LOVE IN AMESS

This book is a work of fiction. Names,places,incidents are produced by the author’s imagination and are used fictitiously. Any resemblace to persons,living or dead, events and locales are extremely coincidental.

All rights reserved. No part of this story may be reproduced or transmitted in any form or by any means electronic or mechanical, including, photocopying, recording, or by any information storage and retrieval system, without the written permission of the author, except where permitted by law.

© 2021

Posted: August 29, 2021-July 25, 2022 Status: Completed

PUBLISHED UNDER IMMAC PPH

It’s already available on shopee and immac website. Thank you!

••••••~

MAFIA UNDERBOSS SERIES

1st Installment: Your Royal Highness Devotion- COMPLETED

2nd Installment: Taming In The Wild- COMPLETED

3rd Installment: Love In A Mess- COMPLETED / PUBLISHED UNDER IMMAC PPH

4th Installment: The Bachelor’s Desire- COMPLETED

••••••~

//Read with caution! Please avoid mentioning other characters that aren’t related to the story or the author’s work.//

PROLOGUE

Prologue

I dropped my body on the mattress and my sweat dripped all over my body after a long fucking with one of the hottest male models in and outside of the country, AJ. No one would doubt that this man lying beside me, with his hands wrapped around my waist, would like to be screwed by a man as well. 

This guy is not the only one I screwed. He is not special at all. He just offered his body and I gladly accepted his offer and gave him a blast that he had never experienced before. I didn’t know that this hot male would offer his body to me. He may know me since the media loves to make gossip about my sex escapades with males. For a businessman like me, I’ve been linked to different male and female artists. And that’s, I don’t know, why the hell? I don’t think I’ve ever mentioned my kalokohans, but they’re a big part of my life.making a fuss about me, so I might as well make it real, right?

I raised my hands and reached for the cigarette at the bedside table and lit it up. I sat on the bed and leant on the headboard, but AJ’s hands were still wrapped around me. The hottest male model has a kinky habit. 

I puff on smoke from my nose and mouth. I cannot sleep, or should I say, I’d never sleep beside the man I fuck with. I’m just resting for a bit, then I’ll go ahead. Cuddling after fucking is not my thing. I hate it. Fucking is fucking, but no cuddling. 

“Desmond. You’re still awake?”

I looked at AJ. Nagising pala siya, gising na pero ang kamay nakayakap pa rin sa akin. Damn bitch. I took his hands away from my waist but he put it back.

I smirked.

“Aren’t you sleepy?” He said sexily, but it doesn’t affect me or arouse me. 

Bumuga ulit ako ng usok mula sa ilong ko at tumango sa kanya.

I take out the cigarette before saying, “I’m going home.” Then I put the cigarette back.

With AJ’s immediate move, he straddled me. I’m not even surprised by his sudden action.

“No, you’re not going home.” 

I chuckle and puff some smoke on his face. “As if you can stop me.”

AJ coughed. “Desmond,” he sounds irritated when he says it, yet he is smiling from ear to ear. What a damn bitch.

I just rolled my eyes and continued sipping my cigarette when AJ lowers his head and starts kissing the nook of my earlobe down to my neck. I let him do what he wants since I already screwed him. A small token of appreciation won’t hurt, right? His kisses went down my neck, down to my collar bone, and then finally into the valley of my chest, then to my nipples. Using my right hand, I took the cigarette out of my mouth, then pushed AJ’s head away from my chest.

“Enough.” I said and get off the bed.

Binalik ko ang sigarilyo sa bibig ko at naglakad upang hanapin kung saan na ang mga damit ko. I confidently walk around the suite without any single clothes on my body. I let AJ see my nakedness. I don’t give a damn if he sees my dick swing every time I walk.

“No, you can’t.” sabi niya habang nasa kama pa rin.

“I already told you, AJ. I’m going home. Dammit! I will not repeat myself again.” I started to get annoyed, then collected my clothes on the ground. Sinuot ko ang underwear ko at sinunod ko namang sinuot ang slacks ko.

“And what do you call about what happened to us?” 

Damn boy! What a fucking pussy!

While zipping, my slacks and the cigarette were still in my mouth. I said, “I made myself clear to you AJ, before you book a reservation at this hotel. That I fuck, but I don’t do cuddling, let alone a relationship.”

“What?” bulyaw niya.

Wala akong paki kung bumulyaw siya basta ako uuwi na. Pinulot ko ang long sleeves ko na gusot na gusot na. Habang binubutones ko iyon ay lumapit sa akin si AJ na hubo’t hubad.

My eyes fell on his dick, then I looked at his red face. He is angry. My eyebrows rose. “Don’t act like a damn pussy woman. Whore.” wika ko sa kanya.

Tinapon ko sa sahig ang sigarilyo at tinapakan iyon.

“You fucking heartless bastard.” He cussed me.

“Tsk! It is nice fucking you, but I don’t like the way you act. You’re not sporty.” my lips contort.

AJ was about to punch me but I grabbed his hand before his fist landed on my face. Not too fast. I’m not an underboss and underling for nothing. Bastard!

“Damn you! Akala mo ba natatakot akong ipakalat kung ano ka ba talaga, huh?!” AJ shouted.

I squeezed his hand and looked at it before turning my eyes on him. “Go on and let’s see who’s career will end.”

When I arrived home, I thought everyone was asleep. Pero nang makaraan ako sa salas ay nakaupo doon si mommy. Naka-crosed legs at nakakrus din ang kamay niya sa ibabaw ng dibdib niya. Tanging ang lampshade lang sa tabi ang tanging ilaw. Tiningnan ko kung anong oras na at 2am na. Why is mommy still up and why is she in my house?

“Mom-”

“Kaya ka ba bumukod Michael kasi ganito na ang ginagawa mo? Ganitong oras ka na pala umuuwi?” Bulyaw niya sa akin.

She is mad. Red lips and clad with her satin nightdress that reaches the floor.

“Mommy, it’s already 2am, let’s just sleep and let’s talk about this tomorrow, okay?”

Kumunot ang noo ko nang tumayo si mommy saka may kinuha na papel doon sa table na kinalalagyan din ng lampshade. Then she slapped me the papers.

I gritted my teeth. 

“Michael! Why do you act like a damn teenager on a hormonal stage!” mommy yelled.

Tiningnan ko ang mga papel sa sahig. Mga newspaper pala iyon. Mga news tungkol sa akin.

“Hindi ka na ba talaga nahihiya Michael? You are dragging your name on slam! What the hell was that news? You? Screwing around with men? Nang una kong malaman ’to pinalampas ko kasi alam kung hindi ka ganito anak. Bakit kung sino-sino pa Michael? Michael you’re better than this!”

“It’s true,mom. I fuck men mom and I’m sorry for my promiscuity mom.” I told her and she gasped.

“Michael!”

“I’m sorry mom. I’m tired. Can I sleep first?”

“Don’t push too much, Michael Desmond! You’re not sorry at all!”

“I’m sorry mom.” paumanhin ko kay mommy bago ako pumanhik sa ikalawang palapag ng bahay ko. Narinig ko ang kalampag sa ibaba pero nagpatuloy ako patungo sa kwarto ko. I’ve been playing around since high school, but only with women, but as I grew older, I learned to love and enjoy playing with males as well.

Hindi pa lang ako nakakarating sa kwarto ko ay may nakita na akong tao na nakaupo sa gilid ng pintuan sa kwarto ko. Nakaupo siya at nakayakap ang kamay sa binti niya habang ang ulo niya ay nasa ibabaw ng tuhod niya.

Nang makalapit ako sa kanya ay nag-angat siya ng ulo niya. Inaantok na rin ang mga mata niya. Matamlay niya akong nginitian.

“What are you doing here? You should sleep in your room.”

“I… I cannot sleep.” mahinang saad niya.

“You want to sleep beside me?” I asked him. I don’t know if I’m tired or what, but my voice becomes sweet out of the blue.

Fuck!

Tumango siya at dahan-dahan na tumayo. He is so fucking fragile. I help him to get up.

“Next time, if you cannot sleep in your room, just come here and don’t wait for me. Nilalamig ka na.”

“Sorry.” kinagat niya ang labi niya.

Tumango ako sa kanya. “Mauna ka nang matulog magbibihis lang ako.”

“H-hindi ka ba maliligo?” tanong niya sa akin na kinakunot ng noo ko.

“Why Finn?”

“You… you smell like someone else. H-hindi iyan ang amoy mo.” sabi niya sa akin saka iniwas ang tingin sa akin. “I… cannot sleep and… hug you when you smell like that.”

Dammit!

“You want me to take a bath before going to bed?”

Kinagat niya ang ibabang labi niya at tumango siya.

“Okay, I’ll take a bath.” I said without hesitation.

CHAPTER 1

Chapter 1

Desmond Pov

“We will go to a charity event this saturday. Sa isang cruise ship iyon gaganapin.”

Colt is talking and my mind is in terrible condition right now. I’m still rubbing my forehead and my temple because I have a terrible headache. I just drink too much last night, I guess. The bars in the city is just like my new home now. After work, sa bar agad ako pumupunta. Wala rin naman akong uuwian sa bahay ko. My parents lived in other place while I lived in MV. Sa bahay ko ang laging nakikita ko lang si Manang Susan at ang asawa niya si Manong Carlos.

When I reached twenty nagsimula na akong humiwalay sa bahay namin. At first I lived in a condo then to a penthouse then now at MV.

“Hey! Desmond are you even listeing?” Colt interrupted.

I held my head and look at him.

“Yeah? I mean what is it again?” I asked.

“Gago! Talak ako nang talak dito tapos di ka pala nakikinig?” naiinis niyang sabi sa akin.

“My fucking head is damn aching like hell Colt. Then early in the morning you called me for a damn meeting.”

Ever since Lorcan is gone, all of us suddenly got a tons of work. Lorcan left us a filed of work. Plus his business that Clayton refused to take. It all adds up. Laszlo is also a big help to us but damn him he also left the country last year. He didn’t bother to meet us before he leave.

“As I’ve said we will attend to a charity event and it’ll going to be in a cruise ship.” he said again.

“What kind of charity event is that?” I asked him back.

“This charity is for the people who are the victim of bombing in Zamboanga. All the money that they’ll get from the event will be donated. Also there’s an auction.” He added.

“Auction? Of what? Colt you know I’m not interested in that kind of thing. I will just send a money at di na ako pupunta dyan.” tamad kong sabi sa kanya.

Umingos si Colt. “No, Desmond, Rap is going to be there.”

Napatingin ako kay Rap na halatang lumilipad ang utak.

“Pupunta ka Rap?”

I thought he didn’t hear me but he look at me. “Hmm, I will.”

Naibagsak ko ang katawan ko sa sofa.

“Kailan nga ulit?” tanong ko kay Colt na may malaking ngisi. Alam niya kasing mapipilitan akong pumunta since sasama si Rap.

“This saturday.” maikling sagot niya.

I sighed. “That means the day after tomorrow?”

“Exactly.”

Natahimik kaming lahat. Wala ni isa ang nagsasalita sa amin. I don’t fucking know kung ano ba talaga ang nasa event na ’yan at kakaladkarin talaga ako ni Colt na pumunta dyan.

“Actually, I’ve heard that in that event the host was a big fish. That’s why I’m going.”

Muli kong tiningnan si Rap nang magsalita siya.

“What do you mean big fish?” tanong ko.

“The host is a human trafficker. He ran a big illegal business using people. Kidnapping, kidnap for ransom, and even selling people, making them slaves. And he also sells fake paintings.” Rap answered me.

“What the heck?”

“Hmm, that’s we need to go there. We need to expose that man and get him behind bars.”

That’s it and I decided to go with them. Nauna nang umalis si Rap at ako naman ay humiga ako sa sofa na nandidito sa sala ni Colt. Mas mabuti nang matulog dito kaysa naman sa bahay ko.

Hinubad ko ang suot kong t-shirt leaving my jeans at itinakip ko ang t-shirt sa mukha ko. Masakit kasi sa mata ang ilaw.

I don’t know lately parang gusto ko nang magsettle down. Settle down pero di ko iniisip na magpakasal o ano. Gusto ko lang na may inuuwian ako sa bahay ko. Gusto ko lang na may naghihintay sa akin kapag umuuwi na ako sa bahay ko. Ang gulo kasi ayaw ko naman magpakasal. Besides, I don’t even have a girlfriend or partner. Wala sa utak ko ang magrelasyon pero gusto ko nga na may naghihintay sa bahay ko kapag umuuwi na ako. Ang gulo diba? Ako mismo naguguluhan na sa utak ko. Maybe it’s because I’m already old.

“Hey, wake up dìck.”

Ang suntok sa balikat ko ang nagpagising sa akin. Inis kong inalis ang t-shirt na nakatakip sa mukha ko. Masama kong tiningnan si Colt na naglalagay ng pagkain sa center table.

“I heard your stomach rumbling so cooked. Eat up.” Nginuso niya ang pagkain.

Bumangon ako saka itinabi ko ang damit ko at ginulo ko ang buhok ko. Tiningnan ko ang mga pagkain sa center table bago ko tiningnan si Colt na sumisipsip doon tasa niya at naka-dekuatro.

“Ano?” naiinis na naman niyang tanong sa akin.

Colt is the youngest among us. He is ill-tempered and sometimes act like a brat but he is also a reliable man.

“Why don’t you become my partner Colt?” I asked him and he choke.

Humagalpak ako nang tawa dahil sa nangyari. Napapahawak ako sa tiyan ko sumasakit na ito kakatawa ko. Napasuntok siya sa dibdib niya.

“Nababaliw ka na ba Desmond?”

Okay! That was a joke. I just love teasing him since ang daling uminit ng ulo niya. Hindi ako baliw para ayain na maging partner ko ang kaibigan ko.

“Why? You like Laszlo than me?” biro ko pa sa kanya.

Halos bugahan na ako ng apoy ni Colt sa galit niya. Namumula na siya sa galit. Damn brat!

“Baliw ka na nga! Umalis ka sa bahay ko!” sigaw niya saka ako pinagbabato noong mga throw pillow.

“Fùck stop it Colt. Dàmn. I was just kidding you.” sabi ko sa gitna ng pagsangga ko sa mga umuulan na unan.

“Wag mo akong biruin ng ganoon Desmond.” siya at tumigil na sa kakabato sa akin.

Kinuha ko ang plato na may lamang pagkain saka ko na sinimulan iyong kainin. He really cook so well. Pero di ko iyon sinabi sa kanya dahil magiging malaki ang ulo n’yan sa akin.

“I’ve seen you in a news Desmond.” mahinang usal niya.

Napatigil ako sa pagnguya nang marinig ko iyon. Hindi ko siya tiningnan at bumalik ako sa pagnguya ng pagkain sa bibig ko.

“Hmm.” simpleng ugong ko.

“You still fùck a dude?” tanong niya sa akin.

Inangat ko ang mata ko sa kanya saglit at saka sumubo. Uminom ako nang tubig. Nang malunok ko iyon ay tiningnan ko si Colt na marumi ang damit dahil kanina.

“Yeah, I fùck dudes Colton.”

“And a… girl too?”

Tumango ako sa kanya.

“Are you a bi?”

Bumuntonghininga ako saka ako sumagot, “Yes, I am.”

Napahalukipkip siya at tiningnan ako mula ulo ko hanggang sa paa ko.

“Paano mo nalaman?”

This man is really curious about me… or maybe nanghahagilap lang ito ng mga impormasyon sa akin.

“It was when I was highschool when I learned that I like both men and women. Of course as a guy, we basically like women. I like women too and I like men as well. Nalaman ko iyon nang gusto ko nang halikan ang kaibigan ko. I even penetrate my asśhole with my fingers. ’Yan pa lang iba na diba? I’m not satisfy in just jerking off and rubbing my mate below. I’m more satisfy when I finger fùck my asśhole. And I realized that when I was in my highschool as I said.”

That’s why when I saw Lorcan and Clayton before I’m not against it. Coz, I understand them. It’s just they fell in each other in a wrong way.

Nakanganga sa akin si Colt habang sinasabi ko iyon sa kanya. Damn brat! Acting like he doesn’t fùck dudes too.

“You’re… you’re a hell of a man.”

“Tssk! There’s nothing wrong with that Colt. At ikaw… you suck dìck too right?”

He was taken aback of my question. Madali niyang iniwas sa akin ang mata niya.

“A-anong pinagsasasabi mo dyan Colt?” Nauutal niyang wika.

I laughed. “I saw you in a gay bar. Alam mo naman na naging tahanan mo na iyan at aksidenting nakita kita. You were with a handsome and big dude. Lihim kitang sinundan n’on dahil baka kung ano ang mangyari but I saw you kneel in front of that man and you even hastily undone his je-”

“STOP! Please, stop Desmond. Mamamatay ako ng maaga sa bibig mo.” pigil niya sa akin saka winiwasiwas ang kamay niya.

“You were asking me coz you are also a bi-curious right? Or maybe your a ga-”

“UMUWI KA NA DESMOND! Pùtang ina mo hindi na kita papakainin sa bahay ko!”

Pinulot ko ang damit ko sa tabi at saka ko iyon sinuot ulit. Tumayo ako dahil kahit di niya sabihin aalis at aalis na rin naman ako.

Nang dumaan ako sa gilid niya tinapik ko ang balikat niya. “It’s okay Colt, screwing a dudes is better than I pussy woman. Dudes taste so good too.” I teased him and  I gave him a squeezed on his shoulder.

Ang galit na si Colt ay akmang susuntukin na ako pero kumaripas na ako nang takbo palabas sa bahay niya.

“FÙCK YOU! FÙCK YOU DESMOND!”

Napailing ako nang marinig ko ang malakas na sigaw ni Colt mula sa loob ng bahay niya.

I take a one glance at my face in the mirror before opening my car’s door. Inayos ko ang suit ko and put my buttons on. Binigay ko sa isang valet na lumapit sa akin ang susi ng kotse ko.

May red carpet pa patungo doon sa cruise ship at may pictorials pa. It’s already night and the lights coming from the cruise is just too flashed. It looks like its a glimmering gems in a dark alley.

“Let’s get going?” Ang pag-akbay ni Colt sa balikat ko ang nagpaalis sa mata ko doon sa cruise ship. Bumaling ako sa kanya at kay Rap.

“Mmm, let’s go.” Ako at tumingin sa kanila ni Rap.

“I already sent some men inside the cruise ship. Ang iba ay nagpapanggap na waiters. Meron naman tayong tauhan sa cctv area in case na kailangan. At may tao na rin na akong pinadala upang ma-inspect ang buong ship.” Habang naglalakad kami ay sinasabi iyon ni Rap. Hindi kami nagpahalata na nag-uusap at tumawa pa kami sa mga nakakasilaw na camera.

We made some post and then resume sauntering towards where the ship is.

Luxurous smell welcome us when we finally get on the ship. As expected many bachelors, businessmen/women are invited. Nakikita ko na kaming tatlo lang ata ang dumalo na walang partner.

May waiter na lumapit sa amin at nag-alok sa amin ng wine. The waiter winked at me and then look at my scrotch. Tssk! I don’t time for that right now, babe.

“Desmond baka nakakalimutan ang sadya natin dito.” bulong ni Colt sa akin saka sumipsip siya sa wine glass niya.

“Tssk! I know.”

Naghiwa-hiwalay kaming tatlo at lihim naming sinuri ang buong ship. Si Rap sa first deck, si Colt sa second deck, at ako naman sa ikatlo. Alam ko naman na nagpadala na kami ng mga tauhan pero naniniguro lang.

“First deck is clear.”

Narinig kong sabi ni Colt gamit ang earpiece.

“Second deck as well.” Si Rap.

Binuksan ko ang panghuling room ng third deck at wala ring nakakahinalang mga kaganapan doon. Mostly nagpapahangin lang ang mga tao.

“Wala rin dito.”

“Okay let’s just meet in the fourth deck.” I guessed our men work well.

Ang fourth deck ay doon gaganapin ang mismong event. Nang makarating kami sa fourth deck at nagkita-kita kami. Magkatabi kaming tatlo habang nakikinig sa emcee at si Mr. Talcon naman sa isang tabi ay malaki ang ngiti.

Hindi ako nagkakakinig ng maayos dahil pakiramdam ko may mali sa paligid namin. I put my right hand on my back and rub my hand gun. At di ako nagkamali ng biglang may isang malakas na pagsabog na nagpayanig sa buong barko.

Agad na nagkagulo. Ang iba ay nagpapanic kung saan tutungo at may iba naman na sumisigaw. The emcee tried to control the people, he tried to calm the people but due another loud explosion mas nagkagulo ang buong deck at nagtutulakan na ang ibang tao.

“Hello sir. I think may iba pa pong mga tao na gusto ring mahuli si Mr. Talcon. May iba pa pong tao na tumutugis kay Mr. Talcon.” isa sa kasamahan namin ang nagsalita gamit ang earpiece.

“Saan nangyari ang pagsabog?” tanong ko.

“Ang pagsabog sir ay sa ilalim po. Tumawag na po ako ng magri-rescue sa atin dahil may nakita po ang ibang kasama natin na mga bomba sa fifth deck. At kasalukuyan na po naming dini-defuse ang iba.”

“What? Bakit ngayon niyo lang sinabi!” galit na sabi ni Rap.

“Sorry sir ngayon lang din nila nakita. Sir I think it’ll be the best if you’ll going to the upper deck and wait for the chopper.”

“No we need that Talcon.” Si Rap.

“But sir…”

Naputol ang pagsasalita ng kasamahan namin ng may sumabog na naman.

“Rap halika na. We will get that bastard but first let’s just get out of here!” Inis na saad ni Colt ng di gumalaw si Rap.

“Rap, I think Colt’s right we should leave this place. Tingin ko may balak silang pasabugin itong buong barko.”

Another explosion and Colt dragged Rap and we run. I took my gun out and look for our surroundings as we head out. Paatras akong naglakad nang may isang lalaki na biglang lumabas sa isang kwarto at tumutok ng baril sa akin.

Nagpaputok siya at agad akong nagtago sa isang dingding.

Napatingin ako kina Colt. “Run Colt, run! Ako nang bahala dito!” Tumango siya sa akin.

Nagpaulan na naman ang lalaki ng bala kaya tumakbo na sila Rap at Colt. Gumulong ako saka itinuon ko ang baril ko sa lalaki at isang bala lang at natamaan ko ang dibdib niya. Isang pang bala at tuluyan na siyang natumba nang tamaan ko siya sa ulo. Tumayo ako at susunod na sana sa tinakbuhan nina Rap nang may narinig akong isang iyak.

Huminto ako at pinakinggan ng mabuti kong tama ba ang narinig ko. Nagkakagulo na at malakas na ang alon kaya baka pinaglalaruan lang ako ng tainga ko. Lumakad na naman ako pero may narinig akong isang kalampag sa pintuan.

Lumingon ako sa isang pintuan na kulay puti. Para kasing doon nanggagaling ang tunog. Lumapit ako doon saka nilapit ko ang tainga ko sa pintuan.

“Ahmmp, ahmmp!”

Nang makumpirma ko na tama ang hinala ko agad kong pinihit pabukas ang busol ng nakalock pala iyon. Umatras ako at binaril ang busol. Binuksan ko ang pintuan at napatingil ako nang makita ko kung ano ang nasa loob.

Isang batang lalaki ang nandodoon. Hubo’t hubad siya, duguan ang paa, may mga pasa at nakabusal ang bibig tapos nakagapos pa ang kamay at paa sa likuran niya.

CHAPTER 2

Chapter 2

Desmond Pov

Nang makumpirma ko na tama ang hinala ko agad kong pinihit pabukas ang busol ng nakalock pala iyon. Umatras ako at binaril ang busol. Binuksan ko ang pintuan at napatingil ako nang makita ko kung ano ang nasa loob.

Isang batang lalaki ang nandodoon. Hubo’t hubad siya, duguan ang paa, may mga pasa at nakabusal ang bibig tapos nakagapos pa ang kamay at paa sa likuran niya.

My eyes bore on his bruised face. Lips wounded, a black eye, and you can see the black and blue spots on his abdomen. It looks like he’s been tortured.

“Ahhmp, ahmmp! Ahhhmp!”

Nanlaki ang mata niyang nakatingin sa akin. Para siyang takot na takot na nakatingin sa akin. He wiggled and tried to stray away from me. I was wrong hindi pala siya nakatingin sa akin nakatingin pala siya sa dala kong baril.

I step forward at mas lalo siyang nagpanic. Napabuntonghininga ako at tumigil sa paghakbang. Ano ba itong ginagawa ko? I can leave this kid here. Tutal ay di ko naman siya kilala. But the inner me is telling me to help this kid.

Muli akong humakbang pero umulan ng luha ang mata niya. He is shaking in fear. Dàmmit!

“Hey, kid. I will not harm you… I-I will help you. Okay? So calm down.” ani ko sa kalmang boses.

Wala na akong paki kung wala man siyang suot ni isang damit. May sumabog na naman at parang malapit na ang pagsabog na iyon dito! Pumikit ako saka nilapitan siya. Sinubukan niyang lumayo sa akin pero nahawakan ko na siya.

When I touch his arm. Parang mababali ko ang buto niya.

Tinanggal ko ang busal sa bibig niya at bumakat doon ang higpit ng pagkabusal sa pisngi niya. Namumula iyon. Mabilis ang paghinga niya at tumulo pa ang laway niya.

“Hey!” Napasigaw ako ng kagatin niya ang braso ko. “Fuck this!” Ako at nilayo ko ang braso ko sa kanya.

“P-lease… please… no, no…” nauutal niyang sabi. “W-wag niyo po akong sasaktan… wag niyo po akong sasaktan. Promise, di na ako t-tatakas.”

“Kid, I will help you. I will not harm you, okay?”

Sunod kong tinanggal ang nakagapos na lubid sa kamay niya. Sinubukan niyang umupo ngunit napahiga lang siya. Para siyang walang lakas. Tinulungan ko siyang paupuin. I supported his back with my one hand and untie his feet.

Malalalim ang hininga niya, malamig ang katawan niya at nanginginig. Tumingin ako sa paligid at humanap ng maaaring maisuot niya pero wala akong makita. Wala akong ibang pagpipilian kung hindi ang kurtina. Dahan-dahan ko siyang binitawan at tumungo ako doon sa nakatabing na kurtina at saka iyon hinablot.

Lumapit ako sa kanya at akmang itatapis ko ang kurtina sa kanya nang makita ko ang isang kamay niya na lumalabas ang dugo. Preskong-preskong dugo ang lumalabas doon.

Muli na naman akong naghanap ng maaaring iagap doon pero wala akong makita kaya nilapitan ko na lang siya saka ko kinapa ang towel na nasa bulsa ko. Itinali ko ang towel ko sa palapulasuhan niyang dumudugo. At tinapis ko sa kanga ang kurtina.

“Kid, can you walk? Can you stand?” tanong ko sa kanya.

Ang pagod na niyang mata ay dumapo sa akin. He look so pale, maybe because of too much blood loss. Pumikit siya at umiling sa akin.

Nang bubuhatin ko siya ay bumukas ang mata niya at nataranta na naman siya. “W-what are you doing? Are you going to hurt me? A-are you going to…”

“Hush,” napabuntonghininga na naman ako. Hindi ko na alam kung pang ilang buntonghininga ko na ito simula nang pumasok ako dito sa silid na ito. “I’m…” napatigil ako. Why am I doing this? I’m not really a good person. I don’t give a fùck to anyone yet why? Pero bakit? Bakit gustong-gusto kong tulungan ang batang ito?

“N-natatakot ako… a-ayaw ko na dito. A-ayaw ko nang ganito. Ayaw… ayaw ako.”

I groaned.

“Kid, I will… I will help you. We will get out of here okay? Trust me.”

“Hindi mo ako s-sasaktan?”

“Yes, hindi kita sasaktan. So come with me.”

He is hesitant but he took my hands and let me carry him, a bride-fùcking-style. His frail arms wrapped around my neck. He is so cold.

“Desmond!”

Karga ko ang bata at lumingon ako sa pinanggalingan ng boses ni Colt. Paglingon ko sa kanya ay gulat na gulat ang mata niyang nakatingin sa karga ko.

“Desmond ano ’yan?” tanong niya ng nagsimula na akong humakbang. Naramdaman ko ang paghigpit ng pagyakap ng kamay ng bata sa leeg ko.

“Obviously, Colt it’s a fucking human.” pangbabara ko sa kanya.

“Desmond nababaliw ka na ba? This is kidnapping you idiòt! Bakit ka magdadala ng babae sa-”

“Colt this is a man not a fùcking woman and it’s not kidnapping.”

Nang makarating kami sa upper deck ay nandodoon na pala ang helicopter. Naghihintay na si Rap sa loob. Agad akong sumakay doon at sumunod naman si Colt. Umandar na ang helicopter at nagsimula na itong tumaas.

“Iyong ibang tao wala pa bang mga rescue team?” tanong ko at tiningnan ang mga tao na baba na naghihintay ng tulong.

“I called some help and they’ll going to be there in a minutes.”

“What about the ship? Talcon?” ako.

“The ship is going to sink and Talcon… I don’t know. Hindi ko rin siya makita doon. I don’t kung nakatakas ba o sana kasama na sa sumabog.” sagot naman ni Rap sa akin.

Sumandal ako sa kinauupuan ko at pumikit. Dàmmit. What a dàmn night! Bumukas ang mata ko nang gumalaw ang nasa kandungan ko. Muntik ko nang makalimitan na may nakakandung pala sa akin.

Bumagsak ang mata ko sa kanya. Sumilip siya sa akin.

“W-where are we?” mahinang tanong niya sa akin.

“We’re in a helicopter.”

Ang kamay niya ay humigpit sa pagkakapit sa akin. I sighed. Why do I let this child cling on me? Why do I let him sat on my thighs? Even with my fùck buddies, I don’t do this kind of thing.

“Eherm!” tumikhim si Colt at napasiksik naman ang bata sa akin. Tinago niya muli ang ulo niya doon sa kurtinang nakatapis sa kanyang  katawan.

“Who’s that woman Desmond?” taas ang kilay na tanong ni Rap sa akin.

Kumunot ang noo ko sa kanya. Ang una si Colt ngayon naman si Rap. Bakit ba tingin nila babae itong batang dala-dala ko?

“Rap, it’s a boy not girl.” pagtatama ko sa kanya.

“What?”

Umingos si Colt sa tabi. “I thought so Rap. Kanina akala ko talaga babae.”

“Bakit ba babae ang tingin ninyo?” di ko na mapigilang tanungin silang dalawa.

“The fùcking legs idiòt. Look at that.” Colt pointed on the kid’s leg na hindi natabunan. Even we some cuts and bruised kitang-kita pa rin ang kinis at ang puti ng binti niya. Walang buhok ang binti niya gaya ng sa mga babae. Hindi ko ito napansin kanina dahil abalang-abala ako. No wonder, kaya akala nila babae ito. Kahit siguro ako kung di ko lang siya nakita nakina na hubo’t hubad aakalain ko talagang babae ito.

“So what’s with that boy?” Rap asked.

“I… just help him. He was tied inside  the room and it seems that this kid is being tortured.” sabi ko at binaba ko ang tingin ko sa bata.

“At ano na ang gagawin mo dyan?” tanong naman ni Colt.

“I need to bring him to hospital first.” sagot ko naman. Well, ano nga ba ang gagawin ko sa injured na tao. Syempre saan pa ba edi sa hospital. I cannot bring an injured boy in a hotel.

Sa helipad na kami ng LCL Hospital lumapag at may nakahintay agad doon na stretcher saka doktor at nurse. Mabuti at tumawag dito si Rap. Nakatulog ang bata nang nang ilapag ko siya sa stretcher kaya walang naging problema.

“Uuwi ka na ba?” si Colt habang hinuhubad ang coat niya.

Nakasunod kami sa doktor at nurse.

“Yeah, uuwi na rin ako.” sagot ko naman.

Babaling na sana ako kay Rap upang tanungin siya kung uuwi na ba siya sa MV kaso nagsalita na siya.

“I need to go first.” siya at binaba ang cell phone niya.

“Sige pasabay na ako Rap.”

“Okay, how about you Colt?” si Rap aky Colt.

“Mauna na kayo.”

Sumabay ako kay Rap sa pag-uwi dahil wala ang sasakyan ko. Maybe tatawag na lang ako doon na ipahatid ang sasakyan ko. Tahimik lang si Rap habang nagmamaneho. Kaya napatingin na lang ako sa labas habang binabaybay namin ang MV.

“You’ve been in a tabloids lately.” bigla siyang nagsalita.

Napangisi naman ako pero nakatingin pa rin ako sa labas.

“Matagal na ’yan.” ako naman.

“Does tita okay with it?”

Sa tanong ni Rap na iyon ay naisandal ko ang ulo ko sa window shield. Mommy? Tssk! Of course, she against with it alam ko na naghahanap na lang si mommy ng isang maling galaw ko at maghahanap naa naman iyon ng babaeng ia-arrange sa akin.

Lagi namang ganyan. Hindi ko na alam kung ilang babae na ang pina-blind date sa akin ni mommy pero sa huli… sèx lang ang nagagawa namin and then the next morning wala na. Mabuti nga at sporty ang mga babaeng napipili ni mommy. Walang masyadong satsat.

“You knew my mom Rap. Syempre ayaw niya.”

“Then bakit di ka pa nagtitino? You’re already what? Thirty? Thirty-one?”

“Tssk! Thirty-one at batang-bata pa.” biro na kinangisi niya.

“Magtino ka. Ayaw kong magkaroon ng kaibigan na may STD.”

Napatawa ako ng malakas dahil sa sinabi niya.

“Raphael Laurence, uso ang condom, okay?”

“You’re really crazy, you fùcker.”

Pagkarating ko sa bahay ay napabuga ako nang malakas na hininga bago binuksan ang gate. Gabing-gabi na at ayaw ko nang gisingin pa sina Manang.

Nang makapasok ako sa loob ay bunungad agad sa akin ang sobrang tahimik na bahay ko. Two-storey house at tatlong tao lang ang nakatira. Tapos ako ay di pa madalas dito. Umuuwi lang ata ako dito upang matulog at kinabukasan aalis na naman.

Maybe dahil sa hinaba-haba nang panahon na mag-isa lang ako ay parang gusto ko na ring may kasama sa bahay. Pwede akong umuwi sa bahay namin, oo. But my mother’s scolding and sermons are unlimited. Then idagdag pa si daddy na pinapangaralan din ako. Napakasakit sa ulo.

Pumanhik na ako sa taas at natulog ng mahimbing matapos ang mahaba at magulong gabi. After taking a bath, I only wear a boxers when sleeping and sometimes I don’t bother wearing anything and just go to sleep. Also ako lang naman mag-isa sa kwarto kaya wala ng kaso iyon. Sanay na akong maglakad sa isang kwarto na walang saplot at saka naghuhubad nga ako kahit na may kasama pa ako.

I merely closed my eyes and then that kid’s face showed up in my mind. His bruised and wounded face, cut lips and even his bleeding hands. For the first time in my thirty-one of existence in this world, I feel a bizarre feelings. And that leads me to help the kid. And that night I sleep with his woefulness face in my mind.

Early in the morning. Bumaba na ako dahil kumakalam na ang sikmura ko sa gutom. Tanging boxer at isang tshirt lang ang suot ko ng makarating ako sa dining table at naghahanda na doon si Manang Susan.

“Ay, magandang umaga Desmond gigisingan na sana kita para makapag-almusal ka.” si Manang sa akin.

Ngumiti ako kay Manang saka humila ako ng upuan.

“Magandang umaga rin po.” bati ko naman kay Manang.

“Manang ang kape ko.”

“Ay, oo nga pala.”

Kinuha ko ang isang newspaper na nasa gilid. Araw-araw kasi may naghahatid ng news dito sa bahay. I flipped the newspaper at hinanap ko kung nasa news na ba ang nangyari kagabi at tama ako na nasa news na ito. Pero ang nakalagay lang doon ay ang pagsabog ng isang cruise ship at wala ang dahilan doon. Nilagay lang nila ang mga importanteng tao na nadamay sa pagsabog. Tsk!

Ibinaba ko ang newspaper nang ilapag na ni Manang ang kape ko. Kinuha ko iyon at hinipan.

“Hala, Desmond pumunta pala dito ang mommy mo kahapon.”

Nabitin ang pag-inom ko sa kape nang marinig ko ang sinabi ni Manang Susan. I rolled my eyes.

“Ano ang sinabi ni mommy, Manang?”

“May binilin siyang sulat Desmond,” si Manang saka may kinuha siya doon sa bulsa ng uniporme niya. “Hinintay ka niya kahapon Desmond pero di ka naman umuwi kaya nag-iwan siya ng sulat.” May binigay na sulat sa akin si Manang.

Binasa ko iyon at sa unang sulat pa lang nang iniwan ni Mommy ay nalukot ko na ang papel. Another fùcking blind date!

‘Meet Andrea Sinco at Deluxe Hotel. Make sure to show up or else I’ll set you up in a shotgun marriage. Don’t make another disappointment for me Michael.’

Matapos kong basahin iyon ay natapon ko ang papel. Ininom ko ang kape at nakalimutan ko nang kumain. Naligo ako at nagbibis ng isang jeans lang at t-shirt. Palabas ako ng bahay ng hinabol ako ni Manang Susan.

“Desmond ang almusal mo.”

“Doon na lang ako kakain Manang. Kayo na lang po Mang Carlos ang kumain n’on.”

Tumango si Manang sa akin. “Sige mag-iingat ka sa pagmamaneho.”

Bumyahe ako sa Deluxe Hotel at nang makarating ako doon ay hinanap ko kaagad ang babae. Papunta ko dito ay sinubukan kong hanapin sa internet ang babaeng Andrea Sinco at sikat pa lang photographer iyon. Kaya alam ko na rin ang mukha niya.

Palinga-linga ko at hinahanap ko ang mukha ng babae. Nang may tumawag sa akin.

“Desmond Bunsen.”

I look at the girl who called my name. And there I saw Ms. Sinco. She’s wearing a jumpsuit and a light make-up. I went to her and gave her a kiss on her cheeks.

“Andrea Sinco. You knew me?”

She smiled.

“Sino ba ang hindi makakakilala sa isang Desmond Bunsen? You’re a favorite gossip in tabloids.”

“Yeah.”

We order and talk about her life and from time to time nagtatanong din ako sa kanya. Hanggang sa dumating ang usapan namin sa dahilan kung bakit kami nagkita ngayon.

Andrea is funny, she talks a lot and she’s a successful photographer in the country and in Asia. A demand photographer in and outside of the country.

“Desmond-”

Naputol siya nang magring ang cell phone ko. Kinapa ko ang bulsa ko saka tiningnan ko kung sino ang tumatawag. Dang! Si Rap pala. Sinagot ko ang tawag sa harap ni Andrea.

“Why?”

“Your kid.” si Rap.

Kumunot ang noo ko.

“Huh?”

“Your kid in the hospital.” muli niyang saad.

Saka ko naalala ang bata na dinala namin sa ospital kagabi. Ang batang tinulungan ko.

“Uh, what about it?” tanong ko sa kanya.

“Nagwawala ang bata mo sa ospital kaya puntahan mo Desmond.”

“Wala bang naghahanap doon? Ang guardian n’on?”

Rinig ko ang pagdaing ni Rap sa linya.

“Wala Desmond. Basta’t basta ka na lang kasing nagbi-bitbit ng tao. Kargo mo iyon dahil walang guardian iyon at nagwawala doon. He is looking for you, you fùcker.”

“Rap-”

I was about to say na I’m in the middle of a blind-fùcking-date. But he injected.

“Go there Desmond. You idiòt, ako ang tinawagan kasi wala kang iniwan na contact doon. And the child is looking for your dàmn face. He’s looking for DESMOND!”

CHAPTER 3

Chapter 3

Desmond Pov

“Go there Desmond. You idiòt, ako ang tinawagan kasi wala kang iniwan na contact doon. And the child is looking for your dàmn face. He’s looking for DESMOND!” Huling sigaw ni Rap sa akin bago niya pinatay ang tawag nang walang paalam.

Bigla tuloy akong nahiya kay Andrea sa harap ko. I bowed my head then I mentally sighed. I held my head up and look at Andrea. Andrea is just wandering her eyes around. I bet she really did heard Rap’s yelled.

I shoved my phone inside my pocket and put my hands on the table. I cough to get her attention. I cannot help it but to raise my brows when I saw Andrea could not stop grinning from ear to ear. The hèck?

Wide smile across her face and Andrea lean her body on the table then asked me a question that makes my mouth dropped open. “You already have a child?” she looked so excited upon questioning and she look so eager to hear my answer.

I waved my hands on her and lean on my chair. “What the hèll Andrea. Of course, I don’t have.”

She lean back with on her chair too and the wide smile plastered on her face gone immediately as she leaned.

“Eh? What about that emergency call of your friend?”

I rolled my eyes. I didn’t know this girl would love to gossip too. She also loved to simp on someone’s business.

“It’s… it’s just someone I help and is looking for me.” I plainly answered.

“So you’ll be leaving now?”

“Yeah.” I said and gathered myself up but Andrea stop me from doing so. “What?”

I sit back.

Andrea take a sighed under her breath. “Ayaw ko nang makipagkita pa sayo ulit Desmond.” diretsong saad niya sa akin.

I feel relieved at what she said. Yeah, I like Andrea’s company pero ayaw ko naman na mas palalimin pa namin ito. Iyan sana ang gusto kong sabihin sa kanya pero nawala na nang dahil sa tawag ni Rap sa akin. Nakaka-distract din talaga. Baka tuloy iniisip ni Andrea na gusto ko pa siyang makita o makipag-date sa kanya.

Tsk!

“Ayaw ko rin naman.”

“Okay, that’s good basta sabihin lang natin sa parents na okay tayo and we’re now friends.” she suggested.

“Hmm, I know.”

“If only I didn’t know that you’re a philandering asśhole Desmond. Maybe, I’ll like you by now.”

I laughed. “Really?”

“Yes, yet I didn’t like boys. I like girls.”

My eyes popped open on her sudden confession. Kanina ayos lang noong sinabi niya na magugustuhan niya ako pero itong gusto niya rin ay babae? The fùck that was just out of this world. Hindi ko lubos maisip na ang babaeng tulad ni Andrea ay babae rin ang gusto.

Well, Andrea is a bit boyish when she speaks and there are also mannerism that she acted like a guy. But the way she dressed and looked. Dàmn fùck! She’s hot. Her talkativeness is also her asset that makes a guy can’t help but to look at her when she started talking. Many boys would worship for her.

“Surprised?”

I scoffed. “Who would think that a woman like you would also like a dàmn woman. You’re hot Andrea.”

“I knew.” She confidently agreed. “I like hot ladies too and I’m already in a relationship with someone who’s hot.” Andrea proudly added.

I almost fell on my chair. “For a fùcking real?” This woman is very unbelievable.

She nodded.

“Yet we’re secretly dating, secretly meeting each other… everything about us is a secret and it sucks you know. I want to hold her hands on public. I want to date her on public. But we cannot do that because of her job and mine, too.”

“Wow!” I gasped.

“Tsk! Anyway, you don’t have my number right? So here’s my personal number,” she slid a business like card on the table. “I don’t usually give my number on someone. I usually give my business number but you see, you’re a special case Desmond.”

I took her card. “Thank you. I’ll be leaving for real now.”

Tumayo na ako.

“Yeah, just go to your child now, Bunsen.” she teased me.

I shook my head. “Call me when you need someone to talk to… dude.”

“Likewise.”

While driving to LCL Hospital I cannot help it but to think on Andrea’s situation. When I first saw her, in all honesty, I’m attracted to her. Well, who wouldn’t be attracted to a nice boobs, big butt, and a slim waist? And her natural beautiful face. I also like her as a woman coz she’s not like the other woman I’ve been with that talks about this brand of clothes, this brand of bags, this brand of shoes. And lastly Andrea is not a woman who loves to lure themselves in leons den. Her partner would be very lucky to have her as her lover.

I stopped when the traffic light turns to red. Tapping my fingers on the stearing wheel while waiting for the light to turn to green.

Kanina habang sinasabi ni Andrea na may partner na siya at sekreto lang iyon. The sadness in her eyes were very evident. Through her eyes I can see how much she wanted to come out. I saw how she’s eager to show her loves to her partner not in discreet way.

I don’t understand what Andrea’s situation is since I’m not hiding myself in a closet. Hindi ko naman tinatago ang totoong ako at napaka-public na nga ng buhay ko. Kaya iyong pinagdaanan ni Andrea at nang partner niya di ko maintindihan pero nakikisampatya ako sa kanila. Maybe she want it secret too because of her work and of course she considering her partners career, too. Secret is way too far from being private.

My car started to move when the red light switched to green one.

If ever I would be in a relationship. I will not keep it as secret relationship may it be a man or a woman. Pero nga lang siguro si Andrea di pa niya nasasabi sa mga magulang niya kung ano ba siya. Ako kasi alam na ng mga magulang ko kaya siguro ganito ako. Hindi na takot.

I got off from the car when my phone rings. Tumigil ako saglit upang kunin ang cell phone ko sa bulsa ko. Nakita kong tumatawag si Mommy.

Taking a deep breath then I press the green button.

“Mom.”

“Son, Michael how’s your date?” Mommy sounds so excited upon asking me.

“It went… well.”

“Really?”

Nagpatuloy ako sa paglalakad habang ang cell phone ay nasa tainga ko. Mommy sounds so happy. Unlike kasi sa mga nagdaang blind date ay wala akong masasabi sa kanya kung hindi ‘it’s fine’ at napipilitan pa ’yan. Kaya nang marinig ni Mommy ang sagot ko ay na-excite siya lalo. Akala niya siguro may nangyari ng pagkakaintindihan. Tssk!

“Hmm, Andrea’s nice.”

“I thought so. Oh my god! I cannot wait to chika with my amiga.” I guessed she’s talking to Andrea’s mother.

“So when’s the next date?” Mommy asked.

My brow arc. There would be no next date mom.

“Ahm, Andrea and I will… talk about it.” I lied.

“That’s great.”

“Sige mom ibaba ko na ito.”

“Wait, where are you? Bakit maingay ang background mo?”

“I’m in LCL Hospital.”

“What?!” napapikit ako sa mata ko at inilayo ang cell phone sa tainga ko.

Shìt!

“I’m just here for someone mom.”

“Oh my god! Thank goodness.”

Pinatay ko ang tawag matapos makapagpaalam ni Mommy. Rap’s name pop-up when I was about to slid my phone in my pocket. He texted the kid’s room number. Tinago ko ulit ang cell phone ko sa bulsa.

Nang makarating ako sa room na tinext ni Rap ay kakatok na sana ako nang marinig ko ang boses ng isang babae.

“Finn! Please come here. Di kita sasaktan ako ito si ate Charm.”

Binuksan ko ang pintuan at nakita ko na may dalawang nurse doon isang lalaki at isang babae na sinusubukang lapitan ang tao na nandun sa isang sulok. At nagkatulakbong sa kumot. Nailibot ko ang tingin ko sa buong silid dahil ang gulo! May unan pa sa paanan ko ngayon.

“No! I wanna see Desmond.”

I was stunned when I heard him call my name. Nakilala ko ang boses at boses iyon ng bata na tinulungan ko doon sa barko.

“Sino ba kasing Desmond iyan?”

Di siguro nila namalayan na may pumasok na tao kasi abala sila doon sa pagpaamo sa bata.

“Excuse me.” I called out their attention. The two nurse twirled.

“Oh, sir ano pong ginagawa ninyo dito?” The guy nurse said.

“I’m… I’m here for that kid.”

“Hala Desmond. D-desmond Bunsen pala… ang tinutukoy nitong si Finn?” The girl nurse muttered.

“Bakit nagtatago sa kumot iyang bata?” tanong ko.

“Sir kasi may i-inject kasi kaming gamot sa kanya kaso lang nagwala at iyan na di nagpapalapit.”

“Wala bang ibang nurse na tumulong sa inyo?”

“Ako po kasi ang nautusan ni Doc kasi nakilala na po ako na Finn kaya akala namin, ayos lang siya at di magwawala kaso iyan na.”

Tumango ako sa nurse. “Okay, ako nag bahala.” Ako saka humakbang ako upang lapitan iyong bata… si Finn pala.

I squat in front of him.

“Finn.” I spoke.

Si Finn na nakatulakbong sa buong katawan niya ang kumot ay unti-unti siyang sumilip.

“Hey, it’s me.”

Tuluyan na niyang inalis ang kumot sa ulo niya at biglang akong sinunggab ng yakap. Na-out of balance ako mabuti na lang at mabilis ang galaw ko at naitungkod ko ang isa kong kamay sa sahig at ang isa ko namang kamay ay sa maliit niyang katawan.

“Natatakot ako. Sasaktan nila ako.” Usal niya at humihigpit ang pagkakayakap niya sa leeg ko.

I wrapped my hands around him and carried him to his bed. I put him down but he is still hugging me. I look at the nurses. Their mouth dropped and eyes wide open.

Hindi ko alam na sa pagtulong ko dito sa bata na ito ay magiging ganito pala ka komplikado. Where the fùck is his parents? Ngayon kargo ko pa siya. This is really bullshìt sa totoo lang.

Siguro mali talaga na tinulungan ko siya. Sana pala hindi ko na lang siya dinala dito. Sana nasa opisina na ako ngayon. Pero kakayanin ba ng konsensya ko na isang bata na nasa kawawang sitwasyon tapos iiwan ko lang? Dammìt!

“Finn, di ka nila sasaktan okay?” Sinubukan ko siyang kausapin sa mahinahon na boses.

Umiling siya at niyakap ang kamay niya sa katawan ko. My lips turned into thin line. Kailan pa ako naging ganito ka pasensyoso?

Tumingin ako sa nurse and gave them a sign to inject Finn his meds while I’m trying to distract him.

Dahan-dahan na lumapit ang babae na nurse at hinanda na ang syringe. I hugged Finn and hold him tight dahil baka gumalaw at maiwan na ang karayom dagdag problema pa.

“Ahhw!” si Finn nang matanggal na ang injection.

Binitawan ko siya at kinalas ko ang kamay niya sa akin. Tumingala sa akin si Finn.

“Iiwan mo ako?” tanong niya sa akin.

I clenched my jaw. “No… I will not.”

Pinahiga ko siya at inutusan ko ang usang nurse na kumuha ng ibang blanket. Ang babaeng nurse naman ay lumabas tutal naman ay tapos na sa pag-iinject.

Umupo ako sa upuan na nasa tabi ng hospital bed ni Finn.

“Bakit wala ka dito nang magising ako?”

“I was…” napatigil ako. Bakit ko sasabihin sa kanya? Who the hèll is this kid para sabihin ko sa kanya kung bakit wala ako dito pagkagising niya? He is not my relative. I don’t have any connection with him. So why would I tell him? Tssk! “I went home.” I said instead of telling him what exactly I did earlier before I went here. But there’s something in my mind to tell him what really happened. “Then… I went on a blind date.” I added eventually.

Finn eyes blinked. Kumunot ang noo niya. I studied his face at masasabi ko na ngayon na maayos na ang mukha niya, na malinis na siya at maaliwalas na ang mukha niya. His face is really small with a thick eyebrow and an amber colored eyes.

“Blind date? What is that is it a place?”

Muntik na akong matawa dahil sa tanong niya sa akin. I laughed under my throat.

“No, it’s not a place Finn.”

“Then what is it.”

“Ahm, how to do describe it… hmm, it’s when you go out with someone you didn’t know yet.”

Finn nodded his head. After a while he doze off.

Finn went asleep and I stand to go out because I’ve been sitting for a while. Binuksan ko ang pintuan at pagbukas ko ay may nakita akong isang madre. Napaatras sa pagkabigla ko.

“Oh.”

“You’re the one who look for Finn?” tanong ng madre sa akin.

“Oo po s-sister.”

“Hmm, halika ka dito.” Siya at lumabas ako.

Nanatili lang kami sa labas mismo ng room ni Finn.

“Ako si Sister Virgie. Kita mo naman siguro sa suot ko na isa akong madre.” Tumango ako sa kanya at walang sinabi. “Isa akong madre sa Saint Augustine Parish at si Finn ay isa sa mga bata na doon lumaki sa Parish namin.”

“Ohh.” Napatango-tango ako kay Sister Virgie. “I’m Desmond sister.” Pakilala ko at nagmano ako sa kanya.

Ngumiti siya

“Nalaman ko kay nurse Charm na ikaw daw ang nagpakalma kay Finn at ngayon na naabutan kita gusto kong magsalamat sayo Desmond.”

“Mmm, no problem sister…” even if he’s really a bit trouble for me. “So… sister you’re here to take Finn back to the Parish?”

“Oo, pasensya na at matagal akong nakarating dito. Salamat sa abala mo Desmond.”

CHAPTER 4

Dedicated to: iamvirgen

---

Chapter 4

Desmond Pov

I look flatly at the glass of whisky on my table. Kakauwi ko lang sa Pilipinas galing Abu Dhabi. I visited my oil company there. It’s always like this pupunta ako ng ibang bansa at uuwi naman dito after a several days. Nasanay na ang katawan ko sa byahe kaya okay lang kahit na kakalapag ko pa lang pero nandidito na naman ako sa bar. A gay club actually.

Nakailang baso na rin ako at sumasakit na talaga ang ulo ko pero kaya ko pa naman. Kaya ko pa naman sigurong magmaneho pauwi ng hindi nahuhuli ng mga pulis.

I took out my phone and look if Colt replied to my text pero hanggang ngayon ay wala pa rin. Nandidito ako sa bar niya pero wala siya dito. Baka nandodoon na ibang bar niya. Yeah, Colt owns a couple of exclusive bars. That guy may seem to be lazy when it comes to work, but he’s afraid of getting poor again. 

Nilagok ko ang isang baso ng whisky saka umorder na naman ulit. Di ko na mabilang nakailan na ako.

“Hey.” I look over my shoulder kung sino ang humawak sa balikat ko.

It was a man. Nope, a gay guy.

“Can I sit here?” tukoy niya sa upuan na vacant nasa tabi.

Tiningnan ko muna ulit siya at tumango. Binaling ko ang mata ko sa inumin ko at inikot-ikot ko ang baso ko.

“One tequila reposado.” order niya. “You seem problematic?” Aniya sa akin.

Napatigil ako sa pag-ikot noong baso ko at saglit na tinapunan siya ng tingin.

“I’m just tired.” I said in flat tone.

Rinig ko ang pag-igik niya. “You are tired yet you came here. Not in your house.”

“It’s my home too.” saad ko at muling ininom ang bago kong inumin.

Even in my peripheral vision I saw how his forehead crumpled. Hindi ko na iyon pinansin. Tumingin ako sa stage sa di kalayuan na may sumasayaw na mga muchong lalaki na seksing sumasayaw. Nagwi-wave pa ang mga katawan nila kasabay ng tugtugin.

Ang mata ko ay nasa stage nang maramdaman ko na may kamay na gumapang sa galing sa siko hanggang sa kamay ko na nakapatong sa counter.

“Hey, want to come with me.”  The gay guy earlier, whispered in my right ear.

I know what he is talking about coming with him. Ang mata ko na nasa stage ay nailipat ko sa kanya. Tinanggal ko ang kamay niya sa akin. I feel like I don’t want to have sex right now. I just want to go home now and rest.

“I’m tired. Look for someone else.” Isaid.

I saw a faint pain in his eyes, but I didn’t give him a shit. Di lang naman siya ang sinabihan ko n’yan. Di lang siya ang tinanggihan ko. At mas lalong di lang siya ang kauna-unahang tao na tumingin sa akin ng ganyan. Tssk! Feeling hurt.

He silently took his drink with him and left. I was about to raise my butt from being glued to the chair when I heard a familiar voice. 

“Woah! The infamous Desmond Bunsen.”

Inibalik ko ang pwet ko sa upuan nang marinig ko ang ang boses ni Andrea. She is wearing a black leather jacket, black jeans, and a black boots. Kumpara sa una naming pagkikita mas manly ang datingan niya ngayon.

Umupo siya sa binakanteng upuan ng lalaki kanina na nag-aya sa akin saka umorder ng drinks niya. Inayos niya ang buhok niyang mataas at nakalugay saka niya iyon tinalian. Kung sa unang pagkikita namin ay babaeng-babae ang datingan niya. Ngayon naman ay brusko. Tsk!

“What are you doing in this kind of bar?” I asked her while she’s looking at the bartender.

Tinungkod niya ang siko sa table at pinatong ang ulo niya doon paharap sa akin.

Nginisihan niya ako. “Bakit? Bawal ba ang babae dito?”

“No, it’s not what I-”

“Haha, I know. Dumaan lang ako saglit dito para uminom.”

“Where’s your partner?” I asked.

“I dropped her in the hotel nearby. My photoshoot siya with AJ. Umalis lang ako dahil di ko kayang makita ang mga posisyong ginagawa nila.” napakwento pa siya sa akin.

“You work in that kind of field; you know better about that, and you should understand her. And besides, you know, it’s just work.”

Napasinghay siya at umayos sa pagkakaupo nang dumating na ang order niya. Agad siyang tumuka doon bago magsalita.

“Alam ko pero di ko mapigilang…”

“…magselos.” puno ko ko.

Ngumuso siya at pinaglalaruan ang basong may kaunting tira na inumin.

I want to comfort her but, how? Hindi pa ako nakaramdam ng selos. Hindi ko alam kung ano ang pakiramdam pagnag seselos. Wala rin naman kasi akong naging matino na relasyon kaya wala rin akong mapagseselosan.

Napahikab ako sa tabi niya. Inaantok na ako ng todo.

“Andrea, I need to go home.”

Bumaling siya sa akin ngumiwi siya bago magsalita, “Samahan mo muna ako Desmond. Anong klase kang kaibigan kung iiwan mo ang kaibigan mong umiinom mag-isa.” reklamo niya.

“I’m sleepy Andrea.” ani ko.

“Let’s talk for a bit para di ka antukin. Malapit na rin namang matapos ang photoshoot ng partner ko, by now.”

I sighed. Maybe I can also used this situation para matigil na rin si Mommy kakatanong sa akin kung nagkita na ba ulit kami ni Andrea. Konting kapit na lang sa kalendaryo ang edad ko. At malapit na akong bumitiw doon at si Mommy ay atat na atat ng magkaroon ako ng asawa. Tch! Asawa na ang hinihingi niya hindi talaga girlfriend.

“Okay, what do want us to talk about?”

Mas pinili ko na lang na wag nang uminom dahil babyahe pa ako. Ayaw ko na makatulog na naman ako habang nagmamaneho. Baka matuluyan na ako. Isang beses kasi ay nakatulog ako habang nagmamaneho at mabuti na lang sa oras na iyon ay may nakasunod sa akin at bumusina ng malakas kaya nagising ako kung hindi baka nabangga na ako.

“Hmm,” umakto siyang nag-iisip. “Ah, let’s talk about your child.”

Nagtagpo ang kilay ko sa sinabi niya.

“What? Andrea, wala pa akong anak.”

“No, the time na unang meet natin at pinuntahan mo sa hospital ang-”

“Tch! Hindi ko nga anak iyon. Tinulungan ko lang.”

“Kwentuhan mo naman ako doon.” pamimilit niya. Hindi ko alam na ang daldal pala nito. Iba pala pag may kaibigan kang madaldal.

Pinaningkitan ko sa mata si Andrea is she for real? Wala nga akong alam doon sa tao at pangalan lang ng batang iyon ang alam ko. So, ano ang ikukuwento ko dito?

It’s been a week since the last time I saw Finn in the hospital. I left when Sister Virgie came at di na ako bumalik doon dahil pumunta ako sa Abu Dhabi kinagabihan n’on at sa dami ng iisipin ko ay parang nawala iyon sa isip ko. I don’t know if that kid is doing well. I know there’s something off with him. And  I pitied him so much for that. At ngayon na pina-aalahanan ako ni Andrea sa batang iyon— kay Finn parang gusto ko tuloy’ng kumustahin siya sa St. Augustine Parish. That parish is just a kilometers away from the city.

Nakakapagtaka nga na galing pala si Finn sa ganoong lugar tapos napunta siya doon sa barkong iyon. Tapos sa ganoong sitwasyon pa. I’m having a doubt and I’m worried. Hindi ko alam kung ano ang pinag-aalala ko sa batang iyon kahit na dalawang beses ko pa lang siyang nakikita.

Finn’s eyes were still vivid in my mind. The time that I saved back then on the ship. His eyes are full of fear, a gloomy face, and even though his arms are wobbling, I can still feel it. And his body was full of bruise. I don’t know what that kid had been through, but I’m sure it was painful and difficult. Very difficult.

“Tskk! I said tell me about him.”

Napalingon ako kay Andrea na marami nang nainom.

“I don’t have something to tell you aside from his name, Andrea. His name is Finn and that’s all I know.”

Ngumiwi siya sa akin. “Ohhw!”

Kaysa malasing siya doon sa loob ng bar. Hinila ko na si Andrea palabas at pinainom ng kape para mahimasmasan. Ako ay bumili na rin ng akin. Iinom pa kasi itong babaeng ’to tapos di naman kaya. Maraming-marami na akong babaeng nakilala at so far, si Andrea lang ang babaeng nakilala ko na walang arte. Komportable nga siyang umupo sa tabing daan habang iniinom ang kape niya. At ako naman ay nakatayo sa gilid niya.

“You’re such a gentleman, Desmond.” she said while her eyes glued on her coffee.

Tingnan ko lang siya at saka tumingin sa daan. Sumipsip ako sa kape ko.

“I’m not Andrea. I’m a bastard.” I laughed.

“Aishh! Kung ibang lalaki siguro pinagsamantalahan na ang kalasingan ko ngayon. Pero ikaw pinakape mo pa ako.”

Inubos ko ang kape ko saka ko iyon tinapon sa basuhan. Sh-in-oot ko at pumasok naman. Parang nawala ang antok ko dahil sa kape.

“We’re friends. Hindi ko magagawa iyon saka di tayo talo.”

Tumawa siya saka napatawa na rin ako. Kapwa kami natigilan nang tumunog ang cell phone niya. It was her partner. Tapos na daw sa photoshoot kaya kailangan na niya itong puntahan.

Naghiwalay na kami ni Andrea siya sa hotel kung saan ang partner niya at ako naman ay sa bahay. As usual pagdating ko sa bahay ay sobrang tahimik na. Sa sala na ako natulog dahil napagod na akong umakyat.

Kinabukasan ay nagising ako nang may kumot na ako at may unan. Hubo’t hubad ako kung matulog kaya nagulat ako nang ang init na sa pakiramdam ko pagkagising ko. Kaya naman pala. Nakakumot na ako at isang unan.

Bumangon ako at nag-unat ako. Suot ang tanging boxer umakyat ako sa taas. Naligo ako saka nagbihis dahil pupunta pa ako sa opisina ko. Nasanay na ako na tuwing umaga kapag nasa bahay ako. Magb-breakfast talaga ako dito. Masarap kasing magluto si Manang Susan. Minsan lang ako lumiban sa kain tuwing breakfast kapag nandidito ako.

“Desmond. Halika ka kumain ka na.”

Umupo na ako sa hapag saka nilagay ni Manang Susan ang kape ko sa table.

“Manang sabayan niyo na po ako ni Mang Carlos.”

“Naku tapos na kami. Kaya kumain ka na dyan.”

Tumango ako kay Manang.

“Desmond,” napatingin ako kay Manang mayamaya ng tawagin niya ako habang nagpupunas siya sa mga pinggan. “Pumunta na naman dito ang mommy mo. Kinukumusta ka.”

Ang pagnguya ko ay dahan-dahang bumagal. Alam ko kung ano ang ibig sabihin sa salitang iyon. Ang kinukumusta lang ni Mommy ay ang takbo ng relasyon ko, ang love-fucking-life ko.

“Wala na po ba siyang iniwan na sulat sa inyo?”

Umiling si Manang. “Wala naman.”

Pagkatapos kong kumain ay nagpaalam na ako kay Manang na aalis na ako. Nasa kalagitnaan ako ng pagmamaneho ko nang bigla kong maalala si Finn. Biglang pumasok ang nakakaawa niyang hitsura sa utak ko. Ang pagod niyang mukha na punong-puno ng takot at pasa.

Isang pikit-mata ay niliko ko ang sasakyan ko at binaybay ko ang daan patungong St. Augustine. I don’t know what drive me to do that, but, yeah. Tinatahak ko na ang daan patungong St. Augustine.

Pinasok ko talaga ang sasakyan ko sa labas simbahan. Maalam ako dito kasi dati na akong nagagawi dito noon kasama ang pamilya ko. Sa gilid ng simbahan ay may parking lot doon at sa gilid n’on nanduduon ang naninirahan ang mga batang kinupkop nila. Like an orphanage. Dati ay dito ko sini-celebrate ang birthday ko. Pagkatapos ng di ko pagkakaunawaan sa pamilya ko ay unti-unti na rin akong napapalayo dito.

Bababa na sana ako sa sasakyan nang makita ko ang taong dahilan kung bakit ako napadpad dito ng wala sa oras. Shit.

Si Finn ay naka-side view at nagbubungkal ng lupa sa maliit na garden sa labas ng simbahan. Kitang-kita ko ang hinang-hina niyang pagbubungkal doon na parang nagbibilang sa pagbungkal. Napansin ko sa kamay niya ang isang towel na nakatali doon. My eyes went round nang maalala ko na towel ko iyon. Iyon ’yung towel na tinali ko noon sa palapulsuhan niyang dumudugo. Hindi ko alam pero parang mag kamay na humaplos sa puso ko nang makita ko iyon. Putangina! Ano itong nangyayari sa akin?

I stayed in my car and just contented watching him. Why the fuck I feel relax and contented by just watching this kid? What a fucking bullshit is this!

“After watching him I will leave.” Parang baliw kong saad sa sarili ko.

Nagpahid siya sa noo niya at tumigil sa pagbubungkal. Napatingin siya sa gawi kung nasaan ang sasakyan ko at ako naman na nasa loob ay napaayos ng upo kahit na di niya naman ako nakikita kasi tinted. Nabaliw na ako. Bakit ako nataranta doon?

Finn tilted his head while staring at my car. Mamaya pa ay may isang babae na lumabas at biglang hinablot ang maliit na braso ni Finn.

Naalarma ako. Binaba ko nang konti ang salamin sa bintana ng kotse.

“Bat ka tumigil?! Kanina ka pa dito tapos di mo iyon matapos tapos! Kami nga doon na malaki ang lupang binubungkal ay tapos na tapos ikaw dito hindi pa!?” sigaw nang babae na nasa 20s.

I gritted my teeth when I saw Finn grimace in pain due to the girl’s grip.

“N-nagugutom na a-ako.”

“Hoy! Finn di ko alam kung bakla ka ba sa hinhin mong ito at sa lampa mo pero di ka kakain hangga’t di mo iyan natatapos!” sigaw ng babae.

“P-pero na… ouch! N-nagugutom na nga ako. Wala akong dinner kagabi kasi naubusan ako.” halos di ko na marinig ang sinabi ni Finn sa hina nang boses niya.

“Aba! Kasalanan pa namin iyan? Ikaw ’tong ang hina-hina kumilos. Daig pa ang babae sayo. Sabi ni Sister kapag di ka natapos dyan wag kang papasok sa loob!” anito at tinulak si Finn kaya natumba agad ito sa rough ma semento. Malditang tiningnan lang ng babae si Finn na natumba at iniwan.

Doon na ako lumabas sa sasakyan ko saka nilapitan si Finn. Mula sa likod niya ay tinulungan ko siyang tumayo. Nang makatayo siya at makita ako ay  nanlaki ang mata niya at agad na bumuhos ang luha niya.

Pipi akong napamura. Tangina naman ! Bat ba ito umiyak?

Magsasalita na sana ako nang niyakap niya ako at binaon niya ang ulo niya sa gitna ng dibdib ko. Ang liit niya kaya hanggang lower chest ko lang siya. Hindi ako makagalaw sa kinatatayuan ko.

“A-akala ko di na kita makikita. I thought, I won’t be able to see you again.” he lamented while hugging me.

Di ko magawang yumakap sa kanya pabalik. My heart is saying to hug him back, but my mind is telling me the opposite. The hell!

“Finn.”

“I missed you. Namiss kita Desmond.”

I grind my own teeth. Tumambol ang puso ko doon. Holy shit! What the fuck was that?

“Finn…”

“Dadalhin niyo naman po ako, diba? You will not leave me again naman po, diba?”

Binagsak ko ang tingin ko sa kanya at tumingala siya sa akin. Ang mukha niya ay basang-basa sa luha niya. With that I feel my heart sank!

“Ayaw ko d-dito. A-ayaw ko na dito. Sasaktan lang nila ako. I-ikaw… ikaw lang ang di ako… sasaktan.” umiiyak niyang wika habang nakakapit sa damit ko.

Bumuntonghininga ako at sumaad, “Okay, di na kita iiwan. Dadalhin na kita sa akin.”

CHAPTER 5

Chapter 5

Desmond Pov

“Sister, ito lang ho ba talaga ang mga gamit ni Finn?” I didn’t know how many times I asked Sister Virgie about Finn’s things. God! Only four short, five shirts and three underwear.

Naglalakad na kami ni Sister Virgie sa hallway palabas at tsini-check ko ang gamit ni Finn. Ako na ang sumama kay Sister upang kunin ang gamit niya. Sinukbit ko ang bag na naglalaman ng damit ni Finn sa isang balikat ko nang biglang tumigil si Sister Virgie sa paglalakad.

“Oo, Desmond iyan lang talaga ang gamit ni Finn na natitira dito.”

“Sister kung gusto ni Finn na bumalik dito ibabalik ko lang din ho siya.” sabi ko kay Sister Virgie.

Hindi ko alam kung anong nagtulak sa akin na dalhin ko si Finn sa bahay ko. When he asked me earlier that he wants to go and leave this place with me. Wala ring ibang pumasok na rason sa isip ko na tanggihan si Finn.

Siguro, out of pity iyon kaya iyon ang naging sagot ko sa kanya. Di ko rin naman aakalain na madadala ko rin talaga siya ngayon-ngayon din. I thought my process pa ng mga papers or something pero wala na. Sinabi sa akin ni Sister Virgie kanina habang tinutupi niya ang gamit ni Finn na naghihirap na rin ang Parish na alagaan ang maraming bata dito. Wala daw kasing masyadong sponsor at kung meron man maliliit lang din. Nagkukulang sila sa funds at sa mga pangangailangan ng mga bata na nandidito.

Kaya nga kung merong gustong umalis o may gustong umampon dito ng mga bata agad nilang inaasikaso kasi para na rin sa kalagayan ng mga batang nandidito. Nakita ko rin naman dito na marami ngang mga bata na nandidito.

“Alam mo bang takas at balik na iyang si Finn dito sa orphanage?” wika ni Sister Virgie.

“What do you mean Sister?”

“Hindi ko alam kung ano ba talaga ang problema ni Finn. Pero nang dumating siya dito mga apat na taon ata siya noon at may galos sa katawan. Dala-dala siya ng isang lalaki at iniwan dito kasi di na kayang buhayin. Lumaki dito si Finn at lagi siyang tahimik at di nakikipag-usap sa mga ibang bata dito. Lagi lang siyang naka-upo sa isang sulok at tahimik. Suki nga siya sa bully dito kahit kasi anong gawin naming pagl-leksyon sa ibang bata di pa rin natutoto. At nang mag walong taong gulang siya doon na siya natutong tumakas dito. Minsan nawawala siya ng isang linggo pero bumabalik naman dito. Syempre kami dito ay nag-aalala sa kanya. At tinatanong namin kung anong nangyari ay iiling lang siya at sasabihing ayos lang siya. Noong huli siyang tumakas dito buwan na namin siyang di nakikita. Hanggang sa tumawag ang LCL Hospital dito na nandodoon si Finn. At alam mo ba simula noon may lagi nang hawak-hawak si Finn na towel. Di ko alam kung anong meron sa towel na iyon pero nakikita ko na nakatutok lang si Finn doon at minsan ay nakikita ko pang nakangiti siya doon sa towel na nakatali sa kamay niya.” bumuntonghininga si Sister Virgie.

It was my towel.

“Di ko alam kung ano man ang pinagdadaanan ni Finn pero mabait naman siya at laging sinusunod ang mga utos namin dito. Iyang pagtakas niya kang talaga dito ang problema. Saka dito di namin nabibigyan ng pansin masyado si Finn kasi marami ring bata na mas kailangan pa ng pag-aalaga kumpara sa kanya. Kaya sana Desmond kapag nandyan na sayo si Finn maalagaan mo siya. Wag ka ring mag-alala dahil gaya nga nang sabi ko mabait iyan at sumusunod naman sa utos.”

“I will take good care of him, Sister.” tanging na sabi ko kay Sister Virgie.

“Thank you, Desmond.”

Nagpatuloy kami sa paglalakad ni Sister at nang malapit na kami sa labasan ng hallway ay nakita ko si Finn na mag-isang nakaupo sa semento na bench. Hawak ng isang kamay niya iyong towel na nakatali naman sa isa niyang kamay. Nakatingin siya doon sa mga batang naglalaro sa maliit na basketball court. He is caressing the towel while staring at the children playing in front of him.

I don’t know if my decision on taking him with me is good or bad. I honestly don’t know. Kanina nang makita ko siyang umiyak. All I want to do is to wipe his tears away and make him stop from crying. Maybe, again, I just pitied him. I remember my brother in Finn’s eyes. Though my brother always wear a smile- a fake one that my parents didn’t seem to noticed before. Unlike Finn, my brother did well in his studies and my parents were so proud of him and I am so proud of him too. There eyes were the same full of uneasiness and sorrow.

“Ganyan lagi si Finn. Hindi nakikipaglaro sa iba. Hindi nakikipag halubilo sa mga bata dito. Nakokontento na siyang nakaupo at tahimik sa isang tabi.” Napalingon ako kay Sister Virgie na nakatutok kay Finn. Lumingon sa akin si Sister. “Hindi ko alam Desmond kung bakit gustong-gusto ni Finn na sumama sayo. Hindi ko alam kung ano ang ginawa mo sa kanya bukod sa pagligtas mo sa kanya at di ko rin alam kung bakit pumayag ka kaagad na sumama sayo si Finn pero sana mas maalagaan mo si Finn kaysa dito sa amin. Kita mo naman ang mga pasa sa katawan niya.”

I nodded. Yeah, I saw it too.

“It was so sudden for me too, Sister and… ahm, yeah. I will look after him. Saka may mga kasama naman ho ako sa bahay ko kaya di maiiwan si Finn sa bahay ko nang mag-isa.”

Nang makita kami ni Finn ay ngumiti siya. I smiled back.

“He rarely smile.” rinig kong wika ni Sister Virgie bago kami nagpatuloy sa paglalakad.

“Aalis na tayo?” tanong ni Finn nang makarating kami sa kanyang kinauupuang bench.

“Finn, wag mong bigyan ng sakit sa ulo si Desmond, huh. Magpapakabait ka doon.” bilin ni Sister Virgie kay Finn.

Tumayo siya at pinagpag ang suot niyang lumang short. “Opo Sister.”

Nagmano si Finn kay Sister Virgie bago kami lumabas ni Finn. Iyong ibang mga bata doon ay nakatingin lang sa amin. Wala man lamg ni isa sa kanila ang lumapit kay Finn at magpaalam dito. Wala ni isa sa kanila na lumapit at binigyan ng yakap si Finn. Talagang walang malapit na kaibigan si Finn dito.

“Mag-iingat kayo sa byahe ninyo.”

“Sige Sister aalis na kami.”

Pagdating sa sasakyan ay pinagbuksan ko na si Finn ng pintuan nang makita kong di man lang siya gumalaw doon at nakatingin lang sa sasakyan ko. Bukas na ang pintuan kaso di pa rin siya pumapasok. Damn! Ang init pa naman dahil tirik na tirik na ang araw.

“Finn, get inside.”

“Huh? Ah, oo.” aligaga niyang saad. “Sorry di… lang po kasi ako makapaniwala na aalis na ako dito at kasama ka Desmond.” he said and beam me a smile.

I thought he rarely smile?

“Nagbago ba ang isip mo? Ayaw mo na umalis dito?” tanong ko sa kanya at binalewala na ang init ng araw. Talagang dito pa kami sa labas ng kotse nag-usap.

“Huh?! Hindi naman sa ganun. Masaya nga po ako…”

“Hmm, now get inside.” utos ko sa kanya.

Pinalobo niya ang bibig niya bago tumango ng dalwang beses sa akin at pumasok sa sasakyan. Nababaliw na ba ako? Bakit gusto kong halikan ang maputlang labi ni Finn? Jesus Christ! I must be gone mad! Michael Desmond behave your fucking self! Finn is a child!

Ilang araw lang naman akong walang sex pero heto na ako’t gusto nang humalik nang kung sinong bibig. Sighing, I closed the door and turned to drivers seat. Pagkapasok ko nilagay ko ang backpack bag na naglalaman ng konting damit ni Finn. Nahagip ng mata ko na nahihirapan siyang magsuot noong seatbelt niya kaya naman tinulungan ko na siya.

I almost hit my head when my eyes drifted on Finn’s paled and cut lips. Yeah, there’s still a small visible cut on his lips. I do know already that I’m attracted to a damn man, but- Jesus! Not to a damn child’s lips. I’ve never been attracted to a pale lips. Then, why the heck I can’t take off my eyes from Finn’s lips?

“Desmond tapos na po ba?” saad ni Finn at doon lang ako lumayo sa kanya at umayos sa pagkakaupo ko sa drivers seat. Kinagat ko ang labi ko at lihim na napamura dahil sa inasal ng sarili ko.

Bumuntonghininga ako at sinaksak ang susi nang sasakyan ko at pinaandar na iyon. Baka kung magtagal pa ay tuluyan ko nang mahalikan si Finn at kung mamalasin pa ay matatakot ito sa gagawin ko sa kanya.

“Desmond.” tawag ni Finn sa akin habang nagmamaneho ako. Ang mata ko ay di ko binaling sa kanya. Nanatili ang mata ko sa daan pero ang utak ko lihim kong pinapagalitan dahil sa pumapasok na ideya doon.

“Hmm.” i hummed.

“S-sorry po pala.”

“Sorry? For what?” I asked.

“Back then… at the ship. I bited you. Sorry kinagat kita n’on. Natakot lang po kasi ako noon kaya kinagat kita.”

Napatango ako sa sinabi niya. Dumapo naman ang mata ko doon sa braso ko kung saan niya ako kinagat. Wala nang bakas ng kagat doon pero naaalala ko pa kung saang parte iyon.

“It’s okay.”

“Saka Desmond.” ani na naman niya.

“Hmm.”

“Salamat po. S-salamat sa lahat Desmond. Hindi ko po alam kung ano ang mangyayari sa akin sa gabing iyon kung hindi n’yo po ako iniligtas. At salamat po kasi… isasama n’yo po ako sa inyo. You’re so… k-kind po.”

This time ay nilingon ko na si Finn. I thought I can see his expression or what pero hindi dahil nakayuko siya and he is fidgeting his fingers on his lap.

If I’m not mistaken, I think it was the first time I heard someone called me kind. Tssk! I’m not kind. I’m only kind to him.

I turned my eyes on the road.

“To tell you honestly Finn hindi ko rin alam kung bakit kita tinulugan doon sa barko. Hindi ko alam kung ano ang nagtulak sa akin na gawn iyon at ngayon naman… shit. I feels like, I don’t know myself whenever your around Finn. You made me do something I’ve never did before.”

“Hindi po kita maintindihan.”

I laughed. “Yeah, I don’t understand myself too.”

“Pero Desmond.”

“Hmm.” I hummed then looked at him for a couple of seconds before turning my eyes on the road again. I saw that he is now looking at my direction.

“Desmond bilang pasasalamat ko po sayo at paghingi ng tawad. Gagawin ko po lahat ng gusto mo.”

I grinned. “Lahat? Kahit ano?” I kidded.

“Oo po. Kahit ano.”

“Then can you give me a french kiss?” biro ko.

“Po? Desmond?”

“Nevermind.” I said and shook my mind.

I mentally cussed myself for being shameless. Nakalimutan kong bata pa pala itong kasama ko ngayon.

“Ano po ang french kiss, Desmond?”

Medyo nagulat ako nang di niya alam iyon pero nakabawi naman ako dahil iniisip kong bata siya kaya natural lang siguro na wala siyang alam.

“Kalimutan mo na iyan Finn.” pagdidisma ko sa kanya.

“Pero gusto niyo po ang french kiss? Sabihin niyo po sa akin kung ano iyon. Sabihin mo sa akin Desmond para naman… maibigay ko sayo ang gusto mo.”

Wala namang kakaiba sa sinabi na iyon ni Finn. Walang kaakit-akit naman ang sinabi ni Finn ngunit bakit tinitigasan ako! Tangina! What the fuck! For a samn thirty-one-years-old, I’m too old to act like a fucking teenager having a boner.

My grip on the steering wheel tighten as my cock poke under my underwear. Jesus!

“Desmond ano ba kasi fren-”

“Stop. Stop talking Finn.”

I gritted my teeth.

“Pero…”

“Stop talking. I’m driving!” di ko inaasahan amg pagtaas ng boses ko. Tangina. Bigla tuloy tumaas ang boses ko sa di inaasahan.

“S-sorry po.”

“Shit. I didn’t meant to yell Finn. It’s- it’s just that I’m driving.” pagdadahilan ko na lang. Alanagan naman at sabihin ko sa kanya na tinitigasan ako sa sinabi niya kanina? That would be a fucking epic! Tatalon siguro si Finn sa sasakyan pagsinabi ko iyan sa kanya.

Sweet Jesus! I didn’t know that driving while having a damn boner would be this difficult, until now. Gusto ko nang tumigil saglit sa tabi at alagaan ang tumitigas kong pagkalalaki.

Thankfully. Nakarating naman kami sa bahay ko. Kanina umalis ako sa bahay na ang isipan y nasa trabaho pero ngayon nandidito na ako sa harap ng bahay ko at may kasama pang bata. Now, how can I fucking explain this to my mother? Minsan rin talaga ang tanga ko. Anong sasabihin ko kay Mommy? Na may inampon ako? Na may pinapalamon na ako? On the contrary, di naman siguro magtatanong si Mommy since… wala naman iyon paki sa akin maliban sa paghahanap ng babae na mapapangasawa ko.

“Ito na po ang bahay mo?!” pag-iiksaherada ni Finn nang pagbuksan ko siya sa pintuan. I look like a damn gentlemen doing this kind of thing!

“Yes.”

“Wow! Ang laki po at ang ganda.”

“Yeah.” tamad kong saad at kinuha ang backpack na naglalaman ng konting damit ni Finn.

“Ay. Ako na magdadala sa bag ko Desmond.” he said and take his bag.

Binigay ko naman iyon sa kanya.

“Finn. Are you really sure… you want to live with me? In this house? If you you don’t want. I can take you back on the orphanage, in the Parish or in other orphan house.”

Finn’s smile slowly faded as he turned his eye on me. Sinabi niya lang naman sa akin na sasama siya sa akin. Di niya naman sinabi na titira siya kasama ako. And my instinct said na dalhin siya dito sa pamamahay ko. Pero baka ang ibig niya lang sabihin sa akin kanina na sasama siya ay gusto niya lang umalis sa St. Augustine. Sinasaktan siya doon. I can see it through the bruises in his white and skinny body.

Dinala ko siya dito sa bahay ko without asking him if titira ba siya dito o baka gusto niya dalhin ko lang siya sa ibang orphan home.

Humigpit ang pagkakahawak ni Finn sa sling ng bag na nakasugbit na sa kanyang balikat. Kumunot ang noo ko nang maglakad siya papalapit sa akin. Tiningala siya ako.

“Na- naiintindihan po kita. Siguro po ay nakukulitan kayo sa akin at napilitan lang po kayo na isama ako sa inyo dito. Pero… oo po gusto ko pong tumira dito sa inyo. But if you don’t want me here Desmond. I can leave.” mahina niyang wika at niyuko ang ulo niya.

“Saan ka pupunta kung aalis ka dito?”

Napatingin siya sa paligid. “Hindi… hindi ko po alam pero baka d-dyan sa tabi-tabi lang.”

“Umaalis ka sa doon sa orphanage at tumitira sa tabing daan? Tumatakas ka doon para ano? Finn?”

“Hindi naman po ako tumatakas doon kinuku-” nanlaki ang mata niya bigla at tinikom ang bibig niya. “B-basta d-di ako tumatakas doon.”

“Finn-”

“Oh, Desmond bumalik ka na pala?”

Di ko matapos ang sasabihin ko nang biglang lumabas nang bahay si Manang Susan. Nabaling ko ang atensyon ko kay Manang. Si Finn naman ay mabilis na pumunta sa likuran ko at nagtago doon. With my big body, he hide himself at my back.

Nakuryuso si Manang Susan at agad-agad na lumapit sa amin at sinilip si Finn sa likuran ko.

“Desmond! Anong? Mahabagin, Desmond hindi ko alam na bata na pala ngayon ang-”

Napapikit ako at bumuntonghininga. Alam ko ang iniisip nitong si Manang Susan. She must be thinking something weird.

“Manang relax. It’s not what you think it is.”

“Eh bakit ka nagdadala ng bata dito Desmond?”

Di ko sinagot si Manang at nilingon ko si Finn. Na nakayuko at nanginginig ang kamay.

“Finn,” hinawakan ko ang balikat niya. Tumingin naman siya sa akin. “Gusto… mo ba talagang tumira dito sa akin? Sa bahay ko?” paniniguro ko nang tanong sa kanya.

Tumango siya nang dalawang beses. Tinanguan ko rin siya at bumaling kay Manang na naniningkit ang mata sa akin.

“He’s staying here Manang.”

---

Siguro ii-edit ko lang ito kapag sinipag ako. Salamat pala sa mga nagbabasa nito. 😁😘

CHAPTER 6

For everyone’s knowledge Finn is twenty (20) years old, running twenty-one to be exact. Sa mga susunod na kabanata, mababasa n’yo naman ang pa-birthday nila kay Finn. Also, I just want to apologize na hindi ko ito naayos ng maaga, kung may nasaktan ako, na-offend, or na-bother, I sincerely apologize po. Wala po akong ibang intensyon o masamang intensyon. Ang pagkakamali ko lang po ay hindi ako nagresearch about such thing. To those who are accusing Desmond of being that kind of man. Please, please, please! Hindi po ganoon ang gusto kong tingin ninyo sa kanya. Desmond is not that kind of man.

---

Chapter 6

Finn Pov

“Finn this is gonna be your room from now on. Dito ka matutulog habang nandidito ka sa bahay ko, okay?” sabi ni Desmond sa akin nang mabuksan niya ang isang pintuan na gawa sa Mahogany wood.

Napahawak ako nang mahigpit sa sling ng bag ko nang makita ko ang kabuoan ng kwarto ng lumaki ang pagkakabukas noong pintuan.

Ang laki ng kwarto. Maaliwalas. Wala masyadong laman tanging kama na kulay puti ang beddings, may vanity sa isang sulok, may cabinet na may malaking salamin tapos ay may malaking flatscreen na TV at may DVD pa. Sa gilid ng kama ay may dalawang nightstand na may nakapatong na mga lampshade.

“Wala masyadong gamit dito since wala namang gumagamit.” Patuloy pa ni Desmond saka naglakad sa loob mg kwarto.

Napalobo ako sa bibig ko. Ang laki ng kwarto at sa laki n’on ay parang natatakot ako na pumasok doon. Di naman nakakatakot ang kwarto dahil sobrang aliwalas nito kahit na di nakabukas ang ilaw. May bintana kasi na sumisilip ang sinag ng araw at iyon ang nagbibigay ng natural na liwanag sa buong kwarto. Di ako sanay na matulog sa isang kwarto na mag-isa kaya siguro ay natatakot ako kasi wala akong katabi. Tapos ang tahimik pa ng bahay.

Lumaki ako sa simbahan at maraming bata doon na kagaya ko na walang pamilya. Walang sariling bahay kaya siksikan kami sa isang silid at sa sahig lang natutulog. Subalit kahit na ganoon nasanay naman ako.

“Finn?”

“Oh,” usal ko nang tawagin ako ni Desmond.

“Come here.” saad niya.

Bumuntonghininga ako saka pumasok sa loob.

“Ako lang ba mag-isa dito na matutulog?” tanong ko kay Desmond.

“Yes.”

Nilagay ko ang bag ko sa kama. “Ang laki naman nitong room.” Ani ko at umupo sa kama at napatalbog-talbog doon ng konti.

Napangiti ako sa sobrang lambot noon.

“Ito lang ang pinakamaliit na room dito sa bahay ko, Finn.”

“Talaga?” Napatigil ako sa pagtalbog.

“Hmm.”

“Ang yaman mo siguro Desmond.” Hula ko pa at tumingala sa kanya dahil nakatayo lang siya sa harap ko at ako naman ay nakaupo sa kama. Itinungkod ko ang kamay ko sa aking likuran at tinitigan si Desmond.

“Not so.” wika niya sa akin at ngumiti.

Awtomatik na napangiti rin ako dahil sa biglaang pagngiti niya. Kita ko ang mapuputi at pantay na pantay niyang ngipin nang ngumiti siya. Kung maaliwalas ang kwarto mas maaliwalas naman ang mukha ni Desmond. Ang buhok niya ay naka-ayos. Ang panga niya ay mas nahulma dahil sa kanyang balbas na parang kakatubo lang at napakatangos ng ilong niya na may maliit na nunal sa tuktok n’on. Malaki rin ang balikat ni Desmond at sa suot niyang damit ay humahapit ang kanyang malaking katawan, sa maskulado niyang katawan.

“Desmond ilang taon ka na?” Bigla kong tanong sa kanya. Kusa lang iyong lumabas sa bibig ko na di ko man lang pinag-isipan. Nakatutok lang kasi ako sa mukha niya at wala sa isip ko na napatanong bigla.

“Thirty-one.”

“Huh?” Gulat kong sambit at napa ayos sa aking pagkakaupo sa kama.

Napatawa naman si Desmond pero iyong tawa na parang… nanghahalina. Hindi ko maintindihan o siguro di ko lang alam kung paano ko ipapaliwanag ang kanyang boses na may pagkapaos pero malaki.

“Why you’re so surprise? You thought I’m older than that?”

“No,” iling ko. “Akala ko nasa twenty plus ka lang.”

Tumawa siya. “I’m thirty-one and how about you. You keep calling me Desmond.”

“I’m… I’m twenty.”

“What?” Ngayon ay siya na naman ang gulat na gulat sa sinabi ko.

Napalobo ako sa bibig ko at napanguso pagkuwan kay Desmond.

Nakita kong napahilamos si Desmond sa kanyang kamay na bumabakat ang kanyang mga ugat doon. Napatagis siya sa kanyang bagang at napahawak sa kanyang baywang at tumitig sa akin.

“A-Ano?”

“You are kidding me, right?” tanong niya.

“Sa edad ko Desmond?”

Gumalaw ang panga niya at tumango.

“Hindi. Totoo iyon. Twenty pa lang ako at mag-t-twenty-one ako sa November 27.”

“Jesus!” sambit niya at napabuga ng marahas na hininga.

“Ayos ka lang ba Desmond?” Nag-aalala kong tanong kay Desmond kasi parang nagpipigil na siya sa kung ano man ang kanyang nararamdaman. Parang nagtitimpi na siya sa kanyang sarili.

“No.”

“Hala!” Ako at lumipad ang dalawa kong kamay sa bibig ko habang nakatingin pa rin kay Desmond.

“I just can’t believe that I want to french kiss a fucking twenty year-old guy.”

“I-french kiss ang twenty years old? Ako ba ’yan?”

Hindi niya ako sinagot pero tinitigan niya lang ako.

Napanguso na lang ako kay Desmond.

“Kanina ka pa french kiss nang french kiss, Desmond. Di mo naman sinasabi kung ano iyan.”

Napaungol si Desmond at nasapo ang kanyang noo gamit ang kanyang isang kamay habang ang isa ay nanatili sa kanyang baywang. Napatalikod siya sa akin. Sinusundan ko lang talaga ang bawat galaw ni Desmond nang nakaupo lang ako sa kama.

“You’ll never understand it.”

“Edi magbigay ka nang example o kung hindi ipakita ko sa akin kung ano iyan.” Ani ko naman at pinatong ko ang dalawang paa ko sa kama at nag cross-sit ako.

“Hindi ko alam kung magpapasalamat ako na inosente ka pa Finn o hindi. Mababaliw ako sayo.” aniya sabay lingon sa akin sa balikat niya.

Lumaki ang mata ko sa huling sinabi niya.

“Hala hindi ’yan pwede Desmond. Hindi ka pwedeng mabaliw dahil baka paalisin ako dito sa bahay mo kapag nabaliw ka.”

Napangiwi ako at kumunot ang noo ko nang makita kong tumaas-baba ang balikat ni Desmond.

“Prrfft! The fuck! You’ll be the death of me, Finn.”

“Hala, hindi pwede na mamatay ka Des-”

Naputol ako nang mabilis na  tinakpan ni Desmond ang bibig ko gamit ang palad niya habang tumatawa. Napayuko si Desmond kaya nagkalapit ang ulo namin at dahil doon naamoy ko ang kanyang panlalaking amoy na dino-domena ang aking panghinga.

Napalunok at napakurap-kurap. Napahawak ako sa dibdib ko dahil humataw iyon sa pagkabog. Hala! Anong nangyayari sa akin? Anong nangyayari sa puso ko? Bakit ito ganito?

“Desmond may naririnig ka ba?” tanong ko sa kanya pero ang kanyang kamay ay nakatakip pa rin sa bibig ko.

“Hear what?”

Yumuko ako at tumingin may banda kung saan ang dibdib ko. May sakit na ata ako.

“N-Nevermind.”

Ilang minuto rin kaming natahimik ni Desmond. Kinuha niya ang kanyang kamay sa bibig ko at bumagsak siya sa tabi ko. Binagsak ko rin ang katawan ko sa tabi niya at napapagitnaan namin ang aking bag na maliit lang ang laman. Inunan ko ang kamay ko at tumingin sa ceiling.

Desmond Pov

Naibagsak ko ang katawan ko matapos kong pakawalan ang bibig ni Finn. This kid is literally driving me nuts. He is making my mind go into the gutter flawlessly and effortlessly. 

Dammit!

Who would have thought that a fucking twenty-year-old kid could make my cock rock hard? For the first time, for God’s sake! Sa tanda kong ito ngayon pa talaga ako nakaramdam ng ganito. Actually, there is nothing attractive about Finn at all.

I don’t know why my body easily reacted to his. Siguro dahil matagal medyo matagal na mula noong huli kong laid off kaya ganito na ang katawan ko.

I closed my eyes and tried to calm myself and whatever it was down there that was ranging hard. Jesus! I already have this kind of problem in the middle of the fucking daylight. 

Habang nakapikit ako ay naramdaman ko ang pares ng mata na nakatitig sa akin. And I know kung sino ang may ari ng mga matang iyon.

Napalunok naman ako.

I want to open my eyes, but Finn’s eyes are piercing me. I clenched my jaw. and was about to open my eyes and speak  pero naunahan na ako ni Finn.

“Desmond.” It came out like a whisper.

“Hmm.” I hummed.

“Salamat sa lahat.”

I almost groaned. Pasalamat siya nang pasalamat sa akin kahit na in-acknowledge ko na ang pasasalamat niya sa akin kanina.

“You already said that to me.” sagot ko sa kanya.

“Gusto ko lang na paulit-ulit na magpasalamat sayo.” sabi naman niya.

“Hmm.” Ugong ko na naman.

Hindi ko pa binubuksan ang mata ko ngunit ilang sandali habang nakapikit ako ay bigla ko na lamg naramdaman ang isang mainit na labi sa pisngi ko. Saglit lang iyon. As in sobrang dali lang ng pagkakadampi sa labi sa pisngi ko ngunit nanatili ang init ng labi ni Finn sa pisngi ko.

Fuck! I mentally cuss.

Finn Pov

Bigla akong napaisip habang nakatingin doon sa celing. Di na ako tatakas dito kay Desmond. Ayaw ko na maging mabigat sa kanya. Kasi ang bait niya sa akin at kinupkop niya ako. Una niligtas niya ako doon sa barko. Sunodpos dinala pa niya ako sa hospital pinagamot niya ako at siya na ang bumayad sa hospital bills sabi ni Sister Virgie. Tapos ngayon sinama niya ako sa bahay niya at binigyan ng malaking kwarto.

Twenty na ako at kapag nag-twenty-one ako aalis na rin naman ako doon sa simbahan at mamumuhay ng nag-isa. Kaya laking pasasalamat ko na dumating si Desmond doon sa Parish. Totoong namimiss ko siya ng sobra. At gustong-gusto ko siyang makita. Ang tanging naiwan lang kasi sa akin nang iwan niya ako doon sa hospital ay ang kanyang panyo lang na hanggang ngayon ay dala-dala ko. Para kasi akong binibigyan ng lakas noong panyo niya.

Tumagilid ako at tumingin kay Desmond na nakapikit ang mata. Hindi ko alam na may tao pa lang makakatulong sa akin. Hindi ko aakalain na may taong magmamalasakit sa akin at hindi nagdalawang isip na tulungan ako. Sa tanang buhay ko di pa ako nakatagpo ng tao na walang masamang intensyon sa akin. Sa totoo lang may Tito naman ako. Siya iyong nagdala sa akin sa parish at tuwing tatakas ako sa simbahan utos niya iyon. Inuutusan niya ako natumakas sa doon para pagnakawin sa labas. Sinubukan ko nang hindi sundin si Tito kaso lang. Nabugbog niya naman ako. Minsan tinatakot niya ako na pati ang mga ibang bata sa parish ay idadamay niya. Kaya mas minabuti ko na lang na sumunod kay Tito.

Isa iyan sa dahilan ko kung bakit gusto kong umalis doon. Nasanay na naman ako sa mga ka-edad ko doon sa church na nangmamaliit sa akin kaya ayos na ako doon. Gusto lang talaga na taguan si Tito dahil ayaw ko na sa mga pinaggagawa niya sa akin. Kaya sana di niya ako mahanap dito sa bahay ni Desmond.

Kaya nga rin ako napunta doon sa barko kung saan ko unang nakita si Desmond ay dahil lihim akong pinapasok doon ni Tito at sinabi niya na magnakaw daw ako doon kaso lang may isang tao na nakahuli sa akin kaya napunta ako sa ganoong sitwasyon.

“Desmond.” Pabulong kong saad dahil nakapikit siya.

“Hmm.”

“Salamat sa lahat.”

“You already said that to me.”

“Gusto ko lang na paulit-ulit na magpasalamat sayo.”

“Hmm.” Aniya.

Huminga ako nang malalim saka umusog ng konti kay Desmond. Ewan ko ba kung naririnig ba ni Desmond ang nagwawala kong dibdib pero tinawid ko ang konting distansya namin at saka ko dinampian ang kanyang pisngi ng isang halik. Saglit lang iyon at siguro ay segundo lang saka mabilis ako bumalik sa aking pwesto.

Bumangon ako at tiningnan si Desmond na binuka ang kanyang mata at tumingin sa akin.

“What the hell did you do?” tanong niya.

Napakagat labi ako. “It… it’s just a peck on your cheeks. Pasasalamat ko lang sayo.” Wala kasi akong maisip na kaya kong ibigay sa kanya.

“Marami kang dapat ipagpasalamat sa akin tapos iyon lang ibibigay mo sa akin na halik?” Aniya at bumangon.

Iniwas ko ang tingin ko sa kanya. Dahil parang napapaso ako sa paraan ng kanyang pagtitig sa akin. Kinakabahan ako sa kanyang mga titig na pinapakawalan sa akin.

“I-Ilan ba gusto mo?” mahina kong sambit.

“Dammit! I tried to relax myself here, and here you are making my thing hard again.”

Tumingin ulit ako sa kanya na nakakunot noo na naman. “Paano kita napatigas, Desmond?”

“Bullshit.” mura niya sa akin saka walang sabi na tinulak ako pahiga at mabilis na kumababaw sa akin. “This is how you thank me.”

Napakunot ang noo ko kay Desmond na ngayon ay nasa ibabaw ko. Ano bang problema ni Desmond at kumababaw ito sa akin? Ano bang nagawa ko sa kanya?

Paunti-unti ay niyuko ni Desmond ang mukha niya sa akin. Naduduling na ako sa ginagawa niya ngunit bago pa man lumapit pa ng husto ang mukha niya sa akin ay nagsalita na ako.

“Desmond umalis ka dyan sa ibabaw ko. Malaki naman ang espasyo sa kama, e. Tabi ka na lang sa akin.” ani ko sa kanya.

Bumulanggit ng tawa si Desmond matapos akong magsalita at napabaon siya sa kanyang mukha sa noknok ng leeg ko.

“Fuck it, Finn! What the fuck are you doing to me?” Si Desmond habang tumawa sa may leeg ko. Hinayaan ko na lang siya kahit  na nakikiliti na ako doon.

---

CHAPTER 7

Chapter 7

Finn Pov

Nakakapanibago na may kumakatok sa pintuan at inaaya akong kumain. Nakakapanibago na ang lambot ng hinihigaan ko at ang bango pa. Nakakapanibago na ang laki ng kama na inaakupa ko kumpara doon sa simbahan na minsan ay sa sahig ako natutulog dahil wala ng mahihigaan at wala ring mga banig at kumot. Nakakapanibago rin na may nagtatanong na sa akin kung kumusta ako. Kung ayos lang ba ako o kung ayos lang ba ang tulog ko o ayos lang ba ako sa silid ko.

It has been one week since I started living in Desmond’s huge house with warm people around me. Manong Carlos and Manang Susan are so good to me. They treated me like family to them. I have learned that they are married, but one of them cannot reproduce. That is why they don’t have a child. They wished to have a child, but God forbade it. Nonetheless, I can see how much they cherish one another. And I’m grateful enough because Desmond was surrounded by good people. It is no wonder why Desmond is also a great person. He didn’t think twice about helping me back then and even let me stay in his house.

“Anak Finn, bakit di ka maglaro sa likod? May basketaball court si Desmond sa likod baka gusto mong maglaro doon. Nakakapagod na dito ka lang sa salas at hinihintay lang ang pagdating ni Desmond.” Manang Susan said as she entered the living area.

When Manang Susan asked me if it was okay to call me her anak, the emptiness in my heart was filled with so much gratitude and happiness. I was longing for it. I was longing for parents. I have been longing for love for so long. That is why I let Manang call me that. Manang Susan and Manong Carlos called me their anak. And I like it so much. I feel like I already have a family.

“Hindi na po M-manang… dito na lang po ako.”

Manang came closer to where I was sitting, crossed-sit. Manang held her hand out to reach for my head and ruffled my hair.

“Hindi ka ba komportable na tawagin akong nanay? O nay?”

I shook my head.

“It’s… it’s not like that po.”

“Ganun naman pala. Tawagin mo na lang akong nanay o nay at tatay naman sa asawa ko. Mas gusto iyon ni Carlos.”

Biting my lips I spread my arms and wrapped them around Nanay’s Susan waist and rested my head on her soft belly.

“Thank you so much, nanay.”

Humagikhik si nanay Susan at muling ginulo ang buhok ko.

“Kay Desmond ka dapat magpasalamat kasi siya ang nagdala sayo dito. Kung hindi dahil sa kanya hindi tayo magkakakilala.”

My lips protruded and I pushed myself away from nanay Susan.

Binaba ko ang paa ko sa sahig. I looked down and saw my thighs and legs na wala nang sugat at nga galos. Hindi na nag-abot ang mga bago at dati kong mga sugat. Ngayon ay unti-unti nang nawawala ang mga konting sugat at galos ko doon.

My thighs were exposed since I’m wearing Desmond’s old shirt and my overused shorts underneath. Sabi ni Desmond mga maliliit na damit niya ang binigay niya sa akin pero nagmumukha namang mga dress ang mga tshirts niya sa akin. Pero di na ako nagreklamo kasi binigay niya iyon sa akin kaya tinanggap ko iyon ng buong puso. And besides, who am I to decline his goodness.

“Malapit nang gumaling ang mga sugat mo, ’nak. Mag-iingat ka at wag kang lalabas ng naka-paa lang kasi nawawala na ang sugat sa mga paa mo.” paalala ni nanay Susan.

Tumango ako bilang pagsang-ayon kay Nanay Susan. Noong unang araw ko kasi dito ay lumalabas lang ako na walang sapin sa paa habang tinutulungan ko si tatay Carlos na linisan ang mga sasakyan ni Desmond.

“Nay, ayaw ko pong magpasalamat kay Desmond.” untag ko sabay angat sa tingin ko kay Nanay Susan.

Kinalaki ng mga mata ni Nanay Susan ang sinabi ko sa kanya. Dumistansya si Nanay sa akin at umupo siya doon sa isang one-sitter na upuan na kulay abo.

“Finn anak, hindi ka ba nagpasalamat kay Desmond? Siya ang nagdala sayo dito. Siya ang nagpapakain sayo. Siya ang nagbihis sayo. Siya ang nagligtas sayo gaya ng kwento mo. Kaya, bakit di ka nagpapasalamat sa taong tumulong sayo?” May himig na pangangaral ni Nanay Susan sa akin.

I waved my hands. “Nanay hindi naman po sa ganun. Nakapagpasalamat na po ako sa kanya. Kaso po iba po ang hiningi niya nanay. Alam niyo naman po na wala akong kayang ibigay kay Desmond. Wala po akong pera o ano. Tapos nanghihingi po siya sa akin nanay.” sumbong ko.

Sa sinabi ko ay kumunot ang noo ni nanay Susan sa akin.

“Ano ba ang hiningi niya sayo? Mahirap ba ibigay? Mahal ba?”

“Hindi po sa ganoon nanay. Ang hirap niya po kasi intindihin.” pahayag ko. At di tumingin kay nanay. Tinuon ko ang mata ko sa lampshade na nasa gilid lang ni nanay. At saka ko inalala ang mga pagkakataon na nagpasalamat ako kay Desmond. “Kasi noong nagpasalamat ako sa kanya bigla po siyang kumababaw sa akin sabay sabi na ’This is how you thank

me’. Hindi ko po siya naiintindihan nanay bakit kailangan niya pang kumababaw sa akin kung pwede naman na sa tabi ko lang siya humiga. Malaki naman po ang kama ko sa kwarto. Saka, noong sinabi ko sa kanya nanay na gagawin ko lahat ng gusto niya bilang pasasalamat ko. Sinabihan ba naman po ako na gusto niyang bigyan ko siya ng friend’s kiss? Ay! French po ata. French kiss po ata iyon, nanay. Tama french kiss po. Hindi ko po alam kung ano ang french kiss nanay kaya tinanong ko siya pero hindi niya naman po sinabi kung ano iyon kaya hindi ko maibigay sa kanya.“

Matapos kong magkwento kay nanay Susan ay binalingan ko siya. Na ngayon ay laglag ang panga at nanlalaki ang mata niya. Gumapang ang kaba sa loob ko nang makita kong hindi na kumukurap si nanay na nakatingin sa akin. Sa kaba ko ay napalapit ako kay nanay at hinawakan ko ang kamay niya.

I pressed nanay Susan’s hand. “Nanay? Okay lang po ba kayo? Did I say something wrong?”

Doon na natikom ni nanay ang kanyang bibig at kumurap-kurap siya at napatampal-tampal sa kanyang dibdib.

I got worried of nanay Susan. So I stand to get her some water but he held my hand.

“T-totoo ba iyong mga sinasabi mo Finn? Sinabi ba talaga iyon ng alaga ko sayo? Sinabi ba talaga iyon ni Desmond sayo?”

I tilted my head and kept my eyes on Nanay, who looked like he was begging me to say that I was lying about what I was saying earlier.

“Totoo po iyon nanay.” pagkompirma ko.

Nanay Susan closed her eyes and heaved. “Mahabagin! Ano nang nangyayari sa alaga ko?”

“Nay?”

Nanay opened her eyes and clasped both of my hands.

“Finn wag mo nang isipin iyong mga sinasabi ni Desmond sayo, huh? Kalimutan mo na iyon at pagsasabihan ko rin ang alaga ko.”

I don’t understand what nanay Susan is saying but to tranquil her uneasiness. I nodded my head.

“Mabuti. Mabuti anak.” Nanay added. As if he is contented on my silent answer.

“Sige na maglaro ka na doon sa labas. Wag mo nang hintayin ang lintik kong alaga.”

Ngumuso ako at sinunod na lang ang gusto ni Nanay Susan. Pakiramdam ko tuloy ay may masabi akong mali na kina-alala ni Nanay. May biniling sapin pang-paa sa akin si Nanay Susan na siyang sinuot ko nang lumabas ako sa bahay, sa backyard kung nasaan ang basketball court.

Tinungo ko ang bola na nasa gilid noong ring pole. Pinatalbog-talbog ko ang bola at pinasalin-salin ko sa dalawang kamay ko. Habang iniisip ko pa rin kung kung may mali sa na-kwento ko kay Nanay. Nang mapagod ako kakapatalbog sa bola ay nagsimula akong mag-shoot. Umatras ako at pumunta sa may free threw-line at nag-aim sa ring hoop. Sa unang subok ko ay hindi man lang umabot sa ring ang bola.

Hinabol ko ang bola saka bumalik sa pwesto ko kanina. Pinatalbog ko ang bola ng dalawang beses saka gamit ang dalawang kamay ko sinubukan ko na namang mag-shoot. Sa pag-shoot ko sinabay ko nang pagtalon ng konti at sa pagkakataong iyon ay umabot na sa ring pero hindi na shoot. Kagaya kanina ay muli kong hinabol ang bola at nag-shoot ulit. I just want to shoot on the ring. Gusto ko lang maka-shoot kahit isang beses.

Sa pangatlong subok ko ay nasobrahan ko ata dahil ang bola ay hindi tumama sa backboard at mas lalong hindi tumama sa ring hoop dahil dumeritso ang bola palabas ng matayog na fences sa bahay ni Desmond.

“Oh my gosh!” sigaw mula sa kabilang bahay.

Awtomatik na lumipad ang dalawang kamay ko sa bibig ko nang mapagtanto kong sa ibang bahay na na-shoot ang bola. Lumipad na ito sa kabilang bahay.

I raced to the gate and even passed Tatay Carlos who is sprinkling the garden.

“Saan ka pupunta Finn!?” Tatay Carlos shouted.

Tumigil ako sa pagtakbo sakto sa gate ng bahay. Panting. I turned to tatay Carlos and answered him. “Dito lang Tay… sa… sa labas. Saglit lang po.”

Tatay nodded. “Mag-iingat ka at wag kang tumakbo.”

I smiled and opened the iron gate. Sinara ko rin iyon nang makalabas ako at pumunta sa bahay na nasa gilid lang din ng bahay ni Desmond, kapitbahay ni Desmond.

I went to push the doorbell. Looking at the button I was hesistant about pressing it or not. Closed eyes I raised my hand and, using my point finger, pressed the button. And it did ring.

I waited for a minute, but the gate didn’t open. I opted to press the doorbell again, but when I was about to do it, the gate opened.

I put my hands away from the doorbell.

I noticed a small fair-skinned boy dressed in maong short shorts and a white sleeveless shirt, with slippers on his feet.

I gulped when he came near me with his eyebrow arc and arms folded over his chest. He scowled as he looked at me from head to toe, back and forth.

“Who are you?” The boy, who is the same height as me, asked.

“I… I-ahm… I lived there,” turo ko sa bahay ni Desmond na kitang-kita ang second floor dito sa kinaroroonan namin. “I am Finn and… a-and I was the one who…”

He artistically covered his mouth with his left hand. “Gosh! Don’t tell me you’re the one who threw the ball over in our garden?”

I bit my lips.

“I’m so sorry. Hindi ko sinasadya.”

He put his hands away from his chest and got closer to me.

“You want the ball back?”

I instantly nodded my head with a smile plastered on my lips.

“Oh! You must tell me first who the hell are you to live in the great Michael Desmond’s house?”

My forehead crumpled and the smile plastered on my lips slowly disappeared. Confusion took over my face.

“Kilala mo si Desmond?” bulaslas ko.

He rolled his eyes and foldedhis arms again in front of his chest.

“Duh!? Who the hell in the world didn’t know the great Michael Desmond?”

“Kilalang tao pala siya?”

Tiningnan niya ako na para bang saang galing ako na planeta para hindi ko malaman kung sino si Desmond.

“Gosh! FYMI, Michael Desmond is one of the richest bachelor in the country, in Asia to be exact. He was once featured in Forbes for the top 10 richest bachelor in the world and top 10 most handsome bachelor in the world.”

Hindi ko alam kung ano-ano ang kanyang sinasabi pero malaki ang mata at awang ang bibig ko habang nakikinig sa kanya. Ang dami niyang alam.

“Kaya sabihin mo sa akin. Are you one of his family? Relatives?”

I shut my mouth.

“H-hindi. Tinulungan n-niya lang a-ako–”

“And he let you stay in his house!!?” sigaw niya.

“Oo.”

Napahawak siya sa kanyang noo at umaktong parang nahihilo.

“Oh my gosh! I cannot believe it.”

Napa-atras ako nang masama niya akong tiningnan.

“Paano mo inakit si Desmond? Teach me.”

Lumabi ako sa kanya.

“Hindi ko siya inakit. Walang akit na nangyari. Pero akin na ang bola. Gumagabi na baka nandyan na si Desmond.”

“Oh my gosh!” bulaslas na niya naman at napatakip sa kanyang bibig. “You even wait for him to come home?”

Tumango ako sa kanya na halos kinaluwa na iyon ng mata niya.

“Nice to meet you, Finn, I’m Jaheer! Let’s be friends at turuan mo ako kung paano mo inakit si Desmond, okay?” saad niya at kinuha ang kamay ko saka kami nagkamayan.

Binawi ko ang kamay ko sa kanya at sinamaan siya ng tingin.

“Di ko nga siya inakit. Wala ngang akit. Mabait lang siya kaya tinulungan ako.” ani ko.

“Mabait? Are you freakin’ sure?”

Tumango ako.

“Gosh! I heard he is ruthless.”

Napakurap ako. “T-Talaga?”

Suddenly, he face turned into a serious one. He sighed and nodded. “Yes, ruthless. Ruthless in bed. Oh my gosh!” He said and giggled.

“Hala, ang sama. Hindi maganda ang biro mo. Paninirang puri iyan.”

Jaheer stared at me as if I killed him in his very own dreamland.

“Omg! You didn’t get me?”

Inilingan ko siya. “Bahala ka na. Pero akin na nga ang bola. Iyon ang pinunta ko dito, Jaheer.”

“Gosh! Okay, wait for a bit.”

Hinintay ko si Jaheer na makabalik pero di pa siya nakakabalik at may humigit na sa braso ko.

“Ano ba-Desmond?” gulat kong sambit nang paglingon ko ay si Desmond ang bumungad sa akin.

I looked up to look at his face. The sunset rays in the sky were enough for me to see Desmond’s flawless, perfect face.

“What are you doing here?”

“Kinuha ko lang an-”

Naputol ako sa boses ni Jaheer.

“Finn ito ang bol– O.M.G!” Jaheer exclaimed as if he saw a ghost beside me.

The ball in his hands slipped but I am fast to catch the ball before it went further.

“Desmond Bunsen, OMG! Please, impregnate me!” Jaheer squeaked.

Kanina ay may distansya pa si Jaheer kay Desmond pero napulot ko lang ang bola ay halos idikit na ni Jaheer ang katawan niya kay Desmond.

Desmond chuckles and Jaheer giggled.

“I’m here to fetch, Finn, babe.”

Mabagal ang lakad namin ni Desmond pabalik sa bahay niya. Ako ay yakap-yakap ang bola at siya naman ay nasa tabi ko. Medyo natagalan pa kami doon kina Jaheer.

Tumigil ako sa paglalakad kaya nauna ng kaunti si Desmond.

“Desmond.” tawag ko sa kanya kaya nilingon niya ako. Sakto na nasa harap na kami ng kulay itim niyang gate. Kinakain na dilim ang araw at nagkukulay kahel and pula na ang ulap.

Nagtagpo ang makapal at maitim na kilay ni Desmond. “Hmm.”

“Hindi naman mabubuntis si Jaheer, diba? Lalaki siya kaya hindi mo naman siya mabubuntis, diba?

Ang pagkaseryoso ni Desmond ay nauwi sa pagtawa niya. Napahawak siya sa kanyang tiyan sa kakatawa niya.

“Dammit! You never fail to make me laugh, Finn. Shit! But yeah, you’re right. Even if I imbed my seeds inside him, he will not become pregnant. However, I will not bed him.” He closed the distance between us and held my elbow. “He is not my taste.” He added.

Kumunot ang noo ko kay Desmond. “Imbed your seeds?”

Napapakagat si Desmond sa kanyang labi upang pigilan ang kanyang tawa.

“Ah, huh.”

“Paano mo ituturok kay Jaheer ang mga seeds mo, Desmond? Pwede rin ba ako n’on?” tanong ko ay nawala ang mga sumisilip na tawa sa labi ni Desmond.

“Damn! Your innocence will be the cause of my death, Finn. Fuck this!” He bowed his head to the ground. “You’ve never known how much I want to plant my seeds on you, Finn, but that’s the least thing I would do in this lifetime. You’re just like my little brother, Finn. A brother of mine.”

CHAPTER 8

Chapter 8

Finn Pov

Hindi ko alam kung kay Desmond ba ako maaawa o kay Nanay Susan na pinapagalitan si Desmond pero mukha namang walang paki sa mga inu-untas ni Nanay. Kanina nang makapasok kami galing sa bahay nina Jaheer ay bigla na lang na hinablot ni Nanay Susan ang kamay ni Desmond na nakahawak sa braso ko. Si Desmond naman ay nagpaubaya lang at hinayaan si Nanay na kaladkarin siya patungong kitchen. Sinundan ko sila Nanay kaso lang sinigawan ako ni Nanay.

“Wag kang lalapit dito sa kusina anak!” Mahigpit na bilin sa akin ni Nanay Susan.

Kaya heto ako at pasilip-silip lang dahil baka ako ang isunod kay Desmond doon. Pero nang pagsilip ko napawi naman ang mga pag-aalala ko sa lalaki kasi kumakain lang siya nang apple habang nakikinig kay Nanay Susan na hindi ko naman naririnig kong ano iyong sinasabi. Nakita ko na may patapik-tapik sa balikat si Desmond kay Nanay Susan na kinangiwi naman ni Nanay. Di ko naman makita ang ekspresyon ni Desmond kasi nakatalikod siya sa gawi ko.

Ang nanlilisik na mata ni Nanay Susan ay dumapo sa kinaroroonan ko. Nagtago ako nang mabilis pero bigo pa rin ako nang tawagin ni Nanag ang pangalan ko.

“Finn anak alam kung nagtatago ka d’yan. Halika na dito maghapunan na tayo.”

Napanguso ako at lumabas sa pinagtatagu-ang malaking dingding. Tumungo ako sa kitchen at nakita ko ang pag ngisi ni Desmond pero agad namang napalitan ng sampalin ng malutong ni Nanay ang balikat niya.

“Manang.” si Desmond kay Nanay na pinanlakihan lang ni Nanay sa kanyang mata at tumiklop naman.

“Umupo ka anak. Kukuha lang ako ng plato mo.”

Umiling ako ng mabilis.

“Ako na ang kukuha nanay.”

“Hindi na ako na dahil tatawagin ko rin ang Tatay Carlos mo.”

Pinalobo ko ang bibig ko at binuga ko ang hangin no’n saka tinanguan si Nanay.

Nang umalis si Nanay uoang puntahan si Tatay Carlos sa kanilang room ay agad naman akong tumungo sa mahabang mesa. Pinaghila ko ng mauupuan si Desmond.

“Upo ka na.” Ako kay Desmond.

“Are you spoiling me, Finn?” pabirong saad ni Desmond sa akin.

Napangiwi ako kay Desmond.

“Hindi naman.” sagot ko sa kanya saka naman naghila ako ng silya na para sa sarili ko.

Umiling-iling na tinungo ni Desmond ang hinila kong silya para sa kanya saka umupo roon.

I sat in my chair, on Desmond’s right side. I stood for a bit, then lifted my chair and moved it close to Desmond’s place. Desmond’s brows furrowed as he watched me. 

“Pinagalitan ka ba ni Nanay?” Maingat na bulong ko kay Desmond. Takot na baka marinig na nanay Susan.

“Prfftt!”

Nagtagpo ang kilay ko sa inasta ni Desmond natatawa siya doon sa tanong ko.

“Why? Does Manang look like scolding me?”

Ngumuso ako sa kanya naa kinadaing niya naman. Umatras ako sa kinau-upuan ko at sumandal sa sandalan ng silya. Nilagay ko ang kamay ko sa hita ko saka pinaglaruan ng daliri ko ang laylayan ng t-shirt ko.

“Malay ko b-ba? Hindi ko kayo narinig.”

Matunog na tumawa si Desmond.

“Desmond naman, ehh.”

“What?”

“Pinagtatawanan mo ako.”

“Tsk!” Si Desmond saka nilagay niya ang kanyang malaking kamay sa ulo ko at ginulo ang buhok ko. “Manang is not scolding me, Finn. She just pointed some of my behaviors—my obstinate actions and some of my vulgar words. Words that can not be said to innocent and naive boy.”

“Ganun ba. Dapat kasi pini-filter mo muna ang mga sinasabi mo. Malaki ka na Desmond kaya dapat alam mo na ’yan. Magdahan-dahan ka sa mga sinasabi mo…” Unti-unting humina ang boses ko nang pagtingin ko kay Desmond ay nakangisi siyang tumitingin sa akin.

“Ano? Anong nakakatawa?”

“You.” Agarang sagot ni Desmond sa akin.

“Hala? Bakit naman?” takang tanong ko.

“Tskk! Nothing silly boy.” Iling-iling na saad niya saka ginulo ulit ni Desmond ang buhok ko.

“Ang kamay Desmond.” Nang makarating si Nanay at Tatay Carlos ay tumayo ako para tulungan si Nanay na ilatag aang mga plato sa mahabang mesa. Sobrang laki ng mesa para sa apat na tao na kumakain.

“Sinabihan na kita Desmond.” Ani ni Nanay at tiningnan sa mata si Desmond.

“Yeah, Manang, I know.”

“Ano bang sinasabi mo d’yan kay Desmond, Susan?” tanong ni Tatay kay nanay na hinahainan siya ng pagkain sa plato niya.

“Sa amin na iyon ng alaga ko, Carlos. Hmp! Muntik ko nang makutos ’yan.”

“Bakit naging pilyo na naman ba?” natatawang saad ni Tatay Carlos at binalingan si Desmond.

“Lagi namang pilyo ’yan. Di nga mapigilan ni Marjorie.” -Nanay Susan.

Ngumisi lang si Desmond at kumuha ng sariling pagkain. Humaba ang nguso ko habang nakikinig sa kanila. Hindi ko kasi sila naintindihan sa mga pinagsasabi nila.

Kumuha na lang ako ng pagkain at tahimik na kumakain dahil wala akong maisali sa kanilang mga pinagkukwentuhan.

“Kaya ikaw anak Finn. Wag mong gayahin itong alaga nang Nanay Susan mo.”

Napaigtad ako nang biglang bingggit ni Tatay ang pangalan ko. Kumurap-kurap ang mga mata ko at tumingin kay Tatay.

“Po?”

“Sabi ko. Wag kang gumaya kay Desmond na pilyo at mapaglaro na lalaki.” Si Tatay.

“Mabait naman po si Desmond, tatay.”

“Oo nga. Mabait.” pagsang-ayon ni Tatay sa akin na kinailing naman ni Nanay Susan sa gilid ni Tatay.

Nang matapos kami sa pagkain ay ako na ang naghugas ng mga pinagkainan namin. Maalam naman ako sa ganito kasi ginagawa ko rin ito dati. Dati nga tambak ang mga hugasin at ako lang ang naghuhugas. Kumpara ngayon na kaunti lang ang hugasin.

Pagkatapos kong maghugas ay umakyat na ako sa taas at naglinis sa katawan. Magbibihis na sana ako nang makita ko ang lalagyan ng damit ko na wala na akong shorts. Napatingin ako sa sarili ko nang damit lang ni Desmond ang suot ko at brief sa ilalim.

“Ayos lang ba ’to?” ani ko sa sarili at hinila ang laylayan ng damit.

Bumalik ako sa CR kung saan ang damit na suot ko kanina kaso lang nabasa na iyon. Mabilis ko iyong nilabhan para may masuot ako sa bukas. Kaya natulog ako na damit lang ni Desmond at brief ang suot. Hindi iyon komportable para sa akin kasi parang ang… lantad ko. Malamig pa naman.

Desmond Pov

When I woke up a few hours after dozing off, the loud burst of thunder boomed outside as the lightning drew in the glass windows. The wind and rain crashing on the windows heavily welcomed me. I sat up and got off the bed. I was naked when I got off my bed, so I went into my closet to get some pants, then I pushed my legs and went out. 

Hinagod ko ang leeg ko habang nasa hallway ako. I just want to drink some brandy to tranquil my cooling nerves. Pababa na ako sa hagdanan pero napatigil ang paa ko sa baba nang may marinig akong ungol at… iyak. Napahawak ako sa railings as I try to keen my eyes and ears.

Jesus Christ! Wala naman multo sa bahay ko. Dahil sa kuryusidad ko sinundan ko ang pinanggalingan ng iyak at ungol. Malakas ang kulog at kidlat na maya’t maya na dumadating pero naririnig ko pa rin talaga ang boses ng tao na umiiyak na may halong ungol at sigaw.

Dinala ako ng paa ko sa labas ng kwarto kung saan natutulog si Finn. Dinikit ko ang tainga ko sa pintuan at parang sa kwarto ni Finn nanggagaling ang ingay.

“Finn?!” I shouted and knock my knuckles on the wooden door.

No one answered.

“Finn? Finn, are you okay? Is there something wrong?”

Ilang beses na akong kumatok sa pintuan kaso walang sumasagot sa akin at patuloy lang iyong ingay na naririnig ko.

I grinned my teeth and put my hand on the doorknob then twisted it. I pushed the door and it opened wide.

Kinapa ko ang switch ng ilaw saka ko iyon in-on. My eyes narrowed when I saw the messy bed, the sheets on the floor, and that the person whom I expected to see was not there. I wandered my eyes around the four corners of the room, and my eyes nailed on the small frame beside the closet. A small frame is coiled, both hands are on the ears. A lightning strike hit and Finn jerked as he squealed. 

I took a long stride and came near him. I held his squivering shoulders and Finn jumped.

“N-no!”

“Finn!”

Finn lifted his head. His eyes were watering, his cheeks were wet, and his chin was trembling so bad. 

“D-desmond.” He muttered and threw his frame at me. He clenched his shaking arms around my neck. Damn! He is fucking freezing!

I wrapped my hands around his… fuck! Finn’s waist is so damn small. Bindi naman iyo ang unang beses na nahawakan ko ang katawan niya. Pero ngayon ko lang napagtanto kung gaano iyon kaliit.  If I didn’t know him at first, maybe I would have really thought that I was caging a damn girl’s waist, not a boy in my arms. But hell! This is Finn. The boy I see as my younger brother. 

Finn’s legs pounce on my waist as I stand. He is not heavy, so it was easy to carry him. Hands tightly clasped around my neck, head buried in the nook of my neck, and legs encircling my waist. 

I put my right hand on Finn’s lower extremities and that’s when I realized that Finn doesn’t wear shorts, only his briefs. I swallowed the lump that was starting to form in my throat. 

“F-finn, please get the hell down.” 

I groaned when he shook his head as an answer.

“Finn, why the hell are you not wearing shorts or pyjamas?”

“W-wala ako… wala n-na a-akong s-shorts.”

I cussed myself. How the hell did I forget about that!? Bakit ko nga ba nakalimutan na ang konti lang pala ng damit niya? At ang binigay ko naman sa kanya ay ang nga maliliit ko lang na damit. Hindi ko naman siya mabigyan ng mga shorts ko dahil sobrang malaki sa kanya.

“Then get down so that I can–”

Finn’s sharp and loud shriek cut me off when the lightning strike once again.  Mas siniksik niya ang kanyang ulo sa leeg ko at humigpit ang kanyang pagkaka-kapit ng kamay niya sa akin at ang paa niya sa baywang ko.

I almost choke.

My chest got wet because of his tears. His body—whole body is trembling.

I had no choice but to carry him to his bed. But the funny thing is, when I try to put him on his bed, he won’t let go of me. He clung to me like a tarsier. Dammit!

Nawala na sa utak ko ang pag-inom. Nawala na sa utak ko kung ano ang plano ko nang lumabas ako sa silid ko.

“Finn–”

“I am afraid. I am afraid. I’m sorry Desmond but I’m afraid.” He cried.

I sighed and wrapped my hands again around his waist and carried him. 

I bring him to the room. I kicked the door and walked to the bed. I sat on the edge of my bed.

“Finn matutulog na ako.”

He only nodded his head; that was buried in my neck. And how am i supposed to sleep with this?

I used to have someone sit on my lap, either a woman or a man (depending on my mood), kissing and biting each other’s lips.Ravishing each other’s mouths, exploring each other’s bodies. Not in a situation like this! The fuck! 

I’m not used in cooing over a big baby boy. How the hell did I end up hugging this small frame? 

Sa konting nangyari ay parang napagod ang katawan ko. Binagsak ko ang katawan ko sa kama pero nanatili si Finn na nakakumpit sa akin. He didn’t lift his head off my neck even a bit. Maybe because the thunder and lighting hadn’t stopped yet, and he admitted that he was afraid of it.

Hinayaan ko na si Finn sa ibabaw ko. I detached my hands from his waist and  used my hands as my pillow, then closed my eyes. Kakapikit ko pa lang sa mata ko. When Finn moved atop of me, and his thing below brushed my friend . My eyes went wide and I looked down and found Finn comfortably closing his eyes. With the small friction that Finn accidentally made my member salute, the fuck! When did I become this pervert? This fucking horny?! 

My length underneath the cotton pants I wore earlier stretched, a sign that I was turn-fucking-on! Jesus Christ! I tried thinking of other things. I tried thinking of things that make me happy and feel relaxed. Like grossing net income, whenever I was on the battlefield. But my thing below just hurt even more. It was begging me to hold him. Begging on my attention! 

Unbeknownst to Finn, I was hard as rock, but then he seemed cozy atop of me. He closed his eyes as if I wasn’t having difficulty calming my dick down! 

If I jerk off when he is on top of me, would he mind me? 

Of course, you fucking perv. He’d fucking ask what the hell I’d fucking do. He would fucking ask why I was holding my cock when he was on top! My brain mentally shouted at my lack of remorse thought.

That night, I cursed myself. I cursed my dick. I cursed the night. I cursed the thunder and lightning. Because I wasn’t able to sleep with my dick raging.  

---

May bago po akong story na p-in-ublish dito sa wattpad ’ Crossing Boundaries ’ po ang title sana po ay mabasa rin ninyo. May prologue at chapter 1 na po iyon. Ayon lang!

Thank you for reading! I hope you enjoy!

CHAPTER 9

Chapter 9

Desmond Pov

“Ouch! Fuck manang that hurts.” I yelped.

Napahawak ako sa tainga ko ng bitawan iyon ni manang matapos niyang pingutin iyon. Kakababa ko pa lang at dumiretso ako sa kusina kasi kailangan ko ata ng isang matapang na coffee dahil wala akong tulog noong nakaraang gabi tapos may mga trabaho pa akong nakatambak sa office ko. At nang makarating ako dito sa kusina ang kamay ni Manang ang nag-good morning sa akin.

Napahawak ako sa tainga ko dahil napakasakit talaga. Di ko ata kailangan ng coffee para mawala ang antok dahil sa pingot pa lang ni Manang gumising na ata ang lahat ng dugong natutulog sa katawan ko.

Pinandilatan ako ni Manang Susan at nakita ko na napahawak si Manang doon sa frying pan at agad naman akong umatras ng ilang hakbang.

“Manang masakit ang pingot mo pero kung ’yang frying ang tatama sa akin sobra na ’yan Manang.” natatawa kong saad saka tinuro ang frying pan na hawak ni Manang.

“Ano ba kasing pumasok sa isip mo Desmond?” Naiinis na saad ni Manang at nahampas ang frying sa counter top.

“What do you mean, Manang?” I asked, raising my eyebrow.

Manang took a deep sigh.

“Pumasok ako sa kwarto mo kanina…” Manang Susan trailed off.

“And?”

“Pisting bata ka talaga Desmond. Bakit ganoon ang hitsura ng anak ko Desmond?”

“Woah! Hold right there, Manang. What do you mean by that?” I laughed and Manang Susan hurled a lemon at me.

I easily dodged. 

“Wag mo akong ma-what do you mean manang d’yan Desmond. Alam ko ang nakita ko. Bakit nakapatong sayo ang anak ko at damit mo saka naka… naka-brief lang si Finn? Hinawakan mo ba siya? Ginalaw mo?” namumulang wika ni Manang na kinatawa ko.

Fuck it! I made the right decision last night to just let my friend below calm down. Shit!

“Manang it’s not what you think it is.”

“Desmond kilala kita…”

“Yeah, Manang You know me too well. And you already know I can’t do it with Finn, Manang, Finn is like a younger brother to me. That’s it.”

Kumunot ang noo ni Manang at pinag-krus ang braso niya. “E, ano iyong nakita ko Desmond at paano nakarating doon si Finn? Aminin mo hinawakan mo na? Ginalaw mo? Binalaan na kita Desmond. Mapuputol ko ang–”

“Ops!” I cut Manang off and I throw my hands on my member below. Covering it. Jesus Christ!  “Manang hindi ko ginalaw si Finn, okay? Walang nangyaring ganyan. Hindi ko siya hinawakan, I mean, yeah nahawakan ko siy—Fuck!!!” napamura ako nang tumama sa mukha ko ang isang petchay. “Manang!”

“Hinawakan mo!?” Manang veins almost burst.

Damn it! Ang sakit pa naman ng mukha ko lalo na ang ilong ko.

“Of course, hinawakan ko Manang kasi kinarga ko. H-hindi ko man gustuhin Manang pero kagabi… sobrang natakot si Finn sa kulog at kidlat. He was screaming and shivering in his room. And I happened to walk by. That is why it happened, manang. I touched him because I carried him to my room since he wouldn’t let go of me due to his fear.”

Napahawak si Manang sa dibdib niya at hinga ng malalim. While I endure the pain in my nose. Damn petchay!

“Ganun ba. Mabuti naman. Saka pasensya ka na Desmond nabato tuloy kita.”

I tried touching my nose, but I just flinched because it hurts. I shook my head at Manang.

“It’s nothing Manang. Just make me some coffee. Yeah, coffee.” Napatango-tango.

Pumunta ako sa dining table saka umupo doon sa silya. Napabuntong-hininga ako habang naghihintay ako sa coffee ko. Dinampi ko ang cold compress na binigay sa akin ni Manang sa ilong ko.

Fuck this! Kagabi nagtiis pa ako sa pananakit ng puson ko. Nagpakabait pa ako ng husto kay Finn kagabi. Tapos kinaumagahan ito pa ang matatanggap ko. Jesus!

I know that I’m really a promiscuous person, but I have some decency and respect. Finn has my respect. I only saw him as my younger brother, but what the fuck happened last night? Why do I have a fucking boner after Finn accidentally rubbed his on mine? Am I lusting after him? Damn. Am I lusting over a child? This is not fucking me at all. I’ve never felt this kind of shit for the entire thirty-one years of my existence in this world.

I closed my eyes and mentally face palmed. Hindi naman siguro ako sexually frustrated. Or am I? I don’t know anymore. Maybe it is because I wasn’t laid off these past few days since I immediately went home after I got off from work.

“Oh, kape mo.”

Napamulat ako sa mata ko saka nagpasalamat kay Manang. Binagsak ko ang mata ko sa coffee na nasa harap ko nang umalis si Manang.

Hindi ko namalayan na nitong mga nakaraang araw ay may nag-iba na sa akin hanggang ngayon. Di na ako pumupunta sa bar pagkatapos ko ng trabaho ko. Napapaaga na rin ang uwi ko dito sa bahay ko. O tamang na ring sabihin ko na napapadalas na ako dito sa bahay unlike before.

Napahilamos ako sa kamay ko saka di ko na lang ang mga bagay na nangyayari sa sarili ko. I become weirder and weirder whenever I think of it. I think I might go crazy too.

Finn Pov

Nang magising ako kinaumagahan ay ang sarap sa pakiramdam ko. Nakapagaan ng pakiramdam ko. Tingin ko ay nakatulog talaga ako ng mahimbing kagabi sa unang pagkakataon na nandidito ako sa bahay ni Desmond. Kahit naman kasi malaki ang kama sa kwarto na inuukupa ko dito at malambot iyon binabangungot ako hanggang sa di na ako makatulog. At ngayon ang sarap ng pakiramdam ko. Pakiramdam ko ay nakapagpahinga talaga ng husto ang katawan ko.

Inalis ko ang katawan ko sa pagkakalimin noong makapal na kumot na kulay puti. Binaba ko ang paa ko at napatingin ako sa bedside table at napako ang mata ko doon. Napatitig ako sa picture frame kung saan naka-frame ang isang larawan ni Desmond. Solo photo siya at nakaitim na suit si Desmond. Sa picture ay di siya nakatingin sa camera at parang inaayos niya ang button doon sa suit niya.

Uminit ang mukha ko nang makita ko pa ang isang photo ni Desmond na naka-tattered jeans siya at walang damit ang itaas niya at nakasuklay ang dalawang kamay niya sa kanyang buhok na basa. Lalo kong naramdaman ang pag-init ng pisngi ko nang bumaba ang mata ko doon sa ala kulay karamel niyang katawan at nagflex iyon dahil nakaangat ang dalawang kamay niya kaya bakat na bakat ang hulmado at malaki niyang muscles. Para nang sinaing sa apoy ang mukha ko nang makita ko ang mabuhok naa kilikili ni Desmond.

Napalunok ako.

Inangat ko ang kamay ko upang hawakan sana iyong picture frame ng biglang tumunog ang pintuan hudyat na bumukas iyon. Kaya napaigtad ako at awtomatik na napatayo sabay harap doon sa pintuan kung saan pumasok si Desmond.

“Finn? Are you okay?” tanong ni Desmond saka sinara ang pintuan sa likod niya at humakbang papalapit sa akin.

Naalarma ako at napalunok ulit.

“Ah… ano… okay lang ako.” Nahirapan pa ako sa paghanap ng mga kataga na isasagot ko sa kanya.

“Then, what happened to your face? Why is your face so red?” sunod niyang tanong kaya naman napahawak ako sa pisngi ko.

Talagang mainit din ang pisngi ko.

“Hala!” gulat kong sambit na para bang ngayon ko lang napagtanto na ang init na nga ng pisngi ko.

“Finn, ar–”

“LalabasnaakoDesmond!” Mabilis kong saad saka tinakbo ang pintuan para makalabas. Ayaw kong usisain pa ni Desmond ang pamumula ko.

---

“My frenny!!!” sigaw ni Jaheer nang makalabas ako sa gate at sinalubong niya ako ng mahigpit na yakap. Parang close na close na talaga namin. Niyakap ko na rin naman siya dahil baka akalain niya maarte ako o snob. Which is hindi naman totoo.

Tumutulong lang naman ako kanina kay Tatay Carlos na ayusin iyong nasirang faucet sa CR nang bigla akong tawagin ni Nanay Susan na may naghahanap daw sa akin.

Ayaw kong mag-isip ng kung ano o… sino pero talagang kinabahan ako kanina at naisipan ko pa ngang ayaw lumabas. Mabuti na lang at sinabi ni Nanay na maputi daw na lalaki at may pagka-binabae kaya lumabas ako at si Jaheer pala ang naghahanap sa akin.

Ako na ang unang kumalas sa yakapan namin ni Jaheer dahil wala ata siyang balak na pakawalan ako. Nakakahiya dahil may pawis ako at di pa nagbibihis ng damit. Nagsuot lang ako ng shorts na nilabhan ko kagabi. Tiningnan ko si Jaheer mula ulo hanggang paa at nanlaki ang mata ko sa auot niya. Maikli na maikli ang shorts niya na hapit na hapit sa kanyang maliit na hita. Then, ang upper niya naman ay ay isang loose t-shirt na may malaking check sa gitna.

Napanguso ako at inalala ang suot ko kagabi parang ganito lang din sa suot ni Jaheer na natatakpan ang panloob dahil sa laki ng t-shirt. Ang kaibahan lang ay si Jaheer komportableng-komportable samantalang ako ay hindi.

Napaigtad ako nang hawakan ni Jaheer ang dalawang kamay ko at tumili.

“Jaheer.”

Nginiwian ko siya.

“Omg lang frenny! Masaya lang ako.”

“F-frenny?” naguguluhan kong tanong sa kanya.

Ngumisi siya at tumango.

“Frenny tawagan na natin ’yan simula ngayon. No buts kasi ako ang nag-isip n’yan. Frenny na tayo. Simula ngayon.”

“Ta… tatawagin din kitang f-frenny?”

“Yesss!” aniya na may pagmamalaki pa talaga.

“Saka saan ka masaya?”

“Kasi napanaginipan ko si Desmond kagabi!!!” Tili niya at napatakip ako sa tainga ko.

“Jah–”

“Let’s go to our house, frenny. Marami akong ipapakita sa kwarto ko na collectionsss ko.” pahayag niya at hinila ako patungo sa bahay nila pero hinila ko naman ang kamay ko na hawak niya. Ang bilis din magpalit ng mood nitong si Jaheer

“Hindi ako nakapagpaalam kay nanay, Jaheer.”

“Ano ka ba dito lang naman tayo. Para ka namang minor nito. Saka kung tatawagin ka ng nanay mo ay maririnig din naman natin kas–”

“Minor pa ako. Twenty years old pa lang ako.” putol ko sa kanya at binalobo ko ang bibig ko.

“O-M-G!!! Talaga? Akala ko twenty-one ka na like me.”

“Kaya nga papaalam muna ako kay nanay.”

Bumuntong hininga si Jaheer.

“MANANG! NANAY NI FINN! DADALHIN KO MUNA PO ITONG ANAK NINYO SA BAHAY NAMIN!!!”

Muntik ng lumabas ang mata ko sa sigaw ni Jaheer.

“Jaheer.” naipadyak ko ang paa ko.

“Hahaha. Now, I know. Bata ka nga pa talaga frenny.”

“Finn?” sabay kaming napatingin ni Jaheer kay nanay Susan na papalapit sa amin at nagpupunas sa kamay niya.

“Hi po. Kaibigan po ako ng anak ninyo. Pwede ko po ba hiramin ito saglit.”

Imbes na ako ang magpaalam ay inunahan na ako ni Jaheer.

“Aba oo naman. D’yan ba talaga kayo sa kabila?” si nanay.

“Ah, yes manang d’yan.” may pagkaarteng turo ni Jaheer sa bahay nila.

“O sige.”

“Omg! Thank you so much, Manang.” si Jaheer saka walang pag-aatubili na hinila ako patungo sa kanila.

Pumasok kami sa bahay ni Jaheer. May second-floor din ang bahay nila at di ko masyado pang natingnan ang kanilang bahay dahil tuloy-tuloy lang ang paghila niya sa akin patungo sa second-floor. Huminto lang kami ng saglit doon sa baba para mautusan niya ang katulong nila na dalhin kami ng meryenda sa taas.

Nang buksan ni Jaheer ang kwarto niya ay namangha ako dahil ang daming laman ng kwarto niya. May vanity siya na may maraming botelya sa harap na di naman makilala isa-isa. May stand pa sa gilid no’n na may mga wigs. May sofa pa at carpeted ang ibaba ng kama niya. Tapos may mga vases din sa loob ng kwarto niya na ang pintura ay safari brown. Mukhang magkasing laki lang ang kwarto ni Jaheer at ang kwarto ko sa bahay ni Desmond ngalang ang sa kanya puno sa mga bagay-bagay.

Tumigil ang mata ko sa isang wall ng kwarto ni Jaheer na may maraming pictures ni Desmond. May picture doon na naka-suit si Desmond, naka shirt ng manipis, naka topless, at may… nakabrief lang na picture na  Desmond.

Napaiwas ako ng tingin doon nang maramdaman ko ang paggapang ng init sa tainga ko at sa pisngi ko.

“Omg! Frenny! Ito ang sinasabi ko sayong collections ko,” napatingin ako kay Jaheer na naglakad tungo doon sa wall na may maraming nakadikit na larawan ni Desmond. May sofa din doon at umupo siya doon si Finn saka kinuha niya ang sandamak-mak na magazines sa gilid ng sofa.

“Come here. Frenny. May marami akong pictures ni Desmond.”

Ayaw ko sanang lumapit doon kaso lang mapilit si Jaheer. Hinila niya ako doon at pinaupo doon sa sofa. Napalingon naman ako sa likod ko na may mga nakadikit na larawan ni Desmond. Pinikit ko ang mata ko at lumunok.

Bakit ba ganito? Bakit parang nasusunog ang mukha sa tuwing nakikita ko ang mga larawan ni Desmond? Di naman ako ganito noong una, ah. Kanina pa ito, ah.

Talak ng talak si Jaheer habang nagf-flipped siya doon sa magazine. Tingin ko sa bawat larawan ni Desmond doon sa magazine ay may nasasabi si Jaheer. Tapos ako naman ay di makatingin at ramdam na ramdam ko na ang pamumula sa buong mukha ko habang tumatagal.

“Omg! Frenny. Bat ang pula mo?” gulat na sambit ni Jaheer saka napasara doon sa magazine.

“Ah, e… ano f-frenny… kasi–”

“May lagnat ka ba?”

“H-hala wala.” ako at inilingan siya.

“Then?”

Ngumuso ako sa kanya at nag-iwas ng tingin.

“Don’t tell me na may gusto ka kay Desmond at namumula ka sa mga pictures na pinapakita ko?” tukso ni Jaheer na kinamula lalo ng mukha ko.

Gusto ko nang magpalamon dito sa sahig ng silid ni Jaheer sa hiya.

“J-aheer, h-hindi ko n-naman gusto si Desmond.”

“Ookkkaayyy pero crush mo?” tukso niya ulit at tinakpan ko na aang mukha ko sa pamumula no’n.

Papaanong crush ko si Desmond? Di dapat ganito.

“Ayiiee! May kasama na ako sa pagnanasa ko kay Desmond. Omg!” tili ni Jaheer.

“S-secret lang natin ’yan Jaheer.”

Ngumiting aso si Jaheer. “First crush mo si Desmond?”

“S-siguro… oo. O-oo siya ang u-una.” amin ko.

“Ahhh! Ang swerte mo frenny! Kung ako sayo gagapangin ko na si Desmond sa kwarto niya.”

“Hala! Ang c-creepy naman n’yan.”

Umusog si Jaheer papalapit sa akin. He nudged my waist.

“Tsk! Super hot kaya no’n nai-imagine ko na frenny. Magsusuot ka ng isang legendary na maid’s wear tapos may cat hair band ka sa ulo tapos gagapangin mo si Desmond sa kama niya. Tapos doon ka sasampa sa paanan ng kama niya gagapingin mo ang nakakatirik matang extra large iyang footlong ni Desmond sa ilalim ng kumot niya at–”

“Jaheer naman. Di naman nagdadala ng footlong si Desmond kapag natutulog siya.” putol ko ulit kay Jaheer dahil napupunta na sa walang kabuluhan ang sinasabi niya. Anong extra large na footlong sa ilalim ng kumot ni Desmond? Saka meron ba noon? Hotdog nga lang ang nasa ref niya, e.

“Aishh!!! You’re… you’re arrgghh!!!” Frustrate na ani ni Jaheer saka napasabunot sa buhok niya. “Panira ka frenny. Iyon na sana e.”

Nginusuhan ko lang si Jaheer na namumula sa inis sa akin. E, wala naman akong ginawang masama. I really don’t understand the people around me sometimes. Pinalobo ko na lang ang bibig ko saka iyon binuga. Hay!

---

Bear with my updates people. Intindihin n’yo na lang po ang mga pagkakamali ko. Anyways, thank you for reading! MWUAH!!!

CHAPTER 10

Chapter 10

Finn Pov

Nandito ako ngayon sa kwarto. Gumagabi na pero di ako lumalabas mula nang makauwi ako galing sa bahay ni Jaheer. Nasa kama ako, yakap-yakap ko ang binti ko at nakapatong naman sa tuhod ko ang ulo ko at nakatumakbong sa akin ang makapal na bedsheets.

Nahihiya na kasi akong lumabas dito. Papaano kung makita ni nanay at tatay Carlos ang pamumula ng mukha ko? Papaano kung makita ako ni Desmond na ganito ang hitsura ko? Bakit kasi ayaw nito humupa? Bakit ba kasi sa tuwing pumapasok sa isip ko iyong mga larawan ni Desmond ay pinamumulahan ako sa mukha ko ng husto? C-crush ko lang naman siya. Iyon lang naman.

Kaso di kasi nakatulong itong si frenny, si Jaheer. Kung ano na lang kasi ang pinagsasabi sa akin at pumapasok sa isip ko ang mga senaryo na mga binabanggit niya at nakadagdag iyon sa pag-init ng nararamdaman ko. Kasalanan itong lahat ni Jaheer.

Napanguso ako nang muling pumasok sa isip ko iyong sinabi niya.

“Nakatitig ka na ba sa lips ni Desmond, Finn?” tanong ni Jaheer sa akin.

Inilingan ko siya. Oo nga’t araw-araw kong nakikita si Desmond pero di ko naman natitigan ang mukha niya lalo na ang labi niya. Besides, why would I do such thing?

Napapitik si Jaheer sa kanyang daliri sa ere at dismayado akong inilingan.

“B-bakit ko naman tititigan ang labi ni Desmond, Jaheer?”

Ngumiwi siya sa akin at kinurot ang tagiliran ko. Mahina lang iyon pero napapangiwi pa rin ako.

Bumuntong-hininga siya. “Alam mo frenny inaaksaya mo ang pagkakataon na manasaan mo ang isang Michael Desmond! You are living in one house and eating in one table. Kung ako lang ang nasa kalagayan mo frenny. Gosh! Matagal ko nang ginapang si Desmond.” si Jaheer.

Lumabi ako.

“Hindi ko naman galawan iyan Jaheer saka bakit ako gagapang kung maayos naman ang paa ko?”

Napasabunot na naman si Jaheer sa kanyang maitim na buhok na sobrang inis.

“Ughh! Ewan ko sayo Finn. Sasakit ulo ko sayo! Halika tingnan mo ito.” wika niya saka nag-flip doon sa isang magazine.

Umusog ako sa kanya ng konti at nag crossed-sit ako. I took a glimpse on the magazine and then I saw Desmond’s picture. He is topless while there is a girl hugging his arms and facing her back from the camera. The girl’s one hand wound around Desmond’s neck while the other one is holding a lipstick and it intentionally smudge on Desmond’s side-lips. It was scripted. I know it was scripted but it looks so hot. The way Desmond’s strong arms wrapped around the girl’s small waist. And a fleet of second I feel a prick on my chest that I cannot fathom.

“Hindi ang babae ang gusto kong tingnan mo Finn. Ang labi. Ang labi ni Desmond ang tingnan mo.” Jaheer interrupted my mind.

Bumalik ang mata ko doon sa mapupulang labi ni Desmond. Wala sa sarili akong napanguso ako at tiningnan ang labi ko na maputla. Magkaibang-magkaiba ang kulay ng labi namin ni Desmond.

“Ang pula ng labi ni Desmond, Jaheer.” komento ko.

“YES! Very! Very red, Finn. At alam mo ba na maraming babae at mga kabaklaan d’yan na gustong matikman ang labi ni Desmond?” si Jaheer na kinaputol ng titig ko doon sa larawan ni Desmond na nasa magazine.

Tumingin ako kay Jaheer.

“M-matikman? Papaanon–”

“Hep! Hep! Hep! Alam ko na naman ang tumatakbo dyan sa utak mo Finn.” agap ni Jaheer sa sasabihin ko sana.

Nginusuhan ko siya.

“Aish! Wag mo nga akong ngusuhan d’yan sa maputla mong labi Finn kay Desmond mo ’yan gawin. Sa harap ni Desmond mo ’yan gawin wag sa akin. Nandidiri ako.” may inis niyang pahayag at napakuskos sa braso niya.

Sinamaan ko siya ng tingin at pinandilatan niya naman ako sa mata niya. Ngumuso na naman ako sa kanya at akmang ihahampas na niya sa akin iyong magazine pero mabilis kong tinakpan ang bibig ko gamit ang dalawang kamay ko.

“Pero Jaheer paano iyong gustong matikman ng iba ang labi ni Desmond?” tanong ko sa kanya habang takip pa rin ang kamay sa bibig ko.

“Syempre ano pa ba? Edi halik. HALIK. H.A.L.I.K! Lips to lips!”

“Lips to lips?” ako.

May pagmamalaking tango ni Jaheer.

I tilted my head on the other side while eyeing Jaheer.

“Papaano ang lips to lips Jaheer?”

“O-M-J!!! Hindi mo alam? As in?”

I poke my tongue into the side of my cheeks. While my brows are furrowing.

“Hindi ka pa ba nakakakita n’on Finn?”

“Paano ko malalaman kung lips to lips iyon o hindi Jaheer kung di ko naman alam kung ano iyon?”

“Wait! Wait! Wait! May marami akong videos ng types of kisses. Ipapakita ko sayo.”

Kinuha na ni Jaheer ang kanyang telepono na nasa vanity niya at sakto namang tinawag na ako ni Nanay Susan kaya hindi na niya naipakita sa akin ang lips to lips. Alam kaya iyon ni Desmond? Alam kaya niya kung paano ang lips to lips na kiss? Ako kasi sa pisngi lang ang alam. Pero kung lips to lips- ibig sabihin ang mga labi? Naghahalikan sa labi?!

Sa ilalim ng makapal na kumot ay iminit ang makabulang pisngi ko nang biglang sumagi sa isipan ko ang mukha at mag labi ni Desmond niya. Pagnanasa na ba ang tawag kong nakikita ko ang sarili kong labi na dumampi sa labi ni Desmond? Naramdaman ko ang pagtaas ng temperatura ng buong mukha ko kaya lumabas ako sa kumot at tama naman na may kumatok doon sa pintuan.

Napatalon ako sa gulat.

“Anak? Nand’yan ka ba?” si nanay Susan sa labas.

“O-opo nanay.”

“Halika na ka anak. Maghahapunan na.”

“O-opo nand’yan na!”

“Sa hapag na kami maghihintay ng tatay mo anak.”

“Sige po nanay.”

Inayos ko ang sarili ko at pumunta ako doon sa salamin ng closet at nakita ko ang mukha ko na parang sinaing sa pula.

Pinagpag ko ang malaking tshirt ko na bigay ni Desmond at saka ako bumaba.

Pagkarating ko sa dining ay natigilan ako. Wala si Desmond doon sa pwesto niya. May saya sa akin na wala siya pero mas naramdaman ko ang lungkot dahil wala siya doon.

“Anak halika ka na.” aya ni Nanay.

Ngumiti ako kay Nanay Susan at tumango.

Tahimik kaming kumain nila nanay at tatay at ang mata ko ay panay ang sulyap sa bakanteng upuan. Matapos kaming kumain ay ako na ang nagpresenta kay nanay na magligpit sa mesa at maghugas sa pinagkainan namin.

Matapos akong maghugas ay pumunta na ako silid ko at naglinis sa katawan bago humiga sa malaking kama. Pilit kong pinikit ang mata ko. Pilit kong tinutulog ang gising na gising ko pang diwa at kalaunan ay nakatulog ako kaso lang binangungot na naman ako sa nakaraan ko. Binabangungot na naman ako sa nakaraan kong akala ko ay natakasan ko na.

Nagising ako na basang-basa ulit ang unan ko at pinagpapawisan ako ng husto sa kabila ng malamig na temperatura ng hangin.

Umupo ako sa kama at binaluktot ko ang katawan ko sa isang sulok ng kama. Pinikit ko ng husto ang mata ko para huwag sana pumasok ang mga alaalang iyon kaso lang para iyong bumubulong sa tainga ko kaya naman tinakpan ko ang tainga ko gamit ang dalawang kamay ko kaso di pa rin nawawala ang parang mga bulong sa piligid ko.

“Tama na. Tama na po. Ayaw ko na po. Please po, tama na.” umiiyak kong pagmamakaawa.

Nangangatal ang labi ko. Nanginginig ang kamay ko na nasa tainga ko habang walang tigil sa kaka-agos ang mga luha ko.

“Tama na po! Ayaw ko na po! Tama na po!” Pakiusap ko sa mga parang bumulong sa tainga ko. Parang may naririnig akong mga sigaw, tawa, at mga malalakas na sabog sa tainga ko at masakit iyon sa tainga ko. Para akong nabibingi doon.

“Tama n–”

“Finn!?”

Napaigtad ako malakas na boses ni Desmond at namulat ko ang mata ko. Parang sa gitna ng pagkagulo ng utak ko at sa gitna ng pagkabingi ng tainga ko dahil doon sa mga sigaw at bulong sa tainga ko ay parang kusang nawala iyon nang marinig ko ang boses ni Desmond.

Naramdaman ko ang mainit na palad ni Desmond sa braso ko. “Finn? Are you okay? Why the fuck are you crying? Jesus! You are soaking we–”

Natigil siya nang kinawit ko ang braso ko sa leeg niya. Binaon ko ang basa kong mukha sa leeg niya at umiyak doon.

“F-finn.”

“D-desmond n-natatakot na naman ako. Akala ko w-wala na sila. A-akala ko d-di nila ako m-matutunton dito. Natatakot ako.” iyak ko sa leeg niya.

Ilang saglit na di umimik si Desmond bago ko naramdaman ang kamay niya na yumakap sa katawan ko at binuhat ako. Niyakap ko ang mga binti ko sa baywang niya nang inangat ako.

“Are you not comfortable in your room? Di ka ba nakakatulog dito? Want to sleep in my room?” banayad niyang saad havang buhat ako.

“Uhm,” ako at tumango at nanatiling nakabaon ang mukha sa leeg niya.

“Okay.”

Naramdaman ko na lang ang paglakad ni Desmond at narinig ko ang pagbukas at sara ng pintuan sa kwarto ko.

Iangat ko na lang ang ulo ko nang makapasok kaming dalawa sa kwarto niya. Pero binaon ko naman ulit iyon sa leeg niya. Ilang minuto matapos niyang hagurin ang likuran ko ay binaba niya ako sa kama paanan ng kama niya.

Lumuhod siya sa harapan ko.

Hikbi na lang ang natira sa akin at wala nang luha na lumalabas sa mga mata ko. Pinunasan ni Desmond mga bakas ng luha sa pisngi ko.

“Kailan pa ito Finn? When did you start getting anxious and having nightmares in the middle of the night?” marahan niyang tanong sa akin.

Napalabi ako.

“M-matagal na.” mahina kong sagot sa kanya.

“Why didn’t you tell me?” seryoso ngunit nanatiling banayad ang boses ni Desmond.

“Nahihiya a-ako. Pinapatulog m-mo na ako d-dito sa b-bahay mo Desmond. P-pinapakain mo a-ako. B-binigyan mo ako ng d-damit. Binigyan m-mo ako ng magandang k-kwarto, malaking k-kama at may p-pamilya na ako dito. Sina nanay at tatay Carlos. Tapos k-kaibigan na rin kita. Kaya bakit pa ako aangal. B-bakit pa ako m-magrereklamo sa dami ng binigay mo sa akin? Tingin ko ay w-wala akong k-karapatan na magreklamo D-desmond sa l-lahat ng b-binigay mo sa a-akin.”

Malakas siyang bumuga ng hininga at yumuko.

Namumula ang mata ni Desmond nang inangat niya ang ulo upang tingnan ako. “Tell me, Finn. Simula nang dumating ka dito. Binabangungot ka na nang ganoon? Hindi pala first time ang nangyari noong nakaraang gabi?”

Mahina akong tumango sa kanya.

“Dammit!”

Hinanap ng kamay niya ang kamay ko saka iyon mahigpit na hinawakan. Umigting na ang panga niya.

“D-desmond… galit ka?”

Pumikit siya at umiling. “I’m not Finn. I should have known. I should have known that you were suffering and uncomfortable in your room. Dapat sinabi mo. Dapat di ka nagsinungaling na komportable ka doon kahit na ang totoo ay hindi.”

“I’m sorry.” Yumuko ako sa hiya.

“Here. Are you comfortable being here? Or you want to sleep beside Manang Susan and Mang Carlos?” tanong niya.

“Ma… mas gusto ko d-dito.” sagot ko sa kanya at sinulyapan.

Tumango siya. “I see.”

“P-pero Desmond k-kung–”

“If you feel that you can’t sleep in your room you can always sleep here, in my room. Just knock on my door. I will open it for you.”

“Talaga?”

“Yeah. Kaysa naman umiyak ka magdamag. I invited you to come with me here so that I could give you the life that the orphanage can’t give you. Kaya, oo, pwede ka dito.” sa sobrang galak ko ay napayakap ako sa kanya.

“Salamat Desmond.”

“I told you to stop thanking me, Finn.” aniya habang yakap-yakap ko.

“Hmm.” Ako at tumango.

Si Desmond na ang kumuha ng unan at kumot sa kwarto ko. Pagbalik niya ay dala na niya ang dalawang unan at iyong kumot. Ang isang unan ay ginamit ko pang unan at iyong isa ay nilagay ni Desmond sa gitna namin. Parang boundary kumbaga namin.

Humiga na ako sa kama at nagkumot ako hanggang sa leeg ko. Tanging ulo ko na lang ang nakikita.

“You rest first, Finn. I will just take a bath.”

“G-goodnight.”

“Goodnight.” aniya at pinatay ang lampshade sa gilid ko.

Iyong naramdaman ko kaninang takot, nginig at pangamba ay nawala. At iyong bango at yakap kanina ni Desmond ay parang kinalma ako noon. Itong bango ng kwarto ni Desmond ay nakakalma sa bagabag ko. Parang inalis noon ang takot ko sa paligid ko. Parang hinamplos noon ang puso ko.

Kinabukasan ng magising ako ay nakaramdam ako ng mainit na hangin na  pumapaypay sa balunbunan ko. Kumunot naman ang noo ko nang sinubukan kong  gumalaw ngunit di ko naman maigalaw ang katawan ko at saka sa pagkakatanda ko hindi naman matigas ang unan na inunan ko kagabi.

I groggily opened my eyes. At first, my eyes were fuzzy from the long slumber. When I rubbed my eyes using my free hand, my eyesight became pellucid and I almost whooped. 

Desmond’s massive and caramel-like skin was just inches away from my lips. His dark nipples were just millimeters away from my lips. My face was close enough to Desmond’s chest to the point that I felt his warmth radiating to my face. 

Inilayo ko ang mukha ko doon nang maramdaman kong nagsimula na namang manginit ang mukha ko. Sinubukan kong gumalaw ngunit may mahigpit na kamay na nakayakap sa baywang ko. Ang kamay ni Desmond!

Tumingala ako upang pagsabihan siya na alisin niya ang kanyang kamay ngunit nang tumingala ako ay nawala na ang naunang intensyon ko. Sumalubong sa akin ang matangos na ilong ni Desmond na bumubuga ng mainit na hangin. Ang kaninang pumapaypay sa balunbunan ko. Ang mapupulang labi na pinag-uusapan namin ni Jaheer kahapon.

Wala sa sarili kong naitaas ang kamay na di sakop ng yakap ni Desmond at ginuhit ng daliri ko ang hulma ng labi niyang mapupula.

Nang gumalaw ko si Desmond ay mabilis pa sa kidlat na nilayo ko ang kamay ko doon sa kanya at nang bahagyang lumuwag ang kamay niya sa katawan ko ay agad akong lumayo at bumalik sa kinahihigaan ko kagabi at nagtulakbong sa kumot. Para na akong naiiyak nang di ko makalma ang malakas na pagtahid ng dibdib ko. Napiga ko ang dibdib ko dahil di iyon marunong kumalma.

CHAPTER 11

Chapter 11

Desmond Pov

“Desmond? Fuck! Ngayon ka lang ata nakabalik dito. Akala ko di mo na alam ang daan dito sa bar ko?” natatawang saad ni Colt sa akin nang maupo ako sa harap nnag counter.

I inwardly cursed my friend. Bakit nandidito ito? Talaga bang pinaglalaruan ako ng panahon? Gusto lang naman uminom. Gusto ko lang mawala ang stress sa utak ko. Tapos nandidito pa itong asungot na ’to. Di pa naman marunong magpreno ito sa bibig.

“Last time si Raphael ang naglasing-lasingan dito baka naman ikaw na naman ang maglasing-lasingan, bud.” aniya at binigyan ako ng isang basong alak. Iyong lagi kong inorder dito.

Inikutan ko siya sa mata.

“Will you shut your damn mouth, Colt?”

Ngumisi pa sa akin ang magaling kong kaibigan.

“Alam ko naman na tirahan mo na ang mga bar Desmond. Pero nitong mga nakaraang araw ay di na kita nakikita na dumadalaw dito. Tapos nabalitaan ko na may binabahay ka na pala.”

Muntik na akong masamid sa sinabi ni Colt. Naibagsak ko ang baso sa counter ng malakas sa sinabi niya.

“What did you say?” I asked and my eyebrows furrowed.

“Tsk! May binabahay ka na.” Ulit pa niya.

I frowned. “At saan mo nasagap ’yan?”

“Aish! Nasa iisang village tayo, bud. Saka walang balitang nakakalagpas sa akin.” pagmamalaki niya.

“Kung saan mo man iyan nasagap mali ata ang balitang dumaan sayo. Wala akong binabahay, okay?”

Colt leaned on the counter top and a creepy smile appeared on his lips.

“Edi, sino iyong bata na nadodoon sa bahay mo? Bud, kilala kita hindi ka nagdadala ng–”

“Jesus!” I cussed. “Colt hindi ko siya binabahay. I just help the kid, okay? Naalala ko sa kanya ang kapatid ko kaya tinulungan ko siya. Nothing more. Nothing less.”

My friend shrugged his shoulders.

“Titingnan natin iyang katapid-kapatid mo, ah.”

I glared at Colt.

“But bakit ka nga nandidito at mukhang may iniisip ka? Negosyo? Sa organization ba?” tanong mayamaya.

“None of the above. I—I’m just a bit stress.”

“From?”

“I haven’t gotten laid off these past few weeks.”

Colt almost choke on his own saliva.

“Gago! Iyang bibig mo talaga Desmond.” inis niyang saad.

“It was true.”

“At kailan ka pa naubusan?”

In fact, there are several in the lineup, but then I can’t bring myself to fuck someone. I don’t know what’s happening to my body recently. I want to screw, but my mood isn’t cooperating with me. Idagdag pa iyong nangyari noong nakaraang gabi. Tang ina! How did my body react to Finn’s simple touch on my lips? It wasn’t even romantic, erotic, or lustful, but my body immediately reacted to the plain touch. Just a damn touch of his fingertips. 

Nagising na lang kasi ako nang may gumuguhit na sa labi ko. Then I took a discreet glimpse kung sino iyon at nakita kong si Finn iyon. He was using my arm as his pillow. While… Jesus! My other arm wrapped around his body. I want his fingers last on my lips pero parang puputok na naman ang puson ko kaya nagpanggap akong kakagising ko lang.

A smile formed on my lips when I remembered how he jumped on his side when I moved a bit. Finn was so damn cute. He is like a puppy. Dammit!

“Hoi! Desmond.” Tapik ni Colt sa balikat ko.

“What?” may inis kong wika.

Napailing-iling siya sa akin at pinagkrus ang braso niya.

“Tang ina! Delikado ka na Desmond. Wag ka sana sumunod kay Las at Rap.”

Finn Pov

“Finn, are you okay?” pang-ilang tanong sa akin ni Desmond mula nang umalis kami sa bahay.

Tatlong araw na ang lumipas mula ng nahawakan ko ang mapupulang labi ni Desmond kaso lang di iyon mawala-wala sa isip ko. Hanggang ngayon ay nararamdaman ko pa sa mga daliri ko kung gaano iyon kalambot at may pagkatigas ng konti.

Sinusubukan kong iwasan si Desmond. Sinusubukan ko na hindi mag-krus ang landas namin sa bahay niya dahil sa nangyaring iyon. Pero tila lumiit ang bahay ni Desmond habang sinusubukan ko siyang iwasan. Sa pag-iwas ko sa kanya ay mas lalong lagi kaming nagkakabanggaan sa isa’t isa. Tapos sa mga araw na iyon lagi ko nang nakikita ang sarili ko sa labas ng kwarto ni Desmond. Mas komportable kasi akong matulog doon sa kwarto niya. Tingin ko ay di ako nasasakal kapag nandon ako sa kwarto niya. Hindi ako binabangungot kapag doon ako natutulog.

Kung dati umuuwi ng bahay si Desmond ay mga 6-7:00 pm ngayon five pa lang ay nasa bahay na siya. Lagi na nga rin kaming sabay na kumakain ng breakfast at dinner.

Dagdag pa sa iisipin ko ang puso ko na bumibilis ang tibok. Sa totoo lang malapit na akong magsumbong kay Nanay Susan tungkol dito. Pero ayoko ko naman na mag-alala sa akin si nanay. Kung ano man ang sakit nitong puso ko ay sana hindi malala. Ayaw ko kasi na maging pabigat dito sa bahay lalo na kay Desmond na ang bait sa akin. Hay!

Mabait si Desmond at ayaw ko na malaman niya kung anuman ang nakaraan ko. Baka kasi kapag nalaman niya kung ano talaga ako—kung ano talaga ang buhay ko ay paalisin niya ako sa bahay niya. Baka kapag nalaman niya nakaraan ko kamuhian niya ako. Ayaw ko nang ganoon. Hindi ko ata kaya lalo na ngayon na napapalapit na ako kay Nanay Susan at Tatay Carlos at pati na rin sa kanya. Hindi ko sila kayang tingnan kapag nalaman nila ang nakaraan ko.

Kaya’t hangga’t maaari ay ayaw kong malaman ni Desmond ang buhay ko noon. Ayaw kong malaman niya kung paano ako lumaki. Sana mapatawad niya ako sa paglilihim ko. Sana mapatawad niya ako na sinuklian ko nang kasinungalingan ang kabaitan niya sa akin.

“Finn?” napalukso ako sa kinauupuan ko nang maramdaman ko ang malambot ngunit may pagkagaspang na kamay na dumapo sa kamay ko na nasa hita ko.

“O-oh?”

“I asked you if were you fine? You weren’t listening.” aniya at sinulyapan ako bago kinuha ang kamay doon sa pagkakapatong sa kamay ko. Nag-iwan iyon ng kakaibang init.

“Ah, oo naman. Ayos lang ako.” nasagot ko.

“Hindi ka ba komportableng lumabas?”

Agad akong umiling sa sinabi niya. “No. Hindi sa ganoon Desmond. Gusto ko. Gusto ko lumabas kasama ka.”

Nginitian niya ako bago tinuon ang mata sa daan.

Pagkapasok naman sa mall ay agad akong napakapit sa braso ni Desmond. Napakaraming tao.

My heart started to race.

“Hey? Finn.”

Tiningala ko ang tangkad ni Desmond.

“O-oh.”

“Ayos ka lang ba?”

“N-napakalaki dito Desmond baka m-mawala ako.” rason ko sa kanya.

Humarap siya ng mabuti sa akin at hinawakan ang kamay ko.

“Tsk! That would never happen and if ever just call me.”

Lumabi ako.

“Paano kita matatawagan?”

“I have you memorized my number for a reason Finn.”

Oo nga. Nang papunta kami dito ay binigyan niya ako ng isang maliit card at may numero doon. Tinanong ko siya kung ano iyon at kung ano ang gagawin ko doon at sinabi niya lang sa akin na memoryahin ko daw ang number na iyon.

Kaya kahit na di ko naman alam kung para saan iyong ay sinaulo ko na lang habang nasa daan kami. Di naman mahaba kaya madaling nasaulo ko at binigay ulit sa kanya iyong card.

“Besides, I am here. Hindi kita i-wawala.”

Ngumiti ako sa kanya at tumango.

Naglakad ulit kami ni Desmond nang bigla niyang hinuli ang isang kamay ko saka iyon pinagsiklop sa kamay niya. Napatingin ako sa kanya na diretso lang ang mata sa harap. Parang wala lang sa kanya ang ginawa niya pero sa akin halos magwala na ang sistema ko. Parang may pumipiga doon sa tiyan ko. Tapos itong pisngi ko naman ay nagsimula na namang tumaas ang temperatura.

Nandito kasi kami ngayon sa mall kasi gusto niya akong bilhan ng mga damit. Lalo na ang mga shorts kasi bilang lang ang meron ako noon. Ang lalaki kasi ng mga shorts ni Desmond. Masyadong malaki sa akin na kapag sinusuot ko nahuhubad siya ng kusa sa sahig. Sabi niya ngayon lang siya nagka-oras na ipag-mall ako kasi busy daw siya sa trabaho niya nitong nakaraan at di naman ako nagreklamo doon. Okay nga lang sa akin na sa bahay na ako at siya na bumili kaso gusto niya na kasama ako para daw kasya ko talaga.

“Good morning, sir.” bati nang babae nang pumasok kami sa isang store.

Hawak-hawak pa rin ni Desmond ang kamay ko. At nang dumapo doon ang mata noong babaeng bumati sa amin ay napaiwas ako ng tingin sa kanya… uminit ng husto ang pisngi ko.

“Bibili po kayo para sa…” tumingin ang babae sa akin bago kay Desmond. “kapatid ninyo sir?”

Hindi sinagot ni Desmond ang babae bugkos ay inustusan niya ito.

“Bring any shorts, pants, underpants, and t-shirts that may fit him.”

“O-okay sir.” nauutal na saad noong babae at tumalikod.

“May gusto ka bang iba? Pumili ka.” Ani Desmond sa akin nang mawala iyong babae.

Ngumuso ako sa kanya. “H-hindi ba mahal dito Desmond?”

“No.” sagot niya agad.

Huminga ako nang malalim at nagsimula na akong pumili ng mga ilang damit. Si Desmond naman ay umupo doon at gaya ng sinabi niya na pumili na lang ako kung ano ang gusto ko. Kaso lang nang pumili na ako sa mga tshirts pa lang lumaylay na ang balikat ko nang makita ko ang presyo n’on thirty-five thousand para sa isang pirasong damit.

Dismayado akong bumalik kay Desmond sa kinauupuan niya na walang dala kahit na isang damit. Abala siya doon sa telepono niya.

Tumayo ako sa harap niya. Nag-angat siya ng tingin sa akin.

“Di ka makapili?” tanong niya.

Umiling ako sa kanya. “Sinungaling ka.” akusa ko sa kanya.

Kumunot naman ang noo niya. “What?”

“Sabi mo hindi mahal dito bakit ang isang damit thirty-five thousand?” wika ko na nakaani ng ilang tingin sa mga ibang customers.

Tumawa lang si Desmond. Tumayo siya at niyuko ako dahil maliit ako kumpara sa kanya.

“Ako ang magbabayad. Hindi ikaw kaya don’t mind the price kahit ano at ilan ’yan kaya kong bayaran. I have money, Finn. Jesus! It’s only thirty-five thousand.”

“Pero kasi Des–”

“Woah! Michael Desmond?”

Halos lumuwa ang mata ko nang makita ko ang isang babae na nakasuot ng isang isang timberland boots, jeans, at tshirt na puti na pinatungan din ng isang leather na jacket. Sa tabi noong babae ay isa ring napakagandang babae na nakasuot ng halter top, skinny jeans, at naka-heels. Ngunit mas nanlaki ang mata ko nang makita ko na nakahawak ang kamay nila sa isa’t isa. Pero agad namang bumitaw sa pagkakahawak iyong babae na naka-halter top.

“The fuck! Andrea?” na sambit ni Desmond at binigyan ni Desmond ng isang yakap at halik sa pisngi iyong Andrea, siya iyong may leather jacket na suot.

“Desmond, si Zofia may know .” ani noong Andrea na parang may pagkakahulugan.

“I am please to meet, Zofia.”

“Me too, Desmond. Andrea talked about you so much and about your lunch date.” ang babaeng nagngangalang Zofia.

Nagkamustahan silang tatlo, nag-uusap sila na parang may sarili silang mundo at wala ako. Saka di ko rin naman maintindihan ang kanilang pinag-uusapan.

Nanliit ako sa kanilang tatlo kaya naman ay nagtago ako sa malapad na likod ni Desmond.

“Oh, who’s the kid behind you Desmond?” Ang boses noong Zofia.

“Shit!” si Desmond iyon. “Finn.” Napaangat ako ng tingin kay Desmond nang humarap siya sa akin. “Sorry, ahm, guys, Andrea, Zofia, this Finn.”

“Woah! This is your kid, Desmond?” si Andrea na kinaungol naman ni Desmond.

“Stop that Andrea. How many times do I have to tell you that I don’t have a child.”

“Hi, Finn! I’m ate Zofia.”

“Ate Andrea naman ako Finn.” Singit ni ate Andrea.

“Hello po,” ako saka isa-isa kong tinanggap ang kani-kanilang kamay na nakalahad sa akin. Nang mahawakan ko ang kamay nila ay mas nanliit ako sa lambot at kinis noon.

Ngayon ko lang naalala nakita ko na ang mukha ni Ate Zofia kanina nang papunta kami dito. Nakalagay sa malalaking billboards ang kanyang mga picture. Sikat siguro itong si Ate Zofia.

“Damn. You’re so cute and you have a girly aura, Finn.”

Pinanlakihan ko sa mata si Ate Andrea.

“Oh! It’s a compliment, Finn.”

“Namimili din ba kayo ng damit ninyo?” tanong ni Ate Zofia.

Umiling si Desmond.

“Just Finn’s clothes.” maikling sagot ni Desmond.

“Naks! Sugar daddy?” may panunuksong tanong ni Andrea kay Desmond.

“Andrea, stop teasing them.” si Ate Zofia na kinatahimik naman ni Ate Andrea.

At sa huli tinulungan ako nina ate Andrea at ate Zofia na pumili ng damit. Hindi nagustuhan ni Ate Zofia iyong dinala ng babae na mga damit kaya pinabalik niya iyon. Mula doon sa store kung saan kami nagmeet ay lumipat pa kami sa ibang store. Sobrang pihikan nila sa damit. At ako naman ay sukat lang ng sukat habang si Desmond ay pasensyosong sumusunod lang sa amin.

Mag-a-alas kuatro na nang matapos kami sa pamimili. At pumunta kami sa isang restaurant para kumain. Nauna nang maglakad sina ate Zofia matapos makapag-order kaya naiwan kami ni Desmond at may biglang tumawag sa kanya.

“Desmond?” Anang ng lalaking matangkad at may bagong tubong bigote. Napalunok ako nang makita ko ang malalamig niyang tingin at parang laging galit.

“Fuck!” gulat na wika ni Desmond. “Rap.”

“Your with?” nakataas kilay nitong tanong kay Desmond.

“My… my friends and…”

“You adopted this kid?” taas ang kilay nitong tanong kay Desmond.

“I did not, Rap. He just staying in my house.” sagot ni Desmond at napayuko ako.

“Sweetie tara na!” may isang boses na maarte na tumawag sa kausap ni Desmond.

“Dareen is calling you.” Si Desmond.

“Hmm, I gotta go.”

Sinundan ng mata ko ang lalaking kumausap kay Desmond na nagngangalang Rap? Nakita ko kung paano ang isang maliit, maputi, at magandang lalaki na kumapit doon sa braso noong Rap at hinalikan namn noong Rap ang sentido noong lalaking maliit din.

Ang mukha ko ang uminit sa nakitang eksena.

Tahimik ako hanggang sa matapos si Desmond sa pag-oorder at hanggang sa maupo kami sa table kung saan sina ate Andrea.

“Finn, are you okay?” pabulong niyang tanong sa akin. Magkatabi din kasi kami at magkatabi naman sina ate Andrea at ate Zofia.

Tumango ako kay Desmond.

“Uncomfortable?” sunod niyang saad.

“A-ayos lang ako, Desmond.”

“You’ve been silent for a while now. I’m worried.”

Sasagot na sana ako kay Desmond nang may isang lalaki na napadpad sa table namin.

“AJ?” sabay na sambit nina ate Zofia.

“Hi, there, Zof!” nakangiting wika noong AJ bago binalingan si Desmond.

Napatingin ako kina ate Zofia at nakita kong sumama ang timpla ng mukha ni Ate Andrea. Ate Zofia, is talking silently to ate Andrea.

Binalingan ko naman ang lalaking kakarating lang.

“Hi, MD!” anito kay Desmond.

Kumunot ang noo ni Desmond.

“Oh, my bad. I’m AJ, Zof’s workmate. Nice to meet you!” magiliw nitong saad kay Desmond.

CHAPTER 12

Chapter 12

Finn Pov

“Omg! Nakita mo in person si Zofia?!” pag-eksaherada ni Jaheer nang maikwento ko sa kanya ang nangyari noong nakaraang araw.

Pinalobo ang bibig ko at tumango sa kanya. Pasimple kong tinulak ang sariling duyan. Nandidito kasi kami ngayong dalawa ni Jaheer sa maliit na park dito sa loob ng MV. Tapos nakakatuwa na may naglalako ng sorbetes dito. Mukha kasing yayamanin lang ang nakatira dito at nagulat ako na may nagtitinda ng sorbetes.

Tumango ako sa kanya. “Sikat ba si ate Zofia, Jaheer?” tanong ko sa kanya.

Napahilamos siya sa kanyang palad.

“Omg! Oo! Oo napakasikat niyang modelo. Isa ’yan sa Victoria Secret Angels.”

Di ko maintindihan si Jaheer doon sa Victoria Secret Angels niya pero tumango ako sa kanya at muling tinulak ang sariling duyan dahil tumigil na ito.

Maya’t maya ko ring dinidilaan ang ice cream na binigay niya sa akin. Libre niya pala sa akin.

“Finn.” si Jaheer.

“Hmm,” ako at dumila doon sa sorbetes ko. Natutunaw na iyon kaya naman dinilaan ko iyon ng mabilis.

“Oh my gosh!” may pagka-arteng sigaw ni Jaheer kaya napatingin ako sa kanya.

“Jaheer, okay ka lang?” tanong ko sa kanya na nakakunot ang noo sa akin.

“Gosh!” aniya sabay irap. “You looked like you are lapping a cock!”

Kumurap ako. “C-cock?”

“Aish!”

“Manok? Naku Jaheer ang sarap din kaya ng manok sipsipin.” ani ko na kinairap na naman niya at bumuntonghininga.

“Uggh!!! You have no hope, Finn, and I pity Desmond.”

Kinunutan ko siya sa noo ko. Inubos ko na lang ang ice cream ko bago pa man iyon tuluyan nang matunaw.

Tinigil ko ang duyan ko at tiningnan ko nang maayos si Jaheer nang may maalala pa ako na nangyari noong lumabas kami ni Desmond. “Pero Jaheer may kilala ka bang AJ?”

Tumigil din siya doon sa kaka-duyan.

“AJ?”

“Oo magandang lalaki siya Jaheer at maganda ang hubog ng katawan. Nagpakilala kasi siya kay Desmond tapos MD pa ang tawag niya kay Desmond. At mukhang kilala nila ate Zofia at ate Andrea si AJ.” kwento ko sa kanya.

“Omg! AJ Aquino?”

Nagkibit ako nang balikat dahil AJ lang naman ang alam ko.

“Gosh! Kung si AJ Aquino iyan. Kabahan na tayo d’yan Finn. Isang malanding lalaki daw iyan.” aniya sabay abot sa kamay ko.

“Anong ibig mong sabihin na malanding lalaki, Jaheer?”

Nginiwian niya lang ako.

“Basta makati iyang lalaki.” Ani Jaheer. Hinigpitan niya ang pagkakahawak doon sa kamay ko. “Papayag ka ba na maagaw sayo si Desmond?”

Nagsalubong ang kilay ko nang husto sa kanyang tanong.

“Maagaw? Si Desmond?”

Madamdamin siyang tumango sa akin.

“Ehhh?”

“Finn, gusto mo ba na di na uuwi si Desmond d’yan sa bahay niya? Tapos gusto mo ba na hindi mo na siya makatabi matulog?” seryosong anas ni Jaheer.

“Iyon bang hindi na siya uuwi sa bahay Jaheer?” pagkumpirma ko kay Jaheer sa naintindihan ko sa kanyang sinabi.

Pikit matang tumango si Jaheer.

“Syempre ayaw ko nang ganun.” pag-amin ko.

“Kaya dapat Finn… akitin mo si Desmond.”

Naiwaksi ko ang kamay ni Jaheer na nakahawak sa akin. Nagbibiro na naman siya. Pinaglalaruan na niya naman ako.

Simula kasi noong malaman niyang crush ko si Desmond panay na ang payo niya sa akin na akitin ko daw ang lalaki. Lagi niyang sinasabi sa akin na gumalaw-galaw na daw ako. Di ko naman alam kung ano ang ibig niyang sabihin. Gumagalaw naman kasi ako.

At nang malaman niyang tumatabi ako kay Desmond sa pagtulog ay halos magpagulong-gulong na siya sa carpet niyang sahig. Akala ko nga nabaliw na ang kaisa-isa kong kaibigan. Tandang-tanda ko pa nga ang sinabi niya sa akin n’ong araw na iyon.

“Finn! Oh my gosh! Pagkakataon mo na ’yan. Chance mo nang makapa ang mahiwagang sandata ni Desmond.”

Napakagulo nitong si Jaheer dahil wala namang tinatago si Desmond na mahiwagang sandata. Minsan talaga ako na lang umiintindi sa kanya.

Tapos ito na naman siya sa payo niyang akit-akit daw kay Desmond. Paano ko naman aakitin ang lalaki? Ewan ko rin. Pero kasi iniisip ko pa lang ang mukha ni Desmond. Namumula kaagad ako. Crush na crush ko na siguro si Desmond. Ngunit ang mas pinag-aalala ko ay mas tumindi ata ang sakit ko sa puso. Iba na kasi ang kabog nito lalo na kapag nandyan si Desmond. Tapos di pa ako napapalagay.

“Nag-iinarte! Naku ka Finn! Pag talaga ako inagaw sayo ang apple of the eye mo naku. Iiyak ka talaga! Makikita mo.”

“Tigilan mo ako dyan sa akit-akit Jaheer. Magkaibigan lang kami ni Desmond.”

“Pero gusto mo. Crush mo.”

Ngumuso ako sa kanya.

“Wag mo akong ngusuhan dyan Finn baka maputol ko ’yang nguso mo!”

“Jaheer naman.”

“Pero duda ako. I mean… nagkakatabi kayo ni Desmond sa pagtulog Finn at imposible naman diba na di tigasan si Desmond sayo? I mean, kahit naman na maputla ka, maliit, at inosente may hitsura ka. Oo may hitsura lang dahil mas maganda ako sayo.” saad ni Jaheer saka nagflip sa imaginary long hair niya.

Ako naman ang napangiwi sa kanya at nabaling ang mata ko doon sa nagtitinda ng sorbetes. Gusto ko pa. But I don’t have money in my pocket.

Pinalobo ko ang bibig ko.

“Kuya! Pabili nga!” napatingin ako kay Jaheer na sumigaw doon sa naglalako ng sorbetes.

“Mango flavor pa rin ba ang gusto mo Finn? O gusto mo nang ube? The purple one.” si Jaheer at tinuro iyong kulay lila na ice cream.

“Mango pa rin, Jaheer.” excited kong anang sa kanya.

Ngumiti si Jaheer sa akin at napailing.

“Isang ube at mango Kuya.”

Tinanggap ko ang mango flavor kong ice cream at malapad ang ngiting bumaling kay Jaheer.

“Salamat dito Jaheer. Don’t worry sa susunod ako na manglilibre sayo.” ako at sinumulan ko ng kainin ang ice cream.

“Don’t think about it, Finn. I am happy that I was able to make you happy. And besides, I can feed you for the rest of your life, Finn.”

“Kung mag-aasawa na si Desmond ampunin mo ako, hehehehe.” ngisi ko sa kanya.

“Kung ’yan ang gusto mo. I can always call my parents in US to adopt you.” ani pa ni Jaheer pero di ko naman siya sineryoso.

“Alam mo Finn. Nagpapasalamat ako sayo. Kasi simula nang dumating naghihintay na ako na umumaga kasi may kaibigan na ako.” Nahimigan ko ang kaseryosohan ni Jaheer kaya tumingin ako sa kanya. Akala ko ay magj-joke na naman siya kaso lang wala akong nakikitang biro na naglalaro sa mata niya.

Simula noong nakilala ko si Jaheer at lagi na kaming magkasama sa bahay man nila o kahit na sa gate lang ng bahay ni Desmond ay di ko pa siya nakitang ganito ka seryoso.

“Jaheer masaya rin ako na nakilala ka at masaya ako dahil naging magkaibigan pa tayo kahit na di tayo magkaintindihan minsan. At salamat sayo Jaheer.”

Saglit siyang ngumisi sa akin pero bumalik din ang pagkaseryoso sa mukha.

“No, Finn. I should be the one thanking you. Thank you dahil binato mo ng bola ang bahay namin. Dahil doon nakilala kita. At dahil sayo parang lumiwanag ang buhay ko. Dahil alam mo bang walang kumakaibigan sa akin dahil… ako ang dahilan kung bakit namatay ang kapatid ko. Even my parents hate me Finn. And to tell you honestly. The time na binato mo ang bola sa bakod namin… gusto ko na sanang kunin ang buhay ko noon Finn pero dahil sayo hindi natuloy.” naluluhang saad ni Jaheer.

Gustong-gusto ko iyong ice cream pero nang makita ko na ganoon si Jaheer ay kahit na di ko na nauubos ang ice cream ay tinapon ko iyon saka tumayo at niyakap ko si Jaheer.

“Nandidito lang ako, Jaheer. Frenny tayo, diba?” ako at hinaplos ko ang likod niya.

“Omg! Nakakapangit itong ginagawa ko.” si Jaheer pero niyakap niya naman ako.

Ilang minuto kaming nagyakapan ni Jaheer at nang mahimas-masan siya ay bumalik ako sa duyan ko.

Nakangiti kong tinanaw iyong papalubog na araw sa harap namin ni Jaheer at ganoon din siya.

“Salamat sayo, Finn.”

Ngumiti ako. “Walang anuman, Jaheer at salamat din.”

Ilang minuto lang kaming nagkaroon ng seryosong usapan ni Jaheer at bumalik na naman kami sa topic na akitin nga si Desmond at iyong AJ na di ko naman kilala.

---

“Oh! Desmond!” sigaw ko nang matanaw ko si Desmond na papasok sa bahay.

Rinig ko naman ang pagdaing ni Jaheer sa tabi ko. Naglalakad kasi kami pauwi dito galing sa park.

Tumakbo ako at sinalubong si Desmond. At parang nakakagawian ko na na yumuko tapos ginulo ni Desmond ang buhok ko.

“Saan ka galing? Hinanap kita.” si Desmond.

“Sa park lang kami. Tsk! Kung makanap ah.” pasiring na ani ni Jaheer.

“Bye, frenny.” ako kay Jaheer.

Nagulat ako nang bigla akong yakapin ni Jaheer at bumulong sa tainga ko.

“Akitin mo nga!” bulong niya na kinangiwi ko kaagad.

“Para kang sira.”

Tumawa lang siya at tumuloy na sa kanila. Kami naman ni Desmond ay pumasok na sa loob.

Kinagabihan ay heto na naman ako. Nakatayo sa pintuan ni Desmond dala-dala ang unan at kumot ko. Humigpit ang pagkakayakap ko doon sa unan at kumot. Kakatok na sana ako nang biglang  bumukas ang pintuan.

Napalundag ako.

“Oh! Finn, come in.” ani Desmond basa pa ang kanyang buhok. Tanda na kakagaling niya lang maligo. At nalalanghap ko rin ang kanyang panlalaking shower gel.

Lumabas muna si Desmond dahil iinom daw muna siya ng tubig. Nang makabalik siya ay humiga na ako sa kama. Ewan ko talaga kapag nandidito ako sa room ni Desmond ay nakakarelax ang bango ng room niya. Nakakagaan ng mood para sa akin.

Pinatay na ni Desmond ang lahat ng ilaw saka naramdaman ko ang pag-uga ng kama. Tumagilid ako sa direksyon kung saan si Desmond.

Di ako makatulog kaya naman gusto ko sanang maka-usap si Desmond. Pwede ko bang itanong sa kanya kong mayroon ba talaga siyang mahiwagang sandata na gaya ng sinabi ni Jaheer?

“Desmond.” halos ako lang ang nakarinig n’on.

Umusog ako ng konti sa kanya. “Desmond gising ka ba?” usal ko sa parehong timbre ng boses.

“Mmm.” ungol ni Desmond.

“Desmond. May tanong ako.” ako. Di ko masyadong nakikita si Desmond kasi nakapatay lahat ng ilaw at kung may liwanag man na nakakalusot sa makapal niyang kurtina ay di iyon sapat upang maaninag ko talaga ng husto si Desmond.

“Mmm.” muli niyang ungol.

“Natutulog ka na, e.” ani ko dahil ungol lang siya ng ungol. “Pero Desmond sabi kasi ni Jaheer na may mahiwag–”

Di ko na matuloy ang sasabihin nang biglang naramdaman ko ang braso at kamay ni Desmond na yumakap sa baywang ko.

“Hala!” napatakip ako sa bibig ko.

Nakakabinging kabog ng puso ko ang tanging naririnig ko. Gusto kong kapain ang puso ko kung ayos lang ba iyon kaso naiipit na ako dito. Ang init na nanggagaling sa katawan ni Desmond ay parang nagtransfer sa nanlamig kong katawan. Konting-konti na lang at tatama na ang nguso ko doon sa dibdib ni Desmond.

“D-desmond.”

“Sleep, Finn.” siya saka gamit ang isang kamay niya diniin niya ng husto ang ulo ko doon sa dibdib niya dahil upang tumama na ang labi ko sa kanyang mainit na dibdib.

Napapikit ako ng mariin at halos di na ako huminga dito. Hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko. Malakas ang kabog ng puso ko. Nang iinit ang leegan ko tungo sa mukha at tainga ko. Tapos may nanaramdaman pa akong parang kiliti. Dahan-dahan ay ginapang ko rin ang kamay ko sa katawan ni Desmond at pinulupot iyon sa kanyang malaking katawan.

Lumuwa ang mata ko nang ipatong ni Desmond ang isang binti niya sa akin. At may naramdman akong tumusok doon sa hita ko. Ano iyon?

Ngumuso na lang ako nang di ko na nagawang tanungin si Desmond tungkol doon sa mahiwagang sandata. Siguro sa susunod na lang.

Kina-umagahan pagkagising ko ay wala na si Desmond sa tabi ko pero ang init ng katawan ay naiwan pa rin sa kama. Napangiti ako doon at niyakap ko ang unan na may bango niya.

“Mmm, aah… ahh… mmm…”

Napabalikwas ako kinahihigaan ko nang may narinig akong di kaaya-ayang tunog… Ungol. Inayos ko ang damit ko at bumaba sa kama. Parang nakikipagkarera ang puso ko habang sinusundan ko ang ungol.

“D-desmond.” takot kong wika.

Ang ungol ay nanggagaling sa CR!

“Hmm, ahhh… mmm…”

“D-desmond…”

Nanlamig ang katawan ko at nagsimula na akong maputla ang mukha. May momo! Kakatok sana ako sa pintuan pero dahil sa takot ko na baka nasa loob talaga ng cr ang umungol na sa hula ko ay momo. Kumaripas na lang ako ng takbo sa labas at dumiretso sa kusina kung saan nakita ko si Nanay Susan na nagluluto at nakita ko pang humalik sa lips si Tatay Carlos kay nanay Susan.

“Tumigil ka Carlos baka nandyan na ang–”

“Nanay.” ako at lumapit kay nanay Susan.

Naiwan ni nanay ang niluluto at sinalubong ako ng yakap.

Hinihingal akong kumawala sa yakap ni nanay.

“May problema ba anak?” nag-aalalang tanong sa akin ni Nanay.

Si tatay Carlos sa likod ay nakita kong nakikinig din sa amin ni nanay.

“Nanay may momo ata dito sa bahay.” sumbong ko kay nanay.

Napatingin si nanay kay tatay Carlos na kapwa nakakunot ang noo.

“Momo? Multo?”

“Uhm!” tango ko.

“Paano mo iyan nasasabi anak. Matagal na kami dito ng tatay mo pero di naman kami minulto.”

Umiling ako. “Hindi talaga nanay. Meron po. Sa kwarto po ni Desmond.”

“Ano?”

“Nanay sa kwarto po ni Desmond may naririnig ako mga ungol galing po sa CR. Natakot po ako kaya naman nagmamadali akong bumaba dito. May momo po talaga sa kwarto ni Desmond nanay.”

Dahil sa sinabi ko namutla si nanay Susan. Siguro natakot dahil may momo nga! Pero napabaling ako kay tatay Carlos na humagalpak ng tawa.

“Multong nagja-jakol!”

“CARLOS!!!”

CHAPTER 13

Chapter 13

Finn Pov

Sa pagdating ko dito sa bahay ni Desmond. Dito ako nagkaroon ng pag-asa. Dito ako muling nabuhayan. Dito ako muling namulat sa mundong ginagawan ko. Hindi naman pala lahat masama. Hindi lahat tini-take advantage ang sarili ko. Ang kahinaan ko. Masaya ako na nakilala ko si Desmond. Masaya ako na tinutulungan niya ako. Masaya ako dahil kung hindi dahil sa kanya wala akong matatawag na pamilya ngayon (Nanay Susan at Tatay Carlos). Dito sa bahay ni Desmond ako naging tunay na masaya. Ngunit! Ngunit sa nangyari kagabi ay di na ako mapakali. Natatakot na ako.

Kasi mula nang dumating ako dito sa bahay ni Desmond ay kailanman di pa ako ginambala ng mga ligaw na ispirito. Sobrang maaliwalas ang malaking bahay ni Desmond para tirahan ng nga ganoon kaso lang sa nasaksihan ko doon sa kwarto pa talaga ni Desmond. Natakot na ako. Iyon tuloy. Di ko na alam kung kaya ko pa bang matulog doon sa kwarto ni Desmond o hindi. Hindi kasi ako pwedeng magkamali. May momo dito! Meron talaga!

Si Nanay Susan matapos kong sabihin iyon ay halos mawala na rin ang dugo sa mukha niya. Alam ko ang ganoong pakiramdam. Natatakot din si Nanay! Pero nakapagtataka dahil si Tatay Carlos ay bumulanggit ng tawa. May sinabi pa si Tatay na hindi ko maunawaan.

Matapos iyon ay agad na umakyat si Nanay Susan sa taas. Nais ko sanang pigilan si Nanay sa ginagawa kaso matapang si Nanay at susugod talaga doon sa taas.

Bumaling ako kay Tatay Carlos na humahagikhik pa at tinuloy iyong naudlot na pagluluto ni Nanay. Nilapitan ko si Tatay Carlos ay tiningnan ko siya habang naghahalo ng kung ano doon.

“Tatay, hindi po ba kayo natatakot? May momo po dito ’tay.” seryoso kong ani kay Tatay pero ngumisi si Tatay sa akin. Tinakpan niya ang kaldero at ginulo niya ang buhok ko.

“Di ako natatakot sa ganoon anak. Gawain ko iyon, e.” Pakiramdam ko ay hindi siniseryoso ni Tatay ang sinabi ko. Para kasi siyang natatawa sa akin. Saka, anong gawain ni Tatay Carlos?

Magtatanong pa sana ako kay tatay nang marinig ko ang sigaw ni nanay Susan sa taas. Napatakbo ako sa salas at tiningala ako second floor. Ayaw ko umakyat baka may momo talaga!

“Ikaw’ng bata ka! Dinudumihan mo ang utak ng anak ko!”

“Fuck! Shit! Ah, manang, please stop!”

Napakurap-kurap ako nang makita ko si Desmond na bumababa at sinusunod naman ng hampas ni Nanay Susan. Natabingi ko ang ulo ko sa nakita ko. Bakit ginaganyan ni Nanay si Desmond? Bakit pinapagalitan na naman ni Nanay si Desmond?

“Nanay.” tawag ko kay Nanay Susan at tumigil siya kakahampas kay Desmond.

“Oh, anak.”

“Bakit niyo po sinaksaktan si Desmond ’nay?” anang ko kay nanay.

Bumuntonghininga si Nanay at napasapo sa kanyang mukha.

Lumapit ako sa kanila.

“Ayos ka lang?” tanong ko kay Desmond.

Ngumisi lang si Desmond na parang walang ginawa si Nanay Susan sa kanya. Kanina naman ay ang lakas niya makasigaw.

Ginulo ni Desmond ang buhok ko.

“Nag-aalala ka sa akin?”

Parang tuta akong tumango sa kanya.

“Oo, Desmond. Nag-aalala ako sayo kasi sinaktan ka ni Nanay, e, alam ko naman na may multo sa kwarto mo. Siguro ay natatakot ka Desmond tapos ay sinaktan ka pa ni Nan— ay?”

Kumunot ang noo ko nang humagalpak si Desmond ng tawa. Tumingin ako kay Nanay Susan na napa-irap sa ere at namumula ang mukha. Bakit parang may alam silang lahat na ako lang ang di nakakaalam? Kanina pa ito.

“Damn. You don’t know how much you make me laugh, Finn. Fuck! I’ve never laugh like this until now.” si Desmond at tawa pa rin ng tawa.

Sa inis ko ay si Desmond na siyang malapit sa akin ay nasampal ko ang dibdib!

Napatigil si Desmond sa kakatawa at biglang sumeryoso ang mukha at tiningnan ako. Nasapo ako ang bibig ko gamit ang dalawa kong kamay. Hala! Bakit ko ba nasampal si Desmond. Ang bilis niya magpalit ng emosyon.

“Eeehhh…”

“Ehh?” si Desmond na parang nanunuya sa akin. Sinusubukan pa niyang gayahin ang boses ko.

Kinagat ko nang mariin ang labi ko. P-patay ako nito.

“So… sorry.” Yumuko ako at nagulat na lang ako nang maramdaman ko ang malaking braso ni Desmond na sinakop ang maliit kong katawan.

Si Desmond ay mataas ng isang baitang sa akin tapos maliit pa ako kaya naman ang mukha ko ay bumaon sa matigas na tiyan ni Desmond. Ang pagkakagat ko sa labi ko ay nauwi sa paglabi ko at pinulupot ko ang kamay ko sa baywang ni Desmond at pinikit ko ang mata ko. Nalalanghap ko ang bango ni Desmond na kagaya ng bango ng kanyang kwarto. Nakaka-relax talaga ang bango ni Desmond.

Nasasarapan na ako sa yakap ni Desmond sa akin nang haplusin ni Desmond ang ulo at  tumabol naman ang puso ko. H-hala! Ang sakit ko na naman. Kakalas na sana ako sa pagkakayap kay Desmond pero ang huli na ang naunang kumalas nang marinig ko ang paglugapak ng kamay ni Nanay Susan sa balikat ni Desmond.

Tumayo ako ng maayos at nakita kong halos patayin na ni Nanay Susan si Desmond sa kanyang tingin.

Ngumisi lang si Desmond kay nanay Susan.

“Good morning, Finn. Don’t worry about that ghost thing, okay? Magpapa-cleansing ako nang bahay. Hahaha.”

Tinango ko ang ulo ko kay Desmond kahit na nararamdaman kong para niya akong inuuto.

Lumabi ako. “Good morning din.”

“Halika na kayo at nang makapag-almusal na tayo. Ki-umaga tumaas ang alta presyon ko. Mahabagin!”

“Haha, pinapataas ba ng multo, Manang?” natatawang sigaw ni Desmond kay nanay Susan na naglalakad tungo sa kusina.

---

The day went on at hindi naman tinutoo ni Desmond ang sinabi niyang cleansing sa bahay niya pero sa mga nagdaang gabi kong tulog sa kanyang kwarto ay wala na naman akong naririnig na ganoon. Kasi pagkagising ko sa umaga ay lagaslas na lang ng tubig sa CR ang naririnig ko. Kaya naman nawala na ang pangamba ko.

Saka noong nakaraang araw ay nalaman ni Nanay Susan na tumatabi ako kay Desmond gabi-gabi at di ko alam kung bakit namutla na naman si Nanay. Inalam pa ni Nanay kung pinilit ba daw ako ni Desmond na tumabi dito. Pero sinabi ko naman kay Nanay na ako ang pumupunta sa kwarto ni Desmond. Nakomportable akong matulog doon e.

Nagbibilang ako ng araw at isang araw na lang ay birthday ko na. Oo bukas ay birthday ko. Walang nakakaalam sa birthday ko. Well, nasabi ko iyon kay Desmond pero malabo naman na maalala niya iyon.

“FRENNY!” napatigil ako sa pagdidilig ko nang makita ko si Jaheer na sumisilip doon sa gate.

Pinatay ko ang tubig saka tumakbo ako doon sa gate at binuksan ko iyon para may Jaheer.

“Shocks! Ang tagal mo naman akong pagbuksan!” si Jaheer at nagmartsa sa loob.

Nagusot ko ang mukha ko sa mga sinasabi ni Jaheer. Di lang mabuksan agad tapos ang dami na niyang binatong salita sa akin na nakasanayan ko na naman.

Bumalik ako sa pagdidilig at si Jaheer ay nanood lang sa akin. Sanay na naman siya sa ganyan at minsan tinutulungan niya ako.

“Bakit ang tagal mo akong binuksan, frenny?” tanong niya sa akin. Di pa talaga tapos si Jaheer d’yan.

“May iniisip lang.” sagot ko naman.

“Like what? Gosh! Kung di ako bumirit doon sa labas ay di mo pa talaga ako maririnig, huh.”

I sighed and stop from what I am doing and faced Jaheer. Pag makatingin naman ito. Parang ang laki ng kasalanan ko.

Ngumuso ako sa kanya na naka-ani naman ng reklamo sa kanya.

“Tigilan mo nga ako sa kakanguso mo, Finn. Kinikilabutan talaga ako.”

“Birthday ko kasi bukas at–”

“OMG!!! Birthday mo? Bakit hindi mo sinabi sa akin?!” histerya ni Jaheer.

Hinawakan niya ang magkabilang balikat ko at halos pigain na niya ako.

“So, mag-t-twenty-one ka na bukas? Bakit di mo sinabi sa akin?”

Ngumiwi ako sa kanya. Binitawan niya ako at pinitik sa noo.

“Ahw!” ako at hinimas ang noo kong pinitik niya.

“Dapat magparty tayo.”

Nataranta ako sa sinabi ni Jaheer. Kung ano kasi lumalabas sa bibig niya ay ginagawa niya.

“A-anong party? Wala akong per–”

“Pwes ako meron!” Tinaas niya ang kilay njya sa akin at nilagay ang kamay sa kanyang baywang.

“Pero… ayaw ko nang party.” mahina kong wika sa kanya.

Lumambot naman ang mukha ni Jaheer. Kinuha niya ang dalawang kong kamay.

“Ano ba nag gusto mo? Iyon na lang gawin natin. Birthday mo naman kaya iyon ang masusunod. Kaso kung ako party talaga!”

Nag-isip ako saglit kong ano ang gusto ko kahit na mukhang malabong mangyari.

“Hmm, gusto ko mag-celebrate kasama sina Desmond, si nanay at tatay… saka ikaw.”

Bumuntonghininga si Jaheer bigla akong niyakap.

“Happy birthday, Finn.”

Niyakap ko si Jaheer at siniksik ko ang mukha ko sa balikat niya. Napakasarap sa pakiramdam ang batiin. Hindi ko na tanda kong may bumati ba sa sa akin sa mga nakaraang birthday ko kung meron man. Saka kailanman ay di pa ako nakakapag-celebrate ng birthday… kahit noong nasa parish pa ako.

Hindi ko alam kung ano ang pakiramdam ng handaana; ng kantahan ng happy birthday song; ang palakpakan dahil birthday ko. Hindi naranasan na magblow ng sariling candle sa birthday ko kasi kailanman ay di nga rin ako nakapag-celebrate ng birthday ko.

Kapag birthday ko ay gumising lang ako ng mga hatinggabi at ako lang mismo bumabati sa sarili ko. Wala naman kasing nakakaalala nung birthday ko. Wala namang nagpahalaga sa akin. Di ko nga kilala ang mga magulang ko.

All of my life I’ve been alone. Wala akong matawag na pamilya ko… not until I came here and met Nanay Susan and Tatay Carlos who stand as my parents even if we’re not blood related. Then there’s Jaheer who never fails to make me laugh and annoy at the same time. And or course, Desmond the stranger I met way back in the sinking ship. The stranger who became my savior. They’re now my family…

“Salamat, Jaheer.”

Naghiwalay kami ni Jaheer at pinunasan niya ang pisngi kong basa sa luha.

“Ang eeww mo naman frenny. Ang iyakin.” Reklamo niya pero pinapunasan niya pa rin ang pisngi ko. Napangiti nalang ako.

“Ano ba ang wish mo sa birthday mo?”

“Wala akong… wish Jaheer.”

Totoo wala akong maisip na birthday wish.

“Sige, alam ko na naman ang ibibigay ko sayo pero kung may gusto ka mula kay Desmond. Ano iyon?”

“Wala rin e.”

Napa padyak si Jaheer sa kanyang paa.

“Ano ba ’yan! Dapat kasi ganito Finn. Humingi ka ng blowjob, french kis–”

“T-t-teka lang J-jaheer.” Natataranta kong pigil sa kanya. “Ano ba ang pinagsasabi mo? Nakakahiya naman kay Desmo–”

“Tsk! Bakit ka mahihiya aber?”

“Nakakahiya na Jaheer. Siya na nga iyong nagpapakain sa akin, nagdamit, at nagbigay ng pamilya sa akin tapos hihingi pa ako ng ganyan. Jaheer baka mahal iyong blowjob. Sayang lang iyon sa pera.” seryoso kong wika. “Si Desmond nga hiningan na ako ng french kiss kaso di ko naman alam kung ano iyon at magkano.”

“UURGHH!!!” napasabunot si Jaheer sa sariling buhok at namumula ang natang sinamaan ako ng tingin. Kinalma niya ang sarili sa pamamagitan ng breathe in, breathe out. “Aheerm! Pero tama ba ang narinig ko, Finn. Nanghingi sayo ang isang Michael Desmond ng French kiss?”

Tumango ako. “Oo, hiningi niya iyan nang magpasalamat ako sa kanya at nanghingi ng tawad.”

Jaheer cursed under his breathe.

“Tsk! Ako iyon baka higit pa sa french kiss ang ibigay ko.”

“Ehh?”

“Finn, ang french kiss ay kiss! K.I.S.S. Halik!”

Di ako makapagsalita. Para nalunok ko ata ang dila ko sa sinabi ni Jaheer. Kiss? Halik? Hindi ba iyon French na susi? French keys? At saka paano iyon naging french? Paano naging french ang halik?

Sa utak ko kasi F.R.E.N.C.H K.E.Y.S. Hindi French Kiss.

“Papaano naging french ang halik, Jaheer?”

Inirapan ako ni Jaheer.

“Halika sa bahay. Ipapakita ko sayo kung ano ang french kiss.” Sabay kuha sa kamay ko. “Tsk! Dapat may suhol ako sa pagtuturo ko sayo sa mga bagay-bagay, Finn. Oh my gosh!” mahinang untag ni Jaheer.

Wala akong magawa kung hindi ang magpahila kay Jaheer tungo sa kanilang bahay. Hindi ko alam. Di ako makareklamo… siguro gusto ko rin malaman kung bakit naging french ang halik na iyon.

---

Happy Valentines Day, everyone.😘❤

Don’t forget to vote, comment and share this story to your friends.

Thank you for reading!!!

CHAPTER 14

Chapter 14

Finn Pov

Heto na naman ako dito sa kwarto ko sa bahay ni Desmond. Nandito ako ngayon sa kama at nakatulakbong sa akin ang makapal na kumot dito sa kama ko. Hindi ko na alintana ang mainit na temperatura dito sa ilalim ng kumot. Ang mga butil ng pawis sa noo ko ay pumapatak na pero ayaw ko pa ring lumabas dito. Bakit nga ba parang ako pa ang nahihiya doon sa napanood ko? Bakit ako ang nakakaramdam ng pag-init sa katawan ng makita ko iyon? Bakit ako ang pinagpapawisan doon? Bakit ako pa ang parang nahihiya doon sa nakita kong bidyo?

Kasalanan ko rin naman kasi ito! Kung sana ay di na ako sumama kay Jaheer. Kung sana ay di na ako nakuryoso di na sana ako nagkakaganito ngayon.

I can’t help it but to blushed when I remember how the two person in the video eat each others mouth? Tongue? I don’t know. Hindi ko iyon masyadong nakita kasi tinatakpan ko ang mata ko. Nakakatakot din kasi. Paano ba naman? Kinakain no’ng isang lalaki ang bibig nong isa. Nakakahinga pa ba sila n’on? Tapos napaka-bayolente tingnan no’ng isang lalaki kasi parang gusto na niya atang kainin ang buong mukha nong kahalikan niya. Iyong tinatawag nilang French Kiss ay hindi maganda! Parang nauubusan na kasi sila ng hinga. Paano kung malagutan ang isa? Saka di ba masakit iyon sa bibig? Sa labi? Sa dila?

Nasipa ko ang kumot sa sobrang pagkayamot sa sarili ko. Bakit ba tandang-tanda ko pa iyon? Bakit ang linaw pa no’n sa utak ko, sa isip ko? Gusto kong sisihin si Jaheer dito. Siya ang pasimuno nito. Kung di dahil sa kanya di rin naman ako makukuryuso doon.

Mas naramdaman ko ang pag-init ng buong mukha ko at leegan nang maalala ko ang sinabi ni Jaheer na iyon ang hingin ko kay Desmond. Magpapaganun ako? Magpapa-french kiss ako kay Desmond? Hindi iyon maaari! Hindi ko iyon hihingin kay Desmond. Napabuga ako ng hininga. Kung di ko alam ang french kiss baka siguro ay nahiling ko na iyon kay Desmond. Ngunit… bakit pala hiningi iyon ni Desmond sa akin noon? Ibig ba… sabihin ba n’on… gusto niya rin kainin ang bibig ko? Iyong parang sinisipsip na lahat ng laway sa dila?

Impit akong napasigaw sa ilalim ng kumot at kumuyutkot pa ng husto. Gusto ko nang maiyak dahil di na wala sa utak ko iyong napanood na video namin ni Jaheer. Bakit si Jaheer tawang-tawa lang habang nanonood kami kanina tapos ako halos mawalan na nang dugo sa katawan. Siguro sanay na sanay na siya.

At nang gabing iyon ay di ako natulog sa kwarto ni Desmond. Hindi ko ata kayang matulog kasama si Desmond sa mga naglalarong imahe sa utak ko. Nakakahiya naman kay Desmond sa naglilikot dahil di ako makatulog tapos siya pagod sa trabaho niya.

Kinabukasan ay maagang bumisita si Jaheer sa bahay. Si Jaheer lang talaga ang nasabihan ko na birthday ko ngayon. Hindi ko naman iyon sinabi pa kina nanay at tatay at mas lalo na kay Desmond. Sapat na sa akin na nabati ako ni Jaheer kahapon.

“Ang aga mo namang pumunta dito.” Nakangusong saad ko kay Jaheer.

Si Jaheer ay di na nahihiyang gumala sa bahay ni Desmond at ayos lang naman doon si Desmond kasi kaibigan ko si Jaheer.

Binaba ni Jaheer ang slice bread na kinakain. Oh, diba, kumakain na rin siya dito.

“Pinagpaalam kita sa nanay at tatay mo, Frenny. Mamasyal tayo today!” kinindatan pa niya ako.

Lumabi ako sa kanya at umupo sa nakagawiang pwesto ko dito sa dining area. Napatingin ako sa laging inu-upuang silya ni Desmond at wala na siya. Siguro ay pumasok na sa trabaho niya.

Bumuntong hininga ako.

“It’s your birthday! H’wag kang malungkot!” pagalit na saad ni Jaheer sa akin pero halos pabulong niya iyong saad.

Napatingin ako kay nanay na naghuhugas sa mga vegetables sa sink.

“Finn, anak.” Napa-igtad ako sa kinauupuan ko sa pagkabigla.

“Po? Nay?”

“Maagang pumunta si Jaheer dito dahil may lakad daw kayo ngayon.” Nakita kong pinatay ni Nanay Susan ang faucet at lumingon sa amin dito sa dining table. “Kumain ka na para makapagbihis ka sa taas at maka-alis na kayo.” Dagdag ni nanay.

“Wala po ba akong gagawin ngayon ’nay?”

“Hmm, wala. Kaya na naman namin ng tatay mo dito.”

Matamis akong ngumiti kay Nanay Susan. “Sige po, ’nay.”

Tumingin ako kay Jaheer at kinindatan na niya naman ako. Nginusuhan ko naman siya na kinasama ng tingin niya sa akin.

Umalis kami ng bahay ni Jaheer bandang alas nuebe dahil pumunta pa kami sa bahay niya dahil magbibihis pa siya. Akala ko iyong suot niya ay iyon na ang panlakad niya kaso di pa pala. Matagal kaming nakaalis sa bahay nila kasi marami ding ritwal sa katawan si Jaheer na di ko masundan. Ang dami niyang nilalagay masyado sa mukha niya.

Hawak-hawak ako sa kamay ni Jaheer habang papasok kami ng mall. Pangalawang tapak ko na ito dito. Ang una kasama si Desmond, Ate Zofia at Ate Andrea. Tapos ngayon si Jaheer na naman. Sinabihan ko si Jaheer na di ko gamay ang pasikot-sikot ng mall kaya naman hinawakan niya ang kamay ko para daw di siya ma- tsugi ni Desmond. Nginiwian ko lang siya dahil di ko iyon maintindihan.

“Ano Finn, okay ba iyong video na pinanood natin kahapon sa bahay? O gusto mo pa ng ibang video. Nagdownload ako ng iba for you.” saad ni Jaheer nang makapasok kami sa malaking mall.

Ang magkahawak naming kamay na dinuyan-duyan namin sa ere ay itinigil ko kasabay ng pagtigil ko sa paglakad. Natigil din si Jaheer sa lakad niya at kunot noong binalingan ako.

“What?” maarte wika ni Jaheer.

Nagusot ko ang mukha ko sa kanya. Siya iyong dahilan kung bakit ako natagalan ng gising ngayon. Siya din iyong dahilan kung bakit di ako mapalagay kahapon. Di ko na iyon naiisip tapos heto na naman siya’t pinapaalala sa akin!

“Ayaw ko na noon, Jaheer. Just delete the videos you downloaded. Di na ako manonood ng ganoon.” nag-pout ako.

Kinurot ni Jaheer ang pisngi ko at napahiyaw ako.

“Tsk! Sanayan lang iyan, Frenny. Kapag nasanay ka na hahanap-hanapin mo na.”

Nagsalubong ang kilay ko sa kanya.

“Basta ayaw ko na.” pinal kong wika. Ayaw kong sabihin sa kanya na di ako pinapakali noong napanood ko kahapon na French Kiss daw. Ayaw kong sabihin sa kanya na halos di na ako makatulog kakaisip n’on dahil pupunu-in niya lang ako sa pang-aasar.

“For future purposes lang naman. Di ka magsisi sa mga teachings ko sayo, Frenny. Magagamit at magagamit mo rin ang mga pinapakita ko sayo.”

Nginusuhan ko siya at ang nguso ko na naman ang pinagdiskitaan niya.

“Sabing kay Desmond lang ’yan!”

Natigil kami ni Jaheer sa paksang iyon at nauwi kami sa tanong niyang. Ano ba raw ang gusto ko sa birthday ko. Wala naman akong maisip. Di ko alam kung ano ba ang gusto ko sa kaarawan ko. Sa unang beses na may magt-treat sa akin sa kaarawan ko.

“Come on. Tell me, Frenny. Bibilhin ko kahit ano ang gusto mo. H’wag lang si Desmond dahil iyo na ’yon. Give up na ako doon.”

Lumabi ako. “Wala nga akong maisip na gusto ko, Frenny. Uwi na lang tayo.” aya ko.

“Hep! Hep! Hep! No, di pa tayo uuwi. Sige na ako na ang mamimili para sa birthday mo.” pagsuko niya.

Si Jaheer na mismo ang humila sa akin at umabot kami sa isang cell phone store. Pumasok kaming dalawa ni Jaheer at agad namang may babaeng lumapit sa amin.

“Pili ka nang kahit anong cell phone dyan.” ani Jaheer sa akin.

“Ako?” Tinuro ko ang sarili ko. Tumango naman siya. “Bakit ako ang pipili? Ikaw naman bibili.” Katwiran ko.

Halos matampal na ni Jaheer sa sariling noo.

“Basta! Isipin mo na ibibigay mo sa akin ang pipiliin mo.”

Pinalobo ko ang bibig ko bago ako lumapit doon sa mga naka-display na mga cell phone. Binilang ko kung ilang number ang mga price n’ong mga cell phone at umaabot siya sa limang hanggang anim na digits.

“Ang mamahal.” wala sa sarili kong untag.

“Don’t look at the price.” si Jaheer sa likod ko.

Nilingon ko siya at ngumuso. Kaso pinandilatan niya lang ako sa mata niya. Papaano ko di titingnan ang presyo?

Nakapili na ako nang cell phone at si Jaheer na rin ang nagbayad doon. Di na ako sumama pa sa kanya at nanatili lang ako sa kinatatayuan ko.

“Let’s go.” Hinuli na naman ni Jaheer ang kamay ko saka kami lumabas doon sa cell phone store.

“Saan tayo, frenny?” wika ko.

“Nasubukan mo na ba maglaro sa Arcade games, frenny?”

Kumunot ang noo ko.

“May palaruan ba dito, Jaheer?”

“Tsk! Of course. Halika doon muna tayo.” aniya matapos tingnan ang kanyang wrist watch.

Dinala niya ako sa sinabi niyang palaruan dito sa mall. At totoo nga may iba’t ibang klaseng laro at marami ring naglalaro. Di lang mga bata. May mga matatanda na rin na naglalaro kasama ang mga anak nila. Ang saya!

Doon na ata kami nagtagal ni Jaheer. Sobra akong naaliw. Lalo na doon sa para kang nagsasayaw? Di ko kasi natanong kay Jaheer ang pangalan sa larong iyon. At saka doon sa parang basketball. Nags-shoot ka lang ng bola sa ring na gumalaw pahalang.

“Gosh! Di pa ako nakakalaro ng ganoon kahaba sa tanang buhay ko.” ngiwing saad ni Jaheer at binagsak ang katawan sa aming upuan. Nandidito na kami ngayon sa isang pizzahub para kumain. Kakatapos lang kasi namin doon sa laro.

“Ang saya ko, Jaheer. Sobra. Salamat.” Masayang wika ko sa kanya. “Ito na ata ang pinakamasayang kaarawan ko frenny. Thank you so much for making me experience this kind of birthday celebration, frenny!”

Ang nakangiwing mukha ni Jaheer ay unti-unting lumambot.

“Basta ikaw.”

Malaking ngiti ang binigay ko sa kanya at tumango ng suno-sunod.

Magdidilim na nang makauwi kami ni Jaheer sa bahay. Kinakabahan ako dahil ito na ata ang pinakamatagal akong gumala sa labas. Baka magalit si nanay dahil porket pumayag siyang lumabas ako ay lalabisin ko na rin. Nawala kasi sa isip ko ang oras sa sobrang aliw ko kanina.

“Frenny, sasamahan mo naman ang sa loob diba?” Kinakabahan kong wika kay Jaheer.

Tumango si Jaheer.

Pumasok na kami sa loob tutal ay di naman naka-lock sa loob ang gate. At nang makarating kami sa mismong harapan ng malaking main door ay hinawakan ni Jaheer ang kamay ko.

“Kinakabahan ka rin?” tanong ko sabay hinto sa paglalakad.

Umiling si Jaheer. “Tumalikod ka saglit.”

Ngumiwi ako. “Ehh–”

“Sige na.”

Bumuntonghininga ako at tumalikod. Ilang saglit ay may tumakip na sa mata ko. At nataranta ako.

“J-jaheer.”

“Relax lang. Nandidito naman ako.”

“P-pero kasi…”.

“Don’t worry hahawakan kita papasok.”

Narinig ko na lang ang pagbukas sa pintuan at nagdadalawang isip ako kung ihahakbaang ko ba ang paa ko o hindi sa sobrang takot at kaba na naghahalo sa dibdib ko.

“Lakad na Finn. Just trust me okay? Di kita ipapahamak.”

Bakit ba ako pinipiringan si Jaheer? Para di ko makita si nanay Susan na galit?

Ilang minuto din akong naglakad na nakapiring. Dumoble pa ang kaba ko dahil sa sobrang katahimikan ng bahay.

“Okay, stop na.” ani Jaheer. Siya na rin mismo ang kumalas sa piring ng mata ko at nang makalas iyon ay naestatwa ako sa kinatatayuan ko at mabilis na uminit ang bawat sulok nga mga mata ko.

Ang pag-init ng mga mata ko ay agad na sinundan nga mga luhang nag-uuhan sa paglabas sa mga mata ko. Napa-upo ako sa sahig sabay kong tinakpan ang mukha ko gamit ang dalawang palad ko at humagulhol ng iyak.

“Frennyyy, wag kang umiyak. Birthday mo.” alo ni Jaheer sa akin.

Tumango ako pero tumutulo pa rin ang luha ko at nakatakip pa rin ang kamay ko sa mukha ko.

“Happy birthday, anak!” Rinig kong sabay na bati nina nanay at tatay sa akin. Doon ko naibaba ang kamay ko at pinunasan ko ang basa kong pisngi sa palad ko.

“Ssshh! Akala namin matutuwa ka sa ginawa naming sorpresa pero mukha namang pinaiyak ka namin.” saad ni Nanay Susan at pinunasan ang pisngi ko.

Niyakap ko si Nanay Susan. “Salamat ’nay.”

Tumayo rin ako upang mayakap ko rin si tatay Carlos at magpasalamat din sa kanya. Paulit-ulit akong nagpasalamat kina nanay at tatay sa kanilang hinanda sa aking birthday. Simple lang siya pero abot na sa buwan ang kasiyahan ko. Dito rin nila sinet-up ang lahat sa tabi ng pool. May mga pagkain, desert, at inumin. Ngayon ko lang naranasan ang paghandaan sa kaarawan ko. Ngayon ko lang naranasan ang sorpresahin.

“Happy birthday, Frenny. Gift ko sayo.” bati ulit ni Jaheer sa akin matapos kaming kumain.

Nanlaki ang mata ko sa kanyang inabot sa akin. ’Yon kasi ang supot na naglalaman ng cell phone na binili niya kanina sa mall.

“Jaheer.”

“Tanggapin mo, please.”

“Pero ang mahal nito.” Nag-aalalang saad ko.

“Wag mo nga isipin ang presyo. Saka para na rin makapanood ka ng p*rn.”

Nginusuhan ko na lang siya kahit na di ko naman alam ang huli niyang sinabi.

Tinanggap ko ang gift ni Jaheer sa akin at sakto naman na dumating si Desmond na may dalang dalawang box. Iyong isa ay mas malaki kumpara sa isang box.

“Desmond!” masayang tawag ko sa pangalan niya. At tinakbo ko siya.

“Happy birthday, Finn.”

Sa di ko malaman na dahilan ay uminit ang pisngi ko doon. Kinagat ko ang labi ko at yumuko para itago ang mukha.

Iyong malaking box ay kinuga ni Nanay Susan at iyong isa naman ay nanatiling nakay Desmond.

“Kaya pala di ka na nagpo-po sa akin dahil twenty-one ka na, huh.” Nanlaki ang mata ko sa kanya at umiling. “Hahahaha!”

“D-di naman sa ganun.”

“Hmm. Here.” Aniya sabay taas sa box na kanyang hawak.

“Ano ’yan?” Kunot noong tanong ko sa kanya.

“My gift for you.”

Tinanggap ko iyon.

“Anong laman nito?” Kuryoso kong tanong at niyugyog ko iyon. May cover kasi.

“Condoms.” natatawang wika ni Desmond.

“Mahabagin! Desmond!” pagalit na sigaw ni nanay Susan kaso tumatawa naman sina Jaheer at tatay Carlos nang lingunin ko sila.

Lumabi ako sa kanila. “Nakakain ba ang condom, Nanay?” inosenteng tanong ko.

Natampal ni nanay Susan ang kanyang noo saka numumula na siya at humagalpak naman ng tawa sina, Desmond, Tatay Carlos, at Jaheer. Ang sasama nila! Pinagtatawanan ata nila ako sa tanong ko.

“I’m just joking, Finn. Buksan mo na lang ’yan later, okay?” si Desmond na namumula ang mukha sa kakatawa.

Ginulo niya ang buhok ko.

“Pero ano ang condom, Desmond? Nakakain ba iyon? Masarap?”

Rinig ko ang mga singhay nila Jaheer.

“Dammit! Soon, Finn. Soon, ipapakita ko sayo kung ano ang condom.”

Nanlaki ang mata ko at ngumiti kay Desmond. “Talaga? Promise ’yan, ah!”

“Prrftt! Yeah.”

Natapos ang pagdiriwang ko sa birthday ko sa pagblow ko noong cake na dala ni Desmond. Kinantahan din nila ako ng Happy Birthday song. Di na ako nakakain sa cake kasi busog na busog na ako. Si Jaheer naman ay umuwi na rin sa kanila.

Akala ko ay si Jaheer ang nagsabi kina nanay at tatay tungkol sa birthday ko iyon pala ay si Desmond ang nagsabi sa kanila. At utos din ni Desmond na handaan ako at tapos si Jaheer na ang nakaisip noong surprise-surprise. Namula ako sa kaisipang tanda pa ni Desmond ang birthday ko.

Matapos kong maghalf-bath ay pumunta na ako sa silid ni Desmond dala ang isang unan ko at kumot. Kumatok ako ng tatlong beses at agad naman iyong binuksan ni Desmond at pinapasok ako.

Sumampa na ang sa kama at pumwesto sa usual kong pwesto pag natutulog dito. Sumunod naman sa akin si Desmond sa kama matapos magsuot ng tshirt. Di ko alam kung bakit siya nagsusuot n’on, e, sanay na naman akong nakikita ang katawan niyang hubad baro siya pagtutulog dito minsan.

“Desmond, thank you sa lahat.” Pasasalamat ko sa kanya.

Tumagilid siya at tiningnan ako na nakatagilid rin at nasa kanya ang direksyon.

“Hmm. I hope you enjoy your day, Finn.”

Masaya akong ngumiti sa kanya.

“Sobra akong nag-enjoy, Desmond.”

“That’s good. Goodnight.”

Hindi ko alam kung ano ang sumapi sa katawan ko at basta ko na lang tinawid ang distansya namin ni Desmond at hinalikan siya sa kanyang pisngi.

Para akong kinumbulsyon sa init na nararamdaman ko matapos gawin iyon.

“G-goodnight.” saad ko at babalik na sana sa aking pwesto nang bigla akong itulak ni Desmond at mabilis siyang pumwesto sa ibabaw ko habang nakatungkod ang dalawang kamay sa gilid ng ulo ko.

“D-desmond.” utal ko ulit na saad. Umiigting na ang panga ni Desmond sa di ko malaman na dahilan.

“Fuck this!” mura ni Desmond bago dahan-dahan na nilapit ang mukha sa akin.

Di ako makagalaw sa pwesto ko at ang tanging nagawa ko na lang ay ang pumikit ng mariin at hinihintay ang sunod na gagawin ni Desmond.

Napamulat ako nang naramdaman ko ang mainit na labi ni Desmond sa noo ko. “Goddammit!” . . . . . . . “Goodnight, again. Habibi.” usal ni Desmond sa pagitan ng noo ko.

---

Hello, everyone! Salamat sa pagsuporta ninyo dito sa kwento ni Desmond. Lubos akong nagpapasalamat sa mga reader/s ko na sumuporta from ‘Owned By A Mafia Boss’ hanggang dito sa Mafia Series. Maraming thank you sa inyo! 🥰❤ Anyways, kung may fanmade book cover kayo sa Mafia Series at OBAMB. Kindly send it to my fb account (Amorevolous Encres) o sa email ko po.

Thank you for reading and keep safe, everyone.

Just imagine ganito gabi-gabi sina Finn at Desmond. Jaheer be like: Gosh! Kapag ako niyan kakapain ko na ang sandata. ^_^

The photo above is not mine. Ctto.

CHAPTER 15

Chapter 15

Finn Pov

“You want a milk tea?” tanong sa akin ni Desmond habang nagbibihis siya.

Kinagat ko ang labi ko habang pinagmamasdan ko siyang binubutones ang kanyang long sleeves. Ang ganda rin talaga ng katawan ni Desmond at saka ang laki pa. Maskulado at brusko. Siguro kapag tumanda ako ay magiging ganyan ako. Pero mukha namang malabo. Kasi ako ngayon kahit na nakakain na ako sa tamang oras at masusutansya payat pa rin ako. Maputla pa ang katawan ko na laging kinukutya ni Jaheer na kulang daw ako sa bilad sa araw.

Kung magtatabi kami ni Desmond ay para akong bata sa liit ko. Twenty-one na ako kahapon, ’no!

Naglakbay pa ang mata ko sa may dibdib ni Desmond na minsan ko nang ginawang unan sa lapad n’on. Mukhang matigas ang dibdib ni Desmond pero kapag umunan naman ako doon ay di namam siya masakit. Masarap pa nga e. Napansin ko rin ang kamay ni Desmond na may ugat doon na umuusli. Napatingin ako sa akin na halos kita na ang ugat ko sa pagkaputla. Mga peklat lang ang nasa kamay ko.

Binalik ko ang mata ko atensyon ko kay Desmond. Napalunok ako nang makita ko ang leegan ni Desmond partikular na ang Adam’s apple niya. Malaki iyong kanya samantalang iyon akin hindi masyadong visible. Nakakainggit! Sarap siguro himasin at hawakan ng ganoon.

“Oo, sabi kasi ni Jaheer masarap daw iyon, Desmond. Pero di niya ako masasahan ngayon e, kasi may gagawin daw siya.” pahayag ko sa kanya.

Sinuklay ni Desmond ang basa niyang buhok at tumutulo iyon sa suot niyang long sleeve. Hinayaan lang iyon ni Desmond dahil may binutones pa siya sa may wrist niya. Kaya naman ako na walang ginagawa ay kinuha ko ang towel na ginamit niya kanina at nilapitan siya.

Tumingkayad ako upang punasan ang kanyang buhok kaso di ko naman abot. Naistatwa si Desmond ng ilang saglit.

Ngumuso ako dahil di ko siya maabot.

“Yumuko ka, Desmond. Ako na magpupunas sa buhok mo.” nginuso ko pa ang tuktok niya.

Napansin ko ang pagtaas baba ng Adam’s apple ni Desmond. Bago siya yumuko para maabot ko nag ulo niya nang tuluyan.

Lihim naman akong napangiti.

“Papayag ka ba Desmond na aalis ako. I really want to try milk tea.” anang ko.

Tumawag kasi  si Jaheer kanina tungkol doon. Gusto niya raw iyon ipatikim sa akin dahil marasap daw at nakakatirik sa mata. Di ko naman ako kung bakit napapatirik iyon sa mata pero gusto ko siya i-try. Kaso nga lang di pwede si Jaheer  ngayon kasi may gagawin din siya.

“Okay.”

“Hala! Salamat, Desmond.” Magiliw kong ani at mas ginanahan pa sa pagpupunas ng buhok niya.

Di ko mapigilang di mapangiti sa ginagawa ko. Tapos ay biglang nahagip ng mata ko ang labi ni Desmond. Napatigil ako nang maalala ko ang ginawa ni Desmond kagabi. He kissed me on my forehead. That red lips kissed my forehead last night. Napahinga ako ng malalim nang maramdaman ko ang pagkabog ng puso ko.

Iniling-iling ko ang ulo ko sa mga pumapasok na mga ideya at nagpatuloy sa pagpupunas ng buhok ni Desmond. Pinalobo ko ang bibig ko. Nang maalala ko na may tinawag si Desmond sa akin kagabi kaso di ko lang maalala. Pwede ko kaya siyang tanuningin kung ano iyon?

Bumuntong hininga ako. H’wag na nga lang nakakahiya na naman kung tatanungin ko siya at baka di na rin niya tanda iyon.

“Finn,” tawag ni Desmond sa akin.

“Desmond?” ako at tumigil na naman sa kakapunas sa buhok niya. Kinuha ko na rin iyong towel at binaba ko ang kamay ko pero si Desmond ay nanatiling nakayuko. At nakatingin sa akin.

“Can I kiss you?”

Hindi ko mawari kong sa kaba ba o dahil sa sinabi ni Desmond kaya di ako makahinga ng maayos dahil sa malakas na pagkabog sa puso ko. Parang naluluwa na ako sa lakas n’on.

Puno ng kaseryosohan ang buong mukha ni Desmond. At mga mata niya naman ay nakapukos lang sa akin.

“E-ehhh…”

“Hmm, nevermind.” si Desmond saka ginulo ang buhok ko.

Tumayo siya nang maayos at inayos ang nalukot na damit. Tatalikod na sana aiya nang magsalita naman ako.

“Ayaw ko n’ong French Kiss, ah, kung iyon ang gusto mo.”

Dinig ko ang pag-ungol ni Desmond at napahilamos sa kanyang palad.

“Finn.”

“Okay lang sa forehead at sa cheeks.” Nakangiting saad ko kay Desmond kaso  nagusot lalo ang mukha niya. “Ehh, ayaw mo?” ngumuso ako sa kanya.

Nilagay ni Desmond ang kanyang dalawang kamay sa kanyang baywang at tinaliman ako nang tingin.

“Finn, if someone ask you if they can kiss you. Will you let them?” Desmond said while clenching his jaws.

Lumabi ako sa kanya.

“Sino naman? Si Jaheer? Ayaw nga n’on sa ak–”

“No. For example some random guys.” putol niya sa akin.

“Hala! Hindi. Ayaw ko.” mabilis kong sagot sa kanya.

Napabuntong hininga si Desmond at tinangu-tango ang ulo niya.

“Good.” aniya saka sa isang hakbang niya ay tinawid niya ang maliit naming distansya at hinalikan ako sa noo. Kinabahan ako dahil malakas ang pintig ng puso ko at natatakot ako na baka maramdaman din iyon ni Desmond sa lapit namin. “Bumaba ka na. Sasamahan kita.”

“Ay! H’wag n-na.” tanggi ko sa kanyang sinabi matapos ilayo ang labi sa noo ko.

“Sasamahan kita o hindi ka aalis dito ngayon.”

“Sige na nga.”

Lumabas ako nang kwarto niya at bumaba na ako sa sala. Naabutan ko naman si Nanay Susan na nagpupunas sa mga muwebles.

“Tulungan ko na po kayo, nay.” saad ko at nilapitan si Nanay Susan at kinuha ko kaagad ang isang feather dust.

“H’wag na. Aalis ka diba? Pinayagan ka ni Desmond?”

“Uhm!” tango ko kay Nanay.

“Mabuti naman.”

“Sasamahan niya ako nay.” Dagdag ko naman.

“Di ba siya papasok sa trabaho?”

Nagkibit ako nang balikat. “Ewan ko, nay. Iyon ang sabi niya e. Sasamahan daw niya ako.”

“Oh, siya. Maghintay ka na lang sa kanya doon,” nginuso ni Nanay iyong sofa sa gilid.

Ngumuso ako at binaba ang feather dust.

Ilang sandali pa ay bumaba na rin si Desmond. Uminit ang pisngi ko nang makita ko si Desmond na pababa ng hagdanan. Napaka-gwapo ni Desmond sa kanyang suot.

“Aalis na kami Manang.” si Desmond.

“Sige mag-iingat kayo. Mag-ingat sa pagd-drive Desmond.”

“Hmm.”

“Bye bye, nay.”

---

Dinuyan-duyan ko ang paa ko sa sya habang naghihintay kay Desmond na nag-o-order ng milk tea. Sinabi niya kasi na maghanap daw ako ng gusyo kong pwesto at ang napili ko ay dito sa malapit lang sa pintuan at nakaharap sa transparent glass ang upuan. Kaya naman kitang-kita ko ang busy na daan. Mga 9am pa naman kaso marami nang tao ang nandidito sa milk tea shop na pinasukan namin ni Desmond.

“Here.”

Naglaway ako habang tinitingnan iyong binaba na milk tea ni Desmond. It would be my first time tasting this kind of drink. Ang kyut tingnan n’ong mga black pearls.

“Thank you.” saad ko pero ang mata ay nandun sa milk tea. May fries ding binili si Desmond.

“After this ihahatid kita sa bahay, Finn.”

“Uhm.” tumango ako sa kanya.

Naaliw na ako doon sa kakasipsip noong milk tea at ang paminsan-minsan kong abot doon sa fries nang may biglang tumawag kay Desmond.

“MD!”

Sipsip ko ang straw noong milk tea at napatingin ako doon sa pinanggalingan nang boses. And there I saw the familiar guy. Siya iyong lalaking nakilala ko doon sa restuarant noong kasama ko si Desmond, ate Zofia, at ate  Andrea. Hindi ko na nga lang tanda ang name niya.

“AJ.”

Sinundan ko lang ang galaw noong AJ hanggang sa lumapit siya sa table kung saan kami ni Desmond at kagaya noong una kong kita sa kanya ay di niya ako napapansin kahit na magkatabi lang kami ni Desmond.

“I didn’t know I would find you here.” Malalaking ngiti na saad noong AJ at humawak-hawak pa sa balikat ni Desmond.

“I’m here with my fr–”

“Come here. Ipapakilala kita sa mga friends.” Putol niya kay Desmond. Di na naka-angal pa si Desmond nang hilahin na siya noong AJ at dinala doon sa table niya na may iilang babae.

Napanguso na lang ako at tumalikod. May kirot akong naramdaman sa dibdib ko. Iniwan ako ni Desmond pero alam ko naman na babalikan niya ako dito.

Inibus ko na lang ang milk tea at nilantakan ko na ang fries hanggang sa maubos ko iyon kaso lang naubos ko na ang fries pero di pa rin bumabalik si Desmond.

Nilingon ko si Desmond at masaya siyang nakikipag-usap doon sa mga kaibigan ni AJ. Bumuntong hininga ako at humalumbaba ako sa mesa. Parang nakalimutan na ako ni Desmond. Kakapain ko na sana ang bulsa ko kaso di ko naman dala ang phone ko na bigay ni Jaheer. Nakalimutan ko ata sa bahay. Di rin naman kasi ako sanay na laging nagdadala ng phone.

Nabagot na ako kakahintay kay Desmond kaya naman ay lumabas ako ng milk tea shop. Gusto ko nang umuwi. Pumara ako ng taxi. Iyon lang kasing mga ganoong pampasaherong sasakyan ang nakakapasok doon sa MV.

Ngumiti ako nang nay taxi na huminto sa harap ko at agad akong sumakay doon at sinabi ko sa driver na sa MV ako.

“Iyan lang ang pera mo?!” Pagalit na wika sa akin noong taxi driver nang pababa na sana ako sa taxi. Three hundred lang kasi ang pera ko kaso ang babayaran ko pala ay nasa limang daan.

“Sorry po…” di ko naman kasi alam na ang mahal pala nang pamasahe sa ganitong sasakyan.

“May nagta-taxi pa naman kasi. Wala namang pera pamasahe. O siya! Labas na! Lugi ako sayo. Ang mahal pa naman ng petrolyo ngayon.”

Gusto ko nang maiyak sa sobrang kahihiyan na dinala ko sa sarili ko. Tahimik akong bumaba sa taxi at sinara ko iyong pintuan. Maglalakad pa ako nito papasok kasi dito niya lang ako binaba sa mismong harap lang ng entrance nang MV.

Bahagya akong yumuko doon sa may bintana nang front seat. “Sorry po talaga. Hayaan n’yo po at–”

“Alis na! Agang-aga nakakabwesit na ikaw pa talaga ang una kong pasahero. Akala ko pa naman galanti kasi dito sa MV tapos kulang-kulang naman ang pamasahe m–”

“Oii!” Napatalon ako nang may biglang sumigaw sa likod. Nakita ko ang isang maputing lalaki na katantaman lang ang laki ng katawan at di rin katangkaran. Lumapit iyon sa akin.

“Anong problema dito?” tanong noong lalaki. Di ako nakapagsalita sa gulat ko pero iyong taxi driver na ang nagsalita.

“Iyan kasing batang iyan! Nagpahatid dito e kulang naman ang pamasahe. Kaya ay–”

“Ayan na tumahimik ka na.” tinapunan noong lalaki ang taxi driver ng buong limang daan. “Alis na.”

Umungot iyong taxi driver at humarurot palayo.

“Bago ka lang ba dito?” tanong niya sa akin.

Tumango pero kalauna’y umiling naman.

“Saang bahay ka pala? O saang block?”

“S-sa bahay lang naman ako ni D-desmond.” Bigla kong naalala na iniwan ko pala si Desmond doon sa milk tea shop. Hinahanap na kaya niya ako? Baka magalit iyon dahil umalis ako ng walang paalam sa kanya.

“Oh! Kaano-ano ka ni Desmond?”

“Na… nakikitira lang.” mahina kong saad sa kanya.

“Ahh, gusto mo ba ihatid kita doon sa bahay niya?”

Napakurap-kurap ako. “Alam mo ang bahay ni Desmond?”

“Oo. Kung si Desmond Bunsen ang tinutukoy mo. Kaibigan siya ng yumao kong nobyo. Clayton pala pero tawagin mo na lang akong Clay.” Napatitig ako kay Clay. Mukha namang masigla ang boses niya kaso iyong mata niya ay malungkot.

“Ako naman si Finn. Masaya akong makilala ka at salamat pala doon sa pera mo…”

“Okay lang. May trabaho naman ako. Tara hatid na kita sa bahay ni Desmond.”

Napanguso naman ako sa kanya. “Ayaw ko pang umuwi doon e.”

Ngumiti siya sa akin. “Gusto mo bang pumunta sa tinitirhan ko ngayon? Nandun ang anak ko.”

“P-pwede ba ako doon?”

“Tsk! Oo naman. Teka, itetext ko si Desmond na kasama kit–”

“H-h’wag. H’wag na. Abala naman siya.” pigil ko kay Clayton.

Natabingi niya ang kanyang ulo.

“Okay.”

---

Di ko mapigilang di mamangha sa bahay na pinasukan naming dalawa ni Clayton. Napakalaki nitong bahay. Mas malaki pa ito kaysa doon sa bahay ni Desmond. Parang lahat ata ginto ang nakikita ko. Tapos doon naman sa labas ay mga berdeng tanim naman at may fountain pa. Grabe!

“Ang laki at ang ganda ng bahay mo, Clay.” Di ko mapigilang di mapuri ang mansyon.

“Bahay ’to nang partner ko, Finn.”

“Oh, saan na pala siya ngayon.” anang ko at malikot pa rin ang mata sa loob ng mansyon.

“He already passed away.”

Napatigil ako at tumitig kay Clayton. Kinagat ko ang labi ko. Oo nga pala nabanggit niya iyon kanina. Hala! Ang tanga ko.

“S-sorry, Clay.”

“Okay lang.”

“Papa!” mabaling ang atensyon ko sa batang nagmamadaling bumaba ng hagdanan.

“Baby.” sulubong naman ni Clay doon sa nakapa-cute na bata.

Binuhat iyon ni Clay kahit na malaki na naman.

“Who is he, papa?” tanong noong bata.

Karga ni Clay ang bata at lumapit sila sa akin.

“He is Kuya Finn, baby. He is a dear friend of your uncle handsome Desmond. Finn, anak ko pala si Daniel. Anak siya ng partner ko.”

“Hello, baby. Ang kyut mo naman.” Lumapit ako at napakurot doon sa malambot na pisngi nang bata.

“Hehehe. Hello, can I call you, Kuya Radish?” Kumunot ang noo ko dahil sa sinabi ni Daniel. “Your so white po Kuya Finn, like a radish.”

Nakuha ko na ang ibig niyang sabihin kaya naman tumango ako.

“Oo naman.”

Mabilis kaming nagkasundo ni Daniel at naglaro pa kami sa lego niya habang ginagawan kami ni Clay doon sa kitchen ng meryenda. Nawala na sa isip ko si Desmond sa sobrang aliw ko dito sa bahay ni Clay. Idagdag pa itong si Daniel na nagpapakandong sa akin. He even compliment my scent. Ang bango ko raw.

“I really like you, Kuya Radish. Unlike, ate Jhera who looks like a rotten mushroom.”

“Hehehe, binobola mo lang ako e, para makakandung ka sa akin.”

“No it’s true, Kuya.”

Tumawa lang ako kay Daniel hanggang sa dumating si Clay na may dalang meryenda namin. Cookies iyon at juice.

Tumayo si Daniel at kumuha ng cookies saka binigyan ako.

“Salamat, baby Daniel.”

Namula ang pisngi ni Daniel. Ang kyut talaga niya at parang anak siya ni Clayton. Sobrang close kasi nila sa isa’t isa na mapagkakamalan mo talagang anak ito ni Clay.

“Finn!!”

Muntik nang mahulog ang kinagatan kong cookies nang marinig ko ang parang kulog na boses na Desmond.

“Uncle handsome.” ani Daniel.

Dahan-dahan ako tumayo at nilingon sa likuran si Desmond.

Nakakuyom na ang kamo ni Desmond. Ang mata niya ay nanlilisik na rin. Tapos ang nagtatagis na ang bagang niya. Galit siya!

“D-desmond.”

“Why the fu—” ginulo ni Desmond ang buhok niya nang makita na nasa tabi ko si Daniel. “Why did you leave me? Why did you leave without me knowing, Finn? Fu—fudge! I almost turn the shop upside down!”

“H’wag kang mag-alala Desmond. Safe naman si Finn at naglalaro lang sila ni Daniel.” sumabad si Clay.

“Are you angry with Kuya Radish, uncle handsome?” si Daniel naman.

Nagtagpo ang kilay ni Desmond. “No! I’m just worried, buddy.”

“Ohh! Don’t scold, Kuya, huh. Or else I will take him away from you.”

Napangiti ako kay Daniel. Friends na rin talaga kami ni Daniel.

“Oh! Buddy, you’re still a kid.”

“And you’re old, uncle handsome.”

Tumawa ako at pati si Clay ay napatawa sa sinabi ni Daniel.

“Don’t worry, Kuya Radish. If uncle handsome hurt you or scold you. You can always come here and play with me, okay?”

“Oo naman.” masaya kong saad kay Daniel at kinurot ang pisngi niya.

“Let’s go home, Finn.”

“Sige na, Clay, baby Daniel. Uwi na ako. Salamat ulit.”

“No problem, Finn. Saka gaya ng sabi ni Daniel you can always come here, okay?” Lumapit si Clayton sa akin at niyakap ako. “Baby na rin kita.” aniya at pinakawalan ako.

“Uncle handsome!” tawag ni Daniel kay Desmond.

“What bud?”

“Take care of Kuya, huh.”

“Tsk! Lorcan na Lorcan talaga.”

CHAPTER 16

Chapter 16

Desmond Pov

I almost banged my head on the wall. Nandidito ako ngayon sa shower room at naalala ko ang tinawag ko kay Finn kagabi. Did I really call him… Habibi? Nasabunutan ko ang buhok ko at nagpailalim sa lumalagaslas na tubig.

Nasanay na ako na lagi kong katabi si Finn. Of course! I only saw him as my younger brother, so what’s wrong with sleeping in one bed? Gusto niya naman na katabi ako. At wala naman akong naging problema doon kaya okay lang sa akin. Pero alam ko rin sa sarili ko na as day passes may nagbabago sa sa akin. At natatakot ako sa mga pagbabagong ito sa akin.

Nakakaramdam na rin ako nang hindi dapat kaya naman habang maagapan ito ay aagapan ko sa abot ng makakaya ko.

Lumabas ako ng shower room at nagbihis na ako para sa trabaho. Nang biglang bumukas ang pintuan at pumasok si Finn. Isa ito sa nakasanayan ko na rin.

He pouted, like what he always does.

“Desmond gusto ng milktea.”

Kumunot ang noo ko pero nagpatuloy ako sa pagbibihis ko.

“You want a milktea?” I asked him. Bakit bigla-bigla siyang nagkagusto doon sa milk tea.

“Oo, sabi kasi ni Jaheer masarap daw iyon, Desmond. Pero di niya ako masasahan ngayon e, kasi may gagawin daw siya.” He answered.

Napasuklay ako sa basa kong buhok at inayos ko ang butones na nasa bandang wrist ko nang maramdaman ko ang presensya ni Finn sa harapan ko at tumingkayad siya para maabot ang ulo ko at pinunasan ang basa kong buhok. Saglit ako natigilan doon dahil sa gulat.

“Yumuko ka, Desmond. Ako na magpupunas sa buhok mo.”

He really liked pouting those lips. I gulped before lowering my head to him. 

I saw the ghost of a smile form on his pale lips. 

“Papayag ka ba Desmond na aalis ako. I really want to try milk tea.” Muli na niya namang anang sa akin.

“Okay.” sagot ko sa kanya.

Pokus na pokus siya doon sa pagpupunas ng buhok ko at ngumingiti pa siya doon at ngumunguso.

“Finn,” tawag ko sa kanya.

“Desmond?” Tumigil siya sa pagpunas ng buhok ko binaba ang kamay niya. Nakayuko pa rin ako at nakatingin sa kanya. 

“Can I kiss you?” bulaslas ng bibig ko bago ko pa napigilan ang sarili.

“E-ehhh…” he seems breathless.

“Hmm, nevermind.” Nagulo ko na naman ang buhok ko sa inis sa sarili.

Umayos ako nang tayo at inayos ko ang damit ko saka tinalikuran siya.

“Ayaw ko n’ong French Kiss, ah, kung iyon ang gusto mo.”

Napadaing at naihilamos ko ang dalawang palad ko sa mukha ko nang marinig ko iyon galing sa kanya. Hindi pa ba niya nakakalimutan iyong tinanong kong French Kiss noon?

“Finn.” anas ko.

“Okay lang sa forehead at sa cheeks.” Inosenteng ngumiti si Finn sa akin na kinalukot ng mukha ko. How can I do this to this innocent boy? Obviously, he really want a friendly kiss. “Ehh, ayaw mo?” He pouted again.

I put my hands on my waist and stared at him.

“Finn, if someone ask you if they can kiss you. Will you let them?” Ako at di ko mapigilang di makuyom ang panga ko.

Ngumuso na naman siya.

“Sino naman? Si Jaheer? Ayaw nga n’on sa ak–”

“No. For example some random guys.” pagpuputol ko sa kanya.

“Hala! Hindi. Ayaw ko.” agad niyang agap sa akin.

Napabuntong hininga na lang ako. Bakit ko ba tinatanong iyon? Bakit kung makatanong ako ay parang may mali kong may manghingi man sa kanya ng halik? Tinango ko na lang ang ulo ko sa kanya.

“Good.” Ako at nilapitan siya para mahalikan sa noo.

Dinala ko siya sa milk tea shop at napangiti ako nang para siyang bata na nabilihan sa kanyang gusto. Ang liit lang din talaga ng kaligayahan ni Finn. Hindi ko alam kung ano ang nakaraan niya. Hindi ko alam kung bakit siya nagkakaroon ng mga bangungot na nagpapahirap sa kanya. Pero isa lang ang masasabi ko napaka-inosente at bait ni Finn. Parang kung mapaiyak mo siya ay ang laki ba ng kasalanan mo sa mundo.

Hindi ko naman inaasahan na sa nakikita ko ulit si AJ doon sa shop at dinala ako sa table noong mga kasamahan niya. Nagkwentuhan kami dahil nagkatrabaho na kami at nay upcoming event kaya naman ay nakalimutan ko na may kasama pala akong iba dito sa shop at nang makita kong wala na si Finn sa pwesto namin kanina ay agad akong napatayo at hinahughog ang buong shop dahil nawala siya. Mabuti na lang at dumating ang text galing kay Clayton na may nakita daw siyang bata ko. Pareho talaga ng iniisip ang mga ito. Bata ko daw si Finn.

Gusto kong magalit sa sarili ko dahil sa inakto ko. Parang di na talaga ako ito. Nakakapanibago ang mga nangyayari sa katawan ko.

That day walang imik kong hinatid si Finn sa bahay at agad akong umalis sa bahay.

I was smoking on the smaking area of my company when I recieved a text from Aj.

From: Aj

Deluxe Hotel 8pm.

Alam ko na kung ano man ang gusto ni Aj at di ako tumanggi doon. I feel like kailangan ko iyon ngayon. Bumuga ako ng usok sa ere at tumingala ako. I think I need this.

Inipit ko ang yusi ko sa bibig ko at nagtipa ng reply kay Aj.

To: Aj

Okay.

Sinilid ko na sa bulsa ko ang cell phone saka inubos ko ang isang yosi bago bumalik sa loob. Pagkatapos ko sa trabaho ko ay dumaan pa ako sa bar para uminom bago tumungo sa hotel.

---

I dropped my body on the mattress and my sweat dripped all over my body after a long fucking with one of the hottest male models in and outside of the country, AJ. No one would doubt that this man lying beside me, with his hands wrapped around my waist, would like to be screwed by a man as well. 

This guy is not the only one I screwed. He is not special at all. He just offered his body and I gladly accepted his offer and gave him a blast that he had never experienced before. I didn’t know that this hot male would offer his body to me. He may know me since the media loves to make gossip about my sex escapades with males. For a businessman like me, I’ve been linked to different male and female artists. And that’s, I don’t know, why the hell? I don’t think I’ve ever mentioned my kalokohans, but they’re a big part of my life.making a fuss about me, so I might as well make it real, right?

I raised my hands and reached for the cigarette at the bedside table and lit it up. I sat on the bed and leant on the headboard, but AJ’s hands were still wrapped around me. The hottest male model has a kinky habit. 

I puff on smoke from my nose and mouth. I cannot sleep, or should I say, I’d never sleep beside the man I fuck with. I’m just resting for a bit, then I’ll go ahead. Cuddling after fucking is not my thing. I hate it. Fucking is fucking, but no cuddling. 

“Desmond. You’re still awake?”

I looked at AJ. Nagising pala siya, gising na pero ang kamay nakayakap pa rin sa akin. Damn bitch. I took his hands away from my waist but he put it back.

I smirked.

“Aren’t you sleepy?” He said sexily, but it doesn’t affect me or arouse me. 

Bumuga ulit ako ng usok mula sa ilong ko at tumango sa kanya.

I take out the cigarette before saying, “I’m going home.” Then I put the cigarette back.

With AJ’s immediate move, he straddled me. I’m not even surprised by his sudden action.

“No, you’re not going home.” 

I chuckle and puff some smoke on his face. “As if you can stop me.”

AJ coughed. “Desmond,” he sounds irritated when he says it, yet he is smiling from ear to ear. What a damn bitch.

I just rolled my eyes and continued sipping my cigarette when AJ lowers his head and starts kissing the nook of my earlobe down to my neck. I let him do what he wants since I already screwed him. A small token of appreciation won’t hurt, right? His kisses went down my neck, down to my collar bone, and then finally into the valley of my chest, then to my nipples. Using my right hand, I took the cigarette out of my mouth, then pushed AJ’s head away from my chest.

“Enough.” I said and get off the bed.

Binalik ko ang sigarilyo sa bibig ko at naglakad upang hanapin kung saan na ang mga damit ko. I confidently walk around the suite without any single clothes on my body. I let AJ see my nakedness. I don’t give a damn if he sees my dick swing every time I walk.

“No, you can’t.” sabi niya habang nasa kama pa rin.

“I already told you, AJ. I’m going home. Dammit! I will not repeat myself again.” I started to get annoyed, then collected my clothes on the ground. Sinuot ko ang underwear ko at sinunod ko namang sinuot ang slacks ko.

“And what do you call about what happened to us?” 

Damn boy! What a fucking pussy!

While zipping, my slacks and the cigarette were still in my mouth. I said, “I made myself clear to you AJ, before you book a reservation at this hotel. That I fuck, but I don’t do cuddling, let alone a relationship.”

“What?” bulyaw niya.

Wala akong paki kung bumulyaw siya basta ako uuwi na. Pinulot ko ang long sleeves ko na gusot na gusot na. Habang binubutones ko iyon ay lumapit sa akin si AJ na hubo’t hubad.

My eyes fell on his dick, then I looked at his red face. He is angry. My eyebrows rose. “Don’t act like a damn pussy woman. Whore.” wika ko sa kanya.

Tinapon ko sa sahig ang sigarilyo at tinapakan iyon.

“You fucking heartless bastard.” He cussed me.

“Tsk! It is nice fucking you, but I don’t like the way you act. You’re not sporty.” my lips contort.

AJ was about to punch me but I grabbed his hand before his fist landed on my face. Not too fast. I’m not an underboss and underling for nothing. Bastard!

“Damn you! Akala mo ba natatakot akong ipakalat kung ano ka ba talaga, huh?!” AJ shouted.

I squeezed his hand and looked at it before turning my eyes on him. “Go on and let’s see who’s career will end.”

When I arrived home, I thought everyone was asleep. Pero nang makaraan ako sa salas ay nakaupo doon si mommy. Naka-crosed legs at nakakrus din ang kamay niya sa ibabaw ng dibdib niya. Tanging ang lampshade lang sa tabi ang tanging ilaw. Tiningnan ko kung anong oras na at 2am na. Why is mommy still up and why is she in my house?

“Mom-”

“Kaya ka ba bumukod Michael kasi ganito na ang ginagawa mo? Ganitong oras ka na pala umuuwi?” Bulyaw niya sa akin.

She is mad. Red lips and clad with her satin nightdress that reaches the floor.

“Mommy, it’s already 2am, let’s just sleep and let’s talk about this tomorrow, okay?”

Kumunot ang noo ko nang tumayo si mommy saka may kinuha na papel doon sa table na kinalalagyan din ng lampshade. Then she slapped me the papers.

I gritted my teeth. 

“Michael! Why do you act like a damn teenager on a hormonal stage!” mommy yelled.

Tiningnan ko ang mga papel sa sahig. Mga newspaper pala iyon. Mga news tungkol sa akin.

“Hindi ka na ba talaga nahihiya Michael? You are dragging your name on slam! What the hell was that news? You? Screwing around with men? Nang una kong malaman ’to pinalampas ko kasi alam kung hindi ka ganito anak. Bakit kung sino-sino pa Michael? Michael you’re better than this!”

“It’s true,mom. I fuck men mom and I’m sorry for my promiscuity mom.” I told her and she gasped.

“Michael!”

“I’m sorry mom. I’m tired. Can I sleep first?”

“Don’t push too much, Michael Desmond! You’re not sorry at all!”

“I’m sorry mom.” paumanhin ko kay mommy bago ako pumanhik sa ikalawang palapag ng bahay ko. Narinig ko ang kalampag sa ibaba pero nagpatuloy ako patungo sa kwarto ko. I’ve been playing around since high school, but only with women, but as I grew older, I learned to love and enjoy playing with males as well.

Hindi pa lang ako nakakarating sa kwarto ko ay may nakita na akong tao na nakaupo sa gilid ng pintuan sa kwarto ko. Nakaupo siya at nakayakap ang kamay sa binti niya habang ang ulo niya ay nasa ibabaw ng tuhod niya.

Nang makalapit ako sa kanya ay nag-angat siya ng ulo niya. Inaantok na rin ang mga mata niya. Matamlay niya akong nginitian.

“What are you doing here? You should sleep in your room.”

“I… I cannot sleep.” mahinang saad niya.

“You want to sleep beside me?” I asked him. I don’t know if I’m tired or what, but my voice becomes sweet out of the blue.

Fuck!

Tumango siya at dahan-dahan na tumayo. He is so fucking fragile. I help him to get up.

“Next time, if you cannot sleep in your room, just come here and don’t wait for me. Nilalamig ka na.”

“Sorry.” kinagat niya ang labi niya.

Tumango ako sa kanya. “Mauna ka nang matulog magbibihis lang ako.”

“H-hindi ka ba maliligo?” tanong niya sa akin na kinakunot ng noo ko.

“Why Finn?”

“You… you smell like someone else. H-hindi iyan ang amoy mo.” sabi niya sa akin saka iniwas ang tingin sa akin. “I… cannot sleep and… hug you when you smell like that.”

Dammit!

“You want me to take a bath before going to bed?”

Kinagat niya ang ibabang labi niya at tumango siya.

“Okay, I’ll take a bath.” I said without hesitation.

Bakit pakiramdam ko nagkasala ako ngayon sa anghel sa harapan ko? Bakit gusto ko ngayong humingi ng tawad kay Finn? Bullshit! Desmond! Bullshit!

CHAPTER 17

Chapter 17

Finn Pov

“Nagalit ata siya sa akin, Jaheer.” Naiiyak kong sumbong kay Jaheer. Nandidito na naman kami sa parke kung saan merong matandang lalaki na naglalako ng sorbetes.

Mabigat ang dibdib ko sa di ko malaman na dahilan. Panay ang pagkawala ko nang malalalim na hininga habang tinutulak ko ang sariling duyan na gawa sa bakal. Naiisip ko pa lang ang mukha ni Desmond kanina habang nagmamaneho tungo sa bahay niya ay ramdam ko ang galit niya. Nakakapanlumo. Ewan ko. Alam ko kasi halata naman sa mga pagtagis niya sa kanyang bagang at sa pagkuyom niya sa kanyang kamao. Siguro nagtitimpi na  iyong si Desmond sa akin kanina.

Siguro nga kasalanan ko rin kasi umalis ako sa doon sa shop nang walang paalam sa kanya. Kaso ayaw ko naman na maisturbo siya kaya umalis na lang ako. Nabagot na kasi ako kakahintay sa kanya. At iyon na ang nagtulak sa akin na umuwi mag-isa. Naubos pa ang pera ko sa isang sakay lang.

Ngumuso ako at binaba ang tingin sa maputla kong hita.

Natatakot na akong nakita nito si Desmond. Baka paalisin ako n’on sa bahay niya. Baka sigawan niya ako. Ayaw ko n’on. Ayaw kong magalit siya sa akin.

“Hay! Ano ba ’yan? Kakausapin ka rin n’on pag-uwi. H’wag ka na malungkot, okay? You want ice cream? Kahit bilhin ko lahat ’wag ka lang malungkot d’yan.” wika ni Jaheer.

Nilingon ko siya at hinabaan ko siya sa nguso ko. Naiiyak talaga ako.

“Tsk! Delikado ka d’yan frenny sa nararamdaman mo kay Desmond. Mahirap mahalin ang isang Michael Desmond Bunsen.” sunod niyang untag at kinagat ang kanyang ibabang labi.

Kumunot naman ang noo ko sa kanya at napangiwi. Hindi ko siya maintindihan. Wala akong maintindihan sa sinabi niya. Anong mahirap mahalin si Desmond? Saka, bakit delikado itong nararamdaman ko? Ano ba ang nararamdaman ko?

“I don’t understand you, frenny.” Nilabian ko siya. “Ahhw!” daing ko nang pinitik ni Jaheer ang noo ko. Napahimas ako doon at sinamangutan siya.

“Bobita ka.”

“Di naman.” pagtatanggol ko sa sarili ko.

Inismiran ako ni Jaheer bago tinawag iyong naglalako ng sorbetes.

“What flavor is yours, frenny?” tanong niya sa akin.

“Mango, frenny.” Napangiti ako nang makita ko iyong ice cream.

“Tsk! Ice cream lang pala katapat sayo, e.” wika niya sabay bigay sa akin noong ice cream in cone.

“Thank you!”

“Basta frenny h’wag mo masyadong isipin iyong si Desmond. Di ka naman yata n’on matitiis e.”

Lumabi ako saglit. Sana nga.

“Uhm!” Tumango na lang ako sa kanya.

Nang maubos na namin ni Jaheer iyong ice cream namin ay nag-aya na akong umuwi dahil hapon na rin at baka dumating na si Desmond at wala ako sa bahay. Ayaw ko nang madagdagan pa ang galit ni Desmond sa akin kung mayroon man.

Naghiwalay kami ni Jaheer nang pumasok na ako sa bahay ni Desmond at siya naman ay sa bahay niya. Pagka pasok ko sa bahay ay natuod ako sa kinatatayuan ko nang may makita akong matangkad na babae at may kaedaran na rin. Di ako makagalaw sa kinatatayuan ko at nakatitig lang ako doon sa babae na naka suot ng mahabang bestida na kulay violet. Humarap ang nakatalikod na babae at akin at halos lumabas ang puso ko sa lakas ng kabog noon nang makita ko ang angled brows noong babae. Makapal ang kanyang lipstick na kulay pula at nakadagdag iyon sa pagka-intimidate ko sa kaharap.

Tumaas pa lalo ang isa niyang kilay nang makita ako.

“Who are you?” tanong niya sa akin at naningkit ang mata na tiningnan ko mula ulo hanggang sa paa ko at pabalik.

“Are you deaf? Mute?” Pati ang pagsasalita niya ay nakakanindig balahibo. Nakakatakot siya!

Nay, Tay! Sigaw ng utak ko. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko sa babaeng kaharap ko. Nakakatakot siya. Wala naman siyang ginagawa sa akin kaso nakakatakot siya.

Desmond..

“Kid, are yo–”

“Ay, madame! Pagpasensyahan niyo na po ang anak ko.”

Bumaling nag babae kay Nanay Susan na humahangos. “Anak? You have a child, Susan?” saad noong babae sa di nagbabagong tinig.

“P-pamangkin ko madame na galing sa probinsiya… pinapunta ko lang dito… saglit.”

Napakapit ako sa damit ni nanay Susan at nagtago sa kanyang likuran.

“How old is she? He?”

“L-lalaki siya madame. At kaka-twenty one niya palang madame.”

“Hmm. Anyways, is Desmond always like this? Matagal ba siyang umuuwi dito sa bahay niya?” tanong n’ong babae kay nanay Susan.

“Hindi naman po madame. Maaga pong umuuwi ang alaga ko. Siguro ay may tinapos lang na trabaho.”

Ngumisi ang babae. “Are you sure Susan? Or you are just covering my son? I heard about his little undoings on himself. Actually, it’s running around in the cheap papers. I would just like to know if…he perhaps bringing whores in this house, Susan.”

Son. Ibig sabihin ay ina talaga ito ni Desmond.

Bahagyang natigilan doon si nanay Susan at di kaagad makasagot doon sa nanay ni Desmond.

“Hindi. Hindi nagdadala ng mga babae dito si–”

“It’s not only woman, Susan… you know what I am talking about, right?”

“Wala talaga madame.”

Hinila na ako ni nanay Susan sa kusina, palayo doon sa ina ni Desmond. Hanggang sa nakarating kami sa kusina ni nanay ay nandun pa rin iyon takot ko sa nanay ni Desmond. Para kasi siyang iyong mga ina antagonist na nanay sa mga fairytales.

“Anak Finn? Finn?” Sa pagtapik ni nanay sa balikat ko ay saka lang ako bumalik sa reyalidad.

“Nanay?”

“Wala namang sinabi sayo ang ina ni Desmond, diba? O ginawa sayo?” Nahimigan ko ang pag-aalala sa boses ni Nanay Susan at hinigpitan niya ang pagkakahawak sa isang kamay ko.

Umiling ako. “Wala po nay. T-tinanong lang niya ako nay kung ano ang pangalan ko. Pero di ko naman po nasagot. Nakakatakot po kasi siya nay.” sumbong ko.

Sinuklay ni nanay Susan ang buhok at napayuko ako kagaya ng ginagawa ko kapag ginugulo ni Desmond ang buhok ko.

“Basta. Dito ka lang muna huh? At pagkatapos ng hapunan natin ay dumiretso ka kaagad sa kwarto mo para di mo makita si Marjorie. Alam kong nakakatakot talaga ang ina ni Desmond, anak.”

Hindi kami sabay na kumain noong nanay ni Desmond. Mas pinili namin nina nanay Susan at tatay Carlos na maghapunan sa dirty kitchen ni Desmond habang ang ina naman ni Desmond ay doon sa dining area talaga.

“Anak ihahatid na kita sa kwarto mo.” alok sa akin ni Tatay Carlos habang tumutulong ako kay nanay Susan na magligpit sa kinakainan namin.

“Hindi na po tay. Kaya ko na po.” sagot ko.

“Hmm, sige. Ako na tutulong sa nanay mo dito. Umakyat ka na sa taas. Saka doon ka dumaan sa likod anak. H’wag doon sa may dining area baka makita ka ni Marjorie.”

Tumango ako kay tatay Carlos at nagpaalam sa kanilang dalawa ni nanay Susan bago tumungo sa kwarto ko sa taas.

Ginawa ko ang nakaugalian ko nang night routine dito sa bahay ni Desmond at saka pumunta sa kama ko upang matulog. Kaso lang dalawang oras lang ata ang naging tulog ko pero nagising naman ako at di na makatulog pa ulit. Pabaling-baling ako sa kama na malaki at pilit na pinipikit ang mga mata kaso lang di na talaga ako makabalik pa sa pagtulog.

Nakakapanibago ang di matulog sa kwarto ni Desmond. Namimiss ko ang amoy niya. Namimiss ko ang kama niya. Ewan ko pareho lang naman kami ng kama pero mas gusto ko iyong doon sa kanya. Gusto ko rin iyong init niya sa katawan. Gusto ko siyang makatabi kaso… nagalit iyon kanina sa akin. Saka di ko alam kung nakauwi na ba siya. Idagdag pa na nandidito ang nanay niya.

Hindi na ako makatiis pa at bumangon na ako sa kama. Dinala ko ang unan ko at walang ingay na lumabas sa silid ko at tumungo sa kwarto ni Desmond. Pagkarating ko doon ay di ko magawang katukin ang pintuan. Naiiyak na ako. Hindi ko alam ang gagawin ko. Imbes na kumatok doon at pumasok ay mas pinili ko na lang na umupo doon sa gilid ng pintuan ni Desmond at inunan ko ang dala kong unan.

Naalimpungatan ako nang may marinig ako mga sigaw sa baba at kaunting kalampag pero di ko na iyon inintindi pa. Nagpatuloy lang ako sa pagyukyok doon kahit na ginaginaw na ako.

“What are you doing here? You should sleep in your room.”

Napa ahon ako nang marinig ko ang boses ni Desmond.

“I… I cannot sleep.” mahinang wika ko.

“You want to sleep beside me?” Tanong ni Desmond sa malambot na boses. Di kagaya noong tono nang kunin niya ako sa bahay ni Clayton.

Kumukuyom ang panga niya! Mukhang galit siya.

Tinanguan ko si Desmond saka niya ako tinulungan sa pagtayo. Pinapasok niya ako sa kwarto niya at di ko mapigilang di punain ang kanyang… amoy. Iba kasi iyon. Hindi iyon ang amoy niya. Parang may iba.

“You want me to take a bath before going to bed?” natanong niya sa akin dahil sa pagpuna ko sa kanyang amoy.

Inipit ko nang mahigpit ang labi ko at tumango sa kanya.

“Okay, I’ll take a bath.” saad ni Desmond.

Nang tumalikod si Desmond para tumungo sa banyo ay umakyat naman ako sa kama niya at puwesto sa nakagawian ko nang higaan. Kinumutan ko ang katawan ko at tanging leeg ko na lang ang litaw. Hinihintay ko si Desmond na makalabas ng banyo.

Pagkalabas ni Desmond ay suot na niya ang kanyang sweat pants at walang pang-itaas. Sumampa na rin siya sa kama. Nagdadalawang isip man at may agam-agam sa akin ay lumapit ako kay Desmond at pinatong ko ang kamay ko sa hita niya. Gusto ko nga siyang yakapin.

“Sorry.” wika ko. Di ako makatingin sa kanya kaya pinukos ko na lang ang mata ko doon sa suot niyang sweat pants.

“Why are you sorry, Finn?” anito.

Ngumuso ako.

“Kasi… kasi iniwan kita doon sa milk tea shop. Di ako nagsabi sayo. Di ako nagpaalam na aalis ako—uuwi. Sorry, Desmond.”

“It’s okay.” Bumuntong hininga siya. “I think should be the one saying that, Finn.” halos di ko na marinig iyon. Pero dahil malapit lang kami narinig ko iyon.

“Hindi. Galit ka sa akin, e.” Giit ko.

Rinig ko ang pagdaing niya. Humaba ang labi ko ng alisin ni Desmond ang kamay ko sa pagkakapatong sa kanyang hita. Hindi ko matukoy kung bakit pero kumirot na naman ang puso ko.

Mayamaya pa ay humiga si Desmond at kinuha niya iyong kamay ko na inalis niya at iniyakap niya iyon sa baywang niya.

“Desmond.”

“I’m not angry, Finn. How can I get mad to an angel like you?”

Napakagat labi ako. Uminit ang pisngi ko sa kanyang sinabi. Iyong sakit ko sa puso ay umandar na naman. Angel.

“Talaga? Hindi ka galit? E, bakit kanina di mo ako kinausap… noong kinuha mo ako doon sa bahay ni Clayton.”

Desmond reached for my hair and combed my hair using his long fingers.

“I’m not angry with you. I’m angry to myself.”

“Huh?”

“Nevermind.” Umiling siya at sinuklay pa ang buhok ko. “You want to hug me, right?” pag-iiba niya sa usapan namin.

Tumango ako sa kanya bago ngumuso.

“Hug me then, habibi.” malamyos na wika ni Desmond.

Kumunot ang noo ko sa kanya. “Habibi?” usal ko.

“Yes.”

“Di kita maintindihan, Desmond. Di ko maintindihan ang habibi.”

“Hmm, just sleep. It’s already morning.”

Di na lang ako nagsalita pa at umusog pa ako sa kanya at siniksik ko ang ulo ko doon sa dibdib ni Desmond. Mainit kasi doon at gusto ko. Pinikit ko na ang mata ko at napangiti ako nang maalala ko ang sinabi ni Jaheer. Tama nga siya. Di galit sa akin si Desmond. Nag-o-overyhink lang ako.

“Finn.”

Napadilat ako.

“Desmond?”

“May gusto ka bang puntahan na lugar?”

“Kahit saan ba Desmond?” tanong ko pabalik sa kanya.

“Yes.”

“Gusto kong pumunta sa dagat, Desmond. Gusto kong maligo at maglaro sa dagat.” Bakas sa boses ko ang excitement.

“That’s good. Isasama kita sa makalawa sa gig ko sa Boracay.”

“Wah! Totoo? Isasama mo talaga ako?”

“Oo kaya sige na. Tulog ka na ulit.”

“Nai-excite ako Desmond.”

“Hmm.”

Halos mapunit na ang labi ko sa kakangiti. Sa sobrang galak ko ay napayakap ako ng mahigpit kay Desmond.

---

“Magbo-bora kayo?!” Pagsigaw ni Jaheer nang balitaan ko siya sa lakad namin ni Desmond bukas. Wala kasi akong masabihan at siya lang. Napatampal pa siya sa upuan dito sa living area ng bahay ni Desmond.

Pagkagising ko kanina ay wala na si Desmond. Sabi ni nanay Susan ay umalis na daw kasama ang kanyang nanay. Di na namam ako nagtanong pa doon dahil labas ako sa kanila. Pero di ko maiwasang di mag-alala kay Desmond kasi kagabi narinig ko iyong mga sigaw ng nanay niya.

“Oo nga. Biglaan frenny. Di ko nga alam kung ano ang susuotin ko doon at mga dadalhin.” sabi ko kay Jaheer.

Napahimas ni Jaheer sa kanyang baba.

“I think alam ko na kung ano ang mga dadalhin mo doon, Frenny.” Hindi ko alam kung namamalikmata ba ako o may multong ngisi talaga akong nakikita sa labi ni Jaheer habang sinasabi iyon. “I mean mga susuotin mo doon, Frenny. Gosh! Ako ang nai-excite for you.”

Ngumiti ako. “Excited na rin ako, frenny.” paggatong ko sa sinabi niya.

“Namumublema ka sa susuotin mo, right?” Tumango ako sa kanya. “H’wag ka na mag-alala doon. Ako na bahala sa mga susuotin mo. Ipapahiram ko sayo mga two-pice ko, I mean mga panligo kong mga damit.”

“Sure ka, frenny? Papahiramin mo talaga ako?”

Tinapik ni Jaheer ang balikat. “Syempre saan pa’t naging kaibigan mo ako, frenny. Ako bahala sayo.”

“Wahh!! Salamat, frenny.” Masayang untag ko.

Ngumisi si Jaheer.

“Basta kumuha ka ng maraming pictures doon, huh. Tapos send mo sa akin. Send mo na rin sa akin mga topless photos ng crush mo.” Uminit ang pisngi ko doon. Alam ko kasi kung sino ang tinutukoy niyang crush ko. “Tapos kumuha ka rin ng mga pictures habang suot mo ang hiniram mong damit sa akin. Alright?”

“Uhm!” sunod-sunod kong tango sa kanya.

“Ay! Bet!”

Kinagabihan nang araw na iyon ay hinatid na ni Jaheer ang isang pink na maleta. Sabi niya iyon na daw ang mga gamit na kakailanganin ko. Wala na daw akong kailangan na gawin pa kung hindi ang ihanda ang sarili ko.

“Salamat dito, Frenny. H’wag kang mag-alala iingatan ko ang mga ito.” saad ko sa kanya.

“Wala akong paki kahit mapunit pa ang mga iyan, frenny.” Masiglang untag ni Jaheer. Napa-giggle pa siya.

“Ay? Di ko pupunitin ito.”

“Tsk! Di naman ikaw pupunit, e.”

“Huh?”

“Tsk! Basta! Mag-enjoy ka doon at mga pictures, huh.”

Sunod-sunod na tango ang binigay ko sa kanya. Of course, I will take a lot of photos para i-send ko sa kanya at para memories ko na rin. Hehehe.

Kinabukasan n’on ay maaga kaming gumising ni Desmond para bumyahe na patungong Boracay!

CHAPTER 18

Chapter 18

Finn Pov

Kanina habang papunta pa lang kami dito ay maayos naman ang mood ni Desmond. Tumatawa pa kami. Kinukulit ko pa siya at kinukwento ko pa sa kanya ang mga gusto kong gawin dito sa loob ng tatlong araw. Kaso nang dumito na kami sa villa ay nagwala na siya nang magbibihis na sana ako. Natagalan kasi ako sa pamimili ng damit dahil ang iikli pala ng mga pinadala ni Jaheer sa akin na mga damit. Kaya naman di agad ako makapili. Nabagot siguro si Desmond sa kakahintay sa akin sa labas kaya naman pumasok siya sa silid kung saan dapat ako magbibihis. At nang makita niya ang mga damit na pagpipilian ay pumutok na ang ugat niya ulo na siyang kina-alburuto niya.

“Desmond magkatabi ba tayo ng kwarto?” tanong ko sa kanya nang makababa kami sa sinasakyan naming van.

“Let me.” aniya sabay kuha doon sa maleta ko na kulay pink. Iyong pinahiram ni Jaheer. Kusa ko naman iyong binigay sa kanya at hinabol ang kanyang malalaking hakbang.

“Gusto mo bang hiwalay ang kwarto natin o gusto mong sama tayo sa iisang kwarto.” ani Desmond habang hila-hila ang dalawang maleta namin.

“Iisa na lang tayo ng kwarto, pwede?” tanong ko.

“Okay. One room, it is.”

Habang naglalakad kami ni Desmond patungo doon sa villa na aming uukupahin ay di ko maiwasang di mamangha sa pinong-pino at napakaputing buhangin. Tapos ang linis ng asul na dagat. May mga palm trees din. At napakarami pang turista at iyong ibang turista ay nagpapakasawa sa mga water sports sa lugar.

Nanlalaki pa ang mata ko nang makita ko iyong iba na naglalambingan sa tabing dagat. Tapos iyong mga suot nila. Naka-two-piece lang mostly nakikita ko. Grabe! Ang dami ring mga magaganda at gwapo. Kung nandidito si Jaheer ay mag-ienjoy din iyon dito, sigurado ako. Marami ring couples dito at ang sweet-sweet nila.

Wala sa sariling napatingin ako kay Desmond na naka-suot ng sunglasses. Tapos naka hawaian shirt na nakabukas ang apat na butones at naka shorts. Kitang-kita iyong malapad at kulay karamel na dibdib ni Desmond at napapasilip na rin ang kanyang nipples sa paraan ng kanyang pagsuot doon sa kanyang top. Tapos iyong binti niya rin na may mga konting balahibo. Nakakakiliti nga iyon e.

Mainit ang panahon at alam kung namumula na siguro ako ngayon pero nararamdaman ko ang pagtaas ng temperatura ng pisngi ko sa kaisipang para kaming couple ni Desmond dito. Inipit ko ang ibabang labi ko upang pigilan ang pagngiti.

“Change your clothes into more comfortable one, okay?” si Desmond nang makarating kami sa aming tutuluyan sa loob ng tatlong araw dito.

“Uhm.” tango ko sa kanya at hinatid niya na rin ang mga maleta namin sa amin silid. Iisa lang silid namin! Gaya ng sabi ko sa kanya.

“Lalabas ako. Doon ako maghihintay habang nagbibihis ka dito. Make it fast. Mag-oorder ako ng foods for us.”

“Sige, Desmond.”

“May specific food ka na gustsong kainin?”

Nag-isip ako pero di ko naman familiar ang mga foods dito. Umiling ako sa kanya at binuhat ko ang mabigat ma maleta para mailagay sa kama.

“Wala Desmond. Ikaw na lang bahala.”

“Okay, sa labas lang ako.”

Tumango ako sa kanya at nang tumilikod na si Desmond ay binuksan ko na ang maleta. Iyong malaking ngiti ng labi ko ay unti-unting nawala nang makita ko kung ano ang laman noong maleta.

Kinuha ko ang isang tela na sobrang nipis at liit. Hala! Nagkamali ata si Jaheer ng maletang binigay sa akin? Bakit ganito ang mga damit dito? Bakit ang liliit? At ang nipis pa. Lalamigin naman ako sa mga damit na ’to.

Itinabi ko na lang iyon at nagbaba-kasaling may iba pang damit na iba kaso pare-pareho lang iyon na maiikli pero iba’t iba naman ang design.

Lumaylay ang balikat ko habang pinagmamasdan iyong mga damit. Paano na ito? Wala akong ibang damit kung hindi ito lang. Wala pang brief doon. Mukha kasing mga panloob ng babae ang pinadala ni Jaheer. May mga shorts naman kaso ang iikli. Kagaya lang noong mga sinusuot ni Jaheer.

Napatalon ako nang biglang bumukas ang pintuan at niluwa n’on si Desmond.

“Bakit di ka pa nagbibihis?” tanong niya sa akin.

“Eehh… Desmond kasi…”

“What?” Tumaas ang kilay ni Desmond.

Ngumuso ako at tiningnan ko iyong nakabukas kong maleta. Sinilid niya ang kanyang telepono sa kanyang bulsa at nagmartsa tungo sa akin. Nabigla ako nang itinabi ako ni Desmond at hinalungkat iyong maleta. Napakurap-kurap ako nang nandilim ang mata niya habang pinakatitigan iyong laman ng maleta.

Pinulot niya ang isang manipis na tela doon.

“What the fuck are these fucking clothes? Finnick Salvatore! Do you think I’ll let you wear these fucking tiny and thin clothes, Finn?!” Bulyaw ni Desmond habang hinahalungkat iyong maleta ko na kulay pink na hiniram ko pa kay Jaheer at pati na rin iyong mga damit.

Walang awang pinagtatapon ni Desmond iyong mga damit na hinanda at pinahiram ni Jaheer sa akin dito sa sahig. Kaya naman heto ako. Nakaupo sa sahig na gawa yata sa kahoy at tinutupi ko ang mga damit na pinagtatapon ni Desmond.

“Desmond naman.” mahinang usal ko nang abutin ko iyong kulay yellow na crop top.

“What?” istriktong tanong niya at di pa rin tumitigil sa kakahalungkat doon sa maleta.

Ito na. Galit na naman yata siya dahil doon sa mga damit.

“H’wag mo namang itapon ito Desmond.” Hininaan ko ang boses ko dahil tumataas na ang boses ni Desmond sa di ko malaman na dahilan. O baka dahil lang sa damit e.

“Nasasayangan ka d’yan sa mga telang iyan, Finn?” Dinuro niya pa ang iyong mga damit na tinupi ko sa tabi ko.

Tiningala ko siya na namumula na. Hala! Napahilamos siya sa kanyang palad na napatingala sa kisame. Tumaas-baba iyong Adam’s apple niya.

Nang tingnan niya ay ako ay nagtatagis pa rin ang bagang niya.

Nginusuhan ko siya at napa-ungol na naman si Desmond.

“Si Jaheer ang naghanda nito, Desmond. Pinahiram niya sa akin ang mga ito.” anas ko.

“Throw all of that damn fabric out!” turo niya sa mga damit na nasa tabi ko.

Nanlaki ang mata ko sa kanya.

“Hala! H’wag naman Desmond.”

Nilagay niya ang kanyang kamay sa magkabilang baywang niya. “And why is that Finn?”

“Hiniram ko ang mga damit na ito kay Jaheer, Desmond. Kaya di ko ito pwedeng ita–”

“Bullshit!”

Napaigik ako sa biglaang pagbulyaw niya.

“D-desmond…”

“Fucking shit! You call that a damn clothes, huh.”

Pinalobo ko na lamang ang bibig ko. Gusto ko ng lumabas ang maligo at maglaro sa dagat kaso heto naman kami ni Desmond nagtatalo sa mga damit. Ayaw ko naman sa mga damit na iyon e. Kaso kung wala akong pahpipilian ay isusuot ko naman ang mga iyon. Syempre, nag-effort kaya si Jaheer dito. Ang bait nga niya para ipahiram sa akin ang mga ito.

“Bakit kinagagalit mo iyang mga damit na ’yan Desmond?” Nakangusong tanong ko.

Desmond’s jaws tighten even more.

“You really want to wear that kind of thing, Finn?” Binalewala niya lang ang tanong ko at tinanong lang din ako pabalik.

“K-kung walang iba… edi… ’yan na lang ang isusuot ko.”

“Tang ina!” mura na niya naman.

Napasilip ako doon sa labas na parang hinihikayat na ako ng dagat na pumunta doon at magtampisaw. Mula dito sa kwarto ay nakikita ko ang labas dahil made of glass naman iyon at ang makapal na kurtina ay nakatabi lang. Kaya naman kitang-kita ko iyong mga tao na naliligo doon. Nag-ienjoy na sila.

“Desmond, oh,” tinuro ko ang labas ay napalingon naman siya doon. “Gusto ko nang maligo Desmond.”

“Walang lalabas ng silid na ito Finn kung ang ganitong klaseng tela lang ang nasa katawan mo.”

“Eehhh.”

“Ehh?” Panggagaya niya sa boses ko.

“Akala ko maliligo at maglalaro tayo sa labas Desmond.” Sumbat ko sa kanya. Maayos ang usapan namin na sasamahan niya akong maligo sa dagat kahit na trabaho ang pinunta niya dito.

“Fuck! Get up. Lalabas tayo.”

Kumuyom ang panga niya.

Mabilis akong tumayo at kinuha ko iyong mga damit na tinupi ko kanina at lumapit kay Desmond saka nilagay ko sa maleta iyong mga damit.

“Magbibihis pa ba ako?” Nakatingalang tanong ko kay Desmond. Matamis ko siyang nginitian.

“Tsk! Hindi!” Nagtatagis ang bagang niyang saad.

Lumabi ako sa kanya. Desmond said something under his breath.

“E, maliligo ako nang naka-jacket at pants, Desmond?” Ngumiwi ako. Ito kasi ang suot ko ngayon.

“We’ll eat first, then we’ll buy another set of more formal clothes for you.”

“Hala! Papaano itong mga damit ni Jaheer na pinahiram sa akin?” Nilingon ko ang mga kawawang damit ni Jaheer. Sayang naman ang effort ni frenny dito.

“Susunugin ko.” Walang pag-aatubiling saad ni Desmond. Naalarma ako.

“Ay! H’wag naman Desmond.” May pailing-iling kong wika sa kanya.

“Tsk!”

Sumunod ako kay Desmond paglabas namin sa silid. Kanina noong pumasok kami dito ay di ko p a masyadong napagtuonan ng pansin ang villa namin ni Desmond at ngayon ko lang napagtantong ang ganda pala. Pinaghalo ang kulay brown at puti ang pintura dito sa loob. Ang table na nasa gilid noong pool ay gawa rin sa kahoy at may sun lounger.  Nakakatuwa ring tingnan ang pool sa labas dahil parang kumukulo iyon. May pa peebles-peebles pa ang paligid ng pool. At nakaharap pa iyon sa dagat! Ang ganda! Sa gilid naman nung pool ay may hut house pa na matatanaw mo ang asul na dagat.

“Woah! Ang ganda dito Desmond.” Untag ko.

“Hmm.” Si Desmond na nasa gilid ko.

Tiningala ko siya at nang magtagpo ang mga mata namin ay halos madura ako sa lakas ng kabog ng puso ko. Parang nag-slow motion ang paligid ko at nakapukos lang ang mata ko kay Desmond.

Kumurap-kurap ako bago binaling ang atensyon sa harap namin. Ano ba itong puso ko? Nagwawala na naman. Baka atakihin ako nito ngayon!

“Let’s go. Let’s eat first.” ani Desmond at hinawakan ang palapulsuhan ko at hinila doon sa dining.

Kinagat ko nang mariin ang labi ko habang tinitignan ang kamay ni Desmond na nakahawak sa akin. Napakalaki ng kamay niya kumpara sa akin. Tapos siya may pagka-ala karamel ang kulay ng balat samantalang sa akin ay sobrang putla. Tuloy mukhang bata ang ako kumpara sa kanya. Pero habang tinitingnan ko ang kamay namin ni Desmond ay nagwala na mga insekto sa loob ng tiyan ko.

Nang matapos kaming kumain ni Desmond ay lumabas kami dahil gaya ng sabi niya. Bibilhan niya ako ng ibang damit. Sa pamimili namin—niya lang pala. Si Desmond lang ang namili sa mga damit. Habang abala siya sa pagbusisi noong mga damit ay nakuha naman ang atensyon ko doon sa mga paninda na mga salbabida. Lumapit ako doon at tiningnan ang mga iyon. Gusto ko rin noon. Gusto ko iyong malaking bilog at may butas din sa gitna—iyong parang donut na malaki.

“You want it?”

“Desmond.” Usal ko  ang biglang magsalita si Desmond sa tabi. May bitbit na siya tatlong supot na sa tingin ko ay mga damit panligo ko na iyon.

“Choose.”

“Huh?”

“Gusto mo n’yan? Pumili ka.” saad niya saka nginuso iyong kulay sky blue na salbabida at hawak-hawak ko.

“Ibibili mo ako?”

“Mmm.” Tumango siya.

“Sige. Ito na ang gusto ko.” Lumapad ang ngiti sa labi ko nang bumayad na si Desmond at binitbit na niya iyon.

Pabalik na kami ni Desmond sa villa at napansin ko ang mga matang nakatitig kay Desmond. Mapa-babae man iyon o lalaki ay napapalingon sa kanya.

Ngumuso ako at tinitigan ang malapad na likod ni Desmond. Nakasabit sa isang balikat niya iyong salbabidang binili namin tapos sa isang kamay ay bitbit naman iyong mga supot na may mga damit ko. Kahit na ganoon ang kanyang pustura ay di nababawasan ang kagwapuhan at kakisigan ni Desmond. Nakakakuha pa rin siya ng mga atensyon sa madla dahil sa pagmumukhang mayroon siya. Syempre, maskulado, matangkad, magandang lalaki, at umaapaw ang sex appeal niya kaya di na kataka-taka ang mga atensyong nakukuha niya. Idagdag pa na modelo at negosyante siya.

“Finn?”

Naingat ko sa gwapong pagmumukha ni Desmond ang mata ko. “Uh, Desmond?”

“Faster.”

Tumango ako at hinabol siya na nauuna sa akin. Napakagat labi naman ako at niyuko ang ulo nang lingunin din ako ng mga tao sa pagtawag ni Desmond sa akin.

“H’wag kang humiwalay sa akin.”

“Oo, Desmond.”

Pagdating sa villa ay binigay niya sa akin iyong mga binili niyang damit para sa akin at napalabi ako doon. Rashguard iyon at iyong bang ibaba naman ay midway boxer. Nasa limang pares iyon at pareho-pareho lang. Hindi ko alam kung bakit ang daming binili ni Desmond e. Magkapareho lang naman. Mabuti pa iyong pinadala ni Jaheer may iba’t ibang disenyo kaso lang ang liliit at ang ninipis din.

“Desmond akin lahat ng ito?” tanong ko sa kanya na ngayon ay nilalabas din ang mga damit niya sa kanyang maleta.

“Yes.” Di nakatinging sagot niya sa akin.

“Pare-pareho lang naman ito e.” Reklamo ko. “Iyong pinadala ni Jaheer ay may iba–”

“Masusunog ko talaga ang mga pisting tela na iyan Finn kapag binabanggit mo pa ’yan.”

Awtomatik na tinikom ko ang bibig ko at tinakpan ko ang bibig ko gamit ang dalawang kamay ko sa sinabi ni Desmond. Grabe naman siya.

“Will you come with me, Finn, or would you like to stay here? Or if you want, you can enjoy the beach, Finn.”

“Bakit? Saan ka pupunta Desmond?”

“I told you. I’m here for work. I have a ramp scheduled for 4 p.m. this afternoon.”

“Ehh? Di ba ako pwedeng sumama sayo?”

“When you come with me, you cannot enjoy the place.”

“Okay lang basta kasama ka.” Walang kagatul-gatol kong saad sa kanya.

Pansin ko ang pansamantalang pagka-istatwa ni Desmond saka tumitig sa akin. Niliitan niya ako sa mata niya.

Ngumuso naman ako.

“Okay.” Sa wakas ay sagot niya.

Napa palakpak ako. “Magbibihis ba ako?”

“There’s no need. Later ka na magbihis, after my ramp.”

Parang tuta akong tumango sa kanya. May isang babae na pumunta sa villa namin ni Desmond sinusundo siya dahil kailangan na daw nitong magready para mamaya. Nagreklamo pa iyon kung bakit daw nagdala si Desmond ng bata—ako iyong tinutukoy na bata noong babae kahit na di man niya bangitin ang pangalan ko.

“Hindi pwede ang bata Desmon–”

“If that’s the case, then I cannot be your model then. Maine, you are aware that my talent fee for this job is insignificant to me.You know, I just do modelling out of my hobby and because I want to help homeless people through this.” Argumento ni Desmond doon sa babae.

Yumuko na lang ako.

“Desmond nam–”

“Finn is not a kid anymore. He is twenty-one. He knows what to do and not to. He will just be in the audience while I do my job.”

“Okay. Okay, ako na rin bahala sa kanya.”

Sumama ako sa kanila na kahit may may pag-aalinlangan sa akin. At pagdating namin sa isang cottage kung saan magbibihis sina Desmond ay nakita ko iyong AJ. Iyong AJ ay agad na lumapit kay Desmond ay walang ano-ano’y yumakap iyon kay Desmond at humalik sa pisngi ni Desmond.

Kinagat ko ang labi ko at iniwas ko ang tingin ko sa kanila. Kumurot kasi ang dibdib ko sa tanawing iyon. Bakit hindi ko… gusto iyong ginawa ni AJ? Bakit ayaw ko na may gumaganon kay Desmond? Bakit ayaw ko na may yumayakap sa kanyang iba?

---

Of course, walang uuwi ng Manila hangga’t di nakakasuot si Finn ng mga daamit ni Jaheer. 😆Di natin sasayangin ang effort ni frenny dito.

Thank you for reading!!!

CHAPTER 19

Chapter 19

Finn Pov

“Pasensya ka na pala kanina sa inasal ko, Finn. Hindi ko naman talaga sadya na sabihin iyon.” saad noong babae na sumundo ka Desmond doon sa villa kanina. Binigyan niya kasi ako ng mauupuan at maiinom na kulay blue ang laman. Malugod ko iyong tinanggap kahit na wala akong balak na inumin iyon. Bilin kasi ni Desmond na wag raw ako uminom ng kung ano-ano na galing sa ibang tao.

“Okay lang po at salamat po sa upuan at dito sa inumin.” wika ko at nginitian ko siya.

“You’re so cute. Do you know that? By the way, I’m Maine, you can call me ate Maine. I’m Desmond’s friend and manager sa modeling niya.” Ani ate Maine at inilahad ang kamay sa akin.

Ngumiti ako sa kanya at tinanggap ko ang kamay niya.

“Alam niyo na naman po ang pangalan ko ate Maine. Nice to meet you po.” Nag-shake hands kami ni ate Maine. “Salamat po sa puri ninyo sa akin.” Namumula kong untag.

“Kaya inaakala ko talaga kanina na bata ka. You don’t look like twenty-one years old at all. And I was surprised to know na may dalang kaibigan si Desmond. It’s not him. Kasi sa pagkakaalam ko sina Colt, Rap, Laszlo, at iyong yumao nilang kaibigan lang kasi ang kilala kong closed friends ni Desmond.”

“Ahh, ganon po ba.”

“Hmm, kaya pasensya ka na.”

“Okay lang ate Maine. Naiintindihan naman po kita.”

“Ang cute mo talaga.” si ate Maine at kinurot pa ang pisngi ko.

Napahagikhik na lang ako. Natigil kami ni Ate Maine sa pag-uusap nang magsimula nang umingay ang buong paligid at nagsimula nang rumampa ang mga modelo. Mga summer outfits ang kanilang mga suot. Napa palakpak ako sa mga nakikita kong mga rumarampa. Di lang mga lalaki, may mga babae ring mga modelo na ang mga suot ay two-piece at one-piece. Si Desmond ang huling rumampa sa lahat at lumapad pa lalo ang ngiti ng makita ko siya.

Nagkatitigan kami saglit ni Desmond at pasimple niya akong binigyan ng kindat saka ngumiti. The crowd roared. Pero ako ay napayuko dahil naramdaman ko na naman ang pagwala ng puso ko at ang pag-init ng pisngi ko. Hindi ko talaga maintindihan ang sarili ko. Sa mga konting galaw ni Desmond ay para nang nakikipag-karera ang puso ko at para na akong kinukumbulsyon. Parang magkakasakit pa yata ako.

Tatlong beses na pumaso sila Desmond at iba-iba ang kanilang suot. Pagkatapos n’on ay sumama ako kay Ate Maine gaya ng utos ni Desmond. Sabi ni ate Maine ay may party daw pero di naman ako mahilig doon. Nahihilo ako sa mga strobe lights, e.

Muli kaming pumasok doon sa tent kung saan sila Desmond at nakita ko ang ibang mga modelo na naghuhubad at may ibang nagbibihis. Iba ang tent for girls and boys kaya malaya silang nakakahubad kahit kailan nila gusto. Gusto kong iiwas ang mga mata ko kaso sa bawat sulok ng tent ay may naghuhubad at nagbibihis.

“Maine! Take Finn outside.”

“Desmond.”

Luminga si Desmond sa paligid na napatigil sa pagbibihis dahil sa bulyaw niya.

“Take him out!”

“Finn, is a guy too, Des–”

“I don’t want to repeat myself over and over, Maine.” Mahinahong sabi ni Desmond pero iyong mata ay nanlilisik na kay ate Maine.

Kinalabit ko ang suot na see through ni Ate Maine. Nilingon niya naman ako.

“Sa… labas na ako maghihintay kay Desmond, ate Maine.”

Napahilamos sa mukha si Ate Maine saka binalingan saglit si Desmond na walang pinagbago ang ekspresyon ng mukha-nanatiling nagtatagis ang bagang at istoiko.

Bumuntonghininga si ate Maine saka tumango sa akin at inakay na rin ako palabas. Niyakap ko na lang ang sarili ko dahil malamig na at kahit na naka-jacket at ay tumatagos pa rin ang lamig sa balat ko.

“Hindi ko talaga alam kung ano ang pinuputok n’yang si Desmond at bakit ayaw ka niya doon sa loob, Finn.”

“Baka crowded na ate Maine.” wika ko ay nginitian siya.

Sarkastikong ngumisi sa akin si ate Maine.

“Crowded? Tsk!”

Ngumuso na lang ako dahil mukhang nawala na si ate Maine sa kanyang mood. Halatang naiinis na siya kay Desmond. Ilang saglit pa ay nagsimula nang may lumabas sa tent at gayun din si Desmond. Agad siyang lumapit sa amin ni ate Maine.

“You’re cold?” Malamyos na tanong niya sa akin nang malapitan ako.

“Hindi naman masyado.” mahinang sagot ko dahil nakita ko ang pagkunot ng noo ni ate Maine kay Desmond na parang di niya nakikita si ate Maine sa kanyang likuran.

Bumaling Desmond kay ate Maine na nakakunot ang noo pero nang lumingon si Desmond ay unti-unti iyong nalusaw.

“We’ll go to our villa.” saad ni Desmond kay ate Maine.

“May party pa.” si ate Maine kay Desmond.

“Hindi ako magpa-party tonight.” Matamamg sagot ni Desmond.

Napatawa si ate Maine bigla.

“Really? Ikaw hindi magpa-party? Are you kidding me Michael Desmond? Ito ata ang pinaka-favorite part mo sa lahat ng mga gi–”

“I’m serious. I have Finn with me…”

I tugged Desmond’s polo na siyang kinatigil niya sa pagsasalita. Lumingon siya sa akin at tumamas ang isang kilay niya na parang nagtatanong sa akin.

I bit my lower lip and said, “O-okay lang na magparty ka Desmond. Kaya ko namang umuwi sa villa mag-isa. Mag-enjoy ka dito.” wika ko.

Ayaw ko naman na dahil sa akin ay di na makahalubilo si Desmond sa mga workmates niya. Ayaw ko naman na ako ang dahilan kung bakit di siya magpa-party. Ayaw ko na putulin ang kasiyahan niya dahil lang sa akin. Oo nga’t sinama niya ako dito dahil nasabi ko rin sa kanya na gusto kong maligo ng dagat pero alam ko naman na trabaho ang pinunta niya dito. At siguro may ganito talaga. Di ko lang alam dahil wala naman ako sa clique nila. Kaya naiintindihan ko.

“Ayaw ko ngang nagparty tonight. Sasamahan kita.”.

Pinalobo ko ang bibig ko at yumuko.

“May mga kasamahan kang naghihintay say–”

“Hindi sila naghihintay Finn. And I don’t care about the party. Sinama kita dito. Inaya kita. Kaya responsibilidad kita.”

Inangat ko ang tingin ko sa kanya.

“Pero Desmon–”

“MD!” Biglang nay sumingit sa gitna ng pagsasalita ko at si AJ iyon. Si ate Maine ay tinabunan niya pa para lang makalapit kay Desmond.

Umirap sa ere si Desmond at tiningnan si AJ.

“What?”

“Party?”

“No.” agad na sagot ni Desmond.

“What?”

“You heard me, AJ. I need to rest. Pagod ako.” Pagdadahilan ni Desmond at binalingan ako saka kinuha ang kamay ko para mahawakan niya.

Hinila na ako ni Desmond papalayo doon at di ko maiwasan na lingunin ang taong tinalikuran namin ni Desmond. Si ate Maine ay kumaway sa akin ng konti kaya ngumiti ako. Samantalang si AJ sa tabi nito ay matalim akong tiningnan at inirapan bago dinivert ang mata sa ibang direksyon.

Tinuon ko na lang ang mata ko sa daan at hinabol ang mahahabang hakbang ni Desmond.

Pagdating sa villa ay naligo si Desmond. Siya ang nauuna dahil naghahanap na ako ng pwede kong suotin sa gabing ito. Sa mga pinadala na damit ni Frenny ay may nakita naman akong pwede na i-underwear. Mukhang panty pa nga iyon e, kaso wala naman akong ibang mapagpipilian. Wala akong makitang formal na pantulog sa pinadalang damit sa akin kaya naman pumunta ako sa closet kung saan nilagay ni Desmond ang mga damit niya para makahiram ng damit niya.

Sa paghahanap ko ay nakontento ako doon sa isang itim na T-shirt. Aalis na sana ako doon sa closet at isasara ang pintuan nang mapatalon ako sa gulat nang nay magsalita sa likod ko.

“Finn?”

Humarap ako kay Desmond yakap ang damit at iyong underwear. Tanging towel lang ang nakatabing sa ibabang parte ni Desmond at may umu-umbok doon.

“Desmond.”

“What are you doing?”

I chewed my lips.

“Manghihiram ng damit mo. Wala kasing pantulog na damit na pinadala si Frenny.”

Kumunot ang noo niya at umigting iyong mga masel niya. Tumutulo rin ang tubig sa kanyang magandang katawan. Uminit ang pisngi ko habang nagtatagal ang mata ko sa katawan ni Desmond.

“Frenny?” Na-angat ko ang ulo ko sa kanya.

“Ah, si Jaheer.”

Napatango siya. “Nakakuha ka na ng damit? O ako na ang kukuha for you?”

Umiling ako sa kanya.

“Nakakuha na ako. Sige maliligo na rin ako.” Nagmamadali kong saad sa kanya at patakbong tumungo si bathroom.

Tapos na akong maligo at nagkukulong pa rin ako dito sa bathroom. Hindi ko alam kung lalabas pa ba ako dito o hindi. Tiningnan ko ang repleksyon ng sarili ko sa malaking salamin sa harap ko. Iyong t-shirt ni Desmond ay hanggang mid-thigh ko at ang tanging panloob ko lang ay iyong panty. Pakiramdam ko ay napaka lantad ko. Hinihila ko ang ang laylayan ng damit paibaba pero di naman iyon nakakatulong. Sana pala nagdala na lang ako noong maong shorts na pinadala rin ni Jaheer. Kaso ang sagabal kasi sa pagtulog noong maong na shorts.

May kumatok sa pintuan kaya naman naputol iyong pagtingin ko sa sarili ko sa salamin.

“Finn?”

“D-desmond.”

“Why are you taking so long? Okay ka lang ba d’yan? Need something?”

“W-wala naman. Lalabas na rin.” Halos mataranta ako doon.

“Okay.”

Ipit-ipit ko ang labi ko sa ngipin ko nang lumabas ako sa bathroom. Nakakailaang ang ganito. Parang nakakahiya. Hindi ko alam kung naghahalo ang hiya at ilang ko dahil sa suot.

“You’re uncomfortable?” tanong ni Desmond nang makasampa ako sa kama.

Lumabi ako sa kanya bago tumango.

“Shorts? I can lend you my mine.”

“Pwede?”

“Tsk! Of course.” Si Desmond at bumaba sa kama saka pumunta doon sa closet niya.

Pagbalik niya ay dala na niya ang isang boxer shorts. Binigay niya iyon sa akin at tinanggap ko naman para maisuot ko.

“Tumalikod ka.” Utos ko kay Desmond dahil nakatitig lang siya sa akin.

“What?”

“Tamalikod ka. Isisuot ko ’to.”

Napailing si Desmond saka tumalikod naman.

Bumalik na si Desmond sa kanyang pwesto sa kama at saka pinatay ang ilaw. Ang liwanag sa buwan sa labas ay tumatagos doon sa mahahabang kurtina ng floor-to-ceiling na bintina. At iyon ang tanging liwanag dito sa kwarto.

Kinumutan ko ang katawan ko hanggang sa leeg ko at umusog patungo kay Desmond. At napangiti naman ako dahil maging si Desmond ay umusog din papalapit sa akin. Ewan ko komportable talaga dito. Nakapa komportable dito sa tabi niya. Niyakap ni Desmond ang katawan ko kaya naman yumakap na rin ako sa kanya at sumiksik sa dibdib niya.

“Goodnight, Finn.”

“Goodnight din.” Usal ko at pinikit ang mata na may ngiti sa labi. Di naman nagtagal ay hinila na rin ako ng kaantukan.

Nagising ako na may tumutusok na hita ko. Hindi ko na rin naman iyon inintindi dahil minsan ko na ring nararamdaman iyon. Minulat ko ang mata ko at kinusot ko iyon saka humikab. I peel off my hands from Desmond’s body. Tinanggal ko rin ang kamay ni Desmond na nakayakap sa akin. Ang bigat!

Bumaba ako sa kama at kinuha ko ang cell phone ko. Pagbukas ko doon ay nagulat ako dahil pusot-pusot ang pagdating ng message sa akin galing kay Jaheer at nanay Susan. Umupo ako sa kama at nakangiting nagreply kay nanay Susan. Ang huli kong nireplyan ay si Jaheer.

From: Jaheer Ang pictures, frenny.

From: Jaheer Nakakatampo di nagrereply.

From: Jaheer Mag-online ka, Finn.

From: Jaheer Pictures, please.

In-on ko ang data sa cell phone ko at agad ko ring natanggap ang maraming message ni Jaheer sa messenger.

Ngumuso ako at nagreply sa kanya.

‘Sorry, frenny. Ngayon lang naka-online.’ Message sent.

Nakita ko agad na may tatlong tuldok ang gumagalaw doon. Typing si Jaheer.

‘Video call tayo.’

Nilingon ko si Desmond na natutulog pa. Pumunta ako sa bathroom at doon ko sinagot ang video call ni Jaheer.

“Bobita ito. Asan na ang mga pictures.” Pambungad agad ni Jaheer sa akin.

Ngumuso na naman ako.

“Ehh, frenny kasi… ayaw ni Desmond ipasuot sa akin. Nagalit siya kahapon. Susunugin niya raw ang mga iyon kapag sinuot ko.” sumbong ko sa kanya.

Nakita kong napatampal si Jaheer sa kanyang noo. Nakita kong nasa kama pa siya at nakapantulog pa. Maaga pa rin naman kasi.

“Dapat di ka naniwala doon. Sayang naman ang effort ko d’yan kung di mo masusuot.”

“Iniisip ko rin iyan, Frenny. Sorry talaga.”

“Tsk! Di ko tatanggapin ’yan. You need to wear at least one sa mga pinadala ko sayo at mag-take ka ng pictures.”

“Pero ayaw nga ni Desmond, Frenny. Magagalit iyon at baka masunog ang damit ko ayaw ko n’on.” giit ko pa.

Umiling si Jaheer.

“Hindi! Hindi ’yan magagalit.” Argumento niya.

“Pero Jaheer kas–”

“Kapag nakita ka ni Desmond at magalit. Ipapaputol ko burat ko kapag nagalit siya.”

“Eehh?”

“Sige na, frenny nakakatampo ka masyado.” Pampa-konsensya ni Jaheer sa akin.

“P-pero saglit ko lang isusuot, ah.”

“Omg! Go! Magbihis ka na.” Excited niyang untag.

“N-ngayon na ako magbibihis?”

“Yes, mag-isa ka naman d’yan e.”

Nagtalo pa kami si Jaheer dahil si Desmond ay nandun lang sa labas-tulog. Pero sa huli kinuha ko pa rin iyong maleta na punong-puno ng damit ni Jaheer. Iyong cell phone ko ay pinasandal ko doon sa salamin habang nagpapatuloy pa rin ang video call namin ni Jaheer.

Kinakabahan ako sa ginagawa ko sa di ko malaman na dahilan.

“Alin dito ang isusuot ko, frenny?” tanong ko kay Jaheer.

Pinatong ko rin iyong maleta sa sink at tiningnan iyong nga damit.

“May pinadala ako sayong kulay black na one piece bikini, frenny. Iyon ang kunin mo.” Utos ni Jaheer sa akin.

Hinalungkat ko naman agad iyong maleta at nang makita ko iyong sinasabi niyang damit ay itinaas ko iyon para makita niya.

“Iyan! Tama!” Rinig kong saad ni Jaheer pero ramdam ko ang pagkawala ng dugo sa buong mukha ko nang makita ko iyon.

“A-ano naman ang matatakpan nito sa katawan ko, Jaheer.”

“Just wear it, frenny. Gooo!!”

“P-p-pero frenny…” Nautal ako sa lakas ng kabog ng puso ko dahil doon sa damit.

“Sige na bago pa gumising ang crush mo.”

Napalunok ako ng malalim bago pumasok sa shower room at doon ako naglubad at nagpalit. Napangiwi naman ako nang masuot ko na ang iyong bikini. Okay lang naman sa harap kasi natatakpan ang harap ko kaso… kaso iyong likuran ay backless. Ang natatakpan lang sa likod ay ang pwet ko. At ang taas n’on ay wala na. Napatingin ako sa harap ko na bumukol ang ano ko doon.

Lumabas ako sa shower room at tinakpan ko ang harap ko. Humarap ako sa salamin at kitang-kita ko ang sarili ko doon. Bagay naman sa akin ang itim since maputla ako mas nadepina pa nga ang balat ko doon.

“O.M.G! OH MY GOSH!!!” Pag-eksahirada ni Jaheer nang makita ako. “Bobitang ’to bagay na bagay sayo!”

“E-ehh… Jaheer. Iyong harap ko ano…”

“Tsk! May bukol? Sus! Mag shorts ka, may shorts ako d’yan.”

Gaya ng utos ni Jaheer ay mabilis akong humanap ng shorts doon sa maleta. At nang makakita ako ng shorts ay sinuot ko kaagad iyon. Sobrang ikli ng shorts. Iyon ang lang masasabi ko. Ang singit ko lang ang natatakpan n’on. Pero mas okay na kaysa doon sa biniki lang dahil natatakpan na nito ang harap ko. May mga butas-butas pa iyong shorts.

“FRENNY!!! Grabe! Para kang tibo na di biniyayaan ng dibdib at kinulang sa pwet!” Hindi ko alam kung maiinsulto ba ako sa sinabi ni frenny.

Tiningnan ko ang sarili ko sa salamin at napangiti ako bigla. Bumagay sa akin ang damit! Umikot ako at sakto lang ang shorts na matakpan ang pwet ko.

“Ang taray! Bagay na bagay!” Si Jaheer.

Kinuha ko ang cell phone at ngumiti kay Jaheer.

“Sige na Jaheer. Magpi-picture na ako para ma-send ko sayo at makapagbihis na ako. Baka magising na kasi si Desmond, e.”

May panunuksong ngumiti sa akin si Jaheer.

“Ipakita mo sa kanya iyan. Tingnan natin kung di iyon tigasan sa hitsura mo, frenny.”

“Eeh?”

Ngumiwi si Jaheer sa akin at kung magkasama lang kami ngayon malamang nabatukan na niya ako. “Tsk! Sige na nga. Shunga mo naman. Basta iyong pictures, ah.”

Kumaway ako kay Jaheer bago pinatay iyong tawag at humarap sa salamin. Ngayon lang ako nakasuot ng ganitong klaseng damit pero di ako nakaramdam ng pagkailang. Noong una oo kasi nakikita ko ang bukol sa baba ko pero nang magshorts ako ay nawala na. Nak-kyutan nga ako sa sarili ko. Sa ganitong klaseng damit ay nakikita ko ang maliit kong katawan.

At bubuksan ko na sana ang camera ng phone ko nang biglang bumukas ang pintuan at ang inaantok na katawan ni Desmond ay niluwa n’on.

Binuka ko ang bibig ko para magsalita kaso walang lumabas na kataga doon. Nawala ang antok sa mga mata ni Desmond at matalim na tiningnan ang katawan ko mula paa ko hanggang sa itaas.

“What the fuck!?” Malakas niyang mura na kinataranta ko.

Kumabog ang puso ko at para akong natauhan doon.

“I-i-ito na. H-hubarin ko na D-desmond.” Natataranta kong saad at agad ni nilagay ang telepono ko sa sink.

Halos maiyak na ako nang sa sobrang pagkataranta ko ay di ko matanggal ang pagkakatali ko doon sa biniki sa likod ng leeg ko. Hindi ko na matanggal ang pagkakatali ko doon! Nanginginig ang kamay ko sa sobrang pagkakataranta.

Nang di ko iyon matanggal ay iniwan ko ’yon at bubuksan ko na sana ang butones at zipper noong short-shorts nang may malaki at maugat na kamay na pumigil sa akin.

Napatingala ako at nakita ko si Desmond na nakakuyom ang panga at nagtatagis ang bagang.

“D-desmond… huhubarin k-ko na naman.” mahinang usal ko. Naiiyak ako.

Napisil niya ang kamay ko pero di naman iyon masakit.

“Damn this fucking fabric!” usal niya.

Pinunasan niya ang nag-iisang luha na tumulo sa mata ko.

“Desmond.”

Napaigtad ako ng lumakbay ang isang kamay niya paitaas at nagsitayuan lahat ng balahibo ko sa katawan. Tumigil iyong kamay niya sa likod ng leeg ko at akala ko ay tatanggalin niya ang pagkakatali noong bikini ko doon pero inayos niya lang pala iyon.

“Are you… comfortable wearing this thing?” Parang nahihirapang humingang tanong ni Desmond sa akin.

Lumabi ako at tumango sa kanya. Rinig ko ang paghasa ni Desmond sa ngipin niya.

“Then… just wear it. Don’t take it off.”

“Pero g-galit ka?” Parang naging malambot ang tono ng boses ko doon.

Mariin siyang pumikit at umiling.

“I am not.”

“Talaga?”

“Yeah. And… this fucking thing suits you, habibi.” Si Desmond at lumandas ang kamay niya sa hubad kong likod.

---

Putcha ito! Ako na nagsusulat nito ay nai-excite rin! Binyag na this! Hahaha! Charizz langs!

Gusto ko palang magpasalamat sa mga tao na nag-follow sa akin at nagbabasa sa mga stories ko. Nakakataba po sa puso na may (mga) taong nagpapatuloy na bumabasa sa mga ginagawa kong story. Alam ko po na bumabaha sa mga errors ang mga gawa ko at sana po ay pagpasensyahan niyo na. Saka ko na po ito mai-edit kapag binilhan na ako ng laptop nina mama.🤣🤣 Ayon lang! SALAMAT!!!

Don’t forget to vote, comment and share this story or my stories to your friends!

Tamang propaganda lang sa story😂😂😂

CHAPTER 20

Chapter 20

Finn Pov

Malapad ang ngiti ko nang makalabas ako sa kwarto namin ni Desmond at yakap-yakap ko na ang iyong biniling salbabida niya. Sa kabila nang nagwawala kong puso sa loob ay malaki pa rin ang ngiti ko. Bakit ako nakangiti ng ganito? Of course, una hindi nagalit si Desmond sa akin. Pangalawa, pumayag na siyang magsuot na ako ng ganito. Hindi ko man maintindihan kung bakit ayaw ni Desmond na nagsusuot ako ng ganito pero masaya na ako na nang malaman ko na di siya galit. Tapos sabi niya pa bagay naman daw sa akin. At panghuli makakaligo na sa dagat sa wakas!

Kinagat ko ang ibabang labi ko upang pigilan sana ang ngiti ko pero di papa-awat e. Kumakawala talaga.

Napatingin ako sa labas. Ang ganda nang panahon. Mula dito sa living area ay nakikita ko ang labas na maaliwalas na maaliwalas ang paligid.

I was on my way palabas nang may magsalita sa likod ko.

“And where do you think you’re going, Finn?” Si Desmond. Nilingon ko siya at nakita ko siyang walang pang-itaas at nakapantulog niya lang sa ibaba.

Naiwan kasi siya kanina doon sa bathroom ng kwarto namin. Pinalabas niya lang ako nang una dahil may gagawin pa daw siya doon.

He crossed his arms in front of his massive chest and fixed his eyes on me.

Ngumiti ako sa kanya na kinaliit ng mata niya.

“Maliligo na sa dagat.” Masaya kong wika at napatalon nang konti sa sobrang excitement.

“No!”

“Ehh?”

“Ehh?” Ginaya niya ako at naglakad siya papalapit sa akin. Di pa rin nagbabago ang ekpresyon doon sa mukha niya. “Hindi ka muna maliligo sa dagat na ganito ang suot.” Tinuro niya ang suot ko.

“Desmond naman. Gusto ko na maligo.” Pinadyak ko ang paa ko sa sahig.

Ngumisi si Desmond sa akin.

“Maliligo ka pero sa pool muna, sa hapon na ang dagat. Look,” tinuro ni Desmond ang labas. Ngumuso naman ako. “it’s still hot out there. That is why dito ka muna sa pool. Don’t worry gaya ng sabi ko sayo. Maliligo rin tayo d’yan and even play, okay?” aniya at piningot ang ilong ko.

Humaba pa lalo ang nguso ko pero tumango pa rin ako sa kanya.

“Promise?”

Gusto ko na kasing makasiguro. Bukas uuwi na kasi kami. Tapos di pa ako nakakatapak sa dagat!

“Silly, baby boy. Of course.” Anito at ginulo ang buhok ko.

Kinuha ni Desmond ang cell phone niya mula sa bulsa ng kanyang pants.

“What do you want for breakfast, Finn?” tanong niya.

Nag-isip ako kung ano ang gusto ko kaso wala naman pala akong alam sa mga sini-serve dito. Pero gusto kong kumain ng saging. Something na may banana. Ganoon.

“Mayroon ba sila dito Desmond na ang flavor ay banana?”

“Banana?” Ulit niya.

Tumango ako.

“Okay, I will look for it.”

“Yay! Thank you.” Magiliw kong saad.

Ngumisi naman siya sa akin at binalik ang mata sa kanyang cell phone. Muling binalik ni Desmond ang cell phone sa kanyang bulsa.

“Let’s just wait for our food to arrive.”

“Hmm.”

Yakap-yakap ko ang salbabida sa akin nang suwayin ako ni Desmond na ilagay ko daw iyo  sa tabi. Aniya, di naman daw iyon tatakbo. Itinabi ko na ang salbabida at sumunod kay Desmond na lumabas sa villa namin at tumungo siya doon sa pool na nakaharap sa dagat.

Nasa likuran niya ako nang mag-flex siya sa kanyang biceps at triceps. Di ko mapigilang di iyon hangaan. Umiigting iyon sa bawat galaw niya. Siksik talaga sa laman ang katawan ni Desmond.

Napanguso ako nang tiningnan ko ang katawan ko. Ang liit ko kumpara sa kanya.

At imbes na hangaan pa ng husto ang katawan ni Desmond at pumunta na ako sa pool at umupo ako sa gilid n’on at nilublob ko ang paa ko sa tubig. Napa-agikik naman ako nang nanuot nag lamig sa binti ko.

“Finn.”

Agad kong nilingon si Desmond na nakaupo na pala sa tabi ko. Nanliit ang mata ko dahil sa mataas na araw.

“Desmond?”

“Do you have any plans about your life? I mean, your dream? You want to be? Or the work you want in the future.”

Naibalik ko ang mata ko doon sa paa ko na nakalublob sa tubig na kulay asul. For the others… maybe that question was just very simple to them. Very easy question to answer pero ako… hindi ko alam. Tingin ko ang hirap n’ong mga tanong na ’yon.

Sa katulad kong lumaki sa simbahan kasama ang mga ibang bata na katulad ko na iniwan ng mga magulang. Di na ako nagkaroon ng ganoong mga tanong sa buhay ko. I have an uncle, but he doesn’t care about me. He even put me in the church because he could not raise me… yet… he… 

I shook my head at the thoughts—memories that tried to envade my mind again. Memories that I tried so hard to forget. But until now, it’s still hunting me in my dream. 

Ano nga ba ang pangarap ko? I only—barely finish junior high school.  Muntikan pa akong di makapasa n’on kasi takas ako nang takas sa school man iyan o sa church. Not that I want it.

“Hindi ko alam, Desmond.” I weakly said and tears started to form in my eyes.

“Hmm?”

“Hindi ko alam kung ano ang pangarap ko, Desmond. Ngayon masaya lang ako sa piling mo… ay… sa bahay mo. Kasama sina nanay at tatay tapos si Jaheer. Pwede ito Desmond? Wala pa akong pangarap.”

Yumuko ako.

“Hindi ko pa alam ang gagawin ko sa buhay, Desmond. Hindi ko pa alam.”

I looked at the veiny hands that landed on my naked thigh. I held my head up and found Desmond’s eyes.

“Yes. It’s okay, Finn. You’re still young. Very young. There’s still a lot of time to think about it. Don’t pressure yourself about my question, okay?” Desmond said and gave my thigh a light squeeze. “I will wait till the day you’ll realized your dream in life, okay? I will help you. I will always be here, hmm.”

I smile and nodded.

Ngumiti rin si Desmond na di kita ang ngipin niya saka pinunasana ng mata ko gamit ang kamay niya.

“You’re still a baby, Finn, but you are now an expert at bringing havoc inside me.”

Kumunot nag noo ko kay Desmond. Hindi ko siya maintindihan! Anong baby?

Inilingan ko siya bilang di ko pagsang-ayon sa kanya.

“Hindi na ako baby, Desmond, twenty-one na ako.” Inosente kong wika sa kanya.

Tumawa siya at ginulo ang buhok ko. Yumuko naman ako.

“Then, can you kiss me?”

My face heated.

“K-kiss?”

“Nevermind. Let’s get inside.” saad ni Desmond bago umiling.

Tatayo na sana siya nang pigilan ko siya sa pamamagitan ng paghila ko sa kamay niya.

“Kiss lang, huh.”

Siya naman ngayon ang kumunot ang noo at bago pa man siya makapagsalita ay dumukwang na ako sa kanya at hinalkan ko ang magkabilang pisngi niya. May pa tunog pa iyon. Nginitian ko siya pagkatapos. Dalawang halik lang sa magkabilang pisngi ni Desmond binigay ko. Gusto ko sana iyong nakikita ko sa mga bidyo ni Jaheer kaso nakakatakot at di ko rin alam kung papaano.

“Ayan na Desmond. Tapos na. May kiss ka na. Dalawa iyon.” Nakangiting wika ko pero  naikiling ko ang ulo ko nang mapahawak si Desmond sa kanyang bibig at biglang bumulandit ng tawa.

“Fuck! Did I just fucking assume?” Di makapaniwalang saad ni Desmond sa kanyang sarili.

“Desmond?”

“Dammit, baby boy. You’re giving me false hope.”

“Huh? False hope? Di kita maintindihan Desmond.” Seryoso kong wika sa kanya.

Huminga siya ng malalim at matalim akong tiningnan. Lumabi naman ako sa kanya.

“Don’t mind it. But Finn, you shouldn’t kiss someone you don’t like.”

“Gusto kita Desmond…” Diretsong wika ko kay Desmond at nang ma-realized ko ang sinabi ko kay Desmond ay napatakip ako sa mukha ko gamit ang dalawang kamay ko. “W-wala akong sinabi Desmond. Wala.”

I hear a small laugh coming from him. Gusto ko nang umiyak! Gusto ko nang tumakbo papalayo kay Desmond.

“Finn.” Si Desmond at sinusubukang kunin ang kamay ko na nakatakip sa mukha ko pero nagmamatigas ako.

“Wala akong sinabi.” Ulit ko pa.

“Hmm. I didn’t hear any.”

Ngumuso ako kahit na di naman niya kita ang mukha ko dahil sa palad na nakatakip dito.

“T-talaga.”

“Hmm.”

Dahan-dahan kong tinanggal ang kamay ko sa mukha ko at nagtagpo ang mga mata namin ni Desmond.

“Stop pouting.”

“Huh?”

Napahilamos siya sa mukha niya. “Nothing.”

Pinalobo ko na lang ang bibig ko. Napapadalas na ata ang nothing at nevermind ni Desmond.

Ilang saglit pa ay naputol din naman kami ni Desmond dahil dumating na ang breakfast namin na kanyang in-order kanina. Their foods are so good at dahil nasarapan ako doon ng husto napadami ang kain ko. At gustong-gusto ko rin iyong banana smoothie.

After naming kumain ni Desmond ay tinanong ko siya kung may work ba siya ngayon. At laking pasasalamat ko nang sinabi niyang wala na daw. Makakapag-enjoy na kami.

Hirap na hirap ako nang bitbitin ko ang banana smoothie ko at iyong salbabida tungo doon sa pool.

Pagdating doon sa may pool ay binitiwan ko rin ang salbabida sa gilid at nilagay ko ang smootie sa may table na nasa tabi lang din noong pool. Pagkatapos ay lumapit na ako doon sa pool at nilagay ko na ang salbabida sa pool. Gusto ko kasing pumatong doon kaso lang nahihirapan ako kasi gumagalaw iyon sa tubig.

Napanguso ako nang sa ilang beses kong gustong sumubok na pumatong doon ay di pa rin ako makasakay doon.

“You want to ride on top?”

Nilingon ko si Desmond. Medyo umawang ang labi ko nang makita ko siya—ang katawan niya. Hindi ko alam kung may nilagay ba siya doon o wala pero mukha kasi iyong makintab. At nagsuot pa siya ng sunglasses tapos topless na naman siya kagaya kanina pero ngayon ay naka-shorts na siya.

I felt my heart pounding inside my chest at the sight of him. At naramdaman ko ang pagtaas ng temperatura ng pisngi ko.

Inipit ko ang labi ko. “Hmm. Gusto ko pumatong dito Desmond.” Turo ko sa salbabida.

Tumango siya sa akin at sumulong doon sa pool.  Hanggang lower chest ni Desmond ang tubig.

Nang nasa pool na siya ay nilapit niya ang pink na salbabida sa kanya at walang kahirap-hirap akong binuhat saka ipinatong doon sa salbabida. Napangiti agad ako at naindak ko ang paa sa tubig. Tanging ang pwetan ko ang nababasa sa tubig at iyong paa ko ay umaabot din naman sa tubig kahit papaano.

“Ayaw mong maligo? Kanina atat na atat ka.” usal ni Desmond.

“Busog pa kasi ako.” sagot ko sa kanya habang nag-ienjoy na ako kaka sipa sa tubig.

“Hmm.”

“Desmond itulak mo naman ang salbabida, please.”

Umiling siya pero sinunod niya naman ang gusto ko. Hanggang sa nasa gitna na ako ng pool. Si Desmond naman ay lumalangoy na back and forth sa pahaba na pool. Pinapanood ko lang ang mga backstoke at butterfly stroke niya. Sa bawat galaw niya nang kanyang braso ay bumabakat ang kanyang maskuladong katawan at nakikita ko rin iyong mabalahibo niyang kilikili.

Uminit ang pisngi ko sa tinatanaw ko kaya naman itinuon ko ang atensyon ko sa dagat na kumikinang. Panaka-naka ko ring nilalaro ang paa ko sa tubig.

“Huwaah!!” sigaw ko nang may biglang kamay na dumapo ko hita ko.

Lukot ang noong binalingan ko si Desmond na sinusuklay ang basang buhok gamit ang isang kamay niya at tumatagaktak din ang tubig doon.

“Ginulat mo ako Desmond!” Inis kong wika kay Desmond.

Tumawa lang siya at kinuha ang kamay sa hita ko at doon siya humawak sa salbabida.

“Maligo ka na. You were so excited earlier.”

Ngumuso ako sa kanya.

“Sa dagat ko gusto.” Tinuro ko ang dagat sa harap namin gamit ang nguso ko.

Dumaing si Desmond kaya napabaling ako sa kanya.

“I promise you, right? Sa hapon na nga.”

Hinabaan ko siya sa nguso ko at tumango.

Tumambol ang puso ko nang sa ilang minuto na lumipas ay di inaalis ni Desmond ang mata niya sa mukha ko. Iyong pamumula sa pisngi ko ay nadagdagan pa dahil kanyang nag-aalab na mata na nakatuon sa akin. Gusto ko tuloy takpan ang tainga ko dahil parang naririnig ko na ang tambol ng puso ko doon.

Desmond licked his lips before swallowing so hard.

“D-desmond…”

His eyes fell on my lips.

“Finn.”

“Huh?”

“I want to kiss you.”

My mouth fell open and at the same time, my eyes went rounder than usual. I reached for my chest dahil nababaliw na ang tibok doon. I silently prayed na sana matigil na iyon. And even my stomach churn to the point that I want to throw up.

“H-hinalikan na kita kanina.” Paalala ko sa kanya sa halik ko kanila. Dalawa pa nga iyon. “Da… dalawa iyon Desmond.” Pinakita ko pa sa kanya ang dalawang daliri ko.

“I’m sorry, Finn.” Hinging paumanhin ni Desmond at kinuha niya ang kamay doon sa pagkakahawak sa salbabida. Tatalikod na sana siya sa akin pero agad kong inabot ang bisig niya at hinawakan siya doon.

I felt his muscles tighten. 

Humawak ako sa magkabilang balikat ni Desmond at huminga ng malalim. Tinitigan ko ang mapula niyang labi. I closed my eyes and stretched towards him to reached his lips. Pumikit pa ako ng mariin nang maramdaman ko na ang labi ko na tumama sa labi ni Desmond.

Hindi ko alam kung nararamdaman ba ni Desmond ang panginginig ko—nang katawan ko at ng labi ko. I swallowed all of my nervousness so that I could give him what he wanted. 

Matapos ang halos isang minuto ay pinakawalan ko ang labi niya pero nanatili ang kamay ko sa balikat niya. Nanginginig ang buong kalamnan ko. It was… it was my first kiss. I gave my first kiss to Desmond. My first kiss on the lips was with Desmond. My crush .

Nakita kong bilog na bilog ang mata ni Desmond at di maka-kurap.

“Dammit!” Mura ni Desmond bago humawak sa batok ko at siniil ang labi ko nang isang halik.

Gamit ang isang kamay niya ay pinayakap niya ako sa leeg niya at naramdaman ko ang pag-alog sa tubig nang umusog pa si Desmond sa akin. Nanginig ang kamay ko na nakayakap sa leeg niya nang kagatin niya ang labi ko.

Binuksan ko ang mata ko ngunit tanging mukha lang niya ang nakikita ko at ang nakapikit niyang mata. Napaungol ko sabay pikit sa mata ko nang diniin pa ni Desmond ang bibig sa akin.

“Let me in, habibi.” Desmond utter in between our sealed lips.

“Hu–” I sucked on my own breath when the moment I opened my mouth, he immediately inserted his tongue inside mine.

I moaned again when Desmond’s hot, firm, and skillful tongue tried to battle with my tongue. I didn’t know what to do. I didn’t know how to respond. Yes, I may saw it on some video that Frenny showed me pero di ko pa rin alam kung papaano iyon gawin.

My hands around his neck trembled. And I felt his hand roaming over my naked back. rubbing me there up and down, then squeezing my bare flesh.

“Oh, uhmm,” I moaned when he sucked my tongue like a candy. I was almost out of breath when Desmond finally let go of my tongue and began biting and nipping at my lips.

Habol-habol ko ang hinga ko nang tuluyan nang pakawalan ni Desmond ang labi ko. Ang kamay ko ay nakayakap pa rin sa kanya at ang kanya naman ay nakayakap na sa katawan ko. Tanging ang salbabida na lang sa pagitan namin ang naghihiwalay sa aming katawan. Naghahabol din si Desmond sa kanyang hinga nang dilaan niya ang labi niya.

“I-i-iyon ba ang… gusto mong halik Desmond.” mahina kong saad. Pinapakiramdaman ko lang ang nagwawala kong puso at ang pag-init sa mga pisngi ko.

Umigting ang panga ni Desmond.

“More than that…”

Kinagat ko ang labi ko.

“Don’t let anyone kiss you, habibi.”

“I-ikaw lang ang nahalikan ko Desmond.”

Tumango siya at hinimas hubad kong likuran. “Good. And I’m the only one who’s allowed to kiss you and touch you, hmm?”

Tumango ako saka yumakap ako sa kanya at tinago ko ang mukha ko sa kanyang leeg.

“Dapat ikaw din Desmond. Ako lang dapat.” Hindi ko alam kung saan ko nakuha ang tapang at ang mga katagang iyon pero napahayag ko na iyon sa kanya.

I felt Desmond’s lips on my unclothed shoulder blades as he said, “Of course, my darling.”

---

Sabi ko nga wala kayong aasahan sa nga updates ko. 🤣 Dadahan-dahanin ko muna ang bata natin, omg! Hahahha!

Don’t forget to vote, comment and share this story or my stories to your friends!

CHAPTER 21

Chapter 21

Finn Pov

Humahalik na ang araw sa dagat at ang kulay ng ulap ay nagmimistulang kahel na ngunit napansin kong mas nagiging  buhay pa lalo ang paligid kumpara kanina.

Tiningnan ko si Desmond na nakahilata sa sun lounger dito sa tabing dagat at nakatakip ang isang braso niya sa kanyang mata. Nagpapahinga dahil mukhang napagod siya sa mga activities kanina. Nag parasailing kasi siya tapos nag-scuba diving pa. Kanina ay pinilit ako ni Desmond na i-try iyong mga ibang water sports pero natatakot ako kaya umayaw ako. Baka kasi kapag sumubok na ako umiyak lang ako sa takot. Pero nag-ienjoy naman habang pinagmamasdan si Desmond sa mga water sports na ginawa niya kanina.

Napabuntong hininga ako nang maalala ko kanina ang takot at kaba ko noong nag-freediving si Desmond. Normal lang naman pala iyon na mag-dive sa ilalim ng matagal pero ako kanina nang lumipas na ang ilang minuto at di pa rin umaahon si Desmond ay parang gusto ko na rin tumalon sa bangka at sisirin si Desmond kahit na di ko naman alam kung papaano iyon. Natakot na kasi ako dahil pakiramdam ko ang tagal na sa ilalim ni Desmond. Nakakahiya doon sa mga instructors na naiwan dahil umiiyak na ako at tinatawag ko si Desmond. Wala namang silbi iyon dahil kahit na sumigaw ako di naman ako maririnig ni Desmond sa ilalim ng dagat. Kahit na akong paliwanag sa akin noong instructor na normal lang iyon at sanay na raw si Desmond doon dahil di na raw iyon first time ni Desmond gawin. At kahit na sinabi noong intructor na may kasama namang professional diver si Desmond ay ngumuwa pa rin ako sa pag-aalala.

Ayon tuloy mas lalo pa akong natakot sa mga ibang water activities. Tanging sa doon lang ako naaliw sa jet ski kasama si Desmond. Todo kapit naman ako sa kanya sa takot na mahulog. Di pa naman ako marunong lumangoy! Sana di lang ako iyong mahilig sa dagat pero di naman marunong lumangoy.

Pagkatapos noong jet ski, ang huling activity na ginawa ni Desmond ay iyong parasailing tapos nagpahinga na kami dito ngayon sa tabing dagat. Hindi naman ako nagugutom kasi pasado alas tres rin noong kumain kami kasama ang mga instructors. Mukhang kilalang-kilala nga si Desmond noong mga instructor e.

Pinutol ko ang tingin ko kay Desmond at pinagmasdan ko ang tanawin sa harap. Nanunuot na ang lamig sa suot kong white long sleeves ni Desmond. At iyong maalat na hangin at simoy ng dagat ay yumayakap na rin sa akin. Pero di naman ako ginaginaw ng husto. Maliligo pa kasi kami ni Desmond sa dagat. Maganda kasi kapag night swimming nainit na ang dagat.

Iyong hampas ng dagat sa dalampasigan ay nakaka-kalma medyo malayo kasi kami ni Desmond doon sa mga maraming turista kaya hindi maingay.

Hindi ko aakalain na makaka-experience ako nang ganitong klaseng buhay. Buhay na malayo sa pangamba at takot. Buhay na malayo sa mga taong nang huhusga sa akin. Buhay na malayo sa mga panlalait. Ewan ko ba kasi. Lagi akong tinutukso na babae sa mga kaklase ko dati at pati na doon sa simbahan kong saan ako lumaki. Kaya nga walang nakikipaglaro sa akin kasi para daw kasi akong babae. Mahina, mahinhin, at maliit. Ano naman kung ganito ako? Ano naman kung mukha akong babae? Di ba pwede iyon? Tao rin naman ako, ah. Hindi naging maganda ang alaala ko sa simbahan at doon sa school ko noon kasi puro lang pambu-bully ang natatanggap ko. Kaya rin siguro di na sumagi sa isip ko ang magpatuloy sa pag-aaral ko.

Kung di lang dumating sa buhay ko si Desmond. Kung di niya ako niligtas noon siguro… wala na ako dito sa mundo. Siguro natatapos na rin ang paghihirap ko dito. Pero nagpapasalamat ako na sa panahon na gusto ko nang sumuko; sa panahon na akala ko mamamatay na ako; sa panahon na akala ko wala na akong pag-asa at wala nang magawa ay biglang dumating si Desmond at nilabas ako sa buhay kong iyon. There was a doubt. There was a fear at that time, but Desmond proved me wrong na hindi lahat ng tao tini-take advantage ang kahinaan ko; na hindi lahat ng tao tinatalikuran ako; na sa mundo ko na magulo at puno ng lupit may pag-asa pa. Desmond proved me that there’s still a life out behind those things.

At itong nararamdamang saya at kalayaan ko ngayon, it was all thanks to the man who helped me—my savior and now… my crush. Hinding-hindi ako nagsisi o magsisi na sumama kay Desmond.

I exhaled, filling my heart with air.

Tumayo ako saka lumapit doon kay Desmond. Bumaon ang tuhod ko sa buhangin nang lumuhod ako sa tabi ni Desmond—sa may malapit sa ulo niya.

“Desmond.” untag ko.

“Hmm.” ugong niya.

Lumabi ako nang di siya dumilat.

“Mauuna na akong maligo sayo Desmond. D’yan lang naman ako sa mababaw na parte.” Paalam ko sa kanya.

Napangiti ako nang silipin ko ang pink salbabida ko. Oo. Dala-dala ko rin iyon.

“Hmm.” ugong na niya naman.

“Hehehe. Thank you! Huhubarin na rin itong long sleeves mo, huh, Desmond.” Naii-excite kong turan at sinimulan ko na kaagad ang pag-undo noong butones sa ibaba nang biglang sumigaw si Desmond.

“Fuck! No!”

“Ehh?” Natigil ako at tiningnan si Desmond na dilat na dilat ang mata.

Bumangon siya doon sa kinahihigaan na sun lounger at iniharap ako sa kanya saka hinanap iyong butones na na undo ko at binalik iyon.

“Desmond, maliligo na nga ako.” suna ko sa kanya.

“Yes, mililigo ka na nga.” aniya at inayos pa ang long sleeves.

“E, bakit magsusuot ako nito?” turo ko sa suot na long sleeves niya. “Mahihirapan ako nito, Desmond.”

Mataman niyaa kong tinitigan at nilapit ang mukha sa akin.

Umawang ang labi ko. At napakurap-kurap ang mata ko sa lapit ng mukha namin ni Desmond. Iyong hininga niya ay tumatama na sa ilong ko at labi. Sunod namang dumagundong ang dibdib ko.

“D-desmond.”

“Remember what I did to you in the pool?”

Nanlaki ang mata ko sa sinabi niya. Parang sinindihan ang pisngi at tainga ko dahil sa kanyang sinabi nang pumasok sa isip ko ang nanagyari doon sa pool. Iyong kiss naming dalawa… kisses pala marami kasi iyon. Pero ang nakakahindik sa akin ay iyong paghigop—ang pagsipsip ni Desmond sa dila ko na halos kinaubos ng hangin ko. AYAW KO N’ON!!!

Bumama ang mata ni Desmond sa bibig ko at agad ko naman iyong tinikom ng husto. Tumango ako sa kanya bilang sagot nang naalala ko iyon.

“If you’ll remove this clothe,” pinitik niya pa ang long sleeves na suot ko. “I won’t hesitate to suck your tongue until you’ll lose your breath, habibi.”

Ngumuso ako. Ano naman kung huhubarin ko ito? May suot naman akong swimsuit sa ilalim nito e. Iyong swimsuit na pinapadala pa rin sa akin ni Jaheer. One-piece ulit siya pero parang racer-back na iyong likod at may shorts din ako.

“D-d-desmond naman.”

“What?” anito at ang mukha namin ay nananatiling magkalapit sa isa’t isa.

Nanunukso na iyong titig niya sa akin na kinapula ko pa lalo. Hindi niya naman siguro iyon halata dahil sa kulay kahel na langit.

“M-may iba n-nga dyan nagp-pa-panty lang at bra e.”

“And?”

“Gusto ko nga hubarin ito.” Giit ko pa lalo.

“No. Wala kang huhubarin Finnick!”

Ngumiwi ako sa kanya. Mas namula pa ang mukha ko nang hulihin ni Desmond ang baba ko at hinalkan niya saglit ang labi ko. Namimihasa na siya pero gusto ko naman.

My face flushed than ever.

Lumayo siya sa akin saka naghubad sa kanyang pang-itaas. Nag-iwas ako ng tingin doon.

“Let’s go.”

“H-huh?” Pagbaling ko kay Desmond.

“Let’s go.” Ulit niya.

“Babalik na tayo sa villa?” tanong ko sa kanya.

“Hindi. Maliligo na tayo.”

Nauna na siyang tumayo saka hilahad ang kamay sa akin upang alalayan ako sa pagtayo. Pinagpag ng kamay ni Desmond ang binti ko na nagkabuhangin saka siya na ang nagdala noong pink kong salbabida sa dagat.

Nauuna nang naglakad si Desmond at nahuli naman ako at nagmamaktol pa rin di niya talaga pinapahubad itong long sleeves niya. Hmp! Di na naman mainit e. Kanina ang rason niya kaya pinasuot niya iyon sa akin dahil mainit daw.

“Hala!” Gulat kong sambit nang may mabundol akong tao.

Napaatras ang maliit kong katawan at tiningala iyong tao na nabundol ko. Parang sing tangkad lang ni Desmond at matipuno rin ang katawan. Di ko lang maaninag masyado ang mukha niya kasi nakaharang siya doon sa araw.

“Sorry po.” Hinging paumanhin ko.

“It’s okay, dear. I’m partly at fault too.”

“Okay po.” ani ko at magpapatuloy na sana sa lakad nang magsalita ulit iyong lalaki. Kaya naman tumigil ulit ako.

“Did I possibly hurt you?” tanong niya sa akin.

Umiling ako sa kanya. “Hindi naman po.”

“Oh, that’s good, by the way, I’m Ler–”

“Finn?!” Napatalon ako nang narinig ko ang boses ni Desmond.

“E-excuse me po.” ani ko sa lalaki at tumakbo tungo kay Desmond.

“Why are you talking to a stranger?” Nagtagpo ang kilay ni Desmond sa gitna.

“Nabundol ko lang siya Desmond.”

Tumaas ang kilay niya at tiningnan sa malayo iyong lalaking nabundol ko.

“Be careful next time.”

“Hmm.” Tumango ako sa kanya.

Sabay kami ni Desmond na sumulong sa dagat at iniwan ko muna iyong salbabida ko sa tabing-dagat dahil maliligo muna ako. Nanatili ako sa parte nang dagat na hanggang dibdib ko lang ang tubig samantalang si Desmond naman ay dumidistansya sa akin. Marunong kasi siya lumangoy e.

Nang magsawa na ako sa kakatampisaw ay umahon ako para kunin iyong salbabida ko. Napalobo naman ako sa bibig ko nang pag-ahon ko sa dagat ay dumukit na iyong tela sa katawan ko. Bumabakat na ang suot ko n’on sa ilalim.

Sumakay na ako sa salbabida at sariling sikap iyong pina-usad. Kagaya noong nasa pool ay naka-upo lang din ako doon at ini-enjoy ko ang tanawin. Nagsisimula nang dumilim at ang lamig ay nanunuot na sa balat ko. Noong naligo ako ay di ko naman iyon dama dahil mainit ang tubig sa ilalim.

“Nanay!!!” Buong lakas kong sigaw nang may biglang humuli sa paa ko mula sa ilalim. Halos takasan ako ng dugo at kaluluwa ko sa katawan dahil sa pagkabigla.

Nakahinga ako nang malalim nang makita kong si Desmond pala iyong humawak sa paa ko.

“Nakakainis ka Desmond!” Pagalit kong turan sa kanya at isinipa ang paa na hawak niya.

Tumawa lang siya at tinulak pa papalayo ang salbabidang sinasakyan ko sa malalim na parte.

Nataranta naman ako doon kahit na nakasakay lang ako.

“D-desmond naman. Hindi ako marunog lumangoy! Ibalik mo ako doon.” Tinuro ko ang parte kung saan ako kanina.

Tamad na umiling si Desmond sa akin.

“Ehh!!”

“Don’t worry. I’m here. Hindi kita pababayaan.” Mataman niyang wika at saka hinawakan ang dalawang binti at pinaghiwalay niya iyon sa isa’t isa.

“D-d-desmond.” Utal kong wika.

Nakatalikod ako sa papalubog na araw at si Desmond naman ay nakarap doon. Kaya nakikita ko oa kahit papaano ang gwapo niyang mukha.

Kahit na basa ang katawan ko sa tubig dagat ay parang naramdaman ko ang pagsitayuan ng mga mumunting balahibo ko sa katawan nang dilaan ni Desmond ang lantad kong binti ko. He is licking my bare legs using his long and hot tongue while our eyes are still locked on each other.

Nanginig iyong mga binti ko sa ginawa ni Desmond. At akala ko ay isang beses niya lang iyong gagawin—iyong pagdila sa maputi kong binti nang umulit pa siya doon at pinabalik-balik niya ang dila niya doon.

Nais kong iiwas ang mata ko kay Desmond pero parang may magnet na doon na di ko kayang maiwas ang mata ko sa kanyang nag-aalab na mata. Gusto ko man bawiin ang binti ko sa kanya kaso hawak-hawak niya ako doon ng mahigpit at sa tingin ko rin ay wala akong lakas na gawin iyon.

Napatakip ako sa bibig ko at hinayaan na si Desmond doon sa ginagawa niya. Kagat ko rin ang labi ko ng mariin dahil may nararamdaman na akong kakaiba doon at sa puson ko na di ko alam kung ano.

“D-desmond…”

“Fuck!” pabulong niyang mura at doon na tumigil sa kakadila sa binti ko.

Binitawan niya ang binti ko at hinila ako sa kanya.

“Did I make you uncomfortable?”

Dumiin nag pagkaka-kagat ko sa labi ko bago umiling kay Desmond. Totoo naman kasi. Wala nga akong nararamdamang discomfort doon. Oo may nararamdaman akong kakaiba pero hindi naman iyon discomfort dahil sa ginagawa niya. Actually, there was part of me that felt disappointed noong tumigil si Desmond sa ginagawa niya.

Even noong naghalikan kami ni Desmond wala akong naramdaman ni katiting na discomfort. Siguro dahil gentle din si Desmond. Siguro dahil ramdam ko rin ang pag-iingat niya. Siguro kaya di ako nakaramdam ng pagkailang dahil may gusto… ako kay Desmond at… gusto ko rin iyong ginagawa niya.

“Damn! Thanks God.” Desmond said in relief, before grabbing my nape and leaning forward to crash our lips together. Nalasahan ko ang alat mula sa kanya.

---

Bumalik na kami ni Desmond sa villa namin pagkatapos naming maligo. Yakap-yakap ko ang towel sa katawan ko samantalang si Desmond ay sinuot niya lang ulit iyong hinubad niyang damit kanina. Pagkarating namin sa villa namin ay nauna na akong maligo at sumunod naman si Desmond pagkatapos kong maligo.

Hinintay ko na lang si Desmond sa dining area para sa dinner namin. At habang naghihintay ako kay Desmond ay tumawag ako kina nanay Susan at saka tumawag din ako kay Frenny.

“Frenny! OMG!!! Bagay na bagay talaga sayo ang mga pinadala kong swimsuits, ano?” Hindi ko man nakikita si Jaheer dahil call lang kami ngayon alam kong nanginginsay na iyon ngayon.

Namula naman agadang pisngi ko. Nagsend kasi ako sa kanya ng mga larawan ko suot iyong one-piece swimsuit.

“N-nakita mo na pala.”

“Oo naman. Kakainggit ’tong kaibigan ko. Ano naka-score na ba si crush sayo?” Diniinan talaga ni Jaheer ang salitang crush.

Ramdam ko ang pag-aalab ng pisngi ko nang maalala ko ang mga ginawa ni Desmond. I mean, iyong mga halik namin. Napapikit ako at tinakpan ko ang mukha ko.

“Hoi! Finn? Nand’yan ka pa ba?”

“O-oh, oo frenny andito pa.”

“Hmm? Ikaw, huh. Baka naman may something-something na nangyayari d’yan?”

My eyes expanded.

“W-wala. Wala frenny ’no.”

“Bakit tingin ko may something fishy na nangyayari d’yan sa inyo?”

“Ehh?”

“Basta pagbalik mo dito, Frenny. You have to make chika-chika with me talaga.”

“Wala na akong ichi-chika pa, frenny.” ani ko at ngumuso.

“Sus! Naglilihim ka lang e.”

“Hala!”

“Finn?” Ang tawag ni Desmond si akin.

“Desmond?” sagot ko naman.

“Frenny, babye na. Kakain pa kasi kami.”

“Kakain kayo o magkakainan kayo sa isa’t isa?”

Kumunot ang noo ko sa sinabi ni Jaheer.

“Huh?”

“Wala bobita ito. Bye-bye na.”

Kumain na kami ni Desmond ng dinner namin at pagkatapos ay nag-stay muna kami sa living area nang villa namin. Nanood ng palabas. Ang ganda nga nitong villa namin kasi automatic na bumubukas ang kurtina na floor-to-ceiling.

Nasa kalagitnaan kami ni Desmond ng panood nang may magdoorbell. Si Desmond na ang nag-volunteer na magbukas noon.

“Hi, Finn!” Agad akong napalingon nang marinig ko ang boses ni ate Maine

“Hello po.” Masaya kong bati kay ate Maine at binaba ko ang paa ko sa carpeted na sahig.

“Maine, hindi nga ako pupunta.” Singit ni Desmond sa amin ni ate Maine.

“Tumanggi ka last night Desmond. Maraming naghanap sayo.”

“Pagod ako. I need to rest.” Binagsak ni Desmond ang katawan sa tabi ko.

“Pwede namang saglit ka lang sa party.” Pagmimilit pa ni ate Maine kay Desmond.

“Party?” Untag ko.

“Oo, Finn. Gusto mong pumunta?” Anyaya sa akin ni ate Maine.

Umiling ako kay ate Maine at tatanggi na sana nang sapawan na ako ni Desmond.

“No, he will not come.” Matigas nitong saad.

Kinalabit ko ang braso ni Desmond at lumingon naman agad siya sa akin.

“Hmm?”

“Pumunta ka.”

“Sa party?” ani Desmond.

Tumango ako.

“Saglit lang naman sabi ni ate Maine.”

“No, wala kang kasama dito.”

Inilingan ko kaagad si Desmond bilang di pagsang-ayon.

“Desmond, okay lang ako dito. Hindi naman ako aalis. Saka saglit ka nga lang doon. At tama si ate Maine tumanggi ka kagabi. Kaya pumunta ka na. Bukas uuwi na tayo. Mag-enjoy ka naman.”

Tumitig siya sa akin bago magsalita. “I enjoy being with you.”

“Ehh?”

Bumuntonghininga siya. “Fine.” Pagsuko niya at binalingan si ate Maine. “Okay, pupunta na ako.”

Hindi na naman nag-abala pa si Desmond na magbihis ng bagong damit at kinuha niya lang ang telepono niya sa kwarto namin.

“Saglit lang ako, okay? H’wag kang lalabas dito. Kung may kailangan ka o may emergency just call me. Hmm?”

Binigyan ko siya ng dalawang tango at hinatid silang dalawa ni ate Maine sa pintuan.

“Mag-ingat kayo ate Maine. Mag-enjoy kayo!” Kumaway-kaway pa ako sa kanila.

Humagikhik si ate Maine at tumango samantalang nginitian naman ako ni Desmond.

Bumalik na ako sa loob nang lumayo na sila Desmond at ate Maine. Malaki ang ngiti ko nang bumalik sa living area at nagpatuloy sa panonood. Hindi ko na malayan na sa panonood ko ay unti-unti na akong tinawag nang antok at nakatulog doon sa living area. Hindi ko alam kung ilang oras o minuto na akong naka-idlip nang may marinig ako sunod-sunod na doorbell.

Pumupungas akong bumangon doon sa pagkakahiga sa sofa at di na ako nagsuot pa ng sapin sa paa. Tumayo na ako ng diretso at tumango sa pintuan para buksan iyon. Baka kasi si Desmond na rin iyon.

“Desmon–”

Kusang nabitin sa ere ang salita ko nang pagbukas ko sa pintuan ay bumungad sa akin ang mukha ni AJ.

“K-kuya AJ?” usal ko.

Umismid siya sa akin at tinaasan ako sa kilay.

“Don’t you dare call me kuya. “ Maarte nitong wika sa akin.

“S-sorry po.” Paumanhin ko. “Ano pong sadya ninyo dito?”

“Ikaw. Ikaw ang sadya ko.” Nag-crossed arms siya at tiningnan ako mula ulo hanggang sa paa. “You even wear Desmond’s clothes, huh.”

Kinagat ko ang ibabang labi ko. Totoong suot ko ang tshirt ni Desmond at nagshorts lang ako.

Napahawak ako sa laylayan ng damit na suot ko.

“Come with me.”

Nataranta ako nang biglang hilahin ni AJ ang braso ko at kinaladkad ako pabalas. Napapangiwi ako nang tumatama sa maliliit na bato ang paa ko.

“A-aj saan mo ako dadalhin. Hindi a-ako pwedeng u-umalis sa villa.” Sinubukan kong pumiglas sa pagkakahawak niya kaso mas hinihigpitan niya lang lalo ang pagkakahawak sa braso ko.

Napalingon ako sa bukas na pintuan ng villa namin.

“A-aj.”

“Shut up, bitch!!” Galit niyang turan at malakas akong hinila. At halos madapa ako sa kanyang ginagawang pagkaladkad sa akin.

Wala akong alam kung saan niya ako dadalhin. Hinihila niya lang ako kung saan at paulit-ulit akong nagmamakaawa sa kanya na bitawan ako kaso sinisigawan niya lang ako at hinahatak. Naluluha na ako dahil masakit ang braso ko sa pagkakahawak niya at ang paa ko ay parang may maliit na nang bato na bumabaon doon. Hanggang sa nakarating kami sa maingay na lugar at may maraming tao na nagsasayawan. Nahilo ako sa mga strobe lights sa paligid at para na akong maduduwal sa lakas noong sound system. Napapa-igik pa ako nang may iilang tao ang tumatapak sa paa ko nang sumulong kami ni AJ sa dagat ng tao.

Hiningal ako nang tumigil si AJ sa kakahila sa akin pero nahihilo pa rin ako at napakalas ng kabog sa dibdib ko. Akala ko bibitawan na ako ni AJ pero mariin niyang hinawakan ang baba ko at itinuon ang mukha ko sa harap namin.

“Look. Look at that, bitch! That is what Desmond is. That is the true Michael Desmond.” Umiiyak na ako kanina dahil sa ginagawa ni AJ pero sa di ko malaman na dahilan ay mas bumuhos ang luha ko nang makita ko si Desmond. He is laughing with the woman in front of him. Those women were obviously flirting with him… and were enchanted with him. “Finn, you’re just a kid. Laruan ka lang ni Desmond! Pampalipas oras! Kaya habang mas maaga pa. Tigilan mo na ang ilusyon mo!” sigaw ni AJ sa tainga ko at padarag na binitawan ang baba ko na sa tingin ko ay namaga sa diin ng pagkakahawak niya.

I want to call Jaheer. I want to call nanay Susan and cry in nanay Susan’s arms. My heart hurts. I don’t know why, but it is really aching so badly. It aches to the point where I can’t easily breath. I want to tell nanay Susan that my heart is aching. It is throbbing like mad.

 

Pampalipas oras? Laruan? I don’t know what AJ is referring to but it stung.

I wiped my tears and ran into the sea of people. I do not care where I go. Nababangga ako sa mga tao na nagsasayawan pero wala akong pakialam. Natatapakan ang paa ko pero wala na rin akong pakialam doon. I think my heart was wounded way more than my feet.

CHAPTER 22

Huhuhu! Sorry po pala sa naabala ko kanina. Ito na  po talaga ang update!

TW! Mention of death.

Chapter 22

Desmond Pov

“Rap, bud… I,” I inhaled and let out a deep sigh. “I-I think… Rap, I screwed up.” Finally, I got to say it out loud. 

“What?” Rap inquired on the other the line. “It’s fucking early in the morning, Desmond. You’re disturbing my sleep.”

My lips contorted upon hearing him. Sa pagkakaalam ko sa mga oras na ito ay nagigising na siya. Si Rap kasi iyong taong matagal kung matulog pero ang aga namang magising. Kung di ko lang siya kaibigan ay maniniwala akong na disturbo ko talaga ang tulog niya ngayon. But he is Raphael Marcet. I knew him!

Wala rin naman akong paki kung maaga ba ngayon o hindi. Ang sa akin lang ay dapat may masabihan ako nitong nararamdaman ko. Bago ito sa akin. I may play fire with boys, but this whole fucking thing that was happening to me was so new to me. Tingin ko si Rap ang makakatulong sa akin. Si Laszlo rin siguro makakatulong kaso nang iwan din naman iyon.

“As if!”

“Sweetie, sinong kausap mo? Let’s sleep more, please.”

I chuckled when I heard Dareen’s bedroom voice from the background. Now I know! Damn this friend of mine! So damn whipped by Dareen.

“Yes, baby. Tatapusin ko rin itong disturbong tawag ni Desmond, hmm?”

“Okay.”

“Talk, Desmond. You fucking wake my baby up.”

Ngumisi lang ako at sumandal sa headboard ng kama. Nakatawag ako kay Rap ngayon kasi pagkagising ko ay wala na Finn sa tabi ko. So I decided to call Rap right then. Though, I’m sleepy. Kahit na sinadya ko talagang hindi sumama sa party last night para makapagpahinga ng maayos pero di rin naman ako pinatulog ng maayos kagabi.

I gulped when I remembered how my t-shirt looked so hot on Finn. It looked like a dress to him, but… Jesus! It was so fucking hot. It’s fucking waking up my member below. 

“I already told you, Rap.”

“Damn! Where did you screw up, Desmond? In your business? Another attack in your territory? Mission failure?”

I sighed.

“I hope ganyan ang problema ko ngayon Rap. But it’s not. It’s fucking not, Rap.”

“Then, tell me, where the hell did you screw up? So that I can go back to sleep.” Galit nang wika ni Rap.

“I think… I’m in love? I think, I’m in love, Rap. Please, help me!” I begged him.

“Think? You’re not sure, you motherfucker?!”

I rolled my eyes.

“Yes! I think I am. W-well… it’s fucking my first time Rap, so how would I fucking know if it is love?” I almost yelled.

“Ano ba ang nararamdaman mo, Desmond? Be clear with your feelings, bud.”

Nilipat ko ang telepono ko sa kabilang tainga ko. I licked my lips as I tried to remember things.

“Rap, nakikita ko lang siya… fuck,” tumigil ako. Parang nakakahiya. Huminga ako nang malalim at nagsalita ulit. Bahala na. “My heart beats like crazy, Rap. When I saw him, I found him sexy. I find him sexy to the point where I want to fuck him an–”

“You are lusting after this guy, Desmond. You’re not in love. You’re just feeling horny with this guy!” Rap cut me off.

Napailing-iling ako all of a sudden, as a sign of disagreeing with his statement.

“No, Rap! I like to play with fire. I know that kind of feeling, but this one is fucking different. A fucking whole different world. It’s not just lust or what you call horny. When I see him, it’s not just my lips that smile, but my heart does too. Makita ko siyang ngumingiti at masaya, masaya na rin ako. I cared for him… like a younger brother, but my heart, brain, and body were doing the other thing. And, Rap, I can’t kiss or touch another man or woman because he occupies my mind. And because of this person, Rap, I have become patient and impatient. Patient because he is so naive and innocent, but, at the same time, impatient because I really want to kiss him, Rap, yet I couldn’t because I didn’t want to shock and scare him.” I stated and the other line went silent for a minute or two.

“Rap? Nand’yan ka pa ba?”

“Then you really fucked up, my friend.”

“I told you.”

“You are really in love, bud.”

“I guess–”

“Motherfucker! It’s fucking obvious.”

Lumaylay ang balikat ko doon sa sinabi ni Rap. Damn! I’m really in love with Finn. Shit! Habibi, please don’t be scared of me.

“So what should I do, Rap?”

“Be yourself. Accept it. Embrace it.”

“But–”

“Bud,” biglang sumeryoso si Rap. “Learn from my mistakes. Don’t deny your feelings. You saw what I went through when I denied my feelings before; I realized my feelings too late, Desmond, and I suffered as a result. Both of us suffer. If you don’t want it to happen to you, the easiest and only way out of it is to accept it.”

After, I talking to Rap. Humiga ulit ako at nag-isip isip sa mga bagay-bagay hanggang sa naka-idlip ulit ako pero nagising ako dahil sa call of nature kaya pumunta ako nang CR and only to see Finn in a black one-fucking-piece swimsuit paired with ripped maong shorts. It’s showing off too much of his pale skin. Those pale legs and small body. 

Gusto kong magalit dahil sa nakita ko. But I’m happy that I was able to hold myself up. The swimsuitsuit really fits his small frame. It hugged his body really well, complimenting his small curves. Shit! Instead of taking it off, inayos na ko iyon for Finn since he told me that he was comfortable wearing it. 

And I don’t know what’s gotten on me, but I have the guts to ask Finn for a kiss. Hindi ko naman inaasahan na hahalikan niya ako. It was funny because even his kisses were so him, so fucking innocent. Damn it! My habibi. Yeah, I’m claiming it. I’m claiming him.

Because of his kisses, nagkaroon ako ng lakas na halikan  siya. Hindi ko lang siya isang beses na hinalilan, hindi dalawa, hindi tatlo, kung hindi apat na beses ko siyang nahalikan sa labi. Yeah. Binilang ko. It’s like a drug. Finn’s lips were like a drug that I cannot help to taste it more. And I got to suck to tongue in which he complained because he is lossing his breath.

I enjoy the day with him. No. I enjoy being with him. Spending a day with him feels like a whole new experience for me.

“Hehehe. Thank you! Huhubarin na rin itong long sleeves mo, huh, Desmond.”

Nagpapahinga sana ako nang sabihin iyon ni Finn. In an instant parang nawala lahat ng pagod at antok ko dahil sa sinabi niyang huhubarin niya ang long sleeves niya. Jesus Christ! Nataranta ako bigla at napaahon sa kinahihigaan kong sun lounger.

“Fuck! No!”

Dahil doon ay mas pinili ko na lang siyang samahan sa dagat upang maligo. Maggagabi na rin naman.

Ang when I saw him talking a guy… I want to snatch him. I don’t want him talking to other guys other than me. Hindi-hindi ako naging ganito noon. Hindi ako kailanman naging possessive sa isang tao. Until he came in the picture.

I was so frustrated nang maligo ako. Frustrated dahil sa sarili ko.

At nang pumunta si Maine sa villa namin ay wala talaga akong balak na iwan si Finn na mag-isa. Kaya ayaw kong sumama pero napilitan ako at inisip ko rin na saglit lang kaya naman pumunta na ako.

Sa party ay nakita ko ang kaibigan kong si Sandra. Sandra is a lesbian pero hindi lang halata sa kanyang pananamit at sa kilos minsan. Hindi pa rin kasi siya lumalabas sa closet niya until now dahil natatakot siya sa pamilya niya at sa kung ano ang sasabihin ng mga barkada niya. Only girl sa pamilya si Sandra kaya naging mahirap sa kanya ang paglabas sa kanyang pamilya. Nagkakilala kami ni Sandra dahil na rin sa modeling world at minsan ko na siyang nakitang may ka-make out na babae. Natakot siya that time na baka raw ipagkalat ko at doon niya na amin sa akin ang tunay na gender identity niya.

“I should go, Sand!” I whispered on her ears. Malakas kasi ang sounds kaya kailangan kong ibulong iyon sa kanya.

“Woah! It’s still early Desmond!” She whispered back and laughed.

“No, there’s someone waiting for me, Sand.”

“Someone? Your special someone ?” She emphasized.

I smiled. Inubos ko ang laman ng baso ko at itinabi na ko iyon.

“Dapat mo akong ipakilala sa special someone mo, Desmond.”

“Sure, Sand.”

I went back to our villa and only to find out na wala na si Finn doon. Nagulat na ako nang pagdating ko bukas ang pintuan at bukas din ang TV kaso walang tao sa living area.

My heart started to beat erractically and I tried to look for Finn in the whole villa but I couldn’t find him. Tinawagan ko ang telepono niya pero nakita kong nasa living area lang ang cell phone niya.

The fuck!

“FINN!” I shouted.

“FINNICK!!!” I yelled again at umalis sa villa. Bumaba ako sa dalampasigan para hanapin siya pero di ko rin siya makita.

Putangina! I frustratedly comb my hair using my fingers and when I was about to call for  help a girl who bumped my shoulder got my attention.

“I don’t know. Sinubukan kong lapitan iyong bata pero mukha siyang walang naririnig. He just keep on crying. Natakot nga ako kasi he started to walk on the sea at mukhang wala sa sarili.”

Dalawa silang babae na nag-uusap at parang nagmamadali. Hinabol ko silang dalawa.

“Miss, excuse me, I didn’t meant to eavesdrop. Pero saan ninyo nakita ang batang pinag-uusapan ninyo?”

Naguguluhan silang nagtitigan sa isa’t isa bago nagsalita ang isa sa kanila. At tinuro ang isang direksyon.

“Doon,” the girl pointed. “Sa may niyogan.”

“Okay! Thank you!” saad ko dun sa babae at tumakbo sa direksyong tinuro niya.

Nagpalinga-linga ako sa paligid pagkarating ko sa tinuro noong babae. Gabi at ang ilaw ay hindi gaanong malinawag sa buong lugar. Mabuti na lang at maliwanag ang buwan.

“Finn?!”

“Finnick!”

“Habibi!!!”

Halos mabaliw ako sa kakahanap ni Finn sa lugar na tinuro ng babae pero wala akong makitang Finn. Nag-init na ang ulo ko at naginginig na ang kalamnan ko sa pag-aalala kay Finn. I shouldn’t have left. Hindi ko dapat siya iniwan doon sa villa nang mag-isa.

Napatanaw ako sa dagat sa harap ko at nanliit ang mata ko nang may maaninag akong tao doon na hanggang sa leegan na nito ang tubig dagat.

Natakot nga ako kasi he started to walk on the sea at mukhang wala sa sarili.

Nanlaki ang mata ko sa naalala ko.

“Jesus! HABIBI!!!” Ang sigaw ko at nakita kong lumingon iyong tao na nasa kalagitnaan ng dagat.

Mabilis kong hinubad ang damit ko sabay tapon nang cell phone ko saka lumangoy sa dagat.

Finn Pov

It’s happening again. The small voices that whisper in my ears I heard evil laughter in my ears and it hurts. It makes my head hurt. Parang iyong mga bulong sa tainga ko ay tinutusok ang utak ko.

Napahiyaw ako sa sakit n’on at tinakpan ko ang tainga ko. Nanakit na ang tainga ko sa higpit ng pagkakatakip ko doon but I still hear the small voices that are whispering in my ears. 

Ang senaryo kanina ay biglang pumasok sa isip ko na nakadagdag pa sa sakit na nararamdaman ko. I don’t know where to hold on to anymore. My head hurts. My feet hurt. My ears hurt. My heart aches. 

I screamed at the top of my lungs as I grabbed my hands from my hair. And then, I scratched my head roughly. I don’t know anymore. There’s something inside me telling me to just… die.

Die

Die

Die

Die

The whispers on my ear.

“Hey, kid, are you okay?”

“Hey!”

“Kid, where are you going?”

I heard those voices from behind, but I didn’t give them a response. Suddenly, I felt numbness throughout my entire body.I just feel the coldness of the air hugging me, sipping on my flesh, and I feel the coldness of the water on my feet as I continue to walk.

“Girl, let’s call some help.”

Hindi ko makita kung saan ako paparoroon. Hindi ko alam kung saan ako tutungo. Everything around me was just dark, and I didn’t feel anything except the coldness and the sea breeze. I feel alone and not wanted. I feel like an outcast… again.

“Finn?!”

“Finnick!”

“Habibi!!!”

Napatigil ako sa paglalakad ko nang marinig ko ang mga sigaw na iyon. Si Desmond. But then I remember what happened earlier.  Nakapa ko ang dibdib ko nang tumambol iyon. Para akong muling nabuhayan dahil doon at doon ko lang napagtanto na nasa dagat na pala ako at nasa leegan ko na ang tubig.

“Jesus! HABIBI!!!” Napalingon ako doon at naiyak ako sa sobrang takot.

Doon lang ako muling nakaramdam ng takot. I tried to move my body and went back to the shore pero inaanod na nang tubig dagat ang katawan ko. Parang ang bigatna nang katawan ko.

My body is trembling with cold and fear. At nangangatal na ang labi ko. Ilang minuto na ba akong nandidito sa tubig? Paano ako nakarating dito?

“Nay! Nay natatakot ako!” Iyak ko at nakakainom na ako ng tubig.

May tubig dagat ding pumasok sa ilong ko at napaubo ako doon saka prang umakyat sa ulo ko ang sakit n’on.

“Finn!” May yumakap sa baywang ko at saka ako ingat. Sunod-sunod na ubo ang pinakawalan ko at agad na yumakap sa leeg ni Desmond.

Ngumuwa ako at yumakap sa leeg ni Desmond. Natatakot ako. Sobra…

“Sshhh! I’m here. I’m here, Finn.”

---

Desmond put on the bed. Basa ang suot ko at pati na iyong damit ni Desmond na niyakap niya kanina sa akin ay nabasa rin. Iyak pa rin ako nang iyak kahit na nandidito na kami sa loob ng villa. Napuno ang kwarto namin sa hikbi ay iyak ko.

Lumabas si Desmond galing sa bathroom at may dala siyang towel. Lumapit siya sa akin at kukunin na niya sana iyong damit niya na nakabalabal sa akin pero tinampal ko ang kamay niya.

“Finn.” He groaned.

Hindi ko siya pinansin at umiyak lang ako. Kinuha ko iyong towel na nahulog sa tabi ko at pinulot ko iyon sa katawan ko.

Lumuhod si Desmond sa harapan ko.

“Habibi.” He said using a sweet tone. Pero mas naiyak lang ako doon.

I hugged my knees and hide my face there.

“Take this clothes off, habibi. Magkakasakit ka.”

Hindi pa rin ako nakinig kay Desmond at patuloy ako sa pag-iyak.

Nagulat na lang ako nang bigla niyang hinila ang kamay ko. Nanlaki ang mata ko at tiningnan siya.

I tried to pull my hands away from him, but he grasped my palm and he traced his eyes on my arms. Kinuha niya rin ang isa kong kamay at tiningnan iyon. Para akong sinusunog noong mata niya.

Umigting ang panga niya. “Who the fuck did this?!”

Napatingin ako doon sa mga pasa sa braso ko. Mga bakat ng kamay iyon na naging pasa.

Napatigil ako sa pag-iyak pero di ako makapagsalita dahil sa mga hikbi ko.

Nagtatagis ang bagang ni Desmond na tinanggal ang towel sa katawan ko saka tiningnan ang paa ko. Doon ko lang din nakita ang mga maliliit na sugat sa paa ko. Dahil ito kanina. Dahil doon sa paghatak sa akin ni AJ. Naka paa lang ako n’on kaya nagkanda sugat-sugat itong paa ko.

“Habibi,” Desmond breathed. He looked and found my eyes. I shivered when I saw the fury in his eyes. His jaw clenched and he said, “Tell me. Where the hell did you get these bruises and cuts? Tell me who did this, Finn.” 

Patuloy lang ako sa paghikbi. At inilingan ko si Desmond. Hindi ko sasabihin sa kanya. Ayaw ko. Ayaw kong magalit sa akin iyong AJ at gawin na naman niya ang ginawa niya sa akin kanina.

“Come here. Let me take this clothes off on your body.”

Hinila niya ang paa ko saka hinanap ang laylayan ng t-shirt na suot ko pero natigil siya sa nang magsalita ako.

“D-desmond… pampalipas oras at… laruan mo lang ako? G-ganoon ba a-ako sayo?” Another fresh tears came out from my eyes.

Desmond’s eyes went round. He kneeled in front of me and wiped my tears using the pad of his thumbs. 

“Sshh! No, and you are far from that, Finn. You’re my habibi.” He cheered me up. 

“Who told you about it, huh? Tell me, Finn.”  tanong na niya naman sa akin.

Umiling ako sa kanya at yumuko. Bumaon ang ngipin ko sa labi ko.

“Ayaw mong sabihin sa akin? Malalaman ko rin ’yan, Finn. Trust me. Kung sa iba ko malaman kung sino ang gumawa nito sayo at nagaabi niyan sayo mas malala ang gagawin ko.” Banta ni Desmond.

“Desmon–”

“Just tell me, Finn. I might spare that person’s life if you tell me.”

Pumikit ako. “Si… s-s-si A-AJ, Desmond.”

“What?”

“P-pinuntahan niya ako d-dito k-anina Desmond. N-noong wala kayo ni a-ate Maine. Bigla siyang d-dumating dito at k-kinaladkad ako.”

Nang buksan ko ang mata ko ay nakita kong umuusli na ang ugat sa leeg at kamay niya na nasa hita ko.

“Saan ka niya dinala? Doon sa dagat?”

Ngumuso ako.

“D-doon sa… sa kung saan ka.”

Desmond’s eyes blinked for a couple of times.

“And you saw me.” Pagkuro niya.

Inipit ko ang labi ko at tumango ako.

Hinawakan niya ang kamay ko. “What did you saw, habibi?”

“Nakita kong masaya ka naman doon. May mga kasama ka… may mga kausap ka.”

“You saw me with a woman?”

Hindi ko siya inimik at hinila ko ang kamay ko sa kanya. Narinig ko ang paghasa niya sa ngipin niya.

“It was Sandra.”

Hindi ako nagsalita.

“Your silence is killing me, Finn. Talk to me.” Utos niya sa akin pero hindi pa rin ako umimik.

Mabigat ang hiningang pinakawalan ni Desmond.

“It was Sandra.” Muli niyang saad. “Sandra is my friend. We work in the same field. She is also a model, like your ate Zofia. If you’re thinking that we have something, no, Finn. We don’t have. We are just friends, okay? I was laughing with her because we just seen each other after a long time. Don’t worry, I will introduce you to her some other time.” He explained, but still I remained silent and quiet. 

Binitawan niya ang kamay ko at napahilamos sa mukha niyang namumula na.

“You will talk to me or I will suck your tongue?” Ang pagbanta niya naman sa akin.

Agad kong tinakpan ang bibig ko at napanguso.

Pinanliitan niya ako sa mata niya.

“Are you okay now? Are we okay now? You’re not mad at me anymore?”

Tumango ako sa kanya habang takip ko pa rin ang bibig ko.

“Come here. Let’s take a bath.” Aniya saka ako binuhat. “I still need to finish someone after this.” He added.

---

I don’t know if my updates really make sense but thank you to my reader/s who chose to support me and this story!

Thank you for reading. Don’t forget to vote, comment your thoughts, and share this story or my other stories to your friends. 😘

CHAPTER 23

Chapter 23

Desmond Pov

“Fuck! Desmond!” I heard somebody call me out when I entered AJ’s villa without permission and bumped into someone. Knowing AJ’s villa was just a piece of cake.

Wala na akong paki kung sino man ang tao sa loob ng villa. All I want is AJ. That damn bitch needs to learn his lesson. As I reached the pool area of his villa, I noticed that there were indeed many people. They are dancing, drinking, playing, and swimming; they are having their own little party, and I crashed here. 

I saw some visitors eyes on me. They’re boring their eyes on the unwanted visitor? Are they surprise? Tsk! I took a last sipped on my cigarette before taking it out from my mouth and throw it on the floor and stump on it as I saw the reason why I am here in the first place.

My jaw tighten at the sight of AJ who is flirting to a guy. What a slut!?

I left Finn at our villa after I tucked him in our bed. My habibi did cry a lot. His eyes were swollen and even if he was not crying anymore, he was still sobbing. And I really hate it.

I used to talk to Finn, who always had an innocent and honest smile on his face when he spoke to me. I used to love how he talked to me sweetly. I used to love how he talked so fuckin’ honestly with me. I was used to his submissive behavior around me. But when he refused to speak to me earlier and tried to lie, when he pushed my hand away from him, I was fucking terrified as fuck! I felt like I was being stabbed in the core. I cannot bear the sight of Finn hating me. Magalit na lahat sa akin h’wag lang siya. Magtampo na lahat h’wag lang siya. I was thankful enough that I was able to threaten him. I threatened him that I would suck his tongue.

I like the Finn who loves to listen to my silly stories. I like the Finn who listens to me even if he doesn’t understand what I’m saying. I like how his honest eyes are fixed on me when I talk to him. I liked how he wrapped his frial arms around my body. I like how comfortable he is with me. I like how honest and innocent he is. I like how he tells me when he is uncomfortable or doesn’t like things. I could sense that when Finn was with me, he could not lie to me. And I know why. It is because he trusts me. I love everything about my habibi. All his flaws and all. I’m willing to console and coo with my habibi. And I’m more than willing to wait for him. 

And seeing him earlier, scared, nervous, and afraid. I want to take all of those feelings out on him. I feel like he suffered enough of it in his lifetime. I feel like he was once there and now it’s getting back. I know this since I can feel how he trembles and shivers. How his voice shook in fear. 

And knowing that AJ was the root kung bakit naramdaman ulit iyon ni Finn. Parang gusto ko nang gilitin ang leeg ni AJ. I also want him to feel what my habibi feels. How dare he touch Finn? How dare he?

Well, I may be at fault too, but what he did was out of line. If he is angry with me, I can take all of his wrath. Finn was out of it. But he dragged him and I won’t sit still knowing what he did. Nagkapasa si Finn. Nagkanda sugat ang paa. And I know Finn is also badly hurt emotionally.

When AJ found me, his eyes glistened. Lumayo agad siya doon sa lalaking nilalandi niya at kumuha ng dalawang plastic cups na may lamang alak.

Kumuyom ang kamay ko habang hinihintay na mabagal naglakad patungo sa akin at nakapaskil pa sa mukha niya ang malaking ngisi.

Nadiin ko ang paa ko sa sigarilyong tinapon ko at napahasa ako sa ngipin ko. Paano nakangiti ng ganito si AJ pagkatapos ng ginawa niya kay Finn.

I chuckled and met him midway. When I finally got close to him, I didn’t think twice about slapping his left cheek using my right hand. 

The visitors gasped, and I heard someone call out my name and AJ’s name. But I don’t give them a little attention. Nanginginig ang kamay ko ngayon sa galit. Nanginginig ang kamay kong suntukin ang pagmumukha ni AJ na ngayon ay nakaupo sa sahig at basa sa dala niyang inumin. Bumagsak siya dahil sa sampal ko.

AJ turned his eyes on me, and I saw his resentful stare. I clenched my jaw and I stepped forward, then squatted in front of him. I equalled his resentful stares with my blazing eyes, which wanted to burn him right now on the spot. 

He gulped.

“W-why the hell did you slap me, MD?” He said, his voice stuttering. 

I touched the bottom of my lower lip and bowed my head. I sarcastically laughed, which made everyone around us go silent when they heard my sarcastic laugh. 

I held my head and glared at him. AJ’s eyes expanded in fear. 

“Do you think, why, AJ? Do you think why I am acting like this right now?” I pondered. 

I felt a presence at my back, but before it could reach me, I looked over my shoulder and said, “Go ahead. Touch me and I will break your face and your arms in an instant. “ I said in a sonorous tone. 

Walang nagawa ang mga tao sa paligid kung hindi ang pagmagmasdan kaming dalawa dito ni AJ.

“N-nagsumbong sayo ang litseng batang iyon? What did he tell you? Nagpaawa? Iniyakan ka, MD?” His voice shook.

My forehead puckered and I glued my eyes to him. 

I combed my hair and poked my tongue on the side of my mouth. Halos hindi nga iyon sabihin ni Finn. Gusto iyong sarilihin ni Finn but the hell I would allow him.

“He didn’t,” I lied.

AJ laughed evilly.

“Tsk!!! Bakit mo pa ipagtatanggol ang litseng batang iyon MD?  A whore like hi–”

I cut him off by slapping his left cheek, equalling what I did to his right cheek earlier.

“Don’t you dare speak ill of Finn, AJ,” I calmly said, but my tone doesn’t go the same way. 

I saw tears coming out of his eyes. It doesn’t move me even a little. Kulang pa ang ginagawa kong ito sa kanya. I want to bury him alive.

“What was so special about him, MD? Why are you taking that brat’s side? Does he seduce you? A better bed?”

I clasped my right hand on his jaw. Halos madurog ko na ang panga ni AJ sa sobrang higpit ng pagkahawak ko doon. “He doesn’t do that shit, slut. Finn doesn’t know that word.” I blurted it out in front of his face. “If you touch him again, no. If you scare him, or even get close to him again… I won’t hesitate to break his little face, AJ. Mark my words.” I added. 

Marahas kong binitawan ang panga niya at tumayo. Inayos ko ang suot kong hawaiian na polo at tiningnan ko ang paligid na walang nagawa kung hindi ang tingnan lang kaming dalawa ni AJ. Nakita kong may nagv-video pa using their phones. Tsk!

Umalis ako sa villa ni AJ at bumalik sa villa ko. Nagsend na ako ng text kay Rap na ipalinis kung may video mang lumabas doon kanina. Ayaw kong pati si Finn ay guluhin nila. Ako sanay na ako doon pero si Finn… nah. He is too precious para pag-usapan siya kung ano-ano. I don’t want to expose Finn to my cruel world.

Tumungo ako sa maliit na kitchen nitong villa at kumuha ng alak. I think I need it right now. My phone beeped in my pocket.

From Rap: I got it, you motherfucker.

Ngumisi lang ako nang mabasa ko ang reply ni Rap at nilagay ko sa counter top ang phone ko saka kumuha ng baso.

Tumutunga ako ng alak nang biglang dumating si Finn na nagpupungas at halatang kakabangon lang mula sa kama at kinukusot niya ang mata niya.

“Desmond?”

I gulped the lump in my throat as my eyes traveled over his small body. He was just wearing one of my tees, and underneath that tee was just a thin-fucking-fabric called underwear. How do I know? Of course, ako ang nagbigay sa kanya kanina.

Binaba ko ang baso ko at tumikhim saka pinunasan ko ang bibig ko.

“Habibi,” I responded.

Humikab siya at lumapit sa akin.

“Saan ka galing?” tanong niya. “Wala ka nang magising ako.”

I smiled and pulled his flimsy arms towards me. Lihim akong napangiti nang magpaubaya lang siya sa ginawa ko. Dammit! I felt something tingling inside my stomach. Jesus!

“I just did something,” sagot ko sa kanya.

He pouted and nodded.

“Sleepy?”

Tumango ulit siya.

“Come here,” I said and lifted him.

Kinandung ko siya at mabilis naman ang pagyakap ng kamay niya sa leeg ko inunan ang ulo sa dibdib ko. Such a baby and I fucking like it. Jesus! When did I become so silly? 

“Uuwi na tayo mamaya, Desmond?” tanong niya mayamaya.

It’s already 2am.

“Hmm, why? Do you want to stay here for more?”

Naramdaman ko ang pag-iling niya doon sa leeg ko.

“Namiss ko na si nanay at tatay… pati na si Jaheer.”

Inubos ko lang ang laman ng baso ko saka binuhat si Finn patungo sa room namin. And cursing inside my head. My thing just saluted! Fuck!!!

Finn Pov

Though nakapikit ang mata ko pero may malay pa naman ako sa paligid ko nang ihiga ako ni Desmond sa kama.

Nagmulat ako sa mata ko at nakita ko siyang naghuhubad sa polo niya. Nakatalikod siya sa akin kaya iyong umiigting na masel ng likod niya lang ang nakikita ko.

“Aalis ka ulit?” tanong ko at umupo sa kama.

Lumingon siya sa akin.

“I will take a shower.”

Ngumuso ako sa kanya.

“Nagshower ka na kanina,” puna ko sa kanya.

“Cold shower.” aniya naman at pumasok na sa toilet and bath.

Humiga na lang ako sa kama at nagkumot sa katawan ko. Umalis na ang antok sa katawan ko.

Napatitig ako sa ceiling at naalala ko ang nangyari kanina. Namula ako nang naalala ko kung paano ako nagtampo kay Desmond. Kinagat ko ang labi ko at nagtulakbong sa kumot nang pumasok sa isip ko ang pagtampal ko sa kamay ni Desmond at kung papaano ko siya di inimikan. Mabuti at di siya nagalit sa akin.

Bago sa akin ang naramdaman kong iyon. Ewan ko, may galit at pagtatampo ako kay Desmond kanina. Siguro dahil doon sa nakita ko? Pero bakit naman ganoon? Ano naman kung may pangiti-ngiti siya sa ibang babae? Ano naman kung kaya niyang ngumiti sa iba kagaya ng ngiting pinapakita niya sa akin?

Thinking about those things makes my heart feel suffocated. Hindi ko talaga gusto iyon. Ayaw ko. Gusto kong ipagdamot sa iba si Desmond. Nakakainis. Nakakahiya. Wala akong karapatan para gawin iyon. Wala akong karapatan na bakuran at pigilan si Desmond. He has his own life. 

Desmond is treating me better… so much better. Yet, I’m still sucking for more. I still want more from him that I can’t fathom at the moment. Also, Desmond is treating me like a younger brother. But is it normal for brothers to kiss one another? Do siblings do that? Of course! It’s a no. But… we did kiss. Desmond and I have shared so many kisses already. 

My hands fly to my lips. I can still feel Desmond’s lips on mine. My cheeks flushed. 

Do I like those? Do I like those kisses we shared? Oo. Yes. I like it. I don’t know, but I like it so much, except when Desmond sucks my tongue. I can not even push Desmond away because I like those kisses. I like being a baby to him. I liked how he treated me like a baby. I don’t know what to do anymore. 

Tingin ko kailangan ko si Frenny ngayon. I need to tell him about this. Baka may advice siya. Baka may ma-suggest siya na gawin ko since magaling  naman sa ganito si Frenny.

Namula nang husto ang mukha ko sa kaisipang magk-kwento ako kay Jaheer. Siguro di ko na lang ik-kwento sa kanya iyong ibang nangyari dito. Gaya noong mga halik namin ni Desmond. Tutuksuhin kasi ako n’on.

“Finn?”

Agad kong naialis ang kumot sa ulo ko nang marinig ko ang boses ni Desmond. Nakabihis na siya at naglakad patungo sa kama.

“Akala ko inaantok ka,” ang sabi ni Desmond.

Nginusuhan ko siya.

“Nawala na ang antok ko.”

Tinaas niya ang kilay sa akin na parang di siya naniniwala kaya napanguso nalang ako. Sumampa na siya sa kama at agad umusog papalapit sa akin.

Humaba pa lalo ang labi ko at yumakap sa katawan niya na parang naglalaban ang malamig at mainit na temperatura. Umunan ako sa braso ni Desmond at binaon ko ang ulo ko sa dibdib niya at sinisinghot ko ang panlalaking amoy niya doon. Hmm, di talaga nakakasawa ang amoy ni Desmond at saka nakaka-relax ang amoy niya. Napapanatag ako.

Naramdaman ko naman ang kamay niyang gumapang sa maliit kong baywang at inusog pa lalo sa kanya. Napamulat ako nang lumakabay na ang mga daliri ni Desmond ilalim ng t-shirt ko. Hindi ko alam pero para akong na-istatwa doon sa ginagawa ni Desmond at kumuyom ang mga daliri ko sa paa.

“Desmond,” ani ko.

“Hmm,” si Desmond.

Dinistansya ko ang mukha sa dibdib niya at saka ko siya tiningala. Ngumuso ako nang makita kong nakapikit ang mata niya kaso iyong kamay niya sa likod ko naglilikot.

“Tulog ka na?” tanong ko at in-obserbahan pa rin ang mukha niya.

Kumunot ang noo niya. “Just sleep, habibi .”

Sumimangot ako bago muling yumakap sa kanya at binaon ulit ang ulo ko sa malapad niyang dibdib. Hinayaan ko na lang ang kamay niya kahit na nakikiliti ako doon at tumatayo na yata ang maliliit kong balahibo sa katawan. Pero kalaunan ay nakatulog naman ako doon.

Kinabukasan, una ako nagising kaysa kay Desmond. At kagaya noong nakaraang araw nagising ulit ako na may tumutusok sa t’yan ko. Kaso ang pinagkaiba nito ngayon ay parang may kakaiba akong naramdaman sa kaibuturan ko.

I detached myself from Desmond and decided to get up. Inalis ko kumot sa akin at nanlaki ang mga mata ko nang makita kong may bumukol, may tumayo sa ibaba ko.

It was my genitalia!

Napalunok ako at napatingin kay Desmond na natutulog pa rin. I tried to touch it and shove it down, but it doesn’t work at all. It was a pain. I don’t know. I don’t know what to do. 

Naghintay ako ng ilang minuto at nakatitig lang ako doon sa genitalia ko na tumayo. Pero naiiyak na ako nang lumipas ang ilang minuto pero ganoon pa rin iyon. My member still stands against my thin underwear. Nanay! Hindi ko alam ang gagawin ko. What to do?

Nilingon ko si Desmond at magpapatulong sana ako kung ano ang gagawin ko doon pero natutulog pa siya.

Lumabi ako kasabay ng pagpatak ng luha ko. Dahan-dahan akong bumaba sa kama at pumunta sa CR. Pumasok ako sa shower room at hinubad ko iyong navy blue panty na suot ko at itinabi iyon.

Naiyak ako lalo dahil hindi ko alam kung papaano iyon maibabalik sa dati. I tried to hold my thing again and pushed it down, but it didn’t work at all. Humikbi ako at pinunasan ang luha ko.

Ano ang gagawin ko ngayon? Paano ito? Nagsimula nang umingay ang mga iyak ko. Helpless and worried about my thing.

Ilang sandali pa ay may narinig na akong katok sa labas ng shower room. Agaran kong pinunasan ang luha ko at humihikbing tumugon sa tawag.

“Finn? Habibi?”

“D-desmond,” hikbi ko at nakatingin lang sa labas ng shower room. Nakikita ko ang bulto ng katawan ni Desmond sa labas.

“The fuck! Why are you crying? Is there something wrong? Your cuts? Your wound? Masakit ba?” sunod-sunod na tanong ni Desmond na kinailing ko naman ng ilang beses na parang nakikita niya ba ako sa pamamagitan noong fuzzy na glass.

“W-wala namang m-masakit sa s-sugat ko Desmond.” Naiiyak kong tugon at muling binaba ang mata ko sa kaselanan ko.

“Habibi, tell me what’s going on before I break this glass.”

Ngumuso ako at pinalis ang luha sa mata.

“D-desmond… I don’t w-what to d-do.”

“Why? Jesus! Tell me Finn so that I can help you. Please, habibi.”

Kinagat ko ang labi ko.

“D-desmond… my… m-my thing,” hindi ko matapos ang sasabihin ko at naiyak na naman ako.

“Godammit!”

“K-kasi Desmond… it… i-it rose. My thing just rose up, Desmond. I-I don’t know what to do Desmond. I don’t k-know what to do.” Iling-iling kong saad at napapaiyak nalang.

Narinig ko ang pagkawala ni Desmond sa labas ng shower room nang marahas na hininga.

“Habibi, don’t cry, okay? Don’t panic. Jesus! It’s normal, Finn. It’s normal. It’s normal for you to have a morning wood when you’re in puberty, okay?” Pag-aalo ni Desmond.

Humihikbing pinunasan ko ang pisngi at mata ko.

“M-morning w-w-wood?”

“Hmm,” si Desmond. “Now, listen to me, okay? Just do what I say.” Napatango-tango ako sa loob ng shower room. “Okay, hold your member, habibi. You can either use one hand or both your hands. Then move it up and down. Just move your hand at your comfortable pace.”

Nakinig ako sa sinabi ni Desmond. It was awkward. It was awkward to hold on to my own thing and do what Desmond said. Pero nadismaya ako nang nakailang taas-baba na ako sa kamay ko doon sa kaselanan ko pero wala pa ring nangyayari. It’s still the same! Tumatayo pa rin!

I started to panic again. Baka di na ito bumalik pa sa dati. Paano na ito?

“D-d-desmond… it… it doesn’t work at all.” nangingiyak kong sumbong sa kanya.

“Fuck!”

“Desmond d-di ko a-alam ang g-gagawin ko,” iyak ko.

“Dammit! Open the door,” utos niya at sa kagustuhan kong tumigil na itong nararamdaman kong ito ay binuksan ko naman ang pintuan ng shower room.

Pumasok si Desmond shower room na namumula ang dibdib. Bumaba ang mata niya doon sa kaselanan ko at bigla akong tinamaan ng hiya.

“D-desmond,” nauutal kong turan.

“Will you allow me to help you, habibi?”

Ilang segundo akong napatitig sa seryosong mukha at umiigting na panga ni Desmond bago tumango.

Tiningnan ako ni Desmond sa mata bago bumaba ang mata niya sa kaselanan kong sumasaludo. Desmond closed the space between us and clasped his hand on my member.

Napaawang ang bibig ko doon at napakapit sa kanyang mga umiigting na braso. Tinikom ko ang bibig ko.

Mariin akong napapikit at umawang na naman ang labi ko nang hinigpitan ni Desmond ang pagkakahawak sa kaselanan ko at sinimulang igalaw ang may pagkagaspang at mainit niyang palad sa pagkalalaki ko. Why I didn’t feel it when I touch my self earlier?

“A-aahh, Desmond,” bumaon ang ngipin ko sa labi ko nang lumabas ang isang ungol sa labi ko. Binagsak ko ang ulo ko sa may dibdiban ni Desmond.

“Nghh, hmm, ahhh, D-desmond.” Muli kong ungol at napakagat na ako kay Desmond. Parang may kung anong namumuo sa puson ko na gustong kumawala. Parang gusto kong maihi!

“Dammit!” Ang mura ni Desmond at pinagbuti pa lalo ang ginagawa doon.

CHAPTER 24

Chapter 24

Finn Pov

It’s almost half an hour since nang lumabas na si Desmond dito sa bathroom pagkatapos niya akong tulungan. He immediately left me inside the shower room and told me to take a shower, which I gladly did.

I don’t know what to feel right now, actually. I’m ashamed of what happened earlier. Up until now, I still felt my cheeks burning up to my nape. I cannot believe I let Desmond help me, touch me there. I-I let him t-touch my member below. I’ve never experienced such a thing before. And I’ve never experienced morning wood until now too. It was my first time. I got panicky and scared when I saw my penis rising up. I really thought it wouldn’t be back to its normal state. 

I cupped my hands on my cheeks when I felt the temperature of my cheeks, face, and ears rise. Tinitigan ko ang pisngi ko sa malaking salamin ng bathroom at nakita kong sing pula na nang kamatis na hinog ang pisngi ko.

Even now, I can still feel the roughness and hotness of Desmond’s palm on my thing. I felt like his hands were still there doing me.

Kanina pa ako tapos na maligo at nakatapis ako ngayon ng white towel. Paglabas ko dito ay wala na si Desmond. Natagalan din kasi ako doon sa shower. Wala akong damit dito kaya di ako makakabihis. Gusto ko nang lumabas kaso… n-nahihiya ako. Nahihiya ako kay Desmond. Nahihiya ako sa inakto ko kanina. What if Desmond thought that I was overreacting to it? What if he thinks that I was just acting? What if he thinks that I was so childish and innocent because I didn’t know how to touch myself? Should I call Jaheer ba and tell him to teach me how t-to m-masturbate? Maybe Jaheer can help me since he knows a looootttt of things.

Pumikit ako nang mariin nang maalala ko kung papaano ako napaungol kanina. I feel like pareho ako noong mga pinapanood naming mga videos ni Jaheer. I thought in those videos the men were just faking their groans and moans, but what happened earlier was proof that it wasn’t an act or a fake. Hindi pala iyon napipigilan at at mahirap ding pigilan. Kusa kasi siyang lumalabas sa bibig ko kahit di ko naman gusto.

Binitawan ko ang mukha ko at tumitig sa salamin. Bumigat ang pakiramdam ko at para akong kinapos sa hangin nang pumasok sa isip ko ginawa rin iyon ni Desmond sa iba. Based on what he did to me. Pakiramdam ko ang galing doon ni Desmond. Di ko naman alam pero tingin ko magaling si Desmond sa ganoong bagay. Siguro lagi siyang nagmamariang palad.

Ngumuso ako sa repklesyon ko sa salamin. Siguro magpa-practice na ako simula ngayon kasi hindi naman pupwede na tulungan ako ni Desmond sa lahat ng pagkakataon kapag nagka morning wood ulit ko.

Napatalon ko nang biglang may kumatok sa pintuan.

“Habibi?”

Napakagat labi ko. Hindi ko alam kung ano ang ibig sabihin ni Desmond sa Habibi na ’yan pero sa tuwing tinatawag niya akong ganoon. Pakiramdam ko espesyal ako at mahalaga sa kanya. Ako lang kasi tinatawag niyang ganoon. Hehehe.

“Uh!” sagot ko naman at lumapit doon sa pintuan at hinawakan ang busol.

“You’re not done taking a bath? You’re about an hour in there.”

Lumabi ako nang pinihit ni Desmond sa kabila ang busol ng pintuan ng bathroom. Pero dahil naka lock iyon dito sa loob ay niya iyon magawang buksan.

“T-tapos na ako,” nautal kong turan.

“Then, lumabas ka na. Kakain na tayo”

“Ehh, m-mauna ka na Desmond.” pagtutulak ko sa kanya. Nag-uusap kami sa pagitan nitong pintuang nakaharang sa aming dalawa.

“No!” matigas niya naman tanggi.

“Ehh!” Pinadyak ko ang paa ko.

“Ehh?” Ginaya ni Desmond ang inuntag ko. “Come on, Finn. Sabay tayong lalabas dito.” dagdag niya.

“Desmond naman e.”

“Di ka lalabas d’yan. Sige walang kakain sa ating dalawa.” panakot niya sa akin.

Humaba ang nguso ko at bumagsak ang balikat dahil sa sinabi niya. Ang tigas din ng ulo ni Desmond. Nahihiya nga ako sa kanya e.

Magsasalita na sana ako na hindi pa ako gutom kaso kasalungat naman n’on ang sinigaw ng tiyan ko. Tumunog ito. Hudyat na nagugutom na rin ako.

Bumuntong hininga ako at tinalikuran iyong pintuan saka kumuha ng isa pang towel at tinabon ko iyon sa ulo ko. Pinihit ko nag busol ng pintuan saka lumabas ako na yakap-yakap ang katawan.

“Lalabas din naman pala. Magbihis ka na.” rinig kong untag ni Desmond.

Hindi ko alam kung saang bahagi niya ng silid dahil may towel na nakatabon sa buong mukha ko at yakap ko ang towel na nakatapis sa katawan ko.

“L-labas na Desmon-waahhhh!!!” sigaw ko nang biglang kinuha ni Desmond ang towel sa ulo ko.

“Why are you covering your face, hmm?” tanong niya at humakbang papalapit sa akin.

Umatras ako at hinarang ko ang kamay ko sa kanya.

“H’wag lalapit.” ani ko.

Kumunot ang noo niya sa akin. Sinampay niya ang towel na kinuha sa akin sa balikat niya at pinagkrus ang braso sa harap ng dibdib niya.

“Why are you acting like this, habibi?”

Ngumuso ako at umiwas ng tingin sa kanya. Humigpit ang pagkaka kapit ko sa towel sa may dibdiban ko.

“Is this about earlier?” hula niya na kinamula ng pisngi ko.

“E-ehh…”

“It’s normal.” untag niya.

“P-pero di ko alam…” yumuko ako at binagsak ang tingin ko sa paa ko na namumula.

“Because you are an innocent baby.”

Napakagat labi ako at ngumuso na lang.

“H-hindi na naman ako baby, Desmond, e. Twenty-one na ako.” pagtatama ko sa kanya. Baka kasi nakalimutan niya na nag birthday na ako.

Bumaon ang ngipin ko sa labi ko nang yumakap ang isang braso ni Desmond sa baywang ko. Sa tangkad niya at laki ay halos mabali ang leeg ko kakatingala sa kanya.

“Desmond.”

Umalon ang adam’s apple ni Desmond at humigpit ang kamay sa pagkakayapos sa baywang ko. Samantalang ang isa naman ay ginamit niya upang haplusin ang umiinit kong pisngi.

Gusto kong bawiin ang tingin ko sa mukha ni Desmond kaso parang may magnet doon dahilan upang di ko maiwas ang mata ko sa kanya. Napaka gwapo talaga ni Desmond at ang bango niya. Bagong ligo na rin siya at kitang kita ko ang malapad niyang dibdib sa suot na polo at nakabukas ang mga butones.

Pinalobo ko ang bibig ko at muling naglakbay ang mata ko sa mukha ni Desmond na pinagmamasdan lang ako.

“Jesus! I want to kiss you, Finn.” saad ni Desmond at napalunok.

Nakailang kurap ako bago nakapagsalita.

“Isa lang,” mahina kong sagot sa kanya. Ewan ko nasasanay na rin ako kay Desmond. I mean sa mga halik, paghawak niya, at mga yakap. Hindi ako naiilang doon. Gustong-gusto ko nga. Siguro dahil crush ko siya.

Rinig ko ang pagtagis ng bagang ni Desmond bago sinikop ang panga ko gamit ang malaki niyang kamay at dahan-dahang nilapit ang mukha sa akin. Ako’y nakatingala lang sa kanya at naghihintay sa kanyang mga labi.

Nang maramdaman ko ang paglapat ng labi ni Desmond sa akin ay napapikit na rin ako at dinama ang kanyang labi sa akin.

Nabitawan ko ang towel ko at nalakapit sa suot niya saka sinunod ko ang galaw ng kanyang mga labi. Napaungol ako nang hilahin ni Desmond ang baywang ko tungo sa kanya at pinailaliman pa ang halik niya. Ramdam ko ang pag-init tainga ko at leeg nang gumapang ang kamay ni Desmond sa pwet ko pinisil ako doon.

Hinihingal na pinakawalan ni Desmond ang bibig ko at hinalkan niya ang ilong ko bago dumistansya ng konti.

“I didn’t make you feel uncomfortable right, habibi?” tanong ni Desmond at pinunasan ang baba ko dahil nabasa iyon dahil sa halik niya.

“Hmm, hindi naman Desmond.”

“Good. Just tell me if you’re feeling uncomfortable, hmm?”

Sa di ko malaman na dahilan ay ginapangan ako ng kung ano sa tiyan ko dahil sa sinabi ni Desmond. He’s always considering my feelings.

“Uhm!” tango ko sa kanya.

“Now, get dress before I’ll make you as my breakfast.” anas ni Desmond at pinakawalan ako. Tumalikod tungo sa kama.

Naipilig ko naman ang ulo sa sinabi niya. Make me his breakfast? Pwede ba iyon? Anong kakainin ni Desmond sa akin? Saka mabubusog ba siya doon?

“Desmond,” tawag ko sa kanya.

Nilingon niya naman ako.

“Yes, habibi,” sagot niya.

“Papaano iyong ibi-breakfast mo ako? Pwede ba iyon?”

Umawang ang labi niya saka siya napasuklay sa kanyang buhok. Pumikit siya ng mariin bago ako tiningnan ulit.

“Soon, you will know.”

Sumimangot ako. Ayan na naman sa soon niya.

“Ehh, ang dami mong soon Desmond.” reklamo ko.

“As much as I want to, but there’s a right time for that habibi.”

Sinimangutan ko siya na kinatawa lang niya.

“Ang sama. Sabi mo rin noong birthday ko ipapakita mo sa akin ang condom, Desmond. Tapos sabi mo naman soon. Tapos ngayon soon na naman. Kailan ba iyan Desmond?” nangangati kong tanong sa kanya.

Biglang sumeryoso ang buong mukha ni Desmond.

“You might run if I tell you right now, Finn. Don’t worry, soon you’ll get to know the condom and how I’m going to eat you at the same time.”

“Di pwedeng ngayon?” inosente kong tanong sa kanya.

Umigting ang panga ni Desmond. “Jesus! Manang Susan will fucking kill me, Finn.”

“Eehh??”

Tinalikuran na ako ni Desmond kaya naman tinikom ko na lang ang bibig ko. At kumuha na ako ng damit niya sa kanyang closet saka iyong short shorts sa maleta at underwear. Bumalik ako sa bathroom ay doon nagbihis.

Nang matapos ay lumabas na agad ako dahil ayaw kong mainip pa si Desmond. Kumain kami ni Desmond doon sa pool side. Tanaw na tanaw namin ang magandang dagat at ang sariwang hangin.

Nang sumapit ang hapon ay naghanda na kami ni Desmond dahil uuwi na kami. Di ko mapigilang di ma-excite. Miss ko na si nanay Susan, tatay, Carlos, at si Jaheer. Ang dami kong ikukwento kay Jaheer.

“You’re sleepy?” tanong ni Desmond na nasa tabi ko.

Nakasakay na kami sa kanyang private plane. Oo kaming dalawa lang ang sakay hindi kagaya noong una na may mga kasama kami. Ilang flight attendant lang ang nakikita ko at ang pilot din.

Ngumuso ako sa kanya at tumango.

“Sleep here.” anito at in-offer ang kanyang balikat sa akin.

Napangiti ako at di na ako nag-inarte pa sa pagsandal ng ulo ko sa balikat niya at saka pumikit.

Nang makarating kami ni Desmond sa bahay ay halos mangiyak-ngiyak ako nang salubungin ako ni nanay Susan at tatay Carlos ng yakap. Miss na miss na missssss ko sila. Hindi ko aakalain na sa tatlong araw ko lang sa Boracay ay mamimiss ko sila nanay at tatay ng todo.

“Anak nag-enjoy ka ba doon sa Boracay?” tanong sa akin ni nanay Susan habang ginagawan ako ng gatas. Gabi na rin kasi.

Kanina bumaba ako dahil nauhaw pero naabutan ko si nanay Susan dito na nag-a-arrange sa mga groceries kaya tinulungan ko na lang din siya at pagkatapos n’on ay ginawan niya ako ng gatas.

Napaindak ako sa paa ko sa hangin habang hinihintay ko ang gatas ko.

“Oo po nanay! Ang saya po doon ’nay. Saka ang dami pong tao. At alam mo ba ’nay karamihan doon sa nakikita kong mga babae ’nay ay naka-two piece lang. Tapos ang mga lalaki doon ’nay kagaya lang kay Desmond na di mahilig magdamit.” Talak ko kay nanay Susan na malaki ang ngiting nakikinig sa akin.

“Talaga? Ikaw ba naghuhubad ka rin doon?” tanong ni nanay Susan na kinaurong ng dila ko.

Hala! Baka magalit itong si nanay kapag nalaman niyang nagsuot ako ng one piece? Pero di naman siguro ganoon si nanay Susan.

“H-hindi po ’nay. O-one piece lang po,” aniko kay nanay at hinabaan siya ng nguso ko.

Tumaas ang dalawang kilay ni nanay sa akin.

“Hmm. Wala bang nambastos sayo? O kumantyaw sayo doon dahil sa suot mo?”

Napaisip ako sa tanong ni nanay bago umiling. Wala naman akong natanggap na ganoon kasi noong lumabas ako di naman ako pinayagan ni Desmond na mag-one piece. Pinasuot nga ako noong long sleeve niya kasi mainit raw.

“Hindi ka ba napagod doon ’nak?” sunod na namang tanong ni nanay Susan saka binigay sa akin ang gatas.

“Thank you po nanay.” malaki ang ngiting saad ko kay nanay.

Uminom ako ng konti doon at sumagot kay nanay Susan. “Marami po kaming ginawa doon ni Desmond, nanay. Pero di naman po ako napagod.” wika ko at ngumisi kay nanay.

“Mabuti naman. Sige na. Matutulog na ako. Ikaw na ang magligpit niyang baso mo, huh.”

“Aakyat na rin po ako, nanay. Doon ko na po uubusin itong gatas ko.”

“Sige. Goodnight, anak.”

Kinabukasan ay masaya akong gumala sa bahay ni Jaheer dala-dala ang pink niyang maleta. Inayos ko na rin ang pagkakatupi noong mga damit. Hindi ko naman kasi nagamit iyong iba.

Nagmamadaling bumaba si Jaheer sa hagdanan nang makita akong naghihintay. “O.M.G! Frenny! My gosh! Blooming ang bobita, ah.” Salubong ni Jaheer sa akin. Niyakap niya ako at kinulong ang pisngi ko. “Anong nangyari sa Boracay? Bakit nag-bloom ka?” May pagdududang tanong ni Jaheer sa akin.

Agad namang gumapang ang init sa pisngi ko at batok. Umiwas ako ng tingin kay Jaheer at nagkunwaring tinitingnan ang maleta niya. Gusto ko mang ikuwento kay Jaheer iyong mga kiss namin ni Desmond kaso nag-aalala ako na baka di niya ako titigilan sa kakakantyaw. Saka mas lalong ayaw kong ikwento ang pagtulong ni Desmond sa akin noong nagka morning wood ako. Nakakahiya kaya iyon!

Mas lalong namula ang pisngi ko sa iniisip.

“I-ito na pala ang mga pinahiram mo sa akin, frenny. Thank you so much sa pagpapahiram.” aniko na kinataas ng kilay ni Jaheer.

Kinuha ni Jaheer sa akin ang maleta at pinukol ako ng masamang tingin.

“Naglilihim ka sa akin, frenny?”

“Ehh?!”

“Ehh?” Ginaya niya ang tono ko.

“N-nakakahiya k-k-kasi iyon frenny. S-saka ko na sasabihin kapag komportable na ako.” N’ong di pa ako nakauwi ay gusto kong magkwento kay Jaheer pero ngayong nasa harapan ko na siya. Nahihiya na ako.

Tinaasan niya ako lalo sa kilay niya.

“Promise!” Itinaas ko pa ang kanang kamay ko na parang nanunumpa sa kanya.

Bumuntong hininga siya at umirap sa akin. “Tsk! Sige na nga pero samahan mo ako ngayon. Gusto kong kumain sa labas. Nabuburyo ako dito sa bahay dahil wala nang three days, frenny.”

Ngumiti ako sa kanyang sinabi at mabilis na kinuha ang phone ko sa bulsa.

“Magpapaalam ako kay Desmond, frenny.”

“Aish! Bat ka magpapaalam doon? Ano mo iyon? Magulang? Boyfriend?” pagalit niyang tanong.

Ngumuso ako at nagtipa ng message kay Desmond.

“Bahala ka nga sa buhay mo.” aniya at tumalikod sa akin.

Pumasok kami ni Jaheer sa isang mamahaling kainan. Napakalamig sa loob at sa amoy palang parang alam mo nang mayayaman ang nasa loob.

“Alam mo bang pagmamay-ari ito ng kaibigan ni Desmond, Frenny?” tanong ni Jaheer sa akin nang makaupo kami.

“Talaga?” Mangha kong tanong at ignoranteng napamasid sa paligid.

“Oo. Si Rap—Raphael Marcet.”

Naglinya ang kilay ko. Parang pamilyar sa akin ang pangalan. Di ko lang tanda kong saan ko iyon narinig.

“Hala! Clayton!” Sa sobrang galak ko nang makita ko si Clayton na paparating sa mesa namin ni Jaheer ay napasigaw ako. Pero nahiya naman ako nang pagtinginan ako ng mga tao na kumakain sa loob.

Rinig ko ang pagtawa ni Jaheer kaso kay Clayton lang ang atensyon ko. Naka- uniporme siya na kagaya noong mga lalaki na nags-serve dito sa restaurant.

“Hello, baby Finn.” bati ni Clayton sa akin.

“Hello! Sorry pala, Clay. Di na ako nakabisita sa bahay mo at namiss ko si baby Daniel.”

“It’s okay. Bumisita ka na lang pagmay pagkakataon ka. Anyway, anong order ninyo?” aniya.

“Ay! Clayton kaibigan ko pala si Jaheer. Jaheer si Clayton iyong kaibigan ko rin.” Masaya kong untag. Grabe ang dami ko na palang friends.

“Jaheer.”

“Clayton.”

Pagpapakilala nila sa isa’t isa. Nang maka-order na si Jaheer ay umalis na rin si Clayton. Kaya napatigil na rin ako sa kakatalak ko kay Clayton. Sinabi ko kasi sa kanya ang lakad namin ni Desmond doon sa Boracay.

“Alam mo nakakainis ka, frenny. Grabe ka tumalak kay Clayton pero sa akin. May pa hindi ka komportable ka pang nalalaman.” Nagtatampong saad ni Jaheer sa akin.

Nagpanic ako at biglang lumabas sa bibig ko ang dapat ay di ko sasabihin sa kanya.

“Eh, kasi ayaw ko munang sabihin sayo na nagkiss na kami ni Desmon–” natuptop ko ang bibig ko dahil sa nasabi.

Si Jaheer naman sa harapan ko ay humagalpak ng tawa. Nawala ang pagtatampo niya kanina sa akin.

“Hahahaha! Huli ka!” Mamumulang saad ni Jaheer sa akin. Tawa pa rin siya ng tawa.

Ahhh! Nakakahiya! Nasabi ko.

“Nagkiss na pala kayo, huh?” May panunuksong tanong niya sa akin pero yumuko na ako sa hiya. Ramdam ko ang pag-init ng batok at pisngi ko.

“H’wag ka ngang mahiya d’yan! My gosh, frenny.”

“Ehh!”

“Pero ano na ang label ninyo?” Biglang sumeryoso si Jaheer kaya napa angat ako sa ulo ko sa kanya.

Naghihintay siya sa sagot ko.

“A-ano ang label, Frenny? Para saan ’yan?” takang tanong ko.

Dismayadong napahilamos si Jaheer sa kanyang mukha gamit ang palad niya.

“Frenny, importante ang label. Hindi porque mayaman, gwapo, at alam kong jumbo ang hotdog niyang si Michael Desmond ay pwede na kayong magkiss ng walang label. Sinasabi ko sayo, Frenny. Ang label ay parang sigurudad lang ’yan. Siguridad kung saan kayo lulugar sa buhay ng isa’t isa. Siguridad kung hanggang saan ang pagmamay-ari ninyo sa isa’t isa.” Seryosong paliwanag niya sa akin.

Ngumuso ako. “A-anong gagawin ko, frenny?”

“Tanungin mo si Desmond kung ano ang label ninyo. Hindi iyang malabo at walang kasiguraduhan. Pero may nangyayari nang laplapan. Aish, p

achupa ka naman kasi ,“ saas ni Jaheer pero di ko na masyadong narinig iyong huli niyang binanggit.

---

Ayon naka-update rin si Amore jusme! Hahaha! Anyways, pagpasensyahan niyo na ang update ko ngayon pero sana magustuhan niyo pa rin. Salamat pala sa mga nagfollow sa akin, sa mga nagv-votes, nagc-comment, at sa mga silent reader/s ko… salamat po talaga sobrang appreciated ko po iyon. At sa mga di pa nakaka-alam sa facebook account ko ‘Amorevolous Encres’ iyan po ang account ko. Pwedeng-pwede po tayong magchikahan doon. Saka kung di man po ma-response agad ang friend request ninyo agad. Kindly drop me a message lang po kahit tuldok. Walang sapilitan dito, sa may gusto lang.

Thank you for reading! Have a nice day! Let’s spread love!

CHAPTER 25

Chapter 25

Finn Pov

“Ay! Ano ba ’yan, frenny?!” May inis kong sambit nang biglang binagsak ni Jaheer ang kinukusot niyang short shorts niya. Naglalabada kasi kami dito sa laundry area ng bahay nila. Medyo marami-rami kasi ang labahin niya dahil wala ang mga maids niya dito sa bahay. December na kasi at pinagbakasyon na niya ang kanyang mga maids. Pinauwi niya raw sa mga pamilya nito na nasa mga kani-kanilang probinsiya. Hehehe! Ang bait talaga ni Frenny. Maganda na mabait pa.

Muli akong napaigtad nang tampalin niya ang tubig na may maraming bula.

“Frenny!” Igik ko at tumigil na rin sa pagkukusot ng mga damit niya.

Tinaasan niya lang ako sa kanyang noo at sinamaan ng tingin.

“Maglaba na nga lang tayo, Frenny.” aniko at pinulot ulit ang damit at nagkusot.

“Hindi. Masakit na ang kamay ko. And my manicure were already damaged. Gosh!”

“Ehh, malapit na matapos, frenny, oh.” Tinuro ko ang mga damit niya.

“Aish! Iniiba mo ang usapan natin, ah, frenny.”

Napanguso ako at unti-unting humina ang pagkusot ko sa damit.

“Ehh!”

“Hmp! Di o-obra sa akin iyang paganyan-ganyan mo, Finn. Sige, sagutin mo nga ako. Bakit di mo pa natatanong si Michael Desmond sa label ninyo?” Pangungulit na niya naman sa akin.

Lumaylay ang balikat ko at tumigil sa pagkukusot saka tumingin kay Jaheer. Inip na inip na siyang naghihintay sa sagot ko.

“N-nahihiya kasi Frenny. Gusto ko naman talagang tanungin si Desmond kaso… nahihiya ako. Kapag kausap ko na siya nawawala na sa utak ko ang tanong ko.” saad ko kay Jaheer.

“Sus! Nahihiya kang magtanong pero nagpapahalik ka?”

Pinalobo ko ang bibig ko.

Linggo na rin kasi ang lumipas simula noong sinabi sa akin ni Jaheer na kailangan ko daw’ng tanungin si Desmond kung ano ang l-label namin. Sa totoo lang ay maraming beses ko akong nag-attempt na tanungin si Desmond kaso kapag nasa harapan ko na siya nagwawala na ang puso ko. Kapag kausap ko na siya natutulala na lang ako. Kaya nawawala na sa utak ko ang tanong.

Bumuntong hininga ako. Paano kung tanungin ko nang ganoon si Desmond tapos magalit siya? Papaano kung tanungin ko si Desmond ng ganoon tapos di naman niya ako masagot. Marami rin kasing mga tumatakbo sa isip ko na mga what ifs. Tapos may takot pa at kaba.

“Aish! H’wag ka nang malungkot d’yan. Kung kailan mo gusto Finn at kung kailan mo feel saka mo lang ipush ang pagtanong kay Desmond. Don’t pressure yourself, but always remember don’t let that man touch you anywhere priv–”

“Nagyayakap kami Frenny.” Putol ko kay Jaheer.

“Hmm,” tumango siya pero alam kong may sarkastiko doon. “Kayo na ang mga malalandi na walang label.”

Ngumuso ulit ako sa kanya.

“Pero frenny paano kapag tinanong ko si Desmond… nang ganoon tapos… m-magagalit siya. O di kaya’y di niya ako masagot o… b-baka kapatid or hanggang kaibigan lang ang tingin sa akin ni Desmond, Frenny.” Malungkot kong sabi kay Jaheer.

Napabuga siya ng marahas na hininga at kinuha ang kamay kong may bula pa.

“Frenny. Look. Kung magagalit si Desmond. Layasan mo.” Payo niya sa akin.

Nalukot ko ang ilong ko.

“Ehh? Si Desmond ang nagpapakain sa akin, frenny. Wala akong mapupuntahan dito. Siya ang naglabas sa akin sa parish, frenny, diba?” Seryoso kong sambit.

Taas ang kilay niyang ngumiti sa akin. Naglalaro ang mapaglarong ngiti sa kanyang mga labi.

“Edi, dito sa bahay ko. Dito kita itatago.”

Napaisip din ako doon. Oo nga pwede siguro ako dito sa bahay ni Jaheer kaso ang lapit lang ni Desmond. Di ko siguro matitiis na di siya silipin dito.

Iniisip ko palang na lalayo ako kay Desmond ay naninikip na ang dibdib ko sa di ko malaman na dahilan. Saka di ko yata kakayanin kapag nakita kong galit si Desmond. Di pa naman siya nagalit sa akin ng todo, e. Iyong nagsuot siguro ako noong swimsuit tapos iyong iba naman di ko naman iyon tinuturing galit si Desmond kapag nasisigawan niya ako.

“P-papaano Frenny kung… h-hanggang friends lang kami. Iyon bang di kami p-pwedeng maging couple o baka di pwedeng lumagpas ang relasyon namin ni Desmond sa pagiging magkaibigan, frenny.”

Binitawan ni Jaheer ang kamay ko at halos nasabunutan na niya ang sariling buhok kung wala lang bula sa kanyang kamay sa sobrang inis na nararamdaman.

“Kung ganyan lang din naman pala si Desmond, e, mas mabuti siguro frenny kung humanap na lang tayo ng afam mo.”

“Afam?”

Tumango siya.

“E, kung si Desmond hanggang friends lang kami papaano ako makakahanap ng afam, frenny?”

“Mataas ang standards ni Des…”

Lumaylay ang balikat ko doon sa sinabi ni Jaheer. Mas lalong malabo yata kami ni Desmond? Matanda na siya ako… mas b-bata sa kanya. Siya mayaman, ako mahirap, siya may sariling bahay, ako nakikitira sa kanya. Si Desmond may trabaho, ako… wala. Palamunin niya lang.

Bakit pa kasi ako humantong sa ganito? Bakit pa kasi ako nagka-crush kay Desmond? Ayon tuloy… g-gusto ko na siya. Parang ayaw ko nang maging kaibigan niya lang. Ayaw ko noong sinabi niya sa akin na little brother niya ako. Nakakainis! Ayaw ko na nang ganito pero marami akong kinakatakutan, marami akong what ifs.

“Frenny,” pukaw sa akin ni Jaheer bago pa man tumulo ang luha ko. “Always remember. Na kahit na anong taas pa nang standards niyang si Desmond at kahit na may tag na red flag iyang lalaking iyan. Sayo pa rin ’yan kakalampag. You said it before, na si Desmond nanghingi ng french kiss sayo. It only means one thing and that is he wants you. Desmond wants you.”

Ngumuso ako. “Talaga?”

“Hmm,” tumango siya. “Maganda ka, e. Kaso nga lang mas maganda pa rin ako.” Aniya at kinindatan ako. “Kaya h’wag kang masyadong mag-overthink d’yan, okay? Saka tapusin na natin ito. Ako pa nai-stress sa lovelife mo, e.”

Ngumiti ako kay Jaheer. Oo nga. May lalabahin pa kami.

Sa sumunod na araw ay nabalitaan ko na uuwi pala sina tatay Carlos at nanay Susan sa kanilang probinsiya. Labis akong nalungkot doon. First time itong uuwi sila nanay at tatay sa kanilang probinsiya simula nang dumating ako dito sa bahay ni Desmond.

“Nanay, uuwi naman po kayo dito, diba?” sunod ko kay nanay Susan palabas ng bahay. Ngayon na rin kasi ang alis nila ni tatay Carlos. Pinahiram ni Desmond ang kanyang SUV kina nanay para di na sila mahirapan pa sa pagc-commute pauwi.

“Itong batang ito talaga. Oo naman. Bibisitahin lang namin ng tatay mo ang babay namin sa probinsiya at iyong ibang kamag-anak namin doon.”

Pinunasan ni Nanay ang luha na dumaloy sa pisngi ko.

“Ilang days kayo doon ’nay?” Nag-crack ang boses ko.

“Hindi ko alam anak pero babalik kami dito bago ang bagong taon. Sa probinsiya kami magpapasko ng tatay mo pero dito naman kami magbabagong taon.” saad ni nanay Susan.

“Ingat po kayo doon ’nay.” Niyakap ko si nanay Susan.

Hinagod naman ni nanay ang likuran ko.

“Oo,” kumalas si nanay sa akap namin. “Ikaw din mag-iingat ka dito. H’wag mong bubuksan ang gate kapag di mo kilala ang bisita. Saka kumain ka sa tamang oras. May alam ka na naman diba sa simpleng lutuin na tinuro ko?”

Oo, tinuruan ako ni nanay Susan sa mga simpleng lutuin dito sa bahay. Actually, paminsan-minsan akong tinuturuan ni nanay kung papaano magluto. Iyon ang naging napag-abalahan ko kapag wala akong magawa dito. Tsaka kung papaano paandarin iyong mga equipments ni Desmond sa kitchen ay tinuro rin ni nanay.

“Opo, ’nay.”

“Susan, halika ka na.” si tatay Carlos at kinuha ang bag na dala ni nanay.

“Alis na kami, anak.” Ani nanay at niyakap ako muli.

Kumalas si nanay sa yakap at sunod naman na nagpaalam si tatay.

“Mag-ingat ka dito, anak. Aalis na kami ng nanay mo.”

“Kaya rin ’tay ingat po. Ingat po sa byahe ninyo.”

Ngumiti si tatay Carlos at yumakap sa akin. “Ikaw ang mag-ingat dito anak sa multong jakolero na nakatira sa bah—ahhh!” Daing ni tatay Carlos nang sampalin ng malakas ni nanay Susan ang balikat ni tatay.

“Tara na Carlos! Kung ano-ano pa ang sinasabi mo kay Finn.”

Nang umalis sila nanay ay umalis din si Desmond para sa kanyang trabaho. Napaka abala niyang tao. Laging may ginagawa. Mayaman e.

Papasok ako nang bahay at napakatahimik. Ako lang mag-isa. Napaisip tuloy ako sa sinabi ni tatay Carlos tungkol sa multong jakolero dito. H’wag naman sana akong gambalain noon. Pipi kong dasal.

Nang mag gabi matapos kong maglinis sa katawan at makapagbihis ay sa baba ako tumambay. Natatakot na naman kasi ako. Di ko na kasi naalala ang jakolerong multo na sinabi ni tatay Carlos kaso pinaalala niya iyon sa akin kanina. Nakakainis!

Paminsan-minsan ay nagc-cell phone ako tapos nanonood sa TV. Hanggang sa dumating si Desmond bandang alas nuebe ay sa salas akong tumambay.

“Why are you here? You should wait for me in my room.” bungad ni Desmond sa akin at hinalkan ako sa noo.

Nagrambol naman kaagad ang puso ko doon sa simpleng kilos ni Desmond.

“Tapos ka na bang kumain?” tanong niya sa akin.

Naka cross-sit ako sa sofa habang nakatayo naman siya sa harap ko. Nakaharang siya sa malaking television.

Tumango ako. Nagluto kaya ako.

“Di ka ba kumain, Desmond? Gusto mo ipaghanda kita?” Alok ko sa kanya.

Umiling naman siya.

“No need, habibi.” Anito.

“Tapos ka na kumain?” Segunda kong tanong.

“Hmm. But can I have you as my dinner?” Si Desmond at napa lip bite.

Kiniling ko ang ulo ko.

“Pwede rin.” Nonchalant kong untag dahil di ko naman siya maintindihan.

Nanlaki ang mata ni Desmond sa akin kaya naman mabilis kong binawi ang sinabi ko.

“Hehehehe! Joke lang. Di ko naman alam iyan, Desmond. Don’t worry kapag alam ko na iyan papayagan na kita.”

Kumuyom ang panga ni Desmond at napamura.

“Don’t kid like that, Finn.” May halong pagtitimpi at kaseryosohang saad ni Desmond habang pinupukol ako ng matatalim niyang titig.

“Huh? Di kita jino-joke, Desmond. Pag alam ko nga ay papayagan na nga kita.” anas ko.

Napahilamos nalang siya sa kanyang palad at ilang mura ang iniwan sa akin bago tumalima sa ikalawang palapag ng bahay. Pinatay ko ang TV at sinigurado kong lock ang mga bintana at pintuan bago patakbong sumunod kay Desmond sa kanyang kwarto.

Wala si Desmond sa kanyang kama nang pumasok ako kaya ang hula ko ay nasa cr siya. At tama naman ako dahil ilang minuto ang lumipas lumabas siya napatapis lang ang brown na towel sa kanyang baywang at nagpupunas sa kanyang buhok.

Kitang-kita ko kung paano gumalaw ang mga masels ni Desmond kapag ginagalaw niya ang kanyang kamay. Tapos iyong mga tubig na lumalandas sa kanyang maskuladong katawan at mala-karamel na kulay na balat ay nakakatuyo sa lalamun. Nakakauhaw iyon tingnan. Parang nanuyo ang lalamunan ko sa tanawin.

Nanlaki ang mata ko nang dumapo ang mata ko sa ibabang parte ng katawan niya. Partikular doon sa pagitan ng hita niya. May bukol doon na parang buhay. Parang iyong kagaya sa akin. Iyong morning wood.

Napatakip ako sa bibig ko. “Desmond, may morning wood ka?” At tinuro ko pa iyon.

Sinundan ni Desmond kung saan nakaturo ang daliri ko. Napatingala si Desmond af humalakhak. Kita ko tuloy ang malaking adam’s apple niya na tumaas-baba.

Naibaba ko tuloy ang kamay ko dahil tinawanan niya lang ako. Noong ako ang nagkaganyan ay umiyak pa nga ako, e.

“It’s not morning wood, habibi.”

“Ehh? Ano tawag d’yan? Evening wood? Meron ba noon, Desmond?”

Mas lalong lumutong ang tawa ni Desmond kaya naman napanguso na lang ako. Ang sama. Tinatawanan lang ako. Pero kahit na ganoon ay ang gaan sa dibdib ko ’yong mga tawa ni Desmond.

“Fuck!” Mura niya. “I’m just… big. I’m just blessed, habibi.”

Napatango ako kay Desmond at humiga na lang sa kama nang tahimik. Wala naman akong paki sa big at blessed na tinutukoy niya, e.

Hanggang sa dinaluhan na ako ni Desmond sa kama. Umunan ako sa braso niya pero nanatiling nakakapit ang kamay ko sa kumot ko. Di ako yumakap kay Desmond.

Huminga ako nang malalim nang maalala ko ang payo ni Frenny na tanungin si Desmond sa label namin. Pinono ko ng hangin ang dibdib ko bago bumaling kay Desmond.

Naka-side view ako at kita kong nakapikit na ang mata ni Desmond.

“Desmond,” mahina kong tawag sa kanya.

“Desmond,” muli kong tawag at ginalaw ko ang kamay niyang nakapatong sa tiyan niya.

Malungkot akong napanguso at bumangon. Hinarap ko patungo sa direksyon ni Desmond ang katawan ko at niyakap ko ang binti ko saka tinitigan ang natutulog niyang mukha.

Ngayon na nagkalakas na ako ng loob ay tulog naman siya.

Ilang minuto kong tinitigan ang mukha ni Desmond at napabuntong hininga nalang ako.

Hihiga na nasa akong muli nang buksan ni Desmond ang mga mata niya. At nahuli akong nakatitig sa kanya.

“Why aren’t you sleeping?” tanong niya sa namamaos na boses.

Binitawan ko ang binti ko saka nagcrossed-sit ako. Pinagsiklop ko ang kamay ko at umayos sa pagkakaupo.

“Is there something wrong, habibi?” may halong pag-alala niyang tanong. “Nightmare?  Does your bad dreams hunting you again? Hmm?” malamyos na turan ni Desmond at hinawakan ang kamay ko.

Napalunok ako sa bikig na namumuo sa lalamunan ko.

“Say habibi. I’m worried.”

“Desmond…”

“Yes, habibi.”

Pumikit ako nang mariin at bumuga ng malakas na hininga.

“D-d-desmond… ano b-ba t-tayo?” Pikit mata kong tanong kay Desmond.

“Huh?” si Desmond.

Tinakpan ko ang bibig ko at agad akong tumalikod kay Desmond saka humawak sa dibdib ko na parang galing sa paglaro ng track and field sa lakas ng kabog. Halos di na rin ako makahinga doon.

“Hibibi.” Gumapang ang kamay ni Desmond sa siko ko at iniharap ako sa kanya. Kaso tinakpan ko agad ang mukha ko dahil may luhang tumutulo sa mata ko. Naghahalo na ang nararamdaman ko ngayon.

“Habibi,” anas ni Desmond at sinubukang kunin ang kamay kong nakatakip sa mukha ko.

“Finn.”

“Habibi.”

“Finnick.”

“Habibi, why are you crying? Jesus!”

Napahikbi ako. “S-sorry, Desmond. Sorry.” aniko.

“What? Fvck! Why the fvk are you saying, habibi? Why are you saying sorry, hmm?” may inis na tanong sa akin ni Desmond. Pero may bahid ding pag-aalala ang tono n’on.

“Say it, Finn.” Biglang naging malambing ang tono ng boses ni Desmond.

Binaba ko ang kamay ko. And my wet face welcome Desmond’s worried stares.

“Sshhh,” si Desmond at pinupunasan ang basa kong mukha.

“Sorry if I’m asking for too much, D-desmond. I’m sorry if I wasn’t c-contented with what you gave to me. I’m sorry if I w-want something m-more. I’m sorry. I’m sor–”

Pinutol ako ni Desmond sa pagsasalita gamit ang kanyang labi. Mababaw niyang hinalikan ang labi ko. Iyong walang kasamang dila. Pinaglapat niya lang ang mga labi naming dalawa.

Desmond ran his fingers over my lips and gave them a massage after our shallow yet sweet kiss.  

“You can be greedy, Finnick Salvatore. You can be greedy when it comes to me, habibi. I want you to be selfish when it comes to me, habibi.”

Hindi ako makapagsalita at nakatitig lang ako sa mga nangungusap na mata ni Desmond.

“Do my actions make you confused? Are my actions vague? I thought I already made it clear to you back then in Boracay, habibi.” wika niya. At bumaba ang kamay ni Desmond sa leeg ko.

“Sorry Desm–”

Pinutol niya ulit ako sa pamamagitan ng halik.

“No need to say sorry, habibi. I’m not an expert when it comes to relationship things, Finn. This whole fucking thing was new to me. That is why I’m sorry for making you confused. I’m sorry for taking it so long before I made it clear to you. And to make things clear to you, Finnick Salvatore… I didn’t know when it began, but I am yours now and you’re mine, too. You are now my baby, my boyfriend, my habibi, and I am your boyfriend now, too. Okay?”

I clumsily wiped my tears away and threw my body at Desmond. Napakasaya ko. Nagsasabog sa saya ang puso ko.

“C-couple na talaga tayo?” Mahigpit ang yakap ko sa kanya.

Rinig ko ang pagtawa ni Desmond. Hinagod niya ang likuran ko.

“Yes.”

---

Masama po ang loob ko kaya may sama ng loob ang update ko. Kaya pagpasensyahan niyo na.🤣 Sana nag-enjoy kayo mga beh sa update ko.🥰👌Konting tiis na lang hehehe.

Thank you for reading!!!

CHAPTER 26

Chapter 26

Finn Pov

“Feeling better?” Ang bulong sa akin Desmond.

Tumango naman ako pero na nanatili ang ulo kong nakaunan sa kanyang balikat. Napausog ako ng konti sa kanya nang maramdaman ko ang kamay niya sa loob ng t-shirt na suot ko.

Kasalukuyan kasi akong naka kandung sa kanya ngayon. After I teared up earlier because of too much joy, he made me sit on his lap while he was leaning on the bed’s headrest. He cooed me, calming me down. Ramdam ko ang pamumula ng pisngi ko. Ang sweet ni Desmond.

Hindi ko kung anong oras na ngayon pero di pa kami bumabalik ni Desmond sa pagtulog mula kanina. 

Kapwa pinapakiramdaman namin ni Desmond ang isa’t isa. Hindi ako makapaniwala. May boyfriend na ako at si Desmond pa iyon.

Napanguso ako at hinigpitan ko ang pagkakayakap ng kamay ko kay Desmond. Parang naririnig ko rin ang lakas ng kabog ng dibdib ni Desmond dahil nagkadikit ang mga katawan namin sa isa’t isa.

“D-desmond… na… nakikiiti ako,” reklamo ko sa kamay niyang naglalaro sa balat ko na nasa loob ng tshirt ko. Hinawakan ko ang kamay niya upang pigilan iyon sa ginagawa.

Napaungol namam siya saka binigyan ng kurot ang tagiliran ko.

“Aww!” reklamo ko sa kanya at napaahon mula sa pagkakahilig sa kanyang balikat. Nanatili ang isa kong kamay sa malaki niyang balikat. “Bakit nangungurot ka, Desmond?”

“You’re acting so cute, e.” He said and smirked.

Ngumiwi ako sa kanya. “I’m not acting.” argumento ko.

“Hmm,” may panunuya niyang higing. “Because you are already cute. You are cute and so fucking adorable without even trying, habibi.”

Pinalobo ko ang bibig ko para itago ang multong mga ngiti na nangingiliting lumabas sa mga labi ko.

Naramdaman ko na naman ang pag-init ng pisngi ko kaya naman iniwas ko agad ang mukha ko kay Desmond at tinuon ang mata sa lampshade na siyang tanging nagbibigay liwanag sa buong silid. Ito siguro iyong kilig na sinasabi nila. At kung ito man iyon, matagal na pala akong kinikilig kay Desmond. Iyong parang may naghuhukay sa tiyan mo. Iyong parang may nangingingiliti sa loob ng tiyan mo.

Napaigtad ako nang gumapang ang kamay ni Desmond sa pisngi ko. Kinulong ni Desmond ang mukha ko gamit ang dalawang palad niya. Ang init ng mga ’yon.

“You’re blushing in the meddle of the night, hmm?” anito at nilapit ang mukha sa akin.

Hinabaan ko siya sa nguso ko at di nagsalita.

Humalakhak siya. Kaya napasimangot naman ako.

Ang kamay ko na nasa balikat niya kanina ay giniya ni Desmond doon sa baywang niya at binuhat ko para mas maglapit ang katawan naming dalawa. Saglit akong natigilan at napalunok dahil may naramdaman akong kakaiba sa ibaba. Parang may matigas na bagay sa may pwetan ko. Ginalaw ko ng konti ang pwet ko para makasiguro kung tama ba iyong naramdaman kong may kung anong sabagal na bagay doon. Rinig ko ang pag-ungol ni Desmond kaso di ko iyon pinagtu-unan ng pansin dahil abala ang utak ko sa pagproseso kung ano ang naninigas na bagay na ’yon. At nanlaki ang mata kong nakumpirma kong mayro’n nga. Hala! Ano iyon? Bat ang tigas n’on? At sa tingin ko ay malaki ang bagay na iyon.

Napakurap-kurap ako at magtatanong na sana kay Desmond kaso naunahan niya ako sa pagsasalita.

“Habibi,” halos manindig ang balahibo ko sa tono ng boses ni Desmond. Namamaos iyon at may halong lambing at ungol. Hala! Anong nangyayari kay Desmond? May sakit ba ito?

Hinawakan ko ang mukha niya at sinipat ko ang noo niya kung may sakit o lagnat ba siya. Nagtagpo ang kilay ko dahil wala naman siyang lagnat. Di naman siya mainit.

“A-ayos ka lang D-desmond? W-wala si nanay Susan dito.” Nag-aalala kong tanong sa kanya. Di pa naman ako maalam sa pag-aalga ng may sakit.

Napatingala si Desmond at napapikit sa kanyang mata. Humigpit ang pagkakahawak niya sa baywang ko at napatawa. Umalon ang kanyang adam’s apple na nanunuro sa akin.

“I’m not sick but my friend below is not feeling well.”

Naglinya ang kilay ko at tatanungin na naman sana siya kaso naunahan na niya namn ako.

“Habibi?” Tawag niya sa akin matapos tawanan ang tanong ko sa kanya.

“Hmm?” ani ko.

Sumeryoso siya. “Do you know what couples do?” tanong niya sa akin.

Saglit akong napaisip doon at nawala ang kaninang tanong ng isip ko. Ano nga ba ang ginagawa ng mga couples? Kami ni Desmond ay couples na pero wala akong masyadong alam dito. Hmp! Hindi ito maaari. Dapat may mga alam ako. Bukas mags-search ako. Sa ngayon… maghuhula muna ako para may masagot kay Desmond. Kausap ko sa sarili ko.

“D-d-d-date?” patanong kong untag kay Desmond.

Ngumisi siya saka napapisil sa baywang ko.

“That’s right and given. Another.”

Noted! Anas ng utak ko.

Ngumuso ako at nag-isip pa.

“Hmm, hugs?” wika ko.

Napatango si Desmond. “That’s a bonus. Guess more, habibi.”

Humalukipkip ako at tina-tap ko ang mga daliri ko sa baba ko. Ang hirap naman nito. Para naman akong nasa isang pasulit nito, e.

“K-k-k-kiss,” halos di ko na iyon maliwanag sa pagkautal ko.

Tumaas ang isang kilay ni Desmond at ngumisi.

“What?”

“Eehhh!”

Tinaasan niya lang ako sa kilay niya.

“K-kiss kasi…”

Tumawa siya. “Fuck! Pinapatigas mo talaga ako, Finn. Anyways, guess more. We already do that every time we have each other, and yeah, couples do that.”

“Hmm, cuddles?”

Sumilay ang ngiti sa mga labi niya.

“We cuddle, habibi, even if we weren’t a couple before, but we’ll do it as much as we can right now.”

Napatango ako. “So, mali pala iyong nag-cuddles tayo at nagkiss Desmond? Tapos di pa kita boyfriend noon?” inosenteng tanong ko na kina asim ng mukha ni Desmond.

“Let’s not talk about that, habibi. No one cares if we cuddle and kiss, even if we’re not yet a couple back then.” labas sa ilong niyang untag.

Napatango ulit ako doon. Oo nga. Tama siya.

Napagod na ako kakaisip. Wala nang pumapasok sa isip ko kung ano man ang mga ginagawa ng mga couples kaya naman nagreklamo na ako kay Desmond.

“Ang dami namang ginagawa ng mga couples, Desmond.” Reklamo ko.

Napalunok ako nang nawala ang munting ngiti sa mga labi ni Desmond at bigla siyang sumeryoso.

“D-desmon–”

“So you don’t want us to be a couple since there are a lot of things that couples do?” nagtatampo niyang untag sa akin na kinataranta ko.

“Hala! H-hindi. Hindi. Gusto ko.” agap ko sa kanya.

Napasigaw ako nang parang papel lang akong binuhat ni Desmond saka hiniga sa kama at mabilis siyang pumaibabaw sa akin. Hawak-hawak ni Desmond ang dalawang palapulsuhan ko na nasa ibabaw ng ulo ko at gamit ang bakante niyang kamay ay pinaghiwalay niya ang mga binti ko sa isa’t isa saka siya pumagitna doon.

Hindi man tumakbo si Desmond pero para siyang hinahangos. At tumatama ang mainit niyang hininga sa ilong at labi kong nakaawang dahil sa kanyang ginawa.

Halos lumuwa ang mata ko nang pinid ni Desmond ang kanyang ibabang parte sa akin at naramdaman ko sa aking puson ang katulad ng naramdaman ng pwet ko- iyong matigas na bagay. Ngayon ay tinutusok na nang bagay na iyon ang pusonan ko.

“D-d-desmond naman e-ehh,” nauutal kong saad nang makita ko kung gaano na kaseryoso ang mukha ni Desmond sa akin.

Binitawan niya ang kamay ko at tinungkod ang mga iyon sa gilid ko.

Halos ramdam ko na ang panginginig ng mga kamay niya na nakatungkod sa gilid ng ulo ko habang matatalim akong pinupukol ng tingin.

“B-binibiro lang e,” dugtong ko pa at nanginginig ang mga labing nginitian siya.

Umigting ang panga niya at napalunok. Hindi ko alam kung anong klaseng tensyon ang namumuo sa pagitan namin ni Desmond ngayon. Pero kahit sa limitadong ilaw sa kwarto dahil lampshade lang ang bukas. Kitang kita ko pa rin ang mga malalalim na paglunok ni Desmond habang nakatingin sa akin. Naman kasi e!

Gusto ko tuloy mapapadyak sa inis. Ginalit ko yata si Desmond doon sa sinabi kong madami ang ginagawa ng mga couples. Masyado niya yatang sineryoso ang biro kong iyon sa kanya. Tapos iyon mga titig niya sa akin parang… parang gusto na niya akong kainin… sa galit niya. Huwah!!!

Nagsimula nang bumigat ang dibdib ko. Hindi ko naman kasi alam ang mga ginagawa ng magcouple. First time kung magka-crush. First time kung magkagusto. First time magkab-b-b-boyfriend. Kaya wala akong kaalam-alam sa mga bagay-bagay. Marami at halos wala talaga akong ideya sa mga ginagawa ng mga couples.

Sa katunayan ay si Desmond yata ang first time ko sa lahat. Siya ang unang tao sumagip sa akin, ang tumulong sa akin. Siya ang unang tao na nakaintindi sa akin. Siya ang unang tao na pinahalagahan ako. Siya ang unang ekstrangherong tao na nakapasok sa puso ko. Siya ang pa f-first kiss. Sa una’y naguguluhan ako kasi lalaki ako tapos lalaki siya at gusto ko siya. Iyong mga halik na pinagsasaluhan namin di ako nakakaramdam ng kung anong pagkadisgusto doon. At sa katunayan nga ay gustong-gusto ko ang mga iyon. Naunawaan ko na ang tinitibok pala nitong puso ko ay di para sa mga babae. Kung hindi pala sa lalaki.

Bumalik ang utak ko sa reyalidad nang marinig ko ang marahas na hininga ni Desmond.

“D-desmond,” ani ko at tinaas ang kamay para hawakan ang bisig niya. Nanginginig talaga siya at mainit na din. “N-nilalagnat ka ba Desmond?”

“I… I am not.” garalgal ni Desmond.

“G-galit ka sa akin?”

“I am not.” namamaos niya namang sagot sa akin at napatingin sa ilong ko? Hindi. Sa labi ko.

“Gusto ko nga na couple tayo. H’wag ka na magalit doon sa sinabi ko, mmm?” wika ko at hinimas ang bisig niya.

Napapikit ng mariin si Desmond at malalim na lumunok.

“I said, I am not, habibi. I am not mad at you.” saad niya nang binuksan niya muli ang mga mata.

Humaba ang nguso ko sa kanya. Niloloko niya ako. Nagsisinungaling siya sa akin!

“E, galit ka naman e. Nagsisinungaling ka sa akin, Desmond, e.” Akusa ko sa kanya.

“Fuck! That’s not it, habibi.” tanggi niya naman.

Gumalaw siya sa ibabaw ko kaya naman naramdaman ko ang pagkiskis noong kung anong buhay doon sa ibaba na nasa pusunan ko.

“Galit ka.”

“I am not.”

“Galit ka.”

“I said. I am not, habibi.”

“Sinungaling!”

“Fuck! Jesus! If and only if, habibi. If only I’d been that fvcking Desmond back then. If only I were that heartless man before. If and only if you’re not Finnick Salvatore. I might already have ripped your clothes and banged you down right now. But you are my precious habibi,” malambing na hinaplos ni Desmond ang pisngi ko.

Bigla-bigla na lang nagbabago ang mood ni Desmond.

Hindi ko alam kung bakit pero tumulo ang luha ko. Wala man akong masyadong naintindihan sa sinabi ni Desmond pero alam ko kung gaano siya kasinsero doon.

“I’m not angry, okay? I just… I… I fvcking want t-to…” di matapos ni Desmond ang sinasabi at naoabuntong hininga nalang atsaka hinalikan ang noo ko.

Napapikit ako.

“A-ano ba ang gusto mo Desmond?” tanong ko nang humiwalay ang labi niya sa noo ko.

“You won’t understand and you’ll probably hate me, habibi, if I tell you.”

“Try me.” hamon ko sa kanya.

Hinawakan ko ang mukha niya. Kinulong ko iyon gamit ang kamay ko.

“Fùck you. Own you.”

Napakunot ang noo ko doon. First time kong makarinig n’on.

“Ano? Own me? At fúck you? Ganito ba?” ani ko at pinakita ko sa kanya ang gitnang daliri ko. Madali niya naman akong sinuway.

“That’s bad.”

“Pero… ano ang ibig mong sabihin Desmond?”

Napahinga lang siya malalim.

“A-ano nga Desmond? Ipaliwanag mo sa akin ng mabuti di ko naintindihan at paano ’yan.” usal ko.

“Next time. It’s not the right time.”

Dahil sa sinabi ni Desmond ay napasilip naman akong sa wall clock sa kwarto. Alas dos na pala nang madaling araw. Napatango ako kay Desmond. Naiintindihan ko siya. It’s not the right time nga. Siguro ay pagod siya ngayon at galing pa kasi sa trabaho at walang tulog. Kaya naiintindihan ko siya.

“Sige. Tulog na tayo?” aya ko sa kanya.

Matamis siyang ngumiti sa akin. “Won’t you give your boyfriend a goodnight kiss, habibi?”

Parang may bulateng kumiliti doon sa tiyan ko sa sinabi ni Desmond. B-boyfriend daw. Hehehe! Ang sarap pakinggan at ang sarap marinig ng paulit-ulit!

I pushed myself up to give him a wet and long kiss on his cheeks. May tunog pa iyon at ang magkabilang pisngi niya ang ginawaran ko nang halik ko.

“Goodnight na.” ani ko kahit na madaling araw na.

Tumawa si Desmond bago hinalikan ang noo ko, tapos sa takip-mata ko, at hanggang sa ilong.

“Did you know that your kisses are the sweetest of all, habibi?” anas ni Desmond.

Ginapangan nang init ang mga pisngi ko sa sinabi niya. Iba talaga si Desmond. Ang dami niyang kayang iparamdam sa akin. Napaka swerte ko siguro sa kanya.

“Talaga?” mahina kong saad.

“Hmm,” napatango siya at saka sinapo ang buhok ko. “And did you know that even your kisses and actions scream innocence and purity?”

Napatitig lang ako sa kanya at di makapagsalita.

“You should know, habibi, that even your smallest actions bring havoc inside me; that no matter what you do, you always wake up something within me. Finnick Salvatore, you bring so many things to me that I can’t even fathom them all. I may not be the smartest person living in this lifetime, but I graduated with latin honors when I finished my bachelor’s degree as a petroleum engineer and topped my bar exam. That is why I can say that I’m a smart one. But when it comes to you, I think I’m the most stupid, the most foolish of all. But I don’t care about that, because now, I will try my very best, Finn, to protect that innocence and pureness of yours.”

Saglit na hinalkan ni Desmond ang labi ko bago ang noo ko. “Goodnight, habibi.” bulong niya at humiga sa tabi ko.

Yumakap siya sa akin kaya yumakap din ako sa kanya. Napaigik ako nang walang kahirap-hirap niyang ni-rolyo katawan ko para doon mahiga sa ibabaw niya.

Pikit ang mata akong napangiti saka inunan ang ulo sa kanyang malapad na dibdib. Pinakinggan ko ang tibok ng puso niya at niyakap ang kamay ko sa kanya. Isa na yata ito sa pinakamasayang araw sa tanang buhay ko. Nag-uumapaw sa kaligayahan ang puso ko. Sumasabog sa saya ang puso ko.

Di ko man alam kung ano ang nagawa ko para iparamdam sa akin ito ng Diyos pero nagpapasalamat ako sa lahat. Nagpapasalamat ako dahil akala ko noon hanggang simbahan lang ako. Na hanggang takas lang ako doon. Akala ko noon iikot lang ang buhay ko sa simbahan pero nang dumating si Desmond. Binigyan niya ako ng liwanag, ng pag-asa, ng buhay. Hindi ko man nasabi kay Desmond kung gaano ako nagpapasalamat sa kanyang ginawa pero sobra-sobra akong nagpapasalamat sa Diyos na binigay niya sa akin si Desmond. Nagpapasalamat ako na dumating ang isang Michael Desmond sa buhay ko. And a tears of joy escaped from my eyes as I tightly wrapped my arms around Desmond.

---

Ito na ang update na may sama ng loob to the next level!🤣 Charot! Sana nag-enjoy kayo beh sa pagbabasa. And I dedicate this chapter to my readers na patuloy pa rin sa pagsuporta sa mga akda at sa mga bago ko pong readers, hello po! Pagalawin niyo naman ang baso! Omg! Amore is tearing😭. Sa mga nagv-votes at nagc-comments salamat po ng marami. Binasaba ko po silang lahat at nagrereply po ako sa abot ng makakaya ng signal ko.🤣 Ayon lang ang dami ko ng pa-hanash.

Thank you for reading!!!

CHAPTER 27

Chapter 27

Finn Pov

Di ko mapigilang di kiligin at pamulahan sa mukha sa tuwing pumapasok sa isip ko ang nangyari sa amin ni Desmond noong nakaraang gabi. We’re finally a couple.

CoupleCoupleCoupleCoupleCouple… My mind sang inwardly, and I bit my lip as I turned my eyes outside the car’s window with a face painted red. 

Frenny was driving and I was sitting beside him-sa shutgon seat. Ewan ko bigla na lang akong niyaya ni Jaheer na lumakad daw kami. Nakapagpaalam na naman ako kay Desmond at pumayag naman siya dahil alam niyang si Jaheer ang kasama ko. H’wag lang daw kami papagabi.

Biglang sumagi sa isip ko iyong tanong sa akin ni Desmond. Iyong kung ano ang ginagawa ng mga couples. Wala pa naman akong alam doon.

Di na ako nagsayang pa ng ilang segundo at kinuha ko na ang telepono ko sa maliit na sling bag na dala ko. Agad kong inopen ang data at pumunta sa google search.

I want to be a good boyfriend. I want to be a worthy boyfriend for Desmond. Kaya mags-search ako kung ano ang ginagawa ng mga couples para ma-apply ko sa amin ni Desmond.

‘What do couples do?’ Type ko doon sa search engine.

Nalula ako nang matapos ang pagload.

Ay! Ang dami namang lumabas. Napalabi ako at nagscroll. Bakit ang dami naman nito. Ang dami pang babasahin. Nakakatamad!

“Frenny! Frenny! Finnick!”

Halos mabitawan ko ang phone ko sa sigaw ni Frenny sa akin.

“Ay! What do couples do!” sambit ko sa gulat.

“What?” May arteng tanong sa akin ni Frenny.

Tumigil na pala kami.

“Wala, frenny.” ani ko at pinatay ang telepono ko saka binalik iyon sa bag ko.

“I heard you said something, Frenny. Hmm?”

Hindi ko pa kasi nasasabi kay Jaheer na couple na kami ni Desmond, na may boyfriend na ako. Ngayon lang din kasi ako nakalabas sa bahay. Ewan ko kasi kay Desmond di pumapasok sa trabaho niya nung nakaraang araw. Sinasamahan yata ako sa bahay dahil mag-isa lang ako.

My face turned bloody red. Ang sweet kasi ni Desmond nung di siya pumapasok sa trabaho niya. Nilulutuan niya ako. Niyayakap lagi at nagk-kiss din! Hehehe! Ganito pala ang may boyfriend.

“May tinatago ka sa akin, frenny.” Nagtatampong turan ni Jaheer at pinagkrus ang braso niya sa harap ng dibdib niya at tumingin sa labas.

“O-oi! Frenny hindi naman sa ganun. A-ano lang.”

“Ano?” may inis na wika ni Jaheer.

“Alam mo naman na di ako nakakagala sa inyo nitong nakaraang araw, frenny. Sorry na. Please?!”

“May narinig akong couple-couple kanina frenny. Ano ’yon?”

Kinagat ko ang labi ko at tumingin kay Jaheer na nagtatampo sa akin. Tumingin ako sa labas at nakita kong nasa parking lot na kami dahil maraming sasakyan na nakaparada.

Binalik ko ang atensyon ko kay Jaheer na di pa rin makatingin sa akin. At panay ang buntonghininga.

“C-couple na… n-na kami ni Desmond, Frenny. B-boyfriends na kami.” mahina kong saad pero alam ko namang narinig niya iyon.

Dahan-dahan ang paglingon sa akin ni Jaheer. Parang robot na umikot ang ulo niya sa akin at bumilog ang mata niya.

Napaigtad ako nang biglang hinampas ni Jaheer ang horn noong sasakyan niya at saka tinawid niya ang distansiya ng kamay namin. Mahigpit niyang hinawakan ang dalawang kamay ko.

“Totoo ba ’yan, Frenny? Kayo na? Like, L-E-G-I-T, legit?”

Kinikilig akong tumango kay Jaheer.

“Uhm!”

“Waah!!!” Si Frenny at niyakap ako. “I’m so proud of you, Frenny.”

Siya na ang kumalas sa yakap naming dalawa. At muling humawak sa kamay ko at pumisil doon.

“Congratulations, frenny. O.M.G!!! Nadiligan ka na ba?”

Binawi ko kay Jaheer ang kamay ko at napaisip sa sinabi niya. Nadiligan? Pilit kong inaalala kong nadiligan ba ako ni Desmond ngunit wala naman pumapasok sa isip ko.

Bumuntong hininga ako at sumuko na.

“Di ako diniligan ni Desmond, Frenny. Di naman iyon nandidilig, e.” wika ko kay Jaheer.

Kumunot naman ang ilong ko dahil nakahilamos siya sa kanyang mukha at mukhang nafrustrate.

Nanggigil niya akong binalingan.

“You know what frenny, utak ko ang sasabog sayo. Tsk! Tara na nga at magpapa-treatment nalang tayo. Dumagdag ka pa sa pagka-stress ko, e. But congrats again!” si Jaheer at bumaba na kami sa kotse niya.

Pumasok kami ng mall at sabi niya magpapa pedicure raw siya at manicure tapos mapapa massage rin daw kami at magpapahair treatment. Sabi niya bottoms things daw. Di ko talaga maintindihan minsan ang kaibigan ko. Hay!

Sa lahat ng ginawa namin ni Frenny ay doon ako natuwa sa massage. Nakaka-relax kasi at pati na rin pala iyon sa buhok. Si Frenny lang ang gumastos kasi sabi niya iyon na lang daw ang christmas gift niya sa akin sa nalalapit na pasko.

Bandang alas tres ay kumain kami ni frenny sa isang kainan. Iyong kinainan lang din namin dati kung saan ko nakitang nagtatrabaho si Clayton.

“So you mean. You are searching things that couples do?” si Frenny habang nagbabasa sa menu.

Umayos sa pag-upo ko.

“Uhm!” tango ko sa kanya.

“Ano ba ang sabi ni Desmond na ginagawa ng couples?” tanong na niya naman.

“Marami frenny, e.”

“Tulad ng?”

“Kiss.”

Umungot naman si Jaheer na kinahaba ng nguso ko.

“Ginagawa niyo naman ’yan kahit na wala kayong label dati.”

“Hugs, date, cuddles mga ganun, frenny.”

Naibaba ni Jaheer ang menu saka pagod akong tiningnan.

“Wala ba siyang sinabing titirahin ka niya?”

Nagusot ang mukha ko.

“Hala! Di ’yan magagawa ni Desmond sa akin, Frenny. Ang sama mo talaga. Di ako titirahin n’on. Boyfriends kami.” pagtatanggol ko kay Desmond.

Sinisiraan ni Frenny si Desmond sa akin.

“Bobita talaga ito! My gosh!”

Mayamaya ay biglang dumating si Clayton para kunin ang order namin. Niyakap ko siya kasi namiss ko siya ng husto.

“Kung wala kang gagawin sa christmas pwede kayo ni Desmond sa bahay.” aya ni Clayton.

“Hala!” Napatakip ako sa bibig ko. “Seryoso, Clay?”

“Oo naman. Baby nga rin kita diba?”

Ngumiti ako at tumango sa kanya.

Binigay na ni Jaheer ang order namin kay Clayton at aalis na sana si Clayton pero may bigla na namang dumating na isang… lalaki pero para na siyang babae. Maliit din siya at mukhang maldita.

“Dareen?” si Clayton.

“Yes?” may arte nitong sagot kay Clayton.

“Anong ginagawa mo dito?” ani Clayton.

Maarte iyong umirap at pinagkrus ang braso sa harap ng dibdib niya.

“Visiting my sweetie. Why?” taas noo nitong untag.

Umiling na si Clayton.

“Nasa office niya iyon. Wala dito.” sabi ni Clayton dito.

“I just saw you talking to them and…” tumaas ang kilay niya sa akin.

Napakurap-kurap naman ako.

“… and you even hug this kid?” Tumaas ang kilay niya sa akin.

Sinuway siya ni Clayton. “Tsk! Hindi siya bata Dareen. Mukha lang. Hmm, Finn, Jaheer si Dareen. Dareen mga kaibigan ko.”

He used his hand to cover his mouth perfectly.

“Oh! Hi! I’m Dareen, the one and only beautiful wife of Raphael, the owner of this restaurant.”

Nagkamayan kami. Si Clayton ay umalis na para order namin pero si Dareen ay mukhang nakalimutan niya yata ang tunay niyang pakay dito dahil tumabi siya sa amin ni Jaheer sa mesa.

Mabilis silang nagkaintindihan ni Jaheer at mukhang ang dami nilang alam sa mga bagay-bagay. Madaldal kasi si Dareen parang si Jaheer lang kaya siguro nagkakaintindihan sila ng husto.

“Wait, I think I saw you somewhere.” Pagbaling sa akin ni Dareen.

“Hmm, nagkita na nga tayo pero di naman tayo nagkakilala n’on. Kasama ko si Desmond n’on at ikaw naman tinawag mo iyong kaibigan ni Des–”

“That’s my sweetie.” putol niya sa akin.

“And how are you related to Desmond?”

“Kalandian slash boyfriend na niya ngayon.” si Jaheer na ang sumagot para sa akin.

Napayuko naman ako dahil pinamulahan ako sa mukha ko.

“Gosh! Really? Nilandi mo rin si Desmond? Oh my gosh!”

Nagtawanan silang dalawa ni Jaheer.

“D-di ko naman nilandi si Desmond, e.” reklamo ko.

Rinig ko ang lutong ng tawa ni Jaheer. At napadaing naman si Dareen.

“Finn,” tawag ni Dareen sa akin kaya napatingin ako sa kanya.

Nadamdamin niyang kinuha ang kamay ko. Sumeryoso siya.

“It’s okay. Okay lang na nilandi mo si Desmond. Ako nga rin, e. Nilandi ko rin ang sweetie ko dati. It’s okay to be malandi, hmm? At least sa taong gusto naman natin at naging atin pa.”

“Ehh? Hindi ko nilalandi si Desmond, Dareen.” reklamo ko na naman kay Dareen.

Dismayado na huminga si Dareen.

“Finn, for your more information nilalandi natin ang jowa natin, okay?” payo ni Dareen.

Tumingin ako kay Jaheer upang siguraduhin na totoo ba itong sinasabi ni Dareen.

Tumango sa akin si Jaheer at nag-lean sa mesa. Tinungkod niya ang dalawang siko doon at nakita ko ang bagong-bagong manicure na mga fingernails niya.

“Maniwala ka kay Dareen, Frenny, expert din iyan. At boyfriend niya pa ang kaibigan ni Desmond. May marami na siyang experience. Saka you’re searching earlier diba sa mga ginagawa ng mga couples? Ayan na expert na ang nagsabi sayo.” sabi sa akin ni Jaheer

Parang may nagbell sa utak ko. Oo nga. May boyfriend din si Dareen.

“G-ginagawa iyan ng mga couples?” punong-puno ng kainosentehang tanong ko.

“Naglalandian ang mga magjowa, Finn.” At sabay namang tumango sina Jaheer at Dareen. Tapos nag-apir silang dalawa.

Ngumiti ako sa kanila. Landiin ko daw ang boyfriend ko. Paglista ko sa utak ko.

“Marami pa ba ang ginagawa ng mga couples?” tanong ko kay Dareen.

Nagkatinginan silang dalawa ni Jaheer bago ako nginisihan ni Dareen. He flipped his imaginary long hair and took a deep breath. 

“Yes, Finn.”

“Talaga?”

“Hmm.” Tango ni Dareen.

Hala ang galing naman! Talagang marami ngang alam itong si Dareen.

“At alam mo ba Finn ang ginagawa natin kapag nagagalit ang jowa natin sa atin?” tanong ni Dareen.

Inilingan ko siya. Dismayado naman siyang umiling sa akin.

“He’s so innocent, Dareen, and he really needs a lot of lessons.” ani pa ni Jaheer na kinatango ni Dareen.

“Agree.”

“Ano pala ginagawa natin kapag galit sila?” saad ko.

“Sinasakyan, Finn.” seryosong sagot sa akin ni Dareen.

“S-s-sinasakyan?”

Dalawang beses napatango si Dareen.

“Ehh? Papaano iyan? Di naman sasakyan si Desmond para sakyan ko, Dareen, e.”

Nasampal ni Dareen ang noo niya sa winika ko.

“Nakakasira ka sa ganda, Finn. Gosh!”

Ngumuso ako. “T-totoo naman, ah.” pagtanggol ko sa sarili ko.

“Tsk! I mean kandungan mo. Gosh!” maarte niyang ani.

Ay! Kandong lang pala, e. Akala ko kung ano na.

Nagpatuloy sa pag-a-advice si Dareen sa akin hanggang sa nakabalik na si Clayton dala ang order namin. Kung di lang sinabi ni Clayton na hinahanap na si Dareen ng boyfriend niya ay di ito aalis sa mesa namin. Daldal kasi siya ng daldal. Pero mabuti na rin kasi marami akong nakuhang information kay Dareen. Magaling siya, e. At bago siya umalis ay may binulong siya sa akin.

Gabi na nang makauwi kami ni Jaheer.

“Frenny, di ako dito magc-christmas. Pupunta ako kina mommy para makasama silang mag-celebrate.” sabi sa akin ni Jaheer.

“Okay lang, Frenny. Mag-enjoy ka doon, okay?”

Ngumiti siya sa akin.

“Oo naman.”

“Merry christmas, Frenny.” ako at niyakap siya.

May inabot siya sa backseat na paper bag at binigay niya iyon sa akin.

“Christmas gift ko sayo. Sana magamit mo. I mean masuot.”

Tinanggap ko iyon. Di ko naman makita ang laman kasi nakasealed ang paper bag. May staple.

“Salamat, Frenny. Pero wala akong gift para sayo.”

“Our friendship is the best gift I’ve ever received, Finn. Iyon lang sapat na.”

Nag-goodbyes na kami ni Frenny at saka nagkanya-kanyang pasok sa bahay. Pagdating ko ay nandun na sa garage ang sasakyan ni Desmond.

Di ko naman nakita si Desmond pagpasok ko sa bahay kaya dumiretso ako sa ikalawang palapag. Tinago ko muna iyong gift ni Frenny sa closet ko. Naghalf-bath ako at nagbihis bago pumunta sa silid ni Desmond gaya nang nakagawian ko na.

Di na ako kumatok at diretso lang ako sa pagpasok.

Agad na lumiwanag ang mukha ko nang makita ko si Desmond na nandon na sa kama at may inaano doon sa laptop niya.

“Habibi.” tawag niya sa akin.

Ngumiti ako at sinara ang pintuan. Sumampa agad ako sa kama.

Tinabi ni Desmond ang laptop niya at lumapit sa akin. Binigyan niya ako ng halik sa noo at labi.

“Did you enjoy your day with your friend?” tanong niya.

“Oo Desmond. Sobra!”

“That’s good.” aniya at ginulo ang buhok ko. “Let’s sleep.” aya niya.

Pinalobo ko ang bibig ko saka nagsalita.

“May ginagawa ka pa diba?”

“I just made some reviews. I can do the other things tomorrow.” malambing niyang turan.

Nahiga na kami ni Desmond.  Nakaunan ako sa dibdib niya habang siya naman yakap ang isang kamay sa akin. Malalalim na ang hininga ni Desmond at alam kong natutulog na siya.

Samantalang ako ay gising na gising pa at di pa dinadalaw ng antok.

Hindi ko malaman kung anong klaseng espiritu ang sumanib sa akin at nagkaroon ako ng lakas na loob na ipasok ang kamay ko sa loob ng pajama ni Desmond.

Ako ang kinalabutan sa ginawa ko. Bulong kasi ito ni Dareen kanina, e. Nakakatulong daw ito at nagugustuhan daw ito ng boyfriend namin. Kaso nahiya ako sa ginawa ko. Tulog na si Desmond tapos heto ako at diniditurbo siya. Ang sama ko na.

I was about to pull my hand out of Desmond’s pants when I felt strong and warm hands hold my forearm—stopping me from pulling my hands.

I shivered when my hand felt something inside. I felt something was hot. I feel something warm. I feel something pulsating. I feel something hard. 

My little brain got curious and I poked it using my fingers. I was stunned when I felt it. It was big. It was hard. It was alive! It was pulsating!!!  

Hindi ko alam kung anong bagay ba iyon pero dahil sa pagkakuryoso ko. I poked it again and again. It seems like I was too focused on poking the mysterious thing between Desmond’s thighs when I heard him grunt like he was in pain. 

“What the fùck, habibi?” namamaos na untag ni Desmond.

Napatigil ako ginagawa doon at tumingala kay Desmond.

Nagtagpo ang mga mata naming dalawa. He was shooting me with his sharp eyes in the midst of the dark.

“D-desmond.” Nag-alala ko bakit parang may iniindang sakit at para siyang galit.

Humigpit ang paghahawak niya sa kamay ko na nasa loob noong pajama niya.

“A-anong nangyayari sayo, Desmond? G-galit ka?”

“Who on earth told you to do this, habibi?” Kinalabutan ko sa boses ni Desmond. Hindi niya nagustuhan ang ginawa ko. Sa boses palang niya alam ko nang di niya iyon gusto.

“D-desmond.”

“Answer me.” Matigas niyang saad.

Nalugmok ang balikat ko at uminit ang bawat sulok ng mata ko sa paparating na mga luha.

Napahinga ako nang malalim upang pigilan ko ang mga luha ko kaso huli na dahil nag-uunahan na iyon sa pagtulo.

Umiiyak ako ng tahimik sa tabi ni Desmond. Hindi ko na ginalaw ang kamay ko doon sa loob ng pajama niya dahil alam kong magagalit na naman siya.

Mali si Dareen. Hindi naman nagustuhan ni Desmond. Mali ang payo niya sa akin. Imbes na magustuhan ni Desmond nagalit pa siya.

Humikbi ako at hinablot ko ang kamay ko kay Desmond. Tumalikod ako sa kanya at binaon ko ang ulo ko sa unan ko at doon umiyak. Ginalit ko si Desmond.

“Habibi? Are you crying?” rinig kong ani Desmond sa likod ko pero di ako umimik. Umiyak lang ako ng tahimik at umaangat-baba na iyong balikat ko sa mga hikbi ko.

Nakailang tawag sa akin si Desmond pero di ko siya pinapansin hanggang sa buong lakas na niya akong pinatihaya.

Di ko alam kung kailan niya binuksan ang ilaw sa buong oras na nakabaon ang mukha ko sa unan.

My tears was dripping.

Dumaan ang pagkataranta at galit sa mukha ni Desmond.

Tinakpan ko ang mukha ko saka doon umiyak.

“Finn, why are you crying? Did I hurt you? Did I say something? Did I do something that you don’t like?” Naging kalmado ang boses niya.

Umiling ako.

Rinig kong napamura siya ng ilang beses.

“Answer me then, habibi. Why the fúck are you crying? Why does my habibi is crying, hmm?” malamyos niyang wika at tinanggal ang kamay ko na nakatakip sa mukha ko.

Pinunasan siya ang mga luha ko gamit ang kumot namin. Bumangon siya at walang hirap akong binuhat at pinaupo.

“Tell me. Why are you crying?” ulit niya.

“S-sorry, Desmond. Sorry. Sorry talaga.” Ani ko at pinunasan ang bagong luha na tumulo.

Kinulong ni Desmond ang pisngi ko at tinuon sa kanya ang mukha ko na basa sa luha.

“Sorry. Sorr–”

“Why are saying sorry?”

“Dahil g-ginalit kita sa ginawa ko.”

Nagtiim bagang si Desmond at hinalikan ang ilong ko.

“I was not angry, okay?

Umiling ako sa kanya. Hindi niya pa aaminin, e. Galit naman talaga siya sa akin.

“Jesus! I’m not angry, hmm.” pangungumbinsi niya pa sa akin.

“E, kanina galit ka, e.” giit ko talaga.

Huminga siya ng malalim.

“Okay, I’m just surprised. I mean, I’m startled by what you did. I’m angry bu–”

“Edi, inamin mo rin. Galit ka nga.” argumento ko.

“No! I’m angry to myself, to myself, habibi. Not to you.” Deny niya.

“T-talaga?”

Ngumiti siya at pinunasan ang basa kong mukha.

“Yes. Dammìt. We’re really having this kind of conversation in the middle of the night.”

“Sorry.”

“Tsk! Stop saying sorry, but I want to ask you where the hell you learned about that thing you did earlier, habibi.”

Ginapangan ako ng kaba. Iniwas ko ang tingin ko kay Desmond. Ayaw ko ibuking si Dareen.

“T-tulog na tayo.” aya ko sa kanya. Tamad niya naman akong tiningnan. “I-it’s not the right time.”

Hindi siya nagsalita at naghihintay sa sasabihin ko.

Mahina akong umusal, “K-kay… Dareen.” pagsuko ko.

“Dareen? Dareen Hernane?”

Ngumuso ako at tumango sa kanya.

“Jesus! Don’t believe him okay? He was just missing with you, habibi.”

Ngumiwi ako kay Desmond. “Di naman yata Desmond, e. Marami na siyang experience kasi may boyfriend din siya. Iyong kaibigan mo.”

Tumango siya. “I know, but don’t believe him. Dareen’s mind was poisoned by my friend, so he is not in his right mind right now.”

Ang sama naman ng kaibigan ni Desmond. Mukha namang mabait si Dareen, e. At pala kaibigan din. Papaano nalason iyon ng kaibigan ni Desmond? Ang sama!

“Sabi pa ni Dareen, Desmond na kapag daw nagalit ka sakyan lang daw kita.”

Nasamid si Desmond sa kanyang sariling laway.

“Jesus, habibi! I don’t know what to do with you.” Gulo at problemadong sambit ni Desmond.

“Hmm?” ani ko.

“If you’ll ride on me, habibi. I won’t let you go out of this room without destroying your innocence! I’m not going to let you leave this room without screwing you to the thing you were poking earlier.”

---

Ayon naka-update rin. Huhuness! Sana nagustuhan n’yo ’no? Bwahahahaha!

And thank you by the way sa 9k followers po.

Thank you for reading!!!

CHAPTER 28

Chapter 28

Desmond Pov

When Finn finally falls asleep again, I slowly put his head on his pillow and fixed the blanket on his body. Dammìt! It’s not the first time that I’ve seen Finn’s thin thighs and legs. It’s not my first time seeing his pinkish skin, but right now. I am very sensitive to all of these because of what he did earlier.

I thought it was just in my dream that he held me right there, because I knew he wouldn’t be able to do it because I know how inocent and pure my habibi is. I know what he can do and not, but what he really did surprised the hell out of me. And he even had the nerve to poke it. He poked it like a piano key. 

I look at the sleeping baby beside me. Finn slung his arms around mine. He was facing me and his face was so fùckìng to close  my chest.

My eyes travel from his eyebrow, down to his small and cute nose, and down to his lips. 

I gulped when my eyes fixed on his pale lips. I won’t get tired of ravishing those lips. I won’t get tired of eating, lapping, and kissing those pale colored lips. 

Napapikit ako ng mariin at napakulmot sa kama nang tumanday sa akin ang binti ni Finn at nasagi n’on ang naninigas ko nang kaselanan. Kanina ko pa ito kinakalma at ngayon malapit ng kumalma bumalik pa sa pagkatigas dahil sa inosenteng galaw ni Finn.

“Jesus!” I murmured when Finn’s legs rubbed on my thing.

Sinubukan kong kunin ang binti niya sa pagkakatanday sa akin pero binabalik niya naman iyon.

What the fùck?

I’m really having a fùcking boner right now. Dammìt! Habibi. What the hèll are doing with me?

Dahan-dahan kong kinuha ang kamay ni Finn na nakayakap sa akin at saka ako bumangon. Tumingin ako kay Finn na mahimbing na mahimbing na ang tulog.

Dammìt! The more I stare at him, the more I wanna fùck him. At bago ko pa ’yan magawa kay Finn na wala siyang malay bumaba na ako sa kama at pumasok sa CR.

Pagka-lock ko sa pintuan agad kong binaba ang suot kong pajama at underwear. My raging and erect member sprung from its confinement.

I looked at it. Jesus! This is what my habibi did. I even had my precum kahit na kamay niya pa lang iyong humawak sa akin. He just poked this and this is already the outcome. 

Wrapping my hand around it, my head fell back as I started to play with myself. I grunted when I felt the building of sensation inside me. And I moved my hand up and down quickly.

This is not the first time I’ve thought of Finn. Yeah, I masturbate thinking of him. Yeah. I masturbate thinking of him. Hindi naman ako nagpipigil noon kasi kung kailan ko gustong magpalabas meron at meron namang babae o lalaki na handa akong pagsilbihan. But ever since Finn started to dominate my mind, my soul. Hindi ko na magagawa ang bagay na dati kong ginagawa. Noong di ko pa alam kung ano ang nararamdaman ko kay Finn, when I was still confused, when I wanted to forget about what I felt for Finn, I used girls and boys to distract myself from him, because I really saw Finn as my younger brother at first. But it doesn’t work at all. I could not even let them kiss me on my lips because I remember my habibi’s innocent face, his innocent smile, his innocent behavior, and even his innocent voice will ring in my head. 

Matapos ang pagbabati ko sa sarili. Naglinis ako ay naghugas bago bumalik sa kama. Umakyat na ako sa kama at tinabihan si Finn pero di pa ako humiga. Inabot ko ang cell phone ko sa bedside table at tinawagan si Rap.

Mabilis naman iyong sinagot ng kaibigan ko.

“What the fùck, Desmond. Do you even know what time is it?” pambungad niya sa akin.

Tumingin ako sa wall clock dito sa kwarto. At napangiti lang ako.

“I fùcking know, Rap.”

“Tsk! Why do you call?” tanong nito sa akin.

Huminga ako nang malalim at tumingin saglit kay Finn na tulog na tulog.

“Tell Dareen to stop spouting nonsense on my habibi, Rap.”

“W-what!!?”

“Dareen was feeding my habibi some nonsense things, Rap.”

I heard him chuckles before speaking.

“Are you really sure it was my baby, Desmond. Don’t accuse him.”

“So you mean to say that my habibi was lying to me?”

“Wait, who’s your… habibi? Don’t tell me it’s the kid, Desmond.”

Ngumisi na lang ako at muling tumingin kay Finn. I combed his hair using my fingers.

“Then I won’t tell you, Rap.”

“The fùck! This is not child abuse, right?”

“What the hèll man? Finn is already twenty-one years old.” I answered.

“I wanna congratulate you, man, but I have this feeling that you cornered or threatened the kid to be your boyfriend.”

“What!?” I shouted out of nowhere, but I immediately lowered my voice. “The hèll man.”

I heard him chuckles again.

“But I’m serious Rap. Tell Dareen to stop splitting impurity to my habibi.”

Ilang saglit na di nagsalita si Rap bago ko siya marinig na muli.

“Baby, baby,” rinig ko sa kabilang linya.

“What?” I heard Dareen’s bedroom voice.

“What did you tell Desmond’s kid.”

“Desmond’s kid? You mean, Finn?”

“Yeah.”

Nakikinig lang ako sa usapan nila.

“Tinuruan ko lang ng konti. Ano ka ba Rap?” Annoyance was evident on Dareen’s tone.

“Baby.”

“Emz! Don’t tell me nagsumbong sayo ang kaibigan mo? Hahaha! Sabihin mo d’yan na wala sa kalingkingan ko ang naturo ko kay Finn. Saka, Finn just want to be a good partner, okay? And his searching something that couples do. At bilang expert, ako na ang nagbigay sa kanya. Tinuruan ko lang si Finn kung paano landiin ang jowa niya. Tell your friend sweetie na kapa palang ang natuturo ko kay Finn. Hintayin niyang turuan ko ’yon kung paano sumisid!”

Hindi ko na hinintay pa na magsalita si Rap sa kabilang linya at pinatay ko na ang tawag. My heart just melts upon hearing Dareen that my habibi wants to know what couples do and wants to be a good partner. Fùck! Aminado akong di ako santo. Aminado akong di na rin siguro ako tanggap sa langit kung meron man dahil sa mga kasalanan ko sa mundo pero biniyayaan pa rin ako ng ganitong klaseng tao. Anong magandang bagay ba ang nagawa ko para ibigay sa akin si Finn.

This innocent baby boy… I won’t let fate take this person out of my life. I won’t let anyone take this person away from me. Not my mother. Not my family. Not anyone.

When the morning came, hindi ko inaasahan na mau-unang magising sa akin si Finn. He even cooked our breakfast and made a cup of coffee for me. Hindi ko alam na sa 31 years ko dito sa mundo ay ngayon lang ako kikiligin ng ganito. Pùtangina!

We had our breakfast. And before I went to work. Tinanong ko siya kung gagala ba siya with his friend, Jaheer. Pero sabi niya aalis daw ito ng bansa. I gave him some money that he can spend pero di niya naman tinanggap. Gusto niya lang daw pumunta sa bahay ni Lorcan. He wants to visit Daniel. Kaya hinatid ko siya doon bago ako pumasok sa trabaho.

Finn Pov

Malapad ang ngiti kong kinalas ang seatbelt ko nang makarating kami sa bahay ni Clayton. Sa mismong harap talaga ng fountain tumigil si Desmond. Pinapasok lang kasi dito ng diretso ang sasakyan ni Desmond.

“Dadaanan kita dito mamaya?” tanong ni Desmond sa akin bago ako hinalikan sa sintedo ko.

“Ay! H’wag na Desmond. Uuwi rin ako mamaya sa bahay.”

“Are you sure?”

“Oo naman. Malaki na ako.”

Ngumisi siya sa akin bago inabot ang batok ko saka nilapit ang mukha sa akin upang halikan naman ang labi ko ngayon. Napangiti naman ako at sinagot ang kanyang halik.

“Ingat ka Desmond.”

“Yeah, call me later, okay?”

“Uhm!” tumango ako sa kanya at bumaba na sa kanyang sasakyan. Kinawayan ko pa siya bago pinaharurot ang kanyang sasakyan.

Pagtalikod ko upang pumasok na sana sa bahay ay napatalon ako sa gulat nang makita ko si Clayton na nakahilig sa hamba ng kanilang pintuan. Nagtext ako sa kanya kanina at sinabi niyang day off niya raw kaya nandidito siya ngayon at wala doon sa restaurant ni Raphael, iyong kaibigan ni Desmond na boyfriend ni Dareen.

“I saw it.” ani Claytonng matapos kaming magyakapan.

Mabilis ang paggapang ng init sa mukha ko sa sinabi ni Clayton.

“I-iyong kiss?”

Ngumiti siya sa akin.

“Hmm, and it’s okay. Halika ka na sa loob hinihintay ka na ni Daniel.”

Tinalikuran ako ni Clayton pero nakadalawang hakbang lang siya nang tawagin ko siya.

“Clayton, di mo ba t-tatanungin kung bakit kami nagkiss?”

Tinikom ni Clayton ang bibig niya at mukhang nag-isip pa siya.

Hindi ko alam kung ano ang problema ni Clayton pero nung araw na tinulungan niya ako at dinala niya ako dito sa bahay niya. Nararamdaman ko na may problema siya. Nararamdaman ko na kahit na anong pakita niya sa ngiti niya may lungkot pa rin doon. Iba ang sigla ng mata niya. Alam ko na namatay ang boyfriend niya at siguro ay dahil iyon doon. Di ko man alam kung anong klaseng sakit ang dulot noon kay Clayton pero kapag sa akin iyon mangyayari ikakamatay ko rin siguro.

Ang tapang at ang tatag lang talaga ni Clayton. Hanga ako sa kanya. Iba rin siya. At ang bait pa niya. Ang bait niyang ama kay Daniel kahit na di niya naman ito kadugo. Saka nakikita ko rin na mahal na mahal siya ni baby Daniel.

“It’s your business, Finn. Ayaw kong makisawsaw. Basta kung saan ka masaya at malaya, Finn doon ka, okay?”

Nilapitan ko si Clayton at niyakap.

“Ang bait mo, Clayton. Sobra. Sana kung ano man ang nararamdaman mo ngayon ipagp-pray kita Clay na sana maging okay ka na rin.”

Niyakap din ako ni Clayton at rinig ko ang pagbuntong hininga niya.

“Salamat, Finn.”

“Kuya raddish!!!”

Napakalas kami ni Clayton sa aming yakapan nang biglang sumulpot si Daniel. Yumakap agad sa akin si baby Daniel.

Maaga akong dumating kina Clayton pero nauwi ako sa bahay ng mga alas singco na nang hapon. Naglaro kasi kami ni Daniel at ang sarap pa magluto ni Clayton. Naaliw ako kg sobra doon sa bahay nila.

Pinahatid ako ni Clayton sa kanilang driver sa bahay ni Desmond. At pagkarating ko naman sa bahay ni Desmond ay nagluto ako ng dinner namin.

Hindi naman ako nagutom dahil sobra akong nabusog sa pagkain doon kina Clayton kaya pagkatapos kong magluto ay umakyat ako sa taas. Tumambay ako sa kwarto ni Desmond at di ko namalayan na nag-alas siete na pala.

Biglang may nag-pop up na message sa akin galing kay Jaheer. Isang picture na nasa airport at may text na ‘one flight to go’.

Nang makita ko ang mensaha na iyon ni Frenny ay bigla kong naalala ang gift niya sa akin. Iyong binigay niyang christmas gift sa akin.

Pagkaalala ko n’on iniwan ko ang phone ko sa kama ni Desmond at lumabas doon saka pumunta sa kwarto ko. Kinuha ko sa closet ko iyong gift ni Frenny.

Umupo ako sa kama at sinira ko na ang paper bag na naka-staple pero ang laman noong paper bag ay isang box na nakasealed pa ng todo. Hindi ko siya mabubuksan gamit ang kamay ko kaya naghanap ako ng gunting. Naalala kong may gunting pala sa CR ko kaya dinala ko iyong box sa CR at doon ko na iyon binuksan.

Nang mabuksan ko iyon at tumabad sa akin ang laman noon. Kumunot naman ang noo ko at binaba ko ang gunting saka kinuha ko ang mga laman noong box. Nadismaya ako. Akala ko kung ano na ang gift na Frenny sa akin at todo pa ang sealed n’on kaso underwear lang pala iyon.

Itinaas ko ang underwear na bigay ni Frenny sa akin. Manipis siya na kulay itim at konting-konti lang ang natatakpan noon sa harap at sa likod naman ay natawa ako dahil parang may buntot doon ng aso. At para siyang T-back kaso nga lang parang may buntot ng aso.

“Hala! Nakakatuwa naman ito.” nakangiting sambit ko at sinuri ang panty na bigay ni Frenny. Tuwang-tuwa ako sa parang buntot noon. Oo may pagkalaswa siya pero nanaig sa akin ang pagkakyut n’on. Hehehe!

Ngumuso ako saka iyon tinabi at sunod ko namang pinulot ang pares noon na parang bra. Ay! Bra talaga siya manipis din. Katulad lang din noong panty ang tela nito na naaninag mo na talaga dahil sa sobrang nipis at kulay itim din siya.

Kinagat ko ang ibaba labi ko at naisipan kong isukat ang mga iyon. Wala naman si Desmond. Hehehe!

Sa harap ng malaking salamin sabay kong hinubad ang brief ko at cotton shorts, leaving my caramel colored oversized t-shirt na kay Desmond. Hiniram ko lang ito.

Sinuot ko iyong panty na parang may buntot ng aso sa likod at natuwa ako sa sarili ko sa salamin. Tinaas ko ang tshit ko. Ang kyut noong panty. Ang harap noon ay tama lang na matakpan ang ano ko pero may bukol parin. Bagay na bagay ang black color na panty na iyon sa maputla kong balat.

Di ko na nasuot iyong kapares noong panty dahil may biglang kumatok sa pintuan at sunod noon ay ang pagbukas n’on.

“Habibi…”

Nagkukumahog ako sa paglinis doon sa sink at umupo ako upang itago ang nga iyon sa ilalim.

“What fhe fùck?”

Habang napaupo pa ako ay nilingon ko si Desmond. Naiyak ako nang makita ko si Desmond na umiigting na ang panga. Sa kabila ng mata ko na nangingiyak ay nagtaka ako kung bakit nakatingin si Desmond sa bandang likuran ko.

At halos mawalan ako ng malay nang makita ko ang parang buntot ng aso na disenyo noong panty. Agad kong tinago iyon sa likod ko at tumingin kay Desmond.

“Habibi.” paos na untag ni Desmond at humakbang tungo sa amin.

Napatayo ako at nilapitan siya. Hinawakan ko agad ang braso niyang umiigting na rin ang masels.

“D-desmond. Please, h’wag k-ka na m-magalit, okay? H-hububarin ko rin n-naman Desmond. Huhubarin k-ko. Sinukat k-ko lang D-desmond. P-promise. Ang kyut kasi.” ani ko sa mababang boses.

Naibaba ni Desmond ang mata niya. Sinundan ko ang titigni Desmond at nakatingin siya sa lantad kong hita.

“H-huhubarin ko rin Des–”

Napatigil ako sa pagsasalita nang bigla akong buhatin ni Desmond. Mabuti na lang at agad kong nayakap ang kamay ko sa leeg niya. At niligkis ko ang binti ko sa baywang niya. Tumaas ang laylayan noong suot kong Tshirt kaya naman nakita ko ang pagsilip noong suot kong kyut na panty.

“Who told you to take it off, hmm?” Parang nang-aakit na sabi sa amin ni Desmond pero puno ng kaseryosohan ang buong pagmumukha ni Desmond. Parang galit.

Kumapit ako ng mahigpit sa leeg ni Desmond nang maramdaman ko ang pagpisil niya sa pisngi ng dalawa kong pwet.

Di agad ako nakapagsalita.

Lumabas kami ng CR ni Desmond at akala ko kung saan na niya ako dadalhin nang lumabas kami sa kwarto ko pero dinala niya ako sa kwarto niya. Pinatid niya lang ang pintuan para masara ito dahil akupado ng kamay niya ang pwet ko.

Umupo si Desmond doon sa paanan ng kama niya at nanatili ako sa kanyang kandungan. Aalis na sana ako sa kanyang pagkakandung ng i-yakap ni Desmond ang kanyang malalakas na braso sa aking baywang.

“Desmond.” mahina kong sambit.

Nagtiim bagang si Desmond at di nagsalita.

“G-galit ka? Galit k-ka ba sa kin Desmond?” Ngumuso ako at umaabang na naman ang luha ko sa pagtulo.

“I am habibi. I am too mad.” Madiin niyang sabi.

Humaba ang nguso ko at niyakap si Desmond.

“Sorry na please. Sorry. Di na ako magsusuot ng ganito para di ka magalit, Desmond.” anas ko.

“You know what to do when I’m angry, habibi.” Malalim na saad ni Desmond.

Napakalas ako sa pagkakayakap sa kanya.

“Sakyan ka? Kandungan?” sagot ko naman.

“I want more than that habibi.”

“Kiss?”

Napalunok si Desmond. “Kiss me then.”

Bumuntong hininga ako at saka humawak ako sa panga niya. Bago siya hinalikan sa kanyang pisngi, sa magkabilang pisngi niya.

“Ayan na!” sinubukan kong siglahin ang boses ko ngunit nalugmok ang balikat ko nang walang pinagbago ang mukha ni Desmond.

Galit pa rin siya.

“Do you think it will suffice, habibi? Kiss me more.”

Sinunod ko siya at inulan ko ng halik ang buo niyang mukha niya. Kaso ganoon pa rin. Nandidilim pa rin ang mukha niya.

“You should kiss me like this, habibi.” ani Desmond bago hinawakan ang baba ko at sinunggaban ako ng halik.

Napapikit ako at nanginig ang kamay kong  nakayakap sa kanyang leeg. Sa lips ko lang humahalik si Desmond. Kinakagat at sinisipsip niya ang mga labi ko. Mula sa ibabaw at palit naman sa ibaba. Pasalit-salit lang si Desmond sa paghalik sa mga labi ko.

“Open your mouth, habibi.” bulong ni Desmond at pikit mata ko naman iyong sinunod.

“Umm, ahhm, uhm,” halinghing ko ang pumuno sa buong silid ni Desmond.

Halos tumirik ang mata ko nang susuhin ni Desmond ang dila ko at paglaruan iyon. Ang galing ni Desmond. Parang buong bibig ko na ang gustong angkinin ni Desmond sa paraan ng paghalik niya sa akin. Para siyang uhaw at gutom na hayop.

Hanggang sa maramdaman ko ang kamay ni Desmond doon sa likod ko. Hinihimas ni Desmond ang munti kong buto sa likod at papunta naman sa ibaba upang pisilin ang mga pwet ko.

Saka lang pinakawalan ni Desmond ang bibig ko nang ihiga niya ako sa kama at kumababaw siya sa akin. Tumulo pa ang laway ko.

Tinaas niya ang isang binti ko samantalang ang isa naman ay nanatili na pagitan ng hita niya. Hindi nakakatulong ang panty na suot ko. Ang nipis lang kasi noon at ang liit lang din noong waist band noon. Kaya pakiramdam ko tuloy parang hubad ako ngayon.

Tumungkod si Desmond upang supurtahan ang kanyang bigat.

“D-di ka na galit?”

“I am not angry anymore, habibi, but this,” pagbitin ni Desmond at kinuha ang isang kamay ko at dinala iyon sa gitnang bahagi ng hita niya.

May malaking bukol doon at matigas.

“This is so angry, habibi.”

“Morning wood.” sambit ko.

“Habibi,” tawag sakin ni Desmond sa nang-aakit na boses.

“Desmond?”

“Do you still remember the time you asked me how I would eat you?” pagpapaalala niya sa akin.

Tumango naman ako dito sa ilalim niya na parang tuta na inaabangan ng leon.

“Uhm!”

“Tonight, habibi. I will show you how and…” si Desmond at sinuklay ang buhok ko. “I will have you as my dinner.”

---

Ayon lang nakapag-update pa rin kahit para na akong pinapatay sa sakit ng puson ko. Sana naintindihann’yo mga pinagsusulat ko dito mga beh. At sana nag-enjoy kayo sa pagbabasa. Ingat kayo lagi!!!❤🥰

Thank you for reading!!!

Next chapter would be like: 🥵👉👌👅🍆🍑💦

CHAPTER 29

⚠️MATURE CONTENT BELOW. READ AT YOUR OWN RISK.

Chapter 29

Finn Pov

“Tonight, habibi. I will show you how I eat and…” si Desmond at sinuklay ang buhok ko. “I will have you as my dinner.”

My mind went blank. Pakiramdam ko hinihipmotismo ako sa boses ni Desmond. It was like he was taking something from me. It was like he was taking my ability to speak and think. Nakatitig lang ako sa mga mata niya na naghahalo ang nga emosyon. May kaba doon, may pananabik, at pagnanasa?

Awang ang labi ko habang nagkakatitigan kaming dalawa. Nakatitig lang ako sa bawat emosyong dumadaan sa kanyang mata at kung papaano siya napapalunok ng malalalim.

Nagsitaasan ang balahibo ko sa katawan nang naramdaman ko ang pagsagi ng tuhod ni Desmond doon sa ano ko. Naibagsak ko tuloy ang mata ko doon.

My eyes widened as I noticed my manliness peeking out from beneath the cute panty I was wearing. Hindi ko alam kung kailan ako nagkaroon ng morning wood ngayon. Siguro kanina habang nagki-kiss kami ni Desmond o baka kanina pa ito noong doon pa kami sa cr ng kwarto ko. I cannot recall exactly when I got hard. Abala kasi ako kanina sa kaka-alo kay Desmond dahil galit siya.

When I looked up, I found Desmond’s eyes fixated on my hard thing as well. I saw how his Adam’s apple waved. I peeled off my hands that were wrapped around his neck to cover my thing.

My face flushed.

Binalik niya ang mata sa akin.

“Habibi,” wika ni Desmond at hinaplos ang pisngi ko. “Allow me to devour you. Allow me to taste you.”

All of a sudden, my cheeks and ears burn even more. How will he taste me? Is he going to eat me? Like this?

My heart pounded so loudly in my ears. Hindi ko lang alam kung pati si Desmond ay naririnig niya ba ang lakas ng kabog sa puso ko. There’s something inside me that feels excited. There’s something inside me that makes me feel nervous, but there’s a hint of anticipation too. Nababaliw na ba ako nito? Hindi ko na kasi alam kung ano itong nararamdaman ko. Naghalo-halo na sila sa loob ko.

Before I could gather my thoughts and response to Desmond, Desmond already tilted his head and aimed at my lips. In an instant, my eyes fell off.

Desmond was kissing my lips, and I tried my best to respond to his kisses with the same intensity and compassion. The kiss was slow yet full of emotions. Pakiramdam ko sa halik na iyon ni Desmond ay parang nina namnam niya ang bawat segundo, ang bawat tamis, ang bawat paglapat ng mga labi namin. Nakikiliti ang kung ano sa puson ko.

He asked for an entrance and I gladly opened my mouth to welcome his hot and firm tongue. Pagbuka ko palang sa bibig ko ay agad na pinasok ni Desmond ang kanyang dila sa akin. Napaungol ako.

Kinuha ni Desmond ang dalawa kong kamay na nakatabon doon sa ano ko. He intertwined our hands and pinned them on the bed.

Napaliyad ako nang susuhin ni Desmond ang dila ko at kagaya kanina ay nilalaro niya rin iyon. May pasundot-sundot. May paghila ng mahina at kagatan. Sa ginagawa ni Desmond ay mas nabaliw yata ang katawan ko at kaloob-looban ko. Gusto kong maiyak kahit na puno ng kasiyahan ang puso ko. May halong sakit at tamis iyong paghalik ni Desmond pero gusto-gusto ko naman.

Alam ko na naman noong unang halik palang namin ni Desmond doon sa Boracay na matamis na talaga ang labi niya, na matamis na talaga ang halik niya pero ngayon mas naramdaman ko ang tamis noon sa bawat halik niya. Sa bawat halik niya na nag-iiwan sa akin ng ungol.

Ewan ko. Pakiramdam ko gutom na gutom si Desmond ngayon sa halikan namin. Nagkiss naman kami kanina, e.

“Hah!” Hinihingal na pinakawalan ni Desmond ang labi ko.

Pati siya ay naghahabol din sa kanyang hininga. Kung hindi lang siguro namin kailangang huminga ay di niya papakawalan ang bibig ko.

Pinunasan niya ang pisngi ko kung saan dumaan ang laway na tumulo galing sa halikan namin.

I feel my lips swell.

Bumangon si Desmond saka sa harap ko siya naghubad. Isa-isa niyang kinalas ang butones ng suot niyang dress shirt. Nang matanggal njya ang lahat ng iyon. Swabe niya iyong hinubad at nagsi-igtingan ang kanyang mga masels at tumambad sa akin ang kanyang matipunong katawan. Tumambad ang malapad niyang dibdib sa akin kung saan nakatayo ang nipples niya at parang tumatawag na hawakan iyon. Iyong masels niyang umiigting at ang abs niyang kumikinang sa munting pawis.

Gusto kong supilin ang sarili nang maisip kong gusto kong hawakan iyong dalawang nipples niya. I used to play with it. Oo nilalaro ko rin iyang nipples ni Desmond sa tuwing nakahiga na kami. Ang sarap kasi noon sa palad. Ang sarap himasin.

“D-desmond…” munting sambit ko nang yumuko si Desmond ang pinasok ang dalawang kamay sa loob ng T-shirt ko. Sabay niyang tinaas ang kamay hanggang sa makita na ang mga nipples ko. Saglit siyang natigilan pero tinuloy niya pa rin ang paghubad sa damit ko. Hanggang sa nahubad niya sa akin ang T-shirt ko.

Pinanood ko lang si Desmond kung paano niya nilabas ang kanyang dila at mula sa puson ko. Dinilaan niya ako patungo sa taas hanggang sa umabot siya doon sa dibdib ko. Desmond covered my little flat breast with his huge hands and massaged it.

Napabaling ako sa ulo ko at napakagat labi upang pigilan ang sarili sa pag-ungol.

“Ughh! A-aahhh!”

Muli akong napatingin kay Desmond nang sumuso na siya sa akin. He squeezed my chest with his one hand and sucked it while the other hand was busy pinching and kneading me.

Napahawak ako sa buhok ni Desmond at kumalmot doon kasabay ng impit kong pag-ungol.

Parang sobra-sobra na ang nararamdaman ko ngayon. Bago ang lahat sa akin pero na nanabik pa rin ako. Oo may takot sa akin pero natatabunan iyon sa pananabik na nararamdaman ko dahil sa ginagawa ni Desmond na pagsuso sa akin. Ang galing niyang sumuso. Parang bata lang na uhaw na uhaw sa gatas ng mama niya.

“D-desmond, Desmond!” pagkanta ko sa pangalan ni Desmond sa kawalan.

“Like that habibi. Don’t hold your moans. Yell if you want. Shout if you feel like it. I like hearing your voice.” si Desmond na nakasuso pa rin sa akin. Parang takot siyang malayo sa bibig niya ang nipple ko.

I felt so helpless while Desmond was pinning me on his soft bed.

Nang magsawa si Desmond sa isa kong dibdib lumipat na naman siya doon sa kabila at binigyan niya rin iyon ng atensyon na kagaya kanina.

Tumingin ako sa dibdib ko na iniwan ni Desmond. Nanlaki ang mata ko nang nakita kong namaga iyon at pumula saka may mga kagat sa paligid. Hala!

Aalma na sana ako sa kanya nang bigla niyang kagatin ang suso ko at hinila iyon ng konti.

“Ahhh!”

Pagkatapos sa dibdib ko. Muli na namang tumungo ang bibig niya pataas sa collarbone ko at sa leeg. Binabasa niya ang leeg ko sa kanyang laway gamit ang dila niya.

Napapikit ako ng husto at nakiliti sa lapat ng bibig ni Desmond sa tainga ko.

“D-desmond… na- nakikiliti a-ako.”

I can already feel my wetness below. Para na akong naihi sa pagkabasa ko doon. That is why gusto ko sanang itiklop ang mga binti ko kaso nasa pagitan ng hita ko ang isang binti ni Desmond.

Desmond ran his tongue from my ears to my jaw, down to my neck, back on my jaws, and then to my lips. Lips to lips and tongue to tongue. From kissing to lapping, from lapping to licking, and from licking to sucking on my tongue and lips-on my whole mouth.

Bumaba ang labi ni Desmond hanggang sa tumigil siya doon sa mismong tapat ng ano ko. Para akong nilagnat sa init na nararamdaman ko.

Muling lumuhod si Desmond sana walang hirap niyang itinaas ang dalawang binti ko saka hinubad sa akin ang kyut na panty’ng suot ko.

Lumipad ang dalawang palad ko sa mukha ko upang takpan ang pang-iinit ng mukha ko at ang hiya. Hubo’t buhad ako ngayon sa harap ni Desmond! Ito na ba ang sinasabi niyang idi-dinner niya ako? Ganito ba iyon? Naghuhubaran? Nagdidilaan? Nagkakagatan?

Sinilip ko si Desmond sa pagitan ng mga daliri ko at halos lumuwa ang mga mata ko nang makita kong inamoy ni Desmong ang panty na suot ko bago niya iyon itinabi.

Pinaghiwalay ni Desmond ang mga hita ko saka siya pumagitna. Literal na binuka niya ang hita ko. Itinanday niya ang mga binti ko sa hita niyang nakafull knee bend saka ako hinila tungo sa kanya dahilan upang masundot ng pwet ko ang matigas na bagay sa pagitan ng hita niya.

“Habibi.” paos niyang tawag sa akin.

Nang-aakit siya! Inaakit niya ako sa boses niya!

“Hmm?” ani ko naman at takip pa rin ang mga palad ko sa mukha ko.

“I want you to look at me.” utos niya.

Umiling ako sa kanya.

“Ayaw.” tanggi ko.

“Tsk! Don’t cover your face. I want to look at you. And I want you to look at me too.”

“A-ayaw.” nautal kong ani dahil nakiliti ako sa daliri niyang pinadaan sa hubad kong hita.

Hanggang si Desmond na mismo ang kumuha sa kamay ko.

“Why are covering your face?” tanong niya nang matanggal ang pagkakatakip n’on sa mukha ko.

Ngumuso ako at tumingin kung saang banda.

“N-nahihiya ako Desmond.”

“Don’t be. Don’t be shy, habibi.”

“I’m… naked a-and ugly… my body is ugly.” bulong ko na pero alam ko naman na narinig niya iyon.

Rinig ko ang pagtagis ng bagang niya.

“Habibi, look at me.” Tumingin ako sa kanya na nakakubabaw na naman sa akin. “You’re not ugly. Your body is not ugly. And even if it is, I would still admire you. I would still love to see you naked. I would love to see you bare.”

Kumibot ang bibig ko upang magsalita kaso walang lumabas sa akin.

Kinulong ko ang mukha ni Desmond saka inangat ang katawan ko uoang halikan siya sa kanyang pisngi.

Sinapo ni Desmond ang ulo ko saka naman muling hinalikan ang labi ko. Muli na naman bumalik ang nararamdaman kong tensyon sa aming dalawa ni Desmond. Nang bumaba ang bibig ni Desmond at napapaliyad ako sa bawat paglapat ng labi niya sa akin.

“A-ahh, ahh, ahhm!” Walang tigil kong ungol nang hawakan ni Desmond ang ano ko at tinaas-baba niya ang kamay niya doon.

“Des-ahhh, ahh, D-desmond!” sigaw ko nang paglaruan ni Desmond ang butas ng pagkalalaki. Di ako mapirmi sa kinahihigaan ko at pabaling-baling na ako.

Ngayon ko lang ito nasubukan. Ngayon ko lang ito naramdaman, ang sobrang pangangailangan at pananabik. Pakiramdam ko mamamatay ako sa kakaibang nararamdaman ko lalo na doon sa puson ko na para na akong naiihi.

“D-desmond ti-ahh, ahh, ohh! T-tigal muna Desmond. Na-urghh! Naiihi a-ako Desmond.” hinihingal kong sambit.

“Just let it be, habibi.”

Gusto ko siyang supilin pero di siya papa-awat.

Umarko ang katawan ko nang sinubo ni Desmond ang ano.

“H-hala! D-desmond dirty ’y-yan.”

But Desmond is Desmond. Hindi siya nakinig sa akin. He gobbled my thing and played with my balls.

Nakabitin sa ere ang dalawa kong binti habang sapo naman ni Desmond ang pwet ko upang maangat iyon para magkaroon siya ng mabuting aksis sa ano ko. Kumuyom ang daliri ko sa paa at nanginig ang katawan ko kasabay ng paglabas ng kung ano galing sa akin sa bibig mismo ni Desmond.

Hinihingal akong bumgmagsak sa kama.

“S-sorry Des–”

Tiningnan ko si Desmond sa ibaba at nanlaki ang mata ko nang nilunok niya ang nilabas ko sa bibig niya.

“Hala! Dirty iyon, Desmond.”

“There are no dirty things when it comes from you, habibi.”

May kinuha siya doon sa drawer niya na isang bote saka bumalik sa kanyang pwesto kanina. Hindi ako nakaangal nang paghiwalayin niya ulit ang nga hita ko.

Nakursyoso ako nang buksan ni Desmond ang kinuha niyang bote kaya bumangon ako at tinungkod ko ang isang kamay ko sa kama. Hinihingal pa rin ako mula sa ginawa ni Desmond kanina.

“Oh!” sambit ko nang nilagyan ni Desmond ang kanyang gitnang daliri ng parang lotion na colorless.

Tatanungin ko na sana si Desmond kung ano ang gagawin niya doon ng walang pahitulot niyang pinahid iyon sa bakuna ng butas ko.

Sa gulat ko ay napaigik ako doon.

“Desmond a-ano ginagawa m-ahh mo?”

Dinilaan ni Desmond ang labi niya at sumagot sa akin.

“I’m just preparing you, habibi.” wika ni Desmond saka naman pinasok ang isang daliri niya sa akin. Napaangat ang pwet ko.

Gusto kong pigilan si Desmond sa kanyang ginagawa. Kaso di ko mahanap ang boses ko. Di ako maka kapa ng tamang salita. Tanging halinghing lang ang lumalabas sa bibig ko sa ginagawa ni Desmond doon sa butas ko. Nilalabas-pasok niya iyon sa akin at para namang sunasayaw ang katawan ko na napapa-angat baba upang salubungin ang kanyang daliri na nagbibigay ng kung anong kaligayahan sa akin. Bumagsak muli ang katawan ko sa kama at napapaungol. Hanggang sa dinagdagan niya pa iyon ng isang daliri at isa pa.

Ang tunog ng mababasang daliri ni Desmond na lumalabas-pasok sa akin ang naririnig ko at ang mga mahihinang litanya din ni Desmond ang nakakawala sa huwesto ng utak ko.

Hindi ko na nasundan pa ang ginagawa ni Desmond sa katawan ko hanggang sa tumigil siya doon. Napamulat naman ako at nakita ko siyang bumaba sa kama.

Pumunta na naman siya doon sa drawer at kumunot ang noo ko nang makita ko siyang may kinuhang paketi doon. Akala ko babalik na si Desmond sa kama pero naghubad muna siya sa pang-ibaba niya bago muling sumampa sa kama.

Napatakip ako sa bibig ko nang makita ko ang ano ni Desmond. Walang kurap akong napatitig doon sa ano niya. M-mahaba at m-mataba ang ano ni Desmond. Nahiya naman ako doon. I can’t help comparing mine to his. Natural pa ba ang laki at haba noong sa kanya? Parang kumurba iyong ano ni Desmond na sumasaludo at dahil nakabukas ang ilaw sa kwarto kitang-kita ko ang ugat noong ano ni Desmond at ang ulo noon ay kumintab at kulay rosas. Ilang beses tinaas-baba ni Desmond ang kamay niya doon sa ano niya.

Napalunok ako.

Nagbukas siya noong kinuha niya sa drawer saka niya sinuot iyon sa humihindig niyang ano.

“A-anong ginagawa mo Desmond?” nag-aalalang tanong ko kay Desmond dahil sinuotan niya ng parang balloon ang ano niya. Makakahinga ba iyon?

“Just wearing a protection, habibi.”

“P-protection?”

“Yes, this is what condom is, habibi. It’s use as a protection.”

Kumurap-kurap ang mata kong napatitig ulit doon sa ano niya.

Napaahon ako sa kama at umatras nang lumapit si Desmond sa akin.

Bigla akong ginapangan kaba habang nakatitig doon sa ano niya.

“Bakit nagsusuot ka n’yan Desmond?”

“Because I will put this inside you.” explain niya at tinuro ang malaki niyang ano.

Napasandal ako sa headboard ng kama at napatakip sa butas ko. Kaya ba sinabi niya kanina na ipe-prepare niya ako dahil ipapasok niya sa akin ang ano niya?

“I-ipapasok mo sa akin ’yan, Desmond?”

Tinuro ko ang ano niya.

“Hmm.”

“H’wag Desmond!” sigaw ko.

“Habibi.” Naalarma siya sa pagpanic ko.

Ngumiwi ako at halos maluha habang nakatingin doon. Tiningnan ko ang kamay ko hindi ko nga yata kayang hawakan iyon sa kamay ko sa laki, e, tapos ang haba pa. Paano iyon papasok sa akin? Papaano iyon kakasya sa akin, e ang liit ko. Papatayin naman yata niya ako kung ipapasok niya iyon sa akin.

“Mamamatay ako d’yan, Desmond.” sabi ko sa kanya.

Desmond licked his lips.

“No, habibi. It won’t.”

“Hindi, Desmond. Ang laki kasi n’yan!” Dinuro ko ang ano niyang galit na nakatutok sa akin.

“That’s why I prepared you earlier. I already stretched you enough.”

Lumaylay ang balikat ko. “Bakit kasi ang laki ng ano mo Desmond. Maliit lang dapat. Hindi ganyan.”

Napapadyak ako sa kama.

Tumawa si Desmond na kinaasim ng mukha ko. Pinagtatawanan niya ako.

“No matter how big am I habibi. It will always fit on you.”

“Hindi talaga.” umiling pa ako. “Paliitin mo ’yan Desmond. Di dapat ganyan. Paliitin mo ’yan.” Paghimutok ko.

Napailing-iling si Desmond.

“Okay. I guess you’re not yet ready for this, habibi.” ani Desmond at nahimigan ko ang pagkadismaya ko sa boses niya.

Ewan ko pero ako ang naiyak. Will I fail as his boyfriend ba?

“D-desmond… sorry.” ani ko at tumulo ang luha ko.

Maliit na ngumiti si Desmond at lumapit sa akin. Hinalkan niya ang noo ko at ginulo ang buhok ko.

“It’s okay, habibi. Don’t be sorry.”

Bababa na sana siya sa kama nang bumagsak ang mata ko doon sa ano niya at wala sa sariling napahawak ako doon. O, tingnan mo na. Hindi nga kasya sa kamay ko.

Rinig ko ang ungol ni Desmond na parang nasasaktan na animal.

“Bakit kasi ang laki mo?” kausap ko doon.

“H-habibi.” Nahihirapang usal ni Desmond.

Tiningala ko si Desmond. “O-okay lang Desmond.”

“Okay, what?”

“O-okay lang na ipasok mo… b-basta di ako mamamatay dito, Desmond. Gusto pa kita makasama ng matagal.”

Napatawa at yumakap si Desmond sa akin saka hinalikan sa labi ng saglit bago dumistansya.

“Are you sure? I can handle myself, habibi. No need to force yourself. I don’t want that.” malamyos niyang ani sa akin.

“G-gusto ko rin subukan, Desmond. Saka sabi mo di ko naman ito ikakamatay, diba?”

“Yes, of course.”

Tinanggal ko ang pagkakatakip ng isang kamay ko doon sa butas ko. Nabasa pa ang kamay ko doon.

“Ipasok mo na.” ani ko sa kanya.

Umiling naman siya.

“Kneel, habibi.” bulong ni Desmond sa akin saka umatras para bigyan ako ng ipasyo.

“H-h-huh?”

Lumuhod si Desmond at humawak doon sa ano niyang maugat, mahaba at mataba.

“Dapa.”

Naguguluhan man ay tumalikod ako sa kanya at dumapa sa kama.

“G-ganito, Desmond?”

“Very good, habibi.”

Magkahalo ang antisipasyon at kaba ko habang hinihintay ang gagawin ni Desmond. Ewan ko ba kung sa kaba ko ba iyon o hindi pero nanabik ako.

Nanlaki ang mata ko nang maramdaman ko ang pagtusok ni Desmond doon sa butas ko. Napapikit ako sa sakit n’on at nahigit ko ang hininga ko dahil sa tingin ko kapag hihinga ako madadagdagan ang sakit.

“Breath, habibi.” Si Desmond nang maramdaman niya siguro na di ako humihinga.

Huminga ako ng malalim. At di ko naman alam na kasabay noon ang pagpasok na ni Desmond sa akin. Napasigaw ako sa sakit noon at kusang tumulo ang luha ko. Di siguro ako mamamatay pero para naman akong hinihiwa ng buhay sa lagay ko.

Nakatulong ang di muna paggalaw ni Desmond ng ilang minuto bago siya gumalaw ng dahan-dahan. Dahan-dahan na parang nararamdaman ko na talaga ang bawat baon at hugot niya sa kanyang ano. Hanggang na nasanay na ang butas ko sa kanya at naging mabilis na ang pag-angkin ni Desmond sa akin. It was like Desmond was being taken somewhere. Somewhere that feels like paradise, feels like heaven.

Desmond Pov

Finn lost his consciousness before I could reach my peak, but I’m already happy with what happened. My habibi tried his best earlier. Ang cute lang. Sobra. Fùck it!!! Kahit na takot siya at di niya alam ang gagawin. Ramdam ko ang pagsikap niya.

Pagkatapos kong linisan sa katawan ni Finn. I put some ointment on the rim of his hole that got swollen. Binihisan ko rin siya at kinumutan.

Suot ang tanging pajama ko lang, kumuha ako ng robe at sinuot ko bago lumabas sa balcony ng kwarto ko. Humilig ako railings at saka ko sinindihan ang sigarilyong dala ko. Through the glass nakikita kong mahimbing na ang tulog ni Finn.

I fished my phone from my pajama pocket and dialed Rap’s number.

Bumuga ako ng usok sa ere habang hinihintay ang pagsagot ni Rap sa tawag ko.

“You really love to call me at this kind of hour, Desmond, ’no?”

Muli akong bumuga ng usok sa ilong at bibig ko bago kinuha ang sigarilyo sa bibig ko.

“Can you investigate someone for me, man?” pagbaliwala ko sa sinabi niya.

“Yeah,” tamad niyang sagot sa akin. “Just text me the name. I will work on it.”

“Thank you.”

Binaba ko ang cell phone ko at muling binalik sa bibig ko ang sigarilyo ko. Inubos ko ang isang stick ng sigarilyo bago bumalik sa loob saka tinabihan si Finn.

---

Hahay! Na-iraus din. Sana po ay maunawaan ninyo ang kagagahan ko sa taas. Sana nagustuhan nyo rin. Actually, hindi pa talaga dapat ito yung BS sana nila kasi iba ang plano ko pero binago ko kasi dasurb ni Finn. Ayon lang! Mahal ko kayo sagad!

Thank you for reading!!!

CHAPTER 30

Chapter 30

Finn Pov

Napanguso ako at yumakap sa mainit na katawan ni Desmond. Siniksik ko ang mukha ko partikular doon sa kilikili niya. Kanina pa ako gising at naiiyak ako sa sakit ng katawan ko. Masakit ang balakang ko at ang pang-upo ko at parang sinisilaban ang pwet ko. Pakiramdam ko naubos ko ang lakas ko kagabi.

Yumakap ang bisig ni Desmond sa akin at tumagilid siya dahilan para mapasubsob ako sa dibdib niyang buhad.

“Desmond.” mahina kong saad at hinaplos-haplos ko ang kamay ko sa makinis at mainit na likod niya.

Tumingala ako upang tingnan si Desmond pero nakapikit pa rin ang mata niya.

“Desmond.” ulit ko na naman.

“Mmm,” ungol niya at tinulak ang ulo ko sa dibdib niya.

“Desmond.”

Napanguso ako at tiningala ulit siya.

“Yes, habibi?” aniya at nakapikit pa rin ang mata.

“D-desmond k-kasi…”

“Hmm?” Doon na napadilat si Desmond at niyuko ako. Marahan niya sinuklay ang buhok ko. “What’s wrong, habibi? May masakit ba? Feeling sore?”

Humaba ang nguso at yumakap sa kanya para ibaon ulit ang mukha ko sa dibdib niya. Tumango ako at tumulo ang luha ko sa sakit. Gusto kong tumayo. Gusto ko igalaw ang katawan ko kaso masakit igalaw ang katawan ko. Para akong nadaganan ng ten wheelers.

Kung ganito pala ito kasakit ay di ko na ito uulitin. Hindi nga ko namatay tulad ng sabi ni Desmond kagabi pero grabe naman ang sakit sa katawan ko. Hindi ko nga alam kagabi kung kailan kami natapos. Sa naalala ko lang ay patuloy si Desmond sa pag-angkin sa akin kagabi hanggang sa kinain na na ako ng kadiliman.

“Hey!”

“Ang s-sakit Desmond.” Iyak ko.

Naramdaman ko ang pag-igting mga masels ni Desmond. Inulan niya ng mga halik ang balunbunan ko habang patuloy siya sa pagsuklay ng buhok ko.

“I will prepare a bath for you, okay? Dammìt. Sorry, habibi.”

Marahan akong tinulak ni Desmond at hinalikan ang labi bago bumangon sa kama.

Hinawakan ang palapulsuhan niya bago siya makababa sa kama. Lumingon siya sa akin nang may pagtatanong sa mata.

“N-naiihi ako Desmond. Gusto ko… gusto k–”

“You should have told me earlier.” Putol niya sa akin at kinuha ang kumot sa katawan ko.

Napatakip ako sa ibabang parte ng katawan ko dahil naka T-shirt lang ako at walang suot panloob.

“I already saw it, habibi. No need to be shy, okay?”

Ngumuso ako at tumango sa kanya pero ang mukha ko ay ginapangan pa rin init dahil nahihiya pa rin ako kay Desmond. Ikinikahiya ko ang katawan ko kay Desmond na may mga piklat dahil sa mga kagagawan ko noon.

Nang buhatin ako ni Desmond ay pinulupot ko naman ang kamay ko sa leeg niya.

“You can stand on your own?” tanong niya sa akin nang mailapag niya ako sa sahig ng cr, sa harap mismo ng toilet bowl.

Dahan-dahan akong tumango kay Desmond kahit na literal na naginginig talaga ang mga binti ko. Binitawan ako ni Desmond pero agad namang sumunod ang katawan ko sa kanya, bumigay agad ang katawan ko. Hindi ko kayang tumayo.

“Sorry.” mahina kong wika.

“Shshh! Don’t be. Do your thing and I will help you take a bath right after.”

Matapos kong umihi ay binuhat na niya naman ako tungo doon sa sink upang makapagtoothbrush ako. May spare naman siyang toothbrush dito para sa akin kaya di na iyon problema.

Mataman kong tiningnan si Desmond na hinahanda ang bathtub para sa akin. Nakatapis lang siya ng towel sa ibabang parte ng katawan niya. Natapos na rin ako sa pagligo sa tulong niya at naligo na rin siya dahil nabasa kasi siya sa pagligo sa akin.

Muli niya akong binuhat at hinay-hinay akong nilapag doon sa bathtub.

Napahinga ako ng malalim at ninamnam ko ang tubig sa katawan ko. Para akong sinu-sooth noong tubig lalo na sa ibabang parte ko na masakit. Kinalma n’on ang pananakit sa akin.

“Feeling better?”

Napamulat ako at tumingin kay Desmond na nasa tabi lang at pinagmamasdan ako.

Ngumiti ako at tumango sa kanya. “Uhm! Thank you, Desmond.”

He reached for my hair and combed them. “Anything for my habibi.”

Umahon ako mula sa pagkakahiga ko sa bathtub.

“Halika Desmond. Samahan mo ako dito.” aya ko sa kanya.

“I still need to cook for our breakfast.”

Pinalobo ko amg bibig ko. Naalala ko na nagluto pala ako kagabi na hindi nakain dahil… d-dahil sa ginawa namin ni Desmond.

I will have you as my dinner.

My face flushed upon remembering Desmond’s remarked last night. Iyon pala ang kain na ibig niyang sabihin. Kung ganoon ang kainan na ibig sabihin ni Desmond. Hindi na ako papakain sa kanya. Ang sakit kasi sa katawan. Oo… o-oo masaya naman at… m-masarap? Pero kung ganito naman na di ako makatayo at makalakad baka di ko na kaya iyong gawin pa ulit.

“Desmond may niluto ako kagabi. Di naman natin iyon nakain k-kagabi kaya i-reheat na lang natin iyon.”

“Hmm, okay.”

“Halika.” Umusog ako upang bigyan siya ng lugar sa bathtub. Malaki naman kasi iyon.

Nasamid ako sa laway ko nang sa harap ko mismo tinanggal ni Desmond ang towel sa kanyang baywang. Napapikit ako at umiwas ng tingin para di ko makita ang mahaba at mataba niyang ano pero huli na dahil nakasilip na ako doon. Ang laki talaga! Kasalanan noon kung bakit ako di makatayo ngayon.

Sinabayan ako ni Desmond sa bathtub at pinaunan niya ako sa balikat niya. Napapakagat labi at  napapikit sa mata dahil nakikiliti ako sa kamay ni Desmond na naglilikot sa hubad kong katawan. Ang dating kamay niya na pasimple lang na hinahaplos ang braso ko ay pumunta na sa likod ko at doon na naman ito naaliw.

“D-desmond.” supil ko sa kanya ng umabot ang kamay sa pwet ko.

“Masakit pa dito?”

Tumango ako at tinago ang mukha sa dibdib niya. Marahan niyang hinaplos ang pisngi pwet ko at muling bumalik sa taas ang kamay. Hinalkan niya ako sa noo at di ko naman namalayan ang pagkain sa akin ng antok sa mga haplos niya. Siguro dulot na rin ng pagod, ng puyat, at sakit sa katawan ko ay nakatulog ulit ako.

Nang magising ako nakadamit na ulit ako at sa pagkakataong ito ay may underwear na ako. Napangiti ako nang bumungad sa akin si Desmond na seryosong-seryoso ang mukha na nakaharap sa kanyang laptop.

“Hey!”

“Anong oras na?” tanong ko sa kanya at nagpipigil hiningang bumangon sa kama.

“It’s already 1pm. You sleep too long, habibi. Kumain ka muna, hmm?” Agad niyang sinara ang laptop at bumaba sa kama. “Dito ka kakain o sa baba na? I can carry you.”

Bumaon ang ngipin ko sa labi. “P-pwede dito na lang?”

Ngumiti siya. “Of course.”

---

I waggled my legs in the air as I waited for Frenny to answer my video call. Naka dapa ako sa sofa dito sa sala at mag-isa lang ako since si Desmond ay nasa work na niya. It took days before I could finally walk without Desmond’s assistance. At ngayon okay na naman ako. Wala na ang sakit sa katawan ko pero iyong nangyari sa amin ni Desmond… di ko yata makakalimutan. Preskong-presko pa iyon sa utak ko. Tanda at dama ko pa hanggang ngayon ang bawat himas, haplos, at halik ni Desmond. Gusto ko man iyon pero mukhang di ko na nga gagawin ulit.

Napabaon ako sa mukha ko sa throw pillow at impit na napatili sa kilig kaso naputol iyon nang marinig ko ang boses ni Jaheer.

“Tsk! Parang kiti-kiti lang, frenny?”

“Frenny! Kumusta d’yan sa US?” tanong ko.

Di ko naman alam kung saang lupalop ng mundo ang US na iyan pero gusto ko lang kumustahin si Frenny.

“Ito US pa rin.” tamad niyang sagot sa akin.

Gusto ko mang ulit na i-kwento kay Frenny ang tungkol sa nangyari sa amin ni Desmond kaso mas pinili kong itikom na lang ang bibig ko doon.

“Frenny ang dami mo naman yatang suot at ang kapal.” puna ko sa kanyang suot.

Inirapan niya ako.

“Of course! Or else I would die in coldness, Frenny. Nags-snow dito, frenny!”

Napaahon ako sa pagkakadapa ko sa sofa at nanlaki ang mata kay Jaheer.

“Talaga, Frenny? May snow? Gusto ko makita, please!”

Malapad ang ngiti ni Frenny sa akin.

“Wait, I’ll show you.”

Nang baliktarin ni Frenny ang camera ng phone niya ay halos mapunit na ang labi ko nang makita ang nagpuputi-ang mga nyebe. Pati ang sasakyan na malapit at mga puno sa paligid ay may nyebe na rin.

“Gusto mo ba dalhin kita nito, frenny?”

“Pwede?!”

Binalik ni Frenny ang camera sa kanya at nakita ko ang pagngiwi niya sa akin.

“Of course not! Tubig na ito kapag nakarating sa Pinas. OMG!”

Ngumuso nalang ako sa kanya.

“Anyways, christmas na mamayang midnight d’yan, frenny. Anong plano n’yo ni Desmond?”

“Kumain at matulog.”

Naningkit ang mata niya sa akin. “Wait! Wala ba si Desmond d’yan sa bahay niya, frenny?”

“Uhm! May work kasi siya frenny. Absent kasi siya ng ilang days.”

“Tsk! Parang naghihirap lang si Desmond kung makatrabaho, ah. Anyways, binuksan mo na ba ang regalo ko for you, Frenny? Nagamit mo?” Nakapaskil ang malapad na ngiti sa labi ni Jaheer.

Hinabaan ko siya sa nguso ko at di makatingin sa camera. Rumambol ang puso ko at naalala ko na naman ang gabing iyon. Nagamit ko nga pero nawala ko naman. Hindi ko na kasi iyon makita sa kwarto ni Desmond. Hinanap ko kaso di ko talaga makita. Saka… n-nahihiya naman akong magtanong sa kanya tungkol doon.

“O-oh, nakita ko na F-frenny. Hehehe!”

“Talaga? Omg! Nagamit mo?”

“A-a-ano k-kasi Frenny…”

“Aish! Ano ba ’ya–”

Hindi pa nakapagsalita si Frenny ay may narinig na akong nagdoorbell galing sa labas.

Saved!!!

“Frenny, may tao yata sa labas. Babye, muna.”

Napairap siya sa akin. “Okay, okay. Bye, merry christmas, Frenny!”

“Merry christmas din Frenny. Babye!” Kinawayan ko pa siya bago pinatay ang tawag.

Nilagay ko sa center table ang telepono ko at saka lumabas sa bahay. Pagbukas ko sa gate ay bumungad sa akin si Ate Andrea kasama ang isang babae na naka-mask at nakasumbrero.

“Ate Andrea! Hello, po!”

Agad na ngumiti sa akin si Ate Andrea.

“Hi, Finn!” si Ate at yumakap sa akin.

“Ate, anong ginagawa mo dito? Wala po si Desmodn dito. Nasa work niya po.”  sabi ko sa kanya nang maghiwalay kami sa isa’t isa.

Napatingin naman si Ate Andrea sa kasama niya na di ko nakikilala dahil sa suot nito. Muling binalik ni Ate Andrea ang tingin sa akin.

“Can we come in, Finn?” si Ate Andrea.

Niluwagan ko ang gate. “Hala! Oo naman po.” kako saka sila pinapasok. Okay lang naman siguro na papasukin ko sila ate kasi kilala ko naman sila.

Pinaupo ko sila ate sa sala.

“Ate gusto n’yo po ba nang maiinom? Juice? Water?”

Nginitian lang ako ni Ate Andrea at menustra ang kamay na paupuin ako.

Humaba ang nguso ko at sinunod siya.

“Finn, do you have any plans for the christmas eve?” tanong sa akin ni Ate Andrea at tinungkod ang siko sa kanyang tuhod.

Umiling ako. “Wala po. Wala namang nababanggit si Desmond.”

Napa ayos ng upo si Ate Andrea at tumingin sa tabi niyang babae.

“Look, hon. Told ’ya, walang plano si Desmond.”

Hinubad noong babaeng kasama ni Ate Andrea ang kanayng cap at face mask. At doon ko lang nakilala na si Ate Zofia pala iyon.

“Hala! Ate Zofia!!”

Napatawa silang dalawa sa reaksyon ko.

Tumaas ang dalawang kilay ko nang makita kong naghawak kamay silang dalawa.

“Finn, we’re inviting you and Desmond na mag christmas with us.” Parang lumundag ang puso ko ng marinig ko ang magandang boses ni Ate Zofia. Iyong boses na may pagkalambot at maarte pero di masakit sa tainga. Ganoon ang boses niya.

“Ehh, wala po si Desmond dito, Ate Zofia.”

“Don’t worry. Ako ang bahala kay Desmond, Finn. Sasabihan ko lang siya. I’m sure di iyon makakatanggi.” agap naman agad ni Ate Andrea.

Matagal bago ako maka-response kay Ate Andrea. Pero sa huli ay sumang-ayon naman ako sa kanya at nag-impake ng gamit ko. Isang backpack lang ang dala ko na may lamang t-shirts, shorts, at underwears.

“Ate, saan pala tayo?” tanong ko nang nasa byahe na kami.

Ako lang mag-isa dito sa backseat.

“Sa little escape place namin ni Ate Zofia mo, Finn.”

My mouth formed ‘O’ and my head nodded.

Mga bandang alas dos ng hapon kami nakarating sa sinasabing little escape place nila Ate Andreat at Ate Zofia. Hindi ko naman alam na ang tinutukoy nila ay sa isang lugar pala na malayo sa main road, sa paligid ay may mga nagtatayugang mga malalaking kahoy at sa unahan ay may bahay.

Nang makalapit na kami ay unti-unti kong naririnig ang mga lampas ng alon sa dalampasigan at ang maalat na simoy ng hangin. Escape place nga. Isa lang ang nakikita kong bahay. Tapos nasa baba ang dagat. Dumaan lang kami doon sa bahay at bumama kami sa stairs na gawa sa bato tungo doon sa dagat.

Napakapit ako sa sling ng bag ko. “Hala!! Ang ganda naman po dito! Kanino po ito?”

“It’s ours, Finn.” si Ate Zofia ang sumagot sa akin.

“Ang buong lugar po?”

“Yes, from the entrance up here.”

Pinaghandaan talaga ito nila ate kasi may dalawang dito sa tabing-dagat at may mga foods na nakalatag sa isang mesa. Punong-puno iyon ng mga iba’t ibang pagkain at prutas.

“Ate Andrea may bahay naman sa taas. Bakit dito tayo?” kuryoso kong tanong kay Ate nang pagbuksan niya ako sa tent na sa amin daw ni Desmond.

“Dito tayo natin sasalubungin ang christmas, Finn and after pwede na tayo sa taas.” sagot niya naman sa akin.

Pinagbihis ako ni Ate Andrea into swimwear daw pero dahil di ko naman alam na sa ganitong lugar pala kami pupunta. Ang mga dala kong damit ay mga kagaya lang sa suot ko ngayon. Kaya mas pinili ko na lang na di magbihis at lumabas na lang sa tent. Malaki ang espasyo sa loob ng tent at may nakalagay pang makapal na beddings doon sa loob. Hindi ko na sinara iyon tutal kami lang naman ang nasa lugar.

Lumapit ako kina Ate Zofia at Ate Andrea, kinukunan ng larawan ni Ate Andrea si Ate Zofia na naka two piece lang. Kitang-kita ko talaga na sanay na sanay doon si Ate Zofia sa ginagawa niya.

“Finn, come here! Let’s take a photo!” sigaw ni Ate Zofia.

Winiwasiwas ko ang kamay ko.

“Hindi na ate. Ikaw nalang. Manonood lang po ako.”

“No, go there, Finn.” Tulak naman sa akin ni Ate Andrea.

“Wala kang swimwear, Finn?” kalmado at malamyos na tanong sa akin ni Ate Zofia ng makalapit ako sa kanya.

“Wala ate. Di ko naman po alam na dito pala tayo pupunta.”

Tumango siya. “Okay, let’s just take a photo. Para ipakita mo kay Desmond, okay?”

“Uhm!” Ngumiti ako sa ideya ni Ate Zofia.

After ng di ko mabilang na posing daw tumigil tumigil si Ate Andrea sa pagkuha ng larawan sa amin ni Ate Zofia. Lumapit siya sa amin.

“Finn, do you wear clothes like this?” Tukoy ni Ate Andrea sa suot ni Ate Zofia na two-piece.

Hindi naman ako nakasagot doon. Naalala ko kasi nang magsuot ako ng one piece doon sa Boracay.

“O-one piece lang po yata ang nasuot ko, ate. Saka di na po ako magsusuot ng ganyan. Magagalit po si Desmond.” saad ko sa kanila.

Ngumisi si Ate Andrea pero siya namang kinakunot ng noo ni Ate Zofia.

“What are you planning, Andrea?” si Ate Zofia.

“Hon, may extra pair ka ng swimsuits, right?” tanong ni Ate Andrea.

“Yes, why?”

“Pahiramin mo si Finn.”

“Hon! You heard, Finn. Desmond will get mad at your idea.”

Umangat ang gilid ng labi ni Ate Andrea.

“Akong bahala doon. Tingnan natin kung di ’yon magkukumahog sa pagsunod dito kapag nakita n’on si Finn na magsusuot ng two piece.” natatawang turanni Ate Andrea.

Ako yata ang kinilabutan sa sinabi ni Ate Andrea. Pakiramdam ko di maganda ang kanyang ideya.

---

Thank you for reading!!!❤🥰

CHAPTER 31

Chapter 31

Finn Pov

“Ate Zofia baka mapagalitan ako nito ni Desmond pag nakita niya.” nag-aalala kong saad kay Ate Zofia habang tinatali niya ang maliit na strap noong swimsuit sa likod ko. Kulay puting swimsuit ang pinasuot sa akin ni Ate Zofia. Aniya, ito na daw ang pinakamaliit niyang swimsuit. Iyong ano ko sa baba ay nagagawan naman pala iyon ng paraan upang di bumakat. Ate Zofia give me an instruction earlier kung paano at masaya akong gumana nga iyon.

Ngayon komportable na ako dito sa suot kong white na two-piece na see through pa. Kaso ang ikinababahala ko ay si Desmond. Sinabi ko pa naman sa kanya na di na ako magsusuot ng ganito. Mag-aalala na naman ako nito kapag tinapon niya tulad noong regalo ni Frenny sa akin. Di ko kasi iyong mahanap. Hula ko tinapon na o sinunog na ni Desmond.

Ate Zofia tapped my shoulder and fixed the thin strap of the bra I was wearing. Wala akong dibdib pero okay lang naman siya tingnan.

“Andrea will handle him.” ani Ate Zofia.

“Sure po ba?”

Ngumiti si Ate Zofia sa akin at kinurot ng mahina ang pisngi ko.

“Yes, and besides if Desmond will get angry magalit ka rin. It’s your right to wear whatever you want as long as you are comfortable with it. Don’t let Desmond control you, Finn. Yeah, sometimes we have to be submissive, but not all the time. You should know when you are going to be submissive and when you are not, Finn.”

Ngumiti ako kay Ate Zofia at tumango. “Ate Zofia.” mahina kong tawag sa kanya.

“Yes?”

Ewan ko ba kapag nagsasalita si Ate Zofia tingin ko laging may dalang ngiti ang labi niya. Parang ang bait niya tingnan sa panlabas man o hindi.

“Ate, a-ano po ba kayo ni Ate Andrea?”

Saglit na natahimik si Ate Zofia sa tanong ko. Akala ko magagalit na siya o ano pero muli siyang ngumiti at bumuntong hininga.

“We’re in-a-relationship, Finn. Your Ate Andrea and I are partners, we are lovers.”

Matamis ko siyang nginitian. “Kaya po pala. Kami nga rin po ni… D-desmond.” unti-unting humina ang boses ko. Out of the topic iyon masyado.

“Silly. Don’t be shy nga. The first time I saw you with Desmond. Alam ko na.”

“Hala! Hindi ate. Di pa kami couple n’on.”

“Oh, really?”

“Opo!”

“Tsk! But you really like one though.”

Pagbaba namin ni Ate Zofia pinatapis niya sa akin isang towel, tanggalin ko lang daw kapag nagpi-picture na kami. Ewan ko. Di talaga ako naiilang magsuot ng ganitong klaseng damit. Alam kong pambabae ito pero gusto ko naman. Cross-dressing is not bad. Cross-dressing is not awkward for me. Nasa pagsuot at pagdala mo lang iyan.

Nakita kong nags-set up ng camera si Ate Andrea. Nakakakilig at nakakataba sa puso na ganito nila ako kung tratuhin. Parang kapatid nila ako. Kahit na sa simpleng kuha lang ng larawan ay nag-ieffort silang dalawa para sa akin.

Naunang maglakad sa akin si Ate Zofia at lumapit kay Ate Andrea. Nakita kong niyakap ni Ate Andrea ang kanyang kamay sa maliit na baywang ni Ate Zofia at kinabig ito papalapit sa kanya.

Di ko maiwasang di mapaluha. Mabuti pa sa ibang tao pinapahalagahan ako. Mabuti pa ang mga taong di ko naman kadugo pero tanggap ako. Mabuti pa iyong di ako kaano-ano mahal ako. Kagaya nina Nanay Susan, Tatay Carlos, si Frenny, sina Ate Andrea at Ate Zofia, at si Desmond. Ramdam na ramdam ko ang pagpapahalaga nila sa akin. Nararamdaman kong importante ako kahit na ganito lang ako. Siguro kaya hindi ako kinukuha ng Diyos kahit na ilang beses nang nanganib ang buhay ko kasi ipaparamdam niya pa ito sa akin. Ipaparamdam niya pa sa akin ang mga bagay na hindi ko maranasan noon. Iyong pakiramdam na may nagmamahal sayo. Iyong pakiramdam na importante ka kahit na di ka naman nag-ieffort; ’yong puro talaga at kusa.

“Finn? Halika!” tawag sa akin ni Ate Andrea.

Ngumiti ako at tumungo sa kanilang dalawa.

“Hey! Are you crying? Hindi mo ba gusto ang pinasuot ka? Uncomfortable?” sunod-sunod na tanong ni Ate Zofia at sinuri ang mukha ko. She even wiped my face.

“H-hindi naman ate.”

“Ayaw mo ba nito? Okay lang Finn. You can change into another clothes.” Dagdag ni Ate Andrea.

I waved my hands dismissively.

“Hindi po. Gusto ko po ito at m-masaya po kasi ako…”

Nagkatinginan sina Ate Andrea at Zofia.

“…masaya po ako na nag-ieffort po kayong dalawa para d-dito. Kahit na okay lang naman po ang simpleng pagkuha ng larawan gamit ang phone ko. Sobrang saya ko po kasi kahit na bago lang po tayo magkakilala hindi niyo po ako nal-left behind. Saka para ko po kayong tunay na mga ate.”

Matamis na ngumiti si Ate Zofia saka humakbang tungo sa akin at niyakap ako.

“Your such a sweet talker, Finn. But really. Hindi ka mahirap mahalin, Finn. At saka ang cute mo kaya at ang lambing na tao. Who wouldn’t love such pure and lovely baby like you, huh?” wika ni Ate Zofia habang yakap ako.

Lumapit din si Ate Andre. “Zofia was right, Finn. That is why we love and like you because of your pureness and loveliness.”

Bumitaw si Ate Zofia sa pagkakayakap sa akin.

Tumingin ako kay Ate Andrea. “Salamat ate,” sunod akong tumingin kay Ate Zofia. “Salamat din ate.”

“Okay. Enough with this. Picture muna tayong tatlo bago natin kunan ng solo pictures si Finn para ma-isend ko na kay Desmond. Naka-send na naman ako sa kanya sa mga larawan kanina pero dadagdagan ko para paliparin na n’on ang kotse patungo dito.” Natatawang saad ni Ate Andrea at nasampal ni Ate Zofia ang balikat niya.

“Papunta na dito si Desmond, ate?” Kuryoso at excited kong tanong.

Kumindat si Ate Andrea. “Oo, Finn. Kaya dali take na tayo ng pictures dahil baka masira n’on ang suot mo ngayon. Bagay na bagay pa naman sayo! Maglalaway talaga ang hayop na ’yon sa’yo.”

Sinuway ni Ate Zofia si Ate Andrea pero napangiwi naman ako. Ano ba naman iyang sinasabi ni Ate na maglalaway si Desmond. Ano si Desmond? Aso? At saka sa sinabi ni Ate Andrea na baka masira ito ni Desmond. Di ko na siya papayagan doon. Di ko na nga makita ang regalo ni Frenny, e. Tapos sisirain niya pa itong hiniram ko kay Ate Zofia. Ang sama lang niya!

Tuwang-tuwa ako nang magsimula na ang shoot-shoot na ginagawa namin. Si Ate Zofia ay tinuturuan ako sa mga posing at umabot pa talaga kami sa tabing dagat iyong maabot ng alon ang tuhod ko. May pa luhod-luhod na ako doon. Hawak-hawak sa leeg animo’y sinasakal ang sarili at iba pa. Mahirap ang mga tinuturong posing ni Ate Zofia pero natutuwa naman ako. Nakakaaliw! Hehehe!

“FINNICK!!!”

Hindi lang ako ang napatalon doon sa dumadagundong na boses ni Desmond. Pati sina ate Zofia at ate Andrea na masayang-masaya habang nire-review namin ang mga kuhang larawan matapos ang shoot-shoot namin dito ay napatalon din.

“Dàmn! | My God!!” sambit nina ate.

Ako naman ay natatarantang hinanap ang towel na tinapis ko kanina na tinangggal ko nang mag-shoot kami. Kaso di ko na iyon mahagilap.

Iniwan ko nalang sina Ate Zofia doon at sinalubong ko si Desmond. Papalapit pa lang ako sa kanya pero nangangatog na ang binti ko nang makita ko ang kanyang mukha.

Nag-iisang linya na ang kilay niya. Umiigting na ang panga at mahahaba na ang hakbang na ginagawa.

“D-d-desmond. Mabuti dumating ka na!” Hilaw akong napatawa.

His eyes darkened more than ever as his eyes ran from my head to foot. Due to his intense gaze. I feel like there’s something in my stomach twisted. I feel like there is something digging a pit inside my stomach. 

I curled my toes, clasped my hands together, and closed my eyes tightly as Desmond got closer to me. I waited only a few seconds before his familiar manly scent soothed my notrils.

“Habibi.” Desmond said, in a low and raspy voice. 

Slowly, I opened my eyes and lifted my head up to find his dark expression that was gradually turning into a soft one as he wrapped his left arm around my waist. 

“Don’t get mad, please.” I murmured without breaking our eye contact. 

Umalon ang Adam’s apple ni Desmond at itinaas ang kanang kamay upang haplusin ang pisngi ko.

“I’m not mad.” Nahihirapan niyang untag.

“Totoo?”

Sighing, he nodded.

“Yes. And you look so fine, habibi. Dàmmìt! You’re making me want to tie you in bed.”

Ngumuso ako at kumapit sa kanyang brasong umiigting na ang mga masels.

“H’wag naman ganoon Desmond. H’wag mo ako itali kapag galit ka. Mag-usap lang tayo. Okay?” Payo ko sa kanya. Ayaw ko magpatali ’no!

Napangisi siya. “Silly, baby boy!” aniya at mahinang pinitik ang noo ko.

“Ay! Desmond alam mo na ba na dito tayo magc-christmas kasama sina Ate Zofia at Ate Andrea?” Malapad ang ngiting wika ko sa kanya. Iniba ko na ang topic namin.

Tumingin siya saglit sa direksyon nina ate bago binalik ang tingin sa akin.

“Hmm. Good thing that my parents are out of the country.”

Nanindig ang balahibo ko nang maalaala ko ang ina ni Desmond. Talagang nakakakot ang kanyang mama.

“O-oh. Okay lang Desmond na pumunta ka sa mga magulang mo upang mag-celebrate kasama sila. Dito lang muna ako kina ate.”

Kinulong niya ang mukha ko gamit ang palad niya.

“They’re in the Middle East. It’s a far away place, even if I take a private plane. I know I won’t be able to arrive on time. Even if I did, I know I won’t be able to celebrate Christmas with them because we don’t celebrate it, habibi.”

Nakangusong tumango ako sa kanya at niyakap ko ang kamay ko sa malaki niyang katawan.

“Okay lang ’yan Desmond. Nandito naman ako at sina ate.” saad ko at tinapik-tapik ko ang kamay ko sa kanyang likod.

“Ang tagal mo.” Pagsingit ni Ate Andrea kaya naman kumalas ako sa pagkakayakap kay Desmond.

Napaungol bigla si Desmond.

“Tsk!”

“Anyways, how was the pictures?”

Bumaling naman ako kay Desmond.

“Don’t you fucking dare sell those photos or publish those photos online, Andrea. I will just buy them all.”

Napangiwi ako sa kanilang pinag-uusapan samantalang natatawa naman si Ate Zofia sa tabi ni Ate Andrea.

“Anong bibilhin mo Desmond?”

Kinabig ni Desmond ang baywang ko.

“Silly,” anito sabay kurot sa ilong ko. Ngumuso naman ako sa kanya. “Of course your photos.”

Magsasalita na sana ako nang sumabat si Ate Andrea.

“No need to buy em. ’Yon na lang ang gift ko sayo at kay Finn.”

Desmond just gave Ate Andrea a shrugged. Nagkumustahan pa sila saglit bago kami bumalik doon sa pagre-review ng photos. Napapangiwi na lang ako kay Desmond dahil habang nire-review namin ang nga photos panay saad siya ng ‘I like this’ ‘I want this’ ‘Send this to me’.

“What about taking pictures of us together, Andrea?” Si Desmond matapos ang pagtitingin namin doon sa mga larawan na nakuha kanina. Ang gaganda nilang lahat!

Napapalakpak doon si Ate Andrea.

“That’s a brilliant idea, Desmond! And let’s see if you two can be models for my upcoming magazine.” sabi ni Ate Andrea na kinailing ni Desmond.

“No, Andrea. As much as I want to show Finn to the world, I don’t want to drag him into that kind world. It’s a mess. It is chaotic. And I don’t want him to be exposed to that kind of environment.”

Sinang-ayunan naman iyon ni Ate Andrea. 

Sabi ni Desmond di daw siya nakapagdala ng pang beach na outfit. Kaya naman naghubad lang siya doon sa tent namin sa suot niyang business attire kanina. Hinubad siya iyong kulay blue niyang tux. Kaya naman ngayon naka-boxer lang si Desmond.

Hindi ko maiwasan na di mapatingin doon sa ano niyang bumakat sa baba.

Napabuntong hininga ako. Galit pa rin ako doon. Ang laki n’on kaya nilagnat ako at di nakalakad.

Nagpicture kami ni Desmond. Kinunan kami ng larawan ni Ate Andrea. At napareklamo na ako doon. Napagod ako.

“Ay! Ayoko na nito. Gusto ko ng maligo sa dagat.” saad ko ng ibaba ako ni Desmond sa may dalampasigan.

Kung kanina gusto-gustong ko ang pagpo-posing sa kamera ngayon ayaw ko na. Napapagod na ako at ang hirap ng ngumiti. Gusto ko nang maligo.

“Sige maligo na kayo.” natatawang ani ni ate Andrea.

“How about the two of you?” ang tanong ni Desmond.

“Later, Desmond. Susunod kami.” si Ate Zofia na ang sumagot doon.

Palubog na ang araw at nagkulay kahel at pang may halong pulang na ang ulap sa itaas nang maligo kami. Nagsisimula ng uminit ang tubig pero ang ilalim naman ay malamig na malamig.

“Dito na lang Desmond.” saad ko sa kanya at bumaba. Kakalas na sana ako sa pagkakayakap sa kanyang leeg nang pagsubok kong tumapak ay di abot ng paa ko ang kailaliman ng tubig.

“Wah! B-balik sa mababaw na parte Desmond!!!” sigaw ko at kumapit ng mabilis sa kanya. Wala ang pink kong salbabida dito!

Malutong siyang tumawa.

“No!” natatawa niyang ani.

“Ehh?”

“That is why kapit ka lang sa akin.” Humagikhik siya.

Ngumuso ako sa kanya at walang nagawa kung hindi ang yumakap nalang sa kanyang leeg ng mahigpit at igapos ang binti ko sa baywang niya. Nakasuporta naman ang isang kamay niya sa pwetan ko. Inunan ko ang kanyang balikat.

“Are you mad?” Biglang tanong ni Desmond. Nang di na ako umimik sa kanya.

Naramdaman ko ang pagbasa niya sa likuran ko ng tubig dagat. At ang paghaplos niya sa akin doon.

“Habibi.”

“Ayaw ko nga dito.” mahinang ani ko.

“Why? Nandito naman ako. I won’t let you drown.”

“Ayaw ko pa rin.”

“Mmm, okay.” Pinatakan niya ng halik ang ulo ko bago nagsinulang lumakad tungo sa mababaw na parte.

Binaba niya ako sa parte kung saan nakakaapak na ako at tinulak ko na siya na maligo na rin pero tumanggi siya.

“I will watch you.”

Pinalobo ko ang bibig ko at kinapay ang kamay sa tubig.

“Hindi naman ako bata, e. Twenty-one na ako.”

Natawa si Desmond. “I know but I’d rather watch you than to swim alone. I enjoy this better.”

Ngumuso lang ako sa kanya. At sumulong sa ilalim para itago ang pamumula ng pisngi ko. Hindi ko alam kung nakita niya ba iyon o hindi dahil na rin sa limitadong liwanag pero sumuong na ako sa tubig. Minsan talaga parang may naghuhukay na sa tiyan ko na hindi ko maipaliwanag. At si Desmond lang ang may kayang gawin iyon.

Pag-ahon ko napa atras ako bigla dahil nasa harap ko na si Desmond. Sa tulong ng konting liwanag ng araw ay nakikita ko ang pagkuyom ng mga panga niya. Basa ang buhok at nag-aapoy ang mata sa pagnanasa.

Hinapit niya ang baywang ko at saka walang ano-ano’y binuhat ako. Napakapit ako sa balikat niya.

“Finn.”

“Hmm?”

“I really wanna do this since I saw you earlier.” Anito na nagpakunot sa noo ko.

“Ang alin Desmond?”

“Close your eyes first.” Aniya na kinasimangot ko.

Labag man sa loob ko ay pumikit pa rin ako. I lifted my frown face up and waited kung ano ang gagawin ni Desmond. Hanggang sa naramdaman ko ang paglapt ng labi niya sa akin. Napadilat ako doon at nakita kong pikit ang mata ni Desmond. Ilang sandali pa ay dumilat din siya kaya nagkatitigan kami saglit bago ako muling napapikit at nagpalamon sa sensasyong dala ng mababaw na halik ni Desmond. Bago pa man makalimutan namin na nasa dagat kaming dalawa ay minabuti na naming umahon.

Nauna kaming umahon ni Desmond at naiwan sila Ate Andrea at Zofia doon sa dagat na nag-ienjoy pa.

Nauuna akong maglakad kay Desmond.

“Get dress.” utos ni Desmond nang maglakad kami tungo sa aming tent.

Lukot ang noo kong binalingan siya kaso pinanlakihan niya ako sa mata niya.

Ngumuso ako.

“Ayaw!”

“Urgh! Don’t be stubborn, habibi. Malamig na.”

“Di pa ako nilalamig Desmond.” Pangangatwiran ko sa kanya. Totoo naman di ako nilalamig kahit na naka-two piece lang ako.

Umigting ang panga niya at humakbang tungo sa akin. Napa atras naman ako.

“Magdamit ka.” anito sa seryosong tono.

“Ayaw!” turan ko na naman.

“Magdamit ka!” kontra niya naman sa akin.

Sumimangot ako at pumadyak sa buhangin. “Ayaw nga!”

Marahas siyang napahilamos sa kanyang palad.

“Magbibihis ka, habibi. Isa…” At binilangan pa ako.

“… dalawa.” Tugon ko at mas lalo siyang nagalit sa akin.

Nang hahamon siyang humakbang tungo sa akin pero isang hakbang paatras naman ang ginagawa ko kada isang hakbang niya.

“… tatlo.” Dugtong niya sa akin.

“Ayaw nga Desmond! Ayaw!” Napailing na ako at tumigil sa pag-atras nang tumigil din siya.

“Magbibihis ka o papa-dapain kita.” Nagtatagis ang bagang niyang banta sa akin at pinagdiinan pa talaga ang papa-dain na salita.

Kumibot ang labi ko. Gusto ko siyang kontrahin kaso natatakot ako doon sa banta niya.

Humaba ang nguso ko nang wala na akong magawa.

“Oo na. Oo na. Magbibihis na.” ani ko na kinangisi niya. Ngising tagumpay!

Padabog ko siyang tinalikuran at hinabaan ko ang hakbang ko kaso lang natisod naman ako at akala ko’y madadapa na ako nang may braso yumakap sa baywang ko.

“Be careful, habibi.” mahanging bulong ni Desmond sa kaliwang tainga ko na kinainit ng pisngi ko.

---

Alam kung paulit-ulit na pero I just wanna say na, I’ll find time para makapag-edit sa works ko. Kaya magtiis muna kayo mga beh errors ko. Anyways, maraming salamat sa comments at votes ninyo. It really mean a lot for me. Omg!!😘🤧😭❤

Thank you for reading!!!

CHAPTER 32

⚠️MATURE CONTENT BELOW. READ AT YOUR OWN RISK.

Chapter 32

Desmond Pov

I almost lost myself when I saw Finn’s photos in two-piece bikini. Andrea already texted me that they’re going to fetch Finn at my house. Hindi ko naman alam na iyong text na iyon ni Andrea ay dala na pala nila si Finn sa oras na iyon. They’re inviting us to celebrate christmas with them and I didn’t reject the offer since last month pa kami nakalabas ni Finn. Ni hindi ko nga siya na-date. I feel like a useless boyfriend. I know it was a minor thing, but I want the best for my habibi. Finn was way younger than I am. Finn was way younger than I am. Marami pa siyang kailangan na i-explore sa mundo at gusto ko kapag ganoon nandyan ako sa tabi niya. Saka para mabantayan na rin. Mahirap na. Maraming mas bata sa akin d’yan sa tabi. Yes, I’m possessive, so possessive on my habibi only.

When Andrea send pictures of Finn on the beach, di na ako nagdalawang isip pa na iwan ang office ko para sumunod sa kanila. Nang may madaanan akong store ay lumabas muna ako para bumili saglit ng maireregalo ko kay Finn. Habang nasa byahe ako nakita kong may sinend din sa akin si Mommy na larawan nila ni Daddy at sa likod nila ang matayog na tower ng Burj Khalifa. They’re having a lunch in the Emirates.

Mayamaya ay nagring ang phone ko kaya minabuti ko nana tumigil muna at sagutin ang tawag ni Mommy, overseas.

“Mom.” Ang wika ko pagkasagot ko sa tawag.

“Michael, how are you son?”

Napatingin naman ako sa labas ng sasakyan. Sinandal ko ang siko ko sa salamin ng bintana ng kotse ko.

“I’m fine, mom. I’m doing well.”

“When are you going to visit here, Michael?” That was my dad.

“I’m busy here, dad. Maybe soon.”

“Anyway, Michael how are you and Andrea together?” Excited na tanong ni Mommy.

Tsk! Aasa pa ba ako na tatawag lang si Mommy para kumustahin ako? Of course, hindi. She will always fishing out with my love life, with my affairs.

“We…” napatigil ako. Andrea and I will always be a buddy and we will never ever crossed that line. Besides we are now happy and contented with our partners. “We’re good. A-actually we will be celebrating christmas together.” But with our partners.

“Ohh! That’s good. Please, send my regards to her.”

“Okay, mom.”

“Bye, Michael enjoy your christmas with Andrea.”

“Protection, son.”

Napangisi lang ako doon sa sinabi ni Daddy. Bigla ko tuloy’ng naalala ang first night namin ni Finn. Dàmmit! That was epic, actually, but I was so happy. Finn was just too cute and innocent. I cannot believe my habibi. He wants my dìck to shrink. He wants it small. Hindi niya lang alam na marami ang naghahabol sa ganoon.

Pagkapatay ng tawag ni Mommy ay bigla namang nagsend ulit ng mga larawan si Andrea. Napasinghap ako doon at muntik ko ng maibato ang cellphone ko. Jesus Christ! Ano na naman itong pinapasuot nila kay Finn?! Fùck! A fùcking two-piece see through micro bikini!

Natanggal ko ang dalawang sunod-sunod na butones sa suot kong underneath na dress shirt. This little boy was really good at making my mind go haywire. It bothers me. It makes me want to tear that thin fabric away from his small body. Dàmmit! My pants tightened!

Di na ako nagreply kay Andrea at pinaharurot ko na ang sasakyan ko. Pagdating ko doon halos liparin ko na rin si Finn.

He was really confident in wearing that kind of stuff. And it really fit him. It suits him very well. Dàmn, my habibi.

“Don’t get mad, please.”

Of course! Who would get mad if was using that kind of tone on me? He was like a baby begging on me. That simple soft and baby voice makes my member react in an instant. Gusto ko na tuloy siyang itago. But of course I won’t do that.

Hinayaan ko lang siya doon sa suot niya since gusto niya at nag-ienjoy siya. Kami lang din naman ang nandidito. Pasalamat siya kung hindi itatali ko talaga siya sa akin.

Finn Pov

Suot ko ang oversized T-shirt na kulay purple at sa baba naman isang short shorts. Gusto nga ni Desmond na pants daw pero wala naman akong dala na ganoon. At manghihiram sana siya kina ate Zofia kaso wala naman daw silang pants na dala.

Ngayon ay nakapalibot kami sa isang bonfire tapos na kaming magdinner at kukwentuhan na lang kami habang naka upo sa buhangin. Si Desmond ay nasa likod ko at kinukulong ang katawan ko.

“Who would thought that a philandering like you, Desmond would be that clingy?” Puna ni Ate Andrea kay Desmond sa likod ko na inaamoy ang balikat ko. Nakakaliti nga iyon pero sige pa rin siya sa pag-amoy sa akin.

Umismid si Desmond kay Ate Andrea.

“Mind your own business, Andrea.”

Tumawa si Ate Andrea kay Desmond at kinabig si Ate Zofia sa kanyang tabi. Natampal tuloy siya ni ate Zofia.

“Hon!”

Ngayon ay napatawa si Desmond.

“Under!” Untag ni Desmond.

“Tsk! Same to you!”

Hindi kami pumasok sa tent namin at habang hinihintay namin ang twelve midnight nagkakantahan sina Ate Zofia at Ate Andrea. Di lang maganda si Ate Zofia. Magaling din siyang umawit. Ako naman ay taga-palakpak lang at si Desmond ay walang ginawa kundi yumakap sa akin. Hmp! Kinukulong ako!

“Desmond bitaw muna, please!”

“Why?”

Pinalobo ko ang bibig ko at umiwas ng tingin sa kanya.

“N-naiihi ako.”

Napahiyaw ako sa sobrang gulat ng biglang tumayo si Desmond at buhat ako. Tumawa lang siya.

“A-ano ba ang ginagawa mo Desmond? Naiihi na nga ako! Baba mo na ako.” Pagpapaintindi ko sa kanya.

“Bubuhatin kita tungo sa comfort room.”

Natampal ko ang balikat niya. At binawi ko naman ng mabilis ang kamay ko aaka napatakip sa bibig dahil sa biglaang ginawa.

“S-sorry… baba kasi ako. Malaki na ako Desmond. Twenty-one na.”

Desmond sighed before deciding to put me down and fix my clothes.

“Okay,” aniya pero ang tagal bitawan ang baywang ko.

Masaya naming sinalubong ang pasko. May mga mga paputok din palang hinanda sina Ate Andrea dito at iyong sparkles saka nag-iingay kaming apat dito.

Matapos ang pagsalubong namin sa pasko ay nag-stay muna kami ni Desmond sa aming tent habang sina ate Andrea at ate Zofia naman sa isang tent.

Kaso biglang may tumawag kay Ate Zofia na papauwiin ito kaya umuwi na sila. Akala ko sasama rin kami ni Desmond pero sabi niya magpapabukas daw kami dito.

Nakabukas lang ang zipper noong tent namin ni Desmond at nakahiga kami pareho. May maliit na protable light sa loob ng tent na nag ibigay ilaw sa amin ni Desmond kahit papaano. Habang nakatingin kami sa makulay na kalangitan. Matapos ang mga putukan ay naging maaliwalas din ang kalangitan at napupuno ng mga bituin.

Humigpit ang pagkakayakap ko sa baywang ni Desmond at umunan ako sa kanyang braso na naka-fold at sapo noo ang ulo niya.

“Was this your first christmas celebration, habibi?”

Tiningala ko si Desmond at umiling.

Nagdaraos syempre ng pasko ang simbahan noon. Kaso walang mga ganito. Hindi ganito.

“Desmond,” tawag ko kay kahit na nakatuon naman ang mata ko sa kamay ko na pinaglalaruan ang dibdib niya. “Salamat sa lahat Desmond. Salamat sa tulong mo. Salamat dahil ang bait mo sa akin. Salamat kasi nilabas mo ako doon sa parish. Salamat kasi pinatira mo ako sa bahay mo. Salamat kasi dahil sayo di na pabalik-balik ang suot ko. Salamat kasi dahil sayo may parang pamilya na ako.” Muli ako tumingala sa kanya. “Desmond salamat kasi pinaramdam mo sa akin na marami pang dahilan para mabuhay. Salamat Desmond.”

Isang rolyo lang ni Desmond sa katawan ko at nasa ibabaw na niya ako. Pinalis niya ang munting luha na lumandas sa mga pisngi ko.

“Why are you saying all those things habibi? You’re making me feel anxious all of a sudden. Pakiramdam ko aalis ka anytime sa akin.”

Umiling ako.

“Hangga’t gusto mo pa ako sa buhay mo Desmond hindi ako aalis.” Buong puso kong turan sa kanya.

Hinawakan ni Desmond ang panga ko. “Paano kung habang buhay kitang gustong makasama? Papaano kung gusto kitang nandidito sa tabi ko habang buhay Finn? Will you stay with me?”

“Habang buhay din akong mananatili sayo Desmond.” Hindi ko alam kung gaano katagal ang habang buhay pero willing akong makasama si Desmond.

Kahit na nasa ibabaw niya ako. Walang hirap siyang umupo at mabilis na ikiling ang ulo upang hagkan ako. Napapikit ako. Kumapit ako sa braso niya nang igalaw niya ang kanyang labi.

I already feel accustom of Desmond kissing me. Nasanay na ako doon pero di ako nagsasawa. Nasanay na ako sa mga halik niya pero hanggang ngayon nandun pa rin ang pananabik at sarap. Kahit na ilang beses na kaming nagkiss ni Desmond hindi pa rin ako nagsasawa sa mga labi niya. Hindi naman siguro ako adik nito sa halik niya ’no?

“Ahh!” Ungol ko nang iwan ni Desmond ang mga labi ko at ang panga, tainga, at leeg ko na naman ang kanyang pinuntirya.

“Hmm.” Ungol ni Desmond habang pinapalandas niya sa akin ang kanyang mainit at mabangong dila.

“Uhh, a-ahmm, nghh D-desmond.” Naungol ko nang umabot ang kanyang bibig sa collar bone ko at sumipsip sa balat ko.

May ibayong sarap at ligaya talaga ang mga dila ni Desmond.

Nayakap ko ang katawan ko nang hubarin ni Desmond ang suot kong t-shirt. Ngumisi siya sa akin at kinuha ang kamay ko para makita niya ang katawan ko ng walang sagabal.

Nanindig ang balahibo ko sa katawan. Kahit na maliliit siguro na balahibo ko sa katawan ay nagsitindigan nang nilandas ni Desmond ang kanyang mga daliri mula sa kamay ko pataas sa leeg ko, bumaba sa collarbone ko, at hanggang sa bumaba pa iyon tumungo sa dibdib ko at napaigik ako nang dumaan ang kamay niya sa naging sensitibo kong dibdib.

Muling umakyat ang kamay ni Desmond sa dibdib ko na flat. Titig na titig si Desmond doon sa dibdib ko ’yon tuloy gusto ko nang magtago sa mga maiinit niyang titig. Nanay!!

“I wanna suck this so bad, habibi.”

Tumingin din ako sa dibdib ko na parang na-eksaytid sa sinabi ni Desmond.

I gulped.

“W-wala ka namang makukuha d’yan Desmond a-a-at maliit ang dibdib ko.”

“I know that habibi yet I still want to put this on my mouth and suck this little pink buds.”

Ngumuso ako. “Di-dede ka ulit s-sakin Desmond?”

I wry smile came out from his lips before nodding and lifted me a bit towards him.

I blinked a thousand times when I feel something under my butt hole. I feel like something was poking my little hole below! Sa pagkakuryoso ko noon ay gusto ko na naman iyong dakmain. Kaso naalala ko. Iyon pala ang ano ni Desmond. Iyong malaki at mahaba niyang ano . Namula ang mukha ko nang maalala kong pinasok na ni Desmond iyong ano na iyon sa akin at hindi ko man alam kung papaano iyon napasok, e ang liit naman ng butt hole ko.

“Will you allow this poor man to dede in your little flat breast, habibi?”

Pinalobo ko ang bibig ko at tumingin sa dibdib ko.

“Hindi ka naman poor Desmond.”

Natawa siya at kinurot ang ilong ko.

“Yeah, but I still want to dede, habibi.”

Bumuntong hininga ako bago nilapit ang dibdib ko sa bibig niya.

“Sige. Dede lang Desmond h’wag mo kagatin, okay?”

Ngumisi si Desmond. “I’m sorry, habibi.”

Napalabi ako sa kanyang sinabi. Hindi ko alam kung bakit nagso-sorry sa akin si Desmond bago dumide sa akin. Kagaya ng ginawa niya noon. Sumipsip siya doon at dinidilaan ang dibdib ko. Ang ingay nga ng paraan ni Desmond sa pagdede sa akin at ako naman ay napapayakap sa kanya at napapaliyad sa tuwing dumidiin ang pagdede niya doon. Tapos nakikiliti pa ako sa mga masahe ng isa niyang kamay sa isang dibdib ko. Di ko tuloy maiwasan di makalmot ang kanyang likod at humalinghing. Parang malaking baby ko si Desmond na dumi-dede sa mama niya-sa akin. Ganadong-ganado. Hehehe!

Kaso napahiyaw ako nang kagatin niya ako doon. Kaya napakalmot ako sa kanyang likod at buhok. Kaya pala siya nagso-sorry kanina.

There is something inside my belly that was building up. It was making me feel agigated and trembled.

My eyes went wide when Desmond guided my hands on his thing below. It was bulging and it… i-it is hard.

Binaba ko ang tingin ko sa kanya na dumi-dede pa rin sa akin.

“D-desmond.”

“Touch me. Touch me habibi.” wika ni Desmond habang patuloy sa ginagawa niya.

Pinasok ni Desmond ang kamay ko sa kanyang suot na underwear. Nanginig ang kamay ko nang mahawakan ko ang buhay niyang ano doon.

Nanay!!! Hiyaw ng isip ko.

“D-desmond… I-I don’t know what to do.” Angal ko.

Tumingin si Desmond sa akin habang subo niya ang maliit kong dibdib.

“Just touch me habibi. Just wrap your hands on mine.”

I gulped the lump on my throat before following his command.

I have tried to wrap my hand-fingers on his thing but my hand were too small. Peeling my other hand on his back pinasok ko rin ang isa ko pang kamay sa kanyang suot na underwear. Ngayon ay dalawang kamay ko na ang nakayakap sa ano ni Desmond.

“Ohh! Fùck! This is fùcking paradise habibi.” Daing ni Desmond at mas ginalingan sa pagdede sa akin.

Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko doon sa hawak kong ano ni Desmond. Kaya naka-steady lang iyong kamay ko. Natatakot din ako.

“Massage it.” saad ni Desmond sabay luwa sa dibdib ko.

Napatingin ako sa dibdib ko na kumikinang sa laway niya at namumula.

“Ano?” mahina kong tanong dahil di ko na-gets ang sinabi niyang masahiin ko.

“Move your hands. Massage me. Squeeze it.”

Ngumuso ako sa kanya. At namumula ang mukhang yumuko.

“N-natatakot ako Desmond.” Baka masaktan ko siya sa utos niya e.

Sa halip na magsalita si Desmond kinuha niya ang mga kamay kong nasa loob ng underwear niya at walang ano-ano’y hiniga ako at mabilis niyang pumaibabaw sa akin.

Pinid niya ang mga kamay ko gamit ang kanya. Mabuti at may pagkakapal itong kinahihigaan ko kaya di masakit sa likod.

“D-desmond galit ka? Galit ka ba kasi di ako marunong at natatakot ako?”

Nagtagis ang bagang niya.

“Hindi ako galit habibi pero ito,” dinala niya ang isang kamay ko doon sa ano niya. Kinalabutan ako bigla. “Pero ito habibi. Putangìna. Galit na galit na.”

“Desmond.” mahina kong usal.

“Habibi,” si Desmond habang nakatitig sa akin. Parang may kung anong enerhiya na naghihila sa akin na tumitig sa kanya. “Do allow me to own you, again.”

Napalunok ako. Ilang saglit pa ay tumango na ako sa kanya. Gusto kong tumanggi kasi masakit iyon. Kaso di ako makahindi. Kasi… g-gusto ko rin naman iyon. Kaya nga lang ang sakit ang iniisip ko. Baka lagnatin na naman ako. Baka di na naman ako makatayo. Aabsent na naman si Desmond?

“Ohh! Ahh, ahh! D-desmond.” Tawag ko kay Desmond nang kainin niya ako doon sa ibaba ng buo.

Hindi ko mapigilan na di igiling ang baywang ko kasabay ng paggalaw doon ni Desmond. Para akong baliw dito na ungol nang ungol at palimba-limba sa kinahihigaan. Para na akong sasabog. Hindi ko na inintindi na nandidito kami sa labas ni Desmond hindi ko na inintindi na nasa tabing dagat lang kami at nasa tent lang.

“Suck.” Nagulat ako nang biglang ilapit ni Desmond ang kanyang tatlong daliri sa bibig ko para isubo ko raw.

Ang mga binti ko ay nakabuka na nawalang sapin. Iyong suot kong underwear ay nasa isang binti ko na lang. Hubo’t hubad akong nasa harap ngayon ni Desmond gaya noong unang beses na sabi niya kakainin niya daw ako.

Isang lunok ang ginawa ko bago ko binuka ang bibig ko at sinubo ang tatlong mahahabang daliri ni Desmond. Halos maluha ako doon at tumulo pa ang laway ko.

“Suck more habibi.” utos ni Desmond.

Napahasa ako sa paa ko ng ang isang kamay ni Desmond ay niyakap niya sa ano ko at tinaas-baba niya ang kamay doon.

“Hmm, uhmm!”

Hiningal ako ng tanggalin ni Desmond ang mga daliri sa bibig ko. Ilang segundo pa ay sinampay na ni Desmond ang isang binti ko sa balikat niya at pinasok ang isang daliri doon sa butas ko. Hanggang sa iyong tatlong daliri na niya ang pinasok sa loob ko. Nababaliw na ako dito. Parang niyayanig ni Desmond ang buong sistema ko.

“A-a-ahhh, Desmonnddd!”

“Fùck!”

“Ahh, ahh, ngh, ohhm! Desmond!” hiyaw ko nang nilalabas-pasok na ni Desmond ang kanyang mga daliri doon sa butas ko. Halos tumirik ang mata ko sa kanyang ginagawa sa akin.

May sumabog na kung ano at hingal ako. Napatihaya ako sa kinahihigaan ko. Binaba ni Desmond ang binti ko saka ako inalalayan sa pagbangon ko. Nakabuka pa rin ang hita sa harap niya at siya ay nasa pagitan noon.

Hinubad ni Desmond ang kanyang underwear at kumawala doon ang humihindig niyang ano galit na galit nga iyong nakatutok sa akin.

“G-galit siya Desmond.” usal ko habang nakatitig doon.

“Yes, so damn galit, habibi.”

Napatingala ako sa kanya.

“Oh,” sambit ko nang biglang walisin ni Desmond ang maputi at parang malagkit na kung ano na nasa tiyan ko. Hula ko’y ito ’yong lumabas sa akin kanina.

Nanlaki ang mata ko nang hinaplos iyon ni Desmond sa kanyang mahaba at malaking ano niya at tinaas-baba niya ang kanyang kamay doon sa kanyang ano.

“Spit on it, habibi.”

May lito kong pinutol ang pagkatitig ko doon sa ano niya.

“Saan Desmond?”

“Spit. Spit on my còck.”

Parang may naalala ako doon sa còck na sinabi ni Desmond. Tumitig ako sa ano niyang napapalibutan ng ugat at makintab dahil doon sa katas kong hinaplos niya doon, at galit na galit talaga. Halos mamutok na kasi ang ugat niya doon. Nanay! Ang laki talaga!!!

“Ehh? Dirty, Desmond.” reklamo ko. Gusto niyang luwaan ko ang ano niya. Dirty iyon!

“Just do it, habibi.”

Wala akong nagawa kung hindi ang sundin ang sinabi niya. Namumula ng husto ang pisngi ko habang niluwaan ko ang ano niya habang ginagalaw niya naman ang kamay niya doon sa kanyang mahabang ano.

“Ohhm, fùcking shìt!”

Ilang saglit pa ay nag-utos na naman sa akin si Desmond.

“Tuwad.”

Napakurap-kurap ako. Pero nginitian lang ako ni Desmond. Ngiti na sinisiguro ang siguridad ko.

Sumunod ako sa utos niya at napahiyaw ako ng ipasok niya ang kanyang ano doon sa akin. Napa baon ako sa mukha ko doon sa makapal beddings ng tent upang matakpan ang pagluha ko. Ang sakit pa rin! Bakit ba kasi ang laki ni Desmond? Di kasi niya pinapaliit e! Dapat talaga maliit lang! Maliit lang para di masakit!

Tumigil sa pag-ulos si Desmond.

“Habibi? H-habibi?” May bahid ng takot ang boses ni Desmond.

Lumuluhang nilingon ko si Desmond. Nanlaki ang kanyang mata at halos mataranta.

“H-habibi.”

“A-ayaw… ayaw ko sa ganito Desmond. Natatakot ako. Gusto ko nakikita ka. Ayaw ko sa ganitong posisyon, please.”

Desmond’s restless face soften.

“Dàmmìt! You should have told me earlier, habibi.” Aniya bago iniba ang posisyon naming dalawa. Magkaharap na kaming dalawa ngayon pero sinikap kong bumangon kahit na masakit ang katawan ko at nasa loob ko pa siya. At saka ko siya niyakap.

“Sorry, habibi. Fùck! I’m such an idìòt!”

“Okay lang Desmond. Basta h’wag na nating gawin ang posisyon na ’yon, ha. Di kasi kita nakikita Desmond. Natatakot ako.” Ika-kakamatay ko siguro ito!

“Yes, habibi. I’m sorry.”

Sa pagod ko ay nakatulog ako sa ganoong posisyon namin ni Desmond pero bago pa man ako tuluyang nawalan ng malay sa paligid ko narinig ko pa ang pagbulong ni Desmond sa akin.

“I love you, habibi.”

CHAPTER 33

Chapter 33

Desmond Pov

Hindi ko talaga mapigilang di tumitig kay Finn na mahimbing nang natutulog dito sa tabi ko. I was glad that he was able to withstand me earlier in the tent. At least naka-one round kami na hindi siya nahimatay. I’m trying to be as gentle as possible when it comes to Finn, but whenever things get escalated, it seems like I’ve forgotten all the good things. I don’t know. I just can’t resist my habibi’s charm. Fùck this! 

I slowly combed his hair and tucked it behind his ear. My habibi is just too cute and innocent. Hindi naman ako mahilig sa mga ganito noon. Hindi naman ako tumitingin sa mga ganito noon. Pero ngayon iba na. Sobrang iba na. Ayaw ko sa mga ganito na walang alam pero kay Finn. Lahat nagugustuhan ko. Kahit na sa simpleng kainosentihan niya di ako naiirita. Instead, I find it amusing and fùcking cute. I can live just by watching his silliness. Jesus!

Kanina nagpassed out ulit siya matapos ang one round. Tinulugan ulit ako. Matapos kami doon ay dinala ko na siya dito sa loob ng rest house nila ni Andrea at Zofia at saka para na rin malinisan ko ang sarili ko at si Finn.

“Desmond.” Finn murmured, his hand was finding my body.

I moved a bit closer to him and hugged his body. Siniksik niya naman ang katawan sa akin at ang mukha sa dibdib ko. He really love this kind of thing. Gusto niya talaga na maunan sa braso ko at isiksik ang katawan sa akin. Nasanay na rin ako at nakagawian ko nalang na ipaunan sa kanya ang braso ko.

I gritted my teeth while still combing his soft hair. Naalala ko ang mga sugat—piklat niya sa katawan. Unang beses kong natitigan ng husto ang hubad niyang katawan sa unang gabi namin. Talagang nagulat ako at nagalit. Parang may pumutok na ugat sa ulo ko na nagpakulo ng dugo ko nang makita ko ang mga piklat sa katawan niya. Hindi kasi simpleng piklat iyon. Hindi iyon piklat dahil sa galos lang.

I know those kinds of scars. Those were deep scars. Those were deep wounds from his past. Hindi ko man alam kung bakit at ano ang dahilan kung bakit siya nagkakaganoon pero talagang nawala ako sa sarili ko sa mga sandaling iyon.

All I know was that Finn was a lonely boy, a lonely, helpless boy from the parish. Alam kong di ako perpektong lalaki sa kanya. I also have my own flaws and mistakes, but I’m working to be a good partner with him. I’m trying my best to be a good guy for him. Kahit na matagal na si Finn sa bahay ko. Napapansin kong hindi pa rin siya nag-oopen sa kanyang sarili sa akin. He may trust me, but not enough to tell me about his struggles, his miseries, and his past.

Alam ko namang di inaarte ni Finn ang pakikitungo niya sa akin pero may harang pa rin talaga sa pagitan naming dalawa. I know. I feel it. And I’m trying to break that wall between us. Kung hindi gusto ni Finn pagbuksan ako sa buhay niya. Ako ang papasok sa buhay niya. I’m way older than him, and I also know that he has his own pace of maturing, but this kind of thing shouldn’t be taken for granted.

I love him. I am sure about that. That is why I want to protect him. I want to spoil him with the things I have. I want to make him happy.  Ayaw ko na siyang bumalik sa dati na walang kabuhay-buhay ang mga mata. Kasi may pakiramdam na ako e. May pakiramdam na ako na isa si Finn sa suicidal person. Naramdaman ko na ito noong nakita ko siya doon sa barko, doon sa hospital, at doon sa bahay ko. Pero di ko iyong pinagtuonan ng pansin.

I feel like a useless boyfriend for not knowing my partner’s pains and torment. 

“I love you, habibi. I love you so much that I’m willing to take everyone down who will meddle in our relationship.” I whispered.  

Bigla kong naalala na may regalo pala akong binili para sa kanya. Kaya naman dahan-dahan akong kumalas sa kanya at bumaba sa kama para kunin ang binili ko para sa kanya na basa bulsa ng suot kong pants kanina.

Kinuha ko ang gintong kwintas na binili ko para sa kanya. It was a very fine, plain, and simple gold necklace with a garnet stone as a pendant. 

Sekreto kong sinuot sa kanya ang kwintas at napangiti akong bumagay iyon sa maputlang balat niya. Actually, may pares na singsing na ang kwintas na iyon at nasa akin iyon.

Hihiga na sana ulit ako sa tabi ni Finn nang biglang magring ang telepono ko. Muli akong bumaba sa kama at kinuha ang cell phone ko saka sinagot ko ang tawag at umakyat ulit sa kama.

“Desmond.” It was Rap.

“Bud.”

“About the thing you asked me, I have already gathered all the information you asked me to investigate.”

I looked at Finn, who was in a deep slumber. 

“Let’s talk in person, bud.”

“Hmm. By the way… merry christmas bud.”

I smiled. “Merry christmas bud.”

Pinatay ko na ang tawag namin ni Rap saka ako nagtipa ng text para kay Mr. Lonely boy, Colt. Di ko alam kung ano na ang nangyayari kay Colt pero napansin ko ang pagiging malungkot niya recently. Problema siguro sa bar niya na laging may riot na nangyayari!

Finn Pov

Pauwi na kami ni Desmond at hindi ko mapigilang di kapain ang kwintas sa leeg ko. Hindi ko alam kung saan ko ito nakuha. Kagabi naman nang makatulog ako ay wala akong kwintas. Hindi ko naman tinanong si Desmond tungkol doon kasi nahihiya ako kay Desmond… p-pero kasalanan niya naman kasi kung bakit di ako makalakad ngayon kaya buhat-buhat niya ako.

Napangiti ako nang silipin ko ang kwintas na ginto. Hehehe! May batong pendant iyon na kulay green. Ang ganda! Hehehe! Gusto ko ngang papakin iyon para malaman kung tunay ba.

“Do you like it?” Halos mapatalon ako sa pagkabigla nang magsalita si Desmond.

Saglit ko siyang tiningnan habang nagmamaneho.

“Uhm! Ikaw ba nagbigay nito Desmond?” Siya lang naman kasi ang kasama ko buong gabi.

“Mmm, my christmas gift for you.”

Sa kabila ng sakit sa balakang at pang-upo ko ay napaayos ako ng pagkakaharap sa kanya habang hawak-hawak ang kwintas.

“R-regalo mo? E-ehh wala… wala akong gift sayo Desmond.”

Ngumuso ako at yumuko. Pinaglaruan ko ang mga daliri ko habang hinihintay sa kung ano man ang sasabihin ni Desmond at maya-maya pa ay naramdaman ko ang kamay niya sa ulo ko at ginulo ang buhok ko.

“A kiss will do, habibi.”

Inangat ko ang tingin ko kay Desmond. Ang isang kamay niya lang ang magnananeho doon sa manibela.

“Kiss? Ilan ang gusto mong kiss Desmond?”

“Not how many, habibi. It’s what type of kiss.”

My nose wrinkled.

Ngumisi siya saglit sa akin bago kinuha ang kamay sa ulo ko at nagsalita. “I want a french kiss from my habibi.”

Napalobo ako sa bibig ko.

“D-di ko alam ang french kiss Desmond. Ikaw nalang kumiss sa akin, pwede?”

Humalakhak siya bago tinabi ang sasakyan at tinanggal ang seatbelt niya. Nagsimula ng rumambol ang puso ko nang yumukod si Desmond sa akin at napapikit nalang ako sa mga mata ko. Akala ko ipi-french kiss niya ako kaso napamulat ako ng dumampi ang labi ni Desmond sa noo ko.

“I was just kidding you habibi. I already received my christmas gift last night, habibi.” Makahulugan niyang turan at hinaplos ang pisngi ko.

Gumapang ang init sa buong mukha ko pero nakuha ko pa ring i-kiss siya sa kanyang magkabilang pisngi.

“Thank you Desmond.”

Napasimangot nalang ako nang pingutin niya ang ilong ko.

---

Nag-aalmusal kami ni Desmond nang biglang dumating na panauhin sa loob ng bahay Sina Nanay Susan at Tatay Carlos!

Mabilis kong binitawin ang kutsarang hawak ko saka agad na tumayo para lumapit kina nanay at tatay. Muntik na akong madapa sa pagmamadali ko.

“Fùck! Be careful, Finn!”

Nilingon ko lang si Desmond at nginitian bago tumakbo kina nanay.

“Nay!!!” Mahigpit na yakap ang sinalubong ko kay Nanay Susan at Tatay Carlos.

“Namiss ka namin anak!” Galak na wika ni Tatay pagkatapos ng yakapan namin.

“Di ka namin ma-contact noong pasko anak. Sinusubukan ka naming tawagin, e.”

Napalingon ako kay Desmond na ngayon ay swabeng tumayo saka lumapit sa amin.

“D-di ko po na-open ang phone ko n’on Nay.”

“Kayo lang ni Desmond dito noong pasko anak. Anong ginawa niyo?” usisa pa ni Nanay.

Napatalon ako ng umakbay sa akin si Desmond. Tumaas naman ang kilay ni Nanay Susan at nakita kong ngumisi si Tatay Carlos.

“We spent Christmas with Andrea Sinco, Manang. We had a very nice and mind-blowing Christmas, right, ha-Finn?”

Uminit ang pisngi ko at tiningala si Desmond na nginisihan ako. Sinimangutan ko siya at ngumuso.

“O-oo po, Nay. Kasama namin sina Ate Andrea.”

Kasama namin ni Desmond sina Nanay Susan at Tatay Carlos na sinalubong ang bagong taon. Sa unang pagkakataon naging masaya ang bagong taon ko. Sa unang pagkakataon naging espesyal ang bagong taon ko. Sa unang pagkakataon sinalubong ko ang bagong taon na may ngiti at puno ng pagmamahal sa puso.

Sobrang saya ko. At sa sobrang saya ko nagsimula na rin akong matakot. Natakot na baka isang araw mawala rin ang mga ito. Na baka isang araw magising nalang ako na mag-isa ulit, mag-isa at puno na naman ng pangamba at takot ang puso.

Hindi ko alam kung hanggang saan ang ililigaya ng buhay ko. Hindi ko alam kung hanggang kailan ako gusto ni Desmond. Hindi ko alam kung hanggang kailan ang lahat ng meron ako ngayon. At ’yan ang kinatatakot ko. Dahil baka tulad lang rin noon mawala lahat ng sa akin sa isang iglap lang.

Kung ako lang ang papapiliin. Gusto ko na sa buhay ko ngayon. Gusto ko na sa buhay na ganito. Gusto ko na itong bagong buhay ko ngayon. Iyong nakakangiti ako na di pu-problemahin ang bukas iyong nakangiti na di na takot. Iyong nakangiti na wala ng inaalala na mamaya. Iyong ngiti na di ko magawa noon ay nagagawa ko na ngayon. Nakakatakot na nakaka-galak ang nararamdaman ko ngayon.

“Habibi?” Naputol ang malalim kong pag-iisip nang bigla akong tinawag ni Desmond at isang rolyo lang sa katawan ko ay nasa ibabaw na niya ako. “What’s wrong, huh? Does anything wrong, habibi? What does my baby boy wants, huh?” Si Desmond at sinuklay-suklay ang buhok ko.

Namuo agad ang mga luha sa mata ko kaya mabilis akong yumakap sa kanyang hubad na katawan at tinago ang mukha ko sa kanyang dibdib.

“Finn? Habibi? Hey!”

“Desmond, di ka naman mawawala diba? Di mo naman ako iiwan diba?”

“Habib–”

“Paano Desmond kung isang araw ayaw mo na sa akin? Desmond kung ayaw mo na sa akin h’wag mo ako biglain, ha. Kung ayaw mo na sa akin sabihin mo sa akin ng dahan-dahan lang, ha. Masakit kasi dito, Desmond.” Umiiyak kong turan saka tinuturo ang dibdib ko.

“Fuck! Hey, look at me habibi.” Inangat ni Desmond ang mukha ko at pinunasan ang mga luha ko.

“I don’t fùcking like the things you said, habibi. I may be an asshole before at, habibi… di ko man hawak ang panahon but I assure you. I won’t gonna leave you, okay? I will always want you habibi. Always remember that.” wika ni Desmond bago hinalkan ang noo ko at niyakap ako.

---

Tinapon ko ang basura sa labas ng gate nang bahay ni Desmond nang biglang may sumigaw sa likod ko. “Frennyyy!!!”

Gulat akong lumingon at saka ko nakita si Frenny na hila ang isang maleta. Tumakbo si Frenny sa akin saka ako sinalubong ng isang mahigpit na yakap.

“Huwah! Frenny, O.M.G! I missed you so much. Ang pangit ng US frenny. Ang pangit doon dahil walang bobita na tulad mo doon. Wala ang inosente kong estudyante doon.” Pag-iinarte ni Frenny habang nagyayakapan kami dito sa labas ng bahay. Para kaming di nagkita ng ilang taon. Mabuti at hapon na kaya di mainit.

“Di mo ba ako namiss Frenny?” tanong ni Frenny habang hawak-hawak ang dalawang balikat ko at inalog pa ako.

“Namiss kita ng sobra frenny!” saad ko at napatalon ng konti.

Nalukot ang ilong ni Frenny at pinaningkitan ako ng mata niya.

“Gumanda yata ng 0.01 percent ang student ko ngayon ah. Tapos… parang nagbloom na ang student ko.”

Ngumuso ako. “Ako ba ang student mo Frenny? Kailan kita naging guro Frenny? Wala kang lessons na binigay sa akin, e.” Takang wika ko.

Napanguso naman ako ng tampalin niya ang mahina balikat ko.

“Bobita ito. Di mo lang alam pero may mga lessons na ako sayo. At oo teacher mo ako at student kita, okay? And actually, wala pa tayo sa exciting part ng lessons natin frenny.”

Mas humaba ang nguso ko. Ano kaya ang nakain ni Frenny sa US at ganito siya ngayon? Bigla na lang niyang ina-nnounce na student niya raw ako at teacher ko siya. Hindi ko talaga alam ang tumatakbo sa utak ni Frenny kaya kahit na naguguluhan ako sa kanya ay tumango ako. Kaibigan ko kasi siya at mahal ko kaya iintindihin ko siya.

“Excited na ako sa lessons natin Frenny!!” Pagsakay ko sa kanyang sinabi.

Kinilabutan naman ako sa ngisi niya sa akin.

Bumalik na sa normal ang takbo ng araw ko. Iyong sa bahay ni Desmond at kapag tapos na pumupunta na ako sa bahay ni Frenny o di kaya’y si Frenny naman ang bumibisita sa akin.

At natuwa ako nang gawan ako ng account ni Frenny sa Tiktok? Ay tiktok ba iyon? Oo mukhang tiktok yata. Naaliw ako doon kasi ang dami kong nakikitang iba’t ibang klase na mga video at ang a-astig ng iba.

Naaliw na ako doon sa tiktok hanggang sa isang araw ay naabutan ako ni Desmond na nakatuon lang ang atensyon sa cell phone ko at di niya iyong nagustuhan.

“Ay!” Dismayado kong sambit ng biglang nawala sa kamay ko ang telepono ko.

Naka-crossed sit ako dito sa couch ng salas at nasa harap ko si Desmond na naka office attire niya at luwag na iyong necktie niya. Sa isang kamay niya ay nandun ang telepono kong kinuha niya.

“Akin na ang telepono ko Desmond.”

Sarkastikong ngumisi sa akin si Desmond.

“Kiss me first.”

Hinabaan ko siya sa nguso ko bago tumayo sa couch saka ko siya ginawaran dalawang matunog na kiss sa kanyang magkabilang pisngi.

“Tapos na! Akin na ang telepono ko Desmond!” Masigla kong wika at nakapaskil sa labi ang malaking ngiti.

“No.” sambit ni Desmond at walang ano-anu’y binuhat ako saka ihiniga sa couch at pumaibabaw sa akin.

“D-desmon- ahaha! Hahaha! T-tama na Desmond. Nakikiliti a-ako hahaha. Tama na!” tawang-tawa kong sambit ng kilitiin ako ni Desmond.

Kaso naputol ang tawa ko at ang pagkiliti ni Desmond sa akin nang may biglang sumigaw.

“Dios ko! Mahabagin!”

Naitulak ko si Desmond sa sobrang gulat ko kaya nahulog siya sa couch. Napaayos ako ng upo ko at pati si Desmond ay napatayo sa gilid ko.

Hindi pa namin nasasabi kina nanay Susan na couple na kami ni Desmond. Napag-usapan na kasi namin ito ni Desmond. Gusto niyang sabihin kay nanay Susan na couple na kami kaso ako ang tumutol doon. Baka kasi magulat at magalit sila nanay.

“Anong ginagawa mong bata ka! Ano iyong nakita kong bata ka!”

Nag-panic ang sistema ko nang makita kong parang inahing manok si Nanay Susan na pinagsasampal si Desmond.

“Manang w-wait! Ah- shìt, fùck,” sambit ni Desmond sa gitna ng pagsalang siya sa mga sampal ni nanay sa kanya.

Bumaba ako sa couch saka ako pumagitna at niyakap ko si Desmond.

“Nay ’wag niyo pong saktan si Desmond ’nay.” Pagtanggol ko kay Desmond.

Hiningal si Nanay Susan saka sinubukang ikalma sarili.

Kumalma si Nanay Susan kaya pinaupo ko na siya at binigyan ng tubig dahil hiningal siya sa kaka-sampal kay Desmond.

“Nay…” hinigpitan ko ang pagkakahawak ko sa kamay ni Desmond na nasa likod ko. Di iyon kita ni Nanay Susan.

“It’s okay habibi. If you’re not ready–”

“Couple po kami ni Desmond, ’nay.”

Sabay kaming napatayo ni Desmond nang mabuga ni Nanay Susan ang tubig na iniinom. Dinaluhan ni Desmond si Nanay Susan upang tulungan sana kaso tinampal ni nanay Susan ang kamay ni Desmond.

“N-nay…” usal ko pero sumapaw sa akin si Nanay.

“Mag-usap tayo Desmond.” seryosong ani ni nanay.

Habang papa-akyat ako ng second floor ay di mapigilang di lingunin si Desmond at si nanay Susan. Nakatalikod sa gawi ko si Nanay Susan samantalang si Desmond naman ay nakaharap. Tumigil ako sa pag-akyat. Gusto kong balikan doon si Desmond. Baka kasi pagalitan siya ni Nanay, e. Iba pa naman magalit si Nanay.

Napakurap-kurap ako nang lumingon sa akin si Desmond pero giniya niya lang ang kamay na paakyatin na ako.

Ngumuso ako kaso ngumisi lang Desmond. Hay!

Tumambay ako sa kwarto ko at iniisip kung ano ang pag-uusapan nila ni Desmond at nanay kaso wala namang ideya na pumapasok sa isip ko. Hindi naman siguro kami paghihiwalayin ni Nanay Susan, ’no?

Hindi naman siguro. Sagot naman ng isip ko.

Para ma-distract ang isip ko doon ay nag-cellphone nalang ako. Naka-dapa ako kama at nags-scroll lang sa tiktok. Mas gusto ko iyong mga clips ng mga aso doon. Naaliw ako pero may dumaan din namang mga sayaw, funny vids, at mga nags-sexi-hang mga babae at lalaki.

“Habibi.” napa balikwas ako nang marinig ko ang boses ni Desmond.

Umupo agad ako at gayun din si Desmond na kakapasok lang sa kwarto ko. Nagulat naman ako ng bigla niya akong yakapin at pugpugin ng halik. Nakikiliti ako!

“H-hehehe! Tigil na Desmond.” Natatawang ani ko.

Tumigil naman si Desmond at sinuklay ang buhok ko na medyo mahaba na.

“I love you, habibi… so fùcking much!”

Pinamulahan agad ako sa mukha at yumuko. Lihim akong napapabuga ng malalalim na hininga dahil sa lakas ng kabog ng puso ko. Desmond naman kasi, e. Bigla-bigla nalang talaga umiinit ang paligid ko kapag nandidito si Desmond sa tabi ko.

“I… I-I love y-you too.”

Kinabig ulit ako ni Desmond ako kinulong sa bisig niya. May sinabi pa siyang di ko naman maintindihan.

“Ano ba ang tinitingnan mo dito sa cell phone mo?” tanong ni Desmond matapos akong yakapin. Kinuha niya ang cell phone kong naiwan sa kama.

“Mga bidyo ng mga aso Desmond. Ang k-kyut kasi nila. Hehehehe!” Kinikiling kong turan.

Umugong si Desmond at napatalon ako sa kandungan niya nang magmura siya ng malakas.

“What the fùck! Ito ang tinitingnan mo dito? Saan ang aso dito Finnick!?”

Kumunot naman ang noo at ilong ko sa sinabi niya. “Hu–”

Napatigil ako at nanlaki ang mata nang iharap ni Desmond sa akin ang telepono ko. Napatakip ako sa bibig ko gamit ang palad ko nang makita ko kung ano ang nasa bidyo. Iyong lalaki kasi nagsasayaw habang nakahubad at medyo namamawis pa ang katawan dahil makintab ito tingnan sa bidyo. Hala si tiktok may kasalanan dyan!

“Hala! Desmond. E-ewan ko dyan!”

“Tssk! Aso pala huh! Ito na pala ang aso ngayon, habibi?”

“Eehh?” anang ko dahil obvious naman na hindi iyon aso. Tao naman iyong nasa bidyo, e. Ano ba naman itong si Desmond!?

Nalapag niya ako sa kama.

Napa-atras ako sa kama nang biglang tumayo si Desmond. Tinapon niya ang telepono sa tabi ko at walang putol ang tingin niya sa akin habang inisa-isa ang paghubad ng butones sa suot niyang dress shirt.

Napalunok ako nang makita ko umiigting na masels ni Desmond at ang malapad niyang dibdib na madalas kong gawing unan.

“H’wag ka ng tumingin sa mga video na iyan habibi. Ako nalang ang sasayaw para sayo.” wika ni Desmond at tinapon ang hinubad na dress shirt sa sahig.

---

Wala bang nakamiss dyan sa mga pa-hanash ko? Haha charot lang po! Anyway, I am so grateful po for reaching 17K followers dito sa wattpad kaya gumawa ako ng update ngayon. I am so thankful po sa mga sumu-suporta sa akin dito sa napili kong pagkalibangan. Hindi ko aakalain na sa taon na ito ay maa-achieve ko ang 17K followers. Nakakaiyak! Omg! Salamat mga beh🥰😭 mahal ko kayo sagad!

CHAPTER 34

Chapter 34

Desmond Pov

“This is all the information I gathered about Mr. Salvatore, Desmond.”

Nandidito kami ngayon sa opisina ko. Ngayon lang kami nagkita ni Rap at kasama niya si Colt. Pansin ko ang tamlay ni Colt pero di ko muna siya inasar doon dahil may mas importanteng bagay akong hawak ngayon.

Inabot ko ang folder na binagsak ni Rap sa harap ko. Nakaupo ako ngayon at sa tapat ko ay si Colt at si Rap.

Sa folder na hawak ko ay ang impormasyon tungkol kay Finn. Sa totoo lang ay wala naman akong balak na pa-imbestigahan ang buhay ni Finn pero nang makita ko ang katawan niyang puno ng mga piklat doon ako nabahala. Nabahala ako dahil may mga piklat siyang malalalim sa iba’t-ibang parte ng katawan niya.

Nagpakawala ako ng malalim na hininga saka ko binuksan ang folder.

“Finnick Salvatore, 21 years old and born on November 27, the son of Mrs. Seraphine Salvatore and Mr. Fredd Salvatore.” I read. I halted and asked Rap while my eyes fixed on the information on my hand. “Did you find something odd in Finn’s life back then, Rap?”

“Desmond,” tawag ni Rap sa akin, napatingin ako sa kanya. “That kid that lives with you… he lost his parents when he was little (4 years old). They were on their way to their home when the taxi they were riding was hit by the 12-wheeler truck. Luckily, he survived. And it was thanks to Mr. and Mrs. Salvatore’s that Finnick Salvatore was alive, yet his parents lost their lives protecting their son. After the incident, Finnick was in the custody of his uncle Romando.”

Naitaas ko ang kamay ko upang patigilin si Rap sa kanyang mga pinagsasabi. Jesus! I can’t imagine that behind my habibi’s smile, behind those silly actions, and innocent face was an excruciating pain hidden. His painful and tormenting past.

Kaya ba siya may mga panic attacks? Kaya ba takot siya sa mga kulog at kidlat? Kaya ba nahihirapan siya matulog mag-isa? Does his past still hunting him? Of course, Desmond!

“I… I now understand his panic attacks.” Tahimik kong usal.

“I think that was not all the reason behind Finnick’s panic attacks, Desmond.”

Nag-isang linya ang kilay ko dahil sa sinabi ni Rap. He squared his shoulders before talking again.

“Finnick… that kid,” umigting ang panga ni Rap.

“Say it bud.” sulsol ko sa kanya. Pinapabitin pa ako e.

“Finnick was a victim of domestic abuse.”

Parang may naputol na ugat sa ulo ko at pumanting ang tenga ko sa narinig ko mula kay Rap.

Rap jaws tighten, tumungkod siya sa kanyang tuhod at pinagsiklop ang kamay. Si Colt na parang wala kanina sa mundo ay na-intriga rin at nag-aabang sa sasabihin ni Rap.

“Finnick was once a victim of domestic abuse when he was in his uncle’s hands.” He repeated.

“Shit!” Napamura di Colt. “Who the hell is that goddamn uncle to abuse a boy like Finnick? I mean, he looks so fragile, frail, naive, and pure…”

“His uncle, Rap?” Pananantyang wika ko.

“Yeah, his asshole of an uncle.” he sighed. “Mahirap lang ang naiwang tiyuhin ni Finnick. Mahirap lang ang kapatid ni Mrs. Salvatore at di niya kayang buhayin kahit na ang pamangkin niya dahil lulong din siya sa bisyo at sugal. Maliit na panahon lang na nanatili si Finnick sa kanyang tiyuhin dahil nilagay lang din niya ito sa simbahan. But…” pagbitin niya.

Humigpit ang pagkakahawak ko sa folder anytime parang gusto ko nang magwala. Parang gusto ko nang bumasag ng mukha.

“But?” Colt queried.

“But before his uncle sent Finnick to the church… Finnick was already experiencing physical abuse by his uncle. Base sa pag-iimbestiga ko, minsan nang na-ospital si Finnick dahil sa tinamong pambubugbog ng tiyuhin nito. Mabuti nalang may kapitbahay sila dati na nagdala kay Finnick sa hospital. At nakausap ko iyong babae na siyang kapit bahay nila noon. Palagi palang napagbubuhatan ng kamay si Finnick dahil hinahanap nito ang mga magulang niya at laging umiiyak kasi nangungulila sa mga nawala niyang magulang.”

I raised my right hand and balled my fist. Napapikit ako ng mariin. Para akong sinasakal habang sinasabi iyon ni Rap. Nandidilim ang paningin ko. Malakas kong binagsak ang folder sa mababang table at napahilamos sa mukha ko gamit ang palad.

Napatitig ako sa vase na nasa ibabaw ng center table at walang ano-ano’y nawalis ko ito ng malakas sa nag-uumapaw na galit sa dibdib ko. Parang sasabog na ang utak ko sa mga impormasyong nalaman ko kay Rap. Akala ko ay wala ng la-lala pa ng mamatay ang mga magulang ni Finn. Akala ko iyon na ang sakit na naranasan ng habibi ko pero… child abuse? Pùtàngìna! Pùtàngìna lang kung walang ganti!

Pinikit ko ang mga mata ko at inaalala ko si Finn. Hindi ko man lang alam itong mga paghihirap niya. Sa likod ng mga inosente niyang ngiti, sa likod ng mga mahinhin niyang kilos, sa likod ng nga maamong mukha niya ay ang madilim at mapait na karanasan. In such a young age naranasan niya ang mga bagay na iyon. Ang mawalan ng magulang. Nawalan ng tahanan. Nawalan ng taong nagmamahal sa kanya. Kaya pala iba ang mga sinasabi niya sa akin noong pasko. He was afraid of losing someone dear to him again. He was traumatize of being alone, of being abandon.

“Pero… hindi lang ’yan Desmond.” Nanunukat na saad ni Rap.

Minulat ko ang mata ko.

Huminga siya ng malalim. “Just read the information inside that folder marami ka pang malala–”

“Sabihin mo nalang sa akin Rap.” putol ko sa kanya.

“Bud.”

“Just spill it, Rap.” si Colt.

“Tsk! When Finnick was in the church… he was secretly taken by Romando. Tinatakas ni Romando si Finnick sa simbahan at… ang kawawang bata… inuutusan niya itong magnakaw. Marami akong reports na na-gather about Finnick na nagnanakaw sa mga department store, sa mga tao. Pero dahil bata at nakakawa ito hindi na nai-report sa mga presinto dahil naawa ang mga ito. At sinamantala iyon ng tiyuhin ni Finnick. Ginagamit niya Finnick para magnakaw.”

“Hindi ba nakulong ang tiyuhin ni Finnick sa ginagawa nito Rap?” si Colt ang unang nakapagsalita matapos ang mahabang sinabi ni Rap.

“Nakulong pero nakakalabas naman.”

“Bùllshìt!”

Napatayo ako. Sobra-sobra na ito. Nagpupuyos ako ng damdamin at tinalikuran ko sina Colt at Rap.

“Where are you going Desmond?” tanong ni Colt nang nasa tapat na ako ng pintuan.

“I’m… I’m going home.”

“Desmond–”

“Rap, can you find Finn’s uncle?” Nilingon ko si Rap.

“Yes, I can even bring him to you right now. Hindi siya mahirap hanapin dahil lagi lang sa sugalan ang tiyuhin ni Finn.”

“Okay, I will call you later.” Ani ko at tumalikod pero pagbukas ko sa pintuan ay muli akong napalingon kay Rap. “Bud, thank you!”

Ngumisi lang siya sa akin.

Habang nasa byahe ako patungo sa bahay ay napapatampal ako sa manibela ko. Kung sana… kung sana maaga kong pina-imbestigahan si Finn sana matagal ko na siyang na-ihigante doon sa walang hiyang tiyuhin niya. Kung sana noong naghinala na ako kay Finn dati ay pina-imbetigahan ko na siya sana matagal ko nang alam kung ano ang gagawin ko doon sa tiyuhin niya. Jesus! Parang gusto kong pagpira-pirasuhin ang tiyuhin ni Finn.

Now, tell kung awa lang ba itong nararamdaman ko kay Finn. Now tell me if this feeling was just temporary. May awa naman akong tao. Aminado ako na kahit na ilang buhay na ang napatay ko dahil sa linya ng trabaho na meron ako pero pagdating sa mahal ko. Pagdating kay Finn. Handa ako. Handang-handa akong maging kriminal para lang sa kanya ng paulit-ulit. At pinapangako ko, hindi na sisikatan ng araw ang kanyang tiyuhin. Magalit man si Finn sa akin basta ma-igante ko lang siya. Ipaparanas ko sa Romando’ng ’yan ang pinagdaanan ni Finn.

Bigla kong naalala ang pag-uusap namin ni Mang Susan. Inaakala ni Mang Susan na pinaglalaruan ko lang si Finn. Akala ni Manang Susan na isa lang si Finn sa mga fling ko. Nagdududa si Manang sa akin. Nagalit siya sa akin pero wala akong magagawa doon. May di magandang reputasyon na kasi ako dati pa man.

“Desmond kung isasali mo ang namin-si Finn sa naging laruan mo. Maawa ka Desmond. H’wag si Finn.” wika ni manang Susan nang maka-akyat na si Finn sa taas.

“Manang–”

“Napakainosenteng bata ni Finn, Desmond. Sobrang bata para isali mo sa koleksyon mo. Sobrang bata para saktan mo ang inosenteng damdamin niya.”

“Manang,” halos sapawan ko na siya. “Manang hindi ko po pinaglalaruan si Finn. When he said that we were a couple, yes, it was all true, Manang. I like Finn-no, I love Finn, Manang.”

“Desmond nam–”

“Alam kong tututol ka talaga Manang dahil alam mo ang mga reputasyon ko mapa-babae o lalaki man iyan. Alam kong isa akong gagò, Manang pero iba si Finn, Manang. Iba siya. At kailanman di ko siya itutulad sa mga naging fling ko.” Pagtapat ko kay Manang. Finn was not a fling-thing.

Alam kong napamahal na sa kanila si Finn kaya ganito nalang nila ito protektahan sa akin. Alam kong sa ikabubuti lang ni Finn ang iniisip ni Manang kaya ganito siya. Pero seryoso ako. Seryosong-seryoso.

“Baka naninibago ka lang Desmond. Baka naninibago ka lang kasi si Finn bata at iniisip mong madali mong mauto. Baka naninibago ka lang kasi si Finn di tulad ng mga naging karelasyon mo dati.”

Napaungol ako.

“Wala pa akong naging karelasyon Manang.”

“Oh, tingnan mo na. Baka nga naninibago ka lang kasi–”

“Manang alam ko pong iniisip niyo lang ang kung ano ang sa tingin ninyo ay nakakabuti kay Finn. Alam ko rin Manang na mahal niyo si Finn. At gaya na nga po rin ng sabi ninyo. Iba si Finn. At di ko siya itutulad sa mga naging fling ko Manang.” Ulit ko. “At pinapangako ko Manang di ko po sasaktan si Finn. Seryoso ako sa kanya kahit na laging pinapasakit n’on ang ulo ko. Seryoso ako sa kanya kahit na minsan di ako maintindihan. Seryoso ako sa kanya Manang kahit na bini-baby niya ako.” Napangiti ako doon. Yeah, my habibi babied me. Tsk! Dàmmit!

Napangiwi si Manang sa huling sinabi ko.

“Anong bini-baby? Desmond sinasabi ko sayo baka kung ano na ang tinuturo mo sa anak namin. Malilintikan kitang bata ka.”

Tumawa ako. “Does that mean Manang na okay ka po sa amin ni Finn?”

“Puputulin ko ang patutoy mo Desmond kapag iyang anak namin sasaktan mo.”

Napalunok ako ng malalim doon.

Pagkarating ko sa labas ng bahay ay agad akong bumaba sa sasakyan. Di ko na pinasok sa garahe ang sasakyan ko dahil aalis din naman ako mamaya.

Naabutan ko si Finn na nagdidilig sa mga halaman sa bakuran at nagh-hum pa. Kung titingnan mo siya parang ang sayahin niya lang na tao. Di mo aakalain na may masakit at mapait pala siyang nakaraan.

Lihim akong napangiti ng makita kong suot niya ang damit ko. Kahit na sobrang laki noon sa kanya trip niya pa rin magsuot sa mga damit ko. Nabilhan ko na naman siya ng mga damit pero mas gusto niya yata ang mga nagamit kong t-shirt na isuot dito sa bahay.

Walang ingay akong lumapit sa kanya at niyakap ko siya mula sa likod.

“Ay!”

“Habibi.”

“Hala! Desmond?” Para talagang musika ang boses niya, parang magandang music ang pangalan ko kapag siya ang nagsasabi n’on.

He tried to move, but I hugged him tighter.

“Hehehe, namiss mo ako?” pagbiro niya. Talagang kahit na boses lang ni Finn sumisikip na ang pantalon ko.

“Hmm.”

Finn Pov

Nagdidilig ako dito sa bakuran dahil wala namang lilinisin sa loob. Napapa-hum ako habang nagdidilig at iniisip ko rin na gumala kina Frenny. Di ko maiwasang di kiligin at di alalahanin ang ginawa ni Desmond kagabi, ang sayaw niya sa akin. Hehehe!

Pinalobo ko ang bibig ko at gusto ko anng gumulong-gulong dito sa bakuran. Hindi naman kasi magaling sumayaw si Desmond. Sa katunayan nga ay di rin malambot ang katawan niya para sumayaw kaso dahil ayaw niya akong nanonood ng ganoon sa tiktok sumayaw siya para sa akin.

Hindi nga magaling sumayaw si Desmond at puro wave-wave lang siya sa katawan niya ay bumawi naman iyong maskulado niyang katawan. Hinayaan niya nga ako nai-video siya, e. Pero dapat daw ako lang ang pwede makakita at manood noon. At sinang-ayunan ko naman siya. Ayaw ko kaya i-share si Desmond sa iba! Hmp!

Sa pag-iisip ko kay Desmond na sumasayaw ay napatalon ako nang may biglang yumakap sa akin galing sa likuran ko.

Gulat ako doon kaso nang malanghap ko ang pabango niya ay di na ako gumalaw. Alam ko kasing si Desmond ang yumakap sa akin. Humigpit ang pagkakayakap ni Desmond nang haharap na sana ako sa kanya.

Humaba ang nguso ko at pinatay ko ang tubig saka binitawan ang water hose.

Biniro ko si Desmond. “Hehehe, namiss mo ako?”

“Hmm.”

Hinayaan ako ni Desmond na tanggalin ang kamay niyang parang sawa na naka yakap sa baywang ko. Agad akong humarap sa kanya at pagtingala ko ay nakita ko namumula ang mga mata niya.

Napanguso ako at kinulong ko ang mukha niya sa palad ko na malamig.

“May lagnat ka ba Desmond?” May pag-aalala kong tanong sa kanya pero di siya sumagot.

Para niya akong binubutasan sa mga matutulis niyang titig. Titig na titig lang siya sa mga mata ko-sa mukha ko. Isang kabig niya lang at napasubsob ang mukha ko sa dibdib niya. Naramdaman ko ang pagdampi-dampi ni Desmond sa ulo ko.

“Desmond.”

“Sorry, habibi.” usal niya.

“Huh?”

“Nothing.”

“Niloloko mo ba ako Desmond?”

Napakalas si Desmond sa yakapan namin nang sinabi ko iyon sa kanya.

“What? No.”

“Bakit ka nagso-sorry?”

“Because I’m not a good boyfriend.”

Nanlaki ang mata ko sa kanya.

“Hala! Hindi Desmond. Ikaw ang the best. Good boyfriend ka sa akin.”

Ngumisi siya sa akin ay piningot ang ilong ko.

“Aww!”

“Desmond totoo bang umuwi ka kasi namiss mo ako? Ang aga mong umuwi.” May araw pa kasi tapos nandidito na siya. Tapos nagsosorry pa sa akin. Baka niloloko na ako ni Desmond? H’wag naman sana. Ayaw ko kasing lumayas dito tapos d’yan lang ako kina Frenny. Ang lapit lang!

“Totoo. I missed you. At aalis din ako dumaan lang ako dito kasi… namiss kita.”

Ginapang agad ng init ang buong mukha ko sa sinabi niya. Pakiramdam ko nak-kyutan at gagandahan na sa akin si Desmond. Hehehe!

“Ay, oo nga pala Desmond. Pupunta ulit ako kina Frenny ngayon.”

“Lalakad na naman kayo?”

“Hindi. Dyan lang kami sa bahay nila, okay?”

“I have a bad feeling about you going to your friend’s house, habibi.”

“Ehhh?”

“Tsk, okay. Basta umuwi ka bago ako makauwi.”

“Uhm!”

Hindi na pumasok si Desmond sa loob ng bahay at umalis din siya. Ako naman ay pinagpatuloy ang ginagawa ko saka ako gumala kina Frenny. Gusto ko sana kina Clayton e. Kaso baka nasa work siya.

Naabutan ko si Frenny na nasa labas ng bahay nila at sumasayaw sa harap ng kanyang telepono. Hula ko ay nagti-tiktok siya. Maliit lang naman ang likes niya mga one thousand lang at ako ang unang tagahanga niya.

“Frenny! Halika pasok.”

“Nagt-tiktok ka na naman Frenny?” tanong habang hinahatak niya ako papasok.

“Oo at isasali kita kasi may nag-request na gusto ka nila makita sa next video ko.”

“Ay? May ganoon ba frenny hindi ko nakita iyan.” Follower niya ako kaya alam ko. Pero wala naman akong nakita doon na may nagrequest e.

“Aish! Oo meron inap-upload ko kanina ang mga drafts ko na kasama ka. At may nakapansin sa di-kagandahan mong mukha.”

Ngumuso ako.

“Ehh! Ayaw ko sumayaw frenny. Ayaw ko.” Pagmaktol ko.

Sa huli ay di na nakapag-video si Frenny. Nanood nalang kami ng BL Series daw sa kanyang silid. Bukang bibig niya ito e, ang mga BL Series na di ko naman alam.

Nilalantakan ang popcorn na niluto niya.

Nasabi ko na ba sa inyo na ang linis na ng kwarto ni Frenny? Ibig kong sabihin ay wala na ang mga larawan dito ni Desmond at ’yong mga magazine niya kay Desmond. Nasa akin na. Hehehe. Binigay niya e.

“Ay!” sambit ko at napatakip sa mata ko nang nakita kong iyong bida sa pinapanood namin ni Frenny ay lumuhod sa harap noong lalaki.

Si Frenny sa tabi ko ay impit na napahiyaw at may pahampas pa sa unan sa kama niya at palundag-lundag.

“Frenny tingnan mo.” sulsol niya sa akin pero mahigpit ang kamay ko na nakatakip sa mata.

Parang… p-parang iyong ginagawa lang ni Desmond sa akin e. K-kaso lang nakatayo ang isang lalaki at nakaluhod iyong isa. A-ano ba ito!?

Nang umungol na ang bida ay di ko na alam kung saan ko ilalagay ang kamay ko, sa mata ko ba o sa tainga ko.

Napaigtad ako nang tanggalin ni Frenny ang kamay ko sa tainga ko at ihinarap ako sa kanya. Ngumisi siya sa akin.

“H’wag mong sabihin sa akin frenny na di iyon nangyayari sa inyo ni MD.”

Iniwas ko ang namumula kong mukha sa kanya at napaipit sa labi. Mas kinakabahan pa ako ngayon kaysa noong nakita kami ni Desmond ni Nanay Susan sa salas, e.

“Sabihin mo sa akin frenn–”

“D-di pa.” Pagsisinungaling ko kay Frenny.

Natigilan siya.

“H-hindi pa? For real?” Di makapaniwalang saad niya. Natampal ni Feenny ang noo niya. Parang dismayado siya. “Gosh! Mabuti at mahaba ang pasensya ni Desmond sayo, Frenny. Anyways,” aniya at humawak sa balikat ko. Sumersyoso niya. “Dapat frenny hindi lang si Desmond ang luluhod, okay?”

“Eehh??”

Nakaluhod na ba si Desmond sa akin? Mukhang di pa naman ah. Saka ako pa ang pinapaluhod ni Desmond, e. Pero di kagaya noong pinapanood namin ni Frenny. Ang sama!

Inirapan niya ako.

“Dapat Frenny luluhod ka rin. Hindi pwede na si Desmond lang ang luluhod sayo. Pero syempre tayo pa rin naman ang dadapa at tutuwad.”

Sing-pula na siguro ng kamatis ang mukha ko habang pilit kong sinisiksik sa utak ko ang mga pinagsasabi ni Frenny. At sa kanyang mga huling sinabi ay n-nagawa ko na iyon.

“Nakikinig ka ba Frenny.”

“H-huh? Ah, uhm!”

---

Nakahiga ako dito sa kama ni Desmond at ang kumot ay hanggang sa leegan ko. Bukas ang dalawang lampshade. Hinihintay ko pa kasi si Desmond.

Naglalaro sa isip ko ang sinabi kanina ni Frenny. Luhuran ko raw si Desmond. Ano naman ang gagawin ko kapag luluhuran ko siya? Iyong kagaya sa pinanood namin ni Frenny? Baka magalit pa iyon. Madali pa namang mag-init ang ulo ni Desmond. Or worst baka masampal niya ako.

Napahawak ako sa pisngi ko nang maisip ko na sasampalin ako ni Desmond. H’wag naman sana. Ang laki pa naman ng palad ni Desmond!

Hanggang sa hinila na ako ng antok ko ay di pa rin dumating si Desmond. At sa kalagitnaan ng tulog ko ay nagising ang diwa ko sa pagbukas at sara ng pintuan. Antok na antok ako upang tawagin pa si Desmond.

Pero na dismaya ako nang walang labing lumapat sa noo ko. Nasanay kasi ako na kapag natatagalan sa pag-uwi si Desmond ay hahalkan niya ako sa noo pero ngayon wala. Hindi niya ginawa ang nakasanayan niya na ring gawin sa akin.

Pumasok si Desmond sa bathroom niya at doon ako napamulat at bumangon. Lumabi ako habang nakatingin sa pintuang pinasukan niya at hihiga na sana nang may makita akong itim na folder na paanan ng kama.

Kinusot ko ang mata ko at dahil nakuryuso ako kung ano ang laman n’on. Inabot ko iyon saka binuksan. At nagulantang ako nang makita ko ang iba’t ibang larawan ko doon. Kinalkal ko ang laman ng folder. Iyong mga dati kong larawan na hindi ko alam na may nakakuha pala at… a-at impormasyon tungkol sa pagkatao ko ang laman no’n.

“Fùck!”

Saktong paglingon ko kay Desmond na nakatapis ng towel sa baywang niya ay tumulo ang luha ko. Nanginig ang mga labi ko at sunod-sunod na nagsibagsakan ang mga malalaking butil ng luha sa mata ko.

“Habibi.” Malumanay na wika ni Desmond at napailing ako sa kanya.

CHAPTER 35

Chapter 35

Desmond Pov

“Pùtangina! Pakawalan niyo ako dito! Kung sino kayong nga hayop kayo sinasabi ko. Pagbabayaran niyo ang pagdukot ninyo sa akin!”

Walang emosyon kong tiningnan ang tiyuhin ni Finn. Sigaw siya ng sigaw pero wala namang nakakarinig sa kanya dito ngayon maliban sa amin. Nandidito kami sa isang bodega namin dati ng mga armas pero nasunog ito noon kaya di na naalagaan. Malayo ito sa syudad at walang mga bahay na malapit. At nasa gitna ng kagubatan.

Kaya kampanting-kampanti akong pinapanood siyang nagwawala sa pagkakatali ng mga kamay niya. Nakatayo si Romando at nakatali ang mga kamay niya sa itaas. Ang isang paa niya naman ay di niya magagamit dahil pinalayan ko na siya kanila. Naka piring rin siya at naghahalo ang dugo at pawis sa katawan niya.

Binalik ko sa bibig ko ang sigarilyo at humakbang tungo sa kanya.

Yumuko at umusal sa kanyang kabilang tainga. “Do you know me?”

Halos mataranta siyang lumingon sa akin. Ngumisi ako.

Tumayo ako ng maayos at bumuga ng usok sa kanyang mukha dahilan para maubo siya.

Nasundot ko ang loob bibig ko gamit ang dila ko saka muling binalik ang sigarilyo sa bibig at kinuha ko ang isang kutsilyo sa likod ko. Nilandas ko sa pisngi niya ang kutsilyong hawak ko at natulos siya sa kanyang pwesto.

“S-sino kang gagò ka!!!” Naginginig niyang wika pero nagtapang-tapangan pa rin.

“Me?” wika ko at tinuon ko ang matulis na dulo ng kutsilyo sa baba niya.

Napasigaw siya ng nilagyan ko ng pwersa ang kamay ko at bumaon ang dulo ng kutsilyo doon. Dumaloy agad ang dugo niya sa kutsilyong hawak ko.

“Ako ang maghahatid sayo sa kamatayan mo.”

“M-mga pistì!”

“Tuluyan mo na ’yan Desmond! Nakakarindi na ang boses niya, ah.” Iritadong sabi ni Colt sa tabi.

Nakaupo silang dalawa ni Rap sa malalaking tubo. Si Colt naka de-kuatro at si Rap naman ay walang ganang tinitingnan ang tiyuhin ni Finn.

“Ano bang kasalanan ko sa inyo? Bakit niyo ’to ginagawa sa kin!? Wala akong natatandaang atraso sa kahit na sino. At mas lalong wala akong natatandaang utang mula sa inyo mga pìstì kay-arrgh!!”

Malakas ko siyang siniko. Napatingin ako sa long sleeves ko na nalagyan ng dugo mula sa kanya. Walang atraso sa kahit na sino? Tsk! Ginawa pa kaming bobò dito ngayon.

“Gusto ko lang ipasulit sayo mga natitira mong minuto sa mundong ito… Romando.”

“B-bakit–”

“Finnick Salvatore… do you know him? Does his name ring a bell?”

Naaligaga siya at pansamantalang natahimik.

“Papaanong… nasaan ang p-pamangkin ko!”

Niluwa ko ang sigarilyo saka ko iyon tinapakan. Marahas kong tinanggal ang piring sa mata niya at nakita kong nagkakapasa na ang gilid ng mata niya.

“Pamangkin? Really? After what you did to him, you call him that?!”

Dumistansya ako at hinila ang isang lumang upuan at umupo doon. Humigpit ang pagkakahawak ko sa kutsilyo nang tumawa siya bigla.

“Sino ka ba? Sino ka para makialam sa buhay nami–”

Pinutol ko siya sa pamamagitan ng pagbato ko sa kanya ng kutsilyong hawak ko. Para siyang tinakasan ng dugo at nangatal ang mga labi matapos kong madaplisan ang tainga niya. Nanlilisik ang matang tumingin siya sa akin.

“Ops! Dumaplis lang.” May panunuya kong saad, sinadya ko naman talagang di iyon itama sa ulo niya. “Sinabi ko na sayo ako ang maghahatid sayo sa kamatayan mo. Saka… makiki-alam ako. Makikialam ako Romando dahil iyong taong tinatawag mong pamingkin mo? Mahal ko ’yon. Iyong taong basta’t basta mo nalang tinapon sa simabahan ay mahal ko at pag-aari ko na. Kaya makikialam ako.”

Mas lalong namutla ang kanyang mukha.

“B-buhay… buhay si Finn?”

Napailing ako sa kanya. Nasaan na ba ang utak ng lalaking ito? Konting bagok lang at gulpi ang ginawa ganito na kung mag-isip.

“Kicking, alive, and breathing.” nakangising sagot ko sa kanya.

“Papaano siya nakatakas? Hindi siya kasama doon sa namatay nang sumabog ang barko?”

“Malamang.” Pilosopo kong turan sa kanya. Para siyang nawawala sa kanyang sarili at kung ano-ano nalang ang lumalabas sa bibig niya habang tumutulo ang dugo mula sa kanyang tainga na dinaplisan ko.

“Nasaan siya ngayon? Anong ginawa niyo-mo sa kanya!”

Napangisi ako at muling tumayo.

“Simple lang ang ginawa ko. Ginusto ko. Minahal ko at poprotektahan ko.” Madiin kong turan.

“Ako ang tiyo n’on wala kang paki kung ano ang gusto kong ipagawa sa kanya! At natural lang ’yon dahil pinapalamun k–urgh!!”

Nandilim ang paningin ko sa kanya at mabilis ko siyang binigyan ng flying kick sa dibdib niya.

“And unfortunately… ngayon ko na tatapusin ang buhay mo.” saad ko pagkatapos.

Ngumisi ito sa akin na kinakulo lalo ng dugo ko.

“Mukha ka namang mayaman. Mukha ka namang disenteng tao tapos dudumihan mo ang kamay mo para lang sa isang bata?”

Sinakal ko siya. “Lang? Tsk! Matagal ng marumi ang kamay ko. Hindi na bilang sa daliri ng paa at kamay ko ang napatay kong tao. At oo, dudumihan ko ang kamay ko para sa taong mahal ko.”

Pinutol ko ang lubid kung saan nakatali ang kanyang kamay. Sumubsob siya sa sahig at tumingala sa akin. Walang ano-ano’y tumayo siya at nagsimulang umalis nang paika-ika ang takbo. Sobrang hina naman ng nagagawa niyang takbo dahil pilay.

“What the fùck, Desmond? Hahayaan mo iyong makalayo?” Untag ni Colt.

Tiningnan ko lang ang papalayong si Romando. Lumingon siya at ngumisi sa akin. Tsk! Sinundan ko ang tinahak niyang direksyon at binunot ang baril sa likuran ko. Ang tigas at tapang din ng tiyuhin ni Finn. Akala niya ba makakalabas siya dito ng buhay? Akala niya ba dinala ko lang siya dito para pahirapan lang? Tsk! Pagpapahingahin ko na rin siya sa ilalim ng lupa. Habang buhay na siyang ma-mamahinga sa ilalim ng lupa.

“Run! Run, Romando!!” I shouted, aiming the gun at the back of his head.

Lumingon siya sa akin at ako naman ngayon ang ngumisi sa kanya. Nanlaki ang mga mata niya at sinusubukan pang tumakbo ng mabilis kaso pinalayan ko na ang isa niyang binti. Pagkatalikod niya ay sabay ko namang kinalabit ang gatilyo ng baril ko at tinamaan ko siya sa ulo ng dalawang beses.

---

Pagdating ko sa bahay dumiretso ako sa kwarto at nakita kong mahimbing nana natutulog si Finn. Gusto ko man siyang lapitan at halikan kaso baka maamoy niya ang dugo sa katawan ko.

Hindi na ako lumapit pa sa kanya at nilapag ko ang itim na folder sa paanan ng kama saka pumasok sa banyo para maligo. At nang nasa ilalim na ako ng shower saka ko pa naalala na ang folder na dala ko ay naglalaman pala iyon ng mga impormasyon tungkol kay Finn. Tulog man siya pero dapat di ko pa rin iyon nilagay doon. Gusto ko mang sabihin lahat ito sa kanya pero baka magalit siya at sabihin niya na wala akong tiwala sa kanya.

Mabilis akong kumuha ng towel at tinapis iyon sa baywang ko bago lumabas. Pero pagkalabas ko nang banyo ay natulos ako sa aking kinatatayuan ng makita ko si Finn na hawak-hawak na ang folder.

“Fùck!” mura ko at napalingon siya sa akin at bumaha ang luha sa mga mata niya. “Habibi.”

Ramdam ko ang pagbagsak ng puso ko nang makita ko kung paano siya umiling.

Finn Pov

Lumapit si Desmond sa akin pero agad akong umatras para di niya ako maabot. Napasuklay siya sa kanya basang buhok at umupo sa gilid ng kama. Lalapit ulit siya sa akin kaso pinigil ko siya.

“H’wag ka lalapit Desmond.”

Umigting ang panga niya.

“Habibi.”

“B-bakit may ganyan ka Desmond? Bakit may ganyan?” umiiyak kong sambit at tinuro ko ang itim na folder.

“Habibi, it’s not what you think it is.” Bahid sa mukha ni Desmond ang pagkabalisa at pagpipigil.

“Bakit ano ba sa tingin mo ang iniisip ko?” garalgal ko.

Muli siyang napasuklay sa buhok at pumikit ng mariin bago tumingin sa akin.

“Habib–”

“Nalaman mo na lahat sa akin Desmond?” mahina kong saad.

Dahan-dahan siyang tumango sa akin. Napahagulhol ako at tinakpan ang mukha ko gamit ang palad. Mayamaya ay naramdaman ko na ang pagyakap ni Desmond sa akin.

“I’m so sorry, habibi. I’m so sorry. I know what i did was wrong and–”

“Masama ako Desmond. Masama ako. Please, Desmond h’wag mo ako palayasin. Please. Please. Natatakot ako Desmond. Natatakot ako.” Hagulhol ko habang iniipit niya ako sa kanyang bisig.

“Habibi, of–”

“Pero kung papalayasin mo ako Desmond okay lang. Sino ba naman ang may gusto sa taong magnanakaw at walang magula–”

“Shh!” pinalis ni Desmond ang mga luhang walang humpay sa kaka-agos sa pisngi ko. Ki-niss niya ang noo at ilong ko bago nagsalita muli. “Dàmmìt! Pinakaba mo ako habibi.”

“Desmond.” Nguwa ko.

“Sinong may sabi na papaalisin kita dito sa bahay ko? Sinong may sabi na hindi kita gusto? Sinong may sabi na di kita gusto dahil sa nakaraan mo, habibi?”

Napalabi ako at muling umiyak.

Binuhat ako ni Desmond saka kinandung at niyakap.

“Pero magnanakaw ako Desmond. Nagnanakaw ako noon. Bad ako Desmond. Walang may gusto sa mga taong tulad ko dahil bad ako.” Iyak ko.

Marahan niya akong tinulak at tiningnan sa mga mata ko.

“I have sinned more than that, habibi. I am more than a sinner compared to you, habibi.”

“H-huh?” napa sinok ako.

“What I mean is noon… noon ka lang magnanakaw. Hindi mo na naman iyon ginagawa ngayon diba? And you were forced. Hindi mo naman iyon gusto, diba?? Habibi.”

Agaran akong tumango kay Desmond.

““T-the last time… was on the ship Desmond. The last time I tried to steal was on the ship, but I got caught at tapos n’on iyon na iyong nakita mo ako. Hinubaran ako ng mga taong nakahuli sa akin at nagtangka silang itapon ako sa dagat kaso may nangyaring pagsabog.”

I can still remember those times. Si tito Romando amg nagsabi sa akin at nagpasok doon sa ship. Pinagpanggap niya akong isa sa mga waiter ng event pero ang pakay naman talaga ay magnakaw. Ayaw ko iyong gawin. Sinubukan kong takasan si tito kaso nakita niya naman ako at grabeng bugbog ang nakuha ko mula sa kanya.

Nang mahuli ako ay nabugbog pa ako. At hinubaran sa lahat ng suot ko dahil baka raw kung saan ko tinago ang mga ninakaw ko. Ginapos nila ako noon sa paa at kamay saka may busal rin ang bibig ko. Handa na nila akong itapon na sa dagat noon pero di natuloy dahil sa pagyanig dulot ng pagsabog sa kung saang parte ng barko. Gusto kong magpasalamat sa oras na iyon na di nila ako napatapon sa dagat kaso kinulong naman nila ako sa isang silid.

Giniginaw at puno ng takot at pangamba ang puso ko noon. Handa na akong mamatay. Handa na akong sumunod sa mga magulang ko pero biglang dumating si Desmond. Akala ko ay kagaya rin siya noong mga taong gusto akong itapon sa dagat kaya nanlaban ako sa kanya kaso tinulungan niya ako. Tinulungan niya ako kahit na kinagat ko siya noon.

Simula sa insidenteng iyon tinuring ko nang tagapagligtas ko si Desmond. Siya kasi ang unang taong nagkaroon ng awa sa akin at tumulong sa akin kahit na nasa gitna na kami ng kamatayan noon.

“H’wag mo na iyon gagawin hab–”

“Hindi na Desmond. Hindi na. Ayaw ko naman sa ganoon e. Kaso… kaso…”

Nagdadalawang isip ako kung itutuloy ko ba ang sasabihin ko o hindi. Hanggang ngayon nandidito pa rin ang takot ko sa tito ko. Naaalala ko pa rin kung papaano niya ako saktan noon kapag di ko nagagawa ng maayos ang utos niya. O di kaya naman ay ginugulpi niya ako dahil di ko sinusunod ang gusto niya. Naririnig ko pa rin ang mga tunog ng paglagapak ng kamay niya sa akin. Hanggang ngayon bitbit ko pa rin ang mga iyon na nagpapabigat sa akin.

Iyong mga hampas ni Tito sa akin ay nagmamarka pa rin sa utak ko. Iyong mga tunog ng mga lagapak ng kamay at tunog ng malakas niyang boses ay hinahabol pa rin ako. Tapos iyon pang tunog ng siren ng ambulansya sa tainga ko na para akong nabibingi lalo na kapag umuulan. Ganoon kasi ang pahanon nang mawala sa akin ang mga magulang ko. Lahat ng iyon ay hinahabol pa rin ako. Balisa akong matulog mag-isa. Natatakot sa mga bangungot na pare-pareho lang. Takot na takot pa rin ako doon. Hindi ko na nga masyadong tanda ang mga mukha ng magulang ko. Pero sa puso ko nanatili sila dito.

“Because of your uncle?” Si Desmond na ang tumapos sa akin.

Yumuko nalang ako at siniklop ko ang kamay ko na nanginig sa takot. Pilit kong kinakalimutan ang mukha ni Tito Romando pero lagi naman akong bigo.

“Habibi, don’t… don’t be afraid. Di ka na malalapitan ng tito mo. Hindi ka na niya masasaktan. Di ka na niya mahahawakan. Di ka na niya makikita.”

Nalabi ako. Hindi yata alam ni Desmond ang sinasabi niya e. Nagawa nga akong ilabas-pasok ni Tito sa simbahan. Lalo na siguro dito kapag nalaman niya na nandidito ako sa bahay ni Desmond.

“Pero Desmond–”

“I promise. I promise you, habibi. Hindi ka na makikita ng tito mo. Promise.” paniniguro niya sa akin.

Niyakap ko ulit si Desmond at lihim na humiling na sana totoo ang sinasabi ni Desmond.

Muling bumalik si Desmond sa banyo matapos kaming mag-usap. Sabi niya tatapusin daw muna niya ang pagliligo niya at saka kami mag-usap muli. At sinabi niya sa akin na kaya niya daw ako naisipan na pa-imbestigahan dahil sa nakita niyang mga piklat sa katawan ko noong nag-ano kami. Sabi ko na nga ba na ang pangit nga siguro ng katawan ko. Pero wala naman akong paki doon dahil malakas pa rin ang loob kong magsuot ng mga swimsuit. Ang ganda lang kasi ng mga ganoon.

“Desmond, ano ang favorite food mo?” tanong ko sa kanya. Total halos lahat alam na niya ang tungkol sa akin. Ako naman ngayon ang magtatanong sa kanya. Saka siya rin ang nag-suggest nito sa akin.

“I don’t have a specific favorite food, habibi. As long as it tastes good, I’m fine with it.”

Nagtagpo ang kilay ko at ngumuso sa kanya. Pinisil niya naman ang tagiran ko.

“Ay!”

Ngumisi lang si Desmond at inayos ang ulo ko sa pagkakaunan sa kanyang braso.

“Favorite color mo?”

“Blue?”

“Ay!” Muli ko na namang sambit. Ang pangit naman sumagot ni Desmond. “Patanong naman ’yan Desmond, e.”

“Okay, blue.”

Ngumiti ako at nagtanong na naman. “Anong gusto mo maging Desmond kung hindi ka naging petroleum engineer at owner ng isang oil company?”

Napatawa siya. Ay, ano ba ’yan. Di naman niya siniseryoso ang mga tanong ko.

“Gusto ko maging asawa ka.”

Halos mapabangon ako sa pagkakahiga. “Huh?”

“Tsk, let’s sleep habibi. Madaling araw na.”

“Ayaw. H’wag muna Desmond may mga tanong pa ako, e.”

“Okay, okay.”

“Bakit… bakit gusto mo ako Desmond?” Ako ang nahiya sa sarili kong tanong. Natuptop ko tuloy ang bibig ko at yumukyok sa kanyang kili-kili.

“Look at me,” utos niya. “If you want my answer, you should look at me, habibi.”

Pinalobo ko ang bibig ko bago tumingin sa kanya.

“Why i like you? Because this,” tinuro niya ang lantad niyang dibdib. Ang lapad noon. “Ikaw ang tinitibok nito.”

Napalapit tuloy ako sa tainga ko doon sa dibdib niya. Hehehe. Ang lakas nga ng kabog.

Tiningala ko si Desmond. “K-kahit na di ako good Desmond gusto mo pa rin ako?”

Kumunot ang noo niya. “What do you mean?”

“D-diba alam mo na naman na dati akong n-nagnanakaw.”

“That was before, habibi. And the last time you steal was… stealing my heart.”

Nanlaki ang mata ko kay Desmond at napa ahon na talaga sa pagkakahiga ko. Bilog na bilog ang mata kong tiningnan siya.

“Hala! Di ako nagnakaw sayo Desmond. Wala. Di ko ninakaw ang heart mo. Tumibok pa iyan kanina e. Saka di ko iyon magagawa sayo Desmond. Di kita nanakawan.”

Umangat ang gilid ng labi ni Desmond. “You’re supposed to feel thrilled about that, habibi.”

“Huh?” Gulo kong tanong.

Napa-iling siya sa akin.

“Nothing just hug me.”

Umiling ako. “Ayaw. Ayaw ko Desmond dahil pinagbibintangan mo akong magnanakaw ng heart mo e–”

Naputol ako nang sumubsob ang mukha ko sa dibdib niya nang kabigin niya ako.

Lumipas ang buwan at naging natural na sa akin na lumalabas kami ni Desmond. Sabi niya date raw ang mga iyon. Hehehe! At dumating ang araw na aalis siya sa bansa unang pagkakataon simula noong couple na kami. Sabi niya ay pupuntahan niya raw ang kanyang iba pang negosyo sa ibang bansa partikular na sa Abu Dhabi.

Sinuklay ni Desmond ang buhok ko at hinalikan sa noo. “Take care, okay? Always charge your phone dahil tatawag ako anytime I have a spare time.” paalala niya sa akin.

Hinatid kasi namin siya ni Tatay Carlos dito sa airport.

Napalabi ako at pinigilan ang mga nagbabadyang mga luha.

“Ikaw din Desmond. Mag-ingat ka doon at h’wag ka hahanap ng iba doon, ha? Maghihintay ako dito.”

Ngumiti siya sa akin at niyakap ako.

“Of course.”

“Ako lang dapat ang habibi mo Desmond, ha.” dagdag ko pa.

Humigpit ang pagkakayakap niya sa akin. “Hmm. Oo naman. Wala nang tutulad sayo habibi. At di rin kita kayang palitan.”

Di ako nasanay na wala si Desmond sa bahay. Lagi ko kasi siyang katabi at sa ilang araw niya doon ay namiss ko siya ng todo kahit na nagc-call kami palagi. Pero wala naman akong magawa kasi work ang gagawin niya doon. Kaya hanggang sa makakaya ko ay maghihintay ako sa kanya.

CHAPTER 36

Chapter 36

Finn Pov

Napabuntong hininga ako habang nakatingin sa tempura namin ni Frenny na unti-unti nang maluluto. Hindi ko na mabilang kung pang-ilang ulit ko na itong buntong hininga pero ang pakiramdam ko ang bigat-bigat ng dibdib. I really miss him. I really miss Desmond.

Tatlong araw na siya doon sa ibang bansa at kahit na pinapadalhan niya ako sa mga pictures niya doon kada oras. Miss na miss ko pa rin siya. Iba kapag nandidito siya.

Nilagay noong tindero ang tempura namin ni Frenny sa plastic cups at binigyan ng stick. Kung nandidito lang si Desmond ipapatikim ko sa kanya itong masarap na pagkain na ito. Bago lang namin na discover ito ni Frenny dito sa labas ng Marcet Village pero ang sarap pala.

“Two buko, kuya, please.” rinig kong saad ni Frenny doon sa tindero.

“Ano ba ’yan Frenny! Tigilan mo na iyong kakabuntong hininga mo kung hindi ibubuhos ko itong buko sayo.” suway na ni Frenny sa akin at binigay ang cup na may lamang buko.

Pumasok kami sa village at tumambay sa parang waiting shed na malapit lang sa exit at entrance ng MV. Sa tabi naman nito ay ang playground na may slide at sa tabi ay ang basketball court.

“Miss ko na si Desmond, Frenny.” usal ko at tumusok sa tempura.

Narinig ko ang bayolenteng pagpakawala ng hininga ni Frenny.

“Bakit di mo sabihing miss mo na siya at gusto mo nang umuwi siya dito?”

“Ay? Trabaho naman kasi ang pinunta niya doon Frenny. Nakakahiya naman na sabihin ko iyon. Naiintindihan ko naman ang sitwasyon ni Desmond, Frenny, e. Kaso lang–”

“Wala nang hugs at kisses?”

Napanguso lang ako kay Frenny at kinain ang tempura ko. Tumingin ako doon sa playground at nakita ko ang mga bata doon na masayang-masaya na naglalaro.

Bigla nalang pumasok sa isip ko na paano kaya kung ipagpatuloy ko ang pag-aaral ko. Tapos gusto ko kapag nag college na ako. Gusto kong kunin na course ay iyong magtuturo ka. Iyong teacher, teacher ng mga grade school. Mas gusto ko kasi ang mga bata.

Dati tinanong ako ni Desmond kung ano ang gusto maging o ano ang pangarap ko pero wala akong masagot sa kanya kasi wala naman talagang pumasok noon sa isip ko. Ngayon meron na. Ngayon may pangarap na akong gusto. At gusto ko iyong sabihin sa kanya. Gusto kong ibalita iyon sa kanya dahil sinabi niya rin kasi sa akin n’ong nasa Boracay kami na kapag may dreams na ako ay sabihin ko daw sa kanya

“Frenny, what are you looking at? Don’t tell me gusto mo nang magka-anak?”

Muntik na akong mabulunan sa kinakain ko dahil sa sinabi ni Frenny. Sinamaan ko siya ng tingin at ngumuso.

“Hindi ’no. Ayaw ko kaya. Iniisip ko lang na ipagpatuloy ang pag-aaral ko Frenny.”

Nagpapunas siya sa gilid ng kanyang labi. “Really? Gusto mo nang mag-aral Frenny?”

Tumango ako. “Uhm!”

“That’s good para ipagpatuloy ko na rin ang pag-aaral ko.”

Oo nga pala tumigil si Frenny sa kanyang pag-aaral.

Masaya ang pag-uusap namin ni Frenny tungkol sa pag-aaral pero nang mabanggit niya ang pangalan ni Desmond ay bigla ko na naman naisip si Desmond at nalungkot. Ang tagal naman kasi niya. Sabi niya two weeks siya doon sa ibang bansa. Tapos ngayon na three days pa nga siyang waka dito halos gusto ko nang ngumuwa kapag nagc-call kami. Pakiramdam ko unti-unti na ngang nawawala ang amoy niya sa kanyang silid. Oo kahit na wala si Desmond ay doon ako natutulog. Sabi niya kasi at iyon din ang gusto ko.

“Hey! Finn, Jaheer my dearest!”

Nagtagpo ang kilay ko at nilingon ang pinanggalingan ng boses. Si Dareen kasama ang kanyang pusa? Wow!!! Ang cute naman ng pusa ni Dareen. Ang puti at ang ganda ng mata!

“Dareen!” Tawag din ni Jaheer.

Hindi ko nabati si Dareen dahil sobrang naaliw ako doon sa kanyang pusa na dala-dala. Kahit papaano ay nawala ang pangungulila ko kay Desmond dahil sa alagang pusa ni Dareen na ang ganda!

“Hala! Ang ganda ng pusa mo Dareen!” ani ko at napahimas doon sa kanyang pusa.

“Of course, sino ba naman ang owner? Maganda ako kaya dapat kasing level ko rin ang ganda ng alaga ko.” pagmamalaki ni Dareen na di ko man lang pinagtuonan ng pansin.

“Hehehe! Ang cute naman. Anong name niya?”

“Snow!”

“Hi, snow!” Bagay na bagay dito ang pangalan niya. Kasing puti rin nyebe ang balahibo nito. Nakakaaliw naman!

Ngumuwa naman iyon. Hehehe ang cute talaga.

“Anyway, anong tinatambay ninyo dito?” untag ni Dareen sabay bagsak sa kanyang katawan sa tabi ni Jaheer.

Pinahawakan ni Dareen si Snow sa akin at galak ko naman iyong tinanggap! Hehehe.

“Nilabas ko ’yan dahil magmumukmok sa bahay ni Desmond. Miss na miss na niya raw kasi.”

“Why?” intriga naman ni Dareen kay Frenny pero doon lang ako naka focus sa pusa.

“My business trip or something lang daw na pinuntahan si Desmond sa ibang bansa. Tatlong araw nang wala at ’yan. Nagmumukmok kasi nami-miss na niya.”

“Omg! Baka naghanap na iyon ng iba!” maarteng saad ni Dareen na kinaangat ng tingin ko sa kanila.

Sinamaan ko ng tingin si Dareen. Ang sama niya kay Desmond!

“Ay, hindi ’yan gagawin ni Desmond. Hindi siya ganyan. At nagpromise siya sa akin.” pagtatanggol ko kay Desmond laban kay Dareen.

Ngumiwi si Dareen sa akin. “Tsk! Bakit di mo nalang kasi iyakan Finn. For sure lilipad na iyon pauwi.”

Lumabi ako kay Dareen at lumaylay ang balikat. Ayaw ko gawin iyon. Baka isipin ni Desmond na ang immature kong boyfriend sa kanya. Saka nagw-work kasi siya doon. Kaya naiintindihan ko naman. Hindi na ako sumagot doon dahil mabigat talaga ang dibdib ko sa pagka-miss kay Desmond.

“Okay, ganito nalang. Bakit di ka mag-walwal muna Finn. You know chill-chill at para na rin makaranas ka ng new environment.”

Nagkabuhol-buhol ang utak ko sa sinabi ni Dareen. Hindi ko siya maintindihan. Anong wal-wal?

“Yeah, I agree.” Pagsakay naman ni Frenny kay Dareen.

“Huh?”

“Bar hopping tayo?”

“B-b-bar hopping? Ano ’yan? Baka magalit si Desmond.” nakanguso kong sambit.

Tumaas ang kilay ni Dareen at bumuntong hininga. Tumikhim siya.

“Eherm! Alam mo Finn paminsan-minsan dapat ay nagla-lay low tayo sa mga bagay-bagay and try new things. And based on my observations di ka pa nakatapak sa bar, am I right?” Napahaplos ako kay Snow na nasa kandungan ko at tumango kay Dareen. Hindi pa nga ako nakapunta sa lugar na iyon. Palaruan ba ’yan?

“Perfect! Dapat ma-try mo ang magbar Finn. Ako nga dati suki sa mga bar. Kilalang-kilala ang isang Dareen Hernane sa mga bar kahit saang lupalop ka man ng Pilipinas!”

---

At ngayon nakita ko nalang ang sarili ko na nakatanaw sa napakaraming tao. Hala! Gusto kong takpan ang mga mata ko nang may nakita akong nagk-kiss sa isang sulok. Si Dareen at si Jaheer sa tabi ko ay sabay na napasigaw at kaway-kaway sa kanilang mga kamay sa ere at umindak pa.

Alas nuebe na na nang gabi at ewan ko kung bakit ngayon pa kami pumunta sa lugar na ito. Parang luluwa na ang puso ko sa lakas ng tugtog at nahihilo ako sa mga ilaw. Hindi ako sanay. Inakay ako nina Dareen at Jaheer saka kami lumusong doon sa dagat ng tao. Pero infairness ang babango nila. Amoy… amoy mayayaman e. Pero nahihilo ako sa mga strobe lights.

“Ito muna ibigay natin sa student natin dahil baguhan pa.” ani Dareen.

Napanguso ako. Nakiki-student na rin siya sa akin. Akala ko si Frenny lang ang teacher ko. Hmp! Wala naman silang mga lessons na tinuturo sa akin. Kiniling ko ang ulo ko saka tumitig doon sa parang juice na bigay ni Dareen sa akin.

“Pwede ako uminom nito?” tanong ko sa kanilang dalawa ni Jaheer.

Sabay silang napababa sa kanilang mga baso at umirap.

“Of course | Yes!” sabay nilang sagot sa akin.

Pasimple ko iyong kinuha at inamoy. Natuwa naman ako nang malanghap ko ang amoy noon. Ang bango! Parang juice nga e. Sumipsip ako doon at napapikit ako nang dumaan ang init at tapang noon sa lalamunan ko. Pero masarap na naman siya kapag nagtagal-tagal na.

“Order ka lang dito Frenny, ha. Sa dance floor lang kami. Don’t worry dyan lang kami sa mababantayan ka namin, okay?” paalam ni Jaheer.

“Uhm!”

“Wait, di ba natin papasayawin ito?” ngiwing wika ni Dareen at tinuro pa ako.

“Sa susunod nalang Dar.”

“Okay, pero mabuti na rin iyong may skills siya sa pagsasayaw just in case pasayawin ’yan ni Desmond, prffft!”

Hindi ko nalang pinakinggan si Dareen at tiningnan ko lang sila na umalis. Hindi ako sasayaw kay Desmond dahil si Desmond na ang sumayaw para sa akin. Hehehe!

Ngumiti ako nang kumaway sa akin si Jaheer na nasa dance floor? Tama ba iyon?

Habang tumatagal ay napapa-head bang na rin sa music. At panay na rin ang tunga ko doon sa inumin ko. Hanggang sa ang isang baso ay nasundan ng isa at dalawa at tatlo hanggang sa di ko na mabilang. Ang sarap kaso n’on e. Parang di ka nalalasing pero kalaunan ay ’yong paningin ko parang umiikot na iyong mga tao at naghahalo na ang mga mukha nila sa paningin ko. Ay, anong nangyayari? Magic? May magic na ako? Hehehe!

“O.M.G!!!”

“Gosh! He’s… oh my gosh! He’s drunk, Jaheer? Oh no!”

“F-finn? Frenny?”

“Dahil sayo ’tong bakla ka. Bakit di mo binantayan ang alaga natin? Oh my gosh! He is really wasted!”

Narinig kong mga sambit nina Dareen at Frenny pero wala na akong pami doon. Sinu-swing ko na ang ulo ko habang pikit ang mata ko at para na akong lumulutang sa ere. Hehehe! Nakakalipad na ba ako? Ang saya naman! Pwede ko na bang liparin nito si Desmond? Kaso di ko naman alam kung saang bahagi na siya ngayon ng mundo.

“We’re really busted if Desmond finds out about this!” rinig kong saad ni Jaheer.

Dahil doon nakamulat ako at napalinga-linga sa paligid ko. Si Desmond daw.

“Asan si Desmond? Asan? Desmond!!! Deshhmond!!!”

“Shìt!”

“Huwah!!! Desmond! I misshhyouu! I misshhyouu Desmond!!”

Desmond Pov

Kanina pa ako contact nang contact kay Finn at nagsimula na akong mainip. Hindi siya sumasagot sa tawag ko. Hindi ko rin naman siya matawagan through messenger or through facetime because he’s not on the line. For my three days here in Abu Dhabi ngayon lang ito nangyari. For the first time hindi siya naghintay sa tawag ko. Inulan ko na ng mga self pictures ko ang messenger niya pero wala pa rin.

Napatayo ako sa swivel chair ko at humarap sa towers na katabi ng company ko. Mula dito ay natatanaw ang iba’t ibang towers. Magandang tanawin iyon pero naiinis na ako. Hindi ko talaga ma-contact si Finn. Tatawagan ko na sana ang landline ng bahay kaso lang alam kong gabing-gabi na rin doon.

Nabuhayan ang dugo ko nang makita kong online na siya. Tatawag na sana ako sa kanya nang tumawag na siya sa akin via messenger call.

“Dessshhmond?”

“What the fùck! Habibi? Habibi?”

Napalakad-lakad ako dito sa loob ng opisina ko habang naghihintay ng response niya. Dàmmìt! Lasing ba siya? Fùck!

“Desshmond, huhuhuhuhu. Desshhmond! Huwahh!!! Deshhmodd, I misshhyou!”

Tinatawag ko siya pero umiiyak lang siya at laging sinasabi ang ‘I miss you’ habang patuloy sa pag-iyak. Kahit na anong gawin kong kuha sa atensyon niya ay di siya nakikinig sa akin. The fùck!

Nakahinga ako nang maluwag nang makita kong nasa kwarto ko siya. At least alam kong safe siya dyan. Nahabag naman ako nang makita kong namumula na ang mga mata, ilong, at pisngi niya. Naghahalo na ang siguro ang sipon niya at luha. Pero patuloy pa rin siya sa pag-iyak at tawag sa pangalan ko. Dàmn!

I saw how he pushed his phone against his chest as if hugging his phone and cried.

Lumapit ako sa telephone at tinawagan ko ang assistant ko.

“Get my plane ready. I’m flying to the Philippines right now.”

“S-s-sir, I’m afraid that you’re mother won’t–”

“Who’s your boss?”

“But you have an important client to meet tomorrow, sir, and the executives of Sharafudd–” 

“I have an emergency in the Philippines. And it’s more important than closing a deal with the Sharafuddins.”

I heard and deep sighed on the other end. “Okay, sir.”

Finn Pov

Pagkagising ng diwa ko ay sumalubong agad sa akin ang pagod, sakit lalamunan, kumukulong tiyan, at mabigat na ulo at para akong nahihilo. Hala! Buntis na ba ako? Diba iyon ang mga symptoms kapag buntis ang isang tao?

I tried to move my body and dragged myself out of bed, but I felt something heavy and warm. I smell something familiar: masculine perfume. Amoy… a-amoy Desmond!

Habang pikit pa ang mata ko ay napasinghap ako doon sa panlalaking amoy na parang amoy Desmond! Nananaginip ba ulit ako? Nanaginip kasi ako nakatawagan ko si Desmond, e. Panaginip na naman ba ito? Huwah! Miss na miss ko na talaga siya.

Kaya kahit na kumakalam na ang sikmura ko ay nanatili akong nakapikit. Mas yumukyok pa ako at dinama ang mainit na naramdaman. Ayoko kong idilat ang mga mata ko. Natatakot akong idilat ang mata dahil baka pagdumilat mawala na naman ito.

“Habibi?”

Mariin kong pinikit ang mata. Ayaw kong magpadala sa tentasyong dala nang boses na iyon.

“Habibi?”

“Hmp!” ka ko at diniin ang pagkakapikit sa mga mata ko.

“Aren’t you hungry? Are you feeling well?” malambing na tanong noong boses ni Desmond.

Napaigik ako nang maramdaman ko ang pagyakap noon sa akin. Naramdaman ko ang mainit na kamay na naglakbay sa likod ko at doon na ako napamulat. Sa lahat ng panaginip ko ay di ko kasi iyon naramdaman. Sa lahat ng panginip ko di ako hinahawakan ni Desmond e.

“D-desmond?” Nanginig ang boses ko at lumubog ang paningin ko sa luhang namumuo. Totoo ba ito? Si Desmond ba itong nasa tabi ko?

“Hey! Why are you crying?” siya at pinunasan ang luhang umagos mula sa mata ko.

“Huwah! Desmond!!” Tinapun ko ang katawan ko kay Desmond. “Totoo ba ito? Naka-uwi ka Desmond?”

Yumakap sa akin si Desmond pabalik. Ngumuwa ako sa sobrang saya ko na umuwi na siya. Wala akong paki kung wala akong toothbrush. Wala akong paki kung mabaho ako. Wala akong paki kung di pa ako nakakapaghilamos basta nandidito na si Desmond!

“Yeah, umuwi ako kasi umiiyak ang baby ko.”

Awtomatik akong napatigil sa pag-iyak nang marinig ko ang sinabi ni Desmond. A-anong baby niya? May… may baby na si Desmond?

Agad akong kumalas sa pagkakayakap sa kanya at  umahon sa kama. Nag-frog-sit ako at napailing-iling. Di ako makapaniwala sa sinabi ni Desmond.

“M-may baby ka na Desmond? Bakit may baby ka Desmond?”

“Habibi–”

“Salawahan ka Desmond! Niloloko mo ako!” Dinuro ko siya.

“Jesus! Habibi, it’s not like that. What I mean is–”

“Nagkiss ka sa iba Desmond?”

“Fùck! Of course not habibi. Wala akong hinalikan na iba. Ikaw lang! And… Jesus! Wala akong baby okay? What i mean is umuwi ako dito because I miss you too. And I don’t want you to cry here because you miss me.”

“Ay! Ganoon ba iyon? Wala ka talagang baby?”

“Ikaw ang baby ko.”

Inilingan ko si Desmond. “Di pwede Desmond. Ang tigas ng ulo mo. Couple tayo at di mo ako pwede maging baby.”

“Prft! Yeah, yeah. So please, hug me now, habibi. Hug me because I fùcking missed you so much!”

Pinalobo ko ang bibig ko at agad na yumakap sa kanya. Napansin kong nakabusiness attire pa si Desmond pero di ko na iyon pinansin. Basta nandidito na siya at wala siyang baby. Kinabahan ako doon dahil sabi niya umuwi raw siya dahil umiyak ang baby niya. Tsaka di nag-iisip si Desmond. Sabihin ba naman niya na baby niya ako. Nakalimutan ba niya na couple kami? Hmp!

Si Nanay Susan at Tatay Carlos ay gulat na gulat na nang bumaba ako na kasama si Desmond. Sabi nila ay napa-aga raw ang uwi ni Desmond dito.

“So, tell me habibi kung sino ang kasama mong uminom kagabi?”

Halos mabulunan ako sa tanong ni Desmond. Hindi ko alam kung saan ako titingin. Ayaw kong sabihin sa kanya. Ayaw ko! Ayaw! Baka magalit sina Frenny at Dareen sa akin.

“A-ako lang.”

“Really?”

“O… O-oo.”

“I have checked your phone. I saw your frenny and Dareen’s messages, huh.”

Hilaw akong napatingin kay Desmond. Ngumiti ako pero tinaasan niya lang ako sa kanya kilay.

“Sorry. Sorry na please. Promise nagtry lang din ako doon Desmond. Saka di pa kasi ako nakakapasok sa bar Desmond. Diba kapag nagd-date tayo puro lang tayo sa hotel at mga mamahaling restaurant.”

Bumuntong hininga si Desmond. “Wala sa bukabularyo ko na dalhin ka sa bar sa date natin habibi.”

“Masaya naman doon Desmond.”

“Hindi masaya doon.”

“Masaya nga.”

“It’s not.”

“Masaya!”

“It’s not!”

“Ano ba ’yan! Kumain na kayo dyan Desmond at ito na ang gamot sa sakit ng ulo mo anak.” Naputol ang pagtatalo namin ni Desmond nang sumingit sa amin si Nanay Susan.

“Thank you nanay!”

---

Kakauwi lang ni Desmond galing sa kanyang trabaho at ako ang naghubad sa kanyang long sleeves habang nakapatong ako dito sa sink sa banyo niya.

Kanina ay nakapag-usap kami ni Frenny at nabanggit ko ba raw kay Desmond ang tungkol doon sa aking plano na pag-aaral. Ayaw ko naman talaga iyong sabibin kay Desmond. Gusto ko lang sabihin kay Nanay Susan pero boyfriend ko naman si Desmond kaya sasabihin ko na rin ito sa kanya.

“Desmond.”

“Yes, habibi?”

“G-gusto kong mag-aral ulit.”

Sandaling natigilan si Desmond. “Really?”

“Uhm! Saka na-realized ko Desmond na gusto kong magturo. Gusto ko magturo sa mga bata.”

“A teacher?”

“Oo Desmond.”

Bigla akong hinalikan ni Desmond. “Okay, next school year we’ll enroll you. I’m so proud of you habibi. I love you!”

Para akong binudburan ng asin sa sinabi ni Desmond. Parang first time yata ito na sinabi ni Desmond sa akin. Namula ang pisngi ko at lumabi sa kanya.

“I-I love you too, Desmond.”

CHAPTER 37

Chapter 37

Finn Pov

“Anong hinahaba ng nguso mo Finn?” ang tanong ni Dareen sa akin habang nakacross arms. Nandidito kami sa restaurant ng boyfriend niya na si Raphael. Kasama ko si Frenny na nagyaya sa akin na kumain dito. Galing kasi kami sa salon dahil nagpagupit ng buhok si Frenny. Lalaking-lalaki na si Frenny sa gupit niya ngayon.

“Ayaw kasi ako pagtrabahuin ni Desmond, e.”

Gusto ko rin kasi magtrabaho. Kaso nang sabihin ko iyon kay Desmond ayaw niya naman. Sabi niya di pa ba daw sapat ang trabaho ko sa bahay niya. Nakakainis. Gusto ko rin kasi magtrabaho dito sa restaurant ng boyfriend ni Dareen… dahil n-nandidito kasi si Clayton tapos si Ady na rin. Bago ko palang nakilala si Ady at masasabi kong gwapo siya kahit na moreno at mabait tapos mahinhin pa.

Saka twenty-one na ako di na ako bata kaya gusto ko rin i-try ang mga bagay na di ko nagagawa noon. Gusto ko rin lumabas sa comfort zone ko. At gusto rin makakita ng pera para… mai-date ko rin si Desmond. Siya na lang kasi ang laging gumagastos kapag nagd-date kami. At para na rin mabilhan ko ng gifts sila Nanay at Tatay.

“Kasi gusto n’on na siya ang trabahuin mo.” Galgal ni Dareen sa akin.

“Tama!” gatong naman ni Frenny na kagagaling lang sa banyo. Tapos na kaming kumain pero di pa kami umaalis. Nagc-chismis pa daw kami sabi ni Frenny.

“Huh?” lito kong untag sa kanila.

Dareen just sighed, and Frenny gave me a wry smile.

“Lambingin mo lang Finn bibigay din ’yan.” sunod na sulsol ni Dareen sa akin.

Umayos ako sa pagkakaupo ko at nakinig ng mabuti kay Dareen. I am all ears, listening to him. Expert kasi siya.

“Make surprises.” May patango pang sabi ni Dareen sa akin.

Napatango-tango ako sa sinabi ni Dareen. Nilista ko iyon sa utak ko. Lahat ng sinabi ni Dareen ay tatandaan ko dahil marami siyang experience kumpara sa akin.

Dala ang mga turo ni Dareen at Frenny masaya akong pumasok sa malaking gate ng bahay ni Desmond. Bitbit ko ang biniling fries at burgers ni Frenny. Nagcrave kasi nito at tapos binilhan na niya rin ako.

Napangiti ako at tumigil sa paghakbang papasok sa bahay ni Desmond. Ang tagal ko na pala dito sa bahay ni Desmond. Ang dami na ring nagbago. Ang dami na ring nangyari. Ang dami ko ring na-discover tungkol sa mundo. At higit da lahat ang dami kong nakilala na tao na gusto at mahal ako. Lalo na si Desmond na savior ko. Eversince na tinulungan ako ni Desmond doon sa barko di ko na talaga siya makalimutan. Siya kasi iyong unang tao na di nag-hesitate na tulungan ako. Magpa hanggang ngayon nga nasa akin pa rin iyong panyo na tinali ni Desmond noon sa sugat ko. At ngayon ang savior ko boyfriend ko na. Hehehe. Kinilig ako sa sariling naisip.

Naibagsak ko ang mata ko sa dala kong fries at burgers. Hindi ko alam kung papaano ko sasabihin kay Frenny ang dating ako. Baka kasi magbago ang tingin niya sa akin kapag nalaman niyang dati akong nagnanakaw. Maliban kay Desmond wala nang ibang tao na nakakaalam sa nakaraan ko.

Bumuntong hininga ako.

Pinalobo ko ang bibig ko at saka pumasok sa loob ng bahay. Madami pa akong iisipin na surprise para kay Desmond.

---

Nakatago ako sa isang tabi at hinihintay kong lumabas si Desmond sa kanyang banyo. Ginapangan ako ng inis dahil sa tagal niya doon. Kanina pa ako nakatayo dito at hinihintay nga siya. Naiinitan na nga ako sa nakatulakbong na puting towel sa ulo ko e.

Nang tumunog ang busol tanda na papalabas na si Desmond ay hinanda ko na ang sarili ko. Nang paghakbang ni Desmond palabas ng banyo ay sabay naman n’on ang pagtalon ko sa harap niya sabay anang.

“Bulaga!!” Panggugulat ko kay Desmond. Naghintay ako ng ilang sandali para sa reaksyon ni Desmond pero nadismaya ako nang ilang minuto ay wala man lang sinabi o naging reaksyon si Desmond.

Inis kong tinanggal ang towel sa ulo ko at inayos ang buhok. Nakita kong nagpupunas lang si Desmond ng basa niyang buhok at tamad akong pinagmamasdan.

“What are yo–”

“Ay! Bakit ka ganyan Desmond!?” Pinadyak ko ang paa ko sa sahig.

Tumaas ang isang kilay ni Desmond at napatigil sa pagpupunas ng buhok niya.

“H-habibi…”

“Bakit wala kang reaksyon Desmond? Di dapat ganito! Dapat na surprise ka Desmond!” Muli akong napapadyak sa paa ko. Failed! Hindi nagwork ang suprise ko kay Desmond! Nakakainis naman!

Tinalikuran ko si Desmond at babalik na sana sa kama nang hablutin niya ang kamay ko at iharap ako sa kanya.

“Habibi,” gulong usal ni Demsond. “I-I don’t understand what are you talking ab–”

“Ehh? Bitawan mo ako Desmond matutulog na ako. Goodnight na.” May tampo kong wika at umiwas ng tingin sa kanya.

Winaksi ko ang kamay ni Desmond at umakyat sa kama. Agad akong nagtulakbong sa kumot na may sama ng loob. Hindi talaga nagw-work sa akin ang mga payo ni Dareen at ni Frenny.

Napalabi ako at yumukyok.

Naramdaman ko ang presensiya ni Desmond sa likod ko pero hindi ko siya pinansin. Ang hirap niya naman i-surprise. Ayaw ko namang gayahin iyong sorpresa nila sa birthday ko dahil wala naman akong pera kaya ito nalang ang naisip ko. Saka iyong sinabi nila Dareen na trabahuin ko raw si Desmond. Hindi pa ba sapat ang araw-araw kong pagdilig sa mga halaman, paglinis, at paghugas ng mga plato? Minsan pa nga tumutulong ako kay nanay Susan magluto e. H’wag naman sana abusado itong si Desmond. Hindi porket couple kami aalipinin na niya ako dito sa bahay!

“Sorry, okay? Hindi ko alam na s-surprise mo pala iyon.” Pag-aalo ni Desmond sa tampo at sama ng loob ko sa kanya pero di ako humarap sa kanya. Matutulog kaming magkatalikod ngayon!

“Hmp!”

“Habibi.”

Di ako umimik.

“Tsk! Okay, ulitin mo ulit iyong surprise mo sa akin tapos m-masusurprise na ako. You want that?”

“Ehh? Ayaw ko na Desmond. Ayaw ko na dahil scripted na ’yan!” pagmamatigas ko. Walang kwenta na kung ganoon ang mangyayari.

Narinig ko ang pag-ungol niya at yumakap sa akin.

“Humarap ka na sa akin, please, habibi.”

“Ayaw!”

“Please, habibi. I just wanna kiss you. Let’s cuddle too.”

Napanguso ako sa ilalim ng makapal na kumot. Naiinis din ako sa sarili ko! Bumibigay din ako kay Desmond. Saka ang init na rin dito. Dahan-dahan kong nilabas ang ulo ko sa kumot at sa isang kabig lang ni Desmond ay harap ko na siya.

Napalobo ako sa bibig dahil sa higpit ng yakap niya sa akin. Lihim akong napatawa nang igiya ni Desmond payakap ang kamay ko sa kanya pero binabawi ko naman.

“Hug me.” utos niya.

“Ayaw!”

“Yakap na.”

“Ayaw!”

“Yayakap o papadain kita!”

Kinurot ko ang matigas niyang tiyan at yumakap nalang sa kanya. Papadapain pa ako e. Tinatakot ako! Sumbong ko siya kay nanay, e. Hmp!

Limitado ang liwanag dito sa kwarto at sa isang lamp shade nalang ang nakabukas na nasa side ni Desmond. Napatitig ako sa malapad at malaking dibdib ni Desmond. Nahuhubad kasi siya kaya kitang-kita ko ang nipples niya.

Tiningala ko si Desmond at natagpuan ko siyang nakapikit na. “Desmond?”

Napanguso ako nang di siya sumagot.

“Desmond kasi…”

“What is it, habibi?” aniya sabay yuko sa akin. Kitang ko tuloy ang maliit na nunal sa tuktok ng ilong niya.

Nginitian ko siya.

“Pwede rin ba ako dumi-dede dito Desmond?” ani ko sabay haplos doon sa kyut niyang ut*ng.

Umalon ang adam’s apple ni Desmond at pumikit ng mariin. Napansin ko ang pagbilis ng pagbuga niya ng hininga.

“Habibi.”

“Sige na, please?” Napakurot ako doon sa nipples niya. Ang tigas n’on na may pagkalambot. Ang sarap haplusin at masahe-in.

“Hindi lang dede ang mangyayari kapag pinagpatuloy mo ’yang pagpapa-cute mo sa akin, habibi.” ani Desmond at naramdaman ko ang pagpisil niya sa baywang ko sa ilalim ng kumot namin.

“Parang dede lang, e. Ikaw nga hinahayaan ko kapag nagre-request ka sa akin Desmond.” saad ko sa kanya. Ayaw ko mang kwentahin ang mga nagawa ko para sa kanya kaso umaayaw siya sa request ko.

Bigla akong sininok nang kunin ni Desmond ang kamay ko na naaliw sa kakalaro sa nipples niya. Hawak ang kamay ko ay binaba niya ito at pinahawak doon sa bukol niya sa baba.

“Hala!” sambit ko nang dumapo ang kamay ko sa matigas na bagay sa baba. Nagugulat pa rin talaga ako kapag nahahawakan ko ang ano ni Desmond. Malaki kasi, mataba at mahaba. Nakakatakot! Ilang beses ko na naman iyong nakita pero nagugulat pa rin ako sa hitsura at sukat n’on. Ang laki kasi.

Kumurap-kurap ang mga mata ko at natahimik. Hindi ako nagkamali na nararamdaman ko ang pagpulso noong ano ni Desmond sa baba.

“Desmond… t-tumitibok ito?” walang kamuwang-muwang kong saad kay Desmond.

Umalon ulit ang adam’s apple niya at napahalakhak. Hinagkan niya ang noo ko at umusal.

“Yeah, because it wants you.”

“H-huh?”

“I miss being inside you, habibi. Simulan mo ’to kaya tapusin mo. Let’s make love, habibi.”

“E-eehh?”

“What?”

“Sabi ko dede lang ako sayo Desmond.”

“But I’m hard as rock now, habibi.”

“Papadapain mo na naman ako, e.”

“Yeah, but you’ll love it naman.” turan niya at umangat ang gilid ng labi niya.

Napanguso ako. Gusto kong nagtago sa ilalim ng kumot dahil sa sinabi ni Desmond.

“I-isusumbog kita nanay, Desmond.” Kinakabahan kong wika sa kanya.

Nabitawan ni Desmond ang kamay ko sa baba kaya naman agad ko ring inalis ang kamay ko doon.

Hindi pa rin humuhupa ang lakas ng tibok ng puso ko.

Walang ano-anu’y ni-rolyo ako ni Desmond tungo sa kanya. Nakadapa ako sa ibabaw niya. Ang tanging kumot nalang ang nasa pagitan naming dalawa. Napa-indak nalang ako sa paa ko sa ere.

Nanlilisik ang mata niya sa akin.

Ngumuso ako sa kanya.

“B-bakit g-g-ganyan ka makatingin Desmond?” nautal ako sa sobrang lakas ng hampas ng puso ko sa dibdib ko. Sana lang ay di nararamdaman ni Desmond ang mga walang hiyang tibok ng puso ko.

“Magsusumbong ka kay Manang Susan?”

“U-uhm!”

Nilagay ko ang dalawang palad ko sa dibdib niya at pinatong ko doon sa baba ko habang pinagmamasdan si Desmond na halos magtagpo na yata ang kanyang mga kilay. Minsan ay nakakaaliw ding galitin ang isang Desmond.

Ewan ko. Kapag galit si Desmond ay natatakot naman ako ng sobra pero may aliw din sa loob ko. Nagtatalo rin naman kami ni Desmond sa mga bagay-bagay. At siguro ay natural lang iyon sa mga couple na tulad namin.

Minsan napagtatalunan namin ang di ko pagyakap sa kanya. Minsan naman ay gumagawa ako ng paraan para awayin siya dahil di niya kini-kiss. Saka nag-aaway din kami ni Desmond dahil sa mga tinuturo ni Frenny sa akin. Sabi ni Desmond bad influence raw si Frenny sa akin. Saka nitong nakaraan ay nagtalo nga kami dahil ayaw niya ako mag-work doon sa restaurant ng boyfriend ni Dareen. Nagkakapera naman ako kasi may sweldo rin ako kay Desmond sa pagtrabaho ko dito sa bahay niya. Kaso lang gusto ko nga na doon mag-work dahil nandun ang mga iba kong kaibigan. Saka gusto ko rin talaga i-date si Desmond at bilhan din siya ng regalo na di gamit ang pera niya.

“Habibi,” ang tawag ni Desmond sa akin na nagpabalik sa aking atensyon kay Desmond. Ang gwapo pa rin niya talaga kahit na nagsusungit na siya. Hehehe!

“Mmm?”

“Kapag nagsumbong ka kay Manang Susan, habibi. Hindi ka na niya papayagan na dito natulog sa kwarto ko.” pahayag ni Desmond sa akin na muntik ko nang kina-ahon dito sa ibabaw niya.

“G-gagawin ’yan ni Nanay, Desmond? Paghihiwalayin niya tayo?”

Tumikhim si Desmond.

“Paghihiwalayin tayo ng kwarto ni Manang Susan kapag nagsumbong ka sa kanya na pinadapa kita, habibi.”

Napaisip tuloy ako doon. Talaga bang gagawin iyon ni Nanay?

“Gusto mo bang di mo na ako mayakap gabi-gabi, habibi?”

“Ayaw ko nang ganoon Desmond.”  Ngusong sagot ko sa kanya.

Tumango si Desmond.

“Gusto mo bang maghiwalay tayo ng kwarto?”

Sunod-sunod na iling ang sinagot ko kay Desmond.

“Kung ayaw mo naman pala h’wag kang nagsusumbong kay Manang Susan, okay?”

Pinanliitan ko sa mata ko si Desmond.

“Niloloko mo naman yata ako Desmond.” Pasiring kong turan aa kanya.

Tumaas ang dalawang kilay niya sa akin. Itinaas niya ang dalawang kamay sa ere sabay sabi, “I’m just saying the truth habibi. Well, ako nakakatulog lang ako na wala ka dito sa kwarto ko. I can kiss and say good night to you naman every night at lagi naman kitang nakikita kaya ayos lang sa akin if ever na maghiwalay tayo ng room. I’m just worried about yours habibi.”

Kinagat ko ang ibabang labi ko. Sabagay tama si Desmond.

“Di na ako magsusumbong kay nanay, Desmond. Gusto ko katabi kita, e. Biro ko lang iyon kanina.” pagbawi ko naman.

Pumaskil ang malaking ngiti sa labi ni Desmond saka humawak sa baba ko at yumuko upang i-kiss ako.

“Hehehe!” ngisi ko naman ng pinugpog na niya ako ng halik sa mukha.

“Good decision, habibi.”

Habang inuulan ni Desmond ng halik ang mukha ko ay dinakma ko naman ang matigas at malaki niyang bukol sa baba.

“Papaano na ito Desmond?” saad ko na kinaungol niya naman.

Walang kahirap-hirap na bumangon si Desmond kahit na nakadapa ako sa ibabaw niya saka wala siyang inaksayang segundo nang humawak siya sa batok at hinagkan ako ng malalim. Saka sa-isa niyang hinubad ang damit ko hanggang sa wala nang saplot na naiwan sa akin.

And I just found myself chanting Desmond’s name while being rammed by his long and big member. Desmond was ramming his thing down on my hole while showering me with his kisses. His hand was also doing something on my little thing below. 

---

Dumaan ang mga buwan at nagsimula na ang enrollment for another school year kaya naman nag-absent si Desmond para samahan akong mag-enroll sa SU! Doon ako mag-aaral dahil doon mag-aaral ng architecture si Ady tapos iyon pa ang school kung saan grumaduate si Dareen. Tanong nga ni Desmond kung bakit daw hindi sa MU. Kaya sinabi ko ang rason ko na doon nag-aaral si Ady na new friend ko. Tapos si Frenny ay doon din mag-aaral.

“Gosh! Isa si Desmond sa may-ari ng MU, Finn. Bakit dun ka nag-enroll sa SU?” Hindi ko aakalain na magkikita kami ni Dareen dito bahay ni Frenny. Nagulat nalang ako pagpasok ko sa bahay ni Frenny na ang ingay na.

Nakwento kasi ni Frenny na mag-aaral na siya hanggang sa pati ako ay napakwento na rin na mags-school na rin ako.

“E, ikaw. Boyfriend mo si Raphael Marcet pero bakit sa SU ka nag-school.” pagbato ko naman sa kanya ng tanong niya.

Maarte akong inirapan ni Dareen. “It’s a long story, as for my case, Finn. Before I got to know my grandpa, my sweetie, sa SU na ako nag-aaral. E, ikaw?”

“Basta gusto ko doon. Para na rin magkasama kami ni Frenny.”

“Oh, well bahala na kayo. Basta ako masaya akong nilisan ko na ang SU. Oh my gosh!”

Masasabi kong maganda talaga si Dareen. Ibig kong sabihin ay kahit na lalaki siya at bakla ay maganda siya. Maputi at mukhang maalaga at talagang maarte sa katawan. Pero si Dareen din iyong klase na maarte na di mo kakainisan. Parang natural na kasing lumalabas iyon sa kanya.

“Sa lunes na ang pasukan Frenny may mga school supplies ka na ba?” singit ni Frenny kay Dareen.

Umiling ako kay Frenny.

Maarte na namang napabuntong hininga si Dareen at kunwari’y hinawi niya ang mahabong buhok niya at nagcross legs.

“Sa lunes na ang pasukan pero bakit wala kang gamit Fi–”

“Sa weekend pa. Sasamahan ako ni Desmond, e.” pagputol ko naman kay Dareen.

“Wow naman. Iba talaga pag may sugar daddy ’no?” parang pang-aasar ni Dareen sa amin.

“Hmm, nagpapainggit ang bakla!” ani naman ni Frenny.

“Anong sugar daddy?”

“Papa de asukal. Si Desmond ay papa de asukal mo.” Kung nasasaksak lang sa utak ang salita ni Dareen ay siguro naisaksak na niya iyon sa akin.

Ngumuso ako. Papaanong asukal? A-aminin kong m-masarap si Desmond pero di naman siya kailanman naging asukal. Hay! Ang hirap talaga nila intindihan minsan! 

---

“Bagay sa akin ang uniform ko Desmond?” Gumawa ako ng isang ikot sa harap ni Desmond. Suot ko ngayon ang uniform ko na maroon ang kulay ng pants at ang pang-itaas naman ay may coat din na pareho ng kulay sa pants namin tapos pinailaliman ko ng puting long polo na bagong bili rin. Saka neck tie na white and red stripe. Nakalagay na rin sa dibdiban ko ang name tag ko, Salvatore, Finnick.

Sa sobrang pagka-excited ko sa unang araw ng pasukan ay nasobrahan ako sa paggising ng maaga. Kaya heto ako ngayon sa harap ni Desmond handa ng umalis sa bahay kahit na 6am palang.

Tinitigan ako ni Desmond saka nginitian ng natamis. Kinumpas niya ang kamay niya na palapitin ako sa kanya kaya naman lumapit ako. Hinila niya ako at pinaupo sa hita niya, in sideways.

“Yes, bagay na bagay. You look so pretty in your uniform, habibi.” anito at ki-niss ako sa pisngi.

Napahagikhik naman ako doon. Humarap ako sa kanya ng maayos at inayos ko ang kwelyo ng polo niya. Naghahanda na rin kasi siya para sa kanyang trabaho at idadaan nkya ako sa SU.

Sabay kaming bumaba ni Desmond sa kusina para mag-almusal bago umalis. Dala-dala ko rin ang backpack ko na bagong bili ni Desmond!

“Wow! Ang pogi naman ng anak namin.” puri sa akin ni nanay Susan.

“Thank you po nanay!”

“Galingan mo sa school mamaya anak, ha. Proud at eksaytid kami ng tatay mo sayo.” Humaplos ang linyang iyon sa puso ko.

Desmond wished me luck, kissed me, and muttered ‘I love you’ before I finally got off of his car.

Hindi naman ako nahirapan sa paghahanap ng room ko dahil napasyal ako dito kasama si Desmond nung nag-enroll ako. Pagdating ko sa room ko ay bigla akong pinanlamigan. May aircon ang room namin pero iba ang lamig na naramdaman ko. Lamig na dala ng kaba! Ang dami kong classmates at sa tingin ko ako ang pinakamatanda dito.

“Hello!” May isang babae na nag-approach sa akin.

“H-hello.”

“Wow! Ang cute mo lalo pag nagblush.”

Napalobo ako sa bibig ko dahil sa sinabi niya.

“Ako nga pala si Suzie!”

“Finn.”

“Nice to meet you Finn. Halika tabi tayo ng upuan.” Masiglang kinuha ni Suzi ang kamay ko saka ako hinila papasok sa loob ng room. Talagang sa first row kami umupo ni Suzie.

“Friends na tayo, ha. Ilan taon ka na pala?” tsika ni Suzie sa akin. Wala pa naman ang teacher namin kaya nakakapag-usap kami. Saka di lang naman kami ang nag-uusap, e. Iyong iba ay may kanya-kanya ring usapan.

“Oo naman. Twenty-one na ako.”

“Woah! Twenty-one? Akala ko 16 ka palang.”

Napaigik pa ako nang natampal ni Suzie ang kamay ko na nasa desk ko.

“Ang hilig mong ngumuso ’no? Well, bagay naman sayo. Ako kasi mahilig lang manampal.”

Nanlaki ang mata ko kay Suzie.

“Haha! Nakakatawa pati reaksyon mo, Finn.”

Natawa ako ng yakapin ako ni Suzie.

“H’wag mo naman sana ako sampalin Suzie.”

“Hahaha! Syempre ikaw lang ang di ko sasampalin.”

“Teka, ilang taon ka na Suzie?” Ang tanong ko sa kanya at napakalas siya sa pagkakayakap sa akin.

“Eighteen na ako.”

Magtatanong pa sana ako kay Suzie nang may lalaki nang pumasok sa room namin. Ang lahat ng ingay ay napalitan ng katahimikan nang umapak ang lalaki sa loob ng room namin. Parang dinaanan ng anghel.

“Waaaah!” May halong mangha at gitgit ng mga classmates ko nang makapasok ang lalaki. At tumigil sa gitna.

Matangkad siya at mukhang sing-tangkad niya si Desmond. Nakasuot siya ng glasses pero parang nakadagdag iyon sa kanyang appeal at ang tangos ng ilong niya. Matipo ang katawan niya at yumayakap ang suot niyang dirty white na dress shirt. Sa suot niyang itim na slacks ay denidipina n’on ang haba ng biyas niya.

Ang lakas ng dating niya na kahit si Suzie sa tabi ko ay di matikom ang bibig at kahit iyong iba kong classmates ay ganoon pala ang reaksyon.

“Good morning, class!” bati niya sa amin. Hala! Teacher namin siya.

Sabay na napasinghap ang mga kaklase ko nang marinig ang boses ng teacher namin na makapal at bariton.

“Good morning po sir!” Nakagat ko ang ibabang labi ko dahil ako lang yata ang bumati kay sir. Di pa kasi sila makabawi sa kanilang pagkamangha kay sir.

Napatingin si sir sa akin. Umangat ang gilid ng labi ni sir.

Naikiling ko ang ulo ko nang matitig ko nang mabuti ang mukha ni sir. Parang nakita ko na siya kaso di ko lang maalala kung saan o talaga bang nakita ko na siya. Baka kasi kamukha lang.

“Good morning!”

“Sir! Gwapo niyo!!”

Tumaas baba ang bukol sa lalamunan ni sir dahil sa sinigaw ng isa sa mga kaklase ko. Pati ako ay nagulat doon.

“Thank you?” Patanong pang saad ni sir sa gitna ng pagtawa niya. “Anyway, I’m your sub-teacher in general chemistry, as your teacher in this subject has needed to deal with some personal matters. I am Lerwick Valcarcel your teacher for some time.”

---

Welcome niyo naman beh ang mga new characters natin. Hahahahah!!! Anyway highway maraming salamat sa mga beh ko dito na laging nagv-vote at nagc-comment/s saka sa mga silent readers ko rin, ramdam ko kayo mga beh. Mahal kayo sagad!!!❣😍🥰

CHAPTER 38

This chapter is dedicated to all my beh na laging sumusupport kina Habibi at Desmond!❤❣

Chapter 38

Finn Pov

“How was your first day of school, habibi?” tanong ni Desmond sa akin nang makapasok ako sa kotse niya.

In-incline ni Desmond ang kayang upuan saka inalok akong umupo sa kanyang hita.

“Good afternoon, Desmond.” Magiliw ko namang bati sa kanya. Napalinga-linga ako sa paligid dahil may mga estudyante na naglalakad at heto si Desmond. Gusto ako umupo sa kanyang kandungan.

“B-baka may makakita sa atin.”

Umungol si Desmond. “My car is heavily tinted habibi. Come on, I miss you.” aniya sabay tapik sa hita niya.

Napakagat naman ako sa loob ng pisngi ko bago ko nilapag sa backseat ang bag ko na nasa naka kandung sa akin kanina.

Mabilis akong nakatawid kay Desmond at umupo sa hita niya. Lumubo ang bibig ko nang sumentro talaga ang ano ni Desmond sa pwetan ko. Tinutusok ako ng ano niya sa baba.

Ki-niss ako ni Desmond sa leeg bago sa pisngi ko at huli sa labi.

“Okay lang ba ang first day of school mo, habibi? Di ka nahirapan? Walang bumu-bully sayo?” sunod-sunod na tanong niya at gamit ang isang kamay niya ay nikuwagan niya ang suot na dress shirt at sa iyong necktie niya. Ang isa niyang kamay naman ay nakayakap sa akin.

“Okay na okay, Desmond. At may friend na ako. Babae siya Desmond.” Pagmamalaki ko sa kanya.

Proud na tumango si Desmond sa akin at hinalkan ako sa labi.

“That’s good to hear. Sa subjects mo?”

Napahawak ako sa baba ko. “Okay din naman Desmond at di pa naman mahirap ang mga lessons namin kasi first day pa lang.”

“Hmm, always remember that if you’re having a hard time with your lessons. Just tell me so that I can help you and teach you.”

Niyakap ko ang kamay ko sa leeg niya at tumango. Dalawang beses akong humalik sa pisngi niya at may tunog pa iyon!

“Thank you Desmond.”

“Anything for my habibi.”

Hehehe! Kinikilig talaga ako kay Desmond!

Gusto ko sanang i-kwento kay Desmond ang  sa sub-teacher namin na si Sir Lerwick kaso baka di rin kilala ni Desmond si Sir. O, baka guni-guni ko nalang din talaga na nakita ko na si Sir Lerwick somewhere.

Kanina rin habang nagka-klase ay napapansin ko ang panay niyang sulyap sa akin. H’wag niyo naman sanang masamain iyan pero pakiramdam ko lang naman. Saka si Suzie ay napansin din iyon. Siya pa nga unang nakapansin noon.

Nais ko mang sabihin iyon kay Desmond kaso ayaw ko naman na sabihin niya na nagf-feeling na ako sa school. Atsaka alam ko ang pinakaayaw at rule ni Desmond.

Paalala niya kasi sa akin na  ‘Avoid boys.’ ‘Don’t talk or entertain other guys.’ Kaso teacher ko naman si Sir Lerwick. Alangan na di ko siya batiin pagnagkikita kami.

Ewan ko kay Desmond nagf-feeling naman na may gustong kumausap sa akin na mga ibang boys. Masyado yata siyang nag-ooverthink ika nga ni Frenny.

---

Dumaan ang linggo at nagsimula na rin ako ma-istress sa klase namin. Sunod-sunod ba naman ang bigay sa amin ng mga reporting, project, quiz, at oral recitations. Parang mauubos yata ang buhok ko nito. Una pa yata akong tatanda kay Desmond.

Gabi-gabi ako nag-aaral at nagsusunog ng kilay dahil ayaw ko naman na ako ang mahuli sa classroom namin. Di ako matalino tulad ng iba na parang gifted na sa katalinuhan pero nagsisikap, nag-aaral ako ng mabuti at nagp-pray lagi. Gusto ko kasing maging proud sa akin sina nanay Susan, tatay Carlos, iyong mga yumao kong mga magulang at si Desmond na siyang gumagastos sa pags-school ko.

Pag may mga mahihirap akong nai-encounter na mga solvings or mga problems ay nagpapaturo ako kay Desmond. Nakakamangha nga na kapag kay Desmond ako nakikinig sa tuwing tinuturuan niya ako ay pumapasok na iyon sa utak ko. Ang galing lang.

“You get this problem, habibi?” tinuro ni Desmond ang isang problem na pina-solve ko sa kanya. Di ko kasi ma-gets iyon kanina.

Naigalaw ko ang pwetan ko na nakaupo sa isang hita ni Desmond. Nandidito kasi kami sa office table niya dito sa lang din sa kwarto namin. Nangalay ako na nanonood lang sa kanya sa pags-solve.

“Hmp! May reporting pa pala ako.” turan ko habang nakatingin sa papel ko na puno ng solving ni Desmond.

“Ask your groupmates for help.” suggest ni Desmond.

“Ay, divided na iyon Desmond sa bawat member ng grupo namin. By now baka busy rin sila sa kanilang reports.”

“Want me to make your report?” Nakakatukso ang alok ni Desmond pero matibay akong umiling sa kanya. Ako ang student at hindi siya, kaya ako ang gagawa n’on. Ayos lang naman kung siya ang gagawa kaso may sarili siyang work, e. Dinisturbo ko nga siya dito.

“Hindi na Desmond kaya ko na ito.”

“Are you sure?”

Tumango ako. “Uhm!”

“Okay.” anito saka ginulo ang buhok ko at kiniss ako sa labi. Hehehe! Ang landi rin talaga ni Desmond sa akin. Tamang-tama si Dareen nang sinabi niya sa akin na naglalandian ang mga couples. Hehehe!

---

“Ahh!” madramang umungot si Suzie. Kumagat siya sa kanyang ulam na beef steak at ngumuya na parang nagd-daydream. “Shìt! Ang pogi at ang hot talaga ni Sir Lerwick ’no, Finn?”

Tamad akong tumango kay Suzie at di masyadong pinansin ang sinabi. Pogi nga si Sir Lerwick at hot tulad ng sinabi ni Suzie pero mas hot at pogi na pogi pa doon si Desmond. Mas pogi talaga para sa akin ang boyfriend ko. Hehehe!

“Frenny! Shih zhu!” Parang pumanting ang tainga ko nang narinig ko ang boses ni Frenny, Jaheer.

“Jaheer!”

Kapag si Frenny talaga at si Suzie ang nagkita akala mo talaga sila lang ang tao sa lugar at animo’y sila ang may-ari. Last week ko lang pinakilala si Suzie kay Frenny at ang bilis nilang nagka-close parang noong nagkakilala si Dareen at Frenny.

“Tagal mo naman lumabas sa room ninyo.” ani agad ni Suzie at binigyan ng space si Frenny sa tabi niya.

“Aish! May meeting ako with my groupmates Shih zhu!”

Natatawa talaga ako sa tawag ni Frenny kay Suzie. Shih zhu raw. Ang kyut!

“Anyways, anong tsini-tsika ninyo ni Frenny kanina at mukha kang u-od.” ngiwing tanong ni Frenny kay Suzie saka naman ako tiningnan ni Frenny.

“Were just talking about our sub-teacher in General Chemistry.” tsika naman agad ni Suzie.

“Ano bang meron dyan sa guro ninyo ’yan?” Taas ang kilay niyang tanong.

“Ang pogi kasi at ang hot, diba, Finn?”

Tumango lang ako.

“Mas hot pa kay MD?”

“Mas hot pa si Desmond, Frenny.” sanla ko naman sa sinabi ni Frenny.

“Bilis kung maka-catch, ha.” Patuya ni Frenny sa akin na kinamula ng mukha ko.

Pumagitna si Suzie sa amin ni Frenny dahil mukha naa-out of place siya. Magb-buwan na kaming friends ni Suzie kaso di ko pa nasasabi sa kanya na may boyfriend ako. Di rin kasi namin napag-uusapan ang ganyan ni Suzie. Puro lang kasi siya Sir, Sir, Sir. Tingin ko nga ay crush ni Suzie si Sir Lerwick.

“Teka nga,” pigil niya sa amin ni Frenny. “bakit ba kung pag-usapan ninyo si Michael Desmond ay parang kilalang-kilala ninyo. Do I miss with something?”

Maarteng tinikom ni Frenny ang bibig niya.

“Yah! Sagutin ninyo ako, Jaheer, Finn.”

“You didn’t tell her?” si Frenny sa akin.

“U-uhm.”

Bumuntong hininga si Frenny.

“K-kasi… ano… m-may boyfriend na kasi ako Suzie.”

“W-wow. Pogi?”

Ngumuso ako at tumango sa kanya.

“Yay! Sana all.”

“A-at ang boyfriend ko ay si D-desmond.”

Nalukot ang kilay ni Suzie.

“Desmond?”

“Desmond Bunsen.” sabay pa naming saad ni Frenny.

“Ay sus! Si Desmond Bunsen lang naman pal—ANO? SI MICHAEL DESMOND ANG–”

Napatayo doon si Suzie at sumigaw kaso mabilis naman ang pagtayo ni Frenny upang takpan ang bibig ni Suzie.

“Aish! OMG! Nakakawala ka ng pose Shih zhu! ’Yang bunganga mo kontrolin mo nga.” supil ni Frenny kay Suzie.

Hindi binigyan ng pansin ni Suzie ang sinabi ni Frenny. Nanlaki ang mata ko nang dakmain ni Suzie ang kamay ko sa ibabaw ng mesa.

“Totoo? Si MD ang boyfriend mo?”

Ngumuso ako. “Uhm!”

Binitawan ni Suzie ang kamay ko saka siya impit na napatili at pinagsasampal ang mesa. Kung di siya sinuway ni Frenny ay di yata siya titigil. May pa padyak-padyak pa kasi siya sa paa niya sa sahig. At nakakakuha na siya ng atensyon sa ilang kumakain dito sa canteen.

“Ang kagandahan Shih zhu alagaan mo.” suway na naman ni Frenny dito.

“Ahh! Kinikilig ako! Grabe! Akalain mo nga naman na isang Finnick na shy boy pala ang type ni MD. Shocks!” Namumula pa si Suzie. Bumaling siya kay Frenny. “Di ka ba kinikilig doon, Jaheer?”

Umismid naman si Frenny. “Kinikilig. Noong una. Pero ngayon hindi na. Naiinggit na ako.”

Walang habas na sinampal ni Suzie ang balikat ni Frenny na kina-angal naman ng isa kong kaibigan.

“Aish! Namimihasa ka na sa pagsampal sa aking Shih zhu ka!”

Binalewala iyon ni Suzie at bumaling sa akin. “Balita ko daks ’yang si MD. Totoo ba ’yan Finn? Ay, sorry sa tanong ko.” Bawi naman ni Suzie sa kanyang tanong at tinampal ang sariling bibig.

Tatanungin ko na sana si Suzie kung ano ang Daks nang bigla na namang tumili si Suzie.

“Maganda nga wala namang ka-pose-pose itong babaitang ito!”

Kinalabit ni Suzie ang braso ni Frenny saka may tinuro sa likuran ko.

“Tingnan mo ’yan Jaheer. ’Yan si Sir Lerwick, diba ang hot niya?”

“Omg girl! H’wag mong turuin! Mapaghahalataan ka niyan, e.” supil ni Frenny kay Suzie.

“Nakita–”

“O.M.G Super legit naman pala na ang hot at ang pogi ng guro ninyo. Pwedeng pang-ruin

me sir !“  May ungol pang saad ni Frenny sa huling tatlong kataga.

Napa-cross arms si Suzie at galit na pinukol ng tingin si Frenny. Talagang naaliw ako sa kanilang dalawa. Hehehe!

“Wala namang agawan ng crush dito, Jaheer.”

Inirapan ni Frenny si Suzie at tinaasan pa sa kilay.

“Shih zhu, wala namang tatak ’yang Sir Lerwick ninyo na property mo siya. Kaya pwedeng-pwede na maagaw.”

“Yah! Akin nga sabi na iyon. Humanap ng iyo, Jaheer. Nang-aagaw ka na ng asawa ko.”

“Aish! Pinakita mo na sa akin, e. Kaya, be the best bitch win.” hamon ni Frenny kay Suzie na kina-alburuto naman nang huli.

At ayon, humalumbaba nalang ako sa mesa at tiningnan sina Jaheer at Suzie na nagtatalo tungkol kay Sir Lerwick. Wala naman akong problema doon dahil meron na akong pogi at hot na boyfriend. Hehe! Ang swerte ko pala kay Desmond.

Nang mag-uwian ay sumabay sa akin si Suzie. Gusto niya raw makilala sa personal si Desmond. Kinikilig pa siya dito sa tabi ko. Nang makita ko na ang kotse ni Desmond na paparating ay awtomatik na lumapad ang ngiti ko.

Bumaba ang salamin sa kotse ni Desmond na nasa banda namin ni Suzie.

“Yay! Ang ganda na nga ng love life. Ang ganda pa ng kotse ng boyfriend, Bugatti.” bulong ni Suzie sa tabi ko. Hula ko ay pinuri niya kotse ni Desmond.

“Get in, habibi.” sumilip sa amin si Desmond at napatampal naman sa kamay ko si Suzie.

“Sige na. Pumasok ka na. Nako-kornehan ako sa totoo lang sa tawagan ninyo Finn. Kaso kapag si Desmond ang nagsabi ng habibi bakit parang ang expensive?” Tiling wika niya.

Hinila ko si Suzie. “Desmond, ito pala si Suzie. Iyong friend ko na kinukwento ko sayo.” pagpapakilala ko kay Suzie kay Desmond.

Hindi ko naman aakalain na ba-baba si Desmond sa kotse at pormal na nagpakilala kay Suzie.

“Desmond, Finn’s boyfriend. Thank you for being nice and thank you for taking care of my habibi.”

Namula ng husto si Suzie at halos magtalon-talon nang tanggapin ang kamay ni Desmond.

“Shocks! It’s my pleasure po. Di ko po pinapadapuan ng lamok si Finn dito sa school.” pabiro pang turan ni Suzie.

“Thanks. Gusto mo bang sumabay na sa amin?” alok ni Desmond saka ginapang ang ang kamay sa baywang ko at hinalkan ako sa noo.

“Hindi na po. May sundo po ako.” mariing tanggi ni Suzie kay Desmond.

“Mauna na kami Suzie. Mag-iingat ka.”

Nagbeso pa kami ni Suzie saka humiwalay siya sa amin.

---

Nang sumunod na araw ay umabsent si Suzie. Nagkatrangkaso raw kaya di pumasok. Napaka-lonely ko tuloy sa school. Mabuti na lang nang mag-lunch ay sabay kami ni Frenny. Kahit na college na si Frenny at may distansya ang building namin ay sinasabayan talaga ako ni Frenny sa lunch ko. Nagtataka nga ako kung may iba bang friends itong si Frenny maliban sa akin at nila ni Suzie, Clayton, at Dareen.

Uwian na at bigla akong nagutom kaya tumawid ako sa daan upang makabili nang pwede kong i-snack. Mabuti na lang at may nagbibinta ng mga pagkain dito sa labas ng school. May mga food truck at mga iba pang food stall.

“Isang burger with cheese po.”

Ilang minuto ay naibigay na sa akin ang burger ko. Tumalikod ako doon at ngumatngat ako doon kahit na mainit-init pa dahil gutom ako. Nakaramdam ako na may nakatitig sa akin kaya napalingon ako sa gawi na iyon at nakita kong nakatingin sa akin ay si Sir Lerwick pala.

Bahagya akong yumuko. “Good afternoon po sir.”

Ngumiti sa akin si Sir Lerwick saka tumabi. Bitbit niya ang drinks niya. Dumistansya naman ako.

“Wala pa ang sundo mo, Finnick?”

Tumingin ako sa harap namin ni Sir Lerwick.

“Opo.”

Napalingon na naman ako sa kanya ng maramdaman ko na naman ang titig niya sa akin.

“May rumi po ako sa mukha ko?” natanong ko.

Umiling si Sir Lerwick sa akin.

“Nothing. I just can’t help it but to stare at your face. The first time I saw you back then in our classroom, I knew I saw you somewhere, and I’m not wrong. I really saw you before.” pahayag sa akin ni Sir Lerwick.

Naibaba ko tuloy ang burger ko at napakunot ng noo sa kanya.

“Po?”

“What I mean is, nakita na kita before.”

Ginapangan ako ng kaba at takot sa sinabi ni Sir Lerwick. Di kaya isa siya sa nanakawan ko noon? Gusto kong umalis sa harapan ni Sir Lerwick kaso di ko naman maigalaw ang mga paa ko.

“N-nakita po sir?”

“Yes, way back in Boracay last year. I bumped into you.”

Nakahinga ako ng maluwag doon. Pumaskil ako ng ngiti sa labi ko. Pilit kong hinukay ang mga alaala ko sa Boracay kung nakita ko ba si Sir Lerwick kaso di ko siya maalala.

“H-hindi po kita maalala sir.”

“That’s understandable. Matagal na ’yon. Pero ako di kita makalimutan. Nabangga kita n’on and I was about to introduce myself to you when your man called you.”

“Ay!” Parang may nagbell sa utak ko at naalala ko ang bagay na iyon. “Oo nga po. Naalala na kita. Ikaw pala iyon.”

Di ko naman kasi masyadong nakita ang mukha niya noon kaya siguro hirap akong alalahanin ang mukha niya. Napatango-tango ako sa ulo ko saka nilayo ko ang tingin ko kay Sir Lerwick. Ang ganda naman ng memorya niya at naalala niya pa iyon.

Muli akong kumagat sa burger ko. Muli akong tumingin kay Sir Lerwick upang magpaalam na sa kanya na babalik na ako sa pwesto ko kung saan ko hinihintay si Desmond. Kaso napa-atras ako ng itaas ni Sir ang kamay niya pero umabante naman siya tungo sa akin. At nasa tapat na ng labi ko ang kamay niya particular ang hinlalaki niya nang may kamay na humawak doon.

“Hands fùcking off.” Kalmado ngunit may diing untag ng bagong dating na lalaki at ang lalaking iyon ang ang boyfriend ko, si Desmond.

Binagsak ni Desmond ang kamay ni Sir Lerwick.

Wala sa sarili akong napapunas sa bibig ko at lalapit na sana sa kanya ng walang habas niya akong kinabig sa kanyang gilid.

“Sorry. I just want to clean his–”

“There’s no need to.” putol ni Desmond kay Sir. Hala! Ang bastos niya naman kay sir. Ibagsak pa ako nito dahil kay Desmond, e.

Hinila ko ang tela ng damit ni Desmond kaya napababa siya ng tingin sa akin.

“Teacher ko siya.” bulong ko sa kanya.

Tinaasan niya lang ako sa kilay niya.

“I don’t give a dàmn, habibi. Teacher ’yan, ako may-ari ng school.”

“Ehh?” Walang ka-connect-connect naman itong pinagsasabi niya, e.

“Let’s go home.” umiigting pangang saad ni Desmond at hinawakan ang sa palapulsuhan ko.

Hinala na ako ni Desmond papalayo pero nagawa ko pa ring lingunin si Sir Lerwick at mag-wave sa kanya at nag ‘goodbye’.

Walang imik akong pinagbuksan ni Desmond ng pintuan sa kotse niya at napatalon pa ako sa lakas ng pagkakasara niya n’on. Sa buong byahe namin tungo sa bahay niya ay tahimik lang siya at panay pa ang hampas niya sa kanyang manibela. Gusto kong kausapin si Desmond kasi mukhang di siya makakausap ng maayos sa lagay na ’yon. Mukhang galit talaga siya.

Hindi ko alam kung ano ba ang kinagagalit niya. Hanggang sa gumabi na ay wala pa rin kaming imikan ni Desmond.

“Nag-away kayo anak?” Pati si nanay Susan ay nakahalata na. Matapos kasi ang dinner namin ay umalis nalang si Desmond ng walang imik at dumiretso sa kanyang silid.

“Ewan ko ’nay. Bigla nalang siya nagkaganon. Di na niya po ako iniimik.” Ang babaw ko talagang tao dahil naluluha agad ako. Sinagot ko lang naman ang tanong ni nanay pero ang luha ko gusto nang kumawala.

“Mukhang nagseselos lang iyong alaga ko anak. Kanina habang kumakain ka ay panay naman ang tingin n’on sayo. Ang tanda na n’on pero pinapairal pa ang pride niya. Akyatin mo na iyon sa itaas. Bibigay din naman iyon kaagad.”

Ngumuso ako kay nanay Susan.

“Maghuhugas muna ako ng pinagkainan nati–”

Pinigil ako ni Nanay.

“Ako na dito. Suyuin mo na iyong alaga kong kulang yata sa pansin.”

Nagpasalamat ako kay Nanay Susan saka pumanhik sa taas. Naghalf-bath muna ako sa silid ko at naghibis bago pumunta sa silid ni Desmond.

Ilang minuto pa ang nilagi ko sa labas ng room ni Desmond dahil natatakot pumasok doon. Pero sa huli ay dahan-dahan kong pinihit ang busol ng pintuan saka pumasok. Nakita kong abala si Desmond na nasa kama na niya.

Umakyat ako sa kama at nag-frog sit sa tabi niya. Pinaglalaruan ko ang mga daliri ko sa harap.

“D-desmond.”

“Hmm?” suplado niyang ugong.

“Kausapin mo naman ako Desmond.” wika ko. Ni hindi niya ako kinamusta kanina. Ni hindi niya ako kiniss kanina.

Nululuha na naman ako.

“I’m busy.” maikling tugon niya at di man lang ako binigyan ng kahit na konting sulyap sa tabi. Ang lamig pa ng mga responses niya sa akin.

Lumabi ako upang pigilan ang luhang namumuo.

“Galit ka sa akin Desmond?” pangungulit ko pa sa kanya.

“No.” aniya pero taliwas naman iyon sa tono ng boses niya.

Huminga ako ng malalim at dumukwang sa kanya upang bigyan siya ng halik sa pisngi niya. Mukhang busy nga siya kasi di niya ako magawang tingnan kahit saglit. Napaka-importante siguro noong mga papel na binabasa niya. Di ko rin naman siya maiintindihan kasi work niya iyon.

“Goodnight, Desmond.” ani ko sa kanya bago tumalikod at humiga sa kama ng nakatalikod sa kanya.

Sumikip ang dibdib ko sa kanyang mga tugon sa akin. Ang lamig niya sa akin. Ni hindi niya ako kiniss at hindi siya nag-goodnight sa akin.

Pinalis ako ang luhang tumulo sa mga mata ko at nagtulakbong sa kumot. Nasasaktan ako sa pakikitungo ni Desmond sa akin. Dahil ba ito kanina noong nakita niya kami ni Sir Lerwick? Nag-uusap lang naman kami, e. Saka teacher ko siya.

Palihim akong umiiyak sa ilalim ng kumot at binaon ko ang mukha ko sa unan upang di ako marinig ni Desmond.

Ilang saglit pa ay napatihaya ako nang may kumuha sa kumot sa akin. Nanlaki ang mata kong si Desmond iyon at umiigting ang panga niyang nakatutok sa akin.

“D-desmon–”

“Fùck! Dàmmìt! Habibi. I’m so sorry. I’m sorry, habibi.” litanya ni Desmond saka ako niyakap.

Hinagkan niya ang ulo ko at bumulong ng mga sorry sa akin. Napanguwa tuloy ako at yumakap sa kanya.

“Sorry habibi. I’m such an idiot! Sorry. Fùck!”

“Hindi ka galit sa akin Desmond?” tanong ko habang niyayakap niya ako.

“Of course hindi ko kayang magalit sa habibi ko.”

“Hindi ka talaga galit?” tanong ko ulit nang matapos niya akong yakapin. Pero di pa rin siya umaalis sa ibabaw ko.

Tumitig siya sa akin. Hindi pa man makasagot sa akin si Desmond ay nagsalita na ako.

“Gusto mo ba sakyan kita Desmond para di ka na magalit?”

“Jesus!” ungot ni Desmond at niyakap ako muli. Siniksik niya ang ulo sa leegan ko. “H’wag mo talaga akong simulan sa ganyan habibi kung ayaw mong padapain kita.”

“Sabi kasi ’yan ni Dareen, Desmond.” paalala ko sa kanya.

“I’m not galit habibi. Nagseselos lang ako. Nagseselos lang ako kanina. Tangina!”

“Kay Sir Lerwick, Desmond?”

“H’wag mo ng banggitin ang pangalan niya, habibi.” angal niya at niyapos ako.

Napangiti nalang ako doon. Hindi pala siya galit sa akin kaya ayaw niyang sakyan ko siya. Nagseselos pala siya kay Sir Lerwick.

“Uhm!”

Kinabukasan ay hinatid ako ni Desmond sa school ko at magaan na magaan ang pakiramdam ko dahil sa nangyari kagabi. Napakamaaliwalas ng paligid ko dahil okay na okay kami ni Desmond.

Malapad ang ngiti ko sa pagpasok ko sa school. Hanggang sa dumating ang lunch break ay masayang-masaya ako. Nagpromise din kasi sa akin si Desmond na lalabas kami sa Sabado. Hehehe!

Galing akong banyo at nagt-text ako kay Desmond kasi hindi siya sumasagot sa tawag ko. Kaso wala rin naman siyang reply sa akin. Sinubukan ko ulit siyang tawagan kasi malapit na ring mag-1pm kaso di rin siya sumasagot sa tawag ko.

Baka busy siya. Ani ko nalang sa sarili at sinilid ko ang cell phone sa bulsa ko.

Pagdating ko sa classroom ay nakunot ko ang noo ko nang tingnan ko si Suzie na pabalik-balik ang tingin niya sa akin at sa cell phone niya.

“May problema ba Suzie?” tanong ko at umupo sa silya ko.

Nataranta siya. “W-wala Finn…” sa pagkataranta niya ay nahulog ang cell phone niya. Tumapat iyon sa akin at ako ang unang nakapulot n’on. Ibibigay ko na sana sa kanya iyon nang makita ko ang bidyo sa telepono niya.

Malakas ang hampas ng puso ko sa loob at nanggilid ang luha ko. Napakagat ako sa labi ko.

“Ay, bakit may ganito?” sambit ko habang nakatingin sa screen ng telepono ni Suzie. Si Desmond kasi iyong nasa bidyo at may kahalikan siyang babae na nakapatong pa sa hita niya. Nanikip pa ng husto ang dibdib ko dahil sa damit na suot ni Desmond. Ito kasi ang suot niya ngayon araw.

---

Thank you so much for reading mga beh! Mwuaah!!!😍❣

CHAPTER 39

Chapter 39

Desmond Pov

“Bakit ba dito ka sa bar ko nagsa-sabi n’yan. Sabihin mo ’yan sa habibi mo.” angal ni Colt sa akin.

Binagsak ko ang baso sa center table. Gigisahin ko na sana siya nang bumukas ang pintuan at nakita kong pumasok si Rap. Anong ginagawa nito dito?

“Anong ginagawa mo dito Rap?” saad ko sa bagong dating.

“Iinom!”

“Tsk! Nilalapitan n’yo lang kasi ako kapag may mga problema kayo ’no?” singit naman ni Colt.

Pinanlisikan siya ng mata ni Rap at tumahimik din naman agad.

“Ano namang dala mong masamang balita Rap?”

Umungol ni Rap. “It’s not a bad news, okay? It’s just that my brother. Iyong nga anak niya kasi sa bahay ko iniiwan ang mga anak niya.”

“Tapos?” sabay pa naming saad ni Colt.

“Si Dareen naman, my baby, ang hilig-hilig niya doon sa niece at nephew ko. Kaya ayon nasa bahay. My baby doesn’t have time for me dahil sa mga anak ng kuya ko.”

Napasandal si Colt swivel chair niya. Nandidito kami ngayon sa isang bar na pag-aari niya at nasa mini office niya kami.

“Si Desmond nandito dahil nagseselos siya doon sa teacher ng habibi niya. Tapos ikaw dahil lang sa mga pamangkin mo? Tsk! Ang bababaw ng mga problema ninyo.” ani Colt at nilagok ang baso na puno ng alak.

“Bakit ikaw ano ang problema mo? Care to share?” hamon ko sa kanya pero winiwasiwas lang niya ang kamay.

“Tsk! Asikasuhin mo muna ’yang iyo Desmond dahil baka sumugod ka ng walang oras sa SU!”

“Anong susugod sa SU?” pumagitna si Rap.

Tumawa si Colt at nagsimulang magkwento kay Rap sa sinabi ko kanina sa kanya.

“Ito kasi,” turo niya sa akin. “May pinagseselosang guro ng habibi niya. Kamuntikan na daw niyang mabali ang kamay dahil hinawakan ang habibi niya. Walang pinili ang pagseselos. Pati guro!”

Rinig ko naman ang paghinga ng malalim ni Rap.

“Kung susugod ka sa SU bud. Sorry pero di kita masasamahan dahil banned ako sa paaralan na ’yan.”

Muntik na akong mabuga ang iniinom kong alak sa sinabi niya. Si Colt naman ay napatawa.

“Banned? Paanong na banned ang isang Raphael Marcet?” namumulang turan ni Colt kay Rap.

“May binangga lang akong bubwit.” simpleng tugon niya sa amin at uminom.

“Pambihira! | Tangina!” sabay naming saad ni Colt.

Kinuha ko ang cell phone ko sa bulsa ng coat ko at tiningnan kung may reply ba si Finn sa akin kaso wala. Di niya kasi sinagot ang mga tawag ko kaya nagtext ako sa kanya na pupunta muna dito, kay Colt.

Parang may kung anong bagay na rumagasa sa dibdib ko na di ko maipaliwanag kaya naman. Nagpaalam ako kay Colt at Rap na mauuna na ako dahil iba talaga ang nararamdaman ko.

Pagdating ko naman sa bahay ay sinalubong ako ni Manang Susan sa balitang di pa kumain si Finn at mukha raw’ng masama ang pakiramdam.

“Nilagnat Manang?” tanong ko kay Manang Susan at hinubad ang coat ko.

“Ewan ko nga Desmond dahil di ako makapasok sa kwarto niya dahil nakalock.”

“Sige Manang aakyatin ko. Akin na rin po ang dinner niya.”

Hinanda ni Manang ang pagkain ni Finn saka binigay sa akin. Agad akong umakyat sa taas para makakain na si Finn.

Finn Pov

“Ay, bakit may ganito?” sambit ko habang nakatingin sa screen ng telepono ni Suzie. Si Desmond kasi iyong nasa bidyo at may kahalikan siyang babae na nakapatong pa sa hita niya. Nanikip pa ng husto ang dibdib ko dahil sa damit na suot ni Desmond. Ito kasi ang suot niya ngayon araw.

Nanlabo ang paningin at sunod na umulan ng luha ang mga mata ko. Humigpit ang pagkakahawak ko sa cell phone ni Suzie. Lumuha ako pero di ko pa rin maalis ang mata ko doon sa telepono. Doon sa bidyong iyon ay tingin ko nasa bar si Desmond. Kapareho kasi iyon ng paligid nang pinuntahan namin nina Frenny at Dareen.

Tahimik na bumabaha ng luha ang mga mata ko at napaisip ako. Kaya ba hindi masagot ni Desmond ang tawag ko dahil abala siya. Abala sa paghalik ng iba? Kaya ba kahit na text ko sa kanya hindi niya mabasa o mareplyan kasi busy siya? Iyon ba ang busy? Iyon ba ang work niya? Niloloko ba ako ni Desmond?

Sabi niya ako ang iki-kiss niya. Sabi niya di siya magki-kiss ng iba. Nagpromise siya sa akin. Sinungaling pala itong si Desmond, e.

Ginawa kong pamunas ang braso ko sa mata ko at nabigla ako nang may pumunas sa pisngi ko.

Napatingin ako sa lalaki sa harap ko at nakita kong si Sir Lerwick iyon.

“Use it.” pag-alok niya sa kanyang panyo sa akin.

Tinulak ko ang kamay ni Sir Lerwick at umiling sa kanya.

“O-okay lang ako Sir.”

Hindi naman umimik doon si Sir Lerwick at tumalikod pero iniwan niya ang panyo niya sa desk ko.

Binigay ko ang telepono ni Suzie sa kanya. Hindi naman naka-imik si Suzie nang bigyan kami ng seatwork ni Sir Lerwick. Hanggang sa matapos ang pinapagawa ni Sir Lerwick sa amin ay tahimik lang ako at pilit na nilalabanan ang mga luhang bumabadya. May paminsang-minsang tumutulo pero agad ko naman iyong pinapalis.

Mabuti nga at di rin naki-usyuso ang mga kaklase ko kahit na gulat rin sila sa pagbigay ng panyo ni Sir Lerwick sa akin.

Si Suzie ang nangboluntaryo na magpass sa aking papel at binigay ko rin naman iyon sa kanya.

Tulala akong napatingin sa labas. Hindi ko maintindihan ang sakit na nararamdaman ko sa dibdib ko. Para akong sinasaksak doon. Para nilulukamos ang heart ko. Laging naglalaro sa isip ko iyong nasa bidyo. Lumuha na naman ako habang nakatanaw sa labas.

Ayaw na ba ni Desmond sa akin? Nagsasawa na ba siya sa kiss ko kaya naghanap siya ng ibang i-kiss? O baka kaya siya naghanap ng iba kasi hindi ako magaling doon? Saka baka naghanap din siya ng iba kasi bata ako at pusong babae lang? Naghahanap ba siya ng tunay na babae? Iyong may didbib na malaki? Iyong may malaking pwetan?

Napasinghap ako nang may yumakap sa akin mula sa likuran.

“Sorry, Finn. Patawad. Sana hindi ko nalang pinakita sayo ang bidyo. Sana di mo nalang nakita iyong bidyo.” si Suzie habang nakayakap ang braso sa leeg ko.

Humawak ako sa braso niya.

“Okay lang Suzie. Di mo naman iyon kasalanan. Mabuti nga iyon at nakita ko.”

Ramdam ko ang pag-iling niya. “Hindi, e. Kasalanan ko talaga.”

Kinalas ko ang pagkakayakap ni Suzie sa leeg ko at humarap sa kanya. Nakita kong namumula ang mata niya at iiyak na rin siya anuman ang oras.

“Hindi mo naman iyon gusto at wala ka namang intensyong masama doon. Kaya wag ka magso-sorry, okay?”

Sunod-sunod na tumango si Suzie at muli akong niyakap.

Nang mag-uwian ay dinampot ko ang panyo ni Sir Lerwick at hinintay kong humupa ang mga kaklase ko bago pumunta sa table ni Sri Lerwick.

Sinabayan naman ako ni Suzie.

“Sir,” pagkuha ko sa atensyon ni Sir na nagch-check ng seatwork na binigay niya sa amin kanina.

Kinuha ni Sir Lerwick ang glasses niya at hinilot saglit ang bridge ng ilong niyang matangos.

“Yes, Finnick. Okay ka na ba?”

Tinanguan ko si Sir. “Opo. Gusto ko lang po ibalik ang panyo ninyo. At salamat po kahit na di ko naman po iyan nagamit.”

“Hmm.”

“Goodbye po, sir.”

“Mauuna na po kami sir.”

Nag-offer si Suzie sa akin na ihatid ako sa bahay ni Desmond kaso tinanggihan ko na siya. At sa unang pagkakataon ay magc-commute ako pauwi sa bahay ni Desmond. Hindi ko naman aasahan na susunduin pa ako ni Desmond, e.

Habang nasa loob ako ng taxi ay nakita kong nagri-ring ang telepono ko. Nakita ko rin ang ilang messages ni Desmond pero di ko iyon binuksan. Bagkos ay pinatay ko ang telepono ko at sinilid ko iyon sa bag ko.

Nakita ko sa salamin ng taxi na sinasakyan ko na lumiit ang mata ko at namumula sa kakaiyak. Sino ba naman ang di iiyak kapag nakita mo ang boyfriend mo na may ka-kiss na iba? Akala ko ba couple kami? Akala ko ba ako lang iki-kiss niya? Ako nga di ako kumikiss sa iba. Tapos siya pala ang di tutupad sa usapan namin.

Nasasaktan ako. Masakit dito sa dibdib ko.

Hanggang sa pagdating ko sa bahay ay dala-dala ko ang bigat sa dibdib ko. Paakyat ako ng ikalawang palapag ng bahay ng tawagin ako ni Nanay Susan.

“Anak okay ka lang ba?”

Sandali akong tumigil at di nilingon si Nanay. Ayaw kong makita ni Nanay na umiiyak ako.

Huminga ako ng malalim at sumagot, “Okay lang ako ’nay. Pagod lang sa school.”

“Hmm, bumaba ka kapag kakain na, ha.”

“O-opo ’nay.”

Hinubad ko ang ang coat ko at tinapon ang katawan ko sa kama. Hinayaan ko na ang bag ko sa sahig at binaon ko ang mukha ko sa unan ay doon ako umiyak muli. Gusto kong sumigaw. Gusto ko makausap si Desmond pero natatakot ako. Pakiramdam ko wala akong karapatan na kumprontahin si Desmond. Alam ko namnag couple kami kaso natatakot ako sa kanya. Natatakot ako sa maaring isagot niya. Gusto kong malaman kung ano ba talaga ang nasa bidyo kaso may takot sa akin.

Hanggang sa napagod ako kakaiyak at umupo ako sa paanan ng kama ko at yakap-yakap ang tuhod ko na humihikbi.

Napatingin ako sa pintuan nang nay kumatok doon.

“Anak, kain na. Nakaluto na ako.”

Napalunok ako. At hinanda ang boses ko sa pagsagot kay Nanay na di pumipiyok.

“Bu-busog pa po ako ’nay.”

“Ha? Alas otso na anak.”

“Mauna na po kayong kumain ni Tatay Carlos.”

“Tapos na kaming kumain anak.” Nakita kong gumalaw ang busol tanda na pilit binubuksan ni Nanay ang pintuan kaso ni-lock ko iyon.

“B-baba ako ngayon ’nay k-kapag nagutom ako.”

“O, sige. Hindi mo ba gusto na dalhan kita dyan sa loob?”

“H-hwag na po ’nay.” Madali kong saad kay Nanay Susan.

Hindi ko alam kung ilang minuto o oras ang lumipas nang may kumatok na naman sa pintuan ko.

“B-busog po ako ’nay. Mamaya na po ako kakai–”

“Habibi.”

Napalabi ako nang marinig ko ang boses ni Desmond. Heto na naman ang luha ko. Naiiyak na naman ako.

Hindi ako sumagot doon at pinatong ko lang ang ulo ko sa tuhod ko saka hinayaan ang luha ko na nabagsakan.

“Habibi buksan mo ang pinto.”

Wala pa rin akong imik.

“Habibi?”

“Finn. Finn pagbubuksan mo ako ng pintuan o ako mismo ang magbubukas nito.” Nahimigan ko na ang pagkainis at pagtitimpi sa boses ni Desmond. Pero nagmatigas ako at di siya sinagot.

Hanggang sa pabagsak na bumukas ang pintuan at malakas iyong sinara. Mapaigtad naman ako doon sa takot. Pinigilan ko ang binti at kamay ko sa pagnginig.

“What the hèll, habibi?! Bakit di ako sinasagot? Tawag ako nang tawag…”

Nabitin si Desmond sa pagsasalita niya nang inangat ko ang ulo ko sa kanya. Nakita kong may dala siyang silver tray.

“Habibi.”

Nagmamadali siyang lumapit sa akin at nilapag ang silver tray na may lamang pagkain.

Lumuhod siya sa harap ko.

Hahawakan na niya sana ako upang punasan ang luha ko nang sampalin ko ang kamay niya.

Umawang ang labi niya at umusli ang ugat sa noo niya.

“Habibi.”

“Sinungaling ka!!!” Bulyaw ko sa kanya at bumuhos ang luha ko kaya naman nanginig ang boses ko.

Napakurap-kurap si Desmond at napailing sa akin.

“H-habibi, what happened? Anong sinungaling?”

Pinalis ko ang luha ko.

“Sinungaling ka Desmond! Sinungaling ka!” sigaw ko habang tinuturo siya. Walang humpay sa kakapatak ang mga luha ko.

Sinubukan na niya naman akong hawakan kaso pinagsasampal ko ang kamay niya kaya naman sumuko siya at napasuklay sa buhok niya. Nagulo ang maayos na pagkakasuklay sa buhok niya.

Niluwagan niya ang necktie niya at mariin akong tinanong. “Habibi, anong sinasabi mo? Anong nagsisinungaling?”

Gulo niyang turan sa akin kaya naman kahit na lumuluha ako ay kinalkal ko ang bag ko at hinanap ang telepono ko kung saan iyong bidyo niya na may kahalikan na iba. Pinicturan ko iyon kanina sa telepono ni Suzie.

“’Yan!” halos idutdot ko na sa mukha ni Desmond ang telepono ko. “Ano ’yan? Bakit ganyan Desmond?” wika ko at humagulhol.

Kinuha niya ang telepono ko na bigay ni Frenny saka iyon pinakatitigan. Ilang segundo matapos niya iyong titigan ay napahinga siya ng malalim.

“Kaya ba hindi mo nasagot ang mga tawag at text ko Desmond kasi iba ang tinatrabaho mo? Iyan ba ang wino-work mo–”

Binagsak niya ang telepono ko at humawak sa kamay ko.

“Bitawan mo ako Desmond! Dun ka na sa iba! Sinungaling ka! Nagkiss ka ng iba!” sigaw ko sa pagmumukha niya at pilit na kumakawala sa mga hawak niya pero mas humihigpit ang pagkakahawak niya sa akin.

“Habibi!” Napatalon ako sa duma dagundong niyang boses.

“Fùck!” sunod niyang mura.

“Niloloko mo ako Desmond?” Pumiyok ang boses ko.

Pumikit siya ng mariin. “Jesus! Of course hindi kita niloloko habibi. ’Yan ang kahuli-hulihang bagay na gagawin ko sayo. Hindi ko alam kung saan galing ang video na ’yan habibi. Hindi ko alam kung sino ang kumuha ng video na ’yan. Pero habibi matagal na ang video na ’yan.”

Napatigil ako at tumitig sa kanya. Halata sa mukha ni Desmond ang gulo at pagkagalit. Umiigting na ang panga at namumula.

“Sinungaling! Bakit pareho ng damit mo?!” matigas kong sambit.

Napatingin siya sa damit na suot niya.

Rinig ko ang pag-ungot niya. “Habibi, dark blue ang suot ko ngayon. Dyan sa video ay hindi. Yes, it’s blue, but it’s pale blue. Madilim lang dyan kaya parang magkapareho.”

Kinuha muli ang telepono na binagsak niya at pinakita sa akin ang suot niya. Zinoom-in niya iyon at… oo nga. Magkaiba.

Napalabi nalang ako at yumuko.

“Habibi,” malamyos na saad niya at ia-angat niya sana ang baba ko kaso pilit kong niyuyuko ang ulo ko.

Ako na naman ang mali. Pinagdudahan ko siya. Siguro ay dismayado na si Desmond ngayon sa akin. Siguro ay hihiwalayan na niya ako nito ngayon. Pumikit ako at bumagsak ang malalaking luha ko.

“Habibi tumingin ka sa akin.”

“Ayaw ko Desmond.”

“Tumingin ka sabi.”

“Ayaw ko Desmond. Bad akong boyfriend.”

Muling napahinga ng malalim si Desmond saka ko naramdaman ang labi niya sa noo ko.

“Hindi ka bad.”

“Pero masama ang mga sinabi ko sayo Desmond.” Nakayuko kong turan.

“Well, maybe it’s my karma for being a bastard before, habibi. But that was before. Before I meet you, before na hindi ka pa sa akin. But when I promise you na hindi ako hahalik ng iba at ginawa kitang kasintahan ko. Iniwan ko ang lahat habibi. Iniwan ko ang lahat para sayo.”

Sa mga sinabi ni Desmond ay mas lalong sumama ang loob ko. Tingin ko ay di bagay si Desmond sa isang tulad ko.

Tumingin ako sa kanya. “Sorry. Sorry, Desmond ko.”

Ngumiti siya at pinunasan ang mukha ko. Ang dugyot ko siguro tingnan ngayon. Naghahalo na ang pawis at luha.

“Ano ang sabi mo?” Nakangiting saad niya at kiniss ako sa pisngi.

Ngumuso ako at kinagat ang pisngi ko sa loob.

“D-d-desmond… D-desmond ko.”

“It sounds so fùcking good in my ears.” saad niya saka walang sabi akong binuhat. Kumapit ang kamay ko sa balikat niya at pinulupot ko ang binti ko sa baywang niya.

“Saan mo ako dadalhin Desmond?”

“Magbibihis ka. Ang basa na ng damit mo.”

Pumasok kami sa banyo ko at saglit niya akong iniwan sa banyo at pagbalik niya dala na niya ang pares na damit pantulog ko.

Hinayaan ko si Desmond na hubarin ang uniform ko pati na ang pants ko at ang sapatos ko at medyas. Kumuha siya ng towel atsaka ako pinunasan.

“Dapat kung ano man ang makikita mo sa akin sa mga news, balita, at mga video, habibi. Dapat pinagsasabihan mo ako. Dapat kung may di tayo pag-uunawan pag-usapan natin. Kung may di ka gusto dapat sabihin mo sa akin. Kasi ganun din ako sayo. Nung ayaw ko sa guro mo,” umasim pa ang tono niya nang sinabi niya ang ’ guro ’. “sinabi ko sayo para maintindihan mo ako at makapag-usap tayo. Oo naging immature ang approach ko doon pero napag-usapan naman natin sa huli. Kaya dapat kung ano ang nararamdaman mo. Tungkol man ’yan sa relasyon natin o sa buhay mo o kung ano pa ’yan. Dapat sabihin mo sa akin. Boyfriend mo ako. Couple tayo, diba?”

Napa-ipit ako sa labi ko at napatango kay Desmond.

“Of course, I will honor your privacy, habibi. But I’m very open. I’m very open when it comes to you. Remember, I accepted you. And I love you. Cheating, lying, and hurting you would be the last things that I would do in this lifetime.”

Kahit na di pa nasusuot ni Desmond ang pajama ko ay niyakap ko na siya.

“I love you, Desmond. I love you.”

“I love you too, habibi.”

---

Wala kaming pasok dahil sa lakas ng ulan at may bagyo raw kaya naman ay sa kwarto ako ni Desmond tumambay at natulog habang wala si Desmond. Nagawa ko na ang mga assignments ko at naka pagstudy na naman ako kaya masaya akong umiidlip sa kama ni Desmond na naging kama ko na rin.

Tuluyan akong nagising nang may maramdaman ako dumidila sa pisngi ko.

Nanlaki ang mata ko nang bumungad sa akin ang isang tuta! Isang tuta na kulay brown at makapal ang balahibo niya at ang bilog ng katawan!

Napabalikwas ako.

“Hala!” sambit ko at di mapigilang di mapangiti.

Kinarga ko ang tuta at doon ko pa napansin si Desmond na naka tayo sa paanan kama at nakangiti sa akin.

“Hehehe! Tuta mo ito Desmond?”

Umiling siya. “Sayo ’yan.”

“Hala! Totoo? Akin ito?” Halos mapatili ako.

“Hmm, it’s my monthsary gift for you habibi.”

Naistatwa ako sa kina-uupuan ko at tumigil ang kamay ko sa paghaplos sa tuta. M-monthsary pala namin.

Lumabi ako sa kanya. “W-wala na naman akong gift sayo Desmond.”

Gusto kong umiyak! Nag-iipon nga ako ng pera para may pang-gift ako kay Desmond kaso… k-kaso nakalimutan ko naman sa dami ng pinagawa ng mga teachers namin. Kasalanan ito ng mga school works!

“A kiss will always do, habibi.”

Tumingin ako kay Desmond na hinanda na ang pisngi niya para halikan ko.

Karga ang tuta na gift niya sa akin nang lumapit ako sa kanya at kiniss ko ang magkabilang pisngi niya at sinama ko na ang labi niya.

“Happy monthsary, Desmond. Sorry ulit.”

Kinandung ako ni Desmond at kandung ko naman ang tuta na bigay niya.

“It’s okay. Di nga kita malabas ngayon dahil sa bagyo kaya bumili nalang ako ng pup for you.”

Ngumusong tamango ako at hinaplos ang malambot na balahibo ng tuta.

“Anong klaseng tuta ito Desmond?”

“I don’t really know habibi. Si Colt ang bumili nito.”

Tumingin ako sa kay Desmond. “May pangalan na ba siya?”

“Wala kaya ikaw na ang magpangalan dyan.” nginuso niya pa ang tuta.

Sa totoo lang ay gustong-gusto ko talaga magkaroon ng tuta pero wala naman akong pambili n’on kasi ang mamahal. Okay naman ang pusa kagaya noong kay Dareen pero mas gusto ko kasi ang tuta.

“Det-det nalang Desmond. Okay lang ba?”

Tumaas ang kilay niya sa akin. “It’s fine. It’s cute.” Ki-niss niya naman ako sa ilong ko. Hehehe!

Lumiwanag ang mukha ko at binuhat si Det-Det.

“Hello Det-Det! Ako ang amo mo, okay?” kausap ko doon at rinig ko ang pagtawa ni Desmond ng ngumuwa si Det-Det. Gusto niya rin yata sa name na Det-Det.

Abala si Desmond sa pagkakayakap sa akin pero ako abala naman sa bago kong alaga. Hehehe!

---

“Desmond tabi ulit si Det-Det matulog sa atin, please?” nag-puppy eyes pa ako sa kanya. Halos pagdaupin ko na ang kamay ko at lumuhod sa harap niya.

“Habibi, h’wag na.” pagod na sagot ni Desmond.

“Ayaw kong maging lonely si Det-Det, Desmond.” pagkikipagtalo ko sa kanya.

Ilang gabi na naman naming kasama si Det-Det dito sa kwarto niya at sa katunayan nga ay sa gitna namin ni Desmond natutulog si Det-Det. At gustong-gusto iyong ng alaga namin, ng baby namin.

Bakit ayaw na niyang makatabi si Det-Det ngayon?

Napanguso ako na nakatulog na si Det-Det sa gitna ng kama na parang nakagawian na niya ring pwesto dito. Tingnan mong nakatulog na si Det-Det oh, tapos papaalisin ni Desmond.

“Desmond sige na, please?” pakiusap ko pa sa kanya at hininaan ko ang boses dahil baka magising si Det-Det.

“No!”

“Eehh? Bakit ka ganyan Desmond?”

“Sino ang gusto mong makatabi, habibi? Ako o ’yang si Det-Det?” pagpapapili ni Desmond sa akin.

Napatakip ako sa bibig ko.

“Desmond. Syempre ikaw.” Di ko na kailangan na pag-isipan pa ang sagot ko doon.

Tumigil si Desmond sa kakapunas sa basa niyang buhok. Katatapos niya lang kasi maligo. At gulat nga siya nang makita na naman si Det-Det na mahimbing nang tutulog sa kama niya.

“’Yan naman pala. E, bakit kailangan na nandidito si Det-Det sa kama kasama tayo?”

“Hala! Baby natin si Det-Det, Desmond, diba?” paalala ko sa kanya.

Nahilamos ni Desmond ang palad sa mukha niya.

“I know that habibi. Pero…”

“Pero?”

“Wala ka nang time sa akin. Di na kita nakakatabi dahil dyan kay Det-Det. Nagseselos na ako.”

Napapantastikuhan akong natulala ako kay Desmond at di ko maitikom ang bibig ko sa sinabi niya. N-nagseselos siya sa tuta namin, sa baby namin!

“D-desmond.”

“I thought couples do landi, habibi? You said that to me. But look at what happened now? Di mo na ako nilalandi because of Det-Det.”

“E-eehh…”

“That is why I made a decision to make a room for Det-Det. Bukas na bukas dadating ang mga taong gagawa sa sariling kwarto ni Det-Det. Yes, baby natin siya at ang baby hinihiwalay ang room sa mga parents niya.” Walang bahid na birong wika ni Desmond saka ako tinalikuran at pumunta sa closet niya.

---

Thank you for reading mga beh!!!❤❣😝

CHAPTER 40

Beware of switching POVs below mga beh!!!

Chapter 40

Desmond Pov

Marahas kong binagsak ang ballpen na hawak ko at masama kong tiningnan si Colt na parang si Det-Det kung makanguso sa akin. Kanina pa ang tukmol na ito. Nang-aasar na sa titig niya sa akin. Kung di lang talaga importante itong pinunta niya dito ay matagal ko na itong binagsak sa ground floor.

I heaved and  pushed the folders away from me and crossed my arms.

“What’s with the fùcking smirk, Colt?”

He just shrugged his shoulders and dropped his body on the chair in front of my table.

“Kung gusto mo pang intact ’yang buto mo sa mukha Colt ay tigilan mo ’yang kakangisi mo sa akin.” Pagbabanta ko sa kanya. Napipikon na ako sa mga ngisi niya!

At ang hinayupak ay tumawa pa!

“Sino bang hindi matatawa sa ginawa mo?” He stated, laughing like a total lunatic in front of me. Para talagang di kaibigan ito!

“Anong ginawa ko?”

Nagpipigil siyang tunawa at humarap sa akin. Tumikhim siya at natawa na naman. Talagang inuubos ng kaibigan kong ito ang pasensya ko, ah.

“Tsk! Sinong baliw ang nagpagawa ng kwarto para sa kanyang tuta dahil nagseselos siya dito?”

“Fùck you!” anang ko sa kanya at pinakita ko kanya an gitnang daliri ko.

“Itatanggi ko talaga kayong mga kaibigan sa mga ginagawa ninyo. HAHAHA!”

Kumuyom ang kamao ko. Papaano niya nalaman iyon? Tsk!

“Kapag talaga ikaw Colt magkakaganito sa love life mo. Ako talaga ang unang tatawa sayo. Tandaan mo ’yan!” Nanggigil na talaga ako sa kanya.

Nonetheless, hindi ako mahihiya sa ginawa ko. Mabuti nga iyon kasi naso-solo ko na ang habibi ko. Nakakatabi ko na siya na walang sagabal at walang ngununguwang tuta sa umaga. Inaagawan pa ako ng boyfriend, e.

Nakita ko kasi si Habibi na laging nanonood ng mga videos sa mga aso. At nakikita kong gusto niyang magkaroon ng ganoon at hinihintay ko lang na mag-request siya sa akin n’on kaso di naman siya nanghingi kaya kusa na lang akong bumili for him. Si Colt pa nga ang pinabili ko doon. Di ko lang gusto ang nabili niya dahil ang landi kay Habibi.

Finn  Pov

Nakadapa ako sa ibabaw ni Desmond habang siya naman ay umiidlip. Nandidito kami sa salas at kampante naman ako dito sa ibabaw ni Desmond dahil wala sina Nanay Susan at Tatay Carlos. Pinag-outing ni Desmond sila Nanay kasi di na raw niya ako na-solo. Hay!Gusto pa nga niyang ipadala si Det-Det kina Nanay kaso pinapigilan ko na siya. Sumusobra na siya sa baby Det-Det namin.

Kaya ngayon si Det-Det ay na kay Frenny. Hiniram niya muna kasi naiingit siya sa tuta ko. Hehehe!

Ang sarap talaga kapag dito ako sa ibabaw ni Desmond natutulog o umiidlip. Napaka-komportable dito.

Masaya ako na one week lang ay natapos agad ang room ni Det-Det na nasa tabi ko lang din na kwarto. May palaruan si Det-Det na binili rin ni Desmond saka may maganda ring higaan ang baby namin at may mga toys!  Ang kyut nga!

Napanguso ako at humalumbaba sa dibdib ni Desmond. Mukhang ang sarap ng tulog niya.

“Sleep.” utos niya sa akin.

“Ay! Akala ko tulog ka Desmond.” sambit ko.

“Di ako matulog pag tinitigan mo ako ng ganyan habibi.”

Pinalobo ko ang bibig ko.

“Eehh?”

Ngumisi lang si Desmond at niyakap ang isang kamay sa akin. Mabuti at sabado ngayon. Sinadya rin talaga ni Desmond na itulak sila Nanay sa outing mula kahapon hanggang sa monday.

“Desmond,” ani ko at t-in-race ko ang daliri ko sa hugis ng mukha niya.

“Mmm.” Napangiti ako nang binuka niya ang mata niya.

“Hindi mo ba namimiss si Det-Det sa room mo?”

“Hindi.” Muntik niya pa akong sapawan doon.

Napangiwi naman ako sa kanya.

“Iyong katabi natin si Det-Det ba Desmond.”

“Ikaw ang gusto kong katabi habibi. Kaya di ko nami-miss si Det-Det. Ang kulit na nga n’on sa umaga pati ba naman sa gabi gusto mo sa tabi natin? Kaya di na ako nakaka-score sayo, e.”

“Huh? Score?” Taka kong sambit sa kanya.

Paanong pupuntos siya sa akin? Hindi pa naman ako teacher, e. Ito namang si Desmond minamadali ang pagiging guro ko.

“Nothing let’s just take a nap. Dahil papagurin kita mamaya.” aniya at nginudnod ang mukha ko sa dibdib niyang matigas.

Kinagabihan ay tumawag ako kay Dareen upang humingi ng tulong. Kahit na laging fail sa akin iyong mga tinuturo niya sa akin, kay Dareen pa rin talaga ako lumalapit kapag ganito. Expert kasi siya tapos may experience na. Gusto ko rin sana humingi ng tulong kay Frenny kaso baka asar lang ang makuha ko. Mabuti na itong si Dareen dahil maalam—ang dami niyang alam. Nakakainggit!

“Iyong tinuro ko last time iyon ang gawin mo.” pagod niyang wika sa sakin.

Kahit na di ko nakikita si Dareen. Nahihimihan ko talaga ang kapaguran niya. Kawawa naman siya. Lagi yatang pinapagod ni Raphael. Parang si Desmond lang gusto na siya ang tinatrabaho ko. Hay!

“E-eehh, kinakabahan ako doon Dareen. Baka di ko magawa.” Na kagat ko ang kuko ko.

Napaungol si Dareen sa kabilang linya. “Listen, Finn. Sundin mo lang iyong turo ko. Dapat ay wala kang papalyahin sa mga steps na gagawin. Sundin mo ang sinabi ko from step one up to the last. ’Yon lang. I’m sure magiging successful na iyan.” Paniniguro niya sa akin.

Napanguso ako at tumango. Naalala ko nang kinuwento ko sa kanila ni Frenny iyong surprise ko ba kay Desmond. Halos gumulong na si Frenny sa sahig nang sinabi ko iyon. Samantalang si Dareen naman ay di na naka-imik at mukhang dismayado sa ginawa ko.

Sabi pa ni Dareen n’on kinakahiya niya raw na student niya ako. Ang sama! Iyon lang kaya ang naisip ko na surprise para kay Desmond.

Nagpaalam na ako kay Dareen at g-in-oodluck niya pa ako. The best din talaga minsan itong si Dareen. Nakakatuwa. Kaso kapag si Clayton naman minsan ang nakakausap ko sinasabi niya na h’wag ko raw susundin ang mga kabaliwan ni Dareen. Naguguluhan na rin ako. Pero ngayon susundin ko ang payo ni Dareen. Hehehe!

Pagkarating ko sa kwarto ay nakita ko si Desmond na may ginagawa. Nagw-work siya. Hmp, dina-anan ko pa kasi si Det-Det sa room niya at pinatulog ko. Mukhang pinagod ni Frenny dahil natulog agad ang baby namin.

Patalon akong sumampa sa kama.

“Be careful, habibi.”

Gumapang ako kay Desmond saka ko siya ki-niss sa cheeks niya.

“Goodnight, Desmond.”

“Papagurin pa kita ngayon, habibi.” aniya at sinulyapan ako.

Lumabi ako sa kanya.

“Bukas mo nalang ako pagurin Desmond. Tulog na ako, please?”

Napailing siya sa akin at hinalkan ako sa labi. Iyong may kasamang sipsip sa dila. Hehehe! Favorite yata iyon ni Desmond.

“Hmm, goodnight.”

Dumausdos ako sa kama ay saka pumikit. Sa totoo lang ay di pa talaga ako matutulog. Pinapakiramdaman ko lang si Desmond at hihintayin ko siyang makatulog nang una at saka ko gagawin ang plano ko. Hehehe! Sabi ni Dareen sisirin ko raw si Desmond! Akala ko ay ipapasisid niya sa akin si Desmond sa dagat o sa pool kaya naman nagreklamo ako doon dahil alam niyo naman na di ako marunong mag-swimming. Kaso safe naman pala itong sisid na gagawin ko kasi sa kama lang. Di ako malulunod.

Napahikab ako nang ginapangan na ako ng antok! Ang tagal kasi ni Desmond matulog! Inaantok na tuloy ako dito! Nakakainis naman ito. Baka fail na naman. Hanggang sa tuluyan na ako sinakop na kaantukan ko at nakatulog.

Sa kalagitnaan ng gabi ay nagising ako. Awtomatik akong napabalikwas sa kinahihigaan ko at napatingin kay Desmond na mahimbing ng natutulog.

Kinusot ko ang mata ko at tumingin sa wall clock namin na glow in dark. Hala! 2am na!

“Desmond?” Paggising ko sa kanya kaso tulog na tulog.

“Desmond ko?” ulit ko kaso wala pa rin.

Napangiti ako. Di pa naman siguro huli para di sisirin si Desmond. Mabuti nga ito tulog na tulog siya. Hehehe!

Isang hininga na hinugot ko pa sa kailaliman ng dibdib ko ang pinakawalan ko saka ako nag-proceed sa plano ko.

Pumasok ako sa kumot at saka ako gumapang tungo sa paanan ni Desmond. Nang makarating ako sa sentro ng paanan ni Desmond ay hirap pa akong paghiwalayin ang mabigat niyang binti. Dagdag hirap pa kasi nasa ilalim ako ng kumot!

Napaungol ako nang nagtagumpay ako sa paghiwalay sa binti ni Desmond. Ang hirap naman pala nito! Ang hirap paligayahin ng boyfriend natin.

Gumapang ulit ako doon sa hinaharap ni Desmond. Huminga ako ng malalim at pinakatitigan ko ang maumbok na bagay sa pagitan ng hita ni Desmond. Hay! Ang laki naman! Kakasya kaya ito?

Bumuntong hininga ako at humawak sa waist band ng boxers at jogging pants ni Desmond. As I was about to pull down Desmond’s underwear and jogging pants. My hands suddenly trembled.

Napapikit ako at tinigil ang ginagawa. Naiiyak ako. Bigla-bigla akong kinakabahan sa ginagawa ko. Ang sama ko talaga. Dinidisturbo ko si Desmond sa kanyang mahimbing na pagtulog. Pero nandidito na ako. Nasa baba na ako ni Desmond. Nasa ilalim na ako ng kumot namin.

Muli akong nag-ipon ng hangin sa dibdib ko saka ko binalik ang kamay sa waistband ng pang-ibaba ni Desmond.

Sakto lang na naibaba ko ang boxer at jogging pants ni Desmond hanggang sa makalaya ang ano niya nang magsalita siya.

“Habibi?”

Sa gulat ko doon ay sinisinok ako.

Ibabalik ko na sana ang boxer at jogging pants niya kaso pahihirapan ako. Naiipit ang ano ni Desmond. Hanggang naalis ang kumot at na-angat ko ang ulo ko kay Desmond.

Umiigting ang panga ni Desmond at nanlalaki ang matang nakatitig sa akin.

Yumuko ako.

“Sorry, Desmond. Ibabalik ko na–”

“Don’t.” pigil niya sa akin.

Muli kong binalik ang tingin ko sa kanya.

“Huh?”

“Anong ginagawa mo? Groping me while I was sleeping?”

Ngumuso ako at nanunig agad ang mga mata ko. Fail na naman ba ako? Lagi nalang! Ayaw ko na! Akala ko maha-happy dito si Desmond? Sabi ni Dareen gusto raw ito ng mga boyfriend namin kaso mukhang di naman happy si Desmond. Mukhang galit siya sa akin.

“Sorry, Desmond. Gusto lang naman kitang sisirin.”

Naubo bigla si Desmond. Hala!

“S-sisirin?” Tumango ako. “Saan mo natutunan ’yan?”

“Gusto ko lang naman na paligayahin ka Desmond. Kaya nanghingi ako ng advice kay Dareen. At sabi niya sisirin daw kita. Noong una Desmond ay ayaw ko sana kasi alam mo naman na di ako m-marunong l-lumangoy sumisid pa kaya? K-kaya noong sinabi ni Dareen na dito sa kama kita sisirin ay nadala ako kasi… d-di naman ako malulunod.”

Humaba ang nguso ko nang makita king napatampal si Desmond sa kanyang noo. Failed! Di siya happy.

Tumikhim si Desmond at nagsalita.

“Kung… sisirin mo ako, anong susunod na gagawin mo ngayon?”

Binagsak ko ang mata ko doon sa ano ni Desmond na naipit sa boxer niya. Tinulungan ko iyong makawala. Napaigtad ako ng mahawakan ko iyon at… m-mukhang ito pa ang galit kaysa sa ekspresyon ni Desmond. Matigas na siya at nanunuro na sa akin.

Napanguso naman ako doon.

“Isusubo ko yata siya D-Desmond.” munting wika ko at nginuso ang ano siya.

“You will suck that, and?”

Ngumuso ako kay Desmond at pinalis ang nakatakas kong luha. Umayos ako sa pagkakaluhod ko sa pagitan ng hita ni Desmond at nilagay ko ang kamay ko sa ibabaw ng hita ko.

“Di ko talaga alam ang gagawin Desmond. Sabi lang kasi ni Dareen sisirin ka at ipapasok ko ito sa bibig ko. Tapos… t-tapos di ko alam na may kasunod pa pala.”

“C’mere.” Si Desmond, kinumpas niya ang kamay niya na palapitin ako sa kanya.

“Papaano ito?” nguso ko doon sa ano niya.

“Just come here.”

Pinalis ko ang luha ko at gumapang sa ibabaw niya. Kinalabutan ako ng sumagi ang legs ko sa ano ni Desmond. Namamasa na iyon.

Pinunasan ni Desmond ang mukha ko gamit ang kumot at saka kiniss. Napaungol ako ng kagat-kagatin ni Desmond ang ibabang labi ko.

“Uhm!” Daing ko nang sipsipin ni Desmond ang dila ko at nang para niyang hinihimod ang loob ng bibig ko.

Nang pakawalan ni Desmond ang bibig ko ay tumulo ang konti kong laway pero pinusan niya naman iyon.

“Gusto lang naman sana kitang paligayahin Desmond. Sorry dinisturbo ko ang tulog mo.”

Tumawa lang siya at hinagkan ang noo.

“Now that you wake me up, habibi. Let’s fùcking continue this. Papagurin na kita ngayon.” saad ni Desmond at binaliktad ang posisyon namin saka sinimulan akong hagkan sa labi.

---

Kinabukasan ay naglaro kami ni Det-Det dahil umalis saglit si Desmond dahil may pupuntahan lang daw siya doon sa work niya. Emergency daw, e. Salamat na rin dahil pagod ako sa ginawa namin ni Desmond kaninang madaling araw. Totoong pinagod niya ako.

Natuwa ako kanina dahil tumawag si Nanay Susan at nangumusta siya dito sa amin ni Desmond. Namiss na niya raw ako. Hehehe! Bukas pa kasi ang uwi nila ni Tatay Carlos galing sa kanilang outing.

“Halika dito Det-Det.” pagkaka-usap ko sa tuta namin ni Desmond. Ay baby pala namin.

Napahagikhik ako ng dilaan ni Det-Det ang mukha ko at tumahol-tahol pa siya kahit na ang liit ng boses niya.

Natigil ang harutan namin ni Det-Det ng tumunog ang telepono ko.

Kinuha ko kaagad iyon dahil baka si Desmond iyon kaso nakita ko ang text ni Suzie sa akin.

‘Finn, samahan mo naman ako dito sa *** coffee. I need a company, Finn. Hiniwalayan ako ng boyfriend ko.’

Nag-iwan ako kay Desmond ng mensahe bago ako maggayak. Sinabi na sa akin ni Desmond na huwag akong aalis pero di ko naman matitiis si Suzie. Naaawa ako sa kanya.

Sumakay ako ng taxi at saka ko binigay ang address sa taxi driver. Ilang minuto lang ay tumigil din ang taxi at nagbigay na ako ng pamasahe.

Pagkalabas ko sa taxi ay inayos ko ang suot ko at tatawid na sana ako ng daan para pumunta sa coffee shop nang biglang may tumigil sa isang kotse sa harap ko at may dalawang lalaki na naka-mask at cap. Mabilis nila akong hinawakan sa mga kamay ko.

Nangatog ang mga binti ko—ang buong katawan ko pero sinubukan ko pa ring kumawa sa kanilang pagkakahawak sa akin. Pero di na ako makasigaw ng tinakpan ng isang lalaki ang bibig ko at kusang bumigat ang takip-mata ko at para akong kinunan ng lakas.

“Tulong, Desmond.” ani ng isipan ko bago tuluyang pumikit ang mga mata ko.

Third Person Pov

Nanginginig ang kamay ni Suzie ng sagutin niya ang tawag na mula kay Jaheer. Her heart was pounding so much against her chest. She couldn’t even hardly press the green button on her phone because her hands were also shaking in fear and nervousness. 

“Shih Zhu, alam mo ba kung saan si Finn?”

Napatakip si Suzie sa kanyang bibig at kusang tumulo ang mga luha sa mata.

“J-jaheer… di ko alam. Di kami nagkita.”

Nang marinig ni Suzie ang mga mura sa kabilang linya ay mas lalong bumuhos luha niya.

“Suzie,” sa kauna-unahang pagkakataon ay tinawag siya ni Jaheer sa pangalan niya.

“Suzie, si… si Finn mukhang nawawala. Desmond was fuming mad kasi di niya mahanap si Finn. I-if ever tumawag or magtext sayo si Frenny, Suzie. Please, balitaan mo naman kami.” Jaheer pleaded.

Suzie’s heart felt like she had been stabbed numerous times. 

Tumango si Suzie at pinalis ang luha.

“Y-yes, Jaheer. Tu… tutulong ako.”

“Thank you, Shih Zhu.”

Nang maibaba ni Suzie ang telepono ay may kinuha siya sa kanyang drawer at pumunta siya sa silid ng kapatid na may sakit.

“Aalis muna si Ate saglit, ha.”

“Bumalik ka kaagad, ate Suzie.”

Naiyak si Suzie doon. Hinagkan niya ang noo ng kapatid at nagmamadaling bumaba sa kanilang apartment.

Sumakay si Suzie ng tricycle at saka sinabi sa driver ang address. Isa lang ang nasa isip ni Suzie ngayon. Ang kalagayan ng kaibigan niya, si Finn.

Nang makarating si Suzie sa bahay ng taong sadya niya ay mabilis siyang nagdoorbell kaso halos masira na niya ang doorbell ay di pa rin siya pinagbuksan.

Tiningnan ni Suzie ang bakod na gawa sa bakal at walang katakot-takot na inakyat ang mataas na gate.

Nagtagumpay si Suzie at nakapasok sa bahay. Walang habas niyang binuksan ang pintuan at doon niya nakita ang taong sadya niya at naka-headphone ito habang nakahilig sa sofa.

“AJ!” sigaw ni Suzie pero mukhang di siya narinig ni AJ dahil wala itong imik.

Malalaking hakbang ang ginawa niya at saka nilapitan ang kaibigan. Walang habas niyang tinanggal ang headphone nito at tinapon sa sahig. Narinig niya ang pagkabasag doon.

“What the fùck, Suzie?!” matinis na wika ni AJ kay Suzie.

Suzie frustratedly brushed her hair using her fingers and pointed at the evil eye of her friend. No. She can’t be friends with a lunatic or a devil man like AJ. 

“H’wag mo akong mapagsalitaan ng ganyan  AJ! Nasaan si Finnick? Saan mo dinala ang kaibigan ko!!!” halos maputol na ang ugat sa leeg ni Suzie kakasigaw kay AJ.

Parang baliw lang na tumawa si AJ.

“What is this Suzie? Kaibigan? Always remember Suzie na parte lang ng plano ang lahat! Plano lang na kaibiganin ang batang iyon sa una palang.”

Gusto ng kulamusin ni Suzie ang pagmumukha ni AJ. Gusto na niya itong pagsampa-sampalin kaso nasa teritoryo siya ng demonyo.

“Plano mo! MO, lang AJ.”

“You still obey–”

“Pumayag ako kasi… kasi kailangan ko ng pera pampagamot sa kapatid ko! Ginamit mo ang sitwasyon ko, AJ. Alam mong kailangan ko kaya ginamit mo ako!”

“Bitch! Tinanggap mo pa rin ang pera.”

“Kaibigan kita AJ at hindi ko alam na pati ako ay idadamay mo sa kabaliwan mo. This fùcking obsession of yours should stop! Wala–”

“YOU SHUT UP!” Marahas na tumayo si AJ at sinampal si Suzie.

Halos matumba si Suzie sa lakas ng sampal nito.

“Nagmamahalan iyong mga tao AJ! Desmond is madly in love with Finn. Desmond is head over heels with Finn. Nakita ko ’yon! Nakita iyon ng dalawang mata ko!” Namaos si Suzie sa kakasigaw sa pagmumukha ng kaibigang si AJ. “Just accept your defeat, AJ. Please, wake up! Gumising ka na sa ilusyon mo na masasayo pa si Desmond!”

Sinampal ulit ni AJ si Suzie at sa pagkakataong ito ay natumba na si Suzie at sunod naman na hinigit ni AJ ang buhok nito.

“Sabihin mo sa akin ngayon kung nasaan ang kaibigan ko, AJ. Sabihin mo sa akin kung nasaan si Finnick ngayon!” Tumutulo ang luha ni Suzie sa galit niya. Hindi siya naiiyak sa sakit ng nga ginawa ni AJ. Mqs inaalala niya ang kaibigang si Finn.

Tinawanan lang si Suzie ni AJ. “It’s too late, Suzie. Kahit na puntahan ngayon ang batang ’yon. Huli na ang lahat. Huli na!!” anito at tumawa na parang demonyo.

Napailing si Suzie at bumaha ang mga luha sa mata niya. It was all her fault. Kung hindi lang siya pumayag sa gusto ni AJ. Kung sana ay magpipilian siya. Kailangan niya kasi ng pera para sa kapatid niyang may sakit. At si AJ lang ang malalapitan niya dati. Hindi inaasahan ni Suzie na mapapalapit siya ng husto kay Finn. Isa lang ang masasabi niya. Napakabuti nitong tao. Pero ito ang sinukli niya.

“Nasa Mazz  Apartel si Finn. Doon ko siya pinadala sa mga tauhan ko. Pero wala ka na ring maabutan Suzie. By now, my men were already devouring that kid.”

Sa galit ni Suzie kay AJ ay niluwaan niya ito sa mukha. Nabitawan nito ang buhok niya at tumili sa pandidiri sa luwa niya.

Kinuha ni Suzie ang pera na naipon para pambayad kay AJ. Tinapon niya ito sa pagmumukha ng demonyo niyang kaibigan.

“Ayan na ang pera mo! Isaksak mo ’yan sa baga mong baliw ka!!”

---

Thank you for reading mga beh!!!

❤😍

Saka salamat sa 20K followers ko dito sa wattpad! Mahal ko kayo mga beh sagad! Alam n’yo yan.

CHAPTER 41

Chapter 41

Desmond Pov

Nakita ko ang message ni Habibi sa akin. Nagpaalam siya na aalis siya dahil may kikitain daw siyang friend niya. Hindi naman ako nakapagreply doon kaagad dahil may pinuntahan ako oil site dahil may nasira.

Madilim na akong matapos doon at pagkatapos at pagkatapos ko ang unang ginawa ko ay tawagan si Habibi. I’m sure he’s waiting for my message and call.

Nakunot ko ang noo ko nang tawagan ko siya kaso walang sumasagot. Nagri-ring ang phone kaso wala namang sumasagot.

Napailing ako at sumakay sa kotse ko para umuwi na lang. Baka nagtatampo na naman iyon dahil linggo pero may trabaho pa rin akong inaasikaso.

At nagtaka ako ng pagkarating ko sa bahay ay walang ilaw ang bahay. Tiningnan ko ang wrist watch ko pero alas 6 pa naman. Pumasok ako sa loob pero walang Finn na sumalubong sa akin. Tanging si Det-Det lang ang sumalubong sa akin. Binuksan ko ang ilaw sa buong bahay at umakyat sa taas karga si Det-Det.

Nahasa ko ang ngipin dahil ang tahimik ng buong bahay. Usually, kapag umuuwi ako ang tawa ni Finn at ang tahol ni Det-Det ang mauuwian ko. Pero ngayon iba ang pakiramdam ko.

Hanggang sa makarating ako sa kwarto namin ay di ko nakita si Finn. Nilagay ko si Det-Det sa room niya at pinakain ko saka ko hinanap si Finn sa buong bahay. Kaso di ko pa rin siya mahanap! I connected my phone to house CCTVs at nakita kong lumabas si Finn ng bahay bandang alas tres at di na siya nakauwi. Kahit anong gawin kong review sa CCTV ng buong bahay ay walang Finn na umuwi o bumalik!

Pinuntahan si Jaheer at hinanap ko si Finn sa kanya kaso wala rin daw siyang alam. I told him to contact Finn too pero wala rin daw’ng sumasagot sa kanya.

“Desmond, nawawala si Frenny?” he nervously ask me. Hindi ko alam kung kinakabahan ba siya sa dahil nakukuha na niya ang nangyayari or natatakot na siya sa hitsura ko ngayon. Any time kapag nalaman kong may masamang nangyari kay Finn. Kahit sino pa ’yan mapapatay ko. Tangina!

Napaluwag ako sa necktie ko.

“I will find him.” saad ko at tinalikuran si Jaheer na umiiyak.

I called Rap to help me find my habibi. Nanginginig na ang kamay ko habang nagmamaneho. Ilang minuto lang ay tumawag si Rap sa akin.

“Finn, was last seen in front of *** coffee shop. After that wala na. Di naman siya nakitang pumasok sa coffee shop. Dammit! Give me a minute. I think this CCTV footage was fùcking fabricated!”

“Please, hurry, Rap.”

“I will bud. Do you need Colt?”

“No,” I firmly answered.

“Bud, ako ang kinakabahan sayo. Magpasama ka na kay–”

“I can handle myself.” may diin kong untag. I heard him cuss on the other line.

Naging alerto ako ng marinig ko ang mura ni Rap sa kabilang linya.

“Rap.”

“Bud, Finnick was abducted but… dammit! Walang plate number ang sasakyan at walang CCTV ang lugar. Tanging ang CCTV sa harap ng coffee ang na-hack ko. Di ko na ma-track ang sasakyan na ginamit.”

“Wala ka bang magagawa d’yan Rap? Fùck! I’m worried with my habibi.”

“I will go to the place to look around.”

Nakahinga ako doon.

“Okay, thanks. I still need to go the some place.”

“Bud–”

Pinatay ko na ang tawag at saka ko pinaharurot ang sasakyan ko. Isa lang ang taong pumapasok sa isip ko na may kayang gawin ito. It’s AJ! Dàmn that bîtch! Siya lang ang may galit kay Habibi. Sa lahat ng tao sa piligid ko at ni Habibi, siya lang ang taong may kakayahang gawin ang mga bagay na ’to. Pinalampas ko siya sa ginawa niya sa Boracay. At kung ngayon may kinalaman siya o ginalaw na niya naman si Habibi. Idadaan ko na ang batas sa kamay ko.

Bumaba ako ng sasakyan at di na ako nagdoorbell. Inakyat ko na ang gate at nang makarating ako sa main door ay bubuksan ko na sana iyon pero naka-lock iyon.

Umatras ako at binunot ko ang ammo sa likod ko at nilagay ko ang silencer doon. Dalawang bala lang at bukas agad iyong pinto.

At pagkapasok ko sa bahay ni AJ ay agad ko siyang nakita na parang nakakita ng multo. Bumaba ang mata niya sa hawak kong baril at napaatras siya.

“D-desmond.” aniya at pilit akong binigyan ng ngiti pero nanginig ang mga labi niya.

“Hindi ka natuto? Tell me, AJ. What is it that you want?”

“A-ano ang sinasabi mo, Desmond?” nauutal niyang saad at patuloy sa paggawa ng mga hakbang paatras. Nakita ko sa mga binti niya ang panginginig.

“Tell me, AJ. Where the hell is my habibi?”

“W-wala akong alam…”

Sarkastiko akong tumawa na kinatigil siya. Tinutok ko ang baril sa kanya at kinasa iyon sa harap niya.

“For the last time, AJ! Tell. me. where. the. hell. is. my. habibi?”

“W-wala nga akong a-alam–”

Napuno ako sa mga sinasabi niya at ang ilang hakbang na pagitan namin ay inisang hakbang ko and elbowed his neck.

My arms trembled upon pressing his neck. Napatingala siya at malakas ko siyang sinandal sa semento sa likod niya.

He tried to removed my arms on his neck, but I pressed my arms harder on his neck.

Naluluha na siya at halos di na makahinga sa lakas na nilalagay kong  pwersa sa leeg niya. I, then put the muzzle of my gun on his temple. His blood drained and cold sweats starts to came out from his forehead.

“Nasaan si Finn? You tell me or I will pull this trigger, right now! Trust me, AJ, I can kill you in your spot rigjt now.” I warned him.

“S-s-sa Mazz Apartel.”

Binitawan ko siya at napaluhod siya sa sahig. At nagduwal.

“You fùcking psycho.” ani ko at tinutok ang baril sa kanya.

Tiningala niya ako na naluluha pa rin at namumula ang mata.

“D-desmond…”

“You messed with the wrong person, AJ.” saad ko at binaril ang hita niya. Napahiyaw siya. “There’s poison in that bullet, and in just two hours you will eventually feel numb and suffocated, and you’ll die.”

Tinalikuran ko siya na tinatawag ang pangalan ko. Pagkalabas ko sa bahay ni AJ agad kong tinawagan si Rap.

“Mazz Apartel doon dinala si Finn, Rap. Dun na tayo magkita.”

“We’re on our way there.”

Third Person Pov

Kinikilabutan si Suzie habang binabaybay ang hallyway ng Mazz Apartel. The place was shabby, old, dirty, and full of thugs. Pero desidido siyang makita si Finn. Kasi iniisip ni Suzie na kasalanan niya ang lahat. Kung sana ay di siya pumayag sa gusto ni AJ hindi sana ito mangyayari sa kaibigan niya. Kapag di niya nakita si Finn ay konsensya ang papatay sa kanya.

Pinalis ni Suzie ang luha at binilisan ang paglalakad. Nang makarating siya sa kwarto ay di na kumatok si Suzie at basta nalang pinasok kwarto. Thankfully the door wasn’t lock.

Pagkabukas niya sa kwarto ay agad na bumungad sa kanya ang dalawang lalaki na nakaupo sa sofa at and isa ay nakasandal, si Finn naman ay kasama nito at kumakaing mag-isa sa isang upuan.

“S-suzie.”

“Sino ka?!” sigaw ng isang lalaki.

Hindi pinansin ni Suzie ang dalawang lalaki at agad na nilapitan ang kaibigan saka niyakap. Umiyak si Suzie nang niyakap siya pabalik ni Finn.

“Suzie, okay ka lang ba? Iyong boyfriend mo?”

Kumalas si Suzie sa pagkakayakap at napaiyak ulit. Muli siyang yumakap kay Finn at hinigpitan ang pagkakayakap sa kanyang kaibigan. Hindi lubos maisip ni Suzie na nagpagamit siya kay AJ, oo, she needs money pero hindi naman dapat umabot sa punto na may masasagasaan siyang ibang tao. Lalong-lalo na kung ganitong klaseng tao.

“Masakit ba talaga ang break-up Suzie? Sshh, tahan na.” pag-aalo naman ni Finn kay Suzie dahil akala pa rin nito ay hiniwalayan ang kaibigan sa nobyo niyo.

Ang di lang alam ni Finn na ginamit lang ni AJ ang number ni Suzie para ito lumabas at ma-kidnap. Ang lahat ay plano lang ni AJ.

Magkaibigan sina Suzie at AJ. Parang personal assistant slash bestfriend na si Suzie at AJ. Mabait naman si AJ nang una itong makilala ni Suzie pero nagbago ito nang makilala si Desmond Bunsen. Masyado itong na-obsess sa lalaki. At sa gitna ng kagipitan ni Suzie dahil nagkasakit ang kapatid nito. Ginamit ni AJ si Suzie para sa kanyang plano. Plano lang na kaibiganin si Finn tapos itutulak ito ni Suzie sa lungga ni AJ. Pero nagbago ang isip ni Suzie nang makilala si Finn. Hindi kakayanin ni Suzie na masaktan ang taong katulad ni Finn.

Napasinghot si Suzie at hinawakan ang mukha ni Finn. “Hindi ka ba talaga nila sinaktan? Anong ginawa nila sayo?”

Ngumiti si Finn kay Suzie. “Hindi nila ako sinaktan Suzie. Binilhan nga nila ako ng chocolates, e.”

Pinakita pa ni Finn ang isang supot ng chocolates na nilalantakan nito kanina.

Binalingan ni Suzie ang tatlong lalaki.

“Wala talaga kayong ginawa kay Finn?”

Ang isang lalaki na naka-upo sa kabilang sofa ang sumagot kay Suzie.

“Papaano namin mahahawakan o masasaktan ang pagmamay-ari ng isang Desmond?”

“Ano?” gulong tanong ni Suzie.

“Kilala namin si Desmond. Sa mundong ginagalawan namin wala naman sigurong tao ang di takot kay Desmond at sa mga kaibigan niya.”

“Kung ganon bakit n’yo dinakip si Finn?”

Ang isang lalaki na nakasandal sa dingding naman ang sumagot kay Suzie.

“Hindi namin alam. Kung hindi nagsisigaw ’yan,” nginuso nito si Finn na walang imik at nakatunganga lang na nakikinig sa kanila. Mukhang gulong-gulo rin. “He was yelling, asking for help, and crying while shouting the name Desmond. Doon na namin siya tinanong kung sinong Desmond ang tinutukoy niya.”

Kinilabit ni Finn si Suzie at bumulong dito. “Kinuwento ko sa kanila na boyfriend ko si Desmond, Suzie. Tatalian na kasi sana nila ako pero di na nila natuloy.”

Masamang binalingan ni Suzie ang tatlong lalaki na parehong nagpauto kay AJ.

“Bakit hindi n’yo siya binalik kung wala kayong plano?”

“Nagtutulakan sila Suzie kung sino ang maghahatid sa akin.” sapaw ni Finn.

“Sa tingin mo kapag hinatid namin si Finn kay Desmond ay di niya kami sasaktan? Di niya ba kami sasaktan kapag nagsumbong ang bata na ’to na kami ang dumakip sa kanya? Di mo yata kilala si Desmond. Kapag may ginalaw mo ang  isa sa mahalagang tao kay Desmond. Wag ka na lang umasa na kapag umuwi ka ay may maabutan ka pa sa bahay mo.”

Nagtayuan ang balahibo sa katawan ni Suzie nang marinig niya iyon. Hindi niya talaga kilala ang binangga niya.

“Hoy! H’wag kayong magsasabi ng masama kay Desmond! Mabait siya! Mabait ang boyfriend ko!” Pagtatanggol naman ni Finn sa boyfriend.

Napayuko nalang ang tatlong lalaki habang si Suzie naman ay pilit na isinasaksak sa utak ang kanyang mga maling nagawa.

Lahat yata sila na nasa loob ng maliit na kwarto ay napatayo nang bumulagta ang pintuan sa kanyang harap! Niluwa n’on si Raphael at si Colt.

“Sweetie ni Dareen?” ani Finn at lumipad ang dalawang kamay sa bibig.

Lumapit kay Finn si Colt.

“Are you okay?” tanong nito kay Finn pero iba naman ang sinagot ni Finn dito.

“Thank you pala sa pagbili ng dog ko, ha. Sinabi na ba ni Desmond sayo na Det-det ang name ko doon?”

Napangisi si Colt doon at saka bumaling kay Raphael.

“I guess he’s okay.”

Muling bumaling si Colt kay Finn.

“Let’s go.”

“I-uuwi mo na ako kay Desmond?”

“Yeah. He’s worri–”

“HABIBI!!”

Napatayo si Finn nang marinig ang duma-dagundong na boses ni Desmond.

“Desmond ko!!”

Sinalubong ni Finn si Desmond na malalaki ang pawis sa noo. Niyakap ni Desmond si Finn at halos mabuhat na niya ito.

“Dàmmit! Pinag-alala mo ako, habibi.”

“Sorry, Desmond. Sorry.”

---

Sinamahan ni Colt si Finn palabas ng building. Naiwan naman si Raphael, Desmond, Suzie at iyong tatlong lalaki na dumakip kay Finn sa kwarto.

“Colt, bakit di sumama si Desmond sa atin?” Inosenteng tanong ni Finn kay Colt.

“May tatapusin lang. I mean, aayusin. Sa labas na natin siya hihintayin.”

“Uhm!”

---

Palabas ng building sina Colt at Finn habang nag-uusap sa alagang tuta nito. Sa kabilang dako naman ay nakaluhod na sa harap ni Desmond ang tatlong lalaki at si Suzie naman ay nakatayo sa gilid ng tatlo.

“Did you touch my habibi?”

Halos di magkamayaw sa pag-iling ang tatlong lalaki kay Desmond. Dumudugo na ang mukha ng tatlo at kapwa na naliligo sa sariling mga dugo. Pinag-away kasi ni Desmond ang tatlo sa harap niya. Pinatigil niya lang ito nang ma-satisfy na siya sa mga pagmumukha nito.

“H-hindi. W-w-wala Desmond.”

“I will be sending AJ to jail. Will you cooperate with me?”

“Oo, Desmond.” | “Oo, Desmond just spare our lives.”

Isang tingin lang ang binigay ni Desmond doon at binaling ang ulo sa ibang direksyon.

Ngayon ay binalingan niya si Suzie. Wala pa namang sinasabi si Desmond ay lumuhod na si Suzie habang pumapatak ang mga luha.

“I trusted you.”

“I’m… i’m so sorry, Desmond.”

“What will my habibi feel if he knows that you conspire with AJ?”

Patuloy na umiyak si Suzie.

“Sorry, Desmond. Please, wag mo namang idamay ang kapatid ko. Please, ako lang ang may kasalanan Desmond. Ako lang ang nakipag-sabwatan kay AJ.”

“Why the hèll did you do it, Suzie? You… you disappoint me.”

Natakpan ni Suzie ang bibig saka umiyak.

“D-dahil kailangan ko ng p-pera. Kailangan ko nang pera Desmond. My brother is sick and I need to send him to the hospital at wala akong malapitan. Desperada na ako sa mga panahon na iyon kaya pumayag ako sa plano ni AJ. Pero nagsisi na ako Desmond. Pinagsisihan ko na ang pagpayag ko sa gusto ni AJ.”

“Stay away from Finn.”

“Desmond. H-huwag naman.”

“Hindi madaling magtiwala si Finn pero isa ka sa mga taong pinagkatiwalaan niya. Aminin mo man ang ginawa mo ngayon sa kanya. Pero masasaktan mo siya.”

“A-aminin ko sa kanya ang nagawa ko Desmond p-pero huwag mo naman akong papalayuin sa kanya. Please.” Makapal na ang mukha pero ayaw ni Suzie na lumayo kay Finn.

Pumayag si Desmond pero binalaan niya ito.

“AJ was psychologically ill. Did you notice it?”

Tumango si Suzie. “I will send him to mental hospital before he serve himself to the jail. I will make sure that he will root in jail.”

“Wala akong paki sa kanya.”

Tumayo si Desmond at tinalikuran ang apat. Sumunod naman si Rap dito.

Nakalabas na si Desmond sa sirang pintuan nang tawagin siya ni Suzie.

“Desmond… wag mo s-sanang idamay ang kapatid ko dito.”

Tumigil si Desmond.

“Wala akong gagawin sa kapatid mo, Suzie. Ayusin mo na ang buhay mo. Don’t involve yourself into people like AJ.”

Habang pababa sina Desmond at Rap sa building ay kinuwento ni Rap kay Desmond na tumawag na siya ng ambulance para pumunta sa bahay ni AJ. Para maagapan ang pagkalat ng lason sa buong katawan ni AJ.

Sapat na kay Desmond na nakita niya na safe si Finn at walang ginawa ang mga lalaki dito. Sapat na sa kanya na makitang walang gasgas si Finn at di nag-trigger ang trauma nito nangyari.

That is why Desmond decided to spare AJ’s life pero sa mental hospital na ito didiretso at pagkatapos ay sa kulungan. Hindi na niya hahayaang makagawa pa ito ng kademonyohan sa nobyo niya, kay Finn.

---

Naglalaro si Finn sa mga bula habang naka upo sa pusunan ni Desmond. Nasa bathtub silang dalawa ngayon at aliw na aliw naman si Finn sa mga bula at minsan pa ay pinapahid niya ang mga bula sa katawan.

Habang si Desmond naman na siyang nakasandal sa bathtub ay nakatutok lang sa likod ni Finn. He was admiring his habibi’s white and small back. Unknowingly, Desmond traced his index finger on Finn’s back and draw something there.

“Hehehe! Nakakakili Desmond.”

“Habibi,”

“Hmm?” nilingon naman siya ni Finn.

It was twelve midnight pero kapwa silang di makatulog. Napakahaba ng araw nila dahil sa nangyari.

Finn moved to turn around when his thigh brushed Desmond’s member. Something hot travels into his spine and to his face making his face bloody red. He settled on Desmond’s lower abdomen. Both of them are naked under the white and thick bubbles.

“Hindi ka ba natakot kanina habibi?” tanong ni Desmond kay Finn.

Finn brushed his hands on Desmond’s hard and perfect abs.

“Na… natakot talaga ako Desmond. Natakot ako nang dakpin nila ako. Pero iniisip ko na is-save mo ako. Alam ko kasi na hindi mo hahaya-ang may mangyari sa akin. I was just silently praying na madali mo akong mahahanap.”

“And those guys, they didn’t touch you, right?”

“Hindi dahil tumigil sila nang marinig nilang tinawag ko ang pangalan mo. Kilala mo sila Desmond? They’re badmouthing you Desmond kaya pinagtanggol kita.”

Namungay ang mata ni Desmond habang nakatitig sa kanyang kasintahan na dumadaldal sa nangyari kanina. The more he stare at Finn, the more he falls to him. Indeed, innocence is a bliss. But Desmond knows that in time he needs to tell Finn about Suzie at saka sa kanyang ibang trabaho (illegal).

“But I’m really bad habibi. I’m a very, very bad person.”

“You have your reasons Desmond. And you’re good to me. That’s the important thing for me.”

“I love you, habibi.”

“I love rin, Desmond ko.”

Desmond moved forward and grabbed Finn’s neck to kiss him, his other hand was working under the thick bubbles. Desmond massages Finn’s smooth and soft butt while his mouth is busy eating Finn’s mouth. 

No matter how many times they kiss, Desmond always feels euphoric every time he tastes his habibi’s mouth. Finn’s lips and mouth are filled with something he can’t explain. It was addicting. It was like a drug to him, making him addicted to his habibi’s luscious lips.

When they were disconnected, they panted, but the fire between them was still igniting. Desmond cannot help it but to squeeze his habibi’s butt. 

“D-desmond.”

“Yes?” Desmond in low and raspy tone.

“Hindi… hindi mo ako papadapain?”

Desmond grinned.

“I wanna pinned you right here, habibi.”

“D-dito? Pwede ba iyon, Desmond?”

“Of course.”

“Madudulas ako kapag dito ako dadapa Desmond.”

Natawa nalang si Desmond at niyakap ang kasintahan.

---

It was in month of October, times flies so fast and Desmond was, again, out of the country. This time siniguro na ni Finn na di na siya maglalasing at mapauwi si Desmond nang walang sa oras. Hindi na siya sasama kay Dareen at Frenny niya na mag-bar.

Finn, Suzie, and Jaheer was still closed to each other. Suzie was extra sweet and caring for Finn.

Si Suzie ay nagra-raket kasama si Sandra kapag may gig ito. Sandra was Desmond’s lesbian friend and they have the same manager, Maine. Nag-a-assist siya dito at malaki rin magpasweldo si Sandra.

(A/N: If you remember Sandra nagkita sila sa Boracay ni Desmond. Chapter 22)

Nagpapahinga si Finn dahil sa dami ng ginawa niyang requirements sa school. Masasabi niya talagang tatanda yata siya ng una kay Desmond dahil sa lagi siyang stress sa school. Kaya napag-isipan niyang magpahinga at lumabas kasama ang baby nila ni Desmond, si Det-Det.

“Gusto mo magplay tayo sa garden, Det-Det?” Pagkakausap ni Finn sa kanyang alagang tuta. Tumahol naman ito ng maliit.

Napangiti si Finn at binuhat ang alaga. Palabas ng bahay. Kaso nang makalabas si Finn ay sumalubong sa kanya ang ina ni Desmond, si ma’am Marjorie.

“M-ma’am…”

“Finnick Salvatore? My son’s boyfriend?”

Finn Pov

Nasa hita ko si Det-Det at parang takot din siya kay Ma’am Marjorie dahil nakabaon ang ulo niya sa tiyan ko. Kahit nga ako na nakaharap sa mama ni Desmond at nakatitig lang sa akin ay nanginginig ang mga binti ko.

Nang makita ako kanina ni Nanay Susan na nakasunod kay Ma’am Marjorie ay lalapitan na niya sana ito kaso inilingan ko nalang si Nanay. Ako kasi ang sadya ng mama ni Desmond.

Bumaon ang ngipin ko sa labi ko nang pinagkrus ni ma’am Marjorie ang braso niya at tinaas ang kilay sa akin.

Mas nakaka kaba pa ang pagharap ko kay ma’am Marjorie kaysa sa pagsagot ko sa mga recitations. Pinagpapawisan nga ako kahit na aircon naman itong bahay ni Desmond.

“I will be true to you, Finnick. I don’t like you for my son.”

Nakagat ko ang loob ng pisngi ko at agad na tumulo ang luha ko sa di ko malaman na dahilan. Parang tinusok ang puso ko sa loob.

“M-ma’am…”

“Please don’t cry in front of me. I will not be persuaded by your tears.”

“Mahal ko po si Desmond.”

“That’s too trivial, Finnick. You are too young. Makakahanap ka pa ng iba d’yan.”

“Pero si Desmond po ang gusto ko–”

“Ayokong lumabas na kontrabida sa buhay ng anak ko, Finnick. Nanay ako. Ina ako ni Michael. A mother only wants the best for her child. At itong ginagawa ko ay para ito sa anak ko.”

“Ma’am–”

Nabitin ako ng tumayo siya at may binigay sa akin na isang papel na maliit na hugis rectangle. May ilang nakasulat doon pero lubog na ang paningin ko sa mga luha.

“Ano po ito?” Tiningala ko siya.

“Cheque.”

Nag-imbak muna ako ng hangin sa loob para makapagsalita ng maayos. “Tsek po?”

“Hmm, sayo na ’yan. Umalis ka na sa bahay ng anak ko ngayon din at wag na wag ka ng magpapakita.”

---

Thank you for reading mga beh!!!🥰❤Labyo!

Mga beh may group page pala ako baka want niyo sumali. (A.V.E.S Lounge)

CHAPTER 42

Last chapter before epilogue. Enjoy reading.

Chapter 42

Finn Pov

Pinakatitigan ko ang tsek na binigay sa akin ng mama ni Desmond. Hinahayaan ko nalang ang luha ko na pumapatak kasi napapagod na rin ako kakapunas doon pero ayaw naman tumigil.

Naninikip ang dibdib ko at gulong-gulo ako. Bakit ako binigyan nito ng mama ni Desmond? Ano ang gagawin ko dito sa maliit na papel na ito? May mga numbers iyon doon at may maganda pang pirma sa ibaba. Nalulula nga ako sa dami ng zero doon. Kaya di ko na binilang.

Napatingin ako sa bag ko. Iyon ’yong bag na dinala ko dito sa bahay ni Desmond. Sinilid ko doon ang ilan kung damit. Dinala ko rin ang mga luma kong mga gamit noong nasa simbahan pa ako at di ako nagdala ng mga damit na bigay sa akin ni Desmond.

Dadalhin ko si Det-Det sa pag-alis ko dito ngayon. Kaya naghanda rin ako ng ilang gamit ko kay Det-Det. Sinilid ko lang iyon sa isang paper bag na nakita ko sa kwarto ni Det-Det. Ang ilalim noong paper bag ay may lamang dog food. Baka kasi wala pa akong pambili noon kaya nagpuslit ako kahit konti.

“Det-Det aalis na tayo dito ngayon, okay? H’wag ka iiyak kagaya sa akin, okay? H’wag kang maingay baka pagalitan tayo ng mama ng daddy Desmond mo.”

Baba na sana ako sa kama upang kumuha ng ballpen nang tumunog ang telepono ko. Naibalik naman sa akin iyong phone ko na bigay ni Frenny.

Napanguso ako nang makita ko ang tawag ni Desmond.

Pinunasan ko ang basa kong pisngi. Nagbreath-in and out muna ako bago sinagot ang tawag ni Desmond.

Umupo ako sa edge noong kama at inindak ko ang paa ko.

“Desmond?”

“Habibi. Habibi, I miss you.”

Napalabi ako at muli na namang umulan ng luha ang mga mata ko. Bakit ang sakit-sakit ng dibdib ko? Bakit para akong sinasakal sa sakit noon? Ganito ba kapag iiwan mo ang boyfriend mo? Ganito rin ba iyong feeling ni Suzie nang magbreak sila ng boyfriend niya?

Para kasing may sumasaksak sa dibdib ko.

“Desmond ko…” ani ko sa maliit na boses.

“Fùck! Are you crying habibi? Why are you crying? Habibi tell me.” May bahid ng pag-aala ang boses ni Desmond sa kabilang linya.

Napatingin ako sa paa ko na umiindayog sa ere.

Hindi ko naman pwede sabihin kay Desmond ito. Mahirap kasi. Ayaw kong magaya sa akin si Desmond. Ayaw ko na magaya siya sa akin na mawalan ng nanay at tatay.

Kaya kahit na masakit dito sa dibdib ko na iwan si Desmond na ganito. Susundin ko pa rin ang mama niya. Ayaw ko na mag-away si Desmond at ang mama niya dahil sa akin.

Hindi ako gusto ni Ma’am Marjorie para kay Desmond. Ang gusto niya siguro ay iyong mga babae na magaganda at may maayos na pamilya at mayaman. Hindi katulad ko na bata pa para kay Desmond. Mahirap pa. Wala pang pamilya. At wala pang narating sa buhay. Naiintindihan ko kung bakit ayaw ni Ma’am Marjorie sa akin. Pabigat lang siguro ako kay Desmond.

Hindi rin naman talaga ako gusto ng lahat. Ang may gusto lang sa akin ay si Desmond, sina Nanay Susan at Tatay Carlos, si Frenny, si Clayton, si Teacher Dareen, sina ate Zofia at ate Andrea tapos si Suzie. Pero sapat na sila sa akin.

“Habibi? Habibi are you there?”

“O-oo Desmond. Nandidito pa ako.”

“Why are you crying?” tanong ni Desmond at nilambingan niya ang boses.

“Mahirap… mahirap lang ang activities sa school ko Desmond.”

Sorry Desmond ko. Sorry dahil bad akong boyfriend, nagsisinungaling ako sayo Desmond.

Marahas na bumuntong hininga si Desmond.

“Pinag-alala mo ako habibi.”

“Sorry.”

“No, it’s okay. Send mo sa akin iyang mga activities mo na mahirap. Ako na ang sasagot dyan at gagawa. Huwag ka ng umiyak.”

Mas lalong bumubos ang mga luha ko.

“H-hindi na Desmond. Ako na gagawa dito. Magwork ka lang dya–”

Naputol ako nag may nagsalita sa kabilang linya na iba.

“Sir the the field engineers already arrived at the conference room. Ikaw nalang ang hinihinta–”

“Wait! I’m talking to my boyfriend. Tell them to wait.” rinig ko naman pigil ni Desmond doon sa sumingit na boses.

“But sir–”

“This is important matter.” Striktong saad ni Desmond.

“Copy, sir. Sorry.”

Napanguso nalang ako.

“Sige na Desmond. May work ka pa dyan.”

“No habibi.”

“Okay lang ako Desmond. M-magf-focus lang ako dito sa activities ko at magagawa ko rin ito. Ikaw dyan magwork ka lang para madali kang makauwi.”

“I’m sorry, habibi. I shouldn’t have leav–”

“Okay lang Desmond. I love you Desmond ko.”

“Fùck! Makakauwi ako nito ng di-oras.”

Gusto ko tuloy sabihin kay Desmond na huwag.

“I love you habibi. Wait for me, okay?”

Suminghot ako. “Uhm! Saka Desmond. Ako nalang tatawag sayo, okay? Focus ka muna sa work mo.”

“Yes, bibilisan ko lang dito. Take care, habibi. I Iove you.”

Binaba ko na ang tawag at saka ko tinabi ang telepono. Pumunta ako sa table na nandito sa kwarto ni Desmond at sumulat ako sa kanya. Sorry Desmond ko.

Matapos kong sumulat kay Desmond ay bumaba na ako. Sukbit iyong lumang bag ko sa aking balikat. Yakap ng dalawang kamay ko si Det-Det at bitbit ko rin iyong paper bag na may lamang food at konting gamit ng baby Det-Det namin.

Pababa ako nang makita ko ang mama ni Desmond na naka-upo at nakakrus ang legs sa may couch.

Pagkaraan ko sa harap niya ay bahagya akong yumuko sa kanya.

“Aalis na po ako…”

“Go.” Tulak niya naman sa akin.

Ngumuso nalang ako at tumuloy na sa paglabas.

Nang makalabas ako sa gate ng bahay ay mag-aabang na sana ako ng masasakyan ko papunta sa bahay ni Clayton nang makita ko si Nanay Susan at Tatay Carlos.

“Nanay, Tatay,” tawag ko sa kanila.

Nahabag naman ang dibdib ko nang makita ko si Nanay Susan na lumuha. Lumapit siya sa akin at yumakap. Si Tatay Carlos naman ay panay ang punas sa kanyang mata.

“Anak hindi mo naman kailangang umalis. Sabihin mo kay Desmond, anak ang ginawa ng mommy niya. O kundi ako na ang tumawag sa alaga kong iyon.”

Inilingan ko si nanay.

“Huwag na po nanay. Ayaw ko po na magkaaway si Desmond at ang mommy niya nanay. Ayaw ko na magalit si Desmond sa mommy niya nanay.”

“Anak saan ka ngayon? Kung sana lang ay matutulungan ka namin anak. Grabe na talaga iyang si Marjorie.”

Tinakot din kasi ni Ma’am Marjorie sina nanay at tatay na kung magsusumbong ito kay Desmond ay tatanggalan niya ito ng trabaho.

Kaya walang nagawa sina nanay at tatay. At kahit ako, ayaw kong idamay sila nanay sa akin. Ang bait nila at tinuring nila akong anak, ayaw ko na mawalan sila ng trabaho dahil sa akin.

Kahit na anong sabi ni nanay Susan sa akin na huwag umalis ay sinunod ko pa rin ang gusto ko. Umalis pa rin ako doon sa bahay ni Desmond at pumunta sa bahay ni Clayton.

I remember one time na nakapag-usap kami ni Clayton. Sabi niya kasi kapag kailangan ko siya lumapit lang ako sa kanya. Ngayon ko kailangan si Clayton. Kasi kung maglalayas ako sa bahay ni Desmond tapos sa bahay lang ako ni Frenny lilipat baka makita lang ako ng mommy ni Desmond.

“Finn?” Gulat na saad ni Clayton at niluwagan ang kanilang magandang pintuan.

Umiling na ako sa kanya. Ayaw kong pumasok pa doon.

“What happened?” sunod niyang untag.

Hindi ko alam kung ano ba ang pinagdadaanan ni Clayton. Pero pansin ko talaga ang tamlay niya at pumayat siya. Sa kabila naman noon ay pilit niyang pinapasigla ang katawan niya.

“U-umalis ako sa bahay ni D-Desmond, Clayton.” Tumulo ang luha ko doon.

Nangtagpo ang kilay ni Clayton at niyakap ako. Wala kaming paki kahit na napapagitnaan namin si Det-Det.

Habang magkayakap kami ni Clayton ay kinuwento ko sa kanya ang nangyari. Ang lahat-lahat.

“Dito ka muna tumuloy–”

“Ayaw ko, Clayton. G-gusto ko rin magwork Clayton kasi nags-school ako. Ayaw ko na maging pabigat sayo Clayton.”

“May kilala ako. Samahan kita doon.”

Hindi ako nagtagal doon sa bahay ni Clayton. Sinamahan niya ako sa sinabi niyang kilala niya raw. Hanggang sa nakarating kami sa Lattea.

Hinatid kami ng driver nila Clayton kaya naman naka-save ako ng pera.

Ngayon kailangan ko nang magsave dahil ako na ang gagastos para sa sarili ko at para kay Det-Det. Ako na ang bubuhay sa kanya.

“Ate Kris!” tawag ni Clayton doon sa babae na nasa counter.

Nilibut ko ang mata ko sa paligid habang nakasunod kay Clayton. Umupo kami at sumunod naman iyong tinawag niyang ate Kris.

Napangiti ako dahil ang ganda ng shop. Parang gumaan kahit papaano ang pakiramdam ko.

“Ate Kris, may kasama ako.”

“Hello po.”

“Hi!” bati naman nito sa akin.

“Ate pwede bang dito muna siya? He can work naman Ate Kris.”

Tumingin sa akin si Clayton at tumango ako. I can work!

“Tamang-tama dahil kulang ako sa tao dito.”

“Hi, Finn, I’m Kris, you can call me Ate Kris.”

Masaya kong tinanggap ang kamay ni Ate Kris saka nagshake hands kami.

Nagpasalamat ako kay Clayton na dinala niya ako dito sa Lattea. Pagkatapos akong ipakilala ni Clayton kay Ate Kris ay umalis din siya kasi di siya naka pagpaalam kay baby Daniel.

Natanong sa akin ni Ate Kris kung may matutuluyan ba ako. At sinabi ko ang totoo kay Ate Kris. Naawa siguro si Ate Kris at sinabi niyang pwede daw na dito muna ako sa Lattea. May second floor naman daw ito na may kwartong di nagagamit na pwede ko munang tuluyan pansamantala.

Inihatid ako ni Ate Kris sa kwarto na tinutukoy niya at okay naman ang kwarto. Linis lang ang kulang. Sa unang araw ko doon sa Lattea ay naglinis muna ako sa silid na binigay sa akin ni ate Kris. Hinayaan niya rin ako na kasama ko si Det-Det.

Pinaliwanag sa akin ni ate Kris ang work ko. Sa umaga ay ako ang magbubukas ng shop at maglilinis para sa opening tapos ako din magsasara sa gabi kasi dito lang naman ako tutuloy. Kapag may klase naman daw ako ay night shift ako.

“Ate Kris salamat po talaga. Salamat na tinanggap mo ako dito at si Det-Det.” wika ko kay ate Kris. Ito ang second day ko sa work at kahit papaano ay nakakayanan ko naman.

Mahirap at miss na miss ko na si Desmond. Gusto ko na siyang tawagan kaso ayaw kong masira ang nagawa ko na.

“Ano ka ba Finn. Masaya nga ako kasi dumating ka. Tapos parang swerte ka pa dito kasi simula kahapon dumadami na ang tao na pumupunta dito. Tapos si Det-Det naman naaliw ang mga customers.”

Dumaan ang isang araw, dalawa, tatlo, apat hanggang sa naging lima.

Wala akong pinagsabihan na umalis ako sa bahay ni Desmond maliban kina nanay at Clayton kaso sa ika-limang araw ko dito sa Lattea ay biglang sumulpot si Dareen at Frenny.

“Bobita ka! Pinag-alala mo ako, kami ni Suzie!” nangiyak-ngiyak na wika ni Frenny.

Di pa kasi ako pumapasok. Plano ko sa lunes pa pumasok. Nag-aadjust pa rin kasi ako.

“Tsk! Anong ginagawa mo dito? Bakit ka nandidito? At ano itong nalaman ko na umalis ka sa bahay ni Desmond? Ano naghiwalay kayo? Kumikiring-king na si Desmond ng iba?” pagpapaulan ng tanong sa akin ni Dareen. Maarte siyang napairap sa akin.

“H-hindi naman…” simula ko at napakwento na ako sa kanila. Kaibigan ko naman sila. Alam kong di naman nila ako ipapahamak.

“What? Ginawa iyan ng mother ni Desmond? Pinagmukha ka niyang gold digger?” tumaas ang boses ni Dareen.

“Bakit di ka nagsumbong kay Desmond?!” Pagbagsak ni Frenny sa kamay sa mesa at dismayado sa desisyon ko.

“Ayaw ko na magaya sa akin si Desmond, Frenny. Ayaw ko na mag-away sila ng mommy niya. Okay lang na wala akong parents, frenny. Sanay na na naman ko doon huwag lang si Desmond. Marami nang nagawa sa akin si Desmond at ngayon ako na naman ang gagawa para sa kanya.” paliwanag ko sa kanila.

Napahilot na lang si Dareen sa kanyang sintedo at inis na pinagkrus ni Frenny ang kanyang braso.

“Anong tinutuluyan mo ngayon?” si Frenny.

“Dito.”

“Ano???” sabay nilang sigaw ni Dareen.

Ngumuso ako sa kanila.

“Sa taas. May kama naman ako doon na maliit. Kasya naman ako.”

Kumurap-kurap ang mata ko nang tumayo si Frenny at umupo sa tabi ko saka ako niyakap.

“Nakakinis! Nakakinis kang bobita ka! Nag-alala talaga ako sayo! Akala ko nawala ka na naman kagaya noong una!”

“Sorry, Frenny.”

Niyakap niya lang ako.

“Pero proud na proud ako sayo na kayang mong talikuran si Desmond dahil iniisip mo ang kapakanan niya. Gosh! Kahit mali ito, nakakaproud na kahit isip bata ka nakakagawa ka ng ganitong desisyon. Inuuna mo talaga si MD!”

Hindi ko maintindihan si Frenny. Proud siya sa akin kaso para niya naman akong pinapagalitan sa tono niya.

“Finn, mag-usap kayo ni Desmond. Don’t make decision in your relationship alone. Dalawa kayo dito. Hindi ka pwedeng magdesisyon ng mag-isa. Talk to Desmond. Hear him out kung ano ang plano niya. Huwag ganito, okay? I know you’re just thinking about him, his own good, but you’re in this together. Don’t make things complicated for the both of you. I’m happy that your slowly maturing Finn, but in this matter, talk to Desmond. Sabihin mo sa kanya ang lahat ng ito.”

I was moved by Dareen’s word. Nagmuni-muni ko ang mga desisyon ko dahil sa kanyang sinabi.

Desmond Pov

I cannot concentrate on my work. Panay ang tingin ko sa cell phone ko kung nagt-text or chat man lang ba si Habibi kaso lagi naman akong dismayado dahil wala na siyang mensahe sa akin.

Hindi na naging maganda ang kutob ko nang di na siya nagt-text o tumatawag sa akin ng dalawang araw. Pero nagtiis ako. Baka kasi nag-aaral talaga siya at maraming ginagawa.

Dumating ang limang araw na walang ni-isang text na dumating sa akin galing kay Habibi. Hindi ko na iyon matiis pa. Naa-apektuhan na ang trabaho ko sa kakaisip sa kanya sa bahay. Tangina! Kaya naman ang planong isang linggo ko dito sa Saudi ay nauwi sa limang araw lang at lumipad na akong pauwi sa Pilipinas. Hindi ko kayang di nakakausap ang Habibi ko. Hindi ganito si Habibi. Nagmamaktol na iyon at nagtatampo kapag wala akong message sa kanya.

Pagod sa trabaho at byahe akong dumating sa bahay. Tumabol ang puso ko nang walang sumalubong sa akin. Ang tahimik ng bahay. Wala si Det-Det na pakalat-kalat!

“Habibi!?”

“Habibi?”

“Finn?”

“Finnick!?”

“Dàmmit! Are you playing with me habibi? Papadapain kita.”

Kahit na anong tawag ko kay Habibi ay wala talaga.

I was about to step onto the staircase when Manang Susan came out from the kitchen.

My jaws clenched as Manang Susan’s eyes found my eyes. The heck! Why the fùck is Manang crying?

Manang trudges towards me and holds my hands. Her hands were shaking and cold.

“Patawad, Desmond. Patawad wala kaming nagawa upang pigilan si Marjor–”

“What the hèll did my mother do, Manang?” My voice went high.

I heard some heavy steps and Mang Carlos came out from the garage.

“Mabuti’t dumating ka na Des–”

“What the hèll is going on Mang Carlos?”

“Kasi Desmo–”

“And where’s my habibi? Where is Det-Det? Where the fùck are they?”

Parang nawala ang kapaguran ko dahil sa sumalubong sa akin sa bahay. Wala ba naman dito ang inuwi ko.

“D-Desmond ang… a-ang mommy mo. Pumunta dito at… at pinaalis si Finn.”

I felt my heart drop.

“W-what?!!?”

Manang Susan jumped.

“Hindi kami nakatawag sayo Desmond kasi tinakot din kami ni Marjorie. Gustong-gusto ka naming tawagan kaso–”

“Kailan pa ito Mang Carlos?!” halos maputol na ang ugat ko sa leeg kakasigaw.

Tangìna! I fùcking see red right now! My flesh was fùcking trembling and my hands were itching to punch someone!

“Limang araw na ang lumipas Des–”

“Fùcking shit!” Mura ko at nagmamadaling umakyat sa taas.

I don’t want to believe Mang Carlos and Manang Susan, but when I opened Det-Det’s room, he wasn’t there. I went to Finn’s room and he was not there either. I checked his closet and his clothes were still there. My eyes roamed over his other things. Ang nawala ay iyong lumang gamit niya.

Galit kong sinipa ang pintuan ng closet at di na ako nagulat ng masira iyon at mahulog. Nasuntok ko pa ang isang pintuan noon na gawa sa salamin.

Pagkuha ko sa kamao ko doon ay nakita ko ang bakas ng dugo doon. Hindi ko inintindi ang kamay kong dumudugo at pumasok ako sa silid ko.

Napapikit ako. Putangina! Gusto kong pumatay ng tao! Open the light in my room. My room never felt this cold until now. My room never felt so lonely until this moment.

Aalis na sana ako nang may mahagip ang mata ko sa bedside table.

Nilapitan ko iyon at kinuha.

Nagtagis ang bagang ko nang makita ko kung ano iyon. A cheque worth 2 million dollars’ with my mommy’s signature at the bottom. Nalukot ko ang cheque at doon ko napansin na may sulat pala sa likod noon.

Desmond ko, patawarin mo sana ako. Patawarin mo sana ako dahil umalis ako sa bahay mo at sinama ko ang baby natin. Huwag kang mag-alala Desmond aalagaan ko ng mabuti ang baby natin.

Desmond ko, hindi ko alam kung itong ginagawa ko ngayon ay break-up ba o ano. Pero masakit na masakit ang dibdib ko Desmond. Ayaw ko itong gawin pero para ito sayo Desmond dahil mahal na mahal na mahaaaal kita. Huwag ka sana magagalit sa mommy mo Desmond. Mahal ka lang niya at gusto niya ang best para sayo.

Gusto ko sana na mahaba ang sulat ko sayo Desmond kaso ang liit ng papel na binigay ng mommy mo sa akin. Kaya hanggang dito nalang. Mahal kita Desmond ko. Mwuuah!<3

Habibi

Hindi na ako nag-aksaya pa ng oras at muling bumaba para puntahan si Mommy sa bahay nila. Dire-diretso ang lakad ko nang tawagin ako Manang Susan.

“Desmond ang kamay mo. Dumudugo ang kamay mo.”

Tiningnan ko lang ang kamay ko. The blood was dripping nonstop on my hand.

“This is nothing, manang.” wika ko at lumabas sa bahay.

Sumakay ako sa sasakyan ko at pinaharurot ang kotse patungo sa bahay kung saan ako nakatira dati.

Nakarating ako sa bahay namin ng alas diez. Bukas pa ang lahat ng ilaw sa bahay.

I left my car in front of our tall gate. Nagdoorbell ako at agad ko namang nakita ang isang katulong na tumatakbo para pagbuksan ako.

The maid’s eyes widen when she saw me.

Long time no see?

“S-sir Michael–”

“Where’s mom?” I asked her and let myself into the house.

I took a long stride towards our main door.

“S-si ma’am Marjorie, sir nasa s-sala po kasama ang daddy ninyo.”

Walang habas kong tinulak ang pintuan ng bahay namin at agad akong tumungo sa salas ng bahay.

I saw Mommy sitting next to Daddy. Both of them were already wearing their sleep wear. Mommy was holding a wine glass with wine in it. Her back was facing me. That is why she couldn’t see me.

Daddy Daiam saw me and called me, “Michael.” he muttered. That’s when my mother turned her head towards where I was.

My fist balled. I was holding the cheque she gave to Finn.

“Michael.”

They’re both surprised.

“What the hèll did you do mom?!” I yelled.

Daddy stood up and went to me.

“Michael.” He said in an authorative tone, but I don’t give a damn.

I have been ill-mannered since time immemorial. I have been this disrespectful to them since then. I have already been a bastard since the day I remembered.

Naging sunod-sunoran ako sa gusto nila. I was like a pet to them since my brother died, saving me from a car accident. It was like I liked what happened that day.

I was ten when my brother died. Hindi ko makakalimutan ang araw na iyon. Nasa school ako at si Kuya Daemon ang sumundo sa akin. At nasa gitna kami ng daan nang may rumaragasang sasakyan na patungo sa direksyon namin. My brother protected me. At simula noon sinisi na nila ako na namatay si Kuya lalo na si Mommy. Kuya was her favorite. Kuya was always the best for her. Si Kuya ang matalino, si Kuya ang mabait, si Kuya ang ganito, ganyan. I grew up being envious-jealous with my brother.

I rebelled, and that resulted in me becoming one of Lorcan’s underbosses.

“Bakit mo pinalayas ang boyfriend ko sa bahay ko mom?!”

Mommy rolled her eyes and put the wine glass on the center table.

“He is nothing compared to you Michael Desmond. Really, Michael, an orphan boy? Anong magagawa niya para sayo? You don’t have to stoop this low for that boy Mic–”

“But that orphan boy is my love mom, my life and my everything!”

Gusto kong lapitan si Mommy kaso pinipigilan ako ni Daddy.

“My god Michael! You can still find someone better and ca–”

“I couldn’t find any if it’s not my habibi, mom! Please, just this one mom hayaan niyo na ako.” Tiningnan ko silang dalawa ni Daddy. “Hayaan niyo naman ako na piliin ko ang kasiyahan ko. Hayaan niyo naman na piliin ko ang gusto ko!”

“Desmond–”

Pinutol ko si Daddy.

“Kasi kahit kailan hinding-hindi ako magiging si Kuya. Kahit kailan hindi ako ang magiging magaling sa mga mata ninyo. Kahit kailan hindi ako magiging perpektong anak para sa inyo. Kahit kailan hinding-hindi ko mapapantayan si Daemon sa mga mata ninyo. Kasi ako ito! Ako ito mom, dad, si Desmond. I’m Michael Desmond, your bastard, promiscuous, and philandering son!” My voice echoed in the whole floor.

“If that boy loves you Michael, if that boy truly loves you why did he accepted the mo–”

“Stop it mom! Hindi ganyan ang boyfriend ko. Hindi ganyan ang habibi ko. Hindi mukhang pera ang mahal ko mom!” I argued.

Binitawan ako ni Daddy at di makapaniwalang tumingin kay Mommy.

“What is this Marj? What was Michael talking about?”

Umiigting ang panga ko habang tiningnan si Mommy na nag-iiwas ng tingin kay Daddy.

“She gave 2 million dollars cheque to my habibi, dad.” I answered to my dad.

“What?”

“Marjorie, how could you do this?”

“I just want the best for him Daiam!” Tumayo na si Mommy.

“You want the best for Michael to the point that you are already ruining his life!”

“Daiam! The boy accepted the cheque! Papaanong hindi mukhang pera ang–”

Napatigil si Mommg nang lumapit ako sa kanya at binagsak ko sa center table ang tseke na na kinulumos ko na at may dugo dahil sa kamay ko.

“My habibi didn’t even know that it was worth a million dollars mom.”

Tumayo ako ng maayos at tiningnan ko silang dalawa ni Daddy.

“I’m sorry for ruining your night. I’m sorry for crashing here. I’m sorry for shouting and disrespecting you, mom and dad. But this time ayaw ko na. Ayaw ko na na sumunod sa mga gusto ninyo. I will follow what my heart’s desire, mom, dad. I will follow what my happiness is. I didn’t know kung saan ako dadalhin ng pagmamahal kong ito. I don’t know kung hanggang kailan ito. But as long as it is still here and my heart continues beating for my habibi. I will continue fighting for it and for my habibi.” I said in serious and calm tone.

I heaved.

“If you cannot accept my habibi, I will respect that. Just don’t meddle with us. Dahil kung hahadlang pa kayo… mas mabuti sigurong kalimutan niyo na may anak pa kayo.”

Dismayadong napaupo si Daddy at tumalikod sa akin si Mommy.

Umalis ako sa bahay at kahit na ilang mura ang inabot ko kay Rap dahil gabing-gabi at tumawag ako sa kanya, wala na akong paki doon. Pinahanap ko si Habibi sa kanya.

And here I am standing in front of Lattea watching my habibi wpie the tables with our baby Det-Det. They were now closed based sa naka-hang na placard sa may pintuan.

Pinanunasan ko ang luha ko at huminga ng malalim.

My habibi was so brave. My habibi was now maturing, so pure and innocent. I will adore my habibi as long as I am breathing.

Tahimik akong pumasok sa Lattea. Hindi niya ako napansin na nakapasok at si Det-Det ang unang sumalubong sa akin. Det-Det and I were enemies when it comes to Finn, because we both loved him.

“Habibi.” I called him tenderly.

He turned around. His eyes immediately watered.

Nabitawan niya hawak na pamunas at nag-unahan sa pagtulo ang mga luha niya.

“Desmond ko!” He cried.

Nagpunas siya sa kanyang luha gamit ang t-shirt niya at tumakbo sa akin para ako yakapin.

This is my life. This is my happiness. This is my one universe in the many galaxies. I may have left, but this is where I will return. My habibi, my refuge.

EPILOGUE

Thank you for reading

Mafia Series 3: Love In Amess.

See you on Mafia Series 4: The Bachelor’s Desires. Mahal ko kayo!

---

Epilogue

My mother dragged me to come with them to this little church on the outskirts of the city where we lived. I still have a lot of things that need tending rather than tagging with them. Plus, I still have a hangover from last night’s escapade. But here I am.

I reached for my nape and massaged it as I followed my mom and dad inside the church. The parish priest greeted them. It looks like my parents always went to this church to the point that the priest knew them.

Hindi pa nagsisimula ang misa at inaantok ako, kaya naman ay lumabas ako ng simbahan. Naghanap ako ng lugar kung saan ako pwedeng  umidlip. Talagang hinihila ng kaantukan ang takip-mata ko.

Nang makakita ako ng isang puno sa likod ng simbahan ay agad akong lumapit doon para dun maka-idlip. Malinis naman ang lugar at may bermuda kaya naman humiga na ako doon sa ilalim ng puno. Hindi naman siya mainit dahil sa yabong ng dahon ng punong kahoy.

Ginawa kong unan ang isang kamay ko samantalang ang isa naman ay tinakip ko sa mata ko. Napabuga ako ng maluwag na hininga dahil sa tahimik na paligid at sa presko ng hangin.

Ilang minuto lang akong naka-idlip nang may biglang bumagsak sa tiyan ko dahilan para mapaungol ako sa impact noon sa tiyan ko.

“Huhuhu! Ahhw!” ang munting tinig ng isang bata.

Inis akong napaungol doon. Tàngina! Disturbo! Sarap na sarap na ako dito sa tulog ko, e. Pùta! Sino ba ito!?

Huminga muna ako nang malalim bago kinusot ang mata kong inaantok at binuka ang mga ito. Sa una ay nanlalabo pa ang paningin ko at tanging ang bulto lang ng bata ang naaninag ko na kumukusot sa mata niya at mahinang napapaiyak! Tàngina!

Nang makabawi ang mata ko sa silaw at panlalabo ay doon ko malinaw na nakita ang bata sa tabi ko.

He was so fùcking small. I don’t know how old he is, maybe five or six? I don’t give a fùck! All I knew was that he had disturbed me in my serene sleep. The kid was pale and even looked like a girl. If not for his short hair, I would have mistaken him for a little girl. Though he was pale, there was a faint color of pink on his not-so-chubby jowls. He had nice and catchy eyes, perfect thick eye lashes, and eyebrows, and his nose was fucking small but pointed. 

“Hey!” He jumped when I called him. 

He clumsily wiped his little tears. He turned his head on me and found his nose turning red. He was rubbing them. 

I don’t know what’s gottin’ on to me, but I lifted my hands and reached for his hand that he used for scratching his nose.  

“What’s wrong?”

“Po?”

Natulak ko ang maliit at magaan niyang kamay niya nang marinig ko ang boses niya at parang may pumatid sa puso ko! Jesus! What the fùck was that? Was this kid cursing me? The fùck!

He pouted his… fùcking lips!

“Why the hèck are you crying?” inis kong tanong dito. The hèll was wrong with him? Siya nga itong dinisturbo ang tulog ko tapos siya pa ang maluluha! Alam kong walanghiya ako minsan pero hindi ako nang-aabuso ng bata!

“Hindi po kita maintindihan masyado. Tinatanong niya po ba kung bakit ako umiiyak?” Ang pangit ng boses niya! But deep inside, his voice was twisting my fùcking intestine! What the fùck?!

Tinaasan ko siya sa kilay ko at mas nainis ako doon sa di ko malaman na dahilan nang makita kong hinabaan niya ako sa nguso niya.

“Masakit p-po kasi ang ilong ko… nang bumagsak sa,” tumingin siya sa bandang tiyan ko kung saan yata tumama ang mukha niya. Nanlaki ang mata ko nang bigla niyang iangat ang kamay at pinindut-pindut ang tiyan ko. “Bakit kasi ang tigas ng tiyan mo po. Masakit tuloy ang ilong ko.” anito.

Ewan ko hindi ko talaga gusto ang boses ng batang ito! Ang pangit lang para sa akin.

Kinuha ko ang kamay niya na di pa niya inaalis sa tiyan ko. Binagsak ko iyon.

“So kasalanan ko pa kung bakit nasaktan ko ang ilong mo?”

Inis akong napabangon at tiningnan ang bata sa harap ko. Naka-frog seat pa ito.

“Bakit kasi po ang tigas ng katawan ninyo?”

Nginisihan ko siya.

“Kasi… nag-g-gym ako.”

Nalukot ang maliit niyang ilong sa akin.

“Ano po ang gym?”

Nagulo ko ang buhok ko. Bakit ba ako nakikipag-usap sa batang ito? Walang kakwenta-kwentang kausap.

Well, what would you expect to this small boy.

“Basta maiintindihan mo lang kapag malaki ka na. At saka itong tiyan ko. Hihilingin mo rin na magkaganito ka paglaki mo.”

Ngumuso na naman siya na kinakati talaga ng kaloob-looban ko. Sa liit ng batang ’to ay mababalibag ko yata ito ngayon. Naiinis talaga ako sa panguso-nguso niya sa akin!

“Ayaw ko po n’yan.” Pangatwiran naman nito sa akin.

Kumunot ang noo ko nang ilahad niya sa akin ang dalawang maliit niyang palad.

“What?” galit kong tanong.

I inwardly shouted a series of cuss when he pouted his dàmn lips! Nagpapa-cute ba sa akin ang batang hamog na ito?

“May candy ka po?”

“Candy? I don’t have any.”

Lumaylay naman ang balikat niya at binaba ang kamay.

Nahabag naman ako doon kaya naman napakapa ako sa bulsa ko kung may madudukot pa ako. May nadukot akong isang box ng mentos. Pinakita ko iyon sa kanya.

“Kumakain ka nito?”

Walang imik niya itong kinuha sa kamay ko at binuksan. Binawi ko naman iyon dahil may dumi ang kamay niya. Ako na ang kumuha ng isang piraso doon.

“Nga-nga!” utos ko dito.

Masurin naman pala ang batang ito at binuka ang bibig.

Bigla-bigla akong napangiti ng makita ko siyang napapikit at napa-alog sa kanyang balikat. Nalalamigan yata!

Ngumiti ito sa akin at hindi ko nagustuhan ang pagsipa na naman ng puso ko. Tàngina! May sakit ba ako?

“Ang lamig po!”

Ngumisi ako sa kanya at sumandal ako sa malaking puno.

I folded my legs.

“Usog ka dito. Naiinitan ka dyan.” Sumenyas ako sa kanya.

Umusog naman siya at muntik ko na siyang matulak at mapa-mura ng umupo siya sa hita ko.

“Hey!”

“Po?”

“Po?” Ginaya ko ang sinabi niya.

Ngumuso na naman ito at pinaglaruan sa harap ko ang kanyang daliri. Tsk! Nagpapakyut nga ang batang hamog na ito sa akin!

Tinuro niya ang mentos na nasa kamay ko.

“Ahh!” aniya.

Napailing ako at sinubuan na naman siya.

“What’s your name?” tanong ko sa kanya matapos subuan.

Nawala yata ang antok ko dahil sa inis ko dito sa batang ito. Tsk! Naiinis ako pero di naman ako umalis dito.

“Pangalan ko po?”

Gusto ko na siyang paluin dahil ang mga tanong ko ay inuulit niya pa!

“Oo.” tamad kong ani at sinubuan ko na naman siya dahil naubos na naman ang mentos sa bibig niya.

“Finnick po!” Malapad siyang ngumisi sa akin! Akala niya talaga ang nagugustuhan ko itong ginagawa niya ngayon.

“Ang pangit ng pangalan mo pareho ng mukha mo.” Biro ko.

Nalukot naman ang noo niya at ilong sa sinabi ko.

“Ang sama niyo po!”

“Hey! Binigyan nga kita nito.” pagtukoy ko sa mentos.

“Kahit na po.”

“Tsk!”

“Ikaw po, ano ang pangalan mo?”

Ngumisi ako. “Michael Desmond.” May pagmamalaki kong untag.

“Ay! Di po bagay sa inyo ang name niyo. Ang sama mo tapos ang bait pakinggan ng pangalan ninyo.” komento nito.

What the fùck?! Kung hindi lang bata itong nasa harap ko ay nakutusan at napalo ko na ito ngayon. Tàngina!

“Nasaan ang pamilya mo? Bakit mag-isa ka? At magbihis ka marumi na ang damit mo.”

Pati ako ay nalungkot nang makita ko siyang yumuko at tumitig sa kanyang damit na luma na at may dumi na rin. He’s not smelly naman pero siguro nagmumukhang marumi ang damit niya dahil sa kalumaan nito. I don’t know.

“H-hindi ko po alam…”

“Hindi alam ang alin?”

Nataranta ako nang makita kong naluluha siya.

“H-hey!” Fùck! Di ko pa naman alam kung papaano magpatahan ng bata.

“Hindi ko po alam kung nasaan ang mama at papa ko. Iniwan na po nila ako. Wala na po akong magulang.”

Nagtagis ang bagang ko.

“What about your relatives? I mean, your ate or your kuya?”

“Tito lang po meron ako… k-kaso… k-kaso.”

“Sige. Huwag mo nang sagutin ang tanong ko.” ani ko.

“Say, ahh!”

Binuka niya naman ang bibig niya para sa akin. Lihim akong nagpasalamat na di tumuloy ang luha niya.

“Ikaw po? Nasaan po ang mama at papa mo?”

“They’re inside the church.”

“Nagsisimba po?”

“Ano pa ba? Alangan nama’t magtataguan sa loob simbahan?” Pilosopo kong untag.

“Ang sama mo po.”

“Tsk!”

“Bakit ’di ka po nagsimba?”

“Hindi na rin naman ako tatanggapin sa langit.” pambabara ko sa kanya.

“Hindi po ganyan. Nagpapatawad po si Jesus sa mga tao. Magdasal ka lang po kay Jesus at sasabihin niya rin sa Papa niya na patawarin kayo. Mabait po si Jesus.”

“I know.”

“Hindi po ba kayo napapagalitan ng mama ninyo kuya Desmon–”

“Don’t call me kuya.” supil ko sa kanya. “Saka hindi na ako papagalitan ng mama ko. Dahil lagi naman iyon.”

“Anyway, tanong ka ng tanong sa akin. Saan ka pala nakatira?”

“Dito po.” sagot nito.

“Dito sa puno? Ano ka kapre?”

Ngumuso na naman siya. Tsk! One of this day baka maputol ko na ang nguso nito.

“Dito po sa simbahan.”

“Gusto mo bang umalis dito?” seryoso kong tanong sa kanya. Bigla lang iyong lumabas sa bibig ko.

“Oo po.”

“Okay,”

Ngumisi siya sa akin. Tsk! Akala niya talaga madadala niya ako sa pagpapakyut niya!

“You want me to take you away from here?”

“Pwede po iyon?”

“Of course!”

“Gusto ko kuya–”

“I said, don’t call me kuya.”

“Hehehe! Ilalayo niyo po ako dito sa simbahan? Isasama niyo po ako sa inyo?” Masaya niyang wika.

“One of this day, I will take you away from here.”

Tumawa lang siya sa akin at bigla akong niyakap. Ang bibig niyang amoy mentos ay bigla akong hinalikan sa pisngi. Ni hindi na ako naka-angal doon.

“Hihintayin po kita!”

---

Hindi ako makapaniwalang nakatulog ako dito sa maliit na kama ni Habibi. This is just above the milktea shop where he works. I don’t even know if this bed is called a bed. It’s so small and not really comfortable. The foam was very thin, and the space was small. Hindi nga kami kasya dito ni Finn, but he settled on top of me.  

Ngayon na may araw na, ngayon ko lang naklaro ang buong lugar. Sobrang liit o baka di lang ako sanay kaya naliliitan ako. Isa lang ang kama walang kitchen at wala nga ring bathroom dito. Sa baba ay nakita ko si Det-Det na natutulog. Sa isang banda ay nakita ko ang bag ni Habibi na hula ko ay iyon lang ang dala niya dito at ang gamit niya sa school.

Napatingin ako kay Habibi na natutulog sa ibabaw ko at niyakap ang kamay sa katawan ko.

Masakit ang paa ko dahil hindi ko ito matuwid ng husto dahil lumalagpas ang paa ko sa kama na kung tawagin ni Habibi. That is why I needed to fold my legs at nananakit iyon. Pero wala yatang sasakit nang malaman kong umalis si Habibi sa bahay. Masakit na kahit ganito siya. Ako pa rin ang iniisip niya. Hindi ko magawang magalit sa nagawa ni Habibi. Instead, I’m proud of what he can do for me. Lumayo man siya sa akin di rin naman siya makakatakas sa kamay ko.

Sinuklay ko ang buhok niya na tumatabon sa kanyang magandang mukha. This fùcking cute and adorable boy on top of me was so fùcking mine! Mine fùcking alone!

Naising siya sa pagsusuklay ko sa buhok niya. Gusto ko sanang ngumiti nang halikan niya ang dalawang pisngi ko kaso pinigilan ko ang sarili ko nang maalala ko na galit-galitan pala ako ngayon.

Hindi pa kami nakakapag-usap dahil kagabi ay di niya ako iniimik. Niyayakap niya lang ako at para akong nilalambing. Alam niya sigurong may atraso sa akin. Nilinis niya rin ang sugat ko kagabi at puro iyak lang siya sa akin. Awang-awa siya na nakatingin kagabi sa kamay kong sugatan.

“Desmond bili muna tayo ng food kay baby Det-Det, please? Hindi siya kumakain ng hotdog Desmond.”

Napabuntong hininga ako. Akala ko ay makakapag-usap na kami dahil lumipas na ang gabi kaso heto kami. Si Det-Det pa talaga ang uunahin. Inis kong tiningnan si Det-Det na nagpapalambing sa habibi ko. Tsk! Nab-bwesit na ako sa tutang ito. Lagi nalang nauuna!

Wala akong nagawa kung hindi sundin ang Habibi ko. Bumili kami ng food ni Det-Det sa labas at kumain na rin kami.

Papalabas kami ng restaurant na kinainan namin ng makatagpo namin sina Sandra at Suzie.

“Finnick!” Salubong ni Suzie kay Habibi.

Nag-usap sina Habibi at Suzie kaya naman napabaling sa akin si Sandra.

Lumapit din sa akin si Sandra at biglang sinuntok ang balikat ko.

Bumulong pa si Sandra sa akin. “Ito na ba ang special someone mo?”

Ngumiti ako sa kanya. “Yeah, my boyfriend.”

Her mouth formed O.

“Lucky bastard!”

“I fùcking know.”

Pinakilala ko si Habibi kay Sandra at nanunuksong nginingitian naman ako ni Sandra. Dàmn this lady!

Nagpaalam kami sa isa’t isa dahil kakain pa pala sila. They invited us, but we politely decline since kakatapos lang din namin kumain.

Nang nasa parking lot na kami ay napangiwi ako nang ang pinapansin ni Habibi ay si Det-Det lang. Okay, I got it. He was avoiding me. No. Avoiding to talk to me.

“Habibi.” seryoso kong untag.

Naalis niya ang tingin kay Det-Det na nasa backseat. Bumaling siya sa akin ay ngumuso. Tsk! Alam niyang may kasalanan siya. Nagpapakyut! Porque alam niyang kahinaan ko iyon!

“Desmond.”

“I’m not okay with what you did, habibi. Leaving my house without me knowing and everything!”

His tears are teasing to trickle down.

“Ayaw ko rin naman iyon Desmond pero iyon ang utos ng mama mo. Ayaw kitang iwan Desmond dahil nagpromise na ako sayo pero mama mo kasi iyon.”

“Even if! You should have told me.”

Ayaw ko sana siyang pagalitan dito pero dapat malaman ni Habibi na di ko gusto ang ginawa niya at makasarili iyon.

Gusto ko tuloy suntukin ang mukha ko nang makita kong umiyak na si Habibi.

“Mahal kita Desmond ko. Mahal kita kaya ko ginawa iyon.”

“But you shouldn’t do that habibi. Nasasaktan ako. Sinaktan mo ako habibi.”

Kinuha niya ang kamay ko at pinisil iyon.

“Ayaw ko mang gawin iyon Desmond kaso mama mo nga iyon. Ayaw kitang iwan kasi mahal kita pero wala akong laban sa mama mo Desmond. Binigyan niya nga ako ng maliit na papel.” He wiped his tears using his free hand.

“Alam mo naman Desmond na wala akong mama, diba? Alam mo naman na lumaki ako sa simbahan at di ko na alam ang pakiramdam ng merong magulang. Tapos mahirap ang walang mama, Desmond. Masakit ang walang mama, Desmond. At ayaw ko na maramdaman mo iyon Desmond. Alam ko kasi ang pakiramdam noon Desmond kaya ayaw ko naramdaman mo iyon.”

“I know habibi. But I don’t like it nga. Ikaw ang importante sa akin. Ikaw ang mahalaga at mahal ko. At kung gagawin mo ulit iyong ginawa mo sa akin mas mahihirapan ako, mas masasaktan ako, hindi ako magiging masaya kapag iiwan mo ako.” pagpapa-intindi ko sa kanya.

“Galit ka Desmond?”

“Yes, I am. I’m galit, habibi.”

Kumurap-kurap ako ng alisin niya ang seatbelt niya at tinawid ang distansya namin at kumandong sa akin.

“Sakyan nalang kita Desmond para di ka magalit sa akin, okay?” aniya. Nagpapa-cute na naman sa akin ang Habibi ko. “Sorry, Desmond ko. Sorry na.”

Hinalik-halikan niya pa ang mukha ko.

“I’m still galit, habibi.”

“Sinakyan na kita Desmond.” nguso niya.

Umigting ang panga ko ng kumiskis ang pwet niya sa kaibigan ko sa ibaba. Pùtàngina! Agad na nanikip ang suot kong pantalon.

“You should go home with me, habibi. Babalik ka na sa bahay ko.”

“Pero magw-work pa rin ako Desmond. Gusto ko na doon sa Lattea.”

Tumango ako sa kanya. I will let him on that. I will not chain him inside my house. Baka isipin ng iba ang possessive ko na. Hindi ako possessive. Pero syempre babakod pa rin ako dahil baka maraming nag-aabang dyan. Tsk!

“Okay, but you’ll stay with me again. Nanay Susan and Tatay Carlos is sad because you leave the house.”

“Okay, Desmond. Uuwi na ako sayo pero ang mama mo?”

Humalik ako sa labi niya. Tàngìna, gusto ko nang papakin ang mga labing iyon.

“I already talk to them.”

“S-so okay lang sa kanila?”

“They can’t still accept it habibi, but we will prove to them that our love can withstand storms and challenges.”

“Uhm! I love you Desmond ko. Sorry ulit.”

“I love you, habibi.” Humalik na naman ako sa kanya.

“Hindi ka na galit?” tanong na niya naman.

“Still galit.”

Ngumuso siya sa akin.

“Paano ’yan wala akong alam na ibang gawin Desmond. Wala nang tinuro sila Dareen at Frenny sa akin.”

Natawa ako doon. Fùck! Ang cute talaga ng habibi ko kahit anong gawin niya.

Ngumuso siya at nilaruan ang butones ng dress shirt ko.

“Sisirin nalang kita Desmond. Pwede?”

Lumakbay ang kamay ko sa malambot na pang-upo ni Habibi.

“Papadapin din kita habibi.”

Ngumuso siya sa akin at nagnakaw ng halik sa labi ko.

“Dadapa naman ako Desmond. Sayo lang ako dadapa Desmond.”

“Fùck! That’s good, habibi!”

After that umuwi na rin si Habibi sa bahay ko. Everything went back to normal except that my Habibi works at Lattea. Mukhang nagugustuhan niya na rin naman doon. At masaya akong nakikita kong dahan-dahan nang nagm-mature si Habibi in his own way.

I will forever treasure the little and cute moments we shared together. In the midst of everything and the odds, I found love. In the midst of my confusion and hesitation in my life, I found my rest. I found my home, my tranquil. My Habibi may not be perfect, I may not be a perfect boyfriend, yet we’re able to find solutions and we’re able to find the missing pieces of our imperfections. We were able to embrace each other’s flaws. We may fight over little things, but we are able to fix them. Others may not understand what we have, what our relationship is, but the essence and importance of it is that we love each other, we understand each other, we choose one another every day, and lastly, we didn’t tramp on anyone.  

---

Thank you for reading!❤🥰 See ya on the story’s special chapters!

SPECIAL CHAPTER I

Hello, AVEEs (AmorevolousEncres Engels)! It’s been a while. I have always been grateful to each and every one of you for supporting my stories, especially Desmond and Finnick’s story. Without your support, their story wouldn’t have reached this far.

Since my contract with IMMAC ended last year, I’ve decided not to post the special chapters of MUS3 here on Wattpad. Instead, I’ve created another VIP group (a private Facebook group) where I’ll be posting the five chapter s (24k words in total) of the story.

This is available for only 30 pesos as a one-time payment. You can read the special chapters anytime and anywhere, as long as you have access to your account.

If you’re interested, message me on

Facebook : Amore Contaleone

Instagram : amorevolous.encres

🚨 Sneak-Peek

(Special Chapter 1)🚨

“You didn’t accept the money I gave to you before, Finn. But now that I’ve offered you to work for me and offered you a big salary, ay pumayag kang magtrabaho sa akin. So, why did you accept this work, Finn? What made your mind change?”

Medyo naguluhan ako kay ma’am Marjorie kasi sabi niya binigyan niya raw ako ng pera dati pero wala naman akong natatanggap. Baka nagkamali lang siya. Pero sinagot ko pa rin ng maayos ang tanong niya.

“Simple lang po, ma’am. Gusto ko pong malaman ninyo na kaya ko rin pong magwork sa ganitong kompanya. At gusto ko rin po kayong makilala kaya tinanggap ko po ang work na ito. Saka tungkol po sa malaking sahod dito? Isa lang naman po talaga ang laging dahilan ko kung bakit ako nagwo-work, e. Ang mabigyan ko po ng mga bagay-bagay sina nanay Susan at Tatay Carlos. Saka, nag-i-ipon din po kasi ako para sa date namin ni Desmond. Iyon po ang nakapagpabago sa isip ko.” Secret na ang gusto kong magka-ayos sila ni Desmond.

“Date ninyo ni Desmond?”

“Opo.” Tumango ako na parang professional.

“Kailangan ba ng malaking pera iyan?”

Umiling ako. “Hindi po pero gusto ko lang na may pera ako, baka kasi mahal ang mga gusto ni Desmond. Lagi nalang po kasi na siya ang nagbibigay sa akin ng mga mamahaling bagay at dini-date ako sa mga mamahaling lugar. Kaya ngayon gusto ko po na ako naman.”

“And where do you want to take Desmond sa date ninyo?”

Hay! Ang dami namang follow-up question nito. Akala ko one questiong lang. Hmp!

“Sabi po ng mga kaibigan ko dapat po ay sa exciting na lugar at dapat ay sasaya po sa Desmond sa lugar na iyon. Iyon pong di niya malilimutan.”

Payo ni Frenny at ni Dareen sa akin iyon nang minsan ko silang tinanong kung saan pupwedeng dalhin ang boyfriend sa date.

“And where do you think that place is?”

“Gusto ko pong i-date si Desmond sa amusepark. Doon po kasi may mga exciting na mga rides at alam kong sasaya doon si Desmond.” Kinikilig kong saad kay ma’am Marjorie. Na-i-imagine ko na ito, e. Hehehe!

“Do you think so?” May pag-aalinlangang tanong ni Ma’am Marjorie.

“Oo naman po.” Proud kong saad bago sinundan ng tawa mula sa lalaki kanina na ang pangalan yata ay Daiam.

---

Read the completed version here:  (Warning: These are raw, unedited copies of the MUS3 special chapters.)

SPECIAL CHAPTER II

🚨 Sneak-Peek (Special Chapter II) 🚨

“Gusto ko lang subukan ang tinuro ni Frenny at ni Dareen sa akin, Desmond ko. Gusto ko i-blowjob ka.”

My legs spread as he pushed them.

“Habibi, no.” Pigil ko dito kahit nakahain na ang pagkalalaki ko handang-handa na sa harap niya.

My dìck was now aching for his mouth. It was aching for attention!

“Ayaw k-ko lang, habibi, na gawin mo ito dahil sa mga sinabi ng mga kai–”

“I’m researching, Desmond ko. I do some research on how can I make you happy, Desmond ko. And I stumbled into the blowjob thing. At di ko naman alam kung papaano iyon kaya nagtanong ako kina Frenny. Hindi ko naman malalaman kung marunong na ako kung di ko susubukan, diba, Desmond ko?”

“But, habibi.” I argued.

He pouted and clasped his hands together in front of his thigh.

“Ayaw mo bang i-blowjob kita, Desmond?”

“Jesus! No, it’s not like that, habibi.” muntik ko na siyang di patapusin.

“Edi, pagbigyan mo na ako.”

Mas tumigas ang pagkalalaki ko dahil sa mga lumalabas sa bibig ni Habibi.

“I’m… I’m huge, habibi.” Inabot ko ang mukha niya at hinaplos siya.

I caressed his face and brought my thumb to his lips. I pushed my thumb inside his mouth, and he complied and proceeded to suck my thumb, twirling his tongue around my thumb and sucking it.

While my thumb clogged on his sexy and small mouth, he said. “Susubukan ko, Desmond ko. Alam ko naman na malaki ka.”

“It’ll hurt you.”

This fùcking size will hurt him more than he thinks.

“Dadahanin ko.” he said and put his right hand on my length while the other went into my two balls.

Fùck! Heaven!

Jesus Christ!

---

Since my contract with IMMAC ended last year, I’ve decided not to post the special chapters of MUS3 here on Wattpad. Instead, I’ve created another VIP group (a private Facebook group) where I’ll be posting the five chapters (24k words in total) of the story.

This is available for only 30 pesos as a one-time payment . You can read the special chapters anytime and anywhere, as long as you have access to your account.

If you’re interested, message me on

Facebook : Amore Contaleone

Instagram : amorevolous.encres

Read the completed version here:  (Warning: These are raw, unedited copies of the MUS3 special chapters.)

SPECIAL CHAPTER III

⚠️MATURE CONTENT BELOW. READ AT YOUR OWN RISK.

🚨 Sneak-Peek (Special Chapter III) 🚨

Humawak ang mga kamay ko sa aking baywang at napabuga ng hininga galing sa bibig.

Tinuro ako ni Habibi. “’Yan si Desmond ko, Mamita papadapain daw niya po ako.”

Nasamid si Mommy sa iniinom niyang tea. Ako naman ay napatampal nalang sa noo ko. Fùck!

“P-pinapadapa?”

“Oo po.” sumbong nito kay Mommy.

And when Mommy looked at me, her eyes were already fuming.

Fuck!

“Mom–”

“Michael Desmond!”

Tsk! May mga salita kasi na kami-kami lang din ni Habibi ang nagkakaintindihan. May mga salita nana parang normal lang sa ibang tao pero sa aming dalawa iba na iyon. Tulad nalang n’yan ngayon. Mapapa-explain pa tuloy ako nito ngayon.

Bumaba ako.

“Mom, it’s not what you think it is–”

Pinandilatan ako ni Mommy sa mata niya nang magkaharap kami. While my Habibi on my mother’s side looked so confused. Tsk!

“Are you abusing, Finnick, Desmond?”

“What? No! No, mom.”

“Hindi po kayo pinapadapa ni Papa Daiam, Mamita?” Ang singit ni Habibi sa amin ni Mommy na kinatigil naming pareho. Namula ang buong mukha ni Mommy sa sinabi ni Habibi.

Jesus! Dammit. I shouldn’t be laughing right now, but yeah. I am laughing. I can’t help it. Damn it! I really want to lock him in my room.

---

Since my contract with IMMAC ended last year, I’ve decided not to post the special chapters of MUS3 here on Wattpad. Instead, I’ve created another VIP group (a private Facebook group) where I’ll be posting the five chapters (24k words in total) of the story.

This is available for only 30 pesos as a one-time payment . You can read the special chapters anytime and anywhere, as long as you have access to your account.

If you’re interested, message me on

Facebook : Amore Contaleone

Instagram : amorevolous.encres

Read the completed version here:  (Warning: These are raw, unedited copies of the MUS3 special chapters.)

SPECIAL CHAPTER IV

🚨 Sneak-Peek (Special Chapter 4) 🚨

“Desmond ko, gusto ko ng cat. Gusto ko magkaroon ng ganito para mag kalaro na si baby Det-Det.” Sabi ko sa kamya hbang hinahaplos ang balahibo ng pusa.

“No, habibi.”

Nawala ang ngiti sa labi ko at di makapaniwalang tiningnan si Desmond.

“Desmond ko.” Nakanguso kong wika.

“You can’t have a cat, habibi.” Aniya at lumapit sa akin pero umatras ako.

Tinalikuran ko siya at binalik ko ang napaka-cute na pusa sa kanyang may-ari. Nagpasalamat ako dito at nagpatuloy naman sila sa pagkalalakad nila. Sinundan ko sila ng tingin hanggang sa maramdaman ko ang presensya ni Desmond sa tabi ko.

“Hmp!” asik ko at pinagkrus ko ang braso ko saka lumakad tungo sa sasakyan pero hinila ni Desmond ng kamay ko kaya naman napaikot ako at napaharap dito.

Nagtatagpo na naman ang kilay nito.

“Habibi, hindi ka nga pwedeng magkaroon ng pusa kas—”

Marahas kong binagsak ang kamay ko at pinaningkitan din ng mata si Desmond.

“Pero gusto ko! Gusto ko ng cat, Desmond!” Pilit ko dito.

Nahilamos niya ang palad sa kanyang mukha.

“No you can’t…”

Napatigil siya nang sabay kong pinadyak ang paa ko sa sementadong daan.

“Akala ko mayaman ka, Desmond ko! Kahit advance birthday gift mo lang ito sa akin kahit na napakalayo pa ng birthday ko. Wala kasing kalaro si Baby Det-Det.” Argumento ko dito.

“Habibi, hindi nagkakasundo ang pusa at aso nag-aaway sila.”

“Ehh?” saglit akong napaisip doon. Kaso naalala ko na may nakita akong bidyo sa Tiktok na friends naman ang aso at pusa. Na pwede silang maging friends.

“No!” Pagmamatigas ko. “Pwede silang maging friends, Desmond ko. Pwede!”

“But—”

“Gustong-gusto ko ng cat, Desmond ko. Si Dareen nga may cat din. Ang ganda ng cat niya, kagaya noong cat na hawak ko kanina.” May pagtatampo kong ani dito. “Sige kung ayaw mo, kay Mamita nalang siguro ako manghihingi.”

Pagkatapos kong sabihin iton ay tumalikod ko sa kanya at binuksan ko na sana ang kotse para sumakay ulit nang umangat na sa ere ang katawan ko.

Binuhat ako ni Desmond at pinasok sa kotse.

Nakaharap ako sa kanya na nasa labas ng kotse. Bumuntong hininga siya bago niyakap ang braso sa aking baywang.

Pairap akong umiwas ng tingin sa kanya. “Hmp!”

“Tsk!” anito naman. “Habibi,” wika niya at inabot ang baba ko saka pinaharap sa kanya ang mukha ko. “Habibi, kaya kitang bilhan kahit na ilang pusa pa iyan pero ang akin lang…”

“Edi bilhan mo ako.”

Tumango-tango siya. “Ang akin lang, habibi. Baka wala ka ng oras sa akin. May baby Det-Det na tayo tapos magdadagdag ka pa ng iba.”

Ngumuso ako. At pinadyak sa ere ang paa.

“Magseselos ka pa rin sa baby natin, Desmond ko?”

Sumama ang mukha niya.

“Gawan din natin ng kwarto kapag meron na akong cat. Don’t worry, Desmond ko. Hindi natin itatabi ang cat ko at si baby Det-Det sa atin. Hehehe!”

Natatawa siyang umiling at dumukwang para ako halikan. Umusog naman ako papalapit sa kanya at niyakap ang braso ko sa kanyang leeg para gantihan siya ng halik.

“Fine, bibilhan na kita ng cat mo. I’ll inform my secretary to look for a cat na gusto mo. Hmm?”

Napahalik ako sa kanyang labi sa tuwa.

“I love you, Desmond ko. Thank you!”

“Anything for you habibi. I love you.”

---

Since my contract with IMMAC ended last year, I’ve decided not to post the special chapters of MUS3 here on Wattpad. Instead, I’ve created another VIP group (a private Facebook group) where I’ll be posting the five chapters (24k words in total) of the story.

This is available for only 30 pesos as a one-time payment . You can read the special chapters anytime and anywhere, as long as you have access to your account.

If you’re interested, message me on

Facebook : Amore Contaleone

Instagram : amorevolous.encres

Read the completed version here:  (Warning: These are raw, unedited copies of the MUS3 special chapters.)

SPECIAL CHAPTER V

🚨 Sneak-Peek Special Chapter 5 🚨

“Let’s break up, habibi.”

Nahulog ang basong hawak ko nang marinig ko ang sinabi ni Desmond. Nag-uuhan sa pagtulo ang luha ko at di ko alam kung saan ako kakapit nang maramdaman ko ang panghihina ng mga binti ko. Isabay pa ang panginginig ko.

“D-desmond.” Tanging nausal ko pero parang wala lang si Desmond.

Ayaw na ayaw ni Desmond na umiiyak ako. Ayaw na ayaw niya akong nakikitang lumuluha kaso ngayon ay tinitingnan niya lang ako na parang robot na walang nararamdaman.

“Ayaw ko hiwalayan ka, Desmond ko.” Iyak ko.

“Let’s break up, habibi. You’re not cute anymore.”

Natigil ako sa paghikbi nang marinig ko iyon kay Desmond.

“H-huh?” Nasinok ako.

“Mas cute si Winter sayo kaya magbreak na tayo. Si Winter na gusto ko.” Ani Desmond saka itinaas si Winter.

Nanlalaki ang mata ko nang makita ko si Winter na parang natutuwa sa akin at ngumuwa ito na parang malditang pusa na nanalo sa akin.

“Huwahh! Akin lang si Desmond!!!”

Napabalikwas ako at nahilo ng konti dahil sa biglaang ginawa. Nahihilo ako pero mabilis kong tiningnan si Desmond na tulog pa rin at nasa tabi niya si Winter! Ang bago kong alaga na pusa! Mahimbing na natutulog si Winter sa balikat ni Desmond at parang nagugustuhan pa nito ang init ng katawan ng boyfriend ko!

---

Since my contract with IMMAC ended last year, I’ve decided not to post the special chapters of MUS3 here on Wattpad. Instead, I’ve created another VIP group (a private Facebook group) where I’ll be posting the five chapters (24k words in total) of the story.

This is available for only 30 pesos as a one-time payment. You can read the special chapters anytime and anywhere, as long as you have access to your account.

If you’re interested, message me on

Facebook : Amore Contaleone

Instagram : amorevolous.encres

Read the completed version here:  (Warning: These are raw, unedited copies of the MUS3 special chapters.)