was someone saw Breanna, it means buhay ang asawa niya.

Nagpapalitan ng sama ng loob ang lima habang siya ay nakatulala. “W-Where can I see her, Black?”

“Give me enough reason para sabihin ko sayo.” Matigas na ani nito.

Lumapit si Ali sa kinauupuan ni Black. He kneels. Lucas exaggeratedly gasped.

“P-Please, Black. Sabihin mo na sa akin. I am dying to see my wife.” Naiiyak na ani nito. “I already search the perimeter around the area kung saan siya nahulog pero walang nakakita sa kaniya ni isa sa mga ’yun. K-Kaya nagmamadali ako sa pag-alis dahil malapit na ang oras na ini-schedule ko sa pilot to flew me in another city.”

Black tapped his shoulder. “Sorry, man. Akala ko hindi mo na kasi siya hinahanap.” May kinuha si Black na papel sa bulsa ng coat niya. “That is the address kung saan nakita ng agent ko si Breanna.”

Mabilis na kinuha ni Ali ’yun at tumayo na. Dali-dali siyang lumabas ng opisina niya. He needs to see her, fast.

Isasarado na sana niya ang elevator when a hand stopped the door. Kumunot ang noo niya.

“Huwag kang magmadali, baby boy. Syempre kailangan mo ng support.” Lucas grinned.

He just sighed. Wala na siyang magagawa sa mga kaibigan niya. Kaya imbes na makipagbangayan ay hinayaan na lang niya ang mga ito.

Sumakay sila sa kaniya-kaniya nilang sasakyan at nag-drive sila sa private lot nina Tyron at Tyler kung saan nakaparada ang private jet niya.

Nandoon na ang piloto at hinihintay siya. Mabilis niyang ibinigay ang address.

“Change plan, captain. I need to go to that address, fast.”

Tumango-tango ang piloto at sumakay na. Sumakay na rin ang mga baliw niyang kaibigan.

Habang nasa himpapawid sila ay hindi alam ni Ali ang mararamdaman. He is nervous, excited, and scared at the same time.

Ilang oras lang ang binyahe nila at nakarating sila sa address na nakalagay. Napakunot ng noo si Ali dahil tumigil sila sa isang mental hospital facility.

“A-Are you sure na nandito si Breanna, Black?” Nanginginig na ani Ali.

Tumango ito sa kaniya. “My agent visits her mother in this place. Nakita niya raw sa garden si Breanna ng mga oras na ’yun.”

Habang naglalakad sila papasok ay nagdasal si Ali na sana.. nandito nga ang mahal niya. He’s praying so hard to finally see his beloved queen. He will do everything para makabawi rito. Papatunayan niya sa mahal niya na magbabago siya.

Pumunta sa front desk si Black. Siya ang nakipag-usap sa nurse na nandoon.

Pinagpapawisan ng malamig si Ali habang hinihintay na sabihin ng nurse ang kwarto ni Breanna.

Iginaya sila nito sa pinakadulong kwarto. All of them got curious dahil ito lang ang kwartong naka-lock.

“Bakit naka-lock ang kwartong ’to?” Ali asked.

“Panay po kasing tumatakas si Ma’am. Inaatake siya ng hallucination stage niya tapos nakikita daw niya ang anak niya kaya sinusundan niya palabas. Mabuti na lamang at nakikita siya ng mga guards.”

Nabasag ang puso ni Ali sa narinig. Kasalanan niya ’to lahat. Kung hindi niya ginawa ginahasa ang dalaga noon ay hindi ito magkakaganito. He badly want to punch his self para makaganti sa ginawa niyang katarantaduhan.

Dahan-dahang binuksan ng Nurse ang pinto and there.. his heart broke for the nth time dahil sa nakikita.

“Maghihintay na lang kami dito, Ali.” Ani Black.

Nanghihina ang mga tuhod niya papasok sa loob ng kwarto. Sunod sunod ang mga luha niya sa pagpatak. Napaluhod siya sa harap nito. He wanted to touch her pero natatakot siya dahil baka masaktan niya ito.

“Kasalukuyang hindi tumatanggap ng kahit na anong medication si Ma’am dahil sa kalagayan niya. Ilang buwan na lamang ay manganganak na siya. Then, we can proceed to her medication.”

“Why did you tie her?” Gustong magwala ni Ali pero alam niya na hindi ito makakatulong sa asawa.

While he’s looking at her eyes, gone was the warmth and emotion in it. Wala siyang makita kahit ano doon at ’yun ang kinakatakot niya.

“We need to do that.” The nurse sighed. “Maaaring malaglag ang anak niya kung hindi namin ginawa. She was restless. Nang unang buwan na dating niya rito ay palagi siyang naglalakad o kaya naman tumatakbo. That would risk the child, so, we opt to tie her habang hindi pa siya pwedeng uminom ng gamot.”

“C-Can you leave us for a minute?”

“Sure. Nasa labas lang po ako kung kailangan niyo ng tulong.”

Ali cried and cried. Hindi na niya napigilan ang sarili na ilabas lahat. He didn’t know that this would be the outcome of his wrong doing. He didn’t know na aabot hanggang sa ganito ang pwedeng mangyari.

Gustong ibalik ni Ali ang nakaraan para mabago niya ang lahat. He wants to change his decision in the past pero kahit na anong isip niya ay alam niyang hindi na mababalik pa ang nangyari. The damage has been done and her wife needs to suffer the consequences.

It hurts him more than ever dahil wala siyang magawa na kahit ano para tulungan ito. How can he help her kung ang dalaga mismo ang lumalayo? How can he help her kung puro takot na ang nararamdaman nito sa kaniya? He doesn’t know where to start.

He gritted his teeth at kumuyom ang mga kamao niya.

Nagsisisi siya sa ginawa niya at gagawin niya ang lahat para itama ito. He may not change the past but he can still rewrite the future. At uumpisahan niya ’yun sa pagtanggal ng mga peste sa buhat nito.

Tumayo si Ali sa pagkakaluhod. Hinalikan niya ang noo ng dalaga. Nakahinga siya ng maluwag dahil hindi ito sumigaw o ano man ngunit naramdaman niya na nanigas ito sa kinauupuan.

“I’ll be back, my queen. Sisiguraduhin ko na magsisisi ang mga may gawa nito sa’yo. I’m going to return the same favor. Kung ano ang kinuha nila sa’yo ay siya rin ang kukunin ko.” Matigas na saad niya. He could imagine those people na naghihirap, dobleng paghihirap kaysa sa dinanas ng asawa.

Lumabas na siya sa kwarto at binilinan ang nurse na bantayang maigi ang asawa niya. Pagkatapos ay tumuloy na siya sa kinaroroonan ng mga kaibigan.

“Let’s end this.” All of his friend smirked at mukhang alam na nila ang gagawin.

‘I will make sure to really fucking end this. Sisiguraduhin ko ring mas doble pa ang mararanasan niyo. I’ll fucking hunt you down and burn you to hell, Jade and Beau.’

Sumakay ulit sila sa private jet niya at bumalik sa lungsod. Buong biyahe ay nakakuyom lang ang mga kamao ni Ali. His friends could sense the dark aura that was surrounding his being.

Pagbaba nila ay mabilis na tinawagan ni Black ang team ni Levi. The plan was made months ago but they want to take it slow. A well-planned and long fear is more satisfying. Sabi nga nila, revenge is a dish best served cold.

Dumiretso na sila sa basement ng kumpanya ni Black. He prepared his self mentally, emotionally, and physically. Sisiguraduhin niya na magsisisi ang mga taong ’yun sa pananakit sa asawa niya.

Ilang oras lang ang hinintay nila at dumating na sina Levi.. kasama sina Jade at Beau pati ang mga tauhan nito. They were all blindfolded at nakatali ang mga kamay sa likod. Mayroon ding panyo sa mga bibig nila.

Una nilang kinausap si Jade but as the time passes by ay naririndi na siya sa naririnig.

“Kasalanan ni Breanna ’to! Kinuha niya lahat sa akin! Simula bata kami ay palaging siya ang gusto ni Mama, puro Breanna, Breanna. Eh putanginang Breanna’ng ’yan! Bagay talaga sa kaniya ang mamatay at magpakaputa bago—”

Narinig niya ang pagsinghap ng mga kaibigan niya.

He didn’t just slap her. Ali punch her face dahil hindi na niya kaya ang naririnig. He couldn’t stand how he calls her names. Ayaw na ayaw niya sa lahat na ginaganoon ang mahal niya.

Sinenyasan ni Black ang mga tauhan na dalhin si Jade sa clinic sa basement. Sa sobrang lakas ng suntok nito ay nakatulog ang babae.

Sunod namang pinasok ay si Beau. Bago pa may masabi si Black dito ay sinugod na ito ni Ali. No one stop him. Hinayaan lang ng mga ito na ibuhos niya ang lahat sa lalaki.

“Putangina niyo! Ano bang ginawa sa inyo ni Breanna?! You could just spare her from all of these shits! Mga putangina niyo!” Ali gritted his teeth while he continuously punches him.

Nang mapagod siya ay umupo siya. “Hindi pa ba sapat na nagawa niyo na ang plano niyo sa amin?” Tumulo ang mga luha ni Ali. “I lost my child because of you.. I lost my wife because I believed in every shits you’ve told me!”

Kahit na nanghihina ay ngumisi si Beau. “That was your fault. Kung hindi mo ako pinigilan noong gabing ’yun, nakuha ko na sana ang putang babaeng ’yun.”

Mas lalong nandilim ang paningin ni Ali sa narinig. Tumayo siya. Akala ng mga kaibigan niya ay titigil na siya sa pananakit kay Beau pero nagkakamali ang mga ito.

Nagpanting ang tainga niya sa narinig kay Jade pero mas lalo siyang nag-init dahil sa sinabi ni Beau.

Bumwelo si Ali at sinipa ng malakas si Beau sa mukha. Some of his teeth fell on the ground pero wala siyang pakialam.

Tumingin siya kay Black na nakangiti ng proud sa kaniya. “Can you do me a favor?”

“Sure, what is it?”

“Don’t give them to the police. I want them in the white basement forever. I want your people to torture them every day. And lastly, I want them to go insane. Remove every drop of sanity they have. Wala akong pakialam kahit magkano ang bayaran ko basta magawa mo lang ang iuutos ko.” Seryosong saad nito.

Ngumisi naman si Black. “Sige. Presyong kaibigan ang ibibigay ko sa’yo. Pero mag-downpayment ka muna.”

“Tangina ng Itim na ’to! Kurakot ka talaga!”

Tumingin siya sa mga kaibigan niya at nakita niya ang mga ito na nakangiti sa kaniya. All of his friend felt like a proud father while watching his son punches the people who destroy his life.

‘It’s finally over, my queen. I’ll wait for your comeback in our palace – our home.’

Breann’s Point of View sa next chapter. See you later, my loves!

Intiha’ (Huling Pahina)

INTIHA’ (HULING PAHINA)

“Nay— Nay!”

Nakangiti kong pinagmasdan ang bunso kong anak. He was learning on how to pronounce Nanay and I feel so proud dahil kahit na siyam na buwan pa lang ito ay marunong na siyang magsalita.

He looked so wonder in his baby clothes wrapped with color blue cardigan. My precious – Sinag Nathaniel. I named him Sinag became he really is a ray in my dark world. Kung hindi dahil sa kaniya ay pareho na kaming wala.

I still remember how he kicks in my stomach when we were in a car na patuloy sa pagbaba sa bangin. Mabuti na lamang at nakabalik ako sa katinuan and we escaped. Pero nahirapan ako sa pagtakas dahil nasa paligid pa ang mga tao nina Jade and Beau.

I also named him Nathaniel because he is a gift from God. Sa lahat ng mga pinagdaanan ko sa loob ng ilang buwan ay hindi niya ako iniwan. Palagi niya akong binibigyan ng lakas para huwag sumuko sa buhay kahit na sukong-suko na ako.

“Nay! Nay-nay!” Nakangiting ani nito. Lumitaw ang mga maliliit niyang ngipin sa harap. I chuckled and pinched his cheeks.

“Ang cute cute talaga ng baby ko.” Nangigigil na saad ko.

We were cuddling and playing when someone knocked in the door. Pumasok doon si Manang na ngumiti ng makita ang pwesto naming mag-ina.

“Gutom ka na ba, hija?”

Nakangiting umiling ako. “Mamaya na lang po ako kakain, Manang. I’ll wait for Tala and Mayari.”

Lumapit sa amin si Manang at umupo sa gilid ng kama. Umayos din ako ng upo para magpantay kami.

She caressed my long hair. “Darating mamaya rito si Black..”

Tumango-tango ako. Binaba ko ang tingin ko sa anak ko na patuloy na pinaglalaruan ang buhok kong mahaba.

“Anak, hindi naman sa nangingialam ako pero payo ko lang sa’yo, kung wala ka ng nararamdaman sa isa sa kanila, mas mabuti na sabihin agad ng maaga. Hindi naman kasi maiibsan ang sakit na mararamdaman ng taong ’yun kapag pinatagal mo pa.”

I nodded. Naiintindihan ko ang punto ni Manang. For the past months too, while recovering, tinantiya ko ang sarili kong nararamdaman. And now, I know kung ano ba talaga ang gusto ko.

Ilang oras pa kaming naglaro ni Sinag sa kwarto nang sabihin ni Manang na nandoon na si Black sa sala.

Pumasok si Manang sa kwarto ko para bantayan ang bunso namin. Naglakad ako papuntang sala at nakita ko si Black na prenteng nakaupo doon.

Ngumiti ako ng makita ko siya.

“Hi..” Kiming bati ko.

“Breanna, how are you?”

Nakahinga ako ng maluwag sa tawag niya sa akin. He didn’t call me Semina nor mo gra. Hindi ko alam pero natuwa ako dahil doon.

“I’m okay—” I cleared my throat. “Rather, I’m recovering with all the pains that the past caused me. Wala naman na kasi akong magagawa para mabago pa ’yun. Kaya imbes na magtanim ng sama ng loob, mas pinili ko na lang na magpatawad para mamuhay kami ng masaya ng mga anak ko.”

Black smiled like a proud father. Lumapit siya sa akin at ginulo ang buhok ko. “I am so proud of what you become, Breanna.”

“I am too. Kahit na alam kong hindi na ako karapat-dapat—”

“Shhh. Don’t say that, sweetie. You are worth it. You are worth loving for. Sobrang swerte ng lalaking mamahalin mo.” Nakangiting saad nito.

“A-Ahm..” Naguguluhan ako sa ipinapahiwatig niya. “Let’s break up?”

Black chuckled. “Sure, Breanna.”

“But before that can you tell me all the thing that happened to me in the past?”

Kumunot ang noo niya. “Hindi ba sinasabi sa’yo ni—”

I cut him off before pa niya masabi ang pangalan. Ito ang hindi nawawala sa akin kahit na ilang buwan na akong gumaling sa medication. The fear of him. Kahit na anong daan ko sa mga consultation ay labis pa rin ang takot ko sa kaniya.

“Just tell me, please.”

Sinimulang i-kwento sa akin ni Black ang lahat. He started from the very bottom up to the day that they found me.

Tuloy-tuloy ang agos ng luha ko sa aking mga mata. “Alam mo bang may nakita akong sulat sa mga gamit ng Mama mo when I was investigating your mansion. Your mother loves you, Breanna. Hindi lang halata pero mahal ka ni Tita.” He chuckled. “Pumayag siyang magpakasal kayo ni Beau para hindi magsalita ang lalaki sa nalalaman niya sa nagawa mo noon. She even paid him to keep quiet and agrees on his plan to marry you. Mali man ang naging daan ng Nanay mo pero lagi mong tatandaan na mahal na mahal ka niya, Breanna. You were there Breanna Semina and nothing could beat that.”

“Ang sakit lang isipin na nabuhay ako ng ilang taon, thinking that they didn’t love me and that I am just a security in their business deals.” Humihikbi kong saad.

“One of the hardest things to do in life is letting go of what you thought was real, Breanna..” He wiped my tears and intently looked at me. “..But, always remember that I love you and you will always be a special part of my life.”

Niyakap niya ako at kahit papaano ay mas lalong nawala ang bigat sa puso ko. Isa na lang talaga ang kailangan kong gawin and that is.. to talk to him.

Ilang oras nag-stay si Black sa bahay namin. He waited for the twins pero sinabi kong matatagalan pa sila dahil kailangan nilang bumawi sa mga school works na na-miss nila.

Dumating na ang oras ng uwian ng mga bata. Lumabas ako ng mga bahay at hinintay sila doon.

A car stopped in front of our house. Napangiti ako ng bumaba ang isa sa mga kambal doon. Lumuhod ako para mabilis nila akong mayakap.

“Nanaaaaayyy! I miss you po! Tsaka si Baby Sinag, tsaka si Manang, tsaka.. tsaka ’yung TV po natin! Na-miss ko Nanay hihi. Boring po ’yung class namin, buti na lang nandiyan si Tala, Nanay.” Mahabang litanya nito. May i-kinwento pa siya tungkol sa mga kaibigan niya at sa anak ni Chienne pero hindi ko na maintindihan dahil sa lalaking nakahawak kay Tala.

We entered the house na panay kwento pa rin sj Mayari. Nang makita nila si Sinag na nasa crib ay mabilis na pumunta ang dalawa. Naiwan kami ni Ali sa sala kaya nakaramdam ako ng paninikip sa dibdib.

Umalis na ako sa kinatatayuan ko at dumiretso sa kusina. Ayaw na ayaw ko talagang naiiwan kaming dalawa dahil nilulukob ako ng takot.

Hindi ko alam na nakasunod siya sa akin kaya nang marinig ko ang pagtikhim niya ay nahulog ko ang plato.

“Don’t touch it, Breanna. Ako na.” Malamyos na saad nito.

Tumango ako at hinayaan na siya na gawin ang gusto niya. He was about to talk when the twins’ entered the kitchen kaya nakahinga ako ng maluwag.

Hanggang sa matapos ang araw na ’yun na hindi niya ako kinausap dahil palaging nasa tabi ko si Mayari o kaya naman si Sinag. Lihim akong nagpasalamat sa mga anak ko dahil parang alam nila ang nararamdaman ko.

I sighed at tumingin sa salamin. I couldn’t see the previous Breanna in the mirror. Puno ng takot ang nakikita ko.

I may forgive those people who hurt me but it leaves a deep scar in my heart na hindi kayang tapalan ng ilang libong sorry at band-aid.

I could also see the effort of Ali pero parang hindi sapat iyon para maibsan ang takot ko. Yes, I could say his name already but I couldn’t stand his presence. My heart is to scarred and wrecked and it cannot be made just by his effort. I think, time is the essence of opening again and that’s were lacking.

Isang linggong hindi nagpakita si Ali sa bahay. Palagi lang siyang kinu-kwento sa akin ng mga bata. Pumunta raw ang ama nila sa school at kasabay nilang mag-lunch. Hinahatid at sundo pa rin ito ni Ali pero si Manang ang naghihintay sa labas.

I was babysitting my son that afternoon while Maya and Tala are watching TV’s and reading books when someone knock in our door.

Sinubukan kong tawagan si Manang pero hindi siya sumasagot. Maybe, she’s taking a rest, B.

Bumuntong hininga ako at inutusan ang kambal na tignan-tignan ang kapatid nila. Tumayo na ako at habang naglalakad ay bumibilis ang tibok ng puso ko.

I took a deep breath and opened the door. Nakita ko si Ali na nandoon. Ngumiti siya sa akin but I could feel his nervousness.

“Can we talk, Brea?”

Katapusan

Happy New Year, my loves! 

KATAPUSAN

“You may now kiss the bride..”

Umugong ang palakpakan sa buong sulok ng simbahan. All of them are happy because the groom and the bride finally got their happy ending. Walang katumbas na kahit ano ang sayang nararamdam nila.

It was a roller coaster ride. Lahat ng mga kaibigan niya ay sumasang-ayon. Maraming mga luha, hinagpis at panghihinayang ang naranasan ng groom at lalo na ang bride bago makamtan ang masayang kabanata.

All of their guests are congratulating them. Nakangiti lang ang dalawang bagong kasal habang nagpapasalamat sa lahat.

Finally, when the other guests are gone one by one, lumapit ang limang magkakaibigan sa bagong kasal.

“Congratulations, bud!”

Isa-isang niyakap ng mga kalalakihan ang groom.

“Sa wakas, nagkaaminan din kayong dalawa ang hirap niyong paaminin mga keps kayo!” Masayang wika ni Roleen.

Lumapit siya sa bride at niyakap ito. “Congratulations, Mands-kipot!”

“Alagaan mo ang kaibigan namin.” The five men said in unison.

Lahat ay masaya ng araw na ’yun. Ito ang pinakahinihintay ng kaibigan niyang si Lucas. Ilang taon din ang lumipas bago ito tuluyang sumaya.

Ngumiti si Ali at niyakap si Lucas. “Congrats, my man.”

All of them became quiet when Ali speaks. Tumikhim si Lucas para mawala ang awkwardness na katahimikang iyon.

“Punta na tayo sa reception. Like gutom na gutom na ako. Tanginers, tagal ng drama-rama ninyo pwede na akong kumain ng popcorn habang nagbabatian kayo.” Bugnot na saad ni Chienne. Natawa ang lahat at hindi pinansin ang sinabi niya. Naiintindihan naman nila na mainit ang ulo dahil buntis.. nanaman.

Sabay sabay na umalis ang limang magkakaibigan kasama ang bagong kasal. They used a van para sama-sama sila ng araw na yun.

Ali chose to sit in the back. Pinili niyang pumikit at magpanggap na tulog.

Ilang taon na ang nakakalipas simula ng araw na ’yun pero nandoon pa rin ang sakit, pagsisisi at panghihinayang.

He sighed and opened his eyes. Napupuno ng kulitan nina Roleen at Chienne ang buong sasakyan. Siguro kung nandito siya ay kasama rin ito sa mga asawa ng kaniyang kaibigan. Kung sanang pinaniwalaan niya ito at pinakinggan, edi sana ay kasama niya pa rin ito ngayon.

Totoo ngang nasa huli ang pagsisisi. He regretted every damn thing that he did to her. Walang araw sa loob ng ilang taon ang gigising siya at maghihintay sa wala.

“W-What?” Parang nabingi si Ali sa sinabi ng kausap niya.

“I’m sorry, pare. Breanna just used you. Ginawa ka niyang libangan ganoon.” He took a deep breath. Parang punyal sa puso niya ang baawat sinasabi ng lalaking harap.

That’s impossible! Hinding-hindi kayang gawin ’yun ng reyna niya. “Paano mo naman nasabi na ginamit ako ni Breanna? Edi sana sumama na siya sa Nanay niya ’nun sa Tawi Tawi at hindi na nag-ayang tumakas sa akin.” Plus, he married me! Gusto sana nitong isigaw ’yun pero may pumipigil sa kaniya.

Bumuntong hininga si Beau – ang lalaking nadatnan niya sa bahay nina Breanna. May inilabas itong mga papel at kung ano-ano pa. “Nandiyan na lahat ng mga ebidensiya, dude. Sinabi ko na sa fiancee ko na tigilan ang panloloko sa’yo pero ayaw niya.”

Nahulog na ni Ali ang hawak na bulaklak. Nanghihina niyang kinuha ang nasa kulay brown na envelope. Beau patted his shoulder and leave.

Hindi alam ni Ali kung paano siya nakabalik sa condo na pansamantala niyang tinitirhan. He’s.. lost.

He doesn’t know kung papaniwalaan niya ang lalaking ’yun o hindi. But the mere fact na wala si Breanna ngayon ay parang nagtutugma lahat ng mga sinasabi nito.

Nagtagis ang bagang ni Ali at marahas na binuksan ang envelope. He took the documents out.

Hindi na-proseso ni Ali ang nakasulat sa mga ito. He’s heart can’t accept what her wife did.

Hindi niya kayang paniwalaan na pinalaglag nito ang anak nila.. Lahat ng mga nasa papel ay ganoon. She even signed a damned permission para sa abortion! Tangina! How dare she! Kaya pala hindi niya ito mahagilap dahil nagtatago na ito.

“Putangina mo, Breanna Fuentabella!” He screamed. Nagsimulang maglandas ang mga luha niya. Nalukot ang mga papel na hawak niya sa tindi ng paghahawak nito.

Why, Breanna? Minahal naman kita.. bakit mo ba ginawa sa akin ’to? Why?

Ilang araw ang lumipas at napagdesisyunan niyang bumalik sa Paoay. Ayaw niya sa siyudad, natatakot siya sa pwede niyang gawin sa babae kung sakali mang magkita sila. He might kill her for what she did to his poor child.

Buong linggong umiinom si Ali sa resthouse ni Vladimir. He’s thinking kung saan ba siya nagkulang. He gave her everything. He gave her his life. Iniwan niya ang buhay niya sa Tawi Tawi para makasama ito.

Kinuha niya ang phone niya. Tinawagan niya si Kai para bilhan siya ng mas maraming alak. He needed that. He needed alcohol.

Pagkatapos ng tawag niya kay Kai ay saktong tumawag si Beau sa kaniya He answered it.

“Pare, would you like to come at our wedding? Malapit na ang kasal namin ni Breanna. She finally said yes.”

Ali gritted his teeth. Oh what a slut. Pagkatapos niyang patayin ang anak ko ay magpapakasaya siya? Putangina niya!

Ibinaba na ni niya ang tawag at nanginginig na ibinato ang phone niya. Damn her! Damn her! Putangina niyong lahat!

“Sir Ali..” Ito na po ’yung mga pinabili ninyo.“ Pumasok si Kai sa bahay. Nakatitig lang si Ali sa kawalan at patuloy na umiinom.

Napabuntong hininga si Kai at dahan-dahang hinubad ang blouse niya. Lumapit siya sa boss niya at hinalikan ito. Noong una ay hindi sumagot ng halik sa kaniya si Ali but moments later, nagbunyi ang loob niya dahil he started to respond her kisses!

Moments later ay darang na darang na silang dalawa. She kept kissing him until someone disturb their supposed to be love making.

Naiinis na humarap si Ali. But when he saw the person who disturb them ay parang gusto niya itong murahin at sampalin. But he kept his cool.

He looked at Breanna and smirked. “Tatawagan kita kapag kailangan kita. Umalis kana..” Ali coldly said. Binigyan pa niya ng marahas na halik si Kai.

He saw the way she’s looking at them pero wala siyang pakialam at hindi niya itatama ’yun. Ang kapal naman ng mukha ng babaeng ’to. After she killed his baby ay magpapakasal siya sa lalaki niya? I’m sure he fucks her too.

May kung anong idea ang pumasok sa utak niya. Sisiguraduhin niyang pagsisisihan pa nito na nagpakita siya ng buhay sa harap niya. He’ll make her life a living hell. Sisirain niya ang dignidad at buhay nito kagaya ng pagsira niya sa buhay ng anak niya.

“I’ll fucking destroy every inch of you! Kinuha mo ang pag-asa ko kaya gagawin ko ang lahat to make you suffer!” Ali smirked. “I’ll strip your dignity until nothing is left. I’ll ruin you, Breanna Semina Fuentabella!”

Sa loob ng isang buwan ay paulit-ulit niyang pinapalasap dito ang kademonyuhang nararapat sa kaniya. He despises her! Kulang na kulang pa ang nararanasan nito sa naranasan ng anak niya.

He fucks her and he forces his self to her. Wala pakialam si Ali sa bawat hikbi at pakiusap nito sa kaniya. Nakatatak na sa utak niya na he deserve everything that happens to her.

She made his heart as cold as a stone. Wala siyang maramdamang kahit ano sa tuwing pinipilit nito ang sarili sa kaniya.

Until that day.. he just woke up sa kusina. Hinalughog niya ang buong bahay, only to find out na wala na si Breanna sa bahay at malamang ay tinakas ito ng magaling niyang utusan.

But he’s not done yet..

And after many years, nakita niya ang babaeng pinakamamahal sa telebisyon. Black proposes to her like she’s not married! Damn it! Malandi talaga ang babaeng ’yun. Ali’s thought was filled with the idea of saving Black from his wife.

Dahan-dahan ang mga naging hakbang niya. Nagpakita siya rito sa opisina ni Black and he silently smirked. May epekto pa rin pala siya sa babae. Parang gustong magbunyi ng puso niya pero pinatay na niya ’yun.

Matagal ng patay ang pagmamahal niya para sa babae.. simula ng patayin nito ang anak at ang kaniyang pinakamamahal na ina.

Kasalukuyang nakatingin si Ali sa bagong kasal na nagsasayaw. Tinungga niya ang alak na nasa kamay niya. Naramdaman niya ang init na dumaan sa lalamunan niya dahil sa alak na ininom.

He closed his eyes and remember the day.. wherein he last saw her.

“Can we talk, Brea?” Nahihiyang ani ni Ali.

Napansin niyang nanginginig ang mga kamay ni Breanna habang nakahawak ng mahigpit sa pinto. He took a deep breath. Ang sakit makitang natatakot ang mahal mo ng dahil sa’yo.

“Promise, wala akong gagawing masama sa’yo. We will just.. talk.”

She nodded at dahan-dahang binuksan ang pinto. Maingat naman siyang pumasok at sumunod sa asawa. When he entered their small abode, he saw their daughters and son in the living room, playing together.

Nahigit ni Ali ang kaniyang hininga. May kung anong bumara sa lalamunan niya at nagsimulang manubig ang mga mata niya.

I should have been there.. Dapat kasama ako sa masayang pamilya nila pero dahil tarantado ako.. ’Yun ang mga katagang nasa isip niya ng sandaling iyon.

Sumunod siya sa dalaga at nakitang pumunta ito sa likod bahay nila. Umupo ito sa isang bench doon. Hindi naman lumapit agad si Ali at naghanap ng pwesto.

Napili niyang tumayo na lang na malayo ng kaunti sa dalaga.

“Talk now, Ali. Kailangan ko pang asikasuhin ang mga anak ko.” Marahang saad nito.

Ali doesn’t know what to say and when to start. Hindi niya alam kung ano ang dapat sabihin sabihin sa dalaga.

He just found himself kneeling in front of his wife. Narinig niya itong suminghap. “T-Tumayo kana diyan, Ali.”

Umiling-iling lang ito. “I just wanted to show how sorry I am to you..” He sob. Nagsimulang pumatak ang mga luha niya. “I— I am deeply sorry for what damage I’ve done to you. I’m sorry because I didn’t trust you enough and believe that asshole.” He gritted his teeth.

“Wala na ’yun, Ali. It’s all in the past now.”

“Then, do you forgive me?” Parang may umusbong na pag-asa ang lumobo sa puso ni Ali.

But he’s heart shattered when he saw her.. her eyes are telling him kung ano ang gusto niyang sabihin.

“I—I can’t..” She started to sob. “Hanggang ngayon ay hindi ko pa rin makalimutan ang bangungot ng nakaraan, Ali. I can’t still forget all the beatings and hurtful words that you said.”

Napatunganga na lang si Ali habang nakatingin sa dalaga. “You.. wrecked me, Ali. You did unimaginable things to me.” Gustong-gusto ni Ali na punasan ang mga luhang tumutulo sa mga mata nito pero hindi niya magawa dahil natatakot siya na baka ma-trigger niya ang sakit ng dalaga.

“Every night.. I— I am hunted in my dreams. Hindi ko alam kung saan ba magsisimula noong mga panahong—binaboy mo ko. Did you know na kahit papaano ay nagpasalamat ang sa sakit ko?” She bitterly chuckled. “Nakatakas ako sa sakit na dinulot mo pero kahit ganoon ay nagpapasalamat pa rin ako dahil nagkaroon ako ng mga munting anghel.”

“They saved me from being miserable.. They become my salvation, Ali. Siguro—Siguro darating din ang panahon na mapapatawad kita pero hindi ngayon. I’m sorry..”

“I’m willing to wait for you, my queen..”

“I-I’m sorry, Ali, but.. my heart and mind don’t need you right now.” Sunod sunod na punyal ang tumarak sa puso ni Ali. He felt numb pero hindi niya masumbatan ang asawa dahil kasalanan naman niya ang lahat. “Kahit na tawagin akong selfish ng ibang tao, okay lang. But I want you out of my life, as of now. Hindi dahil sa hindi na kita mahal.. mahal kita, oo, pero.. nandoon yung takot ko kapag nandiyan ka.”

Tumayo na si Breanna but he still stayed in his position. Narinig niya ang mga katagang pumatay ng tuluyan sa puso at pag-asa niya.

“This is my happy ending, Ali. Without you in my life.”

She turned her back on him. She started to walk way pero walang nagawa si Ali para pigilan ito. The woman deserves this.

Napapikit na lang si Ali at hinayaan ang mga luhang umalpas sa kaniyang mga mata. He deserves this. He deserves everything that is happening to her.

Ilang taon na siyang naghihintay sa pagkakataong magkita sila ng dalaga at mapatawad na siya nito. Patuloy siyang naghihintay dahil ’yun lang ang pag-asang mayroon siya kahit na walang kasiguraduhan.

Napadako ang tingin niya sa pinto ng reception. All of them gasped when they saw kung sino ang dumating. Samantalang siya ay napatigil ang mundo niya habang nakatingin sa bisita.

She looks so beautiful.. No. That word is not enough to describe the beauty of the woman in front of him. Mas lalo itong gumanda sa mga panahong hindi sila nagkikita. She was now smiling from ear to ear habang palapit sa mga bagong kasal.

She greeted the newlyweds. Dahan-dahang naramdaman ni Ali na gumagalaw ang mga paa niya papunta sa kinaroroonan ng dalaga.

When she saw her ay ngumiti ito kaya lalong bumilis ang tibok ng puso ni Ali. After all these years ay hindi pa rin nagbabago ang nararamdaman niya para sa babaeng nasa harapan.

“Hi..” He shyly greeted her.

She was about to speak when his friend interrupted her.

“Tangina, bunso! Ang pabebe naman ng greetings mo!” Pang-iinis na saad ni Lucas.

He was about to say something when Breanna chuckled. Parang huminto ang mundo nito habang nakatingin sa dalaga na masayang tumatawa ngayon.

“Hi, Ali!”

Those words are enough to send shiver all over his spine. Parang siyang binuhusan ng malamig na tubig habang nakatulala sa babae.

Maya-maya ay naramdaman niyang may tumulong luha sa mga mata niya.

Buong gabi ay inasar siya ng inasar ng mga kaibigan niya dahil parati siyang naiiyak tuwing nagsasalita si Breanna. His heart couldn’t contain the happiness that he was feeling kaya parati siyang naiiyak.

“Gusto mo ihatid na kita?”

Natigil ang lahat sa pagsasalita at hinihintay ang sagot ni Breanna.

She slightly smiled and nodded. “Sure, may sasabihin din ako sa’yo.”

His heart started to beat so fast because of unknown reason. Nasa likod lang siya ng dalaga.

Tumigil ito kaya ganoon din ang ginawa niya. He saw her staring at the waves.

“I forgive you now, Ali..” Mabining saad nito. Para namang tumalon ang puso niya sa sinabi ni Breanna.

“R—Really?”

She nodded. “Yes..” Pero parang may naririnig siyang but sa sinabi nito.

Ali saw her closed her eyes. Parang nilalabanan nito ang mga butil ng luha sa kaniyang mga mata. Ali’s heart started to hurt. Parang may kung ano ang tumatarak sa puso niya habang nakatingin sa dalaga.

When she opened her eyes ay nagsalubong ang mga mata nilang dalawa. Ali’s eyes that she used to loved.. Everything in him, actually. What she said is the truth, napatawad na niya ito pero parang may kulang pa.. and she will give that to herself. Hindi muna niya mamadaliin ang lahat.

Naramdaman ni Ali na may mainit na humaplos sa kaniya nang hawakan ni Breanna ang pisngi nito. “Goodbye, Ali..”

Instead of being hurt ay parang nabuhayan ang loob niya. Palagi kasing sinasabi ni Breanna ang mga katagang ito tungkol sa pamamaalam.

‘Goodbyes are not forever, Ali. It is not the end. For me, it simply mean that I will miss you and until we meet again.’

He closed his eyes at hinatid niya ng tingin ang dalaga.

Until we meet again, my love, my queen..

Magsukul!

MAGSUKUL (SALAMAT IN FILIPINO)

Manigong Bagong Taon! 2020 is a pain in the ass. Alam nating lahat kung ano ang naidulot ng 2020 sa buhay natin. Some may have lose their jobs but for some.. we found our own purpose. I remember that 2016 noong unang beses akong nagsulat sa wattpad but I didn’t take it seriously at hindi ko siya natapos. Then, come 2017, napanaginipan ko ’yung part na kidnap scene or prologue scene ng kwento na ’to. That became the starting point to build this story and as usual, as 16 years old ’nun, walang maayos sa utak ko. Puro prologue lang ang mga nagagawa ko. But through this pandemic, exactly June 2020, I was able to get back on track and I am so happy na after 6 months, nakatapos ako ng dalawang storya. PMS 1 may be the reason kung bakit kayo napadpad sa PMS 2, but Breanna and Ali’s story will always be in my heart. Hindi ko alam pero bawat chapter nito iniiyakan ko. Akala ng pamilya ko baliw na ako dahil umiiyak ako habang nagta-type. But I am so happy na natapos ko siya. I am satisfied sa ending dahil ’yun talaga ang matagal kong plano. [Just a fun fact: Chapter 25 pa lang ako ng storya ay nagawa ko na ang Epilogue]. Some of you may not be satisfied pero pasensya na, yun talaga ang gusto kong ending.

Anyways, ang haba na ng chika ko. If you ever reached this part then, I just want you to know that I am so happy to have you, my loves! I am so sorry in advance if hindi ko kayo ma-mention lahat but always remember that I will be forever grateful sa’yo na nagbasa nito. Maaaring hindi ka nag-vote or comment but you, reading this novel is enough for me. Sobrang saya ko na ’nun.I really want to thank you to everyone who motivates me everytime na naga-update ako. @Serafin_Shanaya @RedriotDeku @namishaina191825 @JudyjaneTaneortiz @jessicadypongco @Coolkid554534 @KharenKharen5 @user74415004 @Corazonabiad @midknighthoughts and sa lahat ng nag-comment at vote sa PMS 2 . Hindi ko man kayo ma-mention lahat pero tandaan niyo na nasa puso ko lang kayo. Maraming maraming salamat talaga.

Masakit man sa puso na magpaalam but it’s time to say our goodbye kina Ali and Breanna. Don’t worry, dadalaw pa rin sila sa ibang storya - katulad na lang ng pagsulpot ni Chienne.

Let us all welcome 2021 with a smile in our faces! As we welcome 2021, I will also start to write Lucas’ story then Black at ang pinakahuli ay ang kay Vladimir.

Sana ay makita ko pa kayong lahat sa storya ni Lucas, Black, at Vladimir.

Mahal ko kayong lahat <3!!

• LilyMcfadden (1.1.2021)