PMS 1: Tyron and Tyler Monteverde (Completed)

LilyMcfadden · 36 chapters · 74,499 words

Tyron and Tyler Monteverde

This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events, and incidents are either the product of the author’s imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. Any duplication of this material, either electronic or any other format, either currently in use or a future invention, is strictly prohibited unless you have the direct consent of the author.

If you download this material in any format, either electronic or other, on a non-sanctioned site, please be warned that you and the website are in violation of copyright infringement. Financial and punitive damages may be pursued in whichever legal venue is appropriate.

Proprietorial Men Series: Tyron and Tyler Monteverde (Book 1)

“You know what? Let’s just forget what happened last night.” Mariin kong saad habang mahigpit ang hawak sa kumot na tanging tumatakip sa katawan ko.

He cutely shrugged and gave me his sobrang-nakakalusaw-ng-carefee smile. “I’d prefer not to, sweetie. But, let’s just wait and ask my twin brother’s opinion about this matter.”

Kumunot naman ang noo ko. Ano namang kinalaman ng brother niya dito? Ke-tanda tanda na niya pero nagsusumbong pa rin ba ito sa Kuya niya?

Itatanong ko na sana sa kaniya kung anong kinalaman ng Kuya niya ng biglang bumukas ang pintuan at niluwa nito ang lalaking kamukhang-kamukha ng nasa kama.

Tumingin ito sa akin at ngumiti. “Hey, sweetheart.”

○○○○○○○○

Masaya si Chienne Alejandra Pendragon sa estado ng buhay niya ngayon. She have a stable job at natutulungan na niya ang pamilya. She also have a boyfriend whom she loves so much since college. Ngunit mapaglaro talaga ang tadhana. She just caught her boyfriend banging a banshee shreak inside her ‘own’ room at her ‘own’ house. Her life become a fucked up one dahil sa kagagahan niya. Hindi matanggap ng puso at pride niya na tinapon na lang ng jowa niya ang halos anim na taon nilang pagsasama. Hindi na niya namalayan ang mga susunod pang nangyari. Having a one night stand is okay. But, it’s not kapag nalaman mo na ang mga hottest bachelors in town and billionaire heirs ang nakasiping mo!

Lumaki sila sa marangya at magarbong pamumuhay. Kaya nilang kunin at bilhin lahat ng mga gusto nila sa buhay. With their astonishing face, mesmerizing eyes, and gifted soldier - napapaikot nila ang mga kababaihan sa kanilang kamat and other men envy them. Until that night… They didn’t plan on losing their hearts to her. Now, the twins are determine to win and own her whole being. They want her body, heart, and soul. Just for the two of them. All of her.

WARNING: This story has a polyandry or polygamy relationship. Hindi po ito ’yung typical na story na boy x girl. If hindi po kayo comfortable sa ganitong genre, feel free to close or exit the tab. Please, no need to comment about something na kadiri ang ganitong relationship. Just leave po if you’re not comfortable. Thank you! Lily, xoxo.

Before reading this story:

This story is ‘not edited’ so the readers are expected to understand the spelling and grammatical errors. Or maybe you can message me the error that I should correct. Thank you.

-Don’t expect too much, nakakamatay, kagaya ng pag-expect mo na may feelings siya sayo pero wala naman pala sksksks. This plot and story were created out of nowhere. Ito ay imahinasyon ng maharot kong braincells. But, I hope you will still enjoy reading this as much as I enjoy writing every scene and chapter.

-May SPG ang story na ’to, kaya beware na lang. If bata, it’s up to your decision. If matanda, go lang ng go. But - another but - hindi ako ganoon kagaling sa paggawa ng bed scene kaya please, huwag masyadong dibdibin yun hahaha.

Ang storyang ito ay magiging stress reliever ko sa buhay . So please, huwag niyo po akong i-pressure 😂

Enjoy reading, everyone! Sana magustuhan niyo ’to cross fingers

Yours truly,

LilyMcfadden - Ari

Pasilip

PASILIP

“Hutanginamers naman, Chienne! Ang gaga gaga mo! Kahit masarap ang sex dapat hindi mo nakalimutang maglagay ng proteksiyon! Ang mura lang ng condom hindi pa mabili.” Parang tangang ani ko sa sarili ko.

Kabang-kaba ako ngayon habang nandito sa kwarto. Paikot-ikot ako hanggang sa maramdaman ko ang pagod.

Napakagat labi ako. May namumuong luha sa gilid ng mga mata ko. Oh please, mag-negative ka naman oh. Hindi ako pwedeng mabuntis ngayon.

Napakagat-labi ako ng tumunog ang si-net kong alarm. Tumayo na ako sa pagkakaupo ko sa sofa at pumuntang banyo. Iniwan ko rito ang pregnancy kit na sinubukan ko kanina.

Lahat ng dasal at mga santong pwedeng dasalan ay nagawa ko na ngunit naubusan ako ng swerte.

Two lines. Punyetang positive!

Napapikit ako ng mariin at ibinato ang kit kasama ng mga preganancy test na ginamit ko na kanina.

Buntis talaga ako.. Napatingin ako sa impis kong tiyan. I don’t know if you are a blessing or a curse, baby.. But, why it has to be now?

I sighed and cried.

Unang Pahina

UNANG PAHINA

I woke up feeling like I’d been hit by a truck or my head was being split by some knives. Argh! Alcohol sucks! Damn it! B-But, where the hell I was anyway?

The bedsheet smells so different from my own room. I remembered that I used a strawberry scented one but this smell.. it’s manly perfume! I gasped. What the hell, Chienne! What I was thinking last night? Teka, bakit ba ako english ng english? Nosebleen, sizt!

Argh! Gusto ko tuloy sabunutan ang buhok ko para sa katangahang ginawa ko kagabi. I took a deep breath at ilang minuto pa lang ay napagdesisyunan ko ng buksan ang mga mata ko para tuluyang makumpirma ang nasa isip ko. Tanginamers..

“You’re finally awake.” ani ng isang baritong boses mula sa tabi ko.

Nahigit ko ang aking hininga. Tanginamers ka naman, Chienne Alejandra! Kahit kailan talaga hindi ka nag-iisip. Ang sarap mong sabunutan, argh! Well, what should I expect nga naman di’ba? Lumaklak ako ng alak na halos hindi ko na alam kung anong pinangagagawa ko at sino ang kasama kong umuwi.

Syet! Bakit ngayon ko lang napansin na nakapatong pala sa akin ang damuhong kupal na ito? Hindi ba niya alam kung gaano siya kabigat at kung makapatong pa ay parang pipisain na ako. Pasalamat siya at nakatalikod ako sa kaniya kung hindi kanina ko pa siya nasapak at maagang mamaalam ang junior niya.

Humugot ako ng malalim na hininga at inipon ang natitira kong lakas. Sinubukan kong umupo pero.. syet! Ang sakit ng gitna ko! At ngayon ko lang na-realize lahat ng kagagahan at katangahan ko kagabi. Naibigay ko ang puri ko sa hindi ko kilalang tao! Gusto kong umiyak at magwala pero pinigilan ko dahil alam ko sa simula’t simula, kasalanan ko naman kung bakit ako nandito. Kahit na masakit, sinubukan kong tumayo para makalayo sa kanya. Hindi ko siya kayang harapin.

Tumayo ako papaalis sa kama at sinama ko ang blanket na tumatakip sa katawan ko ngunit subalit wrong move ’yun! Dahil sa ginawa ko ay naiwan tuloy na hubad baro’t itong mamang ito sa kama! Nakikita ko ang muscle niya na pumuputok na sa sobrang exercise at napalunok ako ng makita kong nakasaludo sa akin ang junior niya, wait! Hindi pala junior! Halos kasing laki ito ng braso ko at maaring ’yun ang dahilan kung bakit sobrang sakit ng ‘ano’ ko. Gosh!

Pinamulahan ako sa mga kahalayang nasa isip ko. Tumikhim ako at mabilis na tinanggal ang mga ganoong klase sa utak ko.

Bigla tuloy pumasok sa isip ko ang dahilan kung bakit ako nasa bar kagabi. Akala ko malapit na ako sa happy ending ko kasama ang gago kong ex-boyfriend, ’yun pala nasa rising action palang ako ng buhay. Nakita ko siyang may ka-sex sa kwarto ‘ko’. Kaya ayun, nakipaghiwalay ako sa kaniya. Nothing special, note the sarcasm please.

Napatingin ako sa hudas na prenteng nakahiga ngayon sa kama. Hindi man lang ito nahiya sa kahubaran nito. At kung makatingin pa ay parang hinuhubaran pa ako.

“Why so grumpy in the morning, sweetie? I remembered that you enjoy what happened last night and you didn’t seem to mind it.” Then he smirks at me.

Humalukipkip ako sa harap niya, syempre siniguro ko na hindi mahuhulog ang tanging tumatakip sa katawan ko. “Let’s just forget what happened last night, okay? Mukha namang hindi lang ako ang naikama mo. So it’s a win-win in your part. Kakalimutan mo ako at ang nangyari kagabi and ganun din ang gagawin ko. I don’t want to have any connections with you and I know ganun ka rin. If ever na magkita ulit tayo, magpanggap tayong hindi magkakilala, deal?”

Ang galing mo talagang mag-isip, Chienne! I know na hindi mahihindian ’yun ng lalaking ’to. Pare-pareho lang naman lahat ng mga lalaki sa mundo. Once na nakuha na nila ang gusto nila, they would leave you and forget what happened. Tutal nakuha naman niya ang virginity ko, wala na siyang dahilan para habulin pa ako.

Nagkibit-balikat ito and gave me a sobrang-makalaglag-na-panty smile, “I’d prefer not to, sweetie. But, let’s ask my twin brother’s opinion first.”

Napakunot noo naman ako. Ano namang kinalaman ng brother niya dito? Ke-tanda tanda na niya, nagsumbong pa ba ito sa Kuya niya?

Itatanong ko sana sa kaniya kung anong kinalaman ng Kuya niya ng biglang bumukas ang isang pintuan. I think, ’yun ang CR niya dahil iniluwa nito ang lalaking kamukhang-kamukha ng nasa kama. I saw how some of the water is rolling down to his ripped chest and abs. Ang braso nitong namumutok ang mga ugat habang tinutuyo ang buhok nito. Hangganda ng abs, syet! Kape na lang ang kulang.

I mentally cursed myself dahil sa mga naiisip ko. Syet naman ’tong mga gwapong ’to.

Nagpalit-palit ang tingin ko sa kanilang dalawa. Both of them have the same exact features. Walang pinagkaiba. Carbon copy, men! Copy paste talaga. Mula sa ash brown nilang buhok, sa mala-close up nilang ngipin, sa nakakalokong ngiti at ang sexy violet eyes nila na nakakawala ng sariling katinuan.

“Hey, sweetheart.” Then he gave me a smile at nagpatuloy na sa pagpupunas ng kaniyang buhok.

Pakiramdam ko ay lumindol dahil literal na yumanig ang buong pagkatao ko. Sumakit ang ulo ko at napatakbo sa banyo. Tanginers, Chienne Alejandra Pendragon! What have you done?!

Ilang minuto rin ang tinagal ko sa banyo. Naligo muna ako at sinampal-sampal ang sarili ko. Anong kagagahan ang pinangagagawa ko kagabi at napunta ako sa ganitong sitwasyon?

Nang mahimasmasan na ako ay lumabas na ako sa CR at nakita ko na nakabihis na sila. Mukhang may pinag-uusapan silang importanteng bagay ngunit tumigil sila at napatingin sa akin. Napalunok ako sa klase ng tingin na pinupukol nila. Hindi ko maiwasan na makaramdaman ng kaba.

“I know you have a lot of questions, Ms. Pendragon.” Hindi ko mahinuha kung sino ito. Hilong-hilo na ako sa hitsura nilang dalawa at sa kaalamang maaari akong nakipag-sex sa kanila. “Save it. Kumain muna tayo ng breakfast.”

“We know you’re tired, sweetie.” Then he gave me a boyish grin. “Pinagod ka namin kagabi, remember?”

Namula ako sa sinabi niya. Bastos talaga ang bibig ng lalaking ’to! Napasimangot naman ako dahil tama siya. Kanina pa nag-aalburoto ang tiyan ko sa gutom. Anong oras ba kami natapos at gutom na gutom ako?

Binagtas namin ang daan patungo sa kusina nila. Halos lumuwa ang mata ko sa sobrang laki ng bahay. Nagkikita pa ba sila sa sobrang laki nito? My gosh.

Maraming napapatingin na mga maid sa amin.. lalo na sa akin. Nandoon ang curiosity nila ngunit mababakas din ang inggit.

“We’re here. Come..” Pinaghila ako ng upuan ng isa sa kambal.

“Thank you..”

Akala ko ay makakawala na ako sa radar nila ngunit umupo sila sa magkabilaan ko. They are looking so intensely on me. Nahihiya ako sa paraan ng pagtingin nila ngunit tinatagan ko ang loob ko.

Habang hinihintay namin ang pagkain ay nagpakilala sila. Si Tyler ang nasa left side ko at siya ang panganay sa kanilang dalawa. Siya rin ang madalas tumatawag sa akin ng Ms. Pendragon. While si Tyron na nasa right ko ang bunso. Kanina ko pa napapansin na siya ang tumatawag sa akin ng sweetie at palagi siyang naka-boyish grin.

Paulit-ulit silang nagpakilala sa akin dahil ang hirap tandaan kung sino si Tyler at sino si Tyron. Pero nang titigan kong mabuti ang physical features nila doon ko napansin na may pagkakaiba sila. The shade of their eyes.. Ang kay Tyron ay kulay dark violet na may pagka-black sa gitna while Tyler, he have this mesmerizing light violet eyes na may black sa gitna. ’Yun lang ang natatanging pagkakaiba nila. From head to toe, beh, carbon copy nila ang isa’t isa.

Buti na lang at hindi ko na sila makikita pa dahil kung hindi mababaliw ako sa dalawang ’to. Kailangan ko na talagang umalis sa bahay na ’to sa lalong madaling panahon.

“Tell me the truth..” Kinakabahang usal ko. “M-May namagitan ba sa ating tatlo? Like bxgxb, ganern?” Shems talaga! Hindi ko alam kung anong kahihiyan ang mga pinangagawa ko kagabi at umabot ako sa ganitong sitwasyon. Maliban sa gusto kong sabunutan ang sarili ko, parang mas gusto ko na lang na maglaho na parang bula rito. Tinutupok ako ng kahihiyan.

Masakit pa rin ang ulo ko at mas lalong lumala ito dahil sa kambal.

“Yeah.” They both said in unison. Kailangan sabay talaga? Daig pa nila ang choir.

“Kayong dalawa, dapat hindi kayo nagte-take advantage ng mga babaeng lasing..” Katulad ko, gusto ko sannag idagdag pero huwag na lang. “Ano ba ang dapat kong gawin? Syet naman oh..” Mahinang saad ko habang minamasahe ang ulo ko.

“Well, we could have a morning f*ck, sweetie. It’s Sunday today.” Tyron chuckled. Lumapit siya sa tainga ko, “All day, our sweet.” Bago ko pa ito masapok ay lumayo na ito. Kumindat pa ang gago.

“I told you na ayaw ko ng kahit anong connection sa inyong dalawa. Di’ba nga dapat advantage ’yun sa part ninyo since I’m offering na kalimutan na lang natin ’yun. Hinding hindi ako maghahabol, promise.” Saad ko at tinaas ko pa ang right hand ko. “Aalis na ako and I hope na hinding hindi na tayo magkikita pa.”

Kinuha ko ang phone ko sa bag at nag-dial ng number ng kaibigan ko. Si Roleen, ang kaibigan ko.

Habang hinihintay ko ang sagot niya ay napatingin ako sa taong nakatayo ngayon sa harap ko, si Tyler. Inilapag nito ang kape sa harap ko, I muttered a thank you to him.

Ilang ring lang ay narinig ko na ang matinis na boses nito. “Baklaa! Where are you, huh? Bigla ka na lang nawala? Ano bergen ka pa ba? Kinginamers kang kiki ka baks! Sagot, sagot—”

“Kapag hindi ka tumigil sa kakasalita mo diyan ay ipapalapa kita kay Jacinto.” Panakot ko rito.

Mabilis naman itong tumigil. Finally, “Sunduin mo ko rito, Baks.”

“Sure, sure. Where are you ba?”

Mabilis kong tinakpan ang mouthpiece ng phone ko dahil kilalang-kilala ko ang bruhildang ’yan. Hindi niya ako titigilan hanggat hindi ko kinukwento ang nangyari. “Saang parte ng mundo ba nakatayo ang bahay ninyo?”

Imbes na sagutin ako ay nakangisi si Tyler sa hindi ko malamang dahilan. Napakunot ako ng noo. Napansin ko na nakatingin siya sa likod ko. Na para bang may something.

Bago pa man ako makalingon ay may naramdaman akong kamay na mahigpit na nakayap sa baywang ko. Pababa ng pababa ang isa nitong kamay at kaunti na lamang ay malapit na ito sa ‘apple’ ko! Sinubukan kong pumalag pero malakas si Tyron at sumali pa ang gagong kakambal nito na si Tyler sa paghawak sa akin.

Mukhang wala silang balak na pakawalan ako kahit anong subok ko na maalis ang pagkakahawak nila. Mas lalo lang nila itong hinihigpitan. Punyeta naman girl! Bakit parang nag-eenjoy ka, Chienne, kaysa sumigaw ng rape?!

Juicecolored! I smell trouble! Wait, trouble nga ba? Dear God, help me baka hindi ako makapagpigil!

Ikalawang Pahina

IKALAWANG PAHINA

“You should stay for a little longer to play with us, Chienne sweetie..” Bulong ni Tyron sa tainga ko. Naramdaman ko naman ang isa nitong kamay na nasa loob na ng undies ko.

Sisinghalan ko na sana si Tyron ngunit nabigla ako ng kagatin ni Tyler ang ibabang labi ko. Napapikit na lang ako sa sensasyon na hatid nito. Tuso talaga ang dalawang ‘to! Gusto ko na lang ding mapakanta ng ’ O, tukso, layuan mo ako’.

Napasinghap ako ng may narinig akong napupunit na damit at naramdaman ko ang lamig sa ibaba ko. Tanginers! Pinunit niya ’yung undies ko! Hindi ba niya alam na ang tagal kong pinag-isipan bago ko bilhin ang panty-ng ’yan dahil sa sobrang mahal! Humingi pa nga ako ng discount sa Avon para lang mabili.

Gagong Tyler ’to! Akala mo kung sinong mabait dahil nag-offer ng kape ang gago ngunit may hidden agenda pala siya.

Sinubukan kong tanggalin ang kamay ni Tyron na naglilikot na sa pang-ibaba ko. Naramdaman ko ang panginginig sa tuhod ko dahil dito. Hindi na sumusunod sa akin ang katawan ko, parang gusto nitong sabihin na ’Go lang beh! I-push mo ‘yern!’

Buseth! Ang aga-aga, ang halay-halay na ng nasa utak ko. Nahawaan na ata ako ng kahalayan ng kambal na ’to.

“Tanggalin niyo nga ’yung mga kamay niyo!” Singhal ko.

Aba’t! Hindi man lang nila ako pinasan!

Tinuloy nila ang mga kababalaghan na ginagawa nila sa katawan ko at ako naman si gaga unti-unti ng naaapektuhan sa ginagawa nila sa akin.

I moaned. “Ohh..”

“Are you sure? You want us to stop, sweetheart?” Ani Tyron sabay kagat sa tainga ko. “I doubt it. Your already wet, so f*cking wet for us.”

I felt Tyler’s tongue make his way down to my neck.

Kinagat ko ng mariin ang pang-ibabang labi ko para mapigilan ang mga ungol na gustong kumawala sa labi ko. Dalang dala na talaga ako sa pang-aakit ng dalawang ’to. Kaunti na lang ay bibigay na ang keps ko–

“Wuyy! Bakla, nandiyan pa ba u? Ano yern mga ingay na naririnig ko huh?” Napabalik ako sa realidad ng marinig ko ang boses ni Roleen.

Syet! Muntik akong bumigay sa mga kambal na ’to.

“O-Oo, baks. Nandito pa ako, wait ka lang. Nagtatanong kasi ako kung nasaan ang lugar na kinaroroonan ko ngayon.” Mabilis kong tinakpan ang phone ko para hindi marinig ni Roleen ang mabilis kong paghinga.

Biglang umalis si Tyler sa harap ko at umupo sa pwesto niya kanina. Syet! I could see his boxers through the glass table. May sumasaludo sa akin kahit na nakasuot ito ng boxers.

“Fine.” Napapikit ako ng mariin. “I’m wet for the both of you. Nanalo ka na. My body is betraying me. So, please, remove your hands already.” I pleaded. Pero walang mababakas na conviction sa boses ko. “Please, stop and just tell me kung nasaan tayong lupalop.”

But instead of stopping and removing his finger in my keps, he continue to thrusts his fingers and it suddenly got harder, faster and deeper at kung kailan malapit na ako sa cloud 9, tinanggal niya ang mga daliri niya. Binibitin niya talaga ako!

Tanginers ka, Tyron!

Pinilit kong maging normal ang paghinga ko at napahawak sa table na nandito para kumuha ng lakas, “Huwag na pala, girl. Nakakita na akong taxi dito.”

“Sige sige, baks. Balitaan mo ko pag nandiyan kana sa apartment mo, huh? Puntahan kita. Kwento mo sa akin in full details paano nawal yung––” Hindi ko na pinatapos ang sasabihin ni Roleen. Pinatay ko agad ito dahil puro kahalayan lang din ang lalabas sa bibig nito.

Inayos ko ang nagusot kong damit at kinuha na ang mga gamit ko. Hindi ko na naayos ang laman ng bag ko sa pagmamadaling umalis sa bahay nila. Hindi ako pwedeng mag-stay ng matagal sa isang lugar na kasama sila. Hindi ko alam kung anong ginawa nila sa akin but they can make me betray my principles and go with what they want.

Kinuha ko ang heels ko at mabilis kong nilisan ang dining room nila. Narinig kong kumulo ang tiyan ko pero hindi ko ito ininda. I need to get out of here fast!

“Where the hell are you going, sweetheart?” Ani Tyler. Mabilis siyang tumayo sa kinauupuan niya at hinarang ang daraanan ko palabas.

“Uuwi na ako..” Duh. Hindi ba obvious.

“But we were just starting to have fun, sweetie..” Ani ni Tyron na papalapit sa pwesto namin ng kambal niya.

Binigyan ko siya ng nakakamatay na tingin at hinarap si Tyler. “Alis sa daraanan ko.”

“Acting feisty, huh..” Nakangising saad nito. Pero umalis din naman sa harapan ko.

“Nos veremos de nuevo, cariño!” Tyron shouted.

Hindi ko ito pinansan at mabilis na umalis sa bahay ng kambal. Mas gugustuhin kong maghintay ng taxi sa labas kesa naman sa makasama sila. Siguradong magkaka-part two ang nangyari kagabi.

Nakasakay na ako sa taxi ng may bigla akong naalala. Syet naman oh!

Wala pala akong undies! Tanginers talaga!

Ilang minuto rin ang hinintay ko bago ako nakasakay ng taxi. Mas pinili ko na lang ito dahil pihadong may makakakita na wala akong panty.

“Ang shunga shunga mo talaga, Chienne!” I muttered to myself. Napasabunot ako sa buhok ko dahil sa frustration na nararamdaman.

Kanina pa ako ninanakawan ng tingin ni Kuya. Akala siguro nito ay nababaliw na ako dahil kanina ko pa kinakausap, sinasabunutan at sinasapok ang sarili ko.

Paano ba naman kasi, maliban sa panty na sinira nila, habang hinahalungkat ko ang bag ko para kunin ang wallet ko ay napansin ko na wala ito doon. Imposible naman na naiwan ko ’yun dahil hindi ko ginalaw ang bag ko. Wala tuloy akong pambayad ng taxi ngayon. Nandoon kasi lahat ng pera, atm cards, id ko sa trabaho, condom, at kung ano-ano pang mahahalagang bagay.

Isang oras din akong nakasakay sa taxi hanggang sa pumarada na ito sa tapat ng bahay ko.

“Kuya, sandali lang po. Kukuha muna ako ng pera sa loob.” Ngumiti lang sa akin si Kuya at tumango.

Pumasok ako sa loob ng bahay ko at kumuha ng pera sa kwarto ko. Goodness!

Mabilis akong lumabas sa bahay at nagbayad sa driver. Nagpasalamat ako dito sa paghihintay at binigyan ito ng kakaunting tip.

I sighed habang nakatanaw sa papalayong taxi. Napakamot ako sa batok ko. Plano ko pa naman sanang bumili ng pizza, donut at ramen habang nanonood ng TV dahil day-off ko naman ngayon pero mukhang babagsak ako sa Pancit Canton at Sky Flakes.

Pumasok na ako sa loob ng bahay at nagluto na ako. Habang hinihintay ang canton na maluto ay hindi ko maiwasan na hindi maisip ang kambal. Hindi pa rin kasi ako makapaniwala na hindi na ako bergen tapos nakipag-chugchug pa ako. Hindi lang isa, kundi dalawa bes!

Pero, ang weird kasi hindi naman ganoon kasakit ang pang-ibaba ko. Ayon sa nababasa ko ay dapat masakit siya pagkatapos mong makipag-sex. Imposible namang walang nangyari sa amin dahil may nakita akong dugo sa kama nila noong tumayo ako.

I just sighed at napa-iling na lang.

Kasalukuyan na akong kumakain ng pancit canton at kung kailan climax na Crash Landing on You ay doon biglang may nag-door bell. Kainis naman oh!

“Papunta na ako!” Sigaw ko.

Pagkabukas ko ng pinto, hindi ko alam kung ano ang una kong mararamdaman para sa taong nasa harap ko, “Anong masamang hangin ang nagdala sa’yo rito sa pamamahay ko na binaboy mo?”

Ang magaling kong ex-boyfriend, si Lucas. Ang kapal naman ng mukha ng hayop na ’to! Pagkatapos ng lahat ng binigay ko sa kanya, linoko at binaboy niya pa ang pamamahay ko.

May pinakita siyang magazine sa akin, “Anong ibig sabihin niyan?” Napakunot ako ng noo sa magazine na pinakita niya kaya kinuha ko ’yun. When I saw the front page and the business section, halos panawan ako ng ulirat sa nakita ko. I gasped.

No.. That can’t be.. It can’t be happening..

“Anong ginagawa ko sa punyetang front page ng magazine na ’to?” Saad ko habang dinuduro ang magazine na hawak niya.

“Di’ba dapat ako ang magtanong niyan, Chienne.” He sarcastically said. “What are you doing in the front page, Chienne Alejandra Pendragon?”

Nakasulat kasi sa pinaka-headline ng magazine - naka-bold ito at sakop ang buong front page - ‘The New Girlfriend of Monteverde Twins’. Ang picture na sakop ang buong pahina ay picture namin ng kambal na palabas ng bar habang akbay ako ni Tyler at nasa baywang ko naman ang kamay ni Tyron.

Marami pa silang sinabi tungkol sa akin sa business section.

I am so dead!

“Saan mo ’to nakuha?” Hindi pa rin kasi ako makapaniwala hanggang ngayon na sa isang gabi lang, katapusan na ng social life ko.

“Wala ka na doon, Chienne. Ang problemahin mo ay ang kalat na ang balitang ’yan sa kahit saang parte ng Pilipinas. Sila ang Monteverde Twins.”

Sandali! Seriously? They are the Monteverde Twins?! Tanginers talaga! I’m so freakin’ dead! Hindi ko sila kilala sa hitsura ngunit patunog ang pangalan nila sa business industry at kahit saan pang parte ng Pilipinas. They own half of the establishments here in Asia.

Ang tanga mo talaga, Chienne! Nagdala ka na naman ng panibagong problema sa buhay mo!

Bakit ba hindi ako layuan ng malas sa mundo?!

Parang naiiyak na ako habang nai-imagine ang hitsura ng Nanay at Tatay ko. I’m sure na patay ako sa kanilang dalawa. They know na may nobyo ako pero heto at nabalita sa buong mundo ang kagagahang ginawa ko kagabi.

Hindi na ma-absorb ng utak ko ang sunod-sunod na nangyayari sa buhay ko. I don’t know where to start fixing this mess!

I thought alak ang magiging solusyon sa problema ko pero mas nakadagdag pa ito.

Tatalikod na sana ako para mag-isip ng solusyon sa mga problema ko ngunit pinigilan ako ni Lucas. Matiim niyang hinawakan ang braso ko at alam kong magmamarka ’yun. Habang nakatingin ako sa kaniya, naisip ko na siya ang puno’t dulo ng lahat ng ito.

Wala dapat ako sa sitwasyon na ’to kung hindi lang siya nagloko. Wala dapat akong pino-problema ngayon kung hindi siya naghanap ng iba. Ganoon ba ako kawalang kwenta para hind imaging sapat sa kaniya?

Nararamdaman ko na uminit ang sulok ng mata ko. Matagal kong kinimkim ang sakit ng puso ko. I thought kaya ko siyang patawarin at pakipag-usap ng civil sa kaniya pero habang nandito siya sa harap ko, sinasampal ako ng katotohanan na, I was never enough and I will never be enough to satisfy him.

Pinilit kong nilabanan ang mga luha na gustong lumabas sa mata ko.

“Ano pang kailangan mo?” Tinatagan ko ang loob ko kahit na may kung anong bara ang nasa lalamunan ko.

“Hindi mo man lang ba i-e-explain yung nasa dyaryo?” Ani Lucas. Umigting pa ang kanyang paa– este panga.

Huminga ako ng malalim. “Hindi ko kailangan mag-explain sa’yo, Lucas. Dahil wala ng tayo. Nakipag-hiwalay ako sa’yo one week ago di’ba? Wala na ba ang nagtatanggal ng kati sa katawan mo kaya pumunta ka rito?”

“Hindi ko alam na ganyan ka pala kalandi at kakati.” Singhal niya sa akin.

“Eh putangina mong gago ka! Ikaw ’tong nakita kong gumagawa ng kababalaghan kasama yung pokpok mong babae! Gago! Sa kwarto ko pa, mga animal!” Hindi ko na napigilan ang sarili ko sa mga gusto kong sabihin para sa kanya. Ang kapal pala ng mukha ng hudas na ’to!

Bigla naman siyang namutla pagkatapos kong sabihin ’yun, “Sorry, babe. I a-actually came here to apologize. I want you back, babe. Please. I want our relationship to be back.”

Pinaglalaruan siguro ako ng tenga ko. Relationship? Baka, relationshit! Meron ba talagang ganito kakapal na tao? “Bobo ka ba? O sadyang gago lang?”

Umiling-iling ito, “Hindi, pagkatapos mong makipaghiwalay sa akin kahapon, I realized how much I love you. Kailangan kita sa buhay ko. See, meron akong dalang singsing para patunayan sa’yo.” Seryoso ba siya? O sadyang naka-drugs ang isang ’to? Hindi ko alam kung tatawanan ko siya o sasampalin ng sampong beses.

He suddenly kneel down, pull out a ring, and said, “Will you marry me?”

“Pakyu ka!” Binagsak ko ang pinto sa mismong mukha niya at linock ko na ’to bago pa niya ako hatakin ulit at magsalita ng kung ano na namang kalokohan.

The knock on the door came quickly than I expected. “Please, babe Chienne, open the door and talk to me. We can work this out.”

“Umalis kana, Lucas. You’re being a pain in my ass.”

“I realize my mistake, okay? Kilala ko lang si Valerie since high school at nagkayayaan kami ng barkada. And she’s.. hot. Lasing ako nung may nangyari sa amin.”

Napapikit ako ng mariin at pinutol ko ang sasabihin nito dahil naiinis na ako na nagagalit. “Hindi ka lasing noong may nangyari sa inyo ni Victoria kaya wag mong sasabihin sa pagmumukha kong hot siya! Gago! Magsama kayo ng Valentina mo!”

Pag kasi hindi importanteng tao ay hindi ko agad naaalala ang pangalan. Lalo na ngayon na mainit ang ulo ko.

“Hindi ako aalis hangga’t hindi ka lumalabas.”

“Edi huwag! Mamatay ka diyan sa kakahintay sa wala! Tanginers you!”

Napaupo na lang ako sa likod ng pinto. I never imagine my story to be this fucked up. Lumabas na ang luhang kanina ko pa pinipigilan. I caught him, inside my room, doing some nasty thing with his pokpok girl.

Sinira niya ang relasyon namin. I thought what we had is perfect. Hindi kami masyadong nag-aaway at lagi ko siyang pinagbibigyan sa gusto niya. I thought his love for me is enough para makapaghantay siya na ibigay ko sa kaniya ang sarili. Pero tangina! Ginago niya ako! Dinumihan niya ang buong bahay ko ng kalaswaan niya!

This should be our nest.. our love nest pagkatapos naming ikasal pero wala. Itinapon niya iyon para sa kakatihan ng katawan niya.

I sighed at parahas kong pinunasan ang mga luhang pumapatak sa mata ko. Binuksan ko ang pinto para tignan kung nandito pa siya pero wala.. He left and hindi man lang niya pinanindigan ang sinabi niya.

Napatingala ako. Kahit papaano naman nag-expect ako na maghihintay siya. Maybe hindi niya talaga ako minahal. Ako lang ang nagmamahal sa aming dalawa. Nakakagago ang salitang pagmamahal na iyan.

Ilang minuto bago ko napakalma ang sarili ko. Naisipian ko na ilabas ang phone ko para maghanap sa Youtube ng music para naman madistract ako at gumaan kahit papaano ang pakiramdam ko. At doon ko pa lang nakita na may maraming text and calls galing sa mga ka-opisina ko, sa kaibigan ko at sa pamilya ko!

I’m so doom!

Kumuha muna ako ng tissue sa kwarto ko bago sagutin ang tawag nina Mama at Papa dahil… dahil dumudugo na ’yung ilong ko sa kaka-english at kaka-intind ng english. Kaloka!

Ikatlong Pahina

IKATLONG PAHINA

Pagkatapos ng dalawang oras na pakikipagusap sa mga kaibigan ko at sa pamilya ko, sumilip ulit ako sa bintana para tignan kung nandoon pa si Lucas. But, as expected, umalis na talaga siya. Kahit naman papaano umasa ako na maghihintay talaga siya. Minahal ko rin ang gagong ’yun kahit papaano at nandito pa ’yung sakit na dinulot niya.

Ang dapat na dalawang araw na pahinga ko ay naging nightmare sa buhay ko. Hindi pa rin mawala sa isip ko ang napagusapan namin nina Mama at Papa. Galit na galit si Papa sa akin ganoon din si Mama. Paniguradong kung nandito lang sila sa tabi ko ay nakurot na ako sa singit at nabatukan ng Papa.

Nahihiya rin ako sa kanila dahil sa mga pinanggagawa ko rito sa Manila. Alam na tuloy nila na hiwalay na kami ni Lucas. Wala akong choice kung hindi sabihin ang dahilan. Muntik na ngang himatayin si Mama sa phone habang si Papa naman ay nag-desisyon na pumunta rito.

Ilang beses ko ring kinumbinse ang sarili ko na huwag basahin ang buong article sa magazine pero traydor ang utak at katawan ko, binasa ko pa rin. Mas lalo tuloy bumigat ang loob ko dahil sa mga paratang ng lecheng reporters na ’yun.

I sighed at humiga na lang sa kama ko. Hindi ko na namalayan nakatulog ako dahil sa dami ng mga bumabagabag sa akin.

Morning came, halos ayaw ko ng lumabas dahil sa sobrang lala ng eyebags ko. Nagmukha akong panda dahil sa itim nito. I had no choice but to put concealer all over my face.

Ilang beses ko na ring tinanong ang sarili ko, bakit ba hindi na lang ako nakipag-one night stand at tumakbo pagkatapos ng nangyari sa average na lalaki? ’Yung ordinaryo at hindi big deal ang paguuwi ng babae nito sa newspaper, magazine at internet na kakalat sa buong mundo? Kung pwede nga lang tapalan din ng concealer ang mga ginawa ko ngunit napaka-imposible ’nun.

Hindi lang ’yun ang kamalasang inabot ko. Naiwan ko ang wallet ko sa bahay– I mean, mansion nila. Kaya ngayon wala akong ibang magagawa kung hindi ang mag-jeep imbes na mag-taxi dahil wala akong sapat na pera.

Nagbihis na ako ng corporate attire ko. Ilang beses ko ring sinipat ang sarili ko sa salamin dahil ito ang unang pagkakataon na lalabas ako pagkatapos ng issue.

Nang masiguro ko na presentable na akong tignan, inaayos ko ang lahat ng mga gagamitin ko sa trabaho at umalis na ng bahay. Pagbukas ko pa lang ng gate ay halos panawan ako ng ulirat.

I gasped.

Sunod sunod na flash ng camera ang sumalubong sa akin. Pesteng mga reporters! Nahagip din ng mga mata ko ang mga tsimosa kong kapitbahay at malamang ako ang topic. Maraming mga tanong ang mga reporters na ’to na hindi ko naman alam paano sagutin.

Ilang minuto rin akong nabuhusan ng malamig na tubig sa tapat ng bahay ko nang maisip ko na pumasok ulit sa loob. Paikot-ikot ako rito dahil wala akong maisip na solusyon kung paano ko papaalisin ang mga pesteng reporters na ’yun!

Tumawag na lang kaya ako sa office at sabihing hindi ako papasok dahil pagod? may sakit? uuwi akong probinsiya?

Mabilis akong umiling-iling sa mga walang kwentang naiisip ko. Panigurado naman na alam na ng kumpanya ang kinasasangkutan kong issue. Hindi lang sa magazine naka-post ang mga pictures namin. Pati na rin sa dyaryo at social media ay kalat na kalat na ito.

Sa sobrang panic at kaba na nararamdaman, wala akong maisip na solusyon at gagawin. Inuntog ko ang ulo ko sa ding ding. Syempre, ’yung mahina lang.

Naisip ko naman na lumabas na. Bahala na si Darna! Kailangan kong pumasok.

Bubuksan ko na sana ang pinto ngunit may humatak sa braso ko.

Napsigaw ako. “Sino ka?!”

Nang makita ko ng harapan ang taong humatak sa akin ay doon ko napansin si Tyler. I know na siya si Tyler dahil sa kulay ng mata nito.

“Anong ginagawa mo sa bahay ko? Paano ka nakapasok? Trespassing—” Hindi ko na natuloy ang sasabihin ko dahil bigla na lang niya akong hinalikan.

Nanigas ako sa kinatatayuan ko. Ilang minuto ring nakadikit ang labi niya sa akin.

“You should be thankful, sweetheart. I’ll save your delectable ass from those blood sucking reporters.” Ngumisi pa siya at hinatak na ako papunta sa likod ng bahay ko.

Napairap ako sa sinabi niya. Gusto ko tuloy siyang hambalusin ng flat screen TV ko sa sala dahil sa kakapalan ng mukha niya. Duh, they are the reason kung bakit nakalagak ako sa sitwasyon ko.

Habang hinahatak niya ako sa likod ng bahay ko ay doon ko lang naalala na may back door pala ako. I sighed dahil sa sobrang panic ko nakalimutan ko na ang mga bagay bagay.

Paglabas namin ay nakita ko si Tyron na nakatayo sa harap ng sasakyan nila.

He grin when he saw me. “Come, sweetie. Let Tyler handle them..” Tyron said while guiding me sa pagsakay sa kotse.

Hindi ako nagdalawang isip na pumasok. Kasunod ko ang kambal and then Tyron slammed the door at mabilis na inutusan ang driver na lumisan na sa lugar.

I was so relieved dahil sa wakas! Nakatakas na rin ako sa mga pesteng reporters na ’yun.

Mabilis kong hinarap ang dalawa. Nakagitna ako sa kanila kaya pareho silang napatingin sa akin. “Kayong dalawa!” Sigaw ko para makuha ang atensiyon nila. “Bakit hindi ninyo sinabi sa akin na kayo pala ang Monteverde Twins?!”

Tyron shrug his shoulder then smirk. “We thought you know, sweetie.”

I rolled my eyes. Malamang hindi. Edi kung alam ko ay hindi na sana ako sa kanila nakipag-chugchugan! Napahilot ako sa sentido ko. Sakit nila sa bangs!

“Teka, paano niyo pala nalaman kung saan ako nakatira?”

“Chienne Alejandra Pendragon. Twenty five years of age and you have a younger sibling. You are currently employed at SJB Firm as a Certified Public Accountant.” Linabas ni Tyler ang wallet ko at pinatong ito sa kamay ko. “You left it in our room, sweetheart. Your name and ID card is in it. Just a call from our private investigator and we already have your address.”

“To be f*cking honest, sweetie..” Tyron said. “I stole it from your purse while you were sleeping.”

Nag-init ang ulo ko dahil sa sinabi ni Tyron. Ang pinakaayoko sa lahat ay ’yung pinapakialaman ang gamit ko. “Tanginers you! Ninakaw mo?!” Nag-igting ang panga ko sa sobrang galit.

“I wanted to know how to contact you.” Linapit nito ang mukha sa tainga ko. “So, we can do it again..” He suddenly cupped my breast using his left hand while his right hand is restraining my hand to smack his devil face.

“Gago!” Siraulo ’tong kambal na ’to. Pagkatapos nila masiguro na hindi ako makakagalaw sa kinauupuan ko ay kinuha nila ang wallet ko.

Unti-unting nalusaw ang galit na mayroon ako. Ang natitirang katinuan sa pagkatao ko ay nawawala na dahil para akong ginagayuma ng kambal na ’to.

Siguro tama si Lucas, malandi alaga ako. I sighed.

“Tyron, tumigil kana.” seryosong ani ko. Pinipilit kong nilalabanan ang init na lumulukob sa pagkatao ko. Pero imbes na sundin ay nakita ko na lang siya na tinatanggal ang butones ng blusa ko at ibinaba ang bra.

“Seryoso nga sabi a-ako!” Tuloy ko ngunit napasailalim na nila ako. I moaned.

“A-Ahh..” Hindi ko alam kung saan kakapit dahil sa pareho nilang hawak ang kamay ko at nanlalambot na naman ang mga tuhod ko.

“A ella le gusta, hermano..” Tyron smiled with his statement. Nakita ko namang napangisi si Tyler.

Hindi ko na maintindihan ang mga pinagsasabi nila. Sinimulan ng ibaba ni Tyler ang zipper ng pencil skirt ko. “I can tell, Ty.”

Inayos ni Tyron ang pwesto niya at sinimulan akong halikan. Ang tanga ko namang katawan ay mabilis pa sa alas kuwatro na tumugon sa halik nito. Para bang kilalang-kilala nito ang kambal.

“Chienne..” Tyler called using his raspy voice. Napaka-sexy nito sa pandinig ko. “Spread your legs, sweetheart.”

Walang pag-aalinlangan ko itong ginawa. Bumaba ang kamay ni Tyler. The first thing that he do is to tease me. He played my clit so roughly.

“Ahh, Tyler. P-Please..” Hinihingal na wika ko. “M-More!”

Tyler gladly grants my wish. Hindi ko napasin na natanggal na ni Tyron ang bra ko. Naramdaman ko na nagsalit-salitan sila sa dalawang bundok ko. Nararamdaman ko ang pangigigil nila.

“P-Please, don’t stop! I want more, more..” Nagde-deliryo na ata ako sa sarap na hatid ng ginagawa nila.

Syet! Binabaliw ako ng magkapatid na ’to!

“Hold my dick, sweetheart..” Tyler said with his husky voice.

Napatingin ako sa umbok niya at napalunok. Mabilis nitong tinanggal ang zipper ng slacks nito and pulled his ‘mighty eagle’ out of his boxer. Nanlaki ang mata ko, ganiyan ba talaga ’yan kalaki sa personal?! Inaamin ko na, nanunuod ako minsan ng porn pero hindi man lang nangalahati ang mga junior ’nun sa kay Tyler!

Actually, hindi lang siya malaki. Gifted ang lolo niya! Halos panawan ako ng ulirat ng makita ito. Syet! Nagkasya ba ’yan sa akin?! Paano? Pwedeng replay ulit?

Talandi ka talaga, Chienne Alejandra!

He grinned when he saw my expression. “Are you scared, sweetheart?” He ask sexily. Napatango na lang ako habang nakatitig pa rin ‘doon’.

Saludong saludo ito sa akin na para bang manunuklaw na. Hindi ko mawari ang gagawin ko. Napansin naman iyon ni Tyler kaya kinuha nito ang kaliwang kamay ko at inilagay sa toot niya.

Napanood ko na ’to sa porn, eh. I hold his dick pero napaso ako sa init nito at pumipintig pa! I tried to hold it again and this time mas mahigpit. Nagtaas-baba ang kamay ko. Hindi ko alam kung tama ba ang ginagawa ko kasi parang nasasaktan si Tyler.

He groaned. “Faster, sweety.”

I obey him. Hinigpitan ko pa ang hawak ko sa kanya at binilisan ang pagtaas-baba.

“Not fair, bro.” ani Tyron. He unzipped his trousers too. Nagsariling-sikap siya habang nagpapalit ang tingin niya - sa akin at sa gitna ko - kung saan linalaro ni Tyler ang ibaba ko.

Nagulat ako ng ipasok ni Tyler ang isang kamay nito while still playing my clit. Napamura ako dahil sa sarap na hatid nito.

Malapit na ako. I can feel it. May gustong lumabas sa ibaba ko pero hindi ko mawari kung ano. “Naiihi na ako.. Please remove your finger..” I pleaded as I moaned.

“We’re here, Maestros.” The driver said. Hindi ko nakita ang driver nila dahil may divider na nakalagay sa harap namin.

Lumilipad pa rin ang kaluluwa papunta sa hindi ko alam. Wala na akong paki kung nandito na kami sa office. Pero, sheyt lang!

When Tyler felt my core tighten, binilisan nito ang paglabas-masok sa pepe ko pero noong naramdaman niya na malapit na ako bigla niya itong tinanggal! Then he licked his finger. Damn! Nabitin ako!

“’Yun na ‘yun?” tanong ko. Bitin talaga! Siya may finger lickin’ good samantalang ako iniwan niyang nganga!

“Yeah.” sagot naman ni Tyron habang isinasara ang kanyang pants. “That’s it, sweetie.”

Namula ang buong mukha ko. They were teasing me!

Tumingin sa pwesto ko si Tyler and he grin. “Unless you want more, sweetheart.”

Inayos ko na ang damit ko at pinusod na ang buhok. “Ayoko. Tama na. Last na ’to.”

As if namang magmamakaawa ako sa kanila ’no! Grabeng kahihiyan na ang inabot ko.

Binuksan na ni Tyron ang pinto. “Off you go then. What time do you get off, sweetie?”

“Ala sais. Bakit?”

“Wait for us here. We’ll pick you up.”

I rolled my eyes at him. Malaking gulo nanaman ito. “Hindi na. Uuwi akong mag-isa.”

Sinamaan niya ako ng tingin. Bigla tuloy akong nakaramdam ng kaba. “We’ll be here at six, whether you like it or you like it.”

“Whatever you say, Mr. Monteverde.”

Nakaka-sampong hakbang pa lang ako ng narinig kong sumigaw ang kambal.

“Sweetie!”

“Sweetheart!”

“Tanginers you both!” ganting sigaw ko. Mainit ang ulo ko dahil sa sobrang bitin kaya huwag silang dumagdag. Huminga ako ng malalim. “Ano ba ’yun?”

Tumakbo si Tyron papuntang pwesto ko. “You forgot this.” Binigay niya sa akin ang wallet ko.

Napabuntong-hininga na lang ako para pigilan ang sarili ko na mainis sa kanya, sa kanila. “Salamat. Umalis kana.”

“Como quieras, cariño.” Ayan na naman siya sa alien language niya.

Lumapit siya sa tainga ko. “We own you now, Chienne Alejandra. Por lo tanto, no coquetees con otros hombres o lo matarás.”

Irap lang ang tangi kong nasagot sa kanya.

I sigh.

May mas lalala ba pa sa mga nangyayari sa akin ngayon?

Ikaapat na Pahina

IKAAPAT NA PAHINA

“Baaakkklaaaa! Where are you from? I’m so nag-aalala to you when you suddenly disappeared sa bar the other night! Like, naloka kami ni Amanda in finding you! Then, I heard the balita. Gosh! It’s so nakakainit at laway ng keps! You ha!” That’s Roleen. My bestfriend since fetus.

Pinamulahan ako sa mga pinagsasabi ni Roleen. Tanginers talaga ang bunganga ng loka-lokang ito. Walang habas at preno sa pagsasalita at halos mabingi ako sa lakas ng pagkakasabi niya. Para kasi itong nakalaklak ng megaphone.

Napatingin tuloy sa amin ang iba naming kasamahan ditto sa accounting department. Masasalamin sa mata nila ang pagkadisgusto at inggit.

“Ang ingay mo talagang bakla ka! Ipapakiss talaga kita kay Jacinto kapag hindi ka tumigil sa kakadakdak mo diyan.” Ani ko sa kaniya at pinanlakihan siya ng mata.

Mabilis pa sa alas-kwatro na nanahimik si Roleen sa tabi ko. Si Jacinto kasi ang ex boyfriend niyang mabaho ang hininga at may powers.. kili-kili powers. I chuckled. Kaya si Jacinto madalas ang panakot ko sa kanya.

Napabuntong hininga na lang ako. Binaba ko na ang bag ko at sinimulang ayusin ang mga receipts para sa pagre-record ko sa journal. Nakaayos na ito base sa araw kung kailan nabili at nabenta. Then, ita-transfer ko na ito sa ledger para mas mapadali ang trabaho ko pagdating sa trial balance. Our company is mostly engaged in merchandising wherein we would buy and sell goods. Most of the time, I am engage in preparing financial statements.

Habang nagre-record ako sa journal para sa entry ng June 9, napansin ko sa gilid ng mata ko na nanghila ng upuan si Roleen sa katabi kong cubicle. Naka-cross arms siya at naka-taas ang kilay niya. “Wag kang mag-lie sa akin, bruha ka! Nag-se-sex pa lang ang mga magulang natin kilala na kita! Tsaka, nakita ko ang peslak mo na nakalagay sa pinaka-front ng lahat ng dyaryo at magazine! Gosh! Hindi ka man lang nag-ayos, ’te! Napaka-haggard mo sa picture na ’yun!” Tumingin muna siya sa paligid bago niya binulong ang.. “Ano, baks? Magaling ba sila? Daks? Sabay ba? Anong klaseng sleeping position ang ginawa ninyo na nakalista sa kama sutra? Emerged, my panty is nalulusaw na! Tell me!” Nagniningning ang mga matang wika niya.

Namula ako sa mga term na ginamit nito. Napakabalahura talaga ng babaeng ’to kahit kailan. “Baks, huwag mo nang alamin.” I frowned and shook my head. “Ako nga mismo hindi ko maalala ang mga nangyari pagkatapos mo kong IBUGAW sa dalawang ’yun.” Natatandaan ko kasi na siya ang yumaya doon sa kambal sa table namin habang ako ay busy sa kakainom dahil nga sa wasak kong puso.

Nag-peace sign ito. “Nakalimutan mo ang nangyari sa inyo? Seryoso ka, gurl? Andami ngang naiingit sa’yo dahil paniguradong malaki ’yung ‘ano’ nila dahil imported!”

Hindi ko na lang siya sinagot dahil wala ring patutunguhan ang usapan namin ni Bakla. Tsaka kung sakali mang may naalala talaga ako ay wala akong balak na mag-kwento ng sex life ko. That’s so eww kaya.

Talak ng talak si Roleen sa tabi ko nang biglang may sumingit - si Miranda. Ang pinaka-walang GMRC’ng tao na nakilala ko.

“What’s up, sluts and bitches?” She grinned – na akala mo kinaganda niya. Tanginers niya ha. Sagad sa bones.

Ang ayoko kasi sa lahat ay ang manghuhusga ng kapwa nila pero pagdating sa kaniya ay hindi ko mapigilan. Kung gaano kasulasok ang ugali nito, ganoon din ang hitsura niya sa paningin ko. Mukha nga siyang singit at tae na hindi ko ma-flush. “Kamusta ang natira ng dalawang sikat na lalaki ngayon?”

I rolled my eyes at pinigilan ang sarili ko. Nagbilang muna ako ng tupa sa utak ko bago siya kausapin dahil kung hindi, baka nasapak ko na ’tong asungot na ’to ng wala sa oras.

“Masarap. Duh.” I raised my perfectly sculpted eyebrow. “Hindi katulad mo na hanggang ngayon ay mas tag-tuyot pa sa El Nino.” Napangisi ako ng makita kong namula ang mukha nito sa inis.

Mukha na siyang mananabunot pero halatang pinipigilan niya ang sarili niya. Ngumisi ito ng nakakaloka. Kita tuloy ang ngipin niyang yellow-orange. “At last! Lumalabas na rin ang totoo mong baho. Malandi ka talaga! May boyfriend ka na nga tapos nakuha mo pang sumiping sa mga mayayamang tagapagmana! Gold digger ka! Hindi ka nakukuntento sa kung anong meron ka.”

Hinayaan ko na lang siyang magtatalak diyan. I don’t care about their opinions about me. Malandi na kung malandi pero hinding hindi ako bababa sa lebel niya. Kaya hanggang ngayon ay pinapakalma ko pa rin ang sarili ko dahil masasapak ko ’tong retokadang ’to ng wala sa oras.

Patuloy pa rin siya sa paninira niya sa akin. Nakuha na niya ang simpatiya ng mga kasamahan ko. Ang mga dating naging kaibigan ko sa department ay masama na ang tingin sa akin at nagbubulong-bulungan na silang lahat.

Halatang nagpipigil si Roleen sa tabi ko na bangasan ang mukha ni Miranda.

Hinayaan ko na lang siya at pinagpatuloy ang trabaho ko. Hindi ako mapapakain ng pakikinig sa mga sinasabi niya kaya mas mabuti pang huwag ko na lang siyang pansinin.

Nagulat ako ng nanahimik si Miranda at napaangat ang tingin ko. Nasa tabi niya ay ang accouting head namin.

“Ms. Pendragon, come to my office. We need to talk.” Pagkasabi niya nito ay umalis na siya.

“Kita kits tayo mamayang lunch baks ah? Marami ka pang iku-kwento sa akin.”

Tango lang ang sagot ko sa kaniya.

Bago ito umalis ay inirapan muna nito si Miranda.

Kumatok ako sa pinto ng accounting head namin. Hindi ko nga alam kung bakit sa kanya napunta ang posisyong ito. Para kasi sa akin ay hindi niya deserve. Mas marami pang senior ang deserving sa pwesto. Kapag kasi pumupunta ako rito sa opisina niya para magpasa ng financial statement ay busy siyang naglalaro ng ML, facebook, instagram at youtube. Madalas din siyang tumatawa ng walang humpay sa pakikipag-kwentuhan sa mga kaibigan niya sa opisina tuwing office hours.

Mahigit isang minuto rin akong nakatayo rito sa harap ng office niya bago ito sumagot. “Pasok!”

Pumasok ako sa opisina niya. Nakita ko na nakaupo sa swivel chair ang CEO ng kumpaniya. Nabigla ako dahil he rarely visits this department. Nakaupo naman sa left side ng visitor’s chair si Vencent – ang accounting head namin. Seryoso ang parehong mukha nila pero halata ang kasiyahan sa mukha ni Vencent. I wanted to smashed his face.

“Sit down, Ms. Pendragon.” Malamig nitong saad.

Umupo ako sa right side ng visitor’s chair. Kaharap ko tuloy ang tukmol na ’to.

Ako lang ba o talagang tumaas ang aircon sa kwartong ’to? Bigla akong gininaw. “Pinapunta niyo raw po ako rito, Sir?”

He sighed. “Narinig ko ang mga balitang kumakalat sa internet tungkol sa Monteverde Brothers at sayo. Is it true?”

Ano namang pakialam niya sa personal na buhay ko? “I’m sorry, Sir. Nalasing po kasi ako ng gabing ’yun at wala na akong maalala kahit isa.”

“It’s very unprofessional.” Singit naman ni Vencent. Tanginers nito ha!

Napa-tiim bagang ako. “Sa pagkakaalala ko po, Sir. That incident happened last Satuday night. Ibig sabihin out of work hours na. Kung ano man ang ginawa ko ay walang kinalaman ang company and people don’t even know where I am working. So, I think that’s not unprofessional.” Mahinang saad ko rito kahit na ang totoo ay nagngignitngit ako sa inis.

Nabigla ito sa sinabi ko at tumikhim. “I heard that, hindi na maganda ang working ethics mo and hindi ka nagpapasa on time sa acconting head ng mga accounts. ’Yan ba ang epekto ng kalandian mo? Can I have a valid explanation?”

Nagpating ang tainga ko sa sinabi niya. This talk is pure bullshit! Lahat ng sinasabi nito ay pawang kalokohan lamang. Huminga ako ng malalim. Relax, Chienne. “Are you sure? As far as I remember, ako ang unang unang nagpapasa ng mga dokumentong kailangan at tinutulungan ko pa ang kapwa ko accountants. And FYFI, lahat ng trabaho mo bilang accounting head ay ipinapagawa mo sa akin! I was even the one who will prepared the cash budget para sa mga new projects natin!”

Namutla ito at halatang kinakabahan. Mabilis nitong kinompose ang sarili at sumandal ito sa swivel chair niya and crossed his arms. “Well, that’s what your co-worker reported.

Hindi na lang ako umimik. Ang biased mong gago kang animal! I clenched my fists. Gustong gusto ko na talagang magwala at sapakin siya. Lalo na ’yung mukha niyang retokado. Palibhasa pangit ang gago, akala mo naman kina-gwapo niya ang retoke. Psh.

Napabuntong hininga naman si Sir Lucas at may binigay na-enveloped. “Eto na ang sahod mo para sa buwan na ’to.”

Tumayo na ito sa swivel chair at inayos ang suit niya. “Teka lang po, Mr. Reynolds, as far as I can remember, next week pa ang sahod. June 21 pa lang po ngayon.”

“The head accountant will explain this matter to you, Ms. Pendragon. I need to leave now.”

Ngising-ngisi naman si Vencent sa nasaksihan. “Narinig mo ’yun, Chienne. Hindi mo na kailangang pumasok sila bukas.”

“So, you’re really firing me? At what grounds, SIR?”

Umupo siya ng tuwid. “Yup! We are firing you, as Sir Lucas mentioned earlier. Siguro kaya ka niya finire ay dahil as a certified public accountant in our company, you are representing its image. Hindi mo dapat dinungisan ang kumpanya sa pakikipagsiping sa mga lalaki mo. Ano na lang ang sasabihin ng mga investors? Mas maganda ng tanggalin kita para wala silang masabi.”

Isang malutong na p*tangina! “Hindi ’yun isang dahilan para tanggalin mo ko! I could have reported you and this company to DOLE for not giving my rights as your employee!” Tutal hindi ko na rin siya boss, hindi na ako magbabait-baitan pa sa harap niya. “Nagseselos ka ba dahil hindi ikaw ang naka-una sa aking tangina ka!”

He chuckled, so ewwy. Di naman niya kinagwapo. “Aww babe, minamaliit mo talaga ako.”

“Sadyang maliit ka lang talaga. I smirked. “Maliban sa maliit na nga ’yung grades mo sa GMRC, maliit pa ’yang patutoy mo pati utak!”

Inignora niya ang mga insulting binabato ko sa kanya at bumalik na ang tingin niya sa trabaho. “Simulan mo ng ayusin ang gamit mo. Ayaw ko ng makita ’yang mukha mo ngayon mismo. Alis.” He even shoo me na para bang isang aso ako.

Pinakalma ko muna ang sarili ko. Nakaisip ako ng paraan para masira din siya. No way na ipapadapo ko ang precious fist ko sa retokadong mukha nito.

“Nakikita mo ba ‘to?” Pinakita ko sa kaniya ang mga dokumento kung saan makikita na iba ang pine-present niyang Assets, Liabilities and Shareholders’ Stock namin sa meeting at sa mga ginagawa kong financial statement.

I smirked. Mabuti na lang pala ay hindi ko tinatanggal sa phone ko at us bang mga ganitong bagay.

Noong una ay nagtataka pa ako pero hindi ko siya kinwestyon. I thought mayroon lang akong mga errors. But as I studied and analyzed it, hindi ako ang mali. Sadyang nagnanakaw lang ito ng pera. Lalo na ang Cash in Bank namin. Mahigit isang milyon na rin ang nakukuha niya.

Nakita kong nag-panic siya. “Saan mo nakuha yan?!”

“Duh. I am the most intelligent CPA in this department. Kaya nga sa akin mo ipinapagawa ang mga trabaho mo diba?” I chuckled. “Akalain mo ’yun, magagamit ko pala ito sa’yo. Tapos kung makapagsalita ka ay parang napakalinis mo! Mas mabaho ka pa pala sa akin!” I hissed.

“Delete it. I’ll share you ¼ of that.” He demanded. Gago ba ’to? As if namang susundin ko siya. Kung natatandaan niya, kakatanggal niya pa lang sa akin 5 minutes ang nakakalipas, meaning hindi ko na siya boss kaya wala siyang karapatang utusan ako.

“You wish. Hindi na kita boss. Kaya ko ng gawin lahat ng gusto kong mangyari. Katulad na lang halimbawa ng..” I paused, nakita ko sa mga mata niya ang takot. “I-se-send ko ito sa boss natin at sa boards. I’m sure matatanggal ka ng trabaho. Or worst..” Pa-suspense kong saad. Ngumiti pa ako sa kaniya ng napakatamis. “Makukulong ka.”

Nakita kong nag-panic siya sandali at ngumiti. “Sinungaling! Wala kang number nila.” Nag-smirk pa siya na parang proud na proud. May utak pa ba ’to?

Hindi ko ma-imagine na ganito pala kasaya na makitang ganito na ang kalagayan ng boss ko pagkatapos ng ilang taon na, uutos-utusan niya lang ako. “Actually, SIR, kahit wala akong number nila, mayroon naman akong e-mail address. Duh. In addition, most of the board and heads are so fond of me as I am one of the assets of this company. While the board? Hmm. Post ko lang din ’to sa internet, sikat kana rin ’nun. Baka nga maungusan mo pa ako.” I laughed.

Naalis ang smirk sa mukha nito. Ang kaloob-looban ko ay nagbubunyi na sa itsura ni Satanas na nasa harap ko. “No!” He yelled. Sinubukan niya pang hamblutin ang phone ko at sa kabuting-palad, I tapped on the ‘send’ button.

“Opps?”

“You worthless whore, fucking bitch!” He screamed. Halos magiba na ang buong floor niya sa lakad.

“Sayonara, adios, asshole!” Ginawaran ko rin siya ng middle finger. I really want to laugh.

Tumalikod na ako sa kaniya. Nabuksan ko na ang pinto at napatingin ang mga kasamahan ko. Tumaas ang kilay ko. Hindi ko na rin naman sila ka-trabaho kaya bakit ko pa pagtitiisan ang mga masasamang tingin nila at makasariling opinion.

Malabas na sana ako ng may humaklit sa braso ko at may naramdaman akong kamao na tumama sa aking precious face! Oh my freaking fuck!

Tanginers nitong gagong ’to!

Ikalimang Pahina

IKALIMANG PAHINA

Isang malutong na tanginers besh!

Tinignan ko ang mukha ko sa salamin. Namamaga ang halos kalahati ng mukha ko. I’m sure na mangingitim ito pagkalipas ng ilang araw. Mas lalong napalakas ang mura ko.

Tanginers na retokado ’yun! Bakla siya para pumatol sa babae. Gigil na gigil akong bumalik sa 10th floor para bangasan ang mukha ng gagong ’yun!

Napahawak ako sa mukha ko ng may maramdaman akong kirot. Tanginers talaga! Bakit kailangan ang aking oh-so-precious face pa ang kailangan niyang suntukin?!

Huwag na huwag nitong susubukin na magpakita dahil magbabayad ang hayop na ’yun! Tae siya! Kupal! Animal! Lahat na ng mga masasamang salita na pwedeng ibato! Anong karapatan niya para suntukin ang nakapaganda kong mukha?

Kapag nakita ko siya sisiguraduhin ko na kakailanganin niya ng napakalaking halaga para sa susunod nitong retoke dahil babangasan ko siya ng sobra pa sa ginawa niya sa akin.

My precious, beautiful and fabulous face!

Ang gandang taglay ko ay dapat na nilalagay sa mga billboards at pinapangalandakan! Sabi ng mga magulang ko. Syempre naniwala ako.

Nakita kong nagpipigil ng tawa si Roleen sa tabi ko. Nandito kami ngayon sa cafeteria. Hindi ako pwedeng lumabas na ganito ang mukha dahil nasa labas ang mga pesteng reporters.

“Huwag mong pigilan. Mautot ka pa niyan eh!” I sulked and cross my hands.

Tumawa naman nga ang bruha ng napakalakas. Napatingin tuloy sa amin ang ibang nagle-late lunch. “Hindi naman siya ganun kasama, baks.” Saad nito at tumawa na naman. “Sobrang sama lang. Daig mo pa si Pacquiao niyan sa pasa mo.”

Ilang minuto rin siyang ganun at nakita ko na pinakalma na niya ang sarili niya. Hinawakan niya ang mukha ko at tignan ng mabuti ang kanang bahagi nito. Doon kasi dumapo ang kamao ng hayop na yun.

“Mukhang mauubos ang concealer mo baks sa kapal ng kailangan natin.” Ani Roleen habang kinakalkal ang mga gamit ko sa make-up kit na lagi kong dala.

Naka-busangot pa rin ako habang inuumpisahan ng gumawa ng paraan ni Roleen. Mabuti na lang at tapos na ang break time. Kaunti na lang ang mga taong nandito. Paniguradong pagpipiyestahana ako ng mga empleyado. Lalo naman ng mga reporter sa labas. Baka maging headline na naman ang beauty ko. Ang pangit ko na nga doon sa unang lumabas, mas grabe pa hitsura ko ngayon.

Ayoko na ’no! Paniguradong paguusapan ako sa barangay namin at baka itakin ako ng Tatay ko.

Nangalumbaba ako rito sa table. “Baks, tingin mo anong oras sila aalis diyan? Sana ma-bored sila kakahintay sa wala. Daig pa nila jowa ko sa sobrang eager nila na makita ako.”

“Asus. Sabagay, di ka naman hinintay ng ex-jowa mo. Pwede ka namang sumabay sa akin sa pag-uwi. Ayern lang ay kung mahihintay mo ko ng 5 ng hapon.”

Napatingin ako sa orasan. Ala-una pa lang ng hapon. Ilang oras pa akong mabuburo dito pag nagkataon.

I siged at nagkibit balikat ako. “Sure. Wala naman akong gagawin sa bahay ngayon.”

Wala na akong trabaho. Mabuti na lang at marami-rami na ang naipon ko sa loob ng limang taon na pagta-trabaho ko rito. Dito na ako sa kumpaniya ni Sir Lucas Avery Reynolds nagsimula. They immediately employed me ng mag-rank ako sa bar exams. Sobrang overwhelm and excited pa ako ’nun dahil isang kilalang bilyonaryo ang may-ari.

Nagsimula lang namang pumangit ang working experience ko sa kumpanya ni Sir Reynolds noong itinalaga si Vencent bilang head accountant sa accounting department.

I sighed habang kinu-kwenta ko ang mga gastusin. Kahit na marami akong naipon, kailangan ko pa ring maghanap ng trabaho ngayong buwan.

Umalis saglit si Roleen at itutuloy ang ginagawang reports. Kaya para hindi ako ma-bored, naglaro muna ako ng worms, superstar bts, fb, twitter, wattpad at youtube. Buti na lang at girl scout ako, may baon akong power bank kaya habang nagcha-charge ang phone ko ay pinagpahinga ko muna ang mga mata ko.

Hindi ko namalayan na nakatulog ako sa sobrang dami ng iniisip, boredom at pagod. Ilang araw din kasi akong walang tulog dahil ginagawa ko ang financial statement na ipe-present.

Nagising nalang ako sa tapik ng isang tao. Pagmulat ko ay nabungaran ko si Roleen na lumalantak ng pizza at ice cream.

Nag-streching muna ako bago umupo. “Anong oras na baks?”

“Alas-sais na baks. Baka maging dragon ka kapag ginising kita kaya hinayaan nalang kitang matulog. Tsaka nagtira akong foods para sa’yo.”

Aww. Sweet naman ng bestfriend ko kahit most of the time ay nilalaglag niya ako.

“Anddd!” Singit nito sa sasabihin ko sana. “Hindi naman ako na-bored sa kakahintay sa’yo. In fact, mas gusto ko pang magtagal ka sa pagtulog para mekeesep ke sele ng metegel. Ehe.” Saad nito at inipit ang ilang hibla ng buhok sa tainga.

Napakunot ako ng noo at tumgin sa paligid. Nakita ko ang kambal na seryosong naguusap. Si Tyron na nakaupo habang si Tyler na nakasandal sa wall. Binabawi ko na lahat ng mga magagandang katangian na sinabi ko sa kaibigan ko.

“Anong masamang ihip ng hangin ang nagdala sa inyo rito? Wala ba kayong trabaho at buhay ko ang pinepeste niyo?” High blood na high blood ako kapag nakikita ko sila. Asus, miss mo lang niyan sila eh! Tsaka mag-thank you ka dapat dahil naging babae ka na talaga! Saad ng maharot kong utak.

“Well, we miss you sweetheart, that’s why we finish everything to fetch you today.” Masuyong saad ni Tyler.

Napakunot noo ako. “Eh bakit kayo pinapasok ng guard? Hindi naman kayo nagta-trabaho rito, duh?”

Tinignan ako ng ‘hindi-makapaniwala look’ ni Tyron. “We’re the Monteverde Brothers, sweetie. We can do whatever we want.”

Lumapit si Roleen sa akin at binulungan ako. “Gaga ka! Kaibigan ni Sir Lucas ’yang mga ’yan.” Nagulat ako ng sabunutan niya ako ng mahina. “Tengeners bakla! You is so ma-swerte talaga! May sweetheart kana, may sweetie pa! Ang sarap sabunutan ng hair mo sa baba!” Bulong pa rin nito na may kasamang impit na sigaw. “At ang hooot nila, ghadd!”

“Ikaw ang sasabunutan kong babae ka! Bakit moko pinagkakanulo sa dalawang damuhong ’to? Dapat ay pino-protektahan mo ang puri ko!”

Napapalatak lang si Roleen sa sinabi ko. “Baks, don’t cha worry! Harmless kaya sila at mabait. Siguradong iingatan ka nila, ma friend! Tsaka wala na ang puri mo, nabingwit na nila.” Sabay kindat sa kambal. Kumindat naman pabalik si Tyron.

Napa-face palm ako. Knowing Roleen, paniguradong isiniwalat nito ang mga sekreto ko at ang nangyari ngayon.

Naglakad sa harap ko si Tyler at lumuhod para maging ka-level niya ang mukha ko. Hinaplos nito ang parteng may pasa. “How are you, sweetheart? Your friend told us what happened.” He said at napa-tiim bagang pa.

“Hindi na siya masyadong masakit. Bakla ata ang lalaking ’yun. Ang hina manuntok.” Sweet naman nito, sizt. ’Yung matris ko nahuhulog. ’Yung panty ko rin parang nalulusaw sa klase ng tingin na ibinibigay niya.

Inalalayan akong tumayo ni Tyler at pumulupot agad ang braso ni Tyron sa baywang ko. “We’ll do something about him.” Kinilabutan ako sa sinabi nila. Paraang mayroon silang binabalak na masama.

“Thank you for helping her and looking after, Roleen.” Masuyong saad ni Tyron.

“Hep hep!” Tinanggal ko ang kamay ni Tyron sa baywang ko. “Anong akala niyo, sasama ako sa inyo ng matiwasay? Hoy, kapal ng mukha niyo. Natanggal—”

Hindi ko na natuloy ang sasabihin ko dahil bigla na lang ako binuhat ni Tyron na parang bigas.

“Hoy! Ibaba mo ko, ano ba! Tulungan niyo kooo!” I screamed.

Hinampas ni Tyron ang pwet ko na may kasamang himas. “Stay still, sweetie.” He said in a serious tone.

Nagsimula na silang maglakad. Tinignan ko ang pwesto ni Roleen at nakita ko siyang kumakaway sa akin. Mukha pa itong naka-jackpot sa sitwasyon ko dahil ang saya saya nito. “Bye, baklang bespren! Happy happy kayong tatlo ah? Ninang ako mga sizter! Bergen at heart pa yan kaya dahan-dahan lang!”

Tyron and Tyler chuckled. They both shouted in unison. “Noted!”

Pulang pula na ang mukha ko dahil sa mga sinasabi ni Roleen. Pero, tengeners naman! Kinikilig ang keps ko ahi. Pero..

Traydor ka talaga, Roleen. Traydor.

Ikaanim na Pahina

IKAANIM NA PAHINA

Déjà vu! Kinidnap ako! Kinidnap ako ng dalawang nagga-gwapuhan na lalaki— este ng mga nagga-gaguhan na kambal!

“Ano ba! Ibaba niyo nga ako!” I screamed.

Ang awkward kasi nang posisyon namin. Buhat buhat ako ni Tyron na parang isang sakong bigas. Habang naka sunod sa amin si Tyler na ngingisi-ngisi. Nakakagigil sila ha!

“Ibababa kita, sweetie. Just promise to be a good girl, okay? Don’t escape from us or else..” May himig ng pagbabantang wika niya at may kasama pang hampas sa pwet ang gago! Tanginers talaga nila huh!

Napipilitan akong tumango sa sinabi nila. Hmp! Kung pwede lang talagang tumakas sa galamay nila kanina ko pa ginawa. Wala akong choice kung hindi sundin ang gusto ni Tyron dahil paniguradong kakalat na naman ang mukha ko sa magazine at social media kapag lumabas kami na buhat buhat niya ako.

Ayoko na ng isa pang eskandalo.

Mukhang kilala nga talaga nila si Sir Lucas dahil ginamit nila ang private elevator nito kung saan sakop nito ang parking lot na nasa basement hanggang sa CEO floor.

Ayaw kasi ni Sir Lucas ng mga reporters kaya ipinasadya niya talaga na ganito ang maging desenyo ng building. Hindi kasi basta basta makakapasok ang sino man sa parking lot. Unless, isa kang employee at investors. Ayon kay Roleen, dadaan ka muna sa butas ng karayom bago ka makapasok sa basement.

Pinagbukas ako ng pinto ni Tyler. Hindi na ako nagpasalamat sa kanya. Ayaw ko na nga silang makita pagkatapos ng nangyari sa amin pero ang kulit ng lahi nila! Nase-stress ako!

Kagaya ng pwesto namin kaninang umaga, nasa gitna na naman nila ako. I sulked. Naaalala ko kasi ang nangyari kaninang umaga. Kung paano nila madaling mapasunod ang katawan ko.

Walang imikan na nangyari sa loob ng kotse. Busy akong murderin sila sa utak ko habang may ginagawa si Tyler sa laptop at si Tyron naman ay may kausap. Mukhang tungkol sa business nila kaya hindi na ako nakialam.

Gentledog naman pala sila. Napangisi ako.

Napakunot ako ng noon g may mapansin ako.

“Hoy! Kidnapping na talaga ’to ha! Saan niyo ko dadalhin? Hindi pa-left ang bahay ko kundi nasa right! Shunga!” I shouted. Pakiramdam ko ay lumalabas lahat ng ugat sa leeg ko sa kakasigaw.

“To our palace..” Ani Tyler habang patuloy pa rin sa pagta-type. Mukhang wala siyang pakialam kahit sigaw-sigawan ko siya.

“Right, sweetie. I don’t have any plans on doing that to you in your so-called house.” Maririnig ang pagkadisgusto nito sa boses. “But, I don’t mind kung gagawin nga natin ’yun sa bahay mo. Your neighbors would wake up in the middle of the night because of your scream! Damn, that thought turns me on, sweetie.”

Tanginers talaga ng Tyron na ’to! “Wala akong balak gawin ’yang nasa isip mo ’no! Pagkatapos ng lahat ng kamalasang nakatanggap ko simula ng makilala ko kayo. Hinding hindi na ako uulit sa kagagahan ko. Magkanap na lang kayo ng babaeng willing magpa-fuck sa inyo dahil ako, ayaw ko na. I’m so done with everything that is happening to me.” Mahinahong wika ko sa kanila.

Kailangan kong paalalahanan ang sarili ko na hinding-hindi na ako uulit doon, lalo na ngayon na natanggal ako sa trabaho dahil sa kanila.

“Please lang, ihatid niyo na ako sa bahay ko. Pagkatapos ng lahat ng nangyari ay gusto ko na lang magpahinga.”

Aside sa pagod na talaga ang utak at katawan ko, gustong-gusto ko na rin talagang umuwi para matignan ko na yung namamaga kong mukha na ginawa sa akin nung lalaki yun. Mabuti na lang ang hina niyang manuntok daig pa niya ang bakla.

They both shook their head in unison. “No..”

“Mga tanginers na gago.”

Hindi na lang ako umimik sa buong biyahe papunta sa bahay nila.

Ilang minuto rin kaming na-stuck sa traffic bago kami nakarating sa ‘palasyo’ nila. Tama nga namang tawaging palasyo ito dahil sa sobrang laki. Kahit na pangalawang beses ko na itong nakita ay namamangha ako. Halos kasinglaki ng lupa nila ang kinatitirikan ng barangay namin! They are indeed the Monteverde heirs!

Sobrang haba ng binagtas namin mula sa gate papunta sa main door nila. Kung lalakarin mo itong siguradong nasa gitna ka palang lutay kana sa pagod.

Napansin ni Tyron ang pagkamangha sa mukha ko. I saw him smirk, “You are welcome in our palace, sweetie. Just come anytime you want.”

Parang double meaning ’yun ah? I mentally shook my head! Tanginers! Ang landi landi na ng utak ko!

“No thanks..” Kahit na ang totoo ay gusto kong libutin ang buong bahay nila. It’s so grandiose. Parang ito ang kambal. Kahit nakatayo lang sila ay paniguradong mapapatingin ka. They are demanding for you to look and appreciate them.

Sa wakas! Narating na namin ang main door nila. May nagbukas na lalaki doon. Nanlaki ang mata ko. Hindi ba naiinitan ang mga tao ditto dahil naka-suit sila?! Daig pa nila ’yung mga ka-trabaho kong lalaki.

Pinagbuksan ako ng pinto ni Tyler. Hinapit niya ako sa beywang. Habang si Tyron naman ay nakangising hinawakan ang kamay ko. Sabay sabay kaming pumasok sa malaki nilang bahay.

“Buenas noches, jóvenes maestros!” Sabay sabay nilang wika.

Sosyal naman ng mga ’to! Marunong mag-spanish. Mag-apply nga akong maid nila.

““Salúdala, también. De ahora en adelante ella será nuestra reina.” Ma-awtoridad na wika ni Tyler. I saw how his light violet eyes darken. “Defy my rules and you will be punish.”

Mabilis na tumango ang mga katulong. Hindi ko maintindihan ang sinabi ni Tyler pero tanginers besh! Ang sexy niyang mag-spanish. Emerged!

“Buenas noches, Reina.” They even bow. Napakunot naman ako ng noo. SInong gine-greet nila?

Iginaya na ako ng kambal sa living room. Sobrang laki ng TV display nila. Para na itong theater room sa sobrang garbo! Tapos makikita pa ang swimming pool nila sa glass windows. Hindi ko matanaw ang dulo nito sa sobrang laki.

Walang kahit na anong picture ang naka-display sa bahay nila.

Hindi ko alam pero kahit na sobrang laki ng bahay nila at ganda, may nararamdaman akong lungkot at galit na nababalot dito. Hindi ko alam kung bakit ganito ang pakiramdam ko.

I just shook my head para maalis ang mga ganitong isipan sa utak ko.

Bumalik si Tyler sa tabi ko na may dala dalang bag. Natatandaan ko na kusina ’yung pinanggalingan niya.

The twins led me papunta doon sa kwarto kung saan ako unang nagising. I guess, ’yun ang masters bedroom sa bahay na ito. Ibig sabihin ang tanda-tanda na nila pero magkatabi sila. Napahagikgik ako sa isipang ’yun.

“Nasaan pala ang mga magulang niyo?” Tanong ko.

“Sweetie, we’re grown up men. Who would still live with their parents? Besides, my Mom doesn’t want to live with us.” sabi ni Tyron.

Napakunot ako ng noo. Sinong baliw na magulang ang ayaw na makasama ang kanilang anak. “Bakit?”

“Well, she doesn’t want to be disturbed with screams. Sometimes, the women we fuck are so noisy.”

Namula ang mukha ko. Hudas barabas naman! Inirapan ko siya para matago ang pamumula ng mukha ko.

“Hindi niyo ba afford ang hotel? Oh my god! Ang yaman yaman niyo!”

“Well, it feels good when we fuck women inside our room.”

Hindi na ako sumagot sa sinabi ni Tyron. Walang patutunguhan ang pinaguusapan namin. Jusko!

Umakyat pa kami sa isang floor. Nang makarating kami sa 3rd floor halos malula ako.

He guided me patungo sa kwarto kahit na alam ko na kung nasaan ito. Ilang kwarto kaya ang mayroon sa bahat na ito? Sampo? Bente? Isang daan?

Ang masters bedroom na kwarto nila ay kasinglaki ng bahay ko. They have their own living room and dining table sa loob. Mayroon din silang two-door ref.

“Like what you see?” Tanong ni Tyron, then he slap my butt! Yinakap niya ako sa beywang mula sa likuran ko.

Namula ako sa ginawa niya. Inuutusan ng utak ko ang katawan ko pero ayaw nitong sumunod, dahil I had fallen far too deep at this moment.

“Brother, we’re not going to touch her just yet, remember?” Nakahinga naman ako ng maluwag noong pumasok ni Tyler at tinanggal niya ang pagkakayakap sa akin ni Tyron. “We promised Roleen that we’d take care of her.” Binigay niya sa akin ang ice pack na mukhang kinuha niya pa sa kusina. Mukha talaga siyang concern sa akin.

Tinignan ko siya ng naguguluhan pero parang naumid ang dila ko dahil sa sobrang kahihiyan na nasa utak ko.

Akala ko they would touch me kaya nila ako dinala rito.

Ngumiti ng matamis sa akin si Tyler and he patted me on the head. “Roleen told us about what happened. You’ve had a long day and need to rest. How is your eyes?”

“O-okay na.” Gaga! Bakit ka nauutal?

Sobrang naga-gwapuhan talaga ako kay Tyler tuwing ngingiti siya. He seldom smile kaya ang sarap sarap nitong kunan ng litrato. His light violet eyes shine at nakakawala ng katinuan.

Pinaupo ako ni Tyler sa dulo ng kama habang lumuhod siya para magpantay kami. Binuksan niya ’yung bag na dala niya. Medicine kit pala ito. Hinaplos niya ang mukha ko kung saan ako nasuntok. Ilang sandali pa lang ay nilagyan niya ito ng ice pack.

Umupo naman sa tabi ko si Tyron. Mukha siyang batang nakuhaan ng candy sa hitsura niya. He’s pouting and sulking.

Napansin ni Tyler ’yun kaya sinamaan niya ng tingin ang kakambal. “Calm your penis, Ty. We’re not some boys who are in heat. We should show, Chienne, that we are also a gentlemen.”

Napansin ko na sa kambal, si Tyler ang mas maalaga at malambing. Hindi siya palasalita pero idinadaan niya sa gawa. Parang pinanindigan niya ’yung kasabihan na, ‘Action speaks louder than words’. Gustong gusto ko siyang makitang nakangiti at marinig ang tawa niya. While si Tyron, mukha siyang laging masaya. Siya ang mas maloko sa kanilang dalawa.

Siguro, jinudge ko kaagad sila ng maaga. Naniniwala na ako sa kasabihan na ‘Don’t judge a book by it’s cover’ . Lalong lalo na si Tyler. I shouldn’t judge him that easily.

Napangiti na lang ako sa naisip.

Ikapitong Pahina

R-18. Read at your own risk.

IKAPITONG PAHINA

Pabaling-baling ako ng pwesto sa kinahihigaan ko. Ano ba yan! Gumagana ang maharot kong utak.

Umupo na lang ako sa kama at sinabunutan ang buhok ko. Napatingin ako sa left side ng kama at nandoon si Tyler na tulog na tulog. Habang si Tyron naman ang nasa right side ko. Nakanganga pa siya at humihilik ng mahina. Ang gwapo gwapo nila pagtulog. Mukha silang mga demi gods na ang sarap reypin!

Tanginers naman, Chienne oh! Kakasabi lang natin kanina na ayaw na natin ng kahit ano sa kanila tapos pinakitaan ka lang ng kaunting bait, lumalandi kana!

Hindi ko alam kung ilang minuto kong inaaway ang sarili kong utak.

“What’s wrong, sweetheart?”

Ay tanginers na gala!

Napalingon ako kay Tyler na pupungas-pungas na bumangon. Bumaba ang kumot na tumatakip sa kanyang dibdib.

Hinawakan nito ang ulo ko. Mukhang tinitignan kung may sakit ako o ano. Parang napahiya ako sa sarili ko. Concern na concern sa akin si Tyler samantalang ako ay pinagsasamantalahan ko na ang kanyang matipunong dibdib.

Umiling ako para maalis ang kanyang mainit na palad sa noo ko.

“Okay lang ako, Ty. A-Ano, gusto ko ng umuwi.” Liar, Chienne! “Magaling naman na ako. Pwede na siguro akong umuwi. Magta-taxi na lang siguro ako ulit.” Napayuko ako.

Itinaas ni Tyler ang mukha ko at nalulunod na naman ako sa kanyang napakagandang mata. Oh his light violet eyes.. Sana makuha ng anak ko ang mata niya. Ay tanginers, Chienne! Anak agad. Naka-ONS ka lang, oy!

“We don’t want you to go home because those reporters will always be waiting for you. We want you near us. Siguradong safe ka kapag nasa malapit kami.” ani Tyler. Ang sweet! Parang sumabog ang matres ko sa loob, pakshet!

Hinaplos ni Tyler ang kalahati ng mukha ko na namamaga. Napansin ko na tumiim ang bagang niya. He looks so dangerous with that expression. Bigla akong kinabahan sa hindi ko malamang dahilan.

Napansin niya ang takot sa mata ko kaya mabilis na lumambot ang expression ng mukha niya. Kumalma naman ang puso ko kahit papaano.

Lunod na lunod ako sa tingin niyang nakakabaliw.

Hindi ko alam kung ilang minuto o oras kaming nagtititigan. Basta alam ko sa sarili ko na kuntento na ako sa kung ano man ito.

Mas naramdaman ko pa na safe ako sa mga bisig nila kaysa kay Lucas. Sa bawat tingin na ipinupukol ni Tyler sa akin ay para bang ang ganda ganda ko. Taliwas naman sa naranasan ko kay Lucas. Tuwing lalabas kami palagi niya akong sinasabihan na dapat maganda ako para naman maipagmalaki niya sa mga kaibigan niya.

I remember, ’yung unang beses na ipinakilala niya ako, sobrang naghanda ako ’nun. Bumili ako ng bagong damit, sapatos at kung ano-ano pa. Nagpa-facial pa ako at nagpa-was ng kilay para maging maganda sa paningin ni Lucas. Pero imbes na i-appreciate niya ang ginawa kong pagpapaganda, nilait niya pa ako. Wala daw akong fashion sense. Mukha akong asong habol ng habol sa kanya sa bar ’nun.

He didn’t even glance at me. Nakalimutan niyang dinala niya ang girlfriend niya – ako. Naiwan ako sa bar na umiiyak. Pero, hinayaan ko ’yun dahil mahal ko si Lucas. Mahal na mahal ko siya na handa akong magpatawad ng paulit-ulit.

Hindi ako naniwala sa mga sinasabing kaibigan niya, katrabaho ko at kaibigan ko. Siya lang sapat na. Handa akong paniwalaan lahat ng sasabihin niya. Ngayon ko lang na-realize na ganoon ako katanga.

Pero may hangganan din ang lahat. Lalo na ang pagpapatawad ko.

“Thank you so much, Tyler.” Madamdaming wika ko. Marami akong gustong ipagpasalamat sa kanya - sa kanila ni Tyron.

Imbes na sagutin ako ni Tyler. Palapit ng palapit ang mukha niya sa akin.

I felt his forehead on mine. Naamoy ko rin ang mabango nitong hininga. I closed my eyes para namnamin ang pagkakataong ito.

We were about to kiss nang humilik ng napakalakas si Tyron at hinila ako para yakapin.

Nagkatinginan kami ni Tyler. We both chuckled.

Ayun na eh! Malapit na sana kaming magkiss.

Tyler shook his head at inayos ang kumot ko at ang kumot ni Tyron. Nang masiguro niya na kumportable na ang pwesto ko ay nahiga na siya sa tabi ko.

Hinalikan niya ang ulo ko bago siya nahiga. Ipinahiga ako ni Tyler sa braso niya pagkatapos ay yumakap rin siya sa akin. Naaamoy ko ang baby nitong amoy. Habang si Tyron naman ay nakasubsob ang ulo nito sa leeg ko habang nakapatong ang paa nito sa paa ko. Para bang sinisigurado niya na hindi ako makakaalis.

I just sighed at ipinikit ko na ang mata ko. Nararamdaman ko na ang pagod at unti-unti na akong hinahatak ng tulog.

Hindi ko na namalayan na nakatulog ako pero nagising ako na may mainit at basa sa pagitan ng keps ko.

I moaned. Hindi ko kayang imulat ang mata ko dahil sa sensayon na hatid ng sino mang poncio pilato na nasa ibaba ko.

Nararamdaman ko na malapit na ako. The person in between my keps keep on eating me while his finger is busy on pulling and pushing inside my keps.

“Oh my tanginers! Ahh! I want m-more!” I screamed at sinabunutan ang lalaking nasa ibaba ko. I pushed him more in my keps dahil ramdam ko na na malapit ako.

Tanginers! Subukan lang talaga nila akong bitinin ngayon at makikita nila ang hinahanap nila.

I moaned and moaned. Seconds later ay naramdaman ko na may sumabog sa akin. I screamed. Fuck! Ang sarap! I sighed.

Iminulat ko ang mata ko. Nakita ko na patuloy pa rin sa pagkain sa keps ko si Tyron. His toungue continue on swirling na para bang hindi siya nagsasawa sa putaheng nakahapag sa kanya. I looked at Tyler and saw him soundly sleeping.

Ay putangina! Ang ingay ingay namin tapos natutulog pa pala ang isa.

Hindi ko na masyadong pinansin si Tyler dahil sa ginagawang magic ni Tyron sa ibaba ko. I kept on moaning, screaming and sighing.

Hindi ko na mabilang kung ilang beses akong nilabasan. I felt contented pero itong nasa baba ko ay patuloy pa rin sa ginagawa.

“Ty-Tyron! Tanginers ka! Wala na akong energy!” I screamed.

I heard Tyron chuckled. Umalis na siya sa keps ko at nakatingin sa akin. Moments later we were kissing at naglulumikot ang kamay niya.

“Starting without me?” Ani ng isang baritong boses. Sigurado ako na si Tyler ’yun.

Umalis sa ibabaw ko si Tyron at nginisian si Tyler. “Fuck, brother! She tastes so sweet! I want to do her now!”

Namula ako sa sinabi niya.

Umiling iling si Tyler at ilang segundo pa ay ngumisi siyang tumingin sa akin. Ilang segundo lang ay umuungol na naman ako sa sobrang sarap na ginagawa ng kambal.

They kept on eating me and fingering me na hindi ko na mabilang kung ilang beses akong nilabasan.

Salit-salitan sila sa keps ko. Kapag si Tyler ang nandoon, si Tyron naman ay hinahalikan ako o kaya ang boobs ko and vice versa.

“Taym pers! Ayaw ko na! Tanginers kayo, ayaw niyo na ba akong papaglakarin bukas?! Halos hindi ko na maramdaman ang legs ko!” I shouted.

They both laughed. Lalo silang gumwapo sa paningin ko.

“Fine, fine!” Tinaas pa ni Tyron ang dalawang kamay na parang sumusuko. “We’ll stop now, sweetie. But ready yourself one of these days. We’ll have you.”

Inirapan ko lang si Tyron. Kahit wala akong ginagawa ay napagod ako. Hinihila na naman ako ng antok.

Humiga sila sa tabi ko. ’Yung pwesto namin kanina ang pwesto ulit ngayon.

But, I’m so glad na hindi sila nag-penetrate. We didn’t do ‘it’.. yet. They only pleasure me. Hindi ko nga alam kung paano sila nakaraos nang hindi nila ako nita-touch.

I’m so thankful and contented.

Everything that happened felt so amazingly right.

Ikawalong Pahina

IKAWALONG PAHINA

Nagising ako sa sinag ng araw na tumatama sa akin. Napangiti ako ng mapansin na halos hindi nagbago ang pwesto namin kaninang madaling araw. Tinanggal ko ang mga braso at paa na nakapulupot sa akin.

Dahang-dahan akong bumaba sa kama. Nang nasa dulo na ako ay pinagmasdan ko ang dalawa. I chuckled. Si Tyron na nakanganga ng slight habang humihilik at si Tyler na nakakunot ng noo. Tanginers lang! Ang gwapo ng mga kumag kahit tuloy. Nasaan ang hustisya doon?!

Kahit siguro na bagong gising sila ay wala sila bad breath. Ang perfect ng mga tanginers na ’to.

Umupo ako doon sa mini living room nila. Bigla ko tuloy naalala ang mga kahalayang naganap kagabi. I blushed.

What we did last night was beyong amazing. Ramdam ko ang respeto at aruga ng kambal kahit na may pagka-libog sila. They didn’t take advantage of the situation. They just pleasure me hanggang sa hindi ko na talaga kaya. I felt contented kahit na walang pull and push na naganap.

Ilang oras din akong naghintay sa kanila pero nganga. Tulog pa rin sila. Napasimangot ako. Hindi early riser ang mga lolo niyo kahit na CEO sila.

Nang magsawa ako kakatingin sa kambal napagdesisyunan ko na lumabas at magluto ng almusal. Paniguradong paggising nila ay gutom sila dahil hindi naman kami kumain ng dinner. Masyadong dinibdib ni Tyler ang pagiging nurse sa akin.

Nagkanda-ligaw ligaw ako sa loob ng palasyo nila. Nakalimutan ko na kung saan ng kusina. Mabuti na lang at may nakakita sa akin na katulong. Hinatid niya ako sa kusina.

Nang makarating ako ay napatingin sa akin ang mga katulong na naglilinis. Malayo ang maaamong hitsura nila kahapon. Napalitan ito ng galit at inggit. I just dismissed that thought. Hindi naman ako nandito para i-please sila ’no.

Nilapitan ko ang matandang kasambahay. Siya lang ang nakangiti sa akin. Ngiting lolo.

“Magandang umaga, hija. Ako nga pala si Lucrecia. Ang mayordoma dito sa bahay. Gutom ka na ba?” Dali-dali itong pumunta sa isang pinto. “Naku, hindi pa ata tapos magluto si Chef.”

Mabilis kong pinigilan si Manang.

“Hindi pa naman po ako gutom. Pwede po bang ako na lang ang magluto ng agahan naming tatlo?” Nakangiting saad ko rito.

Nakita ko na nabigla siya sa sinabi ko pero mabilis din itong nawala. “Mapapagalitan kami ng jóvenes maestros kapag pinagtrabaho ka namin.”

Mabilis akong umiling at umangkla ba sa braso niya. Feeling close ako eh. “Akong bahala sa mga gunggong na ’yun, Manang! Yakang yaka ko sila.”

Ngumiti na naman si Manang. Parang maluha-luha pa ito na hindi ko maipaliwanag.

Sa wakas ay pinayagan na niya ako sa kusina. Nakatingin lang sa akin si Manang. Babantayan daw niya ako dahil baka masugatan ako. Psh. Maliit na bagay lang ang pagluluto para sa akin.

Nanirahan ako sa Maynila ng halos sampong taon na at ako lang mag-isa. Hindi ako pwedeng kumain lagi ng fastfood o binibili sa labas dahil masyado itong magastos. Kaya kailangan kong matutong magluto para makatipid. Tsaka naging business ko rin kasi ang pagluluto ng kung ano-ano sa school para lang may extra akong pambili ng libro at yellow columnar.

Itinali ko ang buhok ko ng messy bun at nagsuot ng apron. “May allergy po ba sila? Tsaka ano pong madalas nilang almusal?”

Umiling-iling si Manang. “Wala, hija. Sa umaga, madalas ang hinihingi lang nilang almusal ay kape.”

Napapalatak ako. Anong sustansya ang makukuha nila sa kape? Sabi nga sa kasabihan, ‘an almusal a day makes the doctor away’. Kailangan nila ng masustansyang pagkain sa umaga dahil ito ang magiging kargada nila sa buong araw na pagta-trabaho.

Naghanda na ako ng mga kailangan para sa tamago kake gohan at smoothies. Gumawa na rin ako ng carrot pancake para naman sa dessert.

Ang tamago kake gohan ay simpleng egg rice lang. Wherein a raw egg would be mixed into piping hot rice. I topped A LOT of vegetable para sobrang healthy at nakakaenjoy ang breakfast namin. Nang matapos na ako ay nag-plating pa ako. Limang serving ang ginawa ko.

Nang matapos ako ay gumawa naman ako ng aking favorite na strawberry banana smoothie. Sobrang sarap nito at madali lang. Then, I prepared another dish which is ang carrot pancakes. May pancake mixture naman sila kaya madali lang itong gawin.

Mahigit kalahating minuto lang ang inabot ko sa paghahanda. Nagpatulong ako kay Manang na ilagay ang mga ginawa ko sa dining table.

Saktong pagkatapos ko sa paghahanda ay narinig ko ang mga yabag na galing sa second floor.

Hinanda ko ang mga ngiti ko.

Nakita ko sila na nakasuot pa ng boxers at naka-white shirt. Pagpasok nila ay nabigla sila. Sobrang dami kasi ng mga pagkain na nakahapag sa mesa ngayon.

“ I hope you don’t mind na pinakialaman ko ang kusina ninyo.“ I cheerfully said.

“Sweetheart..”

“Sweetie..”

Mukha talaga silang na-shock. Ngayon lang ba may nagprepare sa kanila ng breakfast?

“Halina kayo. Kumain na tayo bago pa tuluyang lumamig ang pagkain.” Niyakag ko sila.

Ako na ang naghila ng upuan nila dahil sa sobrang shock nila. I shook my head. Ang weird nila ngayon huh.

Nang mahimasmasan sila ay magana silang kumain. Naubos nila ang tig-dalawang serving ng tamago kake gohan. Humingi pa sila ng panibagong bago ng strawberry banana smoothie.

Sobra akong natutuwa dahil mukhang nagustuhan talaga nila ang niluto ko.

Tinawag ni Tyler ang isa sa mga kasambahay na nakatayo sa gilid at pinakuha ang mga syrup sa cabinet.

Nilagyan nila ng naguumapaw na syrup ang pancake. Mukha silang bata sa ginagawa nila. Napatawa ako ng mapansin ko ang bunganga nila. Sobrang kalat nilang kumain. Jusko! Daig pa ang future anak ko.

“Thank you, sweetheart..”

“Everything you cooked for us today tastes so amazingly delicious, sweetie.”

I just smiled with their praises. Kahit na marami na akong nakukuhang papuri sa mga luto ko, iba pa rin kapag galing sa kanila.

Tanginers lang ah! Kinikilig ako!

Nang makapagpahinga ako ay isa-isa ko ng niligpit ang mga pinagkainan namin. Hinawakan naman ako ni Tyron.

“Bakit?”

“Huwag mo ng ligpitin ’yan, sweetie. Sina Manang na ang bahala. You cooked already.”

Pumayag na ako dahil alam kong hindi ako mananalo sa diskusyon namin na ’to. But they helped me na ilagay sa sink lahat ng mga hugasin.

Nahihiya kasi akong ipahugas sa iba dahil ang dami kong nagamit na mga pangluto kanina.

Nang matapos kaming maglagay ng plato at kung-ano ano pa sa sink ay umakyat na kami sa masters bedroom.

“Pwede ba akong maki-shower at humiram ng damit ninyo?”

“Sure thing, sweetie. Ikaw pa ba. Malakas ka kaya sa amin.” He said sabay kindat pa. Tanginers ng gago! Kinilig ang keps ko!

“Salamat..” Mahinhing wika ko. Mala-dalagang pilipina.

Tinanggal ko na ang pagkakatali nito at hinayaan na nakalugay.

“You’re so hot, sweetie! Take a bath now before I’ll ravish you right here and right now.” Nakita ko na nag-darken ang dark violet eyes nito. I know na tototohanin niya iyon.

“You’re so libog, Tyron! Tanginers ka!” Sigaw ko sabay takbo papuntang kwarto nila. Dumiretso na ako sa banyo at ni-lock agad ito.

Narinig kong tumawa ang kambal. Mga tanginers na ’to!

Kalahating minuto rin ang ginugol ko sa banyo. Manigas sila sa kakahintay ’no.

Paglabas ko ay nakabihis na ang dalawa ng corporate suir nila. They look so dashingly handsome with those. Mukha silang makapangyarihan na isang tingin pa lang nila ay mapapa-oo ka sa mga proposal nila.

I shook my head.

“We bought you a dress and undergarments, sweetheart.” Nakangiting wika ni Tyler.

I smiled back at kinuha ang mga paper bag na binigay niya. Hindi na ako tatanggi pa ’no! Balak ko nga sanang maghiram na lang ng t-shirt at boxers sa kanila.

Mabilis ko lang namang sinuot ang binili nilang damit sa akin.

Niyaya na nila akong lumabas. Nag-offer sila na ihatid na ako and I said yes. Gusto ko ng umuwi at magpahinga.

“Sweetheart, do you want to work for us?” Tyler asks our of nowhere.

Napatingin naman ako sa kanya. Tinitimbang ko pa ang sarili ko sa inooffer nila. Hindi ko ito pwedeng basta-bastang tanggapin dahil siguradong gulo na naman ito.

Once na malaman ng ibang tao na tinulungan nila ako, lalong lalaki ang issue tungkol sa aming tatlo. Baka nga ipa-assasinate na ako ng mga may gusto sa kambal.

Kapag kumalat iyon ay malalaman ng Nanay at Tatay ko. Paniguradong luluwas na siya parito para hatakin ang buhok sa keps. Patay ako sa kanya.

Humugot ako ng hininga bago sumagot. “Sorry but I can’t accept your offer.”

Napatingin sa gawi namin si Tyron. “Why not, sweetie? We are the reason why you are fired. Dapat kami rin ang gumawa ng paraan para magkaroon ka ng trabaho.”

I shook my head. “Hindi na. Kaya pa naman ng ipon ko. Maghahanap na lang ako ng trabaho.”

“Hahanapan ka namin ng company. This time, it’s not under our leadership.”

Ang gandang offer pero hindi ko talaga pwedeng tanggapin. Kaya sa loob ng mahabang biyahe ay kinukumbinse lang nila ako na pumayag sa gusto nila but I kept my stand. Ayaw ko. Period.

“Let’s have a deal, sweetheart. Kapag wala kang nahanap sa loob ng dalawang buwan ay sa amin ka magta-trabaho.”

Nilahad ko ang kamay ko. “Deal!” Sus! Yakang yaka kong maghanap ng trabaho ’no! Dalawang buwan pa ang binigay niyang palugit. Haba nun, mga tyong! Kahit nga isang buwan lang ay makakahanap ako.

My job is really in demand. Kahit anong business pa yan ay kailangan ang expertise ko. A business wouldn’t be considered successful kung walang mga nagpapakita ng detalye thru financial statements.

Natapos ang usapan namin sa trabaho sa deal namin ng kambal. Si Tyler ay may kausap sa phone habang si Tyron ay nililibang ako. Nagku-kwento kami tungkol sa buhay.

Tyron once dreamed to become a militar but didn’t pursue it kasi sila ang magtutulungan na magkapatid. While Tyler’s dream was to be a businessman talaga. Marami silang pagkakaiba pero at the end of the day ay nagkakasundo pa rin sila.

“Why are you sharing one woman with your brother? I mean, kadalasan sa ibang mga kambal ay naa-attract sa ibang babae. While, both of you, even shared your woman in bed.” I suddenly blurted out. Napatigil sa pagsasalita si Tyler sa kausap niya. “Oh, I’m sorry. Hindi mo na kailangang sagutin ’yun.”

Tanginers na bibig ’to! Ang daldal talaga kahit kailan.

They explained to me na sa sobrang strong ng bond nila sa isa’t isa. They shared about the things that they want. Hindi sila katulad ng ibang kambal sa mundo. Para bang exemption sila sa salitang ‘agawan’ dahil ang alam lang nila ay magbigayan.

They told me na madalas kapag may gusto ang isa, ganun din ang gusto ng isa. That’s what makes their bond special and strong. Hindi sila basta naga-away sa mga maliliit na bagay.

“But, when we want something, sweetheart, we are determine to get that until it becomes ours.” Sabay silang ngumisi na para bang nagkakaintindihan.

Bigla tuloy akong kinabahan sa sinabi nila. Weird talaga nila. Pati ako nasasama na.

Tanginers na Monteverde! Ginugulo nila ang utak at keps ko!

Ikasiyam na Pahina

IKASIYAM NA PAHINA

Una akong hinatid ng kambal sa bahay ko pero punong-puno pa rin ng mga nakatambay na reporter ang harap nito.

I sighed. Hindi pa rin pa ba sila napapagod? Daig pa nila si Lucas ah! Mas nahintay pa nila ako kaysa doon sa tanginers na gunggong na ’yun.

“Pwede bang sa bahay na lang ni Roleen niyo ako ihatid?” I kindly asked them.

Nakakahiya na. Paniguradong late na sila sa emperyo nila. Ang pangit tignan noon. Dapat ang mga CEO ang maging good example sa mga empleyado nila.

Ngumiti naman si Tyler at sinabihan ang driver na iliko ang sasakyan at ihatid na lang ako sa bahay ni Roleen.

“Nangyari na ba na na-inlove kayo sa iisang babae?” I suddenly blurted out again.

Ay tanginers na bunganga ang mayroon ako.

Napansin ko na nanahimik silang dalawa at nagkatinginan. Humugot ng malalim na hininga si Tyron. Nawala na ang maloko nitong expression at napalitan ng seryoso.

“Yes. It happened once..” Mahinang anas nito. Para bang ayaw niyang iparinig sa akin ang sagot.

I sighed. “Huwag niyo ng i-kwento. Wala naman akong karapatang malaman ’yung parte na ’yun ng buhay ninyo.” I smiled to assured them that it’s okay.

But in reality, it’s not. May naramdaman akong kirot sa puso ko at hindi ko maintindihan kung bakit. Noong huli ko itong naranasan ay ’nung nakita ko si Lucas na may ka-churva sa kwarto ko.

Buong biyahe papunta sa bahay ni Roleen ay tahimik lang kaming tatlo. Nagpapakiramdaman.

I don’t know kung bakit ko naramdaman ’yun. Dapat hindi eh! Nahuhulog na ba ako sa kanila? It can’t be. Paano na ang three months rule?! Napasimangot ako.

Imposibleng inlove na ako sa kanila. Kakakilala pa lang namin. Baka crush lang. Tama, crush lang ang nararamdaman ko para sa kanila. As in, paghanga.

“Nandito na po tayo, Ma’am..” Magalang na saad ng driver.

Napapalatak ako. Hindi ko man lang namalayan na nakarating na pala kami. Sobrang dami kong iniisip. I sighed.

“Thank you, Tyron and Tyler..” Nakangiting usal ko para matakpan ang mga gumugulo sa utak ko.

They smiled at me. Pinagbukas ako ng pinto ni Tyron. I waved my hand at them habang paalis sila.

Kailangan ko ng makipag-usap kay Roleen kung hindi masisiraan na ako ng bait sa kakaisip.

Mukhang umalis na siya para sa trabaho kaya pumunta ako doon sa may paso. May secret compartment sa baba ’nun at doon nakalagay ang susi ng bahay niya. Ako at siya lang ang nakakaalam ’nun.

Pumasok na ako. Sanay naman na kaming makikita ang isa’t isa sa bahay namin. Alam din niya kung saan ko itinatago ang susi ng bahay ko.

Pagpasok ko ay napapalatak ako. Sobrang kalat ng bahay niya! Daig niya pa ang fashionista at mga model sa dami ng mga damit na nakakalat sa sala.

Itinali ko ang buhok ko at sinimulan ko ng maglinis. Kaysa naman sa mabulok ako sa kakahintay sa kanya, lilinisin ko na lang ang bahay niya. Para rin mawala ang mga kung ano-anong isipan sa utak ko. Kailangan ng utak ko ng space.

Sinimulan ko ng linisin ang bahay niya. Napapangiwi pa ako tuwing maiisip ko na nililinisan lang ni Roleen ang bahay niya tuwing day-off niya. Which happens every Saturday and Sunday. Ibig sabihin marumi ang bahay niya for 5 days!

Inabot na ako ng miryenda sa kakalinis ng bahay niya. I feel so satisfied habang nakatingin sa malinis na tanawin.

Naligo na ako at naghanda ng hapunan para sa amin. Salted egg chicken wings lang ang pinrepare ko para sa dinner naming dalawa. Dinamihan ko na para kahit para may makain siya sa susunod na araw.

“Hi, house! I’m frickin’ homee!” Malakas na wika nito pagbukas ng pinto.

Napailing na lang ako. Ganiyan talaga ang ritwal niya tuwing pagpasok niya.

“I smell something delicious! OMG! Are you here, baks?” Excited itong pumunta sa kusina.

Natatawang sinalubong ko siya ng yakap. “I miss you, keps!” Sigaw ko rito sabay kiss sa cheeks.

“I miss you too, baks! Alam mo ba sobrang kinakawawa ako noong head natin– ko pala. ’Yung pinagpuyatan kong accounts, binasura niya lang! Bwiset siya! Mamatay sana siya! Tapos alam mo ba si Vencent, pinalayas na siya ni Lucas beybe! Ang saya saya ko kanina, jusko—” Hinatak ko ang labi ni Roleen.

Tanginers na keps na ’to. Balak atang gawin akong bingi sa kakasigaw niya. Tsaka ako ang napapagod sa kanya kahit na pakikinig lang ang ginagawa ko.

Niyaya ko na siyang kumain. Kumikinang ang mata niya dahil favorite niya raw ang kahit anong luto ko.

Masaya kaming kumakain. Kahit papaano ay nawala ang malungkot na esperitong gumugulo sa pagkatao ko.

Kwento siya ng kwento at nakikinig lang ako. Nang matapos kaming kumain ay napagkasunduan namin na mag-netflix marathon.

Siya ang naghugas ng pinggan habang sine-set up ko na ang papanoorin namin.

Nasa kalagitnaan kami ng panonood ng Itaewon nang bigla niyang pinindot ang pause. Napakunot naman ako ng noo.

Pagtingin ko sa kanya ay kumikinang ang malantod niyang mata.

“Ikaw bakla ha, nagkaroon ka lang ng dalawang fafa ay hindi ka na nagku-kwento sa akin. Sabihin mo na ang sizzling hot bed scenes ninyo! OMG! Gusto ko details by details! ’Yung ultimo kuloy ng suot nilang boxers parang damang dama! Ay puke! Basa ang keps ko.” Tumawa pa siya ng malandi habang niyuyogyog ako.

“Hindi ko alam, baks. Naguguluhan ako sa sitwasyon namin. Siguradong ang tingin na sa akin ng ibang tao ay malandi dahil pumatol ako sa kambal.” Humugot ako ng malalim na hininga. “Kaka-break ko pa lang kay Lucas pero meron ng Tyler at Tyron.”

“Hindi naman beri wrong ang ginagawa ninyo. Kahit sinong tao na nakasubaybay sa kambal ay alam nilang kapag may gusto ang isa ay ’yun din ang gusto ng isa pa. Hindi sila tulad ng ibang kambal na naga-away, they share. Kahit anong bagay pa ’yan. Posisyon sa kumpaniya, katayuan sa lipunan at posisyon sa babae.” Humagikgik pa ito.

“Naging babae ka na ba nila?” I suddenly asked. Ang dami kasing alam ng bruha tungkol sa kambal.

She rolled her eyes. “Duh! Kahit sino namang nakatutok sa business section ng magazine at balita ay malalaman lahat ng nalaman ko. Umikot lang kasi ang mundo mo kay Lucas-gago.”

May sasabihin sana ako pero bigla siyang sumeryoso at kinuha ang kamay ko. “Pero, always remember to make them where payong, okay? Mahirap na ang sitwasyon mo, baks.”

“Payong?” Naka-kunot noong tanong ko.

Ano namang kinalaman ng payong?

“Ay kinginers nito! Inosente pala you! Seri, I forgot. Condom ’yun tangers. Syempre, hindi naman oras oras ay kasama mo sila. Malay mo kay ka-dutdut na sila pagtalikod mo.”

Namutla ako sa sinaad niya. Tanginers ka, Chienne! Bakit mo nakalimutan ’yun? But, I don’t know kung gumamit ba sila ng payong when we first did it. Sobrang lasing na ako at wala akong maalala.

Nanlaki ang mata ni Roleen at bigla niya akong sinabunutan. “Kinginers kang keps ka! Hindi ka gumamit ng proteksyon?!”

“I don’t know!”

“Anong hindi mo alam, gaga kang kiki ka?! Bunutin ko ng tiyani ’yang buhok mo sa keps, eh! Sarap na sarap ka ba sa kanila at nagka-amnesia ka?! Paano kung mabuntis ka? Paano kung may AIDS pala sila? Tanga ba you o sarap na sarap lang?!” Gigil na gigil na saad nito. Lumalabas pa ang ugat niya sa leeg.

“Hindi ko alam.” Mahinang wika ko at nagbaba ng tingin. “Noong una naming ginawa ’yun, I can’t remember a thing pagkagising ko! Nagising na lang ako na katabi sila at masakit ang keps ko at may dugo..” Napahikbi ako.

Hindi ko alam kung bakit ako naiiyak. Halo-halo na ang emosyon na meron ako.

Niyakap niya ako at pinatahan. Nang mapansin niyang kumalma na ako ay may sinabi siya. “Hinahanap ka pala sa akin kanina ni Lucas, baks. Sabi ko busy ka sa kambal. Mabuti na lang at nakipaghiwalay ka na sa kaniya! Siya ang muntik na mitsa ng paghihiwalay natin!”

I chuckled. Kung makapaghiwalay ay para kaming mag-jowa.

“Tama pala lahat ng sinabi mo noon. Pasensya kana kung hindi kita pinaniwalaan.”

Nang makita ko si Lucas na kasama ang babaeng hitad na ’yun ay nayanig ang mundo ko. Halos pagsisihan ko ang pag-away kay Roleen ’nun dahil tama siya. Sinabihan na niya ako na may iba ang gago pero naniwala pa rin ako kay Lucas. I believed his lies to the point that I forgot na Roleen would never lie to me. Masyado kong minahal si Lucas na nakalimutan ko na ang sarili ko.

I felt betrayed. Kaya after ko siyang makita na kasama ang babae niya, nagsimula na akong uminom sa bar. Mabuti na lang at laging nandiyan si Roleen para alalayan ako.

“Anong gagawin mo pala niyan, baks? Wala ka ng trabaho. Nasabi mo na ba kay Tatay at Nanay?”

Napatapik ako sa noo ko. Isa pa pala ’yun sa problema ko. Hindi ko pwedeng sabihin kina Nanay at Tatay na nawalan ako ng trabaho. Tiyak na mag-aalala sila.

“Wala pa. Maghahanap pa lang ako ng trabaho next week.” I smiled at her to assure na ayos lang lahat. May ipon pa naman ako.

“Hindi ba nag-offer ng tulong ang kambal? I’m sure na mahahanap ka nila ng trabaho sa isang pitik.”

Umiling ako. “Hindi ko tinanggap. Issue na naman iyon pagnagkataon. Pero nagkaroon kami ng deal na, kapag wala akong nahanap na trabaho sa loob ng dalawang buwan ay wala akong choice kung hindi magtrabaho sa binigay nila sa akin.”

“Kinikilig akong kinginers ka! Mapapa-sana all na lang talaga ako! Akalain mo ’yun, ’yung naka-one night stand mo daig pa ang ex-jowa mo! Parang husband material sila sayo.” Nakagiting wika nito.

I was taken back. Oo nga pala. Isa lang ako sa mga babaeng naka-one night stand nila. Nakalimutan kong ilugar ang sarili ko sa buhay nila. Kung makapagtanong ako sa kanila tungkol sa sariling buhay ay parang close kami but in reality, we’re not. We’re nothing more than a one night stand, a fuck buddies.

Pinigilan ko ang mga luhang gustong kumawala sa mata ko. Ang sakit..

Pinilit kong ngumiti para matakpan ang sakit na nararamdaman ko. Para rin hindi mag-alala si Roleen. “Baka ’yun ’yung gift nila sa akin kapalit ng V-card ko.” I tried so hard to chuckle.

“Dahan dahan lang sa ginagawa ninyo, Chienne, ha? Payong kaibigan lang, huwag kang masyadong maging depedent sa kanila. We don’t know kung naglalaro lang ba sila or what. Ayaw kong masaktan ka sa huli ng larong ’to.”

Libo-libong karayon ang tumusok sa puso ko ngunit hindi ko ito pinansin.

“Alam ko naman ’yun, ’no! Tanginers na ’to! Ituloy na nga natin ang Itaewon.”

Natatawang umiling na lang si Roleen.

Nakailang episodes kami pero wala doon ang utak ko. Lumilipad sa kung saan-saan. Ang dami kong problema pero lahat ng sinabi ni Roleen ay tama.

I should distance myself. Hindi na kakayanin ng puso ko ang maranasan ko ang naranasan ko kay Lucas.

I sighed. Three months rule, Chienne. Always remember that.

Ikasampung Pahina

IKASAMPUNG PAHINA

Isang linggo ang matulin na lumipas. Nakitira muna ako kay Roleen dahil nga ginawang hideout ng mga reporters ang bahay ko. Hindi na sila napagod kakahintay sa akin.

Isang linggo na rin akong hindi ginugulo ng kambal at kahit papaano na-miss ko sila. Pero ang hindi ko maintindihan ay lagi nilang pinapapunta ang driver nila na si Mang Kardo rito para tulungan ako sa paga-apply.

“Good morning, Reina!” Masiglang bati nito sa akin pagkabukas ko ng pinto. Sinuklian ko rin ito ng ngiti.

“Pasok po kayo Mang Kardo.” Iginaya ko ito papasok at pumunta ako sa kusina para ipaghanda siya ng kape.

“Naku, Ma’am, hindi niyo naman po kailangang gawin ’yan. Naabala ko pa tuloy kayo.” Saad nito ng ilapag ko ang kape sa harap niya.

Umiling iling ako. “Naku! Maliit na bagay lang po ’yan. Tsaka hindi niyo naman po ako kailangan ihatid lagi sa paga-applayan ko. Napapagod pa tuloy kayo.”

“Utos po ito ng mga young masters, Ma’am. Bukal sa loob kong tatanggapin ang trabaho.” May ibinigay siyang paper bag nanaman sa akin. “Pinapabigay po pala ulit sa inyo nina Sir Tyler at Tyron.”

Napailing na lang ako. Nagpaalam na ako kay Mang Kardo na maghahanda na para sa interview ko ngayong araw.

Actually, sobrang frustrated na ako sa mga interviews na ito. Tanginers lang nila ha! Hindi ba nila alam na kabawasan sa kanila ang hindi pagkuha sa magaling at magandang tulad ko?

Napasimangot ako. Sa loob ng isang linggo, mahigit 40 na ang kumpanyang na-applayan ko at higit sa bente na ang nag-interview sa akin pero kahit isa walang tumanggap! Lagi na lang nilang sinsabi na “We will call you, Ms. Pendragon.”

Eh tanginers na ’yan! Mga paasa sila bwiset! Kung ayaw nila sa akin ay sabihin nila. Hindi ’yung pinapaasa nila ako. Tuwing may tatawag sa phone ko akala ko isa na ’yun sa mga kumpanyang napag-applayan ko pero hindi! ’Yung nagbabantay lang pala sa bahay ko.

Kinuha ko na ang corporate attire na ibinigay na naman sa akin ng kambal. Maliban sa pagpapadala nila kay Mang Kardo, lagi nila akong binibigyan ng damit. Noong una ay hindi ko tinatanggap pero pinadalhan ako ng sulat ng kambal na sesesantihin si Mang Kardo kapag hindi ko tinanggap.

Nag-ayos na lang ako dahil malapit na akong ma-late. Isang oras na lang bago ang interview ko. Dalawa ang kumpanyang pupuntahan ko ngayon kaya kailangan ’yung walang hulas ang make-up ang gagawin ko.

Mabilis ko lang natapos ang make-up ko dahil hindi ko naman talaga kailangan ng maraming muk-ap dahil maganda na ako. Sabi ng Tatay ko kaya walang kumo-kontra kung hindi ipapahabol ko sila ng itak kay tatay.

Tinignan ko ang buong ayos ko sa salamin. Nang masiguro kong presentable na ako ay pinuntahan ko na si Mang Kardo.

Nauna ng umalis si Roleen dahil may tinatapos siyang statements ngayon. Siguradong hindi magkauga-uga ang accounting department dahil malapit na ang monthly reports ng mga statements.

Pinagbukas ako ng pinto ni Mang Kardo at umalis na kami. Sinabi ko sa kanya ang kumpanyang paga-applayan ko at ibinaling ko na ang atensyon ko sa labas.

Ilang sandal pa lang ay nakarating na kami sa kumpanya. Mabuti na lang at hindi ako late.

“Pakihintay na lang po ako, Mang Kardo. Medyo matatagalan lang po ako rito. Alam niyo na, interview. Kailangan ko na po talaga ng trabaho kaya gagalingan ko rito.”

Umakyat na ako sa 5th floor dahil doon gaganapin ang interview. Nakita ko ang isa sa mga magiging karibal ko sa pwesto. Tinignan ako nito mula ulo hanggang paa. Hmp!

Napataas ako ng kilay. Kung gagawin mo ’yun sa akin ay siguraduhin mo na nakakaangat ka. Hindi ’yung mas maganda pa ’yung bukong-bukungan ko kaysa sayo!

Tanginers nito! Uungusan ko siya tignan niya.

Ngumisi lang ako sa kanya. Tinawag na ang pangalan ko at pumasok na ako.

I don’t feel any nervousness right now. Bakit ako kakabahan kung alam ko namang I am good enough to be employed? Galing ako sa isa sa pinaka-successful na merchandising company sa Pilipinas.

Hindi naman sa nagyayabang ako pero may brains naman talaga ako ’no. Kaya nga siguro ako tanga kay Lucas dahil mataas ang IQ ko.

Nagsimula na ang interview and I am looking at them in their eyes. Ipinapakita ko na deserving ako sa posisyon na pinaga-applayan ko. They should choose me!

Nakangiti silang lahat ng matapos ako. I smiled back at lumabas na ng kwarto. Tinawag na si mukhang paa at mukha siyang matatae sa sobrang nerbyos.

Tinext ko si Tyron – yes, textmate kami – at sinabing confident akong makukuha ang trabahong ’to.

Hi, Tyron! Huwag niyo na akong ihanap ng trabaho ni Tyler. I think makakakuha na ako ng trabaho rito sa ABC Merchandising. They looked so amazed with my interview, eh.

I sent it to him.

Lumipas ang limang minute at hindi ako nireplayan ni Tyron which is unusual. Daig pa ako ni Tyron sa bilis magreply.

Hinayaan ko na lang at itinago ko ang phone ko. Napansin ko na bumukas ang pinto at lumabas si mukhang paa. Lugong-lugo siya na para bang nanakawan ng pera.

Ilang oras din kaming naghintay para sa desisyon ng mga panel. Sobrang excited ako dahil sa wakas ay magkakaroon na ako ng trabaho! Tanginers na ’yan! Kilig keps ako pag nagkataon.

Lumabas na nakangiti ang isa sa mga panel. “Hi! According to the decision of the management..” Tumingin ito kay mukhang paa. “Ms. Ramos is officially one of our employee starting today!” Nag-shake hands pa sila.

Halos malaglag ang panga ni mukhang paa sa baba. Hindi siya makapaniwala. Well! Mas lalo naman ako! Tanginers na ’yan! Nag-expect ako.

“Excuse me, Miss, I think you made a mistake.” I butted in. “Halos natuwa ang panels sa records ko and sa interview ko. So, bakit siya ang natanggap?!” I feel so frustrated right now.

Mukhang nagulat ’yung babae sa tinuran ko. Hindi siya makahanap ng sagot. Tanginers lang! If I really deserve it, I would accept it naman pero hindi! This mukhang paa looks so devastated kanina. Para bang sigurado siya na hindi siya matatanggap.

Pumasok ako sa loob ng kwarto. Sinubukan akong pigilan ’nung isang panel but to no avail, nakapasok na ako.

Hindi agad ako napansin ’nung natitirang panel na nag-uusap. I was so shock to hear their conversation.

“Ms. Pendragon is a gem for our company but we need to let her go.” Malungkot na saad ’nung panel na nasa gitna.

“Tama po kayo, Sir. I heard she top the CPA Licensure Exam and she worked for Mr. Lucas Reynolds company for how many years. Isa nga siya sa mga candidate for head accounting.”

“Well, I would rather accept the other girl instead of Ms. Pendragon. Malalagot tayo sa Monteverde’s twin. Alam mo naman kung ano ang kaya nilang gawin sa kumpanya.”

“They can bring us down once we defy them.”

Nagpatuloy sila sa pag-uusap. Parang naparalisa ang buong katawan ko.

Kaya pala lahat ng kumpanyang pinaga-applayan ko ay hindi ako tinatanggap.

Lumabas ako ng kwartong ’yun. Halos hindi ako makahinga sa kaalamang nalaman ko. I worked hard this past week para magkaroon ng trabaho! I even applied sa mga bagong industry! I thought I am not competent enough for their qualification, ’yun pala..

Hindi ko alam kung paano ako nakarating sa kotse. Halos hinang-hina ako sa nalaman ko.

Tanginers nila! We had a deal! Ang daya daya ng mga gunggong na animales na ’yun!

“Sa kumpanya po tayo nila Tyron and Tyler.”

Napansin ata ni Mang Kardo na madilim ang aura ko kaya hindi na siya nagtanong pa.

Kalahating oras din ang hinintay ko at kating kati na ang kamao kong tumama sa mukha nila.

Tanginers nila! Lintek lang ang walang ganti!

Hindi ko alam kung paano ako nakapasok sa emperyo nila ng hindi ako nasasabat. Siguro kilala na ako ng guards nila.

Tuloy tuloy ako sa elevator. Hindi ko pinapansin ang tingin na ipinupukol ng mga empleyado ng kambal.

Nang makasakay ako ay pinindot ko ang pinaka-top floor. I’m sure na nandoon ang opisina nila.

Wala akong kasabay sa elevator. Halos paikot-ikot ako sa loob dahil hindi ko talaga ma-cotrol ang galit na mayroon ako.

How dare they sabotage me!

Nakarating ako sa itaas. Sinalubong ako ng secretary nila. Nakikilala niya siguro ako.

“Ma’am, ano pong maipaglilingkod ko sa inyo?” Nakangiting wika niya.

“Nandito ba ang mga amo mong tarantadong siraulong animales?” Gigil na gigil na wika ko. Nakakuyom ang palad ko sa sobrang galit.

“Nandito po sila, Ma’am, pero may kausap sila sa loob at hindi po muna kayo pwedeng puma— Ma’am! Saglit! Masesesanti ako!”

Hindi ko siya pinansin. Tuloy tuloy ako sa loob ng nag-iisang kwarto sa floor na ’to. Hindi ko nga naintindihan ang sinabi ng secretarya nila. Basta nandito sila, tapos.

Pumasok ako sa loob. Hindi ko napansin na may mga kausap sila. Nasa kanila lang ang atensyon ko.

Tuloy tuloy akong pumasok. Napatigil naman sila sa pag-uusap.

“Sirs! Pasensya na po, hindi ko napigilan si Ma’am! Ay putangina!”

Napamura siya dahil sinapak ko si Tyron sa pisngi. Nang mapatingin ako kay Tyler ay mukha rin siyang nabigla. Mabilis ko siyang naambahan ng suntok.

Narinig kong natawa ang mga kalalakihan sa likod.

Both of them looked so shocked at mukhang galit na galit sila. Ay tanginers nila huh! Sila pa ang galit!

Magtutuos kami ng mga tanginers na animales na tarantadong ’to!

Ikalabing-isang Pahina

IKALABING-ISANG PAHINA

Pagkatapos ko silang suntukin ay umupo ako doon sa bakanteng visitor’s chair. Ininom ko ng tubig na nandoon kahit hindi para sa akin.

Feeling ko sasabog ang puso ko sa hindi ko malamang dahilan. Nakita ko na patagong tumatawa sina Sir Lucas at Black habang nakangisi lang ang lalaking naka-maskara.

“Sirs! Pasensiya na po. Sinubukan ko naman pong pigilan si Ma’am pero hindi siya nagpapigil. Sirs, parang awa niyo na huwag niyo kong tanggalin!” Atungal nito. Sobrang putla niya na para bang binuburan ng suka. Paiyak na rin ito.

“Out, Ms. Marquesan..” Tyron said with his low voice. Kinilabutan ako sa tonong gamit niya.

“S-Sirs, hindi niyo naman—”

“Out, now!” Tyron hissed.

Dali-daling umalis ang sekretarya niya. Bigla naman akong na-konsensya.

Ilang minuto rin na katahimikan lang ang namayani sa amin. Hindi na kasi sila nagsasalita at naka-tiim bagang nalang sila habang ang sama-sama ng pinupukol sa akin. Inirapan ko nga. Huh! Magtanda sana kayo!

Hindi ko na lang sila pinansin at napatingin sa mga kalalakihan na nandito sa loob ng opisina nila. Kilala ko silang lahat. All of them are dominating the business industries. Makapasok ka lang sa isa sa mga kumpanya nila ay tiyak na gaganda ang credentials mo.

Magkakatabing nakaupo sina Lucas Avery Reynolds at Black Eon Ross. Nakangisi silang nakatingin sa akin pero hindi ko binibigyan ng pansin. Nasa sulok naman ang lalaking naka-maskara. Half of his face is covered with black mask.

He’s Vladimir Sataniel Hungrion. Siya ang isa sa mga mysterious na businessman. Lahat ay gustong makita ang mukha sa likod ng mascara nito pero wala pang nagtatagumpay.

“Hi, Miss Pendragon..” Nakangising wika ni Lucas sabay lahad ng kamay sa akin. “I’m sure na kilala mo na ako as I am your previous boss kaya hindi na ako magpapakilala pa. Nice seeing you here, by the way.”

Ngumiti lang ako sa kanya at nakipagkamay. “Yes, Sir. I know you already but, it is not nice seeing you. Sorry not sorry.” Malambing na saad ko rito.

Tanginers lang huh! Sinong matutuwa na makita ang nagtanggal sayo sa trabaho? Duh! Sarap niya ring lagyan ng black-eye.

Tumawa siya ng malakas. “Oh, you’re really something, Miss.”

“Huwag niyo na po akong tawagin na Miss. Chienne na lang, Sir. Nakakatanda ang Miss, eh.”

“Sure, just call me Lucas, too.”

Tumango ako at ngumiti na lang. Tumingin sa akin ang katabi ni Lucas.

“My name’s Black. If you need someone to assassinate the twins, just call me.” Ngumisi pa ito.

Natawa ako. “Wala bang bayad ’yan?”

“For you, it’s free. Just date me..” Hindi na natuloy ni Black ang sasabihin dahil may lumipad na ballpen at saktong sa ulo niya tumama.

Napatingin ako sa pinanggalingan nito. Galing sa isa sa kambal. Hindi pa rin sila nagsasalita kaya inalis ko na lang ang tingin ko.

“I know you know me already.” Vladimir said at uminom ng kopita.

“He doesn’t like this introduction thingy.” Pagpapaliwanag ni Lucas.

Tumango-tango lang ako. Nagpatuloy lang kami sa kwentuhang tatlo. Hindi naman kasi sumasama sa usapan si Vladimir. Tahimik lang ito sa sulok habang umiinom.

Napatingin ako sa table. Mayroong Jack Daniel’s doon at limang baso. Umagang-umaga pero umiinom na silang lima.

“What was that for, sweetie?” Tyron asked. Natigil kami sa pagku-kwentuhang tatlo.

Sinenyasan naman ni Vladimir ’yung dalawa na lumabas na sila and they did.

Naiwan na lang ako rito sa opisina na kasama ang dalawang tukmol na ’to.

“Para sa mandaraya niyo, tanginers niyo!” I hissed. “Nagkaroon tayo ng deal pero ang kapal ng mukha ninyo na i-broke ’yun!”

“And what exactly is our fault?”

Ay gagu! Nagpapaamang-maangan pa itong tanginers na ’to.

I rolled my eyes. Humalukipkip ako bago sila sagutin. “I know what you did in all of the companies here in Metro. Akala mo siguro hindi ko malalaman na sinasabotahe ninyo ang mga ina-applayan ko ’no!”

Tyler sighed. “So what, sweetheart?”

“Ay tanginers na kupal pala kayo! Anong so what, so what! Watwatin ko ’yang mukha ninyo ulit ng makita ninyo!” Ininom ko ang tubig na nasa harap ko. Nag-iinit na talaga ang ulo ko.

“Well, we are only securing what we want..” Tyron said. Umamo na ang mukha nito at lumapit sa akin. “We want you near us, sweetie.”

“But I don’t want to.” Huminga ako ng malalim. “Ayaw ko na ng koneksyon sa inyong dalawa. You should know what can the reporters do to me and my family once na nalaman na nilang nagta-trabaho ako.”

“We will protect you at all cost, Chienne. Just trust us.” Tyler said at lumapit din sa amin.

“But you broke it already..” Mahinang anas ko.

Ipinikit ko ang mata ko para makapagdesisyon. Hindi gumagana ang utak ko tuwing nakikita ko sila. Nanlalambot ang brain ko at sumasama pa si keps.

This is a life and death situation. I need to make a rational decision.

I took a deep breath. “Give me two months. Kapag wala akong nahanap na trabaho sa loob ’nun. Papayag na ako sa gusto ninyo. Pero dapat walang sabotahe ng mga kumpanyang pagta-trabahuhan ko. Or else..” Tinignan ko sila ng mariin. “Hindi niyo na rin papapuntahin si Mang Kardo sa bahay at magdadala ng kung ano-ano.”

They both sighed and nodded. Good. Mukhang naiintindihan naman pala nila.

“We’ll wait for you, sweetheart..” Malungkot na anas ni Tyler. Parang mas pumipiga sa puso ko.

“Don’t take too long, sweetie..” Si Tyron naman ay niyakap ako ng mahigpit.

Nagyakap lang kami sa office nila. Inalis ko na ang mga brasong nakapulupot sa akin.

Dire-diretso lang ako sa labas. Ayaw ko silang tignan dahil baka magbago ang desisyon ko. Marufok pa naman ako.

Noong nakapasok na ako sa elevator ay nakatingin sila sa akin. Hindi ko napansin na nakasunod sila sa akin.

Hinalikan nila ako sa parehong pisngi ko. Wala akong nagawa kundi ipikit ang mata ko para namnamin ang sandaling ito.

Umalis na sila at nakatayo sa harap ng elevator.

Bago tuluyang magsara ang pinto ay narinig ko sila.

“We’ll wait for you, Chienne Alejandra..”

“Keps! Tumigil ka na nga sa kakaiyak! Sasabunutan na kita!” Sabi ni Roleen habang hinihila ang kumot na tumatakip sa mukha ko.

“Bakit masakit?! Tanginers na ’yan!” Saad ko sabay hagulgol.

Tanginers naman! Ako ’yung nang-iwan pero bakit ako umiiyak? Akala ko ba landi-landi lang, Chienne? Bakit may pa-iyak-iyak pang kasama.

“Gaga ka, keps! I-kuwento mo muna kaya lahat sa akin bago ka umatungal ng iyak diyan.”

Umupo ako sa kama at napaluha na naman. Hindi ko alam kung bakit masakit sa heart ko. Imposible namang inlove na agad ako. Ilang linggo pa lang kaming magkakilala.

Kinuwento ko lahat ng nangyari ngayong araw kay Roleen. Noong una ay kinikilig pa siya kasi nga gustong gusto niyang makita na magkakasama ang magkakaibigan na sina Tyron, Tyler, Sir Lucas, Black at Vladimir.

Noong dumating na sa puntong nagiisip ako ng desisyon ay tumahimik siya at hinayaan lang ako.

Noong makita ko sila sa elevator ay gustong gusto kong bumalik pero hindi na pwede kasi tuluyan ng bumaba ito. Para bang sinadya ng tandahana na hindi muna ito ang tamang panahon.

“Tanga ka talaga, Keps.” Mahinahong saad ni Roleen. “Matalino ka pero ang tanga mo sa pagde-desisyon tungkol s love-life mo.. Nakaka-kinginers ’yang way of thinking mo.”

Mas lalo akong napaiyak. Ano bang mali sa desisyon ko? I just choose to have a peaceful life. Pagkatapos ng nangyari sa amin ni Lucas ay parang tuluyang nagsara ang buhay ko. Gusto ko na lang tumigil sa buhay.

Then the twins came.. Kung kailan pasuko na talaga ako. They are showing me some signs pero ayaw kong umasa. I don’t want to trust and believe their sweet gestures, their heart-wetting banats, and their sweet call sign for me.

May mga times na totoo ‘yung ’ Action speaks louder than voice..’ pero kailangan ko ng assurance. ’Yung salitang magpapabago ng lahat ng naging desisyon ko. Hindi kasi ako ang tipo ng tao na madadaan sa mga sweet words, I need words too. Hindi naman kasi ako manghuhula.

Maraming what-ifs ang gumugulo sa utak ko.

“Halata namang gusto ka nila. Sinong tanga ang mag-aalaga sa babaeng nasapak? Imagine kung gusto lang talaga nila ang katawan mo, they could have it that moment pero hindi. They respect you, Chienne. They didn’t touch you nor force you.”

Hinawakan nito ang kamay ko. “If gusto talaga nila ng fvck-fvck sa buhay, Chienne, they could easily have it. Kahit sinong babae sa mundo. Models, beauty queens, businesswoman… You name it, they can have it.”

“Pero, ikaw ang pinili nila. Yet, you doubted them.”

“They broke my trust..” Sagot ko rito.

“Yes, they did pero para rin ’yun sa’yo. They want you around them. Pinapasok ka nila sa palasyo nila.. Did you know na sa hotel lang nila fina-fvck ang mga babae nila? Pero ikaw they brought you inside that palace.”

“Ako ’yung friend mo rito pero bakit parang sila ’yung kinakampihan mo.” Napaluha ako.

Sinapok niya at umayos ng upo. “Kingina you! Wala akong kinakampihan ’no. Well, aside sa gwapo, hot sila at pinagnanasaan ko ay wala namang dahilan para kampihan ko sila. You have my loyalty pero sumobra ka ngayon keps.”

Huminga muna ito ng malalim. “Always remember to follow you heart and not your brain. Huwag puro rational thinking, Chienne. Huwag din puro words. Tignan mo ang nangyari sa inyo ng gago mong ex. You believe his words at nasaan ka ngayon? Ayan, nagda-doubt ka sa mga taong gustong mapalapit sa’yo.”

Iniwan na ako nito sa kwarto. Wala ng gustong lumabas na luha sa mata ko at para kong nasampal sa lahat ng sinabi ni Roleen. Yes, may mga times na balahura siya pero kapag nagseryoso na siya, lahat may impact.

Humiga ako at tumingin sa kisame. Did I really make a wrong decision kanina?

Ipinikit ko na lang ang mata ko at pinagpahinga muna ang isip ko.

Patulog na sana ako ng biglang tumunog ang phone ko. I answered it without looking at the caller.

Halos magunaw ang mundo ko ng marinig ang sinabi ng kausap ko.

“They need you right now, Chienne! Please, please, come here. Come home..”

Halos panawan ako ng ulirat sa narinig. Dali dali akong nag-empake ng gamit at umalis.

Please, please. Don’t let bad things happened to them. I still need them.

Ikalabindalawang Pahina

IKALABINDALAWANG PAHINA

“Ate, uwi ka muna. Ako ng bahala kina Ma at Tay..”

Umiling iling ako. “Hindi na, bunso. Dito na lang muna ako.”

“Pero magi-isang buwan ka ng hindi naliligo ng maayos ate. Ang baho mo na..”

Sinapok ko nga ang kupal na ’to. “Wala kang galang sa akin, hoy! Hindi ako mabaho ’no. Kahit hindi ako maligo ay amoy fresh pa rin ako. Amuyin mo na kili-kili ko!” Gigil na saad ko.

Sabihin na niya lahat wag lang ang mabaho ’no!

Tatawa-tawa namang lumapit sa pwesto ko ang bunso namin. He’s Azil. Siya ang isa sa mga dahilan kung bakit ako nagsusumikap sa Manila. Sinabi ko kasi kina Ma at Tay na ako ang magpapa-aral sa kanya para wala na silang alalahanin.

“Ito namang si Ate Malago, pinapatawa lang kita ’no.”

Napailing na lang ako at napatingin kay Ma at Tay. Magkasama sila sa iisang kwarto at kakatulog lang nila.

Naalala ko tuloy ang tawag sa akin ng nakakatanda kong kapatid. Ilang araw na raw na kritikal sina Ma at Tay bago sila tumawag sa akin. Pareho silang nakatikim ng sabunot at sapok.

Ayaw daw nila akong mag-alala kaya hindi nila agad binalita sa akin. Gusto muna nilang masigurado na naalis na sa kritikal na kondisyon ang magulang namin.

Isang buwan na ako rito sa Pampanga at hanggang ngayon ay hindi pa ako umaalis. Gusto ko kasing masiguro na magaling na magaling na ang parents ko bago lumuwas pa Maynila ulit.

“Pero, seryoso, Ate, uwi ka muna. Wala ka pang maayos na tulog simula noong umuwi ka sa atin.”

“Walang magbabantay kina Ma at Tay..”

“Ako na rito, Ate.. Uwi ka na. Nasa parking lot si Kuya Dondon.”

Kahit na anong pilit kong magse-stay na lang ako sa ospital ay hindi ako nanalo sa kapatid ko. I sighed.

Hinatid ako ni Kuya Don sa bahay. Nakita ko pa ang mga chismosa naming kapitbahay na nakatingin sa akin. Tinaasan ko lang naman sila ng kilay.

Mag-isa na lang ako sa bahay. May trabaho kasi si Kuya kaya kailangan niyang umalis.

Napabuntong hininga na naman ako at dumiretso sa kwarto ko. Umupo ako sa kama at napatingin sa kawalan.

Ito ang dahilan kaya ayokong naiiwang mag-isa. Napapaisip ako ng mga bagay bagay.

Kamusta na kaya sila? Miss ba nila ako? O nakahanap na sila ng iba?

Siguro kung hindi ko sila iniwan ay magkakausap pa rin kami. Siguro kahit papaano ay masaya ako.

Nag-uusap pa kami ni Roleen araw-araw pero tuwing may sasabihin siyang balita tungkol sa kambal ay pinuputol ko ito.

Tumayo na ako sa pagkakaupo at naligo. Babalik na lang ulit ako sa ospital kaysa sa magisip ng mga bagay-bagay.

Pagkatapos kong maligo ay mabilis kong nilisan ang bahay namin. Sinigurado kong nakasara lahat ng bahay bago pumunta sa sakayan ng jeep.

Ilang sandali pa ay nakarating ako sa Clark Medical City.

Iiling-iling ang kapatid ko ng makita ako. Ngumisi lang ako sa kanya at lumapit kay Tatay. Hinawakan ko ang kamay nito.

Hindi ko namalayan na nakatulog ako. Nagising ako na may humahaplos sa mukha ko.

“Ang anak ko..” Tatay said. Kahit na nanghihina siya ay pinipilit niyang magpakatatag.

“Tatay! Tatay!” I cried like a little kid. Well, para sa mata ng Tatay ko ay little pa naman ako.

“Sorry po, Tatay. Sorry talaga..”

He hushes me. “Ayos lang ’yan, ganda. Mahal na mahal kita.”

Mas lalo akong napaiyak. Kahit na anong balita ang nalaman niya tungkol sa akin ay hindi pa rin niya ako tinatakwil.

Nang mahinto ako sa kakaiyak ay napansin ko si Ma na nakatingin sa amin habang nakangiti. Si Azil din ay nakangiti.

“Tay, ano ba! Hindi pa kayo pwedeng kumain ng chicken! Bwiset ka, Azil! Bakit mo pinapakain si Tay ng chicken? Gusto mong mabugbog?”

Kakalabas ko lang sa CR at ’yun ang nadatnan ko. Nag-peace sign lang sa akin ang gunggong kong kapatid at inalis na ang chicken joy na binili niya.

Nakasimangot si Tay ng lumapit ako. “Ang KJ mo talaga, anak.” He sulked like a little kid.

“Tay naman! Katigas ng ulo mo. Bawal ka nga sa matataba at mga instant foods. Tsaka ang advise lang ng Doc ay healthy eating!”

Parang nababawasan ng slight ang kagandahan ko dahil sa mga sutil kong magulang. Daig pa nila ang mga batang maliliit sa katigasan ng ulo!

“Sige naman na, Ale.” Pagsusumamo nito at nag-puppy eyes mo. “Nakakasuka na ang chicken breast na walang lasa at gulay! Hindi naman ako nakain ng mga ito, anak..”

“No.” Umiling iling pa ako. Binuksan ko na ang container kung saan nandoon ang pagkain ng Tay.

“Please..”

“Tay naman eh! Hindi ka nga muna pwede. Mamamatay ako sa kunsimisyon sa inyo!” I hissed.

“Ay hindi pwede anak! Bibigyan mo pa ako ng isang dosenang apo!”

“Sige, Tay. Next week na next week may apo kana. Kaya kainin mo na ’to..” Pagsusumamo ko.

Ganito kami araw-araw simula noong isang linggo na nagising siya.

“Aba’t! Sinong tatay niyang anak mo huh? Hindi mo man lang ba ipapakilala sa akin, Chienne Alejandra?!” Gigil na sabi nito. Pailalim itong kumain ng chicken joy na bigay ng kapatid ko.

“Tay, ang gulo mo! Naghahanap kang isang dosena kaya dapat simulan ko na ngayon.” Napasimangot ako. “Hahanap na lang ako ng lalaki sa walking street sa Angeles. ’Yung blue eyes para may lahi ang apo mo.”

Tinapik ko ang kamay niya. Nanlaki ang mga mata nito. Akala niya madadaan niya ako sa paganito niya ha!

“Wala ng kakain ng chicken joy kahit kailan for one year kapag hindi pa kayo tumigil sa kakakain ng patago.”

Natawa si Ma sa aming lahat at iiling-iling na lang.

Sa sobrang inis ko ay hindi ko pinansin si Tay at Azil. Nagsisihan pa sila kung sino ang may kasalanan.

Humalukipkip ako at nagbingi-bingihan.

“Ikaw kasi, bunso! Pinapakain mo ko ng kung ano ano. Nagalit tuloy ang maganda mong Ate.”

“Sorry na, Tay. Magso-sorry na ako sa pinakamagandang Ate sa universe!”

Asus! As if namang madadaan ako sa ganyan ’no. Bahala sila diyan.

Binuksan ko ang TV habang naggagalit-galitan sa dalawa.

Ngunit wrong move pala ’yun..

Dahil isang balita ang babasag sa puso ko ulit.

‘The Monteverde Twins are seen dating the current Miss Universe. They were seen eating out in a luxurious restaurant in Paris. The source said, they were together for almost a month now. Is this relationship serious? What happened to the girl—–’

Pinatay na ng pamilya ko ang TV. Hindi ko alam kung sino sa kanilang tatlo pero nagpapasalamat ako sa ginawa nila.

Huminga ako ng malalim. “S-Sa garden lang ako, Tay. Kain lang kayo diyan.”

Hindi ko na hinintay ang sasabihin nila. Lumabas na lang ako sa kwarto nila at dumiretso sa garden.

Tanginers lang! Ang sakit ng puso ko huh!

Pero kasalanan ko naman eh. Maybe they were tired waiting.

Huminga ako ng malalim at umupo doon sa may bench. Gabi na kaya halos wala ng tao.

Hinayaan ko ang mga luhang gustong lumabas sa mata ko.

Ang sakit sakit, tanginers na love ’yan!

Bigla kong naalala ang sinabi ni Roleen. “.. they could easily have it. Kahit sinong babae sa mundo. Models, beauty queens, businesswoman… You name it, they can have it.”

Mukhang totoo nga naman. Tignan mo ’yun, Miss Universe ang nakakuha ng pansin nila. Ano nga lang ba ako kumpara doon diba?

Hindi ako mahilig manood ng Miss Universe pero siguradong maganda siya at sexy. Ano bang panama ko roon? Ako lang naman si Chienne Alejandra. Ang babaeng may ex-cess buggage dahil sa ex. Hindi ako ganun kagandahan. Sakto lang na pang-billboards. Hindi ako ganun ka-sexy. May mga baby fats at cellulites ako around my thighs.

Ano nga lang ba ako? Tanginers! Wala! Walang wala.

Kinuha ko ang phone ko. Walang kasiguraduhan kung sasagutin ba niya pero tanginers lang!

Ito na nga ba ang sinasabi ko eh. Napahagulgol ako.

Sabi ko, hindi ako aasa. Hinding hindi pero bakit ako nakakaramdam ng sakit?

Ilang sandal pa lang ay nag-ring na ito. Kabang-kaba ako habang naghihintay na sagutin pero wala. Walang sumagot..

I sighed and just cried.

Napansin ko na tumunog ang phone ko. Dali-dali ko itong kinuha sa pagaakalang siya.

[Bakla! Alam mo na ba ang balita? Ayun, kinginers ng kambal huh! Kapal kapal muks nila! Akala ko pa naman papanindigan nila ’yung we’ll wait for you nila pero wala silang balls! Kinginers nila! Kahit hot at gwapo sila, sa’yo ako papanig! Kinginers!]

Mas lalong lumakas ang luha ko.

[Hala, keps! Huwag ka ng umiyak! They aren’t worth it! Men who don’t fulfill their promises are like walang eggs na creature! Mabulok sana balls nila! Okay ka lang ba?]

Hindi ko sinagot ang bawat tanong niya. Pinatay ko ang call para makahinga. Ang sakit sakit. Bakit kailangan maulit na naman ’to?

Do I deserve this? Naniwala lang naman ako sa mga pangakong binitawan nila.

Ang lakas ng loob kong sabihin na hindi ako aasa sa mga pangako nila but subconsciously I did.. At nakaka-tanginers ’yun.

Umiyak lang ako ng umiyak hanggang sa wala ng luhang gustong pumatak.

I sighed. Maybe ganito talaga ang storya ng buhay ko. Walang happy ending at puro lang rising action. Ni hindi man ako umabot sa climax. Tanginers!

Tumingala ako at tumingin sa langit. Napaka-kalmado nito.. Taliwas sa buhay kong magulo.

Nag-ring ang phone ko at sinagot ko na naman ito ng hindi tinitignan ang caller. Baka kasi si Roleen lang o kaya si Azil pinababalik na ako.

Hindi ako nagsalita at hinayaan lang itong magsalita. Ngunit nagulat ako kung sino ang tumawag.

[We miss you, our sweet..]

Tanginers! Niloloko ba ako ng tainga ko? Kakalinis ko lang nito last week!

“Hoy! Ang tanginers niyong gago kayo!” Napaiyak ako. Doon ko napansin na wala na ang caller.

Sinubukan kong tawagan ulit ang number pero cannot be reached na.

Tanginers nila! Wala nga silang balls! Paasa ang mga gago!

Ikalabintatlong Pahina

Advance happy father’s day bukas sa lahat ng tatay, sa mga tatay ninyo, sa lolo at sa mga tumayong tatay! Happy father’s day po!

IKALABINTATLONG PAHINA

We miss you, our sweet..

Mga katagang puro lang katarantaduhan. I won’t believe in them anymore. ’Yun ngang we’ll wait for you nila ay hindi napanindigan, ’yan pa kayang we miss you.

Inayos ko na ang mga gamit ko sa maleta. It’s been a days simula ’nung gabing ’yun pero pinipilit kong magpakatatag.

Inaamin ko na sa sarili ko na gusto ko sila at hindi ako magpapaka-martyr ulit para sa kanila.

Hanggang ngayon ay sobrang bigat ng loob ko dahil sa balitang ’yun pero anong magagawa ko? ’Yun na ’yung napili nila. Tsaka, kasalanan ko rin naman. Kung hindi siguro ako nagpakipot ay baka ako pa rin ang kasama nila.

Hindi ko namalayan na may tumulong butyl ng luha sa mata ko. Marahas ko itong pinunasan at binalik ang atensyon ko sa mga damit na tinutupi ko.

“Mahal mo na ba sila, anak?”

Hindi ko namalayan na nakapasok na si Tay sa kwarto ko. Naupo siya sa tabi ko at pinaupo rin ako sa kama. Hinawakan niya ang kamay ko ng mahigpit.

Natahimik ako. Bigla kong naalala na naman lahat simula noong una kaming nagkita.

Malakas na tunog ng kanta ang bumungad sa akin sa bar. Ang alam kong pangalan ng bar na ’to ay Luci Della Città.

Laman ako palagi ng mga bar. Gabi-gabi sa loob ng isang buwan. Para makalimot sa kagaguhang ginawa sa akin ng ex-jowa ko.

Ang cliché namang pakinggan, tanginers! Umupo ako sa isang VIP seat. Dito ang rineserve ni Roleen na pwesto para sa amin.

Nauna na ako sa kanya rito para hindi niya makita ang kagagahan ko. I know naman na kasalanan ko. Hindi ako nakinig sa kanila.

Matagal na nilang sinasabi sa akin na ginagago ‘raw’ ako ni Lucas pero hindi ako nakikinig. Kasi when I’m confronting him, dine-deny niya ang mga allegation sa kanya ni Roleen. Kesyo gusto lang nito kaming magkasira, kesyo may gusto daw ito sa kanya at kung ano ano pa.

Muntik na nga akong maniwala kay Lucas at magkasira kami ni Roleen dahil panay kong pinaniniwalaan ang mga salita niya.

Akala ko, malapit na ako sa ending ng buhay ko, ’yun pala hindi pa ako nangangalahati sa rising action.

Napaiyak ako. Tanginers! Maputulan sana lahat ng titi ang mga laki! Lalo na ang walang balls na puro sex lang ang hanap! Maputulan din sana ang mga lalaking mapagsamantala, tanginers nila! Mga gago!

Nilagok ko ang alak. May gumuhit na init sa lalamunan ko. Ahh! This is life!

“Tanginers ng mga lalaking walang balls! Cheers!” I screamed and raised my hands. Hawak ko pa sa kamay na ito ang isang alak.

Bigla ko tuloy naalala ang sinabi ng Lucas-nimal sa akin. “Sorry, babe. Puro kasi tayo holding hands at kiss sa lips, walang home base tsaka ang hot kasi niya, babe. Hindi ko napigilan ang sarili ko. Sana huwag kang magalit, sa’yo naman ako uuwi.”

’Yun ang unang pagkakataon na nasampal ko siya at nasabunutan. Una ko siyang pinalayas sa bahay ko. Wala akong paki kahit nakahubad pa siya kasi maliit naman titi niya pati balls, mahihiya siyang ipangalandakan ’yun.

Pagbalik ko ’nun sa kwarto ay nakita ko ’yung babaeng naka-pull and push hard niya. Nagme-makeup pa ito habang nakatakip ang kumot ‘ko’ sa katawan niya.

“Sorry, Miss. Ang hot kasi ng jowa mo tsaka siya ang unang nagpakita ng motibo. Hindi ko naman maiiwasan ’yun kasi alam mo na, sobrang ganda ko and hot.” Saad nito at ngumiti pa sa akin. “Pero, hindi ako ganun nasarapan sa jowa mo. Sige, sayo na siya ulit.” Tumawa pa ang bruha.

Halos mawasak ang puso ko ng makita ko silang nagla-live action kanina tapos ’yan lang ang sasabihin niya?

“Puta ka!” I screamed and sabunot her hair. Aray siya ng aray pero wala akong pakialam.

Hatak-hatak ko ang buhok niya palabas ng kwarto ko at bahay. Naka-bold na siya ng tuluyan pero bago ko siya pinalayas ay dinala ko muna sa kitchen, hindi para pakainin kundi..

Binuhusan ko siya ng kape ko. Medyo mainit pa ’yun kaya napasigaw siya.

“Idedemanda kita!” She screamed. “Oh my gosh! My boobs!” Parang naiipit na chaka doll na sigaw niya.

“Gaga! Fake naman ’yang boobs mo! Don’t me!”

“Kaya nga mas lalo kitang ide-demanda! Did you know how much this cost me? Oh my gosh!”

“Oh my gosh talaga, gaga!” Nasampal ko ulit siya at pinalayas na.

Narinig kong tinawag ako ni Lucas sa labas pero nagbingi-bingihan ako. Napasandal ako sa pinto ko at napahagulgol. Do I deserve this?

Hindi ko na namalayan na lasing na lasing ako. Sobrang dami ko ng nakikitang stars.

“Hi, La Señorita. Mind if we join you?” Hindi ko na halos marinig ang sinabi niya pero tumango ako.

Ganun ba talaga kasarap ang sex para ipagpalit ako ni Lucas sa isang babaeng fake ang boobs?

Napatingin ako sa lalaking nasa harapan ko. Hindi ko alam kung dala lang ng kalasingan pero dalawa silang nakikita ko.

“Hala! Tanginers, ang gwapo mo!” I screamed. “Pero, may dalawa kayong nakikita ko. Oh put tongue!”

Tawa lang sila ng tawa. Nagulat ako ng halikan ako noong kausap ko. Hindi naman ako nanlaban kasi masarap siyang magkiss. Hindi siya bad breath.

“Oh, you taste so sweet, our sweet.” Both of them muttered.

Hindi ko na sila masyadong marinig dahil hilong hilo na talaga ako.

“Tay, alam ko po na sobra kayong nabigla noong nabalitaan niyo ako sa TV.” Nahihiyang wika ko. “Pasensya na po, Tay..”

Ngumiti siya sa akin at hinaplos ang pisngi ko. “Ayos lang ’yun, anak. I-kwento mo naman lahat kay Tay ang nangyari.” He pouted like a little kid. “Nagtatampo na ako sa’yo, hindi kana nagku-kwento.”

Huminga ako ng malalim at ngumiti ng malungkot. “Ginago po kasi ako ni Lucas. Nag-fuck siya ng babaeng may fake boobs. Tapos po araw-araw akong lasing sa bar hanggang sa isang gabi nakilala ko ’yung kambal..”

“Sabi ko na nga ba at walang matinong maidudulot ’yang Lucas-gagong ’yun sa buhay mo. Sana tinawagan mo agad ako para hahabulin ko siya ng itak ko at puputulin ko na ’yung titi niyang walang kwenta.”

Umiling iling na lang ako. “Huwag na, Tay. Matanda ka na baka iika-ika ka pa kapag hinabol mo siya.”

“Ay harsh kang bata ka!” Sigaw niya sabay sapok sa akin.

Natawa ako kahit papaano. Napansin ko na sumeryoso ang mukha niya.

“Sa susunod, huwag ka ng uminom sa bar, anak. Paano kung hindi ka nakita ’nung kambal? Paano kung na-gang bang ka? Alam mo naman ang mundo ngayon. Makakita lang ng babaeng kaya nilang i-take advantage ay gagawa sila ng paraan.”

Tumango-tango ako. “Hindi na po, Tay.”

“Hindi mo pa sinasagot ang tanong ko, anak.”

“Si Lucas po ba? May slight pa pero mawawala rin ’to agad. Gago ’yun eh.”

Pinakatitigan niya ako. Hindi ko alam kung manghuhula itong Tatay ko dati at alam niya agad kapag nagsisinungaling ako.

“Hindi siya ang tinutukoy ko, Alejandra. ’Yung dalawa pang lalaki..”

Nagulat naman ako sa tanong niya. Hindi ko alam kung paano ko ipapaliwanag sa kanya ang nararamdaman ko.

I know na Tatay ko siya at hindi niya ako ija-judge pero nakakahiyang aminin.

“I—Ayos lang po ba, Tay? Hindi po ba napaka-landi ko ’nun kasi nagkagusto ako sa dalawang lalaki?”

“Ay may pagkamalandi ka naman talaga, anak! Tignan mo nagpakangkang sa kanila ng hindi mo sinasabi sa akin.” Napasimangot naman ako. Ang bibig talaga ni Tata yang sarap i-duct tape. Sumeryoso bigla ang mukha niya. “Hindi kita huhusgahahan, Chienne Alejandra, basta tapat ang nasa puso mo.”

“Gusto ko sila, Tay. Gustong gusto pero wala na, eh. Nagpakipot ako kaya nakahanap na sila ng iba. Mabilis naman sigurong mawala ang feelings ko sa kanila kasi gusto pa lang naman, Tay.”

“Maybe or maybe not, Chienne.”

Hindi ko naintindihan ang gustong iparating ng Tatay ko pero yumakap na lang ako sa kanya.

’Yun siguro ang tamang gawin, ang kalimutan sila. Hindi pa naman ako tuluyang nahuhulog sa kanila. Pwede pa akong makaahon sa pagkagustong ’to.

Si Lucas nga na ilang taon kong minahal ay na-unlove ko, sila pa kaya na gusto lang. Kaya mo ’to, Chienne Alejandra.

Tanginers! Hindi nila alam ang pinakawalan nila. Ang pang-billboard kong kagandahan at katalinuhan.

Kung nabiyayaan lang ako ng height, ako ang mananalong Miss Universe ’no! Kaya pasalamat siya ang babaeng ’yun. Height lang ang nilamang sa akin ’nun! Pampalubag na bulong ko sa sarili ko.

Natapos na akong magtupi ng mga damit ko at bumaba na. Nakita ko si Ma na naga-ayos na ng mga pagkain sa mesa.

Nang makita niya ako ay ngumiti siya. “Tawagin mo na ang mga kapatid mo at Tay mo. Kakain na tayo, Ale.”

Tumango lang ako at nangalampag sa kwarto ng mga kapatid ko. Inuna ko ang Kuya tapos si Azil.

Nakasimangot na lumabas ang kapatid ko. “Bakit ka nagla-lock ng pinto huh?”

“Duh, ate. Privacy. Istorbo ka eh. Malapit na sana, tang-!”

Sinapok ko siya. “Anong malapit na huh? Nagse-sex ka bang tanginers ka? Hoy! Tandaan mo ang kasunduan natin! Tay! Tay!”

Hinihingal na lumapit sa amin si Tay. “Bakit, Ale?”

“Kuha mo kong lawyer!”

Parehong napakunot ang noo nila.

“Para saan, Ale?”

“Para saan, Ate?”

“May kakasuhan ako! Si Azil, Tay! Nag-break siya ng promise! Breach of contract ’yun!”

“Ate naman! Hindi nga sabi ako nagse-sex! Nagbaba kasi ako.” Mahinahong paliwanag niya.

“Kuu! Siguraduhin mo lang! Kakasuhan kita.”

Parehong napailing sa akin sina Azil at Tay. Alam ko namang hindi gagawin ni Azil ’yun. Bergen by heart pa ang gwapo kong kapatid.

“Kung ano ano talagang kalokohan ng Ate mo..” Bulong ni Tatay.

“Kaya nga, Tay. Minsan iniisip ko na naging ganiyan siya ka-walang sense dahil sa sobrang pag-aaral niya.”

Natawa ako. “Sana pag pinaguusapan niyo ako, lumayo kayo ng kaunti huh?”

Nag-peace sign lang sila at pumunta na kaming tatlo sa dining.

Sabay-sabay kaming kumakain habang nagku-kwentuhan. Paniguradong mamimiss ko sila.

Malapit na kaming matapos sa pagkain ng may narinig kaming doorbell. Ang sosyal namin ’no? May doorbell kami ahihi.

“Ako na magbubukas, Tay..” Presinta ko. Malapit na kasi akong matapos kaya ako na lang.

Dali dali akong lumabas para tignan ang mga bwiseta namin.

Halos lumabas ang eyeballs ko sa mga nakita kong masamang espiritu sa harap ng bahay namin.

“Anong ginagawa ninyo de-putang tanginers na animal kayo sa pamamahay ko?” High-pitch na sigaw ko. Litaw na ’yung litid ko at siguradong narinig ako nina Tay.

“Hi, sweetie..”

“Hello to you too, sweetheart..”

Nakangisi silang nakatingin sa akin habang nakasandal sa limo nila.

Anong ginagawa ng mga walang balls na mga lalaking ’to sa bahay ko?

Ikalabing-apat na Pahina

Happy father’s day sa lahat ng mga tatay at tumayong tatay! Happy father’s day din kay Lord God. Have a blessed day, everyone!

IKALABING-APAT NA PAHINA

“Anong ginagawa ninyo de-putang tanginers na animal kayo sa pamamahay ko?” High-pitch na sigaw ko. Litaw na ’yung litid ko at siguradong narinig ako nina Tay.

“Hi, sweetie..”

“Hello to you too, sweetheart..”

Nakangisi silang nakatingin sa akin habang nakasandal sa limo nila. Feeling gwapo sila. Pero, kingina ng mga kapitbahay namin ah! Ngayon lang ba sila nakakita ng naka-suit and tie at limo? Tanginers! Kitang kita ko kung paano naglaway lahat.

Nakita ng gilid ng mata ko na humahangusngos na lumapit sa amin si Tay, Azil, Kuya at Ma.

“Anong nangyayari dito, Ale?” Sabay sabay na wika nila.

“Tang-gala!” Sigaw ni Azil. “Sila ’yung naka-chukchak mo, Ate!”

“Oh tapos?”

“Wala lang. Just saying. Balik na nga ako.” Nagdadabog na saad nito at hinila pa si Kuya.

Umalis sa pagkakasandal sila Tyron at Tyler at lumapit sa amin. Napatingala tuloy ako.

“Anong maitutulong namin sa inyo, mga hijo?” Malumanay na tanong ni Ma.

“Ma! Anong maitutulong? Bakit sila kailangang tulungan! Ang tanda tanda na nila, kaya na nila mga sarili nila.” Nakasimangot na saad ko.

Binatukan ako ni Tay. “Kaya mababa ka sa GMRC ’nung bata, eh! Tawag diyan hospitality, Alejandra. Duh!” He even rolled his eyes! Emegerd!

“Oo, Tay. Pagkatapos ko silang bugbugin ay sa hospital ang bagsak nila.”

Hindi ako pinansin ng Tay, bagkus ay pinapasok niya pa ’yung dalawa. Pinaupo muna ni Tay sina Tyler at Tyron sa sofa namin. Mabuti na lang pala at nakapag-utang kami ng sofa set.

Nakasimangot na sumunod ako sa kanila. Bumalik ako sa kinakain ko pero rinig na rinig ko pa rin ang usapan nila.

“Anong gusto ninyo, mga hijo? Coffee, tea or Chienne’s keps?”

Ay ang balahura talaga ng pamilya ko! “Ma! Ano ba ’yang ino-offer mo?!”

Narinig kong tumawa yung kambal. Mabulunan sana sila at ma-comatose. Hindi pa sila pwedeng mamatay ’no. Kailangan nilang magkalat ng lahi kasi sayang ang genes nila.

Ang unfair nila huh! Bakit ’nung si Lucas ang dinala ko rito ay hinabol siya ng itak ng Tay samantalang ’yung dalawang tukmol ay daig pa ang Presidente sa dating nila. Biased ang pamilya ko!

Hindi ko na lang pinansin ang usapan ng Ma, Tay at ng kambal. Nayayamot ako sa kanila ngayon. Parang hindi nila ako nakitang umiyak ah. Umingos ako at tinapos na ang pagkain.

Pagkatapos ay naghugas ako. Hindi ko na nabilang kung ilang beses kong sinabon at binanlawan ang pinggan ko. Gusto ko kasi paglabas ko rito ay wala na sila.

Pero, malas ata ang dating ng kambal sa akin. Trenta minutos na akong naghuhugas ng isang pinggan pero hanggang ngayon ay hindi pa sila umaalis sa amin. Rinig ang tawanan nilang apat sa buong kabahayan.

I sighed at nilagay na sa drying rack ang isang pinggan. Nagpunas na ako ng kamay at nagpasyang umakyat papunta sa kwarto ko.

Tinawag pa ako nila Ma at Tay pero inirapan ko lang sila. Pinili kong magkulong sa kwarto.

Ang unfair unfair ng panahon! Kung kailan ko sinusubukan na mag-move on sa pagkagusto ko tsaka sila babalik? Tanginers nila! Ang kapal ng mukha na magpakita sa akin matapos makipag-pull and push sa Miss Universe na ’yun.

Hindi ko namalayan na may butil ng luha na pumatak sa mata ko. Hanggang sa nauwi sa hagulgol.

Ang unfair talaga! Masama ba na isipin ko muna ang sarili ko bago ako pumayag sa gusto nila? Kung para sa iba hindi ’yun big deal, sa akin malaki. Mas malaki pa sa hinaharap ko.

Ayokong magkaroon muna ng koneksyon sa kanila lalo na at alam kong hindi pa ako tapos sa feelings ko kay Lucas. Ayaw kong mag-invest ng nararamdaman sa kanila lalo na at wala pa kaming closure ni Lucas. Ayaw kong magkaroon ng bagong koneksyon sa bagong tao na magkakaroon ng malaking parte sa buhay ko dahil alam kong nakakulong pa rin ako sa nakaraan.

After what happened to us ni Lucas, nagsimula akong kwestiyunin ang worth ko. I started to asked kung bakit niya ako nagawang ipagpalit. Mahirap. Sobrang hirap.

Gusto ko kapag natanggap ko na ang bagong kabanatang ito ng buhay ko ay sarado na ang kung anong mayroon sa amin ni Lucas. In short, I want closure.

Iyak lang ako ng iyak habang nakayakap sa teddy bear ko. Gusto kong mawala lahat ng agam agam ko sa buhay.

Hindi ko namalayan na nakatulugan ko na pala ang pag-iyak. Nagising na lang akong hindi makahinga dahil may nakadagan sa akin.

Iminulat ko ang mata ko para hawakan ang noo ngunit hindi ko magalaw ang mga kamay ko dahil na naman sa nakadagan sa akin. Doon ko napansin na literal talagang mabigat ang nararamdaman ko dahil sa mga damuhong nakadagan sa akin.

“Ahhhh!” Sigaw ko ng napakalakas.

Nakita ko na hindi sila nagalaw kaya sa natitirang lakas ko ay sinipa ko ang isa kaya ito nahulog. Paniguradong dadagundong ang ingay na ’yun sa buong kabahayan.

Mabilis akong umalis sa kama. “Ginahasa niyo ba ako?”

Parang naiiyak na ako. Tanginers, may nangyari na naman sa amin? Paano kung hanap-hanapin ko na naman ’yun? Edi malalaman nilang marupok talaga ako? Pero, marupok naman nga ako. Kaunting lambing lang ay paniguradong bibigay ako.

I heard one of them chuckle. Pakiramdam ko ay si Tyler iyon. “Calm down, our sweet. We didn’t touch you in any inappropriate ways.”

“Right! We also, don’t want to be chase by your father with itak in his hands. He showed it to us earlier and like fuck!”

Sasagot n asana ako sa kanila ngunit natigil ’yun dahil sa nangangalabog sa pinto ko.

Iniluwa noon si Tay na may dalang itak. Nasa gilid naman niya sina Kuya at Azil para pigilan siya. Napansin ko na namumutla ang kambal.

“M-Mr. Pendragon, we didn’t touch your daughter in any ways. We just cuddle..” Malumanay na wika ni Tyler kahit na namumutla pa rin.

Tahimik lang si Tyron sa isang tabi pero parang binabaran ng suka ang mukha. Tanginers! ’Yan lang pala ang kinakatakutan nila.

Napatawa ako ng malakas. All of them looked at me dumbfounded. Para silang nakakita ng multo. Pero, magandang multo syempre.

“Tay, hindi naman nila ako ni-touch sa keps ko kaya chill ka lang.”

“Bakit nakasigaw kang bata ka? Nagsumbong kasi itong bunso na ginagahasa ka raw.” Kakamot-kamot pa ito. Mabilis niyang ibinalik ang itak kay Kuya.

Nakahinga ng maluwag sina Tyler at Tyron nang ngumiti si Tay sa kanila. Niyaya niya sila na maghahapunan na.

“Tay! Ang unfair mo! Ako ang anak mo pero bakit sila ang niyaya?” Nakasimangot na sigaw ko. Nasa gitna na sila ng hagdanan.

Imbes na sagutin ako ay bumelat pa ang Tay ko. Nanlaki ang mata ko. Ay marupok din!

Sabay sabay kaming nagsalo-salo ng hapunan. Sina Tay, Ma, at Azil ang kausap ng kambal. Habang tahimik lang si Kuya na nagmamasid.

“Aba’y hindi niyo pa sinasabi sa amin ang dahilan kung bakit kayo naparito sa amin.” Biglang usal ni Ma.

Napahinto ako sa pagsubo at hinintay ang sagot nila. Nang mapansin ko na nabaling lahat ng tingin nila sa akin ay tinuloy ko ang pagkain.

Hindi dapat pinapahalata na may lahi akong chismosa kaya kunwari deadma lang tayo. Pero, kanina ko pa talaga gustong itanong din yan.

“Our agreement already ended, Ma’am..”

Napakunot ako ng noo sa sinabi ni Tyler. Anong agreement agreement ang pinagsasabi ng tanginers na ’to?

“Anong agreement?” Singit ko.

“If you didn’t find any work in two months, you will work in our company.”

Napatapik ako sa noo ko. Oo nga pala! Sa nangyari kasi kina Tay at Ma ay hindi ko na naasikaso ang paghahanap ng trabaho.

Paniguradong ubos na rin ang ipon ko sa bank account ko dahil ako ang nag-presinta na magbayad sa hospital bills.

“And so? Hindi dapat counted ang isang buwan kasi busy ako sa pag-aalaga kina Ma at Tay.”

“But it is, Chienne. You signed a contract wherein after two months, you’ll be under our company.” Mabilis nitong pinakita ang isang papel.

Marahas ko itong kinuha at binasa. Tang. Ina. Mers. I kennat. Ngayon naka-date ang deadline ng paghahanap ko ng trabaho!

Hindi na ako umimik at nagpatuloy na lang sa pagkain. Mamaya kami maguusap.

Si Azil na ang naghugas ng mga plato habang umakyat na si Kuya at Ma. Si Tay naman ay kakausapin daw muna ako bago ang kambal.

“Wala ka ng trabaho, Alejandra?” Nag-aalalang tanong nito.

I sighed. “Opo, Tay. Dalawang buwan na noong sesantihin ako ng boss ko. Madali lang naman akong makakahanap ng trabaho. Ako pa? Si Chienne Alejandra kaya ’to, Tay. Kaya huwag ka ng mag-aalala. Pagbalik ko sa Manila ay paniguradong may trabaho na ako.”

Tay sighed. Kinuha niya ang kamay ko. “Hindi naman sa kinakampihan ko ang kambal, anak, pero tanggapin mo na lang sana ang offer nila sayo.”

Marahas akong umiling. “Ayaw ko, Tay.”

“Palay na ang lumalapit sa manok, anak. Anong sabi ko sayo noon? Huwag tatanggi sa grasya at grasya ang magbigay ng trabaho, Chienne.”

Pagkatapos nitong sabihin ’yun ay umalis na siya. Iniwan niya akong nag-iisip.

“So, what is your decision, our sweet?” Ani Tyler.

“Oh please, Tyler, hindi naman legal ang ginawa nating kasunduan na ’yan kaya you can discard it.” Mahinahong saad ko. “Bumalik na kayo sa Miss Universe ninyo.” Bulong ko.

Napakunot noo si Tyron. “How did you know that it was Tyler?”

Nagkibit balikat ako. “Instinct? I don’t know. Basta alam kong si Tyler ’yun nasa left side habang ikaw naman ay si Tyron.”

Both of them look so amaze. Para silang batang nakakita ng Manila Zoo.

“Wow! That’s a first, bro.”

“Fuck! She’s a keeper, Ty.”

“I know..”

Makahulugan nila akong tinignan. Hindi ko magets ang pinagsasabi nila pero wala akong paki.

“Huwag niyong ilayo ang usapan. Umalis na kayo rito sa amin bago ko kayo ipahabol ng itak.”

Aalis n asana ako at aakyat sa kwarto ko pero napahinto ako sa sinabi ni Tyler. “Can you pay us, sweetheart? This contract costs 10 million.”

Napanganga ako. “Hoy! Huwag niyo nga akong pinaglololoko! I did sign a contract pero hindi ko nabasa ang ganyang grounds!”

“After you signed our agreement, we made sure to make it legal through Black.” Nagkibit balikat si Tyron. “And, it’s not our fault if you didn’t read the contract.”

Nanghihina akong napaupo. Saang lupalop ko pupulutin ang sampong milyon?

I had no choice but to nod. “Fine, magta-trabaho na ako sa inyo.”

“Great! The head will expect you on Monday next week, sweetie. You’ll be working in our accounting and finance department.”

Hindi ko na halos marinig ang sinabi nila dahil na mental block ako. Wala ng gustong i-process ang utak ko.

“Are you okay?” Tyler touch my forehead. Mabilis ko itong tinabig.

“Uyy! Grumpy si Ate palibhasa kulang sa chuchuk!” Out of nowhere ay sigaw ni Azil. Napatingin ako sa taas at nakita ko na nandoon sina Azil, Tay at Ma. Meron pa silang dalaang popcorn!

Pamilya ko ba talaga sila? Nakakastress huh.

“Siraulo kang bata ka! Hindi ako kulang sa sex ’no!”

Napansin ko na nagdilim ang mukha nung kambal. “Who? Did you do it without us?”

Napakunot naman ako ng noo. Anong did you do it, did you do it?

“’Di kita gets, Tyler.”

Mabilis niyang hinablot ang kamay ko. Ang higpit higpit ng hawak niya. “Did you fuck with other guys?”

Nasampal ko siya. “Kung nandito lang kayo para mag-akusa ay lumayas na kayo. Hindi niyo ako kasing ksti para hanapin ang sex sa iba.”

Namutla silang dalawa at mabilis akong binitawan ni Tyler. “We will explain it to you..”

“Huwag na. Wala naman akong papel sa buhay niyo. Parausan niyo lang naman ako.”

Tyron cup my face. “No, sweetie. Of course not. You’re more than that to us. You’re special..”

I can see the sincerity in his eyes. Tanginers! Gustong mablambot ng tuhod ko sa paraan ng pagtitig niya.

Nagulat na lang ako ng halikan niya ako. Halos mahimatay ako sa nararamdaman.

Noong una ay ayaw ko pero ayun, marupok kasi ako kaya bumigay na ako. Tumugon ako sa halik na ibinibigay niya sa akin. Hindi ko nga alam kung ilang minute kaming naghahalikan pero ramdam ko ng mauubusan ako ng hininga.

Naputol lang ang ugnayan namin dahil sa sigaw ni Tyler. “Fuck! Run, Tyron! Mr. Pendragon is chasing us with itak!”

“Whoo! Lodi talaga kita, Ate! Ang ganda mo, syet! Dalawang gwapo ang inlababo sa’yo!”

I laugh. Hinayaan ko lang silang maghabulan sa kanto namin. Tawa ako ng tawa tuwing humihingi ng tulong ang kambal sa akin pero hinahayaan ko lang. Natigil sila sa pagtakbo ng mapansin na nirarayuma na ang Tay ko kaya agad nila itong tinulungan.

Should I give them a chance? Should I give myself a chance too? I sighed. May dalawang choices lang diyan, is it yes or.. yes?

Ikalabing limang Pahina (Parte 1)

IKALABING LIMANG PAHINA (Parte 1)

“Miss Pendragon, make sure to submit all your records for today. We need to prepare the financial statement as the monthly meeting will take place this Saturday.” Striktang paalala ng head accountant sa kumpanya nila Tyler at Tyron.

Tumango tango ako sa kanya. Nang masiguro niyang nakuha ko ang gusto niyang mangyari ay lumipat siya sa ibang cubicle. Ganyan si Ma’am, sa loob ng ilang linggo kong pagta-trabaho sa Monteverde’s Empire ay parati niya kaming wina-one-on-one reminder.

I sighed and prepare the receipts needed for this day. Malapit naman na akong matapos sa pagrerecord kaya madali na lang ito. Tho, kailangan kong i-check ng ilang beses para mabawasan ang error.

Hindi ko na mabilang kung ilang linggo na akong nagta-trabaho sa kumpanya ng dalawa. Ever since then ay hindi ko na sila masyadong nakikita. Doon ko na-realize na sobrang dami nilang ginagawa at hindi lang sila pasarap sa buhay.

They would come home to me pagkatapos ng office hours. Madalas nga ay may inuuwi din silang mga trabaho sa bahay at nagdi-diskusyon sila.

I don’t know kung anong pumasok sa ulo ng dalawang ’to at sumasama sa akin sa pag-uwi sa bahay. ’Yung dating nilait-lait nila ay parang second home na nila. Feel na feel pa nga nila ang tumira doon.

“Chienne, patapos kana ba sa ginagawa mo? Pwede akong pa-help?” Annika asked. Isa siya sa mga bago kong kaibigan dito.

“Sure, tatapusin ko lang ang akin then I’ll help you..”

Masaya siyang umalis sa harap ng cubicle ko at bumalik sa trabaho niya.

Noong una kong pasok dito ay grabe ang chismisan ng mga tao. Mula basement at top floors ay kami ang pinaguusapan. Pero, isinasantabi ko na lang ito kasi wala naman akong paki sa opinyon nila. Nakakastress kung didibdibin mo ’yung mga sasabihin nila at kapag may stress ay papangit ka.

Tanginers! Kaya dapat gayahin niyo ako. Don’t bother what other people tells about you. Magiging katulad kitang maganda.

I stretch my hands and finger ng matapos ako sa pagrerecord sa laptop ko. Sinave ko na ito at pinatay ang dektop. I’m so freakin done for today!

“Annika, hindi ka pa ba magla-lunch?”

Pinuntahan ko ito sa cubicle niya. Napansin ko na sobrang stress ng hitsura niya dahil sa dami ng deadline na kailangan ipasa.

’Yan din ang ayoko sa lahat ang mag-cramming. Nakakabawas din ng ganda ’yan.

Kita mo ’tong si Annika. Mukha na siyang naiiyak dahil sa dami pa ng reminders niya. Napapalatak ako. “Huwag ka ng mastress, I’ll help you later.”

Agad na lumiwanag ang mukha niya. “Hindi na lang muna ako bababa, Chienne. Tatapusin ko muna ’yung sa first week of the month na record.”

Napailing iling na lang ako. Ayan kasi ang napapala ng chill chill nila. Puro kasi sila nights out pero hindi naman ako sumasama kahit anong yaya niya. “Ibibili na lang kita. Babalik ako after mga 30 minutes.”

Umalis na ako sa harap ng cubicle niya dahil nakakastress ang dami ng gawain niya pa.

Mabilis akong lumabas sa department namin. Napansin agad ako ng mga tao kaya para na namang may bubuyog sa buong floor namin.

“Tanginers ng mga taong ’to. Ngayon lang ba sila nakakita ng maganda?” I murmered. Syempre pinansarili ko lang ’yun. Baka ma-bash pa ako.

Walang sumabay sa akin sa elevator. Ayos nga ’yun dahil hindi ko kailangan makipagsiksikan.

Napatingin ako sa reflection ko sa elevator. “Magpapaskil nga ako ng picture ko sa kada floor para hindi sila shungang nakatingin sa akin kapag nakikita ako.” Napangisi ako sa naiisip ko.

Nakarating ako sa cafeteria at ayun na naman ang mga bubuyog. Hindi ko na sila pinansin at nag-order na ng pagkain. Pagkatapos ay pinag-order ko rin si Annika.

Umupo ako sa bakanteng lamesa. Buti na lang at medyo malayo ito sa ibang mga tao.

Mabilis lang akong natapos. Iniisip ko kasi si Annika, baka hindi na siya maabutan ng lunch break.

Bumalik agad ako sa floor namin at ibinigay sa kanya ang pagkain.

“Thank you, Chienne! OMG, the best ka talaga!” She screamed in glee.

Hindi na siya parang pinagsakluban ng langit at lupa. Mukha na siyang tao ngayon.

Pinapanood ko lang siyang kumain hanggang sa matapos ang break. Bumalik na ako sa cubicle ko pagkatapos ay in-on ang computer.

Magche-check na lang ako ng errors ko kaya mabilis ko lang ’tong matatapos.

Ngunit pagkabukas ng computer ko ay halos mahimatay ako.

“Tanginamers!” I screamed in horror.

Hanap ako ng hanap sa buong document pero nawawala lahat ng mga ginawa ko para sa buwan na ’to!

Napatayo ako at nakita ko na nakatingin silang lahat sa akin.

“Sinong kutong lupa na nag-delete sa lahat ng mga files ko?!” Halos dumagundong ang boses ko sa buong floor.

I kennat! I really kennat! Oh my freaking tanginers! Yung isang buwan kong pinaghirapan nawala na parang bula!

Walang sumagot sa akin at bumalik na sila sa kanya-kanya nilang trabaho.

Lumapit sa akin si Minchin – ang head namin dito. “Anong ingay ang ginagawa mo, Chienne? Hindi mo ba nakikita na nagta-trabaho ang mga kasamahan mo?” Umuusok na ilong na saad nito.

“Eh may kutong lupa na nag-delete ng mga files na ipapasa ko ngayon sa’yo!” Ramdam ko ang pintig ng puso ko na sobrang bilis. Galit na galit talaga ako. Huwag na huwag magpapakita sa akin ang may gawa nito at paniguradong magmumukha talaga siyang kutong lupa!

“Tatanga-tanga ka kasi. Bakit hindi ka nagse-save sa usb?” Sabi nito at umirap pa. “Gawin mo na ngayon. Deadline na yan bukas.”

Halos lumawa ang eyeballs ko pero alam ko na maganda pa rin ako. “Ginagago niyo po ba ako, Ma’am? Kahit ikaw ay hindi matatapos ng ilang oras ang tinrabaho ko ng isang buwan!”

“Aba’t! Bastos ka sa mga nakakataas sa’yo ah!” Namumula na siya sa inis. “Palibhasa may kapit ka sa taas kaya hindi ka natatakot na gumanyan.”

That’s it! She crossed the freakin’ fucking line! “Excuse me lang ho, Ma’am. Hindi sa pagmamayabang pero wala namang kinalaman sina Tyron at Tyler sa problemang ’to. Pinagtrabahuhan ko lahat ng kung anong mayroon ako. I proved my worth before I got this job. Kung anong pinagdaanan niyo ay ganoon din ako.”

“I’ll report this to the head! Sisiguraduhin ko na aabot sa taas ang pambabastos mo sa akin!” She stormed out in the room. Mukha ngang magsusumbong siya.

Napasigaw ako sa galit. Tanginers nilang lahat! Ano bang problema nila sa akin?

Gigil na gigil ako habang pinapatay ang computer. “Malaman ko lang talaga kung sino ang may gawa nito sa akin ay mananagot. Tanginers niyong lahat!”

Umalis na ako sa office na ’yun. Pumunta ako sa comfort room ng floor. May mga babaeng nasa loob pero pagkakita nila sa akin ay mabilis pa sa alas-kwatro na umalis sila.

I locked the door at humarap sa salamin. Hindi ko na napigilan ang maiyak.

Ganun ba talaga nila hindi nakikita ang trabaho ko? Oo, inoffer sa akin nila Tyron at Tyler ang trabahong ’to pero bago ko makuha ang trabaho ay dumaan din ako sa pinagdaanan nila. I also experience the series of trials, interviews and one on one interview with the twins.

Hindi naman ako magician na isang pitik lang ay may trabaho agad. I tried my best to be a friendly employee. Tinutulungan ko ang mga humihingi sa akin ng tulong pero bakit ganito?

I sighed and wiped my tears. Paglabas ko ay saktong pine-page ang pangalan ko.

“Calling the attention of Miss Chienne Pendragon, please proceed to the CEO’s floor.”

Tatlong beses naulit iyon bago pinatay.

Bumalik ako sa department at pumunta sa cubicle ko. Napahinto silang lahat sa pag-uusap.

Kinuha ko ang bag ko at umakyat sa floor ng kambal. Nakapunta na ako rito kaya alam ko kung saan ang office nila.

Nang makarating ako ay pinapasok agad ako ng sekretarya ng kambal.

Nakita ko si Michin doon sa visitor’s chair na nakangisi sa akin. Sumbungera ang tanginers.

“Ms. Chienne, your head on the department reported to us the scenes that happened earlier about your behavior.” Tyler said, nakaupo siya sa swivel chair niya.

Sobrang laki ng table nila dahil magkatabi ang swivel chair ng kambal. Kaya kahit na gustong gusto kong sipain si Michin ay hindi abot ng bias ko. Maganda lang ako pero kulang ako sa height.

“Please enlighten us about why did you do that.” Binaba ni Tyron ang mga papel na hawak niya at tumingin sa gawi ko.

“Well, nakakatanginers ang ugali ng mga empleyado niyo. Lalo na ’yang head na ’yan. Feeling entitled.” Mahinahong wika ko.

“I told you, Sirs. Sobrang bastos po ng bunganga niya. All of the employees in the accounting department heard her! They might lose their respect on me..” Naglungkot-lungkutan pa siya.

Tanginers! Ang drama ha. I rolled my eyes. “Did you told them kung bakit ako sumigaw sa office at ganyan ang ugali ko sa inyo?”

Nakita kong namutla siya. Hmm. “Why? What happened, Chienne?” Nakakunot naman ng noo ’yung dalawa.

“Well, hindi naman ako magagalit kung walang dahilan. Pero, napuno ako kanina. When I came back after the lunch break, my files are already deleted. I don’t know who did that and I was asking everyone who did that when she came.” Tinuro ko siya. “Alam niyo ba kung anong sinabi sa akin? Tatanga-tanga raw ako bakit hindi ako nagse-save but I know for a fact na sinave ko yun.”

Tinignan ko ulit siya ng mariin at ngumisi ako. “She even told me to do every fucking thing in just a few hours. Ilang linggong pinagtatrabahuhan yun tapos yun ang sasabihin niya? Kahit sino naman ay magagalit sa inasal niya.”

Putlang putla na si Michin. Hindi ko alam kung bakit pero wala akong paki.

“What? Why didn’t you report it to us, Ms. Cabrera?”

Natahimik lang si Michin. Bahala siyang magisa ngayon. Akala niya siguro mananahimik lang ako. No way.

Tumayo ang kambal at may tinawag si Tyler. “Review the cctv in the accounting department.. Lunch break.. Yes, we’ll come there now. Get it ready.”

Nauna silang lumabas. Sumunod naman ako sa kanila. Si Michin ay nasa pinakalikod. Para na siyang naiiyak na hindi ko alam.

Nang makarating kami sa control room ay naka-ready na raw.

Nakatayo ang kambal sa gitna habang ako ay nasa gilid lang. Nakikita ko naman na.

Makikita sa cctv na paglabas ko, ilang minuto lang ay lumabas sa pumasok si Michin sa loob ng office. Pinuntahan niya si Annika. Noong una wala namang problema pero pagkatapos ng sampong minuto nilang paguusap ay pumunta si Annika sa cubicle ko.

Napapikit ako. I knew it. Tanginers! Nagtiwala na naman ako sa gago.

Humugot ako ng malalim na hininga. “Chienne––”

Hindi ko pinansin ang kambal. Lumabas ako at sumakay sa elevator. Tumigil ako sa floor namin,

Puno pa rin ng bulong-bulungan pero ng makita ako ay huminto sila. “Di’ba sabi ko kung sino man ang may gawa nun ay magmumukhang kutong lupa?”

Nakita ko na namutla si Annika. Ngunit hindi niya pinahalata. Napangisi ako. Iba talaga..

Lumapit ako sa cubicle niya. Sinampal ko siya ng malakas. Napasinghap ang mga taong nasa loob. Tumayo pa ang iba at mukhang pipigilan ako.

Ang mga lalaking empleyado ay akma akong hahawakan sa kamay para pigilan pero nagulat kami sa baritong boses.

“No one would touch, Chienne. I’ll fucking fire you.” Tyron said.

Napangisi ako. “Tutal, iniisip niyo naman na feeling entitled ako dahil sa kambal edi lulubusin ko na.”

Sinampal ko ulit si Annika. Sinabunutan ko rin siya. “Tanginers you! Tinuring kitang kaibigang gaga ka!”

Hindi naman siya lumalaban. Iyak lang siya ng iyak pero wala akong paki. Napatigil lang ako sa pagsasabunot sa kanya ng may humila sa akin sa baywang. Tiningala ko ito ay nakita na si Tyler ’yun.

“Ano ba?” I screamed. Kumakawala ako sa hawak niya. Umiling iling lang ito.

Hinatak niya ako papalayo kay Annika. Nagulat ako ng si Tyron ang sumampal dito. Lahat ay napasinghap at napatulala. “Who fucking ordered you to do this?”

Noong una ay todo iling si Annika pero may binulong si Tyron. Iyak ng iyak si Annika pagkatapos. “S-Si.. Si Kylie Alexandria..” Mahinang wika niya.

Hindi ko narinig dahil malayo kami ngunit nakita ko na halos buhusan ng malamig na tubig si Tyron. Ilang minuto rin siyang natulala pagkatapos ay umalis na.

“Anyone who would upload the video about the accident earlier would be blacklisted in every company..” Tyron dangerously said. “.. and you’re both fired, Annika and Ms. Cabrera.”

Hatak hatak ako ng dalawa palabas ng kumpanya. Nahimasmasan lang ako noong nakasakay kami sa kotse.

“Hoy! Saan niyo na naman ako dadalhin? Hindi dito ang daan sa bahay ko!” I screamed.

Nagulat ako ng bigla na lang akong halikan ni Tyler. “Fuck, sweetheart! You’re so hot when you’re mad..” Nakangising saad nito.

Napasinghap ako. Emerged.

Eto na ba ang inaasam ko? Tanginers! Excited si keps!

The next chapter will be private. Alam na dis. Ipa-private ko kasi baka may magreport. Please read at your own risk. By 8 pm ko ia-upload ’yung part 2 nito.

Ikalabing limang Pahina (Parte 2)

R-18. Read at your own risk. Please, don’t report my story. If hindi mo kayang sikmurain, huwag mo ng basahin. This story is bxgxb. See you tom!

P.S. I’m sorry if this BS didn’t exceed your expectation. Hindi ako ganoon kagaling sa paggawa ng mga ganitong scenes.

IKALABING LIMANG PAHINA (Parte 2)

Tanginers! Marufok at its finest talaga ako.

Nakasakay ako ngayon sa kotse habang excited na excited si Keps sa mangyayari. Well, last na nadiligan daw siya ay noong unang may nangyari sa aming tatlo.

Sa sobrang pagiisip ko ay hindi ko na namalayan na pinataas nina Tyron at Tyler ang divider sa sinasakyan namin.

“Bakit niyo pinataas ’yan?” Turo ko sa divider.

Dahan-dahang tinanggal ni Tyler ang necktie niya. Tanginers.. Ang sexy ng gunggong. May pa-lib bite pa.

“We’re stuck in this traffic sweetheart.” Saad nito. “You might well do something that can release our stress..”

His hands went infront of my shirt. Pinisil niya ito na parang doon nire-release ang lahat ng stress niya sa buhay. “Oh please..” I moaned.

Mas lalong humigpit ang pagpipisil niya sa dalawang bundok ko kaya napaungol ako sa sarap. He kissed my dibdib kahit na may telang nakatakip rito.

Pinabaling naman ni Tyron ang tingin ko sa kanya. He kissed me so roughly. Wala naman akong magawa dahil nga marufok ako at gustong-gusto ko ang nangyayaring ito ngayon.

Naramdaman ko na iginaya ni Tyron ang kamay ko sa kanyang mighty eagle. He made me open his pants to free his. “You can do whatever you want in him, sweetie..” Mahinang anas nito.

Tumigil kami sa paghahalikan ni Tyron at napatingin ako sa kanyang down there. It was standing so mighty na para bang nanakot sa akin. His freakin’ big! Tanginers.

I massage and stroke his things. Napapikit siya sa hindi ko malamang dahilan. “Shit!” He curse.

Hinawakan niya ang kamay ko at hinigpitan ang hawak. Ramdam na ramdam ko ang pamimintig nito sa aking kamay.

“Not so fair, brother..” Ani Tyler.

Nagulat naman ako ng tanggalin niya ang pencil skirt ko. Hindi ko man lang namalayan na nasama na niya ang panty. He roughly inserted his two fingers inside of me habang ang isa ay nakahawak sa pwet ko.

“Oh my.. Please! A-ahh..” I moaned. Naramdaman kong nanginginig ang katawan ko dahil sa nakakakuryente nitong ginagawa sa loob ng pagkababae ko. Halos mamuluktot ang mga binti ko at daliri sa paa dahil sa sarap.

Nawala na ang atensyon ko kay Tyron pero nandoon pa rin ang kamay ko. He’s the one moving it in his thing.

Bumaba siya sa lapag ng kotse at ipinatong ang mga hita ko sa kanyang balikat. Exposed na exposed na ako sa kanilang dalawa.

Mabilis niyang sinunggaban ang pagkababae ko ng labi niya. Oh fuck. Napapikit ako dahil sa hatid nitong sarap sa kaibuturan ko.

Sinasabayan ng bibig niya ang naglalabas pasok na daliri niya sa akin. Lalo akong napaungol ng sipsipin niya ng buong-buo ang pagkababae ko. Para siyang nakikipag-french kiss dito.

Mas binilisan niya ang ginagawa sa akin hanggang sa manginig ako.

“Ohh. Tanginers, Ty, bi-bilisan mo pa! A-ahh..” Napakapit na ako sa kinauupuan ko.

“You’re near, sweetheart. Let it out..”

I saw Tyron stroking his thing habang nakatingin sa amin ng kakambal niya. He suddenly gives me a mouth-watering kiss.

“Fuck, Ty! This woman will be the death of me. Fuck!” Tyron said.

Mas bumilis naman ang pagsipsip ni Tyler sa akin hanggang sa labasan ako. Nanghihina akong napasandal sa dibdib ni Tyron.

Ganoon ang ginagawa sa akin ng dalawa hanggang sa makarating kami sa palasyo nila. They would take turns. Hindi ko na halos mabilang kung ilang beses akong nilabasan dahil sa kanila.

“Tanginers! Ang sarap, ahh..” I moaned and came. Kinain ni Tyron lahat ng lumabas sa akin.

Tumayo na siya sa pagkakaupo niya sa baba at tumabi sa akin. He kissed me on my hair.

“Ready for the main course, sweetie?” Nakangising tanong niya.

“Tanginers! Hindi pa ba ito ang main course?” I asked.

Natawa silang pareho. Inayos nila ang damit ko. Isinara ni Tyler ang blouse ko habang si Tyron naman ay pinapasuot ulit ang panty at skirt ko.

“No, sweetheart. It’s just the appetizer.”

Bumaba na si Tyron at binuksan niya ang side ni Tyler. Binuhat na lang nila ako dahil hindi ko na talaga maramdaman ang mga binti ko. Halos bumaba na rin ang talukap ng mata ko.

Binati ulit kami ng mga naka-pila nilang made. Nakita ko si Manang kaya ngumiti ako sa kanya kahit nanghihina.

Hindi na pinansin ng kambal ang mga bumati sa kanila. Dinala nila ako agad sa kwarto kung saan namin unang ginawa ’yun at ’nung nasapak ako.

Masuyo akong binaba ni Tyler. After, he passionately kissed me. Ang katawan ko namang marupok ay sumagot dito. We were eating each other lips. Ngunit hindi ako mananalo sa klase ng paghalik ni Tyler.

“Move, Ty.” Tyron said. Nakita kong wala na siyang suot na suit. Wala na rin siyang suot na boxers. Proud na proud siyang ipakita sa amin ang mighty eagle niya. Sabagay, wala naman dapat siya – silang – ikahiya dahil sobrang gifted nila. Siguro noong inulan ng putotoy ay pinatulog nila halos lahat ng kalalakihan para mapunta sa kanila ’yun.

Umalis naman si Tyler sa taas ko at si Tyron ang pumalit. Napasigaw naman ako ng punitin niya ang blouse at skirt ko.

“Tanginers you! Hindi naman ako papalag, bakit kailangan mo pang sirain ang damit ko.” I hissed.

He just smirked at itinapon ang mga suot ko. Pagkatapos ay ganoon din ang ginawa niya sa suot kong panloob. “Fuck!” The twins both muttered.

Namula naman ako dahil pareho silang nakatingin ng mariin sa katawan ko. Kunware pa-bergen kong tinakpan ang taas ng keps ko at dibdib.

Sumampa na rin sa kama si Tyler. The both exchange looks at ngumisi ng sabay. Para silang nagkakaintindihan kahit hindi nagsasalita.

Tyron stated to played, sucked and bit on my dede habang si Tyler naman ay busy sa kakasisid sa pagkababae ko.

“Oh fuck! Ang saraap!” I screamed. Nanginginig na naman ang katawan ko dahil sa dala nilang sensasyon sa akin.

Katulad kanina sa kotse ay hindi nila tinigilan ang pamamapak sa pareho kong kaselanan. Namaos na ako sa kakasigaw ng pangalan nila.

“Let’s do this, Tyron..” Tyler commanded. “I think, her body is ready for us.”

Pareho nanaman silang ngumisi. They both looked so hungry for something.

Bumaba si Tyron sa kama at nakita ko si Tyler na minamase ang kanya. I almost went crazy nang binigla niyang ipasok ang kanya sa akin. Napasinghap ako sa hapdi. “Tanginers!” Nararamdaman kong hinahati ang katawan ko sa sakit.

Why? Hindi ba..

“We’ll explain later, sweetheart. Fuck! You’re so tight! Tangina..” He said at sinubsob ang mukha niya sa leeg ko.

Nanlaban ako. No way! If hindi nila ako ginalaw nung gabing ’yun, bakit masakit ang baba ko nun?

“Don’t move, sweetheart.” Hindi ko nakuha ang gusto niyang sabihin. He suddenly pushed his dick in. Napasigaw na naman ako. Tanginers! Hindi pa ba pasok ang putotoy niya sa pagkababae ko?!

“Aww—tangina! Ang sakit!” Napasigaw na naman ako ng ipilit niyang ipasok ng buo ang kanya sa akin.

He was moving so freakin fast! Para siyang hinahabol na hindi ko alam. Hindi niya man lang din hinayaan na makasanayan ng katawan ko ang laki niya.

“Ahh!” I moaned. Kahit papaano ay nawala na ang kirot at nagsisimula na akong makakita ng stars.

“Ty, I think she’s ready..” Tyron said habang minamasahe ang kanya.

Tyler nodded at pinagpalit niya ang pwesto namin. Napamura ako dahil sa sarap. Ramdam na ramdam ko siya sa loob ko and he’s freakin big, huge, long at lahat ng synonyms ng mga words na yan!

May inilabas na tube doon sa drawer si Tyron. He put the gel in his hands.

“No!” I screamed in horror. Alam ko na ang gusto niyang mangyari. Aalis na sana ako pero idiniin ni Tyler ang kanya sa akin. Napaungol na naman ako.

He started to insert his hands in my rear. I can feel his long hands in it. Gusto kong mahimatay dahil sa sakit.

Mas lalong ibinuka ni Tyler ang binti ko para makapasok ang mga kamay ni Tyron sa loob ko. Umiiyak na ako but they aren’t listening to me.

Nabigla ako ng ipinasok na ni Tyron ang kanya sa isa ko pang butas. I screamed in pain.

Humihibi na ako sa sobrang sakit na hatid nito. “Please..”

Then they started to move. Noong una ay puro sakit lang ang nararamdaman ko but as they push and pull ay nararamdaman ko na ang sarap. Tanginers..

They pushed and pulled. Hindi sila nagkakasabay dahil kapag nagpu-pull si Tyler ay nagpu-push naman si Tyron. Ilang ulit nilang ginawa ’yun until I came and came.

“Tangina, ang sarap! Ahh..” I dreamily said.

“Mas masarap ka, sweetheart..” Tyler said. Ramdam ko ang gigil niya sa pagpasok sa akin. This is the first time na narinig ko siyang nagtagalog and he’s freakin hot! Sabayan pa na pinagpapawisan siya at nakaawang ang labi niya sa sarap.

I can’t see Tyron’s face pero alam ko na ganoon din ang hitsura niya.

They forcefully and roughly move. Para akong sinisiliban sa sarap.

Hindi ko na halos mabilang kung ilang beses akong nilabasan until they both release their essence inside me.

“Fuck!”

“Shit!”

They both said. Napahiga na lang ako sa dibdib ni Tyler. Sobrang pagod ko na at hindi ko na kayang idilat ang mga mata ko.

Hinahaplos ni Tyler ang buhok ko at ramdam ko na sabay nilang hinugot ang kanila sa pagkababae ko at sa rear.

Inayos ni Tyler ang pwesto namin. Pinahiga niya ako sa tabi niya at kinumutan. Ramdam ko na niyakap naman ako ni Tyron sa likod.

“That was amazing, sweetie..” He said and nuzzled his face in my neck.

Napamulat ako ng mata. “Hoy! Bakit masakit? Bakit bergen pa ako? I-explain niyo nga kung anong nangyari. Buong akala ko may nangyari sa atin ’nun.” Seryosong saad ko.

Tyler sighed. “Well, we don’t have the heart to do that to you especially you are drunk. We don’t force ourselves with our woman.”

“Actually, sweetie, you puke when we were about to do that.”

Natawa ako. “Eh bakit masakit keps ko pati ’yung dugo sa bedsheet ninyo?”

Napakamot naman ng noo si Tyler. “Well, we just finger fucked you and lick you. I don’t know why you bleed that night.”

Iniisip ko ang nangyari pagkatapos ’nun at parang may bumbilyang umilaw sa utak ko. “I knew why!” Bigla kong naiusal.

“That was your monthly period, right?” Tyler asked. Tumango-tango ako. “Manang told us that might be the case.”

“Bakit hindi ninyo itinama ang iniisip ko?”

“That’s a blessing in disguise for our part..” Tyler smirked.

Napailing na lang ako sa klase ng pagiisip nila. After nito, ano na ba kami?

Napatigil ako. Oo nga ’no? They got my everything already. Wala na akong maipagmamalaki sa magiging asawa ko nito.

I sighed, bahala na si batman.

Nagulat ako ng hinaplos ni Tyler ang mukha ko. “Don’t worry too much, our sweet.”

Humigpit ang yakap ni Tyron sa likod ko. “We’ll take care of you, our sweet.”

Napanatag ako sa sinabi niya. Kahit hindi niya sinasabi ’yung eight letters at three words ay nakampante ako. Sapat na ’yun para sa akin.

Ipinikit ko na ang mata ko. Pagod na ang katawan ko at ayaw ko ng mag-isip pa.

“You’re us now, our sweet. You belong to us. We own you now.”

Hindi ko alam kung imagination ko lang ’yun or parte ng panaginip ko. Masyado na akong pagod kaya hindi ko na lang pinansin.

Ikalabing-anim na Pahina

IKALABING-ANIM NA PAHINA

“Ihh! Enebe! Mey kelete ako diyan.” Mahinhing wika ko. Pinapapak na naman kasi ni Tyron ang leeg ko.

I heard him chuckle at tinanggal na ang mukha niyang nakasubsob sa leeg ko.

“Did you eat your breakfast?” Masuyong saad nito habang hinahaplos ang buhok ko.

Tumango-tango ako. “Balik kana sa trabaho mo. Dito lang ako.”

Napipilitan siyang umalis sa pwesto niya at tumayo. Nakakunot ang noo nito habang nagsisimulang mag-trabaho. “You’re so grumpy, Ty. Kulang ka sa sex ’no?”

Ngumisi siya at umiling iling. Napahagikgik ako.

Hindi naman totoo ’yung sinabi ko na kulang siya sa sex. Araw-araw na may nangyayari sa amin and I love it!

Simula noong may nangyari sa amin ay sa bahay na nila ako tinira. Pumayag naman ako dahil we were in the middle of doing ‘it’ when they suddenly asked. At dahil marupok ako sa lahat ng marupok ay napa-oo ako.

Hindi na rin nila ako binalik doon sa department ko. Hindi ko alam ang dahilan kung bakit. Kaya dito na lang ako sa office nila nagta-trabaho. Noong una ay todo tanggi ako dahil pagchi-chismisan na naman ako panigurado. Ngunit hindi ko alam kung anong magic ang ginawa nila at napapayag ako.

Wala si Tyler ngayon dito sa office dahil may meeting siya sa isa nilang kumpanya while si Tyron naman ang bahala sa paper works.

Wala na akong balita kay Michin at Annika. Bahala sila sa buhay nila.

Pero nacu-curious ako doon sa nag-utos kay Annika dahil nabato si Tyron noon sa pwesto nila. After ’nun ay seryosong naguusap yung dalawa sa library. Hindi naman ako nakisawsaw.

I sighed. Tanginers! Ang hirap mag-trabaho sa loob ng office nila! Nadi-distract ako tuwing napapatingin kay Ty.

Nagiging malandi na ako huh.

Nagulat ako ng tumunog ang phone ko. Nakita ko ang pangalan ni Roleen sa caller.

Tumingin muna ako kay Tyron para humingi ng permiso. He nodded kaya mabilis ko itong sinagot.

[Baklaaa! I miss you! Kinginers ka! Ilang buwan ka ng hindi nagpaparamdam sa akin. I so like miss you, keps!]

I chuckled. “I miss you, too, bruha ka!”

[Ipagpapaalam kita sa kambal, labas tayo huh? Utang mo sa akin ’to! Inagaw kana sa akin ng kinginers na kambal na ’yan. Hindi mo na ako lab.] Suminghot-singhot ito. [Porke may titi sila, sila ang pinili mo! I’m so nagtatampo to you!]

Tawa ako ng tawa sa naririnig ko sa kanya. Oo nga pala. Ang tagal na noong huli kaming nagkita nitong bruhang ’to. Eto pa lang ang unang beses na nagkalayo kami ng ganito katagal. Simula noong naging kaibigan ko siya ay parati kaming magkasama.

Ibinaba na niya ang tawag at pinatay ko ang laptop ko. Tumayo ako sa couch at lumapit kay Tyron.

He sighed. “Even though I want you to stay at my side, I know that you also miss your friend.”

Napangiti ako. Dahil matagal-tagal na kaming magkakilalang tatlo ay nakikita ko kung ano talaga ang ugali nila. They are far from the assholes that I labeled them.

Si Tyler, masungit siya sa iba at mukha lang din siyang masungit at strikto dahil panay nakakunot ng noo pero sa totoo ay siya ang mas malambing at maalaga sa kanilang dalawa. Si Tyron naman ay mabait din. Sira lang minsan pero napakasaya kapag siya ang kasama.

They make me feel special in every second that I am with them. They can easily make me smile at bumibilis ang tibok ng puso ko tuwing malapit sila sa akin.

Pero, subalit, datapwat, ang kinaiinisan ko lang ay parang siraulo sila kapag may kinakausap akong iba. Tulad na lang ng kapag binati ko sa Kuyang Guard sa baba, sasamaan ng tingin nung dalawa at humihigpit ang hawak nila sa baywang ko at kamay.

Napailing na lang ako. Ang gulo talaga nila.

Inayos ko na ang gamit ko at naghanda na.

Lumapit ako sa kanya at hinalikan siya sa pisngi. Paalis na sana ako ng hinatak niya ako para halikan.

Tanginers! ’Yan ang isa sa kahinaan ko.

We kissed na para bang walang bukas. Naputol lang ito ng kumatok ang isang tao.

“Psh. Bitin..” I whisper.

I heard him chuckled. “Don’t worry, sweetie. We’ll make it up to you later.” He then smirked and spanks my ass. Aray ha!

Sinamaan ko siya ng tingin. Mabilis na sumeryoso ang mukha niya. “No boys, Chienne, okay? It’s just you and Roleen.”

I laugh. “Oo na! Sige na, bye.” I kiss him ulit sa cheeks and tuluyan na talaga akong umalis.

Sumakay ako sa elevator at napapatingin sa akin ang mga nakakasabay ko. Tinaasan ko sila ng kilay. Simula nang gaguhin ako ni Annika ay pinangako ko sa sarili kong hindi na ako makikipag-plastikan at kabigan pa.

Alam ko rin naman kung bakit sila panay nakatingin sa akin. Well, maliban sa gandang taglay ko ay talagang pinapakita na nila Tyler at Tyron na may something sa amin. Sabay kami laging pumapasok dahil nga sa iisang bahay lang kami nakatira. Tuwing papasok kami ay agad na nakayapos ang mga kamay nila sa baywang at kamay ko. Kaya laging naiingit sa akin ang mga tao rito.

Sumakay ako sa taxi at sinabi ang address ni Roleen.

Nang makarating ako doon ay nakita kong malinis ang bahay niya. Nakahinga ako ng maluwag dahil doon.

“Oh em gee! Baklang Chienne, I miss you so much!” Tumakbo ito at yumakap sa akin. Daig niya pa ang koala sa kakahawak sa akin.

Hindi siya umalis sa tabi ko. Mangiyak-ngiyak pa siya habang nakatingin sa akin.

“Natitibo ka ba sa akin, Roleen?” Kunwaring nagulat ako. “Emerged! I don’t like keps! I prefer two mighty eagles!”

Sinapak niya ako. “Aray ha!”

“Gaga ka! Hindi ako bi ’no. Gusto ko ring makaranas ng nararanasan mo. Tignan mo ang blooming blooming mong gaga ka! You na talaga!”

Ngumisi lang ako sa sinabi niya. I flipped my hair. “I know right!”

Bigla siyang sumeryoso. “Alam mo ba, baks, isang linggo na akong ginugulo ni Lucas..”

Napakunot naman ako ng noo. “Bakit? Nililigawan ka niya?”

Sinapok na naman ako ng gaga! “Tange! As if papatol ako sa mga gagong katulad niya ’no.” She snorted. “Ano kasi..”

“Oh? Ano?”

“Gusto niyang makipagkita sa’yo, baks. Gusto daw niyang mag-usap kayo. Naaawa naman ako doon sa tao. Mukha na siyang bangkay..” She pouted. “Naisip ko rin na kailangan mo ng closure sa kanya..”

Napaisip ako sa sinabi ni Roleen. May tama naman siya.

I sighed. “Fine. Sabihin mo mag-set siya ng date.”

“Date?!”

“Tanginers nito! Date as in araw! Duh.” I rolled my eyes.

“Ayun na nga, bihis ka na. Ngayon na ’yung ‘date’ na ’yun.” Napakagat labi pa ang gaga.

“Siraulo ka talaga, Roleen!”

Nandito kami ngayon sa restaurant kung saan naka-set ang lahat. Ang gagang ’to, hindi agad ako binigyan ng heads up. Dinaan ako sa biglaan.

Humugot ako ng hininga. “Mayroon pa ba, baks?” Sabay nguso niya sa puso ko.

Napakunot naman ako ng noo. “Ang ano?”

“Feelings mo para kay Lucas or tuluyan mo na siyang pinalayas din diyan..”

I sighed. “Malalaman mo rin mamaya.”

Halos sampong minute kaming naghintay. Gigil ako dahil ang tagal niya huh! Pa-importante ang gago.

“Wala pa ba, baks?”

“Malapit na raw siya. Ayan na pala oh.”

Tumingin ako sa gawi na tinuro ni Roleen. Nakita ko siya na nakapolo at pantalon. Feeling ko, nag-flashback lahat simula noong ligawan niya ako hanggang sa ginago.

“Ang ganda mo, Chienne..” Saad nito pag-upo at may ibinigay na bulaklak pa. Wow! Magbibigay pa ng bulaklak ’yung malapit ng mamatay huh. Gago talaga.

“Iiwan ko muna kayo, baks.”

Umalis si Roleen sa tabi ko at umupo doon sa malapit sa pinto. Nagpapa-cute ang gaga sa isa sa mga waiter. Kaya pala dito niya napili. I mentally shook my head.

“Oh? Anong gusto mong sabihin?”

“A-Ano..”

“Sabihin mo na, huwag ka ng pakipot pa.” Napahalukipkip ako at mariin siyang tinignan.

“Mahal kita, Chienne.”

Ay gago!

“The feeling is not mutual..”

“Alam ko na may feelings ka pa rin sa akin kaya pumayag ka na makipagkita. Gusto kong bumalik tayo sa dati, babe. ’Yung babaeng nakita mo, pampalipas lang ’yun ng init pero sayo at sayo pa rin ako uuwi..”

Tanginers nito pinapainit lalo ang ulo ko sa sinasabi niya!

“Nandito na ako, babe, nagsisisi na ako sa ginawa ko sa’yo. Ikaw kasi, ayaw mong ibigay ang hinihingi ko kaya sa iba ko na lang hinanap.”

That’s it! “Unang una sa lahat, tangina ka! Pangalawa, sobrang gago mong puta ka! At huli, mamatay kana sana!”

Nakita ko siyang nabigla. “Babe naman, hanggang ngayon ay galit ka pa rin sa akin? Bumabalik na nga ako sayo.”

“Huwaw ah! Huwaw!” Napapalakpak ako. “Ang gago mo ring amputa ka! Wala na akong feelings para sayo kung ’yun ang makakapagpatigil sayo. Hindi na kita mahal. Actually, dapat magpasalamat pa ako sayo dahil eye opener ang ginawa mo.” Tinignan ko siya mula ulo hanggang paa. “Tanginers! Pumatol ako sa katulad mong pangit? Oh my god! Kailangan kong mag-moutwash tuwing naaalala kong hinalikan mo ko!”

“Grabe ka sa akin, Chienne. Sa gwapo kong ’to? Tangina ka rin ah!” Umuusok na ang ilong niya sa akin.

“Tangina ka rin! Mas marami pang gwapo sa’yo. Ngayon ko lang napagtanto na ikaw ang pinakabobo sa lahat ng desisyong nagawa ko. Hindi ko matanggap na pumatol ako sa kutong lupang tulad mo. Oh my gosh!”

Kinuha ko na ang bag ko. Wapang patutunguhan itong usapan namin na ’to. Pero, dahil din dito ay napagtanto ko na ang feelings ko. Na-analyze ko na ang totoong nararamdaman ko.

“Sayonara, adios, gago!”

Tumayo na ako sa pwesto ko. Hinawakan niya ang dalawa kong braso at hinigpitan ang kapit. Nakukuha na namin ang atensyon ng mga tao sa loob ng restaurant.

“Oy, Lucas, ano ’yan! Bakit mo sinasaktan ang kaibigan ko?”

“Tangina nitong babaeng ’to, eh! Ang pakipot! Alam ko rin namang gusto ako nito.”

Nanginginig ang kalamnan ko sa lahat ng sinasabi niya. Bakit ko ba naging jowa ito?! Hindi naman ako kawalan kung hindi ko siya sinagot nun ah!

Akma niya ang hahalikan ng sinipa ko siya sa precious niya. Nabitawan niya ako. “Huh! Bagay sa’yo!”

Ngunit hindi ko inaasahan ang susunod na nangyari. Sinampal niya ako sa pisngi ko! Halos mapaupo ako sa lakas ’nun!

“Tanginers ka huh!”

Akma niya akong hahawakan sa braso ng may humigit sa kanya para suntukin siya. Napasinghap ako.

Nakita ko si Tyler na walang habas na binubugbog ’yung gagong Lucas na ’yun. Dumating din si Tyron at pinagkaisahan nila si Lucas.

“Fuck you! How dare you touch what’s ours?!” His voice roared in the whole place.

Itinayo ako ni Roleen at inalalayan. Pinaupo niya ako sa isa sa mga upuan doon.

“Sorry, baks..” Naiiyak na wika niya.

“Wala ka namang kasalanan. Okay lang ako ’no!” Pinasigla ko ang boses ko. “Tsaka wala kang kasalanan, gago lang talaga ang Lucas na ’yun. Huwag ka ng lalapit sa kanya ah? Baka saktan ka rin niya.”

Niyakap ako ni Roleen. Ramdam ko ang pag-alog ng balikat niya.

Hinayaan ko lang siyang umiyak. Wala naman siyang kasalanan eh.

“Fuck you, prick! I’ll fucking kill you!” Tyler screamed.

“Ty! Stop! Mapapatay mo talaga siya kapag hindi ka tumigil!”

Napatingin ako doon sa pwesto nina Tyler. Inaawat na ni Tyron ang kakambal dahil hindi na gumagalaw si Lucas.

Tinawag ni Tyler ang bodyguards nila at may sinabi rito. Pagkatapos ay inakay ng mga ’yun si Lucas. Bugbog sarado siya.

He threatened the people who are inside the restaurant at pina-delete niya ang CCTV.

Inakay naman ako ni Tyron. “Si Roleen, Ty..”

“Ipapahatid namin siya sa isang driver namin. Don’t worry..”

Mababakas ang pag-aalala sa mukha nito. Hinaplos niya ang mukha ko. “Are you okay?”

Tumango tango ako. Nag-thumbs up pa ako para mapanatag siya.

Pumasok si Tyler na madilim na madilim ang aura. Mabilis din ang paghinga nito at indikasyon ’yun na galit siya.

I sighed and hold their hands. Napatingin sila sa akin. “Yakap niyo ako.”

Then, they both did. Nakayakap silang dalawa sa akin at nakasubsob ang ulo nila sa magkabilang leeg ko. Hinahaplos-haplos ko ang ulo nila para mabawasan ang init ng ulo nila.

Humugot ako ng malalim na hininga. “Mahal ko kayo..” I whispered. Pero, sapat na ’yun para marinig nila.

There, I said it. Para akong nabunutan ng tinik. I realized it noong nakita ko si Lucas. I don’t feel anything towards him. Pagkatapos ay nakita ko ang kambal. I can feel my heart beating so fast because of them.

I sighed. Bahala na talaga si Batman.

Ikalabimpitong Pahina

IKALABIMPITONG PAHINA

“Mahal ko kayo..” I whispered. Pero, sapat na ’yun para marinig nila.

Namutawi ang katahimikan sa pagitan namin. Hindi sila sumasagot pero ayos lang. Nasa leeg ko pa rin ang mga mukha nila. Hinayaan ko lang silang kumalma.

Pag-uwi namin sa bahay ay mabilis nila akong hinatak doon sa kwarto namin.

They made me sit in the couch at nasa harap ko silang dalawa.

Both of them looked exhausted pero sobrang gwapo pa rin nila para sa akin.

“Chienne, are you sure that you are in love with us?” Tyron asked.

Medyo nasaktan ako kasi parang nagda-doubt sila sa feelings ko. Noong una ay todo deny ako sa nararamdaman ko pero noong nakita ko si Lucas na gago, doon ko napagtanto lahat.

Marahan akong tumango at ngumiti ng tipid. “Oo, mahal ko kayo..”

May sasabihin pa sana sila pero I hush them to shut up.

“Noong una ay hindi ko talaga maintindihan ang nararamdaman ko. Dine-deny ko rin ang feeling ko sa sarili ko dahil natatakot ako. Natatakot akong mahusgahan ako at ang pamilya ko.” I took a deep breath. “Loving both of you is okay for me pero sa mata ng iba, napaka-immoral ’nun at lalabas na napaka-landi ko kasi dalawang lalaki ang gusto ko.”

I took their hands. “You don’t have to answer my three words and eight letters, just let me show you how much I love you. Hindi niyo kailangang madaliin..”

“Sweetheart, I want you to sort your feelings.” Ouch huh. “We don’t want the past to repeat itself now. Are you sure that you are in love with both of us?”

Natahimik ako at hinayaan lang siyang pagsalita. “If you’re going to love one of us, you need to love the other too. Our bond is too strong at hinding-hindi namin pagpapalit ang isa’t isa para sa isang babae. When my brother is in pain, I am too..” Mahabang litanya ni Tyler.

“Well, to simply put things up, sweetie, we are like a buy one, take one product.” He jokingly said. “You cannot get the other one and then discard the other.”

Pagkatapos nilang sabihin ’yun ay iniwan na nila ako sa malaking kwartong ’to.

I sob. Bakit ba wala silang tiwala sa akin? Sigurado ako sa nararamdaman ko pero parang alam na alam nila na taliwas ito sa totoo.

’Yung mahihinang hikbi ko ay pumuno sa tahimik na kwartong ’to. I feel empty now na wala sila sa tabi ko.

Why can’t they trust me?!

“Ang gago ninyo! Ano ’yun mas alam pa nila ang feelings ko kaysa sa akin? Tanginers ah!”

Napahagulgol ako. Marami akong na-realize sa araw na ’to at isa na doon ang mahal ko sila. Silang dalawa nina Tyron and Tyler. It took me a lot of time pero sigurado ako doon.

Noong makita ko si Lucas kanina ay na-realize ko na hindi ganoon kalalim ang pagmamahal na mayroon ako para sa kanya. ’Yung sakit na naramdaman ko noong nakita ko siya na may kasamang iba ay dahil natapakan ang ego ko bilang babae. Sa ganda kong ’to, nakuha pa niyang maghanap ng iba. Tanginers talaga ang gagong ’yun.

He used to be gwapo in my paningin pero kanina para na siyang isang simpleng netizen sa mata ko.

Gustong-gusto kong puntahan silang dalawa para yakapin pero jinudge nila ang feeling ko. Mas masakit pa ’yun kaysa noong nakita ko ang ex ko na may ka-pull and push sa kwarto ko.

“Kung ayaw niyo, edi huwag.” Humihikbing saad ko. “Tanginers ninyo!”

Morning came, hindi ako masyadong nakatulog. Silang dalawa lang ang laman ng puso’t isip ko kagabi. Iniisip ko kung paano ko maipapakita sa kanila na totoo ang sinasabi ko.

Pero habang wala pa akong plano ay hindi ko muna sila papansinin. Nagtatampo ako sa kanila ng slight dahil hindi nila akong binigyan ng pagkakataon na ipakita sa kanila ang totoo kong nararamdaman.

Tumayo na ako sa kama. Tinignan ko ang kabuuan nito at na-realize ko na hindi sila tumabi sa akin sa pagtulog. Hindi kasi nagusot ang banda sa pwesto nila.

Malungkot na pumasok ako sa banyo para gawin ang routine ko. Isinuot ko na rin agad ang skirt ko at blouse. May mga damit na ako sa walk-in closet nila. ’Yung kalahati nito ay bagong bili.

Nag-ayos na ako pero ’yung light lang. Hindi ko kasi masyadong bagay ang sobrang kapal na make-up. Okay na ako sa pulbo at liptint. Ganoon talaga kapag ang gandang mayroon ka ay natural.

Tinignan ko ang kabuuan ko at nang masatisfy na ako sa hitsura ko ay lumabas na ako pero hindi ko nakalimutan sabihin ang mga salitang makakapagpa-gv sa akin.

“Tanginers! Ang ganda mo talaga Chienne Alejandra! Nakakatibo ka, gosh!”

Pagbaba ko sa napakataas na bahay nila ay nahagip sila ng mata ko. Nasa kitchen sila at may hawak na dyaryo at kape.

kahit na gutom na gutom ako ay hindi ako tumuloy sa kitchen dahil nagtatampo nga ako sa kanila. Pinilit ko na lang si Mang Kardo na ipag-drive ako papuntang office. Ayaw pa niya noong una pero tinakot ko na lalakarin ko hanggang doon. Ayun, pumayag siya agad.

Pagkarating ko sa office ay ni-ready ko ang aking toothpaste smile. ’Yung ngiting mapapatingin lahat sa akin.

Sumakay na ako sa elevator at pinindot ang floor ng CEO. Pagkatapos ay sumakay ulit ako sa elevator na naka-konekta sa rooftop. Hindi muna ako magpapakita sa kanila. Bahala sila sa buhay nila.

Umupo agad ako doon sa lapag. Malinis naman dito dahil palagi rin itong nililinis.

Tumingala ako sa langit at nakitang sobrang tirik ng araw.

Kumuha ako ng maliliit na bato at mahinang binabato ’yun. “Nakakainis kayo! How dare you huh! Ilang linggo kong pinagisipan kung paano ko sasabihin sa kanila ’yun tapos napaka-tanginers ng sagot nila!”

“May pa-buy one, take one pa sila! Gigil niyo ako mga gago!” I screamed.

Hinayaan kong ilabas lahat ng mga gusto ko. Ayaw kong kinikimkim ang mga gusto kong sabihin dahil nakakabaliw ’yun. At sayang ang ganda ko kung walang makikinabang at hindi malalahian. Ahe.

Hindi ko alam kung ilang oras akong nasa rooftop. Nang masiguro ko na ayos na ako at hindi na masyadong masakit ang loob ay bumaba na ako.

Walang katao-tao sa floor nung dalawa kaya naisip kong bumaba na. Gutom na rin ako kaya bumaba talaga ako.

Nakita ko na nagkakagulo sila sa lobby at dahil hindi ako biniyayaan ng height. Hindi ko makita ’kung anong nangyayari sa gitna. Kinalabit ko ang isang tao.

“Anong nangyayari diyan?” I casually asked. Feeling close ako madalas sa ibang tao kaya madali lang sa akin ang magtanong ng walang hiya hiya. Wala naman kasi akong hiya ih.

Hindi niya ako tinignan at nakatuon lang ang atensyon niya sa gitna pero sinagot niya pa rin ako. “Ayown! Nagkakagulo si Sir Tyron at Sir Tyler dahil nawawala ’yung babaeng lagi nilang kasama. Nakalimutan ko na ang pangalan nung babae pero ayun na nga. Tapos galit na galit sina Sirs.”

Tumango-tango ako. “Nahanap na ba ’yung babae?”

“Hindi pa eh. Kaya nga sobrang galit sila. Pangit pa namang nagagalit sina Sir kasi nagsesesanti sila ng mga tao.”

“Ilang taon ka na bang nagta-trabaho dito, boy?”

“Matagal-tagal na rin. Walong taon?” Hindi pa rin niya ako tinitignan at nakatuon pa rin sa gitna ang tingin niya.

Napanguso ako. Bakit ba ganda lang ang meron ako at kulang ako sa height?! Why oh why?

Curious na curious ako sa nangyayari. “Bakit? Nagalit na ba ng ganyan sina Ty— I mean, Sir dati?”

Tumango-tango ito at todo focus talaga ang atensyon. “Noong bago pa lang ako rito may kasama silang babae. Alam ko girlfriend ’yun ng isa sa kambal. Tapos hindi na namin alam ang nangyari—” Napatigil siya sa pagku-kwento dahil napatingin na sa akin.

Nanlalaki ang mata nito. Para siyang nakakita ng multo. Hello? Sa ganda kong ’to.

“M-Ma’am!”

“Ay huwag mo kong tawaging, Ma’am, di naman kita sinu-swelduhan. Kwento ka pa dali!”

Sasagot na sana ito nang may tumawag sa pangalan ko.

“Chienne Alejandra!” Magkapanabay na sigaw nung dalawa.

Daig pa nila ang choir. Lagi silang duet.

Tinaasan ko sila ng kilay. Napansin ko na namumutla itong katabi ko.

“Oh? Musta brods?” Casual na wika ko. Tumakbo sila sa harap ko. They both hugged me. Sobrang higpit na mapipisa na ako.

“Where have you been huh? We we’re searching for you since 8 am!” Nakasigaw na naman na wika ni Tyler. Halos puputok na ang litid nito. Mukhang mainit na naman ang ulo nila.

Magsasalita na sana si Tyron pero napakunot siya ng noo ng makita ’yung kausap ko kanina. “Why are you with him?”

“Ah! Naka-kwentuhan ko siya kanina. Tinatanong ko kasi anong nangyayari diyan kasi di ko makita. Tapos sinabi niya na may girlfriend daw kayo years ago tapos—”

Hindi ko na natapos dahil dumilim ang mukha nilang dalawa. Mas lalo namang namutla ang katabi ko. Pinagpapawisan na rin siya.

“S-Sirs, so-sorry po. H-Hindi ko napansin na s-si Ma’am ’yung katabi ko.” Para na siyang iiyak sa takot.

Hinila na ako ni Tyler. Si Tyron naman ay naiwan doon. “Wuy! Huwag niyo siyang ifa-fire!” Sigaw ko.

Hindi ko na sila nakita dahil pinasakay na ako ni Tyler sa kotse.

“Where have you been huh? Did you know how much worried I am?” Para itong kiti-kiti sa harap ko.

Inirapan ko siya. Hindi ako nagsasalita. Bahala sila sa buhay nila. Nagtatampo pa rin ako ’no.

Nakita ko na dumating na si Tyron. Nagkatinginan silang magkapatid at para na namang nangungusap ang mata nila.

Dakdak sila ng dakdak sa tabi ko pero hindi ko pinapakinggan. Nilalabas ko lang sa kabilang tainga ko.

Nang makarating kami sa bahay nila ay bumaba agad ako. Hindi ko na sila hinintay pa.

Nagulat na lang ako nang may humigit sa braso ko kaya napatingin ako sa kanilang dalawa.

“Chienne, what’s your problem?”

Hindi ako sumagot. Nakatingin lang ako sa kanila. Mukha ng sasabog ang utak nila sa galit pero hindi ko pa rin sila sinasagot.

“Let her, Tyler. You are being such a childish and irrational, Chienne!” Sigaw ni Tyron.

Sinampal ko siya. “Ako pa ngayon ang irrational at childish? Di’ba ito naman ang gusto ninyo? Ang i-sort out ko ang feelings ko! Ang kapal naman ng mukha ninyong magalit ngayon pagkatapos niyong kwestiyunin ang feeling ko!” Napaiyak na ako. Hindi ko pinansin ang mga nakatingin sa amin na kasambahay. “Ang kapal, sobra!”

“W-We are just making sure, sweetheart..” Malumanay na wika ni Tyler.

“Bakit? Isa lang ba ang minahal sa inyo ng ex ninyo?”

They both looked so shock with what I said. Napansin ko rin na namutla ang mga nakakarinig sa amin. Why?

Mabilis kong pinunasan ang mga luha ko. “Mukhang siya ang dahilan kaya you are questioning my feelings. Pwes, eto ang tandaan niyo, magkaiba kami ng ex ninyo. Hindi ako siya at huwag kayong magmarunong kasi feelings ko ’to! Mga tanginers kayo!”

Hindi ko na sila hinayaang sumagot. Mabilis akong pumanhik sa kwarto at kinuha ang mga ilang gamit ko. Wala na rin namang patutunguhan ’to.

Napaiyak na naman ako. Mukhang na-inlove ako sa mga taong naka-stuck pa rin sa nakaraan.

Habang inaayos ko ang mga gamit ko sa maliit na maletang dalawa ko ay tuloy-tuloy ang pag-agos ng luha ko. Para silang gripo na nasiraan ng switch.

Napaupo na lang ako sa lapag at niyakap ang mga tuhod ko. Inilabas ko lahat ng sakit ng loob ko.

May naramdaman akong yumakap sa likod ko. Alam ko na sila ito dahil sa bilis ng tibok ng puso ko at sa amoy nila.

“I’m sorry, sweetie.” Inangat ko ang mukha ko. “Ayaw ko lang maulit ang nangyari sa amin dati.” May luhang tumulo sa mata niya.

Parang may humaplos sa puso ko. Makikita ang sakit sa mga mata nito.

“Ano bang nangyari dati?” I asked. “Ayaw ko ng ganito tayo. Para akong nangangapa sa isang madilim na kwarto dahil wala akong kaalam-alam sa inyo.”

Nagkatinginan ang dalawa at tumango si Tyler. “Go. Tell her.” Humigpit ang yakap niya sa akin.

Si Tyron naman ay pinahid ang mga luha ko at inalalayan nila akong umupo sa kama. Nakayakap sa akin si Tyler at nakasubsob ang mukha nito sa leeg ko. Habang nakaluhod naman si Tyron sa harap ko para magpantay kami.

Hinahaplos nito ang mukha ko na para bang kumukuha siya doon ng lakas.

“We were in college when we met this girl. She got us with the love at first sight. She became our sunshine.” Huminga ito ng malalim. “At first, she told us that she’s in love with the both of us. Pero nang minsan na umalis si Tyler para sa meeting, she told me na..” Tumingin muna ito kay Tyler bago nito pinagpatuloy ang sasabihin. Napansin ko na humigpit ang kapit sa akin ni Tyler.

“Pinagti-tiyagaan niya lang si Kuya para makasama ako. That she’s in love with me. Hindi ako masaya noong nalaman ko yun, I got scared instead. Ayaw kong masaktan si Kuya pero ayaw ko rin namang gamitin nang babaeng ’yun si Kuya..”

“That is why I told him our conversation. Noong una ay hindi siya naniniwala sa akin. Pero, he knows me more than anyone else.” May naramdaman akong pumatak na luha sa leeg ko. Hinaplos ko ang likod ni Ty.

“Kuya confronted her pero noong una todo tanggi siya until I told her na sinabi ko kay Kuya lahat. Doon na niya sinabi ang totoo, Kuya got mad at sinampal niya ang babaeng ’yun. I saw how deep the scar on his part. Araw-araw siyang lasing at wala sa sarili niya..”

May sasabihin pa sana ito pero I told him to stop. Alam kong nahihirapan silang i-kwento ang masalimuot na nakaraan na ’yun pero nagawa nilang sinabi sa akin.

I wiped Tyron’s tears and made him seat beside me. Inangat ko naman ang mukha ni Tyler at pinunasan din ang mga luha nito. Pulang pula ang ilong nila sa kakaiyak.

Tumayo ako. Mabilis na hinawakan ni Tyler ang kamay ko. “Don’t leave us, sweetheart..” Parang nabasag ang puso ko sa klase ng iyak niya.

“Shhh, I’m not going anywhere.”

Lumuhod ako sa harap nilang dalawa. Hinawakan ko ang pareho nilang pisngi. Napapikit sila sa init na dala nito.

I took a deep breath. “No matter how scary your past is when it comes to love, isipin niyo na nandito ang isang Chienne Alejandra na nagmamahal sa inyong dalawa. Both of you can make my heart, beat so fast and make me kilig in your simple ways.. Both of you are worth loving.” I kiss Tyron’s lips then Tyler.

“I love you, Tyron and Tyler. I don’t know why and where, okay. Kayong dalawa ang mahal ko. Hindi lang si Tyler o si Tyron but both of you. Give me a chance to prove my love for you.”

I look in his eyes, praying na makarating sa kanya ang sincerity ng gusto kong sabihin. “I love you, Tyler..” Tumingin din ako kay Tyron with the same intensity and feeling.. “I love you rin, Tyron..”

Both of them cry. Parang hindi sila makapaniwala sa sinabi ko.

“Huwag na kayong malungkot. Papasayahin ko na lang kayo.” Napangisi ako sa naisip. Ahihihi.

Para sa akin nang gabing ’yun ay we made love with each others. Naguumapaw ang nararamdaman kong kasiyahan ngayon kahit na wala pang tugon ang three words and eight letters ko.

Ahh. It felt so nice to be loved by them. I hope na wala ng eepal sa kwento ko para naman marating na namin ang epilogue.

“

Ikalabingwalong Pahina

IKALABINGWALONG PAHINA

“Sweetheart, are you sure you will be okay in here?” Pang-sampong beses ng tanong nina Tyler at Tyron sa akin.

I sighed. Iba talaga kapag maganda ang jowa mo, hindi ka mapakali kapag wala siya sa tabi mo. Tignan mo sina Tyron at Tyler, mawawala lang para sa business meeting ng dalawang araw, eh akala mo isang taon akong hindi makikita. Emerged, I’m so ganda talaga.

Ilang buwan na simula ’nung sinabi nila sa akin ang dahilan kung bakit hindi nila agad tanggap ang pagmamahal ko. Parang mas lalong lumalim ang nararamdaman ko para sa kanila sa bawat araw na magkasama kami.

Napatunayan ko, hindi lang sa sarili ko kung hindi pati sa kanila na mahal ko talaga sila. I made sure na ramdam na ramdam nila ang feelings ko sa bawat araw na lumilipas.

Hindi pa nila sinasabi ang three words and eight letters pero kontento na ako sa mayroon kami. Masaya ako na tuwing gigising ako ay sila ang bubungad sa akin. Masaya ako sa simpleng bagay na ginagawa nila. Masaya ako.

“Oo nga po. Ayos lang ako.”

Mukhang hindi pa rin sila kumbinsido sa sagot ko pero tinulungan pa rin nila akong maghanda ng pagkain namin dito sa bahay ko.

Nandito kami ngayon dahil dito ko gustong mag-stay habang wala pa sila. Ayaw ko roon sa mansion nila dahil sobrang laki ’nun pero wala sila. Mas mami-miss ko sila lalo kapag nandoon ako at hindi ko sila nakikita.

They sighed at umupo na. Nagsimula kaming kumain at natawa ako.

Hindi kasi uso ang kutsara’t tinidor sa bahay ko. Well, meron naman ako pero isang pair lang. Tuwing kakain ako ay mas gustong magkamay. Nasanay akong ganoon, simula bata ay nakakamay kami sa bahay. Kaya hanggang pagtanda ay nakasanayan ko na.

Ang liit liit ng subo nila! Ang cute cute. Halatang hindi sila sabay na nakakamay.

“Sweetheart, I’ll buy you tons of utensils when we come back.” Naiinis na wika ni Tyler.

“Arte mo, be!” Natawa na naman ako. Itinapat ko ang kamay ko sa bunganga niya. “Oh, nganga na beybe ko.”

Ngumanga naman siya. Kung hindi ko sila susubuan ay siyam siyam pa kami matatapos. Kasing-liit ng subo nila ang subo ko noong bata.

Nanlaki ang mata ko ng maramdaman ko na dinila ni Ty ang kamay ko. “Ty, huh! Nasa harap tayo ng pagkain.” Pinanlakihan ko siya ng mata.

“Hmm. It does tastes so good..” Nakapikit pa ito na para ninanamnman.

Ihh! Ang hot niya. Parang gusto ulit makipaglaro ni keps sa eagle niya.

“I want to try too, sweetie.” Ngumanga na ito kaya kumuha na ako ng pagkain sa kamay ko.

Ang ending ay pareho ko silang sinubuan. Bale lahat kami ay sa kamay ko kumain. Ang sarap kaya.

“Oy, kayo magligpit. Hindi kayo Don sa bahay ko. I do the cooking, you both do the cleaning, okay?”

Tumango-tango naman sila. Pagkatapos ay niligpit ko ang pagkain at nilagay sa lababo. Nagsimula nang manghugas si Tyler. Si Tyron naman ay nagpupunas ng mga pinggan at nilalagay sa drying rack ko.

Nakaupo lang ako sa upuan habang tinitignan ang trabaho nila. Mahirap na baka hindi sila sanay sa trabahong ’to at sayang ang tubig kung sakali.

After naming maglinis at maglandi-landi sa kusina ko ay niyaya ko silang matulog. Kanina pa ako antok na antok pagkatapos kumain.

I yawn. Napansin siguro ng kambal na sobrang pagod ako kaya hindi na nila ako kinulit pa.

Hindi ko alam kung anong oras na dahil sobrang dilim sa kwarto. Nagising na lang ako sa halik nina Tyron at Tyler.

“Sleep more, sweetie. Ihahatid naman kami ni Ross sa airport. Si Mang Kardo ay tawagan mo lang kapag may kailangan ka. Huwag na huwag ka ng lalabas, okay?” Mahabang litanya niya. Pagkatapos ay hinalikan ako sa noo.

Napasimangot ako. “Ano bang klaseng kiss ’yan?!”

Natawa si Tyron then he cupped my face and kiss me passionately. Ayan, beri good. ’Yung kiss na nakakalibog, ahihi.

Ilang minuto rin magkadikit ang labi namin hanggang sa tinawag siya ni Tyler. I smiled and kissed him too pero smack lang. Namamaga na lips ko eh.

“Be careful in here, Chienne, okay? Just call us if something happens..”

They both kissed me in my forehead. Hinatid ko sila sa labas ng bahay ko. Nakaabang na si Ross doon. Nang makita ang mga amo niya ay mabilis siyang lumapit para kunin ang mga bagahe nila.

Yumakap na naman sila sa akin. Ayaw ko silang umalis pero trabaho nila ’to. I sighed.

“Mami-miss ko kayo..” Parang naiiyak na ako.

“Shh, don’t cry, our sweet. We’ll be back immediately..” Niyakap na naman nila ako.

Sumisinghot-singhot ako. Nabasa ko pa ang mga suit nila dahil sa kaartehan ko. “Sige na, umalis na kayo. Baka pigilan ko pa kayo kapag hindi kayo umalis sa tabi ko ngayon..”

They both sighed. Naputol na ang yakapan namin at nakita ko silang naglalakad na palayo sa akin. Napahikbi ako. Ano ba yan?! Bakit ang arte arte ko? Hindi naman ako artista ah.

I waved them goodbye. “I love you, mga jowa ko!” I screamed.

I saw them smiled and wave their hands too. Pagkatapos ay tuluyan na silang pumasok sa kotse at pinasibad na ni Ross ito.

Pumasok ako sa loob ng bahay ko. Napabuntong hninga ako. Wala pa man silang isang oras na nawawala pero miss ko na agad sila.

Hindi na ako bumalik sa pagtulog. Nagbihis na ako at tinawagan si Mang Kardo. Sinabi ko ang mantra ko sa harap ng salamin at lumabas na ako.

Nakita ko na si Mang Kardo na nasa harap ng bahay ko.

“Good morning po, Mang Kardo!” I greeted him. Ngumiti pa ako sa kanya.

“Good morning din po, Ma’am.”

Pinagbuksan niya ako ng pinto at inalalayan. Habang nasa biyahe kami papunta sa kumpanya ay kumalam ang tiyan ko.

“Mang Kardo, pwede ba tayong dumaan sa jollibee?”

“Sige po, Ma’am. Magda-drive thru po ba tayo o dine-in?”

Napaisip ako. Tapos naman na ako sa ginagawa kong report, analyzation at interpretation. Wala naman na akong masyadong gagawin pa sa office kaya okay lang siguro na ma-late. Tsaka, wala naman sina Tyler at Tyron, wala akong inspiration sa malaking office nila.

“Magda-dine-in na lang po ako.”

Mabilis naman kaming nakarating sa Jollibee na malapit sa bahay. Inaya ko si Mang Kardo na saluhan ako pero umayaw siya.

Pagpasok ko ay amoy na amoy ko ang crispy chicken nila. Yum!

Umupo ako doon sa malapit sa may bintana. Iniwan ko ang bag ko para alam nila na may nakaupo na roon.

Pumila na ako tsaka nagtingin-tingin sa menu nila sa taas. Hmm. Ano kayang kakainin ko? Burger steak? Pero, gusto ko rin ng chicken at spaghetti. Napasimangot ako. Parang nalungkot ako doon. Gusto ko nasa isang lalagyan lahat ng mga ’yun!

Naiiyak na ako nang may lumapit sa akin na crew. Tinanong niya kung may maitutulong siya at sinabi ko naman agad ang problema ko.

“Ay, Ma’am! Kalalabas lang po ng mga super meals namin. ’Yung A po ay kasama lahat ng gusto niyo which is burger steak, chicken joy, spaghetti, rice and nestea…” Marami pa siyang in-explain pero nagningning ang mata ko at tiyan ko sa lahat ng sinabi niya.

“Sige, bigyan mo ako ng limang super meal A.” Masayang wika ko rito. Mabilis naman niya itong nilista at binigay sa akin ang papel.

Pagkarating sa counter ay binigay ko ’yung kulay brown na papel. Wala pang limang minuto ay kumpleto na lahat ng orders ko. Nagpatulong ako sa crew nila na buhatin ’yun.

Pagkaupo ko ay excited na excited akong nagbukas ng mga super meals. Pakiramdam ko ay may star na sa mata ko dahil sa sobrang excited. Nauna kong nilantakan ang burger steak at kanin. Pagkatapos ay pinapak ko ’yung chicken joy nila.

Halos mapapikit ako sa sarap na hatid nito. Parang dumadaloy hanggang sa kasulsulukan ng panlasa ko ang sarap nito.

Papasubo na sana ako ng spaghetti ng mapansin kong nanlalaki ang mga mata ng mga taong nakatingin sa akin.

Napataas ako ng kilay. Ngayon lang pa sila nakakita ng magandang tulad ko? Emerged. Dapat pala dalasan ko ang pagkain sa fast food at pagpunta sa mga mall para naman masilayan ang gandang mayroon ako. Paano pa kaya kapag nakita nilang kasama ko sina Tyron at Tyler? Pihadong pagkakaguluhan kami.

Umirap muna ako bago ko tinuloy ang pagkain ko. Nang nasa huling subo na ako ng spaghetti ay hindi ko maiwasan na hindi maluha. Tanginers! Kulang na kulang ang limang box ng super meal!

Dahan-dahan ko itong sinubo at nginuya. Napapaiyak na ako dahil ubos na ang kinakain ko!

Hirap na hirap ko itong nilunok dahil ito na ang last. Nage-emote ako sa lamesa habang hinihintay ang text ng kambal sa akin. Siguradong nasa airport na sila.

Nagulat na lang ako nang may kumatok sa glass window sa gilid ko. Nakita ko na nakatingin sa akin ang mga bata. Nakahawak sila sa mga tiyan nila.

Parang may kumirot sa puso ko dahil sakalagayan nila. Binilang ko ang mga bata na nasa labas pagkatapos ay pumunta ulit ako sa counter. Bumili ako ng super meal ng bente piraso. Tig-iisa sa mga bata habang ang natitira ay akin.

Sa office ko na lang kakainin ang akin. Nagdadalawang isip pa nga ako dahil parang kulang ang fourteen na super meal.

Nakita ko na hinihintay na ako ni Mang Kardo sa labas. Nang mapansin niya marami akong binili ay agad siyang lumapit sa akin. Kinuha niya ang lahat ng supot. “Ako na pong bahala riyan, Ma’am. Bawal ho kayong mapagod.”

Ngumiti lang ako kay Mang Kardo pero wala sa kanya ang atensyon ko dahil iniisip ko pa rin kung bibili pa ba ako ng jollibee o hindi.

Mamaya ko na lang iisipin ’yun. Mabilis kong kinuha ’yung dalawang pastic na may lamang anim na super meals.

Lumapit agad ako doon sa pwesto ng mga bata na nakita ko kanina. Nakita ko agad ang ningning sa mga mata nila. Ganyan na ganyan ang hitsura namin nina Kuya at Azil dati kapag nili-libre kami ni Tay sa Jollibee.

“Hi?” Kunwaring nahihiyang bati ko. Ngumiti ako sa kanila at pinakita ang hawak ko.

Hinawakan ko ang kamay noong mukhang bunso sa kanila. Mukha siyang nahihiya pero nangingibabaw ang gutom niya kaya nagpatangay siya sa akin.

Papasok na sana kami nang hinarang kami ng guard. “Ma’am, bawal po sila sa loob..”

Tumaas ang kilay ko. “At bakit? Dito naman ako bumili ah.”

“Eh, Ma’am, bawal talaga..”

Nag-init ang ulo ko dahil sa sinabi niya. “Eh kupal ka pala, Kuya, huh! Gigil mo si ako. Dito naman ako bumili bakit ayaw mong papasukin ’tong mga bata?!”

Nakatingin na sa amin ang ibang mga customer. Nakita ko na hinahatak na noong pinaka-panganay ang mga kasama niya. Tumingin siya sa akin. “H-Huwag na po, A-Ate. Nakakahiya pong kumain sa loob..”

“Ay hindi! Hanggang dito ba naman may discrimination?! Dalhin mo sakin ang manager ng branch na ’to!”

Mabilis namang tinawag yung manager. Agad niya akong nilapitan. Tinanong niya ang problema ko.

“Nakakainit ng ulo ’yang empleyado niyo huh! Dito naman ako bumili pero ayaw papasukin ’yung mga bata. Kakain lang naman kami.”

Mukhang ayaw din papasukin ng manager ’yung mga bata pero wala na silang kung hindi ang pumayag dahil nakakaagaw na kami ng atensyon ng ibang customer.

Iginaya ko ang mga bata doon sa may dulo kung saan walang masyadong tao. Pinaupo ko sila at binigyan ng isa-isang Jollibee super meal.

Mabilis nila itong binuksan at nilantakan. Napangiti naman ako sa hitsura nila. Hinahaplos ko ang mukha nang batang nasa tabi ko.

“Salamat, Ate, ah. Ngayon lang kami napasok sa loob. Lamig pala rito. Lagi kasi kaming pinapalabas nung guard kahit na minsan may bumibili sa aming pagkain..” Saad noong panganay sa kanila.

Naawa naman ako sa kanila. “Tapos ate, alam mo ba inggit ako roon sa ibang bata na pumapasok dito..” Sabi naman ng bunso. “Kasi ate, sila may pera pero di ubos pagkain, minsan bibigay samin.”

“Matagal naba kayo rito?”

“Medyo po. Na-tokhang kasi sina Nanay at Tatay kaya wala kaming kasama ngayon. Palaboy-laboy lang kami. Mabuti na lang mabait yung tao sa Jollibee.”

Napaiyak ako sa kwento nila. “Hanla! Huwag iyak, Ate. Hindi bagay sayo kasi ang ganda mo po..”

Natawa naman ako. “I know right!”

Masaya silang kumakain habang nakamasid lang ako sa kanila. Nang tinanong ko kung busog na ba sila ay tumatango sila.

“Punta si Ate lagi rito tapos bili ko kayong pagkain.” Wika ko sa kanila. Hinatid ko sila doon sa pwesto nila kanina.

Masayang-masaya sila sa kaalamang babalik pa ako. Pumasok muna ako sa loob ulit ng Jollibee dahil nakapagdesisyon na ako.

Napabuntong hininga ako at pumunta ulit sa counter. Mukhang nagulat ’yung cashier dahil umorder ulit ako ng sixteen. Anim sa mga bata, sampo sa akin.

“Wow, Ma’am! Grabe po kayong maglihi.” Saad noong cashier. “Ganyang-ganyan ’yung asawa ng Kuya ko. Sobrang daming nakakain sa bawat araw.” Natatawang saad niya.

Natulala ako sa sinabi niya. Maglihi? Di’ba kapag maglilihi ka ay kapag buntis ang isang babae?

Napakunot ako ng noo. Maya-maya ay nag-sink in sa akin ang nais niyang sabihin.

Napatakbo ako sa CR nila dahil.. nasusuka ako. Tanginers!

Hinang-hina ako nang mailabas ko lahat ng kinain ko. Napaiyak pa ako sa sakit ng nararamdaman. Ngayon naman ay para akong nahihilo. Hindi ko kayang tumayo dahil parang gumagalaw ang sahig.

Mabuti na lang at may babaeng pumasok sa CR. Tinulungan niya ako palabas at tinawag si Mang Kardo. Inakay niya ako papunta roon sa kotse.

Hindi ko masyadong pinapansin ang gustong sabihin niya kasi nakatulala lang ako sa kawalan.

Naiiyak na ako sa kaalamang maari nga akong buntis. Napapikit ako ng mariin at sumandal sa kinauupuan ko.

Tanginers lang! No! Hindi ako pwedeng mabuntis.

Ikalabing-siyam na Pahina

Slightly R-18. Read at your own risk.

IKALABING-SIYAM NA PAHINA

“Ma’am, nandito na po tayo sa ospital.” Aligaga niya akong tinulungan para makababa.

Mariin akong napapikit. No. Hindi ako buntis. Gutom lang talaga ako dahil ilang araw na akong nagda-diet. Tama! ’Yun nga ’yun. Si Ateng cashier kasi, buntis agad, hindi ba pwedeng nag-diet lang tapos nagutom, ganern?

Ngumiti ako ay Mang Kardo. “Punta na po tayong office, Mang Kardo. Wala naman po akong sakit eh.” I gave him a assuring smile.

“Sigurado po kayo, Ma’am? Aba’y putlang-putla kayo kanina.” Mababakas pa rin sa mukha niya ang pag-aalala.

Nag-thumbs ako at sumakay ulit sa kotse. “Nasobrahan lang po ako ng kain kanina kaya ako nagsuka. Baka nabigla lang po ang tiyan ko kaya ganun.”

Napipilitang sumakay si Mang Kardo. Halata pa rin sa mukha niya na gusto niya akong dalhin sa loob ng ospital.

I sighed. Mabilis kong tinanggal sa isipan ko ang sinabi nang Ate’ng na ’yun. Impossible ang sinasabi niya para sa akin.

Napakamot ako ng ulo. Well, hindi ko talaga alam if they do ‘it’ inside me or nilalabas nila. Masyado akong darang sa sitwasyon na kinalalagakan ko at nakalimutan ko ang mga detalye na nangyayari sa paligid ko. Basta, kapag ginagawa namin ’yun ay lunod na lunod lang ako.

Napahagikgik ako. Bigla ko tuloy namiss ’yung kambal. Ilang oras pa lang kaming hindi nagkikita pero parang isang daang libo ko ng hindi nasisilayan ang kanilang gandang lalaki.

Kinuha ko ang phone ko at tinext ang kambal. Copy paste lang ang text ko. Kung ano ang mensahe ko kay Tyler ay ganoon din kay Tyron.

To: Tybabes; Tybeybe

Hi, jowa kho! Amissyuuu! cry emoticon Isang gabi ko kayong hindi makakasama sa kama, mamimiss kayo ni puks ahihihi. Ingat kayo diyan, huwag mambabae. Puputulan ko si mighty eagle kahit na nanghihinayang ako. I love youuu! hugs and kisses

Natawa ako sa text ko sa kanilang dalawa. Hindi naman sila agad makakapag-reply dahil siguradong nasa langit sila at nagba-biyahe.

Panakanakang nagnanakaw ng sulyap sa akin si Mang Kardo. Mukha talaga siyang kinakabahan sa nangyari sa akin kanina.

Nang makarating kami sa kumpanya ay dumiretso agad ako sa office para mag-trabaho. Tinapos ko na lahat at nilagay sa flash drive. Natuto na ang Ate mo. Nagse-save na ako sa dalawang usb na dala ko.

Pinrint ko na rin ang mga ito para kung kailangan nang head ay hindi ko na kailangang umakyat ulit.

Napatingin ako sa orasan at nakita na malapit na ang lunch break. Tinawagan ko si Mang Kardo.

“Hi, Mang Kardo!” Energetic na bati ko. “Pwede po bang paki-akyat ang mga binili natin sa Jollibee?”

“Sige, Ma’am. Mga ten minutes nandiyan na po.”

Pagbaba niya ay hindi nawala ang ningning ng mata ko. Oh, Jollibee! Ang aking pinakamamahal.

Excited akong lumabas sa office ng kambal. Nakita ko sila sa pwesto nila. Dalawa na kasi ang EA nila dahil nasabi ko sa kanilang noong unang linggo na naawa na ako doon sa una nilang assistant. Siya lang kasi ang gumagawa nang lahat.

Binati ko sila at binigyan ng aking pang-Miss Universe na smile. “Baba muna ako huh? Magpapasa ako ng mga documents sa head ng accounting dept. Pag pumunta si Mang Kardo, pwedeng papasok na lang ’yung mga pinadala ko?”

Nakangiti silang tumango. “Sige, Miss Chienne..”

“Ay naku, huwag na ngang Miss. Chienne na lang. Wala naman dito sina Tyron at Tyler kaya oks lang yan.” Nag-thumps up pa ako sa kanila. “Tsaka mag-break na kayo niyan. Tapos huwag muna kayong papasok agad. Pakabusog kayo.”

“Marami pa po kaming gagawin, Ma– este Chienne.”

“Akong bahala sa inyo. Pahinga muna kayo ngayon kahit isang oras lang.”

Nahihiya silang tumango at ngumiti sa akin. “Salamat po..”

“O siya! Larga muna ang magandang nilalang sa building na ’to. Kailangan din kasing makakita nang mga tao ng tulad ko para maaliwalasan ang araw nila.”

Malakas na natawa ang dalawa. Nag-wave pa ako sa kanila bago sumakay sa elevator.

Pinindot ko ang floor ng accounting department. Pagkadating ko roon ay busy lahat. Mukha silang stress na hindi matae-tae.

Dumiretso na ako sa private office ng head. Mabilis lang namang napalitan si Michin sa pwesto niya. Ang iba ay sinasabing magandang raw ang desisyon na tanggalin siya sa head pero ang iba ay gusto ko rin ang pamamalakad niya.

Kumatok muna ako bago pumasok. Nakita ko si Mrs. Gatchalian na may binabasang reports. Pero, nang nakita niya ako ay mabilis niyang binaba ang mga papel na binabasa niya. Ngumiti ito sa akin.

“Good Morning, Ma’am.” Bati ko rito. “Here are the monthly analyzations and interpretations that you’ve assigned to me. I also made some recommendation on our cash budget and other matters po.” Ngiting-ngiting wika ko.

Tumango-tango siya at kinuha ang mga ginawa ko. Ngumiti siya sa akin.

“Ang aga mo laging pinapasa ang mga reports mo, Miss Pendragon. Most of them don’t have any errors. You are one of the best when it comes to this, Miss.”

Kunwaring nahihiya ako. “Ay hindi naman po, Ma’am. Masipag lang talaga akong gumawa. Tsaka, ayaw kong natatambakan ako tapos nira-rush ko ang trabaho. Nakakastress ’yun, kaloka. Bawal ang ganun sa beauty natin.”

Natawa naman siya. “I’ll check this later. But, I’m hundred percent sure that this are okay.”

“Sige po, Ma’am. Goodbye! Kain na po tayo.”

Pagkatapos kong magpaalam sa kanya ay halos takbuhin ko na ang distansya ng office niya sa elevator. Pero, natandaan ko na maraming nakatingin kaya poise akong naglakad.

Marami kasing judger dito sa kumpanya. Kaya kailangan maayos ang lahat lahat. Kung hindi ay iba-bash ka nila.

Pero nang mapansin ko na wala nang masyadong tao sa area na yun ay tumakbo na ako. Jollibee here I comee!

Mabilis naman akong nakarating sa office nang kambal. Wala na ang dalawang EA nila kaya tumakbo ulit ako papunta sa loob ng opisina mismo.

Halos maglaway ako dahil nangamoy sa buong office ang jollibee. Hmmm! Ang sarap! Totoo nga ang tagline nila na ‘Langhap Sarap’.

Tanginers ah! Makabili nga nang isang branch nila.. sa susunod na mga taon pa. Wala pa akong sapat na ipon para sa franchise ’no.

Agad akong umupo sa lapag. Nakatanggal na sila sa mga plastic at nakalagay sa ibabaw ng glass table.

Inumpisahan ko nang lantakan. Lagpas sa bente ang mga ito. Siguradong busog na busog na ako.

Papikit-pikit pa ako habang kumakain dahil sa sarap. Ngunit natigil ang love making namin ni Jollibee dahil sa may kumatok.

Napapadyak ako. Ano ba ’yan! Nakakasira ka ng moments ah!

Padabog akong pumunta sa pinto at tatarayan ko na sana ang nanira nang moment ko pero tanginers!

Ang ganda!

“Hi..” Kiming bati nito. Ngumiti rin siya. “May I ask if Tyron and Tyler is here?”

Hindi ako nakasagot dahil nakatitig lang ako sa kanya. Tanginers! Ang ganda ni Ate. Pero, mas maganda ako ’no. Lamang ako nang isang tabo.

“Miss?”

“Ay sorry, sizter! Wala sina Tyron and Tyler ngayon. May business meeting around the world!”

Nakita ko ang disappointment sa mukha nito. “I see. Just tell him that I came.”

“Sige, anong name mo? Text ko sila if ever.”

“Kylie. Kylie Alexandria..”

Tapos ko nang kainin ang mga Jollibee meals ko pero hindi pa rin mawala ang pangalan nang babaeng ’yun kanina sa isip ko.

Para kasing narinig ko na ’yun eh.

Napaisip ako. Hmm? Pero, wala talagang pumapasok sa utak ko. Maliban sa gutom pa ako ay nasira ang momentum ko dahil sa kanya. Pasalamat siya at kalahi ko siyang maganda kung hindi natarayan ko na ’yun.

Nag-isip isip pa ako nang gagawin. Wala naman kasi akong gagawin dahil tapos na ang trabaho ko. Humiga ako sa couch at naglaro na lang ng Crazy Chef. Pagkatapos ay napunta ako sa youtube.

Naiinis tuloy ako. Kung hindi si Xander Ford ang trending ay ’yung RyCon naman. Napasimangot ako at sinearch na lang si Anna Cay. Peyborit ko siyang youtuber. Nanonood ako nang mga mukbang niya. Sarap na sarap ako sa lahat nang kinakain niya.

Pag-uwi nga nina Tyron at Tyler ay yayain ko sa Korea para naman matikman ko ang mga pagkain doon. Sobrang naglaway ang bunganga ko sa kinakain niya.

Naubos ang oras sa kakapanood ko nang mukbang ni Anna. Bumaba na ako at nakita si Mang Kardo sa lobby.

Niyaya ko na siyang umuwi pero along the way ay nag-crave ako ng chicken wings.

Pinahinto ko muna ito sa Mall. Naglibot-libot muna ako roon hanggang sa makakita ako ng chicken wings pero nang naka-order na ako ay parang nag-iba naman ang gusto ko.

Sinabi ko na babalikan ko na lang ang chicken wings ko at nag-ikot ikot ulit. Naglaway ako nang may nakita akong mangga sa supermarket. Mabilis ko itong binili at pinaresan ko nang bagoong. Pagkatapos ay bumili na rin ako nang ice cream at nag-order ako nang S&R Pizza sa isang food app.

Patalon-talon pa ako nang may mabangga ako. “Hala! Sorry po.”

“It’s okay..” ’Yung girl kanina sa office!

Hindi niya ako pinansin at mabilis na umalis. Bumalik na ako kay Mang Kardo at sinabing uuwi na ako.

Natatawa niya akong tinanong kung sigurado ba ako na gusto ko nang umuwi.

Habang nasa biyahe ay naiisip ko yung girl kanina. Ang weird niya huh. Kinuha ko ang phone ko at tinext sila.

To: Tybabes; Tybeybe

Hi mga bebe kho! Maganda pa ako sa hapon diyan! Miss niyo ba ako? Kasi miss ko na kayo! Ahihihi. Btw, may pumunta kanina sa office, babae. Pangalan daw niya ay Kylie Alexandria. Sabi ko wala kayo. Investor niyo ba siya?

Message sent.

Hanggang sa makarating na kami sa bahay ay hindi nila ako nireplayan. I sighed.

Dumating na ang inorder kong pizza. Nilatag ko lahat nang mga pagkain sa lapag. Ayaw ko sa kusina dahil ako lang mag-isa.

Binuksan ko rin ang tv at nagpunta ako sa netflix. Nanood lang ako nang kung ano-ano. Busy kasi ako sa pagkain kaya hindi ko rin gets ang pinapanood ko.

Sinawsaw ko ang pizza sa ice cream. Sinubukan ko rin itong lagyan nang bagoong and emerged! Naitirik ko ang mata ko sa sarap. Naghahalo ang tamis at alat at cheesiness! Magana akong kumakain. Nagbalat din ako nang mangga at sinawsaw sa ice cream. Sarap!

Sobra akong sarap na sarap sa kinakain ko na hindi ko namalayan na ubos na.

“Bakit? Ang bilis niyong maubos?!” Gigil na wika ko habang nakatingin sa mga pagkaing wala na.

Pinatay ko ang tv at masama ang loob ko na tinapon ang mga box at kung ano ano pa.

Pinili ko na maligo na at matulog para naman makapagpahinga ako.

Bibili na lang ulit ako bukas nang mga kinain ko ngayon! Tutal day-off ko naman bukas. Buong araw akong kakain.

Napahikab ako. Tuluyan na akong kinain nang dilim pero ang pagkain pa rin ang nasa isip ko.

I felt something moving inside my core. I moaned. “Tanginers! Ang sarap!”

Kahit na nadadarang ako ay pilit kong iminulat ang mga mata ko. I saw his light violet eyes and I already know who he is. Sumikdo ang puso ko sa nakita ko.

“Ahh! M-Move, faster Ty!” I command.

“Sure, my sweetheart! F-Fuck!” Ang hot hot nitong mukha emerged.

Hindi ko alam kung saan kakapit. Hindi ako makahinga dahil sa sarap nitong hatid. Ramdam na ramdam ko mula ulo hanggang paa ang pinaparanas niya. He was pulling and pushing so hard that it creates a wonderful sound. Sinasagad niya talaga and I could feel all of him.

“M-Malapit na ako, Ty! Please!” I cried because of pleasure. I wrapped my legs around his waist.

Maliban sa might eagle niya na todo push and pull ay nakakadarang din ang hitsura nito.

“Tanginers, Ty! I’m coming!” Napasigaw ako at napahawak sa dede ko.

Minutes later, hindi ko na halos mabilang kung ilang beses akong nag-come ay sa wakas narating na rin ni Tyler ang narating ko rin.

“F-Fuck! Sweet, you feels so good..” Napapasigaw ako sa lakas niyang mag-pull and push. “I’m coming..”

He camed. Bumagsak siya sa taas ko. Hingal na hingal kaming dalawa.

“Kailan pa kayo nakauwi?”

Hindi niya ako sinagot bagkus ay inalis niya ang eagle niya sa keps ko.

Nagtataka ko siyang tinignan ngunit ngisi lang ang sagot niya.

Doon ko na-realize nang maramdaman ko si Tyron sa isang gilid ko na pinapapak ang leeg ko at naglalabas-masok ang daliri niya sa keps ko.

Buong madaling araw ay puro stars lang ang nakikita ko. Pagod na pagod ako pero sige pa rin nang sige ang dalawa.

Tumigil lang kami nang may sumigaw na ’ Magpatulog naman kayo, tang ina!’

We all laughed. Ngunit napatigil ako sa pagtawa.

“Hoy! Bakit kayo nandito at nagbantay salakay sa akin?”

Humiga na silang dalawa. Hinalikan nila ako sa noong pareho. Napapikit naman ako. Enebe! Mahina ako sa mga ganyan.

“Well, we found out that the person we are looking for is here..”

Napakunot naman ako nang noo. “Edi hindi niyo nasara ang investment?” ’Yun kasi ang alam ko. May pupuntahan silang tao sa ibang bansa para sa investment chuchu.

“Sadly, yes. But we’ll do everything to make sure that we get what we want..”

Kinilabutan ako sa sinabi niya pero binalewala ko rin ’yun. Naramdaman ko na gumapang ang mga kamay na naman nila.

Pinalo ko ito. “Tanginers kayo huh! Patulugin niyo naman ako!”

“Okay, okay..” Tawa-tawa pa si Tyron. “No hanky panky, sweetie. We’ll just sleep.”

“Oh, bakit nakapatong ’yang kamay mo sa dede ko?”

TInignan ko siya ng masama. “For security purposes..” Nakangising wika niya.

Natawa ako ng bahagya. Sinapok ko siya. “Siraulo!”

Tawa kami nang tawang dalawa. Nagsabi pa siya ng jokes kaya hindi kami matigil.

Napansin ko na sobrang tahimik ni Tyler kaya binalingan ko siya. Hinaplos ko ang pisngi nito. “Ty, are you okay?”

“Chienne..” Kinabahan naman ako. “I love you..”

At saktong tumugtog ang kanta ni Moira.

At tumigil ang mundo..

“We love you..”

Tanginers! Nagugunaw na ang earth!

Ikadalawampung Pahina

IKADALAWAMPUNG PAHINA

Napaupo ako sa kinahihigaan namin. Tanginers, wait, ansabe nila? Napakamot ako sa ulo at ni-replay sa utak ko ang mga salitang binitawan nila. Sosyal kasi ang utak ko, may recorder.

“We love you..”

Napatango-tango ako. Ahh. Nag-I love you lang pala sila sa akin. Wala namang big deal doon. Expected na ’yun kasi tignan mo ako, maganda ako, matalino, mabait, matulungin at lahat ng word na nagsisimula sa m.

Tinignan ko silang dalawa.“Wehh?”

They both chuckled. Ilang sandal pa ay gumaya sila sa akin na umupo rin sa kama. They both held my hands. Sa left si Tyler at sa right naman si Tyron.

“It’s true, sweetheart. Well, we like you the first time that we saw you but it deepens as we get to know your true self.”

“You were our wish upon a shooting star. We like to spend time watching the stars and making a wish. Childish how it may sound but we wish that we will find a one true love, which will love me and my brother wholeheartedly. Now, it became a reality.”

Napaiyak na ako sa mga sinasabi nila. Lahat ng mga agam agam ko sa buhay ay nawawala dahil sa mga binibitawan nila.

They hugged me so tight na para bang nakadepende ang buhay nila sa akin. Well, ganoon din naman ako.

I sob. “Hindi naman kayo na-pressure kaya napa-sabi kayo ng three words and eight letters?”

They both shook their heads. “We’re not. I am sure that we are very much inlove with you, sweetie..”

“How? When? Where? What? Why?” I blurted out. Sobrang lakas na ng tibok ng puso ko. Hindi ko na rin mawari ang mga lumalabas sa bibig ko dahil parang nasa alapaap ako.

“It’s December 23, 20xx. We saw you laughing so hard with your co-workers. You capture us with your quirky and crazy attitude of yours.” They both chuckled. “Sometimes, we look at you and it is so hard to explain on how someone like us ended up with a beautiful heart like yours.”

“Let us prove our love for you, Chienne Alejandra. We’re not the perfect men but we’ll try our best for you. You deserve the universe, we are able to give it to you but we want something more valuable than those. We can give you our heart, our soul and all of us. You own us, Chienne, our sweet.”

My heart melted with what they said. Ramdam na ramdam ko na seryoso sila sa mga sinasabi nila sa akin. Gusto kong maiyak at maglumpasay sa tuwa.

I never felt this kind of happiness noong si Lucas ang magsabi ng three words sa akin. But, now, ibang iba. Sobrang iba nila sa lahat ng mga nakilala ko. I feel safe around them and I feel love.

Naalala ko rin ang mga sinabi ni Roleen sa akin. I took a deep breath.

“Kaluguran da kayong adwa.” I said in my native language.

Nakakunot ang parehong noo nila. “What’s the meaning of that, sweetie?”

“Mahan na mahal ko kayong dalawa. Kahit gaano pa kayo kagago ay nahulog pa rin ako sainyo.”

Namula ang mga pisngi nila kaya napatawa ako. “Tanginers! Kinikilig kayo no?”

Mabilis silang nahiga at nagtalukbong nang kumot. I laughed so hard. Ngunit natigil ’yun nang hilahin ako nang isa sa mga kambal pahiga. Inayos nila ang pwesto namin para maging komportable ang pwesto ko.

“I love you, bebes kho.”

“We love you too, our sweet.” They said in unison.

“Kinikilig kayo kanina ’no?” I laughed. Namumula na naman ang mga pisngi nila.

“Sweetie..” Tawag nang pansin sa akin ni Tyron kaya napatigil ako sa pagtawa.

“Ano, be?”

“Did it hurt when God left you without your wings and sent you to live on Earth?”

This time, it’s my turn to blushed and get teased by them. Ahh! This is life! Tanginers, ang sarap palang maranasan ang pagmamahal nang dalawang Monteverde. Hindi lang isa, kung hindi dalawa.

Sabay-sabay kaming nakatulog na nag-aasaran. Nagising na lang ako na kumakalam ang tiyan ko. Napatingin ako sa mga dalawang lalaki na kumu-kumpleto sa buhay ko.

Dahan-dahan akong bumaba sa kama para pumunta sa kusina ko. Siniguro ko munang nag-toothbrush ako kasi mahilig pa namang humalik ’yung dalawa nang biglaan.

Who would have thought na ang naka-one night stands ko ang mga ka-forever ko. I giggled. Tama nga siguro ang sinasabi nang matatanda, God would never say no to us. Ito ay tanging ‘Yes’ at ‘Wait’. And here I am, I waited and got my precious twins.

Binuksan ko ang ref ko at tinignan ang laman nito. Nandoon ’yung chicken wings na hindi ko nakain kagabi kaya kinuha ko ito.

Inilagay ko ’yun sa plato at pinainit sa microwave. Habang naghihintay ay napaisip-isip ako. Ano kayang magandang kapartner nang chicken wings? Honey chipotle at salted egg ’yung mga sauce na pinalagay ko kagabi pero parang may kulang.

Kumuha ako nang upuan para umakyat, binuksan ko ang cabinet doon at nakita ang strawberry jam. Bigla akong naglaway kaya kinuha ko ito. Pagkatapos ay kumuha na rin ako nang mainit na tubig at nilagyan nang milo. Nang masiyahan ako ay mabilis kong kinuha ang mga chicken wings ko.

Inayos ko ang mga ito sa lamesa. Bago kumain ay tinignan ko muna ang kambal para masiguro na tulog pa sila. Ayaw ko nang may kaagaw ’no. Kahit mahal ko sila ay iba pa rin kapag kinain nila ang akin. What’s mine is mine. Walang pami-pamilya at boyfriends-boyfriends sa taong gutom.

Kinuha ko na ang isang chicken wings na may honey chipotle pagkatapos ay sinawsaw ko ito sa strawberry jam. Napatirik ang mata ko nang dumampi ang lasa nito sa lalamunan ko. Oh good heavens! Ang sarap, tanginers! Hindi ko alam na mabilis kong naubos ang mga pagkain na mayroon ako.

Kahit na naubos ko na ang mga ito ay gutom pa rin ako. Dinala ko ang strawberry jam at pumasok sa kwarto.

Nakita ko roon ang kambal. Napangisi ako nang pilya.

Mabilis akong sumampa roon at tinanggal ang kumot na nakatakip kay Tyron. Sumampal ang eagle niya sa pisngi ko. Napapalakpak ako sa tuwa.

Kumuha ako nang isang kutsarang jam at nilagay ’yun sa eagle niya. He stirred a little bit pero tulog pa rin siya.

I started to massage his things with my hands. Siniguro ko na kalat ang buong jam sa eagle niya na xxxl ata ang size. Tanginers sizt, mas malaki pa sa braso nang baby eh.

I could hear his breathing became faster and he groaned. Mas nasiyahan ako kaya naman napagdesisyunan ko nang kunin ang strawberry jam.

I lick him like a lollipop and he seems to like it. Naramdaman ko ang kamay niya sa buhok ko. He’s gagging me up but I still like it. May mga jam pa kasi sa bandang ’yun kaya okay lang.

“Oh god, Chienne.”

“Hmm..” I answer. Sarap na sarap ako sa jam na nakalagay sa titi niya. Ngayon ko lang alam ’yun at mukhang kahit wala nang pandesal ay makakain ko ’to.

“I’m near, sweetie. F-Faster, fuck!”

Nag-angat ako nang tingin at kitang kita sa mukha niya ang sarap. Nakapikit pa siya at pinagpapawisa. Kagat-kagat niya ang ibabang labi niya.

Inalis ko ang tingin ko samukha niya at napadpad ’yun sa abs. Tanginers! Mukhang masarap ang pan de sal niya! Pero, mas masarap ’yun kung lalagyan ko nang mozzarella cheese. I giggled with that thought,

So, I licked the remaining strawberry jam faster. I release his thing at narinig ko siyang nagmura.

“Goddamn it, Chienne Alejandra! I’m almost near!” I could hear the frustration in his voice.

“Sorry, be, ubos na kasi ang jam sa eagle mo.” I smiled at him. Napatulala siya at maya-maya ay napa-buntong hininga.

He stood up and immediately go to the bathroom inside my room. I giggled. Mukha talagang bitin ang koya mo!

Napatingin ako kay Tyler. He have that smirk in his face at mukhang natatawa siya sa nangyari sa kapatid niya.

Pumatong ako sa kanya at niyakap siya. Hinahaplos-haplos niya ang buhok ko.

“Gusto mo rin nang strawberry jam sa titi, beb?”

He chuckled. “No thanks, sweetheart..”

Nawiwili ako sa kakaamoy sa kili-kili at hinahayaan naman niya ako. Nang bigla kong naalala na gutom na pala ako.

“Beb?”

“Yes, our sweet?”

“Can you buy me food?”

Sasagot na sana siya nang biglang tumabi sa amin si Tyron. He kiss my forehead and lie besides his brother.

“Kung hindi lang kita mahal, patay ka sa akin..”

Natawa ako. “I love you too, bebe kho!”

“As I was saying mga bebs, I want some mangga, mozzarella cheese, lobster with cheese, scallops with cheese, dumplings, Korean barbecue—”

“Sweetheart, breathe.”

And I did. Oo nga ’no. Muntik maubusan ang hininga ko.

“Isusulat ko na lang tapos bilhan niyo ko okay? Gusto ko ito ang dinner ko mamayang gabi. Kapag wala ito ay..” Pa-suspense na sabi ko. “Walang sex for one year.”

“Sweetheart!”

“Sweetie naman!”

I laughed. Oh well, bahala sila.

Bumaba na ako sa ibabaw ni Tyron at pumunta sa bedside table ko. Nagsulat na ako at inalala ang mga gusto ko.

Ibinigay ko sa kanila ang listahan. Mukha silang tanga na nakatulala sa papel na pinagsulatan ko.

“Where on fucking earth can we buy these foods?”

Ngumiti ako nang matamis sa kanila. “Sa Myeongdong Street, South Korea.”

Third Person Point of View

“God damn it, Tyron and Tyler! Nakakaistorbo kayo nang business huh!” Lucas said. Ngunit mabilis niya namang ni-notify ang mga tao niya sa airline na i-ready ang eroplano nang Monteverde Twins.

Tinawagan na rin niya ang mga kaibigan niya ngunit si Black lang ang nagsabing pupunta dahil may charity na pupuntahan si Vladimir.

Lucas shook his head. Baliw na baliw na talaga ang mga kaibigan ko sa babaeng ’yun.

Isinuot niya ang shades niya at sumakay siya sa Mazda MX-5 Miata niya at pinaharurot ito papunta sa airport niya.

Nakita niya agad ang kambal na napapalibutan nang mga bodyguards at may hawak na papel. Lucas shook his head.

“Hey, TT’s!”

The twins grimaced with what they hear. Ngunit nanatili lang silang tahimik.

“Ano? Aano kayo sa South Korea?”

“Chienne wants us to buy these fucking foods..” Nakasimangot na wika ni Tyron.

“Huwaw, men! In love na in love ka talaga sa empleyado kong ’yun ah!”

Mabilis na dumilim ang mukha nang dalawa nang marinig ang sinabi ni Lucas. “She’s not yours, dude, and will never be yours..”

Lucash chuckled. Nasa Pilipinas kayo, oy! Magtagalog naman kayo.“ Yamot nito. “Well, kung hindi naman kayo nag-‘request’ na i-fire ko siya ay hindi ko naman papakawalan si Ms. Pendragon. She’s a fucking asset in my—”

Hindi na natuloy ang sinabi niya nang kwelyuhan siya ni Tyron. Nag-taas nang kamay si Lucas na para bang sumusuko.

“Okay, okay, I’m sorry, dude.”

“Hey, brothers!” Tawag ni Black sa kanila.

Mabuti na lang at dumating ito at nawala ang tension sa pagitan nina Lucas at Tyron.

Sila ang magkasamang naglalakad habang si Lucas naman ay kasabay si Tyron. Everyone in the airport are looking at them like they are a greek fucking gods that was sent from above.

“Dude, ang init lagi nang ulo nang kakambal mo. Muntik nang mapuruhan ang ka-gwapuhan ko.”

Tyler chuckled. “Gago ka kasi. Don’t mention Chienne’s name like you own here. Kung hindi susuntukin na rin kita.”

Mabilis na naglakad si Tyler para makasabay sina Black at Tyron. Naiwan naman si Lucas sa likod.

“God damn it! Mas gwapo ako sa inyonh lahat pero ang fe-feeling niyo huh!” He sulked.

Hanggang sa pagpasok sa eroplano ay masama ang tingin ni Tyron kay Lucas. Ngunit naputol lang ang mga masasamang tinginang iyon nang magsalita si Black.

“So, what would we do about her?”

“Tangina, dude! Tagalog! Nasa Pilipinas pa tayo!” Yamot na wika ni Lucas.

Binatukan siya ni Black para manahimik. “Gago ka talaga, Reynolds! Don’t interrupt me when I am talking! Mas gwapo ako sa’yo, gago!”

Parang nasaktan si Lucas sa narinig. “Hoy, hoy! Anong pinagkakalat mong fake news? Sipain kita sa daks mong gago ka!”

The twins just shook their heads. Sanay na sila sa dalawang ito na nagpapaligsahan sa kag-gwapuhan. But they knew better. Mas gwapo sila.

“So, back to the topic..” Saad ni Black. “Anong plano na natin sa kanya? “

“True, dahan-dahan na siyang gumagawa nang hakbang niya laban sa inyo. You never know how that bitch work, brothers.”

They discuss their plan within the group. Siniguro muna ni Black na walang bug sa buong eroplano o sa mga suot nila bago mag-proceed sa magbuo nang konkretong plano.

That woman is a pain in the head and in the twins’ life. Dapat na siyang burahin. Black thought.

“Can I just assassinate that woman?” Naiinis na wika nito. “She did a lot of terrible things in life. Mas mapapadali kung papatayin ko na lang siya.”

The twins’ shook their head. “We can’t do that, Black. We promise her that we’ll do anything to put her to jail and not to kill her.”

Everyone in the room is thinking inside their heads. Tinitignan nina Lucas at Black sina Tyron at Tyler, masasalamin ang galit at pagkamuhi sa taong iyon ngunit nandoon rin ang pag-aalala.

Nang matapos sila sa pagpa-plano ay nag-stretching pa si Lucas. “Tangina, pare! Ang sosyal nang jowa nang kambal. Biruin mo, ang dinner gustong mabili sa Korea..” Iiling-iling na wika ni Lucas.

Black grinned. “She’s really something, Luke..”

Hindi na namalayan ni Black na may lumipad na kamao sa pisngi niya. Sinapak siya ni Tyler. Magbabalak pa sana siyang gumanti ngunit umiling si Lucas.

He mouthed. “Selos sila. Patay ka.”

Namutla si Black sa sinabi nito. He knows the twins. Sigurado nga siyang patay. Unti-unti ay nakakakita na siya nang liwanag.

Ikadalawampu’t isang Pahina

IKADALAWAMPU’T ISANG PAHINA

“Mga bebe kho, mataba na ba ako?” I asked both of them.

Hinubad ko ang buong mga damit ko para masiguro ko na wala akong makakaligtaan sa buong katawan ko. Tsaka parang kitang-kita kung may pagbabago ba talaga.

Humarap ako sa kanila. They look so flustered and I don’t know why. Sa kanila ako nagtatanong dahil araw-araw ilang nakikita ang katawan ko ’no. Mas kilala pa nga nila ito kaysa sa akin. Kaunting kalabit lang ay bumibigay si marupok na ako.

Pumeywang ako. Nakita ko na napalunok pa sila nang sabay.

“W-What’s your question again, sweetie?”

Napakunot ako nang noo. Mainit ba sa kwarto ko? Bakit sila pinagpapawisan? Tinignan ko ang aircon ko at nakitang nakabukas ito. Imposible namang mainit dito kasi nakabukas ang aircon ko.

“Sabi ko, mataba na ba ako?”

They both shook their heads at bumalik ang titig nila sa katawan ko.

“Talaga?” Parang pumalakpak ang mga tainga ko sa narinig. “Hindi ako mataba ah?” Kinuha ko ang panty at bra ko.

“W-Wait!”

“Bakit?”

“We need to look at your figure more, sweetie. We need to analyse it thoroughly.”

Napakunot ako nang noo. Anong analyse analyse? “Ginagago niyo ba ako?”

Again, they both shook their heads at titig na titig pa rin sila sa katawan ko. Humalukipkip ako at napasimangot. Sinipat ko ang kabuuan nila at nakita ko na may nabubuhay na dapat sa gabi lang.

I mentally smirked. Gagong mga ’to. Pero, kinikilig ako. Para bang ako ang pinakamagandang babae sa buong universe sa klase nang tingin nila.

Focus na focus sila sa katawan ko na na-connect ko na ang phone ko sa speaker na nasa kwarto ko.

A little teasing wouldn’t hurt, right? I so want to laugh.

Narinig ko na ang simula nang tugtog na napili ko.

I’m swaggin’, I’m swaggin’

I’m swaggin’, I’m swaggin’ (Go!)

I’m swaggin’, I’m swaggin’

I’m swaggin’, I’m swaggin’ (Go!)

I’m swaggin’, I’m swaggin’

I’m swaggin’, I’m swaggin’ (Go!)

Mukhang hindi pa rin nila napapansin ang tugtog na pinlay ko. So, to tease them more, I slightly kembot my hips. Napakalandi mo talaga, Chienne! I giggled.

Napalunok sila sa munting galaw ko. Hindi pa nga todo ang performance ko pero apektadong-apektado na sila. Emerged. I’m so ganda talaga.

Love me, love me, it’s the way you love me

Touch me, touch me, it’s the way you touch me

Fuck me, fuck me, it’s the way you fuck me

the way you love me baby you got me goin’ crazy

You got me goin’ crazy, you got me goin’ crazy (ah!)

Sinasabayan ko nang indayog ang bawat lirikong namumutawi sa buong kwarto. Kinakanta ko rin ito para mas feel ko ang bawat galaw ko.

Mas sinabayan ko ang susunod na lyrics dahil paniguradong tumba na sila rito. “Ooh ah baby don’t stop. You know how I like it daddy when you hit the spot. Ooh ah baby don’t stop. I’mma take control when I climb up on top. I can take that shit boy, switch up your position..” Malanding pagkakakanta ko.

“CR, sweetheart..”

“Me too, sweetie..”

They kissed me in the forehead at tumakbo na silang magkapatid sa banyo. I laugh so hard nang maka-pasok sila.

Pinatay ko na ang ang kanta at ang phone ko. Halos gumulong ako sa buong kwarto sa kakatawa.

Ang dali ko talaga silang maakit pero sorry sila, may kasalanan sila sa akin kaya no touching touching muna.

Bigla akong napatigil sa kakatawa at napasimangot. Bigla tuloy akong na-bwiset sa kambal dahil natandaan ko ang nangyari noong nagpabili ako nang mga pagkain sa Korea.

Na-late sila nang dalawang oras at ang siste, traffic daw sa himpapawid. Aba’y ginagago ba nila ako?! Umusok talaga ang mga ilong ko ’nun at pinatulog sila sa sala.

Mabuti na lang at masarap ang mga pagkain na binili nila sa akin kaya kinabukasan ay bati na kami. Tapos ang dali-dali lang nang favor ko para sa sorry nila, ayaw pa nila! Nagpapabili lang naman ako nang mangga at bagoong. Tapos gusto ko sila ang magluto nito sa harap ko pero ayaw nila dahil mabaho.

Bwiset! Eh sila ang mabaho. Kaya hindi ko na naman sila kinausap ’nun.

Tumayo na ako at kumuha nang komportableng shorts at sando. Kumuha na rin ako nang panibagong panty at bra. Ngunit, nakita ko ang mga tampons ko roon at binilang ito.

Nanlaki ang mata ko nang ma-realize na hindi ako nagka-mens last month at this month. Napakagat ako sa labi at tinignan ako period tracker ko. Doon ko napansin na hindi nga ako nag-check in doon last month.

Naiiyak na ako dahil mukhang tama nga ’yung hinala noong cashier pero tinatagan ko ang loob ko.

“What’s the matter, sweetheart?”

“Did we do something that upsets you?”

Hindi ko sila sinagot. Naiiyak lang talaga ako sa hindi ko malamang dahilan. Ano nga ba ang iniisip ko kanina?

“Maybe we should go to the hospital to get you check..” Malumanay na wika ni Tyler. “You had been weird these past few weeks, sweetheart.”

“Bakit ka ba umiiyak, sweetie?” Hinahaplos na ni Tyron ang buhok ko.

“Naiiyak ako kasi..” Humikbi ako. “Kasi wala nang kasyang panty tsaka bra sa akin. Sinungaling kayo! Sabi niyo hindi ako tumaba pero bakit sumikip ang damit ko?!”

Nagkatinginan sila at maya-maya ay tumawa. “Oh, our sweet. You never failed to make us fall for you.”

“Enebe! Marupok ako.” Humihikbing saad ko.

Pinunasan ni Tyler ang mga luha ko. “Let’s go, our sweet.”

“Where?”

“Sa mall, sweetie. We’ll buy you a lot of panties and bras.”

Napaisip ako. Hindi pwede! Kailangan ko silang mapalayas sa tabi ko para magkatotoo ang binabalak ko.

“Ihh, hindi pwede. Mayroon pa kayong meeting nina Black tsaka Lucas di’ba?”

Mukhang ngayon lang nila naalala ’yun dahil napatapik sila sa noo nila. “We’ll just cancel that.”

Mabilis akong umiling. “Hindi na, papasama na lang ako kay Mang Kardo sa mall. Mag-trabaho na lang kayo.”

“But, our sweet..”

Mahaba-habang diskusyon at pilitan ang nangyari. Ngunit bago ang alas diyes ay napapayag ko na silang pumasok sa trabaho nila. Hinatid ko lang sila sa gate at kumaway ako.

Mabilis akong pumasok sa loob nang kwarto ko at nagbihis. Hindi na ako nagpaganda dahil baka akala nang mga tao sa mall ay artista ang dumating. Mahirap na baka pagkaguluhan ang gandang taglay ko.

Pagkasara ko sa gate ay nandoon na ang kotseng lagi kong sinasakyan. Pumasok na ako roon at binati si Mang Kardo.

“Magandang umaga po, Mang Kardo. Punta po tayo sa SM ngayon.”

“Masusunod po, Ma’am.”

Mabilis naman nitong pinasibad ang kotse. Wala nang traffic kaya mabilis lang kaming nakarating.

“Text ko na lang po kayo kapag tapos na ako..”

Kailangan wala akong witness sa gagawin ko. Hindi pwedeng makita ni Mang Kardo dahil siguradong sasabihin niya sa kambal ang makikita niya.

“Hindi po pwede, Miss Chienne. Kailangan po kitang samahan sa loob. Bawal po kayong magbuhat nang mabibigat.” Ngumiti ito sa akin. “Utos po kasi ng mga maestros. Kailangan kong sundin.”

I sighed. Ano pa nga ba ang magagawa ko?

Sinama ko na si Mang Kardo sa pamimili. Ngunit pinaghihintay ko na lang ito sa may tapat nang store para makaisip ako nang paraan.

Habang naghahanap kami nang kakainan ay napadaan kami sa Watsons. Parang may bumbilyang umilaw sa utak ko.

“Mang Kardo, wait lang po huh, bibili lang ako nang skin care tsaka personal hygiene.”

Tumango si Mang Kardo kaya pumasok na ako sa loob. Kumuha ako nang basket at namili na nang mga kailangan ko rin sa bahay. Cleanser, toner, serum and moisturizer. Bumili na rin ako nang ph care para sure na fresh lagi si kikibells.

Nang matapos ako ay saktong maikli ang pila sa pharmacy. Tinignan ko muna si Mang Kardo sa labas at nakita kong busy ito sa pagtingin-tingin nang mga sapatos sa katapat na store nang watsons.

“Hi, Miss, meron po ba kayong pregnancy kit?”

“Yes, Ma’am. Meron po kami. Anong brand po tsaka ilan?”

“Ibigay mo sa akin lahat nang brands at dapat tigsa-sampo bawat brand.”

Mukhang napatulala siya sa sinabi ko. “Miss?”

“Ay sige po, Ma’am. Wait lang.”

Pumasok ito sa loob. Mabilis na nakuha naman niya ang mga gusto kong bilhin.

Nilagay ko agad ang mga ito sa bag na dala ko. Ang mga ipapahawak ko lang kay Mang Kardo ay ’yung mga skin care at kung-ano ano pa.

Lumabas na ako sa watsons. “Mang Kardo, pwedeng umuwi na po tayo? Medyo nahihilo na po kasi ako.”

“Sige po, Ma’am Ako na lang po ang magdadala nang hawak ninyo.”

“Thank you po..”

Wala pang trenta minutos ay nakarating kami sa bahay ko. Si Mang Kardo na ang nagpasok sa lahat nang mga pinamili namin. Siniguro ko muna na wala na siya bago ako pumasok sa kwarto ko.

Kabang-kaba ako ngayon habang nandito sa kwarto. Paikot-ikot ako hanggang sa maramdaman ko ang pagod.

Napakagat labi ako. May namumuong luha sa gilid ng mga mata ko. Oh please, mag-negative ka naman oh. Hindi ako pwedeng mabuntis ngayon.

Napakagat-labi ako ng tumunog ang si-net kong alarm. Tumayo na ako sa pagkakaupo ko sa sofa at pumuntang banyo. Iniwan ko rito ang pregnancy kit na sinubukan ko kanina.

Lahat ng dasal at mga santong pwedeng dasalan ay nagawa ko na ngunit naubusan ako ng swerte.

Two lines. Punyetang positive!

Napapikit ako ng mariin at ibinato ang kit kasama ng mga preganancy test na ginamit ko na kanina. Lagpas na sa bente ’yun.

Buntis talaga ako.. Napatingin ako sa impis kong tiyan. I don’t know if you are a blessing or a curse, baby.. But, why it has to be now?

I sighed and cried.

Nasa mansion ako ngayon nang kambal. Isang linggo na ang makalipas nang ibigay ko ang sarili ko sa kanila pero alam ko na mahal ko na sila.

Ibinigay ko nang buong puso ang bergenity ko noong mga sandaling ’yun.

Nasa kusina ako ngayon at nag-iisip nang pwedeng lutuin. Tulog pa kasi ang dalawa at kailangan nila nang masustansyang breakfast dahil pagod sila kagabi.. at marami silang magiging trabaho ngayon sa kumpanya dahil ngayon ang reporting nang mga monthly reports.

Naisip ko na simpleng omelette na lang pero puno nang mga gulay. Gumawa rin ako nang pancakes at smoothie pero ngayon ay dinagdagan ko nang spinach ang parehong dish.

“Chienne, hija, tumutunog ang phone mo..” Ani Manang.

Sa sobrang focus ko sa ginagawa ko ay hindi ko man lang namalayan ’yun. Napailing na lang ako.

“Paki-ayos na po sa mesa ang mga ’yun, Manang. Sasagutin ko lang po ito at tatawagan ko na po sila pagkatapos.”

Ngumiti naman si Manang at tumango.

Mabilis akong pumunta sa garden para sagutin ang tawag.

“Hello, Tay! I miss you!” Masiglang bati ko. Namiss ko tuloy sila.

[Napatawag lang ako kasi miss na miss kana namin, Ale. Kailangan ka ulit uuwi rito sa atin?]

“Hindi ko pa sure, Tay, eh. Alam mo namang bago pa lang ako sa kumpanya. Kailangan kong magpalakas sa boss tsaka sa mga empleyado..”

[Malakas ka naman sa mga ’yun, Ale..“

“Ano ho ’yun, Tay? Medyo choppy kayo. Hindi ko narinig.”

Narinig ko itong tumawa sa kabilang linya. [Wala, Ale. Namiss lang talaga kita, anak. Siya sige, baka nag-aalmusal kana. Huwag na huwag kang papagutom, okay?]

“Yes po, Tay. Kayo rin diyan. Huwag matigas ang ulo kapag binawal ni Ma.” Napakagat ako sa ibabang labi ko. “Tay..”

[Ano ’yun, ’nak?]

“Mahal ko na po sila..”

Nanahimik nang ilang sandali sa kabilang linya. Halos panawan ako ng ulirat dahil baka galit ang Tay ko. “Ta-Tay! Magsalita ka naman diyan oh.”

I heard him sighed. [Dalaga na talaga ang Ale ko. Ano pa bang magagawa ko? Siguraduhin lang nang kambal na hindi ka nila sasaktan kung hindi iitakin ko sila.}

“Eh, Tay, hindi pa naman alam nang kambal ang totoo.”

[Chosera nang batang ’to! Bakit hindi mo sabihin sa kanila?]

“Hiya ako eh. Siguradong mahuhusgahan ako kasi nagmahal ako sa dalawang lalaki..”

[Anak, wala namang nakakahiya sa pagmamahal. Tsaka bakit mo iisipin ang sasabihin nang iba? Mapapasaya ka ba niyan? Hindi. Kiber nila kung nagmahal ka nang dalawa, maganda ka naman anak.]

Natawa ako. “Sige na, Tay. Binobola mo na lang ako. Bibisitahin ko kayo diyan soon. I love you!”

Nakangiti kong binaba ang phone ko. Ah naglalambing na naman ang Tay ko. Bigla ko tuloy gustong umuwi sa Pampanga para mayakap siya. Di bale kapag naka-ilang buwan na ako sa kumpanya ay magpapaalam ako sa kambal na uuwi muna. Pero para akong nabunutan nang tink dahil supportive naman ang Tay ko sa lablayp ko.

Aalis na sana ako sa garden pero may mga boses akong narinig. Mabilis akong nagtago dahil nasa second floor ang mga ito. Sa balkonahe siguro ’yun nang office nila.

“What should we do, Kuya?”

Napakunot ako nang noo. Minsan lang tawagin ni Tyron si Tyler nang Kuya.

“I don’t know, Ty but one thing is for sure we need to get rid of the baby..”

Halos panawan ako nang ulirat sa narinig. Tumakbo na ako papasok sa mansion at nagkulong sa banyo sa ground floor.

Napaiyak na naman akong sumalampak sa kama ko.

“Tanginers be! I love you na. Hindi kita hahayang mawala sa akin. Kahit hiwalayan ko ang mga gago mong tatay, mabuhay ka lang.”

Her Point of View

Pagpasok ko pa lang sa kwartong ’yun ay nakita ko agad sila. I smirk. Oh, they look so fucking dashing with their suit and tie. The way they moved their lips while they talk to their foreign investors is so fucking hot. Everything they do is hot for me anyway.

Umupo ako kaagad sa naka-reserve na seat para sa amin. But, I am not giving my full attention to this person. Ang buong atensyon ko ay nakatuon lang sa kambal. My Tyron and Tyler.

I started to play with my self as I am looking at their directions. Moments later, I felt my orgasm building up. Hindi ako nahiyang ipakita ’yun sa lalaking kausap ko ngayon.

“Fuck!” I muttered as I can feel my body convulsed.

Nakagat ko ang labi ko nang marating ko ang langit. Kumuha ako nang tissue at pinahid ’yun sa sarili ko.

I saw this man smirked at me. “Do you want to continue this somewhere, honey? You look so hot while playing yourself.”

Kinuha ko ang wine glass ko. Pinaglaruan ko muna ito habang titig na titig sa kausap ko. Another toy to dispose after I’m done playing with him.

Hmm. Not bad.

I’m sure my Tyron and Tyler will forgive me. I’m just using this man to earn more power and money. I’m not even lusting over his whole being.

Itinaas ko ang mga paa ko at saktong tumama iyon in his crotch area. I grinned.

“You’re hard, Mr.”

“So, hard for you, Miss Universe..”

I chuckled. “Cut that title, Mr. Just call me Kylie.”

“What a lovely name is that.”

I didn’t answered and just drink my wine.

Moments later, we went to my place. We did every nasty thing you can imagine. While doing everything with him, I am imagining the twins. Iniisip ko na sila ang kasama ko sa bawat paglabas-pasok niya sa akin.

Well, I’m so sure na mas masarap kapag ang kambal ang kasama. They both can use my two holes to pleasure their selves.

“You’re worth the wait, Kylie..” He said and brush my hair. Nakahiga ako ngayon sa ibabaw niya while I am regaining my strength. We are still lacking for five minutes. “Can we do this again next week?”

Umalis na ako sa ibabaw niya after niyang sabihin ’yun. “Sorry but no, honey..”

Nakahubad akong tumanaw sa metro. Kitang kita ang mga naglalakihang building dito. Lalo na ang Monteverde Empire.

I smirk. Kinuha ko ang kopita ko at ininom ito.

Soon, my Tyron and Tyler, I’ll get you and you’ll be mine again. I’ll get rid of that bitch who’s name is Chienne Alejandra Pendragon.

Ikadalawampu’t dalawang Pahina

IKADALAWAMPU’T DALAWANG PAHINA

Napabuntong-hininga ako. Hindi ko na halos mabilang kung ilang beses akong napapa-buntong hininga sa bawat araw na nagdaraan. Hinaplos ko ang aking puson. Ngayon ko lang napansin na may umbok na ito nang kaunti. Kailangan ko na ring pumunta sa ob-gyne para masiguro na safe kaming dalawa nitong bulinggit na ’to.

Tumingin ako sa kaliwa ko at nakita na busy ang kambal sa pagdi-diskusyon para sa investors nila. Ito na siguro ang tamang oras para pumunta ako sa ospital.

Sigurado akong magiging busy sila sa mga susunod na linggo para ma-pursue na mag-sign ang mga foreign investors na dumating sa bansa.

I cleared my throat para makuha ko ang atensyon nila. Medyo iniiwasan ko sila dahil kahit papaano ay nakakaramdam ako nang takot para sa anak ko. Hinding-hindi ako papayag sa gusto nila na alisin ang bata sa akin. Tanggap ko nang magiging single mother ako kapag nagkataon.

Humarap naman sila sa akin at mukhang nag-aalala sila. Ilang araw ko na silang hindi kinikibo masyado.

“Pwede ba akong lumabas muna? Bibili lang ako nang pagkain sa kaharap na fastfood.” Mahinahong wika ko.

Nagkatinginan sila at napa-buntong hininga. “Sure, sweetheart.”

“Sure, sweetie..”

Ngumiti na lang ako nang tipid. Kinuha ko ang wallet at phone ko. Hindi ko na dadalhin ang iba ko pang gamit para hindi halatang lalayo ako sa opisina.

Tumayo na ako at nakitang nakatingin sila sa akin. Bago ako makalabas ay narinig kong tinawag nila ako.

“Let’s talk later, Chienne..”

I just nodded at umalis na. I took a deep breath at sumakay na sa elevator.

Lumabas ako sa isang labasan nang building. Sigurado kasi ako na nasa labas si Mang Kardo para tulungan na naman ako.

Kailangan walang makaalam sa pupuntahan ko. Paglabas ko ay sumakay na ako sa taxi at sinabi ang pangalan nang ospital.

Nang makarating ako ay pumila muna ako. Habang naghihintay ay hindi ko maiwasang mapaisip sa pwedeng mangyari sa aming tatlo nang kambal.

I don’t want to leave them but I can’t let them to kill my child. Kahit unexpected siya sa buhay ko ay ayaw kong mawala siya sa akin. I already loved him/her.

Mas pipiliin ko ang anak ko kaysa sa kambal.

“Mrs. Pendragon, it’s your turn po. Hinihintay na kayo ni Doc sa loob.” Saad nang nurse. Tumayo na ako at nagpasalamat sa kanya. Binuksan ko ang pinto at para akong maiihi sa sobrang excited na makita ang anak ko.

“Good morning, Mrs. Pendragon. I’m Doctor Sunshine and I will be your gynecologist.” Malumanay na saad nito. Nginitian niya ako at pinaupo sa kaharap nitong upuan.

“Doc, Miss pa lang po ako. Batang-bata pa at fresh na fresh, mas fresh pa sa doublemint.” I jokingly said.

She chuckled. “Did you already take a pregnancy test kit?”

Tumango-tango ako. “Yes, Doc. Mga nasa thirty ’yun, sampo sa umaga, sampo sa hapon at sampo sa gabi. Pare-parehong may dalawang guhit.”

Napailing-iling si Doc. Akala ata niya nagjo-joke ako. Ginamit ko kaya lahat nang mga kit na binili ko. Siniguro ko na tama ang mga naunang resulta para sure. Sigurista kaya ako.

“Since, you already took your pregnancy test kit. We are going to do for today is an ultrasound..” Marami pa itong sinabi na hindi ko naman maintindihan.

Napasimangot ako. Kaya ayokong makausap nang Doctor. Nabobo ako.

Tumayo siya at sumunod na lang ako sa kanya. Pinahiga niya ako sa gurney doon at sinabihan niya ako na mag-relax habang hinahanda niya ang mga bagay-bagay na kakailanganin niya. Itinaas niya ang blouse ko at may nilagay nagel sa hawak niyang probe.

Bigla tuloy akong kinabahan. “Doc, hindi naman masakit ’yan ’no?”

“You won’t feel a thing, Chienne. Just relax. Inhale and exhale..”

Ginawa ko naman ang sinabi nito. Noong lumapat ’yun sa itaas nang puson ko ay parang ang weird nito pero sinunod ko ang sinabi niya na relax. Napatingin ako sa screen na tinuro ni Doc.

“Nakikita mo ba ang nasa loob nang bilog na ’yan? That’s your baby, Chienne. According to the size of the fetus it is about 9 weeks and 5 days old. Everything is okay and normal with your baby. Normal ang heartbrat niya. So, don’t worry too much, Mommy. Just always relax and think of happy thought, okay?” Nakangiting saad nito.

Hindi ko na namalayan na may mga butil nang luha na tumutulo sa mata ko. Oh god, ang ganda o kaya ang gwapo nang anak ko kahit hindi ko pa tuluyang nakikita ang hitsura nito. Manang-mana sa akin na maganda.

Ngunit kasabay nang kasiyahang nararamdaman ko ang takot at lungkot. Takot dahil baka kapag nalaman nang kambal ay totohanin nila ang narinig ko na ipa-abort ang anak. Hindi ko kaya ’yun, lalo na ngayon na alam kong buhay na buhay siya sa matres ko. Nalulungkot din ako dahil dapat nandito sila sa tabi ko at nishe-share namin ang kasiyahang nararamdaman ko.

Hindi ko pa naranasan ang ganitong kasiyahan. Mas masaya pa ako na malamang healthy ang anak ko kaysa kapag nakakakuha ako nang accomplishment noon. Mas kinikilig pa ako sa kaalamang makikita ko na ang anak ko sa susunod na ilang buwan.

“You can fix yourself here, Chienne. I’ll wait for you in my desk, okay?”

Paglabas niya ay napahawak ako sa puson ko.

“I love you, bulinggit.”

Inayos ko na ang blouse ko at inipitito sa slacks na suot ko. Lumabas na ako sa kwartong ’yun at nakitang nakaupo na si Doc Sunshine sa mesa nito.

“Ito ang mga sonogram nang ultrasound mo, Chienne.” May inabot itong mga litrato. Muli, may humaplos na mainit sa puso ko. Pakiramdam ko ay para akong nakalutang sa alapaap. “Please, Chienne, don’t wear tight clothes for the next few months, okay? Mas maganda na ang suot mo ay dress para maging komportable ka at ang baby. Huwag matigas ang ulo at gawin mo lahat nang mga pinagbabawal ko sa’yo. I expect to see you after two weeks, okay?”

Tumango-tango ako at kinuha ang papel kung saan nakasulat ang mga gatas at gamot na kailangan kong bilhin para sa amin ni baby. Nakasulat din sa papel ang mga bawal sa akin na pagkain at gawin. Napasimangot ako. Mukha bang hindi ako masunuring bata at kailangan capslock lahat nang mga bilin ni Doc?

I smiled at her. “Thank you, Doc! See you in two weeks. Don’t miss my beautiful peys!” I waved my hands at lumabas na sa office niya.

Paglabas ko ay tinago ko agad sa wallet ko ang mga picture nang anak ko. Gagawa ako nang album nang lahat ng picture niya para malaman niya kung gaano siya kaganda/kagwapo.

I sighed. Sasabihin ko ba sa kambal ang tungkol sa’yo, be? I touch my not so big abdomen. Huwag na lang siguro, anak. Mas gusto kong safe ka diyan kaysa naman problemahin mo pa ang mga gago mong Tatay. Ni-hindi ko nga alam niyan kung sinong ama ng baby ko sa dalawa.

Nagtanggal pa ako sa ospital dahil binili ko na lahat ng mga nilista ni Doc sa botika sa ospital. Pagkatapos ay sumakay ulit ako sa taxi.

Habang nakasakay ako sa taxi, iniisip ko lahat ng mga nangyari. Mga pangyayari sa buhay ko na minsan ng nakapagpabago sa buhay ko. Mula sa pagkikita namin nina Tyler at Tyron. Sa pagsunod nila sa akin. Sa pag-aalaga tuwing may sakit ako. Sa pagiging possessive nila tuwing may lumalapit sa akin. Nang mag-I love you sila sa akin at nang bigyan nila ako nang walang katumbas na regalo, my bulinggit.

Wala akong gustong baguhin sa lahat nang mga nangyari sa buhay ko dahil kung may nagbago kahit isa ay hindi ko mararansan ang ganitong kasiyahan. My child means everything to me now.

“Ma’am, gusto niyo po ng panyo?” Sabay abot ni Manong Driver ng panyo, nag-iisip pa ako kung kukunin ko ’yun o hindi dahil baka masamang tao siya. Natawa si Manong. “Don’t worry, Miss. Malinis ang panyong iyan. Hindi ko pa nagagamit.”

Namula naman ang mukha ko sa hiya. Tinanggap ko na ’yung panyo. Nakakahiya naman kay Kuyang Driver kung hindi ko kukunin, siya na nga ang nag-offer, magiinarte pa ba ako. Maganda lang ako pero hindi ako maarte. “Kanina pa kasi kita pinagmamasdan. Tumatawa ka tapos bigla kang iiyak. Kung hindi ka lang maganda, iisipin kong baliw ka.”

Mas lalo akong napaluha. “Hey, hey, are you okay?” Itinigil nito ang sasakyan sa gilid at tinignan ako. Binigyan din ako nito nang tubig. Bago pa ito kaya kinuha ko.

“Hindi. Hindi ko alam kung sasabihin ko pa sa mga Tatay ng anak ko na buntis ako.” I cried even more. “I am torn.. Ayaw kong iwan nila ako pero ayaw ko ring mawala ang anak ko.”

“Para sa akin, Miss, you should tell them the truth. Well, sila na ang bahala if tatanggapin nila ang mga bata. Atleast, sinabi mo di’ba? You wouldn’t have any what if’s in your life. Diyan kasi nagsisimula ang pagiging malungkot nang isang tao dahil patuloy pa rin itong nagde-dwell sa past. Give them a chance, malay mo naman they would accept your child. Hindi naman siguro ganun kasama ang mangyayari tulad nang nasa isip mo. Anak pa rin nila ’yan.”

Napatulala ako sa sinabi niya. Tanginers. Lahat nang mga sinabi niya ay patama sa akin. Lahat nang mga sinabi niya ay tama. Mabilis kong pinunasan ang mga luha ko.

“Driver ka ba talaga?”

Ngumisi naman ito. “Masyado ba akong gwapo kaya hindi ka makapaniwalang driver ako?”

Natawa nanaman ako sa sinabi niya. “Kapal muks mo, kuys!”

He laughed. “Hindi, hindi naman ito ang trabaho ko. Ako nga pala si Raven, Raven Alejandr.” Sabi niya sabay tingin sa rearview mirror.

“Seryoso ka?!”

“Mukha ba akong nagjo-joke?”

Napakamot ako sa batok. “Hindi naman. Pero anong ginagawa mo ngayon? Bakit ka nagta-taxi driver?” Naguguluhang tanong ko.

“Yun ba? Isa kasi akong writer. Tapos ang bida sa istorya ko ngayon ay isang taxi driver pagkatapos..” Kwento nito sa ginagawang istorya. “Baka ikaw ang destiny para may panghuhugutan ako sa istorya ko, Miss Ganda! Alam mo bang parehong-pareho ang pagkikita natin sa umpisa ng kwento.”

Natawa ako sa kadaldalan nito. Kalalaking tao ang daldal. At aba! Isinasama pa ako sa kabaliwan niya. Gawin ba namang realidad ang ginagawang istorya.

“Ano nga pa lang name mo, Miss Ganda?”

“Chienne - Chienne Alejandra Pendragon.” Ngumiti ako sa kaniya.

“Uy, Miss Ganda! Destiny tayo! Pati pangalan, tignan mo. Hahaha– Oh. Nandito na pala tayo, Alejandra. Gusto mo samahan kita?”

Umiling-iling ako sa offer niya, “Wag na. Nakakahiya na kaya.” Sabay abot ng pera at bumaba na ako.

Papasok na sana ako sa lugar na ’yun ng.. “Alejandra!”

Napalingon ako sa gawi ni Raven, masyadong mahaba ang Alejandro. “Kapag nagkita ulit tayo, ibig sabihin ’nun, destiny tayo para sa isa’t isa!” Napangiti ako sa sinabi niya sa akin. “Uyy! Wag masyadong kiligin, Miss Ganda. Alam kong gwapo ako. Mwah mwah chup chup!” At nag-fying kiss pa ang gago. Natawa na lang ako sa ginawa niya.

Hinintay ko munang makaalis ang taxi nito sa harap nang building nang kambal. I took a deep breath and decided to do this. Tama si Raven. I don’t want to have any what if’s in my life. Ayaw kong dumating ang puntong sisihin ako nang lahat dahil hindi ko sila binigyan nang pagkakataon na makapili. I am not selfish, so, I will let them decide on what they want. Basta ako, sa akin ang anak ko.

Pumasok na ako sa loob at dumiretso sa top floor. Hindi ko na pinansin ang tawag sa akin nang mga EA nila at dire-diretso ako sa loob.

“Miss Chienne!”

Ngunit pagkapasok ko ay wala sila. Humarap ako sa mga EA nila.

“Saan sila?”

Napakamot ito sa ulo. “Eh hindi rin po namin alam, Miss. Kasama niya ’yung mga kaibigan niya. ’Yung mga gwapo!” Nakangiting saad nito at para bang kinikilig.

Napailing na lang ako at nagpaalam na. Sa mansion ko na lang sila hihintayin. I’m sure na uuwi sila roon dahil ubos na ang mga suit and tie nila sa bahay ko.

I sighed and nagdire-diretso na. Sumakay ulit ako sa taxi dahil hindi ko makita si Mang Kardo. Baka siya ang naging driver nang kambal sa araw na ’yun.

Mabilis naman kaming nakarating sa village nang kambal. Napahinto lang ang sinasakyan kong taxi dahil may humarang dito sa harap.

“Aba’y siraulo ba itong si Ma’am! Bakit siya huminto sa gitna nang daan.” Galit na galit na sigaw nito.

Ibinaba ko ang salamin sa malapit sa akin at nakita ko na siya ’yung magandang babae sa office!

“Hi, Miss! Anong maitutulong ko sa’yo?” Nakangiting saad ko.

“I am looking for the Kylie’s mansion in this village. Hindi alam nang mga guards kung saan ’yun, so, I am asking every people who are entering this village.”

Napakamot ako sa noo. “Ay hindi ko alam ’yang mansion na ’yan. Pero, pwede nating ipagtanong. May address ka ba?”

May inilabas ito na papel sa Chanel bag niya. Sosyal. Ipinakita nito sa akin ’yun at parang pamilyar ang address. Matagal-tagal din akong nag-isip at naalala ko ang address nang kambal. Parehong-pareho sa nakasulat sa papel.

“Ay pareho tayo nang pupuntahan. Sakay kana rito, oh. Mainit pa naman.”

Nakangiti itong sumakay. “Thank you.”

“Wala ’yun. Pareho lang naman ang destinasyon natin.”

Habang nasa biyahe papunta sa mansion nang kambal ay napaisip ako. Bakit kaya mayroon siyang address? Ah! Baka siya ’yung foreign investor na sinasabi nang kambal. Dumating din ito sa opisina at hinahanap siya kaya malamang sa malamang ay siya nga ’yung investor.

Matawagan nga sila kapag nakarating sa mansion. Para alam nila na nandito ’yung investor nila.

Limang minuto rin kaming lulan nang taxi pero hindi ko siya kinakausap. Nahihiya ako eh.

Bumaba na kami at binayaran ko ang driver. Nagbigay na rin ako nang tip para sa pagdadaldalan namin kanina nitong investor ng kambal.

“Hi! Tara, pasok ka sa loob. Wala pa ’yung kambal pero ite-text ko, sandali..”

Kinuha ko ang phone ko at tinext ang dalawa na nandito ang investor nila. Sa pagkakaalam ko ay Kylie Alexandria ang pangalan niya.

Bubuksan ko na sana ang main door ngunit napatigil ako sa tanong niya.

“Miss, kung hindi mo mamasamain, what are you in the owners’ life? I remember seeing you in the office, too.”

Ngumiti ako sa kanya. “Ah, girlfriend nila ako. swerte nila no? Ang ganda ko na tapos sila pa ang jowawers ko, siguradong maganda ang lahi namin.”

Ngumiti ng matamis ang babae. Ngayon ko lang napagmasdan ang mukha niya nang malapitan. Parang may kamukha ito at dahil sa may pictographic memory ako ay biglang nag-flashback ang pangyayari noong nasa ospital ako. I remember her! Tanginers! Siya ’yung Miss Universe!

“Nice meeting you. I am Kylie Alexandria Levesque-Monteverde. The twins’ wife.”

Ikadalawampu’t tatlong Pahina

Road to 250K read, oh my god! You are all amazing, loves <3 I love you, all. Last eight remaining chapters only.

IKADALAWAMPU’T TATLONG PAHINA

“A-Ano?” Teka, naglinis naman ako ng tutuli kaninang umaga pero parang nijo-joke ako nang narinig ko.

Ngumiti siya nang matamis. “I am Kylie Monteverde. The wife of Tyron and Tyler Monteverde, your boyfriends..”

Halos manlambot ako sa narinig. Hindi ko namalayan na napaupo ako sa pavement nang main door. Hindi ma-digest nang utak ko ang sinabi niya. Tangina. Napaka-putangina. Pinaka-putangina sila sa lahat.

I took a deep breath. “May pruweba ka ba?”

I cn feel my heart beating so fast sa antipasyon ng susunod na sasabihin niya. Gustong-gusto kong magwala sa mga oras na ito pero iniisip ko ang anak ko. Siya ang pinaka-importante sa buhay ko at hindi ako gagawa nang katangahan para mawala siya. I can’t.. Hindi ko kayang mawala ang alaala sa buhay ko kung saan nagkaroon nang Tyron at Tyler sa buhay ko.

I saw her smirk na para bang nag-aasar sa akin. “You can ask the whole servants in this mansion. In this Kylie Alexandria’s mansion.”

Ganoon ba nila kamahal ang taragis na ’to para ipangalan sa kanya ang bahay na ’to?

Mabilis kong pinahid ang mga luhang kanina pa umaagos sa mata ko. Hindi ko halos maramdaman ang mga kamay ko dahil sa panginginig.

Pilit kong itinayo ang sarili ko sa pagkakaupo. Nanginginig ang kamay ko na binuksan ang main door. Nandoon ang iilang mga trabanhante sa bahay nang kambal at naglilinis. Tinawag nang ilan sa Manang para sabihin na nandito ako.

Parang mga estatwa ang mga tao sa loob nang mansion nang makita si Kyrie. Ang asawa nang mga boyfriends ko. Lumabas din si Manang sa kusina. Noong una ay nakangiti ito ngunit para siyang nakakita nang multo nang maaninag ang taong nasa likuran ko.

Ipinikit ko ang mata ko para pigilan ang mga luhang kumakawala rito pero ang kulit nila! Pinaka-makulit sila sa lahat dahil kahit na anong pigil kong umiyak ay hindi ko kaya. Hindi ko kayang pigilan ang iyak ko.

Ramdam na ramdam ko ang paninikip nang dibdib ko. Mas gugustuhin ko pa na gaguhin nila ako at mambabae na lang kaysa sa ako ang ginawa nilang babae at kabit.

Nang idilat ko ang mata ko ay narinig ko ang ugong nang mga kotse sa labas. Mabilis na pumasok sina Tyron at Tyler sa main door at nasa likod nila ang mga kaibigan nila.

“Sweetheart..”

“Sweetie..”

Humugot ako nang malalim na hininga at kumapit sa impis kong puson. Sa anak ko na lang ako kumakapit ngayon. “Sinong tinatawag niyo? Ako ba o ang asawa ninyo?”

Namutla sila at mabilis na lumapit sa akin. Hinawakan nila ang mga kamay ko ngunit mabilis ko itong inalis.

“Tangina ninyong lahat!” I screamed. Isinigaw ko lahat nang sakit na nararamdaman ko ngayon. Hindi ko na namalayan na tuloy-tuloy na ang pag-agos nang iyak ko. “Putangina niyo talaga! Ginawa ninyo akong kabit!”

“No—No, sweetheart. Listen to us—”

“Bakit? Masaya bang gawin akong pantawid uhaw? Nakita niyo ba sa bar na mabilis akong bumigay sa inyo kaya ako ang ginawa ninyong babae?”

“Of course not, sweetie. We’ll explain everything. Just please, please, listen to us..”

I harshly wiped my tears from falling pero hindi talaga sila nagpapaawat. “Mas masahol pa kayo kay Lucas! Mas masahol pa kayo sa lahat ng mga gago! Pinaka-putangina ninyo talaga!”

Hindi ko na nakayanan at napaupo na ako sa sahig. I can see all of them staring at me pero wala akong pakialam. “Alam ninyong lahat pero walang kahit isang nagsabi sa akin tungkol sa katarataduhan nila!”

Umiyak ako nang umiyak na parang isang bata. I don’t know what to feel right now. Ramdam na ramdam ko ang sakit nang puso ko at walang kahit na salita ang makakapawi nang sakit niya.

“Putangina..” I sob. “Ginawa ninyo akong kabit..”

Lumuhod sila sa harap ko at kitang kita ko ang mga luhang umaagos sa mga mata nila. I want to believe them. Gustong-gusto kong paniwalaan lahat nang sinasabi nila kapag nagpaliwanag sila. Basta, sabihin lang nila na hindi sila kasal at hindi nila ako ginawang kabit.

I promised my self na hinding-hindi ako magiging kabit. Tangina. Ayaw kong makasira nang pamilya.

“We’re married. For eight years—”

I slapped him again. Hindi ko na halos maramdaman ang kamay ko dahil sa sobrang lakas nang pagkakasampal ko.

“Why? Did you have fun playing with me?”

“No-No! No, sweetheart, we don’t want to hurt you..”

“Eh putangina ninyong lahat! Sa tingin niyo kapag nalaman kong kabit ako, matutuwa ako at magpa-party-party?! Sinong gagang gustong maging kabit?”

Marahas kong pinunasan ang mga luha ko. “I’m done with this relationshit. Well, wala naman na talaga tayong relasyon dahil pampalipas oras lang naman ako, di’ba?” Tumayo ako at nakaramdam nang kaunting kirot sa puson.

Nakagat ko ang ibabang labi ko. Nag-inahle and exhale ako para mawala ito. No.. I can’t let my child leave me too.

“Chienne! Please, listen to us. We love you with all our heart. Tangina! Mas mahal pa kita sa lahat nang mga babaeng dumaan sa buhay ko. Pagbigyan mo naman ako nagpagkakataon na magpaliwanag.” Tyler pleaded. Lumuhod pa siya sa harap ko pero wala akong makapawang pagpapatawad doon.

“Bakit? Kayo ba naawa sa akin noong mga panahong ginago ninyo ako?”

“Hindi naman namin balak itago ang totoo, sweetie.” Pulang-pula na ang mata nito. “Nagi-isip kami nang paraan para hindi ka masaktan. We love you with all our heart. Please, you promised.. you promised that you won’t leave us.”

“Well, sabi nga nila promises ang meant to be broken and I am breaking one now.” Tuloy-tuloy na ako sa main door. Nang maalala ko ang asawa nila.

Pumunta ako sa harap niya. She has this ridiculous smirked plastered in her face. Huminga ako nang malalim.

“Slap me..”

Halatang nabigla siya. “Pardon?”

“Tangina naman nito! English na nga dipa makaintindi!” I sob. “Sampalin mo ko. Slap me, Kylie Alexandria as I became your husbands’ mistress..”

Pinikit ko ang mata ko para sa antipasyon nang sampal na gagawin niya. Ilang minuto ’yun ngunit walang dumapong kamay sa pisngi ko.

I grab her left hand at isinampal ko ’yun sa pisngi ko. Dalawang beses para naman kahit papaano ay mabawasan ang kasalanan ko sa kanya.

Narinig ko ang pagsinghap nang mga taong nanonood and I even heard the twins call my name pero wala akong paki.

Ibinaba ko na ang kamay niya. Shocked pa rin siya dahil sa ginawa ko pero wala akong pakialan. “Quits na tayo. I’m sorry for being a mistress..”

Umalis na ako sa mansion na ’yun na dala-dala ang sikretong ibabaon ko sa libingan ko. Dala-dala ko rin ang mga ala-alang gusto ko nang ibaon nang malaman ko ang katotohanan.

Habang naglalakad sa mahabang garden palabas nang mansion nila ay umiiyak ako. Sakto namang umulan.

Tumingala ako at ipinikit ang mata ko. “Tangina! Bakit ang sakit?”

I cried like a lose child. Hinawakan ko ang parte sa dibdib ko kung saan nandoon ang puso ko.. ang puso kong nawasak na.

No one deserve to be a kabit. And no one should ever wreck a family but I did.. Winasak ko ang pamilya nila Tyron at Tyler dahil naging kabit nila ako.

Hindi ko alam kung saan ako dadalhin nang mga paa ko pero nakita ko na lang ang sarili ko sa park na malapit sa labas ng village.

Walang tao kaya umupo ako sa swing. Hinawakan ko ang impis kong puson.

“Sorry, be, hindi ko nasabi sa kanila na buhay ka.” Huminga ako nang malalim. “Hayaan mo, simula ngayon tayong dalawa na lang ang magkasama.”

Nag-stay pa ako sa park at hinayaan ang sarili ko na umiyak nang umiyak. Wala akong paki sa mga taong dumadaan at napapatingin sa akin. Mas maganda nang isipin nilang magandang baliw ako kaysa naman sa malaman nilang naging kabit ako.

Nag-flash back lahat sa akin ang mga ala-alang binuo naming tatlo. Gusto kong hilingin na sana hindi na lang kami nagkakilala. Na sana tinanggap ko na lang ulit si Lucas kaysa naman sa ganitong klaseng sakit. Mas gugustuhin ko pang paulit-ulit akong gaguhin ni Lucas kaysa sa kaalamang ginawa akong kabit nang kambal.

Humugot ako nang malalim na hininga at pumara nang taxi. Ayaw pa nga nila akong tanggapin dahil basang-basa ang damit ko sa ulan. Mabuti na lang at may dumaan na mabuting mama.

Sinabi ko sa kanya na dahil niya ako sa pinakatagong lugar at dalhin sa simbahan.

Sumandal ako sa sasakyan at ipinikit ang mata ko. Ramdam na ramdam ko ang pagod. Hindi ko na namalayan na kinakain na ako nang kadiliman.

Nang magising ako ay alam kong nasa ospital ako dahil sa amoy gamot ito. Sinubukan kong tumayo pero nanlalambot na ako.

Humiga na lang at ipinikit ang mata ko. Mabilis akong napahawak sa impis nang tiyan ko at nakahinga ako nang maluwag nang maramdaman ko ito.

Tumulo na naman ang mga luha ko. Hanggang ngayon ay ramdam na ramdam ko ang sakit na naging hatid nang katotohanan.

Ang kapal nga nang mukha ko dahil ang lakas nang loob ko na ipangalandakan sa asawa nila na syota nila ako. ’Yun pala ang kausap ko ay ang asawa nila. What they did is unforgivable. I can’t forgive them nor myself. Sobrang lalim nang sugat na iniwan nila na pati sarili ko ay hindi ko mapatawad.

May narinig akong katok kaya mabilis kong pinahid ang mga luha ko. Pumasok si Doc Sunshine at isinara ang pinto.

She sighed. “I told you, Chienne na no stress diba? You need to take care of yourself. Mabuti na lang at malakas ang kapit nang anak mo.”

Nakahinga ako nang maluwag sa sinabi niya. Hinaplos ko ang impis kong tiyan. Alam ko na hinding-hindi ako iiwan nang anak ko. Kami na lang ang magtutuloy nang forever at infinity na ’yan.

“Sorry, Doc. Hindi ko lang po talaga mapigilan.”

She sighed at may isinulat sa papel. “Buy those medicine. Isama mo sa ibinigay kong nauna sayo para masiguro na makapit ang bata. Please, refrain yourself from stress. Kung maari ay magbakasyon ka or do something that can destress you from everything..”

Tumango-tango ako at pinakinggan lahat nang bilin ni Doc. Ang anak ko na lang ang pinagkukunan ko nang lakas nang loob. I need to take care of myself for him/her. Kahit anong gender niya tatanggapin ko.

Nagpaalam na si Doc at sinabing pwede na akong lumabas. Mabuti na lang daw at napansin nang nasakyan kong taxi na nahimatay na ako sa sobrang pagod at stress.

Nagpalit na ako sa damit ko at kinuha ang wallet ko at phone. Ngunti napag-desisyunan kong itapon na lang ito. Memorize ko naman kasi ang number nina Tay at Azil kaya matatawagan ko sila anytime.

Nagbayad na ako at pumunta sa botika nang ospital. Pagkatapos ay sumakay ulit ako nang taxi para pumunta sa simbahan. I need Him. I need to talk to Him dahil unti-unti akong tinutupok nang konsensya ko.

Nang makarating ako ay dumiretso ako sa kumpisalan.

“Forgive me, father, for I have sin.” I started. Nakagat ko ang ibabang labi ko. “Hindi ko po sinasadyang makasira nang pamilya, Father. I never dreamed to be a mistress because I despised that word but today, I became one..” Kinwento ko lahat sa kanya ang mga agam-agam ko.

“Anak, bago ka pa lang gumawa nang kasalanan, our Almight God, forgave you already. Ganoon ka niya kamahal. He forgives our sins even before we commit it. So, forgive those who did wrong to you and ask forgiveness to those who you hurt..”

Lumabas ako sa kumpisalan na kahit papaano ay nawala ang mabigat sa dibdib ko. Pero, kahit na anong gawin ko ay hindi ko mahanap sa kalooban ko na patawarin ang sarili ko.

Kung dati I am questioning my worth, ngayon naman ay I am questioning myself kung deserve ko bang gaguhin nang ganito. Pero, nangako ako sa Kanya na unti-unti akong magpapatawad sa mga taong nakagawa sa akin nang kasalanan.

I closed my eyes. Maybe in time. Pero, hindi pa sa ngayon. Not now, not tomorrow but maybe in the future.

Her Point of View

I was awed for what that bitch did. She slapped herself using my hands and I condemn her for doing that.

I smiled dahil sa wakas wala na akong kaagaw sa kanila. “Honey, didn’t you miss me?”

Instead of answering my question ay lumapit si Tyron sa akin. I thought he’s going to hug me so I open my arms for him but to my surprise, he fucking slaps me!

“What the was that for, Ty?!”

“Ang kapal naman nang mukha mo to even asked kung para saan ’yun!” Gigil na saad nito.

Nakita ko na hinawakan na siya sa braso ni Black para pigilan.

“But, I just remove a pest in our life! That bitch doesn’t deserve any of these! I am! I deserve what she’s experie—”

Again. He slapped me for the second and third time. Ramdam na ramdam ko ang bigat nang kamay nito sa pisngi ko.

Napaiyak ako dahil kitang kita ko kung gaano kagalit si Tyron ngayon. He never raised a hand to me. Never niya akong sinaktan,

“Don’t ever call Chienne Alejandra a bitch and a pest! Dahil alam nating lahat na ikaw ’yun! Tangina mo kang babae ka! You ruined everything! You stole our life! Ano! Masaya kana ba?” I could see tears flowing from his eyes.

Hindi ko nakayanan ang klase nang tinging ipinupukol niya kaya nagbaba ako ng tingin.

I could see in the side of my eyes that Tyron was calming his self and went to Tyler. Tyler didn’t speak nor move simula kanina. Nakaluhod lang ito kung saan siya iniwan nang bitch na ’yun.

I was about to go and caress Tyler’s back nang pigilan ako ni Black at Vladimir.

“Don’t go near them, Levesque. Alam mo ang kaya kong gawin.” Black dangerously said. As if namang natatakot ako.

“Out now, Miss. Before I let the dogs drag you out of this mansion.” Vlad said.

Mabilis akong tumakbo sa sasakyang nakaabang sa akin sa dulo nang mansion. I am not scared but I am sure na tototohanin nang dalawang ’yun ang banta nila. Especially, si Valdimir. I don’t want to be chased by those ugly and smelly dogs.

Sumakay na ako sa kotse and I ordered Carl to drive me in my mother’s house.

Habang lulan nang kotse ay iniisip ko kung saan ba ako nagkamali sa hakbang ko. God damn it! Hindi pwedeng masayang lahat nang mga ginawa ko.

I thought wala silang kinakasama rito sa Pilipinas when they met me months ago. I did even seduced them and make them believe that something happened to us! Damn it! Tapos magte-text-text ang informant ko telling me na may bago silang girlfriend! That can’t be! Sa akin lang sila!

I heard Carl cleared his throat.

“What?!”

“Ma’am, nandito na po tayo.”

Huminga ako nang malalim at inayos ang sarili ko. Lumabas na ako sa kotse at nagtuloy-tuloy na sa loob ng bahay.

“Hey, Mom.”

Sampal agad ang natamo ko sa Nanay ko. Imbes na halikan, yakapin and kamustahin ako kung ayos lang ba ay palad agad niya ang nag-hello sa pisngi ko. Nanlilisik sa galit ang mga mata niya at napansin ko na nanginginig ang kamay niya. “What are you doing here this time?”

Tumawa ako ng mapakla. “What a warm welcome you have there, Mother!” I laugh. “Didn’t you miss your only daughter?”

“Why would I miss a killer like you? Fucking get out in my house now or else ipapakaladkad kita!” Gigil na ani nito at nag-martsa na paalis.

I chuckled. “I’m so scared, Mother.”

Aalis na sana ako dahil mukhang wala naman ang taong hinahanap ko nang may magsalita sa likod ko. “Ang bastos mo naman, sis. You’re so road, ’ya know.”

“Oh, hello there too, Raven.”

“What are you planning, lil sis?”

“It’s for you to find out, Raven. So, just spill what have you learn about that freakin bitch?”

Umupo ito sa sofa na parang hari. Ininom muna nito ang ice tea na nakalagay doon. Nakakainis naman itong lalaking ’to! Pabitin masyadong mag-report.

“Well, she told me that she’s pregnant and she didn’t have any plans to tell the twins. Then, I saw this taxi driver rushing her to the hospital after you showed up to the mansion. Sad, I think she lost the baby.”

Ngumisi ako. “Edi kung hindi pa patay ang bata, ako ang papatay.”

He tsk. “That’s two kills if ever, sis.”

“As if I care. That girl deserves to rot in hell, anyway, she had the twins but how dare her to cheat!“Gigil na saad ko nang matandaan ang nakaraan. “No one messes with my loved ones. She got her chance but she wasted it. Ako naman ngayon.”

“You’re so scary sometimes, sis.”

I smirk. “That’s why never mess with me nor my lot.”

Iiling-iling na nag-martsa paalis si Raven.

If I am going to kill her baby, then isasama ko na rin ang ina. Kailangan ko nang tanggalin sa landas nang kambal si Chienne. She’s fucking pain in the ass!

Ikadalawampu’t apat na Pahina

IKADALAWAMPU’T APAT NA PAHINA

“Goddamn it, Tyron! Stop your brother! Balak ba niyang lunurin ang sarili niya sa alak?!” Galit na sigaw ni Vladimir.

Umagang-umaga kasi ay tinawagan siya ni Black at Lucas para manghingi nang tulong. Their friend, Tyron and Tyler had been drinking non-stop for one week. Simula nang mawala ang babaeng pinakamamahal nila ay para na silang beer addict. Ngunit si Tyler ang pinakakakikitaan nang sakit sa nangyari.

Tyler hadn’t spoken or prepares his self for work for one week. Buong linggong tikom ang bibig nito at maririnig lang siyang magsalita kapag tulog na at tinatawag si Chienne. Habang si Tyron naman ay pinipilit ang sarili na huwag masyadong dibdibin ang pagkawala nang mahal niya para sa kumpanya at sa kanyang kapatid. He knew na si Tyler ang unang taong masasaktan kapag nagkaalaman na kaya pilit niyang pinapatatag ang sarili niya.

He believes that Chienne will come back to their house. Naniniwala siyang bibigyan pa sila nang dalaga nang pagkakataon na mag-explain.

Patuloy lang sa pag-inom si Tyler. Ang tanging tumatakbo lang sa isip niya ay si Chienne and what’s keeping him sane up to this point is still Chienne.

Marahas na inagaw ni Vladimir ang alak kay Tyler.

“What the fuck is your problem?!” Anas ni Tyler sa kaibigan. Pulang-pula na ang mukha nito kahit na alas-otso pa lang nang umaga. Ito rin ang unang pagkakataon na kinausap niya ang mga kaibigan.

“You’re asking me what the hell is my problem? Fuck you! It’s you! God damn this!” Hindi na halos makahanap nang tamang salita si Vlad dahil sa gigil sa kaibigan. “Instead of wasting your time drinking and locking yourself in this shitty place, bakit hindi kana lang mag-hire nang sandamakmak na private investigators para hanapin ang taong gusto mong makita! Tarantado!”

Binigyan niya ng isang suntok si Tyler sa pinsgi. Hindi naman lumaban ang isa sa kambal at nanatiling tahimik lang.

Ilang sandali pa ay narinig nila na humihikbi si Tyler sa lapag. Dali-daling lumapit si Tyron sa kakambal. Habang inaabutan nang tissue ni Lucas ang kambal. Umupo naman sina Black at Vladimir. Sinusubukang pakalmahin ang kaibigan dahil hanggang ngayon ay sobrang init nang ulo sa kambal, lalo na kay Tyler.

“W-Why? Bakit ang dali lang sa kaniya na paniwalaan ang babaeng ’yun? Hindi ba naging sapat ang pinakita ko sa kaniya? Para naman sa pagkakataong ito, kami ang piliin at paniwalaan. Tangina!” Tyler cried even more. Wala na siyang pakialam kahit na umiyak siya nang umiyak sa harap nang mga kaibigan niya.

Katahimikan lang ang namutawi sa pagitan nilang lima. Habang si Manang na nasa sulok ay naawang napatingin sa kaniyang mga alaga. Alam niya ang nangyari sa buhay ng mga ito at nanghihinayang siya sa relasyon nila Chienne.

“I love her.. I fucking love her more than my life.” Lumuluhang saad ni Tyler.

Tyron sighed and hug his brother. “I’ll find her, Kuya. Please, fix yourself now. Hindi matutuwa si Chienne kung makikita niya tayong ganito.”

“True, dude. You need to stop this shit, so we can start planning on how to make that bitch pay.” Ani Lucas.

“I already notify my agents to dig deeper with that Levesque’s background.”

All of them sighed at hindi maiwasang maalala ang nakaraan.

Nasa garden ngayon ang limang magkakaibigan. Ang kambal na sina Tyron at Tyler Monteverde, Lucas Avery Reynolds, Black Eon Ross at si Vladimir Sataniel Hungrion. All of them shared the same circle kaya sila ang madalas na magkasama at sa katagalan ay naging matalik na magkakaibigan na.

“Fuck, bro! You should try to come with me every night, para naman hindi ganiyan ka-seryoso ang mga mukha ninyo. All of you look constipated and having laid is the answer to have a fucking handsome face like me.” Nakangising sabi ni Lucas habang kinu-kwento ang kaniyang sex adventures.

“No thanks. Wala akong balak na maging katulad mo na maniyak.” Seryosong saad ni Vladimir habang inaayos ang mask nito. Ever since he started to attend a normal school ay nagsusuot na siya nang maskara.

“Baka nga kahit poste ay patusin mo.” Dagdag na asar ni Black sa kaibigan. He’s busy watching his brother – Dark Eos with his friend. Napakunot-noo ito dahil kung makatawa ang dalawa ay parang walang bukas.

“No way, dude! I have taste ’no. I make sure that the women I fucked are all clean before doing it with them.”

Iiling-iling na lang ang kambal. They don’t know what to comment. Ayaw nilang husgahan ang kaibigan because they also had a fair share of women.

’Yun nga lang ang sex life nila ang pinaka-weird yet sizzing hot sa lahat. Simula pagkabata ay mayroon na silang bond sa isa’t isa. Hindi mapakali ang isa kung wala ang kakambal. Noong mga bata sila ay laging pareho ang mga gusto nila. Mapa-laruan man, damit, pagkain at kung ano-ano pa.

Hanggang sa tumuntong sila nang five years old. They had a crush. Isang babae. They didn’t pursue the girl dahil binawalan sila nang Mama nila na magkagusto sa iisang babae. Kahit na anong pigil nila na mag-iba nang gusto ay walang nangyayari. In the end, their mother cannot do anything with them and just give whatever they want. They spoiled them so much that nothing could stop them, kahit pa ang mga magulang nila. What the twins wants, they get.

Nagkakasiyahan ang buong barkada at si Lucas ang laging bumabangka sa kwento. Si Vlad at Black ang taga-bara sa kanya.

Sasama na sana sila sa usapan ng mga kaibigan nang makita nila ang isang babae. The girl had a black hair, umaalon-alon ito tuwing lalakad siya, her heart shaped-face, her mesmerizing gray eyes and her alluring smile. She looked like an angel that was sent from above. Kasalukuyan itong naglalakad papalapit sa kanilang pwesto.

Cliche mang pakinggan pero na-love at first sight sila. Sigurado sila roon.

Nagkatinginan ang dalawa at napangisi nang pareho sila nang naiisip.

“Fuck! That’s Kylie Alexandria, dude! Ang ganda niya di’ba? One of this days I am planning to bed her—”

“Shut it. She’s ours, Reynolds. Fuck off.” Magkapanabay na saad nang dalawa.

Nagulat ang tatlo sa inasal nang kambal. They knew them. Sa ilang taon nilang pagkakaibigan ay alam nilang may gusto ang mga ito sa dalaga at wala silang balak galawin ang babaeng ‘yun. The twins’ want her then be it. Ayaw pa nilang makakita ng liwanag na hatid nila. Masaya pa sila sa buhay.

Ilang linggong nilagawan nang kambal ang dalaga until they became official. Kylie was considered a one hell lucky girl. Dalawang nagga-gwapuhang lalaki ang nagkagusto sa kanya at ang mga Monteverde twins pa ito.

No words can describe how happy the twin is. Sobrang saya nila lalo na kapag nakikitang masaya rin ang girlfriend nila. Sure na sure na sila na si Kylie ang babae para sa kanila. They already planned everything. Pagkatapos nang graduation ay magpo-propose na sila at magpapakasal. They can pay kahit magkano pa para maging legal nang kanila si Kylie Alexandria Levesque. Their mi amore and angel.

“She’s the one, right Kuya?” Nakangiting sabi ni Tyron sa kakambal.

Nakatingin sila ngayon sa dalaga habang tumutulong ito sa mga ka-blockmate niya. She was smiling habang malumanay na ine-explain ang theory at application tungkol sa major nila.

Tumango si Tyler. “I never felt this kind of contentment whenever I look at her.”

“Mi amore will be graduating next Month. What are we going to prepare?”

“Let’s give her a gift. A precious gift na mas mahal pa sa mga dyamanteng kaya nating ibigay.”

Napakunot nang noo si Tyron. “What the hell is that, Kuya?”

“A baby..”

Nagkatingin silang dalawa at napangisi.

“You may now kiss the bride, Tyron and Tyler..”

Tyler lift the veil. Magkapanabay na hinalikan nang kambal si Kylie sa labi. Pagkatapos ay nagkatinginan silang tatlo. The look of contentment is evident in their face. Halata ang kasiyahan sa mukha nilang tatlo.

Lumapit sina Black, Lucas at Vlad sa bagong kasal. “Congrats, pares and Kylie. Alagaan mo sila. Malakas lang ang topak kapag hindi nasusunod ang gusto.”

Natawa silang apat at nakasimangot naman ang kambal.

“Thank you sa pagpunta. Punta kayo sa reception, okay?” Nakangiting saad ni Kylie.

Tumango sila nang sabay-sabay. They were about to hug Kylie ngunit agad na humarang ang kambal. Ang ending silang lima ang nagyakapan.

“Tangina, pare! Paano mo nalamang kayo ang gusto naming i-hug?”

“Gusto niyo bang sabay-sabay na makakita nang payapang lugar?” Inis na sabi ni Tyler. Natawa lang si Tyron dito at tinapik ang mga kaibigan.

“Paano, pare, mauna na kami sa reception. Gutom na gutom na ako. Kailangan ko nang kumain kung hindi mawawala ang pinaka-gwapong lalaki sa mundo.” Ani Lucas.

Hinatak na siya nina Black at Vlad. Nagtatawanan ang tatlo palabas nang simbahan. “Mamaya na ang honeymoon!” Sabay-sabay na sigaw nang tatlo at tumakbo palabas.

Natatawa naman ang kambal at si Kylie sa pinangagawa-gawa ng mga kaibigan. A perfect definition of lunatics are Lucas, Black and Vlad.

“I love you, our angel..”

“I love you, mi amore..”

“I love you, Tyron..” She smiled. “and to you too, T-Tyler..”

That night they made love like no one else in the world. Yakap yakap nila ang asawa and it feels so surreal for the twins.

Hindi nila ine-expect lahat ng mga pangyayari sa buhay nila. Kylie became their strength and weakness. Napa-angat pa nila lalo ang Monteverde Empires sa nakalipas na taon. It stayed in its number one spot. Ngunit si Kylie rin ang kahinaan nang dalawa, lalo na ni Tyler.

“Sir, sir! Tumawag po si Manang at sinabing sobrang taas po nang lagnat ni Ma’am Kylie..”

Nagkatinginan sina Tyler and Tyron. They both muttered a curse.

“Tyron, ikaw na ang makipag-meet sa investors natin. I’ll check Kylie. Ite-text ko sayo kapag sobrang lubha nang nararamdaman niya para mapuntahan mo kami sa ospital.”

Tyler didn’t wait for his twin respond. Dire-diretso lang itong tumakbo hanggang sa marating niya ang mansion. Sumalubong agad sa kanya si Manang na halata ang paga-alala.

“Nasa masters’ bedroom siya, hijo.”

Dali-daling pumahik si Tyler doon. Hindi na nga niya naisip na may elevator pala ang bahay na ipinagawa nila para kay Kylie. They named it Kylie Alexandria’s mansion. Dito sila bubuo nang pamilyang tatlo.

“Ky..” Nag-aalang tumakbo si Tyler sa tabi ni Kylie.

“Ty.. Ty.. It hurts. My head hurts.” Humihibing saad nito.

Mabilis niyang niyakap ang dalaga at inalaagan.

“Sleep now, mi amore. I’ll take care of you..”

Napamulagat si Kylie. “T-Tyler?”

“Yes, my love. It’s me..” Itinaas ni Tyler ang white polo nito para hindi mabasa. Kumuha siya nang bimpo at inilublub sa mainit. Pagkatapos nitong banlawan ay inilagay niya sa ulo ni Kylie.

He caressed her hair. “Where’s Tyron?”

“Sa office, mahal. He needs to face our investors pero kapag natapos iyon ay pupunta siya agad dito.”

Tumango-tango lang si Kylie at ipinikit ang mata. “I see..” She sounds disappointed pero hindi nahalata iyon ni Tyler. Mas nangingibabaw ang pag-aalala na meron siya sa dalaga.

Gumaling si Kylie nang isang araw lang. Biniro nga sila ni Manang na magaling daw mag-alaga si Tyler kaya mabilis siyang gumaling. Hindi na lang kumibo ang asawa at patuloy lang sa pagkain.

Si Tyron naman ay ine-explain ang mga bagay-bagay sa kakambal. Siya kasi ang attend nang meeting ngayon at si Tyron naman ang maiiwan sa bahay.

Kylie looked so happy with that thought. Ngunit hindi niya masyadong pinahalata dahil baka malaman ni Tyler ang totoo. But, she’s planning on telling to Tyron her true feelings. Gusto niyang sabihin lahat dito ang totoo.

Nang makaalis si Tyler ay naiwan sa bahay sina Kylie at Tyron. Hindi halos iwan ni Kylie ang lalaki. Kung nasaan ito ay nandoon din siya. Nang makakita siya nang pagkakataon ay sinabi niya agad ang totoo.

“I love you, Tyron..” Hinihingal na saad niya.

Tyron smiled and hug her. “I know, my angel. Thank you for loving me and my brother. We love you, too.” He kissed her forehead.

Umupo si Kylie at kipkip nito ang kumot sa dibdib. “No, Ty. I love you..”

Natawa naman si Tyron at umupo rin. “I know nga, angel. Mahal ka rin namin ni Tyler.”

“I love you, okay! Hindi ko naman mahal si Tyler. I am just using him para hindi ka mawala sa akin!” Frustrated na sigaw ni Kylie.

“P-Pardon?”

Huminga nang malalim si Kylie. “I love you, Ty. First year college pa lang ako mahal na kita. That’s why noong nanligaw kayo nang kakambal mo ay sinagot kita agad. Dapat ikaw lang pero you told me that if I will love one of you, I need to love the other too. Ayaw kong iwan mo ko dahil lang sa hindi ko kayang mahalin ang kapatid mo.” Umiiyak na atungal ni Kylie. “Tumakas na tayo rito, Ty.. Please, please.. Let’s live together. Just the two of us.”

“W-Why? Bakit hindi mo nagawang mahalin si Kuya sa loob nang apat na taon! Tangina! Ano lahat nang pinapakita mo? Pakitang-tao?” Galit na galit na sigaw ni Tyron. Tumayo siya sa kama at walang pakialam kung nakahubad.

“Tyler was too cold on me. He’s too secretive. Ni hindi ko mahulaan ang nasa isip niya. That’s why I can’t love him.”

“Bakit? Ano bang criteria mo para mahalin ang kuya ko?” Sarkastikong saad nito. “Did you know na lahat nang hiling mo, si Kuya agad ang umo-oo? Alam mo bang si Kuya ang nagpupuyat sayo para bantayan ka? Si Kuya ang matiyagang naghihintay sayo sa gabi kapag late kang umuuwi. Si Kuya ang unang umaalalay sayo sa kahit anong bagay. And what would he get? A woman like you who doesn’t know how to return his love and just fuck him in his back? Tangina! I’d rather leave you!”

Iyak lang ang naging sagot ni Kylie. She doesn’t know what to do pero hindi na niya kayang pigilan pa ang nararamdama. Sasabog na kasi siya kung hindi niya sasabihin dito ang totoo.

“Ty.. Ty.. Please, don’t leave me. Huwag mong sabihin kay Tyler ang totoo,” humihikbing saad ni Ky.

Pumunta si Tyron sa banyo at tumapat sa shower. Tyron doesn’t care anymore. Nakita na niya ang tunay na ugali nang babaeng pinakamamahal nila. Umiyak siya para sa Kuya niyang pinakanagmamahal sa kanilang dalawa sa babaeng mahal nila pero peke lang pala ang ipinapakita. He doesn’t want to hurt him but he deserves to know the truth.

Paglabas ni Tyron ng banyo ay nakita niya agad ang kakamabl na nakayakap sa dalaga. Nakita ni Ty na umiiling-iling si Ky na para bang sinasabing huwag niyang sabihin sa Kuya niya ang totoo.

“Did you make her cry, Tyron?!” Tyler voice roared in the bedroom.

“No, Kuya.” Mahinahong wika ni Tyron. He took a deep breath. “Kuya..”

“What?!”

“Kylie told me..” Todo iling si Kylie. Ipinikit ni Tyron ang kanyang mga mata. “She told me her head still hurts.” Para namang nasaksak sa puso si Tyron. Wala siyang lakas nang loob na sabihin ang totoo sa Kuya niya ngayon. He’s scared that he might have shattered. He knows him too well.

Agad na lumambot ang mukha ni Tyler at hinaplos ang ulo ni Kylie. “Why didn’t you call me earlier? Alam mo namang pwede akong umuwi at ibilin na lang ’yun sa EA natin.”

Sasagot na sana si Tyron ngunit inunahan siya ni Kylie. “N-No need, my love. Hindi naman ganoon kasakit ang ulo ko katulad kahapon.”

Niyakap lang ni Tyler si Kylie. Si Tyron naman ay lumabas dahil pakiramdam niya ay hindi siya makahinga sa loob.

Putangina ng babaeng ’yun! ’Yan ang mga salitang paulit-ulit sa utak ni Tyron. He wants to tell his Kuya the truth but he’s scared.

Uminom nang uminom si Tyron sa bar nang bahay. Ayaw niya munang makita ang babaeng ’yun. Mas maganda pa na matulog siya sa bar kaysa sa makatabi ito.

He was about to drink his Jack Daniels in the bottle when someone snatch it from him.

“Fucking what?!” His voiced roared.

Alam na alam niya kung sino ito. Ang halimuyak nang natural nitong amoy ay kumalat sa loob ng bar studio nila.

“Ty, thank you. You didn’t tell your brother the truth.. Alam ko namang mahal mo ko kaya hindi mo sinabi sa kanya.” Kylie hugged her from behind.

Agad na tinanggal ni Tyron ang kamay nito na nakapulupot sa kanya. Pero, mukhang hindi naman natinag doon si Kylie. She sat from his side and kinuha niya ang kamay ni Tyron.

“Come on, Tyron. Let’s leave this place. Nag-book na ako nang flight natin paalis ng bansa. We can live kahit saan natin gusto. Iwanan na natin si Tyler..”

Hindi na nakayanan ni Tyron ang nararamdam. Nasampal niya nang malakas ang babae.

Natumba sa pagkakaupo si Kylie. But Tyron didn’t care. Patuloy lang siya sa paglagok nang alak.

“Why would I leave my brother over a selfish bitch like yo—”

“Ty! Ty! Ahh! It hurts!”

Wala na sana siyang pakialam sa babae pero pagtingin niya rito ay may dugong patuloy na dumadaloy sa mga hita niya.

Kylie was crying and clutching her abdomen because of too much pain.

Kahit na galit si Tyron sa babae ay dali-dali niyang kinuha at binuhat si Kylie. Paglabas nila ng bar studio ay saktong papasok si Tyler. Namutla ito nang makita ang kalagayan nang asawa.

“Kuya, we need to rush her to hospital.. I d-don’t want to lose the baby..” Tyron cried.

Napamura si Tyler at dali-daling kinuha ang susi nang kotse. Minutes later, they arrive at the hospital.

Paikot-ikot ang dalawa. Tinawagan na ni Manang ang mga kaibigan nila at ilang minuto pa lang ay humahangos silang dumating.

“Hell! Not my baby.. Hang on, please..” Tyron and Tyler kept crying and crying.

Oh God, not him. Not my son.. Tyron’s mind was full of this thought.

Ikadalawampu’t limang Pahina

IKADALAWAMPU’T LIMANG PAHINA

“I’m sorry, Mr. Monteverdes, the twins didn’t make it.” Ani nang doktor paglabas na paglabas nang emergency room.

Tyler and Tyron cried harder. Mabuti na lang at nandiyan ang mga kaibigan nila para alalayan sila.

Si Lucas na ang kumausap sa Doctor at inaalalayan nina Black at Vlad ang dalawa.

All of them are quiet when Tyler spoke.

“Tell me, Tyron, what the hell happened in the bar studio? Bakit dumugo si Kylie?” His voice is full of accusation.

Alam kasi ni Tyler na pinuntahan ni Kylie ang kakambal para paakyatin na. Ngunit nagsimula siyang mag-alala kaya bumaba siya at nakita na lang ang kapatid na buhat ang asawa nila na nagdurugo.

“I—I..” Hindi mahanap ni Tyron ang tamang salita. He’s blaming his self dahil sa pagkamatay nang anak nila. Their first born.. It’s his fault. Kung hindi niya pinatulan si Kylie sa mga sinasabi niya ay hindi niya masasaktan ito.

“It’s my fault, Kuya.” Tyron cried even more.

Hindi naman kumibo ang mga kaibigan at nagpapakiramdaman lang.

Kinwelyuhan ni Tyler ang kapatid. “What did you fucking do?!”

“I slapped her..”

Bago pa masabi ni Tyron ang totoo ay nasuntok na siya ni Tyler. Hindi siya lumalaban dahil alam niya na may kasalanan siya. He killed their babies kaya nararapat lang ito.

“Fucking why, Tyron?! You killed our child because of what?! Putangina naman oh!” Nilubayan na ni Tyler ang kakambal. Umupo siya ulit sa kinauupuan kanina at napahilamos ng mukha.

Tyron sighed. “She told me to flee with her..”

Pare-parehong napakunot nang noo ang apat na kalalakihan.

“Yesterday, when you were away for the meeting with our investors, she told me that she doesn’t love you..” May tumulong luha sa mga mata ni Tyron. Nasasaktan siya para sa kapatid pero he deserves to know the truth. “Sinabi niya sa akin na pinagti-tiyagaan ka lang niyang makasama—”

“Fuck you, Tyron!” Hindi inaasahan ni Tyron ang susunod. Tyler’s fist landed on his cheeks.

Napaiyak na si Tyron. “I don’t want to prolong the pain that you would feel, Kuya. Ayaw kong tratuhin ka niya na parang basura lang.. You deserve more. We deserve better than her.”

Nakatikim ulit si Tyron nang suntok sa Kuya niya pero hindi siya lumaban. Ilang sandali pa ay tumigil na siya sa kakasuntok. Napaupo silang magkapatid sa sahig at sunod-sunod ang pagtulo nang luha ni Tyler.

“Sinungaling ka, Tyron. Kylie would never do that to me. He loves us, me.”

Tinapik ni Vlad ang balikat ni Tyler. “You should know better, Ty. Kilala mo ang kakambal mo. He would never break his bond with you para sa isang babae lang.”

Tumango-tango si Black. “Listen to him, Tyler. Alam mo na kaya kang talikuran nang lahat nang tao pero hindi ang kapatid mo.”

Tama ang mga kaibigan niya. He knows.. He knows more than anyone na hindi siya kailanman lolokohin ni Tyron. Hinding-hindi nila ipagpapalit ang relasyon nila para sa isang babae.

Sunod-sunod ang pag-agos nang luha ni Tyler. He felt his twin hugged him.

“I’m sorry, Kuya.. I’m sorry. Hindi ko sinasadya ang tungkol sa bata. I didn’t know that Kylie’s pregnant..”

Ipinikit ni Tyler ang kanyang mga mata. Tinapik niya ang balikat ni Tyron.

Tumayo siya at malalaking hakbang na tinahak ang kwarto kung saan naka-confine si Kylie.

Pagpasok nila ay nakita nila ang dalaga na nakaupo. May kausap ang dalaga sa telepono at may ngiti ito sa labi ngunit agad din itong nawala ng makita niya ang kambal.

“Ty! Ty, my love.” Kylie started to sob. “Our babies, they died. Oh god, I’m so sorry.”

Akala ni Kylie ay yayakapin at aaluin siya ni Tyler ngunit nagulat siya nang mahigpit siya nitong hinawakan sa balikat. Para siyang mapipisa sa klase nang hawak nito.

“O-Ouch, Tyler! It hurts! Ano ba!”

“Talagang masasaktan ka! Tell me the truth! Fucking tell me!”

“N-No, mahal. Mahal kita—”

“Tell me!”

“Edi tell you! No, I don’t love you. Pinagtiya-tiyagaan lang kita na kasama para hindi mawala sa akin si Tyron. I love him more than anyone else. Ayaw ko sayo, you’re too cold, too distant and too secretive. Ni hindi nga kita madalas makausap. You don’t know how to make me laugh. You only care about is your business, business and fucking business..”

Kylie kept telling him what she doesn’t like in him. Hindi na halos marinig ni Tyler ang mga sinasbai niya dahil blanko na talaga ang utak niya. He doesn’t know what to do.

“A fucking bitch!”

Halos mabali ang leeg ni Kylie sa klase nang sampal na ginawad sa kanya ni Tyler.

Mabilis na umalis si Tyler dahil natatakot siya na baka mapatay niya ang asawa sa galit na mayroon siya. Sinundan siya ni Tyron at ng mga kaibigan.

“Tangina! Putangina! Ang sakit..” He kept on punching the tree.

“Kuya, I’m sorry.. I’m sorry.”

Hindi naman nagsalita si Tyler. Hindi siya galit sa kambal pero tangina lang. Ang babaw nang dahilan nang babaeng pinakamamahal niya.

Inawat na siya ni Black at Vladimir.

“You know, dude, if she didn’t see your worth then she’s not the one. Hindi niya kayo deserve nang kapatid mo. Mas mabuti pa na mag-fuck na lang kayo kaysa sa ganitong klase nang buhay. That’s why I hate marriage! Tangina, nakakasira nang ka-gwapuhan.” Lucas tried to lighten the mood between them.

Both of them realize the reality. Tama ang kaibigan. That bitch doesn’t deserve us. We deserve better. ’Yung kaya kaming mahalin nang kaming dalawa nang kapatid ko. Both Tyron and Tyler were filled with this realization.

Months later, kahit na nakatira silang tatlo sa iisang bahay ay hindi sila nagpapansinan. The twins moved out of the masters’ bedroom. Magkasama silang natutulog sa nagiisang kwarto sa third floor.

Hanggang ngayon ay hindi nila naaasikaso ang annulment papers dahil busy sila sa kumpanya. May mga nag-pull ng shares nila kaya kailangan nilang mag-doble kayod.

Napapansin na rin nila na nagbago ang asawa. May mga pagkakataon na nag-aalala ang kambal ngunit agad din silang nasasampal nang katotohanan.

“Sirs, nandito po ngayon ang mga kaibigan ninyo..”

Both of them sighed. “Cancel our meetings for this day. Kilala mo namang ang mga siraulong ’yun.”

Their EA smiled and leave. Sabay-sabay na pumasok ang tatlo sa office nang kambal. Seryosong-seryoso ang mga mukha nila.

“What bought you all here?” Tyron said. Kinuha na ni Tyron ang alak sa divider nila at inilapag ’yun sa gitna.

“Hindi ba pwedeng na-miss niyo ang kagwapuhan ko kaya ako nandito? Tsk. Alam kong sabik na sabik na kayong apat na makita ako. Sabi ko naman sa inyo kailangan natin ng reserve day every week.”

All of them chuckled. Malakas na talaga ang sira ng kaibigan nilang ito.

“Tangina, pinapunta mo ko para lang sabihin ’yun?” Vlad hissed.

Agad na sumeryoso ang mukha ni Lucas. “Well, the main reason kung bakit ko kaya tinawag lahat ay para sabihing..” Pa-suspense na sabi nito. Walang nagsasalita sa kanila dahil hinihintay nila ito. “Tangina, ang gwapo ko talaga!”

Binato ni Vladimir si Lucas nang yelo. Tumama ito sa ulo niya.

“Sabihin mo na kasi gago!” Saad ni Black.

Tumikhim si Lucas. “Pare, alam kong may lamat na ang pagsasama niyong tatlo. Pero gusto ko pa ring sabihin ’to kasi you deserve to know the truth..” Huminga ng malalim si Lucas. “You all know na gabi-gabi akong nasa bar. One time, I saw your wife their drinking and dancing with a pangit guy, syempre mas gwapo kayo pero mas ako. Anyway, gabi-gabi ko silang pinagmamasdan at walang palya na sa loob nang dalawang buwan ay lagi silang magkasama nang lalaking ’yun.”

Napa-tiim nang bagang ang kambal. How dare that bitch!

“Dalhin mo kami sa bar na ’yun.” Tyron said.

Pagdating na pagdating nila ay nakita nila agad ang asawa na may kalingkisang lalaki at sumakay ang dalawa sa taxi. Sinundan nila ito at tumigil sila sa isang condominium na pag-aari ni Lucas.

Hindi muna agad sila bumaba. Naghintay muna sila nang limang minuto bago pumunta sa front desk. Si Lucas ang kumausap dito at nalaman nila agad ang unit number.

Dali-daling pumunta ang lima sa kwarto na tinuro ni Lucas. They got the key at pagpasok nila ay sabay-sabay na napamura ang tatlo.

Agad na hinawakan ni Black at Vlad si Tyler ngunit nahuli na sila. Tyler got the guy at nag-umpisang bugbugin ito. Si Tyron naman ay pinuntahan si Kylie, he slapped her for nth time. Hindi niya halos mabilang kung ilang beses niyang nasampal ang babae.

“Putangina mo! How dare you cheat on us!”

“It’s all your fault naman! You didn’t satisfy me in bed so I just did what I need to do. Naghanap ako—”

Tyron slapped her again. Si Vlad at Black ay inaawat si Tyler dahil hindi na gumagalaw ang lalaki. Samantalang si Lucas ay prenteng nakaupo sa sofa.

“Tangina, Reynolds! Tulungan mo kami rito!”

“No way! Ang saya kayang manood.” Ngumisi ito at uminom sa beer in can na hawak niya.

Kylie kept on crying and crying. Walang habas kasi ang ginagawa ni Tyron sa kanya na pagsampal.

When the twins got tired. Napaupo na lang sila. Si Black ay tinawagan ang kanyang agent na iligpit ang bangkay nang lalaki. Tyler killed him.

Halos manginig ang buong katawan ni Kylie sa narinig.

“You’re all monsters!” She screamed.

Tumayo si Lucas sa pwesto niya at siya ang sumampal sa dalaga. All of them are shocked.

“Leave. Bago pa kita mapatay.”

Mabilis pa sa alas-kwatro na tumakbo si Kylie palabas nang building. Wala siyang paki kahit kumot lang ang tumatakip sa katawan niya.

That was the last day that they saw Kylie Alexandria.

“May balita na ba sa paghahanap ng mga tao mo, Black?” Tyler asked.

Hindi na siya palaging naglalasing. Na-realize niya na tama ang mga kaibigan. Kailangan na niyang ayusin ang buhay niya dahil nadadamay na ang sa kapatid niya at para makita ang pinakamamahal niyang babae.

Black sighed. Nasa loob sila ngayon ng opisina ng kambal sa mansion. They are planning on how to capture that bitch pero sobrang linis ng mga records niya. Nakakatangina na dahil ilang linggo na niyang sinisigawan ang mga tauhan niya.

“I’m sorry, brod, pero malinis kumilis ang putang iyon.”

Napatiim ng bagang ang kambal. Sa loob ng ilang taon na hindi sila nagkita ay akala nila patatahimikin na sila ng dating asawa. Taon-taon silang nagpapadala ng tao sa bahay ng ina ni Kylie para ibigay ang annulment paper pero walang nangyayari,

“May balita na ba kay Chienne?” Umaasang taon ni Tyron.

Umiling-iling si Black. Nakayukom ang kanyang mga kamao. “I think someone is interfering with my investigators. Ngayon lang kami nahirapang maghanap sa isang tao. Tangina.”

Naiinis si Black dahil alam niya na may sumasabotahe sa mga pinagagawa niya sa kanyang tauhan. Sa loob ng ilang taon nilang pagta-trabaho sa ganitong klase ng trabaho ay ngayon pa lang sila pumalya.

“Paniguradong ang babaeng ’yun ang sumasabotahe sa’yo, Black.” Lucas said. Nilagok nito ang kopita na kanina pa niya hawak. Gigil na gigil kasi siya dahil hanggang ngayon ay panay sakit ang pinaparanas ng babaeng ’yun sa mga kaibigan niya. “I should have killed her back then para wala na kayong sakit ng ulo ngayon.”

Katahimikan ang namayani sa kanilang lima. They don’t know what to do anymore. Gustong-gusto na nilang tapusin ’to para naman makamit ng mga kaibigan nila ang kasiyahan na matagal ng ipinagkait sa kanila.

“Hindi niyo ba kailan man sinubukan na sabihin kay Chienne ang totoo?” All of them looked appalled with Vladimir’s question.

Tyron nodded. “I tried. When she confesses her feelings to us, sasabihin ko dapat na kasal kami pero pinatigil niya ako sa pagsasalita. She said that she loves us and that what’s matter the most.”

“We tried to negotiate with Kylie when we were away. Pero ayaw niyang pirmahan ang mga annulment papers na ibinigay namin sa kanya. Then she made us believe that something happened that night pero siraulo lang ang maniniwala. Nagbayad pa siya ng press.” Tyler tsk.

“Iba na talaga ang nagagawa ng pagiging desperada.” Lucas commented.

Lahat sila ay napatango sa sinabi nito. They are all thinking on what they should do next.

Seryoso silang lahat ng may kumatok. “Pasok po.” Tyron and Tyler said.

“Mga hijo, may gustong kumausap sa inyo. Ang pangalan daw niya ay Alexis Levesque. Kamukha ni Kylie mga hijo.” Ani Manang.

Nabigla ang mga kalalakihan sa kanilang bisita. Kakampi ba ito o kalaban? They don’t know hangga’t hindi nila naririnig ang sasabihin nito.

“Papasukin mo rito, Manang.”

Ilang sandali pa ay pumasok na sa loob si Alexis Levesque – ang ina ni Kylie.

“Magandang araw, mga hijo. Pumarito ako para sabihin ang totoo..”

All of them are so shocked in knowing the truth. Kaya pala wala silang makitang dumi nito. Kaya pala napakatagal nitong nanahimik.

Her Point of View

“Sapat na ba ’yan? Siguraduhin mo na hindi malalaman ng kambal kung nasaan ang babaeng ’yun.”

Sabay na sabay tumango ang mga lalaking nasa harap ko. I smirked. Kaya talagang gawin ng pera ang kahit ano. In this shitty place, money is everything. Kaya nga lahat ng meron ako ngayon ay nagawa ko dahil sa pera.

“Mukhang ayaw ding magpakita nung babaeng pinapahanap mo, boss. Napakatago nung lugar na pinuntahan niya.”

Parang pumalakpak ang tainga ko sa balitang ’yun. Mas maganda pa ngang huwag ka ng magpakita Chienne Alejandra. Manatili ka na lang sa lungga kung nasaan ka.

Raven motion them to leave. Nasa tabi ko ito at umiinom ng alak. “Aren’t you going to stop this shit? Wala na ang babae ng kambal.”

“No way, Raven. Hindi ako titigil hangga’t masiguro ko na natanggal ko na talaga sa landas si Chienne. Sa akin ang kambal at malas niya lang dahil kinanti niya ang mga akin.”

“Well, they are not yours in the first place, Ky—”

“Shut up!” Inilabas ko ang baril ko at pinaputukan siya.

Itinaas niya ang kanyang kamay na parang sumusuko. “Tangina, sis! Don’t me! I still want to live!”

I smirked. “I told you this for fucking hundred times, Raven. Don’t mention that name and call me Kylie Alexandria!”

“Fine, fine! Makaalis na nga rito. Baka matuluyan pa ako.”

Finally! Naisip din nitong umalis dahil nakakasira siya ng pag-iisip ko ng hakbang. I already remove the pest in their life. Kailangan ko na lang ngayon ay ang paibigin sila.

Tumayo ako at lumabas sa balkonahe ng kwarto ko. I stared at the sky and smile. Malapit na akong umuwi sa inyo mga mahal. I just need to make sure na hindi na babalik ang peste sa buhay natin.

Tumagilid ako at nakita ko ang repleksyon ko roon. I touched my face. The face that I despised pero hindi ko naisip na magagamit ko rin ang mukhang ’to.

“Anak..”

I closed my eyes. Nostalgia lingers in my being because of what she called me. It’s been years since I heard that word.

Hinarap ko siya. “What, Mother?”

Maluha-luha itong lumapit sa akin at hinawakan ang mukha ko. I flinch. “Stop this, anak.”

I shook my head. “No, Mother. Malapit na silang mapasaakin. You see, I already remove the pest in our lives. Kaunti na lang at mamahalin na ulit nila ako.”

Another tear fell into her eyes. “Parang awa mo na, anak. Kylie wouldn’t do this thing. Alam mong matagal ng nanahimik ang ate mo. I didn’t say any words to you when that happens. Kaya parang awa mo na, stop this nonsense and let them.”

Marahas akong umiling. Ibinato ko ang kopitang hawak ko. “No!” I screamed. “Did you know how hard I worked hard to make this? No! Puro ka lang kasi Kylie, Kylie, Kylie! I am now her, Mother. You should treat me like how you treat her.”

She slapped me pero wala akong paki. “Stop this nonsense, Kyla Alexandra! You are not Kylie and you will never be her!”

I closed my eyes to calm myself. No. No! No! I am Kylie Alexandria and I am the twins’ wife. I am not Kyla. I am not her.

When I am calm, I opened my eyes and looked at my Mom. “Mom, what are you saying? I am Kylie, your beloved daughter.”

Mom didn’t say anything and cried. Napaluhod pa ito sa harapan ko but I couldn’t feel any remorse in her state.

I’ll extend the chapters. Instead na 30 na lang sila ay baka maging 35 or 40 but I’ll finish this before my birthday dahil ito ang gift ko sa sarili ko. I love you all! Please, comment on your thoughts sa bawat chapter, it motivates me even more.

P.S. I’ll upload two to three chapters per day to finish this story this coming week. Then papahinga lang ako atleast three days then itutuloy ko na ang kay Ali and Brea.

Ikadalawampu’t anim na Pahina

IKADALAWAMPU’T ANIM NA PAHINA

“Oh em gee!” Emerged. Emerged! Para akong hihimatayin sa sobrang excitement.

Natawa si Doc Shine sa inasal ko. Hinayaan ko na lang siya dahil sobrang saya ko talaga ngayon. Aside sa kaalamang healthy ang anak ko, nalaman ko rin kay Doc na.. napaka-gwapo ng anak ko! Tanginers sizt! Manang mana sa akin kahit di ko pa pinapanganak. From head to toe, pak na pak ang anak ko! So yamiii, like mamee!

“Chienne, relax ka lang. Inhale, exhale. Huwag masyadong excited. Baka mapaanak ka ng wala sa oras.”

Napasimangot naman ako. Panira naman ’tong si Doc oh! Pero ako namang si tanga, sinundan ko siya noong pina-inhale and exhale niya ako.

It’s been months simula ng umalis ako sa metro. Ni hindi ko nga alam kung saang lupalop ako napadpad pero nakatulong ito sa sarili ko.

“Sige na, bumalik ka rito sa susunod na dalawang linggo ulit.”

Tumayo na ako sa kinauupuan ko at nagpaalam na kay Doc. Pag-alis ko sa clinic niya ay napabuntong hininga ako.

Miss ko na sila pero hindi pwede. Miss ko na sila pero siraulo pa rin sila. At sobrang gaga ko dahil miss ko na sila.

Hinawakan ko ang umbok kong tiyan. Maraming nangyari sa akin sa loob ng ilang buwan na pananatili ko sa maliit na barangay na ito. Nasa isang maliit na barangay ako ng Capas, Tarlac kung saan ako dinali ni Doc Sunshine.

Ilang beses na akong muntik makunan dahil sa sobrang stress at lungkot. Hindi ko kasi alam kung saan ako magsisimula. Hanggang sa sinampal ako ni Shine at doon ako natauhan na tama siya. Kung miserable ako, hindi ko dapat sinasama ang anak ko.

Dinala niya ako sa barangay kung saan siya mayroong medical mission. Kilalang kilala siya sa maliit na barangay na ito kaya madali niyang naipakiusap sa mga tao na kung pwede ay dumito muna ako. Sa ngayon ay nakatira ako sa may bahay-ampunan na katabi ng simbahan.

Araw-araw ko ring kinukumpisal ang kasalanang nagawa ko. Alam ko man o hindi na kabit ako, kasalanan ko pa rin na pumatol ako sa lalaking kasal na. Napabuntong hininga ako. Ngayon ko lang din na-realize na, wala akong alam sa kambal maliban sa mayaman sila, gwapo, daks, birthday nila at ang mga topak nila. Ni hindi ko nga nakita ang mga magulang nila at ang angkan.

Simula ng dalhin ako ni Shine dito ay hindi ko pa kailanman natawagan si Roleen. Ang Tay ko naman ay minsan ko na siyang nakausap. Sinabi ko sa kanya ang totoo at kulang na lang ay sumugod siya sa Maynila pero tumanggi na ako. Ayaw ko na ng gulo. Nakakahaggard ang ganoon.

Nilalakad ko lang ang clinic ni Shine hanggang sa bahay dahil mas maigi iyon. Maliban sa nakakapag-exercise ako at nakakalanghap ng sariwang hangin ay nakakakita ng maganda ang mga tao rito.

“Ate Ienne!” Tawag ng mga bata sa akin. Agad nila akong pinalibutan.

Natawa naman ako. “Kalma kids. Ako lang ’to! Huwag niyong pagkaguluhan ang gandang taglay ko.”

Pare-parehong napasimangot ang mga bulinggit na nasa harap ko. “Si Ate talaga. Hindi naman ikaw ang hinihintay namin. Si baby oh.” Sabi ni Saab sabay hawak sa tiyan ko.

Ginulo ko ang buhok nito. “Sorry na po, beb. Halina kayo, pasok na tayo sa loob. Ang init init nasa labas pa kayo. Hindi niyo ba alam na Vitamin D na ang araw ngayon, emerged!”

“Vitamin D? Wow! Ang talino mo talaga, Ate. Nabasa ko ’yan sa libro. Tawag nga sunshine vitamins minsan.” Manghang-mangha naman ang mga bata kay Bella. Siya ang pinakamatanda sa kanila kaya pumapasok na ito sa paaralan.

Napatapik ako sa noo. “Hindi ’yun ang tinutukoy ko, emerged! Vitamin D, as in Vitamin Dulok, duh!”

Sabay sabay na napabuntong-hininga ang mga bata sa akin. Hinila na nila ako sa loob ng bahay namin. Sinalubong agad kami ni Sister Mary.

“Hayaan niyo munang magpahinga ang Ate Ienne ninyo. Hala, pumasok na kayo sa kusina at umupo. Tapos ng magluto si Sister Claire ninyo.”

Inalalayan ako ni Sister Mary papunta sa kwarto ko. “Ay, ayos lang ako, sister! Kering-keri ko pa namang maglakad.”

Hindi niya ako pinansin at nagtuloy lang sa pag-alalay sa akin. Hindi ko na siya pinigilan dahil nakaramdam na ako ng pangangalay sa binti ko. Hindi ko na kayang tumayo ng matagal dahil mabigat ang junakis ko.

Binuksan niya ang pinto at inalalayan ako sa pagupo. Kumuha ito ng upuan at hinawakan ang kamay ko. Napabuntong hininga ako.

“Session ulit tayo, Sister Mary?”

Ngumiti siya at tumango. I took a deep breath. “Galit po ako sa kanilang dalawa pero mas galit ako sa sarili ko. Hinayaan ko na maloko ako at maging kabit..” Fortunately dahil araw-araw na naming ginagawa ito ni Sister Mary o kaya naman si Sister Claire ay hindi na ako umiiyak o masyadong nasasaktan. Noong unang buwan na ginagawa namin ito ay araw-araw akong umiiyak. Ni hindi ko nga mabuo ang kwento ko sa kanila dahil nahihiya akong malaman nilang kabit ako.

They didn’t judge me nor insult me because of my wrong doing. Pinapayuhan pa nila ako at ginagabayan sa bawat hakbang ko sa buhay. It made my life easy to be honest.

“Pero kahit na galit ako, hindi ko maiwasan na hindi sila ma-miss. Araw-araw akong umaasa na sana.. sana puntahan nila ako at sabihing hindi naman totoo ang sinabi ng babaeng ’yun pero ilang buwan na ang nakakalipas. Siguro masaya na silang tatlo sa buhay. Masaya na ako kung masaya sila. I will gladly give them the freedom of being happy. Kahit hindi na ako ang kasama nila sa happy ending nila, okay na ako. Masaya na ako. Lalo na at may iniwan silang napaka-gandang regalo.” Hinaplos ko ang anak ko.

“Pero, hindi ko gagamitin ang baby ko para lang sa sarili kong kasiyahan.” Ngumiti ako kay Sister Mary na parang naiiyak na. “Hindi ko sasabihin sa kanila na buntis ako dahil ayokong masira ang pamilya nila. But, maybe in time, maybe, just maybe, maipakilala ko ang tatay nila sa anak ko.”

Pinahid ni Sister Mary ang luhang nasa pisngi niya. Hinaplos niya ang pisngi ko. “Napakasaya ko na hindi na nababalot ng galit at kalungkutan ang puso mo, Chienne. Your love is the greatest love of all. Ang klase ng pagmamahal mo ang masarap ipagmalaki at i-kwento sa iba dahil kaya mong bitawan ang mga taong mahal mo para sa kasiyaha nila. You are not selfish nor greedy. Ramdam na ramdam ko ang genuine happiness mo para sa mga mahal mo.”

Natawa ako. “Syempre, sister! Napapangit ako sa sobrang stress ko sa kanila. My gosh! Sayang ang biyaya ni Lord kung patuloy kong iisipin ang problema. Magagalit si Lord kapag hindi ko inalagaan ang gandang taglay ko.” I beamed at her.

Natatawa niya akong niyakap. “Always remember what I told you, okay?”

Tumango ako sa kanya at niyakap din siya pabalik. “Kapag nagpatawad ako hindi nito mapapalitan ang nakaraan o ang mga maling nagawa sa akin pero kaya nitong mapalawak ang kinabukasan ko. Mapalawak sa mga bagay na makapagpapasaya sa akin at sa mga nagmamahal.”

“Nagmature kana talaga, Ienne.”

I chuckled. “Tanginers, sister! Maganda lang po!”

“Shhh, magagalit si Lord sa bunganga mo.” Tumayo na siya at inayos ang damit niya. “Papadalhan na lang kita ng pagkain dito pagkatapos magpahinga kana. Mamaya ka na lang makipaglaro sa mga bata.”

Tumango na lang ako at humiga. Ipinikit ko ang mata ko at pinakiramdaman ang sarili.

Eto ang isa sa pinakamagandang naidulot sa akin ng paglayo. Napatawad ko na sila sa mga ginawa nila. Ayaw kong ma-trap sa dilim ng nakaraan. Masyadong maganda ang future na nakasulat sa istorya ko para dibdibin ang mga nangyari.

Hinaplos ko ang umbok kong tiyan. “Kapit ka lang bebe huh? Huwag mo akong iiwan kahit ganda lang ang meron ako, in short Gandang Ina lang beb!”

Magdadapit-hapon na ng tuluyan akong nagising. Nag-streching muna ako bago tuluyang bumaba sa kama ko. Napangiwi ako dahil ramdam ko na talaga ang pagbigat ng aking gwapong bebe.

“Stay put ka lang diyan, beb ah..” Kausap ko sa anak ko habang hina-haplos haplos ko ang tiyan ko. Para na talaga akong nakalunok ng pakwan dahil ito na ang last trimester ko. Kailangan ng doble ingat para safe na safe ang bebe.

Paglabas ko sa bahay ay nakita ko ang mga bata na nagtatakbo sa hardin. Tinawag nila ako. Ngumiti lang ako sa kanila at kumaway. Hindi na kasi ako pwedeng sumali sa kanila dahil hindi na kaya ng powers ko.

Pinuntahan ko na sila Sister Mary at Claire. Nakita ko sila sa kusina na nagka-kape at naguusap.

“Hello, mga sisters ko!”

Agad na tumayo silang dalawa at inalalayan ako sa pag-upo. Hindi na ako umangal.

“Anong pong atin?”

Ngumiti sila sa akin. “May darating na magdo-donate sa bahay natin next month, Ienne. Malaki-laki ring halaga ang ibibigay nila sa atin.”

Napapalakpak ako sa balitang iyon. Kahit na gustong-gusto ko silang tulungan sa pinansyal ay tumatanggi sila sa perang ibibigay ko. Sabi ni Sister Mary ay dapat ko itong ilaan sa panganganak ko tsaka sa mga gamit at gamot na kakailanganin namin paglabas niya.

“Ay super duper ameyzing ng balitang ’yan, sister! Beri beri happy ako para sa inyo!”

Ngumiti si Sister Claire. “Pakiramdam ko ikaw nga ang nakaka-attract ng mga biyaya sa atin, Ienne. Simula ’nung dumating ka sa bahay ay buwan buwan ng may nagbibigay ng donation.”

Ngumisi ako sa sinabi ni Sister. “Ang gandang biyaya po kasi sa akin ay may kaakibat na swerte sister. Alam mo na..” Tinaas baba ko pa ang kilay ko.

Natawa silang dalawa at pinagpatuloy ang pagkakape. Ilang sandali pa ay iniwan na nila ako sa kusina dahil may gagawin pa raw sila sa opisina.

Tumayo ako at binuksan ang ref. Hindi ko alam kung ano ba ang gusto kong kainin. Kahit na tapos na ang first trimester ko ay minsan sumusulpot sulpot ang pagke-crave ko ng kung ano-ano.

Paglabas ko sa bahay ay agad na nakasunod sa akin ang mga bata.

“Saan ikaw pupunta, Ate Ienne?”

Ngumiti ako sa kanila. “Sa tabi-tabi lang mga bebe, bibili akong foods na gusto ni bebe. May pasalubong na lang ako pagbalik ko kaya behave lang kayo rito, okay?”

Sabay na sabay tumango ang mga bulinggit at bumalik sa paglalaro. Aalis na sana ako ng may humili sa kamay ko. Nakita ko na si Saab ’yun.

“Bakit, beb?”

Hinila-hila niya ang dulo ng daster ko. “Sama ako, Mame..”

Napangiti ako. Si Saab lang ang tumatawag sa akin niyan, lalo na kapag kaming dalawa lang. Hinawakan ko ang kamay niya ng mahigpit. Sinara ko ang gate ng ampunan at siniguro na hindi maabut ng mga bata ’yun.

“Huwag kang bibitaw kay Mame, oki?”

Hindi na ako makaluhod para magpantay sa ang mga mukha namin kaya ginulo ko na lang ang buhok ko.

Nagpara ako ng tricyle at sinabing dalhin kami sa pinakamalapit na mall.

Sobrang higpit ng kapit ni Saab sa akin habang hinahaplos haplos nito ang tiyan ko.

“Pwede mo po akong ibili ng joy joy tsaka ice cream swirl?” Nagniningning ang mga mata niya sa excitement.

Natawa ako sa hitsura niya. “Syempre naman, bebe! Kaso tingin muna tayong mga damit tsaka laruan sa department.”

“Sige po, sige po!” Niyakap niya ako ng mahigpit. “Excited na ako sa paglabas ni baby, mame.” Ngumuso siya at mas lalo akong niyakap. “Hindi mo naman ako iiwan di’ba?”

I laughed at ginulo ang buhok niya. “Syempre, hindi ’no! Ikaw kaya ang first baby ko.. kayong lahat sa bahay ko. Kahit hindi kayo galing sa keps ko, galing naman kayo sa heart ko.”

“Alam mo ba, mame, ’nung una kitang makita para akong nakakita ng liwanag sayo kahit sad ka ’nun.”

Emerged! Anong klaseng liwanag ’yun? Kinukuha na ba ako ni Lord ’nun?

“Tapos happy ako ngayon kasi happy ka rin! Edi happy rin si baby! Magiging mabait akong kuya, mame.” Ngumiti ito ng malawak at lumabas ang bungi niya. Napahagikgik ako.

“Bungi ka, bebe..”

Napasimangot siya. Hanggang sa marating kami sa mall ay naga-asaran lang kaming dalawa. Nang makababa kami ay nagbayad na ako kay Kuyang driver. Napaka-rangal ng trabaho niya ’no! Kahit na malayo ang binyahe namin ay sobrang mura lang ng pinabayad niya sa akin. Kaya siraulo ’yung nagmaliit ng mga drivers. Gigil niya ako, aba! Tinitiis ng mga drivers na ’to ang init para lang maihatid tayo tapos minsan tumatawad pa tayo kahit na hindi tama.

Binigyan ko siya ng tip na sakto lang. Sobrang pasalamat nito sa akin sa ibinigay ko. Ngumiti lang ako sa kanya at kumaway.

“Saab, hawak ka sa kamay ni mame ng mahigpit ah?”

Ngumiti naman ang bulinggit sa akin. Una naming pinuntahan ay ang bangko. Dahan-dahan ko ng wini-withdraw ang mga pera ko para sa paghahanda sa panganganak ko. Tsaka para may ibigay ako kina sister kahit maliit lang na halaga.

Sunod naming pinuntahan ay ang department store. Marami-rami kaming napamiling damit at laruan. Si Saab ang pinapili ko at mukhang enjoy na enjoy siya sa pagpili ng mga gamit para sa kapatid niya.

Habang nagbabayad kami ay inilabas ko ang phone ko para itext sila sister na huwag ng maghanda ng pagkain dahil bibili na lang ako sa Jollibee.

Kahit hindi abot ni Saab ang handle ay tinutulungan ako nitong magtulak hanggang sa marating na namin ang Jollibee. Umorder ako ng mga paborito ng mga bata na chicken joy at spaghetti. Habang naghihintay ng orders ay ibinili ko si Saab ng sundae. Magiliw itong kumakain sa tabi ko habang hinihintay namin ang mga orders.

Ilang minute rin kaming naghintay dahil marami-rami ang binili. Mabuti na lang at tinulungan ako ng crew sa Jollibee hanggang sa makalabas kami ng Mall. Siya na ang nagtawag ng tricycle para sa amin.

“Thank you!”

Ngumiti lang siya sa akin at sumaludo. Pagkatapos ay pinaharurot na ni Kuya driver ang tricycle. Ilang sandali pa ay nakarating kami sa bahay.

“Saab, hingi kang tulong kina Sister Mary at Sister Claire.”

Agad na sumunod ang bata sa akin. Si Manong ay matiyaga naming naghintay. Binilang ko ang mga pera ko at ng may sobra ay ibinigay ko sa kanya.

“Nakow, Ma’am! Hindi naman kailangan ng tip, may sobra na po doon sa siningil ko.” Nahihiya pa siyang tanggapin ang perang ibinigay ko.

Nilagay ko ito sa kamay niya at pinahawak ng mahigpit. “Sayo na ’yan, Kuya. Uwi kana para makapagpahinga sa inyo.”

Mahaba-habang diskusyon ang nangyari ngunit sa huli ay wala siyang nagawa. Kinawayan ko siya at pumasok na sa loob.

Rinig na rinig ko ang tawanan at excitement ng mga bata dahil minsan lang kami kumain ng galing sa fastfood.

Napabuntong hininga ako at pumunta sa garden. Umupo ako sa may swing at tinantya muna kung kaya akong buhatin ’nun. Nang masiguro ko na hindi naman ito masisira ay bahagya kong itinulak ang mga paa ko.

Sinamyo ko ang sariwang hangin. Napakasarap talaga rito sa probinsya.

Ninanamnam ko ang katahimikan ng tawagin ako ni Sister Claire. Napakunot naman ako ng noo.

Tumayo na ako sa swing at pumasok sa loob. “Ano po ’yun, sister?”

Aligaga itong nagpalakadlakad sa harap ko. “May naghahanap sa’yo, Ienne.”

Napakunot ulit ako ng noo. Sino naman kaya iyon?

“Si Shine po ba?”

Umiling-iling si sister sa akin. “Hi-Hindi ko sila kilala, hija. Galing daw sila sa metro.”

Namutla ako sa sinabi niya. Emerged! Tanginers!

“Nasa office sila ngayon at kausap ni Mary. Kanina pa sila nandito at hinihintay ka nila.”

Tumango na lang ako. Huminga ako ng malalim para kumuha ng lakas. Inalis ko rin ang mga negative thoughts sa utak ko. Hindi ang kambal ’yun. Imposibleng sila ’yun dahil masaya na sila sa buhay mag-asawa nila. Tama! Tama!

Inalalayan ako ni Sister Claire. Labis ang pagdarasal ko na hindi sila ’yun. Dahan-dahang binuksan ni sister ang pinto na akala mo ay nasa horror film kami.

Pagbukas nito ay halos lumabas ang eyeballs ko sa pagkabigla.

What the freaking hell are they doing here? Tanginers! Sinong nagpadala ng blessings dahil andaming gwapooo! I cursed. Gaga talaga ’tong keps ko!

Ikadalawampu’t pitong Pahina

IKADALAWAMPU’T PITONG PAHINA

Ilang araw na ang lumilipas ng puntahan nila ako sa bahay na tinutuluyan ko. Hindi pa rin ako makapaniwala na nahanap na nila ako. Napapalatak ako. Iba nga naman talaga kapag may pera ka, nagagawa mo lahat ng mga gusto mo.

Kahit ganoon ay hindi pa rin mawala-wala sa isip ko ang mga katagang binitawan nila bago tuluyang nilisan ang maliit na barangay kung nasaan ako.

“We need to make sure that you are safe, so they can function well. Paniguradong magwawala ang mga ’yun kapag may nangyari sa’yo. They’re like a time bomb ever since you left them.”

Napabuntong hininga na lang ako at pilit na inaalis ang mga napag-usapan namin dahil nase-stress ako! Hindi dapat ma-stress ang tulad kong jontis at diyosa ahe.

Nag-isip na lang ako ng mga masasayang alaala na mayroon ako. Ilang sandali pa lang ay naramdaman ko na, na nawala ang lungkot at panghihinayang na bumabalot sa pagkatao ko.

“Mame..” May bulinggit na nangangalabit sa akin kaya napatingin ako sa kanya.

“Ano ’yun, bebe?”

Lumabi siya at tumabi sa akin. “Iiwan mo na po kami?”

Napakunot naman ako ng noo. “Bakit mo naisip ’yun, Saab?”

“’Yung mga lalaki pong pumunta sa bahay ilang araw na ang nakakalipas, sundo mo po sila diba?” Nangingilid na ang luha ng panganay at heart ko. May mainit na humaplos sa puso ko. “Iiwan mo na ako, Mame. Sama mo na lang ako sa’yo..”

Oh, my Saab. Hinaplos ko ang ulo niya at pinahid ang mga luhang nasa pisngi niya. “Bebe, huwag kang mag-isip ng ganoon. Hindi ko naman kayo iiwan. Dito lang ako parati.” Ngumiti ako sa kanya and hug him.

Ilang minuto rin kaming ganoon ng mapansin ng mga bata at sabay sabay silang tumakbo papunta sa direksyon namin.

“Sali kamiiii, Ate Ienne!”

Natatawa kong binuksan ang mga braso ko. Dahan-dahan silang yumakap sa akin. Siniguro nila na makakahinga si baby sa yakap na ibinibigay nila.

Ilang sandali pa ay tinawag na sila ni Sister para pumasok. Hinayaan ko lang sila at nanatili ako sa pwesto ko. Ipinikit ko ang mga mata ko. Hanggang ngayon ay iniisip ko kung totoo ba o hindi ang mga sinabi nila sa akin. Kinapa ko ang nararamdaman ko sa puso. Napag-isipan ko na bibigyan ko sila ng pagkakataon at sila naman ang paniniwalaan ko. Hindi ako magtatanong at maghihintay na lang sa kanilang pagbabalik.

Na-realize ko lahat ng mga mali ko sa nakalipas na buwan. I was too blinded of too much doubt in them. Hindi ko kasi sila kilala ng lubusan kaya madaling masira ang paniniwala na mayroon ako. I also realize na, we started our story in the wrong foot.

Tumayo na ako at pumasok sa loob. Ramdam na ramdam ko na kasi ang tirik ng araw sa balat ko. Pumasok ako sa loob at nakita ko na tinuturuang magsulat at magbasa nina Sister Mary at Sister Claire ang mga bata.

Napangiti ako dahil sobrang engrossed na engrossed ng mga bata sa pakikinig kina Sister. Ni hindi na nga nila ako napansin kaya hinayaan ko na lang sila. Dahan-dahan akong umalis sa pwesto ko at pumunta sa kwarto.

Inayos ko ang mga damit na pinamili namin noong isang araw para sa anak ko. Pati ang mga laruan niya ay inayos ko na rin. Pinalipas ko ang oras sa pag-aayos ng gamit ng anak ko, simula sa damit, lampin, bote at kung ano-ano pa.

Napangiti ako ng matapos ako sa pag-aayos. Tinignan ko ang buong kwarto ko dahil dito ko naisip na palakihin ang bebe boy ko. Habang inaayos pa ang gulo ay mananatili ako dito dahil mas sigurado ang kaligtasan ko.

Nang ma-satisfy ako sa hitsura ng buong kwarto ko at ng anak ko ay lumabas na ako. Pumunta ako sa kusina at sinaluhan ang mga bata sa pagkain. Nakipagkulitan pa ako sa kanila bago sila matulog at maghanda para sa simba mamayang hapon.

Hindi na ako naglagay ng kahit na ano dahil naniniwala ako sa kasabihing smile is the best make-up that can be worn.

Bago pumatak ang alas-singko ay nakaupo na kami sa simbahan ng mga bata kasama sina Sisters.

Nararamdaman ko rin ang paninitig ng mga tao sa akin. Napapikit ako ng mariin dahil ayaw kong mag-isip ng kung ano ano sa mga kapwa ko dahil nasa simbahan kami. Mamaya na lang paglabas.

Tahimik lang kaming nakikinig sa lahat ng kumpisal ng pare. Hanggang sa matapos ay tahimik pa rin ako dahil dina-digest ko ang kumpisal ni Father.

“Halika na, Chienne. Bumalik na tayo sa bahay..”

Tumango ako kay Sister Mary at inakay niya ako sa paglalakad. Paglabas namin ng simbahan ay tinaasan ko ang kilay ng mga taong binibigyan ako ng mapanuring tingin.

“Bakit kayo naka-tingin? Ngayon lang ba kayo nakakita ng magandang tulad ko?”

Sabay sabay na umismid ang tatlong kababaihan. Mga nasa trenta na siguro sila pero mukhang magmemenopause na dahil sa sobrang sungit.

“Pinaguusapan namin kung bakit nandito pa ang tulad mong disgrasyada. Masyado ka ring feeling, alam mo ’yun.” Saad ni contestant number 1.

“Tama ka diyan, mare. Feeling na feeling ang babaeng ’yan. Akala siguro ang ganda ganda niya.” Si contestant number 2 naman ang nagbigay ng speech.

Si contestant number 3 ay tumatango-tango lang ay nagpapaypay pa.

“Ienne, huwag mo ng patulan ’yan. Kakasimba pa lang natin. Halika na.” Hinihila ako ni Sister pero hindi ako nagpatinag.

“Alam niyo, kayong tatlo, imbes na makinig kayo kay Father sa kumpisal niya para mabawasan ang kasalanan niyo, lalo itong nadadagdagan.” Napabuntong hininga na lang ako. “Masyado niyo namang pinagtutuunan ng pansin ang presensya ko. Di bale, gaganda rin kayo kapag next life ninyo.” I sweetly smile at them.

“Abat!” Nangangalaiting sabi ni contestant number 1.

“Hoy! Hindi ka naman maganda, akala mo kung sino kang mayabang!” Sa wakas, nagsalita na si contestant number 3 pero nakaka-offend ang bunganga niya ha.

Humugot ako ng malalim na hininga at nilapitan sila. May mga nakatingin na sa aming iba pero hindi nila kami pinipigilan.

“Alam mo, hindi ako pangit. Maganda ako dahil may dalawang tenga, dalawang mata, isang ilong at isang labi ako. Pag kumpleto ka ng ganoon ay makakapasa ka na, na maganda ka. Ibig sabihin, maganda tayong lahat mga pips.” Napapalatak ako. “Kaso, pumangit kayo sa paningin ko dahil ang pangit ng ugali ninyo.”

Hinila na ako nina Sister Claire at Sister Mary. Kumaway ako sa kanilang lahat. “Tandaan niyo, maganda tayong lahat! Pero, mas angat ako ng maraming beses sa inyo! Adios, au revoir, sayonara, ebribade!”

Pagdating namin sa bahay ay hinampas ako ni sister. “Ienne ha..”

Napakamot ako sa ulo. “Sorry na, sister. Uminit ang bumbunan ko. Tawagin ba naman akong pangit. Like no way! Sa gandang biyaya ni Lord na ’to?! How dare they!”

Natatawa na lang si Sister Claire sa amin habang pinapagalitan ako ni Sister Mary. Pero, okay lang naman. Gets ko naman na dapat hindi ko na sila sinagot, lalo na sa harap ng simabahan.

I sighed. Pumasok na ako sa kwarto at hinawakan ang phone ko. Bigla akong nakaramdam ng pagka-home sick sa hindi ko malamang dahilan. Kinuha ko ang isang notebook kung saan nakalista lahat ng mga numbers ng mga taong importante sa akin.

Iniisip ko kung tatawagin ko ba si Roleen o hindi. Ilang buwan ko ng hindi nakakausap ang baliw na ’yun. Noong huli ay ’yung nagkita kami ni Lucas. Pagkatapos ’nun ay wala na, hindi ko na siya nakausap.

Siguradong alalang-alala na ’yung babaeng ’yun sa akin. Ngayon pa lang kami naghiwalay ng sobrang tagal. Sa huli ay ibinaba ko na lang ang phone ko at pinatay.

Nakalimutan kong hindi pala ako pwedeng tumawag sa mga taong malapit sa akin, lalo na si Roleen at sila. Masisira lahat ng plano ’nung tatlong kurimaw. I need to wait and trust their words and plan.

Humiga na lang ako at pilit na pinapatuloy ang sarili ko. I need some rest from all this drama and shits in life.

Her Point of View

I was pacing back and forth in my office. God-fucking-damn it! Sinubukan ko ulit na dinial ang number ng tao ko ngunit hindi sila sumasagot!

Naibato ko ang phone ko sa dingding. “Fucking piece of worthless shit!”

Napasigaw ako sa frustration ko at pilit pinapakalma ang sarili ko. No, hindi pwedeng may nananobotahe sa akin. I paid those shits almost millions para lang masiguro ko na hindi nila ako ta-traydurin!

Imposibleng gumagalaw ang kambal dahil ayon sa tao ko sa loob ng mansyon nila ay hindi man nagpatawag ang kambal ng private investigators nila para hanapin ang putang iyon. It means, wala ng paki ang kambal sa kanya.

Napapikit ako. Ibig sabihin ay ayaw na ng kambal sa babaeng ’yun at hinihintay na lang talagang mawala ito sa buhay nila. Napangisi ako. You’re so brilliant, Ky!

Kumuha ako ng sigarilyo ko at sinindihan ’yun. I almost finish the half of it when someone knocks in my office.

“What?!”

“Chill, sis! Chill!” Naka-taas pa ang kamay ni Raven papasok sa loob ng opisina ko. “Will you take a chill pill! Sobrang init ng ulo mo panay.”

I just smirk and continue puffing my cigarette. I don’t have time with him. Paniguradong walang kwenta naman ang sasabihin niya sa akin.

“Mom said that..” Sumeryoso ang mukha nito. “You need to stop this, Ky.”

“After everything that I’ve done to have what I have right now, do you think you or mom can stop me? No, no one can.”

Nilapitan ako ni Raven at hinawakan sa kamay. “Stop, sis. You’re ruining your life.”

“No. I’m not. Mabubuo ang buhay ko kapag nasiguro ko ng nasa akin ang kambal. I will not stop until they become mine again.”

“Ky, please.” Bakas ang pagsusumamo sa mukha nito but I couldn’t feel anything. Umiwas na lang ako ng tingin.

“Leave, Raven! Fucking now!”

Wala siyang nagawa kung hindi ako lumabas. No one can change my mind. No one. Not even my Mother or my brother.

Nang maubos ko ang isang kaha ng sigarilyo ay tinawagan ko si Carl. “Ready my car. Pupunta tayo sa mansion namin ng kambal.”

Ibinaba ko na ang phone ko at naligo ako. I strip all my clothes down and see my self in my mirror. Napangisi ako. No one can resist me. Before taking a bath, I am imagining the twins do it with me.

Nanginig ang mga tuhog ko ng matapos. I have a satisfied smile plastered in my face. Ah, kung hindi lang pakipot ang mga mahal ko, matagal ko na sana silang napasaya at napaligaya. Both in bed and in our daily lives.

Pumili ako ng pinakamagandang damit ko at inayos ang sarili ko. I put my most expensive cologne para malayo pa lang ako ay alam na nilang ako ang parating.

I wore a make-up and choose a bloody red lipstick. Nang tinignan ko ang sarili ko sa salamin ay nakadama ako ng satisfaction. I knew na mai-inlove na sa akin ang kambal. Just a little bit. Malapit na silang mapasaakin.

Lumabas na ako sa opisina ko at nakita ko sa katabing kwarto ko – my Mother’s room – na niyayakap ni Raven si Mama. I don’t know what are they mumbling but I don’t give a damn. Na-realize ko na traydor si Raven and I shouldn’t trust anyone in this house.

Paglabas ko ay handa na si Carl. Sumakay ako and I kept on looking at myself in my mirror. Baka kasi kulang pa ang lipstick na nilagay ko. When we arrive in front of our mansion, nag-spray ulit ako ng pabango at naglagay ng isang layer ng lipstick ko.

Bumaba na ako and I could feel their stares. But I don’t give a damn. Dumiretso na ako sa kwarto ng kambal. I know that they are there.

Hindi ako kumatok. I just opened the door and I saw them drinking a coffee while talking about work. Ahh! I finally saw my lovely twins.

“Hi, husbands.” I give them my most seductive smile.

Ngunit agad ding nawala iyon because they didn’t even looked at me! Well, dahil mahal ko sila ay pinapatawad ko na agad. Maybe they were too focused on work that they didn’t noticed me.

Lumapit pa ako sa kinauupuan nila. Kumandong agad ako kay Tyler and nip his neck. Fuck! My baby taste so good!

Agad ding nawala ang nararamdaman kong excitement because Tyler threw me off of him! I could feel his disgusting stare for me.

“Husbands, didn’t you miss me? I’m finally home!”

“I don’t have a slutty wife like you, Miss.” Tyler hissed. Kumuha pa ito ng alcohol at nilagyan ang leeg niya. Like, I have a corona virus!

Hindi ko pinansin ang ginawa at sinabi ni Tyler. I looked at Tyron who’s busy typing in his laptop.

Nilapitan ko siya at sinubukang halikan. Pero bago tumama ang halik ko sa kanya ay may sumampal sa akin.

“Who the hell are you!” I scream at this bitch! How dare her!

“Kinginers you! Daig mo pa ang pekpek na hindi nadiligan sa kakatihan. Oh my gosh! I kennat! Tyler, paki-abot ng alcohol! Humawak ako sa germs! I kent bilib dis!” The girl was hysterical.

God damn it! Who the hell is this now! Kakatapos ko pa lang kay Chienne at ngayon ay may pinalit na agad ang kambal sa kanya?!

“Answer me, bitch! Who are you in twins’ life?! How dare you!”

Ngumisi ito sa akin habang naliligo ng alcohol. “I’m Roleen Beatrice. Sekretong malufet kung ano ang ng dalawang ’yan!” Tumawa ito ng pang-witch.

Oh my god! Bumaba na ba ang standards ng kambal! From me to this ugly witch?!

Huminga ako ng malalim. Kung napaalis ko si Chienne sa buhay nila, I can also do it with this witch. Easy as 123.

I smirked at her. “Be ready, bitch.” Hinarap ko ang kambal na busy sa ginagawa nila. Ni hindi man lang nila kami tinapunan ng pansin. “I’ll remove another pest in your life, my loves. I’ll be back tomorrow.”

Bumaba na ako sa mansion namin. I am thinking a lot of plans on how can I torment that witch-bitch. Habang nag-iisip ako ay biglang nag-ring ang phone ko.

I didn’t look at the caller and just answer.

“A new job was waiting for you. Six digits for twenty minutes of video, Alex.”

I widely smirk when I heard her. Finally! I can relieve my stress while earning money. I can use that to kill that new bitch in twins’ life.

Ikadalawampu’t walong Pahina

IKADALAWAMPU’T WALONG PAHINA

“Matagal pa ba bago matapos ’to? Can I see her? Or can I call her perhaps? I badly missed her.” Tyler said habang nagme-meeting sila.

Napabuntong hininga na lang ang tatlong kalalakihan. Palagi namang iyon ang sinasabi ng kambal sa tuwing may pagtitipon sila. Kung hindi si Tyler ang magtatanong ay si Tyron naman.

“Hindi nga pwede, pare. Bakit ang kulit ng lahi ninyo?” Naiinis na saad ni Black hapag nilalatag nila ang plano.

Napasimangot naman ang dalawa habang tatawa-tawa lang si Roleen sa isang tabi. Nang dumako ang tingin ng kambal sa kanya ay bumulong siya ng ‘better luck next time, dudes’ kaya nakatanggap siya ng masasamang tingin mula sa kambal.

Ilang buwan na niyang hindi nakikita ang kaibigan at miss na miss na niya ito. Ngayon pa lang sila nagkalayo ng ganito katagal kaya noong unang buwan na nawawala si Chienne ay agad niyang pinuntahan ang dalawa. Noong una ay tutol ang mga kalalakihan sa pagtulong niya pero ngayon ay kailangan na siya ng mga ito.

Hindi nila mabasa ang mga galaw ni Kylie. Natatakot sila na baka balikan nito si Chienne at idamay. Masisira ang ilang buwan nilang pagta-trabaho sa plano nila.

“Pero, tangina, nakakabaliw pala ’yang mga mukha ninyo ’no? Akalain mong nabaliw ang bruhang ’yun at pumatay pa.” Roleen tsk. “Tapos—Tapos, I kennat na talaga! Ang daming details omg! Kailangan niyo ng bilisan ang plano niyo dahil namimiss ko na ang bestfriend ko.”

Pinasakan siya ni Lucas ng tinapay sa bibig. “Can you please shut up, Roleen Beatrice?!”

Masama ang tingin na ibinigay ni Roleen dito. Itinabi muna niya ang tinapaya na pinasak ni Lucas sa kanya – oh her precious bread. “Walanjo hoy! Wala kang karapatang utusan ako! Wala tayo sa opisina duh!”

Napapikit na lang ng mga mata ang apat na kalalakihan at hinayaan na magbangayan ang dalawa. Sanay na sanay na kasi sila sa araw-araw na awayan nila.

“Shut up, all of you!” Vladimir hissed. Lahat sila ay natakot sa tinig nito. Kapag ganoon ay mabilis na tatahimik ang mga tao at itutuloy na ang pagpa-plano.

“So, ano ng balak natin sa kanya? Like, kulong ganern? Like kidnap pwede tapos ako magto-torture? Oh my god! Kailangan kong i-post ’nun sa instagram ko ang kalalabasan ng ginawa ko.” Roleen suggested at tumawa pa ito.

“As of now dahil hindi nga natin mabasa ang mga galaw niya. We need to wait.” Black took a deep breath. “You, Roleen, need to always stick with the twins. Para mabaling ang atensyon sa’yo ni Kylie. Kapag ganoon ay hindi na niya iisipan pa na may pakialam pa tayo kay Chienne. Let Kylie think that Chienne is nothing for all of us, especially sa buhay ng kambal. She will be safe kung nasaan man siya kapag ganoon.”

Black explained their plan in a more elaborative way. May pagka-slow kasi ang mga kaibigan niya sa mga ganitong klaseng bagay.

Sabay sabay na napabuntong hininga ang lahat dahil sa sobrang pagod. Ilang araw at gabi na nilang pinopolido ang plano nila para walang masaktan sa kanilang lahat.. lalo na si Chienne dahil kung hindi mabu-bulilyaso ang lahat. She needs to stay safe, so all of them can function well.

Hindi basta basta ang kalaban nila. Kahit na babae ito at madaling mapatumba, iba pa rin ang nagagawa pera. Maraming mga what ifs sa utak nila lalo na at kakaiba ang kalaban nila.

Alexis Levesque – Kylie’s mother was sitting in the middle while looking at the gentlemen who were inside the room. Kilala niya lahat ng mga ito dahil minsan ng pumunta ang mga kalalakihan sa bahay niya. Napabuntong hininga siya at inisip na tama ang desisyon niya.

“I came here to tell you all the truth.”

Napakunot ng noo sina Tyler at Tyron. “What truth? May hindi pa ba kami alam tungkol kay Kylie?”

“Actually, the girl who introduce herself to all of you is my youngest, Kyla.”

“How come na magkamukha sila ni Kylie, Ma’am? Anong kinalaman niya sa lahat ng ’to?” Napakunot ng noo si Black. Everything doesn’t make sense.

“Kylie is my eldest while Kyla is the youngest.” Ipinikit ni Mrs. Levesque ang kanyang mata. Parang inaalala niya ang nakaraan.

“Pagkatapos umalis ni Kylie sa poder ninyo, bumalik siya sa akin. She came back crying and scared. Paulit-ulit niyang sinasabi na babalikan niyo raw siya at papatayin.” Alexis sighed at napabuntong-hininga. “I remember how she trembles because of so much fear. Ang kapatid niyang si Kyla ang parating naka-alalay sa kanya. Sila ang palaging magkasama.”

“Hi-Hindi ko alam kung anong nangyayari sa bahay dahil busy ako sa pagta-trabaho.” Mrs. Levesque’s tear started to fall. “One time, tinawagan ako ni Kyla para sabihing patay na ang Ate niya. I don’t know who’s to blame, noong una ay kayo ang naisip ko dahil sa mga sinasabi ng anak ko but the guard didn’t saw you in our mansion that day. Nagsimula akong mag-imbestiga. Nakita ko sa CCTV kung paano.. kung paano pinatay ng bunso ko ang A-Ate niya. My Kylie was killed by Kyla.” Ang iyak at pagtangis niya ang tanging maririnig sa kwarto.

All of them are silent. Ina-absorb nila lahat ng mga impormasyon na nakuha nila. Hindi sila makapaniwala sa napapakinggan.

“I confronted my daughter in Kylie’s funeral. Kaming tatlo lang ng anak ko ang nandoon para kay Kylie. Si Raven, Kyla at ako. Noong una ay indenial siya hanggang sa pinakita ko ang CCTV sa bahay namin. Her crimes were captured. Then Kyla suddenly change, she became hysterical and told us that her Ate deserves to die and rot in hell dahil—dahil pinagtaksilan niya kayo at ginago. I slap her at bigla na lang siyang nanahimik.”

“Nagulat kami ni Raven when she told us that she’s Kylie and why the hell did I slap my favorite daughter. I was so shock to hear that. Hindi ko alam ang gagawin ko. I didn’t take any action para ipatingin siya. Nakulong ako sa pagkawala ng anak ko at sa kaisipang may sakit ang bunso ko. Years later, bumalik si Kyla sa bahay and.. and she look like Kylie. Lahat ng galaw niya ay kuhang kuha niya si Kylie pati ang istorya ng Ate niya ay alam na alam niya na para bang siya ang taong iyon.”

“Nagagalit siya kapag tinatawagan namin siya sa totoong pangalan niya. Raven told me that Kyla might be delusional and she has the capacity to kill everyone who will harm you, Mr. Monteverdes’. Sinabi ni Raven na kaya alam ni Kyla lahat ng mga nangyari sa inyo ay dahil sa loob ng isang taong pananatili ni Kylie sa bahay ay palagi niya kayong kinu-kwento sa bunso ko. From the start of your love story hanggang sa napakapait na pagtatapos.”

Hindi na halos makagalaw ang mga kalalakihan sa loob ng kwarto. They are trying to absorb all the information. Kaya pala wala silang makitang dumi rito dahil malamang sa malamang hindi ang pangalan ni Kylie ang ginagamit niya.

“Then when I remember Kylie, naalala ko na kailangan kong ibigay sa inyo ang annulment papers. I tried to give you the annulment paper na pinirmahan ni Kylie, she got mad. Muntik na niya akong sunugin sa kwarto ko ng buhay.” Lumakas lalo ang iyak ng ginang. “That is why my son suggested watching and waiting for her to move. Huwag na huwag akong gagawa ng kahit anong ayaw ni Kyla.”

“I am doing this kasi alam ko na matutulungan niyo ako. Please, please, capture her but don’t kill my daughter. I-Ilalayo ko na lang siya at hinding-hindi ipapakita.” Lumuhod ito sa harap niya. “Parang awa niyo na, dala ko ang mga papel na pinirmahan ni Kylie at handa akong ibigay ’yun sa inyo. Siguraduhin niyo lang na hindi niyo papatayin ang anak ko at ibibigay siya sa akin.”

Ilang minuto ang katahimikang nagdaan sa pagitan nilang lahat. Si Black ang unang nakabawi. “Paano kami makaksigurado na hinding-hindi mo na ibabalik ang anak mo rito sa Pilipinas?”

“You can send some of your people para makita talaga nila kami. Balak kong dalhin ang anak ko sa ibang bansa para maipagamot. Mas maganda ang mga facilities at marurunong ang mga doctor sa ibang bansa.”

All of them sighed. Naiintindihan na nila lahat. The twins were sad at lahat ng galit nila sa dalagang si Kylie ay nawala. She doesn’t deserve to be tainted – ang buong pagkatao nito – and die.

Tumango-tango silang lima. “We accept your proposal, Madam. Kapag nakuha na namin si Kyla ay ibibigay na namin siya ng buong-buo sa’yo, in exchange of the papers at sa katahimikan ng lahat.”

Tumango-tango ang ginang at inilabas ang mga papel. “Lahat ng annulment papers na pinadala niyo sa bahay ay laging pinipirmahan ni Kylie. She also wrote a letter for the both of you.”

Tumayo na ito at nagpaalam na. Ngunit bago ito umalis ay tinignan muna niya ang mga kalalakihan. “Please, please, give my daughter back to me.. safe and sound.”

“Ang dami pa lang nakaka-shookt na impormasyon tungkol sa baliw na babaeng ’yern. Oh my god, nagkakaroon na ako ng information overload. Like fuck, dudes! I kennat!” Kahit na ilang beses ng nai-kwento ng kambal sa kanya ang totoo ay napakahirap paniwalaan.

May tao pa lang maiinlove base sa kwento at iisipin na sila ’yun. Tapos magnanakaw ng pagkatao. Oh em gee! Identity theft at its finest!

Tyron sighed. “Hindi rin ako makapaniwala ng marinig ko ’yun.”

“Well, we all know na may good genes kami but we never thought na nakakabaliw pa ’yun.” Tyler tries to crack a joke dahil mabigat ang atmosphere sa pagitan nilang lahat.

Ngumisi si Lucas. “Tangina, dude! Na-hurt ang feelings ko! Alam ko namang ako ang pinaka-gwapo pero wala pang nabaliw ng ganyan sa akin.”

Sinapok ni Black si Lucas. “Pwede ba huwag kang mag-feeling, dude. Hindi ka ka-gwapuhan. Ikaw ang pinakahuli sa amin! Gago!”

“Ouch! Nakakasakit ka ng feelings ah!” Tumayo si Lucas at kinwelyuhan si Black. “Tignan mo ang gandang lalaki ko!”

Napailing na lang si Vladimir sa lahat ng mga kaibigan at tahimik na umiinom ng alak. Hinihiling niya na sana matapos na lahat ng problema ng kambal para makauwi na siya. In his home.. where her angel was waiting for her.

Chienne Point of View

“I-kendeng-kendeng, i-kendeng-kendeng sa kaliwa at sa kanan! I-kending mo mga mars!” Kanta ko habang ginigiling ko ang katawan ko. Ramdam ko ang paglulumikot ng baby ko sa tiyan.

Tumigil ako ng makaramdam ng pagod. Huminto na rin ang pagsipa ng baby ko. Gustong-gusto nito tuwing nage-exercise ako kaya palaging malikot.

Pagtingin ko sa likod ko ay hindi naman nagsasayaw sina Sister. Napasimangot ako.

“Ang daya niyo naman, sisters!”

Napakamot ng ulo ang dalawa. “Nakakahiya ang pinapagawa mo sa amin, Ienne.”

Napahagikgik ako. “Walang nakakahiya, sister! Mas se-sexy ka pa kapag ginawa mo ang exercise ko. Isa pa, isa pa!”

Humarap ako sa kanila at ginawa ang exercise ko. Namumula ang mukha nilang dalawa habang napipilitan na sundan ako. Natuwa ako ng magsimula silang mag-kendeng kendeng.

“Siraulo ka talaga, Chienne!” Nakarinig kami ng halakhak. Pagtingin ko ay si Doc Sunshine pala.

Kumekendeng pa ako at hindi siya pinansin. “Sama ka, Shine! Magkaka-jowa ka kapag ginawa mo itong exercise ko.”

Tinanggal niya ang doctor’s robe niya at sumali rin sa amin. Tatawa-tawa kaming lahat. Nang makaramdam ako ng pagod ay tumigil na kami. Pumasok na sina sister sa bahay para magluto ng almusal. Pulang-pula ang mukha nila sa hindi ko malamang dahilan. Sensitive ba sila sa araw?

Inalalayan naman ako ni Shine sa pagupo. “Gaga ka talaga, Chienne! Sinama mo pa si Sisters sa kalokohan mo.” Natatawang saad nito.

Aba’t! “Nakakasakit ka ng feelings, Shine, ah! Gaganda ka kaya kapag ginawa mo ang exercise ko. Tignan mo man, may jowa ka na next.. next year!”

Napatawa si Shine. “Sira ka talaga! Sana hindi magmana sayo ang anak mo.”

“Hoy, hoy! Offend na offend na ako ah! Sasapakin na talaga kita!”

Ngumiti siya sa akin. “Thank you, ah?”

“Para saan? Sa pagiging maganda? Sus, maliit na bagay.”

“Kung masasapok lang kita, ginawa ko na.” Huminga siya ng malalim. “Sa pagpapasaya sa mga bata rito. Kapag pumupunta ako ay palagi ka nilang bukambibig.”

Ngumiti ako sa kanya. “Ako nga dapat ang magpasalamat kasi dinala mo ko rito. Marami akong na-realize sa buhay. Tulad ng.. pagiging maganda ko.” Seryosong saad ko. Nakita ko siyang napailing-iling na lang. “Char lang! Nakilala ko ang mga bata at doon ko na-realize na kung hindi mo ko tinulungan noon, malamang ay wala na ang bulinggit ko.” Sabay hawak ko sa umbok kong tiyan. Sumipa naman ang anak ko na para bang sinasabing nasa tabi ko lang siya palagi.

“Maliit na bagay lang ’yung ginawa ko.”

Tahimik ang namutawi sa aming dalawa. Walang nagsasalita at nagpapakiramdaman lang.

“Ku-Kung susunduin ka na ng Tatay ng baby mo, pwede mo bang isama ang anak ko?”

Gulat akong napatingin sa kanya. “Sinong anak? May anak kana? Nasaan ang asawa mo?”

“Sasabihin sa’yo nina Sisters ang lahat kapag sigurado na, na babalikan ka ng asawa mo o boyfriend mo.”

“Bakit hindi ngayon? Bakit hindi mo agad sinabi sa akin? Tsaka bakit hindi ikaw ang mag-alaga sa baby mo?”

May luhang pumatak sa mata niya. “I can’t.. tell you now. Pero, may ibibigay na sulat si sister sayo kapag pumayag ka na dalhin ang anak ko.”

Hinawakan ko ang kamay niya. “Sige, payag na ako sa gusto mo.”

“Thank you, Chienne.”

Ilang araw na ang lumipas simula ng puntahan kami ni Shine sa bahay. Hanggang ngayon ay iniisip ko kung sino sa mga bulinggit na ’to ang anak niya.

Lumapit sa akin sa Saab. “Mame!”

“Yes, bebe?”

“May dala akong mangga oh!” Inilabas nito sa damit niya ang limang mangga. “Nanungkit kami kanina sa bakuran.”

Natawa ako at ginulo ang buhok niya. “Tara, balatan natin ’yan! Paniguradong masarap ’yan sa alamang.”

Magkahawak kamay kaming pumasok sa loob ng bahay. Magkatabi kaming umupo sa kusina. Habang nagbabalat ako ay kinakausap ni Saab ang bebe namin.

Hinayaan ko lang siya at binuksan ang tv namin. Nanood kami ng cartoons hanggang sa nabagot si Saab at bumalik na sa mga kaibigan para maglaro.

Inilipat ko ang telebisyon sa news tv. Habang nilalantakan ko ang mangga ay seryoso akong nakikinig sa mga balita. Kumuha ako ng tubig sa kusina dahil tungkol naman sa entertainment ang ipinapakita nila.

Subalit pagbalik ko sa salas ay gustong bumigay ng tuhod ko sa panlalambot. Ipinikit ko ang mata ko ng mariin at humawak ng mahigpit sa upuan. Tanginers! Noong una ay ’yung miss universe na ’yun tapos ngayon.. ngayon kasama nila ang kaibigan ko?! Tanginers lang huh!

Habang nagkakagulo ang buong sistema ko ay naalala ko ang sinabi ni Black.

“Kahit anong mapanood mo, that’s nothing. Huwag kang maniwala sa mga ’yun. Do you trust us, Chienne? We will do everything to keep you safe.”

Umupo ako sa sofa at nakatitig lang sa telebisyon namin kahit wala na ang balita tungkol sa kambal at kay Roleen. I closed my eyes at kinapa ko ang puso ko.

Hindi ako nasasaktan sa hindi ko malamang dahilan. I- I will trust them.

“Ienne, magpahinga kana. Huwag kang masyadong magbabad diyan.”

Tumango na lang ako at pumunta na sa kwarto ko. Naghanda na ako para sa pagtulog. Ngunit bago ’yun ay kinuha ko ang phone ko.

Bumuntong hininga ako at dinial ang number sa bahay nila. Ilang ring din ang dumaan bago may tuluyang sumagot. Alam ko na ang kambal ito dahil ang numerong tinawagan ko ay direkta sa kwarto nila.

“Hello? Who’s this?”

Bigla akong napahikbi ng maranig ko ang boses niya. I never thought na ganito ko pala sila kamiss. Na kahit boses pa lang ang naririnig ko ay parang gusto ko ng maglumpasay sa tuwa.

“Who’s that, Kuya? Gabing-gabi na, bakit may tumatawag pa?”

Oh tanginers! Gusto ko na tuloy umuwi dahil parang natunaw lahat ng galit na nararamdaman ko para sa kanila.

Hindi ako sumagot at patuloy lang ako sa pag-iyak. Ibababa ko na sana ang tawag ng marinig ko ang mga katagang gustong-gusto kong naririnig mula sa bibig nila.

“Sweetheart, is that you? How are you? Are you okay?”

“Is that our sweet, Kuya? Give me the phone, fuck! Sweetie, sweetie, come back, please..”

Nanginginig kong pinindot ang end call. How I miss them so much. Soon, my bebes. I’ll wait for all of you.. then I can finally say, I’m coming home.

Ikadalawampu’t siyam na Pahina

IKADALAWAMPU’T SIYAM NA PAHINA

“Sister, may okasyon po ba? Like fiesta ng barangay ganern? Pero, bandang July pa ’yun diba? December pa lang ngayon.” Nakakunot na tanong ko habang nakatanaw sa mga taong hindi magkandaugaga sa pagmamadali papuntang court.

Magiisang linggo ko ng napapansin na parati silang ganito sa nakalipas na araw. Nagtataka na ako dahil hindi naman piyesta. Malayo pa naman ang pasko dahil December 12 pa lang ngayon.

Ngumiti si Sister Mary sa akin habang patuloy na nagdidilig. “May nagbibigay ata ng simpleng regalo at feeding program doon sa court. Kada-street kasi ang kada-araw para hindi masyadong maraming tao at sigurado na mabibigyan lahat.”

Napatango-tango ako. Mayaman siguro ang nagso-sponsor sa barangay nila dahil nakita ko noong minsan na sobrang daming bitbit na pagkain ng mga tao tapos mayroon ding sobre. Siguradong pera ang laman ’nun. Tapos may feeding program pa, sosyal! Share your blessings kung share your blessings ang ganap nila.

“Eh tayo po, sister, kailan?”

“Ngayong araw, Chienne pero sinabihan ako ni Father na mamayang hapon na lang dalhin ang mga bata. Pwede mo ba kaming tulungan?”

“Aba’y wala pong problema. Kering-keri ko ang mga bulinggit na ’yun.”

Natawa si Sister. “Hija, tandaan mo buntis ka. Sabi ni Sunshine ay delikado raw ang buwan na ito para sa’yo. Huwag kang masyadong magpagod.” Hinapos ni Sister Mary ang aking buhok.

“Sus! Yakang-yaka namin ito ni bebe boy ko! Kaya ko pa ngang kumendeng-kendeng sister.”

Namula si Sister sa sinabi ko at mabilis na umalis sa tabi ko. Natawa ako ng malakas. Akala siguro niya na papag-exercise ko na naman sila ni Sister Claire ng aking pampa-sexy na kendeng.

Pinuntahan ko na ang mga bata sa likod bahay namin kung saan pwede silang maglaro ng habulan doon. Ngunit bago ’yun ay dumaan muna ako sa kusina para ipaghanda sila ng miryenda. Siguradong pagod na pagod na ang mga bulinggit na ’yun sa kakalaro.

Naghanda lang ako ng sandwich at fresh na fresh na orange juice. Pagkatapos ay dumiretso na ako sa likod. Pagkadating ko roon ay hindi nila agad ako napansin dahil sa paglalaro nila.

Umupo muna ako at pinagmasdan sila. They look so happy na para bang walang pino-problema. I sighed. Ngayon ko na-realize na sobrang daming complicated na bagay-bagay kapag tumanda ka. Tulad ko ngayon, noong bata ako ay ang mukha ko lang ang pino-problema ko at ang paglalaro pero ngayon ang dami ko ng kailangang isipin at isaalang-alang

Napailing-iling na lang ako. Hinaplos ko ang tiyan ko at ramdam ko ang paglulumikot ng bebe ko.

“Mga bulinggits!” Tawag ko sa kanila. Agad silang lumingon kung nasaan ako. Nagningning ang mga mata nila ng mapansin kung ano ang nasa tabi ko. “Mag-miryenda muna kayo.”

Dali-dali silang lumapit sa akin at pumila. Binigyan ko sila isa-isa ng sandwich at binilinan na kung gutom pa sila ay lumapit na lang ulit. Nang magbigyan ko silang lahat ay nagkanya-kanya sila ng upo sa harap ko.

Habang kumakain ay nagku-kwentuhan kami ng mga bata.

“Ate Ienne, anong ipapangalan mo sa baby mo?”

Napakamot ako sa noo. “Wala pa akong naisip na pangalan, eh.” Ngumiti ako sa kanilang lahat. “Ganito na lang, isip kayo ng name na gusto ninyo tapos isulat niyo sa papel.”

Mabilis silang naghanap ng papel at excited na nagsulat ng mga pangalan. Nakalimutan na nga nila ang pagmemeryenda dahil sa pinagawa ko sa kanila.

Ilang sandali pa ay nagbigay na sila. Halos matawa ako sa mga pangalang isinulat nila.

Totoy, Pepe, Kengkeng, Asyong, Caloy, Dodong, Narding at kung ano ano pa.

“Manang-mana sa inyong lahat ang mga pangalang isinulat ninyo! Makukulit!” Natatawang ani ko. Tanginers! Hindi ko ma-imagine kapag ’yun ang naging pangalan ng anak ko. Totoy Monteverde, Pepe Monteverde at Asyong Monteverde!

Isinulat ko ang gusto kong pangalan sa isang papel. Nang sinabi ko iyon sa mga bata ay gandang-ganda sila sa ibinigay ko. Mabilis kong itinago ang papel na ’yun sa bra ko. Safe na safe siya dito. Napangisi ako.

“Mga bata, halina kayo! Pupunta na tayo sa court.”

Mabilis ko silang inalalayang lahat. “Hawak kamay kayong lahat, ah? Huwag niyong bibitawan ang kamay ng isa’t isa.”

Tumango-tango silang lahat. Sumunod na sila kay Sister Mary at Sister Claire habang ako ay nasa bandang likod. Nagulat ako ng may humawak sa kamay ko at nakita kong si Saab ’yun.

“Bakit hindi ka nakapila doon, bebe?”

Umiling-iling siya at hinigpitan ang hawak sa kamay ko. “Mas gusto kitang kasama, Mame.”

Ngumiti ako sa kanya at ginulo ang buhok niya. Ako na ang nagsara ng pinto at gate namin. Habang naglalakad papuntang court ay masayang nagkakantahan ang mga bata.

Pagkarating namin doon ay pinaupo nila agad ang mga bata. Siniguro ko na maayos ang pagkakaupo nila. Ayaw pa ngang humiwalay sa akin ni Saab pero sinabihan ko siya na kukunin lang namin ang pagkain nila kaya pumayag na rin siya.

Busy kami nina Sister Mary at Sister Claire sa pagtulong. Ngunit agad nila akong pinaupo ng mapansin na hinihingal na ako. Hindi na ako umalma dahil mabigat na ang tiyan ko.

Saktong pag-upo ko ay ipinapakilala ni Baragay Captain ang sponsor. Hindi ko ito pinansin at busy ako sa pagtingin sa mga bata.

“Kinalulugod kong ipakilala sa inyo ang sponsor ng bigayang ito at feeding program! Mabuti na lang at ang barangay natin ang pinili nila, taos puso po kaming nagpapasalamat, Mr. Monteverde at Ms Mendes! Mga kabarangay, ipinakikilala ko sa inyo sina Mr. Tyron at Tyler Monteverde at si Ms. Beatrice Mendes!”

Literal kong nabitawan ang juice na hawak ko. Napatngin tuloy sa akin ang mga tao kaya yumuko ako. Tanginers! Tinubuan ako ng kaunting hiya.

Umakyat na silang tatlo sa stage ngunit hindi ko pinakinggan ang mga sinasabi nila. Nanatili lang akong nakayuko.

“..Kiki, I miss youuu!” Sigaw ni Roleen.

Unti-unti ay tumulo ang mga luhang pinipigilan ko. Naramdaman ko na lang na niyakap ako ng bruha kong kaibigan.

“Kinginers kang kiki ka! Alam mo namang mami-miss kita tapos hindi mo ko tinawagan o ano! Hindi mo ba alam na sobra akong naga-alala sayo!” Nagumpisang nabasa ang balikat ko. Alam ko na umiiyak na rin si Roleen.

“S-Sori na, baks. Nadala ako ng damdamin ko. Tsaka, hiya ako eh.”

Binatukan niya ako. “Tangina nito! Ngayon pa mahihiya, eh halos alam naman natin ang amoy ng isa’t isa.”

Ngumuti siya sa akin at pinahid ang mga luha ko. “I miss you talaga, baks.”

“I miss you din!” Niyakap niya ulit ako.

Nanigas ako sa yakapan namin ng makita ko na nasa likod niya sina Tyler at Tyron..

Tanginers.

Niyakag ako ni Roleen papunta sa likod ng court. Walang tao doon maliban kina Vladimir, Lucas at Black. Nakita kong tumango sa akin ang tatlo. Halos malaglag ang panga ko..

It means.. I am safe? We are already safe?

Agad kong naramdaman ang init ng yakap ng dalawa. Lumayo sa akin si Roleen at pinuntahan ang tatlong kumag.

Naramdaman kong niyakap ako ng dalawa. Napapikit ako ng mata dahil sa init na hatid ng yakap nila.

Hindi ko na namalayan na umiiyak na naman ako. Habang nakatitig ako sa kanila ngayon ay na-realize ko na, hindi ako galit sa kanila. Siguro nagalit ako ng mga slight lang. Kasi.. kasi sobra ko silang mahal na kayang tabunan nito ang galit na nasa puso ko. Anger doesn’t have any place in my heart dahil okupado ng pagmamahal ko sa kanila ang buong puso ko.

It is impossible to remain angry at someone you truly love. Anger lasting for more than three days indicates that you’re not in love with that person.

Nahihiya nga ako sa kanila dahil I let my anger, disappointment and shame eat me that day. Lalo na ngayon na alam ko ang totoo dahil sinabi na nina Lucas, Black at Vladimir ang lahat noong binisita nila ako ilang buwan na ang nakakalipas.

They thoroughly explain everything that they learn at pinakiusapan nila ako na pagtiwala sa kambal at manatiling ligtas.

Mabilis na kinapa ni Tyler ang mukha ko at pinugpog ako ng mga munting halik. “I love you so much, sweetheart. Please, don’t scare me like that.” Lumayo siya sa akin kaya nakita ko ang mukha nitong basing-basa ng luha. Oh god.. “Hindi ko kaya. Hindi ko kayang mawala ka sa amin, Chienne. We realized that you are not just a mere woman in our life but.. you are life itself for us. Kung wala ka, walang-wala kami.”

Nagulat ako ng si Tyron ay lumuhod sa harapan ko. “I was planning to tell you everything about us when you confessed your feelings. Pero nawalan ako ng lakas ng loob dahil kinain ako ng takot, sweetie.” Hindi maampat ang pagtulo ng luha mula sa kanyang mata. “I can’t.. Hindi ko rin kaya. You became the reason kung bakit nakaahon kami sa pagkakalubog sa nakaraan.” Hinaplos nito ang mukha ko. “You became our life saver and our life guard who was ready to dive in kahit na gaano pa kalalim ang kinaroroonan namin.”

I was about to tell them my feeling ngunit may panira.

“Tanginers, mga kumag! Gayahin niyo ’yung dalawa! Nakakakilig ’yung punchline nung kambal! Kinilig ’yung kiki ko, emerged!”

“Tangina naman ng babaeng ’to! Bakit ba ang ingay ingay mo?! Ayun na, eh! Nagsasabihan na ng feeling pero sinira mo ang moment!” Lucas said. Sobrang gigil na gigil ito na para bang siya ang nasiraan ng moment.

“Hoy, hoy! Sumosobra ka ng kumag ka! Tandaan mo, hindi kita boss! Napakapangit mong putotoy ka!”

Nangigil ata lalo si Lucas dahil napatayo ito sa pwesto. “Aba’t! Sumo-sobra ka ng babaeng ka! Tangina you ha! Sagad sa bones! Sabihin mo na lahat ng adjectives na tungkol sa gwapo basta huwag mo kong tatawaging pangit! At pwede ba, huwag mong tawaging putotoy ’to! Mas malaki pa ang sandata ko kesa—”

Mabilis na tinakpan ni Black ang bibig ni Lucas. “Shut up!”

“Ako hindi ako magsha-shut up! Napaka-kapal mong kupal ka!”

“Putangina niyong lahat!” Sigaw ni Black kaya napatigil sa kakasigaw ’yung dalawa.

Mabilis na hinila ni Black si Roleen at pinasok sa isang kotse. Mukhang kinulong niya ito doon. Samantalang si Vladimir ay ganoon din ang ginawa kay Lucas.

“M-May hindi ba ako alam sa dalawang ’yun?” Nahihiwagaang wika ko. Ngayon ko lang nakita ang kaibigan ko na ganoon. Si Lucas din, kahit na boss ko siya noon ay sobrang cool lang nito at hindi nagagalit basta.

Pero, ngayon ay.. wow! Mukhang maraming nangyari sa nakalipas na buwan ah.

Napabuntong hininga ang dalawa sa harap ko at niyakap na lang ako ng mahigpit.

“Please, don’t scare us again, sweetheart.”

“Don’t leave us like that, sweetie..”

Tumango ako sa kanilang dalawa. “Oo, hindi na. Kahit na anong mangyari ay pipiliin ko na makinig sa inyong dalawa. I’m sorry din kasi mas pinili kong paniwalaan si Kylie—ay Kyla pala.”

Hindi sumagot ang dalawa at patuloy lang sila sa kakayakap sa akin. Mukhang wala pa silang balak na bitawan ako kung hindi lang sumipa ang bebe boy naming.

Natauhan ang dalawa at mukhang ngayon lang na-realize na buntis ako. Natatawa ako sa mukha nila.

“Yo-You’re pregnant, sweetie?”

Tumango-tango ako. “Eight months na. Malapit ng lumabas ang bebe boy natin.”

Kumislap ang kulay violet nilang mata. Bigla ko tuloy hiniling na sana.. kamukha ng anak ko ang mga Tatay niya. Paniguradong gwapong-gwapo ang bebe boy ko.

Halos magkapanabay na lumuhod sina Tyron at Tyler. Hinahaplos nila ang bebe boy naming at kinakausap. Natunaw naman ang puso ko sa senaryong nakikita ko. Tumingala ako para pigilan ang mga luha ko.

Akala ko hinding hindi ko na makikita ang ganitong pagkakataon dahil sa mga nangyayari sa aming tatlo.

“Hi, baby! I am your father, Tyler.. We love you already, oh god!” May mga luha na naming tumulo sa mga mata nila.

“Kung agad lang naming nalaman ang tungkol sa’yo, sana agad na naming tinapos ang problema para nakilala ka naming agad.”

Hinaplos ko ang mga buhok nila at hinayaan na kausapin ang baby namin. Hindi na ako magpapakipot pa dahil wala rin naming kwenta. Mahal ko sila at mahal nila ako. Nalaman ko rin na hindi nila ako ginawang kabit.

Ilang sandali pa ay tumayo na kami at pinaupo nila ako sa mahabang upuan na nakalagay doon. Hindi nila ako halos bitawan at palagi silang nagtatanong tungkol sa akin at sa anak namin na malugod ko namang sinasagot.

“So, it means na buntis ka na, sweetie, when you asked us to go to Korea?”

Natatawa akong tumango ng maalala ang panahong ’yun. Parang kailan lang ’yun, ah. Napakabilis talagang lumipas ng panahon.

“Are we having a boy or a girl? Well, kahit ano namang gender, sweetheart, we will love her or him with all our heart.”

Hinaplos ko ang umbok kong tiyan. “Sabi ni Doc sa akin, lalaki ang baby natin at sobrang lakas ng kapit niya.”

“Who’s your doctor?” Mabilis na dumilim ang mukha ng dalawa.

“Is it a girl or boy? So, I can arrange a group to assassinate him when he’s a he.”

Tanginers! Kahit na buntis ako ay hindi ko maiwasang hindi kiligin sa kanilang dalawa.

“Mga sira! My doctor is a she.” Natatawang ani ko.

Mabilis na lumambot ang mga mukha nila.

“Sorry, sweetheart.”

“Sorry, sweetie..”

Buong oras na magkakasama kami ay nagkukulitan lang kami at inaalam nila ang buhay ko rito. Kinwento ko naman lahat simula ng dumating ako hanggang ngayon na kasama ko sila.

Sa sobrang haba ng usapan naming ay hindi namin namalayan na papagabi na pala.

“Sweetheart..”

“Hmm?”

“Sasama ka na ba sa aming umuwi?”

Nakagat ko ang ibabang labi ko. Parang.. Parang hindi ko kayang iwan ang mga bata.

Mukhang napansin nila na nagdadalawang-isip pa ako kaya pareho silang napabuntong hininga.

“It’s okay. We’ll wait for you until you’re ready to go home with us, sweetie.”

“Sorry, bebes.”

Ngumiti sila sa akin at umiling-iling. “It’s not your fault, sweetheart. We understand everything. We are willing to wait for you.”

Sila na ang naghatid sa akin hanggang sa bahay kung saan ako tumutuloy. Pinipilit ko silang pumasok na anim pero umaayaw sila. Uuwi na lang daw muna.

Ngunit hindi pa sila nakakalayo ng may tumawag kay Black.

“What the fuck? I told you to fucking.. Fuck it!.. Patay kayong lahat sa akin.. Putangina naman oh!” Hinilamos ni Black ang mga kamay sa mukha niya.

Kunot noo kaming napatingin sa kanya. Anong problema nito?

“Si Kylie.. nakawala siya sa headquarters. My people can’t detect where the hell she is. I’m sorry.”

Ikatatlumpung Pahina

IKATATLUMPUNG PAHINA

“Si Kylie.. nakawala siya sa headquarters. My people can’t detect where the hell she is. I’m sorry.” Naka-tiim bagang na saad ni Black.

Para akong nawalan ng lakas sa narinig. Tanginers! Bakit ba hindi matapos-tapos ang problema namin? Hanggang ngayon ba ay nasa climax pa rin ako ng labstory namin?!

Nakaramdam ako ng kirot sa puson ko. “Argh!”

Mabilis na naglapitan sa akin ang anim. “Are you okay, sweetheart?”

“Do we need to call the hospital, sweetie?”

“Anong nararamdaman mo, kikibells?! Tangina sagot! Pinapakaba mo ko!”

Imbes na sagutin sila ay natawa ako. “Mga siraulo kayo, okay lang ako.” Nakangiting wika ko.

Hinatid na nila ako hanggang sa kwarto ko mismo. Mukhang hindi talaga sila mapalagay sa balita ni Black. I just sighed at napatingin sa kisame ng kwarto ko. Hanggang kailan pa ba ang pagsubok na ’to? Can I just get my happy ending? Bakit parang ang hirap hirap namang mangyari ’nun?

Hindi ko na namalayan na nakatulog ako sa dami ng iniisip ko. Nagising na lang ako na may humahaplos sa mukha ko at sa umbok kong tiyan.

Pagmulat ko ng mata ay si Tyler agad ang nabungaran ko. Alam ko na siya ’yun dahil his light violet eyes always captivates me. Kilala na rin siya ng puso ko kaya kahit nakapikit ay alam ko kung sino si Tyler at si Tyron.

Inalalayan niya akong sumandal sa kama ko. Doon ko napansin si Tyron na hinahaplos ang tiyan ko at kinakausap ang baby.

Napangiti na lang ako sa kanilang dalawa. Ang sarap sigurong magising sa ganitong tanawin.

“Ang aga niyo naman. Saan kayo natulog?”

“Humingi kami ng permiso kina Sister na dito muna matulog. Sa sala kami lahat natulog.” Napabuntong hininga siya. “I don’t want to leave you here, sweetheart. Hindi kami mapalagay sa kalagayan mo kung malayo ka sa amin.”

Napapikit ako ng maramdaman ko ang init ng yakap niya. “I—I can’t lose you. Not now, not ever.”

Naramdaman ko ang pagbasa ng balikat ko at indikasyon ’yun na umiiyak na si Tyler. Hinayaan ko lang siyang mailabas ang nararamdaman niya. Hindi naman ako mawawala. Hinding hindi ko na sila iiwan.

Nagtagal din kami ng trenta minutes sa kwarto ko bago namin napagpasiyahan na lumabas na. Inalalayan ako nina Tyler at Tyron hanggang sa kusina. Nakita ko na nandoon sina Roleen, Lucas, Black at Vladimir. As usual, nagbabangayan na naman sina Lucas at Roleen.

“Good morning!” Masiglang bati ko sa kanilang lahat.

Tumango lang sa akin ang tatlo. Habang si Roleen ay nilapitan ako at niyakap.

“Good morning, kikibells! Kamusta ang tulog mo? Fresh na fresh ka kahit umaga ha! Siguro nag-quick—”

Mabilis kong tinakpan ang bibig ni Roleen. Tanginers ng babaeng ’to, wala talagang patawad ang bibig. “Hoy! May mga bata, mag-lie low muna ’yang bunganga mo.”

Nag-peace sign siya sa akin. “Ay sorwi, kikibells! Ay upo kana pala. Nagluto sina sister ng masarap na masarap na breakfast. Sabi ko nga tutulungan ko na sila kaso ayaw nilang pumayag. Tapos ang kulit ng mga bata rito, parang hindi nauubusan ng energy—”

Hindi na natuloy ang sinabi niya dahil pinasakan siya ng tinapay ni Lucas. “Ang ingay mong babae ka. Ikaw ang hindi maubusan ng energy.”

At hayun, nagbangayan na naman ang dalawa. Napailing-iling na lang kami at hindi na sila pinansin. Mukhang nangangamoy ng..

“Tanginers! May sunog!”

Mabilis na nilapit ito ni Roleen. Maluha-luha siya ng bumalik. “Nasunog ’yung soufflé pancake ko! Kasalanan mong lahat ’to, pangit!”

“Tangina kang babae ka ah! Nakakalalaki kana!”

Ngumisi si Roleen. “Bakit? Lalaki ka ba? Ay, oo nga pala. Supot ka pa!”

Napabuntong hininga na lang ako at hindi na sila pinansin. Mas lalong sasakit ang ulo ko kung sila ang araw-araw kong kasama. Mas gugustuhin ko na makasama ang mga bata araw-araw kaysa sa kanilang dalawa na feeling bata at asal bata.

“Anong gusto mong gawin after, sweetheart?” Nakangiting tanong ni Tyler. Naglalagay din siya ng kung ano-ano sa plato ko.

“Hmm? Wala naman. Makikipaglaro lang ako sa mga bata. Ay! May appointment pala ako kay Shine!”

“Can we come, sweetie?”

Nakangiti akong tumango-tango sa kanila. Sino ba naman ako para humindi? Ito ang unang pagkakataon na makikita nila ang anak nila.

“Sama kamii!” Sabay na sigaw nina Lucas at Roleen. Pagkatapos ’nun ay nagbangayan na naman ang dalawa.

Pagkatapos ng magulo at maingay naming breakfast ay nagbihis na ako. Nagpaalam na rin ako kina Sister Mary at Claire na pupunta ako kay Shine. Nagpaalam ako sa mga bata pero hindi ko makita si Saab. Mamaya ko na lang siya hahanapin pagbalik.

Maglalakad sana kami kaso ayaw ’nung dalawa dahil mapapagod daw ako. Wala akong nagawa kung hindi sumakay sa van na nakaparada sa harap ng bahay.

Ilang minuto lang ang itinagal at nakarating na kami sa clinic ni Shine.

Mabilis kong binati ang sekretarya niya. Ngunit mukhang natulala ito dahil sa mga kasama kong naggwa-gwapuhang nilalang. Napailing-iling na lang ako. Hindi talaga dapat magkakasama ang limang ’to dahil walang magagawa ang mga tao na trabaho.

Pumasok na ako sa office ni Shine. Nakita ko siyang busy sa pagsusulat ngunit ng makita niya ako ay mabilis siyang tumayo at niyakap ako.

“I miss you, Ienne!”

“Namiss din kita, Shine. Sinama ko pala sila hehe, huwag ka sanang magalit.”

Ngumiti siya sa akin. “Hindi naman ako magagalit. Nasaan ang Tatay ng baby mo?”

Tinuro ko ang kambal. Napatanga si Shine dahil doon. “Huh? Si-Sinong tatay sa kanilang dalawa?”

Nagkibit balikat ako. “Malay ko.” I chuckled afterwards.

Napatulala na lang si Shine at maya-maya pa ay mukhang naintindihan na nito. “Iba talaga ang kamandag mo, Chienne.” Naiiling na sabi niya.

Napangisi ako. “Syempre! Sa gandang biyaya ni Lord na ’to!”

Ilang sandali pa ay pinahiga na niya ako. Ginawa niya na ang madalas naming ginagawa. Maya-maya pa ay natahimik ang lahat.. pati na sina Lucas at Roleen na nagbabangayan nang marinig namin ang tibok ng puso ni bebe.

Humigpit ang hawak sa akin ng kambal na para bang doon kumukuha ng lakas.

“So far, so good naman, Chienne. Katulad ng dati ay wala namang problema sa bebe boy mo. Malakas ang heartbeat niya at sobrang healty niya. Pero, hindi dapat tayo pakampante. Ngayong buwan na ’to ang pinaka-delikado mo, Ienne. Kaya kailangan ng doble ingat..”

Marami pang sinabi si Shine pero hindi na ako nakinig dahil saulado ko na ang sinasabi niya. Busy akong nakatingin sa monitor kung saan kitang-kita ang bebe boy ko na naglulumikot sa tiyan ko.

Iniwan na kami ni Shine at ng mga kaibigan ng kambal pati si Roleen. Agad naman akong niyakap ng dalawa paglabas ng lahat. Naramdaman ko na naman ang pagbasa ng balikat ko. Oh, my cry babies..

“I- I can’t believe this, sweetheart. Magiging Tatay na talaga kami..” Parang nananaginip na ani nito.

“Thank you so much for this, sweetie..”

Hinayaan ko lang silang ilabas ang emosyon nila. Natatawa nga ako dahil simula kahapon ay panay silang umiiyak.

Tinulungan nila akong tumayo at iginaya papunta sa office ni Shine. Napansin ko na nauna pa sina Roleen at ang mga kaibigan niya sa pagtingin sa sonogram.

Nakita ko na napabuntong hininga si Shine. “Ang kulit nila. Sinabi kong hintayin kayo bago tignan ang sonogram kaso makukulili ang tainga ko sa dalawa mong kaibigan na ’to.”

Napatawa ako ng malakas. Pagkatapos ay sinabi ulit ni Shine ang mga usual niyang bilin. Kesyo mag-ingat ako blah blah. Hindi na ako nakinig. Pero, ’yung kambal halatang nakikinig kay Shine dahil nagte-take down notes pa ang dalawa.

Napailing-iling na lang ako. Ang weird nilang lahat.

Pagkatapos ng mahaba-habang diskusyon ni Shine dahil sa dami ng tanong ng kambal ay sa wakas! Makakauwi na rin kami. Nagpaalam na ako sa kanya na uuwi.

Hinatid kami ni Shine hanggang sa labas ng clinic niya. Kumaway siya sa akin. “Ienne, ’yung usapan natin ah?” Nakangiting wika nito pero kita ko ang lungkot sa mga mata niya.

Ngumiti na lang ako at tumango. Hinding-hindi ko kakalimutan ang pangako ko kay Shine.

Ilang sandali pa ay nakarating na kami sa bahay. Dumiretso kami sa likod kung saan naglalaro ang mga bata. Mabilis na sumali sa kanila sina Lucas at Roleen samantalang sina Black at Vladimir ay busy sa laptop at cellphone.

“Do you want something, sweetheart?”

Mabilis akong umiling. “Sumali na kayo sa mga bata sa paglalaro.”

“Pero, wala kang kasama rito, sweetie.”

Natawa ako sa pagiging OA nila. “Okay lang ako rito ’no! Tsaka ilang meters lang ang pagitan natin. Jusko kayo ha!” Hinampas ko sila sa balikat.

Mukhang worried na worried nga sila pero sinunod nila ang sinabi ko. Ilang sandali pa ay enjoy na enjoy na sina Tyler at Tyron sa paghahabulan kasama ang mga bata.

“Mukhang mababait ang nobyo mo pati ang mga kaibigan niya.” Tumabi si Sister Mary sa akin sabay tingin sa mga bata at sa mga kaibigan ko. “Ipakilala mo ko sa nobyo mo, ha? Ipagbibilin kita.” Naiiyak na wika nito. Hinaplos niya ang buhok ko. “Para na kitang naging kaibigan dito, Ienne. Hindi ko na maisip ang araw na aalis ka at iiwan mo kami.”

Naiiyak na rin ako sa mga sinasabi ni Sister Mary. Pagkatapos ay niyakap ko siya. “Sister naman, syempre bibisita ako panay dito. Mga dalawang beses sa isang buwan.”

“Mami-miss ka lang talaga namin. Wala ng maingay na buntis dito sa bahay. Wala na ring magpupumilit na mag-exercise kami ni Claire.” Natatawang ani niya. “Basta, mag-iingat ka doon.”

Tumango-tango ako sa kanya. Mabilis naming pinunasan ang mga luha namin. “Ang drama natin!” Natatawang wika ko.

“Sino diyan ang nobyo mo?”

Napakamot na lang ako at mahaba-habang paliwanagan na namin ito. Katulad ng reaksyon ni Shine ay ganoon din si Sister Mary. Medyo natagalan bago niya naintindihan pero hindi niya ako ni-judge.

Hanggang hapon ay nasa bahay lang kami. Dito na nagtanghalian at meryenda ang anim. Magda-dapit hapon na ng mapansin ko na hindi ko makita si Saab sa mga bata na naglalaro.

Pumasok ako sa loob at nakita ko sa sala sina Tyron at Tyler kasama ang mga kaibigan niya. Mukhang may pinag-uusapan silang importante kaya hindi na ako nagpatulong sa paghahanap.

Una akong pumunta sa kwarto niya at nakita ko siyang nakahiga sa kama habang nakatalukbong ang kumot.

“Saab, bakit hindi ka lumalabas ng kwarto mo? Kumain kana ba?” Nag-aalalang tanong ko. Kanina ko pa kasi siya hindi napapansin kaya malamang ay hindi pa siya kumakain.

Hindi ako kinibo ni Saab kaya umupo ako sa tabi niya.

“Saab, bebe..”

May narinig akong munting hikbi. “Umalis ka na, mame! Iiwan mo rin naman ako at sasama ka doon sa mga mamang nasa baba! Umalis kana! Alis!” Sigaw nito pero hindi niya inaalis ang talukbong ng kumot niya.

May kumirot sa puso ko. “Saab, hindi ganoon..”

Umiling-iling ito at umupo. Nakita ko na punong-puno ng luha ang mga mata niya. Hahawakan ko na sana siya pero piniksi niya ang kamay ko. “Kung aalis ka, Mame, umalis kana! Huwag ka ng babalik!”

“Saab, hindi. Bibisitahin ko pa rin kayo dalawang beses sa isang buwan o kaya naman tatlo pagkatapos kong manganak. Ikaw ang una kong bebe.. Huwag namang ganito.” May tumulo ng luha sa mga mata ko.

Nagulat ako ng tumayo siya at lumabas sa kwarto. “Ayaw mo alis, Mame. Ako ang aalis!”

Mabilis ko siyang hinabol. Nadaanan namin sina Tyler at Tyron sa sala. Nagulat sila ng makita ang hitsura ko pero hindi ko sila pinansin. Si Saab.. Si Saab galit siya sa akin.

“Chienne! Where are you going? Delikado sa labas!” Sigaw ng kambal pero hindi ako nakinig.

Si Saab.. Si Saab..

Hindi ko pinansin ang lahat ng mga tumatawag sa akin. Napalingon ako sa pinto ng marinig kong bumukas ’yun. Dali-dali kong tinungo ’yun at nakita ko si Saab sa gitna ng daan na nakaupo habang umiiyak.

“Saab!” Tawag ko ng pansin dito.

Hindi na magkandaugaga ang kaba sa puso ko dahil nasa gitna siya ng daan! Tanginers naman!

“Bebe, hindi ka naman iiwan ni Mame. Isasama kita.. Tama! Isasama kita sa pag-uwi, Saab. Halika na rito. Parang awa mo na.” Naiiyak na wika ko.

Pupuntahan ko na sana siya para hilahin pero tumakbo siya. Halos manginig ang kalamnan ko ng mapansin ko na may sasakyan na paparating.

Naramdaman ko na hinatak ako ng kambal papunta sa kanila. Ngunit nagpumiglas ako. “’Yung anak ko, tangina! Bitawan niyo ko!” Naramdaman ko na humigpit ang yakap sa akin ni Tyler.

“No!”

“Ano ba! Tangina naman! Mag-break na tayo, bitawan mo lang ako!” Sumisigok na wika ko. “Si Saab! Si Saab!”

Napakabilis ng pangyayari, nagulat na lang ako ng nasa tabi ko na si Saab at may sigawan kaming narinig.

Mabilis akong pumunta kay Saab. Niyakap ko siya agad. “Bebe, ayos ka lang ba?”

“Mame, sorry.. Sorry po. Hindi na ako makulit.” Umiiyak na wika nito.

Mabilis ko siyang niyakap pagkatapos ay ibinigay kay Sister na kakalabas lang.

“Mame, huwag mo kong iwan. Hindi na matigas ulo ko. Sorry na..” Umiiyak na ani niya.

Niyakap ko siya at hinalikan sa noo. Nagpumiglas siya sa hawak nina Sister pero wala siyang nagawa. Inalalayan ako ng kambal papunta doon sa babae. Halos mawalan ako ng ulirat dahil si.. si Sunshine ’yung babaeng nakahiga sa daan.

Ngumiti siya sa akin kahit na hirap na hirap siya. Hinawakan ko ang kamay niya para sabihing huwag akong iiwan. “’Yu-Yung anak ko..” Umubo ito ng dugo kaya lalo akong napaiyak. “Chienne, ipangako mong huwag mong papabayaan ang anak ko..”

Tumango ako sa kanya kahit na sumisigok ako. “Oo. Akong bahala sa anak mo kaya huwag kang mamatay! Tanginers na babaeng ’to! Sasabunutan kita sa buhok mo sa kiki!”

Ngumiti lang siya sa akin at ipinikit ang mga mata niya. Maya-maya ay may ambulansya ng dumating. Mabilis nilang sinakay doon si Sunshine. Sasama sana ako pero ayaw ng kambal kaya si Sister Claire ang sumama sa ospital.

Umiiyak akong bumalik sa bahay. Tahimik lang kaming lahat. Walang gustong magsalita kahit isa sa amin.

Papasok na sana kami sa loob ng may marinig kaming iyak. Mabilis akong napalingon sa park ng bahay. Pagtingin ko ay nandoon si Saab at kasama niya si Kyla. Nasa gilid nila si Sister Mary na nakahiga. Jusko po..

Ngumisi siya sa akin. “Kanina pa ako naghihintay sa inyo. Tsk, sayang akala ko ay ikaw ang masasagasaan.” Saad nito na parang nanghihinayang. Idiniin niya ang baril sa sentido ng bata.

“Parang awa mo na, Kyla. Ibigay mo na sa akin si Saab..” Umiiyak na tangis ko. Ano ba naman ’yan! Kakatapos lang namin sa isa, may isa na naman.

Narinig ko ang pagmumura ng mga kalalakihan sa likod ko pero wala akong pakialam. Si Saab lang ang iniisip ko.

Nagulat ako ng itinutok niya sa akin ang baril. Mabilis akong inilagay nina Tyler at Tyron sa likod nila.

“Don’t ever call me that! I am Kylie! Ako ang asawa ng mga lalaking nasa tabi mo! Mang-aagaw ka!”

“Wala kang asawa rito, Kyla! Sa akin lang ang kambal! Walang sa’yo!” Diin ko sa pangalan niya. “Baliw ka na talaga, tanginers you!”

Nagulat ako ng ibalik niya ang baril sa sentido ni Saab. “Eh kung barilin ko kaya itong batang ’to?”

Mabilis akong umiling iling. “Huwag.. Huwag mong gagawin ’yan. Parang awa mo na..”

Napansin ko sa may gilid ng mata ko si Black. Lumalapit siya sa pwesto nina Kyla at Saab. Ngunit sinenyasan niya ako na kay Kyla lang ang atensyon ko.

Napansin ko na nanginginig ang mga kamay niya habang hawak ang baril. “A-Ano bang gusto mo?”

“Ang kambal..” Mabilis niyang saad. “At ikaw na patay.”

“Ay bad yern!” Singit ni Roleen. “Dapat hapi hapi lang tayo kung talagang mahal mo ang kambal. Tsaka bakit ba singit ka ng singit sa love story nila, eh hindi naman talaga ikaw si Kylie. Inggetera ka ring bitch ka!”

Nagulat ako ng paputukan niya ang direksyon ni Roleen. Mabuti na lang at nahila siya agad ni Lucas kaya hindi siya natamaan. “You witch! Why don’t you just die! Fucking die with this home wrecker!”

“Sumosobra ka na ah! Pangalawang beses mo na akong binaril. Kingina ka!”

“Tumahimik ka nga, Roleen Beatrice!” Galit na sigaw ni Lucas. “Kaya ka napapahamak dahil sa bunganga mong ’yan!”

Napansin ko na bumaling ang baril niya kay Tyron. Mabilis akong umalis sa likod ng dalawa at niyakap siya.

Halos manlambot ako ng makarinig ako ng putok. Tanginers.. Patay na ba ako?

Naiiyak kong iminulat ang mga mata ko. Napansin ko na nakayakap sa akin ang kambal habang umiiyak.

“Kinginers kang kiki ka! Hindi ka superhero kaya huwag na huwag kang sasalo ng bala! Mabuti na lang at napigilan siya ni Black kung hindi nagkalat na ang dugo mo rito!”

Nanginginig akong napatingin sa banda nina Black at Kyla. Hawak na ni Black ang baril ni Kyla at pinosasan na niya ito. Si Saab naman ay mabilis na kinuha ni Vladimir at ipinasok sa loob.

“Pero, tangina mga dudes! Ganito lang pala kabilis ang problema natin sa kanya edi dati ko pa sana pinabaril ’tong daldalitang ’to! Nakakabawas ka ng ka-wagpuhan!”

“Hoy hoy! Huwag mo kong isinasama diyan ah!”

Napailing na lang si Black habang sinisigurado na hindi makakatakas si Kyla sa posas na inilagay niya. Tumawag na rin siya ng back up.

Inalalayan akong tumayo ng kambal. Nagulat ako ng yakapin nila ako. “Don’t ever do that stunt again, sweetheart..”

“You don’t know how scared we are when we saw you lying down, sweetie.”

Ramdam na ramdam ko na secure ako sa mga bisig nila. Ganoon din naman ako sa kanila, eh. They don’t know how scary it was to see your love ones na tinututukan ng baril.

“Come, si Black na ang bahala. Kailangan mo ng magpahinga, sweetheart..”

Papasok na sana kami sa loob ng bahay pero natigil ang paglalakad namin ng marinig naming tumawa si Kyla.

Tinignan ko siya at napansin ko na may luhang tumutulo sa mga mata niya kahit tumatawa siya.

“Ay loka loka!” Roleen commented.

“Mas loka loka ka diyan!” Lucas whispered.

Tumawa ito at ilang sandali ay ngumisi. Nakaramdam ako ng kilabot sa ngisi na ipinapakita niya.

“If I wouldn’t have them, then you also won’t..”

Nagulat ang lahat ng may marinig ng putok ng baril at kasabay nito ang pagbagsak ni Chienne sa lupa. Mabilis silang lumapit sa kinaroroonan ng tatlo.

Mabilis na kinuha ni Black ang kanyang telepono. “Fucking find the person who shot Chienne! Goddamn it! Faster! Kayo ang papatayin ko kapag pumalpak kayo.”

Tumawa si Kylie na hawak niya. “Bagay sa kanya ’yan. No one can have a happy ending with the twins! Ako, ako lang dapat!” Nahihibang na wika nito.

Napatiim bagang si Black at gustong-gusto ng sapakin ang babae pero hindi pwede. Napadako ang tingin siya sa kambal. Tulala ang mga ito at hindi halos malapitan ang katawan ni Chienne.

Pare-parehong napamura ang mga kalalakihan dahil ito ang pinaka-iniiwasan nilang mangyari.

“S-Sweetheart, come on, tumayo kana diyan. Uuwi na tayo..”

“S-Sweetie, this is not a good joke, okay?”

Hindi halos makagalaw ang kambal sa nakikita kay Chienne. Pakiramdam nila ay tumigil ang mundo nila.

Ngumiti si Chienne sa kanila at hinawakan ang mga pisngi ng kambal. Napapikit ang dalawa sa init na hatid ng palad niya.

“Ma-Mahal ko kayo, tandaan niyo parati ’yan.” Nakangiting wika ni Chienne. Naiiyak na rin siya dahil nararamdaman na talaga niya na malapit na. Malapit na malapit na siya.

Lumakas ang iyak ng dalawa. Sina Lucas at Vladimir ay tumatawag na ng ambulansya.

Inipon ni Chienne ang lakas niya at kinuha niya ang papel na naka-ipit sa bra niya at ibinigay ’yun sa kambal.

“I—I,,” Hindi na halos makabuo ng salita si Chienne dahil sa hirap na paghinga at panlalabo ng mata. “I want you to—to name him that.. Choose him, okay?” Nagsuka na ito ng dugo kaya lalong lumakas ang palahaw ng dalawa. “I love you, bebes kho..”

“Don’t talk, sweetheart. Come on..”

“Kailangan mong ipunin ang lakas mo. You need to fight for us, sweetie..”

Pumikit na ang mata ni Chienne kaya mas lalong lumakas ang iyak ng kambal. Sina Lucas at Vladimir na ang bumuhat kay Chienne sa ambulansya. Si Roleen naman ay inalalayan ang kambal na tulala habang umiiyak.

Mabilis lang silang nakarating sa pinakamalapit na ospital. Agad na dumiretso ang mga ito sa emergency room. Si Lucas ay inaalo si Roleen habang si Vladimir ay tahimik na nakamasid lang sa kambal.

They felt numb. Walang maramdamang kahit na ano ang kambal ngayon. Nanginginig na binuksan ni Tyler ang hawak na papel. Gustong magwala ni Tyler at patayin ang babaeng ’yun dahil sa ginawa niya.

In just a span of hours, she hurt two people.

Napatulala ang kambal sa papel na hawak ni Tyler. It was Chienne’s handwriting.

Tripp Pendragon-Monteverde. Gwapo ng name mo bebe boy! – Magandang Mame, xoxo

Ipinikit ni Tyler ang mata at nararamdaman niya ang paninikip ng dibdib. Ganoon din ang nararamdaman ni Tyron. They don’t know how to start. They don’t know how to function dahil ang buhay nila ay nakikipaglaban para mabuhay.

Chienne is life itself for them. Hindi nila kakayanin kung may mangyaring masama rito. Chienne is their oxygen, their life saver, their wife and their life.

Lumabas ang Doctor at mabilis siyang sinalubong ng lahat. “I’m so sorry. We did our best but the patient didn’t make it..”

“No!” Malakas na sigaw ni Tyler.

“Hindi kami iiwan ni Chienne, out sweet wouldn’t leave us!”

Mabilis na pumasok ang kambal sa operating room. Napaluhod sila sa sobrang panghihina dahil sa nakita nila.

They saw a woman lying on the bed, lifeless.

Last two chapters. I love you all! <3

Huling Pahina

HULING PAHINA

Nanghihinang napaluhod ang kambal sa nakita. They saw a woman lying on the bed, lifeless.

“Ay kinginers! Ibang kwarto ’yung pinasukan niyo, gago!” Hatak ni Roleen kina Tyron at Tyler.

Nakahinga sila ng maluwag dahil sa narinig. Binalikan nila ang Doctor.

Agad itong kinwelyuhan ni Tyron. “Why didn’t you tell us that it’s not Chienne?”

Pinagpawisan at namumutla ang Doctor. “I was about to tell you that the patient name is Sunshine Mercado, Mr. Monteverde. But you cut me off and run to the emergency room..”

Mabilis silang pinitik ni Roleen sa tainga. “Pwede ba mag-chill lang kayo diyan! Mas lalo niyo lang pinapalala ang lahat!”

Napabuntong hininga na lang sina Tyron at Tyler sa sinabi ni Roleen but they followed her.

Umupo sila at nanalangin. They rarely do this pero ngayon ay hindi na nila alam kung sinong kakapitan.

Tumagal ng halos apat na oras ang operasyon bago lumabas ang Doctor. Mabilis na tumayo ang lahat.

“Who is the relative of Mrs. Chienne?”

“We are the husbands..” Magkapanabay na wika ng kambal.

Nagulantang ang Doctor. Ngayon pa lang siya nakakilala na dalawa ang asawa.. at kambal pa.

“Ehem, Doc, uso ang move on. Ano ng balita sa kaibigan ko?” Roleen interrupted.

Agad na inayos ng Doctor ang sarili. “Kailangan ng ilabas ang baby sa sinapupunan ni Mrs. Chienne dahil mas magkakaroon ng komplikasyon ang bata kung hindi. Nasa NICU na siya ngayon dahil premature si baby.” Napabuntong hininga ang Doctor. “We remove the bullet, too. But we need to observe her if the gunshot wound have an effect in her other organs. Mrs. Chienne is lucky dahil walang natamaang kahit na anong vital organs or veins. We just need to patiently wait for her. Both of them are fighters, don’t worry.” Nakangiting wika nito.

Agad na nagpaalam ang Doctor. Sinabihan na rin niya ang mga ito na ililipat na si Chienne sa private room nito.

Walang nag-react sa sinabi ng Doctor. Lahat sila ay nabato balani.

Maya-maya ay sumigaw si Roleen. “Kyaah! Sabi ko na nga ba at shunga ’yung kinuha ng baliw na babaeng ’yun! Malakas ang kaibigan ko ’no! Kahit na sampong bala ay hinding hindi matutumba ’yun.” Masayang wika niya. Maya-maya ay napa-iyak na siya sa sobrang saya.

Nagkatinginan ang kambal at nagyakapan. Pareho silang emosyonal dahil akala nila.. akala nila mawawala na ang babaeng pinakamamahal nila.

“Fuck, Kuya! I thought we would lose her again for the second time!” Umiiyak na ani Tyron.

“She promised to us, Ty. We need to believe her. We also need to believe in Him.” Masayang wika ni Tyler habang umiiyak.

Ilang sandali pa ay nagyakapan ang limang magkakaibigan. Finally, it’s over. It’s fucking over!

Agad na sinabi ni Black na tinawagan na niya ang ina ni Kyla. Sinabihan din niya ito na kailangan na nilang lumipad kinabukasan dahil kung hindi ay mapapatay ang dalaga ng kambal. Lalo na sa sinapit ni Chienne ngayon.

Sinabi rin ni Black na nahuli na ang bumaril kay Chienne at nasa headquarters ito ni Black.

“Ako ng bahala sa kaibigan ko. Tatawagin ko kayo kapag nagising na siya.” Nakangiting wika ni Roleen.

Kilalang-kilala na kasi niya ang mga limang lalaki. Paniguradong nangangati na ang mga kamao nila, lalo na ang kambal.

Mabilis na sumunod ang apat kay Black. Nasa sasakyan pa lang ay nakakuyom na ang mga kamao nila Tyron at Tyler.

“Relax lang kayo, mga dudes ah? One at a time lang.” Paliwanag ni Black.

Ngumisi lang ang apat at hindi pinansin ang sinabi niya.

Pagkarating nila sa headquarters ay mabilis silang sumakay sa elevator at pumunta sa pinaka-basement. Kung saan nandoon sina Kyla, ang taong sumagasa kay Sunshine at ang bumaril kay Chienne.

Nakatakip ang mga mata ng lahat at may busal sa bibig. Iba rin ang ginamit nilang posas. Black opted to use the chains that were invented by his top members in the experiment department.

Agad nilang pinuntahan ang driver na nakasagasa kay Sunshine. Tinaggalan ito ng piring at busal sa bibig. Kitang-kita ang takot sa mukha nito.

“Hi-Hindi ko naman gusto ang nangyari kanina. Binayaran ako ng malaki ni Ma’am Alex basta masiguro ko lang na-na sagasaan ko si Chienne. Kaso, iba ’yung tumulak doon sa bata.” Naiiyak na wika nito.

Umigting ang panga ng lahat. So, kung hindi nahila kanina ng kambal si Chienne ay malamang ang katawan ng dalaga ang tumalsik dahil sa lakas ng pagkakasagasa ng lalaki.

Inumpisahan siyang bugbugin nina Lucas at Black. Hindi na nakisama si Vladimir dahil alam naman niyang kaya na ng mga kaibigan niya. Nang mapansin na mukhang hindi na gumagalaw ang lalaki ay nagpatawag ng taga-experiment department si Black at pinagamot ang lalaki sa seperadong kwarto.

“Inutusan lang din ako ni Ma’am Alex na barilin ko ang babaeng ’yun. Binigyan niya ako ng malaking halaga. Parang awa niyo na, pakawalan niyo na ako..” Sumisigok na pakiusap nito ng bumaril kay Chienne.

Ang sumunod na bumugbog dito ay ang kambal. Nilalabas nila lahat ng galit nila dahil hindi nila pwedeng patayin ang puno’t dulo ng lahat.

“Tangina mo! Alam mo bang muntik ng mamatay ang asawa ko!”

“Tarantado ka! Ako ang papatay sa’yo ngayon!”

’Yun ang paulit-ulit nilang sigaw. Hanggang sa pigilan na sila nina Lucas at Black. Malapit na kasi nilang mapatay ang lalaki.

Nagpatawag ulit si Black ng gagamot dito at inilipat sa isang kwarto.

Nang matapos silang lahat sa mga galamay ay sinunod nila ang ulo. Ang ulo ng lahat ng mga kagaguhang nangyayari sa buhay nilang dalawa.

Tinanggalan ng busal at piring ni Black ang dalaga. Imbes na matakot ay nakangisi lang ito.

“How is it? Kasama na ba ni Chienne ang Ate ko?”

Umigting ang panga ng kambal. Nakayukom na rin ang mga palad nila dahil hindi nila pwedeng bugbugin ang babae.

“Why? Bakit mo ginawa lahat ng katarataduhang ito?”

Agad na may namuong luha sa mata niya. “Because I love you! Mahal na mahal ko kayo Tyron at Tyler. Walang pwedeng maging masaya sa piling niyo kung hindi ako.” Pagkatapos ay tumawa ito.

“Why did you kill Kylie?”

Ngumiti si Kyla sa kanila. “Well, dapat lang talaga sa kanya ’yun. Isipin mo, she got you both pero sinayang niya kayo at naghanap ng ibang lalaki. I despise her kaya pinatay ko rin. Tsaka para wala na talaga akong kaagaw sa inyo. Alam kong matutuwa kayo sa ginawa ko.” Ngumisi ito. “I stabber her for twenty times all over her body dahil twenty times niya kayong ginago sa iba’t ibang lalaki.”

Umiling iling na lang ang kambal. Walang patutunguhan ang usapan nila dahil hindi naman sila bibigyan ng matinong sagot ng taong kaharap.

Tumayo na silang lahat at iniwan ang dalaga sa kwartong ’yun. Ngunit bago isara ang pinto ay may isinigaw ito.

“If I can’t have you both then I’ll kill every girl who will be your wife!”

Mabilis na bumalik si Tyler at sinampal ang babae. “That’s for Kylie!” Halos tumabingi ang mukha ni Kyla sa lakas “And this is for Chienne. Fuck you bitch! I just hope you rot in hell!”

Ilang beses sinampal ni Tyler si Kyla. Hindi naman umawat ang kakambal at mga kaibigan nila dahil deserve ng babae ang nangyari. Tumigil lang si Tyler ng mapagod.

Halos mapaupo ito sa gilid ng upuan ni Kyla. “Did you fucking know kung gaano kahirap at kasakit na maghintay ng balita sa doctor kung ano ang kalagayan ni Chienne?” Naiiyak na wika nito. “Did you fucking know how much it hurts seeing your new born child in the incubator?”

“Did you fucking know that you ruined our life? No! Putangina! Hindi mo alam kung gaano kasakit lahat ng mga pasakit na binigay mo sa buhay namin!” Umiiyak na ani nito. “You love us?”

Naiiyak na si Kyla habang nakatingin kay Tyler. She knew deep in her heart that she love them. “Yes..”

“Eh putangina niyang pagmamahal mo! Sayong sayo na puta!” Marahas na pinunasan ni Tyler ang mga luha niya. “If you love someone, just love them but don’t fucking demand for it. Huwag na huwag kang gagawa ng kagaguhan para lang makuha mo ’yun dahil hindi ka rin naman sasaya.”

Nag-martsa na palabas si Tyler at hinayaan ang mga kaibigan na. Umupo siya sa mahabang upuan sa labas ng mga kwarto kung saan nakakulong ang mga tatlong tarantado.

“It’s over, Kuya..” Nanghihinang saad ni Tyron dito.

“Yes, Ty. It’s finally over.”

Ilang oras din silang naghintay bago dumating ang Nanay ni Kyla. Hindi nila pinansin ang pasasalamat nito. Kung tutuusin ay mas gugustuhin nilang patayin na lang ang dalaga para siguradong wala ng mangugulo sa kanila pero nangako sila.

“Thank you so much, mga hijo. Pinapangako kong hindi na kami aapak sa Pilipinas..”

Ngumisi na lang ang kambal dahil kahit hindi sabihin ng mga ito ay gagawin nila. They would blacklist their family in entering the Philippines peninsula.

Tinapik ni Black ang balikat ng dalawa. “Rest now, dude. Sisiguraduhin ng mga tao ko na aalis talaga ng bansa ang pamilya nila. I will do everything that I can para hindi na rin sila makauwi dito.”

Tumango-tango ang kambal. “Thank you so much, dudes.”

Ngumiti ang tatlo sa kanila. Maya-maya ay nagpaalam na sila kay Black na uuwi. Si Vladimir ay dumiretso sa bahay niya habang sina Lucas at ang kambal ay dumiretso sa hospital.

Tuloy-tuloy sila hanggang sa makarating sa NICU. Halos matunaw ang puso ng kambal sa sobrang saya. Hindi pa rin sila makapaniwala na Tatay na sila. That this tiny little kid is their child now. Bunga ito ng pagmamahalan nilang tatlo.

“Dude, sinong Tatay ng baby ninyo?”

Ngumisi lang ang kambal at hindi sinagot ang kaibigan. It doesn’t matter kung sino ang ama sa kanilang dalawa. As long as si Chienne ang ina.

“Ikaw dude, bakit ka namamangka sa dalawang ilog?” Natatawang tanong ni Tyron.

Si Lucas naman ang ngumisi ngayon. “Well, sobrang gwapo ko kasi mga dudes!”

Napailing-iling na lang ang dalawa. “Ang sabihin mo gago! Tandaan mo kapag nasaktan ang pinsan namin ay papatayin kita.”

Natawa lang si Lucas. “Choice nila ’yun, dude.”

“Asshole!” Magkapanabay na wika ng kambal.

Hindi naman dinibdib ni Lucas ang sinabi ng dalawa dahil totoo naman kasi.

Ilang sandali pa ay napagpasiyahan ng kambal na pumunta sa kwarto ni Chienne. Nalaman nilang sa ICU ang kwarto nito.

Mabilis silang nagsuot ng safety gear bago pumasok sa loob. Nakita nila agad si Roleen na nakaupo sa tabi ng asawa nila.

“Kami munang bahala rito. Magpahinga kana, Roleen. Nasa labas si Lucas at pagmahatid kana sa kanya.”

Umingos naman si Roleen sa narinig. “No thanks, kaya ko ang sarili ko. Baka ipahamak pa ako ng gunggong na ’yun!”

Natatawang umupo ang kambal sa tabi ni Chienne. Maraming mga tubo at kung ano-ano ang nakadikit sa kanya.

Tahimik lang ang kambal habang binabantayan si Chienne. Hindi na namalayan ng dalawa na nakatulog sila dahil sa sobrang pagod.

Nagising na lang sila na may humahaplos sa buhok nila. Halos manginig ang katawan nila dahil nakita nila si Chienne na nakangiti sa kanilang dalawa.

Finally! Their long awaited happy ending is yet to come.

“Bebe boy, say Ma-me. Come on! Oh kaya, ang ganda ng mame ko!” Kausap ko sa dalawang buwan kong anak.

Tumawa lang ito kaya lalong lumiwanag ang mga mata niya. His light violet eyes..

Narinig ko ang pagbukas ng pinto ng kwarto namin pero hindi ko pinagtuunan ng pansin. Nasa anak ko lang ang atensyon ko. Tatawa-tawang pumasok ang kambal. “Kahit na ang cute cute mo, sweetie. Please refrain yourself with our baby.” Binuhat nito si baby Tripp.

Si Tyler naman ay dumiretso sa tabi ko at hinalikan ako sa pinsgi. “Right, sweetheart. Remember that our baby is just two months old. He can’t talk yet..”

Imbes na ako ang laruin nila ay si bebe Tripp nila. Napahalukipkip ako.

Napabuntong hininga na lang ako at bumaba. Dumiretso ako sa kusina at nagsimulang magluto.

Two months na ang nakakalipas simula ng mangyari ang gabing ’yun. Two months na rin simula ’nung nalaman ko na.. wala na si Sunshine. Isang linggo ko siyang iniyakan dahil hindi ako makapaniwalang wala na ang taong tumulong sa akin at ang naging anghel ko sa mga buwan na hindi ko kasama ang kambal.

Naalala ko rin ang pinangako ko sa kanya. Ibinigay nina Sister ang sulat ni Shine pero hindi pa nila ibinibigay sa akin ang anak ni Shine. Pero, hindi ko pa pwedeng kunin ang bata dahil hindi pa kami kasal ng kambal. Hindi pa ako pwedeng mag-ampon dahil wala pa akong asawa.

Napasimangot ako ng maalala na sa two months na nakalipas ay hindi pa ako niyaya ng kambal na magpakasal! Tanginers ah! Isang buwan akong nag-stay sa ospital pati si bebe Tripp para sa observation chuchu na sinasabi ng Doctor. Tapos paglabas naman namin ni bebe boy ay puro trabaho o kaya ang bebe namin ang inaasikaso nila. Paano naman ako?!

Natatawa kong inalis ang mga ’yun sa utak ko. Well, wala namang problema sa akin kung hindi pa sila handang magpakasal.

Natapos ako sa pagluluto ng dinner namin. Nagpatulong ako kina Manang na maghanda ng pagkain sa mesa. Pagkatapos ay umakyat ako sa kwarto namin at nakita ko sila na nakahiga at natutulog. Nakapatong sa dibdib ni Tyler si Tripp.

Napangiti na lang ako sa hitsura nilang tatlo.

Hinayaan ko na lang munang matulog ang dalawa dahil sa nakalipas na araw ay palagi silang ginagabi sa uwi. Marami raw kasing inaasikaso sa opisina.

Ang araw ay naging linggo at parati na silang ginagabi! Sinabi ko rin kay Roleen ang nangyayari sa bahay at sinabihan niya ako na baka raw nambabae ang kambal. Muntik ko na nga siyang masungalngal kahit sa phone lang kami naguusap.

Noong araw na ’yun ay naisipan kong sundan ang kambal. Hindi ko na sinama si Tripp dahil tulog na tulog siya. Kawawa naman ang bebe boy ko.

Nag-taxi lang ako dahil baka kapag si Mang Kardo ang pinagmaneho ko sa sasakyan ay i-report niya ako sa kambal. Edi mabubulilyaso ang plano ko.

Napakunot ang noo ko dahil hindi naman sila lumabas sa village namin. Lumiko lang sila ng ilang beses at napansin ko na huminto ang kotse nila sa isang mansion. Mas malaki iyon compare sa tinitirhan namin.

Nag-init ang ulo ko. Dito ba nila dinadala ang babae nila?! Huwaw ah, mas sosyal pa sa akin.

Napaismid ako at binayaran ang driver. Bumaba ako at nilakad hanggang sa mansion kung saan sila tumigil.

Napakamot ako sa noo. Kung mambabae naman sila sana huwag shunga! Iniwan nilang bukas ang pinto at walang guards, my god ah! Napaka-shunga talaga!

Bago ako pumasok ay sinapa ko muna ang gulong ng kotse. Ibinuhos ko doon ang inis ko.

Pagkatapos ay pinakalma ko muna ang sarili ko. Inayos ang damit ko at ngumiti. Syempre, kailangan kung may babae sila doon sa loob ay ipakita kong mas maganda ako sa kanya. Tanginers lang ah! Ilalampaso ko ang pagmumukha ng babaeng ’yun sa sahig!

Pagpasok ko sa loob ay wala akong nakitang tao sa loob. Dahan-dahan akong umakyat sa hagdan ng bahay. Nararamdaman ko ang tibok ng puso ko na bumibilis.

Hindi ko alam pero hindi ako nakakaramdam ng kaba. Para pang ngang adrenaline excitement ang nararamdaman ko. Napasimangot ako at napatigil. Sa lahat ng manghuhuli ng may kabit ako pa talaga ang excited ah?

Tumuloy na ako sa loob. Mas malaki ang bahay na ’to kaysa doon sa bahay namin ngayon. Umakyat ako sa pinakahuling palapag dahil natatandaan ko na gustong-gusto ng kambal ang pinakamataas na kwarto.

Nang makarating ako sa taas as parang mawawalan ako ng ulirat. May picture kasi sa gitna ng bahay at tanginers! ’Yung mukha ko’yun pero nakakawala ng ulirat dahil.. dahil ang pangit ko sa picture!

Ramdam na ramdam ko ang tibok ng puso ko. Gustong-gusto ko ng tumakbo kung nasaan sila dahil feeling ko alam ko na kung kanino ang bahay na ’to.

Bubuksan ko na sana ang nagiisang kwarto sa huling floor ng bahay ng may marinig akong kanta sa labas.

I’ll be your dream, I’ll be your wish, I’ll be your fantasy.

I’ll be your hope, I’ll be your love, be everything that you need.

I love you more with every breath, truly madly deeply do

I will be strong, I will be faithful ’cause I’m counting on a new beginning.

A reason for living. A deeper meaning.

Mabilis kong sinundan ang pinagmulan ng kanta. Dinala ako ng mga paa ko sa garden. Sa gitna ng malawak na hardin na ’yun ay nandoon ang anak ko.

Maluha-luha akong lumapit sa kanya at pinugpog siya ng halik. “Nauna ka pa sa akin dito bebe boy..” Nakangiting wika ko.

I want to stand with you on a mountain. I want to bathe with you in the sea. I want to lay like this forever. Until the sky falls down on me

Sinagot lang ako ng tawa nito.

Mabilis kong nilibot ang tingin ko sa garden. Laking gulat ko noong nakita ko roon sa may tabi ng pool sina Ma, Tay, Kuya, Azil at kasama pa sina Sister, Saab at ang mga bata sa bahay ampunan! Napaawang ang labi ko sa sobrang gulat.

Lalapit na sana ako sa kanila kaso umiling si Tay kaya nag-stay ako sa gitna.

Oh can you see it baby? You don’t have to close your eyes ’Cause it’s standing right before you. All that you need will surely come

Nang tumigil ang tugtog ng kanta ay napansin ko naman sa kabilang gilid sina Roleen, Lucas, Black at Vladimir. Nakaupo sa malaking piano si Vladimir habang tumutugtog! Oh em!

Ilang sandali pa ay nakita ko ang kambal na naka-suit. Lumapit sila sa akin ng nakangiti pero halata ang kaba sa mukha nila.

“A-Ano ’to?”

They both looked at each other eyes na para bang nag-uusap. “We plan this months ago. Kinausap na namin si Ma at Tay sa plano namin.”

“Teka, teka! Hindi ito ang ine-expect ko, sizt! Weyt, weyt! Let me think first! Ay sige, yes na pala ang sagot ko!”

Natawa ang lahat ng nakarinig sa sagot ko. Habang ang kambal ay nakangisi. “Let us finish first, sweetheart..”

“We first saw you noong Christmas party nang kumpanya ni Lucas. You have an astonishing beauty na hinding-hindi nakakasawang tignan. In just one night, you became our life. Hindi totoong gusto kong may mangyari sa atin noon kaya ko kinuha ang wallet mo. To be honest, I just did that para may dahilan kami sa susunod nating pagkikita.”

“We didn’t expect everything, sweetheart. It happened so fast. You stole our hearts away. You save us from drowning in our past. You became our lifesaver and lifeguard. Y-You became our life itself.” Hindi ko na namalayan na napapahagulgol na ako sa lahat ng sinasabi nila.

“Kaya hindi namin inamin agad sayo ang nararamdaman namin dahil natatakot kami na maulit ang nangyari dati. But you prove us wrong.. You loved us kahit na ganito kami. To think na hindi ka namin binigyan ng mala-fairytale love story na gusto mo.”

Mas lalo akong napaiyak ng lumuhod silang dalawa. Kinuha ni Tyler ang left hand ko habang si Tyron naman ang sa right.

“We wanted to hide and we thought that we didn’t have any reason to continue our life. We lost the meaning of life when she left us. Then, you appeared before us having a warm smile and bright personality..”

“Even though we doubted your love for us, you let us show how special we are. You..” Sumisigok na ito habang sinasabi lahat ng nasa puso niya. “made us feel love again. I don’t care no matter what others say about us.”

“We want you in our life permanently, Chienne Alejandra. We want you to be our wife. Will you marry us? Yes or..”

“Fucking yes?”

Natawa ako sa mga choices na binigay nila. Well, kahit naman may no siguro diyan ay yes pa rin ang sagot ko.

“Tanginers! Papakipot pa ba ako? Syempre, fucking yes ’yan!”

Tumayo silang dalawa at hinalikan ako sa noo. “Mahal ko kayo..”

Napatigil sila at humarap sa akin. “Mahal ka rin namin, our sweet..”

“Repapips, ano pang hinihintay niyo? Chibugan na!”

Natatawang pumasok ang lahat sa bahay. Kinuha na ni Ma at Tay si Tripp. Naiwan kaming tatlo sa garden. Pinaupo nila ako doon sa mga bench.

Nasa gitna nila akong dalawa. “Ka-Kaninong bahay ’to?”

“It’s yours..”

“Huh?”

“It’s Chienne Alejandra’s mansion, sweetie. We bought it for you.”

Parang natunaw ang puso ko sa sinabi nila. Hindi naman nila kailangang bilhin pa ako ng isang mansion. Maayos naman ang unang bahay nila.

“Thank you, Tyron and Tyler..”

“No, sweetheart, we should be the one thanking you. You are the light that shines through the darkness on us. You are our beacon, our lighthouse, our sweet. You guide us in our journey towards you..”

“Before you came, our heart has been for Kylie. But, when you came, you took the key and made my heart your possession.” Ngumiti siya sa akin. “I have no regrets letting you in, you heart robber!”

“Tanginers! Kinikilig kiki ko sa mga confession niyo!” I shouted in glee.

We laughed and just stared at the sky. I know na malapit ng magtapos ang storya ng buhay ko. My most awaited happy ending is coming!

Epilogue will be posted tomorrow. I love you all!

Epilogo

EPILOGO

Roleen Beatrice Point of View

“Ilang araw ng umiiyak ang mga pinsan mo, Beatrice. Can you do me a favor? Bisitahin mo naman sila sa bahay nila kahit dalawang beses sa isang linggo. I can’t come home muna, their father needs me.” Tita Tiara asked me.

Kahit hindi niya ako nakikita ay tumango ako at ngumiti. “Sure, Tita. Maliit na bagay..” I can’t say no to her especially siya ang dahilan kung bakit mayroon ako ng lahat ng mayroon ako ngayon. Malaki ang utang ko sa kanya.

Inayos ko na ang gamit ko sa cubicle at pagkatapos ay pinuntahan si Chienne. Nakita ko na maayos na ang mga gamit niya.

“Baks, una na akong umuwi, may bibisitahin ako.” Paalam ko sa kaibigan kong si Chienne. Simula fetus ay magkasama na kami.

Ngumiti siya sa akin. “Okay lang ’yun, baks. May date kami ni Lucas.” Kinikilig na wika nito.

I just shook my head and didn’t say anything. Nagpaalam na ako sa kanilang lahat.

“Good bye, ebriwan! Make sure na bergen pa kayo! Keep your keps intact!”

Tumatakbo akong umalis ng department namin. Narinig ko pa ang tawanan at reklamo ng iba ngunit nawala rin ’yun sumara ang elevator. Doon ko lang nakita na nandoon si Sir Lucas.

Umismid ako ng makita ko siya. “I can give you a ride. Pupunta ka ba sa kambal?”

Tumango lang ako. Hindi ako madalas makipag-usap sa mga taong hindi ko naman talaga kilala or hindi ko madalas makasama.

Salita ng salita si Sir ngunit hindi ako nagsasalita. Nilalabas ko lang sa kabilang tainga ko lahat. This is the Beatrice that everyone doesn’t know.

Hanggang sa makarating kami sa bahay ng kambal ay hindi ako nagsasalita. Wala naman kasi akong sasabihin. I rolled my eyes before I slammed the door of his car. Wala akong paki kahit na sobrang maharlika ng kotse niya.

Bago ako pumanhik ay pumunta muna ako sa kusina at kumuha ng armas. Pagkatapos ay nag-elevator ako papunta sa kwarto nila.

Pagbukas ko ay naroon ang ang tatlong itlog at kinakausap ang kambal. When they saw me sabay-sabay silang napangisi.

Dumiretso ako sa kambal at ibinuhos ang armas na dala ko.

“What the hell, Roleen Beatrice!” They both said in unison.

Daig pa kasi nila ang sumali sa ice bucket challenge dahil kumuha ako ng tubig sa ref at nilagay lahat ng yelo doon.

“What the hell, what the hell kayo diyan!” Umupo ako sa kama nila at nagde-kwatro. “Hoy! Huwag niyong sinisira ang buhay ninyo para sa isang babaeng puta! Why would you shatter your life over that whore when you can have a diamond? Tangina, common sense naman mga dude!”

Silang lahat ay tulala sa akin. That was the day that we became close. Kaming lima pero hindi ko sila kinakausap kapag maraming tao. Ayaw kong maging peymus, i kennat no. Maraming mga judger sa mundo.

Dumaan ang christmas party sa kumpanya ni Lucas at invited ang apat na tukmol kasama ang kambal. Nakikipagkausap lang ako sa kaibigan kong si Chienne at sa mga ka-trabaho namin.

Ngunit ng mapadpad ang tingin ko sa kambal ay kitang-kita ko kung paano nila tignan ang kaibigan ko. I smirk. Makalipas ang ilang linggo ay napansin ko na hindi na umiinom ang kambal at maayos na ang buhay nila.

Nang magkita kami para sa paghahanda sa pag-uwi ni Tita Tiara ay kinausap ako ng kambal.

“I want her. No, we want her, Roleen.”

“Who?” Patay malisya kong tanong.

“Her. You know who.” They smirk at me.

“I can do it. But, can you make her happy?”

Nagkatinginan sila at binigyan ako ng makahulugang ngiti. Nagkaintidihan kaming tatlo. I planned everything. Simula doon sa inuman na pinuntahan ni Lucas hanggang sa pagse-sex nila ng babaeng ’yun. I paid her to seduce Lucas. Mabilis lang naman nagawa ang plano namin. Nasira pa nga raw ang boobs niya kaya binigyan ko ng extrang bayad.

One week akong tinatawagan ni Chienne para pumunta sa iba’t ibang bar. Napapangisi na lang ako dahil lagi kong nakikita ang kambal na nakatingin kay Chienne ngunit hindi nila ito nilalapitan.

Ngunit nagkalakas ng loob ang dalawang tukmol. Nakita ko na lang sila na kasama si Chienne ng pumasok kami sa isang bar. Kasama ko ang kaibigan kong si Amanda ’nun.

Hinayaan ko lang si Chienne na makasama ang kambal. Ni hindi ko na nga napansin na magkakasama silang lumabas dahil busy na ako..

As I looked at them in this room, hinding hindi ako magsisisi sa lahat ng ginawa kong pananabotahe sa love life ng kaibigan ko. I know na nasa mabuti na siyang kamay ngayon.

They all looked happy while eating. Halatang halata sa mata nito ang kasiyahan. Ngumiti ako sa kanilang tatlo. Hanggang ngayon ay hindi alam ni Chienne na pinsan ako ng mga asawa niya. But, that’s okay. Basta, masaya sila, okay na ako.

Nilapitan ko silang tatlo. “Hey, pips! Congratulation sa inyong lahat! Alagaan niyo ang kaibigan ko, huh. Ang usapan natin.” Pinanlakihan ko sila ng mata.

Imbes na sagutin ay ibinigay ng kambal si Tripp sa akin. Napaawang ang labi ko. Emerged! Hindi ako marunong humawak ng baby! Siraulo talaga ’to!

“Ikaw muna ang bahal kay Tripp at Saab, baks, ah? Thank you!”

Napabuntong hininga na lang ako. Anong magagawa ko pa? Nasa akin na ang bata at nasa hotel room ko na panigurado ang gamit nito.

Hinihingal akong bumagsak sa kama. Ramdam ko ang panginginig ng kalamnan ko hanggang ngayon. Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala sa lahat ng mga nangyayari sa buhay ko.

I thought after ng kasal namin ay happy ending na but as time passes by, mas marami pa pala kaming pagsubok na haharapin. Kumbaga, book 1 pa lang pala lahat ’yun

Napatingin ako sa dalawa at may ngiti rin sa mga labi nila. Mababakas ang kasiyahan at satisfaction doon.

Naramdaman ko na yumakap sa akin ang dalawa. Parehong nakasubsob ang ulo nila sa leeg ko.

“You’re like wine, our sweet. The older you get, the better you taste..” Nakangising wika ni Tyler.

Namula naman ako. Tanginers ng tandang ’to! Ke-tanda tanda na, bumabanat pa.

“Oh ikaw? Anong banat mo?”

“Nothing, sweetie. I’ll just rock your world with our own genre of music..”

And that night, bumigay na naman ako sa kanilang dalawa.

For almost ten years, our love for each other grows even more. Hindi ko akalain na mas mamahalin ko sila sa paglipas ng panahon. I loved them more as they became my husband, the father of our children, best friend, and my companion in life. Maraming hindi pagkakaintindihan, tampuhan at galit sa isa’t isa pero bago matapos ang araw ay napag-uusapan namin. Hindi pwedeng matulog kami sa iisang kwarto na magkakagalit. Mas nakilala ko ang mga asawa ko ngayong araw-araw ko silang nakakasama. Na-realize ko na, marami pa pala akong hindi nalalaman tungkol sa kanila.

They hugged me tighter. Hinalikan nila ako sa gilid ng labi ko.

“I love you, our sweet!”

“Mahal ko rin kayo, mga bebe kho!” Napangisi ako ng may maramdaman sa puson. “Rakrakan na ulit, game!”

Natawa sila sa akin pero we really rock each other world every night. I will always choose to be with them and be their wife kahit na paulit-ulit akong mabuhay. Because, they are worth loving.

W A K A S

Hi, loves! I don’t know what to feel ngayon na tapos ko na ang story nina Tyron, Tyler at Chienne. It felt so surreal. I remember na inumpisahan ko ito when I was sixteen and ngayon na nineteen na ako (happy a decade and nine to me haha) ay doon ko pa lang natapos. I am so sorry dahil umabot siya ng yearssss bago matapos.

No words can explain how thankful I am to all of you. Ngayong tapos ko na ’to ay naabot na natin ang 250,000 reads, omg! Like, hindi ko aakalain na aabot siya ng hundred thousand read pero it did! Maraming maraming salamat sa patuloy na pagsuporta sa akin. Thank you so much to all of you, for waiting for me! At kayong lahat na nagbasa, nagbabasa at magbabasa nito ay taos puso po akong nagpapasalamat.

Thank you, everyone! I’ll see you in Alistair Reiss story.

P.S. Ready your heart doon sa PMS 2 dahil heavy drama ’yun, legit. I started this series with the twins and Chienne dahil gusto ko na light lang muna. Anyways, thank you talaga sa lahat! I hope na nandiyan pa rin kayo sa story ni Alistair, Lucas, Black at Vladimir.

P.P.S. Tinapos ko agad ang kina Tyler and Tyron dahil August 3 na ang pasukan namin. I need to outline na kasi ang kay Ali and the rest of the dudes.

I LOVE YOU, ALL! <3

Pretty Please

Hi, loves! So, kakatapos ko lang basahin ’to and honestly, parang gusto kong batukan ’yung sarili ko sa way of writing ko. Like, what the hell! Anyways, I decided na ayusin siya ULIT. Sabi nga nila, try and try di’ba? Practices makes permanent and I am not afraid of making a mistakes. Hindi naman sa mistakes ’to pero napakadaming argh moments habang binabasa ko siya.

If nakarating ka sa part na ’to, it means na tapos mo na ang buong storya. Can I have a favor, pretty please? Can you comment down below kung ano yung critique and criticism ninyo sa book na ’to. I will accept all of those with open mind and open hearts.

Please, i-comment ninyo sana ang mga thoughts ninyo para sa second time (or third ko na ata ’to niyan haha) na aayusin ko siya ay malaman ko ang mga opinions ninyo at mai-incorporate dito. If nahihiya naman kayo na i-comment, pwede naman akong i-message sa wattpad or sa fb, just search Lily Mcfadden or pwede ring sa gmail lilymcfaddenwp@gmail.com. Kahit saan na komportable kayo. I just really want to know your thoughts.

Have a good night, loves! Stay safe, stay at home! God loves us all.

Share this story: