TAMING IN THE WILD

This book is a work of fiction. Names,places,incidents are produced by the author’s imagination and are used fictitiously. Any resemblace to persons,living or dead, events and locales are extremely coincidental.

All rights reserved. No part of this story may be reproduced or transmitted in any form or by any means electronic or mechanical, including, photocopying,recording,or by any information storage and retrieval system, without the written permission of the author,except where permitted by law.

© 2021

Date Started: May 30, 2021 Status: January 7, 2022

••••••~

MAFIA UNDERBOSS SERIES

1st Installment: Your Royal Highness Devotion- COMPLETED

2nd Installment: Taming In The Wild- COMPLETED

3rd Installment: Love In A Mess- COMPLETED / PUBLISHED UNDER IMMAC PPH

4th Installment: The Bachelor’s Desire- COMPLETED

••••••~

//Read with caution! Please avoid mentioning other characters that aren’t related to the story or the author’s work.//

PROLOGUE

Warning! Spg

---

Prologue

Muntik na akong mahulog sa sofa na kinahihigaan ko rito sa sala nang makarinig ako ng malakas na busina ng sasakyan. Mabilis kong isinuot ang tsinelas na pambahay at kumaripas palabas. Sensor naman itong gate ni Rap, which means na automatic itong bumubukas kapag pumapasok o lalabas siya gamit ang sarili niyang sasakyan. Kaso, kapag hindi niya sasakyan ay hindi ito bumubukas. Ang taray lang, di ba?!

Sinilip ko kung sino ang may-ari ng sasakyan pero hindi ko ito maaninag sa siwang ng gate. Pero nang ibaba ng driver ang window ng kotse at dumungaw mula roon, doon ko na siya nakilala. Nakita ko si Desmond na ikinakaway ang kamay sa akin. Oo, si Desmond, iyong kaibigan ni Rap. Binuksan ko ang gate at pumasok ang kotse niya.

Nang makapasok ang sasakyan, dumeretso siya sa parking lot ng bahay. Agad siyang lumabas at binuksan ang backseat. Doon niya inilabas ang lasing na lasing na si Rap. Halos ang buong bigat ng katawan nito ay nakasandal na kay Desmond.

Napangiwi ako. Nahihirapan na rin si Desmond dahil malaking tao rin ang lolo ninyo!

“W-will you help me?” Doon lang ako nakagalaw nang magsalita si Desmond. Agad akong lumapit sa kanya at isinabit sa balikat ko ang isang braso ni Rap upang akayin siya papasok.

“Saan siya pwedeng ihiga?” tanong ni Desmond pagkapasok namin.

“Pwede bang sa itaas na lang, sa kwarto niya,” sagot ko sa kanya.

Kinagat ni Desmond ang labi at tumango.

“Okay.” Pagkatapos naming dalhin si Rap sa kanyang kwarto ay sinamahan ko si Desmond na bumaba.

“How are you related to my friend? Are you his houseboy, perhaps?” tanong niya pagkarating namin sa garahe. Hindi ito ang unang beses na nakita ko si Desmond. Maraming beses ko na siyang nakikita dahil sikat siya sa TV pagdating sa business. Siya iyong tipo ng businessman na maingay sa media. At ayon sa huling balitang nakita ko, na-link siya sa isang artista at modelo na lalaki.

Ngumiti ako sa kanya. Hindi pala ako nababanggit ni Rap sa kaibigan niya. Sabagay, sino ba naman ako? Ibinilin lang naman ako ng ama ko sa kanya. Tumikhim ako sa kanya at ngumiti. “I’m his acquaintance. I’m Dareen, by the way,” pagpapakilala ko.

He nodded. Tinanggap niya ang kamay ko. “Oh, his acquaintance. I’m sorry, I mistook you for a houseboy.” Mataman lang nitong saad.

“Nah! It’s okay. Thank you for bringing him home.”

“No sweat. Sige, I gotta go,” sabi niya at pumasok sa itim niyang Wrangler. Hinintay ko siyang makalabas bago ko isinara ang gate. Pagkatapos ay muli akong pumasok sa bahay, pumanhik sa itaas, at nagtungo sa kwarto ni Rap.

Nakita ko siyang nakasubsob sa kama. Pumunta ako sa banyo, kumuha ng metal basin, at nilagyan iyon ng maligamgam na tubig. Kumuha na rin ako ng bimpong pamunas.

Pagbalik ko ay inayos ko ang pagkakahiga ni Rap. Medyo natagalan ako dahil malaki at mabigat siya. Nang matapos ay hinubad ko ang kanyang sapatos at medyas. I undid his buttons as well para maayos ko siyang mapunasan. Isunod kong hinubad ang navy blue niyang slacks. Mabuti at may suot siyang boxer shorts.

Nang matapos iyon ay sinimulan ko nang punasan ang katawan niya. Sa totoo lang, hindi naman ito ang unang beses na nakita ko ang katawan ni Rap, at hindi rin ito ang unang beses na nakita ko siyang walang saplot pang-itaas o pang-ibaba. Mas lala pa nga ang nakita ko rito dati. Pero ito ang unang beses na umuwi siyang ganito kalasing, bagsak na bagsak talaga.

Ano kaya ang pumasok sa kukote nito at naglasing? Paki naman ng ganda ko kung uminom siya?

“Uhmm…” Napaurong ang kamay ko na nasa hita niya nang umungol si Rap. Napatingin ako sa kanyang mukha, akala ko ay gising siya pero nakapikit pa rin ang kanyang mga mata.

Tinapos ko ang pagpupunas kay Rap at pawis na pawis ako. Hindi dahil sa pagod, kundi dahil na rin sa pagpipigil ko sa sarili. Just damn!

Umuungol kasi si Rap sa bawat punas ko sa kanya. Hindi ko alam kung nananaginip ba siya o ano. Bababa na sana ako sa king-sized bed niya nang makita kong pinagpapawisan siya sa noo at leeg. Kaya bago ako umalis ay pinunasan ko muna siya, pero nang iaalis ko na ang kamay ko ay napaigtad ako nang hawakan niya ito.

“R-rap…” nauutal kong saad dahil mahigpit ang pagkakahawak niya sa kamay ko. Pilit ko itong binabawi nang bigla niya akong hinila at walang ano-ano’y kinabig ang ulo ko para halikan.

Nanlaki ang mata ko sa ginawa niya. Hindi ako makagalaw nang ilang minuto habang ang bibig at dila ni Rap ay tila nagsusumamo na buksan ko ang aking bibig.

Binitawan ko ang bimpo at itinunkod ang mga kamay ko sa kama upang mailayo ang mukha ko sa kanya, pero ipinulupot ni Rap ang dalawang mabibigat niyang braso sa akin kaya bumagsak ako.

Sa isang iglap ay nasa ilalim na ako ni Rap. Walang awa niyang pinagkakagat ang labi ko. Halos hindi na ako makahinga sa tuwing sinisipsip niya ang dila ko. Hindi na siguro ako magugulat kung kinabukasan ay may sugat na ang mga labi ko.

“Hoy!” sambit ko nang ipinasok niya ang isang kamay sa suot kong shorts. Naiangat ko ang balakang ko sa ginawa niya. Ang isa naman niyang kamay ay itinaas ang cotton shirt ko. Naglapot ang laway namin nang iwan niya ang labi ko at bumaba sa utong ko para isubo iyon.

“Ahhh… Rap… please… Rap… yeah… plea—ahh! Yes, right there!” Ungol ko nang dagdagan niya ng daliri ang butas ko sa likod. Sabay ng pagsigaw ko ay ang pagkagat niya nang mariin sa utong ko.

Tumulo ang luha ko dahil sa sakit. Ilang minuto ang lumipas hanggang sa umiiyak na ako sa ilalim ni Rap habang inaangkin niya ako. I’m on my knees while Rap is thrusting his big, erect manhood into my hole. Ang hapdi na ng pwit ko dahil sa kanya. Paminsan-minsan ay sinasampal din niya ang puwetan ko. Mahigpit ang pagkakahawak ko sa kobre-kama.

Nangangatog na ang binti ko. Ilang beses na rin akong nilabasan at sa tingin ko ay wala na akong mailalabas pa. Nakailang palit na rin ng condom si Rap.

“Ughhhh,” ungol ko sa tuwing isinasagad ni Rap ang kahabaan niya sa akin. Sa laki at haba niya, ewan ko kung paano iyon nagkakasya sa maliit kong entrada. Tahimik na tumutulo ang luha ko habang inaangkin ako ni Rap. May repulsion sa akin pero hindi ko naman maipagkakaila na gusto ko ito.

Bigla niyang hinablot ang buhok ko kaya nakaangat ang ulo ko. Mula sa likod ay hinalikan niya ang namamanhid kong labi.

“I love you, Rhian.”

Kung masakit ang ginagawa ni Rap ngayon sa akin, wala na atang mas isasakit pa sa narinig ko mula sa kanya. Tinawag niya ako sa pangalang hindi naman akin. Rhian… Rhian, siya ang asawa niya. Asawa niya na matagal nang namatay pero hanggang ngayon ay mahal na mahal niya pa rin.

Pero bakit ako nasasaktan nang ganito? Dapat ay hindi na, dahil alam ko naman na kahit balik-baliktarin ko pa ang mundo, walang makakapantay sa yumao niyang asawa. Bakit ko nga ba minahal ang lalaking ito? How did I manage to fall in love with this cold-hearted monster?

CHAPTER 1

Dedicated to: IvanSuazo4

Chapter One

Dareen Pov

“Ano!!?” inis kong sagot sa tawag ni Clemence. Nakakailang tawag na kasi siya sa akin pero binababa ko lang kasi wala namang silbi ng pinagsasabi niya. Nagpipigil na nga ako dito. Malapit ko na talagang matapon itong cellphone ko sa labas ng bahay namin dahil kay Clemence.

“Wow, ganito na tayo ngayon, no? Porket di ka lang pinayagan ni tito Ram na gumala, na pumarty, ganito na tayo? “ sarkastikong saad ni Clemence sa kabilang linya. Kahit na sa lakas ng boses ni Clemence ay naririnig ko pa rin ang tugtugin sa background niya. Mas nangati pa tuloy ang paa ko na tumakas dito sa bahay namin. Tumayo ako at sumilip sa bintana ng kwarto ko. Napa-sign of the cross na lang ako. Bwesit! Bakit pa kasi nasa ikalawang palapag ang kwarto ko? Sumilip ako sa ilalim. Napalunok ako kapag kasi tatalon ako mula dito ay sa halaman naman ang bagsak ko. Tapos iyong mga halaman ay mag mga tinik pa. Nakaka-imbyerna naman. Ngayon pa talaga ako hindi pinayagan ni daddy!

“Ano ba kasing tinatawag-tawag mo huh, Clemente!” bagsak ko sa totoong pangalan niya. Naiinis kasi ako dahil parang gusto ko nang lumipad doon sa party ng cousin niya.

Tumingin ako sa wall clock ko. Alas nuebe na ng gabi.

“Bwesit kang bruha ka! Pero mamaya na tayo magwarla baks dahil sa oras na ito dapat iba ang kawarla mo.”

Yes, Clemente or Clemence is my gay friend. I am also gay at sa lahat ng taong naging kaibigan ko si Clemence lang iyong tumagal. Ako kasi ay may pagka-strict to the point talaga na tao. At iyong ibang naging kaibigan ko kuno dati ay nasasaktan sila sa mga lumalabas sa bibig ko na mga salita. Aba? Sila ang mag-adjust! Dahil ako! Kaya kong mabuhay ng wala sila! But then god gave me Clemence, ang masasabi kong tunay kong kaibigan. Sa sakit at ginhawa ng buhay ko nadya-dyaan iyang bakla kong kaibigan na iyan.

Kumunot ang noo ko dahil sa sinabi niya. Hindi ko kasi alam kung ano ang ibig niyang sabihin doon.

“Anong sinasabi mo bakla ka!”

“Hoy! Ikaw Dareen, huh. Nakakailan ka na sa akin. Akala mo naman hindi bakla kong makapagsalita!”

Maarte akong umirap sa ere. I want to flip my long wavy and shiny hair but unfortunately wala ako nun. Ganito talaga kami mag-usap ng Clemence nagsisigawan na parang magrarambulan na pero ang totoo nag-uusap lang talaga kami.

“Just don’t beat around the bush, Clemence. Dinidisturbo mo ang tulog ko.” Which is pagsisinungaling ko lang sa kanya.

“Na,ah!” patuya niya. “Guess who kung sino ang lalaking nakita ko detey?”

Humigpit ang pagkakahawak ko sa cellphone ko. Kung talaga nasa harapan ko lang si Clemence ngayon, malamang sa malamang nasabunutan ko na ang baklang iyon.

“Clemente, kung may sasabihin ka sabihin mo na dahil kung hindi ibaba ko na ito. Matutulog na ako!”

“Hindi ka interested dito?”

Napairap ulit ako sa ere at tinalikuran ang bintana. Bumalik ako sa kama at humiga doon.

“Hindi ako interested kaya bye na Cle-”

“Kahit sabihin ko sayo na nandito ang boyfriend mong hilaw?” pagpuputol niya sa akin. Napaahon naman ako mula sa pagkakkahiga ko. Kumunot ang noo ko dahil sa sinabi ni Clemence. “Geoffrey, is here baks.” habol niya pa.

Napatingin ulit ako sa wall clock na nandidito sa loob ng kwarto ko. Kanina ay katawagan ko si Geoffrey sabi niya ay nakahiga na siya at matutulog na.

“Anong sabi mo?” anang ko.

“I thought not interested ka ghurl?”

Umingos ako dahil sa sagot ni Clemence.

“I hear you wrong right? Wala dyan si Geoffrey, Clemence… baks sabi niya ay matutulog na siya kanina.” imbes ay saad ko kay Clemence.

“Sabi ko naman sayo Dareen… hindi mapagkakatiwalaan iyang si Geoffrey… Geoffrey is just after your money, Dareen.” Ang kaninang boses na mapagbiro ni Clemence ay naging seryoso. Noon pa man ay ayaw na talaga ni Clemence kay Geoffrey. Ayaw niya kay Geoffrey dahil marami na daw itong issues at kagaya nga ng sabi niya hindi mapagkakatiwalaan pero nagkagusto ako sa kanya tapos tamang-tama naman na ano… na gusto rin ako ni Geoffrey kaya ayon sinagot ko naman. Aaminin ko na sa halos isang taon namin ni Geoffrey ay lagi kaming nag-aaway kasi… nagsisinungaling siya e. Lagi s’yang nagsisinungaling pero pinapatawad ko kasi malaki ang gusto ko sa kanya. Kahit na sa kabila ng mga sinasabi ni Clemence sa akin na hiwalayan si Geoffrey dahil niloloko lang daw ako nito ay hindi ako nakikinig. Saka hindi ko pa naman din nakikita na niloko talaga ako ni Geoffrey kaya, bat ako maniniwala?

“Baks-”

“Pumunta ka dito para makita mo… sinasabi ko sayo baks… walanghiya iyang si Geoffrey.”

“Baks, alam mo naman na hindi pumayag ang daddy ko… hindi ako makakalabas dito sa amin.” totoo kasi hindi talaga ako pinayagan ni daddy na maglakwatsa ngayon dahil sa nakaraang gala ko na nakaabot ako ng Davao. Galit na galit si daddy doon. Tapos ang issue ko last month.

“Basta nasabi ko na sayo nandidito si Geoffrey. Sabi mo kasi sa akin kanina na ayos lang sa iyo na hindi ka makakapunta dito dahil wala naman si Geoffrey pero baks… andito… andito siya at… pisti rin dahil magkalumpungan siya ba-”

Hindi ko na pinatapos si Clemence at binaba ko na ang tawag. Oo, sinabi ko kay Clemence na hindi ako pupunta kasi wala rin naman ang boyfriend ko pero… pero ano itong sinasabi niya na nandodoon si Geoffrey tapos may kalumpungan pa! Alam kong kahit na gaano pa man kagalit si Clemence sa nobyo ko ay hindi siya magsisinungaling sa akin. ’Yan ang hindi gagawin ni Clemence sa akin.

I abruptly stand and find a clothes on my closet. It’s now or never. I need to get out. I need to go to that party. I need to see Geoffrey. I need to see him personally… pero habang nagbibihis ako ay napatigil ako. Paano kung pagdating ko may kalumpungan nga iyon? Ano ang gagawin? Of course, this time kapag nakita ko na talaga sa dalawang magaganda kong mata na niloloko niya ako hihiwalayan ko na talaga siya.

Dahan-dahan akong lumabas ng kwarto ko. Maingat akong naglalakad sa malaking hallway namin dahil takot akong makagawa ng ingay. Baka magising si daddy at mommy. I know what I’m doing is really bad dahil tatakas ako dito pero just… just this one. Ngayon ko lang ito ulit gagawin and it’ll be the last time. Pag-uusap ko sa sarili ko. Nang makababa ako sa ay mahina ang lakad ko patungo sa pintuan ng kusina namin. Akmang bubuksan ko na ang pintuan ng may kumalabit sa balikat ko. Halos lumipad ang kaluluwa ko dahil sa gulat. Paglingon ko ay nakita ko si nana Tilma, ang isa sa mga kasambahay namin na siyang pinakamalalit din sa akin.

Napahawak ako sa dibdib ko. Akala ko end game ko na. Akala ko si daddy na. Hoh! Nakita kong napabuntong hininga si nana Tilma sa akin.

“Ano ginagawa mo Dareen?” tanong niya sa akin. “Saan ka na naman pupunta?” sunod niyang tanong. Si nana Tilma talaga ang nakakaalam sa mga escapades ko dahil siya lang naman ang malalapitan ko, siya lang ang nakakatulong sa akin kapag tumatakas ako dito sa bahay namin.

Lumapit ako kay nana Tilma at hinuli ang dalawa niyang kamay. Nagpa-cute ako kay nana, “Nana, wag niyo naman po akong isumbong kina mommy at daddy, oh, pleaseeee po.”

“Saan ka nga pupunta?” Binaba ko ang kamay ni nana.

“Sa… sa party po nana…”

“Narinig ko kanina ang daddy mo Dareen. Hindi ka niya pinayagan kaya ngayon, bakit ka tumatakas? Alam mo namang ayaw na ayaw ito ng daddy mo.”

I know. I know that.

“Pero kasi nana… please po last na po ito, promise. I-iyong boyfriend ko po kasi sabi ni Clemence ay nandodoon daw sa party pero ang sabi niya natuullog daw siya… gusto ko lang pong kumpirmahin kung totoo ba iyon.”

Ngayon ay si nana na ang lumapit sa akin at hinawakan ang balikat ko.

“Dareen, hindi talaga maganda itong gagawin mo… pero sige hindi ko sasabihin sa mga magulang mo pero umuwi ka kaagad at wag iinom doon, huh?”

Ngumiti ako kay nana at niyakap siya bago ako tuluyang umalis ng bahay. Pagkalabas ko sa subdivision ay agad akong pumara ng taxi. Mabuti at nakasakay agad ako.

°°° Thank you for reading!😘

CHAPTER 2

Chapter 2

Dareen Pov

Pagkarating ko sa isang pribadong beach resort kung saan ginanap ang birthday party ng pinsan ni Clemence ay bumaba ako pagkatapos kong ibigay ang pamasahe ko. Mabuti at matalino at laging handa akong tao dahil hindi pala pupwpede ang pumasok dito ng walang invitation. Syempre dinala ko na ang invitation na binigay ni Clemence sa akin noong isang araw pa.

Nang makapasok ako ay agad kong hinanap ang mabuti kong kaibigan. Marami rin kasing tao ang resort kahit na gabi na. Siguro dahil may party? O sadyang dinadayo lang talaga ang resort na ito. Nang makita ko si Clemence na may kalandiang lalaki ay agad ko siyang kinalabit kahit na imiindak siya kasama iyong lalaki na hindi ko alam kung sinong lalaki ba ito. Hindi naman kagwapuhan. Hindi naman ganun kaganda ang katawan. Tssk!

“Bruha ka! Pumunta ka nga!” manghang saad sa akin ni Clemence paglingon niya sa akin. Iyong ibang tao ay napapatingin sa akin dahil ako ay naka-jeans, louis vuitton shirt at pinatungon ko pa ng denim jacket and of course ang pangmakalakasan kong ankle boots na fendi. Wala akong paki sa mga cheap na tumitingin sa akin.

“Oo pumunta ako dahil sa sinabi mo!” Nagsisigawan kami dahil na rin sa malakas na sounds. Noong hindi pa ako nakarating dito ay nangangati akong pumunta pero ngayong nandito na ako parang gusto ko na ring umuwi.

“Dahil kay Geoffrey lang?”

“Malamang sa malamang Clemente!”

Binulungan ni Clemence iyong lalaking kasayaw niya saka ako hinila palayo doon sa maraming tao at may malakas na sounds. Dinala niya ako sa medyo tahimik at walang gaanong tao.

“Ano na Clemence nasaan na si Geoffrey? Bakit hindi ko siya nakita doon?” Inis kong wika nang tumigil kami.

Binitawan niya ang kamay ko. “Dareen, promise me one thing.”

My beautiful and almost perfect shaped-eyebrow puckered.

I groaned. “What the hell, Clemence! What’s with the promise-promise thing?” maarte kong saad.

“Baks basta promise ka muna.” Pamimilit niya kaya pilit lang din ang pag-sang ayon ko.

I sighed before nodding my head twice.

“Okay, basta promise muna na wala kang gagawin sa lahat ng malalaman mo ngayon, okay,” saad niya na para bang nakahinga siya ng mabuti dahil sa pagtango ko. “So, kagaya nga ng sinabi ko sayo sa telepono kanina. I saw your unfamous boyfriend…” I raised my eyebrow. “And… I saw him with Eurika.”

Upon the name Eurika makes my blood pressure raise up. That bitch Eurika is my boyfriend’s friend and that bitch! Inaway ako n’yan dahil sa akin daw napunta ang kaibigan niya WHOM is gusto niya rin. I know from the very beginning na magkaibigan sila even Geoffrey assured me na magkaibigan lang talaga sila at naniwala ako doon. Even if I hated Eurika, I still respected her as my boyfriend’s friend.

“They’re friends.” walang emosyon kong saad kahit na nagtitimpi na ako dito. Nagtitimpi ako sa galit dahil una, sabi ng nobyo kong magaling ay matutulog na siya pero nandidito pala siya tapos idagdag pa na kasama niya ang kaibigan niya dito na siyang pinakaayaw kong tao sa balat ng lupa!

“May kaibigan bang naglalap-lapan sa isa’t isa?”

That’s it! Naubos na ako. Naubos na ako! If only Clemence can see me clearly, I know makikita niya ang pamumula ko ngayon sa galit.

“Where are they?”

“P-pumasok sila sa isang c-cabin.”

I scratch my neck. What I heard earlier was too much pero dinagdagan pa talaga nito!

“What particular cabin?” i tried to look calm.

“Cabin 10… but Dareen promise me na wala kang gagawing masama, okay?”

I smirked. Will see!

Tumalikod ako kay Clemence saka nagsimulang hinanap ang cabin 10 na sinasabi niya. Ilang hakbang palang ang nagagawa ko pero may kamay na nahumawak sa braso ko. Irritatedly, winaksi ko ang kamay na humawak sa akin.

“Dareen, baks… please calm down okay? Nag-promise ka bakla.”

“Yeah, I know. That’s why calm down, too. You’re restless, Clemence.” I smiled at him.

Pumikit si Clemence. “I… I know that kind of smile, Dareen. You’re upset, you are angry, you… you are hurting.”

This friend of mine really knows me a lot. A lot than my parents.

“I can handle myself, baks. Balikan mo iyong lalaki mo kanina.” pagtutulak ko sa kanya. But he shook his head.

“S-sasamahan kita.”

“Samahan mo lang ako sa cabin 10 pero… ako lang ang papasok, okay?”

Matagal bago siya pumayag sa nais ko. Pero sa huli ay tumango siya sa akin. Habang naglalakbay kami papuntang cabin 10 ay kinakabahan rin ako. Hindi ko alam kung ano ang magiging reaksyon ko. May alam na ako. May nakikita na ako sa utak ko kung ano ang maaari nilang ginagawa sa loob ng cabin. Totoo ang sinasabi ni Clemence… bwesit nasasaktan ako. Nasaskatan ako dahil boyfriend ko iyon. Malaki ang gusto ko kay Geoffrey kaya nasasaktan ako ngayon. Tang ina! Sa bawat hakbang ko ay tumataob ang boot ko sa buhangin. Sobrang tahimik namin ni Clemence at ang naririnig ko lang ay ang sounds sa malayo, ang malamig na hangin at ang hampas ng alon sa dagat.

“I-ito na iyon, Dareen.”

“Are you sure na ito?” Paniniguro ko baka kasi iba pala ang nasa loob tapos susugod ako. Nakakabawas ganda iyon.

“Oo, s-sinundan ko kasi sila kanina.”

I pursed my lips together as I look at the cabin in front of me. Nasa katamtaman lang ang laki nito. Gawa sa semento ang katawan ng cabin pero parang nipa naman ang bubong nito. Kulay puti naman ang pintura.

“Dito ka lang papasok ako.”

“Dareen p-pwede naman si-”

“Relax wala akong gagawin. Titingnan ko lang sila,” saad ko dahil balisa talaga itong si Clemence. But of course hindi ako mangangako na wala akong gagawin. Tssk!

Huminga ako ng malalim at nagsimulang ihakbang ang paa ko patungo doon sa nasa tatlong baitang na hagdanan. Nang maka-akyat na ako ay napapikit ako. Tang ina! May naririnig akong di kaaya-aya! Mga ugol at halinghing!

Hinawakan ko ang busol ng pintuan. It was a real torture for me for godsake! Kung talagang sila Geoffrey at Eurika ang nagmamay-ari ng mga ungol at halinghing na iyon ay hindi ko alam kung ano ang maaari kong gawin sa kanila.

Pag-ikot ko ng busol ay medyo na nagulat ako dahil hindi iyon nakalock. Hay! Mga tanga rin. Binuksan ko ang pintuan at pagbukas ko ay hindi na talaga ako nagulat sa nakita ko. Iyong lampshade sa bedside table lang ang nagsisilbing ilaw sa buong kwarto. I expected this. I expected this but the pang on my chest is slowly killing me. Parang namanhid ako. My vision blurred became blurry due to my tears.

As what I expected! I saw Eurika riding on my boyfriends top. They were oblivious to my presence because they were busy fucking each other. I saw how Geoffrey’s hands landed on Eurika’s butt and guiding her. Iniwas ko ang tingin ko sa kanila at dumapo ang tingin ko sa isang mesa na malapit sa akin at may bote ng wine doon at may dalawang baso pa. Nilapitan ko iyon at kinuha ko ang bote ng wine. Ano kaya ang mangyayari kong ibato ko ito sa kanila? Usal ko sa sarili ko habang tumutulo ang luha ko.

I look at them again pero nga puta! Wala talaga silang pakialam sa paligid nila. Hindi man lang nila naramdaman na may ibang tao na dito sa loob ng cabin nila. Sa galit ko ay naihampas ko ang bote ng wine sa mesa na nasa likod ko. Agad iyong lumikha ng ingay. Nabasag pira-piraso ang bote pero hawak-hawak ko pa rin ang ulo ng wine na basag na.

Ang dalawang tao sa kama ay agad ding natigil sa ginagawa nila at dumapo ang gulat nilang mata sa akin.

I smiled at them. Eurika immediately cover her top. It is too late, darling! I already saw everything!

“D-dareen…” nauutal na saad ni Geoffrey saka bumangon sa kama. He stand pero wala siyang saplot. Kaya agad niyang hinanap ang mga damit niya. Tanging boxer niya ang unang nakita niya kaya mabilis  niya iyong sinuot. At lalapit sana siya sa akin pero itinutok ko sa kanya ang bote ng wine na siyang nabasag kanina. Napaatras siya.

“How dare you! How dare you, Geoffrey! I trusted you! I stay loyal and good boyfriend to you pero ito ang ibabayad mo? Tang ina mong loko ka! Maghiwalay na tayo!” Tumulo ang luha ko. Tiningnan ko si Eurika na nakatakip ang kamay sa bibig niya. Makating babae!

“Dareen, hayaan mo akong magpaliwanag, please.” He almost kneel.

I sneered. “Really, may ipapaliwanag ka pa after ng nakita ko! After kong makita ang nobyo ko at ang kaibigan niya na nagkakantutan? HUH! May ipapaliwanag ka pa ba sa nakita kong puta ka! Kahit na si Clemence na ang nagsasabi sa akin na hiwalayan ka hindi ko ginawa kasi importante ka sa akin. Gusto kita pero itong kagaguhan mo ngayon! Pisti lang ang kayang sikmurain ito! Mga puta kayo!!!” sigaw ko at tinapon ang basag na bote kay Geoffrey. Nakailag siya doon pero natamaan pa rin ang balikat niya kaya dumugo iyon.

He grimaced and hold his shoulder that is bleeding. Like I care!

Habang tinitingnan ko si Geoffrey ay hindi ko inaasahan ang pagsugod sa akin ni Eurika! Sinabunutan niya ako. Sa galit ko ay agad kong kinuha ang kamay niyang nasa buhok ko. Bwesit ang sakit na ng ulo ko dahil sa kakasabunot niya. Hindi nakaawat si Geoffrey dahil may sugat siyang iniinda.

“Ahhh, bwesit kang higad ka!!!” Sigaw ko. Nang makuha ko ang kamay niya na nasa buhok ko buong lakas ko siyang tinulak. Na-out of balance siya at sumalampak sa sahig na may bubog. Lumaki ang mata ko. Hindi ko iyon sinasadya.

“Ah, tang ina mong bakla ka!” nangingiyak niyang sabi dahil dumudugo na ang kamay niya at ang likod niya.

Napalunok ako.

“Dareen, what happened?” nilingon ko si Clemence na nasa hamba ng pintuan. Nakapa niyang switch ng ilaw at bumukas ang ang napakaliwanag na ilaw. Agad niyang nakita ang mga taong duguan.

“Dareeennn, what the hell is this?” Gulat na wika ni Clemence ng makita niya ang dalawa.

“C-clemence, I… I didn’t meant it.” Kinakabahan kong saad.

°°° Thank you for reading!😘

CHAPTER 3

Chapter 3

Dareen Pov

“You really didn’t learn you lessons, Dareen!” Sigaw ni daddy. Malaya niya akong nasisigawan dahil nandito kami sa isang private room sa LCL hospital. Dinala kasi Clemence sina Geoffrey at Eurika dito sa ospital tapos sinama pa ako. Ayaw kong sumama kasi… para sa akin wala akong kasalanan. Wala! Kasalanan nila kung ano man ang nangyayari sa kanila ngayon! I’m not guilty here. I am not!

Pero heto ako sinisermonan ni daddy. Si mommy naman ay nakahalukipkip lang sa isang tabi. Kung saan si daddy doon din si mommy. Walang desisyon si daddy na hindi sinang-ayunan ni mommy. Sa tingin ko nga walang desisyon si mommy na sa kanya lang. Lahat desisyon ni daddy! Lahat ng desisyon ni daddy iyon ang nasusunod. Daddy believed that the patriarch of the family is the superior! That’s the true nature of Senator Ram Hernane. How funny na sisusuportahan niya ang womens rights pero sa loob pa nga ng pamilya namin hindi iyon nakikita.

“What now! What will the people think of me? Na mismo anak ko walang disiplina? Na parang walang pinag-aralan? Dammit!!! Dareen! “

Hindi ako nagsalita. Puro sarili niya lang ang iniisip niya. All he thinks is his position and image in the public.

“Look at me.” demand ni daddy. I look at him. “You will apologize. You will ask for forgiveness to Eurika Sanchez and Geoffrey Muñoz.”

Sa sinabi ni daddy na iyon ay napatayo ako mula sa pagkakaupo ko sa isang single couch.

“What? No way in hell, i would ask them for that, dad! It looks like you’re asking me a miracle, dad!”

What daddy’s asking is infuriating! That’s ridiculous!

“Dareen this is for your own good!”

I scoffed at his remarked. “Really, dad? For my own good? Dad, kahit na anong pilit ninyo hinding-hindi ako hihingi ng tawad doon sa mga putang iyon. Dapat lang iyon sa mga higad at walang hiyang tao na iyon. Kung tutuusin ay kulang pa ang mga sugat na iyon sa ginawa nila sa akin! “ i shouted.

Ang galit na si daddy ay tumayo at lumapit sa akin. Akala ko kung ano na ang gagawin niya pero sinuntok niya ako. Napaatras ako.

Mabilis kong nalasahan ang dugo sa loob ng bibig ko. Napahawak ako sa mukha kung saan ako sinuntok ni dad.

“Ram, please, Dareen is still our son.” Si mommy na ngayon lang nagsalita.

“Damn it! Aliza iyang anak mo kung ano na ang pumapasok sa bibig n’yan!”

Si mommy ay tumayo rin at nilapitan ako saka kinuha ang kamay ko. Hinawakan ng isang kamay ni mommy ang mukha ko. Nakikita kong naaawa si mommy sa akin.

“Dareen… anak, sundin mo nalang ang gusto ng daddy mo.”

Pagak akong tumawa sa sinabi ni mommy. Kinuha ko ang kamay ko sa kanya at nilayo ang mukha ko.

“Mom, hindi ko magagawa ang inuutos ni daddy. Umulan o bumaha man ng apoy pero hindi ko mapapatawad ang mga taong iyon.”

“Anak-”

“Mom, nakita ko pong kasiping ni Geoffrey si Eurika! At mom boyfriend ko po si Geoffrey-”

Naputol ako ng marahas akong hinarap ni daddy sa kanya at sinuntok na naman ako.

“RAM!!!” sigaw ni mommy. Sumalampak ako sa sahig sa lakas ng suntok ni daddy.

“Wala akong anak na bakla, Dareen. Hindi ko matatanggap ang bagay na iyan! So get your self together and act like a real man! “

“Dad! Heto ako. Ganito ako. Gusto ko man ito o hindi pero ito ako. Bakla ako! I like men!” Tumulo ang luha ko ng di inaasahan. Hindi ito ang gusto ko. Gusto ko sanang umamin sa kanila ng hindi ganito.

Akmang susuntukin na sana ulit ako ni daddy pero pumagitna si mommy.

“P-please, Ram. Let’s talk this at home. Let’s settle everything here and head home.”

Iritadong hinilamos ni daddy ang kamay niya sa mukha niya before storming out of the room.

“M-mommy.”

“D-dareen… bakit… bakit ngayon mo lang iyan sinabi. Bakit ngayon pa?”

Umiyak ako. Humagulhol ako ng iyak sa harapan ni mommy. Niyakap niya ako.

“Shhshh,” pagtatahan sa akin ni mommy.

“Na-natatakot kasi ako mom. Natatakot ako kay daddy dahil alam kong hindi niya ako matatanggap… at ikaw rin po. “ ang hirap aminin sa mga magulang mo kung ano ka ba talaga. Ang hirap umamin sa kanila. Hindi lang nila alam kung gaano ko kagusto na sabihin sa kanila ang tunay kong kasarian.

Pinalis ni mommy ang luha ko. “Dareen anak kita. Kahit ano ka lalaki ka man o hindi matatanggap kita. Oo marami akong kakulangan sa pagiging ina ko sayo pero mahal na mahal kita anak. Tanggap ka ni mommy kahit ano ka pa.” Sabi ni mommy at niyakap akong muli.

Nang mahimasmasan ako. Umupo kaming dalawa ni mommy sa isang sofa.

“Matagal na kayo ng Geoffrey na iyon?” Tanong ni mommy.

Yumuko ako at sinimulan ko na ang pagkukuwento ko sa kanya. Kung kailan at paano naging kami ni Geoffrey at paano nauwi ang lahat sa ganito.

“Hindi mo dapat sila sinugod”

“Nagalit ako mom. Nasaktan ako. Niloko nila ako mom. Nagdilim po ang paningin ko sa mga oras na iyon. Tingin ko po sa oras na iyon ay wala akong kakampi. Tingin ko po ay pinagkaisahan nila ako. Mom, matagal po kami ni Geoffrey, mahal ko siya mom, pero niloko niya ako.”

“Tama ang ginawa mong hiniwalayan mo siya pero sana hindi mo lang pinatulan iyon. May media na anak. Ang reputasyon ng daddy mo.”

Natahimik ako. Ramdam ko si mommy. She is torn between daddy’s side and mine. Alam kong gusto niya akong kampihan pero mayroon din na gusto niyang kampihan si dad.

Iwan ko ba kasi kung paano nagkaroon ng media doon. Hindi ko alam kung sino ang nakakuha ng mga larawang iyon.

Ngayon ay hindi ko na iniisip pa ang media. Sanay na ako dyan. Sanay na ako na nalalagay sa mga tabloids halos araw-araw. Sanay ako. Sanay ako na laging nasa dyaryo ang mukha ko. Meron pa ngang mas malala pa dito. Actually, last month iyon, nadawit ako sa isang illegal drug issue. Nagumagamit daw ako ng drugs, ng ecstasy. Yes, I am a party boy pero hindi ako gumagamit ng mga bagay na iyan. I am kinda famous when it comes to daily newspaper, honestly.

Tapos ngayon ay nadagdagan ang issue ko. Na baliw daw ako kaya basta-basta na daw ako nanunugod. Baliw na daw ako. Tssk! I’m too pretty to be called crazy. Isampal ko kaya sa mukha nila ang medical record ko! Isang galaw ko lang ang dami ng kibot. Mga bwesit!

Pagkauwi namin sa bahay ay agad akong pumunta sa kwarto ko at natulog. Kailangan kong itulog ang mga issue ko. Dahil alam ko bukas nasa TV na ako. Kailangan ko ng beauty rest para sa mga isyung haharapin ko bukas.

Kinabukasan ay nagulat ako ng walang sermon na naman ni daddy. Nakakatakot ang katahimikan ng bahay namin. Hindi ako sanay. Tapos na akong maligo at ang presko ng pakiramdam ko kahit na nagdudugo pa ang puso ko. Pero ayaw kong magpalunod sa sakit na dala ni Geoffrey. Hindi siya kawalan kagaya ng sinasabi ni Clemence sa akin.

Nagtataka rin ako kasi walang text o tawag sa akin si Clemence. Wala rin siyang photo o video mesaage sa akin. Sanay na kasi ako na pagkagising ko mukha agad ni Clemence ang nakikita ko.

Pagdating ko sa dining area ay nandodoon na sina mommy at daddy. Si daddy ay nagbabasa ng dyaryo. Hula ko nabasa na niya ang issue ko ngayon. Nothing’s new?

“Morning mom, dad.” Ako at umupo sa isang silya malapit kay mommy.

“Good morning, Dar.” si mommy. Ginulo niya ang buhok ko. Ngumiti sa akin si mommy pero… bakit may lungkot sa ngiti niyang iyon.

Kumuha ako ng kanin at nilagay ko sa plato ko.

“Eat your breakfast, Dareen. Eat well because this will be your last meal in this house.”

Nabitawan ko ang kobyertos ko dahil sa sinabi ni daddy. Tiningnan ko si mommy na ngayon ay nakayuko at hindi maiangat ang tingin sa akin o kay daddy.

“D-dad-”

“Today, our driver will drive you to MV.” ang sinasabing MV ni daddy ay ang isang sikat at pribadong village sa kabilang syudad.

Tumawa ako ng pagak. “Dad, anong gagawin ko doon sa Marcet Village? Dad, may klase po ako.”

“I know that. From now on, you will be living with Raphael Marcet. That’ll be your punishment. Maybe in Raphael’s hand you will be discipline since I cannot discipline you in my own home.”

I know. I have my own faults here but do really dad have to do this to me? How can I live in the house of others? Yes, I’ve known Mr. Raphael Marcet, the owner of the Marcet Village but I don’t know him. Nakita ko na siya pero sa picture lang sa mga news or magazine pero wala lang iyon sa akin dahil hindi naman siya importanteng tao sa buhay ko. Hindi ko alam na magkakilala pala ang daddy ko at si Mr. Marcet.

I glance at my mom na ngayon ay nakayuko pa rin. I know this kind of situation. Ganito ang mga sitwasyon kapag si mommy ay hindi maka-argumento kay daddy. Napaka-under ni mommy kay daddy. It shouldn’t be like this!

“M-mom,” kinalabit ko si mommy. Tumingin siya sa akin at tamang-tama naman na tumulo ang luha niya. Malungkot na ngumiti sa akin si mommy at iniling ang ulo niya. That’s the sign na wala siyang magagawa sa desisyon ni dad.

Kaya ko bang manirahan sa bahay ng isang tao na ekstranghero sa akin? Why my punishment should be like this? Isa lang ang may kasalanan kaya nangyayari ito sa buhay ko. And that is Geoffrey and his fucking friend Eurika. Curse them!

°°° Thank you for reading!😘

CHAPTER 4

Chapter 4

Dareen Pov

“Mom, ayaw ko po doon. Please ,mom convince dad naman. Tell him mom na ipadala na lang ako sa province… in Negros mom. I can stay in lola’s old house there. “ I pursued mom. My mommy’s origin is in Negros naman talaga. She’s a daughther of an old haciendera and haciendero there. But sadly my grandparents dead already and all their lands are left in my mommy’s hands.

We’re here in my room right now. Mommy is helping me pack my clothes and other necessities that I think I’ll be needing. Pero habang nag-iimpake ako ay naiiyak ako. I don’t deserve this! I don’t fucking deserve this ridiculous punishment that dad has given to me. Tapos dagdagan pa na isang luggage lang ang ipapadala niya sa akin. How the hell can my clothes will fit in one luggage? Kung tutuusin nga hindi kasya doon ang pang-upper clothes ko. This is a real torture for god’s sake!

At nandidito si mommy nakaupo kami sa malaki kong kama at tinitingnan niya kung ano ba TALAGA ang mas kakailangan ko. She’s helping me! But I don’t like it. Why does she can’t defy my father for once? For me! For her son!

I would never imagine nadadating sa punto ng buhay ko na aalis ako ng pamamahay namin. Hindi ko naisip na kailanman ay magagawa akong paalisin ng sarili kong ama sa pamamahay namin. I am the only son here! And then ganito pa? How ironic that is!?

“Dar, I’m sorry… I’m so sorry. I- i cannot go against with your dad.” anang ni mommy sa akin saka hinawakan ang kamay ko na abala sa paghahalungkat sa mga damit ko. Wala ang utak ko sa pag-iimpake to be honest lang. Hindi ko ma-imagine kung ano ang magiging buhay ko doon. Ano kaya ang buhay na naghihintay sa akin doon sa bahay ni Mr. Marcet? The old rich bachelor country. How the hell can I say na old siya? Will he’s 30 plus or so, so basically speaking matanda na! Old freaking rich man!

“Bakit mom? Kahit ngayon lang mom,” pilit ko pa talaga.

Ilang beses na umiling si mommy sa akin. Tanda na wala siyang magagawa at hindi niya ako kayang sagipin sa kamay ng ama ko. Sa desisyon ng ama ko.

“I cannot send you to Negros either Dar… I am really sorry anak. Pardon your mommy. I am being weak again. I’m being an inferior again.”

Hindi na ako nag-imik kay mommy. Yeah, i knew this already. That she cannot contradict on dad’s decisions. Mas okay na sana sa akin na ipadala ako sa probinsya. Makakatiis ako doon. Makakatiis pa siguro ako doon kahit na mahina ang signal, walang night life, walang gala at walang mga barkada. I’d prefer it than staying on strangers house.

“Mom, pumayag po si Mr. Marcet na dun ako sa bahay niya titira?” I asked mom. She halted arranging my clothes and look at me. She gave me a dull smile.

Ngayon lang kasi pumasok sa isip ko ang bagay na iyon. Paano na pa payag ni daddy si Mr. Marcet na dun muna ako sa bahay nila?

“Yes, he already gave his permission…”

When I step my foot inside our limo na maghahatid sa akin sa bahay ni Mr. Marcet ay muli kong nilingon si mommy na pinupunasan ang mata niya. Katabi niya si daddy na walang bakas ng pag-aalala ang mukha para sa akin. Para pa ngang nakahinga na siya ng maluwag habang nakatingin siya sa akin na papaalis na.

Nginitian ko si mommy. Bayad na siguro ang mga nangyayaring ito sa akin dahil sa pagiging sutil ko. Inaamin ako na hindi ako mabuti and masunuring anak sa kanila. Tumatakas ako ng bahay kapag hindi nila ako pinapayagan sa mga gimmicks ko. Ayaw nila akong nagba-bar pero suki ako ng bar. Gusto nila matalino ako pero ano ba ang magagawa ko kung mediocore learner lang ako? Kailangan ba pigain ko ang utak ko? Yeah, I’m not their ideal son but what can I do pinanganak akong ganito. Plus I’m gay. Kaya siguro ako kinamumuhian lalo ni daddy Ram.

“Sir, pasok na po para makaalis na tayo.” hila-hila ang luggage ko na isa lang ay pumasok ako sa limo namin. Isang huling sulyap ang ginawa ko kina mommy at daddy na nasa foyer ng bahay. I saw daddy embraced my mom. Parang may kamay na kumusot sa puso ko dahil sa nakita ko. I hate sad. But I still love him. I love them so much.

Hindi ko nakita si nana Tilma pag-alis ko ng bahay. Gusto ko sanang magpaalam sa kanya. Hinanap ko siya sa bahay pero hindi ko siya makita. Hindi ko na rin siya matatawagan dahil kinuha ni daddy ang cellphone, ipad at laptop ko. Literal talaga akong pinalayas ni daddy.

“Manong nakita niyo po ba si nana Tilma?” tanong ko kay manong na driver namin.

“Si Tilma sir?”

“Oo po.”

“Naku sir last day na po ngayon ni Tilma. Nagtanggal po kasi ng mga katulong sina sir Ram dahil masyado pong madami ang mga maids ninyo.” sagot niya sa akin.

“Ikaw po?”

“Personal driver po ako ng tatay niyo sir kaya hindi po ako natanggal.” Tumango lang ako sa kanya saka tinuon ang mata ko sa labas.

Nakita kong pumasok na kami sa Marcet village. Sa entrance kasi ng village ay may malaking nakaukit doong Marcet Village na kulay ginto. Nakaka-agaw pansin talaga iyon kapag pumasok ka sa loob. Dahil hindi mabilis magpatakbo sa sasakyan si manong ay nakikita ko ang mga naglalakihang bahay dito sa loob ng Marcet village. This village is really popular among businessman, politicians, artist and other known people of the country. Will except from us na nanatili sa mansion nila daddy na minana ni daddy sa ninuno niya pa. Kaya hindi kami nakatira sa ekslusibong village na ito. Besides marami namang village dito but this one is really popular tho’. Wala ata akong nakitang bahay na hindi two to three storey. Tapos iyong mga disenyo ay nakakamangha rin.

Until we stopped. “Nandito na po tayo sir. Bumaba na po kayo.” utos sa akin ni manong.

Sinilip ko ang labas ng sasakyan. Oh, I’m wrong may bahay pala dito na hindi two storey. At siguro ito lang lang so far sa mga nadadaanan namin kanina. Down floor lang pero sa labas pa lang ay nakikita mo na ang bubong ng bahay sa loob kahit na mataas na gate ay nakikita mo ang bubong nila sa labas. Wow!

“Ito na po ang kina Mr. Marcet?” ngiwing tanong ko. Of all kasi ito pa ang bahay niya. Siya ang may-ari nitong buong village but come to think of it bakit ganito ang bahay niya?

“Opo sir kaya lumabas na po kayo.”

I rolled my eyes before getting off the limo together with my one huge luggage. Pagkalabas ko ay agad namang umalis si manong. Jesus! Magtatanong pa sana ako sa kanya kung may tao ba dito o wala. Bwesit iwan ba naman ako dito sa mismong facade ng bahay ni Mr. Marcet. What the hell?! What if walang tao? Don’t tell me maghihintay ako dito sa labas? Shit!

I get closer to the house fence. Mabuti at nakita ko ang doorbell kaya ilang beses ko iyong pinundot pero walang bakas ng tao ang lumabas sa bahay!

“HEY!!!” malakas kong sigaw.

“MR. MARCET!!” ulit ko. Saka pinugpog ulit ng pindut ang doorbell. Hanggang sa umingay ng malakas ang doorbell. Parang siren iyon kaya napaatras ako sa gulat. Hala! Anong nangyayari? Oh my! Napahawak ako sa bibig ko ng may ma-realized ako. Nasira ko ata ang doorbell?

Biglang bumukas ang gate. Kusang humati iyon sa gitna. Napaatras ulit ako. Wala kasing tao besh tapos bumubukas lang ang gate ng bahay. Ano ito? Automatic? Censored? O, may multo ba dito? Hanggang sa may makita akong lalaki na naglalakad palabas ng bahay. Naka-gray slacks ang lalaki, naka itim na plain tshirt siya at naka-sapatos. Ang lakas ng awra ng papang paparating sa akin. Good god! Who is this man? Gosh! Ang layo kasi ng gate sa mismong pintuan kaya matagal nakarating ang lalaki! Pero sa malayo palang besh! Nararamdaman mo na ang malakas niyang awra.

“You must be Dareen Aizen Hernane?” tanong niya na nag-loose-thread sa brief ko. What the hell! Boses pa lang mabubuntis na ako. Syempre charot lang wala akong matres! His thick, low, rough and cold voice makes my body shivers. Boses pa lang nanindig na ang balahibo ko.

He is meters away from me and from our distance I can vividly see his long and powerful legs; the viens on his arms are visible parang ang sarap hawakan. And his whiskers na kakatubo pa lang, nagpahuhulma iyon sa panga niya tamang-tama. Then his side back hair suited his square-face. God! Bakit ngayon ko lang ito nakita? Nagsisi tuloy ako kung bakit ako nagpakamanhid at nagpabaliw kay Geoffrey noon. This man is definitely gorgeous and hotter than Geoffrey. Walang-wala iyon sa taong ito.

“Hey! Did you hear me?” bumilog ang mata ko ng marinig ko ulit ang boses niya. Nandito na siya sa harapan ko. Shit! I can smell his dollar scents.

“Y-yes.”

“You should answer me when I ask you. I don’t like dumb people.”

Kumunot ang noo ko sa kanya.

“Teka sino ka ba?”

“Tsskk! Your calling me earlier and then now your asking my name? What a stupid human being indeed.”

Iyong mga descriptions ko sa kanya kanina ay gusto kong bawiin iyon. How could this man! How could he call me dumb and stupid! Pero hindi talaga ako makapaniwala. Siya pala si Mr. Marcet pero bakit ang layo ng hitsura niya sa mga magazine na nakita ko! Bakit ang gwapo niya sa personal! Tapos 30 plus na siya, ah. Pero bakit parang nasa 20’s pa ang hitsura niya?

“Get inside before I close the gate, dumb.”

“Oi!!! Akala mo ba porket gwapo ka ay matawag-tawag mo na akong dumb?! Bwesit ka!!! Tatawagin din kitang lolo! Matanda!” Sigaw ko sa kanya habang hila-hila ang maleta ko. Bwesit hindi gentleman.

He turned to me kaya kahit na medyo malayo kami sa isa’t isa ay napaatras ako. Iwan ko kung bakit ako napaatras.

“This lolo you called can crippled you so watch your mouth.” Saad niya sa akin. Alam kung babala niya iyon pero bakit gusto ko atang magpa-crippled sa kanya.

CHAPTER 5

Chapter 5

Dareen Pov

Pagkapasok ko palang sa loob ng pamamahay ni Mr. Marcet ay agad niyang hinablot ang kamay ko saka isinandal ang maliit kong katawan sa napakakintab niyang dingding na gawa ata marmol. Hindi niya ako hinaya-ang makapagsalita at hindi rin niya ako hinaya-ang makahugot ng hininga. Dahil siniil na niya ako ng halik niyang nakaka-addict. Ako naman na sobrang kawawa dahil hindi makagalaw dahil sa higpit ng pagkakahawak niya sa akin at sa pagkadiin ko sa dingding ay nagpaubaya nalang ako sa kanya. Hinahayaan ko lang siyang angkinin ang magaganda at mala-rosas kong labi.

Shit, I look so pitiful beneath him. Beneath his massive body that almost cover me. Shit! His wet kisses travels from my lips to my cheeks down to my jaws and my neck-

“HEY! Dareen are listening to me?” napaigtad ako sa lakas ng boses ni Mr. Marcet. Naku naman! Naputol tuloy iyong imagination ko! Malapit na sana e, nasa leeg ko na sana iyon.

Nakita ko ang inis na inis na mukha ni Mr. Marcet na nakatayo sa mismong threshold nitong matayog niyang bahay. Iyong main door niya ay double-door na kulay brown. Shit lang dahil digital din iyon. Sanaol?

“Mr. Marcet wait lang po!” Naisigaw ko with a little landi. Iyon bang parang hinahabol mo iyong asawa mo sa loob ng kwarto niya dahil magbakbakan na mangyayari.

Isasara na niya kasi iyong pintuan niya dahil sa pagkabagal ko dito. Iyong panga niya ay kumukuyom na. Naku Mr. Marcet wag ganyan mahina ako dyan.

“Faster.” si Mr. Marcet saka tumalikod at nagpatuloy sa paglalakbay niya kasama si Dora. Syempre joke lang iyon. Ako ang sasama sa paglalakbay n’yan oi. Si Dora pa talaga ang makikinabang!

“Yes, Mr. Marcet, I’m… i’m c-cumming!” biro kong sigaw pero nang makita ko ang galit niyang mukha ay nag-peace sign ako. “I mean- I’m coming na po, Mr. Marcet.”

Kinilig ako ng nakita kong pati ang pag-iling ni Mr. Marcet, bat parang ang hot ng dating. Jusko! Blessing ang pagdating ko dito! Thanks God! Thanks pudra! Thank everyone! Thank you!!!!

Pagpasok ko sa bahay ni Mr. Marcet ay parang gusto kong lubarin ang mamahalin kong sapatos dahil baka mag-iwan iyon ng marka sa naaaapaaaakakintab na sahig niya. Jusko! Parang nakikita ko na ang kinabukasan ko dahil sa sahig niya. Hindi naman talaga ako masyadong napapahanga ng mga bahay lang dahil marami na akong nakikita na magagandang bahay. But this house! This is exceptional! Iyong very high ceiling niya yep very high talaga parang tinatawag na nga ako ng mga angels sa langit, tapos my shower of chandelier pa parang nasa langit na talaga ako. His house theme color is beige, gray, gold and silver. Grabe! Gusto ko na dito! Gusto ko ng ganitong bahay! And you can also see paintings hanging on the walls. A large flatscreen television on the living area and it is surrounded by a sofa’s and glass center table na nasa ibabaw ng carpeted na sahig doon.

Yes, I lived my life in a luxury house but I’ve never admired it. Until this house, this is just too extravagant to be called home. Kung may cellphone lang ako ngayon malamang nakailang post na ako sa instagram ko at nakapag-tiktok na rin sana.

After the living area ay may tatlong baitang papunta sa kitchen tapos may dalawang hallway na magkahiwalay. Bali parang naka-T ito.

“Follow me, I’ll show you, your room. While you’re staying here.” ani ni Mr. Marcet habang nagpatuloy sa lakad. Sinundan ko siya kahit na hindi pa ako tapos sa paghanga ko sa bahay niya at hindi talaga ako tinulungan sa mabigat kong luggage; grabe ang gentleman niya! Nahirapan pa akong bitbitin iyon dahil may tatlong stair siya after his massive living area. He turned to the left hallway. Sa hallway ay may makikita ka ring mga totoong halaman at mga paintings. Grabe ang daming paintings dito. Pwede kayang magnakaw ng isa nito. May nakaagaw ng pansin sa akin habang binabaybay namain ang hallway. Iyong painting ng dalawang kamay ng tao parang nagho-holdings sila. I was about to reach it when I heard a rough and cold voice near me.

“Don’t touch it.”

I turned to him. “Bakit malinis naman ang kamay ko, a. Gusto mo ba maghand-sanitizer pa ako?” ani ko kay Mr. Marcet. God! Iyong malalamig niyang titig nakaka-loose thread talaga ng brief. Pero mabuti nalang at original itong brief ko at matibay ang pagkakatahi, may kalidad e.

“Just don’t any paintings inside my home. You can touch anything but not the paintings understand?” walang emosyon niyang saad.

Kahit na ang lamig na niya. Bat parang kinikilig pa ako doon. Gosh! Grabe ang goosebumps beshh!

“Then can I touch your thing Mr. Marcet.” i said while eyeing his big bulge down there. My god! Heaven!

“What?” litong tanong ni Mr. Marcet.

Ngumisi ako sa kanya. “I mean, can I touch your things ba… like iyong mga gamit mo dito kagaya lang ng mga sasakyan mo sa carport mo na parang nakatambak lang doon.”

Oo, kanina nakita ko sa carport niya ang nakabalandra niyang mga sasakyan. Mapa-expedition o sports car man iyan meron siya. Iba rin kasi itong mata ko. Mapanuri at mapagmatyag!

“You can touch them but you cannot step inside.”

“Ang arte naman pwede ba kahit pang selfie lang, pang post ko lang or pang-ig story ko.”

“You know what you talk so much for a guy.” tumalikod siya sa akin at naglakad.

“Hoy, lolo. Oi, Mr. Marcet,” ano ba yan ang haba naman ng hakbang niya.

“Just shut your mouth before I sew it! Dammit! I really hate noisy people!” dumadagundong niyang saad.

Awtomatik kong itinikom ang maganda kong bibig dahil sa sinabi ni Mr. Marcet. Ikaw na ba naman ang tahiin ang bibig sinong hindi matatakot dyan. Hila-hila ang luggage ko ay sumunod na lang ako kay Mr. Marcet na walang imik. Hindi talaga ako sanay sa ganito! Ang tahimik mamamatay ako sa katahimikan. Jusko!

“This will be your room.” anang ni Mr. Marcet saka binuksan iyong pintuan. Hindi siya pumasok doon kaya ako na ang pumasok. At bago ako tuluyang nakapasok. Nahagip pa ng matangos at maliit kong ilong iyong bango ni Mr. Marcet, shit na malagkit! Nanunuot hanggang buto! Charr! Nanunuot talaga sa ilong ko. Shemms! Ang bango mo Mr. Marcet!

Agad kong binitawan ang luggage ko pagkapasok ko at sinuri ko ang buong silid. Ang bintana ay floor to ceiling na natatakpan ng makapal na kurtina na sa hula ko ay customized siya.

Lumingon ako kay Mr. Marcet. “Mr. Marcet saan pala ang room mo?” Tanong ko.

“What?” klarong-klaro naman ang boses ko pero what ang sinagot niya.

“Ang room niyo po saan banda?”

“Why?” Grabe nakakatamad namamg kausapin nitong tao ito. Pasalamat siya hotty fafa siya.

“Wala lang para dagdag info na rin, hahaha.”

Pero hindi na niya ako inimik.

“May personal na cr ba ito Mr. Marcet?” tanong ko sa kanya na nakasandal lang sa hamba ng pintuan niya at tamad akong tiningnan na aliw na aliw sa pagsusuri dito sa kwarto.

Isang tango ang sinagot niya sa akin saka tinuro ang isang pintuan. Mukhang napagod si Mr. Marcet sa kadaldalan ko. Agad akong lumipad doon saka sinubukan iyong buksan iyon, pero gago! Hindi bumubukas kahit na anong gawin kong pihit sa busol.

“It’s a sliding door so you can’t open that if you do it like that.”

Napangiwi ako. Hay! Sobrang pagkaaliw ko sa buong bahay ay naging tanga na ako! Sheemz! Nakakabawas ganda iyon, Dareen. Pagka-pala pinihit mo ang busol ay ii-slide mo lang iyon at viola! Cr na. It’s a toilet and bath room. May isang his sink, may bathtub, saka may shower room din na gawa sa tranparent glass iyong cubicle ay nasa tabi ng shower room na may parang mosaic-like tiles. Wow!

Paglabas ko ay nandun pa rin si Mr. Marcet na nakatayo pa rin sa hamba ng pintuan. Hay! Nahihiya ba ito sa akin?

“Ang ganda nitong kwarto ko. Thumbs up ka dun, Mr. Marcet.” saad ko sa kanya at lumundag sa kama na napakalambot. Di ko mapigilang ikumpara ito sa kama ko doon sa bahay namin. Mas malambot ito.

Iniling niya lang ang ulo niya na para bang tanga lang akong kausap.

“To let you know Dareen you’re not gonna live this place for free.”

“Ano?”

“Your here because your father, Mr. Ram Hernane, ask me if I can discipline you? As if! Tssk!” Then I cannot hear the murmured he talked under his breath. “Whatever it is. I don’t really want to know more but you’re here because it is your punishment, isn’t it not?”

Sa pagkawindang ko sa bahay niya ay nakalimutan kong naparito nga ako dahil sa punishment. I was very mesmerized by him and to his house na nakalimutan ko na malungkot pala ako dahil sa punishment na ito. Everytime, I think about it. I can’t help it but my eyes watered. Kanina ay na sobra talaga ay nakalimutan ko talaga ang totoong dahilan kung bakit ako nandidito. Now that Mr. Marcet mentioned it. Ang bilis pumalit ng lungkot at paghati sa puso ko. Yeah! This is my punishment pala. I gave him a low and wry smile.

“Hindi yan nakakalimutan.” Nakaligtaan lang saglit.

“Good. From now on, ikaw ang maglilinis sa buong bahay ko. Except in my bedroom. Maybe by now you don’t have a gadgets, yes? That’s one of the punishment that your dad’s suggested to confiscate your gadgets and I guess he already did it. You cannot used my landline here as well.”

Parang prisoner talaga ako dito. Wala pang gadgets! Ano ba naman ito!

“Also, don’t call me Mr. Marcet. Just call me Rap.”

Tumango ako sa kanya.

“I also have my rules in my home.”

“Rules?” -ako.

Tamad siyang tumango. “Rule no. 1: Don’t touch the paintings: 2. Don’t move any furnitures in the house when you are cleaning or not: 3. Don’t make any noise if possible: 4. Don’t disturb me: 5. Don’t bring any of your friend in my home.” Umakto siyang parang nag-iisip.

Grabe naman siya sa rules niya ano ito parang pbb lang? Saka anong don’t make any noise e, hindi nga ako mabubuhay kung walang ingay! Ang arte pa sa don’t touch the paintings. Anong gusto niyang gawin ko dito mag-tiptoed ako sa mga ginagawa ko!?

“Iyon ba ang mga rules mo, R-rap?” shemmz, iba ang dating ng palayaw niya.

“I’ll tell you when I have another rule. For the mean time iyon lang.”

“Hindi mo ba sasalihan iyon ng ‘Don’t fall in love with me.’” biro ko sa kanya.

Itinaas niya ang kilay niya sa akin. “I don’t have to do that since I know that, I’m not a lovable person. No one can withstand me, Dareen. Besides, if you fall for me. It’s not my lost, it’s yours since I cannot reciprocate that.”

CHAPTER 6

Chapter 6

Dareen Pov

Itinaas niya ang kilay niya sa akin. “I don’t have to do that since I know that, I’m not a lovable person. No one can withstand me, Dareen. Besides, if you fall for me. It’s not my lost, it’s yours since I cannot reciprocate that.”

Pssh! Ang seryoso naman talaga ng taong ito. Hindi man lang marunong sumakay sa joke. Dire-diretso agad. Pagkatapos niyang banggitin iyon ay umalis na siya ng di man lang sinara ang pinto! Nakakainis!

Inan-pack ko na ang mga dala kong damit at nilagay iyon sa built-in na closet. Halos lumuhod ako sa closet dahil iyong mga damit ko iyong isang space lang ang na-occupy. Tapos ang closet na  nandito ay nasa apat ata. Kung sana pinadala lahat nila daddy ang damit ko. Tiyak na magkakasya iyon dito! Tapos iyong mga sapatos ko pa sa bahay namin.

Humiga ako sa kama na napakalambot at inunan ang braso ko. Gusto ko tuloy’ng kumanta ng ‘night changes’ dahil sa sobrang bilis ng pangyayari sa buhay ko. Parang p-n-ast forward. My god! Parang noong biernes ng gabi tumakas pa ako sa bahay tapos sumugod ako sa party at nakita ko pa ang puta kong ex at ang kaladkarin niyang kaibigan na nagjujug-jugan. Naiirita talaga ako kapag naiisip ko iyon. Iyong pa-inosenteng mukha ni Eurika! Nakuuuuu! Ang sarap i-mudmud ang mukha sa rough road. Tapos sa sumunod na araw ay ito na. Nandidito na ako sa bahay ni Mr. Marcet ay ni Rap pala.

But I think mag-ienjoy ako sa pags-stay ko dito dahil kay Rap. Kanina habang nagmamasid ako dito sa loob ng bahay niya ay wala naman napansing kakaiba. I mean, wala akong nakita na picture puro paintings lang iyon. Ako ay hindi ko  naman talaga naiintindihan ang mga paintings maliban na lang kung may description iyon. Nahihirapan akong ina-lyze ang isang larawan but I appreciate arts naman. At itong mga painting sa bahay ni Rap. Sarap nakawin at ibenta tiyak tiba-tiba ako nito.

Kinaumagahan ay tinanghali na akong nagising dahil kagabi hindi ko aakalain na sa pamamahay pa na ito ay dito pa talaga ako di makatulog. Pinagod ko ng sobra ang sarili ko kagabi. Nag-push up ako, nag-squats, nag-jumping jacks at kung ano-ano pa. Syempre, nagsigaw-sigaw ako dito sa silid. At sa tingin ko naman ay sound proof itong kwarto ko kasi hindi ako binulabog ni Rap, e.

Inunat ko ang braso ko. Sheemmz! Nanakit ang katawan ko sa mga katangahan ko kagabi. Napanguso ako nang bumalik lahat sa akin. Hay! Ang hirap tanggapin nito! Malungkot ako kasi wala ako sa bahay. Pero syempre ayaw ko naman ipakita iyon, nu! Dinadaan ko nalang ang lahat sa biro para kahit papaano ay hindi ko ikamatay ang lungkot ko!

Lumabas ako sa kwarto saka nagmartsa patungo sa kusina. Fresh na fresh ang lola ninyo! Sarap na sarap ako sa ligo ko kanina. Pagdating ko sa kusina ay napahawak ako sa dingding na nasa tabi ko nang makita ko si Rap na nasa bar at nagkakape ata. Kahit na hindi pa ako nakalapit sa kanya ay natatakot na akong lumapit sa kanya kasi ang dilim ng awra ni lolo Rap. Anong nangyari dito?

“Eherm! Eherm!” i cough but piki iyon para lang makuha ko ang atensyon niya. At nagtagumpay naman ako. Tumingin siya sa akin pero ang awra niya ay ganun pa rin. Hala kang bakla ka! Jutay ka talaga ngayon!

“Hehehe, good morning!” maligaya kong bati sa kanya saka patalon-talon na lumapit sa kanya.

“Did you remember my rules?” hindi niya ako binati.

“Huh? Ah… oo naman.” anang ko. Kahit na nagtataka ako bakit siya nagtatanong.

Napatalon ako sa gulat ng binagsak niya ang basong hawak  sa island counter.

“Then why the fuck you are so noisy last night! Who told you to shout in the middle of the freaking night!”

Lumipad ang kamay ko sa bibig ko. “Narinig mo?”

“Hindi?” sarkastikong saad niya sa akin.

“Sorry, hindi kasi ako makatulog e. Namamahay siguro ako.”

“Whatever your damn reason is. I don’t fucking care just shut your mouth before I pull that fucking tongue of yours.”

Ngumiwi ako sa kanya. “Ay, grabe naman yang babala.”

“Trust me Dareen. I can pull your tongue. Don’t try me.”

Pull my tongue using your mouth? Gusto ko sanang biruin pa siya pero mulhang sa sementeryo na ang ending ko nito. Kaya zip na ang labi kong kissable.

Marahas siyang tumayo at nilagpasan ako. Mahahaba ang hakbang ni Rap kasi mahaba ang bayag niya este biyas. Hinabul ko siya kasi papasok ako sa school tapos sinong maghahatid sa akin? Malapit lang naman dito ang Saldivar University (SU). Hindi ako sa MU nag-aaral. Bwesit lang dahil hindi ako nakaabot sa schedule ng entrance exam ko doon. Na-late lang naman ako ng ilang minuto tapos di na ako pina-take! Kaya sa SU ako nalang ako.

“Rap!” sigaw ko kay Rap na ang lalaki ng mga hakbang. “Raappp-aahhhh!!!” sigaw ko kay Rap habang tumatakbong hinabul siya pero sa di inaasahang pangyayari ay na nabuwal ako. Ang paglingon sa akin ni Rap ay parang naging slow-motion. Kagaya ng mga napapanood niyo sa TV. Oo besh! Sa wakas nagka-slow motion na ako. Kaya napasigaw na naman ako.

Napapikit ako ng maramdaman kong nauntog ang noo ko sa may pagkamalambot at matigas na bagay.

“Holy fucking hell!!!” sigaw ni Rap kaya napamulat ako. Bumilog ang mata ko nang ma-realized ko na nauntog ang ulo ko sa… SHEEMMZZZ! Sa baton ni Raphael Marcet! Inangat ko ang tingin ko kay Rap na ngayon ay pulang pula na ang mukha. Hindi sa kilig iyon o ano. Kundi dahil iyon sa galit niya. Malapit ko ng makita ang usok na lumalabas sa ilong at tenga niya.

Tinungkod ko ang dalawang kamay ko upang tumayo pero sa muli ay mauuntog na sana ulit ang ulo ko doon sa malaking umbok ni Rap pero besh! Naiharang na ni Rap ang kamay niya doon. Kaya lumanding ang mukha ko sa nag-aalab niyang kamay.

“What the fucking hell Dareen! What are you looking at stand the fucking up!” galit na bwelta niya kaya nataranta ako. Pero hindi ko maitayo ang paa ko. Wahuhuhuh! Nabali ba ang paa ko? Ang ankle ko ang sakit.

“R-rap, ang sakit ng paa ko.”

Si Rap na ang nag-adjust siya na ang tumayo at ako naman ay umupo nalang sa sahig. Ini-inspect ko ang ankle ko pero ang sakit hawakan.

“What happened?” malamig na tanong ni Rap na nakatayo sa harap ko.

“Na-dislocate ata ang buto ko? Nabali?”

Akala ko kung saan na si Rap ng umalis siya sa harapan ko. Pumunta siya sa likod ko. Hinawakan niya ang braso ko saka ako pinatayo. Panay ang daing ko dahil hindi man lang niya ako dinahan-dahan. Shit siya! Oo gusto ko ng mabilis pero sa sitwasyon ko ngayon halata naman na gusto ko ng dahan-dahan. Nang makatayo ako ay walang kahirap-hirap niyang akong binitbit pabalik ng kusina.

“Stay.” si Rap saka parang papel niya lang akong nilapag sa island counter saka tumalima kung saan. Napanguso ako habang sinisipat ko ang paa ko. Pagbalik niya ay may dala na siyang ice pack.

Napaigtad ako ng hawakan niya ang paa ko at hinubad ang slippers ko.

“Stay fucking still you dumb.” umupo siya sa isang high chair na nasa harap ng island counter kung saan ako at nilapag niya ang ice pack sa tabi ko. Saka walang paalam niyang inikot-ikot ang ankle ko.

“Ahhhh, R-rap dahan-dahan naman. Ah… ahh… ahhhh,” panay ang reklamo at daing ko.

“Tssk!” iyang lang ang narinig ko sa kanya.

“Ah, ahh, ahh aray… Rap.” parang naging ungol na iyon.

Mabuti at banayad na ang paglapag niya sa paa ko. Pagkatapos niyo’n ay dinampi-dampi niyang ang ice pack doon.

“Your voice is starting to get under my skin, Dareen so you better shut that mouth of yours.” mahinahon naman ang pagkasaad nun ni Rap sa akin pero kinilabutan ako. Hawak niya kasi ang paa kaya pwedeng-pwede niya iyong paliin kapag nairita na siya ng husto.

Nakayuko lang si Rap habang dinadampi niya ang ice pack sa ankle pero kitang kita ko ang bawat galaw ng panga ni Rap. Bumabakat ang bones niya doon besh! Shemmz! Ang panga niyang mas hinulma dahil sa whiskers niya ay ang lakas ng dating sa akin. Bumaba ang tingin ko sa kamay niyang nasa paa ko. Ang malalakas niyang kamay ay bumabakat din ang ugat niya doon. Choke me daddy! Ay grandpa pala.

“What the hell are you staring at dumb.”

Napaayos ako ng upo dahil sa boses niya kaya naigalaw ko rin ang paa ko pero humigpit ang paghahawak niya doon.

“What a dumb indeed!” komento niya. “So, why did you chase after me?”

“Oh… oo pala. Kasi… kasi nag-aaral ako Rap. Then I just wanna know if sino ang maghahatid sa akin sa school.”

Bumuntong-hininga si Rap at binitawan ang paa ko saka umayos siya ng upo at pinagkrus ang braso niya.

“Commute dumb. Magku-cummute ka.”

“What?”

“Magku-cummute ka.” ulit niya.

“I don’t have any money-” Naputol ako nang may kinuha siya sa bulsa niya akala ko magma-magic siya pero nilapag niya ang limang libo sa mismo tabi ko. “Ito lang? Rap pang isang araw ko lang ito.” di makapaniwalang saad ko.

“It’s not my problem anymore. It’s yours. So, if you want to go to your school for the entire week you spend your money wisely.”

“Dagdagan mo naman ng three thousand.”

“No.”

“Two thousand five hundred.”

“No.”

“One thousand.”

Inikot niya ang mata niya sa akin. “Even if it’s one piso, you can’t get any from me aside from that.” Saad ni Rap saka tumayo at iniwan ako.

“ARRGGHHH, RAPHAAAEELLLL!!!” malakas kong sigaw ng di ko na makita ang kahit na anino ni Rap. For god’s sake. Five thousand? Really? Baon ko lang ito sa isang araw! Kulang pa nga ito, e. Kung sana hindi kinuha ni daddy ang mga credit cards ko. Ginulo ako ang buhok ko sa inis na nararamdaman ko.

CHAPTER 7

Chapter 7

Dareen Pov

That damn Raphael Laurence Marcet doesn’t have an ounce of being a gentlemen on his bones. He knows that I twisted my ankle yet he left me here at the island counter. Gwapong I mean gagong, Marcet! Earlier, he tend my ankle and yes it helps a lil but does he really needs to leave me here? Fuck that Marcet! I would love him to bang me… ahem! I would like to bang his head on the wall.

I can’t help it but to roll my eyes when I slowly moved my body to get the hell down! I shouldn’t let that Marcet put me in the counter. Now, I’m struggling myself. After, how many attempts, I finally succeeded. When I rested my foot on the floor. I winced. It hurts!

I look around the kitchen to see if there are foods that is ready to be eaten or a cook food, probably. Yet, I don’t see any! Obviously, Rap didn’t cook! So what now? I’ll be cooking with my state right now? And honestly, i don’t know how to cook. I only know how to eat. What am I gonna do now? It’s really a total punishment, huh!

Dito pa talaga ako magku-cooking lesson sa bahay ni Rap. Nakakatakot pa naman hawakan ang mga gamit niya dito sa formal kitchen. Almost everything that my eyes can see is seems to be glittering. His torqouise theme kitchen that was accentuated with color gold moldings was just too pleasurable for the eyes. That’s why I told myself not to touch anything in this kitchen instead I go to the house auxiliary kitchen. I scoffed when I reach to his staff’s kitchen. Lamang lang ito ng ilang paligo ang formal kitchen niya dito. But thanks god! His staff’s kitchen’s kitchen wares are not as classy as what his formal kitchen have.

I roamed my eyes around to look something that i can eat. And I settle i saw a cup of noodles on his stockroom. Actually maraming pwedeng lutuin doon: maraming naka-stock pero hindi ko naman alam kung papaano iyon lutuin kaya nag-settle ako sa noodles. Dammit! Kahit na paika-ika ang lakad ko ay nagtiis ako. Hindi ako nakakain kagabi sobrang pagda-diet na iyon. Baka maging kalansay na ako paglabas ko sa pamamahay na ito.

I’m not dumb like what Rap’ said and read the instructions on how to cook this cup noodles. Tskk! EASY! I just need to boil a water and add on it then viola, I can finally eat my breakfast. I know that this noodles will not suffice my hungry stomach pero wala akong mapagpipilian.

I waited a minute for the water to boil. Nang kumulo ito sa sobrang galak ko dahil gutom na gutom na ako ay diretso kong hinawakan ang takip ng casserol.

“Ouch! Ouch! Ouch!” binitawan ko ang takip at waft my hands. A tear came out from my precious eyes.

“A fucking klutz indeed.” i looked at the person who hastily walks towards me. Rap hauled my hands and look at my red palm. A sudden bolts run from my hands straight to my heart and my heat skip a beat. Jutay kang bakla ka! Ano iyon? Ito ba iyong spark?

I drag me to the sink and have my hands under the faucet and it immediately pours a water. Wow! Ano pa ba ang bagay na hindi censored sa bahay na ito. Sa kabila ng panghahapdi sa kamay ko ay namangha pa talaga ako sa faucet.

“Bat ka bumalik?” tanong ko habang hawak niya pa rin ang kamay ko na nasa ilalim pa rin ng faucet.

“I almost forget that I have a dumb pet here. That’s why.”

Mangha akong tumingin sa kanya. Na walang emosyon ang mukha. “Ako ba ang tinutukoy mo?”

“Better that you know.” saad niya habang nakatitig lang ang mata sa kamay kong nasa ilalim ng faucet. Hindi man lang siya na-intimidate sa mga precious… I mean matatalim na titig ko!

“What are you trying to do?”

“I’m trying to make myself a food because my grandpa leaves me!”

The gorgeous forehead creased but his expression remain stern and stoical. “Granpa? Are you referring to me?”

“Better that you know.” i mimicked but his grip on my waist tighten. Tighten that made me grimaced.

“Told you this grandpa can cripple you if I want to.”

Umikot ang eyeballs ko dahil sa sinabi niya. Ang dali talagang uminit ng ulo ng lalaking ito! Bwesit! I was about to repound when an unpleasant sound came out from my stomach. Without a leavetaking Rap pulled me out of the auxiliary kitchen and we go to his formal kitchen again.

“Rap, have you forget that I twisted my ankle earlier?” i reminded him.

He just stare at my swollen ankle. It swollen a bit. He just shrugged and went to his pace to somewhere. Hindi man lang nag-sorry. Ang bait! Ang bait talaga!

“Stay.” saad niya saka tumalima na naman. Konting-konti nalang at mababato ko na talaga ang lalaking iyon!

After a minutes he arrived together with the cup noodles on his hands. Yes, he did cooked the noodles a left earlier.

“Magtiis ka dyan. Kung gusto mong kumain ng iba magluto ka para sa sarili mo. And also I will leave for good so don’t be so stupid.”

Kinuha ko ang cup noodles. “Hindi mo na kailangang ipaalala yan. Saka tigilan mo nga ang kakatawag sa akin ng stupid, grandpa.” i called him again to the nickname that I make.

“You know what for a man you’re so talkative and very clumsy.”

“I’m not an ordinary man.” i said and started to eat.

“What do you mean?”

“I am gay,” I look at his startled face. “I am gay, Rap.” amin ko sa kanya.

His perfect jaws moved. “You should pack your things and go back to your home. I hate gays, Dareen.” he said without hesitations.

My hands… no my body halts. “You hate gays?”“ i repeated but he didn’t respond. “Give me a reason why you hate gays.”

“I just hate gays.” he replied blankly.

“You know i cannot go home Rap. My father hated me, too. I only have my mother but my mother cannot protect from my dad y’know…” yumuko ako upang di niya makita ang pamumula ng mata ko. “I like your house, Rap but I hate to be here… at first. I hate that I was being sent in here. This is not my life. I don’t have money. I don’t have my phone. I don’t have any from me right now, Rap. Hindi ko alam kung bakit ka pumayag na patirahin ako dito. Hindi ko alam kung papaano ka napapayag ng daddy ko pero salamat pa rin kasi binigyan mo ako ng magandang kwarto dito sa napakaganda mong bahay. Pero kung ayaw mo naman ako dito. Aalis ako Rap. Aalis ako kung ayaw mo. I don’t like forcing myself to anyone, again. Cause…” i stopped in midway, my tears fall. Tama na ang pagsiksik ko sa sarili ko noon kay Geoffrey. Tama na naipinagsiksikan ko ang sarili ko sa taong ayaw naman pala sa akin.

I don’t know what’s his reason is kung bakit may galit siya sa mga kagaya ko at hindi ko na rin siya tatanungin pa ulit dahil wala akong karapatan. Nasa pamamahay niya ako. Nasa pamamahay niya ako at tinanggap niya ako dito kahit na di niya rin ako kilala. Given nana hindi siya mabait, na masungit siya, na madaling uminit ang ulo niya, na hindi siya marunong sumakay sa mga biro ko, na laging malamig ang ekspresyon niya, na wala siyang binibigay na emosyon. Pero sa pagtanggap niya dito sa akin ay ayos na iyon kaysa naman dun sa iba na baka sa labas pa ako pinatira dahil kahit nga sa sarili kong ama pinagkatulakan pa ako.

I wiped my tears.

“Dareen…”

“I’m sorry Rap. Yes, aalis din ako mag-iimpake ako ngayon din. Ayaw ko talagang ipilit na ang sarili ko Rap. Ayaw na ayaw ko na dahil nandun na ako. Nandun na ako at ako lang din ang nasaktan sa ginawa kong iyon.” Wala man sa paksa namin ni Rap iyon pero gusto ko iyong ilabas. Gusto kong ilabas ang sakit na nararamdaman ko.

I’m also tired. I’m very… very tired. I’m tired of pretending. I’m tired of acting like I wasn’t in pain when I am hurting so much. Ayaw kong magmukha akong kaawa-awa sa harapan ni Rap pero umiyak ako. I cried like a lost child looking for his mother. I needed a hand to help but there’s none. No one lend me a hand.

When I ended my relationship with Geoffrey it hurt. It hurt so much because I like him for so long. I stay loyal to him but he wasn’t. He did wrong but I always forgive him because he accepts me. But he stabbed me too in my heart. I bleed because of him. Yes, I may forget what he did to me but the lesson that I gained from it I will forever bring it. I may get hurt by that fucker but I know there someone out there whom is for me.

When I went here i forgot my problems, worries, and pain. Rap’s house makes me forget everything. Even his awful attitudes made me forget everything. That’s why i wanna stay here. But if he is not okay with it will gladly leave this house.

Pinalis ko ang luha ko. Tama na ang arte Dareen. I talked to myself. Hindi na muling umimik pa si Rap kaya kinapalan ko na ang mukha ko ay inubos ko ang noodles. He just look at me with the same expressions. Pagkatapos kong kumain ay paika-ika akong umalis sa kitchen at iniwan doon sa Rap. Bumalik ako sa kwarto ko at sinimulan ko ng i-impake ulit ang damit ko. Kung sana alam ko na mapapaalis din agad ako sana pala hindi ko na nilabas ang mga damit ko. Nakakabwesit lang. After packing my things. I look at the whole room for the last time and head out.

CHAPTER 8

Chapter 8

Dareen Pov

Nasa malaking living area na ako ni Rap at nawiwili pa rin talaga ako sa malaking bahay niya. Gusto ko nga kasi ang bahay niya. From it’s size, the interior and exterior design, besh this house is breathtakingly beautiful. Hindi halatang pinaghandaan. I take a glance at his very high ceiling. Goodbye dream house. I whispered. And continue staggering to the main door of Rap’s house.

Now, I’m on my way to the house human gate. This house has a massive green ground. While i’m sauntering towards the gate someone call me from behind. The voice of no other than Raphael Laurence Marcet.

“Dareen,” he call out my name. Gumaganda ang tunog ng pangalan ko kapag si Rap ang nagsasalita n’on. Sheemzz!

Lumingon ako sa kanya. Nakakunot na naman ang noo niya. Lumapit siya sa aking nakitatayuan. His rugged look can really loose the thread of my underwear. Nilagay niya ang dalawang kamay niya sa kanyang baywang saka siya yumuko at bumuntong hininga. Okay? Anong problema ni Rap?

“Bakit Rap? May kailangan ka? Wait…” ako saka binitawan ko ang maleta ko. “inaakala mo ba na nagnakaw ako ng painting mo doon sa loob? Rap, sinasabi ko sayo kahit na gusto kong magnakaw kahit isa n’on hindi naman iyon magkakasya sa maleta ko. Promise, wala akong ninakaw kahit isa.” ako saka nag swear sa kanya.

Inangat niya ang ulo niya saka pinukol ako ng matalim na tingin. Napaubo naman ako kahit na wala akong ubo. Sheemzz! Nakakamatay ang tingin ni Rap parang pinapatay niya ako sa tingin niya. Pag-usapan nalang natin lahat wag lang talaga ang painting niya. Jusko!

“Don’t… don’t go. You can stay…” umiling siya saka bumuntong hininga ulit. “You can stay in my house. Don’t go.” kahit na nahihirapan si Rap sa sinabi niyang iyon nagawa niya pa ring i-ahos. Akala ko pa naman ay pinagdudahan na niya ako. Pero gulat na gulat ako sa kanyang sinabi nang mag-sink in iyon sa utak ko.

“Bakit? Bakit ginagawa mo ito Rap dahil ba naaawa ka sa akin?” tanong ko sa kanya.

“Yes, naaawa ako sayo.” maiksi niyang sagot.

“Wag na. Alam kong ayaw mo ako dito sa bahay mo at kung naaawa ka man nako wag na. Makakahanap naman siguro ako ng bahay dyan.”

“Really? Makakahanap ka? Why? Do you even have a job? Does you know any work? Do you have money in your pocket?”

Dun naman ako natamimi. Ang lakas din talaga ng loob kong sabihin iyon sa kanya nang hindi nag-iisip. Tama siya wala akong trabaho. Wala akong pera. Wala akong alam na trabaho but i can learn naman. It’s just i’m a sheltered brat way back in our home.

“You back to your room. Before I change my mind.” anang ni Rap saka naglakad pabalik sa loob ng bahay niya. Tinanaw ko lang si Rap habang naglalakad siya patungo sa main door. Pinalobo ko ang bibig ko saka huminga ng malalim at nilingon ko ang maleta ko. Kinuha ko iyon saka naglakad… naglakad pabalik sa loob ng bahay ni Rap.

Yeah, I decided to stay in his house. I have nowhere to go so why would I be a choosy. Siguro dapat ko na ring ipaalala sa sarili ko na wala na ako sa bahay namin. Na ang buhay ko ay iba na sa dati. Before, if I have anything at my disposal, well, now wala na. It’s a blessing na rin siguro na dito ako sa bahay ni Rap napunta. Mayaman tapos may sarili pa akong kwarto na maganda. Mabuti at hindi ako naisipang ipadala ni papa sa iba. Tapos may kasama pa akong, ehermm… hot dzaaddy.

“We don’t really bump to each Dareen because I’m a busy person and I go early in the morning and went home late at night so, hindi tayo magkikita dito sa bahay ko. Also, my house is too big for us to bump in each other. Just behave yourself and don’t worry about the house work. I have a peron who works for it but it would be nice if you work your ass off here cause your foods, water and other expenses are not for free just so you know. You have to cook for your own meal as well. That’s all and lastly, my rules… my rules is still on. Always keep that in mind.”

Ito ang pangalawang briefing ko with Rap. Grabe sana pala nag-print out nalang siya sa mga sinabi niya at saka iyong rules-rules niya. Daming tsi-tsi buritsi nitong si Rap but then again wala akong CHOICE! Well, I have Clemence. Does Clemence have money? Yes! He have BUT from his family as well. And for your more information his father is a colonel and his father just like Rap and my father they don’t  like gays. Simple speaking, Clemence is also hiding his true colors. That is why, i just cannot barge in, in their house.

“Uhm,” masunurin akong tumango kay Rap na naka upo sa isang couch habang nakalagay ang siko niya sa kanyang dalawang tuhod at pinagsiklop iyon. Malalim ang iniisip ni Rap. Psshh! Para namang lagi siyang iniisip e. Ano pang kaibahan ngayon?

Napataas na lang ako sa kilay ko nang walang paalam si Rap na tumayo at basta nalang umalis sa living area. Ngiwing sinundan ko siya ng tingin hanggang sa naglakad siya patungo sa right wing nitong bahay niya. Parang magkabilamg mundo pala ang silid namin, huh.

Umalis na si Rap alangan namang tumunganga pa ako dito sa living area. Kaya umalis na rin ako doon at pa-ika ikang bumalik sa kwarto ko. Kanina ay nag-stay lang naman ako sa kwarto dahil nakakatulala lang talaga ang nangyari sa araw na ito. Hanggang di ko namalayan ang oras at may kumatok sa kwarto at si Rap iyon. Inaya niya ako sa kusina na kumain dahil may t-n-ake out daw siyang pagkain at iyong pag-aya niya sa akin kanina na kumain ay parang natatawa na naiinis ako. Alangan naman, sinabihan lang niya ako na ‘follow me’. Kaka-imbyerna ka rin Rap. Tapos ayon tahimik lang kami na kumakain at hanggang doon sa living area iyon lang ang naging usapan namin after niya akong pinabalik dito sa bahay niya.

Nakahiga na ako at nakatulala sa ceiling. Grabe. Akala ko hindi na ako makakahiga sa kamang kinahihigaan ko ngayon. Akala ko magiging palaboy na ako sa daan ngayong gabi. Pero ano kaya ang nagpabago sa isip ni Rap? Bakit kaya hindi niya ako hinayaang umalis sa pamamahay niya?

Kinabukasan ay nagsikap na akong gumising ng maaga at nagluto. And i hate myself for not knowing how to cook a damn rice. So in the end i just settle to a… shemmzz. Fried hotdog?

Pagdating ko sa SU, syempre nag-taxi ako. Walang jeep na dumadaan d’on sa Marcet village besh. When i reached in my school. Well, I’m used to the stares and gossips everytime i went here ganyan ang sasalubong sa akin dito. Parang naging parte na iyon ng buhay ko at kung mawawala iyan jusko hindi na SU ang napasukan ko. Iba lang ngayon kasi hindi na ako nakasakay sa sasakyan namin kundi nag-taxi na ako. Gusto kong mag-grab pero wala akong phone.

I only gave their stares a shrugged of my shoulders. Hindi ako mamamatay sa tingin at tsismis ninyo, oi! Kampante akong naglakad papasok. Thanks god! My ankle doesn’t hurt that much. Nakakaya ko nang rumampa. Chaarr!

Kakapasok ko lang talaga sa loob ng SU at may humablot na sa braso ko. Hmmm. Ganito ako ka famous dito!

“Bakla ka akala ko kung ano na ang nangyari sayo!” my one and only friend ranted while his hands is on my arms and pulling me from I don’t know where.

Tumigil kami sa hallway na hindi masyadong dinadaanan ng mga estudyante. Binagsak ni Clemente ang braso ko saka taas ang kilay niya na pinagawa niya pa. Yes, I know na pinagawa niya ang mga iyon. Wala na kaming nililihim ni Clemence sa isa’t isa. Ganun kalalim ang pagsasamahan namin.

“Speak, Dar. Defend yourself. Anong nangyari sa iyo at bakit hindi ka pumasok kahapon.”

I open my mouth and was about to mutter but there’s a student na naligaw sa kitatayuan namin kaya tinikom ko nag bibig ko at napaikot ako sa maganda kong mata.

“Speak.” Clemente demanded.

“I’m about to speak Clemente may dumaan lang.” ngumiwi siya nang marinig niya ang totoong pangalan niya. “As you can see hindi pa ako nakakarampa ng maayos it’s because I twisted my ankle yesterday at kaya rin ako absent.” i him an answer but my answer wasn’t enough Clemence face is asking for more. More infos.

“You know I’m not satisfied, Dar.” he plainly said and folded his arms above his chest.

“Wala na ako sa bahay namin.” simpleng sagot ko sa kanya and his eyes widen in fraction. “Satisfied?”

“Dahil ba…”

“Yes, because of the damn messed I did to my ex and his bitch friend. My dad almost disown me because of it, Clemence. He wants me to apologize to that bastard and bitch but i cannot and you know why.” i heaved before resuming. “Nakakainis lang dahil nasabi ko tuloy sa kanila… nasabi ko tuloy sa kanila kung ano ba talaga ako. And that adds the fuel on the fire.”

“Shit! I-i’m so sorry Dar. It’s my fault-”

“It’s no one’s fault. I went there on my own will Clemence. And it just that… i caught my bastard ex fucking his friend. But I’m still thankful that it happened dahil kung hindi nangyari iyon baka tangang-tanga pa rin ako ngayon. So don’t blame yourself, Clemence.” i said.

“And where are you staying righ now? Condo? Hotel? Pwede ba akong pumunta doon.”

Sarkastiko akong ngumiti sa kanya.

“What’s with that smile Dar?” maarte niyang tanong.

“Gaga ka ba talaga Clemente! Pinaalis nga ako sa bahay namin ni daddy. May pinalayas bang binigyan ng sanda-makmak na pera para may pang hotel at condo? Hello? Of course, I have no money. Actually everything! Even a damn phone. Fuck this, I’m broke right now.” i sneered.

Nagsimula na ang klase namin ni Clemence kaya pumasok muna kami sa aming klase. At pagkatapos ng klase namin ay hiniram ko ang cellphone niya. I’m not a fan of YT but right now mukhang kailangan ko ito. Kailangan kong matutong magluto and YT is the best na malalapitan ko. Kaya binuhos ko ang break namin sa kaka-youtube.

Kaya noong uwian ko na binalik kay Clemence ang phone niya. At pagka-uwi ko dahil sa saya ko dahil mukhang natuto na akong magluto dahil sa YouTube nagluto ako. But then… my expectation is very far from the reality. The pan that i used to fry is damn burning. Dahil sa lakas ng kabog ng dibdib ko habang tinitingnan ang malakas na apoy ay wala akong nagawa kundi tingnan lang iyon. My body become immobile. Parang mapapalayas na talaga ako nito!

CHAPTER 9

Dedicated to: DomKangsprinter

---

Chapter 9

Dareen Pov

“Explain what the hell happened in my fucking kitchen Dareen Aizen.” Sa tono ng pananalita ni Rap parang gusto ko pa ang Rap na laging galit sa mundo kaysa sa Rap na mahinahon pero ang boses naman ay nakakamamatay. Kagaya ngayon!

Napahilamos siya sa palad niya. At tumingin ulit sa akin. Nandidito kami ngayon sa living area. Dito niya ako kinaladkad matapos niyang apulain ang apoy doon sa kitchen. Literal talaga na kinaladkad niya ako. Akala ko nga ay mapuputol na itong flawless at maganda kong braso. Bumakat pa sa skin ko ang kamay niya.

Niluwagan niya ang suot niyang botton down shirt. Nagtitimpi ang Rap ninyo. Heavenly father please help me. Dasal ko.

“Answer.” Maikli niyang utos sa akin.

Talagang lumipad na ang utak ko sa ibang dimension. Lumapit ako kay Rap at lumuhod sa harapan niya upang bigyan siya ng blow job. Charot lang! Lumuhod ako sa harapan niya at pinagsiklop ko ang dalawang kamay ko. I’m praying to this god in front of me. Just kidding again.

Lumuhod ako para magmakaawa sa kanya. Wala sa nabanggit sa itaas ang ginawa ko ngayon.

“Please, please, please, Rap. Wag mo akong paalisin dito. Please, Rap huwag.” Pagmamaka-awa ko sa kanya.

“Fuck! Stand the fucking up!” Rap yelled.

“No.” Pagmamatigas ko.

“You will stand or I will kick you out for real!” Sigaw niya sa akin. Mabilis naman akong tumayo. Baka totohanin niya, e.

“I asked you what’s happened to my kitchen. I didn’t asked you to kneel and beg to me.” Aniya sa mababang boses. Sheemzz! Bakit ang hot ng dating nitong si Rap? Kahit na boses niya lang kung may matres ako malamang nakailang anak na kami. Heavenly father, please forgive me for who I have sin. Kung mai-impyerno man gusto ko kasama si Rap. Damay-damay na ’to.

“Bullshit! Don’t just stare at me will you!” Daing niya.

Napaigtad ako. Umupo ako sa pinakamalapit na upuan sa kanya.

“Magluluto kasi sana ako…”

“Then?”

“Ayon na. Umapoy ng malaki ang frying pan mo. Di ko kung ano ang nangyari promise.” Itinaas ko pa ang kamay ko. “May gigisahin lang naman sana ako kaso nung nilagay ko na doon sa frying pan biglang lumaki ang apoy tapos… ayon na.” Pagpapatuloy ko.

Rinig ko ang mga pagbuntonghininga ni Rap.

“Wag ka nang magluto.”

“Huh?”

“Nasa iyon kung di mo ako narinig.”

“Pshh! Kung ganun ano ang kakainin ko?”

“I have restaurant padadalhan na lang kita. Basta wag mong sunugin ulit ang kusina ko. Nagkakaintindihan ba tayo?”

“Alam mo Rap foreigner na foreigner ang dating mo pero nakakamangha na ang galing mo sa Tagalog.”

“Nagkakaintindihan ba tayo Hernane!”

“Ay, shit. Oo naman.” Gulat ko sagot sa kanya.

Napahawak ako sa dibdib ko dahil sa sigaw niya. Ipagdadasal ko talaga na sana hindi siya magkaka-goiter. Hindi naman kasi ako bingi para sigaw-sigawan niya.

Nakapikit si Rap habang hinihilot niya ang bridge ng mahaba niyang ilong. Nakahilig din siya doon sa mahaba niyang sofa.

Napatitig ako sa kanya. Grabe. Ako na nga ang pinarusahan ni daddy pero dito naman ako napunta sa bahay ni Rap. Blessing sa akin siya nakakasama ko dito dahil libre na ang pagnanasa ko sa kanya. Shocks!

Iyong whiskers niya ay medyo may kahabaan na rin. Tapos iyong panga niya talaga na shit! Ang sarap daanan ng kamay ko. Hindi ko maipagkakaila na dahil kay Mr. Marcet ay nawawala ang isip ko sa sitwasyon ko ngayon. Hindi ko alam kung kailan pa ako makakauwi. Ang sad nang part na hindi ko alam kung kailan ako makakauwi pero kapag nakikita ko si Mr. Marcet, si Rap parang ayos na sa akin na dito lang ako. Oo nga’t nakakapag-usap lang kami kapag may kamalian akong bagay na ginawa kayaga kanina. Pero okay na okay na iyon. Feeling ko hindi ako nag-iisa.

Sa pag-iexplore ko sa mukha ni Rap ay biglang tumunog ang tiyan ko. Bumagsak ang mata ko doon sa tiyan ko at napahawak doon. Shit wala pa pala akong hapunan.

“Let’s go in the kitchen.”

Napatingin ako kay Rap na biglang nagsalita.

“What?”

“I know you hear me, so follow me,” aniya at tumayo saka tumungo sa kitchen.

Pagdating sa kitchen ay umupo ako sa upuan doon sa may island counter. Naghugas ng kamay si Rap bago kumuha ng lulutuin niya sa ref.

“Marunong kang magluto?” Tanong ko sa kanya mayamaya.

“Not so.” Maikli niyang sagot habang nakatalikod sa akin.

“May ari ka nang restaurant diba?” Tanong ko na naman.

“Yes.”

I stick out my tongue to him. Nagagawa ko iyon dahil nakatalikod siya sa akin. Nakakainis dahil kung ano ang tanong ko iyon din naman ang sagot niya. Walang kwentang kausap.

“Eh, marunong kang magluto?”

“I said not so.”

“Eh, sinong nagluluto sa restaurant mo?”

“We have chefs.”

“Pero dapat magaling ka rin kasi may restaurant ka paano na lang kung-”

“That restaurants are from my folks. Whether I’ll take it or not ako pa rin ang magmamana. Hindi ako magaling magluto, kaya ko lang.” Bumaling siya sa akin. “Can you shut your mouth? Or I will sew it for real.”

Hilaw ako ngumiti sa kanya at umakto akong i-z-zip ang bibig ko. Gosh! Kinabahan naman ako doon. Tssk! Pa-humble rin siguro itong si Mr. Marcet. Well, forgiven gwapo, e.

The following day ay hindi na kami masyadong nagkikita nga ni Rap but in exchange of his goodness. Maaga akong gumagising at ginagawan ko siya ng coffee. I don’t know kung iniinom niya ba iyon o hindi basta pagdating ko naman sa bahay niya kada-hapon ay wala na ang tasa doon sa mesa. Doon na ako na kontinto sa pagtitimpla ng coffee sa kanya every morning. Hindi naman ako nag-a-assume na siya talaga ang umiinom sa kapeng ginagawa ko baka kasi ang mga house cleaners na ang nagliligpit no’n. Pero ginagawa ko pa rin saka kahit na pinagbabawalan ako ni Rap sa pagluto nanood pa rin ako sa youtube ng mga cooking tutorials.

Ako naman sa school ay patuloy pa rin ang buhay kahit na pinag-chi-chismisan pa rin ako. Nabuhay na ako doon kaya binabalewa ko na lang. Tapos hindi ko na rin makikita si Geoffrey at Eurika which is good thing naman. Move on na move on na ako kay Geoffrey pero ang galit ko ay nanatili pa rin kasi sila ang sinisisi ko kung bakit ako nandidito sa kinatatayuan ko ngayon. The sheltered brat of Hernane is now a homeless one. At iyong mga pinsan ko wala namang paki sa akin kasi ayaw din nila sa akin. They’re straight guys at ako bakla kaya ayaw nila sa akin. They think their reputation first before their relatives. That’s the reality and it sadden me. It hurts but that’s reality. I lived by it. If ayaw nila sa akin then hindi ko sila pipilitin na magustuhan ako.

“How are you now, Dar?” Nag-aalalang tanong sa akin ni Clemence. Nandidito kami sa waiting shed ngayon. Nag-aabang ako ng taxi papuntang MV.

“I’m always fine Clemence.” Saglit ko siyang nilingon sa gilid ko bago binalik ang mata ko sa mga sasakyan dumadaan sa daan.

“I know you’re not fine. You’re just trying to be one, Dar.” Mahina niyang saad.

Of all people, si Clemece lang siguro ang nakakaintindi sa akin. He is not my family, hei s not my relative but he is the only one who understand me better and knows me so much. Siya ang natira sa akin sa buhay ko ngayon. Hindi niya ako tinalikuran. He is my one and only true friend.

“What can I do Clemence. This is my life now, the important thing foe me right now is, I’m more determine to finish my studies. Dahil sa nangyari natuto na akong magsikap at magseryoso sa pag-aaral. Alam mo,” bumuntong hininga ako. “nawala ang night life ko. Nawala ang mga gala ko every weekend or every night pero hindi ako nakaramdam ng panghihinayang doon. Hindi ko na namiss ang mga ganun Clemence. What did my parents did to me is may mabuti pa rin itong dulot sa akin. I hate them for doing this but I’ve learned.”

“I’m glad to hear that Dar.”

“Hmm,” i hummed.

“We’re third year now, Dar. What are your plans?”

“I don’t know maybe find a job then aalis ako sa bahay ni Rap.”

“How about your parents?”

I paused for a bit. “I’ll talk to them when time comes.”

Naglalakad na ako patungo sa bahay ni Rap. At habang naglalakad ako ay may narinig akong tunog ng ngumungawang pusa. I got curious at sinundan ko ang tunog na iyon. Then I found the cat na naipit ang buntot niya sa isang kahoy.

“Oh my!” Ako at nilapitan ang pusa.

Dahan-dahan kong inabot ang kamay ko sa pusa dahil baka nangangagat ito. Problema na naman. Mabuti at mukhang mabait ang pusa kaya malaya kong nailigtas ang buntot niyang naipit. Pagkatapos no’n ay aalis na sana ako sa lugar at uuwi na dahil naabala na niya ako. Pero nilingon ko ang pusa. Hindi siya umaalis sa puwesto niya. Nakuha ko na naman ang buntot niyang naipit e. Napangiwi ako nang parang nagpapaawa sa akin ang pusa na kunin siya. Nagpapa-cute siya!

Naipadyak ko ang paa ko at pinulot ang pusa. At dinala siya sa bahay ni Rap. Shit! Dagdag palamunin na naman ito! Nang nasa harapan na ako ng human gate ay bumuntong hininga ako. Nagdadalawang isip na ako kung isasama ko ba ang pusa sa loob o hindi. Baka kasi magalit na naman si Rap nito. Pero sa huli pinasok ko pa rin ang pusa sa loob at dinala ko sa kwarto. Pinaliguan ko iyon dahil marumi. Ang puting balahibo ng pusa ay naging abo na dahil sa rumi niya. Pagkatapos ko siyang paliguan ay b-n-lower ko rin siya. Nahalikan ko siya nang ang linis-linis na niya.

Kaninong pusa kaya ito?

Lumabas ako nang kwarto at yakap ko ang pusa. Maghahanap ako nang puwede niyang kainin dito. Pero nang nasa kalagitnaan kami sa paglalakad patungong kitchen nang tumalon ang pusa sa kamay ko. Hindi ko iyon inaasahan kaya napabitaw ako. Tumakbo ang pusa kung saan kaya mabilis ko iyong sinundan. Pero natigilan ako nang makita ko si Rap.

“Holyshit!” Mura ni Rap.

Napako ako at ang pusa rin nang makita si Rap. Nanlamig ang buong katawan ko nang makita ko si Rap na nakatuon ang baril doon sa pusa. Pati ata ang pusa ay kinabahan din.

---

I posted a new story entitled ‘Endless’, I hope you’ll check it out. Thank you for reading. Lhabyo😘

CHAPTER 10

Chapter 10

Dareen Pov

Sa pagngangatog ng mga binti ko dahil sa nasaksihan ko. Napasalampak ako sa sahig habang nakatingin ako sa baton ni Rap, shemz, I mean sa baril ni Rap na namatuon sa pusa at ngayon ay nakatuon na sa akin dahil mukhang nagulat din siya sa pagdating ko.

Matagal bago nakabawi si Rap at saka niya naitago ang baril niya sa kanyang likuran. While I’m still trying to fix my brain. Hindi pa rin nag-s-sink sa utak ko ang nangyari. Good God! Babarilin ba ako ni Rap?

Nakaupo pa rin ako sa sahig at saka lang gumana ang utak when I feel someone’s licking my feet. Napatingin ako doon at nakita ko ang malinis na malinis at puting pusa na napulot ko kanina na dinidilaan ang paa ko.

Kinuha ko ang pusa saka niyakap ko iyon. Ngayon ko lang nabawi ang lakas ng mga binti ko. Ni hindi man lang ako tinulungan ni Rap na makatayo dito sa sahig. Nang makatayo ako ay nakita ko si Rap na nakatutok sa akin. Ay! mali sa pusa pala.

Gosh! Muntik na akong napahawak sa bibig ko kung wala lang akong yakap na pusa ngayon. Don’t tell me! Nagseselos si Rap kasi pusa ang kayakap ko? Yiee!

“Throw that fucking cat, Dareen!”

Napatalon ako sa dumadagundong na boses ni Raphael Marcet. Pisti! Hindi ba siya marunong kontrolin ang boses niya? Nakakatakot talaga!

“B-bakit Rap? Wala namang masamang ginagawa ang pusa, ah.” Hindi ko na siya inusisa kung bakit may baril siyang dala-dala. Siguro natural na iyon dahil businessman siya. Hindi naman siguro hahawak ng baril itong si Rap kung sa kanya. Siguro lisensyado na rin iyong baril niya.

“I said don’t bring-”

“Sabi mo hindi pwedeng magdala ng tao pero hindi HAYOP!”

“You really talk back now, huh?” sa malamig na bahay dahil sa AC ay mas pinalamig iyon ng boses ni Raphael Marcet! Akala niya ba matatakot niya ako doon? Psh! Sinanay niya ako doon! Hindi ako takot? Pero nanginginig ang tuhod ko! Shit!

Humakbang siya papalapit sa akin. Pisti! Kinakabahan ako. Sa kaba ko ay nayakap ko nang mahigpit ang pusa sa dibdib ko kaya napahiyaw ang pusa. Napaatras naman si Raphael dahil sa doon. Sa gitna ng kaba ko ay napatuwa ako! Sheemz! Takot sa pusa si Raphael!

“Fuck!” Mura niya! “I said throw that damn cat away!”

“Ayaw ko!” Matigas kong argumento sa kanya. Ang pusa naman ay inaway din si Rap kaya napaatras na naman siya!

“Fuck this!”

Akin na ang pusang ito! Ako ang nakapulot nito. Ako ang nagligtas sa kawawang pusa na ito na naipit doon sa labas. Kaya akin na ito! Ia-adopt ko ito.

“Dareen! Itatapon mo ang pusa na iyan o ikaw ang itatapon ko sa labas!” Sigaw na naman ni Rap. Kung ganito si Rap himala ata at hindi siya nagkaka-goiter. Ang lapit lang namin tapos sinisigawan niya ako!

“Hindi, wala kang itatapon ni isa sa amin!” Wika ko at nagmamadaling pumunta sa silid ko.

Bahala ang Raphael na iyon sa buhay niya! Mamatay siya sa takot sa pusa basta ako aalagaan ko ito.

“And where the hell are you going?” Napaatras ako ng mahawakan ni Rap ang collar ng damit ko saka ako hinatak kung saan. Paatras akong naglakad at nagpaubaya kung saan man ako dadalhin nitong si Rap ngayon. Ang pusa ay hindi ko pa rin pinapakawalan sa kamay ko. Mahirap na. Mahirap na at baka mabaril niya ito ng di oras. Pisti siya!

Tumigil lang kami ni Rap nang makarating kami sa labas ng bahay niya. Nandito kami sa malapit sa pool niya. Ang pool niya ay nagkukulay violet sa gabi ang tubig dahil iyon sa ilaw. Maliwanag na maliwanag dito sa labas kahit na gabi na.

Marahas na binitawan ni Rap ang damit ko at hinarap.

“Gusto mo talagang alagaan ang pusa na iyan?” Sabi niya at pinandilatan ang kawawang pusa sa kamay ko.

Sunod-sunod akong tumango sa kanya.

“Fine! I will let you pero hindi mo iyan ipapasok sa loob dito mo iyan ilalagay sa labas.” Sabi niya.

“Talaga papayag ka na?” Paniniguro ko at di mapigilang lumapit sa kanya.

Rap step back because of my sudden moved.

“Why do you want me to take back my words?”

Mabilis naman akong umiling sa kanya. Napatingin-tingin ako sa paligid naming dalawa ni Rap. Dalawang klase na swimming pool at may isa pa na nasa itaas. Tapos itong itong sementong kinatatayuan namin ngayon hindi naman pwedeng dito ang pusa. Ang malapit sa pool naman ay marble stones! So saan ko ilalagay itong pusa ko?

“Follow me.” Iyan na naman ang ‘follow me’ ni Raphael Marcet!

Sinimangutan ko ang likod niya. Mahirap na kasi kung nakaharap siya baka tuluyan na kaming walang tirahan ng pusa na ito. Sumunod ako kay Rap. Ang pusa naman ay panay ang ingay na hindi ko alam kung bakit! Ngawa nang ngawa!

Isang liko naman galing sa pool ay doon ko natagpuan ang pwedeng paglalagyan ko ng pusa pero sa kasamaang palad. May mga aso din doon tatlo pa. Help me god! Ang mga aso niya ay mukhang malalaki pa sa akin! Sa takot ko ay napaatras na naman ako. Ang pusa ko naman ay maldita rin! Nang-aaway! Sa aso na parang higante!

“R-rap, ipapalapa mo b-ba k-kami ng pusa ko?”

Matamlay akong binalingan ni Rap.

“I would love to but I cannot do that inside my house.” Hindi nakakatawa ang boses ni Rap. Hindi nakakatawa ang biro niya. Hindi siya marunong mag-joke!

Takot ako sa aso kasi noon nakagat na ako at… Good God! Ang sakit ng injection. Simula noon ayaw ko na talaga sa aso! Ayaw ko na kahit na anong amo ng mukha ng mga aso. Kahit sobrang cute ka nila hindi na ako nadadala dahil sa naranasan ko.

“Dar. Dareen!” Napaigtad ako sa boses ni Rap.

“Y-yes?”

“Di ka nakikinig. Sabi ko ilagay mo ang pusa mo sa kulungan sa gilid ng aso ko.”

Napatingin ako doon kulungan ng mga aso niya. Iyong mga mukha ng mga aso niya parang mga aso sa gilid ng daan na gutom! Parang kakainin ako nito. Napapikit ako. Nakakatakot ang mukha ng aso niya! May bakanteng lalagyan nga doon. Napatingin ako sa pusa ko na parang nagpapakyut sa akin na wag siyang ilagay doon sa tabi ng mga higanteng aso.

Sorry, my cat! Mahirap tayo ngayon. Wag tayong maarte! Dahan-dahan kong hinakbang ang paa ko malapit doon sa mga lalagyanan na gawa sa metal mabuti na lang at ang bakanteng ayoyong mismong medyo malapit lang sa kinatutuyuan ko.

Nag-squat ako nang marating ko ang maging tahanan ng pusa ko. Dahan-dahan ko ring binuksan ang metal na tarangkahan. At nang mabuksan ko na iyon ilalapag ko na sana ang pusa sa loob n’on nang biglang tumahol ang aso at sa gulat ko ay napaatras ako sa gulat ngunit na out of balance ako kaya bumagsak ang pwet ko rough na semento! Nabitawan ko ang pusa na sumigaw rin saka siya tumakbo kung saan. Ingratang pusa!

“Ouch!” Napahawak ako sa pwet ko. Masakit ang pagkabagsak ko kaya masakit ang pwetan ko.

“Fuck!” Sabay pa atang usal namin ni Rap. “Are you okay?” Si Rap at inalalayan akong tumayo.

Ang paghawak ni Rap sa braso ko ay may parang bolta-boltaheng kuryenteng dala na siyang dumaloy sa buong katawan ko. I don’t know what does it called but when Rap’hands touches my skin there’s something about it that I cannot explain and decipher. The thing that I cannot comprehend send a jolts on my navel, on my heart. And it gain my heart a throb.

Know I cannot think of anything else around us. I only think of Rap’s hands on me. His calloused palm touch my smooth and almost flawless skin yet my skin doesn’t itch because of his calloused palm it feels so good to be in his palm.

A wind blows and I look up to see Rap’s face. His black hair was blown by the wind, it was so smooth in my eyes. His light grown whiskers really suited his face. And when did I fall into this handsome man?

“Dareen.” He called me. That voice again. The rough, thick and low voice of him that never fails to makes me feel shivers.

“Dareen!” Sa sigaw niyang iyon ay napalayo ako sa kanya na parang napapaso! Sheemz! What was that? What was that fleeting moment?

“Y-yes. I’m o-okay.”

Starting that day whenever I saw Rap inside his house. My heart wants to go outside of my ribcage! Which is I don’t like! I was just playing with Rap but what the hell is happening to now? I cannot accept this feeling. I’ve been there and it was not a good place to go. I cannot accept it. I knew this feeling cause I’ve felt it before.

This feeling should be erase! Why did I like Rap? I like him? Yes, I like him but I cannot accept it. Why did I fall for that cold monster? Simula noong encounter namin tungkol sa pusa ay wala na kaming masyadong pag-uusap ni Rap. Pero sa kabila nun araw araw ko pa rin siyang pinagtitimplahan ng kape dahil nakaugalian ko na. Nakita ko siya isang beses na iniinim niya ang kape na gawa ko bago siya umaalis ng bahay. I don’t know pero masaya ako. Masaya ako na iniinum niya iyong gawa kong kape!

But know that I know that I like him. Parang pinanghihinaan ako. Paano ako nahulog ng ganito kadali? It’s been one and half month since I lived here and I manage to like him. Dammit! Just like the time flies na hindi ko namamalayan na tumagal ako dito. Nahulog din ako kay Rap na hindi ko namamalayan. Even in our first meet I know that even his voice were able to send me shivers pero hindi ko iyon inisip kasi first meet naman namin iyon talagang starstruck ako sa kanya. Pero ito ngayon. Heavenly father help me. Mga larong banat ko lang naman iyon kay Rap pero bakit naging seryoso na ito!

I stood up and decided to go to the kitchen since I cannot sleep! My cat is already on deep slumber. Yes. Ang pusa ay tumagal din dito sa awa ni Rap. Hinayaan niya akong alagaan na lang ang pusa at hindi na siya namilit sa akin na ipalagay iyon doon sa lalagyan ng mga aso niyang kayang kumain ng tao. Pero dapat hindi niya makita ang pusa ko kasi baka mabaril niya ito ng wala sa oras.

Pagkarating ko sa kitchen ay nakita ko si Rap na umiinom. Umiinom ng alak! Nakaubos na siya ng isang bote nang alak na iniinom niya! Dapat ay bumalik na ako sa kwarto ko. Dapat ay hindi na ako nagpatuloy pa sa lakad ko pero heto ako naglalakad palapit sa kanya. Kinuha ko ang baso sa kamay niya dahil mukhang wala na siya sa tamang pag-iisip niya. Lasing na siya. At namumula na. May malay at nakikita niya ako pero hindi niya ako pinigilan sa ginawa ko. Hindi siya nagalit gaya ng inaasahan ko na.

Nang makuha ko ang baso ang mga bote ng alak. Nilagay ko sa sink ang baso saka tinago ko ang alak. Tinimplahan ko siya nang kape at binigay iyon sa kanya. Kumuha na rin ako ng tubig para sa akin na siyang sadya ko talaga.

Aalis na sana ako dala ang tubig nang hawakan niya ang isang kamay ko sabay usal. “Dareen.” Wika niya sa pangalan ko gamit ang parang nanglalambing niyang boses. Damn!

I feel my heart fell on the floor. Shit!

CHAPTER 11

Dedicated to: kobikoko

---

Chapter 11

Dareen Pov

“Dareen.” Wika niya sa pangalan ko gamit ang parang nanglalambing niyang boses. Damn!

I feel my heart fell on the floor. Shit! I almost reach my chest to check if my heart was still there. I thought my heart scattered on the floor full with blood. But of course it’s just my imagination. It was all in my mind. It didn’t literally happened.

I watched how his large hands grasped on my smooth and pale hands. My hand look’ so small in his large hands. Those prominent veins that makes his hands look so sexy and hot at the same time.

By just watching how his hand possessively hold mine. I wonder how many hands did he hold like how he holds me. How I wish that he only hold me like this. But I know I was thinking ridiculous again. Dammit.

Kakaisip ko pa lang na dapat mabura na itong nararmdaman ko sa kanya. Nakapag-isip na ako na dapat putulin ko na ito pero mukhang malalim na ang ugat nitong nararamdaman ko sa kanya. At kung puputulin ko man ito alam kong hindi nito ma-aabot ang kaibutiran ng nararamdaman ko. I feel like singing Night Changes of One Direction. Bullshit!

I held my hand but his hand never leave mine. I sighed and faced him. He look so lonely, so miserable, hurt, and sad. Why? Bakit ngayon Raphael Laurence? Gusto mo bang ma-fall ako sayo ng todo? Dammit! May itoto-todo pa ba itong nararamdaman ko? How bullshit it is?!

He bend his head down.

“I… I fucked up.” Sabi niya at tuluyan niyang binitawan ang kamay ko.

Huminga ako ng malalim at lumapit sa kanya. Gusto ko siyang hawakan. Gusto kong tingnan ang mukha niya. Gusto kong tingnan ang ekspresyon ng mukha niya. Di ko maintindihan kong dahil ba gusto ko si Raphael kaya nararamdaman ko na pati lungkot niya. Rumaragasa sa akin ang kamiserablihan niya. Is he playing with me?

“I fucked up someone’s relationship.” Nagsalita siyang muli. “I fucked up my friend’s relationship. I made a fucking messed. Fuck this.” Amoy na amoy ko ang maanghang na amoy ng alak sa kanya.

Hindi ko alam kung paano ang mag-comfort sa ganito. Wala akong alam. Wala akong kaibigan na c-in-omfort eversince. I only have Clemente with me at sa pagkakaibigan namin hindi pa kailanman naglabas ng ganito sa akin si Clemente. Umiyak lang ang baklang iyon dahil hindi niya masabi sa mga magulang niya na bakla siya at ang ganiwa ko? Dinala ko siya sa bar. Syempre walwal lang ang gamot ko sa kanya. I treat him to an expensive bar at pinainom ko siya hanggang sa makatulog siya. Ano papainumin ko ba itong lalaking ito, e, lasing na.  Anong gagawin ko? Mag-google muna? Bullshit. Wala akong phone.

Wala akong ibang ginagawa kundi gahasaan si Raphael Laurence. Shocks! Joke lang. Mas lumapit ako sa kanya hanggang sa maabot ko na ang balikat niya at t-in-ap ko. Ang awkward sa totoo lang. Hindi nga kasi ako sanay na nagc-comfort ng tao dahil ako lagi ang kino-comfort ni Clemente. Ang baso ng tubig ay nilapag ko sa island counter at patuloy kong tina-tap ang balikat niya. Fucking shit! Hindi naman nakatingin sa akin si Rap pero bat na-u-awkward ako? Porket may feelings na ako? Tssk! Dammit, why am I acting like it’s my first time to like someone? Then this heart of mine beat like crazy.

I heaved.

“A-ayos ka na ba Rap?” Mayamaya ay tanong ko dahil natahimik na siya. Gusto na kasing pumunta sa kwarto at nagroll na makapal na kumot.

Ilang sanadali pa ay inangat ni Raphael ang mukha niya at muntik ko na siyang mayakap ng makita ko ang mukha niya. Hindi ko alam kung dahil ba iyon sa alak at nalasing siya pero may butil ng luha na tumulo galing sa mata niya. Shit! I was about to take my hand away from his broad shoulders but his hand hold my forearm to keep my hand on his shoulders.

“I’m… not okay Dareen.” He said melancholy and squeezed my forearm.

I keep telling myself, my mind that I’m not marupok. I am not a fucking marupok but my body always betrayed me. I don’t know what I do until I find myself hugging the person in front of me. I hugged Raphael like he was the most vulnerable and lonely person I’ve ever saw.

I wrapped my hands around his neck while burying his head on the plain but soft chest of mine. Maybe it’s because of the alcohol but Rap enveloped his hands around my waist.

For the first time, I saw him cry. I saw how weak Raphael can be. I thougt that he is only a cold man, a merciless man and a man who have a sharp tongue but I was wrong behind those things is a vulnerable man, a sad, and lonely man. You may think that I am insane but my tears fall while I’m hugging him. I’ve never been so honest with my feelings. It feels like I can also feel his agony. And it’s my first time to cry while comforting someone. Does it always feels like this? Or am I the only one?

“I don’t know what to do. I fucking messed it up. It’s the first time in our decades of friendship that I saw him cry. He never cried when his grandparents died. He never cried when he got big wounds when we we’re young. He never cried when his girlfriend leave him before… until now… until his boyfriend leave him. He cried for the first time. I may tough but I have a heart too. Others may call me monster, a beast but I have a conscience, I have guilt. I only act like tough but I’m fucking weak. I always be. Dang this.” Rap murmurs on my chest.

“I… don’t know what to say Rap. We only know a month ago. Yes, I’m one of the others that you said called you beast. But behind that beast is a lonely and weak man. But I also know that you can still fix your problem Rap. Whatever you did… you can fix it and put it on the right place.” I coaxed him.

Kumalas siya sa yakap at ako naman ay naglagay ng distansya sa aming dalawa.

“You cried?” Sabi niya nang makita ang mukha ko.

“A-ah… k-kasi…”

“You pitied me.” Putol niya. “You’re the second person who pitied me aside from my family. Why?”

Napakurap-kurap ako. “W-wala akong rason para h-hindi ka-”

“I’m not good. I am a bad person to you. I didn’t treat you right.”

“You know what Rap. I hate to judge people without knowing them,” i halt and laugh a bit remembering that I once judge him too because of his behavior but he cannot blame me. “but I once judged you too. I hate it when people judge someone without looking at the bottom of it. I hate it when they judge the people like they know them too well. Galit ako… kasi lagi ko iyong natatanggap mula sa mga taong nakapalibot sa akin. They judge me easily because I’m a gay. I’m a gay but I’m a decent one. I don’t go around and fuck. I don’t go around and find troubles and dragged my family name on messed. But that’s the only thing am good at. I’m just good at catching someone’s eye when I did those things.” Hindi mawala ang mata ni Rap sa akin. “That’s why Rap. I understand you better now.”

There’s a lot of first time in this night or should I say morning na ba but for the first time. I saw Raphael Laurence Marcet smile. A real smile and genuine smile.

“Thank you.” Pasasalamat niya kahit na di ko naman alam ang ginagawa ko kung bakit siya nagpapasalamat.

Tumayo siya pagkatapos niyang sabihin iyon at pasuray-suray na naglalakad tungo sa wing kung saan ang kwarto niya. Sinundan ko siya dahil pa suray-suray na siya. Hanggang sa muntik na siya matumba pero nakabawi naman.

Napahinga ako ng malalim saka lumapit sa kanya at inalalayan siya. Nilagay ko ang isang kamay niya sa balikat kobat muntik na akong matumba dahil sa bigat niya. Shit. Binigay din niya sa akin ang lahat ng bigat niya porket tinulungan ko siya. Humawak siya sa balikat ko at ang isang kamay ko naman ay nakahawak doon sa may baywang niya at inakay ko siya papunta doon sa pintuan ng silid niya.

Nang makarating kami doon agad namang nabuksan ang pintuan kasi hindi naka-lock at inaakala ko pagbukas ko ay makikita ko na ang mala-king sized-bed niya pero walang bed doon kung hindi hagdanan ang nakikita ko  napatingala ako. Shit. Aakyat pa kami sa hagdanan tapos may isang pintuan na naman. Bullshit. Ang bigat pa naman ng taong akay-akay ko.

Pagkarating namin doon sa harap ng pintuan niya ay binuksan ko iyon pero hindi bumubukas ang pintuan. Another bullshit!

“Rap. Rap hindi bumubukas.” Ani ko sa kanya na pumipikit na ang mata sa antok. Napangiwi ako nang maamoy ko ang hininga niya. He reek of alcohol.

Wala siyang imik at pikit ang mata na nilagay ang kamay doon sa isang censor saka kusang bumukas ang pintuan. Mabilis ko siyang inakay doon sa malaking kama at dumapa siya doon. Napaupo naman ako dahil hiningal ako ng wala sa oras.

Napatingin ako sa buong silid. Di naman siya masyadong malaki at tanging nakikita ko lang ay isang malaking isang malaking painting tapos mga libro at walk in closet. Walang TV dito at puro puti ang pintura akala ko pa naman ay black, brown or any dark color itong kwarto ni Rap pero puti talaga ang liwanag sa mata. Hindi ko aakalain na may kwarto pala dito sa taas at nag-iisa lang ito. Nang mapagod ang mata ko kakatingin sa buong silid ay nag-flex ako ng braso ko dahil nanibago sa bigat ni Rap. Tatayo na sana ako upang bumalik na sa baba dahil naalala ko na hindi pala ako pwede dito sa silid niya. Malilintikan na naman ako nito bukas pero nang tatayo ako bigla na namang dumapo ang kamay ni sa wrist ko at mahigpit akong hinawakan.

“Don’t. Don’t leave me…” usal ni Rap. Tumingin ako sa kanya dahil akala ko gising siya pero nakapikit ang mata niya. May sunod pa siyang inusal pero di ko na maintindihan.

CHAPTER 12

Chapter 12

Raphael Pov

I almost twisted Dareen’s hand that was intertwined with mine when I woke up the next morning. Due to shock of what the hell was I doing. I almost twisted his hand but it’s a good thing that I refrain myself from doing so.

When I woke up I saw him sitting on the cold floor. Nakaunan siya sa isa niyang kamay habang ang isa naman ay nakahawak sa kamay ko. Which is I find it a very fucking unusual thing. Why the heck would I like this thing? Why would I let him hold my hand? I hated when someone did it to me. I hated it when someone try to get closed with me. What more to him? He’s a gay and he knew it. But then… why the hell are our hands intertwined? I remembered him helping me to get here and after that I don’t remember any na ginawa ko.

Kaya nga muntik ko nang mabali ang kamay nang may maramdaman akong kakaiba sa kamay ko. Obviously, hindi ako sanay na may humahawak sa akin. And on top of that I don’t like bringing someone in my room. He’s the first guy. Kaya nga hindi ko na sinabi kay Dareen kung nasaan banda ang room ko dahil wala rin namang saysay. He’s just here for the mean time.

But through the days that past… parang nasasanay na ako sa kanya na nandidito sa bahay ko. Kasi tuwing uuwi ako dito sa bahay ko. Nakasanayan ko na na dalhan siya ng pagkain dahil alam ko hindi siya marunong magluto. Dammit! Naalala ko muntik pa niyang masunog ang kusina ko. Also, I like his coffee every morning. I don’t know if he knows that I drink it or not but I like his coffee. Nasanay na rin ako doon at araw araw ko nang inaabangan ang coffee niya sa island counter.

He moaned that why I pulled my hand away. I don’t know why but my heart skip a beat and when I stare at his sleeping face. Dammit! I thought he is awake. I got off from the bed then I scoff him and carried Dareen’s sleeping body from my room to his. Why I finally reached to his room and put him at his bed. That’s when I realized that he is very light for a man and at his age. And when I carried him I can tell that his body is so tiny from my hands. I think I can break his body just by holding him. I was about to let his body go and leave his room but I feel something warm on the corner of my neck. Unconsciously, I look at Dareen but it was a wrong act because when I turned my head on him. The tip of my nose touches chin and his warmth breath directly landed on my face.

In one swift moved, I pushed my body away from him. Dahil sa gulat ko napaatras ako ng ilang beses saka ako napaupo sa sahig.

“Bullshit!” I hissed and put my hands on my back.

My eyes fixed on Dareen and I’m glad that he didn’t saw my clumsiness. I cussed again before standing and stormed out. I leave a one glance before going into my room.

While I was fully naked under the cold shower. May biglang pumasok sa isip ko. Ngayon ko lang napagtanto na ang tagal ko pa lang gumising ngayong araw. Mostly nagiging ako at 5 but today it’s 10 in the morning. Kahit naman noon na natutulog ako ng mga 1am or 2am nagigising talaga ako 5 or less. Nakainom man ako o hindi ganyan na talaga… simula noon . Ngayon lang. Ngayon lang ulit ako nakatulog nang ganito katagal sa hinaba-haba ng panahon. Hindi ko alam kung ano ang nangyari pero ang gaan sa pakiramdam. Kagabi lang din ako nakatulog ng maayos sa kabila nang nangyari.

Pagkatapos kong magshower at magbibihis na sana ako para pumasok sa trabaho but I feel like not going. Instead I put my used towel around my waist then headed down without any single clothes on. Just my towel around waist. I went on the pool then pulled off the towel and jumped into the cold water swimming pool. I swim and swim until my muscles and limbs get hurt. I stopped and sit on the of the swimming pool stairs. Umupo ako na tamang-tama lang na natatakpan ng tubig ng pool ang pagkalalaki ko.

I ran both of my hands on my wet hair then to my face. I really did fucked up yesterday. This is why I’m not in a good shape yesterday and until now. I hurt my friend and worst I almost destroy or already destroyed his relationship. But then again, I knew his sufferings before. I knew what he went through just to get in this fucking thing. He waited… we waited and then ito ang nangyari. He fall for him. Lorcan fall for Clayton. Dammit! I though it was part of the plan, part of the game but it wasn’t. Clear as crystal my friend, Lorcan, is fucking smitten by Clayton. Clayton changed the hell out of him.

Due to my frustrations I dived back into the pool.

I swim for one more then got off from the pool. Pinulot ko ang towel na ginamit ko kanina at pinunasan ko ang katawan ko. Kampante akong naglakad papasok sa bahay ko kahit na wala akong sapin ni isa sa katawan. Pinupunasan ko ang katawan ko nang makarating ako sa kitchen na nandun si Dareen at umiinom ng tubig.

Dareen’s wide eyes landed on me from my head to my toes then backwards but his eyes fixed in between my thighs. I stilled for a seconds. I feel like my body froze and I cannot move. I don’t fucking understand but Dareen’s lustful eyes awakened something inside my body. It’s an unfathomable thing. Man, my friend down there his responding to Dareen stares.

I look at Dareen who’s mouth dropped open and a water spilled from his mouth down to his chin, neck, now his shirt is wet. Fucking shit!

“Heavenly father! Ang baton!!!” he screamed.

I forcedly closed my eyes in annoyance then hang the towel on my shoulders. I don’t care if he sees it. I proud of my junior.

“Will you close your mouth?” I coldly said.

Dareen’s eyes who sparkled earlier slowly faded when he hear my voice. Tinikom niya ang bibig niya at pinunasan ang basang bibig at leeg niya gamit ang kanyang damit.

Dareen Pov

“Will you close your mouth?”

Ang malamig pa sa nagye-yelong antarctic na boses ni Raphael Laurence Marcet ang nagpagising sa akin. I was very busy watching his big bulge animal in between his thigh but he interrupted me!

I pressed my luscious lips together and wiped my mouth down to my neck. Bigla akong uminit. Biglang naramdaman ko ang init na gumapang mula sa tainga ko hanggang sa buong maganda at makinis kong mukha.

Did I just drooled? Shemz!! Talagang nilabas ko lang amg tubig na ininom ko kanina? Shit naman! Bakit na-realized ko pa? Sana hindi na lang sana!

Nang maglakad si Rap papalapit sa island counter ay nagpanic ang buong sistema ko. Nakakawalang pose pala ang hubo’t hubad na Raphael Marcet. Tapos ang walang hiya talagang hindi siya nag-abalang ilagay man lang sa baywang niya ang towel imbes ay sa malaking balikat niya iyon nakalagay. Sweet Jesus! Grasya ba ito? God, pardon me for who I have sinned!

Talagang ang mata ko ay hindi ko pa matanggal sa katawan niya. Parang magnet ang katawan ni Rap at ako naman isang maganda at mamahaling metal na kung makatingin sa kanya ay parang gusto ko nang mahawakan at madikit sa katawan niya. Parang gusto ko nang magdikit sa kanya!

“Eyes up here.”

Doon ko lang naiangat ang mata ko sa mukha ni Rap na nakangisi sa akin.

“O-oh bakit?”

Shemz na malutong pa sa 8 pack abs at V-line ni Raphael Laurence Marcet. Nautal pa talaga ang magandang si ako!

“Where’s my coffee?”

“Huh?”

“My coffee I said. Make me one.” Sagot at utos niya sa akin.

“Ay! O-oo c-coffee. Oo tama coffee.” Nauutal kong saad at napapalakpak pa ako sa kamay ko ng na gets ko ang ibig niyang sabihin. Mukha akong tanga sa harapan niya.

Shemz! Ang dibdib ko na sized-36C pakipulot lang po. I mean ang puso ko pakipulot lang dahil parang  nalaglag ata iyon kanina lang pagpasok ni Rap dito sa kitchen na kagaya ko na maganda.

Wala naman akong naalala na nagawang mabuti sa kapwa ko at biniyayaan talaga ako ng dios ng ganitong klaseng grasya. Jesus! First thing in the morning ang mahaba at malusog na baton ni Rap ang bumungad sa akin! Saan pa ba ako makakahanap ng ganito? Edi dito lang sa MV!

Tumalikod ako kay Rap nang umupo siya doon sa isang silya sa harap ng counter. Bumalik siya sa pagpupunas sa buhok niya. Napalunok ako doon. Ang hot at ang sexy niya! Hindi niya talaga pinapapanatag ang puso ko! Nanginginig na nga ang magaganda at maputi kong kamay dito habang nagtitimpla ng kape niya.

“Dareen fucos!” Lihim kong kutos sa sarili ko.

Isang malalim na hininga ang pinakawalan ko bago humarap kay Rap at bitbit ang coffee niya. Isang pilit din na ngiti ang binigay ko sa kanya dahil nanginginig pati mga labi ko dahil sa kanya.

“Ito na ang baton mo… este ang coffee mo.”

Kinagat ko ang bibig ko dahil sa sinabi ko. Pahamak na bibig. Napapikit ako at tinulak ko sa kanya ang tasa. Hiyang-hiya na naman ako. Nakapikit ako at nakaiwas ang mata ko kay Rap habang tinulak ko iyong tasa ng kape sa kanya pero dahil sa malutong na mura at isang pagbasag ay bumakas ang mata ko at napatingin sa kanya.

“Holy fucking shit!!”

Napalunok na naman ako nang makita ko na natapun ang coffee sa katawan ni Rap. Lumaki ang mata ko dahil sa may dibdib niya iyon na natapun at bumaba ang coffee at alam niyo na kung saan. Nagtataka rin ako dahil hindi umusok? What the hell?!

“Hala hindi mainit na tubig ang nalagay ko?” Natuptup ko ang bibig ko. At iyon pa talaga ang unang lumabas sa bibig ko.

“Yeah! It’s a fucking cold water and I should be thankful for it!”

Ang namamaos at malamig na boses ni Rap ay nakakatindig pubic hair este nakakatindig balahibo pala.

Dali-dali akong kumuha ng tissue paper at umikot para puntahan si Rap. Nang makarating ako sa harapan niya ay agad akong kumuha nung tissue saka wala sa utak na pinunasan ang… pak-kening abs niya!

“Ehemm!”

Dahil sa tikhim na iyon ni Rap ang napatigil ang kamay ko sa pagpunas sa katawan niya. Nasa ibabaw nang puson niya ang kamay ko at napatingala ako sa kanya. Imbes na ang nabasag na tasa sana ang inuna ko pero itong pagpunas sa katawan ni Rap ang inuna ko. Nakita kong nakataas ang kilay ni Rap sa akin.

“You want to lick it?” May pang-aakit niyang tanong.

Napakurap-kurap ako. Hindi ko talaga matukoy kung bakit pero parang may isnag switch ang katawan ko at sa salita na iyon ni Rap ay nag-on iyon saka nanginig muli ang buo kung katawan.

“C-can I?” I playfully answered him with a question too kahit na nautal. Okay lang mautal sa harap ni crush basta maganda tulad ko! Besides I almost forgot! I am Dareen Hernane I used to play like this before. Before Geoffrey, the fucking bastard asshole!

Then I saw Raphael Laurence smirked.

CHAPTER 13

Chapter 13

Dareen Pov

“C-can I?” I playfully answered him with a question too kahit na nautal. Okay lang mautal sa harap ni crush basta maganda tulad ko! Besides I almost forgot! I am Dareen Hernane I used to play like this before. Before Geoffrey, the fucking bastard asshole!

Then I saw Raphael Laurence smirked.

“Of course,” tumigil siya at tinaasan ako nang kilay niya, “that was a fucking joke.” pagbabawi niya sa kanyang sinabi.

Ako na asang-asa sa harapan niya ay halos idasal ko na lang sa malaki at mahaba niyang baton na sana maging kape na lang ako. Bullshìt. I fell on his trap! My cheeks heated as if it was being burn by a fire. Yeah a fire of embarrassment!

He keeps on smirking na para bang aliw na aliw siya sa pagkahiya ko. Maybe right now if only I could read his mind. Maybe Raphael Laurence is now thinking that I’m an easy person.

Bumaba siya sa high chair and my hands accidentally touch his… thing! His big shaft! Para akong natinik dahil doon kaya napaigtad ako sa gulat. Shemz! What the heck? Ano iyon? An unknown lightning coming from Rap’s… eherm dìck? I’ve already touch a freakin’ dick. Syempre I have my own manhood too. And besides mine… shemz ayaw ko man aminin pero pùtang ina lang nakahawak din ako sa baton ni Geoffrey! But there is a big but. Maliit ang kay Geoffrey compared to this big footlong in front me. Now, I wonder what would it feel if I wrap my soft hands on Rap’s thing! I wonder how thick and hard he is!

I stand.

“Shìt!” Napamura ang lolo ninyo.

Maybe he also feel the sudden pricked!

Mas lalong lumaki ang ngisi niya sa akin. Tinutukso niya ako gamit ang mapang-akit niyang ngisi! So unfair! I can smirk too but I look like a beautiful sick cat. Of course, I’m always beautiful. It’s innate.

Nainis ako lalo dahil sa mapaglarong ngiti ni Rap sa akin. He is damn playing with me. Ang towel na nasa balikat niya ay kinuha saka akmang pupunasan na siya ang ibabang parte niya na basa nang tinampal ko ang kamay niya saka walang pahintulot akong lumuhod sa harapan niya.

Rap’s eyes went round! He look so shock and horrified because of what I did. Akala niya ba hindi ako marunong maglaro? I can play fire to fire. I will not let myself burn! I’m too pretty to get burnt anyway.

“Dareen. get. the. fuck .up!” rinig na rinig ko ang pagtagis ng bagang niya sa pagpipigil niya sa kanyang galit.

“You asked me to lick it.” I agrued.

He rolled his eyes and held his head up. Rap is now holding his thin patience with me. He look so damn sexy. Hard muscles, with 6-pack abs a V-line that is mouthwatering, and his unerect big manhood and with his Adam’s apple that moves up and down. Jesus! I’m already on my knees even if wala pa siyang ginagawa. I think I can worship this man all day.

“And I said it was a joke!”

Ang galit siya ay di na tumatabla sa akin. It only bounce back to him and it adds to his infuriating face. He becomes more handsome.

“I cannot accept that kind of joke Rap.” I said while my eyes glued on his thing then I held my head up to see his face.

Hahakbang na siya paalis but I grabbed thighs. Touching his bare skin is like touching a live wire. It feels like an electricity running on my veins by just touching his body and it strike on the thing between my thighs. I tilted my head down on my shorts. My manliness is starting to get harden. Unti-unti na akong tinatayuan!

“Holy fùck! Dareen get up!”

Napatingin ulit ako sa kanya. Bumaba ang mata niya doon sa shorts ko na manipis. He chuckles. Because of his chuckles, I know he can see my thing get up.

“You’re getting turn on?”

I feel my entire face heated. But I have my pride. I cannot let this embarrassment eat me up!

“Yes, so take responsibility Rap.” I seductively said then closed the space between us and ran my tongue on his left thigh.

“Jesus!” sigaw niya at napaatras.

I licked my lower lips.

“What now Rap?” I teasingly asked him. Sa pamumula sa mukha niya alam ko nana ako ang nanalo sa laro naming ito. I don’t care if he sees my thing get up. As long as I’ll win this little play, I’m satisfied with it.

“So this how you play, huh?”

Umangat ang gilid ng labi ko. I like him. I like Raphael Marcet but the hell I will not tell it to him. Dadalhin ko sa pagkamatay ko ang nararamdaman ko sa kanya! Wala akong alam kay Raphael bukod sa isa siyang kilalang businessman. Tahimik lang siya, ang pamilya niya ay tahimik lang din. Wala rin akong nalaman na may asawa siya or girlfriend man lang o kahit na fling wala! Unlike his friend Desmond which is… damn his promiscuity almost reached on the tip of the country.

We’ve been living in one roof pero wala talaga akong mahihit-hit na information sa kanya. Even the house cleaner na pumupunta dito sa bahay niya. Aakalain mo talagang mga mute dahil di nagsasalita. Tinatanong ko sila about Rap but they just shook their heads.

“You better play nice.”

My flawless forehead creased. Awang ang labi kong tiningnan siya. Di ko mantindihan kung ano ang tinutukoy ni Rap. Isang ngisi ang pinakawalan niya bago yumuko saka dumapo ang isang kamay niya sa leeg ko at siniil ang bibig ko.

Halos mabali ang leeg ko sa ginawa niya. Bukas na bukas ang maganda kong mata habang hinahalikan niya ako. For the first time, hindi ako nakaganti sa isang halik. Parang hindi na gumagana ang utak ko. Ang hambog kong sarili kanina ay parang naging isang kuhol.

Napapikit ako nang mariin ng nilalaro ng dila niya ang dila ko. Tongue to tongue? Shemz! Napabukas naman ang mata ko nang kinagat niya ang upper lip ko. Isang ungol ang lumabas sa bibig ko.

Bumukas ang nakapikit na mata ni Raphael. Our lips is still touching to each other and then Rap smirked in between. I gritted my teeth. Damn him! Does he know how much I like him? Shìt. He is making me fall for him even more. Yet, blessed him dahil di ko ito aaminin sa kanya. I don’t want to be a fool again. Ayaw ko nang maramdaman ang naramdaman ko kay Geoffrey. Nakakatakot na. So as much as possible, I will just play with him. Just a play! Papanindigan ko na ang desisyon kong laro lang! I knew,  what I feel for him is already deep rooted but I’ve been there… before and it’s traumatizing.

I clung my hands on his neck to kiss him this time but he chuckles again! Then he take my hands off from his neck. He hold on my chin and kiss me again! And when I was about to kiss him back tumigil na siya at tinalikuran ako! Ang isang maganda na tulad ay tinalikuran lang ni Raphael Laurence! A fùcking insult on my part.

How bullshìt! Did I lose?

Kahit na sa kabila ng kabiguan ko ay di ko mapigilang di alalahanin ang labi niya sa labi ko. Rap’s already leave me. Leave with a big frustration yet I can still feel the heat of his lips. The warmth of his tongue that brushes every in nook of my mouth. The way how his wet tongue ran on my lips. Nararamdaman ko pa rin labi niya.

“Bakla! Hoy, bakla ka!”

“Gags ka ba huh? Clemente!?” sigaw ko sa kanya pabalik.

Ikaw ba naman ang sigawan sa tainga. Tingnan lang natin kung di ka magagalit at mairita. Maganda lang ako at madaling mairita.

“Ikaw talaga Dareen, tch! TMI ka! Ano ipinagkakalandakan mo sa akin ang halikan ninyo nang guardian mo!”

Ngumiwi ako sa kanya. “Anong guardian?”

“Tch! Of course nasa puder ka na ni Rap malamang siya ang guardian mo.” sagot niya sa akin na may ngisi sa labi niya.

Tssk! Bumalik ang utak ko doon sa sinabi niya na TMI ako. “Tinanong mo ako Clemente malamang sasabihin ko sayo.”

Actually, lunch time ngayon at nandidito kami sa canteen. Syempre, ang mga estudyante dito ay nakatingin na naman sa ganda ko. Tssk! Di na nagsasawa sa kagandahan ko. Mahirap maging maganda sinasabi ko sa inyo ang hirap.

Tinanong kasi ako ni Clemence kung ano ang nangyari at bakit ako na-late. Nakarating na ako sa school na malapit nang maglunch kaya inulan niya ako nang tanong niya. Kaya ayon nakakwento ako sa kanya. Of course wala akong pinalampas ni isang detalye! Bahala na siya’g sumakit ang tainga niya kakakinig sa kwento ko.

“Alam mo Dar ako ang nababahala sayo.” ngayon ay nag-iba na ang tono ng boses niya.

I sipped on my juice. Oo juice lang kasi nagtitipid ako! Kung hindi lang talaga ako napatalsik sa bahay namin di ako matutong bumili ng juice dito sa canteen. Saka ayaw ko nang environment dito. Pakiramdam ko kasi namamangha sila na nakita ako dito! Siguro di lang sanay na makakita ng dyosa.

“What do you mean nababahala? We just kissed.”

Tinabi ni Clemence ang pinagkainan niya at tinungkod niya ang siko niya sa mesa saka ako pinukol ng matalim na tingin.

I rolled my beautiful eyes and sipped again on my juice.

“You just kissed… yet kung makakwento ka sa akin ay para kanang natira ni Raphael.”

Naibuga ko ang juice na iniinom ko. Napakapa ako ng tissue sa kanya. Si Clemence naman ay maarteng nagpupunas rin sa mukha niya. Natalsikan din siya.

“What the hèll baks!”

Nang makapagpunas ako ay sarkastiko ko siyang tinawanan.

“Ano ba kasing sinasabi mo na tinira.”

“Duh? Don’t play innocent baks. Of course, banging you, ramming your aśshole.”

“Di ’yan mangyayari.” bigo kong ani at tinapon ang tissue sa mesa.

Pinagkrus ko ang kamay ko sa harap ng dibdib ko. Just thinking of having sèx with Rap. Shemz! Di iyan mangyayari! I convinced myself.

“Paano ka nakakasiguro?”

“I know cause I’m the master in this kind of game.”

“Really, baks? Halik pa nga ang nagagawa ni Rap pero nakaluhod ka na. And then you said you like him?”

Bumuntonghininga ako saka ko iniwas ang tingin ko sa kanya.

“Dar, sa tingin mo ba mananalo sa ka larong iyan? Tingin mo ba di ka dehado? You like him and always remember wala pang ginagawa si Raphael Marcet sayo n’yan. Ikaw na nga nagsabi noon he is a cold-hearted monster yet you’re able to fall for him. Sabi mo di siya gentleman at di marunong ngumiti pero look at you now. You already like him.”

Clemente is now mocking the hell out of me! What can I do? Yes! I like him. Meron bang paraan para mawala ito? Is there a method on how to undone a feelings? At kung meron man siguro noon pa man ginawa ko na. Siguro wala nang tao na umiiyak dahil hiniwalayan kung may ganyang bagay man. Hindi ko kasi alam. Wala akong kaalam-alam na nahulog ako kay Raphael. Biglaan lang. Ano nahulog lang ba ako sa pagdala ni Rap ng mga pagkain sa bahay? Ano nahulog lang ba ako sa kanya dahil sa once in a blue moon na concern niya sa akin? Naaliw lang naman ako sa bahay niya noong una pero di ko aakalain na pati pala ang may-ari ay maaliw din ako. Maybe I fall for him because he is considerate with me? He just let me sleep, eat what I want, wala pa akong trabaho sa bahay niya kasi nababahala na siya na baka sa susunod buong bahay na niya ang masira ko. Di ko na alam. Isang araq nagising na lang ako na gusto ko na pala siya.

“Rap doesn’t swing like us. He is straight.” ang dating nang pagkasabi ko n’on ay naging dismayado pa.

Of course, walang gagawin si Rap dahil straight siya. He is just messing with me kaya niya ginawa iyong halik. Rap and I are clearly playing with each other.

Clemente lazily shook his head. “Yeah, but then he kissed you.”

When I went home lahat nang sinabi ni Clemence sa akin ay lagi kong naaalala. I just want to play with Rap dahil ayaw kong umamin sa kanya at mas ayaw ko na mapahiya sa kanya. Alam ko naman na kahit umamin ako sa kanya rejected na ako. Alam ko na kahit na sa ganda kong ito ire-reject at ire-reject ako ni Rap.

CHAPTER 14

Chapter 14

Dareen Pov

I was very bored. At sa pagkaburyo ko ay malapit ko nang mabilang kung ilan ang buhok ko sa ulo. From friday and until now na sunday na wala pa rin akong makita ni anino ng lolo ninyo. Walang Raphael na nagpakita sa akin simula nang umalis ako sa bahay niya para pumunta sa school. Pagkauwi ko n’on walang tao sa bahay ako lang mag-isa but I’m used to it naman. Then the next morning after that napansin ko na wala pa ring Rap kasi ang kape na tinimpla ko for him lumamig na lang sa island counter.

Then now nandidito ako sa sala watching some korean variety shows. Tapos na akong magkapasawa sa pool. Rap have gym in his house if I hadn’t mention it. May gym siya at nagtry ako doon pero tanging treadmill lang ata nakayanan ko doon. May boxing ring pa siya doon pero sino naman ang kakalabanin ko? Anino ko? Sobrang ganda ko pa para mabaliw.

Kaya ayon nga nabuburyo na ako. Mabuti na nga sana kung may phone ako pero hanggang ngayon nganga ako. Si Clemence nga ay malapit ko nang utangan para makabili ng cell phone kahit android man lang. Walang Rap pero may dumadating naman na foods for me. Actually, ngayon marunong na akong mag-fry at magsaing and that’s a very very good achievement for myself since yeah, I was very sheltered before.

Habang nakatuon ang mata ko sa television ay di ko maiwasang di kabahan. Hindi kaya hindi na umuwi dito si Rap kasi nagalit siya doon sa nangyari sa amin doon sa formal kitchen noong friday? Di ba niya nagustuhan ang nangyari noong friday? But he kissed me! Kontra naman ng utak ko. Siya ang humalik sa akin! Don’t tell me nagsisisi siya sa ginawa niya? Ano nahiya ma siya sa akin dahil doon sa ginawa niya?

Naibagsak ko ang katawan ko sa malambot na sofa at pinagpapatid ko ang paa ko sa ere. Naiinis ako kakaisip kung bakit ganoon si Rap. My flawless and white legs exposed because of what I did. Naka t-shirt lang kasi ako at isang shorts na hanggang mid-thigh ko lang.

Bigla akong napaahon mula sa pagkakahiga ko nang may ma-realized ang utak ko. What the heck!? Nag-aalala ako kay Rap at sa kung anuman ang iniisip niya sa akin. This is wrong I shouldn’t be thinking like this. What happened last friday was just a spur of the moment. We are just messing with each other. All the things that happened was just a game. Yeah, a game!

Tapos iyon pang sinabi ni Clemente sa akin. Naiis-stress na ang beauty ko dahil sa nangyayari sa buhay ko. Ayaw ko nang maging marupok! Ayaw ko nang maging baliw sa isang lalaki! Ayaw ko nang magpaalipin sa isang Adan. Pero ano itong nangyayari sa akin ngayon? Parang kinain ko lang din ang sinuka ko na. Para akong isang shooting board alam ko nana tatamaan ako pero di ko pa rin magawang umiwas. Para bang wala akong choice kung hindi magpatama na lang.

“I shouldn’t fall for Rap. I shouldn’t fall for that grumpy grandpa. Saka I have no fetish on older guys. But when it comes to Rap… nawala na lahat ng di ko man nalalaman! Nakakainisss!!!” Napasigaw ako at binagsak ko na naman ang katawan ko. Nakakainis dahil ang mukha ni Rap ang baritong pagpantasyahan ng utak ko! Now, how can I undone this feelings? Shemz! naman.

Broken-hearted ako nang dumating dito. Presko pa sa akin ang paghihiwalay namin ng gàgo kong ex pero parang di man lang ako dumaan sa mga level ng moving-on at diretso akong nahulog na naman. I thought I was just having myself entertained in this magnificent house yet I fall for Raphael Laurence. A handsome grumpy old man that was hiding in a young body.

At sa pag-iisip ko noon ay di ko namalayang nakatulog na pala ako.

Raphael Pov

I didn’t went home for straight two days because Clayton got kidnapped by his… dàmmit his stepfather. I helped Lorcan, no all of us help even Laszlo na nasa La Union ay umuwi pa. Of course, I helped Lorcan too coz, I feel responsible too for Clayton’s kidnapping since dahil sa akin nagkalabuan sila ni Lorcan. They have they’re major fight as a lover because of me.

And now that I confirmed that Clayton is not really a son of Christiano. Nagsisisi ako sa mga nagawa ko kay Clayton at Lorcan. Siguro sa mata ni Clayton ang sama ko na siguro. O di kaya ay iniisip na niya na wala na akong puso. And that’s fine with me. Naligtas na naman namin siya and sadly Lindsey died. Then Lorcan’s right hand, Alfonso that fùcking traitor burnt. Serve’s him.

Pagkagaling kong LCL dahil dinalaw namin si Clayton doon dumiretso na ako sa bahay ko. May tao pala ako sa bahay at di man lang ako nakatawag na di ako makakauwi. Pero di ko naman siguro responsibilidad na sabihin kay Dareen iyon.

Kanina doon sa hospital. I saw how Lorcan kneel just to get Clayton. Just for Clayton to forgive him. That dàmn friend of mine is really smitten by Clayton. Naalala ko pa nga noong araw na nalaman ni Clayton ang lahat na pinalano lang namin lahat iyon at nag-away sila ni Lorcan. That was the first time that I saw Lorcan cried. It breaks my heart knowing na ako ang dahilan sa nangyaring iyon nina Lorcan. But of course as a friend I was just concern with him at di naman alam na seryoso na pala siya noon ni Clayton. At sa ngayon masaya na ako sa kanya, sa kanilang dalawa.

How I miss that kind of feeling. The feeling of being in love and beloved by someone. Pagkapasok ng kotse ko sa bahay ay agad akong  bumaba at pumasok sa loob.

I thought Dareen would be in the pool or in his room playing with his… dàmn cat. But I was wrong pagpasok ko pa lang umaalingaw-ngaw na sa sala ang volume ng television. Ngunit wala akong nakitang tao doon. That brat leave the TV on. Pumunta ako doon at pinatay ang TV at nang aalis na sana ako ay saka ko pa nakita si Dareen na nakahiga pala sa sofa. Tssk! That is why I didn’t saw him earlier.

I sauntered towards him and halted. I sat then study his face. Lagi ko siyang nakikita na laging nagmamalaki sa mukha niya. He feel like he is the most wonderful creature in this world. That he is the most handsome gay out there and I didn’t put some bother on it. Pero ngayon na nalapitan ko na siya at ilang dipa lang ang layo namin. Tssk! Dareen really has a beautiful face. Pointed small nose, pink and shiny lips, I didn’t know if he put something on his lips but yeah it shines. He is also fair and creamy skin. Well, ano ba ang aasahan ko sa sheltered na lalaking ito?

Looking up again on his lips. Di ako makapaniwalang nahalikan ko na ang labing iyon. Sa totoo lang biro ko lang naman iyon sa kanya. Akala ko ay papalampasin niya iyon but staring at him kneeling in front of me… I don’t know but I find it… sexy and seductive or maybe this boy is just really good in acting that way.

I was tempted to taste his lips and so I did. I thought I would feel disgusted right after but then I feel like kissing him again. Maybe I’m at fault too since ako iyong naglakad sa kitchen ng walang saplot. And I know he’s gay. So he would be tempted too. Galit ako at ayaw ko sa mga kauri niya pero bakit siya napagtitiisan ko? I can shoo him away. I can throw him away from this house yet I let him stay. At pinigilan ko pa nga siyang umalis dati.

“I don’t know what are you doing to me Hernane.” i whispered. “I feel like a foreign in my own self because of you.”

I saw his lips parted and then he gulped. I closed my eyes. Fùck! This urges again. This urge to kiss him. Tasting his lips last friday was very wrong. I shouldn’t kissed him. Ngayon gusto ko na naman siya halikan.

Pinikit ko ang mata ko at inaalala ko na ayaw ko nito, na hindi ako nanghahalik ng lalaki, ng ganitong klaseng tao. But I lose…

Lumuhod ako saka ko sinikop ang nakatikom na bibig ni Dareen. When my landed on him I closed my lips and kiss him more. Nibbling his… soft lips giving it a bite and sipped again then nibble it again. And when I was not satisfied with it I tried opening his mouth using my tongue but I couldn’t.

What a shame on me. Kissing a sleeping person as if it was sleeping beauty who needs a dàmn kiss to fùcking wake up. I pulled my face away from him but then one hand grabbed my head and Dareen crashed his lips on mine.

“Ngayon wala ka nang kawala.” he said between our lips.

I pulled my head away. Napaupo ako sa sahig sa gulat ko. Fùck! Did I just get caught?

Dareen sat on the sofa and look at me with a sly smile on his red lips. It become red due to my kiss! Even its surroundings become red too!

“You’re really a good kisser Raphael Laurence.”

My system panic when he went off and then  Dareen scrawled on the floor like a fùcking alluring cunning cat and  he sat in between my parted thighs.

It’s a good thing that I was able to hide my panic at his act! Dàmn this sly!

“Daree-”

He put his palm on my mouth that’s why I was cut off from speaking.

“You kissed me while I was sleeping. Ngayon pwede bang halikan mo rin ako?”

“Get the fùck of!” madiin kong saad sa kanya.

But the cat just shrugged his shoulders.

“No, nakadalawang halik ka na ay hindi tatlo pala pero di mo ako hinahahayaang gantihan ka. Kaya ngayon halikan mo ulit ako.” Dareen demanded. This man does he know what’s he spurting?

“Dareen Ai-”

I cut off when he angled his face and kiss me. My eyes wide open and saw him kissing me with his eyes closed and as if he is devouring the my whole lips. Dareen is shoving his tongue on my closed mouth. He is asking for my mouth to open.

“Open your mouth Rap.” he said in between his kiss.

I ground my teeth. I don’t know if he is testing me, tempting me, or seducing me or more playing with me! I wrapped my one hand on his waist and my one hand supporting his head then I lifted him and pushed him on the sofa.

“Argh!” he groaned when his back landed on the sofa.

I pulled my head and asked, “Is this what you want?”

His lips parted and panting from the long kiss. He gulped then ran his fingers on my face.

“Yes, I want this.”

CHAPTER 15

Chapter 15

Dareen Pov

I was running for my breathe when Raphael Laurence Marcet let go of my lips. Yes, full name niya dapat para mas feel ko pa lalo ang moment. Shemz! I just can’t believed it. He just kissed me! He kiss me again! Holy sweet Jesus! He just kissed me while I was asleep yet ang malas niya lang at ang swerte ko lang dahil nagising ako. Hindi ko alam na lihim na pala akong pinagnanasaan ng lalaking ito! Ane be yen. Okay, the last part was a joke of mine. Actually, I didn’t know why Rap kissed me. I don’t really want to dwell on it kasi… baka masaktan lang ako. Baka mabulag na naman ako dahil lang sa salitan ng laway, kagatan ng labi at sipsipin ng dila.

Kanina gusto ko lang asarin si Rap. Gusto ko lang makita kung ano ang maging reaksyon niya. But what the hell he is so cute in my eyes when he is furious! He look so hot when his jaws moved. Ewan ko ang hot lang ng dating ni Rap kapag nagpipigil na siya sa galit niya. Nakaka-loose thread lang ng brief!

And now while he is hovering me. Natatabunan ako ng malaking anino ni Rap. Lips wet with my saliva, breathing hard because of our kisses, Adam’s apple moves up and down. I ran my fingers on face. Parang may kuryenteng dumaloy sa akin ng mahawakan ko ang mukha niya.

His whiskers is a lil bit pricky for my smooth hands yet it feels so good. I didn’t know that this grandpa would able to make me feel like this. Even before I don’t like old guys. Gusto ko lang iyong mga 2 years older than me or one years at least. Pero itong si Rap iba na hindi ko alam kung ilan ang age gap dahil di ko pa naman alam kung ilang years na ba siya. All I know is he is in his 30s.

When he asked me if I want it. Of course! I want it. Why would I deny it? I’ve been fantasizing him in my head this past few days. I don’t know if I’m fantasizing him because of our kiss last friday or maybe it’s because I like him. Either of which I still want this.

“Yes, I want this.” I spoke.

Even if his massive body is shadowing me. The burning desire in his mahogany eyes didn’t escape from my eyes. Why Rap? I thought you hate people like me? I thought you hate gays? But why are kissing me? Why are like this Raphael?

“Then don’t regret it.” sabi niya at inanggulo niya ang mukha sa akin upang angkinin ulit ang labi ko.

Hindi ako naghintay kay Rap na sabihin niyang ‘open your mouth’. I’m not that kind of a bitch. When his lips touch mine. My entire body shivers. Shivers in his kisses. Shivers in his rough touch that makes my groin tingle. I feel my cock ache due to Rap hungry and deep kisses.

Raphael Laurence’s kiss is addicting and intoxicating. I cannot help it but to hugged my arms around his neck tighter and deepen our kiss. I moaned everytime Rap suck my tongue and made me breathless. Groaned when he bite my lips. I feel so sensetive right now.

It’s not my first kiss at all. My bastard ex-boyfriend was not my first kiss too. I’ve spent my life before exploring and that includes kissing. But Rap’s kiss feels different. My kiss before was taste like a bland foods in the hospital. However, in Rap’s kiss it taste good; it feels so good that I don’t want him to stop kissing me.

“Oh!” another moaned escape from my mouth when he leave my mouth and his mouth going south. Going to my jaw, to my earlobe, and then on my neck.

“D-don’t leave a maaaarrkk…” usal ko nang maramdaman ko ang kagat at sipsip niya doon sa leeg ko. He cannot leave a trace as much as I want to. May klase bukas! At hindi naman nawawala ang hickeys sa isang gabi lang!

“But you want it, hmm?” I cannot help it but to arc my body against the sofa. He finds my Adams apple then he lick it. He lick it like a damn candy. My neck feel so wet from his saliva and the sweat coming from me. Hindi na tumatalab ang malakas na aircon sa akin.

“R-raaappp… m-may klase ako bukas- oh shit.” napamura ako nang pumasok sa loob ng damit ko ang dalawang kamay ni Rap saka pinisil ng sabay ang dalawang korona ko doon.

I clung onto him then arc my back even more like a wanton woman. His whiskers that rubs my neck makes me shivers. I was trapped between legs and my feet below is grinding on the sofa. Shit. Even if how much I think about it. The sensation that I’m feeling right now is very foreign from me. Again! I’ve never felt this before. The need. The hungry for someone’s touch and kiss.

My eyes dropped on Rap who leaves my neck and then rolled the hem of my shirt up. He is still fully dressed. Ako naman ay isang shorts na tumataas na sa hita ko at ngayon naman ang t-shirt ko ay nilukot na ni Rap paitaas.

“Bite.” he gestured me to bite my t-shirt na nilukot niya kanina.

Like what Rap’s command I bite my own shirt then he lowered his head. He planted a wet kiss from my lower abdomen going north this time. I cannot supressed myself from taking a deep breath everytime his lips landed on my bareness. It’s hot and… wet. Nararamdaman ko iyon. The sound of his kiss makes me loss my mind.

It’s a good thing that I’m biting my shirt to refrain myself from crying out loud because of Rap.

“Ohm… o-ohmm,” I moaned in between tucking my shirt in my teeth. Rap mouth just found my nipples and played it with his tongue. Shit. His lips keeps on lapping my hard nipple. While his other hand find the other one and played it using his fingers. Kneading it then pull. Knead. Push. Pull. Knead. Push and then pull it again.

Just when Rap’s hand travels on the way to my shorts. He slid hands inside and then pressed my hard manhood. Nabitawan ko ang pagkagat ko sa t-shirt ko. Hindi ko na napigilan pa. Tho’ my underwear is kinda thick fabric. The warth of his hand infitrate my manliness and that’s makes me even more hard. I bet he feel it too.

His mouth is still on my nipples and using his deep voice he whispered, “So hard.” Then sucked it again.

I don’t know if he mean my hard nipples or my hard thing below

Rap hand is about to went inside my underwear when my little kitty, my cat, Snow, entered the living area!

“Meow.”

Sabay kaming napabaling ni Rap doon sa pusa ko na si Snow. Hindi nakatakas sa pandinig ko ang pagdaing ni Rap saka nilayo niya ang mukha niya sa dibdib ko. Yet he still hovered over me.

Tiningnan ko nang masama ang magaling kong pusa. Kumawag-kawag lang ang buntot ni Snow at saka siya umupo doon sa may baitang at nakatingin sa amin ni Rap.

Shemz! Naman! Iyon na ’yon, e! Panirang pusa talaga! Sa buong pagsasama namin ni Snow dito sa bahay ni Rap ngayon ko lang siya feel na ibalibag sa labas at hayaan siyang magutom doon.

Inalis ni Rap ang kamay niya sa loob ng shorts ko at itinungkod niya ang dalawang sa gilid ng ulo ko.

Napabaling ako sa kanya.

“Your cat is gawking at me, Hernane. He is looking at me as if I harassed his protector.”

“Eh!”

Akmang aalis na si Rap sa ibabaw ko nang pigilan ko siya. Hinawakan ko ang dalawang braso niya. Tsk! Ang laki naman.

“Di… natin itutuloy?”

Rap pulled his one hand then flicked on my forehead. “You dumb. Of course, you’re cat is guarding you.”

“Pero-”

“The cat is innocent don’t taint the eyes of your beloved cat.”

“Rap naman nag-aano rin ang mga iyan.” rason ko.

“Stop it Dareen.” sabi niya at tuluyan nang umalis sa ibabaw ko at tumalima sa silid niya.

Inis akong bumangon sa pagkakahiga ko at binaba ko ang t-shirt ko. Inayos ko muna ang hitsura ko bago ko lapitan si Snow.

Binitbit ko si Snow patungong kwarto ko dahil nabitin ako! Habang bitbit ko siya ay panay ang ngawa niya. Para bang iniinis talaga ako.

Hinagis ko si Snow sa sahig! Charrot lang! Binaba ko siya sa kama saka nagmatsa ako patungong cr habang isa-isa kong hinubad ang suot kong damit. Para sa matigas kong ano at nag-iinit kong katawan! Cold shower na sing-lamig ng winter season sa Canada ang kailangan ko!

Habang nasa shower ako at naisip ko ang nangyari sa amin ni Rap. Dammit. Did it really happened right? Rap just devoured me right? Hindi ko alam kong ano ang pumasok sa utak ni Rap at hinalikan niya ako kanina. Tapos n’on bibiruin ko lang naman siya pero nauwi kami sa ganoon. If Snow didn’t interrupt maybe… maybe Rap is already… napa-sign of the cross ako ng wala sa oras. May balak nga ba talaga si Rap na gawin din iyon? He hate gays. But would he fuck a gay? Like me? Someone like me?

But in my mind okay lang din na di iyon natuloy dahil baka hanap-hanapin ko na! Delikado na iyon. Ako may feelings sa kanya pero iyong si Rap baka pang-experience lang. Baka out of curiosity niya lang. Dehado na naman ako. Ako na naman ang kawawa sa huli.

I know Rap is really a straight guy. Pero posible naman na magka-interes din siya sa kagaya niya diba? Sa kauri niya. Naiuntog ko ang ulo ko sa tile ng shower room. Ito na naman ako. Pinapaasa ko na naman ang sarili ko. Di na natuto.

Pero kanina iba kasi kung gumalaw si Rap, e. Parang… gustong-gusto niya rin iyong nangyari sa amin.

With that thought I went out of the shower at nagbihis ulit ako ng bago. Sana iyong nangyari ay di maging dahilan upang maging awkward kami ni Rap sa isa’t isa.

CHAPTER 16

Dedicated to: cutejudesustento

---

Chapter 1

6

Raphael Pov

As Dareen’s face keeps lingering around my head and at the same time my right hand on my shaft moves fast- fast and rough. I feel that I’m nearing on coming; that’s why I hold my dick tighter and stroke it roughly. Coz, I already feel my cum will come out any moment.

When my cum spurted on the shower tiles, I rested my head on the wall and tried to calm my nerves after coming. I turned on the shower and let the cold water drip all over my nakedness. My shaft also softens after a minute.

I want to be disgusted with my body the way I acted earlier. Ako ang nagsabi kay Dareen na galit ako sa mga bakla. Galit ako sa mga kalahi niya but what happened in the living area nagustuhan ko. It’s been years since I last kissed someone until now. Until Dareen. He woke me up. He woke up my sleeping libido for years. And I don’t know if I just kissed him because I miss kissing someone?

I’ve never kissed a man before let alone wanted to kiss a guy. I saw how Lorcan cling to Clayton. I saw how Lorcan was devoted to Clayton. I hate gays, but my friend now is far away from being straight. If they’re not gay, then bi? Or whatever, but one thing is for sure they were not straight anymore.

I even saw Lorcan and Clayton flirting in front of us. Hindi pumasok sa isip ko na sumubok din ng ganoon. As well as Laszlo. Even if he didn’t tell us- to me. I know he is into that friend of him in the La Union.

Hindi ako kailanman nainggit sa ganoong bagay kaya lang nang mahalikan ko si Dareen. It felt different. He tastes different. I wasn’t disgusted by our kiss, or by what happened earlier… I wasn’t disgusted at all. Was I not straight anymore? The fucking dick! Why do I want to kiss Dareen again? Why do I want to explore more? Why do I want to screw him? Why would I want to hear his moans and groans underneath me? I want to feel the veins on his neck twitching against my lips.

“Maybe it’s because I haven’t had sex for years.” I tried to decieve myself.

I went out of the shower and changed into new clothes. I want to go to a bar. I need to drink. I need a drink for this! Maybe later after mawawala na ito. Yeah! I hope so.

Dareen Pov

Pumasok ako kinabukasan sa school na tadtad ang leeg sa band-aid. Shemz! Hindi talaga nagpaawat ang lolo ninyo. Patay na patay na sa akin! Haha. Syempre biro lang ’yan. Nilagyan ko na nang concealer ang leeg ko pero puta lang hindi natatakpan ang pamumula n’on.

Gigil na gigil kasi ang lolo ninyo. Kaya ito ako ngayon nadagdagan na naman ang fans ko sa school. Nag-aakala na siguro ang mga ito na binenta ko na ang kagandahan ko! Shit n’yo lang dahil isang Raphael Marcet ang sumipsip dito. Ang dumila dito! Sipsip at kagat! Gusto ko iyong ipagmalaki kaso lang baka sabihin ng mga ito na nababaliw na ako. Wala sigurong maniniwala na ginawa iyon ni Raphael Laurence sa isang kagaya ko.

“Baks!”

Napaigtad ako dahil sa biglang umakbay sa akin sabay sigaw, “Malanding pusa!”

I knew it was my friend.

Naitulak ako ng malanding bakla na kaibigan ko! I twirled and then glared at Clemente. Damn him. Paano na lang kung nadapa ako? Tssk! Masisira pa ang skin ko na wala nang skin care dahil namumulubi na ako sa bahay ni Rap. Kasi naman di n’on alam ang pangangailangan ng asawa niya! Shocks! Joke ulit pero sana.

Ang malanding kaibigan ko na pinagmanahan ko sa kalandian ko ay tinitigan niya ako nang masama. Umungot ako saka tumalikod sa kanya upang pumunta na sa room.

“Malanding Dareen hintayin mo ako!” sigaw ni Clemence saka sumahabol sa hakbang ko. Tingnan mo na para kaming mag-ina.

I knew he saw it! He saw what was on my neck! Kaya ganun na lang kung makatawag siya sa maganda kong pangalan. Alam ko papaulanan na naman ako ni Clemence niyo ng tanong. Ayaw kong isampal niya sa akin ang mga pinagsasabi ko sa kanya.

Naabutan ako ni Clemence saka ako hinila sa isang tabi. Nagpanggap akong parang wala lang.

“The class will start in a minute now, Clemence.” ani ko at iniwas ko ang tingin ko sa kanya. Nanunusok na ang titig ng bakla sa akin.

“What happened to your neck? No.” umiling siya. “Who did it to you? No, mali… why do you let Raphael Marcet did that?” may diin niyang tanong sa akin at sinundot pa ang isang chikinini ko sa leeg.

“A-anong Raphael?” pagmaang ko pa kahit nahuli na ako.

Clemence lazily shook his head and crossed his arms.

“Don’t give me that shit Dareen Aizen.”

I rolled my eyes. “Okay,” pagsusuko. “We… we just played a lil bit.” labas sa ilong kong saad.

“Tsk! Really? Baks parang tinadtad ang leeg mo!” nanggigil na niyang anang. Kulang na lang kutusan niya ako ngayon dito.

“I can’t help it baks! He… he had this sinful mouth, and it was just too good to resist. I liked it when he did it to me.” nanlulumo kong kumpisal sa kaibigan ko.

Ito na naman ako. I know masasaktan lang ako dito. Pero gusto ko pa rin. Sige pa rin ako ng sige. I admit my defeat now. Ayaw kong itanggi pa ito. I really like Raphael. I knew he didn’t feel the same way for me, yet I couldn’t help it but to like him, to fall for his charm. Kaya siguro niloloko lang din ako kasi marupok at madaling nadadala. Shit.

Ilang beses ko nang sinaksak ang utak ko na hindi gentlemen si Rap, hindi siya mabuti sa akin pati na ang pakikitungo niya sa akin na ang gaspang ito tumuring sa akin pero nahuhumaling pa rin ang marupok kong puso. Raphael is not the first man na nakita kong gwapo, maganda ang katawan at matured pero di ako nagka-interes doon siya ata ang pinakamatandang lalaki na nagustuhan ko. I’ve been into many gay clubs, but there’s no man who can make me feel like this… like what’s happening to me right now.

I don’t know if it will last long, just like what my feeling are for Geoffrey before. Napagtiisan ko si Geoffrey nang matagal din. At itong nararamdaman ko kay Rap. Hopefully mawawala agad ito.

“That’s what I told you, Dar. You will fall and fall into your own trap. You make that up to yourself.”

“I like him…” I evaded his gazes.

“I knew. I knew it Dar. It’s very clear, it’s just you are trying to blind your own mind about that thought and you keep on telling yourself it was play? Tssk! Sarili mo lang din niloloko mo.”

Hindi ako nagsalita kasi natamaan ako. Shemz!

“Leave that house Dar.” he suggested.

Binalik ko ang mata ko sa kanya.

“I can’t. Alam mo naman na wala akong mapupuntahang iba. Tinapon ako sa sarili kong pamamahay baks. Even my parents doesn’t want me. Si Rap na nga lang ang nagtsa-tsaga sa akin.”

Yeah, it is a damn true. Noong gusto akong paalisin ni Rap sa bahay niya aalis din naman ako doon. Hindi ako nag-iinarte doon at pinigilan niya ako sa pag-alis. Mas may malasakit ata siya sa akin kumpara sa pamilya ko.

Napahilamos siya sa palad niya.

“If you can still refrain yourself, please, do so.”

How?

Pumasok na lamang kami ni Clemence sa klase at ako ay akupado. Hindi ko rin alam ang gagawin ko ngayon. Napakahirap magkagusto sa isang lalaki na straight. At sa taong alam mong wala ring gusto sayo.

Nang magdismissal ay pumunta ako sa canteen at nag-order ng panglunch ko. Nang matapos. Naghahanap na ako nang mauupuan ko pero kung minamalas ako ay nagkasalubong pa kami ni Geoffrey.

Wow! For what? Two months or three? Ngayon ko lang ulit nakita ang hinayupak niyang pagmumukha. Kung noon kinikilig ako kapag nagkakasubong kami pero ngayon puro na lang galit ang laman ng puso ko sa kanya. I blamed this man and his bitch girl friend or girlfriend for what happened to me. I know I have my faults too pero kung hindi rin naman dahil sa kagaguhan nito ay hindi ako mapapasugod doon!

Pasalamat at di niya kasama ang kaibigan niya kung hindi makakalbo ko iyon ng walang gamit na gunting!

“D-dareen…” nauutak niyang anas.

Gusto ko tulog ipaligo sa kanya ang pineapple juice ko. Pero wag dahil mahirap ako ngayon! Pasalamat siya. Puta niya.

Tinaasan ko lang siya ng kilay ko na hulma at maganda pa sa kilay ng kaibigan niya. Hindi naman ako bitter sa nangyari sa amin kaso. Kaso lang! Dahil sa kanila napatalsik tuloy ako sa magandang buhay ko! Kung sana di ako napatalsik sana di rin ako namomoblema dito sa marupok kong damdamin.

“I… I want to apologiz-”

Pinutol ko siya. “Sayo na ’yang apologize mo na ’yan Geoffrey. Tapos na nangyari na. Di na mababalik ng apologize mo ang nangyari sa buhay ko kaya tsupi na!” ako saka nagpaytuloy sa lakad ko.

Nagutom tuloy ako ng todo.

“Dar-”

Winaksi ko ang kamay niyang dumapo sa balikat ko na parang may virus. Muntik tuloy matapon ang pagkain ko!

“Damn you Geoffrey! Okay na. Ayos na. Hiwalay na tayo. Wala nang tayo kaya please lang wag mo ng abalahin pa ang buhay ko.” pagdidisma ko sa kanya.

Damn him. The way he acted right now is making my blood boils.

“Hindi ko matatanggap na wala na tayo Dareen.”

Sarkastiko akong tumawa. Baka namumulubi na rin ito ngayon! Kaya nilalapotan na naman ako.

Wala akong paki kung pinagtitinginan na kami dito sa gitna ng canteen ng SU. Sanay na sanay na ako sa maiinit na tingin sa akin ng mga chismoso at chismosang mga estudyante dito sa SU. Fans na nga ang turing ko sa kanila. Laging nanonood at nag-aabang sa kung ano ang magaganap sa buhay ko, e.

“Nabaliw ka na ba dahil nagkantutan kayo ng kaibigan mo kahit na may boyfriend ka? O baka na untog mo ang ulo mo sa dingding sa tuwing nagnanaig kayo kaya nabaliw ka?” sarkastiko kong anang na kinapula ng mukha niya. Nagalit. Nagalit kasi natamaan ang puta!

Kung noon nasadala niya ako sa ganoong linyahan pwes ngayon hindi na. Na-leksyon na ako sa ginawa niya. Shemz lang. Kung mababaliw man ako sa isang lalaki hindi na sa kagaya niya. Doon na ako sa lolo Raphael ninyo. Siguro worth it pa iyon pagbaliwan kaysa dito sa putang ex ko.

Nagsisi tuloy ako at naaksaya ko ang taon na kasama ang hinayupak na ito.

“Dareen wag mo namang-”

“Takot ka? Takot ka na malaman ng buong campus ang kababuyan ninyo? Gago kayo!”

“Dareen! Damn it shut the fuck up. Akala mo naman ang linis mo. Tingnan mo nga naman iyang leeg mo mga chikinini iyan diba? Puta ka rin!” naputol na rin pagtitimpi ng puta kong ex.

Sa galit ko sa kanya ang binagsak ko ang tray na naglalaman sana ng lunch ko! Napatalon siya sa gulat. Mas nakakuha tuloy kami ng atensyon. Tumaas ang dugo ko sa ulo at nandilim ang paningin ko sa kaya. Talagang pinutol niya ang konting awa ko sa kanya!

Isa-isa kong tinggal ang band-aid na nagsisilbing pantakip ng hickeys ko. “Oh! Ano naman kung chikinini ito! Akala mo natatakot ako na malaman nila ito. At least ako lumandi pero walang syota! Walang binibilog. Walang niloloko di kagaya mo! Gago ka!”

Tumawa siya. Tskk! Damn this crocodile! Paawa-awa effect pa kanina pero tingnan mo na ngayon lumalabas na ang tunay na kulay.

“Tingnan mo na inamin mo rin na malandi ka!”

I’m closed in smashing his head with bottle again. Sana noon pala ay sa ulo ko na niya binato ang bote ng makita ko sila ng kaibigan niya tutal naman ay napalayas din ako sa bahay! Sana pala sinulit ko na ang kasalanan ko sa pagkakataon na iyon.

“Malandi ako pero sa taong gust-”

“Fuck! Hernane!”

Ang malakas na mura na iyon ang nagpatigil sa akin. Bigla akong natigilan at ang galit ko kanina ay bigla ring nawala nang marinig ko ang dumadagundong na boses ni Raphael Marcet.

Shit.

Nakagat ko ang dila ko sa loob ng bibig ko at tinikom ang bibig ko. Ang bulto niya ay nasa likuran ni Geoffrey at pagkuwa’y sadyang binangga niya ang balikat nito bago lumapit sa akin.

Napakurap-kurap ako nang may sala siyang scarf saka iyon inikot sa leeg ko dahil litaw ang mga hickeys.

“Rap-”

“So this bastard is your ex?” pagpuputol niya sa akin.

Napalunok na lang ako.

CHAPTER 17

Dedicated to: Joshbanadera19

---

Chapter 17

Dareen Pov

“So this bastard is your ex? pagpuputol niya sa akin.

Napalunok na lang ako.

Sa ganitong sitwasyon na para akong pinag-aagawan ng dalawang lalaki— na para silang naglalaban para sa akin. Dapat ay kikiligin na ako. Dapat ay humandusay na ako sa kinatatayuan ko ngayon sa kilig.

Ngunit! Ngunit! Para akong pinanghihinaan, para akong kinukuhaan ng lakas sa titig sa akin ngayon ni Raphael. Mas humulma ang panga niya ngayon. Mas na depina ang panga niyang may tumutubo maliliit na balahibo. Those lightly grown whiskers make him look so… hot and sexy. Sa mata ni Rap na nandidilim ay nanginginig na ako sa kaba. Shemz!

Gusto ko siyang hawakan.

“Hindi ka pa naglunch?”

Napataas ang dalawang kilay ko sa tanong ni Rap sa akin. Iyong paraan ng pagtanong niya sa akin ay di lang siya sumigaw kanina. Parang di lang siya umiksina kanina. Bilis mag-iba ng mood.

Bumaba ang mata niya kaya napatingin din ako doon.

Nagkalat pala ang pagkain ko doon sa sahig. Binagsak ko pala iyon kanina sa galit ko.

“Halika kumain ka muna.” si Rap saka hinila ang palapulsuhan ko. Tumango lang ako kay Rap at walang salita na hinayaan siyang hawakan ako. Shemz!

Napatigil saglit si Rap nang pagharap niya ay nanduduon pa rin ang gago kong ex. Nakatulala na nakatingin sa ganda ko! Biro lang. Nakatingin lang siya ngayon sa lolo ninyong sobrang gwapo at hot! Ano ka ngayon gago ka!? Akala niya ba di ako mamahanap ng ipapalit sa kanya na mas hot, mas pogi, mas matured, mas malaki ang katawan, at mas lalong malaki ang kargada kumpara sa kanya!

Nais ko sanang isigaw kaso baka ako naman ang nasuntok ng kamao ni Rap na ngayon ay nakakuyom. Ang ugat! Ang ugat sa kamay niya ay bakat na bakat. Ganitong klaseng kamay ang nais kong sumakal sa akin– pag nasa kama!

We bulldozed, passed, Geoffrey the bastard! At gaya kanina ay naghahanap talaga si Rap ng away dahil binundol na niya naman ang balikat ni Geoffrey.

Hawak ni Rap ang isang kamay ko kaya gamit ang libre kong kamay ay inayos ko ang pagkakalagay ni Rap sa scarf sa leeg ko. Tangina! Para akong sinasakal sa pagkakalagay niya nun.

Malapit na kaming makalabas ni Rap sa canteen. Pero kapwa kaming dalawa napatigil nang sumigaw si Geoffrey. Ang baliw kong ex pinapataas talaga ang dugo ko to the highest point!

“Ano Dareen, mas gusto mo pala ang matatanda ngayon!? Ano dahil kaya niyang lalaki mong sustentuhan ang luho mo! Ano lumuluhod ka rin sa harapan niya’n at- arrggghh!”

Napaharap ako kay Geoffrey ng bigla siyang napasigaw ng ungol. Nanlaki ang mata ko nang makita kong hawak-hawak niya ang tagiliran niya. Napangiwi ako nang maramdaman ko ang paghigpit ng kamay ni Rap sa kamay ko. Napatingin ako sa kamay ko na unti-unti nang pumuputla sa pagkakahigpit ng kapit doon ni Rap.

“R-rap ang kamay ko.”

“Fuck!” siya at agad na binitawan ang kamay ko.

“Puta! Bat mo ’ko binato!?” sigaw ni Geoffrey kay Rap.

Gulat naman akong napatingin kay Rap dahil siya pala ang bumato kay Geoffrey… nang metal tray! Nalibot ko tuloy ang tingin ko sa paligid dahil di ko man lang alam kung saan niya nakuha ang tray na binato niya kay Geoffrey. At dumapo ang tingin ko sa mesang malapit lang sa amin ni Rap na may dalawang babae na nakaupo at ang pagkain nila ay natapon sa mesa nila. Tulala ang dalawang babae na nakatingala kay Rap. Walang galit sa mata nilang nakatingin kay Rap. Puro iyon paghanga at parang nalalaway na! Mga bwesit!

Si Geoffrey ay halos pumutok na ugat sa leeg niya kakasigaw at galit niya pero si Rap ay walang emosyon lang siyang tinapunan ng tingin.

“You shouldn’t speak ill on-”

Tumawa si Geoffrey kaya napatigil si Rap.

“Tssk! Ano nasarapan ka rin sumalsal sa baklang iyan!” sigaw niyang putol kay Rap.

Sa mahahaba at malaking binti ni Rap ay nakailang hakbang siya patungo kay Geoffrey at di niya pinalampas ng ilang segundo nang makarating siya sa harapan ni Geoffrey ay sinuntok niya ito nang pagkalakas-lakas.

Napaatras si Geoffrey bago sumadsad ang katawan sa sahig.

“WOAAHH!!!” sigaw naman ng mga etchoserang estudyante ng SU.

Natuptop ko ang maganda at kulay rosas kong lips. Shit naman! Ginalit pa sa gago, e. Ayan tuloy nakatikim siya ng suntok ni Rap na mala-maso ni Thor ang lakas! Shemz! Ang hot doon ni Raphael.

Tssk! Gusto kong icheer si Rap, na sige lang mahal. Go lang mahal. Gulpihin mo ang gago kong ex mahal. Kaso naalala ko na nasa school premises kami at outsider siya!

“Gago ka, ah!” sigaw na naman ni Geoffrey nang makatayo siya.

Sumuntok siya kay Rap kaso para lang siyang sumuntok sa hangin ng makailag ng walang kahirap-hirap ang sweety ko. Shocks! Nilagay lang ni Rap ang dalawang kamay niya sa bulsa niya habang umiilag sa lamyang suntok ni Geoffrey. Shemz! Nakakahiya ang gagong ito.

“Don’t messed with me, kid. Sa ganyang edad ko noon muntik na akong makapatay ng tao at ngayon kayang-kaya kitang kunan ng buhay. Pasamalat ka na lang at nandidito tayo sa school ninyo.”

Napatigil na si Geoffrey sa lamyang suntok niya kay Rap. Lumapiy si Rap kay Geoffrey.Nakita kong bumulong si Rap kay Geoffrey na kinaputla agad ng mukha ng ex ko.

Doon na ako lumapit kay Rap at hinawakan ang braso niya gamit ang dalawang kamay ko. Nanginginig ang lolo ninyo. Hindi ko alam kung sa galit ba iyon o sa kagustuhang makasuntok pa sa pagmumukha ni Geoffrey. O baka naman iyong dalawa.

Tinulak ni Rap si Geoffrey matapos niya itong bulungan ng kung ano na kinaputla ni Geoffrey.

“Better keep yourself from a distance, idiot.” relax na anang ni Rap. Relax pero iba ang pinaparating ng  boses nito. Parang kabaliktaran noong relax.

Hindi na kinuha ni Rap ang mga kamay kong nakapulupot sa braso niya at tinalikuran na namin ni Geoffrey. Habang parang linting nakakapit ako sa braso ni Rap ay bahagya kong nilingon si Geoffrey na namumutla pa rin. Tumingin din siya sa akin kaya nagtagpo ang mata namin.

I smirked at him, then stuck out my tongue. Bleeehh! Natawa na lang ako nang namula muli ang mukha niya sa galit pero nagpatianod na ako sa lolo ninyong mahahaba ang hakbang.

Nang palabas na kami ng SU ay may bigla na namang humarang sa aming dalawa ni Rap. Kumulo na ang tiyan ko sa gutom. Akala ko kung sino na ang humarang pero ang guidance pala ng school iyon. Nag-aalala akong tumingin kay Rap na walang emosyong nakatutok lang sa guidance na walang tigil na nagsasalita.

Bumuntonghininga si Rap na parang nabuburyo na siya at sa ginawa niyang iyon ay napatigil ang guidance ng school. Peo dumaldal ulit.

“Mr. Marcet, I know that you’re one of the owner of MU, but what you did earlier in our school canteen was not good. You threw a metal tray and then punched Mr. Muñoz, Mr Marcet. Obviously-”

“I understand. But, I cannot tolerate nor turn a blind eye when Mr. Hernane was being disrespected in front of me. You’ll tell me to back off and not to step a single foot in this university? Okay, I will gladly do it.” walang katakot-takot na pinutol ni Rap ang guidance namin. “I will cover all the expenses or hospital bills for that kid.”

Grabe talaga ang isang ito parang di guidance ng school ang binara-bara niya!

Tanging ang nagawa ko lang ay ang pagyuko bago tuluyang kinaladkad ni Rap patungong parking lot. Tahimik akong pumasok sa sasakyan ni Rap at ganon din siya. Okay, ito ang kauna-unahang pagsakay ko sa kotse niya. Shemz! Amoy pa lang ng kotse Raphael na Raphael na. Nakakaturn-on ang amoy ng kotse ni Rap. Lalaking lalaki ang amoy.

Habang nagmamaneho si Rap ay seryoso lang ang mukha niya na nakatoon sa daan. Paulit-ulit ko rin siyang nakikitang napapabuntong hininga.

Di ko maiwasang di alalahanin kung gaano ka hot si Rap doon sa canteen kanina. Even his presence per se, it screams a hotness and an authority aura that makes him look more handsome. Undeniably handsome, a jaw-dropping man.

At first it was only his face that I admire and like. It’s because of his face, and body that I admired him, but, now, I think I fell for him deeper than I expected. He was the first man who saved me. Even my parents didn’t care about me. They only want a clear record of me para hindi ito makaapekto kay daddy— sa pangalan ni daddy. Kahit na noon na boyfriend ko si Geoffrey wala akong maalala na isang sitwasyon na pinatanggol niya ako sa mga anti-Dareen. Anti-Dareen ang tawag ko sa mga taong nangmamaliit sa akin at tinatapakan ang pagkatao ko. Kaya nga na-immune ako at di ko na lang pinapansin ang mga ganoong bagay. Kutang-kuta na ako. Nai-stress lang ang ganda ko.

“You are piercing me with your gazes, Hernane.” usal ni Rap habang nagmamaneho.

“I can’t help it. Rap. You look so handsome and hot today.” kumpisal ko sa kanya.

I saw how his lips curve. Damn. I want to kiss those red lips. I want to feel his whiskers on mine. Gusto kong magpatusok sa mga ’yon.

“Ngayon lang?” pabiro niyang tanong.

Sinandal ko ang ulo ko sa salamin ng sasakyan niya at di ko pinuputol ang tingin ko sa kanya.

“Araw-araw syempre but, today you’re more handsome and hot. Handsome and hot.” ulit ko pa talaga. “Now, I want to kiss you. Rap.” naikumpisal ko sa kanya.

“You want to kiss me?” di nakatingin na tanong niya.

“Oo, gusto ko. Gustong-gusto ko Rap.”

Napaayos ako sa pagkakaupo ko nang bigla niyang itinabi ang sasakyan sa daan. Kunot ang noo kong bumaling sa kanya. Paunti-unti ay nawawala na ang buhay ng engine.

“Rap-”

“You want to kiss me?” tanong na niya naman sa akin at ngayon ay nakatitig na sa akin. Nakakurap-kurap ako sa kanya pero tumango pa rin sa kabila ng pagkagulo sa utak ko. “Then come here kiss me.” Raphael Laurence Marcet said and tap his lap. Yes, full name dapat para mas feel ko!

“You-you are not kidding me, right?” napatanong tuloy ako.

“I’m not good at playing, Dareen.”

Sa sinabi niyang iyon ay napalunok ako bago ko hinubad ang bag ko at tinanggal ko ang scarf sa leeg ko saka tinapon iyong sa backseat. Even with the small space between us. I manage to stand and then straddle Rap in the drivers seat.

Sitting on his Rap’s strong and big thighs and feeling his bulging manhood underneath my butt makes my face turn red. Shit. I wasn’t expecting this!

Nakakurba ang katawan ko dahil tumatama ang likod ko sa steering wheel nang sasakyan niya. Si Rap naman ay nakasandal ang buong katawan sa driver’s seat.

Napasinghap ako nang bigla niyang kabigin ang katawan ko palapit sa kanya saka nanatili ang kamay niya sa dalawang umbok ko.

Feeling hot inside me. I crossed the small distance from our face, then claimed his red and lustful lips. I sealed my lips on him and savored his sweet red lips.

Naiyakap ko ang leeg niya ang dalawa kong kamay at mas pinailaliman pa ang pagtatagpo ng mga labi at dila namin. Nakakabaliw ang pagresponde ng mga labi niya Rap. Lap for lap. Nip for nip. Suck, lap, nip, and bite. That’s what we are doing. Inside his car. Naka-park lang ang sasakyan ni Rap sa tabi ng daan at tinted naman amg sasakyan kaya kampanteng-kampante ako sa ibabaw niya.

“Umm, ummm,” ungot ko sa gitna ng halikan namin ng kagatin siya ng mariin ang labi ko. Parang ginigiling ng ngipin ni Rap ang mga labi ko.

I grind my hips on his bulging thing underneath me.

“Ahhh, shit, Dareen!” mura niya dahil sa ginawa ko kasabay n’on ang pagpisil ni Rap sa dalawang umbok ko.

“Ohhhh, R-raapp, yeahh! Squeeze my butttt…” Then he gave my ass cheek a tight squeeze, and then spanked me. “Ahhhh!” Shemz! I like the sting of his hand on my ass.

Naghiwalay ang labi namin ni Rap at hingal na hingal kaming dalawa. Inside my underwear. I feel like I just had my precum with ‘s’. Yeah, that many. I feel  sooo wet. 

“You are turned on.” ani ko sa kanya.

Humahapdi ang lips ko at feeling ko namamaga ang mga iyon.

“Oh- ahhh!” sigaw ko nang sagpuan ni Rap ang pagkalalaki ko saka niya iyon hinimas. Ngayon ay mukhang puputok na talaga ako sa loob.

“Let me help you, R-rap.” ako at may lakas pa talaga akong i-grind ang pwet ko sa mainit at malaking umbok ni Rap sa harapan.

“You still have to eat your lunch, Hernane!” gumalaw ang panga ni Rap sa pagpipigil.

I brushed my fingers on his nape, then rolled my lips over.

“You can be my lunch, Rap.”

CHAPTER 18

Warning : Spg! Ito ’yong warning na alam kung di kayo matatakot pero mai-excite kayo. >•<

_

---

Chapter 18

Darren Pov

Mangiyak-ngiyak kong tiningnan ang mga fingernails ko na sirang-sira na. Gusto ko nang himatayin dito sa front yard ng bahay ni Rap nang makita ko ang hitsura ng mga nails ko na inaalagaan ko talaga mabuti. Wala na ngang hands spa and treatment ito pa ang nangyari. Napudpod pa ang mga nails ko!

Inis kong tinapon ang bolo saka i-in-spect ko ang mga nails kong marumi dahil sa lupa at napudpod pa nga ang iba! Ang pinaka-alaga ko na mga kuko ko ay ginanito lang ng isang lolo. Bwesit na Rap talaga!

Tiningnan ko ang lupa na pinapalinisan sa akin ni Rap. Saka ako lumapit doon at pinagtatapak-tapakan ko iyon sa inis. Dahil iyon doon kaya nagkaganito na ang mga kuko kong sing-ganda ko!

Nang mapagod ako kakatapak doon ay naipadyak ko lang sa inis ang paa ko dahil kahit na anong gawin kong apak doon sa lupa ay wala rin namang mangyayari. Di rin naman n’on maibabalik ang kuko kong sira-sira na. Di na maganda! Nai-istress na ako dito!

Inis kong binalingan ang matayog na bahay ni Rap. Ang lolo ninyo ay nandon sa pool niya at nagtatampisaw! While me nandidito sa front yard at pinalinis niya sa garden niya. Pinabilad sa araw!

Nilagay ko sa bewang ko ang dalawang kamay.

“Tssk! Bwesit kang matanda ka! Pagkatapos ba naman kitang landiin at nagpalandi ka naman ay gagantuhin mo ako! May ‘Then come here kiss me.’ ka pa sa akin noong isang araw. May pa ‘I’m not good at playing Dareen.’ ka pang nalalaman tapos uutusan mo lang akong ipalinis itong garden mo! Masasakal talaga kitang matanda ka!” inis kong sigaw dito sa front yard.

Wala akong paki kung marinig man niya ako o hindi! Basta naiinis lang ako. Ang init pa dito! Kaya naman pala ang ganda ng pinakain niya sa akin kaninang breakfast kasi gagantuhin niya ako.

Inaalila niya ang isang dyosang katulad ko! Akala mo naman talaga ay di niya nagustuhan ang halikan namin doon sasakyan niya. Akala mo naman talaga na di siya nakikipagsalitan sa akin ng laway niyang… masarap .

Naghugas ako nang kamay na nandidito lang din sa tabi ng garden. Di ko pa man natatapos ang ginagawa ko ay pumasok na ako sa loob. Wala akong paki kung pagalitan niya ako. Sanay na sanay na naman ako doon. Mataas ang endurance ko when it comes to him- to his sour attitudes.

Dumiretso ako sa pool at nakita ko siyang nakapikit ang mata saka nakabilad sa araw. Tila nasasarapan siya doon. His both arms rested on the edge of the pool. Ang ulo hanggang dibdib niya lang ang litaw sa ibabaw at ang lower ay lubog na sa tubig.

Hinubad ko ang suot kong tshirt saka nagmartsa ako sa pool side. Tumungo ako sa kabilang side noong pool. Maliligo din ako! Nakita kong bumukas ang mata niya at kumunot ang noo niya nang makita akong nasa kabilang side na ng pool. Napahilamos siya sa tubig.

“Tapos ka na?” tanong niya pa.

Nilagay kong muli ang kamay ko sa bewang ko. “Hindi pa.” taas ang noong sagot ko sa kanya.

“Then, why are you here?”

Napalunok ako nang pinasadahan niya sa kamay niya ang buhok niya. Shemz! Ang hot talaga!

“Napudpod na ang kuko ko doon at ang init kaya doon! Kaya maliligo din ako dito.” pahayag ko sa kanya.

Kahit na nasa kabila ako ay nakita ko pa rin ang paggalaw ng panga ni Raphael Laurence!

“Then wag dyan.” saad niya.

Napamaang naman ako. Tssk! Anong gusto niya doon sa tabi niya para ano? Para mahipuan niya? Baka ikaw ang humipo. Saad naman ng kabilang side ng utak ko.

Bakit di niya na lang kasi sabihin na gusto niya naman talaga akong nasa tabi niya. Napailing ako at di nagpadala sa tukso ng katawan ko.

“Paano kung ayaw kong sumunod sayo?”

“Okay, it’s up to you.” aniya na kinainis ko. Di man lang ako kinumbinsi!

Umupo ako saglit upang abutin ang tubig. Mabuti at di masyadong malamig. Muli akong tumayo at tumalon sa pool.

Sa kabila ng pagsasayawan ng mga kahoy sa tabi na parang ang saya-saya nila na umiindayog sa hampas ng hangin at ang tirik na araw na sobrang liwanag. Ako naman sa kabilang dako ay nahihikahus na dahil ang lalim pala nitong pool. And unfortunately, hindi ako marunong lumangoy sa mga malalalim na at di na abot ang paa ko. Marunong lang akong lumangoy kapag abot ng paa ko.

I was drowning and tried to resurface my body. Sinusubukan kong ikampay ang kamay ko ngunit parang hinihila talaga ang katawan ko pailalim.

“H-help R-rap,” napapainom na ako sa tubig ng wala sa oras.

Walloping my hands and wiggling my feet under the water pero hindi talaga nalalamun na talaga ako ng tubig. Bumibigat na ang katawan ko.

Dito na ako mamamatay at bukas may headline na sa tabloid na ’ Anak ni Senator Ram Hernane namatay matapos malunog sa pool.’ . Napakawalang kwentang headline.

“Fuck!”

Ilang sandali pa ay may kamay ng humila sa baywang ko at inangat ako. Napakapit agad ako kay Rap. Agad kong pinulupot ang kamay ko sa leeg niya.

“Huwaaaaahhhh! Akala ko mamatay na ako!” sigaw ko.

“Don’t overreact Hernane! I thought, you know, how to swim?!” sigaw niiya rin sa akin at lumangoy papalapit doon sa kinaroroon niya kanina.

“Hindi ako marunong lumngoy Rap. Marunong lang akong sumisid.” anang ko pero ang huling sinabi ko ay pabulong na iyon.

“Tch! What’s the difference?”

“Manisid sa lalaki Rap hindi sa tubig.” sagot ko sa kanya na kinamura niya.

“Tch! Bitiw na hindi na lalalim dito.”

“Weeh?”

“Tch!”

Nang subukan kong iapak ang paa ko at tama si Rap. Mabababaw na talaga dito kumpara doon sa kabila. Shemz! Di naman ako na-inform na papalalim pala itong pool niya! Muntik na tuloy akong malunod! Ang kamay ko ay nanatili pa rin sa balikat ni Rap at dahil isa akong dakilang malandi sa taong gusto ko lang.

Niyakap ko ulit ang kamay ko sa kanya pero napatigil ako nang maramdaman kong may tumusok na sandata sa tiyan ko. Sandatang hindi ako masusugatan kahit pa ilang beses kong isundot ang tiyan ko doon. Ngunit sandatang kaya ata akong punitin kahit na hindi iyon hinasa!

Napalunok ako at tiningala si Rap na tumaas-baba ang Adam’s apple.

“Rap…”

“Don’t act so surprise Dareen. Nakita mo na ’yan at alam nating dalawa kung gaano kalaki ’yang sinundot mo sa tiyan mo.”

“Hindi ka nag-underwear man lang?”

“I don’t like wearing a thing when I’m swimming, taking a bath, and even when I’m sleeping Dareen.”

Di ako nakapagsalita agad. Napakurap-kurap ako. Alam ko naman na malaki siya at mataba ngunit! Bakit tumatayo iyon!?

“Why are you turned on?”

“It’s because of you. Hernane.”

A sly smile escaped from my mouth, then grabbed his thing below. Hindi ko siya nahahawakan ng buo. Sobrang taba naman kasi. Mas malaki pa ito sa dildo na ginagamit ko kapag nagma-masturbate ako. Yes, I used dildo and other toys to satisfy myself. Pero di na ngayon dahil naiwan sa bahay. Nagtitiis ako sa daliri ko- sa kamay ko.

Nakita ko ang pagpikit ni Rap ng sunggaban ko ang kargada niya. Ang laki talaga.

“Hindi mo na ako binitin ngayon? Hindi mo ba ako iiwan sa ere na tayong-tayo tapos sasabihin wala pa akong kain?” I asked him then I used my both hands to hold him. Shemz! I’m also turned on by just holding his thing.

“We can have ourselves as our lunch for today. Dareen.”

Ngumisi ako sa kanya saka sinampay ang kamay sa kanyang balikat at ako na ang naunang humalik sa kanya. Rap’s kisses is hungry and rough. Ang isang kamay niya ay nilagay niya sa likod ko at walang kahirap-hirap na sinandal ang katawan ko sa tiles ng pool.

Ang kamay ko ay di naman kumawala sa alaga niya. He was kissing me while I was also playing with his big and fat junior. The coldness of the water didn’t surpass the warmth of his things. It is twitching in between my hands. Ang sarap sa kamay ng alaga niya. Mas gusto ko pa ata itong himasin kaysa sa alaga kong si Snow.

“Ohh!” napaungol ako sa sakit at sarap. Masakit kasi medyo malakas ang pagkakatulak niya sa akin doon sa tiles ngunit masarap dahil sa bibig niya.

Sinipsip na ni Rap ang dila ko at para bang hinihigop niya ang katas na meron ang dila ko. Nasasakop na ng bibig ni Rap ang buong bibig ko. Leaving me winded. Napatapik ako sa palikat niya nang di niya pinakawalan ang bibig ko at di na ako makahinga sa ginagawa niya.

One suck and he let my mouth go.

“Hah!” Napabuga ako ng malakas na hininga.

Namumula ako sa ginawa niya sa akin.

“Bwesit ka. Hindi ako makahinga!”

Tumawa lang siya.

“It’s your fault. You hold my dick so tight and it makes me wanna eat you. Whole and raw.” may diin niyang wika.

I tilted my head and look at him. Anong nakain nito at ganito ito magsalita ngayon? Why is he seducing me so much right now?

“Bakit ganito ka ngayon?” tanong ko at binigyan ko ng isang mahigpit na pagtaas-baba ang kamay ko doon sa kahabaan niya. I saw how his lips parted. Pumatong ako sa paa niya sa ilalim ng tubig. Making my way para magkapantay man lang taas namin kahit konti. Binitawan ng isang kamay ko ang kanya saka ko hinawakan ang ari ko at pinagdikit ko ang alaga namin. “Mmm…”

“I don’t know what you’re doing with my body Dareen. But right now, I want you. I want to screw you.”

Umiling ako sa kanya. Hindi ko hahayaang didiretso ako sa main course. Dapat may side courses pa.

“Rap, sit on the stairs.” utos ko sa kanya at nginuso ko ang hagdanan ng pool.

Raphael Laurence sighed.

“Why would I?”

“Sisisirin kita,” sagot ko sa kanya. Nakita ko naman na kumunot ang noo niya. “Di ako marunong lumangoy Rap pero naninisid ako.”

Di madaling utusan ang isang Raphael Laurence Marcet. Sanay kasing siya lagi ang laging nag-uutos. Pero ngayon ako ang nag-utos at siya naman ang susunod sa gusto! Insert evil smile. Dahil napaaunod ko.

Naupo na si Rap sa ikalawang baitang. Ang pwet niya lang ang naabot ng tubig. I saw how hard and erect his manhood was. Nakaka-turned on pati na ang pagkakaroon ng pubic hair niya doon. Shit.

The veins on his dick are now very visible. I rolled my tongue over my lips. I spread his hairy legs out and settled in between them. I stuck my tongue out, then lick him from its base.

“D-dareen. Fuck!”

Dila ko pa lang ’yan.

Parang isang ice cream kong dinidilaan ang kahabaan niya. I like it more because his junior is twitching under my tongue. From licking him from base, and around it. I sucked his tip. Tinudyo-tudyo ko ang butas niya at napapahalinghing siya doon. And tasted his precums.

Niluwa ko ang alaga niya at nakita kong kumikinang na iyon sa pinaghalong laway ko at paunang katas niya. I messed with his precum. I smeared it all over to his thick and fat manhood. Gustong-gusto ko na parang munting fountain na lumalabas ang katas niya. Muli kong siyang hinawakan at sinalsal ko ng todo ang kanya.

“Oh, yeah, that’s it Dareen. Move your hands, f-faster…”

Nang magsawa ako ay muli ko siyang sinubo. Sinubukan kong isubo ang kahabaan niya- his whole manhood but it reaches my throat pero di pa ang lahat. Naluluha ako ng tumama iyon sa lalamunan ko. Pero sumuko rin ako dahil di talaga kaya ng bibig ko.

Habang subo ko siya at hawak ang base niya ang isang ko namang kamay ay nasa loob ng short ko at sina-satisfy ko rin ang sarili ko.

I moved my head up and down, but it seemed that he wasn’t satisfied with my pace, so he held on to my hair, then pushed my head up and down, fast and deep. Minutes of eating him, and he released… inside my mouth, and I swallowed all of it. Pero sa dami ng nailabas niya ay may tumulo pa.

Tiningala ko siya. “You’re better than any other foods. Rap.”

“It’s because you are a good eater.”

Tumaas baba rin ang dibdib ni Rap. I saw he smiled. He liked how I deepthroat him. Tumayo si Rap at inabot niya ang kamay niya sa akin. Di na ako nag-iinarte pa at kinuha ko iyon. Kahit na nilabasan na siya ay tayong-tayo pa rin siya.

Sa may sun lounger na kulay puti ay tinulak niya ako at pinatuwad. Napahawak ako doon sa edge ng sun lounger. My god!

“Rap-”

“You’re deepthroat isn’t enough Hernane.”

Sabay niyang binaba ang short at brief ko hanggang sa tuhod ko at pinaghiwalay niya ang paa ko. My thing spring.

“Oh, your hole is ready Dareen. Why is it?” he commented.

Kinagat ko ang labi ko.

“Are you inserteng your finger here.” sabi niya at sabay na pinasok ang dalawang darili niya.

“Ahhh, R-rap…”

“Even if you finger fuck your hole. It wasn’t enough for my size, ’no?”

After a several pull and push of his fingers. Dinagdagan niya iyon ng isang daliri at ini-stretch ako.

“Ahh, ah, yes, Rap! Please, deeper!” Ungol ko sa bawat hugot at baon ng daliri niya. “Yeah, more Rap. I’m… I’m coming…”

Pero sa pagkadismaya ko ay niyakap niya ang braso niya sa tiyan ko at ang kamay niya ay dumapo doon sa ari ko at tinakpan niya ang butas ko doon. I’m closed. Very close. Pero inipal niya ang kamay niya!

I was about to hiss when he took his fingers, and then rubbed his thing on the frame of my hole.

“Shit! Rap.”

“Let’s come together Dareen.” bulong niya sa tainga ko at binaon niya ng buong kahabaan niya sa akin.

Halos muluwa ang mata ko doon. Punong-puno ako at parang umaabot na sa tiyan ko ang kanya! What the!

Rap moves speedily and sternly. The sound of ny butt hitting in front of him makes my body burn in pleasure. We didn’t care about the scorching rays of the sun above us.

I couldn’t believe it. Ginagawa ko na talaga ito with Raphael Marcet. He is really screwing me. The faint pain and pleasure is evidence that this is not a dream. That Rap is ramming me without mercy.

Hindi pa siya tumigil doon sa may sun lounger. Talagang pati doon sa dingding papasok sa loob ng bahay ay inangkin niya rin doon. Sandal sa dingding, buhat niya ako at patuloy sa pagbayo sa akin. We are not using condom here. This is what he means raw . Akala ko ay titigil na siya nang buhatin niya ako at dinala sa kwarto but I was wrong. Muli na nuya naman akong inangkin doon sa kwarto ko. Six rounds. At sa pang-anim natuluyan na ako. Nawalan na ako ng ulirat. I didn’t know, until then, that Rap is also a monster and a beast when it comes to sex.

---

Bitin ba? Ako rin bitin. Charrot lang! Gusto ko lang sabihin unang-una sa lahat na maraming salamat sa nagbabasa sa story ni Dareen at Raphael. Salamat sa suporta. Pangalawa, gusto ko lang pong sabihin na ang mga updates ko di lang sa story na ito kung hindi pati na rin sa iba ko pang gawa na first drop po ang mga ito. Kaya pagpasensyahan niyo na ang mga errors ko. Sulat lang kasi ako ng sulat tapos walang edit. Anyways, I’ll find time na ma-edit ang mga gawa ko. Thank you again!🤧😍🥰❣

---

Don’t forget to vote, comment and share this story to your friends.

CHAPTER 19

Dedicated to: MeganDelvelle

---

Chapter 19

Raphael Pov

Dareen is my first anal sex. I’ve never known that I’m capable and able to have  anal sex— to thrust my cock on an asshole. But what happened last weekend, it was so sudden. I didn’t even see it coming. Damn those lustful mouth. Seductive lips. Until now, I can still feel Dareen’s warm mouth on my dick. Damn! 

Naibagsak ko na lang ang katawan ko sa swivel chair saka pumikit. Fuck this! I’m hard even just thinking of Dareen’s face when he deepthroats my cock. Shit! Why does he looks so well-versed on deepthroating? Don’t tell me he used to do it with another man?

Iniling ko ang ulo ko. So what if he did it with another man? Like I would give a fuck! Bullshit!

Wag niya lang sasabihin sa akin na ginawa niya iyon sa iba!

I unzip my slacks and take out my shaft from inside and wrap my hand around it, then give it a tight and fast stroke. Dry stroke. Fuck it. I couldn’t believe it. I’m really having a hard-on. 

I closed my eyes and think of Dareen’s asshole. That fucking tight hole, choking my dick and it was so hot inside him that I didn’t want to pull my thing out because of his warmth. How I liked it when I buried my cock inside him. Then spurts my semen inside him. That hole filed with my fluids, dripped with my fluids, and is twitching for more. Fuck!

When my semen splashed. I abruptly opened my eyes, then stood. Shit! I saw my fresh semen on my table and on the floor.  Dammit! Ito ba ang resulta ng taong walang sex? Tapos ngayong nagkaroon na ng debut sex after years ay para nang teenager kung makaasta? How bullshit!

Kumuha ako ng tissue saka naglinis sa kalat ko. Nilinis ko ang table at ang sahig ma mamy mantsa. Pagkatapos ay pumunta ako sa CR at doon naglinis sa sarili.

Dareen Pov

“Bakla ka ang lalandi ninyo!”

Nakapameywang ang di kagandahan kong kaibigan na si Clemente o tinatawag kong Clemence para naman maganda pakinggan ang pangalan niya. Ako na mag-aadjust sa name niya. Lunes na lunes at gaya ng inaasahan ko sikat na sikat na naman ako sa SU. Hay! Ano pa ba ang bago? Edi  wala rin famous pa rin ako. Gaya ng ganda kong di kumukupas!

Pagpasok ko kaagad sa SU inaasahan ko naman talaga na may mga etchosera talagang mga estudyante na makiki-usyoso sa nangyari nung nakaraan. Pero akala ko ay titila na ang usaping may pumunta dito na gwapong lalaki at nakipag-away sa ex ko ngunit linggo na rin ang lumipas kaso… yeah! As usual masarap talaga pagchismisan ang buhay ko.

At itong kaibigan ko ay sumalubong kaagad sa akin at dinala ako dito sa gilid ng quadrangle. Kinorner ako ng bakla! Kita na ngang nahihirapan sa paglakad dahil sa sagupaan namin ni Rap noong weekend. Shemz! Di talaga ako makakalimutan ang napakagandang araw na iyon. Oo nga’t nabwesit ako kasi nasira ang nails ko kaso… shocks! May ganoon pa lang kapalit. Sana pala matagal ko nang pinudpod itong mga kuko ko.

I never knew that I could lick Rap. I never knew that I would suck his big and long shaft. I never knew that I would be deepthroating him and swallowing his delectable juice. I never knew na masisid ko pala siya, na magagamit ko pala ang diving skills ko sa kanya. Hindi wasted ang practice ko. Thanks to my toys especially to my 10-inch dildo.

Kinilig ako nang maalala ko kung paano humawak ang malambot kong kamay sa napakatigas na bayag ni Rap. Shemz! Hindi iyon kumasya sa isang kamay ko! I blushed when I remember how he cursed my name in seductive manner.

“Hoy! Dareen! Nakikinig ka ba?”

Pinitik ni Clemence ang noo ko kaya mabilis na nawala ang kilig sa sistema ko. Napalitan iyon ng inis dahil naputol ang imagination ko. Kahit na naka-experience na ako on-hand kay Rap. Di ko pa rin kasi mapigilang di iyon maisip. Kaloka! Sana may next time pa.

“Ano ba kasi sinasabi mo?” inis kong anang na kinamaang niya.

Pinaningkitan niya ako sa mata niya.

“Nagpalandi ka doon  sa tinatawag mong matanda ?” may diin ang pagkakasaad niya sa matanda. Alam ko kasi na iniisip niya. Nang-iinsulto na ang bakla.

“Naglandian kami okay? Di lang ako ang lumandi siya rin nilandi ako. Inakit niya ako.” paninisi ko pa kay Rap.

Bumuga siya ng isang malalim na hininga. “Ang lalandi niyo nga. Walang label pa ’yan pero iba na kung maglandian.” Nginisihan ko siya. Inggit lang ito dahil walang kalandian. “May balak ka bang lagyan ng label ang meron kayo?” tanong niya na kinapusyaw sa ngisi ko.

Ngayon ay ako na naman ang napabuga ng hininga at tumitingin sa mga athletes na nagw-warm up.

“Wala.” labas sa ilong kong sagot. Wala na sa isipan ko ang label-label na iyan. Ganoon pa rin naman. May label man o wala masasaktan lang naman ako.

Basi sa nakikita ko kay Rap walang balak iyong pumasok sa isang relasyon. At wala rin iyong balak na lagyan ng label ang meron kami sa isang sex lang.

Accident lang iyong nangyari sa amin. Nadala kami sa init ng panahon. Rason ko. Ayaw ko kasing umasa. Ayaw ko na namang masaktan. Ayaw kong umasa na ganoong klase na lalaki dahil maghahanap din iyon ng puke na kakantutin. Alam kong malabong-malabo na magustuhan ako ni Rap. Malabo na magka-label kami. Malabo na sagutin niya itong  nararamdamn ko sa kanya. Kasi sa una pa lang sinabi na niya sa akin na wala siyang paki at di niya magagantihan ang feelings ko.

Naalala ko pa ang sinabi niya noong unang tapak ko dito. ‘Besides, if you fall for me. It’s not my lost; it’s yours, since I cannot reciprocate that.’ Di ko malilimutan ang linyang iyan. Tama si Rap, it’s my lost. At sa huli luhaan na naman ako. Ewan ko aasa ako man ako o hindi… masasaktan na ako dahil may feelings na ako kay Rap. Dehado na ako. Pero sige pa rin ako ng sige.

“Masasaktan ka dyan.” aniya.

“I know.”

“Then why playing with fire with him. You’ll lose that game baks. I know, and you know, from the very beginning. You will lose.”

“Basta ienjoy ko muna ito, Clemence. Masaktan man ako at least sumaya ako diba?” pagrarason kona lang.

“Alam mong di mo ’yan masasabi kapag dumating ka na sa puntong iyon.”

I shrugged my shoulders.

“I like him. Ang rupok ko nga pero anong magagawa ko baks. Gusto ko, e.” saad ko na lang.

“Di ba talaga mapipigilan ’yan?”

“Hindi na, e. Sobrang hirap lalo na’t magkasama kami sa iisang bahay. Halos di nga kami magkita pero pag nandyan siya jusko. Ewan ko na lang para na akong dinuduyan sa ulap.”

“Ang hirap nga rin siguro kung ganoon naman ka gwapo at ka hot. Tsk! Suportahan na lang kita dyan. Ayos na ’yang walang label kaysa naman doon sa taong may label nga kayo pero kumiki-kirida naman sa iba.”

Ngumiwi ako doon dahil kilala ko ang pinapatamaan niya.

“Thanks for your concern, Clemence.”

“Tsk! What are friends for?”

Nagtaxi ako pauwi gaya ng nakagawian ko na. Before I used to complain about the small allowance that Rap’s gaves to me. Pero ngayon di na. Nasanay na rin ako. Actually di ko nga nauubos ang one thousand sa isang araw. Ang kinakaltas ko lang kasi doon ay ang fare ng taxi at ang lunch ko. Minsan pa nga ay nililibre ako ni Clemence sa isang restaurant kasi nakakaumay na din ang pagkain sa canteen. Kaya nakakatipid ako. At surprisingly nakakaipon ako!

Noon kahit na piso wala akong naiipon. Siguro dahil sanay ako na may credit card ako at sagot nina dad at mommy ang mga luho ko kaya ganoon ako.

Well, hindi naman masama ang pagpapalayas nila sa akin sa bahay namin. May mabuti naman itong naidulot sa akin. Kaso kahit na mahal na mahal ko ang mga magulang ko di ko pa rin lubos maisip na kaya nila akong itaboy sa bahay namin.

Kumurap-kurap ako nang maramdaman ko ang pag-init ng bawat sulok sa mata ko. Masakit pa rin talaga isipin pero heto na ako. Tatlong buwan na sa bahay ni Rap.

Pagpasok ko sa kwarto ko ay sinalubong agad ako ng anak namin ni Rap ang panganay namin. Charrroot! Sinalubong agad ako ni Snow.

“Wahh, Snow namiss mo ba si mommy? Wahh! Wala ang daddy mo ngayon.” pag-aarte ko habang niyayakap si Snow.

Si Snow ay nabibilhan ko rin ng sarili niyang pagkain, surprisingly again . Para na talaga akong isang ina na mag-isang tinataguyod ang anak ko. Shocks!

Tapos ko lambingin si Snow ay nagbihis na ako at nagluto lang ng pinakasimpleng kaya kong lutuin. Hotdog, bacon and rice tapos pineapple juice for my drink. I love pineapple juice but Rap’s juice is the best.

Mag-isa akong kumain like the usual. Come to think about it. Sa pagtira ko dito mukhang isang beses lang ata kami ni Rap nagkasabay sa dinner. Busy kasing tao. Pagkatapos ko kumain ay naghugas na rin ako ng pinggan. May dishwasher naman kaso kaunti lang naman ang pinakainan ko kaya manual ko ng hinugasan iyon.

After that, I went to the living room, did my assignments, and studied for my quiz. Inaantok ako sa kalagitnaan ng pags-study ko kaya nagdesisyon na lang ako na ligpitin ang mga gamit ko doon at pumunta na lang sa kwarto at doon na magpatuloy dahil iidlip muna ako.

Binagsak ko ang katawan ko sa kama. Hay! Ang sarap ng matulog. Pumikit ako at nagpalamon sa kaantukan ko.

Nagising na lang ako nang may humahalik na sa labi ko. Akala ko ay si Snow ang dumidila sa labi ko pero nang kagatin na iyon ay di na si Snow iyon iba ang kagat ng pusa at tao.

Nagpupungas kong binuksan ang mata ko at nakita ko di Rap na nasa ibabaw ko at humahalik na sa akin. Bumukas ang mata niya at nagtagpo ang mata namin. Ilalayo na niya sana ang mukha niya sa akin ng igapos ko agad ang kamay ko sa leeg niya.

“Don’t.” I said while our lips touched each other.

“I thought you were sleeping.” usal niya rin.

“Ginising mo ako.” ngumisi ako sa kanya.

Kitang-kita ko siya kasi di naman ako nagpapatay ng ilaw.

“Okay, go back to sleep.” ani niya naman at tuluyan ng umupo kaso nadala niya ang katawan ko kasi nakayapos ang kamay ko sa kanyang leeg.

“Bakit mo ako ginapang?”

“What? Ginapang?”

“Tsk! Di pa kasi aminin, e. Kung ako Rap maninisid , ikaw naman manggagapang .”

“Bullshit.”

Tumawa lang ako.

Mas inusog ko ang katawan ko sa kanya at nang umasog ako ay naramdaman ko ang sandata niya na bumangga sa pag-aari ko. Binaba ko ang tingin ko doon sa boxer niyang manipis at bakat na bakat ang pagkalalaki niyang… sumasaludo na.

Tiningala ko siya.

“You want my service?” I said, then lick my lower lip.

He gulped and nodded. Natawa ako nang naglalaban ang kalamigan sa ekspresyon ng mukha niya at ang kinukubli niyang pagnanasa. Shit. Namamasa na rin ako.

I smirked.

Pinasandal ko siya doon sa headboard ng kama. Ako na rin ang naghubad sa sleeveless shirt niya. Bago ko tinapon ang sleeveless niya inamoy ko pa iyon.

“Your scent is intoxicating Rap.” sabi ko bago tinungkod ang kamay ko sa tagiliran niya at dumukwang upang halikan ang leeg niya.

“You took a shower?” tanong ko nang maamoy ko ang aftershave niya. Ngayon ko lang mapagtanto na wala na ang whiskers niya. Sayang gusto ko pa naman ang whiskers niya.

“Yes. After I went here.”

Pinasadahan ko sa dila ko ang leeg niya. At naririnig ko ang malalalim niyang hininga. Sinipsip ko ang bakat niyang Adams apple. Ang kamay ko naman sa baba ay dinadama ang malapad at matigas niyang katawan. Hagod doon. Hagod dito. Ang sarap talaga sa kamay ng malapandesal niyang katawan.  Nang mapagod ako kakahagod doon ay tinaas ko ang kamay ko at hinimas ang utong niya.

Shit. Ang sarap sa kamay. Mas binaba ko pa ang bibig ko. Mula sa collar niya pababa pa. Wala akong pinalampas na parte ng katawan niya. Dila lang kung dila. Sipsip lang kung sipsip. Ginaganahan kasi ako sa mga halinghing ni Rap.

Tinaas ko ang kamay niya at dinala ko ang bibig ko sa armpit niya. I wet his hairy armpit with my spit. After on his armpits, I went on his nipples. I took his nipple and sucked them. Bite them till I feel satiated. Matapos doon ay bumaba na ako. I stuck my tongue out and ran it on his muscular abdomen. I sipped on his body fluids– salty sweat. Salty but tasty.

Kasabay ng pagbaba ko sa ulo ko ay ang pagbaba ko rin sa boxer niya. His erect manhood proudly saluted in front of my eyes. The head of his thing is already wet with his precums.

I look at him.

“Eat it now, baby.”

Shit. Parang may dalang kidlat ata ang baby na iyon at diretsong tumama sa manhood ko at umigting din iyon ng todo.

I clasped my both hands on him, then spat right into his slit, and I used my hands to mix my spit with his fluids. Smearing it all over his big and long cock.

“Jesus! Your hands, baby.”

I tilted my head and opened my mouth wide to suck him up.

“Ummp,” I moaned when he meet my thrust. I almost bite him.

I brushed his cock head on the side of my mouth before sipping on the slit in his crown. Twirling my tongue over while masturbating the rest of his shaft.

---

Don’t forget to vote, comment, and share this story to your friends.

Thank you!

CHAPTER 20

Visit niyo rin ang story ni Desmond. (MS3)

---

Chapter 20

Dareen Pov

Gising na ang diwa ko. Oo gising na gisisng na pero sinusulit ko pa ang mga oras na yakap ako ni Raphael Laurence Marcet. Oo full name again para mas feel ko talaga. Malandi na kung malandi pero ikaw ba naman makantot sa taong gusto. Tinangnan lang natin kung ano ang magiging reaksyon mo. Plus! Last night. Shemz! Talagaaaa, Rap had been calling me baby . Kinilig naman. Kontra ng utak ko. Tskk! While I’m playing with his thing and jerking him off he keeps calling me baby. Sana his baby, officailly! Of course, after he jerked off may mas deep pa na nangyari at alam kong alam niyo na kung ano iyon.

I know one day. One way or another. Pagsisihan ko ito at masasaktan lang ako. Alam ko na itong nararamdaman kong kasayahan ngayon pansamantala lang ito. Alam ko na panandalian lang ito. Wala kasing constant sa mundo. Lahat lumilipas. Lahat nagbabago.

Mariin kong pinikit ang mata ko ay siniksik ko pa ang katawan ko kay Rap. I didn’t hug him back. Ang kamay ko ay di ko niyakap sa kanya. Natatakot din naman kasi ako. Maganda lang ako pero may kinakatakutan din ang kagaya kong pinanganak na maganda! Pero seryoso… natatakot ako na baka kung yumakap ako sa kanya hindi ko na siya kaya pang bitawan. Siguro hanggang FUBU lang kami ni Rap. At tatanggapin ko na iyon. Sana matanggap ko.

Ang mabigat at malakas niyang kamay lang ang nakayakap sa akin. Alam ko namang ginagawa lang ito ni Rap dahil tulog siya at wala pa ang diwa niya. Kaso di ko mapigilang hilingin sa dios na kahit di naman ako masyadong humihingi sa kanya, na sana magkagusto rin si Rap sa akin. Na sana kahit konti man lang may maramdaman din siya sa akin. I’m really hopeless.

I feel Rap’s embrace tighten.

I inhaled his manly scent. Bango pa lang dollars na. Jackpot talaga itong si Rap. Gifted na. Magaling pa sa kama. Gwapo na. Mayaman pa. Tssk! Attitude na lang talaga ang problema.

I opened my eyes and held my head up. Tumama agad sa mukha ko ang mainit na hininga na lumalabas sa ilong niyang matangos. Shemz! We’re really under the same blanket with only our underwears on. Pwede na kitang hawakan kaso nakakatakot kang hawakan. Parang rosas lang. Magandang tingnan at ang sarap hawakan kaso natatakot kang masaktan sa tinik nito.

Binaba ko ang mata ko kaso… nahagip ng maganda kong mata ang nipple ni Rap na parang tinatawag ang bibig ko. I climbed my body up then. Without hesitations. I suck Rap’s nipple like a candy. Bland taste yet my mind telling that it is the sweetest of all.

“Sucking in the morning. It’s fucking nice, Hernane.”

Nailuwa ko ang nipple ni Rap. Agad kong hinila ang kumot at ipupunas ko na sana iyon sa kanyang nipple na basa dahil sa pagsuso ko. Kaso pinigilan ni Rap ang kamay ko. Tinungkod ko na lang ang kamay ko sa kama para makita ko ng maayos ang mukha niyang gwapo-gwapong. Those square face, long and pointed nose, mahogany-colored eyes, luscious thick red lips, eyebrows that meet in the center.

“Good morning?” patanong kong bati sa kanya.

“Good morning.” bati rin pabalik ni Rap sa akin saka niya hinawakan ang baba at niyuko ang ulo niya para halikan ang labi ko.

Sa gulat ko sa ginawa ay naitulak ko siya. He just smirked. Napaupo ako sa kama at hawak ang dibdib ko. I was raped! Ni-rap ako! Charrot! Hindi ko lang kasi aakalain na hahalikan ako ni Raphael! Tingnan mo na ang galing magbaliw nitong si Rap. Tingnan mo na’t ang galing pahatawin ang puso ko!

“Why? We already fuck Dareen.”

Lumunok ako.

“W-wala pa akong toothbrush.” pagdadahilan ko. Alangan naman at sabihin ko na pinapatibok mo kasi ang puso ko. Binabaliw mo kasi ang puso ko Rap.

“It’s okay.” ani at bumangon mula sa pagkakahiga sa kama.

Dumausdos ang kumot kaya nakita ko ang maskuladong katawan ni Rap hanggang doon sa V-line niya. Napakagat labi ako. Nakatikim na naman ako doon pero nakakatakam pa rin talaga tingnan.

Umusog si Rap papalapit sa akin kaya napataas ang maganda at hulmado kong kilay. Walang anu-ano’y sinunggaban na naman ni Rap ang bibig ko. Tssk!

Nako konti na lang at masasabi ko nang baliw na rin itong si Rap sa akin. Konti na lang talaga at masasabi kong na-fall na rin ito sa kagandahan ko. O baka nabighani na sa angkin kong ganda!

Habang naglalap-lapan kami ni Rap dito sa kama ay may narinig kaming ingay! Sa ibaba ng bibig naming nakakonekta.

“Meow!”

Doon na humiwalay sa akin si Rap at napatalon sa kama nang si Snow ay nasa pagitan na naming dalawa.

“Fuck!” mura ni Rap at masamang tiningnan ang anak namin. Charrot lang! Ang pusa ko.

Kumandong sa akin si Snow at hinimas ang ulo niya sa t’yan ko. Napangiti naman ako dahil nagpapalambing si Snow sa akin. Tsk! Di ko kasi malambing kagabi dahil iba ang nilambing at nilandi ko.

“Throw that fucking animal away!”

Napangiwi naman ako doon sa sinabi ni Raphael. Ipatapon ko rin kaya sa kanya iyong mga alaga niyang mga aso sa labas! Mas mukha pang hayop sa kalye iyong mga alaga niya doon.

“Wag ka nga-”

Ang doorbell ang nagpatigil sa akin. Nagkatitigan kami ni Rap sa isa’t isa at nahulog na si Rap sa akin. Shemz! Joke lang. Walang paalam na umalis si Rap sa kwarto suot lang ang tanging brieft niya. Heavenly Father! Pinagpala talaga ako dito!

Pagkatapos kong lambingin konti si Snow ay nilapag ko na siya para naman makaligo na ako. Pagdating ko sa CR ay napatili ako nang makita ko ang sarili ko sa salamin. Shit! Ang ganda ko! Nope, nakita ko lang kasi ang sarili ko na may mga marka dahil sa nangyari sa amin kagabi ni Rap. Ito iyong pulang marka na gusto ko! Mabuti ay apat lang sa leeg. Pero sa dibdib ko ay marami-rami sila. Pinakamalanding fuck buddies goes to Dareen Aizen and Raphael Laurence!

After spending one hour in the bathroom ay nakalabas na rin ako. Nagbihis na ako. Isang maikling short at isang oversized na t-shirt ang suot ko na may print na malaking Mickey Mouse. Sa suot ko ay tamang-tama lang na natatakpan din ng t-shirt ko ang short ko. But who cares? Wala rin naman.

Rumampa na ako sa hallway na parang walang sumasakit na butthole. Naiinda naman kahit konti ang sakit. Shemz lang kasi! Raphael rammed me so hard to core last night. Ni-ultimo ang bawat ulos ng junior sa butas ko ay nararamdaman ko nang parang nasusugatan na ang frame ng anal ko. Well, his fat and long kaya siguro ganoon.

Didiretso na sana ako sa kusina kaso napalingon ako sa living area at nandun si Rap na may kasamang isang bata at babae. Natigilan ako at di ko maialis ang mata ko doon. Breast out. Hands on her lap. Her long and white legs slanted.

Napingon sa gawi ko ang babae at napakurap-kurap ako. Gusto ko tuloy magtago pero kung magtatago ako ay huli na naman dahil nakita na niya ako. Tangina! Ngayon pa talaga na ganito ang suot ko! Sa mukha ng babae nakikilala ko siya. Sa shape ng mata niya at sa bibig. I knew right there that she’s my husband’s mother. My mother-in-law! Raphael Laurence mother!

“Oh! You must be Dareen Hernane? Senator Ram’s son?”

Napatingin ako kay Rap na bumalik na ang mukha sa pagiging malamig at laging nakamunot ang noo. Nakita kong may suot na siyang short. Di na naka brief.

Binalik ko na lang ang mata ko sa mother-in-law ko. Dahan-dahan akong tumango sa kanya na parang isang binibini.

“What a beautiful boy.”

Tipid ko lang na nginitian si mother-in-law.

“What? He’s not beautiful lala! He is ugly!” ang wika ng munting babae na nasa tabi ni mother-in-law ang nagpaigtad sa tainga ko.

Napamaang ako. For the first time sinabihan akong hindi maganda at pangit? Saang anggulo dito sa akin ang pangit!? Kung wala siguro si Rap dito at si mother-in-law baka nakutusan ko na ang batang ito! Gusto ko na sanang sabihin na maganda ang batang iyon at ang ganda ng buhok niyang parang natural na blonde kaso sabihan ba naman akong, urgh! Pangit? Tsk! Walang kapintas-pintas sa akin!

“Oh my! Chiara.” si mother-in-law sa batang babae.

“S-sa kusina lang p-po ako mother- ma’am. Magluluto lang ako.” ako naman.

Rinig ko ang pagdaing ni Rap sa isang tabi. Kita ko naman ang pagbaling ni mother-in-law sa kanyang gwapong anak.

“Ano ang lulutuin mo?” tanong nito sa akin.

“Ano hotdog m- hotdog, egg…”

“I already order some foods just make me some coffee.” napakagat labi ako at sinunod na lang ang gusto ng asawa ko. Charrott! Kinantot lang ako at nagmamalabis na na naman ako! Tsk! Kaya nasasaktan, e.

Binigyan ko si mother-in-law ng ngiti kong napakaganda bago pumunta sa formal kitchen para ipagtimpla ng kape si Rap. Lagyan ko kaya ito ng gayuma? Uso pa ba iyon ngayon? Ma-search nga kung saan makakabili n’on. Hehehe.

Nagdala ako ng isang tray dahil pinagtimpla ko rin si mother-in-law ng kape at ang bubwit na batang babae na iyon. Kahit naman papaano ay may malasakit naman kasi ako sa kapwa.

Pagdating ko doon sa living area nilapag ko na ang kape para kay mother-in-law at kay Rap tapos ang gatas na para sa bubwit ay binuhos ko sa ulo niya. Charrss! Syempre binigay ko rin sa bata.

“Hmmp! Thanks.”

Kumibot ang bibig ko nang gusto ko na naman sanang sigawan ang bata kaso nasa harapan ni mother-in-law. Nagpasalamat nga kaso labas naman sa ilong at parang napipilitan pa. Grabe rin ang batang ito sarap ipalapa doon sa mga aso ni Rap.

“Did you drink your coffee already?” pabulong na anang ni Rap nang makaupo ako sa tabi niya. Syempre sa kanya ako tumabi alangan naman at kina mother-in-law.

“Di ako umiinom ng kape Rap.” sagot ko sa kanya.

Kumunot ang noo niya. “Then what do your prefer drinking?”

Ngumisi ako sa kanya at nilapit ko ang bibig ko sa tainga niya. “Tabod mo. Iyon ang gusto kong inomin.” bulong ko sa kanya na kinasamid niya.

Napangisi ako at parang wala na bumaling kay mother-in-law. Hindi ko na pinansin ang pag-ubo ni Rap dahil nasamid sa kape.

“You’re such a messy drinker.” komento ng bata na si Chiara pala.

Umungol naman si Rap sa komento ng bata.

“Tch! Anyways, thanks for the coffee Dareen. It’s so good.” si mother-in-law.

“Salamat naman nagustuhan ninyo mo- ma’am.”

“Oh no. Don’t call me ma’am just call me tita Bienvenida or just tita.”

“Sige po… tita.” shockkss!!! Feeling ko bet ako nitong si tita na maging daughter-in-law niya.

Ngumiti sa akin si tita. Tho’ may hint na sa katandaan ni tita dahil may konting wrinkles na at may konting white hair na rin pero ang lakas pa rin ng dating. Iyong aura na sumisigaw sa kayamanan at sa pagka-sopistikada.

“Raphael, can we talk for a but before I go.” ani mother-in-law kay Rap.

“Okay, mom.”

Raphael Pov

Dumistansya lang kami ni mommy kina Chiara at Dareen na nandon sa living area. Sa kinatatayuan namin ni mommy ay nagkikita-kita lang naman kami pero nasisiguro kong di maririnig nila Dareen at Chiara kung ano man ang pag-uusapan namin ni mommy.

“You should learn on how to dress up properly, Raphael.” puna ni mommy sa akin.

Well, I’m topless.

“My house…”

“… my rules.” pagpapatuloy ni mommy sa akin.

Ngumiti ako. Mommy knows me the best.

“So, how are you? Are you doing good?” biglang sumeryoso si mommy.

I let out a deep breath. “I’m always fine, mom.”

Mommy’s lips rose up. She turned to the painting in front of us. She beam a nostalgic smile. Humarap din ako sa painting. The painting is a flower that is slowly blooming in the midst of heavy rain.

“You’re just telling me you are well, Raphael, but the truth is you are not.”

“Mommy…”

“You can fool others, but not your mother who gave birth to you, Raphael. In the eyes of many, you are heartless, a monster, a beast that covers with a thick ice. They may see you as a man who cannot be easily hurt with.” Humarap sa akin si mommy. “But in my eyes Raphael. You’re very vulnerable. You coldness is just your defense mechanism so that people will think that you are strong. That you are stern man. You are just hurt by your past, son.”

“Mommy, please stop.” I almost beg. Alam ko kung saan na naman ito tutungo.

“Please, move on, Raphael. Let yourself freed from the past. What happened to-”

“Mom, I’m okay. I’m okay, alright.” I repeated.

“If you’re okay then why can’t you sale her paintings? Bakit nandidito pa rin ito sa bahay mo Raphael? Kung maayos ka na dapat mo na ito pinaghahawakan pa. Kahit na anong gawin mong pagpapahalag sa mga painting na ito hindi na siya babalik. She will not, Raphael.”

“I cannot mom. I cannot. She’s still here mommy. I may not see her but I know she’s here. She’s watching me.”

“Noon mo dapat ginawa iyan Raphael. Dapat di mo siya kinulong sayo. Dapat noon mo dapat nakita iyan. But I’ll tell you Raphael. What happened before was not your fault. It wasn’t yours, so please freed yourself. Don’t jail yourself from the past. Don’t jail yourself from obsessing her paintings and think that through your sufferings mababayaran mo lahat ng nangyari noon.”

“I… cannot sale these paintings mom, her paintings are the only thing that left in me, mommy. That’s why I’ll keep it. Also, this house is hers. So the paintings will stay here no matter what.”

Bumuntonghininga si mommy. “Get over with it Raphael.” Bumaling si mommy sa living area kung nasaan sina Dareen at Chiara. “I never thought that he can come to this far, Raphael. I thought you’re going to throw him out.” she changed our topic.

Napataas ang kilay ko sa sinabi ni mommy. Napatingin din ako kay Dareen na may binubulong kay Chiara. “I never thought, too, mom.”

“Do you know that he is gay?”

I cleared my throat. “Um, yes. I knew.”

“Well, that’s good. The money was not wasted afterall. You’re slowly coping up.”

“Mom…”

“Anyway, dito muna si Chiara for the mean time.”

“What? Mommy-”

“Sasamahan ko ang daddy mo sa business trip niya sa Canada kaya dito na muna siya. Also, Dareen’s vacation will be next week so he can help you look after Chiara.”

“But mom…”

“Raphael. Ang lakas mong makabantay sa anak ni Lorcan tapos sa kadugo mo di mo magawa.”

Napapikit na lang ako at tiningnan ko si Chiara.

---

Don’t forget to vote, comment, and share this story to your friends.

Thank you!

CHAPTER 21

Chapter 21

Dareen Pov

“Lala, I can’t stay here.” pagmumugtok na ani ni Chiara at pinagkrus pa ang maliit na kamay sa kanyang dibdib. Shemmz! Ma-attitude talaga itong pamangkin ni Rap. Sarap kutusin. Jesus!

Handa nang umalis si mother-in-law kaso itong si Chiara ay may pa-moment pa. Malditang bubwit! Kung makairap ay akala mo talaga kinaganda niya iyon. However, di ko mapigilang di hangaan ang ganda ni Chiara. Her eye lashes is just long and curve. Nakaka-attract talaga iyon lalo na dahil maputi siya at itim na itim ang kulay nong lashes niya.

“Chiara, Lala has to go to somewhere far and child is not allowed there.” pagpapaintindi naman ni mother-in-law sa apong sutil.

Ngumuso si Chiara at bumaling kay Rap na prenteng nakaupo sa sofa. Wala man lang ginawa si Raphael para tulungan si mother-in-law na magpaliwanag sa pamangkin niyang sutil at maldita.

“Told you mom. Chiara doesn’t want to be with me.” ani naman ni Raphael na naka-ani ng isang matalim na tingin ni mother-in-law.

“Chiara, you’ll only stay here for a week or so. Remeber, your daddy and mommy is in the hospital.”

“But promise Lala that you’ll bring lots of gifts for me.” si sutil na Chiara.

“Of course.” si mother-in-law at niyakap niya si Chiara. Hinalikan din niya ang noo nito bago bumaling kay Rap na nakaupo pa rin.

Ako ay isang audience lang nila dito sa isang tabi.

“Raphael. Take good care of your niece.” si mother-in-law at naglakad patungo kay Rap.

“Hmm.” ugong lang niya sa ina.

Tumungo si mother-in-law kay Rap at binigyan niya ito ng halik sa pisngi at may binulong pa. Nang tumingin si mother-in-law sa akin ay napaayos ako ng tayo at nginitian siya.

“I’ll leave my grandchild to you and to my son, Dareen.”

My beautiful eyes blink in numerous times because of mother-in-law said. What? Me? Sa akin? Sa amin ni Rap? Jesus! I don’t know how to look for a child. Especially this brat!

“Dareen?” si mother-in-law nang matulala ang ganda ko saglit. Nagp-process pa kasi ang utak ko sa information.

“O-oo naman. Mo- tita.”

---

My beauty is exotic and rare. Hindi madaling makita ang kagandahan ko sa dyan sa tabi-tabi. Ang ganitong klaseng mukha ay makikita mo lang talaga dito sa pamamahay ng nag-iisang Raphael Laurence. I’m pretty. I’m beautiful and not only me but all of us are born beautiful. Claim it. Claim it that we, us, are beautiful. It’s just that we have a unique beauty that highlights us. That’s makes us different from the rest.

Yet! Yet, ang ganda ko ay hindi pang nanny! Wala sa bokabularyo ko ang maging yaya! But… Chiara the little evil witch. Ako ang babantay noong wala si Rap dito sa bahay. Pagdating ko galing SU gosh! Magbabantay ako ng munting bubwit na enemy ko! Parang salitan kami ni Rap siya sa umaga ako naman sa hapon.

Surprisingly, kahit na di kami magkasundo ni Chiara napagtitiisan namin ang isa’t isa. Well, she doesn’t have an option so she have to endure my pretty face like what am I to her.

“Hey! Dareen.” sus talaga kapag naririnig ko pa lang iyan nagsiliparan na ang mga dandruff ko! Iyong tunog talaga sa boses ni Chiara e. Na parang amo, na parang malaking tao! Shemz! Makukutos ko talaga ang batang iyon pag ako naubos na.

As of the moment,  I’m making my husband a cup of coffee, I mean Rap. Scratch that husband. Baka umasa lalo . Napapabuntong hininga ako dito sa sink. Rap is already waiting for his coffee in the dining table. It was a very pleasant morning to tell you honestly at vacation ko na.

Last night nag-video call sina mother-in-law at Rap tapos narinig ko na hindi pa sila makakauwi ng father-in-law ko kung saan man sila ngayon. Don’t mind kung ano ang tawag ko sa mga magulang ni Rap. Talagang advance na ako mag-isip minsan.

Habang nagm-mix ako dito sa coffee at handa ko nang dalhin ito sa dining table kung nasaan si Rap ay napaisip ko na lagyan iyon ng gayuma. Charr! Wala akong makita na ganoon!

Dinala ko na ang kape ni Rap at umupo ako sa pinakamalapit na upuan sa gilid niya. Ready na siyang umalis for his work at hinihintay niyaa lang talaga ang coffee ko. Tsk! Inlove na ito sa coffee ko. Sana sa akin na rin ma-inlove ito. Asa pa more. Parang may bumulong n’on sa tainga ko

“Make yourself a milk.” utos niya at hinalo ng isang beses ang kape niya at dinala niya sa masarap niyang labi.

Napakagat labi na lang ako. Wala na kaming landi-landi moment ni Rap dahil nandidito ang sutil at maldita niyang pamangkin na ngayon ay natutulog pa sa kwarto na malapit lang sa akin. Ang arte ng bubwit na iyon ayaw na may tabi!

“Hindi nga ako miinom ng kape sa umaga Rap. Pang-matanda lang iyan.” ani ko kasi naiinis pa rin ako.

I’m looking forward kasi na sa vacation ko ay makalandi kami ni Rap ng todo. Of course, seks na rin but….to my dismay. Hindi ata iyon mangyayari since we have a child na. I mean nandidito ang bubwit, maldita, at sutil na pamangkin niya.

“Are you calling me matanda again, Hernane.” saad niya nang ilapag niya ang tasa ng kape.

Ngumisi ako sa kanya at humalumbaba sa mesa.

“Ano naman ngayon?”

“You’re calling me matanda yet you like this matanda to fuck you, yes?”

“What if I like to fuck? You like it too, Rap.”

“Yeah, I like it too. I didn’t know I’m capable of doing it until I enter that tight and slippery hole of yours.”

Natikom ko ang bibig ko nang maramdaman ko ang pag-igting ng ari ko sa ibaba. Sumikip ata ang suot kong brief na versace ngayon. Napaayos ako ng upo dahil sa paninikip n’on. Shemz! Those dirty talks can make my groin twitch. Damn Rap! I’m turned on.

“Basta sinabi ko na sayo na tabod mo ang gusto kong inumin na umaga. I like to drink your semen i-”

Naputol ang pagsasalita ko nang bigla ay sunggaban ako ni Rap ng halik. Nahigit ko ang hininga ko sa pagkabigla n’on. Sunod-sunod na lunok ang ginawa ko  nang sinuso ni Rap ang dila ko at bigyan niya ako nag laway niya hanggang sa kinapos ako nang hininga. So dirty yet so hot.

Napahawak ako sa gilid nang mesa at sa sandalan ng upuang kinauupuan ko. His mouth taste coffee and smells coffee.

Nang pakawalan niya ang bibig ko ay may tumulong laway. Ang pinaghalong laway naming dalawa.

“Raphael.” usal ko.

Tumayo siya sa harapan ko at nakita ko ang kanyang pagkalalaki na umumbok na nang todo sa kanyang slacks. Parang masisira na ang zipper noon. Nagwawala na ang sawa sa loob ni Raphael.

“Are you going to stare at it?” he asked and rolled his tongue on his wet lips making it more shiny with his saliva.

“But you have to go to your work.”

“It’s okay to be late sometimes.” sabi niya.

Tumayo ako at lumuhod sa harapan niya. Hindi ko agad na kinalas ang kanyang belt. Imbes ay nilapit ko ang labi ko doon sa nakaumbok na niyang ari. I want to tease him more. Dadahan-dahanin ko siya.

After I kissed his bulging slacks. I ran my hands on it then give it a hand massage.

“Take it out already Dareen.” he demanded impatiently.

I looked up and saw a flames of desire and lust in his eyes.

I undo his belt and the button of his slacks. I lowered it until his manhood were exposed. Balak ko na sanang basain ang kanyang underwear ng aking laway nang ligilan niya ako.

Tiningala ko siya.

“Why?” I asked him.

“I still have to go to work. Remeber?”

Tumango ako sa kanya at binaba na ang underwear niya. His manhood that coated with his precum sprung. The head of his cock is wet because of his juices. I stuck my tongue out then taste his precum. I lick his precum from the slit of his cock adn teased my hard tongue on it. Raphael Marcet groaned. It’s definitely sweet. My favorite drink in the morning.

“You are sweet Rap.” bulong ko at hinawakan ang kanyang pagkalalaki na mabuhok. He look so hot with this. Damn it.

“Yes baby. Just like yours when I tasted you.”

I smile and starts to give him a slow stroke. Feeling his thickness under my smooth hands. Making a friction between my hands and his big, fat and long dick. I like how the veins of his cock protruted. Like it’s about to burst.

After stroking him and smearing his precum all over his cock. I opened my mouth wide and bring his thing inside m mouth.

“Ummm.”

“Ahhhh, your mouth is really sweet heaven baby.”

I’m fucking Rap with my mouth and the rest that didn’t fit inside my mouth, I used my handful hands in twisting and rolling it. Moving my hands in circular motion while making a pace up and down.

“Ump, ummm, umm, umm…” I moan everytime Rap’s head hit on my throat when I started to move my head up and down then he is also moving his hips meeting my thrust.

After a minutessss of mouth fucking he released inside my mouth and I swallow all of it. Wala akong sinayang na isang tulo at hinigup ko lahat ng katas na lumabas sa kanya— ayaw ko rin kasi na tumulo iyon sa suot niyang slacks at dinilaan ko pa ang ari niyang kumikinang dahil sa laway ko at tabod niya.

I slid Rap’s manhood inside his underwear. Ako na ang nagtaas sa underwear ni Rap. Inayos ko iyon at ang suot niyang slacks tapos ay b-in-uckle ko rin ang belt niya. Binalik ko sa dating ayos. Tutal ako naman ang nagbaba n’on ako na rin ang nag-ayos. I’m that generous kasi nakainom na.

Tumayo ako at ngitian si Rap ng matamis. Tatalikuran ko na sana siya upang maghugas sa kamay ko nang halikan niya muli ako.

“Are you full?” natatawa niyang tanong pagkatapos akong halikan.

“Tch! Oo ang dami mong nilabas.”

“That’s good. My libido is really high everytime you suck me Dareen. It is high to the point that I want to fuck you in this table.” aniya.

Napatingin naman ako sa mesang makintab. Really, me? On the table while Rap is ramming me from behind or side ways? Shemzz! The idea is making me wet and hard again.

Sa pagkakataong iyon ay ako na naman sana ang hahalik kay Rap nang marinig ko ang boses ng maldita at sutil niyang pamangkin.

“Raphael? Dareen?”

Ang bubwit hindi niya tinatawag na tito o uncle o kuya man lang si Rap. Talagang literal na pangalan ni Rap ang tinatawag niya.

Sabay ata kaming napadaing ni Rap at dumistansya sa isa’t isa.

“Your house is really scary sometime Rap.” komento nito at yakap-yakap na si Snow sa kanyang bisig. Oo magkaibigan na sila ng pusa ko. Traydor ding pusa, e. Sarap na ring ipalibag! Nagkita kasi silang dalawa dahil pinapakain ko di Snow at itong si Chiara ay paborito niya rin pala ang pusa kaya ayon. Nagkamabutihan na ang dalawa. Ang traydor kong pusa ay gustong-gusto naman na laging binuhuhat ni Chiara. Malandi rin!

Pero sa sinabi ni Chiara, kumunot ang noo namin ni Rap.

“Why Chiara? My house isn’t scary at all.”  sabi ni Rap na kinatango ko pa.

Naglakad si Chiara papalapit sa amin ni Rap at umirap pa ang sutil na bata nang makarating sa harapan namin ni Rap!

“Really? Then why I heard some groans? I thought it’s an animal who is wounded or something but I guessed it isn’t. I think it’s a ghost?”

Napatakip ako sa bibig ko nang marinig ko ang sinabi ni Chiara at nag-iwas ng tingin. Nakita ko naman si Rap na nanlaki ang mata sa pamangkin niya.

Hindi ghost iyong narinig mo Chiara! Gusto ko sanang sabihin iyon sa kanya kaso baka mabitin pa ako ni Rap nito.

---

Don’t forget to vote, comment, and share this story to your friends. Thank you!

CHAPTER 22

Chapter 22

Dareen Pov

“Do you like Raphael, Dareen?” nakangiwing tanong ni Chiara sa akin habang ang mata niya ay nasa TV. Nanonood kasi kami ngayon ng Barbie! Well, to tell you honestly. Hindi talaga ako mahilig manood ng ganitong klaseng cartoon. Mahilig ako manood ng mga anime series na may mga gwapo at magagandang katawan. Kagaya ng One Piece, Fairytail, Hunter by Hunter mga ganoon. Doon ako nanood. Kasi doon marami akong nagiging jowang anime character! Hindi sa Barbie na ang jowa lang ni Barbie ang gwapo!

From the corner of my eye, I know Chiara my little frenemy is waiting for my response. She looked so occupied by the television but I know her ears are on me. Kay gandang bubwit pero laging pinapainit ang ulo ko.

“Dareen?” she called me.

“Ano?” maarte kong tinaas ang kilay ko.

“Popcorn, please?”

Napamaang ako at di makapaniwalang binalingan na siya. Kanina inutusan niya akong magkuha ng juice kasi nauuhaw daw siya. Pagkatapos sa juice tubig na naman kasi medyo sumakit daw ang lalaamunan siya tapos niya’n! Gusto niya naman ng crackers kaya kumuha ako sa fridge. Tapos ito na naman. Talagang inaalila ako ng todo ng pamangkin na ito ni Raphael! Nanggigil na talaga ako ng todo sa batang ito! Ang sarap kutusin! Jesus!

“Hindi. Unhealthy na ang kinakain mo.” pagtanggi ko naman sa kanya.

Ang Chiara na nakatuon sa TV ay bumaling sa akin. Just in case na hindi niyo alam. Nasa kandungan pa ni Chiara si Snow. Ang traydor kong pusa! Salawahan! Tumaas din ang kilay sa akin ni Chiara. Talagang nagsusubukan kami ni Chiara sa aming angking kamalditahan!

“Oh! I’m not eating it everyday, so it’s not unhealthy. I only requested it today.” Ngumuso siya.

Naaligaga ako nang ang malditang bata ay biglang namula ang mata at may namumuo nang luha doon. Sheemmmzz!!! Talagang sinusubukan ako nang bubwit na ito!

Pabagsak akong tumayo. “Sige. Kukuha na po. Kamahalan!”

Matapos kong isaad iyon ay maarteng dinampi ni Chiara ang maliit niyang kamay sa kanyang mata at pisngi. Saka hinalikan niya ang traydor kong pusa!

“Thanks.” si Chiara at tumuon na ulit ang mata sa television na parang walang nangyari!

Napamura na lang ako sa isip ko.

Pumunta ako sa kusina at kumuha ng popcorn. Iyong Kettle Corn. Binuksan ko iyon saka binuhos sa isang malaking bowl. Dinalhan ko na rin ng gatas si Chiara. Kahit na enemy ko ang batang iyon. May malasakit pa naman ako doon kahit konti. Oo konti!

Shemz! Napalapit na ako sa bubwit na iyon. Kahit na para iyong maliit na Boss sa bahay na ito. Nagugustuhan ko naman ang presensya niya. Ang maingay niyang boses na kagaya sa akin. Ang maliit at matulis niyang boses ay nakakasanayan ko na dito sa bahay.

Minsan nga nai-imagine ko na para na kaming may anak ni Rap. Shocks!

Ang maliit na binti ni Chiara ay pinapaindak niya sa ere. Iyon ang naabutan ko nang makabalik ako sa sala. Binaba ko iyon sa center table. Tinabi ni Chiara ang si Snow sa kanyang tabi. Kinuha niya ang bowl ng popcorn at iyon ang nilagay niya sa kanyang kandungan.

“Dareen.” ani ni Chiara na kinainis ko na naman. May iuutos na naman ito!

“Ano na naman?”

“You didn’t answer my question.”

Pinatong ko ang mga binti ko sa mahabang sofa at humilig sa sandalan.

“Anong tanong mo?” pagmamaang-maangan ko. Akala ko nakalimutan na niya iyong tanong niyang iyon.

“Tss. My first question. Do you like Raphael? My uncle?”

Napataas ang kilay ko nang marinig ko iyon. Iyon ata ang unang beses na narinig kong tinawag niya si Rap sa uncle. Kasi Raphael talaga ang tawag ni Chiara kay Rap. Tch!

“Anong klaseng tanong iyan, Chiara? Saka saan mo nakukuha ang mga ganyang klaseng tanong?”

Napataas ng maganda at hulmado kong kilay dahil binaba ni Chiara ang bowl ng popcorn. Bumaba siya sa sofa at siya na mismo ang naglagay ng bowl ng popcorn doon sa center table. Umakyat siya muli sa sofa at tinalikuran niya ang traydor kong pusa. Kagaya ko ay nilagay din ni Chiara ang paa niya sa sofa. Naka-indian siya at parang malaking tao na talagang pinagkrus niya ang maliit niyang braso.

Huminga pa siya ng malalim at tumaas din ang kilay niya sa akin. Ang daming alam ng bubwit na ito. Sarap talaga ipalapa sa mga parang asong gala ni Rap sa likod!

“Dareen,” panimula niya pa at napapikit siya saglit. Muntik na akong matawa. She’s acting like a mature lady. “I may be a child but I know a thing and that.”

“Tigilan mo ako Marcet ka.” ani ko at di ko sineryoso ang sinasabi nnag bubwit.

“Answer me. Dareen you like my uncle, right?”

“Alam mo ang bata mo pa para sa ganyan. Wag mo ako dramahan dyan.”

Ngumuso si Chiara sa akin. “I don’t like you Dareen.” anang ng bubwit at papabulaanan ko na sana iya kaso sumatsat pa siya. “But I don’t hate you too. So, I’ll tell you Dareen. Please, don’t fall deeper for my uncle.”

Tumawa ako. “Hoy bubwit. Kung ano-ano na talaga ang lumalabas dyan sa bibig mo. Mabuti pa siguro kung kumain ka nalang dyan-”

“Even if you don’t say it Dareen. I see it that you already like my uncle and it is unfortunate…”

“…itong batang ’to-”

“We ate together Dareen. I saw how you look at my uncle. It’s like how my mom look at my daddy. You like Raphael, right.”

Bumuntonghininga ako. Talagang madaming alam ang bubwit na ito. “Oh, sige na nga. Ano naman ngayon kung gusto ko ang uncle mo.”

May pa kibit pa siya sa balikat niya. “I just want to tell you that my unlce is really bad so you might get hurt. I’m just warning you Dareen. Cause even if you’re ugly, you’re still good to me and took care of me.”

Ang tunog ng speaker ay malakas naman pero klarong-klaro rin sa akin ang sinabi ni Chiara. Ang maarteng bata ay may malambot din na puso. So, she appreciate my the little things I did for her. Akala ko puro lang siya utos at satsat sa akin. Actually, sa maliit na bagay na iyon na sinabi ni Chiara ay parang may kamay na humaplos sa puso ko.

Why do I feel like other people care for me more than my family? I can feel Chiara’s sincerity. Bata man siya at di ko alam kung naiintindihan na ba niya ang mga pinagsasabi niya pero talagang na-touch ako doon sa words ni Chiara.

Huminga ako nang malalim. “Alam mo Chiara kailangan mo nang maglunch gutom lang ’yan.” saad ko at tumungo na sa formal kitchen. Di rin naman nagreklamo pa si Chiara.

Nire-heat ko lang ang pagkain namin Chiara para kahit papaano ay mainit ang makain namin. We still have leftovers pa naman kasi from our breakfast.

While waiting sumandal ako sa sink at nakatuon ang mata ko doon sa microwave. I don’t know why Chiara said those things. Di naman sa siniseryoso ko talaga ang sinasabi ng bubwit na iyon pero di rin kasi iyon mawala-wala sa isip ko. Si Clemence sinabi na rin iyon sa akin tho’ magkaiba sila ng approach still the thought they tried to implied on me was the same.

They don’t want me to fall for Raphael Laurence. What can I do if I’m in middle of falling? Can I climb back from where I was? Of course no! Hindi-hindi na. Rap and I are starts to sleep together. He likes to gapang me in the middle of the night. Maybe kakauwi niya lang tapos doon na siya matutulog sa kwarto ko dito sa bahay niya.

Eversince na may nangyari sa amin ni Rap napapadalas ang tulog niya sa kwarto then of… course we played each other. Was I blinded with too much happiness? Pleasure? Na nakalimutan ko na na laro lang lahat ng ito sa amin ni Rap? We were just messing with each other. Uhaw lang kami sa ganoong bagay at nakita namin ang isa’t isa kaya ganoon. At hanggang doon lang iyon. Alam ko. Alam ko na hanggang doon lang iyon pero… nangyayari na ang kinatatakutan ko.

What should I do? Ask Rap kung ano kami? Kung ano ang label namin? Tssk! What are we? Friends with benefits? Fuck buddy? Are we on a casual relationship? Lived in with benefits? Tsk. May ganoon ba? Bumibigay lang kami ni Rap sa isa’t isa kasi iyon din ang gusto ng katawan namin. Pero ako alam kong gusto ko kasi may feelings ako for him. But how about Rap? I already knew na hindi na talaga siya straight simula nang may nangyari sa amin. Obviously, kung lalaki siyang tunay. Di na masusundan ang isang simpleng halik pero may nangyayari ngang mas higit pa doon. Kaya masasabi kong hindi na talaga straight ang tinatahak ni Rap.

After ng lunch namin ni Chiara ay pinatulog ko siya at gladly nakatulog naman. Sa living area lang siya natulog. At nang maghapon na may dumating na bisita na kinailangan ko pang pagbuksan ng car gate dahil hindi iyon si Raphael. It was Rap’s older brother. How do I know? Of course, sa features nila. Pareho ang shape ng mukha nila at ang tindig ay pareho din. Nga lang mas clean ang dating ng brother ni hubby eherm. I mean ni Rap siguro dahil sa gupit ng buhok niya at parang laging nags-shave rin.

“You must be Dareen?” aniya sa akin nang maglakad kami patungo sa main door.

Doon niya pa kasi pinark ang kotse niya sa vacant na carport ni Rap.

“Yes, Dareen Hernane.” pagpapakilala ko at nilahad ko ang kamay ko sa kanya.

Tumigil siya at may ngiting tinanggap ang kamay ko gamit ang libre niyang kamay. May dala kasi siyang paper bag. “Ralph, Raphael’s brother.” ganti niya naman.

Ngayon masasabi kong mukhang friendly at approachable na tao itong si Ralph compared doon kay Rap. Pala-ngiti si Ralph, laging kita ang pantay at puti niyang ngipin. Tapos iyong si Rap naman parang kabaliktaran nito. Lagi kasi iyong nakasimangot at parang laging pasan ang problema sa mundo.

“Daddyyyyy!!!” Bungad na sigaw ni Chiara ng makapasok na kami. Agad ma bumaba sa sofa si Chiara at sinalubong ang daddy niya. Natawa aki nang maiwan sa sofa at traydor kong pusa. Who you ka ngayon!

“My princess.” si Ralph at binuhat si Chiara at pinugpog ng halik.

Malungkot ang napangiti. Iniwas ko ang tingin ko doon dahil parang may tumusok na karayom sa puso ko. Alam ko namang di ko dapat ito maramdaman kaso… naiinggit ako. Naiinggit ako kasi wala akong alaala na t-in-rato ako ng ganoon ni daddy. Masakit sa mata at sa puso ko na nakakapanood ako ng ganoong klase ng eksena.

“Dareen, you already know my daddy?”

I get myself together, chineck ko rin kung may luha ba sa pisngi ko at huminga ako nang malalim bago bumaling sa kanila.

May ngiti akong bumaling sa kanilang mag-ama. Tumango ako kay Chiara.

“Chiara. Why are you calling Dareen on his name? You should call him kuya . He is older than you.” pangangaral naman ni Ralph sa anak niya na kina-irap lang ni Chiara sa mata niya.

“Dareen is okay with it, daddy and… Dareen and I are friends…”

“Okay lang Ralph.” singit ko naman.

“I’m sorry in behalf of my daughter. She’s really like this especially when she feel comfortable to the person. She loves calling them by their name and I guess my daughter here is comfortable with you.”

Napangiti naman ako doon at tumingin kay Chiara na binuon ang mukha sa leeg ng ama niya.

“No, I don’t, daddy.”

“Hmm.” natatawang ugong naman ni Ralph.

Biniba ni Ralph si Chiara at naupo na doon sa sofa sa living area. Ako ay pumunta naman sa kitchen upang kunan ng maiinom si Ralph. Pagbalik ko doon ay nag-uusap ang mag-ama.

“Thank you.” si Ralph nang mailapag ko ang inumin sa center table.

“Thank you for bringing my favorite ball, daddy.” Si Chiara at niyayakap na ang bola niya. So, bola pala ang lamang noong paper bag na dala ni Ralph kanina.

Ang pusa ko naman na nasa paanan ni Chiara at nakadapa doon sa carpeted na sahig ay nangseselos na sa bolang yakap-yakap ni Chiara. Haha! Bagay sayong pusa ka. Pero syempre kinuha ko sa sahig si Snow at kinandung ko.

“Dareen pagpasensyahan mo na kung pinapainit nitong anak ko ang ulo mo.”

“Hahaha, ayos lang Ralph nasanay na rin ako.”

“Anyway, thank you for looking after my daughter. At saka di ko pa siya makukuha dito ngayon dahil nanduduon pa sa hospital ang asawa ko. Kaya dito muna si Chiara sa inyo ni Raphael.” Sa pagkasabi n’on ni Ralph ay kinilig naman ang cells ko. Sa inyo ni Raphael daw. Shocks! Parang mag-asawa ang dating. Pero syempre hindi ko pinahalata na kinilig ako.

“Ah, walang problema Ralph.”

Isang minuto lang at nagpaalam na rin si Ralph dahil walang naiwan sa asawa niya sa ospital. Hinatid namin siya ni Chiara hanggang sa may car gate at yakap-yakap ni Chiara ang bola na dala ng daddy Ralph niya.

“Chiara tabi na. Isasara ko na ang gate.” ani ko kay Chiara nang nakaalis na ang sasakyan ni Ralph. Tumabi naman si Chiara. Tinutulak ko na ang mabigat na gate nang mabitawan ni Chiara ang bola niya at gumalong ito papalas nang gate. Si Chiara naman ay tumakbo upang sundan iyong bola na kumawala.

Agad ko namang sinundan si Chiara at nakita ko na ang bola ay nasa gitna ng daan at may sasakyan na paparating tapos si Chiara ay papatawid na upang kunin ang bola.

“CHIARA!!!” My adrenaline rushed through my body and in an instant inabot ko ang braso ni Chiara. Hinila ko si Chiara sa akin at  niyakap ko nang mahigpit ang bata sa takot ko na baka mapaano siya. Dahil sa biglaan iyon nawalan ako nang balanse sa katawan ko hanggang sa nagpagulong-gulong kami sa daan ni Chiara.

---

Kayo na po ang bahalang umintindi sa mga updates ko. Trying hard na po iyong mga updates ko lately kasi hindi pa po talaga maayos ang isip ko ngayon. I wish babalik na rin ito sa normal. Talagang walang-wala na ako ngayon. Anyway, thank you for reading!❣

CHAPTER 23

Chapter 23

Raphael Pov

“What the fuck happened Ralph?!” I yelled as soon as I saw Ralph who is sitting outside of the hospital room.

My brother just rolled his eyes before standing up. “Dareen just have a small scratches Rap. No need to yell.”

“You texted me that-”

“…he almost bump by the car, he and Chiara.” Ralph finished my sentence.

Napahilamos ako sa mukha ko. It was all my fault. I shouldn’t have left earlier.

“He’s inside resting. Don’t worry to much. He only got few scratches. Tsk. You’re acting as if he’s really fucking hit and having a concussion.” sabi ni Ralph.

I glared at him. “I’m not worried.” pagtanggi ko.

“Say that to the pigs.” pambabara niya naman sa akin.

“Tell me Raphael. That boy… he is a gay, right?” tanong ni Ralph na tinanguan ko lang at papasok na sana ako sa kwarto pero napatigil ako sa sunod niyang tinanong. “Do you like him?”

I turned to Ralph, my older brother. “What kind of question is that Ralph…” I halted in mid sentence when I saw Ralph’s expression. He smiled at me mockingly. The heck with my brother.

“Why deny it Raphael?”

I laughed.

“I don’t deny anything. I said, I don’t like him.” I persistently said.

“Yeah? And pigs can really fly?”

Suddenly, I feel annoyed by Ralph’s tone.

“Ralph. Ypu know how much I hate them.” I’m talking about gays. I just want to remind his mind that I hated them. Cause, it looks like he already forget it.

“Exactly. You hated them but why do Dareen…”

“He’s a special case.” I interrupted him.

“Tsk! It’s not a sin to like gays, Rap. And of course, I knew the fact that you hated them yet…”

I sighed. “There’s no point in discussing this fucking matter, Ralph.”

“There is Rap. Dareen… he likes you. Do you know that?”

I stop for a moment. No. I think my world literally stop running after what I heard. Dareen like me. I thought he is just messing with me. I thought he only played with me. Dareen liking me was not really that surprising in the first place. But why did I act like that earlier? Shame on me.

Everytime we fuck. I noticed. I noticed something from him but I didn’t think about it nor take time to think about it. I thought that expression was only due to our sex. I thought he gave that kind of expression because of pleasure.

If he likes so what it is to me? Do I like him? Of course no. I’m already tied to someone long time ago. The fuck! To admit, I like having sex with him. I like it when he suck and played with mine. And I just returned the favor to him. It’s like giving and taking, vice versa.

“Do you know Rap?”

“Ralph…”

“Okay, hindi na ako magtatanong pa. Pero Rap matanda ka na. You’re 32, running 33 hindi ka na bata na kailangan pang pagsabihan sa mga desisyong gaggawin mo. Ngunit gusto ko lang sabihin Rap na isipin mo rin ang epekto ng desisyon kay Dareen. I knew you haven’t moved on from the past. I knew too that you’re just denying the fact that you like because you think you’re still tied to her.”

I gritted my teeth. “There is really no point in fucking saying that kind od thing to me Ralph.”

“If you think about it thoroughly. There is Rap. You said, you don’t like him then don’t give Dareen. Stop what the two of you are playing. Stop giving him mixed signals.”

“I don’t give him mixed signals Ralph!”

“You’re rising your voice brother.” may diing wika ni Ralph.

I closed my eyes. Ralph is now pissed. Even if Ralph and I have almost the same features. You can really differentiate us in just one glance. Ralph have this kind of expression that attracted anyone by just his smile. He is friendly, approachable, and generous. While me it the fucking opposite and I also a selfish fucking man. Hindi mabilis magalit si Ralph samantalang ako lagi namang galit. I knew that fact.

“Raphael, Dareen is also a human. He have feelings, hindi mo mam gusto ang pagdating niya sa bahay ninyo, I mean sa bahay mo yet you also knew that he didn’t like it in the first place. So don’t be so harsh on him.”

“I’m not harsh.” I said.

“Tsk! You’re attitudes really sucks until now Rap.”

I glued my eyes on Ralph, scrutinizing. “How the hell did you know the fucking fact that he likes me and we’re fucking messing around, huh?”

Ralph shook his head. “You cuss a lot. Anyway, how do I fucking know? I heard him myself talking to Chiara earlier. And how do know that you’re playing with fire? Tsk! Who would fucking give him a damn kiss marks on thighs and on the neck? Don’t tell me your dogs?”

“For a man brother, you’re creepy. Really? Eavesdropping?”

“Whatever. Pumasok ka na dahil aalis na ako para puntahan ang asawa ko. And by the way, my daughter is there as well. She’s too worried of Dareen just like you.”

---

Pagkapasok ko sa room ay tulog si Dareen. Chiara is also asleep on the other bed. Nasa room kasi sila in which parang suite type siya.

I sauntered towards his bed and look at him peacefully sleeping. Dareen has really this kind of face that’s similar to woman. He have a soft features that pink lips, that kind of eyebrows, that soft porcelain skin. Kailangan lang ata ng buhok na mahaba at masasabi ko nang babae na talaga siya.

I was about to lift my hand up and reached for his forehead that has a small scratch but I retreated back my hand. What the fuck ?! What the hell did you do to me Dareen? Why did you messed with my brain?

The fuck! I don’t know but this past few days… I feel warmth in his arms. I feel comfortable in his small fucking arms. I like it when he hug me after we had sex. I must be crazy but now I like it when he teased me. I’m also getting used in his noise, to his presence. Especially, his coffee. Hinahanap-hanap ko iyon bawat umaga. I tried finding the same kind of coffee, the same taste of his coffee but I didn’t find one. His coffee is special. I don’t know where did he learn but it’s inimitable.

Since time immemorial, I hardly sleep at night. I find it hard to sleep that’s why I devoted my time working. I only sleep three to four hours for a very long time since then. Then lately whenever I sleep beside Dareen, nakakalimutan ko na ang oras. Nagigising ako may araw na pero noon five in the morning, I’m ready to go to work. When I sleep beside him I feel like hours run fast.

Do I like this small man? Do I like you Dareen? If I like you, then why do I feel like it’s not right. Or the time is not right? If you like me Dareen. Why me? What have you seen on me that you like? I’m not good to you. I don’t treat you better. So why? Why do you like me, Hernane?

“Ayiiee! Baka ma-fall ka na sa akin n’yan?” he teased me. He’s really good at it.

My eyebrow arc when Dareen spoke while his eyes were closed. A sly smile formed on his small pink lips. Dareen opened his eyes.

“Are you feeling well?” I asked him. Then I step forward.

Bumangon siya at umupo sa hospital bed.

“Konting galos lang naman.”

“Any fracfure?”

“Wala dahil flexible ang body ko.” he answered while grinning from ear to ear.

“You should be careful, Dareen. You’re in my house, you are under my care and if anything happens to you…”

“Tch! Ayos lang ako Rap saka inaalala ko lang naman ang bubwit mong pamangkin.”

Dareen Pov

Talagang bonggang-bonggang ang resting ko dito sa hospital. Shemz! Sino ba naman ang mag-aakala na dadalhin ako dito sa hospital noong driver ng sasakyan na muntik ng makasagasa kay Chiara. Villager din siya doon sa MV. Gulat na gulat si Ralph nang makita niya kami ni Chiara na nakasunod ang kami sa kanya dito sa LCL Hospital.

Akala ko lilinisan lang ang sugat ko at finish na. Kaso talagang pina-rest nila ako dito sa LCL Hospital. Akala ko ay bongga na iyong private room dito the last time I went here. The accident na muntik ko nang mapatay ang ex ko. Ang di ko aakalain ay parang may hotel type na room pala sila dito sa top floor ng hospital.

Ayaw ko sana. Nagpakipot naman ako ng konti kay Ralph na huwag na kasi di naman talaga ako napuruhan. Konting galos lang sa maputi ang makinis kong braso, legs at maliit sa noo. Pero dahil mapilit Ralph g-in-rab ko na ang opportunity na makapag-rest sa bonggang hospital room na ito.

Pagkatapos malinisan ng sugat ko at magamot ay pinaderitso na kami dito at sumama talaga dito ang bubwit. Friends na friends na kami ni Chiara. Bestfriends na kami. Umiiyak pa siya habang ginagamit ang sugat ko. Bawal sana siya dito kaso napakiusapan naman ni Ralph kasi may impluwensya sila dito. Ang bubwit na Chiara na kaibigan ko na ngayon ay umiiyak dahil sabi niya dahil daw sa kanya kaya nasugatan ako.

“Raphael will surely scold me Dareen.” alaala ko sa nguwa ni Chiara kanina. Naiiyak siya dahil baka daw mapagalitan siya ni Rap.

“Oh my gosh! You skin Dareen. It will surely leave a scars. Magiging ugly ka na talaga for real.”

Natawa na lang ako kay Chiara. Pagkatapos naming magchika ni Chiara ay dumating naman si Ralph para sana kunin siya kaso gusto ni Chiara na magpaiwan dito kaya hinayaan na ni Ralph. Ralph bought some foods for our dinner. At pagkatapos n’on nakatulog na kami ni Chiara dahil gumagabi na rin.

Hanggang sa nagising na lang ako may nakatitig sa ganda ko. Feel na feel ko talaga iyong matalim na titig na iyon. Para bang gandang-ganda sa akin! Shemzz! Humaling na humaling yarn! Lihim kong sinilip kong sino at nakita kong si hubby iyon I mean si Rap. Of course. Tinukso ko naman ng very slight. Hanggang sa tuluyan ko nang binuksan ang maganda mata ko at nag-usap na kami ni Rap nang maayos. Pero syempre ngiti-ngiti akong sumasagot sa kanya. Hanggang sa sumeryoso na siya.

“You should be careful, Dareen. You’re in my house, you are under my care and if anything happens to you…”

“Tch! Ayos lang ako Rap saka inaalala ko lang naman ang bubwit mong pamangkin.” pagpuputol ko sa kanya.

Bumuntonghininga siya.

“I shouldn’t left.” aniya.

Tinapik ko ang gilid ng kinauupuan kong hospital bed. His thick eyebrow arc. “Upo ka dito.” sabi ko.

Umiling si Rap pero umupo din naman sa tabi ko.

“Ayaw mo ba gumawa ng kinky things dito sa hospital Rap.” pabulong kong tanong sa kanya ng makaupo siya. Sinilip ko pa si Chiara sa tabi dahil baka gising ang bubwit.

“Tssk! I’m not like my friend Hernane.” Nang sabihin iyon ni Rap ay nakangiwi siya.

“Hmmp. Uuwi na ba tayo?” natural lang na tanong ko kay Rap na para bang uuwi na kami sa bahay namin.

“Tomorrow.” maikling sagot niya.

“Saan ka matutulog. Uuwi ka?” sunod kong tanong.

“Nope. I’ll be staying here as well. Tatabi lang ako kay Chiara.”

Ngumisi ako sa kanya at ginapang ko ang kamay ko sa braso niya. “Tabi na lang tayo.”

“No.”

“Tabi na sabi tayo.” ulit ko at nakurot ko siya.

“No.” matigas na niya namang tanggi.

Ayaw ko na sana siyang pilitin pa kasi baka magalit na sa akin kasi namula na ang mukha niya kaso umandar na naman ang katigasan ng ulo ko. Ewan ko gustong-gusto ko lang siyang inisin at tuksuhin ngayon.

“Tabi.”

“No.”

“Tabi sabi, e.”

Napakuyom si Rap sa panga niya at umusal, “Sa bahay na.”

---

Bear with my errors. Wala pa akong panahon mag-edit. Kaya pagpasensyahan n’yo na. Thank you for reading!❣

CHAPTER 24

Chapter 24

Dareen Pov

Kinabukasan. Nagising na lang ako na may humahalik sa leeg ko. Nakakakiliti iyon pero nagugustuhan ko naman. Napapakagat labi pa ako at nagpipigil na huwag umungol dahil sa pagkaalala ko ay nandidito sa kwarto si Chiara. Baka sabihin na naman n’on na may ghost . Napapakuyom ako sa palad ko at napapatingala na dahil sa labi na nasa leeg ko. Pero shemz lang! Iniisip ko lang iyan. Walang nangyaring ganyan nang magising ako!

“Good morning Dareen!” masiglang-masigla na bati sa akin ni Chiara. Kung full energy si Chiara pwes ako hindi!

“Nasaan ang uncle mo?” Tanong ko sa kanya at bumangon. Nag-unat pa ako ng buto kaso napangiwi ako naman agad ako. Tsk. May sugat pala ako. Sa inis ko dahil sa nangyari noong nakaraang gabi ay nakalimutan kong nandidito pala ako sa hospital.

“He went out to buy me a milk.”

Lumipat ako sa kama ni Chiara at tinabihan siya doon. Shemz! Amoy Raphael ang kama. Ani ng isipan kong malandi nang makahiga ako doon. Si Chiara na nakaupo na kanina ay tumabi sa akin at umunan sa braso ko. Awtomatik tumaas ang maganda kong kilay dahil sa ginawa ni Chiara. Baka nakakalimutan nitong bata na ito na may sugat ako.

Kukunin ko na sana ang braso ko nang magsalita ang magandang bubwit.

“Dareen.”

“Hmm,” I hummed.

Nakita kong mapapangisi ang frenemy ko. “I think you’re lucky.”

Napatingin ako sa maputing ceiling ng hospital. Tho’ nasa loob kami ng hospital pero ang comfy dito. Parang nasa bahay ka lang tapos walang amoy ng hospital.

Napabuntonghininga ako dahil sa sinabi ni Chiara na lucky daw ako. Tsk! Eversince, hindi pumasok sa isipan ko ang word na lucky. Until, Chiara mentioned it. Kailan pa ako naging lucky? Sa family? Of course no. Sa relasyon? Isang malaking hindi na naman. Sa kaibigan. Well, I can say that Clemence is a blessing to me. Through my ups and downs; in my joy and sorrows, he is always there. He always got my back.

Inusog ko si Chiara papalapit sa akin.

“Why do you say so Chiara?”

“Well, I think,” tumingala sa akin si Chiara. Mas umusog pa siya sa akin saka bumulong. “I think Raphael like you.”

Muntik na akong masamid sa sarili kong laway. Out of nowhere ay napatawa ako nang bonggang-bongga.

“Prfftt. HAHAHAHAHA! Anong klaseng joke ’yan Chiara?”

Napaahon si Chiara saka umupo sa hospital bed at pinagkrus niya ang maliit niyang braso. Sinimangutan niya ako. Nawala ang pangisi-ngisi ng labi niya kanina.

“I’m not kidding you, Dareen.” naiinis na niyang anang.

Di ko pa rin talaga mapigilan ang pagtawa ko.

“You’re annoying me, Dareen. I heard Rap murmured your name last night.” si Chiara na kinatigil ko.

Paunti-unti ay pahina nang pahina ang tawa ko. Umahon din ako at hinawakan ko ang balikat ni Chira. Murmuring my name? Rap murmured my name in his sleep? I bite my lips to refrain from screaming because of happiness. I want to flip in joy. Does this mean may improvement na? Siguro iniisip ako ni Rap bago iyon matulog. May narinig kasi akong chismis na kapag daw may iniisip ka or may tao kang iniisip bago ka matulog ay napapanaginipan mo iyon. 

“Really?”

Umirap sa akin ang bubwit. “Yeah.”

“Anong pa ang sinabi ni Rap?” nakukuryoso kong tanong sa kanya.

“He said. Dareen, dumb .”

Lumaylay ang balikat ko sa sinabi ni Chiara. Akala ko naman kung ano na. Pati ba naman sa panaginip ni Rap nang aabuso siya sa ganda ko?

Kapwa kami ni Chiara napatingin sa pintuan nang marinig namin ang pagbukas n’on. Ang kamay ko na nakahawak sa balikat ni Chiara ay bumagsak at nakuyom ko iyon. For how many months ngayon ko lang ulit sila nakita. Hindi ko alam kong maiiyak ako sa pangungulila ko sa kanila o magagalit ako dahil ngayon lang nila ako naisipang dalawin matapos ang ilang buwan na pinalayas nila ako sa bahay namin.

I grind my teeth. My eyes started to moist at the same time. It started to moist because of bereavement and anger… and longingness.

“Dareen. Who are they?” narinig kong bulong ni Chiara sa tabi ko at kumapit sa damit ko.

Nanatili akong walang kibo at nakatitig lang kina Mommy at Daddy na pumasok sa loob at may dalang tatlong paper si Mommy. May tatak iyong Louis Vuitton at Gucci, the common brand na gustong-gusto ko. Oo common na sa akin ang mga brand na iyon dahil iyon ang mga brand ng damit ko.

“Dareen.” si Mommy at may pag-aalinlangang ngumiti sa akin. Si Daddy naman sa tabi ni Mommy ay buntonghininga. Parang napipilitan lang siyang pumunta dito. Naglakad si Mommy papalapit sa akin ng mailagay niya ang mga malalaking paper bag sa kama ko.

“Umalis na kayo.”

Napatigil si Mommy nang inusal ko iyon. Ang ngiti sa labi niya ay unti-unting nawawala at napalitan ng lungkot. Iniwas ko ang tingin ko kay Mommy dahil pati ako ay naapektuhan sa ekspresyon ng mukha niya. I love my Mommy. I love her so much. At alam ko naman na mahal din ako ni Mommy kaso bakit niya hinayaan na mangyari ito sa buhay ko. Bakit di niya magawang kumontra sa Daddy ko.

Ngayon na nakita ko sila parang bumalik ang lahat ng pighati ko, lungkot, at galit nang araw na pinalayas nila ako sa bahay namin at pinadala sa bahay ng tao na di ko naman kilala in the first place. Tapos ngayon, now that I feel accustom to this thing, start from taking a public transportation, budgeting my small allowance for a week, cleaning, and even cooking. Magpapakita na sila sa akin? Not to mention na nakasanayan ko na ang presensya ni Rap at napamahal na ako sa bahay ni Rap, sa environment ng bahay niya at pati na sa may-ari ng bahay. Tapos ngayon magpapakita sila na parang wala lang? The heck! Kung sa iba madali lang ang nangyari sa buhay ko at kung tingin ng iba ay ang liit lang ng problema ko kumpara sa kanila. Pwes para sa akin ang laking bagay na iyon dahil ang layo na nang buhay ko sa dati.

Before, gigising ako may nakaluto na. Pagkagising ko kakain lang ako at aalis na sa bahay tapos uuwi lang ako kapag gusto ko. Isang tawag ko lang sa driver namin nandyan kaagad. Gusto kong gumala nakakagala ako kahit saang lupalop pa man iyan ng mundo. Tapos noon nakakabili ako sa lahat ng gusto ko without minding how much it cost. Noon, hindi ako nakakahawak ng lupa, hindi ako nakakalinis ng swimming pool. I have everything in my hands before but in one glimpse, everything turned upside down.

Well, thanks to it. Now, I know how to value a penny of money. I know some household chores. I know how to cook for myself. I also strive more to finish my bachelor’s degree. If before hindi ko pinapahalagahan ang education now, I valued it.

Come to think of it. I became a lil bit more mature to my old self. I became conscious in my surrounding and now I have priorities. And that is to finish my degree and then find a work and be independent. Independent from my family and… even to Rap. I feel like I grew up being in Rap’s home. 

“Dareen.” mahinahong saad ni Mommy pero nag-crack ang boses niya.

“Umalis na kayo, Mommy.” ulit ko pa.

“Dareen… I miss… I miss you anak.” ani Mommy sabay ng pag-agos ng luha sa mga mata niya.

Gusto kong yakapin siya. Pero pinipigilan ko ang sarili ko. Handa na ang paa kong umapak sa sahig at yakapin si Mommy pero nagpipigil ako. Kinuyom ko ang kamay ko. Hindi naman dahil sa ma-pride akong tao pagdating sa kanila. Gusto ko lang ipakita sa kanila na ang anak nila… na pinalayas nila… na pinatira nila sa ibang bahay ay bumabangon ngayon. Gusto kong ipakita sa kanila na kaya ko kahit na wala sila. Dependent man ako kay Rap ngayon ngunit ang layo na rin ng buhay ko sa naging buhay ko noon.

I know one day. Makakaya ko rin nang wala silang lahat. Alam ko na balang araw tatayo rin ako sa sarili ko na walang tulong na galing sa sa kanila… tulong na galing sa mga magulang ko at pati na rin kay Rap.

“Kailangan pa lang ma-ospital ako Mom para mamiss ninyo ako? Ang ganda siguro kong nabundol talaga ako ng todo, ’no?” sarkastiko kong saad. I don’t want to be a rude yet I can’t help it.

“Don’t be rude your mother Dareen.” may diing saad ni Daddy.

Umirap ako.

Di ko na lang pinansin si Daddy dahil baka magkasagutan pa kami. Kaya bumaling ako kay Mommy. “Umalis na kayo Mom. Maayos na ako. Walang nabaling buto sa akin. Walang akong concussion o internal bleeding. Kaya makakaalis na kayo.”

“Dareen! You’re mother is begging me to come here dahil nag-aalala siya sayo tapos gagantuhin mo lang siya? Di mo lang ba namiss ang Mommy mo?”

Nakagat ko ang dila ko.

“Eh, dapat Dad di na kayo pumunta dito! Kung napipilitan lang kayo Dad na pumunta dito, edi, umalis na kayo-”

“Dareen-” di ko pinatapos si Dad.

“-saka miss? Dad kung ’yan lang ang pag-uusapan. Oo… oo miss na miss ko si Mommy… ikaw,” ang luha na kanina ko pa sinusubukang pigilan ay tuluyan naang kumawala sa mga mata ko at nag-uunahan na sa pag-agos. “Dad, ilang buwan ang lumipas pero ngayon n’yo lang ako naisipang dalawin o kumustahin o magpakita man lang sa akin? Kailangan pa bang may mangyaring masama sa akin para madalaw ninyo ako? Akala ko nga Dad wala na akong mga magulang. Akala ko nga nakalimutan n’yo na ako.” pagak akong tumawa at pinalis ang luha ko.

“Mas maganda siguro kung nasagasaan na lang ako. Sana siguro nabali na itong mga buto ko. O mas mabuti sigurong mamatay na lang ako mas ma-”

“DAREEN!!!” maputol ako sa pagsasalita ko nang marinig ko ang dumadagundong na boses ni Rap. Napatingin ako doon sa pintuan at nakita ko si Rap na may dalang dalawang brown na paper bag at coffee naman sa isang kamay niya. Gumagalaw ang panga niya at humigpit ang pagkakahawak niya doon sa bitbit niya.

Napalunok ng malalim. Pati sina Mommy at Daddy ay nagulat doon at napatingin din kay Rap pero parang walang nakikita na ibang tao si Rap. Parang di niya nakita sina Mommy at Daddy na malapit lang sa kanya.

Naglakad siya ng diretso at nilagpasan sina Mommy at Daddy na wala ring imik.

“Rap…” usal ko nang makalapit siya.

“You shouldn’t said something like that.”

Kumunot ang noo ko.

“Don’t speak something about death Dareen. Not again, baby.”

CHAPTER 25

Dedicated to: AlayonKester

---

Chapter 25

Dareen Pov

“Don’t speak something about death Dareen. Not again, baby.”

Nais ko mang humandusay sa kilig at nais kong halikan si Rap kaya lang di ko iyon magagawa dahil nandidito ang mga magulang at saka nandidito ang frenemy ko. It is really unusual that Rap called me- shemzz! Baby . Shocks! Kinilig ata pati ang bawat dulo ng buhok ko.

It’s not the first time he called me… eherrmm- baby especially when we sex. Yes, ang lolo ninyo bini-baby ako kapag nag-aano kami. Pero ngayon wala- walang sex ang nangyayari. He just called me baby. I can’t help it but to blush. Pakiramdam ko ngayon para akong napapalibutan ng mga magaganda at mababangong bulaklak na sumasayaw sa hangin. Ang sarap at ang gaan sa pakiramdam. Parang sa ilang saglit ay nakalimutan ko na may kasama pala kami dito ni Rap sa loob ng kwarto.

I don’t want to hope for nothing but a faint of changes in Rap’s behavior towards me… makes me not to lose hope for his affection. I already accepted this feeling, I felt for him, nga lang sa una pa lang alam ko naman na hindi masusuklian ito ni Rap. Pero ngayon parang pinapakita niya sa akin na may pag-asa— na may chance na magustuhan niya ako.

“You wanna go home?” Dumapo ang kamay ni Rap sa balikat ko.

“I… just don’t want to see them Rap.” I was talking about my parents.

“Okay.” aniya saka tinalikuran ako at tinungo ang mga magulang ko. “Mrs. Hernane, Senator Ram just leave Dareen for now. I’ll be looking after him besides… we will go home later.” rinig kong saad ni Rap doon sa mga magulang ko.

“Okay, we gotta go Raphael.” si Daddy naman kay Rap.

Tumingin ako kina Mommy na papaalis. Nilingon pa ako ni Mommy at malungkot nita akong nginitian. I smiled at Mommy. Iyong ngiti na nagpapahiwatig na ayos lang ako, na nasa mabuting kamay naman ako. Ngiti na nagpapahiwatig na nagpapasalamat ako sa ginawa nila sa buhay ko. I knew, I didn’t want this in the first place but I learned a lot from this things. So, I should be thankful in spite all.

Chiara and I started eating and Rap was on his phone on the corner. After, we ate lumabas na naman si Rap at pagbalik niya sinabi niya na pwede na daw kaming lumabas.

“Chiara wanna go to your Daddy before we go home?” tanong ni Rap sa pamangkin niya.

“No need Rap. I knew my Dad is busy with my mom.”

“Okay.” si Rap kay Chiara. Binaba ko si Chiara sa kama at yumuko ako upang ayusin ang dress niya.

“Dareen. Does you wound hurts?” tanong ni Chiara ng maayos ko ang damit niya.

“Slight. Konting scratches lang ito sa maganda kong kutis Chiara.” pabiro kong sagot sa kanya.

“I’m really sorry Dareen. It’s all my fault.” nakangusong wika ni Chiara.

Napangiti ako sa frenemy ko at pinangot ko ang ilong niya. “Wag kang mag-sorry ayos lang ako.”

Mas ngumuso siya at sinamaan ako ng tingin. Tumayo ako ng maayos dahil aalis na kami. But to my surprise, may kamay na dumapo sa beywang ko awtomatik na mapaigtad ako sa gulat ko.

Napatingin naman ako sa kamay ni Rap na dumapo sa beywang ko. I bite my lips to hide my smile. Shocks! Nagmistulang kampo ng mga insekto ang tiyan ko at sabay na nagwala. Ano ba ang nakain ni Rap at bakit parang ang… sweet niya? Kanina pa kasi siya. Wag niyang sabihin na humaling na humaling na siya sa ganda kong ito?

“Rap.” usal ko at tumingin sa kanya.

His face remain cold but that doesn’t shudder me. Sanay na ako doon. “Are you really well, now?”

Tumango ako. “Oo naman. Sabi ko nga diba, wala naman akong bali sa bu-”

“I’m talking about your parents sudden visit. I told them about what happened and I didn’t know na pupunta sila dito.”

“It’s okay Rap. I’m okay.” sabi ko sa kanya.

Pagka-uwi naman sa bahay ay sumama pa rin sa amin si Chiara my dear frenemy. Kanina tumawag si mother-in-law kay Rap at nangumusta sa akin. Concern na concern ang peg ni mother-in-law sa akin kahit na galos lang naman ang natamo ko.

Nakakatawa na kay mother-in-law panatag na panatag ako at ang gaan ng pakiramdam ko sa kanya. Kapag nag-uusap kami kahit na sa cellphone lang ang sarap pa rin sa pakiramdam. Si mother-in-law alam niyang bakla ako pero wala siyang sinabi na kahit ano tungkol sa kasarian ko. He even teased me with his… eherrm-son. Oo ganoon na kami ka close nang mother ni Rap na si Bienvenida, A.K.A my mother-in-law.

The next day, si Rap na ang nagluto pagdating ng lunch time. Iwan ko kung may trabaho ba siya o wala o umabsent siya. Basta siya na ang magluto at ako naman beauty rest pa rin. Si Rap sinasabi niya na hindi siya magaling magluto pero keri naman ang mga niluluto niya di naman kami nagkaka-diarrhea ni Chiara sa mga luto njya. Kidding, magaling siyang magluto talagang pa humble lang ganun.

Nang matapos kami sa sa aming lunch tumambay ako sa living area pagkatapos kong patulugin ang anak namin ni Rap, I mean si Chiara. Shocks! Kaya kami lang ni Rap ang nasa sala at nagka-bebe time kami. No , walang bebe time kasi kaharap naman ni Raphael Laurence ang laptop niya. Napapaismid nga ako sa kanya. Tutok na tutok sa trabaho at aakalain mo talagang may maraming binibuhay. May nagdoorbell kaya tatayo na sana ako upang tingnan iyon kaso si Rap na ang lumabas para tingnan iyon.

“Dareen, there’s someone looking for you.” bungad ng lolo ninyo pagkabalik niya.

Kumunot ang noo ko dahil doon. Di ko naman aakalain na may maghahanap sa ganda kung ito. Pero nang may baklang sumunod kay Rap ay napangiti ako. It was no other than, ang baklang Clemente.

“Clemence, anong ginagawa mo dito?”

Tumayo ako at lalapit na sana kay Clemence nang hinarang ako ni Rap gamit ang katawan niya. Gusot ang noo kong tiningala ang tangkad niya.

“I’ll be at my room.” siya at walang ano-ano’y hinalkan ang sentido ko saka umalis dala ang laptop niya.

Napakurap-kurap ako dahil sa biglaang ginawa ni Raphael Laurence Marcet sa akin! For a couple of seconds para akong na paralyzed at di ako makagalaw sa kinatatayuan ko. Ramdam na ramdam ko pa rin ang labi ni Rap sa sentido ko. For the record, it was the first time he kissed me on my temple. Usually kasi landi-landi lang kami make-out-make-out ganoon at walang ganito.

“Bakla!” ang masakit na sampal sa balikat ko ang nagpabalik sa ulirat ko.

D-in-ouble ko naman ang sampal sa balikat ni Clemence na nagpangiwi sa kanya.

“Shit. Dar, ang sakit mo talaga manampal.” reklamo ng bakla.

“Inunahan mo ako alagan nama’g ngingitian kita dyan.”

“Ikaw nga iyang parang nakakita ng rainbow dyan, e. Tulalang-tulala sa halik, ah? Siguraduhin mong di tayo iiyak dyan, Baks.”

Ngumiwi ako sa kanya at umupo sa sofa. “Ano bang ginagawa mo dito?” ulit kong tanong sa kanya.

“Tagal nating di nagkita. Akala ko nakalimutan mo na ako Dareen Hernane! Tapos iyan talaga ang unang tanong na ibabato mo sa akin?” Pag-iiksaherada niya.

“You knew I’m broke. I don’t have any means of communicating you, Baks. Saka, may binabantayan akong bata.”

Nagmartsa si Clemence saka umupo sa pinakamalapit na love seat sa akin. He crossed his legs and watched me using his sharp eyes. I rolled my eyes on him.

“Anyway, di naman ako pumunta dito para maki-chismis sa nangyayari sa lovelife mo pero pwede na rin kung may chika ka.” sabi niya at tumawa sa akin. “Pero seryoso Dar nabalitaan ko na naospital ka daw? Ayos ka na ba?”

Bumuntonghininga ako at pinagkrus ko ang braso ko sa harap ng dibdib ko saka humilig sa sandalan ng sofa. “I’m fine Clemence at saka kung di ako maayos malamang di kita masasampal kanina.”

Tumawa siya. Mamaya pa ay napatango-tango siya habang nililibot ang mata sa loob ng bahay.

“Infairness, baks ang ganda ng bahay na ’to.”

“Told ’ya.” may pagmamalaki kong saad. “Teka lang Clemente. Saan mo nalaman na naospital ako?” takang tanong ko sa kanya.

Binalik niya ang atensyon niya sa akin. “May family dinner kami kahapon sa *** Hotel at nagkita kami ni Tita Aliza at sinabi niya sa akin na kumustahin ka daw dito dahil naospital ka nga.”

I sighed. “Nagkita kayo ni Mommy? Sino ang kasama niya?”

Tho’ pinagkatulakan ko sila noong nakaraang araw. Di ko naman maiwasang di mag-alala lalo na kay Mommy.

“Si Tita lang ang nakita ko.”

Tumango ako sa kanya.

“Dareen.” tawag mayamaya ni Clemence sa akin. Tinaasan ko siya ng kilay. “Why don’t you apologize to Tito Ram na lang para makauwi ka na sa inyo. I’m sure mapapatawad ka naman nila at pababalikin sa inyo kapag humingi ka sa kanila ng tawad, diba?”

“Clemente. Ano naman ang ihihingi ko ng tawad? About na naman ba doon sa nangyari kay Geoffrey at Eurika? Come on, I’m not sorry na ginawa ko iyon. Call me devil but I’m not sorry at all. Saka kung hihingi ako ng tawad kina Daddy papakinggan niya ba ako? Hindi tanggap ni Daddy na bakla ang kaisa-isang anak niya, Clemente. Just like yours.”

Napahilamos si Clemence gamit ang kamay niya at bumuga ng marahas na hininga. “So, mananatili ka dito?”

Umiling ako sa kanya. “Of course not. You knew my plan, Baks.”

Nag-usap pa kami ni Clemence tungkol sa ganap ng buhay niya. Iniba ko na ang usapan at baka kung saan na naman makarating iyong usapan namin. Lagi na lang kasing nauuwi sa ‘iiyak ako sa huli’ ang usapan naming dalawa.

I can sense na ayaw talaga ni Clemence na nilalandi ko si Rap. And I understand him.

Nang magdilim ay itataboy ko na sana si Clemence pero makapal ang mukha niya. Sinabi ba naman na dito siya kakain kaya ayon pinagluto ko sa kusina tutal naman libre siya dito sa dinner niya. Tinulungan ko na rin siya sa pagd-dice nang magising ang anak namin ni Rap. Charr! Nang magising si Chiara.

“Dareen?”

Sabay kaming napabaling ni Clemence kay Chiara na kakagising lang at karga na naman ang traydor kong pusa na si Snow. Kinusot ni Chiara ang kanyang mata at napatingin sa bakla na kasama ko.

“Ang gandang bata.” rinig kong puri ni Clemence kay Chiara.

“That’s Chiara, Baks.” anang ko naman bago pumunta sa sink.

“Chiara ibaba mo nga si Snow.” suway ko sa kanya saka naghugas ako nang kamay upang ipagtimpla siya ng gatas. Itong batang ito hindi masyadong kumakain ng kanin more on milk siya. Kung ako tabod ni Rap ang gusto sa umaga siya naman gatas!

Binaba niya si Snow at lumapit sa dining table at umakyat sa silya upang makaupo. Very ang anak ko, di na kailangang tulungan upang makaupo sa silya. Insert.Proud mother here.

“Dareen, where’s Raphael?” tanong niya nang maibaba ko ang baso ng gatas sa mesa.

“Ayon pinapakasalan na ang kwarto niya.”

Sumimangot si Chaira.

“May trabahong ginagawa.” bawi ko naman.

“And who is that Dareen?” nginuso ni Chiara si Clemente na nagluluto.

“Ah, he’s my friend Clemence.” lumapit si Clemence sa amin ni Chiara.

“Oh, you are pretty.” ani Chiara na para pang kinikilig. Napanganga ako doon at napatakip sa bibig. Noong unang kita ni Chiara sa akin sabi niya ugly ako tapos itong si Clemence pretty ?

“Hi!” magiliw namang bati ni Clemence at halatang gustong-gusto rin ang narinig mula kay Chiara.

“You’re pretty Clemence but Dareen is prettier.”

Ngumisi ako kay Clemence pero inismiran lang ako ng bakla.

“Huwahhh!!! I love you baby Chaira.” ako at pinugpog ko nang halik si Chiara.

“Eeww! Dareen.”

Tumawa na lang kami Clemence at mayamaya pa ay dumating na si Rap. Gulat nga siya nang makita niyang nandidito pa ang bakla kong kaibigan kaya sinabi ko sa kanya na dito na sa bahay magd-dinner si Clemence. Wala naman siyang reaksyon doon at tumango lang.

Tinulungan ko si Clemence sa paghahanda sa mesa para naman bumilib sa akin si Rap. Charr lang! Di ko na kailangan pang magpakitang gilas dahil nahuhumaling na iyan sa ganda ko!

Pagkatapos ng dinner ay nagpaalam na si Clemence at nagpasalamat siya kay Rap sa dinner at sa pagtanggap sa kanya dito. Ngunut tanging tango lang ang nakuhang sagot ni Clemence kay Rap.

Tumambay muna kaming tatlo ni Rap at Chiara sa living area nang makaalis si Clemence. Si Chiara aliw na aliw sa kakalaro kay Snow na nasa tabi ko. Napapagitnaan kasi ako nina Chiara at Rap. Ilang sandali pa ay biglang tumayo si Rap akala ko pupunta siya sa kwarto niya kaso tumungo siya sa formal kitchen.

Hindi naman bago sa akin ang malamig at tahimik na Raphael Laurence kaso lang iba ang pakiramdam ko sa kanya ngayon. Panay kasi ang hingang malalim ng lolo ninyo at di pinapansin ang ganda ko.

“Chiara sa kitchen lang ako, huh.” paalam ko kay Chiara para sundan si Rap sa kitchen.

“You’ll go after Raphael?”

Napataas ang maganda at hulmado kong kilay dahil sa sinabi ni Chiara habang nilalaro si Snow.

“Paano mo nalaman?”

Chiara just shrugged her shoulders.

“Tssk! Oo susundan ko.” ani ko na lang.

“Okay go.”

Umiling ako bago tumayo at iniwan si Chiara sa living area. Ang daming alam ng batang ito.

Pagdating ko sa kusina ay nakaharap si Rap na nandodoon sa may sink kaya di niya pansin ang ganda ko. Tinungo ko siya at nakita kong kaharap niya ang coffee maker. Napatigil ako at kumunot ang noo ko nang ma-realized kong nagtitimpla siya ng kape.

Rap is only wearing a plain gray shirt tapos sweatpants at naka-paa lang. Pambahay na pambahay ang suot niya pero bagay na bagay iyon sa kanya at sa paningin ko parang siya ata ang pinakagwapong lalaki sa mundo. Naka-side view si Rap kaya kitang kita ko ang matangos niyang ilong at ang panga niyang hulmado at tinutubuan na naman ng maliliit na whiskers. Bumagay din ang medyo magulo niyang buhok ngayon sa kanya. Then, iyong triceps niyang bumabakat sa kanyang suot na T-shirt at ang malaking dibdib niya. I cannot help it but to admire him even more. Bumaba ang mata ko at ehermm! Bumabakat din ang masarap, mahaba, at malaki niyang kargada doon. Bago pa ako tuluyang maglaway sa kanya sa kinatatayuan ko ay nilapitan ko na siya.

“Ako na dyan.” saad ko sabay pinatay ang coffee maker at kinuha ko ang baso.

Manual kasi ako na nagtitimpla ng kape para sa kanya. Natigilan ako nang makita ko ang sink na malapit lang sa kinalalagayan ng coffee maker. Parang may natapon doon na kape.

“No.” tanggi ni Rap at kinuha pa ang baso.

Mas kumunot ang maganda kong noo dahil sa pinakitang asal ni Rap. Para siyang batang nagtatampo sa magulang.

“Ako na nga.” kuha ko na naman sa baso.

“No.” si Rap at binawi ang baso sa kamay ko.

I sighed. “What’s wrong with you Rap? You like my coffee, right? Kaya ako na ang magtitimpla for you.”

“I said no!”

“Why are you like this Raphael Laurence?”

Malamig niya akong tinapunan ng tingin pero di ako natakot doon. Ang mas nagpagulat sa akin ay ang pag-irap niya at pagbukas na naman niya ulit sa coffee maker.

Hinawakan ko ang kamay niya at pinatay ang coffee maker.

“Tell me. What the hell is wrong with you?”

Binagsak niya ang baso at naigtad ako doon. Akala ko mababasag na ang baso.

“You. You’re going to me leave, right?”

“What?”

Umirap na naman siya. “You said it to your friend. Aalis ka dito.”

Ilang sandali akong natigilan bago ko makuha ang sinasabi niya. So, he did hear us. Narinig niya kami kanina ni Clemence.

“Hindi…” I don’t owe him an explanation but here I am trying to explain him my plans. “Hindi ako aalis ngayon. Of course, after my graduation doon na ako bubukod. I don’t wanna be dependent to you, Rap. I want to prove something for myself, too.”

Napahawak ako sa braso niya nang bigla niyang hapitin ang baywang ko at binuhat saka nilapag sa sink. He spread my legs and closed our distance. I looked up to find his eyes. Napahawak ako sa edge noong sink.

“I thought you are leaving.”

“Kaya ka nagtitimpla ng sarili mong kape?”

“Hmm, I should learn on how to make myself a coffee since you are leaving.” He said and ran his long fingers on the side of my neck and then to the side of my face. His fingers makes me shivers till my groin. Shit! While his other hand working on my back— making small circles under my shirt.

“Di pa nga ako aalis ngayon.” saad ko sa kanya. At napabuga ng hinga nang para niyang kinikiliti ang batok ko gamit ang daliri niya at idagdag pa ang kamay niya sa likuran ko.

“Yeah.” Malumay niyang saad.

Magsasalita na sana ako nang napasinghap ako dahil sa pagdating ng kamay niya sa utong ko. Shit. His hand is like a snake under my shirt.

“You’re really making me crazy, baby.” he said before lowering his face and claim my lips.

CHAPTER 26

Chapter 26

Dareen Pov

“You’re making me crazy, baby.” he said before lowering his face and claim my lips.

“Uhhm, R-rap…” sinubukan kong magsalita at itulak sana siya kasi nandodoon si Chiara sa living area at naghihintay sa aming dalawa.

Ang kamay ko na nakakapit sa gilid noong sink ay itinaas ko at humawak sa kanyang braso. I tried to push him but instead he slid his tongue inside my mouth and suck my tongue. I held my breath because of the sudden suck of my tongue.

I gulped and tighten my grip on his arms. Humigpit din ang pagkakahawak niya sa katawan ko at ang kamay niya na nasa likod ng ulo ko ay bumaba sa leeg ko. Ang kamay niyang nasa leeg ko ay mas bumaba pa iyon at dumapo na naman sa baywang ko at pinagpipisil ako doon at pagkuwa’y hinihimas din.

Lapping, sucking, and tangling our tongue as we tried to respond each other kiss with the same ferocity. Nang pakawalan ni Rap ang bibig ko ay hanabol ko ang hininga ko. Kapus na kapus sa hininga matapos ang mahaba at malalim naming halikan ni Rap.

Bumaba ang mata ni Rap sa maikling short na suot ko na bumakat ang pagkalalaki ko. I was very turned on simula pa lang nang dumapo ang kamay niya sa akin kanina. Tinungkod ni Rap ang isa niyang kamay sa sink at pinantayan ang taas ko.

“I want this inside my mouth, baby.” tumindig ang bawat balahibo sa katawan nang ibulong iyon ni Rap sa akin sabay himas sa ari ko gamit ang libre niyang kamay. Nagpipigil ako na huwag umungol dahil baka marinig kami ng pamangkin niya sa labas. Grabe pa naman iyon.

“R-rap.” nahihirapan kong tawag sa pangalan niya at hinawakan ko ang mukha niya. Tumingin siya sa akin. “N-nasa sala pa si Chiara, Rap.”

“Chiara won’t mind us, baby. She’s busy with your cat.” wika niya at dinilaan ang labi niya.

“Ahh, Rap.” napaungol ako nang ipasok niya ang kamay sa loob ng short ko at hinimas ang ari ko sa pagitan ng manipis na tela.

“Your already wet, baby.”

“Hmm, nghh, ahh…” halinghing ko nang sinimulan na siyang himas-himas ang umbok ko doon.

Gusto ko nang sabihin kay Rap na hawakan na ako doon kaso natatakot akong marinig kami ng bata sa labas. Unti-unti na akong kinakain ng kalibugan ko dahil sa kamay ni Rap at sa pagtawag niya sa akin na baby. Ewan ko parang nakadagdag iyon sa kalibugan ko ngayon. Iba talaga kapag tinatawag niyaa kong ganoon.

Parang nadadag-dagan ang init at pagnanasa ko sa tuwing tinatawag ako ni Rap na baby. I’m his baby then he can be my daddy, right?

Napasinghap ako nang sa wakas ay pinasok na ni Rap ang kamay niya doon sa loob ng underwear ko. Napahawak ako sa kamay niya nang sinimulan na niya akong hagurin. Nagtagpo ang mata naming dalawa na parehong punong-puno nang pagnanasa at kamunduhang kaligayan.

He raised his eyebrow and stop stroking my length. He put a distance between ourselves but his hand remained on my cock— gripping it.

“Why baby?”

“Not here… not here Rap. Chiara is in the living area. Anytime, p-pupunta siya dito.”

“But I want you.”

“I want you, too. I want your mouth so bad… daddy.”

I wicked grin escaped from his mouth then gave me a light yet tight stroke.

“What did you call me?” he asked me while he is still grinning.

“D-daddy.”

“Oh! You’re making me want you more, baby.”

Walang sabi-sabi at binuhat niya ako kaya napayapos ang mga binti ko sa kanyang baywang at mabilis akong kumapit sa balikat niya. Sinupurtahan niya naman ang katawan ko at naglakad patungo sa CR. Ang CR sa kitchen ay may toilet lang at maliit na sink but it was spacious enough foe the two of us. Iba ito sa mga comfort na nasa kwarto ko since that was a toilet and bathroom.

Rap turned the lights on and locked the door, then marched on the toilet. Using his feet sinara niya ang toilet.  Nilapag niya ako doon sa toilet na nakatakip na. He kneeled in front of me.

Without further adieu, he lowered my short-short and throw it on the side. Akala ko ay isusunod na niya ang brief ko. Pero ang di ko aakalain ay ang pagkagat niya sa garter nang brief ko at binaba iyon gamit ang bibig niya. Tutulungan ko na sana siyang hubarin iyon since atat na atat na ako sa bibig niya kaso hinawakan niya ang kamay ko at nilagay iyon sa ulo niya.

I lifted my butt when he pulled my brief using his teeth. Shit! Raphael Laurence is worshipping a beautiful goddess like me.

Nang tuluyan nang maibaba ni Rap ang brief ko. Awtomatik na tumayo ang burat ko na basa— basang-basa iyon ng sarili kong katas. He lift my one right leg and placed it on his shoulder.

One hand gripping on my thigh that was on his shoulder while the other one is on my left knee holding it to maintain my legs spread apart. Very exposed yet I don’t feel a bit embarrassment rather I feel so beautiful in front of this man. The man of my dreams. Raphael Laurence make me feel like I’m worthy to be worship by the likes of him.

Rap’s head in just centimeters away from my length.

He rewarded my thigh a kiss then run his warm tongue from my thigh up to my wet length. I cannot help it but to moan due to his tongue. His tongue sending a thousands of volts inside my body that makes me shudder. When his tongue reached the base of my cock. He stock out his tongue again then lick on my length all over again and again.

I curled my toes when he swallow my length and start moving up and down. I yell everythime the head of my manliness hit his throat. My one hand is on hia head and the other one was gripping on the edge of the toilet bowl.

“Ahh, ahh, ahhh, y-yes like that daddy. S-suck, me more. Deeper please, daddy. Suck me deep.” I lamented and squeezes my eyes shut. I don’t know what to do anymore. I Rap to suck me hard and deep so that I can come but the other side of me telling not to cause I still want dick on Rap’s mouth.

I looked down to see Rap and I found him closing his eyes and keep his moving. Taking me in and out of his warm mouth. I panted and cried in so much pleasure.

The sounds of Rap mouth fucking me makes me loose my sanity. All I hear was his little groans and my yells. The toilet filled with our lustful groans and moans.

“Nghh, aghh, ah, uhh. R-rap, I’m c-coming. Yeah, that’s it eat more deeppp.”

Napasigaw ako at sabay pagsak sa katawan ko kay Rap nang labasan ako. Gladly he catch me.

“Want more blow, baby?”

Napamura ako sa kaloob-looban ko dahil sa sinabi niya. Kakalabas ko pa lang at di pa nga tuluyang humuhupa ang nararamdaman ko mula sa ginawa niya tapos heto na naman siya at sisimulan na naman ako.

Lumayo ako sa kanya.

“Pinagod mo ako daddy.”

“Don’t want another round of deepthroating?”

“I want but I’m sleepy.” saad ko sa kanya.

He laughed then pulled the tissue and start cleaning my lower body. Thankfully, di natalsikan ng katas ko ang T-shirt ko di ko pa naman iyon hinubad. Binigay niya sa akin ang short-shorts ko at brief. Habang nagsusuot ako si Rap naman ay naghugas ng kamay niya at nag-mouthwash.

Nahirapan pa ako sa pagtayo dahil nanginginig pa ang mga binti ko. Pagdating namin ni Rap sa living area tulog na si Chiara at Snow. Binuhat ni Rap si Chiara patungo sa room nito at ako naman binitbit ko na si Snow patungo sa kwarto ko. Akala ko ay doon matutulog si Rap sa silid niya kaso dinapang na niya naman ako.

Really? Humaling na humaling na talaga ito sa ganda at sarap ko? Shemz! Of course, di lang tulog ang nangyari sa amin ni Rap. Pag siya doon matutulog sa kwarto ko. Aasahan niya nang may sagupaan na nangyari.

Kinabukasan ay ako na ang nagluto tutal naman satisfy na satisfy ako sa nangyari sa amin ni Rap kagabi. Kahit na di ako masyadong magaling magluto pagtitiisan nilang mag-ama, charr, mag-tito itong luto ko. Nasa kanila na iyon kung kakain ba sila o hindi. Pinagtimpla ko ng kape si Rap at si Chiara naman ay gatas.

When we finish our breakfast kahit na reklamo nang reklamo si Chiara sa luto ko napagtiisan naman talaga nila. Hinihintay ko lang na may tiyan na sumakit at sa awa naman ng diyos wala.

Ngayon ay kasalukuyan akong nakahiga sa isang hita ni Rap at nanood ng favorite anime ko. Walang kumukontra kasi wala si Chiara. Naglalaro sila ni Snow sa bermuda grass sa front yard. Abalang-abala na naman ang lolo ninyo sa trabaho. Ang laptop niya ay nadun sa isa niyang hita kasi ang isa ginawa ko nang unan.

“Ang gwapo talaga ni Gojo!” saad ko nang may eksena si Gojo. Naadik na ata ako dito kay Gojo! Siguro kailangaan ko ng hiwalayan si Gray Fulbuster at ipapalit ko na si Gojo.

Napapapadyak pa ako sa paa ko dahil sa kilig. Hindi naman romance itong Jujutsu Kaisen kaso lang kinikilig ako sa mga bida.

Biglang tumikhim si Rap kaya naibaling ko ang mata ko sa kanya kaso lang nanatili naman amg mata niya sa laptop niya kaya ako naman binalik ko na ang atensyon ko sa pinapanood.

“Ay, shit! Ang ganda din ng katawan ni Sukuna!” pagpupuri ko nang magtransform si Itadori bilang Sukuna.

Tumikhim na naman si Rap kaya tumingin na naman ako sa kanya at ngayon ay nakita ko nang nakatingin siya sa akin. Pero umirap lang siya sa akin at itinuon ang mata sa laptop.

“Ayos ka lang ba Rap? May ubo ka?” tanong ko sa kanya.

Umikot ang eyeballs niya bago ako sinagot. “I don’t have a cough.”

“Eh, bakit tikhim ka nang tikhim dyan?”

“Nothing. Just continue watching that damn show!” napataas ang kilay ko sa kanya at napabangon.

Nag-indian sit ako at humarap sa kanya. My flawless and white legs exposed. Basta’t nasa bahay ay short-shorts lang talaga ang sinusuot ko. Doon kasi ako komportable. Komportable ako na ipagmalaki ang maganda kong legs! Oo!

“Ayiee! Nagselos ka ba doon sa mga anime crush ko?” biro ko sa kanya. Bumaling siya sa akin at pinanlakihan niya ako sa mata niya kaya mas naaliw ako. “Hahaha! Raphael Laurence kung ipapakita ko sayo ang mga anime crush ko baka manliit ka!” dagdag ko pang biro.

Nagulat ako nang pabagsak niyang sinara ang laptop niya. Mabilis niya akong tinulak, di naman ako nakabawi doon dahil sa bilis ng nangyari. Napahiga ako sa mahabang sofa at agad din pumaibabaw ang lolo ninyo sa akin.

He lifted my right leg and make it wrapped aroud his waist and he did the same to my left leg. Tapos n’on ay itinungkod niya ang dalawang kamay niya sa gilid nang ulo ko.

Rinig na rinig ko na ang music nang Jujutsu Kaisen na may nangyayaring away kaso di ko mabaling ang mata ko doon dahil sa taong nasa ibabaw ko.

“Who said I’m jealous, huh?” parang nang-aakit na na tanong ni Rap sa akin.

“Joke lang iyon!”

He mockingly nodded his head.

“Who’s more handsome then?”

Umangat ang kilay ko doon sa tanong niya. Tsk! Denial pa e. Nagseselos nga sa anime! My God! Ang ganda ko talaga.

“Syempre, si Gojo Satoru.” sagot ko sa kanya habang nagpipigil sa tawa.

“What?”

“Joke lang. Syempre, ikaw.”

Di pala nagseselos, ah. Sa maliit na pagbabago nang ugali ni Rap ay di ako nawawalan ng pag-asa na magustuhan niya. Lalo na sa mga pinapakita niya sa akin ngayon. If only lang na sabihin niyang gusto na niya ako o kahit na sabihin niya lang na, he is getting there. Handa talaga akong hintayin siya. Handa akong maghintay sa araw na magustuhan na niya ako nang tunay.

CHAPTER 27

Chapter 27

Dareen Pov

“What a great Lorcan, why do you call me?!” rinig kong saad ni Rap nang masagot niya iyong tawag. Kanina pa kasi nagri-ring iyong cellphone niya at pinapabayaan niya lang na mamatay kaso walang tigil naman iyong nagri-ring.

Mula sa pagkakahiga sa kama ay umupo si Rap at sumandal sa headboard ng kama ko. Hindi ko alam kung anong oras na pero di pa kami bumababa ni Rap sa kama. Masyado akong pagod mula sa labanan kagabi. Hindi ko alam kung mataas na ba ang araw sa labas since napakakapal niyong curtains dito sa kwarto.

I moved, then hugged Rap’s waist. Mamimihasa na ako sa paglandi ko sa kanya kasi nagpapalandi naman. Actually, when I’m clingy to Rap, he doesn’t complain at all. Whenever I sleep on his lap, hug him or even kiss him out of nowhere, he does not complain. 

He acted like nothing and sometimes he also responded… eherm mostly pala. When I kissed him, he kissed me back. When I hugged him, he made me sit on his lap and hug me. Now, who the hell would ever fall for him for this kind of behavior and actions?

“What? So, you’re asking us to organize and design your proposal venue?!” napangiwi naman ako doon sa pagsigaw ni Rap.

“Tsk. Fine. Just call Colt, too. Hmm, bye… and good luck on your proposal, fucker.”

Narinig ko ang paglapag ng telepono ni Rap sa nightstand na nasa tabi niya. Pinakit ko nang maayos ang maganda kong mata at nagpanggap na tulog. Sa totoo lang pagod na pagod ang ganda ko kahit umaga pa lang. This is what sex brought me: weariness and aching in my hips and hole. 

I felt Rap’s hand brushing my hair. Like a puppy wanting to be cooed, mas siniksik ko ang katawan ko sa kanya at mahigpit siyang niyakap.

“I know your awake, Dareen. Wake up, baby.”

Minsan talaga gusto ko nang busalan ang bibig nitong si Rap. Ewan ko nat-turn on ako kapag tinatawag niya akong ganoon. May pa-callsign na kami ni Rap pero walang label ’yan. Di ko naman masyadong naiisip ang label kasi nalalandi ko naman ang taong gusto ko.

But on the other side, mas mabuti kong may label kasi kapag nagseselos ka makakapagsabi ka. Kung may di ka gusto masasabi mo rin. At kung may label siguro di ako nagpipigil, di ako nagpipigil sa kilos at salita ko. Ngayon kasi mas nagiging conscious na ako sa mga lumalabas sa bibig ko. Natatakot ako na baka kapag nalaman ni Rap na may feelings ako sa kanya mawala lahat ng ito. Itong closeness namin at paglalandi ko sa kanya.

I’m not telling naman na okay lang lumandi sa taong gusto mo at magpakantot sa taong gusto kahit na walang label. Ang akin lang mas gusto ko na lang din siguro ang ganito walang commitment pero nagagawa ko ang gusto ko. Kasi ano naman ang nangyari sa amin ni Geoffrey noon? May label nga kami noon pero nagawa niya pa ring mang-cheat. He still want a pussy to fuck with.

But, if it’s Rap, is he worth the time and effort? Am I ready enough? I whizzed and shut my thoughts off.

Nonetheless, wala rin naman akong balak na umamin sa kanya tungkol sa nararamdaman ko. If in God’s will, na maging kami magiging kami pero kung hindi naman… sana ipilit na lang ni Lord. Gustong-gusto ko eh. Only if may konting feelings talaga si Rap sa akin. I’ll grab every opportunity na ma-fall siya para sa akin.

“Hey! Hernane.” napapitlag ako nang bigla akong pinitik ni Rap sa noo.

“Ouch! Ano ba Rap!” naiinis kong saad sa kanya at napabitaw mula sa pagkakayakap ko sa kanya. Umupo ako sa kama at ngumuso sa kanya habang hinihimas ang parte ng noo ko na pinitik niya. Pitikin ko ang burat niya dyan, eh!

“You’re spacing out. I called you but I got no response.”

“Tsk!”

“Anyway, pupunta akong La Union today. Kaya maiiwan kayo ni Chiara again dito.” pag-iiba niya sa usapan.

Pinilig ko ang ulo ko. “La Union?”

“Hmm. Magpo-propose ang kaibigan ko.”

Wow! Napapa-sana all naman ako nito.

“Kailan ka uuwi?”

Tumawa ang lolo ninyo. “Hindi pa ako nakakaalis tapos tinatanong muna na kong kailan ako makakauwi.”

Napakurap-kurap ako doon at hilaw na ngumiti. Tingnan mo na. Nakalimutan ko na naman na wala pala kaming label at nagtatanong na ako sa personal life niya.

Muntik ko nang makutos nag sarili ko dahil sa tangang tanong ko na iyon. Something pricked on my chest but I choosed to ignore it.

With a heavy heart, I give him a fake smile and turned my back on him. “Y-yeah. Why did I ask that damn question.” I said.

Binaba ko na ang paa ko sa sahig at tumungo sa CR nang may sakit sa dibdib.

I calm myself down at naligo na rin ako doon. Pagkalabas ko wala na si Rap sa kama at nakaayos na iyon. Nagbihis ako at lumabas.

Right after our breakfast. Naghanda na si Rap upang umalis.

“I gotta go. Take care of yourself, okay? Don’t give your Kuya Dareen a headache.” bilin niya kay Chiara.

“Okay, Raphael.” ani naman ni Chiara.

Tumayo si Rap at tumingin sa akin. Napaiwas ako nang tingin sa kanya at pinagkrus ko ang kamay ko sa harap ng dibdib ko.

“I’ll be back later, so don’t sulk.” saad niya at hinalikan ang ulo ko.

Napaawang ang labi ko at di ako makagalaw sa kinatatayuan. The fuck? So, he notice? Nang tumunog ang kotse ni Raphael ay tumakbo ako doon sa carport niya iniwan ko muna saglut si Chiara doon sa may main door.

Kinatok ko ang salamin ng kotse ni Rap. Binaba niya naman iyon at nilabas ang ulo niya.

“What? Do you-”

Di ko siya pinatapos at hinawakan ko ang magkabilang pisngi niya saka siniil ng halik. Sa una ay gulat siya at di nakapagrespond pero ilang saglit ay gumaganti na siya sa halik ko.

“Mag-ingat ka.” saad ko matapos ang french kiss.

“I will baby.”

---

Umalis si Rap at naiwan ang magaganda niyang pamilya sa bahay. Charr! Naiwan kami ni Chiara dito sa bahay. Hindi na naman ito bago sa amin ni Chiara dahil iniiwan naman talaga ni Rap ang pamangkin niya sa akin.

Nang maglunch nagluto ako at kumain kami ni Chiara. Pagkatapos naming maglunch ay nanood sana kami ni Chiara ng TV kaso nang may makita kami sa TV na nagtatampisaw sa pool ay parang gusto rin namin na maligo. Dahil naiingit kami pareho. Naligo rin kami sa pool. Syempre ingat na ingat ang ganda ko dahil di ako marunog lumangoy. Si Chiara nga ay nilagay ko lang sa isang lifebuoy naniniguro na dahil di ako sirena.

Naglaro kami ni Chiara hanggang sa mapagod ang ganda niya at mag-aya siya na umahon. Sa sobrang kapaguran niya ay nakatulog nga ang bubwit. Ako naman ay pumunta sa kusina upang maghanda ng snack in case na magising siya at manghingi. Pupunta na sana ako sa silid ni Chiara upang tabihan iyon sa pagtulog nang mapasigaw ako sa gulat nang may makita ako sa hallway na isang babae at nakatitig sa painting.

“Dareen!” lumingon iyong babae at doon ko napagtanto na si mother-in-law pala iyon.

Agad akong lumapit kay mother-in-law at sinalubong siya ng yakap.

“My god! Mother— I mean Tita! Kailan kayo nakauwi?” saad ko matapos ang yakapin naming dalawa.

Ngumiti si mother-in-law.

“I just arrived today, Dareen.” Tita smiled. Matanda na si Tita at may konting wrinkles na nga akong nakikita sa face niya pero iyong ganda niya kinabog ang ganda ko! She is just wearing a simple c-cut dress paired with a clogs, but she really standout.

“Oh! Dumiretso kayo dito? Gusto niyo po ba ng makakain. I can cook.” pag-aalok ko pa. Akala mo talaga ang galing ko ring magluto kung maka-offer.

“No need Dareen. Thank you.”

Lihim akong nakahinga ng maluwag doon kasi ano ba naman ang maihahain ko kay mother-in-law? Hotdog? Scrambled egg?

“Ahm, tita kukunin niyo na po ba si Chiara?” tanong ko.

“Yes. Hindi ko siya nakikita. Nasaan pala ang apo ko?”

“Ah, natutulog pa po. Napagod sa laro namin.”

Natango-tango si tita sa akin at bumaling doon sa painting sa harap namin. “I’m glad that you’re getting close, Dareen.”

“I am too, tita.” pagsang-ayon ko naman.

“Anyway, I got so worried when Raphael called me that you went into some accident.” pag-iiba ni mother-in-law sa usapan namin.

I waved my hands. “I’m okay now tita and beside hindi naman po malala ang napala ko.” nagbiro pa ako.

Saglit akong nilingon ni tita at binalik ang mata sa mga painting at pabalik na naman sa painting sa harap namin.

“Hmm. Thanks god.”

Tutok na tutok si Tita doon sa painting na isang babae na buntis at nakaside-view and beside that painting was the painting of two people holding hands. Ngayon na nakatitig titig na titig ako doon sa painting. Ngayon ko lang napansin na iyong pregnant woman na nakaside-view ay may dugo pala ang kamay ng babae. I thought it was a flower but no… her hands were bleeding.

Matagal na akong tumira dito pero ngayon lang ako nakatitig sa painting na ito. Di ko rin naman kaksi ito pinapansin kasi di ko naman pwedeng hawakan. Sa kakatitig ko doon sa painting ay para akong hinihila ng artwork na iyon.

“It’s magnificent isn’t it, Dareen?” Mayamaya ay tanong ni tita sa akin.

I involuntarily nodded my head in agreation.

“Did you know that Rap’s wife painted of all these paintings here?”

Parang robot akong napatingin kay tita Bienvenida. Tita is staring at the painting in front of us with a melancholic face. She is smiling, but the sadness in her eyes was vivid enough for me to fathom that she was sad and missing that person. 

I pulled my eyes away from Tita Bienvenida and subverted my eyes on the floor. My heart suddenly beat erratically, and I felt an unexpected pang in my chest. What the hell? A familiar feeling rushed through my mind and into my heart. The feeling that I always ignore—the feeling that I used to forget.

I nearly grab my chest because it fucking hurts. Dammit! I can not hardly balance my weight. I remember how Rap reacted when I tried to touch the paintings in his house. It is no wonder that he must really have cherished his wife. I want to laugh at myself. I must look like a damn fool. I tried so hard to get his attention. I tried so hard to get Rap to notice me without realizing that the man I was trying to seduce had a wife. What a dumb bitch I am!

Just thinking of Rap’s wife. Her wife’s face. Her wife’s talent and all. It ate up my ego and pride that was left in my body. 

“Dareen, are okay?” Tita’s voice snapped me back.

“Mmm. Y-yes tita… I’m… fine.” Thankfully, I successfully manage to answer Tita.

“Hmm. Anyway, I just don’t get what my son thinking… I told him to sell these paintings. But he always refuses. My son could not let go of his wife’s painting until now.”

I confusedly look at Tita and ask, “What do you mean, he cannot let go of his wife’s paintings, Tita?” 

Tita sighed and took a one last glance at the painting in front of us before boring her eyes on me. “Raphael didn’t mention anything about… his wife to you?”

Now that Tita asked about it. At this point, I realized that after a months of staying here with Rap, I barely knew him. In the past few days, we have gotten along well, and we even went beyond something, but he never mentioned even once about his life. He asked about mine, yet I could not pull myself away from asking about his. 

Sa ganda kong ito, ang tanga ko rin naman talaga. But you cannot blame me. I like him and even beyond that. And liking someone makes you stupid, makes you  hope even a slightest thing, and makes you assume.

Alam ko nakailang beses na rin akong kompisal sa sarili ko na hinanda ko na ang sarili ko sa ganitong sitwasyon pero ang ginawa kong pader ay isang suntok lang at natibag na ito.

It ain’t sturdy enough to guard my heart, huh. 

I lowered my head. Damn. “Ahm… he really didn’t mention about… his life on me, Tita.”

Tita was shocked, but she regained her posture in an instant. Shaking her head, she said, “Well, now that we are on this, maybe I should tell you about it, Dareen. Besides, it is not a secret.” Tita paused for a bit before resuming. “Raphael got married when he was only twenty-five. It’s his decision and his girlfriend’s, we can not do anything about it since it was their choice. But one day, Rap went home and saw his wife lifeless… and together with his wife, their unborn child was also gone. At that time, my son lost two of the most important people in his life. Before, Rap had a really cold expression, emotionless, but it got severe when his wife and child were gone. And up until now, my son has not been able to forgive himself. He blamed himself for the loss of his wife and child. He blamed himself because he wasn’t able to protect them.”

Humingang malalim si Tita. “Ever since, I haven’t seen my son smile again, as if his life was only a black and white color. He hates gays because his wife was raped by her wife’s gay friend. “ Nabigla ako nang lumapit sa akin si Tita at kinuha ang dalawang kamay ko. “But because of you, Dareen, my son has started to change. I’m amazed by how you make him annoyed, but he’s still soft on you. He is angry at you but still looks at you with gentleness and patience. I’m so happy that he was able to show his emotions again, Dareen. Thank you. Thank you so much for taking my son back to life, Dareen.”

---

Sinusubukan ng powers ko na matapos itong story nina Rap at Dareen this year pero mukhang di ata kakayanin.🤣 Excited na rin kasi sa storyni Desmond at Finn kina Colt at Johan din😄😅🤣. Anyway, thank you po sa pagbabasa.❤🥰

CHAPTER 28

Chapter 28

Dareen Pov

Lahat nang nalaman ko from Tita Bienvineda hanggang ngayon na patungo kami sa bahay ni Chiara ay pilit ko pa rin iyong sini-sink in sa utak ko. I want to thank Tita for telling me the truth but at the same time parang gusto ko na wag muna iyon malaman.

Konting saya-saya pa nga ang nararanasan ko with Rap but here I am right now. Trying to fix my broken womanhood. Kidding. I’m trying to coax my aching and bleeding heart.

Rap was married. Rap had a wife. Rap almost have a child. If his wife didn’t die then it would be a great family. Sa iniisip ko. Napapatanong na naman ako. Kung nabuhay lang sana ang asawa at anak niya. Would he be a great father? Would he be a good husband? At sa mga tanong ko ang utak ko lang din ang sumagot doon. Of course , he would be a great husband and a father.

Sa mga senaryong pumapasok sa isip ko parang isa-isa ay may karayom na tumutusok doon sa puso kong marupok. It hurts. It damn hurts!

Muling pumasok sa isip ko iyong panahon na sinabi niya sa akin na galit siya sa mga kagaya ko. Walang inhibasyon niyang sinabi sa akin iyon. Walang pagdadalawang isip at sinabi niya talaga iyon sa pagmumukha ko. Now, I know why.  Now, I know, kung bakit di niya pinapahawakan ang mga paintings niya. Ayaw niyang may gumalaw sa gawa ng asawa niya.

Thinking about the time we spend together. Iyong halikan namin, iyong yakapan namin, iyong mga landian namin, iyong mga masasayang oras ko na kasama ko siya… lahat ba ng iyon wala lang sa kanya?

Sinasakyan lang ba ni Rap ang kalandian ko sa kanya? Hindi ba siya nandidiri sa akin? Hindi ba siya nandidiri kapag tapos na kami? Hindi ba niya ako sinusumpa kapag tapos na kami? Kapag ba naghahalikan kami ako ba ang iniisip niya? Ang ang mas masakit na tanong. Totoo ba ang ipinapakita ni Rap sa akin? Or did he do all of those things to tame me?

Tapos sinabi pa sa akin ni Tita Bienvenida na iyong initial na letter ‘R’ sa mga paintings ay initial pala iyon sa pangalan ng asawa ni Rap na si Rhian. Bagay na bagay pala talaga sila. Same initial pa ang pangalan nila.

Despite of what I’m feeling sumama pa rin ako dito sa bahay nina Chiara. Ano rin naman ang gagawin ko doon sa bahay ni Rap? Magmumukmok? Iiyak? Mags-self reflect? Tsk! Di iyong bagay sa ganda ko!

“Dareen, we’re here. Look. Our house is verrryyy beautiful, right?” Kilabit sa akin ni Chiara sa tabi ko. Napasilip naman ako sa bintana at napatango. Ang ganda nga noong bahay din nila kaso lang wala akong oras ngayon na i-admire iyon. My mind was full of hurtful thoughts. Di ako marunong mag-appreciate ngayon dahil sa nararamdaman ko na naghahalo.

Bumaba kami ni Chiara sa sasakyan ni mother-in-law. May bumukas sa gate na isang maid at binati agad si mother-in-law n’on at si Chiara pero dahil ma-attitude ang kaibigan ko di nagkibit lang iyon ng balikat niya. Nasa dugo na talaga nila siguro iyon.

Pagpasok namin sa bahay nila. Agad na sumalubong sa amin ang pamilya ni Chiara. May babae na nakaupo sa wheel chair at karga ang isang sanggol sa kamay niya habang nagpapa-breast feed. Si Ralph naman ay siyang tumutulak sa wheel chair noong babae na hula ko ay asawa niya.

“Mommyyyyy!!!” Tumakbo si Chiara doon sa Mommy niya at nahuhula sa tuwa ang kanyang Mommy. Yumakap lang si Chiara sa kandungan ng Mommy niya dahil may karga itong bata.

“I miss you so much Chiara!” saad naman nang Mommy ni Chiara.

“Mommy, Dareen.” tawag naman ni Ralph sa amin. Lumapit si Ralph kay mother-in-law at humalik sa pisngi. Saka naman bumaling sa akin si Ralph. “Dareen, welcome to our home.”

Ngumiti ako sa kanya at tumungo.

“Ang sarap tingnan ng pamilya mo Ralph.” Di ko napigilang di purian ang pamilya niya.

How I wish  I experience this kind of love and bond from my family.

Kitang-kita ko kasi sa mukha nila na ang saya-saya nilang pamilya. Kontintong-kontinto sila sa isa’t isa. Their love was overflowing in the air. Their house seems to shine because of them. 

Pinakilala ako ni Ralph sa asawa niyang si Yassy at agad na nagkalapit ang loob naming dalawa. Nakapagchismis pa nga kami ni Yassy ng konti about sa pagnganganak niya nang magsalita si Ralph. Ganyan na ako ka friendly kapag may dinadamdam.

“Anyway, nakaluto na kami dito. Why don’t we eat first?” si Ralph.

We went to their dining area at sabay sabay kami na kumain. Si Chiara ay ayaw pang iwan ang kapatid niya dahil naaliw siya doon. Akala niya talaga laruan ang kapatid niya.

Ang ganda lang ng family ni Rap—ang mga taong nakapaligid sa kanya. They were openminded and get along with people easily. Kakakilala ko pa lang kay Yassy pero nagkakasundo agad kami at tanggap na tanggap niya ako. Nasabi ko kay Yassy na bakla ako at sinabi niya naman sa akin na naramdaman na daw niya iyon ng makita niya ako pagpasok sa bahay nila.

After ng dinner sa bahay nila Ralph ay pinahatid ako ni mother-in-law sa bahay ni Rap. Yassy and I wanted to talk pa sana kaso naubusan na kami sa oras at may baby na rin siya. Sinabi niya lang sa akin na makakapunta ako sa kanila anytime. Tapos si Chiara naman inaya pa ako na doon matulog sa kanila kaso di ako komportable na matulog doon. Ewan ko di lang talaga feel ng ganda ang matulog doon.

Pagdating ko sa bahay ni Rap akala ko pagdating ko doon ay nandun na si Rap kaso wala pa siya. When I walk on the hallway patungo sa kwarto ko ay napatigil ako sa isang painting na iyong kamay na magkaholding hands. I don’t know, but a tear suddenly escaped from my left eye, then to my right eye too. Why have I never noticed it before? It was clear naman na kamay iyon nang lalaki at babae. At iyong kamay ng lalaki. I know kay Rap iyon tapos may suot iyong wedding ring. That is why familiar sa akin ang suot ni Rap na ring dati. Isang beses ko lang nakita na suot iyon Rap pero di ko naman makalimutan iyon.

Parang gusto kong umalis dito sa bahay. Thinking na bahay ito ni Rap… sa asawa niya. Ewan ko nakakabalisa para sa akin. Sana pala doon na lang ako natulog sa bahay ni Ralph kung ganito naman pala. Ang bahay ay napapalibutan ng mga paintings. Wala man ang asawa ni Rap pero ang buong bahay pagmamay-ari niya pa rin until now… and even Rap’s heart, too—maybe.

Now, I should know my place in this house. I should remind myself why I am here. I should remind myself to draw lines between myself and the owner of this house… lines between myself and Rap.

I swiftly wiped my tears away and put my hands on my waist. I let out a deep breath and bowed my head. Another tear trickled down. Dammit! It really hurts. Masakit pa noong nahuli kong may katalik si Geoffrey. Masakit pa noong hiniwalayan ko si Geoffrey. What a shit is this!?

I thought I can admire this house to my heart content but I guess hindi rin. Kagaya ng feelings ko kay Rap.

I retreated and went on my room. I took a bath and change my clothes. I closed my eyes and try to sleep.

---

Kinabukasan para akong zombie. I didn’t sleep even for a seconds. My eyes were closed but my mind was running. My thoughts were so alive.

Sabi ni Rap na uuwi naman siya kahapon but up until now wala pa rin siya. I’m glad na hanggang ngayon ay maayos pa rin ang takbo ng utak ko. Though my heart is aching and sometimes my tears falls without me knowing. Ayos pa naman ako. Yeah, I’m convincing myself na ayos lang ako.

Until the next day, wala pa rin akong nakikita kahit na animo ng isang Raphael Laurence Marcet. And I feel my heart sank into a never ending black hole. Rap didn’t keep his words. Thankfully when sunday afternoon came dumating bigla sa bahay ni Rap ang bakla kong kaibigan na si Clemence. Of course wala naman akong ibang friend na bakla.

“Oh! Bat para ang namatayan? Bakit ganyan ang mata mo?” tanong niya sa akin ng pagbuksan ko siya sa gate. Pumasok siya at di ko inimik ang pangit niyang tanong.

“Clemence may pera ka naman diba?” tanong ko at nagsimulang humakbang.

Di ko na pinansin ang tanong niya sa akin. Hinawakan niya ang kamay ko at tumigil kami sa paglalakad patungo sa main door. Nanliit ang mata ni Clemence sa akin at pinagkrus ang braso niya sa harap ng dibdib niya.

“Heartbroken?”

I rolled my eyes.

“No.” labas sa ilong kong saad.

“Liar!”

Napairap na naman ako. “Tsk. Answer me may pera ka ba?” tanong ko ulit sa kanya.

“Duh! Of course pero di ko kayang bumili ng isang house or condo for you.”

I clicked my fingers. “That’s good. Let go to an exclusive and expensive bar.”

“Baks.” usal niya.

“What?”

“Nasaan si Raphael ngayon?” Ayan na naman siya sa pangit niyang tanong!

Sa tanong ni Clemence sa akin ay tuluyan ko na siyang tinalikuran at pumasok sa loob. Ang pangit niya talaga magtanong!

I’m angry! Galit ako sa sarili dahil di kinaya ng panagga ko ang lahat ng nangyayari ngayon. Galit ako sa sarili ko kasi nahulog lang din ako sa sarili kong patibong.

It makes sense why I always ended up hurting and crying like a fool. Ang rupok ko. Napaka-over confident ko and I’m too much wishful thinker.

“Nasaan nga si Rap ba-”

“Bullshit Clemence! Kita mo na ngang walang tao dito maliban sa atin. Saka…” napatigil ako sa paghakbang. “Ewan ko… ewan ko kung nasaan siya ngayon.”

“Dare-”

“Wait for me. Maliligo lang ako at magbibihis.”

---

Wearing a maong shorts and a black oversized shirt then a black boots lumabas ako. Of course branded ang mga iyon. Nakita ko ang pagtampal ni Clemence sa noo niya.

“Let’s go.”  anyaya ko sa kanya.

Pinulot ni Clemence ang purse niya sa center table at tumayo.

“Dareen. Don’t wear shorts. Gabi at malamig ngayon magbihis ka doon.”

I raked my hair. “Clemence para namang ngayon mo lang ako makitang nagsusuot ng shorts sa labas at sa bar? Hello? I used to-”

“Dareen I know you-”

I waved my hands on him. “Please! Please lang Clemence wag ngayon. Save your words later. Ngayon alis muna tayo dito.”

Clemence sighed in defeat. Tumango siya sa akin at nauna nang lumabas. May sasakyan siya kaya naman sumakay agad ako sa shotgun seat nang makalabas kami sa bahay ni Rap.

Habang bumabyahe kami ni Clemence at nakita ko ang mga LED lights at iba pang mga ilaw sa daan. Halos mapaluha ako. Para akong nakatakas mula sa bundok na kinasasadlakan ko. Para akong ignoranteng tao na ngayon lang nakalabas.

This is my life before. I used to have this kind of life before. My night life. Isa ito sa nawala nang simula noong tumira ako sa bahay ni Rap. I opened the car’s door and inhaled the air. Slowly, the cold air embraced my face as the car went on. I closed my eyes to feel it even more, but my tears suddenly fell. 

Before Clemence saw it, pinunasan ko na ang luha ko.

Dinala ako ni Clemence sa isang exclusive bar na lagi naming pinupuntahan before. Unang tapak ko sa doon ay para akong nanibago sa lakas ng music, sa mausok na lugar, madilim, at naghalo-halong amoy ng tao at alak ere, at sa mga tao na sumasayaw.

Come to think of it. Ang tagal ko na pa lang di nakakatikim ng alak.  Ang tagal na pala noong huli akong tumapak sa lugar na ito. How I miss this kind of life.

Clemence rented a private room for us and alcohol of course iyan ang pinunta ko dito. Pagdating ng drinks namin di na ako gumamit pa ng baso nila. Diretso kong binuksan ang isang bote ng alak at tinunga iyon.

“Shit.” mura ni Clemence sa tabi ko. “Baks, we have glasses for a reason. Wag kang uminom ng ganyan. Malalasing ka kaagad.” suway niya sa akin at hinawakan ang braso ko.

Napatigil ako at tumingin doon sa kamay niya. Binaba ko ang alak at kinuha ko ang kamay ni Clemence.

“I’m also here for a reason. At iyon ay magpakalasing bakla.” I laughed. Inabot ko ulit iyon binaba kong bote ng alak. “Alam mong ang tagal ko ng di nakakainom baks. So, please let me drink.”

He sighed. “Paglasing ka na iuuwi na kita. Deal?”

Umiling ako sa kanya at uminom sa bote. Napapikit ako at ninamnam ang naghahalong init, pait, at tamis noong alak. Namiss ko rin talaga ang lasa at amoy ng alak.

“Magbook ka ng hotel room or me. Gusto ko iyong suite, huh. At dapat meron lahat ng service.” wika ko.

“Tsk! Lasing ka na ba baks? Anong suite ka dyan? Kung magwa-walwal tayo wag mo naman akong gawing pulubi.” reklamo niya.

Pairap ako tumingin kay Clemence na nags-scroll sa cellphone niya. Napatingin siya sa akin at nakita niya ang nalilisik kong mata na nakatuon sa kanya. Bumuntonghininga siya.

“Fine.” pagsuko niya.

Hindi ko na alam kung anong oras na basta ako umiinom lang. Si Clemence naman ay paminsan-minsan akong pinipigilan sa pag-inom at nagyayaya ng umuwi kaso ayaw ko pa.

Clemence Pov

Pagdating sa hotel na b-in-ook ko for Dareen agad akong nagtungo doon sa front desk at kinuha ko ang keycard. Tapos na naman akong magbayad.

“Thank you.” anang ko ng matanggap ang keycard. Hilaw akong ngumiti doon sa babae sa front desk dahil nakikita niya ang kaibigan kong lasing na para ng baliw habang inaakay ko.

Bwesit din itong si Dareen. Kung sino-sino na lang ang tinuturo tapos tatawanan niya sa walang dahilan. Nakakahiya pero alangan namag iwan ko itong kaibigan ko.

I tried asking him kanina habang umiinom siya kung ano ang nangyari pero ang sinasabi niya lang sa akin.

“You can mock me now, baks.” And I think alam ko na kung ano iyon. Brokenhearted ang kaibigan ko.

Pagsakay namin sa elevator ay napabuntonghininga na lang ako ng niyakap ako ng bakla. Ang bigat pa naman ng katawan niya kahit na maliit lang naman. Laking pasalamat ko nang makarating kami sa suite at literal kong tinapon ang katawan Dareen sa kama. Napaungol siya pero nakapikit naman ang mata. Halos maubos niya ang pera sa account ko. Ang demanding pa kung magwalwal.

Lumapit ako sa kama at nagsalita. “Baks, ihahatid lang kita sa suite mo na b-in-ook ko, huh. Tapos uuwi muna ako kasi tumatawag na ang pudra ko. Babalikan lang kita sa hotel. Maliwanag?”

“Iwan mwo nalangg akoh bhaks… wala namang nagmamahal sha akin.”

I clicked my tongue and closed my tired and sleepy eyes. Dammit! It’s already 4:00am in the morning.

“Aalis na ako Dareen pero babalikan kita later okay? Uuwi lang ako dahil hinahanap na ako ni pudra.” ani ko na naman.

Hindi ko na nilinisan ang katawan niya at kinumutan ko na lang siya. Wala na akong panahon para maglinis sa kanya dahil binubomba na ako ng tawag sa pudra ko. Nang matapos ay pinatay ang ilaw saka umalis.

CHAPTER 29

Chapter 29

Raphael Pov

It was Monday when I finally went home. Exhaustion and lack of sleep got the better of me when I got home. Isang tao lang ang gusto kong makita.I don’t know why, but I want to see Dareen’s face. I want to see his wicked grin and I want him to tease me. It sounds so fucking lame. But that’s what I wanted right now. 

I thought that when I got home siya agad ang sasalubong sa akin. But I was wrong, his cat, Snow, iyon ang sumalubong sa akin. Tinapon ko nag coat ko sa sofa at hinanap siya. I don’t know kung dahil ba malungkot lang ako sa pagkawala ng kaibigan ko pero tingin ko ang tahimik at ang lamig ng bahay pagpasok ko.

Although I’m used to it na tahimik at walang tao ang bahay ko but eversince Dareen live here. My house become bright, cheerful. Maybe because he was very noisy and clumsy.

“Dareen.” I said and open his room pero wala siya doon.

I look at his bed at nakaayos naman ang kama. Lumapit ako doon at kinawakan ko iyon pero nang mahawakan ko ang kama ay malamig iyon. I clenched my jaw. He didn’t sleep in his bed. I concluded. I went to his bathroom and hopefully I can find him there pero wala rin at halata na walang gumamit doon.

Lumabas ako sa kwarto niya at hinanap ko siya sa buong bahay ko at sunod ng sunod sa akin ang pusa niya. Dammit!

Because of my frustrations nang di ko mahanap si Dareen sa buong bahay ay napahuwag ako sa suot kong necktie habang naglalakad sa living area. I undo the three successive buttons of my long sleeve and took my phone in my pocket.

After several rings my mom answered her phone. I closed my eyes and calm myself down before speaking.

“Mom.”

“Oh! Good morning son. I heard what happened to Lorcan-”

“Mom, have you seen Dareen.” I meddle mom from speaking.

“What?”

I ran my fingers on my hair. “I cannot find him in my house, mom.”

“I last saw him in your Kuya’s house, Raphael. Last Friday, we had dinner at your Kuya’s place. And after that, my driver will drive him to your house.” Mom answered.

“Then why I can’t find him here, mom?”

Natahimik si Mommy at ako naman ay nag-iisip kung saan pwedeng pumunta si Dareen. Bullshit! This is the first time he went out without me knowing. No, he doesn’t went out. Fuck. This is the first time.

“Hindi ba siya umuwi sa kanila Raphael? Umayos ka dyan!” Mommy angrily said.

“Mom. I check his clothes nandidito pa man.”

“You must find him Raphael!” After mommy’s yell she cut off the line.

Pumunta ako sa CCTV room ng bahay ko at tiningnan ko kung ano ang ginawa ni Dareen sa mga araw na wala ako sa bahay. Una kong tsineck ang ginawa niya kahapon at nakita kong dumating si Clemence, his gay friend. Then after that sabay sila na lumabas sa bahay. I clenched my fist when I saw what the fuck Dareen is wearing. Bullshit! A fucking shorts?! Does he really have to wear that kind of fucking thing? Sana hindi na lang siya nagsuot kubg ganoon naman kaikli iyon. It is okay if he’s only inside the house, but dammit. He went fucking out!

Hindi mahirap sa akin na alamin ang cellphone number ng kaibigan ni Dareen kaya nang mahanap agad kong tinawagan ang number. Napapakuyom ako sa kamao ko sa tagal na sumagot ng kaibigan ni Dareen.

Lumabas ako sa CCTV room at umakyat sa kwarto ko upang magbihis. Dumating na ako sa kwarto at nakahubad pero hindi pa rin sinasagot noong kaibigan ni Dareen ang cellphone niya. What the fuck?!

“Hello! Sino ’tong gago na tawag-tawag sa akin!? Tang ina kakatulog ko pa lang!”

Napalingon akp sa cellphone ko sa kama. Nang tumunog iyon. Agad kong sinout ang tshirt ko at kinuha ang cellphone ko.

I cleared my throat. “Where the fuck is Dareen?”

“Huh?”

“Where the hell is Dareen?”

“T-teka… R-Raphael Marcet?”

I was impatient to know Dareen’s location yet this friend of him is cutting off the thin line of patience I am holding.

“Tell me where is he?”

“A-ano iniwan ko siya sa hotel-”

“WHAT?!!”

“Ay, grabe! Sa *** Hotel doon ko siya iniwan.”

“Oka-”

“Pumunta ka sa bahay ko Mr. Marcet… nasa akin ang keycard ng room niya.”

“Okay.”

I grabbed my wallet and my car key. Bumaba ako at tumakbo sa garahe ko. Mabilis ang pagpatakbo ko at pumunta sa bahay ng kaibigan ni Dareen.

While driving, I thought of my actions earlier. I panic. I panicked when I didn’t see him at my house. My heart leaped a beat when I entered my house and didn’t see or feel his presence. 

And I remember what happened to my late wife and to our unborn child. I don’t want it to happen again. I do kill people. I’m not afraid of killing people, but I’m afraid of losing someone dear to me. Dareen left in my care… so basically, he is my responsibility. Nevertheless, does taking care of someone involve finding their warmth? Why do I find Dareen’s warm? Why do I feel comfortable when he is around, even if he is noisy, clumsy, dumb, and always gets into my business? Why don’t I feel annoyed when he disturbs me at work? Why do I want him to talk to me even if he talks about nonsense? Why do I like him talking to me even if I always ignore him?

What bullshit is this?

I stopped at Dareen’s friend’s house. I turn off the engine and get out of my car. Clemence, Dareen’s friend, went out wearing his sleep wear. He rubbed his drowsy eyes. 

“The key.” I said and extended my hand.

He hand me the keycard but retreated it back. Kumunot ang noo ko sa ginawa niya.

“Mr. Marcet hindi ko alam kung ano ang nangyayari sa bahay ninyo. Hindi ko alam kung ano ang meron kayo ng kaibigan ko pero sana naman ayusin mo ang pakikitungo mo sa kanya. Kung may gusto mo siya sabihin mo kung hindi linawin mo iyong namamagitan sa inyo. Ma-”

“Wait, I don’t under-”

“-marupok si Dareen. Marupok ang kaibigan ko Mr. Marcet. Hindi ko rin alam kung ano ang meron sayo, e. Pero humaling na humaling ang kaibigan ko sayo Raphael. Kaya sana linawin mo… linawin ninyo kung ano ba talaga kayo. Wag mong paasahin ang kaibigan ko Raphael.” He said and put the keycard on my palm.

I clenched my jaw. “Don’t you have fear?”

“Kung sayo Mr. Marcet—Raphael may takot ako pero para sa kaibigan ko ito.” He gasped. “Sige na. Chupi na. Puntahan mo na ang kaibigan ko.”

---

I swiped the keycard and opened the door. A suite type room. Sarado ang mga kurtina kaya madilim di halata na umaga na at mataas na ang araw. The only thing that give a light on the whole living area was a lampshade. I put my car key, and the key card on the table near the door. I walk into the room and open it. Sobrang dilim din doon. Patay lahat ng ilaw.

I switch the light on and there I find the person whom I’ve been looking for. My fist balled when I saw the same outfit he wore yesterday. Damn that shorts!

Lumapit ako sa kama at umupo malapit sa kanya. I cover my nose when I smell the strong odor of alcohol coming from him. I guess he’d been drinking.

“Dareen. Dareen, wake up.” Sinubukan kong gisingin siya.

I jerked his arms to wake him but he only groaned and changed his position.

“Dareen. Wake u-” i halted when I saw him opened his eyes.

His eyes shoot me like daggers. Dareen’s eyes are somnolent; his under eyes are dark. I want to hug him, but I can not bring myself to do it. It is bugging me that I remember what his friend told me. It has been bugging me on my way here and even now. 

Nahihirapan siyang bumamgon kaya tinulungan ko siya. Kumapit siya sa braso ko at ng makaupo siya sa kama ay tinitigan niya ako.

“Ohh! You look like someone I know.” Dareen pointed me.

My forehead puckered. Dammit! He is drunk!

“Dareen.”

“Shit! Your voice is also the same!” he exclaimed.

“Daree-” I bite my tongue when Dareen suddenly hug me and vomit on my shirt.

My mouth was hanging open and my body immobilized while Dareen was puking on my shirt. Jesus Christ! I wanted to push him and even kick him, but I could not move from shock.

After puking my heart almost melt when he started sobbing and clenching on shirt.

“You’re a fucking shit, Raphael Laurence. You’re a dick! You’re a brute!”

I pushed him and looked at his face. Dammit! His tears and his saliva are mixing! I wanna puke because of its odd smell!

Hinubad ko ang tshirt ko at tinapon ko iyon. Bumaba ako sa kama at kinarga ko si Dareen para dahil sa bathroom at linisan. I mentally cussed when he wiggled. He is very light, but when he keeps moving, he might fall from my arms. 

I halted and pierced my eyes at him, but he only rolled his eyes. Then his legs wiggled again. Fuck this! He is testing my patience!

“Jesus! Baby stop moving!” I yelled nang malapit na akong maubos.

“Saan mo ako dadalhin? Ki-kidnapin mo ako? Shit. Lagot ka sa Daddy Raphael ko!”

I closed my eyes. He is really damn drunk!

Only if he’s not drunk, I might tease back, but he is not in his right mind. I opened the bathroom’s door and put him on the spacious sink. 

“Ibaba mo ako!”

I glared at Dareen but he only glared at me too. The fucking nerve of this sly cat!

“Don’t move or you’re going to fall!” sigaw ko sa kanya at tumigil siya sa kakagalaw niya. At least he is afraid of falling.

Yumuko ako at kinuha ko ang isa niyang paa para tanggalin ang suot niyang boots. Sinununod ko ang isa niyang paa nang matapos ako. Tumayo ako ng maayos sa harapan at hinawakan ko ang laylayan ng damit niya. Wearing a fucking oversized shirt while wearing a damn short-shorts! This sly cat want to be punish!

“Ano ba! Bat mo ako hinuhubaran! Hindi porket gwapo ka at may abs ay magpapagahasa na ako sayo!” sigaw niya nang mahubad ko ang tshirt niya. Basta ko na lang tinapon ang tshirt niya at isusunod ko na sana ang short niya nang sampalin niya ako.

For a brief moment, my face goes numb and all I see is darkness.I ground my teeth. I was ready to yell at him, but when I held my head up, my face softens when I hear him cry.

“Hindi nga ako magpapagahasa sayo.” He sobbed and his fresh and new tears dribbled on his white and flush cheeks. “Isusumbong kita. Isusumbong kita kay Rap.”

“Baby. Baby it’s me.” I hold his hand and bring it on my face. “It’s your Daddy, baby.” I feel like I’m cooing a big baby having his tantrums.

He calm down but he didn’t stop crying so I resume on taking his short off. Sinukahan na niya ang damit niya so, I need to clean him up. I only leaved his brief on. I grabbed the toilet paper and clean his face. Wiping his tears and his saliva off.

I took the unused toothbrush and put a small amount to toothpaste in it.

“Come on open your mouth, baby. Say, ah.”

He wiped his tears and opened his mouth. I touched his jaw and started brushing his teeth. After cleaning him, I was about to lift him, but he hugged me. He buried his face in my chest.

“My heart hurts. I… I am used to it but why it hurts so much when it comes to you. Why I’m so weak when it comes to you.”

“I don’t what the hell happened, baby.”

“Ang sakit… ang sakit ng dibdib ko. “

“Baby-”

“Mahal na mahal kita, Ra…”

Naghintay ako kung ano ang susunod na sasabihin ni Dareen pero wala na akong narinig mula sa kanya. Natahimik na siya at kumalma na. Napatingin ako sa kanya at nakita kong nakatulog na siya. Bumuntonghininga ako at nilagay ko ang braso niya sa leeg ko at kinarga siya patungo sa kama.

CHAPTER 30

Chapter 30

Dareen Pov

I almost flipped off the bed. Nang maalala ko na hindi pala iyon ikababagay sa ganda ko. Hindi ko alam kung anong oras na pero nang imulat ko ang maganda kong mata ay may katabi na akong tao. His face was buried on the fellow. Plus, he was topless. Napakapa ako sa katawan ko at laking gulat ko na tanging brief ko lang ang suot ko. Pinasok ko ang ulo ko sa kumot at tsineck kong tama ba itong nakapa ko at… SHEMZ! Nakabrief nga lang ako!

Niyakap ko ang kumot sa katawan ko at dahan-dahan na lumapit doon sa lalaki na tabi ko. Itinaas ko ang kamay ko nang makalapit ako sa kanya at akmang hahawakan ko na siya ay bigla naman siyang gumalaw! Nabawi ko ang kamay ko ay nang tumihaya ang lalaki ay napatakip ako sa bibig ko gamit ang dalawang kamay ko.

The man whom I missed, si Raphael Laurence Marcet ay katabi ko ngayon. Katabi ko siyang natulog! Napatitig ako sa mukha niya. Binaba ko ang kamay ko at ngayon ay tuluyan ko nang hinawakan ang mukha ni Rap. I want to memorize everything. I want to memorize every inch of his face. I want to memorize it up to the point where I can paint his face without looking at him. I want to paint his face in my mind. 

A lone tear fall from my eyes, but my free hand followed my tears to wipe them out. I brought this to myself so that I’d also be the one responsible for this feeling. One night of drinking is enough for me to wake up. And I have decided. I will stay away from him as much as I can. That is what I can do for myself.

“What’s wrong, baby?” Rap asked me using his raspy yet soothing voice.

I shook my head and wiped my tears away. But another tear fall from my other eye. Traitor!

Bumangon si Rap at akala ko ay baba na siya sa kama pero sinukop niya ang katawan ko at dinala sa kanya. Sumandal siya sa headrest ng kama. He brought my hands around his neck and his two strong arms wrapped around my waist.

Nakapatong ako sa kanya at naka brief lang ako. I used his shoulder as my fellow and closed my eyes. Magkadikit ang katawan namin ni Rap sa isa’t isa kaya naman naririnig ko ang tibok ng puso niya. Hindi ko alam kung para saan iyon tumitibok. Ayaw ko na rin na umasa na sa akin tumitibok iyon.

Hindi na muli pang nagsalita si Rap at ako naman ay nanatiling nakapikit ang mata at nakaunan sa balikat niya pero ang diwa ko ay gising na gising. I was just savoring his body, his hands on my body, roaming. Ang lamig na nararamdaman ko mula sa malakas na aircon ay nahihigitan sa init ng katawan ni Rap.

“Baby.” he whispered.

My tears trickled. Bakit nasasaktan na ako kapag naririnig ko iyon mula kay Rap? Bakit nasasaktan na ako kapag tinatawag niya akong ganoon? I used to like it. I used to love it. I used to love hearing it from Rap. But now it breaks my heart. It is breaking me.

“Baby, why are you crying?” Rap asked and tried to pull me away from him. But I hugged my arms around his neck tighter.

“What the hell is wrong, baby? Why are you crying? Does you head hurt? Are you still drunk?” mahinahon niyang tanong sa akin at tumango na lang ako.

It was partly true. My head is still aching and I feel like my body is overdue its strength to its fullest. But of course, I’m not crying over it. I’m not really a crying baby, but this is what Raphael Laurence had brought to me. He made me feel love. He made me look like a stupid dog who doesn’t know where to complain when it comes to him. He made me feel weak. 

“Let’s go back home, hmm, baby?”

“I… it is up to you, Rap.”

“I thought I’m your, daddy?” he kidded and a wry smile loose from my lips.

“Yeah… daddy. Let’s go back home.”

Raphael Pov

One fucking week after Dareen and I got home, we were fucking okay when we got home. In fact, I slept with him, he let me have him, and after that, he acted cold towards me. 

I talked to him. He answered, but I could feel his coldness towards me. And I don’t know what the fuck I do para umakto siya ng ganun. It is frustrating. It is frustrating to look at him as if he is trying to withdraw a boundary between us. Dammit!

That is why tonight. I didn’t go home, and instead I’m here at the bar drinking alone. But my solitude was disturbed when my friends arrived.

“Drinking alone, huh?” I over my shoulder when a hand landed there.

I looked up and saw Desmond smirking at me. Then I saw Colt behind him wearing a damn grin! What the heck is wrong with these people? Both of them sat at my table and ordered their own drinks under my tab. Jesus!  

“Love life ang problema n’yan panigurado. Pustahan pa tayo.” 

I heard Desmond laughed. “Sure. One hundred thousand, hindi love life problema niya’n.”

“Tssk! Five hundred thousand love life ang problema n’yan.”

Nagkattitigan silang dalawa. “Deal.” silang dalawa at nagkamayan pa talaga sa harapan ko.

Akala talaga nila di ko naririnig ang bulong-bulongan nilang dalawa. Ang sarap gulpihin! Ang lakas ng loob na pagpustahan ang buhay ko sa harapan ko mismo.

I dropped my glass and both of them look at me.

“Fuck you!” i said to them.

“No things. I don’t do it with friends.” Desmond immediately rebutted.

“Oh! So do I.” Colt said and took my glass thwn being it on his mouth but I snatched it before it lands on his damn lips.

“Why drinking alone?” Desmond asked then crossed his legs while his other hand holding his glass of drink.

“I’m tired.” I answered.

“Shouldn’t you go home when you are tired?” Colt butt in.

Desmond shrugged his shoulders.

“Hmm. It is so bizarre to see you drinking, Rap. Don’t you like this kind of place?” Desmond induced.

“People changed.” I reasoned out.

“And there’s that, huh.” Desmond said.

Doon lang ang natatandaan ko na pag-uusap naming tatlo hanggang sa tuluyan na akong lamunin ng kalasingan ko. I’m not used in drinking that is why I immediately got drunk. And forgot the world around me.

Dareen Pov

Hindi ako makatulog sa kakahintay kay Rap dahil hindi pa siya nakakauwi at gabing-gabi na. Ito ata ang unang beses na di siya maagang umuwi galing sa trabaho niya. Nitong mga nakaraang araw ay sinusubukan ko na layuan si Rap. Sinusubukan ko na bakuran ang sarili ko sa kanya. Ang hirap pa dahil kung kailan gusto ko nang pigilan ang sarili ko saka pa siya nagpapapansin sa ganda ko! Iyon tuloy stress na stress na ang ganda ko dito.

Lumabas ako sa silid ko at napagdesisyonan na hintayin si Rap sa labas. Gusto kong kausapin siya tungkol sa mga inasal ko sa kanya. Wala siyang alam kung bakit ko iyon ginagawa kaya siguro ngayon ay naguguluhan siya. That is why I want us to talk properly. Pero nakatulog na lang ako sa sofa ay walang Raphael Marcet na dumating.

Muntik na akong mahulog sa sofa na kinahihigaan ko dito sa salas nang may rinig akong malakas na busina ng sasakyan. Mabilis kong sinuot ang tsinelas pambahay ko at agad na sumugod sa labas. Censored naman itong gate ni Rap awtomatik itong bumubukas kapag pumapasok o lalabas siya gamit ang sarili niyang sasakyan pero kapag hindi niya sasakyan ay hindi ito bumubukas.

Sinilip ko kung sino ang nasa may-ari ng sasakyan pero hindi ko naman kilala. Hanggang sa binaba ng driver ang window ng niya. At doon nakita ko si Desmond na kinakaway ang kamay sa akin. Oo si Desmond iyong kaibigan ni Rap. Binuksan ko ang gate at pumasok si Desmond.

Nang makapasok si Desmond sa parking lot ni Rap sa bakuran ay agad siyang lumabas at binuksan ang backseat ng sasakyan niya. Tapos ay doon niya nilabas ang lasing na lasing na si Rap. Halos ang buong lakas ng katawan nito ay ilagay na kay Desmond.

“W-will you help me?” dun lang ako nakagalaw nang magsalita si Desmond. Agad akong lumapit sa kanya at nilagay sa balikat ko ang isang kamay ni Rap at inakay namin siya sa loob.

“Saan siya pwede ihiga?” si Desmond pagkapasok namin sa loob.

“Pupwede bang sa itaas na lang sa kwarto niya.” sagot ko sa kanya.

“Okay,” pagkatapos naming dalhin si Rap sa kanyang kwarto ay sinamahan ko si Desmond na bumaba.

“How are you related to my friend? Are you his house boy, perhaps?” tanong niya pagkarating namin sa garahe. Hindi ito ang unang beses na nakita ko si Desmond. Maraming beses ko na siyang nakikita dahil famous itong si Desmond sa TV. When it comes to business. Siya iyong tipo ng businessman na maingay sa TV. At ayon sa huling nakita kong report ay na-link siya sa isang artista at modelo na lalaki.

Ngumiti ako sa kanya. Hindi pala ako nababanggit ni Rap sa kaibigan niya. Syempre sino ba naman ako ibinilin lang naman ako ng ama ko sa kanya. “I’m his acquintance, I’m Dareen by the way.” pagkakakilala ko sa kanya.

Tinanggap niya ang kamay ko. “Oh, his acquintance, I’m sorry I mistook you for being a house boy.”

“Nah! It’s okay. Thank you for bringing him home.” ako.

“No sweat. Sige, I gotta go.” sabi niya at pumasok sa itim niyang wrangler. Hinintay kong makalabas siya para maisara ko ang gate. Pagkatapos ay muli ako pumasok sa bahay at pumanhik sa itaas saka pumunta sa kwarto ni Rap.

Nakita kong nakasapa siya sa kama. Pumunta ako sa CR kumuha ako ng metal basin at nilagyan iyon ng maligamgam na tubig. Kumuha na rin ako ng bimpo pamunas.

Pagbalik ko ay inayos ko sa pagkakahiga si Rap. Medyo natagalan ako dahil malaki at mabigat. Nang matapos ako ay hinubad ko ang sapatos at medyas niya. I undo his botton as well para maayos ko siyang mapunasan. Sinunod kong hinubad ang navy blue niyang slacks. Mabuti at may suot siyang  boxer short. Nang matapos ko iyon ay sinimulan ko nang punasan ang katawan niya. Sa totoo lang hindi naman ito ang unang beses na nakita ko ang katawan ni Rap at hindi rin ito ang unang beses na nakita ko siyang walang saplot pang-itaas at ibaba. Mas lala pa nga ang nakita ko dito. Pero ito ang unang beses na nakita ko at umuwi si Rap na lasing. At bagsak talaga sa kalasingan.

“Uhmm,” napaurong ang kamay ko na nasa hita niya nang umungol si Rap. Napatingin ako sa kanyang mukha akala ko gising siya pero nakapikit naman ang mata niya.

Tinapos ko ang pagpupunas kay Rap at pawis na pawis ako. Hindi dahil sa pagpunas ko sa kanya kundi dahil na rin sa pagpipigil ko sa katawan ko. Just damn! Umuungol kasi si Rap sa bawat punas ko sa kanya. Hindi ko alam kong na nanaginip ba siya o ano. Bababa na sana ako sa king-sized bed niya nang makita kong pinagpapawisan siya sa noo niya at leeg. Kaya bago ako bumaba ay pinunasan ko siya at nang iaalis ko ang kamay ko sa leeg niya ay napaigtad ako nang hawakan niya ito.

“R-rap,” nauutal kong saad dahil mahigpit ang pagkakahawak niya doon sa kamay ko. Pilit binabawi ang kamay ko nang bigla niya akong hinila at walang ano-ano’y kinabig ang ulo ko saka at hinalikan.

Nanlaki ang mata ko sa ginawa niya. Hindi ako makagalaw ng ilang minuto habang ang bibig at dila ni Rap ay nang hihingi na sa bibig ko na ibuka ang bibig ko.

Binitawan ko ang bimpo sa kamay ko saka itinungkod ko ang kamay ko sa kama upang mailayo kp kay Rap ang mukha ko pero ipinulupot ni Rap ang dalawang mabibigat niyang braso sa akin kaya bumagsak ako.

Sa isang iglap ay nasa ilalim na ako ni Rap. Walang awa niyang pinagkakakagat ang labi ko. Halos hindi na ako makahinga sa tuwing sinisip niya ang dila ko. Hindi na lang siguro ako magugulat kapag kinabukasan ay may sugat na ang labi ko.

“Hoy!” sambit ko nang ipinasok niya ang isang kamay niya sa suot kong shorts. Na-iangat ko ang balakang ko sa ginawa ni Rap. Ang isang kamay niya naman ay itinaas ang cotton shirt ko. Naglapot ang laway namin ng iniwan niya ang labi ko saka bumaba doon sa utong ko at isinubo iyon.

“Ahhh….Rap… please… Rap.. stop.. plea-ahh,” ungol ko nang dinagdagan niya ng daliri ang butas ko sa likod ko. Sabay ng pagsigaw ko ay ang pagkagat ng mariin ni Rap sa utong ko.

Tumulo ang luha ko dahil sa sakit nun. Ilang minuto ang lumipas hanggang sa umiiyak na ako sa ilalim ni Rap habang inaangkin niya ako. I’m on my kneel while Rap is thrusting his big erect manhood on my hole. Ang hapdi na ng pwet ko dahil sa kanya.

Paminsan-minsan ay sinasampal din niya kasi ang pwetan ko. Mahigpit ang pagkakahawak ko sa kobre ng kama. Nangangatug na ang binti ko. Ilang beses na rin akong nilabasan at sa tingin ko ay wala na akong mailalabas pa. At nakailang palit na siya ng condom.

“Ughhhh,” ungol ko sa tuwing isinasagad ni Rap ang kahabaan niya sa akin. Sa laki at haba niya iwan ko kung paano iyon nakasya doon sa maliit kong pwet. Tahimik na tumutulo ang luha ko habang inaangkin ako ni Rap.

Bigla niyang hinablot ang buhok ko kaya nakaangat ang ulo ko. Mula sa likod ay hinalikan niya ang namamanhid kong labi dahil sa halik niya kanina pa.

“I love you, Rhian.”

Kung masakit ang ginagawa ni Rap ngayon sa akin ay wala na atang mas isasakit pa sa narinig ko mula sa kanya ngayon. Tinawag niya ako sa pangalan na hindi naman ako. Rhian… Rhian, siya ang asawa niya. Asawa niya na matagal ng nang namatay pero hanggang ngayon ay mahal na mahal niya pa rin. Pero bakit ako nasasaktan ng ganito. Dapat ay hindi na dahil alam ko naman na kahit balik-baliktarin ko pa ang mundo walang makakapantay doon sa yumao niyang asawa. 

---

Madaliang update kaya pagtiisan n’yo na mga bhe.😅🥰

Thank you for reading!

CHAPTER 31

Chapter 31

Dareen Pov

Rap’s thing is still inside me. I feel so full and I think my butthole really expanded and it aches because of his rough thrusts. He had already stopped moving, and I guess he fell asleep while ramming me. That is why he is still inside of me. I’m on my back and I can’t easily move because Rap’s hands are wrapped around my waist. The tears that came out of my eyes trickled into my other eye before falls on the fellow.

I just can’t believe it. My body and heart ache. Raphael Laurence is a damn brute! How can he call me his wife while taking me? Did he think he was piercing a damn vagin* with his shaft?Did he forget that he was actually ramming a damn asshole? 

 

When Rap’s moved behind me and his hands loosen around me. I take the opportunity na tuluyan ng tanggalin ang kamay niya sa akin. I closed my eyes and slowly took his manhood out of my hole. Damn this grandpa! Pinapahirapan niya pa ang buhay ko.

Nang tuluyan ko nang mailabas ang mahaba at mataba niyang pagkalalaki ay bumangon na ako at bumaba sa kama. When a lot of fluids came out of my hole, I whispered a series of profanities. Naubusan ng condom?Bullshit! Rap truly sowed his seeds within me! Kaya pala ang sakit ng tiyan ko. Napatingin ako sa sahig na nagkalat ang mga ginamit na ang mga condom.

I sighed.

I picked my clothes off the floor and I was on the way out. I was already out of his room, but I went back to Rap, who was peacefully sleeping. Kinumutan ko siya and… for last time I planted a long and shallow kiss on his lips.

“I love you, Rap. I love you even if it hurts. I love you. Take care.” I whispered and kissed his forehead. 

I went back to my pace and wiped my tears. When I closed the door, my tears boosted, and I covered my mouth using my hands because my sobs became more audible. It became louder and louder as I went further away from Rap’s room.  Nang makalabas na ako ng tuluyan doon sa pangalawang pintuan ay tinakbo ko na ang kwarto ko.

Pagdating ko sa kwarto ay agad kong hinanap ang maleta na dala-dala ko noong pumunta ko dito. Iyong mga damit sa closet ko ay basta ko na lang na kinuha at pinasok sa maleta ko. Hindi ko na iyon tinupi. Pagkatapos ay pumunta ako sa CR naglinis ako sa katawan ko at panay pa ang punas ko sa luha ko na  traydor. Nagbihis ako ng bagong damit saka umupo ako sa kama katabi ang maleta ko na para ng puputok dahil sa laman. Hindi kasi naka-aarange ang mga damit.

Dala-dala si Snow na inaantok pa ay lumabas ako sa silid. Five o’clock pa lang pero aalis na ako. Ganoon ako ka-punctual kapag aalis. Napatingin ako sa kusina. Binaba ko si Snow sa tabi ng maleta na dala ko at bago ako umalis ay ginawan ko pa ng kape si Rap. Nag-iwan ako ng note na i-reheat niya na lang iyon dahil sigurado ako malamig na iyon kapag nagising siya at kapag nagising siya alam ko wala na rin ako dito sa bahay niya.

Nang maidikit ko na ang notes doon ay bumalik ako sa maleta ko at tuluyan na akong pumunta sa kaharian ng Lireo! Charr! Umalis na ako doon sa bahay ni Rap. Habang papalayo kami sa bahay kami ni Snow sa bahay ni Rap ay panay pa ang nguwa ng pusa ko. Tsk! Wag niyang sabihin na jowa na rin niya ang mga aso ni Rap na mukhang aso sa tabi-tabi?

I was just trying to distract myself. Kasi kung masyado kong iisipin ang lahat ng nangyari para akong dahan-dahn na pinapatay sa sakit ng dibdib ko. Ayaw kong mag-dwell masyado sa sakit. Kung si Geoffrey nga nakaya kong kalimutan si Rap ay di naman siguro exempted doon, diba? Makakalimutan ko rin ang lolo ninyo. Sana.

Pagdating ko sa bahay nina Yasmin at Ralph ay agad akong nagdoorbell. Ilang sandali pa ay may lumabas na isang kasambahay.

“Sir, sino po ang sadya ninyo?” tanong nito sa akin at di pinagbuksan ang ganda ko ng gate.

“Ahm, pwede niyo po bang sabihin kay-”

“DAREEN!??” Naputol ang speech ko nang may biglang sumigaw sa maganda kong pangalan. At iyon ang frenemy ko. My goodness!

“Hi! Chiara!” I waved my free hand on her.

Nag-half run si Chaira patungo sa akin. “Open the gate.” parang amo niyang utos doon sa kasambahay.

“Hi-”

“Oh my god! Snow!”

Itinikom ko na lang ang bibig ko nang sumigaw si Chiara ng makita niya na dala ko ang kampon niya— I mean si Snow. Si Snow naman ay binitawan ko saka siya tumakbo tungo kay Chiara. Hila ang maleta ko ay pumasok ako at nilapitan ko si Chiara na tuwang-tuwa nang makita niya si Snow.  Umupo si Chiara saka hinaplos-haplos niya ang pusa ko.

Si Snow naman ay nagpapalambing din kay Chiara at kinikiskis pa niya ang kanyang ulo kay Chiara. Binuhat ni Chiara si Snow.

“Let’s get inside, Dareen.” anyaya ni Chiara at tumalikod na pero mabilis kong inabut ang maliit na balikat ni Chiara. Lumingon siya sa akin.

Bumitaw ako sa pagkakahawak ko sa maleta at nag-squat sa harap ni Chiara. Kinuha ko muna sa kanya si Snow at nilapag ko sa semento nilang bakuran.

“Chiara, diba gusto mo naman si Snow?” panimula kong tanong sa kanya. Hinawakan ko ang dalawa niyang kamay.

Hindi siya sumagot sa akin at kinunot niya lang ang noo niya sa akin. Hanggang na namula na ang mata niya. Kinabahan ako dahil parang naiiyak na ang frenemy ko.

“Dareen, are you leaving?” tanong ni Chiara na nagpasikip sa dibdib ko. Kinurap-kurap ko ang mata ko at tumingala upang di tuluyan na lumabas ang luha ko. Bakit ang daming alam nitong batang ito? Dati pa siya, ah.

Ngumiti lang ako sa kanya at binitawan ko saglit ang kanyang maliit na kamay at dinampi-dampi ko ang palad ko sa mata ko na namamasa.

“Chiara for the mean time. Pwede ba na d-dito muna si Snow?”

Ayaw ko siyang sagutin sa tanong niya.

“Dareen.”

“Alagaan mo si Snow, huh? Maarte ’yan gatas iniinom ng pusang iyan.” biro ko pa sa kanya pero tumulo na lang ang luha ko nang biglang hawakan ni Chiara ang pisngi ko. Dumapo ang dalawa niyang kamay sa pisngi ko at bahagya niyang hinimas-himas ang aking pisngi.

“Dareen, have you been crying?”

Napatakip ako sa bibig ko. “Chiara…”

“Dareen, your eyes are fluffy. Did Raphael hurt you? Did he throw you away from his house?”

Umiling ako sa kanya at kinuha ko ang kamay niya na nasa pisngi ko. Suminghot ako.

“I-it’s not like that Chiara…”

“You can live in our house, Dareen.”

Napapikit ako sa mata ko ng mariin.

Yumuko ako. Hindi ko alam na ganito na pala kalalim ang relasyon namin ni Chiara. Pa-away-away lang kami noong nasa bahay kami ni Rap. Iniirapan lang namin ang isa’t isa pero di ko aakalain na ganito ang epekto ni Chiara sa akin. Siguro dahil si Chiara ang kauna-unahang bata na naging closed ko?  O dahil naaliw din ako sa kanya. Either way, napamahal na siya sa akin.

“Si Snow na lang ang titira dito, okay?”

Biglang tumulo ang butil ng luha ni Chiara sa kanyang pisngi kaya sinunod ko kaagad iyon at pinunasan.

“Chiara-”

“Dareen. Why are you leaving? If Raphael doesn’t want you, I want you. Just stay in our house, Dareen. We have a lot of rooms.” umiiyak niyang saad sa akin.

Napabuga ako ng marahas na hininga dahil sa paninikip ng dibdib ko.

“Listen, Chiara. Babalik naman ako… mag… magpapahangin lang ako saglit at… di naman ako pinaalis ni Rap. Kaya iiwan ko muna si Snow sayo.” pagpapaintindi ko sa kanya. Though it was a half-truth and a lie, I’m leaving for good. I will try to stand on my own feet. With or without the help of anyone. Nagsinungaling lang ako kay Chiara dahil baka kung sasabihin ko sa kanya na naglayas ako sa bahay ni Rap ay magsusumbong ito. At totoo naman na di ako pinaalis ni Rap. Ako. Ako ang kusang umalis sa bahay niya.

Di ko pa alam kung saan ako ngayon tutungo. Di ko alam kung saan ako matutulog mamayang gabi pero ngayon ang iisipin ko ay ang pag-alis muna.

“When will you come back?”

“S-surprise na iyon.”

“Will you bring a pasalubong when you come back?”

Tumango ako sa kanya at ngumiti. “Yes, I will.”

“I love you, Dareen.” Tumulo ang luha ko doon sa sinabi ni Chiara. Di ko maintindihan sobrang sincere lang kasi ng pagkasabi niya noon at ramdam na ramdam ko. Parang nanunuot iyon sa puso ko.

Kinabig ko si Chiara at niyakap ko siya ng mahigpit. “I love you, too, Chiara.”

Biglang lumabas si Yassy. Kaya napatayo ako at pinunasan ko ang luha ko. Naglakad si Yassy patungo sa amin ni Chiara. Mabuti na lang at tumigil na ang luha ni Chiara. Tumuwag ng isang maid si Yassy upang pakainin na si Chiara sa breakfasf niya at si Snow naman ay nanatili sa tabi ko hindi siya sumunod kay Chiara sa loob. Nagdadalawang isip pa si Chiara kung susunod ba siya doon sa maid nila o hindi.

“Good morning, Yas. Sorry, di ako nagpaalam na pupunta dito.” ani ko kay Yassy.

“No, it’s okay Dareen. I was shocked na nandidito ka sabi ni Yaya pero mas nagulat ako kung bakit di kayo pumasok ni Chiara sa loob.” sabi niya naman sa akin.

“Hmm. Nandito lang naman kasi ako para… iwan sana kay Chiara ang pusa ko.”

At tiningnan ko si Snow na behave na behave ngayon. Di ko alam kung nakaramdam na ba siya na iiwan ko siya dito o naninibago lang siya sa environment niya.

“Your cat?” Tumango ako sa kay Yassy. “We can take good care of it but… why Dareen? And why do you have your luggage?” Napatingin siya sa maleta ko. Sa tono ni Yassy ay alam ko na may pagdududa na siya.

“Ahm, magpapahangin lang Yas.” pagsisinungaling ko at tumawa sa kanya.

“Hmm,” aniya at napatango-tango. “Why don’t we get inside? Let’s have a breakfast first.” aya ni Yassy pero inilingan ko siya.

“Hindi na Yas. Kailangan ko nang-”

Nagulat ako nang biglang hawakan ni Yas ang kamay ko kaya napatigil ako. “Dareen, I want you to become our second’s child godfather. Sa tingin mo ba sa oras na iyon… nakauwi ka na galing sa bakasyon mo? Since,  ayaw mo pumasol dito na lang kita tatanungin.”

“A-Ako?” turo ko pa sa sarili ko.

Tumango siya sa akin.

“H-Hindi ko pa alam Yas… k-kung makakauwi na ako sa oras na iyan.”

“Hmmm. It’s okay basta isa ka sa ninong, huh?”

Ngumiwi ako kay Yassy. “Ninang Yas.” pagtatama ko sa kanya.

Napatawa naman siya sa akin with matching sampal-sampal sa balikat ko.

“Sige, Yas aalis na talaga ako.”

“If you need help, I’m here. Okay? I know you have a thing on my husband’s brother, but don’t worry anything that we talk and happened right now. I won’t tell my husband.  Especially to Raphael.”

Napakagat labi ako at niyakap ko si Yas. Gumanti naman siya ng yakap sa akin at hinimas ang likod ko. Feeling ko may sisterhood na kami ni Yas. Siguro ganito kapag magaganda, ’no? Chaarrott lang!

“Thank you, Yas.” pasasalamat ko sa kanya at kumalas sa pagkakayakap. “Pakisabi na lang kay Chiara na aalis na ako.”

Ngumiti si Yassy sa akin. “Hmm. Take care of yourself.”

CHAPTER 32

Dedicated to: blyanailaria

---

Chapter 3

2

Dareen Pov

I was born with a silver spoon in my mouth. And I’ve never known until now, kung paano ba talaga ang mamuhahy dito sa labas. It was so stupid of me to leave Rap’s house without a plan ahead of me. It was so stupid of me to have the audacity to leave his house with only a small amount of money in my hand. It was so stupid of me to leave and not think about how I could live outside of his house, without his care, without his support. Above all my folly, falling in love with someone who can’t move on from their past was the most folly of all. Falling in love with Raphael Laurence Marcet was the most stupid thing I ever did in my life. I think. But I’m a gay man with principles, so I will stick to my decision and I will not go back to his house. May pa speech na ako kay Chiara at Yassy, ’no. Ika-papangit ko iyon kung babalik ako.

I took a deep sighed.

I thought I was the master of our game. I thought I was the one who was playing. I thought I could play it well since I already had enough experience. I thought I had already learned my lessons, but it seems like I was fooling myself. I was just having an illusion. Illusions suggest that I can suppress my feelings. I have illusions that I can win the stupid game I started. I had a fantasy that Rap would one day fall for someone like me.Illusions that I might change him? His heart? I already had enough. I’ve already experienced enough pain. But what Rap’s pain brought me was like a whole new thing in my existence. I thought pinakamasakit na iyong nangyari sa amin ni Geoffrey. Akala ko masakit na iyong itaboy ako ng sarili kong pamilya sa bahay namin. Yet, here I am wandering around, bringing my bleeding and aching heart. I didn’t know until now that I was capable of feeling like this. It felt like I was being held in the neck. I felt like my heart was being squeezed. I feel suffocated by everything. 

“Jesus! Please, look on your way!”

Napatingin ako sa babae na nasa harapan ko. Dahil sa pagkabundol niya sa akin ay natauhan ako sa paglalakad ko dito sa tabing daan. I looked at her head to toe. Wearing a fitted pink dress, a stilleto and a jacket around her shoulder. Her also carries her purse—Chanel bitch and her latest Iphone. Damn!

“I… I am sorry.” I said and bend my head a lil bit.

“Tssk! Please don’t walk around having deep thoughts. Reserve that for your home.”

Hindi ko siya inimik at nanatili lang na niyuko ko ang ulo ko sa kanya. Hanggang sa nakita ko na lang na papaalis na iyong paa niya. Kung nasa wastong pag-iisip lang ako ngayon baka nakakita na ako ng away. Kung sana nasa buhay ko ako dati  nsampal ko na rin ang babaeng iyon ng lumilipad na Louis Vuitton kong bag. Gusto ko na siyang pabulanan na ano ang ginagawa ng kagaya niya na sosyalera sa isang kalye! But I choose to shut my beautiful mouth and choose to not to waste my precious saliva over her.

I held my head up. Kanina pa ako naglalakad at di ko talaga alam kung ano ang gagawin ko. Mainit na at namumula na rin ang balat ko. I feel so exhausted. Tired. Sleepy. Shemz! Napatingin ako sa paligid ko at nang may makita akong isang upuan—no it is more like a bench outside nang park. Hindi iyon naiinitan dahil may mga halaman naman na tatayog sa tabi kaya naisipan ko munang umupo doon. I need to rest my beauty. Damn this.

Nang makaupo ako doon si sementong bench ay napa-massage ako sa binti ko dahil sumasakit iyon. Di talaga sanay ang ganda ko sa mahahabang lakaran. Stress na stress na ang ganda at ayaw ko nang tumingin sa salamin dahil baka di ko na makilala ang sarili ko. Jesus!

Habang nagmamasahe ako sa binti ko ay may biglang pares ng paa na huminto sa harapan ko. Kaya naman napatigil ako sa pagmamasahe at inangat ang ulo ko. Halos lumuwa ang mata ko nang makita kung sino iyon.

“Dareen? Shit! Ikaw nga!” pag-eeksahera ng bakla kong kaibigan.

Di ko pa nakakalimutan na iniwan niya lang ako doon sa hotel at pagkagising ko si Rap na ang bumungad sa akin.

“Bakla ka may atraso ka pa sa-”

“Bakit dala-dala mo ang maleta mo? Don’t tell me… hindi kayo nag-work ni Rap?” paghuhula niya.

Umirap ako at napatingin sa maleta ko na halos masira na ang zipper. Gusto ko sana siyang pabulaanan at pagalitan dahil sa nangyari noong nakaraan kaso heto’t nauunahan pa talaga ako sa isyu ko sa buhay.

“We won’t really work, Baks.”

“Does this mean na pinalayas ka niya dahil… ayaw niya sayo?”

Umiling ako sa kanya at tiningala ang bakla kong kaibigan. “It’s not like that. Ako ang kusang lumayas Baks.” pagmamalaki ko pa talaga.

“Alam ba ni Raphael ito?”

“Tsk! Syempre hindi-” bigla akong natigil sa kalagitnaan ng pagsatsat ko ng biglang kumulo ang tiyan ko. Napakapa ako doon. Shit! Wala pala akong breakfast and lunch!

“Halika dalhin mo ’yang maleta mo. Kakain muna tayo dahil mukhang wala ka pang kain. Alam mo bang walang saysay ’yang ganda mo bakla kapag ginugutom mo ang sarili mo?” pagsesermon niya sa akin.

Habang sumusunod ako kay Clemence na sermon nang sermon sa katangahan ko. Ako naman na nasa likod niya ay di ko na rin mabilang kung nakailang irap na ako sa kanya. Halos ipagdasal ko na lang na papatid siya para matigil sa kakatalak.

“Teka nga bakla ka! Bakit ka ba napadpad dito?” tanong ko sa kanya. Tumigil siya saglit kaya ako ay napatigil din.

Pairap siyang lumingin sa ganda ko at sumagot, “May family dinner na naman kami at unfortunately nasiraan kami ng sasakyan ng driver ko. Kaya ayon tumawag pa ng mekaniko si Manong since walang malapit na auto repair shop dito. Na bored ako sa sasakyan kaya naisipan kong maglakad-lakad kaya nakita kita.”

“Hindi ka ba mapapagalitan ng daddy mo kapag nagtagal ka pa, kayo?”

“Alam ni daddy na nasiraan ang sasakyan. Tara na nga.” si Clemence saka ako hinila.

Pagdating namin sa isang restaurant ay siya na rin ang umorder ng foods. Kakain na lang daw din siya dahil baka matagalan ang pag-repair doon sa sasakyan nila.

“Tell me Dareen. Saan ka pupunta ngayon na lumayas ka? Uuwi ka sa bahay ninyo?”

Sinabi ko na kay Clemence ang buong nangyari. Kaya ayon nasermonan na naman ako na kesyo daw gangan, ganun. Na ito na daw ang sinasabi niya. Tahimik lang ako at tinatanggap ko lahat ng sermon niya. Hindi ko naman iyon masyadong dinidibdib pasok sa kabilang tenga labas sa kabilang tenga ganyan lang naman.

Hindi naman kasi nagkulang sa pagsabi si Clemence sa akin. It’s all my fault kaya no choice kung hindi tanggapin lahat sermon ni Clemence.

I took a small sip of my wine and placed it back on my table without leaving my hand on it. Tumingin ako kay Clemence na nanantya ang mata sa akin.

“Hindi ako uuwi sa amin.” sagot ko sa kanya.

Tumango siya sa akin na parang alam na niya ang sagot ko, naparang inaasahan na niya aang naging sagot ko. Clemence crossed his arms above his chest and lean back.

“Sabi mo wala kang plano?”

Tumango ako sa kanya.

“At saan ka tutungo after natin dito.”

Nilagok ko ang wine at pabagsak ko iyong binaba. Clemence strong gazes didn’t falter.

“Maghahanap ako ng apartment or something na matutuloyan ko. Iyan muna ang poproblemahin ko.” Iyan lang ang naisip ko for now. Kasi wala nga talaga akong plano.

“Then?”

“I don’t know. Find a job?” Walang kasiguraduhan kong sagot.

“Do you have money?”

Napabuntonghininga ako doon. Hindi ko aa na ang pag-ipon ipon ko noon ay magagamit ko talaga. Sinubukan ko lang naman na magtipid-tipid sa buhay noong nasa bahay na ako ni Rap pero di ko aakalain na magagamit ko ang perang naipon ko. But then it’s too small. Hindi ko alam kung kaya ba akong pakainin nitong perang dala ko sa isang buwan.

“I have. Hindi kalakihan kaya maghahanap siguro ako ng trabaho?”

Inirapan ko si Clemence nang bigla siyang tumawa sa akin.

“Really, Dareen? Ikaw maghahanap ng trabaho? May alam ka bang trabaho?” tanong ni Clemence sa akin na parang ang tanga ko na talagang tao.

“Clemence, I’ve changed. Of course, may work na akong kayang gawin.” pagmamalaking sagot ko sa kanya.

“I can see it, Dareen. I can see na nagbabago ka na paunti-unti. But what happened today was so sudden, Baks. Mabibigla ka. It is like falling from heaven to earth, Baks.”

“I know. At anong gusto mong gawin ko? Bakla, may mga pangyayari sa buhay natin na magpapabigla sa atin. May mga bagay na nangyayari na hindi natin kayang kontrolin—mahirap kontrolin. At itong ginawa ko ngayon paninindigan ko ito. Without anyone’s help. I will stand on my ground, Baks. There are a lot of things that I need to learn and I’m… willing to learn.”

Sa huli ay di na tumuloy si Clemence family dinner nila. Sinamahan niya akong maghanap ng apartment na kaya sa bulsa ko, I mean sa pera ko. Tapos ay bumili na rin ako ng phone. Android siya at di na ako nag-inarte pa dahil mahirap na talaga ako.

Hanggang sa nakarating kami sa lugar na malapit lang sa MU. I’m really thankful to Clemence. Without him baka nanglimos na ako dyan sa daan ngayon. Ginamit namin ang sasakyan nila at thanks din sa pudra niya na pumayag na di na siya tumuloy sa kanilang dinner.

“Bakla ang lapit lang ng MU dito.” kumento ko at tiningnan ang apat na palapag na apartment. Ilang minutong lakad lang ay MU na.

“Hmm. Naalala ko kasi na may kaibigan si Kuya na naghahanap ng roommate kaya dito makakatipid ka.” aniya.

Mabuti at pagpasok namin doon ay nanduduon lang din ang landlord kaya pinapasok kami sa kwarto. T-in-ext na rin kasi ni Clemence ang iyong kaibigan daw ng Kuya na umuupa din dito. Binigay niya ang permission kay Clemence na pumasok kami sa kwarto niya at ayos na ayos daw dito na may ka-roommate na siya.

Pagkapasok namin ni Clemence sa isang kwarto ay bumugad sa amin ang di kalakihan na kwarto pero okay na rin kaysa naman sa labas matulog ang ganda ko. May double-deck, table na may computer, at cabinet din saka may sariling CR din ang room.

“Okay lang ba ito sayo, Baks? Di pa umuuwi iyon sinasabi ko sayong friend ni Kuya kasi nasa trabaho pa daw siya.” aniya.

“Okay na ako dito Baks.”

Tumango siya sa akin.“Mabuti naman.”

Dapat may down payment daw kaya nagbigay na rin ako doon sa babae na landlord. Binigyan niya rin ako ng extra na susi at saka siya umalis.

Tinulungan ako ni Clemence na i-unpack ang gamit ko at nilagay ko iyon sa bakante na cabinet. Tinanong ko si Clemence kong babae ba ang roommate ko o lalaki kaso di niya rin alam. Nagtext lang daw kasi sila matapos siya bigyan ng number ng Kuya niya.

“Aalis na ako bakla. Mag-iingat ka dito at kung may kailangan ka you have my number na naman. Just call or text me. Saka chika ka rin sa akin kung mabait ba ang friend ni Kuya, ah.”

“Hmm, sige. Salamat Clemence. Salamat sa lahat.”

“Tssk! Kinikilabutan ako sayo bakla ka.” natatawa niyang ani. “Noong kailangan ko ng taong masasandalan nandyan ka at ngayon na ikaw na naman ang may kailangan syempre di kita iiwan. I love you, bakla.”

“I love you din bakla. Sana ikaw na lang minahal ko.” biro ko sa kanya at napasampal siya sa balikat ko.

“Nakakadiri ka bakla.”

“HAHAHAHA! Syempre biro lang. Kahit na ikaw na lang ang lalaki na matira sa mundo bakla, hanggang friends lang tayo. I cannot be bottom for you nor top for you.”

CHAPTER 33

Chapter 33

Raphael Pov

When I woke up the next morning, a thick blanket was wrapped around me, and even with the thick blanket, I knew that below I was naked. I feel so sticky and wet. My head is throbbing so badly. I got off the bed with my blurry sight. I rubbed my eyes, and that’s when I saw a lot of used condoms on the floor. 

My body automatically sits back on the bed while eyeing the used condoms scattered on the floor. Fuck! What the hell did I do?  Napasapo ako sa ulo ko at saka na bumuhos sa akin ang nangyari. Parang mga malalaking patak ng ulan ang mga alala na bumuhos sa akin. What the hell did I do to Dareen? Did I really hurt him? Dammit! I cannot believe that I called him… Rhian. Why the hell did I call him by the name of my late wife? 

Nagulo ko ang buhok ko at napatingin sa kama ko. Wala doon si Dareen. Tumingin ako sa wallclock at alas nuebe na.I got up and started cleaning my room. And when I cleaned up my bed, there was a blood stain on the bedsheet. 

Napahasa ako sa bagang ko at natapon ko ang comforter na hawak ko sahig. Suot ang tanging boxer ay lumabas ako sa kwarto ko at bumaba.

“DAREEN!” I shouted as soon as I came down.

Dumiretso ako sa kwarto niya at walang katok kong binuksan ang pintuan. Nang makita kong walang tao sa kama at parang may biglang gumapang na malamig na hangin sa buong katawan ko. I casted my eyes from his bed and eyed on his closet. Napahilamos ako sa palad ko nang makita kong bukas iyon at wala nang laman. Wala na rin ang maleta niya doon sa ibabaw ng closet niya. I can’t even find Snow.

“Fucking shit!” I murmured.

Umalis na talaga siya. Di na ako tuluyan pang pumasok doon sa kwarto niya at babalik na sana ako sa kwarto ko nang mahagip ng mata ko ang island counter sa formal kitchen. Instead of going to my room. Dumaan ako sa kusina at nakita ko doon ang isang tasa ng kape at may note pa iyon.

My hands were trembling as I picked up the note. 

‘Maybe, it would be my last coffee for you, Rap. It’s such a shame na malamig na ito kapag nakita mo. Kaya i-reheat mo na lang. I’m sorry Rap but I’m leaving. Thank you for everything. ILY<3’

Mapakla akong napatingin doon sa kape na ginawa ni Dareen. Napakuyom ang kamao ko at nalukot ko iyong note na iniwan ni Dareen para sa akin. I took the cup of coffee and, out of my frustration and anger, nabato ko ang tasa sa dingding at nagpipiraso iyon na nahulog sa sahig. The white and shiny wall was stained with coffee.

I’m not sure what was causing my hands to tremble so badly.I cannot decipher if it is because of anger, frustration, or the feeling of regret. 

Jesus Christ! It’s not a dream that Dareen whispered to me, confessed to me. I thought it was only a dream that he said, I love you. Dammit! He loves me. He really does. My baby. 

“AAAHHHHHH. FUCK! FUCK! FUCK!” I screamed and punched the island counter. “What the hell did I do, baby?” 

I turned my back on the counter and leant against it. Napaupo ako habang nakatingin doon sa basag na tasa at maruming dingding. Napakalas ng kabog ng dibdib ko. My chest moved up and down.

I fucking hurt him and he had enough with me. He could not withstand me either. I thought he could. But then what I did was beyond. I called him Rhian while I was taking him. I must have hurt his ego. I really fucked up, even if he didn’t know that Rhian was my wife. What more, if he knows? Everything is messed up! Dammit, he really left. He really left me. 

“Oh my god!”

I heard Mommy’s sharp voice. I slowly averted my gaze from her. Mommy put her expensive bag on the floor and took my hand—my bleeding hand. I wanted to touch Mommy’s face when she was about to cry looking at my hand. Tumingin na lang ako sa kamay ko na dumudugo, may sugat at namumula. Because of my wound, I didn’t feel any pain at all. Instead, I felt like my heart was being wrung. I feel like it is bleeding inside. I feel like I’m being gimped and I can’t breath normally due to it.

“Remuell! Get the medicine kit! Raphael’s hand is bleeding!” Mommy shouted on the top of her lungs.

“Relax, mom. This… this wound can’t kill me. I even caught some bullets from my friend, yet I didn’t die- “

“Shut up Raphael Laurence!” Mommy yelled.

“Shit! What the fuck are you doing with your body, son?” Daddy said and bent over to hand the medicine kit to Mommy. I saw how Mommy’s hand trembled while opening the medicine kit, and Dad saw it too, so he helped Mommy open it. 

Mommy trembled with only a few small wounds, bruises, and blood. What more if he sees me catch a bullet from my friend? 

“What happened?” Mommy asked as she cleaned my wound using alcohol. I winced when the sting got in. 

Mommy and Daddy had always been so open to us, so we did as Ralph and I always told our parents about our lives, relationships, and so forth. But I learned to keep a secret from them when I entered the underground world. I don’t want them to get worried. My dad didn’t follow in my grandfather’s footsteps, and so did Ralph. But I have changed since my wife died. I wanted to be more powerful than I was, so I asked my grandfather if I could take his position, and, little did I know, my friend Lorcan was the mafia boss. His family happened to be my family’s friends too, and they’re in the same organization. 

Noon man ayaw ni Mommy na pumasok sa ako sa organisasyon. Ayaw na ayaw niya iyon at umabot pa nga sa punto na binantaan ako ni Mommy na papalayasin niya ako kapag ako ang sumunod sa yapak ni Lolo kaso buo na ang desisyon ko noon. Kaya ang gusto ko pa rin ang nasunod. But eventually when Mommy saw how I survive in this world and strive for myself. She embraced me again in her arms.

“Your father always tells me, Raphael, to not get into your life since you are already old. But, as your mother, I can’t help myself. I feel like you’ve grown so much that I cannot reach you, Rap. You’ve changed so much.”

I sighed and flicked an eye at my dad. Daddy just shrugged his shoulders. Using my free hand, I reached for Mommy’s wet face. She is crying. 

“I’m still your son, mom.” I said and wiped her freshly shed tears.

“But not our baby anymore.”

I laughed and mommy sneered at me.

“I’m not a baby anymore, mom, since I already have a baby.”

Mommy’s eyes widen a fraction upon hearing what I’ve said. 

“Did you get someone pregnant Raphael Laurence?!” Mommy’s expression really shifted so fast from being sad to mad.She let my hand go and looked at Dad before turning her eyes on me. 

“I doubt if I can get him pregnant, mom.”

Mom and dad, who were in front of me, frowned. Their eyebrows furrowed as they looked at me with confusion written all over their faces. 

“I… I think… I love Dareen, mom, dad.”

Daddy’s eyes went round while Mommy’s jaw dropped open while her eyes were still wide. The silence enveloped us and I could hear my heartbeat clearly. 

I’m a fool for not realizing sooner that I’m already in love with him. I don’t feel confident or anything because I can sense that he likes me, but I was confident that he could not leave me because he had nothing. I am certain that he will never be able to leave this house because he is a sheltered brat.Yet I was so wrong. Wala na siya dito. He really left and even had the guts to make me a coffee. 

This kind of feeling was not foreign for me. I feel this kind of emotion before. The difference was Dareen is a man and before it was my wife. But this time the emotion is stronger and deeper. I’ve never thought that I would fall for someone who is very opposite to me. I thought that I was still capable of loving someone after my wife and child died. I never thought that there would be someone who can warm my cold heart again. Dareen makes my heart beat mad.

Thinking about his clumsiness, his loud and sharp voice, his intentional and trying hard actions to get my attentions. I smile upon thinking about his small arms wrapped around me, when he straddled on lap and plant a small kisses on my neck. Dammit! I’m fucking whipped!

“You are surely in love, son.” Mayamaya ay saad ni Daddy.

I smiled and nodded. “I really do, dad.”

“At bakit ka nagkakaganito kung gusto mo si Dareen. I mean if you love him… why—”

“He left mom.”

“WHAT??”

Daddy winced and covered his ears when Mommy shouted. 

“I—I did something mom…” I said and continue telling them the whole story. Gladly natatandaan ko ang mga nangyari kahapon. Habang nagkukuwento ako ay si mommy naman nanginginig na ang kamay. Siguro gusto na akong kutusan. “I call him Rhian, mom while… you know doing adult stuff…”

“That’s where you screwed son.” Daddy remarked.

“Yes dad… and what more if he knows that Rhian was my late wife—”

“He knows.” Mom cut me off.

This time, Daddy’s eyes and mine were glued to Mommy. 

“I… I told Dareen about Rhian’s painting, Raphael, and that includes your past. I told him the whole story. I’m sorry, anak. I never knew that this would happen.” malungkot na sabi ni Mommy at hinawakan ang kamay ko.

I took a deep breath before opening my mouth.

“Don’t be sorry, mom. You just tell him the truth. And I don’t have a plan to keep this secret from him either.”

“Then, what are you going to do now? Saan mo siya hahanapin Raphael?” tanong ni Mommy.

I chuckled. “Finding a person is a piece of cake for me and my mom. I can find Dareen. Hindi iyon makakalayo dito.” I said with assurance. Ang hindi lang ako sigurado ay kung babalik ba siya sa akin. O maniniwala ba siya na mahal ko na siya.

I saw how Dad shook his head when he heard what I said. “This is not you, Raphael Laurence. You don’t run after someone.”

“I will run after him, dad. He is the only one who can make my heart feel at ease. My body is finding its warmth.” And that is my baby.

“So, what I did was right, huh. Bringing him here was right.” Daddy said.

I smiled.

“Are you going to accept me, dad? Mom? Are you going to accept us?”

Napaahon ako mula sa pagkakahilig ko sa island counter nang biglang kurutin ni Mommy ang ilong ko.

“Silly. Pag nahanap mo na si Dareen at maging kayo, matatanggap kita. Matatanggap namin kayo.”

Tumango si Daddy sa sinabi ni mommy.

“I will. I promise.” buong puso kong saad. I will get my baby back no matter what.

CHAPTER 34

Chapter 34

Dareen Pov

Napapatid ako sa pintuan ng nilabasan kung isang restaurant. Kaya naalog iyong pintuan at napatingin sa akin ang iilang mga kumakain sa loob. I just gave them a smirk before flipping my imaginary long hair and turning my back on them.

Bumuntonghininga ako at napapadyak. Nakailang restaurant na ako na pinuntahan at ni-isa walang tumanggap sa akin kasi daw may na hire na sila. Ang papangit lang nila. Bakit kasi naglalagay sila ng poster sa labas ng restaurant nila na may hiring sila e, may natanggap na naman pala? Ano ’yon para may uto? Pangatlong restaurant na iyong nilabasan ko na saka lang kinuha ang poster kapag nagtanong na ako na pwede bang mag-apply.

I roll my eyes and leave the place. Humanap ako nang mauupuan ko dahil napagod na ang ganda ko sa kakahanap ng work! Tsk! Hindi talaga madaling makahanap ng work in reality. Lalo na kapag wala kang experience at hindi ka graduate. Shemz! Mag-aaral pa nga para makapagtapos. Tapos iyong iba na pinag-apply-an ko tumatanggap lang daw sila ng may experience. Ugh! Kaya nga naghahanap ng trabaho para may experience! Paano makaka-experience kung hindi naman tinatanggap? Nakaka-bwesit din ang ganun. Nakakasira ng ganda!

I took my phone from my pocket at doon ako naghanap ng trabaho na maaaring kong mapag-apply-an.

Ito pa nga ang pangalawang araw na wala ako sa bahay ni Rap pero hirap na hirap na ako. Stress na stress na ang ganda ko! Naisip ko tuloy na bumalik na lang kaso nasaan na ang mga sinabi ko kung ganoon? Naisip ko nang bumalik kasi ang hirap pala pero paano ako matututo nito kung ito pa lang susukuan ko na. Paano ako matututo kung ito nga kang tatalikuran ko na? Kaya paninindigan ko na talaga ito. Ayaw ko nang bumalik doon. Maghahanap ako ng trabaho. Mag-iipon. At kasabay n’on ang pagpatay ko sa nararamdaman ko kay Rap. Saka kung babalik ba ako doon tatanggapin niya ako?

Sa paghahanap ko ng trabaho online ay biglang nagwala ang cellphone ko dahil sa tawag ni Clemence. Mumurahin na nga ang cellphone ko muntik ko pang mahulog sa gulat ko.

I coughed and pressed the green button to answer Clemente’s call.

“Ano!?” ako.

“Ang init ng ulo ah? Parang sing-init ng panahon ngayon.” sarkastikong saad ni Clemence.

Napairap na lang tuloy ang maganda kong mata sa bakla.

“Ano ba kasing tinatawag mo bakla?”

May narinig akong daing kay Clemence. “Tumawag lang kasi ako dahil baka naman hindi ka na naman kumain. Ganda pa naman ang inuuna mo.”

Napailing ako. “Tsk! Kakain ako ngayon.”

“Teka saan ka ba ngayon?”

“Naghahanap ng trabaho like what I’ve told you yesterday.”

“And?”

“At wala! Walang tumatanggap ng walang experience. Nakakabwesit na. Nakakasira  na sa ganda!” naiinis ko nang sagot kay Clemence. Kanina pa kasi timpi nang timpi dahil natatakot ako na baka magwala ako ng di oras sa pinag-aapplyan ko kaso wala rin namang nangyari not hired pa rin.

At ang mabait kong kaibigan sa kabilang linya ay tinawanan lang ako. Tsk!

“Don’t worry may bukas pa,baks. At saka kumusta pala ang friend ni Kuya? Ayos ba siya ka-roommate?”

Panibagong irap na naman ang nagawa ko dahil sa tanong ni Clemence. “Shemz! Di naman umuwi kagabi  baks. Kaya malay ko doon. Why don’t you ask your brother, instead.” I suggested.

“Dah?! Kuya isn’t home and doesn’t even answer my texts and calls. At di rin kasi siya umuwi kagabi.”

Habang nag-uusap kami ni Clemence sa telepono ay bigla akong kinabahan. Para kasing may nakatingin sa akin na di ko matukoy. Tumingin-tingin ako sa paligid pero ang nakikita ko lang ay ang mga taong naglalakad at mga sasakyang dumadaan.

Alam ko namang ganda lang ang ambag ko siguro dito sa mundo pero kung may stalker man ako dapat rin gwapo. Di sa totoo ay kinabahan ako at biglang nanlamig ang katawan ko. Pakiramdam ko kasi may nakatitig talaga sa akin.

Nagpaalam na ako kay Clemence at sinabi ko na kakain pa ako. At habang naglalakd ako at the same time naghahanap ng makakainan na mumurahin ay pakiramdam ko may mata talagang nakasunod sa ganda ko! Ewan ko kung sa gutom lang ito o talagang may stalker lang ako. O di kaya’y kidnapper? Shemz! Wag naman sana. Pero kung may kidnapper dapat pogi ang kidnapper, ’no?

Kumain ako sa isang turo-turo na kainan. Sa totoo lang ito ata ang kauna-unahang pagkakataon na kakain ako sa ganitong klase na kainan. Nakabili na ako ng aking panglunch at habang tinititigan ko ang pagkain sa harap ko. Halos maluha ako. I’m not overreacting. At mas lalong di sa pag-iinarte. Pero ito kasi ang kauna-unahan kong kain sa ganitong klase na kainan. Sa tabi ng isang daan. Mausok. Maraming tao. Pinagpapawisan ako kasi kahit na may wall fan marami kasi ang tao at mainit din talaga ang panahon.

Ang lunch ko ay nabili ko ay di man lang umabot sa one hundred pesos which is kung nasa isang mamahaling resto ako juice lang ata ang mabibili ko sa one hundred. I know the food that was served was edible naman kaso hindi lang talaga ako sanay.

I shook my head and took a deep breath before picking up my spoon and fork, which were a little bit hot. Nilagay kasi sa isang boiler ang mga utensils. Hindi ko alam kung ano ba talaga ang tawag dito sa kinakain ko at narinig ko lang kanina ang babae na nagserve nito na nenudo daw. Ay, nenudo ba iyon? Basta something like that kung hindi iyan tama siguro katunog ganyan.

Nang malasahan ko na ang pagkain para akong nakahinga ng maluwag at napapikit ako habang ninanamnam ko ang kanin at nenudo sa binig ko. Shemz! Ang sarap naman pala. No wonder kaya maraming tao ang kumakain dito kasi delicious naman talaga ang food. After one bite sunod-sunod na ang subo ko dahil masarap talaga. Napatingin ako sa paligid ko at nakikita ko na nag-ienjoy din iyong mga kumakain sa tabi ko. With matching kausap sila habang kumakain at samantalang ako. Gosh! Wag na akong mag-emote dito.

Pay as you order kasi itong kainan kaya nang matapos akong kumain at pumunta ako sa harap kung saan iyong mga naka-display na iba’t ibang klase ng pagkain.

“Sir, ano po ang sa inyo?” tanong noong babae na nagserve sa food ko kanina.

I gave her my prettiest smile.

“Ahm, the food na s-in-erve mo po sa akin kanina. Gusto kong mag-take out ng ganoon. The nenudo ?” saad ko at di pa talaga ako sure sa huli kong sinabi.

Ewan ko ba kung guni-guni ko lang iyon o may nabulunan lang talaga after kung magsalita. May narinig din akong tumikhim pero di ko na iyon pinansin.

“Anong nenudo po?” naguguluhang tanong sa akin ng babae.

Napakamot naman ako sa batok ko. Imbes na mag-explain ako sa babae binaba ko na lang ang mata ko sa pagkain sa harapan ko at hinanap oo iyong kinain ko kanina.

“That,” sabi ko at tinuro ko ang nenudo . “That one po.”

“Ay, sabi niyo po kasi nenudo . Menudo po iyan.”

Kumunot ang noo ko. “What?”

“Menudo po tawag d’yaan hindi nenudo.”

I just her a shoulder and rolled my eyes. It’s menudo pala not nenudo! Shemz! Hindi nakakaganda iyon. Nang maibigay na sa akin nang babae ang ’

menudo

’ agad akong umalis sa lugar na iyon. Shemz! Kaya pala may narinig ang munting tawa kanina dahil mali pala ang pagkakasabi ko sa menudo. Gosh!

Hindi na ako naghanap pa ng trabaho after ng late lunch ko. Pumunta na lang ako sa isang mall upang mamili ng kailangan ko sa apartment ko. Unahang-una kong nilagay sa cart ko ay toothbrush. Dahil wala akong dalang toothbrush. Bumili na rin ako ng mga gamit sa ko sa banyo. Tapos lotion na rin, pabango, maliit na groceries at iba pa.

Laking pasasalamat ko kay Clemence na tinuruan niya ako kung ano ang dapat kung bilhin. Kaya ayon ikot na lang ako ng ikot sa mall pang hanapin ang mga bibilhin ko. And I spend almost three thousand sa mga binili.

After sa mall ay umuwi na ako sa apartment at sumakay ako ng jeep! For the first time again! Alangan naman na magtaxi ako. Ang liit na nga lang ng pera ko magta-taxi pa ba ako? Halos mahilo nga ako sa jeep dahil sa sobrang sikip at ang paulit-ulit na tigil ng jeep. Nakakainis! Tawag nang tawag ng pasahero tapos ang liit na nang space dito! Gosh!

Halos gusto ko nang dumapa sa semento nang makababa ako sa jeep. Talagang mahilo ako at pinagpapawisan ng husto! Nagulo ko ang buhok ko at saka binitbit ang mga pinamili ko at umakyat na sa apartment.

Pagkapasok ko sa apartment ay kahit na wala pang linis ang katawan ko. Tinapon ko na ang sarili ko sa maliit kong higaan. Napagod ako. Pagod ako sa paghahanap ng trabaho na wala man lang ni-isa na naghire sa ganda ko. Pagod pa ako kakaikot sa mall dahil di ko naman gamay ang pang-g-grocery. Tapos pauwi na nga ako pero para naman akong binigbog sa jeep na sinakyan ko. Gosh! This is the worst day ever!

Raphael Pov

“Ano na Rap? Dito lang tayo tititigan lang natin ang apartment na pinasukan ni Mr. Hernane?” Parang naiinis nang saad ni Desmond sa akin sa may shotgun seat.

“Just shut up, Desmond.” Pagpapatahimik ko kay Desmond. I looked at him and glared. He used his fingers as if zipping his mouth. Before we get here kanina pa namin sinisundan si Dareen.

I parked my car meters away from Dareen. I watch him talk on his phone. My baby looks tired. Sa totoo lang kanina ko pa sinusundan si Dareen. Simula pa lang sa unang resto na in-aaplyan niya. I know he isn’t used to it, that is why he looks so frustrated and down kapag lumalabas sa mga pinag-aapplyan niya.

Kanina ko na rin kasa-kasama si Desmond na nagrereklamo na dahil kinikilabutan na daw siya sa ginagawa ko.

Pwede kung lapitan si Dareen anytime even now. But I choose not to. I still have to fix myself first before claiming him as mine. Mommy and Yas was right, kailangan na kapag haharap na ako kay Dareen dapat maramdaman niya na hindi na ako tumitingin pa sa iba. Na wala na akong nakikitang iba kung hindi siya. I want to love him wholly, completely. Ayaw ko na pagdudahan niya ang nararamdaman ko sa kanya.

Alam ko na nasaktan ko siya ng sobra. I was numb before and acted cold towards him. Well, that’s me. But when I’m with him, I feel like a stranger in my own body.He brings warmth to me. And I also want him to feel this warmth. I don’t want him to think that I only want his body. Instead, I want him to know and feel that his presence per se is all I need. Just waking up with him in my bed completes me. I want him to know that I want to spend countless nights and days with him. And I can do that by moving on from my past, accepting my faults, learning to forgive myself, and learning to stop blaming myself for circumstances that are not in my control. 

“Fuck! Nakaramdam ata, Rap.”

I snapped back to reality when Desmond spoke.

I click my tongue.

Parang nakaramdam talaga si Dareen na may nakatingin sa kanya. At nang magsimula na siyang maglakad ay dahan-dahan ko namang pina-usad ang sasakyan at sinundan siya hanggang sa isang… mumuharing kainan.

Napatiim-bagang ako. Gusto ko nang lumabas sa sasakyan at hilahin si Dareen doon at dalhin sa restaurant ko. Pero nang pumasok na doon si Dareen ay lihim din kaming sumunod ni Desmond doon. Nag-cap at face mask pa kami kahit na sobrang init.

“Kung sana alam ko na ito ang gagawin natin, Rap. Sana pala di na ako sumama sayo.” saad ni Desmond nang pumila kami upang maka-order.

Dammit. Wala pa lang menu-menu dito ang dami pang tao.

Sa isang sulok na malapit lang sa pinagpilahan namin ni Desmond kami umupo. Ako hindi kumain at tinitingnan lang si Dareen na noong una ay mukhang di kayang kainin ang nasa harap niya pero ginanahan naman sa huli. Tumingin ako kay Desmond na ang coke lang din ang ginalaw at di iyong pagkain sa harap niya. It’s not that we don’t eat this kind of foods di lang kami sanay. Clayton used to cook something like the foods they serve here kaya di na bago ito sa amin. But we would only eat it if Clayton cooked it.

Nang tumayo si Dareen matapos siyang kumain at naglakad patungo sa direksyon namin halos idapa ko na ang ulo ko sa maliit na mesa.

“Sir, ano po ang sa inyo?” A girl asked.

I took a glimpse and the girl on the counter was talking to Dareen.

“Ahm, the food na s-in-erve mo po sa akin kanina. Gusto kong mag-take out ng ganoon. The nenudo?”

Si Desmond sa harapan ko ay nakatawa kaya mabilis ko siyang sinipa sa ilalim ng mesa upang tumigil. Kung hindi lang ako nagkakamali baka menudo ang tinutukoy ni Dareen na pagkain. Clayton once mentioned it when we ate at Lorcan’s house before.

“Anong nenudo po?” tanong naman nung babae.

Nakita ko na may tinuro si Dareen. “That, that one po.”

“Ay, sabi niyo po kasi nenudo. Menudo po iyan.” pagtatama ng babae kay Dareen.

Tama nga ako Menudo.

“What?”

“Menudo po tawag d’yaan hindi nenudo.” Ulit nang babae.

Dareen just shook his shoulders and leave after taking his order.

“Fuck! Hahahaha! Nenudo? Dammit! Ang funny pala ni Mr. Hernane.” natatawang sabi ni Desmond kaya napatid ko na naman siya. Namumula pa ang gago sa kakatawa.

“Don’t laugh at my baby, Desmond.” I glared at him.

Umiling naman siya sa akin at ngumisi. “Tsk! Don’t call him that unless you have label. Label muna, Rap. L-A-B-E-L. Label.” He emphasized.

CHAPTER 35

Chapter 35

Dareen Pov

Dahil sa sobrang kapaguran ng ganda ko sa ginawa ko nang araw na iyon ay di ko namalayan na nakatulog pala ako. Pero konting tulog lang ang nagawa ko dahil naalimpungatan ako at pakiramdam ko may nakatingin na ganda. Gosh!

Slowly, binuksan ko ang mata ko at nanlalabo pa ang vision ko. Nang mapagtanto ko na may nakatingin sa akin na isang lalaki at nakaupo mismo sa kinahihigaan kong deck. Napabalikwas ako sa pagbangon at awtomatik kong pinagkrus ang braso ko sa dibdib ko saka lumayo doon sa lalaki. Shemz! Gwapo na sana kaso anong trip niya at pinagmamasdan niya ang ganda ko habang natutulog?

“Who are you!?” pagisigaw kong tanong at pinandilatan siya sa mata.

He also crossed him arms at sinalubong ang mga matatalim kong titig sa kanya. He smirked when he saw how my stares at him faltered.

“Dareen Hernane?” aniya.

Nanlaki pa ng husto ang mata ko dahil alam niya ang pangalan ko! At dahil doon ngumisi pa siya lalo na para bang gustong-gusto niya ang nangyayari sa akin. Shemz! Kinakabahan na nga ako ng husto. Ang pintig ng puso ko ay di ko na lubos maintindihan sa sobrang lakas ng pagkabog n’on.

Tiningnan ko siya mula sa ulo niya pababa sa kanyang paa na ang isa ay nakasampa sa deck ko. Katamtaman ang hubog ng katawan, manganda ang mata niyang kulay brown, makapal na kilay, matangos ang ilong niya na namumula at wala akong paki kung bakit iyon namumula. At bagsak din ang kanyang buhok na maitim.

I’m ransacking my mind kung nakilala ko ba ang taong nasa harapan ko kaso wala akong maalala na may ganito ako kagwapong kilala. Hindi ko rin naman kasi nakikita ang mukhang ito sa SU before. Hindi ko naman siya naging schoolmate o blockmate.

Ang taong nasa harapan ko ngayon ay bago sa mata ko. Presko sa mata ko.

“Bat mo alam ang pangalan ko?”

“Cloud told me.”

Napataas ang kilay ko sa kanya at naibaba ko ang kamay ko na nakakrus sa aking dibdib.

“Cloud? You mean… Clemence older brother?”

“Correct.”

“Ay! Ikaw ang roommate ko?” pag-eeksahirada ko.

“Yes, I’m Skyler. Nice to meet you, Dareen.” nakangiting saad niya at nilahad ang kanang kamay sa akin.

Lumapit ako ng konti sa kanya at tinanggap ang kamay niya. Napakaganda ng ngiti niya parang anghel lang at ako naman… wag na nating pag-usapan pa ang akin.

“Nice to meet you too, Skyler.”

“You can call me, Sky. Many of my friends usually call me that.”

“Okay, sige, Sky then.”

Nang matapos ang kamayan namin ay akala ko aalis na siya sa deck ko pero nanatili siya at pinakatitigan niya ang ganda ko. Tuloy gusto kong silipin ang mukha ko sa salamin kung may dumi ba doon o ano.

“I’m just wondering,” paninimula niya and then fold his one arm over his chest and then the other one hold his jaw. “you are Senator Ram’s only son, right?”

Hindi ako makapag-react doon sa sinabi niya at iniba ko na lang ang direksyon ng paningin ko. At dumapo ang mata ko sa mga pinamili ko na di ko pa pala na-arrange. Gosh! Nakatulog pala ang ganda ko nang di ko man lang na-aayos ang mga pinamili ko kanina.

“I have read some news of you before and then you suddenly gone in the news this past few months.” Sky continue.

“Alam mo pala reputasyon ko.”

Napailing siya at umatras sa may paanan ko ng hinigaan ko at humilig doon sa paa ng deck.

“I know news sometimes being fabricated. Sometimes they’re fake. Sometimes they make news to catch peoples eyes.”

“What are you supposed to mean by that?”

“I just mean that what’s circulating around the news this past few months are not true about you. I can see that you’re just an outgoing person. You have this aura of being an outgoing character.” He fold hid arms together over his chest and put his one hand over his chin and he look at me earnestly. “Hmm, you also have a playful character. You are full with enthusiasm.”

A wry smile escape from my lips before I dropped back my body.

“Hindi ka naniniwala na sa mga balita na drug user ako? If you don’t know I get involve into that kind of things.” saad ko at diretso ang mata ko sa ceiling noong deck.

“Why are you really a user?”

I tsked. “Of course not. Ikakasira ’yan ng ganda ’no.”

“I know. Anyways, why did you left your home?” Pag-iiba niya sa topic namin.

Tumagilid ako upang makita ko si Sky ng maayos na ngayon ay nakahulukipkip na.

“You don’t have to answer me if you’re not comfortable on telling me your story. I know, I’m still a stranger from your eyes.” Pagbawi niya sa kanyang tanong.

I sighed and opened my mouth. “I didn’t leave. I don’t want to leave our house. My parents are the ones who pushed me away from home.” I said as the memories of the past crashed into my head. “They pushed me away and brought me into the house of a stranger. I landed to the house of the stranger that I didn’t know I would be missing right now. Who would have thought that I would miss that stranger more than my family, my parents.” 

“You’re in love.” He concluded.

“I am.” Amin ko.

“Lucky guy.”

“Unlucky me.”

Napakunot ang noo ko nang bigla siyang pumitik sa ere at umuhon mula sa pagkakahilig.

“Let me guess,” atat niyang saad. “Umalis ka sa bahay ng stranger na tinutukoy mo it’s because he didn’t like you back? Or love you back?”

Muntik ko nang mabato ni Sky sa unan. Papaanong ang galing niya namang manghula? Nakakairita siya! Sa pagkairita ko dahil ngumisi pa siya ng malaki nang makita ang irita sa mukha ko. Bumangon ako at akmang hahampasin ko na siya sa unan nang tumunog ang tiyan.

Nabitin sa ere ang unan at sabay kami ni Sky na tumingin sa t’yan ko.

“Wala ka pang dinner?” tanong niya at sumeryoso ang mukha.

“Hmm.” Ako at tumango sa kanya.

“Tssk! Dapat nagsabi ka. Ano ba ang gusto mong kainin? Ako na magluluto.” Pagbubulontaryo niya na kinatuwa ko.

Umupo ako ng maayos at binaba ang unan sa hita ko.

“Hala, may dala akong neduno, I mean menudo kanina. Pwede naman iyong re-heat, right? But I don’t have kanin.” Pag-alala ko sa binili ko kanina na napahiya pa ako ng slight.

Napaatras ako nang bigla siyang dumukwang sa akin. Napatigil siya doon pero ngumiti lang siya bago ginulo ang buhok ko. “Ako nang bahala d’yan. Basta,” nilingon niya ang mga pinamili ko. “ayusin mo iyang mga binili mo masyado ng crowded and room natin.”

Inis kong kinuha ang kamay niya sa ulo ko. “Alam ko.”

---

Kinabukasan maaga akong nagising at ako pa nga ang unang gumamit ng CR sa amin ni Sky. Pagkagising niya nagluluto na ako ng almusal. But of course, puro fry lang ang alam ko. At kahit ganun nilutuan ko na lang din si Sky tutal siya naman ang nagluto kagabi.

“Hey, good morning.” May bumati sa akin mula sa likuran.

Nilingon ko si Sky. “Good morning din.”

“Maliligo lang ako.” aniya at bumaba ng deck.

Kagabi matapos kaming kumain ay nagtalo pa kami kung sino ang matutulog sa taas ako ba o siya. Sabi niya na siya daw ang nakauna sa akin sa ibaba kaso lang may pagkamalikot ako kapag natutulog minsan at baka mahulog ako at di iyon keri ng ganda ko. Sheemz!

Kaya ayon nadala ko naman si Sky sa pakiusap ko kaya siya na ang umakupa doon sa ikalawang palapag ng double-deck.

“Gusto mo bang ipagtimpla kita ng kape, Sky?” tanong ko sa kanya nang makalabas siya sa CR na tanging maliit na towel lang ang nakatabing sa ibabang parte niya.

“You can make coffee?” Di niya makapaniwalang saad.

Bigla kong naalala ang bahay ni Rap na mayroon lahat ng gamit. Kaya siguro ay napatanong ako kay Sky na gusto ba niya ng kape kasi nakagawian ko na rin.

Bumuntong hininga ako.

“Tsk! Instant lang dahil walang coffee maker dito.”

“Oh, sige kung di na nakaka-abala sayo.”

Kumuha lang ng damit si Sky sa kanyang drawer saka bumalik sa CR. Nang matapos akong magtimpla sa kape niya ay kinuha ko iyong folding table sa tabi at naghanda ako para kumain. Sheemz! Maghahanap na naman ako today ng trabaho. Sana naman ngayon ay makahanap na ako.

Pagkalabas ni Sky ng CR bihis na bihis na siya at naka ayos na rin ang kanyang buhok. Tinuro ko lang ang kape sa may maliit na counter ng room namin at nagpatuloy sa pagnguya ng pagkain ko. Kinuha iyon ni Sky at sinabayan ako sa mesa. Naka side view siyang umupo doon sa silya.

Nilunok ko ang kanin sa bibig ko. “Hindi ka ba kakain?” tanong ko sa kanya.

“I usually don’t eat breakfast.” sagot niya at hinipan ang kape.

“Breakfast is the most important meal.”

“To others not me.”

“Psh!”

“Anyway, bakit pala ang aga mong gumising at nagluto?” Si Sky at nilapag ang tasa ng kape sa mesa.

“Maghahanap ako ng trabaho.” Simpleng sagot ko sa kanya.

Kumunot ang noo niya. “What kind of work?”

Nilapag ko ang kutsara sa plato ko. “Kahit na ano wag lang sexy dancer sa bar. As you can see, walang wala ako ngayon. Malapit na maubos ang pera ko kaya kailangan kong magtrabaho. Wala nang magsusustento sa akin.”

“What a good timing. My coffee shop is hiring a barista.”

Bumilog mata ko doon. “TALAGA?!” Napasigaw ako.

“Yeah, but the wage is not that high, kakasimula pa lang kasi ng shop ko.”

I waved my hand dimissively on him. “Naku okay lang. Anong kailangan kong ipasa sayo na requirements para makapagtrabaho na ako. I mean makapagsimula.”

“Wala na. Saka pwede ka nang magsimula today if wala kang ibang aasikasuhin.”

Maarte akong napatakip sa bibig ko.

“Gosh! Thank you so much, Sky!”

Dahil dun sabay na kami ni Sky na bumaba sa room namin at pumunta siya sa may parking area nitong pinagr-rentahan namin. Akala ko pa naman ay may kotse siya. Kaso lang nang lumabas siya isang motor ang nilabas niya.

Ngumiwi ako kay Sky nang tumigil siya sa harapan ko. “Really? Ipapasakay mo ako sa motor mo?”

Biglang tinapon niya sa akin ang isang helmet at mabuti na lang nasalo ng ganda ko iyong helmet.

Itinaas ni Sky ang salamin ng helmet niya. “Sige na angkas na.”

“Gosh! Paano kung mahulog ako?” Nag-aalalang saad ko habang tiningnan ang maliit na space sa kanyang likuran.

“Hindi ka mahuhulog maniwala ka.”

Umirap ako. “Paano nga kung mahulog ako?” Ulit ko.

Napailing na lang siya sa akin. “Don’t worry nandito ako kung mahulog ka man.” Makahulugan n’yang saad.

Natampal ko ang balikat niya.

“Umayos ka Skyler!”

Humagalpak siya ng tawa. “Damn! You are fun to tease with, Dareen. Anyway, kumapit ka lang sa akin at pangako di ka muhuhulog.” He assured.

I rolled my eyes on him saka ko sinuot ang helmet na tinapon niya sa akin.

Raphael Pov

“Mommy! Why is Raphael in our house? Why is he sleeping there?”

I smirked upon hearing my niece’s exaggerated and sharp voice asking her mother, Yas. Nandito kasi ako sa sofa nila sa sala. Dito ako nakatulog nang makarating ako dito kagabi. Kanina pa ako gising pero di pa ako bumabangon dito sa sofa. Si Snow din naman ay nasa may dibdib ko natutulog. Hanggang sa naabutan na ako ngayon ng pamangkin ko.

“Lower your voice, Chiara. Your uncle is sleeping.”

“No!!! No mommy! Raphael should leave!” Matalis na sigaw ni Chiara.

“Hon! Nagising si bunso!” rinig ko namang sigaw ng Kuya ko.

Mariin ang napapikit. Talagang normal sa bahay na ’to ang magsigaw, huh.

“Dito ka lang Chiara wag mong isturbuhin ang uncle mo.” Rinig kong bilin ni Yas kay Chiara.

Pero ilang sandali pa mula nang mawala si Yas. Naramdaman ko na lang si Chiara sa tabi ko. Even if my eyes are closed, I can feel my small niece’s presence.

“Hey! Raphael.” Napamulat na lang ako nang bigla ay kinalabit ako ni Chiara. Kinuha niya si Snow sa dibdib ko at niyakap iyon.

“Good morning Chiara.” I said as I pushed myself up. I raked my hair using my fingers.

Galit akong tinapunan ng tingin ng pamangkin ko.

Binaba niya si Snow.

“Leave Raphael. Leave!” Tinuro niya pa ang pintuan sa bahay nila.

“Chia-”

“You let Dareen go. You let him go. You’re bad. You’re bad!” Si Chiara at lumapit siya sa akin saka pinagsasampal ang dibdib ko.

Hinayaan ko lang siya sa ginagawa niya hanggang sa kusa siyang tumigil. Nang tumigil siya nakita kong umiiyak na rin pala siya.

I scooped her and brought her into my lap. Pinunasan ko lang malalaking butil ng luha ang lumalabas sa mata niya.

“I hate you, uncle. I hate you. You let Dareen go. I hate you.” She said while sobbing.

“Don’t worry Chiara. I will bring Dareen back.”

Napapasinghot na siya. “Really? Promise?”

Tumango ako sa kanya. “Yes, I promise. I will bring him back. He is my baby, afterall.”

Niyakap ako ni Chiara. ““If Dareen is your baby, you should take good care of him. You shouldn’t have let your baby go away from you, Raphael.” 

“I know.” I said and caressed her back.

“You are a fool, Uncle Rap.”

“I know that very well.”

Chiara rested her head on my chest while playing with the buttons of my polo. But she still sobbing.

“Bring Dareen back, Raphael. Snow misses him.” she whispered.

“Hmm, that is why take good care of Snow. Cause, I’ll be bringing him home again.” 

---

CHAPTER 36

Chapter 36

Raphael Pov

“Oh, no!Rap?” I almost groaned when I heard Colt’s playful voice at my back. Thank God, I was able to suppress my groan.

“Damn man! Desmond the second ka na ba? Ginagawa mo na ring tahanan ang bar ko, ah!” Natatawa niyang saad at may pa tapik-tapik pa siya sa balikat ko.

Umupo si Colt sa high chair na katabi ko at nag-utos din ng kanyang inumin. “One black label.”

“Why are you even here?” I asked him without looking at his damn face.

“Tsk! Syempre ako ang may ari kaya binibisita ko lang business ko.”

“I mean, why here, of all your bars?”

“Coincidence lang.”

Binigay ng bartender ang alak ni Colt sa kanya at bahagyang yumuko nang umalis ito. Binaba ko ang mata ko sa basa ko na may alak at konting yelo na unti-unting natutunaw. Dahan-dahan kong inukot-ikot ang basa ko.

“Problem?”

“No.” I lied.

Actually, kaninang umaga. Matapos kong maligo at makapagbihis sa bahay ni Ralph ay dumaan ako saglit sa bahay ko na under construction pa. Pagkatapos doon ay pumunta ako sa rental room kung saan nagr-rent ngayon si Dareen.

And I was so fucking surprised when I saw him laughing with another guy riding on a damn motorcycle. That time, I want to pull my hand gun from my car’s compartment and aim it at the guy’s head out of jealousy. Yes! I’m fucking jealous! I’m envious of the guy with whom Dareen flashed his smile. Bullshit! I want him to smile only at me. Fuck! It sounds so possitive, but that is what I want. I don’t want my baby to smile at the other guy unless it is me. And then suddenly, Desmond’s voice sank into my head like a damn broken plaque ringing in my ears. 

“Tsk! Don’t call him that unless you have label. Label muna, Rap. L-A-B-E-L. Label.”

“Tsk! Don’t call him that unless you have label. Label muna, Rap. L-A-B-E-L. Label.”

“Tsk! Don’t call him that unless you have label. Label muna, Rap. L-A-B-E-L. Label.”

I want Dareen to be happy. I’d rather see him laughing than miserable, lonely, and sad. Yet now that I saw him laughing at someone else and not me, it stings in my heart. It’s like my flesh is being carved. My heart feels like being pounded by something. 

I closed my eyes and laid back. Napasabunot ako sa sarili kong buhok at muling tumingin sa direksyon kung saan si Dareen. He wear the helmet and ride on the guy’s motorcycle.

My grip on the steering wheel tightened as I followed them with my eyes. I breath and try to calm my shaking nerves because of too much jealousy. I’ve never been this possessive. I’ve never felt this kind of jealousy before. I don’t know if it is because I am aging or old. That is why I feel like this. Slowly, I start the engine and follow the rails. 

While I was following them discreetly and from a distance, a fleet of realizations hit my mind. What if Dareen could live without me? What if he could be happy without me? What if he could live his life like he used to before? What if he can find someone new? What if his love for me withers? What if his feelings for me were just temporary emotions? 

And here I am. I was almost shit. I almost went mad. I’m almost going insane from feeding my mind with those kinds of thoughts. What if I’m the only one who feels that I cannot live without him? What if I’m the only one who can’t be happy without him? What if I am the only one who thinks that he loves me? What if all these things were just all my illusions? What if it’s just my illusion telling me that Dareen loves me when the truth is he doesn’t?

I pressed the brake really hard and bumped my head on the steering wheel. 

“Fuck! Dammit! “ I cussed as I punched the horn of my car. 

Napatingin ako sa sa katawan ni Dareen na nakasampa sa motor at unti-unti nang lumiliit sa paningin ko.

“Please, baby. Wait for me a bit. I’m almost there.” I said on the air. 

I ran my hands through my hair. I started the engine again and took a U-turn. I cannot bear to look at him riding in the other guy’s vehicle. If I continue on watching them, I might pull a trigger without thinking. Damn this! Magiging kriminal pa ako dahil sa selos.

“Tungkol ba iyan doon kay Mr. Hernane?”

Inis kong binalingan si Colt sa tabi ko na malaki ang ngisi sa labi. Kinuha niya ang kanyang baso saka dinala sa bibig niya at uminom doon habang ang mata ay nakatingin pa rin sa akin. Colt is causing havoc in my life. He irritates the hell out of me! And fuck it! He is enjoying the view!

“How the hell did you know that?” I asked him as I shot him a glare.

Ngumisi na naman siya. Nilapag niya ang baso sa counter.

“Well, Desmond rants on me.”

“Rants?”

“You idiot! Wala akong mga kaibigan na stalker.” Kumunot ang noo ko sa kanya. “Jesus! Don’t tell me nakalimutan mo na sinusundan ninyo ni Desmond si Mr. Hernane kahapon.”

“Desmond told you?” Di makapaniwalang tanong ko sa kanya.

“Oo sa akin nagnguwa. Napagod daw siya kakaupo sa kotse mo at parang baliw na sinusundan si Mr. Hernane.”

Namura ko sa utak ko si Desmond. It was really a mistake to take him with me.

Inalis ko ang atensyon ko kay Colt at binalik ang mata ko sa baso ko na tunaw na ang yelo. I called the bartender to give me another glass of whisky.

“Tsk.” I just tsked para di na humaba pa ang usapan namin ni Colt.

“Mr. Hernane is the reason why you’re here, am I right? “ I just glance at him and keep my mouth shut. “We’re friends rapping. I can lend you my two listening ears.”

 

“Aren’t you disgusted?” I asked him without sparing him a look. 

“Disgusted?”

“Dareen is gay.”

“And?”

“I’m in love with him. I’m in love with a gay man.” This time I looked at him and I saw how the corner of his lips rose.

“Damn you! Wala naman akong pakialam d’yan. Wala akong pakialam kung anuman o kung sino man ang mahalin ninyo, Rap. Look at Lorcan and Clayton, look at Laszlo and Ady? Nakita mo ba ang nandiri ako sa kanila? Nakita mo ba akong tiningnan sila nang may pandidiri?” Naging seryoso na si Colt.

Wala mang sinabi sa amin si Laszlo but that fucker, he’s clearly ogling his new friend. He is also in love with his friend. 

Nilagok niya ang kanyang alak at nagsalita muli.

“Look, Rap. As long as you are happy. As long as you are not stepping on anyone. I don’t care who you love and what you love. All of you, Rap, are my friends and my family.  Pamilya na ang tingin ko sa inyo. That is why, kahit na ano pa kayo tanggap ko kayo. Tanggap na tanggap. Saka love is love and it’s just a gender. Gender does not limit who you can love, nor does it allow you to choose who you want to love. You can learn to love someone but when it beats for someone,” he pointed his heart. “no one can stop this.”

Bumuntong hininga ako. “Thank you. Thank you, Colt.”

“Kaya nga kung ano man ang problema mo ngayon kay Mr. Hernane maayos din ’yan. Ayos lang kung di mo sabihin sa akin. Maiintindihan ko naman.”

Pumikit ako. Maybe, I can breath easily when I tell this to someone. Napakahirap kasi na pinipigilan ko ang sarili ko kanina pa itong pakiramdam ko na gusto kong manuntok ng tao. Napakahirap pigilan at itago ang selos.

Tumingin ako kay Colt at sinimulan ko na ang pagkukwento ko sa kanya. From how Dareen left my house until yesterday.

“You’re so damn in love, bud.”

“I am.” Walang pikit matang sagot ko sa kanya.

“Damn, the air is oozing with hearts.”

“I’m fucking jealous Colt.”

Gusto ko nang suntukin si Colt ng tumawa siya.

“Damn. Hindi ko talaga aakalain Rap na darating ang araw na magkakaroon ka ng ganitong klaseng problema. Hindi ko aakalain na mawawala ang cool at malamig mong aura mo dahil kay Mr. Hernane. He can make you feel restless. He can make you feel less of yourself. If only Laszlo and Desmond are here sigurado ako na luluwa mga mata n’on.”

I groaned. “At masusuntok ko rin talaga sila.”

Humaglpak pa talaga ng tawa si Colt at nang makita niyang mapapatay ko na siya sa tingin ko ay unti-unting nawala ang tawa niya.

“I’m just trying to make you laugh. Ang seryoso mo na kasi.”

“Di ako natutuwa sa sinabi mo.”

“Kaya ayaw ko sa ganyan. Nakakagago ang magmahal. Salamat talaga at wala ako n’yan. Pero seryoso Rap,” si Colt at tiningnan akong mabuti. “Nagseselos ka dahil sa iba na siya naging masaya. E, bakit ba kasi di mo pa suyuin at maging iyo na. Gusto mo? Mahal mo? Suyuin mo. It may be hard on Mr. Hernane’s part, but if he really loves you, he will understand. Show him how serious you are. Show him what you really feel. Rap, I know you are also fixing yourself. But if you prolong this thing baka maging huli na upang maging kayo ni Mr. Hernane, ni Dareen. Ikaw na nga mismo nagsabi ilang araw pa lang lumipas may umaaligid na. Don’t be coward, Rap. You’re not like this.”

---

Sa araw ding iyon doon pa rin ako umuwi sa bahay ni Ralph. Alam na naman nila ni Yas na dito ako tutuloy kaya kampante akong pumasok sa loob. Pagdating ko sa sala ay sinalubong ako ni Snow.

Tumigil ako sa paglalakad. Kiniskis ni Snow ang ulo niya sa may paa ko kaya napayuko ako at t-in-ap ang ulo ni Snow.

“Did you miss, Dareen?” I talked to the cat like it will answer me.

Snow meow. At naaliw ako sa paghaplos sa kanya kaya di ko na namalayan na napatagal na pala ako doon. Hanggang sa may tumawag na sa akin.

“Raphael?” Nag-angat ako ng tingin at tumigil sa paghaplos ni Snow.  Napatingij siya sa kamay ko na nakay Snow. “I thought you are afraid with cat?”

“Not now.”

“Wanna have some drink?” Alok ni Kuya at giniya ang ulo doon sa counter.

“How about a coffee?”

Tumango si Kuya at nauna na sa formal kitchen nila. Tumayo ako at sumunod sa kanya doon sa kusina nila. Umupo ako doon sa high chair na nasa harap ng island counter.

“Natutulog na si Chiara?” tanong ko.

“Hmm. Kanina pa.”

“Are you okay, lil brother?” tanong naman ni kuya sa akin at nilapag ang umuusok na kape sa harap ko.

“I’m… I’m trying to be fine . . . I visited Rhian’s grave.”

Tumango si Kuya sa akin at humilig siya doon sa countertop na nakadugtong sa sink.

“Humingi ako ng tawad sa kanya. Pinatawad ko ang sarili ko at tinanggap ko ang mga pagkakamali ko noon.”

Kanina matapos doon sa bar ni Colt ay pumunta ako sa libingan ni Rhian na matagal ko ng di nabibisita. Wala kasi akong lakas ng loob na humarap sa kanya at sa namatay naming anak.

“How does it feel?” tanong ni Kuya. It is like we are having a heart-to-heart talk.

“I’m happy. I was relieved. I feel like the burden that I have been carrying for years has been lifted. Ang gaan sa pakiramdam kuya.”

Ngumiti si Kuya sa akin. Lumapit siya para tapikin ang balikat ko.

“I’m happy for you. Pero pinag-alala mo sina mommy at daddy.” Si kuya matapos tapikin ang balikat ko.

“Just tell them they don’t have to.”

“Pero Rap sigurado ka ba na bubuksan mo ang bahay mo sa publiko?”

“Oo kuya. Maraming humahabol sa mga painting ni Rhian. I consulted her relatives kung may plano ba sila doon sa paintings pero wala silang interes doon na ipagbili. Gusto rin nilang i-treasure ang mga likha ni Rhian. Ayaw ko rin naman na ibenta iyon kaya bubuksan ko siya sa public sa mga taong gustong tumingin sa mga artworks ni Rhian.”

Kaya nga may bahay akong pinapagawa kasi iyong bahay ko dati ay gagawin ko iyong museum sa mga paintings ni Rhian. It was her dream before to have her own art display, pero di niya nagawa because of my selfishness. I know it is too late to do this thing now, but this is the best thing that I could do. Rhian will always be part of my life and my past. She’s a great woman, and I know she will understand me. 

---

A few more chapters to go and we’re going to say goodbye to Raphael and Dareen’s story.

CHAPTER 37

Chapter 37

Dareen Pov

Sa dalawang linggo kong pagtatrabaho sa coffee shop ni Sky ay nasanay na ako sa mahabang oras na tayuan sa counter. Accepting orders, making coffee, and washing dishes.

I thought Sky was kind pero hindi! Akala ko rin ay may special treatment siya for me kasi friend kami at iisa pa ang dorm namin kaso hindi rin. He treated all of his employee equally. Actually, iyon naman talaga ang mabuti pero sana naman ay in-assign niya ako sa medyo di nakakpagod na trabaho since alam niya rin naman na wala pa akong work experience. Kaso lang heto ako’t napasubo sa mga gawain na bagong-bago pa lang sa ganda ko. Sheemz! Stress na stress talaga ang ganda ko dahil dito sa trabaho.

Nagpapasalamat na lang ako na di ko na kailangan na magcommute kapag pupunta dito sa coffee shop niya dahil nakiki-ride na ako sa kanyang motorcycle. Kahit na pakiramdam ko mahuhulog talaga ako doon sa motor niya sumasakay pa rin talaga ako sa kanya. No choice. Tipid na rin kasi. Hindi niya ako pinagbabayad ng fare.

At sa dalawang linggo kong kasama sa trabaho at sa room si Sky masasabi kong mabait siya… sa apartment lang namin. Kapag nasa trabaho kasi kami lagi siyang nakakunot noo at talagang matatakot ng literal sa kanyang facial expressions. Shemz! Tapos napansin ko rin minsan ay di umuuwi si Sky sa apartment. Minsan umaga na siyang umuuwi at wala naman akong paki doon. It’s his life. And I don’t give a damn about his personal life.

Hindi naman sa chismosa ako o ano pero kasi naririnig ko minsan na may kausap siya sa phone niya na hatinggabi na. Ewan ko lang pero feeling ko may—gosh! Tingin ko may nilalandi rin si Sky. Naririnig ko kasi siya na malumanay kong makipag-usap sa katawagan niya tapos minsan naman pagalit. Bahala na siya basta may free rides ako every morning.

Napaigtad ako aa gulat nang may kumatok bigla sa pintuan.

“Dareen bilisan mo d’yan!” sigaw ni Sky na nasa labas na.

“T-Teka lang.” Reklamo ko naman habang sinisintas ko ang shoes ko.

Ilang minuto lang ang byahe mula sa apartment namin ni Sky ay mararating na namin ang kanyang coffee shop. Pagdating namin ay agad akong bumaba at dumiretso sa locker at nagbihis saka nagsuot noong uniform namin saka ko nilagay ang name tag ko. May pagka-alta rin kasi itong coffee shop ni Sky.

Konti pa lang ang tao kaya naman nakapag-mop pa ako sa buong coffee shop at pagkatapos ay doon na ako nagstay sa counter. Naghihintay ng mga orders.

“One iced coffee please at pakiramihan ng ice.”

I smiled sa babaeng umorder. “Okay, maam.”

Natuto na ako sa mga iba’t ibang klaseng coffee dito. Natuto na akong gumawa ng iba’t ibang coffee with the help of my two co-employee at sa tulong na rin ni Sky.

Habang ginagawa ko ang coffee ay may biglang kumalabit sa braso ko mula sa likod kaya naman ay napalingon ako at nakita ko si Sky na hilaw ang ngiti sa akin. Alam ko na kapag ganito siya. May kailangan ito. Napairap ang mata ko sa ere.

“What?” I asked while raising my left eyebrow.

“Ikaw ang magsasara ng coffee today.” Aniya saka sumilip doon sa phone niya.

“Tapos di ka rin uuwi sa apartment ngayon.” agap ko na dahil alam ko na naman ang kasunod niyang sasabihin.

“Depends.” Maikling saad niya. Saka kumapa doon sa bulsa ng jeans niya. “Don’t worry dadaanan kita sa apartment bukas.” sabi niya sabay bigay sa susi at kinindatan ako.

Nginiwian ko lang siya. Not my type.

Nang makaalis si Sky ay naging busy kaming tatlong worker na naiwan sa coffee niya. So far naman marami-rami ang mga customers dito sa coffee niya kahit na may mga ka-kompetensya ito sa tabi-tabi.

Hindi ako makakauwi nang maaga since ako ang magsasara nang coffee shop. Usually, close na ang shop ng 10pm kaya naman nang mag-9:45pm ay nagsimula na akong mag-mop ulit tapos ay sunod kong binaba ang mga blinds.

Pagkatapos ko doon ay pumunta na ako sa locker at nagbihis para makaalis na. Palabas na ako at inaayos ko na ang sling ng bag ko nang tumunog ang door chime hudyat na may pumasok na tao.

Napatingin ako sa pintuan at nagsalita kaso nabitin lang din nang makita ko kung sino ang pumasok.

“Sorry po close na kam-” Napatigil din ako sa pag-aayos ng sling sa bag ko.

“Dareen.”

Gusto kong takpan ang tainga ko nang winika niya ang magandang pangalan ko. Bumagsak ang kamay ko at kinuyom ko iyon. Damn it, Dareen. Huwag marupok. Lihim kong paalala sa sarili ko nang maramdaman ko ang puso ko na kumabog ng malakas. Tinawag lang ni Rap ang pangalan ko at parang nagwawala na naman ang lintik kong puso sa sobrang galak.

Almost 3 weeks lang naman simula nang di ko siya nakasama, nakatabi sa pagtulog, nakausap, at nakita. Sa saglit na panahon na iyon di ko maipagkakaila na namiss ko siya. Na hinahanap ko siya pero nakayanan ko naman. Nakayanan ko naman na wala siya. Na wala ang isang Raphael Laurence sa piling ko.

It was thanks to my work right now na sobrang busy kasi di ko na siya naiisip. Paunti-unti ay nasanay na ako. Pero heto’t tinawag lang ang pangalan ko. Nakita ko lang siya. Parang dinuyan na naman ang sa nararamdaman ko. Parang magsisimula na naman ako sa kung paano ko siya lilimutin.

Napayuko ako.

Paanong ang mahigit tatlong linggong paglimot ko sa kanya ay nawala ng sa isang tawag niya lang sa pangalan ko? Well, not totally forgotten naman talaga siya kasi nandidito pa rin. Kaso lang nasanay na kasi ako na wala siya.

“Baby,” sambit niya pa at humakbang paabante sa akin kaso umatras naman ako. Sa bawat isang hakbang niya paabante ay isang hakbang paatras naman ang ginagawa ko.

That ‘baby’ thing again. It hurts to hear him call like that, but at the same time, I like it. It hurts because I don’t know why he called me like that. Tinatawag niya lang ba akong ganyan kasi para paamuin o ano. I like it because, somewhat, it feels like someone is caring for me. I am longing for the care of my parents. 

Hindi ko alam kung may alam ba sila si Mommy at Daddy sa nangyari. Hindi ko alam kung inaalam pa ba nila ang sitwasyon ko ngayon. Sana nakita nila na nagsisikap din ako. Sana nakikita nila na nagbago na ako. Sana nakita nila na ang dating spoiled nilang anak ay unti-unti ng tumatayo sa sarili niyang paa. Sana nakita nila lahat. Kaso nawawalan na rin ako ng paki sa kaisipang iyan.

“Baby, I mi-”

“Anong ginagawa mo dito, Rap?”

Tiningala ko siya upang makita ko ang kanyang mukha. I hate what I see in his eyes. I hated it because it was like casting a spell on me. I hate the expression I am reading in his eyes. Why do I see loneliness there? Why do I see sadness in his eyes? Why now, Rap? Maybe my mind was just playing tricks on me? Maybe it’s just my imagination that he missed me? That he is sad? That he is lonely? 

“I miss you, baby.” Raphael whispered, but those words were so audible in my two listening ears. 

I felt a sudden tug in my heart. Damn him for making me feel like this. Damn you, Raphael Marcet. Damn you!

“You went here because you missed me?” I asked him, and I was thankful enough that I didn’t stammer.

 

His jaw moved. 

“Yes.” He breathed.

 

“Ngayon mo lang ako namiss?”

He closed his eyes and shook his head. “I’ve been missing you, baby, for almost three weeks now.”

“Liar.”

“I didn’t baby.”

“Stop calling me that!” 

Raphael flinched when I shouted. 

“Baby-”

“I said.’Stop calling me like that! I have a name, so call me by my name. Call me Dareen.”

His eyes went bloodshot. I immediately averted my eyes on the floor, and a solitary tear fell from my left eye. A part of me wants to be with him, yet there’s also a part of me that doesn’t want to. Maybe because I know, even if I was there. Even if I was with him, he still found someone. He still wants his wife. 

“I really miss you, baby-”

I held my head and wiped my tears. 

“-I said-”

“-I will call you whatever I want! You’re my baby.”

My lips paarted. The audacity!

“Are you crazy?”

““Was it craziness that missed you? Was it crazy to be in love with you? If that is the case.” He sighed and took a deep breath. “Then I’m crazy. I am insanely in love with you, baby.”

I shook my head. “You don’t know what you’re spouting about.”

“Trust me, baby. I’ve never been this crazy about a person. I’ve never been this desperate to own someone. I’ve never been this mad at someone to the point that I stalk him every day. From his apartment to his workplace.”

Napaawang ang bibig ko sa sinabi niya sa akin. Napaatras ako hanggang sa tumama ang likuran ko sa gilid ng mesa. Napakapa ako doon upang doon kumuha ng lakas. What a fucking bull! What is he saying? Does he really mean what he said? Or perhaps he simply wanted to see me as inferior to his dominance. It was so easy for him to make me feel like I had lost my sanity with his words. It was so easy for him to make me feel like I had lost my strength. 

I bowed my head then grabbed my chest when I felt like I was being stabbed in there. My heart throbbed so badly. I squeeze my chest tighter. 

“Baby, are you okay?”

Nagulat na lang ako nang matagpuan ko si Rap na sobrang lapit na sa akin at sinusuri na ako habang hawak-hawak ko ang dibdib ko.

Nahigit ko ang hininga ko nang pag-angat ko sa ulo ko ay muntik ng magtama ang ilong namin sa sobrang lapit. The familiar scent instantaneously seized my breath. The menty scent of his mouth colonized my nose. 

I pushed him and stood straight. 

He staggered backwards and looked at his chest where I pushed him with his eyes bugging out. Raphael was shocked by what I did. 

“U-Umalis ka na magsasara na ako.”

Tumingin siya sa akin. “Let me drop you off in your apartment.” He offered.

“No, thank you. Marunong akong mag-commute.”

“It’s already late.” He argued.

“Sanay na ako.”

“The guy with a motorcycle wasn’t around, so let me drop you off.”

My eyebrow furrowed. “Are you referring to Sky?”

“Hmm. That fucker.”

“Don’t call him like that. Sky is a gentleman.” Pagtatanggol ko kay Sky.

Matunog na napahinga si Rap. Nilagay niya sa kanyang baywang ang kanyang isang kamay at napahilamos naman sa kanyang mukha gamit ang libreng kamay.

Hindi nakatakas sa mata ko ang paggalaw ng kanyang ma-anggulong panga.

“Whatever.”

Bumuntong-hininga siya.

Napailing ako sa kanya at inunahan ko na siyang lumabas. My heart was still in daze but I am more than thankful that I was able to control myself. Thankful enough that I was able to hold myself na huwag yumakap sa kanya at umiyak. Nakakawala iyon sa ganda sa totoo lang.

In all fairness and truthfulness, I was stupefied by what Rap had said. Every word he vomitted. Every sentence he vomitted left me stupefied. But how could I tell if he was telling the truth when the truth was that he was still in love with his wife?He can not move on. He can not move on from his past. So how can he tell me that? How am I supposed to believe him? 

Ayaw ko nang maging tanga. Minsan na akong naging tanga at di ko iyon kina-ganda. Pinangit nga noon ang buhay ko. And in that ugliness I met Raphael Laurence. Who gave the hues in my black and white life. Pero sinira niya rin naman iyon.

Hanggang sa labas ay sinundan niya pa rin ako. Nakita ko sa tabi ng daan ang kanyang sasakyan. Lumakad ako papalayo doon at nag-abang nang dadaan na mga jeep. Bahala nag sumakay ako sa masikip at mabahong jeep wag lang doon sa sasakyan niya. Bahala nag maalikabukan ako kaysa naman sumakay ako doon sa sasakyan niya. Ramdam ko naman ang presensya niya sa likuran ko.

Gosh! Baka kasi umandar ang karupukan ko at madala ako sa mga salita niya. Kanina nga ay muntik na! Gusto niya ako. Mahal niya ako? Pwes! Habulin mo ako Raphael ka!

“Dareen-”

Naputol si Raphael nang may motor na tumigil sa harapan ko. Shemz! Si Sky! Lihim akong nagpasalamat sa Diyos.

“Sky!”

Hinubad niya ang kanyang helmet. “Ang tagal mo…” unti-unting nawala ang boses ni Sky nang mapansin niya ang taong nasa likuran ko.

“Dareen.” usal ni Sky.

“Sinundo mo ako?” ako kay Sky para mawala ang atensyon niya doon kay Rap.

“N-Nag-alala ako kasi wala ka pa.” sagot niya sa akin pero ang mata ay nakay Rap pa.

“Sige tara na.”

“Mr. Marcet.” wika ni Sky.

Napalingon ako kay Rap na hindi man lang nagulat na kilala siya ni Sky. Ako pa talaga ang nagulat. Siya ay malamig lang na tinapunan ng tingin si Sky.

“Hmm. I’ll leave him with you. Take care of him.” Iyon lang ang sinabi ni Rap saka nagmartsa patungo sa sasakyan niya.

CHAPTER 38

Chapter 38

Dareen Pov

“Tang ina naman, Dareen. Kilala mo pala si Mr. Marcet?!” Pagbagsak na wika sa akin ni Sky nang makapasok na kami sa aming apartment.

Gusto kong murahin si Sky. Gusto ko siyang isumpa. Gusto ko siyang gilitin ngayon sa leeg niya. Syet niya! Akala ko di na ako buhay na makakarating dito sa apartment namin. Akala ko ay sa impyerno na niya ako dadalhin sa sobrang bilis niyang magpatakbo. Parang naiwan ata ang kaluluwa ko doon at itong katawang lupa ko lang ang nakarating dito sa apartment.

May inis sa mukha ni Sky na lumingon sa akin saka nagsabing, “Paano mo siya nakilala? At bakit ganoon ang hit-” nabitin niya ang kanyang sasabihin nang pagtingin niya sa akin ay parang mapapatay ko na siya sa galit.

Lumapit siya sa akin ay hinawakan ang braso ko. “Dareen ayos ka lang ba? Bakit ka namumutla?” Pag-aalalang saad niya.

Sa inis at galit ko kay Sky ay nabatukan siya. “Ikaw ang tang ina! Akala ko mamamatay na ako kanina. Maaga pang mawawala ang ang ganda ko dahil sayo, e.”

Napahimas siya sa kanyang leeg. Tinalikuran niya ako at kumuha siya ng silya saka siya umupo roon. Ako naman ay napairap sa kanya. Tinapon ko ang katawan ko doon sa higaan ko at napakapa ako sa buong katawan ko. Omg! Buhay ba talaga ako? O baka naman kaluluwa ko na lang itong nanadidito sa apartment.

Napahawak naman ako sa mukha ko. Gosh! My pretty face.

“Wag ka ngang mag-inarte d’yan, Dareen. Jesus! You’re still alive.” Rinig kong suway sa akin ni Sky.

Pairap akong tumingin sa kanyang kinauupuan.

“Alam mo hindi na ako sasakay sayo. Mapapaaga pa ata ang pagkamatay ko dahil sayo Sky, e.”

He lean and put his elbow on his knees. “Ang tanong ko kanina Dareen.” Bigla ay sumeryoso na si Sky. “Paano ma nakilala si Mr. Marcet.”

Iniwas ko ang tingin ko sa kanya at umayos sa pagkakatihaya ko. “He is the reason why I am here.” I answered him.

“Fuck!” mahinang mura.

“Siya iyong stranger na nagustuhan ko. Siya iyong stranger na minahal ko…”

“… at mahal mo pa rin.” Pagtatapos niya.

Saglit kong binalik ang mata ko sa kanya at tumango. “Oo mahal ko pa.” Amin ko kay Sky.

I struggled to get up, then I undid my shoe laces. 

Sky sighed, and I heard him.

“Anong ginagawa niya doon kanina?” tanong niya sa akin. “Kanina pa ba siya doon?”

Saglit akong tumigil sa pag-untie ng shoe lace ko at natigilan. Parang ngayon lang nakarating ang kaluluwa ko na naiwan kanina dahil sa sobrang bilis ng pagpapatakbo ni Sky sa motor niya na parang gusto na niyang paliparin kung maari lang sana.

Bumuhos sa isipan ko ang pag-amin ni Rap sa akin kanina. I don’t know if he is aware na nasabi niya sa akin na mahal niya ako. I don’t know kung napag-isipan niya ba iyon sa sobrang bilis ng pangyayari. Sa sobrang bilis ng salitan ng mga kataga namin. I don’t know if he mean it or not.

Rap can really sets my mind in turmoil.

Bumuntong-hininga ako saka sinagot si Sky. “Oo kanina pa. Nag-close na ako sa shop mo nang dumating siya… actually paalis na nga ako nang pumasok siya sa loob. Hindi ko alam kung ano talaga ang sadya niya sa akin pero sabi niya…” kusang tumigil ang bibig ko sa pagsasalita nang maalala ko ang mukha kanina ni Rap. I usually see him with his cold expression. Sometimes, nga he makes landi with me with his cold expressions. He rarely showed emotions in his eyes—on his face. But earlier, the emotions in his eyes were vivid and overflowing. I almost didn’t recognize if I was really seeing Rap or not. 

Bumuntong-hininga ulit ako at binaba ko ang tingin ko sa sapatos ko na hindi ko pa pala tapos na hubarin ang shoe lace.

“…sabi niya namiss niya raw ako. He misses me and he said… he loves me.” Dugtong ko at tuluyan ko nang nahubad ang sapatos ko saka naman hinubad ko rin ang isa.

Pinatong ko nag paa ko sa higaan ko. I hugged my knees and rested my head there.

“Then what happened? Bakit ganun kayo nang maabutan ko? Tang ina! Nakadisturbo pala ako?”

Ngumuso ako.

Inangat ko ang ulo ko saka naman humilig sa dingding. Hindi na ako mapalagay. Sana makatulog ako nang maayos nito ngayon.

“I never acknowledge his feelings.”

“Oh c’mon that’s what you have been wishing for?”

“Before.” I corrected him.

Si Sky naman ngayon ang napabuntong-hininga at napahilig doon sa silya. “You said you love him. Ang gulo mo.”

“Yeah. I love him. I love him but it seems like I cannot trust his words. Ewan ko rin Sky. Gusto kong maniwala sa kanya. Kaso baka…”

“Baka nagsisinungaling siya? Baka nangulila lang siya sayo kaya nasabi niya iyon sayo? Or might be, he is just taming you so that you will come back to him?”

Kinagat ko ang labi ko. “Oo, baka. Baka nga Sky. Iniwan ako ng mga magulang ko sa kanya. I was left in his care and now na umalis ako sa kanya ay baka naalala niya na may r-responsibilidad siya sa akin. T-That’s why he approach me and upon realizing na hindi niya ako madadala. He used my w-weakness.” Medyo natataranta ko pang saad.

Bumalik ang inis ko kay Sky nang marinig ko ang mahinang tawa niya.

“Anong tinatawa mo?!” Galit kong saad.

“Jesus Christ! Dareen you bend someone as Mr. Marcet. You bend someone who is sturdy and straight as a flagpole like him. Tapos iyan ang sasabihin mo? Kung ang mga straight guys ang tatanungin mong hahalik ka ba sa isang bakla? Hahalik ka ba sa katulad mong lalaki? Or makikipagtalik ka ba sa kapwa mo lalaki? The answer for that is no . Nakita mo naman kanina si Mr. Marcet ako nga na saglit lang nakita ko nga ang lungkot niya at pangulila niya. Ikaw pa kaya? I understand that you have some trust issues when it comes to love, Dareen. Pero ang isang Raphael Laurence Marcet ay hindi magbibiro o magsisinungaling o gagawing alibi ang isang damdamin para lang mapa sa kanya ang isang bagay o tao. He’s the scariest person I’ve ever known.”

He folded his arms in front of his chest.

“Sinasabi mo na responsibilidad ang babaw n’yan Dareen. Mr. Marcet is one of the multi-millionaire in the country kaya ka niyang pabantayan mula sa malayo at di na kailangan na lapitan ka niya mismo. Kilala ko si Mr. Marcet, Dareen dahil iisa ang ginagalawan ng pamilya namin when it comes to business. He is ruthless. He show no mercy. He is a total perfectionist. At sa isang tulad mo Dareen. Sa iyo pa naging mahina si Mr. Marcet. Payo ko lang Dareen. Don’t just consider your own feelings and struggles. Mr. Marcet has his own, too. Try to listen to him. Try to understand him if you want to know his real intentions.”

Nang gabing iyon iniwan ako ni Sky matapos akong pagsabihan. Hindi na kasi ako makasagot o makapag-argumento sa kanya. Para niya akong pina-paralisa sa bawat mga katangang binibitawan niya. He left me speechless and unable to make eye contact with him. His words are just too strong for me to guard. Did I just really consider my feelings? Did I just really think of myself alone? 

What can I do? I live my life loving myself the most kasi walang tao na nagpakita sa akin na mahalaga ako. Walang tao na nagparamdam sa akin na importante ako. Na may halaga ako kaya ako nandito sa mundo. That is why, ako. Ako na lang ang nagmahal sa sarili ko. Kaya sarili ko lang iniisip ko kasi doon ako nasanay. Nasanay ako na sarili ko lang iniintindi kasi wala namang tao na malapit sa akin. Doon ako lang magaling. I love myself above all kasi alam ko na at ramdam ko na nawalang magmamahal sa akin kung hindi ako lang.

---

“I have learned na pinuntahan ka raw ni Rap dito kagabi.” ani Clemence.

Wala akong maayos na tulog gaya ng inaasahan ko na. Mabigat ang mata ko at inaantok na ako na ngayon ay nasa trabaho na ako. Ininom ko na ito ng kape at di na iyon tumatabla sa kaantukan ko. Tapos pinuntahan pa ako ni Clemence ngayon sa shop. Hindi ko siya tinext kagabi kasi alam kung susugod ito anytime, anywhere.

Hindi ko alam kung saan niya nahithit na pinuntahan ako ni Rap dito kagabi pero may hinala na ako na si Sky ang nagsabi sa kanya o ang Kuya Cloud niya.

“Nahithit mo ang balita kay Sky?”

“Hindi. Kay Kuya ko nalaman. Sinabi ni Sky sa kanya at pinasa naman ni Kuya sa akin kaya nalaman ko.”

Umingos ako sa kanya. “Chismoso rin kuya mo bakla.”

“Hmm. Pero, anong ginagawa ni Rap dito?”

Binagsak ko ang mata ko sa kape na umuusok pa. Pinatigil din talaga ako ni Clemence sa pagtatrabaho para maki-chismis sa buhay ko.

“Hindi ba nai-chismis ng kuya mo?”

Clemence clicked his tongue. “Hindi. Kaya sabihin mo sa akin Dareen. Alam kong napaka-nosy ko na sa mata mo pero ito lang ang magagawa ko as friend mo. Alam ko na marami kang kinikimkim baks. Alam ko na di mo sinasabi sa akin lahat. Alam ko na tinatawanan mo lang ako at iniirapan pero alam ko sa likod n’on ay ang malungkot na ikaw. Gusto ko lang malaman mo baks na nandidito ako. Mahal kita. Makikinig ako sayo.”

Magsisinungaling ako kung hindi ko aaminin na hindi ako naapektuhan noong sinabi ni Clemence sa akin. From the start he’s been true to me. Hindi pini-filter ni Clemence ang mga sinasabi niya sa akin. Kung ano ang mali ko sinasabi niya. Kung ano ang sa tingin niya ay hindi nakakabuti sa akin sinasabi niya. Ganyan siya na kaibigan. He is a rare and hard-to-find friend. They may be able to imitate him, but no one can duplicate him. 

Inangat ko ang namamasa kong mata kay Clemence. Hindi ako natatakot na maging mahina sa harap niya. Hindi ako natatakot na ipakita sa kanya ang kahinaan ko. Kaya sinumulan ko na ang pagkukuwento ko sa kanya sa mga nangyari kagabi. At habang nagkukuwento ako sa kanya ay bumibilis ang tibok ng puso ko. Sinabi ko rin sa kanya ang naging usapan namin ni Sky.

Pagkatapos kong magkuwento sa kanya ay napahigop siya doon sa kape niya.

Tumanaw naman ako sa labas.

“Kung sasabihin ko bang nandidito ngayon si Rap-”

“-nandidito siya?”

Clemence raised his hand. “Nasa labas ang sasakyan. I guess, totoo ang sinasabi niya na sinusundan ka niya. That he is stalking you.” wika niya at binaba ang kamay.

Hindi ako umimik.

“Hindi sa pumapanig ako kay Raphael baks pero kasi nakita ko siya kung gaano mag-alala sayo. Remember the time na nag-walwal ka at paglagising mo siya na ang kasama mo sa suite? Nakita ko kung paano siya na-aligaga noong hinahanap ka niya. Mapili ako sa mga taong gusto ko para sayo baks. Nakita mo naman kung paano ako umaalma sa inyo ni Geoffrey noon. Pero kay Raphael… I like him for you. He changed you. You changed him too. And that happened without the two of you knowing. You are both oblivious that you changed for each other; for the better. Kaya kung ako sayo baks pagbigyan mo si Rap. Hear him out.”

Mapait akong tumingin kay Clemence. “Paano kung sasaktan lang din niya ako? Paano kung iiwan niya lang din ako? Paano kung magsawa lang din siya sa akin? Baks, ayaw ko na ng ganoon.”

“Baks, lahat ng mga paano mo posible ’yang mangyari. Pero nasa sa inyo na iyon kung paano ninyo pagtitibayin ang relasyon ninyo. Nasa inyo na kung paano ninyo panghahawakan ang isa’t isa. Pain is part of loving someone, Dar. There’s pain when there’s love. Magkasama talaga ’yan. It’s inseparable.”

---

Kinagabihan nang paauwi na ako sa apartment namin ni Sky ay nakita ko talaga ang sasakyan ni Rap na sumusunod sa jeep na sinasakyan ko. Kapansin-pansin kasi dahil mamahalin ang kotse niya.

Pagdating ng apartment ko ay ramdam ko pa rin na sinusundan niya ako hanggang sa may pintuan ng mismong room. Nilingon ko siya at di man lang siya nag-abalang magtago. Para bang sinsadya niyang magpakita talaga.

Napabuga ako ng hininga at pumasok.

“Can I get inside.” Si Rap nang akmang isasara ko ang pintuan.

Napatingin ako sa buong room at nakita kong walang bakas ni Sky. Niluwagan ko lang ang pintuan para makapasok siya.

“Tubig lang ang kaya kong maibigay sayo dito.” ani ko at kumuha ng tubig saka binigay sa kanya.

Tinanggap niya iyon. “Thank you.”

Kumuha ako ng damit ko saka nagpalit sa CR. Naglinis na rin ako sa katawan ko at nagtoothbrush. Nang makalabas ako ay nakaupo na siya doon sa silya na siyang ginagamit namin ni Sky dito.

“Matutulog na ako isara mo ang pinto kung aalis ka na.” Bilin ko sa kanya at humiga na sa kama. Binukot ko sa kumot ang ulo ko hanggang paa.

“Can i sleep here?”

Napadilat ako sa tanong niya.

Tumikhim ako. “Wala ng space baka dumating si Sky.”

“I can sleep on the floor.”

“Wala kaming extra beddings dito.”

“I can handle myself.”

I sighed in defeat.

“Bahala ka sa buhay mo.”

---

Two chapters left before epilogue! Matagal naka-update binagyo, e. Also, I hope you understand na ang mga storya na sinusulat ko ay walang EDIT! Kaya pagpasensyahan n’yo na. Anyways, thank you for reading! <3

CHAPTER 39

Chapter 39

Dareen Pov

Inis kong inalis ang kumot sa ulo ko nang marinig ko na naman ang munting ungol ni Rap na nasa sahig. Talagang di siya umalis. Talagang sinununod niya ang gusto niyang dito matulog. Gusto niya. Kaya hinayaan ko. Kaso nga lang umulan pa ng napakalakas. Minalas siya! Kaya ayan ngayon siya giniginaw sa sahig. Pinagtya-tyagaan niya ang manipis na kumot ni Sky sa sahig.

Bumangon ako saka ko siya sinilip sa sahig. Nakalukot na ang katawan niya at talagang giniginaw na. Nanginginig na sa ginaw kung tutuusin. Paano ko nalaman? Simple lang iyong kumot kasing nakalimin sa kanya ay nanginginig din.

“O-Oi! Rap.” Tawag ko sa kanya.

“H-Hmm.” Nanginginig niyang tugon.

Sa inis ko nang marinig ko ang boses niya ay inabot ko siya doon sa sahig saka ko ginising. “Rap tay-” nabitin ako nang pagpalis ko sa kumot niya ay bumungad sa akin ang topless niyang katawan.

Napairap ako. Sinong hindi giginawin kong naghubad at may ulan pa?

Napadilat siya sa gulat nang maalis ang kumot sa kanya.

“You’re so stupid! Ang stupid mo Rap.” Nawika ko saka padabog na inihagis ang kumot sa kanya.

“Baby.” sambit niya na kinairap ko na naman.

“Nangungusensya ka, stupid. Umakyat ka na dito. Ako pa sisisihin ni Tita Bienvinida kung manigas ka dyan sa ginaw, e.” sabi ko habang ang mata ay wala sa kanya. “Malakas ang ulan kaya hindi na siguro makakauwi si Sk-”

Naputol na naman ako nang may biglang tumabi sa akin habang naglilitanya ako. Napabaling ako kay Rap na nakaupo na rin sa tabi ko. Napadaing ako at umusog papalayo sa kanya.

“Hindi ko sinabi na dito ka umakyat sa deck ko. Doon sa deck ni Sky ikaw umak-”

“Stop talking baby.” Pagputol niya sa akin saka ako niyakap.

Hinawakan ko na ang magkabilang braso niya at handang-handa ng itulak siya kaso lang nang dumantay ang kamay ko sa kanyang balat ay halos mapakislot ako sa lamig niya.

Binaon niya ang kanyang mukha sa noknok ng leeg ko. Ang lamig niya talaga. Sobra.

“I know what you mean, baby. I just want to hug for a minute. So please. Let me hug you baby. I missed you. I miss you so much.” wika niya habang ang mukha ay nasa leeg ko pa.

Paunti-unti ay dumaos-dos ang kamay ko sa kanyang braso at hinayaan ko iyong mahulog. Niyakap niya ako nang mahigpit at biglang tumulo ang butil ng luha sa mga magaganda kong mata. Namimiss ko rin siya ng sobra. Di lang siya ang namiss ako. Namiss ko rin siya pero di ko iyon aaminin. Hindi nakakaganda iyon.

“I miss you in my bed baby. I miss you silly moves towards me. I miss you small kisses before you off from bed. I miss your sharp and loud voice. I miss your coffee. I miss your warm embrace. I miss you clinging on me. I miss everything about you baby… so much.” bulong niya pa. At habang binubulong niya iyon sa akin ay tumutulo ang luha ko.

Inangat ko ang kamay ko saka pinunasan ang luhang umaagos sa mata ko.

“Plano mo na ba na dito matulog para sabihin ’yan sa akin?” tanong ko.

He moved a bit at akala ko aalis na siya mula sa pagkakayakap sa akin ngunit umusog pa siya sa akin lalo at niyakap na niya ang dalawang kamay sa aking baywang.

Iniling niya ang kanyang ulo na nasa leegan ko pa. “No. I just want to see you and accompany you. Pero hindi ko kaya na ang lapit mo lang sa akin pero di kita mahawakan. I’m not a patience kind of guy, baby. I tried but I cannot. Look what am I doing right now. Niyayakap na kita kasi di ko kaya. Your smell is not enough. I want to sip your smell.” Natahimik siya.

“Let’s go back home, Dareen.” aniya mayamaya.

“Wala akong uuwian.”

“You can always go with me. We can come back together in my home.”

Namuo na naman ang luha sa mga mata ko.

“Bakit ako uuwi sayo?”

“Cause you love me and I love you.” sabi niya at kumalas sa pagkakayakap sa akin. Binaba niya ang kamay sa kamay ko saka iyon pinisil. “We can always g-”

“Wala akong lugar sa bahay na ang asawa mo gumawa Rap. Ayaw ko. Alam mo ba ang tingin ko sa sarili ko nang malaman ko ang lahat Rap? Para akong mang-aagaw. Para pinagsiksikan ko ang sarili ko sa bahay mo-ninyo. Tapos ang dami ko pang tanong sa sarili ko na di ko naman kayang sagutin. Para akong nababaliw sa kakaisip sa nga tanong na wala namang kasagutan kasi di naman ako ang makakasagot n’on.” Nagpipigil kong saad sa kanya. Nagpipigil na h’wag siyang sigawan.

“Hindi ka naging mang-aagaw. Hindi mo pinagsiksikan ang sarili mo sa akin o sa bahay ko. I was the one who let you stay and even restrain you from moving out. So don’t think of yourself that way.”

“Pero Rap iyong mga tanong ko na-”

“Ask me then. Ask me, baby. I want to hear your questions. Your thoughts. Everything. Baby, just tell me.” Seryosong saad niya sa akin at humigpit ang pagkakahawak sa kamay ko.

Napatiim-bagang ako.

“Umakyat ka na doon sa deck ni Sky, Rap. Tama ang lahat ng nangyari-”

“Then, when is the right time na mag-uusap tayo?”

“Ewan ko! Ewan ko Rap! Kasi sumisikip ang dibbib ko kapag naiisip ko palang ang mga tanong ko sayo at sa magiging sagot mo. Naninikip ito Rap.” Turo ko sa dibdib ko. “Nasasaktan ako kahit na wala ka pang ginagawa!”

“If you wouldn’t tell me kailan mawawala ang sakit n’yan baby? Try me, baby. Try me.” He begged.

Winaksi ko ang kamay niya. “Sige! Sige kung iyan ang gusto mo!”

Napakurap-kurap siya.

“Sige, ito ang gusto mo, diba?” Anang ko. Hinawakan na niya naman ang kamay ko pero tinampal ko iyon. Ayaw kong hawakan niya ako dahil bubuhos na naman ang luha sa mata ko. Ang rupok ko talaga pagdating sa kanya. Tingin ko ang hina ko kapag nandyan siya. Tingin ko wala akong lakas pagdating sa kanya. “Hindi ka ba nandiri sa akin? Noong panahon naghahalikan tayo hindi ka ba nandiri sa akin? Bakla ako at ayaw mo sa mga bakla diba? Galit ka sa mga katulad ko. Saka-”

“Baby, hindi ako nan-”

“Patapusin mo ako!” sigaw ko.

I saw him clenched his jaw. “Saka Rap… iyong mga paglalandi ko sayo sinasakyan mo lang ba ako? Hindi mo ba ako sinusumpa matapos kitang landiin? O ginawa mo ang lahat ng iyon para lang amuhin ako? Aminado akong sutil ako at sayo lang ako naging sunod-sunuran. Did you do all those things just to tame me?”

“Baby… to tell you honestly the first time we kissed? I was shock and surprise for myself cause I didn’t feel any disgust. I even want more of you. Yes, I hate gays but I don’t hate you. I admit that at first it was all a fucking a game and I don’t want to lose but yeah… I losed. And to tell you honestly baby. I like everything you do in me. I never hated the thing you do. I never did. And for your last question… yes–”

“Tingnan mo na umamin-”

“At first yes baby. I did all those things because I want to tame you but like what I’ve said I losed. You win. You even win my heart…  body and soul. I’ve been in a different battle in my life, baby. And I don’t accept defeat. I can’t accept being defeated. But when it’s the battle between you and me. I wholeheartedly surrendered my body to you. That’s how much I love you, baby.”

Hindi ako nakapagsalita dahil sa mga sinabi ni Rap. Ni hindi ko mai-alis ang mata ko sa kanya. He is dead serious. He didn’t even blink when he said all those things.

“Does it too late for me baby? Am I late? I knew the fact that I realized my feelings for you too late, baby. But I still want to ask you. Am I too late?”

Sinampal ko ang dibdib niya. “Ang stupid mo.”

“I know.”

“Gago ka.”

“I am.”

“Mahal din naman kita. Gago ka. Mahal kita kahit stupid ka.”

“I kno– what?”

Umasim ang mukha ko sa kanya.

“D-Did I hear you right, baby?”

“Hmp! Matutulog na ako stupid ka!” saad ko sa kanya bago humiga. 

Ngunit ilang saglit lang bago ako mahiga ay may dumagan na kaagad sa akin.

“Shemz! Umalis ka Rap!” Naiinis kong sambit saka sinubukan siyang itulak kaso ang bigat niya.

Siniksik niya ang kanyang mukha sa banda kung saan ang Adams Apple ko. Kaya napatingala ako.

“Malandi ka Rap. Umalis-”

“Damn baby! You’re so noisy. It’s so damn okay calling me malandi, baby. Cause, I’m only malandi to you.” Reklamo niya pero nanatili pa ring nakabaon ang mukha sa leegan ko.

“Tsk! Porket sinabi ko na mahal kita akala mo okay na tayo? Akala mo ba tayo na?”

Dahil sa sinabi ko napaahon si Rap saka naitungkod ang kamay sa gilid mismo ng ulo ko. Kulong kung kulong, huh. I saw how his chest moved up and down.

“Umalis k-” itutulak ko na sana siya kaso agad niya namang nahuli ang dalawang kamay ko saka iyon pinako gamit ang kamay niya sa kama.

“I know that baby. I just want to hug you.” He reasoned.

Umingos ako.

“Hindi libre ang kahit yakap Rap. One thousand per yakap.”

Ngumisi siya.

“One thousand per hug? Tssk.One million, can I kiss you?”

Nanlaki ang mata ko offer ni Raphael Marcet. Omg!

Raphael Pov

My smile grew wider as I see the whole set up of my dinner date with Dareen. I personally get things ready. From the venue, design, the music, and even the foods. Eversince, we talked everything in his apartment. We officially started dating and then my family knows that I am now dating Dareen. They are happy for me but not Chiara. She still wants Dareen to lived with me but Dareen refuses to stay in my new house while we’re on dating stage. Hindi ko na lang din siya pinilit pa.

Ngayon ay nandidito nga ako sa top floor ng isa sa mga hotel na pag-aari ni Lorcan. Dito naka-set up lahat ng sa dinner namin ni Dareen. For the ninth time for the two months of dating tatanungin ko ulit siya na pwede na bang officially maging kami. Tama, walong beses na akong tinanggihan ni Dareen. Nakabalik na siya sa pag-aaral niya, he is now on his 4th year at pinagsabay niya ang kanyang pag-aaral at trabaho sa coffee shop ng ka-roommate niya. I offer na tulungan siya but he opt not to. And I considered his choice. And I am glad to see that my baby is slowly growing up and becoming mature. I’m glad to see that he can support himself through his hardwork.

“Sir, is-serve na po ba ang mga foods?”

Umiling ako. “No, later.”

Umalis ang waiter saka naman tumunog ang cellphone ko. Kinapa ko sa bulsa ko ang telepono ko na nagwawala at lumiwanag ang mukha ko nang makita kong sino ang tumatawag sa akin. It’s Dareen. My baby.

“Yes, baby?”

I heard him tsked.

“Wag mo na ako sunduin ako na pupunta d’yan sa hotel.”

Napatalikod ako saka humarap sa transparent glass na mga dingding. Kitang-kita ko ang mga maliliit na ilaw sa ibaba at ang mga malalapit na towers.

“No. Susunduin kita-”

“Hehehe. Nagtaxi na ako. Nakasakay na ako sa taxi.”

Napabuntong-hininga na lang ako at napatango kahit na wala sa harap ko ang aking kausap.

“Fine. Take care. I love you.”

“Alam ko. I love you rin. Hehe, sige na nag-text si Sky tumakas kasi ako sa shop niya para sa date natin.” He said and cut the line.

We’re exchanging I love you’s. We cuddle. We hug. But we are not yet official and Dareen didn’t let me kiss him. I can hug him and cuddle with him but no kissing. And it’s a hell for me. I cannot bribe him with money for one kiss.

I waited for Dareen. Nasanay na rin kasi ako na lagi ko siyang hinihintay. I waited for him for an hour already but no Dareen appeared in front of me. Not even his shadow. Naghintay pa ako ng oras at nang di na talaga ako mapakali sa kakahintay sa kanya. Sinimulan ko na siyang tawagan at hindi nagri-ring ang kanyang cellphone.

Natapon ko ang cellphone ko sa mesa nang nakailang tawag na ako at wala paring sumasagot doon. At ilang saglit ay nagring iyon kaya mabilis kong pinulot ang telepono ko kaso na dismaya lang ako ng unregistered number ang nakatatak doon.

I clenched my jaw and answer the call.

“M-Mr. Marcet?”

Napataas ang kilay ko nang mabosesan ko ang tumawag sa akin.

“Yes?”

“M-Mr. Marcet kasi… kasi si Dareen… nabangga kasi ang taxi na sinasakyan niya at nasa LCL hospital  siya nga-”

Hindi ko na tinapos ang pakikinig doon sa tawag at tumakbo na ako sa elevator saka ko pinugpog ng pindut ang open button ng elevator. Hinayaan ko na ang tawag ni Sky.

All I think was Dareen in the hospital. Dammit!

Matching in the hospital’s hallway. Sinisisi ko ang sarili ko kung bakit hindi ko nasundo si Dareen. Sana sinundo ko siya. Sana hindi siya naaksidente ngayon. My heart is beating so loud while approaching in the operating room. How I wish this is only one of his pranks. How I wish this in only one of his surprises. But it isn’t.

“How’s my baby? How’s Dareen condition?” tanong ko kaagad nang makita ko si Sky na nakatayo sa labas ng operating room.

“M-Mr. Marcet. A-ano… kanina pa siya sa loob at wala pang doktor na lumalabas. Kanina kinakailangan nila ng blood transfusion kasi marami ang dugo na nawala kay Dareen at mabuti na lang marami silang stock na dugo. Sa ulo kasi napuruhan si Dareen, Mr. Marcet.”

CHAPTER 40

Last chapter before epilogue. Enjoy reading!

---

Chapter 40

Raphael Pov

“Umayos kang bakla ka kung hindi matatamaan ka nitong palad ko!” Naghahalo ang nginig at galit ang tono ng kaibigan ni Dareen na si Clemente.

Dumating si Clemente dito na naka-pantulog niya lang at naka-tsinelas lang din. Nandito ako nang magising si Dareen.I was holding his hand while waiting for him to wake up. But when he is awake, he no longer remembers me. He is finding Clemente. That’s why I called Clemente here.

Dareen just stares at me blankly when he wakes up. He didn’t ask my name. He just pleaded to see his friend. I was the one who asked him if he knew me, and he shook his head. That response is enough for my heart to sting to its core.

Pakiramdam ko pinukpok ang dibdib ko ng martilyo nang umiling sa akin si Dareen. I tried to ask him some questions and even tried a trick question just to see if he was only pranking me, but no. It was all damn true.

I called the doctor to check on him and to see if there was something really wrong with his brain. And his doctor told me that he was having temporary selective amnesia due to the severe head concussion he received from the accident. The doctor said that he could gain his memory back after 24 hours, but it’s already been 24 hours and there’s no sign that he has regained his memory.

“Bwesit kang bruha ka! Anong akala mo sa akin? Nag-iinarte dito? Gosh! Not my type.” Dareen exclaimed.

Lumingon sa akin si Clemente na may awa sa mata niya. He squeezed his eyes shut and took a deep sighed before turning his head back to Dareen.

Napahawak si Dareen sa ulo niya na may bandage. Then his hands moved down to his face, to his neck, and then to his lower body.

“Shemz! Bakla pumangit na ba ako? Kasalan talaga ito ni Geoffrey at nang higad niyang kaibigan! Arrghh!” Dareen stamped his feet and his hand went in ball.

“B-Baks… matagal nang–”

I immediately went to Clemente and hold his left shoulder to stop him. Lumingon siya sa akin na may pagtatanong sa mata. Kinuha niya ang kamay ko sa balikat niya at padabog na tumayo. Hindi ko inaasahan na hihilahin niya ako papalayo doon sa kama ni Dareen.

“Raphael!” pabulong niyang sigaw sa akin. “Nakita mo ba? Narinig mo ba si Dareen? Raphael hindi ko alam kung ano ang nangyayari sa utak ng kaibigan ko pero ang huling naaalala niya ay ang gabing sinugod niya ang ex niya! Obviously, akala n’yan naaksidente siya pauwi galing doon sa resort! Raphael wala ka sa isip ng kaibigan ko! Hindi ka niya nakikilala. Hindi niya maalala ang mga panahon na nasa puder mo siya. Hindi ka niya maalala Raphael!”

I sighed.

“I know. I know that.”

“At ayos lang sayo?” Naiinis niyang tanong sa akin.

Napahasa ako sa ngipin ko.

“Of course, I’m not fucking okay with it. It is hard for me. It is hard for me to see him like this. I’m so fucking hurt seeing him that he doesn’t remember any of the moments we spent together. I’m fucking hurt knowing that I was the only one who remembered our time together. Jesus Christ! I’m in excruciating pain right now. But what can I do? If we insist on him remembering some things, his amnesia will worsen. His head will ache. He would lose his consciousness again. He will be in pain.”

Napahilamos si Clemente sa kanyang palad. Tumingin si Clemente kay Dareen na nakamasid sa amin pero napaiwas sa tingin niya nang napabaling kami sa kanya.

My baby looks so well, aside from the bandage on his head and a few bruises he earned from the car accident. Thank God that he was in the backseat.

Napatingin ako sa kamay ni Clemente na tumapik sa balikat ko.

“Be patience with my friend Raphael. And please don’t leave him. And I’m sorry for exaggerating.” He said.

“It’s okay. You don’t need to plead. I will stay with him whether he remembers me or not.”

Tumango siya sa akin at bumalik doon kay Dareen. Umupo lang ako sa sofa na nasa gilid at pinagmamasdan si Dareen. I hope he can regain his memory again. I really do hope so. But even if he doesn’t remember me, I will make another memory with him.

“Bakla, boyfriend mo?” Dareen asked his friend, Clemente, nang nakaupo ito sa tabi niya.

“Ano sa tingin mo?” Clemente asked back.

“Hindi. Hindi kayo bagay, e. Saka sobrang gwapo n’yan para patulan ka. Kami. Kami ang bagay.” Dareen said jokingly.

“Hindi ko alam kung matatawa ako sa sinabi mo baks o mababatukan kita.” Napailing na lang si Clemente at tumingin sa akin.

I just gave him a cold stare and turned to look at Dareen, who was staring back at me. He smiled shyly and bit his lips. I saw how his cheeks burned red. My baby is blusing and just staring at me.

“Clemence hindi ba pumunta sina mommy dito? Hindi ba binalita ang ginawa ko kay Eurika at Geoffrey?”

“Dar,” Clemente sighed. “H-hindi naman at sina tita siguro bukas o mamaya pupunta iyon dito.”

“Omg! Thank God! Hmm, do you think Daddy will kick me out of our house when he learns what I did the other night?” He said worriedly to his friend and dramatically held Clemente’s hand.

“Gaga ka talaga. Hindi… hindi naman siguro.”

Nang umalis si Clemente ay dumating naman ang mga magulang ni Dareen. Call me rude pero kahit na nandun ang nga magulang niya hindi ako umalis sa tabi niya.

Dareen Pov

Hindi ko maintindihan si Mommy. Panay ang hingi niya ng sorry sa akin. Si Daddy naman ay di makatingin sa akin. Ako ang nakagawa ng kasalanan pero si Mommy ang hingi nang hingi ng sorry sa akin. Niyayakap pa ako ni Mommy. Tanging sorry lang din ang nasambit ni Daddy sa akin.

Napatingin naman ako doon sa lalaki na sa tingin ko ay hindi umalis dito sa room kung saan ako ngayon naka-confine. Nakaalis na sila ni Mommy at Daddy at bago sila umalis ay kinausap din nila iyong lalaki kanina.

Kanina n’ong nag-uusap silang dalawa ni Clemence ay parang gusto kong sumabad sa kanilang dalawa. Ewan ko ba. Hindi ko maintindihan ang sarili ko dahil ayaw ko silang dalawa na nag-uusap at di ko sila naririnig. May ilang sa akin dahil nakatitig siya sa akin. May konting discomfort sa akin dahil sa paraan ng mga titig niya sa akin pero may parte din naman sa akin na gusto ko na tinititigan niya ako. Napakagulo na nang takbo ng utak ko. Gosh! Nakakawala sa ganda!

Habang tumatagal ang pagtitig ko sa kanya ay parang may tumusok sa utak ko na di ko maintindihan kaya napahawak ako sa ulo ko.

“Ahhw!” saad ko at pumikit.

“Ba– damn it. Are you okay?”

Dinilat ko ang mata ko saka tumingin sa kanya. Nakahawak din siya doon sa parte ng ulo ko kung saan ako nakahawak.

“I’m… okay.” sagot ko sa kanya at nang magkatinginan kami ay lumaki ang mata ko sa biglang lakas ng tibok ng puso ko.

Kumurap-kurap ako at iiwas ko na sana ang tingin ko sa kanya nang dumapo ang mata ko sa labi niya na mapula. Lumunok ako. Why do I have this urge to claim his lips? Why do I have this urge to think that those red lips belong to me? Why do I feel like I once owned those kissable lips?

Umatras siya saka umupo doon sa silya.

“Tell me. Kailangan ko bang tumawag ng doctor?”

Iniling ko ang ulo ko sa kanya. “No need.”

Tumango siya. Napasuklay siya sa kanyang buhok at sumandal sa sandalan ng silya.

“Ano… hindi ka ba umuuwi sa inyo? You’ve been here since yesterday and…”

“I went home to take a bath and change my clothes, then I immediately went back here.” He finished.

Umayos ako sa pagkakaupo ko at sumandal doon sa nakabundok na unan sa likod ko.

“Relatives ba tayo?” kuryosong tanong ko.

“No.” Agad niyang sagot

“Then, why are you here?”

“I’m here to take care of you.” Walang kurap niyang sagot.

Natahimik ako at umisip ng ibang tanong sa kanya.

“Totoo ba na hindi ka boyfriend ni Clemence? Ni Clemente?”

Ngumisi siya sa akin.

“What do you think?” He said it with the tone of challenging me to answer my own curiosity.

Just like my intuition earlier, I said, “Of course, you are not his boyfriend.”

“Hmm.” He hummed.

“Marami akong gustong itanong sayo.” Ani ko at ngumuso.

I heard him groaned.

“Try me.”

“Anything?”

“Anything.”

I cleared my throat before firing him with my first question. “Did you have a wife?”

Tumiim-bagang siya. Ako naman ay biglang kinabahan sa naging tanong ko sa di ko malaman na dahilan.

“Before. She already passed away.”

I nodded. A sudden, feeling of relief filled in my heart.

“Have you move on?” Me, pertaining to his late wife.

“Yes. Totally.” He answered me as if he was so sure and definite with his answer.

“Do you have a child?”

“Also passed when my wife died.”

A prick on my chest makes me silent for a moment. Ano kaya ang naramdaman niya nang sabay na nawala ang kanyang asawa at anak? Paano niya kaya nakayanan ang lahat? How did he handle those dark days in his life? Gusto ko tuloy siyang yakapin.

“I’m sorry.”

“It’s okay. I gave you my green light to ask me anything. Try to ask me again.”

Kinagat ko ang ibabang ko. May pagdadalawang isip sa akin na tanungin ulit siya pero nagpatuloy pa rin ako. There’s something inside me that wants to know him more and get closer to him.

“Are open for a relationship?”

“I am.” He answered me with a wide and bright smile. He always so cold. Kanina noong nakita ko silang dalawa ni Clemence na nag-uusap ay malamig lang ang kanyang ekspresyon pero ngayon ay ngumingiti na siya. At masasabi ko na mas guma-gwapo siya lalo sa paningin ko. Muntik pa akong magpasalamat na hindi siya ngumiti kay Clemence kanina. Baka kasi landiin ito ng bakla kong kaibigan pag-nakita niya itong ngumiti. Shemz! FO talaga! FO talaga kami pag nangyari iyon.

Parang sumaya rin ako sa naging sagot niya sa tanong ko.

“Then, you are available… right now?”

“Yes.”

Ngumiti ako nang marinig ko aang sagot niya. Hindi ko na talaga mapigilan ang kiligin. Gosh! May chance ako dito.

“But my heart is taken by someone.”

When he said those words, I felt my heart sink to the floor.My smile slowly faded as those words rang in my ears.

“P-pero maagaw k-ka pa kasi h-hindi naman kayo.” Rason ko na kinaing niya.

“That would never happened.” Aniya na parang ang sigurado niya pa.

Napatampal ko nang malakas ang kamay ko sa kama.

He grinned. At naiinis ako lalo.

“Why do you sound so sure? Hindi pa naman kayo. Hindi ka nga in-a-relationship with someone.”

“Why am I sure? It’s because I’m already sure about him. Sigurado na ako sa kanya.”

Nanlaki ang mata ko nang marinig ko ang katagang him. It only means one thing he is into guys, too. Damn! Kung sino man ang gusto niya gusto ko iyong ipa-assassinate. Bakit di niya tinali sa kanya ang ganitong klase na lalaki? Ano pa ba ang hinahanap niya dito? Gwapo. Understading. Gentleman. Ang ganda ng ngiti kahit minsan lang pinapakita. Saka amoy mayaman din. Omg!

“Paano kung i-seduce kita? Magpapaakit ka?” Medyo naiinis ko nang wika sa kanya.

“How will you seduce me?” tanong niya naman pabalik sa akin na kinaasim ng mukha ko.

“I don’t know. Basta kung is-seduce kita magpapaakit ka ba?” Ulit kong tanong sa kanya.

Bumuntong hininga siya at tumayo saka lumapit doon sa table na nasa tabi ng kama ko at nagbalat noong apple doon. Talagang sinundan ko ang bawat galaw niya at di ko inalis ang mata ko sa kanya hanggang sa matapos siya doon sa pagbabalat. Hiniwa niya ang apple into eight slices at nilagay sa maliit na plate at gamit ang tinidor ay tumusok siya doon sa isang slice nang apple.

Inusog niya ang silya na kinauupuan niya kanina papalapit sa akin at umupo siya doon. Iyong tinisok niyang apple kanina ay sinubo niya sa akin ngunit di ko binuka ang bibig ko. Naiinis ako. Naiinis ako na may special someone na siya. I envy doon sa special someone niya. Gusto kong umiiyak dahil doon. Napakababaw pero naiiyak na ako.

“Open your mouth.”

“No!” Pagmamatigas ko.

“It’s already late and for what I remember maliit lang ang kinain mo.”

I rolled my eyes. “Answer me first!”

He took a deep sighed and answered me. “I’ll surely be seduced by you. Now, open your mouth.”

Ngumuso ako at parang napipilitan na binuka ang bibig.

“You know what! I thought you are loyal. Pero bakit nagpapaakit ka sa akin?” Saad ko kahit na nginunguya ko pa ang laman ng bibig ko.

He just shrugged his shoulders. “I’ll be seduce by you. Only to you.”

“Tsk! Kung ako d’yan sa special someone mo. Hindi na kita papakawalan. Itatali na kita sa akin.” Pagalit kong saad sa kanya. “Hmp! Umuwi ka na doon sa special someone mo! Naiinis ako sayo! At ang stupid ng special someone mo!”

He bit his lips to suppress his laughter.

“Here, open your mouth again.”

I frowned in annoyance but I still open my mouth.

“I will not leave you. I will always be here with you. Hindi ako uuwi hangga’t di pa pwedeng umuwi ang special someone ko.” He said and it earned another frown from me. But he just smiled.

I hate him! Hindi siya loyal! Salawahan s’yang lalaki!

---

Edit ko na lang ’to kapag nagkaroon ako ng mahabang-mahabang time.

Salamat po sa pagbabasa!

EPILOGUE

Thank you for reading

Mafia Series 2: Taming in the Wild

. See you on Mafia Series 3: Love in Amess. Mahal ko kayo!

---

Epilogue

“Ang pangit mo! How dare you ruin my clothes?! Omg! My uniform!” Pagwawala ng batang si Dareen matapos matapunan ang kanyang maputi at plantsadong uniporme ng sauce sa kanilang canteen.

Nanlilisik na tiningnan ni Dareen ang kanyang kaklase na babae na siyang nagtapon ng sauce malinis at maputi niyang uniporme. Ang batang babae na siyang kalaban ni Dareen ay napaatras sa galit na nakita sa mata ni Dareen at nahulog sa kamay nito ang saucer na siyang pinaglagyan ng sauce na ngayon ay nasa damit na ni Dareen.

Ang ibang bata ay tahimik lang na nakiki-tsismis sa nangyayari sa kanilang canteen. Takot ang mga bata na sumali sa o pumagitna sa away dahil alam nila kung paano magalit ang isang batang Hernane. Kung sino man ang pumagitna ay isasali nito sa kangang galit. Kaya wala ni isang bata ang nagkalas loob na nakisali.

Nanginginig na ang kamay ni Dareen sa galit dahil hindi rin kaaya-aya ang amoy ng sauce sa kanyang damit tapos ay mainit-init din ito na tumatagos ang init sa kanyang balat na makinis at maputi.

“B-Bagay lang ’yan s-sayo bakit mo k-kasi pinagkakalat sa g-grade 5 na may crush ako doon. E, wala naman.” Pagtatanggol naman ng isang batang babae sa sarili mula sa nag-aalburuto na galit ng batang si Dareen. Kahit na nauutal ang batang babae ay sinusubukan pa rin nitong sumagot kay Dareen na ngayon ay kating-kati na ang kamay na makipagsabunutan.

“It was true naman! May crush ka doon! Bakit ka nahihiya ngayon? You said it yourself na may crush ka na nasa grade 5!” Pagsisigaw ni Dareen at halos pumutok na ang litid sa leeg sa kakasigaw. May pa padyak pa iyon sa paa at nakakuyom ang kamao.

“A-Ano?”

“See? You are stuttering because what I said is true!”

“E, ikaw may c-crush naman sa kaklase natin, ah!”

“What?” Maarteng eksaherada sampung taon na si Dareen.

“Diba crush mo si Marc.”

Nanlaki ang mata ni Dareen sa sinabi ng kanyang kaklase na si Janelle, ang kanyang kaaway ngayon. Totoo na crush ni Dareen si Marc, ang prince sa kanilang classroom at sa kasamaang palad naman si Janelle ang muse nito.

Nasanay na si Dareen sa kanilang classroom ay wala siyang kaklase nila na nakakasundo may nakakausap naman siya. May nakikipag-usap sa kanya pero hindi talaga closed kasi walang tumatagal na kaibigan sa kanya dahil maldita si Dareen at nangr-realtalk sa kanyang mga kaklase.

“Omg! Ang baho ng hininga mo.”

“Oh my! Ang pangit mo tingnan sa glasses mo.”

“Ang cheap ng bag mo.”

“Gosh! Fake ang shoes mo.”

Ilan lang ’yan sa mga linya ni Dareen na kinaayawan ng kanyang mga kaklase sa kanya. Kaya ang mga ito ay lumayo na lang sa kanya. At ang away na nangyari ngayon sa kanila ni Janelle ay di na rin bago kay Dareen dahil madalas talaga siyang nakakakita ng away sa school nila.

“Oh, ano naman ngayon?”

“Bakla ka pala! Bakla.”

“Ano kong bakla? Gusto mo bang ihampas ko sayo ang bagong bili ng mommy ko na bag, huh?!” Matapang na sigaw ni Dareen kay Janelle na kinatahimik nito. Alam na kasi ni Janelle na hindi talaga marunong magbiro ang batang Dareen.

“Pinagkakalat mo pa talaga na crush ko si Marc, huh.”

“Inamin mo naman din.”

“Late ka na di ko na crush iyon! Ang baho ng hininga niya at laging amoy araw! Kaya di ko na crush ’yon.”

Inirapan ni Dareen si Janelle bago niya ito tinalikuran at saka kinuha ang kanyang bag. Natakot naman si Janelle doon at napatakip na lang sa mukha niya dahil akala nito ay sasampalin talaga siya ni Dareen sa bag nito kaso nilampasan lang ni Dareen si Janelle.

Inis na inis si Dareen sa nangyari sa kanilang canteen at umiinit pa rin talaga ang ulo niya sa nangyari. Idagdag pa na ang baho ng sauce kaya naman ay lumabas siya sa kanilang school. Wala siyang dalang extra na damit at wala rin sa kanyang locker sa school kaya naman ay gusto niyang pumunta sa mall upang makabili ng damit.

Irap nang irap sa ere si Dareen habang naglalakad sa patungong mall. Nalalakad lang kasi ang mall mula sa kanilang eskwelahan. At sa paglalakad ni Dareen ay may biglang bumundol sa kanyang balikat mula sa likuran at di niya napansin iyon kaya naman ay napa-dive siya sa sementong daan ng wala sa oras.

“OMJ!”

“Fuck!” Mura ng binatang si Raphael nang nabundol niya ang isang maliit na bata, si Dareen.

Tinulungan ng binata si Dareen na makatayo at nang makita ng binata na si Raphael ang hitsura ng nabundol niya. Napakurap siya. Ang maduming damit nito ay nadagdagan pa dahil sa pagkakadapa nito.

Nang makatayo si Dareen ng maayos ay napatingin siya sa taong tumulong sa kanya at the same ang taong nakabundol sa kanya. Hindi alam ni Dareen kung ano ba ang pumasok sa isip niya at itinaas niya ang kanyang kamay saka ginawaran ng isang malutong na sampal si Raphael.

“Fucking shit!”

“Damn you!” Mura naman ni Dareen kay Raphael na ngayon ay di makapaniwalang napahawak sa pisngi kung saan dumapo ang kamay ni Dareen.

Pagsasalitaan sana ni Raphael ang bata sa kanyang harapan ng makita niya itong nagpupunas na sa pisngi nito. Nataranta si Raphael at napatingin sa kanilang paligid. Hindi naman gaano kalakas ang pagkakabundol niya dito pero nadapa ito. Pero di ito umiyak kaso ngayon ay malalaki na ang butil ng luha na lumalabas sa mata nito.

“Shit! Hey, bata. I’m… I’m sorry, okay? Damn, please stop crying.” Halos makiusap na si Raphael sa umiiyak na si Dareen. Pinagtitinginan na kasi sila sa mga taong dumadaan sa kanilang paligid.

Napahawak si Raphael sa balikat ni Dareen. “Please stop crying. P-pinagtitinginan na tayo.”

Inis na tiningala ni Dareen ang lalaki na nakabundol sa kanya. “Bwesit ka! Ikaw na nga ang nakabundol sa akin! Tingnan mo na ang damit ko. Omg! Ang dumi naaaa. Nakakahiya na pumasok sa mall nito. Ang dumi-dumi ko na.” Nguwa ni Dareen.

Napamura na naman si Raphael. Bumuntong-hininga si Raphael saka hinubad ang blazer ng kanyang uniform at binigay sa ngumunguwa na si Dareen.

Nagtagis ang bagang ni Raphael. “Wear this. Sa… sasamahan kita sa mall. Just stop crying.”

Tinaas ni Dareen ang kanyang kilay saka sinulyapan ang blazer na nilahad ng isang ekstrangherong binata na nakabundol sa kanya. Ngumuso si Dareen habang ang isang kilay ay nakataas pa rin saka hinablot ang blazer na nilahad ni Raphael.

Napasinghap na lang si Dareen nang malanghap niya ang amoy noong blazer. Ang panlalaking amoy noong blazer ay parang unti-unting sinasakop ang kanyang ulirat sa bango noon.

Kung hindi lang narinig ni Dareen ang tikhim ni Raphael ay di pa siya mapapamulat.

“Okay, let’s go.” anang ni Dareen saka inunahan na sa paglalakad si Raphael.

Napakuyom na lang si Raphael sa kanyang panga saka bumuntong-hininga at sinundan ang batang si Dareen na ngayon ay suot na ang kanyang blazer. Nagmamadali sana si Raphael dahil tumawag sa kanya ang kaibigan n’yang si Lorcan na may lakad sila kaso heto siya’t sumusunod sa isang bata papuntang mall. Nanliit ang mata ni Raphael habang tinitingnan ang likod ni Dareen. Napagtatanto niya na may galaw ang batang lalaki. Maarte din ito at naiingayan siya sa bunganga nito.

Ilang na nagsimulang maglakad si Raphael saka kinuha ang telepono sa kanyang bulsa at tinext ang kaibigan na hahabol na lang siya.

Nanatili si Raphael sa isang metrong layo mula sa batang kanyang sinusundan. Baka kasi masampal na naman siya nito bigla at di na siya makapagpigil at makalimutan niyang bata ang kaharap. Hindi na kang namalayan ni Raphael na sa pagsunod niya sa bata ay napapangisi na lang siya. Maingat kasi ito sa pagpili ng damit at halata na sanay na sanay sa ginagawa.

Di na napigilan ni Raphael ang sarili at lumapit. “You are used to this kind of thing, huh.” Paunang saad ni Raphael nang makalapit.

“Hmm. And it is my hobby.”

“Wasting money?”

“Yes, but at least to the thing I like and I know na hindi ko pagsisisihan.” Diretsong wika naman ni Dareen.

Nailing na lang ni Raphael ang kanyang ulo saka sinundan ang batang Hernane sa pamimi nito ng damit. Pang-isang bihisan lang naman ang kailangan ni Dareen na damit kaso kung makapili ito ay parang gusto ng suyurin ang buong mall. But then, Raphael still waited patiently.

Raphael beamed a smile when he saw Dareen clad in his blazer. It was so big for a ten-year-old boy. His blazer almost reached Dareen’s knees. But Dareen seems not to have noticed it. Dareen looks so comfortable wearing his big blazer, covering the dirt on his uniform. 

Raphael is not fond of strolling at the mall. He finds it boring and tiring. He is more into books and watching action movies in his room. Yet at that moment, he didn’t mind being in the mall with many people and just following a small boy who was delicate in choosing his clothes. He didn’t feel bored or tired. He is even amused by the boy he is with. 

Dareen paid for the clothes and went into the nearest comfort room to change his dirty uniform. And Raphael tags along with him. Dareen isn’t bothered by it. He just let the guy follow him. 

“What’s your name by the way?” tanong ng sampung taong gulang na batang si Dareen kay Raphael na nakasandal sa sink nang maalala niyang di na pa pala nakuha ang pangalan ng binata na nakabundol sa kanya. Nakatalikod ito sa malaking salamin ng comfort room.

“Raphael.”

“Raphael lang?” si Dareen at nilingon na ang binatang si Raphael.

Napataas ang kilay ni Dareen nang magtagpo ang mata nilang dalawa. Kinalabutan ang batang si Dareen nang makita niyang parang yelo sa lamig ang paraan ng pagtitig nito sa kanya.

“Is there something wrong with my name?” anito na kinailing ng bata. “How about you what is your name?”

“Dareen. My name is Dareen Aizen!” May pagmamalaking tugon ni ng batang Hernane sa lalaking mala-yelo ang titig.

“Your name doesn’t suit you.” Prankang wika ni Raphael na kina-alburuto agad naman ng bata.

“What? Who are you to say that?”

Ang binatang si Raphael ay kinibit lang ang balikat na kinasalubong naman ng kilay sa bata.

Binalik na lang ni Dareen ang atensyon niya sa pagbubukas ng butones sa kanyang naruming uniporme at kumikibot ang bibig dahil hindi niya matanggap na hindi nababagay sa kanya ang kanyang magandang pangalan.

“Argh! So eww !” Si Dareen nang mahawakan nito ang napakaruming parte ng kanyang uniporme.

Dareen stamped his feet on the floor and furrowed his brows as he looked in the mirror.

Hindi pa nito natatanggal ang lahat ng butones sa kanyang uniporme kasi narurumihan itong hawakan iyon.

“ Lemme see.“ Anang ng binatang Raphael at hinarap ang batang si Dareen sa kanya.

Nakita ni Raphael na nasa apat na butones na lang ang hindi pa nabubuksan ng batang Hernane. Nainip na kasi siya sa kakahintay sa bata na ang tagal makahubad at makabihis kaya siya sa kanyang pagkainis ay siya na mismo ang nagtanggal sa mga natitirang butones.

Pagkatapos buksan ni Raphael ang lahat ng butones ay siya na rin ang naghubad sa uniporme ni Dareen na nakatakip pa sa ilong nito.

“Ang arte.”  Untag ng utak ni Raphael nang makita ang reaksyon ng bata.

“Omg! I must throw this uniform! Urgh! So eww. “ ani Dareen habang nakatingin sa maruming uniform na nasa sink na.

Bumuntong-hininga si Raphael saka kinuha ang kanyang blazer na nakalagay din sa sink saka aalis na nang hinawakan ng batang si Dareen ang kanyang kamay.

Salubong ang kilay na tiningnan ni Raphael ang maliit, makinis, at maputi nitong kamay na humawak sa kanya. Napakalambot din kamay nito.

“What?”

“You’re going home?” si Dareen at tiningala ang tangkad ni Raphael.

“Yeah.”

“Aish! You wait for me. Stay put!” anito at hindi na pinag-argumento pa si Raphael saka nagbihis.

Napatanga na lang si Raphael sa ginawa ng batang Hernane. He could not believe that a damn kid made him wait, forced him to follow, making him look like a dog! He cannot argue any more since his body follows the kid’s wants. 

Raphael shook his head. Dammit. He cursed.

Raphael and Dareen were making their way to the exit when Dareen’s stomach made an unpleasant sound. Dareen’s hand pressed against his stomach!That’s when he realizes that he didn’t have lunch! 

“Hungry?” tanong ni Raphael saka tumigil sa paglalakad at tiningnan ang bata.

“Hmp!”

Raphael tsked.

What a brat! Raphael’s mentally shouted.

Maarte na nga maldito pa.

“Come with me.” si Raphael saka hinila ang batang Hernane sa restaurant na pag-aari ng kanyang lolo’t lola.

Hindi naman nagreklamo si Dareen dahil sa gutom at sa kakaibang naramdaman niya sa kanyang t’yan. Hindi niya iyon matukoy kung ano. Para kasing may kung anong umikot sa loob ng kanyang tiyan. Ang kahungkagan sa kanyang tiyan parang may mga naglalarong insekto na hindi niya matukoy.

Napatingin na lang ang batang Hernane sa kanyang kamay na sakop ng binatang Raphael. Habang napapatagal ang titig ni Dareen doon sa kamay niya na hawak ni Raphael ay biglang uminit ang kanyang pisngi tungo sa kanyang leeg at pati na sa kanyang tainga.

“Dareen Aizen, are feeling well?” tanong ni Raphael nang mapabaling siya sa bata na pulang-pula na ang mukha.

Biglang sinakop ng kaba ang dibdib ni Raphael nang makita ang namumulang batang hinigit niya.

“O-oh! Yes. I’m fine.”

Napatango naman si Raphael bago tinulak ang pintuan ng restaurant na pag-aari ng kanilang pamilya.

Pinaupo ni Rap si Dareen sa silya.

“Anong gusto mo?” tanong niya sa bata na nakatitig sa kanya.

“Ikaw.”

Napangisi si Raphael sa sinaad ni Dareen.

“Silly. Food ang tinutukoy ko.” Natatawang saad ni Raphael.

Nagtagpo naman ang kilay ni Dareen.

“I’m pretty and I like you. So don’t laugh at it.”

Naaliw si Raphael sa bata kaya naman ay nagtawag siya ng waiter at siya na mismo ang pumili ng makakain sa bata.

Humila ng upuan si Raphael saka may ngiti na nakapaskil sa labi na tinitigan ang batang Hernane na nakatagpo pa rin ang mga kilay.

“You like men?”

“Yes.”

“And you like me?”

“Yes.”

“How the hell did you know that?”

“You make me blush. You make my stomach churn.”

“Silly kid. You’re just hungry.” Si Raphael at tinawanan ang bata. Hindi niya sineryoso ang mga pinagsasabi nito.

“Wait for me till I’m at my legal age. I’m going to be your boyfriend. You will be mine.”

“Tsk!”

“Watch and you will be mine. You will be mine, Raphael. Mark my words.”

Dareen Pov

Pagkamulat ni Dareen sa kanyang mata ay basang-basa na ang pisngi niya at humahapdi ang kanyang mata mula bunga ng kanyang pag-iyak.

He got up and sat on his bed. He wandered his eyes around his room and found the man in his dream. And there. He saw Raphael sleeping on the couch. One arm was folded and rested on his stomach. While the other is under his head, he considers it a fellow.

Another fresh and warm tear dripped on his cheeks. I followed my tears with my hands and wiped them off. 

I take off the white blanket that covers my feet and get off of the bed. My warm feet landed on the cold tiles. My knees wobbled, but I was able to take a step closer to where Rap was sleeping. 

I trudged and forced my way into him. 

I held his hands, but he didn’t wake up. I stared at his face for a minute. Nang hindi na ako makatiis ay pumatong na ako kay Rap na natutulog. Siniksik ko ang binti ko doon sa couch saka humiga ako sa ibabaw niya at umunan sa kanyang dibdib.

How stupid of me. Bakit ko nakalimutan ang taong mahal ko? Bakit nakalimutan ko si Rap?

So he was my first love. He was the man I had been dreaming of ever since, but his face was vague in my memories when I was a child. Nilandi ko na pala siya noon pa. At nilandi ko pa rin siya until now.

God!

“Dareen?” Raphael’s voice echoed in the room.

Mula sa pagkakahiga ko sa kanyang dibdib ay inagat ko ang ulo ko pero nanatiling nakapatong ang buo kong katawan sa kanya.

“Ang stupid mo.” May inis kong sabi sa kanya.

Nagsalubong ang kilay niya sa sinabi ko.

“Bakit di mo sinabi sa akin na ikaw pala ang mahal ko? Bakit di mo sinabi sa akin na naglalandian pala tayo? Bakit di mo sinabi sa akin na suitor pala kita? Ang stupid-stupid mo, Rap?”

His eyes widen in fraction.

“You… you remember? Baby, you remember me?”

Ngumiwi ako sa kanya. “Yes. Naalala ko. Naalala ko na lahat. I even remember the first time we met,when I was ten years old.”

“Jesus! Thank God!”

I slapped his chest. “Dapat sinabi mo sa akin ang lahat. Dapat noong hindi kita maalala pinaalala mo sa akin lahat. Kung sino ka. Kung ano ang meron tayo kahit landian lang. Dapat pinaalala mo sa akin kung gaan–”

Ang pagsesermon ko ay naputol nang bigla niyang sunggaban ang labi ko ng walang pahintulot.

My eyes blinked a couple of times, then I moved my iris to see that Rap was currently kissing me. Well, a shallow kiss. There’s no tongue involved. Even our lips didn’t move. No exchanging of saliva. It’s just our lips meeting one another. Rap is closing his eyes as if he is savoring the moment, seconds, minutes, that our lips touched. 

When he pushed me, a creepy smile appeared on my lips.

“Ayiee! You miss me that much, sweetie?” Nawala ang inis na naramdaman ko.

Ang kamay niya na ginawa niyang unan ay inalis niya saka iyon lumipat sa katawan ko.

Raphael chuckles, and I feel a warm hand crawling under my hospital gown. The warm hand ran on my hips and then to my waist. And it landed on my back, and the fingers on my back slowly drew a small circle.Shivers coursed through my veins.

Rap’s hand is distracting me! 

“Sweetie? Not grandpa anymore?” Rap said. 

I pouted my lips. Then I dropped my hands on his chest.  Hindi naman siguro pwede na ako lang ang dini-distract niya. Kaya naman lihim din akong gumuguhit sa kayang malapad na dibdib.

“It doesn’t suit you anymore. Kaya sweetie na ngayon.” I said enthusiastically.

“Sweetie? Hmm. I like it better.”

Natampal ko ang kamay ni Rap ng itinaas na niya ang hospital gown saka naglakbay na ang kamay niya sa spine ko. Nakikiliti ako!

“N-nasa hospital tayo.”

“And?” aniya saka binalik ang kamay doon sa likod ko at kinikiliti niya ako doon.

He pushed me up with both hands, and our lengths are now brushing against each other.

I gulped. 

I felt my face like I was being incinerated. 

Rap’s hardiness is poking mine. 

“Baby. Can you feel me?” 

Binaling ko ang mata ko sa kanya. Pero hindi ko siya magawang sagutin kasi nadi-distract ako sa kanyang burat at sa kamay niyang sing-likot ng utak ko.

I closed my eyes and heaved. Magsasalita na sana ako nang bumangon si Rap. In an instant, I wrapped my arms around his neck. He sit. Then made me sit on his lap.

Napasinghap ako nang maramdaman ko na sa p’wet ko ang kanyang matigas, mahaba, at matabang sandata. Nanunusok! Raphael Laurence is so turn on with me. Shemz! Niyakap ko siya at itinago ko ang mukha ko sa leeg ko.

“H-hindi pa ako magaling. Hindi pa p-pwede.” mahinang saad ko. Takot na madismaya ko siya.

Bakit ba kasi ngayon pa na nasa hospital kami? Bakit ngayon pa na hindi pa ako maging? Nakakainis! I want him too. I am also turn on.

“I know that very well, baby.” He whispered and licked on my ear. “I just want to touch you and I want to make you cum, baby. Will you let me?”

Para na akong sinisilaban sa pabulong-bulong niya sa akin. Tapos hinahaplos niya pa ako sa ilalim ng hospital gown. Ewan ko ba kung ramdam niya ba ang panginginig ng katawan ko. Siguro ramdam niya pero nagugustuhan niya rin.

“Paano… ka?” Nahihirapan sa paghinga kong saad sa kanya.

He pushed me and glued his eyes on mine.

“You can touch me too,” aniya saka kinuha ang isang kamay ko at pinaramdam niya sa akin ang kanyang nagwawalang alaga.

I gulped.

“Sa-sasapat ba ito?”

“It’s not.”

“Eh!”

“But you just gained your memory, baby. So, it’s fine for now.” He said and squeezed my waist. 

I pouted my lips again, and he rained kisses on my pouted lips. 

“If you keep pouting, I might ravage you here, baby. But I’m not like my friend. I love you and I’ll wait till your body recovers. Then we can–”

“Then we can make love.” I meddled. 

He laughed and kissed my lips, then my neck. “Dammit! How am I supposed to hold myself when you’re like this? Baby, I love you, but I have my limitations too.” 

“Magaling na naman ako. Umuwi na tayo.”

Napaigtad ako nang makagat niya ang leeg ko.

“Fuck! Damn baby.” He growled.

“Hehe. I love you, Sweetie”

Naningkit ang mata niyang tumingin sa akin.

“Hmm. I love you too, baby. I love you so much.”

Matamis akong ngumiti sa kanya at saka ko kinulong ang mukha niya gamit ang palad ko at hinalkan siya.

“Mas mahal ata kita.”

“I love you more, baby.” Aniya naman sa gitna ng halikan namin. At muling naging malikot ang kamay.

Hinawakan ko ang kamay niya sa likod ko upang tumigil iyon at nilayo ko ang mukha ko sa kanya.

“Talaga mahal mo ako kahit na maarte ako? Kahit na maldita ako? Kahit na… ganda lang ang kaya kong ipagmalaki? Hindi na ito magbabago Rap. Ito na ako.” I said and pouted my lips. Acting cute kahit na ganda lang talaga ang kaya ko. Shemz!

Rap claimed my lips and gave me a breathtaking French kiss. He brushed the saliva on my chin. 

“Yes, I love you and your flaws, baby. There’s no need to change because I like the fact that you’re like this.I like that you’re mine now. I love the feeling that I can finally call you mine. And that’s what matters to me. You are all that matters to me, baby.” He said and gave my pink bud under the hospital gown a pinch. “So, shut your mouth now and kiss me.” 

And I didn’t need to be told twice, I wholeheartedly kissed him.

SPECIAL CHAPTER I

Special Chapter

I

Dareen Pov

Napairap nalang ako sa ere ng maramdaman ko ang kamay ni Rap na pumulupot sa maliit kong na baywang. Oo sexy ako at walang makakatanggi dyan. My body my choice! Charot! May lakas loob akong umirap-irap sa ere dahil nakatalikod si Rap sa akin na humihilik pa sa leeg ko. Kiliting-kiliti na ako sa mainit niyang hininga. Nakakasawa na rin pala ang ganito gusto ko nang bitawan itong si Rap pero alam ko naman na hindi niya iyon kaya. Oo sa relasyong ito ako talaga ang super na nag-aadjust! Pero charot lang ulit!

Sinong magsasawa sa lolo ko na ’to? Shemz! Ang mga asong kalye lang ni Rap ang magsasawa dito. Sa hindi nakakaalam at walang balak na alamin ang buhay ko. Well, kahit wala kayong paki ay sasabihin ko pa rin na nakatapos na ako ng pag-aaral! Oo, finally ang baklang pinagpala nang pinalayas ni Senator Ram Hernane ay nakatapos na. Bongga ako kasi nakapagtapos ako without Rap’s help. I mean financially. Pero may moral support naman like mga gatas niya na iniinom ko, pagkain sa hotdog niya, I mean sa mga pagkain. Oo. Shemz! H’wag kayong berde nagbabagong buhay na ako.

Ito na! Seryoso na ’to! Kasal na talaga kami ni Rap kaso secret wedding lang ang peg kaya ako lang ang nakakaalam! Charot ulit for the nth time!

But yeah… ang laki talaga ng sama ng loob ko sa mga magulang ko. Sobrang laki na malaki pa sa baton ni sweetie. Malaki ang naging sama ng loob ko at tampo sa kanila kasi nga sarili nilang anak nagawa nilang palayasin sa kanilang pamamahay. Aminado naman akong awardee ako when it comes to lagwatsa pero para sa akin di naman sana umabot sa palayasin nila ako. Kakayanin ko naman ang mga grounds nila sa akin but wala na akong magagawa kasi matagal nang nangyari iyon.

Pero ngayon naintindihan ko na sila. Naintindihan ko na sila dahil pinaliwanag na nila sa akin kung bakit humantong sa pagtaboy nila sa akin iyong naging pasya nila noong mga panahong iyon. Alam ko naman na politiko ang ama ko. At di ko alam na may banta na pala sa mga buhay namin na nagaganap sa loob ng bahay.

Napilitan ang mga magulang ko na itulak ako palayo sa bahay dahil doon. Kilala pala ng pamilya ko ang mga Marcet kaya napadpad ako sa kanila. Noong una ang plano pala ay sa bahay talaga nila Mommy Bienvenida ako tutuloy kaso wala ang mga in-laws ko sa bansa nang mga oras na iyon kaya sa bahay ni Sweetie ako napadpad.

Napangiti ako nang maalala ko ang nangyari sa graduation day ko. Akala ko rarampa ako na di makikita ang mga magulang ko. Akala ko si Rap talaga ang kasama ko na rarampa pero dumating sila.

Naluha ako nang makita ko ang nga magulang ko na magkasabay na bumaba sa van namin. Nagkalat agad ang nga bodyguards nila.

Tiningala ko si Rap na nasa tabi ko na naka suporta sa likod ko.

“Sinabi mo sa kanila?”

“No, they have their own ways of knowing your whereabouts.”

Kinunutan ko siya sa noo ko.

“You’re their precious son. Of course, the senator will have someone to look after you even if I’m on your side.”

Giniya ako ni Rap papalapit sa mga magulang ko dahil para akong senemento sa kinatatayuan ko. And before I could spread my arms for them Mommy Aliza already cage me.

“I’m so proud of you, Dar. Mommy is so proud of you.” Mommy cried.

Nang kumalas si Mommy sa pagkakayakap ko ay lumapit sa akin si Daddy. Parang di ko siya nakita ng ilang taon. Ang huling pagkikita namin ay nung naospital ang kagandahan ko. And that was only months ago.

“I’m so sorry son.” Ang unang mga katagang lumabas sa bibig ni Daddy. Emz! Okay na sana ang I’m sorry pero bakit son pa? Hindi ba niya kita ang beauty ng anak niya? Sa ganda kong ito pagkakamalan niya pa talaga akong son?

“D-dad!”

Niyakap ako ni Daddy at napahagulhol ako. Masisira ang make-up ko for todays graduation! Charot!

Humigpit ang pagkakayakap ko kay Daddy at patuloy akong umiyak. Wala na akong paki kung pagtitinginan man kami ng mga tao ngayon.

Kahit na anong tampo ko, kahit na anong sama ng loob ko sa kanila. Hinahanap-hanap ko pa rin talaga ang nga presensya nila sa buhay ko. I miss them. I miss them so much!

“Daddy was very very sorry, son. I’m sorry for pushing you away from our home. It was supposedly a home for you, yet it turned out to be your hell. I’m sorry.” wika ni Daddy at hinalkan ang noo ko.

“I’m so proud of you, son. You endured all the things. You survived without us. You grow up. You matured.”

Kumalas ako sa pagkakayakap namin.

Tumingin ako sa kanilang dalawa ni Mommy.

“And it all thanks to you, mom, dad. Dahil sa ginawa ninyo naging ganito ako. At salamat dahil kung hindi niyo rin iyon ginawa siguro patuloy akong naging lakwatserang dyosa sa Pilipinas.”

Nagpunas ng luha si Mommy at natawa sa sinabi ko. Ganoon din si Daddy.

“D-dad… I’m sorry kung di ko po mabibigyan ng mga mgandang lahi. Sorry kung di ko po maipagpapatuloy ang lahi natin. Hindi ginoo ang anak ninyo dad. Isa po akong binibini na na-trap sa katawan na ’to.”

Daddy stepped forward and squeezed my shoulders. Ouch! Mababali pa ang precious bones ko, e.

“I know. And I’m sorry for all the bad things that I’ve said to you before, Dar. I love you. That is why I accepted you. No matter what your gender is. I hope that you understand why we needed to push you away from our house. It’s only for your care. Ayoko ko na ang nag-iisa kong anak ay madamay sa gulo. Ayoko na ang nag-iisang prinsipe at prinsesa namin ay madawit sa gulo. I only pushed you away for your safety.”

Tumango ako kay Daddy at muli silang niyakap ni Mommy.

“Uuwi ka na ba sa atin Dar?” tanong ni Mommy sa akin.

I like it that they now ask my opinions and choices.

Nilingon ko si Rap at hinila ko siya papalapit sa mga magulang ko.

“Mommy, daddy, si Raphael po pala… boyfriend ko.” Kinikilig kong pakilala sa mga magulang ko kay Rap. Omg! Nakakawala rin pala sa ganda itong mga ganito.

“We already know, Dar.”

Napangiwi ako doon. Nakita ko naman si Rap na proud na nakatingin sa akin. Emz! Don’t tell me siya ang unang nagsabi sa mga parents ko? Gosh! May pa kaba-kaba at excite-excite pa akong nalalaman pero naunahan na pala ako? Shemz! Di ko na mapulot ang ganda ko, ha. Grabe na ’to. Sirang-sira na ako for today’s graduation.

“Alam n’yo na po?”

“Yes, Rap told us way back when you got hospitalized.”

Sabi ko na nga ba! Wala na. Alam na naman pala nila.

“T-tanggap n’yo po?”

Daddy grabbed my mommy’s waist. Aysus! May gumaganyan na rin sa akin mommy. Emz!

“Yeah, I can’t deny that I was skeptical at first. I was kind of surprised because, out of all the men, the one and only Raphael Marcet confessed to us that you have a relationship, but who are we to not accept what you have? As long as he takes care of you and protects you.” Tumingin si Daddy kay Mommy. Naglaladian sa harap ko, ha! May kalandian din ako mom, dad. “We’re okay with it.” dagdag ni Dad.

“Thank you mom, dad.”

“It’s nothing, Dar, but to with regards to my question. Uuwi ka ba sa atin?” tanong muli ni mommy.

Ngumuso ako sa kanila. Ginaya ko ang nguso-nguso ng bago kong friend na si Finn. Cute din kasi ng baklang iyon!

“I’m currently living on an apartment, mom, but after this… k-kay Rap po ako titira. I hope you understand.”

Tumango si Mommy at Daddy.

“Just don’t forget to visit us, Dar. Now, that everything was settled you can now safely go to our house. And your Nana Tilma misses you.”

Everything went back to normal. Nagkaayos na kami ng family ko at nakakauwi na rin ako sa bahay namin kahit na anong oras. Totoong nagkautang ng pera ang pamilya namin sa mga Marcet pero naibalik na naman ito ng pamilya ko sa kanila.  At yeah, sa bahay na ako ni Sweetie umuuwi—sa bagong bahay niya.

He opened their old house kasi for public viewing sa mga arts ng yumao niyang asawa. Hindi niya iyon ibinebenta but open to public naman.

Minsan na rin ako nag-visit kasama si Rap aa puntod ng asawa niya. I see no problem with it naman saka di ko na matatanggal na may dating asawa si Rap. Parte na iyon ng buhay niya. I accepted my Sweetie that is why I also embraced his past.

“Baby?” malambing na usal ni Rap na siyang nagpabalik sa utak ko sa kasalukuyan.

“Hmm?” nag-iinarte kong ugong.

“Good morning.” bati niya sa akin ay humalik sa batok ko.

Mayamaya ay napatili nalang ako ng buhatin niya ako at ipatong sa ibabaw niya.

Ngumisi ang lolo ninyo sa akin ng pagkatamis-tamis. Shemz! Akala niya ba mahuhulog ako doon? Tsk! Matagal na akong hulog ’no!

“Alam mong walang good sa morning ko Sweetie dahil pinagod mo ako.”

Namamaos siyang humalakhak sa akin.

“At kailan ka pa nagkaroon ng paki sa pagod? You even ride on top of me last night like a fùcking cow girl, baby.” nanggigil niyang untag at di napigilang di pisilin ang pisngi ng hubad kong pwet.

Yes, I am naked on top of him right now. Ganoon din naman si Rap. We’re the modern Adam and Eve! Charot! Hindi kaya ni Eve ang mga special talents ko.

The memories of us making love last night flooded my mind. Yeah, I rode on top of him last night like a wild cat. Rawr! Ay meow pala kasi pusa!

I brushed my fingers on Rap’s lips, but the latter swallowed my finger. I added one finger and I seductively grinned at my sweetie, who was sexily lapping and sucking my beautiful and flawless fingers.

“Ahhw!” I whined when he slapped my butt and massaged them like a sexy baker kneading bread.

Di na ako nakatiis at hinila ko na ang daliri ko sa kanyang bibig at pinalit ang bibig ko doon. Sheyt! Dito talaga ako mababaliw sa mga labi ng sweetie ko. Tapos ang galing pang… magmaneho kapag nasa kama. Emz!

“Uhmm! Nghh!” I groaned.

Nag-iispedahan at nag-aaway ang mga dila namin ni Rap. Habang kanyang kamay naman ay abala sa pwetan ko. I removed the thick blankets between us and groped his proud and big phallus. Gosh! Dito yata ako nahulog kay Sweetie! Charot lang!

“Ahh, Rap.”

Nang pakawalan namin ang isa’t isa ay kapwa kami hiningal at malalakas na kumakabog ang puso.

I smirked at my sweetie before retreating my back. Napa ahon siya sa pagkakahiga at pinagmasdan ako.

Winalis ko ang kumot na sagabal sa view naming dalawa. We were both naked and both of us were playing with fire. The fire between us was building up.

I spread my legs in front of him and I used my hands to support my weight at the back. I saw how my sweetie’s eyes fumed and clouded with so much desire. Uminit yata ang temperatura sa loob ng kwarto ni Sweetie nang dumapo ang mata niya sa namamasa ko nang butas at ang baby junior kong may maliit ng precums.

He scrawled towards my direction, but before he could come near to my wet treasure. Hinarang ko na ang isang paa ko sa kanyang malapad na dibdib.

“Baby.” he growled.

Using my feet tinaas ko ang baba niya upang tingnan ako. Nang makatingin na siya sa akin ay dinilaan ko ang dalawang daliri ko at dahan-dahan ko iyong pinasok sa butas ko sa ibaba.

“Oh! Baby, you don’t know how sexy you are.” puri niya sa akin at napapakagat labi ko habang nilalabas-pasok ko ang dalawang daliri ko doon.

“Ahh, ahm, ahhh!” My head fall back as I continue to pleasure with myself.

The thought of my sweetie in front of me watching me as I played with myself escalated the temperature inside me.

Napaigik ako at napamulat nang biglang kunin ni Rap ang daliri ko doon sa kweba ko at walang pag-aatubiling sinuong ang namamasa kong butas.

My body curved in pleasure.

Like an expert diver, Rap dive on my hole and fùck me using his firm tongue. Hindi ko malaman kung saan ako kakapit, sa kama ba, sa ulo ba ni Rap o sa mga binti kong naginginig sa sobrang nararamdaman ko.

“Ahh, ahh, ahh, Rap. Y-yes, ahh, fùck me like that Rap.” I whined like a lost cat.

Di ko mapigilang di i-angat ang pwet ko upang masisid niya pa ako ng maigi doon.

Napahawak si Rap sa hita ko dahil nanginginig na iyon at parang lalabasan na ako anytime dahil sa ginagawa ng dila niya doon sa butas ko.

Tiningala ako ni Rap. “Play with your tits, baby.”

Pinalandas niya ang dila doon sa pagkalalaki ko at halos mawala ang eyeballs ko doon sa sarap niyang dumila.

I put my free hand on my nipple and ready to play with it nang may matinis na boses kaming narinig mula sa labas.

“Dareeeeeenn!”

Kapwa kami napaungot ni Rap doon sa boses ni Chaira. Agang-aga at nambubulabog na ang bubwit na iyon! Wala talagang pinipiling oras. Nagb-breakfast pa kami dito, e!

“Chiara baka natutulog pa ang uncle at tita pretty mo.” rinig ko namang suway ng boses ni Yas.

Pero syempre si Rap di naman ito papayag na nabibitin. Kaya naman binuhat na niya ako at dinala sa CR para doon namin gawin ang aming kainan sa isa’t isa.

“Baby Chanz!” sigaw ko at tinakbo ang distansya namin ni Yas na karga-karga si baby Chanz. Ang inaanak kong gwapo na mana sa kanyang uncle slash ninong Rap! Of course ninang ako.

Halos mapatili ako nang makita kong ngumisi ng todo si baby Chanz at kinakampay ang kamay sa akin habang papalapit ako sa kanya.

Alam talaga ni baby Chanz na papalapit na sa kanya ang maganda niyang ninang. Nanggigil kong kinuha kay Yas ang anak at pinugpog ko kaagad ito ng halik. Gustong-gusto naman iyon ni Chanz at malutong na tumawa. Pinuno ng tawa ni Chanz ang buong sala pero sumingit naman ang maarteng boses ng frenemy ko. No other than, Chiara Marcet!

“Dareen!” pagmaktol nito at pinadyak ang paa sa sahig at pabagsak na tinapun ang katawan sa sofa sa tabi ng ina niya saka pinagpapadyak ang paa.

Natawa ako doon at pati na si Yas.

“Ano?” Kunyari ay masungit kong tanong dito.

“Wala ba akong lambing Dareen? Lagi mo nalang inuuna si baby Chanz! What about me naman? Don’t you love me anymore?”

Yakap si baby Chanz ay lumapit ako sa frenemy ko.

“Ito namang maganda kong frenemy. Of course, love rin kita. Love na love ni tita pretty.” ani ko at hinalkan ko siya.

“Hmmp! Inuuna mo na si baby Chanz instead of me Dareen!” Ayan na bagsakan na sa pangalan dito.

“Sus! Don’t worry. Pagagandahan ka later ni tita pretty, okay?” Pampaalo ko dito.

Umahon siya sa sofa at sumiksik sa akin.

“Hmmp! Tatandaan ko ’yan, tita pretty.” Napangiti ako doon.

Gusto kasi nitong bata na ’to na nilalagyan siya ng make-up. Saka gusto niya rin iyong posing-posing namin. Pero minsan lang din naman ito. Pagbibigyan ko na. Naiinggit pa rin kasi talaga ito kay Chanz, e.

“Hey, Yas.” ang Sweetie ko nang dumating dito sa sala.

Hinalikan nito si Chanz at ang maarte, maldita slash matampuhin na niyang pamangkin. Di ko na lalagyan ya  ng pangalan kasi alam niyo na ang tinutukoy ko.

Hindi talaga hilig ni Rap ang mga bata. Ewan ko dito sa lolo ninyo. Pero nahawaan ko siya since gustong-gusto ko ang mga bata. Alam niyo iyong pakiramdam na mahilig ka sa mga  bata o anak ng iba pero ayaw mo kapag sa inyo na? Iyon ang nararamdaman ko. Gusto ko hiram-hiram lang ganon.

“Nasaan si Kuya, Yas?” tanong ni Rap dito dahil ako abala na kay baby Chanz.

“Nasa labas Rap. Kinukuha ang mga gamit ng bata.” tugon naman ni friend Yas.

“Gamit?”

“Yes, brother.” si Ralph na ang sumagot dito. Napatingin ako kay Ralph na kakapasok lang at ang daming bitbit na gamit—bag.

“What the!?” Gulat na sambit ni Sweetie nang makita ang kapatid na marami ang dalang gamit.

Nilapag ni Ralph ang mga dala at umupo sa tabi ni Yas.

“Dareen, Rap, pwede ba na iwan namin ang mga anak namin dito?”

“Huh?”

“Of course!”

Sabay naming saad ni Rap pero magkaiba naman ang sagot.

“Baby.” ungol ng lolo ninyo sa tabi. Parang binabantaan niya ako sa tono niya.

“Mag-aunwind lang sana kami. At kung pupwede ay maiwan namin ang mga bata dito ng tatlong araw.” Suporta ni Yas sa sinabi ng asawa niya.

“Oo naman. Omg!” tili ko at hinagkan si Baby Chanz.

Rinig ko rin naman ang pag-yes ng frenemy ko.

“Three days lang talaga?” paniniguro ni Rap.

“Yes, Rap.”

Sanay nana maiwan ang mga anak ni Yas at Ralph dito sa bahay namin Rap pero di naman iyon aabot ng isang araw. Ngayon lang ito maiiwan sa amin ng matagal.

I really like Yas and Ralph dahil ang laki ng tiwala nila sa amin ni Rap na mag-alaga sa kanilang mga biik, I mean mga bata.

Habang nasa konting bakasyon ang mga magulang nila Chiara at baby Chanz ay feeling ko naging ina talaga ako sa dalawa. Ako ang nagpapalit ng diaper kay baby Chanz, nagliligo, nagpapakain, at nagpapatulog. Nasanay na ako dito dahil di naman ito ang unang beses na iwan nila ang bata sa amin.

Samantalang ang lolo niyo naman ay siya ang nagluluto. Hindi niya talaga bet ang mag-alaga ng baby. Siguro kapag sa amin na ay wala na siyang magagawa. BWAHAHAHA! Kidding, hindi pa kami kasal kaya wala munang bata! Kasal muna bago bata! Charot. Akala mo talaga may matres.

Sa ilang araw ay para kaming naging instant parents ni Rap sa kanyang mga pamangkin. Kasi minsan si baby Chanz ay nanghihingi ng gatas sa madaling araw at umiiyak pa. Pero keri naman ng ganda ko. Ako ang naghihili kay baby Chanz samantalang ang daddy Rap niya ay nagtitimpla ng gatas para sa kanya.

Nakakapagod din talaga. Nakakawala rin talaga sa ganda itong pagiging instant mommy, ha. Kaya heto ako ngayon dito sa sofa, nakahilig dahil sa pagod. Saglit kasi na umalis si Rap at naiwan ako sa dalawang bata. Si Chiara ay nakatulog sa isang sofa samantalang si baby Chanz naman ay nakadapa sa tiyan ko at mahimbing ang tulog. Hirap maging ulirang ina. Shemz!

Rap

Pov

Pagkarating ko sa bahay ay naabutan kong tahimik at walang ingay ang bahay namin ni Dareen, my baby. Unlike the other day na ang ingay dahil sa mga bata.

Sa totoo lang ay di naman talaga ako mahilig sa bata. Pero dahil kay Dareen na unti-unti na akong nasasanay sa mga pamangkin ko. Mahilig kasi siya sa mga bata kaya tuloy ako nahahawaan na.

Parang lumundag sa ulap ang puso ko nang makita ko si Dareen na parang inaantok na pero hinahaplos pa rin ang likod ni Chanz na nakadapa sa tiyan niya. Si Chiara naman ay naka kabilang sofa at tulog.

Hindi ako nagsisi o magsisi na para akong tanga na sinsundan si Dareen noong umalis siya bahay ko dati. Hindi ako nagsisi na isang Dareen Aizen Hernane ang minahal ko. Walang ni katiting na pagsisi o panghihinayang sa akin na minahal ko siya dahil sa tingin ko nasa baby ko na ang lahat ng kailangan ko. Oo napapainit niya ang ulo ko pero nakakalma niya rin ako. Kaya niyang guluhin ang mundo pero siya rin itong aayos. Parang siya iyon solusyon sa lahat ng pangangailangan ko.

“Baby,” usal ko at hinalkan ang kanyang labi na inaantok. “Akin na muna si Chanz ililipat ko lang sa crib niya.”

Umiling naman siya sa akin at nginuso si Chiara. “Si Chiara muna, Sweetie baka kasi mahulog ’yan dyan.

Kinarga ko si Chaira at hinatid ko sa kwarto. Sunod ko namang kinuha si Chanz kay Dareen upang makapagpahinga siya.

Muli akong bumalik sa sala upang tingnan ang boyfriend ko kaso nakita ko siyang nakapikit na doon sa sofa.

“Baby?” Gising ko dito. “Baby, lipat ka na sa room natin.”

Minulat niya ang mata niya. Kumunot naman ang noo ko nang lumabi siya sa akin. Tumaas ang kilay ko doon.

Kinawit niya ang kamay sa leeg ko.

“Sweetie.”

“Hmm.”

“Diba baby mo ako?” anito.

“Yes.”

“Dapat ang baby ay kinakarga mo rin sa kwarto niya, d-daddy.” nang-aakit na untag ni Dareen.

Umigting ang panga ko at agad kong naramdaman ang pagreact nang alaga ko sa baba.

“Baby.”

“Carry me, daddy.”

Napailing ako at saka siya binuhat tungo sa kwarto namin.

Nang makarating kami sa kwarto ay di pa rin niya ako binibitawan.

Nagtagpo ang kilay ko sa gitna ng noo ko.

“Baby.”

“Daddy, I want milk.”

Medyo natawa ako dahil parang iniipit ng baby ko ang boses niya. He was acting like a real baby.

“Okay, ipagtitimpla kita.” saad ko naman at kakalasin ko na sana ang pagkakayakap niya sa leeg ko para ipagtimpla na siya kaso humigpit ang kamay niya doon. Bigla nalang niya akong kinabig papahiga sa tabi niya. Tumagilid siya at tumitig sa akin.

“Baby.”

“Milk nga.” Parang bata niyang wika.

Nakuyom ko ang panga ko.

“Yeah, kaya nga ipagtitimpla kita.”

Napaungol ako nang bahagya siyang bumangon at bumulong sa tainga ko.

“I want your milk daddy.”

Fùck! Mura ko sa isip ko.

“Your milk in here, daddy.” anito at sinagpo pa ang naninigas ko nang alaga.

“Ohh!” mangha niyang untag madakma ang alaga kong matigas na.

Mabilis siyang bumangon at bumaba sa paanan ko.

Pumatong siya sa akin at kinalas ang sinturon ko at mabilis na binaba ang suot kong pantalon at brief.

Sumaludo agad ang alaga ko sa baby ko.

“My milk na daddy.” untag nito.

Yeah, I saw my precum in there.

“Baby.” nagpipigil kong untag.

Dahan-dahan siyang yumuko doon sa alaga ko.

“Ito ang milk ko.”

“Urghh!” naungol ko nang isubo niya ang kabuuan ko.

Dareen Pov

Masayang-masaya ako nang kunin na nila ni Yas at Ralph ang kanilang biik dito sa bahay. Finally! Magkaka-alone time na kami ni Sweetie! Ngayon naintindihan ko na kung bakit nila iniwan ang mga biik nila sa amin ni Rap. Di pala sila makalandi sa isa’t isa dahil sa kanilang mga biik. Hay! Mabuti nalang din talaga wala pa kaming bata ni Rap.

Mangha pa si Yas nang kunin nila ang bata dito dahil parang di man kang raw ako napagod! Shemz! Sa ganda kong ’to? Walang-wala sa akin ang pagod. Oo, napapagod din naman ako pero itong ganda ko? Di tinatablahan ng pagod ito! Lalo na kapag may vitamins every day and every night! Nakakaganda rin kasi sa akin ang gatas ng Sweetie ko! Emz!

Dahil gandang-ganda na ako sa sarili ko. Naisipan kong magligpit dito sa kwarto namin ni Rap. Maglalaba ako kasi ganyan naman ang ginagawa ng mga asawa diba? At nang nagf-feeling asawa dyan.

Si Rap naman ay naliligo sa banyo. Di na kami nags-shower ng magkasama dahil oras-oras ang inaabot naming dalawa kapag sabay kaming naliligo. Nagr-ritwal pa kasi kami at nagkakainan sa banyo.

Maglalaba rin ako ngayon dahil mamayang gabi ay may date kami ni Sweetie! Oo. Date! Lagi naman kaming lumalabas ni Sweetie pero iba pa rin talaga. Ganito talaga kapag may mahal at may jowa na yayamanin. Parang every day is a special day.

Habang naglilipit ako sa mga kalat na iniwan ni Rap di ko sinasadyang may mahulog galing sa kanyang coat.

Napaupo ako at pinulot ko ang isang maliit na box at kulay itim. Bigla akong kinabahan doon sa di ko malaman na dahilan. Binuksan ko iyon at napaluha ako sa laman noon. It’s a garnet stone ring! It’s an engagement ring na may malaking bato sa gitna!

Kinuha ko iyon at sinuot sa ring finger ko. Omg! Nakakawala sa ganda! Kasyang-kasya iyon sa akin.

Bumabaha ang mata ko sa luha nang lumabas si Rap galing sa banyo. Nakita kong nagpupunas siya sa buhok niya at nakatapis lang ng tuwalya sa kanyang baywang. Kitang-kita ko tuloy ang maganda at hulmado niyang katawan. Bumabatak pa ang muscles ng sweetie ko!

“Baby.”

Pinakita ko sa kanya ang kamay ko na may suot na ring.

Dali-sali siyang tumungo sa akin at napaluhod sa dalawa niyang tuhod sa harap ko.

“Is it mine?” tanong ko.

Dismyado siyang napayuko at tumango. “Dapat mamayang gabi pa ito, baby.”

Emz! Magpo-propose ang lolo ninyo sa akin! Pero nahuli ko na ang singsing!

“It’s a yes, sweetie!” garalgal ko sa kanya.

“Dàmmit! Dapat mamayang gabi pa ito. It should be in a memorable and beautiful place with an orchestra playing music for us, baby.” angal niya.

Omg! Ang epic naman nito. Ngumuso ako ng kagaya noong nguso ni Finn. Akala ko kasi tatabla iyon kay Rap kasi tumatabla iyon kay Desmond kaso di tumatalab ang nguso-nguso ko kay Sweetie. Siguro hindi talaga ako cute. Maganda lang kasi ako, e.

“But now that you’re wearing that ring, I still want to ask you formally, baby.”

Wala na umuulan na ng luha ang mga mata ko. Omg! Nakakapangit ito! Hindi man lang ako nakapag-ayos ng bongga!

“Dareen Hernane, my baby and my lifetime. Will you marry me?” tanong ni Rap habang hawak ang maganda kong kamay at nakaluhod ang dalawang tuhod sa harap ko.

Omg! Wala man lang nakapicture sa amin ngayon! Dapat ma-trending ito, e. Dapat trending sana ang proposal ni Sweetie sa akin pero heto kami ngayon. Ako walang ayos at nakaupo sa sahig with our labahan in front of us. Si Rap naman ay naka-towel at kakagaling lang sa banyo.

“Yes, yes, sweetie. I will. I will marry you!” Umiiyak kong sagot sa kanya.

Hindi na importante kung ano ang suot namin, ang hitsura namin ngayon, ang lugar; romantic man o hindi; may pa-music man o wala. Ang importante ngayon ay kaming dalawa. Ang kasiyahan namin. Wala mang tao na witness sa proposal ni Rap sa akin. At least naka-witness ang mga ilaw, ang dingding, ang kama, ang labahan namin, at ang nasa itaas kung gaano sa sincere at ka totoo itong pangyayaring ito sa buhay namin ni Sweetie. My God! I’ve never thought na may lalaking handa akong luhuran para hingin ang kamay ko. Akala ko sa kama lang luluhod itong si Sweetie.

Lahat ng nangyari sa love story ko—namin ni Rap. Maaari din itong mangyari sa lovestory ninyo o ng iba. Dasal at gayuma lang ang sekreto dito. Charoot!

“I love you, baby.”

“Emz! I love you too, Sweetie.”

---

Thank you for reading Engels! 😘❣Sorry at natagalan itong first special chapter nila Rap at Dareen. Sumabit kasi ako kina habibi at Desmond at kina Aziel at Deb. Labyo engels sagad! sana nag-enjoy kayo!!!

SPECIAL CHAPTER II

Dedicated to: Mamu_Nulat and to MUS readers na nag-aabang sa special chapter nila Rap at Dareen. Merry Christmas!!! 🎄⛄

⚠️MATURE CONTENT BELOW. READ AT YOUR OWN RISK.

Special Chapter II

Raphael Pov

I forcedly dragged myself out of bed just to make my baby, Dareen, his milk. Yeah, gusto na niya naman ng gatas. I don’t know if he’s just playing with me, but I still rose from the bed and reached for my pajamas on the floor. I didn’t bother wearing underwear and other clothes. I’m all right in just my pajamas.    I silently opened the door of our room and made my way to our kitchen. Dareen was sleeping. He is exhausted from our lovemaking earlier, I guess. At sa tingin ko nauhaw iyon kaya gusto ng gatas.

Hindi naman ako marunong magtimpla ng gatas kaya kumuha nalang ako ng sterilized milk na nasa ref. Nauhaw na rin ako at gusto ko sanang magpagawa ng kape kay Dareen kaso tulog siya. That is why I tried making myself one.

Dareen thought of this, but I really don’t learn, and the taste of my coffee seems odd compared to his. My baby’s coffee will always be my favorite, to the point where I cannot even drink other coffee except my baby’s coffee. Our restaurant offers a variety of coffees as well, yet I cannot drink those. I felt like I was betraying my baby when I tried to drink other people’s coffee.  

At ngayon pagtya-tyagaan ko nalang itong gawa ko kasi pinagod ko naman si Dareen.

Nakaharap ako sa pintuan palabas ng kitchen namin at nakasandal ang likod ko sa island counter habang hinihipan ko ang kape na nasa kamay ko. Sa tabi ko naman ang gatas na inihanda ko for Dareen.

And while I’m sipping on my coffee, Dareen peered through the kitchen door, and when he saw me, he went in.    “Sweetie,” he softly called me, with a little taint of flirtatiousness in his tone.    He only wore my white shirts earlier.    “Baby? Why did you get up? I already readied your milk.”    He tiptoed and wound his arms around my body, leaning the side of his face on my chest.    “Sleepy?” I asked and sniffed his scent. I’m really addicted to his scent. His after-sex smell is now my favorite scent. Hmm.

Umiling siya at tiningala ako. Tumingin siya sa hawak ng isang kamay ko, ang tasa ng kape.

“Nag-coffee ka?”

“Mmn.”

“You want me to make you one?”

“You are sleepy, baby.”

“No. Gagawan na kita.” he insisted that is why I put my cup away from me and waited for his coffee. And while my baby was moving around my kitchen, I couldn’t help but examine my baby’s body, his sexy body. Yeah, that’s what he always told me, and it’s true.   I can’t count on my fingers how many times I saw and devoured his body, yet up until now I still craved for him. His beauty in my eyes didn’t wither. Every day that passed, I could still find myself falling in love with this brat.     Dareen Hernane is the only human in this world who can make my heart run wild. He is the only one who can tame me.    “Baby, you didn’t wear underwear?” I asked him when I noticed his round butt formed against the thin fabric of my shirt. 

He looked at me over his shoulders and winked.

“Yep!”

I grinned and went near him. I cupped his butt, dàmn it was so smooth and soft. I pitched his two mountains and heard my baby moan. Music to my ears.    He ground his butt against my hardened member. It always aches for him and only him.    My hands found his hole, and I almost moaned when my fingers found its wet center. Kailan pa siya naging basa ng ganito?     “You’re so wet, baby.” I leaned in and whispered in his ears.    “That’s for you, sweetie.” He sexily uttered and bit his delicious lips. Fúck!

Walang hirap ko siyang hinarap sa akin at sinunggaban ang labi nito. He groaned inside my mouth when our mouths crashed into one another. He responded to my kisses with the same intensity. He bit my lips as I bit his lips. I sucked his tongue, and he cried in pleasure. Pleading with me to do it more.  

At nang maghiwalay ang labi namin ay ngumisi ito sa akin at binigay ang kape na ginawa niya para sa akin.

Napangiti nalang ako at tinanggap ang kape.

Gamit ang isa kong kamay ay inabot ko ang gatas na para sa kanya at binigay dito.

Sumandal ako sa island counter.

My eyebrow arched when my baby was still plastering a wide grin on his lips.     Uminom ako sa kape na tamang-tama na ang init. Tinanggap niya ang gatas na binigay ko sa kanya. At nagtagpo ang kilay ko nang makita kong itinabi niya ito at lumapit sa akin.

Muntik ko nang maibuga ang kapeng iniinom ko nang walang ano-ano’y pinasok ni Dareen ang isang kamay sa loob ng pajama ko. Hindi ako naka-underwear tulad niya kaya naman kaagad lang nitong nasikop ang pagkalalaki at pinisil ito. His thumb found the small slit of my dìck and rubbed it.

“Ba..by.” halos mawalan ako ng hangin sa biglaang ginawa niya.

My baby and his uncanny behavior.

“You are hard, daddy?”

Napalunok ako ng malalim.

Obviously, my member below is now very hard, and it can murder his hole already. 

Muli akong napalunok at itinabi ang tasa ng kape at kumapit sa edge ng island counter. Mas lumapit siya sa akin at pinasok ang dalawang kamay sa loob ng pajama ko. His other hand was squeezing my balls, while the other one was stroking me up and down in a circular motion. Fúck!    My baby, Dareen, leaned against me and started to kiss on the valleys of my abs going north until his hot and wet tongue found my chest. He proceeded in sucking my nipples from one to another. Wala siyang sinasayang na pagkakataon sa pagsipsip sa dibdib ko.

“Baby,” I said that and caressed his hair. I grabbed a handful of his hair when he rubbed his hands roughly on my length.    The lust and hunger were dancing on my baby’s orbs. They are full of desire and greediness.   “I’m all yours, baby.” I told him.   He looked up and smiled while my nipple was inside his mouth.    “I know, sweetie.”

Ilang sandali pa ay binaba na niya ang pajama ko at lumuhod sa harapan ko. I also noticed his manhood saluted against the fabric of my shirt.    I lifted my foot off the floor and swiped the shirt away, hindering the beautiful view of his erect manhood. Dàmn.   I suddenly want my baby pinned against the floor while I am fúcking him from behind. Ramming his hole and filling it with my mad member.   Dareen pulled down my pajamas until they reached my ankle.   Hinawakan ko ang ulo niya nang ituon na niya ang bibig sa pagkalalaki ko na namamasa sa ginagawa niya kanina.

He stuck his tongue out and licked the pink head of my member. Holy fúck!   “Uhmn,” he moaned and started to run his tongue along my length. He was lapping my member like it was an ice cream melting from his mouth, and then he licked its head from time to time.    His one hand was grasping onto my thigh, and the other one was holding my balls and tickling them.   Fúck!    Dareen ate me up, and I couldn’t help but ground my waist as he swallowed my wholeness. The head of my member is already hitting the back of his throat, yet my baby didn’t care about that thing.  

“Ahh, fúck! Slower baby! You’ll hurt yourself,” I said while holding onto his hair.

Sa ilang minuto niyang pag-deepthroat sa akin ay nilabasan din ako. My fluids splashed on his chest. And some of my semen spurted on his neck and his lips.

Winalis ko ang pajama ko na nasa paanan ko at pinatayo ko si Dareen. My baby was smiling from ear to ear with me.

I espoused my one arm around his sexy waist and lifted him before spinning around and putting him on top of the island counter.    “Want another round from earlier?”    “Yeah,” my voice went raspy.    I spread his legs and settled in between them. Like a caveman wants to hunt for treasure, I looked at his hole and… dàmn. His white liquids leak on it, like a volcano erupted with magma and began dripping. 

He is still stretched enough from our love making earlier, kaya naman deritsong dalawang daliri ko na ang pinasok sa kanya.

Dareen Pov

My back arched when daddy, my sweetie, Raphael Marcet, inserted his two great and long fingers inside my hole. It’s rough. It’s firm and so good! Just his fingers are enough for me to send my soul back and forth in heaven. 

Tiningnan ko siya at kitang-kita ko sa mga mata niya kung gaano siya nasasarapan doon sa ginagawa niya. Walang habas niyang nilalabas-pasok ang daliri niya sa akin at unti-unti na ngang nawawalan ng lakas ang mga legs ko dahil sa kanyang ginagawa.

Ang tunog ng aircon at ang mababasang tunog at ang mga halinghing ko lang ang namayani sa buong kusina.

Itinungkod ko ang dalawang kamay ko sa likod at ang talampakan ko ay nasa edge na ng island counter.

Rap grabbed my manhood and masturbated me.    “Ahh, ahmm, nghh!”   He is thrusting his finger inside me while I keep shouting, ‘daddy, more.’   “Yes, ah, daddy! Yes, fuck me with that finger of yours!” My voice was now hoarse.    After a while, Rap pulled his fingers inside me, and I saw how wet his fingers were from fingering me. 

I panted!

Mas uminit ang pakiramdam ko nang walang ano-ano’y sinubo niya ang daliring galing sa kweba ko. Shemz! It looks dirty… yet it’s so fuckin’ hot when my sweetie do it at mas lalong hot dahil nanggaling iyon sa akin .

Hinayaan ko si Raphael na hubarin ang damit na tanging suot ko at nalukot ang noo ko nang inabot niya ang kape na ginawa ko sa kanya kanina.

Huli na nang mapagtanto ko kung ano ang plano niyang gawin nang magbuhos siya ng ang kape sa katawan ko. Sa parte kung saan ang pink at delectable kong nipples.

Rap licked his lips before leaning towards me and starting lapping at my nipples, and his tongue ran after the coffee on my body.  

Nililigo niya sa akin ang kapeng ginawa ko kanya kanina just to licked in my body.

Ungol nalang ako nang ungol sa gingawa niya. Para niya akong isang putahi na unti-unting kinakain at ninanam-nam niya ang bawat pahid ng dila niya sa katawan ko.

“Uhm,” ungol niya sa sarap!

At ang natirang kape sa tasa ay binuhos niya doon sa ibaba ko at mabilis na sinunod ang kape na binuhos doon.

Napaangat ako sa pwet ko nang dilaan niya ako doon sa kweba ko. Gosh! My caveman is such ruthless in licking and lapping me there.

Nanginig ako doon. Shit!

Namamaos ako kakahiyaw dito sa ibabaw ng island counter habang sinisimot pa niya ako doon sa ibaba.

“You’re so delicious, baby. Best coffee I’ve ever had.”

Kahit na nahihirapan at kinakapos ako sa hininga dahil sa ginawa niya ay nagawa ko pa rin siyang ngitian.

“Does my daddy had enough?” I asked him seductively.

He smirked and wiped the sweats on my forehead. Di na tumatalab ang aircon.

Binuka niya pa lalo ang mga binti ko hanggang sa para na akong palaka dito sa harap niya na makahilata.

Kinuha niya ang pagkalalaki niyang galit na galit at tatlong beses na itinaas-baba ang kamay bago ituon iyon sa kumikiwal kong butas.

Ugh!

Sometimes Rap is gentle, but most of the time he is rough, and I love it. I love and like it when he is ruthless and rough in taking me.

“Uhmm!” Mahabang ungol ang kumawala sa bibig ko nang ipasok na niya ang kahabaan niya sa akin. Sagad na sagad. At punong-puno ako sa pagkalalaki niya.

Hinawakan ni Raphael ang baywang ko bago umulos. Hindi lang ang buong pagkatao ko ang niyayanig ni Raphael sa bawat hugot at baon niya sa akin. Pati yata ang pinapatungan kong island counter yumanig na rin.

Para akong nababaliw sa bawat salampak ni Rap ng kaibigan niya sa baba. Para pa akong kinikiliti sa mga tunog na nililikha ng aming katawan na nag-iisa.

Binuhat ako ni Rap at niyakap ko ang braso ko sa leeg niya. Tumirik ang mata ko nang sumagad ang pagkalalaki niya sa loob ko. Punong-puno ako sa loob ko dahil sa pagkalalaki niyang baon na baon sa akin.

Sinandal ko ang ulo ko sa dibdib niya habang naglalakad siya.

“Maaga pa tayo bukas sa bahay nila mother-in-law, Sweetie.”

Humalik siya sa noo ko. “They can wait, baby.” anito at saka binuka ang pwetan ko.

“Ughh,”

“Ahm!”

Tusok na tusok na naman!

---

Ang sinabi kong 11:00 am kaming dadating ni Rap sa kanila ni mother-in-law ay naging 5:00 pm. At isisi ko ito sa kalibugan ng lolo ninyo, I mean kay Sweetie. Siya kaya ang nang-akit sa akin. Well, sino ba naman kasi ang makaka-resist sa ganda ko? Tch! Of course, wala!

Iba kapag maganda ka kasi kahit na kulang ka sa tulog at pinagod ka ng partner mo. You’re still able to pull off your beauty. I know maraming nakaka-relate dito kasi magaganda tayo dito. Walang pangit. Always remember that my dear students out there.

Rumampa ako sa mahabang hallway nitong bahay namin ng Lolo ninyo na Sweetie ko! Malaki ang ngiti ko sa labi at feeling ko extra ang ganda ko ngayon kahit na medyo masakit ang pang-upo at baywang. Hindi naman iyon napapansin kasi ang ganda ko ang makikita ng mga tao!

Kaso nang makita ko ang Lolo ninyo na naghihintay sa akin sa sala ay nawala ang ngiti ko. Hmm, hindi ko naman siya pinaghintay ng matagal, ah. Mga two hours lang naman yata? Whatever wala naman akong paki kung ilang oras ang paghahanda kapag umaalis. Syempre kahit na maganda tayo iba pa rin kapag hinahanda natin ang beauty natin sa lakad natin, ’no!

“Baby, bakit ang tagal mo? I thought gusto mo na namang sugurin kita sa kwarto natin.” Nagtatagpo ang kilay niyang turan sa akin.

Niyakap ko ang isang kamay ko sa kanyang leeg at umupo sa kanyang isang hita na nakabuka!

Agad niya namang pinulupot ng isang braso sa sexy kong baywang. Inamoy niya ako.

“Iba ang gusto kong sugurin mo, sweetie.” bulong ko wa kanya at sinamahan ko na rin ng konting ihip ang tenga niya.

Napangiti ako ng umigting kaagad ang panga niya at napapisil sa akin. I bet umigting din ang muscle niya sa loob ng brief niya! Emz! Iba talaga kapag may hayok kang boyfriend slash fiance! Mainggit sana ang iba sa akin! Eme lang!

Pero natawa ako nang itaas niya ang knee boots ko. At sinubukan niyang ibaba ang croptop ko.

“Hoi! Ano ba ang ginagawa mo Sweetie?!”

Umungol siya. Shít! Pati ungol nitong si Raphael Marcet ay nakapasexy!

“You are wearing a too-tight and small shirt, baby. You’re too sexy.”

“Ayaw mo bang ganito ka-sexy ang mapapangasawa mo?”

Kinurot niya ang hita ko ng very slight. “Of course, I want to but I don’t want others to find you sexy. This is only mine to see.”

“Tse! Kaartehan mo, Marcet! Tara na. Hinahanap na tayo nila mother-in-law at ng frenemy ko.”

I need to drag Raphael outside only because gusto nalang niyang sa bahay na kami. Tsk! Tsk! Tsk! Ako nalang talaga ang nag-adjust sa relasyon naming ito. One of the downsides of being sexy and irresistibly beautiful! Tsk! Yeah, it’s me and my pretty face against the world!

Minuto lang naman ang layo ng bahay nila mother-in-law sa bahay namin ni Raphael kaya madali lang kaming nakarating doon.

Instead of sa hotel kami nagkita-kita, ang pamilya ni Rap at sa akin ay mas pinili ko ang suggestion ni mother-in-law Beinvenida na dito nalang sa bahay nila kami mag-usap-usap.

Mag-uusap lang kami para sa baby shower ng baby namin ni Rap. Shemz! Akala mo talaga may matres! Hindi pa kasi alam ng pamilya namin ni Rap na secretly engage na kami at ngayon namin ipapaalam sa kanila at dito na rin namin pag-uusapan ang kasal namin. Gusto ko within this year na. Gusto kong maunahan sila Finnick! Charot! Gusto ko na namang sumugod sa bahay ni Desmond at makurot nag di kagandahan kong student na iyon.

Pagkarating namin ni Rap ay wala pa ang parents ko. Emz! Feeling talaga nila. Pa-VIP! Kidding!

Pagkapasok namin ni Rap ay bumungad kaagad sa akin ang mga biik nina Yas at Ralph! Cute din talaga nitong mga biik nila lalo na ang frenemy ko na nagtatagpo ang kilay sa akin. Hay! Ano na naman kaya ang problema nito?

Nagkamustahan muna kami saglit at gumawa ng maayos na palusot ang Lolo ninyo kung bakit kami natagalan dito. Though alam kong di naman maniniwala doon sila mother-in-law at father-in-law, my in laws!

I even saw my father-in-law, Remuel, smirking at my sweetie. . Alam na ni father-in-law na nagsisinungaling ang anak niya.

“Nababagot dito dahil ang tagal niyo raw ni Raphael.” bulong ng beautiful sisteret kong si Yas.

Ngumiti ako. “Kanina pa kayo?” Tsika ko naman kay Yas.

Kinurot ako nito. FC si sisteret! Charot, closed naman talaga kami.

“Oo, kaninang umag pa. Kayo, ha.” tukso pa nito sa akin.

Nag-flipped ako sa imaginary long hair ko at tinaas ko ang hulmado at maganda kong kilay. “Ganito kapag magaganda, Yas. Knows mo ’yan!”

Natawa lang ito sa akin. Tinulak na ako ni Yas na lapitan ang anak niyang malapit nang sumayad ang nguso sa sahig. Nagpapa-pansin sa akin.

“How’s my pretty frenemy?”

Inirapan ako nito. Maldita talaga.

“Di pa ako nagbibihis! Sabi mo ikaw magbibihis sa akin, Dareen.”

Ay! Oo pala nakapag-promise pala ako dito.

Nagpaalam ako kay Rap bago kina mother-in-law na sa taas muna kami para ayusan ko si Chiara. Kahit mabigat na ang frenemy ko ay binuhat ko ito pampalubag sa loob nito. Tsk! Nasira tuloy ang OOTD ko for today’s event!

Nagtsi-tsikahan kami ni Chiara habang inaayusan ko siya sa harap ng vanity mirror. Hanggang sa umabot kaming dalawa sa pagpropose ng Tito Rap niya sa akin.

“Congratulations again, Tita Pretty.” Matamis na bati sa akin ng aking Frenemy. In all seriouness at isama mo na ang ganda ko, ngayon ko lang narinig itong si Chiara na nagsalita sa akin na sobrang sweet. Usually kasi nagbabangayan talaga kami nito. Nagbabarahan sa isa’t isa. Nag-ookrayan at kung ano-ano pa. This is not the usual Chiara Marcet.

Dito ko kasi unang sinabi na nagpropose na ang Tito niya sa akin. I don’t know kung bakit dito ko sinabi sa batang ito. Di naman siya nakaka-relate dito pero siyang ang nasabihan ko.

My Frenemy ran her soft and small fingers on my engagement ring. Bagay na bagay talaga sa daliri ko ang engagement ring na binigay ni Rap. Very pretty! Bumabagay sa ganda ko.

My eyes stretched wide when I saw evidence of tears forming in Chiara’s eyes.    “You don’t know how scared I was when you left, Dareen. You don’t know how much I wish that I could make you stay in our house. You don’t know how I cried, begging my mommy to let you stay in our home, Dareen.” Niyakap ko si Chiara nang tuluyan ang umagos ang luha sa kanyang mga mata. Ano ba naman ito? Masisira pa ang make-up ko nito, e!

“Nandidito na ako, di ako aalis. Magpaplano na nga kami later about sa wedding namin ng Tito mo, diba?”

Yumakap siya nang mahigpit sa akin.

“Dapat lang. Dapat lang, Dareen. Ayaw ko ng ibang bride para kay Tito Raphael. Ayaw ko ng ibang Tita Pretty! Gusto ko ikaw lang ang asawa ng Tito Raphael ko. Ayaw ko ng ibang friend, ayaw ko na may ibang mag-aayos sa hair at face ko. Ayaw ko ibang enemy. Gusto ko ikaw lang, Dareen.”

Marahan kong tinulak ang bata. Gosh! Napapaiyak niya talaga ako. Talagang napakalapit sa puso ko nitong si Chiara.

“I must be your favorite, Dareen.” pahabol nito.

Tumango ako dito.

“I love you, Tita Pretty! You will always be my favorite frenemy!”

Muli ko itong niyakap.

“I love you rin, Chiara. Ikaw lang din ang favorite kong frenemy.”

Naputol ang moment naming dalawa ni Chiara nang bumukas ang pintuan at pumasok ni Rap.

Nagtaka ako kung bakit umalis si Chiara sa tabi ko at nilapitan ang Tito niya.

“Bakit ang tagal ninyo? Nasa baba na ang parents mo, baby.” wika ni Raphael.

Kinarga niya si Chiara dahil akala niya nagpapabuhat ito sa kanya nang tiningala siya nito.

Lumapit naman sa akin si Rap na karga si Chiara.

“Tito… tito Raphael.” Tagpo ang kilay ni Rap nang balingan ang pamangkin.

“Yes?”

“Don’t hurt, Dareen, Tito. Please, don’t let him leave you again. Ayaw ko na Tito na maghiwalay kayo. Ayaw ko na ikasal ka sa iba. Gusto ko si Dareen lang ang bride mo.” Nangingiyak nitong wika.

Rap swallowed his tongue for a moment. Gulat siya sa sinabi ni Chiara. At alam kong gulat rin siya dahil nag-Tito ito sa kanya.

Nang makabawi si Rap ay nginitian niya si Chiara.

“Wala ’yan sa plano ko, Chiara. Wala sa plano ko ang saktan at pakawalan pa ang Tita Pretty mo. At oo, siya lang din naman ang nag-iisang tao na gusto kong pakasalan. So you don’t have to please and beg me.”

Ang inaakala kong masusurpresa ko ang pamilya ni Rap at pamilya ko na engage na kaming dalawa ay nauwi ang lahat sa pagkadismaya. Alam na pala nila. Alam na nila na engage na kami dahil kay Yas.

Si Yas pala ay follower ko sa ig at napa-annonymous post pa ako doon. Iyong pa suspence na post kaso nakuha na pala nila iyon.

Nawalan na ako ng gana. Nawalan na ko ng gana dahil failure ang surprise keme ko sa kanila.

“Congratulations anak! I’m so happy for you and to Raphael.” Niyakap ako ni Mommy at si Daddy naman ay niyakap din ako.

“Congratulations, Dar.”

Naiiyak ako. Akala ko kasi di dadating ang araw na ito. Akala ko kasi talaga ay homophobic itong si Daddy. Akala ko habang buhay kaming magkakaroon ng hidwaan sa isa’t isa.

“Salamat, mom, dad.”

Isa-isa nila kaming binati ni Rap at nang lumipat kami sa living area ay napag-usapan na namin ang everything about the wedding.

Mother-in-law and father-in-law volunteered to shoulder everything sa wedding namin ni Rap. Si Yas naman ay sa program at venue ng after ng wedding namin since dati itong event organizer. At ang mga parents ko naman ay sa eherm! Sa honeymoon namin ni Rap. Di lang nila alam na gabi-gabi kami nagha-honeymoon ni Sweetie! Evil laugh!

“Dareen!” Napaigtad ako sa pagtawag ni Chiara sa akin. “Ako lang dapat ang flower girl ninyo ni Tito!”

Si Chanz na nasa kandungan ni Yas ay napatili doon.

Si Rap na nasa tabi ko at nakayakap sa akin ay natawa kagaya ko. Iba talaga itong frenemy ko! I love the boldness and confident! Manang-mana sa ganda ko.

“Yes, ma’am!”

“Of course!”

Nagkatinginan kami ni Rap nang sabay pa naming isagot iyon. Rap rested his forehead on mine and played with our nose.

“I love you, Sweetie!”

Dahil walanghiya si Rap hinalikan ako kahit sa harap ng mga pamilya namin.

“I love you too, baby.”

SPECIAL CHAPTER III

Special Chapter III

---

---

“Ikaw kasi ang gustong katabi ni Desmond, student.”

“Pero may babies kami. Gusto ko katabi ang mga babies namin! Si Det-Det may kwarto nga tapos si babay Winter maliit pa. Umiiyak!”

Grabe talaga ang away ng magboyfriend na ito. Dahil sa mga alaga nila kaya sila nagtatalo! Grabe!

“Student, ang mga baby hinihiwalay talaga ng silid sa kanilang mommy at daddy.” payo ko.

“Tama-tama!” sang-ayon pa ni Jaheer.

“Sinabi na iyan ni Desmond!”

Amp! Kung hindi lang talaga cute ang student ko na ito! Kukurutin ko na talaga ang singit nito!

“Hindi makaka-score sa’yo si Desmond kapag laging kasama ang mga babies ninyo, student!” Prangka ko.

Bumilog kaagad ang kanyang mata! Saglit akong napapikit dahil iba na naman ang naglalaro sa isip nito.

“T-Teacher Dareen! Hindi pa po ako teacher! Hindi talaga makaka-score si Desmond sa akin dahil hindi pa ako teacher! Sinabi na iyan ni Desmond eh. Ang titigas ng ulo ninyo!”

---

Other chapters available: OWNED BY A MAFIA BOSS Part 1 & 2 MUS1 MUS2 a

nd advance updates for ongoing stories…

These exclusive parts of the story will be available only in the Amore VIP Space, our private Facebook group. To access this special chapter(s), as well as advance updates, epilogues, and ongoing stories, there is a small fee before joining the group. The regular payment is 50 php and 35 php for students, just present your school ID.

If you’re interested, please feel free to message me on my Facebook account: Amore Contaleone.

Thank you so much! I love you all!