Prologo

Kahit alam ko na namang dededmahin at susungitan lang ako ng gwapo nga pero supladong transferee student na si Kale ay hinintay ko pa rin siya sa huli niyang klase.

Alam kong makulit ako at hindi magpapatalo sa mga pagpapaalala sa akin ng bestfriend kong Ash na huwag akong makikipaglapit kay Kale dahil hindi raw maganda ang kutob niya rito ay wala na akong pakialam doon dahil nararamdaman kong isang mabuting tao naman si Kale, siguro ay shy type lang talaga siya at hindi socialize na tao.

Nang matapos na ang huling klase nila Kale ay unti-unti nang nagsilabasan ang mga kaklase niya mula sa classroom nila. Hindi ko na rin pinansin ang mga mapanuring tingin at titig sa akin ng mga lalake at ng iba pang mga kaklase niya.

Nang makalabas na sila ay saka pa lamang lumabas si Kale na may nakasabit na backpack sa balikat niya.

Kaagad akong lumapit sa kanya at nang makita niya ako ay inaasahan kong wala pa ring ekspresyon ang kaniyang mukha.

Dinedma niya na naman ako at maglalakad na sana siya papaalis nang hilahin ko ang braso niya dahilan para mapatingin ulit siya sa akin.

“Kale-” umurong ang dila ko nang makita ko ang naiirita niyang ekspresyon.

Binawi niya ang kamay niya sa akin at tinignan ako ng mariin.

“What do you want?” seryoso niyang tanong.

Napakamot naman ako sa ulo ko at nahihiyang nginitian siya.

“Pauwi ka na ba? Pwede bang sabay na tayong umuwi?” Tanong ko pero iba naman ang sinagot niya.

“Why do you keep bothering me? I’m not interested with you.”

Medyo nasaktan ako sa sinabi niya pero ngumiti pa rin ako ng pilit.

“G-gusto lang sana kitang maging kaibigan kung okay lang ’yon sa’yo?” Pag-amin ko at pinikit ang mga mata ko saka nagmulat ulit.

Ang hirap talaga kapag na in love ka na lang bigla sa lalakeng baguhan pa lang sa school niyo at ubod pa ng pagkasuplado pero keri lang ito, gagawin ko naman ang lahat maging kaibigan ko lang si Kale. Kahit pagkakaibigan lang ay okay na iyon sa akin.

Hindi siya nakasagot sa sinabi ko at nanatili lang siyang nakatingin sa akin na walang ekspresyon pa rin ang mukha.

I can’t see any emotion in his eyes kaya nahihirapan akong basahin siya.

“You don’t know what you’re doing.”

Medyo naguluhan naman ako sa sinabi niya.

“Huh?”

Mas lalo siyang lumapit sa akin na ikinabigla ko.

“Please avoid me. You don’t know what I can do once you entered into my life.” Mariin niyang sabi pagkatapos ay lumayo na siya sa akin at nagsimula nang maglakad papaalis.

Hindi ko maintindihan ang sarili ko pero nakaramdam ako bigla ng kaba at takot sa sinabi niya.

---

GENRE: Reverse-harem/Romance/Obsession.

WARNING: The characters of this story and their mindsets were not perfect as you think. You don’t need to say offensive things to the story if you don’t like it. Research this story genre first. Constructive criticism is allowed and I appreciate that.

This story contains incorrect typos/spelling/grammar. I’m not a professional writer so please bear with me. Thank you.

Please like my Facebook page:

“Ajai_Kim WP Stories”

This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author’s imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.

Copyright originally © 2020 by Ajai_Kim

All rights reserved. This book or any portion thereof may not be reproduced or used in any manner whatsoever without the express written permission of the publisher except for the use of brief quotations in a book review.

REPOSTED

Former Title: INTENSIFY

Kabanata 1

Dire-diretso lang ang paglalakad ko habang iniiwasan ko ang mga pagtitig sa akin ng mga estudyanteng nadaraanan ko.

Sa loob ng tatlong taon ko bilang high school student ay sanay na sanay na ako sa atensyon na nakukuha ko sa paaralan namin.

They said that I’m the prettiest girl in our school pero wala naman akong pakialam doon dahil ang mahalaga lang sa akin ay ang makapagtapos ako ng pag-aaral. My family was not that rich at nasa middle class lang ang pamumuhay namin kaya gusto ko silang matulungan sa pamumuhay namin pati na rin ang panganay kong kapatid na si Kuya Andrei.

Maraming nagtangkang manligaw sa akin pero ni isa ay wala pa akong nagustuhan including my bestfriend/suitor named Ashton.

Ashton Melendrez or Ash for short is my best friend for a long time at kababata ko rin siya. When we were in second year high school ay umamin siya sa akin na mahal niya ako at gusto niya akong ligawan but I’d rejected him at sinabi kong hanggang best friend lang talaga ang tingin ko sa kanya.

He said na okay lang raw iyong rejection ko at patuloy pa rin niya akong magiging best friend hanggang sa tuluyan ko siyang magustuhan.

Nalulungkot ako dahil hindi ko man lang masuklian ang pagmamahal na ibinibigay ni Ash sa akin pero hindi ko naman mapipilit kaagad ang puso ko na mahalin siya.

He’s handsome and kind at halos lahat ng babae sa paaralan namin ay nagkakagusto sa kanya pero ang sabi niya ay sa akin lang raw siya tinamaan ng sobra.

Wala akong masabi noong time na umamin siya ng nararamdaman niya para sa akin pero nginitian lang niya ako non at sinabing huwag ko nang alalahanin pa ang ipinagtapat niya sa akin.

Ako nga pala si Bliss Santiviel, 16 years old at isa akong 4th year high school student sa Southern Academy.

“Bliss!”

Habang naglalakad ako patungo sa unang klase ko ay nakita ko namang naglalakad papalapit sa akin si Ash.

Nakita ko pang napalingon sa kanya ang mga estudyanteng babae na halata namang may gusto sa kanya pero hindi niya ito napapansin dahil sa akin lang nakatuon ang atensyon niya.

Nginitian ko naman siya nang makalapit na siya sa akin.

“Ash, ikaw pala. Saan ang unang klase mo?” Tanong ko.

Bigla naman niya akong inakbayan at nginitian rin.

“I’m going to Class 4-A and I saw your name on that class, too so sabay na tayong pumasok?” He asked.

Tumawa naman ako at tinanguan siya. “Sakto pala at magkaklase kaagad tayo sa first day of class natin.”

“Yeah, that’s why I’m very happy.”

Bigla ay tinitigan niya ako na ikinailang ko.

“A-ah, tara na?” Pag-iiba ko ng usapan.

Ngumiti naman siya kaagad at sabay na nga kaming naglakad papunta sa unang klase namin.

Pagkarating namin sa classroom ay naupo kami ni Ash sa second row ng pinakahuling upuan. Ramdam ko naman ang pagtitig sa amin ng mga kaklase namin pero hindi nalang namin iyon pinansin ni Ash.

“Sila na ba ni Ash?” Rinig kong bulong ng isa naming kaklase sa babaeng katabi niya.

“Hindi yata. I know na binasted niya si Ash, e. Mag bestfriend lang talaga sila girl!”

“May pag-asa pa ako kay Ash!”

“Gaga! Huwag ka nang umasa. Hindi ka papatulan niyan!”

“Bakit? Maganda naman ako, ah?”

“Maganda? Mas maganda ako, no!”

At marami pa akong mga narinig na hindi na bulong kung tutuusin dahil rinig na rinig naman namin ni Ash ang pinag-uusapan nila.

Lumapit bigla sa akin si Ash at may iniabot siyang isang lunch box.

“I made these foods for you. Nagpatulong na rin ako kay Mom magluto niyan. I hope na magustuhan mo.” Nakangiting sabi niya.

Tinignan ko ang laman ng lunch box at nakita ko na puno ito ng sushi

Sushi is one of my favorite food at alam ni Ash iyon dahil sa tuwing niyayaya niya akong kumain sa labas ay sa Sushi House ako parating nagyayayang kumain.

“Wow! Thank you, Ash. May kapalit ba ’to?” Pagbibiro ko.

“Sagutin mo lang ako at ayon lang ang kapalit.” Sabi naman niya na ikinatahimik ko.

Tumawa naman siya at umiling.

“I’m just kidding,” he said.

Saka lang ako nakahinga ng maluwag dahil sa huli niyang sinabi.

Nang dumating na ang teacher na magtuturo sa amin ay kaagad ko nang itinabi ang lunch box sa bag ko at tinuon na ang atensyon sa teacher namin.

“Good morning class. I’m Ms. Flora De Leon. Your teacher for English class. Since I’d already know all of you ay hindi na ako magpapaligoy-ligoy pa. Magsasama tayo sa klase for 1 year at ito na ang huling taon niyo bilang high school student so please cooperate with me.”

“Yes, Ma’am.” Sagot naming lahat.

“Good. Since it’s our first day of class ay may bago tayong transferee student ngayon. He’s from Northwest Academy at sana ay maging friendly kayo sa kanya.”

Sa sinabi ni Ma’am De Leon ay nagbulong-bulungan naman kaagad ang mga kaklase ko.

Northwest Academy was one of prestigious school in our town. Mga anak mayayaman at galing sa royal family ang nakakapag-aral doon kaya nakakapagtaka lang na may transferee student na lilipat sa paaralan naming nasa middle class lang.

Binuksan ni Ma’am De Leon ang pintuan ng classroom namin at doon ay pumasok ang isang lalakeng matangkad, maputi at may nakaka-intimidate na mga mata.

Napanganga halos lahat ang mga kaklase ko pagkakita sa kanya maging pati na rin ako ay namangha rin sa physical appearance niya.

This guy in front of me is so goddamn handsome. Alam kong gwapo si Ash pero kakaiba ang lalakeng ito.

Halos perpekto na ang itsura niya at wala ka nang ibang maipipintas pa sa kanya but one thing that I noticed was his emotionless eyes. Ni wala akong makitang kahit anong emosyon mula sa mga mata niya.

Nagulat nalang ako nang tumingin siya sa akin at tinitigan ako. His face was emotionless too, dahil sa hindi ko na nakayanan ang pagtitig niya sa akin ay ako na ang unang nagbawi ng tingin.

Hindi ko kayang matitigan ng matagal ang kaniyang mga mata sa hindi ko malamang dahilan.

“Please introduce yourself,” Nakangiting sabi ni Ma’am sa lalake.

“I’m Kale Marco.” Pagpapakilala ng lalake sa amin.

Even his voice was so handsome, too. He had a deep voice pero bagay iyon sa kanya. Para siyang anghel na ipinadala dito sa lupa idagdag pang napakaamo ng mukha niya.

“Okay, Mr. Marco, please sit down beside Ms. Santiviel.” Utos ni Ma’am De Leon at itinuro nito ang bakantang upuan sa kaliwang side ko.

Nag-init naman ang mukha ko at medyo kinilig dahil magkatabi pa pala kami ni Kale sa subject namin. Sana sa ibang subjects ay magkaklase rin kami.

Tumango lang si Kale sa sinabi ni Ma’am De Leon at walang lingon itong umupo sa upuang katabi ko. Hindi na niya ako tinignan pang muli. Saglit namang lumabas si Ma’am De Leon sa classroom namin at sinabi niyang may kukunin pa siya sa Faculty Room.

It’s my chance na siguro para kausapin ang transferee student na si Kale.

“Hi, Kale!” Masayang bati ko kay Kale pero hindi niya ako pinansin.

Naglabas lang ito ng libro mula sa bag niya at nag-umpisa na siyang magbasa.

Nakita ko naman ang pagsulyap sa akin ni Ash pero hindi ko iyon pinansin.

“Ako nga pala si Bliss. It’s nice to meet you!” Sabi ko at naglahad ng kamay sa kanya pero hindi niya pa rin ako pinapansin.

Aw! Unang araw palang pero basted na kaagad ako sa lalakeng ito.

Hindi ko alam kung ano ’tong ginagawa ko pero ang gusto ko lang ay ang mapalapit sa kanya. Para kasing loner siya at walang kaibigan kaya kung wala ay ako na siguro ang magiging first friend niya o kung papalarin ay baka first girlfriend na rin.

Na love at first sight na ba ako kay Kale? Ang bilis naman yata pero interesado talaga ako sa kanya.

I sighed at nagsalita na ulit.

Hindi pwedeng susuko kaagad ako. Nag-uumpisa palang kami kaya dapat lang ay gagawin ko ang lahat mapansin niya lang ako.

I’ve never done this in my life. Nasanay ako sa atensyon na nakukuha ko sa mga tao pero iba ang lalakeng ito. Ni hindi niya ako kinakausap o pinapansin man lang.

Mabait naman ako pero bakit dinededma niya lang ako?

“Bakit ka nga pala lumipat sa school namin, Kale? Ang balita ko ay maganda sa school niyo-”

“Can you just shut up?”

Nagulat ako nang bigla siyang magsalita at halatang kanina pa siya naiinis sa akin.

Ngumiti naman ako. “Sorry pero gusto mo bang-”

“Don’t talk.” May diin niyang sabi kaya wala na akong nagawa kundi ang bumuntong-hininga at napayuko nalang sa kahihiyan.

“Sorry.”

Hindi na siyang muling nagsalita pa at itinuon nalang niya ulit ang sarili niya sa pagbabasa ng libro.

“Bliss, are you okay?”

Lumapit naman sa akin si Ash na mukhang nakita ang ginawa sa akin ni Kale.

Tumango ako at ngumiti. “Yes. I’m okay. Why?”

He shook his head. “Mukhang ayaw naman niyang makipagkaibigan sa’yo then why you’re pushing yourself to him? Bliss, don’t do that again.” Concern niyang sabi.

“I think I like him, Ash.” Mahina kong sabi dahilan para magulat doon si Ash.

“Y-You like him that fast?” he asked.

I nodded. “Yes, and I will do everything para lang napansin niya ako.” Determinado kong sabi.

Hindi na nagsalita pa si Ash sa sinabi ko na tumango nalang at bumalik na sa upuan niya.

Tumingin ulit ako kay Kale na abala pa rin sa pagbabasa ng libro niya.

Watch out Mr. Kale Marco, gagawin ko ang lahat mapansin mo lang ako. Hindi ako susuko sa’yo kahit snob at masungit ka pa sa akin.

You will fall for me sooner or later.

---

Kabanata 2

Todo ang ginawa kong pagpapaganda ngayon sa 2nd day of classes namin. Sa tanang buhay ko ay hindi ko inaasahan na mag-aayos ako ng todo para lang sa lalakeng nagugustuhan ko ngayon.

Ganito nga siguro kapag may crush ka kaya naiintindihan ko na ang pinsan kong si Yesha kung bakit masyado siyang nagpapapansin sa sikat na Varsity Player sa school namin na si Lucas Infante.

Habang nag-aayos ako ng aking sarili ay biglang pumasok sa loob ng kwarto ko si Kuya Andrei. Mariin itong nakatingin sa akin habang inaayos ko ang dulo ng buhok ko at pinakulot ito gamit ang hair iron ko.

“What’s happening to you, sis? Ngayon lang yata kita nakitang mag-ayos ng todo, ah? I know you were already beautiful kahit hindi ka na mag-ayos but now? You’re glowing.” Nakangiting sabi ni Kuya Andrei sa akin.

I pouted. “S-syempre, dalaga na ako, no! at naisipan ko lang na mag-ayos naman kahit papaano!” Sabi ko pero nagmukhang defensive naman yata ang tono ko.

Tumawa lang si Kuya Andrei sa sinabi ko at kinurot nito ng mahina ang pisngi ko.

“Kuya!” Suway ko dahil sa ginawa niya.

Mas lalo siyang tumawa.

“Do you like someone else? Kaya ka siguro nagpapaganda ay dahil may nagugustuhan ka na? I know na wala ka namang gusto sa best friend mong si Ash pero this time, may iba ka yatang dahilan, e.” Kuya Andrei teased me kaya bigla tuloy akong nagblush.

Napayuko ako sa hiya and I nodded.

I’m so open to my brother at alam kong maiintindihan niya ako sa lahat ng trip ko sa buhay.

“Yes, Kuya. I like someone else.” Pag-amin ko.

Kuya Andrei just smiled at me and he patted my head.

“That guy was so lucky to have you. You’re beautiful inside and out at tanga nalang siguro siya kung hindi siya magkakagusto sa’yo.”

Bigla ay natahimik ako sa sinabi ni Kuya Andrei.

Alam kong walang interes sa akin si Kale pero gagawin ko ang lahat para lang mapansin niya ako at maging magkaibigan muna kami for now at kung papalarin ay pwede ko pang i-level up ang magiging relasyon namin.

Napansin naman ni Kuya Andrei ang bigla kong pananahamik at akmang magsasalita na sana siya nang biglang tumunog ang phone niya.

“I’ll take this call muna. It’s from my classmate.” Mahinang sabi niya sa akin.

Tumango naman ako at pagkatapos nun ay sinagot na niya ang tawag at lumabas na siya mula sa loob ng kwarto ko.

I look at myself in the mirror at pinalobo ko ang pisngi ko.

Good luck for me later in school!

Nang maihatid na ako ng driver namin sa Southern Academy ay kaagad na akong pumasok sa loob. Habang naglalakad ako ay nakita ko kaagad si Kale na naglalakad rin at papunta yata siya sa way ng Cafeteria.

Lumapit naman ako sa kanya at nginitian ko siya. Sinabayan ko siya sa paglalakad pero as usual ay dedma lang ang beauty ko sa kanya.

“Good morning, Kale! Pupunta ka ba sa Cafeteria? Can I join you? Hindi pa kasi ako kumakain e,” Nakangiti kong sabi.

Kumain na ako kanina sa bahay pero syempre ay rason ko lang iyon para makasama siya.

Kahit poker face lang ang ekspresyon na ipinapakita ng mukha niya ay hindi pa rin iyon nakakabawas sa kagwapuhan niya. In fact, he looks like a mysterious anime character. Idagdag pang bagsak ang buhok niya.

Hindi niya ako pinansin at dire-diretso pa rin siya sa paglalakad. Kahit pinagtitinginan na kami ay hindi niya rin iyon pinapansin.

Nang makarating na kami sa Cafeteria ay kaagad siyang umorder ng kakainin niya. Nakita ko pang napanganga ang cashier pagkakita kay Kale.

I can’t blame her, kahit sinong babae ay mamamangha sa kagwapuhan ng lalakeng ito.

Umupo si Kale sa isang bakanteng table at doon inilapag ang tray niya na may pagkain kaya umupo naman ako sa harapan niya. Nakita ko na naman ang naiirita niyang ekspresyon dahil sa ginagawa kong pagsunod sa kanya.

“Can you just leave?” Sabi niya sa naiirita niyang ekspresyon.

Umiling naman ako. “I just want to be closer with you. Mukha kasing wala ka pang kakilala dito since you’re a transferee student kaya-”

Nagulat nalang ako nang biglang hampasin ni Kale ng malakas ang table dahilan para mapatingin sa amin ang iilang estudyanteng nasa Cafeteria rin.

“I don’t want anyone else who keeps bothering me. I don’t want you in my sight.” May diin niyang sabi at pagkatapos ay padabog siyang tumayo at iniwan ang pagkain niya sa table.

Nang makaalis na si Kale sa Cafeteria ay nagsimula nang magbulong-bulungan ang mga estudyanteng nakakita sa eksena na nangyari sa amin.

“Gosh! Ang gandang babae tapos naghahabol doon sa gwapong transferee student?”

“Kapag maganda talaga ay gagawin ang lahat para lang akitin ang mga gwapong lalake dito sa Southern Academy.”

“Si Ash nga binasted niya, e. Baka strategy niya lang ’yan para dumami ang mga lalake niya.”

“Kung ako ang nilalapitan ni Bliss ay baka kaagad na akong sumuko sa kanya at dadalhin ko siya sa lugar na kami lang ang nandoon,”

“Me too, dude. Nakakainggit naman ’yung transferee na ’yon. May isang pretty hot chick na lumalapit-lapit sa kanya,”

Pinigilan kong huwag maiyak sa mga sinasabi nila patungkol sa akin. They don’t know me at wala silang karapatang husgahan kaagad ako.

Nakita ko naman na papasok sa Cafeteria si Ash kasama ang mga kaibigan niyang sina Kevin at Loen. Kaagad niya akong nakita kaya kinawayan niya ako at naglakad siya papalapit sa akin.

Kaagad umiwas ng tingin ang mga estudyanteng pinag-uusapan ako nang makita nila sila Ash at bumalik na sila sa kanilang mga ginagawa.

They are afraid with Ash dahil alam nilang makapangyarihan ang pamilya nito. His father is a Governor in our town. Hindi siya pumapasok sa Northwest Academy dahil mas gusto niya raw na makasama ako sa iisang school.

“Bliss, you’re here. Kanina pa kita hinahanap at mabuti na nandito ka. Kumain ka na ba? I’ll buy you food.” Ash asked while he’s smiling at me saka ito umupo sa tabi ko habang sina Kevin at Loen naman ay nginitian ako. I smiled them back.

“Yeah, kumain na ako sa bahay. How about you?” Tanong ko.

“I’m done, too.” Bigla ay tumingin siya sa suot niyang relo.

“May 30 minutes pa bago ang klase. Do you want to go somewhere else? Pwede naman tayong lumabas muna dito sa school at mamasyal.” Tanong niya.

Umiling naman ako. “Hindi na. Dito lang muna siguro ako.”

“Nice one, Bliss! Alam mo bang kanina pa parang badtrip ’tong si Ash? Pero nung makita ka niya ngayon ay bigla na lang nagbago ang mood niya. Malakas talaga ang tama nito sa’yo!” Natatawang sabi ni Kevin na sinang-ayunan naman ni Loen.

Humarap naman ako kay Ash na nagkamot nalang ng ulo dahil sa sinabi ni Kevin.

“Bakit ka naman badtrip? May nangyari bang masama?” Tanong ko.

“Well, uh.. Si Dad kasi, nahuli niyang tinakas ko ’yung motor ko kagabi kaya pinagalitan niya ako at pinatago ’yung motor ko sa mga assistant niya.” He confessed.

Napahilot naman ako sa sentido ko dahil sa sinabi niya.

“Ash naman! Alam mo namang ayaw ni Tito Wilbert na nagmomotor racing ka saka sinabi ko na sa’yo na tigilan mo na ’yan, ’di ba? Ayoko lang na mapahamak ka dahil diyan sa sports mo.” Nag-aalala kong sabi.

Lumambot naman ang ekspresyon ng mukha ni Ash at hinawakan niya ang isang kamay ko.

“I’m sorry, Bliss. Hindi na ’yon mauulit. Napilit lang naman kasi akong sumali dahil walang substitute sa team ko kagabi pero next time ay hindi na ’yon mauulit. Huwag ka nang magalit sa akin, okay? I’m sorry na.” Paghingi niya ng tawad at mukhang nagsisisi naman siya sa ginawa niya kagabi.

I nodded at nginitian na siya. “Sige. Sabi mo ’yan, ha? Dahil kapag inulit mo pa ’yan ay talagang hindi na kita papansinin.” Pagbabanta ko.

“Hindi na talaga mauulit. Ikamamatay ko kaya kapag hindi mo na ako pinansin. Hindi ko kakayanin ’yon, Bliss.” Natatakot pa niyang sabi.

“Asus! Si Bliss lang talaga ang kahinaan nitong si Ash, e!” Sabi ni Loen at kinindatan niya ako.

Tumawa naman si Kevin habang si Ash ay sinamaan sila ng tingin.

“Gago! Manahimik nga kayo. Umalis na nga kayo dito para masolo ko na ang best friend ko!” Pagtataboy ni Ash sa mga kaibigan niya.

“Ash!” Suway ko.

Natatawa namang tumayo mula sa kinauupuan nila sina Kevin at Loen.

“Sige na at solohin mo na ’yang best friend mo. Mauna na kami sa classroom namin. Bye, Bliss!” Sabi ni Kevin at hinila na nito si Loen hanggang sa makaalis na sila.

Nang kaming dalawa nalang ni Ash ang naiwan ay napailing ito.

“Ang lakas talaga mang-asar ng dalawang ’yon.” Umiiling niyang sabi habang nakangiti.

“Kilala mo naman ’yang mga kaibigan mo. Katulad mo ay pasaway rin sila kaya magkakaparehas lang kayo.” Tumatawa ko namang sabi.

“Yeah, right?” Sabi niya at natawa rin ito.

“By the way, ang ganda ng ayos mo ngayon. It looks good on you.” Nakatitig niyang sabi sa akin.

Umiwas naman ako ng tingin sa kanya dahil sa naiilang ako sa pagtitig niya. “S-salamat.” Ash just smiled at me.

Nag-usap lang kami ni Ash sa Cafeteria hanggang sa matapos na ang 30 minutes at nagpunta na kami sa unang klase namin. Sa unang subject lang kami magkaklase ni Ash kaya medyo nalulungkot ako dahil hindi ko siya parating makakasama.

Nang makarating na kami sa unang klase namin ay nakita ko si Kale na nasa upuan niya habang nagbabasa ito ng libro.

Nang tumingin siya sa amin ay nakita pa niya na nakahawak si Ash sa isang kamay ko. Kaagad ko namang binitawan ang kamay ni Ash na nakahawak sa akin kaya siya napatingin sa akin. Tumingin naman siya kay Kale na nahuli niyang nakatingin sa amin.

Kale suddenly look away at muli itong nagpatuloy sa pagbabasa niya ng libro.

Nako, wrong move! Baka isipin pa ni Kale na boyfriend ko itong si Ash at mas mawawalan lang ako ng pag-asang mapalapit sa kanya.

“Hi, ulit Kale!” Nakangiting bati ko kay Kale nang makaupo na ako sa upuan ko.

I don’t mind iyong eksenang nangyari sa Cafeteria kanina. It’s my fault naman dahil kinukulit ko siya at nainis lang siya sa akin. I need to understand him dahil alam kong isa siyang klase ng tao na nahihirapang magtiwala sa iba at palagi ring nag-iisa.

Hindi siya sumagot sa sinabi ko na expected ko na.

Hindi pa rin ako susuko kay Kale. Alam kong magiging close rin kami balang araw at mapapansin niya rin ako.

Kung mangyari man siguro iyon ay ako na yata ang pinakamasayang babae sa buong mundo.

Natapos ang unang klase namin hanggang sa mag break-time na. Hindi ako masasamahan ngayon ni Ash dahil may practice ito sa basketball team nila kasama sina Kevin at Loen kaya ako lang muna ang mag-isa ngayon.

Hinintay kong makalabas lahat ang mga estudyante sa classroom namin hanggang sa kami nalang ni Kale ang naiwan. Ang malas ko nga lang dahil sa 1st at 4th subject lang kami magkaklase pero keri pa rin dahil at least ay nasisilayan ko naman siya.

“Kale, tara na at pumunta-”

Nagulat nalang ako nang bigla niya akong hinila at itinulak sa pader. Napainda pa ako sa sakit dahil medyo malakas ang pagkakatulak niya sa akin sa pader.

His eyes were burning right now in madness. Natakot naman ako sa ekspresyon na ipinapakita niya sa akin. Ngayon ko lang siya nakitang magalit ng ganito.

Mas lalo pa siyang lumapit sa akin at sobrang lapit na ng mukha niya sa mukha ko. Bumibilis ang tibok ng puso ko at hindi ko alam kung dahil ba iyon sa takot ko o sa sobrang magkalapit na ang mga mukha namin. I can smell his perfume, too at nakikita ko ng malapitan ang maamo at gwapo niyang mukha.

“Stop playing with me. I don’t want to play with you.” Mariin niyang sabi habang nakatingin sa mga mata ko.

“I-I’m not playing with you. Gusto lang kitang maging kaclose, Kale.” Sabi ko na nautal pa sa sobrang kabang nararamdaman.

“What if I don’t want to? Pwede bang layuan mo ako!” He shouted na mas lalo ko pang ikinagulat.

Kaagad siyang lumayo sa akin habang masama pa rin ang mga tingin niya. Akmang lalabas na sana siya ng classroom namin nang bigla akong magsalita.

“You can’t stop me from chasing you, Kale. Kahit ipagtabuyan mo man ako ay hindi ko gagawin ’yon. You will learn to appreciate me soon!” Mariin kong sabi at inunahan ko na siyang makalabas ng classroom namin.

Tuluyan na akong umiyak habang tumatakbo papunta sa open field. Ginusto kong mapalapit sa katulad niya kaya dapat lang ay magtiis ako.

Alam kong nakukulitan na siya sa akin at hindi niya ako gusto pero paano naman ako? Gusto ko siya at gusto ko siyang maging kaibigan man lang.

Tama nga si Kuya Andrei, kung gusto mo ang isang tao, lahat ay gagawin mo para sa kanya mapansin ka lang niya kahit nasasaktan ka na ng sobra.

Ginusto ko si Kale Marco kaya kailangan kong magtiis sa kanya. Alam kong matututunan niya rin akong ma-appreciate.

Hindi ako susuko sa kanya.

Laban lang, Bliss!

---

Kabanata 3

Maaga akong nagising kaya maaga rin akong papasok sa school. Nagpaganda na naman ulit ako ng bongga para sa pinakamamahal kong si Kale at syempre ay hindi mawawala ang ginawa kong sandwich at milk shake para sa kanya.

Nag-effort na talaga ako para naman matuwa na siya sa akin at hindi iyong palagi nalang siyang naiinis o nagagalit sa tuwing nakikita niya ako. Sana nga lang ay tanggapin niya itong ibibigay ko sa kanya kahit super kulit ko na at palagi ko siyang ginugulo.

Ang goal ko lang talaga ay ang mapalapit sa kanya at maging kaibigan siya.

Pumasok ako sa school namin ng 6am. Isang oras pa bago ang unang klase namin pero excited na akong makita si Kale kaya aabangan ko siya.

Nagpunta muna ako sa Cafeteria at expected ko na ngang kakaunti lang ang estudyante ngayon dahil maaga pa. Umorder muna ako ng makakain dahil hindi pa ako nakakapag breakfast sa bahay.

Habang kumakain ako ay biglang lumapit sa akin ang isa sa sikat na Varsity Player sa Southern Academy na si Lucas Infante at alam kong crush na crush ito ng pinsan kong si Yesha.

“Hi!” Nakangiting bati ni Lucas bago ito umupo sa upuang katapat ko lang.

Tumango naman ako sa kanya at nginitian rin siya.

Hindi ko alam kung bakit niya ako nilapitan. In fact, ito ang unang beses na nagkausap kami dahil hindi naman kami magkakilala talaga. Kilala ko lang siya dahil may gusto si Yesha sa kanya at sikat rin siya sa mga estimate babae dito sa Southern Academy.

“You’re Bliss, right?” Tanong niya sa akin.

I nodded again. “Yes, ako nga.”

Naglahad naman siya ng kamay niya sa akin.

“I’m Lucas Infante. I think you already know me dahil sikat at gwapo naman ako dito sa school natin.” Nakangiting sabi niya.

What?

Medyo nayabangan ako sa sinabi niya pero hindi ko nalang iyon ipinahalata. Hindi ako sumagot sa sinabi niya at tinanggap nalang ang kamay niya.

Akmang aalisin ko na sana ang kamay ko sa pagkakahawak niya nang mas lalo niyang hinigpitan ang hawak niya sa akin.

“Best friend mo si Ashton, ’di ba? I’ve always see you kasi na kasama mo siya. If you want, you can be my girlfriend. You’re pretty enough for me at kung tayo ang magiging couple dito sa Southern Academy ay mas madadagdagan ang popularity ko at popularity mo na rin.” Mayabang niyang sabi.

Pilit kong binawi ang isang kamay ko sa kanya at salamat naman at binitawan niya na ako.

Kilala sa pagiging hambog at babaero itong si Lucas kaya hindi talaga ako makapaniwala na nagkagusto si Yesha rito. Gwapo nga siya pero pagdating sa ugali ay hindi talaga ako approve na magustuhan niya ang lalakeng ito.

“I’m sorry pero hindi kita type kaya maghanap ka nalang ng ibang babaeng aalayan mong maging girlfriend mo.” Nakangiti ko pang sabi at akmang aalis na sana nang magsalita ulit siya.

“So you’re turning me down dahil maganda ka lang? Nagpapakipot ka ba? Walang tumatanggi sa akin, Miss at baka pagsisihan mo lang na hindi mo tinanggap ang offer ko sa’yo.” Nakangisi niyang sabi at sumandal pa siya sa inuupuan niya.

I chuckled. “Bakit naman ako magsisisi na hindi ko tinanggap ang offer mo? You think that you owned every girls in our school dahil sa gwapo ka lang? My Kale is 101% better than you!” Sabi ko.

Kumunot naman ang noo niya sa sinabi ko.

“Sinong Kale ang sinasabi mo? I’m sure na mas gwapo naman ako sa lalakeng iyon-”

Nakita ko na papasok si Kale sa loob ng Cafeteria at nang makita niya ako ay nilapitan ko siya at pilit na hinila papunta sa pwesto namin ni Lucas.

“You’re bothering me again!” Bulong niya sa akin habang nakatitig ito ng masama. Hindi ko pinansin ang sinabi niya at hinarap ulit si Lucas.

“This is Kale. He’s my boyfriend kaya pwede bang umalis ka na?” Nakangiti ko pang sabi kay Lucas na mukhang nagulat nang makita si Kale.

“B-Boyfriend mo ’yan?” Gulat niyang tanong.

Tumango naman ako. “Oo kaya shoo na at magbobonding time pa kami as a couple!” I smirk. Tinitigan naman ako ng masama ni Kale pero binaliwala ko lang iyon.

Umiling si Lucas sa sinabi ko at tumayo na ito mula sa kinauupuan niya.

“May araw ka rin sa aking babae ka!” Tinitigan pa niya ako ng masama pati na rin si Kale bago siya tuluyang umalis.

Nang makaalis na si Lucas ay padabog namang binawi ni Kale ang kamay kong nakahawak sa braso niya.

“You’re pestering me again. Sinabi mo pang boyfriend mo ako sa lalakeng ’yon? Are you crazy?” Sigaw niya sa akin at halatang nagalit siya sa ginawa ko.

Medyo nasaktan ako sa sinabi niya pero nginitian ko pa rin si Kale at kinuha ang lunch box na may lamang sandwiches sa bag ko at ang ginawa ko ring milk shake.

“Para nga pala sa’yo, Kale. That’s my peace offering dahil ginugulo kita at kinukulit simula pa kahapon.” Sabi ko at iniabot sa kanya ang pagkaing ginawa ko.

Tinitigan lang naman niya ang ginawa kong pagkain para sa kanya kaya ako na mismo ang naglagay nito sa kamay niya.

“Tanggapin mo na ’yan, please? Promise, walang lason ’yan.” I smiled at him.

Kumunot lang ang noo niya sa sinabi ko at tumingin ito sa akin na walang ekspresyon ang mukha.

“S-Sorry nga pala sa nagawa ko kanina kung sinabi kong boyfriend kita sa harap ni Lucas. Kinukulit niya kasi akong maging girlfriend siya pero ayoko naman. Sa susunod ay hindi na mauulit ’yon.” Pagpapaumanhin ko pero nanatili pa rin siyang nakatingin sa akin.

Yumuko ako dahil sa pagkailang. “Sorry ulit, ha? Sige, aalis na ako.”

Sabi ko at naglakad na ako papaalis at iniwan si Kale na nakatayo pa rin sa Cafeteria at hindi na muling nagsalita.

Hindi ko na naman napigilan ulit na mapaiyak. Nagalit tuloy si Kale dahil sa ginawa ko.

Ang tanga-tanga ko naman kasi at bakit ko sinabing boyfriend ko siya kay Lucas? Mas lalo lang tuloy na lalayo ang loob ni Kale sa akin.

Tumambay nalang muna ako sa field at doon ko ibinuhos ang lahat ng luha ko. Habang patuloy pa rin akong umiiyak ay nagulat nalang ako nang makita ko sa harapan ko si Ash.

Umupo siya sa tabi ko at inabutan ako ng panyo. Kinuha ko naman ito at pinunasan ang mga luha ko.

“You really like him, do you?” Tanong niya habang nakatingin siya sa malayo.

Tumango naman ako.

Humarap siya sa akin at pinunasan ang mga luha ko sa pisngi.

“Why him, Bliss? You don’t know him yet. Palagi ka pa niyang pinagtatabuyan at pinapaiyak. You don’t deserve what he’s doing with you.” Sabi niya nang may pag-aalala.

I sighed. “I don’t know, Ash. Ngayon lang ako nakaramdam ng ganito sa buong buhay ko. I was hoping na maging malapit kami sa isa’t-isa. Kahit ayaw niya sa akin ay gagawin ko ang lahat para lang mapansin niya ako. Kahit ang maging kaibigan lang niya ay ayos na ’yon sa akin basta lang mapansin niya ako.” Sabi ko ng seryoso.

Nakita ko ang sakit sa mga mata ni Ash nang sinabi ko iyon but I want to be honest with him.

I’m sorry, Ash.

“Why, Bliss? I’m always here for you pero bakit sa ibang lalake ka pa nagkagusto? How about me? Kailan mo ba ako mapapansin man lang?” Seryoso niyang sabi na ikinatahimik ko.

He nodded and he patted my head after.

“I’m sorry kung nasabi ko ’to sa’yo. Hindi ko pala hawak ang puso mo at alam kong hanggang pagkakaibigan lang ang kaya mong ibigay para sa akin.” Nakangiti niyang ani pero ramdam ko ang lungkot sa tono ng boses niya.

“Ash-”

“I know, Bliss. Kahit hindi man ako ang gusto mo ay nandito lang ako para sa’yo. You are always be my best friend at susuportahan kita sa lahat ng gusto mo.”

Hindi ko na napigilan ang sarili kong mapaiyak ulit at niyakap si Ash.

Ash really understands me. Kahit alam kong masasaktan lang siya sa akin ay hindi niya pa rin itinatapon ang pagkakaibigan naming dalawa.

Our friendship is very important to him. Kung makakaya ko lang siyang mahalin ay matagal ko nang ginawa pero hindi e, dahil pagkakaibigan lang ang kaya kong maibigay sa kanya.

We released in our hugs at pinasalamatan ko siya.

“Thank you for understanding me, Ash.” I said.

Ngumiti naman siya. “Kahit nagseselos ako dahil may gusto ka sa lalakeng ’yon ay okay lang ’yon sa akin. Ayoko lang dumating sa punto na masasaktan ka na niya ng sobra dahil ako ang makakalaban niya sa oras na mangyari ’yon.” Mariin niyang sabi.

Tumango naman ako.

Nang tumahan na ako ay nagpunta na kami ni Ash sa unang klase namin. Nakita ko naman si Kale sa upuan niya at natuwa ako nang makita ko ang lunch box at milk shake na ginawa ko na nakapatong sa lamesa niya.

Nang makita niya ako na kasama si Ash ay kaagad siyang umiwas ng tingin sa akin at itinabi sa bag niya ang binigay ko sa kanyang pagkain.

“Did you taste the food?” Nakangiting tanong ko kay Kale nang makaupo na ako sa upuan ko.

He nodded.

“Masarap ba?”

“Stop asking.” Naiirita niyang sagot at nag-umpisa na naman siyang magbasa ng libro niya.

Napapansin ko na mahilig talaga siyang magbasa ng libro pero mabuti nalang at hindi lumalabo ang mga mata niya sa ginagawa niya hindi katulad ni Kuya Andrei na bookworm rin kaya lumabo na ang mga mata at nagsasalamin na rin siya. Kale is also a bookworm like him.

“Hehe, sorry.” Sabi ko naman pero hindi ko pa rin mapigilang mapangiti.

Ang akala ko ay hindi niya tatanggapin ang binigay kong pagkain sa kanya but I’m glad that he liked it. Unang hakbang palang ito para mas lalo akong mapalapit sa kanya.

Sa simpleng pagtanggap lang ni Kale ng sandwich at milk shake na ibinigay ko sa kanya ay sobra na akong natutuwa.

This is the beginning of our love story.

---

Kabanata 4

“But I have to say this to you Bliss, ’wag kang

masyadong

makipaglapit

sa Kale na ’yon dahil hindi maganda ang

kutob

ko sa kanya.“

Hindi ko pa rin makalimutan ang sinabi sa akin ni Ash kaninang break time tungkol kay Kale.

Hindi raw maganda ang kutob niya rito. Siguro ay nag-aalala lang siya sa akin dahil hindi ko pa naman lubusang kilala si Kale but he can’t stop me from pursuing Kale at pursigido talaga akong mapalapit sa kanya.

Nang matapos na ang huling klase nila Kale ay unti-unti nang nagsilabasan ang mga kaklase niya mula sa classroom nila. Hindi ko na rin pinapansin ang mga mapanuring tingin at titig sa akin ng mga lalake at ng iba pang mga kaklase niya.

Nang makalabas na sila ay saka pa lamang lumabas si Kale na may nakasabit na backpack sa kaliwang balikat niya.

Kaagad akong lumapit sa kanya at nang makita niya ako ay inaasahan kong wala pa ring ekspresyon ang kaniyang mukha.

Dinedma niya na naman ako at maglalakad na sana siya papaalis nang hilahin ko ang braso niya dahilan para mapatingin ulit siya sa akin.

“Kale-” Umurong ang dila ko nang makita ko ang naiirita niyang ekspresyon.

Binawi nito ang kamay niya sa akin at tinignan ako ng malalim.

“What do you want?” Seryoso niyang tanong.

Napakamot naman ako sa ulo ko at nahihiyang nginitian siya.

“Pauwi ka na ba? Pwede bang sabay na tayong umuwi?” Tanong ko pero iba naman ang sinagot niya.

“Why do you keep bothering me? I’m not interested with you.”

Medyo nasaktan ako sa sinabi niya pero ngumiti pa rin ako ng pilit.

“G-gusto lang sana kitang maging kaibigan kung okay lang ’yon sa’yo.” Pag-amin ko at ipinikit ang mata ko saka nagmulat ulit.

Ang hirap talaga kapag na in-love ka na lang bigla sa lalakeng baguhan pa lang sa school niyo at ubod pa ng pagkasuplado pero keri lang ito! Gagawin ko naman ang lahat maging kaibigan ko lang si Kale.

Kahit pagkakaibigan lang ay okay na iyon sa akin.

Hindi siya sumagot sa sinabi ko at nanatili lang siyang nakatingin sa akin na walang ekspresyon pa rin ang mukha. I can’t see any emotion in his eyes kaya nahihirapan akong basahin siya.

“You don’t know what you’re doing.”

Tila naguluhan naman ako sa sinabi niya.

“Huh?”

Mas lalo siyang lumapit sa akin na ikinabigla ko.

“Please avoid me. You don’t know what I can do once you entered into my life.” Mariin niyang sabi at pagkatapos ay lumayo na siya sa akin at nagsimula nang maglakad papaalis.

Hindi ko maintindihan ang sarili ko pero nakaramdam ako ng kaba at takot sa sinabi niya.

Ipinilig ko nalang ang ulo ko sa bigla kong naramdaman at tumakbo ako para sundan siya.

“Kale, sige naman na, oh? Pwede bang sabay nalang tayong umuwi? Gusto ko lang talagang mapalapit sa’yo. I’m sorry kung makulit ako pero-”

“Do you like me?”

Bigla akong napahinto sa sinabi niya at dahan-dahang tumango. Gusto kong maging honest sa kanya tutal makapal naman ang mukha ko ay aamin nalang ako.

He chuckled at nagulat ako dahil ngayon ko lang siya narinig na tumawa.

Ang sarap sa pandinig ng tawa niya at para bang hindi ako magsasawang pakinggan iyon araw-araw.

Nang makalabas na kami ng school ay huminto kami sa gilid ng daan. Tinignan naman niya ako ng malalim.

“Don’t fool me.”

“What? I’m not fooling you. Totoo ’yon, Kale. I like you. Hindi kita kukulitin nang ganito at hindi ko gugustuhing makipaglapit sa’yo kung hindi kita gusto.” sabi ko.

Umiling naman siya sa sinabi ko.

“I don’t believe you. I know that guys in our school really admires you tapos ngayon sasabihin mo sa akin na gusto mo ako?” He shouted again at napatingin naman sa amin ang iilang tao na naglalakad dito sa labas ng school.

Hindi kaagad ako nakapagsalita sa sinabi niya.

Mas lalo siyang lumapit sa akin habang nakatitig na ito ng masama.

“I’m not interested with you as I said earlier. There’s no chance na magustuhan kita at isa pa, the girl like you were not my type kaya pwede bang layuan mo na ako at ’wag na ’wag mo na akong guguluhin pa?” Galit na galit niyang singhal sa akin.

Hindi ko na mapigilang mapaiyak dahil sa sinabi niya.

Ang sakit-sakit. Kasalanan ko rin naman dahil ako lang ang nagpumilit para mapalapit sa kanya kahit na ilang beses na niya akong pinagtatabuyan.

Tinanggal niya ang suot niyang backpack sa balikat niya at may kinuha doon. Iyong binigay kong lunch box na may sandwiches at milkshake iyon pagkatapos ay itinapon niya ito sa sahig ng kalsada.

“And I don’t need these foods kaya ’wag ka nang mag-effort na bigyan ako. Hindi ko gusto ’yan!” Galit niyang sabi at itinuro ang pagkaing binigay ko para sa kanya.

Napansin ko na pinagtitinginan na kami ng mga tao at ang iba sa kanila ay mukhang naaawa sa akin at ang iba naman ay pinagtatawanan ako. Lumunok ako at hinanap ang dila ko para makapagsalita.

“I’-I’m sorry. I’m sorry kung nagkagusto ako sa’yo. I’m sorry kung nag-eeffort akong mapalapit sa’yo and I’m sorry rin kung palagi kitang kinukulit at sinusundan. Ang akala ko kasi ay magiging magkaibigan tayo pero nagkakamali pala ako.”

Pinunasan ko ang mga luha ko at muling nagsalita.

“Ito na ang huling beses na kukulitin kita. It’s my fault, too and I’m sorry.” Nanginginig akong yumuko at pinulot ang lunch box at milkshake na tinapon ni Kale sa sahig ng kalsada.

“Bliss!”

Nakita ko naman na tumatakbo papalapit sa amin si Ash at nang makita niya kami ni Kale ay kaagad niya akong itinayo at itinago sa likuran niya.

Tinitigan niya ng masama si Kale na nakatingin rin ng masama sa kanya.

“Ganyan ka ba talaga kapag may babaeng nagkakagusto sa’yo? You’re such a douchebag! Don’t worry, Kale Marco, hinding-hindi ko na palalapitin pa sa’yo ulit ang best friend ko dahil wala kang kwentang lalake!” Sigaw ni Ash kay Kale.

Humarap naman sa akin si Ash at kinuha niya ang bag ko at hinawakan ang balikat ko.

“Wala ka bang sundo, Bliss? Ihahatid na kita sa inyo.” tanong niya.

Tumango naman ako.

Tinitigan niya muna ng masama si Kale na hindi na nakapagsalita pa saka kami nagtungo sa parking lot ng school.

Nang makasakay na kami sa dalang kotse ni Ash ay hindi ako nagsalita at patuloy pa rin ako sa pag-iyak ng tahimik.

Inabutan naman niya ako ng tubig na nakalagay sa mini cabinet ng kotse niya. Kinuha ko iyon at ininom.

“Sasaktan ka lang talaga ng lalakeng ’yon. From now on, I will protect you from him at hindi mo na siya-”

“Ash, pumapayag na akong maging girlfriend mo.” Bigla kong sabi na ikinahinto niya.

“W-what? Are you sure about that, Bliss?” gulat na tanong ni Ash.

I nodded.

Masyado nang maraming naitulong sa akin si Ash. Alam kong umaasa pa rin siyang magiging kami kahit best friend lang ang tingin ko sa kanya pero siguro katangahan na nga lang na magkagusto ako kay Kale imbes na sa kanya. Alam kong hindi ako sasaktan ni Ash at matututunan ko rin siyang mahalin balang-araw.

Napangiti siya sa sinabi ko at bigla niyang hinalikan ang isang kamay ko. I can see some tears in his eyes na ikinabigla ko.

“Thank you for giving me this opportunity, Bliss. Promise, magiging isang mabuting boyfriend ako sa’yo. Wala akong pakialam kung gawin mo man akong rebound dahil alam kong si Kale ang mahal mo pero I’ll make sure na mamahalin mo rin ako. I love you so much, Bliss…”

He knew it.

Alam niyang kaya ako pumayag na maging boyfriend ko siya ay dahil para mapagtakpan ko ang nararamdaman ko para kay Kale and I know it’s unfair to him pero nakapagdesisyon na akong bigyan naman siya ng tsansa dahil deserve niya iyon.

He hugged me and I hugged him back.

Ash is so important to me at kung hindi rin naman ako magugustuhan ni Kale ay mas mabuti pang sa kanya ko nalang ilaan ang oras at atensyon ko. We’ve known each other since then at siya lang rin ang nag-iisa kong kaibigan.

Nagsimula na siyang magdrive habang nakahawak siya sa isang kamay ko. He looks so happy kaya ngumiti nalang rin ako.

Nang marating na namin ang bahay ay lumabas na kami ng kotse niya at sakto pang kakauwi lang rin nina Mama at Papa mula sa trabaho nila dahil palabas na rin sila sa kotseng dala nila.

“Ash hijo, nandito ka pala at hinatid mo pa itong anak namin. Hindi pala siya nagpasundo sa driver namin.” Nakangiting sabi ni Mama kay Ash nang makalapit na sila sa amin.

“Oo nga po, tita. Hinatid ko lang po itong anak ninyo na girlfriend ko na po.” nakangiting sabi ni Ash na ikinagulat naman nina Mama at Papa.

Napatakip naman ako sa mukha ko dahil sa hiyang nararamdaman.

“Really? Sinagot ka na pala ni si Bliss? Totoo nga pala talaga ang sinabi ni Governor na nililigawan mo itong si Bliss. Don’t worry hijo, boto kami sa’yo para sa anak ko. Please take care of her, okay?” Nakangiti namang sabi ni Papa kay Ash.

“Of course, tito. Alam niyo naman pong matagal ko nang gusto ’tong si Bliss. Nagpapakipot lang pero sasagutin rin pala ako.” Nakangising sabi ni Ash at inakbayan niya ako.

Inirapan ko naman siya ng pabiro pero tinawanan niya lang ako.

Ash is right. Alam ng pamilya ko na may gusto sa akin si Ash dahil open sila sa isa’t-isa. Hindi iyon naging awkward para kina Mama at Papa dahil parang isang anak na rin ang turing nila kay Ash. Governor Wilbert and Tita Alora were also like me for their son at magkasundo sila nila Mama at Papa doon.

“Mabuti naman pala kung ganon. Kumain na ba kayo? Dito ka na maghapunan, Ash at ipagluluto ko kayo ni Bliss.” Sabi ni Mama at kaagad na niya kaming hinila papasok sa loob ng bahay.

Dito na nga sa bahay naghapunan si Ash at nag-usap lang sila nina Mama at Papa habang ako naman ay tahimik lang na nakikinig sa kanila.

Ashton was such an ideal guy. He’s handsome and kind and I know that every girls would fall for him pero hindi ko alam kung bakit hindi ko siya magustuhan man lang at doon pa ako nagkagusto sa isang lalakeng hindi ko naman lubusang kilala at walang ibang ginawa kundi ang ipagtabuyan at saktan ang damdamin ko.

I shrugged at my thoughts dahil siya na naman ang iniisip ko e, ayaw niya nga sa akin.

Our dinner finally done at nagpaalam na sina Mama at Papa na aakyat na sila sa kwarto nila at maiwan na nila kami ni Ash. Hindi pa nakakauwi si Kuya Andrei dahil may practice pa sila ng mga kateammates niya sa basketball sa university nila at baka madaling araw na siya makakauwi sa bahay.

Tinulungan akong maglipit at maghugas ng pinggan ni Ash dahil wala kaming katulong dito sa bahay. Nang matapos na kami ay umakyat na kami sa kwarto ko at tumambay muna sa may balcony.

Habang nakatingala ako sa buwan at mga bituin sa langit ay nakahawak pa rin si Ash sa isang kamay ko at ramdam kong nakatingin lang siya sa akin.

Nang humarap ako sa kanya ay nginitian niya ako at hinalikan ulit ang kamay ko.

“You’re really beautiful just like those stars and moon.” He said seriously.

Namula naman ako sa sinabi niya. “S-salamat.”

Siya naman ang tumingala sa kalangitan habang nakangiti.

“Alam mo bang matagal ko nang pinapangarap ’to? Ang makasama ka habang nakamasid tayo sa kalangitan. This is the happiest day in my life, Bliss and thank you for making me happy.” He faced me at nakita ko na naman na nangingilid na ang mga luha niya.

Oh my god. He really loves me.

“Ash…” Parang maiiyak ko na ring sabi.

“I have a one request to you, Bliss.”

“Sige, ano ’yon?” Nakangiting sabi ko.

He cupped my face. “Please don’t leave me. Hindi ko alam ang magagawa ko kapag nawala ka sa akin. You’re the only one who makes me happy so please?” Pinagdikit niya ang noo namin.

Tumango naman ako at pinunasan ang mga nangingilid niyang luha sa mata.

“I will never leave you. Promise.”

Mas lumawak ang ngiti niya and he kissed me on the cheek.

“Sabi mo ’yan, ah?” paninigurado niya.

Ngumiti na naman ako.

This is my final decision at wala nang atrasan pa.

I hope that I can learn to love Ash para

makalimutan

ko na siya.

---

Kabanata 5

Ngayon ay nakasakay ako sa kotse ni Ash at papasok na kami ng school. He’s only 16 years old pero pinapayagan na siyang magdrive at dahil sa makapangyarihan ang pamilya nila sa bayan namin ay kahit hindi pa 18 years old si Ash ay pwede na siyang makapagmaneho ng sasakyan.

Iba talaga ang nagagawa ng impluwensya at kapangyarihan ni Tito Wilbert na Dad niya kaya takot ang lahat sa Pamilya Melendrez.

This is our first day as a couple at kitang-kita ko sa mga mata ni Ash kung gaano siya kasaya ngayong magkarelasyon na kami. Although I don’t love him yet ay pipilitin ko ang sarili kong mahalin siya at baka siguro kapag nagtagal ang relasyon namin ay aabot na kami sa puntong iyon.

“I forgot to tell na nasabi ko na kina Mom at Dad na girlfriend na kita. They said na bumisita ka raw sa bahay this Saturday. Is it okay with you? Susunduin na lang kita sa bahay niyo.” Sabi ni Ash habang nagmamaneho siya.

“Ah, sige.” Sagot ko at nginitian siya.

He looked at me and he smiled, too pagkatapos ay itinuon niya na ulit sa daan ang atensyon niya.

Tito Wilbert and Tita Alora were so kind to me. They like me for their one and only son dahil matagal na rin nilang kilala sina Mama at Papa so I have no problem with them.

Nang makarating na kami sa Southern Academy ay sabay na kaming naglakad ni Ash papunta sa unang klase namin. There’s nothing new dahil nakikita naman lahat ng estudyante na palagi kaming magkasama.

Ash is carrying my bag while he’s holding my one hand. Napapangiti nalang rin ako dahil para siyang bata na nanalo sa isang laro dahil sa tuwang nakikita ko sa kanya.

While we’re walking ay nakita ko naman na naglalakad papalapit sa amin ang mga kaibigan ni Ash na sina Kevin at Loen.

“So, totoo nga pala talaga ang sinabi ni Ash sa amin na kayo na, Bliss? Sa wakas!” Masayang bati ni Kevin nang makalapit na sila sa amin.

“Nagbunga rin ang matagal na paghihintay ni Ashton. Congrats, Bliss!” Bati naman ni Loen.

“S-salamat.” Nahihiya kong sabi sa kanila.

Hinapit naman ni Ash ang bewang ko. “Sabi sa inyo e, magiging kami rin ni Bliss kaya ano kayo ngayon, ha?” Pang-aasar pa niya sa mga kaibigan niya.

“Edi ikaw na ang may love life. Si Yesha kasi ayaw akong-

“Blissy, cous!”

Napalingon naman kami sa tumawag ng pangalan ko at nakita ko si Yesha na tumatakbo papalapit sa amin.

Kaagad umiwas ng tingin si Loen nang makalapit na sa amin ang pinsan ko.

“Oh, Yesha? ngayon lang ulit kita nakita, ah? Masyado ka naman yatang naging busy sa pag-aaral mo.” Sabi ko at tumawa pagkatapos.

Ngumisi naman siya at sinundot ang tagiliran ko dahilan para lumayo ako ng kaunti sa kanya.

“Hoy! Tigilan mo nga ’yan!” Suway ko rito at pinanlakihan siya ng mata.

“Ikaw Blissy! Kayo na pala nitong si Ash. Sabi na nga ba at kayo rin ang magkakatuluyan sa huli. Congrats sa inyo!” Masayang bati niya sa amin.

“Salamat, Yesha. Don’t worry, I’ll take care of your cousin.” Sabi naman ni Ash at nginitian niya ako pagkatapos.

“Aba, dapat lang, no? Masyadong maganda ang pinsan ko para sa’yo kaya ingatan mo ’yan kundi baka makuha pa siya ng ibang lalake.” Pagbabanta ni Yesha kay Ash na mukhang natakot naman sa sinabi niya.

“O-of course not. Sa akin lang si Bliss. Kung mangyari man ’yon ay magkakamatayan na.” Seryosong sabi ni Ash na ikinatawa naman nina Yesha at Kevin.

“That’s good. By the way, alam niyo bang all of a sudden ay bigla nalang pumayag si Lucas na maging girlfriend ako? And yes, kami na!” Masayang sabi ni Yesha na ikinagulat ko maging pati na rin ang bigla nalang natahimik na si Loen.

“Yesha naman! Alam mo namang ubod ng pagka playboy ’yang si Lucas, hindi ba? Hindi ka seseryosohin niyan.  Maniwala ka.” Sabi ni Ash at umiling ito pagkatapos.

“Tama si Ash. Kilala namin ang lalakeng ’yon kaya masasaktan ka lang sa kanya sa huli. Hindi na magseseryoso sa babae ’yon.” Concern namang sabi ni Kevin kay Yesha.

Sumimangot si Yesha. “Ang akala ko ba ay mga kaibigan ko kayo? Hindi ba dapat ay sinusuportahan niyo ako sa mga gusto ko? Ngayon lang ako pinansin ni Lucas sa loob ng tatlong taon na pagpapapansin ko sa kanya kaya maging supportive naman kayo sa akin.” Nagtatampo niyang sabi.

Bigla ay tumawa ng mahina si Loen dahilan para tumingin kami sa kanya.

“Sa lahat ng magiging boyfriend mo ay si Lucas pa? Well, goodluck to you at sana maging masaya ka sa desisyon mo.” Disappointed niyang sabi at pagkatapos ay umalis na siya.

Napailing nalang sina Ash at Kevin dahil alam naman nilang may gusto si Loen kay Yesha habang itong si Yesha ay hindi makaramdam na gusto siya ni Loen. In short, manhid itong pinsan ko.

“Anong nangyari do’n?” Takang tanong ni Yesha sa amin.

“Hay! Ang manhid talaga. Sige, punta na pala ako sa first class ko. See you later nalang mga kaibigan!” Humikab si Kevin at pagkatapos ay kumaway na ito bilang pagpapaalam.

Tila naguguluhan naman si Yesha sa nangyayari pero mas pinili nalang niyang hindi intindihin iyon at nagpaalam na rin siyang aalis.

I sighed heavily.

Hindi ko alam kung paanong naging sina Yesha at Lucas na kaagad e, alam ko namang walang interes si Lucas sa pinsan ko. Sana naman ay seryosohin niya si Yesha.

“Are you okay?” Tanong sa akin ni Ash na nasa tabi ko.

Tumango naman ako. “I’m okay.”

Hindi na siya muling nagsalita pa at nagsimula na ulit kaming maglakad papunta sa unang klase namin.

Pagkapasok namin sa loob ng classroom ay marami na ring estudyante ang nandoon at napansin kong wala pa si Kale sa upuan niya.

Isang minuto nalang bago magklase at wala pa rin ito hanggang sa dumating na si Ma’am De Leon at nag-umpisa na siyang magturo.

Kale na naman?

Binasted na nga niya ako sa harapan ng maraming tao tapos hinahanap ko pa siya? Hindi pwede itong nararamdaman ko dahil may boyfriend na ako at si Ash iyon!

Stop thinking about him, Bliss. He doesn’t like you!

Natapos rin ang lahat ng klase ko ng ilang oras at ngayon ay 4pm na. Hinatid na ako ni Ash hanggang sa bahay dahil siya na raw ang maghahatid-sundo sa akin at hindi na ang driver namin. Wala naman akong ibang nagawa kundi ang pumayag nalang.

Ako lang ang nasa bahay ngayon at wala pa sila Mama, Papa at Kuya Andrei. Bumaba ako mula sa kwarto ko at naghanap ng ice cream sa ref at sa kasamaang palad ay wala ng stock.

Umakyat ulit ako sa kwarto ko at kinuha ang purse ko at nagdesisyon na bumili ng ice cream sa convenience store. Malapit lang naman ang convenience store sa amin dahil nasa labas lang ito ng subdivision namin.

I’m just wearing a simple white shirt and jogging pants nang lumabas ako ng bahay at nakatali naman ng ponytail ang buhok ko.

Nang makalabas na ako ng subdivision namin at papunta na sana ng convenience store ay may nakita akong isang matandang babaeng nasa mid 40’s ang umiiyak habang nakaupo siya sa isang bench.

Dahil sa naawa naman ako sa babae ay nilapitan ko ito. The woman looks so rich dahil sa suot nitong damit, sapatos at relos.

She’s beautiful and elegant at nakakapagtaka lang na nandito siya sa ganitong klaseng lugar.

“Ma’am? Okay lang po ba kayo?” Tanong ko sa babae nang tumingin siya sa akin.

Umiling naman siya habang patuloy pa ring umiiyak.

“Nahold-up kasi ako. The snatcher took my bag including my phone and wallet inside at hindi ko alam kung paano ko maco-contact ang anak ko. It’s a bad idea talaga na umalis akong mag-isa nang hindi siya kasama.” She cried again pagkatapos niyang magsalita.

Kawawa naman pala si Ma’am. Nanakawan pa siya dito sa lugar namin. Marami kasi talagang snatcher at holdaper dito kaya todo ingat rin ako kapag lumalabas ng bahay.

Umupo naman ako sa tabi ni Ma’am at inabutan siya ng dala kong panyo.

“Ma’am, ’wag na po kayong umiyak. Ito po, pampunas ng luha niyo.” Nakangiting sabi ko.

“Salamat, anak.” Sabi naman niya at kinuha na ang panyo ko.

Kinuha ko mula sa bulsa ng suot kong jogging pants ang cellphone ko at iniabot ito kay Ma’am

“Ito po pala, tawagan niyo na po ang anak niyo para masundo niya kayo dito. Malapit na pong maggabi at baka mapahamak lang kayo sa lugar namin kapag nagtagal pa kayo rito.” Sabi ko.

Natuwa naman ang babae sa sinabi ko at niyakap niya ako na ikinabigla ko.

“Salamat, anak. Alam mo bang hulog ka ng langit sa akin? Ang akala ko ay wala nang tutulong sa akin pero mabuti nalang at dumating ka. Napakaganda mo na ngang bata at napaka bait pa.” Nakangiting sabi niya sa akin nang pinakawalan na niya ako mula sa pagkakayakap niya.

“Thank you po.” Sabi ko naman at ngumiti rin.

“Pasensya na talaga sa abala. Bagong lipat lang rin kasi kami ng mga anak ko sa lugar na ito kaya hindi pa ako pamilyar dito. Sa pagiging pasaway kong nanay ay nag-explore ako nang walang dalang driver kaya naligaw ako at nanakawan pa.” Tumawa si Ma’am saka niya kinuha ang cellphone ko na inaabot ko.

“Kaya po pala naligaw kayo, e.” At tumawa rin ako.

“Yes, hija. Opposite na opposite nga kami ng anak ko dahil tahimik lang iyon at hindi pasaway na katulad ko. Nagmana iyon sa tatay niyang nasa langit na.” Sabi niya habang may tina-type sa cellphone ko. I think she’s already texting his son.

Pagkatapos nun ay iniabot niya na sa akin ang cellphone ko at nginitian ulit ako.

“Thank you talaga. I already texted my son at mabuti nalang ay alam ko ang street ng lugar na ito dahil may sign board naman na nakalagay dito. May I know your name?” She asked.

“Bliss, po.” Sabi ko.

“Bliss? You had a nice name, huh? By the way, I’m Josephine but you can call me Tita Josephine.” Pagpapakilala niya sa akin.

“Sige po, Tita Josephine.” Sabi ko.

Ilang minuto rin kami naghintay ni Tita Josephine sa pagdating ng anak niya hanggang sa may humintong itim na kotse sa harapan namin.

Nagulat nalang ako nang makita ang lalakeng lumabas mula sa kotse. Lumapit naman sa kanya si Tita Josephine nang nakangiti.

“Kale, siya nga pala ang tumulong sa akin at nagpahiram ng phone para matawagan kita. She’s Bliss.” sabi ni Tita Josephine .

Tinitigan naman ako ni Kale habang pilit kong iniiwas ang tingin ko sa kanya.

I don’t like the way he stares at me.

Hindi ko alam kung bakit hindi siya pumasok kanina at wala na rin naman akong pakialam sa kanya dahil pinagtabuyan na niya ako. I don’t know that Tita Josephine is his mother and this is only pure coincidence.

Tumayo na ako mula sa pagkakaupo ko sa bench dahil sa pagkailang ko kay Kale.

“Aalis na po ako. M-may gagawin pa po kasi ako, Tita Josephine. Sige po.” Sabi ko at akmang aalis na sana ako nang bigla akong hinawakan ni Tita Josephine sa braso ko.

“Why don’t you join us to eat our dinner? There’s a restaurant right there. Kain muna tayo at pasasalamat ko na rin iyon dahil tinulungan mo ako, Bliss.” Sabi ni Tita Josephine at itinuro niya ang restaurant na katabi lang ng convenience store.

“Hindi na po-”

“I’m hungry. Let’s eat.”

Bigla namang pagsabat ni Kale at kaagad na siyang pumasok sa loob ng kotseng dala niya.

Lumapit naman sa akin si Tita Josephine at hinila na niya ako papasok sa loob ng kotse nila.

“Huwag ka nang tumanggi, anak kundi magtatampo ako sa’yo.” Nakangiting sabi niya nang makapasok na kami sa back seat ng kotse.

Tumango nalang ako tutal ay wala na rin naman akong magagawa pa.

I don’t know what will happen to our early dinner now pero nanalangin na lang ako na matapos na ito kaagad dahil hindi ko kayang tiisin ang kakaibang mga tingin sa akin ni Kale.

---

Kabanata 6

“Kung hindi lang talaga dumating itong si Bliss ay baka hindi na ako nakauwi ng bahay, Kale. Nakita niya lang ako sa daan at kahit parang baliw akong umiiyak doon dahil nanakawan pa ako at naligaw ay hindi siya natakot lumapit sa akin. She’s my angel na talaga!” Nakangiting sabi ni Tita Josephine kay Kale na tahimik lang  habang kumakain.

Nandito kami ngayon sa restaurant at kumakain. Gusto ko na sanang umuwi dahil baka sabihin na naman ni Kale na sinusundan ko siya pero wala naman talaga akong ideya na si Tita Josephine pala ang mother niya tsaka naawa lang talaga ako kay Tita Josephine kanina kaya ko siya nilapitan at tinulungan.

Hindi naman sumagot si Kale sa sinabi ni Tita Josephine habang ako ay pilit nilalabanan ang pagkailang ko sa kanya.

“Bliss, maraming salamat ulit, ha? Kami na rin ang maghahatid sa’yo pauwi pagkatapos nating kumain.” Sabi ni Tita Josephine sa akin.

Umiling kaagad ako. “Hindi na po, Tita Josephine. Kaya ko naman pong umuwing mag-isa. Malapit lang po ang bahay namin dito.” Sabi ko.

“No. Hindi pwedeng umuwi kang mag-isa. Ihahatid ka namin. Oh wait- tumatawag ang secretary ko. I will borrow your phone lang muna Kale, okay? Wait lang, Bliss.” Sabi ni Tita Josephine sa amin na kaagad tumayo at sinagot na niya ang tawag sa cellphone ni Kale saka ito nagmadaling magtungo sa restroom.

Nang kaming dalawa na lang ni Kale ang naiwan sa table ay katahimikan ang bumalot sa amin. Pero syempre ay kailangan kong magsalita at masabi ang dapat kong sabihin.

“I really don’t know that Tita Josephine is your mother kaya baka sabihin mo na naman na kinukulit at ginugulo kita. I saw her earlier and I’m just concern about her. After this ay uuwi na rin ako.” Seryosong sabi ko.

Hindi naman sumagot si Kale sa sinabi ko.

Dahil alam ko namang walang sasabihin sa akin si Kale ay akmang tatayo na sana ako para umalis nang bigla siyang magsalita.

“Thank you for helping my Mom.”

Napahinto ako sa sinabi niya.

Ito ang unang beses na nagpasalamat siya sa akin at medyo gumaan ang loob ko sa sinabi niya.

I erase that thought at tumango na lang.

“I only did what’s right dahil nanakawan ang Mom mo at umiiyak pa siya sa daan. Sabihin mo nalang kay Tita Josephine na aalis na ako. Paalam.” Huling sabi ko bago umalis at lumabas na mula sa loob ng restaurant.

Pero nanlaki ang mata ko nang hinawakan ako ni Kale sa braso ko at sinundan pala niya ako hanggang dito sa labas ng restaurant.

Tila nakuryente naman ako sa biglaang paghawak niya sa akin kaya napabitaw ako sa kanya.

“M-may kailangan ka ba?” Nauutal ko pang tanong.

“My Mom will get mad at me kapag hindi kita hinatid hanggang sa inyo. Stop talking and let me be your companion going home.” Sabi niya at nauna na siyang maglakad sa akin.

Kahit may kung anong nagkakarera sa dibdib ko ay pilit kong pinipigilan iyon.

Hindi pwede itong nararamdaman ko dahil alam kong aasa lang ako sa wala kung ipagpapatuloy ko pa ito.

Tahimik lang kaming naglalakad pauwi ng bahay habang sinusundan ako ni Kale. Nasa likuran ko siya habang ako naman ang nauunang maglakad.

This is very awkward for me dahil hanggang ngayon ay naaalala ko pa rin kung paano niya ako ipagtabuyan, sigawan at itapon sa sahig ng kalsada ang mga pagkaing ginawa ko para sa kanya.

That was the most hurtful things that I’d encountered in my life at sana ay hindi ko na maalala pa ulit iyon.

Mahigit 10 minutes rin kaming naglakad hanggang nasa tapat na kami ng bahay. It’s almost 6pm na at malapit na ring maggabi.

“Dito na ’yung bahay namin. Thank you sa paghatid sa akin.” Yumuko pa ako at maglalakad na sana papunta sa gate namin nang biglang magsalita na si Kale.

“I’m sorry.”

Lumingon naman ako sa kanya at nanlaki ang mga mata ko dahil sa sinabi niya.

He’s saying sorry to me?

Hindi kaagad ako nakapagsalita doon dahil sa pagkagulat.

Lumapit siya sa akin habang pabilis naman ng pabilis ang pagtibok ng puso ko.

“I’m sorry, Bliss. I hope you will forgive me.” He’s sincerely said.

Nang makabawi ako sa pagkagulat ay napakamot nalang ako sa ulo ko at tumango-tango.

“Apology accepted. Kasalanan ko rin naman dahil kinukulit at sinusundan pa kita para lang mapalapit sa’yo. Hindi ka sanay sa ganon kaya nagalit ka sa akin and I understand. Don’t worry, lalayuan na kita at hindi ko na ulit gagawin ’yon.” I said at pilit kong iniiwas ang tingin ko sa kanya.

“Bliss, nandito ka na pala-”

Nagulat naman ako nang makita ko si Ash na papalabas ng bahay namin kasama si Kuya Andrei.

Nang makita niya na kasama ko si Kale ay kaagad niya akong hinila papalapit sa kanya.

“What are you doing here?” Tanong ni Ash habang nakatitig siya ng masama kay Kale.

“Hinatid ko lang dito si Bliss dahil mag-gagabi na. She helped my Mom na naligaw dito sa lugar na ’to that’s why,” Sabi naman ni Kale kay Ash.

Ash nodded. “Helped your Mom? Okay, thank you then. Makakaalis ka na.” Mariing sabi niya.

“Ash, stop it.” Mahinang bulong ko kay Ash pero hindi niya ako pinansin.

Tinanguan naman ako ni Kale at nag-umpisa na nga siyang maglakad papaalis.

Hinarap naman ako ni Ash.

“What are you doing with that guy? Nakalimutan mo na ba kung paano ka niya pahiyain at ipagtabuyan? Kanina pa akong naghihintay sa’yo dito tapos kasama mo lang pala siya?” He’s almost shouting na ikinatakot ko.

“Ash, enough. Dito kayo sa loob ng bahay mag-usap ni Bliss.” Pagsabat naman ni Kuya Andrei nang makita niya ang natatakot kong ekspresyon.

Umiling lang si Ash at nauna pa itong pumasok sa loob ng bahay namin. Sinabayan naman ako sa paglalakad ni Kuya Andrei.

“Kanina pa naghihintay sa’yo si Ash dito sa bahay dahil iimbitahan ka sana niyang magdinner sa kanila.” He said.

I sighed.

Mukhang nadissappoint ko si Ash at nakita pa niyang magkasama kami ni Kale kaya naiintindihan ko kung bakit siya nagagalit ngayon.

Sa sala na kami nag-usap ni Ash at ikwinento ko sa kanila ni Kuya Andrei ang mga nangyari kanina at kung bakit kasama ko si Kale.

“I’m sorry kung nagalit kaagad ako, Bliss. Nagulat lang talaga ako na kasama mo pa talaga ’yung lalakeng ’yon. Hindi talaga ako makakapayag na makalapit pa siya ulit sa’yo.” Sabi ni Ash habang nakatiim-bagang ito.

“I’m sorry rin, Ash. Hindi ko talaga alam na Mom pala ni Kale ’yung babaeng tinulungan ko kanina. Please don’t be mad at me.” Nalulungkot ko namang ani.

He nodded at nginitian ako. “Okay. I’m sorry again, Bliss.” Hinawakan niya ang isang kamay ko at hinalikan iyon.

“Okay. Bati na kayo kaya aakyat na ako sa kwarto ko. Ikaw, Bliss kapag aalis ka ay magpaalam ka diyan kay Ash para hindi na siya mag-alala pa sa’yo sa susunod.” Sabi sa akin ni Kuya Andrei.

“Opo, Kuya.” sabi ko.

Tumango siya sa sinabi ko at pagkatapos ay umalis na ito at umakyat na sa kwarto niya.

“Did you already eat?” Tanong sa akin ni Ash.

Tumango naman ako. “Yes. Nilibre ako ng dinner nina K-Kale at ng mother niya.” Sabi ko at yumuko pagkatapos.

Hindi naman kaagad nakasagot si Ash sa sinabi ko.

“Ganon ba? Then we should eat together next time?” Tanong niya sa akin.

“Okay, sige.” Sagot ko.

He smiled at me at bigla ay ipinatong niya ang ulo ko sa balikat niya habang nakaupo kami dito sa sofa.

“I’m so happy right now dahil kasama kita at nagagawa ko na ang mga bagay na ’to sa’yo, Bliss.” Nakangiting sabi ni Ash habang hinahaplos-haplos niya ang buhok ko.

Napangiti naman ako at hinawakan ang kamay niya at pinagsalop iyon sa kamay ko.

“Me, too. Masaya rin ako dahil masaya ka.” I said.

He kissed my temple.

“I’ve never been in love like this, Bliss. Thanks to God that I already got you. Hindi ako makapaniwalang girlfriend na kita.” He faced me and he caress my face.

He’s really handsome and kind. I’m so lucky that Ash is my best friend for a long time and at the same time, my boyfriend, too.

I smiled at him.

Akmang hahalikan na sana niya ako nang bigla akong umiwas sa kanya.

“I’-I’m sorry.”

Ngumiti naman siya ng pilit at mukha itong napahiya sa ginawa ko.

Bliss naman! Bakit ka ba umiwas nang akmang hahalikan ka na ni Ash? Boyfriend mo na siya kaya normal lang iyon. Ang tanga mo talaga!

“It’s okay. Mukhang hindi ka pa ready sa bagay na ’yon and it’s okay to me. I will wait.” Nakangiting sabi ni Ash.

“Sorry talaga, Ash.” Paghingi ko ulit ng paumanhin sa kanya.

Hindi na siya sumagot sa sinabi ko at nakita ko pa ang galit niyang ekspresyon na napalitan rin naman kaagad ng ngiti.

“By the way, uuwi na ako. Susunduin nalang kita ulit bukas dito sa inyo.” Tumayo na siya kaya tumayo na rin ako.

“Sige, hihintayin kita bukas.” Sabi ko naman.

“Uhm, Bliss aware ka naman sigurong boyfriend mo na ako, ’di ba?” Tanong niya.

Tumango naman ako.

Ngumiti naman siya at inabot ang cellphone niya sa akin.

“As your boyfriend, may karapatan naman siguro akong malaman ang mga accounts mo sa social media. You can put all of your social media accounts right in my phone. Wala ka namang itinatago sa akin, right?” Sabi niya.

Ano? Bakit kailangan pa niyang malaman ang mga social media accounts ko?

“Teka Ash, wala ka bang tiwala sa akin? Bakit kailangan mo pang malaman ang-”

“It’s not that I don’t trust you, Bliss pero hindi ako nagtitiwala sa mga lalakeng kakilala mo. I’m just doing this for you at para na rin mailayo kita sa masasamang tao lalong-lalo na kay Kale.” Seryosong sabi niya.

Gusto kong tumanggi doon pero dahil boyfriend ko naman si Ash at baka ma-offend siya kung sakaling hindi ko ibibigay ang social media accounts ko sa kanya ay pumayag nalang ako. Wala naman akong itinatago sa kanya at may tiwala ako dahil bestfriend ko rin siya.

Pagkatapos kong mailagay lahat ang accounts ko sa cellphone ni Ash ay hinalikan niya ako sa pisngi at nagpaalam na itong aalis.

Nang makaalis na si Ash ay kaagad akong nagtungo sa loob ng kwarto ko at nilock ang pintuan.

Hindi ko alam pero pakiramdam ko ay may nag-iba kay Ash. Pilit ko nalang iniintindi na normal lang iyong ikinikilos niya ngayon bilang isang boyfriend ko. Hindi talaga maiiwasan ang pagseselos sa isang relasyon kung minsan.

Humiga ako sa kama ko at pumikit. Naalala ko kanina iyong paghingi ng sorry sa akin ni Kale at aaminin ko na natuwa at naramdaman ko na hindi pala siya ganoon kasama gaya ng iniisip ko.

Thanks, Kale. Napanatag na ang loob ko dahil sa’yo.

---

Kabanata 7

Natapos rin ang isang linggo at masasabi kong naging maayos naman ang lahat. Noong sabado ay sinundo ako ni Ash sa bahay namin at dinalaw ko ang parents niya sa bahay nila.

They are so happy nang malaman nilang may relasyon na kami ni Ash at boto sila sa akin para sa anak nila lalong-lalo na si Tita Alora.

One thing that I’d noticed from Ash ay masyado pala itong seloso. Dahil alam niya ang lahat ng accounts ko sa social media ay iniiwasan ko na ring makipag-usap sa mga lalake maging pati na rin sa mga lalake naming kaklase o mga kakilala.

Nung minsan na may nagcomment sa profile picture ko na kakilala kong guy ay nagalit si Ash doon at kaagad binura ang comment nun na hindi ko na nakita pa.

I was worried sa inaasal niya pero mas pinili ko nalang siyang intindihin na masyado niya lang akong mahal kaya nagseselos siya ng ganoon.

Nagpunta ako sa library para magreview sa exam namin bukas. Hindi ko kasama ngayon si Ash dahil may practice ito sa basketball team niya.

Nang makapasok na ako sa loob ng library ay sobrang daming estudyante ang nandito at halos ng upuan ay punuan na. Mabuti na lamang at may isang bakanteng upuan pa ang mayroon sa bandang dulo kaya nagpunta ako doon.

Hindi ko naman napansin kaagad na may nakaupo pala sa katapat nang bakanteng upuan at si Kale pa iyon na ikinagulat ko.

Lumingon naman siya sa akin na busy sa pagbabasa ng kaniyang libro nang makita niya ako.

“I-Ikaw pala, Kale. I’m sorry, hindi ko napansin na nandito ka pala. Maghahanap nalang ako ng ibang mauupuan-”

“You can sit there,” Sabi naman niya at itinuloy ulit ang pagbabasa niya.

Dahil sa wala na rin naman akong choice at punuan na ang mga upuan sa library ay umupo na ako sa upuang katapat niya at inilapag ang dala kong notes at mga libro sa lamesa.

Kahit may ilang pa rin akong nararamdaman dahil nagkita lang kami noong friday at nakilala ko pa ang mother niya ay ipinilig ko nalang ang ulo ko at nagsimula nang magreview.

Ilang minuto lang ay naging abala na rin ako sa pagbabasa ko at hindi ko na pinansin si Kale sa kung anumang ginagawa niya.

Nang saglit naman akong mapatingin sa kanya ay nahuli ko pang nakatitig siya sa akin na ikinagulat ko.

“Is there something wrong?” Tanong ko.

“Why do you like me at first?”

Mas lalo pa akong nagulat sa itinanong niya.

“Ha? B-bakit mo naman naitanong ’yan? K-kalimutan mo na lang ’yung sinabi ko sa’yo dati. Boyfriend ko na rin naman si Ash kaya hindi ko na uulitin pa ang ginawa ko sa’yo dati.”

Kahit medyo nauutal utal pa ako sa pagsasalita dahil sa kabang nararamdaman ko ay nasabi ko pa rin iyon kay Kale.

He looked at me seriously.

“You said that you like me at first then all of a sudden, Ash is now your boyfriend? So you played?” He said sarcastically.

I gritted my teeth secretly.

Dahil rin naman sa kanya kaya mas pinili ko nalang si Ash. Pinagtabuyan na niya ako at hindi niya rin ako gusto kaya aasa pa ba ako sa kanya?

“I just realized that I already l-love him. Infatuation lang siguro ang nararamdaman ko sa’yo noong una.” Sabi ko kahit hindi naman talaga iyon totoo.

I really like him but he can’t like me back.

Itinuon ko nalang ulit ang sarili ko sa pagre-review at hindi na siya muling pinansin pa.

Alam kong kapag nakita na naman ako ni Ash na kasama si Kale ay paniguradong magseselos iyon pero mabuti nalang at wala pa siya ngayon at mamaya pa siyang 5pm matatapos sa pagpapractice ng basketball para sa competition ng team nila kasama sina Kevin at Loen na gaganapin next month.

Hours passed at natapos na rin akong magreview. Nang tumingin ako sa lalakeng nasa harapan ko ay may galit na itong ekspresyon habang nagbabasa pa rin siya ng libro.

Kahit hindi ko alam ang dahilan ng biglaang pagbabago ng mood niya ay tumayo na ako mula sa kinauupuan ko at nagpaalam nang aalis.

“Thank you for allowing me to accommodate this seat. I gotta go.” Sabi ko at aalis na sana nang biglang magsalita si Kale.

“My Mom missed you so much. She’s asking me if you’re free later? She wants you to go in our house.” He said.

Napahinto naman ako.

“Me? I’m sorry pero hindi pwede dahil ihahatid na ako ni Ash pauwi mamaya at sabay rin kaming magdi-dinner. Pakisabi kay Tita Josephine na next time nalang.” Sabi ko at tinanguan siya pagkatapos.

Hindi na nagsalita pa si Kale sa sinabi ko kaya tuluyan na akong umalis sa library.

It’s already 5pm at natapos na rin ang buong class hours ko. Nagtext sa akin si Ash at sinabi niyang hintayin ko siya dito sa huling klase ko kaya nandito ako sa labas ng classroom namin.

While I was waiting for him ay nagulat ako nang makita ko si Kale na bigla nalang akong hinila papaalis.

“Kale? What are you doing? Hinihintay pa ako ni Ash sa-”

“Shut up.” Sabi niya lang hanggang sa makalabas na kami ng school at itinulak niya ako papasok sa isang kotse na may driver sa loob.

Nakaupo kami sa backseat habang iyong driver naman ang nasa driver’s seat.

“Teka, Kale! Bakit bigla mo nalang akong hinila at isinakay dito? Ash is waiting for me!” naiirita kong tanong.

“My Mom will beat me kapag hindi kita nadala sa bahay.” Sabi naman niya at sinenyasahan iyong driver na patakbuhin na ang kotseng sinasakyan namin.

The car looks so expensive at naalala ko nga pala ang sinabi ni Ma’am De Leon na taga Northwest Academy itong si Kale at lumipat lang siya sa Southern Academy kaya expected ko nang mayaman talaga ang pamilya niya.

Halata rin naman iyon dahil hindi na nila pina-report ni Tita Josephine sa mga pulis iyong nangyaring nakawan. Sinabi na lang noon ni Tita Josephine na freebies nalang daw iyong nakuhang bag at pera sa kanya ng snatcher pero sa susunod ay kakarmahin na raw ito ng sobra-sobra at magkakaroon ng maraming pigsa sa mukha kapag inulit iyon.

Natawa ako noong sinabi ni Tita Josephine iyon dahil mapagbiro rin pala siya hindi katulad ni Kale na hindi man lang ngumingiti at hindi rin mabiro.

“Ganon ba? Maybe I should call Ash para hindi siya mag-alala sa akin.” Sabi ko at inilabas ang cellphone ko mula sa bag ko.

Akmang tatawagan ko na sana si Ash nang biglang hinablot ni Kale ang cellphone ko dahilan para manlaki ang mga mata ko sa pagkagulat.

“Wait? Bakit mo kinuha ’yang phone ko? Akin na nga ’yan!” Naiinis ko nang sabi at akmang kukunin na sana ito nang iniwas niya ang kamay niya sa akin.

“You don’t need to call him. Ihahatid naman kita pauwi sa inyo.” Sabi niya.

Sinamaan ko naman siya ng tingin. “Nakita mo naman ’yung nangyari noong friday ’di ba? Ash didn’t want to see you dahil sa ginawa mo sa akin noon. Give me my phone now!” I said.

“Who cares?” Sabi niya lang at itinago na ang cellphone ko mula sa bulsa ng suot niyang coat.

I’m still glaring at him pero hindi niya ako pinapansin.

I don’t know why is he acting this way e, parang noon nga lang ay halos ipagtabuyan na niya ako, ni ayaw niya nga akong makita at kulang nalang ay isuka na niya ako pero bakit ngayon ay parang siya naman itong lapit ng lapit at nangungulit sa akin?

“Pwede mo namang tanggihan si Tita Josephine at sabihin mo nalang sa kanya na busy ako kaya hindi kami makakapagkita. Ayaw mo rin naman akong nakikita, ’di ba?” Sabi ko saka humalukipkip at dumungaw nalang sa bintana ng kotse.

Hindi siya sumagot sa sinabi ko.

Hindi ko nalang rin pinansin si Kale dahil useless lang ang pakikipagtalo ko sa kanya. Hinila na niya ako dito kaya wala na akong magagawa pa.

After some minutes ay nakarating na rin kami sa bahay nila at literal na napanganga nalang ako sa pagkamangha dahil hindi na bahay kundi parang isang palasyo na ang bahay nila.

Lumabas na kami sa loob ng kotse at kaagad niya akong hinila papasok sa loob ng bahay nila.

Nakarating kami sa isang malawak na garden area at nakita ko kaagad si Tita Josephine sa isang table na may punong-puno ng mga pagkain ang nasa lamesa at may kasama rin itong batang lalake na mukhang nasa 5 years old pa lamang.

Lumapit kami ni Kale sa kanila at kaagad akong bineso ni Tita Josephine pagkakita niya sa akin.

“Bliss, hija. Mabuti naman at pumayag kang magpunta dito sa amin. How are you?” Nakangiting tanong ni Tita Josephine sa akin.

“Ayos lang naman po ako.” Sabi ko at nginitian rin siya.

“Namiss kasi kaagad kita at hindi ko pa rin malilimutan ’yung pagtulong mo sa akin ng manakawan ako kaya nagpahanda ako ng makakain for you. By the way, this is Klauss. Younger brother siya ni Kale.” Pagpapakilala naman ni Tita Josephine sa batang lalakeng nakaupo lang sa silya at nakangiting naglalaro ng Gundam toy na hawak niya. He looks like a special child or may autism but he’s still look cute.

Tumango naman ako at pagkatapos ay pinaupo na kami ni Tita Josephine sa lamesang punong-puno ng mga pagkain. Parang may fiesta lang akong pinuntahan sa sobrang dami ng mga pagkaing nakalatag sa harapan namin.

Katabi ko si Kale sa upuan habang nasa harapan naman namin si Tita Josephine at si Klauss.

“Alam niyo, bagay na bagay talaga kayong dalawa!” Biglang sabi ni Tita Josephine na ikinapula naman ng buong mukha ko.

“Tsk. What are you saying, Mom?” Inis na tanong ni Kale sa Mom niya.

“I’m just saying the truth, son. Napakaganda nitong si Bliss kaya imposibleng hindi ka nagagandahan sa kanya, no!”

Parang gusto ko nalang lumubog sa upuan dahil sa mga pinagsasabi ni Tita Josephine ngayon.

Hindi niya lang alam pero gustong-gusto na nga akong ipatapon noon ni Kale sa ilog o sa kahit saan para lang hindi na niya ako makita.

Umiling lang si Kale sa sinabi ni Tita Josephine. Bigla ay inilabas ni Tita Josephine ang kaniyang cellphone mula sa suot niyang dress at itinapat iyon sa amin ni Kale.

“Let me take a photo of you, Bliss and Kale. Hindi ako papayag na wala kayong picture together.” Masayang saad ni Tita Josephine habang nakatutok pa rin sa amin ang hawak niyang cellphone.

“Mom, can you stop that? I’m just doing your favor kaya-”

“Akbayan mo si Bliss. Dali!” biglang utos ni Tita Josephine kay Kale.

“What?” Gulat namang tanong ni Kale sa Mom niya.

“Just do it, son. You like it, too.” Nakangisi pang sabi ni Tita Josephine.

“You’re ridiculous.” Iling ni Kale.

Wala namang nagawa si Kale kundi ang sundin ang utos ng Mom niya.

Inilapit nito ang upuan niya sa akin at inakbayan ako dahilan para pumula na halos ang buong mukha ko.

Kale Marco, don’t do this to me, please.

“Okay, 1.. 2.. 3.. smile!”

Tita Josephine take a photo of us kaya ngumiti nalang ako at nagpeace sign sa camera. Pagkatapos nun ay napangiti si Tita Josephine at tinitigan nito ang kuhang litrato namin ni Kale sa cellphone niya.

“Done. Let’s eat na.” She said at nag-umpisa na rin kaming kumain.

Napapikit nalang ako dahil sobrang bilis na ng tibok ng puso ko.

Katabi ko naman si Kale na parang wala lang sa kanya ang nangyari kanina. Ako lang naman talaga ang apektado dito dahil ako lang ang- nevermind.

May boyfriend na ako at dapat ay si Ash lang ang iniisip ko.

Pagkatapos naming kumain ay nag-usap pa kami ni Tita Josephine hanggang sa nagpaalam na rin akong uuwi na.

“Thank you again for this day, Bliss. Take care. Okay?” Tita Josephine said to me.

“Salamat rin po, Tita.” Nakangiting sabi ko naman.

She nodded.

“Ihatid mo na siya pauwi, Kale. Ingatan mo ang future daughter-in-law ko.” Pabirong sabi ni Tita Josephine na ikinagulat ko at tinapik pa nito ang balikat ni Kale.

Pumasok na rin si Tita Josephine sa loob ng bahay nila kasama si Klauss.

Sinundan ko naman si Kale na naglakad kaagad hanggang sa makarating na kami sa tapat ng kotse nila. Pinapasok niya ako sa loob at nandoon na rin ang driver nila.

“Your phone.” Sabi niya at inabot na sa akin ang cellphone ko.

Tahimik lang kami buong biyahe at wala ni isang nagsasalita sa amin. Sa mga nangyari ngayong araw ay naging masaya naman ako kahit papaano dahil mabait sa akin si Tita Josephine at gusto niya lang akong makita.

Alam ko namang pinakikisamahan lang rin ni Kale ang Mom niya dahil nakikita kong mahal na mahal niya ito kaya kahit ayaw niya sa akin ay sinunod niya pa rin ang favor ng Mom niyang dalhin ako sa bahay nila.

Nang makarating na kami sa bahay ay bumaba na kami sa loob ng kotse. Nasa tapat na kami ngayon ng gate ng bahay.

“Salamat sa paghatid mo sa akin.” Sabi ko kay Kale.

Hindi naman siya sumagot doon.

“Papasok na ako sa loob.” Sabi ko nalang at tatalikod na sana nang hinawakan niya ang isang kamay ko kaya lumingon ako sa kanya.

“Ano ’yon?” naguguluhan kong tanong.

I was shock when the next thing he did is,

He hugged me.

“Thank you, Bliss. Thank you for making my mother happy…” He sincerely said.

Itanggi ko man o hindi pero sa kanya lang talaga naghuhurumentado itong puso ko.

---

Kabanata 8

“Get in.” Tipid na sabi ni Ash at nauna na itong pumasok sa loob ng kaniyang kotse.

Napabuntong-hininga nalang ako at pumasok na rin sa loob ng kotse niya.

He looks like he’s mad but he can’t confront me. Kung hindi ba naman kasi ako hinila ni Kale at dalhin sa bahay nila ay hindi ko maiiwan si Ash sa school kahapon! Nako talaga.

“Ash, I’m sorry kung naiwan kita kahapon sa school.” Paghingi ko ng tawad kay Ash.

“And what is the reason kung bakit parang tanga mo akong pinaghintay sa school kahapon?” Sarkastiko niyang tanong at nag-umpisa na siyang magmaneho papunta sa Southern Academy.

He’s really mad at medyo naninibago lang ako dahil ngayon lang ako kinausap ni Ash ng ganito.

I bit my lip. “The truth is, habang hinihintay kita sa labas ng huling klase ko ay basta nalang akong hinila ni Kale at dinala ako sa bahay nila. His Mom wants to see me dahil nga sa tinulungan ko siya noong nanakawan siya sa lugar namin.” Nahihiyang pag-amin ko.

Natahimik siya sa sinabi ko at nakita kong humigpit ang hawak niya sa manibela.

“Why you didn’t call me then?” Bigla niyang tanong.

Sasabihin ko bang kinuha ni Kale ang cellphone ko kaya hindi ko na natawagan si Ash?

Knowing Ash na may pagkaseloso ay hindi ko pwedeng sabihin sa kanya iyon kaya sorry nalang kung magsisinungaling ako ngayon.

“N-nalowbat kasi ’yung phone ko kaya hindi na kita natawagan pa.” I said.

I lied. Sorry Ash.

He chuckled.

“Bliss, ang ayoko sa lahat ay ’yung niloloko ako and I hope you’re telling the truth. I trust you at naniniwala akong mamahalin mo rin ako.” Seryoso niyang sabi sa akin.

He understands me but I know he’s jealous inside. Ash is so kind to me at nakokonsensya nga lang ako dahil nagsinungaling ako sa kanya about doon sa part na nalowbat ang cellphone ko.

“Okay. I’m sorry again.” Malungkot kong sabi at napayuko nalang.

Hindi na siya muling nagsalita pa hanggang sa makarating na kami sa Southern Academy. Hinawakan niya lang ang kamay ko at walang imik kaming naglakad papasok ng school papunta sa unang klase namin.

Pagkapasok namin sa unang klase namin ay nakita ko kaagad si Kale na nagbabasa ng libro sa upuan niya. Nakita ko pa ang masasamang titig ni Ash sa kanya bago siya umupo sa upuan niya.

I sighed again.

Natapos rin ang kalahati ng klase namin at break time na. Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako pinapansin ni Ash na naging busy lang sa paggamit ng cellphone niya habang nasa loob kami ng Cafeteria.

“Bliss! Ash!”

Napalingon naman ako sa tumawag ng pangalan namin ni Ash at nakita ko si Yesha na kasama si Lucas at sila ay naglalakad papalapit sa amin.

“Y-Yesha, ikaw pala,” Gulat kong sabi nang makalapit na sila at sinulyapan si Lucas na nginitian ako.

“Yes, cous. Kasama ko ngayon ang boyfie ko!” Masayang sabi naman ni Yesha at niyakap niya ang kaliwang braso ni Lucas.

Tumango nalang ako.

“Hmm, wala ba kayong ibang kasama ni Ash dito? Pwede bang makiupo kami sa inyo? Parang double date na rin ang mangyayari.” Tanong ni Yesha sa akin.

Tumingin naman ako kay Ash na hindi pa rin kami pinapansin. Kahit galit ako kay Lucas at sa mga sinabi niya sa akin noon ay hindi ko pa rin kayang tanggihan ang pinsan kong si Yesha dahil alam kong mahal na mahal na niya noon pa man si Lucas.

“Ah, sige.” Pagpayag ko nalang.

“Thank you. Boyfie, what food do you want?” Nakangiting tanong ni Yesha kay Lucas na umupo na sa upuang katapat namin ni Ash.

“Anything, babe.” Sagot naman ni Lucas kay Yesha.

“Okay. Wait for me here.” Sabi ni Yesha at kaagad na siyang umalis papunta sa food station.

Nang kaming tatlo nalang ang naiwan ay bigla nalang nagsalita si Ash.

“You’re here.” Sabi niya kay Lucas na nginitian lang siya.

“Yes, Ash. I’m here. So, nasabi na nga pala sa akin ni Yesha na girlfriend mo na ’tong pinsan niya. Congrats to the both of you.” He smirked us.

Ngumisi lang rin naman si Ash sa kanya. “I hope na hindi mo lolokohin ang pinsan ni Bliss because I really know who you are, Lucas Infante.”

Lucas chuckled. “Same as you, Ash. I really know who you are, too.” Seryosong sabi niya kay Ash na bigla nalang natahimik.

“I’m here already. Let’s eat na?” Kaagad namang bumalik si Yesha na may dala nang tray ng pagkain at umupo na ito sa tabi ni Lucas.

Nag-umpisa na kaming kumain at halos hindi na ako makatingin kina Yesha at Lucas dahil lantaran na ang PDA nila.

Kitang-kita ko naman na naiinis na si Ash sa kanila pero alam kong pinakikisamahan niya lang ang pinsan ko at si Lucas. Nang matapos na kaming kumain ay hinila kaagad ako ni Ash papunta sa may school field.

Pinaupo niya ako sa isang bench at hinawakan ang magkabilang-kamay ko habang nakatayo pa rin siya.

“I’m really sorry, Bliss.” He sincerely said na ikinapanatag ko.

“I’m sorry too, Ash. Dapat hindi nalang-”

“No. It’s not your fault. Hindi mo naman ginustong pumunta sa bahay nila Kale, ’di ba?” Tanong niya sa akin.

I nodded.

He sighed. “I’m sorry if I’m acting like a jerk these past few days. Nagseselos lang kasi talaga ako sa mga lalakeng nagpapapansin at lumalapit sa’yo. You know how much I love you at natatakot lang akong baka iwanan mo ako.” Tila malungkot niyang sabi.

Now, I understand him. He’s still the Ash na kilala ko. He’s just jealous dahil natatakot siyang mawala ako sa kanya.

He said that he really loves me when we were young and I totally understand him. He loves me at ngayon ay iniintindi niya pa rin ako.

Tumayo naman ako at hinaplos ang mukha ni Ash.

“I will never leave you, okay? Just trust me at sinabi ko na sa’yong ikaw lang ang mamahalin ko ’di ba?” Nakangiting sabi ko.

He nodded. “I trust you, Bliss. I’m sorry rin kung may mga nasabi akong hindi maganda sa’yo kanina. Kinain lang talaga ako ng matinding pagseselos ko dahil kasama mo pala si Kale kahapon but now it’s nothing to me.” Mariin niyang sabi sa akin.

Tumango naman ako at ngumiti.

“Thank you for being honest to me, Bliss.” Hinalikan ni Ash ang kamay ko at hinaplos niya iyon pagkatapos.

I smiled and hugged him. “It’s okay, Ash.”

He hugged me back at habang kayakap ko siya ay may nakita akong nakatayo sa malayo at halos magulat ako nang si Kale iyon.

He was staring at us and I can see the hatred and anger in his eyes.

I’ve got goosebumps when I saw him looking at us. He stared at me na mas lalo ko pang ikinabahala.

Kumalas naman kaagad ako ng pagkakayakap kay Ash na nakangiti na sa akin.

“Ihatid na kita sa next class niyo?” Ash asked me.

Kahit may kaba pa rin akong nararamdaman dahil nakita ko si Kale na nakatingin sa amin ay tumango nalang ako. Nang tinignan ko ulit ang pwesto na kung saan ko nakita si Kale ay wala na ito doon.

Am I just hallucinating earlier nang nakita ko siya?

Natapos rin ang buong klase ko at salamat dahil nagkabati na kami ni Ash.

Kailangan ko na talagang umiwas sa mga lalake lalong-lalo na kay Kale para hindi na kami muling mag-away pa ni Ash. I need to focus myself for Ash dahil sinagot ko na siya at boyfriend ko siya.

Nandito ako ngayon sa loob ng kwarto ko at abala sa pagsusulat ng notes sa ibabaw ng kama ko. I’m doing my homework.

Bigla ay nagring ang cellphone ko kaya sinagot ko kaagad ito.

“Hello?”

Hindi naman sumasagot ang kabilang linya.

“Hello?” Sabi ko pa ulit pero hindi pa rin ito sumasagot.

“Kung wala kayong sasabihin ay ibababa ko na ho ’tong tawag. Huwag niyo na po akong pagtripan-”

[Bliss,]

Nanlamig naman ang kamay ko sa boses na narinig ko.

I already knew who that voice is.

“K-Kale? How did you get my…”

[Bliss, I’m sorry for what I’ve done to you. I regretted it now.]

Sa boses niyang parang nagmamakaawa ay parang nadurog na rin ang puso ko.

He’s still has an effect on me and I really hate myself for this!

“W-what are you saying?” Halos pabulong ko nang sabi sa kabilang linya.

[I’m just in denial to my feelings. You’re the only one who chased me to be my friend. Everybody were avoiding me because of my dark past but you’d keep chasing me. I hate it because you’re doing that to me,]

“What do you mean?” Naguguluhan kong tanong sa kanya.

[You… I can’t get you out of my mind. I always think about you and I-I don’t know why I’m like this. This is the first time that I’ve felt this way.]

Hindi ako makasagot kaagad. I don’t know why is he saying this to me. I’d already forgot what he did to me and it’s my fault, too pero sa mga sinasabi niya sa akin ngayon ay mas lalo lang akong naguguluhan.

[Bliss, you’re making me crazy. Hindi ko na alam ang gagawin ko sa sarili ko. Nagagalit ako kapag may kasama kang ibang lalake. Nagagalit ako sa’yo dahil masaya ka na. Nagagalit ako dahil hindi na ako ang tinitignan at nilalapitan mo at nagagalit rin ako dahil wala akong magawa dahil ipinagtabuyan na kita.]

A tears suddenly escape from my eyes.

[Bliss, I think I love you. No, I’m already in love with you…]

---

Kabanata 9

Mahigit isang linggo na rin ang nakakalipas nang mangyari iyong pag-amin sa akin ni Kale. Pilit ko nalang iyong kinakalimutan dahil alam kong hindi tama ang nararamdaman niya para sa akin. May boyfriend na ako at si Ash iyon kaya hindi ko na siya kailangang isipin at problemahin pa.

Todo na rin ang pag-iwas ko kay Kale at hindi ko na siya magawang tignan kahit man lang sa klase namin dahil alam kong tinitignan niya ako palagi.

Napapansin na nga ni Ash ang ginagawa niya at gusto na siyang komprontahin tungkol doon pero sinabi kong hayaan nalang si Kale tutal ay hindi naman ako ginugulo nung tao.

Ngayon ay nandito ako sa P.E class namin at hindi ko kasama sina Ash o Kale dahil alam kong magkaklase sila sa P.E class nila.

Habang nagpapractice kami ng self defense move ng mga kaklase ko dito sa may school field ay nakita kong tumatakbo papalapit sa akin si Kevin.

Napahawak pa siya sa magkabilang tuhod niya na hingal na hingal nang makalapit na siya sa akin.

“Bliss, sina Ash at ’yung si Kale Marco ay nag-aaway sa gymnasium. Puntahan mo sila dali!” Sabi niya na ikinagulat ko.

“T-talaga? S-sige.” Sabi ko at tumakbo na rin papunta sa gymnasium kasama si Kevin.

Bakit nag-aaway sina Ash at Kale?

Nang marating na namin ni Kevin ang gymnasium ay puno ito ng mga estudyanteng nagkukumpulan sa gitna. Nang makita nila akong papalapit na ay nahawi sa gitna ng gymnasium at doon ay nakita ko si Ash na sinisigawan si Kale na nakatingin naman sa kanya na walang ekspresyon pa rin ang mukha.

“Ash!” Sigaw ko at nagulat si Ash nang makita niya ako.

“Bliss? What are you doing here?” Tanong niya nang makalapit na ako sa kanila.

“Ano ba ’tong ginagawa mo? Bakit mo sinisigawan si Kale?” Tanong ko sa kanya.

Tumingin naman siya kay Kale at sinamaan niya ito ng tingin.

“Nananadya kasi ’tong hayup na ’to, e. Sinabi kong ’wag siyang humarang kanina sa dinadaanan ko tapos kasalanan ko pang nabangga ko siya kaya siya natumba sa sahig?” Sarkastiko niyang sabi.

“It looks like you’re doing that on purpose. Why? May galit ka ba sa akin?” Sabi naman ni Kale at pinagkrus nito ang kanyang mga kamay.

Hindi ko sila maintindihang dalawa. Imbes na magsorry nalang itong si Ash ay siya pa itong galit. He needs to owned an apology to Kale. Nakakahiya at marami pang nanonood sa pag-aaway nila.

Tumawa naman si Ash sa sinabi ni Kale.

“Be honest Kale, may gusto ka ba sa girlfriend ko? Alam mo, napapansin ko ’yung madalas mong pagtitig sa kanya sa klase, e. You can’t confront her dahil kasama niya ako palagi, am I right?” Tanong niya na ikinagulat nang lahat maging pati na rin ni Kevin.

Nakita ko namang naglalakad papalapit sa amin si Yesha kasama si Lucas na nakangiti pa sa amin.

Natahimik naman si Kale nang sabihin ni Ash iyon.

Ash chuckled. “See? So, ano ’yung unang ginawa mo? Nagpapakipot ka lang dahil hinahabol-habol ka ni Bliss tapos ngayong boyfriend na niya ako ay saka ka lang magbibigay ng motibo para agawin mo siya sa akin?” Sigaw ni Ash kay Kale.

I’ve never seen Ash very mad at ngayon lang ito. Naninibago ako sa kanya.

“Ash, please stop it,” Pakiusap ko pero hindi siya nakinig sa akin.

“Oo nga naman transferee, ngayong may boyfriend na ang pinsan nitong si Yesha ay ngayon ka lang magda-damoves dyan? Anong klaseng galawan ’yan?” Nakangisi namang sabi ni Lucas na sinuway kaagad ni Yesha.

“Why? Are you threatened with me, Melendrez?” Seryosong sabi ni Kale dahilan para magalit si Ash doon at kaagad niyang kwinelyuhan si Kale.

“What did you say? Hindi mo ba ako kilala? Anak ako ng Governor dito sa lugar na ’to kaya ’wag mo akong kakausapin ng ganyan!” Galit na sabi ni Ash kay Kale.

“So, what if you’re a governor’s son? It’s not my fault if you’re too paranoid.” Kale said at Ash.

Napahiyaw nalang ako maging pati na rin ang mga nakikinuod sa amin nang biglang suntukin ni Ash si Kale sa mukha dahilan para mapaupo bigla sa sahig si Kale dahil sa lakas ng pagkakasuntok sa kanya.

“Itikom mo ’yang bibig mo you freak-”

“Ash, tumigil ka na, ano ba!” Sigaw ko na ikinahinto naman ni Ash.

Kaagad kong nilapitan si Kale at inalalayan siyang makatayo sa sahig.

“What? Sa kanya ka pa talaga kumakampi, Bliss? Boyfriend mo ako, ’di ba? Pero bakit ako pa yata ang mali dito?” Naiinis na sabi ni Ash sa akin.

I shook my head. “I know you’re mad at him pero hindi mo na siya kailangang saktan pa. He did nothing wrong with you. What’s happening to you, Ash? Hindi ka naman ganyan dati, ah?” I asked seriously.

He glared at me. “The reason why am I like this? Dahil ayokong may ibang lalakeng pumoporma sa’yo dahil girlfriend na kita. I love you so much, Bliss at ang tagal kong hinintay ang pagkakataong ’to na maging tayo. I won’t waste that nang dahil lang sa lalakeng ’yan!” Mariin niyang sabi at itinuro nito si Kale.

I see how Kale’s lower lip was already bleeding.

“Eh, ikaw naman pala ’tong paranoid, Ash.” Sabi pa ni Lucas na sinita naman ni Kevin.

“Manahimik ka nga diyan, Lucas!” Kevin said. Ngumisi lang si Lucas sa kanya at hindi na ulit ito nagsalita pa.

“That’s not a good reason para manakit ka ng ibang tao. He did nothing wrong with you. Huwag na muna tayong mag-usap ngayon dahil galit ako sa ginawa mo. Tara Kale, dadalhin na kita sa clinic. You’re already bleeding.” I said to Ash saka ko tinignan si Kale na tumango naman sa sinabi ko.

“What? You’re unbelievable, Bliss! Sasamahan mo talaga ’yang lalakeng ’yan?” Hindi makapaniwalang tanong ni Ash sa akin.

Lumapit naman sa kanya si Kevin dahil napansin nitong hindi pa rin kumakalma si Ash.

“Yes. He’s bleeding and it’s your fault. Ayokong nakakasakit ka ng ibang tao at kung ayaw mong magsorry ay ’wag mo na muna akong kakausapin.” Sabi ko ng seryoso.

“Really?” Ash said unbelievibly.

I nodded.

“Let’s go, Kale.” Sabi ko kay Kale at inalalayan ko na siya papunta sa clinic.

Binigyan naman kami ng daan ng mga estudyanteng nakikinuod sa amin. Narinig ko pa ang pagmumura ni Ash pero hindi ko nalang iyon pinansin pa.

“I’m sorry sa ginawa ni Ash sa’yo.” Paghingi ko ng paumanhin kay Kale habang naglalakad kami papunta sa clinic.

“It’s your boyfriend’s fault, not yours.” Sabi naman ni Kale.

“Sorry pa rin.”

Hindi na siya sumagot sa sinabi ko hanggang sa makarating na kami sa clinic. Kaagad namang ginamot ng nurse si Kale at pagkatapos ay pinagpahinga niya muna ito.

Umupo ako sa tabi ni Kale na tahimik pa rin at hindi nagsasalita.

I still remember his confession to me one week ago at hindi ko alam kung ano ba ang dapat kong i-react doon.

“I’d got your number in your phone that’s why I called you last week.” Bigla niyang pag-imik habang nakatingin lang siya sa flower vase ng clinic kung nasaan kami.

Tumango nalang ako. I really don’t know what to say.

“And I mean it.” Sabi pa niya.

I sighed. “Why? Bakit ngayon lang? Kung kailan.. may boyfriend na ako.” Mahinang sabi ko.

“Because i’m stupid.” Napalingon naman ako sa kanya.

Tumingin siya sa akin still with his emotionless face.

“I don’t like when someone is chasing me. I prefer to be alone than with somebody else. I don’t usually with my brother because he’s always in our grandparents house with my Mom. I’m always alone.” He said.

I know he is the person who prefer to be alone. Masyado lang talaga akong desperado noon na mapalapit sa kanya dahil nagustuhan ko siya.

“My father died when I was only six years old because of a plane crash. Luckily, I survived. I blamed myself dahil pinilit ko pa noon si Dad na mamasyal kami sa Disneyland. Kung hindi ko siguro siya pinilit noon na umalis malamang ay buhay pa siya.”

Nagulat naman ako sa sinabi niya.

“I’m originally from Northwest Academy. My family is from a wealthy clan. My classmates in my school are always bullying me because of what happened ten years ago. They bullying me and they’re always saying that I killed my own father.” He sighed.

“I’m sorry, Kale. I didn’t know that it happened to you.” Malungkot kong sabi sa kanya.

“My life was always in a dark. My Mom always cheering me up but I can’t find to be fully happy. I’ve always blame myself for what happened before that’s why I want to be alone and to avoid people because I’m afraid that they will judge me.” sabi niya.

“My Mom transferred me to this school dahil sa pambubully na ginagawa sa akin ng mga kaklase ko at ng ibang nakakakilala sa amin sa Northwest Academy. She can’t bear to see me bullied. I don’t really care about that bullies dahil nasanay na ako sa masamang tingin ng mga tao sa akin but I cared about my Mom.”

“Kaya pala.” tangi kong nasabi. He nodded.

“Then you came. I tried everything to avoid you but when I’m avoiding you.. I-I don’t know why I’m hurting, too.” Napayuko siya at pinaglaruan ang mga kamay niya.

“You’re too beautiful. I don’t want to see your face because I hate it when you’re smiling and talking to me. I hate it when you’re around with me because there’s an unexplanable feeling that occurs me everytime I see you.” He look at me again.

“And when I pushed you and threw the food that you gave to me I realized that.. I like you.” He chuckled.

“Tama nga ’yung mga lalakeng kaklase nating pinag-uusapan ka palagi. Kahit sinong lalake ay magkakagusto sa’yo. You’re kind and beautiful, too.” He chuckled again.

Bigla naman akong namula sa sinabi niya.

“I don’t really know why you chased me at first and you said that you like me but I’m glad that you like me before kahit hindi naman talaga ’yon totoo at sinabi mong infatuation lang ’yon.” Bigla ay hinawakan niya ang isang kamay ko.

“Kale…”

Sa sobrang bilis ng pagtibok ng puso ko ay para na yata akong aatakihin sa puso nito.

“I love you, Bliss at gusto kong ibalik ’yung pagkagusto mo sa akin noon kahit hindi ’yon totoo. I will do everything to get you.”

---

Kabanata 10

Dahil sa ginawa ni Ash na pananakit kay Kale ay hindi ko na muna siya pinapansin. Kahit texts at tawag niya ay hindi ko rin sinasagot.

Hindi ko nagustuhan ang ginawa niya at hindi iyon ang Ash na una kong nakilala. Kahit kailan ay hindi nanakit ng tao si Ash pero ngayon ay ginawa na niya.

And about Kale, hanggang ngayon ay hindi pa rin ako pinapatulog ng mga sinabi niya sa akin kahapon.

He said that he will do everything to get me pero paano iyon kung may boyfriend na ako?

Pinapasakit niya lang lalo ang ulo ko, e!

Mabuti nalang at Sabado ngayon kaya hindi ko muna siya makikita. Masyado lang akong nalilito sa mga nangyayari pero kahit papaano ay napanatag naman ang loob ko nang ikwinento niya sa akin ang nakaraan niya and it means that he trust me.

“Bliss? Nandyan si Ash sa baba kasama sina Governor at Tita Alora. Gusto ka raw nilang makausap.” Sabi ni Kuya Andrei nang pumasok siya sa loob ng kwarto ko.

Gusto nila akong makausap? Pero bakit pati sina Tito Wilbert at Tita Alora ay nandito rin ngayon?

“Bakit raw?” Tanong ko kay Kuya Andrei.

Nagkibit-balikat lang siya. “I don’t know but they brought many foods downstairs. Bumaba ka na dahil hinihintay ka nila.”

Ayon lang ang sinabi niya at pagkatapos ay umalis na rin siya sa loob ng kwarto ko.

Kahit nagtataka ako na pinuntahan ako ni Ash kasama ang mga magulang niya dito sa bahay namin ay nag-ayos nalang rin ako ng sarili ko pagkatapos ay bumaba na ako sa kwarto ko.

Pagkarating ko sa living room namin ay nagulat ako sa dami ng pagkaing dinala nila Ash at ng parents niya na nakalagay sa table namin. Ang iba pa ay hawak ng mga tauhan ni Tito Wilbert.

Kausap nina Mama at Papa ang parents ni Ash at nang makita naman ako ni Ash na papalapit sa kanila ay ngumiti siya sa akin at kaagad akong sinalubong ng yakap.

Hindi naman ako makagalaw kaagad dahil sa ginawa niya.

“I’m so sorry, Bliss. Sana mapatawad mo ako sa nagawa ko kahapon.” Sabi niya sa akin habang nakayakap pa rin ito.

Hindi ako sumagot hanggang sa siya na ang unang kumalas sa pagkakayakap niya sa akin.

He looked at me with his sad eyes. “Are you still mad at me?” Malungkot niyang tanong.

I sighed. “Hindi naman, Ash pero-”

“Bliss, kami na ang humihingi ng pasensya sa ginawa ni Ash. We went here para personal na humingi ng tawad sa ginawa ng anak namin sa kaklase niyo. Sana naman ay patawarin mo na siya.” Pagsabat ni Tita Alora at nilapitan niya ako.

So, alam na pala nila kung bakit hindi ko pinapansin si Ash.

Nang tumingin ako kina Mama at Papa ay tahimik lang sila habang si Tito Wilbert naman ay nakangiti sa akin.

Hindi pa rin ako sumasagot hanggang sa bumuntong-hininga si Tita Alora at umikot ang mga mata niya.

“Can we talk, Bliss? Mag-usap tayo nang tayong dalawa lang.” Sabi niya at tinaasan ako ng kilay.

Tumango naman ako. Sandali muna kaming iniwan nila Mama, Papa, Ash, Tito Wilbert at mga tauhan niya sa may living room.

Binuksan ni Tita Alora ang dala niyang pamaypay at umupo siya sa sofa namin. Tinuro naman niya ang kabilang upuan kung saan ay doon ako mauupo.

“Hija, ano pa bang gusto mong mangyari? Nagpunta kami dito para humingi ng tawad dahil sa ginawa ni Ash sa kaklase niyo tapos ayaw mo pa rin siyang patawarin?” Sarkastiko niyang sabi at pinaikot na naman niya ang mga mata niya.

Alam kong may pagkamataray talaga si Tita Alora at sa aming pamilya lang siya nagiging mabait. Sinasabi ng iba na talagang matapobre ito at mataas ang tingin sa sarili.

Mabait siya sa akin dahil alam niyang gusto ako ng anak niyang si Ash at kasundo niya rin sina Mama at Papa pero kung hindi malamang ay mamaliit-maliitin niya lang ang pamilya namin dahil hindi naman kami mayaman katulad nila.

“Hindi niyo po kasi ako maintindihan, e. Nakapanakit po si Ash at ngayon ko lang po nakitang ginawa niya ’yon. Hindi niya po kailangang manakit ng ibang tao kung nagagalit siya.” Sabi ko naman.

I don’t want Ash to hurt some people. Paano nalang kung mas malala pa ang nagawa niya nun? Baka ay maging kritikal pa ang buhay ni Kale. Hindi ako sanay na makitang nananakit si Ash dahil hindi iyon ang pagkakakilala ko sa kanya.

Tumawa bigla ng mahina si Tita Alora. “Yes. We know that, hija. Ash told me na sinuntok niya ’yung lalakeng may gusto daw sa’yo. He’d got mad because of that. Can you blame him? He loves you that’s why he did that!” Sabi niya.

“Tita, it’s not the right thing-”

“But what? It’s normal for a relationship dahil mahal ka ng anak ko! Ano pa bang gusto mo, ha? He will crawl to you patawarin mo lang siya? That’s such a bullcrap, Bliss!” Humalakhak siya at inismiran pa ako.

Napayuko nalang ako.

“Huwag ka ngang mag-feeling prinsesa diyan para habulin pa. You’re family are not that rich pero pasalamat ka at kasundo ko ang mga magulang mo at mahal ka ng anak ko dahil kung hindi, hindi talaga kita matatanggap para sa kanya.” Pinaypayan niya pa ang sarili niya at inismiran ulit ako.

Nasaktan ako sa sinabi ni Tita Alora at pinipigilan ko lang ang emosyon ko.

I’m right, pinakikisamahan niya lang ako dahil sa mga magulang ko maging pati na rin kay Ash pero alam kong hindi niya talaga ako totally na gusto para sa anak niya dahil hindi kami mayaman katulad nila.

“My son is a big catch. Maraming babae ang nagkakagusto sa kanya pero ikaw lang talaga ang mahal niya. I don’t really care kung makapanakit pa siya ng ibang tao because he knew what is he doing. Mabait si Ash sa taong mabait rin sa kanya at alam mo ’yan, Bliss.” Sabi ni Tita Alora.

No, Tita Alora. You’re wrong. You need to discipline him first at hindi lahat ng bagay ay pwedeng

idaan

sa

pananakit

.

Gusto kong sabihin iyan kay Tita Alora pero hindi ko magawa dahil hindi naman niya ako papakinggan.

Tumayo na siya mula sa pagkakaupo niya sa sofa at inayos ang suot niyang scarf. Lumapit siya sa akin at tinitigan ako ng masama.

“Kapag hindi mo pa pinatawad si Ash at makita kong malungkot ulit siya nang dahil sa’yo ay ibabagsak ko talaga ang business ng pamilya mo. Don’t test my temper, Bliss because you don’t know what I can do.” Pagbabanta niya at umalis na ito papalabas ng bahay.

Tuluyan nang tumulo ang mga luha ko dahil sa sinabi ni Tita Alora at huminga ng malalim.

“Bliss, are you okay?”

Bigla ay sumulpot nalang si Ash sa likuran ko.

Kaagad kong pinunasan ang mga luha ko at humarap sa kanya. I smiled at him at tumango ako.

“I-I forgive you pero ’wag mo nang gagawin ulit ’yon sa susunod.” Sabi ko sa kanya.

Nagulat naman si Ash sa sinabi ko at ngumiti ito ng malawak.

“I promise, I will never do that again. You know how much I love you, Bliss at natatakot lang akong makuha ka sa akin ng ibang lalake.” Sabi niya.

Hindi ako sumagot sa sinabi niya at tumango nalang. Ash kissed my cheek at pagkatapos ay niyakap niya ako.

I guess I need to understand Ash kahit ganito siya. Ako ang nagbigay ng chance para mahalin niya ako so I need to take the consequences.

It’s not his fault dahil hindi naman niya pinilit ang sarili niya sa akin. Naghintay lang siya at ngayon ay binigyan ko na siya ng pagkakataon dahil ang akala ko ay hindi ako magugustuhan ni ah- nevermind.

Nang magkabati na kami ni Ash ay umalis na rin sina Tito Wilbert kasama ang mga tauhan niya habang sina Mama at Papa naman ay inimbitahan si Ash na mananghalian muna sa amin.

Nang nasa dining area na kami ay nagpasalamat ng nagpasalamat si Mama dahil sa mga pagkaing dinala nila Ash para sa amin. Halos mapuno na rin ng pagkain ang dining table namin dahil doon. May kasama pa ngang dalawang lechon na nasa lamesa.

“Para ka namang namamanhikan na sa anak ko, hijo e, humihingi ka lang pala ng tawad dahil nagkatampuhan kayo ni Bliss.” Nakangiting sabi ni Papa kay Ash na ikinatawa naman nila.

“Oo nga Ash, pero salamat sa mga dinala mong pagkain para sa amin, ha? We don’t need to cook na tuloy para sa tanghalian namin at para na rin mamaya.” Sabi naman ni Mama.

Napakamot naman sa ulo si Ash na tila nahihiya ito. “No problem po, Tita Melissa at Tito Gil. Gusto ko lang po talagang humingi ng tawad kay Bliss dahil nasaktan ko po siya sa nagawa ko.” Sabi niya saka ito tumingin sa akin.

Ngumiti nalang ako. Napansin ko naman na kanina pa tahimik si Kuya Andrei at hindi rin ito nagsasalita na nakakapanibago lang.

Napapansin ko pang napapasulyap siya kay Ash pagkatapos ay napapailing nalang siya. Ano bang nangyayari kay Kuya Andrei?

“Andrei, it looks like you’re not in the mood. Is there any problem, son?” Napansin na rin pala ni Mama ang kakaibang ikinikilos ngayon ni Kuya Andrei.

Umiling naman si Kuya Andrei kay Mama at nag-umpisa na rin siyang kumain.

“I don’t have any problem, Ma. Don’t mind me.” Nginitian niya si Mama na napatanag naman ang loob sa sinabi niya.

“Okay, then.” ani Mama.

Nagsimula na rin kaming kumain at habang kumakain kami ay panay ang tanong nina Mama at Papa tungkol kay Ash at kami naman ni Kuya Andrei ay tahimik lang na kumakain.

“Kuya, I know you’re not okay.” Sabi ko dahilan para mapatigil si Kuya Andrei sa pagkain niya.

“You really know me,” Nakangisi naman niyang sabi at napailing ito.

“Can we talk later? Gusto kong magshare ka ng problema mo sa akin, Kuya.” Nag-aalala kong sabi sa kanya.

Kapag may problema ako ay nandiyan palagi si Kuya Andrei at pinapagaan niya ang loob ko. He always care for me since then at ngayong siya naman ang may problema ay kailangan kong pagaanin ang loob niya at tulungan siya sa problema niya. He’s my only brother and I really love him, too.

He nodded at ang huling sinabi niya bago siya matapos kumain ang mas lalong nagpalito sa isip ko.

“Don’t trust too much to the people around you, Bliss because you don’t know what their true color is.”

---

Kabanata 11

Ngayon ay lunes na at kumakain ako sa Cafeteria kasama ang kaibigan ni Ash na si Kevin. Wala ngayon si Ash dahil pinatawag ito ng Principal namin at hindi ko alam kung bakit. Pinababantayan niya ako kay Kevin dahil baka lumapit na naman daw sa akin si Kale at guluhin ulit ako hays.

Ang isa namang kaibigan nilang si Loen ay wala ngayon dito sa school dahil nagpunta ito sa probinsya nila sa Samar dahil biglaan daw ang pagkamatay ng lola niya. Baka sa susunod na linggo pa raw ito makakabalik.

Napapansin ko na habang kumakain ako ay panay ang sulyap sa akin ni Kevin. Lumingon naman ako sa kanya at kaagad siyang nag-iwas ng tingin sa akin.

“Alam mo Kevin, kung may gusto kang sabihin sa akin e, sabihin mo na.” Diretsahan kong tanong sa kanya.

Bumuntong-hininga naman siya na parang susuko na.

“Okay. May sasabihin ako sa’yo pero ’wag kang magagalit, ha? ’Wag mo rin sasabihin ’to kay Ash dahil alam kong magagalit siya kapag nalaman niyang sinabi ko ’to sa’yo.” Seryoso niyang sabi.

Tumango naman ako bilang sagot.

Uminom muna siya sa hawak niyang juice in can bago siya nagsalita.

“Nung nag-away kasi sina Ash at Kale ay nakita ko ’yung buong pangyayari. Hindi sa kinakampihan ko si Ash dahil kaibigan ko siya pero nakita ko talagang si Kale mismo ang nagsadyang mabangga ni Ash dun sa Gymnasium. Kahit nga ’yung iba naming kasama sa P.E class e, nakita ’yon.” He said.

Nagulat naman ako sa sinabi niya.

“Really? Sigurado ka ba talaga diyan?” tanong ko. Tumango si Kevin.

“Bliss, nagsasabi ng totoo si Ash. Uminit lang talaga ang ulo niya dahil sa ginawa ni Kale sa kanya. Kaya ko sinasabi sa’yo ’to para maging aware ka sa lalakeng ’yon. You don’t know him yet at sana kay Ash ka lang makikinig at maniniwala.” Nagkibit-balikat siya saka niya inilabas ang cellphone niya.

Mas lalo lang akong naguluhan dahil sa sinabi ni Kevin.

Pero ano namang dahilan ni Kale at bakit niya ginawa iyon?

Ilang saglit pa ay nakita ko si Kale na papasok ng Cafeteria. Nakita niya ako at maging pati na rin si Kevin.

Bigla nalang sumama ang tingin niya dito at pagkatapos ay umupo na siya sa isang bakanteng upuan. Hindi naman siya napansin ni Kevin dahil naging busy na ito sa paggamit ng kaniyang cellphone.

Natapos na kaming kumain at ngayon ay nasa hallway na ako at naglalakad papunta sa susunod kong klase. Bigla ay may humila sa isang braso ko at nagulat nalang ako nang si Kale iyon.

“Kale? Ano-”

Hindi pa ako tapos sa pagsasalita nang kinaladkad niya ako hanggang sa makarating kami sa likod ng school.

“Ano bang-”

“Why are you with him?” Mariin niyang sabi.

Nanlaki naman ang mga mata ko nang isinandal niya ako sa pader at ikinulong sa mga bisig niya.

“A-ano? Ano bang pinagsasabi mo dyan?” Tanong ko.

Sumama bigla ang tingin niya sa akin na ikinabigla ko.

“That guy in the Cafeteria. That’s Ash friend, right? Bakit kasama mo siya?” seryoso niyang tanong.

Napailing naman ako na tila naguguluhan sa inaakto niya. “Wait, Kevin is my friend, okay? Wala ngayon si Ash kaya siya ang kasama ko. What’s the matter if I’m with my friend?” Tanong ko at sinamaan siya ng tingin.

Inilapit naman ni Kale ang mukha niya sa akin.

“You already know why. Kukunin kita mula sa lalakeng ’yon.” May diin niyang pagkakasabi.

May kung ano na naman akong kakaibang nararamdaman pero pilit ko nalang iyong hindi iniintindi lalo pa’t nalaman ko na sinadya niya talagang mabangga siya ni Ash sa gymnasium. Nagsisisi tuloy ako na nagalit ako kay Ash at nasuntok niya itong si Kale.

Napailing ako.

“You’re crazy. I need you to stay away from me at sana k-kalimutan mo na ’yang nararamdaman mo para sa akin dahil may boyfriend na ako. You can find another girl-”

And the next thing he did is,

He kissed me.

Nanlaki ang mga mata ko habang nakatingin lang kay Kale at halos hindi ako makagalaw habang siya naman ay patuloy pa rin sa paghalik sa akin. Bago pa ako mawala sa sarili ko ay kaagad ko siyang itinulak at sinampal.

“H-how dare you to kissed me?” Sigaw ko at napahawak sa labi kong hinalikan niya.

He’s my first kiss for sake!

He stared at me with his blank face then he smiled suddenly.

“Why not? You’re too annoying that’s why I kissed you.” Nagkibit-balikat lang siya.

“You’re unbelievable! You can’t do that to me!” Galit kong sabi at pilit na nilalabanan ang emosyon ko.

“I already did.” Sabi pa niya.

Hindi ko na mapigilang mapaiyak. Hindi ko na alam ang iisipin at gagawin ko. Gulong-gulo na ako sa nararamdaman ko. Hindi pwede ito dahil alam kong mali ito.

“P-pwede bang tigilan mo na ako, Kale? Ilang beses ko bang sasabihin sa’yo na si Ash ang g-gusto ko at hindi ikaw? Mahirap bang intindihin ’yon?” Umiiyak kong sabi.

Nakita ko pagtiim ng bagang ni Kale at malalalalim niyang paghinga na para bang pinipigilan ang sarili niyang huwag magalit.

“It’s your fault why I’m like this. Ni maski sa sarili ko hindi ko maintindihan kung bakit nagkakaganito ako. Simula nang dumating ka sa buhay ko ay hindi mo na ako pinatahimik!” Sigaw niya na ikinahinto ko.

“Ginulo mo ’yung tahimik kong buhay, Bliss. Kung hindi mo ako ginulo, sana hindi ’to nangyayari sa akin. Pinaasa mo akong gusto mo ako pero hindi pala. You played my feelings so don’t blame me why am I doing this!”

Bigla niyang sinuntok ang pader sa likuran ko at nakita ko ang pagdugo ng kamao niya.

He glared at me.

“Are you happy now? I’m not in my usual self right now dahil kahit saan ako magpunta ay palaging mukha mo ’yang nakikita ko. You’re always in my mind and I think mababaliw na ako kapag hindi kita nakikita…” Humina ang tono ng boses niya at bigla nalang itong napaupo sa sahig habang nakatayo pa rin ako.

Sinabunutan niya ang kaniyang sarili at umiling siya ng paulit-ulit.

“Kale…” Tanging nasabi ko nalang.

Tumingin siya sa akin at bigla nalang lumambot ang ekspresyon ng mukha niya.

“Hindi ba pwedeng tayong dalawa nalang?”

His words was full of sincerity. Nakikita ko sa mga mata ni Kale na totoo siya sa mga sinasabi niya.

Napayuko ako. Siguro ay lolokohin ko lang ang sarili ko kung sasabihin kong hindi ko gusto si Kale. I like him at hindi nagbago iyon.

It’s my fault that I accepted Ash to be his girlfriend kahit hindi ko talaga siya gusto. Umaasa akong mababago ang pagtingin ko kay Ash pero nagkakamali pala ako dahil hanggang kaibigan lang talaga ang turing ko sa kanya.

Hindi ako makapagsalita dahil sa sinabi ni Kale. Gulong-gulo ang puso’t-isipan ko.

I heard him chuckled. “How can I forget you, Bliss? You’re already ruining my life and I don’t like this.”

“Bliss!”

Napalingon naman ako sa tumawag ng pangalan ko at nakita ko si Kevin na tumatakbo papalapit sa amin. Nang makalapit na siya sa amin ay bigla niya akong itinago sa likuran niya at tinitigan ng masama si Kale.

“Alam mo pre, girlfriend na ’to ng kaibigan ko kaya pwede bang lumayo-layo ka na sa kanya? Akala mo rin ba hindi ko napansin na sinadya mo talagang mabangga ka ni Ash nung P.E class? Ano ba talagang motibo mo kay Bliss?” Tanong ni Kevin ng sarkastiko kay Kale.

“Why would I do that? Hindi ba pwedeng malaki lang talaga ang galit ng kaibigan mo sa akin?” Sabi naman ni Kale at dahan-dahan siyang tumayo mula sa pagkakaupo niya sa sahig.

“May gusto ka ba kay Bliss?” seryosong tanong ni Kevin.

“It doesn’t matter to you if I like her or not.” Sagot naman ni Kale hanggang sa nag-umpisa na siyang maglakad papalayo.

Akmang susugurin pa sana siya ni Kevin nang pinigilan ko ang braso niya.

“Kevin, hayaan mo na siya.” Sabi ko.

Tinignan naman ako ni Kevin. “Ginugulo ka ba ng lalakeng ’yon, Bliss? Gusto mo bang sabihin ko ’yon kay Ash para-”

“No need to do that. Ayokong mag-away at magkasakitan pa ulit sila ni Ash dahil malaking problema lang ang dulot nun.” I sighed.

Hangga’t maaari ay kailangan ko na talagang iwasan ni Kale at kalimutan ang nararamdaman ko at mga sinabi niya sa akin. This can cause a problem at alam kong maaapektuhan rin doon si Ash.

“Are you sure about that?” tanong pa ni Kevin.

Tumango ako.

“Okay then. Tara na at ihahatid na kita sa next class mo.” Sabi niya.

“Salamat.” Ngumiti ako kay Kevin na bigla nalang namula at umiwas ng tingin sa akin.

“T-tara na nga!” Sabi niya at mas nauna pa siyang maglakad sa akin.

Anong nangyari dun?

Natapos ang isang buong araw ko sa Southern Academy at naihatid naman ako ni Ash ng maayos sa bahay. Tinanong ko siya kung bakit siya pinatawag ng Principal at ang sabi niya ay nagpapatulong pala si Principal kay Tito Wilbert para sa donation sa charity event na mangyayari sa school.

Nasa loob lang ako ng kwarto ko habang kumakain ng potato chips nang may biglang kumatok sa pintuan ko.

Pagkabukas ko ng pintuan ay si Kuya Andrei iyon na nakangiti sa akin.

“Oh kuya, pasok ka.” Sabi ko at pinapasok si Kuya Andrei at pinaupo sa single sofa na nasa tabi lang ng bedside table ko.

“I’m sorry kung hindi na tayo nakapag-usap the other day.” Sabi naman niya saka ito lumapit sa akin.

“Okay lang ’yon, kuya. Tell me kung ano ang problema mo at kung bakit wala ka sa mood noong Sabado?” Seryoso kong tanong sa kanya.

“Maniniwala ka ba sa akin sa lahat ng sasabihin ko ngayon?” Tanong ni Kuya Andrei.

Kaagad naman akong tumango.

“Oo naman, no. Spill it.” Nakangiti kong sabi.

He nodded at pagkatapos ay sumeryoso naman ang tingin niya sa akin.

“Bliss, my classmates saw Ash na binubugbog si Argel kasama ang mga tauhan ni Tito Wilbert. He’s in the hospital right now.” Nabigla ako sa sinabi ni Kuya Andrei.

“What? P-pero bakit ginawa ni Ash ’yon kay Kuya Argel?” Hindi ko makapaniwalang tanong.

I know Kuya Argel because that’s Kuya Andrei’s best friend na minsan ay nagpupunta rin dito sa bahay namin.

“We still don’t know the reason, Bliss but I think it’s all about you because you know that Argel had a crush on you and Ash knows that since then.”

It’s all about me?

Sino na ba talaga ang dapat kong pagkatiwalaan?

Si Kale o si Ash?

---

Kabanata 12

Ngayon ay kasama ko si Kuya Andrei at papunta kami ngayon sa ospital kung saan naka confine si Kuya Argel. I want to ask him some question at sana ay malaman ko ang totoo kung bakit siya binugbog ni Ash at ng mga tauhan ni Tito Wilbert.

Pagkarating namin sa ospital ay pinuntahan kaagad namin ang confine room ni Kuya Argel at nang makapasok na kami sa loob ay nakita ko siyang nakahiga sa hospital bed na may benda sa kaniyang ulo at mga paa. Nakita ko rin ang iilang sugat at pasa niya sa katawan. Naawa naman ako sa kalagayan niya.

“You came here, Andrei and Bliss,” Nakangiting sabi ni Kuya Argel nang makita niya kami.

Lumapit ako sa kanya. “Maayos na ba ang pakiramdam mo, Kuya Argel?” I asked.

He nodded. “Yeah. I was here for two days and I’m feeling a bit better now so don’t worry.” He said.

I bit my lower lip. “Si Ash ba ang may kagagawan nito sa’yo?” Tanong ko.

Napahinto si Kuya Argel sa tanong ko pero ’di kalaunan ay tumango siya.

“Yes. He did this to me.” Sabi niya.

“Pero bakit? Dahil ba ’to sa akin?” Malungkot kong tanong.

Umiling naman siya. “I think he’s only jealous nang makita niyang pupunta sana ako sa bahay ninyo. He said that you’re already his girlfriend at hindi na pwedeng may ibang lalakeng pumunta sa bahay niyo kaya naiintindihan ko siya.” Nginitian niya ulit ako at tinapik ng mahina ang balikat ko.

Umiling ako. “Hindi, Kuya Argel. Sa ginawa niya sa’yo ay muntik ka na niyang mapatay. Hindi pwede ’yong ganon.”

Hindi talaga ako makapaniwala na kaya nang manakit ni Ash nang dahil sa akin. Para bang hindi magandang ideya na naging boyfriend ko siya dahil nakikita kong unti-unti na siyang nagbabago.

Noong una ay sinaktan niya si Kale tapos ngayon naman ay si Kuya Argel? Hindi na tama iyon.

Napayuko naman si Kuya Argel. “He threatened me na kapag gumanti ako sa ginawa niya sa akin ay idadamay niya ang pamilya ko sa galit niya sa’kin kaya hangga’t maaari ay kailangan na kitang layuan, Bliss pero hindi ko ’yon kaya,” Sabi niya.

Hindi ko na talaga kilala si Ash at sa ginawa niya ay hindi ko na alam kung papaniwalaan ko pa ba siyang hindi na niya uulitin ang mga ginawa niyang pananakit sa ibang tao.

“I can’t believe that he can do this. I trust him tapos ganito pala siya? Shit!” Nakatiim-bagang namang sabi ni Kuya Andrei at napailing ito.

I sighed.

“Hey! Tita said that- oh hi!”

Lumingon naman ako sa pumasok sa confine room ni Kuya Argel at nagulat nalang ako nang si Lucas iyon na napangisi nang makita ako.

Magkakilala sila ni Kuya Argel?

“Lucas, ikaw pala. I would like you to meet my best friend, Andrei at ’yung kasama naman niya ay si Bliss, his sister.” Pagpapakilala sa amin ni Kuya Argel kay Lucas.

Tumango at ngumiti si Kuya Andrei kay Lucas habang ako naman ay hindi pa rin nagsasalita.

“I’m Kuya Argel’s cousin and I know Bliss already.” Lucas said at nginitian niya ako.

“Really? Ah, schoolmates kayo, right?” Tanong ni Kuya Argel kay Lucas.

Tumango si Lucas at nginisian niya ako. “Yes,”

“E-excuse me. Lalabas lang ako saglit.” Sabi ko bigla.

Magsasalita pa sana si Kuya Andrei nang lumabas na ako sa confine room niya at umupo sa isang bench.

I feel suffocated lalo na kapag kaharap ko si Lucas. Pakiramdam ko ay may hindi siya magandang gagawin sa akin kahit girlfriend na niya si Yesha.

Nasabi ko pa sa kanya noon na boyfriend ko si Kale para lang layuan niya ako pero nalaman rin niyang hindi totoo iyon dahil naging boyfriend ko na si Ash.

“Why did you leave suddenly inside?”

Nagulat nalang ako nang biglang sumulpot sa harapan ko si Lucas habang nakangiti ito.

“Can you please stay away from me?” Galit ko namang sabi sa kanya.

Tumawa lang siya sa sinabi ko.

“Akala mo ba hindi ko pa rin nakakalimutan ’yung ginawa mong pagpapahiya sa akin? You also lied na girlfriend ka ni Kale pero si Ash naman pala ang tunay mong boyfriend? Tell me, nakailang lalake ka na ba?” Nang-uuyam niyang sabi.

Hindi na ako nakapag-pigil pa kaya tumayo na ako mula sa kinauupuan ko at akmang sasampalin na sana siya nang napigilan niya ang kamay ko.

“Bakit, Bliss? Ilang lalake ba ang pinapaikot mo? Bakit hindi mo rin ako landiin katulad ng ginagawa mo sa kanila?” Nakangisi niyang sabi sa akin.

Sinamaan ko siya ng tingin. “Hindi ako katulad ng iniisip mo! Saka bakit ba masyado kang apektado kung may lalake man akong gugustuhin? E, ano naman ’yon sa’yo?” Tanong ko.

Hindi naman nakapagsalita si Lucas sa sinabi ko at tinitigan lang niya ako ng masama.

Binawi ko kaagad ang kamay ko sa kanya. “Sana seryosohin mo si Yesha dahil alam mong mahal na mahal ka niya. Kapag sinaktan mo siya ay ako ang makakalaban mo.” Pagbabanta ko kay Lucas na natahimik na.

Umalis na ako sa ospital at sumakay na ng taxi pauwi. Tinext ko na lang si Kuya Andrei na nauna na akong umuwi.

Hindi tuloy ako nakapagpaalam kay Kuya Argel na uuwi na ako dahil sa pambubwisit na ginawa sa akin ni Lucas. Hindi ko rin naman alam na magpinsan pala sila ni Kuya Argel.

Kinabukasan ay sinundo ako ng maaga ni Ash papasok sa school namin. Nakaharang naman si Kuya Andrei sa harapan ko habang nakatingin siya ng masama kay Ash.

“Ang lakas rin naman ng loob mong magpunta dito pagkatapos mong bugbugin si Argel kasama ang mga tauhan ng Dad mo?” Galit na sabi ni Kuya Andrei kay Ash.

“He deserves that. Ihahatid ko na si Bliss sa school.” Sabi naman ni Ash at akmang hihilahin na sana niya ako nang bigla siyang itinulak ni Kuya Andrei.

“What’s happening to you, Ash? Naging kayo lang ni Bliss ay nagiging bayolente ka na? Nagseselos ka masyado nang wala sa lugar, e! and I don’t think my sister will be safe at you anymore.” Mariing sabi ni Kuya Andrei.

“Kuya Andrei, I’m just protecting Bliss from the bad guys out there at hindi ko gusto na nilalapitan siya ng ibang lalake dahil delikado sila. She’s already my girlfriend and I have a rights to her.”

“You don’t own her, Ash. You’re her boyfriend but you have no rights to hurt someone.” Seryosong saad ni Kuya Andrei.

Umiling naman si Ash. “Bakit? Dahil best friend mo si Argel? Kuya Andrei naman, mas kilala mo ako kaysa sa lalakeng ’yon kaya ’wag ka sa kanya kumakampi kundi dapat sa akin!” He said at tumaas na ang tono ng boses niya.

“Pwede ba Ash, tumigil ka na? Ang akala ko ba ay hindi mo na uulitin ’yung katulad ng ginawa mo kay Kale pero ano ’tong nangyari?” Nagsalita na ako dahil hindi ko na kaya pang manahimik dito.

“Why? Mas kinakampihan mo na sila kaysa sa akin, Bliss?” Pagalit na sabi ni Ash.

Napapikit nalang ako sa inis saka nagmulat ulit ng mga mata.

“Alam mo, ang akala ko kapag naging tayo ay magiging maayos lang ang lahat but it turns out na nakakapanakit ka na ng ibang tao nang dahil lang sa pagseselos mo and I can see that you’re already changing. H-hindi na ikaw ’yung Ash na unang nakilala ko.” Nanghihina at malungkot kong sabi.

Hindi nga talaga magandang ideya na naging kami ni Ash. Simula noong naging kami ay wala na siyang ibang ginawa kundi ang magselos kahit sa maliit na bagay lang.

Hindi niya naman ako pinilit na maging kami kaagad at ako ang nagbigay ng tsansa para mahalin niya ako pero mas lalo lang palang lalala ang lahat. Maging pati private accounts ko sa social media ay hawak niya na rin dahil nagtitiwala naman ako sa kanya pero hanggang ngayon ay siya pa rin itong walang tiwala sa akin.

“Can you blame me, huh? I love you since then at hinintay ko ’tong pagkakataon na ’to na bigyan mo ako ng chance para maging boyfriend mo. Oo, Bliss nakakapanakit ako at nagseselos pero do you think na gagawin ko ’yon nang walang basehan? Kilala mo ako at hinding-hindi ako basta magagalit at magseselos nang walang proweba. Iyang best friend ng kuya mo ay mapagpanggap ’yan dahil gusto ka niyang kunin sa akin matagal na!” Mariing sabi ni Ash.

He looks so serious on what he said pero kilala ko rin si Kuya Argel. Best friend siya ni Kuya Andrei at matagal na silang magkakilala. Ni hindi niya nga raw nilabanan si Ash nung time na binubugbog siya nito.

“Tumigil ka na, Ash. Hindi na ako maniniwala pa sa mga sinasabi mo dahil pati best friend ko ay sinaktan mo!” galit namang sabi ni Kuya Andrei.

Bumuntong-hininga naman si Ash. “I can’t believe na mas paniniwalaan niyo pa ang ibang tao kaysa sa akin. But I didn’t regret na binugbog ko si Argel dahil sa mga sinabi niya sa akin. He deserves that because he’s an asshole!-”

“Let’s break up.”

Pag-imik ko na ikinabigla ni Ash.

“W-what did you say, Bliss?” Hindi niya makapaniwalang tanong.

Lumapit ako sa kanya at sinampal siya na ikinagulat niya. Naiiyak naman akong tumingin sa kanya.

“Please stop all of this, Ash. M-maghiwalay na tayo…” Umiiyak kong sabi.

Tila natigilan siya sa sinabi ko at kita kong napapaluha na rin siya.

“W-what? Y-you’re breaking up with me? Ang akala ko ba ay hindi mo ako iiwan?” Mahina niyang sabi at hinawakan nito ang magkabilang-balikat ko.

Tumingala ako para pigilan ang nagbabadya kong luha sa mga mata ko pero useless lang rin iyon at pumatak pa rin siya.

“Hindi ko nagugustuhan ang ginagawa mo sa ibang tao, Ash. You don’t need to hurt them nang dahil lang sa nagseselos ka. Tama na, itigil na natin ’to!” Sabi ko at pilit tinatanggal ang pagkakahawak niya sa balikat ko pero ayaw niya pa rin akong bitawan.

“Bliss, maniwala ka sa akin. Sina Argel at Kale ’wag mo silang pagkatiwalaan. They are doing their wants para lang maagaw ka nila sa akin. They are provoking me para maghiwalay na tayo-”

“I don’t believe you anymore!” Sigaw ko sa kanya.

Lumapit naman sa amin si Kuya Andrei at siya na mismo ang nagtanggal ng pagkakahawak sa akin ni Ash.

“You heard what Bliss said, Ash. Pinagkatiwalaan ka namin pero binigo mo kami. I like you for my sister pero pati kaibigan ko ay sinaktan mo rin. Umalis ka na dito.” Galit na sabi ni Kuya Andrei kay Ash.

“Pero, Kuya Andrei-”

“Umalis ka na sabi!” Pasigaw nang sabi ni Kuya.

Napangisi nalang si Ash sa pagkadismya at umiling siya ng paulit-ulit.

“Nagkamali kayo ng pinagkatiwalaan. And for you, Bliss, sana hindi ka magsisi na nagtiwala ka sa mga lalakeng ’yon. I still want to protect you pero sa ngayon ay hindi ko na ’yon magagawa dahil gusto mo na akong paalisin diyan sa buhay mo.” Malungkot niyang sabi at napaluha na ito.

Kaagad siyang tumalikod sa amin at naglakad na papaalis.

Humagulgol nalang ako ng tuluyan habang niyakap naman ako ni Kuya Andrei.

“Sshhh. Don’t cry.” Kuya Andrei said habang hinahagod niya ang likod ko.

Hindi ko na alam. Hindi ko na alam ang paniniwalaan ko.

---

Kabanata 13

Para akong lantay gulay nang pumasok ako sa school. Expected ko nang hindi ako ihahatid ni Ash dahil sa mga nangyari kahapon.

Nakipaghiwalay na ako sa kanya at nalulungkot lang ako dahil umabot kaagad kami sa ganoong punto. This is my decision dahil kung magpapatuloy pa rin ang pagseselos at pananakit niya sa ibang tao ay hindi ko na matitiis iyon.

I’m 30 minutes early at sinadya ko talaga iyon para mapag-isa. Pumunta muna ako sa school field at umupo sa may bermuda grass saka isinandal sa puno ang likuran ko.

Napapikit ako at huminga ng malalim. Kaagad naman akong napamulat ng mga mata nang maramdaman kong may umupo sa tabi ko.

I saw him staring at me and his usual emotionless face was still there.

“Kale,” Mahinang banggit ko sa pangalan niya.

Tumingin naman siya sa malayo.

“Why are you alone? Where is your boyfriend?” Tanong niya nang hindi nakatingin sa akin.

“We already broke up.” Mahinang sabi ko at napayuko nalang.

Hindi ko alam. Nasasaktan ako sa nagawa ko kahapon kay Ash pero desisyon ko naman iyon at kailangan kong panindigan. I know I broke his heart at hindi ko rin alam kung bakit nasasaktan ako.

Alam kong tama lang ang ginawa ko para na rin sa kapakanan niya at ng ibang tao pero bakit sobra akong nasasaktan ngayon at sa totoo ay tutol talaga ako sa ginawa ko?

“Why? Because he’s so damned much possessive and jealous when it comes to you?” Kale asked.

Tumango ako.

“I see.”

Nagulat nalang ako nang biglang hinawakan ni Kale ang isang kamay ko.

“You did the right thing. I can see that Ash will do anything to hurt guys around you. He’s not good as you think, Bliss.” Seryosong sabi niya.

I know Ash for the long time. Madali talagang mapikon iyon at magalit pero hindi naman dumadating sa punto na nakakapanakit na siya ng ibang tao. Ngayon ko lang talaga nakita ang ganoong side niya at hindi ko nagustuhan iyon.

Hindi ako makapagsalita sa sinabi ni Kale. Gulong-gulo pa rin hanggang ngayon ang isip ko.

Bigla ay hinawakan niya ang pisngi ko at inilapit ang mukha niya sa akin. I can see his handsome and attractive face. He’s such an ideal guy.

For the second time,

he kissed me.

I unconsciously respond in his kisses. Habang hinahalikan niya ako ay naramdaman ko nalang na kinagat niya ang ibabang labi ko dahilan para mapabuka ang bibig ko. Pinasok niya ang dila niya sa akin at ginalugad nun ang buong bibig ko.

“Fuck!” Narinig kong mahinang mura ni Kale at bigla nalang bumaba ang mga halik niya sa leeg ko.

Doon ay tila natauhan ako at kaagad siyang itinulak palayo sa akin.

Napahawak naman ako sa dibdib ko dahil sa sobrang bilis ng pagpintig nito.

Kale just look at me at hindi ko na naman mabasa ang ekspresyon ng kaniyang mga mata.

“Ahm, ano…” Hindi ko na alam kung ano ang sasabihin ko.

Kaka-break pa lang namin ni Ash tapos may ibang lalakeng kahalikan na ako? Ni hindi pa nga ako nahahalikan ni Ash tapos si Kale pa itong nakauna sa akin hays!

I feel bad for Ash right now. Pakiramdam ko ay nagtataksil ako kay Ash kahit wala na kami.

“Bliss, I’m very serious to you. You’re kissing me back so that means I’ve already had a hold with you.” Kale said.

“I-I’m sorry, nadala lang ako. Hindi ko sinasadya-”

“It’s okay. I think this is just the beginning.” Sabi niya at nagulat nalang ako nang ngumiti siya.

Hindi ako makaimik kaagad. Hindi ako makatutol sa sinabi ni Kale dahil alam ko mismo sa sarili ko na gusto ko pa rin siya pero sa tingin ko talaga ay may nag-iba na rin sa nararamdaman ko dahil apektado ako masyado sa paghihiwalay namin ni Ash.

Lumapit ulit sa akin si Kale at hinawakan niya ang isang kamay ko.

“I feel so happy right now. Ngayon ko lang ’to naramdaman after my Dad’s death.” Sabi niya.

Ikwinento nga pala niya sa akin na naaksidente silang pareho ng Dad niya sa nangyaring plane crash pero siya lang ang nakaligtas nun.

“I’m sorry for your Dad’s loss.” Sabi ko.

Hinalikan naman niya ang kamay ko.

“But I’m happy that you came into my life. Gagawin ko ang lahat makuha lang kita, Bliss. Hindi ako papayag na makuha ka pa ng iba sa akin.” Mariin niyang sabi.

May parte sa akin na natuwa sa sinabi ni Kale dahil noon ay iyon naman talaga ang goal ko, ang mapalapit at magustuhan ako ni Kale Marco pero bakit ngayon ay may parte pa rin sa akin na nalulungkot dahil hindi ko pinaniwalaan si Ash?

“Kale,” Tanging nasambit ko nalang at napabuntong-hininga ako.

“I will do everything for you, Bliss. Mas hihigitan ko pa si Ash para sa’yo.” Seryosong sabi niya.

I don’t know what to say.

Sa buong araw ko sa school ay wala kaming pansinan ni Ash. Hindi niya rin ako kinakausap o nililingon man lang. Napapansin iyon ng mga kaklase namin dahil alam nilang boyfriend ko siya. Hindi naman nila magawang makapagtanong sa amin dahil sa takot nilang mangialam.

And for Kale, he’s now always by my side. Kasama ko rin siya na kumain sa Cafeteria and he insisted to drive me home pero tumanggi ako.

It looks like he’s doing everything to get my attention pero wala akong makapang sagot sa sarili ko dahil naguguluhan pa rin ako sa nararamdaman ko.

Alam kong si Kale ang gusto ko pero ngayon, hindi ko na alam.

Nang makauwi na ako sa bahay namin ay nadatnan ko namang nag-uusap sa sala sina Kuya Andrei at Kuya Argel na kakagaling lang mula sa ospital. May benda pa rin ang isang braso ni Kuya Argel but he looks so fine right now kaysa kahapon.

“Bliss, nandito ka na pala.” Nakangiting bati ni Kuya Andrei.

Hinalikan naman niya ako sa pisngi ko saka ako pinaupo sa tabi ni Kuya Argel na nakangiti rin sa akin.

“Argel went here para makausap ka. May sasabihin siya sa’yo. Maiwan ko muna kayo.” Pagpapaalam ni Kuya Andrei.

Tumango naman ako sa kanya at nang makaalis na siya ay hinarap ko naman si Kuya Argel.

“Are you fine right now, Kuya Argel?” Nag-aalala kong tanong.

Tumango naman siya. “As you can see, I’m still alive and kicking!” Natatawang sagot niya at ginalaw-galaw pa nito ang kabilang braso niya na walang injury.

Napangiti naman ako. “Ano po pala ’yung gusto niyong sabihin sa akin?” Tanong ko.

“Oh, about that, I’m inviting you to go for my birthday party. Kinausap ko na ang Kuya Andrei mo tungkol dito. I went here to personally invite you dahil ikaw ang gusto kong makita doon.” Nakangiti niyang sabi sa akin.

“Ganon po ba? Sige po. Pupunta po ako.” nakangiti kong sabi.

Kuya Argel is such a nice person at kung gusto niya akong nandoon sa birthday party niya eh di go lang. Pinagkakatiwalaan naman siya ni Kuya Andrei at matagal na rin silang magkakilala.

Mas lumawak naman ang ngiti ni Kuya Argel sa sinabi ko. “Thank you, Bliss. Mas magiging masaya ang birthday party ko dahil nandoon ka.” Sabi niya.

Nahihiya naman akong tumango nalang sa kanya.

“And I heard from Andrei na break na kayo ni Ash?” Biglaan niyang tanong sa akin.

“Ah, opo.” Napayuko ako.

“I think it’s my fault kung bakit nagkahiwalay kayo. Okay lang naman na binugbog niya ako pero hindi ko lang talaga kaya na layuan ka.” sabi niya.

Tumingin naman ako kay Kuya Argel at naging malungkot na ang ekspresyon ng mukha niya. Parang sinisisi pa nito ang sarili niya sa nangyari sa amin ni Ash.

“Kuya Argel, it’s my decision na makipaghiwalay kay Ash, okay? At ayoko lang na uulitin pa niya ang ginawa niya sa’yo o sa ibang tao.” Sabi ko naman.

“Really? I have no intention to destroy your relationship with him. I understand why he’s jealous and possessive when it comes to you pero mabuti nalang at naghiwalay kayo- I mean mabuti ’yon para na rin sa inyong dalawa. Pwede niyo namang balikan ang isa’t-isa kapag naging maayos na ang lahat, right?” Nakangiting tanong niya.

Tumango ako.

“That’s good. I know you’re a strong woman and of course, pretty too.” Sabi pa niya na ikinailang ko.

He just look at me and smiled.

“I gotta go. Pakisabi nalang sa Kuya Andrei mo na aalis na ako.” He said at tumayo na ito mula sa pagkakaupo niya sa sofa.

“Ihahatid na po kita sa labas, Kuya Argel.” Sabi ko naman at tumayo na rin saka sinamahan siyang makalabas ng bahay namin.

Nang nasa tapat na kami ng gate ay ngumiti si Kuya Argel sa akin.

“Susunduin kita dito bukas ng hapon.” he said.

I nodded. “Sige po.”

He stared at me na ikinailang ko ulit pero ’di kalaunan ay ngumiti na ulit siya.

“Bye, Bliss!” Sabi niya hanggang sa naglakad na siya papaalis.

Nang makaalis na si Kuya Argel ay kaagad na akong pumasok sa loob ng bahay. I have a strange feeling sa hindi ko maipaliwanag na dahilan at parang kinakabahan rin ako sa mangyayari bukas.

Maybe I’m just thinking too much dahil na rin sa mga nangyayari sa akin these past few days.

I shook my head at pumunta nalang sa loob ng kwarto ko.

“Bliss, maniwala ka sa akin. Sina Argel at Kale ’wag mo silang

pagkatiwalaan

. They are doing their wants para lang maagaw ka nila sa akin. They are provoking me para maghiwalay na tayo-“

Hanggang ngayon ay naaalala ko pa rin ang huling sinabi sa akin ni Ash. Hindi ko iyon mapaniwalaan at hindi ko rin alam kung nagsasabi nga ba siya ng totoo o hindi dahil sa nagseselos siya.

Ipinikit ko nalang ang mga mata ko dahil pati puso at isip ko ay pagod na rin.

---

x

Kabanata 14

Warning: SPG / Forced

Kasama ko ngayon si Kuya Argel papunta sa bahay nila kung saan doon gaganapin ang birthday party niya. Pagkatapos kong umuwi galing ng school ay naabutan ko kaagad siya sa bahay namin at hinihintay akong makauwi.

Hindi naman ngayon makakasama sa amin si Kuya Andrei dahil may gagawin pa itong special exam sa school nila bilang pagiging isang Varsity Player niya kaya sinabi nalang niya na ako na lang muna ang magpunta sa birthday party ng best friend niya.

Kuya Argel looks so fine right now at wala na rin ang benda nito sa kaliwang braso niya. I’m glad that he’s already okay.

Nakasakay ako ngayon sa kotse ni Kuya Argel at kanina pa ako naiilang dahil napapatingin siya sa akin habang nagmamaneho ito.

“Kuya Argel, stop looking at me. Baka mabangga tayo!” Nahihiya kong sabi sa kanya.

Natawa naman siya sa sinabi ko. “You’re adorable, Bliss. You look so gorgeous that’s why hindi ko mapigilang hindi mapatingin sa’yo.” Sabi naman niya na ikinapula ng buong mukha ko.

“S-syempre, I need to be presentable dahil birthday mo ngayon.” I said and I pouted.

He smiled. “Thank you. Don’t worry, sigurado akong mag-eenjoy ka sa birthday party ko.” He assured me.

Tumango nalang ako bilang sagot.

Ilang saglit pa ay nakarating na rin kami sa bahay nila Kuya Argel. They had a big house at expected ko na ngang mayaman sila dahil sinabi na sa akin iyon ni Kuya Andrei.

Inalalayan akong makababa ni Kuya Argel mula sa loob ng kotse niya at sabay na kaming pumasok sa loob ng bahay nila.

I don’t know pero napapansin ko kanina pa nang makauwi na ako sa bahay galing sa school ay parang may mga matang nakasunod sa akin. I just shrugged my head dahil kung anu-ano na ang iniisip ko.

When we reached inside Kuya Argel’s house ay halos masilaw na ako sa mga disco lights kasabay ng pagpapatugtog naman ng music na nanggagaling sa isang DJ na nagpapatugtog sa DJ’s booth. Amoy na amoy ko rin ang alak at sigarilyo sa paligid and I know that the people inside Kuya Argel’s house are older than me at sa tingin ko ay mga kaedad lang nila ito ni Kuya Andrei.

Hinila naman ako ni Kuya Argel papunta sa isang group of people at tumingin naman sila sa amin nang makalapit na kami sa kanila.

They are drinking while some of them are smoking. I feel suffocated dahil naaamoy ko ang mga usok sa paligid but I can’t complain right now dahil hindi ko naman bahay ito.

“Hello, guys! How’s my party so far?” Tanong ni Kuya Argel doon sa grupo at bigla nalang niya akong hinapit sa bewang ko.

Nakaramdam ako ng pagkailang sa ginawa niya pero hinayaan ko nalang siya dahil baka ma-offend pa ito kung lalayo ako sa kanya a.

“We’re enjoying it, bro. Who’s that chick? Your girl?” Tanong nung lalakeng maraming tattoo sa katawan habang naninigarilyo siya at tinititigan pa ako. I suddenly look away at him.

“Haha no. She’s Bliss. Andrei’s little sister.” Sagot naman ni Kuya Argel at nginitian niya ako.

Pilit nalang akong ngumiti sa kanya. I don’t feel comfortable right now. This place is not for me. I don’t even drink or smoke dahil 16 years old pa lang ako but I can’t talk to Kuya Argel dahil baka madissappoint lang siya na hindi ako kumportable dito sa birthday party niya.

“Oh! Hi, pretty girl. I’m Jeff and we’re Argel’s friends.” Pagpapakilala naman sa akin nung lalakeng may maraming tattoo.

Tumango nalang ako bilang sagot.

Nginitian naman ako nung iba nilang mga kaibigan ni Kuya Argel at niyaya na nila kaming maupo sa table nila.

There are so many people na napapagawi sa pwesto namin at binabati si Kuya Argel ng happy birthday. Naiilang rin ako dahil ramdam kong pinagtitinginan pa ako ng mga bisita niya.

Katabi ko si Kuya Argel at hindi ko lang alam pero sobra nang magkalapit ang mga katawan namin. His friends are busy on drinking and talking to each other while he’s only looking at me and drinking.

Saglit pa ay inabutan niya ako ng isang drinks na nasa table namin. “Bliss, you can drink this.” nakangiting sabi niya pero umiling ako.

“Hindi po ako umiinom, Kuya Argel.” Pagtanggi ko.

“Isang beses lang, please? Hindi naman masyadong nakakalasing ’yan. You know what, I’d started drinking when I was only 13 years old kaya pagbigyan mo na ako ngayon.” Pangungumbinsi niya sa akin.

Hindi naman talaga ako umiinom at ayaw rin ni Kuya Andrei iyon dahil bawal pa sa akin pero nakakahiya namang tanggihan si Kuya Argel kaya pumayag nalang ako.

“Sige po pero ngayon lang ’to, Kuya Argel, ha? Baka kasi pagalitan ako ni Kuya Andrei kapag nalaman niyang uminom ako.” Sabi ko naman.

Kuya Argel smiled. “Don’t worry, akong bahala sa Kuya Andrei mo. Trust me, okay? You’re not a kid anymore and this will not harm you.” He said.

I sighed and nodded saka kinuha ang drinks na hawak ni Kuya Argel. When I drink it ay bigla nalang nag-init ang lalamunan ko at sobrang pait nito. Natatawa naman akong inabutan ni Kuya Argel ng tubig.

“How was that?” He asked me.

“Ang pait po!” Nakangiwing sabi ko pagkatapos kong inumin iyong tubig.

Ginulo naman niya ang buhok ko. “Drink again at sigurado akong masasanay ka na sa pait niyan.” Sabi niya at inabutan ulit ako ng isa pang drinks.

Tinanggap ko naman iyon at ininom ulit. Hindi ko alam pero bigla nalang nag-init ang pakiramdam ko at parang gusto ko nang matulog pagkatapos akong painumin ni Kuya Argel ng drinks.

Nasundan pa iyon ng nasundan hanggang sa tuluyan na akong nahilo at napasandal sa dibdib ni Kuya Argel.

“Kuya Argel, uuwi na po ako.” Nanghihinang sabi ko at tila umiikot na ang buong paningin ko.

“Magpahinga ka na lang muna sa kwarto ko. Ihahatid nalang kita sa inyo mamaya.” Bulong niya sa tenga ko.

Tumango naman ako at pilit nilalabanan ang pagkahilo ko.

“Guys, maiwan ko na muna kayo.” Nakangiting sabi ni Kuya Argel sa mga kaibigan niya nang inalalayan na niya akong makatayo.

“That’s what you want for your birthday? Good luck, bro. Enjoy your heaven!” Nakangisi pang sabi ng isa rin niyang kaibigan.

Nginitian lang sila ni Kuya Argel hanggang sa naglakad na kami papaalis. I feel so dizzy and tired right now at gusto ko na rin’g matulog.

Naglalakad na kami paakyat sa isang hagdanan at hindi ko na alam kung saan ako dadalhin ni Kuya Argel hanggang sa naramdaman ko nalang na tumama na ang likod ko sa isang malambot na bagay.

“Kuya Argel, n-nasaan na po tayo?” Mahina kong tanong habang napapapikit ako.

Nakita ko naman na pumwesto si Kuya Argel sa ibabaw ko habang nakangiti siya.

“You’re here in my room, Bliss. You need to rest dahil lasing na lasing ka na sa pinainom ko sa’yo.” Malambing niyang sabi at hinaplos niya ang pisngi ko.

Nakaramdam naman ako ng takot sa paraan ng pagtitig niya sa akin.

“Uuwi na po ako.” Sabi ko at pinilit kong bumangon pero itinulak lang ako ni Kuya Argel kaya napahiga ulit ako sa kama niya.

Nagulat nalang ako nang bigla niyang hinubad ang suot niyang polo shirt at hinawakan niya ang magkabilang braso ko.

“Kuya Argel, a-ano pong gagawin niyo?” Natatakot ko nang sabi.

Ngumisi lang siya at bigla nalang niyang pilit hinahalikan ang leeg ko dahilan para pumalag ako sa ginagawa niya.

“We need to enjoy this moment, Bliss. Ang tagal kong hinintay ’to pero dahil ayaw akong payagan ng Kuya Andrei mo na ligawan ka dahil sa pesteng bro code namin ay ito nalang ang gagawin ko sa’yo.” Sabi niya habang bumababa ang mga halik niya papunta sa dibdib ko.

Tuluyan na akong napaluha dahil sa ginagawa sa akin ni Kuya Argel.

Pagkatapos namin siyang pagkatiwalaan ni Kuya Andrei ay magagawa niya ito sa akin?

“Kuya Argel, please.. ’wag…” Umiiyak kong sabi habang pilit na kumakawala sa pagkakahawak niya sa akin.

Tumawa lang siya at bigla ay hinawakan niya ng sobrang diin ang panga ko hanggang sa marahas na niya akong hinahalikan.

He starts to unbutton my dress at wala akong magawa sa ginagawa niya dahil sa hinang-hina na ang katawan ko.

I didn’t know that Kuya Argel can do this to me.

“Gustong-gusto kita, Bliss pero panira ’yang Kuya Andrei mo idagdag pang naging boyfriend mo si Ash. Nung nalaman kong kayo na pala e, gigil na gigil talaga ako sa p*tang ’yon dahil panira siya sa mga plano ko!” Galit niyang sabi at napahagulgol nalang ako nang hawiin niya ang bra ko at hinalikan ang magkabilang dibdib ko.

Diring-diri ako sa ginagawa niya sa akin. Wala akong laban o lakas para pigilan siya at naaawa ako sa sarili ko ngayon.

“T-tama na po, please…” Pakiusap ko kay Kuya Argel.

Sandali siyang tumigil sa paghalik sa dibdib ko at nginisian niya ako.

“And you know what? I triggered Ash so much kaya nagawa niya akong bugbugin. Sinuntok ko siya kaya pinagtanggol siya ng mga tauhan ng Dad niya. In the end, ako ang napuruhan pero worth it naman dahil naghiwalay na kayo.”

Napahinto ako sa sinabi ni Kuya Argel at kahit hinang-hina na ako ay nagawa ko pa rin siyang suntukin sa dibdib niya dahil sa galit ko na nararamdaman ko.

“Napakasama mo! Walanghiya ka!” Umiiyak kong sabi pero tinawanan niya lang ako.

Sana pala pinaniwalaan ko na si Ash. Sana pala sa kanya ako naniwala dahil tama nga siya, hindi dapat ako nagtiwala kay Kuya Argel.

“Huwag kang mag-alala, Bliss. Baliw naman ako sa’yo noon palang. Simula nang ipinakilala ka sa akin ni Andrei ay tuluyan na akong nagkagusto sa’yo. Kung ayaw niyang ligawan kita then bubuntisin nalang kita,” Sabi niya at marahas niya ulit akong hinalikan sa labi.

I don’t have any strength to left. I don’t have any voice to shout for help. Bangungot sa akin itong nangyayari ngayon.

I trusted too much. I trust the person that my brother was trusting, too but I’m wrong.

He’s so cruel,

He’s devil,

He’s a pretender.

Ipinikit ko nalang ang mga mata ko at nanalangin na sana ay bangungot na lang ang lahat ng ito.

“Gago ka!”

Naramdaman ko nalang na nawala sa itaas ko si Kuya Argel at nagulat ako nang makita si Kale na walang tigil siyang pinagsusu-suntok.

“K-Kale…” Mahina kong sambit hanggang sa tuluyan na akong nawalan ng malay.

---

Kabanata 15

Pagkamulat ko ng aking mga mata ay bumungad sa akin ang nag-aalalang mukha nina Mama at Papa. Bigla ay niyakap nila ako nang magkaroon na ako ng malay.

“Thank God! You’re awake, my princess…” Naluluhang sabi ni Mama pagkatapos nila akong yakapin ni Papa.

Iginala ko ng tingin ang buong paligid ko at napagtanto ko na nasa ospital pala ako. I’d still remember how Kuya Argel was going to rape me. Takot na takot ako at halos magmakaawa ako sa kanya huwag lang niyang ituloy ang binabalak niya sa akin but he still did that.

Hindi ko naman napansin na nasa sulok lang pala si Kale habang pinagmamasdan niya ako.

I know he was the one who saved me and I don’t really know kung bakit nalaman niyang nandoon ako sa bahay nina Kuya Argel at kung paano niya ako nailigtas doon.

“May masakit pa ba sa’yo? Do I need to call a doctor, Bliss?” Tanong sa akin ni Papa na bakas rin ang pag-aalala sa mukha niya.

“Okay na po ako, Mama at Papa.” Nakangiting sabi ko sa kanila para hindi na sila mag-alala pa.

They felt relief after what I said.

“Mabuti naman kung ganoon dahil kung hindi ay magbabayad talaga sa amin ’yang si Argel. I trust him dahil kaibigan siya ng Kuya Andrei mo tapos ganito pa pala ang gagawin niya sa’yo? He needs to put in jail.” Galit na sabi ni Papa at nakita kong kumuyom ang kanyang mga kamao.

Maging pati ako ay hindi ko rin inaasahan na kayang gawin ni Kuya Argel ang bagay na iyon sa akin.

I’d almost treat him as my older brother, too at wala akong makitang mali sa kanya noon pero looks can be deceiving nga talaga at masyado kaming nagtiwala sa kanya.

“Where’s Kuya Andrei po?” Tanong ko kina Mama at Papa.

“He’s in the Police Station right now at hinarap niya si Argel. We won’t allow na hindi niya pagbayaran ang ginawa niya sa’yo.” Madiing sabi naman ni Mama.

Napayuko nalang ako saka tumango.

“And your friend saved you. He said na nandoon rin pala siya sa birthday party ni Argel at nakita ka niyang dinala ni Argel papunta sa kwarto niya. You should thank him for that.” Sabi ni Papa at kaagad niyang nilapitan si Kale na nakaupo sa sofa. He tapped Kale’s shoulder.

“Can I talk to him alone po ba?” I asked my parents.

“Sure, princess. Maiwan muna namin kayo dito.” Nakangiting sabi ni Mama sa akin.

I smiled at them pagkatapos ay lumabas na nga sila ni Papa sa confine room ko. Inayos ko muna ang suot kong dextrose habang si Kale naman ay lumapit sa akin at umupo sa gilid ng hospital bed na hinihigaan ko.

“I’m glad that you’re now okay.” He said.

Hindi ko na napigilan ang sarili ko kaya kaagad ko siyang nilapitan at niyakap nang mahigpit.

“Thank you for saving my life, Kale…” Naluluhang sabi ko.

Kung hindi ako nailigtas ni Kale malamang ay nagawa na ni Kuya Argel ang binabalak niya sa akin, at kung nangyari man iyon ay habangbuhay ko nang dadalhin ang bangungot na iyon sa buhay ko.

Natigilan si Kale sa ginawa ko pero ’di kalaunan ay niyakap niya rin ako pabalik.

“It’s nothing. I want you to be safe that’s why I saved you.” Sabi niya nang bumitaw na ako mula sa pagkakayakap ko sa kanya.

He cupped my face at pinunasan niya ang mga luha ko.

“You saved my life.” Nginitian ko siya habang napapaluha pa rin ako.

“I already said to you na gagawin ko ang lahat para sa’yo so expect that.” He smiled at me that almost melts my heart.

“But why did you know na dinala ako ni Kuya Argel sa loob ng kwarto niya? Kilala mo ba siya kaya nandoon ka rin sa party niya?” Tanong ko na kanina ko pa gustong sabihin.

He nodded. “His mother was my mother’s business partner. His mother invited me on his party. I don’t like to go on that kind of crap but Mom forced me to attend that’s why.” Kibit-balikat niyang sabi.

Kaya pala. Tumango nalang ako bilang sagot.

What a small world dahil kakilala lang rin pala ni Kale ang pamilya ni Kuya Argel. Naalala ko na mayaman rin pala ang pamilya ni Kale at pareho lang ang katayuan ng buhay nila ni Kuya Argel.

“I saw you nang hindi pa ako nawawalan ng malay. You punched him. What happened next?” Nahihiya ko namang tanong kay Kale.

“He got hospitalized after that. Kulang pa nga ang ginawa ko sa kanya. If I can kill, gagawin ko talaga ’yon but I don’t want you to be scared at me.” Seryosong sabi niya at tumiim-bagang ito.

I can see that he’s really mad and affected sa nangyari sa akin that touched my heart. I didn’t know that Kale Marco was so serious with me at sa mga sinabi niya sa akin noon. He used to avoid me and I annoyed him, too but now, everything changed.

“Thank you, Kale. Hindi ko alam kung paano kita mapasasalamatan sa ginawa mong pagligtas sa akin. Utang ko sa’yo ang buhay ko.” Buong puso kong sinabi at hinawakan ang isang kamay niya.

Hinaplos naman niya ang kamay ko.

“Hindi ko naman kailangan ng kapalit, Bliss but I’m hoping that I can get your heart, too.”

Pagkatapos niyang sabihin iyon ay umiwas siya ng tingin sa akin.

Natigilan naman ako sa sinabi niya. I don’t know what should I say. Hindi ako sanay na umaamin siya ng nararamdaman niya para sa akin dahil noong una palang ay ako na ang gumagawa noon sa kanya.

He thought that it was only my infatuation dahil iyon ang sinabi ko sa kanya the time na naging kami ni Ash pero he didn’t knew na totoo naman talaga ang nararamdaman ko para sa kanya.

Speaking of Ash, kumusta na kaya siya? Naaalala pa kaya niya ako? Alam ba niyang nasa ospital ako ngayon?

Of course, he’s avoiding me dahil nakipaghiwalay na ako sa kanya at nasaktan ko rin ang damdamin niya. Itanggi ko man o hindi pero namimiss ko na talaga si Ash. Nasanay na akong siya palagi ang kasama ko sa araw-araw dahil siya lang naman ang nag-iisang kaibigan ko.

“Are you okay?”

I got back to my senses nang biglang magsalita ulit si Kale.

“A-ah, oo. Okay lang naman ako.” Sabi ko.

He just sighed. “I know you’d still didn’t like me but I can wait.” Sabi niya pagkatapos ay kinuha naman niya ang isang tray na may lamang pagkain na nasa bedside table. I see a baskets of fruits and a milk, too.

“You need to eat.” Sabi niya at akmang isusubo na sana sa akin ang kutsarang may lamang soup nang umiling ako.

“Kaya ko namang kumain mag-isa, Kale. Hindi mo na ako kailangang subuan pa-”

Napanguya nalang ako nang tuluyan na niyang isinubo ang kutsarang may lamang soup sa bibig ko.

“You need to gain some strength. I also bought you some fruits and milk. Mom said that I need to take care of you.” Sabi niya at itinuloy niya na ang pagpapakain sa akin.

Wala naman akong magawa dahil mapilit at nag-insists na si Kale na siya ang magsusubo ng kakainin ko. Napapangiti nalang ako habang pinagmamasdan siya.

Pagkatapos kong maubos ang kinakain ko ay inabutan naman niya ako ng isang basong fresh milk at ininom ko iyon. Nang matapos na akong kumain ay nginitian ko siya.

“Thank you.” I said.

“You really look good when you’re smiling.” Nakatitig niyang sabi sa akin.

“Ah, eh…” I lost my words again.

Grabe ka talaga, Kale Marco!

Pagkatapos ay katahimikan na ang bumalot sa aming dalawa. He’s just staring at me na parang malalim ang iniisip niya habang ako naman ay pilit na umiiwas sa mga tingin niya.

“How long did you know Ash?” Tanong niya na ikinabigla ko.

“W-we’re childhood friends. Magkaibigan ang parents ko at ang parents niya.” Sagot ko naman.

“So, matagal na pala kayong magkakilala. I see.” He nodded at saka niya inilabas ang cellphone niya mula sa bulsa ng suot niyang jacket.

Nabigla pa ako dahil nakita ko na ang wallpaper sa screen ng phone niya ay iyong kuha naming dalawa sa bahay nila na kinuhanan pa ni Tita Josephine. Kaagad ko namang iniwas ang tingin ko rito.

“It’s already 11pm in the evening. I will stay here.” He said pagkatapos niyang tignan ang cellphone niya.

“Hindi na, Kale. You can go home nalang. Nandiyan naman sina Mama at Papa para bantayan ako, e.” Sabi ko.

Nakakahiya naman sa kanya. Siya na nga ang nagligtas at nagpakain sa akin tapos siya pa ang magbabantay sa akin.

“I already said to Mom na bukas na ako uuwi at dito na ako matutulog sa ospital. I can sleep there.” Sabi niya sabay itinuro ang sofa na nasa sulok ng confine room.

“But-”

“Sinabi ko na rin kanina sa parents mo na ako na ang magbabantay sa’yo. I think they already went home.” pagputol niya sa sinasabi ko.

“Kale, it’s not your obligation para bantayan pa ako. Kaya ko namang mag-isa, dito.” Sabi ko naman.

“Ayaw mo ba akong nandito?” Nakataas na kilay niyang tanong sa akin.

Umiling ako. “Hindi naman sa ganon pero-”

“Then I will stay here sa ayaw at sa gusto mo.” Matigas niyang sabi pagkatapos ay kaagad na siyang pumunta sa maliit na sofa at pilit niyang pinagkasya ang sarili niya doon.

Ako ang nahihirapan sa ginagawa niya, e. Sa tangkad at laki ni Kale ay hindi siya nagkasya sa sofa. Tumingin ako sa hospital bed na hinihigaan ko. Malaki naman ito at magkakasya kaming dalawa dito kaya dito ko nalang siguro siya patutulugin. Kampante naman akong walang gagawing masama si Kale sa akin.

Ilang minuto pa akong nag-isip kung pahihigain ko ba siya sa hospital bed ko hanggang sa bumuntong-hininga nalang ako at nilingon siyang nakapikit na habang nakatakip ang isang braso niya sa kaniyang mga mata.

“Kale? Gising ka pa ba?” Mahina kong tanong kay Kale.

Tumango naman siya habang nakapikit pa rin. “You need to sleep now. It’s already late in the evening.” Sagot niya.

“You can sleep beside me. Malaki naman ’tong kama. You look uncomfortable in your position.” Nag-aalalang sabi ko.

“It’s okay.” Sabi lang niya.

I sighed. “Sige na kasi. Dito ka nalang tumabi sa akin. It’s not a big deal at all at alam ko namang wala kang gagawing masama sa akin-”

Bigla ay tumayo na si Kale mula sa pagkakahiga niya sa sofa at naglakad na nga ito papalapit sa akin.

Kaagad naman siyang humiga sa tabi ko at nagulat nalang ako nang yakapin niya ako at halos magkalapit na ang mga mukha namin.

I can smell his good scent and I can clearly see his handsome and gorgeous face. Nang magpaulan yata ng kagwapuhan ay halos nasalo na ni Kale ang lahat. Pinamulahan naman ako ng mukha nang humarap siya sa akin.

“I’m happy that I’m with you, Bliss. I love you…”

And for the third time,

He kissed me again.

---

Kabanata 16

Ngayon ay kakalabas ko lang ng ospital at hindi na rin ako nakapasok sa school. Nadischarged na ako dahil mabuti na ang lagay ko at nakakahiya pa dahil hindi rin nakapasok si Kale kakabantay sa akin.

Hindi pa siya nakakauwi sa kanila at ngayon ay nandito siya sa bahay namin. My parents insisted that he needs to eat lunch at alam kong nagugutom na rin siya kaya pumayag nalang ito.

“Hijo, maraming salamat talaga sa pagbabantay mo kagabi kay Bliss, ha?” Pagpapasalamat ni Mama kay Kale habang kumakain kami ng hapunan.

Hindi pa rin namin kasama si Kuya Andrei dahil sinabi nila Mama at Papa na naging abala ito sa pagkompronta kay Kuya Argel sa Police Station at pagkatapos nun ay dumiretso na ito kaagad sa school nila.

“Wala po ’yon, Tita. Gusto ko rin naman pong bantayan si Bliss.” Sabi naman ni Kale.

Napangiti naman ako sa sinabi niya.

My parents already knew that Ash and I already broke up. Hindi sila nag-oopen up sa akin kung bakit ba kami naghiwalay at alam kong naghihintay lang sila ng eksplanasyon ko ko. I will tell them naman kapag natapos na lahat ang problema ngayon.

“You’re such a kind-hearted and humble kid. Napakagwapo mo pa. May I know your last name, hijo?” Nakangiting tanong ni Papa kay Kale.

“Marco po. Kale Marco po ang buong pangalan ko.” Sagot ni Kale na ikinalaki ng mga mata nina Mama at Papa.

“M-Marco? I-Ikaw ’yung anak nina Cesar at Josephine Marco?” Gulat na tanong ni Papa.

Bakit nagulat sina Mama at Papa sa sinabi ni Kale? At bakit nila kilala ang mga magulang ni Kale especially si Tita Josephine?

“Opo.” Kale answered.

Bigla namang tumayo mula sa pagkakaupo nila sina Mama at Papa at nag-bow sila kay Kale na ikinabigla ko.

“Pasensya ka na hijo. Hindi namin alam na anak ka pala nila Mr. and Mrs. Marco. Your mother helps us a lot to buy some of our properties nang mamatay ang Daddy mo at malaki ang utang na loob namin sa mga magulang mo.” Paumanhin ni Papa kay Kale.

Ako naman ay nabigla doon. So, kilala pala talaga nila ang parents ni Kale? What a small world!

Ngumiti naman si Kale sa mga magulang ko. “You may sit down na po. I’m glad na natulungan po kayo ni Mom at kung kailangan niyo po ulit ng tulong ay pwede niyo po akong kausapin.” He said.

Nakangiting bumalik na ulit sa upuan nila sina Mama at Papa at bumaling naman sila sa akin.

“Kaya ikaw, Bliss. Pakisamahan mo ng maayos itong si Kale. Siya ang nagligtas sa’yo at malaki pa ang utang na loob natin sa Mom niya.” Sabi ni Mama.

Tumingin naman ako kay Kale. “Salamat, Kale at kay Tita Josephine na rin.” Nakangiti kong sabi sa kanya.

He nodded and smiled. “Always welcome, Bliss.”

Pagkatapos naming kumain ay kaagad ring umalis sina Mama at Papa at nagpunta sila sa presinto para raw sa kaso na isasampa nila laban kay Kuya Argel.

Napag-isipan ko kung kakayanin ba ng konsensya ko na makulong siya. Alam kong mali ang nagawa ni Kuya Argel sa akin pero naaawa rin ako at the same time dahil kaedad lang siya ni Kuya Andrei at masyado pa siyang bata para makulong.

I also know that his parents would be sad because of that. Kahit papaano ay naging kaibigan ko rin siya at siguro ay nagawa niya lang ang bagay na iyon dahil sa matinding nararamdaman niya para sa akin. I need to talk to Kuya Andrei and our parents about this.

“Are you okay?”

Tila nabalik naman ako mula sa malalim kong iniisip nang biglang magsalita si Kale na nasa tabi ko.

We’re here at the living room at hanggang ngayon ay hindi pa rin siya umuuwi. Nagpaalam naman raw siya kay Tita Josephine na nandito siya sa amin and he said that Tita Josephine agreed about that.

“Yes. Are you not tired yet? Kagabi mo pa ako binabantayan sa ospital at mag-aalas dose na ng tanghali. Do you want to sleep for a while?” I asked him.

“Can I sleep in your lap?” Tanong niya na ikinapula naman ng buong mukha ko.

“H-ha?” Nautal ko pang sabi.

Bigla ay humiga si Kale sa sofa at inunan nga niya ang lap ko. Pumikit siya saka nito hinawakan ang isang kamay ko.

Napatitig nalang ako sa gwapo at maamo niyang mukha habang nakapikit siya.

Wala naman akong nagawa kundi ang hayaan siya sa ganoong posisyon namin. Napangiti ako at hinawi-hawi ang itim niyang buhok.

Napakagwapo talaga niya.

“Bliss?” He said while his eyes were still closed.

“Hmm?”

“Nung naging kayo ba ni Ash ay niligawan ka pa niya?” He asked.

Natahimik ako saglit sa tanong niya pero tumango ako ’di kalaunan.

“Yes. He courted me since we were in 2nd year high school.” sagot ko.

Nagmulat naman siya ng kaniyang mga mata at bigla siyang bumangon mula sa pagkakahiga niya sa lap ko. He held my both hands and he seriously look at me.

“I’ve been thinking this since last night. I know na kaka-break niyo palang ni Ash but I can’t help myself to say this,” Seryosong sabi niya.

“Ano ’yon?”

Hinigpitan niya pa lalo ang pagkakahawak sa mga kamay ko.

“Please allow me to court you. I don’t know how to court a girl because this is my first time being in love but I really love you, Bliss…”

Nabigla naman ako sa sinabi niya.

“K-Kale, I-I don’t know what to say pero kasi alam mo namang kaka-break palang namin ni Ash at hanggang ngayon ay hindi pa rin kami nagkakaayos.” Malungkot kong sabi at napabitaw sa pagkakahawak niya sa kamay ko.

I know that I like Kale very much pero parang mali talaga na liligawan niya ako gayong kakahiwalay pa lang namin ni Ash. That is not right.

“Why? Because you’re thinking your bestfriend’s reaction kapag niligawan kita?” He asked me seriously.

I slowly nodded. “Oo, Kale. Ayokong saktan pa lalo si Ash dahil ako ang unang nakipaghiwalay sa kanya.” Malungkot kong sabi.

Ngayong nalaman kong totoo ang sinasabi ni Ash noon na huwag akong magtitiwala kay Kuya Argel ay awtomatikong nawala na rin ang galit ko sa kanya.

He’s saying the truth before at hindi ko siya pinaniwalaan. He also said na huwag rin daw akong magtiwala kay Kale but I can’t do that because Kale saved my life from danger.

I really miss my best friend but I know that he’s in pain right now and it’s because of me.

I heard how Kale sighed. “You care for his feeling but.. how about me?” He bitterly asked me at umiling ito.

“Kale, I’m sorry.” tangi kong nasabi.

“Bakit, Bliss? Alam niyang best friend lang talaga ang tingin mo sa kanya. Kung liligawan kita, maiintindihan naman niya ’yon. At hindi mo ba naaalala ’yung ginawa niya sa akin dati?” He chuckled and shook his head after.

Nagtatalo ngayon ang puso’t-isipan ko. Gusto ko si Kale pero inaalala ko rin ang damdamin ni Ash. Ayokong may masaktan sa kanila pero alam kong kailangan kong pumili sa kanila.

I’m sorry, Ash but I really like Kale and this is what I’ve been waiting for.

I hope you will understand me.

“Okay, y-you can court me.” Ngumiti ako at tumango kay Kale.

Unti-unti naman siyang napangiti sa sinabi ko saka niya ako hinila pa lalo papalapit sa kanya at hinalikan niya ang pisngi ko.

“Thank you, Bliss. I’m so happy right now. Mom will surely be happy kapag nalaman niyang nililigawan na kita.” He held my hand at inihawak niya ito sa pisngi niya habang nakatitig sa akin.

I just smiled at him. Masaya ako dahil nakikita ko kung gaano kasaya si Kale ngayon.

I would never thought that he’s going to like me at ngayon nga ay nililigawan na niya ako. I like him at sana ay maging maayos lang ang lahat sa aming dalawa.

He saved my life at utang na loob ko sa kanya iyon.

Nagtagal pa si Kale ng ilang oras sa bahay namin bago siya tuluyang umuwi sa kanila. This day was great for me kaya nakangiti akong umakyat papunta sa loob ng kwarto ko.

Nang makapasok na ako sa loob ng kwarto ko ay nagring bigla ang cellphone ko na nasa bedside table kaya kinuha ko ito at sinagot without looking at the caller.

“Hello?”

[How dare you to hurt my son, Bliss? Alam mo ba na sa ginawa mo ay hindi na namin makausap ng maayos si Ash at palagi na rin siyang wala sa sarili niya?] Galit na sabi ng nasa kabilang linya.

Nagulat ako nang si Tita Asra pala ang tumawag sa akin at mas lalo pa akong nabigla sa sinabi niya.

“A-ano po bang ibig niyong sabihin, Tita?” Kinakabahan kong tanong.

She laughed sarcastically on the other line.

[At talagang hindi mo ako naintindihan? Ash already imprisoned his self in his room and he just barely talking to us. I warned you, Bliss na kapag may nangyari talagang masama sa anak ko ay malalagot ka sa akin at ang pamilya mo!]

Then she ended the call.

Nanghihina naman akong umupo sa kama ko pagkatapos akong kausapin ni Tita Asra.

Nalungkot ako sa sinabi niya at alam kong kasalanan ko rin kung bakit nagkakaganoon si Ash. I can’t blame Tita Asra dahil nag-iisa lang nilang anak ni Tito Wilbert si Ash at mahal nila ito kaya naaapektuhan sila sa paghihiwalay namin.

I need to talk to Ash at kailangan kong humingi ng tawad sa kanya.

Tumunog ulit ang cellphone ko at nakareceived naman ako ng text galing kay Kale.

To: Kale

Mom was so happy that I’m now courting

you

. She wants to see you again soon. Thank you so much for this opportunity, Bliss. I love you.

Napapikit nalang akong ibinagsak ang sarili ko sa kama. I’m thinking the feelings of two men and it hurts my head right now!

---

Kabanata 17

“Bliss!”

Lumingon ako sa tumawag ng pangalan ko at si Kevin iyon kasama si Loen na mukhang kakauwi lang galing sa bakasyon nito sa kanilang probinsya.

Umiwas naman ng tingin si Kale sa kanila nang makalapit na sila sa amin.

Sinundo ako ni Kale kanina sa bahay namin at bilang isa na raw siyang manliligaw ko ay kailangan niya na akong ihatid at sunduin sa bahay maging sa pagpunta sa school.

Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala na nanliligaw na siya sa akin dahil parang napakabilis nang lahat ng ito.

“Kevin, Loen kayo pala,” Sabi ko saka muling sinulyapan si Kale na tumiim-bagang bigla.

Nakita ko naman ang pagtataka sa mukha nina Kevin at Loen dahil kasama ko si Kale.

“Bakit kasama mo ’yan?” Tanong sa akin ni Kevin at itinuro nito si Kale.

“Ah, kasi-”

“I’m courting Bliss from now on.” Sagot ni Kale na ikinagulat naman nina Kevin at Loen.

“P-papaano nangyari ’yon? Hindi ba’t boyfriend mo si Ash?” Nagtataka namang tanong ni Loen sa akin.

Napakagat-labi ako. Hindi ko alam kung paano ko i-eexplain sa kanila na hiwalay na kami ni Ash at ngayon nga ay nililigawan na ako ni Kale.

Maging pati sa sarili ko ay hindi ko maintindihan ang naging desisyon kong ito.

“Don’t ask too much questions. Let’s go, Bliss.” Kale said at hihilahin na sana niya ako papaalis nang bigla namang sumulpot si Yesha kasama si Lucas.

Hindi katulad noon na palagi akong nginingisian ni Lucas ngayon ay tahimik lang siya habang nakatingin sa akin. May ideya na siguro siya na alam niya ang ginawa sa akin ng pinsan niyang si Kuya Argel.

“Cous! You’re here pala. How are you? Where’s Ash?” Nakangiting tanong sa akin ni Yesha saka nito tinignan si Kale.

Napayuko ako. “W-we already broke up.”

She gasped on what I said.

“Really? I don’t want to ask any questions about that but I hope you’re okay.” Yesha held my hand and she smiled at me.

Ngumiti nalang rin ako bilang sagot. She have no idea on what’s happening between me and Ash at alam kong wala rin siyang alam sa ginawa sa akin ni Kuya Argel na pinsan ni Lucas. Mas mabuti pang hindi nalang malaman iyon ni Yesha para hindi na siya mag-alala pa sa akin.

“Alis na ako.” Bigla namang pagsingit ni Loen sa usapan namin.

Tinignan niya muna ng masama si Lucas saka ito tuluyang umalis.

Bago pa maging awkward ang lahat ay nagpaalam na rin ako na aalis na kami ni Kale. Hinila ko na siya papaalis hanggang sa makarating kami sa school field.

Umupo ako sa isang bench habang si Kale naman ay nanatili pa rin’g nakatayo. Hindi ko alam kung ano ang iniisip niya ngayon but he looks so pissed off.

“Kale? Are you okay?” I asked him.

Hindi siya sumagot sa tanong ko.

I sighed. “Sorry nga pala kanina kung nabanggit nila si Ash. Hindi pa kasi nila alam na nililigawan mo na ako, e.” Malungkot ko namang sabi.

Umiling siya sa sinabi ko at lumapit sa akin. Tumabi naman ito sa kinauupuan ko.

“It’s not your fault, anyway. I know it’s too fast for you that I’m now courting you but that’s what I want, Bliss.” He said and smiled at me.

Napangiti nalang rin ako.

Recently, palagi ko nalang nakikita na ngumingiti si Kale at nakakatuwa lang dahil hindi na siya suplado at cold pagdating sa akin. Nakikita ko naman kung gaano siya kaseryoso sa akin so I don’t have any regrets na binigyan ko siya ng tsansa para manligaw sa akin.

Nagtagal pa kami ng ilang minuto sa school field bago tuluyang mag-umpisa ang unang klase namin. Sabay kaming pumunta ni Kale sa unang klase namin at nang makarating na kami doon ay napansin ko na hindi pala pumasok si Ash.

Hanggang ngayon ay naaalala ko pa rin ang mga sinabi sa akin ni Tita Asra. Sana ay nasa maayos lang na lagay si Ash dahil kapag may mangyari talagang masama sa kanya nang dahil sa akin ay talagang sisisihin ko ang sarili ko doon.

Pagkatapos ng apat kong klase ay sabay na kaming pumunta ni Kale sa Cafeteria para kumain. Hindi ko nalang pinansin ang mga tingin sa amin ng mga estudyanteng nakakakilala sa amin.

Nagpaalam muna ako kay Kale na pupunta lang sa restroom. Ngumiti siya sa akin at sinabi niyang bumalik kaagad ako sa table namin.

Nang makaalis na ako sa Cafeteria at naglalakad papunta sa may restroom ay nakita ko na naman si Lucas saka siya lumapit sa akin at hinarangan niya ang dinadaanan ko.

“What is it, Lucas?” seryoso kong tanong. Medyo naiirita na sa presensya niya.

“I heard on what happened to you.” Seryoso naman niyang sabi.

So, he knew.

“Then what about it? Isipin mo nalang na nakaganti ka na sa ginawa ko sa’yo noon dahil sa ginawa sa akin ni Kuya Argel kaya ’wag ka nang mag-alala.” Sabi ko at akmang aalis na sana nang hinarangan niya ulit ako.

“Why are you thinking that?” Tanong niya na ikinakunot naman ng noo ko.

“Eh, ano pa ba ang iisipin ko? Gusto mo naman talaga akong gantihan sa ginawa ko sa’yo noong pagtanggi bilang girlfriend mo, hindi ba?” naiinis kong sabi.

Umiling naman si Lucas saka niya ginulo ang buhok niya at pagkatapos ay muli siyang bumaling sa akin at nagulat nalang ako nang hinawakan niya ang magkabilang balikat ko.

“Okay ka na ba? Wala na bang masakit sa’yo?” Nag-aalalang tanong niya na ikinagulat ko. Kaagad naman akong lumayo sa kanya.

Lumapit ulit siya sa akin at hinawakan niya ang kamay ko.

“I’m sorry on what happened to you. Kahit ako hindi ko alam na magagawa ’yon ni Kuya Argel sa’yo.” He said in his worried tone.

Gulat na gulat ako dahil sa mga sinasabi sa akin ni Lucas. It looks like he’s concerned about me.

“Lucas?”

Napabitaw ako sa pagkakahawak sa akin ni Lucas nang biglang dumating si Yesha na nagtatakang nakatingin sa amin. Nakita pa niyang nakahawak si Lucas sa isang kamay ko.

“A-ah, Yesha ikaw pala.” Ngumiti ako ng pilit kay Yesha saka ko sinulyapan si Lucas na may pag-aalala pa rin ang mga tingin sa akin.

“Anong pinag-uusapan niyo?” Nagdududang tanong sa amin ni Yesha at kaagad niyang pinulupot ang braso niya sa bewang ni Lucas.

“Nothing, babe. Tinanong ko lang si Bliss kung okay lang ba siya because of her break-up with Ash.” Sabi ni Lucas na ikinahinga ko ng maluwag.

Napalitan naman ng ngiti ang nagdududang mukha ni Yesha saka niya hinalikan ng mabilis sa labi si Lucas.

“Ang akala ko naman kung ano na, boyfie. Huwag kang masyadong nagtatanong regarding sa break-up nila ni Ash dahil alam kong mahal na mahal pa rin ni Ash si Bliss.” Sabi naman ni Yesha at pasimple niya akong inirapan.

“S-sige, aalis na ako.” Sagot ko nalang at iniwan na silang dalawa.

Nakita ni Yesha ang ginawa ni Lucas at alam kong galit siya dahil doon. Alam ko kung gaano niya kamahal si Lucas at baka kung ano na ang isipin niya sa aming dalawa. Napailing nalang ako at pumikit.

Pagkatapos kong gumamit ng restroom ay kaagad na akong bumalik sa Cafeteria. Nagtaka naman ako dahil wala si Kale sa table namin.

Nakita ko namang tumatakbo papalapit sa akin si Jessa na isa sa mga kaklase ko sa English class namin.

“Bliss, ’di ba kaibigan mo si Kale Marco? May kaaway siya doon sa field! May binubugbog siyang estudyante!” Natataranta niyang sabi sa akin na ikinagulat ko.

Hinatak ako ni Jessa papaalis hanggang sa makarating na kami sa school field. Nakita ko naman kung paano suntukin ni Kale ng paulit-ulit iyong lalakeng estudyante na nakahandusay na sa sahig. Ang mga nanonood naman sa kanila na mga estudyante rin ng Southern Academy ay parang natatakot lapitan si Kale.

I’ve never seen Kale being so mad like this. Kahit ako ay natatakot ring lapitan siya but I need to stop him from what he’s doing.

“You moron! I will kill you!” Sigaw ni Kale at sinuntok pa niya sa tyan iyong estudyanteng lalake na napaubo na ng dugo.

Nanginginig naman ako sa takot nang nilapitan ko si Kale at pilit inilalayo doon sa lalake.

“Kale, stop it…” Naiiyak ko nang sabi.

“He deserves this for sexualizing you!” Galit na saad ni Kale at muling nagpakawala ng malakas na suntok sa lalake.

Natatakot ako dahil baka mapatay na niya iyong lalake. Doble pa ang takot ko ngayon kaysa sa nagawa noon ni Ash sa kanya.

Mas nakakatakot palang magalit si Kale.

Niyakap ko bigla si Kale dahilan para huminto siya sa pambubugbog sa lalakeng estudyante.

“Kale, tama na, please…” Pakiusap ko sa kanya.

Unti-unti naman siyang kumalma doon at niyakap rin niya ako pabalik.

“I’m sorry if I scared you, Bliss.” Nagsisisi niyang sabi at sinapo niya ang buong mukha ko.

Tumango naman ako saka ko tinignan iyong lalake na binugbog niya. Duguan na ito pero mabuti nalang at may malay pa rin siya. Nilapitan ito ng dalawang estudyanteng lalake at inalalayan siyang makatayo.

Humarap ako kay Kale at dinala siya sa lugar na walang masyadong tao. Kanina pa kami pinagtitinginan at alam kong ako na naman ang headline sa newspaper ng Southern Academy.

“Why did you do that?” Tanong ko kay Kale.

Kumuyom naman ang kamao niya. “I heard he’s talking about you.”

“At ano naman ang sinabi niya tungkol sa akin?” I asked.

“He said that you really look good in bed. I heard they were talking about you kanina sa Cafeteria habang wala ka. Ayoko nang may ibang lalakeng bumabastos sa’yo, Bliss. I will kill them if they will do that again.” Madiin niyang sabi.

Hinawakan ko ang isang kamay ni Kale.

“Pero hindi mo na sana ginawa ’yon, Kale. Hindi mo na kailangang manakit pa. Baka ma-expell ka pa dito sa school dahil sa ginawa mo doon sa lalake.” Sabi ko.

Hindi solusyon na manakit ng isang tao nang dahil lang sa galit. I understand Kale why he did that pero hindi pa rin tama iyon. That’s why I’m very mad at Ash before dahil sinaktan niya si Kale. I don’t like it when someone is hurting a person physically.

“Tsk! He deserves that and they can’t expelled me in this school. They can’t do that.” He shook his head and smiled at me again.

I rolled my eyes. “You’re really a hard headed guy, huh? and tell me, bakit hindi ka pwedeng ma-expell sa school na ’to?” Nakataas-kilay kong tanong sa kanya.

“My Mom was one of shareholders in this school kaya dito niya ako naisipang i-transfer. If they’ll expelled me, they will regret that.”

Kale snake his arm around my waist saka niya ipinatong ang ulo niya sa balikat ko.

“So, koneksyon na lang pala ni Tita Josephine sa school natin ang dahilan para hindi ka ma-expell?”

“Yeah, and I will never allow that if you’re not with me.” Sabi niya na ikinangiti ko.

Siguro ay kailangan ko na ring intindihin ang ganitong behavior ni Kale. Nakakatakot siyang magalit kaya kailangan na iiwas ko siya sa gulo hangga’t maaari.

“I’m dangerous, Bliss. If someone wants to steal you away from me, I can do everything to make their life miserable.”

---

x

Kabanata 18

Warning: SPG

Ngayon ay nasa presinto ako kasama si Kuya Andrei at dahil ako ang nag-request na makausap ko si Kuya Argel ay walang nagawa ang kapatid ko kundi ang pagbigyan ako sa kagustuhan ko. Ayaw niya akong dalhin dito pero nagpumilit ako kaya napapayag ko rin siya sa huli.

Sinabi ko muna kay Kuya Andrei na iwanan kami ni Kuya Argel para makapag-usap kami nang kaming dalawa lang. Tinitigan niya muna ng masama si Kuya Argel bago siya umalis at sinabi niyang hihintayin niya nalang ako sa labas ng presinto. Tumango naman ako bilang sagot.

Kaharap ko ngayon si Kuya Argel na pilit iniiwas ang tingin niya sa akin. Bakas pa ang mga sugat at pasa niya sa katawan sa ginawa sa kanyang pambubugbog ni Kale.

Hindi ko aakalain na sa tinagal-tagal na namin siyang kakilala ni Kuya Andrei ay magtatangka siyang pagsamantalahan ako. Masyado kaming nagtiwala sa kanya.

“Why did you do that?” Malungkot kong tanong kay Kuya Argel.

Huminga naman siya ng malalim bago sagutin ang tanong ko.

“Nandito ka lang ba para sumbatan ako sa ginawa ko sa’yo? I didn’t regret what I did to you. Ayon lang ang paraan ko para hindi ka maagaw ni Ash sa akin.” Sabi naman niya at tinitigan ako ng mariin.

“Sa ginawa mo, hindi ko alam kung mapapatawad pa ba kita, Kuya Argel. I-I trust you pero,”

Hindi ko maituloy ang sasabihin ko dahil bumibigat ang pakiramdam ko. Masyado akong nasaktan sa ginawa ni Kuya Argel sa akin at siguro kung hindi ako nailigtas ni Kale ay tuluyan nang masisira ang buhay ko.

Tumawa naman si Kuya Argel ng mahina sa sinabi ko. “I like you, Bliss but your brother always keep on saying na hindi kita pwedeng ligawan dahil may usapan kami na hindi ko siya tataluhin because of our brother’s code. I’m attracted and in love with you pero pinigilan ko ’yon sa matagal na panahon.” Umiling siya at tumiim-bagang.

“Then suddenly, naging boyfriend mo na si Ash. You didn’t know how much I suffered nang malaman ko ’yon mismo kay Andrei. He knows that I like you but he can’t do anything about that. Ang akala ko ba ay best friend niya ako pero bakit ipinagdadamot ka niya sa akin?” He let go a little laugh again.

I didn’t know why he’d fell in love with me. Kuya Argel is such a gentleman, handsome and cool guy pero nabawasan na rin ang paghanga kong iyon sa kanya because of what he did to me.

I sighed. “If you’re in love with me, sana’y hindi mo na ginawa ’yon sa akin. I envy you so much, Kuya Argel but you broke my trust.”

He looked at me and I can see the sadness and disappointment in his eyes.

“H-hindi ko alam kung ano ang pumasok sa isip ko kung bakit ko nagawa ’yon sa’yo but one person said to me that I need to get what I want dahil baka pagsisihan ko lang sa huli ang lahat.” Sabi niya na ikinahinto ko.

“Who said that?” Nagtataka kong tanong.

“Someone called me on the phone and he talked to me kahit hindi ako nagsasalita nun sa kabilang linya. He knows me but I don’t know him dahil unregistered ang phone number niya. He triggered me so much that’s why nagawa ko ang bagay na ’yon sa’yo, Bliss.”

Sino naman kaya iyon? What was his purpose para kausapin si Kuya Argel nang ganoon?

“Pero kahit na, kung mahal mo ako ay hindi mo na sana magagawa sa akin ’yon kahit may iba pang nagsabi sa’yo.” sabi ko.

Hindi naman sumagot si Kuya Argel sa sinabi ko at napayuko nalang ito.

“I know you can’t forgive me anymore after what I did to you at wala rin akong pakialam kung makulong man ako. Mas mabuti na nga ’yon kaysa makita ko ang mga magulang kong palagi nalang nag-aaway because of their pride and wealth.” He chuckled.

Nalungkot naman ako sa sinabi ni Kuya Argel. Kuya Andrei said before that Kuya Argel doesn’t have a good family at palagi ngang nag-aaway ang parents niya nang dahil sa pera at negosyo. They are broken family at ang mga kapatid naman nito ay nasa mother’s side niya.

“I don’t want you to be in jail. Kahit papaano ay naging kaibigan ka rin ni Kuya Andrei at hindi kakayanin ng konsensya ko na makulong ka. Sana lang ay hindi mo na ulit sa akin gawin ang bagay na ’yon.”

Nagulat naman siya sa sinabi ko at nakita kong nangilid ang mga luha niya sa kaniyang mata na kaagad rin naman niyang pinunasan.

“Pagkatapos ng ginawa ko sa’yo ay inaalala mo pa rin ako. I’m such a jerk and moron para gawin sa’yo ang bagay na ’yon. Tsk!” Kuya Argel shook his head at parang pinipigilan niya lang na huwag umiyak.

“Pero sana magbago ka na, Kuya Argel dahil kung gagawin mo pa ulit sa akin ’yon ay hindi ko na alam ang gagawin ko.” Yumuko ako at pinipigilan ko na rin na huwag umiyak.

Gumaan kahit papaano ang loob ko at kahit may ginawang masama si Kuya Argel sa akin ay hindi pa rin maaatim ng konsensya ko na makulong siya at hindi magawa ang mga pangarap niya sa buhay. Lahat naman siguro ng tao ay kayang magbago at umaasa akong magbabago na siya at hindi na niya uulitin pa ang ginawa niya sa akin.

“You’re really a kind-hearted girl, Bliss. That’s why I’d fell in love with you at ang tanga ko lang talaga para sirain ang tiwala mo sa akin. I’m sorry for everything that I’ve done to you.”

Hinawakan niya ang isang kamay ko habang nakatingin siya sa akin nang may pagsusumamo pero kaagad rin siyang napabitaw nang biglang may humablot ng kamay ko mula sa kanya.

Nagulat nalang ako nang nasa harapan na pala namin si Kale na nakatitig ng masama kay Kuya Argel.

What is he doing here? Papaano niya nalaman na nandito ako?

“Don’t touch her.” Pagbabanta ni Kale kay Kuya Argel at kaagad niya akong itinayo mula sa pagkakaupo ko.

He has a dark aura right now at parang papatayin na niya sa mga titig niya si Kuya Argel na nakatingin rin ng masama sa kanya.

“Oh Kale, why are you here?” Nakangising tanong ni Kuya Argel kay Kale.

He knows Kale?

“I went here to take away Bliss from a rapist guy like you.” Madiing sabi naman ni Kale.

Tumawa naman si Kuya Argel sa sinabi ni Kale. “Pero sino ba talaga sa atin ang masama? You killed your own father, right? Kaya-”

Hindi na natapos pa si Kuya Argel sa sasabihin niya nang inambahan na siya ni Kale ng suntok. Napahiyaw naman ako sa gulat sa ginawa nito.

“Don’t talk as if you know everything!” Kale shouted at Kuya Argel.

Nginisian lang siya ni Kuya Argel saka nito pinunasan ang labi niya na nagdudugo na gawa ng pagkakasuntok sa kanya ni Kale.

Walang sabi-sabi ay hinila na ako ni Kale papaalis hanggang sa makalabas na kami sa loob ng presinto. Lumapit naman kami kay Kuya Andrei na nakasandal sa kotse namin at naghihintay lang sa labas.

“He asked me kung nasaan tayo. He went here to see if you’re safe.” Nakangiting sabi ni Kuya Andrei saka nito tinap ang balikat ni Kale na bakas pa rin ang galit sa mukha.

Tumango naman ako at muling hinarap si Kale.

“Are you okay?” I asked him.

He just nodded.

“And he said that he’s courting you. I already grant his permission.” Kuya Andrei said na ikinalaki naman ng mga mata ko.

So, tanggap na niyang nililigawan ako ni Kale? Pero papaanong napapayag ni Kale ang kapatid ko nang ganon-ganon nalang?

“May I borrow your sister for a while?” Kale asked my brother na kaagad namang tumango sa sinabi niya.

“Okay, but make sure na ihahatid mo siya ng maaga pauwi ng bahay namin.” Kuya Andrei said.

Tumango naman si Kale sa sinabi ni Kuya Andrei at hinila na niya ako papaalis. Kumaway nalang ako kay Kuya Andrei nang makalayo na kami sa kanya.

Habang naglalakad kami ni Kale ay tumigil kami sa isang parke na hindi naman kalayuan sa presinto. Pinaupo niya ako sa isang bench at siya naman ay tumabi sa akin.

Kinuha niya ang isang kamay ko at hinalikan ito ng paulit-ulit. Wala akong makitang ekspresyon sa mukha niya at mukhang malalim ang iniisip niya.

Dahil kaya ito sa nasabi sa kanya kanina ni Kuya Argel?

“Kale,” Mahinang sambit ko at tinignan siya nang may pag-aalala.

Kale look at me. “Bakit hindi mo sa akin sinabing pupunta ka pala sa presinto?” Tanong niya sa akin.

I sighed. “Gusto ko kasing makausap si Kuya Argel para malaman ang side niya kung bakit niya ako pinagtangkaang pagsamantalahan. I want to clear everything at sa mga bumabagabag sa isipan ko.” Sagot ko at pinaglaruan ang mga daliri ko.

“Do you still trust him after what he did?” I can hear the bitterness in his voice.

“Hindi naman sa ganoon pero kahit papaano ay-”

“I don’t want you to talk to him again. Hindi mapapanatag ang loob ko kapag nilalapitan at kinakausap ka pa niya. Don’t trust him because he can do more dangerous things to get you.” Mariin niyang sabi.

Tumango nalang ako bilang sagot.

Ngumiti naman si Kale at sinapo niya ang buong mukha ko. He kissed me at pagkatapos ay muli niyang hinawakan ang kamay ko.

“Let’s date.”

It’s saturday ngayon at wala kaming pasok.

“Ah, sige.” Sagot ko habang ramdam ko na nag-iinit ang buong mukha ko.

Hinatak na niya ako patayo mula sa pagkakaupo namin sa bench at kitang-kita ko sa mga mata niya kung gaano siya kasaya habang kasama ako. Masaya rin ako at napapangiti dahil ito ang first date namin ni Kale.

Napagpasyahan na lang naming magdate sa isang mall. We ate, watch some movies at binilhan niya rin ako ng mga dresses and shoes. Tumanggi ako doon pero nagalit siya sa pagtanggi ko at sinabing regalo niya iyon sa akin as our first date kaya tinanggap ko nalang iyon. Mga apat na oras rin kaming nagdate sa mall at masaya naman akong kasama si Kale pero para pa ring may kulang at hindi ko malaman kung ano iyon.

Nang matapos na kaming magdate sa mall ay niyaya niya akong pumunta sa bahay nila. Pumayag naman ako at nagtaxi na lang kami para makarating doon. After we reached their house ay walang katao-tao sa loob ng bahay nila.

“Where’s Tita Josephine and Klauss?” I asked Kale.

“They went to my grandparents house. Let’s go to my room.” Sabi ni Kale at hinawakan niya ang isang kamay ko saka kami umakyat ng hagdanan papunta sa kwarto niya.

Namangha naman ako sa lawak at laki ng kwarto ni Kale pagkapasok namin sa loob nun. It’s a simple room pero malinis ito at maganda. Napansin ko ang marami niyang libro sa isang bookshelf at may mga nakasabit rin na ibat-ibang klase ng gitara sa wall ng kwarto niya.

“I like your room.” Nakangiting sabi ko kay Kale na napangiti naman sa sinabi ko.

“You can go here any time you want. Do you want to eat again?” Tanong niya.

Umiling naman ako. “Busog pa ako.”

He nodded at nagulat nalang ako nang bigla niyang tanggalin ang suot niyang polo shirt dahilan para mag-init na naman ang buong mukha ko.

Kale has a nice body and it makes me blushed. Nakita naman niya ang pamumula ng mukha ko kaya natawa ito ng mahina.

Lumapit siya sa akin at inupo niya ako sa kama niya. He cupped my face at tinitigan ako mula sa mga mata ko.

He has a beautiful eyes. Napakagwapo niya.

“Bliss, I’m crazy over you. I can’t help this but.. I love you…” seryosong sabi ni Kale saka niya ako hinalikan.

Napapikit nalang ako at kumapit sa leeg niya saka siya hinalikan pabalik. Hindi ko aakalain na aabot kami sa ganitong punto ni Kale.

I love Kale but why is there something missing?

Habang palalim ng palalim ang paghahalikan namin ni Kale ay naramdaman ko nalang na inihiga niya ako sa kama niya at tinatanggal na nito ang suot kong dress. I’d let him do that hanggang sa natanggal na nga niya ang dress ko.

“Beautiful.” He stared at me na ikinailang ko naman.

Bumaba ang mga halik niya sa leeg ko hanggang napunta na ito sa dibdib ko. Inalis niya ang suot kong bra at napasinghap nalang ako nang hinalikan at pinaglaruan niya ito.

“Ahhh…” Ungol ko at naramdaman ko nalang na gumapang ang isang kamay ni Kale papunta sa mga hita ko.

Sandali siyang tumigil sa paghalik sa dibdib ko at tinanggal niya ang suot niyang pantalon at brief. Namula naman ako dahil kitang-kita ko na ang lahat sa kanya at ganoon rin siya sa akin.

“You’re so cute when you’re blushing, Bliss.” He said while smiling at me.

Umiwas naman ako ng tingin sa kanya habang namumula ako.

Pumwesto siya sa pagitan ng mga hita ko at napaungol nalang ako nang ipinasok niya ang isang daliri niya sa kaselanan ko.

“Ohhh, Kale…” I moaned.

“Do you like this?” he asked.

Napakagat-labi ako nang ipinasok niya ang isa pa niyang daliri hanggang sa maglabas-masok na ito sa loob ko.

Medyo mahapdi iyon at ito ang kauna-unahang pagkakataon na maramdaman ko ang ganitong klaseng pakiramdam.

“Uhmm…”

Ungol lang ako ng ungol sa ginagawa ni Kale dahil hindi ko maitatangging nasasarapan ako doon hanggang sa naramdaman ko nalang na parang maiihi na ako.

Nang matapos iyon ay muli niya akong hinalikan and he’s now rubbing his big thing between my thighs. I can feel his hardness, too.

“Shit! You’re so beautiful and sexy in my bed, Bliss.” Bulong ni Kale sa tenga ko at hinalikan niya ang pinakapuno nito.

I can’t imagine na magagawa na namin ni Kale ang bagay na ito. Parang napakabilis naman yata nito at masyado pa kaming bata para gawin ito.

He’s kissing and touching every part of my body hanggang sa pumwesto ulit siya sa pagitan ng mga hita ko.

“I’m going to enter you now. I won’t let any other guys get you away from me.” Mariing sabi niya sa akin.

“K-Kale, is this the right thing to do? It’s my first time at n-napakabata pa natin para gawin ’to.” Nag-aalala ko namang sabi habang kinakabahan ako.

Sumama naman ang tingin niya sa akin. “Why? I’m now courting you at magiging tayo rin naman kaya bakit pa natin patatagalin ’to?” Galit niyang sabi.

“Pero-”

“Shut up, Bliss!” Madiing sabi niya at napakapit nalang ako nang mahigpit sa sapin ng kama nang unti-unti na niyang ipinasok ang pagkalalaki niya sa akin.

Parang mahahati na ang kaluluwa ko sa ginagawa niyang pagpasok sa loob ko at sobrang sakit nun. Unti-unti namang gumagalaw si Kale sa ibabaw ko at muli niya akong hinalikan sa labi.

“It’s worth it.”

May sinabi siya pero hindi ko na narinig iyon sa sobrang hina.

“Ahhh… K-Kale…” Ungol ko nang mas lalong bumilis ang paggalaw niya.

“Damn it! Fuck! Ahhh…” Ungol naman ni Kale habang patuloy pa rin siyang gumagalaw sa ibabaw ko.

I can feel the heat and lust inside me at hindi ko alam kung saan ko ba ibabaling ang ulo ko sa ginagawa niya.

“They think that they can get you away from me? They can’t do that because you’re mine, Bliss!” Sabi niya at mas lalo pang bumilis ang paggalaw niya.

Napakapit ako nang mahigpit sa braso ni Kale.

“Ahhh… Ohhh…”

“Ohhh… Bliss…” Ungol ni Kale at muli niyang hinalikan ang magkabilang dibdib ko.

“Kale…” Sabi ko kasabay ng pag-ungol ko.

“Ahhh… I’m cumming…” Kale moaned.

Nang maramdam kong nilabasan na ako ay bumilis pa lalo ang paggalaw ni Kale hanggang sa naramdaman ko nalang na nilabasan na rin siya at pinasabog iyon sa loob ko.

Pagkatapos nun ay pabagsak siyang humiga sa kama habang ako naman ay natulala nalang sa nangyari sa amin.

Hindi ko akalain na magagawa namin ito nang ganoon kabilis.

Humarap bigla sa akin si Kale at hinalikan niya ang noo ko habang nakangiti siya.

“Wala nang iba pang makakakuha sa’yo, Bliss. You’re already mine at hinding-hindi ka na makakawala pa sa akin.” He touched my chin and kissed me on the lips.

Hindi naman ako nakapagsalita kaagad at tila natauhan ako sa ginawa naming kapusukan. Nakaramdam rin ako ng takot dahil sa huling sinabi niya.

I had a sex with Kale at maling-mali iyon.

---

Kabanata 19

Habang natutulog si Kale sa tabi ko ay sinimulan ko nang suotin ang mga damit ko at nagmadali na akong umalis sa bahay nila hangga’t hindi pa siya nagigising.

Nang makasakay na ako sa isang taxi ay doon ko na ibinuhos ang luhang gustong kumawala sa mga mata ko.

Masyado akong nadala sa pangyayari at alam kong mali iyon dahil wala pa kami sa tamang edad at hindi pa kami kasal. Pagkarating ko sa bahay namin ay kaagad akong dumiretso sa loob ng kwarto ko at doon ay umiyak ako ng umiyak.

Masyado kong inaalala iyong nangyari sa amin ni Kale saka ko naisip ang mararamdaman ni Ash kapag nalaman niyang may nangyari sa amin ni Kale.

Napakatanga ko talaga! Wala na akong ibang ginawa kundi ang saktan ang damdamin niya. Habang patuloy pa rin ako sa pag-iyak ay bigla nalang tumunog ang cellphone ko at nagulat ako nang si Tito Wilbert ang tumatawag. Kaagad ko naman itong sinagot.

“H-hello, Tito?” sabi ko sa kabilang linya.

(Bliss, I’m begging you.. balikan mo na ang anak ko. He’s in the hospital right now.)

Bigla naman akong kinabahan sa sinabi ni Tito Wilbert.

“A-ano pong nangyari kay Ash?” Tanong ko at hindi ko na mapigilang kabahan.

(He overdosed his self and he attempt to suicide. Simula nung naghiwalay kayo ay palagi na siyang nagkukulong sa loob ng kwarto niya. Hindi na rin namin siya makausap ng maayos. He was hurt because of your break-up with him.) Tito Wilbert said.

Tuluyan naman akong nanlumo sa sinabi ni Tito Wilbert. It’s my fault kung bakit nagkakaganoon si Ash.

“Nasaan po ba kayong ospital? Pupuntahan ko po siya.” tanong ko.

(We’re here at St. Lukes hospital. Hihintayin ka namin, Bliss.)

“Okay po. Salamat po, Tito.”

Nanginginig kong pinatay ang tawag at nagmadaling maligo at mag-ayos para puntahan si Ash sa ospital. Nang matapos na ako ay kaagad na akong umalis ng bahay at nagtaxi nalang papunta sa ospital na tinutukoy ni Tito Wilbert.

Pagkarating ko sa St. Lukes hospital ay kaagad kong tinanong sa help desk ang room number ni Ashton Melendrez at binigay naman nila ito sa akin. I’m shaking in fear right now habang tinutungo ko ang confine room ni Ash.

Nang marating ko na iyon ay nasa labas ng confine room sina Tita Asra at Tito Wilbert. Lumapit ako sa kinaroroonan nila at laking gulat ko nalang nang sinampal ako ni Tita Asra.

“It’s your fault kung bakit nagtangkang magpakamatay si Ash! Kung hindi mo sana siya hiniwalayan ay hindi siya magkakaganito nang dahil sa’yo!” Sigaw ni Tita Asra sa akin habang umiiyak siya.

Pilit siyang pinapakalma ni Tito Wilbert habang ako naman ay napayuko nalang habang umiiyak na rin.

“S-sorry po, Tita…” Umiiyak kong sabi.

“Sorry? Your sorry was not enough to heal my son!” Sigaw ulit ni Tita Asra sa akin.

I understand Tita Asra. She’s mad because she loves Ash very much. Kasalanan ko naman talaga ang lahat at wala akong karapatang magsalita nang hindi maganda sa kanya.

“Bliss, go inside, please?” Mahinang sabi sa akin ni Tito Wilbert na pilit pa ring pinapakalma si Tita Asra at sinenyasan na akong pumasok na sa loob ng confine room ni Ash. Tumango naman ako bilang sagot.

Pagkapasok ko sa loob ng confine room ay nadatnan ko si Ash na tila nakatulala lang sa kawalan. Lumapit naman ako sa kanya at umupo sa edge ng kama niya.

“Ash,”

Lumingon siya sa akin at mukhang nagulat ito nang makita ako.

“Bliss? Is that really you?” Nakangiting sabi niya.

I nodded.

Napansin ko ang pagbabago ng itsura ni Ash. Nangingitim ang ilalim ng mga mata niya at medyo humaba na rin ang buhok niya. I saw some bruises on his face and other parts of his body. Nalungkot ako sa ideyang napabayaan na niya ang kaniyang sarili nang dahil sa akin.

I held his hand. “Ash, why did you do that?” malungkot kong tanong.

Nawala naman ang ngiti ni Ash sa labi niya. “I-I was really sad and frustrated simula noong hiniwalayan mo ako, Bliss. You know how much I love you, right?” Umiwas siya ng tingin sa akin at bumuntong-hininga ito.

“Kasalanan ko rin naman kung bakit hiniwalayan mo ako. I’ve always got jealous to the guys around you. I get your social media accounts at nakakapanakit na rin ako dahil sa matinding pagseselos ko. It’s my fault, Bliss.” Hinigpitan niya ang pagkakahawak sa kamay ko at nginitian ulit ako.

After all, he’s still the same Ash that I’d used to know. He knows what he did wrong at naiintindihan niya rin ako. I’m such a dumbass to hurt a guy like him and I’d also realized that I already like Ash not only his best friend but as a man.

“It’s my fault, too, Ash. I broke your heart at hindi ako naniwala sa’yo noong una palang na layuan ko na sina Kuya Argel at K-Kale.” mahina kong sabi.

And my conscience hits me dahil sa nangyari sa amin ni Kale. Maybe I like Kale before but not as much I like Ash now. I was so confuse to my feelings pero ngayon ay alam kong si Ash talaga ang gusto ko at mahal ko.

“It’s okay, Bliss. It’s not your fault dahil alam kong noong una palang ay hindi mo na ako mahal. I decided to end my life dahil pakiramdam ko ay hindi ako mabubuhay nang wala ka but luckily, I’m still alive at kaharap na kita ngayon.” He chuckled at pilit niyang inaabot ang mukha ko para punasan ang mga luha ko.

Napangiti naman ako doon. “Don’t you ever do this again. Simula ngayon, hindi na kita iiwan. Bati na tayo, okay?” Nakangiting sabi ko sa kanya.

He nodded. “I’m so happy right now, Bliss. I know my limits, too at masaya ako kahit best friend lang ang tingin mo sa akin. Gusto ko lang na maibalik kung anong meron tayo noon.” He sincerely said.

“At hindi na tayo magkakahiwalay pa ulit. I will never leave you again, Ash.” Buong pusong sabi ko.

Ngumiti si Ash at pagkatapos ay niyaya ko na siyang kumain dahil may nakita akong tray ng pagkain sa bedside table niya. He agreed to eat at ako na ang nag-asikaso sa kanya. Kailangan kong makabawi kay Ash dahil marami akong naging kasalanan sa kanya.

Ilang minuto pa ang lumipas ay pumasok na sa loob ng confine room sina Tito Wilbert at Tita Asra. Tito Wilbert smiled at me nang makita niyang inaasikaso ko sa pagkain si Ash habang si Tita Asra naman ay pinaikutan lang ako ng kaniyang mga mata. I know she’s still mad at me and I cant blame her for that.

“Are you okay, my son?” Nag-aalalang tanong ni Tita Asra kay Ash.

Ash smiled and nodded at his mom. “I’m now okay, Mom. Bliss is here and she’s taking care of me.” He said.

Tumingin naman sa akin si Tita Asra at ngumiti ito ng pilit. “Thank you for visiting my son, Bliss at kapag may nangyari ulit na masama sa anak ko ay alam mo na ang mangyayari.” Sabi niya at tinaasan ako ng kilay. I know what she meant.

“Mom, stop it, okay? It’s my fault, too and Bliss was nothing to do about that.” Sagot naman ni Ash sa sinabi ni Tita Asra sa akin.

Tita Asra just rolled her eyes. “Whatever! We’re gotta go. We will back again later, hijo. May pupuntahan lang kami saglit ng Dad mo.” she said at hinalikan nito sa pisngi si Ash.

Tumango naman si Ash sa sinabi ni Tita Asra at nang makaalis na ang parents niya ay nginitian niya ako.

Bumangon siya mula sa pagkakahiga sa hospital bed niya at hinawakan niya ang isang kamay ko.

“I know what happened between you and Argel.” Sabi niya na ikinatahimik kong bigla.

“And I’m sorry kung wala ako nung panahong may ginawa siyang masama sa’yo. Ni hindi man lang kita naprotektahan. I’m very sorry, Bliss.” Malungkot niyang sabi at niyakap niya ako.

I hugged him back.

“It’s okay. Ano ka ba. I’m fine already at ’wag ka nang mag-alala pa sa akin.” Sabi ko naman kay Ash.

Mas hinigpitan pa niya lalo ang pagkakayakap niya sa akin.

“I’m your best friend and it’s my duty to protect you pero wala man lang akong nagawa at s-siya pa ang nagprotekta sa’yo imbes na ako.” Muling humarap si Ash sa akin and I can see how disappointed he is.

I was so lucky that I know Ash since then. He’s the one who can understand and protect me. Alam kong may mga flaws rin siya katulad nalang nang madali siyang magalit, may pagka pasaway at medyo napapa-away rin siya minsan but I’d still accepted him for who is he.

“Ash, alam mo namang hindi ko kayang magtanim ng sama ng loob sa’yo. May mga hindi man tayo pagkakaintindihan o kung naghiwalay man tayo ay hindi pa rin kita iiwanan. I’m still your best friend na palaging nandito para sa’yo at ngayon ay mas lalo ko pang pahahalagahan at iingatan ang pagsasamahan natin. I love you, Ash.” Masayang sabi ko na ikinalaki ng mga mata niya.

“Y-you love me? As a friend ba ’yan or-”

Hindi na niya naituloy pa ang sasabihin niya nang hinalikan ko siya ng mabilis sa kaniyang labi. Napatigil naman siya sa ginawa ko.

“You k-kissed me?” Nauutal niyang sabi sa akin at hinawakan pa nito ang labi niyang hinalikan ko.

I nodded and smiled.

Unti-unti naman siyang napangiti doon at laking gulat ko nalang nang bigla siyang napaluha.

“I didn’t expect that you can love me back. I’m so happy, Bliss.” He said at muli niya akong niyakap.

I smiled. “Yes, Ash. I already love you and I’m sorry for all the things that I’ve done to you. Please forgive me…” Naluluha ko namang sabi.

I’m sorry, Ash. Sorry kung may nangyari sa amin ni Kale.

Nadala lang ako ng pangyayari pero alam ko nang ikaw ang mahal ko at hindi si Kale. Sobrang nalito lang talaga ako sa nararamdaman ko.

“It’s okay, Bliss. Let’s start a new journey for us. I wanna make things right from now on.” Kumalas siya sa pagkakayakap niya sa akin at sinapo niya ang buong mukha ko.

Then,

He kissed me.

At sa kauna-unahang pagkakataon ay bigla nalang tumibok ang puso ko kay Ash.

---

Kabanata 20

Masaya ako ngayon dahil nagkaayos na rin kami ni Ash at naamin ko na ang tunay kong nararamdaman para sa kanya. Hindi ko lang narealized noon na mahal ko na pala siya dahil ang akala ko ay si Kale pa rin ang gusto ko.

Pilit ko nalang na kinakalimutan ang nangyari sa amin ni Kale dahil mali iyon. That was my first time and I did that with him. I don’t want to hurt Ash kaya hangga’t kaya kong itago ang nangyari sa amin ni Kale ay gagawin ko iyon.

I’d already said to Kuya Andrei na huwag nang ipakulong si Kuya Argel and that is my final decision. Hindi siya sang-ayon sa naging desisyon ko pero wala rin silang nagawa nina Mom at Dad doon. Sinabi nalang niyang hindi na niya hayayaan pang makalapit sa akin ang ex-best friend niya.

I’m hoping that Kuya Argel will change someday sa pangalawang pagkakataong ibinigay ko sa kanya.

Inamin ko na rin kay Ash na nililigawan ako ni Kale. Nagulat siya nang malaman iyon pero sinabi kong masyado lang akong nalito sa nararamdaman ko kay Kale at sa kanya kaya nakapagdesisyon ako ng isang bagay na hindi ko gaanong napag-isipan.

He understands me at my reason at sinabi niyang he can contront Kale for me but I declined it. Gusto kong makausap si Kale pero hindi pa muna sa ngayon dahil naiilang na akong makita at makausap ulit siya after what happened between us.

I said to Ash na huwag muna kaming magsabay pumasok sa school dahil alam kong susunduin ako ni Kale any time sa bahay namin. After na madischarged si Ash sa ospital ay gusto na niya kaagad pumasok sa school kinabukasan dahil maayos na raw ang kalagayan niya. Sinabi ko na mauuna na akong pumasok sa school para hindi ako maabutan ni Kale sa bahay namin and he said na susunod nalang siya sa akin.

Pagkarating ko sa Southern Academy ay wala pa masyadong katao-tao. May isang oras pa bago mag-umpisa ang klase namin kaya masyado talaga akong maaga.

Habang naglalakad ako papunta sa Cafeteria para kumain sana ng breakfast ay biglang may humablot sa braso ko at laking gulat ko nalang kung sino ang gumawa nun.

“K-Kale?” Gulat kong tanong sa kanya.

Tinignan niya ako habang walang ekspresyon ang kaniyang mukha.

Bigla ay nagsimula nang lumukob ang takot at kaba sa sistema ko.

“I went to your house to pick you up pero para ka yatang nagmamadaling umalis. I assumed already that you were going to avoid me kaya maaga akong pumunta sa bahay niyo.” He said.

Hindi ako nakapagsalita kaagad sa sinabi niya. Nakita niya akong umalis ng bahay at sinundan niya ako?

Unti-unting lumapit si Kale sa akin habang ako naman ay umatras ng umatras hanggang sa napasandal na ako sa pader.

“Why are you avoiding me?” Mahina niyang tanong at tinignan niya ako ng seryoso.

I sighed. Maybe this is the right time para kausapin ko na siya. The thing happened between us is just a big mistake.

“Kale, I’m sorry. Napagtanto ko lang na si Ash talaga ang mahal ko. We’re now okay at ’yung nangyari sa atin ay isa lang na malaking pagkakamali ’yon. I thought that I love you but I’m wrong. I’m very sorry.” Sabi ko at napayuko nalang.

Natigilan si Kale sa sinabi ko pero ’di kalaunan ay tumawa siya ng mahina at nakita kong kumuyom ang mga kamao niya.

“Pinaglololoko mo ba ako, Bliss?”

Humarap naman ako sa kanya at kitang-kita ko ang galit sa mga mata niya.

“S-Sorry, Kale. Kung magpapatuloy pa tayo ay hindi rin tayo magiging masaya-”

Nagulat nalang ako nang bigla niyang hinawakan nang mahigpit ang panga ko habang nakatitig pa rin siya ng masama sa akin at ang isa naman niyang kamay ay nakahawak na ng mahigpit sa braso ko.

“Kale, nasasaktan ako!” Pagdaing ko.

“What did you say? Pagkakamali lang sa’yo ’yon? After what happened between us?” Galit na galit niyang sigaw sa akin.

Tuluyan na akong umiyak sa takot at kaba dahil sa nangyayari kay Kale ngayon. He’s very mad and I know that I can’t control him now.

“Sorry, hindi ko sinasadya-”

“Tumahimik ka! Ang akala mo ganon-ganon nalang ’yon? Pagkatapos mo akong paasahin, Bliss? Itatapon mo nalang ako na parang basura dahil mahal mo ’yung bestfriend mo?” Sigaw niya.

Padabog na binitawan ni Kale ang panga ko saka niya ako hinawakan sa magkabilang braso ko ng sobrang higpit.

Walang nakakakita sa ginagawa niya sa akin dahil wala pang masyadong tao dito sa school at kami palang ang nandito.

“Kale…” Umiiyak kong sabi.

Mabibigat ang paghinga niya at alam kong pilit niyang kinokontrol ang galit niya sa akin.

Hindi ko masisisi si Kale, alam kong mahal niya ako pero hindi kami pareho ng nararamdaman at mas masasaktan lang siya kung ipagpapatuloy pa namin ang lahat ng nasimulan namin.

“You ruined me! Hindi ako papayag na maging masaya kayo ng lalakeng ’yon!” Madiing sabi niya sa akin.

I see some sadness in his eyes and it’s my fault that I hurted a guy like him.

“I don’t want to hurt you, Kale. Hindi ko ’to ginusto…” Mahinang sambit ko habang umiiyak.

He laughed sarcastically. “You’ve already hurt me, Bliss. Do you think na hahayaan ko kayong maging masaya ni Ash habang ako ay magdudusa sa pagpapaasa na ginawa mo sa akin?” Ngumisi siya na ikinatakot ko pang lalo.

Bigla niya akong itinulak ng malakas dahilan para mapaupo ako sa sahig. Napainda nalang ako sa sakit dahil sa ginawa niya.

I hurted Kale. Nagkakaganito lang siya nang dahil sa akin at hindi ko siya masisisi kung bakit nasasaktan na niya ako.

“Patawarin mo ako, Kale…” Sabi ko nalang habang patuloy pa rin sa pagbuhos ang mga luha ko.

Tinignan naman niya ako nang may pagkamuhi.

“The damaged has been done, Bliss but remember this, I will do everything to ruin your life like what you did to me. You don’t know what I’m capable to do. Just watch out. You will beg for me soon!” Pagbabanta niya at sinipa pa nito ang batong nakita niya bago siya tuluyang umalis.

Tuluyan na akong humagulgol ng iyak dahil sa takot at kaba sa mga huling sinabi sa akin ni Kale.

“Bliss?”

Nakita ko na tumatakbo papalapit sa akin si Ash na kadarating lang dito sa school. Inalalayan niya akong makatayo sa sahig at sinapo niya ang buong mukha ko.

“What happened? Si Kale ba ang gumawa nito sa’yo?” He asked me.

Tumango ako. “I hurt him, Ash.”

Niyakap naman niya ako. “It’s not your fault, okay? I’m here, I will love and protect you no matter what happen. Don’t cry.”

Tumango nalang ako sa sinabi ni Ash habang nakayakap pa rin siya sa akin but I’m still thinking about what Kale said earlier.

I know that he meant it at kinakabahan ako sa kung ano man ang mangyayari sa mga susunod pa.

After one hour, we started our first class at ramdam ko ang masasamang tingin sa akin ni Kale habang nasa klase kami. I’m trying to avoid his stare and I’m thankful na nasa tabi ko lang si Ash at pilit niya akong dini-distract sa ginagawa ni Kale.

Nang matapos na ang klase namin ay kasama ko si Ash na naglalakad papalabas ng school.

Hawak-hawak niya ang isang kamay ko habang nakangiti ito sa akin. Napangiti rin ako pero kaagad ring napawi iyon nang makasalubong namin si Kale na sobrang sama ng tingin sa amin.

“What’s your problem?” Seryosong tanong ni Ash kay Kale.

Bigla namang ngumisi si Kale at inayos nito ang nakasukbit na backpack sa balikat niya.

“Hindi pa ba nasasabi sa’yo ni Bliss?” Tumingin sa akin si Kale na tila’y may ipinapahiwatig siya at nakaramdam naman ako doon ng takot.

“At ano ang kailangan niyang sabihin sa akin? You know what, Kale? Tanggapin mo nalang na ako ang mahal ni Bliss at hindi ikaw. Huwag ka na ring umasa pa sa kanya dahil masasaktan ka lang sa huli.” Seryosong sabi ni Ash kay Kale at hinigpitan niya ang pagkakahawak sa kamay ko.

Tumawa naman si Kale doon.

“So, you don’t have any idea. I see, but you will find it sooner and I know na mamamatay ka sa sakit pagkatapos mong malaman ang lahat-lahat. Good luck to you, Ash.” Nakangising sabi ni Kale at binangga pa nito ang braso ni Ash hanggang sa tuluyan na siyang makaalis.

Naiwan namang nagtataka si Ash sa sinabi ni Kale pero ’di kalaunan ay umiling lang siya.

“He’s already crazy. Let’s go, Bliss.” Sabi niya at nag-umpisa na ulit kaming maglakad papaalis.

Alam ko ang ipinapahiwatig sa akin ni Kale at sana lang ay hindi iyon malaman ni Ash dahil kapag nangyari iyon ay hindi ko na alam pa ang gagawin ko.

Pagkatapos akong maihatid ni Ash sa bahay namin ay dumiretso na ako sa loob ng kwarto ko at nagpalit ng damit. Nang matapos na ako ay binuksan ko ang laptop ko dahil may files pa pala akong hindi nai-save sa flash drive ko para sa class presentation namin bukas ng mga kagrupo ko.

Nang matapos na akong gawin iyon ay binuksan ko ang website ng Southern Academy at nang makita ko ang headline ng newspaper school namin ay tila nanlumo ako doon at tuluyang bumagsak ang mga luha ko.

‘The unknown girl student from Southern Academy allegedly had sex with a male student from Southern Academy, too.’

The faces and the body in the video attached are blurred pero alam ko sa sarili ko na ako iyon at si Kale.

Did he?

My hands are trembling right now while I’m dialing Kale’s number. He immediately picked it up na parang alam na niyang tatawagan ko siya.

“Walanghiya ka, Kale!” Umiiyak kong sigaw sa kabilang linya.

Napakasama niya! I regretted that I’d met him. He’s so evil!

He chuckled on the other line.

(Why are you so mad, Bliss? I only sent a blurred one to the Southern Academy newspaper editor and not the original video.)

Hindi ko akalain na magagawa ito ni Kale sa akin. Ito pala ang ganting gusto niyang gawin sa akin.

“You recorded all of that?” hagulgol ko.

(You’re right. Recorded lahat ng ginawa natin noong araw na ’yon. Sabihin nalang nating pinaghandaan ko ang lahat kung sakaling iiwanan mo ako. I’m brilliant, right?) He chuckled again.

Ang sakit sa kalooban ko nito. I didn’t even know that we’re now getting at this point. Nagtiwala ako kay Kale at maling-mali talaga ang namagitan sa aming dalawa noong una palang.

“Kale, stop this already. I’m begging you…” Humihikbi kong sabi.

Ayokong saktan si Ash kung sakaling malaman niyang may nangyari sa amin ni Kale. I don’t want to see him crying and suffering again in pain because of me.

(You hurted me, Bliss so I’m taking the favor. I can send the original video any time kung gugustuhin ko.) he said meaningfully.

“Maawa ka sa akin, Kale. Please don’t do this to me. Parang awa mo na…” Pagmamakaawa ko sa kanya.

I don’t have any choice but to begged to him huwag lang niyang ipakalat ang video naming dalawa. Alang-alang kay Ash ay gagawin ko ito.

(Madali naman akong kausap. Kung ayaw mong malaman ni Ash o ng lahat ng estudyante, mga empleyado at ilang officers sa Southern Academy na may nangyari sa ating dalawa then let’s meet tomorrow at school. 4am sharp and to tell you my favor. Kapag hindi ka sumipot? You already know what I’m going to do.)

Pikit-mata naman akong sumang-ayon sa sinabi ni Kale. “S-sige. Pupunta ako bukas.”

(Good. I can’t wait to see you, my love. Bye!)

He ended the call habang ako naman ay tahimik nalang na umiyak.

I trusted Kale Marco. I didn’t know that he can do this to me. Nadala ako sa maamo at inosente niyang mukha. Nadala rin ako sa kabutihang ipinapakita niya sa akin pero kaya niya palang magmanipula ng tao.

Nagsisisi akong nakilala ko siya.

Nagsisisi akong kinilala ko pa siya.

---

Kabanata 21

Warning: SPG/ Forced

Hindi ko alam kung nasaan ako ngayon. Hindi ko alam kung paano ako napunta sa ganitong klaseng lugar. I’m inside in the dark room at tanging silaw lang mula sa labas ng bintana ang nagsisilbing ilaw ng buong kwarto. Nakahiga ako sa isang kama at nakatakip ng panyo ang bibig ko. My both hands and feet are tied too.

Napaluha nalang ako sa nangyayari ngayon. It was 4am in the morning nang makipagkita ako kay Kale sa Southern Academy at pagkatapos nun ay wala na akong maalala sa nangyari.

Unti-unting bumukas ang pintuan ng kwarto kung nasaan ako at bumungad sa akin ay si Kale na nakatingin sa kaniyang walang ekspresyong mukha. May dala siyang tray ng pagkain at inilapag niya ito sa bedside table.

Lumapit siya sa akin at umupo sa kamang hinihigaan ko. I tried to get up pero hindi ko magawa dahil parehong nakatali ang mga paa at kamay ko.

Tinanggal ni Kale ang panyong nakatakip sa bibig ko at wala na akong sinayang na oras para pagsalitaan siya.

“Saan mo ako dinala? Bakit ako nandito?” Umiiyak kong tanong.

Tinignan niya lang ako at hindi ko mabasa ang ekspresyon ng mukha niya.

I used to love this man pero ngayon ay sobrang pagkamuhi na ang nararamdaman ko sa kanya ngayon.

“Are you hungry now? Just eat first.” Sabi niya at akmang hahawakan na sana niya ang kamay ko nang iniwas ko ito.

“What are you planning, Kale? Iuwi mo na ako, please…” Pagmamakaawa ko sa kanya.

Bumuntong-hininga siya sa sinabi ko. “You don’t want here? Nandito naman ako, Bliss. We can live happily ever after in this place.” He smiled.

Natatakot ako sa ikinikilos ni Kale ngayon. He’s already insane at hindi na siya nag-iisip ng tama.

“I have family, Kale at baka hinahanap na ako ni Ash-”

Hindi ko na naituloy ang sasabihin ko nang biglang sipain ni Kale ng malakas ang bedside table kaya nalalaglag at natapon sa sahig ang mga pagkain sa tray.

“Don’t you ever mentioned the name of that bastard again!” Sigaw niya sa akin at hinawakan niya nang mahigpit ang baba ko.

His eyes were burning right now at alam kong galit na galit siya ngayon. His sudden change of mood makes me tremble in fear.

“A-ano bang kailangan kong gawin para mapatawad mo ako?” Tanong ko habang umiiyak.

Binitawan ni Kale ang pagkakahawak niya sa baba ko at kumalma na ulit siya.

“You can’t repay me, Bliss. Pagkatapos nang may mangyari sa atin ay basta mo nalang akong iniwan then suddenly ay nagkaayos na kayo ng gago mong best friend? You also want me to stop courting you pagkatapos ng lahat ng namagitan sa atin? Pinaglaruan mo ako at hindi ko matanggap ’yon!” Sigaw niya at sinabunutan ang sarili niya pagkatapos.

I can’t look at him straightly at nanginginig na ako sa takot at kaba dahil nakita ko pa ang baril na nakaipit sa bulsa ng pantalon niya.

He’s a very dangerous man at hindi ko aakalain na ang lalakeng hinahangaan ko noon ay katatakutan ko na ngayon.

Pagkatapos ng ilang minuto ay kumalma na ulit si Kale at lumingon siya sa akin. Hinawakan niya ang pisngi ko at binunot nito ang baril sa bulsa ng pantalon niya.

Napasinghap nalang ako sa takot nang bigla niyang itinutok ang baril na hawak niya sa tagiliran ko.

“Do you feel this gun, my love? Ito ang papatay sa Ash na ’yon sa oras na magtangka siyang kunin ka mula sa akin.” Tumawa siya pagkatapos at itinutok naman sa ulo ko ang baril.

“O ito din ang papatay sa’yo kung magtatangka kang tumakas dito. Mahal na mahal kita, Bliss pero kayang-kaya kitang patayin kung hindi ako ang pipiliin mo. Hindi ko hahayaang maging masaya kayo ni Ash habang ako ay magdurusa habangbuhay.” Nginisian niya ako at itinago na ang hawak niyang baril.

Napahikbi nalang ako. Isang bangungot para sa akin ito. Kung hindi ko sana kinilala si Kale ay hindi ako mapapalapit sa kanya at hindi mangyayari ang lahat ng ito.

Napapikit si Kale at nagulat nalang ako nang bigla siyang sumigaw at magwala. Pinagtatapon niya ang lahat ng mga gamit na nandito sa loob ng kwarto at sumigaw siya ng sumigaw.

“Arghhh!” Sigaw niya at hinagis nito ang lampshade sa pader dahilan para mabasag iyon.

“Kale, tama na, please…” Natatakot ko namang pakiusap.

Hinawakan ni Kale ang ulo niya at umiling ito.

“Hindi! Hindi! Hindi!” Paulit-ulit niyang sigaw at parang nawawala na siya sa kaniyang katinuan.

Napaluhod naman siya sa sahig at nagulat ako nang bigla nalang siyang umiyak.

“Dad, I’m sorry. I’m sorry…” Umiiyak niyang sabi habang nakatingin siya sa sahig.

Hindi ako makapagsalita. It looks like Kale was haunting his past at ngayon nga ay umiiyak siya at parang takot na takot.

“I didn’t mean to kill you. I’m so sorry, Dad…” Mahina niyang bigkas na narinig ko.

Tumingin sa akin si Kale at pagkatapos ay kaagad itong lumapit sa akin at niyakap niya ako.

“Please don’t leave me, Bliss. Hindi ko kakayanin na pati ikaw ay mawala rin sa akin. Hindi ko ’yon kaya!” Sabi niya habang nagmamakaawa ito.

Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko. Naaawa ako kay Kale pero mas naaawa ako sa sarili ko at takot na takot ako sa kanya.

Kahit anong gawin ko ay alam kong hindi ko na siya mahal dahil si Ash na ang mahal ko kaya hindi ko mapipilit ang sarili kong maibalik ulit ang nararamdaman ko para kay Kale.

I was wrong in the first place and it’s my fault that I gave him a chance to prove his love to me but at least he should understand me. Kung mahal niya ako ay iintindihin niya ang nararamdaman ko at ipapaubaya ako sa taong mahal ko.

Kale doesn’t love me, he’s obsessed with me.

Humarap ulit si Kale sa akin at pinunasan niya ang mga luhang lumalandas sa pisngi ko.

“I’m sorry if I take you away from your family but I’ll promise that I will be a good partner and husband to you. Kapag nagbunga ang ginawa natin then that’s much happier. Don’t worry because you’ll be safe with me and I can take care of you and our future baby, Bliss.” He smiled at me and caresses my hair.

Talagang nababaliw na siya and he mentioned that.. papaano nga kung magbunga ang ginawa niya sa akin? Mas lalo lang magiging kumplikado ang lahat at mas lalong hindi na ako makakawala pa sa kanya.

Tila nadurog ang puso ko dahil doon at alam kong masasaktan si Ash ng sobra kung mangyari man iyon.

“You’re crazy,” umiiling kong sabi habang umiiyak ako.

Nginitian naman ako ni Kale. “I’m not crazy, okay? I’m just so damn in love with you that’s why I did this. Ayokong makawala ka pa sa akin dahil alam kong hindi mo ako mahal.” Madiing sabi niya.

“You’re so selfish. Sarili mo lang ang iniisip mo!” Sigaw ko sa kanya.

He smirked. “Yes, I’m selfish because you’re selfish, too. You hurted me and you deserve to be in hell with me!” Galit niyang sabi at bigla niya nalang akong itinulak sa kama at hinalikan ng marahas.

Nagpupumiglas ako sa ginagawa ni Kale pero hindi rin umeepekto iyon dahil nakatali ang magkabilang mga kamay at paa ko. Pilit kong iniiwas ang mukha ko sa kanya ngunit bigla niyang hinawakan ng mahigpit ang buhok ko.

“Stop that because it’s no use!” Sabi niya at pilit nitong pinapasok ang dila niya sa bibig ko.

Naramdaman ko nalang rin na unti-unti na niyang hinuhubad ang mga damit ko dahilan para matakot pa akong lalo sa mangyayari ngayon sa akin.

Not again, please.

Kinagat ni Kale ang ibabang labi ko dahilan para maibuka ko ang bibig ko at tuluyan na nga niyang naipasok ang dila niya sa bibig ko.

He’s savouring every inch of my mouth at wala akong ibang magawa kundi ang umiyak nalang dahil hindi ko kayang maipagtanggol ang sarili ko. He’s enjoying what he’s doing to me while I’m scared and disgusted to myself.

“You’re so sweet my love. Ahh…” Narinig kong ungol niya hanggang sa hinawakan niya ang isang dibdib ko at pinisil-pisil ito habang hinahalikan niya pa rin ako ng marahas.

Pumikit ako at bigla ko nalang naalala ang sinabi niya sa akin noon.

“Kale-” Umurong ang dila ko nang makita ko ang naiirita niyang ekspresyon.

Binawi niya ang kamay niya sa akin at tinignan ako ng malalim.

“What do you want?” Seryoso niyang tanong.

Napakamot naman ako sa ulo ko at nahihiyang nginitian siya.

“Pauwi ka na ba? Pwede bang sabay na tayong umuwi?” Tanong ko pero iba naman ang sinagot niya.

“Why do you keep bothering me? I’m not interested with you.”

Medyo nasaktan ako sa sinabi niya pero ngumiti pa rin ako ng pilit.

“G-Gusto lang sana kitang maging kaibigan kung okay lang ’yon sa’yo.” Pag-amin ko at pinikit ang mata ko saka nagmulat ulit.

Hindi siya sumagot sa sinabi ko at nanatili lang siyang nakatingin sa akin na walang ekspresyon pa rin ang kaniyang mukha. I can’t see any emotion in his eyes kaya nahihirapan akong basahin siya.

“You don’t know what you’re doing.”

Medyo naguluhan naman ako sa sinabi niya.

“Huh?”

Mas lalo siyang lumapit sa akin na ikinabigla ko naman.

“Please avoid me. You don’t know what I can do once you entered into my life.” Mariin niyang sabi at pagkatapos ay lumayo na siya sa akin at nagsimula nang maglakad papaalis.

Tama siya. Sana noong una palang ay nilayuan ko na siya at hindi kinilala dahil hindi ko alam na ito pala ang magiging bunga ng ginawa ko mapalapit lang sa kanya. I didn’t think that my actions to get his attention will turn now into a miserable one.

And this night, Kale and I had sex again at nagawa niya nga sa akin ang bagay na gusto niya.

Nakatulala lang akong umiiyak at nakatalikod ng pagkakahiga. Si Kale naman na katabi ko sa kama ay mahimbing na natutulog habang nakayakap siya sa baywang ko. We are both naked at tanging kumot lang ang bumabalot sa katawan naming dalawa.

I’m sorry, Ash if I disappoint you again.

Please forgive me.

---

x

Kabanata 22

Nakatingin lang ako sa kawalan habang patuloy pa rin akong umiiyak. Lumipas ang isang araw at hanggang ngayon ay nakakulong pa rin ako sa kwartong ito. Hindi ko alam kung nasaan ako dahil napapaligiran lang ng mga puno at damo ang bahay na kinatatayuan ng kwarto na ito.

Hindi ko alam kung nasaan si Kale ngayon dahil paggising ko ay wala na siya sa tabi ko. Mas mabuti pa nga sigurong wala siya dahil kapag nakikita ko lang ang pagmumukha niya ay mas lalo lang nadadagdagan ang pagkamuhi ko sa kanya.

I tried to find my bag pero hindi ko mahanap kung nasaan ito. Malamang ay itinago ni Kale iyon dahil kasama doon ang cellphone ko.

I want to contact Ash and my family para malaman nila kung nasaan ako pero pati ang natitira kong pag-asa ay nawala na rin dahil sa kagagawan ng demonyong iyon.

Huminto ako sa pag-iyak nang biglang bumukas ang pintuan ng kwarto na naka-lock at pumasok doon ang lalakeng dahilan ng paghihirap ko ngayon.

May dala siyang tray ng pagkain at kaagad niya iyong inilapag sa bedside table. Kaagad niya ring ni-lock ang pintuan ng kwarto at lumapit ito sa akin.

Nakatitig lang ako sa kanya ng masama habang siya naman ay tila ’di naaapektuhan sa ginagawa ko.

“Kumain ka na.” Sabi niya.

“Makakakain pa ba ako sa ginagawa mong ’to?” Sabi ko at ipinakita sa kanya ang kamay at paa kong nakatali.

Bumuntong-hininga lang si Kale at tinanggal na ang pagkakatali sa mga kamay at paa ko. Nagkasugat na ang balat ko dahil sa lubid na tali na nakagapos sa akin.

“Nasaan ’yung bag ko?” Galit kong tanong sa kanya.

“Why? You’re finding this?” Sabi niya saka ito may kinuha sa bulsa ng pantalon niya at inilabas niya ang cellphone ko.

Akmang kukunin ko na sana ang cellphone ko kay Kale nang nailayo niya kaagad ang kamay niya.

“Akin na ’yan!” Sigaw ko.

Ngumiti naman siya sa akin at tinignan niya ang cellphone ko. Tila’y may binabasa siyang message doon.

“Tsk! The moron is finding you, huh?” Nakangising sabi niya at nagulat nalang ako nang bigla niyang inihagis ang cellphone ko sa sahig at tinapakan ito ng tinapakan.

“N-napakasama mo!” Umiiyak kong sabi.

Wala na talagang pag-asang makatakas ako sa lugar na ito. Magiging impyerno na ang buhay ko mula sa mga kamay ni Kale.

“Sabi ko naman sa’yo Bliss, don’t you ever tried to enter in my life. This is your consequences sa pagpapaasang ginawa mo sa akin. I warned you before so it’s not my fault why I’m doing this. You don’t know me that much.” Seryosong sabi niya.

Inis kong pinunasan ang mga luha ko at tinitigan ulit siya ng masama.

“Oo, Kale. Ginawa ko noon ang lahat mapansin mo lang ako pero ngayon? Lubos ko nang pinagsisisihan na nakilala kita. Nagsinungaling ako noon na infatuation lang ang nararamdaman ko para sa’yo kaya pilit kitang nilalapitan noon but I really like you that time dahil ang akala ko ay iba ka. Ash is right, hindi dapat ako nagtiwala sa’yo and I regretted it na nagustuhan kita.” Mariin kong sabi.

Natahimik siya sa sinabi ko at nakatitig lang ito sa akin. I don’t know what he’s thinking but at least I said the truth to him.

Umiling lang si Kale sa sinabi ko at ngumiti ito. Unti-unti naman siyang lumapit sa akin at hinawakan niya ang pisngi ko.

“Then you need to be with me. Sa tingin mo ba ay tatanggapin ka pa ni Ash kahit may nangyari na sa ating dalawa? What will your parents do kapag nabuntis kita? Bliss, ako lang ang nababagay sa’yo and you need to accept that I’m only for you.” Nakangiti niyang sabi.

Napaisip ako sa sinabi niya at lubos akong nalungkot doon.

Hindi ko alam kung matatanggap pa ba ako ni Ash kung sakali mang magbunga ang kahayupan na ginagawa sa akin ni Kale. And about Kuya Andrei and my parents, hindi ko alam ang gagawin nila kung sakali mang malaman nila ang lahat.

Iniwas ko ang mukha ko kay Kale at sumandal nalang sa headboard ng kama.

“You’d already made my life miserable. Sana’y maging masaya ka sa ginawa mo, Kale pero kahit na kailan ay hinding-hindi kita mamahalin. Maaaring nakuha mo ang katawan ko pero hindi ang puso ko, dahil si Ash, siya lang ang mahal ko.” Sabi ko at hindi na siya tinignan pa.

Naririnig ko ang malalalim na paghinga ni Kale at hindi ito nakasagot sa sinabi ko. Ilang saglit pa ay padabog itong tumayo mula sa pagkakaupo niya sa kama.

“Kumain ka na dyan kung ayaw mo pang mamatay sa gutom. I’ll be back later.”

Sabi niya saka nito pinulot ang cellphone kong nasira at nabasag na at pagkatapos ay ubod ng lakas niyang isinara ang pintuan. He also locked it, too.

Nang makaalis na siya ay naikuyom ko nalang ang mga kamao ko. Hindi pwede ito! Kailangan kong makaalis sa lugar na ito.

Hindi pwedeng palagi nalang akong iiyak at magiging mahina dahil wala rin namang silbi ang pagmamakaawa ko sa kanya. Kailangan kong gumawa ng paraan para makatakas sa impyernong lugar na ito.

At naisip ko na kailangan kong kunin ang tiwala ni Kale makaalis lang ako dito. Napakataas ng bakod sa lugar na ito at naka-lock rin ang lahat ng maaari kong labasan.

Si Kale lang talaga ang tanging paraan para makaalis ako dito. Kahit labag sa loob ko ay pakikisamahan ko siya at magkukunwari akong nagugustuhan ko na siya.

Ginalaw ko na ang mga pagkain na nasa tray dahil kailangan ko ng lakas sa gagawin kong planong pagtakas. Naligo na rin ako dahil may banyo naman dito sa loob ng kwarto at may mga bagong damit rin na nakalagay sa isang cabinet. Talagang pinaghandaan ng demonyo ang pagdukot niya sa akin.

Hindi na ako magtataka kung paano niya nagawa ang bagay na ito. Matalino si Kale at mayaman ang pamilya niya kaya siguro siya nakakuha ng ilegal na baril. Sila rin siguro ang nagmamay-ari ng bahay na ito.

I wear a sexy strap dress na mayroon sa cabinet at sinuklay ang buhok kong mahaba at kulot. Nagpabango rin ako so that I can seduce him later.

Let’s see kung hindi ka bibigay sa akin, Kale.

After some hours ng paghihintay ko ay bumalik na rin si Kale na may dala-dalang mga plastic ng pagkain. He’s wearing a black jacket and a pants.

Napakagwapo nga pero ubod naman ng pagkademonyo ang ugali at pag-iisip.

Nagulat siya nang makita niya ang ayos ko. Inilapag naman niya ang dala niya sa lamesa at dahan-dahan itong lumapit sa akin.

“What’s with that attitude now, Bliss?” Tanong niya habang nakatitig ito sa akin.

Nagkunwari naman akong malungkot at hinawakan ang braso niya na ikinagulat niya.

“I-I just realized na wala na rin naman akong kawala sa’yo kaya tatanggapin ko nalang na magkasama na tayo ng habangbuhay. Tsaka baka nga dumating na ang baby natin kapag nabuo ito kaya kailangan na maging magkasundo na tayo, my love…” Malambing kong sabi at hinalikan siya sa pisngi niya.

Gusto kong masuka sa mga pinagsasabi ko. What a great liar am I.

Napangiti si Kale sa sinabi ko saka niya hinila ang baba ko at hinalikan ako sa labi. Hinalikan ko nalang rin siya pabalik at nang matapos na iyon ay hinaplos-haplos niya ang mukha ko.

“I’m happy that you’ve now realized na ako lang ang kailangan mo. We can live here nang masaya kasama ang magiging anak natin, Bliss. I will make sure na magiging mabuting asawa at ama ako sa inyo. I will marry you any time kung gugustuhin mo na.” Malambing niyang sabi at hinalikan niya ang isang kamay ko.

Geez! He’s already thinking our future kahit 16 years old palang kami. He’s obsessed at mukhang malala na talaga ang tama niya sa utak.

Ngumiti nalang ako ng pilit doon. “O-oo naman. Magiging masaya tayo dito.” Sabi ko at hinalikan ulit si Kale.

“I love you, Bliss. I hope na hindi mo ako niloloko.”

Napahinto ako sa sinabi niya pero hinalikan na rin niya ako pabalik hanggang sa napunta na sa ibat-ibang parte ng katawan ko ang mga halik niya. He’s starting to undress me hanggang sa nagpaubaya nalang ako at may nangyari na ulit sa amin.

Kale is now peacefully sleeping habang nakayakap siya sa bewang ko and we’re still naked.

Now, this is my chance para tumakas.

Unti-unti kong tinanggal ang pagkakayakap ng braso niya sa baywang ko hanggang sa maingat akong bumangon at pinulot ang mga damit at underwear kong nagkalat sa sahig at sinuot ito.

Hinanap ko ang susi ng kwarto at dahan-dahan akong nagpunta sa upuan kung saan nakalapag doon ang jacket ni Kale. Kinapa ko kung nandoon ba ang susi ng kwarto at nagtagumpay naman ako dahil nandoon ito.

Pagkatapos kong makuha iyon ay walang ingay kong sinuot ang tsinelas na binili ni Kale sa akin at dahan-dahan akong naglakad papunta sa pintuan ng kwarto.

Tinignan ko si Kale na natutulog pa rin. Nakaramdam rin ako ng awa para sa kanya pero hindi na tama itong ginagawa niya sa akin. I unlock the door at bumukas naman ito.

Tinignan ko pa si Kale sa huling pagkakataon hanggang sa lumabas na ako ng kwarto. Pagkalabas ko ay kaagad akong bumaba mula sa hagdanan hanggang sa makita ko na ang exit door.

Binuksan ko ito at ang bumungad sa akin ay ang mga nagtataasang puno at mga damo. Bahala na kung saan ako mapadpad basta’t makatakas lang ako dito.

Tumakbo na ako hanggang sa narinig ko nalang na tinatawag ni Kale ng malakas ang pangalan ko habang hinahabol niya ako.

“Bliss! Come back here!” Sigaw niya mula sa malayo kaya mas lalo ko pang binilisan ang pagtakbo ko.

Takot na takot ako dahil nagising pala siya at hinahabol na ako. Kung maabutan man niya ako at patayin ay wala na akong magagawa doon basta’t gumawa ako ng paraan para lang matakasan siya. Hindi ko na alam kung saan ako napapadpad dahil binilisan ko na ang takbo ko makaalis lang sa lugar na iyon.

Iyak lang ako ng iyak habang tumatakbo hanggang sa mapadpad na ako sa masukal na daan. Alam kong nakalayo na rin ako kay Kale dahil hindi ko na siya nakita pa.

Nanghihina akong bumagsak sa gilid ng daan at parang nawawalan na rin ako ng lakas. Napapikit ako sa sobrang panghihina.

“Inay! Halika dito at may babaeng nawalan ng malay!”

Pilit kong inaaninag ang lalakeng nasa harapan ko pero sa sobrang nanlalabo na ang mga paningin ko ay hindi ko na masyadong maaninag pa ang mukha niya.

May matanda namang lumapit rin sa akin at may hawak siyang isang basket. Lumapit ito sa akin at hinawakan ang pisngi ko.

“Diyos ko, Christian apo! Kawawa naman ang magandang dalagang ito. Mukha siyang hapong-hapo na at nanghihina. Halika na at dalhin muna natin siya sa bahay.” Narinig kong sabi ng matandang babae.

Naramdaman ko nalang na binuhat ako nung lalake hanggang sa tuluyan na akong nawalan ng malay.

---

Kabanata 23

Nang iminulat ko ang mga mata ko ay kaagad bumungad sa akin ang isang matandang babae at isang lalake na mukhang kaedad ko lang. Napangiti sila nang makita nilang nagising na ako.

“Salamat sa Panginoon at nagising ka na rin, hija.” Sabi nung matandang babae at hinaplos niya ang mukha ko.

Inilibot ko ng tingin ang paligid ko at nakahiga ako sa isang kama at ang paligid naman ng bahay ay gawa sa kahoy.

Nagpapasalamat ako at nakaligtas ako mula sa mga kamay ni Kale nang dahil sa pagtakas ko. Kung magtatagal pa ako sa poder niya ay hindi ko na alam kung ano ang mangyayari sa akin.

Bumangon ako mula sa pagkakahiga ko at humarap ako sa mga taong nagligtas sa akin.

“Maraming salamat po at iniligtas niyo ako.” Sabi ko at napayuko nalang.

“Wala iyon, hija. Hindi ka muna namin tatanungin sa kung anuman ang dahilan kung bakit napadpad ka dito sa lugar namin. Ang kailangan mo lang muna ay ang magpahinga.” Nakangiting sabi naman ng matandang babae.

Tumingin ako sa kanya at ngumiti. “Salamat po talaga.”

“Walang anuman. Maaari ko bang malamam kung ano ang pangalan mo, hija?” Tanong niya.

“Bliss po.” Sabi ko.

“Napakaganda ng pangalan mo at bagay iyon sa maganda at maamo mong mukha. Tawagin mo na lamang akong Inay Felicia at ito namang binatang nasa tabi ko ay si Christian, siya ang apo ko.” Pagpapakilala niya sa lalakeng katabi niya na nakatingin sa akin habang nakangiti.

Tumango naman ako. “Nice to meet you po, Inay Felicia at Christian.” Nakangiting sabi ko sa kanila.

Tumango si Christian at si Inay Felicia ay ngumiti lang saka ito tumayo. Napansin kong iba na ang suot kong damit at isa na itong mahabang bestida na bulaklakin.

“Nilinisan at pinalitan na pala kita ng damit, hija. Nilabhan ko na rin ang damit mo. Ako ay magtutungo muna sa bayan para bilhan ka ng mga bagong damit at mamimili na rin ako ng kakainin natin. Kung may kailangan ka ay nandiyan naman ang apo ko at magsabi ka lang sa kanya.” Sabi ni Inay Felicia sa akin.

Tumango ako. “Salamat po.”

Ngumiti ulit siya at pagkatapos ay binalingan niya si Christian.

“Ikaw na muna ang bahala kay Bliss, apo.” Tumango lang si Christian sa sinabi ni Inay Felicia hanggang sa makaalis na ito.

“May masakit pa ba sa’yo?” Nag-aalalang tanong sa akin ni Christian.

Umiling naman ako. “Huwag kang mag-alala, maayos na ang lagay ko.” Sabi ko.

Tumango naman siya.

“Anong lugar pala ito?” Tanong ko.

“Ah, nandito ka sa probinsya ng San Alfonso.” Sabi niya at ngumiti ito sa akin.

Napansin ko na mahilig ngumiti itong si Christian katulad ni Inay Felicia at hindi maipagkakaila na gwapo rin ito at moreno. Matangkad rin siya.

Tumango naman ako at pagkatapos nun ay katahimikan na ang bumalot sa amin hanggang sa magsalita na ulit siya.

“Nasa peligro ka siguro at nakatakas ka kaya naabutan ka namin sa daan na walang malay. Kung handa ka nang sabihin sa amin ang lahat, makikinig kami ni Inay.” Sabi ni Christian.

Mabait si Inay Felicia at Christian. Napansin ko na kahit hirap sila sa buhay ay hindi nawala sa kanila ang pagiging likas na maaalalahanin kahit hindi naman nila ako kakilala. Nagpapasalamat ako at sila ang nakakita sa akin at nagligtas sa buhay ko.

“Salamat sa pagligtas niyo sa akin, Christian.” Sabi ko at hindi ko na napigilan pang mapaluha.

Bigla namang nataranta si Christian dahil sa pag-iyak ko.

“Okay lang ’yon, Bliss. ’Wag ka nang umiyak dahil magiging maayos rin ang lahat.” Sabi niya at hinagod-hagod niya ang balikat ko.

Nang matigil na ako sa pag-iyak ay inabutan niya ako ng isang basong tubig na kaagad ko namang ininom.

“Nakita ka namin ni Inay sa daan nang pauwi na kami mula sa pag-aani namin ng mga pinya. Mabuti nalang at napadaan kami doon dahil kung hindi ay hindi ka namin makikita.” Nakangiting sabi niya.

Hinawakan ko ang kamay ni Christian na ikinagulat pa niya.

“Utang ko sa inyo ni Inay Felicia ang buhay ko. Kung hindi niyo ako nakita.. malamang-”

Napayuko ako dahil hindi ko na maituloy ang susunod ko pang sasabihin.

Alam kong baka ngayon ay pinaghahanap na ako ni Kale at hindi ko kakayanin na matunton niya ulit ako. Kailangan kong makausap si Ash at ang pamilya ko at ipaalam sa kanila kung nasaan ako.

“Hindi mo na kailangang ituloy ang sasabihin mo, Bliss. Sisiguraduhin ko na magiging ligtas ka sa poder namin.” Paninigurado ni Christian sa akin na ikinatango ko nalang.

Pagkatapos ay niyaya niya akong lumabas ng bahay nila dahil magpapakain raw siya ng mga manok at baka ay naiinip na ako dito sa loob ng bahay nila. Tumango naman ako at sabay kaming lumabas na dalawa.

Maraming mga alagang manok si Christian at nakakatuwa lang sa tuwing sinasabuyan niya ng feeds ang mga manok ay lumalapit ito sa kanya. Tumayo ako mula sa pagkakaupo ko sa bangko at nilapitan siya.

“Can I feed the chickens, too?” Nakangiti kong tanong at nakita ko pang namula siya pero kaagad rin niyang iniwas ang tingin niya sa akin.

“S-sige.” Sabi niya at binigay niya sa akin ang isang plastic container na may lamang chicken feeds.

Nakangiti ako habang nagpapakain ng mga manok idagdag pa ang malamig at sariwang simoy ng hangin sa labas.

Hindi ko alam kung saan itong San Alfonso at ngayon ko lang narinig ang lugar na ito pero masasabi ko na napakaganda dito dahil napapaligiran ito ng mga puno, halaman, mga bulaklak at nagtataasang mga bundok.

“Pwede ka nang mag-alaga ng manok niyan.” Nakangiting sabi ni Christian saka nito kinuha ang isang manok sa lupa at inilagay sa isang kulungan.

Natawa naman ako sa sinabi niya. “Really? I love to feed these chickens. They are cute.” Sabi ko.

Nakangiti naman siyang lumapit sa akin matapos ang ginagawa niya at kinuha na niya sa akin ang hawak kong container.

Tila natigilan pa siya nang mahawakan niya ang kamay ko pero umiling lang siya pagkatapos.

“P-pwede na siguro ’yan. Pumasok na tayo sa loob dahil mag-gagabi na. Maghugas ka na rin ng kamay mo.” Sabi ni Christian at niyaya na niya akong pumasok sa loob ng bahay nila.

Pagkapasok namin sa loob ay naghugas na rin ako ng kamay at matapos nun ay pinaupo niya ako sa sala nila at inabutan ng kape na ginawa niya.

“Thank you, Christian.” Sabi ko. Ngumiti lang siya at tumabi na rin sa akin.

Napaka simple lang ng buhay nina Inay Felicia at Christian pero nakikita ko kung gaano sila kakontento sa lugar na ito. Malayong-malayo ito sa buhay na kinagisnan ko sa Maynila.

“Pwede ko bang malaman kung ilang taon ka na, Christian? Mukhang magkasing-edad lang kasi tayo, e.” Tanong ko kay Christian.

“Labing-pitong taong gulang na ako, Bliss. Tapos na rin ako sa pag-aaral ng high school at ngayon ay tinutulungan ko si Inay Felicia sa pinyahan dahil matanda na siya at kailangan na may makakatulong siya sa bukid.” Sagot ni Christian at napansin ko na bigla siyang nalungkot.

“Where’s your parents?” I asked him.

Bumuntong-hininga siya bago sagutin ang tanong ko.

“Namatay na pareho ang mga magulang ko noong siyam na taong gulang palang ako. Nahulog sa bangin ang sinasakyan nilang jeep nang pauwi na sila dito sa San Alfonso pagkatapos nilang mag-ani ng mga pinya.”

Nakaramdam ako bigla ng awa dahil sa sinabi ni Christian. His parents died from an accident at si Inay Felicia nalang pala ang kasama niya ngayon sa buhay.

“I’m so sorry to hear that, Christian.” Malungkot kong sabi.

Ngumiti naman siya. “Matagal na panahon na rin naman ’yon tsaka kasama ko naman si Inay kaya hindi na rin ako nag-iisa.” Sabi niya.

I smiled and nodded at him at pagkatapos ay inubos na namin ang kape na iniinom namin. Isang oras rin mahigit nang makabalik si Inay Felicia na may dalang mga plastic ng mga pagkain at damit. Tinulungan naman namin siya ni Christian na kunin.

“Ito nga pala ang mga damit na pinamili ko para sa’yo, Bliss. Pasensya ka na kung mumurahin lang iyan dahil iyan lang ang kaya ng pera ko.” Sabi ni Inay Felicia at iniabot niya sa akin ang isang plastic na naglalaman ng mga damit.

“Hindi niyo na po kailangang mag-abala sa akin, Inay Felicia pero salamat po dito at sa pagtulong niyo na rin sa akin.” Pagpapasalamat ko.

“Walang problema, hija. Para na rin kitang apo at kung may taong nangangailangan ay tutulungan ko sa abot ng makakaya ko.” Sabi niya.

Napakabait talaga ni Inay Felicia at nakuha ni Christian ang magandang-asal niya dito sa kanyang lola.

Sandaling nagpunta sa kusina si Inay Felicia para magluto na ng kakainin namin. Nang matapos na ito ay kaagad na rin kaming kumain.

Nagluto si Inay Felicia ng tinolang isda na may kasamang munggo raw na tinatawag. Hindi pa ako nakatikim ng ganitong klaseng mga pagkain dahil nasanay na akong sa restaurant kumakain o ’di kaya ay karne at baka lang ang kinakain ko kapag nagluluto ng pagkain sina Mama at Kuya Andrei.

Masarap ang luto ni Inay Felicia at nakikita kong napapangiti siya habang kumakain ako.

“Masarap ba ang luto ko, Bliss?” Tanong niya.

Tumango ako. “Opo. Masarap po. Ngayon lang po ako nakatikim ng ganitong klaseng mga pagkain.” Sabi ko naman.

“Mukha nga at mukha ka ring anak mayaman. Sigurado akong taga Maynila ka.” Sabi ni Inay Felicia na ikinatango ko.

“Taga Maynila nga po ako. Doon na po ako lumaki.”

“Maganda ba ang Maynila, Bliss?” Bigla namang tanong sa akin ni Christian.

Umiling naman ako. “Mas maganda pa rin dito sa inyo. Masyado nang maingay at maraming gulo sa Maynila kaya mas pipiliin ko nalang na tumira dito kaysa doon.” Sabi ko.

Tumango nalang si Christian sa naging sagot ko at itinuloy na nito ang pagkain niya. Pagkatapos naming kumain ng hapunan ay itinuro na sa akin ni Inay Felicia ang kwartong tutuluyan ko.

May kuryente naman sila pero wala silang tv o ref. Talagang simple lang ang pamumuhay nila dito sa San Alfonso.

“Magpahinga ka na at alam kong pagod ka pa. Suotin mo ang binili kong mga damit para sa’yo. Inutusan ko na rin si Christian na ikuha ka ng unan at kumot.” Sabi ni Inay Felicia at tinapik niya ang balikat ko.

“Maraming salamat po, Inay Felicia. Don’t worry po, habang nandito po ako sa inyo ay tutulong ako sa mga gawaing bahay at pagkatapos ay kokontakin ko na po ang pamilya ko sa Maynila para masundo na nila ako dito.” Sabi ko.

“Wala iyon, hija saka gusto ko munang magtagal ka dito. Tutulungan ka namin para makausap mo ang pamilya mo. Pupunta lang naman tayo sa bayan para makagamit ka ng telepono.” Nakangiting sabi niya.

“Thank you po talaga.” Tumango naman si Inay Felicia.

“Oh siya, hintayin mo nalang si Christian dito at ako ay matutulog na rin dahil kailangan kong gumising ng maaga para magtrabaho sa bukid. Magandang gabi sa’yo, Bliss.”

Huling sabi ni Inay Felicia at pumasok na siya sa kabilang kwarto na ’di kalayuan sa kwartong tutuluyan ko.

Ilang minuto pa ay dumating na si Christian dala-dala ang isang unan at puting kumot at iniabot niya iyon sa akin.

“Ito na pala ang mga kailangan mong gamitin sa pagtulog. Kung may kailangan ka pa ay tawagin mo lang ako diyan sa kabilang kwarto.” Sabi ni Christian.

“Thank you, Christian.” Nakangiting sabi ko.

Napansin ko ulit ang pamumula ng mukha niya saka siya nagkamot ng batok.

“Bakit ang ganda mo lalo kapag

ngumingiti

?“

May sinabi siya ngunit hindi ko naman iyon gaanong narinig.

“Ano ’yon, Christian?” Tanong ko.

Gulat naman siyang napatingin sa akin at umiling-iling ito.

“W-wala ’yon. Sige na, matulog at magpahinga ka na, Bliss. Goodnight!” Mabilis niyang sabi at kaagad na itong umalis.

Napangiti nalang ako at nilibot ng tingin ang buong kwarto na tutuluyan ko. Gawa sa kawayan ang kama ko maging pati na rin ang lamesa at upuan sa gilid. May bintana rin at kitang-kita ko ang magandang tanawin mula sa labas.

Lumapit ako sa may bintana at tinignan ang buong kalangitan.

“Salamat po at nailigtas ako nina Inay Felicia at Christian mula sa kapahamakan. Sana ay nasa mabuting lagay lang rin sina Ash at ang pamilya ko.”

May tumulong luha sa mga mata ko na kaagad ko ring pinunasan.

Hindi ko alam kung bakit nangyayari ang lahat ng ito sa buhay ko pero alam kong may plano ang nasa itaas para sa akin at ipinapanalangin ko na maging maayos na ang lahat at hindi na ako mahanap pa ni Kale.

---

Kabanata 24

Nagising ako at kaagad kong tinignan ang nakasabit na wall clock sa kwartong tinutulugan ko. It’s already 6am in the morning. Bumangon ako mula sa pagkakahiga ko sa kama at lumabas sa loob ng kwarto.

Nakita ko kaagad si Christian na nakaupo sa sala at umiinom ito ng kape. Ngumiti naman siya nang makita niya ako. Ngumiti rin ako sa kanya at umupo sa upuang nasa tabi niya.

“Good morning, Bliss.” Bati niya sa akin.

“Good morning din, Christian.” Bati ko.

“Gusto mo ba ng kape o gatas? Ipagtitimpla kita. May pandesal din dito, kumain ka na.” Pag-aalok niya.

“Thank you. Nasaan na pala si Inay Felicia?” Tanong ko.

“Nauna na siya sa bukid. Ako naman ay pupunta sa kabilang bukid para magbuhat ng mga troso. Sayang rin ang kikitain ko doon kaya tutulong ako.” Sabi niya pagkatapos niyang humigop ng kape.

“Hmm.. pwede ba akong tumulong sa’yo sa bukid?” Nakangiting tanong ko na ikinagulat niya.

“Sigurado ka ba? Mainit doon at baka masunog lang ’yang balat mo. Napakaputi mo pa naman at hindi magandang mabilad ka sa araw.” Nag-aalalang sabi niya.

“Sus! Ano ka ba, okay lang ’yon saka gusto ko rin makatulong sa inyo ni Inay Felicia habang nandito pa ako.” Sabi ko.

Napakamot naman siya sa kaniyang batok bago siya tumango. “Kung ’yan ang gusto mo, sige pero magsuot ka ng mahabang damit dahil mainit doon at baka mangitim ka pa.”

Tumango at ngumiti ako. “Thank you, Christian!”

Ngumiti rin siya sa akin. “Sige na at uminom ka na ng mainit na inumin at kumain ka na rin.” Sabi niya.

“Okay!” Sabi ko at nag-umpisa na akong magtimpla ng kape.

Pagkatapos naming kumain ni Christian ay naligo muna ako at nagpalit ng damit. Sinuot ko ang isang bestidang may mahabang manggas na kulay dilaw na binili para sa akin ni Inay Felicia. Itinali ko rin ang buhok ko ng ponytail style at nang matapos ako ay lumabas na ako sa kwarto ko.

Nakita ko naman na nag-aabang si Christian sa pintuan at nakasuot ito ng polo na may mahabang manggas at short na hanggang tuhod lang niya. Nakasumbrero rin siyang kulay itim.

Nang makita niya ako ay napatitig pa siya sa akin pero kaagad rin niyang iniwas ang tingin niya.

“Nakahanda ka na ba?” Tanong niya.

I nodded. “Tara na?”

Ngumiti naman siya sa akin at pagkatapos ay sabay na kaming lumabas mula sa loob ng bahay.

Medyo tirik na rin ang araw pagkalabas namin dahil alas siyete na ng umaga.

“Sigurado ka bang maayos na ang pakiramdam mo, Bliss? Pwede namang magpahinga ka muna sa bahay kung sakaling nanghihina ka pa.” Nag-aalalang sabi ni Christian habang naglalakad kami patungo sa bukid na tinutukoy niya.

“I’m okay na nga. Mabobored lang rin ako sa loob ng bahay at walang gagawin kaya mas mabuti pang tutulungan nalang kitang magtrabaho.” Sabi ko.

“Sige na nga pero ayokong pagbuhatin ka ng mga troso dahil mabibigat ’yon. Ang gawin mo nalang ay sumunod ka sa akin at bilangin mo kung ilan ang mabubuhat ko.” Sabi niya.

Nakangiti naman akong tumango at sumaludo pa sa kanya.

“Yes, sir!” Napailing nalang si Christian habang nangingiti dahil sa sinabi ko.

Matapos ng ilang minutong paglalakad namin ay narating na namin ang bukid na tinutukoy niya. May dalawang malalaking truck ang nandirito habang abala naman ang mga kalalakihan sa pagkuha at pagbuhat ng mga nakataling troso na nakalapag sa lupa.

Tumingin pa sila sa amin nang makita nila kami. Ang iba sa kanila ay matatanda na, may mga mas bata pa at mayroon rin na kaedad lang yata namin ni Christian.

“Aba, Christian! Sino iyang magandang dilag na kasama mo? Girlpren mo ba?” Tanong nung matandang lalake na mukhang kaedad lang yata ng Papa ko at lumapit ito sa amin.

Nanlaki ang mga mata ko sa sinabi ng matandang lalake habang si Christian naman ay kaagad na umiling sa sinabi nito.

“Nako, hindi po, Tiyo Ben. Kaibigan ko lang po siya.” Sagot ni Christian.

Tumango-tango naman ang matandang lalake.

“Ganon ba? Siya, ako nga pala si Ben, ganda. Si Christian ay pamangkin ko. Ikinagagalak kong makilala ka.” Nakangiting sabi niya sa akin.

Ngumiti rin ako. “Hello po, Kuya Ben. Ako nga po pala si Bliss. Nice to meet you din po.” Sabi ko.

Tumango ito sa sinabi ko saka siya muling bumaling kay Christian.

“Umpisahan mo nang magbuhat para matapos ka kaagad at baka mamaya ay marami na ang magboluntaryo.” Sabi nito.

Tumango doon si Christian hanggang sa umalis na si Kuya Ben at dumiretso na ito sa isa pang truck na may mga troso.

“Siya si Tiyo Ben. Kapatid siya ng tatay ko.” Nakangiting sabi sa akin ni Christian.

Tumango ako.

“Christian!”

Napatingin kami sa tumawag ng pangalan ni Christian at may isang lalakeng chinito at matangkad ang lumapit sa amin. Nagulat pa siya nang makita ako pero kaagad rin siyang bumaling kay Christian.

“Kanina pa kita hinahanap, pre! pero nandito ka lang pala.” Hinihingal nitong sabi.

“Pasensya na, Paul. Tinanghali na rin kasi akong nagising dahil napagod ako kahapon sa pag-aani ng pinya kasama si Inay.” Sagot naman ni Christian sa chinitong lalake.

“Ayos lang! Pero sino naman ’tong kasama mo?” Sabi ng lalake sabay na itinuro ako.

“Ah, siya si Bliss. Kaibigan ko.” Nakangiting pagpapakilala sa akin ni Christian.

Ngumiti at naglahad naman ng kamay sa akin ang lalake.

“Hi! I’m Paul. Ang poging best friend ni Christian.” Nakangiting sabi nito at nagpogi sign pa siya.

Natatawa ko namang tinanggap ang kamay ni Paul habang si Christian naman ay napatampal nalang sa kanyang noo dahil sa sinabi ng kaibigan niya.

“Hi! Paul. Ako naman si Bliss.” Sabi ko.

Nakangiti si Paul sa akin at medyo naaalala ko sa kanya si Ash dahil pareho silang chinito.

Kumusta na kaya si Ash ngayon?

Bigla namang pumagitna sa amin si Christian at tinanggal nito ang pagkakahawak ni Paul sa kamay ko.

“Tama na ’yan at may gagawin pa tayo.” Walang kangiti-ngiting sabi ni Christian at kaagad na akong hinila papalayo kay Paul.

“Pre, wait lang! Selos ka naman kaagad e, hintayin niyo ako!” Sigaw ni Paul at nakasunod ito sa likuran namin.

Hindi naman siya pinansin ni Christian hanggang sa makarating na kami sa kumpol ng mga troso.

“Bilangin mo lang kung ilan ang mabubuhat ko, okay?” sabi ni Christian sa akin at inumpisahan na niyang buhatin ang isang tali ng troso.

Alam kong medyo mabigat iyon pero mukhang sanay na talaga si Christian na magbuhat ng mga mabibigat. Kita ko rin naman sa katawan niya iyon dahil medyo malaki ito at may mga muscles rin siya sa braso. Matipuno ang pangangatawan niya para sa edad niya.

“No problem!” Sagot ko na ikinangiti niya.

Nag-umpisa na rin kaming magtrabaho at kasama namin si Paul na paminsan minsan ay nagpapacute pa sa akin. Iniismiran naman siya ni Christian habang ginagawa niya iyon. Natatawa nalang ako doon dahil alam ko namang binibiro lang ni Paul ang best friend niya.

Nilalagay nina Christian at Paul ang mga nakataling troso sa truck habang ako naman ay binibilang kung ilan ang nakuha nila. Matapos ang ilang oras na pagtatrabaho namin ay naupo kami sa isang kubo at nagpahinga muna kami.

“Ilan ang nakuha ko, Bliss?” Tanong ni Christian at nagpunas ito ng pawis niya gamit ang towel niyang puti.

Inabutan niya ako ng isa pang towel mula sa dala niyang backpack at ibinigay ito sa akin. Kinuha ko naman iyon at nagpasalamat.

“Naka 150 na troso ka.” Nakangiting sabi ko na ikinatango niya.

“E, sa akin, Bliss? Naka-ilan ako?” Tanong naman ni Paul habang umiinom ito ng mineral bottled water na hawak niya.

“120 naman ang sa’yo.” Sabi ko.

“Tsk! Ayos ka rin, Paul. Si Bliss pa talaga ang pinagbilang mo ng mga nabuhat mo.” Nakasimangot na sabi ni Christian at humalukipkip pa ito.

Tumawa naman si Paul. “Grabe ka naman, pre. Si Bliss naman ang nagsabing bibilangin niya rin ang mga nabuhat ko kaya chill ka lang dyan.” Nakangising sabi nito.

“Ewan ko sa’yo. Sinamantala mo naman ang kabaitan ni Bliss. Umuwi ka na nga!” Iritadong sabi ni Christian sa kaibigan niya na tinawanan lang ulit ni Paul.

“Bakit ba masyadong mainit ang dugo mo sa akin ngayong araw? Maganda si Bliss pero sa’yo lang ’yan, okay?” Sabi ni Paul na ikinagulat ko.

Napansin ko naman ang pamumula ng mukha ni Christian dahil sa sinabi ni Paul.

“A-ano bang pinagsasabi mo dyan?” Nautal niyang sabi.

Natatawa namang umiling si Paul at tumayo na siya mula sa pagkakaupo niya.

“Wala, no. Sige na at maiwan ko na kayong dalawa para naman magkaroon kayo ng sweet moments. Bye, Bliss! See you next time!” Huling sabi ni Paul at nagflying kiss pa ito sa akin habang tumatawang tumakbo papaalis.

Umiling nalang si Christian pagkaalis ni Paul at bumaling siya sa akin.

“Pagpasensyahan mo na si Paul. Talagang mahilig lang mang-asar ang isang ’yon.” Sabi niya.

“No problem. Nakakatuwa nga siya and he’s nice, too.” Sabi ko na ikinatahimik ni Christian at tumango nalang.

“Okay.” Umiwas siya ng tingin sa akin at tumayo na rin ito.

“Tara at pumunta na tayo sa nangongolekta ng troso para makuha na natin ang bayad.” Sabi niya at kaagad niyang hinawakan ang kamay ko.

Tumango naman ako at tumayo na rin.

Nang makuha na namin ni Christian ang kinita niyang 350 pesos para sa pagbubuhat ng mga troso ay niyaya niya akong kumain muna sa karinderya na malapit lang dito.

I can see that he’s really happy kahit hindi ganoon kalaki ang kinita niyang pera. Worth it talaga siguro ang pagod mo kapag sa sarili mong sikap kinita ang pera mo.

He’s only a minor like me pero nagtatrabaho na rin siya katulad ng best friend niyang si Paul. Masipag siyang tao and I admire him for that.

“Pumili ka na ng kahit anong ulam na gusto mo, Bliss.” Nakangiting sabi ni Christian at itinuro niya ang mga pagkaing nakalagay sa isang rectangular glass ng karinderya.

Tumango ako at itinuro sa tindera ang dalawang ulam na gusto ko. Ganoon rin si Christian at pagkatapos ay umupo na kami sa isang bakanteng upuan.

Pagkabalik ng tindera ay binigay na niya sa amin ang mga ulam at plato na may lamang kanin. May kasama rin itong dalawang softdrinks na nakabote.

Nag-umpisa na kaming kumain ni Christian at masarap pala talaga ang luto sa karinderya.

Habang patuloy pa rin kaming kumakain ay bigla akong inabutan ni Christian ng 200 pesos.

“Christian, hindi ko matatanggap ’yan dahil kinita mo ’yan.” Umiiling kong sabi at pilit ibinabalik sa kanya ang pera na inabot niya pero tumanggi siya.

“Sa’yo na ’yan, Bliss. Gastusin mo ’yan habang nandito ka pa sa San Alfonso. Kikita pa naman ako ng pera dahil may trabaho pa ako bukas.” Sabi niya.

“Pero-”

“Tanggapin mo na ’yan. Pasasalamat ko na rin sa’yo dahil tinulungan mo ako ngayong araw.” Pagpupumilit niya kaya wala na akong ibang nagawa kundi tanggapin ang perang ibinigay niya.

“Salamat. Ibibili ko nalang siguro ’to ng makakain natin ni Inay Felicia.” Sabi ko habang nakangiti.

Ngumiti rin si Christian at tumango. Nang matapos na kaming kumain at makapagbayad ay dumiretso kami sa bakery na hindi kalayuan sa karinderya. Bumili kami ng mga tinapay at ang natirang pera ay itinago ko nalang dahil sinabi iyon ni Christian. Kung sakali raw na may iba akong bilhin ay may pera pa akong nakatago.

Bumalik na kami sa bahay nila at naabutan naman namin si Inay Felicia sa labas na nagsisibak ng mga kahoy. Lumapit kaagad sa kanya si Christian at nagmano ito  Ganoon rin ako saka niya tinulungan si Inay Felicia na magsibak ng mga kahoy.

“Naging masaya naman ba ang araw mo kasama ang apo ko, Bliss?” Nakangiting tanong ni Inay Felicia sa akin.

Tumango ako. “Opo. Tinulungan ko po si Christian na magbilang ng mga binuhat niyang troso sa bukid. Binilhan rin po namin kayo ng tinapay.” Sabi ko at itinaas ang hawak kong plastic na puno ng tinapay at ipinakita iyon kay Inay Felicia.

“Mabuti naman at mukhang masaya ka dito kahit mahirap lang ang pamumuhay namin. Kung may kailangan ka ay huwag kang mahihiyang magsabi sa amin, Bliss.” Sabi niya.

“Opo. Maraming salamat po.” Ngumiti lang si Inay Felicia at ipinagpatuloy na nila ang ginagawa nila ni Christian.

Nang matapos na sila sa pagsisibak ng kahoy ay dumiretso muna si Inay Felicia sa kwarto niya para magpahinga saglit at magbasa ng Bible. Kakatapos lang rin kasi niyang magtrabaho sa bukid at babalik ito mamaya doon ng hapon. Mamaya ay magluluto rin siya para sa tanghalian namin at tutulong ako doon.

Naiwan kaming dalawa ni Christian sa labas ng bahay habang nakaupo kami sa mahabang bangko nila. Tinatanaw namin ang magandang view na nasa harapan namin.

Matataas na bundok na napapaligiran ng mga puno at halaman. May mga ibon rin na humuhuni at nagliliparan sa kalangitan. Talagang napakaganda dito sa probinsya ng San Alfonso.

“Bliss?”

Lumingon ako kay Christian na nakatingin na pala sa akin.

“Ano ’yon?” Tanong ko nang nakangiti.

Bigla naman niyang hinawakan ang kamay ko na ikinahinto ko.

“Salamat sa lahat at nakilala kita. Bukod kasi kay Paul ay ikaw pa lang ang naging kaibigan ko.” Seryoso niyang sabi sa akin.

Napangiti ako. “Ano ka ba, wala ’yon, saka kapag nakabalik na ako sa Maynila ay sasabihin ko kay Papa na tulungan kang makapag-aral ng college.” Sabi ko dahilan para manlaki ang mga mata niya.

“T-talaga?” gulat niyang tanong.

I nodded. “Yeah. He’s offering free scholarship para sa mga teenager na gustong makapag-aral ng college. Don’t worry, siya ang gagastos sa lahat para sa pag-aaral mo pero siyempre ay kailangan mong i-maintain ng mataas ang grades mo. Any school will do ang kaso ay sa Maynila ka dapat mag-aaral. Provided na rin niya ang tutuluyan mo. Basta’t kakausapin lang natin si Papa tungkol diyan at matutulungan ka niya.” Sabi ko.

I want to help Christian. Deserve niyang makapag-aral at alam kong gagawin niya ang lahat makapagtapos lang ng pag-aaral. This is my way of help dahil sa pagligtas nila sa akin ni Inay Felicia mula sa kapahamakan.

Nagulat naman ako nang bigla akong niyakap ni Christian nang mahigpit.

“Salamat, Bliss. Gusto ko talagang makapag-aral ng kolehiyo pero hindi sapat ang kinikita namin ni Inay Felicia dito kaya hindi ako makapag-enroll.” Sabi niya.

Niyakap ko naman siya pabalik. “No worries. I want to help you para matupad mo ang pangarap mo at matulungan mo rin si Inay Felicia balang-araw.”

Nang humarap siya sa akin ay nangingilid na ang mga luha niya. I can see that it’s a tears of happiness.

“Simula nang dumating ka sa buhay ko, ngayon lang ako nakaramdam ng ganitong klaseng kasiyahan.”

“Christian-”

Niyakap niya ulit ako. “Salamat sa lahat, Bliss.”

Ngumiti nalang ako at niyakap rin siya pabalik.

---

Kabanata 25

Mahigit isang linggo na rin akong nandito sa probinsya ng San Alfonso kasama sina Christian at Inay Felicia. Sa loob ng mga panahong iyon ay mas lalo ko pa silang nakilalang dalawa lalo na si Christian.

Sinabi niya kay Inay Felicia ang tungkol sa scholarship program na inaalok ni Papa para sa mga teenagers na gustong makapag-aral at pumayag naman si Inay Felicia doon basta ay pagbutihin lang ni Christian ang pag-aaral niya.

Sinabi naman ni Christian na dadalawin niya every weekends si Inay Felicia dito sa San Alfonso kung sakali mang sa Maynila na siya mag-aaral ng kolehiyo.

Sinabi ko na rin sa kanila kung ano ang dahilan kung bakit ako napadpad dito sa San Alfonso. Naawa sila sa sinapit ko at dapat raw ay hindi ko dinanas iyon. Nakikita ko ang sobrang pag-aalala ni Christian doon at natuwa naman ako dahil concern siya sa akin.

He’s really my true friend.

Naisipan ko nang i-contact sina Ash at ang pamilya ko sa Maynila at natuwa sila nang malaman na maayos lang ang kalagayan ko. Nang sinabi ko sa kanilang si Kale ang dumukot sa akin ay nagalit sila doon lalo na sina Ash at Kuya Andrei. Kailangan raw na pagbayaran ni Kale ang ginawa niya sa akin at hindi nila ito palalampasin.

Umaga ng tumawag ako sa kanila at nagpunta pa kami sa bayan para makagamit ng telepono dahil walang cellphone sina Christian at Inay Felicia.

I will try to buy a phone for them para naman may magamit sila in case of emergency at para ma-contact rin nila ako.

Ngayong hapon ay inaasahan kong susunduin na ako ni Ash at ng pamilya ko dito sa San Alfonso. Naghihintay lang ako dito sa labas ng bahay sa pagdating nila nang biglang lumapit sa akin si Christian.

Nginitian ko siya nang makita ko ito. “Sigurado ka na bang sa Maynila ka na mag-aaral? Hindi mo ba mamimiss ’tong Sa Alfonso?” Tanong ko.

Ngumiti lang siya sa akin. “Mamimiss ko ’to siyempre pero kailangan kong makapagtapos ng pag-aaral para matulungan ko si Inay balang-araw.” Sabi niya.

Tumango ako. “So, decided ka na talagang sumama sa akin ngayon? Pwede namang next week nalang para magkaroon pa kayo ng bonding time ni Inay Felicia.” Sabi ko.

Umiling naman si Christian. “Kasama naman kita kaya okay lang ’yon tsaka gusto ko na rin maging independent at hindi umaasa nalang palagi kay Inay.”

Ngumiti lang ako sa sinabi niya hanggang sa matanaw ko sa bakuran ng bahay nila Christian ang paparating na sasakyan at bigla itong huminto sa tapat namin.

Napaluha ako nang makita kong papalabas sa loob ng sasakyan sila Mama, Papa, Kuya Andrei at si Ash.

Ang unang nakakita sa akin ay si Ash at kaagad itong tumakbo papalapit sa akin at niyakap niya ako. Napahikbi na ako pagkakita sa kanya at niyakap siya nang mahigpit.

“I missed you so much, Bliss…” Bulong ni Ash.

Nakita ko pa ang pag-iwas ng tingin sa amin ni Christian na nasa tabi ko lang bago ako nagsalita.

“I miss you too, Ash.”

Hinarap naman niya ako at sinapo ang buong mukha ko.

“I’m glad that you’re okay. Pagbabayaran ng Kale na ’yon ang ginawa niya sa’yo.” Matigas niyang sabi.

Tumango nalang ako at nakita kong naglalakad papalapit sa akin sila Mama, Papa at Kuya Andrei. Niyakap nila ako isa-isa at kitang-kita ko mula sa mga mata nila ang sobrang pag-aalala para sa akin.

“Thanks God and you’re okay, princess.” Naluluhang sabi ni Mama at niyakap niya ulit ako.

“Yes, Ma. I’m okay.” Sabi ko naman.

Lumabas mula sa loob ng bahay si Inay Felicia at niyaya na niya kaming pumasok sa loob at pumunta sa may sala.

Katabi ko si Ash sa sofa at hindi niya pa rin binibitawan ang kamay ko magmula kanina pa.

I’ve already fell in love with him at hindi ko na hahayaan pang guluhin kami nang kahit na sino. Sigurado na ako sa nararamdaman ko para sa kanya and I know that I’m no longer in love with Kale.

Kinamumuhian ko na siya ngayon, dahil na rin sa ginawa niyang pagkidnap sa akin.

“Maraming salamat po sa pagkupkop niyo sa anak ko. You don’t know how happy I am nang malaman naming ligtas siya.” Banggit ni Papa kay Inay Felicia.

“Wala iyon, hijo saka para ko na ring apo itong si Bliss. Maganda ang pagpapalaki ninyo sa kanya dahil napakabuti niyang bata.” Nakangiti namang sabi ni Inay Felicia at nginitian niya rin ako pagkatapos.

“Thank you po talaga, lola. Apo niyo po ba itong binatang katabi ni Bliss?” Tanong ni Mama at itinuro nito si Christian na kanina pa tahimik.

“Ah, oo. Siya ang apo ko, si Christian.” Pagpapakilala naman ni Inay Felicia kay Christian.

Nag-bow naman kaagad si Christian sa harap ng mga magulang ko.

“Good afternoon po. Ako po pala si Christian.” Nahihiyang sabi niya.

Sinenyasan ko na si Papa na sabihin na kay Christian ang dapat niyang sabihin.

I’d already talk to him about Christian’s free scholarship kanina sa telepono at sinabi naman niya na tutulungan niya ito bilang kabayaran sa pagligtas nila sa akin ni Inay Felicia mula sa kapahamakan.

“Christian, gusto mo bang sumama sa amin ngayon sa Maynila? You can stay in our house habang nag-aaral ka. Marami namang kwarto doon at malapit lang rin ang university doon sa pinapasukan nina Bliss at Ash. Sakop ng free scholarship program ko ang Zion University at pwedeng doon ka mag-aral.” Sabi ni Papa kay Christian.

Nagulat naman si Ash sa sinabi ni Papa at maging si Christian ay ganoon rin.

“A-ako po? Titira sa bahay ninyo?” Gulat na tanong ni Christian.

Tumango si Papa. “Why not? My daughter said that you’re a good person and I trust you at para na rin hindi ka mahirapan sa pagbiyahe dahil medyo malayo ang condominium na pwede mong pagtirhan sa Zion University. Mas maganda na sumama ka na sa amin ngayon para maasikaso ko na ang scholarship at documents mo.”

Christian look at me and I nodded at him.

He sighed saka siya tumango. “Sige po, kung ’yan po ang makabubuti ay sasama nalang po ako ngayon.” He shyly said.

My parents smiled.

“Don’t be shy, Christian. You can treat us like your family na rin.” Sabi ni Mama.

Ngumiti naman si Christian. “Salamat po.”

Nang tumingin ako kay Kuya Andrei ay nginuso niya si Ash na natahimik na. I tapped Ash shoulder kaya nabaling ang atensyon niya sa akin.

“Are you okay, Ash?” Tanong ko.

He nodded immediately.

“Yes, I’m okay, Bliss. Don’t worry.” Sabi naman niya kaya napanatag na ang loob ko.

Nagtagal pa ng ilang oras ang pag-uusap nina Inay Felicia at ng parents ko bago naming napagpasyahang umalis. Nakahanda na rin ako at si Christian at ang mga gamit na dadalhin niya papunta sa amin sa Maynila.

“Tanggapin niyo na po itong pera na tulong ko para sa inyo.” Sabi ni Papa at inabot nito kay Inay Felicia ang isang puting sobre na may lamang pera.

“Nako, hijo hindi ko matatanggap iyan-”

“Tanggapin niyo na po ’yan. Mawawala rin ng ilang buwan ang apo niyo kaya please po, tanggapin niyo na ’to.” Pagpupumilit naman ni Papa kaya wala nang ibang nagawa si Inay Felicia kundi tanggapin nalang ang pera.

“Kung ganoon ay maraming salamat. Huwag kayong mag-alala at mabuting apo ko si Christian. Hindi niya kayo bibiguin at sigurado akong pagbubutihin niya ang pag-aaral niya sa Maynila.” Sabi ni Inay Felicia.

“Walang anuman po. Paano po, aalis na kami.” Sabi ni Papa at pumunta na ito sa likod ng kotse namin para ilagay doon ang mga gamit namin ni Christian.

“Mag-iingat kayo ni Christian, Bliss.” Nakangiting sabi ni Inay Felicia at pareho niyang hinawakan ang kamay namin ni Christian.

“Kayo rin po. Pwede po kayong dalawin ni Christian dito any time.” Sabi ko.

Inay Felicia nodded at bumaling ito kay Christian. “Magpakabait ka doon, apo. Mag-aral kang mabuti.”

“Makakaasa po kayo, Inay.” Sagot naman ni Christian nang nakangiti.

Nang matapos na kaming makapagpaalam ay sumakay na kami sa loob ng kotse hanggang sa makaalis na kami.

Katabi ko sa back seat sina Ash at Christian na parehong tahimik habang nasa gitna nila ako.

Napangiti ako nang hinawakan ni Ash ang isang kamay ko at pinagsalop ito sa palad niya niya. Nakita naman iyon ni Christian na nasa tabi ko lang.

“Bliss, do you want to come in our house for tomorrow? Let’s bonding na rin para-” Hindi na natapos pa ni Ash ang sasabihin niya nang bigla namang magsalita si Christian.

“Ahm, Bliss? Maaari mo ba akong tulungan mamaya para sa pag-aayos ng mga gamit ko sa kwartong tutuluyan ko? Ang sabi rin ng Papa mo ay malapit lang ang papasukan ko sa bahay niyo kaya pwede ba nating silipin kung saan ’yon?” Tanong niya.

I immediately nodded at him. “Sure, I can show you that university. Balak rin naming mag-aral ni Ash sa Zion University once na maka graduate na kami. Mas maganda ’yon kasi magkakasama tayong tatlo nitong bestfriend ko.” Masayang sabi ko.

Ngumiti naman si Christian at humarap siya kay Ash.

“Nice to meet you, Ash.” Sabi niya.

Ash nodded and smiled, too. “Nice to meet you din, Christian. Thank you for helping Bliss at sa lola mo na rin.” He said.

“Wala ’yon saka para naman kay Bliss.” Seryosong sabi ni Christian.

Hindi naman nakaimik doon kaagad si Ash pero ’di kalaunan ay tumango nalang siya.

“I see.”

I really don’t know but there’s something wrong between them or am I just paranoid?

---

Kabanata 26

Sobrang sama ng titig ni Kuya Andrei kay Kale habang kaharap namin siya kasama si Tita Josephine. Pinatawag sila ng pamilya ko para komprontahin tungkol sa ginawa ni Kale sa akin.

Hindi ko na muna binanggit na may nangyari na sa amin dahil panigurado na mas lalo lang madadagdagan ang galit nila lalo na si Ash. Hindi pa ako handang sabihin iyon sa kanya at kung pwede nga lang ay itatago ko nalang ang pagkakamali kong iyon.

“Ang kapal naman ng mukha mo para kidnappin ang kapatid ko at itago siya sa amin. Sino ka ba para gawin ’yon, ha?” Sigaw ni Kuya Andrei at dinuro niya si Kale na kanina pa tahimik at walang halos imik.

Pilit namang pinapakalma ni Mama si kuya at si Papa naman ay tahimik lang habang pinagmamasdan kami. Si Ash ay katabi ko habang nakahawak siya sa isang kamay ko at si Christian naman ay nasa tabi lang namin.

Hindi pa rin sumasagot si Kale sa sinabi ni Kuya Andrei kaya mas lalo lang nadagdagan ang galit ng kapatid ko sa kanya.

I’ve never seen my brother would be so mad like this. Hindi ko rin naman siya nakitang magalit noong may ginawa rin sa aking masama si Kuya Argel.

Kuya Andrei is always been a good brother to me and I feel his sincerity nang makita ko kung paano siya magalit sa tuwing nalalagay ako sa panganib.

Nagulat nalang ako nang biglang lumapit si Kuya Andrei kay Kale at kwinelyuhan niya ito na nakatitig na ng masama sa kanya.

“Ano? Hindi ka ba magsasalita dyan, Kale Marco?” Sigaw ni Kuya Andrei at akmang susuntukin na sana niya si Kale nang napigilan siya ni Tita Josephine.

“Hijo, please calm down. Pag-usapan natin ng maayos kung ano man ang nagawang masama ng anak ko kay Bliss.” Nag-aalala at nalulungkot na sabi ni Tita Josephine.

Kuya Andrei chuckled. “Paano po ako kakalma kung nilagay ng anak niyo sa panganib ’yung kapatid ko? Pasalamat kayo at menor de edad pa ’yan kundi ipakukulong talaga namin siya!” Galit na sabi niya.

Napangisi naman si Kale sa sinabi ni Kuya Andrei saka ito tumingin sa akin bago ulit bumaling ng tingin sa kapatid ko.

“Do you think you can do that to me? That was my punishment for Bliss since pinaasa niya ako.” He said.

Naramdamanan ko nalang na humigpit ang pagkakahawak sa akin ni Ash na nakatitig na ng masama kay Kale.

“Pinaasa o ikaw lang naman talaga ang umaasa, Kale? Sinabi na sa’yo ni Bliss na hindi ka talaga niya mahal and it’s not her fault any more kung umasa ka man.” Madiing sabi ni Ash kay Kale.

Napangiti lang si Kale sa sinabi ni Ash at umiling ito. “Ash, pagdating kay Bliss ay talo ka na kaagad sa akin. You didn’t know what we were doing habang wala ka sa tabi niya.”

Kaagad naman akong nakaramdam ng kaba dahil sa sinabi ni Kale.

Hindi pa ako handang malaman ni Ash na may nangyari na sa amin ni Kale. Paniguradong masasaktan ko siya sa oras na malaman niya iyon. I can’t afford to lose and hurt him again.

“What do you mean?” Naguguluhan namang tanong ni Ash.

Sumulyap sa akin si Kale bago siya muling tumingin kay Ash. “Masasaktan ka lang kapag nalaman mo, Ash. Sa ating dalawa, mas lamang pa rin ako sa’yo. Kayang-kaya kong makuha si Bliss nang hindi ako nag-e-effort.” Nakangising sabi niya.

“Aba, hijo, hindi bagay ang anak ko na pag-aari mo. Hindi rin ako papayag na mapunta sa’yo si Bliss lalo na’t nalaman ko kung gaano ka pala kabaliw para dukutin siya at ilayo sa amin!” Singhal ni Mama kay Kale.

“Tita, hindi niyo po ako kaaway dahil kakampi niyo ako. Mahal ko naman po si Bliss pero ayoko lang na may ibang lalake sa buhay niya. Ilang beses na pong may nangyari sa amin at papanagutan ko siya sa ginawa namin.” He said.

Nagulat ang lahat sa sinabi ni Kale lalong-lalo na si Ash na napabitaw bigla mula sa pagkakahawak niya sa kamay ko.

“T-totoo ba ’yon, Bliss? May n-nangyari na sa inyo ni Kale?” Nauutal niyang tanong sa akin.

“Ash, I’m sorry…” Sabi ko at hindi ko na napigilan pang umiyak.

Maging pati sila Kuya Andrei, Mama at Papa ay nagulat rin sa pag-amin ko. Si Christian naman ay tahimik lang na nakikinig sa amin.

Bigla ay sinugod ni Ash si Kale at sinuntok niya ito sa mukha dahilan para bumagsak si Kale sa sahig. Inawat ko si Ash kaagad nang magtangka itong sumugod ulit.

“Walang hiya ka! Anong ginawa mo para may mangyari sa inyo? Pinilit mo ba si Bliss?” Galit na sigaw ni Ash kay Kale.

Pinunasan naman ni Kale ang labi niyang nagdudugo na gawa ng pagkakasuntok sa kanya ni Ash. Itinayo siya ni Tita Josephine mula sa pagkakabagsak niya sa sahig.

“I never force Bliss to have sex with me. Pareho naming ginusto ang nangyari sa amin. Bakit, Ash? Nagseselos ka dahil mas nauna akong maangkin siya kaysa sa’yo?” Kale smirked at Ash na nakita kong nanginginig na sa galit.

Ang bigat sa kalooban ko na nakikita kong nasasaktan si Ash. It’s my fault that I let Kale entered into my life. Ngayon ay nagkakagulo na kami at may kasalanan rin ako sa lahat.

Humarap naman sa akin si Ash at nagulat nalang ako nang napapaluha na siya.

I hurt him, again.

“Is that true, Bliss? H-hindi ka ba pinilit ni Kale na may nangyari sa inyo?” Tanong niya.

Tumango ako.

I want to be honest with him dahil noong unang may nangyari sa amin ni Kale ay nalilito ako sa nararamdaman ko nun at hindi ko siya napigilan sa ginawa niya dahil ang akala ko ay mahal ko siya but I’m wrong because in the first place ay hindi ko narealized na si Ash pala ang mahal ko.

“Hindi niya ako pinilit, Ash but I was so confused sa nararamdaman ko nung una dahil ang akala ko ay mahal ko si Kale but I’m wrong dahil hindi ko kaagad narealized na ikaw pala ang mahal ko. I’m really sorry…” Naluluhang sabi ko.

Napapikit si Ash sa sinabi ko saka ito nagpunas ng luha at tumango. “I understand pero.. nasasaktan ako, Bliss. Para akong naiputan sa ulo dahil sa nangyari sa inyo pero wala naman akong karapatang diktahan ka ulit kasi ayoko nang magkasira ulit tayo nang dahil lang sa pagiging seloso at possesive ko.”

Sa sinabi niya ay hindi na tumigil sa pagpatak ang mga luha ko. Ang bigat sa pakiramdam ko na nasasaktan ko ang taong mahal ko.

“Kale, mag-usap nga tayo,”

Biglang pag-imik ni Papa kaya sa kanya nabaling ang atensyon namin.

Lumapit naman sa kanya si Kale nang nakangiti. “What is it, Tito?”

Kung makatawag siya ng Tita at Tito sa mga magulang ko ay parang close na sila. I gritted my teeth dahil sa galit at inis ko.

“You already had sex with my daughter. You are only both minors. I didn’t like what you did to her. Paano kung mabuntis mo si Bliss? Anong gagawin mo?” Seryosong tanong ni Papa kay Kale.

Kale smiled. “Tito, I really love your daughter. Kung magbunga man ang ginawa namin ay pananagutan ko siya. I’m not a jerk na kapag may nangyari sa amin ni Bliss ay tatakbuhan ko siya. I’ll take my responsibility on her as a man.” He said.

“Ayos ka rin, ah? Sa tingin mo ba ay tatanggapin ka ng pamilya ko? You took advantaged my sister at kahit na kailan ay hindi kita tatanggapin bilang brother-in-law ko!” Galit namang sabi ni Kuya Andrei at tumawa ito ng sarkastiko.

“Shut up, Andrei.” Papa said.

“But, Pa-”

“I said shut up!” Sigaw ni Papa kaya natahimik na si Kuya Andrei.

Humarap muli si Papa kay Kale.

“Marry my daughter.”

Sa sinabi ni Papa ay nagulat kaming lahat doon.

“Gil, nahihibang ka na ba? Ipapakasal mo ang anak natin sa baliw na lalakeng ’yan?” Pag-apila ni Mama saka niya nilapitan si Papa.

“Melissa, may nangyari na sa kanila. Paano nalang kapag nabuntis itong anak natin? Gusto mo bang mawalan ng tatay ang batang dadalhin niya sa sinapupunan niya?” Sagot naman ni Papa kay Mama.

Doon na ako nagsalita at naluluhang tinignan si Papa. “Pa, ayoko pong magpakasal sa lalakeng sinira ang buhay ko. Hindi ko po kaya ’yon. Si Ash ang mahal ko…” Sabi ko at matutumba na sana ako sa panghihinang nararamdaman nang nasalo ako ng katabi kong si Christian.

“Bliss, I’m doing this for you. Dapat lang na panagutan ni Kale kung ano man ang ginawa niya sa’yo. Matututunan mo rin siyang mahalin balang araw.” Matigas na sabi ni Papa sa akin.

“Pa, ano bang nangyayari sa’yo? Hindi mo alam kung gaano ako nagagalit sa siraulong ’yan! Huwag mo namang ipagtulakan si Bliss sa demonyong ’yan!” Galit na saad ni Kuya Andrei kay Papa na umiling lang sa sinabi niya.

“That’s my final decision at wala nang makakapagpabago ng isip ko. Ipapakasal ko sina Bliss at Kale sa ibang bansa since hindi sila pwedeng makasal dito sa Pilipinas dahil wala pa sila sa legal age. Josephine, mag-usap tayo tungkol dito.” Sabi ni Papa at iminuwestra nitong sundan siya ni Tita Josephine papunta sa office nito sa loob ng bahay.

Sumunod naman sa kanila si Mama at si Kuya Andrei na tinitigan muna ng masama si Kale bago siya umalis.

Nang kami na lang nila Kale, Ash at Christian ang naiwan ay kaagad kong nilapitan si Kale at pinagpapalo siya sa dibdib niya dahil sa galit na nararamdaman ko sa kanya.

“Tigilan mo na ako, Kale. Pakiusap lang!” Umiiyak kong sabi.

Kaagad naman akong nilapitan ni Christian at pilit pinapatahan habang si Ash naman ay bigla nalang natahimik.

Sumeryoso ang tingin sa akin ni Kale.

“Bliss, let’s accept that we’re meant for each other. Ito naman talaga ang gusto mo ’di ba? Ang mapalapit sa akin. It’s not my fault kung ginulo mo ang tahimik kong mundo at ginagawa ko ang lahat ng ’to sa’yo. Always remember that you’re mine at hinding-hindi ka mapupunta sa kahit na sinong lalake lalong-lalo na kay Ash.” Mariin niyang sabi saka ito tumingin kay Ash na tahimik pa rin.

“You’re crazy,” Umiiling kong sabi at tinignan siya ng masama.

He laughed. “I know. Wait, who is this guy?” Tanong niya at binalingan si Christian.

“Ako ang nagligtas kay Bliss nung panahong dinukot mo siya sa San Alfonso. Kung nagawa mo man na paikutin ang pamilya niya ay hinding-hindi ka magtatagumpay doon. Tandaan mo na hindi mananalo ang kasamaan sa kabutihan.” Seryosong sabi ni Christian na ikinatawa lang ni Kale.

“Oh, stop your holy bible shitness, loser. Are you my rival, too? It looks like na isa ka lang namang hampaslupang dukha mula sa San Alfonso. Then, kahit magsama pa kayo ni Ash ay hinding-hindi niyo makukuha sa akin si Bliss. She’s mine, okay?” Nakangising sabi ni Kale at binangga pa niya ang braso ni Christian bago siya tuluyang umalis.

Niyakap nalang ako ni Christian habang si Ash naman ay malungkot lang na nakatingin sa amin.

What should I do now?

---

Kabanata 27

Marahang hinahagod ni Christian ang likod ko habang pinapatahan niya ako sa pag-iyak ko. Nang kumalma na ako ay binigyan niya ako ng isang basong tubig at ininom ko naman iyon.

It’s already 11pm in the evening at nandito ako ngayon sa veranda ng kwarto ko kasama si Christian. Sinasamahan niya ako sa matinding pag-iyak ko magmula pa kanina.

Kanina pa nakauwi sina Kale at si Tita Josephine. Sina Mama at Papa naman ay nasa trabaho na nila sa kompanya namin at overnight sila doon habang si Kuya Andrei ay bigla nalang umalis at hindi ko alam kung nasaan siya nagpunta.

Alam kong maging pati siya ay tutol rin sa desisyon ni Papa na ipakasal ako kay Kale at masama ang loob niya doon.

“Christian, bakit ganon si Papa? Bakit pinagtutulakan niya akong pakasalan si Kale? Hindi ba niya naiisip ’yung nararamdaman ko?” Puno ng hinanakit kong sabi.

Inakbayan naman ako ni Christian at pinunasan niya ang mga luha ko. “Alam mo Bliss, naiintindihan ko ’yung Papa mo kung bakit naging ganoon ang desisyon niya. Natatakot lang siya na baka nga m-mabuntis ka nung Kale na ’yon dahil sa ginawa nun sa’yo. Iniisip niya lang siguro ang magiging kinabukasan mo.” Sabi niya.

“Hindi pa rin tama ’yon, Christian. Kung mahal ako ni Papa ay hinding-hindi niya ako ipapamigay sa lalakeng ginulo at sinira na ang buhay ko.” I sighed.

Hindi na nagsalita pa si Christian sa sinabi ko at nanahimik nalang ito.

“I know that Ash was so disappointed to me. I understand kung bakit parang nagulat at halos hindi niya malaman ang sasabihin niya sa akin kanina.” I smiled bitterly.

Kasalanan ko naman ang lahat kung bakit nasaktan ko ulit si Ash at kung hindi na niya ako magugustuhan nang dahil may nangyari na sa amin ni Kale ay lubos ko siyang maiintindihan doon pero masakit iyon para sa akin dahil mahal na mahal ko siya.

Kumunot naman ang noo ni Christian sa sinabi ko. “Kung mahal ka ni Ash ay kahit may nangyari pa sa inyo ni Kale ay tatanggapin ka pa rin niya pero nasaan siya ngayon? Ni wala nga siyang reaksyon nung nalaman niya ang lahat.” Sabi niya at umiwas ito ng tingin sa akin pagkatapos.

“Christian, kilala ko si Ash. Alam kong nabigla lang siya sa mga nalaman niya kanina and I can’t blame him for that. Matatanggap ko naman kung aayawan niya na ba ako o hindi sa kabila nang mga nalaman niya because in the first place, it’s my fault.” Sabi ko.

“And I love him…” Dugtong ko pa.

Nang tumingin ako kay Christian ay nakakuyom na ang mga kamao niya pero saglit lang iyon nang tumingin siya sa akin at nginitian ako.

“Ganoon naman pala, e. Sa tingin ko nga ay mahal na mahal ka rin niya. Bagay kayong dalawa dahil pareho kayong may maipagmamalaki sa buhay at anak pa siya ng Mayor sa lugar na ito. Kung anuman ang mangyari ay nandito lang ako at susuportahan ko kayong dalawa, Bliss.” Christian said while he’s smiling.

Napangiti na rin ako sa sinabi niya and I’m so glad na nakilala ko si Christian. He’s been a good friend to me at hindi niya ako hinusgahan sa mga nangyari sa akin. He understands my pain and emotion that’s why I already treat him as my special friend.

“Thank you, Christian.” He nodded and patted my head.

“Ah, hindi ba’t papasok na tayong dalawa sa eskuwelahan bukas? Medyo kinakabahan ako sa eskuwelahan na papasukan ko dahil nga transferee lang ako at hindi ko pa gamay ang kalakaran doon.” Sabi niya dahilan para matawa ako.

“Normal lang naman ’yon sa first day of class mo pero kapag nasanay ka na at nagkaroon ng mga bagong kaibigan doon ay mae-enjoy mo pa rin ang school life dito sa Maynila.” Sabi ko naman.

“Kung sa bagay, pero kung hindi dahil sa’yo ay baka hindi na ako makakapag-aral ng kolehiyo. Maraming salamat talaga sa oportunidad na ibinigay niyo sa akin ni Tito Gil. Pangako ko na pagbubutihin ko ang pag-aaral ko dito sa Maynila.” Nakangiting sabi niya sa akin.

“Wala ’yon, Christian. I just want to help you and Inay Felicia since napakabuti niyo sa akin at inalagaan niyo pa ako nung napadpad ako sa lugar niyo. I’m returning the favor.” I said.

He hugged me.

“Masaya ako na nakilala kita, Bliss. Ikaw lang ang nakapagpasaya sa akin nang ganito. Hanggang dulo ay magkasama pa rin tayo at sisiguraduhin ko ’yon.” I can feel Christian’s sincerity in his voice.

He’s really happy and he deserves it.

Kumalas naman ako mula sa pagkakayakap niya at hinarap siya. “Of course, you’re my friend at hindi ko hahayaang magkahiwalay tayo.” He nodded  and smiled on what I said.

Kinabukasan ay handa na kami sa pagpasok ni Christian sa school ko at sa bagong school na papasukan niya. Naprocess naman ng maayos nila ni Papa ang mga papers na kakailangan niya sa pagtransfer sa Zion University.

Mahigit two weeks naman akong hindi nakapasok sa school kaya kailangan kong makabawi sa academics. Maayos na rin naman ako at ayoko na munang maalala ang mga nangyari sa akin nitong mga nagdaang araw. Alam kong makikita ko si Kale sa school and all I can do is to avoid him.

I smiled nang makita ko ang ayos ni Christian. Suot niya ang uniform ng Zion University and it looks good with him.

He’s naturally handsome and his tan skin makes him more attractive. Sigurado akong may mga estudyante doon na hahanga dahil sa angking kagwapuhan ni Christian.

“Wow! Those uniform looks good on you, Christian.” I said to him.

Nahihiya naman siyang nagkamot ng batok niya. “Salamat, Bliss. Ikaw rin, ang ganda mo sa suot mong uniporme.” He said.

“You’re complimenting me, too-”

“Bliss,”

Napahinto naman ako sa biglang tumawag ng pangalan ko at nakita ko si Ash na naglalakad papalapit sa akin. He’s also wearing our uniform.

“Ash? You’re here.” Gulat kong sabi.

Napayuko naman siya pero tinignan ulit ako. “I’m sorry kung hindi kita pinansin kahapon. Naguluhan lang talaga ako sa kung ano ba ang dapat kong gawin pero ngayon ay nakapag-isip na ako ng matino. Wala na akong pakialam kung may nangyari man sa inyo ni Kale. Tanggap pa rin kita dahil mahal kita. I don’t want to lose you, Bliss…” He cupped my face and I see that he’s sincere on what he said to me.

Napangiti ako and I hugged him. “Thank you for understanding me, Ash. I love you, too.” I faced him again at hinigpitan niya ang pagkakahawak sa isang kamay ko.

“Hindi ako papayag na makasal kayo ni Kale. I will do everything para kumbinsihin si Tito Gil na hindi na ituloy pa ang kasal niyo. Let’s fight together para sa ating dalawa.” Seryoso niyang sabi.

I nodded. “Oo, Ash. Sabay nating haharapin ang lahat ng pagsubok na ’to. Salamat at nandyan ka para sa akin.”

He kissed me not minding na nanonood lang sa amin si Christian.

“Because I love you and I will do everything for you.” Mariin niyang sabi.

I nodded again.

“Sabay na pala kayong sumakay sa kotse ko. Ihahatid ko na rin si Christian sa Zion University.” Sabi ni Ash saka nito sinulyapan si Christian na tahimik pa rin.

“Is it okay with you, Christian?” Tanong ko naman kay Christian.

He nodded. “Okay lang, Bliss.”

Muli akong humarap kay Ash at sumakay na kaming tatlo sa kotse niya.

Nakaupo ako sa front seat at si Ash ang nagmamaneho habang nasa backseat naman si Christian.

“Sabay na tayong maglunch mamaya sa school. Baka kasi guluhin ka pa ni Kale kapag nakita ka niyang mag-isa lang.” Ash said while he’s driving.

“Okay.” Nakangiti kong sagot.

“It’s also a date na rin since I will court you again.” Sabi niya na ikinapula naman ng buong mukha ko.

“G-ganon ba? Okay then?”

Hindi ko maitago ang kilig na nararamdaman ko dahil sa sinabi ni Ash.

I’m really in love with him.

Sandali akong tumingin sa salamin sa loob ng kotse and I saw Christian na sobrang sama ng tingin kay Ash. When I blink at muling tumingin sa kanya ay nakatingin na siya sa labas ng bintana.

Namalik-mata lang ba ako sa nakita ko? Siguro dahil wala namang dahilan para samaan ng tingin ni Christian si Ash, ’di ba?

After a few minutes ay narating na rin namin ang Zion University na papasukan ni Christian. Inihinto na rin ni Ash ang kotse niya sa tapat ng school.

“Maraming salamat sa paghatid sa akin, Ash.” Sabi ni Christian habang tinatanggal niya ang suot niyang seatbelt.

“No worries, Christian.” Sagot naman ni Ash.

Kinuha na ni Christian ang backpack niya at isinuot ito saka siya tumingin sa akin.

“Papasok na ako, Bliss. Magkita nalang tayo mamaya.” Nakangiting sabi niya.

Tumango ako. “Mag-iingat ka, Christian. We’ll fetch you later.”

Tumango siya sa sinabi ko at lumabas na mula sa loob ng kotse ni Ash. Kumaway pa siya sa akin bago ito tuluyang pumasok sa loob ng Zion University.

I looked at Ash at nakayuko na siya.

“May problema ba, Ash?” Tanong ko.

Gulat naman siyang napatingin sa akin at umiling ito ng mabilis.

“It’s nothing. Let’s go?” He asked.

I look at him with my concern face bago tumango.

“Sige.”

Pinaandar na ni Ash ang kotse niya at hanggang sa biyahe namin ay iniisip ko pa rin kung may problema nga ba siya. Sa tagal naming magkaibigan ay alam ko na kung may itinatago nga ba siya sa akin o wala.

He can’t say that to me at ito ang magandang pagkakataon para itanong sa kanya kung ano iyon.

Nang makarating na kami sa Southern Academy at nang nasa parking lot na kami ay kaagad kong hinarap si Ash.

“Ash, kilala kita kung may problema ka ba o wala. Please tell me what’s the reason kung bakit napapansin kong para kang malungkot at may malalim na iniisip. I’m your best friend at sana’y ’wag kang maglihim sa akin.” I held his hand.

He sighed.

“Okay, Bliss. I can’t say this directly to you dahil ayoko nang maging gago pa katulad noon. I’m so damn possessive and jealous guy at iniiwasan ko na ulit na mangyari ’yon.” Malungkot niyang sabi.

“Ash,”

“Bliss, nagseselos ako. Nagseselos ako dahil nasa iisang bahay na kayo ni Christian idagdag pang nakikita kong close na close na kayong dalawa. Nandyan pa si Kale na gustong ipakasal sa’yo ni Tito Gil. I’m so damn jealous with them. I can’t confront you about that dahil ayoko nang dagdagan pa ang problema mo. Ipinangako ko na sa sarili kong magbabago na ako para sa’yo kasi natatakot akong iwanan mo ako ulit. You don’t know how much I love you at lahat ay gagawin ko maging mabuti lang ang lahat sa atin.” Sabi niya.

Nangilid ang mga luha ko sa sinabi ni Ash. Naiintindihan ko siya at nakikita kong nagbabago na nga siya para sa akin.

Kung noon ay kaagad siyang nagagalit kapag nagseselos siya ngayon naman ay kinikimkim nalang niya ito. He’s changing because of me and I’m the one who’s hurting him.

Ash held my both hands and he looked at me with his sad eyes.

“Bliss, I’m sorry if I felt this way. Hindi dapat ako magselos dahil alam ko namang mahal mo ako but I can’t help it. Christian is a nice guy and I’m sorry kung pinagseselosan ko siya. I hope you’ll forgive me.” Malungkot niyang sabi.

Pinalo ko naman siya ng mahina sa braso niya at napalabi ako.

“Naiintindihan kita, and I’m sorry too kung hindi ko naiisip ang nararamdaman mo. Don’t worry, ikaw lang ang mahal ko at kahit sino pa ang lalakeng ipagtulakan sa akin ay ikaw pa rin ang pipiliin ko.” I said para mapagaan na ang loob niya.

He pinched my nose.

“You’re so cute, I love you, Bliss.” Sabi niya at bigla nalang niya akong hinalikan ng mabilis sa labi ko.

Napatulala pa ako sa ginawa ni Ash habang lumalakas ang tibok ng puso ko pero natatawa lang siyang hinila ako papalabas sa loob ng kotse niya.

My cheeks are now turning red.

Hays, Mahal ko na nga talaga ang

selosong

lalaking ito!

---

x

Kabanata 28

Pagkapasok namin ni Ash sa loob ng Southern Academy ay kaagad naming natanaw sila Kevin, Yesha at Lucas na naglalakad papalapit sa amin.

Kaagad naman akong niyakap ni Yesha pagkakita niya sa akin.

“Are you okay, cous? Nabalitaan namin ’yung ginawa nung Kale na ’yon sa’yo. How dare he is to abduct you? He’s such a crazy man to do that!” May pag-aalala niyang sabi habang naiiling ito.

Nginitian ko naman si Yesha at kumalas na mula sa pagkakayakap niya.

“I’m now okay. Mabuti nalang at may tumulong sa akin noong tumakas ako kay Kale.” I said and sighed after.

Yesha just nodded.

“Pero parang mas lalo ka yatang gumanda after two weeks, Bliss? Hmm.. dahil ba sa inspired ka sa lalakeng katabi mo?” Nakangisi namang tanong ni Kevin at inginuso nito si Ash na namulang bigla sa sinabi niya.

“Can you stop that, Kevin? Nakakahiya kay Bliss!” Mahinang sabi ni Ash na narinig naman namin.

Kevin just laughed. “Sus! Nahiya ka pa but we’re already know na mahal ka rin pala ni Bliss so you don’t need to be embarrassed, bro!”

Napailing nalang si Ash sa sinabi ni Kevin habang nangingiti ito. When I looked at Lucas ay tahimik lang ito habang nakatingin sa akin ng malalim.

I suddenly look away at him dahil hindi talaga ako kumportable lalo na noong huling beses ko siyang makausap.

Pagkatapos naming mag-usap ay nagpunta na kami sa kanya-kanya naming mga klase. Pagkapasok namin sa classroom ni Ash ay kaagad naming nakita si Kale na nakaupo sa upuan niya habang nagbabasa ito ng libro.

Nang nag-angat siya ng tingin sa amin ay ngumiti ito saka ibinalik ang tingin sa binabasa niyang libro. Nakita ko naman ang pagkuyom ng kamao ni Ash kaya dali-dali ko nalang siyang hinatak papunta sa upuan namin.

“I will let you to be with Bliss pero sa oras na makasal na kaming dalawa, you cannot be with her anymore.” Biglang sinabi ni Kale dahilan para mapatingin sa kanya si Ash at sinamaan ito ng tingin.

“Do you think na hahayaan kong pakasalan ka ni Bliss? I will convince Tito Gil para i-urong ang kasal niyo. Remember? My family is more powerful and richer than yours and I will do everything to stop that wedding.” Madiing sabi ni Ash.

Kale chuckled at tinignan niya si Ash. Ibinaba na niya ang binabasa niyang libro sa desk niya.

“Ash, if you think that your family’s connection can stop our wedding then you’re wrong. Mas magaling at mas matalino ako kaysa sa’yo kaya nga naunahan na kita kay Bliss, ’di ba?” He smiled.

Akmang susugurin na sana ni Ash si Kale nang napigilan ko siya. “Ash, ’wag mo na siyang patulan pa. It’s only useless. You need to calm down, okay?” Nag-aalalang sabi ko.

He inhaled and nodded. “Sorry, Bliss.” I just smiled at him and held his hand.

I looked once again at Kale at nakita kong nakatiim-bagang na siya at nakatitig sa amin ng masama ni Ash. Umiwas na ako ng tingin sa kanya at bumaling ulit kay Ash.

After our 1st and 4th classes ay break time na rin namin at mas nauna kaming nadismiss. I was waiting for Ash sa huling klase niya dito sa school field and I make sure na hindi ako masusundan ni Kale dahil nasa tagong parte ako ng field at kami lang ni Ash ang nakakaalam ng spot na ito.

May naaninag akong naglalakad papalapit sa akin at napangiti ako dahil ang akala ko ay si Ash iyon pero si Lucas iyon na nakatitig ng seryoso sa akin.

“What are you doing here?” Tanong ko.

“Are you okay?” Tanong niya at nagulat nalang ako nang bigla niya akong niyakap.

Kaagad naman akong kumalas mula sa pagkakayakap niya pero ayaw niya pa rin akong bitawan.

“What’s happening to you, Lucas? Baka makita pa tayo ni Yesha dahil sa ginagawa mo. Let me go!” Naiinis ko nang sabi at ubod ng lakas ko siyang itinulak kaya napabitaw na siya sa akin.

He combs his hair in frustration saka siya muling humarap sa akin.

“I’m glad that you’re now okay. Nag-aalala ako sa’yo nung nabalitaan ko kay Yesha na nawawala ka. Kinuha ka pala ni Kale at ngayon ay napanatag na ang loob ko dahil ligtas ka.” Nag-aalala niyang sabi dahilan para mapahinto ako sa sinabi niya.

Why is he acting like this?

“Teka lang, Lucas. Bakit sinasabi mo sa akin ’to? May girlfriend ka na at si Yesha ’yon kaya wala kang karapatang mag-alala sa akin.” Sabi ko pero laking gulat ko nalang nang hinawakan niya ako sa magkabilang balikat ko at tinitigan mula sa mga mata ko.

“Bliss, I knew at first that I was jerk for telling you to be my girlfriend para lang madagdagan ang popularity natin at ang akala ko ay makukuha rin kita but I’m wrong. Sa lahat ng babaeng nakilala ko ay ikaw lang ang naiiba sa lahat.” Mariin niyang sabi.

“Why are you saying this to me?” Tanong ko na naguguluhan na.

He touched my cheeks. “Bliss, I love you. Ginamit ko lang naman si Yesha para mapalapit sa’yo, e. Ikaw talaga ang mahal ko. I’ve fallen for you nang hindi ko na namamalayang-”

Hindi na ako nakapagtimpi pa at sinampal ko siya dahilan para mabigla siya sa ginawa ko.

“Anong karapatan mong gamitin ang pinsan ko para lang mapalapit sa akin, ha? You know how much she loves you tapos ganito ang gagawin mo sa kanya?” galit kong sabi.

Naiiyak ako ngayon. Dahil sa akin kaya ginamit ni Lucas si Yesha mapalapit lang sa akin? Wala ba siyang puso?

He glared at me. “Kasalanan ko bang magkagusto ako sa’yo, Bliss? Oo, alam kong masama ako noon pa at isa pang babaero pero tinamaan na talaga ako sa’yo at mahal na mahal kita!” Sabi niya at laking gulat ko nang hinila niya ako at sinandal sa puno.

Akmang hahalikan na sana niya ako nang bigla siyang humandusay sa sahig. Nanlaki ang mga mata ko nang makita si Kale na sunod-sunod ang pagsuntok kay Lucas na halos hindi na makagalaw sa ginagawa niya.

“I will kill you, asshole! How dare you to touch my woman?!” Sigaw ni Kale at sinuntok niya sa tiyan si Lucas na umubo na ng dugo.

Kale were getting mad again at nakakatakot talaga siya at parang papatay na ng tao.

“Kale…” Naiiyak kong sabi pero hindi niya ako pinansin at patuloy pa rin siya sa pagsuntok kay Lucas.

“Bliss is mine. Remember that? She’s mine and don’t touch her because I will kill you!” Galit na sigaw ni Kale at sinuntok ulit nito si Lucas.

Halos hindi na makagalaw si Lucas at duguan na rin ito dahil sa pambubugbog sa kanya ni Kale. Kahit may takot pa rin ako sa ipinapakita ni Kale ay naglakas ng loob akong lapitan siya at yakapin mapatigil lang siya sa ginagawa niya.

Napahinto naman siya sa ginawa ko.

“Kale, stop it…” Naluluha kong pakiusap at tiningala siya na nakatingin na pala sa akin.

Unti-unti naman siyang kumalma at pinakawalan na si Lucas.

Niyakap niya ako pabalik. “I-I’m sorry if I scared you. I just don’t like it when someone wants you to steal away from me. I don’t like that, Bliss.” Sabi niya.

He’s really in love with me and he can do violent and cruel things para lang masigurado niyang sa kanya lang ako.

Mahal ko si Ash pero naiintindihan ko si Kale kung bakit niya ginagawa ito. May kasalanan rin ako kung bakit siya umasa sa akin at sa huli ay nasaktan ko rin siya.

But if he truly loves me ay hahayaan niya akong maging masaya nalang sa taong mahal ko.

Love is also sacrificing.

I can’t force myself to love him again and I’m very sorry for that.

I just nodded on what he said at habang may malay pa si Lucas ay kinaladkad ko na si Kale palayo sa kanya bago pa siya ulit bugbugin nito.

Nang makarating kami sa isang empty storage room dito sa school ay saka ko hinarap si Kale.

“Kale, you know that I don’t love you anymore and if we’re going to marry each other, you know that I can’t love you back like what I did before. You will never be happy with me.” I said at pinunasan ang luhang kumawala sa pisngi ko.

He gritted his teeth on what I said but I can see the sadness in his eyes.

“I really love, Ash at nahihirapan rin siya sa sitwasyon natin-”

“Bliss, kung hindi mo naman pala paninindigan ’yung pakikipaglapit sa akin, bakit kailangan pa kitang makilala? Bakit kailangan ko pang magkagusto sa’yo? Bakit kailangan ko pang mabaliw ng ganito makuha lang kita ulit? I was contented to my fucking dead life before but when you came, ang daming nagbago sa akin.” Napangisi siya at huminga ng malalim.

“About Mom, I’ve never seen her been so happy because I was haunt from my dark past before but I already knew how to be happy because of you and she was glad that I’d met you.”

Napahinto ako sa sinabi niya.

He’s crying too at naiinis niyang pinunasan ang mga luha niya sa pisngi.

“Ang sakit, Bliss! Kung kailan nahanap ko na ang kaligayahan ko saka pa nawala ang pagmamahal mo sa akin? Paano naman ako? Paano ako?” Napapaos niyang sabi.

Hindi ako makapagsalita at kitang-kita ko na sobra palang nasasaktan si Kale sa sitwasyon namin at hindi lang ako ang nakakaramdam nun.

“I abducted you because I thought na kapag nagkasama tayo ng matagal ay mamahalin mo rin ako. I even said that I’m going to kill you kapag tinakasan mo ako but I can’t do that dahil ayokong mawala ka sa akin. I buy those fake gun para lang ipantakot ko ’yon sa’yo.” Sabi niya na ikinagulat ko.

So, those are fake

gun

na

itinutok

niya sa akin?

He laughed softly. “I’m crazy, right? I did those stupid things to get your attention at matakot ka sa akin ’wag mo lang akong layuan at iwan.” He shook his head pagkatapos ay lumapit siya sa akin at niyakap ako.

“Bliss, nakikiusap

ako.

Ako nalang ang

piliin

mo, ’wag na si Ash..“

---

Kabanata 29

Sa mga sinabi sa akin ni Kale ay pinag-isipan ko iyon nang buong araw. Pinunasan ko ang mga luha ko habang tinitignan ang apat na pregnancy kit na hawak ko.

I’m pregnant .

Mahal ko si Ash pero.. magkakaanak na ako at ang ama nun ay si Kale. I’m too young to get pregnant pero nangyari na ito at kailangan ko na sigurong tanggapin ang kapalaran ko.

Maybe the destiny was not meant for me at kahit gaano mo pa kamahal ang isang tao ay hindi rin pala kayo ang magkakatuluyan sa huli.

Ang pagmamahal nga ay pagsasakripisyo at ngayong alam kong buntis na ako ay hindi deserve ni Ash ang isang katulad ko na walang ibang ginawa kundi ang saktan siya.

Tinignan ko si Kale na nakangiti habang nakatingin sa mga hawak kong pregnancy kit. He hugged me at nakikita kong masaya siya na magkakaanak na kami.

“I’m so happy, Bliss. I’m going to make sure na aalagaan at mamahalin ko kayo ng magiging baby natin. You know how much this means to me.” Sabi niya nang kumalas na siya mula sa pagkakayakap sa akin.

Wala akong masabi at wala rin akong magawa. Kung puso ang paiiralin ko ay mas lalo lang masasaktan si Ash sa akin kaya tatanggapin ko na ang kapalaran kong kay Kale lang ako babagsak.

“I already said to your parents and to my Mom that you were pregnant. Mom was so happy dahil magkakaapo na raw siya.” Masuyong sabi ni Kale at hinigpitan niya ang pagkakahawak sa kamay ko.

Tumango nalang ako bilang sagot.

My heart and mind was so tired. Ako na siguro ang pinakatanga at pinaka-impokritang babae sa mundo dahil napaasa at pinaasa ko sina Kale at Ash.

They’re hurting and it’s because of me.

Napansin naman ni Kale ang pagiging matamlay ko at bumuntong-hininga siya.

“I know na napipilitan ka lang sa akin ngayon pero gagawin ko naman ang lahat para sa’yo, Bliss. You won’t regret it na ako ang pinili mo-”

“Walang hiya ka, Kale!”

Laking gulat ko nalang nang tuluyang makapasok si Ash sa loob ng bahay namin kasunod si Kuya Andrei at kaagad niyang kwinelyuhan si Kale na sinamaan naman siya ng tingin.

I can see that Ash was furiously mad while he’s glaring at Kale. Nang tinignan ko naman si Kuya Andrei ay seryoso lang itong nakatingin sa dalawa.

I knew it.

“What did I do to you?” Tanong ni Kale ng nakakunot-noo kay Ash.

“Binuntis mo si Bliss para lang mapunta siya sa’yo? Ganyan ka na ba kadesperado at hindi mo matanggap na hindi ka na niya mahal?” Sigaw ni Ash sa pagmumukha ni Kale.

Tumawa naman si Kale ng sarkastiko.

“Is it my fault if you’re too slow to make a first move? Just accept that Bliss and I were having a child so leave us alone!” Mapang-asar na sabi ni Kale at akmang susuntukin na sana siya ni Ash nang napigilan ko sila.

“Ash, stop it!” Mahinahon kong sabi dahilan para mabaling ang atensyon ni Ash sa akin.

“Bliss, I don’t care kung may anak man kayo ni Kale. Hindi mo na kailangan pang pakisamahan ang lalakeng ’yan. I’d already accepted you sa kung anuman ang sinapit mo sa kanya.” Sabi ni Ash at nilapitan niya ako.

“Ash, please s-stop it. Nakapagdesisyon na ako. I-I will m-marry Kale.” Sagot ko at ipinikit ang mga mata ko saka nagmulat ulit.

Rumehistro bigla sa mukha ni Ash ang sakit dahil sa sinabi ko.

“I-I know that you’re only pressured pero pakakasalan mo ba talaga ang baliw na lalakeng ’yan? Remember that he abducted you and-”

“Tama na!” Sigaw ko dahilan para matahimik si Ash at mabigla sa pagsigaw ko.

Lumapit naman sa akin si Kuya Andrei. “Bliss, anong nangyayari sa’yo? Pinagbantaan at tinakot ka ba ng gago na ’yan kaya pumapayag ka nang magpakasal sa kanya? Sabihin mo ’yung totoo!” Naguguluhan niyang tanong.

“Magkakaanak na kami ni Kale, kuya. Tatanggapin ko nalang siguro ang lahat ng mga nangyari sa akin. It’s my fault, too at kailangan kong itama ’to. Napaasa ko si Kale kaya nagawa niya sa akin ang bagay na ’yon.”

Bumagsak ulit ang mga luha ko dahilan para lapitan ako ni Kale at aluin.

Hindi naman makapaniwala si Kuya Andrei sa sinabi ko at tumawa ito.

“So, ikaw ang sasalo sa ginawa ng hayup na ’yan sa’yo? Bliss, mag-isip ka nga! Kaya mo namang buhayin ’yang magiging anak mo ng walang ama dahil nandito naman kaming pamilya mo pero ang pakasalan ang lalakeng ’yan? Hinding-hindi ko ’yon matatanggap!” Galit na sabi ni Kuya Andrei at dinuro nito si Kale.

“It’s Bliss final decision and don’t worry because I will take care of my future wife and our baby-”

“Manahimik ka! Hindi ikaw ang kinakausap ko.” Pagsabat ni kuya habang nagsasalita si Kale.

“Nakapagdesisyon na ako, Kuya Andrei. I’m sorry…” Malungkot kong sabi.

Nilapitan ako ni Ash at hinawakan niya ang dalawang kamay ko. I can see the sadness in his eyes. I hurted him pero mas masasaktan lang siya kung patuloy pa rin ang pagmamahalan namin.

May anak na ako sa ibang lalake at mas deserve niya ang isang babae na walang sabit at kaya siyang mahalin na hindi siya sinasaktan.

“Bliss, I thought that you love me? Pwede naman nating ipaglaban ’to, ’di ba? Mahal na mahal kita at wala akong pakialam kung magkaka-anak ka na. Please.. I’m begging you, don’t marry him,” Pakiusap ni Ash sa akin at napaluha siya.

Wala sa loob kong tinanggal ang pagkakahawak niya sa akin at pinatibay ang loob ko kahit sa totoo lang ay nanghihina na ako.

Gusto ko nang bumigay, gusto kong sabihin kay Ash kung gaano ko siya kamahal at ayokong magpakasal kay Kale pero.. inaalala ko ang magiging anak ko. Tama si Papa, hindi maganda na walang ama ang magiging anak ko kaya nagdesisyon siyang ipakasal kami ni Kale sa ibang bansa.

Masakit man pero may mga bagay talaga na hindi aayon sa akin.

“Layuan mo na ako. Find someone else.” Walang emosyon kong sabi at umalis na sa harapan ni Ash na nasasaktan sa mga nangyayari.

Sinundan naman ako ni Kale hanggang sa makarating na kami sa garden. Umupo ako sa isang bench at tumabi siya sa akin.

Wala ni isang nagsasalita sa amin. Parehong malalim ang iniisip naming dalawa.

“Bliss,” Banggit niya dahilan para lumingon ako sa kanya.

“Thank you for choosing me. You don’t know how happy I am.” sabi niya. Tinitigan niya ako mula sa mga mata ko.

Nakikita ko sa mga mata ni Kale ang labis na kasiyahan. Kahit alam niyang hindi ko siya mahal ay masaya pa rin siya dahil kasama niya ako at magkakaroon na kami ng anak.

I really don’t have any idea na ang lalakeng hinahabol-habol ko lang noon ay ang lalakeng mamahalin rin pala ako.

Ang akala ko ay walang pag-asang hindi niya ako magustuhan dahil isa siyang likas na suplado at tahimik pero tama siya, simula nang makilala niya ako ay unti-unti na siyang nagbabago. I can see that he can smile and laugh na hindi niya nagagawa noong unang nakilala ko siya.

Napaasa ko siya at dahil doon ay nagawa niya akong dukutin at dalhin sa malayong lugar para lang magkasama kami.

He’s already crazy and obsessed and it’s because of me.

I already accepted my fate at kailangan ay bigyan ko na siguro siya ng pagkakataong mahalin ako dahil magkakaanak na rin naman kami.

Maybe I’m not a perfect girl at masyadong bata pa para magkapamilya but I will do everything to take care and love my future daughter or son.

“Kale, I’m sorry for everything that I’ve done to you. May mali rin ako sa nangyari sa atin.” Naluluhang sabi ko na kaagad niyang pinunasan ang mga luha ko.

“It’s okay. I’m sorry rin sa mga nagawa ko sa’yo. I’m sorry If I forced you to love me again. Hindi mo lang alam kung gaano ako kabaliw sa’yo dahil sa sobrang pagmamahal ko. Hindi ko kasi kakayanin na may ibang lalakeng magmamahal sa’yo. Hindi ko kaya ’yon, Bliss…” He smiled bitterly at bumuntong-hininga ito.

I understand him. Ako ang may kasalanan sa lahat. Napaasa ko siya kaya siya nagkaganito.

Hindi ako nakapagsalita sa huling sinabi niya at tahimik lang na umiiyak. Kailangan talaga ay may piliin akong isa at si Kale ang pinili ko kahit hindi ko na siya mahal.

Ang bigat sa kalooban ko ang naging desisyon ko at alam kong galit si Kuya Andrei sa naging desisyon ko pero alam kong ito ang tama kahit ang kapalit nun ay ang kaligayahan ko.

Kale suddenly cupped my face and he smiled at me.

“I love you, Bliss…”

Then he kissed me.

THIRD PERSON’S POINT

OF VIEW

Sobrang sama ng tingin ni Christian habang nakikitang naghahalikan sina Bliss at Kale sa may garden. Narinig niya lahat ang pinag-usapan ng dalawa at mas lalo lang umusbong ang galit at pagkamuhi niya kay Kale.

Tinanggihan nga ni Bliss ang isa pang kinaiinisan niyang si Ash pero may pumalit naman at iyon ay ang tarantadong lalakeng ito?

Hindi malaman ni Christian ang gagawin niya. Ito ang unang beses na nagkagusto siya sa isang babae bukod sa dati niyang pinagsamantalahan noon at mukhang malakas na ang tama niya kay Bliss.

Sino bang hindi magkakagusto sa dalaga gayong tinulungan siya nitong makapag-aral sa kolehiyo?

Sa tuwing may ibang lalakeng lumalapit kay Bliss ay parang gusto na niya itong patayin sa kaniyang pag-iisip. Oo, ganoon na siya kasama para isipin iyon at alam niyang tututol ang relihiyosa niyang Lola Felicia sa klase ng mga iniisip niya ngayon.

“Hindi pwedeng makasal sila! Hindi!” Sigaw ni Christian sa loob ng kwarto niya.

Inis nitong ginulo ang buhok niya at ilang saglit pa ay naisipan niyang tawagan ang kaibigan niyang si Paul na nasa San Alfonso.

Binigyan siya ng cellphone ng ama ni Bliss na si Gil para raw may magamit siya sa oras na kontakin siya nito tungkol sa mga kakailanganin niya sa unibersidad nila.

“Hello, Paul?” Sabi ni Christian nang sagutin ni Paul ang tawag niya.

[Christian? Ikaw ba ’yan? Bakit napatawag ka?] Sagot ni Paul sa kabilang linya.

Umupo si Christian sa kama niya at hinubad nito ang suot niyang school uniform kaya lantad na ang magandang pangangatawan ng binata.

“Hindi ba’t may tiyuhin ka dito sa Maynila na nagbebenta ng mga fire arms? Saan ba siya pwedeng puntahan?” Tanong ni Christian.

[Nasa Malate, Manila nakatira si Tito Rolando. Teka lang, bakit naman tinatanong mo ’yan? Bibili ka ng baril?] Gulat na tanong ni Paul.

Napaisip naman si Christian at sa planong naglalaro sa isipan niya. Napangisi siya doon pagkatapos.

“May kailangan lang akong patahimikin at alisin sa landas ko.”

Hindi naman maintindihan ni Paul ang sinabi ng mabait niyang kaibigan. Ngayon lang rin niya ito narinig na ganito kung magsalita. Para itong naging nakakatakot sa pandinig niya.

Hindi kaagad nakapagsalita si Paul kaya nagsalita ulit si Christian.

“I-send mo sa akin ang address ng tiyuhin mo dito sa Maynila. Ibababa ko na ang tawag at magre-review pa ako.” Sabi ni Christian at hindi na niya hinintay pang makapagsalita si Paul at pinatay na nito ang tawag.

Kinuha niya ang sigarilyo na nasa ibabaw ng bedside table niya at sinindihan ito.

Hindi alam ng Lola Felicia niya na natuto na siyang manigarilyo sa San Alfonso. Natutunan niya ito sa mga trabahador na nakakasalamuha niya sa bukid. Magagalit ang Lola Felicia niya kapag nalaman nitong may bisyo na siya.

“Pasensya ka nang tarantado ka pero kailangan kitang patahimikin dahil sa akin lang ang babaeng kinababaliwan mo.” Nakangising sabi ni Christian habang nagbubuga ito ng usok sa kaniyang sigarilyo.

Maling-mali si Bliss na pagkatiwalaan siya dahil hindi niya alam kung gaano siya kademonyo lalo na’t mahal na niya ito.

Sa kanya lang si Bliss. Sa kanya lang.

---

x

Kabanata 30

Nag-iimpake na ako ng ilang mga gamit para sa pagpunta namin ni Kale sa Bangladesh dahil doon raw kami ikakasal.

Isa iyon sa mga bansa kung saan legal ang minor age wedding . Ilang beses na akong napapabuntong-hininga dahil may pakiramdam ako na may hindi magandang mangyayari ngayon pero siguro ay dahil marami lang akong iniisip nitong mga nakaraang-araw.

Masyado nang pagod ang puso ko para isipin pa ang mga pinagdadaanan ko. Tanggap ko na ang kapalaran ko at siguro ay kailangan ko nalang itong harapin.

“Christian, okay ka lang ba? Parang kanina ka pa tahimik dyan, ah?” Tanong ko kay Christian na kasama ko dito sa loob ng kwarto ko.

Napansin ko kasi na kanina pa siya tahimik. Sasama rin siya sa Bangladesh sa kasal na gaganapin sa amin ni Kale.

Tumingin naman sa akin si Christian. “Bliss, sigurado ka na bang pakakasalan mo si Kale? Hindi ba’t hindi mo naman siya mahal at si Ash ang mahal mo? Papayag ka nalang bang matali sa isang relasyon na alam mong hindi ka magiging masaya?” Nag-aalala niyang sabi.

Napangiti ako ng mapait. “Mas mabuti na ’yon kaysa ang paasahin ko pa si Ash na magiging kami pa rin sa huli. I’m now pregnant at kailangan ko si Kale dahil siya ang ama nitong ipinagbubuntis ko.” Sabi ko at hinaplos ang tiyan ko.

I’m now 3 weeks pregnant at unti-unti na ring lumalaki ang tiyan ko. Palagi nang nasa bahay si Kale para tignan ang kalagayan ko. Sinamahan niya pa akong magpa check-up sa Obstetrician kahapon. Hindi ko na rin nakita pa si Ash pagkatapos kong sabihin sa kanya ang naging desisyon ko.

Alam kong nasasaktan siya sa mga pangyayari pero hindi siguro talaga kami ang para sa isa’t-isa.

Makakahanap pa siya ng babaeng magmamahal sa kanya ng buo balang araw.

May sinabi naman si Christian pero hindi ko na narinig iyon dahil sa sobrang hina.

“Ano ’yung sinasabi mo, Christian?” Tanong ko sa kanya.

Kaagad siyang umiling sa tanong ko. “Wala, Bliss. Sige na’t ituloy mo na ang pag-iimpake mo.” Sabi niya at umalis na rin sa loob ng kwarto ko.

Nagkibit-balikat nalang ako at itinuloy ang ginagawa ko.

Napaghandaan naman kahit papaano ng parents ko at ni Tita Josephine ang kasal na magaganap sa amin ni Kale sa Bangladesh. Si Kuya Andrei ay tutol pa rin dito pero wala na siyang magawa dahil ako na rin ang nagdesisyon na pakasalan si Kale.

Ilang oras pa ay dumating na sa bahay si Kale kasama sina Tita Josephine at Klauss. Bineso ako ni Tita Josephine nang makita niya ako saka nito hinaplos ang tiyan ko.

“Excited na akong manganak ka at makita itong apo ko. You know how happy I am dahil magiging lola na rin ako, Bliss.” Masayang sabi ni Tita Josephine.

Napangiti ako doon at tinignan si Kale na nakangiti rin sa amin.

“Pangako po, magiging maingat po ako sa pagbubuntis ko para lumaking malusog si baby, Tita Josephine.” Sabi ko.

Tita Josephine smile and nodded. Bumaling naman sa akin si Kale at nilapitan niya ako.

“Are you ready?” Tanong niya.

Tumango nalang ako bilang sagot.

Ilang minuto lang rin ay dumating na sila Mama at Papa kasama si Kuya Andrei na walang imik. Alam kong tutol siya sa kasal namin ni Kale pero wala na siyang magawa pa doon kaya tinanggap nalang niya iyon alang-alang sa akin.

Sumakay na sina Mama at Papa kasama sila Kuya Andrei, Tita Josephine at Klauss sa isang kotse habang nasa isang kotse naman kami nila Kale at Christian.

Habang nagmamaneho ang driver nila Kale at nasa tabi ko siya ay napapansin ko ang matatalim na tingin nito kay Christian na nasa likod ng kotse.

“I have a bad feeling about that guy.” Mariin niyang sabi sa akin.

“Bakit naman? Christian is a nice guy at siya ang tumulong sa akin nung dinukot mo ako at napadpad sa bayan ng San Alfonso.” Sabi ko dahilan para matahimik siya.

I sighed at itinuon nalang ang tingin ko sa daan.

I’m still thinking of Ash, Sana balang araw ay matanggap niya itong naging desisyon ko. It’s for his sake at alam ko sa sarili ko na hindi ko na siya pwedeng paasahin pa sa wala. I’m already pregnant and commited with Kale.

I’m very sorry, Ash.

Makalipas ang ilang oras ay narating na rin namin ang airport. Nauna nang pumasok mula sa loob ng airport ang parents ko, si Kuya Andrei at si Tita Josephine kasama si Klauss. Si Kale na ang nagbitbit ng mga dala kong maleta habang si Christian naman ay inalalayan akong makalabas mula sa loob ng kotse.

“Thanks, Christian.” Nakangiting sabi ko kay Christian.

Nginitian niya lang ako ng tipid at inayos ang suot niyang backpack.

Nang mapansin ni Kale ang ginawa ni Christian ay kaagad siyang lumapit sa akin at hinawakan ang kamay ko.

Bigla namang umiwas ng tingin si Christian at sinundan nalang kami ni Kale.

Habang naglalakad kami papasok sa loob ng airport ay nagulat nalang ako nang may tumawag sa pangalan ko kaya huminto ako sa paglalakad.

“Bliss!”

Pagkalingon ko ay si Ash iyon na tumatakbo papalapit sa akin. Nang makalapit na siya ay kaagad niya akong niyakap nang mahigpit. Tuluyan nang bumuhos ang mga luha ko dahil sa ginawa niya.

“I will miss you, Bliss.” Bulong niya sa tenga ko.

Iniharap naman niya ako sa kanya at pinunasan ang mga luha ko.

“H-hindi ka galit sa akin?” Naiiyak kong tanong kay Ash.

Umiling siya at nginitian ako. His smile is a broken one. Nasaktan ko siya at alam kong mahal niya ako pero may mga bagay talaga na kahit anong gawin namin ay hindi na maibabalik pa sa dati.

Maybe this is not Ash and I’s destiny but I know that someday there’s a bright side that will come to us.

“I understand your decision, Bliss. I know you love me but maybe.. hanggang dito nalang tayo. Don’t worry, I’m still your bestfriend and goodluck sa kasal niyo ni.. Kale.” He said at tumingin siya kay Kale.

“Don’t worry, Ash. I will take care of Bliss and our baby.” Seryoso namang sabi ni Kale.

Napayuko lang doon si Ash at tumango ito pagkatapos.

“That’s good. Pinapaubaya ko na si Bliss sa’yo pero sa oras na makita kong sinaktan mo siya, ako ulit ang makakalaban mo, Kale. You know how much I love her at pwede ko siyang bawiin sa’yo kahit na kailan ko gusto.” Pagbabanta ni Ash na ikinangiti ni Kale.

“It will never happen. Mamamatay muna ako bago mo makuha sa akin si Bliss.” Nakangising sabi niya.

Hindi na sumagot si Ash doon at muli siyang bumaling sa akin.

“Take care, Bliss. I will always love you-”

Nagulat nalang kami nang biglang may nagpaputok ng baril at nanlaki ang mga mata ko nang makita si Christian na tinutukan si Kale ng baril.

Halos magkagulo na rin ang mga taong nandito sa labas ng airport dahil sa ginawa ni Christian.

I can’t believe that this is happening right now.

“Nagsama-sama na pala ang mga karibal ko dito, oh? Maganda ’to para sabay-sabay ko na kayong patayin.” Nakangising sabi ni Christian habang nakatingin ito kina Kale at Ash.

“Put your gun down.” Madiin namang sabi ni Kale at akmang lalapitan niya si Christian nang mas lalong itinutok ni Christian ang baril sa kanya.

“Lalapit ka o papatayin na kita kaagad, Kale?” Sigaw ni Christian kay Kale.

Hindi ako makapaniwala. Papaanong nagawa ni Christian ang bagay na ito?

“Christian, ano bang nangyayari sa’yo? Bakit balak mong patayin si Kale?” Naiiyak kong tanong kay Christian.

Bigla naman siyang tumawa ng malakas.

“Bliss, hindi ko hahayaang makasal kayo ng hayop na ’to! Alam mo bang mahal kita? Pero ’yang mga paepal na lalakeng kasama mo ang sagabal sa ating dalawa!” Sigaw ni Christian na mas lalo ko pang ikinatakot.

Nagtiwala ako kay Christian. Hindi ko alam na ganito pala siya. Parang hindi siya ang Christian na una kong nakilala. Nag-aapoy ang mga mata niya sa galit at parang wala na rin siya sa katinuan.

Baliw

na

siya.

Nakita ko naman na papalapit sa amin sila Mama, Papa, Kuya Andrei at Tita Josephine kasama si Klauss at nagulat sila nang makita ang ginagawa ni Christian.

“Christian, nagtiwala kami sa’yo. Pinag-aral kita tapos ganito ang igaganti mo sa amin?” May panghihinayang na sabi ni Papa habang umiiyak naman si Mama sa tabi niya.

Tumawa ulit si Christian. “Tito Gil, pinagbubuti ko po ang pag-aaral ko para balang araw ay maipagmalaki niyo ako at maging kami ni Bliss pero ang ipakasal niyo siya sa Kale na ’yan? Hindi ko ’yon matanggap!” Sabi niya at tinitigan nito ng masama si Kale.

“Isa ka rin palang masamang damo katulad ni Kale, e. Ang lakas naman ng loob mong mag-eskandalo dito at balak mo pang patayin ang lalakeng ’yan.” Sabi ni Kuya Andrei ng mariin kay Christian.

“Christian, ibaba mo na ’yang baril mo, please? Let’s talk. Huwag ’yung ganito,” Naiiyak kong pakiusap.

Umiling lang si Christian sa sinabi ko at nagulat nalang ako nang umiyak siya.

“Bliss, alam mo bang pangalawang beses na akong nagkagusto sa isang babae pero sa’yo ko lang naramdaman ’tong sobrang pagmamahal na nararamdaman ko? Kung hindi dahil sa’yo ay hindi ako makakapag-aral ng kolehiyo. Simula nang makilala kita ay mas lalo pang lumalim ang nararamdaman ko para sa’yo. Bukod kay Inay Felicia ay ikaw lang ang taong nagmalasakit sa akin nang ganito. Hindi ko lang matanggap na may iba ka palang mahal at ngayon ay magpapakasal ka sa isang lalakeng binuntis ka. Hindi ko ’yon matanggap!” Nahihibang na niyang sabi.

Hindi ko alam na ganito pala ang nararamdaman ni Christian. Lumalim ang pagmamahal niya at mukhang obsessed na siya sa akin.

Bakit ba nangyayari ito? Bakit palagi nalang may gulong nangyayari sa buhay ko?

“Why can’t you accept that Bliss can’t love you back? Tignan mo ako, alam kong ako ang mahal ni Bliss pero nagpapaubaya na ako dahil mahal ko siya at gusto ko siyang sumaya kasama ang magiging anak nila ni Kale. If you love her, Christian ay hayaan mo siyang tanggapin ang naging desisyon niya.” Malumanay namang sabi ni Ash dahilan para mapahinto doon si Christian pero ’di kalaunan ay ngumisi lang ito.

“Hindi! Hindi ako papayag na maikasal si Bliss sa Kale na ’yan! Hindi ako kasing martyr katulad mo, Ash. Papatayin ko si Kale!” Sigaw ni Christian at mas lalo pa niyang itinutok ang baril niya kay Kale.

“Do you think na kapag napatay mo ako ay magiging kayo na ni Bliss? That’s impossible!” Kale chuckled na tila hindi natatakot dahilan para magalit doon si Christian.

“Gusto mo talagang mamatay, ha? Pwes, magpaalam ka na!” Galit na galit na sabi ni Christian at ipinutok na niya ang baril na hawak niya dahilan para mapahiyaw ako sa takot.

Pero laking gulat ko nalang nang biglang sumangga sa harapan ni Kale si Ash na natamaan ng bala sa dibdib at kaagad siyang humandusay sa sahig. Maraming dugo ang lumabas sa dibdib niya na ikinahagulgol ko na ng iyak.

Lumakas pa lalo ang iyak ko habang ang mga taong nakakakita naman sa pangyayari pati na rin sila Mama, Papa, Kuya Andrei at Tita Josephine ay gulat na gulat rin at halos hindi malaman ang gagawin.

“Ash!” Sigaw ko habang umiiyak.

This can’t be. Hindi pwedeng mamatay si Ash.

Hindi pwede!

---

Next is Epilogue.

Epilogo

KALE’S

POINT OF VIEW

I didn’t even know that my life would changed because of her. My life before was like an awful and sad story from a mysterious and silent type of boy who suddenly went to a school for commoners.

When I met her at first, she was kind of annoying to me. She’s always following and chasing me and that’s the reason why I hate her.

No one wants to befriend me because everyone in my previous school was blaming me for the death of my father. They are scared and hate me for that reason that’s why my life was always in the dark.

But when the time that I threw the food that she gave to me, I realized that I’d already love her.

Sino bang lalakeng hindi magugustuhan ang isang babaeng katulad niya? She’s pretty, happy-go-lucky, very intelligent and kind girl.

I was so damned lucky because I’m the one who she likes at first at maling-mali na pinagtabuyan ko siya noon nang dahil lang sa hindi ako sanay na may taong nandiyan para sa akin na mamahalin ako sa kung sino o ano ako.

Jealousy and hatred occurs me when I found out that she’s dating her best friend, Ash. Sobrang nasaktan ako noong nalaman ko ’yon at hindi ko malaman kung ano ang dapat kong gawin.

Pagkatapos nang may mangyari sa amin ay basta-basta nalang niya akong iiwan at nagkaayos pa sila ng best friend niya?

Pagkatapos niya akong paasahin ay ganon nalang? That’s why I planned to abduct her at dalhin siya sa malayong lugar para kami lang ang maging magkasama at makalimutan na niya si Ash.

I scared her and took her again malaman lang niyang sa akin siya at kung gaano ko siya kamahal.

Finally, I got her pregnant at ikinasal na kami sa Bangladesh six months later nang mamatay si Ash.

Pagkatapos ng limang taon ay maraming nagbago sa buhay namin ni Bliss at ng anak naming si Andy. He’s now 4 years old at lumaki itong isang makisig at masiyahang bata na katulad ko noong bata pa lang ako.

Namatay si Ash nang pinagtangkaan akong patayin ni Christian nang nandoon kami sa airport papuntang Bangladesh five years ago. Hindi ito nakaligtas pa ng mangyari ang gulong iyon at nakulong naman si Christian sa kaso na ring rape nang pinagsamantalahan rin nito ang dating nobya na nakilala nito sa probinsya nila.

Ash saved me from that incident and I’m very thankful to him for saving my life.

Nakita ko ang sakit sa mga mata ni Bliss nang mamatay ang lalakeng mahal niya.

Masakit sa akin na makita na nasasaktan siya at mas masakit rin na si Ash ang mahal niya at hindi ako.

I only forced her to marry me at alang-alang iyon sa anak namin.

Bliss is such a wonderful woman. Hindi ko alam kung mahal ba niya ako o hindi pero nakikita ko kung gaano niya kamahal ang anak naming si Andy at kung paano niya rin ito alagaan habang ako naman ay nagtatrabaho na sa kompanya ng mga magulang ko as a Co-CEO.

Pagkatapos kong grumaduate ng college ay kaagad akong nagtrabaho sa company nina Mom at Dad habang si Bliss naman ay hindi ko pa pinagtatrabaho at sinabing alagaan niya muna si Andy habang bata pa ito.

Wala naman siyang angal doon at mas gusto niya munang makasama si Andy habang lumalaki ito at palagi itong nasa tabi niya.

Pagkauwi ko galing sa trabaho ko ay kaagad na akong umuwi ng bahay dahil excited na akong makita ang mag-ina ko.

Napangiti nalang ako nang makita ko sila sa sofa na nakatulog na doon. Kandong pa ni Bliss si Andy na may hawak na Gundam toy.

“Mommy?” Tinapik ko ng mahina ang braso ni Bliss na kaagad nagmulat ng mga mata nang makita niya ako.

“Oh, nakauwi ka na pala.” Sabi niya saka siya umayos ng upo at inayos ang pagkakahawak niya kay Andy.

“Dalhin ko muna ’tong si Andy sa room niya, ah? Babalik ako kaagad dito.” Sabi niya pagkatayo niya at umalis na habang karga si Andy na mahimbing nang natutulog.

Pagkabalik ni Bliss sa living room ay kaagad ko siyang hinila paupo sa sofa at hinapit ang baywang niya.

Hindi siya nagsalita sa ginawa ko at hinayaan niya lang ako.

“A-ano, magdinner daw tayo bukas sa bahay. Si Kuya Andrei ang nagplano nun dahil gusto niyang makita si Andy.” Sabi ni Bliss na ikinahinto ko.

“Si Kuya Andrei? Hindi na siya galit sa akin?” Tanong ko.

Umiling naman si Bliss. “Kale, five years ago na ang nakakalipas at sure akong hindi na galit sa’yo si Kuya Andrei. May pamilya na tayo at alam kong masaya siya para sa ating dalawa.” Nakangiti namang sabi ni Bliss.

Gumaan ang loob ko dahil sa sinabi ni Bliss.

“Alam mo bang noon ay alam kong magkakilala na kayo ni Argel? ’Yung dating best friend ng kuya mo?” Bigla kong binanggit na ikinagulat naman ni Bliss.

“Talaga?” She asked.

I nodded. “I called Argel and triggered him na gawin ang balak niya sa’yo makuha ka lang. I know that he likes you and I’m kind of jealous because of that. I’m planning to save you from him para naman ma-inlove ka ulit sa akin and I never thought that moron can did that to you.” Pag-amin ko and I sighed.

Hindi naman nakapagsalita kaagad si Bliss sa sinabi ko but she speak after.

“I remember that. Sinabi nga sa akin ni Kuya Argel na may tumawag sa kanya noon at sinabing gawin na nito ang balak niya sa akin dahil ’yon lang raw ang paraan para makuha niya ako.” Yumuko siya at pinaglaruan ang mga kamay niya.

I smiled bitterly. “Pati ’yung pagbangga ko kay Ash noong basketball practice namin sa PE, sinadya ko talaga ’yon dahil sa matinding pagseselos ko sa inyong dalawa. I’m not in my usual self when I did that. Talagang nababaliw na ako, right?” I laughed at hinawakan ko ang magkabilang kamay ni Bliss.

“Mommy, I hope that you will learn to love me kahit alam kong inagaw lang kita kay Ash. Mahal na mahal ko kayo ni Andy at gagawin ko ang lahat maging isang mabuting asawa lang para sa’yo.” Seryoso kong sabi kay Bliss.

Bliss nodded. “Kale, alam mong masakit pa rin ang nangyari sa atin five years ago. Namatay si Ash nang dahil sa pagtitiwala ko kay Christian. I love Ash at tinanggap kong makasal tayo alang-alang sa anak natin. But it’s in the past, ang mahalaga ay ’yung buo tayo ngayon. Masaya ako na kasama ko kayo ni Andy.” Tuluyan na siyang umiyak sa sinabi niya.

I cupped her face at pinunasan ang mga luha niya. “I will do everything to protect and love you, Bliss. Gagawin ko ang lahat mabigyan lang ng magandang kinabukasan si Andy. Hinding-hindi ko kayo pababayaan.” I sincerely said to her.

Masaya ako na kahit hindi pa ako mahal ni Bliss ay masaya siya sa akin kasama ang anak naming si Andy.

Hindi ko hahayaan na magkahiwalay kami. And I know that my wife is too beautiful and kind kaya hindi ko hahayaang maagaw pa siya sa akin ng ibang lalake.

My love for her was too strong that’s why it got me to be the Obsessed Kale.

Pagkatapos naming mag-usap ni Bliss ay nagpunta kami sa veranda ng bahay namin para magpahangin. I hugged her back habang nakatanaw naman siya sa kalangitan.

“Bliss?” Mahinang sabi ko.

“Hmm?” Humarap siya sa akin.

“I love you.”

“I love you too…”

Tila natigilan ako sa sinabi niya at halos hindi pa mai-process ng utak ko ang sinabi niya.

Did she just say I love you to me?

“T-tama ba ako ng pagkakarinig? M-mahal mo ako?” Nauutal ko pang tanong habang nakatingin sa magandang mukha ni Bliss.

Tumango siya. “I love you, Kale. Sa panahong naging magkasama tayo ay natutunan ko na ring mahalin ka ulit. I see your efforts para lang sa amin ni Andy kaya ito na rin siguro ang tamang panahon para ibigay ko ang puso ko sa’yo. I know that Ash will be happy with us in heaven at kailangan ko na siyang palayain sa puso ko.” She said at muli siyang napaluha.

I hugged her again at hindi ko na rin mapigilang umiyak pa.

This is what I called; tears of joy. Tanging si Bliss lang ang nakakapagpaiyak sa akin nang ganito. I really love her and I don’t have any regrets to marry and forced her to be mine.

We are only 21 years old but I can promise to her na magiging isang mabuting asawa ako sa kanya at mabuting ama naman Andy. Bliss and Andy are my happiness at kung mawawala sila sa buhay ko ay hindi ko na alam ang mangyayari pa sa akin.

“I really love you so much, Bliss. Kapag nakuha ka pa sa akin ng iba ay mangyayari ulit ang ginawa kong pambubugbog noon kay Lucas.” Banta ko pa dahilan para kumalas sa pagkakayakap sa akin si Bliss at inirapan ako.

“Nagpunta na nga si Lucas sa amerika para maka move-on sa akin tapos iniisip mo pang mambugbog ulit kagaya ng ginawa mo noon sa kanya? Yesha is now happy with Loen, too kaya tumigil ka na, Kale, ha? When you’d got jealous, don’t physically hurt people.” Nakasimangot niyang sabi na tinawanan ko nalang.

Niyakap ko ulit si Bliss patalikod at ipinatong ang chin ko sa balikat niya.

“You know how dangerous am I kapag nagagalit, right? Lalo na kung aagawin ka sa akin ng ibang lalake. I did everything to get you at hindi ako makakapayag na maagaw ka pa ulit sa akin ng iba. I’m unbeatable and I can do stupid and crazy things again kung mawawala kayo sa akin ni Andy.” Mariin kong sabi.

I can’t change my personality. I’m still the Kale Marco who’s selfish when it comes to Bliss. Ayoko nang may ibang lalakeng kaagaw at kahati sa atensyon ni Bliss.

She’s only mine. I can kill if someone wants to steal her away from me.

She just nodded on what I said.

“Mommy? Daddy?”

Napakalas naman kami ng pagkakayakap ni Bliss nang makita namin si Andy na nasa harapan na pala namin habang kinukusot nito ang mga mata niya at halatang kakagising lang.

Binuhat ko naman siya at nginitian. “How’s my baby boy? Did you sleep well?” Tanong ko kay Andy.

He nodded. “Yes, Daddy. What are you doing here with Mommy?” He asked innocently.

“We’re just talking, Andy. Are you hungry?” Tanong naman ni Bliss saka kami nilapitan ni Andy.

Andy nodded again while pouting.

“Okay, let’s go downstairs. Naghanda na ako ng dinner natin. Let’s eat.” Masayang sabi ni Bliss sa anak namin.

Hinawakan ko naman ang kamay ni Bliss habang buhat ko pa rin si Andy at sabay na kaming naglakad pababa sa dining area.

I’m so happy that Bliss already love me. Hindi ko aakalain na darating ang araw na mamahalin niya rin ako katulad nalang noong una niya akong makilala at minahal.

I’m very thankful to Ash for saving my life para lang makasama ko pa ang mag-ina ko nang pang habangbuhay.

I love Bliss and our son, Andy and I will never let them go.

THE END.

Author’s Note

Thank you for reading Obsessed Kale hanggang sa dulo. ♥︎

Note ko lang na walang perfect characters sa story na ’to. Lahat sila ay may mga pagkakamali. All of them are victims of unwanted fate so don’t blame or curse other characters. Tandaan po natin na iba-iba ang pag-iisip ng mga tao.

The perfect example are Bliss and Kale. So let’s make this story a bit realistic.

Again, thank you ulit sa pagbabasa ng Obsessed Kale. I love you all! ♡︎

-Ajai_Kim