#1: Zoey

Disclaimer:

This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events, and incidents are either the products of the author’s imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.

All rights reserved.

No part of this publication may be reproduced, distributed, or transmitted in any form or by any means, including photocopying, recording, or other electronic or mechanical methods, without the prior written permission of the writer/publisher, except in the case of brief quotations embodied in critical reviews and certain other noncommercial uses permitted by copyright law.

P.S

I do not own any of the pictures used in this story. All Credit goes to the artist/ owners of the images.

This is a BOYSLOVE story. It is related to a men-to-men relationship. If you were not into this relationship nor even a certified homophobic, you better leave the book.

There are some mature scenes in the book that is not suitable for minor ages below. Read at your own risk.

---

Right Here Waiting for You

Richard Marx

Oceans apart day after day

And I slowly go insane

I hear your voice on the line

But it doesn’t stop the pain

If I see you next to never

How can we say forever

Wherever you go

Whatever you do

I will be right here waiting for you

Whatever it takes

Or how my heart breaks

I will be right here waiting for you

I took for granted, all the times

That I thought would last somehow

I hear the laughter, I taste the tears

But I can’t get near you now

Oh, can’t you see it, baby

You’ve got me going crazy

Wherever you go

Whatever you do

I will be right here waiting for you

Whatever it takes

Or how my heart breaks

I will be right here waiting for you

I wonder how we can survive

This romance

But in the end, if I’m with you

I’ll take the chance

Oh, can’t you see it, baby

You’ve got me going crazy

Wherever you go

Whatever you do

I will be right here waiting for you

Whatever it takes

Or how my heart breaks

I will be right here waiting for you

Waiting for you

---

      Mabagal na sumasabay ang ulo ko sa ritmo ng kantang pinakikinggan ko habang kampamte akong nakaupo sa lilim ng isang puno sa likuran mismo ng building namin. Nakasandal ako at hinayaan kong kusang pumikit ang mga mata ko habang ninanamnam ang lamyos ng kanta.

      Naramdaman ko din ang sariwang hangin na dumadampi sa mga balat ko. Nilasap ko ang natural na amoy ng paligid. Napangiti ako. Ito ang maganda sa Universidad na pinasukan ko. Ang ganda ng kapaligiran. Ang linis ng paligid. Ang sariwang hangin. Isa pa ang galing ng mga propesor ng bawat subject. Kung paano sila magturo at i handle ang mga estudyante nila lalo na ang mga pasaway.

      Hightech din ang mga kagamitam dito. Kumpleto sa mga gamit. Nasa loob na din ng Universidad ang mga dorm. Kung sa mga mayayaman naman. May sari sarili silang penthouse dito.

      Ayaw ko man lumipat ng pinapasukan Universidad mula sa Japan ay wala na akong nagawa dahil iyon ang kagustuhan ng aking mga magulang. Pina uwi nila ako dito dahil sa hindi ko malamang kadahilana.

      Kaya heto ako ngayon. Naninibago sa paligid. Sa mga taong nakapaligid sa akin.

      “Hi beautiful.” boses ng isang lalaki na narinig ko. Hindi ko iyon pinansin dahil sigurado naman akong hindi ako ang tinatawag ng lalaking iyon dahil hindi naman ako babae para tawaging beautiful.

      Muli akong nag nag concentrate sa pakikinig ko ng kanta.

      “Inis-nab ka dud.” isa na namang tinig ng lalaki. “Tawagin mo ba namang beautiful ang isang lalaki. Kung hindi ka naman tatangi tanging eh.” buska  pa nito.

      Narinig ko ang tawanan. Ibat ibang uri ng tawa.

“Tang-ina. Stop laughing or else isusubo ko ang kamao ko diyan sa bunganga mo ng makita mo kung sino binubuska mo.”

Hindi ko man makita ang mukha ng nagsalita ay alam kong galit ito sa tigas at bigat ng salitang binitawan nito.

“Hey! “ muli kong narinig ang unang boses kanina pero gaya ng dati hindi ko iyon pinansin. Tama namang tumunog na ang bell para sa uwian.

Tumayo ako at inayos ko ang medyo nalukot kong damit at pinagpag ko ang pantalon na may mga dumikit na buhangin at mga tuyong damo.

Naglakad na ako paalis sa lugar na iyon ng maramdaman kong may kung anong bagay na pumigil sa kaliwang braso ko.

Napatingin ako dito. At mula sa kamay na pumigil sa akin tiningala ko ang may katangkarang lalaking pumigil sa akin.

Binigyan ko siya ng isang malamig na tingin saka walang sabing iwinaksi ko ang kamay niya sa akin. Pero muli niya akong hinawakan ng tumalikod ako dito.

“I am talking to you. Bingi ka ba?” may kataasang tunong tanong nito at bahagyanf hinila.

Pumiksi ako. Muli kong iwinaksi ang kamay niya bago ko siya tinignang muli. Hindi ako nagsalita pero sa pagkakataong ito binigyan ko siya ng seryusong tingin. Tinignan ko siya mula ulo hanggang paa. Malaki ang katawan nito kumpara sa akin. Marahil palagi itong nag iihersisyo dahil makikita ang mga namumutok na muscle sa mga braso nito. May hitsura ito kung sa basihan sa isang lalaki.

“Yes! I heard you. And I am not a girl to call me beautiful.” singhal ko dito. Hindi porket malaki ang katawan nito ay magpapatinag ako dito.

Ngumisi ito sa sinabi ko. Siya naman ngayon ang tumingin sa akin mula ulo hanggang paa. Paa hanggang ulo. Nagtagal ito sa pagtitig sa akin sa mukha ko.

“I knew it! Ang ganda mo talaga.” nakakalukong saad nito saka tinangkang hawakan ako sa pisngi ng umiwas ako.

Damn!

Matalim na tinignan ko ito at bahagyang lumayo dito. Inihanda ko ang sarili kung sakaling may gawin man itong hindi maganda.

              

(Zoey with a fierce look at the guy)

Tumingin ito sa tatlo niyang mga kasamang lalaki saka ngumiti na parang demonyo. Isininyas ang kamay na lapitan ako.

Lihim kong napangiti. Kung akala nila masisindak nila ako nagkakamali sila. Dila na lang nila ang walang latay kung nagkataon.

Mabilis na kumilos ang tatlo at nilapitan ako. Akmang hahawakan na nila ako pero mabilis akong kumilos. I dodge backward and place my right feet in front of me. And one second I use the side of my foot and gave them a side kick.

Marahil nabigla sila dahil tumilapon ang isang tinamaan ng sipa ko. Bahagyang umatras pa ang dalawa at dinaluhan ang isang kasama. Muli akong pumuwesto at ang isang paa ko naman ang pinaharap ko sa akin. Kung nagbabalak pa silang sumugod hindi ko sira uurungan.

Maliit ang katawan ko dahil hindi ko pinangarap na magkaroon ng muscle sa katawan dahil hindi babagay sa mukha ko. Pinanatili ko ang ilang baby fat sa katawan ko dahil mas bagay iyon sa akin kaysa naman sa mga nagtitigasang muscle. Pero hindi hadlang na wala akong muscle upang hindi ko maipagtanggol ang sarili ko.

Oo! Nag aral akong matuto ng karate, taekwando, boxing at ibat iba pang may kinalamam sa martial art. At magagamit bilang self deffence. Dahil sa hitsura ko kaya napagkakamalan nila akong mahina.

Sa katunayan nga marami na akong medal na naipon dahil sa mga panalo ko sa mga larong iyon. Kung hindi lang ako pinipigilan nina daddy na baka masira daw ang mukha ko ay patuloy parin ako sa pagsali. At ang lintik na mukhang mayroon ako ay hindi bagay sa mga larong iyon kundi babagay sa isang pang beauty contest. At iyon ang isa sa kinaiinisan ko. Ang pagkamalang babae tuwing may bago akong nakikilala o bago pa lang ako makita. Gaya ngayon. Pinagkamalan nilang akong babae. Kulang na lang ay ang boses ko. Kung siguro magboses babae ako. Wala ng maniniwalang lalaki talaga ako.

“May panama pala ang isang ito eh!” Nakangising sabi ng isa ng tuluyang makabawi ang kasama nila. “Akalain mo. Sa ganda mong iyan may ilalakas ka pala.”

“Shut the fuck you up.” May katigasang sabi ko sa mga ito. “If you want a fight, come on. Show me what you got?” Seryusong hamon ko sa kanila.

Kuyom ang mga kamaong lumapit ang mga ito sa akin pasugod. Bibigwasan na sana ako ng isa ng biglang may kung anong dumagondong na boses na nakapag patigil sa kanila.

Lumingon ang mga ito dito. Ganun din ang ginawa ko.

Napansin kong nahintakutan ang apat ng mapagsino ang lalaking nagsalita. Napaatras ang mga ito at walang babalang lumuhod sa harapan ng lalaki.

Napakunot ang nuo ko habang nakatingin dito. Gaya kanina hindi ko mapigilan ang tignan ito mula ulo hanggang paa. Paa hanggang ulo.

Matangkad ito. Marahil nasa 6’1“ ang tangkad nito at makikita mo sa suot nitong fitted white t-shirt ang mga muscle nito sa katawan. Makikitang bumakat ang 6 packs of abs nito. At halata din sa suot na maong pants ang muscle nito sa mga hita na halos hindi na yata makahinga dahil sa hapit nito.

“Take them.” Maawturidad na utos ng lalaking bagong dating sa mga kasama. Agad namang tumalima ang mga ito at pasukdol na hinawakam ang mga ito.

“Boss maawa kayo. Wala naman kaming ginawang masama. Naglalaro lang kami.” Nanginginig na paliwanag ng pinakapinuno nila.

Matalim na tumingin ang lalaking humawak sa kanya. Tinuhod siya nito sa sikmura kaya napa igik ito at bahagyang nagduwal ng laway.

“Deretso ba sa punishment room, Master.” Tanong ng isa dito.

Tango lang ang isinagot nito habang nakatingin lang ito sa akin. Unti unti naman itong lumapit at sa pagkabigla ko ay ang hawakan ako nito sa pisngi.

Pumiksi ako ng maramdaman ko ang paghaplos nito at marahas na tinampal ang kamay nito para mabitawan ako. Kunot nuo ko siyang tinignan.

“Asshole!“sita ko.

Damn ! Narinig kong mahinang napamura ito. Saka mabilis na tumalikod sa akin at lumayo. Walang lingon likod na sinundan ang mga kasama.

Weird!

Napailing ako at muli kong inayos ang sarili ko. Pinulot ko ang bag ko at isinabit iyon sa kaliwang balikat ko. Pinagpatuloy ko na ang pag uwi sa dorm na naudlot dahil sa walang kwentang lalaking pumigil sa akin.

=

“Are you okey there sweetie?” Tanong ng daddy ng sinagot ko ang tawag niya.

“Yes Dad, don’t worry.” Sagot ko. Naglakad ako patungo sa harapan ng salamin. Katatapos ko lang mag shower. Ipinatong ko ang cellphone ko sa ibabaw ng lamesa at ini on ko ang speaker.

Pinasadahan kong muli ng tingin ang mukha ko mula sa salamin ng banyo. Muli na naman akong napabuntong hininga ng mapagmasdan ko ang sarili ko.

Mga matang nangungusap. Mga pilik matang mahahaba. Magandang arko ng kilay. Makinis na balat. Katamtamang tangos ng ilong. At higit sa lahat ang natural na manipis at mapupulang labi. Kung aahitan ko pa siguro ang kilay ko ay masasabi na talagang babaeng babae na ako. Hindi din halata ang adams apple ko. Hindi din ako tinutubuan ng begote at balbas. Saan ba ako pinaglihi ng nagsilang sa akin at bakit ganito kaganda ang mukhang mayroon ako. At ang mga daliri ko. Malakandila ang hugis. Kahit palagi iyong nababatak sa pagtrai-training ko nuon ay hindi iyon nagkaruon ng malalaking buko.

“Naglagay pala ang papa mo ng pera sa account mo sweetie. Kaya kung anong gusto mong bilhin para sa sarili mo bilhin mo. Huwag mong titipirin ang sarili mo.” sabi ng daddy na nakapagpabalik ng kamalayan ko dahil sa iniisip ko.

“Yes Dad!.” Muli kong sagot.

Ah! Marahil nagtataka kayo kung bakit papa ang sinabi niya at daddy na ang tawag ko sa kanya. Tama kayo ng hinala. They are both male. But happilly married and they love each other. At hindi ko sila ikinahihiya na sila ang mga magulang ko.

Sa katunayan nga proud na proud ako sa kanila dahil kahit na anong pagsubok ang dumating sa buhay nila ay nalalampasan nilang dalawa.

At ako. Tunay nilang anak. At nag iisang anak. Ginawa nila ako sa natural na paraan at isinilang ng inang nagluwal sa akin.

Nuong una, naguluhan ako kung bakit parehong lalaki ang magulang ko dahil nakikita ko sa iba ay may mga ina sila. Pero ng nagkaisip na ako ay ipinaliwanag nina papa at daddy ang lahat. Kung paano ako naisilang at naging anak nila.

“Aayusin lang namin ng papa mo ang ilan sa mga negosyo natin dito at dadalawun ka namin diyan. Pero sweetie, anu itong nabalitaan ko na sa dorm ka nakatira at hindi sa penthouse na pinareserba ng papa mo diyan.”

“Dad! The penthouse is so big, and you know that I hate to be alone in a huge place.”

“But sweetie, what if your dormmate has-”

“Dad.“putol ko sa sasabihin niya. Dahil alam ko na ang sasabihin niya. Keso daw baka magustuhan ako at pagsamamtalahan. Pero lagi ko naman sinasabi sa kanila na para saan pa ang galing ko sa lahat ng klase ng martial art kung papatalo ako sa mga taong may masamang motibo sa akin.

Kaya nga pinilit ko ang sarili ko nuon na matuto. Pero hindi parin mawala sa kanila ang pag aalala dahil sa taglay kung ganda. Langya! Ganda ba talaga. Bakit hindi na lang gwapo o kaya cute na lang mas tanggap ko pa.

“But if there something bad happen to you sweetie, alam mo namang masasaktan ako diba. So please, move in the penthouse now.”

“Dad, your blackmailing me again.“napabuntong hininga ako saka tumingin sa cellphone ko na para bang nakikita ko duon ang daddy ko. “ ok! Ok! I will move tomorrow.“tanging sagot ko na lang dito para hindi ito mag alala.

Sino ba kasi ang lintik na taong nagpaalam sa daddy na sa dorm ako tumuloy at hindi sa penthouse na inilaan sa akin ng papa.

“Thats a relief sweetie. Now ,makakahinga na ako ng maluwang.”

“Yeah! You know how to blackmail me anyway dad.”

Narinig ko bahagyang tumawa ito sa kabilang linya. “I love you sweetie. Your papa is here now. Do you want to talk to him?”

“No need dad. we talked earlier before you call. I will hang up now dad.”

“Ok, sweetie! I love you.”

“I love you too Dad and regard to papa also.” Pinindot ko ang end botton ng hindi na ito sumagot. Inayos ko ang pagkakasuot ko ng pantulog ko bago ako lumabas ng banyo.

Napatingin ang tatlong kasalo ko sa kwarto sa akin ng lumabas ako. Makikita sa mga mata nila ang kakaibang kislap ng mata sa paghanga. Damn it! Ikaw ba naman ang makakita ng parang tunay na babae sa loob ng boys dorm. Sino ang hindi mabibigla. Pero hindi pa ba sila nasanay halos mag iisang buwan na ako dito at ganun parin sila kung makatingin.

“Your beautiful.” Narinig ko ang mahinang pagkakasabi ni Tristan habang hindi maalis alis ang tingin sa akin.

“Cut the crap Tristan! Or do you want me to take your eyes off.” Banta ko dito. Bigla namang nag iwas ng tingin ang dalawa at pati narin ito. “I’m about to move to the penthouse tomorrow that reserved by my father.”

“What? Bakit naman biglaan Zoey! Akala ko ba ayaw mo duon.“si Martin.

“Yeah! But my Dad insist me to move.“sagot ko dito. Nagtungo na ako sa kama ko. Sumampa ako at umayos na ng higa. “Goodnight guys.”

---

I found someone who perfectly fits my description of Zoey. A boy with dazzling beauty. Now Zoey is in the media.

YuChenXi

#2: Clyde

typos and grammatical errors ahead!!

Mula sa CCTV na naka connect sa cellphone ko ay kitang kita ko ang nakapikit at payapang mukha niya sa screen ng cellphone ko. Mabagal na gumagalaw ang ulo niya. Nakikinig sigiro siya ng musika at sumasabay siya sa lamyos ng tugtug na pinakikinggan niya.

Napangiti ako. Now that he is here! I will make him mine. Anak siya ng isa sa matalik na kaibigan ng papa. Sa katunayan tatlong beses ko pa lang siya nuon nakikita, anim na taon na ang nakakalipas ng magbakasyon sila dito sa pilipinas para daluhan ang 3rd wedding ng papa at ng daddy. Ng unang tingin ko pa lang dito ay may kakaibang na siyang dala sa puso ko. Simula nuon ay sinubaybayan ko na siya. Inalam kong anong hilig niyang gawin at lahat lahat na ng tungkol sa kanya.

Naalala ko pa kung gaano ako na excite ng ipag bigay alam ng papa na lilipat na daw siya at dito na ipagpatuloy ang pag aaral. Inabangan ko ang araw na iyon kaya heto. Halos araw araw. Oras oras. Minu-minuto o kahit sigundo ay nakatingin ako sa screen ng phone ko at tinitignan kung nasaan siya sa parte ng uninversidad.

Pero ang hindi ko inaasahan na malamam ay ang dahilan kung bakit siya dito pinatapon ng kanyang mga magulang. Ang itago ito sa isang grupo sa Japan na nagka interest sa kanya dahil sa sikat siya sa larangan ng martial art at higit sa lahat ay kakaibang ganda niya bilang isang lalaki. Hindi daw alam ni Zoey ang bagay na iyon dahil nagagawan pa ng paraan nina tito Zyrel at tito Bryant na mapigilan ang mga ito. Ang lihim na pagbabantay sa kanya ng mga bodyguard nito.  Pero dumating na sa puntong may dalawang bodyguard na ang namatay dahil sa kanya at mas nagiging agrisibo na ang grupong iyon ay nagpasya na sila na ipatapon siya sa AU para ilayo sa mga ito. At ang ibilin siya sa aking ama at ibinilin naman siya nito sa akin na bantayan siya. Kaya hindi naman ako nagdalawang isip na agad na sumang ayon sa papa ng sabihin niya ito sa akin. At habang nandito siya sa nasasakupan ko ay walang kahit na sinong pwedeng gumalaw sa kanya. Dahil lintik lang ang walang ganti oras na masayaran ang kanyang balat kahit kaunti lang. Kahit na sinong grupo pa iyan ay handa akong makipagpatayan para lang sa kanya. At hindi ako makakapayag na makuha siya mula sa akin. Never in my intire life.

Muli akong napatingin sa cellphone ko. Payapa parin itong nakapikit at nakasandal sa isang mayabong na puno. Nasa ganun siyang ayos ng may lumapit dito na apat lalaki. Napamura ako. Agad akong tumayo sa pagkakaupo ko sa loob ng opisina ko sa Monster Club building. Lumabas ako at tinawag sina Bobby, Jacob, at Sunny na abalang binibigyan ng leksyon ang ilan sa mga lumabag sa batas na ipinapatupad ko sa sa eskwelahan.

“Anong problema Master.” seryusong tanong ni Sunny sa akin ng balingan ako at iniwan ang ginagawa. Tinawag na din niya ang iba kaya naman agad na sumunod sila palabas doon.

“Someone trying to approach him, Sunny. Lets go!” Sagot ko dito pero hindi ko parin inaalis ang tingin ko sa screen ng phone ko. Sabay sabay kaming lumabas sa punishment room ng matapos ibilin ni Sunny sa iba na sila na ang magpatuloy ng kanilang ginagawa.

“Hi beautiful.” narinig ko pang tawag ng lalaki pero hindi iyon pinansin ni Zoey.

“Inis-nab ka dud!” Kantyaw naman ng isa dito saka bahagyang tumawa. “ tawagin mo ba naman kasing beautiful ang isang lalaki. Kung hindi ka naman tatangi tangi eh.!“ Pang bubuska pa nito.

“Putang ina. Stop laughing or else isusubo ko ang kamao ko diyan sa bunganga mo.” Galit na sita nito sa kasama. At lumapit ito sa kinaruroonan ni Zoey na hindi naman pinansin ang nasa paligid.

“Hey!” Muli nitong tawag sa kanya na siya namang tamang pagtunog ng bell para sa uwian. Tumayo na ito at inayos ang sarili. Pinagpag pa nito ang likuran dahil sa lupa at damong dumikit sa pagtalon nito.

Napalunok ako ng mabistahang mabuti ang tumbok ng pwetan nito.

Damn! Ipinilig ko ang ulo ko. Hindi ko na pinansin ang pagpintig ng nasa gitna ng mga hita ko dahil sa nakita ko. Likod pa lang yan a at may suot pa. Ano na lang kung wala itong suot. Baka lalong magwala ang agilang nagtatago sa harapan ko.

Damn again. Iwinaksi ko ang nasa isip ko. Ang mahalaga ngayon ay makarating kami agad sa kinaruroonan ni Zoey. Ang tantiya ko pa naman ay mga labing limang minuto bago namin iyon marating ng tuluyan. Kung pwede lang sana makadaan ang mclaren ko sa makipot sa daanan papasok sa building nila ay ginawa ko. Kung bakit naman kasi hindi ko dinala ang bigbike ko.

Tumalikod na siya ng pigilan siya ng lalaki sa braso. Nanggigil ako sa nakita. Fuck! I will cut those hand of that guy. Halos madurog ang cellphone ko sa higpit ng hawak ko dito.

“Relax master.” Si Bobby na nakaakbay sa akin habang naglalakad at nakikipanuod sa cell phone ko.

“How can I relax now Bobby if I saw someone touch him.” nanggigigil na turan ko. Binilisan ko pa ang lakad para agad akong makarating sa kinaroroonan niya. Hindi ko na pinansin ang mga taong nababangga ko at ang ilan ay kusa ng umaalis sa dinaraanan ko. Muli ko na namang itinuon ang pansin ko sa phone ko na tama namang pagpiksi nito sa kamay ng lalaki at muling tinalikuran ito.

Pero ulit siya nitong pinigilan. Ako ang nangigil sa lalaki dahil sa paghawak niya sa braso nito. Pero binigyan niya ito ng seryusong tingin saka tinignan mula ulo hanggang paa. At malakas na tinabig ang kamay nito para mabitawan siya.

Tinignan din siya ng lalaki mula ulo hanggang paa. Paa hanggang ulo saka nagtagal sa pagtitig sa mukha niya. Ngumisi ito na parang isang ulol na aso.

“I knew it. Ang ganda mo talaga.” sabi ng lalaki sa kanya at tinangkang hawakan ito sa pisngi pero mabilis na umatras ito palayo sa kanya.

Sininyasan nito ang mga kasama na kunin si Zoey pero agad na pumuwesto ito. Napangiti ako sa pwesto ni Zoey ko. He is going to give them a right side kick sa paraan ng pagtiptoe ng kanang paa niya paharap.

Akmang hahawakan na siya ng isa ng mabilis na kumilos ang paa nito at tama ang hinala ko. What a brilliant sidekick is that. Tumilapon ang isa sa nagtangkang hawakan siya sa lupa.

Dinaluhan ng mga ito ang kasamang sumadsad sa lupa. Muling pumuwesto si Zoey pero ngayon iba naman. Ang kaliwang paa naman nito ang isinaayos at bahagyang pinaghiwalay ang mga paa. This time he is trying to give them a round kick sa pwesto niya.

Narinig kung tumawa si Bobby dahil sa napanuod.

“Look what you got Master. I think mapapalaban ka sa isang iyan kung nagluko ka.”

Nakanigiting tinignan ko ito. Alam ko. Dahil hindi basta basta si Zoey sa pangkaraniwang lalaki. Magaling ito sa ibat ibang klase ng martial art gaya ng sinabi sa akin ng daddy. Kaya simula nuon ay nag imbistiga na ako sa kanya. Marami na din akong naipong DVD sa mga laban nito sa larangan ng taekwado, karate boxing at marami pang ibang may kinalaman sa martial art. Magaling din itong humawak ng pana, espada at higit sa lahat isa ito sa isa sa pinakabatang pinakamagaling sa gun shooting. Nag champion ito sa shooting ng nakaraang taon at nasa akin ang buong laban dahil ako mismo ang kumuha ng videong iyon. Personal akong dumalo nuon kahit final namin ng araw na iyon. Hindi ko pinalagpas ang araw na iyon ng hindi ko siya nakikitang nanalo sa shooting.

Pero kakaiba talaga ito kumpara sa mga lalaki dahil taglay nito ang isang ganda at katawan ng isang babae. Kung maumbok lang siguro ang dibdib nito ay talagang babae na ito kung tigtignan. Huwag lang siyang magsalita dahil boses lalaki talaga siya.

Lalo kung binilisan ang lakad ko ng malapit lapit na kami sa kinaroroonan niya.

Pasugod na ang tatlong lalaki ng dumating kami. Kahit alam kong hindi niya kami kailangan dahil sa skill niya ay kaya niyang patulugin ang apat na ito. Pero hindi ko pinangarap na madungisan ang makinis niyang balat ng dugo ng mga gungong na ito.

“Stop it.” dumagundong na sigaw ko ng bibigwasan na nila si Zoey kaya napatingin ang mga ito sa akin ganun din si Zoey.

Napaatras naman ang tatlo at kusang lumuhod sa harapan ko ng makilala ako.

“Take them.“utos ko sa mga kaibigan ko pero kay Zoey parin ako nakatingin. Hindi ko na din pinansin ang pagmamakaawa nila. Hinila na sila ng apat palayo.

Hindi ko na napigilan ang sarili ko na hindi lumapit kay Zoey at parang may sariling pag iisip ang mga palad ko at hinaplos ito sa pisngi. Ang lambot ng pisngi. Kaytagal kong pinangarap na haplusin siya sa pisngi ng ganiti. Ngayon natupad na.

Pero pumiksi siya saka malakas na tinampal ang kamay ko kaya nabitawan ko siya.

Damn! Bulong ko. Bakit hindi ako nakapagpigil. Bakit para akong nahipnutismo habang natitigan ko siya.

Hindi ko na siya tinignan pang muli at agad na tumalikod dito. Gusto ko man  muli siyang tapunan ng tingin ay hindi ko na ginawa baka kasi hindi ko mapigilan ang sarili kong halikan ito. Tumalikod na ako dito at walang lingon likod na iniwan ko na siya.

=

“Saan sa mga kamay na ito ang humawak sa kanya.” galit na tanong ko sa lalaking humawak sa braso ni Zoey kanina.

Narito kami ngayon sa punishment room kung saan ko sinisintensyhan ng kaukulang kaparusahan sa mga lalabag sa batas ko. At higit sa lahat ay ang sino mang magtangkang lumapit hawakan ang lalaking pinakamamahal ko. Madali akong magalit pero mas madali akong magalit kapag involve na si Zoey dito.

“B-boss maaawa ka sa amin. Hindi naman namin alam na boyfriend mo pala ang magandang lalaking iyon. Nakikiusap ako boss.” tudo ang pagmamakaawa nito. Pinaghalo halong sipon luha at laway na ang nasa mukha nito dahilan sa kanina pa ito sumisigaw sa sakit dala ng pagpapahirap ko sa kanya.

Gamit ang matalim na dagger ay itinaas ko ang baba niya at pinatingala sa akin.

“Which one of your hand dare to touch him?” Ulit kong tanong dito.

“Ang kanan ko po boss. Please spare my hand. Hindi ko na po iyon uulitin.”

“Talagang hindi mo na mauulit iyon.” Galit na sabi ko dito. Tinapunan ko ng tingin ang kanang kamay niya saka walang babalang itinurok ang talim ng dagger dito.

“Aaaaaaaahhhhhh! Tama na.” sigaw nito ng paikutin ko ang dagger sa mismong palad niya habang nakaturok parin ito dito.

Bumulwak ang masaganang dugo mula sa mga palad ng lalaki.

“Tama na! Tama na!” Paulit ulit na pakiusap nito na para ng sirang plaka.  “Ahhhhhhhhh!“muli nitong sigaw ng hugutin ko ang dagger na nakabaon na sa palad niya. Napaihi narin ito sa sakit dahil basang basa na ang pantalon nito.

Tumayo na ako. Inihagis ang dagger sa tray bago binalingan naman ang tatlong puro pasa na dahil sa pambubugbog ng ilang membro ng MC.

Kampanting nakaupo naman ang apat kung mga kaibigan sa viewing room at hinayaan lang ako sa pagpaparusa sa apat.

Sina Bobby, Sunny, at Jacob. Pero wala doon si Kelly at Monica dahil hindi sila nakikialam sa amin kapag ganitong sitwasyon. Si Clark naman ay hindi sumasama din dahil iba iyon. May sariling mundo dahil ayaw niya ng nakakakita ng nahihirapan. At sila ang anim na kasama kong bumubuo ng Monster Club. Na tinagurian Seven Body but only have one soul. And a kind of Devil soul.

Ang mga magulang namin ay ang founder ng AU. Pero sa amin nakasunod ang pangalan ng Universidad dahil kalahati nito ay sa amin. Sa akin ipinagkatiwala ang pamamalakad ng Universidad kahit nag aaral pa lang ako. May tiwala daw sila sa akin kaya pinaubaya na nila lahat ng tungkulin dito.

Hindi na ako nagreklamo dahil bumuo ako ng Club kung saan kasama ko ang mga anak ng mga kaibigan ng papa. At pinangalan ko iyong Monster Club.

Sa una ayaw pumayag ng papa sa ipinangalan ko sa Club namin pero nagmatigas ako kaya pumayag din sila. Kaya ng napapayag ko sila agad akong nagpatayo ng building sa loob ng Unibersidad para sa Club na binuo ko. Kaya heto patuloy sa pag tangkilik ang Monster Club ng mga studyanteng gustong sumali at mapabiling sa membro na pinamumunuhan ko.

“Tapusin mo na yan Master ng makapag dinner na tayo.“narinig kong sabi ni Jacob mula sa veiwing room.

“Yeah! Im done enough. .” Sagot ko sa kanila saka ko inalis ang gloves sa mga kamay ko. Tinungo ko ang bathroom sa loob at nagshower bago ako tuluyang lumabas sa punishment room.

=

“Hello Clyde, kamusta hijo, ang papa mo at daddy?.” Bati ni Tito Zyrel ng sagutin ko ang tawag niya.

“Hello tito Zy, ok lang naman po ako dito at sina papa at daddy is going strong parin naman po gaya niyo ni tito Bryant.“nakangiting sagot ko na para bang nasa harap ko lang sila.

“Ang anak ko hijo. Si Zoey ayos lang ba siya?” Tanong nito na sa tuno ay ang pag aalala sa anak. Sino ba naman kasi ang hindi mag aalala kung ngayon lang ito napahiwalay sa kanila ng malayo. Kung hindi lang sa mga nagtatangka sa kaligtasan niya ay hindi gugustuhin mawalay ang anak nila. Sa labing walong taon nito ngayon lang siya nahiwalay sa mga magulang. Pero ang demonyo kong utak ay nagsaya pa at halos magpasalamat sa taong balak siyang gawan ng masama dahil ngayon ay kaya ko na itong abutin ng walang kahirap hirap.

Balak ko itong puntahan siya sa Japan pag naka graduate ako ng collage para tuluyan ko na siyang gawing pagmamay ari ko. Isang taon na lang ang hihintayin ko kung sakali pero sadyang umaayon ang tadhana sa akin pero sa isang hindi nga lang inaasahang pangyayari.

“He is okey tito Zy, don’t worry. I always watch him from distance para hindi siya makahalata na may lihim na nag nagbabantay sa kanya. Ang mga bodyguard naman na pinadala niyo ay malaya namang nakalagalaw dito sa loob ng unibersidad kaya huwag niyo masyadong alalahanin ni Zoey dito tito.”

“Thanks for the help, Clyde. Take good care of our son, we are counting on you.”

“Yeah! Thanks for the trust tito. But I have to tell you something Tito, Zoey is not in the penthouse.” pagbabalita ko dito.

Sinubok ko ng palipatin ito sa penthouse. Nag utos ako ng ilang tao para sabihan ito pero sadyang matigas ang ulo. Ngali ngali lang na ako na ang gumawa at buhatin ito pauwi sa penthouse ay ginawa ko na.

Kung hindi lang ako playing goodboy sa harapan nito para makuha ko agad ang simpatya niya ay dinaan ko na siya bilis. Hindi din alam ng mga ito na may gusto ako sa anak nila. Saka ko na lang sasabihin kung tuluyan na siyang maging pag mamay-ari ko para hindi nila ito ilayo sa akin. Dahil hindi ko na kayang malayo ito.

At oras na gawin nila iyon, harangan man ako ng sibat, paulanan man nila ako ng bala, lagyan man nila ng tinik ang daraanan ko, ay walang makakapigil sa akin. Dahil simula ng tumibok ang puso ko sa kanya ay nangako na ako sa sarili ko na kahit na anong mangyari ay magiging akin siya.

But I still can wait. Total naman nasa malapit na lang siya. Kaunting tiis na lang at mapapasaakin na siya ng tuluyan. Hindi ako naging ganito ka agrisibo sa tanang buhay ko. Sa kanya lang. At sa kanya lang.

“What?“halatang nagulat ito sa nalamam. Mukhang hindi ipinaalam ni Zoey ang pasya sa daddy nito.

“Yes tito. You heard it right. Ginawan ko na ng paraan pero sadyang may katigasan din ang ulo ng anak niyo.” Isa iyon sa ugali ni Zoey, ang gawin ang gusto sa sarili. Kung ang papa lang niya ang mag uutos ay hindi niya ito pinakikinggan. Kaya kay tito Zyrel ko na iyon ipinaalam dahil alam nito ang kahinaan ng anak.

Narinig kong natawa ito sa huling sinabi ko. “Kanino ba naman nagmana iyon kung hindi sa tito Byant mo. Hala sige hijo. Ako na ang bahalang magpalipat sa kanya. Ang buong akala namin sa penthouse siya ngayon. Iyon pala…  naku ang batang yon talaga.”

“Okey tito Zy. Sinugarado ko naman na walang magtatangkang gawan siya ng masama ng dormmate niya. Dahil ako mismo ang magpaparusa kung nagkamali sila.“matigas na tinig na sabi ko dito.

“Muli, salamat hijo. Bukas na bukas din lilipat siya sa penthouse.“paniguradong sabi nito.

Marami pa kaming napag usapan hanggang sa tuluyan na itong nagpaalam. May ngiti sa mga labing ibinaba ko ang cellphone sa lamesa sa tabi ng kama ko.

---

MCLAREN ni Cylde ang nasa media:

YuChenXi

#3: Zyrel

Nakahinga ako ng maluwang matapos kong makausap si Clyde at sabihing nasa mabuting kalagayan ang anak namin ni Bryant.

Hindi ko lubos maisip na malalayo ito sa amin.

Sa labing walong taon niya ay ngayon lang ito napahiwalay sa amin ng papa niya. Inalagaan namin siya ng buong pag mamahal at pag aaruga. Dahil sa taglay na ganda ng anak namin ay lagi namin iniisip na babae siya. At hindi kayang ipagtanggol ang saril. 

Dahil duon ay nagpasya itong mag aral ng ibat ibang uri ng martial art na maaring gamitin para sa self deffence. Hanggang sa nawili ito. Sa taon niyang siyam ay sumali na siya sa mga paligsahan at lagi itong nangunguna. Karate, taekwando, boxing. Pero pinigilan na namin siyang sumali sa mga larong iyon. Ayaw man niya kaming pakinggan pero nagpilit kami na tumigil na siya at sinabing baka masira pa ang ganda ng mukha niya pag natatamaan. Kaya naman iniba niya ang laro niya. He join The Dart competition, katana, archery and gun shooting. And again siya ang pinakabatang champion sa mga larangang iyon dito sa Japan. Also he is the Dart master, Archery Champion. Gun shooting and one of the best extreme katana master.

Proud na proud kami ni Bryant sa mga achievement niya sa sarili. At halos sa taon taon na lumilipas ay nasasabak siya sa mga competition iyon. At gaya ng dati walang nakakatalo sa kanya. At this last year ang huling laban niya sa gun shooting ay nag champion na naman siya. At isa na iyon sa nagpahamak sa kanya dahil sa kasikatan.

Isang taon nang lihim naming pinababantayan siya dahil sa isang grupong nag kainterest sa anak namin. Hindi dahil sa galing niya kundi sa taglay niyang ganda. Ganda na para sana sa isang babae. Na kahit na sinong makakakita dito ay aakalain mo talagang babae ang kaharap. At iyan ang pinag aalala namin ngayon ng asawa ko. Ang tuluyang makuha siya ng isang kilalang grupo dito sa Japan.

Nuong una hindi namin pinansin ang ilang mga taong nakapaligid sa amin. Pero ng hindi iyon nawala paglipas ng mga buwan na nagdaraan. Mabuti na lang at may mga tauhan kami na nakapalibot sa kabahayan kung hindi ay matagal na nila kaming napasok at nakuha sa amin si Zoey. Laging may nakasunod sa kanyang mga tauhan ng grupo ng papa niya na kahit saan siya magpunta. Hindi namin iyon ipinaalam sa kanya dahil kung malalaman niya hindi kami magtatagumpay na papuntahin siya sa pilipinas. Mag i-insist ito na hindi lalayo at sasabihing siya ang magbabantay sa kanya ng ama at proprotekta. Alam naming malakas siya pero iba parin ang mga yakusa sa Japan. Malulupit sila. Kung may ginustong makuha ay makukuha nila. Sa dahas man o sa mabuting usapan. Kaya pilit namin iyong inilihim sa kanya.

Pero mula ng may dalawang bodyguard na ang namatay dahil sa pagpigil nila sa pagkuha sa anak namin ay nagpasya na kaming ipadala ito sa pilipinas. Sa simula ang dami niyang tanong. Kung bakit daw biglaan. Kung may problema daw ba? At tinanong pa nga kung ayaw na namin siyang makasama. Hindi siya pumayag dahil ok naman ang universidad na pinapasukan niya. Ang dami naming paliwanag na ginawa.At ng sabihin namin ni Bryant ay duon din naman kami nagsimula nuong kabataan namin at maganda din ang mga pasilidad duon kaya kahit papaano ay napanatag ang loob namin dahil pumayag na din siya. Alam kong hindi siya papabayaan ng mga kaibigan namin duon. At dahil maimpluwensyang tao rin ang mga kaibigan namin. Alam kung kaya siyang protektahan ng mga ito.

Mula kasi ng magpakasal kami ni Bryant ay dito na kami sa Japan nanirahan dahil sa negosyong pinamana sa kanya ng kanyang yumaong ama na isa ding pinuno ng isang grupo dito sa Japan.

Pinahanap pa siya ng ama sa pilipinas para dalhin siya dito nuon. Itinakbo kasi siya ng ina nito na pilipina at dinala sa pilipinas nuong bagong silang pa lang siya. Dahil sa higpit at lupit ng ama nito sa ina niya kaya daw siya tumakas mula rito para makalayo sa bangungot na pinasukan niya. Pero ng napalaban ang ama nito sa isang kilalang grupo at nanalo naman sila kaya lang nag agaw ang buhay ng ama niya dahil isa ito sa napuruhan ng tangkain niyang iligtas ang isa sa matalik na kaibigan sa grupo nila. Kaya dahil duon, pinahanap siya nito at dinala dito. Ayaw man sana niya pero walang ibang tagapagmana kundi siya lang dahil nag iisa siyang anak nito. Gusto ng pinamumunuan ng ama ni Bryant na siya ang magpatuloy at mamuno ng grupo pero hindi na siya pumayag duon. Nagtalaga na lang siya ng isang taong pinagkakatiwalaan ng ama niya para mamuno sa grupo. Pero kahit ganun ang nangyari siya at siya parin ang kinikilalan pinuno ng mga ito. At kahit ayaw niyang mainvolve sa grupo ay paminsan minsan bumibisita siya sa mga ito at inaalam kung ayos lang ba lahat sa kanila.

And then we finally decided to stay here for real na napapalibutan ng mga tauhan ng grupo.

“What was the long face mean Honey!” Malambing na tanong ni Bryant ng hindi ko napansin tapos na pala ito sa pagsho-shower.

Yumakap ito sa likuran ko at kinitalan ng halik ang kanang balikat ko.

Hinaplos ko ang pisngi niya at inihig ang ulo ko padikit sa ulo niya.

“I was just wondering about Zoey Bryant.“mahinang sagot ko dito.

“Don’t worry honey. Nakakalat naman ang mga bodyguard niya sa Univesidad. At nanduon din ang iba nating kaibigan at sinuguro nila na babantayan din nila ang Zoey natin.” Mahabang pahayag nito.

“Ito na ang kinatatakot ko Bryant. Ang mainvolve ang anak mo sa mga yakusa.”

“Sssh! Hindi natin hahayaang manyari yan Honey at hindi ako makakapayag. Ako nga tumanggi na maging pinuno dahil alam kung buhay natin ang nakasalalay. Mula ng minahal at tinanggap mo ako ipinangako ko sa sarili ko na babaguhin ko ang nakasanayan ko. Kaya iyon at iyon ang tutuparin ko dahil ayaw kung mawala kayo sa akin dahil hindi ko kaya pag nangyari iyon. Papatay ako pag kinanti nila kayo ng anak natin.”

“Bryant.“bulong ko sa pangalan niya at matamang pinagmasdan ito.

Ito ang lalaking minamahal ako ng sobra pa sa pagmamahal niya sa sarili. Kaya hindi na ako nagsising sumubok at mahalin siya dahil sa piling niya lang ako nakaramdam ng kapanatagan sa dibdib. At sa loob ng dalawampot isa naming pagsasama ay patuloy parin siya sa pagpaparamdam ang pagmamahal sa akin. Walang pagsubok ang hindi namin nalalampasan.

“Uhhm.“napaliyad ako ng magsimula ng maglikot ang kamay niya at damahin niya ang dibdib ko at pinisil ang isang tuktuk niyon. He also sucking my skin on my sholder, licking it and bitting.

Nagsinula ng uminit ang katawan ko ng pagapangin niya ang isang palad niya sa tummy ko pababa sa pagkalalaki ko.

Napaliyad akong muli when he grab it at sinimulang laruin iyon. He places his one hand on my chin and caresses my lower lips with his pointer finger.

“Ooh! Mmm!” Ungol ko ng nakadama ako ng sarap sa ginagawa niya sa katawan ko. Nagsasawa ang mga labi nito sa paghalik sa magkabilang tainga ko, sa balikat sa batok na siyang dahilan para silaban ako at nag init na ang buong katawan ko.

Hinila niya pababa ang pajama kasama ang brief ko pababa at inihagis sa kung saan. Inalis na din niya ang tuwalyang nakatapis sa kanya.

Bahagyan niya akong itinulak pahiga at agad na pumaibabaw sa akin. Hinalikan niya ako sa mga labi at agad ko naman iyong tinugon.

“Uhm!. “Ungol ko ng sipsipin niya ang dila ko habang abala na sa pagpapakasasa ang kamay nito sa pagkalalaki ko. Taas baba. Baba taas. Nagpabalikbalik iyon na siyang dahilan para mawala na naman ako sa katinuan dahil sa dulot ng pagpapasarap niya sa akin.

He left my lips at sinimulang paglakbayin iyon sa leeg ko pababa sa dibdib ko. At bawat daanan ng mga labi niya ay binibigyan niya iyon ng sipsip, mumunting kagat. Tumigil siya sa ituktuk ng isa kung dibdib at pinagsawa ang labi duon. Pinaikot ikot ang dila sa tutong ko habang may kasamang sipsip at kagat.

Halos mabali na ang likod ko sa tindi ng pagkakaliyad ko dahil sa ginagawa niya. Hindi ko na din alam kung saan ko ihaawak ang mga kamay ko. Nakakabaliw sa sarap ang pakiramdam dala ng mga labi niya. Pinaglipat lipat niya ang bibig sa magkabilang dibdib ko at duon pinagsawa ang sarili.

Napahawak na ako sa buhok niya ng magsimula na namang maglakbay ang labi niya sa katawan ko. Pababa sa tiyan ko. Nagtagal siya sa may pusod ko at nilaro duon ang dila niya sa butas niyon. Ng magsawa bumaba pa ng bumaba ang labi niya hanggang sa marating ang gusto nitong marating.

“Aahh!” Napalakas na hiyaw ko ng sakupin na ng mainit niyang bunganga ang kabuuan ko. His tounge playing with the top of my manhode and tasting it. Licking the small hole. Tracing the nerve in my flesh using his tounge.

Tumingala ito sa akin saka bahagyang ngumiti habang pinapaikot ikot ang dila sa ulo ng pagkalalaki ko.

“Do you like it honey?” Paos na tanong nito sa akin at muling isinubo ulit ang buong laki ko sa bunganga niya. Taas baba ang mukha niya dahil sa ginagawa.

“Uhm! Yes honey! I want more.“sagot ko sa kanya na para na akong nag didileryo sa sarap. Sa pagtaas baba niya ay sinasabayan ko iyon ng paggalaw sa ibabang bahagi ng katawan ko at isinasalubong sa mukha niya.

Naramdaman ko na din ang paglalaro ng daliri niya sa bakuna ko sa likuran. Ng ipasok niya ang isang daliri muli akong napaliyad at napasabunot sa buhok niya. Kakaibang sarap ang dulot ng pagpasok ng daliri niya sa akin at ipinapaikot pa iyon.

“I want more, i want more.” Sabi ko sa kanya ng darang na darang na ako. Nakakaliyong pakiramdam ang dulot ng ginagawa niya sa akin. Ang paglalaro ng daliri niya sa loob ko at pagpapasasa ng bunganga niya sa kabuoan ko ay hudyat na iyon na malapit ko ng marating ang tunay na sarap.

Pumuwesto ito. Inilagay ang mga binti ko sa magkabilang balikat nito.

“Mmmmm!” Napakagat ko ang ibanang labi ko ng laruin niya ang bakuna ng butas ko gamit ang tuktuk ng pagkalalaki nito. Nakakakiliti sa sarap ang paglalaro nito duon.

“Guide me in honey.“paos na paos na tinig na utos nito sa akin.

Gumalaw ang mga kamay ko at hinawakan ang kabuuan niya at itinapat iyon sa bakuna ng butas ko.

“Put it in honey.” sabi ko dito.

“Ahhh!.“napatingala ito ng tuluyan na niyang maipasok ng tuluyan ang kanya sa akin.

“Uhhhm!” Halos sabay naming ungol.

“Ang sarap mo. Uhg.!“sabi niya sa pagitan ng paggalaw sa ibabaw ko. At sa bawat pagsalpok niya sa likod siya namang paglindol ng kamang kinahihigaan ko. Halos mabali na ang likod ko dalhil sa pagkakabaluktot ko ng itaas pa niya lalo ang ibabang bahaging katawan ko.

“Uhg…!! Ahhh..!!” Ilang beses na din akong napaigik dahil sa pinaghalong hapdi at sarap sa  bawat pag ulos ng kabuuan niya sa loob ko.

“Zy… Zyreeel…. Ugh.. ahh.. Honey.” Paulit ulit na pagbanggit niya sa pangalan ko habang nagsasawang nagpabalik balik ang kanya sa akin.

“Uhg… ahhh!.” Dinig na dinig ko pa ang malakas na pagsasalpukan ng mga balat namin tuwing isinasagad niya sa pagpasok ang kahabaan niya sa akin habang ako naman ay hindi alam kung saan ako hahawak. Halos mapunit na ang bedsheet sa higpit ng pagkakakapit ko sa mga ito.

Pabilis ng pabilis ang bawat galaw nito at bawat pagsalpok niya sa akin ay nagdadala ng ngitngit na tunog sa kama namin. At ang lakas na tunog mga katawan namin tuwing nagbabanggaan ang mga iyon.

“Ahh!… uhhhg!. Zy… Zy….“paulit ulit na banggit sa pangalan ko habang tudo na ang galaw at pagpapabalik balik nito.

Humawak na siya balakang ko at binilisan pa lalo ang galaw. At sa isang malakas na pag ulos niya papasok ay sabay naming pinakawalan ang sarap na dulot ng pag iisa namin. Ako sa tiyan ko habang siya naman ay masagang inilabas iyon sa loob ko.

“Ooh!.”

“Uhm.!” Halos panabay naming pinakawalan ang ungol na iyon.

Padapang dumagan siya sa akin at isinubsub ang ulo sa pawisang balikat ko. Pareho na kaming pawisan. Nanlalagkit. At hindi na niya inalala ang pagkakaditit sa akin at dumikit na din sa kanya ang pinakawalan kong katas.

“Zy… I love you honey.“hinihingal pang sabi nito sa akin at kinintalan ako ng halik sa balikat ko kung saan siya sumubsob.

“I love you more honey.“sagot ko at buong pagmamahal kung iniyakap ang mga braso ko sa kanya. “But can you pull it out. It’s hurt.”

Natawa ito sa sinabi ko at dinahan dahang binunot iyon sa akin but he is still hard matapos ang pagpapalabas niya. Napatingin ako dito.

“I want more honey. Pero alam kong masakit pa kaya magpahinga muna tayo.”

Namula ako sa sinabi niya.

“How cute.“pinisil niya ang pisngi ko at umupo sa gilid ng kama. “Your still blushing kapag napag uusapan natin ang sex. And i really love you seing like that.“nakangiting pahayag nito.

“Hmmp.!” Kunwari tampo ko dito. Pinalipas ko muna ang ilang sandali bago ako tumayo at umupo sa tabi niya. “Lets take a bath.“yakag ko dito at hinila siya pabalik sa bathroom.

“Are you seducing me honey.“nangingiting sabi nito pero sa harapan ko siya nakatingin. Lumunok ito saka ngumisi. “You ask for it honey.” At siya na ang humila sa akin sa bathroom at duon sa ilalaim ng lagaslas ng tubig ay muli naming inangkin ang isat isa.

---

@ YuChenXi

#4: Zoey

“Salamat Tristan.” pasasalamat ko kay Tristan ng mag alok ito ng tulong na siya ang magdala ng mga gamit ko palipat sa penthouse. Kahit hindi naman kailangan dahil pagugulungin at hihilain ko na lang naman ang maleta ko. Pero nag insist ito kasi hindi daw bagay sa akin ang mahirapan sa paghila ng may kalakihang maleta ko. Nakalimutan niya yatang lalaki ako.

Ngumiti ito kaya ginantian ko din ito ng ngiti na siyang dahilan para mapatitig na naman ito sa akin.

Damn! Nababakla na ba ito sa akin at kung makatitig ay parang wala ng bukas.

“Hey! Dud. Stop starring at me.” Sita ko dito at may kalakasang tinapik ko ito sa balikat.

Lihim akong napangiti ng makita kong namula ang mukha nito sa pagkapahiya. Agad nitong binawi ang tingin at bahagyang lumayo sa akin at tumalikod.

“Kung may kailangan ka pang buhatin just call me Zoey!“sabi nito pero hindi na ito makatingin ng deretso sa akin.

“Thanks a lot, Tristan. And no need to help me. I can do the other thing with myself.”

Tumango ito saka nagpaalam ng aalis. Sinundan ko na lang ng tingin ang palayong pigura ni Tristan pasakay ng elevator.

Itinuon ko ang pansin ko sa maleta ko at hinila na iyon ng tuluyan papasok sa loob ng penthouse ko. Iginala ko ang paningin ko sa loob ng maisara ko ang pintuan. Maluwang iyon. Kumpleto na sa kagamitan. May tatlong sofa na medyo may kalakihan na nakalagay sa sala at isang 48 inch na flat screen Tv sa harap ng mga ito. May nakalagay na display kabinet sa pagitan ng kitchen at sala.

Tinungo ko ang kusina at binistahan ang ayos nun. Kumpleto nadin ang gamit duon. May lutuan at paglulutuang nakasabit. Mga pagkainan na maayos na nakasalansan sa lagayan. May double door na ref sa gilid. Nilapitan ko iyon at binuksan. Mayroon nadin laman iyon. Puro nutritious na juice ang nanduon, mga ibat ibang sariwang prutas.

Pero ang nakapagtataka, bakit parang kalalagay lang ang mga iyon dahil hindi pa kalamigan ang juice na kinuha ko para inumin sana. Muli ko iyong ibinalik at isinara ang ref. Saka na lang ako iinum. Ang mabuti pa ay ipasok ko na ang maleta ko sa kwarto ko at ng maisaayos ko na ang mga damit ko da closet.

---

Padapang nahiga ako sa may kalakihang kama ng matapos akong magshower dahil pinagpawisan akong isalansan ang mga gamit ko. Bakit ko ba kasi nakalimutang i on ang aircon ng mag ayos ako.

Muli sinamyo ko ang mabangong betsheet na alam kong kapapalit lang. Ganito ba pinaghandaan ni papa at daddy ang penthouse ko at halos kalilinis lang ang loob.

Huh! Never mind. Ang mahalaga wala na akong aayusin sa loob dahil nakaayos naman na lahat. Makakaidlip pa ako bago ako mag dinner. Isinubsub ko ang mukha ko sa malambot na unan. Ng nagsawa ako ay tumihaya ako at payakap na kinuha ang isa pa. Pumikit ako hanggamg sa tuluyan ng gupuin ng antok ang kamalayan ko.

---

Mainit. Malambot. Nanaginip ba ako. Pero parang napakasarap ng pakiramdam ang init na nagmumula sa isang malambot na bagay na humahaplos sa pisngi ko. Gusto kong mag mulat ng mata pero sagyang mabigat parin ang mga talukap ng mga mata ko kaya hinayaan ko na lang na nakapikit ang mga iyon. Ninanamnam ang sarap ng dulot ng haplos sa mga pisngi ko. Ang nanunuot na init hatid ng haplos ay para akong dinuduyan sa ulap.

“Mmm!” I cant help myself not to moan when I felt that someone touch me in my lower lips. Bakit pati ang labi ko ay dinadaanan ng haplos na iyon. Parang may kung anong naglalaro sa ibabang labi ko. Pumipisil. At dinadama ang kalambutan ng mga iyon. Bigla akong kinabahan dahil duon.

Pinilit kong mag mulat ng mata dahil alam kong hindi na ito panaginip lang. May tao sa loob ng kwarto ko.

Napabalikawas ako ng bangon ng tuluyan kong maimulat ang mga mata ko at mabilis na napalayo sa lalaking nakatunghay sa akin na nakaupo sa gilid ng kama ko. Napasadsad ako sa headboard ng kama sa pag atras ko palayo dito.

“Who are you? What are you doing here? How did you get inside? What are you planning to do with me?” sunod-sunod na tanong ko dito habang hindi ko inaalis ang tingin ko sa lalaki at parang lalong nawili ito sa pagkabigla ko dahil sa kakaibang kislap at buhay ng mga mga mata nito.

Pero teka. Namumukhaan ko siya. Siya ung lalaking tumangay sa apat na kalalakihan ng isang araw. Siya yong lalaking weird na basta basta na lang akong hinaplos sa pisngi ng araw na iyon.

Ngumiti ito saka lumapit sa akin at muling humaplos ang isang palad niya sa pisngi ko and slightly pinch it bago ito tuluyang lumayo pero hindi inalis ang tingin sa akin.

“I was knocking on your door but you didn’t answer. And you haven’t locked it.”

“Then? Who allowed you to enter my room?“galit na tanong ko dito. “even if I do not lock it, you do not have the right to go in.”

“But I insist.” Walang pag aalinlangang sagot niya. “tumayo ka na diyan. May dala akong pagkain para sa dinner.“utos nito saka lumabas na sa kwarto ko.

Aba! Ang lukong lalaki. Kung makapag utos akala mo kung sino. Ni hindi ko siya kilala tapos kung magsalita ay parang kilalang kilala ako. Who the hell is he?

Inayos ko muna ang sarili ko. Pumasok ako sa banyo at naghilamos bago ako tuluyang puntahan ito. Makikita ng lalaking ito. Kung may binabalak man itong hindi maganda sa akin nagkamali siya ng pagtatangkaan. Inihanda ko ang sarili ko kung sakali man pagtangkaan niya ako ng masama.

“Come! Set down and lets eat.“utos nito ng makita akong papasok sa kusina.

Sisitahin ko pa sana siya ng maagaw ang pansin ko sa mga pagkaing nakalatag na ng maayos sa lamesa. Langya. Naglaway ako. Food is life nga naman. Bigla tuloy nawala ang pagsita ko sa lalaki at kusang kumilos ang mga paa ko at umupo ako sa harapan ng hapag kainan. Para akong nahipnutismo sa mga pagkaing nakikita ng mga mata ko.

Sino ba naman ang makakatanggi sa paborito kong ulam.

At lahat ng paborito kong ulam talaga. Nagkataon nga lang ba o talagang sinadya niya. Pero paano at kanino niya nalaman ang mga paborito ko na siya mismong kahinaan ko.

Damn it! Hindi ko mapigilan ang mapalunok habang tulo laway na ako habang nakatingin sa mga pagkain.

“Hindi yan mauubos kung tititigan mo lang.“narinig ko sabi ng istranghero na siyang nakapag pagising sa pagkakatakam ko.

Gusto ko man siyang sitahin pero mamaya na. Masamang pinaghihintay ang pagkain.

Sasandok na sana ako ng muli akong napatingin dito. Tumingin ako ng seryuso dito.

“Is the food safe to eat?“tanong ko dito.

Kunot nuong bumaling ito sa akin.

“If you don’t like them, ako ang kakaing mag-isa.“sabi nito kaysa sagutin ang tanong ko sa kanya. Kinuha nito ang pares ng chop stick at kumuha ng isang piraso ng hipon saka deretsong isinubo. Kumuha ulit ito. Ng sa ikatlong ipit niya ng chopstick sa hipon tinabig ko na ang chopstick niya gamit din ang chopstick na hawak ko.

“Para nagtatanong lang, hindi ba pwedeng sagutin ng maayos ang tanong ko.” Pairap na sabi ko dito at sinimulan nading kumuha ng hipon deretso sa bibig ko.

“Tingin mo ba lalasunin kita kaya kita pinapakain.“may galit na sagot naman nito sa akin.

I looked at him. It was obvious to his face that he was angry with my question. But it’s kind of cute when his face turned serious.

I did  just ignore it. And just focused my attention on the delicious food in front of me.

Wala na din itong imik habang ipinagpatuloy ang pagkain. Napansin ko man na madalas itong nakatitig sa akin sa pagitan ng pagnguya nito ay hindi ko na lang ito sinita. Mamaya na lang pag ubos na ang biyayang nasa harapan ko. Ayaw kong mawala ang gana ko sa pagkain. Duh! As if you’re going to lose your appetite for my favorite dishes.

The moment has passed since it’s been noted that I’ve stopped eating because it’s all gone. I laughed at myself. I look like a hungry pig the way I eat. It’s a good thing with my stomach. I don’t have abs, but it does not go out  when I’m eating. My stomach remained flat even when I was eating a lot. But it is also one of my disgust. I still have a woman-shaped body. My shoulders are not broadly visible like to men. My body is also in line. The less is my flat chest. If it might have happened. I do not know what to do because I want to do something. I will replace the bird and two eggs in front of me with a nest.

Walang hiya naman oh. Bakit ba palaging ang sarili ko ang napapansin ko nitong mga nagdaang araw. Ang pisikal kong kaanyuan. Napailing ako. Masisisi ko ba ang sarili kong pagtuunan ko ng pansin ang anyo kung palagi naman akong napagkakamalang babae ng mga taong nakakasalamuha ko.

“Ako na ang mag aayos niyan.“agaw ko sa kanya sa mga pinggan na hawak niya.

Tinignan lang niya ako pero hindi pumayag na makuha ko ang mga pinagkainan namin. Idineretso niya ang mga iyon sa lababo.

“May pupunta dito na mag huhugas ng mga iyan so just leave them here.“walang kaimo imosyong sabi nito. Lumipas pa ang ilang sandali ay mag nagdoorbell. Tinungo nito ang pinto at pinagbuksan iyon.

“Good evening Mr.Alcaide. Good evening Mr. Salvador.” Bati ng may katandaang babae na pinapasok ng lalaki sa aming dalawa.

So Alcaide pala ang apelyedo ng lalaking ito. But wait. When and where I heard that lastname?

“Clean the kitchen Nay Pacing.” Magalang na utos nito sa matanda.

Sinundan ko na lang ng tingin ito ng agad nitong tinungo ang kusina.

“Next time lock your door and don’t let anyone enter your house.“paninita nito sa akin ng maisara ang pinto saka tinungo ang sofa at kampanteng naupo duon na para bang sariling bahay lang nito kung nasaan siya ngayon.

Nanlaki ang mga mata ko na napatitig dito ng mag sink sa utak ko ang huling tanong ng isip ko kanina. AU. Alcaide University. Iyon ang pangalan ng Universidad na kinatatayuan ko ngayon. Ang pangalan ng eskwelahan kung saan ako nag aaral. Don’t say that this guy is the son of the owner of the University? The Son of my father’s one of their bestfriends.

“What was the meaning of that look kitten.” Kunot nuong tanong nito sa akin pero hindi ko na iyon pinansin.

Ang tumatakbo ngayon sa isip ko ay kung sino siya sa harapan ko. Kung siya nga iyon. Napag alaman kong siya ang pinuno na bumubuo sa Monster Club sa buong Universidad at nagpapatupad na ng mga bagong batas sa eskuwelahan. At kinatatakutan ng karamihan. Sa loob man ng Universidad o mapalabas man.

Kilalang kilala sa lugar na ito ang apelyedong Alcaide dahil isa ito sa pinakamayaman sa bansa. At isa sa Alcaide Empire ang companyang patuloy na nagunguna sa umaangat dahil sa ganda ng pamamalakad nila.

At ang isiping ito ang panganay ng mga Alcaide. Si Clyde Alcaide. The Little Demon of the family. Kung gaano daw kabagsik nuong kabataan ang papa nito gaya ng kwento ng daddy at ng papa ay dumuble daw ang ugali nito sa ama.

Wala itong sinasanto. Mapabata, mapababae man o mapa matanda. Kung isa man sa mga ito ang kumuntra at lumabag sa batas na pinapatupad niya ay pupulutin ang mga ito sa hospital dahil sa mga parusang ilalaan nito.

“Hey! Kitten are you okay?“tanong nito and when he snaps his finger in front of my face saka lang ako natauhan.

Muli akong napatingin dito. Napalunok ako. Kung gaano pala ako kagaling sa martial art ay mas magaling ito. Dahil siya ay isang Alcaide. At nag iisang Clyde Alcaide.

“Naayos at nalinis ko na ang kusina Clyde. Mauuna na akong lumabas.” May ngiti sa mga labing sabi ni Nay Pacing kung tawagin niya. “Mr. Salvador. Ipatawag na lang niyo ako muli kung may kailangan at ipapalinis sa akin.“baling naman nito sa akin.

“Thanks you. But please call me by my name. Just Zoey.“nakangiti ko namang sagot dito.

“Kung ganun Nay Pacing ang itawag mo sa akin gaya ng kay Clyde, kung paano niya ako tawagin.”

Napatango ako dito saka bumaling ulit kay Clyde. “Ikaw hindi ka n ba sasabay sa pag alis ni Nay Pacing?“tanong ko dito na ikinalaki ng mga mata niya.

“Iyan ba ang ibabayad mo sa lebreng pagpapapakain ko sayo. Ang itaboy ako agad matapos mong pagsawaan ang mga dala at niluto ko?“may himig ng galit ang tuno nito.

“Niluto?“ulit ko sa sinabi niya. “Don’t fool me dud,“natatawang dugtung ko. “You! Cooked all the dishes, oh come on!“at sinabayan ko iyon ng kibit balikat.

“Naku Zoey! Si Clyde talaga ang nagluto ng mga kinain niyo. Tumulong lang akong maglinis at pag prepair ng mga sangkap at siya na mismo ang nag luto.” Sabi ni Nay Pacing kaya napalingon ako dito. “Isa si Clyde sa mga top chef sa Universidad niyo Zoey! At minsan nagtuturo sa mga gustong matutong magluto.“patuloy nito.

Napalingon naman ako ulit kay Clyde dahil sa nalaman ko. Ito? Top Chef ng Unuversidad? Ito, nagtuturo? Pinagluluko ba nila akong mag amo?

“Sige mauna na muna ako sa inyong dalawa.“muling paalam ni Nay Pacing sa amin.

Wala parin kaming imikan ng tuluyan ng mawala sa paningin namin si Nay Pacing. Napatitig lang ako kay Clyde dahil hindi parin ako naniniwala sa sinabi ni Nay Pacing. Malay ko ba kung kinuntsaba nito ang matanda at ibida lang siya sa akin.

Duh! At bakit naman niya ibibida ang Clyde na ito sayo. Ano iyon, nagpapalakas ng papel sayo kaya ganun. Napailing muli ako sa naisip ko. Kung saan saan na lumipad ang utak ko. North to west na at west to north na nakarating.

“Stop starring at me Zoey! Or else I can’t control myself.” Mahina at paos na sita nito sa akin habang matamang nakatitig din sa akin.

Badum! Badum! Badum!

Damn! Bakit biglang bumilis ang tibok ng puso ko sa paraan ng titig niya. Napapaatras na din ako ng lakad dahil sa unti unti na itong lumapit sa akin.

Badum! Badum!

“Mmmmp!” Bigla akong napasinghap ng maramdaman kong wala na akong aatrasan at lumapat na ang likod ko sa malamig na pader.

Badum! Badum!

Shit! I swallod hard ng halos dalawang dangkal na lang ang layo ng mukha niya sa mukha ko habang nakatingala ako sa kanya. Oo! Matanggakad ito sa akin ng walong pulgada. Kaya naman heto at tudo ang pagtingala ko sa mukha niya.

Bigla pa akong napatalon ng bigla niyang isandal ang kanang kamay niya sa pader sa taas ng balikat ko. Kaya ang lagay ay corner na corner na ako.

“W-what are you planning to do?” Halos hindi lumabas sa bibig ko ang tanong kong iyon dahil sa lapit ng mukha niya sa akin. Na unti unti pang niliitan ang mga pagitan sa akin.

Hindi ito sumagot. Or hindi niya narinig ang tanong ko kaya hindi siya nakasagot.

Halos hindi na ako makakurap dahil sa kabang nararamdaman ko ng mga sandaling iyon. Ano ang binabalak nito gawin sa lapit niya sa akin.

“Ummmp!” Nanlaki na lang ang mga mata ko ng wala itong babalang tinawid ang pagitan ng mga labi namin at pinagdikit ang mga iyon.

Damn! Anong ginagawa ng lalaking ito sa akin. Kumilos ang mga kamay ko para itulak ito pero naramdaman niya yata ang gagawin ko kaya agad iyong hinuli ng isa niyang kamay at pinigilan iyon. Kinuha pa niya ang isa kong kamay at parehong itinaas iyon mula sa ulo ko sa pader habang magkadikit paring ang labi ko sa mga labi niya.

Naramdaman kong kumilos ang maga labi niya sa ibabaw ng labi ko. He is sucking my lower lips na para ba iyong isang lollipop sa tamis. Pinaglipat lipat niya ang pagsipsip sa taas at sa baba ng labi ko. Hanggang sa maramdaman ko ang pilit na nag susumiksik ang dila niya na makapasok sa loob ng bunganga ko.

Pilit kong idiniin ang mga labi ko para hindi siya magtagumpay sa binabalak. Pilit ko paring ikinakawala ang dalawa kong kamay sa kanya na hawak ng kanyang isang kamay.

Fuck! Nasaan ang lakas ko bakit hindi ko kayang makawala sa pagkakahawak niya sa akin. Isang kamay lang niya ang pumipigil duon sa akin pero bakit hindi ko kayang tibagin ang tibay ng mga kamay nito.

“Uhm!” Hindi ko mapigilan ang napaliyad dahil nasa loob na ng damit ko ang isa niyang palad at malaya na iyong humahaplos sa likuran ko.

Ang lambot ng mga palad at init na nagmumula dito ay damang dama ko. Pero hindi ko na kaya pa. Namamanhid na ang mga labi ko sa pagkakapinid dahil patuloy parin ito sa pagsibasib sa mga labi ko at patuloy na ipinapasok ang dila sa loob ng bunganga ko.

“Oh!” Napaungol ako dahilan para tuluyan na itong makapasok sa loob. Agad nitong iginalugad ang dila sa loob ng bunganga ko at kusang nakikipagkimpian sa dila ko. “Uhmp!’” Isa na namang ungol ang pinakawalan ko ng sipaipin nito ang dila ko. Na para bang uhaw na uhaw at duon gustong kumuha ng maiinom.

What the fucking is this? Lalaki ako. Lalaki siya. Pero bakit unti unti ng nag init ang katawan ko dahil sa ginagawa niya.

Sucking my tongue while his hand ay malayang naglalakbay sa kabuuan ng likod ko.

Darang na darang na ako. Naramdaman kong unti unti ng tumatayo ang little Zoey ko sa pagitan ng mga hita ko. Lalo akong napaliyad ng dumako ang palad nito sa dibdib ko at pinagtuunam ng pansin ang tutong sa ibabaw nun. Pinapaikot ang thumb finger nito saka pinipisil.

“Uhhm!” Hindi ko na naman mapigilang napaungol dahil duon. Lalo na ng pakawalan niya ang dila ko sa pagsipsip dito. Muli nitong pinaikot ikot ang dila sa nito sa loob ng bunganga ko. Hindi ko mapigilan ang maglaway dahil sa ginagawa niya. Pero ang mga laway kong iyon ay nilulunok niya.

Pinakawalan niya ang labi ko pero pinagtuunan naman niya ngayon ang punong tainga ko. Dinilaan, sinisipsip at bahagyang kinakagat.

“Oh! Your so sweet Zoey ko.“paos at hinihingal na sabi niya sa pagitan ng ginagawa niya na para bang pagod na pagod ito dahil sa lalim ng mga hininga niito haban patuloy ito sa pagpapakasasa sa likod ng tainga ko pababa sa leeg ko.

Naramdaman ko ang munting pagkagat nito sa balikat ko ng tumigil ang mga labi niya duon. Dinidilaan, nilalasaan at sumisipsip. Halos hindi ko na alam lung saan ko ibabaling ang ulo ko dahil sa unyi unti kong naramdaman sarap sa ginagawa niya. Sa kaliwa ba o sa kanan o titingala na lang ako.

“Zoooey”bulong niya sa pagitan ng paghalik halik sa balikat ko. Sinimulan na din niya ilihis pataas ang damit ko upang tuluyan ng malantad ang dibdib ko sa kanya. Yumuko ito hanggang sa sakupin na ng mainit niyang bunganga ang isang kong tutong habang ang isa naman ay pinagsasawang pinipisil ng isa niyang kamay.

“Aahh!” Naibulalas ko dahil sa ginawa niyang pagsipsip sa isang tuktok ng dibdib. Pinapaikot ikot ang dila duon.

Sucking, licking and slightly bitting my nipple. Darang na darang na ako. Hindi ko maipaliwanag ang init na lumalabas sa katawan ko. May kung anong klase ng sarap na hindi ko mapangalan. Naramdaman ko ding lumuwang na ang kamay niyang pumipigil sa mga kamay ko. Binitawan niya ang mga iyon dahil nagsimula nadin maglikot ang palad niya sa likuran ko. Papasok sa loob ng pajama ko.

“So soft baby” sabi niya ng pinisil ang isang pisngi ng likuran ko. Muli akong napaliyad ng maglakbay ang labi niya pababa sa tummy ko.

Pero para akong nagising sa napakasarap na panaginip ng maramdaman ko ang kamay niya na sumakop sa pagkalalaki kahit suot suot ko parin ang pajama ko. Hindi ito tama. Putang-ina. Ano itong ginagawa ko. Lalaki ako. Lalaki siya. Pero bakit nasarapan ako sa ginawa niya. Damn! Hindi dapat ito mangyari.

Hindi na ako nag isip pa at kumilos ako. Itinaas ang tuhod ko at tumama iyon sa baba niya. Sa lakas ng impack ng pag tuhod ko sa kanya ay napaupo ito sa sahig.

“Damn you! You asshole demon pervert.” Sigaw ko dito at inayos ang sarili ko at mabilis na lumayo sa kanya.

“Fuck! Fuck! Fuck!” Pagmumura niya saka marahas na hinawakan ang baba. May dugo na rin sa labi nito. Marahil nakagat nito dahil sa pagtama ng tuhod ko sa baba niya kanina.

Napadura ito saka matalim na tumingin sa akin at galit na tumayo. Pinunasan nito ang labi gamit ang likod ng mga palad niya. Napatingin ito dito dahil sa dugong dumikit duon.

“You shameless bastard. Get out.“muli kong sigaw sakanya at inundayan ko ng sipa but he quickly dodge backward. Paano niya nalamang balak ko siyang sipain  at naka iwas siya agad.

“Tsss!” Napangiwi parin ito at bahagyang ipinilig ang ulo. “You can’t use that on me little kitten. “Bahagyan itong ngumisi kahit halata sa hirsura nito ang sakit dahil sa panga nito.

“Get Out!” Muli kong sigaw dito. “And I don’t like to see your face ever again.”

Tumawa lang ito sa sinabi ko. Tumindig ito ng tayo saka muling nakipagsukatan ng tingin sa akin.

“Kung makakatakas ka sa akin little kitten. And I will make sure na magiging akin ka. No matter what happen. Mapamabuting usapan man o sa dahas na paraan.” Banta nito. Para itong demonyo sa pagkakangisi nito sa akin.

“Damn you! Bastard.”

“Yeah! Thats me Little kitten.” Nakakalukong sabi niya. As if naman pagpuri ang sinabi ko. At mukhang tuwang tuwa pa ang luko.

Tumalikod na ito at tinungo ang pinto. “Lock this damn door pag alis ko.“utos nito at tuluyan ng umalis at hindi na uling lumingon sa akin.

Mabilis akong kumilos at tinungo ang nakasarang pinto at inilock iyon. Nilagay ko pa ang double lock para makasigurong hindi makakapasok ang asshole na lalaking iyon.

Ng masigurado ko ng nakalock iyon ay saka ko naradaman ang panghihina. Napasandal ako sa nakapinig na pito at padausdos na naupo sa sahig.

Anong nangyari kanikanina lang sa pagitan namin. He kissed me. At ako naman ay nagpadala sa sarap ng halik nito. Muntik na akong nakalimot. Damn! Bigla akong nandiri sa sarili ko dahil nag react ang katawan ko sa ginawa ng manyakis na lalaking iyon. Jusko lalaki ako. At tinitiyak kung lalaking lalaki ang isang iyon.

Napahilamos ko ang mga palad ko sa mukha ko dahil sa kahihiyang naramdaman ko. Tumayo ako ng makalma ko ang sarili at agad na tinungo ang banyo.

Maglilinis ako ng katawan. Magsisipilyo ng maalis ang germs na mga labi ko.

Fuck. Fuck. Fuck.

Humahapdi na ang mga balat ko at namamanhid na ang ga labi ko. Pero bakit ganun. Damang dama ko parin ang init na dala ng halik niya sa labi ko at init ng haplos niya sa katawan ko.

Damn it! Naibato ko ang sabong hawak ko ng mag react na naman ang little Zoey ko dahil sa naisip ko. Fucking shit. SHIT! SHIT!

---

YuChenXi

#5: Zoey

Papasok na ako sa classroom namin ng mapansin ko ang lalaking nakaupo sa tabi ng upuan ko. Alam kong hindi iyon ang dati kong desk mate dahil matangkad ito at maganda ang pangangatawan. Hindi gaya ng deskmate ko na halos pareho lang kami ng pangangatawan at mahaba ang kulot n buhok. Hindi ko lang masilayan ang mukha dahil nakatunghay ito sa labas ng bintana. Lalapit na sana ako dito ng humarang sa dadaanan ko si Nica.

“Hi Zoey, natapos mo ba yong homework natin.“salubong nito sa akin sa may pinto kaya napabaling dito ang pansin ko. Tudo pa ang pagkakangiti nito sa akin.

“Yes!“sagot ko at ginantian din ito ng ngiti.

“Can you teach me the basic para makuha ko yong tamang sagot. Nahihirapan kasi ako eh.“pagpapa cute pa nito.

“Sure.“ayaw ko man sana dahil tinatamad ako ay pinagbigyan ko na ito.

“Here. Umupo ka na muna dito sa bakante sa tabi ko para maituro mo sa akin.“pinaghila pa niya ako ng upuan kaya umupo na ako duon. Ipinagdikit naman nito ang kanya para makalapit sa akin.

Inilabas niya ang notebook at ipinakita sa akin ang halos kasisimula pa lang niyang sagutan.

“Let me see the question.“sabi ko at kinuha mula dito ang notebook. Kumuha ako ng scratch paper para duon sumulat. “Q.1a Suppose R be the set of all real numbers and the mapping f:R- Ris defined by f(x) 2x25x 6 find the value of f1(3)” pagbabasa ko sa tanong. “I will give you the sulution so you can do it your self. Just analize it clearly.”

“Sure, wala pa man thanks na ng marami.” Nakangiting sabi nito at bahagyang idinikit ang harapan sa braso ko. Hindi ko na lang pinansin ang ginawa niya at sinimulan  ko ng ipaliwag kung paano makukuha ang tamang sagot.

“This is it.” Ibinigay ko sa kanya ang papel kong saan ko isinulat ang sagot.“

“Yes, ang galing mo talaga sa math.“papuri nito at lalo pang isiniksik ang katawan sa braso ko. Dama ko na ang malulusog niyang dibdib na nakadikit sa braso ko.

Damn it. Lihim akong napangisi dahil sa ginagawa nito. Halatang halata ang pang aakit niya sa akin. At may ipinapahiwatig ang kilos nito.

Bakit nga ba hindi. Lalaki ako at hindi ako tatanggi sa grasyang nasa harapan ko.

“Can you lend me your time after the class.“bulong ko dito na siyang dahilan para mapahagikgik ito ng mahina. Kumindat pa ito sa akin at mahinang sumagot ng “sure.” At lalong inilingkis ang dibdib sa braso ko.

Nasa ganun kaming sitwasyon ng biglang may humila dito at pasalyang itinulak palayo. Bumagsak ito sa sahig.

“Fuck you.!“sigaw nito ng makabawi. Pero ng makita kung sino ang sinigawan ay nanlumo ito at agad na nabahiran ng takot ang mukha.

Agad ko siyang dinaluhan at tinignan ang lalaking gumawa nun sa kanya. At ganun na lang ang panlalaki ng mata ko ng mapagsino ito.

“Clyde.“banggit ko sa pangalan nito. Nanlilisik ang mga matang nakatingin sa akin at kay Nica. Lalo na ng matuon ang pansin niya sa mga kamay kong nakahawak  sa katawan nito.

Pasukdol niya akong hinila palayo dito. Napangiwi ako ng maramdaman ko ang sakit sa braso kong mahigpit na hinawakan niya.

“Damn it. Let me go.“sita ko dito at pilit na kumawala sa kanya.

“Who told you to hold someone in your arms.“dumagundong ang tanong na iyon ni Clyde sa akin sa loob ng classroon. At para saan ang tanong na iyon. At wala siyang pakialam kung sino man ang hahawakan ko.

Malakas kung ipiniksi ang kamay ko para makawala dito kahit ramdam ko na ang higpit ng pagkakahawak niya sa akin.

“Is none of your business Mr. Alcaide.“galit na sabi ko dito at malakas na itinulak ko ito kaya bahagyan itong napaatras. “It’s was you that you’re suddenly come out and just pulling people off for no reason.” Sikmat ko sa kanya.

“Didn’t you notice that she is trying to seduce you.“malakas na boses na wika nito. At muling tinignan ng masama si Nica. “And you.” Nilapitan niya ito at walang babalang sinakal ito patayo.

Halos malagutan na ng hininga ang babae dahil umangat ang mga mata nito sa sahig.

“Ah- l-leeet m-me g-go ple’pleesh.“pagmamakaawa nito at hindi na makapagsalita ng maayos.

Bigla akong nataranta dahil halos magkulay asul na ito at malapit ng mawalan ng hangin sa baga.

“Let her go Clyde.“pilit na inaalis ang kamay nito sa leeg ni Nica. God! This guy is such a dangerous person. Pero bakit ba galit na galit ito sa nakitang pang aakit sa akin ni Nica kanina. Luminga ako sa paligit para makahingi ng tulong pero wala ni sino mang nagbalak na tulungan ang kawawang si Nica sa mga kamay ni Clyde. “Let her go.“pang uulit ko.

Hindi ito nakinig sa akin. Pero hindi ako titigil hanggat hindi niya pinapakawalan ang walang kalaban labang si Nica. Kung hindi siya tutulungan ng mga ka klase namin. Ako ang gagawa.

“Clyde, I warn you. Let her go.“seryusong banta ko dito at tinignan ito ng masama. Hinigpitan ko din ang pagkakahawak ko sa kamay niyang nakasakal sa leeg ni Nica.

Kunot nuong ibinaling nito ang tingin sa akin.

“At anong gagawin mo kung hindi ko siya pakawalan.“seryusong tanong nito sa akin at lalong hinigpitan ang pagkakasakal kay Nica.

Lalo akong nanlumo ng tuluyan nang lumungayngay ang kamay nito at ulo.

“Damn it Clyde.” Binitawan ko ang kamay niya. Kuyom ang kamao at galit na tumingin ako sa kanya. Isang malakas ang pinakawalan kong suntok sa panga niya dahilan para mabitawan niya si Nica.

Agad ko itong dinaluhan ng malugmok na ito sa sahig. Sumigaw ako na tumawag sila ng tulong at itakbo sa clinic si Nica pero walang sinu man sa mga ka klase namin ang gumalaw dahil nakatulala sila na nakatingin kay Clyde na sapo pa ang panga nitong dinapuan ng suntok ko. Kita sa mga mata nila ang pagkamangha dahil sa ginawa ko. Why? Because no one dare to fight him, he is Alcaide. But the hell I care. Papatay na ito alangan naman na hindi ako gumawa ng paraan.

“What the hell are you doing.“singhal ko sa mga ito ng hindi parin sila gumagalaw para tumawag ng tulong. “Fuck! Shame all off you.“nanggagalaiting pagmumura ko habang pangko ko parin ang halos wala ng buhay na si Nica. Tinignan ko ng pagkasama sama si Clyde ng hindi pa ito gumagalaw sa kinatatyuan. “What are you doing now. Call the medic.“singhal ko dito. Hindi ko alam kung natinag ba ito sa galit ng tinig ko dahil kinuha nito ang phone saka may tinawagan.

“Bring a medic here.“narinig kong sabi ni Clyde ng may kausap sa phone habang sapo parin ang panga nito. Ibinaba na nito ang cellphone nito saka ako hinila ulit palayo kay Nica na wala ng malay. Ayaw ko man sana magpahila dito pero mas malakas na ang puwersang ginamit nito sa akin.

“Fuck you!“galit na nagpumiglas ako dito pero sa pagkakataong ito hindi na ako makawala dahil inilagay na niya ang mga kamay ko sa likuran ko. “Let me go bastard.”

“You will pay for the punch kitten.“mahina pero may katigasan ang boses na sabi niya sa akin.

Hindi nagtagal dumating na ang tinawag na medic ni Clyde na siya din ang pagtangay niya sa akin.

“Let me go, you asshole. Where to you think to take me?” Sigaw ko sa kanya habang tulak tulak niya ako palabas ng classroom.

“Shut up.“galit na sita nito ng hindi ako tumigil sa pagsasalita ng kung ano anong klasing pag mumura sa kanya.

Maghihiganti ba ito sa pagkakasuntok ko sa kanya. Pero kasalanan naman niya kaya ko iyon ginawa. Dahil kung hindi ay siguradong napatay niya si Nica.

“Let me go.“muli kong sigaw dito. “Fuck! Your hurting me.” Sabi ko ng maramdaman ko ang mahigpit na pagkakahawak nito saakin dahil na rin sa pagpupumiglas ko.

“Hindi ka masasaktan kung kusa kang maglakad.”

“Damn it! Saan mo ba ako dadalhin?” Tanong ko. “I have a class. Clyde let me go.”

“Don’t worry kitten. Hindi ka naman babagsak sa isang araw na hindi ka papasok.“nakangisi ito ng tiningala ko siya dahil sa sinabi. Kung ganun may balak talaga siyang tangayin ako kanina pa lang. At ang maabutan niya si Nica na lumilingkis sa akin, kaya ba ito galit na galit? Pero bakit?

Itinigil ko na ang pag pupumiglas ng maramdaman kong humahapdi na ang kamay kong hawak hawak niya. Hayaan ko na lang kung saan niya ako dadalhin at saka na ako mag iisip kung paano makakatakas sa taong ito.

Nakarating kami sa sarili kong penthouse. Binuksan niya iyon gamit ang sariling susi. But wait. Bakit may sarili itong susi sa bahay ko. Anong ibig sabihin nito. Bigla tuloy nag sink sa utak ko ang mangyari ng nakaraan araw. Kung may sarili itong susi sa bahay ko, ibig sabihin ay nagsinungaling ito na hindi na ka lock ang pinto.

“Hey! why have you got my penthouse key?“tanong ko dito. Pero bagkus na sagutin niya ako ay itinulak lang niya ako papasok.

Gamit ang mga paa isinira ang pinto at inilock naman iyon ng isa niyang kamay. Deretso sa kwarto ko at patulak na binitawan ako pahiga sa kama.

Lumindo ang kama dahil sa pagkakabagsak ko duon. Galit na tinignan ko siya habang hinahaplos ko ang arm wrist ko dahil sa sakit na dala ng pagkakahawak sa akin kanina. Namula na iyon at nagmarka duon ang kamay nito.

“I’ve waiting for you in your classroom in half an hour, pero pagdating na pagdating mo pa lang nakikipaglandian ka na sa babaeng iyon.“galit na panimula nito.

Waiting for half an hour? Where? I can’t see him in the room ng dumating ako.

“Ako ang nakaupo sa tabi ng upuan mo kanina. Haven’t you notice me huh?“sikmat niya ng hindi ako nagsalita.

“You?”

“Yes! And from now on. Ayaw kong makikipaglandian ka kahit na sino. Mapababae man o lalaki. Sa akin ka lang Zoey.”

Nanlaki ang mata ko sa narinig? What? And who the hell is he to command me?

“Teka lang Mr. Alcaide. Who are you to tell that to me. And then why do you have a key in my house?“ako naman ang galit na nagtanong dito. “You tell me the other day that my door was not lock. Are you telling the truth?”

“Yes! Hindi naka lock ang pintuan mo nang nakaraang araw. And this key. Kakukuha ko lang kanina.” kampanting sagot nito saka umupo patabi sa akin.

Lumayo ako sa kanya at nagpunta sa kabilang gilid ng kama. Iyong hindi niya ako maabot.

“And why do you have your own key, what are you planning to do?”

Ngumiti ito at tumingin sa akin.

“Your still cute when your angry Zoey.“bagkus sabi nito kaysa sagutin ang tanong ko. Ano bang problema nito at pinagdidiskitahan niya ako. At kung makangiti ay parang may binabalak itong masama sa akin.

“If you have a key in this house I better get out of here.“sabi ko at tumayo na palabas ng kwarto ko ng habulin niya ako at hilaing pabalik sa kama at pinahiga duon. Sa isang iglap pa ay nakadagan na ito sa akin.

Damn! What is he trying to do with me. I push him hard para pakawala sa kanya pero sadyang mabigat siya dahil buong bigat na niyang ipinatong ang katawan niya sa akin.

“Huwag ka ng magbalak pang kumawala little kitten dahil sa oras na ito. Mamarkahan ko na ang akin.”

“What? Let go off me.“sigaw ko dito. Anong ibig sabihin nito na mamarkahan niya ang kanya.” Who is you referring to?“tanong ko dito.

“Who do you think little kitten?“balik tanong niya habang nakangiting pinagmamasdan ako sa mukha. Napansin kong lumunok ito ng matuon ang pansin niya sa mga labi. “Hindi ko pa naman sana balak angkinin ka dahil hindi pa ito ang tamang oras at panahon. Pero dahil sa paglingkis ng babaeng iyon sa iyo. Kukunin ko na ang dapat ay sa akin.”

Wait! Ano ba ang pinagsasabi ng taong ito. At anong binabalak niyang gawin. Bakit unti unting lumalapit ang mukha niya sa mukha ko. Hahalikan ba niya ako gaya ng pag halik niya sa akin ng nakaraang araw? No! It can’t be happining again. And I don’t allowed it to happen again.

Inipon ko ang buong lakas ko sa mga kamay ko at itinulak ito. Nalaglag ito sa kama dahil sa ginawa ko kaya mabilis na tumayo ako palayo dito.

Inihanda ko ang sarili kung sakaling balak na naman niyang lumapit sa akin.

Tumayo ito, pinaikot ikot pa ang kamay. Nasaktan siguro ito sa pagkakabagsak niya sa sahig. Pero kung inaakala niya na magagawa niya ang gusto niya sa akin ay nagkakamali siya.

“Napapabilib mo talaga ako sa lakas na mayroon ka little kitten. Sa liit ng katawan mo nagagawa mong maglabas ng ganuong kalakas na pwersa.” namamanghang sabi nito sa akin. At bakit maghang mangha pa ito sa ginawa ko. At dahil duon mas lalo pa yata itong nagkainterest.

“Don’t ever dare to lay your hand of me again. I warn you Mr. Alcaide. You don’t know who I am.“banta ko dito at pumiwesto para sa isang karate.

“How could you say that I don’t know you.“ngumisi ito saka ako pinagmasdan. “Sa paraan ng pwesto mo ngayon. Gagamitan mo ba ako ng aikaido?“tanong nito.

Hindi na ako mag tataka kung bakit alam niya ang klase ng position ko. Marunong din ito sa martial art. Pero hindi ako papatalo dito. Siguro nga mas marami ang alam nito sa akin dahil mas matanda ito ng apat na taon. But who cares. Ang mahalaga hindi ito magtagumpay sa binabalak.

“So back off Mr. Alcaide, because you will not succeed in for what you are planning.”

“Really.” Nagsimula na itong lumapit sa akin kaya mas lalo kung inihanda ang sarili ko sa paglapit niya. Ng masigurado ko ng maaabot na siya ng mga kamay ko kumilos ako para bigyan siya ng suntok sa mukha pero nakailag ito at mabilis na kumilos at hinuli ang kamao ko at ipinaikot iyon sa likod ko.

“Argh!” Napapiksi ako ng maramdaman ko ang sakit sa braso ko. Pero I bend my body and turn around to unlock my fist na hawak niya. Ng masigurado kung lumuwang ang pagkakahawak niya sa akin ay agad ko iyong hinila and dodge backward away from him. Sunod sunod ang ginawa kong pagsuntok. Suntok dito suntok duon. I also give him a sidekick but it doesn’t work because he blocked all of my attact.

Pero dahil sa ginawa ko sumeryuso na din ito. Sumugod ito sa akin and give me a punch but I blocked it with my left arm.

Suntok, harang. Sipa, harang. Iwas, talon. Iyon lang ang ginawa naming pareho. Wala pang nakakatama sa aming pareho. Halos hinihingal na kami sa pinaggagawa namin pero hindi parin kami tumitigil. Kailangan kong maipakita dito na kahit isa siyang Alcaide ay hindi ako papatalo. Para saan pa ang mga titulong nakukuha ko kung hindi ko magagamit sa pagtatanggol sa sarili ko.

“Your great. Ahh! Hmmm!“hingal niya habang pinupunasan ang pawis sa mukha.

“I didn’t expect that too. Ah! Hmm!”. Gaya niya hiningal din ako at pinunasan din ang pawis ko.

“Pero hindi dahilan iyon para hindi ka mapasaakin.”

“Your crazy Alcaide. I will not be yours.”

“Mark my word Kitten.” Dahil sa pagkabigla ko ng bigla itong sumugod sa akin ay nahuli niya ako at muling ipinatalikod ang dalawang kamay ko.

“Damn!”

“Shhh! See, I got you.“bulong nito. Halos magtayuan ang lahat ng balahibo ko sa katawan ng maramdaman ko ang hanging nagmula sa bibig niya sa tainga ko. At dilaan pa ito.

Badum! Badum!

Isinantabi ko ang pagbilis ng tibok ng puso ko at muling nagpumiglas dito. Pero sa pagkakataong ito hindi na ako makagalaw ng maayos dahil sinigurado na nitong hindi ako makakawala.

“I don’t want to hurt you. But if is that the way to make you mine. I will.” At pagkasabing pagkasabi niya iyon ay mabilis niya akong pinaharap at binigyan ng isang malakas na suntok sa sikmura.

Napaigik ako sa sakit dahil sa ginawa niya. Parang tumakas lahat ng lakas ko sa katawan sa sakit na rumihistro sa akin.

Halos magsuka na ako ng laway dahil duon. Nalugmok ako sa sahig ng bitawan niya ako. Hawak ang tiyan kong tiningala ito. Seryusong nakatunghay ito sa akin.

“D-damn y-you.“halos walang boses na kumawala sa bibig ko ng sabihin ko iyon. Napaubo pa ako dahil halos kakapusin ako ng hininga dahil sa pamimilipit ng tiyan ko sa ginawa niya. Nanginig na din ang buong katawan ko.

Lumuhod ito sa harapan ko at gamit ang isang kamay hinwakan niya ako sa baba at pinatingala sa kanya.

“You ask for it kitten. Just like what I’ve said. I don’t want to hurt you, pero kung ito na lang ang paraan para mamarkahan kitang akin. Ay gagawin ko.“seryusong sabi nito. Mula sa pagkakalugmok ko sa sahig ay binuhat niya ako at marahas na itinapon sa ibabaw ng kama. At dahil sa nanghina na ako natanggap kong malakas na suntok dito ay hindi na ako nakalaban pa.

“W-what are you gonna do?” tanong ko sa kanya ng sinimulan na niyang tanggalin ang pang itaas niyang damit. Isinunot ang pagtanggal ni belt nito at inihagis na lang kung saan.

“What do you think kitten. I will fuck you and make you mine.”

“No! You can’t do this.“nahintakutan ako sa sinabi niya. Nababaliw na ba ito. How can he fuck me whlie we both male.

“I can kitten.“sagot nito.

Lalong nanlaki ang mga mata ko ng tanggalin na niya ang pantalon niya kasama ang brief nito. Halos hindi ko malunok ang laway ko ng matuon ang pansin ko sa nag uumigting pagkalalaki nito. Ang tigas na tigas na nakatayong sandata niya.

---

YuChenXi

#6: Zoey

Gusto kung tumayo para umiwas dito pero sadyang tinakasan na ako ng lakas dahil sa pagsuntok niya sa akin. Yong suntok na talagang makakatulog ka talaga. Kung hindi lang siguro ako sanay na masaktan ng ganito ay kanina pa ako tulog. Pero mas nanaisin ko pa sana na nakatulog na lang ako kaysa heto at masaksihan ko ang nais gawin ni Clyde sa akin.

Is he really going to fuck me. But I am a boy. And he also.

Lalo akong nanginig ng ipinatong na niya ang buong bigat sa akin. At agad na sumibasib ang labi niya sa mga labi ko. Nangangatal ang labi ko sa nginig dahil sa marahas na paghalik nito.

“Uhmp.“napasinghap ako ng tuluyan na niyang maipasok ang dila sa loob ng bunganga ko at kusang nakipagkimpian ang dila nito sa akin. Sinisipsip iyon at halos matanggal na ang dila ko sa maharas na pagsipsip duon. Malalagutan na din ako ng hininga kung hindi lang siya tumigil.

Gusto kong mandiri sa ginagawa niya. Hindi ba ito nandidiri. Pareho kaming lalaki. Bakit niya ito ginagawa.

“S-stop it.“pakiusap ko dito ng pakawalan niya ang labi ko.

“I will make you mine now Zoey.“sabi nito. Hinalikan ako sa tainga, licking and sucking my skin habang ang mga palad nito ay malayang humahaplos sa bawat parte ng katawan ko.

“Ooh!.” Hindi ko mapigilan ang mapaungol ng maramdaman ko ang pagpasok ng isang kamay niya sa suot kong pantalon na hindi ko alam kung paano niya iyon nabuksan ng walang kahirap hirap. He grab my manhood and played it. Hinigpitan niya ang pagkakawak dito and starting to move upward.

“Aww!” Napaigik ako ng maramdaman ko ang pagkagat niya sa balikat ko. Alam kong magmamarka iyon dahil sa talim ng mga ngipin na bumaon dito. He give me a kiss in there. Licking it and sucking. At sa bawat daanan ng mga labi nito ay binibigyan niya ng mumunting mga kagat at talagang minamarkahan niya ng mga ngipin.

Iniwan niya sandali ang paglalaro sa pagkalalaki ko at tinanggal ang damit ko. Kasama na ang pantalon at panloob ko. Now Im totally neck in front of him.

Pinagsawa niyang tignan ang buong katawan ko hanggang sa matigil ang mata nito sa gitna ng mga hita ko. Nakita kung kumislap ang mga mata nito. Ibat ibang imosyon ang nakikita ko duon. Paghanga, pagnanasa at pagmamahal.

Pagmamahal? Imposeble, bakit puno ng pagmamahal ang titig niyang iyon sa akin.

Lumunok muna ito bago tuluyang yumuko at muli akong hinalikan. Sa pagkakataong ito magaan pero mapaghanap. Masayo at nanantiya kung tututol ba ako. Pero hindi ako padadala sa masuyong halik niyang iyon sa akin. Pero bakit ayaw kumilos ng katawan ko para tumutol.

Hindi ko na alam ang gagawin ko dahil hindi pa bumabalik ang lakas ko. Shit. What a fucking shit. Hinahalay na ako pero hindi ako makaiwas. Gusto ko siyang itulak. Bigyan ng suntok at sipa. Pero bakit hindi pa bumabalik ang lakas ko.

“Ahh!” I moaned again when he grap my manhood and playing the head with his finger.

Naglakbay naman ang mga labi niya sa tainga ko pababa sa leeg ko at hanggang dibdib ko. He suck one of my nipple, playing with his tounge.

“T-tama nah… ahhh… uuhhm.“napaliyad ako ng magsimula ng uminit ang katawan ko sa ginagawa niya. Hindi ito pwedeng mangyari. Bakit nadadarang ako sa panghahalay niya sa akin. Unti unti ng uminit ang buong katawan ko. Sinisilaban na ako at para bang nakasalang ako sa nagbabagang aboy at malapit ng maluto.

Nanigas na ng tuluyan ang pagkalalaki dahil sa walang sawa nitong pagtaas baba ng mga kamay niya dito.

“Ooh!.“malakas na ungol ko ng sakupin na ng tuluyan ng mainit niyang bunganga ang akin. Licking the head of my manhood. Tasting my freecum and licked his lower lips na sinadyang ipakita sa akin.

“No!.“pigil ko dito ng maramdaman ko ang isang kamay nito na nasa likuran ko at naglalaro ang ilang daliri sa bakuna ng butas ko. What is he doing?

Pero hindi niya ako pinakinggan at patuloy parin ito sa paglalaro duon.

In a second he flip me up in the bed at pinadapa ako. Napasubsub ako sa unan. Itinaas niya ang ibabang bahagi ng katawan ko at hindi na ako nakakilos ng tuluyan na niyang paghiwalayin ang tuhod ko. Biglang nag init ang katawan ko sa hiya dahil alam kung kitang kita niya na ang kaluluwa ko. Pinaghiwalan niya ang dalawang pisngi ng likuran ko and I was shock sa mga sumunod na ginawa niya. He is licking my ass.

Lalo akong nakaramdam ng pandidiri dahil duon. “Stop it Clyde. Please don’t go any further.“pakiusap ko dito pero hindi parin siya nakinig. Patuloy parin ito sa ginagawa. Hanggang sa tuluyan ko ng maramdaman ang pag iinit ng parteng hinahalikan niya at lukubin na ng buong katawan ko ang init na nagsisimula ng kumalat. He grab me again and move upside down. Hanggang sa hindi ko na kayang pigilan ang sarili ko na maglabas.

“Aaahh!.“sigaw ko ng tuluyan ko ng mailabas ang init sa katawan ko. At sa unang pagkakataon kumalat ang katas ko sa kama at sa kamay niya.

Pinatihaya niya akong muli. Inilagay ang mga paa ko sa magkabilang balikat nito.

“Ako naman Zoey. And I let you Cum twice.“bulong nito.

Muli niya akong hinalikan habang ramdam ko ang pagkakadikit ng kanya sa butas ko. He use my cum to wet my hole. Naramdaman ko ang isang kamay niya na pumasok duon.

“Arg. No! Its hurt.“halos mamilipit ako sa sakit sa pagpasok ng daliri niya. Halos malagutan ako ng hininga dahil masakit talaga siya lalo na ng igalaw nito iyon sa loob ko. “Clyde, let it go. Argh!.“pakiusap ko dito.

“Bear it for a moment Zoey, i will make sure to pleasure you.“bulong nito. “Do you like it.”

“No! Stop it.“sagot ko. Lalong umarko ang katawan ko ng marahas nitong ilabas masok ang daliri sa akin. Napaigik akong muli ng tatlong daliri na ang nasa loob ko.

“But your body tell otherwise.“bulong nito at patuloy ito sa ginagawa. “Just relax kitten. Im just lossen up your postrate.”

Nakagat ko ang ibabang labi ko dahil sa pinaghalo halong sakit, hapdi, sarap at the same time. Am I crazy, why do I feel sarap sa ginagawa nito.

Ng maramdam yatang lumuwang na ang ginagalawang butas ay inalis niya ang mga daliri duon. Pumuwesto at itinapat ang pagkalalaki in my hole.

“Argh!“hiyaw ko ng ipasok niya ang kanya sa akin. “Pull it out Clyde. Pull it out.“paulit ulit kung sigaw ng maramdaman ko ang sakit sa pagkakapunit sa butas ko.

“Sshhh! It ok kitten.“at gumalaw pa ito para tuluyang makapasok ng tuluyan.

“Ahh! Ugh…masa…ahh. kit… oooh.“hindi ko alam kung saan ko ibabaling ang ulo ko dahil sa sakit ng pag ulos niya papasok. Dahan dahan man ang naging galaw niya hindi parin maalis ang hapdi niyon sa butas ko. Nahila ko na ang bedsheet dahil duon ako kumapit para pagkuhanan ng lakas. Parang lumabas na ang kaluluwa ko sa sakit. At bumabalik pag may kiliti akong nadarama.

Hinalik halikan niya ako sa buong mukha ng hindi ko na mapigilang maluha dahil sa sobrang sakit. Na para bang ginawang gamot ang halik nito. Tigpi tigping mga pawis narin ang nagsilabasan sa katawan ko.

“Umhp..ahh! Y-your …so.. tight… ahhh.“ungol nito at sinimulan ng gumalaw sa ibabaw ko. “Zo…oh.. uhm…eyy.”

Halos mabali naman ang mga daliri ko sa paa sa pagkakatiklop. Nakaramdam ako ng sakit pero may kakaibang sarap ang bawat paggalaw niya. Nagsimula na namang tumigas ang akin dahil nahalinhinan ang sakit ng sarap. Ang hapdi na may sarap.

“Ahhh… ummp..“napapasigaw na ako. Hindi sa sakit na nararamdaman ko kundi sa sarap na bumalot sa akin. Ramdam ko ang laki niya sa loob ko. Ang init na nagmumula sa pagkalalaki nito. Sa bawat labas masok niya sa akin. Sa bawat paglalapat ng mga balat namin. Napalitan na ng kakaibang sarap ang kaninang pagkadiri ko sa ginagawa niya.

“Zoey..Ah…a-ahhhh..uhm..“mga ungol niya sa pagitang ng paggalaw niya. “Ang saraaap..oooh…mo..”

Ikinulong sa isa niyang palad ang akin at isinasabay iyon sa paglabas masok niya sa akin. While his one hand grab my hand at para bang duon kumukuha pa ng ibayong lakas sa ginagawa.

Ang kaninang mabagal niyang paggalaw ay binilisan na niya. Pabilis na ng pabilis. Lumakas ng lumakas ang bawat pagsalpak ng katawan niya sa katawan ko. And at the last moment he push harder his whole lenght inside me.

“Ahhhh.“halos panabay naming sigaw ng sabay kaming maglabas ng init sa katawan. Napaliyad ako at siya naman ay napatingala.

Nagkalat ang katas ko sa ibabaw ng tummy ko at sa kamay niyang nakahawak at siya sa loob ko.

Pabagsak na idinagan niya ang katawan sa akin at hinahabol pareho ang hininga na para bang tumakbo kami ng ilang kilometro. Parehong pawisan ang nanlalagkit naming katawan. Pero wala na isa amin ang gumalaw pa.

“Pull it out.” I shouted at him when I feel that he is moving again and begun to grow hard. Ngayon inipon ko na ang natitirang lakas ko at buong lakas na itinulak ko ito.

I also felt the pain behind me when he suddenly pulled it off and I immediately moved back and pulled out the blanket. I wrapped it in the lower part of my body.

“Zoey-.”

“Get out.“muling sigaw ko ng tangka niya akong hawakan. “Get out.“pang uulit ko.

Hindi ito gumalaw pero nakatingin lang ito sa akin. Parang inaarok kung gaano ang galit na nararamdaman ko ngayon sa kanya.

Hindi nagtagal tumayo ito at isa isang pinulot ang mga damit na nagkalat sa sahig.

“Lets talk later, I’ll leave you now but it’s not a reason to forget what happened between us, as I told you before, you are mine now because I’ve marked you as my own.” he said seriously and went out of my room.

The last time when he totally disappear in my sight, my tears went out on my eyes that I had been holding back. I was crying because of what happened. I can not quite imagine that Clyde had taken me for a while ago. I have sex with him. Sa kagaya ko pang lalaki.

“Dad..“wala sa loob kung tawag ko kay daddy. I suddenly wanted to see him and papa now. Embrace them and cry in their embrace.

I rollep up and grabbed the pillow beside me and hug it tightly. Duon ko ibinuhos ang sama ng loob ko. I felt as if I had done nothing to resist Clyde’s actions. And especially to that Clyde. I curse him now dahil sa kawalang hiyaang ginawa niya sa akin.

Pero bakit ganun. Bakit nakaramdam ako ng sarap sa kabila ng sakit sa pagpasok niya sa akin. Bakit nagreact ang katawan ko sa panghahalay niya sa akin. At sa inis ko dalawang beses pa akong nilabasan dahil sa init na lumukob sa akin sa mga haplos niya at pag angkin sa akin.

“Aaaahhhhh!” halos magilitan na ako ng litid sa leeg sa lakas ng ginawa kong pagsigaw.

Mga pinaghalo halong imosyon na hindi ko na mapagalanan. Ano na lang ang mukhang ihaharap ko sa mga tao kapag nalaman ang panghahalay sa akin ni Clyde. Mandidiri din ba sila gaya ng pandidiri ko sa sarili ko.

Kinalma ko muna ang sarili ko at pinilit na tumayo. Kahit nanginginig ang mga tuhod ko dahil sa sakit na naramdaman ko duon ay pinagpatuloy ko ang pag pasok sa banyo.

Binuksan ko ang shower at itinapat ko duon ang nanghihina ko paring katawan. Ramdam ko pa ang malapot na tubig na dumaloy palabas sa butas ko. It was Clyde cum. Kinuha ko ang sabon at hinugasan ko ang parteng iyon. Kahit ramdam ko ang hapdi ay hindi ko na ininda iyon. Kailangan malinis ko ang katawan ko at mawala ang lahat ng iniwang bakas ni Clyde sa akin.

Muli akong napahagulgol ng iyak at umupo sa malamig na sahig ng banyo. Para akong batang naglupasay sa sahig sa ayos ko.

Damn you Clyde. Damn you. I cursed him repeatedly.

Hindi ko alam kung gaano ako katagal sa ganung ayos. Ng makaramdam na ako ng panlalamig ay umayo na ako at umalis sa tapat ng lumalagaslas na tubig.

Natapat ako sa may kalakihang salamin sa loob at kitang kita ko ang mga marka ng ngipin na bumaon sa balat ko. Inisa isa ko iyong hinawakan. At bawak paghaplos ko sa nga iyon ay nagpapakawala ako ng malalalim na buntong hininga.

Hindi ko na iyon pinansin pa. Wala na rin akong magagawa dahil nandiyan na. Mag iisip na lang ako ng paraan kung paano ako makakaganti sa Clyde na iyon sa ginawa sa akin. Hindi pwedeng hindi ko siya mapaghigantian. Hindi pwede.

Paika ika man akong naglakad ay inayos ko ang sarili ko. Kailangan kong makapasok sa ilan pang subject ko. Hindi dahilan ang nangyari sa akin para hindi ako umattend sa klase ko.

Hindi ko na muling isinuot ang uniform ko dahil makikita ang mga marka sa leeg ko. Nagsuot ako ng itim na longsleeve with turtle neck.

Palabas na ako ng kwarto ng marinig ko ang lagaslas ng tubig mula sa banyo sa may kusina. Kunot nuo kong tinungo iyon at tignan kung sino ang tao duon.

Ganun na lang muli ang pagsiklab ng galit ko ng mapagsino iyon. Hindi pa pala siya umaalis. At talagang dito pa talaga naglinis ng katawan.

“Where are you going?“tanong nito ng hindi ko namalayang nakalabas na pala ito at nagpupunas na ng basang katawan. Maliit na tuwalya lang ang tumatakip sa kaselanan niya.

Binawi ko ang tingin ng bigla kong naramdaman ang pag iinit ng mukha ko ng nagtagal ang pagtitig ko sa ibabang bahagi ng katawan niya.

Fuck! Bakit parang sinilaban ako ng apoy.

“Is none of your business. If you done. You can leave now.”

“Lets talk, hindi ka lalabas ng pintuang iyan ng hindi tayo nag uusap.”

“What for?“galit na tanong ko dito. “You’ve got what you want. what else should we talk about?”

“Marami. At higit sa lahat ang tungkol sa atin.” Sagot nito at seryusong tumingin sa akin.

“About us? Why? What about us we should talk about?“sikmat ko dito.

Lumapit ito sa akin saka ako hinawakan sa braso. “You are mine now Zoey. Sa ayaw mo man o gusto.” May katigasang tunong sabi nito sa akin.

Tinignan ko siya ng matalim. “I never belong to you.” Sabi ko. At bago pa ito nakapagsalitang muli binigyan ko siya ng isang malakas ng suntok sa panga. Dahil sa pagkabigla hindi agad siya nakakilos at binigyan ko naman ulit ito ng sipa sa tagiliran.

Napaatras ito at galit na tumingin sa akin. “ damn.“mura nito. “Mag usap tayo ng maayos at hindi ganitong nagsasakitan tayo.“sigaw niya habang sapo ang panga at tagiliran.

“You ask for it Clyde. Not because you’ve got what you want in my body, just as long as I give it to you. You are mistaken for a person to claim. If you want me to be with you, you need to hurt me first just what you’ve done earlier.” Mahabang lintaya ko dito.

“Really, then everytime time I want to fuck you, Prepare yourself. Because I do everything I can to claim you again.” Banta naman nito.

“And I won’t allow it again.”

“How can you be so sure that this will not happen again. When something happened to us that was the signal that you can not escape from me anymore.”

“Lets see.“tinalikuran ko na ito. “Lock the door when you leave. I need to attend my class.“sabi ko na lang. At kahit galit na galit ako sa kanya ay kailangan kong kalmahin ang sarili ko. Kung inaakala niyang mahuhulog ako sa kanya nagkakamali siya.

I Zoey Salvador, cannot defeat easily.

---

YuChenXi

#7: Clyde

“Aaaaaahhhhh.” Zoey shouted loudly as I left his room. I want to go back inside and hug him tight pero pinigilan ko ang sarili ko dahil alam kung puno na ng pagkamuhi ito sa akin dahil sa ginawa ko. Isinandal ko ang sarili ko sa nakapinig na pinto ng kwarto niya. Naninikip din ang dibdib ko habang naririnig ang pag atungal nito ng iyak. Nasasaktan din ako kapag nasasaktan siya. At galit ako ngayon hindi sa kanya kundi sa sarili ko. At dahil sa akin kaya siya umiiyak ngayon.

I did not intend to pursue him now pero nabalot na ng selos ang buong pagkatao ko dahil sa nasaksihan ko kanina. I waited for an half of hour pero agad na kumulo ang dugo ko ng makita ko kung paano ilingkis ng babaeng iyon ang dibdib sa mga braso niya. Lalo na ng marinig ko ang sinabi nito na lend her time to him. Halos umusok ang ilong ko sa galit. Mag apoy ang mga mata ko sa init. Nagdilim na ang paningin ko at agad ko itong hinila at malakas na itinulak palayo kay Zoey. Pero dinaluhan lang niya ito.

Lalong nag umigting ang galit ko ng makita kung paano niya ito hawakan. Kung paano niya ito ipagtanggol. Dapat ako lang ang hahawakan ng mga kamay niya. Dapat ako lang ang inaalala niya.

I grab the girl neck at halos malagutan na ng hininga ang babae ng sinakal ko ito. He held my hand at pilit n kinakalas ang kamay ko sa leeg nito. Hindi ako nagpatinag. Dahil sa ginagawa niyang pagtatanggol sa babae ay siya namang gustong gusto kong burahin ito mundo. Pero dahil duon nakatikim ako ng malakas na suntok galing kay Zoey na siyang dahilan para mabitawan ko ang babae.

Sumigaw ito para himingi ng tulong. Gaya ng dati walang nakialam sa mga kaklase niya at pinanuod lang siya ng mga ito. Wala ni sino man sa kanila ang tumulong dito. Takot lang sa akin kung nagkamali sila.

“Fuck! Shame all of you.“sigaw nito. Tumingin ito ng pagkasama sama sa akin. Kung nakamamatay lang ang tingin niyang iyon ay kanina pa ako bumulagta. “What are you doing. Call a medic.” Galit na utos niya sa akin.

Ayaw ko man sanang gawin ang gusto nito pero ginawa ko kahit labag iyon sa kalooban ko. At ng dumating na ang mga medic ay hinila ko ito at tinangay dito sa penthouse niya. At diti ko na tuluyang inangkin ang katawan niya. Hindi sana sa ganung paraan ko siya aangkin pero tinalo ng selos ang katinuan ng isip ko. Wala naman akong balak saktan siya pero kung hindi ko iyon ginawa hanggang ngayon nagpapalitan parin kami ng suntok at sipa.

“Dad.” Muli kong narinig na sabi niya sa pagitan ng pag iyak. Puno ng paghihinagpis ang bose niya. Nakaramdam ako ng galit para sa sarili ko. Ayaw ko siyang nakikitang nasasaktan.

Ng hindi nagtagal narinig kong pumasok ito sa banyo at naligo kaya ako naman tinungo ang banyo sa kusina at naglinis din ng katawan. Ng matapos ako ay naabutan ko si Zoey sa pintuan ng kusina. Tinanong ko siya kung saan siya pupunta. Pero nakatitig lang ito sa akin. Sa babang katawan ko na nabalitan lang ng maliit na tuwalya. Nakita kong namula ang mukha nito kaya nagbawi ito ng tingin.

“Is none of your business.” Sikmat niya sa akin. “If your done, you can leave now.” Nasa tuno parin nito ang galit.

Sinabi kong mag usap kami. Pag usapan namin ang nangyari sa amin. Pero nagmatigas ito. Nilapitan ko ito pero ang hindi ko inaasahan ay ang biglang binigyan niya ako ng malakas na suntok at sinundan pa iyon ng sipa.

“Lock the door when you leave.“ang huling salitang narinig ko mula rito. Gusto ko pa sana siyang habulin pero nagpigil na ako. Baka bigyan na naman niya ako ng suntok at sipa. Hindi naman sa ayaw kung masipa at masuntok nito pero ayaw ko ding labanan pa ito. Ayaw ko na ulit itong masaktan pa.

At kailan kaya kami mag uusap ng matino ng walang suntukan. Walang sipaan. Ito ang mahirap ngayon. Ang amuin siya. Dahil sigurado akong magkakasakitan lang kami pareho pag nagtangka akong lapitan siya ulit. Ok sana kung hindi siya marunong makipaglaban dahil mapapadali ang pakikipag usap ko sa kanya. Pero hindi eh! Lintik naman kasi kung bakit ang galing nito sa larangang iyon.

Napabuntong hininga ako. Kailangan ko ng bagong istratihiya para makausap ko ito ng matino. Iyong hindi niya na babalaking bigyan ako ng suntok. Iyong tipong hindi na siya maninipa. Iyong madadaan sa mabuting usapan. Pero paano. At saan na naman ako magsisimula?

Ngayon pa na natikman ko na ang kakaibang sarap sa piling niya. Hindi ako makakapayag na hindi ulit iyon maranasan. Hindi. Dahil gagawa ako ng paraan para tuluyan na niyang matanggap na akin lang siya. Akin lang. At kahit kuntsabahin ko pa lahat ng estudyante sa buong eskwelahan ay gagawin ko. Kung kinakailangang pati sina tito Zyrel at tito Bryant ay magpapatulong ako. Maipakita lang dito na tapat ako sa motibo ko sa kanya. Hanggang sa tuluyan na niya akong tanggapin.

Pero hindi pa sa ngayon. Hindi pa dapat madamay sina Tito dito. Hanggat kaya ko pa at may paraan pa ako. Hindi ko kailangan ang tulong nila. Saka na. Kung talagang mauubusan na ako ng istratihiya.

=

“Talo ka.” tatawa tawang ibinaba ni Monica ang barahang hawak saka tinapik sa balikat si Bobby. Iyon ang eksinang naabutan ko ng makapasok ako sa Opisina namin sa Monster Club. Dito ako tumuloy ng masiguro kong nakapasok na si Zoey sa classroom nito.

“Damn! Pinagtutulungan niyo na ako kanina pa.“naiinis na inihagis ang baraha at tumayo naman ito.

“Laro lang ito Bob. Haha, hindi lang naman ikaw ang natatalo ah. Pati din si Sunny at si Kelly. But they do the puneshment. So you must do it your self.” Si Clark at inayos nito ang nagkalat na baraha. At isinantabi iyon sa gilid.

“O nandito na pala ang master natin eh. Come master join us.” yakag naman sa akin ni Jacob ng mapansin ako. “Pero bago iyan, haha. Kailangan muna nating maparusahan si Bobby.”

Lumapit ako sa mga ito at umupo sa tabi ni Clark. Pinanuod na lang ang paglalaro, pagkukulitan na ginagawa nila.

“Putang ina naman eh, minsan lang sila natalo. Ako pang ilang beses na ba. Apat. Lima. Damn! Ayoko. Ayoko na.“matigas ang pag iling nito sa kanila.

“Ang KJ mo naman eh!“si Kelly.

“Anong KJ KJ ka diyan. Kung hindi ko pa napansin kanina niyo pa ako pinagtutulungan.”

“Bawal pikon Bob. Haha, now do it.” Utos ni Clark dito.

Hindi ko man alam ang parusang ipinataw ng mga ito dito ay sigurado kung labag iyon sa kagustuhan ni Bobby. Hindi ito umimik. Tinapunan ng matatalim na tingin ang mga ito. Ilang sandali pa kumalma na ito.

Wala nagawa kundi sundin ang parusa na inilaan sa kanya ng lima. Sumampa ito sa gitna ng mesa. Nagpatugtug naman si Kelly ng slow music.

Careless Whisper

George Michael

I feel so unsure

As I take your hand and lead you to the dance floor

As the music dies, something in your eyes

Calls to mind the silver screen

And all its sad good-byes.

Damn! Kaya naman pala. Gusto kung humagalpak ng tawa ng nagsimula ng gumiling si Bobby sa gitna. Sa una mabagal lang. At sinasanay ang sarili sa paggalaw. Pero ng kalaunan. Para na itong buliti kung gumiling. Pinigil ko ang sarili ko para hindi kumawala sa bunganga ko ang isang malakas na tawa.

I’m never gonna dance again

Guilty feet have got no rhythm

Though it’s easy to pretend

I know you’re not a fool

Should’ve known better than to cheat a friend

And waste the chance that I’ve been given

So I’m never gonna dance again

The way I danced with you

Tawang tawa naman ang lima dahil sa pagsasayaw nito at naka fucos talaga ang mga mata dito. Nawiwili ang mga ito sa paggiling niya sa ibabaw ng lamesa. Pataas taas pa ang damit nito. At lalong lumawak ang ngiti nina Sunny ng magsimula na itong magtanggal ng damit.

Putang ina. Kaya naman pala inis na inis ito. Kung ako siguro ang natalo at pinagawa sa akin iyan. Baka sila pa ang balatan ko ng buhay. Napatampal ako ng sariling nuo. Hindi ko na yatang pigilan ang tawa ko.

Time can never mend

The careless whispers of a good friend

To the heart and mind

Ignorance is kind

There’s no comfort in the truth

Pain is all you’ll find

Patuloy ito sa paggiling ng maalis na nito ang pang itaas na damit. Sumipol pa si Kelly ng ihagis ni Bobby ang damit sa kanya. Tawa sila ng tawa. Hindi alintana ag nakabusagot na mukha ni Bobby habang nagsasayaw sa gitna.

I’m never gonna dance again

Guilty feet have got no rhythm

Though it’s easy to pretend

I know you’re not a fool

I should’ve known better than to cheat a friend

And waste the chance that I’ve been given

So I’m never gonna dance again

The way I danced with you

Never without your love

Isinunod nitong alisin ang sinturon habang hindi tumitigil ang balakang sa pagsabay sa malamyos na tugtug. Inihagis muli ito sa tabi ni Kelly. Nanlaki ang mga mata nina Kelly at Monica ng tuluyan na nitong ibaba ang pantalon at alisin iyon. Tanging asul na panloob na lang ang suot nito na may tatak na JORDAN.

Tonight the music seems so loud

I wish that we could lose this crowd

Maybe it’s better this way

We’d hurt each other with the things we’d want to say

“ Go Bobby go. Go Bobby go.“ Pag chi-cheer up naman nina Clark, Sunny at Jacob.

“Sige giling pa. Giling pa Bobby.“si Jacob na nakisabay narin sa pagsayaw. Umakyat na din ito sa lamesa at gumiling gaya ni Bobby.

“Yeah! Come on.“sigaw ni Sunny. Para silang naka druga sa hyper. Tawa na ng tawa si Clark dahil sa pinaggagawa ng dalawa.

We could have been so good together

We could have lived this dance forever

But no one’s gonna dance with me

Please stay

And I’m never gonna dance again

Guilty feet have got no rhythm

Though it’s easy to pretend

I know you’re not a fool

Sa pagitan ng paggiling hinawakan ni Bobby ang garter ng brief nito. Don’t tell me pati iyon kasali sa parusa niya.

What the fuck.

Should’ve known better than to cheat a friend

And waste the chance that I’ve been given

So I’m never gonna dance again

The way I danced with you

“Do it Bob! For the final chapter.” Sigaw ni Clark na tuluyan ng humalgalpak ng tawa. Hindi naman alam nina Monica at Kelly kung saan ibabaling ang tingin. Tinakpan ang mga mata pero nakasilip naman ang mga ito.

Mukhang kinarir na talaga ni Bobby ang pagsasayaw. Tudo ang paggiling nito kasabay si Jacob. Para pang slow motion ang pagbaba nito ng brief.

Pababa,

pababa,

pababa.

Nasa kalagitnaan na ito ng pagbaba at malapit ng makita ang nakatago duon ng padakmang pinigilan ito ni Monica.

Now that you’re gone

(Now that you’re gone) What I did’s so wrong, so wrong

That you had to leave me alone

“Stop.” Sa pagtapos ng kanta itinaas at maayos ni Monica ang brief nito.

Tuluyan na din akong humagalpak ng tawa ng makita ang pamunula ng mga mukha ng dalawang babae sa grupo namin. Alam ko sinadya iyon ni Bobby. At sa ginawa niyang iyon lihim siyang nakaganti sa dalawa.

“You asked for it. Ngayong willing na ako saka niyo ako pipigilan.“sikmat nito pero bumaba na ito sa ibabaw ng lamesa. Kinuha ang pantalon at damit at muling isinuot iyon.

“Wala sa usapan iyon.“sagot ni Kelly dito at pulang pula parin ang mukha na hindi makatingin ng deretso kay Bobby.

Tumawa si Bobby. Saka inakbayan ito. “I know. Nakaganti din ako sa inyo ni Monica. And i like it when you blush.“kinindatan niya ito na lalo bang nakapag papula ng pisngi nito.

“Gago! Hindi ako ng ba blush. Asa ka.”

“Talaga. Eh bakit hindi ka makatingin ng deretso sa akin. Nabitin ka ba sa sayaw ko. Gusto mo ituloy ko.” Iginiling pa nito ang balakang ng sinasabi iyon kay Kelly. “Or you want me to dance with you in private.”

“Tang-ina mo Bobby! Hindi ko pinangarap uy.“sikmat nito saka binigyan ng suntok ito sa dibdib.

“Anong hindi pinangarap. Lagi ka ngang nakatingin sa akin pag hindi ako nakatingin. Kunwari ka pa. Naku..”

“Duh! How can you say that. Na tumitingin ako sayo. Hindi ka nga nakatingin paano makikita.”

“Feeling ko lang. Kasi sa mga tingin mo para akong nahuhubaran.”

“Gago! Ang isip mo Bobby. Kung hindi ko pa alam ikaw ang may pantasiya sa akin. Uy! Hindi tayo talo.”

“Bakit babae ba ang gusto mo.“tumawa ito. “Kung gusto mo magbihis babae ako.”

Nagkatingin kami nina Jacob at iba pa. Halata naman na pareho nilang pinagtatakpan ang nararamdaman para sa isat isa.

Pumagitna na si Sunny ng hindi na sila tumitigil sa pagpapalitan ng salita.

Dahil duon hindi na natapos ang tuksuhan sa pagitan ng dalawa.

“Hala tama na yan. Baka kayo pa ang magkatuluyan niyan. Mahirap na.“natatawang awat naman ni Sunny sa mga ito.

“Kami. Over my dead body.“halos panabay na sabi nina Bobby at Kelly. Nagkatinginan at sabay na nag irapan pa ang dalawa. “Hmp.”

Napailing na lang ako. Kung hindi ko pa alam na pareho silang may gusto sa isat isa siguradong kanina pa naglaban ang mga ito. Bakit hindi pa kasi sila mag aminan para naman mapunta na sila sa ibang chapter ng buhay nila. Hindi iyong ganito na puro na lang sila tuksuhan. Hindi ba sila naiinip sa bagal ng relasyon nila.

“By the way master, what happen between you and Zoey.” Pang iiba ng usapan ni Clark. Muli nitong inayos ang baraha.

Hindi ko siya sinagot bagkus itinuro ko ang panga ko na dalawang beses na tinamaan ng suntok kanina ni Zoey.

“Tssk. Dali master. Namamaga na. Pero sigurado ka bang hindi nabali ang mga kamay nito sa pagsuntok sayo.” Si Clark.

“Sanay na iyon Clark. Kaya hindi na ako nagtataka.”

“Mukhang mahihirapan kang paamuin ang isang iyon ah master. Do you need help?“si Jacob.

“How can you help me Jake. Kaya mo kayang labanan siya?“tanong ko dito.

Ngumiti ito. “If you allow me master.” Saka kuyom ang kamaong pinatunod pa ang mga daliri.

“Ok then. Bring him here. Kung nadala mo siya dito at napasuko, i will give you bonus this year.“pagpayag ko sa kanya.

“Yes.“napasuntok pa ito sa hangin at tudo ang pagkakangiti. “You said that master. Huwag mo ng babawiin.”

“Yeah! Do what you want. Just make sure babalik ka ditong walang pasa.” Sabi ko. Pero sa sinabi kong iyon alam nito ang ibig kung sabihin.

“Watch me master.“nakangisi pa ito at punong puno ng kumpyansa sa sarili.

Magaling din ito sa pakikipaglaban. Isa siya sa pinakamagaling dito sa AU dahil siya ang halos ang representative ng eskwelahan pagdating sa labanan. Palakasan ng katawan.

Napatingin ako dito. Ano ang plano nito. Alam naman niyang ayaw kong magalusan si Zoey. Dahil lintik lang ang walang ganti kung ginawa niya iyon. Kahit kaibigan ko siya hinding hindi ko itataya ang kaligtasan ni Zoey sa kanya.

At hindi lang iyon. Nakakalat din ang mga bodyguard ni Zoey. Kaya mahihirapan ito kung magtatangka itong saktan siya. At bago pa ito makalapit sa kanya siguradong hindi na siya buong kung babalik siya. Or sabihin nating kung humihinga pa siya.

Mabuti na lang ipinakilala ako ng papa sa mga ito bago pa man pumasok si Zoey dito sa AU dahil kung hindi ay baka hindi ako makalapit dito. Lalo ng tangayin ko ito kanina. Hindi naman nila siguro nakita na nasaktan ko ito. Dahil kung nakita man nila siguradong tatawag na sa akin si tito Zyrel.

Kailangan ko din mag dobleng ingat, baka kung nagkamali ako, sa akin pa ilayo ng tuluyan si Zoey. At hindi ko iyon kaya. Hindi ko na kaya pa. Kaya bago pa mangyari iyon sisiguraduhin kong mapapaamo ko siya at siya na mismo ang hindi mang iiwan sa akin.

---

YuChenXi

#8: Zoey

Papasok ako sa school cafeteria ng mapansin ko si Clyde na nag aabang sa pintuan doon kaya bago pa niya ako mapansin ay lumiko na ako pabalik at hindi na nagtuloy pa.

“Hey!“gaya ng inaasahan ko humabol na naman ito sa akin ng makita ako.

Hindi ko siya pinansin. Mabilis akong bumalik sa classroom namin pero hindi ito tumigil sa paghabol.

Walang tao sa classroom dahil lunch break na. Isasara ko na sana ang pinto para hindi na niya ako tuluyang mahabol pero mabilis na iharang ni Clyde ang mga kamay bago ko pa iyon maisara ng tuluyan. Dahilan para mamilipit ito sa sakit ng maipit ang mga daliri dito.

“Aaaahhhh!” Pagkalakas lakas na sigaw niya ng pilit ko paring idinidiin pasara ang pinto. Wala akong pakialam kung mamilipit ito sa sakit. Sino ba ang nagsabing iharang niya ang kamay. Bahala siya. Kahit maputol pa ang kamay niya ay wala akong paki alam. At mabuti na rin ito at ng makaganti man lang ako kahit papaano sa kanya.

“Take off your hand asshole.“sigaw ko dito. Nakipagtulakan ito sa akin.

“Aaaaahh! Open it Zoey. Open it.“paulit ulit na sigaw niya. “I just want to talk to you. Zoey, open it. Mababali na ang mga daliri ko.“malakas paring sigaw niya.

“I don’t care. And I don’t want to talk to you. You freaking bastard.” Ganting sigaw ko dito.

“Damn it Zoey, open it.“pag uulit nito. Hindi nagtagal naramdaman kong humina na ang pakikipagtulakan nito sa pinto.

Sumilip ako sa maliit na siwang ng pinto at tinignan ko ito. Nakayuko na ito at parang hinang hina na dahil sa pagkakaipit ng kamay. Parang gusto kong maawa ngayon sa kanya kung hindi ko lang naalala ang panghahalay na ginawa niya sa akin isang linggo na ang nakakaraan.

At sa isang linggong iyon ay patuloy ito sa paghabol sa akin para daw magpaliwanag. Pero hindi ko siya binigyan ng pagkakataon. Hindi ako mahuhulog sa bitag niya kung iyon ang inaakala niya. Kasalanan niya kung bakit ako umiiwas. Kasalanan niya kung bakit galit ako sa kanya. Kasalanan niya kung bakit natataranta ako pag lumalapit siya at higit sa lahat kasalanan niya kung bakit bumibilis ang tibok ng puso ko kapag nakikita siya.

What? What did I say just now? I must be kidding right? No! mali lang ang pagkakasabi ko.

Pero ang isa pa sa ikinaiinis ko ay lantarang paghabol niya sa akin. Halos buong tao sa Universidad ay kinukuntsaba nito para lang makausap ako. Mayroon pang mga studyante ang nagbibigay ng flower galing daw sa kanya. May chocolate pa at ibat ibang mga stufftoy. Hindi ba siya nahihiya sa pinaggagagawa niya. Ano na lang ang iniisip ng mga taong nakapaligid sa amin. Na ang isang Clyde Alcaide is chasing a boy. Hindi ako babae para pagtuunan niya ng pansin. Hindi ako babae para bigyan niya ako ng bulaklak. At hindi ako babae para bigyan niya ako ng ibat ibang stuff na para bang nanliligaw. And what a fucking is bullshit was he doing right now. Pinapanuod na kami ng ilang estudyante dahil sa pagbabangayan namin. Mga estudyanteng pareho niyang walang magandang magawa sa buhay kaya nakikiusyuso sa paligid.

Hindi na ito nagsalita pa at tuluyan nang tumigil ito sa pagtulak. Bigla na naman ako nataranta. Nabali na ba ng tuluyan ang mga daliri niya. Pero dapat lang sa kanya iyon. Ang mabali ang mga daliri niya na minsan nagpasarap sa akin.

Damn it Zoey Salvador. What are you trying to say. Hindi ako nasarapan sa ginawa niya sa akin. Oo, hindi.

But……..

Hindi ko namalayan na niluwangan ko na ang pinto habang nakatitig dito. Nakayuko na lang ito ng maalis ang kamay at tinignan niya iyon.

Namumula na ang mga daliri nito. Mukhang nabali nga talaga. Gusto kung hawakan at i check ang mga iyon. Ihipan para kahit papaano ay mapawi ang sakit nuon.

Tumingala ito at tignan niya ako. Wala akong ibang mabasang emosyon sa mga mata nito. Pero ang hindi ko inaasahan ay ang itulak niya ako papasok sa loob at isara ang pinto.

Ngumiti ito saka unti unting lumapit sa akin. And for a second I dodge backward away from him. Nagkukunwari lang ba ito. Pero halos hindi na niya maigalaw ang mga daliri kanina. He stretch his finger na para bang sa paraang iyon ay mawala ang sakit niyon.

“Masyado mo akong pinahihirapan kitten.” Pasimula nito at tumingin ng seryuso sa akin. Habang patuloy parin ito sa pagmamasahe sa mga daliri.

Tinignan ko naman ito ng masama. “And who told you to chase me? And I do not like what you are doing you asshole. You freaking annoying.” Sagot ko.

“Mag usap tayo Zoey,”

“We have nothing to talk about Alcaide. So back off.”

“Hindi mo ako mapapatigil sa paghabol sa iyo Zoey, hindi ako titigil hanggang sa gusto mo ng makinig sa akin. Hindi ako titigil hanggat maramdaman mo na malinis at tapat ang intinsyon ko sa iyo.“mahabang lintaya niya.

Hindi ko siya pinansin. At hinding hindi ko siya bibigyan ng pagkakataon na makapagpaliwanag sa akin. Tinalikuran ko siya at lumayo ng tuluyan sa kanya pero lumapit ito sa akin at hinawakan ako sa braso.

Tinignan ko siya ng matalim at agad na iwinaksi ang kamay niya. Ng mabitawan niya ako kumilos ako para bigyan ito ng suntok pero nasangga niya at bahagyang napaatras.

“Damn it Zoey, ayaw kung makipaglaban sa iyo.” Sabi nito pero nakapwesto ito para sumangga kung susugod akong muli. “Mag usap tayo ng hindi nagsasakitan.”

Hindi ko siya pinakinggan. Kung gusto niya akong makausap sisiguraduhin kong puro pasa na ang mukha niya bago mangyarin iyon.

Sumugod na ako at nagpakawala ulit ng suntok sa kanang kamay ko but again he blocked it at tumama iyon sa braso niya.

“Fight me you asshole.” Malakas na sabi ko at patuloy ang pagbibitaw ko ng mga suntok na may kasamang sipa. At siya puro sangga lang. Sinabayan ko ng magandang galaw ng paa. Gaya ng ginagawa ko pag may laban ako sa karate boxing.

Pero ng mainis siguro ito ay nagpakawala din ito ng suntok. Tatamaan na sana ako sa sikmura kung hindi ko iyon napansin at agad na napaatras. Sumugod nadin ito. Suntok sa kaliwa, sa kanan. Pero sangga, iwas din ang ginawa ko. Tinularan niya ang galaw ng paa ko saka nakangising tumingin sa akin.

“Lets play Zoey.” Parang ginanahan na ito. “ If I win, makikinig ka sa mga sasabihin ko sa iyo. If I lose, hindi ako magpipilit na kausapin mo ako. Pero hindi dahilan iyon para tumigil ako.“

“What kind of deal is that Alcaide. If I win, I still don’t have any option. Am I right. So What is the purpose of the deal?”

“Yeah! But This time I won’t let you win.”

“And i won’t let you win also.”

Sumugod ito at ganun din ako. Suntok sa kanya iwas naman siya. Suntok sa akin iwas naman ako. Ganun at ganun ang ginawa namin hanggang tuluyang makatama ako sa mga mata niya at makatama siya sa pisngi ko.

Pareho kamin napaatras at nakipagsukatan ng tingin sa isat isa. Pareho na rin kaming hinihingal at muling pumuwesto para sumugod ulit. Ako ang unang sumugod. Inundayan ko siya ng suntok pero hindi ko iyon itinuloy at pinalitan ko ng isang mabilis na sipa sa tagiliran. Malakas ang impact ng sipang binitawan ko kaya napasadsad siya sa mga upuan.

Tumayo ito at muling pumuwesto. Ito naman ang sumugod. Nagpakawala din ito ng isang sipa sa kanan pero naharangan ko iyon at napigilan. Hinuli ko ang paa niya at hinawakan iyon ng mahigpit. Bago pa man niya mahila ang paa ay umikot na ako at binigyan ko ng pwersa ang kaliwang paa ko at buong lakas na binigyan ko siya ng isang round kick kasabay niyon ang pagbitaw ko ng paa niya. And gotcha. Tumama iyon sa panga niya at muling sumadsad sa sahig.

Napadura ito. Muling tumayo at pinahid ang dugo sa mga labi nito. Hindi ito nag aksaya ng oras at agad na sumugod ito sa akin. Sunod sunod ang ginawa niyang suntok but i blocked it all. Pero ng sa huling pagbanat niya ng suntok at pagharang ko dito ay nagpakawala ito ng sipa. Naharangan ko iyon ng mga braso ko pero sadyang malakas ang pagkakabitaw ng sipa niyang iyon kaya napaatras ako. Naramdaman ko ang sakit sa braso kong tinamaan ng sipa niya.

Bahagyan kong ini relax ang braso ko ng bahagyag namanhid. Ng makabawi ako ay pumuwesto ako ulit at ganun din ito. Sabay pa kaming sumugod sa isat isa. Nasa ere na ang mga kamao namin at tatama ang kamao ko sa mukha niya at tatama naman ang kanya sa mukha ko. Halos isang pulgada na lang ang pagitan nag mga kamao sa mga mukha namin ng makarinig kami ng isang malakas na boses na siyang nakapagpatigil sa amin. Para kaming na freeze at parehong napatingin sa pintuan habang hindi pa namin naibababa ang mga kamay namin pareho.

“Clyde, Zoey. What happening here.“may kalakasang tanong ng dumating.

“Tito Clent.”

“Dad.” Halos panabay namin ni Clyde.

Nagkatinginan pa kami ni Clyde at dahan dahang ibinibaba ang nabiting kamao namin sa ere. Tumayo ng maayos at hinarap ito. At sa isang iglap lang ay nawala ang kaninang mainit na labanan sa pagitan namin. Para kaming maamong tupa ngayon na na corner ng isang leon.

“Anong ginagawa niyong dalawa?” Tanong pa nito ng wala sa amin ang sumagot sa kanya.

Pilit na ngumiti si Clyde sa ama saka tumingin sa akin. Napakamot muna ito ng ulo saka muling bumaling kay tito Clent.

“We are just playing dad.“sagot nito. “Right Zoey.” Siniko niya ako. Kahit inis dito ay tumango ako at pilit din na ngumiti kay tito Clent. Pero lihim na inirapan ko ito.

“Just playing?“pag uulit nito at lumapit sa amin. Hinawakan niya ang baba ni Clyde at binistahan iyon ng mabuti. Ganun din ito sa akin. “Anong klaseng laro ang nilalaro niyo. Puro pasa na ang mga mukha niyo.” May kalakasang boses na sabi nito. Iginala pa ang paningin sa paligid. “And look what you’ve done. Its all mess.”

Mahinang nagpakawala kami ng tawa habang napapakamot na din ako sa ulo. Nagkabalig baliktad na ang mga upuan. At mga papel na nagsikalatan sa sahig.

“Nagkatuwaan lang kami ni Zoey na gayahin ang bagong Style ng martial art na napanuod namin nung usang araw Dad.“pagsisinungaling nito sa papa at mahinang tatawa tawa pa. Hindi tuloy kapanipaniwala ang dahilan nito.

Tumingin sa akin si Tito Clent na para bang inaarok kung gaano katotoo ang sinabi ng anak.

“Yes Tito. We are just practicing the move. Kaya lang nasubrahan namin. Hehe! Hindi namin namalayan na natatamaam na kami.”

Kunot nuong pinaglipat lipat nito ang tingin sa aming dalawa ni Clyde. Alam kong hindi ito naniniwala sa rason namin dalawa.

“Hala! Ayusin niyo ang mga sarili niyo, sumama kayo sa akin at sumabay na sa pag la lunch.”

Muli kaming nagkatinginan ni Clyde ng makatalikod na si Tito Clent sa amin.

Matalim na tinignan ko ito at ganun din ito sa akin. Sabay pa naming binigwasan ang isat isa bago tuluyang sumunod sa papa nito.

---

“What are you doing here dad?“tanong ni Clyde kay tito habang hinihintay namin ang order namin.

“What kind of question is that Clyde.”

Napangiwi ako. Mukhang dito nagmana ng ugali si Clyde. Imbes na sagutin ng maayos sasagutin ka lang din ng tanong.

“Bawal na ba ako magpunta dito at kumustahin ang pamamalakad mo.“seryusong sagot nito sa anak bago tumingin sa akin. “Kumusta ka naman dito Zoey! Hindi ka ba naman binubully nitong si Clyde.”

Napatingin ako kay Clyde. Mukhang na aware ito sa isasagot ko. Kung magsasabi ba ako ng totoo. Sasabihin ko ba na hinalay ako ng anak niya. Pero hindi ko gagawin iyon. At ayaw kung mapahiya sa harapan nito.

“How can he bully me Tito. Look at us now. We are even.“sagot ko dito. Narinig kong nagpakawala ng malalim na hangin si Clyde sa sagot ko kay tito.

“Thats good. Pero huwag niyo ng uulitin ang naabutan ko kanina. Nagkakasakitan na kayo pero hindi niyo pa nahahalata.”

“Its ok tito. It was just a practice tito. And I miss to fight just the old time.“nakangiti kong sabi. Pero totoo iyon. Parang hinahanap hanap din ng katawan ko ang sakit na dulot ng pakikipaglaban ko sa kumpitisyon na sinasalihan ko. “And I was thankfull that I have companion alone and withstand my ability in martial art.”

“Thats great to hear Zoey, by the way kaya ako nagpunta dito ay tumawag sa akin ang Daddy mo, hindi mo daw sinasagot ang tawag kanina. Nasa malapit lang ako ng AU kaya nagpasya na akong puntahan ka at ako mismo ang umalam ng kalagayan mo. At kaya pala hindi mo nasagot ang tawag niya eh abala kayo ni Clyde.”

“I’m just fine here. I’ll just call Daddy later after my class. Just one subject is on my schedule now tito.” Magalang na sagot ko dito.

Marami pa kaming napag usapan na kung ano ano. Hanggang sa dumating ang order namin at kumain.

“Ok then, just don’t forget to call your dad.” Muling paalala ni tito Clent ng maihatid namin siya sa parking lot. Nagpaalam na ito na uuwi.

“Yes tito. Thanks for the meal.“tuluyan na itong nagpaalam.

Nang masigurado ko ng wala na siya ay agad akong lumayo kay Clyde.

Ngumiti lang ito sa akin.

“What is that smile for.“sita ko dito.

“Ang cute mo parin kahit may pasa kana.“sagot nito at tinangkang hawakan ako sa pisngi pero mabilis akong umiwas dito.

“Baka gusto mo na namang ituloy ang naudlot nating laban.“hamon ko sa kanya at kuyom na itinaas ang mga kamao ko.

“Busog ako. Hindi ako makakalaban ng maayos. Saka na lang.“tanggi nito at iwinagayway ang kamay at saka tumalikod sa akin. “Pero hindi dahilan nito na hindi na kita iistorbohin.”

“Asshole.“sigaw ko.

“Sige lang. Ang asshole na ito naman ang nakatakda mong mahalin.”

“Asa ka. Mahulog man ang langit sa lupa. Matuyo mam ang tubig sa dagat, umulan man ng tinik. Hinding hindi iyon mangyayari.”

Tumawa lang ito sa sinabi ko.

“See you around love.“kumindat pa ito bago nagsimulang lumayo sa akin.

Parang gusto kong manggigil. Habulin ito at muling bigyan ng suntok at sipa. May pa love-love pa itong nalalaman. Asshole talaga. Grrrr!

Nakakita ako ng isang plastic ng mineral water. Pinulot ko iyon at kalahati pa ang laman. Napangiti ako at napatingin sa hindi pa nakakalayong si Clyde. Pasipol sipol pa ito. Makikita mo Clyde Alcaide. Magaling yata ako sa pag tira ng dart.

Pinagtuunan ko ng pansin ang ulo nito at itinapat duon ang hawak kong plastic. At ng masigurado ko ng tama ang anggulo ng target ko. Malakas na ibinato ko ang plastic sa ulo nito.

“Aray.“napasigaw ito at marahas na tumingin sa akin habang sapo ang likod ng ulo.

Tumawa ako ng malakas saka binilatan ito. Bago pa niya ako malapitan. Mabilis ang ginawa kong pagtakbo palayo dito. Naka two points na ako.

Una ang pagkakaipit ng kamay niya. Pangalawa ay ang pagkakatama ko sa ulo niya.

Ng makasigurado na akong hindi na niya ako sinundan pa ay nagrelax na ako sa paglalakad na para bang walang nangyari. Pasipol sipol pa ako. Tinitignan man ako ng mga kagaya kong estudyante hindi dahil sa nakangiti akong sumisipol kundi dahil sa pasa sa mukha ko. Pero wala akong pakialam. Hindi lang naman ako ang may pasa. Pati rin ang sinasamba nilang Clyde Alcaide. Kaya hindi masama ang loob kong may pasa ako ngayon dahil patas lang kami.

Pumasok na ako sa huling subject ko. Nagulat pa ang ilang ka klase ko dahil sa nakitang pasa ko. Ang dami nilang tanong. Gaya ng sino ang nakaaway ko. Sinagot ko iyon at sinabing si Clyde kaya nagulat talaga sila. They ask again kung bakit kami nag away. Ah! Just a little bit hard to answer. Kaya nagsinungaling akong hinamon niya lang ako. Ang mga luko at paniwalang paniwala naman sa sagot ko.

Natigil lang ang mga katanungan ng mga tsesmosa kong kaklase ng dumating ang guro namin. At sa pagdaan ng sigundo, minuto ay mabilis na natapos ang subject namin.

“Ah!” Nag inat ako at mabilis na isinilid ang textbook ko sa bag ko bago tumayo. Makakauwi na din ako sa wakas at makakapagpahinga.

Mahaba habang tulugan mamaya dahil sa pagod at sakit na din ng katawan ko. Para na nga akong may pasan na isang sako ng bigas sa bigat ng mga paa ko habang tinutungo ko ang tirahan ko.

“Im exhauted.“napasigaw ako at patalon akong nahiga sa sofa sa salas ng makarating ako. Parang hindi ko na gustong bunangon duon.

I

Want

To

Sleep

Now.

“Zzzzzzzzzz!”

---

YuChenXi

#9: Clyde

“What happen to you Mr. Alcaide.” pormal na tanong ni Tita Kylly ng makita ang pasa ko sa mukha. Siya ang profesor namin sa huling subject namin. Graduating na kami this school year.

Si tita Kylly, ang mama ni Kelly na isa sa kaibigan ng papa at ng daddy. Siya ang prof. namin sa English Literature. Dito na siya nagturo ng makagraduate siya mismo sa university. Magaling ito at cumlaude ng makagraduate. Sa kanilang magkakaibigan ito lang yata ang nagseryuso sa pag aaral at pati si tito Zyrel na isa na nagtapos na isa ding top sa Fine Art.

Dito na ako nagtuloy matapos kaming mananghalian nina daddy at Zoey kanina. Hindi ko na inabalang gamutin muna ang sugat ko. Kay heto, nasita ni tita Kylly.

“Nagkatuwaan lang prof.“sagot ko dito.

Nanunuring tumingin ito sa akin. “Nagkatuwaan, may nabiktima ka na naman ba Mr. Alcaide?“tanong nito. Sa katunayan ito lang ang gurong napagsasabihan ako dahil kaibigan siya ng mga magulang ko. At malapit ako sa kanya. Pero kung oras ng klase ay wala itong sinasanto. Lagi akong sinisita nito, pinapagalitan kapag may napag iinitan kami ng grupo. Ang ibang guro naman ay hindi ako kayang sitahin dahil sa takot na masibak dito sa AU.

“Yes prof. Remember Tito Zyrel and tito Bryant son. Zoey Salvador. Nagpractice lang kami ng ilang move sa martial art prof. Kaya heto.“itinuro ko pa ang namutok na pisngi ko at labi.

Umiling ito. Saka tumango. Kilala niya ito kaya hindi na niya itinuloy ang paninita sa akin. “Go to your set now.“utos niya. “Next time, before you enter my class you must tidy up your self.”

“Yes tita, ah yes prof.” yumuko pa ako dito bago tinungo ang upuan ko.

Ng matapos ang klase namin pinacheck ko pa si Zoey kung nakauwi na ito sa penthouse niya. At ng masigurado kung maayos na nakauwi ito ay nagtuloy na ako sa Monster Club.

“Damn!” Napapiksi ako ng madiininan ni Monica ang paglilinis sa pumutok na pisngi ko. Dumura ako sa palangganang nasa harapan ko na puno na ng gaza. Ako na sana ang bahalang gumamot ng sugat ko pero nag insist ito para daw malinisan ng maayos.

“Ikaw pa ba ito Master?” Tanong ni Clark habang nakatunghay siya sa akin habang ginagamot ni Monica ang mga sugat ko.

“Sa tingin mo.” May galit na sagot ko dito. Hindi ko mapigilang mainis dahil kanina pa nanunuri ang mga tingin ng anim na mga demonyong ito sa akin.

Ang akala nila pinagbigyan ko lang si Zoey kaya kanda pasa ako at iyon ang isa sa kinaiinis ko hindi sila naniniwala na sineryuso mo ang laban namin kanina.

Ok na sana ang lahat kanina eh! Masaya na akong iniwan siya kanina dahil nakasama ko siya ng tanghalian kahit kasama pa namin si daddy. Na kahit sa maikling oras ay nagsama kami ng hindi nagbabayangan. Hindi nagkakasakitan. Pero ang hindi ko inaasahan ay ginawa niyang target ang ulo ko at binato ako ng plastic ng mineral water na may kalahati pang laman.

Damn! Para lang naglaro ito ng dart dahil sapol talaga sa gitna sa likod ng ulo ko. Wala sa loob kong napapangiwi akong hinaplos iyon. May bumukol talaga duon.

“Try to fight him back master. Kung hindi mo makuha sa mabuting usapan. Gamitan mo ng dahas.” Si Jacob.

“Gago, tingin mo ba hindi ako seryuso sa pakikipaglaban ko sa kanya kanina.“sita ko dito. “Nasaan na ang sinasabi mong dadalhin mo siya dito at mapapasuko.“balik tanong ko sa kanya. Isang linggo na ng mag alok ito ng tulong pero hindi pa ito gumagawa ng anumang kilos.

“Hehe! Nag iisip pa ako kung paano master.”

“Aw! Tang-ina naman Monica. Dahan dahanin mo naman.” Tinabig ko ang kamay nito at nabitawan nito ang hawak na bulak. Kumuha ulit ito ng panibago at muling pinasadaan ang pisngi ko.

Napansin kong pinipigil nito ang ngiti dahil halos hindi na maipinta ang mukha ko sa pagkakangiwi.

“Damn it Monica. Hindi betadine yang ginagamit mo.“galit na sita ko ng makita kong alcohol mismo ang inilagay sa bulak na ipinapahid sa pasa ko. Kaya naman pala ang hapdi eh. Walanghiya. Sinadya niya talaga.

“Masakit ba master.“natatawang tanong nito. Ngali ngaling batukan ko ito sa tanong niya. “Haha! Kaunti lang yan master hindi gaya ng sakit na ibinibigay natin sa mga taong tinuturture natin.”

“Gago! Tingin mo sa akin. May lihim ka yatang hinanakit sa akin eh. Sabihin mo lang.” Tanong ko dito.

“Oops.“taas nito ang dalawang kamay na para bang sumusuko. “Haha just a little bit tease master. Ikaw naman hindi na mabiro.”

“Fuck!” Napapiksi na naman ako ng dampian niya iyon sa huling pagkakataon bago kinuha ang betadine. “You will pay for it Monica. Damn you.”

Tumawa lang ito at hindi naman sineryuso ang banta ko. Hindi ko na ito pinatulan. Sumandal na lang ako sa sofa ng mapangiwi ulit ako.

Fuck! Fuck! Fuck! Hindi ba ako pwedeng magrelax man lang kahit kaunti. Hindi ko magawang iunan ang ulo ko sa sandalan ng sofa dahil sa bukol ko.

“Ayan tapos na master. Galing ko talaga.“nginginti ngiti pang lumayo ito sa akin ng malagyan ng band-aid ang pisngi ko.

Napansin ko namang pinipigilan ng lima pa ang tawa habang nakatingin sa akin. Damn! Nasa hot seat yata ako. Ano ba ang ginawa ni Monica sa mukha ko.

Galit na inutusan ko si Kelly na bigyan niya ako ng salamin. Agad naman itong tumalima. At ganun na lang ang pag init ng ulo at tinignan ng masama si Monica na ngayon ay nagtago na sa likuran ni Clark. Humagalpak na rin ng tawa ang mga ito ng pagalit na tumayo ako at dadakmain si Monica ng pigilan ako ni Bobby.

“Hehe! Relax master. Ikaw naman. Band-aid lang yan.“sabi pa nito at muli akong pina upo sa sofa.

“Damn you Monica.“nanggagalaiti kong mura dito.

Nag peace sign lang ito saka umalis na sa likuran ni Clark at kampante ng umupo sa tabi nito. Pero ang luko hindi parin nawawala ang pagkakangiti nito.

“Ang cute mo pala master pag ganyan ka na parang napaka inosente.” Sabi pa nito. “Para bang walang kamuwang muwang.”

“Fuck you Monica.“galit na sigaw ko parin dito. Ginawa pa akong tatawanan ng mga ito. Aba! Tinawag pa akong master kung pinagtatawanan naman nila ako. Damn them. Fuck them. Grrrr!

Muli kong tinignan ang sarili ko sa salamin. Damn it! Natampal ko ang nuo ko. Sino ba ang hindi maiinis kung makita mo ang band-aid sa mukha mo. Hugis puso na nga ito hello kitty pa ang design. Fuck.

=

https://www.youtube.com/watch?v=f_qApwmYoWI

Naalimpungatan ako sa pagtunog ng cellphone ko. Nakaidlip pala ako mismo sa kinauupuan ko ng matapos linisan ni Monica ang mga pasa ko.

Lumingon ako para tignan kung narito pa sila. Naglalaro na naman sila ng baraha. Iyon lang ang libangan nila kapag wala silang tinuturture na estudyante.

“Gising ka na pala Master.“si Sunny ng mapansin ako ng kinuha ko ang cellphone ko sa tabing mesa sa kinauupuan ko.

“Matagal ba ako nakatulog?”

“Hindi naman master. Higit kalahating oras lang.“sagot nito at muling itinuon ang pansin sa kalaro.

Tinignan ko ang cellphone ko kung sino ang tumatawag. Si tito Zyrel. Hinintay ko ulit tumunog ang phone ko kung tatawag pa ba ulit ito. Ano kaya ang sasabihin nito sa akin. Nagsumbong ba si Zoey dito. Pero hindi ganun si Zoey. Hindi ito sumbungero. Kaya nasisigurado kung may iba itong nais sabihin kaya tumatatawag ito. Ilang sandali pay tumunog ulit ang phone ko kaya agad ko iyong sinagot.

“Yes tito Zy.”

“Is Zoey alright?“agad na tanong nito. Dama ko sa tinig nito na nag aalala na naman sa anak. “Nasa penthouse na ba siya?”

“Yes tito. I check on him before ako umuwi kanina.“sagot ko dito.

“But he didn’t call me back. And never answer his phone.”

“What?“bahagyang inilayo ko ang phone ko sa tainga ko at tinignan ang oras. Mag aalas syete na ng gabi. Sinigirado ko naman na nakapasok siya sa penthouse niya kanina. Lumabas kaya ito habang ginagamot ang sugat ko kanina. Pero saan naman siya pupunta kung sakali man na lumabas nga siya.

“Your dad call me after your lunch together. At sinabing nag practice daw kayo ng ilang move sa martial art. At pareho kayong puro pasa.”

“Ah! Eh yes tito.“napapakamot ako sa ulo habang sinabi ko iyon na para bang nakikita ako. “Nawili kami sa practice kay medyo nasubrahan namin tito. But i assure you that Zoey is fine bago kami naghiwalay kanina.

“But why he didn’t answer all my call.“napabuntong hininga ito. “As i remember Clyde, he always knock down after ng mga laban niya. Baka nakatulog iyon agad pagkauwing pag kauwi niya. Hindi na naman iyon magigising hanggang bukas. Can you check him again. At painumin mo na rin ng pain killer. Hindi na naman iyon kakain ng dinner kung walang gigising sa kanya.“mahabang paliwanag nito.

Kinuha ko ang tab ko at tinignan ko siya sa cctv. Oo! May inilagay ako sa penthouse niya pero sa sala at kusina lang ako nagpalagay. The rest ay pinabayaan ko na.

“I check it now tito. I call you later pag nasigurado kong ayos siya.”

“Ok Clyde, thank you so much. Just take care of Zoey.”

“Yes tito. Bye.”

Muli kung itinuon ang paningin ko sa monitor ng tab ko. At tama mga si Tito Zyrel. Tulog na tulog na nga si Zoey sa sofa nito sa salas. Ni hindi na ito nakapagpalit ng damit. Suot parin nito ang uniform kanina.

“Saan ang punta natin Master?“tanong nila ng tumayo.

“I need to check Zoey.“sagot ko sa mga ito. “Bahala na muna kayo dito.”

Sumaludo pa sila sa akin bago ko sila tuluyang iniwan. Mabilis na tinungo ang penthouse nito na hindi naman kalayuam sa Monster Club.

=

Maingat na binuhat ko si Zoey at dinala ito sa silid niya. Wala man lang itong kagalaw galaw ng maibaba ko siya ng tuluyan sa kama nito.

Pinagmasdan ko siya. May pasa din sa kaliwang pisngi nito. Iyon lang ang naging tama ko sa mukha niya dahil magaling itong umiwas sa bawat bitaw ko ng suntok sa kanya kanina.

Sa una hindi ko balak seryusuhin ang laban namin pero ginanahan ako ng makita ko ang galing ng foot step niya. Pero sadyang mailap at mabilis siya sa pag iwas kaya hindi ako makatama sa kanya. Ng matamaan niya ako sa mga mata kanina iyon ang una ko din pagtama sa pisngi niya. Pareho pa nga kaming napaatras dahil sa impact ng pagkakatama namin. Pero sadyang mas maraming dumapong suntok at sipa sa akin.

Ang isa pa sa napabilib ako ay sa liit ng katawan niya ay naiinda niya ang pagharang sa mga suntok at sipa ko. At may kakaibang lakas kapag nagbibitaw ito ng suntok at sipa. Na halos may kung anong pwersa sa mga ito. Pero hindi na ako nagtataka dahil na master na niya ang lahat ng mga iyon kaya may kakaibang siyang lakas kahit hindi kalakihan ang katawan niya.

Hinaplos ko ang pisngi nito. Hindi ko maiwasang hindi dampian ng halik ang labi nito na bahagyang nakaawang. Mmmm! How I miss to kiss those lips of him. I lick it. Pero bago pa ulit ako madarang tumigil ako kahit nahirapan akong pigilan ang sarili ko.

Tumayo ako at kinumutan ito. Pero napangiwi ito ng masagi ko ang kaliwang braso niya. Kunot nuo kong tinignan at inilihis ang manggas ng uniform nito.

Damn! Nangingitim na ang pasa niya duon. Ito ba yong pinangsangga niya sa huling sipa ko kanina. Nagtaka pa nga ako kanina dahil ibinuhos ko ang lakas ko sa sipa kong iyon pero nasangga lang niya. Ni hindi ko napansin na nasaktan siya kanina sa pagsangga sa sipa ko.

Fuck!

Sana hindi ka na lang marunong sa mga labanang kagaya ng mga iyon. Para hindi mo ako malalabanan ng ganun. At hindi tayo nakakasakitan ng ganito. Kausap ko dito na para bang naririnig niya ako.

Tumayo na ako ulit at muling inayos ang kunot nito. Lumabas na ako ng silid niya at tinungo ang kusina. Gigisingin ko na lang siya mamaya kapag nakapaghanda na ako ng dinner namin. Ipagluluto ko na lang siya para kahit papaano makabawi ako sa naging kasalanan ko sa kanya.

Nakangiting inalis ko ang apron ko at isinabit iyon sa gilid ng ref. Perfect. Sana magustuhan ni Zoey ang inihanda ko. Isa din iyon sa nalaman ko sa kanya. Mahilig itong kumain. Kaya mula nuon ay kumuha ako ng extra unit para sa cooking. Hindi naman masasayang ang effort ko dahil alam kung hindi makakatanggi si Zoey sa pagkain. Isa ito sa mga kahinaan niya.

Tumingin ako sa wall clock sa kusina. 8:30 na ng gabi. Halos isang oras din akong nasa kusina. Siguro naman pwede ko ng gisingin si Zoey para makakin na at makainom na ng pain killer.

Pero bago iyon kailangan ko munang tawagin si tito Zyrel. Muntik ko ng nakalimutan. But this time I want to call him in messenger. Gusto kung ipagmalaki ang inihanda kung dinner namin ni Zoey. Hehe! Alam na. Nagpapalakas ng papel dito para agad akong matanggap para sa anak nila.

“Hi tito Zy.“kumaway pa ako ng sagutin niya ang tawag ko. Ngumiti ito saka kumaway din sa akin. Nakita ko din sa likuran niya si Tito Bryant na nakahiga sa sofa kung saan siya nakaupo.

“Hello Clyde. Your tito Bryant is here.” Ipinakita nito si tito Bryant. Seryuso lang na tumango ito at nag hello. “But look at your face. Si Zoey ba ang may gawa niyan?“tanong nito pero natatawa naman.

Damn! I forgot to take off the band-aid.

“Hehe! Pinagtripan lang nina Monica tito. Nakalimutan ko ng tanggalin at palitan ng bago dahil nagmamadali na ako pumunta dito ng tumawag kayo.“paliwanag ko.

“Iwasan niyo na ang pag papractice kung ganyan ang mga mukha niyo pagkatapos. How about Zoey.”

“Nakakahiya man sabihin tito, minsan lang ako nakatama sa kanya.” Totoong sagot ko dito. “But just I told you tito. Zoey is fine. At tama kayo. Nakatulog siya agad kaninang dumating siya dito. Pero huwag kayong mag alala, ipinaghanda ko naman siya ng makakain for dinner.“masayang pahayag ko dito.

“Really, let me see.”

Itinuon ko ang kamera sa lamesa para ipakita ang maayos na magkakaprepair ko ng dinner namin.

“Ikaw ba ang nagluto niyan?“tanong pa nito.

“Yes tito.”

“Kailan ka pa natutung magluto? Hindi ko naisip na ang anak ni Clent ay mag aaksaya ng panahon sa pagluluto.“seryusong sabad naman ni tito Bryant.

Ouch! Mukhang mahihirapan ako kay tito Bryant ah.

“Apat na taon na po tito. Kasi sina papa at daddy ni hindi marunong magluto. Kaya for the rest ako na ang nag aral para makatikim naman kami ng lutong bahay.“sagot ko. Na kahit ang totoo ay si Zoey ang dahilan kung bakit ako nag aral magluto.

“Thats good Clyde.“si tito Zyrel. “Then where is Zoey now.”

“Still sleeping tito. Pero gigisingin ko po mamaya para makakain na siya.”

“But watch your action Clyde.“seryusong sabi ni tito Bryant sa akin. Wala itong kangiti ngiti hindi gaya ni tito Zyrel. Hindi parin nawawala dito ang Devil look nito sa paglipas ng panahon.

Naalala ko pa nuong una ko itong makita. Pitong taon ako nuon. Akala ko lalamunin niya ako ng buhay sa mga tingin nito nuon sa akin. Iyak ako ng iyak ng dahil duon. Tinawanan pa nga ako ni Tito Zyrel, papa at ng daddy ng sabihin kong parang gusto akong lamunin ni tito Bryant. Kaya simula nuon, ilag na ilag na akong tignan ito.

Ngumiti ako dito. Saka napakamot ng ulo.

“Don’t mind your tito Bryant, Clyde.” Pangsasalo ni tito Zyrel ng mapansing wala akong maisagot sa sinabi ni asawa. “Basta ikaw na muna bahala sa Zoey namin Clyde.”

“Yes tito.”

“Hindi na namin hihintayin si Zoey total nandyan ka naman. Bye then Clyde.“paalam nito.

“Bye tito.” And we hang up the phone. May ngiti sa mga labi akong tinungo ang silid ni Zoey para gisingin ito. Pero wala na ito sa kama ng makapasok ako duon.

Iginala ko ang paningin sa loob pero wala siya. Wala naman akong naririnig na lagaslas ng tubig sa banyo kaya sigurado akong wala siya duon.

Pero bigla akong napapiksi ng may maramdaman akong isang matulis na bagay na nakadiin sa tagiliran ko. Wala man sa loob ko ay unti unti kung itinaas ang mga kamay ko para sumuko.

Damn it! How can be Zoey like this.

“Calm down Zoey, Im not here to fight you again.“mahinang sabi ko dito. Lilingunin ko sana siya piro lalong idiniin ang patalim na hawak niya.

“Who told you to enter here again.“may katigasan tanong nito. “I never allow you freely enter here.”

“Tito Zy, asked me to check on you. You never called him.“sagot ko dito.

“Don’t use my dad for that damn reason of yours.”

“Ah!“napapiksi ko ng maramdaman kung lalong dumiin pa ang talim ng hawak nito. Naramdaman ko na ding may kung tumutulo na duon. Shit! Dugo ko ang tumutulo na duon ng tignan ko. “Hindi ko ginagawang reason lang si Tito. Look.“sabi ko saka ipinakita ko ang hawak kung phone at binuksan ko ang messenger. Ipinakita dito ang log ng halos katatapos lang naming mag usap. Para makuntinto I call them again.

“Any problem Clyde.“si tito Zyrel ng masagot ang tawag ko.

Napangiwi ako ng hindi parin inaalis ni Zoey ang patalim sa tagiliran ko.

“Oh! Zoey is in your back.” Sabi pa nito ng mapansin ang anak sa likod ko. “Pero bakit nakangiwi ka. Are you ok”nag aalalang tanong ni tito Zyrel sa akin.

Imbes na sagutin ang tanong nito ay ipinakita ko ang tagiliran ko.

“What happen. Zoey, bitawan mo iyan. My God Zoey. Take it off.“sigaw nito sa kabilang linya.

Ayaw man ni Zoey pero sinunod ang sinabi ni tito Zyrel pero matalim parin na nakatingin ito sa akin. Lumayo ito sa akin at pahagis na binitawan ang patalim.

Napahawak ako sa tagiliran ko na masagana nang tinutuluan ng dugo. Napaluhod na ako. Damn it. Lalo bang umusbong ang dugong lumalabas sa tagiliran ko. Mauubusan pa yata ako ng dugo kung hindi iyon maagapan.

“Zoey, what was happened just now. You will kill him sa ginawa mo.”

Inabot ko sa kanya ang phone ko. Kinuha naman niya ito sa akin pero sa marahas na paraan.

“I was just surprised. I thought there was a bad guy has entered the house.”

“My God Zoey, akala ko nag aaway na kayo. I asked Clyde to checked you. Dahil hindi mo kami tinawagan ng papa mo kanina.”

“Im fine here dad. I hang up now. Baka maubusan pa ng dugo si Clyde.“sabi nito. Hindi na nito hinintay na makasagot si tito ay pinindot na nito ang end botton.

“Stand up. Let me treat your wound.“sabi nito. Wala man kaimo-emosyon ang mukha nito ay tinulungan niya akong makatayo at ipinaupo sa gilid ng kama nito. “Next time, don’t enter my room without my permision. I thought you as a bad guy.” May kinuha ito sa drawer ng kabenet niya. A first aid kit.

Maingat na nilinisan niya ang sugat ko na siya ang may gawa. Tumingin pa ito sa akin ng matapos niya iyon tapalan. Pinipigil ba nito ang ngiti niya.

Ah! Damn again. He was looking to that damn band-aid.

Tumayo ulit ito at ibinalik ang kit sa drawer. Kumuha din ito ng white shirt at inihagis iyon sa akin.

“Change your clothes into that. I think kakasya yan sayo. Then you can leave now. And also lock te door when you leave.“sabi nito. Hindi na niya ako nilingon at nagtuloy na ito sa banyo. Narinig ko na ang lagaslas ng tubig at siguradong naliligo na ito.

Tumayo na din ako at lumabas ng kwarto nito. Sa sala ko na lang siya hihintayin dahil alam kung lalabas ito para kumain.

Kahit masakit man ang tagiliran ko ay napangiti ako dahil habang nililinisan nito ang sugat ko ay unti unting lumambot ang ekspresyon ng mukha nito. Nawala na din ang galit sa mga mata nito habang nakatingin ito sa akin kanina. At ng sabihing makakaalis na ako ay wala na ang tigas at bigat ng boses nito.

This will be the good sign para magkasundo kami. I hope so. Because I miss him. I really miss him.

---

YuChenXi

#10: Zoey

Nakarinig ako ng yabag patungo sa kwarto ko. Nagtataka man ako kung paano ako nakapunta sa silid ko ay hindi ko na inintindi iyon. Ang huling natatandaan ko kasi ay sa sofa ako nakatulog. Marahil nag sleep walk ako kaya narito ako ngayon. Madilim na sa labas ng tumingin ako sa bintana. Anong oras na ba. Ewan. Hindi na mahalaga iyon.

Kinuha ko ang pocket knife ko sa drawer sa bedside table ko. Mabilis akong nagtago sa likod ng pinto ng silid ko ng marinig kong malapit na ang mga yabag. Ng masigurado ko ng nakapasok ito at kayang kaya ko ng abutin ito ay agad akong lumapit dito ng walang kaingay ingay at ititutok sa tagiliran nito ang matulis na kutsilyo.

“Calm down Zoey, Im not here to fight again.” It was Clyde. Pero ano na naman ang binabalak ng taong niyang at pumasok na naman siya ng walang paalam sa silid ko. May binabalak na naman ba siyang masama sa akin.

Ang isipin iyon ay lalo kung diniinan ang pagkakaturok ko ng kutsilyo sa tagiliran niya. Naramdaman ko na napaigik siya dahil bumaon na ang tulis ng kutsilyo sa balat niya.

At ang lalo kung ikinainis ay ang gawing dahilan ang daddy kaya hindi ko napigilan ang sarili kung mas lalong idiin ang talim ng hawak ko sa tagiliran niya kaya naman umagos na ang dugo niya duon.

Ipinakita niya ang call log ng messenger niya at hindi nga siya nagsisinungaling lalo na ng tawagan muli ang daddy.

“My God Zoey, take it off.” Sigaw ng daddy sa kabilang linya ng ipakita ni Clyde ang tagiliran niya ng tanungin siya nito kung bakit nakangiwi siya. Alam kung nasasaktan na ito. Sino ba naman ang hindi kung may kutsilyong nakaturok sa tagiliran. Bigla naman akong natauhan ng makita ko ng masaganang umaagos ang dugo niya ng tignan ko.

Hindi ko ipinahalata na bigla akong nag alala. Napaluhod pa siya ng tanggalin ko ang nakatarak sa kanya at inihagis ko ang kutsilyong hawak ko. Nakangiwi man, inabot niya sa akin ang cellphone niya. Marahas na kinuha ko mula sa kanya iyon at kinausap ko ang daddy. Habang kinakausap ko ito ay patingin tingin ako kay Clyde na nakaluhod na sa sahig at pilit na tinatakpan ang sugat para hindi gaanong umagos ang dugo niya mula duon. Agad kung tinapos ang usapan namin ni daddy at sinabing gagamutin ang sugat nito at baka maubusan pa ito ng dugo.

Tinulungan kong makatayo ang napaluhod ng si Clyde sa sahig. Nakaramdam talaga ako ng pag aalala sa kanya ng makita kong halos nanghihina na. Pero hindi ko iyon ipinahalata.

Nilinis ko ang sugat niya. Naramdaman ko man ang pagtitig niya sa akin habang ginagamot ko siya ay hinayaan ko na lang at hindi na sinita pa. Kabayaran ng nawala niyang dugo kani kanina lang.

Pero halos hindi ko mapigilan ang mangiti ng mabistahan kong mabuti ang mukha niya ng tingalain ko siya. Hindi naman niya siguro nahalata na nawili ako sa pagtitig sa kanya.

Sino ba ang hindi mangingiti kung makikita mo ang isang Clyde Alcaide na may hugis pusong band-aid at hello kitty ang design sa pisngi.

Agad akong tumalikod ng hindi ko na kayang pigilan ang ngiti ko. Kinuhanan ko siya ng puting t-shirt at inihagis sa kanya para mapagtakpan ang ngiti sa mga labi ko.

“Change your clothes into that, then you can go now. And don’t forget to lock the door when you leave.“sabi ko.

Hindi ko na hinintay na makapagsalita siya at tinungo ko na ang banyo para makaligo na at magamot ko naman ang mga pasa ko. Para makainum na ako ng pain killer. Medyo nasobrahan yata ako sa laban ngayon araw na ito. Pilit ko man pinapatatag ang sarili ko sa harapan ni Clyde kanina kahit halos wala ng lakas ang katawan.

Malakas ang mga bawat bitaw ng suntok at sipa niya kanina. At mabuti na lang kahit maliit ang katawan ko kaya kung indain ang mga iyon. Nasanay narin kasi ang katawan ko na masaktan.

Napatingin ako sa salamin sa banyo ng matapos na akong maligo. Hindi man napuruhan ang pisngi ko pero nangitim parin iyon. Ang mas malala sa pangingitim ay ang braso ko. Ang pagsangga ko sa huling sipa kanina ni Clyde. Parang nalamog yata ang laman ng braso ko dahil masakit na kahit hawakan ko lang ng kaunti. Pero mabuti na rin na sa braso ko iyon tumama dahil kung hindi ko iyon nasangga malamang tumama iyon sa mukha ko at tuluyan akong makatulog. At ang isa pang ipinag papasalamat ko ay ang pagdating ni tito Clent. Dahil kung hindi siguradong ang huling banat namin kanina ay iyon na ang huli ko. Dahil nakaramdam na din ako ng panghihina.

Masakit na masakit na ang buong katawan ko. Napangiwi ako ng muli kung haplusin ang braso ko. Hindi ko na ito halos maigalaw para punasan ang katawan ko.

Lumabas na ako ng banyo at ng nakapagbihis na ako ng pantulog ay kinuha ko ang aid-kit ko at tumungo sa sala. Duon ko na lang gagamutin ang pasa ko habang nanunuod ng TV.

“Why are you still here.?“tanong ko kay Clyde ng maabutan kong kampanting naglalaro sa cellphone nito. Kung gagawa pa ito ng hindi maganda ngayon sa akin hindi ko na alam kung kaya pa ng katawan ko ang lumaban. Sa katunayan nanginginig na ako. Dala na din ng pagod at gutom.

Shit! Huwag naman sana.

Nag angat siya ng tingin sa akin saka isinantabi ang cellphone. Tumingin din siya sa hawak kong first aid-kit. Tumayo siya at lumapit sa akin. Napaatras ako. Nagkalukuhan na. Ano ang binabalak niya. Wala pa naman akong makitang ibang imosyon sa mukha niya.

“I warn you Clyde. If you make a mistake, I’m not only giving you a stab. “banta ko sa kanya kahit ang totoo nanghihina na talaga ako. Pero hindi siya nagsalita at walang babalang kinuha mula sa akin ang hawak kong first aid-kit. Hinila ako at pinaupo sa sofa.

“Hey! Your over doing.“sita ko ng makabawi ako sa pagkabigla.

Tumingin muli siya sa akin. Pero iba na ang uri ng titig niya. Nagsusumamo. Hindi rin siya nagsalita bagkus kumuha ng ointment at magaang pinahiran ang pasa ko sa pisngi. Iniwas ko ang mukha ko sakanya pero pinigilan niya ako ng humawak siya sa baba ko at muling ipinaharap sa kanya.

“I can treat my own bruise in my face.“sita ko sa kanya at inagaw ang ointment pero agad niya iyon inilayo sa akin.

“I insist, pwede ba kahit man lang sa sandaling ito, hindi na muna tayo mag aaway. My God Zoey, napaka stubborn mo.” May kalakasang sabi niya sa akin saka seryuso na namang tumingin sa akin.

“But I don’t need your help.”

“But I want to help you.” Muli niyang nilagyan ang hintuturo niya ng ointment at pinahiran ang pisngi ko. Sa pagkakataong ito hindi na ako umiwas pa. Hinayaan ko na lang siya sa ginagawa.

Matapos niya iyong malagyan kinuha niya ang braso ko at tinignan niya iyon.

“I kick too much.“mahinang sabi niya habang nakatingin sa braso ko. Hahawakan na sana niya ang pasa ko duon ay iniwas ko iyon sa kanya. Masakit iyon kahit padampi lang.

“No! Dont touch it.” Pero hindi siya nakinig at nilagyan din iyon ng ointment. Napapangiwi ako habang pinapahiran niya iyon.

“Ouch! Carefull. Its hurt.”

“Sorry! Ginagawa ko naman ang best ko para hindi madiinan eh.“sagot niya. Mas ito pa yata ang nasasaktan habang nakikita niya akong nangingiwi tuwing papahiran niya ang pasa ko. Nanginginig din ang mga kamay nitong gamit sa pagpahid.

“Your shaking Clyde. Let me.”

“Ako na sabi eh.“nakipag agawan ako sa ointment na hawak niya. “Just sit. Malapit na matapos.”

Hindi na ako nagsalita pa. Hinayaan ko na lang ulit siya. Pero hindi ko maiwasan ang hindi parin mapangiwi habang napapadiin ang paglalagay niya ng ointment sa braso ko. Parang mahihiwalay na ang balat sa braso ko sa sakit niyon.

“Ayan. Tapos na.“nakangiting tumingin ito sa akin habang ibinabalik ang ginamit sa mga pasa ko. “May dala akong pain killer. Kumain na muna tayo.“tumayo na ito. Nakangiting inilahad ang mga kamay sa akin.

Napatitig naman ako sa kanya. Ngayon ko lang nabistahang mabuti ang mukha niya habang nakangiti. At nakakagaan ng pakiramdam ang ngiti niyang iyon sa mga labi. Kung hindi lang sa masamang nangyari sa pagitan namin. Malamang hindi ganito ang sitwasyon namin ngayon.

Masisisi ba niya ako kung galit ako sa kanya. Ninakaw niya ang virginity ko. My God. It was my first pero sa isang lalaki pa. Sa kanya pa talaga. Kaya galit na galit ako sa kanya. Hindi ko mapigilan ang pagkulo ng dugo ko kapag nakikita siya.

Pero ang titigan siya ngayon na may masuyong ngiti sa mga labi ay hindi ko makapa sa dibdib ko ang galit. Hindi ko mapigilan ang humanga ngayon sa kanya.

Damn! Pilit na iwinaksi ko sa isipan ko ang ngiti niya at agad na nagbawi ng tingin.

“Walang pagkain dito. Mag oorder pa ako ng makakain.“sagot ko at tumayo na. Hindi ko na pinansin ang nakalahad niyang palad sa akin.

“Nagluto ako. Kaso malamig na. Iinitin ko na lang ulit.” Nadismaya man siya sa hindi ko pagtanggap ng mga palad niya ay tinungo niya ang kusina.

Sumunod na lang ako sa kanya. Mukhang feel na feel nito gumalaw sa penthouse ko ah.

“Gigisingin na sana kita ng matapos akong magluto kaso, halos mapatay mo na ako kanina.”

“Malay ko bang sinabihan ka ni daddy na tignan ako.” Nakasunod ang tingin ko sa kanya ng isa isang kinuha ang nakahandang pagkain sa mesa at inilagay iyon sa oven at pinainit. “Niluto mo ulit ang mga iyan?”

“Yes! Para naman kahit papaano ito ang pangbawi ko sa kasalanan ko sayo.”

Napalabi ako sa sinabi niya. Kung dadaanin niya sa mga pagkain ang paghingi niya tawad sa akin malamang agad akong bibigay lalo na at ito mismo ang nagluluto.

Pero hindi ko akalain ang isang Clyde Alcaide ay mag aabalang magluto. Bihira sa mga lalaki ang gustong magluto at marunong magluto. Ako nga wala akong alam sa pagluluto pero mahilig akong kumain.

Muli niyang inihain ang mga pagkain ng mapainit na niya ito.

Damn! Parang gusto kong maglaway. Sa tingin pa lang masarap na. Ano na lang kung kakainin ko na sila.

Hindi ko na siya hinintay na yayain akong umupo at kumain. Dahil kusa na akong dumulog sa hapag.

“Itadakimasu.” Sabi ko sa salitang japanese. Na ibig sabihin ay salamat sa mga pagkain. Nakangiti ko pang pinagsalikop ang mga palad ko at bahagyang yumuko.

Sinimulan ko ng lantakan ang mga pagkain sa harapan ko ng mapansin kong pinapanuod lang ako ni Clyde habang kumakain.

“Hey! Aren’t you hungry?“tanong ko. “If you keep starting at me, I will eat this all.”

“Sige lang, makita ko lang na nasasarapan ka sa niluto ko ay parang busog na busog na ako.”

“Duh!” Pairap na tumingin ako sa kanya. “Uhm! Yummy.“hindi ko na mapigilan ang sarili ko. Ang sarap talaga.

Bahala siya kung ano ang iniisip niya ngayon sa akin. Sabihin na niya matakaw ako, wala na akong pakialam. Pero ilang sandali pa ay nagsimula na din itong kumain. Nakipagsabayan sa akin.

“When did you learn to cook?“tanong ko sa pagitan ng pagnguya.

“Four years ago. Simula ng nalaman kung mahilig ka sa mga pagkain.”

Napatingin ako sa kanya dahil sa sagot niya. Bumagal pa ang pagnguya ko dahil sa pagkabigla.

“Stop kidding.“wala sa loob kong suway.

“Im not kidding pagdating sayo Zoey.“seryusong sabi pa nito.

Hindi ko alam ang sasabihin ko sa kaseryusuhan ng mukha niya. Muli kong ibinaling ang pansin ko sa kinakain ko. Pero hindi na gaya kanina na para bang nakikipagkarera ako sa pagkain.

“Cut the crap. Huwag mong sabihin iyan. Baka mawalan ako ng gana.” Pang iiba ko ng usapan. Hindi yata kinaya ng isip ko ang sagot niya.

Narinig ko na napabuntong hininga siya.

“Ubusin na muna natin ang mga pagkain. Saka tayo mag usap. Sana naman this time. Pakinggan mo ang mga paliwanag ko.”

Hindi ako na ako umimik. Muli ko na lang itinuon ang pansin ko sa pagkain.

Pagbibigyan ko siya ngayon. Makikinig ako sa mga paliwanag niya. Pero hindi ibig sabihin na nakalimutan ko na ang ginawa niya sa akin. Kung makikipagbangayan na naman ako sa kanya baka mauwi na naman sa sakitan ng katawan. Wala pa akong lakas para muling makipaglaban dito. Saka na lang. Pag bumalik na ang lakas ng katawan ko.

Wala na kaming imikan hanggang sa maubos ang mga inihanda niya. Nagtulungan pa kaming naghugas ng pinagkainan namin. Ng matapos kaming magligpit nagyaya na ito sa sala.

“Inumin mo na muna yan para mawala ang pananakit ng katawan mo.”

Pain killer.

“Sabihin mo na ang gusto mong sabihin ngayon. Bibigyan kita ng pagkakataon magpaliwanag. Pero ibig sabihin ay mapapatawad kita sa ginawa mo. Depende na rin iyon sa mga paliwanag mo.” Panimula ko ng hindi pa ito nagsasalita.

Humugot ito ng malalim na hininga saka seryusong tumingin sa akin.

“First, I want to say sorry that day. I mean sa pagsuntok ko sayo just to take you as mine. Pero hindi ako hihingi ng sorry dahil sa ginawa kung pag angkin sayo.”

“What?” Abat anong klaseng pagsosorry iyan kung ang main ng kasalanan niya ay ang nangyari sa amin.

“Look Zoey, i was trying my best to say sorry. This is my first time to ask for forgiveness.”

“So, it is my fault that you’re sorry now?” Tanong ko dito. Nagsisimula na naman uminit ang ulo ko.

“Please listen. Ito lahat ang una ko. Ang una sa paghingi ng pakiusap. At ang una sa paghingi ng tawag. Zoey, kinakaya ko ang pagbabago kong ito dahil sayo. So please, try to understand and listen to me.”

Pinagmasan ko siyang mabuti. Inarok kung gaano ka totoo ang paghingi niya ng tawad. Nakatingin naman ito ng deretso sa akin.

Mga matang punong puno ng pag susumamo. Na para bang ano mang oras ay maglalabas iyon ng mga luha kung hindi pinagbigyan.

“Go on!” Wala sa loob kong pagpayag. Pakikinggan ko siya dahil nakikita ko naman kung gaano katotoo ang sinabi niya.

Pero bakit gumaam ang pakiramdam ko dahil ako ang dahilan ng pagbabago niya gaya ng sinabi niya. Ako ang dahilan kung bakit niya nagagawang mag sorry ngayon. At ang isipin na ang Clyde Alcaide, ang tinagurian cold hearted devil ay nasa harapan ko at nagsusumamong patawarin ko.

Bahagyang ngumiti ito sa pagpayag ko. At agad na ding sumeryuso. Lumapit ito sa akin at hinawakan ako sa mga palad ko. Damang dama ko ang init na nagmumula sa mga palad nito.

“You don’t need to hold my hand.“sita ko dito ng maramdaman ko ang pagpisil nito at hinila ko ang palad mula rito.

Napakamot naman ito ng ulo. “Kung makakalusot lang naman.”

“Abat-“bibigwasan ko sana siya pero kumirot ang braso ko kaya hindi ko itinuloy. “Alcaide, sabihin mo na ang lahat ng gusto mo, hindi iyong may pahawak hawak ka pang nalalaman. Baka gusto mong dagdagan pa ang saksak diyan sa tagiliran mo.” gigil na sabi ko dito.

Pero ang luko nakangisi na at parang hindi pinansin ang gigil ko.

“Hehe! But what I like is, I who get into you.”

Abat talaga naman. What is he trying to say. Pero parang biglang uminit ang mukha ko ng marealize kung ano ang ibig niyang sabihin. Sa gigil ko kinuha ko ang unan sa sofa at ibinato iyon sa kanya. Sinalo lang niya ito.

“Ok, ok. Sorry again.“taas ng mga kamay niya.

Inirapan ko ito para mapagtakpan ang pamumula ng mukha ko. Nakaramdam pa ako ng pagiinit ng katawan ng maalala ko ang bagay na iyon.

Ipinilig ko ang ulo ko para mawala sa isip ko pag pa flash back ng eksinang iyon sa pagitan namin. But….

Fuck! I feel that I have reaction. Umupo ako agad at kinuha ang unan at inilagay iyon sa lap ko para mapagtakpan iyon.

“May balak ka pa bang magpaliwanag?” Nilangkapan ko ng galit ang tanong kong iyon sa kanya. Hindi naman siguro ito nakahalata diba? “Kung wala na makakaalis ka na. Hindi iyong sinasayang mo ang oras ko. Gusto ko ng magpahinga, kaya kung wala ka ng ba-”

“I love you.“putol niya sa mahabang lintaya ko dahilan para agad akong napatingin sa kanya.

Tama ba ang narinig ko o dinadaya lang ako ng pandinig ko.

“I love you.“pang uulit nito.

Wala akong maapuhap na isagot sa sinabi niya. Nakatitig lang ako sa kanya.

“Alam kong hindi ka maniniwala pero iyan ang nararamdaman ko. Alam mo ba sa una hindi ko tanggap ang relasyon ng papa at daddy, dahil iniisip ko bakit kailangang pareho nilang lalaki ang pinakasalan nila. Hindi ba sila nanandidiri sa isat isa. Hindi ba sila naapektuhan sa mga sinasabi ng mga tao sa kanila. Minsan nga, hiniling ko na sana hindi sila ang mga magulang ko, ikinakahiya ko sila. At hindi ko pinangarap na sundan ang yapak nila. Pero nagbago iyon ng makita kita ng makilala ka. Nawala ang hiyang nararadaman ko tuwing nakikita ko ang papa at daddy na magkasama at kasama ko sila. Naging proud ako sa kanila dahil kahit na anong pagsubok at panlalait ay kinakaya nila. Duon ko naramdaman na hindi ko dapat ikahiya ang mga magulang ko at alam ko na ganun ka din sa mga magulang mo. At pinangako ko sa sarili ko na gagawin ko ang lahat para mapasaakin ka.”

“Inalam ko ang lahat sayo. Mga hilig mong gawin, o mga paborito mo. Alam mo bang sa lahat ng mga naging laban mo sa mga kumpitisyon ay nanduon ako. Inipon ko pa lahat ng vedio sa mga laban mo at paulit ulit ko iyong pinapanuod tuwing gusto kita makita. Kung naminmmiss kita. Sabihin mo ng baliw ako, pero totoo lahat ng ga sinabi ko. At ng nalaman ko pang mahilig kang kumain, pinilit kong matutong mag luto. Tinawanan pa nga ako ng mga kaibigan ko. Pero wala akong pakialam sa kanila. Bakit mapapasaya ba nila ako gaya ng kapag nakikita kita. Napapabilis ba nila ang tibok ng puso ko kagaya kapag nakikita kitang nakangiti. Hindi. Kaya kahit hindi na kinakaya ng schedule ko ay kumuha ako ng extra unit sa cooking just to learn. Para kapag nagkita na tayo maipagluto kita ng kahit na anong gusto mong kainin.”

“Ang balak ko ay ang puntahan ka sa Japan kapag nagtapos na ako sa taong ito. Pero nakiayon sa akin ang panahon at pinadala ka dito nina tito. Hindi ko nga kayang ipaliwanag ang sayang naramdaman ko ng ibalita iyon ng papa ko. At ng ibilin ka nila sa akin. Syempre agad akong pumayag. Pero hindi ko naman alam kung paano at ano una kong gagawin para malapitan ka. Gusto ko pang magwala at magalit ng nalaman kong hindi ka sa penthouse tumuloy at nakipagsiksikan ka sa dorm ng mga lalaki. At sa unang pagkakataon nakaramdam ako ng inggit sa iba dahil malaya ka nilang nakakausap. Nalalapitan. Kung ano ano at sino sino na ang ipinadala ko at gawan ng dahilan pero hindi ka parin lumipat. Kaya habang nag iisip ako ng paraan pinagsawa ko na lang muna ang sarili ko na pagmasdan ka sa screen ng cellphone ko sa mga cctv na nakakalat sa buong eskwelahan. And then, the first time na nakalapit ako sayo ay nuong may mga lalaking nagtangkang gawan ka ng masama. Halos lumipad na ako sa bilis para lang mapuntahan kita agad na kahit alam kung hindi mo kailangan ng tulong ko. Pero sumiklab ang galit ko ng may ibang nakahawak sayo.”

“Ayaw kong may ibang hahawak ng pagmamay ari ko. Ng taong mahal ko. At matapos ang insedenteng iyon, nagsumbong na ako kay tito Zy. Kaya ng gabing nakalapit ka na duon agad kitang pinuntahan at dalhan ng pagkaing niluto ko. But I notice that you havent locked your door kaya pumasok na ako ng hindi ka sumagot o pagbuksan ako. Then I saw you sleeping. Duon ko pinagsawa ang mata ko na titigan ka. Ang mahaplos ang mga pisngi mo. At dampian ng halik ang mga labi mo. Mahawakan ka ng mga kamay ko. At makulong ka sa mga bisig ko. But you hit me. That night.”

“Pero ang isa sa ikinagalit ko ng tuluyan ay ang makita kang nilalandi ka ng babaeng iyon mismo sa harapan ko. At ng marinig ko ang sinabi mo sa kanya. Kaya hindi na ako nakapag isip pa ng maayos. Nilamon na ng buong pagkatao ko ang selos. Gusto ko na siyang burahin sa mundong ito kung hindi mo lang ako binigyan ng suntok.”

“Then I decided na sa oras na iyon mismo, maarkahan ko na ang dapat ay sa akin lang. Para wala ng magtangkang landiin ka. Ayaw ko man na saktan ka ng araw na iyon, iyon na lang ag tanging paraan ko para maisakatuparan ko ang binabalak ko. Nagtagumpay nga ako. Naangkin kita. Naranasan ang kakaibang sarap sa piling mo. Pero dahilan naman iyon para kamuhian mo ako ng tuluyan. Kaya heto ako Zoey, humihingi ako ng tawad dahil nasaktan kita ng araw na iyon at pinagsisihan ko iyon. Pero gaya ng sinabi ko, hindi ko pinagsisisihan ang pag angkin ko sayo.”

---

YuChenXi

#11: Zoey

“Pero hindi ko pinagsisisihan ang pag angkin ko sayo.“iyon ang huling salita na narinig ko mula kay Clyde sa pagkahaba habang kwento at paliwanag niya.

Love at first sight. Iyon ang tamang term sa sinabi nito. Ang mahalin ako sa unang bese pa lang niya ako nakita.

Kung hindi ba sa akin ay hanggang ngayon ay ikinakahiya niya sina tito Clent na mga magulang niya. Pero bakit sa akin pa. Hindi ko nga ikinakahiya na pareho ding lalaki ang mga magulang ko, pero hindi ko naisip na sundan din ang yapak nila. Hindi ko naisip na magkakagusto din ako sa pareho kung lalaki.

“Zoey.“tawag pansin niya ng hindi ako nagsalita.

Lumunok muna ako dahil parang may bumara sa lalamunan ko. At wala akong alam na sasabihin dito. Matapos ang mga narinig ko dito ay lalo pa akong naguluhan. Hindi ko alam kung ano ang dapat na reaction ko sa mga sinabi niya. Kung matutuwa ba ako, maiinis, o idi-dead ma ko na lang.

“Hayaan mo akong ipadama ang pagmamahal ko sayo.“patuloy nito ng hindi pa ako sumagot.

“Pero hindi tama Clyde.” Sa wakas nasabi ko din. Hindi dapat niya mahalata na naapektuhan ako sa mga sinabi niya.

“Alin Zoey? Hindi din ba tama ang relasyon ng mga magulang natin, ganun ba? Zoey, wala akong pakialam kong labag man sa mata ng mga mapanuring tao o sa Diyos ang magmahal ng kapwa nating lalaki. Kung labag man iyon, bakit pa tayo binigyan ng puso. Puso na kusang tumitibok sa taong mahal natin. Hindi ko naman ginusto na sayo tumibok ang puso ko. Zoey! Tao lang ako na marunong magmahal.”

“Sorry! Pero hindi ko pa naisip na pasukin ang bagay na iyan.”

“I know. But please, give me a chance na patunayan na tapat ang hangarin ko.”

Umiling ako. “Hindi pa ako handa Clyde.”

“Then I’m willing to wait Zoey, pero huwag mo akong pipigilan na mahalin ka. Dahil hindi ko kaya. At ngayong nasabi ko na ang nararamdaman ko, asahan mong sa mga darating na mga araw ay nasa paligid mo lang ako.”

Tumayo na ako sa pagkakaupo.

“Lets end this for tonight. Gusto ko ng magpahinga.” Mahinang sabi ko dito. Tinungo ang pinto at binuksan iyon.

Tumingin ito sa akin. Parang ayaw pa niyang umalis.

“Zoey-.”

“Lets talk some other time Clyde.”

Tumango ito. Mabigat man siguro ang mga paa nito dahil ayaw pang umalis ay tinungo na ang pintuang nakabukas. Pero ang hindi ko inaasahan na gawin niya ay ang dampian ako ng halik sa mga labi.

“I miss you. But I can wait.“mga huling salita niya bago siya tuluyang umalis.

Gusto ko man siyang sitahin ulit pero pinigilan ko na lang amg sarili ko. Ipinid ko ang pituan pasara at siniguradong inilock ko iyon. Napasandal ako sa pituan. Tulalang nakatingin sa kawalan at dinama ang labing dinampian ng halik ni Clyde.

I love you!

Ang unang katagang tumatak sa isip ko sa mga sinabi ni Clyde.

I miss you! But I can wait.

Bakit kusang nag play play sa utak ko ang mga iyon. Ayaw ko man isipin pero paulit ulit na naririnig ko iyon. Na para bang nasa tabi ko lang siya.

Anong nangyayari sa akin. Nag didileryo na ba ako dahil sa sakit ng katawan ko?

Marahil nga. Ipahinga ko lang siguro ang katawan ko ay mawawala na sa sistema ko ang mga sinabi ni Clyde. Makakalimutan ko din ang mga iyon.

“Aahhhh!” Impit kong sigaw. Agad kung tinungo ang silid ko at padapang nahiga.

Damn! Napamaluktot pa ako dahil kumirot ang braso ko dahil sa pagtalon ko sa kama. Nakakainis naman kasi. Bakit ba kasi ganito ang naging epekto ng mga sinabi ni Clyde sa akin.

Habang pinakikinggan ko siya kanina ay damang dama ko ang bawat salita nito. Simula sa ikinahiya niya minsan ang mga magulang. Hanggang sa makadama siya ng galit, selos. Damang dama ko iyon. Kaya naman heto. Kakaiba ang tibok ng puso ko habang naiisip ang pagtatapat nito. Iyong tibok na kumakabog talaga sa dibdib. Iyong ramdam na ramdam mo ang paggalaw ng puso ko. At naririnig mo mismo ang malakas na tibok nito.

Nasa kalaliman ako ng pag iisip ng tumunog ang cellphone ko. Tinignan ko kung sino iyon. It was Azumi Tanaka, one of my male friend in Japan. And also companion in martial art.

“Kon’nichiwa A-zumi.” Sagot ko sa tawag niya.

“Zoey.“sigaw nito sa kabilang linya kaya naman nailayo ko sa tenga ko ang phone ko. “Ogenkidesuka? Anata wa watashi o yobanakatta.” (Kumusta ka na? Hindi ka na tumawag sa akin.)

“Sakende wa ikemasen. Watashi wa genkidesu. Soshite watashi wa kono sūjitsu dake isogashīdesu. Dakara watashi wa anata o yobu jikan ga arimasen.” (Huwag kang sumigaw. Maayos lang naman ako. Marami lang akong ginagawa nitong nakaraang araw.)

“Anata wa mada bujutsu o renshū shite imasu ka?”( are you still practicing martial art?)

“Hai, demo onaji janai.” (Oo, pero hindi na madalas gaya diyan.) “Jitsuwa kesa tatakattanode zenshin ga itai.” (Actually, masakit nga ang buong katawan ko dahil napaaway ako kaninang umaga.) Pagkukwento ko sa kanya.

“Nani? Dare? Anata wa watashi ni anata o bakkuappu shite hoshīdesu ka?” (Ano? Kanino? Do you want me to back you up)

“Hitsuyōna shi,” (no need) “Dare mo watashi o taosu koto ga dekinaikara.” ( Because nobody can defeat me.)

“Hai, Shikashi, anata wa anata ga kega o shita to itta. Waruidesu ka?” (pero sabi mo masakit ang katawan mo. Hindi ba malala?) Napangiti ako dahil halata sa boses nito ang pag aalala. Siya kasi ang nag aasist sa akin kapag may laban ako. Siya ang gumagamot ng pasa at sugat ko pag natatamaan ako. Siya din ang nag i-encourage sa tuwing sasabak ako sa laban. Kaya naman hindi nawawala dito ang pag aalala tuwing may sinasalihan akong compitation.

“Amari nai.” Sagot ko sa kanya. Marami pa kaming napag kwentuhan gaya ng may bagong sumali sa team ng martial art. Mga panalo nila sa ibat ibang laban. At higit sa lahat love life. Love life niya at kinulit din ako kung may nagugustuhan na rin ba ako dito. Syempre sinabi kong wala. Alangan naman na sabihin ko pa sa kanya na yong mismong nakalaban ko kaninang umaga ay nagtapat sa akin. Huwag na lang. Dahil hahaba pa ang usapan namin.

“Soshite watashi wa yoi shirase ga arimasu. Watashi wa anata no iru onaji gakkō de benkyō shitai to chichi ni iimashita. Soshite kare wa sō itta.”

“Really. When?“tanong ko.

“Konshū-sue. Watashinochichi mo watashi no ronbun o AU ni watashite imasu. Soshite karera wa sudeni sore o shōnin shimashita.” (This weekend. My father also handed my paper to the AU. And they have already approved it.)

“See you then Azumi. See you soon.”

“Osoku natte kita yo. Watashi wa anata ni mōichido denwa suru yo.” (it’s getting late. i’ll call you again some other time.)

“Hai, watashi wa anata no tomodachi ga inakute sabishīdesu. Mata chikaiuchini o ai shimashou. Sayōnara.” ( Yes, i miss you my friend. See you soon. Goodbye.) Paalam nito. End tone na ang sumunod na narinig ko.

Muli kung ibinalik sa bedside table ko ang cellphone at umayos na ng higa. Mukhang umaapekto na ang pain killer na ininum ko. Dahil hindi ko na maramdaman ang sakit sa braso ko ng madaganan ko iyon.

Makakatulog na din ako ng maayos.

=

Mabilis akong lumabas ng kwarto ko ng makitang late na late na ako. Napasarap ako ng tulog at hindi ko na namalayan ang oras.

Tinungo ko ang kusina at kumuha ng pares ng slice bread. Kakainin ko na lang habang nasa daan ako papasok.

Napatalon pa ako at nabitawan ang tinapay sa bibig ko ng mabungaran ko si Clyde sa may pinto ng buksan ko ang mga iyon. May mga hawak hawak ito sa dalawang kamay na dalawang paper bag.

“Anata wa watashi o odoroka seta.“hindi ko mapigilang magsalita sa salitang japanese dahil sa gulat. (You startled me.)

“Watashi wa sore o imi shimasendeshita.“sagot nito. Hindi na ako magtataka kung bakit marunong nga itong magjapanese. Sa sinabi nito kahapon na inalam ang lahat tungkol sa akin ay poseble nga iyon.

“Sa susunod huwag kang susulpot na lang bigla.“sita ko dito bago tinapunan ng pansin ang tinapay na nahulog na sa sahig. Pinulot ko iyon at itinapos sa basurahan. “Anong ginagawa mo dito, kaaga aga, naghahanap ka ba ulit ng away.”

“Im here to have breakfast with you.“sagot nito at itinaas ang mga dala. Hindi pinansin ang paninita ko sa kanya. “Come, kumain ka na muna bago pumasok.“aya nito saka tuluyan ng pumasok sa loob.

“Hey! Hindi pa kita pinapapasok.”

Ngumiti ito saka napakamot ng ulo.

“Lalabas pa ba ulit ako para papasukin mo ako. Halika na nga, lalo kang malate sa klase mo.” Panghihila niya sa akin papunta sa kusina.

“Nagluto ako ng sempleng bento para sa agahan. Sana magustuhan mo.“sabi nito habang inilalabas ang pagkain sa bag.

Ganun na lang ang pagkanganga ko ng makita ang ginawa nito. Semple na lang ba ang tawag sa ginawa nito. Kung maghuhugis puso siguro ang mga mata ko ay kanina pa iyon hugis puso. Hindi ko na rin mapigilan ang mapalunok at parang may sariling isip ang mga paa ko at tinungo ko ang lamesa at umupo.

“Do you like it?“tanong nito ng makakuha ng kutsara at tinidor at ibinigay sa akin.

Tumango ako ng sunod sunod. Jusko kung ganito araw araw na ipaghanda ako ni Clyde ng pagkain, maiinlove na talaga ako sa kanya. Goddamit! Food is one of my weakneses. How did he know that.

“But its so cute. How can I eat them.“napatingin pa ako kay Clyde habang subo ko na ang kutsara dahil takam na takam na ako sa pagkain.

Tumawa ito sa sinabi ko and pat my head while stroking my hair.

“Just eat it.“malambing na sabi nito saka umupo sa kabilang panig ng lamesa.

Parang slow motion pa akong kumuha ng isang bento at isinubo iyon.

Ahhhhhhh! Sigaw ko sa isip. Napakasarap. Parang may star na sa mga mata ko sa sarap. May nakikita pa yata akong lumilipad na puso sa paligid ko. Parang gusto kung maiyak sa sarap ng pagkain sa harap ko.

“Hey! Are you ok?“tanong nito ng mapansing lumilipad ang isip ko. Sino ba naman ang hindi tatangayin ang isip kung ganito kasarap ang pagkain sa harapan ko. At hindi lang iyon. Napakaganda din ng design nito. A cute bento little pinguen.

“Hai!” Nakangiting sagot ko. “Arigato.”

“Hala bilisan mong kumain, ikaw na lang ang hinihintay sa klase niyo.”

Sa sinabi niyang iyon ay binilisan ko na ang pagkain. Hindi ko na pinansin ang cute na cute na mga pinguen sa harapan na halos ayaw kung kainin sa ka cutan. Halos mabilaukan na ako sa pagmamadali. Bakit ba kasi hindi ko namalayan ang oras. Ni hindi ko na narinig ang set ng alarm ng cellphone ko.

“Lets go, sabayan na kita papunta sa room niyo.“aya nito ng matapos niyang iligpit ang dala niya.

“Wala ka bang klase?”

“Mamaya pa. 10 ang una kung subject.”

Habang naglalakad dama ko ang tensyon sa pagitan namin. Wala man siyang imik alam kong may gustong sabihin ito sa akin dahil palagi kong nahuhuli na patingin tingin sa akin.

Marami ding mga studyante nalalampasan namin na napapatingin sa aming dalawa. Makikita sa mga mata nila ang paghanga. Paghanga kay Clyde. At ang iba siguro ay naiinggit sa akin dahil sa akin natuon ang pansin ng taong hinahangaan nila.

“Looks whos here.“narinig kong sabi ng isang lalaking nakasalubong namin sa daan. Tatlong nag gugwapuhang lalaki at isang magandang babae.

Humarang sila sa dadaanan namin. Anong binabalak ng mga ito. Naging mailap ang mga mata ko baka may gawin silang hindi maganda. Pero sino ang mangangahas na harangan ang isang Clyde Alcaide sa sinasakupan niya.

“Tama nga ang sabi sabi ng iba. Your beautiful.“sabi ng isa pa sa mga lalaki.

Umatras ako ng tangkain niya akong hawakan sa pisngi at humarang naman si Clyde dito. Tinignan ng masama ang lalaki pero ngiting ngiti lang ang mga ito.

“They also said that you have a good fighting skill. Hindi ako naniniwala. Bukod kay Alcaide at sa akin ay wala ng ibang hihigit sa amin pagdating sa labanan. Then Im here to prove it.”

“Back off,” matigas na sabi ni Clyde dito.

“I have no time for that now.“sansala ko ng nakikita ang galit sa mukha Clyde dito. “If you want, some other time.” Kampanting sabi ko.

Ngumiti ito saka nagkibit balikat. “Well, palalampasin ko ang araw na ito. Tomorrow after tomorrow, at the gym, I will wait you there at 10.“sabi nito saka niyaya na ang mga kasama na umalis.

Nakahinga naman ako ng maluwang ng wala na sila ng tuluyan sa harapan namin. Saka ko binalingan si Clyde.

“May nangangahas din pala na harangan ka Alcaide.” Sabi ko dito at nagsimula na ulit maglakad.

“Don’t mind them. They are just teasing you.“sagot nito. Sumunod na din naman ito sa akin.

“Teasing me? But they pick a wrong person. Even I looked like a girl and I don’t have muscle, not mean that I am weak.”

“Yeah! Alam ko naman iyon. Masasabayan mo ba ako kung mahina ka.”

“Ako? Haha, nagpapatawa ka yata Alcaide. Baka ang ibig mong sabihin, ikaw ang nakakasabay sa akin at hindi ako.“pangtatama ko sa sinabi niya.

Malakas ito. Magaling din sa laban. Pero hindi iyong tipo na master na niya ang istilo ng martial art.

“Whatever. Basta huwag mo silang pansinin. Pinagtritripan ka lang nila.”

“But I insist. I will give them a good fight.“sabi ko at lalong binilisan ang paglalakad. Hanggang sa tuluyan ko ng marating ang classroom ko.

Nakahinga naman ako ng maluwag ng wala pa ang profesor namin.

“Thanks for the walk Alcaide. You can go now.“pagtataboy ko sa kanya. Hindi na ito umalma pa at tuluyan ng umalis.

Agad naman akong sinalubong ng mga naging kaibigan ko na sa klase. Nag usisa na naman ang mga ito.

“Hindi yata kayo nagbangayn ni Mr. Alcaide ngayon, Zoey.“tanong ni Carlos at tumabi sa akin paupo.

“Sort of. Nakapag usap na kami ng maayos.“sagot ko dito.

“Pero ano ba kasing pinag awayan niyo. Halata naman na may gusto siya sayo.”

“Cut the crap Carlos. Pinagtritripan lang ako nun.“panbabaliwala kosa sinabi niya.

“Simula ng unang taon ko dito, hindi ko pa siya nakita na naglalakad sa labas na hindi ang mga grupo niya ang mga kasama. Ngayon lang. Poseble naman ako lang ang nakapansin nun. Kilalang kilala siya bilang isang stonehearted devil dahil sa lupit niya. Hindi din siya basta basta makikita kahit saan sa parte ng universidad.”

“Stonehearted?“pang uulit ko. Naririnig ko na nga iyon patungkol sa kanya. Pero hindi ko naman nararamdaman iyon sa mga oras na nakausap ko siya. Sa katunayan nga para itong maamong tupa kapag kaharap ako.

“Yes, kaya walang sino man ang nagbabalak na makasalamuha siya. Palagi siyang iniiwasan ng mga kagaya nating estudyante para lang hindi mapag initan. Nakita mo naman kung ano ang nangyari kay Nica diba?“sabi pa nito.

“Speaking of Nica. Where is she. Isang linggo na mahigit mula ng insidenting iyon. Hindi ko na siya nakita pa.“may pag aalala sa tanong ko dito.

“Clyde kick her out here in AU. Iyon ang sabi ng karamihan.”

“What?”

“Kaya huwag ka ng magtaka Zoey, sa kinikilos at ipinapakita ng Clyde ngayon. Nakakasigurado akong may gusto siya sayo. At iyon ang dahilan kaya galit na galit siya kay Nica ng araw na iyon.”

“But that was cruel. Siya na nga itong nakasakit siya pa itong may ganang magpatalsik ng estudyante.”

“Siya ang batas sa eskwelahang ito Zoey, kaya mag ingat ka. Dahil sa mga oras na ito ay inaangkin ka na niyang pag mamay ari niya.“seryusong sabi niya sa akin.

Tumingin pa ito sa paligid bago ako tinapik sa balikat saka bahagyang ngumiti.

“Mahirap na. Baka kapag nagkamali ako, isumbong ako sa kanya.”

Napalabi ako. “Nonsense. Kung ganun man. Hindi basta basta ang inaangkin niya.“sabi ko. Tama namang dumating na ang prof. namin kaya natigil ang pag uusap namin ni Carlos.

Naniniwala ako sa mga sinabi niya. Maalala ko pa kung paano niya gustong lagutan ng hininga si Nica ng araw na iyon. Kung paano manlisik ang mga mata niya. Dahilan iyon para saktan din ako at isinakatuparan ang pag angkin sa akin.

Pero hindi ko na ulit iyon hahayaan mangyari. Maliban na lang kung tuluyang mahulog ang loob ko sa kanya. At magpailalim ako sa kagustuhan niya. Pero hanggat hindi lubusang nahuhulog ang loob ko sa kanya, hindi ako magpapatalo sa kanya.

---

YuChenXi

#12: Zoey

Nakakapanibago, mula ng umagang sumabay sa akin si Clyde papasok sa school ay hindi ko na muli itong nakita. Magdadalawang araw na. Akala ko ba lagi na siyang nakapaligid sa akin pero bakit dalawang araw ng hindi ko siya nakikita. Mabuti nga iyon para walang nangungulit sa akin.

Pero bakit parang may kulang na. Mas maganda pa yatang hindi ko na lang siya pinakinggan sa paliwanag niya para kinukulit parin niya ako. Hindi gaya ngayon. Sasabihin pang gusto ako. Iyon naman pala, hindi na siya magpapakita sa akin. Ano yon. Nasaan iyong kasabihan na a

Damn! Bakit ba ako nakakaramdam ng ganito ngayon. Hindi ko naman siya namimiss sa lagay na iyon diba.

Never mind. Ang mahalaga ngayon ay ang araw na ito para matapos na ang pag aalala ko sa taong humarang sa amin ng araw na iyon.

At ang araw na ito ay ang araw na sinabi ng lalaking humarang sa amin ni Clyde noong nakaraan. Kaya heto nakatayo ako sa gitna ng gym at lumilinga sa paligid. Walang tao. Inindyan ba ako ng mga iyon. Pero kung akala nila ay uurong ako ay nagkakamali sila.

Malakas din ang loob nila na harangan ako kahit kasama ko si Clyde ng araw na iyon. Kaya nasisigurado akong hindi din sila ordinaryong tao. Because no one dare to mess around kapag nasa paligid lang siya.

Naghintay pa ako ng ilang minuto. Total naman wala na akong klase sa mga oras na ito. Mamayang tanghali pa ang huling subject ko. Pero kung hindi pa sila darating, aalis na ako. At hindi ko sasayangin ang oras sa kanila.

“Kanina ka pa ba naghihintay?” Tanong ng lalaki ng bumungad ito sa pintuan ng gym papasok. Nasa likuran nito ang dating mga kasama at nadagdagan pa ng dalawa. Isa pang babae at isang lalaki. Ngayon anim na sila. Lumapit sila sa akin hanggang sa tatlong metro na lang ang layo nila.

Unang lumapit sa akin ang babaeng bagong dating. Maganda ito, balingkinitan ang katawan. Maaliwalas ang mukha nito. Hindi gaya ng unang babae na seryusong seryuso. Ngumiti ito sa akin.

“Your beautifull. Kaya hindi na ako nagtataka kung bakit inlove sayo si Master.“sabi nito. “I’m Kelly.“pag papakilala nito. Inilahad pa nito ang kamay. Tinignan ko lang iyon at hindi iyon tinanggap. Anong palabas naman ngayon ang ibig nitong sabihin sa friendly look niya. Hindi ba niya alam kung bakit kami ngayon nandito.

Master? Sino ang tinutukoy niya. Wala naman ako kilalang master nila. At lalong hindi ko sila kilala. Pero ang isang lalaking bagong dating ay parang pamilyar ang mukha nito. Saan ko nga ba siya nakita?

“Kung nagtataka ka, we are the seven master of monster club. At si master Clyde ang pinuno namin.” Sabi naman ng isa. “I’m Bobby.”

Kaya naman pala hindi sila natinag ng tignan sila ni Clyde ng masama ng araw na iyon. Dahil isa silang grupo.

And the Monster Club tmhe mentioned. Ang building sa loob ng Universidad. Kung saan naglalagi ang mga kilalang estudyante sa eskwelahan. Kung saan nagsasaya ang mga ito kapag may free time. At dito din ginaganap ang mga magagarbong pagtitipon. Dito tumutuloy ang mga bumibisita sa eskwelahan, kapag may mag hahanda para sa kaarawan at marami pang iba.

“Naririnig ko nga iyan. Pero anong ginawa ko at bakit niyo gustong labanan ako. At bakit niyo ako pinag iinitan.”

“Hindi naman sa pinag iinitan ka namin. Ang totoo nga, ayaw ni Master Clyde na nandito kami ngayon. But we lure him just this time. Kahit alam naming magagalit siya sa amin. Pero bahala na kung ano ang parusang ilalaan niya sa amin pagkatapos.” Sabi ng isa pa. “At alam mo ba kung anong naghihintay sa aming parusa dahil hindi namin siya sinunod?”

“Kung ano man ang gagawin niya sa inyo wala na akong pakialam duon. Pero alam na pala niyong mapaparusahan kayo bakit sinuway niyo pa siya?”

“He is Sunny, and I’m Clark.” Pakilala naman ng isa pa. “We never thought that someone like you can give master Clyde a bruise in his face. Sa liit ng katawan mong iyan.“tumawa ito ng pagak.

“Alam mo bang simula ng nandito ka, nabawasan na ang bonding naming pito. Dahil sayo na lang nakatutok ang atensyon niya.”

“Hindi ko kasalanan iyan. Bakit hiniling ko ba na saakin lang ang atensyon niya. Sinabi ko bang hindi na makipag bonding sa inyo.” Sagot ko sa sinabi naman ng isang babae. Sa tuno nito ay galit ito sa pagdating ko sa buhay ni Clyde. Hindi ko naman ginusto na ituon ang atensyon niya sa akin. Bakit ako ngayon ang sinisisi nila. “Kaya ba niyo ba ako hinamon ngayon.”

“Sort of.” Sagot ng lalaking humamon sa akin ng araw na iyon. Seryusong nakatingin ito sa akin. At anumang oras ay susugurin ako. “Walang sino man ang nakakapagbigay ng kahit na anong pasa sa kanya. Pero sa isang gaya mo. Na kahit ako bihira ko siyang matamaan. Kaya hindi ako naniniwala na tinutoo niya ang laban niyong dalawa. Siguro naawa lang siya sayo at ayaw ka niyang saktan ka kaya hindi siya makalaban sayo ng totoo.”

“Kung ganun, hindi kayo naniniwala sa kanya na sinabing ako ang gumawa ng pasa niya.“tanong ko muli. Inihagis ko ang bag na hawak ko sa sahig. Para makahanda ako kung may balak man itong sumugod. “Bakit niyo pa siya tinatawag na master. Kung hindi din pala kayo naniniwala sa kanya. At sa tuno ng pananalita mo, at ang paghamon sa akin ay nakikita kong seryuso ka. Kaya gusto mong patunayan ang lakas ko, tama ba?”

“Ganun na nga. Mas lamang lang sa akin si master ng kaunti sa labanan, kaya sigurado akong babagsak ka. Kung si Master, hindi ka sineryusong labanan. Ibahin mo ako. Dahil wala akong sinasanto.”

“Then show what you got.“hamon ko dito. Saka ko pa siya sinenyasang lumapit.

Sinenyasan naman niya ang mga kasama na lumayo. Unti unti itong lumapit sa akin saka kuyom ang kamaong itinaas ang mga iyon hanggang dibdib.

Nerelax ko lang ang kamay ko at hindi ko na inabalang ikuyom iyon. Iiwas at sasangga lang muna ako sa atake niya. Pag aaralan ang bawat galaw, at kung paano siya lumaban.

Sandali pay sumugod na ito. Inundayan ako ng suntok. Sasanggain ko na sana iyon pero binago niya at inundayan ako ng sipa sa kaliwa. Mabilis na sinangga ko iyon pero masyadong malakas ang pagkakabitaw niya kaya napaatras ako. Kung ganito ang istilo niya, hindi ko na dapat pag aralan pa, makikipagsabayan na lang ako.

“Nice block.” Nakangiting sabi nito sa akin. “Pero sa liit ng katawan mo, hindi ka tatagal sa ganitong laba-.”

Bago pa niya matapos ang sasabihin nito ay mabilis na nakalapit ako sa kanya at binigyan ng isang malakas na round kick na tumama sa mukha niya. Sumadsad ito sa sahig.

“Damn!” Napamura ito. Tumayo pero bahagyang nabuway sa pagtayo. Sa lakas na binitawan kong sipa siguradong nahilo ito.

“Huwag kang magsalita ng patapos, dahil kasisimula pa lang natin.” Hindi ko na hinintay na makabawi ito ay sumugod ulit ako at sunod sunod ang ginawa kung suntok at sipa. Nakakasangga man siya pero hindi lahat kaya niyang sanggahin sa bilis na ginagawa ko. And the last one ay ng ibinalibag ko siya sa sahig.

Napaigik ito sa sakit dahil sa pagkakabalibag ko dito. Napadura pa ito at muling tumayo.

“Iyan ba ang sinasabi mong malakas ka?“tanong ko sa lalaki. “Kaya naman pala hindi ka makatama kay Alcaide, malakas nga ang bawat bitiw mo ng suntok at sipa, pero sa bagal mo, hinding hindi ka makakatama sa akin.”

“We haven’t finish yet, Salvador. Like what you said. Kasisimula pa lang natin.“sabi nito at muling sumugod. This time bumilis ang mga kilos niya pero nabawasan ang lakas ng mga suntok niya.

Anong silbi ng bilis kung humina naman ang mga suntok niya. Muli ko siyang tinaman at ngayon sa sikmura niya dumapo ang suntok ko.

Napaatras muli ito habang sapo ang sikmura.

“Baka gusto niyo siyang tulungan. “hamon ko sa mga kasama niya. Saka tinignan ang mga ito. Hindi naman kumilos ang mga ito. Kampanting nanunuod lang sa amin. “Kung ayaw niyo. Baka lumpo na siya pag katapos namin dito.” Hindi parin sila nagsalita sa sinabi ko.

Nagpakawala ako ng buntong hininga na sinabayan ng kibit balikat. “Boring. Tinatapos ko na ang laban namin. Hindi ko aaksayahin ang oras ko sa walang kwentang kalukuhan niyo.” Mag tigas at galit na sabi ko sa kanila.

Tinalikuran ko na ang mga ito kinuha ang bag ko.

“Stop. Hindi pa tayo tapos.” Sabi nito pero hindi ko na siya pinansin at nagtuloy sa paglalakad.

“Anata no ushironi Zoey-kun.“narinig kong sigaw mula sa kung saan. Kaya agad akong lumingon at nakita ko nga ang dalawa na pasugod sa akin. Kaya bago pa nila ako madapuan ng mga kamao nila ay mabilis akong kumilos para umiwas. Pero dahil sa biglaan natumba parin ako.

At ang walang hiya. Ang sakit ng puwet ko sa pagkakabagsak. Pero hindi ko iyon ipinahata sa kanila.

“Attack from behind. What a loser.” Sabi ko sa mga ito. “Ganyan ba ang alam niyong laban.” Nanggagalaiti kung tanong. Gusto pa akong pabagsakin ng hindi ako nakakalaban ng mga ito.

“Anata wa daijōbudesuka zoey - kun.“tanong ni Azami. Siya ang sumigaw kanina. Napatingin ako dito ng agad na nakalapit sa akin. Umalaylay ito sa pagtayo ko bago bumaling sa mga ito. “Karera wa darena no?”

“They are nothing Azami.“sagot ko dito ng tanungin niyang sino sila. Pinagpag ko pa ang likuran ko at bahagyang binigyan iyon ng palihim na masahe. Masakit eh, lakas ng impack ng pagkakabagsak ko sa sahig. Nasaktan nga ako pero hindi sa suntok kundi sa pagkakatumba.

“At sino ka naman, pakialamero.” Singhal ng isa.

Hindi pinansin ni Azami ito dahil hindi naman niya iyon naintindihan. Marunong itong magtagalog pero iyong basic lang. Nagsasalita din ito paminsan minsan pero slang. Tinuturuan ko ito nuong nasa Japan pa kami.

“Karera wa anata o ijimete imasu ka?“muling tanong niya.

“Hey! Walang karera dito. Laban mayroon.“sabad naman ng nag ngangalang Bobby. Parang gusto kung tumawa sa sinabi nito.

“Tangi, sasabad ka pa, japanesse iyon gago.” Binatukan naman ni Kelly ito.

“Hehe. Malay ko ba. Hindi ko maintindihan eh.“pakamot kamot pa ito ng ulo.

“Kaya huwag kang sasabad kung hindi mo naman alam ang sinasabi niya. Hindi ka talaga nag iisip.”

“Sa ikaw lang ang lagi ko iniisip eh.” Biro nito. Napansin kung may kakaiba sa dalawang ito. Lovers? Maybe. Pero hindi iyon ang mahalaga ngayon.

Tumayo ako ng deretso at binalingan na din sila habang naka alalay parin sa akin si Azami.

“ Azami, give me a minute to end this fight.“ Sabi ko sa kanya pero sa lalaking kalaban ko ako nakatingin.

Pero sa pagkakataong ito, apat na silang pumuwesto at pinalibutan ako. Pumagilid naman ang dalawang babae.

“4 Tai 1. Anata wa watashi no tasuke ga hitsuyōdesu, Zoey-kun.” Tatanggi sana ako sa sinabi ni Azame pero pumuwesto na ito sa likod ko. “Anata ga eta mono o misete kudasai.” Hamon nito sa apat.

Dahil hindi din naintindihan ng mga ito ang sinabi niya ay sumugod na sila.

Suntok dito, sipa duon. But Azami and I , avoid and blocked all of their punches and kicked.

Kinuha ni Azami ang mga kamay ko. Duon ako kumuha ng lakas at pumaikot sa ire at binigyan ko sila ng sipa. Sinundan naman ng suntok ni Azami ang mga ito ng binitawan ako. They blocked it. But can’t avoid the force of Azami punch of them, kaya napapaatras sila.

Wala ng dumapong mga suntok nila sa amin dahil mabilis ang pag iwas namin sa mga iyon. Hindi na sila naka tama pa.

At ang huling gusto kong gawin ay bigyan ng malakas na suntok ang lalaking humamon sa akin ng araw na iyon. Iyong suntok o sipang makakapagsabi ditong Clyde never give mercy to me when we fought.

I looked at Azami, he lure the 3 of them and I fucos to that guy. Sumugod ito ang give me a quick punch but I avoid it. Then I give him my last strong punch sa sintido niya. Ang gotcha, sumadsad ito sa sahid. At gaya niya, ganun din ang tatlo niyang kasama na binigyan din ni Azami ng sunod sunod na suntok at sipa.

Nagkatinginan pa kami ni Azami bago bumaling sa apat. Tinapunan ko na din ng tingin ang dalawang babae.

Dinaluhan ng dalawa ang apat na kasama. Saka tumingin sa akin.

“I don’t give a damn for this fight. Sana hindi na mauulit ito because I don’t want to waste my time on you.” Sabi ko sa mga ito. “Yukō Azami-kun.” Aya ko kay Azami.

“Wait.“tawag pansin ni Kelly sa akin ng paalis na kami. Lumapit ito sa amin. At nagbigay ng isang ngiti. “Nice meeting you, Zoey.” Muli nitong inilahad ang kamay sa akin. But this time, tinanggap ko iyon. “This will be the last na hamunin ka ng mga lukong ito. Dahil hindi na sila hahayaan ni Clyde.”

“And I don’t give them a damn to fight again. Maliban na lang kung makakasabay sila sa akin.“sabi ko dito. Muling tinapunan ng tingin ang lalaking humamon sa akin. “If you want to beat me, you must give a beat your master first. Dahil kung hindi mo siya matatamaan, lalong hindi ka makakatama sa akin.” Sabi ko saka ngumisi dito.

“Tanoshikatta. Watashi wa koko de watashi no saisho no hi ni tatakau koto o kitai shite imasen.” (It was fun. Hindi ko inaasahan na mapapalaban ako sa unang araw ko dito.) Si Azami at niyuko pa ang mga ito at tinapik sa mga balikat.

Hindi na namin sila hinintay na magsalita pa. Binalingan ko si Azami saka niyaya at sabay naming nilisan ang gym at hindi na muling nilingon ang anim sa loob. Umakbay pa sa akin si Azami habang pasipol sipol pa ito.

Cool na cool ang dating nito habang ang bag ay nakasabit sa isa niyang balikat.

“Itsu kita no Azami-kun?”

“Chôdo ima Zoey-sama. Watashi wa anata ga tatakatte iru koto o kitai shite inakatta.” (Just now dear Zoey. And I didn’t expect that you are in a fight.) sagot nito.

“Watashi wa yokujitsu anata ga kite iru to omotta Azami-kun?” ( Akala ko sa susunod na araw ka pa darating Azami.)

“Hai, demo watashi wa anata o odoroka setaidesu Zoey-kun.” (Yes, pero gusto kung isurpresa ka kaya napaaga ako ng dating.)

“Well, You surprise me then.”

“Shikashi, karera wa daredesu ka?” Tanong nito.

“Friends of the one I fought the other day Azami. The one I told you about it when you called.”

“Hontoni! Karera wa kare no tame ni fukushū shitsutsu arimasu ka?” (Talaga, kung ganun naghihiganti sila para sa kanya.)

Nagkibit balikat ako. Ayoko ng pag usapan iyon. Iniba ko ang usapan. Tinanong ko kung saan siya tutuloy ngayon. Sabi naman niya ay nakapagreserve ang papa nito ng isang penthouse sa loob. At ang maganda malapit lang iyon sa tinitirhan ko.

“Tokorode, Watashi no ibasho wa dō yatte wakarimasu ka?” ( by the way. How did you know where I was?“)

“ Watashi wa tazuneta. Sorekara karera wa anata ga jimu ni iru to itta. Sorekara watashi wa darekaga anata o ijimete iru koto ga wakarimashita.“ (I asked. Then they said that you were in the gym. And I found that someone bullying you.)

“Bullying me. You misunderstand Azami. Haven’t you saw what happen to them? Or should say, I was the one who bully them.“nakangiting sabi dito.

Sumang ayon ito sa sinabi ko. Marami pa kaming napag usapan. Hinatid ko pa siya sa Unit niya bago ako nagpaalam sa kanya na papasok pa ako sa klase.

“Ja, mata ne, sayōnara Azami-kun.” (See you later, bye Azami.)

“Sayonara Zoey-sama.” Nakangiti pa itong kumaway sa akin bago ko siya tuluyan iniwan.

Siguro naman hindi na ako iisturbuhin ng anim na iyon. Napatunayan naman na siguro nila na hindi nila ako basta basta mapapabagsak. Saka hindi ko naman ginusto na mabawasan ang panahon ni Clyde sa kanila.

Speaking of Clyde, where is he. Sabi ni Kelly kanina na gumawa sila ng paraan para libangin si Clyde. Ibig ba sabihin, kaya ito wala ng dalawang araw ay kagagawan nilang anim? At ano ang parusang igagawad nito kung nagkataon na ako ang nasaktan at hindi sila.

Napatigil ako sa paglalakad makita ko ang lalaking nasa isipan ko na nasa harapan ko na ngayon. Nakayuko at hinihingal pa. Ng tumindig ito ng tayo ay mabilis na lumapit at mahigpit na yumakap sa akin.

“Are you ok?“tanong nito ng pakawalan ako. Hindi ako agad nakapagsalita dahil nabigla ako sa pagyakap niya.

Hinawakan ako sa baba at binistahang mabuti ang mukha ko. Tinignan ako sa braso at may kung anong tinitignan duon.

“Hey! Anong ginagawa mo.“sita ko na dito ng tangkain ng itaas ang damit ko.

Ang walang hiya, nais pa yata akong hubaran sa daan ng wala sa oras.

“I was just checking your body kung may pasa ka. I heard na itinuloy nina Jacob ang hamon niya sayo. Sorry, I wasn’t there to stop them.”

“Wala ka naman nakitakang pasa diba. Kaya huwag kang exhagerated diyan.“tinapik ko pa ang kamay nito na nakawak parin sa laylayan ng damit ko. “At saan ka ba nagpunta sa araw na wala ka?“hindi ko mapigilang tanong dito.

“May dinaluhan akong simenar para sa iba kung unit. Kaya wala ako ng dalawang araw. Hindi ko nga alam kung nagkataon lang ba o nasadya. Kasi agaran eh.”

Sa sinabi nito, naalala ko ang sinabi ni Kelly. Kung ganun sila ang dahilan sa agarang simenar na dinaluhan nito.

“May problema ba?“tanong nito sa biglang pananahimik ko.

“Wala naman. May naisip lang ako.”

“Ako ba ang iniisip mo?“nakangiting tanong nito.

“Duh! Asa ka Alcaide.”

“Hindi nga. Namiss mo ako ano?”

“Bakit naman kita mamimiss?”

“Ako kasi namiss kita.“at pagkasabi niyang iyon ay walang babalang tinawid ang ang pagitan ng mga mukha namin at hinalikan ako.

“Uhm!.” Napasinghap ako sa pagkabigla. Bakit pamilyar ang pakiramdam na ito sa akin? Ang init na nagmumula sa labi nito ay damang dama ko. At namalayan ko na lang na tinugon ang halik niyang iyon. Ikinulong ng dalawa niyang palad ang mukha ko habang patuloy parin ito sa paghalik sa akin. Palalim ng palalim. Hanggang sa namalayan ko na lang na nasa loob na ng bibig ko ang dila niya na nakikipag kimpian sa dila ko. Sucking my tounge at the same time.

“Oh!.“napaungol ako.

“Zoey!“bulong nito sa pangalan ko ng pakawalan ako. “I miss you.”

Biglang uminit ang mukha ko ng marealize ko kung nasaan kami ngayon. Nilingon ko pa ang paligid kung may nakakita sa amin.

Walang tao. Mabuti na lang. Nakakahiyang isipin na nagpahalik ako kay Clyde sa gitna ng daan. Bahagyan ko siyang itinulak para kahit papaano mabawasan ang init sa mukha ko.

“Bastard!” Sabi ko dito para pagtakpan ang hiyang naramdaman ko.

“Pero tinugon mo ang halik ko.”

“Of course not.“tanggi ko pa.

“You are.”

“Im not.”

“Yes you are.”

“I said Im not.“inis na tinalikuran ko ito at ipinagpatuloy ang naudlot na paglalakad. Hindi naman niya nahalata diba. Diba?

“Ok! Sorry, hindi na kung hindi. But please, let me walk with you. Namiss lang talaga kita. Sana ganun ka din.“mahinang sabi nito sa huling salita niya.

Hindi na ako tumanggi pa. Diba hinahanap ko din siya. Pero hindi ko siya namimiss. Oo! Hinahanap ko lang at hindi namimiss.

Panaka nakang sinasagi niya ang palad ko at panakaw na hinahawakan iyon. Hindi man niya lantarang gawin iyon ay ramdam ko ang bawat pagpisil nito bago iyon bibitawan ulit. Paulit ulit niya iyong ginagawa hanggang sa marating namin ang classroom namin ay hindi ko na siya sinita. Lihim akong napangiti. Naririnig ko pa ang kakaibang pagtibok ng puso ko. At feel na feel ang ginagawa ni Clyde sa mga palad ko. Langya, kinikilig ba ako sa lagay na ito? Kung kilig nga ba ang matatawag sa nararamdaman ko.

“Magluluto ako ng dinner mamaya, anong gusto mong kainin?“tanong nito ng matapat na kami sa pinto ng room.

“I invited my friend from Japan for dinner kaya huwag ka ng mag abala pa.“sagot ko dito.

Kunot nuong tumitig ito sa akin. “Friend from Japan?“pang uulit niya. “Babae o lalaki? A wala akong paki alam kung babae o lalaki pa iyan. Zoey! I don’t like to share you from other.” seryusong sabi pa nito.

“Alcaide, you over thinking again. He is just a friend. No more. Kararating lang niya ngayon araw. Kaya gusto ko naman na i please siya even just now.“paliwanag ko dito. At bakit nga ba kailangan kong ipaliwanag pa ng maayos dito at para bang obligastion kong bigyan ito ng paliwanag.

Hinawakan niya ang mga palad ko at dinala iyon sa tapat ng labi niya at hinalikan. Nahila ko iyon agad dahil tinitignan na kami ng mga ka klase ko.

“Pero hanggang kaibigan lang siya Zoey. And I don’t like to see you holding him. Or holding you.”

Gusto ko pa sanang sagutin ito pero hindi ko na ginawa. Tumango na lang ako ng makita ko ang pagsusumamo nito sa mga mata. Ngumiti siya sa pagtango ko at yumakap pa ito sa akin. Muli ko ulit siya itinulak.

“Alcaide.“mahina pero may katigasang boses na sita ko sa kanya.

Ngumiti lang ito. Bago pa ito nagpaalam tumingin ito sa paligid namin at binigyan ng masamang tingin ang mga taong nakatingin sa amin ngayon. Muling bumaling ito sa akin at humaplos pa ito sa pisngi ko bago tuluyang umalis.

Kahit pulang pula na ang mukha ko ay ipinagwalang bahala ko na lang. Tinitignan man kami ng mag kagaya naming estuyante, bahala sila. Hindi ko na lang pinansin. Ang mahalaga, unti unti na akong nasasanay sa presensya ni Clyde na nasa paligid ko. Na nakakaramdam ako ng saya sa paglalambing nito. And I don’t give a damn sa mga taong may nanunuring tingin sa akin. Isipin na nila ang gusto nilang isipin. Hindi ko na iyon papansinin pa. Dahil hindi sila ang nagpapatibok ng puso ko gaya ng pagtibok nito kapag nakikita ko si Clyde.

---

YuChenXi

#13: Clyde

Napapangiti ako habang naglalakad papunta sa Monster Club building. Hindi mawala wala sa isip ko ang pagtugon ni Zoey sa halik ko kanina. Para akong naglalakad sa alapaap dahil sa saya ko ngayon. Dalawang araw din akong nawala kaya namiss ko siya ng husto. At masasabi kong worth it naman ang pagkawala ko dahil naramdaman ko na namiss din niya ako. Hindi din siya umiwas habang panakaw nakaw kung hahawakan siya sa kamay habang naglalakad kami kanina. Gusto kung tumalon, magsasasayaw, sumigaw. Pero over naman na yata ang mga naisip ko.

Pasipol sipol na lang ako, kahit pinagtitinginan na ako ng mga nakakasalubong ko pero wala akong pakialam. Sa masaya ako e. Sa hindi ko maitago ang saya ko. Pasalamat sila maganda ang mood ko. Dahil kung hindi dudukutin ko lahat ng mga mata nila. Gusto ko pa ngang kumanta pa kaso pinigil ko na baka bagyuhin pa ang buong unversidad kapag kumanta ako. Imbes na sa north mapunta ang boses ko sa west pa. Kaya huwag na lang. Sisipol na lang ako mas may tuno pa.

Narating ko ang opisina ko sa monster club. At bumungad sa akin sina Jacob na nakaupo sa sofa at abalang ginagamot nina Kelly at Monica ang mga pasa nila.

Kunot nuo ko silang nilapitan at binistahang mabuti ang mga mukha nila. Puro sila pasa. Nangingitin ang paligid ng mga mata, putok ang mga labi at pisngi.

“Anong nangyari sa inyong apat?” Tanong ko, kahit sigurado na ako sa naiisip kung kanino nila natamo ang mga iyon.

Sa totoo lang talagang nagalit ako ng malamang itinuloy nila ang balak kay Zoey. Nag ayaw pa nga kami ni Jacob ng araw na humarang sila sa dinadaanan namin ni Zoey. At sinabing ako ang makaka away nila kung itutuloy nila ang binabalak.

Pero ang hindi ko inaasahan ay ang agarang pinadala ako ni Tita Kylly sa isang event para sa isang unit ko na hawak niya. Kaya wala akong nagawa kundi pumunta at iwan si Zoey kahit alam kung may nag aabang na banta dito mula kay Jacob. Pero bago ako tuluyang umalis ay pinagbantaan ko pa silang muli, na kung uuwi ako na makitang may pasa si Zoey ay mananagot sila sa akin. Na sa bawat dadapong suntok at sipa dito ay ipaparanas ko din sa kanila iyon ng doble sa gagawin nila dito. Pero ang mga luko at itinuloy pa talaga nila. Hindi nila inisip ang magiging galit ko sa kanila dahil sa ginawa nila.

Si Zoey nga ang una kung pinuntahan ng makauwi ako, and i check him kung may mga pasa siyang natamo, and luckily wala ni isa man akong nakitang pasa mula rito. Dahil kung mayroon man. Ewan ko na lang.

At ngayon naabutan ko ang apat na bugok na ito na puro pasa ang mukha. Buti nga sa kanila. Gusto ko mang bigyan ng leksyon ang apat ay saka na. Total, sila naman ang nadisgrasya ni Zoey.

“Inilampaso sila ng love mo, master.“sagot ni Monica sa tanong ko pero hindi niya ako tinapinan ng tingin habang patuloy ito sa paglilinis sa pumutok na labi ni Sunny.

“Siya ang gumawa niyan sa inyong apat?“tanong ko. Pero imposeble iyon. Totoong magaling nga si Zoey, pero kung apat sila, hindi maaring hindi matamaan man lang kahit isa ito. Dahil sila ay magaling din sa mga labanan. Hindi nga lang gaya ni Jacob ang tatlo pero may ibubuga din sila. Hindi lang sila puro porma, kaya nga tinagurian silang master ng seven monster dahil sa kakaiba din nilang galing sa labanan. Kaya hindi ako naniniwala na si Zoey lang ang may gawa nun sa kanila.

“Dumating ang hapon na kaibigan niya. Eh.“si Bobby ang sumagot. Sinasabi ko na nga ba. Imposeble talaga na walang tumulong sa kanya. “Aray, dahan dahan naman Kelly.“napangiwi ito ng madiinan ni Kelly ang bulak na hawak sa pisngi nito.

“Likot mo kasi eh. May pahamon hamon pa kayong nalalaman, wala naman din pala kayong ibubuga.”

“Magaling ang isang iyon.“si Clark. “Bilisan mo diyan Monic, at ng magamot na din ang pasa ko.”

“So,“bumaling ako kay Jacob na walang imik. Seryusong nakasandal ito sa sofa. “Anong masasabi mo Jacob?“tanong ko dito.

“Fuck! Pinahiya niya ako.“nanggagalaiting sabi nito at tumingin sa akin. “I will get revenge.”

“Hoy! Jacob.“si Kelly. “May revenge ka pang nalalaman, ikaw itong naghamon, dapat nga siya ang maghigante sa atin.”

“Alam niyong hindi ayon sa akin ang ginawa niyo.“seryusong sabi ko sa mga ito at may talim sa mga mata kung tinignan sila isa isa. Tumigil ang tingin ko kay Jacob. “And Jacob, you haven’t listen to me. Gusto kong bigyan ka ng suntok dahil duon, ilagay ka sa turture room para magtanda ka. Doblehen ang sakit na nararamdaman mo ngayon sa katawan. Pero dahil hindi mo nagalusan si Zoey, palalampasin ko kayo nagyon. Pero ito na ang una at huling tangkain niyo iyon. Dahil oras na nagkamali pa kayong muli, huwag niyo ng aasahan na may babalikan pa kayo sa loob ng monster club.” banta ko sa mga ito.

“Master, sorry. Hindi naman namin balak na saktan siya.“si Bobby. “Katunayan nga, sa nasaksihan namin, hindi na namin iyon balak ulitin. Lalo na ngayon, nandito ang isa sa best companion niya sa martial art.”

Binalingan ko ito. Iyon siguro ang tinukoy ni Zoey kanina na kaibigan galing sa Japan.

“Remember Azami Tanaka. Ang siñor ni Zoey.“patuloy nito. “Siya ang nagbigay sa amin nito.“sabay turo ng pisngi.

Tumango ako. Kilala ko siya dahil palagi ko itong nakikita sa mga laban ni Zoey.

“And this.“si Sunny na tinuro ang mata. “This is done for Zoey.” turo naman nito sa pisngi pa.

“And also this.” Si Clark. Turo sa bibig namamaga na. “And also Zoey give this to me.” Sabay turo sa may pisngi din.

“Grabe ang love of my life mo Master. Hanep sa galing. Lagot ka kung nagkamali ka Master at nagluko ka.” Si Kelly. At masayang masaya pa yata sa natamo ng apat.

“Bullshit.” Mahinang mura ni Jacob na hindi na sumali sa usapan. Padabog na tumayo ito at balak kaming iwan. Pero pinigil ko siya sa braso bago pa siya tuluyang makaalis.

“Tanggapin mo ang katutuhanang, hindi lang ikaw ang may lakas Jacob.“mahina kung sabi dito. “Hindi lahat ay napapaluhod mo gaya ng gusto mong mangyari. And like what i’ve said. I don’t like this to happen again.“may pagbabanta pang tinignan ko ito.

Hindi ito sumagot bagkus iwinaksi lang ang kamay ko na pumigil sa kanya at blankong tumingin sa akin. Tinalikuran na niya kami at tuluyang nilisan ang opisina namin.

“Sa taas ng pride ng isang iyon Master, hayaan mo na lang muna. Total naman, hindi siya basta basta makakaporma kay Zoey sa labanan. At sa takot din sa parusang ilalaan mo sa kanya.” Si Sunny at tinapik pa ako sa balikat.

Nagpakawala ako ng malalim na buntong hininga bago ako umupo sa bakanteng sofa duon. Pinanuood ko na lang sila habang ginagamot ang sugat nila.

Pero hindi mawala sa isip ko kung paano magbago ang mood ni Jacob kanina. Seryosong seryuso ito at parang may binabalak pang gawin hindi maganda. Wala akong mabasang emosyong sa kanya. Para itong nababalutan ng kadiliman sa lalim ng iniisip. Kaya hindi ko maiwasan ang mag alala kay Zoey kahit alam ko naman na kayang ipagtanggol ang sarili at may lihim na nagbabantay sa kanya. Pero sa hitsura ni Jacob kanina, hindi ko siya mapagkakatiwalaan. Isa siya sa traydor kung kumilos. Palihim. Kaya sana nga lang nagkakamali lang ako sa hinala dahil kung hindi, siguradong hindi ko na siya papalampasin pa.

“Kumusta pala ang pinuntahan mo Master?“pagkuway tanong ni Kelly para mawala ang ilan sa mga nasa isip ko.

“Maayos naman, nakakuha ako ng mga ideya para sa pinaasign ni tita Kylly sa last project ko this year.”

“Mabuti kung ganun master, siya nga pala. Napansin kong masaya ka ng bumungad ka kanina. May nangyari bang maganda sa pinuntahan mo?“tanong pa nito.

Sumilay sa mga labi ko ang mga ngiting hindi ko mapigilan kanina ng maalala si Zoey.

“Sort of. Dahil kung hindi ako nawala ng dalawang araw, hindi ko malalaman na naminiss din ako ng love ko.“sagot ko dito.

“Tang-ina master. Hindi bagay sayo.“nakangiwing buska ni Bobby sa akin. Ano ang ibig sabihin nito na hindi bagay sa akin?

Tumawa naman sina Sunny at Clark. Pero napalitan iyon ng ngiwi ng diinan nina Monica at Kelly ang hawak sa mga bulak sa mga pasa nila.

“Ano ba, may galit yata kayo sa amin ah.” si Clark pero hindi naman iniwas ang mukha kay Monica.

“Sa ang likot niyo eh. Saka, pasalamat kayo good mood si master ng dumating dahil kung hindi, siguradong dagdag pasa kayong lahat.” sagot ni Monica.

“Nagniningning ang mga mata mo Master, naka score ka na ba?” si Bobby ulit sabay siko sa akin.

At ang walang hiya, kumikindat kindat pa at pangiti ngiti.

“Gago, baka gusto mo dagdagan ko ang pasa mo.” Binigwasan ko ito ng batok pero mabilis na umatras ito palayo sa akin.

“Hehe! Itanggi mo man master, halata sa ngiti mo na naka first base ka na sa kanya.” Abat ang luko ipinagpatuloy pa. “Kailan master?”

“Akoy tigilan mo Bobby,”

“Pero nagtataka nga din kami master, bakit galit na galit siya sayo ng nakaraan, ano ba talagang ginawa mo na ikinagalit niya ng husto?” Tanong naman ni Sunny.

“Some kind of misunderstanding. Wala ng iba.“sagot ko sa mga ito. “Eh kayo, anong ginawa niyo sa dalawang araw na wala ako?“pang iiba ko ng usapan para hindi nila halungkatin ang totoonh nangyari sa pagitan namin ni Zoey. Saka na lang ako mag kukwento kapag tuluyan na siyang naging akin.

“Wala namang pinagbago Master. Hindi parin nababakante ang torture room. Madami padin pasaway, hindi sila nadadala eh.“sagot ni Jacob

“At gustong gusto niyo naman.“sita ko.

“Sila lang naman Master. Alam mo naman na hindi ako nakikisali sa kanila.“si Clark ang unang sumagot.

“Iyon na nga master eh, walang magandang nangyari sa punishment room. Kaya nga tigang na tigang na kami.” si Bobby. Sa sinabi nito binigyan siya ni Kelly ng nakamamatay na tingin. Pero hindi ito nagsalita. Kung makaasta naman para naman nagawa na nila.

“Ehm!” Si Sunny na nahalata din ang masamang tingin ni Kelly dito. Pero ang luko. Hindi yata napansin na pinapatay na siya ng tingin ni Kelly.

Pilit man na itago ni Kelly ang pagkagusto kay Bobby ay nahahalata parin ito paminsan minsan. Lagi itong nakatitig kay Bobby tuwing hindi ito nakatingin. Kapag napapalaban naman kami, ito at ito ang lagi niyang inuunang asikasuhin sa aming lima kapag nasugatan man kami. Kapag nag i effort naman itong magluto kapag may okasyon kaming pito, siya itong unang pinatitikim. Kapag may agaran namang lakad ang mga ito na hindi niya nalalaman. Siya agad ang hahanapin at tatanungin kung saan sila nagpunta. Pero kapag nagsama naman, naku asahan ng palaging nag aasaran ang mga ito kahit nagkakasakitan na sila ng damdamin dahil nauuwi sa personal na asaran ang dalawa hanggat mauuwi iyon sa away.

Ewan ko na lang kung hindi napapansin iyon ni Bobby, nuknukan ba naman ng pagkamanhid. Lagi pa niyang inaasar si Kelly. O sadyang paraan lang ni Bobby iyon para pagtakpan din ang nararamdaman dito. Kung may nararamdaman nga siya para kay Kelly.

“Hindi mo ipagluluto ngayon si Zoey master?” Pang iiba ni Sunny sa usapan.

“No! Kasabay daw niya mag di dinner yong hapon na iyon.” Nabuhay naman ngayon ang inis ko dahil sa naalala ko kung bakit ako tinanggihan ni Zoey. “Pasundan mo si Zoey, alamin mo kung saan sila mag didinner ng kaibigan niya.“utos ko kay Sunny. “Then we need to go together, kung saan sila mag didinner.”

“Sige ba master, basta sagot mo kaming lahat.“nakangiting tumalima ito at may tinawagan para pasundan si Zoey.

“How about Jacob?”

“Hayaan na muna natin siya. Nasagi lang ang pride nun.“sagot ko. Tumayo na ako at tinungo ko ang office table ko at umupo duon. Tinignan ang mga papel na makapal ng nagkapatong patong. “Bakit madami yata ako ngayong pipirmahan?“kunot nuong tanong ko ng binasa ko ang nasa ibabaw at hinalungkat iyon hanggang sa kailaliman.

“Higit isang linggo ka ba naman hindi naglalagi dito master.“si Monica na lumapit sa akin. “Ang iba diyan ay approval ng mga bagong transfery, tapos mga event na gaganapin sa Monster building. At ang iba approval din sa mga bibisita sa universidad.“sagot nito.

“Eh yong sa kaibigan ni Zoey, paanong nakatransfer siya dito kung wala ang approval ko.“kunot nuong tanong ko sa mga ito.

“I think, tito Brix approved it.”

“Papa approved it?“pang uulit ko. Paanong nanguari iyon. Wala naman pakialam si papa sa universidad mula ng ipinahawak niya sa akin ito. Bakit bigla siya nag approved ng estuyante?

“Yes, kaya agad na naka transfer ang isang iyon. Sa tingin ko, kilala ni tito Brix ang papa ng hapon na iyon.”

Napatango tango ako. Kinuha ko ang cellphone ko at tinawagan ang papa.

“Hey! You punk. Nakaalala ka yata.” Malakas na boses na bungad ng papa sa akin ng sagutin ang tawag ko.

Nailayo ko tuloy ang phone ko sa tainga ko ng wala sa oras at napangiwi.

“Papa, stop calling me punk.“sita ko.

“Bastard, I call you what I want. Why the sudden call?“tanong nito.

“Just want to know, do you know, Azami Tanaka? Napag alaman ko na kayo ang nag approved ng tranfery letter niya.”

“Yes, ako nga. Nakilala ko ang papa niya tatlong taon na ang nakakalipas dahil isa siya sa business partner sa bago kung negosyo na ipinatayo sa Japan. At nagrequest ang anak niya na lumipat diyan, balak yatang sundan si Zoey. Kaya naisip ko, total naman pinadala si Zoey diyan para itago sa nagkakainterest sa kanya, mabuti na rin iyon para may dagdag bantay siya.“mahaba habang paliwanag nito. Ni hindi na niya ako binigyan pa ulit ng pagkakataong magtanong dahil nasagot na niya lahat ng katanungan sa isip ko. Iba talaga ang papa. Muli akong napailing.

“Nasagot ko na ang mga tanong mo. May sasabihin ka pa ba?”

“Mga tanong? Isa lang yong tinanong ko papa, pero ang haba na ng sagot mo.”

“Eh, sigurado naman na iyon ang mga sagot sa mga itatanong mo. Diba tama naman ako.”

“Sige na, tama na kayo, kailan ba ako nanalo sa inyo.”

“Your dad is here, I hang up now. Alam mo na.“narinig ko pang tumawa ito ng mahina bago ako pinatayan ng cellphone. Hindi man lang niya tinanong kung gusto kung makausap ang Daddy. Saka kailangan pa ba niyang ipahalata sa akin ang pananabik niya dito.

Damn you old man! Mura ko sa isip ko kay papa. Ininggit tuloy niya ako. Bigla ko tuloy naisip si Zoey ng araw na inangkin ko siya at parang gusto ko tuloy ulit maranasana ang sarap sa piling nito.

Geez! Dahil sa naisip ko biglang nagreact ang alaga ko. Hindi tuloy makahinga iyon dahil biglang sumikip ang pantalon ko.

“Are you ok master?“tanong pa ni Monica ng mapansin yatang para akong pinagpawisan. “May sinabi ba si Tito na hindi maganda?”

“No! Wala. I mean, siya daw ang nag approved.“sagot ko. Hindi ko tuloy alam kung tama ba ang sagot ko sa tanong niya dahil sa biglang pag iinit ng katawan ko sa naiisip kong gawin kay Zoey.

Fuck. I want him. And I really miss him.

---

YuChenXi

#14: Jacob

Hindi ko mapigilan ang magalit. Magalit sa sarili ko. Ang lakas pa ng loob kong maghamon kay Zoey, pero napahiya lang ako sa harapan niya.

Hindi ko naman akalain na sa liit ng katawan niya at magandang mukha ay may bilis at lakas siya sa katawan na itinatago.

Oo! Alam ko namang sumasali ito sa mga martial art compitetion at napapanuod ko minsan ang mga laban niya dahil kay Master Clyde. Palagi itong panalo sa mga laban. Halos siya ang nangunguna sa mga kasabayan niya. Pero naisip ko na sadyang mahina lang ang nakakalaban niya kaya siya siniswerteng manalo. O di kaya naman pinagbibigyan siya dahil sa ganda ng mukha niya at ayaw nilang makitang magalusan ang ganda niya.

Lalo na ng makita namin ng isang araw si Master Clyde na dumating sa Monster Club na may pasa sa mukha at napag alaman namin kay Zoey niya iyon natamo. Kaya mas lalong hindi ako naniwala na malakas siya. At umigting ang pagnanasa kung masubukan ang galing nito. Dahil hindi ako naniniwala na ang isang Clyde Alcaide, na master namin.Na si Master Clyde na walang sinasanto pagdating sa laban? Na ni minsan hindi ko nabigyan ng pasa kapag nag prapractice kami o di kaya naman nagkakainitan kaming dalawa. Ay binigyan ng pasa ng isang Zoey Salvador lang. Na isang Zoey Salavador na mas makikita sa future look nito ang isang babae kaysa sa lalaki? Sino ang maniniwala doon. At naisip ko din na ayaw lang niya itong saktan kaya hindi tinutoo ni master Clyde ang paglaban sa kanya.

Kaya naglakas loob akong hamunin ito mismo para mapatunayan ko mismo sa sarili ko na hindi siya malakas. Na pinagbigyan lang siya ni Master Clyde. Pero iyon nga, napahiya ako sa harapan ng mga kaibigan ko dahil inilampaso lang niya ako. Hindi lang ako kundi pati sina Sunny ay nadamay pa.

Kaya nag aapoy ang galit ko ngayon. Lalo na ng hindi mawala wala sa isip ko ang huling sinabi niya sa akin bago niya kami iniwan. Na kung gusto ko siyang labanan, kailangan ko na munang matalo si Master Clyde. Dahil kung hindi ko siya matatalo, lalong wala akong laban sa kanya. Para na ring niyang sinabing puro lang ako salita at wala sa gawa.

Fuck! Sino ang hindi magagalit sa sinabi niyang iyon. Minaliit niya ang kakayahan ko. At ako si Jacob Sandoval. Isa sa tinagurian athlete master. Tinalo ng isang bagong estudyante lang ng walang kahirap hirap.

Kaya hiyang hiya ako sa sarili ko. Dahil hindi ko man lang siya nabigyan ng kahit na anong pasa sa mukha. Paano pa kaya kung sa harap ng lahat ng estudyante sa AU ang nakasaksi. Ano na lang ang mukhang ihaharap ko kung malaman nila na tinalo ako ng isang transfery lang.

Kaya ngayon pakiramdam ko para akong pagong na hiyang hiya at gustong magtago lang sa loob ng bahay sa harapan nila master kanina.

Kaya kahit pinigilan ako ni master kanina ay binaliwala ko na lang. Dahil wala akong mukhang ihaharap dito.

Ngayon, nagpapalamig ako ng ulo. Nag iisip ng dapat gawin kung paano ko siya mahahamon muli. Kaya bago iyon. Kailangan kong maghanda para hindi na niya ako mapahiyang muli.

Napabuntong hininga ako. Ngayon lang ako nakaramdam ng ganito. Kaya heto ako ngayon. Nakaupo sa isang bench sa likuran ng building namin. At nakatingin sa langit habang nakaunan ang ulo ko sa mga kamay ko.

Binibilang ang mga ibong malayang nagliliparan sa kalangitan na sumasabay sa bugso ng hangin. Pinagmamasadan ang mga dahon na nagsasayawan.

Ipinikit ko ang mga mata ko. Para kahit papaano mawala ang galit sa sarili ko.At pinapayapa ang isip at pinakikinggan ang ibat ibang ingay ng paligid.

“Anata wa mae ni hitori no otokodesu.” Nagmulat ako ng mata at napatindig ng upo ng biglang may kung sinong nakatunghay na mukha sa akin sa likuran ko. Nauntog pa ako mismo dito kaya bahagyan akong napayuko at sinapo ang nuo ko.

Ng makabawi marahas ang ginawa kong pag lingon dito. Siya iyong tumulong kay Zoey kanina sa laban namin. Parang nawili pa ito sa naging reaction ko sa pagkakita sa kanya.

“What are you doing here. Fuck off.“galit na tanong at taboy ko dito. And damn! Ano yong sinabi niya kani kanina lang. Minumura ba niya ako o dinadasalan ng mawala sa mundong ito. What a damn thought.

Pero sa aliwalas ng mukha nito parang mali naman ang naisip kong ibig sabihin ng sinabi nito.

“Sorry to interupt you.“paumanhin nito saka kampanting nakiupo sa tabi ko. “You didn’t understand it right?” At tinanong pa talaga. Sino naman ang makakaintindi ng salita ng hapon na ito.

“Is none of you fucking business, and who told you to sit beside me, you fucking asshole.” Sita ko dito pero kampanting tumingin lang ito sa akin.

“Your fiery headed dude. I said, your the one from earlier.“sabi nito. So, iyon ang ibig sabihin ng sinabi niya.

“So! What now if I am the one of those.” Angil ko dito.

“Look at you now, you haven’t treat your bruises and wound.“hindi pinansin ang pag angil ko dito bagkus walang babalang hinawakan ang pasa ko sa pisngi. Masuyo niya iyong hinaplos.

Nakaramdam ako bigla ng pagkailang sa ginawa niya kaya agad ko iyong tinabig.

“What the fucking are you doing. And you fucking bastard, who allowed you to fucking touch my face.” Hindi ko mapigilan dagdagan ng mura ang bawat salitang binitawan ko at agad na lumayo sa lalaking ito.

Tumawa ito ng pagak. At makahulugang tumingin sa akin. Tingin na parang gusto akong sunggaban kahit na anu mang oras.

“Kawaii!” Sabi niya habang nakangiti parin.

Walang hiya. Nagkalukuhan na. Ano ang sinasabi ng hapon na ito. May pakaway kaway pang sinasabi.

“By the way Im Azami Tanaka. And I hope you will tell me yours.”

“I’m not interested for your fucking name, and I didn’t ask for your damn name.”

“Come on! Even our first meeting is not that good. I want to apologize for beating you and your friend. I just don’t like to saw Zoey, bullied by someone if I am around.“sabi nito saka inilahad ang kamay sa akin para makipagkamay.

Tinignan ko ang palad niya. Ganito ba ka friendly ang mga hapon ngayon. At parang baliwala lang ang nangyaring laban sa amin kanina? Ni hindi nito alintana ang ginagawa kong pagmumura dito.

Hindi ko iyon tinanggap bagkus tinabig ko lang iyon. Tinalikuran ko na ito.

“Hey! You haven’t tell me your name yet.“pigil nito sa kamay ko at pinaharap ako sa kanya. “I won’t stop bothering you, if you don’t tell me your name.” Hindi parin nawawala dito ang mga ngiti nito sa labi. At ang lagkit ng tingin niya sa akin. Bigla tuloy nagsitayuan ang balahibo ko sa katawan sa klase ng tingin niyang iyon sa akin.

Galit na iwinaksi ko ang kamay niya na nakahawak sa akin. Saka tinignan ng masama.

“You fucking asshole, I don’t care if you keep fucking bothering me. So you must fucking back off.” Hindi natapos tapos ang pagmumura ko. At mabilis na tinalikuran ito para makaalis na ako sa lugar na ito.

Hindi na nga mawala wala ang galit ko kay Zoey at sa sarili ko, dinadagdagan pa ng hapon na iyon.

At ano ang ibig sabihin ng mga ngiti ngiyang iyon at malagkit na tingin sa akin.

Fucking shit.. Fuck. Huwag naman sana tumama ang iniisip ko sa taong iyon. Dahil hindi kami talo. At wala akong balak pumatol sa kagaya kong lalaki. Tama na si master Clyde na sumunod sa mga yapak ng mga magulang niya. Pero ako, nunka kung papasukin ang mundong ginagalawan nila. Hindi ko pinangarap iyon. Ang dami dyang mga babae na pagtuunan ng pansin kaysa sa lalaking ito.

“I have my own way to know what your name is Kawaii.“narinig ko pang sigaw nito pero hindi ko na siya pinansin. At ano naman ang kinalawan ng kawaii sa mga sinasabi niya. That fucking asshole. Tagalugin ko kaya ng makita niya. Para lalo kaming hindi magkaintindihan.

Pero matignan nga sa google kung ano ang ibig sabihin ng pakaway kaway nito. Baka lihim na niya akong kinukulam ay hindi ko pa nalalaman. Kaya habang naglalakad nakatingin ako sa cellphone ko and busy searching kawaii mean in english.

What a fucking shit is kawaii mean?

Cute

• he address me and called cute. Bigla tuloy akong napalingon dito ng wala sa oras.

Nakatayo parin sa bench kung saan ako kanina. Kumaway pa ito at ngumiti ng makita akong lumingon sa kanya. At nagpalipad pa ito ng flying kiss.

Damn! Binawi ko agad ang tingin ko dito. At mabilis ang ginawa kong paglalakad. Parang gusto ko na ngang lumipad kung makakalipad lang ako para agad akong makaalis sa lugar kung nasaan ang hapong ito. Bigla akong kinilabutan dito. Lantaran ang ipinapakita nito na may gusto sa akin. But don’t tell me, nagustuhan niya ako sa una pa lang niyang pagkakita sa akin. Kalukohan.

Hindi ko na alintana ang mga nakaasalubong ko at nababangga ko. Hindi naman nila ako kayang sitahin dahil takot lang nilang maparusahan. Ang mahala ngayon makalayo layo ako ng hindi ko makita ang hapon na iyon. Nakakapangilabot sa katawan. Hindi ko lubos maisip na magugustuhan ako ng isang lalaki. At sa hapon pa talaga. No! Over my dead body na pumatol dito.

---

@

YuChenXi

#15: Zoey

“Where have you been?“tanong ko kay Azami ng agad kong mamataan ito na palabas ng elevator. Hinihintay ko siya mismo sa labas ng penthouse nito habang nakasandal sa pader sa tabi ng may pinto nito.

Kanina pa ako nag dodoorbell pero walang sumasagot kaya alam kung wala ito sa loob. Kaya ngayon naghintay ako sa mismong harapan ng penthouse niya.

“Tada aruite Zoey-chan.“nakangiting sagot nito.

Napailing ako. Kadarating lang niya kung saan saan na siya nagpunta. At sa klase ng ngiti niya ay parang may magandang nangyari sa paglalakad niya sa labas.

Hindi naman niya kailangan ang pag aalala ko dahil kaya naman niyang protektahan ang sarili. Siya ang señior ko sa martial art kaya mas magaling ito sa akin. Tatlong taon ang agwat ng edad namin. And he treated me like a real brother. Gaya ko, nag iisang anak lang din ito ng mga magulang niya. Kaya siguro protektadong protektado ako sa kanya tuwing may nanbubully sa akin.

Maganda ang pangangatawan nito, may mga nagtitigasang muscle sa katawan. At tangkad na anim na talampakan. Guwapo din ito sa salitang iyon. Idagdag pa ang galing nito sa pakikipaglaban. Kaya maraming mga kababaihan dito ang nahuhumaling. Pero ewan ko ba. Wala itong gusto sa mga babae, dahil iba ang gusto niya.

Sa una nailang talaga ako ng malaman ko na lalaki ang gusto niya. Pero hindi naman ito nagpakita ng kakaiba sa akin or nagkainterst kaya nakahinga ako ng maluwang dahil duon. Kaya ngayon, naging best buddy ko siya sa lahat ng oras.

“Nani ka yoi koto ga okotta?” (Did something good happened?)

Tumango ito. At umakbay ito ng makalapit sa akin.

“Anata wa son’nani nagaiai matte imashita ka?” ( Kanina ka pa ba naghihintay?)

“Son’nani nagaku wanai” ( not that long.)

“Yukō, Mazu nanika tabemashou.”( lets go. Let eat something first.) Pero kakaiba talaga ang ngiti nito. Ano bang nangyari sa paglalakad lakad niya kanina. Nacurious tuloy ako dito. Saka ko na lang tatanungin. Alam ko namang mag kukuwento ito mamaya.

---

“Itadakimas.“sabay pa naming pasasalamat ni Azami ng maiserve ang mga pagkaing inorder namin. Nasa restaurant kami ngayon ng Monster building.

Natawa pa si Azami ng mabasa ang pangalan ng mismong building na naipatayo sa loob ng universidad. Sinabi pa niyang baka nga halimaw ang nagpapatakbo ng building dahil sa pangalan nito.

Ako nga din nagtaka ng makita ko ang pangalan mismo ng gusali. Sa dinami dami ng pwedeng maipangalan. Monster pa talaga. Sabagay, naayon naman sa personalidad ng nagmamay-ari nito. Si Clyde. Ang master ng 7 monster na nagpapatakbo ng gusali.

Nakikita naman sa personalidad ni Clyde ang salitang monster dahil wala itong sinasanto. Napatunayan ko iyon ng makita kung paano niya gustong lagutan ng hininga si Nica. Kaya masasabi kong halimaw talaga siya gaya ng pangalan ng buildin nila.

“Teach me in your language again Zoey-kun.” Sabi ni Azami sa pagitan ng pagnguya.

Tinignan ko ito. Seryuso ba ito? Dati rati pag gusto ko itong turuan, tumatanggi siya dahil mahirap daw bigkasin. Namimilipit daw ang dila niya sa pagbigkas. Eh mas lalo namang mas mahirap bigkasin ang salita nila kumpara sa salitang tagalog.

“Naze totsuzen?“tanong ko dito.

“Yeah! I want to learn fast.“nakangiti nitong sagot.

“Do you have something to tell me?“tanong ko ulit. Hindi na ako makapaghintay na magkwento ito. Kakaiba kasi ang aura nito ngayon. Para itong nakahigh at hindi mapigilan ang pangiti ngiti nito kahit wala naman nakakangiting bagay.

“Dareka ni atta.“sagot niya.

Kaya naman pala kakaiba ang ngiti ng hapong ito. At sigurado akong lalaki ang nakilala niya. At kaya niya siguro gustong matuto para magkaintindihan sila ng nakilala.

“Shikashi, watashi wa kare no namae ga wakarimasen.” napalabi ito. “And such a ill-tempered.”

“Do I know him?”

“Yup! He is the one from earlier. The one you beated.”

Bigla akong nabilaukan sa sinabi niya. Agad naman niya akong inabutan ng tubig ng naubo ako. At hindi ko mapigilan ang panlakihan ito ng mata.

Tumawa lang ito sa reaction ko. Saka inabot ang ulo ko at ginilo bahagya ang buhok ko.

“Hey! Yameru Azami-kun.” Pagpipigil ko sa ginawa niya sa buhok ko at inilayo ko ang ulo sa kanya.

Isa iyon sa hobby ni Azami, pag natutuwa ito sa akin ay palagi niyang ginugulo ang buhok ko.

“Do you know his name?”

“I heard someone called him Jacob. But not sure of that either.“sagot ko at sinabayan iyon ng kibit balikat. Nabanggit kasi ni Clyde kanina na Jacob ang pangalan ng lalaking humamon sa akin. Hindi naman kasi ito nagpakilala kanina hindi gaya ng lima niyang kasama. At tama nga ang sinabi ni Azami. Na ill-tempered ito.

“Jacob.“nakangiting pang uulit niya sa pangalan na sinabi ko. “Sound masculine.”

Napailing akong muli. Ang luko, nalove at first sight yata sa lalaking iyon. Pero ano naman ang nagustuhan niya duon. Bukod sa gwapo lang ito. Para naman pinasan ang mundo sa busangot na mukha nito sa pagkaseryuso. Buti at hindi sila nag away ng nagkita sila.

“You’re just at the same figure.“sabi ko dito. Magkasing katawan lang sila ni Jacob, pero mas matangkad nga lang si Azami dito.

Naikwento pa niya kung paano siya nito minumura sa tuwing aangilan si Azami. Pero parang mas natawag yata ang pansin sa pagsusungit ng Jacob na iyon dito.

Napapailing na lang ako sa pag kukwenyo niya. Ano pa ba ang sasabihin ko kung talagang nagustuhan niya ito. Sasabihin ko ba na huwag na lang siya dahil baka magkasakitan lang sila at maghanap ng iba na mas babagay sa kanya. Pero hindi ito papayag pag sinabi ko iyon. Naku, kapag may ginusto pa naman ito, siguradong gagawa at gagawa ng paraan ito, makuha lang ang gusto.

---

Clyde;

Mula sa kinaruroonan ko sa hindi kalayuan kitang kita ko kung paano hawakan at guluhin ng lalaking iyon ang buhok ni Zoey. Kanina pa ako nagpipigil. Uusok na siguro ang ilong ko sa galit.

Nasa building sila ng Monster club. Kaya hindi na ako nahirapan na palihim na nagmamasid dito.

Gusto kong sumugod at ilayo siya dito pero pinigilan lang ako nina Sunny ng makitang halos mabasag na ang basong hawak ko sa pangigigil.

“Mukhang malapit na malapit sila sa isat isa master.“si Kelly. “Look how Zoey smile and laughed.“dagdag pa nito.

Damn! Hindi na lang sana ito nagsalita. Kitang kita ko na nga. Lalo tuloy kumulo ang dugo ko sa galit.

Hindi ko tuloy malasaan ang kinakain namin dahil sa nakikita ko. Dapat ako lang ang nginingitian niya ng ganyan. Dapat ako lang ang nagpapatawa sa kanya. Ako lang ang hahawak sa kanya.

“Hindi ko na kaya.“padabog na tumayo ako. Hindi ko na matiis ang nakikita ng mga mata ko. Baka makapatay pa ako dahil sa nararamdaman kong selos sa lalaking kasama niya.

“Master wait.“pigil ni Monica sa akin pero hindi ko na siya pinansin. At pinagpatuloy ang pag lapit kina Zoey.

Kinalma ko muna ang sarili bago ako nagsalita.

“Do you mind if I join you?“tanong ko ng makalapit ako pero hindi ko na hinintay na pumayag sila at naupo ako agad sa tabi ni Zoey.

“What are you doing here?“tanong nito kahit halata dito ang pagkagulat ng makita ako. Lumayo pa ito ng bahagya sa akin ng sumagi ang braso ko sa braso niya.

“Sabi ko sayo na ayaw kitang ipinapamahagi sa iba. At nagseselos ako dahil napapatawa kaniya at nginingitian mo siya. Hindi ko kayang may ibang hahawak sayo gaya ng paghawak niya sa buhok mo.” deretsang sagot ko sa kanya dahil hindi na kailangan magsinungaling. Alam naman niya kung gaano ko kaayaw na nakikita siya na may kasamang iba. Tinagalog ko na lang para hindi maintindihan ng hapon na kasama niya. Na ngayon ay kunot ang nuong nakatitig sa akin.

Pinaglipat lipat nito ang tingin sa aming dalawa ni Zoey.

“Kare wa dare Zoey-chan?“tanong nito kay Zoey pero sa akin naman siya nakatingin.

Binigyan ko siya ng seryusong tingin at inilahad ang palad ko dito.

“My name is Clyde.“pakilala ko dito. Ayaw ko man maging pormal dito ay ginawa ko. Kahit gustong gusto ko ng bigwasan ito ng suntok o kaya naman putulin ang kamay nitong humawak sa Zoey ko. Ipatilapon sa labas at pabalikin sa Japan.

“Im Azami. Friend of Zoey.“sabay abot ng pakikipag kamay ko dito. “Join us for dinner. What do you want, let me order some for you.“alok nito.

Naramdaman niya yatang nagigigil ako kaya bumawi siya ng higpit sa kamay at nakipagsukatan ng lakas mula rito.

Napansin yata iyon ni Zoey dahil tinapik niya ang mga kamay namin na halos madurog na ang mga buto namin duon dahil sa higpit ng pakikipagkamay namin.

“No need, i prepair to share with Zoey.“sagot ko dito. At binitawan anb kamay ni Azami.

Bago pa man makakontra ito ay binalingan ko na ang Zoey ko.

Pinanlakihan ako ng mata ni Zoey ng makikain ako mismo sa pinggan niya at ang mismong kutsarang gamit niya ang ginamit ko.

“You need extra spoon Zoey-kun?“tanong ni Azami sa kanya ng hindi parin binabawi ang tingin sa akin dahil sa ginawa ko.

“He don’t need, we can share.” ako ang sumagot sa tanong ni Azami sa kanya. Saka ngumiti akong tinitigan ito. “Magwawala ako pag tinanggihan mo ako.“sabi ko sa kanya ng subuan ko ito.

“Ano bang ginagawa mo.“mahina pero may katigasang sita nito sa akin sabay iwas sa isinusubo kung pagkain sa kanya.

“Pagsinabi ko, gagawin ko.“banta ko ba dito. Hindi ko alintana ang nanunuring tingin ni Azami sa akin. Wala akong pakialam sa kanya. Kailangan kung maipakita dito na akin lang si Zoey. At hindi niya kailanman ito maagaw sa akin.

Wala siyang nagawa kundi kainin ang pagkaing isinubo ko sa kanya. Takot sigurong maeskandalo kaya hindi na ito tumanggi pa. Sabay tingin kay Azami.

“When did you know each other?” Tanong nito. Siguro nagtaka na ito sa ikinikilos ko kaya niya iyon natanong. Nanunuri ang tingin pero halata na kung ano ang namamagitan sa amin ni Zoey

“I’ve known him for six years. “Sagot ko kahit ang totoo, ng nakaraang linggo lang talaga kami lubusang nagkakilala. Pero mas mainam na ang sagot kong iyon para hindi na niya habaan ang tanong. “Our parents is use to be friend since teenage. So there is nothing new about us.”

Tumango tango ito. Nawala na ang mapanuri niyang tingin kanina dahil sa sagot ko. Mukha namang hindi ito mahirap kausapin. Hindi ko din nakikita sa mukha nito na may gusto ito kay Zoey gaya ng pagkagusto ko sa kanya. Kaya kahit papaano ay gumaan ang inis na naramdaman ko kanina.

“Aren’t you enjoying your meal Zoey, “tanong ko sa kanya ng hindi ko na ito nakitang sumubo pa.

“Paano ako makakakain kung hawak mo ang kutsura ko.“paangil na sagot niya sa akin.

Tumawa ako ng mahina. Oo nga naman. “My bad.” Saka ibinigay sa kanya iyon.

“How about you Azami, is the food here ok?“tanong ko naman dito.

“Not bad. Filipino food is delicious.“sagot nito saka ipinagpatuloy na rin ang naudlot na pagkain.

“Huwag ka na ulit kakain dito, dahil ipagluluto kita, agahan tanghalian at hapunan kung kinakailangan. Dahil ayaw ko na nakikita ka na may kasabay kumain maliban sa akin o di kaya naman hindi ako kasama.”

Umirap lang sa akin si Zoey sa sinabi ko at sinabayan iyon ng paglabi.

Damn! Gusto ko tuloy halikan ang mga labing iyon at matikman muli. Kung wala lang sa harapan namin ang hapon na ito malamang ginawa ko na ang naiisip kong gawin dito.

“So, gagawin pa kitang cooker ko kung sakali. Mag aaral ka pa ba sa lagay na iyon?”

“Oo naman.“sagot ko. Kinuha ang kamay niyang may hawak na kutsara at sumandok ng pagkain at isinibo iyon sa akin. “Mmmm! Sana kusa mo akong subuan sa susunod.” Kindat pa ako dito. “Alam mo na. At gusto ko iyon ang ipasubo mo sa akin.”

“Gago! Tigilan mo ako Clyde hindi nakakatawa.”

“Miss na -“hindi ko naituloy ang sasabihin ko ng tinakpan niya ang bibig ko.

“Piliin mo ang sinasabi mo, nakakaintindi siya ng tagalog gaya ng huli mong sinabi.” Matigas na sabi nito sa akin. Kaya naman pala. Pero kahit takip parin niya ang bibig ko ay ngumiti ako at hinalikan mismo ang palad at dinilaan ko pa kaya agad niya iyong binawi. “At hindi kita bibigyan ng karapatan para ulitin iyon.”

Bigla akong nakaramdam ng lungkot sa huling sinabi niya. “Hindi mo masasabi iyan ngayon Zoey ko. Dahil sisiguraduhin kong ikaw mismo ang maghahangad na ulitin iyon.“seryusong sabi ko dito.

“Hindi iyan-”

“Who you miss Clyde?“bitin ni Azami sa sasabihin sana ni Zoey ng sumingit itong tanong sa akin.

“I miss the food here.“pagsisinungaling ko dahil baka makatikim na naman ako ng suntok kay Zoey kung sinabi ko na siya mismo ang namimiss ko sa kaibigan niya.

“Really, then you must eat first. The food of Zoey haven’t enough for two of you.”

“Mmm! No need Azami, actually I’m with my friends also, wait I will call them to join us here.” Hindi ko na ito hinintay na sumagot pa. Agad kong sininyasan ang lima na lumapit ng nakatingin sila sa gawi namin.

Ilang sandali pa ay nakalapit na sila sa amin.

“Master, anything wrong?“tanong ni Clark.

“They are from earlier, they are your friend?“tanong ni Azami na pinaglipat lipat ang tingin kina Sunny, Bobby at Clark.

“Yes, they are my friend, and also friend of Zoey, our parents are also their parents friend.“sagot ko dito.

“So, where is the other one, the one who beated badly?” Tanong na naman nito. Ang tinutukoy siguro nito ay si Jacob.

“You mean Jacob?”

“Yes, Jacob. I’ve seen him before we got here. But he is so upset.”

“Don’t mind him Azami, he always to be like that.”

Tumango tango ito. Binalingan ko sina Sunny.

“Ipalipat mo na ang mga pagkain natin dito at sabay sabay na tayo.“utos ko.

Hindi na sila nagtanong pa at agad na inutusan ang ilang waiter na ipalipat sa lamesa nina Zoey ang mga inorder naming pagkain. Nag expand pa dalawang mesa para humaba iyon.

“We haven’t introduce our self nicely before Zoey, kilala namin sina Tito Zyrel at tito Bryant dahil palagi ikinukwento nina papa sa amin. Hindi man namin sila palaging nakikita alam namin na malapit na magkakaibigan ang mga magulang natin.” Mahabang sabi ni Kelly na kay Zoey nakatingin.

“Yeah! I remembered that I see you when we attend tito Clent and tito Brix 3rd wedding. But I can’t remembered that Clyde is their son.”

Ouch! Kailangan pa bang sabihin na hindi niya ako nakita ng araw na iyon. Eh halos siya lang ang nasa paningin ko ng makita ko siya.

“Paano mo siya makikita eh! Natatago siya nuon habang pinagmamasdan ka.” Nakangiting tumingin ito sa akin.

“At alam mo bang habang lihim ka niyang pinagmamasdan ng araw na iyon, inaway pa kami dahil tinitignan ka din namin. Akala niya siguro aagawin ka namin sa kanya. “

Ang mga luko. Ibinubuking na nila ako ng tuluyan.

“Karera wa nani o itte iru no Zoey-kun?” Tanong ni Azami ng wala ng maintindihan sa pinagsasasabi ng mga ito. Mabuti na lang magaling sumingit ang hapong ito. At ng maiba na ang usapan.

“Nothing Azami-kun. They are just telling that our parents are still a good friends till now.”

“Ok! By the way, so if they are you friend? What the meaning of the fight between you and them this earlier?” Tanong pa nito na mas lalong naguluhan yata sa tinatakbo ng sitwasyon.

“Nothing seriuos. Jacob just teasing Zoey a bit. But badly he is the one who injured.” Si Monica ang sumagot sa tanong na iyon ni Azami.

Tumango tango lang ito. Kahit naguguluhan parin.

“Can we eat first while talking.“si Zoey. Sumangayon naman ang mga ito. Naging magaan na ang pag uusap ng mga kaibigan ko kay Zoey at Azami. Nagkapatawaran narin ang mga ito.

Pero hindi ko mapigilan ang mapabuntong hininga kapag naiisip ang sinabi ni Zoey na hindi na mauulit ang nagyari sa amin.

Ano pa ba ang dapat kung gawin para tuluyang mahulog na ang loob niya sa akin. Do I need to force him again just to make him mine. And I miss him a lot. I want to kiss him. Hug him. Touch every part of him. And take him again.

---

@

YuChenXi

#16: Zoey

Nawili sina Azami at mga kaibigan ni Clyde sa pagkukuwentuhan, kahit minsan nagtatagalog ang mga ito ay parang balewala lang ito kay Azami. Nakikitawa na lang ito kahit hindi alam ang mga sinasabi nila.

Palakaibigan si Azami kaya hindi siya nahirapan sa pakikisama sa mga bagong kakilala. Kaya agad nila itong nakasundo.

Pero napansin kong hindi nakikisali sa usapan o biruan ng mga ito si Clyde. Tahimik lang na nakamasid gaya ko at patingin tingin sa akin kung may pagkakataon.

Nakikita ko sa mga mata niya na parang may malalim itong iniisip. Para kasing nililipad ng hangin ang isip nito dahil sa tuwing tatanungin siya ng mga kaibigan ay pinapaulit niya ito. Wala sa mga ito ang atensyon.

“Azami, do you want to drink some.“tanong ni Sunny dito ng maubos na ang mga pagkain na pinagsaluhan namin.

Binigyan sila ng nagtatanong na tingin ni Azami. Siguro nagtataka ito kung pwede bang uminom sa loob ng universidad.

“Don’t worry Azami, we have a VIP place for that.“mukhang nahulaan naman ni Clark ang gustong ipahiwatig nito. “So do you want to come?“tanong ulit nito.

“Yeah! Sure, yūko Zoey-kun, Nomimashou.” Aya ni Azami sa akin saka tumayo na ito.

Nagsitayuan na rin ang iba. Umakbay pa sa akin si Azami ng makalapit sa akin. Pero tinabig lang ni Clyde ang kamay niya.

“Lets go dude.” Sansala ni Clark ng makitang sisitahin sana ni Azami si Clyde. Ito ang umakbay dito at iginiyang naglakad palayo sa amin ni Clyde. Kahit ayaw sana ni Azami ay nahila na din siya nina Bobby, kaya nagpatangay na lang siya sa mga ito.

“Ano bang problema mo Clyde.“sita ko sa kanya ng masigurado kung nakalayo na sina Azami sa amin. Napakawierd na ng ikinikilos nito. Kanina ba bago nakisalo sina Kelly sa amin.

“I told you, i don’t like to see other holding you.” Mahina pero may tigas na tunong sagot nito. Halata na pinipilgilan ang galit. Na kahit ano mang oras pag muling nasilaban ay magwawala na ito.

Pero ano ba ang ipinagpuputok ng butse niya kung aakbay man sa akin si Azami, kaibigan ko naman iyong tao, saka wala siyang karapatan, at kung makaasta, kami na.

Kami na? Bakit ko ba naisip ang bagay na iyon. Alam ko na may gusto ito sa akin pero hindi ito nanliligaw sa akin. At bakit naman ako liligawan nito. Hindi naman ako babae kaya malabong maging kami.

“Kaibigan ko si Azami, Clyde. At walang ibang ibig sabihin ng akbay na iyon sa amin.“sagot ko dito. Saka tinalikuran ko na ito para sundan ang mga ito.

“Para sa akin meron. Ayaw kong may ibang hahawak sayo. Dapat ako lang. Ako lang.” Sabi nito na nakapagpatigil sakin sa paglalakad. Malakas ang pagkakasabi niyang iyon kaya may mga ibang tao duon ang napatingin sa amin.

“Lower your voice Clyde, someone might hear you.“naiinis na sita ko dito. Ano na lang ang iisipin nila kung nagkataon.

“Its none of my fucking business. I don’t care if they hear me.” Lalo pang nilakasan nito ang boses. “At kung nagkamali sila at makarinig ako ng mga salita mula sa kanila, subukan na nilang magtago hanggat kaya nila.“galit na tumingin ito sa paligid na agad naman na binawi ng ilan ang paningin sa amin na para bang walang nakita.

“Ewan ko sayo.“inis na tinalikuran ko ito. Kung sa labanan siguro sa pisikal mananalo ako dito. Pero pag sa salitaan na. Wala akong panama sa isang ito. Dahil kung ano ang sinabi, iyon na yon. Tapos. Walang makakapigil pa o makakapagpabago ng sinabi nito.

“Hey!“tawag nito sa akin. “I am still talking to you. Bakit ba lagi kang umiiwas sa tuwing nagsasabi ako ng nararamdaman ko sayo.”

“Pwede ba, tigilan mo ako Alcaide.”

“Hindi kita titigilan Salvador. Hanggat sa sagutin mo ako.”

“Sagutin?“pang uulit ko. “Paano kita sasagutin, ano ba ang tinanong mo sa akin na pede kong sagutin. 1 plus 1 ba. 2 plus 2. Ok. Let me answer it. 2 and 4 is the answer.” Inis na sabi ko dito. “Ano nasagot ko na ba?”

“Damn it! Nagbiro ka pa. Hindi nakakatawa Salvador.”

“Pwes di din ako nagpapatawa Alcaide.“muli ko itong tinalikuran. Pero pinigil niya ulit ako. At bago pa ako makapagsalita ulit sakop na ng labi niya ang mga labi ko. Hindi man matagal ang halik niyang iyon sa akin ay nakaramdam parin ako ng pang iinit ng buo kong mukha.

Mabilis kong iginala ang paningin sa paligid pero parang walang nakita ang mga tao sa paligid. Takot sigurong masita ni Clyde kaya wala ni sino man ang nakatingin sa amin ngayon. Pero alam kong nakita nila ang ginawang paghalik sa akin ni Clyde.

Nanlalaki ang mga matang binalingan ko ulit siya na may ngiti na sa mga labi niya.

“I miss your lips Zoey ko.“magaan na ang boses na sabi nito sa akin at bago pa ako makasagot sa kanya ay hinila na niya ako palabas sa restaurant at naglakad pasunod kina Azami na nauna na kanina sa amin.

“You asshole Clyde. Let me go.” Hila ko ang kamay ko mula sa kanya pero hinila lang niya ako palapit sa kanya.

“If you keep on fighting me, hindi ka na makakasunod kay Azami sa bar.“bulong nito sa akin.

Naramdaman ko pa ang mainit na hininga nito sa tainga ko na siyang dahilan para magsitayuan ang mga mumunti kong balahibo sa katawan.

Badum! Badum!

Biglang lumakas ang tibok ng puso ko dahil duon. Why do I react to much to him.

“M-move backward Alcaide.“halos di ko na makilala ang boses ko sa sinabi ko.

“Mmm! You smell good, Love.” Sinamyo pa niya ako at dinilaan pa ang tainga ko bago ito lumayo sa akin.

Agad kong nahawakan ang tainga ko na bahagyang nabasa ng laway nito at pinunasan iyon. Pero wala naman akong maapuhap na sasabihin dito. Dahil tinalo na ng mabilis at malakas ng pagtibok ng puso ko ang isip ko.

“Taste sweet, Love.“sabi pa niya at binasa ang sariling labi gamit ang dila nito. Napalunok pa ako ng matuon ang pansin ko sa mga labi niya na namamasa na dahil sa ginawa. “Lets go.“muli niya akong hinila. But this time hindi na pasunod kina Azami ang tinatahak namin.

“Hey! Saan mo ako dadalhin.“tanong ko pero hindi ko naman mahila ng tuluyan ang kamay ko na mahigpit na hinawakan.

Hindi ito sumagot at nagtuloy tuloy lang ito sa paglalakad. Sumakay sa elevator. He press 5th floor at lalong hinigpitan nito ang hawak sa akin.

“Alcaide, where are we.?“tanong ko ng matapat kami sa pintuan na alam ko na isa iyong unit.

“In my unit Love.“sagot nito ng tuluyan na kaming makapasok sa loob at walang sabi sabing hinalikan ako ng maisara na niya ang pinto.

Hindi ako makabawi sa pagkabigla sa nangyayari. Napasandal ako sa nakapinid na pinto habang patuloy ito sa paghalik sa akin. Para lang akong nahipnutismo nito at hindi makatutol sa kanya.

“Mmm! Ahm!” Napapaungol ako sa pagitan ng paghalik niya. Ni hindi ko siya magawang itulak. Nagtatalo ang isip at puso ko. Ang gusto ko ay itulak ito palayo sa akin. Pero hindi nakisama ang katawan ko sa gusto ng isip ko.

“Uhm! Ahm.” Ungol din nito habang nilalasaan ang labi ko. Licking and sucking them at the same time.

Namalayan ko na lang ang sarili kong tinutugon ang halik niya sa paraan ng paghalik nito. Kaya lalo nitong pinalalim ang ginawang paghalik sa akin.

“Ohh.” Muli akong napaungol ng makapasok sa bibig ko ang dila nito. At hinuli ang dila ko and sucking it.

“I miss you. I miss you.“paulit ulit na bulong nito sa pagitan ng paghalik sa akin.

Nagsimula nading maglikot ang mga palad nito sa loob ng damit ko. Caressing my back and i feel the heat in his palm.

Habang magkalapat parin ang mga labi namin, iginigiya niya ako palakad sa kung saan. Hindi na alintana nito kung may mabangga man kaming mga kagamitan nito. O may malaglag sa mga iyon sa sahig. Hanggang sa marating namin mismo ang kwarto niya.

Natumba kami pareho sa kama ng masangga ng mga paa ko ang gilid niyon.

“I miss you.“muli niyang bulong. But this time he is looking to me tenderly.

Hinaplos niya ang pisngi ko. Caressing with his finger. Hanggang sa pagtuunang haplusin ang labi ko ng hinlalaki niya.

“Stop it Clyde.” Iniwas ko ang mukha ko ng subukan niyang ipasok ang daliri niya sa bibig ko pero hindi naman ako makaiwas ng tuluyan.

“I miss you Love.“muli nitong sabi bago muling humalik sa akin.

Hindi na ako makapag isip ng maayos. Natatangay na ako sa galing nito sa pag halik. Nadadala na ako sa masuyong haplos nito sa katawan ko.

“Oh! Uhm.” Hindi ko mapigilang ungol ko sa ilalim ng halik niya sa akin.

Naramdaman ko ng naglalakbay ang mga palad dito sa kabuuan ng katawan ko. Sa tummy ko, sa baywang, pabalik balik ang palad niya duon. Hanggang sa pagtuunan ng isa niyang palad ang ituktuk ng dibdib ko.

“Ahmp! “Hindi ko mapigilang mapaliyad dahil sa sinsasyong binubuhay nito sa buong katawan ko. Parang may boltahe ng kuryenteng naglalakbay sa mga ugat ko. Lalo ng pisil pisilin niya ang ituktok ng dibdib ko. It’s feel so good in there the way he played it.

“Ohh!” Isa namang malakas na ungol ang pinakawalan ko dahil sa magaang panghahaplos nito sa nakaumbok sa harapan ko. Kahit may suot akong pantalon ay ramdam ko parin ang init ng kamay niya.

“Uhm! Ahm!” Paungol din ito ng iwan ang labi ko at nagsimulang paliguan ng halik ang magkabilang tainga ko. Sa leeg, sa may balikat. At nag iiwan ito ng mumunting kagat sa bawat daanan ng mga labi niya.

“Uhm! Ahh!” Napakasarap sa pakiramdam. Nagsisimula ng mag init ang buong katawan ko dahil sa ginagawa niya.

“Your so sweet Love.“bulong nito habang patuloy ito sa paghalik sa may balikat ko pababa hanggang sa makarating ito sa isa kong dibdib at pinagsawa duon ang bibig.

Talong talo na ang pagnanais kong kumawala dito sa darang na nararamdaman ko ngayon. Hindi na ako makapag isip ng mabuti. Tanging ang sarap na ipinapalasap na lang ni Clyde sa akin ang lumukob sa buong kamalayan ko.

Kumilos ang kamay ko para gayahin ang bawat haplos niya. Bahagyang tumigil pa ito sa ginagawa para titigan ako ng maramdaman ang ginawa ko.

“Damn! Don’t stop bastard.” Sabi ko dito dahilan para sumibasib na naman ito ng halik sa mga labi ko. Kusang gumalaw ang labi ko para tugunin ang halik niya.

“Uhm!” Panabay naming ungol ng pinakawalan namin ang isat isa sa para huminga muna dahil para kaming kakapusin ng hangin sa tagal na magkaugpong na labi namin.

Sinimulan na din niyang buksan ang pantalon ko. Ginaya ko siya. Ganun din ang ginawa ko. Para akong nagmamadali na maalis ang suot niya. Gusto kong makita ang kabuuan niya ang minsan ng umangkin sa akin dahil hindi ko masyadong napagmasdan iyon nuong una dahil mas nanaig sa akin ang pagiwas sa kanya nuon. Pero ngayon gusto kong pagmasdan muna iyon.

Dahil sa pagmamadali kong maalis iyon mas lalo namang nagtagal dahil ang lintik na botones ng pantalon nito ang hirap buksan.

Fuck!. Mahinang mura ko pero narinig yata iyon ni Clyde at mahinang tumawa.

“Fuck you Alcaide, don’t laugh at me. You jerk.“inis na sita ko sa kanya.

Mabilis na dinampian ako ng halik sa labi bago ito umalis sa pagkakadagan sa akin.

Kunot nuo ko itong tinignan. “Damn you Alcaide.“mura ko na naman dito. “Huwag mong sabihin aatras ka na.” Galit na tanong ko.

Lalo itong tumawa sa sinabi ko.

“Gago, huwag mo akong tawanan. Matapos mong painitin ang katawan ko. Gisingin ang alaga ko, aatras ka. Gago! Oras na umatras ka papatayin kita.” Galit na lintaya ko dito saka ako tumayo. Hindi ko na makilala ang sarili ko sa pinagsasasabi ko. Parang may kulang pag hindi ko maramdaman ang init ng katawan niya sa katawan ko.

Hinila ko siya at patulak na pinahiga sa kama. Ewan ko kung namamangha ba siya sa paraan ng tingin niya sa akin. Wala na akong pakialam duon.

Hindi ko na siya hinintay na magsalita. Itinuloy ko ang pagtanggal ng pantalon niya. At ngayon nagawa ko na ng tama. Tinanggal ko na iyon ng tuluyan kasama ng brief niya at inihagis ko iyon sa kung saan.

Napalunok pa ako ng mabistahang mabuti ang pagkalalaki niya na tayong tayo na sa kahandaan.

Bago pa man ako makakilos ay hinila na niya ako paibabaw sa kanya.

Masuyong hinaplos niya ang pisngi ko saka ngumiti.

“Who told you that Im going to back out. Not in your dreams Love. Tumayo lang ako kanina pa ako na ang mag alis ng pantalon ko, but you are so wild just now. And I love that.” Pagkasabi niya iyon ay muli na niya akong hinalikan. Agad ko naman iyong tinugon.

Pero ako ang unang kumawala. This time I want to taste him. Taste every part of him.

Sinimulan kong halikan siya sa pisngi, patungo sa tainga.

“Ohh!.” Napakasarap sa pandinig ang pag ungol niya ng kagatin ko ng bahagya ng kanyang tainga. Licking and sucking it.

I also do this is his neck, in his shoulder and down there, in his chest. Then my lips found his nipple ang sucked them.

“Ahh!.“napaliyad ito sa ginawa ko. “Mmm! More, more Love. Ang sarap.“para itong nagdidiliryo sa sarap kaya lalo kong pinagbuti ang ginagawa ko.

Paulit ulit at pinagsawa ko ang bibig ko sa magkabilang dibdib niya. I also started to touch him all over and trace where his manhood. When I totally touch it, I grabbed it and studied his size in my palm.

“Uhm!.ahh!” Malakas na ungol niya ng sinimulan kong laruin iyon. Pinaglakbay ko na rin ang labi ko pababa, pababa pa sa puson niya hanggang sa matapat na ako sa gitna niya habang taas baba ang kamay ko duon.

Lumunok pa ako saka ko siya tiningala. Nakatunghay lang siya sa akin kagat ang ibabang labi na para bang pinipigilan ang mapaungol ng malakas.

Dinampian ko ng halik ang kanya. And starting to lick the head of his manhood habang nakatingin parin ako sa kanya.

“Uhmmm!.“impit na ungol niya at lalo pang kinagat ang ibabang labi nito at napapapikit ng mariin.

Nagsimula na ding kumilos ang balakang niya at sumasabay sa bawat galaw ng kamay ko sa kanya.

“Mmm! Ang sa..rap.. ohh!” Humawak pa ito sa ulo ko ng tuluyan ko ng ipasok sa bunganga ko ang kanya.

Damn! Lihim akong napamura. He is long and huge. Halos kalahati pa lang ng kanya ang naipapasok ko sa bibig ko ay umabot na yata siya sa lalamunan ko. Parang gusto kong pagsisihan ang kapangahasan ko. Pero ang makita kung paano ito nasasarapan sa ginagawa kong pagtaas baba sa kanya ay tiniis ko na lang kahit nangangawit na ang panga ko.

“Uhm! Aaah….. ahhhh!.“ungol niya habang pabilis na pabilis ang ginawa kong pagtaas baba sa kanya at sumasabay ang balakang niya sa paggalaw. “Zoey.. uhm.. Zoey..Love Im gonna cum.”

Sa sinabi niyang iyon ay mabilis akong kumilos para alisin sana ang bibig ko sa kanya pero mas mabilis ito at idiniin ang ulo ko pasalubong sa kanya.

“Sorry Love. Sorry.“mabilis na dinaluhan niya ako ng makaalis ako ng tuluyan sa harapan niya at napaubo dahil sa biglang pagkalunok ko ng nilabas niya. Bahagyan pa akong napangiwi dahil sa lasa. A kind of bitter but sweet at one time.

“Its my turn Love.“kumilos ito at agad na pumaibabaw sa akin.

Hinalikan ako ng buong init habang ang mga kamay ay nagsimula na naman humaplos sa buong katawan ko.

He kiss me on my ears, neck, shoulder and on my breast. Sucking and licking my nipples, ng mapagsawa ang sarili sa dibdib ko ay bumaba pa ng bumaba ang halik niya patungo sa gitna ko.

“Ohh…“ungol ko ng sakupin ng mainit niyang bunganga ang akin. Nagpataas baba ang mukha niya duon.

Tudo ang ginawa kong pagliyad sa sarap na ipinapalaaap niya sa akin.

Naramdaman ko na din na he is playing in my back with his finger.

“Aaahm.!” Impit na ungol ko ng ipasok niya ang isang daliri sa akin. Its hurt but I feel some kind of pleasure.

Hindi ko na alam kung saan ko ibabaling ang ulo ko at kakapit ang kamay ko. Pinaghalo halong sarap at sakit sa paglalaro niya sa butas ko at pagtaas baba niya sa gitna ko.

“Aaah!… oohhh.!” Lalo akong napaliyad na halos mabali na ang daliri ko sa paa dahil sa ipasok pa nito ang isang daliri sa akin.

“Uhm!. Zoey… Zoey my Love.“paungol na banggit nito sa pangalan ko habang patuloy sa pagpapasasa ang bibig niya sa gitna ko.

Tumapat na ito sa akin ng maramdaman na ang pagluwang ng butas ko. He place my legs in his arm.

“Ahhhh…..“napasigaw ako sa sakit ng ipasok na niya ang kanya sa akin. “Ang… saaa…ahhhhh. kit…“halos hindi ko maibigkas ng maayos ang salitang iyon ng magsimula na itong gumalaw sa ibabaw ko. “Ohh… ahhh.!.”

“Oooh! Zoooooeey.. Uhm. Ang sikip mo. Ahhh.” Sabi nito habang sarap na sarap sa paggalaw sa ibaba ko.

Ramdam ko pa ang bawat pag ulos niya palabas masok sa loob ko. Kung gaano iyon kalaki na gumagalaw sa butas ko. Dinig na dinig ko ang bawat pagsalpok ng katawan niya sa katawan ko.

“Aaah.. uhm. …aaaahh.”

“Zoey.. ohhhh…. ahhhh.“sabay naming ungol.

Pinaghalo halong sarap at hapdi sa bawat paglabas masok niya. Nagsisilabasan na rin ang butil ng pawis sa katawan ko at katawan niya. Mga ungol namin pareho ang bumalot sa buong silid niya.

“Ooh… Ahhh..” hindi ko na kaya pang pigilin ang sarap na bumalot sa buong pagkatao ko. Hinila ko siya sa leeg at hinalikan ko siya habang patuloy na nagsasalubong ang katawan namin sa baba at taas baba din ang kamay niya sa gitna ko at isinasabay sa bawat pag ulos niya sa butas ko.

Hanggang sa bumilis ng bumilis. Ang a split of second we reached the pleasure of ecstacy.

“Aaaah..“sabay naming pinakawalan ang ungol kasabay ng paglabas ng katas ko sa mga kamay niya at siya sa loob ng katawan ko.

Hinihingal na ibinagsak niya ang katawan niya sa akin at masuyong kinintalan ng mga halik ang balikat ko. Hindi niya alintana ang pawis na nalalasaan niya sa katawan ko.

“I love you.“hinihingal na bulong niya sa akin. “I love you Zoey, My love.”

“I-i can’t answer that now.“sagot ko dito pero tumingin ako dito saka nginitian ko siya. “But I like what we’ve done.”

Muli niya akong hinalikan sa labi dahil sa sinabi ko. Naramdaman kong tumitibok tibok pa ang gitna niya sa likuran ko.

Pinanlakihan ko siya ng bahagyang itinulak.

“Take it off, Clyde.”

Tumawa ito ng mahina. Saka unti unti iyong hinila paalis sa likuran ko.

“AHmmm!” Napaungol ako dahil naramdam ko pa ang hapdi duon ng tanggalin niya iyon. At ang luko. Tayong tayo parin ang kanya at handa na namang manalakay.

“I can’t get over you my love. I still want to make love with you.”

“No! Mahapdi pa. Ayaw ko.“itinulak ko siya pahiga sa tabi ko. Pero hinila niya at at ipinaunan sa braso niya.

“Ok! Ok! Pero tayo na diba. Akin ka lang. Gaya ng sa iyo lang ako. Right?“tanong nito.

Ano pa ba ang ibig sabihin ng nangyari sa amin ngayon. Ang kusang pagpapaubaya ko sa kanya. Kung hindi pa kami sa lagay na iyon ay ano?

Tumango ako bilang sagot sa kanya. Bahala na ang bukas kung ano ang mangyayari sa amin. Ang mahalaga bukal sa loob ko na tanggapin siya.

“Yes!.“impit na sigaw nito. “I love you my love. I love you. I love you “paulit ulit na na sabi niya at niyakap ako ng mahigpit.

Napangiti ako sa ilalim ng mga yakap niya at sinuklian ko din siya ng mahigpit na yakap.

---

@Y

uChenXi

#17: Clyde

“Yamero Clyde.” Pigil ni Zoey ang ulo ko ng paliguan ko ng halik ang buong mukha niya , tainga, at sa balikat. “I’m sweating.”

“Mmm! Its ok my Love. You still tasted sweet.“sagot ko dito at hindi ininda ang pagtutulok niya sa mukha ko na nakasubsub sa balikat niya.

Halos maligo na kami ng pawis ni Zoey dahil nakalimutan kong i on ang aircon sa silid ko. Pero wala na akong pakialam duon ang mahalaga ay narito siya sa mga bisig ko at hindi ako magsasawang lasaan at halikan ang buong katawan niya.

Gusto kong sumigaw ng pagkalakas lakas para mailabas ko ang sayang nararamdaman ko na pumupuno sa buong pagkatao ko. Wala na akong ibang mahihiling pa dahil siya lang ay sapat sapat na. Ang mayakap siya ng ganito, mahalikan at maangkin ay buong buo na ang mga pangarap ko.

Hindi ako mag sasayang ng oras o araw na iparamdam sa kanya na mahal na mahal ko siya. Kahit pareho kaming lalaki ay wala akong pakialam sa sasabihin ng iba. Ang mahalaga masaya kami pareho habang magkasama. Gagawin ko ang lahat para hindi niya pagsisisihan ang pagsagot niya sa akin kahit na hindi pa niya maibigkas na mahal niya ako. Makakapaghintay ako hanggang sa bigkasin niya ang mga katagang iyon sa akin.

Muli kong hinigpitan ang yakap ko sa kanya at ikinulong sa mga dibdib ko ang mukha niya at kinintalan ko siya ng halik sa nuo ng bigla itong kumalas sa mga yakap ko.

“What the problem?” Kahit ako ay nabigla din sa biglang pagkalas niya sa yakap ko. Tumitig ako dito. Kinabahan ako. Nagbago ba agad ang isip niya at gustong bawiin ang pagtango niya kanina? “Hindi mo na mababawi ang sagot mo. Hindi ako makakapayag.”

“We need to go and check, kung ano na ang nagyari kina Azami.” Sabi nito saka bumangon sa pagkakahiga sa braso ko.

Nakahinga ako ng maluwag dahil sa sinabi niya.

Nakita ko siyang napangiwi ng makaupo ito ng tuluyan. And I can’t help not to smile. He is really cute the way he reacted.

“Damn! Its hurt over there.“bulong niya saka tumingin sa akin. “Damn! You Alcaide. Pinagtatawanan mo ba ako.“sita nito sa akin ng mapansin nakangiti akong nakatitig sa kanya.

Lalo akong napangiti dahil sa pagsita niya sa akin. Hindi naman galit ang tuno niya ng sinabi iyon. This is one of what I like to him. Laging nanlalaban. Dahil duon lalo akong ginaganahan sa tuwing nanlalaban siya sa akin.

“Hindi ko lang kasi mapigilan Love. Ang cute mo kasi.“sabi ko dito saka pinisil siya sa pisngi. “Lets go shower together.“hindi ko na siya hinintay na makasagot. Tumayo na ako at agad ko siyang binuhat.

“Hey! Put me down you, jerk.“sigaw nito sa pagkabigla pero hindi naman ito nanlaban at kumapit pa siya sa leeg ko.

“Ang sabi mo masakit pa duon. Kaya para hindi ka masaktan kapag naglakad mas mabuti pang buhatin na lang kita.”

Ang gaan gaan nito at ang liit ng katawan. Kung umumbok lang siguro ang dibdib nito ay hindi mo na ito maipagkakailang babae ito. At sa liit niya at sa girl look na mayroon siya, aakalain mong mahina siya and need to be protected. Pero mas gusto ko kung ano siya ngayon. Minahal ko siya kahit lalaki siyang tulad ko. At hindi namababago iyon kahit kailan.

“Kailangan ko pang puntahan si Azami. Baka binubully na siya ng mga kaibigan mo.”

“We need to take a bath first my Love. Hindi ka naman lalabas dito ng pawisan at may ano sa…. alam mo na.” Kumindat pa ako sa kanya dahilan para bayuhin niya ako sa dibdib.

“Bastard.”

“Love, stop it. Alam mo naman kung gaano kabigat ang mga kamao mo.” Pigil ko sa ginagawa niya.

“Then, don’t fool around.”

Umirap pa ito sa akin pero hindi ko na siya sinita pa at tuloy tuloy ako sa banyo habang buhat ko siya. And under the shower, we made love once again.

---

“Hey! Zoey-chan naze anata wa ima kita bakarina no?” Tanong ni Azami ng makita palapit na sa kanila.

Halata na medyo tinamaan na ito sa nainum. Dahil kitang kita sa mapusyaw niyang mukha ang pamunula.

“We just have talked about something, Azami.” Sagot naman ni Zoey habang humihila ng upuan at tumabi paupo dito.

Humila na din ako ng upuan at tumabi naman sa kanya. Kahit hindi nagtanong sina Sunny sa akin ay alam kong may hinala na sila kung saan kami galing ni Zoey dahil sa kakaibang ngisi sa mga labi nila. Kasalo na din nila si Jacob na ngayon ay walang imik pero nakatingin kay Zoey.

“So, Master. Do we need to celebrate for something good happen?” Tanong ni Bobby saka inabutan ako ng canned Faxe. And they totally choose the strong beer.

“Yeah, of course Bobby.“sagot ko pero kay Zoey ako nakatingin. Hindi ito umimik pero napansin ko ang bahagyang pag ngiti nito.

Napansin kong tumayo si Jacob at lumapit ito kay Zoey. Napakamot pa ito ng ulo at parang may gustong sabihin pero hindi alam kong saan magsisimula.

“Do you have something to tell to Zoey, Jacob-sama?” Tanong ni Azami dito ng mapansin din ito.

“Shut up.!” Angil ni Jacob dito. Pero balewala lang iyon kay Azami bagkus ngiting ngiti pa ito dito.

“Kawaii!”

“Fuck you, Azami.“bibigwasan na sana niya si Azami pero napigil siya ni Zoey.

“Stop it.” Pigil ni Zoey sa dalawa at pinanlakihan niya ng mata si Azami.

Parang may ibig sabihin si Zoey sa tingin na ipinukol dito. May lihim ba ang dalawang ito. Pero ano? At gusto ko iyong malaman. Hindi pwedeng mayroon pa siyang inililihim sa akin.

“What do you want Jacob?” si Zoey.

Muli itong sumeryuso na tumingin sa kanya. Tumikhim pa ito bago magsalita.

“Hindi ako kailanman humihingi ng sorry, pero dahil ako naman ang nagkamali sa simula pa lang. Sorry for being rude to you earlier, Zoey.” Sabi nito sabay lahad ng kamay dito. “Lets start for a new beginning at kalimutan ang away natin kaninang umaga.” Halata sa mukha nito na hindi talaga sanay sa paghingi ng patawad dahil ito ang unang beses na nakita ko at narinig mismo sa kanya ang salitang sorry. Ni hindi yata huminga hanggang sa matapos magsalita.

Binigyan siya ng mapagpatawad na tingin ni Zoey at tumayo. Tinanggap ang pakikipagkamay nito.

“Of course.“bahagyang pumisil ag kamay ni Jacob sa kanya. Kaya kunot nuo kong tinignan si Zoey ng mapansin kong medyo nagtagal ang pakikipagkamayan niya rito. Sisitahin ko na sana si Jacob ng tinapik ni Azami ang mag kaugpong na mga palad nila kaya binitawan na niya ito

“Your so dramatic Jacob.“si Azami at hinila ito pabalik sa kinauupuan niya.

“We’re not close bastard.” Galit na iwinaksi naman ni Jacob ang kamay nito. “Don’t touch me jerk.”

“Thats ok Jacob. I going to get close to you, no matter what.” Ngumisi pa ito saka kinindatan si Jacob.

“I think may gusto si Azami kay Jacob master.“bulong ni Sunny sa tabi ko. Saka bahagyang tumawa. “Kanina pa ang mga yan. Nag aangilan.”

Dahil sa sinabi niya napatingin ako ng deretso kay Sunny saka binalingan ang iba. Sabay sabay silang tumango kahit hindi ako nagsalita.

Damn! Hindi ako makapaniwala. But it’s getting more interested. Kung gaano siguro kami maglaban ni Zoey nuong una, ay tingin ko mas malala ang mangyayari sa mga ito. Dahil in Jacob case, he is not use into it.

“Naabutan na namin si Jacob kanina dito Master. Then Azame insist to set here where Jacob table.” Dagdag pa nito.

“Anong pinabubulungan niyo diyan.” Si Zoey ng mapansin kami.

“Do you know whats going on between those two.“bulong ko din dito sabay lihim na inginuso ang dalawa.

Tinapunan niya ng tingin sina Jacob at Azami bago tumingin ulit sa akin saka tumango.

“Kailan pa?”

“Kanina lang bago kami magdinner.” Bulong din nito.

“Hey! Zoey-chan. What to of you whispering?” Tanong ni Azami ng makahalata.

“Nani mo Azami-kun.”

Hindi na muling nagtanong pa si Azami. Ipinagpatuloy na din nila ang naudlot na pag inum ng dumating kami.

Kwentuhan, tawanan ang bumalot sa grupo namin habang lumilipas ang mga oras. Napasarap ng inum sina Bobby at iba pa. Napapailing akong pinapanuod sila habang patuloy sila sa masayang kwentuhan. Sina Azami at Jacob naman ay kanina pa nag aangilan. Ngali ngaling suntukin ni Jacob ito.

Hindi na ako nakipagsabayan sa kanila sa pag inum, ganun din si Zoey. Sabi niya sino ang maghahatid sa kaibigan niya if ever na malasing din siya.

Kahit naman malasing ang mga ito at dito na mismo matutulog sa kinauupuan ay walang sisita sa mga ito dahil kami naman ang nagpapatakbo ng bar kung saan kami ngayon na parte ng Monster Club.

Lasing na silang lahat. May kanya kanya ng mundo. Si Clark at Sunny napunta sa car racing ang usapan.

“I won’t let you win Clark.“pasigaw na sabi ni Sunny.

“As if naman Sunny, mananalo ka sa akin.”

“Bukas, karera tayo. Papatunayan kong hindi mo na ako matatalo. Let me show you my new nissan 350Z rocket bunny Clark.” pagmamayabang pa nito.

“You can’t defeat me with that Sunny. Hindi mo mahihigitan ang baby ko.” Sagot naman nito. Ang tiutukoy na baby niya ay ang racing car niya. Ito na ang ginawa niyag girlfriend. Sabi niya ayaw niya sumakay sa ibabaw ng iba. Basta ang sasakyan lang niya ang baby niya. Kaya hanggang ngayon, no girlfriend since birth ang luko.

Napailing ako. Sa sasakyan naman ang hilig ng dalawa. Lagi silang nakikipagkarera. Palagi silang sumasali sa racing. And Clark is one of the best. Nitong huling buwan ay nag Champion pa siya at pumangalawa naman si Sunny dito.

Ibinaling ko naman ang tingin ko kina Jacob at Azami. Na hindi parin tumitigil sa pagbabangayan.

“Fuck you! Don’t touch me, bastard.“angil ni Jacob dito saka binigwan ito ng suntok pero hindi iyon tumama dahil hindi na siya makatayo ng maayos.

“Look at you Jacob, how can you beat me if you can’t stand on you feet now.“natatawang sabi naman ni Azami dito. At umalalay ng kay Jacob.

Hindi nito alintana ang pagpiksi ni Jacob ng hawakan niya ito.

“Come on. Hey! Clyde-sama where is Jacob house. I will bring him home now.” Baling nito sa akin na ngayon ay nasa bisig niya si Jacob.

Napailing ako. Hahayaan ko ba na si Azami ang maghatid kay Jacob?

“What do you think Love.?“tanong ko kay Zoey na sa iba naman nakatutok ang tingin. Tumingin ako sa kung anong tinitignan niya at ganun na lang ang panlalaki ng mata ko ng makita sina Bobby at Kelly kissing.

What the hell. Nagkalintikan na. Lakas na ng tama ng mga kaibigan ko. Maaalala pa kaya nila bukas ang mga pinaggagagawa nila ngayon.

“4th floor. Unit 204. Jacob unit Azami.” Sagot ko kay Azami. Bahala na. May kanya kanya naman na silang buhay.

Agad na kumilos si Azami na kahit bahuhuway na rin sa paglalakad ay pilit na umalalay kay Jacob palabas ng bar.

“Hey! Bastard, let me go.“nagpumiglas pa si Jacob kay Azami ng magsimula na silang lumabas ng bar. Pero hindi niya ito pinakinggan. Kahit hilo na ri siguro si Azami ay pinipilit ang sarili para lang hindi sila parehong matumba ni Jacob.

“Hey! Clyde, don’t let Azami take Jacob. He may harass Jacob.” May pag aalalang sabi ni Zoey sa akin na nakatingin sa palayong imahe ng dalawa.

“Let him be. Hindi basta basta magpapaharass yan sa kaibigan mo Love.“sagot ko dito at bahagyang hinaplos ito sa pisngi.

“How about Monica.“tanong nito ng balingan ang lugmok na ito sa lamesa.

“Magkakatabi lang ang Unit nina Jacob at Monina. I will call nay Pacing para ihatid siya. Ang dalawa namang iyan.“sabay tingin kina Clark at Sunny na hindi parin natatapos sa pagyayabangan. “Magpapatulong na lang ako sa mga guard para maiakyat ang mga iyan sa mga unit nila.”

“Then, how about them?“tanong nito na ang tinutukoy ay sina Kelly at Bobby na ngayon ay tumigil na sa paghahalikan. Magkaagapay na tumayo at lumabas na ng bar. Wala man imik ang mga ito ay alam ko kung saan na hahantong ang dalawang iyan.

“Hayaan mo na din sila love. Matagal ng may pagtingin ang dalawang iyan. Ngayon lang nabigyan ng kasagutan.”

Tumango tango lang ito. Tinawagan ko si Nanay Pacing para ihatid si Monica at nagpatulong na din kami sa guard para kina Sunny at Clark.

Lumipas pa ang mga sandali naihatid na namin sila pare pareho. Nakahinga kami ng maluwang ni Zoey ng maayos na silang nakauwi sa kani kanilang unit. Nasa tapat na din kami ng unit ko.

Nagkatinginan kami ni Zoey at parehong may ngiti sa mga labi.

“Uuwi na din ako.“sabi nito na nakapagpawala g ngiti ko sa mga labi. Hindi ako makakapayag na hindi siya sa unit ko siya matutulog.

“Hindi ka ba matutulog sa unit ko?“tanong ko dito.

“Hindi. Dahil baka mamaya kung ano na naman ang gawin mo. Naku Alcaide. Masakit pa ang ano ko.”

“Love naman. Promise, hindi ako gagawa ng hindi mo magugustuhan. Please, sa unit ko kana matulog.“pakiusap ko dito at hinawakan ko pa ito sa palad at pinisil pisil pa iyon.

“Iyon na nga eh! Dahil kung malapit ako sayo, hindi ako makatanggi.“sagot niya dahilan para mapangiti ako.

“Promise love. Hindi kita aangkinin ngayon. Basta gusto ko tabi tayo ngayon sa pagtulog. Yung mayakap kita, at ikaw ang una kung makikita pag mulat ko ng mata sa umaga.”

“Pero-”

“Please love. Please.“tudo ang effort ko para mapapayag siya. Niyakap ko pa siya ng mahigpit at hinaplos sa likuran. Hinalikan sa nuo. “Please Love.”

Hindi ito sumagot agad. Pero pag lipas ng ilang sandali ay pumayag na din ito.

“Ok! You win.”

“Yes!” Napahiyaw pa ako dahil sa pagpayag niya. Hindi ko na siya hinintay na magsalitang muli at agad na hinila papasok sa unit ko.

---

@Y

uChenXi

#18: Jacob

“Fuck you bastard. Let me go.” Galit na iwinawaksi ko ang kamay ko na hawak ni Azami para malalayan ako sa pagtayo. Kanina pa ito. Nakaasar na. Wala ba itong pakiramdam na galit ako sa kanya. At mas lalo pang lumalapit sa akin kapag sinisita ko siya. Hindi ko na din kayang itulak ito ng malakas dahil kapag ginawa ko iyon siguradong bagsak ako sa sahig.

Pero hilong hilo na talaga ako. Medyo naparami ng inum ngayon dahil parin sa inis ko sa sarili ko.

Naabutan na nila ako sa bar kaninang dumating sila Sunny kasama ang Azami na ito. May apat na canned beer na akong nainum ng saluhan nila ako. Kahit ayaw ko man sana silang kasalo ay hinayaan ko na lang sila. At ang isa pa sa ikinaiinis ko, tumabi si Azami sa akin sa pag upo.

“Stop struggling Jacob. I feel more dizzy at what you do.” Sabi nito at hinigpitan pa ang hawak sa akin. Ramdam ko din na nabubuway din ito sa pagtayo habang hawak ko. Pero bilib din ako sa alcohol tolerance nito. Ang dami din nitong nainum pero heto may lakas parin na alalayan ako.

“Then let me go bastard.“itinutulak ko pa ito ulit pero sadyang ayaw akong bitawan. Kaya pareho kaming nakadipende sa isat isa. Dahil kung matutumba ako, matutumba din siya.

“Fuck! where are you taking me.“tanong ko dito.

“Im taking you home.“nagpatuloy ito sa paglalakad at tinungo ang elevator. “In your unit of course Jacob-chan.”

Dahil nahihilo ako sa pagpupumiglas ko dito ay tumigil ako. Baka pareho pa kaming matumba lalo pag nagpatuloy ako sa pag angil ko dito.

Narating namin ang harapan ng unit ko bago tumingin ito sa akin. Inilahad ang kamay sa akin.

“Give me you key.”

Kumilos ako para kunin iyon sa bulsa ko at ibinigay iyon sa kanya. Agad naman niyang binuksan ang pinto.

Gamit ang paa niya, itinulak nito ang pinto pasara ng makapasok na kami sa loob.

“Hey! Jacob -chan your heavy. Can you also help your self to stand and walk.“reklamo na niya ng tuluyan ng hindi ko na kayang timbangin ang katawan ko sa bigat dahil sa pagkahilo ko. “If you didn’t we will both fall in the ground.”

“Yeah!.“sagot ko dito. Pero gaya ko, nabubuway na din ito sa pag lakad. “Damn! I want to sleep now. Ang bigat na ng pakiramdam ko.” Sabi ko. Kahit hindi na niya maintindihan ang huling sinabi ko. Pakialam mo. Sa nauubusan na ako ng english. Kung bakit ba kasi ayaw pa akong iwanan ng taong ito gayong nakauwi na ako.

“Me too Jacob-chan.” Pero hindi na ako nagsalita pa. Pilit na naglakad ako para marating ko ang silid ko habang magkaagapay parin kami.

Ng tuluyan ko ng marating ang silid ko at matanaw ang kama ko ay agad ko iyong tinungo at halos hindi na ako makahiga sa gitna. Muntikan pa akong malaglag kung hindi lang mabilis na humarang sa gilid ng kama si Azami. Para ng nililipad ang isip ko.

Hindi pa man ako nagtatagal sa pagkakahiga ay unti unti ng bumigat ang talukap ng mga mata ko. Naramdaman ko na lang na lumindo ang kama ko. Pero hindi ko na iyon tinignan pa kung sino ang nahiga sa tabi ko hanggang sa tuluyan ng agawin ng kadiliman ang kamalayan ko.

---

Fuck! What was happened? How did I get to my unit last night? Nasa sariling unit nga ako ng igala ko ang paningin ko sa paligid. At nasa kama ako at nakahiga.

Tumingin ako sa alarm clock ko sa bedside table sa kanan ko. Mag aalas nuwebe na ng umaga. At mabuti na lang linggo at walang pasok.

Napasapo ako sa ulo ko ng makaramdam pa ako ng kaunting pagkahilo ng bumangon ako. Naparami ako ng inom kagabi. At ang huling natatandaan ko ay ng nag aangilan pa kami ng Azami na iyon. Hindi na din malinaw sa isip ko ang mga sumunod na nangyari.

Wait! Speaking of Azami. Hindi panaginip ang paghatid niya sa akin kagabi, right? Siya ang umalalay sa akin hanggang sa makauwi ako mismo sa unit ko.

Damn it! Kinilabutan ako sa naiisip ko. Bigla kong tinignan ang katawan ko sa ilalim ng kumot. What if Azami did something wrong last night. Fuck! I will kill him kung pinagsamantalahan niya ako habang lasing.

Pero suot ko parin ang damit ko hanggang ngayon. At wala namang kakaiba sa katawan ko. Kinapa ko pa ang nasa gitna ng hita ko kung may kakaiba duon. Ah! I was just over thinking. Sino ba naman kasi ang hindi mag iisip ng ganun kung alam ko na ang naghatid sa akin kagabi ay halatang pinagnanasaan ang katawan ko.

Fuck! Hindi ko lubos maisip na papatol ako sa kauri ko. Parang hindi ko kaya. But to think of it, master Clyde is a straight one. And I think Zoey too kahit mukha itong babae. How can they easily like each other just like that. Never mind. That was their business not mine.

Pinilit ko ng tumayo kahit ayaw ko pa sana at gusto ko pang ipagpatuloy ang pagtulog ko. Pero mamaya na lang at ng makaligo muna ako dahil nanlalagkit na ang katawan ko dahil sa pinaghalong pawis at amoy ng alcohol sa katawan ko.

Tinungo ko ang banyo. Nakaramdam ako ng kaginhawaan ng matapat ang katawan ko sa dutsa ng tubig. Nagtagal ako sa paliligo at sinigurado kong mawala ang panlalagkit ng katawan ko bago tuluyang pinatay ang lagaslas ng tubig.

Lumabas akong nakatapis lang ng tuwalya. Pero halos malaglag ang panga ko sa pagkanganga ng maabutan ko si Azami na nakatayo sa may pintuan ng kwarto ko at halatang nabigla din ng makita akong lumabas ng banyo.

“Fuck! What are you doing here, you jerk?“sigaw ko dito at mahigpit na hinawakan ang maliit na tuwalyang nakatapis sa ibabang katawan ko.

“I was just checking you out if your awake. I made some chicken soup for hangover.“sabi nito habang hindi parin inaalis ang tingin sa akin.

At ang walang hiyang Azami, kumikinang ba ang mga mata niya sa kislap. At kung makatingin sa akin ay parang wala ng bukas. Na para bang walang balabal ang ibabang kayawan ko sa paraan ng tingin niya duon.

Fuck this pervert bastard. Hindi man lang maitago ang pagnanasa sa mga mata. Nakakabweset.

“Jerk, stop looking at me. Or I will shut your eyes bastard” Gigil na sita ko dito. Saka mabilis na tinungo ko ang closet ko to get some clothes para makabihis na ng hindi ako pagnasaan ng walang hiyang Azami na ito. Ang take note, mauubusan talaga ako ng english dito sa Azami na ito. Tagalogin ko na lang kaya para masabi ko lahat ng gusto kong sabihin dito

Pero bago pa ako makakuha ng susuotin ko ay nakalapit na ito sa akin at isinandal ako mismo sa pinto ng closet.

“Fuck you. What are you doing.” Hindi ko magawang itulak ito ng malakas dahil nakahawak ang isang kamay ko sa buhol ng tuwalya sa baywang ko. Mahirap na baka malaglag pa at tuluyang maglaway ito pag nakita ang junior ko. Baka dakmain niya agad iyon pag nagkataon.

“Anata wa watashi o yūwaku shite imasu ka Jacob-chan?” Bulong na tanong nito sa may tainga ko.

Galit na tinignan ko siya. Ano naman ang sinabi niyang iyon. Bweset na ito. Kausapin ba naman ako ng japanese. Sarap sungalngalin ang bunganga nito.

“Sorry, my bad Jacob-chan.“sabi niya ng makahalata yatang hindi ko naintindihan ang sinabi niya. “Are you seducing me Jacob-chan.” Pang i english niya sa sinabi niya kanina. At ang luko. Ano ang ibig niyang sabihin. Sino siya para i seduce ko.

“Who you think you are. Get out of my way bastard.” Nanggigil na sabi ko dito. Pero lalo lang nitong inilapit ang katawan sa akin at ang braso nito ay iniharang sa leeg ko. Ang lagay ko ngayon ay napatingala ako sa kanya at para na akong nasasakal sa pagharang ng braso niya sa leeg ko.

“I want to taste you now Jacob-chan.” He said. At halos magsitayuan lahat ng balahibo ko sa katawan when he licked my ear at bahagyan niya iyong kinagat.

“Damn! You freaking bastard.” Galit na itinulak ko siya ng pagkalakas lakas. Bahala na kung malaglag ang tuwalya sa baywang ko. Ang mahalaga ay makalaban ako sa baliw na ito at makalayo dito.

Napaatras naman ito pero mas lalo pa yatang ginanahan ang gago. Nakangiti parin itong nakatingin sa akin. Lalo na ng mapatingin ito sa ibaba ko.

“I’m getting more and more interested to you Jacob-chan. You make me more excited. And look at you now. And I like to see that if what is look.” sabay nguso sa gitna ko.

Yumuko ako para tignan ang inginuso nito. And what a Fuck! Why the sudden reaction. Tumayo ng bahagya ang junior ko at halatang halata iyon sa tuwalyang nakatapis sa akin dahil bumakat iyon dito.

“Idiot! Disable me first before you can go any further bastard.” Ang sarap nitong pagsusuntukin. Dukutin ang mga mata para hindi na siya makakita.

“I will do that in the future Jacob-chan if I can’t get you in smooth way. But now, lets go eat first.” Kumindat pa ito bago ako tinalikuran. “If you can’t follow me. You, who I eat then.“pahabol pa nito.

At ang luko narinig ko pa itong tumawa habang palabas ng kwarto ko. At ang lakas ng loob kung makapag utos ang walang hiya. Sino siya para sundin ko ang sinabi niya. Manigas siya sa pag hihintay.

Mabilis na tinungo ko ang pintuan ng silid ko saka inilock ko iyon. Tignan ko kung makapasok ka pa. Maghintay ka sa wala, gago. Hindi ako makikisalo sa pagkain sayo. At ang lakas ng loob niyang makialam sa kusina ko. Feel at hoom lang ba ang loko. Damn him. I can’t get tired to curse him repeatedly.

Ipinagpatuloy ko ang pag kuha ng damit ko na naudlot kanina para makapagbihis na. At tayong tayo na nga ang nasa gitna ko.

Fucking shit. Gigil na nagsuot ako ng trunks kahit tigas na tigas na ako. Hindi ko mapigilan ang mapamura dahil hindi pa iyon lumalambot. Bakit ba ito tumigas ng ganito. He is just licked my ear.

Damn it. Damn! Damn!.

Pasalya akong humiga sa kama ng tuluyan na akong makapagsuot ng damit. Itulog ko na lang ang reaction ng katawan kong ito. Baka sakaling humupa.

I was going to close my eyes when I heard someone open my door. At nabuksan nga iyon. It was Azami again habang pinapaikot ang susi sa daliri.

Galit na bumangon ako.

“What the hell are you still here. And where did you get my key.”

“I told you, if you don’t want to join me to eat, I will eat you then.” Nakangisi pa nitong sabi. “About the key. I took this before I went out and got into your kitchen. I know that you will lock this door so, thats it.“sagot niya sa tanong ko.

“Im not going to join you eat, bastard.“angil ko parin dito at tumayo na ng tuluyan.

“Then, is that you I’m gonna eat.”

Damn! He is going near me. At siguradong sigurado yata sa gagawin. But I can’t allow him to do anything to me. Akala ba niya makukuha niya ang gusto niya ng ganung kadali.

“Don’t come near Azami, or I will beat you.” Banta ko dito.

“Then , if you think you can beat me, I will let you go just now. But if I who beat you, you will be mine.”

“Just show me what you got jerk.“galit na hamon ko pa dito.

Punong puno na ako sa Azami na ito. Napakalaki ng tiwala sa sarili.

“Ok then. If you lose, you will be my bottom.”

“As if you can beat me.”

Lalo itong lumapit sa akin. At bago ba ito makalapit ng tuluyan ay inundayan ko na siya ng suntok pero agad itong nakaiwas. Hinuli ang kamay ko at pinilipit na ipinaikot sa likod ko.

“Argh!” Namilipit ako sa sakit ng lalo niya iyong higpitan.

“I won.“bulong nito sa puong tainga ko and he licked it again. “Or do you want me to make your body lipm just to make sure that you can not fight me back anymore.”

“Damn you jerk, you freaking bastard.” Galit na iniwas ko ang tainga ko sa kanya.

“Like what I’ve said, I will eat you alive Jacob-chan.”

“Stop it bastard.“sigaw ko dito ng muli akong kagatin at dilaan ang tainga ko, pababa sa batok ko.

Damn! Nagtayuan na lahat ng balahibo ko dahil sa ginagawa niya.

“Mmmm! Smell and tasted good Jacob-chan.

“Uhmp!” Hindi ko mapigilan ang impit na pag ungol dahil patuloy ito sa pagkagat sa batok ko, licking and sucking it.

“Yeah! I want to hear you moaned. And don’t try to fight me back Jacob-chan, or else I will totally make your body limp.” Banta nito saka nito niluwangan ang pagkakahawak sa kamay ko at itinulak ako sa kama pahiga.

“I will give you a choice now. I will eat you up now, or you want to join me eat in the kitchen.“tanong nito sa akin pero sinisinulan na niyang buksan ang polo nito.

Lihim akong napalunok. Damn this bastard.

“Fuck you.“inis na sigaw ko dito. Ayaw kong sumabay sa kanyang kumain. At lalong ayaw ko naman na ako ang kainin niya.

Damn it. Pero wala akong nais piliin sa mga iyon.

“Answer me now Jacob-chan.” Sabi pa nito ng tuluyan na niyang mabuksan lahat ng botones ng pulo niya pero pinanatili niya iyong nakasuot sa kanya at agad na idinagan ang katawan sa akin.

Hinuli ang dalawang kamay ko pataas at inilock iyon gamit ng mga kamay niya. Nagpumiglas pa ako pero malakas ang pagkakahawak niya sa mga kamay ko at buong bigat na talagang idinagan ang katawan niya sa akin. Hindi ako makakilos ng maayos para maitulak siya o makaiwas man lang kahit papaano dito.

“You ask for it Jacob-chan. You don’t want to join me in the kitchen, then I will join you here in your bed.” Pagkasabing pagkasabi niya ng mga iyon ay mabilis na tinawid niya ang pagitan ng mga mukha namin at hinalikan ako.

Fuck. Fuck.

Pilit kong iniiwas ang mukha ko sa kanya pero ayaw pakawalan ang labi ko at marahas na humahalik sa akin. Sucking it hungerly.

“Don’t ever try to bite me Jacob-chan.“paalala niyang pakawalan sandali ang mga labi ko pero agad din akong hinalikan muli.

“Uhmp!“napasingahap ako ng tuluyan na niyang maipasok sa loob ang dila niya sa bunganga ko. Finding my tounge and suck it.

Pakiramdam ko hinihigop na niya ang kaluluwa ko habang sinisipsip niya ang dila ko. Napagtanto ko na hindi din naman pala naiiba ang pakiramdam kahit kauri ko ang kahalikan ko. Its like I am kissing a wild woman the way he kissed me.

But damn! Hindi ko ito pinangarap pero bakit nasasarapan ako sa halik ng Azami na ito.

“Ahh!.“napasinghap ako ng pakawalan niya ang dila ko at tumigil ito sa paghalik sa akin.

“It feels good in my hearing the way you moaned Jacob-chan. Do you like it? Do you like the way i kissed you?“tanong nito at binigyan ng mununtik halik ang labi ko. “Answer me Jacob-chan. Do you like it?“muling tanong nito.

“Jerk! How can I like it, you bastard.”

“Mmmm! So you deny it, but your reaction says otherwise.“patuloy ito sa paghalik sa akin. Sa mata ko, sa ilong, sa pisngi. “I am just kissing you,but you are hard just now.“sabi nito at ikiniskis pa ang gitna niya sa gitna ko.

“Stop it.“gigil na sigaw ko dito ng hindi ito tumigil sa paglingkis sa ibabang katawan namin.

“You want me to stop Jacob-chan. But I think your body don’t want. Don’t worry Jacob-chan. I will make you feel pleasure and make you satisfied.” Muli itong sumibasib ng halik sa akin.

Ngayon mas mapaghanap, mas wild. Kaya hindi ko mapigilan ang mapaungol sa bawat pagsipsip niya sa dila ko, sa labi ko.

Nakaramdam na din ako ng pag iinit ng katawan dahil sa walang tigil na paggalaw niya sa ibabang katawan ko. Mabagal na pinapatalbog ang ang balakang sa akin. Tuluyan na nanigas ang gitna ko at parang gusto ng lumabas ang ituktuk niyon sa trunks na suot ko.

Lumuwang na din ang mga kamay niyang nakahawak sa akin at binitawan ako. Sinimulang ikilos at humaplos ang mga palad niya sa katawan ko.

“Aah!. Ooh..stop…it..bas…tard.“halos hindi ko mabigkas ang mga salitang iyon. Napapaliyad ako sa bayad haplos niya sa katawan ko.

“Oohm. Aah.“ungol din niya ng pakawalan ang labi ko at sinimulang paglandasin ang bibig sa tainga ko. Padaan sa panga ko, pababa sa leeg, sa balikat. At bawat daanan ng labi niya ay binibigyan niya iyon ng mumunting kagat.

“Damn! Stop it.“pigil ko dito ng maramdaman kong nasa ibabaw na ng gitna ko ang isa niyang palad. Magaan na humahaplos iyon duon habang ang isang kamay ay naglalaro ang mga daliri sa ituktok ng dibdib ko.

Sinasabi ko man na tumigil ito pero ayaw naman kumilos ng katawan ko para itulak ito bagkus, sumasabay na sa bawat haplos nito.

“Uhmp!“impit na ungol ko ng sakupin na bibig niya ang ituktok ng dibdib ko and hungerly suck it. Pinaglipat lipat ang bibig sa magkabilang dibdib ko.

Hindi ko na alam kong saan ako hahawak. Gusto ko siyang itulak pero mas nanaig na ang init ng katawan ko at sa sarap na dulot ng mga haplos at halik nito sa buong katawan ko.

Napahawak ako sa ulo niya ng sinimulan na niyang pagapangin ang bibig paibaba pa sa puson ko. Licking my navel and suck it while his hand is grabing my manhood.

“Ahh..s….top..“muli akong napaliyad ng nailihis na niya ang suot kong trunks at totally the head of my manhood came out.

Nilaro pa iyon ng hinlalaki niya and wipe my free cum.

“Ahh. Ooh.!“napalakas na ungol ko ng tuluyan na niyang isubo ang ituktok niyon.

Damn! Bakit ang sarap sa pakiramdam ang init sa loob ng bibig nito.

This is not the first time that someone suck me there. I have a lot of girl sucking it before but the way he suck me is so so so damn good.

He move upside down at hindi ko na mapigilan ang sarili ko na salubungin ang mukha niya at mas gusto ko pang isubo pa niya ako ng buong buo.

Tumingala ito sa akin dahil sa ginawa ko habang subo pa rin niya ako. At mabagal na taas baba na gumalaw ang mukha niya sa akin.

“Damn! Fuck you Azami, it’s damn so good.. aaah..“kagat labi kong sabi dito. Halos hindi ko na makilala ang sarili ko dahil sa sinabi ko.

Hawak ang mukha niya at isinasabay ko ang katawan ko sa pagtaas baba niya sa akin.

“Damn! Ooh.. Ahhh. I wanna cum….. aaaaah.“napalakas ang pagsalubong ko sa mukha niya ng tuluyan na akong maglabas at ramdam ko na umabot ang dulo ng pagkalalaki ko sa lalamunan niya.

Parang slow motion pa niyang binunot ang bibig sa akin at ipinakita pa talaga sa akin ang kanyang paglunok.

“It is feel good Jacob-chan.“nakangiting tanong nito habang binabasa ng dila niya ang sariling labi.

“Fuck you!“tanging sagot ko sa kanya.

Hindi na ito nagsalita pero kumilos ito at tuluyan na niyang tinanggal lahat ng damit niya sa katawan at isinunod ang sa akin.

“Now! I will let you come twice Jacob-chan.“sabi niya at ang pagkabigla ko ay ang agaran niyang pagpaikot sa akin padapa sa kama. Hinawakan ako sa baywang at itinaas iyon. Pinaghiwalay ang mga hita ko.

“Fuck you Azami, what are you doing?“natataranta kong tanong pero hindi niya ako sinagot bagkus hinawakan niya ang magkabilang pisngi ng likod ko at pinaghiwalay iyon.

“Bastard, don’t lick there.“pinilit ko ang sariling tumihaya pero pigil na pigil niya ako at patuloy ito sa paghalik sa bakuna ng butas sa likod ko.

“Argh!damn you. Damn you.“paulit ulit na mura ko sa kanya ng ipasok ang isang daliri sa butas ko. “Take it off bastard. Its hurt.”

Hindi niya ako pinakinggan. Patuloy ito sa paghalik habang sinasabay ang paggalaw ng daliri niya sa butas ko.

“Aah.. Fuck Azami. Its hurt.“napasigaw ako ng dalawang daliri na niya ang ipasok sa loob ko.

“Ssssh! Just bear it Jacob-chan. Because mine is bigger than this.”

“Argh..uhmp.“kagat ko na ang ibabang labi ko para hindi na ako mapasigaw ng tatlong daliri na niya ang ipasok sa akin. Taas baba iyon duon.

“Its getting wet here Jacob-chan. Get ready to take me.“sabi nito ng tanggalin ang daliri sa akin.

Pumuwesto na ito sa likod ko at itinapat na mismo ang dulo ng kanya sa butas ko at walang babalang ibinaon iyon ng sagaran.

“Aaaaaah… you freaking bastard. Take it off.“sigaw ko ng tuluyan na niyang ipasok ang kanya sa akin. “Damn….y…y..you.“halos malagutan na ako ng hininga sa pagpasok niya.

Bigla akong nanghina. Mas gusto ko pang mabugbug na lang sa katawan kaysa sa sakit na nararamdaman ko ngayon sa likod ko.

“Sorry Jacob-chan. I was so excited. But don’t worry, just bear it for a couple of second.“sabi nito. Pero halos hindi ko na maintindihan ang mga sinabi niya. Nakafucos ako sa sakit sa likod ko na pinasok niya.

Damn it. I want to die now. I can’t take the pain there.

Lalo na ng gumalaw na ito sa likod ko. Mabagal man pero ramdam ko na parang pinupunit ang balat ko duon.

Iniyakap niya ang kamay niya sa leeg ko at ang isa ay sa baywang ko habang mabagal na pabalik balik ang galaw niya sa likod ko.

“Argh! St..oop. it.. take it off. Its totally killing me bastard.” May galit na sigaw ko dito habang kusa naman kumikilos ang katawan ko na sumabay sa galaw niya.

Patuloy ito sa paglabas masok sa akin. Hanggang sa maramdaman ko ang pinaghalong sakit at sarap sa bawat pag ulos niya sa likuran ko.

Damn it.! Kahit masakit na, may kakaiba namang sarap iyon.

“Aah..uhm…Ooh..“sabay naming ungol habang patuloy parin ang pagtalbog ng balakang niya sa likuran ko.

Now I feel the pain with pleasure. Kakaiba. May hapdi na may sarap.

“Your so tight Jacob-chan. You are sucking me there. Ooh… aaah.” Sabi niya at sinimulang bilisan ang paglabas masok niya sa akin.

He grab me at isinabay ang galawa niya sa galaw ng kamay niya.

Naiyakap ko ang braso ko sa ulo niya at pilit na inabot ang labi niya para halikan ko dahil gusto kong duon humugot ng lakas dahil parang hinihigop niya lahat ng lakas ko sa bawat paggalaw niya.

“Ahh.. Jacob-chan. Aaah..” napapalakas na din ang ungol niya. Habang pabilis na ng pabilis ang galaw niya sa likuran ko. Ramdam ko na malapit na siyang labasan at ganun din ako.

“Aaaaah….“sabay naming pinakawalan ang init ng katawan namin. Sa pangalawang pagkakataon naglabas ako. At siya naman sa loob ko.

Naramdaman ko pa ang init ng nilabas niya sa loob ko.

Pareho kaming bagsak sa kama ng matapos at parehong naghahabol ng hininga.

“Uhm!.“impit na ungol ko pa ng tanggalin niya ang pagkakabaon ng kanya sa likuran ko. Ramdam ko pa ang naglandas ang ilang likido sa likod ko.

“Hmmmp. Haaaaah.” Hingal niya. “I cum a lot.” Sabi niya ng makita ang inilabas niyang lumabas mismo sa pinasukan niya.

“Fuck you.“tanging nasabi ko. Hindi ko alam ang sasabihin ngayon gayong nasarapan naman ako sa ginawa namin.

Damn it! At hindi ko talaga maipagkakaila iyon. Kakaibang sarap ang pinatikim niya sa akin.

“Yeah! I wanna fuck you again next time Jacob-chan.“sagot nito at binaliwala ang pag angil ko sa kanya. “But that was really, really great.”

“Jerk, get lost.” Pairap na tinignan ko siya ng ibinagsak ang katawan sa tabi ko habang nakadapa parin ako.

Parang ayaw kong kumilos dahil ang sakit ng likuran ko ngayong tapos na. At baka kung gumalaw ako, baka lumabas lahat ng katas niya sa likuran ko.

Hindi na ito nagsalita pa. Pinahupa niya ang pagod bago tumayo.

“I will take a shower outside Jacob-chan. And you must tidy up your self and lets eat together.“mapang utos na sabi nito. “If you still don’t want, i swear, i will fuck you again and again until you get exhauted.”

“Bastard.“tanging nasabi ko sa kanya.

Tumingin muli ito sa akin saka pinulot ang mga damit na nagkalat sa kung saan. Hindi na nito inabalang takpan ang katawan at sa ganung ayos siyang lumabas ng kwarto ko.

“Damn it.” Gigil na tumihaya ako. Pero napangiwi ako ng maramdaman ko ang paghapdi ng likod ko. “Fuck you Azami.“sigaw ko at sadyang ipinarinig iyon sa kanya.

Isang malakas na tawa lang ang isinagot niya sa akin mula sa labas ng kwarto ko.

---

@

YuChenXi

#19: Zoey

Nagising ako sa masuyong haplos sa pisngi ko. Para akong idinuduyan sa alapaap sa sarap ng pakiramdam sa mga haplos nito. Namulatan ko si Clyde na nakatunghay sa akin.

Oo nga naman pala. Sa unit nga pala niya ako natulog kagabi. At tinutuo naman niya ang sinabing mag bi behave lang siya. Nakayakap lang ito magdamag sa akin. At sa yakap niya nakaramdam ako ng kapayapaan. Na wala ni sino mang makakapanakit sa akin habang kulong niya ako sa mga yakap niya.

“Good morning Love.“nakangiting bati niya sa akin at hinalikan ako sa nuo.

“Morning too.” Ngumiti din ako sa kanya. Pero ang mga kamay nito ay nagsimula ng maglikot sa ilalalim ng kumot.

“I haven’t touch you all night Love. Can I do it now?“bulong nito sa tainga ko at binigyan ng mununting halik.

“Hey! Stop it.“suway ko at bahagyang inilayo ang mukha ko sa kanya saka hinuli ang kamay niya para tumigil. “I havent wash my mouth.” Sabi ko ng tangkain niya akong halikan sa labi.

“Hindi naman mabaho ang hininga mo. Just one kiss Love.” Hindi pa man din ako pumapayag ikinulong na niya ang mukha ko sa mga palad niya at hinalikan sa mga labi.

“Mmm! Ang sarap parin kahit bagong gising.” nakangiting pinakawalan ako. “This is our first day as lover, love. At masaya ako na ikaw ang una kong nagisnan sa umaga. Sa tabi ko, na kayakap ka. I love you.”

“Ang korni mo Alcaide.” Kunway pagbabaliwala ko sa sinabi niya. Pero sa totoo lang kinikig ako sa mga sinabi niya.

“Totoo naman ang sinabi ko ah! Gusto kong ikaw lang ang una kong makita pagmulat ko ng mata sa umaga. Ikaw lang ang katabi ko pag matutulog na sa gabi. At gusto ko palagi kang kasabay sa bawat kainan sa umaga tanghali at hapunan.”

“Ui Alcaide, asawa ang kailangan mo hindi na lover.“natatawa kong sabi dito. “Saka kahit asawa hindi sa lahat ng oras nasa tabi mo.”

“Di magpakasal na tayo para lagi ka sa tabi ko. Para na din hindi na magbago ang isip mo at hindi mo na ako maiiwan pa.”

“Tigilan mo nga ako Alcaide, umagang umaga nagbibiro ka.”

“Sino ba nagsabi sayo na nagbibiro ako? Kailan pa ako nagbiro, never in my entire life Love. Dahil lahat ng lumalabas na salita sa bibig ko ay walang halong kasinungalingan.“seryusong sabi nito. Kumilos ito para ipaunan ako sa mga braso niya. At saka niyakap. “Yung ganito, ung makakatulog ka na lang sa mga bisig ko.”

“Mmm!” Gumanti ako ng yakap dito. Ang sarap sa pakiramdam na madama ko ang init ng katawan niya sa katawan ko. Idinikit ko naman lalo ang ilong ko sa dibdib nito at malayang sinamyo ang mabangong amoy niya.

“Anong oras naba?“pang iiba ko ng usapan at nag angat ng tingin sa kanya.

Inginuso nito ang alarm clock bedside table. It past 10 na. Mabuti na lang walang pasok. Dahil kung hindi naku, late na naman ako.

“Magluluto ako ng agahan, tanghalian. Ano gusto mo?“tanong nito ng tumayo na ito sa pagkakahiga sa tabi ko.

“I want to check Azami first if nakauwi na ba siya sa penthouse niya.“sabi ko dito kaysa sagutin ang tanong niya.

“Ok! I just take a shower then, Love. Saka natin sila kamustahin. Gusto ko din alamin ang kalagayan ng iba. Lalo na sina Bobby at Kelly.“nakangiti nitong sabi. Sa klase ng ngiti niya ay parang iniimagine niya kung saan humantong ang dalawa kagabi.

“You think to much Alcaide.“sita ko dito.

“Bakit Love? Pareho ba tayo ng naiisip. Gusto mo gawin din natin.“pilyong ngumiti ito saka tumingin sa ibabang bahagi ng katawan ko.

“Magtigil ka nga, mag shower ka na nga lang para lumamig yang utak mo, kung saan saan na naman napunta yang iniisip mo.”

“Sabay tayo mag shower Love. Para masabunan mo ako at masabunan din kita.“pakindat kindat pa ito.

Tumayo ako at natatawang itinulak ito sa banyo.

“Don’t seduce me Alcaide. Hind uubra yan ngayon sa akin.”

“Naman Love.“kunway nagmaktol ito. Pero humarap ito sa akin at iniyakap ang mga braso sa baywang ko at mabilis na tinawid ang pagitan ng mga mukha namin para halikan ako.

“Uhmp!” Napasinghap ako ng maipasok niya agad ang dila sa loob ng bibig ko at hinuli ang dila ko at sinipsip iyon. Tinugon ko ang halik niya gaya kung gaano kainit ang halik niya sa akin.

“Mmmm!” Humiwalay ito sa akin saka makahulugang ngumiti.

“Hindi ba uubra love?“makahulugang tanong niya sa akin.

Naramdaman kong nag init ang mukha ko. Damn! Tatanggi pa kasi ako, kung bukong buko naman na gusto ko din ang ginagawa niya.

“J-just go.“pilit na itinulak ko ito palayo sa akin dahil kung magtatagal pa siyang nakadikit sa akin ay baka hindi na ako makapagpigil at ako mismo ang humila sa kanya sa loob ng banyo.

“Sige na nga.“sang ayon nito at halatang ayaw niya akong pakawalan pero sumunod na din ito sa sinabi ko at pumasok na sa banyo.

Kinuha ko naman ang phone ko sa may ulunan ng kama at tinawagan si Azami.

“Anata wa Azami-kun wa dokodesu ka?” Tanong ko agad dito ng sagutin niya ang tawag ko. (Where are you ,Azami)

“Koko Jacob-chan pentohausu de Zoey-kun.” Sagot nito. (Im here at Jacob penthouse)

“Nani? Baka janai no? Anata wa Jacob-kun pentohausu de nani o shite imasu ka?“muling tanong ko. (What? Are you crazy? What are you doing at Jacob penthouse?)

“Watashi wa sakuya koko de neta.” (I slept here last nigth) sagot niya at halatang tuwang tuwa talaga.

“Nani? Kare no beddo de neta nante iwanaide?” Hindi ko mapigilang magtaas ng boses na tanong ulit sa kanya. (What? Don’t tell me you slept at his bed.)

Narinig ko na bahagyang tumawa ito. Dahil duon hindi ko na kailangang marinig ang sagot niya. Siguradong umiral na naman ang kapilyuhan ng isang ito. Ewan ko na lang kung ano ang nangyari sa kanila. At Jacob personality, mainitin ang ulo at parang laging galit sa mundo. Baka nga maglaban pa nga ang dalawa kung sakali. Pero at Azami voice tuned, parang kakaiba. Parang may something na hindi ko mapangalanan.

“By the way, I cooked breakfast here. Wanna join?“tanong nito.

“Eh! Sure Azami-kun.“agad kong sagot. Para masigurado kung ayos lang ito at ng hindi na din magluto si Clyde.

Total namiss ko din ang luto nito ng nasa Japan pa ako. Magaling itong magluto. Palagi nga siyang nagluluto para sa amin kapag may training kami sa martial art. Pampalipas oras daw. Naging hobby na din naming dalawa ang nuon ang magpicnic dala ng mga niluto niya.

“Ok! We will wait you here Zoey-kun. Saýonara.”

“Saýonara Azami-kun.”

---

“I need go back first at my place Clyde to go get clothes to change.“sabi ko kay Clyde ng makalabas ito sa banyo. Nakatapis na lang ito ng tuwalya sa ibabang bahagi ng katawan niya.

Napalunok pa ako ng makita kung gaano kaganda ang hugis ng katawan niya. His body was perfect. His arms with firm muscle and 6 packs of abs of a Roman statue with abdominal V of a Ken doll, and the rugged handsome look.

Sino ang hindi mapapahanga sa ganitong kagandang katawan. Nakakapanlaway nga naman. Kung makikita siguro ito ng kababaihan, luwa ang mata nila sa katitingin dito.

“Pasadong pasado na ba ang katawan ko Love?“nakangiting tanong nito habang nagpupunas ng buhok.

Nilunok ko muna ang laway ko bago nagsalita dahil biglang may bumara sa lalamunan ko at lumapit dito. Kinuha ko sa kanya ang maliit na tuwalyang pinangtutuyo niya ng buhok at ako ang nagpatuloy sa ginagawa niya. Bahagyang yumuko ito para mas maabot ko ang ulo niya.

“Yes! You have a perfect body.” Sagot ko sa kanya. “And don’t do shirtless outside co’z I don’t like other to see your body.” Totoong sagot sabi ko sa kanya.

Yumuko ito at ipinulupot ang braso sa hita ko. “Mmmm! Hiyah!” at inangat ako sabay dampi ng halik sa labi ko. “I’m all yours Love. And this body is exclusively yours.”

Nangiti ako sa sinabi niya habang patuloy parin ako sa pagpupunas ng buhok niya.

Kahapon lang ng oficially na kami na. Na kahit hindi ko deretsang sinagot ito ay hindi ako nagsisisi ngayon.

Masaya ako na kasama siya ngayon. Iyong nagagawa kong maglambing sa kanya ng ganito.

“Ibaba mo na ako.“suway ko dito pero lalong hinigpitan ang yakap sa akin.

“Wrap your leg on me Love.” Utos niya saka mas lalong itinaas ako sa katawan niya.

Sinunod ko ang utos niya. Ipinulupot ko ang binti ko sa baywang niya. Ang liit ng katawan ko kumpara sa kanya. Pero mas maganda naman tignan kaysa pareho kaming malaki ang katawan.

Akalain mo nga naman. Magdadalawang linggo pa lang kaming magkakilala mula ng insidenting dumating ito ng may mga lalaking nanbully sa akin. At halos mag apat na araw pa lang ang nakakalipas mula ng muntik ko na itong mapatay dahil sa pagtarak ko ng kuysilyo sa tagiliran niya. Sino ang magsasabing heto kami ngayon at parang bagong kasal sa pagka sweet at parang wala ng bukas.

“Ano ang iniisip mo Love?“tanong nito ng mapansin ang lalim ng iniisip ko.

Kinintalan ko siya ng halik sa labi saka ngumiti. Kumapit ako sa balikat niya at lalong ipinulupot ang binti ko sa kanya.

“Iniisip ko lang yong mga nakaraang araw na halos mapatay na kita. Pero heto, para akong sawa na nakapulupot sayo.“nangingiti ako sa huling sinabi ko.

“But I like the way you are now in my arms Love. Do you feel it.” Bulong nito. He lick me on my ears, down on my shoulder.

I feel his hardness and almost poke my hole in my ass.

“Mmmm! Stop it.” Ayaw ko man na tumigil siya sa ginagawa pero bahagyan ko siyang itinulak. “Put me down Clyde.”

“But I like to take you now Love.“paos na bulong nito at patuloy parin ito sa paghalik sa balikat ko.

“Azami, told me that he is still at Jacob Penthouse. And invite us for breakfast.“pang iiba ko ng usapan at pilit na kumawala sa kanya.

Dahil sa sinabi ko tumigil ito.

“Are you sure na nasa penthouse parin ni Jacob si Azami?“tanong nito na hindi makapaniwala.

Kibit balikat ako. “Iyon ang sabi niya eh. Kaya puntahan muna natin sila. Pero bago iyon dumaan muna tayo sa penthouse ko para magpalit.”

Muli niya akong kinintalan ng halik sa labi bago ibinaba ng tuluyan.

“I bought some clothes here for you, Love.“sabi niya.

Tinungo nito ang closet saka nag labas ng dalawang pares na damit.

And what a fuck. It was a couple shirt.

“Do you like it. I also bought some short here for you.“nakangiting sabi pa nito. “I bought 3pair of couple shirt for us.“pagmamalaki pa nito.

May yellowgreen, at may red na kulay pa itong ipinakita.

“How come?” Naiiling na tanong ko sa kanya at kinuha mula sa kanya ang gray shirt.

“Binili ko na ito nuon pa ng nalaman kong lilipat ka na dito para mag aral.“sagot nito. Kumuha na rin uto ng short saka dalawang trunks at ibinigay ang isa sa akin.

“How can you be so sure na maisusuot ko nga ang mga ito?“tanong ko ulit.

“Of course sure na sure ako. Dahil hindi ako titigil hanggat hindi ka magiging akin.“sumeryuso ito sa sagot niya.

“Wala pa man ding tayo, pinaghandaan mo na talaga. Sige Mr. Clyde Alcaide, ikaw na. You win.“nangingiti kong sabi sa kanya.

“Sige na, maligo ka na at ng mapuntahan na natin ang dalawa.“utos niya. “Dahil kapag hindi ka papasok sa banyo ngayon. Ewan ko na lang Love, kung makakapunta pa tayo kina Jacob.” Nakangising banta nito.

Tumalima naman ako bago pa magbago ang isip niya at tinungo ang banyo na may ngiti sa mga labi. Hindi ko mapigilang kiligin dahil dito. A simple present is mean a lot to me.

How can he prepair couple shirt for us. At hindi niya talaga itinatago ang pagkagusto sa akin. Lantaran at gustong ipagkalantakan sa karamihan na kami na.

Kung lalabas kaming parehas ang damit siguradong alam na iba ang ibig sabihin pag nakita kami.

Just let it be. Bahala na ang tadhana na magpatakbo ng relasyon namin. Susunod na lang ako sa nais na gustong mangyari ni Clyde sa amin. Hanggat hindi ako nakakaramdam ng ikakahiya ko sa piling niya ay hahayaan ko na lang. Total masaya ako ngayon. At iyon ang mahalaga sa ngayon.

---

“Kon’nichiwa Zoey-kun. Haitte kudasai.” Ngiting ngiti si Azami na pinagbuksan kami ni Clyde ng pinto. “Anata mo koko ni imasu Clyde-sama.” Pansin naman nito kay Clyde.“ (Hello’ Zoey. Come inside)(you are here too, mr.Clyde.)

“Of course.” Angil ni Clyde dito. “This is Jacob penthouse not yours.” Hindi na niya ito hinintay na sumagot at nagtuloy pumasok sa loob.

“Kare wa hijō ni shitsureidesu Zoey-kun.” Bulong ni Azami sa akin ng makitang nakalayo na sa amin si Clyde. “Shikashi, sore wa dōiu imidesu ka?“sabay nguso sa damit ko at damit ni Clyde.

Napangiti ako sabay kamot ng ulo.

“What do you think?“balik tanong ko sa kanya. Dahil kahit hindi ko sagutin ang tanong niya ay alam ko na ang tumatakbo sa utak nito.

“I don’t like him for you Zoey-kun.”

“Hey! You.“narinig kong tawag ni Clyde kay Azami. “I heard that. And I don’t like you either for Zoey as his friend.” Galit na sabi nito.

Muli itong lumapit sa amin at hinila ako.

“I don’t want to fight you Clyde for Zoey’s sake. Come on. The breakfast is ready.“pang iiba ni Azami sa usapan.

“Where is Jacob?“tanong ni Clyde dito ng hindi makita sa kusina si Jacob.

“He still at his room. I already called him.“sagot nito. “Speaking of Jacob-chan. Here he is.“sabay nguso sa palapit na si Jacob sa amin at halatang nagulat pa ng makita kami ni Clyde.

“What are you two doing here master?“tanong nito ng tuluyang makalapit saka humila ng upuan at dumulog sa hapagkainan.

“Azami, invited us for breakfast.“sagot ko dito.

Tinignan naman ng matalim ni Jacob si Azami. Pero binaliwala lang naman nito iyon. Parang may kakaiba sa mga ito.

“Lets eat then. I prepair breakfast that good for hangover” nakangiting inabutan ako ni Azami ng isang bowl.

Napatingin ako sa mga niluto niya. May chicken soup, stirfry noodles with fryegg on top. And a slices of bread.

“This is great. I miss your cooking Azami.” nakangiti kong sabi. Kinuhanan ko si Clyde ng isa ding bowl at nilagyan iyon ng soup. Habang nilagyan ko naman ng noodles ang pinggan sa harapan niya.

“Thanks Love.“nakangiting kinuha mula sa akin ang bowl na may soup.

Tumikhim sina Jacob at Azami dahil sa narinig nilang endearment sa akin ni Clyde.

“Can you please not to be sweet in front of us.” Si Azami pero nakangiti namang nakatingin sa akin.

“Mind your own business Azami.“sita naman ni Jacob dito.

“You are my business now. So do you want me to mind you?“tanong nito saka kinindatan pa ito.

Kami naman ni Clyde ang napatikhim dahil dito.

“Bastard.“nasabi na lang ni Jacob dito.

Nagkatinginan pa kami ni Clyde saka ngumiti. Hindi na lang namin pinansin ang dalawa at sinimulan na naming kumain.

Bahala silang mag away. Basta kami kakain kami. Hinding hindi ko ipagpapalit ang pagkain sa pakikialam sa kanila.

Nag aangilan man ang dalawa habang kumakain ay naging magana parin naming pinagsaluhan ang mga niluto ni Azami. Sinabayan na rin namin ng kwentuhan kaya kahit papaano nawala ang tensyon sa pagitan ng dalawa.

“Atode anata no gengo de oshietekudasai Zoey-kun.” Sabi niya ng nasa matapos na kaming kumain.

Napatingin ako kay Azami sa sinabi niya. Ganun din si Jacob dito na hindi naintindihan ang sinabi ni Azami pero hindi naman nagsalita para alamin kung ano ang sinabi sa akin ni azami. Tumingin din ako kay Clyde pagkatapos.

“Hindi ako papayag.“si Clyde at tinignan ng masama si Azami. “Learn with your own Azami. You have google right. So you can learn there.”

“Watashi wa Zoey-kun ga oshiete kureru no ga sukidesu.” Sagot naman nito. “Please Zoey-kun.”

“Sinabing hindi ako papayag eh. Palagi kayong magsasama niyan kapag tinuruan mo siya.“sabi niya na nakatingin sa akin.

“Clyde naman. Kaibigan ko siya. Saka nangako na ako sa kanya kagabi bago pa kayo sumalo sa amin.”

Umirap ulit ito kay Azami. “Sige papayad ako, sa isang kondisyon.”

“Kondisyon. At bakit may kondisyon pa?“tanong ko dito.

“Take it or leave it. I wont allow you to teach him. Dahil manggugulo ako.“banta nito.

“Fine. What it is?“tanong ko.

“Lumipat ka na sa penthouse ko at duon ka na tumira.” Halos lumuwa ang mata ko sa panlalaki nito.

“Are you kidding?”

“No! That was my condition.”

“Hey! Clyde-sama. You can’t manupulate Zoey-kun like that.” Sabad naman ni Azami sa amin kahit hindi naman lubos maintindihan ang pinagsasasabi nito.

“Shut up.“angil ni Clyde dito. “How about Jacob teach you.“sabay tingin kay Jacob.

“Nagbibiro ka master. Hinding hindi ko siya tuturuan.“iiling iling pa ito.

“Ah! Good idea Clyde-sama. Can you Jacob-chan?”

“In your dream Bastard.”

“Okey! I will move in your place Clyde.“sansala ko ng makita ko na namang mag angilan ang dalawa.

Tudo naman ang naging ngiti ni Clyde sa sinabi ko. Saka mabilis na umakbay sa akin.

“So tara na. Ilipat na natin ang mga gamit mo sa penthouse ko.”

Napailing ako. This is it. I can’t win at Clyde pagdating sa ganitong bagay.

“Mayang hapon na lang. Akala ko ba kukumustahin mo pa ang iba.”

“Ay oo nga pala. Jacob, check Clark and Sunny later. Baka sumabak iyon sa karera ngayon.”

“Yes master.”

“I will join you.“nakangiting sabad ni Azami dito.

“Fuck off.“gigil na sigaw nito.

“Lets go Love. Tignan pa natin sina Bobby at Kelly. Hayaan mo na ang dalawang iyan.” Hinila na niya ako patayo sa pagkakaupo ko. “Alis na kami. Thanks for the food Azami.”

Hindi na niya ito hinintay na makasagot at agad na hinila ako palabas ng penthouse. Narinig ko pang nag aangilan sina Jacob at Azami bago tuluyang naisara ang pinto.

“Ayos lang ba ang dalawang iyon?“tanong ko kay Clyde.

“Oo naman Love. Hindi mo ba napansin ang leeg ni Jacob kanina?“balik tanong nito.

“Huh!?” Hindi ko agad na gets ang ibig nitong sabihin.

Tumawa ito saka inakbayan ako.

“Your not good in observant Love. Haven’t you see the kiss and bite mark in his neck just now?”

“What?” Nanlalaki ang mga matang binalingan ko siya.

Tumango tango lang ito.

Damn! Bakit hindi ko iyon napansin kanina. Lintik naman kasi, sa pagkain ako naka fucos kanina kaya hindi na ako nag abalang kilatisin si Jacob.

“Lets go Love, i want to leave a kiss mark in your neck too.” Hindi na ako nakapagsalita pa ng mabilis na hinila niya ako pasakay ng elevator at bumalik sa penthouse niya.

Hindi na namin napuntahan sina Bobby at Kelly gaya ng paalam niya kay Jacob dahil sa iba kami humantong ni Clyde. At muling inangkin ang isat isa sa umagang iyon.

---

@Y

uChenXi

#20: Clyde

Nagising ako sa tunog ng cellphone ko na nasa ulunan ko. Agad ko iyong pinatay dahil baka magising si Zoey na mahimbing na nakatulog at nakaunan sa braso ko. Nakatulog kami pareho matapos kaming maka round two. Gusto ko pasana ng round three pero hindi na pumayag ito dahil masakit na daw ang likod niya. Baka daw hindi na siya makalakad ng maayos bukas at may pasok pa siya.

Tumingin ako sa alarm clock sa bedside table. Mag aalasyete na ng gabi. Napasarap kami ng tulog dahil na rin sa pagod.

Napangiti akong pinagmasdan ito. Napakaganda niya talaga. At hindi nakakasawang pagmasdan ang amo ng kanyang mukha. Padamping hinalikan ko siya sa labi bago maingat na inalis ang pagkakaunan niya sa braso ko. Maingat na tumayo ako sa pagkakahiga para hindi ito magising.

Ng masigurado kong mahimbing parin siya. Tinungo ko ang banyo para makaligo muna. Ipagluluto ko siya ng paborito niyang pagkain, dahil sigurado akong gutom na ito pagkagising.

Ng matapos akong maligo, masaya akong tinungo ang kusina at naghanda ng mailuluto. Pasipol sipol pa ako habang nag luluto. Kahit araw araw ko siyang ipagluluto basta masigurado ko lang na mananatili siya sa tabi ko. Pagsisilbihan siya, ibibigay lahat ng gusto niya. Para hindi niya pagsisisihan na sinagot niya ako.

Kahit hindi pa niya kayang sabihin ngayon ang katagang mahal niya ako, ay okay lang, ang mahalaga, akin na siya, gaya ng kanya lang ako.

Patapos na ako sa pagluluto at naiyos na din ang mga pinggan sa mesa ng bumungad si Zoey sa pintuan ng kusina.

Bagong paligo na ito. Napangiti ako ng makita ko ang suot niyang puting pulo ko. Dahil sa liit ng katawan niya ay nilamon na siya nito. Hindi ko lang alam kung may suot pa siyang short o nakaboxer na lang siya.

Pero ang makita siya sa ganung ayos ay natakam na naman ako at nag init ang katawan.

“I took one of your polo, pero masyadong malaki para sa akin.“natatawang sabi nito habang itinutupi ang manggas nito hanggang baba ng siko.

“But it suit to you Love. Your so cute in that.“sabi ko saka siya nilapitan at dinampian ng halik sa labi. “But It’s kinda look like you are seducing me Love.“bulong ko sa kanya at hinaplos ito sa may hita pataas sa pisngi ng likod niya at bahagyang pinisil iyon.

Tama ako. Wala itong suot na short dahil nakaboxer lang siya.

Napapiksi ito dahil sa ginawa ko. Tinapik niya ang kamay ko saka pinagbantaan ako ng tingin.

“Stop it Alcaide.” Suway niya. Pero hindi naman galit.

Mahina akong tumawa. Saka siya inakbayan at iginiya paupo sa harap ng hapag.

“Hehe! Parang ang sarap mo kasing kainin ng buo sa suot mo Love. Hindi ko mapigilan.”

“Hmp!” Irap nito. Pero ng mabaling ang paningin sa pagkain sa ibabaw ng mesa ay napangiti ito saka tumingin sa akin.

“Do you like it?“tanong ko.

Tumango siya at agad na tinikman ang mga iyon.

“Mmmm! Delicious.” Naibulalas niya. “Come on! Lets eat then.“yakag niya sa akin.

Agad naman akong umupo sa tapat niya. Nakangiti akong pinagmamasadan siya sa pagitan ng pagkain ko. Ang gana gana niyang kumain. Pero hindi naman lumalaki ang katawan niya kahit madami itong kinakain. Hindi ko alam kung saan niya nailalagay lahat ng pagkaing kinakain niya dahil wala naman palatandaan dahil sa liit ng katawan niya.

“Gabi na, pagkatapos na lang ng klase mo bukas natin ilipat ang mga gamit mo dito.”

“Sige, saka gusto ko pang matulog. Ang sakit parin ng likod ko.“maktol nito saka pairap na tinignan ako ng mabanggit ang sakit sa likod niya.

Nangingiti lang akong nakatitig sa kanya at hindi ko na siya kinuntra pa.

Nasa kalagitnaan kami ng kwentuhan ng matapos kaming kumain ng tumunog ang cellphone ko.

Hindi ko pala tinignan kung sino ang tumawag kanina. Basta kinuha ko na lang iyon at ibinulsa ng matapos akong maligo.

Bobby is calling at siya iyong tumatawag kanina.

“Yes, anong atin?“tanong ko ng masagot ko iyon at makapaghello.

“Kelly is missing.“balita nito.

“What? Bakit? Paano? Anong nangyari?“sunod sunod na tanong ko at agad na tumayo sa pagkakaupo ko.

“Were here at MC office master. Tita Kylly is also there.“sabi nito. “Dito na lang namin sasabihin kung anong nangyari master.”

“Ok! Pupunta na ako diyan.“agad kung pinatay ang phone ko at tinignan si Zoey na ngayon ay nakatingin sa akin.

“May problema ba?” Nag aalalang tanong niya sa akin at hinawakan ako sa kamay.

“Yes, Kelly is missing. Pupunta ako sa MC office. Sasama ka ba?“balik tanong ko dito.

“Sige, sasama ako.”

Tinungo nito ang kwarto at kumuha ng short ko na pwede niyang maisuot at inayos ang pulong suot niya. Ng makita na niyang maayos naman ang suot ay sabay na naming tinungo ang office ng MC.

Naabutan na namin duon sina Bobby at iba pa. Pati si Tita Kylly ay nandito din.

“What happen?“agad kong tanong sa mga ito ng makalapit ako ng tuluyan sa mga ito.

“Hindi ako sigurado kung anong dahilan niya master.” Paninula ni Bobby. “Nag usap pa kami kaninang umaga about what happened last night. Ang akala ko malinaw na ang lahat ng pinag usapan namin pero tita Kylly called me just now that Kelly is missing. Hindi daw siya nagpaalam and some of her thing are gone.”

“Hindi sana ako mag aalala pero, Hindi sanay si Kelly na mag isa. Sa tanda niyang iyon hindi siya lumalabas ng walang kasama. Hindi ko pa natandaan na umaalis siya na nag-iisa.“si tita Kylly na halata sa tuno ang pag aalala.

“Tinawagan niyo na ba siya tita?”

“Ginawa na namin master.“si Bobby. “Pero naka off ang cp niya.”

“I got it. Let me check on my GPS where she is. Sana hindi niya naisip na tanggalin iyon sa katawan niya.“sabi ko sa mga ito.

“GPS?“sabay sabay na tanong nila sa akin.

Tumango ako. “I planted GPS all of you in your body. Pero hindi ko sasabihin kung saan parte ng katawan niyo ko iyon nilagay. Just let it be.“sagot ko sa mga ito.

Tinungo ko ang table office ko saka binuksan ko ang computer. I search Kelly to find where the hell she is now. Ano ba ang naisip nito at bakit bigla na lang itong naglayas.

“I found her.“balita ko sa mga ito. Agad naman silang lumapit sa akin saka nakisipagtinginan sa monitor ng computer ko.

“Can you zoom in master?” Si Bobby.

Sinunod ko naman ang sinabi niya at ganun na lang ang pag mumura niya na mapagtantong nasa isang bar ito gaya ng makikita sa location ni Kelly.

“Lets go, I know where is that place.“mabilis na lumabas ito.

Sumunod na lang din ang iba. Binalingan ko si tita Kylly na pasunod na din sana sa kanila pero pinigilan ko siya.

“Tita, we can handle this. Huwag kayong mag alala iuuwi namin si Kelly dito ano man ang mangyari.“sabi ko dito.

“But-”

“Don’t worry tita.” Singit naman ni Zoey dito. “Clyde and other know how to handle this things out.”

“Samahan mo si tita Kylly here Love.“sabi ko dito. Napansin ko pang pinamulahan ito ng mukha dahil sa endearment ko sa kanya. Nahiya siguro kay Tita Kylly. Pero hindi ko ikakahiya iyon sa harapan ng iba.

Nagtatanong man na tumingin sa amin si tita Kylly ay hindi na nagtanong pa ito. Sigurado ko naman na alam na niya ang namamagitan sa amin ni Zoey sa tawag ko sa kanya.

“I want to come with you.“sagot nito sa akin.

“Just go, hihintayin ko na lang kayo dito.“pagpayag ni tita.

Magalang na nagpaalam kami dito bago tuluyang iniwan ito at sumunod na kina Bobby na kanina pa nakaalis.

We spend 20 minutes ng tuluyan naming marating ang kinaroroonan ni Kelly. Sabay sabay kaming pumasok sa loob ng club kung nasaan siya.

“Fuck you! Let me go.“sigaw na nabungaran namin sa loob ng bar dahil sa lakas niyon.

“Your so wild just now baby. Come on, I want to fuck you.“sabi naman ng isang lalaki.

Hindi ko sigurado pero parang si Kelly ang may ari ng boses na sumigaw kanina. Hindi ko naman makita kung siya nga iyon na ngayon ay napapalibutan ng mga kalalakihan sa gitna ng dance floor.

“You freaking bastard perverted.“sigaw na naman nito.

Hindi namin alam kung ano ang sumunod na nangyari ng marinig naming napamura ng malakas ang lalaki.

“Fuck! Damn you woman. You will pay for it.”

“That was Kelly.“si Bobby at agad na nakipagsiksikan sa kumpulan ng mga kalalakihan. Agad naman kaming sumunod dito.

Si Kelly nga ang babaeng nasa gitna at pinalilibutan ng mga lalaking ito.

“Hey! You. Huwag kang umiksina dito gago. Sa amin ang babaeng iyan.“sita ng isa pang lalaki at itinulak si Bobby at inagaw sa kanya si Kelly na hawak niya.

“Gago, sino ka sa akala mo.“galit na gumanti ng tulak si Bobby dito dahilan para mawalan ng balanse ang lalaki.

“At ang putang-inang ito. Lalaban ka huh.!“sabi ng isa pa at bibigwasan na sana niya ito ng suntok ng humarang si Jacob at sinangga ang kamao nito.

“Want to fight him with a girl in his arm huh! Asshole,“galit na sabi nito saka mabilis na sinuntok ito.

Dahil sa pagsuntok ni Jacob dito ay nagkagulo na lahat ng tao sa loob at nagsitakbuhan palabas ng bar.

“Take Kelly with you Monica.“utos ko kay Monica.

“But I want to fight back master.“seryusong sabi nito.

“No need Monica. Lasing si Kelly, siya muna ang asikasuhin mo. Kaya na namin sila.”

“Pero marami sila master. Look.“sabay turo ng iba pang kalalakihan na dumagdag sa nauna pa.

“Just take Kelly and go, Monica. Kung hindi pa kami nakauwi within 1 hour. Call a back up for us. But I think you don’t need to do that, Zoey and Azami also there.” sabay tingin ako kay Zoey na tumango sa sinabi ko. Kahit hindi naintindihan naman ni Azami iyon ay alam kung alam na niya na mapapa away kami ngayon.

Hindi na kumuntra pa si Monica at lumapit ito kina Bobby at kinuha mula dito si Kelly.

“Hey! Monic. Lets drink more.“napailing na lang ako ng marinig ang sinabing iyon ni Kelly dito.

“Stop it Kelly, you already drunk.” May gigil na sabi naman ni Monica dito. “Lets go.” Tumanggi pa si Kelly na sumama dito pero wala na itong lakas ng pwersahin ni Monica na sumama sa kanya.

Nagkatinginan pa kami ni Zoey ng tuluyan ng makalabas ang dalawa sa loob.

“Nagkamali yata kayo ng pinapasok na teretoryo.” Seryusong sabi ng isang lalaki na bagong dating.

Fuck! Napalibutan na kami ng mga ito.

Isa, dalawa, tatlo, apat,. Sampu…labing lima… dalawampu’t tatlo silang lahat at makikitang sanay sa bakbakan ang mga ito.

Damn! It. Do we need to call back up first. What if Zoey got hurt. Sabi pa naman niya na masakit pa ang buong katawan niya.

“Kaya mo bang lumaban?“bulong na tanong ko dito.

“Watch me Alcaide. Hindi porket pinagod mo ako, hindi na ako makakasabay sa kanila.“may kumpiyansang sagot niya sa akin.

“Don’t let other touch your ass. Jacob-chan.“narinig naman naming sabi ni Azami kay Jacob ng malapitan ito dahilan na hindi namin mapigilan na mangiti ni Zoey.

“Fuck you Azami. Don’t distract me asshole.” Gigil na ganting sabi naman ni Jacob dito.

“At nag iwan pa kayo ng isang magandang kasama.“nakangising sabad naman ng isa na nakatingin ngayon kay Zoey. “At mas maganda pa siya kaysa sa nauna ng umalis.”

“Tama ka diyan Brando. At parang mas gusto ko ngayon itong tikman kaysa sa isa.“nakangisi na parang demonyo naman ng isa pa.

He came near at Zoey and attemp to hold him in his arm but Zoey dodge back.

“Wow! What a move?“halatang nagulat ito sa galing ng pag iwas nito. “You are not just ordinary girl because of your agility.”

“Gago! Im not a girl.“angil ni Zoey dito.

Nagulat man dahil sa narinig nila ang boses nito ay mas lalo yatang nag kainterest dito.

“I can’t believe what my eyes saw just now dude.“baling nito sa mga kasama. “A boy with a dazzling beauty of a girl.“tumawa ito. “Mas gusto na kita ngayon. Guys! Beat them and take this beauty for me.“utos niya para tuluyan ng sumugod ang mga ito.

Sina Bobby, Sunny at Clark. Jacob and Azami. Me and Zoey. Back to back together.

“Takecare Love.” Paalala ko pa dito.

Tumango na lang ito bilang sagot sa akin.

Mga upuan na nagkakabaligtad, mga alak na nagkabasag basag na dahil sa laban sa pagitan namin.

Magaling nga ang mga ito. May tama na sa mga mukha sina Bobby, Sunny at Clark. Ganun din si Jacob.

“Fuck! I told you don’t let other touch you “galit na sabi ni Azami ng makitang dumugo na ang labi ni Jacob dahil sa suntok na natamo mula sa kalaban.

Galit na binalingan ni Azami ang lalaking sumuntok sa kanya at mabilis na binigyan ng sunod sunod na suntok sa mukha.

“Fuck you! Fuck you.“pinanggigilan nito ang mukha niyon at talagang hindi tinigilan ang hanggang hindi malamog ang mukha nito.

Habang pinagsasawa niya ang sarili sa pagsuntok dito ay hindi niya na niya napansin ang isang lalaki sa likuran niya na may hawak ng isang bote ng alak.

Akala ko tatamaan na siya sa ulo pero nagkamali ako dahil mabilis na umiwas ito habang hawak parin ang isa sa mga kamay niya at binigyan niya iyon ng isang malakas na sipa.

He has a flixeble body. Dahil ang sipa niyang iyon ay tumama mismo sa sintido ng lalaki at bagsak ito ngayon sa sahig.

Galit na binitawan na niya ang hawak na lalaki ng maramdaman yatang nawalan na ito ng malay.

“You deserve it jerk.” Sabi na nito at tinapunan pa talaga ng masamang tingin.

“Your so mean bastard. I dont need your revenged.” galit naman na sabi ni Jacob dito ng muli itong pumuwesto sa likuran niya.

“I don’t mind Jacob-chan. If someone hurt you then I should.” Pambabaliwala nito sa malamig na pakikitungo sa kanya ni Jacob.

“Clyde watch out.“narinig kong sigaw mula kay Zoey ng hindi ko na mapansin ang lalaki sa kaliwa ko. Agad akong umiwas pero nadaplisan parin ako sa kabilang pisngi ko kaya napaatras ako.

Binalingan naman ni Zoey ito ng matapos niya mapatumba ang kaharap. Mabilis na binigyan niya ito ng suntok sa sikmura. Napaigik ang lalaki.

“Damn!“mura pa nito. Nagtataka man siguro ito dahil sa kaliit ng katawan ni Zoey kumpara dito ay ang bibigat ng kamao nito kapag dumapo.

“Focus Alcaide.” Nakangiting buska sa akin ni Zoey ng malapitan ako. “Akala ko ba wala ni sino man ang makakatama sayo.” Natatawa pa nitong dagdag.

“Stop it Love. Nalingat lang ako.“sagot ko dito.

“Ingat Alcaide. Baka sa paglingat mo hindi ka na makatayo.”

“Yeah! Ikaw na Love. Kahit pala pinagod kita kanina, may lakas ka paring natitira.”

“Gago! Mas gusto ko pa ang sakit sa suntok kaysa sa sakit duon.”

Tumawa ako sa sagot niya. “Pero sakit na may sarap hindi ba Love.”

Ngali ngaling ako ang suntukin niya dahil sa sinabi ko kung hindi lang may limang lalaki ang sabay sabay na sumugod ng atake sa aming dalawa.

Maliksing kumilos siya at sinalubong pa ang mga ito. Para lang itong nagsasayaw sa bawat iwas niya sa mga suntok ng mga ito at mabilis na nag iiwan ng suntok sa katawan at mga mukha ng mga ito.

Napapangiti ako ng wala sa oras sa kalagitnaan ng labanan sa pagitan namin ng grupong ito.

Im proud that I have Zoey in my side now. Hindi lang siya maganda. Magaling pa talaga ito sa labanan.

Lumipas pa ang mga sandali ay patuloy kami sa pakikipaglaban dito. Pero napansin kong lalong nadadagdaganang mga kasama ng kalaban namin.

Damn! They called for a back up.

“Sunny! Call Monica for back up.“gigil na sabi ko kay Sunny. Agad naman itong tumalima.

“No need Master.“sabi niya ng agad na maibaba ni Sunny ang phone. “Monica is on the way now at kasama ang ilang kasapi ng MC.

Nagpatuloy ang labanan. Hanggang sa dumating na din ang back up namin.

Hindi na masasabing bar ang kinaroroonan namin ngayon dahil para na itong binagyo sa kalat. Mga nagkasira sirang mesa, upuan. Basag na salamin at mga bote alak.

Hindi na nagtagal, lugmok na lahat ng mga nakalaban namin at ang iba ay wala ng malay.

May mga sugatan sa mga kasaping tumulong sa amin pero hindi naman malala ang natamo nila.

Sina Bobby, Sunny at Clark ay may ilan ding pasa sa mukha. Hindi pa nga gumagaling ang pasa na natamo kahapon kay Zoey ng umagang hinamon nila ito ay nadagdagan pa.

Si Jocob naman ay ang tama lang niya sa gilid ng bibig ang natamo niya dahil hindi na hinayaan ni Azami na matamaan ito.

At ako, ang daplis sa pisngi ko. Si Zoey at Azami lang ang walang natamong pasa. Dahil sa galing at liksi nila sa pagiwas.

“Namula na ang pisngi mo.” Kunot nuo na binistahan no Zoey ang pisngi ko.

“Daplis lang yan Love.”

“Paano ang mga nasira dito master.?“tanong ni Clark ng makalapit sa amin.

“Took that guys,“sabay turo sa lalaking nag kainterest kay Zoey kanina lang na nakalugmok na sa gilid. Gising naman ito pero halos hindi na makagalaw dahil sa mga natamong suntok. “Sa tingin ko siya ang leader ng gang na nakalaban natin. And let him pay for the mess. And if he don’t want. Torture him.” Utos ko dito.

“Yes master.”

Napansin kong may kinakausap si Azami. Halatang ito ang may ari ng club. Kausap niya ito in his language. Kung ganun hapon din ang may ari ng club.

“Gomeiwaku o okake shi mōshiwake arimasen. Watashitachiha konran o naoshimasu. Sono hito wa songai o baishō shimasu.” Seryusong sabi nito. Hindi ko masyadong naintindihan ang sinabi niya pero alam kung humihingi ito ng tawag sa may ari ng club.

“Sore de daijōbudesu. Chōdo fuka-sa o shiharau yō ni shite kudasai.”

“Hai.”

Marami pa silang napag usapan. At parang inaayos nito ang gulong napasukan namin. Ngumiti pa ito sa lalaking hapon bago nagpaalam dito ng maayos.

May ngiti sa labi na lumapit naman ito sa amin saka nag yaya ng lisanin ang lugar.

Sinabi niya sa amin ang napag usapan nila. At nakahinga kami ng maluwang ng sabihin nitong hindi ito magdidimanda basta daw mabayaran Ng mga nasirang kagamitan niya.

Sa pag alis namin. Dinala namin ang pinakapinuno ng grupo sa MC. Pinadampot na din namin sa mga police ang mga tauhan nito. Saka namin kakausapin ang lalaki para siya mismo ang magbayad ng mga nasira. Kung hindi siya papayag sa magandang usapan. Dadaanin ko siya sa dahas na paraan.

.

---

@Y

uChenXi

#21: Clyde

Mabilis na natapos ang gulong kinasangkutan namin ng nakaraang linggo. At isang linggo na din ang mabilis na lumipas mula ng araw na iyon.

Inako lahat ng pinuno ng nakalaban namin ang gastos para sa mga nasirang kagamitan sa bar. Hindi din naman pala ito mahirap kausapin dahil agad naman itong pumayag. Dahil inaalala ang riputasyon ng pamilya nito kung makukulong siya. Parehong nasa politika ang mga magulang nito kaya hindi na siya kumuntra pa.

Nakipag usap din ito ng maayos sa akin na gustong sumapi sa amin bilang membro ng MC. Parehong nag aaral din ang mga ito at sinabing lilipat sa AU para dito ipag patuloy ang pag aaral.

Hindi ako pumayag ng una dahil nag alangan ako na baka maghihiganti lang ito kapag nakapasok sa teretoryo ko. Pero pinatunayan nito na tapat ang hangarin niyang sumali dahil naipasa niya ang pagsubok na ibinigay ko sa kanya.

Kaya heto, membro na siya ng MC. Sabi niya nasa labas man ng AU ang iba niyang tauhan ay sinisigurado niyang darating sila if we need some back up kung mapapalaban kami.

Dahil sa malakas din naman ang grupo niya ay pinagkatiwala ko sa kanya ang isang bagay. Sinabi ko sa kanya na tulungan akong magmasid sa paligid dahil may ilang mga taong gustong kunin ang isa sa amin. Hindi ko man sinabi ng derekta sa kanya kung sino ang taong prinuprotektahan namin ay pumayag siya. Kaya nadoble ang panatag ng loob ko na walang makakakuha kay Zoey ng basta basta.

Sinabihan ko din na magtalaga siya ng palihim na magbantay sa amin pa na master ng MC kasama na si Zoey na kung lalabas ng AU. Kahit hindi naman dapat. Dahil kung sasabihin kung si Zoey lang ang palihim na babantayan ay baka maghinala na ito.

Kaya hayon. Nadagdagan ang membro ng MC ng ilang pang malalakas at magaling sa labanan.

“What are you thinking master?“tanong ni Sunny sa akin ng hindi ako umiimik habang napag uusap usap sila.

“Just thinking about Zoey safetiness.“sagot ko dito.

“May bagong balita ba galing kina tito Zyrel?“si Jacob.

“Wala naman Jay.“sagot ko naman dito ng mapatingin ako sa labas. Nasa restaurant kami ngayon having lunch for the 7monster. “Look like naka get over na ang Azami na iyon sa iyo Jay.” Sabay nguso kay Azami na may kausap sa labas ng restaurant.

Kunot nuo naman na tinignan ni Jacob ang inginuso ko.

“Damn that brat.“galit na mura nito.

Hindi ko alam kung ano ang palabas ng dalawang ito. Hindi naman sila close at palaging nagtatalo sa tuwing nagkikita. Pero sigurado naman ako na mag namamagitan sa kanila.

Marunong na din kaunti itong magsalita ng tagalog dahil halos araw araw ba naman na mag kasama ito at ni Zoey para turuan siya. Kahit naiinis ako dito dahil nababawasan na makasama ang mahal ko ay wala akong magawa dahil mag aaway lang kami ni Zoey kapag kumuntra pa ako. At iyon ang ayaw kong mangyari. Baka hindi pa niya ako pagbigyan kapag nakialam ako.

Mabilis na nakaka attract ng pansin si Azami sa kababaihan dahil sa may hitsura ito ay malakas din ang sex appeal niya. Hindi lang din sa babae ito may sex appeal dahil kapansin pansin din na marami ding lalaking gusto itong makahook. Ewan ko na lang kay Jacob. Dahil sa tuwing nagkakasalubong ang landas ng mga ito ay laging may bangayan ang dalawa.

Nabigla pa kami nina Sunny ng biglang tumayo si Jacob at pinuntahan si Azami na mukhang galit na naman.

Napatingin kami kay Azami.

Kaya naman pala. Paanong hindi magagalit si Jacob, Azami kissing a girl.

Nagkatinginan kami ng iba saka napangiti.

“Siguradong away na naman iyan. Iba din ang love story ng dalawang ito master.“si Bobby.

“Kaya nga Bob. Hindi naman showy si Jacob pero halata namang nagugustuhan na din niya si Azami. At ang lukong Azami na ito. Lantaran pa talaga ang pakikipag flirt sa iba. At mismo sa nakikita pa talaga ni Jacob.”

May ngiti sa mga labi naming pinanuod ang paglapit ni Jacob kina Azami. Walang babalang hinila ni Jacob si Azami na nakatalikod sa kanya kaya hindi siya nakita.

Mabilis na binigyan ng suntok ni Jacob sa mukha si Azami and gotcha.

“What the matter with you Jacob-chan.“malakas na tanong ni Azami dito. Hindi naman galit ang boses pero halata naman na nagulat sa biglang pagsulpot ni Jacob.

“Fuck you brat. I will kill both of you.“galit na binalingan naman ni Jacob ang babae.

“You bitch. Do you want me to erase your lips and remove it in your face. Try to run now if you want to save your life.“galit na sabi niya sa babae. Pero bago pa makatakbo ang babae ay pasakal na inangat niya ito sa lupa ng walang kahirap hirap. “Don’t dare to show your face here ever again otherwise I won’t spare your life for the second time.“banta nito saka malakas na inihagis ito pabagsak sa lupa.

Nasaktan man ang babae ay mabilis na kumilos ito patayo at mabilis na nilisan ang lugar na ito.

Muling binalingan ni Jacob si Azami para sitahin muli pero ang lukong hapon na ito, nangingiti pang pinupunasan ang namutok na labi dahil sa pagsuntok sa kanya ni Jacob. Tuwang tuwa pa talaga sa naging reaction ni Jacob.

“You!” Galit na kinuwelyuhan ni Jacob ito. “Try to do that again Azami. Or else you will see what you are looking for.”

Tumawa lang si Azami sa sinabi ni Jacob sa kanya. Pero bago pa lumala ang away ng dalawa ay dinaluhan na namin sila tama namang dumating si Zoey na nagtataka pa sa makitang ayos nina Azami.

“What happened?“tanong niya ng makalapit.

“LQ love,” sagot ko dito at agad akong umakbay sakanya at mabilis na dinampian ng halik sa nuo. Ewan kung LQ ba ang matatawag sa away ng dalawang ito. “Maaga yatang natapos ang practice mo.“tanong ko sa kanya.

“Yes, na master ko na ang huling move ko kaya nakauwi ako agad.“sagot naman ito bago binalingan sina Azami. “Ano na naman ang pinag aawayan niyo.“tanong nito sa kanila.

“Ask this damn brat kung ano ang ginawa niya.“gigil na bibitawan ni Jacob si Azami.

“You over reacted Jacob-chan.“pambabaliwala naman ni Azami sa galit sa kanya ni Jacob.

“Over reacted huh. Damn you.“galit na tinalikuran kami ni Jacob at nang iwan.

Kibit balikat na lang kaming lahat ng magkatinginan kami.

“I need to follow him.“nangingiti parin si Azami. Hindi pa man din kami nakasagot ay sinundan na niya si Jacob. “See you around Zoey-kun.”

“Iba talaga ang kaibigan mo Zoey! Matinik din sa chicks ang isang iyon.“natatawang sabi ni Clark ng makalayo si Azami.

“Ano ba talaga ang nangyari?”

“Nakipaghalikan lang naman si Azami sa iba at sa harapan pa talaga ni Jacob mismo.”

“What? Are you serious?“tanong niya na hindi makapaniwala at tumingin sa akin.

Tumango ako bilang sagot sa mapagtanong na tingin niya sa akin.

“At kawawang babae, napagbantaan ng wala sa oras ang buhay.“naiiling na sabi naman ni Sunny.

“Huwag na nga natin silang pag usapan. By the way, malapit na ang bakasyon. Saan tayo mag a awting?” Tanong ko sa mga ito.

“Oo nga ano! Beach tayo master. Isang buwan na lang bakasyon na. Kahit dalawang linggo tayo duon para masulit natin.“suwesyon ni Bobby.

“La prinsisa beach resort Master. Marami daw torist spot duon. At dinadayo talaga ng karamihan.“si Monica.

“Sige, paghahandaan natin iyan. Ok lang ba sayo Love?“baling ko kay Zoey na nakikinig na lang sa amin.

“Ok lang, basta kung saan ka duon din ako.“nakangiting sagot nito at iniyakap naman ang isang braso sa baywang ko habang akbay ko parin siya.

“Nakooow, yan tayo eh.. pwede ba wag kayong maglambingan sa harapan namin master. Nilalanggam na kayo eh.“si Clark.

“Maghanap ka nadin ng kalambingan mo ng hindi ka mainggit sa amin. Look at Bobby and Kelly.“sabay tingin sa dalawa na magkahawak kamay naman.

“But we’re not showy like you master.“kontra naman ni Kelly sa sinabi ko.

“I have my baby on me master. Siya lang ay sapat na.“sagot ni Clark sa akin. At ang baby na sinasabi niya ay ang sport car nito.

“What ever. Lets go, lets go shopping together ng maiba naman ang gawin natin. Ng hindi puro sa MC tayo.”

“Lets go.“sabay sabay na sang ayon ng lahat.

---

#JacobPOV

:

Damn him! Fuck! Fuck!

Galit na iniwan ko sila sa labas ng restaurant dahil baka kung ano pa ang magawa ko kay Azami kapag hindi pa ako umalis.

Nakakagigil ito. At ang lakas ng loob na makipaghalikan sa iba at sa harapan ko pa mismo. Ang walang hiyang Azami na iyon. Makikita niya.

Pero bakit nakaramdam ako ng galit gayong wala naman kaming pinagkakaintindihan ni Azami. But we fuck each other kahit wala kaming relasyon. And damn it. He always bottom me.

At isang linggo na ang nakakalipas when the first time he fuck me. At ang isang linggong iyon ay tatlong beses na din akong bottom sa kanya kahit ayaw ko sana. Mas gusto ko sanang ako ang top at siya ang bottom pero hindi din siya pumayag. Kaya bago pa namin gawin ang bagay na iyon ay magkakasakitan pa kami. Kung sino ang talo siya ang bottom. And what a fuck! Hindi pa ako nanalo sa kanya.

Damn! At ang lakas talaga ng loob niya. Matapos niya akong pagsawaan ay maghahanap siya ng kalinga ng iba. Hindi ako makakapayag. Saka lang ako makakapayag kung na i bottom ko na siya. And damn him again. Ang isipin na naghahanap na ito ng iba ay parang gusto kong magwala.

“Wait Jacob-chan.“narinig kong tawag sa likuran ko at alam kong si Azami iyon. Hindi ko siya nilingon at nagpatuloy ako sa paglalakad at lalong binilisan ang bawat hakbang ko.

“I said wait Jacob-chan.“may pag kairita na muling tawag niya na agad na nakalapit sa akin at pinigilan ako sa braso.

“Fuck you! Bitawan mo ako gago.“galit na sigaw ko dito na kahit pinagtitinginan na kami ng mga taong nadadaan.

“What are you up to Jacob-chan?”

At ang bwesit na ito. Tinanong pa talaga.

“Gago, ano sa tingin mo.“galit na balik na tanong ko sa kanya. Hindi ko na kailangang mag english para lang maintindihan niya ako dahil nakakaintindi na ito ng tagalog kahit papaano. Pero kung magsalita naman ito ay hindi halos maintindihan.

“Tell me, Im not a soothsayer.“naiirita na ding sabi nito.

Gigil na kinuwelyuhan ko siya at hindi na nagdalawang isip na marahas na halikan siya sa labi.

Hindi ko na inisip na maraming tao sa paligid. Wala akong pakialam basta mailabas ko ang pangigigil ko dito.

Nagulat ito sa ginawa ko dahil halos hindi ito gumalaw. At ang ikinainis ko bakit ayaw niyang tugunin ang halik ko sa kanya. Lalo akong nainis. Mas masarap ba humalik ang babaeng kahalikan niya kanina kaysa sa akin.

Damn it again. Marahas na bibitawan ko siya.

“Jacob-chan.“tanging pangalan ko lang ang nasabi niya at hindi parin nakabawi sa ginawa ko at nakatitig lang siya sa akin.

Hindi nagtagal na nakatitig lang ito sa akin ay agad na napalitan ng isang ngiti ang bahagyang nakaawang na labi nito. At ang hindi ko inaasahan na sumunod na gawin niya ay ang hilain ako at mabilis na nilisan ang lugar na kung saan kami ngayon.

“My penthouse is nearer than yours.” Masayang sabi nito.

What? What did he mean by that? Pero bago pa ako naka kontra ay bagtas na namin ang daan patungo sa penthouse niya.

“I haven’t seen you this aggressive Jacob-chan. And I like it.“agad na sumibasib ito ng halik sa akin ng tuluyan na naming marating ang penthouse niya.

Hindi na din ako kumuntra pa at agad na tinugon ang halik niya gaya kung gaano iyon kainit.

“Mmm! Oooh..” I moaned when he catch my tounge and suck it like a lollipop.

I tried to suck him too but he bosses me, kaya hinayaan ko na lang siya.

Mabilis na kumilos ang mga kamay nito ay isa isang tinanggal ang mga damit namin. Magkaugpong parin ang mga labi namin habang binabagtas ang silid niya. At sa bawat madaanan duon na mismo nalalaglag ang bawat saplot sa katawan namin.

“Uhm!“sabay naming ungol habang sabay kaming bumagsak sa kama.

Iniwan niya ang labi ko at pinaglandas ang labi sa tainga ko, leeg,balikat hanggang sa umabot ito sa dibdib ko. Pinagsawa niya ang bibig duon habang ako naman ay hindi alam kung saan ibabaling ang ulo sa sarap ng ginagawa nito.

“Uhmm… aahh…” para akong tumatakbo sa lakas ng hingal at ungol na pinapakawalan ko. Lalo na ng bumaba ang ang bibig nito sa pusod pababa pa sa gitna ko. And….

“Aaaaah!” Napaliyad ako ng isubo na niya ng buong buo ang akin at taas baba ang mukha niya duon. “Oooh! A…za…mi.. aahhh. Moooore.” Halos mabaliw ako sa sarap dahil sa pagpapaligaya noya sa akin gamit ang bibig niya. Napakainit ng loob ng bibig niya at parang hinihigob na nito ang kaluluwa ko sa pagsipsip niya duon.

Kumilos na din ang isang kamay niya through in my ass. Playing my flesh and enter his one finger there.

“Umhp.“napakagat ko ang ibabang labi ko ng maipasok niya ng tuluyan ang isa niyang daliri duon. Masakit parin pag unang pasok. Pero nababawasan na iyon kapag lumuluwang na at dumudulas na.

Sinisilaban na sa init ang katawan ko sa pagpapaligaya niya sa akin.

“Aaahh..Azami… I want your deck to put it in now..“mapang utos kong sabi dito.

Sumunod naman ito. Pumuwesto ito sa ibabaw ko. Inangat niya ang balakang ko at halos mabali na ang likod ko sa ginawa niyang pagbaluktot sa akin.

“Ahhhh! Uhhhmm..“sabay kaming nagpakawala ng ungol ng maipasok na niya ang kanya sa akin.

“Ahh. Your still tight… Ja…ooooh..cob…-..chhhaan. ahhh.” Sabi niya sa pagitan ng paggalaw sa ibabaw ko.

“Ahhh. .. uhmmm.” Hindi ko din mapigilan ang mapaungol ng malakas dahil sa hapdi sa bawat paglabas masok niya sa likod ko.

“Aaah..harder Azami. Fuck me harder.” Hindi ko na makilala ang sarili ko. Para akong mababaliw sa kakaibang hapdi at may halong sarap sa bawat galaw niya sa ibabaw ko..

“Your….wroonng.. Jaa.coob.aooohh..“binilisan nito ang paggalaw. “Aaah… this is not fuck.. This is the ….way.. i …mak…e… looo…vvveee.. toooo..youu.ahh.ahh.”

Hindi ko halos naintindihan ang sinabi niya dahil mas maraming ungol ang pinakawalan nito.

Pero ang malinaw sa pandinig ko ay ang salitang love. Saka ko na iyon iisipin pa. Mas nakatuon ang pansin ko sa sarap ng paglabas masok niya sa akin.

“Ahhh.oohhh….”

“Aahhh….ahhh…ooohh.” malakas na ungol naming dalawa ang namayani sa buong silid nito.

Hanggang sa tuluyan at sabay na kaming magpakawala ng katas sa katawan.

Pabagsak na idinagan niya ang katawan sa akin. Hinihingal ito ng malakas dahil sa pagod.

“That aaaahh. Was great Jacob-chan.“bulong nito sa tainga ko ng duon isinubsub ang mukha.

“Now, do you still want to look for others to fuck up.” Tanong ko dahilan para mapatawa ito. “What the fuck are you. Hindi ako nagpapatawa.“galit na sita ko dito.

“Do you feel it Jacob-chan?“tanong nito ng gumalaw ang kanya na nasa loob ko parin.

“Damn you.!”

“It was only you, who make it hard like this Jacob-chan.“sabi nito saka mabagal na muling gumalaw sa ibabaw ko.

“Hey! Stop it.” Pero hindi ko naman maitulok ito ng tuluyan.

“Look, still hard. And oooh.. i want more Jacob-chan.” Mabilis itong kumilos at pinadapa ako sa kama. Hindi pa man din ako nakabawi ay agad niya ulit ipinasok ang kanya sa akin.

“Ahhh. .“muli akong napaungol dahil sa malalakas na pagsalpok niya sa likuran ko.

Muli na namang nag init ang katawan ko sa pangalawang pagkakataon. Sinabayan na din niya ng galaw sa palad niya sa akin sa bawat galaw niya sa likod ko.

And at the second time we reached the climax of ecstacy.

---

@Y

uChenXi

#22: Zoey

“Yes, Dad. We’re heading out.” Kahit hindi nakikita ni Daddy ay napangiti ako.

Lagi itong tumatawag sa akin. Halos gabi gabi. Ngayon tumawag ulit siya para sabihin na sa susunod na araw ay magbabakasyon sila ni Papa dito sa Pilipinas. Kaya sinabi ko sa kanila na paalis kami para mag beach nina Clyde at iba pa.

“Ok sweetie, susunod na lang kami sa inyo ng papa mo duon basta sabihin at ibigay mo sa akin ang address pagkatapos.”

“Sige dad. I me-message ko na lang sa inyo mamaya.”

“Bibisitahin muna namin siguro ang tito Clent mo at iba pa naming mga kaibigan sweetie, saka kami susunod, baka sakaling gusto din nilang sumama. Malay mo, family and friends bonding na din nating lahat.”

“Thats sound good Dad. Parang hindi na nga ako makapaghintay na dumating kayo.”

“Ako din naman sweetie. I miss you son.”

“I miss you too dad. Also papa.”

“Love, Lets go.“narinig kung tawag ni Clyde mula sa labas ng kwarto.

“Yes, wait a minute.“malakas na sagot ko dito.

“Is that Clyde sweetie?“tanong ni daddy.

“Yes, dad. Tinatawag na niya ako. Nasa baba na kasi ng building ang iba.”

“Ganun ba, sige sweetie, hindi na kita aabalahin. Basta ang lagi kong bilin sayo, mag ingat ka lagi. Makiramdam ka sa paligid mo.” Muli na naman bilin ng daddy sa akin.

Halos palaging iyon ang sinasabi sa akin kapag patapos na kaming mag usap. Nagtataka na din ako. Kapag tatanungin ko naman sila ay wala naman itong ibig sabihin. Basta daw mag ingat ako dahil ayaw niya akong mapahamak. Kahit si papa ay ganun din ang bilin kapag siya naman ang kausap ko.

Oo at oo na lang ang sagot ko sa mga ito. Ibinilin din niya na huwag na daw ako hihiwalay kay Clyde o sa iba. Huwag lalabas ng walang kasama. As if naman sa papa at daddy, para akong batang paslit kung ituring. Pero hinahayaan ko na lang sila. At sinusunod ko naman ang mga bilin nila para mapanatag ang loob nila.

“Yes Dad. I always do. Kaya huwag kayong mag alala ni papa, Clyde and other is always in my side.”

Muli na itong nagpaalam. Agad akong lumabas hila ang maleta ko ng makasalubong ko si Clyde.

“Bakit ang tagal mo Love?“tanong nito at kinuha ang maleta sa akin at siya na ang humila.

“Tumawag si daddy. At ipinaalam na darating sila sa susunod na araw.“balita ko dito habang nakasunod na sa kanya palabas.

“Ganun ba? Paano yan, wala tayo pag dumating sila?”

“Ok lang Love, kasi sabi dadalawin muna ang papa at daddy mo. Saka iba pa nilang kaibigan, tapos kapag pumayag daw ang iba, susunod sila sa atin.”

“What?“halatang nagulat ito sa sinabi ko at napatigil sa paglalakad.

“Bakit?”

“No I mean, susunod sila.“bagsak ang balikat nito na tumingin sa akin. Napangiti ako sa naging reaction niya.

“What was the long face mean Alcaide?“tanong ko dito. Mas gusto ko itong tawagin sa Last name nito kaysa sa pangalan. Parang ang sarap kasi bigkasin ang mga iyon.

“Hindi kita masusulo kapag sumunod nila sa atin love.“sagot nito.

“Bakit hindi naman love? Alam naman na nina Daddy na may relasyon na tayo diba.”

“Pero darating ang papa mo.“muling sabi nito.

Lalo akong tumawa dahil duon. Naikwento kasi nito sa akin na hindi niya kasundo ang papa dahil sa hindi pa nawawala ang takot niya dito nuong bata pa siya. Tawa ako ng tawa ng ikwento niya sa akin ang parteng naiiyak siya at sinabi kina tito Clent na kakainin daw siya ni papa sa paraan ng titig nito sa kanya. As if naman ganun talaga tumingin si Papa, seryuso at kinatatakutan.

“Ang dakilang pinuno ng MC at matapang na si Clyde Alcaide, takot parin sa papa ko. Wow! Naman Love, hindi nangangain ang papa ko, at wala siyang balak kainin ka.“natatawang buska sa kanya.

“Love naman eh. Hindi ako takot sa kanya ok! Alanganin lang ako, dahil parang hindi siya boto sa akin para sa iyo. Kapag tumatawag nga siya sa iyo sa vedio call at nakikita niya ako. Hindi mo ba pansin na halos patayin na niya ako ng tingin lang niya.”

“Over ka naman Love, hala saka na natin yan problemahin. Kanina pa nag hihintay ang iba sa labas.“pang iiba ko ng usapan.

Humugot muna ito ng malalim na hininga bago ipinagpatuloy ang naudlot na paglabas kanina.

“Narito na ba lahat sa maleta mo ang mga kakailangan mo. Wala ka na bang nakalimutan?“tanong nito pagkuwan.

“Yes, double checked ko na Love. Saan yong maleta mo?”

“Pinauna ko na sa labas kanina. At ikaw na lang ang hinihintay nila Love.”

“Ok, tara na.“magkaagapay kaming nagtungo sa kinaroroonan ng iba. At tama nga ito, ako na lang pala ang hinihintay nila para tuluyan na kaming makaalis.

Kanya kanyang sasakyan ang dala nila. Pero nakakaloka ang mga ito. Car racing ba ang dadaluhan ng mga ito.

“Yan ba ang mga gagamitin natin. Hindi kaya tayo pag piyestaha sa pupuntahan natin dahil sa mga iyan?“tanong ko sa mga ito.

“Ayos lang yan Zoey, buti nga hindi ang Mclaren ni Master ang dadalhin niya. Mas astig yun kaysa sa itim na ito.“sabay tapik sa sasakyan ni Clyde.

Napailing na lang ako. Iba rin ang trip ng mga ito. Pabonggahan ng sasakyan.

“Kanino ka sasabay Monic?“tanong ni Clyde ng balingan si Monica. Dahil si Kelly ay sasabay kay Bobby. At si Azami naman ay kay Jacob. Syempre ako ay kay Clyde. Kung kay Clark ba o kay Sunny siya sasabay.

“Dala ko din ang hobby ko master.“sabay turo sa di kalayuan ang kotse nito.

What a fuck! A girl with a lamborghini sport car. Sige, sila na. Wala na akong masabi dahil wala akong hilig sa mga sasakyan. Marunong naman ako magmaneho pero di ko pinangarap na magmaneho ng pangkarerang sasakyan gaya ng mga ito. Mas gusto ko mang humawak ng baril, tip dart, at katana kaysa ang humawak ng monibela ng sasakyan.

“Paalala ko lang, huwag niyong gawing track race ang tatahakin nating daan.“seryusong bilin ni Clyde sa mga ito.

“Got it master.“sabay sabay na sumaludo pa ang mga ito.

“Let me drive first Jacob-chan. Ikaw palet aken maya.“narinig ko namang sabi ni Azami kay Jacob.

Tumango naman ito at pahagis na ibinigay sa kanya ang susi saka sumakay nadin. Hindi na sila madalas mag away. Pero hindi parin maiwasan iyon sa mga ito minsan dahil sa kapilyuhan ni Azami.

“Lets go Love.“aya sa akin ni Clyde saka ako pinagbuksan ng pinto ng sasakyan.

Bago pa niya maisara ng tuluyan ang pinto ay padambing humalik muna ito sa akin sa labi. Ang sweet nga naman ng Love ko. At hindi ko mapigilan ang ngiti ko.

---

A few hours later:

Nag stop by kami sa tapat ng isang chinese restaurant kung saan maganda at pwedeng pumarada. Tanghalian at hapunan na ang dating pag kumain kami. At para na ring makapagpahinga kahit papaano ang mga ito sa pagmamaneho.

At agaw pansin talaga ang mga ito ng tumigil kami duon. Halos lahat ng napapadaan, ay napapatingin sa amin. Ikaw ba naman ang makakita ng sunod sunod at anim na sports car ang biglang tumigil sa isang publikong lugar. Para bang sports car parade lang ang dating. At para pang celebrity kung bumaba ang mga ito.

Hindi naman sa nagmamayabang pero iba din ang dating nina Bobby, Sunny, Clark, Jacob at Azami. Dahil talaga namang gwapo sila sa salitang iyon. Maganda ang tindig at porma ng pangangatawan. Kaya maraming kababaihan ang hindi mapigilang humanga sa mga ito. And take note hindi lang sila, also Monica and Kelly. Na kalalakihan naman ang halos mahipnutismo sa mga ito.

Idagdag pa kami ni Clyde ng bumaba kami ng kotse niya. At umalalay pa talaga ito sa akin pagbaba ko kahit hindi naman kailangan.

Pasipol pa na tumingin sa amin sina Sunny dahil sa ginawa niya.

“What a prince for the princess.“natatawang sabi naman ni Clark.

Naiiling na lang ako sa mga ito. Sometimes they call me princess kahit nakakairita sa pandinig, pero hinahayaan ko na lang sila. Bahala na sila sa gusto nilang itawag sa akin. Tawagin man nila akong prinsesa sa mataong lugar ay ayos lang dahil hindi naman halata na lalaki ako. So be it. Just let them be.

May mga ilan na ding kumukuha ng larawan sa amin. Pero ang ipinagtataka ko ay ang takpan ni Clyde ang mukha ko at ipinasuot ang sunglass na nasa ulo nito. At kinuha din mula kay Jacob ang suot nitong sumbrero at ipinasuot iyon sa akin.

“Clyde this is too much.“reklamo ko sa kanya at inalis ang sumbrero.

“They might be recognize you Love.“sagot nito. “Sa ating lahat dito ikaw ang kadalasan nakikita sa TV. At hindi natin sigurado baka isa sa kanila ay dyinghard fan mo. Mahirap na, baka tangayin ka nila palayo sa akin.”

Napalabi akong tinignan siya. Sabagay tama siya. Kaya hindi na ako nagreklamo pa ulit ng ilagay ang sumbrero sa akin.

Palagi akong na nababalita sa TV dahil isa akong representative ng pilipinas kapag nasasabak ako sa ibat ibang sport kahit sa Japan ako nakatira. Hindi lang ako sigurado kung lahat ng kababayan namin dito sa pilipinas ay proud sa akin dahil naitatayo ko ang bandila sa ibang bansa.

Papasok na kami sa loob ng may mga humarang sa amin na isang grupo ng kababaihan at kalalakihan. Siguro kaidad ko lang ang mga ito o mas bata sa akin. Sa amin ako ang pinakabata. Sumunod sa akin si Kelly na 19. Si Sunny at Bobby at Monica naman ay 20 si Azami ay 21 at sina Jacob at Clyde ay 22.

“Don’t block our way in.“paninita ni Jacob sa mga ito pero hindi siya pinansin.

Lumapit ang mga ito sa akin at walang babalang hinawakan ako ng isa sa mga ito sa kamay.

“We knew it, ikaw nga.” Nagniningning ang mga mata nitong nakatingin sa akin.

But Clyde take my hand off her and glare at them.

“Who the hell are you.“galit na sita niya rito. Hindi ininda ang galit na tingin din ng mga ito sa kanya because of his rudeness.

“Sorry, we are just excited na makita siya sa personal.“hinging paumanhin ng isa. Sumunod din na humingi ng tawad ang iba.

“Mr. Zoey. Pa autograph naman kami at pa picture na rin. Kahit isa lang.” Sabay sabay na pakiusap ng mga ito sa akin.

“No!” Si Clyde at halos ikulong ako sa ilalim ng mga yakap niya. Humarang na din sina Sunny at Clark sa mga ito. Ganun din sina Bobby.

Minsan napapaisip na talaga ako sa mga kinikilos ng mga ito. Over sila sa pagkaprotective lalo na kapag wala ako sa loob ng AU. Gaya ngayon. They always protect me for something na hindi naman dapat.

“Sorry guys, hindi kami narito para sa mga sinasabi niyo. And Mr. Salvador can’t take picture with you.” Mahinahong paliwanag naman ni Monica sa mga ito.

“I hope you understand the situation. We are here to eat peacefully and take a break.“sigunda naman ni Kelly dito.

“But please, just one picture. Kahit hindi na isa isa. Kahit kami ng lahat.“pakiusap naman ng isa sa mga ito. “Group picture na lang.”

“Please Mr. Salvador.” Sabay sabay na pakiusap nila.

“Damn it.!“galit na napamura si Clyde habang hindi niya inaalos ang mga brasong nakayakap sa akin.

“Let me go Clyde.“mahinang utos ko sa kanya. “Pagbigyan na natin sila. Kahit isa lang. Para umalis na sila.“sabi ko. Dahil lalo kaming magtatagal sa sitwasyong ganito kung hindi namin sila pagbibigyan.

“No! Hindi ako makakapayag. Paano kung i post nila sa social media. Ayaw kong makita ka nila kung nasaan ka. Baka matunton ka nila.“sagot nito. Pero ang hindi ko maintindihan ay ang mismong sagot niya.

Makita? Matunton? Sino?

Nakakapanghinala na talaga. Ano ang inaalala nito? Sino ang sinasabi nitong makakatunton sa akin?

“What do you mean Clyde?“tanong ko dito at pilit na kumalas sa kanya. Pero sadyang mahigpit ang pagkakayakap niya sa akin.

“Nothing Love.” Halata sa sagot nito na umiiwas ito. “Basta hindi ako papayag. Ayaw kong may iba kang kasama sa picture.”

“Kahit naman makita nila ako in the picture. Hindi naman tayo taga rito. Just let them be. Para matapos na.” Pagpupumilit ko. Kung sino at ano man ang ibig niyang sabihin malalaman ko din. Pakiramdam ko may itinatago talaga ito sa akin. At hindi lang siya, pati sina papa at daddy. Pare-pareho sila ng sinasabi.

“Pero-.”

“Please para makaalis na tayo.“pakiusap ko sa kanya. Saka ko na siya uusyusuhin. Ang emportante ngayon ay mapaalis namin ang mga taong ito. “Ayaw ko din ng ganito.”

Muli itong napamura pero niluwangan ang pagkakayakap naman sa akin. Ngumiti ako sa kanya bago hinarap ang mga ito.

“Sige pumapayag na ako.” Sagot ko sa mga ito dahilan para mapahiyaw sila sa tuwa. “At kung maari I can’t take off my cap.”

“Yeah! Thats ok mr. Salvador. Basta po alisin niyo ang sunglass.”

Tumango ako. Pumuwesto na ang mga ito at pinagitna ako sa kanila.

“Ok! Let me take the picture.” Si Kelly. “1, 2, say cheese.”

“Thanks a lot.” Pasasalamat nila sa akin. Tuwang tuwa ang mga ito na nakipagkamay sa akin. At kapansin pansin na kanina pa nanggigigil sa inis si Clyde habang nakatingin sa kamay ko na kanina pa nakikipagkamay sa mga ito. Ng umabot sa mga lalaki na ang nakipagkamay sa akin ay pumagitna na siya.

“Enough. Masyado na ninyo kaming naabala. Makakaalis na kayo.“galit na sabi nito.

Ayaw pa sana ng mga ito pero tuluyan na silang nagpaalam sa amin ng sina Jacob naman ang nanita sa mga ito.

“Use this.“naiinis na inabot sa akin ni Clyde ang isang hand sanitizer.

Hindi talaga ito palakaibigan. Ni hindi mo makitang ngumiti ito sa iba. Bihira din ngumiti kahit kina Sunny na ang kaharap. Maliban na lang kung ako ang kaharap niya. Pero sobra naman ito magalit kapag napapansin ng naagaw ang pansin ko ng iba na dapat daw ay sakanya lang.

Over kong makaangkin ito. Gustong lagi akong nakikita, laging siya ang aking kasama sa tuwing lalabas ako o may pupuntahan. O di kaya naman hatid sundo ako pag papasok sa skwelahan. Kung tutuusin nga kung hindi lang ako magagalit sa kanya ay pati sa pagbabawas ko ay gustong sumama. Pero nakasanayan ko na rin. Kaya binabaliwala ko na lang. Hinahayaan ko na lang siya sa ginagawa niya.

Nagpatuloy kami sa pagpasok para makakain na. Kahit sa loob ng reataurant ay hindi din kami nakawala sa mga mata ng tao sa loob. May mga kumukuha ng snap shot sa amin. Kaua tudo naman ang pagharang ng mga ito sa akin na akala mo namam ako lang ang kinukunan ng picture ng mga ito.

Nagpalipas pa kami ng isang oras bago nagpatuloy sa biyaheng papunta sa La Prinsesa beach.

“Gusto mo bang ako muna ang magmaneho?“tanong ko kay Clyde.

“No need Love. Just set and relax. Take a nap if you want.“nakangiting sagot nito at hinaplos ako sa pisngi bago binuhay ang makina ng kotse niya.

“Just tell me if you need a hand.”

“Yes Love.” Mabilis na dinampian ako ng halik sa labi bago tuluyang pinasibad iyon pasunod sa iba na kanina pa nauna ng umarangkada paalis.

---

@Y

uChenXi

#23: Clyde

Sariwang hangin, magandang kapaligiran, malinis na paligid. At asul na kulay ng payapang dagat. Pangalawang beses pa lang akong nakapunta dito kasama si Jacob dalawang taon na ang nakakalipas. Kaya masasabi ko ang kaibahan nuon at ngayon.

Halos kakapatayo pa lang nuon ang mga building sa beach resort na ito nuong una kaming magpunta dito kasama ng mga magulang namin. Dahil sa isang business trip sabay bakasyong pagkatapos. At kami ni Jacob ang nakasama dahil kami lang ang may free time nuon. Ngayon malaki na ang ipinagbago ng lugar. Mas gumanda at marami ng ibat ibang straktura ang naipatayo mula nuon.

Kitang kita sa mataas na daan ang dagat sa mababang parte ng resort kung saan kami tumigil para pagmasdan mula rito ang ganda ng dagat.

“The view here is beautifull.” Hindi maalis sa mga labi ni Zoey ang ngiti habang nakatunghay sa malawak na karagatan. Padipa pa itong huminga ng malalim at lasapin ang sariwang hangin.

Nilapitan ko ito at niyakap siya mula sa likod.

“Do you really like it?“tanong ko habang ipinatong ko ang baba ko sa mga balikat niya.

Hinaplos niya ang pisngi ko saka tumango.

“Master, over here.” Tawag pansin ni Kelly kaya sabay kaming napatingin ni Zoe dito. “Say Cheese.” At sunod sunod ang pagkuha nito ng larawan sa amin.

“Group picture tayo dali.“sabi pa nito saka kinuha mula sa sasakyan ni Bobby ang dala nitong camera stand holder.

Pumuwesto na ang ilan. Ang line up, kami sa gitna ni Zoey. Katabi ni Zoey si Kelly na katabi naman ni Bobby na katabi ni Sunny. Katabi ko naman si Jacob na katabi si Azami na katabi naman ni Clark. And monica take the folding chair and place it in front of us at the middle.

Hindi na kailangang i set ang camera ni Kelly, dahil hightech ito. A talking camera. Pwede din itong gawing maliit na robot.

“Ok baby, take us a picture.“malakas na sabi ni Kelly sa camera niya.

Got it baby.

The picture will take in 10 seconds.

Sagot mismo ng camera sa kanya.

Be ready.

“5 shoot will do baby.” Muling sabi ni Kelly.

I will baby. In 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1, say cheese..

May ngiti sa mga labi naming nakatingin sa camera.

Click!

Click!

At sa pangatlong kuha kanya kanya ng posisyon. I kiss Zoey in his lips. While Bobby do the same to Kelly.

At balak din sana ni Azami na halikan si Jacob pero itinulak siya nito sa pisngi. Kaya ang lagay sa larawan ay nakatulak si Jacob sa mukha ni Azami habang nakanguso naman ito sa kanya.

Click!

“Let me kiss you!” Narinig pa naming sabi ni Azami kay Jacob pero umiwas parin ito.

Click!

While Sunny and Clark do the wacky face and Monica that whos in the middle widen her one hand and peace sign in the other one and place it in her check and pouted her lips.

Click!

That was great baby! You had a nice group picture.

Sabi ng camera ng matapos ang panglimang kuha nito.

“Thank you baby. You are great too.”

“That was absorb Jacob-chan. Your so mean.” Tila inis na sabi ni Azami dito ng maghiwahiwalay kami.

“Who told you to kiss me.” Angil naman na sagot nito dito.

“I hate you Jacob-chan.”

“I hate you too bastard.”

“Heto na naman sila.” Si Sunny na lumayo sa dalawa.

Nagkatingan naman kami ni Zoey at sabay na nagkibit balikat. Hindi na namin sila pinansin.

Nagsawa pa kami sa pagkuha ng ibat ibang anggulo ng dagat. We also take picture using Zoey’s phone. And also others did too.

Bihira lang kaming kumuha ng larawang magkakasamang 7monster. Dahil hindi naman kami mahilig mag post ng mga larawan namin sa social media. Pero may mga nakakalusot parin na larawan namin minsan. Mga kasapi sa MC ang may gawa kaya hinahayaan na lang namin sila. Bahala sila sa gusto nila basta sila lumalabag sa mga patakaran ko.

Kaya ngayon sinulit na ng mga ito ang pagkuha ngayon ng larawan. Kanya kanyang pwesto.

“Tumawag nga pala ang mama kanina.“si Sunny ng lumapit sa amin. “Sabi baka susunod daw sila sa atin pag dumating ang papa at daddy mo Zoey.”

“Iyan din ang sabi ng daddy sa akin ng tumawag kanina bago tayo umalis. Sa susunod na araw sila darating. At pag paplanuhan daw ang pagsunod sa atin dito.“sagot naman ni Zoey dito.

“Naku, lagot ka master, dadating si Tito Bryant.“nakangising tumingin naman na sabi sa akin ni Clark.

“Shut up.“angil ko dito.

“Naikwento na ba sayo ni master na takot siya sa papa mo Zoey?“tanong ni Jacob sa kanya.

Tumango siya bilang sagot dito saka nakangiting tumingin sa akin.

“Laging umiiwas si Master kay Tito Bryant tuwing napapasyal siya dito sa pinas. Kung nasa bahay nga nila master si Tito, hindi na siya nauwi at isa sa amin siya maglalagi.” Tatawa tawang kwento pa ni Clark.

“I said shut up. Baka gusto niyong mangitim ang mga mata niyo.“banta ko sa mga ito. Dahil gagawin ko talaga iyon kung hindi sila tumigil.

Tawa lang ang mga ito sa sinabi ko at hindi ako pinansin. At ang mga luko, talagang ikukuwento pa yata ang lahat lahat kay Zoey.

“Huwag na nga natin iyang pag usapan. Magtuloy na lang tayo. Para makapagpahinga na kahit papaano.“pang iiba ko ng usapan sa mga ito. “Lets go Love.“sabay hila sa kanya at pinasakay sa kotse ko.

Tatawa tawa lang naman na nagpahila siya sa akin.

“Stop laughing Zoey Salvador.” Hindi ko mapigilang mairiti. Gusto kung paggugulpihin ang iba dahil ginawa pa akong laughing stock ng mga ito. Ako na master nila. Nakakainit ng bunbunan. Makita nila pag di pa sila tumigil.

“Tara na. Para makagreserve tayo ng cottage.“aya ko na sa mga ito. Hindi ko na sila hinintay na makasagot dahil agad kung pinasibad palayo ang kotse ko.

---

Gaya kaninang tumigil kami sa isang restaurant ay nakaagaw na naman ng pansin ng karamihan ang pagdating namin sa resort. Sinalubong kami ng mga tourist guide ng maiparada namin ang mga dala naming sasakyan.

Muli kung ipinasuot kay Zoey ang sunglass sa ulo ko at sumbrero ni Jacob. Mahirap na baka malingat kami ay may makakilala na naman sa kanya at dumugin na naman kami.

Ok lang sana kung hindi lalabas sa social media pero siguradong walang magsasayang ng oras kung makita nila ito at magkaroon ng pagkakataon na ipagmayabang sa karamihan na ang Zoey Salvador the young ang latest champion in gun shooting ay narito at nagbabakasyon sa La prinsesa Resort.

Hindi na siya nagreklamo, hindi gaya kanina na halos ayaw suotin ang sumbrero ni Jacob.

Sumunod kami sa tour guide at ipinakita ang ilan sa pwedeng lagihan. Pinapili na rin kami kung saan namin gustong mamalagi sa hotel ba o sa isang cottage na malapit sa dagat.

Pinili namin ang cottage.

“Tatluhan na lang ang kunin natin Ark. Para isa na lang ang sa atin.“sabi ni Monica sa kakambal na si Clark. “Sigurado namang hindi makiki Join sa atin si Jacob.“nakangising tumingin pa ng makahulugan ito kay Jacob.

“Shut up Monic.” -Jacob.

“Sige, Nic. Gusto mo ba Sunny. Maliban na lang kung manghihila ka mamaya diyan ng chicka babes sa labas.”

“Sige lang, Clark. Kung manghihila naman ako, ang luwang ng pampang para duon.“nakangising sagot nito dito.

“Ok then, apat na cottage ang kukunin kung ganun.“si Bobby.

“No! I take one for me.” Si Azami at umirap kay Jacob. At heto na naman ang dalawa, hindi parin nag kaayos mula kanina dahil lang sa isang larawan.

Hindi naman nag reklamo si Jacob sa sinabi ni Azami. Gumanti pa ito ng irap dito kaysa makipag ayos. Ang sarap pagbabatukan ang dalawang ito. Hindi matapos tapos ang away nila.

Bahala silang dalawa. Matatanda na ang mga ito pero para paring bata kung mag away, ang liit na bagay pinag aawayan nila.

“Five cottege for us.“sabi ko sa tour guide na kanina pa nakatunganga dahil sa amin. Halata naman na kinikilala ang katabi ko.

“Yes, sir. Let me show you the cottege.” Magalang na sagot nito at sinamahan na kaming tunguhin ang cottage.

Maganda at maluluwang. At magkakatabi lang ang mga cottage na nakuha namin dahil hindi pa gaanong maraming torista sa ngayon. Kaya nakapili kami ng mas komportableng matutuluyan.

Ng mabistahan na naming mabuti ang mga cottage ay ipinasunod na namin ang mga dala naming bagahe. Kanya kanyang pasok sa cottage at nagsipag ayos ng mga gamit.

“Wanna take shower Love,?“palambing na tanong ko kay Zoey at niyakap siya mula sa likuran habang nag aayos ito ng damit sa maliit na closet.

Hinalikan ko siya sa leeg and sucked it.

“Mmmh! Sandali lang Clyde. Tapusin ko muna ito.“tanggi niya pero hindi naman umiwas sa ginawa ko. Kaya habang abala siya sa pag aayos, abala naman ako sa pagpapasasa sa leeg niya at may kasama ng haplos sa katawan niya.

Kahit nabibitawan na niya minsan ang mga damit na hawak niya sa tuwing uungol siya ay ipinagpatuloy parin niya iyon.

“Love, mmmm! I want you.“bulong ko at tuluyan ko ng hinawakan siya sa gitna niya at nagsisimula na ring tumigas iyon. Idinikit ko ang akin sa likuran niya at iparamdam sa kanya kung gaano na iyon kahanda para pasukin siya.

“Uhmp.“napaliyad ito ng ipasok ko ang kamay ko sa loob ng short niya and grab him.

Tuluyan na niyang binitawan ang hawak niyang mga damit at humarap na ito sa akin. Tumitig muna ito sa akin saka ngumiti. Dinampian ako ng halik sa labi at hinila na papasok sa banyo.

At mula sa ilalim ng dutsa ng tubig ay pinagsawa ang pag angkin namin sa isat-isa….

---

Sabay sabay kaming tinungo ang pina ka main building ng Resort. At La Prinsesa Hotel. Pero hindi sumama sa amin si Azami. May topak parin dahil kay Jacob. Pero ngayon lang ito tumagal na tinupak dito.

Nauna itong lumabas sa amin para daw magliwaliw muna at mapasyal na ang ilan sa pwedeng pasyalan.

Pero ang hindi namin inaasahang abutan duon ay nasa LPH na ito ng makarating kami. May kasalo at kausap ito habang kumakain.

Hindi namin mapigilang tumingin kay Jacob at tignan ang reaksyon niya pero parang balewa lang naman ito sa kanya.

Lumapit kami kay Azami.

“Your here, bakit hindi mo naman kami hinintay?“tanong ni Zoey dito at naghila ng upuan at pumuwesto sa tabi niya.

Kahit hindi siya nag inbinta na makisalo kami sa kanya ay nagsiupo na kami at nagrequest sa sa waiter na mag expand ng lamesa sa amin.

“Hindi mo ba kami ipapakilala sa kasama mo Azami?“muling tanong ni Zoey dito.

Wala sino man sa amin ang balak tanungin ito dahil si Zoey lang minsan ang pinakikinggan nito o di kaya naman si Jacob.

Saka wala akong pakialam dito basta hindi niya pakikialaman ang Zoey ko.

“Justine, this is Zoey-chan, and my friends.“pakilala nito.

Seryuso lang na tumingin ito sa amin at bahagyang tumango.

“Kinagagalak kong makilala ang mga kaibigan mo Azami. At sana hindi nila husgaan ang pakikipaglapit ko sayo.“seryusong sabi nito sa kanya pero sa amin naman nakatingin.

“Of course Justin-chan. They are not what you think. And this is Clyde-sama. Zoey-kun boyfriend.”

Tumingin ito sa akin saka kay Zoey.

“Kung hindi ko lang narinig ang boses sa una pa lang aakalain kong babae ka Mr. Zoey.”

“Ok lang yan. Lahat ng nakakakita sa akin sa una ay iisipin talagang babae ako. Kaya hindi na bago iyon sa akin.” Sagot niya rito.

“But you look so familiar.”

“Baka kamukha lang niya ang nasa isip mo.“sansala ko sa sinabi niya. “Sunny take the order for us.“baling ko naman kay Sunny.

“Yes master.“tumalima ito at tinungo ang counter. Alam na nito ang oorderin dahil napag usapan na namin kanina.

“We have to go first Zoey-kun. We also finish when you guys arrived. We have just take a walk.“si Azami at tumayo na. Hindi ito tumingin sa gawi ni Jacob na kampamti lang naman na nakaupo na parang walang pakialam dito.

Muli itong nagpaalam sa amin na mauuna nang umalis kasama ang Justine na ito. Wala naman kami magagawa kundi tumango na lang. Kaysa naman pigilan namin, at para saan kun sakali. Wala ngang pakialam si Jacob kami pa kaya. Bahala ang dalawang ito sa buhay nila.

“Pwede tayong mag campfire mamaya habang umiinom. Ano gusto niyo ba?“si Clark.

“Sure, night swiming na din pagkatapos.“si Bobby.

Dumating na ang mga inorder ni Sunny kaya natahimik kami pagkatapos at pinagtuunan ng pansin ang mga pagkain. Hindi din naman nawawala ang kwentuhan sa amin. Pero si Zoey, ito ang isa sa gustong gusto ko sa kanya. Wala itong pakialam sa paligid basta pagkain na ang pinag uusapan. Magana itong kumain. Food lover ito kaya hindi nasayang ang effort ko na mag aral mag luto para lang dito.

“Heto pa Love.“sabay lagay sa pinggan niya ng isang gaint hiponna inihaw.

“Master naman tirahan mo naman kami.“reklamo ni Sunny ng makitang punong puno pa ng ulam ang pinggan ni Zoey. “And Zoey, are you sure kaya mong ubusin lahat yan? Nakakapagtaka ka na minsan eh. Saan ba napupunta ang kinakain mo, hindi naman lumalaki ang katawan mo.”

“Oo nga naman Zoey, tinalo mo pa kami ni Kelly. Kung kakain kami ng marami siguradong mabubundat na kami. Eh ikaw, saan mo nilalagay ang mga pagkain sa tiyan mo.“sigunda naman ni Monica kay Sunny.

“Marami lang akong alaga sa tiyan ko Monic.“natatawang sagot niya sa mga ito sabay kindat. “Lalo kayong mauubusan ng pagkain kapag pinanuod lang niyo ako. Sige kayo, hindi ako magtitira.“birong banta niya.

“Hindi kami makakapayag diyan.“sabay sabay na reklamo nila.

“Ikaw, hindi ka ba kakain?“tanong niya sa akin. “Kanina ka ba nakatitig sa akin. Hindi ka mabubusog kung titingin ka lang sa akin.”

“Ikaw ang gusto kung kainin Love.“bulong ko dito dahilan para pamulahan siya sa pisngi. “Mahirap na, baka pag kumain ako ng marami, hindi na ako makatalbog diyan sa likod mo.”

“Tumigil ka nga, baka marinig ka nila.“ganting bulong nito.

“Hayaan mo sila Love. Inggit lang sila pag sinita nila ako.”

Siniko pa niya ako ng ibinaba ko ang kamay ko sa ilalim ng mesa at hinaplos siya sa gitna.

Napangiti ako ng makitang napakagat ito sa ibabang labi niya.

But damn! Ako yata ang nag iinit sa ginawa ko dahil biglang sumikip ang pantalon ko sa harapan.

Kaya bago pa tuluyang magwala ang alaga ko ay itinigil ko na ang paghawak ko sa kanya. Ngumisi itong tumingin sa akin saka bahagyang binilatan ako.

Ako din lang pala ang unang masusunod sa apoy na sinimulan mo.

---

@Y

uChenXi

#24: Jacob

Hindi ko na pinansin si Azami ng mainis ito sa akin. Para sa isang larawan lang galit na ito. Sa ayaw kung makuhanan ng larawan na may kahalikan, mapababae man o mapalalaki. Hindi ako showy pagdating sa relasyon. Oo nga, we fuck each other halos every night na nga kung tutuusin mula ng magalit ako ng makita itong may kahalikang babae. Hindi na din ako nakikipag away dito kung sino ang top o bottom sa aming dalawa, hinayaan ko na lang siya na i top niya ako if he want to fuck.

Malambing ito, pero hindi ko iyon pinapansin. Mabait ito pero lagi kong inaaway. Mapagmahal ito, pero hindi ko masabing mahal ko siya.

Hindi naman sa hindi ko siya mahal pero nagdadalawang isip parin akong ibigay lahat lahat sa kanya. Ayaw kong ipagkatiwala sa kanya ang puso ko. Hindi sa ayaw kong masaktan sa huli pero parang hindi pa ako handa. Kaya siguro lagi kaming nag aaway dahil na rin sa akin. Makasarili ako dahil hindi ko naiisip na sumosobra na ako sa pinapakitang kalamigan sa kanya. Saka lang ako malambing kapag yong sa init ng katawan ang pag uusapan.

At ngayon nagtampo na naman ito. At isa ikinagagalit ko dito kapag nagtatampo ay agad na nakakahanap ito ng pagkakaabalahan. Mabuti sana kung bagay, pero ang walang hiyang Azami na iyon. Tao ang nahahanap niyang libangan sa tuwing nagtatampo o naiinis na ito sa akin. Babae man o lalaki iyon.

“We have to go first Zoey-cun.” Hindi nagtagal paalam nito. Kasama niyang umalis ang lintik na lalaking kakikilala lang niya. Gusto kong hilain suntukin ang lalaki dahil halata na may gusto kay Azami. At ang walang hiyang Azami, hinahayaan lang niya iyon.

Nakakainit ng ulo pero hindi ako nagpahalata sa mga kasama ko o ni kahit sa kanya. Nanatili akong kalmante kahit sa totoo kumukulo na ang dugo ko sa galit lalo ng makita kung paano dumantay ang palad ng Justine na iyon sa likod ni Azami habang naglalakad. At ang nakakabwisit talaga hindi iyon inalis ni Azami.

Damn it! Fuck! Fuck! Gusto kong magwala dahil sumagi sa isip ko ang isang bagay. Mag isa lang si Azami sa cottage, what if.. what if.. what if Azami and that bastard Justine fuck.

No! That can’t be happining. Hindi ako makakapayag. Over my dead body.

Halos hindi ako umiimik habang kumakain kami at hindi ako nakikisali sa usapan ng mga kasama ko. Hindi ako makapakali. Iniisip ko kung nasaan na sila Azami. Kung ano na ang ginagawa nila.

Gusto ko nang hilain ang oras para matapos na ang dinner namin para mapuntahan na si Azami at alamin kong ano na ang ginagawa niya.

“Jay, saan ka pupunta?“tanong ni Monica sa akin ng hindi na ako nakapagpigil na tumayo.

“Tapos na ako. Gusto ko munang magpahinga.“sagot ko rito at tuloy tuloy na lumabas ng restaurant.

Agad kung iginala ang paningin ko sa paligid baka sakaling mamataan ko si Azami. Pero ni anino wala akong makita. Hindi ko ngayon alam kung saan ito hahagilapin at saan man siya ng lupalop ng resort napunta.

Tinahak ko ang daan pabalik sa cottage namin. Baka nagawi siya duon at kasama ang lalaking iyon. Binilisan ko ang naging lakad ko dahil sa naisip.

Paano kung nanduon nga sila. At naghahalikan. At kung paano sambahin ni Azami ang katawan ko ay ganun din ang pagsamba niya sa Justine na iyon. No, hindi pwede. Dapat ako lang. Ang labi ko lang dapat ang hahalikan niya. Dapat ang katawan ko lang ang sambahin ng labi at mga palad niya. Ako lang. Wala ng iba. At ako lang dapat pasukin ng ano niya. At lalong hindi ako makakapayag na pasukin siya ng iba. At kung may papasok man sa kanya ay dapat ako lang din.

Damn it! Kung saan saan na napunta ang iniisip ko. Puro kahalayan. Lintik naman kasi na Azami na iyan. Nakakagigil.

Halos tumatakbo na ako sa bilis at laki ng mga hakbang ko para lang makarating agad duon.

At tama nga ako ng hinala, nasa biranda ng cottage ni Azami sila naruon at masayang nag uusap. Tatawa tawa pa ang lalaki kung ano man ang pinagkwekwentuhan nila.

Hindi na ako nakapag isip pa ng maayos. Lumapit ako sa kanila at agad na hinila ang lalaki at sinuntok ito sa mukha.

“Fuck you.!“galit na hinawakan nito ang pisnging dinapuan ng kamao ko. Hindi ko na hinintay na makabawi ito. Sinungod ko ulit ito at muling sinuntok. At sa ikatlong tangka kong pagsuntok dito ay hinatak na ako ni Azami at pasalya ding binitawan.

“Jacob what the hell have you done.“galit na tanong ni Azami at dinaluhan ang lalaki. “Are you ok. Sorry for that Justin-kun.” Matalim na tumingin siya sa akin na para bang ang laki ng nagawa kong kasalanan.

“Gago pala ang isang ito eh!“galit na tumuwid ito ng tayo. Iwinaksi ang kamay ni Azami na nakahawak sa kanya at galit na sumugod sa akin.

Nakaiwas ako sa unang suntok niya pero sunod sunod ang naging atake nito kaya hindi ko naiwasan ang iba.

Nagpalitan kami ng suntok. Habang si Azami hindi alam kung sino ang hahawakan sa amin para pigilan.

“Damn it. Stop fighting.” Galit na sigaw nito. Ng hindi na kami mapigilan una niyang hinila si Justine at binigyan ng suntok sa mukha. Ng natumba ito sinunod niya akong binalingan at binigyan ng isang mabilis at malakas na suntok din sa mukha.

Damn! Nakaramdam ako ng pagkahilo sa lakas ng pagkakasuntok niya sa akin.

“Fuck! Nagagawa mo ng suntukin ako dahil sa lalaking iyan.” Pasigaw na sabi ko sa kanya pero tinapunan lang niya ako ng mapagbantang tingin.

“I told you to stop, but you two didn’t listen to me. And you Jacob-sama what is your problem and you suddenly started a fight.” Malakas at galit na sabi niya sa akin bago binalingan naman si Justine. “Im sorry that I bit you Justine, but I don’t know how to stop the two of you.“gumaan ang boses nito ng ito kinausap saka siya umalalay dito patayo.

“Im sorry too, Azami, I was just carried away because of that bastard.“sagot nito habang pinupunasan ang dugong namuo na sa gilid ng labi nito saka tumingin ito ng matalim sa akin.

“I will take you home, lets talk tomorrow about this.”

“Im fine Azami, I can go home with my own. Just deal with that asshole first.”

“Abat-.“kanina pa ito. Susugurin ko sana ulit ito ng tignan ako ng masama ni Azami kaya hindi ko itinuloy.

Nagpaalam si Justine sa kanya na aalis na. Tango na lang ang isinagot niya rito. At ng wala na si Justine saka niya ako binalingan ulit.

“What is up to you Jacob?“galit na tanong niya sa akin saka ako kinuwelyuhan.

Gumanti ako sa kanya at kinuwelyuhan ko din siya. At nakipagsukatan ako ng tingin sa kanya.

“I know that you don’t love, so why you always interupt me when I want to get along with others.“may galit na tanong nito. “ I always do to understand you Jacob-chan, and I always do loving you. But I realize you can’t give everything to me, your trust and specially you heart. So now, I decide to move on.“seryusong sabi nito at nahaluan ng lungkot ang galit sa mukha niya.

Move on! Kung ganun balak niyang seryusuhin ang hindi pakikipagbati sa akin.

“Damn you bastard.“galit na mura ko dito dahil duon. “Azami ito ang tatandaan mo, simula ng pakialaman mo ako, pinakikialaman ko na din ang buhay mo. Kaya hindi ako makakapayag na sa harapan ko pa mismo ka lumandi sa iba. Kilala mo ako Azami, hindi man kita matalo sa labanan, alam mong kaya kung pumatay ng tao kapag pagmamay-ari ko na ang pinakikialaman nila. Dahil simula ng nakialam ka sa buhay ko, itinuring ko ng akin ka. Kaya sa ayaw at sa gusto mo, akin ka lang Azami. Akin lang. Kaya kung hindi ka magiging akin ng tuluyan, isinusumpa ko na walang ibang makakaangkin sayo. Dumaan muna sila sa bangkay ko bago ka nila makuha.“pasigaw at mahabang lintaya ko dito. Hindi ko lang alam kung naintindihan niya ang iba sa mga sinabi ko. Wala na akong pakialam duon basta nailabas ko lahat ng gusto kong sabihin dito. Kahit na ba ang ibig sabihin ng mga iyon ay para ko na ring inamin dito na mahal ko siya.

Sige, isipin na niyang ganun na nga. Mahal ko siya kahit hindi ko iyon masabi sa kanya ng harapan.

Naramdaman kong lumuwang ang pagkakahawak niya sa kwelyo ng damit ko habang titig na titig siya sa akin. Parang gusto niyang magsalita pero hindi alam kung saan magsisimula.

Ang galit sa mga mata niya ay napalitan ng pagkalito. Pagkalito sa mga sinabi ko.

“Jacob-chan.“tanging pangalan ko lang ang lumabas sa bibig niya.

“Ano? Hindi mo ba naintindihan ang mga sinabi ko. “galit na tanong ko sa kanya. “Kung hindi mo maintindihan ipapahiwatig ko ang ibig kong sabihin.”

Hindi ko na siya hinintay na makasagot dahil hinila ko na siya palapit sa akin at hinalikan siya sa mga labi.

Sa una hindi ito gumalaw pero nagpatuloy lang ako sa paghalik sa kanya. Sucking his lips. I parted them and enter him with my tounge. I found his tounge and sucked it.

Hindi nagtagal gumalaw na ito. Iniyakap ang isang kamay sa baywang ko habang ang isa ay humawak sa batok ko.

“Uhmp!” Hindi ko mapigilan ang mapasinghap ng pakawalan na niya ng dila ko.

Ngumiti ito at hinaplos ako sa pisngi.

“I love you Jacob-chan.“bulong niya sabay hila sa akin papasok sa cottage.

Walang siyang sinayang na oras, agad niyang nagtanggal ng damit at ganun din ang ginawa ko. Patulak niya akong ipinahiga sa kama at agad na pumaibabaw.

Hanggang sa mapuno ang buong cottage ng mga malalakas na ungol naming pareho. Hindi kami tumigil hanggang sa hindi namin naramdaman pareho ang pagod sa katawan.

---

Fuck!

Hindi ko mapigilan ang mapangiwi ng tinangka kung bumangon ng umagang iyon. Para akong nabogbog sa buong katawan dahil sa sakit sa likod ko. At ang hapdi sa parting iyon ng likod.

Damn you Azami.

Napamura na naman ako. But speaking of Azami,nasaan na naman ang taong iyon at bakit wala siya sa tabi ko.

Kinuha ko ang phone ko at tinignan ang oras. Damn it. Mag aalasdiyes na ng umaga at ngayon lang ako nagising.

“Damn you again Azami, where the hell are you at bakit hindi mo ako ginising.” Galit na tumayo ako kahit masakit ang likod ko. Hindi pa ako makalalad ng maayos dahil sa hapdi.

Pinilit kung tunguhin ang banyo para makaligo na kahit paika ika akong naglakad. Ilang beses ba niya akong pinasok kagabi? Tatlong beses, at humirit pa ito ng isa kaninang madaling araw.

Hindi na matapos tapos ang pagmumura ko habang naliligo. Dahil sa tuwing masasagi ng katawan ko ang likod ko para sabunan ay napapangiwi ako at kulang na lang ay sumigaw ako sa sakit.

Pero saan siya nagpunta? Kasama ba niya sina Zoey? O di kaya naman kasama niya ang Justine na iyon.

No!

Binilisan ko ang pagligo ko dahil sa naisip. Mapapatay ko na talaga siya kung kasama niya ang lalaking iyon.

Palabas ma ako ng cottage ng mabungaran ko sina Sunny na nasa labas mismo ng biranda.

“Nasobrahan niyo yata kagabi Jay!” Ngising ngisi ito na nakatingin sa akin. Pati sina Bobby at iba pa.

“Fuck you! Huwag mo akong simulan Sunny, wala ako sa mood.“sita ko dito.

“Mag iisang oras na kaya kami naghihintay sayo na lumabas ka.“si Bobby. “Papasukin ka sana namin pero tuso din ang Azami mo, Jay. Ikinandado ang pinto niyo bago umalis.”

“Nakita niyo si Azami?“tanong ko sa kanila ng maalala ko na hinahanap ko pala siya.

“Tinanong mo pa. Hayan si Master tanungin mo, galit siya sa Azami mo.”

Tumingin ako kay kay Clyde na hindi maipinta ang mukha.

“Bakit master? Anong ginawa ni Azami?“tanong ko dito.

“Ayon kasama ni Zoey, kahit dito ba naman kasi may training sila. Nalaman lang na may Gym hinila na niya ang Zoey ko.” Naiinis na sabi nito.

Dahil sa sinabi nito ay napanatag naman ang loob ko dahil hindi si Justine ang kasama. At least si Zoey ay kay Master lang, at akin lang si Azami.

“Then we should follow them master.“suhesyon ko. Dahilan para mapatingin ang iba sa akin.

“Kaya mo kayang maglakad hanggang duon Jay. Sa lagay mong iyan. Mukhang pinagsawa ni Azami ang ano niya sa likod mo eh.”

“Gago!.“ngali ngali kong suntukin si Clark sa sinabi niya pero nagpigil ako dahil totoo naman iyon. Pero kailangan bang sabihin pa niya iyon. Damn him.

Tumawa lang sila. Pero pumayag din naman sila na sundan namin ang dalawa.

---

@YuChenXi

#25: Zoey

“Azami where are you?” Pasigaw na tanong ko kay Azami ng sagutin niya ang tawag ko. Kanina ko pa siya hinahanap sa buong resort pero hindi ko siya mahanap kung saang lupalop ba ng mundo siya naroon. Kanina ko pa din siya tinatawagan pero ang lukong Azami ngayon lang sinagot ang tawag ko. Nagpaalam ito na mauuna na ng umalis ng nasa Gym kami dahil may pumukaw na naman sa interest niya. Kaya pumayag na lang ako na magpaiwan.

“I’m in a big trouble Zoey-kun.“sagot nito at halata sa boses nito ang panginginig.

Bigla naman akong nag alala dito. Ngayon ko lang narinig sa boses niya ang ganung panginginig. Naparambol ba ito?

“I said where are you?” Tanong ko ulit dito. “I will go get there in no time.”

“Im here at casino. Underground ng SRI Hotel.”

“What? What happen. Napapalaban ka ba. Do I need to asked for back up?”

“Just go here. Please Zoey-kun. Hayaku koko ni kite Zoey-kun. Watashi o sukutte.”

Magsasalita pa sana ako pero narinig ko na ang endtone.

“Damn it Azami.“hindi ko mapigilan ang mapamura. Nabalutan ako ng pag aalala dito. Mabilis na tinungo ko ang hotel na sinabi niya sa resort kung nasaan kami ngayon. Dahil sa mabilis kong paglalakad hindi ko na napansin ang bulto ng katawan ni Clyde na nabangga ko. Hindi ko na namalayan na nasa harapan ko na pala siya at nasa likod niya sina Jacob at ang iba pa.

“What happened Love, you look nervous.” Tanong nito at hinawakan ako sa magkabilang balikat. “Pupuntahan na sana namin kayo ni Azami. Where he is?” Tanong pa niya ng makitang walang Azami sa paligid.

“Azami is in big trouble.“balita ko. “Tinawagan ko siya and he said he is in trouble. I don’t know what trouble it is. Pero ngayon ko lang siya narinig sa ganung tuno. Hindi ko na natanong kung ano ang nangyari sa kanya dahil biglang namatay ang phone niya. I tried to catch him up again but his phone is out of reach now.”

“Where is he?“si Jacob na nakitaan ko din ng pag aalala sa binalita ko.

“He said he is in the underground in SRI Hotel.”

“The Casino underground.” Si Sunny. “Pero paanong napunta siya duon. Kailangan ng VIP pass para makapasok duon.” Sabi pa nito.

Nalintikan na. Paano kami makakapasok sa casinong iyon kung kailangan ng passcard. Pero hindi pwedeng hindi ako gumawa ng paraan para matulungan siya sa ano mang gulong nakasangkutan niya ngayon.

“Damn it!” Mura pa ni Jacob. “I have one.“sabi niya.

Kahit papaano nakahinga ako ng maluwang dahil sa sinabi niya.

“I have one too. Lets go.” Si Clyde.

Agad naming tinungo ang hotel na sinabi ni Azami sa amin. Nakaagapay sa akin si Clyde sa paglalakad habang hawak niya ang kamay ko.

“What the hell he is doing there. Damn you Azami.” Narinig kong pagmumura na naman ni Jacob. Napuno din nang pag aalala ito.

Palagi man sila nagbabangayan ni Azami ay nakikita naman sa mga ito na mahal nila ang isat isa. Sabi sa akin ni Azami minsan they always fight befor they hmmmmm….. alam na. Yong ganun. Kung sino ang mananalo sa dalawa ay siya daw ang sa ilalim. So alam kung si Jacob ang ilalim sa kanilang dalawa dahil hindi niya ito matatalo sa laban. Magkagalit na naman sila kahapon pero agad ding naayos.

Pero saka na ako mag iisip pa tungkol sa kanilang dalawa. Ang mahalaga ngayon ay makita at masakluluhan namin si Azami. Baka kung ano ng nangyari dito.

Hindi iyon hihingi ng tulong kong sa pisikal na labanan siya nasangkot. Kaya alam kong hindi basta basta ang kinasangkutan nito ngayon. Pero ano?

“Relax Jacob. Azami can’t defeat easily.“sabi ko dito at pilit na nirelax ko din ang sarili ko. Naramdaman ko pa ang pagpisil ni Cyde sa kamay ko na hawak niya.

“He always stubborn.“nanggigil na sabi pa nito at kuyom na ang kamao. “Narito tayo para mag relax and enjoy our vacation pero ano itong pinasukan niya. Damn that brat.“patuloy parin ito sa pagmumura. Pero mas binilisan naman nito ang paglalakad.

What was exactly happen to Azami. Napapailing ako habang bagtas na namin ang pintuan ng underground sa SRI Hotel.

“Sorry! You can’t enter this place without passcard.” Harang sa amin ng naglalakihang guard na nagbabantay mismo sa pintuan.

“We have passcard. And they are my companion.” Tumindig pa si Clyde ng sinabi iyon at inilabas sa wallet ang passcard. Ganun din si Jacob.

“Hindi kami tanga to go here kung wala kaming pascard. Gago.“galit na angil ni Jacob sa mga ito.

“Sorry sir. We have-” pero bago pa man matapos ang sasabihin nito ay nauna nang pumasok si Jacob.

Agad din akong bumitaw kay Clyde at halos patakbo akong pumasok sa loob. Ang laki at ang luwang ng paligid. Mga ibat ibang kulay ng ilaw sa loob. May mga ibat ibang klase ng laro ang naruon. Na ngayon ay halos puno na dahil sa naglalaro.

“Where he is?“tanong ni Jacob ng hindi makita si Azami.

“Hindi ko pa siya nakikita. Wala naman ako nakikitang nagkakagulo. They are all playing card here.”

“Lets search everywhere. Maghiwalay hiwalay tayo.” Clyde suggested.

“Lets go. Kelly come with me.”

Si Kelly at si Bobby. Si Jacob at Sunny. Si Clark at Monica. Ako at si Clyde naman ang magkasama.

Sinimulan na namin siyang hanapin. Kahit ako ay lihim akong napapamura habang hinahanap namin siya. Halos maikot na namin ang buong casino pero wala kaming makita.

“Where the hell you are Azami. You bastard stubborn.” Nanggigil na mura ko kahit nag aalala ako. Kanina pa ako hindi mapakali.

What if there is bad happen to him. Damn it! Where is he?

“Mahahanap din natin siya Love. Kaya huwag kang masyadong mag alala.”

Napatingin ako kay Clyde. Nakangiti itong nakatunghay sa akin habang hinaplos ang kaliwang pisngi ko.

“Thanks Love.” Hindi ako nag alinlangan na kintalan ng halik ang labi nito.

“Mmmm! I like that.” Ito naman ang humalik sa akin. “Lets go. Baka kung saan pa mapunta ang sweet moment na ito at hindi natin mahanap ang Azami na iyon.”

Tumango ako at muli naming ipinagpatuloy ang paghahanap dito ng tumunog ang cellphone ni Clyde.

Sinagot niya iyon. Tawag mula kina Bobby at sinabing nahanap na nila si Azami.

Pinuntahan namin agad ang sinabi ni Bobby kung nasaan sila. Naabutan na namin sila lahat duon.

Natuon ang pansin ko kay Azami na ngayon ay nakikipagbangayan na naman kay Jacob. Pinagsasabihan nito ng kung ano anong mura dahil pinag alala daw niya kaming lahat.

Tiklop naman ang ulo nito sa pagkakayuko at hindi na nakipagtalo pa kay Jacob. Hanggang sa magawi ang tingin sa akin ni Azami.

“Zoey-kun. Watashi o sukutte.“pakiusap nito at lumapit sa akin at hinawakan ako sa mga kamay.

Galit na tinabig naman ni Clyde ito. “Kailangan ba na hawakan mo siya.“inis na sita pa nito.

“Your so rude Clyde.” Pairap na sabi nito.

“What happen? Ano ang trouble na sinasabi mo?“tanong ko dito at hindi ko na pinansin ang pagsusukatan ng tingin ng dalawa.

“I lost 5million yen.” Walang kagatol gatol na sagot niya.

“What?” Sabay sabay naming tanong dahil sa pagkagulat. “5 million Yen?” Pang uulit namin.

Tumango tango ito. Ang walang hiyang Azami. 5 million yen worth 2million peso here. At ganun kalaki ang pinatalo niya. Parang gusto ko itong pagbabatukan sa kapalpakan nito.

“What the hell you’ve done Azami. “Si Jacob at nahulaan yata ang gusto kung gawin dito dahil binatukan niya ito.

“Erey nemen Jacob.” Pagtatagalog nito. Gusto ko tuloy tumawa dahil sa tagalog nito. Marunong na itong magtagalog pero iba parin ang bigkas nito.

’Pa erey erey ka pa diyan. Alam mo ba kung gaano kalaki ang perang pinatalo mo.“galit na sabi pa nito at binatukan na naman ito.

“You’re so mean Jacob.“sita na ni Azami dito.

“At bakit aangal ka. May pa help help ka pang nalalaman diyan.”

“The money I lost was no mean to me. I can give them triple if they want.“sabi nito. At ang luko iyon naman pala bakit parang ang laki ng problema niya.

“Oh! Are they your friend mr. Tanaka?“pare pareho kaming napalingon sa nagsalita. Lumapit ito sa amin. “You called for a back up. But my desicion is final.“nakangising nakatingin pa ito kay Azami.

“I told you, I can’t give you what you want.”

“What did he mean Azami?“tanong ni Jacob.

“He can’t accept the money, but he insisted to take me as his lover.“sagot nito at matalim na nakatingin sa lalaki.

“What?“sabay sabay na naman naming tanong.

“Abat gago pala ang sira ulong ito eh.!” Galit na sabi ni Jacob at hinarap ang lalaki.

“Oh! Are you his lover then. Sa klase ng reaction mo masasabi kong ikaw nga. At hindi ako nagkamali sa naisip na kapalit sa perang pinatalo niya.”

“Abat-”.bibigwasan na sana niya ito ng pinigilan ko siya.

“Kung pera ang natalo, dapat pera lang ang kabayaran.“seryusong sabad ko.

Napatingin ito sa akin. At ang luko, lumawak pa ang pagkakangisi at kakaiba ang tingin na ipinukol sa akin.

“Wow! What a beauty?” Sabi nito saka tinangka akong hawakan sa pisngi ng humarang naman si Clyde sa akin.

“Watch your move, asshole.” Mahina pero may katigasang boses na banta ni Clyde dito.

“I change my mind mr. Tanaka. Hindi na ikaw ang gusto kong kapalit ng perang pinatalo mo. All I want now is him.“sabi nito saka ako itinuro.

“Abat sumusubra ka ng gago ka ah.!” Si Jacob at tuluyan ng hindi nakapagpigil at sinugod ito. Pero mabilis na humarang ang mga tauhan ng lalaki kaya hindi niya ito nalapitan.

“Anong laro ang nilaro niyo Azami.“tanong ni Clyde dito. “Poker? Blackjack? Baccarat? Craps, keno? Tell me Azami what games you played?”

“None of the above.“sagot nito. “Only Zoey can help me out of this.“sagot nito.

“Anong kinalaman ni Zoey dito. Paano ka niya matutulungan kung wala sa binanggit ko ang nilaro niyo. Damn tell us.” Galit na tanong na niya dito.

“So you want to play more games with me.“sabad na naman ng lalaki. “Gusto ko iyan. But this time. Siya ang gusto kong taya.“turo niya sa akin.

“Over my dead body. Hindi ako makakapayad sa kasunduang iyan.“galit na binalingan ni Clyde ito.

Hinawakan ko siya sa kamay para pigilan. Saka bahagyang umiling bago ko binalingan si Azami.

Naisip ko na hindi ako tatawagan ni Azami kong hindi ko siya matutulungan sa pagkakataong ito. Alam ni Azami na hindi ako marunong maglaro ng baraha. Kaya nasisigurado akong iba ang nilaro nila.

“Ok! Tinatanggap ko ang hamon mo.“sagot ko sa lalaki.

“Zoey! No! Hindi ako makakapayag.” Tudo ang pagtanggi ni Clyde. At mahigpit na hinawakan ako.

“Madali lang naman pala kausap ang kasama niyo. And Im getting more interested to him.” Sabi pa niya na lalo pang nakapagpakulo ng dugo ni Clyde.

“I can do it Clyde.” Inalis ko ang pagkakahawak niya sa kamay ko kahit tudo ang pag iling nito.

Muli akong tumingin kay Azami na ngayon ay kumindat sa akin. At nahulaan ko na ang gusto nitong ipagiwatig.

“Kung ako naman ang mananalo, ang perang napatalo ng kasama namin ay mababawi ko ganun ba?“tanong ko sa lalaki.

“Of course beauty. But that won’t happen.“nakangising sabi nito na puno ng kumpiyansa sa sarili. “Dahil hindi ka mananalo sa akin.”

“Ok, but I want more. You can pay double for what he lost on you. And I’d like you to walk around in this casino naked. A totally nake.“hamon ko dito.

“Are you kidding?“natatawang tanong nito. “Sa paraan ng mga salita mo para kang nakakasiguro na matatalo mo ako.Pero sige pumapayag ako. I will pay you triple pa kung mananalo ka. Alam mo na ba ang lalaruin atin?” tanong pa nito.

“I don’t have any Idea. You haven’t tell me yet.“sagot ko.

“Iyon na nga Zoey, hindi mo alam ang klase ng nilaro nila. Paano ka nakapayag ng ganyan kadali.“galit na sabad ni Clyde sa amin.

Tinignan ko lang ito.

“Azami won’t betrayed me Clyde. Don’t worry, I can do this without hesitation.”

“But-”

Hindi ko na siya pinansin at muling binalingan ang lalaki na kampanting nakatingin sa akin.

“I will kill you Azami kapag natalo si Zoey.“narinig ko pang banta ni Clyde kay Azami.

“Lets go.“aya ng lalaki at may binuksan itong pintuan.

Bumungad sa amin ang isang napakalawak na shooting range.

Lihim akong napangiti at tumingin kay Azami. Sinasabi ko na nga ba. Kanina pa naglalaro sa isipan ko kung anong laro ang nilaro nila. Kaya hindi ako nagkamali sa inakala.

Napansin ko ding napatingin sa akin si Clyde at bahagyang nawala ang galit sa mukha nito.

“Are you ok now.“bulong ko dito.

“Not that much Zoey. Hindi mo pa alam kung anong galing ang ipapakita ng isang iyan.” Ganting bulong nito.

“Azami can’t dragged me here kung hindi siya nakakasiguro na kaya ko siyang talunin.”

“Ok! I count on you Love. Makakapatay ako ng tao ng wala sa oras kapag nanalo siya sayo.”

Hindi ko na siya sinagot at binigyan ko na lang siya ng isang ngiti.

“So this is it. What our strategy then?“tanong ko sa lalaki at lumapit ako dito.

“We have two types of game. Una, kailangan mo akong matalo sa sa gun shooting. May tig tatlo tayong tira. Kung makadalawa kang panalo sa tatlong iyon, panalo ka. At ang pangalawa ay ang shot darts. Katulad din ng gun shooting kailangan mong manalo ng dalawang beses sa akin.“paliwanag nito

“Iyon lang ba? So paano ako makakasiguro na tutuparin mo ang napagusapan nating kabayaran kung nanalo ako.”

“Don’t worry Zoey, nairecord ko ang usapan niyo kanina.“si Monica sabay kindat sa akin.

“Ok then. Lets start.”

“And be ready for losing”ngumisi pa itong tumingin sa akin.

“Saka ka na magsaya kung nanalo ka na.”

Una naming tinungo ang gun shooting. Ibinigay niya sa akin ang isang baril. Ako na mismo ang naglagay ng magazine. At isinuot ko na din ang ear muffs.

“Sino na mauuna?”

“You can go first.“sagot ko sa tanong niya.

Tumango ito. At seryusong itinuon ang pansin sa Shooting board. Nagpakawala pa ito ng malalim na hininga bago itinaas ang kamay para itutok ang baril sa SB (shooting board).

Pinalipas niya muna ang ilang sandali bago tuluyang tumira. Nakangiting tumingin ito sa akin ng mabistahan ang tinamaan niya.

He hit the number 7 in the target.

“Paano ba yan. Ikaw naman.”

Isang ngisi lang ang isinagot ko dito. Hindi na ako nag aksaya ng oras. Without blinking I shoot the board through the one he hit.

Marahas na tumingin ito sa akin ng matapos niyang bistahan sa telescope ang tinamaan ko. Ngumiti lang akong tumingin sa kanya.

Wala ding imik sina Clyde na nanonood sa amin. Tahimik lang sila. Mas kinakabahan pa yata sila kaysa sa akin.

“We have two more shoot.“sabi ko dito. “Its a tie right.”

Hindi ito sumagot at muling itinuon ang pansin sa SB. Nang makasiguro na ito sa pupuntiryahin ay agad nitong kinalabit ang gatilyo. Sa 7 parin tumama ang bala niya.

“Fuck!“mahinang mura niya. Kinuha nito ulit ang telescope ng ako naman ang titira. At gaya kanina. Kung saan tumama ang bala niya duon ko din pinatama ang akin.

Muli siyang napamura dahil sa ginawa ko.

“Oops, bakit hindi ako makatama ng mas malapit sa gitna.” Kunwari inis ko sa sarili at padabog na inilapat ko pa ang mga palad ko sa lamesa sa harapan ko.

Hindi niya pinansin ang sinabi ko. Muli itong nag concentrate. At sa pagkakataong ito medyo nagtagal ito sa patingin sa target. Isang minuto siguro mahigit bago nito kinalabit ang gatilyo. Now he shoot at the red color in the SB.

“Yes!.” Nakangiting tumingin ito sa akin. Para itong nanalo sa lotto dahil sa pula siya nakatama.

Makikita ko sa shooting skill niya ay talagang praktisado ito. Maganda din ang postora niya sa paghawak ng baril.

“This will be the last shoot.”

“Oo! Kung kaya mong higitan yang huling tama ko. Panalo ka sa unang round. But I don’t think, mahihigitan mo iyan.” Buo ang kumpiyansa nito sa sarili.

“Ok then. Let me try again.” Binitawan ko pa ang baril na hawak ko saka bahagyang minasahe ang kamay ko.

Then itinuon ko na ulit ang pansin ko sa SB. Pero sa pagkakataong ito ay sumeryuso ako. Itinuon ko ang dulo ng baril na hawak ko sa pinakagitna ng board hanggang sa kalabitin ko na ang gatilyo.

“Fuck!.“tuluyang napamura ang lalaki. Galit na binitawan ang baril at lumingon sa akin. “Hindi ko akalaing magaling ka pala sa shooting.” Pilit na pinakitaan ako ng ngiti nito. “I haven’t introduce my self. I’m Warren.”

Tinignan ko ang inilahad na kamay nito. Saka ako ngumiti sa kanya.

“Zoey. Zoey Salvador.” Pakilala ko din dito at tinanggap ang pakikipagkamay nito. Naramdaman ko pa ang bahagyang pagpisil nito sa kamay ko.

Napansin ko naman si Clyde na palapit sa amin.

“Baka gusto mo nang pakawalan ang kamay ng boyfriend ko.” May galit na sita ni Clyde dito.

Agad ko namang binawi ang kamay ko mula rito saka tumingin kay Clyde.

“I won the first round.“nakangiting sabi ko saka humawak sa braso niya.

“Kaya nga nilapitan kita just to congratulate you Love.” Ngumiti naman ito sa akin saka walang babalang padamping hinalikan ako sa labi.

“Yeah!. Thats our master.“narinig ko namang sigaw nina Clark saka nag siapiran ang mga ito.

“Go Zoey! Save my ass!.“sigaw ni Azami na nakapagpatawa sa akin. Binatukan ulit ito ni Jacob.

“Save my Ass. Asshole.” Si Jacob. “Hindi na ikaw ang nakataya rito. Si Zoey na.”

“Your so mean Jacob. You’re going to far.”

Napailing na lang ako sa dalawa dahil hindi matigil tigil ang angilan nila.

“We haven’t finish yet Zoey. We still have one round.”

“Yeah! What if I lost this time. Do we need to go for the new round.“tanong ko dito.

“Yeah. But if I win two times this round, you lose.“sabi nito. “Then ready to become my lover.“seryusong sabi nito.

“Asa ka pa. Hinding hindi mo masasayaran ultimo daliri niya gago.” Galit na angil ni Clyde dito.

Tinawanan lang ni Warren ang sinabi ni Clyde sa kanya. Pero saglit lang iyon saka sumeryusong nakipasukatan ng titig dito.

“Sisiguraduhin kong mananalo ako dito, at simulan mo ng tanggapin na sa oras na ito malapit ng mawala sayo ang boyfriend mo.”

“Huwag kang mangarap ng gising, that won’t be happen.”

“Clyde, enough. Bumalik ka na muna doon at ng matapos na kami dito.“sansala ko pa sa sasabihin niya para matigil na ito.

Ayaw man sana niya pero sumunod na rin siya sa sinabi ko at bumalik sa kinauupuan kanina.

Nauna ng naglakad si Warren sa akin patungo sa dart shooting range. Pero bago tuluyan itong makarating duon ay may tinawag siya, isa sa mga tauhan niya at may kung anong ibinulong.

Kunot nuo ko akong lumapit dito ng umalis na ang tauhan niya.

“Hindi ka naman siguro nagpapahanda na ipasalvage kami right?” Ginawa kong biro ang pagkakasabi ko nun saka ngumiti dito.

“Of course not!. Bakit ko naman kayo ipapasalvage kung maayos ang naging usapan. May ipinagawa lang ako sa isang iyon in no time.” Sagot nito.

Narating namin ang DSR (Dart Shooting Range) at hinanda na namin ang gagamitin.

Tig isa kami ng hinarap na dart board. Tumingin pa ulit ito sa akin bago ibinaling ang tingin sa board.

“Ako ba ulit ang mauuna, o ikaw naman.“tanong nito habang nilalaro laro pa ang tip dart nito.

“Ikaw na lang siguro ulit. Go!” Saka ko itinuro ang dart board sa harapan niya.

“Ikaw ang bahala. Baka kabahan ka na kapag nakita mo kung saan tatama ang tip dart ko”

“Its ok, ayaw mo ba nun, may posibilidad na matalo ako.”

“Ok! You can watch then.“sabi nito. Pumuwesto na ito. Gaya kanina humugot muna ito ng malalim na hininga bago sunod sunod na tumira.

Kung sa totoong kompitisyon he got 52 points.

(Real compitation scoring board)

“Wow! What a nice shoot.” Totoong sabi ko sa kanya. Bihira kasi ang makatama sa gitna kung hindi praktisado. “Kinabahan tuloy ako.” Tumingin pa ako dito at ipinakita kung paano ko hawakan ang tapat ng puso ko.

“Are you really that nervous?” Tanong nito ng mahalatang nagkukunwari ako.

Tumawa ako ng mahina. Bago ko pa man siya masagot ay lumapit na ang tauhan nito na kinausap kanina at may ibinulong dito.

Ewan ko kung ano ang ibinulong ng lalaki dito dahil tumingin ulit sa akin si Warren na namamangha.

Umiling iling pa ito saka napakamot ng ulo.

“Now! I lost.” Narinig kong sabi nito. Saka lumapit sa akin.

“What do you mean?“nagtatakang tanong ko.

“I declare that I’m defeated.” Sagot nito. “Mr. Zoey Salvador. The no. 1 dart champion in Japan. And the latest champion in Gun shooting.”

“So, iyon ang ibinulong mo sa tauhan mo kanina sa tauhan mo. Ang ipainbistiga kung sino ako. Then, he is right.”

“Ngayon ko lang napagtanto na sinadya mong patamaan ang tama ko sa gun shooting kanina. I feel like I’m a fool.” Sabi nito pero hindi naman makikita sa mga mata nito ang pagka disgust sa nalaman niya. Bagkus mas naging interesado pa yata.

“Kung tinatanggap mo ng talo ka. Baka nakakalimutan mo ang pustahan natin? Triple the money, and walk around in the casino na hubot-hubad.” Pagpapaalala ko dito.

“Yeah! I haven’t forgot that. Pero hindi ibig sabihin na tinatanggap ko na ang pagkatalo ko ay susuko na ako sayo. Nahuli mo ang interest ko Zoey,”

“But I’m not interested Warren.”

“Ok lang yan. Pero gusto ko pang makita ang mga tira mo. So can we continue.?”

“Ok! So hindi ko na pala kailangang magkunwari na kinakabahan ako. So be it.“sagot ko.

Hinarap ko ang Dart board. Hindi na din ako nag aksaya ng oras at sunod sunod ang ginawa kong pagtira ng tatlong tip dart na hawak ko. Ang gotcha.

“Yes! Thats my Zoey.“narinig kong sigaw ni Azami at tumakbo pang lumapit sa akin at yumakap.

“Hey! Hindi ako makahinga.” Sabay tulak dito pero mas hinigpitan pa ang yakap nito.

Kumawala lang siya sa akin ng sabay na hinila nina Jacob at Clyde ang damit nito palayo sa akin.

“Fuck! Whats with you.?“galit na singhal ni Azami kina Clyde.

“Abat-” bibigwasan na sana ni Clyde ito pero humarang si Jacob, ako naman ay hinuli ang kamay niya para pigilan.

Narinig ko namang pumalakpak si Warren saka tinawag nito ang isa pang tauhan.

“Give them the check.“utos nito dito. At ilang sandali pay hawak na ni Azame ang tseke na naglalaman ng limang milyon.

Instant milyonaryo ang peg. Pero inagawa ni Clyde iyon.

“Kay Zoey ito. Hindi sayo. Ibinalik lang niya ang napatalo mo but this is the price he won.”

Aangal pa sana ito pero pinigilan na ni Jacob ito.

“How about the last part of the condition?“tanong ni Bobby.

“I can do that.” Sabi ni Warren.

“No need.“sansala ko. “The money is enough. And thanks for the wonderfull fight.”

“If you say so Zoey. At ikinagagalak ko na makalaban ang isang katulad mo.”

“Me too.”

“By the way. Pwede kayong maglaro ngayon dito kung gusto niyo. Total naman narito na lang din kayo. I can give you all a free chips for the starting. And its my Casino by the way.“nakangiting sabi nito.

“What?” Sabay sabay na naman naming tanong dahil sa pagkagulat.

---

@

YuChenXi

#26: Zoey

“Hindi ka pwedeng maligo sa dagat kung hindi mo isinusuot ang mga ito.“galit na sigaw at inihagis ni Clyde ang maluwang na t-shirt nito at short sa akin.

“Ano ba naman Clyde, paano ako makakaligo sa dagat ng suot ko ang mga ito.“ganting sigaw ko sa kanya at pahagis din na ibinalik sa kanya ang mga iyon.

Palabas na sana ako ng cottage namin ng sitahin at pigilan niya ako. Bakit daw ako nakahubad na lalabas ng cottage. As if naman hubad talaga. May suot kaya akong asul na trunks.

“Hindi ka lalabas ng ganyan lang ang suot mo Zoey,” patuloy na pagtanggi nito at muling ibinato sa akin ang damit.

“Ano ba ang ipinagpuputok ng butse mo at pati pag ligo sa dagat ay pinipigilan mo ako. Naman Clyde. Ano? Titignan ko na lang ba ang dagat at panunuurin ko kayo maligo. At ako hindi pwede. Di sana hindi mo na lang ako isinama dito kung pagbabawalan mo lang din ako.“inis na sabi ko at ibinato pabalik sa kanya ang damit.

“Pinapayagan naman kitang maligo ah. Basta suotin mo ang mga damit na ito.“muling ibinato iyon sa akin.

“Hindi ko susuotin ang mga ito.”

“Hindi ka maliligo sa dagat kung ganun.”

“Maliligo ako.”

“Hindi ako pumapayag.”

Ang kawawang damit. Nahilo na yata sa pagpabalik balik sa amin. Pero hindi siya tumigil hanggat hindi ko iyon isinusuot.

“Love please.“biglang nagbago ang tinig niya at lumapit sa akin at ipinahawak sa akin ang t-shirt at short. “I don’t like other to see you nake. Ayaw kong may ibang magpapantasya sa katawan mo. Ayaw kong ipamahagi ang ganda ng katawan mo sa mga mata ng iba. Ako lang dapat ang nakakakita ng mga iyan.“paliwanag niya sa akin at saka masuyong hinaplos ako sa pisngi. “And this. Para lang sa mga mata ko ang mga ito.“at humaplos pa ang isang kamay niya sa dibdib ko at bahagyang pinisil ang ituktuk nito.

“Uhm.“hindi ko napigilan ang mapaungol dahil sa ginawa niya.

Kaya heto na naman ang mga sweet talked niya na hindi ko matatanggihan. At bago pa mag init ang katawan ko ng tuluyan ay wala akong nagawa kundi isuot iyon ayon sa gusto niya at sabay pa kaming lumabas ng cottage.

Naabutan na namin ang iba na nasa dalampasigan na. Nagtayo ng malaking payong si Bobby at naglatag ng banig sa buhangin at humiga duon si Kelly. At pinahiran ng sunblock sa buong katawan si Kelly.

Habang sina Monica, Clark, Sunny, Jacob at Azami at nakikipaglaro ng volleyball sa ibang turista na nanduon.

Hapon na at malapit ng lumubog ang araw kaya hindi na masakit sa balat ang sikat nito. Nagtayo din si Clyde ng sarili namin payong at naglatag din ng banig para sa amin.

Hinila niya ako paupo duon at siya naman ay nahiga at umunan sa mga hita ko. Nakangiting nakatunghay ito sa akin.

“I love you Love.” Mahina pero dinig na dinig ko iyon.

“I love you too Love.“sagot ko at niyuko ko siya at ginawaran ng mabilis na halik sa mga labi.

“What a slut. A gay couple. Doing slutty things in public. What a shame.“narinig kong sabi ng isa sa grupo ng kalalakihan na napadaan at nakita ang paghalik ko kay Clyde.

Galit na tumayo si Clyde dahil duon at lumapit sa mga ito.

“Ulitin mo nga ang sinabi mo.“may pagbabantang sabi niya sa mga ito.

Ngingisi ngising itinulak siya ng isang lalaki sa may balikat kaya napaatras siya.

“Bakit totoo naman ang sinabi ko may angal ka. Bakla. Babae man ang mukha ng slut na kasama mo hindi maitatangging lalaki din siya. Mga salot sa lipunan.” Nagtawanan ang mga ibang kasama nito dahil sa sinabi ng lalaki.

Hindi nakapagpigil si Clyde at agad na binigwasan ng suntok ang lalaki. Matutumba sana ito sa buhangin ng maalalayan siya ng mga kasama.

“Abat lalaban kaba huh! Malakas din ang loob mo a.“galit na sumugod ito para suntukin siya pero nakaiwas lang siya dito.

Napansin kami nina Azami at iba pa kaya agad na dinaluhan kami.

“Anong nangyari master?“tanong ni Jacob habang nakaakbay sa kanya si Azami.

“What a shame couple. At hindi lang pala kayo ang gay couple dito.“tatawa tawang sabi pa ng isa na nakangising nakatingin kina Azami at Jacob.

Nahulaan naman agad nina Azami ang ibig sabihin nito.

Galit na lumapit si Azami dito at walang babalang kinuwelyuhan ito.

“Shame couple. Or you want me to make you shame at all.“saka niya ito binigyan ng suntok.

Kaya ang lagay napaaway kami ng wala sa oras. Pinanuod lang namin sila. Si Clyde, Azami at Jacob lang. Laban sa pitong naglalakihang kalalakihan. Pero kung ang inaakala nila ay matatalo nila kami nagkakamali sila. Puro pasa ang mga mukha nilang nalugmok sa buhanginan.

Lumapit ako sa isang lalaki na unang sumita sa amin kanina. Kinuwelyuhan ko din ito at pilit na pinatayo.

“Ngayon mo sabihin na bakla kami. At ang mga baklang sinasabi mo ay ni hindi niyo magawang madapuan ng suntok. Baka gusto mong ipatikim ko ang bigat ng kamao ko sa pagmumukha mo.”

“Do it Zoey. Don’t give mercy to him. That asshole deserve a good beat.“si Kelly na tuwang tuwa pa yata sa napanuod na laban.

“As you wish Kelly.“sabi ko saka binigyan ng suntok ang lalaki. Sunod sunod. Hindi pa sana ako titigil kung hindi lang dumating ang ilang guard sa resort.

“What happen here.?“tanong ng isa sa guard.

Binitawan ko ang lalaki.

“Sila ang nag umpisa. Lumaban lang kami.“sagot ni Jacob sa mga ito. “Asked them kung hindi kayo naniniwala.“sabay tingin ng masama sa mga lalaki.

Umamin naman ang mga ito na sila ang nagsimula. Kaya hindi na kami naabala ng tangayin nila ang mga ito.

“Are you both okay?“tanong ni Monica sa tatlo.

Tumango lang ang mga ito. Nilapitan ako ni Clyde at tinignan ang kamao ko. Pinunasan niya ang kamay ko gamit ang sarili niyang kamay na nabahiran ng dugo.

“Hindi mo na sana dinumihan ang kamay mo para lang sa mga iyon. Hindi sila worth sa suntok mo Love.“seryusong sabi niya sa akin.

“We’re not gay right?” Tanong ko dito. Bakla na ba ang matatawag sa amin ngayon. “We just love each other.“sabi ko pa dito.

“We are not, Love. And yes. We just love each other. Just a normal couple do. At hindi basihan ang kasarian kung nagmamahal ka. At hindi ko ikinahihiya na ikaw ang minahal ko, kahit lalaki ka.”

Ngumiti ako dahil sa sinabi niya.

“Duh! Nilalanggam na naman kami Master.“si Monica.

“Inggit ka lang Nic. Hanap ka na din kasi ng kalandian mo.“buska ng kambal niya sa kanya.

“Huwag mo nga akong turuan Ark. Kung makapagsalita ka kala mo naman kung may kalandian din. Uy! Clark Kriston Bentley kung hindi ko pa alam tigang na tigang ka na rin.”

“Uy Monica Kristin Bentley. Ikaw ba hindi.” Ganting buska nito sa kakambal.

“Shut up!”

“Then you Shut up too.“nagsukatan pa sila ng tingin at halatang ayaw magpatalo sa isat isa.

Sumenyas sa amin si Clyde na iwanan ang mga ito. Nakalayayo na kami lahat lahat ng magsisigaw sila at humabol sa amin.

“Bakit naman nang iiwan kayo.“sabay pa na tanong ng dalawa sa amin.

“E mas gusto niya magtitigan. Kaya we give you space and time.“sagot ni Kelly sa mga ito.

Nagkatinginan muli ang kambal saka inirapan ang isat isa.

“Volleyball tayo. 4vs4.“hamon ni Clark sa amin ng hindi nagtagal.

Pumayag kaming lahat. Pero ang team namin palabunutan. Kaya ang team na napunta sa akin ay sina Azami, Kelly at Clark. Sa kabila naman ay sina Jacob, Clyde, Monica at Bobby. At taga score na lang daw si Sunny.

“Galingan mo Love, kung matalo kayo, ikaw ang gagalaw sa buong magdamag.“nakangising sabi nito saka mabilis na kinintalan ako ng halik sa labi.

“Kung matatalo niyo kami Love.“sagot ko naman sa kanya.

Ganun din sina Jacob at Azami. Nilapitan ni Jacob si Azami.

“Looking forward for you to be my bottom Azami.“ngisi din nitong sabi. Hindi na alintana na malaman na namin mula sa kanya na siya ang bottom sa kanila ni Azami. “Kahit sa laro man lang na ito ay matalo kita.”

“That won’t be happen Jacob-chan. You are always my bottom.“sabi naman nito sabay kindat at mabilis din na hinalikan ito sa labi.

“How about us Hon.“napatingin naman kami kina Bobby at Kelly. “How about no sex hanggang sa pag uwi natin kapag natalo kayo.?” nakangiting hamon naman ni Kelly sa kasintahan.

“Hindi ako makakapayag.!“malakas na kontra nito. “Hindi kami patatalo sa inyo.”

Tumawa lang kami sa reaksyon ni Bobby dito. Muli akong tumingin kay Clyde.

“So Love, that was the deal. No fuck until we got home.”

“Kung matatalo niyo kami Love.” Buong kompyansa sa sariling sabi niya.

Kumontra naman si Azami. Hindi daw siya papayag na kung manalo kami ay walang fuck. Dahil hindi ayon sa kagustuhan niya. Kaya iba ang deal nila ni Jacob. Kami ni Kelly ay pareho ang deal.

Kaloka man ang mga pustahan namin ay sinimulan na namin ang laro.

Unang nakapuntos sina Clyde. Sa pangalawa ay sila padin. Ganun din ang pangatlo.

Damn it. Naisahan yata kami ng mga ito. Bihasa sila sa larong ito.

“Sorry to tell you Zoey, but Clyde, Bobby and Jacob is the varsity player ng volleyball sa AU.”

“Bakit ngayon mo lang sinabi Kelly.” Napatingin ako dito. Kaya naman pala. Naisahan yata kami a. At ang lukong Kelly, kung makapusta naman para namang mananalo kung sakali. Kaya lakas din pala ng loob nitong hamunin si Bobby dahil alam niyang matatalo kami. Pero hindi ako makakapayag. Gagawa ako ng paraan.

Nagpatuloy ang laro. Hanggang sa umabot na sa 14-2 ang puntos ay humingi ako ng time out para sa amin.

“We change the plan. Clark make Bobby jealouse. Me and Azami do the same thing. Alam natin lahat kung paano sila magselos. Kaya kapag nangyari iyon madidistrak sila sa paglalaro.“may ngiti sa labi kong bulong sa kanila.

Nakangiti silang tumango at sumang ayon sa sinabi ko. Kaya ng magsimula ulit ang laro namin ay nakaakbay sa akin si Azami habang sina Kelly at Clark ay ganun din.

Hindi paman kami nagsisimula ay nakatingin na ang tatlo sa amin lalo na kung paano kami akbayan ni Kelly nina Azami at Clark.

“Good luck guys.“kindat pa ako kay Azami saka kami pumuwesto.

Serve na ni Monica. Ang gotcha. Puntos namin ng hindi maibalik sa aminang bola.

Shake hand, may payakap at halik sa pisngi pa kung minsan kung nakakapuntos kami.

Tawa kami ng tawa nina Kelly dahil nagkaluko luko na ang laro ng tatlo. At si Monica ay nainis na din sa ka team dahil hindi na sila makapaglaro ng mabuti.

Hanggang sa naging tabla na ang puntos namin. 18-18. Dalawa na lang at isa na sa amin ang mananalo.

Pinagpatuloy namin ang laro at pinagpatuloy namin ang ginagawa namin nina Azami. Hanggang sa tuluyan na kaming nanalo.

“Damn it. Damn it.“sabay sabay na mura nina Clyde ng matapos ang laro.

Hindi na kami matapos tapos sa tawanan nina Azami dahil duon.

“Nice strategy Zoey-kun.“may pakindat pa tumingin ito sa akin at muli akong inakbayan.

Galit na lumapit sa amin ang mga ito at panabay pa na hinila kami ni Clyde at Jacob para makalayo sa isat isa. Ganun din si Bobby kay Kelly at hinila palayo kay Clark saka tinignan ng matalim ito.

“Galing niyo mang distract bro.“si Monica at nilapitan ang kambal. “Pagselosin niyo ba naman ang mga ito. Sarao pagbabatukan ang tatlong ito eh. Tinagurian pa namang varsity player ng AU. Eh talo pala sa inyo eh.”

Tumawa si Clark sa kapatid at inakbayan ito.

“Napansin mo din pala bro. Haha, hayaan mo na sila sa pustahan nila. Hindi naman tayo kasali sa pustahan ng mga iyan na puro kahalayan lang ang nasa utak.”

“Tama ka dyan. Hala, tama na iyan. Maligo na tayo sa dagat para ma enjoy na natin ang tubig.”

Nauna nang lumusong ang mga ito sa tubig.

“You tricked us.“may galit na bumaling sa akin si Clyde.

“Panalo kami Love. Paano ba yan. No fuck-.”

“No! Pagbalik baliktarin man ang mundo hindi ako makakapayag.“bitin niya sa sasabihin ko.

“Pero iyon ang pustahan natin.”

“Oo nga pero, nilinlang niyo kami.”

“Aba kami pa ngayon ang nanlinlang, kung hindi pa sinabi ni Kelly kanina na varsity kayo ng AU sa volleyball malamang talo kami. Kaya diskarte lang love. At umubra nga ang diskarte namin.”

“Damn it. But don’t do that again in the future Love. Alam mo ba kung gaano ko gustong pilipitin ang braso ng Azaming iyon kanina.”

Tumawa ako.

“As if naman love, kaya mo at kung hahayaan ka ni Jacob na gawin iyon.”

“Kung hindi mo lang alam Love. Iyon din ang nais gawin ni Jacob kay Azami.”

“Halika na nga maligo na lang tayo.“sabay hila sa kanya palusong sa dagat at hindi na din naman ito nagreklamo.

---

“Nag iisa ka yata ngayon?”

Lumingon ako sa pinanggalingan ng tanong. Kunot nuo ko itong tinignan. Ano na ba ang pangalan ng taong ito.

“I remember your face, but I can’t remember your name.” Sabi ko dito saka muling ibinaling ang paningin ko sa palubog na araw habang nakaupo ako sa dalampasigan.

Nagpaiwan na ako ng magtungo sina Clyde na kukunin ang mga gamit para sa dinner namin. Dito na daw kami mismo kakain sa dalampasigan.

“Warren. “Sabi nito at umupo din sa buhangin. Isang diba ang layo mula sa akin. “Makakalimutin ka pala. Pero ako, hindi kita makalimutan.” seryusong sabi nito. Hindi man ako deretsang nakatingin sa kanya ay nakita ko sa gilid ng mga mata ko na nakatitig siya sa akin.

“Kahapon lang kita nakita at nakilala. At hindi ko naman kailangang tandaan ang pangalan mo dahil hindi ko naman balak na makilala ka.“sagot ko dito. “Hindi ko rin naman akalain na makikita ka pa.”

“Ouch.! Napaka straight talker ka pala.”

“Totoo lang ako sa sarili ko.” Baliwala kong sabi sa kanya.

“Sorry pala sa kapangahasan ko kahapon.”

Saglit ko siyang tinapunan ng tingin dahil sa sinabi niya. Seryusong nakatitig ito sa akin. Saka paanong nalaman niya na nandito ako. Aksidente lang ba na napadaan siya kaya siya narito? Imposeble, dahil sa Casino niya ay malayo sa kinaruroonan ko.

“Hindi ko naman balak na palalain ang pustahan namin ni Mr. Tanaka kahapon. But he provoked me. Kaya hindi ako nakapagpigil.” Panimula nito.

“Paanong nakapasok siya sa Casino mo kung wala naman siyang passcard?“tanong ko dito. “Dahil kung wala kaming passcard kahapon ay hindi din kami makakapasok.”

“We met at the restaurant before that, and he challenge me for shooting. So I accept it.“sagot nito.

Napatango ako. “But why he challenge you for shooting kaysa hamunin ka ng laro sa baraha? Saka bihira ang may shooting sa casino.”

“Napagkwentuhan kasi namin na mahilig ako sa shooting, siya din ay ganun din. He also said that mahilig din siya sa martial art and I also did. We have the similarity kaya napagkasunduan namin na bakit hindi kami magpustahan.” Kwento niya.

Hindi na ako magtataka kung bakit madaling nakagaanan niya ng loob si Azami dahil palakaibigan talaga ito.

“But why the lovers things. Bakit nasali iyon sa usapan.”

“He said he is bixesual. And I also did. Kaya bakit hindi namin subukan. Kaya ng natalo siya pinili kong siya ang kapalit sa perang pinatalo niya. But you suddenly appeared. Mali man na ang ginawa ko kahapon ay hindi ako nagsisisi. Dahil nakilala kita.” Makahulugang sabi nito. At alam ko kung ano ang gustong ipahiwatig ng mga sinabi niya.

“Kaya ng makita kitang nag iisa ngayon dito, lumapit na ako, para makahingi ng tawad sa kapangahasan ko. Mapapatawag mo ba ako? Zoey?”

Tumingin ako ng deretso sa mga mata niya. Wala akong nakikitang kasinungalingan duon. At hindi ko din maramdaman na may balak itong masama kaya siya lumapit sa akin.

“Then how did you know that I am here, hindi ba dapat ay nasa Casino mo ka ngayon?“tanong ko dito. “At mula dito halos may kalahating kilometro ang layo.”

“Mula ng umalis kayo kahapon, pinasundan na kita. Sorry pero nakuha mo ang interest ko, kaya hindi mo ako masisisi. Kung gagawa ako ng paraan para mapalapit sayo.”

“Looks who’s talking, mas straight forward ka naman pala.”

Ngumiti ito. “Totoo lang ako sa sarili ko.“panggagaya niya sa sagot ko sa kanya kanina.

“Pero hindi matutugunan ang paghanga mong iyan sa akin. Dahil mahal ko ang boyfriend ko ngayon. Siya lang at hindi ko balak na palitan siya.“seryusong sabi ko dito.

“Ok lang! Basta hayaan mo akong maging kaibigan ka. If you need a friend to talked with, think that I’m here.”

“How can you be sure that I will count you as a friend now?”

“Dahil hindi ako titigil hanggang sa payagan mo akong maging kaibigan ka. Kahit hindi man matugunan ang pagkagusto ko sayo, sana naman hayaan mo akong maging kaibigan ka.”

Napailing ako sa sinabi niya. Iba rin mag isip ang isang ito. Napakalaki ng tiwala sa sarili. Parang hindi tumatanggap ng no for an answer.

“Ok!“tanging sagot ko na lang dito.

Ngumiti ito abot hanggang tainga sa pag sang ayon ko.

“So friends?“tanong pa nito at inilahad ang palad sa akin.

Tinanggap ko ang pakikipagkamay niya. Naramdaman ko ang bahagyang pagpisil niya duon.

“You bastard.”

Nagkagulatan pa kami ng biglang pagsulpot ni Clyde at mabilis na hinila si Warren at binigyan ng suntok sa mukha.

“Fuck you! What are you doing here bastard.” Paangil na tanong ni Clyde dito ng mapasadsad si Warren sa buhangin.

“Stop it Clyde.“pagpigil ko sa kanya ng susugurin niya ulit ito.

Gaganti sana si Warren pero pumagitna na sina Bobby at iba pa sa kanila na ngayon ay sabay sabay na dumating dala ang mga mga pagkain at upuan lamesa at iba pa.

“Stay away from Zoey, bastard.“gigil na sabi pa ni Clyde dito

“Clyde, I said stop it.”

Matalim na tumingin siya sa akin. Saka galit na kinalas ang mga kamay ko na nakayakap sa braso niya dahil sa pagpigil ko sa kanya.

Hindi ko na lang pinansin ang matalim na tingin na ipinukol niya sa akin. Binalingan ko si Warren.

“Sorry for that , pero makakaalis ka na.“sabi ko dito, dahil kong magtatagal pa ito ewan ko na lang kung mapipigilan pa si Clyde sa galit niya. Ayaw ko naman maging bastos dito pero iba kung magalit si Clyde. Pumapatay.

Sabi nga niya minsan, kantihin na nila lahat lahat, huwag lang daw ako, dahil maghahalo ang balat sa tinalupan kung nagkataon.

Nagpaalam ng maayos si Warren sa akin. Binalingan ko naman si Clyde na ngayon hindi na naman maipinta ang mukha.

“Anong ginagawa ng lalaking iyon dito?” May galit na tanong niya sa akin.

“Napadaan lang daw siya at humingi na rin ng tawag dahil sa nangyari kahapon.“sagot ko sa kanya. Pero iba parin ang tingin niya.

“Iba ang titig niya sayo. At alam kong naramdaman mo iyon.”

“Oo! Alam ko, pero may hihigit pa ba sayo?“tanong ko sa kanya. “May hihigit pa ba sa Clyde Alcaide na nakapagpatibok ng puso ko?” Ayaw ko man sanang maging korni ay ginawa ko dahil hindi ito ngingiti kung hindi ko mismo nilalambing.

Tumingin ito sa akin. Ngumiti naman ako sa kanya saka ikinulong ang mukha niya sa mga palad ko.

“Kaya Clyde Alcaide, huwag mong iisipin na may ibang makakahigit sayo sa puso ko.” Hahalikan ko sana siya sa labi ng…….

“Ehem!“sabay sabay na tumikhim sina Azami kaya napatingin kami pareho ni Clyde sa mga ito.

“Baka nakakalimutan niyong narito kami. Ayaw naming makapanuod ng live show kung saka sakali.“nakangising sabi pa ni Sunny.

“Gago! Ilatag na nga niyo lahat ng mga iyan ng makakain na tayo.“nakangiti na ito. Nawala na ang galit sa mga mata nito.

Tulong tulong kaming naglatag ng mga dala nila. At gumawa nadin kami ng bonfire para magsilbing liwanag sa paligid.

Nasa kalagitnaan na kami ng kainan at sinasabayan namin ng kwentuhan.

“Baka gusto niyo kaming inbitahang sumalo sa inyo.“mga salitang nakapagpatigil sa amin sa pagkain at kwentuhan.

Sabay sabay kaming lumingon sa pinanggalingan ng tinig. At ganun na lang ang tuwa namin ng mapagsino ang mga dumating.

---

@YuChenXi

#27: Clyde

“Papa.”

“Daddy.”

“Mom?”

“Dad.”

“Papa.”

“Tito.?”

“Mama?”

Halos sabay sabay naming tawag sa kanila ng mapagsino ang mga dumatning. At si Tito Bryant ang nagsalita kanina. Bigla na naman tuloy nanlamig ang buong katawan ko ng sa akin natuon ang pansin niya habang nabitin sa ere ang kamay ni Zoey na may hawak na kutsara ng pagkain at isusubo iyon sa akin.

Damn it. Bakit ba hindi mawalawala ang kaba ko kapag nakikita ito. Para naman kasing kakatay ito ng tao sa klase ng tingin niya. Saka ako lang ang tinitignan niya ng ganung tingin. Nakakainis na din minsan. Kung hindi lang siya papa ni Zoey sinubukan ko ng hinamon ito ng suntukan.

“Dad, papa.” Masayang ibinaba ni Zoey ang hawak na pinggan at ipinahawak iyon sa akin saka lumapit sa mga magulang at niyakap ang mga ito.

“I miss you both dad.”

“I miss you sweetie.“nakangiting kumawala si tito Zyrel sa kanya and place hind hand in Zoey’s head ang stroked his hair. “Tamang tama ang dating namin ah at mukhang sapat sa ating lahat ang dinner na hinanda niyo.“sabi nito ng mapatingin sa masaganang pagkain na nakalatag sa lamesa.

“Bakit hindi man lang kayo tumawag at nagpasabi na darating pala kayo ngayon?“tanong ko ng kay papa ako nakatingin.

Lumapit ito sa akin sabay batok. “Bakit may itinatago ka ba at balak mong itago kapag nagsabi kami?”

“Papa naman.“galit na tumingin ako dito dahil sa pagbatok niya sa akin. “Kadarating niyo lang nanbabatok na kayo. Gusto niyo yatang makipagsparing sa akin ng wala sa oras.“seryusong sabi ko dito.

“Bakit akala mo ba mananalo ka na sa akin ngayon. Madami ka pang kakaining bigas bago mangyari iyon.”

“Bakit hindi natin subukan papa.“hamon ko dito.

“Hey! Ayan na naman kayong mag ama. Hindi ba niyo titigilan iyan. Lagi na lang kayong ganyan kapag nagkakasama.” Sita naman ng daddy sa akin.

“Ang anak mo eh.”

“Ang papa eh.“panabay naming sabi ng papa. Sabay nagsukatan ng tingin.

“May pinagmanahan lang Clent.“sabad naman ni tita Kristine ang mama nina Clark at Monica. Sa tabi nito si tito Lander. “Ganyan na ganyan kadin kay tito nuon.“ang sinasabi ay ang lolo. Ang papa ni papa.

“Kaya nga.“sigunda naman nina tito David at tita Belen mga magulang ni Bobby. Sina tito Kartlon at tita Summer ang mga magulang ni Sunny. Sina tito Harold at tita Kylly ang mga magulang naman ni Kelly. Sina tito Lowelle at tita Patrice ang mga magulang ni Jacob. At si tito Zyrel.

Hindi nagsalita si tito Bryant. As usual nakatingin lang sa akin na para bang may malaki akong kasalanan na nagawa sa kanya.

Damn it. Lihim na muli akong napamura dahil duon.

“Hey guys, waz up.” Napatingin kami sa nagsalita. Si Moon kapatid ni Sunny at nasalikuran niya si Star. Javier at Jaylene kapatid ni Jacob. Sina Keneth at Harvey kapatid naman ni Kelly. Si Trent Krimson kapatid ng kambal. At ang magaling kong kapatid na si Flare.

“Sumama din pala ang mga pasaway.“si Bobby at nilapitan ang mga magulang at humalik sa pisngi ng mga ito. “Bakit hindi sumama si Anelle, ma?“tanong nito ng hindi makita ang kapatid.

“Nagpilit sila eh. Narinig lang na niyaya kami ng tito Zyrel mo na pupuntahan namin kayo nagsi empaki na ng mga gamit. Kaya hayan sila.“kibit balikat na turo sa mga kapatid namin. “Ang kapatid mo naman ayon, hindi maiwan ang laro ,babad sa computer ang ang isang iyon.”

“How about you Azami? What do you think, here in the phillipines?“tanong ni tito Zyrel naman kay Azami na halatang na OP dahil mga magulang lang ni Zoey ang kilala nito.

“Its nice Tito.“sagot niya habang pasulyap sulyap kay Jacob na halatang iniiwasan naman ng isa na mapatingin sa gawi niya.

“Hey dude!” Si Javier at lumapit kay Azami. “Ngayon lang kita nakita. Nakakaintindi ka ba ng tagalog?“tanong nito saka tinapik ito sa balikat. Mas matanda si Javier ng dalawang taon kay Jacob at ito ang panganay.

“Yes! I understand, but not good in speak.” Seryusong sagot nito.

“Thats nice, para naman hindi ako mahirapang mag english kapag naging malapit na tayo sa isat isa.“sabi nito saka tuluyang umakbay dito. Magsingtangkad lang ang dalawa. “And I want to know more about you. You got my interest.“sabay kindat dito.

Napansin kong kunot nuo na nakatingin si Jacob sa kapatid at kay Azami pero hindi naman magawang sitahin ang mga ito.

“I allow you to know me better, but sorry to tell that, I also have someone who got my interest.“sagot naman nito sa kanya.

“Hey! Javier. Stop that. Kadadating mo lang umiral na naman ang ganyang ugali mo.” Paninita ni Bobby dito. “Kumain na lang muna tayo habang nagkukwentuhan.”

Sumang ayon naman ang lahat. At sabay sabay na nga naming nilantakan ang mga pagkain. Pero ang ikinaiinis ko, nawala na ang pagka sweet ni Zoey sa akin dahil nasa tabi na niya si Tito Bryant at tito Zyrel. At hanggang sa matapos kumain at nagkwentuhan ang mga matatanda ay hindi ko na nalapitan ang Zoey ko.

Damn it.

“Sa Hotel kami nag pa book ng matutuluyan kaya mauna na kami. Malalim na ang gabi. Bukas na lang ulit natin ipagpatuloy ang kwentuhan.“si Tito Zyrel na nakaakbay kay Zoey. Habang katabi naman si Tito Bryant.

“Sige dad.“may ngiti sa labing tumingin siya dito.

Nagpaalam na ang lahat lahat para magsibalikan na sa kanya kanyang tinutuluyan. Pero si Javier ay hayon at kausap parin si Azami.

“Sabi mo wala kang kasama sa cottage mo, do you mind if I join you?“tanong ni Javier dito.

Lihim na napatingin si Azami kay Jacob na kanina pa walang imik pero matalim na nakatingin sa kapatid.

“I also don’t have companion at my cottage Jav. Bakit sa kanya ka pa makikilagi gayong nandito naman ako na kapatid mo.“alok ni Jacob dito.

“Palagi kitang nakikita sa tuwing uuwi ka sa bahay at sa AU. Gusto ko naman bagong mukha ang makikita ko sa paggising ko sa umaga.”

“Javier, huwag ka na ngang mangulit diyan.“si Jaylene na bumalik. “Lets go.“sabay hila sa kapatid. “Pag pasinsyahan mo na ang kapatid namin Azami. Makulit lang talaga.”

Tumango lang si Azami dito. Aangal pa sana si Javier ng tuluyan na itong mahila ni Jaylene.

“Night guys.“paalam pa nito ng muling lumingon sa amin.

Kaway na lang ang isinagot namin sa mga ito. Saka kami naghiwahiwalay na para makapasok sa mga cottage namin.

“Akala ko isasama ka nina tito pabalik sa tutuluyan nila Love.“bulong ko kay Zoey ng sabay na kaming nahiga sa kama matapos kaming mag shower.

“Bakit love, papayag ka ba kung sakali?“tanong niya sa akin. Kinuha niya ang kamay ko at umunan duon. Humaplos ang palad niya sa katawan ko at pinagtuunan ng mga daliri niya ang isa kong dibdib at nilaro ang ituktok niyon.

“Uhmm.“hindi ko mapigilan ang hindi mapaungol sa ginagawa niya. “As if naman love makakatanggi ako. Alam mo ba kung paano ako titigan ng papa mo kanina. Para na niya akong kakatayin sa tingin pa lang niya.”

“Mmmm! Hindi naman nangangatay si papa Love.“sagot nito habang patuloy ito sa ginagawa. Pinaglandas na din niya ang kanyang labi sa balikat ko at humalik duon. Giving a bite and sucked it.

“Ooohh!“napaliyad ako ng sakupin ng mainit niyang bibig ang isa kong dibdib habang ang isang kamay ay nasa gitna na ng mga hita ko at masuyong humahaplos duon. “Love. Love, mmmm! Ang sarap. Uhmm.” Humawak ako sa buhok niya dahil sa sarap na pagsipsip niya sa dibdib ko na nagbibigay kiliti sa buong pagkatao ko.

“Uhm! Uhm.“paungol din niya habang sakop parin ang dibdib ko.

Ipinasok niya ang kamay niya sa loob ng trunks ko at tuluyan na niyang ikinulong ang akin sa palad niya.

Hanggang sa mapuno ng ungol naming dalawa ang loob ng cottage namin at pinagsawa na naman ang mga sarili na angkinin ang isat isa.

---

Sabay kaming lumabas ng cottage ni Zoey ng umagang iyon. Naabutan na namin sa dalampasigan ang mga magulang at mga kapatid na masayang nagkukwentuhan habang nakaupo sa buhanginan.

Nanduon nadin sina Jacob at iba pa.

Napagpasyahan ng karamihan na umupa ng ihawan at isang malaking tent na ipinatayo mismo sa harapan ng cottage. Bumili ang mga matatanda ng mga ibat ibang uri ng lamang dagat para ihawin.

Wala akong masabi dahil naging masaya ang lahat lalo na sina papa at mga kaibigan niya. Bihira lang silang magkitakita simula ng magkaruon na sila ng mga sariling pamilya. At kahit matagal na hindi nagtatagpo ang mga landas nila ay hindi parin nawawala ang init at ganda ng samahan ng mga ito. Para parin silang mga binatilyo at mga dalagita kung mag usap usap. Tawanan at mga biruan. Kaya masasabi kong maganda ang pinagsamahan ng mga ito ng kabataan nila.

At sisiguraduhin kong ganun din kaming mga anak nila. Gagayahin namin ang magandang samahan ng mga ito para kahit dumati na kami sa puntong matatanda na ay may masayang alaala kaming babalik balikan.

“Ano ang iniisip mo?“tanong sa akin ni Zoey ng mapansing napapangiti ako habang nakatingin sa mga mga magulang namin na abala na kanya kanyang gawain.

“Naiisip ko lang ang mga magulang natin Love, kung paano naging matatag ang samahan nila at hanggang ngayon ay matibay parin ang pundasyon ng pagkakaibigan nila.“sagot ko dito saka ko siya inakbayan. “Lets go, tumulong tayo sa pag iihaw ng mga isda, para makasalo naman sina tita Kylly sa iba pa nilang kaibigan.”

Tinungo namin kung saan nag iihaw sina tita Kylly at tita Kristine.

“Saluhan niyo na ang iba sa duon tita, kami na bahala sa pag iihaw.“sabi ko sa kanila ng makalapit kami.

“Sigurado kayo.“si tita Kristine. “Katamad ng mga papa at daddy niyo, eh. Hindi pa namin namalayan sa tagal ng pagkakaibigan namin ay tumulong ang mga iyan sa ganitong bagay.”

“Sinabi mo pa Kris.“sigunda naman ni tita Kylly. Pero natatawa naman na tumingin sa gawi ng mga ito na masaya ng nag iinuman.

Hindi naman hard ang iniinum nila kaya hindi malalasing ang mga iyon.

“Tutulong nadin kami tita.“si Jacob na lumapit din sa amin.

“Hala sige, kayo na ang bahala dito”

Tumango kami. Saka namin pinagtuunan na ng pansin ang mga nakasalang ng mga isda sa ihawan.

“Si Azami?“tanong ko kay Jacob.

“Hayon kasama si Javier at iba pa. Naglalaro ng volleyball.”

“Mukhang may gusto si Javier kay Azami, Jay. Hindi ka ba nag aalala na baka mabaling ang loob niya sa kapatid mo?”

“Bahala siya.”

“Hindi magkalayo ang mga mukha niyo ni Javier. Kaya siguradong nakikita ni Azami ang mukha mo sa kanya. Ok lang ba iyon sa iyo?“muli kong tanong sa kanya.

Hindi ito umimik. Kaya hinayaan ko na lang siya.

“Love paabot ng lagayan, luto na ng mga ito.”

“Sandali, heto na.”

“Love, paabot pa ako ng mga hipon na iihawin.”

“Heto.”

“Love, lagayan ulit.”

“Heto.”

“Love.”

“Puro ka naman love eh.”

“Pakiss naman sa pisngi, pampatanggal pagod.“nakangiti akong tumingin sa kanya sabay turo ng pisngi ko.

“Masaya ka.”

“Syempre masaya ako, kasi kasama kita.”

“Oh! Heto na.“dadampian na niya ng halik ang pisngi ko ng humarap ako sa kanya kaya sa labi ko lumanding ang mga labi niya.

“Mmm! So sweet love.”

“Luko.”

“Hey! Yung iniihaw mo master sunog na.“si Jacob.

Agad kong binalingan ang hipon na nakasalang. Pero ang lukong si Jacob tatawa tawa pa.

“Inggit ka lang eh!.”

“Nilalanggam na kayo master. Kaya pwede ba huwag kayong mangdamay.”

“Mind your own business Jacob. Bakit hindi mo puntahan ang Azami mo. Hayon at nakaakbay si Javier sa kanya.“sabay nguso sa palapit na sina Azami at Javier sa amin.

“Ano maitutulong namin?“tanong ni Javier ng makalapit sa amin.

“Marami pang iihawin Jav. May isa pang ihawan. Salangan mo na lang.“sagot ko dito.

Tumalima naman ito. Pero hila parin si Azami.

“Jav. Pwede ko bang mahiram si Azami.“si Zoey saka tumingin kay Azami.

“Sige lang.”

Hila ni Zoey si Azami na lumayo sa amin. Pero wala ng umimik sa aming tatlo ng makalayo sila.

“Magkaibigan sina Azami at Zoey right?“tanong ni Javier ng hindi makatiis. “At boyfriend mo na siya hindi ba?” Sa akin nakatingin.

“Yes, magkaibigan sila, senior ni Zoey si Azami sa martial art. Kaya madalas na magkasama ang mga iyan. Bakit mo natanong?”

“Magpapatulong sana ako kay Zoey if how to get Azami’s heart.“may ngiting sagot nito bago bumaling kay Jacob.

Hindi ako nakaimik sa sagot niya at napatingin din ako kay Jacob na parang walang narinig.

“But he said, he have someone he likes. Pero hindi naman si Zoey iyon diba.”

“Yeah! Sigurado akong hindi si Zoey iyon.“sagot ko dito. “Hindi ko lang alam kung sino? Ikaw Jay, do you know who’s Azami like?“baling ko kay Jacob na nakikiramdam lang.

“I don’t know. Bakit sinabi ba niya na lalaki ang gusto niya?”

“Yes! Sabi niya hindi lang gusto ang nararamdaman niya dahil mahal daw niya ito. Kaya nga sana magpapatulong ako kay Zoey, at alamin ang iba pa niyang interest para mabaling sa akin ang nararamdaman niya kung sino man ang lalaking gusto niya. At sisiguraduhin kong makakalimutan niya ang lalaking iyon at sa akin siya iibig.”

Napaubo ako bigla sa sinabi nito. Nagkalukuhan na. Mukhang tinamaan yata si Javier kay Azami. At ang lukong si Jacob wala man yatang balak linawin dito na siya ang tinutukoy ni Azami.

“Magtatagumpay ka kaya Jav?“tanong ko at hindi ko pinansin ang minsan padabog na maglagay ni Jacob sa mga iniihaw niya.

“Hindi ko malalaman kung hindi ko susubukan. At handa akong higitan ang lalaking gusto niya.”

Muli na naman ako napaubo.

“Madalas ka yata ubuhin Clyde, may nakakaalala yata sayo.”

“Hehe, siguro nga Jav. Siguro nga.“ngingiti ngiti na lang ako kahit halatang naaasar na si Jacob sa kapatid.

Ipinagpatuloy namin ang pag iihaw habang napapasarap na din ng kwentuhan.

“Tawagin niyo na ang iba Sunny, para makapag agahan na tayo.” Utos dito ng mailatag namin lahat ng lutong pagkain sa lamesa.

Tumalima naman ito at inisa isang tinawag ang iba na kanya kanya ng gimik ma enjoy lang ang ganda ng dagat.

---

@YuChenXi

#28: Zoey

Naging masaya ang sumunod na araw ng bakasyon namin. Halos napasyal na namin ang mga tourist spot ng resort pero hindi nakakasawang balik balikan. Bukod sa napakaganda na, napakasariwa pa ng hangin at ang linis ng paligid.

Pangalawang linggo na namin sa resort. Nagplaplano pa ang iba na pagkatapos dito ay lilipat daw kami sa Pagudpud pero hindi pa nila sigurado kung matutuloy. Ang dami nilang pinagpipilian. Gusto pa nila na pasyalan na lang daw namin lahat. But my parent refused them. Hindi daw sila pwedeng magtagal dahil tatlong linggo lang daw sila dito sa pilipinas. Kaya ako naman nababawasan man ang pagsasama namin ni Clyde ay ayos lang dahil gusto kong sulitin ang araw na makabunding ko naman ang papa at daddy kahit sa tatlong linggo man lang na iyon.

Namiss ko kasi ang samahan namin ng nasa Japan pa ako. Malapit kami sa isat isa, para kaming magkakaibigan sa tuwing nagsasamang tatlo.

“I saw in your eyes how happy you are when you are with Clyde sweetie.“nilingon ko ang daddy na nagsalita mula sa likod ko.

Nakatunghay ako sa dagat habang masayang naglalaro ang iba sa dalampasigan habang ako naman ay nanatiling nakaupo sa biranda ng cottage na tinutuluyan namin ni Clyde.

Mataas pa ang init ng araw kaya medyo masakit pa sa balat ang sinag nito pero hindi alintana ng iba na mangitim at magka sunburn dahil enjoy na enjoy nila ang paglalaro. Pero ako,halos mamula na ang balat ko dahil sa init, kaya hindi ako nakisalo sa kanila. Mamaya na lang siguro kapag hindi na masakit sa balat ang sinag ng araw.

“Ganun na ba ka obvious dad?“nakangiti kong tanong sa kanya.

Umupo ito sa tabi ko at pasandal na ipinatong ang kamay harapan ng upuan.

“Halatang halata sweetie, dare to share the story kung paano kayo humantong sa ganito?”

Ngumiti akong muli saka muling ibinalik ang tingin sa dalamapasigan. Hindi ako nangiming ikinuwento kong paano at ano ang naging simula namin. Naikwento kong paano kami nag magsuntukan, magsipaan. And totally kung paano kami mag away sa simula. Pero syempre hindi ko naikwento ang dahilan kung bakit kami nag away sa una na he raped me. Ang tanging naikwento ko ay kung paano may muntikang namatay dahil sa selos nito kaya iyon ang idinahilan ko kaya nagalit ako sa kanya. And I also tell him how he chased me all the time, hatid sundo kahit inaangilan ko siya. At hanggang sa kung paano ko unti-unting naramdaman na may pagtingin na din ako sa kanya. At kung paano duon ko na din nakilala ang iba.

“Clyde is indeed look like your tito Clint sweetie. And also your papa. Kung sila ang nagmahal, ewan ko na lang dahil gaya ng kwento mo kay Clyde, ay handa silang pumatay kapag mahal na nila ang pinaguusapan.“nakangiting sabi ni Daddy na nakatingin din sa mga iba sa dalampasigan.

“Like father like son.“natawa ako sa sinabi ko. “Pero hindi ako nagmana kay papa, dahil sayo ako nagmana.”

“And who told you na sa daddy mo ka nagmana.“nagulat pa kami ni Daddy ng bigla na lang sumulpot sa kung saan ang papa.

“Where the hell you came from?“si daddy na halatang nagulat sa biglang pagsulpot ni papa.

Umupo si papa sa tabi ng daddy at inakbayan ito.

“Kanina pa ako dito and I heard everything. Pero hindi ko matatanggap na sinabi ng kaisa isa kong anak na hindi siya nagmana sa akin at sabihin sayo siya nagmana.”

“Si papa talaga. Syempre kapag si daddy kaharap ko sa kanya ako nagmana. At kapag ikaw naman syempre sayo diba. So kung dalawa kayong kaharap ko, sa inyo ako nagmana.“paliwanag ko dito.

Tumawa sila sa sinabi ko. Umakbay sa akin si Daddy at ipinahilig ang ulo ko sa balikat nito at siya naman sa balikat ni papa.

Wala na akong mahihiling pa sa dahil sila na magulang ko ay sapat na at si Clyde naman na boyfriend ko ay sapat sapat na. Ano pa ba ang dapat kung hilingin kong halos perfect na lahat sa buhay ko.

Lumipas pa ang mga sandali. Bumababa nadin ang araw, kaya nagpasya kaming makisalo sa iba na masayang naglalaro sa dalampasigan. As usual, volleyball na naman ang laro ng mga ito.

“Young before VS now. Ano guys, payag ba kayo?“si tito Brix ng makalapit kami sa mga ito.

Pumayag naman ang lahat.

Si Tito Brix, Tito Clent, si Papa, si Tito Lander, si tito Harold at si Tito Kartlon. Vs. Jacob, Clyde, Sunny, Bobby, Javier at Clark.

Kami naman ay nagsiupo sa gilid at panunuorin lang sila.

Nagsimula ang laro nila. Halos walang tulak kabigin sa mga ito. Matitikas parin kung maglaro sina papa at mga kaibigan niya. Magaling sila sa larong volleyball. Para lang old version nina Clyde ang mga ito. Kung gaano kahusay sina Clyde ay ganun din sila.

“Go sweetheart.“sigaw ni tita Summer.

“Go babe”sigaw naman ni daddy.

“Go Hon.“si tita Kristine panabay si tita Kylly.

Nagkatinginan kami nina Kelly at iba pa. Syempre nakigaya kami sa mga ito na i cheere sina Clyde.

“Go Love. Win this match.“sigaw ko.

“Go Hon.“si Kelly.

“Go guys. Beat them up.“sabay sabay naman na sigaw nina Azami, Monica at iba pa.

Ang lagay kanya sigaw namin ang namayani sa dalamapasigan. May mga ibang turista na din na nakipanuod sa magandang labang ng mga ito.

Napakasaya nilang pagmasdan. Ganadong ganado sila sa paglalaro at talagang siniseryuso nila. Hanggang sa napalibutan na kami ng mga taong naengganyong manuod dahil para na silang nanunuod ng totoong labanan sa Volleyball. Ewan ko lang dahil ang iba ay may pustahan na yata kung sino ang mananalo.

Nakatawag pansin ang galing nila. Kung paano magpabalik balik ang bola sa magkabilang kupunan. Hanggang sa umabot na sa 10-10 ang puntos ng bawat isa.

Nagpatuloy ang laro nila. Ang unang makapuntos ng 20 ay siya ang panalo. Sigaw kami ng sigaw to cheer them up. Nakisali na rin ang ibang turista. Nagkaroon tuloy ng live show ng wala sa oras.

Ng makapuntos na sila ng 15-14 ay tumawag ng time ups sina papa.

Syempre nilapitan namin ang mga ka team namin at inabutan ng mga tubig.

“We lead the scoreboard.“hinihingal pa na pagmamayabang ni Javier at kay Azami nakatingin.

Napailing ako. Kinausap ko na si Azami na kung maari ay iwasan niya si Javier or tell him that Jacob is the one he like para hindi na lumalim pa ang pagtingin ni Javier sa kanya. Pero hinayaan lang niya ito at sinabi sa akin na kung hindi si Jacob ang unang aamin ay hindi din siya aamin. Kaya na kay Jacob ang unang desisyon.

Ngumiti si Azami dito at inabutan niya ito ng tubig. Aabutan din sana niya ng tubig si Jacob pero naunang nag abot dito si Flare.

“Nice one guys. Itaob natin sina papa, kahit sa laro man lang na ito ay manalo tayo.“si Flare na napatingin sa gawi ng matatanda.

Suminyas ng suntok si tito Clent dahil narinig ang sinabi ng anak.

“Show what you got young kid.“hamon pa ng mga ito.

Suminyas pa ang mga ito ng 👉👊 bago sila muling bumalik sa mga pwesto nila.

“Pampabwenas love.“bago pa ako nakasagot ay mabilis na dinampian ako ng halik sa labi. Bigla tuloy nag init ang pisngi ko dahil alam kong nakita iyon ng karamihan.

“Behave Clyde.“bulong ko sa kanya.

Kumindat lang siya bago nagbalik sa mga kasama.

Nagpatuloy ang mga laro nila.

16-14

17-15

17-16

18-16

19-16

19-17

19-18

19-19

Parang walang katapusan ang pagsisigaw namin ng mga pangalan nila. Kahit ang mga nakikipanuod na ay ganun nadin. Nakisali na ng lahat sa sigawan. At kasabay ng kaba kung sino sa kanila ang mananalo. Sina Clyde ba o sina papa.

Napakasaya ng bawat isa. Parang walang katapusang kasiyahan at parang hindi na mawawala ang mga ngiti sa mga labi namin.

Huling serve na lang nina papa. Kung hindi na maibabalik ang bola sa kanila ay panalo na sila.

Bigla kaming natahimik lahat, hinihintay na tamaan ni papa ang bola. Isang puntos na lang ay panalo na sila.

Para pang naging slow motion ang galaw ni papa. Kasabay ng pagtaas ng kamay para ihagis ang bola paratamaan niya sa kabilang kamay. Pero sa paglapat ng bola sa mga kamay niya at pagtalbog nito duon palipad sa kabila ay kasabay ng isang nakakabinging putukan ng baril malapit lang sa kinaruruonan namin.

Nagkagulo ang mga tao at nataranta din kaming lahat. Agad na tinakbo kami ng mga ito palapit sa amin.

Kanya kanyang lapit sa mga taong mahal nila at mabilis na tumakbo para magtago sa kung saan.

Pero nagkahiwalay hiwalay na kami dahil sa maraming tao na ang nag sitakbuhan at humarang din sa mga dinadaanan namin.

“Zoey!“narinig ko pang sigaw ng papa, ng daddy at ni Clyde sa pangalan ko. Pero mas namayani ang mga tunog ng mga baril sa paligid.

Nagpilit akong makalapit sa kanila. Kahit makipagsiksikan na ako sa mga tao na pasalubong sa dinaraanan ko.

May ilan na ding turista ang tinamaan ng baril. Nakabulagta na sa buhanginan.

Napakabilis ng pangyayari. Hindi ko lubos maisip na ang sayang naranasan namin kanina ay mapapalitan ng takot.

Anong nangyayari sa paligid? Bakit biglang may mga nagpapaputok ng baril? Sino ang mga grupong nagpapalitan ng putok?

Napahiwalay ako sa mga kasama ko dahil napasama ako sa daloy ng mga taong hindi alam kung saan susuot para magtago.

Hanggang sa may kung sinong humawak sa akin. Nakamaskara ito ng itim. Itim din ang mga damit niya.

Agad akong kumilos para makawala dito. Mabilis na binigyan ko siya ng sipa kaya nabitawan ako.

Pero hindi lang siya nag iisa. Napakarami nila. Pinalibutan na nila ako at mabilis na nagapi.

Napansin ko din na hawak ng iba sina Clyde, Tita Kylly at marami pa sa kasamahan ko. Habang patuloy parin ang pagpapalitan ngputok ng magkabilang grupo.

“Clyde.”

“Zoey!“ganting sigaw nito.

“Aete tatakawanaide kudasai. Matawa watashitachi wa karera zen’in o koroshimasu.” Sabi ng may hawak sa akin. ( Huwag mo ng subukang lumaban sa amin. Dahil masasaktan ka lang.)

“Who the hell are you.“galit na tanong ko sa humawak za akin.

“Watashitachi wa anata o hitsuyō to shite iru dakedesu. Anata ga sorera o kizutsuketakunai nodeareba, yorokonde watashitachi to issho ni kite kudasai.”( sumama ka ng matiwasay sa amin kung ayaw mo silang mapahamak lahat.)

“Fuck you all.“galit na nagpumiglas ako. Pero hindi ako makapalag dahil natalian na ang kamay ko sa likuran ko.

Ngayon ko lang napagtanto. Sa sinabi nito, ako talaga ang pakay ng mga lalaking ito na nangahas na manggulo sa tahimik na resort.

“ Paano kong matuntun ka nila at tangayin ka nila palayo sa akin.“ Ang mga katagang binitawan ni Clyde bago pa kami makarating dito na bumalik sa alaala ko.

Ito ba ang sinasabi niya. Bakit hindi sumagi sa isip ko na ang lalim pala ng ibig sabihin ni Clyde sa mga iyon. At ang araw araw na pag papaalala sa akin nina daddy na mag ingat. Huwag lalabas ng walang kasama.

What the hell is happining? And who’s the hell who want to take me?

At ang grupong nagpapalitanng baril ay nakakasiguro na akong grupo ng papa iyon. Dahil hindi lingid sa kaalaman ko na anak siya ng kinikilalang pinuno ng isang grupo.

At bago pa muli akong makapagsalita ay tinakpan na nila ang ilong ko ng panyo hanggang sa mawalan na ako ng malay.

---

“Yamiro. Ika sete.” Nagpumiglas ako ng pilit akong hinihila papasok sa isang malaking bahay. Hindi ko lang alam kung saang lupalop ng pilipinas kami ngayon. Nagising na lang ako kanina ng may kung sinong humawak sa akin para buhatin sana pababa ng sasakyan kung hindi ako nagising.

“Let me go, asshole.“sigaw ko at pilit na kumakawa sa dalawang lalaking may hawak sa akin. May tatlo pang lalaki na nakasunod sa kanila at may dalawa naman sa harapan na nauna sa amin. May hawak ang mga itong baril at may mga katana sa likuran. Kung sa hitsura ng mga ito ko titignan ay mga hapon ang mga ito at isa naring patunay ang mga nakasukbit na katana sa mga likuran nila.

“Damare.“sigaw na sagot ng isa sa lalaking nauna sa amin. ( shut up.)

“Anata ga damare.“ganting sagot ko dito.

Galit na bumaling ito sa akin. At sinabi na kung hindi lang sa sinabi ng boss nila na wag akong saktan ay kanina pa niya ako sinuntok para matahimik na ako.

At pakialam ko sa boss nila. Sino ba ang pinuno ng mga ito at bakit ako kinidnap ng mga ito. Bigla ko tuloy naalala ang mga kasama ko. Anong nangyari sa kanila. Si Clyde, si Azami, sina Kelly, Monica at iba pa. Ang papa at ang daddy? Nasa maayos lang ba ang kalagayan nila?

Hindi man lang ako nakapalad kaninang nagkakagulo na dahil sa dami na ng mga inosenteng tao ang nadamay dahil sa labanan ng dalawang grupo. At nalaman ko na ang isang grupo ay ang lihim na nagbabantay sa akin na tauhan ng papa. Hindi ko pa siguro malalaman na may nagbabanta na sa buhay ko kung hindi nagkagulo kanina at protektahan ako ng mga tauhan ng papa. Pero sadyang marami ang tauhan ng kung sino mang baliw na nagpakidnap sa akin at hindi kinaya ng mga nagbabantay sa akin na ipagtanggol ako.

Hindi din ako nakalaban ng maayos dahil sa pagkabigla at sa pag aalala sa kaligtasan ng mga kaibigan ko. Lalo na si Clyde na hawak na kanina ng isa sa mga ito. At ang pagbantaan na kung lalaban ako ay mapapahamak silang lahat.

Pero nasaan si Clyde. Iniwan ba siya ng mga ito at ako lang ang dinala. Siguro nga dahil walang Clyde kanina sa sasakyan ng magising ako.

“Fuck you,let me go bastard.“muling sigaw ko at nagpupumiglas sa mga ito.

Wala silang pinakinggan sa mga pagmumura ko. Patuloy parin sila sa paglalakad papasok sa malaking bahay. Mahigpit na nakahawak ang dalawa sa akin habang may patulak na iginigiya ako papasok.

Nabungaran namin ang ilan pang tauhan sa loob ng tuluyan kaming makapasok.

“Your here Zoey-chan.“napatingala ako mismo sa pangalawang palapag kung saan nagmula ang boses.

Sino naman ang hapon na ito. At sa pustura sigurado akong ito ang nag utos sa mga lalaking ito na tangayin ako.

“Fuck you. Who the hell are you Jerk.“galit na galit na sigaw ko dito. Nanggagalaiti ako sa galit. Pilit na kinakalas ang pagkakatali sa kamay ko.

Gusto kong sugurin ito at bigyang ng suntok o di kaya naman kunin ang isang katana ng mga tauhan niya at hiwain ang buong katawan ng gagong ito.

Pero hindi ko magawa. Mahigpit ang pagkakatali sa akin. At ang pagkakahawak ng dalawang lalaki sa akin.

“Hikōki o junbi suru, watashitachiha dekirudakehayaku Nihon ni modoru hitsuyō ga arimasu.“utos nito sa kasamahan. “ Ihanda niyo ang private plane. Aalis na tayo ngayon din. “

Nanlaki ang mga mata kong napatingim dito. Nakangiti lang ito na nakatingin sa akin.

No! Hindi pwede. Hindi ako makakapayag. Kailangan kong gumawa ng paraan.

---

@Y

uChenXi

#29: Clyde

“Clyde.”

“Zoey.“ganting sigaw ko ng makita kong hawak na ng mga lalaking nakaitim si Zoey.

Damn! Hindi ko mapigilan ang mapamura. Marami sa amin ang hawak na mga sumugod sa amin. Sina papa, daddy, at iba pa ay nakikipagpalitan na din ng putuk ng baril sa mga hapon na gustong tumangay sa kanya.

Kaya naman pala may kanya kanyang dala na backpack ang mga ito kahit saan man kami magpunta sa resort ay may mga laman mga baril duon.

Nakahanda sila kung sakali man magkagulo. Gaya ngayon. Pero sadyang marami ang mga taong gustong kumuha kay Zoey. At talagang pinaghandaan ang pag atake sa amin ng hindi nakahanda. Kung saan nalingat ang lahat at nagsasaya kami.

Kapansin pansin din na may ibang grupo na nakipagpalitan ng putok ng baril sa grupo ng gustong tumangay kay Zoey. Mga tauhan sa resort. At malamang mga tauhan iyon ni Warren.

Nalaman kasi namin na siya ang may ari ng buong resort kwento na din ni Zoey sa akin minsan. Simula kasi ng insidente sa casino nito ay nagpilit na itong mapalapit kay Zoey, dahilan para mag umigting ang galit ko sa lalaki dahil hindi niya itinatago ang malaking pagkagusto kay Zoey.

Dahil sadyang palakaibigan si Zoey ay simula ng magkakilala kilala kami ay palagi na itong nagpaparamdam sa kanya sa tuwing nalilingat ako.

Kinumprunta ko na ito minsan na kung hindi siya titigil ay siguradong may bagay na hindi niya magugustuhang mangyari. Pero hindi ito natakot. Bagkus ang sabi niya ay kung si Zoey mismo ang magsasabing lalayo siya ay gagawin niya.

Nagpatuloy ang pagdami ng tauhan nito na tumulong sa pakikipagpalitang ng putok ng baril sa mga ito.

Pero hindi iyon ang nasa isip ko ngayon dahil hawak na ng mga hapon si Zoey. Pinalibutan na siya ng mga iyon. Hanggang sa tuluyan na nila siyang tangayin.

Mabilis na kumilos ang mga ito para tumakas. Ang bibilis ng mga galaw nila. At halatang bihasa sa galawang ninja.

Napasigaw ako at nanlulumong napaluhod sa buhanginan ganun din sina tito Bryant at tito Zyrel na halatang disappointed dahil wala silang nagawa para iligtas si Zoey sa pagtangay ng mga ito sa kanya.

“No! Bryant do something. Do something.“paulit ulit na sabi ni tito Zyrel at naghihisterical na dahil sa nangyari. “Do something Bryant,”

Dinaluhan ni daddy si tito Zyrel at pilit na pinatayo sa buhanginan.

Habang ang tito Bryant at ang papa ay kinausap ang mga natirang tauhan. Nag utos na ipakalat pa ang iba nilang kasama sa mga pier, airport o sa ibat ibang check point na malapit sa lugar. Dahil nakakasigurado ito na nasa malapit lang dinala ng kung sino man si Zoey.

At tama din ang hinala ko. Mga tauhan nga ni Warren ang iba na nakipaglaban sa mga hapon. Lumapit ito sa amin.

“Nagpakalat na din ako sa ibat ibang parte ng lugar malapit sa resort. Huwag kayong mag alala dahil tutulong ako sa paghahanap kay Zoey.”

Napatingin si tito Bryant dito. Inaarok kung gaano katotoo ang sinabi niya.

“Hindi ka na dapat makialam dito.“singhal ko dito.

“Stop it Clyde.“si papa. “Hindi mo kailangang makipagtaasan ng pride sa ngayon. Ang mahalaga ay malaman ang kinaruruonan ni Zoey.” Sabi nito na halata ang pagkainis ko kay Warren.

Matalim na tinapunan ko ng tingin si Warren pero hindi ko na kinuntra pa ang sinabi ni papa.

“Pasinaya na at nadala pa namin dito ang gulo ng pamilya namin. Pero saka na ako hihingi ng sorry ng maayos kapag nahanap na ng tuluyan ang anak ko. At kung makakatulong kat ipagpapasalamat ko na din iyon.“seryusong sabi ni tito Bryant dito.

Hindi na ako umimik pa para umangal. Nakipagtulungan na din ako sa mga ito. Saka na ako makikipagtigasan dito kapag sigurado ng ligtas si Zoey.

Pinag utos na ni Warren sa mga tauhan na dalhin sa hospital ang mga nasugatan. Habang may kinakausap pa ito sa cellphone.

“Dad, we need back up. “Narinig ko pang sabi nito sa kausap. “One of my friend was kidnap at my place. And I need to use your connection to check all of vehicle who enter here in Phillipines. Public vehicle man o mapa private. Yes, dad… and tell them na i check na rin ang mga paalis na sasakyan papadagat man o mapahimpapawid.”

“If ever that there will be a private plane na lumipad sa mga oras na ito tell them that they don’t need to hesitate to blow them up.”

“Are you crazy?“sabad ko ng marinig ko ang huling sinabi niya. “Damn you! Hindi mo ba naisip na baka lulan na si Zoey ng mga iyon pag nagkataon?” Galit na sigaw ko dito.

“Don’t worry Clyde, dahil ipinakalat at ipinabalita ko na sa lahat ng Tv station ang nangyari dito. At alam kung hindi sa mga oras na ito, napapanuod na sa buong mundo na pinaghahanap natin sila. Kaya nakakasigurado akong, hindi nila itataya ang sariling buhay kung mangahas man silang tumakas gamit ang mga pribadong sasakyang panghimpapawid.” Buong kumpyansang sagot nito sa akin at muling binalingan ang kausap.

“Yes papa, isa sa mga kaibigan ng kaibigan kong nakidnap. Yes, I will count on you papa. Bye.”

“Siguraduhin mo lang na walang mangyayaring masama kay Zoey, dahil oras na mangyari iyon, i will kill you.“banta ko dito.

“Hindi ko balak ipahamak si Zoey, kaya alisin mo sa utak mo na may mangyayaring masama sa kanya. Dahil hindi ko pinangarap na masaktan siya.“seryusong nakipagsukatan ito ng tingin sa akin.

“We need to track if where Zoey is.“si Tito Bryant ng lumapit sa amin matapos kausapin ang mga tauhan.

“How tito?” si Azami.

“Napansin niyo bang suot niya ang hikaw sa kaliwang tainga niya?“tanong nito. “Kung nakasuot sakanya iyon malalaman natin kung nasaan siya.”

Ang sinasabi nitong hikaw ay minsan ko lang napansin. Kung hindi ko pa siya hinahalikan sa tainga ay hindi ko iyon mapapansin. Maliit iyon at kasing kulay lang ng tainga nito kaya kung hindi mo hahawakan ay hindi iyon halata. Kung ganun ay GPS iyon. Mabuti na lang at hindi ako nangahas nuon na tanggalin iyon sa tuwing nasasagi iyon ng dila ko.

“Yes tito. Lets go, we need to find him now.“agad kung tinungo ang loob ng cottage namin para kunin duon ang laptop ko.

Nakigaya nadin sina Bobby at sabay sabay naming buksan ang trace ng GPS kay Zoey.

“Master, hindi mabasa ng computer ko ang GPS ni Zoey.“si Bobby. Pero patuloy ito sa pagbukas niyon.

Napamura ako dahil ganun din ako. Walang tracker na lumalabas mula sa GPS nito. Pero tama naman ang code na ibinigay ni tito Bryant. But someone blocked the code.

Paulit ulit ko iyong ginawa. Halos mangalay na ang mga kamay ko sa kapipindot ng keyboard at wala parin. Sa tuwing nabubuksan ko iyon ay may kung anong humaharang duon at bumabalik ako sa simula.

“Ako na ang bahala master.“si Sunny at pinalitan ako sa harapan ng laptop ko.

Bihasang pumipindot ang mga kamay niya sa keyboard. Ang bilis ng mga daliri niya at sanay na sanay sa gawaing iyon.

He is the one of the best hacker. Because he easily break the code or pasword sa mga gusto nitong i hack na account or something na confedincial.

Nakipagtagisan ito sa kung sino man ang pumipigil na matrack namin kung nasaan si Zoey.

“Nasa remoted area siya Master. At pinipigilan ng pagpasok ng code dito.“sabi nito habang pumipindot parin sa keyboard at walang kakurapkurap na nakatingin sa monitor. Trying his best para matalo ang blocker ng GPS nito.

“How long it takes Sunny?“tanong ko dito.

“It takes an hour para ma break ko ang password ng area master. Pero gagawin ko ang lahat para hindi aabot ng ganun katagal.“sagot nito.

Halos lahat kami ay nakatingin sa monitor ng laptop at gaya ni Sunny na halos hindi na kumukurap ay ganun din kami.

Habang ang iba ay nakitulong na din sa labas sa mga taong nadamay at nasugatan dahil sa engkwentro sa dalawang grupo.

Napakasaklap man ang nangyari dahil madaming inosente ang nadamay ay wala na kaming ibang magagawa kundi tulungan ang mga ito na ipagamot at sagutin ang mga kakailanganin nila.

Nakitulong na din naman si Warrwn dahil siya daw ang may ari ng resort ay responsibilidan din niya ang mga iyon.

Lumipas pa ang kalahating oras. Napahiyaw si Sunny sa galak dahil nagtagumpay ito sa pagbasag ng password ng remoted area na kung nasaan dinala si Zoey. And then the GPS came out, lugar na hindi naman kalayuan sa resort.

Agad kaming kumilos. Tinawagan ni tito Bryant ang ibang tauhan to gather them all at sabay sabay na puntahan si Zoey. Ganun din ang ginawa ko, I call some of my people at MC and tell that they need to gather them at ibinigay sa mga ito ang address kung nasaan si Zoey. Kung mauuna sila ay sinabi kong maghintay sila.

And also Warren do the same thing. Gather all of his man.

At ng makapaghanda na ay sabay sabay naming tinungo ang kinaruruonan ni Zoey.

---

Zoey:

“

Fuck!.“galit na ibinato ng lalaki ang hawak na baso nito na may lamang alak. Napag alaman ko ding Haikusi ang pangalan nito dahil sa kausap kanina. Ito ang pinuno ng mga lalaking dumukot sa akin. Siya narin ang nagsabi kung bakit niya ako pinadukot. Dahil nagmatigas daw sina papa at daddy na makilala ko para mapalapit sa kanya.

At sino ang baliw na papayag na mapalapit sa isang ito.

Hindi ko man mapigilang ang balutan ng takot ay hindi ko din maiwasan ang makahinga ng maluwang ng malaman kong hindi kami makakalis sa lugar na ito dahil ibinalita mismo sa TV ang pagkawala ko. Hindi ko alam kung sino ang taong makapangyarihan na nag utos at gawing laman ng buong stasyon ng telibisyon ang pagkakakidnap sa akin ay naging malaking tulong nadin iyon.

Ibinalita din mismo na kung may mga palipag na pribadong eroplano ay papabagsakin ng kung sino man nagpakalat ng pagkawala ko.

“Hirogete, dare mo watashi no basho ni hairu koto ga dekinai yō ni suru.“utos nito sa mga tauhan. ( Fuck! Maghanda kayo. Ipakalat mo sa paligid ang mga kasama mo.)

“Anata wa anata ga keikaku shite iru koto ni seikō shinaideshou.” Sabad ko dahilan para mabaling ang tingin niya sa akin. ( hindi ka magtatagumpay sa mga binabalak mo.)

Ngumisi ito na lumapit sa akin at hinawakan ako baba.

Iniwas ko ang mukha ko pero muli niya iyong hinuli at sa pagkakataong ito, inipit niya ang dalawang pisngi ko gamit lang ang isang kamay nito.

Gusto ko man ulit umiwas pero maghigpit ang pagkakahawak niya sa mukha ko. Saka mabilis na hinalikan sa labi.

“Gago!“sigaw ko dito kahit hindi niya alam ang salitang iyon. Pilit na nagpakawala ako ng dura at dinuraan siya sa mukha. Kung makakawala lang ako, sisiguraduhin kung madudurog ang mga labi nito.

“Fuck you.“malakas na binitawan ako kaya nakaramdam ako ng sakit sa magkabilang pisngi ko. Pinunasan ang mukha niya gamit ng saliring mga palad.

“Fuck you too.”

Galit na itong tumingin muli sa akin at binigyan ng malakas na samplas sa kaliwang pisngi.

Damn him! Oras na makawala ako sa pagkakagapos ko, sisiguraduhin kong hihiwalay ang mga kamay nito sa katawan nito.

Mahigpit na hinawakan ako sa kamay at hinila patungo sa kama. Malakas na ibinalibag niya ako pahiga duon.

“I do not have any plan to take you now but the way you fought me back, i will punish you.“galit na sabi nito.

Binalingan ang mga tauhan na lumabas at magbantay sa labas ng kwarto.

Damn! What he is planning to do.

Duon ko lang napagtanto ang ibig nitong sabihin ng simulan nitong kalasin ang sinturon nito at buksan ang zipper ng pantalon. Saka ako binalingan.

No! Nagpumiglas ako ng tangkain na niyang alisin at hilain pababa ang suot kong beach short. Pilit na pinagsalikop ko ang mga paa ko para lang hindi niya iyon matanggal.

Shit. Hindi ako makakapayag sa gusto niyang mangyari. Pero paano ako makakapanlaban kung nakatali ang mga kamay ko. Ang paa ko naman ay malakas na hawak niya at pinaghihiwalay ang pagkakasalikop ng mga iyon.

“Damn you bastard. Damn you. Fuck. Fuck.“paulit ulit na mura ko ng pilit niya akong hinuhubaran. Nagpumiglas ako. Ginawa ko ang lahat para mahirapan siyang tanggalin iyon.

Pero dahil sa inis na niya siguro sa akin he punch me in my stomach dahilan para manghina ang depensa ko.

Unti unting nawalan ng lakas ang katawan ko dahil sumidhi ang sakit na bumalot sa akin.

No! Sa loob loob ko ng tuluyan na niyang naibaba ang short kasama ng panloob ko.

Nakangising tumingin ito sa may ginta ng hita ko. Damn him.

Nakaramdam ako ng pandidiri ng tuluyan na niyang hawakan ang akin at nilaro laro iyon. Niyuko at isinubo ako ng buong buo.

“Uhmp. Stop. Bastard.“galit na sigaw ko dito at pilit na umiiwas pero hindi iyon pinakawalan ng bibig niya. Parang hinihila nito ang kaluluwa ko sa paraan ng pagsipsip niya duon at parang uhaw na uhaw sa katas. “Ahhh! Fuck you. Stop it. Stop it.“sigaw ako ng sigaw. Nandidiri ako sa ginagawa niya. Hindi ko lubos maisip na may ibang bibig ang aangkin sa akin maliban kay Clyde.

No! Clyde. Help me. Sigaw ng utak ko.

Pinagsawa nito ang sarili na magtaas baba sa akin. Hanggang sa baliktarin niya ako at pinadapa sa kama.

“No! Damn you bastard.“muli kung mura dito. Ng paghiwalayin ang pisngi sa likod ko.

“Even in this part of your body is beautifull Zoey-kun.“sabi nito.

“Ah. Damn you. Damn you. Stop.“hindi ko na mapigilan ang paulit ulit na sigaw dito ng simulan niyang dilaan ang bakuna ng butas ko. At pilit na nagsusumiksik na makapasok ang dila nito sa akin.

“Fuck! Stop. Yameru. Yameru.”

“Your so sweet Zoey-kun. Uhm. Uhm.“sabi nito sabay ungol habang patuloy ito sa ginagawa.

No! Please. No! Help me.

Ngayon lang ako nakaramdam ng panghihina at nawawalan na ng pag asa na makawala dahil wala akong magawa sa panghahalay nito.

“Mmm. Your so wet down there. Uhm.“sabi nito saka pumuwesto na ito sa likuran ko.

Nakaramdam ako ng takot ng maramdaman ko ang pagtapat ng dulo ng pagkalalaki niya sa bakuna ng butas ko.

Tumulo na ang luha ko. Nanghina na ako ng tuluyan. Wala na akong kawala sa gusto nitong mangyari. Mariin ko na lang na ipinikit ang mga mata ko at hinintay ang pagpasok nito.

Naramdaman ko na ang dulo ng kanya na unti unting pumapasok sa akin pero kasabay nun ang marinig namin ang sabay sabay na putukan ng baril sa labas.

“Yuko.“tarantang umalis ito sa likuran ko at inayos ang pantalon nito.

Nakaramdam ako ng pag asa. Pilit na tumihaya ako ay pinilit na umupo.

Pumasok na ang mga tauhan nito at ipinag bigay alam dito na natuntun sila ng mga kasama ko.

Sumigaw ito sa galit at inutusan na bihisan ako ng isa sa mga tauhan niya. At igapos ng mabuti at ilagay sa upuan sa gilid.

Nag utos na din na ipakalat lahat ng tauhan nito. Gawin ang lahat to defeat them. Naiwan si Haikusi sa silid kasama ko at apat na tauhan. Ang iba ay sumugod at nakipagpalitan ng putok ng baril sa labas.

“I will kill them all Zoey-kun. I won’t allow them to take you.“galit na tumingin ito sa gawi ko. “I will make you mine either you like it or not.”

“Fuck off!.“tanging sagot ko sa kanya at nakipagpalitan ng masamang tingin sa kanya.

Dahil sa kamunura ko sa kanya ay inutusan ang isa na takpan ang bibig ko.

Nagpatuloy lang ang mga putukan sa labas. Habang hindi mapakali si Haikusi at pabalik balik ng lakad.

Be safe guys. Dad. Papa. Clyde. Be safe.

Mga katagang tumatakbo sa isipan ko ng mga sandaling iyon.

Hanggang sa pabalibag na nabuksan ang pinto sa silid na kinaruruonan ko.

“Clyde. Warren.”

---

@YuChenXi

#30: Warren

Simula ng makilala ko si Zoey ay siya na ang laging laman ng isip ko. At dumating na ang puntong siya na rin ang itinitibok ng puso ko.

Sa una ay hindi ko pinansin ang nararamdaman ko para sa kanya pero hindi na siya mawala sa isip ko mula ng maglaban kami sa shooting. He is beautifull. Yes, he has a real beauty and a talented one.

Kaya lihim ko siyang sinusundan sa tuwing hindi niya kasama si Clyde. Hindi ko mapigilang mainggit kay Clyde dahil iti ang unang nakilala ni Zoey. What if ako ang unang nakilala ni Zoey at hindi si Clyde. May pag asa kayang sa akin siya umibig at hindi sa kanya?

May time na din ng dumating ako sa puntong gusto kong ipadukot si Zoey para lang mapa sa akin siya. Pero hindi ko din naman magawa dahil alam kong kakamuhian lang niya ako kaysa mahalin kapag ginawa ko iyon .

Pinilit ko na lang na mapalapit sa kanya. At hindi naman ako nabigo dahil nakakalapit ako sa kanya, nakakausap. Kahit alam kong naiinis si Clyde sa tuwing nakikita akong kasama siya. Sa tuwing kinakausap ko siya. Pero wala akong pakialam sa kanya. Ang mahalaga ay ang sasabihin lang ni Zoey. Kung hindi siya ang magpalayas sa akin ay hinding hindi ako lalayo sa kanya.

Kung walang balak si Clyde na pakasalan siya ay maghihintay ako ng pagkakataon at ako mismo ang magpapakasal sa kanya. Gagawa ako ng paraan para mabaling ang nararamdaman niya sa akin.

Pero ang hindi ko inaasahang mangyari ay ang masaksihan mismo ng mga mata ko kung paano siya makuha ng mga kalalakihan at tangangin. Hindi lang pala ako ang may nais na dukutin siya. Dahil may iba pang may gusto na mas may maitim na balak sa kanya.

Nalaman ko mula kay Azami ng tanungin ko iti kung sino ang posebleng kumuha sa kanya. At sabi niya ay isa sa malakas na grupo sa Japan ang nasa likod ng pandudukot sa kanya. Halos baliktarin ko ang buong pilipinas para lang hanapin siya. Para lang mailigtas siya.

Nagtalaga na din ako ng magbabantay sa bawat eroplanong palipad. Mga barkong palayag and also a private plane. Ipinalibot ko ang mga tauhan ko at ginamit ko na din ang mga tauhan ng papa ko para lang makasigurado ako na walang kahit na sasakyan na makakalabas sa pilipinas ng hindi iyon masusuri at matitignan ang bawat pasahero. Mapahimpapawid man o mapadagat. Ipinag utos ko sa kanila na kung may magreklamo sa panghahalughog nila sa bawat paalis,that they don’t need to hesitate to blast them up. At kung may makita silang palipad na private plane na hindi nila nasusuri ay pataan iyon ng launcher at pabagsakin sa lupa.

Nakipagtulungan din ako kina Clyde para lang makasigurado ako na malalaman ko agad kung nasaan siya kapag nalaman na nila ang kinaroroonan niya. Kahit ayaw ni Clyde ay pumayag ang mga magulang ni Zoey na tumulong ako sa kanila. At hindi naman nabigo ang mga ito. They track where Zoey is.

Hindi na kami nag sayang ng oras at agad na tinunton kung nasaan siya.

At duon ko nalaman na isa din palang anak ng kinikilalang malakas na grupo sa Japan ang papa ni Zoey dahil sa dami ng mga hapon na tauhan ng mga ito. Inipon ko din ang mga tauhan ko at ganun din si Clyde na tauhan niya sa pina mamahalaang MC na kilala din sa Pilipinas.

Naisumpa ko din sa sarili ko na kung may nangyaring masama sa kanya ay hinding hindi ako mag aalangan na burahin sa mundo ang bawat taong sangkot sa pandudukot sa kanya. At kung sino man ang mga taong nahawakan siya ngayon ay sisiguraduhin kong tanggal ang mga kamay nila.

We arrived at the place where Zoey is. Sinalubong agad kami ng mga putok ng ibat ibang uri ng baril. Nakipag palitan kami ng putok sa mga ito. Hindi na namin alintana kung may mga ilan ng nalagas sa amin. Ang mahalaga ay mailigtas si Zoey sa mga ito.

Napansin kong nakapuslit si Clyde sa papasok sa loob ng walang kahirap hirap. Gumawa rin ako ng paraan para makasunod dito. Nagtagumpay naman ako. Nakapasok ako sa loob ng walang nakapansin sa akin.

Kunot nuo naman tumingin sa akin si Clyde ng mapansin ako. Galit man siya sa akin dahil hindi ko itinatago ang pagkagusto ko kay Zoey ay wala akong pakialam.

Inilabas ko ang sumpit sa dala kong backbag. At bawat makita kong mga kalaban ay pinapatamaan ko sila. Walang kahirap hirap na napatulog ko ang ilan sa mga ito sa loob habang si Clyde naman ay dahan dahang lumalapit sa mga ito at pinipilipit ang leeg kung sigurado na siyang kaya na niyang gawin iyon.

Agad maming nakarating sa ikatlong palapag ng wala ng kahirap hirap dahil natuon ang pansin ng karamihan sa labas.

Isa isa naming binuksan ang bawat pintuan duon hanggang sa mabuksan namin mismo ang silid kung nasaan si Zoey na ngayon ay nakagapos at hawak ito ng isang lalaki.

“Clyde. Warren.” Sambit niya sa pangalan namin na halos hindi namin marinig dahil nakatakip ang bibig niya.

“Like what I planned.“narinig naming sabi ng isang lalaki na nakaupo malapit kay Zoey na may tatlo pang tauhan sa tabi.

“Zoey.“lalapit na sana si Clyde sa kanya ng pinigilan ko ito. “Bitiwan mo ako gago.” Angil niya sa akin at iwinaksi ang kamay kong pumigil sa braso niya.

“Hindi mo ba nakikita na kung nagkamali ka ng kilos ay maaring mapahamak si Zoey. At baka sa kapabayaan mo mawala pa ng tuluyan ang taong mahal mo.“galit na singhal ko naman sa kanya. “At iyan ang hindi ko papayagan. Dahil sisiguraduhin ko pang maagaw ko siya sayo.”

Kung wala lang sigurong takip sa bibig ni Zoey, malamang sinita na niya kami pareho sa paraan ng tingin niya sa aming dalawa.

Nanggigil siya sa galit sa akin at pati narin sa mga lalaking may hawak kay Zoey. Gustong gusto man ding daluhan na siya ngayon pero mas pinili kong magmasid muna.

“Even if I don’t understand what you are talking about now, I suspected that you don’t like each other. Am I right.” Tatawa tawa namang sabad ng isa. At ito marahil ang pinuno dahil kampanting nakaupo lang ito.

“Hindi ito ang oras para magtalo tayo Alcaide.“sabi ko dito. “Subukan nating pabagsakin ang mga tauhan ng gagong ito.”

“Hindi ko kailangan ng tulong mo. Kaya kung iligtas si Zoey ng ako lang.”

Gusto ko man ulit sagutin din ito ng pabalang ay nagpigil na lang ako. Kung hindi ito makikipagtulungan ay ako gagawa nadin ako mismo ng paraan.

““Put your guns down.“utos nito sa amin. At sinabi na kapag hindi namin ito susundin ay hindi siya magdadalawang isip na pasabugin ang ulo ni Zoey.

Kaya wala kaming nagawa kundi bitawan ang mga hawak namin.

Inutusan ng lalaki ang ibang tauhan na sugurin kami ni Clyde kaya kahit ayaw niyang mapasandal sa likod ko ay hindi na din ito tumigil. May hawak ang mga ito na katana.

Damn it. Kung hindi kami makakaiwas sa mga ito siguradong hiwahiwalay ang katawan naming dalawa.

Nagsimula na nila kaming sugurin kaya wala kaming nagawa kundi umiwas sa mga ito. Halos matamaan na kami ng katana kung hindi kami magaling umiwas. Pero ng magkaroon kami ng pagkakataon ay mabilis naming pinagtuunan ang mga katana na nakasabit sa pader at kumuha kami para makasabay sa mga ito. Nahirapan kami sa tatlo dahil sadyang magaling ang move nila sa laban. Kaya siguro ang mga ito ang naiwan sa tabi ng pinuno nila dahil magaling ang mga ito kumpara sa iba.

Halos maubos ang lakas namin ni Clyde ng tuluyan na naming matalo ang tatlo. Ngayon ang pinuno at ang lalaking nakahawak na lang kay Zoey ang natitira.

I need to do something to lure this damn bastard who kidnap my love one. Pagbabayarin ko siya sa pagkuha kay Zoey.

Mabilis na kinuha kong muli ang sumpit sa bulsa ko na naitago ko kanina at pinatamaan ang lalaking may hawak kay Zoey. At nagtagumpay naman ako. Nabitawan niya si Zoey at mabilis na kumilos naman si Clyde para daluhan siya.

Sinunod kong tamaan sana ng sumpit ang lalaki pero hindi lubos ako makapaniwala dahil nahuli niya mismo ang sumpit at inipit lang niya sa dalawang daliri nito. At ekspertong itinira niya iyon pabalik sa akin. Naiwasan ko naman iyon.

Damn! Who is this man. Bihira lang ang taong makakahuli ng sumpit kung hindi din bihasa sa larangang ito. And a split of second he return it back to shoot me.

Mabilis na kumilos ang lalaki na hindi ko napansin na may hawak pala itong baril at agad na itinutok iyon kay Clyde.

Isang tunog ng baril ang pumailanlan sa loob ng silid. Hindi ko masyadong nakita ang nangyari pero sigurado akong tinamaan si Clyde.

“Fuck!.“narinig kung napamura ito. Napatingin ako sa mga ito na ngayon ay kalong na niya si Zoey pero umaagos na ng dugo sa balikat ngayon ni Clyde.

Hindi na ako nag isip pa. Bago pa muling makalabit ng lalaki ang baril ay sinugod ko na ito at sinipa ang kamay niyang may hawak na baril. Nabitawan nga niya iyon pero agad naman na nakabawi at sumugod ito sa akin.

Damn it! Napamura naman ako ng maramdaman ko kung gaano kabigat ang kamao nito na dumapo sa braso ko ng nasangga ko ang suntok niya.

Mabilis na sunod sunod ang ginawa niyang pagsugod sa akin. Ni hindi ako makahabol sa pagsangga dito. Hanggang sa tuluyan akong bumagsak sa sahig.

“Your not worth for my strenght asshole.” Mahinahon pero may galit sa bawat katagang binitawan nito.

Sa akin nakatuon ang pansin niya kaya hindi niya napansin si Clyde na pasugod sa kanya na hindi na pinansin ang tama niya sa balikat. Pero agad itong nakaiwas.

Ganun din si Zoey na ngayon ay nakawala nasa pagkakagapos ng mga kamay niya. Pero sadyang mabilis kumilos ang isang ito.

Nakasabay man sa kilos ng lalaki si Zoey pero halos walang tumama sa suntok niya. Kahit sabayan na rin ito ni Clyde ay wala parin.

Kaya ako mabilis na tumayo at dinaluhan silang dalawa. Kahit papaano humina ang depensa niya ng tatlo na kaming iniiwasan niya

Hindi man kami makatama ni Clyde dito ay si Zoey ang gumagawa dahil siya lang ang nakakasabay sa bilis ng isang ito.

Kahit wala sa tamang oras ang hangaan ko siya ay nadagdagan ang paghanga ko sa kanya dahil sa nakikita kung gaano siya kagaling sa labanan. Ngayon ko lang ito nakita sa malapitan sa totoong laban.

“Fuck!“malakas na napamura ang lalaki ng tamaan ni Zoey ito ng isang sipa sa tagiliran at napaatras siya dahil duon.

“Are you ok?“tanong niya sa amin ni Clyde. Tango lang ang naging sagot namin.

Muli naming sinugod ito ng sabay sabay at pinaulanan ng mga suntok. Hindi na nito naiiwasan ang ilan sa mga suntok namin. Kahit nakakatama din ito sa amin ay mas lamang kami kaysa dito.

Sa huling suntok na binitawan ni Clyde dito at tumama iyon sa mukha niya. Napaatras ito at halatang nahilo.

Pero hindi nagtagal ay ngumiti ito hanggang sa naging tawa. Pareho kaming nalito sa pagtawa nito. Kaya hindi namin agad napansin ang mabilis na pag pulot niya ng baril sa paanan niya at mabilis na itinutok sa isa sa amin at pinaputok iyon.

Si Zoey ang tatamaan kung hindi iyon sinalo ni Clyde at iharang sa sarili. Sa balikat na naman niya ito tumama.

“No!.“malakas ang naging sigaw ni Zoey dahil duon. Pero nakita kong may umagos na dugo mula sa ulo ni Zoey. Nadaplisan ito ng sumaplot ang bala sa balikat ni Clyde.

“Damn you!” Biglang nag init ang katawan ko sa galit dahil duon. Hindi ko mapigilan ang magalit ng makita kong may umaagos ng dugo sa ulo ni Zoey.

Hindi na ako nakapag isip pa ng mabuti at agad ko siyang sinugod. At dahil sa kapangahasan ko ay ako ang binalingan nito at pinaputukan ng baril.

Damn! Napaigik ako. Nanghihina akong bumagsak ng maramdaman ko ang sakit sa may tiyan ko na duon tumama ang bala na ngayon ay dinadaluyan na ng masaganang dugo.

“Warren.“sigaw ni Zoey. Pero hindi naman maiwan si Clyde na ngayon ay pareho ko ng nanghihina.

Fuck. Fuck. Mura ko sa loob loob ko. Bakit ba hindi ako nag isip na may hawak itong baril at maaring tamaan din ako. Hindi ko inisip na mas mahihirapan kami at mas lalong mapahamak si Zoey sa ginawa ko.

Tumawa ang lalaki ng malakas. Saka muling pinaputukan ako sa katawan. Wala na. Hindi ko na maililigtas si Zoey sa kamay nito.

Hindi na naging malinawa ang lahat sa akin. Ng muli itong nagpaputok ng baril pero hindi na sa akin.

“Claaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaayde.” isang malakas na sigaw mula kay Zoey ang huli kong narinig. Sigaw ng naghihinagpis. Gusto ko man aluhin ito pero mas nauna akong bumagsak kaysa dito. Isa na namang putok ng baril.

“Aaaaaaaaaaahhhhhhhhhh.“isa pang sigaw mula kay Zoey hanggang sa unti unti ng binalot ng kadiliman ang kamalayan ko at tuluyan na akong mawalan ng malay.

---

@Y

uChenXi

#31: Zoey

“Claaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaayyyyde.” Isang mahaba at malakas na sigaw ang pinakawalan ko ng makita kong tuluyan ng lumungayngay ang ulo nito sa mga braso ko.

“Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah.” Muli kong sigaw. Halos lumabas na lahat ng ugat sa leeg ko at mamaos ang boses ko sa lakas na sigaw na pinakawalan ko.

Kahit si Warren. Wala na din malay. Bakit pati ito ay nadamay. Gusto ko man siyang daluhan pero ayaw kong bitawan si Clyde.

Hindi ko na alintana ang ayos ko. Nakahalupasay ako sa sahig habang kalong ko ang duguang katawan niya sa kandungan ko. Hindi ko alam kung saan ko siya ngayon hahawakan. Sa mukha ba niya na payapa ng nakapikit o sa mga tama ng mga baril sa katawan niya. May tama ito sa tiyan, braso at higit sa lahat ay tama malapit sa puso.

Naghalo halo na ang malapot na pawis, luha at sipon sa mukha ko pero hindi ko na alintana iyon. Nanginginig na ang katawan ko at hindi makapag isip ng mabuti dahil sa nangyari dito.

“Bakit mo sinalo ang bala na dapat sa akin tumama.” Napahagulgul ako ng iyak habang sinasabi iyon. Hindi ko alam kung naririnig pa niya ako o hindi na.

Niyakap ko siya ng mahigpit. Iyon na lang ang alam kong gawin ngayon. Ang yakapin siya at ikulong sa katawan ko.

“Clyde. Don’t leave. Please, don’t die. Don’t die. Don’t die.” Paulit ulit na sabi ko habang masaganang tumutulo ang mga luha ko.

Hinalik halikan ko pa siya sa nuo. Sa pisngi, sa buong mukha niya. At sa mga labi.

Isang malakas na tawa ang nakapagpabalik ng nawindang na isip ko. Tumingin ako kay Haisuki. Ang lalaking baliw na tumangay sa akin. Siya ang dahilan kaya nabaril si Clyde. Siya ang dahilan kaya nadamay din si Warren. Siya ang dahilan kung kaya nagkakagulo na sa labas.

“Kill him! Kill him! Kill him!.” Ang mga salitang tumatakbo ngayon sa isip ko.

Kumilos ang katawan ko ng kusa. Nabuhay ang galit sa katawan ko at matalim na tinignan ito.

Maingat na ipinahiga ko sa sahig ang wala ng kagalaw galaw na si Clyde bago ako tumayo. Tama namang bumukas ang pinto at iniluwa duon sina Bobby at Sunny.

“Where is Clyde, Zoey.“tanong ni Sunny sa akin.

Hindi ako nagsalita. Itinuro ko siya gamit ng pagtingin ko sa wala ng malay na si Clyde na nakahiga sa sahig.

Agad nila itong dinaluhan.

“Humihinga pa siya.“si Bobby ng damhin ang pulso nito.

“They are all capture Zoey. Lets take Clyde to the hospital.”

“You can’t leave here without my permission.” Sansala ni Haisuki.

“Take him, Bobby. Sunny. And also take Warren with you.” mahinang utos ko sa dalawa. “Leave this bastard to me.”

“But Zoey, you also injured.“si Bobby ng makita na may tama ako sa kaliwang braso. Pero daplis lang iyon kaya hindi ko masyadong iniinda ang sakit. “Your head is bleeding.”

Hinawakan ko ang ulo at may malaput na likido nga duon. Pero bakit hindi ko maramdaman ang sakit duon. Hindi ko din alam kung saan at kailan ko iyon natamo.

“I said take them. And take them to the hospital.“pambabaliwala ko sa sinabi niya at may pagbabantang tinignan ito. “You will take them, or you two will both died here .“galit na banta ko.

Ayaw man sana sumunod sa sinabi ko ang mga ito pero gumalaw sila at pinagtulungang buhatin sina Clyde at Warren palabas ng silid na kinaruruonan namin. Binigyan pa ako ng pag aalalang tingin ng dalawa bago sila tuluyang lumabas.

“Anata no koibito wa mōsugu shinimasu Zoey-kun.” ( Your lover will be dead soon.) nakangisi pa ito at sinabayan ng kibit balikat habang hawak parin ang baril sa mga kamay. “Anata ga watashitoisshoni kite mo kamawanai to omotte irunara, anata no koibito wa shinde inakattadeshou.” ( Kung sumama ka sa akin ng kusa, hindi sana siya mamamatay.) “And also the other one Zoey-kun. He love you and willing to give up his love just to save you. But sad to say, they will be died soon.”

“He is not dead yet. They are not going to die.” Halos walang boses na lumabas sa bunganga ko ng sabihin ko iyon. Mabagal ang ginawa kong paghakbang palapit dito. Ngayon kami na lang dalawa ang narito. Magagawa ko lahat ng gusto ko. At sabi ni Sunny, nahuli na ang ibang kasamahan nito. Pero hindi ko hahayaang mahuli ito ng ganun kadali ng hindi nahihirapan. Pagbabayaran niya ang ginawa niya kay Clyde. At ganun din kay Warren. At ganun din sa ginawa niya sa akin. Hindi man ito magtagumpay sa binalak gawin sa akin kani kanina lang ay maniningil parin ako.

Pakiramdam ko ang gaan gaan ng mga paa ko habang naglalakad ako. Wala akong maramdamang iba kundi galit at pagnanaang maipaghiganti ko si Clyde. Wala akong marinig na yabag mula sa paghakbang ko. Ang tanging naririnig ko ay ang salitang “kill him.” Na kanina pa nagsusumigaw sa buong katauhan ko.

Nabalutan na ng kadiliman ang isip ko. Napuno na ng galit ang isip at puso ko. Ang tanging gusto ko na lang gawin ngayon ay ang patayin ito.

Pinaghalo mang takot at galit ngayon ang nasa puso ko. Takot na tuluyang mawala sa akin si Clyde at galit sa taong bumaril sa kanya. Pero mas nananaig ang galit ko kaysa takot dito.

“Nani o suru tsumoridesu ka.” Seryusong tanong niya sa akin habang patuloy ako sa paglapit sa kanya.

“Shoot me.“mahinang utos ko dito habang matalim akong nakatingin sa kanya. “Shoot me.“pang uulit ko.

“Dekimasen Zoey-kun.” Tanggi nito. Pero naalarma din ito ng patuloy ako sa paglapit sa kanya. Bahagyan itong umatras ng ilang hakbang.

“Shoot me.“ulit ko. Sa pagkakataong ito tumigil ako ng may isang dipa na lang ang layo ko sa kanya. “If you can’t shoot me, I will kill you.” Seryusong banta ko sa kanya.

“Anata wa watashi o korosu koto ga dekinai Zoey- kun.” (You can’t kill me.) May kumoyansang sabi nito habang nakatutok parin ang baril nito sa akin.

Muli ko siyang tinignan ng matalim na tingin.

“You will pay for what you’ve done. Because you made a big mistake when you liked me.” Galit na sabi ko dito.

Bago pa man siya makakilos ay mabilis ang pagsipa ko sa kamay niyang may hawak na baril kaya tumilapon iyon sa malayo.

“Kuso.” Mura nito at winagayway ang kamay na tinamaan ko at munasahe iyon. “Kimi o kizutsukeru tsumori wanai Zoey-kun. Shikashi sore ga anata o eru yuiitsu no hōhōdearunara yarimasu.” (wala akong balak saktan ka zoey. Pero kung iyan lang ang paraan para mapa saakin ka ay gagawin ko.)

Kumilos ito pasugod sa akin at binigwasan niya ako ng sipa sa kaliwa pero agad ko iyong naiwasan at mabilis na tumalon palayo sa kanya. Sunod sunod ang ginawa niyang atake pero nagawa kong iwasan lahat ang mga iyon at wala ni isa man ang dumapo sa mga ito.

Nakakapagtaka din ang nagagawa ko. Ang gaan ng pakiramdam ko na para bang nagsasayaw lang ako sa saliw ng mga pag atake nito at mabilis na naiiwasan ko. Hindi ko na tuloy makilala ang sarili ko, alam kong magaling , malakas, at mabilis ako. Pero hindi iyong ganito. Parang may kung ano sa loob ko na sumanib sa akin at para bang tinatangay lang ako sa bawat galaw na nais ng katawan ko.

“I told you to shoot me but you refuse.“sabi ko sa kanya habang patuloy parin ito sa pagbibitaw ng mga suntok at sipa. Iwas lang ang ginawa ko.

Dahil sa kakaiwas ko ay hindi ko na napansin na napasadsad na ako sa pader na wala na akong aatrasan pa kaya natamaan ako sa tagiliran ng isang malakas na sipa nito.

Napaigik ako at bahagyang napayuko. Napadura pa ako dahil duon. Tumindig ako ng tayo at binaliwala ang sakit na dulot ng sipa niya.

“You cant just dodge and avoid my attack Zoey-kun.“may tigas na tinig nito sa pagitan ng paghingal.

“Is that so. Now be ready, Haisuki.”

Sumugod ako. Mabilis na nagbitiw ako ng malakas na suntok sa mukha niya at naharangan niya iyon. Pero dahil sa lakas ng impact ng suntok ay napaatras ito. Hindi ko na siya hinintay na makabawi. Agad ulit akong sumugod at sunod sunod ang ginawa kong suntok at sipa. Hindi lahat ay nasangga niya. Tinamaan ko ito sa mukha at sa buong katawan. At sa huling banat ko ay binigyan ko ito ng isang malakas na round kick na tumama mismo sa sintido niya kaya tumilapon siya pabagsak sa sahig.

Napaubo pa ito at naglabas ng dugo sa bunganga. Hindi na ito masyadong makakilos dahil sa natamo.

Tumayo ito at muling pumuwesto. Nagpalitan kaming suntok. Natatamaan man ako ay parang hindi ko na ramdam. Namamanhid na ang buong katawan ko. Ewan ko lang dito kung ganun din siya. Dahil di hamak na mas marami ang suntok at sipa ko dito na dumadapo. Hanggang sa ibuhos mo ang huling lakas sa sipa ko at tuluyanng nalugmok sa sahig.

Ngayon ang sarap ng pakiramdam kong nahihirapan ito. Ang makita kung paano unti unti itong mang hina dahil sa mga tamang natamo mula sa akin. Pinilit nito ang sarili na tumayo. Nilapitan ko na ito at kinuwelyuhan patayo. Sinuntok ko itong muli sa mukha. Hindi ko ramdam ang sakit sa kamao ko na tumatama ngayon sa matigas na mukha nito at puno na din ang dugo mula rito. Hindi ko na din ramdam ang bigat nito dahil sa pagkaalalay kong maipatayo lang ito sa pagkakwelyo ko sa kanya.

Isa pang suntok sa mukha. At isa pa. At isa pa. Duguan na ang mukha nito ng bitawan ko siya. Tuluyan na siyang nalugmok sa sahig at halos hindi na makagalaw.

Nakita ko ang isang paa ng isang sirang upuan. Kinuha ko iyon. Tumingala pa sa akin si Haikusi ng mahulaan yata ang balak kong gawin.

Hindi ko na siya hinintay na makapagsalita pa at agad kong ipinalo sa kanya iyon ng ubod lakas sa katawan. Palo pa. Sige isa pa sa katawan niya. Hindi ako tumigil hanggat hindi ko naramdaman ang pagod sa ginagawa ko. Hindi ako makuntento kung sa katawan lang niya ko siya papaluin. I want more. Hindi na ako nag-isip pa. Hinatawan ko siya ng malakas na palo sa ulo. Isa, dalawa, tatlo, apat o higit pa ang ginawa ko. Hanggang sa tuluyan ng palamog at maligo sa sariling dugo nito ang buong mukha niya.

“S-top.“halos wala ng boses ang lumabas sa bunganga nito.

Humihinga parin siya. Damn! Kill him. Kill him. Paulit ulit na sumisigaw ang katagang iyon sa utak ko.

Muli ko siyang hinatawan ng palo. Sa katawan muli. Pinagsawa ko ang sarili ko. Sa katawan. Sa mukha. Sa katawan. Sa mukha. Paulit ulit. Pero hindi parin sapat.

Humihingal akong inihagis ang hawak ko. Gusto kung sumigaw ng malakas. Hindi ko parin mailabas ang lahat ng galit sa dibdib ko. Hindi parin sapat ang pagpaparihap ko dito. Gusto ko ng higit pa duon ang maranasan niya. Ipaparamdam ko sa kanya ang sakit ng paunti unti. Hanggang sa tuluyan na siyang malagutan ng hininga.

Namataan ko ang baril na tumilapon kanina. Kinuha ko iyon. I look at the magazine kung mayroon pa iyon bala. May anim pang natitira.

“You will die Haisuki.” Itinutok ko sa kanya ang baril. Pinaputok ko iyon sa isa niyang hita. At isa pa sa kabila. Tig isa sa magkabilang balikat. Umalingawnaw ang tunog ng baril sa loob ng silid.

May dalawa pa. Sa huling dalawang bala ay itinuon ko ang dulo ng baril sa tapat malapit sa puso niya gaya ng tama ni Clyde. Walang pag aalinlangan ang ginawa kong pagkalabit sa gatilyo ng baril. Lumugwak ang dugo mula ruon. Tuluyan ng lumungayngay ang katawan nito. Wala ng kakilos kilos. Pero wala akong pakialam may isa pang balang natitira. Sa huling bala, itinuon ko iyon sa gitna ng nuo niya. At walang alinlangang pinaputok ang baril duon.

“Aaaaaaaaaaaah!” Sigaw ko ng maihagis ko ang baril. Hawak ko ang ulo ko habang nakasabunot ako sa sariling buhok. Gusto kong iuntog ngayon ang ulo ko.

Bakit hindi parin sapat. Nag uumigting parin sa loob ko ang galit. Hindi parin nawawala iyon. Gusto ko pa ng mas higit pa sa ginawa ko. Nanginginig na ang katawan ko na para bang may hinahanap at may gusto pang gawin sa katawan ni Haikusi.

Fuck! Fuck! Fuck! Parang sasabog na ang dibdib ko sa kinikimkim na nagtatago sa puso ko. Paano ko ba mailalabas lahat ng galit ko mula rito.

Muli kung iginala ang paningin ko sa paligid. Nagkalat na ang mga kagamitan duon. Mga basag na salamin at bintana. Mga sira sirang upuan dahil sa pagkakahiwa hiwa nila dahil sa ginamit na katana ng mga kasama ni Haisuki.

Katana! Biglang natuon ang paningin ko sa isang katana na nakaturok sa sahig. Parang hinihila nito ang katawan ko palapit sa katana. Kumilos ang mga kamay ko na para bang may sariling isip. Hinugot ko iyon mula sa sahig.

Pinagmasdan ko iyon ng mabuti. Nakikita ko sa sa mismong katawan ng katana ang sarili ko dahil sa kislap nito.

Muli akong lumapit sa wala ng buhay na si Haikusi. Walang emosyon na tinignan ko ito. Habang kumilos ang mga kamay ko na itaas ang katana at itapat mismo sa leeg nito.

Ito ang gusto ko. Ang tuluyang pagpirapirasuhin ang katawan ni Haikusi. Ang paghiwalay hiwalayin ang bawat parte ng katawan nito.

“Be gone forever. And do not be born again. Because I will reapeatedly kill you.” Sabi ko at sinimulang bigyan ng tuon ang katanang hawak ko.

Handa ko ng isakatuparan ang binabalak ko. Dalawang dangkal. Isang dangkal na lang ang layo ng talim ng katana sa leeg niya.

This is it. Do it Zoey! Kill him. Kill him now. Sigaw ng demonyo sa isip ko.

Pero bago ko pa iyon magawa ay isang sigaw mula sa pintuan ang narinig ko.

“Stop Zoey.” Lumingon ako. My dad standing at the door with papa in his back.

Tinakbo niya ako palapit at niyakap ng mahigpit.

Pilit naman na kinukuha mula sa akin ang katana ng papa ng ayaw ko iyong bitawan. Nakipaghilaan pa ito sa akin.

“Enough Zoey! Enough!” Pang aalo sa akin ng daddy ng maramdaman niyang naninigas parin ang katawan ko at ayaw ibigay kay papa ang katanang hawak ko habang yakap parin ako at hinihugud ang likod ko.

“Give that to your papa Zoey, please. Enough.!“pagsusumama nito. Masuyong hinaplos nito ang pisngi ko habang nakatingala ako sa kanya.

Hanggang sa lumuwang na ang pagkakahawak ko sa katana at nabitawan iyon mismo sa paanan ko.

Pinasadahan niya ng tingin ang nakahandusay na katawan ni Haikusi sa sahig bago tumingin muli sa akin.

“Zoey! Sweetie.” Napahagulgul ito ng iyak at muli akong niyakap. Pero para saan ang iyak niyang iyon. “Sorry sweetie. We are so late.”

“I killed him!” Mahinang sabi ko dito. “But I want more dad. I want him to suffer more.”

“Sshh! Wake up son. Wake up. He is died already. So please, wake up.” paulit ulit na sabi ng daddy sa akin. At masuyong tinatapik ang pisngi ko. Hindi ko na maramdaman ang ginagawa nito. Parang namanhid na ang buong katawan ko.

Wake up! Why would I wake up. Kung gising na gising naman ako.

“Enough son.!” Si papa. Lumapit ito sa amin ng daddy. “He already suffer a lot.“sabi pa nito matapos bistahan ng mabuti ang bangkay ni Haikusi na halos hindi na makilala dahil sa basag na mukha nito at naliligo na ang mukha sa sariling dugo.

Tinignan ko sila pareho. Saka ko lang naramdaman ang panghihina ng makitang puno ng pag aalala ang mga mukha nila. Narealize ko na tapos na ang lahat. Wala na si Haikusi. Na kahit na ano pang gawin ko dito ay hindi na maibabalik ang nangyari.

Gumuhit sa mga labi ko ang isang mapaklang ngiti habang tinitignan ko sila. Muli akong niyakap ng daddy at ngayon nakiyakap nadin si papa sa amin. Ramdam ko ang init ng katawan nila sa katawan ko. Hindi na nila alintana na mabahiran ng dugo ang mga damit nila sa higpit ng yakap nila sa akin. Naramdaman ko na sabay nilang hinuhugod ang likod ko. At ang sarap sa pakiramdam. Nakaramdam ako ng kapayapaan dahil duon. Napahugot pa ako ng malalim na hininga at muling kumawala sa kanila.

“Dad! Papa.” Halos pabulong na tawag ko na hindi na yata nila narinig ang boses ko. At bago pa ako muling makapagsalita ay unti unti ng binalot ng kadiliman ang buong kamalayan ko.

---

@

YuChenXi

#32: Clyde

“Clyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyde.” Narinig kong sigaw ni Zoey. Pero hindi ko na kaya pang imulat ang mga mata ko at maigalaw ang kamay ko.

What was just happened

? Yes! Maalala ko na. We are in a battle againts to Zoey’s kidnapers. At

“Please. Don’t leave. Don’t die. Don’t die.” Ramdam ko pa ang paghihinagpis sa tuno ng boses niyang pakiusap sa akin.

Gusto ko man imulat ang mga mata ko. Gusto ko man sabihin sa kanya na huwag siyang umiyak. Haplusin ang mukha niya at iparamdam sa kanya na hindi ako mawawala sa kanya.

Pero hindi ko na kaya. Hinang hina na ang katawan ko. Hindi ko na kayang igalaw ang katawan ko.

Nasasaktan man ako na marinig ang hagulgul niya ng iyak ay wala man lang ako magawa para patahanin siya. Ito na ba katapusan ng lahat. Ang tuluyan akong mawala sa mundong ito.

Paano na si Zoey, ang taong mahal ko. Kaya ko bang iwan siya sa ganitong kalagayan. At hindi pa ako nakakasiguro kung makakaligtas ba siya sa kamay ni Haisuki.

“Aaaaaaahhhhhhhhhh.“isa pang malakas na sigaw ang pinakawalan niya. Bago ko naramdaman ang mahigpit na yakap sa akin. Ramdam ko ang paghalik siya sa buong mukha ko. At sa labi ko.

Ang init na nagmumula sa labi niya ay unti unti ng nawawala. Nakaramdam na ako ng panlalamig. Namamanhid na ang buong katawan ko. Hindi ko na maramdaman ang init ng katawan ni Zoey na nakayakap sa akin. Anong nangyayari. Bakit wala na akong maramdaman. Hindi pwede. Hindi. Hindi pa ako handang iwan siya.

Hindi ito maaaring mangyari.

---

“Zoey!” Tawag ko sa kanya ng makita ko siyang nakatayo sa isang pintuan na nababalutan ng liwanag. Nakakasilaw ang liwanag non.

Tumingin ito sa akin saka ngumiti.

“Where are you going?“tanong ko pa ng hindi ito nagsalita. Pero iniahad niya ang mga palad sa akin. Nagsusumamo ang mga matang nakatingin lang sa akin.

Napansin ko din ang suot niyang nagliliwanag iyon sa kaputian gaya ng suot ko.

Nasaan ba kami. Bakit nababalutan kami ng walang hanggang kaputian ng paligid. Nakakasilaw sa mata.

Teka! Nasa langit na ba ako. Namatay na ba ako ng tuluyan. Pero bakit narito si Zoey. Anong ginagawa niya rito kung nasa langit na ako. Don’t tell me, Zoey is already dead kaya siya ngayon narito. Inilalahad ang kamay sa akin at sabay kaming papasok sa pintuang kinaroroonan niya ngayon.

Pero hindi pwede. Hindi siya maaring mamatay. Hindi kami pwedeng mamatayng ganun na lang.

“Come! Lets go together. My love.“malamig na boses na tawag niya sa akin.

Pero ang salita niyang iyon ang siyang nakapagpabasag sa nakakabinging katahimikan. Wala akong ibang marinig maliban sa tibok ng puso ko. Oo! Tumitibok ang puso ko.

Hindi pa ako patay. Tumitibok ang puso ko.

“Love, my heart is beating.“nakangitibg sabi ko sa kanya. Pero nawala naman ang ngiti niya sa mga labi at napalitan iyon ng lungkot. At binawi na ang kamay na nakalahad sa akin kanina pa.

“Why Love?“tanong ko. “Aren’t you happy that my heart is beating? I’m alive. Hindi na kita iiwan.”

“I’m happy that your heart is beating now. Go! And leave this world where we are now. And continue living with our friend. And family.”

“Yes Love. We are going to leave this place together. Lets go.“aya ko sa kanya at ako naman ang naglahad ng kamay sa kanya.

“I can’t my Love. I can’t leave this place. All I need to enter this door. And you, enter that door behind you.”

“No! You can’t enter that door Love.” Tanggi ko. Ano ba ang sinasabi nito na hindi niya pwedeng iwan ang lugar na ito. What happen? “Lets get out of here together Love. Please, hold my hand. Don’t enter that door.”

Muling gumuhit ang isang malungkot na ngiti sa mga labi niyang nakatingin sa akin. Hindi na ito sumagot pa bagkus tumalikod na ito at nagsimulang maglakad patungo sa pintuang nababalutan ng liwanag.

“No! Zoey. No!” Sigaw ko. Gusto ko siyang takbuhin at pigilan pero bakit hindi ko maigalaw ang mga paa ko.

Parang ipinako ang mga paa ko sa kinatatayuan ko sa bigat ng mga iyon.

Anong nangyayari. Bakit hindi ko maigalaw ang katawan ko para pigilan siya.

“Zoey! Please no.!” Muli kong sigaw pero hindi na ito lumingon sa akin. Hindi ko na alam kung kailan tumulo ang luha ko na masagana ng naglandas sa mga pisngi ko.

Ang bigat sa pakiramdam ko na makitang unti unting naglalaho siya sa paningin ko. Ang sikip ng dibdib ko. Parang hindi ako makahinga.

“Noooooooòoooooooooo!” Isa pang malakas nasigaw ang pinakawalan ko ng tuluyan ng mawala siya sa paningin ko. Nanlulumo akong napaupo at napahagulgul ng iyak.

---

“Tito, gising na si Clyde.“narinig kong sigaw ni Kelly. Alam kong kanya ang boses na iyon kaya hindi ko na siya kailangan lingunin pa.

Pinilit kong imulat ng maayos ang mga mata ko dahil nasisilaw ako sa liwanag sa paligid. Parang ang bigat bigat ng talukap ng mga mata ko na para bang ang tagal kong nakapikit. Hindi ko din halos maigalaw ang ulo ko para ibaling sa iba ang paningin ko dahil parang nangangalay ang leeg ko.

“I will call the doctor tito.” Si Monica iyon.

Doctor? Kung ganun nasa hospital ako. Buhay ako at humihinga.

Pilit kong iginalaw ang mga kamay ko dahil naramdaman ko na may likidong naglalandas sa gilid ng mga mata ko.

Luha! It was a tears came out on my eyes.

Yeah! I was crying ng mapanaginipan ko si Zoey. And It was just a dream. A bad dream. Dreaming Zoey habang binabagtas ang pintuan na walang hangganan.

“Are you ok son?“tanong ni Papa ng lumapit ito sa akin saka ikinulong ng mga palad niya ang isa kong kamay.

“Yes.!” Halos walang boses na lumabas sa bibig ko ng sabihin ko iyon. Bakit pakiramdam ko ang tagal kong hindi nagsalita. “Yes!” Ulit ko but this time may alam kong narinig na niya ang sinabi ko.

Hindi na ito muling nagtanong dahil dumating na ang doctor na tinawag ni Monica. He examine me all the way at sinabi niyang maayos na ako at wala na dapat silang alalahanin.

“Anong araw ngayon?“tanong ko ng makaalis na ang doctor at nagpilit akong umupo dahil pakiramdam ko ang bigat na ng likod ko.

“Its friday, 11 of june.” Sagot ni daddy.

“What?” Gulat na tanong ko. “June? Dad are you kidding me?” Tanong ko pa dito.

“How can I Clyde.” Balik tanong niya sa akin. “Mag iisang buwan na ng maitakbo ka nina Sunny dito. Dahil sa dami ng dugo na nawala sayo at operasyon para matanggal ang bala malapit sa puso mo kaya matagal kang walang malay.“paliwanag nito saka umupo na sa tabi ko. Iginala ko ang paningin ko sa paligid.

Nakapalibot ngayon sa akin sina Bobby, Sunny, Jacob, Clark, Kelly at Monica. Narito din si Azami na nakatayo sa tabi ni Jacob. Nandito din sina Tita Kylly at tito Timothy. And also Zoey’s parent. Sina tito Zyrel at tito Bryant.

“Pinag alala mo kami ng husto master.“si Clark. Kala ko iiwan mo na kami ng araw na iyon.” Sabi pa nito.

“Masamang damo mahirap mamatay.“si Jacob. Siniko ito ni Azami na nasa tabi niya. “Ano ba Azami, nananakit ka na ah.” Sita nito dito. Saka binigwasan din ito ng siko pero nasangga lang ni Azami iyon.

Hindi parin sila nagbabago. Nagbabangayan parin sila hanggang ngayon. Ewan ko lang kung ganyan parin sila pagdating sa bagay na iyon. Napag alaman ko kasi kay Zoey minsan na nag lalaban parin ang mga ito kung sino ang botton sa kanilang dalawa. Kung sino daw ang matatalo ay iyon ang sa ilalim. Kaya alam kong si Jacob ang botton sa dalawa dahil kung gaano kagaling si Zoey ay mas magaling naman si Azami. Kaya sigurado akong si Jacob ang laging talo sa mga ito.

“Watch your word Jacob.“pinanlakihan pa siya ng mata nito.

“By the way where is Zoey.“tanong ko ng hindi ko siya makita. Kanina ko pa siya hinahanap pero bakit wala parin siya.

Biglang silang natahimik sa tanong ko. Nawala na ang ngiti nila sa mga labi.

Kunot nuo ko silang tinignan isa isa.

“What was the long face mean guys.“tanong ko. “May pinuntahan ba siya? Siya na lang yata ang wala dito ah.”

“He is here Clyde.“si tito Zyrel ang sumagot saka lumapit sa akin at hinawakan ako sa balikat. Nakangiti man ito pero hindi umabot sa mga mata nito.

“Where?“tanong ko at muling iginala ang paningin sa paligid pero wala akong makitang Zoey.

Tinignan ko sina Bobby ng gumalaw sila at umalis sa kitatayuan. Ganun din ang iba.

“He is there.“sabay turo ni tito Zyrel sa isang bulto ng katawan na nakahiga sa hospital bed. It was Zoey.

“W-what happened?” Tanong ko at agad akong kumilos para bumaba sa kama ko at halos mahulog na ako sa kama ko ng pigilan ako ng papa.

“Dahan dahan, Clyde. Baka sumabit ang suwero mo. “Umalalay ito sa akin sa pagtayo dahil parang wala pang lakas ang mga paa ko dahil sa matagal na hindi naigalaw.

Pero pinilit kong maglakad kahit mabibigat at mabagal ang naging hakbang ko. Ang mahalaga malapitan ko si Zoey.

Hindi ko alam ang una kong gagawin ng makita ang mahimbing at walang malay na si Zoey. Nanginginig ang mga kamay kong hinaplos ito sa pisngin bago ako tumingin kina tito Zyrel.

“A-anong nangyari? Bakit nandito siya. I was the one who hit. Why is he here lying in the bed.“sunod sunod na tanong ko sa kanila. “What the hell was happened?“sigaw ko ng hindi agad sila sumagot.

“Calm down Clyde. We can tell you everything we know. Just calm your self down.“pang aalo sa akin ng daddy at hinugod ang likod ko.

“Now! Tell me, what happened?” Tanong ko ulit sa mahinang tuno habang mahigpit na hinahawakan ko ang palad niya and place it into my lips.

“Ng dumating kami ni Bobby kung nasaan kayo nina Zoey at ng Haikusi na iyon ay naabutan ka na naming walang malay.” Si Sunny. “Nahuli na ang mga kasamahan ni Haisuki kaya nag iisa na lang siya. Niyaya na namin siyang umalis duon pero nagmatigas siyang mag paiwan. May tama siya sa braso at higit sa lahat may daplis na tama siya sa ulo.”

“Then iniwan niyo lang siya mag isa duon.“galit na sigaw ko dito.

“Hindi namin balak iwan siya master.“si Bobby. “Pinilit namin siya pero may kakaiba sa kanya ng oras na iyon. Nanlilisik ang mga mata niyang tinignan kami ng tingin at pinagbantaan niya kami na kung hindi kami aalis kasama ka. Ay pare-pareho tayong mamatay duon. Akala namin hindi siya seryuso sa sinabi niyang iyon pero iba ng iba siya sa Zoey na kilala natin. Walang pinakikinggan. Kaya kahit ayaw namin, iniwan namin siya at kasama ka naming umalis.”

“Damn! Fuck! Fuck!.” Mahina pero may tigas na tuno sa bawat pag mumura ko. Muli kong tinignan si Zoey. May makabal na benda sa ulo nito.

“Then, we arrived at the right time.“si tito Zyrel. “We see him holding the katana at handa na siyang ihiwalay ang ulo ni Haikusi sa katawan niya. Paulit ulit niyang sinasabi na gusto pa niya ng mas higit pa sa tinamo ni Haikusi. He is not the Zoey we’ve known. He was like possessed by a demon.“paliwanag pa ni tito Zyrel. “Halos hindi pa mahila ng tito Bryant mo sa kanya ang katanang hawak dahil sa kakaibang lakas na bumalot sa kanya. Luckily he didn’t done so such a thing.”

Lumapit sa akin sin Sunny saka may ipinakita ito sa cellphone niya. Hindi ko nakilala ang bangkay sa larawan dahil sa basag na basag na ang mukha nito at naliligo sa sariling dugo. Halata din na lamog na lamog na ang katawan dahil nangingitim na ang buong katawan nito. May tama rin ng baril sa magkabilang hita, sa magkabilang balikad, sa dibdib at sa nuo nito.

“Who is this?“tanong ko sa kanila ng hindi ko iyon mamukhaan. “And who did this to him?”

“Zoey did that.” Si tito Bryant ang sumagot. “And that was Haikusi.”

“What?“nanlalaki ang mga matang tinignan ko sila saka ko binalingan si Zoey na payapang nakapikit. Umiling ako. “Hindi niya magagawa iyan.“sabi ko sa mga ito.

“But he did it, Clyde.” Si tito Zyrel. “He did it for you. Maybe when you got shot, ay binalot na siyang galit at ang pagnanasang maipaghiganti ka niya.

“How about Warren?“tanong ko sa mga ito. “Ang huling maalala ko ay una siyang nawalan ng malay kaysa sa akin.”

“Maayos na ang kalagayan niya. Mas nauna siyang nakabawi ng lakas kaysa sayo. Nagpaalam na din siya sa amin na babalik na daw siya sa US kung saan na base ang iba niyang mga negosyo.”

Hindi na ako nagsalita pang muli. Tinignan ko ang himbing at wala paring malay na si Zoey. Hinaplos ko siya sa pisngi at dinampian iyon ng halik.

“Anong sabi ng doctor niya?“tanong kong muli sa mga ito.

Sinabi ni tito Zyrel ang lahat. Dahil daw sa tama niya sa ulo kaya unconsious ngayon ang kalagayan ni Zoey. Hindi na din daw nagreresponse ang katawan nito sa mga gamot na itinuturok sa kanya. At kung wala na daw ang oxygen na nakalagay sa mismong bibig nito ay hindi na ito humihinga.

“Hindi totoo iyan.“nanlulumo akong tumingin sa mga ito.

“Yes! Hindi din kami naniniwala Clyde. At alam kong lumalaban si Zoey para sa atin.“si tito Zyrel at nagsimula ng tumulo ang mga luha nito. Umalalay naman agad si Tito Bryant sa kanya.

Lumipas pa ang mga sandali. Nagpaalamna ang ilan sa mga bumisita sa amin. Pinagbigay alam nadin ng doctor ko na pwede na din daw akong lumabas. Pero mas pinili kong manatili sa hospital kasama si Zoey. Ako ang magbabantay sa kanya hanggang sa tuluyan na siyang gumising. Gusto kong ako ang una niyang makikita pag mulat niya ng mga mata.

Mabilis din na lumipas pa ang mga araw. Ganun padin ang sitwasyon nito. The doctor say, he is still unconsious. Walang palatandaan na magigising pa siya sa pagkakacoma.

“Umuwi ka na muna Clyde, kami na muna ang bahala kay Zoey. Magpahinga ka muna.”

“No! I want to be with here all the time tito. Ayos lang ako.“sagot ko kay tito Zyrel.

“Hindi makakatulong sa atin kung pati ikaw ay magkakasakit ulit. Halos kagagaling mo ang din dito kaya huwag matigas ang ulo mo.“si tito Bryant na seryusong nakatingin sa akin.

Ayaw ko man sana umalis ay sumunod ako sa sinabi nito. Pero hindi ibig sabihin nun ay hindi ako babalik. Uuwi lang ako saglit para magpahinga at babalik din ako kaagad.

Ng makapagpahinga ako at makatulog ng limang oras sa bahay ay nagbihis na ako para makabalik kaagad sa hospital. Nagdala na din ako ng lutong ulam para kina tito Zyrel at tito Bryant.

Nasa pasilyo na ako papunta sa silid ni Zoey ng mapansin kong nagkakagulo sila duon mismo sa silid nito. Narinig ko pa ang pagsigaw ng malakas ni tito Zyrel.

Kinilabutan ako. Halos liparin ko ang kinaruruonan nila ng mga sandaling iyon. Ang daming mga pulis at mga doctor.

Anong ginagawa ng mga pulis dito. Bakit nagkakagulo ang mga doctor. Nagwawala si tito Zyrel at galit na galit na sumisigaw si tito Bryant.

What happen. What exactly happened to Zoey?

Halos makipagsiksikan ako para lang makapasok sa loob. Nakita ko si tito Zyrel na humahagolgol ng iyak habang yakap ito ni tita Kylly. Habang ang tito Bryant ay galit na kinakausap ang mga guwardiya ng hospital at mga pulis na din na nanduon.

“Anong klaseng guwardiya kayo at hindi niyo napansin na may inilabas na palang pasyente sa hospital na ito. Mga wala kayong kwenta.“sigaw nito halos marinig na sa buong hospital sa lakas niyon. “Papabagsakin ko ang hospital na ito oras na may masamang nangyari sa kanya. Isinusumpa ko iyan. Mga walang kwenta.”

Hindi ko maintinihan ang mga nangyayari. Bakit? Sino? Ano? Mga katanungan sa isip ko. Lumapit ako kay tito Zyrel.

“Tito. What happen?“lakas loob na tanong ko.

Tumingin ito sa akin. At muli itong umiyak ng makita ako saka yumakap sa akin.

Hindi ko alam ang gagawin ko. Nanginginig ang mga kamay kung idinantay ang mga palad ko sa likod ni Tito Zyrel.

“Tito.“muli kong tawag sa kanya. Hindi ito nagsalita. Dahil iyak ito ng iyak. Halos mabasa na ang polo ko dahil sa mga luha niyo. Pero hinayaan ko na lang siya.

Hanggang sa magawi ang paningin ko sa higaan ni Zoey. Lukot ang kubrikama nito. Nasa sahig ang kumot nito. Nakalambitin din ang suwero nito at naalis ang oxygen.

At higit sa lahat. Zoey is not there. Wala si Zoey sa higaan niya. Nasaan siya?

“Tito where is Zoey?“agad akong kumawala kay tito Zyrel s pagkakayakap niya sa akin at humawak ako sa magkabilang balikat niya.

“They kidnap Zoey again.“halos walang boses lumabas sa bibig nito na sabi sa akin.

Halos hindi mag sink sa utak ko ang sinabi ni tito sa akin. Nakatitig lang ako sa kanya habang humihigpit ang pagkakahawak ko sa mga balikat niya.

Hanggang sa tuluyan na akong sumigaw ng ubod ng lakas.

“Noooooooooooooooo!”

---

@YuChenXi

#33: Clyde

“Mga wala kayong kwenta. Anong silbi ng perang binabayad ko sa inyo ni kahit isa man lang impormasyon ay wala kayong maibigay sa akin. Get out. At huwag na huwag kayong magpapakita sa akin kapag wala kayong magangdang balitang ipapaalam. Dahil kung hindi sama sama ko kayong papahukayan ng libingan.” Galit na galit na sigaw ko sa mga tauhan ko to find where Zoey is?

Muli ko na naman ibinato ang mga bagay na naabot ng mga kamay ko na halos araw araw ay pinapalitan dahil nasisira ko lang.

Nagpaalam na ang mga ito sa akin at mabilis na lumabas ng opisina ko sa MC.

Where are you Zoey. Where the hell are you. At sino ang taong walang puso ang tumangay na naman saiyo. Bakit kung kailan wala kang kalaban laban at nasa bingit pa ng kamatayan ang buhay mo.

Zoey! Zoey!

Aaaaaaaahhhhhhhhh! Pinagsusuntok ko ang lamesa ko sa pinaghalo halong galit at pag aalala na nararamdaman ko. Tatlong buwan na ang nakakalipas mula ng tangayin na naman ito ng kung sino mang gagong kumuha sa kanya. Wala ni isa mang bakas nang palatandaan kung sino ang kumuha sa kanya at kung buhay pa ba siya.

Binalingan ko ang upuan ko at ipinaghahampas ko iyon sa lamesa ko. Hanggang sa magkawasak wasak na ito hindi ako tumigil.

“Calm down Clyde, hindi iyan makakatulong sa paghahanap natin kay Zoey.”

Napatingin ako sa upuang hawak ko at ang kamay kung nabahiran na ng sarili kong dugo dahil sa pagwawala ko bago ko binalingan ang papa na kapapasok lang sa opisina ko.

“How can I calm down papa.“mahina pero may tigas at galit na sabi ko dito. “Paano ako hihinahon na sa tuwing matatapos na naman ang araw na ito ay wala pa akong balita kay Zoey.”

“Ginagawa naman natin ang lahat, hindi tayo nagkukulang sa paghahanap sa kanya. Kaya kung maari, ayusin mo naman ang sarili mo. Look at your self. You look hagard.” Paninita ng papa sa akin.

“Iyon na nga papa, halos ginawa ko na ang lahat ng paraan para mahanap siya. Pero ni kahit isa sa mga taong naghahanap sa kanya ay walang magandang ibinabalita. Papa, Zoey is in danger when they took him. Paano kung sa pagtangay nilang iyon sa kanya ay hindi na kinaya ng katawan niya. Paano kung wala na pala siya. Papa, hindi ko kaya. Hindi ko kayang mawala siya. Papa.” Hindi ko mapigilan ang pagtulo ng aking mga luha habang sinasabi iyon sa papa ko.

“Nangangayayat ka na. At baka bago pa natin siya matagpuan ay nilalamayan ka na namin. At iyon ang ayaw kong mangyari. Kaya nakikiusap ako sayo anak, alagaan mo ang sarili mo habang hinahanap natin siya.”

“Papa.”

Wala na akong pakialam kung anong sasabihin nito sa pag iyak ko.

Lumapit ito sa akin sa pagkakaupo ko sa harapan ng lamesa ko at yumakap ito sa akin. Patapik tapik pa ito sa balikat ko at inaalo ako sa pag iyak.

“Alam mo ba iyong pakiramdam na wala kang magawa para matulungan ang taong mahal na mahal mo papa. At iyong pakiramdam na walang kasiguraduhan kung buhay pa ba siyang hinahanap natin. Papa, hindi ko na kaya. Gusto ko mang baliktarin ang mundo para mahanap siya pero hindi ko magawa. Wala man lang ako magawa para iligtas siya ng araw na iyon.”

“Kung hindi sana ako umuwi ng araw na iyon hindi sana siya natangay ng mga taong iyon. At narito sana siya sa tabi ko ngayon. “Napasubsub ako sa balikat ng papa at duon kumuha ng lakas sa mga sandaling ito.

“Hindi mo kasalanan ang mga nangyari. Huminahon ka. At magpakatatag. Hindi hahayaan ng may Kapal na may mangyari kay Zoey.”

“Damn it.“pagmumura ko at lumayo kay papa. Ang marinig Siya ay biglang sumiklab ang galit ko. “Hindi Siya totoo. Dahil kung totoo Siya sana hindi niya dinadamay ang walang kalaban laban na si Zoey. At hindi hinayaang masaktan ito.”

Galit na iniwan ko si papa sa loob kahit pasigaw ang ginawa niyang pagtawag sa pangalan ko. Inutusan pa ang ilang guard na pigilan ako pero pinagsusuntok ko lang sila. Ng wala ng pumigil sa akin ay agad kong tinungo ang sasakyan ko.

Mabilis ang ginawa kong pagmamaneho. Hindi ko alintana ang mga gitgitan ng mga sasakyan at nag uunahang makarating kung saan man sila pupunta. Para akong nakikipagkarera pero walang kasiguraduhan kung kailan matatapos o saan ang hangganan ng daang tinatahak ko. Hindi ko na din naisip na maari akong madisgrasya ano mang oras dahil sa bilis ng pagpapatakbo ko ng Mclaren ko. Para na akong lumilipad at halos hindi na sumasayad sa semento ang gulong ng sinasakyan ko sa bilis. At duon ko ibinihos ang galit na nararamdaman ko.

Saan ko siya hahanapin. Saan ako magsisimula.

Tumigil lang ako ng makaramdam ako ng pagod at pangangalay ng kamay at paa. Pinagsusuntok ko ang monibela at gumawa iyon ng ingay dahil sa busina nito.

Kahit pagtinginan na ako ng mga tao sa paligid ay hindi ko na iyon pinansin. Nakatingin sila sa akin na para bang ang laki ng kasalanan ko dahil sa ingay na ginawa ko.

Nuon ko lang napagtanto kung nasaan ako. Kaya pala ang daming tao dahil nasa tapat ako mismo ng simbahan.

Parang hinihila ang paningin ko na tignan ang malaking simbahan at bistahan iyon ng mabuti.

Napakurap ako dahil biglang humapdi ang mga mata ko ng mapatingin ako sa mismong pintuan nito.

Luha! Umiiyak ako. Tumutulo na naman ang mga luha ko sa magkabilang pisngi ko. Hindi ko alam kong papaano at anong nangyari sa akin dahil kusang kumilos ang katawan ko at bumaba sa sasakyan ko at tinungo mismo ang loob.

Hindi ko alintana ang mga taong nakatingin sa akin habang naglalakad ako papasok at patuloy na umaagos ang luha sa mga pisngi ko. Mabagal, at ang bibigat ng mga hakbang na ginawa ko. Halos hindi ko maigalaw ang mga paa ko sa bigat na nararamdaman ko duon. Pero narating ko parin ang harapan at umupo sa bakanting upuan.

Hinihila ang mga mata ko na mapatingin sa gitna ng altar. Na para bang may kung anong pwersa na humahatak sa akin na duon tumingin kahit na ang nakikita ko lang ay puro liwanag na nagmumula sa mga ilaw na nanduon. Hindi ako palasimba, patawarin niya ako pero hindi talaga ako naniniwala sa kanya.

At ito pa lang ang pangatlong pagkakataon na pumasok ako sa simbahan. Ang una ay ng pitong taon ako ng ikasal sa pangalawang pagkakataon ang papa at daddy. At ang pangalawa ay ng pangatlong kasal nila. At duon ko unang nakita si Zoey. At duon unang tumibok ang puso ko para sa kanya.

Muli na namang rumagasa ang luha ko ng maalala ko siya. Parang may kung anong tumatarak sa puso ko dahil sa sakitna nararamdaman ko at naninikip kapag naiisip siya. Halos manlabo na ang paningin kong nakatingin parin sa gitna ng simbahan. Sa pagkakaupo ko unti unting kumilos ang katawan ko at lumuhod mismo sa kinauupuan ko at pinagsalikop ang mga palad kong nakapatong sa sandalan ng upuan sa harapan.

“

Hindi ko alam kung saan magsisimula. Ang daming katanungan sa isip ko na gusto kung bigyan Mo ng kasagutan. Hindi ko din alam kung paano ang paraan ng pakikipag usap ko Sa’yo. At hindi ko alam kong pinakikinggan Mo ngayon ako. Nasaan Ka? Totoo Ka ba? Kung totoo Ka nasa paligid lang ba Kita? Pinakikinggan Mo ba ako ngayon?

“ Sunod sunod na tanong ko sa isip ko. “

Kung oo! Bakit? Bakit ang lupit lupit Mo sa akin? Pinaparusahan Mo ba ako dahil sa dami ng mga kasalanan ko? Dahil hindi ako naniniwala Sa’yo? Oo! Sige, Panalo Ka na! Talong talo na ako Sa’yo! Tinatanggap ko na, na totoo Ka. Na makapangyarihan Ka.

Na sa mundong ito ikaw lang ang makapangyarihan. Na walang mayaman ang hihigit Sa’yo. Sige, parusahan mo ako. Pahirapan mo ako. Kung sa paraan lang iyan makabayad ako ng mga nagawa kong kasalanan. Sa mga kasalanan na labag sa iyong kautusan. Tatanggapin ko ng maluwang ang mga iyon“

“Pero bakit pati siya, bakit siya pa? Sana ako na lang. Hindi Mo na sana siya dinamay pa. Hindi Mo na sana dinamay ang taong mahal ko. Alam kong hindi tanggap sa lipunan ang magmahal ako ng kauri ko, pero Ikaw ang nagbigay ng puso ko. Ikaw mismo ang lumikha sa akin at pinayagang mabuhay sa mundong ito. Kung malaking kasalanan iyon Sa’yo sana hindi mo na lang ako binigyan ng puso. Sana hindi Mo na lang din ako binuhay sa mundong ito. Sa mundong pinahaharian Mo. At hindi Mo hinayaang magtagpo ang landas namin. Para hindi na ako nasasaktan ng ganito.”

“Ito ang unang pagkakataon na tumawag ako Sa’yo. Ang hingin ang kapatawaran Mo. At ang hingin na sana, ligtas Mong ibalik ang taong mahal ko.”

patuloy parin na tumutulo ang luha ko habang taimtim na kinakausap siya. Nakikinig ba siya sa akin?

Ito din ang unang pagkakataon na hihiling ako sayo. Nakikiusap ako. Huwag mo hayaang mapahamak ang taong mahal. Ikaw sana ang gumabay sa kanya habang hinahanap ko siya. Nakikiusap ako Sa’yo. Huwag mong hahayaang may mangyaring masama sa kanya.

Lumipas ang mga minuto, at oras. Hindi parin ako tumatayo sa pagkakaluhod ko kahit ramdam ko na namamanhid na ang tuhod ko pero hindi ko alintana iyon. Naghihintay sa kasugutan mula sa kanya.

Iilan na din ang tao sa loob ng simbahan.

“Tumayo ka na diyan, anak.“tinig na nalapagpalingon sa akin. Napatingin ako sa nagsalita. Inilahad ang kamay sa akin. “Napansin kong kanina ka pa nakaluhod at nakatingin sa gitna ng simbahan. At taimtim na kinakausap siya.”

“Nakikita ko din sa mga mata mo na may malaking pagsubok kang kinahaharap ngayon. Manalig ka sa Kanya. Dahil hindi niya kailanman binibigo ang mga taong naniniwala sa Kanya. Ang mga taong tunay na nananalig sa Kanya.”

“Hindi Niya tayo bibigyan ng mga pagsubok na hindi natin kayang malampasan. Dahil Siya mismo ang gagabay sa atin para malampasan ang mga iyon. Huwag kang mawalan ng pag asa. Dahil sa oras na nagpakumbaba ka sa Kanya, simula iyon para gabayan ka Niya.”

“Humayo ka anak, at harapin ng may pananalig sa Kanya ang pagsubok na dinaranas mo ngayon. Dahil Siya mismo ang magbibigay ng kasagutan sa iyo.”

Napatitig lang ako dito habang sinasabi ang mga iyon. Hindi ko naman alam ang isasagot sa mga simabi niya pero naging magaan ang pakiramdam ko dahil sa dyon. At dahil na rin sa nailabas ang mga kinikimkim kong galit, pag aalala sa puso ko.

Tumango ako dito. Tanging pasasalamat lang ang nasabi ko dito bago ko tuluyang nilisan ang simbahan.

Lulan ng Mclaren ko ay bagtas ko ang daan pabalik sa MC.

Pero hindi parin nawawala sa dibdib ko ang paninikip sa tuwing naiisip ko kung ano na ang nangyari kay Zoey? Nasaan siya? Gising na ba siya sa pagkaka coma niya? Inaalagaan ba siya ng mga taong kumuha sa kanya?

Zoey! Please, stay alive hanggang sa tuluyan na kitang mahanap. Marami pa tayong mga bubuuing mga pangarap na magkasama. Stay still Love. Wait for me.

---

@

YuCheXi

#34: Seth Ong

“His vital sign is stable now Mr. Ong. Hindi mo na kailangang mag alala, dahil sa mga susunod na araw ay sigurado akong magigising na siya. Hintayin na lang natin kung kailan ang araw na iyon.” may ngiting balita sa akin ni Dr. Suarez matapos niyang tignan si Zoey at tarakan ng gamot sa suwero niya. “Nagreresponse na ang katawan niya sa mga gamot na ibinibigay ko sa kanya. At halata na din na bumabalik na ang katawan niya sa dati.”

Tumingin ako kay Zoey habang payapang nakapikit. Tatlong buwan na ang lumilipas mula ng mailigtas ko siya sa kamay ng mga dumukot sa kanya mula sa hospital kung saan coma na siya ng tinangay parin siya ng mga ito.

Sariwa pa sa isip ko ang muntikan niyang pagkamatay mula ng mabangga ang sinasakyan nila ng dumukot sa kanya. Nakipag palitan pa kami ng putok ng mga baril hanggang sa tuluyang mabawi ko siya sa mga ito. At hindi ako nagdalawang isip na dalhin siya dito sa US para lang makasigurado akong mabubuhay siya.

“Thanks Dr. Suarez.” Hindi nagtagal nagpaalam na ito at binilin na lang ang assistant nito na ngayon ay naiwan dahil ito ang itinalaga ni Dr. Suarez na magmonitor ng kalagayan ni Zoey.

“Open your eyes sweetheart, come back to reality.“kausap ko sa kanya kahit hindi naman ako siguradong naririnig niya ako. Hinaplos ko siya sa pisngi na ngayon ay bumabalik na ang dating umbok niyon.

Nagkukulay rosas na rin ang pisngi niya. Hinawakan ko siya sa kamay at ikinulong iyon sa mga palad ko. Napakaamo talaga ng mukha niya. Hindi na bakas ngayon sa hitsura niya ang matagal na siya sa pagkakatulog.

Mga katok sa pintuan ang narinig ko bago iyon bumukas.

“Sir Seth, the breakfast is ready.“magalang na sabi ng maid sa akin.

“Sige Martha susunod na ako.“sagot ko dito. Magalang na nagpaalam ito bago tuluyang umalis.

Muli akong tumingin kay Zoey. Yinuko ko ito at binigyan ng halik sa mga labi saka binalingan ang nurse na nagbabantay dito.

“Look at him after me. If anything wrong happen call me.”

“Yes sir.”

Tinanguan ko ito bago lumabas.

Pababa na ako ng hagdan mula sa ikalawang palapag ng makasalubong ko ang papa.

Kunot nuo ko itong tinignan. Bakit ito nandito. Bihira itong magawi sa bahay ko kaya nakakapagtaka bakit napapadalas yata ang pagdalaw niya sa akin.

“What bring you here papa?“tanong ko ng makalapit ako sa kanya. “Napapadalas yata ang pagdalaw niyo sa akin.”

“Ganyan ba lagi ang isasalubong mo sa akin?“tanong nito kaysa sagutin ang tanong ko.

“Naninibago lang ako sa inyo papa.“nagtuloy ako sa pagtungo sa dinning area. “Join me for breakfast papa, para hindi niyo naman isipin na hindi kayo welcome dito sa bahay.”

Sumunod naman ito sa akin.

“Martha, also prepair one more plate for papa.“utos ko ng dumulog na kami sa lamesa.

“Kumusta ang pasyente mo?” Tanong ni papa ng nasa kalagitnaan na kami ng pagkain.

Tumingin muna ako dito bago sumagot.

“He is getting better papa, and Dr. Suares make sure that any of this coming days maaring magisin na siya ng tuluyan.”

“Nakakasigurado ka ba sa ginagawa mo?“may pag aalalang tanong ulit nito.

“Of course papa, he is my everything simula ng makilala ko siya. Kaya sisiguraduhin kong mabubuhay siya at mamumuhay kaming magkasama.”

“Pero may ibang naghihintay sa pagbabalik niya. Tandaan mo Seth, may pamilya siya na hanggang ngayon ay hinahanap siya. Hindi habang buhay na maitatago mo siya.“panunumbat nito sa akin.

Simula ng malaman nitong dumating ako dito sa US at kasama ko ang walang malay na si Zoey ay palagi na niyang ipinapaalala sa akin na hindi tama ang ginawa ko na ilayo ito sa mga magulang at mga kaibigan niya.

Pero hindi ko siya pinakinggan. Mas nanaig ang pagnanais kong makasama ito. Kahit walang kasiguraduhan nuon na mabubuhay siya ay nagpumilit parin ako na ipagamot siya. Kaya ngayon, hindi ako nagsisisi sa disisyon kong dalhin siya dito.

“Hindi ko man habang buhay na maitatago siya, sisiguraduhin kong sa akin na lang umiikot ang mundo niya kapag dumating ang araw na iyon papa.“may tigas na sagot ko sa papa. “So papa, kung ayaw mong mag away na naman tayo, huwag niyo ng ipaalala sa akin iyan. Dahil simula ng nasa pangangalaga ko siya, sa akin na siya.”

Napansin kong napailing ang papa dahil sa sinabi ko. Pero hindi niya mababago ang isip ko. Hinding hindi ko isusuko si Zoey sa pamilya niya. At lalong hindi ko siya ibabalik sa piling ni Clyde.

“Nagpapaalala lang ako sayo Seth, dahil ayaw kong ikaw ang masaktan sa huli pag dumating ang araw na iyon.”

“Nanduon na lahat lahat iyon papa. Mula ng nailigtas ko siya at tinanggap ko na ang pwedeng mangyari sa hinaharap. Kaya huwag kayong mag alala sa akin. Dahil sa oras na dumating iyon, nakahanda ako pa.”

Tumitig lang ito sa akin. Hindi na siya nagsalita pa at ipinagpatyloy ang pagkain. Hindi ko naman masisisi ito kung bakit siya nag aalala sa akin dahil ako lang ang nag iisang anak niya. At sinabi ayaw niyang pati ako ay mawala mula ng mawala ang mama.

“I keep on going now Seth, just remember to call me if there anything you want or any that i can help.”

“Yes, papa. I will.“nagpaalam na ito.

Bumalik ako sa silid ni Zoey at muli kong tinignan ito baga ako aalis para pumasok sa opisina ko. Ibinilin ko sa mga nagbabantay sa kanya na always keep on eyes with him and call me anytime if there is anything bad happen to him.

“I will come back as soon as I deal all of my appointment today sweetheart. Keep on fighting. I love you.“sabi ko na para bang naririnig niya ako pero hindi ako nagsasawang kausapin ito kahit alam kong kahit isa sa mga iyon ay wala siyang naririnig. But Dr. Suarez told me that I need to talk to him kahit nasa ganun siyang sitwasyon.

Niyuko ko siya para bigyan ng halik sa labi bago ako tuluyang lumabas at pumasok sa kompanya ko.

---

A couple of days later:

Gaya ng routine ko ng sa araw araw ay pagdating sa bahay galing sa trabaho ay ang una kong ginagawa ay ang puntahan si Zoey at bigyan ito ng halik sa labi. Kakausapin, kukwentuhan ng kung ano anong bagay na nangyari sa opisina ko or something na ano nakikita ko sa daan. Na para bang nakikinig at pinakikinggan lang niya ako.

“Thats it sweetheart. I have a lot of thing done today, and also for the first time I stocked at the road because of that damn traffic.”

Ikinulong ko ang mga palad niya sa mga palad ko at hinalikan ito. At binigyan iyon ng magaan na masahe.

“So wake up sweetheart that you can help me in the future to run our compony. And I’m looking forward to the day that we can live a happy life together.”

Masuyo kong hinahaplos ang pisngi niya habang nakahawak parin ang isang kamay ko sa palad niya.

Kahit gaano ko man siya katagal na titigan ay hindi nakakasawa ang kanyang mukha para pagmasdan.

Ang amo ng kanyang mukha, napakapaya ng pagkakapikit niya.

“I love you sweetheart.”

Paulit ulit ko iyong binabanggit habang paulit ulit ko naman dinadampian ng halik ang likuranng mga palad niya.

And a couple of second past. Bigla akong napatitig sa kamay niyang hawak ko.

“Did I feel it right.“naramdaman ko ang pagtaas ng mga balahibo ko sa katawan dahil duon.

I feel it. His hand moved just now.

“Sweetheart. Sweetheart. Please, move your finger again. Please. Please sweetheart.“paulit ulit kong sabi at niluwangan ko ang pagkakahawak ng kamay niya. At pinagmasdan iyong mabuti.

Hindi ko namalayanna tumutulo na pala ang luha ko sa galakng muling gumalaw ang mga kamay nito. Kumilos ako at binigyan ng mahigpit na yakap habang masaganang naglalandas sa pisngi ko ang mga luha ko.

Kinalma ko ang sarili at binalingan ang nurse at sinabing tawagan si Dr. Suarez. Tumalima naman agad ito.

“30min sharp sir. He is on the way now.“sabi ng nurse ng matawagan ang doctor.

Lumapit na ito sa amin para i check si Zoey. Ng matapos ay agad din itong lumayo para bigyan ako ng daan at muling hinawakan ito sa kamay at umupo sa tabi ng kama nito.

“Mmmm!” Mahina pero napakalakas aa pandinig ko ang ungol na iyon ni Zoey.

Muling iginalaw nito ang mga daliri at padamping dinala iyon sa mga labi ko.

“Yes, sweetheart. Wake up. Wake up. Open your eyes.“sabi ko at hinaplos siya sa pisngi.

Hindi ko mapigilan ang sayang nararamdaman ko sa ngayon dahil tuluyan ng nagmulat ng mga mata ito.

Kumurap kurap pa ito na para bang sinasanay ang mata sa liwanag dahil sa tagal na pagkakapikit niya.

Hindi gumalaw ang ulo niya but his finger is moving again.

Tumayo ako sa pagkakaupo para makita niya ako. Bahagyang tumagilid ang ulo niya at tumingin sa akin.

Wala man akong mabasang ibang imosyon sa mga mata nito ay ayos lang. Ang mahalaga sa ngayon ay gising na siya.

“Sweetheart, are you ok. Anything hurt? You need anything?“sunod sunod na tanong ko.

“W-water.“halos hindi lumabas sa bibig niya ang mga katagang iyon kaya hindi naging malinaw sa pandinig ko.

“Yes sweetheart,what it is?“muli kong tanong sa kanya.

“W-water. I i need w-water.“sagot nito.

Binalingan ko ang nurse. At inutusan ito na sabihan si Martha to bring warm water na may kasamang straw para makainum si Zoey.

Agad itong tumalima at ilang sandali pa ay mabilis na nag akyat ang maid ko ng tubig.

“This sweetheart.“tinulungan kong isubo sa kanya ang straw dahil ng tangkain niya iyong hawakan ay halos hindi niya maitaas ang mga kamay. “Slowly sweetheart.“sabi ko dito ng sinimulan niya humigop ng tubig.

Kaunti lang ang nabawas duon pero sapat na iyon sa ngayon.

Lumipas pa ang mga sandali ay dumating na si Dr. Suarez. At gaya ng inaasahan, ligtas na ligtas na si Zoey, at wala ng dapat pang ipag alala.

“Thanks a lot Dr. Suarez.“hindi matapos tapos na pasasalamat ko dito ng masiguradong maayos na ang lahat.

“Trabaho ko ang pagsilbihan ang pamilya niyo Mr. Ong. Babalik ako within a week para ma check ang kalagayan niya. At para maalis na din ang suwero niya.” Nagpaalam na itong muli.

Muli kung nilapitan si Zoey na ngayon ay nakaupo na at nakasandal sa headboard ng kama. Lumingon ito sa akin.

Hindi man nagsasalita ito ay alam kong marami itong gustong sabihin at itanong. Hinawakan ko ito sa kamay kaya duon natuon ang paningin niya.

“Sabi ng doctor, magaling na magaling ka na. At masaya ako, dahil sa wakas, gumising ka na sa mahabang pagkakatulog.” Sabi ko sa kanya pero hindi siya nagsalita. Nakatitig lang siya sa akin kaya nagpatuloy ako.

“Alam kong marami kang katanungan sa isip mo ngayon kaya pinaghandaan ko na ang mga tanong na iyon. Just ask me sweetheart, and I answer it all.”

S-sweetheart?“nagtatanong ang mga matang tumitig siya sa akin. “S-sweetheart?“ulit nito.

Tumango ako. “Yeah! Iyan ang tawag ko sayo nuon pa. Sweetheart. Beacause I love you.”

Unti unting nanuot ang nuo niya dahil sa sinabi ko.

“I-i can’t remember anything? What happen? And who are you?”

Gaya ng inaasahan, he lost his memory. At ito ang hinihintay ko para tamnan ng mga bagong alaala ang kanyang utak. Malayo sa dating siya at ipapakilala ko ang bagong siya.

“You have a car accedent four months ago sweetheart, habang bagtas mo ang daan patungo sa bahay ko. We are leaving that day para pumunta dito sa US. And you had a car accedent that almost cost your life into death. I was worried that you can’t make it. I almost done everything just to save you. And thanks God, that you are awake now.”

“The doctor said that you have a memory lost pero huwag kang mag alala sweetheart, babalik din ang mga alaala mo. Ang mga masasayang alaala nating nawala sa memorya mo.“nakangiti akong tumingin dito at hinaplos siya sa pisngi.

Naramdaman ko ang pag iwas niya pero hindi ko iyon pinansin.

“Then who are you? What your name? And also mine? And most of all what are we?” Sunod sunod na tanong nito.

“My name is Seth sweetheart and you are Zoey.”

“Zoey?”

“Yes? Your name is Zoey sweetheart. You must remember it right.?”

“Maybe, that sound familiar.“sagot nito.

“And we are a couple.”

Lalong nangunot ang nuo nito sa huling sinabi ko.

“I lost my memory but I don’t feel that I am a gay. Are you serious?“may panghihinalang tanong nito.

“Of course sweetheart. Dibali, ipapaalala ko lahat sayo ang mga nakalimutan mo. Sa ngayon, you need to gain more strength para tuluyan ka ng makawala sa kamang kinahihigaan mo. Apat na buwan ka ding nakahiga kaya alam kong nangangalay na ang likod mo.”

Hindi na ito nagsalita pa at muling inikot ang paningin sa loob ng silid.

“If you need anything o kung may masakit kang maramdaman ay sabihin mo lang sa akin. Okay. “

Tumango ito sa sinabi ko.

“Para maniwala ka ipapakita ko sayo ang mga larawan natin bago ka maaksidente. Para kahit papaano ay may basihan ka sa lahat ng mga sinabi ko.“sabi ko pa dito. “Pero sa ngayon, kailangan mo munang i adopt ang sarili at mga mata mo sa iyong paligid.“nakangiting sabi ko dito at muli itong hinaplos sa pisngi.

“Are you crying?“tanong niya habang nakatitig sa akin.

“Hindi ko lang mapigilan sweetheart. Dahil gising ka na. Alam mo ba iyong takot ko na masaksihan mismo ng mga mata ko kung paano ka muntikang mamatay. Takot na tuluyang kang mawala sa akin.“totoong sabi ko sa kanya. Suminghot pa ako bago muling nagsalita. “But Im so happy sweetheart.”

“Stop crying, I’m alive. So don’t cry anymore.“sabi niya saka itinaas ang kamay at pinahid ang ilang luhang naglandas sa pisngi ko. “Susubukan kong makaalala at maalala ka.”

Kinuha ko ang mga palad niya mula sa pisngi ko at hinalikan iyon.

“I love you sweetheart. And I will always Love you.”

Hinila niya ang palad mula sa akin. At magkasabay na idinantay iyon sa mga hita niya.

“Are you not happy that you found that we are a couple?“tanong ko dito ng muling magawi ang tingin niya sa akin.

“I don’t know. I don’t feel anything towards you. Pero pipilitin kong maalala ang lahat. Para maibalik ang kung ano man ang mayroon tayo na sinasabi mo.”

Tumango ako.

“Makakapaghintay ako sweetheart, gaya ng paghihintay ko sa mahimbing mong pagkakatulog.”

Alanganin ang ngiting gumuhit sa mga labi niya. Pero hindi ko na pinansin iyon.

Lumipas pa ang mga araw, linggo at mga buwan. Ipinakita ko sa kanya ang mga larawang sinabi ko sa kanya para maalala niya.

Napaghandaan ko na darating ang araw na maghahalungkat ito kung ano ang mayroon kami kaya nagpagawa ako ng mga pekeng larawan na magkasama kami sa ibat-ibang lugar sa pilipinas o sa iba mang bansa.

Paniwalang paniwala siya sa mga larawang nakita niya. Mabuti na lang at magaling ang isa sa mga kaibigan ko to make a good fake picture.

Sa ngayon ay naging magaan na ang pakikitungo niya sa akin at hindi gaya ng una na napakalamig ng turing sa akin at laging umiilag.

Pero ilan sa mga sinabi ko sa kanya tungkol sa mga nakaraan na nakalimutan niya ay may katutuhanan. Gaya ng galing niya sa martial art. Shooting gun or dart.

Kaya sa mga lumipas na mga buwan ay palagi kaming magkasama sa tuwing gusto niyang magpractice ng shooting or ng dart. At hindi din nawawala ang pagsasanay niya ng martial art. At ang paghawak ng katana.

Ilan sa mga iyon ang naging dahilan para mapalapit siya ng tuluyan sa akin.

“Are you done?“tanong ko sa kanya habang nagpupunas ng pawis sa mukha.

Katatapos lang nitong mag insayo.

Tumango ito bilang sagot. Hinihingal na lumapit sa akin sa pagkakaupo at umupo sa tabing upuan ko.

“Kahit papaano naibabalik ko na ang dating tibay ng katawan ko sa pagod.“sabi niya ng matapos itong uminom ng tubig.

“Thats good sweetheart. Tatlong buwan na din ang lumilipas mula ng magising ka. Araw arawin mo ba naman ang pag iinsayo.”

“Kaya nga Seth, by the way, gusto kong ng pumasok sa pasukan. Para matapos ko na ang kurso ko.”

“Sure sweetheart. Iyan naman ang hinihintay kong sabihin mo. Para matulungan mo na ako sa mga companya natin.”

“Natin? Bakit natin, eh sayo lang naman iyon.”

“Silly.“hinawakan ko siya sa ulo at ginulo ang buhok niya. “Simula ng minahal kita ay ang lahat ng mayroon ako ay saiyo na din.”

“Whatever? Let go, kain muna tayo. Gutom na ang mga alaga ko.“aya niya sa akin at nauna ng tinungo ang kusina.

At may mga ngiti sa mga labi kong sumunod sa kanya.

---

@Y

uChenXi

#35: Zoey

Ang bilis lumipas ng panahon. Apat na taon na din ang matuling lumipas mula ng magising ako sa pagkakacoma ko dahil sa car accident. Nakapagtapos nadin ako ng kurso ko sa kolehiyo ng Business Manegement.

At gaya ng sinabi ni Seth ay tumulong ako sa kompanya niya bilang isang trainee. Mag iisang taon na din na nagtratrabaho ako sa kanya bilang personal assistant niya.

Hindi pa bumabalik ang alaala ko. Na kahit anong pilit kong alalahanin ang relasyong mayroon kami tulad ng sinasabi niya ay hindi nag sisink sa utak ko ang mga iyon. Wala din akong makapang kakaiba na nararamdaman ko sa puso ko para sa kanya.

Kahit na nuong una niyang ipakita ang mga larawan namin nuon sa akin ay hindi ko talaga maalala. Pero may isa na biglang nakapag pasakit ng ulo ko minsan. Ang pangalang La Prensesa. Pangalan ng resort na pinuntahan daw namin at marami kaming kuhang larawan duon na magkasama.

Oo! Naalala ko iyon. Na nakapunta ako sa resort na iyon. May sumasagi rin sa utak ko na mga imahe pero hindi malinaw ang mga mukha nila. At may isang tao akong kasa kasama. Hindi man malinaw ang imahe nito sa alaala ko ay nakakaramdam ako ng kakaiba sa puso ko. At sigurado akong hindi si Seth ang lalaking iyon.

Pero sino? Sino siya sa mga nawalang alaala ko? At ano pa ang mga inililihim sa akin ni Seth.

Naghinala na ako sa kanya nitong mga nakaraang taon dahil sa tuwing binabanggit ko ang mga magulang ko kung nasaan sila at kung bakit hindi ako hinahanap ay napapansin kong iniiba niya ang usapan. Kaya simula ng araw na iyon ay naghinala na ako na marami pa itong hindi sinasabi sa akin. Marami pa itong inililihim tungkol sa pagkatao ko.

Pero ano ano ang mga iyon? At kung paano at naging malinaw ang mga larawan na ipinakita niya sa akin na magkasama kami? Gawa gawa lang ba niya ang mga iyon? Pero bakit? Ano ang mga dahilan niya?

“Ang lalim ng iniisip natin ah.“si Seth na biglang sumulpot sa likuran ko at yumakap sa akin mula duon.

Naasiwa ako kaya agad akong kumawala sa yakap niya. Kahit palagi niya iyon ginawa sa tuwing naglalambing siya ay hindi ko maramdaman iyon. Sa tuwing tatangkain niya akong halikan sa labi ay umiiwas ako. Pero minsan hinahayaan ko siya baka makahalata siya na unti unting nawawala ang tiwala ko sa kanya.

“I’m just wondering because its been 4 years past Seth, pero wala parin sumasagi sa utak ko ang mga alaalang nawala saa memorya ko.“sabi ko dito ng makaharap ako sa kanya.

“Maalala mo din sweetheart, huwag mo na lang pilitin ang utak mo to regain those memory. Ang mahalaga ay ang ngayon. At magkasama tayo. Gaya ng sinabi ko, gagawa tayo ng ibang alaala nating dalawa.”

Pinilit ko ang ngumiti dito saka hinawakan ang mga kamay niya.

Buo na ang pasya ko, uuwi ako ng pilipinas at gagawa ako ng paraan para mapapayag siya. Kung sa pilipinas ko lahat nakuha ang mga nawalang alaala ko ay duon ako magsisimula.

“Yeah! Lets start a new together.“sabi ko dito. “At gusto ko, bumalik tayo sa pilipinas at duon tayo magsimula. Pumapayag ka ba?“pinilit ko ang maglambing sa kanya. Ipinulupot ko ang mga braso ko sa braso niya at humilig sa mga balikat niya.

“But-”

“Diba sabi mo, gagawa tayo ng mga masasayang alaala. Nakakasawa na din dito sa US, gusto ko naman balikan natin ang lugar na mga pinuntahan natin sa pilipinas gaya ng mga nasa larawan. Please.”

“Are you sure?“alanganing tanong niya sa akin. “At saka sweetheart, hindi natin pwedeng iwanang mga negosyo natin dito.”

“Seth, hindi naman tayo magtatagal. Magbabakasyon lang naman tayo, saka nandyan naman si Anthony to take over the compony while we are on vacation. Please Seth. I want to spend more time with you. At gusto ko sa pilipinas naman.” Kahit naasiwa man ako sa pagdikit sa kanya ay tiniis ko. Kaunting lambing lang dito ay alam kong mapapapayag ko siya.

Napalunok ako ng ikulong niya sa mga palad niya ang pisngi ko at tumitig sa akin. Heto na naman. He is going to kiss me. Pero sige, hahayaan ko siya ngayon just to make him say yes.

Sinakop ng mga labi niya ang labi ko. Masuyo, tasting and sucked it. Wala man akong maramdaman kakaiba sa halik niya ay tinugon ko iyon. At hinayaan makapasok ang dila niya sa loob ng bibig ko. Ginaya ko ang paraan ng paghalik niya para kapanipaniwala naman na nadadala ako. Kumapit narin ako sa leeg niya habang siya ay yumakap sa baywang ko.

“Uhm.“ungol niya ng sa pagitan ng mga halik namin. Hanggang sa lumalim ng lumalim. Ang mga palad niya ay nagsimula ng maglandas sa likod ko. Humahaplos. Pumipisil.

“Mmmm!”.

“I want you sweetheart.“bulong nito ng pakawalan ang mga labi ko at agad ding hinalikan.

Naging mapangahas na ang mga kamay nito. Pumasok na sa loob ng damit ko ang palad niya at dinadama ang likod ko, hinahaplos.

Pero tama na! Hindi ko hahayaang lumalim pa. Unti unti akong kumawala sa kanya. Tumutol man ito dahil tumigil ako sa pagtugon ng halik niya ay hindi na ito nagsalita pa. Tumitig lang ito sa akin at ikinulong ko naman ang mukha niya sa mga palad ko.

Lumunok muna ako saka dinampian ang mga halik ang bahagyang nakaawang na mga labi niya.

“We can’t do it Seth hanggang sa hindi pa tuluyang bumabalik ang alaala ko. Kaya gusto ko ng maalala ka. Gusto ko ng tuparin ang mga pangako natin na nakalimutan ng isip ko. Please Seth, help me to regain those memory of my past.”

“Okay! You win. Babalik tayo ng pilipinas.“nakangiting sabi nito at pumayag sa gusto ko.

Tagumpay ang naging plano ko.

“Pero wala ka bang balak pagupitan ang buhok mo sweetheart?“tanong nito pagkatapos at saka masuyong sinuklay ang buhok ko ng mga daliri niya.

Hanggang balikat na ang haba ng buhok ko. Mag iisang taon na ba ang lumipas mula ng huli akong nagpagupit. Hindi ko na maalala.

Para kasing gusto ko subukan ang mahabang buhok total naman bagay iyon sa akin. At lalong walang mag aakalang lalaki ako tuwing may bagong nakakakita sa akin.

“Saka na Seth. Para kasing mas bagay sa akin ang mahabang buhok.“nakangiting sagot ko dito.

“Yeah! Bagay sayo sweetheart. At lalo kang gumanda. Pwede ka na ngang sumali sa beauty contest eh. And for sure, mananalo ka. Sa ganda at talinong mayroon ka. At samahan pa ng talent. Naku, ikaw na sweetheart.”

Tumawa ako sa sinabi.

“Bakit hindi natin subukan.”

“Sure.”

---

A week later:

Manila, Phillipines:

“Naayos mo na ba lahat?“tanong ni Seth sa akin ng makapasok ito sa silid na ipinaukopa sa akin.

“Kaunti na lang. Saka kaunti lang naman ang mga dinala kong gamit. Balak kong magshopping mamaya para sa ibang mga damit na kakailanganin ko for staying here ng limang buwan.“nakangiting sabi ko dito.

Sinadya kong kaunti lang ang dalhin kong mga damit para may rason akong makalabas at mapuntahan ang mga lugar na minsan nakikita ko sa mga panaginip ko.

“Sure sweetheart. Sasamahan kita mamaya.”

Tumango ako. Saka ipinagpatuloy ang pag aayos ng mga gamit ko sa bagahe ko. Lumapit naman ito sa akin saka umupo sa tabi ko.

“Bilisan mo na diyan. Nagpahanda ako ng lunch, para makakain na tayo.”

“Oo na po. Saglit na lang ito. Give me 5min to fix this all.”

“Okay! Hintayin na kita sa sala.“sabi nito. Humalik muna ito sa nuo ko bago ako tuluyang iniwan.

Minadali ko na ang pag aayos ng mga gamit ko. Kumuha na din ako ng damit para pamalit mamaya. Gusto ko talagang lumabas ngayon din mismo. Ayos lang kahit kasama ko si Seth. Basta mapunta ko ang ilang lugar na sumasagi sa utak ko.

“Mmmm! This is good. Yummy. I like it Seth.!“nakangiti ako habang ngumunguya.

“Really, thats good to hear sweetheart. Ipinahanda ko talaga ang mga pabirito mo.“nakangiti din itong pinagmasdan ako sa maganang pagkain.

“Hindi ka ba kakain. Mauubusan ka ng ulam kapag tinitigan mo lang ako.”

“Ayos lang yan sweetheart. Ang sarap mo ngang panuurin palagi sa magana mong pagkain.”

“Naku Seth, itigil mo na yan katititig mo, its embarrasing me.“kunway umirap ako dito.

“Ok, ok. Pero parang mas gusto ko ikaw ang kainin ko ngayon.“bulong nito.

“Seth!.“pinanlakihan ko siya ng mata. Saka luminga sa paligid.

Bigla namang nag iwas ng tingin ang maid na nagkaabang lang sa hindi kalayuan ng magawi ang tingin ko dito.

Did the maid blush?

Whatever. Narinig siguro niya ang sinabi ni Seth.

“Stop joking around Seth.“sita ko dito.

Tumawa lang ito sa sinabi ko. Muli niyang nilagyan ng ulam ang pinggan ko bago naman nilagyan ang kanya.

“Sige na sweetheart, bilisan mo, para makapagshopping na tayo.”

“Uhm! Much better.“sabi ko sa pagitan ng pagnguya.

2hour later:

“Ayos ba?“tanong ko kay Seth ng maayos kong ipinusod ang buhok ko sa likod saka umikot sa whole lenght mirror sa silid ko.

Nagsuot lang ako short na hanggang taas ng tuhod ko ko. Saka ko ito tinirnuhan ng medyo maluwang luwang na kulay baby blue na t-shirt. At inayos ko ng ipinusod pataas ang buhok ko. Nagpahid din ako ng lipgloss para mas lalong tumingkad ang natural na pulang labi ko.

And I look like a girl. Sino ang mag aakalang ang ganda ko talaga sa babaeng ayos. Kulang na lang ay magbistida ako. Pero hindi ko pinangarap na magsuot ng pambabaeng damit. Never.

“Your beautifull sweetheart. I can’t take my eyes on you.“sabi nito na walang kakurap kurap na nakatingin sa akin.

“Wala nang mag aakalang lalaki ako right.“nangingiti ako habang pinababa ang boses ko to make a girl sound.

Lumapit ito sa akin saka hinalikan ako sa pisngi.

“Perfect sweetheart. Wala ng makakakilala sayo.“makahulugang sabi nito.

“So lets Go.“aya ko dito. Isinilid ko ang wallet ko sa likod ng short ko at nauna ng naglakad palabas.

Sumunod naman agad ito sa akin at humabol. Umakbay ito ng maabutan ako sa may hagdan kaya panabay kaming lumabas ng bahay nito.

“Narito na lang din tayo sa pilipinas, bibisitahin ko na din ang ibang companya natin dito.“sabi nito habang nagmamaneho.

“And if you want to go shopping or mamasyal, you need to take driver. Mag ha hire tayo ng driver mo para hindi ka mahirapan sa pagmamaneho and also bring Celine with you all the time para may taga bitbit ka ng mga bibilhin mo.”

“Mmm! But I want you to accompony me if I want to go out.“paglalambing ko dito kahit ang totoo ay nasiyahan ako sa sinabi niya na hindi siya makakasama sa akin palagi.

“I will sweetheart. Pero hindi sa lahat ng oras. Gusto ko din na personal na matignan ngayon ang mga companya natin. Kaya kailangan mong sanayin ang sarili mo muna sa ngayon ok?”

“But you said, gagawa tayo ng mga masasayang alaala together here.” Pilit na pinalungkot ko ang boses ko para kapanipaniwala naman aa pandinig niya.

“Mmm! Come on sweetheart. Gusto mo bang sumama sa akin pumasok sa compony araw araw?“tanong nito. “Para lagi tayong magkasama.“dagdag pa nito.

“No! I don’t. Nandito tayo para magsaya. Kaya hindi ako makikialam ngayon sa compony mo. But give me your time in Saturday and sunday.”

“Of course sweetheart. Mamasyal tayong magkasama sa sabado at linggo.”

“Okey, thats a deal then.“nakangiti akong bumaling sa kanya. “So, where are we going now?“tanong ko.

“MOA tayo.”

“MOA?” Ulit ko.

“Yes sweetheart. Isa iyon sa pinakamalaking mall dito. At marami tayong pagpipilihan na shop para makabili ng mga gagamitin mo.”

“Sige.“sang ayon ko.

Madami pa kaming napagusapang ibat ibang bagay hanggang sa makarating kami ng tuluyan sa mall.

Una naming pinuntahan ay ang CyberZone to buy new phone dahil hindi naka update ang phone na mayroon ako ay hindi gumagana sa pilipinas. At bibili na din ng simcard.

“How about you Seth, are you going to buy a new one for you?“tanong ko dito.

“No need, sweetheart. I have one in the house. I just forgot to take it.”

“Ok, what do you think? Ano magandang gamitin.?“tanong ko dito ng mabistahan ang mga smartphone na nakadisplay.

“This one sweetheart.“sabay kuha sa IPhone XS at ipinahawak iyon sa akin.

Umiling ako. “I don’t like this. And its so expensive.“sabi ko. Pero kung para dito ay wala lang iyon. Peso lang sa kanya ang katumbas ng halaga nito.

“Ayos lang sweetheart. Hindi naman kamahalan.”

Sinasabi ko na. Hindi kamahalan? Halos umaabot na iyon ng sixty thousand mahigit.

“Para sayo, wala lang iyan Seth. Pero sa halaga niyan marami ng mga taong mahihirap ang mapapakain niyan.”

Tumawa ito sa sinabi ko. Saka bahagyang pinisil ang pisngi ko ng hawakan niya ako duon.

“Silly, don’t worry sweetheart. Kung inaalala mo ang pera na magagastos, kung ano ang halaga niyan, dodoblehen ko para i donate sa isang charity.”

“Talaga?”

Tumango ito. “Sa katunayan niyan sweetheart buti at naalala ko. Mayroon akong sinusuportahan na isang charity para sa mga taong may malulubhang sakit. Tatlong beses akong nagdodonate duon sa isang taon. Gusto mo ba pumunta duon minsan?“tanong nito.

Napatitig ako dito ng wala sa oras. Totoong mabait ito. Kasi mula ng magising ako nuon ay namulatan ko na kong paano ito mapagkawanggawa sa kapwa. Marami itong natutulungan.

Mayroon din itong sinusuportahan sa US na mga charity duon. At hindi ko akalain na pati dito sa pilipinas ay mayroon din.

“Sure. Gusto ko ding tumulong.“nakangiti kong sagot dito. “Pero ayaw ko parin ang isang iyan.“balik ko sa usapan namin kanina.

“Ito na lang sweetheart. Lets go pakita na natin para makarami tayo ng mabibili.“hila niya sa akin sa counter at ipinakita dito ang hawak.

Agad naman na nagpakuha ito ng stock para ipacheck sa amin. Dahil hindi naman ako ang pumili. Si Seth ang tumingin dito and check everything the details. Ng mabistahan na niya iyong mabuti ay agad niya iyong binayaran.

“Thanks for coming sir, maam.“ang casher.

Napaubo pa ako sa huling sinabi nito. She call me ma’am. What a fuck!

Napansin ko namang napatawa ng mahina si Seth dahil sa reaksyon ko.

“They can’t tell that you are a man sweetheart.“sabi pa nito habang umakbay pa ito sa akin habang palabas kami sa shop.

“Shut up.“sita ko pero hindi naman tunong galit.

“So what next?“tanong nito habang naglalakad lakad kami at patingin tingin sa paligid.

Kung saan saan kami pumapasok para makapamili. Bawat madaanan naming shop.ay hindi namin pinapalampas. Pero syempre bawat pasok namin ay bumibili kami kahit isang item lang para hindi naman nakakahiya sa mga saleslady na nanduon.

Hanggang sa matapat kami sa isang cosmetic shop. Nagkatinginan pa kami ni Seth saka nag ngitian.

“Want to buy some make up sweetheart.“birong tanong nito.

Tudo ang pag iling ko sa sinabi niya. Pero bago pa kami makaalis mismo sa harapan nuon ay lumapit na sa amin ang isang saleslady.

“Goodafternoon sir, ma’am.“magalang na bati sa amin. At gaya kanina ay napaubo na naman ako dahil sa pag tawag nitong ma’am sa akin.

“Are you ok sweetheart.“nakangising tanong ni Seth sa akin saka hinugod ang likod ko to comfort me kuno. Pero ang lukong Seth, hinarap ang Saleslady at tinanong nito kung anong babagay na pwede daw sa akin.

“My girlfriend is a shy one. She didn’t put any make up on her face, can you help me to pick up some for her?“tanong nito saka ako binalingan sabay kindat.

Magsasalita sana ako ng bumulong ito sa akin na babaan ko ang tinig ko para daw mag boses babae.

“Fuck you!.“bulong ko dito saka pilit na ngumiti at humarap sa saleslady.

“Come inside ma’am para maipakita ko sa inyo ang best make up namin.”

Nag give way ito para mauna kaming pumasok. Hindi ko mapigilang sikuin si Seth dahil sa kapangahasan niya at mahina na paulit ulit kong mura dito pero mahina naman tumatawa lang ito.

“Sisiguraduhin kong ikaw ang gagamit ng mga ito Seth.“may pagka irita kong bulong muli dito.

“Then we can use it together sweetheart.“sagot nito.

Maayos at magaling na nagpaliwanag ang saleslady kung paano at gaano kaganda ang quality ng mga makeup na binibinta nila. Hanggang sa naparami ng lagay ni Seth sa basket na ipinahawak sa kanya. At ang lukong Seth, dalang dala sa galing ng sales talk ng babae. Kaya hayon. He almost buy everything and what a fuck. Sino ang gagamit ng mga make up na pinamili niya.

“Aanihin mo ang mga iyan?“tanong ko ng makaalis kami sa shop na iyon. Habang bitbit nito ang mga pinamili niya.

Tumawa ito at napakamot ng ulo.

“You can apply it in your face sweetheart.“sagot nito.

“Never, Seth. Over my dead body.”

“Haha, ok. Ipamimigay ko na lang sa mga katulong sa bahay ang mga ito.“natatawang sabi nito.

“Mabuti pa nga. Para naman masiyahan ang mga katulong mo at maging maganda naman sila sa paningin natin lalo.”

“Don’t ever fall inlove with them sweetheart.”

“As if naman Seth.“pairap na sabi ko. “Lets go, where’s next?“pang iiba ko ng usapan.

“Im going to restroom first sweetheart. Ikaw ba?”

Pinalakihan ko siya ng mata.

“How can I?“tanong ko dito. “Kung sasama ako sayo sa mens room, ano na lang ang iisipin ng makakakita sa atin. At lalong hindi naman ako papasok sa ladies room.“sagot ko dito.

“Eh ano naman ngayon kung makikita nila tayong sabay na papasok sa restroom sweetheart. Magkasintahan naman tayo.”

“Seth! Nasaan ang isip mo ngayon. Hindi mo ba nakikita ang ayos ko now? Look at me now? Lalaki ba ako sa paningin mo o babae?“tanong ko sa kanya.

“Babae.“walang patumpiktumpik na sagot niya sa akin.

“That’s it. Babae, now, sinong babae ang papasok sa mens room?”

“Ikaw!”

“Seth.“napalakas na sambit ko sa pangalan niya dahilan para makatawag ng pansin sa ibang tao.

Tatawa tawang itinaas nito ang kamay para sumuko.

“Biro lang sweetheart. Sige hintayin mo na lang ako kung wala ka talagang balak sumama sa akin.”

Palabing tumango na lang ako sa kanya. Hanggang sa tinungo na nito ang reastroom.

---

@Y

uChenXi

#36: Zoey

Nainip ako sa paghihintay kay Seth kaya nagtungo ako sa isang coffeeshop para duon na lang siya hintayin. Nag chat na rin ako sa kanya para ipaalam kung nasaan ako para sumunod na lang siya sa akin.

Napagtripan kong kulikutin ang phone ko para kahit papaano hindi ako maboring sa paghihintay sa kanya. Pero kapansin pansin na may isang pres ng mga mata na kanina pa nakatingin sa akin mula pa kaninang pumasok ako sa coffee shop pero hindi ko iyon pinansin.

Kaya lang nakakailang na dahil kanina pa ito? May mali ba sa mukha ko kaya ito titig na titig sa akin?

Hindi ako nagpahalata na napansin ko na ito kanina pa. Hinayaan ko na lang siya. Pero lihim ko din itong pinagmasdan. Maganda ito at maputi ang kutis ng balat. Kulutan ang buhok, ewan ko lang kong natural na kulot iyon o pinagawa lang niya. Pero bagay iyon sa bilugang hugis ng mukha nito.

Siguro masgsingtangkad lang kami sa taas na 5’5“. Maganda din ang pangangatawan nito dahil nababakat sa suot nitong dress ang hubog ng kanyang katawan.

Nasa kalagitnaan ako ng pagkilatis ko sa kanya ng tumayo ito at unti unting lumapit sa akin. Napansin din ba niyang tinitignan ko siya?

“Hi!“nakangiting bati niya sa akin. Tiningala ko siya pero hindi ako nagsalita. “Im sorry to disturb you, pero kanina pa kasi kita pinagmamasdan, mula ng pumasok ka dito sa loob. And you are so beautiful so I can’t take my eyes on you, at naisip kong bagay kang modelo sa parating na fashion show ng mga gawa ko this coming months.“mahabang sabi nito.

Uubuin na naman sana ako dahil sa sinabi niyang maganda ako ay pinigilan ko ang sarili ko. So kaya naman pala ito titig na titig sa akin.

“By the way, Im Monica, do you have companion? Do you mind if I join you?”

Iba rin ang isang ito. Nagtatanong pa lang kung may kasama ako at pwedeng makiupo, umupo na ang luko. Paano pa ako makakatanggi kong nakaupo na ito. Hindi ko naman siya pwedeng ipahiya.

Tumikhim muna ako at inalis ang bara sa lalamunan ko. If she think that Im a girl so be it. Ang gagawin ko lang ay pababain ang boses ko to make woman voice.

“Again I’m Monica, Monica Kristin Bentleys. And you are?”

“Im Zoey.“pakilala ko in girl voice.

Pero natigilan ito ng marinig ang pangalan ko. Kumurap kurap pa ito na para bang may puwing sa mata.

“Anything wrong?“tanong ko na makita kong namamasa ang mga mata niya.

“N-nothing, what is your last name?“tanong nito at muling kumurap.

“Sal-.“hindi ko natapos ang pagsasabi ko ng last name ko ng tumunog ang phone ko na nasa ibabaw ng lamesa. Kinuha ko iyon para tignan. “Excuse me, I need to take this phone call first.”

“Sige take your time.“nakangiti ito at sinabayan ng tango. Pero hindi parin niya inaalis ang tingin sa akin. Naiilang na talaga ako sa paraan ng tingin niya.

“Yes! Hello Seth?“sagot ko sa kabilang linya.

“Why the girls tone sweetheart?“tanong nito ng marinig akong boses babae.

“I have something to deal with.“sagot ko. Hindi ko naman masabi na may kasalo ako at pinagkamalang babae ako.

“Ganun ba?“tumawa pa ito. “May lumapit sayo siguro at pinagkamalan ka na namang babae?”

“As you can say Seth. By the way, where are you? Hindi ka pa ba pupunta dito?”

“A about that sweetheart. Sorry to make you wait sweetheart, I met one of my colleague, kaya hindi ako agad makakasunod sayo diyan. Ok lang ba na ikaw na lang ang pumunta dito sa amin. Para maipakilala na din kita sa kanila.”

“I can’t.“sagot ko dito? “Hihintayin na lang kita o kaya naman ako na lang mag isa magshopoing pag nainip ako sa paghihintay sayo.”

“But-”

“Ok lang Seth, just take your time. Just call me or I call you if anything wrong happen. Okay? Don’t worry about me, no one dare to hurt me Seth.”

“Ok then sweetheart. I will deal to them faster as I can para masamahan kita. I love you.”

“Ok Seth, You too.“sagot ko dito. Hindi ko totally masabi ang buong I love you rito dahil unfair kasi hindi ko makapa ang salitang iyon sa dibdib ko.

Muli kong binalingan ang babaeng nakaupo parin sa tapat ko na titig na titig.

“Your not a girl right?“tanong nito. Pero wala naman sa tuno nito ang pagkadisgust ng tinanong iyon. Bagkus may kung kakaiba sa tingin nito.

“Yes!“sagot ko dito.

“Zoey! Zoey Salvador right?“muling tanong nito.

Ng tumango ako bilang sagot dito ay bigla itong tumayo at walang babalang niyakap ako ng mahigpit. Nabigla man ako ay hindi ko ito magawang itulak. Naramdaman ko ang pagyugyug ng balikat nito at marinig ang mahinang paghikbi nito.

“Hey! Why are you crying,“tanong ko dito. Pero hindi ito tumigil.

Damn! Pinagtitinginan na kami ng ibang taong nakakakita da amin. Baka kung ano ang sabihin nila at pinaiyak ko pa ang isang ito.

“Your alive. Buhay ka. My God, Buhay ka. Buhay na buhay ka.“paulit ulit na sabi nito ng kumalas sa pagkakayakap sa akin at ikinulong sa mga palad niya ang mukha ko at binistahan iyong mabuti.

Nalilito man ako pero sigurado ako na kilala niya ako. Kaya hinayaan ko siya. Kung isa siya sa mga makakasagot ng mga katanungan ko ay mabuti iyon para sa akin.

“How did you know?“tanong ko dito.

“Its me, Monica. Hindi mo ba ako natatandaan. My God Zoey, I can’t believe what I’m seeing right now. Buhay na buhay ka.“muling sabi nito. “Kay tagal ka na naming hinahanap. Halos mabaliw kaming lahat sa kahahanap sayo. Sina tito Zyrel at tito Bryant. Halos ipahalughug ang buong mundo just to find you kahit emposibleng mahanap ka sa lawak ng buong mundo. But they didn’t give up upon you. And also master Clyde. Master Clyde change a lot mula ng nawala ka. Hindi na siya iyong dating masayahing master na kilala namin.“mahaba habang paliwanag nito at halos hindi na yata siya humihinga habang nagsasalita. “Hindi mo ba talaga ako nakikilala?“tanong nito ng hindi ako agad nagsalita.

“I can’t remember anything. Kaya hindi kita makilala. I had a car accident 4years ago. Kaya nawala ang mga alaala ko.“sabi ko dito.

“Car accident? No! Hindi car accident Zoey. But before that, who the hell who told you that you got a car accident?” May galit na tanong niya sa akin. Nagbago ang ekspresyon ng mukha nito.

“May boyfriend.“sagot kong muli sa kanya na nakapagpatigil sa kanya. Tumitig ito sa akin. Seryuso. At para bang ang laking kasalanan ng sinabi ko.

“Who is he? Who the hell is your boyfriend Zoey?”

“Wait, hindi iyan ang mahalaga sa ngayon. Ang gusto kung malaman ay sino ka sa nakaraan ko?“tanong ko dito. Gusto kong malaman ang lahat lahat. Ito na ang pagkakataon ko. Hindi man inaasahan pero umaayon lahat sa plano ko ang nangyayari.

Kinakabahan man ako sa posebling malaman ko ay ayos lang ang mahalaga ay masagot lahat ng mga agam agam sa isip ko.

“Kaibigan mo ako Zoey. Kaibigan ng mga magulang mo ang mga magulang ko. Kung mahihintay natin sila masasagot ang mga katanungan mo. So please Zoey, bumalik ka na sa amin. Iwan mo ang taong nagbrai-brainwash sayo. Im meeting them now. So please. Please wait for them.”

Brainwash? Iyon na ba ang matatawag sa mga itinatatak ni Seth sa utak ko. Pero ang bait niya sa akin kahit nararamdaman ko ng maraming kasinungalingan sa mga sinasabi niya. Kaya hindi ko din siya lubos na masita dahil utang na loob ko ang buhay ko sa kanya ngayon.

“No! He help me a lot Monica. I owe him my life dahil hindi niya ako sinukuan kahit walang kasiguraduhan nuon na mabubuhay ako. I suffered from coma in 5months after the accident at siya ang nagpagamot sa akin.”

“Pero-.”

“Sweetheart I’m here.” Si Seth na agad na lumapit sa akin at dinampian ng halik sa pisngi.

Hindi na itinuloy ang sasabihin kanina ni Monica at halatang nakikiramdam sa paligid ng dumating si Seth.

“Siya ba ang sinasabi mo kanina sa phone sweetheart?“tanong pa nito saka binalingan si Monica. “I’m Zoey’s boyfriend. But you look familiar. Did we meet before or something na kung saan ba kita nakita?“kunot nuong nakatingin ito kay Monica.

Nahalata kong pinilit ni Monica ang mangiti saka nakipagtitigan kay Seth.

“Maybe you saw me sa mga adverstizing or nababalita sa TV. My name is Kristin Carion.“pakilala nito.

Ako naman ngayon ang nangunot ang nuo dahil sa pangalang sinabi niya kay Seth. Ano at alin ang totoo sa pangalan na ibinigay ang totoo. Nagkamali lang ba ako. Niluluko lang ba din ba ako ng isang ito?

“Yeah! I heard a lot of you. The youngest and famous gown designer. And also have a beauty. Nice to meet you Ms. Carion.“nakangiti na ngayon si Seth at inilahad ang palad dito. Pero hindi din maipagkakaila na pilit din ang mga ngiting ipinakita dito.

Agad naman na tinanggap nito ang pakikipagkamay sa kanya.

“Then? Whats up to you? May kailangan ka ba sa kanya?“tanong nito pagkatapos.

“I approach her, dahil nakita ko na bagay siya na modelo sa mga gown ko. May fashion show ako next month sa Italy. And I ask her if she is interested to become my model.“sabi nito at talagang diniinan pa talaga nito ang Her at She na pinangtukoy niya sa akin.

“Is that so sweetheart?“bumaling ito sa akin saka umakbay sa akin. “But I think, hindi mo siya mapapapayag dahil hindi siya mahilig sa mga ganyang bagay, Am I right sweetheart?”

Napatingin muna ako kay Monica bago ko siya sinagot.

“Yeah! I already refuse her.” tanging sagot ko sa kanya.

“You heard him ms. Carion. And he is not a girl by the way.”

“What?” kunway gulat ito sa sinabi ni Seth. “Are you serious?“at tumingin ito sa akin. Bilib din talaga ako sa isang ito. Galing umakting. “You are not a girl. But you are look like one.”

“Yes,“sagot ko dito. “Hindi mo naman kasi ako pinayagang itama ang maling akala mo kanina dahil sunod sunod ang pagpapaliwanag mo about that fashion show.”

“My bad. Pero bagay na bagay ka sa mga gown ko. Sayang naman. Akala ko pa naman naka jockpot ako this time for my model. But I was really really wrong.”

“It’s ok Ms. Carion. Ngayon alam mo na. Hindi ko matatanggap ang alok mo.”

“But its ok even if you are a man. You can dress like girl also. Walang makakaalam na lalaki ka. What is that?”

“Sorry, Ms. Carion. He already refuse you. At hindi na mababago ang isip niya. At kung pumayag man siya. It’s also up to me then.“si Seth na halatang nainis sa pagpupumilit ni Monica. So if you don’t mind. Maiwan ka na namin and again nice meeting you.“pormal na sabi ni Seth dito.

Walang nagawa si Monica kaya nagpaalam na lang din ito sa amin. Halatang may ibang dahilan si Seth at naging alerto ang mga mata nito kanina. Dahil napansin kong titig na titig ito kay Monica kanina? Naramdaman ba niya na may iba kaming napag usap ni Monica?

Ng makalayo kami sa coffeeshop ay saka ako binalingan ni Seth.

“Are you okay?“tanong nito. “Did she bother you a lot? Bakit parang may kakaiba sayo ngayon? Did she say something wrong?“sunod sunod na tanong niya?

“Wala naman Seth, nailang lang ako dahil hindi talaga ako sanay na nakakausap ng mga istranghero.”

“Sorry for that sweetheart. Hayaan mo hindi ka na guguluhin ng iba next time. Kung balak mo ulit magshopping, magtatalaga ako ng babantay sayo. Para may pipigil sa kanila sa tuwing may gustong makalapit sayo.”

“Okay Seth.”

“Then forget about it. Lets go, bilhin na din natin ang ilan pang mga kakailanganin mo.”

Tango na lang ang isinagot ko dito saka namin ipinagpatuloy ang pamimili. Ng may ilan na din kaming nabili na mga damit ay nag yaya na itong umuwi.

“Kumusta naman pala yong pakikipag usap mo sa mga colleagues mo?“tanong ko sa kanya ng hindi na ito umiimik at para bang may kung anong malalim na iniisip.

“Nagkumustahan lang naman sweetheart. At sinabi ko na hindi ako pwedeng magtagal dahil hinihintay mo ako. At babawi na lang ako next time sa kanila. They tease me that Im under de saya daw ako kaya hindi kita kayang i indian. Pero ok lang na sabihin nila iyon, dahil totoo naman.“may ngiting sagot nito.

Napalunok ako, totoo ang sinabi nito. Halos lahat ng gusto ko ay sinusunod niya, kaya hindi naman ako basta basta magagalit dito kung may mga malaman man ako sa nakaraan ko na inililihim niya. Ang akin lang gusto kong alamin kung ano ang dahilan niya.

“Ganun kita kamahal sweetheart, handa ako i give up ang lahat just to please you.”

“Oo na po Mr. Ong. Ewan ko na lang kung gagawin mo pag sinabi kong run at the street without wearing anything.”

“Don’t dare me sweetheart. I can do that.“hamon nito.

“I know, and I don’t dare you with that. Never, ayaw kong pagkaguluhan ka ng mga kababaihan, and also man. Naku ewan ko na lang kung buo ka pang magkakabalik sa akin pag nagkataon.“natatawa kong sabi dito.

“Hindi ko naman hahayaan na makikihati sila sayo sa katawan ko sweetheart. Hindi mo pa natitikman eh.”

“Seth.“pinanlakihan ko na naman siya ng mata dahilan para tumawa siya. “Stop teasing me. And please magfucos ka sa pag dra drive. Baka maakaidente tayo.” Pang iiba ko ng usapan namin.

“Ok sweetheart. I love you.“sabi nito pero gaya ng dati hindi ko na naman masagot ang mga iyon.

---

@Y

uChenXi

#37: Monica

Note:Ang kambal ng MC:

Monica Kristin and Clark Kriston at the media.

Nasiyahan lang ako to give them a face. Nacutan kasi ako sa dalawang ito.

---

“Heller! Kanina pa ako dito. Asan na ba kayo.“naiinis na sigaw ko while talking to Sunny at the phone. “Hindi na lang sana ako dito dumeretso kung paghihintayin niyo lang din ako. Keso parating na kami, malapit na kami. Naman bilisan niyo naman. Almost an hour na ako naghihintay. Ang sikat na designer na si Kristin Carion naghihintay sa mga kaibigang monster.“mahabang lintaya ko at galit na galit na talaga ako.

“Malapit na kami. Just wait for more a couple of minute na traffic kami. Kasalanan na ba namin ngayon ang lintik na traffic na to.“may pagkairita din sa boses na sabi ni Sunny sa akin. Narinig kon din na may nagmumura sa tabi niya. And that was my twin brother.

But still nakakainis ang mga ito. Kakauwi ko lang galing Hongkong dahil sa fashion show ng mga latest na gown na design ko. At success naman ang naging resulta. And I told them na pauwi ako ngayon araw na ito and then they insist to meet me here at MOA. Kaya hayon, nauna nang umuwi ang laggage ko sa Penthouse ko at ngayon naghihintay ako sa mga monster ng MC.

“Okay, alam ko naman na hindi uubra ang racing style mo dito sa manila dahil sa traffic. But if you guys didn’t get here in 20 more minute I swear next week na tayo ulit magkikita.“paalala ko dito.

“Oo na, just wait and wait for us a bit.“nagpaalam na ito dahil umusad na daw ang trapiko. Kaya heto naghihintay ako ngayon sa mga kaibigan ko.

Bihira na kami magkitakita dahil narin sa kanya kanyang trabaho.

Mula ng makagraduate na kami ng collage ay naghiwahiwalay na din ang mga landas namin pero hindi dahilan iyon para lumamig ang samahan naming magkakaibigan. Gaya parin kami ng dati. Kung ano ang samahan namin ng nag aaral pa kami ay ganun parin kami ngayon. Puno parin ng kulitan.

Pero mula ng insidenteng nawala na lang ng parang bula si Zoey ay nanibago kaming lahat. At walang nakakaalam kong nasaan siya or buhay pa ba ito dahil nasa bingit ang buhay niya ng tangayin ito ng kung sino mang gago na kumidnap sa kanya.

And speaking ng pagkawala niya. Ang hospital kung saan siya na confine nuon ay nawalan na ng lisensya at tuluyan ng nagsara dahil hindi nangiming pinabagsak iyon ni tito Bryant and until now, tito Bryant and tito Zyrel are not giving up for finding Zoey if where he is. Kahit hindi sigurado kung buhay pa ba o patay na siya. Sana naman hindi mangyari ang huling naisip ko.

Hanggang ngayon ay umaasa pa din kami na buhay siya. Lalo na sina tito. And also master Clyde. Master Clyde change a lot simula ng mawala si Zoey. Wala ng sigla ang mga matang dati ay nag niningning tuwing nakikita si Zoey. Hindi na siya yong dating, palasalita pero mas lumala at umiksi naman ang temper nito. At kahit naninibago kami sa kanya ay kailangan namin i adopt iyon dahil wala naman kami magagawa. Kasi halos kay Zoey na umiikot ang buong mundo niya simula ng makilala niya ito at siya din naman ang nagpabagsak mula ng nawala siya.

Napabuntong hininga ako sa kinahinatnan ng love story nilang dalawa, napapaisip din ako na sadyang napakalupit ng tadhana sa kanila dahil hindi sila pinayagang magsama ng matiwasay at hindi iyong ganito na hindi mo alam kung may naghihintay pa bang bukas para magpatuloy ang pag iibigan nila. Gayong wala na si Zoey.

Muli akong sumimsim sa coffee na sa harapan ko. And take note pang tatlo ko nang order ng coffee americano dahil sa pagkainip at nabubundat na ako. Pero wala naman akong ibang maorder dahil nireresreve ko ang tiyan ko mamaya pag dumating ang anim na halimaw ng MC.

“Thank you for coming sir. Welcome at BO’s coffe shop.“narinig kong magalang na pagbati ng waiter sa mga papasok at palabas na mga costumer nila.

Ding!

Dinig na dinig ko ang pagbukas ng pinto at ewan ko kung bakit napatingin ako mismo duon.

What a cute girl it is.

Sa loob loob ko ng makita ang papasok na babae sa loob. Palinga linga ito. Tumitingin ng bakanteng upuan. Mabuti na lang at hawak ko ang phone ko. I want to take her a picture. Ini off ko muna ang flash camera ko at pasempleng kinuhanan ito ng larawan. Napangiti ako ng mapagmasdan ito sa screen ng phone ko. Ang ganda ng pagkakakuha ko. Kitang kita liwanag ng mukha nito.

Maganda ito. Simple, walang kamake up make up maliban na lang sa lipgloss sa mga labi. And she is just wearing a man short and lost t-shirt pero bagay na bagay iyon sa kanya.

Lihim ko pa itong pinagmasdan kahit nakaupo na ito. Magsingtangkad lang siguro kami. Pero may kung kakaiba dito na hindi ko mapangalanan. Bakit nakakaramdam ako ng kaba sa dibdib ko habang pinagmamasdan ito.

Agad kung binawi ang tingin mula dito ng magawi ang pansin niya sa akin. Naramdaman ba niyang nakatitig ako sa kanya kani kanina lang?

Pero hindi ako nakatiis kaya tumayo ako. Lumapit ako dito.

“Hi!.“bati ko dito ng makalapit sa kanya. Tumingala lang ito pero hindi nagsalita. “Sorry to disturb you, pero kanina pa kita pinagmamasdan and you are so beautiful that I can take my eyes on you. At naisip ko na bagay kang maging modelo sa parating na fashion show ko sa mga gawa ko.“mahabang lintaya ko habang nakatitig lang ito sa akin.

Hindi parin ito nagsalita. At halatang naiilang sa paglapit ko. Lihim akong napangiti dahil halatang napaka shy ng isang ito.

“Do you have companion, do you mind if I join you?” Hindi pa man siya pumapayag ay umupo na ako sa katapat na upuan nito. “By the way I’m Monica and you are?” Tanong ko ulit.

But this time narinig ko ang pagtikhim nito na para bang inalis ang bara sa lalamunan.

“Zoey.“sagot nito.

Bigla akong nakaramdam ng pangingilabot sa narinig ko. Nagsitayuan ang mga balahibo ko ng wala sa oras. Napalunok pa ako at hindi ko maalis alis ang tingin ko sa kanya.

Tama ba ang narinig ko? Kumurap kurap pa ako. Kanina lang ay na nasa isip ko si Zoey at ngayon kapangalan niya ang babaeng kaharap ko? But to think of that, this girl is look like him. She look like our Zoey.

“Are you ok?“tanong nito ng hindi ako nakapagsalita agad.

“N-nothing.“halos walang boses na lumabas na sabi ko dito. “What is your last name?“tanong ko kahit hindi ako sigurado sa mga iniisip ko. Pero hindi ako pwedeng magsayang ng oras to know it. May pakiramdam ako na siya at si Zoey namin ay iisa. But how come na babae siya.

And look at her, she is beautifull indeed kahit alam namin na ganito din ang magiging hitsura ni zoey kapag naging babae siya. Mahaba ang buhok nito at naka ponytail iyon pataas.

“Sal-.“nabitin pa ang pagsasabi niya ng tumunog ang cellphone nito. But the first word that was going to say was Sal-. Salvador. Yes. Salvador. Its him.

Pero hindi ako nagsalita hanggang sa matapos siya sa pakikipag usap sa phone.

“You are not a girl right?“tanong ko dito ng maibaba niya ang kanya phone at bumaling sa akin.

“Yes.“sagot niya sa akin kaya hindi ko mapigilan ang panlalabo ng mata ko ng aminin niyang hindi siya babae.

“Zoey! Zoey Salvador, am I right?“muli kong tanong.

Ng tumango ito ay hindi ko na mapigilan ang sarili kong tumayo sa kinauupuan ko at lumapit dito at mahigpit na niyakap. Tuluyan na ding tumulo ang mga luha ko. Hindi ko maipaliwanag ang saya na malaman na buhay ito. Ano na lang kung si master Clyde ang unang nakakita sa kanya.

“My God. Your alive. Buhay ka. Buhay na buhay ka.“paulit ulit na sabi ko habang yakap yakap ko parin siya.

“Hey! Why are you crying?“tanong nito. But wait? May mali. Bakit hindi niya ako makilala gayong wala naman masyadong nagbago sa mukha ko.

Kumalas ako sa pagkakayakap sa kanya.

“But how did you know?“tanong nito.

“Its me, Monica. Hindi mo ba ako natatandaan. My God Zoey, I can’t believe what I’m seeing right now. Buhay na buhay ka.“muling sabi ko. “Kay tagal ka na naming hinahanap. Halos mabaliw kaming lahat sa kahahanap sayo. Sina tito Zyrel at tito Bryant. Halos ipahalughug ang buong mundo just to find you kahit emposibleng mahanap ka sa lawak ng buong mundo. But they didn’t give up upon you. And also master Clyde. Master Clyde change a lot mula ng nawala ka. Hindi na siya iyong dating masayahing master na kilala namin.“mahaba habang paliwanag ko sa kanya.“Hindi mo ba talaga ako nakikilala?“tanong kong muli sa kanya ng hindi siya nagsalita.

“I can’t remember anything. Kaya hindi kita makilala. I had a car accident 4years ago. Kaya nawala ang mga alaala ko.”

“Car accident? No! Hindi car accident Zoey. But before that, who the hell who told you that you got a car accident?” Hindi ko mapigilan ang pagtaas ng boses dahil sa sinabi nito. Sino ang taong nagsabi sa kanya na isang simpleng car accident lang ang kinasangkutan niya.

“May boyfriend.“sagot niya na nakapagpatigil sa akin. Tumitig ako sa kanya. Seryuso.

“Who is he? Who the hell is your boyfriend Zoey?”

“Wait, hindi iyan ang mahalaga sa ngayon. Ang gusto kung malaman ay sino ka sa nakaraan ko?”

Napatitig ako sa kanya. Kung ganun hindi talaga niya ako naaalala.

“Kaibigan mo ako Zoey. Kaibigan ng mga magulang mo ang mga magulang ko. Kung mahihintay natin sila masasagot ang mga katanungan mo. So please Zoey, bumalik ka na sa amin. Iwan mo ang taong nagbrai-brainwash sayo. Im meeting them now. So please. Please wait for them. Iwan mo ang kung sino man ang taong iyon. Dahil sigurado akong puro kasinungalingan lang ang itinatak niya sa isip mo. Sumama ka sa akin Zoey. Ngayon din.”

“No! He help me a lot Monica. I owe him my life dahil hindi niya ako sinukuan kahit walang kasiguraduhan nuon na mabubuhay ako. I suffered from coma in 5months after the accident at siya ang nagpagamot sa akin.”

“Pero-.“magsasalita pa sana ako ng may lumapit na sa amin.

“Sweetheart I’m here.” Sabi ng bagong dating at humalik pa ito kay Zoey sa pisngi. Kung ganun ito ang lalaking sinasabi niya. But wait? Where did I meet this guy before?

“Siya ba ang sinasabi mo kanina sa phone sweetheart?“tanong pa nito saka ako binalingan. “I’m Zoey’s boyfriend. But you look familiar. Did we meet before or something na kung saan ba kita nakita?“kunot nuong nakatingin ito. At para bang inaarok ako sa mga tingin niya.

Pilit ang ginawa kong ngiti na tumingin din sa kanya.

“Maybe you saw me sa mga adverstizing or nababalita sa TV. My name is Kristin Carion.“pakilala ko. Kung hindi ako nagkakamali ay kinikilala niya ako kaya hindi ko pwedeng sabihin ang tunay kong pangalan. Mas mabuti ng ang code name ko sa mga design ko na lang ang sabihin dito.

May mali. Dahil kilala ko ito kaso hindi ko makalkal sa utak ko kung saan ko siya nakita. At ano ang pangalan niya.

Napansin kong nangunot ang nuo ni Zoey dahil sa pangalang ibinigay ko sa boyfriend niya. Pero kung iyon lang ang paraan para hindi maghinala ang lalaking ito ay gagawin ko. At sisiguraduhin kong babalik sa amin si Zoey. Babalik siya kina tito Zyrel. At babalik siya sa piling ni Master Clyde.

Lihim pa akong nagdasal na sana maabutan kami nina master Clyde dito para magpang abot abot kami. Hindi ko naman pwede sabihin kay Zoey na maghintay dahil baka makahalata ang isang ito. Hindi naman nakakatakot ang mukha ng lalaki. Sa katunayan gwapo ito. Kasing tanggkad lang siguro ito ni master. Pero ang gusto kong alamin ngayon ay ano ang itinatak niya sa utak ni Zoey.

“Yeah! I heard a lot of you. The youngest and famous gown designer. And also have a beauty. Nice to meet you Ms. Carion.“nakangiti na ngayon ito at inilahad ang palad sa akin. Pero hindi din maipagkakaila na pilit din ang mga ngiting ipinakita.

Tinanggap ko ang pakikipagkamay dito kahit sana ay ayaw ko.

“Then? Whats up to you? May kailangan ka ba sa kanya?“tanong nito pagkatapos.

“I approach her, dahil nakita ko na bagay siya na modelo sa mga gown ko. May fashion show ako next month sa Italy. And I ask her if she is interested to become my model.“sabi ko at talagang diniinan pa talaga ko ang Her at She na pinangtukoy kay Zoey.

“Is that so sweetheart?“bumaling ito kay Zoey saka umakbay dito. “But I think, hindi mo siya mapapapayag dahil hindi siya mahilig sa mga ganyang bagay, Am I right sweetheart?”

Tumingin ito sa akin.

“Yeah! I already refuse her.“nag iwas ito ng tingin sa lalaki. At parang nakaramdam din na parang nagmamasid lang ito kung totoo ba ang sinabi ko.

“You heard him ms. Carion. And he is not a girl by the way.”

“What?” kunway gulat ko sa sinabi niya “Are you serious You are not a girl. But you are look like one.” At lalo ko pang pinamangha ang naging boses ko para kapanipaniwala sa pandinig nito. Nahulaan naman yata ni Zoey ang gusto kong ipahiwatig at sumakay sa palabas ko.

“Yes,“sagot niya. “Hindi mo naman kasi ako pinayagang itama ang maling akala mo kanina dahil sunod sunod ang pagpapaliwanag mo about that fashion show.”

“My bad. Pero bagay na bagay ka sa mga gown ko. Sayang naman. Akala ko pa naman naka jockpot ako this time for my model. But I was really really wrong.”

“It’s ok Ms. Carion. Ngayon alam mo na. Hindi ko matatanggap ang alok mo.”

“But its ok even if you are a man. You can dress like girl also. Walang makakaalam na lalaki ka. What is that? This is my calling card. Call me if you change your mind.“at naglabas ako ng calling card sa pitaka ko. Pero bahagyang tinabig ng lalaki ang kamay ko ng tangkain ni Zoey na kunin iyon sa akin.

“Sorry, Ms. Carion. He already refuse you. At hindi na mababago ang isip niya. At kung pumayag man siya. It’s also up to me then.” halatang nainis ito sa pagpupumilit ko. “So if you don’t mind. Maiwan ka na namin and again nice meeting you.“seryusong sabi nito.

Gusto ko man silang pigilan ay nagpigil ako. Agad kong kinuha ang phone ko to contact one of my bodyguard na nasa labas lang ng coffee shop.

“Did you see the guy who I talking just now. Follow them. Pero siguraduhin mong hindi ka nila mahahalata. Follow them until they reach where they live.“utos ko dito. “Don’t mind me, kasama ko ang mga kaibigan ko later. Kaya hindi mo kailangang mag alala sa akin. Just do what I say. Follow them.”

Agad naman itong tumalima at napansin kong sumunod na ito. Mabuti na lang at nakasibilyan lang ito at hindi halata na isa siyang bodyguard ko.

Hindi man ako mapakali ay naghintay ako sa pagdating nina Master. Gusto kong ibalita sa kanila na buhay si Zoey. Gusto ko man silang tawagan ngayon ay nagpigil ako. Baka madisgrasya pa sila if they rush over here pag nagkataon.

A few minute later. Here they are. Entering the coffeeshop.

“Hey! Nic. I miss you.“nakangiti at sumalubong ng yakap sa akin si Clark pero nilampasan ko siya at si master Clyde ang nilapitan ko at niyakap siya ng mahigipit. At hindi ko na din mapigilan ang pagtulo na naman ng luha ko.

“Hey! Whats wrong with you.“pilit na kumalas ito sa yakap ko at niyugyug pa ako sa balikat.

Kahit ang iba ay nabigla din sa nakitang ayos ko. Pero hindi ko talaga mapigilan ang pag iyak ko.

Kahit pinagtitinginan na kami ng mga tao. I don’t mind. Basta happy ako and Im happy for master Clyde dahil buhay ang lalaking nagpapatakbo ng buhay niya. Ang nagpapatibok ng puso niya. And I’m happy for him dahil hindi nasayang ang paghihintay niya.

“Whats wrong with you Nic?“si Clark at lumapit ito sa akin at kinuha ako mula sa mga kamay ni master Clyde. Ikinulong niya ako sa mga braso niya at niyakap.

“My God Monic. What wrong.“si Kelly at nakihugod nadin sa likuran ko.

“Umiiyak ka ba dahil halos isang oras ka ng naghihintay. Naman Nic. Traffic lang kami. Ang babaw naman ng iniiyakan mo.“si Clark.

Umiling ako. Paano ko ba sisimulan. Paano ko ba sasabihin. Hindi ko alam.

“Come on Nic. Umupo muna tayo then tell us what your problem?”

Umupo na kami and Bobby ask the waiter to expand more table for us para kasya kami at agad naman na tumalima ang waiter.

Ng makaupo na kaming lahat ay saka ko sila tinignan isa isa. At tumigil ang paningin ko kay master Clyde.

“Im happy master. I’m happy because you did not give up on waiting for him. And I’m happy because he’s alive.“panimula ko.

“Ano ba Monica. Ano ang sinasabi mo. Ang drama mo ah.“si Sunny at parang nainip sa pagpapaligoy ko ng usapan.

Pero hindi umimik si Master Clyde. Kaya hinawakan ko siya sa mga kamay na nakapatong sa lamesa.

Lumunok muna ako. Bago muling nagsalita.

“Master.”

---

@Y

uChenXi

#38: CLyde

“Hey Nic, I miss you.“nakangiting sumalubong si Clark kay Monica ng mapakaposk kami ng coffeeshop kung saan naghintay siya sa amin.

She called us that she is going back today galing sa Hongkong dahil sa fashion show ng mga gown na design niya kaya itong si Clark ay inutusan ang kambal na dumeretso na dito pagkalapag na pagkalapag pa lang ng eroplanong sinakyan nito.

At halata na naiinis na ito kanina dahil tumawag daw ito kay Sunny na halatang galit na sa paghihintay sa amin.

At kahit ako ay hinila nila papunta dito kahit busy ako sa pagpipirma at pag aanalisa sa mga natambak na papeles sa opisina ko sa MC. And now Im here with those six bastard monster.

Nilapitan ni Clark ang kapatid para bigyan sana ito ng yakap pero nilagpasan lang ito ni Monica and go straight at me and give me a hug. At hindi lang basta yakap. Mahigpit na mahigpit iyon.

Nabigla man ako sa ginawa nito ay hinayaan ko siya. Pero agad akong kumawala dito ng maramdaman ko ang mahinang paghikbi nito. Niyugyug ko pa ito sa balikat and ask her what happen pero nanatali lang itong tahimik.

“Hey Nic. Whats wrong?“kinuha siya akin ni Clark mula sa pagkakahawak ko sa kanya at ikinulong ito sa mga braso niya at niyakap. Pero patuloy parin ito sa pag iyak.

“Monic, what happen?“si Kelly na nakihugod narin sa likuran nito. Nag aalala sa biglang pag iyak nito.

Akala ko ba success ang show nito sa Hongkong. Diba dapat maging masaya siya at hindi iyong ganito na sasalubungin kaming iyak.

“Naman Monica. Umiiyak ka ba dahil sa paghihintay mo. Na traffic lang kami. Ang babaw mo naman.“si Clark pero halata naman na sa tuno ang pag aalala.

Naguguluhan man kami sa ikinikilos nito ay sinabi kong umupo na muna kami. At ng makaupo na kaming lahat ay isa isa kaming tinignan ni Monica.

Weird, anong nagyayari sa itong ito. Tumigil ang tingin niya sa akin. Habang may mga luha paring namumuo sa mga mata nito.

“Im happy master. I’m happy because you did not give up on waiting for him. And I’m happy because he’s alive.“sabi nito.

Kunot nuo akong nakatingin lang dito. Hindi ko maintindihan ang gusto niyang ipahiwatig ay nanatili naman akong walang imik.

“Ano ba Monica. Ano ang sinasabi mo. Ang drama mo ah.“si Sunny at parang nainip sa pagpapaligoy nito sa usapan.

Hinawakan ako ni Monica sa mga kamay at ikinulong iyon sa mga palad niya. Dahilan para makaramdam ako bigla ng kaba sa dibdib. Hindi ko alam pero kinabahan talaga ako. Hindi ko mapigilan ang pagbilis at paglakas ng tibok ng puso ko.

“Master.“napansin kong lumunok pa ito bago muling nagsalita. “I saw Zoey just now.”

“What?“sabay sabay na tanong nina Bobby at nag sitayuan pa sa kinauupuan. Halatang nagulat sa narinig nila.

Ako man ay para akong nabingi sa narinig ko. At hindi ko alam kong ano ang dapat na maging reaksyon ko.

Nakaramdam ako ng panginginig sa mga kamay ko na hawak parin ni Monica hanggang ngayon.

“Are you serious Nic?“si Clark at hinawak pa sa balikat ang kapatid at niyugyug iyon. “That is not a big joke, you know.”

Tumango ito saka muling tumulo ang luha nito.

“I saw him Ark. And he is alive. Buhay na buhay si Zoey, Ark.“sagot nito habang nakatingala sa kapatid.

Para akong naipako sa kinauupuan ko. May kung anong bumara sa lalamunan ko. Hindi ko alam kung ano ang una kong gagawin. Hindi ako makagalaw. My body was shaking into death because of what Monica said just now.

“Master?“sabay sabay na napatingin sila sa akin habang wala parin akong kagalaw galaw.

Hindi ako nanaginip diba. Pero hindi ko naman matanong iyon sa kanila.

“W-where is he?“iyon ang unang salitang lumabas sa bibig ko. “Where is he?“muli kong tanong but this time, tumayo na ako at iginala ang paningin ko sa paligid.

Baka makita ko din siya. Lumabas pa ako ng coffeeshop at iginala ang paningin ko sa buong mall. Pero wala akong makitang Zoey. Ni kahit anino ay wala. Mga taong pabalik balik lang lakad ang ginawa ang nakikita ko.

“Monica where is he?“sigaw ko dahilan para pagtinginan kami ng maraming tao ng hindi ko siya makita. “Damn it. Where the hell is he? Monica. Don’t kidding me.” Nanginginig pa ang boses kong hindi mapigilang bulyaw dito.

“Master, you just calm down first. Baka masita tayo dito ng wala sa oras.”

“I don’t give a damn Clark.“galit na binalingan ko siya. Paano ako hihinahon ngayon sa mga sinabi ni Monica. “And the fucking hell I care.”

Halos apat na taon akong naghanap kay Zoey, at ngayon Monica saw him. Sabihin nila kung paano ako hihinahon ngayon. Hindi ko din alam kong totoo ang sinasabi nito o namamalikmata lang siya pero nakaramdam muli ako ng malaking pag asa na makita ito. Mahawakan, mayakap, mahalikan at higit sa lahat ang makasama ko na siya ng tuluyan.

“Sabihin mong hindi ka nagbibiro Monica. Tell me, your not kidding right?” Marahas ang ginawa kong pagyugyug sa balikat nito dahilan para tapikin ni Clark ang kamay kong nakahawak sa kambal niya. Halos mapangiwi na kasi ito sa higpit ng pagkakahawak ko sa kanya.

Tinignan ni Monica ang kapatid at sinabing ayos lang siya. Saka siya tumingin muli sa akin. Ngumiti si Monica sa akin. Ngiti na may pag asa. Iyong klase ng ngiti na hindi din makapaniwala.

“If your not dreaming just now master. I also I’m not right? Master, I saw him.” Mga katagang tumatatak sa isip ko. Halos hindi ako kumurap at nakatitig lang sa mga labi nito na gumagalaw habang nagsasalita.

“I talked to him.” At nakakapagpabilis ng puso ko na halos ngayon ko na lang muling naramdaman.

“ I hold him.“ At para bang nag i slow motion pa ang bawat pagbuka ng bibig nito. And I hug him, master.“ sabi nito saka ako naman ang hinawakan nito sa balikat.

“Master, he is alive. Zoey is alive.”

Sa mga sinabi niyang iyon ay dahilan para manlabo na ang mga mata ko dahil hindi ko na napigilan ang pagtulo ng mga luha ko. Napayakap ako dito ng wala sa oras. At para bang sa paraang iyon ay maramdamam kong hindi ako nananaginip. Na totoo lahat ng narinig ko mula rito.

Iyong pakiramdam ba na muli akong nabuhay at tumayo mula sa hukay dahil muling tumibok ang puso ko at nagkaruon ng dugo ang mga ugat ko.

At hindi ko alintana na pagtinginan na kami ng maraming tao dahil sa pag iyak ko. Ako si Clyde Alcaide, crying out loud in public. But the hell I care. Hindi ko mapigilan ang mga luha ko sa sayang nararamdaman ko ngayon.

“Monica. Monica.“sambit ko sa pangalan niya pero hindi ko naman alam ang sasabihin dito. Binalot ako ng saya na hindi ko mawari kung paano ko ilalabas kahit hindi ko pa man din nakikita si Zoey. But Monica saw him. Monica is not kidding. And I believe what she said.

“Where is he? Where is he?“tanong kong muli dito.

Pero sa tanong kong iyon ay bigla din nalungkot ito.

“Umalis na siya.”

“What? Bakit hindi mo pinigilan. Bakit mo siya hinayaan umalis.”

“Hindi siya nag iisa ng makausap ko siya. He has-. He is with his boyfriend.” Sabi nito.

“No!” Bigla namang gumuho ang mundo ko sa narinig. “Hindi totoo ang sinasabi mo. Monica, hindi totoo iyan. Fuck it.”

Iisipin ko pa lang ang posebling mangyari sa pagitan ng lalaking iyon at kay Zoey ay parang gusto kong magwala. Four years siyang nawala then after he came out, may boyfriend siyang kasa kasama. What the hell fucking shit is this.

“Yes master, he has. But one thing master, Zoey not remember me. Nor us. Zoey had lost his memory.”

“Kung ganun sino ang kasama niya? Nakilala mo ba?”

“Hindi ko matandaan kong saan ko siya huling nakita master. Pero sigurado akong kilala mo din siya. At nakakasigurado ako na hindi din siya pangkaraniwang tao lang. Sa kilos at tindig ng lalaking kasama ni Zoey kanina ay halatang malakas din ang kapit nito. Makapangyarihan. At sa pakiramdam ko kay Zoey kanina ay parang may itinatago sa kanya ang lalaking kasama niya. Kaya hindi ako nagpahalata na kakilala ko si Zoey kanina. And Zoey also did.”

’Zoey told me, that guy was who save him from car accident. Pero hanggang duon lang ang naikwento niya sa akin dahil dumating na ang lalaking iyon.“mahabang paliwanag nito.

“Fuck!”

“But don’t worry master, ano mang oras ay malalaman natin kong saan siya ngayon.”

“Kung ganun pinasundan mo siya kanina?“muli kong tanong dito.

“Yes master, at sana hindi siya mahalata ng lalaki na may sumusunod sa kanila.”

Damn it! Good thing that Monica is one of a smart and know how to take an action in this kind of situation.

Hindi pa man din tumatawag ang pinasunod ni Monica sa mga ito ay parang gusto ko ng hilain ang oras para bumilis na ang pangyayari.

“And look at this master. I took this photo a while ago when the first time I saw him entering the coffee shop.”

Kinuha ni Monica ang phone nito at ibinigay iyon sa akin.

At hindi ko mapigilan ang sarili kong hindi haplusin ang mukha ng nasa larawan. It’s him. Siya nga ang Zoey ko.

Lumapit sa akin sina Sunny at iba pa para matignan din ang larawan.

“Siya nga master. Si Zoey nga ito.“si Kelly. At hindi din mapigilan nito ang pagmuo ng luha sa mga mata niya.

Nag kangitian pa sina Bobby, Sunny, Jacob at iba sabay thumbs up.

“Send this to tito Zyrel. “ utos ko dito. Pero bago ko pa man ibalik ang phone nito ay ipinasa ko muna ang larawan ni Zoey sa phone ko.

“Yes master.”

“We need to know who is that guy.“sabi ko sa mga ito.

“Yes master.“sabay sabay na sabi ng mga ito.

Naging magaan ang pakiramdam ko ng mga sandaling iyon. At gagawin ko ang lahat para malaman kong sino ang lalaking kasama niya at ano ang kinalaman nito sa pagkawala niya apat na taon na ang nakakalipas.

Kung totoo ang sinabi ni Zoey kay Monica na ito ang nagligtas sa kanya mula sa pagkaaksidente niya mula sa kumidnap sa kanya ay tatanawin ko na malaking utang na loob iyon sa lalaki. Pero ang hindi ko palalampasin ay ang itago niya ito sa amin ng apat na taon. At ang magtanim ito ng mga kasinungalingan sa utak ni Zoey.

“Master, Tito Zyrel is calling.“si Monica at ipinakita dito ang phone sa akin.

“My God Monica. Totoo ba ang ipinasa mo sa amin ng tito Bryant mo?“si tito Zy ng sagutin ni Monica ang tawag nito. Kitang kita sa vedio na halata din na hindi makapaniwala at halatang kagagaling nito sa pag iyak.

“Yes tito. I saw him with my two eyes. And also hug him.”

“Where is he. Kasama niyo ba siya? Gusto ko siyang makausap.”

“Sorry tito, but he is not here with us now.”

“What? But why? Where is he?”

“Tito, Zoey is suffering amnesia. And he didn’t recognize me.”

“And where the hell is he now Monic. Bakit mo siya pinayagang umalis pa. Monic. My God”

“Tito, he is not alone when I saw him. He has a companion, and Zoey said that guy is the one who saved him 4 years ago.”

“Who is that guy? Do you know him?

“I think so tito. Pero hindi ko siya matandaan at maalala kung saan ko siya nakita nuon.”

“Ok! Just keep in touch Monic. We are going there 3days from now.”

“Ok tito, i will give an update kapag tumawag ang bodyguard ko na sumunod sa kanila.”

“Salamat Monic.”

“For Zoey’s sake tito. Bye.”

Tumingin sa akin si Monica ng matapos makausap si tito Zyrel.

“What should we do next master?“tanong nito.

“Call it a day for now. Saka na tayo magsaya kapag sigurado ng nakabalik na sa atin si Zoey.“sagot ko dito. “Lets go, have dinner first bago tayo bumalik sa MC.”

“Yes master.”

---

@Y

uChenXi

#39: Clyde

“Fuck!” Galit na naibato ko ang papel na hawak ko habang nasa opisina ako ng MC habang naghihintay sa sasabihing balita ng body guard ni Monica na sumunod kina Zoey kanina.

At ayon sa address na sinabi ng bodyguard nito ay pag mamay-ari ng mga Ong ang subdibisyon kung saan pumasok ang sasakyan na kinalululanan ni Zoey.

At ganun na lang ang galit ko dahil all this time ay ito lang pala ang may hawak sa kanya. Apat na taon akong naghanap sa kanya at ngayon malalamam ko na ang lalaking iyon ang nagligtas sa kanya sa mga taong kumidnap kay Zoey.

Sige, malaking pasasalamat ko na sa kanya dahil hindi niya hinayaang mapahamak si Zoey sa kamay ng mga taong gago at walang hiyang tumangay kay Zoey nuon sa hospital. Pero ang hindi ko mapapatawag ay ang itago niya sa amin si Zoey ng ganung katagal. At ang isa ikinagagalit ko ay ang isiping tinamnan niya ng ibang alaala ang utak ni Zoey para tuluyan akong mabura sa isipan nito.

Nagkamali siya na bumalik pa siya dito sa Pilipinas kasama si Zoey, dahil hindi ako mangingiming patayin siya dahil sa ginawa niya. Sa pagtatago niya kay Zoey.

“Master, hindi ko lubos maisip na siya ang nagtago kay Zoey ng apat na taon.”

“Ako man din Jay. Pero hindi ko siya papalagpasin dahil sa ginawa niya. Kahit na anong mangyari ay babawiin ko sa kanya si Zoey.” Halos mabali pa ang ballpen na hawak ko dahil sa mahigpit na pagkakahawak ko duon. Nag aapoy ako sa galit.

“Ano ang plano natin master? Hindi tayo basta basta makakalapit duon dahil kung nagkamali tayo at makatunog ang isang iyon, siguradong malalayo muli si Zoey sa atin.” si Bobby.

“At hindi ko na hahayaan pang mangyari iyon Bobby.” Binalingan ko si Monica. “Monic, nakilala ka ba niya ng makita ka niya?“tanong ko dito.

“I think no, master. Dahil ang sinabi kong pangalan sa kanya ay ang Code name na ginagamit ko sa mga gown ko. Wala naman nakakaalam ng tunay kong pangalan dahil simula ng pumasok ako sa fashion ay iba na ang ginamit ko.”

“That good kung ganun Monic. Ngayon hintayin natin sina tito Zy, kung ano ang mga balak nila.“sabi ko sa mga ito.

Tumayo ako saka ko kinuha ang black suit ko.

“Saan ang punta natin master?“halos panabay na tanong ng mga ito sa akin.

“I want to see him right now, kayo na muna ang bahala dito.”

“Master, mag ingat ka lang para hindi ka mahalata.”

“Ako na ang bahala, salamat sa paalala.” Nagpaalam ako sa mga ito. Hindi ko na kayang tiisin pa na hindi ito makita.

Gagawa ako ng paraan para makalapit dito. Kung kailangan kong mag disguise ay gagawin ko.

May mga bagay akong kinuha sa loob ng locker ko sa MC saka ko iyon isinuot mamaya. Kailan ko ba huling isinuot ang skin face mask na ito. Pero hindi na mahalaga kung kailan iyon.

Sinalubong ako ng ilang mga tauhan ko sa baba ng building ng MC at nagbigay galang sa akin. Lumapit ako sa isa sa mga iyon.

“Give me your car key. I want to borrow it.“sabi ko dito.

Agad namang tumalima ito at walang tanong na inabot sa akin ang susi ng sariling sasakyan.

Kinuha ko iyon saka sinabi sa mga ito na hindi na nila ako kailangang sundan dahil may importante akong lalakarin.

“Yes master.“sagot ng mga ito.

Lulan ng kotse ng isa sa body guard ko ay tinungo at tinahak ko ang daang patingo sa subdibisyon kung saan ngayon si Zoey. I need to see him right now. The one good thing is, isa sa mga bago kong kakilala ay may Villa sa subdibisyong iyon.

“What for this call, Alcaide.“sabi ng nasa kabilang linya ng sagutin nito ang tawag ko.

“I want your help. Where are you now?“tanong ko dito.

“Wow! I can’t believe that Clyde Alcaide need my help now. But my pleasure to give you a hand. What it is Alcaide?“tanong din nito.

“You mention last time that you are staying at Ong’s subdivision. Are you there?”

“My bad, Alcaide. I’m on a vacation now, why you ask?”

“Can I stay there for a while. Tatanawin ko na malaking utang na loob pag pumayag ka, name your price and I will lend it to you as a exchange.”

“Why the sudden Alcaide? Oh my bad again. Sorry to ask you that. But sure, you can use it. My maid is staying there now, I will call her to give you the passcard so you can freely get inside in the subdivision.”

“Thanks then.”

“When do you want to move out?”

“Now! So can you please call your maid now. Im here at nearby in the subdivision. Blue nissan.“sabi ko dito.

“Ok! Give me a couple of minute to call her. I will hang up now.”

“Looking forward to it. Bye.”

Naghintay ako ng halos 15 minutes. At ng mapansin kong may palapit na sa akin ay agad kong ibinaba ang salamin ng bintana ng sasakyan ko.

“Good afternoon sir. Mr. Jackson called me. Are you Mr. Clyde Alcaide?“tanong nito. Tumango ako bilang sagot dito. Iba din kong makapili ng maid ang isang iyon. Bukod sa maganda na, mukhang matalino pa.

“Can I see your ID Mr. Alcaide?”

“Sure.“agad kong ipinakita iyon dito. Ng mabistahan ang ID ko ay agad niyang ibinigay sa akin ang passcard na hawak nito at susi na rin sa Villa.

Nagpaalam na ito. Sabi nito hindi na muna ito babalik sa villa ayon sa sabi ni Jackson.

Muli kong pinasadahan ang face mask na dala ko na nasa upuan. Inilabas ko na din ang fake ID ko to make sure na kung masita ako ay mayroon akong ipapakita. Kinuha ko iyon at isinuot.

Napangiti pa ako ng makita at mabistahang mabuti ang mukha ko ngayon. Hindi aakalain ng makakakita sa akin na ako, si Clyde Alcaide. But still handsome as ever.

Tinahak ko ang gate ng subdibisyon at gaya nga ng inaasahan ay sinita ako ng guard na nagbabantay duon. Pinalagda ako sa logbook at inilagay ang numero ng Villa kung saan ako tutuloy. Palihim ko na rin na tinignan kung lumagda duon sina Zoey kanina. And what a coincident.

“Your passcard sir.“tanong ng guard ng makapirma ako. Saka ko pinakita dito ang passcard na bigay ng maid ni Jackson.

Malaya akong nakapasok sa subdibisyon pero habang papalapit ako ng papalapit sa villa ay siya namang paglakas at pagbilis ng tibok ng puso ko. Para akong kinakabahan ng hindi mawari.

Sana mapigilan ko ang sarili ko na hindi sugurinng yakap si Zoey kapag nakita ko na siya.

Narating ko ang harapan ng villa ni Jackson. May kalakihan iyon. Dalawang palapag din. Saka ko ibinaling ang tingin ko sa katapat na bahay nito. Di hamak na mas malaki iyon at mas maganda ang straktura nh bahay. At tatlong palapag iyon.

“No matter what, I will take you away from there Love.“naibulong ko.

Bumaba ako sa kotse para buksan ang gate para maipasok ko ang kotse sa loob at maigarahe. Ng matapos ay muli akong napatingin sa kabilang bahay.

Badum! Badum!

Ang bilis ng tibok ng puso ko. Parang gustong makawala sa kinalalagyan nito. Nag init ang mga mata ko at hindi ko mapigilan ang pagtulo ng mga luha ko.

I saw him standing at balcony in the third floor, facing toward at me. Parang gusto kong liparin ang kinaroroonan niya kung nakakalipad lang ako at yakapin ito ng mahigpit.

Payapang nakatingala ito sa langit na para bang may malalim na iniisip. Nakalugay ang may kahabaan na niyang buhok at hinayaang tangayin iyon ng hangin. He is so beautifull indeed pero mas gusto ko ang maiksi niyang buhok kaysa ngayon. Mas gusto ko ang dating siya. Kaya sisiguraduhin kong babalik siya sa akin at ibabalik ko ang lahat ng nawalang mga alaala niya.

Malaya ko siyang pinagmasdan. Pinagsawa ko ang mga mata kong tignan siya. Kahit iyon na lang muna ang magagawa ko sa ngayon.

Pero ang sayang naramdaman ko ng makita siya ay siya din ang pagsiklab ng galit ko ng makitang nilapitang ito ng lalaking iyon mula sa likuran at niyakap ito and giving a kiss in his check, down there at his neck, in his shoulder. I want to run off to them and give a beat that bastard. Pero hindi ganun kadali ang naisip ko.

Pilit kong kinalma ang sarili ko. Kahit nag aapoy na ang katawan ko sa galit. Binawi ko ang tingin ko sa mga ito. Hindi ko kayang makita siya na may ibang humahalik sa kanya. Dapat ako lang. Dapat ako ngayon ang kasama niya at hindi ang lalaking iyon.

“You will pay for this bastard.” May galit na isinara ko ang gate at tinalikuran ang eksinang iyon sa pagitan nila dahil parang nadudurog na ang puso ko sa nakikita.

---

Zoey:

Mula kaninang umuwi kami ni Seth ay hindi na mawala sa isip ko ang babaeng nakilala ko sa coffeeshop.

Gaano katotoo ang sinabi niya sa akin? Dapat ba akong maniwala dito o pabayaan na lang. Pero may kung ano sa puso ko na hindi maipaliwanag na kaba. Kahit wala parin akong maalala at makapa sa isip ko kung sino ba talaga si Monica sa nakaraan ko.

Pero may pangalan na tumatak sa isip ko sa mga nabanggit niya.

Clyde. The name sound familiar pero hindi ko maalala kong saan ko narinig ang pangalang iyon sa nakaraan ko. But my heartbeats faster when I think of it.

Who is Clyde in my past?

“Anything bothering you sweetheart?“tanong mula sa likuran ko.

Si Seth na hindi ko na namalayan na nasa likuran ko na pala siya at yumakap sa akin mula sa likod.

“Wala naman Seth.“tanging sagot ko dito.

He kissed me in my check and down there at my neck and shoulder.

“Stop it Seth. Someone might see us.“pigil ko dito at bahagyan itinulak ito.

Tumigil naman ito sa ginagawa pero nanatili siyang nakayakap sa akin.

“Lalabas nga pala ako mamaya, do you want to come with me?”

“Saan ang punta mo?”

“Diba kasama ko kanina ang mga colleagues ko,”

“Yes, then?:

“I promise to them that I will treat them for dinner tonight dahil hindi ko sila masyadong nakausap kanina. Nag aalala kasi ako sayo agad akong nagpaalam sa kanila.”

“Silly, ayos lang naman ako, you don’t need to worry for me a lot Seth, I know how to take care of myself.“sagot ko dito saka ko ito hinarap.

“But I insist. So do you want to come with me to meet them?”

“Ikaw na lang siguro Seth, ayaw ko muna makihalubilo sa iba. Kita mo naman kanina sa mall, pinagkamalan na naman akong babae, so I don’t give a damn shit again.”

“Thats ok sweetheart, kaya sumama ka na. Para maipakilala naman kita sa mga kaibigan ko.”

“Next time Seth, wala talaga ako sa mood para makakilala ng ibang tao ngayon.”

Lumabi ito sa sinabi ko. Mabilis na dinampian ako ng halik sa labi saka muling niyakap.

“I love you sweetheart, sana hindi mo maisip na iwanan ako sa huli, dahil hindi ko kaya.”

“Seth, what do you mean by that?” Nahihiwagaan kong tanong dito.

“Nothing sweetheart. Don’t mind me.“sabi nito. “Just let the maid know what you like to eat for dinner sweetheart, hindi kita masasaluhan ngayon.“pang iiba nito sa usapan.

Tumango ako.

“I need to go then sweetheart,“nagpaalam na ito para makapagbihis daw at makaalis na.

Naiwan ulit akong napapaisip mag isa sa balkonahe. Iginala ko ang paningin ko sa paligid.

Sabi ni Seth ang subdibisyon na ito ay pag aari nila. Kaya hindi na ako magtataka kung gaano ito kayaman. Ilan ba ang negosyo niya sa US na pinamamalahan niya. And here in the Phillipines. Pero hindi naman ito mayabang kahit gaano siya kayaman, kung gaano kayaman ang pamilya niya. At iyon naman ang isa sa dahilan kaya magaan ang loob ko sa kanya. Pero hindi ko naman tuluyang masuklian ang nararamdaman niya dahil may kung anong pumipigil sa akin na mahalin din siya gaya ng pagmamahal na ipinaparamdam niya sa akin. At sana maalala ko na ang mga nakalimutan kong alaala sa nakaraan ko para mabigyan na ng tuluyan ng kasagutan ang mga tanong ko. At maibalik ang dating anong mayroon kami gaya ng sabi niya.

Napabuntong hininga ako ng malalim. Saka ko muling iginala ang paningin sa paligid. Hanggang sa matuon ang pansin ko sa katapat na bahay namin.

Babawiin ko na sana ang tingin ko ng may makita akong isang lalaki mula sa balcony sa pangalawang palapag. Nagtatanggal ito ng damit at parang maliligo na. May hitsura. Hindi nga lang nakakalahati kung gaano ka gwapo si Seth dito. Maganda din ang pangangatawan nito.

Damn! Why the sudden? Seth has a nice figure too, but this guy mean something na hindi ko mabawi ang tingin sa kanya.

Wala naman sana akong interest na panuurin ito pero naagaw ang pansin ko ng makitang may kung anong tinatanggal ito sa mukha niya.

At ganun na lang ang pagkabigla ko ng matanggal ang facemask nito. Peke ang mukha niya kanina.

Wait! Look at here. Naibulong ko na lang ng hindi ko mabistahang mabuti ang mukha nito dahil tumalikod na ito. Hanggang sa hindi ko na siya makita ng tuluyan.

What the hell is that? Anong palabas nito at bakit nag susuot ito ng facemask. And what a fucking shit on me! At ano ang pakialam ko sa kanya kong sakali.

Naipilig ko ang ulo ko. Kung ano ano na ang pinakikialaman ko. Nagpasya na akong pumasok sa loob para maiba naman ang nasa isip ko.

Mula kanina kung ano ano na ang nakikita ko.

“Sir, Zoey. Sabi ni Sir Seth na tanungin ko kayo kung ano ang gusto niyo sa dinner. Para iyon ang mailuto ko.“salubong sa akin ng kusinera ni Seth ng makababa ako sa unang palapag.

“Kahit na ano Foina.“sagot ko dito. “By the way, do you know the guys who live in the house faces us?” tanong ko dito ng hindi ako makapagpigil.

“Sa tapat po natin sir?”

“Yes,”

“Opo sir, bihira ko man makita sir pero mabait ang nakatira diyan, siya at magandang maid lang ang nakatira diyan sa kabila. Yong maid pa ang lagi kong nakikita at minsan nakakausap.”

“Ganun ba? Ok thanks, magluto ka na, damihan mo na din at ng magsabay sabay na tayong kumain mamaya?“sabi ko dito.

“Yes sir.“agad naman itong tumalima at tinungo ang kusina.

Ewan ko pero parang hinila ang mga paa ko na lumabas ng bahay. Sinalubong pa ako ng dalawang body guard na nakabantay sa labas.

“May pupuntahan kayo sir?“tanong ng isa ng humarang sa dadaanan ko.

Tinignan ko ito ng seryusong tingin. Pero wala akong balak na angilan ito.

“Magpapahangin lang ako dito sa may hardin.“sagot ko dito.

Tumingin ito sa may gitna ng hardin na may maliit na lamesa duon at dalawang upuan.

“Ok sir,“umalis ito sa daraanan ko ko give me a way.

“Its ok, by the way, join me later at dinner, wala ang sir Seth niyo kaya gusto ko may kasali ako sa pagkain mamaya. Sabihan mo na din ang isa mong kasama.”

“Pero hindi namin matatanggap ang inbitasyong iyan sir.“tanggi nito.

“Tinawag mo pa akong sir, kung tinatangihan mo din ako.”

“Sorry sir.“bahagyang yumuko pa ito sa akin.

“Just let it be, ok lang yan. Don’t worry, Seth know that I don’t want to eat alone, kaya papayag iyon kung sasabihin ko sa kanya.”

“Ok sir, maraming salamat kong ganun.”

“Its ok, you can leave me now. Ah if you insist, you two can help Fiona at the kitchen, sinabihan ko kasi siya na damihan ang iluluto para sa atin. Para mapadali. Pero kung ayaw niyo naman ay ok lang.“sabi ko pa dito.

“We insist sir, tutulungan namin si Fiona sa loob.”

“Ok then, don’t worry about me, I just set down there and watch the view.” Sabay turo sa upuan sa hardin.

Hindi ko na ito hinintay na sumagot at tinungo ang hardin at umupo duon. Sumenyas pa ako dito para gawin na nila ang ipinag uutos ko.

Tumalima naman ito. Nilapitan nito ang kasama at sabay na tinungo ang loob ng bahay para tulungan si Fiona to prepair dinner for both of us.

Ng masigurado ko ng abala na ang mga ito sa loob ay tinungo ko ang gate at walang ingay na lumabas duon. Hindi ko alam pero parang hinihila ang katawan ko na lumapit sa kabilang bahay.

Ng nasa tapat na ako ay hindi ko naman alam ang gagawin. Hindi ko naman balak magdoorbell

But what the hell Am I doing now. Sneaking at other house. Ng makita kong hindi naka lock ang gate ay pumasok ako. And damn! Bakit hinihila ng kung ano ang katawan ko to go get inside the house. At bakit parang sinadya dahil hindi nakalock ang pinto.

Walang ingay na pumasok ako sa loob. Para na akong magnanakaw sa ginagawa ko. Halos tiptoe pa ang ginawa kong paglakad para hindi lang makagawa ng ingay.

Malapit na ako sa salas ng biglang may kung anong bagay na dumikit sa tagiliran ko at may kamay na maghigpit na pagkakahawak ng braso ko.

“Who the hell are you.” Tinig ng isang lalaki.

Damn! What should I do. Its my fault then because I’m entering his house without his permission. So I don’t have the courage to fight back dahil kung nagkataon, sa kulungan ako dadatnan ni Seth mamaya kung magsasampa ito ng kasong trespassing.

“I’m sorry. My fault. Im not here to steal something, I was just wanna pass by, but your gate is not close and also your door. I didn’t mean to sneaked out in your house. I swear.“mahabang sagot ko dito saka ko itinaas ang kamay ko para sumuko.

Lumipas na ang sandali ay hindi na ito nagsalita mula ng magsalita ako. Naramdaman ko ang pagluwang ng kamay niya na nakahawak sa braso ko at dinig na dinig ko ang pagkalansing ng kutasilyong nabitawan niya na nakaturok kanina sa tagiliran ko. Hindi ko mapigilan ang hindi ito lingunin.

What the hell! He is silently crying. Weird. May nasabi ba ako na nakakaiyak para umiyak ito.

But my heart starting to ache habang pinagmamasdan ito habang patuloy sa pag agos ng mga luha niya.

Nakaramdam ako ng paninikip ng dibdib sa nakikitang pag iyak ito.

Napalunok ako. What happen? Why my heart aching when I saw his face covered with tears?

“Z-zoey ko.“mahina pero dinig na dinig ko ang pagtawag niya sa pangalan ko.

This guy know my name and it feels like, ang sarap sa pandinig ko ang pagbanggit niya ng pangalan ko.

“Its you Love. Its you.“sabi pa nito at walang babalang niyakap niya ako ng mahigpit.

---

@Y

uChenXi

#40: Zoey

“It’s you Love.It’s you.“sabi nito saka walang babalang yumakap ang lalaki sa akin.

Mahigpit na mahigpit dahilan para hindi ako makahinga ng maayos. Pero wierd talaga. Why do I feel so comfortable in his hug.

“Hey! Let me go.“paninita ko dito saka pilit na itinutulak ito pero hindi ko man lang matibag ang pagkakayakap niya sa akin.

“How I waited this for so long, to hold you in my arms.” Sabi pa nito saka kumalas sa akin. “And kiss you like this.”

Nanlaki ang mga mata ko ng sakupin ng labi niya ang labi ko. My body was freezed. Hindi ako makagalaw habang ninanamnam nito ang labi ko. Pinagkamalan ba niya ako babae kaya niya ako hinahalikan ngayon. But damn! Im a guy.

But why this feeling is so familiar to me again. What’s on in his kisses bakit hindi ko maitulak ito. Pero hindi ito tama. Hindi ko ito kilala.

Fuck! Inipon ko ang buong lakas ko para itulak ito at nagtagumpay naman ako. Hindi ako pwedeng magpatalo sa nararamdaman ko toward him. Na magaa ang pakiramdam ko dito.

“Fuck you! Hindi dahil trespassing ako at basta ka na lang manghahalik. Gago! At lalaki ako, hindi ako babae.“at pilit na nilangkapan ng galit ang boses ko.

Para naman itong natauhan sa sinabi ko. Pero nakitaan ko ng lungkot ang mga mata niyang nakatitig sa akin. May mga luha na ding namumuo duon na kahit na anong oras ay malalaglag na iyon.

“Your still the Zoey, i met before. You always fought at me when the first time we’ve met. And I’m glad that you haven’t changed a lot sa mga taong nawala ka. Dahil ikaw parin ang Zoey na kilala ko. Ang Zoey na mahal ko. Ang Zoey na nagpapatakbo ng buhay ko.“mahabang lintaya nito. And what the fucking hell he is talking about. But he know me. He know my name. At anong mahal ang sinasabi ng isang ito?

“I don’t understand what are you talking about mr. But I don’t even know you. At sigurado akong hindi pa kita nakikita nuon. Dahil ngayon lang kita nakita.“sabi ko dito. “Again sorry to run over here. I don’t mean it.“tatalikuran ko na sana ito ng pigilan niya ako sa braso.

“I won’t allow you to leave me again.“matigas na sabi nito at hinigpitan ang pagkakahawak ng kamay ko.

“Let go of my hand Mr. Baka hindi ako makapagpigil at makagawa ako ng pagsisisihan mo.“may pagbabantang sabi ko dito pero hindi ito natinag. Akala nito siguro ay mahina ako. Pwes nagkakamali siya ng akala. “I warn you. Let me go.”

“I know! You can fight. Na sa gandang mayroon ka walang mag iisip na malakas ka. Na kailangan mo ng magtatanggol sayo. Zoey, I know you. I know everypart of you. Everything in your past. Every mole in your body. Hindi gaya ng lalaking kasama mo ngayon. At sigurado akong puro kasinungalingan ang itinatatak sa isipan mo.“may galit sa tinig nito ng mabanggit ang lalaking kasama ko. At alam kung si Seth ang tinutukoy nito.

“Listen Zoey, and look into my eyes. Hindi ako kailan man nag sinungaling sayo mula nuon. At lalong hindi ko gagawin iyon ngayon.“patuloy nito ng hindi ako nagsalita. May kung anong kinukuha ito sa bulsa niya.

Naging alerto ang pakiramdam ko. Dahil baka kung ano ang kinukuha niya duon na makakapanakit sa akin.

Cellphone.

Nakahinga ako ng maluwang ng makita ang kinuha niya sa bulsa niya. Cellphone lang pala. Akala ko pa naman patalim na naman.

“Look at this. Para maniwala ka. Tignan mo ang mga larawan na nandito kung mayroon kang maalala isa man sa mga ito.”

Niluwangan nito ang pagkakahawak sa akin saka inabot ang cellphone sa akin. Ayaw ko sana iyong kunin pero kusang kumilos ang mga kamay ko para tanggapin iyon.

Kung totoo ang sinasabi nito. Malalaman ko ang iba pang alaala sa nakaraan ko na nawala.

Hindi ko alam kung bakit bigla akong kinabahan. Biglang nanginig ang mga kamay ko habang binubuksan ang cellphone nito. Tumingin pa ako dito bago ko tuluyang binuksan iyon.

Nanlaki ang mga mata ko ng makita ang wallpaper nito ng inunlock ko ang cellphone niya. Ako iyon at siya ang lalaking nasa tabi ko sa larawan. Nakatingin ito sa akin habang ako naman sa camera nakatingin with peace sign at my hand.

Bumilis ang tibok ng puso ko dahil duon. Pero gaano katotoo ang larawang ito. May mga larawan din na ipinakita sa akin si Seth na magkasama kami. What is that mean? Is Seth done wrong? Or this guy done wrong? I don’t know? Pero kung ibabase ko sa naramdaman ko ng ipinakita sa akin ni Seth ang mga larawan namin ay wala akong makapa na kakaiba sa puso ko. Pero ang isang ito. My heart is beating fast. Kakaiba. Parang gustong kumawala ang puso ko sa kinalalagyan nito sa lakas ng tibok nito.

“Look at the gallery Zoey. Dahil hindi lang iyan ang makikita mo.“sabi nito na nakatingin din sa wallpaper ng phone niya.

Sinunod ko ang sinabi niya. Binuksan ko nga ang gallery nito. At ang bilis ng tibok ng puso ko kanina ay dumoble iyon.

Mga ibat ibang larawan. May larawan na pinangalanan niyang “you&me” “myZoey” “happytimewithmylove” “me,Zoey&myfriend” “firstselfiew/myLove” at marami pang iba. Ang ang isa sa tumatak sa akin ay ang “vacationatLaPrinsesa”

Una kung binuksan ang “you&me” na larawan. May hundred photo iyon. At ang laman nun ang larawan naming magkasama. At habang tinitignan ko iyon ay hindi matapos tapos ang mabilis na tibok ng puso ko.

Isinunod ko ang “myZoey”. Mga kuha ko iyon. Mga stolen shot ang iba. May kuha din ako na natutulog. Kumakain. Naglalaro ng phone. At iba pa.

Pangatlo ay ang “happytimewithmylove”. Gaya ng nauna sa “you&me” ay ganun din. Kasama ko siya sa mga larawan. Sa kung saan saang lugar iyon nakuha. May dalawang vedio din duon. Binuksan ko iyon at pinanuod.

“Hey! Stop filming Love.“sita ng lalaki sa vedio. At siya iyon. Iniharang pa ang kamay at camera lens. Nakarinig ako ng tawa. At siguradong ako iyon. At ako mismo ang nakahawak ng camera ng makita kong itinuon ko mismo sa mukha ko sa lens.

“My Love is hiding, come on Love. Show your face at the camera.” Nakangiting tumingin pa ako dito na nasa likod ko na. Pero nakatago ang mukha mismo sa likuran ng ulo ko. Pasilip silip lang ito.

“I said stop filming Love. You know how I hate camera.”

“Just this one Love. Come on.“pilit na sabi ko. At itinutuon ang camera dito. Nagpaikot ikot pa ang kuha duon dahil ayaw magpakita ito na nasa likuran ko lang.

“If you don’t stop that, I will make love to you and filming it. Do you like that?“tanong nito. And he start to kiss me in my neck. Licking it. Sucking.

Para akong nakaramdam ng pag iinit sa pinapanud ko. Do we really done that kind of stuff? But this vedio is seems real.

“Hey! Stop it Love. Stop.“hanggang sa duon na natapos ang vedio. Napatingin ako dito. Pero hindi ako nagsalita. Parang gusto kung hawakan ang leeg ko. How it feel if he kiss me now at my neck? Ah! Kung ano ano na ang naisip ko. Pilit kung kinalma ang sarili ko.

Pangapat na tinignan ko ay ang “meZoey&myfriend”. Duon ko nakita na kasama namin sa larawan ang nakilala ko kanina sa mall. Si Monica. Kung ganun hindi nagsisinungaling si Monica na isa siya sa mga kaibigan ko. Na isa siya sa mga nakaraan na nakalimutan ko.

Napatitig ako muli dito. Marami akong gustong tanungin dito. Pero hindi ko alam kung saan sisimulan.

“What your name?“tanong ko dito. Pero ako din ang sumagot sa tanong kong iyon na patanong din sa kanya kong tama ba ako sa sinabi ko. “Are you Clyde?”

Ngumiti ito pero hindi din alam ang sasabihin dahil hindi ito sumagot. At ang luha na namuo sa mga mata niya ay tuluyan ng nalaglag. How this guy easily cry like this.

“This girl.“sabay turo ko kay Monica sa larawan. “I met her this afternoon. And one of the name she mention is Clyde. So, are you that Clyde she mentioned?” Muli kong tanong dito.

“Y-yes.“halos wala itong boses ng magsalita. Pilit na kinakalma ang sarili dahil basang basa na ang mukha niya ng luha. “Now, tell me Zoey. Tell me Love. Do you remember me?“tanong nito sa pagitan ng paghikbi.

Kalalaking tao pero napakaiyakin. Pero hindi naman nababawasan ang gandang lalaki nito kahit umiiyak.

“No!“totoong sagot ko dito. Dahil wala pang sumagi sa utak ko sa mga iyon. “Pero ang mga larawang ito ay siyang dahilan para bumilis ang tibok nito.“sabay turo ko sa tapat ng puso ko. “Hindi man maalala ng isip ko ang mga ito ay pamilyar ang mga ito sa puso ko.”

“Yeah! Makalimot man ang isip. Pero ang puso, hinding hindi iyan makakalimut sa taong nagpapatibok nito. Sa taong pinag alayan mo nito. Zoey, my Love. And I am the one who make your heart beat like that. Remember me in your heart,” pakiusap nito. “Apat na taon Zoey. Apat na taon kitang hinanap. Kahit hindi ako sigurado kung buhay ka pa at nakaligtas sa mga taong tumangay sayo mula sa hospital ay hindi ako nawalan ng pag asa.”

“Wait! What do you mean?“tanong ko dito. Tumangay? Hospital? Anong pinagsasabi nito.

Seth told me I got a car accident habang bagtas ko ang pauwi sa bahay niya.

“Sasabihin ko sayo lahat lahat Zoey. Ang lahat ng mga nawalang ala-ala mo sa nakaraan mo. At ibabalik ko ang mga alaala natin sa isipan mo.”

May kung anong nagtulak sa akin na tumango bilang sagot sa mga sinabi niya. Pinakiramdaman ko ang sarili ko. Hindi ako nakaramdam ng pangingilag dito. Bagkus parang gusto ko itong titigan.

Ang daming gusto kong tanungin dito. Pero saan ko sisimulan.

“Where is my pare-.“hindi ko matapos ang tanong kong iyon ng tumunog ang cellphone ko sa bulsa ko. Agad ko iyong kinuha saka tinignan kung sino ang tumatawag. And it was Seth.

Damn! Halos kalahating oras na din ako nawala sa bahay. Marahil tinawagan siya ng guard at sinabing wala ako sa bahay.

“Yes, Seth.“sagot ko sa phone.

“The guard told me your not in the house. Where are you? My God Zoey, huwag kang lalabas ng hindi nagpapaalam. Uuwi na ako. Nasaan ka. Susunduin kita.“sunod sunod na tanong nito.

“Im just at the nieghborhood. Naglalakad lakad lang ako. Nagpahangin lang at pauwi na rin ako. Hindi mo na kailangang sunduin ako. Take your time with your friend. Ok. See yah.“hindi ko na siya hinintay na makasagot. I end his call immediately. I look at the guy in front of me. I saw his face na puno ng lungkot. Hindi ko alam pero nakaramdam din ako ng lungkot dahil dito.

“Sorry, I need to go.“sabi ko dito. Kailangan ko ng makabalik sa bahay. Tatalikuran ko na sana ito pero muli niya akong hinawakan sa mga kamay. Kinuha mula sa akin ang phone ko at may kung anong inilagay duon.

“I haven’t change my number until those year past by. Hoping that you will give me a call kung nakaalala ka. Since you lost your memory, this is it. Call me Zoey, your parent is also heading here to see you. So no matter what that guys done wrong in the past, pagbabayaran niya lalo na ang pagtatago niya sayo ng apat na taon.” seryusong sabi nito. “Ayaw ko man sana pakawalan ka ngayon, pero makakapaghintay pa ako, nakaya ko ng apat na taon, kakayanin ko pa kahit na ilan pang araw.” Dagdag pa nito.

Kinuha ko mula sa kanya ang phone ko pero hindi ko na siya sinagot. Agad kong nilisan ang bahay niya pero sinigurado kong hindi ako napansin ng nagbabantay sa bahay na duon ako mismo lumabas.

Matiwasay naman akong nakabalik sa bahay ng hindi ako napansin na sa kabila lang ako galing.

Sa mga salita ng lalaki kanina. Or should I call him Clyde. Sa mga salita niya ay seryusong seryuso nito. And about my parents he mentioned. They are going here to see me. If is that true. Hihintayin ko sila. Para malaman ko na ang katutuhanan sa mga nawala kong ala ala. At Seth, I will deal with him kapag dumating na ang mga magulang ko.

Ayaw ko naman magalit dito. Dahil utang ko sa kanya ang buhay ko. Pero ganun na ba niya ako kamahal para magtanim ng mga maling alaala sa isipan ko. Na siya ang kasintahan ko nuon. But that guy, named Clyde. I feel it. He is the one who make my heart like this. My heart is beating weird.

“Sir, saan po kayo galing?“tanong ng guard na sumalubong sa akin sa may pintuan ng bahay.

“Naglakad lakad lang ako. Hindi mo na sana tinawagan ang sir Seth niyo. Hindi naman ako bata to monitor what should I can and can’t do.“may paninita na sabi ko dito.

“Sorry sir. Sumusunod lang kami sa utos ni Sir Seth. Kaya po kung pwede sa susunod. Magpaalam o di kaya naman magpasama kayo sa isa sa amin.”

“Ok! My bad. Is the dinner ready?“pang iiba ko ng usapan.

“Yes sir.”

“Ok! Lets eat then.“nauna na akong pumasok sa loob at sumunod na ito sa akin ng maisara ang gate ng bahay.

Tinawag ko sila at niyayang saluhan ako sa pagkain. Gaya kanina tumanggi sila pero nagpilit parin ako. Kaya sabay sabay din kaming kumain.

Wala man silang imik ay alam kong nakikiramdam lang sila.

“Come on. Feel at ease and eat. Ang dami niyong niluto. So we need to finish this all.“sabi ko sa mga ito. Ngayon may ngiti sa labi kong tinignan sila. Para naman maging comportable sila sa pagsalo sa akin sa pagkain.

Nagbago naman ang kaninang tahimik na paligid. Kung ano ano ang mga tinanong ko sa kanila para lang magkabuhay ang hapag. Mas maganda pag may kwentuhan ang kainan kaysa naman sa tahimik. Kaya lahat ng naihanda nila ay naubos namin lahat.

---

@YuChenXi

#41: Zoey

“Nasaan ako?” Tanong ko sa isip ko ng bigla na lang ako nakatayo sa gilid ng isang silid. Hindi pamilyar ang silid na ito sa akin.

Pero teka, what happening here. Mga upuan na nagkakabaligtad at sira sira na. Parang dinaanan ng bagyo ang buong silid. May mga katana din na nagkalat sa sahid. Mga dugo.

What the fucking hell is this place? Why I am here?

Iginala ko pa ang paningin ko sa buong silid. Maluwang iyon. Pero halos wala nag madaanan dahil ang kalat na sa loob. Pero natuon ang pansin ko sa lalaking tahimik na umiiyak habang may kalong itong lalaki din na duguan. Wala na yatang buhay.

Damn! Anong nangyayari? Paano ako napunta sa lugar na ito? Bakit bigla akong nakasaksi ng mga ganitong pangyayari. What if makita nila ako at pati ako ay madamay.

Kinabahaan ako. Ipinagdasal ko na sana hindi nila ako mapansin. Ayaw kong mapaaway, hindi naman sa natatakot ako pero ayaw kung masangkot sa gulo nila.

May isa pang lalaki na nakabulagta din sa sahig hindi kalayuan sa lalaking umiiyak na nakatalikod sa akin kaya hindi ko mamukhaan.

Pero the guy who injured was Seth?

What? No! This can’t be happining. Hindi ko na napigil ang sarili ko na hindi siya takbuhin. Bahala na kung madamay ako sa away ng mga ito. I don’t care, Seth is in danger. I need to help him.

I was going to hold him but….

I can’t lay my hand on him?

What is this? Where is this place? Why I can’t lay my hand on Seth. I need to do something. I need to help Seth no matter what.

Tinignan ko ang lalaking patuloy na umiiyak. Sa kanya ako magpapatulong. But I was shock ng mapagsino ko ang lalaking umiiyak.

The guy was me. Crying out loud while he is hugging a guy. And the guy who is in his arm was the guy I met this afternoon. It was Clyde.

“Clyde, please, don’t leave me. Please, dont die.” sabi nito sa pagitan ng pag iyak. Yakap ng mahigpit si Clyde and kissing him in his face. His lips while crying.

Nakaramdam ako ng sakit sa dibdib habang pinagmamasdan ko ang sarili ko na naghihinagpis sa iyak habang kalong ang walang malay na si Clyde sa mga bisig ko. Pero bakit nakakaramdam ako ng sakit habang naiisip na mawawala na ito. No! I was really confused. What is happining?

Is this a dream? But why should I have such a dream like this? Napakabrutal ng panaginip ko.

Nakarinig pa ako ng tawa. Kaya lumingon ako kung saan galing iyon. A tall guy holding a gun in his right arm. At kung hindi ako nagkakamali sa hitsura niya ay isa itong hapon.

Maingat na inilapag ng isang Zoey si Clyde sa mga bisig niya at tumayo. Hinarap ang lalaking tumawa. Naglakad ako palapit sa lalaki pero may dalawa pang lalaki naman ang pumasok pa sa silid.

Tinakbo nila ako and asking where is Clyde.

“Take Clyde, to the hospital. And also take Warren with you.”

“But you are injured too Zoey, lets get out of here together.”

“Take them, or you two will also die here.” May kung anong banta sa boses ko sa mga sandaling iyon. Walang nagawa ang dalawang lalaki at sinunod ang sinabi ko. They take Clyde and Warren wth them.

Ng wala na ang mga ito ay saka ko naman hinarap ang lalaki. I feel what the other Zoey’s feel now. Angry.. Revenge.

“ Shoot me! If you don’t you will die.“ sabi ko sa lalaki. Ang bilis ng pangyayari. Parang nag fast forward ang lahat hanggang sa duguan ng bumagsak sa sahig ang lalaki dahil sa kagagawan ko. I also shoot him in his legs, shoulders, near in his heart and also in his forehead.

Why do I need to kill him like this. So cruel, I feel like I am a monster while seing my self doing this things to that guy.

But wait, hindi pa tapos, I take the katana near at me. No! Don’t tell me…

“ Die Haikusi, and don’t ever be born again in the future, because I will repeatedly kill you.“

“Noooooo!“sigaw ko pero hindi niya ako marinig. No! Don’t do this Zoey, don’t. Nilapitan ko ito. Gusto kong hilain ang sarili ko pero hindi ko magawa.

Damn! Me, doing such a cruel thing. At handa ng ihiwalay ang ulo ng lalaki sa katawan nito.

Napapikit na lang ako ng ihataw na nito ang katanang hawak sa leeg ng lalaki kasabay naman nuon ang isang malakas na sigaw mula sa pintuan.

Iminulat ko ang mga mata ko at tinignan ko kung sino ang mga iyon.

“ Zoey, stop. Stop it sweety, its over now. “sabi naman ng isa pang lalaki na kasunod pa nito ang isa pang lalaki.

“I killed him dad, but I want him to suffer more.”

“ No sweetie, thats enough. Give the katana to your papa. Please sweetie, enough. And wake up. Wake up sweetie. Its over now.“

Naramdaman ko kung gaano ang pag aalala ng mga ito habang yakap nila ang isang Zoey. If how they hug the Zoey now, naramdaman ko iyon. Puno ng pag mamahal.

So, they are my parents. Hindi ko na mapigilan ang sarili kong mapaluha habang pinagmamasdan ko ang mga magulang ko habang yakap nila ako. Hanggang sa tuluyan akong mawalan ng malay sa mga bisig nila.

---

“Sweetheart wake up. Wake up.”

Nakaramdam ako ng pagyugyug sa balikat ko. At mga salitang nagpapagising sa akin.

“Zoey, wake up. What happened? Binabangungot ka.” Si Seth ang gumigising sa akin mula sa napakasamang panaginip.

Nagmulat ako ng mga mata. So! That was only a dream? Pero bakit parang totoong nangyari iyon.

“Your crying sweetheart. What happen? I heard you shouting kaya nag alala ako. Anong napanaginipan mo?“sunod sunod na tanong nito sa akin saka pinahid ang luhang naglandas sa mga pisngi ko.

Umupo ako at sumandal sa headboard ng kama. Napatitig ako kay Seth. But I remember in my dream that I called him Warren. Now, buo na ang pasya ko. Kukumprontahin ko siya ngayon.

“Sino ka talaga sa nakaraan ko Seth?“iyon ang unang salita na lumabas sa bibig ko habang titig na titig ako dito. “Or I should say, Warren.” Tanong ko dito. Dahil Warren ang narinig kong binanggit ko sa panaginip ko. At sino si Clyde sa nakaraan ko. Dahil sa nasaksihan ko mismo sa panaginip ko ay mas mahalaga si Clyde kaysa dito. Napansin kong nabigla ito sa pangalang binanggit ko.

“Zoey!“halatang nagulat ito sa sinabi ko. “What do you mean?”

“I don’t know what is really happened then. But Seth, don’t lie to me anymore. Hindi ko pa man naaalala ang nakaraan ko. Pero alam kong marami kang inililihim sa akin.”

“Zoey! Are you okay? What was your dreamt on?” Hindi nito pinansin ang mga tanong ko.

“Nanaginip ako ng hindi nakakaayang pangyayari. Pero sa panaginip kong iyon ay parang totoong nangyari. Now tell me Seth. Or Warren right. Your name is Warren in the past. But you use your first name now and you didn’t tell me that your real name is Seth Warren. Why? Why do you need to used Seth, while you are capable to use Warren then. Ano ang totoong nangyari Seth? Sabihin mo sa akin ang mga totoong nangyari bago pa man na ako mismo ang makatuklas ng lahat. Ayaw kong mamuhi sayo dahil naglilihim ka sa akin. So, please tell me everything now.“mahabang lintaya ko dito.

Hindi ito nakapagsalita dahil sa mga sinabi ko. Bigla itong sumeryuso. Hinawakan ako sa mga palad ko. Lumunok muna ito bago nagsalita.

“You know how much I love you Zoey.“panimula nito. “I love you ng higit pa sa sarili ko. Ayaw kong mawala ka sa akin. But Im sorry dahil nagsinungaling ako. Ginawa ko lang naman iyon dahil ayaw kong iwan mo ako. Ayaw kong malayo ka pa sa akin.”

“But that is not good Seth. Inilihis mo ang utak ko sa mga nakaraan ko. Nagtanim ka ng ibang alaala sa isipan ko. But Seth, makalimot man ako, naniniwala ako na hindi basta basta makakalimot ang puso. Kung sino ang totoong tinitibok nito.“sabi ko sabay turo sa tapat ng puso ko. “At hindi ko maramdaman ang sinasabi mong pagmamahal dito. Im so sorry. Pero hindi ko masusuklian ang pagmamahal mong iyan sa akin.”

“I know, pero umaasa parin ako na balang araw na mahalin mo rin ako. At ang akala ko sa apat na taon na iyon na magkasama tayo ay mapapalitan ko siya diyan sa puso mo.” Lumungkot ang ekspresyon ng mukha nito. Bigla naman tuloy ako nakaramdam ng awa dito.

Napakabait nito sa akin. Wala akong masabi sa kanya maliban sa salitang iyon. Pero hindi mababago niyon ang katutuhanang naglihim parin ito sa akin.

“Sinong siya Seth? Sino?“tanong ko. Kung tama ako, si Clyde ba ang tinutukoy niya?

Pinilit nito ang ngumiti sa akin saka ako hinaplos sa pisngi.

“Sabihin mo muna sa akin ang napanaginipan mo.”

“Seth.”

“Please.” Pagsusumamo nito.

Tumango ako bilang sagot. Saka ko ikinuwento sa kanya ang napanaginipan ko. Mula sa simula hanggang sa wakas.

“Totoong nangyari iyan Zoey. But the rest of you dream ay hindi ko na alam. Nalaman ko na lang iyan nuon ng nagising ako sa hospital at ipaalam sa akin ang ginawa mo sa lalaking kumidnap sayo. And yes, the guy named Clyde, was your real boyfriend. Im sorry sweetheart. Inggit na inggit ako sa kanya. Kahit nasa akin na ang lahat. Kung tutuusin kaya kong bumili ng buong isla sa yaman na mayroon ako. Pero hindi ko naman makuha ang pagmamahal mo. Ngayon, mas naiinggit na naman ako sa kanya. Dahil kahit nakalimot man ang isip mo, hindi mo man siya nakikita, siya parin ang laman niyan.”

“Seth!”

“Shhh! Ok, you win Zoey, sweetheart. Sasabihin ko sayo lahat ang mga nangyari bago ka napunta sa pangangalaga ko. Nakilala kita sa La prinsesa.”

“I knew it. The name La Prinsisa sound familyar to me.“sabi ko.

“Yeah, that was my own resort sweetheart. Naalala mo ba si Azami?”

“Azami?”

“Yeah, your bestfriend from Japan. And a good companion at martial art.”

Umiling ako. Hindi sumasagi sa utak ko kung sino ang Azami na tinutukoy nito. Pero malalaman ko din kapag nakita ko ito.

“He is the reason kaya nakilala kita. Alam mo ba na ang lakas ng loob kong hinamon ka sa gun shooting and dart.”

“What? You did that?”

“Yeah! Hinamon kita dahil kapag natalo ka, ang kapalit niyon ay ikaw. Bilang lover ko. And you know what if what you said kahit hindi mo pa alam ang lalaruin natin. Pumayad ka sa kasunduan na dodoblihin ko ang napatalo ni Azami na 5M sa akin at maghuhubad akong mag iikot sa sarili kong Casino.“sa pagkakatong nagkwekwento siya ay naging magaan na ang pakiramdam kong pinakikinggan ito. Parang ang luwag sa puso at isip ko ang mga natirinig ko.

“I said yes then. Dahil ang akala ko mananalo ako. Dahil hindi ko pa alam kung sino ka nuon. Ng matalo mo ako sa unang round sa Gun shooting. Nagpakilala ako sayo. Kaya duon ko nalaman ang pangalan mo. Inutusan ko ang isa sa assistant ko to know more about your name. And yes, he told me that you Zoey Salvador, the latest Champion in gun shooting and no. 1 at dart compitation. So, natalo ako. Pero simula nuon ay pinasubay bayan na kita habang nasa resort ko pa kayo. Mahigit isang linggo din kitang pinapaundan. At ilang beses na din kitang nakakausap. Kahit sa mga pagkakataong iyon ay lagi akong sinisita at inaaway ni Clyde, but I don’t care.”

“At sa panaginip mong iyon, duon din nagsimula sa La Prinsesa. May mga hapon na sumugod at tinangay ka. Nagkipagtulungan ako kina Cyde at sa parents mo to rescued you, pero sa kasamaang palad, hindi kita tuluyang nailigtas. Dahil mas nauna akong nawalan ng malay kaya hindi ko na alam ang sumunod na nangyari.”

“Nagising na lang ako sa hospital. At nauna ding nadischarge sa inyo ni Clyde. Bumibisita din ako sayo nuon, and I was really worried about you dahil sa condition mo. Pero alam kong hindi mo naman ako kailangan nuon dahil nanduon ang mga kaibigan mo, magulang at si Clyde. So , I decided to go to US that time.”

“Pero nagtalaga parin ako ng ilang tao na magbantau sayo sa hospital pero ang lintik na mga taong iyon ay nasalisihan at tinangay ka nila mula a hospital.”

“Papunta na ako sa airport nuon but one of my man called me so I rush over there, at nakasalubong ko mismo ang sasakyan ng mga tumangay sayo so I fought back. Alam mo ba iyon pakiramdam na muntik kang mamatay mismo sa mga bisig ko ng mabawi kita sa kanila.”

“So, iyan ang tunay na nangyari. Pero sino ang na naman ang tumangay sa akin nuon mula sa hospital Seth?”

“It’s Haikusi’s father. But I already deal with them.”

“What do you mean?”

“They are all disappeared in this world Zoey.”

“You- you killed them?”

Tumango ito.

“I done it, because of you. Kaya huwag ka ng mag alala sa mga taong iyon. Dahil wala ng makakapanakit sayo.”

Hindi ko naman mapigilan ang hindi ito yakapin. He done everything in the past just to saved me. Kaya laking pasasalamat ko dito. Dahil kung hindi sa kanya wala na sana akong buhay ngayon.

“Wow! Ngayon ko pinagsisihan na naglihim ako sayo ng apat na taon. Dahil ngayon mo lang akin niyakap ng ganito kahigpit.” Nakangiting kumalas ito sa akin.

“Nagpapasalamat ako sayo dahil hanggang ngayon buhay parin ako. Pero dapat nga magalit din ako dahil nasinungaling ka sa akin. Pero dahil sa mga inikinuwento mo, pinapatawad na kita.“nakangiting sabi ko dito.

Ngayon nakaramdam ako ng kaginhawaan dahil lumabas na din ang katutuhanan. Kahit hindi pa man malinaw sa akin ang lahat at least nabigyan na ng kasagutan ang ilan sa mga katanungan sa isip ko. Lalo na sa puso ko kung sino ba siya talaga sa akin.

“Thanks sweetheart, so can we start a new together? Ngayon malinaw na ang lahat sa pagitan natin, hayaan mong iparamdam pa lalo ang pagmamahal ko sayo. Pero kapag hindi talaga ako nagkaroon ng puwang diyan sa puso mo. Tatanggapin ko iyon ng maluwag sa puso ko.”

Hinaplos ko siya sa pisngi. Saka muling ngumiti. At tumango bilang sagot sa kanya. Pagbibigyan ko siya. Kung talagang walang magbabago sa nararamdaman ko kay Clyde kapag ito ang kasama ko. So be it. Babalik ako kay Clyde kong mahinhintay niya ako.

“I love you.“yumakap ito sa akin. Saka padamping hinalikan ako sa nuo. “Matulog ka na ulit. Hindi ka na siguro babangungutin ngayon.”

“Thanks Seth. Thanks Warren.”

---

@Y

uChenXi

#42: Zoey

“Handa ka na ba?“tanong ni Seth sa akin habang nakaupo ako sa sahig at inaayos ko ang phone ko sa ibabaw ng lamesa to call my parent true messenger. And I used Seth account because they are thier friend in FB.

Seth allow me now to call them after that confession last night. Natanong niya kung bakit bigla kong napanaginipan ang huling eksina na iyon sa buhay ko bago pa tuluyan akong nawalan ng malay. And I told him that Monica who I met yesterday told me that she is one of my friend. At sinabi naman niya that Monica is looked familiar to him kahit nagpakilala ito na Kristin Careon pero hindi din niya maalala kung saan. At ng sinabi ko na Monica ang real name niya ay saka lang bumalik sa alaala niya kung sino talaga ito. And he confirm that Monica is one of my real friend. Pero hindi ko na sinabi dito na nakita ko si Clyde kahapon at nasa katapat bahay lang namin siya.

So now, Im nervous to see my parent kahit true phone call lang. Gusto ko silang makita ngayon kaya heto ako kinakabahan kahit hindi naman dapat. Hindi ko pa man naalala ang lahat ay maykung anong saya at kaba sa dibdib ko sa mga ipinakitang larawan ni Seth ng mga magulang ko.

Tiningala ko siya na nakaupo sa may likuran ko. Nasa magkabilang braso ko ang mga hita niya habang nakasandal naman ako sa upuan.

“Thanks again Seth.“sabi ko dito. He kiss me in my hair.

“Call them now, look. They are online. Who you gonna call. Your dad or your papa?“tanong pa nito.

Yes, He said that my parent are both man. And I called them daddy and papa.

“Si papa siguro.“sagot ko then I press the vedio call.

Connecting…..

Ringing….

Ringing….

Ringing….

Connecting vedio call…

“Zoey.” Unang katagang lumabas sa bibig ng papa sa kabilang linya. Makikita sa mukha nito ang pagkabigla. Kumurap kurap pa ito ng ilang beses. “Zy.. Hon.. Zoey is calling. Faster. Come over here.“sigaw nito. Then a couple of second past. Dalawa na silang nasa harapan ng screen ng phone ko.

“My God sweetie. My God. My God.. ikaw nga. Zoey anak ko. Ikaw nga.” Umiiyak nang nakatingin sa akin ang daddy. I got his eyes. His eyes look like mine. So he is my father then? But wait? How about papa. How can he be my father to? Don’t tell me they both put thier spermcell in my mother womb. Posible ba ang bagay na iyon? I don’t think so. And who is my mother then?

Never mind. Malalaman ko din iyan kapag bumalik na ng tuluyan ang ala ala ko.

Hindi ko man alam ang sasabihin sa mga ito ay napaluha na din ako dahil sa nakikitang umiiyak ang daddy. Tahimik na din na lumuluha sa likod ni Daddy ang papa.

Sa nakikita ko sa kanila ngayon ay magkaiba sila ng personalidad. Ang daddy ay showy about his emotion habang ang papa ay pinipigilan ang sarili to expose his feelings. Humahagolgol na sa iyak ang daddy pero ang papa tahimik lang na umiiyak habang hinuhugod ang likod ng daddy. Daddy have innocent look while papa has a fierce one.

“Calm down Zy. Calm down.“pang aalo ni papa kay daddy.

“Zoey, sweetie. Where have you been those past long years? Are you okay? I miss you so much. We miss you.”

“I’m sorry to worry you too much. Sa totoo lang po, I really can’t remember you now. But I want to know who my parent is. So I called you.“sabi ko dito.

“My little Zoey.. my precious sweetie. Im your dad. And he is your papa. My God.. my precious Zoey. Your real. Your alive. I really miss you. I can’t wait to hold you in my arms again sweetie. I miss you. I miss you.“paulit ulit na sabi nito.

Napangiti ako sabay pahid ng mga luga ko. I feel how he love me the way he talk.

“I don’t know what to say. But I feel that I miss you too. Dad, papa.”

“I really miss you. Sa katunayan we know that you have lost memory. Monica told us yesterday. So we are going there now to see you. And I can’t wait to see you sweetie.” Sabi pa nito.

Tumingala ako kay Seth na tahimik lang sa likod ko. Hindi makita ang mukha nito sa screen. Mga paa lang niya na nakadikit sa magkabilang braso ko.

“Si Warren ba ang nasa likod mo?“sa papa ng mapansing tumingin ako sa likod ko at halatang galit dahil biglang nagdikit ang mga kilay nito. So they called gim Warren. Mas pamilyar sa kanila ang Warren na pangalan nito kaysa sa Seth that how I used too. “I will kill him sa oras na makita ko siya dahil itinago ka niya sa amin ng napakatagal.” Banta nito. Sa pananalita ng papa ay siguradong magagawa niya ang sinabi niya. Pero hindi ko naman papayagang mangyari ang bagay na iyon.

“No! Don’t do that papa. Seth is the one who saved me the day when I was kidnaped in the hospital. And also he did a lot to me until now. So don’t blame him papa.“sabi ko dito. “I won’t allow you to harm him.” Seryusong sabi ko pa dito.

“But he hide you from us for a long time being Zoey. Sino ang hindi makakapatay sa ginawa niyang pagtatago sayo.“si daddy na halata din na biglang nagbago ang ekspresyon ng mukha nito.

“He is just protecting me from the group who kidnaped me. At ngayon sinigurado niya na tapos na ang lahat tungkol sa mga grupong iyon ay narito ako, to find you. To know what I forgot in my mind. So don’t blame him. Dahil kung hindi dahil sa kanya, wala na kayong Zoey na nakakausap ngayon.” Sabi ko sa mga ito. Hindi naman siguro masamang magsinungaling kahit minsan lang. Ayaw ko lang ng gulo at lalong ayaw kong ako ang dahilan para mag away away ang mga ito.

Hindi ko naman masisisi ang mga ito sa nararamdaman ngayon towards Seth, but Seth done a lot to me kaya hindi ko naman basta basta maisasantabi iyon.

“We can talk to that later sweetie.“ang daddy. “We are heading now there. Actually we are here at the airport. Now tell us sweetie. Where exactly you are?”

“Im at Seth place dad. Ok, we will pick you up dad.” Sabi ko sa mga ito.

“I miss you sweetie. I can’t wait to see you. I dont to hang up now. But we need too. The plane is ready to take off.”

“Ok Dad.”

Muli akong napatingin kay Seth ng nag hang up ang daddy sa tawag ko.

“Thanks a lot Seth.“muli kong pasasalamat dito. He wrap is arm on my neck and kiss me again on my hair.

“Magpapahanda ba tayo ng tanghalian, para dito na sila tutuloy mamaya pag nasundo natin sila.“tanong nito sa akin.

“I don’t thank so. We can talk that later.”

Tumango lang ito. “So, sasama ka ba sa kanila kapag umalis na sila?“may lungkot sa boses na tanong nito sa akin.

Umiling ako.

“I have my own life now Seth, and I can do and go whatever I want or Where ever I want to live. Bakit papalayasin mo na ba ako?” Balik tanong ko dito.

Tudo ang ginawa nitong pag iling.

“I don’t know what to feel if you leave me so sudden. So please, leave me little by little sweetheart. Mababaliw ako kapag tuluyan mo akong iwan.”

“I won’t leave you Seth. Kakausapin ko sila na dito parin ako titira kapag nagpumilit sila. And they can’t force me if I can’t.”

Niyakap niya ako sa likuran. At ipinatong ang ulo sa mga balikat ko. I also tap his head and stroke his hair.

“So lets go shopping first para kapag nayaya natin sila. May maihahanda tayo.”

“Lets go.”

---

“Fuck you asshole.” Galit na sinugod at sinuntok ni Clyde si Seth ng magpang abot kami sa airport. Susunduin din ba nila sina papa kaya sila narito?

“What the hell is wrong with you?“galit na tanong ko sa kanya at dinaluhan ko si Seth na bahagyang napaatras habang sapo ang panga nitong dinapuan ng suntok niya.

“I will kill that asshole.“sabi pa nito at pasugod na naman pero pinigilan na siya ng mga kasama nito. Hindi ko sila kilala but I saw them in the picture that Clyde show me yesterday. So they are my friend too. Maybe.

“Stop Master. Calm down. We are at the airport, baka masita tayo dito at mahuli pa ng wala sa oras.“sabi ng isang lalaki. Kamukha nito si Monica. Male version niya ito. Galit na pumiksi si Clyde sa pagkakahawak ng mga ito sa kanya. Matalim ang mga tingin nito kay Seth.

“You are so rude. I swear, if you keep on acting like that, I will give you a good beat.“sabi ko sa kanya saka binalingan si Seth. “Are you okay?”

Tumango ito bilang sagot pero masama din naman ang tingin na ipinukol kay Clyde.

“Relax guys. We don’t need to fight.” Monica look at me saka lumapit sa akin. “We meet again. And I’m still happy that you are alive.“sabi nito and spread her arms. She invited me to hug her so I did.

I feel how tight her hug toward me. Pero agad din akong kumawala. Isa ding babae ang lumapit sa akin saka yumakap din sa akin.

“We miss you Zoey.“sabi nito at agad din namang kumawala sa akin ng yakap. “Remember me, It’s me Kelly.“pakilala nito

Umiling ako bilang sagot. Pero makikilala ko din sila paunti unti.

Ang apat na lalaki na pumigil kay Clyde ay lumapit din sa akin.

“We miss you Zoey. Bobby.” And he give me a quick hug.

“Jacob.“he also did.

“Clark, Nic twin.” So it is. Kaya naman pala magkamukha ang mga ito.

“Sunny, princess.“nakangiting pakilala naman ng isa and also give me a quick hug. But why he call me prinsess. Hindi ba niya nakikita na lalaki ako? Tumawa pa ito ng makita sigurong kunot ang nuo akong nakatingin sa kanya. “We used to call you that sometimes Zoey.” Paliwanag nito. Saka naman binalingan si Seth. “We don’t know what really exactly happened kung bakit nasa pangangalaga mo si Zoey ngayon. After that incident in the hospital wala na kaming nakuhang balita sa kanya. Galing mo ding magtago.” May galit sa tinig nito pero pinapakalma ang sarili.

Napansin ko na natahimik na si Clyde pero nakatingin sa akin.

“I was just protecting him.“kalmanting sagot naman ni Seth dito.

“Thats enough. Hindi muna yan ang pag usapan natin. Ang mahalaga ay nandito na si Zoey, buhay na buhay. At bumalik na siya sa ating lahat.“si Kelly.

“Thats better to do then.“sagot ko dito saka ko muling binalingan si Seth. “Lets go to the waiting area. I was going to buy you some icepack to treat your brust.“hinawakan ko siya sa siko saka iginiyang pumunta sa waiting area. “Wait me here.“sabi ko dito ng makaupo na ito pero pinigilan niya ako sa sa kamay ng tangkain ko ng lumayo dito.

“No need sweetheart.”

“But-”.

“Please, just stay here, hindi na kailangan yon.” Pagsusumamo nito. Wala akong nagawa kundi ang sundin ito. Umupo ako sa tabi niya.

Nakasunod na sa amin sina Clyde pero ang tingin niya ay nakamamatay. Kung may mga apoy man siguro na lalabas duon ewan ko na lang kung hindi masunog ang buong airport.

“Relax master, you need to calm down.“narinig kong bulong ni Bobby dito at bahagyang napatingin naman ito sa gawi namin.

“How have you been this past few years Zoey?“pagbubukas ng usapan ni Kelly sa akin. “You are still the same like before. You still gorgeous. Pero mas bagay sayo para sa amin ang maiksi mong buhok.“sabi nito at nakatingin sa nakaponytail na buhok ko.

“Sa US na kami namalagi ni Seth simula ng nagising ako sa pagka coma. At duon ko na dn tinapos ang kurso ko. At duon na din naka base ang trabaho ko.“sagot ko dito. “About my hair. Tunamad na ako magpagupit.“nangingiti kong sagit sabay hawak sa buhok ko.

Tumango ito sabay tingin kay Clyde.

“So mean babalik kayo sa US ni Warren?“si Monica.

“Yeah, bumalik lang naman kami dito para makilala ko kayo at para bumalik na sa isipan ko ang mga nakalimutang alaala sa nakaraan ko.“sagot ko dito.

Pero hindi din ako sigurado sa sagot ko kung handa pa ba akong sumama kay Seth pabalik ng US gayong nandito ang buong pamilya ko. Ang mga taong nagmamahal sa akin.

Lihim akong napatingin kay Clyde na lumungkot ang hitsura dahil sa sagot ko kay Monica. My heart is beating so fast when I look at him. At nasasaktan ako sa nakikitang lungkot nito. Then how can I teach my heart to love Seth kung si Clyde ang tinitibok nito. Ang lakas ng dating niya sa puso ko kahit ko pa man siya tuluyang naaalala.

“That was sad to hear Zoey.“si Monica. “Kailan kayo babalik?”

“Limang buwan ang napag usapan namin ni Seth.”

“Pero sigurado akong hindi papayad ang tito Zy at tito Bryant na babalik ka pa duon Zoey.”

“Pero nanduon na ang buhay ko Monica. Siguro naman papayag sila.”

“But I wont allow you, that you are leaving me again.“mahina pero may tigas na sabi ni Clyde at seryusong nakatingin sa akin.

“Hindi ikaw ang magdidisesyong para sa kanya Clyde.“sabad naman ni Seth.

“And who you to Zoey then. You are just nothing Warren. Dahil sa simula pa lang alam mo na kung saan lang ang lugar mo sa buhay niya.“galit na lumapit ito kay Seth.

Tumayo din si Seth at hinarap ito.

“At ikaw? Ano ka ngayon sa buhay ni Zoey. Ako ang mas matagal na nakasama niya kaysa sayo. Do you think, Zoey is still the same that he used to be then and now? Your wrong Clyde. He is with me now.”

“Really, I don’t think so. Because Zoey is still mine no matter how long he was with you. You can answer that with your own, at alam kong hindi ka manhid para hindi mo maramdaman ang pinagkaiba ng pagmamahal sa totoong tinitibok ng puso niya sa pagmamahal sa isang kaibigan o sa taong tumulong sa kanya.” Makahulugang sabi niya kay Seth.

“I don’t care. The thing is, he is not yours anymore.”

Biglang kinuwelyuhan ni Clyde si Seth at ganun din naman ito dito. Pumagitna ako sa kanila at pilit na kinakalas ang mga kamay ng mga ito sa isat isa. Pero ang ikinaiinis ko hindi man lang gumawa ng paraan ang iba to stop them at paghiwalayin. Kampanting nakatingin at nanunuod lang ang mga ito sa kanila.

“Stop figthing will you?“galit na sabi ko at patuloy sa pagpapahiwalay sa kanila. “Seth, take off your hand on him and also you, Clyde.”

Pero hindi nila ako pinakinggan. At nagsusukatan lang sila ng masamang tingin sa isat isa.

“Damn it. Kapag hindi kayo tumigil sinisigurado kong bibigyan ko kayo ng bagay na makakapagpatigil sa inyo.“banta ko sa mga ito.

A few second later after they glare each other ay naghiwalay din ang mga ito.

Bumalik sa kinauupuan si Clyde kanina at ganun din si Seth.

“My God. You two stubborn.“naiinis na sabi ko sa mga ito.

Hindi na sila umimik. Bigla tuloy may dumaan na anghel sa pagitan namin dahil sa nakakabinging katahimikan.

Lumipas ang mga sandali ay wala ng imikang naganap sa amin hanggang sa tuluyan ng dumating ang mga magulang ko.

Daddy run over me and hug me tight.

“Zoey, sweetie. My God. I miss you.“sabi nito habang yakap parin ako. Naramdaman ko ang pag yugyog ng balikat nito kaya alang kong umiiyak ito.

Pero ang hindi ko inaasahan ay ang sugurin ng suntok ni papa si Seth kaya agad akong kumalas ng ng yakap kay daddy at muling dinaluhan si Seth.

“Papa, what the hell are you doing.“paninita ko dito. I don’t care kung maging rude ako sa pakikipag usap dito ngayon. Pero hindi dapat niya sinuntok si Seth ng basta basta.

“That asshole hid you. Do you know how much we worry about you.“galit din na sagot nito sa akin.

“Papa, I told you he is just protecting me. Damn it. Napag uusapan iyan ng mabuti at hindi iyong ganito na basta na lang kayo nanununtok.“galit na sagot ko din dito.

“Bryant, calm down.“ang daddy na nilapitan ang papa habang ako naman ay hawak ko si Seth. Sapo na namam ang panga nito. “Zoey, sweetie. You calm down too. We are just missing so so much. Apat na taon ka din naming pinahanap. Kaya hindi mo kami masisisi sa reaksyon ng papa mo. We know Warren, and he also does. But he hid you from us. Kaya ka naming protektahan kung ibinalik ka lang niya sa amin at hindi iyong itinago ka niya ng napakatagal at ngayon ka lang niya ipinakita sa amin.“mahabang lintaya ni daddy.

Sabagay tama ito. Totoong malaki din ang naging kasalanan ni Seth pero hindi naman sana umabot sa sakitan.

“Please sweetie,“pakiusap ng daddy. Niluwangan ang mga kamay nito. Niyayaya niya akong lumapit sa kanya.

Napatingin ako kay Seth. He nodded kaya nilapitan ko si daddy. Hindi pa man ako masyadong nakalapit sa kanya ay hinila na niya ako at muling ikinulong sa mga bisig niya. And also papa did. He hug me in dad huged.

Sa ilalim ng yakap nila ay nakaradam ako ng kapayapaan. Hanggang sa namalayan ko na lang na tumutulo na ang luha ko. Hindi ko maipagkakailang they are my parent. Lukso ng dugo. And I missed them too.

“Zoey, sweetie. I miss you. I love you.“paulit ulit na sabi ng daddy sa akin habang tahimik lang ang papa.

“I-i missed you too Dad.“humigpit ang pagkakayakap ko sa mga ito. “I missed you papa.”

“We miss you a lot sweetie.“panabay nilang sabi.

---

@

YuChenXi

#43: Clyde

“Are you sure you don’t like to come with us sweetie?“tanong ni tito Zyrel kay Zoey ng magpasya na kaming maghiwahiwalay na.

Ayaw naman sana namin nina Bobby na maging thirdwheel sa bonding nilang pamilya ay nagpasya kami na saluhan sila dahil ang lintik na Warren ayaw din humiwalay kay Zoey. Kahit kanina pa ako nanggigigil na pagsusuntukin ito. Gusto kong pilipitin ang kamay nito na kanina pa hawak ng hawak kay Zoey pero hindi ko magawa.

Naiinis na ako. Hindi ko na matagalan ang ganito. Ang makitang may ibang nakakahawak sa Zoey ko. Dapat ako lang. Hindi ko lubos maisip na may iba itong kasamang lalaki maliban sa akin.

“Magkikita naman tayo ulit bukas dad.“sagot niya sabay yakap muli kay tito Zy at ganun din kay tito Bryant. “It’s getting late already. Don’t worry about me. Ayos lang ako at hindi naman ako pinapabayaan ni Seth.”

Matalim na tinignan ko si Seth at ganun din ito sa akin. But this time kakampi ko si tito Bryant dahil matalim din ang tingin na ipinukol kay Warren.

“I don’t like this idea Zoey, you must go with us ngayon alam mo na kami ang tunay mong pamilya at hindi ang isang iyan.“may galit na sabi ni tito Byrant at hindi talaga itinago ang pagkadisgusto kay Warren. Kung hindi lang dahil kay tito Zyrel na kanina pa pumipigil sa dito ay kanina pa bugbog sarado si Warren dito.

“Papa, nasa tamang idad na ako at alam ko naman ang makakbuti sa akin at hindi. And don’t be so rude to Seth. He is nicer than you thought.“pagtatanggol niya dahilan para lalong kumulo ang dugo ko kay Warren. Ganun na ba ito kahalaga sa kanya at ipiagtatanggol niya ito a mga magulang. At mas pipiliin pang mamalagi sa bahay ng lintik na Warren na ito?

Damn it. Hindi ko na napigilan ang sarili ko na lapitan siya at hinila payakap sa akin. I don’t care if what tito Zy and tito Bryant think. All I want is to hold him in my arms. And also don’t care if mabweset si Warren sa ginawa ko. Is none of his fucking bussiness.

“I miss you. And it’s hurting me to see you with him. I promise that I will take you away from him.“bulong ko dito saka ko ibinaon ang mukha ko sa pagitan ng leeg at balikat niya. At binigyan ng mumuntung halik duon.

“Let him go Clyde.“si Warren ng hindi ko parin pinapakawalan si Zoey pero hindi ko siya pinansin.

Walang makakapigil sa akin na yakapin siya ngayon. Kung maari nga lang sana ay hindi ko na siya bibitawan at ako na mismo ang mag uwi sa kanya. Sa akin na siya muling titira. Ako na ang muli niyang makakasama. Pero hindi ko muna aagawan ng eksena sina tito sa kanya pero pag nagpumilit ito na kay Warren parin sasama ay talagang magwawala na ako. No matter what? Makakatay na talaga ako.

“Let me go Clyde.“mahina pero may diin na utos ni Zoey sa akin. Unti unti kong niluwangan ang yakap ko sa kanya. Pero ikinulong ko sa mga palad ko ang mukha niya and I tenderly kiss him on his lips.

How I miss his lips on mine. He is still sweet like before. His lips is so soft. But I need to stop so I did kahit nahihirapan ako.

“I love you Love,“bulong ko pa sakanya bago ko siya tuluyang pinakawalan.

Tulalang napatitig lang ito sa akin dahil sa ginawa ko. Kumurap kurap pa ito at napahugot ng malalim na hininga dahil hindi na yata siya huminga dahil sa paghalik ko sa kanya.

“You bastard.” Si Warren at hinila si Zoey mula sa akin palapit sa kanya.

“I was just missing him Warren and you know that he is still my boyfriend.” Galit na sabi ko dito and trying to take him again in my arms but Zoey refuse ang dodge away to me.

“Thats enough.“si Zoey ng makabawi sa pagkabigla.

“I don’t like this Zoey, come with us.“si Tito Bryant. “Hindi ka uuwi ngayon sa bahay ni Warren dahil sa amin ka sasama.“may katigasang saad nito. “And you Warren, kahit ikaw ang nagligtas kay Zoey wala ka paring karapatan na sa kanya.“galit na baling nito kay Warren.

Lihim tuloy akong napa cheer up kay tito Bryant dahil duon.

“Zoey, sweetie please.“si Tito Zyrel. At kinuha mula kay Warren ang kamay niya. “We miss you a lot sweetie. Come and go home with us sweetie. Please.“pagsusumamo pa ni tito sa kanya.

“But dad, papa.”

“It’s ok sweetheart. Just go with them. Umuwi ka na lang sa bahay minsan.“si Warren at humaplos pa ito sa may balikat niya. Sarap nitong pagtatadyakan para lang lumayo ito kay Zoey. Nakakagigil.

“Tomorrow dad. But now I need to go with Seth.“si Zoey na siya naman nakapagpalaglag ng balikat ko. Is he that eager to go with Seth na hindi man lang mapagbigyan ang pakiusap ni tito Zyrel. At kailan pa niya tinanggihan ang daddy niya. Ngayon lang.

“Buy sweetie..”

“Bukas na dad. I will promise you to go with you tomorrow.“sansala niya saka muling niyakap si tito. “We need to end this for today. It’s really getting late.”

Ayaw pa sana ng mga ito at lalong ayaw ko pa sana matapos ang gabing ito ay wala kaming nagawa ng tuluyan ng nagpaalam ang mga ito na uuwi na.

Nagrerebelde ang loob ko ng makita kung paano lumalayo sa akin si Zoey kasama ang ibang lalaki. Damn it! It’s totally killing me to see him with others. My heart is breaking into pieces. I wanted to cry and run after him and hold him in my arms and begging him not to go pero pinilit kong kinalma ang sarili ko.

“Lets go for now master.“si Sunny at umakbay pa ito sa akin sabay tapik sa balikat. “Hayaan na muna natin siya. Gagawa tayo ng ibang paraan para bumalik siya ng tuluyan sa atin. And especially to you.”

Tumingin ako sa kanya at sa iba pa. Natigil ang paningin ko kina tito Zyrel na nakatingin na sila din sa akin.

“Mababawi din natin siya Clyde.“si tito Zyrel saka tinapik din ako sa balikat. “But for now, we need to plan something para bumalik na ng tuluyan ang alaala niya.”

Tango na lang ang tanging nasagot ko sa kanila at muling ibinaling ang tingin sa palayong imahe ni Zoey sa amin.

---

“I need your help Flame.” Sabi ko sa kapatid ko ng mabungaran ko siya sa sala ng nakauwi ako sa bahay. Dito na ako tumuloy dahil ayaw kong makita si Zoey na may kasamang iba kapag sa villa ni Jackson ako tumuloy. Baka makita ko na naman sila sa biranda nila at may magawa pa akong hindi nakakaaya.

“Hey dude. Waz up. You look serious.“bati nito pero hindi naman tumayo sa pagkakaupo at ipinagpatuloy ang naudlot na panunuod ng TV.

“Yeah! More serious than before.” Lumapit ako sa kanya.

“So, how can I help my almighty brother this time? Are you going to ask me kill people this time?” Seryusong tanong naman nito.

“If needed Flare. But if you can do it without killing much better.“sagot ko.

“Oh yeah! Here I go. This is the first time you give me a task. You always refer for the seven monster to help you. But why me this time?”

“My litten kitten stoled by someone and I need you to take the wolf away from him. And I’m counting on you this time. If you succeed I will give you the authority to take AU.”

“Really, wow. Thats good to hear and I love it.“nakangising sabi nito saka tumayo sa pagkakaupo at lumapit sa akin. He lightly punch me on my shoulder sabay tapik. “What the task then?“sagot nito at interesadong interesado na sa ibibigay kong mission sa kanya.

“Make Warren fall inlove with you in just 15 days. Iyan lang ang kaya kong ibigay na araw sa task na gagawin mo. Dahil hindi ko kayang tatagal pa diyan na makakasama niya si Zoey.”

“I got it brother, don’t worry. Kapag nagawa ko iyon, anong gagawin ko kapag tuluyan na niyang pinakawalan ang kitten mo?”

“It’s up to you if you dumb him or not. Wala na akong pakialam, wala na din ako pakialam kung pati ikaw ay mahulog ang loob sa taong iyon ang mahalaga ay malayo siya kay Zoey.”

Tumawa ito sa sinabi ko. “Your kidding Clyde, how can I fall inlove with a guy that has nothing.“buong kumpiyansa niyang sabi.

“You can’t say that now Flare, who knows baka sa kanya ka na din magtino at hindi iba iba ka pumapatol.” Buska ko dito.

Kung hindi ko pa alam kung sino sino ang nakakarelasyon nito. Mapababae man o lalaki. Hindi pa umaabot sa isang buwan ang relasyon niya sa iisa.

Mas matanda ako dito ng tatlong taon at graduated ito ng civil engr. At nakapasa sa board exam. Pero ewan ko sa isang ito kung ano ang balak sa sarili at ayaw gamitin ang propesyon to build his own business. Mula ng makagraduate ito ng collage ay hindi na ito nalalagi dito sa Pilipinas. He travel into defferent country ang every travel ay iba iba ang kasama. Pero ang sabi niya mag i-stay lang siya dito if ipinahawak ko sa kanya ang AU. Ewan ko kung bakit gustong gusto niya itong makuha sa pangangasiwa ko. Kaya heto bibigyan ko siya ng task to take over the AU if he succeed.

“That is not a good joke Clyde. Me, Flare Alcaide, a handsome bachelor falling inlove with that guy, I don’t think so.“tatawa tawa pa nitong sabi sabay akbay sa akin “If you think that Zoey fall inlove with him, then should I?”

“Then do it Flare, I’m starting to count tomorrow.”

“Watch me Clyde, sino ang makakatanggi sa isang Flare Alcaide.“nakangisi pang tumingin ito sa akin.

Flare & Seth love Story:

Magiisip pa ako ng magandang title para sa kanila. And also Jacob & Azami. Can you give me a nice option para sa kanila? I HOPE YOU CAN READ AND GIVE ME A HIT!

THANKS FOR READING!

---

@Y

uChenXi

#44: Zoey

“Are you ok?” tanong ko kay Seth ng maabutan ko ito sa biranda sa ikalawang palapag ng bahay niya at may halong pag aalala ako dito. Limang araw ko na itong napapansing may kakaiba dito. Lagi itong balisa. Kung kinakausap ko naman ay hindi ito nakikinig at parang tinatangay ng hangin sa kung saan ang isip nito.

Labing tatlong araw na ang nakakalipas mula ng unang makilala ko sina daddy at ang iba ko pang mga kaibigan. Pero sa bahay parin niya ako naglalagi kahit araw araw ko ng nakakasama ang mga magulang ko. Tatlong beses ko na ding nakakasamang lumabas sina Clyde pero syempre Seth is always there para samahan ako. Pero nitong mga nakaraang araw ay may nagbago dito.

“Seth, Im talking to you. Are you okay?“muli kong tanong dito sabay pitik ang daliri ko sa harapan ng mukha niya.

Halatang nagulat ito sabay tingin sa akin. Ngumiti ito pero halatang pilit lang iyon. Hindi abot sa mga mata ang ngiti niya sa mga labi.

“Are you saying something?“tanong niya. Sinasabi ko na nga ba at nililipad na naman ang isip niya ngayon. Walang kabuhay buhay ang mga mata nito na tumitig sa akin. Wala na iyong dating puno ng pagmamahal, nagsusumamo na sana matugunan ang nararamdaman niya sa akin. But do I need to feel uncomfortable kung unti unti nang nawawala ang pagmamahal niya sa akin? No! I don’t need to feel that. Kung mangyayari man iyon ay mas magiging masaya at maluwang pa sa loob ko na lumayo dito kung sakali. Pero gusto kong malaman kung ano ang nangyayari dito ngayon. Baka kailangan niya ng tulong ngayon.

“I asked you if you are okay? Naninibago ako sayo. Your not into your self those past few days. Is there anything bothering you?“tanong ko.

“No! Wala naman. May naiisip lang ako.” Umiling iling pa ito pero naramdaman kong may inililihim ito. Hindi ako manhid dahil sa apat na taon ko itong nakasama ay kilalang kilala ko na ito kung may bumabagabag man sa kanya o wala.

“I told you to stop lying to me Seth. Kilalang kilala na kita. Alam kong may pinoproblema ka. Ano iyon? Tell me.“pagpipilit ko dito. I need to take action if ever he has a problem.

Humugot ito ng malalim na hangin sa baga saka muling itinuon ang paningin sa payapang langit at para bang duon gustong kumuha ng mga kasagutan sa bumabagabag sa kanya ngayon.

“Are you getting mad at me if I told you that I’m starting to let you go now?“makahulugang sabi nito sa akin.

“What do you mean?“hindi ko magets ang ibig niyang sabihin.

“Tell me Zoey. How much you love Clyde, Now and then? Alam kong siya lang ang tinitibok ng puso mo. At tanggap ko iyon na hindi na mababago kung sino ang itinitibok niyan. And I’m happy to let you go now para balikin mo si Clyde.” Saad niya pero hindi naman nakatingin sa akin na para bang may kung anong bagay na mas magandang tignan sa langit.

Nanlaki ang mga matang tumitig ako dito. Bakit bigla yatang nagbago at ang gaan sa loob niyang sinabi iyon sa akin? Bakit biglaan yatang nagpasyang pakawalan ako. Hindi ko maramdaman ang lungkot sa mga salita nito kapag napag uusapan ang bagay na iyon.

“Pinapalayas mo na ba ako dito sa bahay mo?“kunway nagdamdam ako sa sinabi niya.

“No! I don’t mean that Zoey. I mean, you are free now to go back to Clyde. Pinapakawalan na kita. Malaya ka ng bumalik sa taong totoong mahal mo at hindi iyong nandito ka just to comfort me.”

“Are you serious?”

Tumango ito.

“May iba ka pa bang sasabihin sa akin? Like reason why the sudden change?”

Yumuko naman ito ngayon pero saglit lang saka muling tumungin sa akin.

“I don’t know, pero pakiramdam ko na lang gusto na kitang pakawalan. Gusto kong makita kang masaya.”

“Masaya namam ako Seth. Ano pa ba ang gusto mong saya na maramdaman ko? At alam kung hindi lang iyan ang rason mo. Am I right?”

“Wala ng ibang rason Zoey. Oo, masaya ka nga. Pero hindi iyong saya kapag nakikita mo si Clyde. Iba ang saya na ipinapakita mo at ipinaparamdam sa akin sa tuwing nakikita mo at nakakasama si Clyde when we hangout. Masya kang kasama ako bilang isang kaibigan lang while iba ang saya mo when you saw Clyde.”

Tinaasan ko siya ng kilay. Hindi ako kumbinsando sa rason nito kaya bigla itong nagpasyang pakawalan ako.

“That is not the only reason I thought. Tell me more Seth, I know if there’s anything you are hiding to me. Don’t deny it.”

Napabuntong hininga ito saka tumungin ulit sa akin.

“Im shameless Zoey. How can I tell you everyday that I love you kung sa ilang araw lang ay pakiramdam ko nagbago na iyon?“panimula nito.

“What do you mean? And don’t call your self shameless co’z your not okay.”

“I think I’m into for someone again. I’m sorry Zoey, hindi ito ang gusto kong maramdaman ko pero he is so mean to me now.”

“Your Inlove with someone else. And the feeling towards me ay nabaling sa kanya? Who is she? Or I mean he?”

“Zoey, are you mad at me?“may lungkot na tanong niya sa akin.

Umiling ako bilang sagot. Bagkus dumipa ako at inaanyaya siyang yumakap sa akin. I want to comfort him right now. And the way he was now is a bit complicated I think. And I want to know who is this guy who melt his heart again in just a short of time.

Lumapit ito at yumakap sa akin. He kiss me sa nuo ko at hinigpitan ang yakap sa akin.

“Tell me Seth. My ears is all yours now, handang makinig sayo. And I want to know who is that guy?”

“Sana hindi na lang tayo umuwi dito sa pilipinas. Sana duon na lang sa US ko ipinakilala ang mga magulang mo para hindi iyong ganito na naging kumplikado ang lahat. Ayaw ko itong nararamdaman ko ngayon Zoey.” Sabi nito habang nakayakap parin sa akin.

“Shhh!” I tap his back. “It’s okay Seth. Love is like a grenade bomb, na oras na pinakawalan o bitawan mo kusa iyon sasabog kahit saan man iyon dumapo. Gaya ngayon, you met someone in just a few days ago but you totally into that guy. Kaya ayos lang iyan Seth. Just go into him if you love him. Gaya ng ginawa mo sa akin at hindi ako sinukuan.”

“But I don’t want too. All I want is to be with you.”

“You like him, Seth. And you don’t like me anymore. So go for that guy, tell that you like him. Para makasigurado ka to do other move.”

“Pero hindi niya ako gusto gaya ng inaakala mo Zoey.“kumawala ito sa akin ng yakap. “Alam kong may iba siyang pakay kaya siya nakikipaglapit sa akin. Iyon ay dahil din sayo.”

“What? Why me again?“kunot nuo ko siyang tinitigan. Bakit ako na naman?

“He is Clyde younger brother Zoey. Its Flare.”

Napatitig ako dito. Simula ng makilala ko ang ilan sa mga kakilala ko ay unti unti ng bumalik ang mga alaala ko. Kaya I know who is Flare is. Flare is someone you didn’t like to meet up. If how Clyde rude are, also Flare is. And also a devil one.

“Are you serious?“tanong ko dito. Kung totoo ang sinsasabi nito ay sigurado talagang may ibang pakay si Flare dito? Or kung tama ang hinala ko may kinalaman si Clyde kung bakit nakikipaglapit si Flare kay Seth.

“Yeah! Knowing what like Clyde done, he use Flare to catch me. And they are. Pero kahit alam ko na ganun na nga ang nangyayari, hindi ko mapigilan ang puso ko to fall to that devil.”

“Poor Seth.“muli ko siyang niyakap. “Don’t worry, I have a good idea to take revenge for them. Do you want to cooperate with me. Ibabalik natin sa kanila ang larong sinimulan nila.“seryusong sabi ko dito.

“What it is?”

Ngumisi ako. Sabay lihim na tumingin sa kabilang bahay. I know that Clyde is looking at us kanina pa.

“You know that Clyde is there and he was our neighborhood. I know that he is looking at us now. Try to be sweet with me and pretend that you are kissing me.”

Sa una ay hindi niya naintindihan ang ibig kung sabihin pero ng hindi nagtagal ay kumilos ito. Hinapit niya ako sa baywang at pinatalikod mismo sa bahay na kung saan si Clyde na lihim na nagmamasid sa amin. And Seth pretend to kiss me. Kung sa likod siguro titignan ay talagang naghahalikan kami because Seth was a good actor. Moving his head like he is really kissing me. Also tease me on my neck.

Nagtagal na ganun ang ayos namin. Siguro mga tatlo o apat na minuto hanggang sa makarinig kami ng malakas at sunod sunod na busina kaya napahiwalay kami at tumingin sa katapat bahay.

It was Flare inside the car, looking at us with a fierce look in his eyes. Pero kumilos si Seth and lift me up at ipinasok niya ako sa loob. Ng makasiguro na siyang hindi na kami makikita sa labas ay saka niya ako ibinaba.

“Did you saw how Flare looked at us?“tanong ko sa kanya.

Tumango ito. “He glare us like he want to kill the two of us.“sagot nito. “I can’t emagine my self to die in his hand with that looked.”

“You got it. Flare has feeling with you too. Tama pala ang timing ng ginawa natin. Hindi lang si Clyde ang manggagalaiti ngayon sa galit dahil dumating si Flare at nakita tayo.”

Ngumiti ito. Biglang nabuhayan ang kanina ay may lungkot na mga mata nito.

“Can we continue this Zoey?“tanong nito.

“Sure, paghihigantihan natin silang dalawa sa mga pinaplano nila.“sabay pa nangiti at umakbay sa isat isa. “What do we do next?”

Kibit balikat ang isinagot nito. “Kumain na muna tayo then we can think the next plan for them”

“Lets go.”

“Lets go.”

---

“Seth, can you give me water please. And also bring snack here para naman mapagsaluhan na natin.” malambing na utos ko kay Seth at sinadyang lakasan ang boses ko para marinig sa kabilang bahay. Nasa hardin kami ngayon at payapang nagpapahangin. Nilalasap ang sariwang hangin sa paligid at masayang pinagmamasdan ang mga malilit na paru parong malayang nagliliparan sa mga halamanan.

“Ok, sweetheart, coming up.“sagot naman ito. Pero bago ito umalis para kumuha ng tubig ay lumapit muna ito sa akin and give me a fake kiss. Sinigurado naman niya na parang totoo iyon. “Do we this right?“bulong na tanong nito sa akin bago lumayo sa akin.

Tango na lang ang isinagot ko sa kanya sabay ngiti. Kumindat naman ito sa akin saka tuluyang pumasok sa loob para kumuha ng pinapakuha ko.

Hindi nagtagal nakarinig ako ng doorbell kaya napatingin ako duon. Napangiti ako ng mapagsino ang dumating. Sina Kelly at iba pa.

Mabilis naman na tinungo ko ang gate at pinagbuksan sila.

“Hey! What bring you here guys?“tanong ko sa kanila. “Lets go there, Seth is bringing some snack to eat.” Aya ko sa mga ito sa may hardin. “Fiona bring some extra chair here.“utos ko sa katulong.

“Yes sir.“agad naman iting tumalima.

“Umupo muna kayo, tutulungan ko lang si Fiona to get extra chair for us.”

Tumango naman ang mga ito.

“Do you remember me?“tanong ni Azami ng nakabalik ako. And of course I remember him now. But I want to prank him. Kaya umiling ako bilang sagot.

“I don’t know you. Hindi ko pa nareregain lahat ng mga nawala kong alaala.“sagot ko. Kumusta na kaya ito at ang relasyon niya kay Jacob. May nagbago na ba sa dalawang ito mula ng mawala ako? Hindi na kaya sila nag aaway? And those past 13 days ay ngayon ko lang ito nakita.

“It’s me Azami, Zoey-kun.“pakilala nito. “Namiss kita Zoey-kun.“pagtatagalog nito. Lihim akong napangiti dahil napakahusay na nitong magtagalog hindi gaya ng huli ko itong makasama. Pero hindi ko pinansin ang huli niyang sinabi kahit namiss ko din itong kabonding.

“Anong atin at napasyal yata kayo?“pangiiba ko ng usapan at tinalikuran si Azami. I want to ignore him for a while. Babawi na lang ako kapag natapos na ang plano namin ni Seth.

“Wala lang, nakakamiss kasi ang bonding natin nitong mga nakaraan araw.“si Kelly. “At nagplaplano si master Clyde na magbakasyon tayo.”

“Oo! Bumalik tayo sa La prinsesa. Sa kung saan ka namin huling nakasama baka sakaling may maalala ka duon.” Si Moninca.

“You guys are here. Tamang tama naghanda ako ng snack.“si Seth dala dala ang meryenda.

“Yeah! Sorry to disturb you Seth, but we are here to ask you guys na bumalik sa resort niyo for a couple of days vacation. Para mapabilis ang pagbabalik ng alaala ni Zoey.”

Tumingin sa akin si Seth sabay ngiti. Inilapag niya ang hawak na meryenda sa lamesa at lumapit ito sa akin sabay akbay.

“Sure.“sagot nito. “Zoey, is asking me that too, diba sweetheart?“paglalambing pa nito. “Hindi niyo yata kasama si Clyde. Where is he?“tanong nito ng hindi din makita si Clyde. Pero natigil ang tingin niya kay Flare na ngayon ay masama na namang nakatingin sa amin. At kailan pa naging malapit ang mga ito dito. As I know, hindi palasama si Flare sa mga ito dahil may sarili itong mundo. Mas gustong mag solo at makasama ang mga taong kakikilala lang.

“Yeah! We are planning that too, Kelly. Mabuti at kayo nadin ang nagyaya kasi hindi ko naman alam kung paano at saan ko kayo hahagilapin. What about tomorrow sweetheart.“baling ko kay Seth at talagang hinaluan ko ng endearment at pinalambing ko ang boses ko.

Halata naman na nagsitinginan ang mga ito sa nakikitang pagkasweet namin ni Seth. Tingin ko hindi lang sina Flare at Clyde ang mahuhulog sa plano namin ni Seth. Then let them be na maniwala sa acting namin.

“Okay sweetheart.“sagot nito saka dinampian ng halik ang nuo ko. “Magpapareserve ako ng cottage ngayon. Para pagdating natin ay may matutuluyan na tayong lahat.”

“By the way Flare. Are you going with us too?“tanong ko saka ipinulupot ang braso ko sa braso ni Seth.

“Yeah! I want too.“may galit sa sagot nito na sa mga braso kong nakahawak kay Seth nakatingin pero hindi ko iyon pinansin. Mukhang magtatagumpay kami ni Seth nito. Humanda sila.

“Ayaw sumama ni master Clyde here. Nasa kabila lang siya. Pero kung gusto niyo daw duon tayo sa kabila mananghalian.“si Sunny.

Napatingin ako kay Seth. “Gusto mo ba sweetheart?“tanong ko dito.

“Kung pupunta ka syempre pupunta din ako.”

“Okey then, we’re having lunch there. But for now, magmeryenda na muna tayo.“aya ko sa mga ito.

Inutusan ni Seth si Fiona na dagdagan ang meryendang inihanda ni Seth para kasya sa amin. Masyang nagkwentuhan kami sa kung ano anong bagay. Ikinuwento din nila kung ano ang mga bagay na nakalimutan ko pa. Pero hindi ko na kailangan iyon ngayon dahil malinaw na sa akin ang ilan sa mga nakaraan ko. Hindi na lang ako nagpahalata sa kanila.

“And you are amazing Zoey-kun. Your last game compitation was the gun shooting.“si Azami na ikinuwento kung paano ako nanalo sa gun shooting nuon.

“I think I know that.” Sabi ko dito. “I always dreamt of that before iyon naman pala totoong nangyari.”

“Of course, so please Zoey-kun. Remember us in your memory. We are missing you so much.”

Ngumiti ako kay Azami and I firmly hold his palm.

“I miss you too Azami-kun. Soshite watashi wa anata o oboete imasu Azami-kun.” (And I remember you.)

“Zoey-kun.“mabilis na kumilos ito at niyakap ako ng mahigpit. “Sore wa hontōdesuka?” (Is that true?)

Tumango ako bilang sagot. “But please, let me go. Kokyū dekimasen.” (I can not breath.)

Pinakawalan niya naman ako. “Sorry Zoey-kun. How about them? Do you remember them?” Tanong nito. Ang tinutukoy ay sina Kelly at iba pa.

Tumango ako. “Naalala ko ang ilan pero hindi pa gaano Azami-kun. Pero ikaw, kilalang kilala ko.“sagot ko dito.

“Of course you do. We almost known each other when we used to go school in Japan. And I’m your señior at martial art.”

“Kaya siguro mas naaalala kita dahil mas matagal kitang nakasama kaysa sa kanila. Pero papasaan bat maaalala ko din sila.” Lihim akong napangiti sa galing kong umakting. Pang best actor ang dating.

“How about Clyde, Zoey-kun?“tanong nito.

Umiling ako bilang sagot. “I can’t remember him.”

Narinig ko pa na sabay sabay silang napabuntong hininga sa naging sagot ko.

“You need to remember him Zoey-kun.” Panabay na sabi nina Kelly at Bobby.

“Oo namam Bobby, Kelly. Pero kung babalik man siguro ang alaala ko sa kanya. Hindi ko masisiguradong babalik pa kami sa dati kung ano man ang mayroon kami nuon. Because I have Seth on me now.”

“Zoey.“sabay-sabay na naman nilang banggit sa pangalan ko. Lihim akong napatingin kay Seth na lihim na nangingiti dahil sa sinabi ko. Habang si Flare ay matalim na nakatingin sa akin. But I don’t care. Magdusa kang Flare ka. And also you Clyde. Sa loob loob ko na napansin kong nakatanaw siya sa may bintana sa ikalawang palapag sa kabilang bahay.

---

@Y

uChenXi

#45: Clyde

“Iyan ba ang mga sasakyan na gagamitin niyo?“tanong ni Zoey ng makita ang mga dala naming sasakyan katulad kung ano ang nangyari 4years ago ng magpunta kami sa La Prinsesa Resort.

“Oo.“sagot ni Sunny dito. “Ganitong ganito din ang nangyari nuon. “You amaze like that ng makita mo ang mga iyan.“sabay turo sa mga sport car na dala namin.

“Pero ang kaibahan nga lang. Nadagdag si Warren na hindi dapat.“si Bobby na ipinahalata na naiinis din kay Warren. “And also Flare, why are here by the way?“tanong nito ng mapatingin kay Flare.

“I just want to come with you. Bakit may reklamo ka ba?“paangil na sagot naman nito.

“Im just asking Flare, nakapagtataka lang kasi lagi ka ng sumasama sa lahat ng lakad namin.”

“Mind your own business Bobby.“may galit na sa tuno ng kapatid ko. Ayaw na ayaw pa naman nito na sinisita sa gustong gawin. Gaya ngayon. Hindi naman pinansin iyon ni Bobby dahil kilala naman niya si Flare at kung ano ang ugali nito.

“Lets go, huwag ka ng makipag away Flare.“sansala ko dito.

“But Zoey, you must take a lift to master Clyde, just like what happened then.“si Monica.

“Im with Seth Monica. Maaalala ko naman kahit hindi actual na gagawin ang nangyari nuon.“mabilis na tanggi ni Zoey na siyang nakapagpabigat ng loob ko sabay hawak sa braso ni Seth.

Mas nadagdagan pa iyon ng maikwento nila Monica ang sinabi ni Zoey kahapon sa mga ito na kung bumalik man daw ang alaala niya ay hindi na dahilan iyon para bumalik siya sa akin dahil kay Seth. And I hate it too much. Gusto kong magwala dahil duon. Gusto kong kitilin ang buhay ni Seth para lang mapasaakin na muli si Zoey. Pero hindi ko magawa dahil alam kong mas kakamuhian niya ako kapag ginawa ko ang nais ko.

“Don’t bother Monica. Bakit mo naman pipilitin ang ayaw makisabay sa akin.“tinalikuran ko na ang mga ito at nauna nag sumakay sa kotse ko.

Napansin ko pang may ibinulong si Seth kay Zoey at napatingin naman ito sa akin. Ilang sandali pa ay lumapit siya sa akin at kinatok ang bintana ng kotse ko.

“Give me a lift.“seryusong saad nito.

Hindi ako nakakilos agad dahil sa kabiglaan. Natauhan lang ako ng muli niyang katukin ang bintana ko.

Agad ko namang binuksan iyon.

“Why?“tanging tanong ko sa kanya at nakatingin lang ako dito. Pinagmasdan ko kung paano niya ilagay ang setbelt nito at kampanting umupo.

“What why? Do you want to give me a lift or not. Just tell me.” May inis na tanong nito. Saka pairap na tumingin sa akin. “If you don’t like, I’ll go with Seth right now.”

“Of course, I want too. I just can’t believe it. And that makes me happy.“saad ko dito at hindi ko na pinigilan ang sarili ko na yakapin ito.

“Hey! Let me go.“patulak na kumakalas ito sa akin pero hindi ko siya pinakawalan. Kung maari lang ay nasa mga bisig ko na lang siya habang buhay.

“I miss you. And its killing me when I see you with Seth, holding him with care and love. Please, Zoey. Please love. Come back to me.“pakiusap ko dito at tuluyan ng tumulo ang mga luha ko dahil sa labis na sakit na nadarama ko habang iniisip na hindi na siya sa akin dahil nasa kay Seth na siya. “I really miss you, I really miss you love.” Isipin na niya ang gusto niyang isipin sa pagiyak ko dahil hindi ko talaga mapigilan.

Nasasaktan ako sa tuwing nakikita itong masayang kasama si Seth. Hugging him. And kissed him. But I don’t really care kung saan man sila humahantong when they kissing. The important is Im hugging him right now.

Naramdaman ko na tumigil ito sa pagtulak sa akin. Kaya ang yakap ko na kanina ay mahigpit ay lumuwang. Tinawid ko ang pagitan ng mga labi namin at hinalikan siya.

“Uhmp.“narinig kong ungol niya.

Ang lambot ng mga labi niya. Ang sarap iyong tikman at hinding hindi nakakasawang halikan. I entered my tounge in his mouth and chase his tounge to suck it. Tasting it.

Hindi siya tumutol kaya mas lalo kong pinalalim ang paghalik ko sa kanya hanggang sa tumutugon na siya sa mga halik ko the way How I kissed him. With heat and desire.

“Mmmm.“sabay naming ungol sa pagitan ng mga halik namin. Kumapit siya sa mga batok at hinila palapit muli sa kanya ng bahagyan akong humiwalay sa kanya para humugot sana ng hangin sa baga.

“Kissed me more.“bulong niya.

“Yes! Yes! Love.“naging sunod sunuran na ako sa kanya. I kissed him tenderly. Naglikot na din ang mga kamay ko to trace every part of his body. Ipinasok ko ang isa kong kamay sa damit niya at dinama ang dibdib niya. Playing his nipple.

“Uhmp.“napaliyad ito dahil sa ginawa ko kaya mas pinagbuti ko ang ginagawa kong paglalaro sa dibdib nito. Nakalimutan na namin kung nasaan kami. At kung saan kami pupunta. We are in heat pero natigil lang kami sa ginagawa at mabilis na lumayo sa isat isa ng kumatok si Seth sa bintana. Mabuti na lang at hindi kita sa labas ang tao sa loob.

Zoey tidy up his self bago niya binuksan ang bintana. Ako naman ay itinuon ko sa harapan ang paningin ko at lihim na lang silang tinitignan sa gilid ng mata ko.

“Are you okay here Zoey?“tanong nito sa kanya at bahagyang niyuko ito.

“Yes, Im okay Seth.“pilit na na binigyan niya ito ng ngiti sa mga labi. “May ilan lang na ipinaalala sa akin si Clyde.”

“Then we should go. Nauna na ang iba. Di kaya naman sa akin ka na lang sumabay.”

Galit na napatingin ako kay Seth dahil sa sinabi nito.

“Sa akin na siya sasabay. Makakabalik ka na sa sasakyan mo.“paninita ko dito. Binigyan naman ako ng mapanuring tingin ni Zoey.

“Okay na ako dito Seth. Thanks for the concern. Lets go then.“nagpaalam ito ng maayos kay Seth bago isinara ang bintana. Muli nitong inayos ang upo. “Your so rude.”

“He interupt us.“hindi ko mapigilang mainis dahil duon. Gaano ko ba namiss na mahalikan ito. Mahawakan at mahaplos ang buong katawan nito. Kung hindi lang sana lumapit ang bwesit na iyon. Inaangkin ko na siya sana ngayon.

“Shut up. Magmaneho ka na nga at ng makaalis na tayo.”

“Pero tumugon ka sa mga halik ko. Sa mga haplos ko. Zoey, hindi mo maipagkakailang hindi mo nagustuhan ang ginawa ko. At alam ko na alam mo. Kung gaano kapamilyar ang bawat haplos at halik ko sayo.”

“Whatever. Saka na natin iyan pag usapan. Magmaneho ka na.”

Napasuntok ako sa manibela ng sasakyan ko dahil sa inis. Kailan ba niya aaminin sa akin na hindi niya nakalimutan ang mga pakiramdam na iyon sa tuwing hahalikan ko siya. Sa tuwing hahawakan ko siya. Sa tuwing hahaplusin ko ang katawan niya. At hindi niya ipagkakailang he got reaction there dahil naramdaman ko iyon.

“Drive or do you want me to get out of your car at kay Seth na ako sasabay.”

“Damn it. Sandali lang.“may galit na tinignan ko ito at mabilis na binuhat ang makina ng sasakyan ko. “You can’t run away from me all the time Zoey. I swear, magiging akin ka ulit.”

“Dah! Dah! Dah. Just drive.“napairap naman ito sa akin.

Hindi ko na siya sinagot pa at tuluyan ko ng pinaarangkada ang kotse ko para makasunod na sa iba na kanina pa nakaalis.

---

“Good morning Mr. Ong.“magalang na pagbati ng mga tauhan nito sa resort ng makarating kami. Halos lahat yata ng mga tauhan nito na nagtratrabaho ay sumalubong sa kanya.

“Good morning. Naisaayos niyo na baang mga cottage na pinareserba ko kahapon?”

“Yes, Mr. Ong.“sagot ng isang lalaki na nag assist sa amin. Ito marahil ang namamahala sa resort niya. Sa apat ba na taon itong nawala kasama ni Zoey. Talagagng sasalubungin siya ng mga ito ng may paggalang.

“Good. Then mang utos ka para dalhin ang mga bagahi namin. Lets go Zoey.“pansin ni Seth kay Zoey at hinawakan ito sa kamay at sabay na nilang tinalunton ang lugar kong saan ang cottage namin.

Damn! Gusto kong hilain si Zoey dito. Nakakagigil na talaga. Tinignan ko si Flare na nasa tabi ni Sunny. Nakatingin din ito sa akin.

“Lets talk later Flare.“seryusong saad ko dito. Sumunod na din kami sa kanila para tignan ang sarili naming cottage.

Gaya ng dati. Sina Monica, Clark at Sunny na naman ang magkakasilid. Sina Bobby at Kelly naman sa isa. But this time Azami and Jacob take one cottage hindi gaya nuon na magkaiba sila ng tinuluyan.

I got one and also one for Flare. At ang nagpapakulo ng dugo ko ngayon ay sa cottage ni Seth mamamalagi si Zoey at hindi sa akin.

“Zoey staying at Seth cottage master? What would we do then to take him away from that guy?“tanong ni Jacob.

“I don’t have any idea now. Just let Flare handle Warren.“makahulugang sagot ko dito.

“What with Flare master?“halos sabay sabay nilang tanong sa akin pero kay Flare nakatingin.

“Don’t asked. I don’t want to answer that.“mataray naman na sagot ni Flare sa mga ito at nauna nang sumunod kina Zoey.

“Are you using Flare this time master?”

“Yes Sunny, if he succeded this time he will take over the AU.”

“What? Are you serious?“tanong nila. At halatang hindi din makapaniwala sa sinabi ko.

Tumango ako.

“But master, we can’t allowed that. If Flare take it from your hand, we quite.“si Clark.

“Don’t worry, matagal man na inaasam ni Flare na pamahalaan ang AU alam kung ibabalik din niya iyon sa akin. Knowing that Flare, can’t stand to handle many things.”

Napiling sila.

“We don’t sure of that master. But if Flare done wrong at AU. We swear, we fight him back master.”

“Yeah! You have me at your back. Hindi naman sa ibibigay ko iyon sa kanya ay aalis ako sa AU. I guide him back until he adopt the work there.”

“Okay! Susuportahan ka namin ngayon master. Pero hindi ibig sabihin nuon ay pumapayag kami sa disisyon mo. May karapatan din kami to decide kung sino ang mamahala ng AU.“si Bobby.

“Thanks then. Lets go. I need to talk Flare later. Para malaman ang plano niya this time.”

Hindi na sila sumagot. Sumunod na lang kami kina Zoey na kanina pa nakarating sa kung nasaan ang mga tutuluyan namin sa isang buong linggo sa resort. May tiwala ako kay Flare ngayon. May dalawang araw pa siya sa palugit ko. And I hope that one week babalik na sa akin si Zoey. If ever he can’t regain his memory until that time. Ako na mismo ang gagawa ng paraan. Mapabuting usapan man o sa dahas na paraan.

---

@Y

uChenXi

#46: Zoey

“Stop it Seth. Your drunk.“pigil ko kay Seth at kinuha mula dito ang basong may laman pang beer. Halos hindi na niya maimulat ang mga mata sa kalasingan.

“No, give it back to me Zoey, sweetheart. We are just having fun. So let it be.” Sabi nito at pinipilit na kunin sa akin ang baso nito.

“No! Stop it right now. Your drunk. You know that your alcohol tolerance is not that good.“may inis na sabi ko dito at pilit na inilalayo ang mga alak sa harapan niya.

Napatingin ako kina Clyde na nag iinuman din kasama namin. Napansin kong napangiti si Clyde sa makitang ayos ni Seth ngayon. Damn it. Plinano ba nilang lasingin talaga si Seth. And what was that about?

“This is over. Sorry guys, I need to take Seth now back at the cottage.“paalam ko sa mga ito.

“But we havent finish yet Zoey.“si Kelly. Na halos hindi naman tinamaan ng iniinum na alak. “Just let Seth drink with us for a little longer.”

“Look at him now. Hindi siya palainum ng alak. Kaya madali siyang malasing.”

“Im not that drunk Zoey. Sweetheart.”

“No, you can’t anymore. I will take you back at the cottage now.“naiinis na sabi ko dito. Minsan ko pa lang itong nakitang nalasing nuon. Pero ngayon heto na naman. He just drink 5 can of beer and he totally drunk just now.

“Azami can you help me to take Seth?”

“Sure Zoey-kun.“akmang tatayo ito ng pinigilan ito ni Flare.

“I will help you then.“seryusong alok nito.

Binigyan ko ito ng mapanuring tingin. Tinabig ko ang kamay niyang humawak sa mga braso ni Seth.

“Hindi ikaw ang hinihingian ko ng tulong.”

“But I like to help him.“may galit na saad nito at muling hinawakan si Seth sa kaliwang braso.

Muli ko iyong tinabig kaya nabitawan niya muli ito.

“I don’t need your help. So back off.“galit na sabi ko din dito. Nakipagsukatan ito ng masamang tingin sa akin.

“Bakit ba inis na inis ka sa akin?“tanong nito. Nahalata din naman pala nito. Masisisi ba niya ako na magalit sa kanya gayong may masama silang balak kay Seth. “Sa katawan mong iyan hindi mo kakayaning alalayan siya hanggang sa cottage niyo. So Im here offer you a help to carry him.”

“Kaya nga nagpapatulong ako kay Azami diba. At hindi sayo. As if I don’t know what are you trying to do then. Flare, Im not that naive if what are you and Clyde want to do this time. But that won’t work to me.“galit na sabi ko dito. I don’t care kung malaman na nilang naaalala ko na ang lahat ng nakaraan ko. But I won’t allow them to hurt Seth feelings. Seth is so kind to be hurt.

“What are you talking about Zoey?“tanong ni Clyde saka lumapit sa akin. “Tell me Zoey.”

“I don’t owe you explanation for that Clyde.” Muli kong binalingan si Seth na ngayon ay lugmok na ang mukha nito sa lamesa. “Seth, come on.” Umalalay ako dito patayo. Inilagay ko sa mga balikat ko ang braso niya and support him to stand.

“Mmm! Sweetheart, im not that drunk.“sabi pa nito pero nakapikit na siya.

“Enough Seth. Lets go back in the cottage.”

Damn! Muntik pa kaming nabuwal ng hindi ako nakahanda sa bigat nito ng tumayo na ito.

“I told you, let me carry him.“matigas na saad ni Flare at kinuha mula sa akin si Seth. “No more buts Zoey, I will carry him, sa ayaw at sa gusto mo.“at walang babalang binuhat niya ito sa likod. He give him a lift in his back.

Susunod na sana ako dito ng pigilan ni Clyde ang kamay ko.

“Tell me Zoey. Nakakaalala ka na. Tama ako diba?“tanong nito sa seryusong tuno.

“Yes, naalala ko na lahat. So what now?“pilit na pinatigas ko ang tuno ng boses ko para ipakita dito na hindi ko gusto ang plinaplano niya. “So you don’t need to used Flare to lure me and Seth.”

“We didn’t done anything yet Zoey, at bakit mo naisip na may masama kaming binabalak kay Warren? Ganyan na ba ang tingin mo sa akin? I just want to take you back from him.”

“Yes you are. You used Flare para mabaling sa kanya ang nararamdaman ni Seth sa akin. Para ilayo niyo siya sa akin.”

“Why? Are that sad if Seth not love you anymore?“may halong lungkot na tanong nito. “Kaya ka ba galit kay Flare dahil naagaw na niya ng tuluyan ang pansin ni Warren sayo. Ganun na ba ang nararamdaman mong lungkot na mawawala siya sayo. Zoey, paano naman ako? Naghintay ako sayo ng apat na taon, hindi kita sinukuan kahit hindi ako siguradong buhay ka parin hanggang ngayon.”

Naramdaman ko ang lungkot sa bawat salita niya. Ang bawat sakit na nararamdaman niya habang sinasabi iyon. Pero hindi ko ipinahalata sa kanya iyon.

Napansin ko na nagsialisan na sina Azami at iniwan kami. Binigyan nila kami ng privacy to talk with each other.

“Alam mo ba kung gaano ako mabaliw nuon habang iniisip kong nasaan ka. Kung buhay ka pa ba. Zoey, ginawa ko ang lahat para ipahanap ka nuon. Ni hindi ako makakain ng maayos sa bawat kainan. Hindi makatalog sa gabi at halos oras oras tumutulo ang luha ko habang naiisip kita. Alam mo ba kung paano unti unting nawawasak ang puso ko dahil wala ka sa tabi ko. Kaya sabihin mo sa akin Zoey, sino ang hindi makakagawa ng hindi maganda sa nalaman kong si Warren lang pala ang kasama mo. Ang tumangay sayo mula sa mga kidnaper mo. Ipinagkait ka niya sa akin. Itinago ka niya ng napakatagal na panahon.”

“Nasasaktan ako, nasasaktan ako sa tuwing nakikita kang masaya sa piling niya. Nasasaktan ako sa tuwing hinahalikan niya. Nahahawakan gayong ni hindi ako makalapit sayo ng maayos. Nawawasak ang puso ko sa tuwing naiisip ko na naangkin ka niya.”

Naramdaman ko ang bawat hinagpis sa mga salita niya. Lalo na ng makitang tumulo na naman ang mga luha niya gaya ng una ko siyang makita.

“Pero ang mas nakakapagpasakit sa akin ay ang malaman ko na mas concern ka na sa kanya. Na ipinaparamdam mo sa akin na siya na ang laman ng puso mo. Na pinalitan na niya ako diyan sa puso mo. Zoey, hindi ko kayang mawala ka sa akin. Kaya sabihin mo sa akin na ako parin ang itinitibok ng puso mo. Na ako parin ang nagpapatibok ng niyan.”

How I like to touch his face now and wiped his tear running in his cheeks. Hug him tight and tell him that I never loved Seth. That he is the only one I loved and love until now.

“I’m sorry.“mga unang salitang lumabas sa mga labi ko. Dahil iyon ang maramdaman ko. To sorry for him because he suffered a lot because of me.

“That is not what I want to hear from you. Tell me Zoey that you still love me. Please. Tell me Zoey.“pakiusap nito. Ikinulong niya ang mukha ko sa mga palad niya.

“Lets talk about it tomorrow.“umiwas ako ng tangkain niya akong halikan. “I need to go check Seth first.“kumawala ako sa pagkakahawak niya sa akin.

Napansin kong laglag balikat ito sa sinabi ko. Pero saka na ako magpapaliwanag dito kapag nasiguradong kong maayos lang si Seth. I need to check him baka kung ano na ang ginagawa ni Flare sa kanya.

“Now I know, you choose him over me. If you leave like that that won’t clear anything to me, iisipin kong mas pinipili mo siya kaysa sa akin.”

“Nonsense, I need to check Seth dahil ayaw kong gawan siya ng masama ng kapatid mo.“tatalikuran ko na sana ito ng muli itong nagsalita.

“Kung mas pipiliin mo siya ngayon, okay. Maybe, mas matimbang na nga siya sayo kaysa sa akin. Its up to you now. Siguro kailangan ko naman ngayon ang lumayo sayo.“mahina pero bakas sa tuno nito ang bigat ng loob nito. Nauna na itong tumalikod sa akin at walang lingong likod na iniwan ako.

No! Gusto ko siyang pigilan. Ano ang ibig sabihin niya na siya na ang lalayo?

“C-clyde.“tawag ko pero halos hindi naman lumabas sa bibig ko kaya hindi niya ako narinig. Hanggang sa tuluyan na siyang naglaho sa paningin ko.

---

Flare:

“Here you go.” Maingat na nailapag ko si Warren sa kama ng marating namin ang cottage nila ni Zoey.

Hindi man lang ito natinag at walang kagalaw galaw dahil himbing na ito sa pagkakatulog. Payapang nakapikit ito at mahinang humihilik.

“Hindi ko inaasahan na ako ang unang mahuhulog ang loob sa ating dalawa.“kausap ko dito na para bang nakikinig lang siya sa akin. Hinaplos ko ang pisngi niya. He is handsome. “Now I take my word back. You are not just nothing.”

“Mmm. Zoey, sweetheart.” He is calling Zoey’s name but yet he is in a deep sleep.

Nanigas ang mga kamay ko at tumigil sa paghaplos sa pisngi niya dahil duon. Ganito niya ba kamahal si Zoey, na kahit sa panaginip ay siya parin ang laman niyon.

“Sisiguraduhin kong mapapalitan ko si Zoey diyan sa puso mo Seth, and I will make you mine no matter what.“may galit na saad ko habang pinagmamasdan parin siya.

I caress his lips. Napakalambot ng mga iyon. Parang nag aanyayang halikan ko dahil bahagya iyong nakaawang.

“I will make this lip of yours be mine.“unti-unti kong tinawid ang pagitan ng mga labi namin. Pero nabitin ang paglapat ng mga labi ko sa labi niya ng may kung sinong humila sa akin patayo sa pagkakaupo ko sa kama kung nasaan nakahiga si Seth.

“How dare you to lay your lips on him.“may galit na sabi ni Zoey sa akin at pasalya niya akong binitawan palayo kay Seth.

“Damn you! Who you think you are Zoey.” Galit na patanong na sagot ko dito. Muntik pa akong mapasadsad sa sahig kung hindi ko natimbang ang katawan ko sa pagkakatayo. Sa liit ng katawan nito ay nagawa niya akong ihagis ng ganun na lang. And damn him. He interupt for what I gonna do.

“Damn you too, Flare. You don’t have the right to kiss him. Tama lang ang dating ko. At hindi ako nagkamali na may masama kang motibo sa kanya. And I won’t let you for this.” Galit na sabi din sa akin.

“Bakit? Mapipigilan mo ba ako sa mga nais kong gawin. No, Zoey. You can’t stop me to do what I want to do.”

“Don’t dare me Flare, dahil hindi ako magdadalawang isip na labanan ka sa oras na nagkamali ka.“banta nito sa akin.

“Bakit, sa tingin mo ba. Makakaya mo akong labanan? Kung inaakala mo na makakaya mo ako gaya ng inaakala mo, nagkakamali ka. Hindi ako gaya ni Clyde na pinagbibigyan ka lang dati to fight him kaya mo siya natatalo.”

“Really, then try me Flare, baka magsisi ka sa mga sinaabi mo.“may kumpiyansang hamon nito sa akin.

“Mmmm! Zoey, sweetheart.“narinig ko na namang ungol no Seth kaya natuon muli ang pansin ko dito.

Damn it.

“Then, I dare you Zoey. In one condition. Kung matatalo kita lalayuan mo si Seth at magiging akin siya.”

“Nagpapatawa ka yata Flare. Hindi ko gagawing pusta si Seth sa mga kalukuhan mo. Pero sige tinatanggap ko ang hamon mo. At sa oras na natalo kita, gusto kong tuluyan ka ng maglaho sa buhay ni Seth.”

Matalim na nakipagsukatan ako ng tingin dito. Ang lakas ng loob niya na hamunin ano. Pwes hindi ko siya pagbibigyan gaya ng ginagawa ni Clyde nuon. Pagsisisihan niya na hinamon ako. Na hamunin ang isang Flare Alcaide.

Tinalunton niya ang pinto at sinabing sa labas kami. Pero bago pa ako sumunod dito ay muli kong tinapunan ng tingin si Seth.

I will make you mine. No matter what.

---

@

YuChenXi

#47: Zoey

Sabay kaming napahiga sa buhanginan ni Flare ng makaramdam kami ng pagod. Masakit na ang buong katawan ko dahil sa mga tamang natamo ko mula dito. But I did crash his face. Putok ang labi nito at pisngi. May black eye na din sa kaliwang mata nito.

“I told you Flare, you can’t win over me.“hinihingal na sabi ko dito at pinilit na bumangon at umupo.

Ganun din ito. Narinig ko pa ang mahinang mura na nito at pinahid ang labi na may dugo.

“You can beat me on my body but you can’t distroy my face if that what you trying to do Flare.“may ngisi na sabi ko dito pero napangiwi din ako ng makaramdam ako ng sakit sa tagiliran ko.

“Hindi naman masasabi na panalo ka na this time Zoey, nakakatayo pa ako. At kaya pa kitang labanan. Tingin mo ba hindi ko nahalata na humina na ang mga suntok mo. Hindi infinity ang lakas mo para hindi iyan maubos.”

“Then wanna try it again? Baka hindi ka na makilala bukas kapag balak mo pang ipagpatuloy ang laban natin. Hindi kita uurungan. But now, tell me Flare. Ano ang talagang balak mo kay Seth.“seryusong tanong ko sa kanya. “Dahil alam kung meron kayong binabalak na hindi maganda ni Clyde.”

Umupo ito ng maayos at ipinatong ang isang braso sa tuhod.

“Matalas din ang pakiramdam mo. Hindi na ako magtataka na iyan ang isang nagustuhan sayo ng kapatid ko. Bukod sa gandang mayroon ka bilang isang lalaki, magaling sa labanan. At talino.”

“Hindi iyan ang gusto kong marinig mula sayo. Sabihin mo sa akin ang mga balak niyo dahil bukong buko ko na kayo.”

Humugot ito ng malalim na hininga saka tumingin sa akin.

“May usapan kami ni Clyde.“panimula nito.

“Ituloy mo lang. Nakikinig ako.”

“Inutusan niya akong kuhanin ang simpatya ni Seth at paibigin ito sa akin para lumayo siya sayo. Para bumalik ka sa kanya.”

Kunot nuo ko itong tinignan. So tama ng hinala si Seth sa simula pa lang.

“Then stop it right now, Flare. Dahil hindi ko lalayuan si Seth gaya ng plinaplano niyo. And Seth known it from the start.”

Ito naman ngayon ang tumingin sa akin.

“How come.”

“Walang ibang dahilan para lumapit ka sa kanya kung hindi ang bagay na iyon. Seth is not naive if that what you think of him. Hindi siya ipinanganak kahapon para hindi malaman ang dahilan ng pakikipaglapit mo sa kanya. Kaya itigil niyo na ang binabalak niyo.”

“But I can’t Zoey, I will make him mine at ilalayo ko siya sayo.“seryusong saad nito.

“At paano ka makakasiguradong ibibigay ko siya sayo. Lakas din ng loob mo.”

“Oo, malakas ang loob ko at alam kong mapapaibig ko siya sa akin. At iiwan ka niya Zoey. Kaya habang maaga pa. Iwan mo na siya at bumalik ka kay Clyde, iyon mas maganda pa.”

“ At ano ang gagawin mo kapag tuluyan ngang nahulog ang loob ni Seth sayo? Iiwan mo siya sa ere ganun ba. Hindi ko hahayaang mahulog ang loob niya sayo, at masaktan lang siya sa huli.“

“Bakit Zoey, ganyan mo na ba siya kamahal at handang makipaglaban sa akin. Ang pag-ibig mo kay Clyde. Nawala na ba ng tuluyan.”

“Wala kang pakialam sa nararamdan ko Flare. Hindi ako makikipagbangayan sayo kung lumapit ka kay Seth na hindi iyan ang motibo mo sa kanya. Pero dahil sa ginawa niyo at plano. Sisiguraduhin kong hindi kayo magtatagumpay. Hindi mahuhulog sa bitag niyo si Seth dahil tutulungan ko siya.”

“Siguro nga tama ka. Mali ang dahilan ng paglapit ko sa kanya.“sumeryuso ito saka tumitig sa akin. “Ang plano namin ni Clyde ay ang ilayo siya sayo. Para bumalik ka sa kanya. Kaya pumayag ako. Pero ang hindi ko inaasahan ay ako ang mismong nahulog sa mga bitag ko. Pagtawanan mo ako kung iyan ang nararamdaman mo Zoey. Pero hindi ko itatanggi na nahuhulog na ang loob ko sa kanya.” Seryusong amin nito. Pinagmasdan ko iya at inarok kung gaano katutoo ang sinasabi niya. Walang halong pagbibiro ang nakikita ko sa mukha niya.

“Sa totoo niyan, labing limang araw ang binigay na palugit sa akin ni Clyde. At sa maikling araw na lumipas na sinusubukan kong mapalapit kay Seth ay unti-unti na ding nahuhulog ang loob ko sa kanya. Sa katunayan, nagbago ng plano si Clyde. Sinabi niyang itigil ko na, pero nagpilit ako na ituloy ang plano. Hindi dahil sa utos niya nuon na ilayo siya sayo para bumalik ka sa kanya, kundi ang ilayo siya sayo para makasama ko siya.”

Wala akong maapuhap na salita sa sinabi nito. Gaano katotoo ang mga sinabi niya? Maniniwala ba ako sa mga salitang lumalabas sa bibig niya?

“Hindi ako na niniwala sa pag-ibig. Hindi ako nag aaksaya ng oras sa mga taong hindi nakakakuha ng interest ko. Araw pa kaya. Kaya sigurado ako ngayon sa nararamdaman ko Zoey, gusto ko si Seth. At hindi lang gusto, dahil mahal ko na siya. Kaya heto ako, pilit na ipinagsisiksikan ang sarili para lang makita siya. Makasama. Kaya hindi mo ako mapipigil sa pakikipaglapit sa kanya. Aagawin ko siya sayo. Kahit na anong mangyari.“buo ang loob na saad nito. Seryusong seryuso ito na nakatingin sa akin. Nakaramdam ako ng katotohanan sa mga salita niya. Hindi nga ito nagbibiro. Ang isang Flare Alcaide, fall inlove with Seth at a short time.

Napatango ako. At pinilit ang sarili ko na tumayo. Napangiwi pa ako ng maramdaman ko ang pagkirot ng tagiliran ko. Damn! Sana makatayo pa ako bukas nito.

Lumapit ako dito ang I offer my hand para makatayo siya. Nabigla man ito dahil napatitig siya sa kamay kong nakalahad sa kanya ay tinanggap niya iyon at tumayo.

Nakita kong napangiwi din ito at muling pinunasan ang namutok na labi.

“I will kill you kung malaman kong masasaktan lang si Seth sa piling mo. Tatandaan ko ang araw na ito Flare, I will give you my sympathy now. Pero sana hindi ka gagawa ng dahilan para mawala ang simpatya ko sayo.”

“What do you mean?“nagtatakang tanong nito sa sinabi ko.

“Seth is a good man, one of a kind. Kaya sana hindi siya masaktan sa piling mo.”

“What?”

“We talk about it already, Flare. Kaya alam namin ang plano niyo ni Clyde sa simula pa lang. Then try to get his attention and love. Magpapaubaya ako.” Seryusong saad ko dito. Kahit ang totoo ay nahulog na din ang loob ni Seth sa kanya. “Pero hindi ako mangingiming ako mismo ang maglayo sa kanya kung nalaman kong sinasaktan mo siya.”

Kakausapin ko na lang si Seth bukas pag gising niya at magplaplano na pahirapan ito sa paghabol sa kanya. Para alam niya kung paano ang kaakibat na hirap ng taong totoong nagmamahal. Kung totoo ang nararamdaman niya kay Seth, pwes makakapaghintay siya.

“What do you mean by that?“muli niyang tanong.

And sarap naman ngayon nito batukan. “Ang hina mo din palang makapick-up.” Naiinis na sabi ko dito. Saka ko na lang uulitin ang sasabihin ko bukas. Ang gusto ko ngayon ay magpahinga na dahil masakit na talaga ang buong katawan ko. “Bukas na lang tayo mag usap. Asikasuhin mo muna ang mga galos mo sa mukha. Let end this for tonight.“sabi ko. Hindi ko na hinintay na makasagot ito. Iniwan ko siyang walang kaimik imik at tinungo na ng tuluyan ang cottage namin ni Seth.

---

“My head.“narinig kong napaungol si Seth ng umagang iyon kaya napatingin ako sa kanya na pinilit na bumangon sa kama. Sapo nito ang nuo at hinihilot iyon.

Nakaupo naman ako sa sofa malapit dito at pinapahiran ko ng ointment ang mga pasa ko sa katawan gawa ng laban namin ni Flare kagabi.

“Paanong hindi sasakit ang ulo mo, you drink to much last night.“paninita ko dito. “Nag order ako ng hangover soup. Kainin mo na iyan saka mo inumin ang gamot para sa hangover mo.“mahabang lintaya ko dito habang patuloy naman ako sa ginagawang pag aasikaso sa mga pasa ko.

“What happened to you. Where did you get that bruise?“pinilit nitong tumayo at lumapit sa akin habang sapo ang ulo nito. “Damn it. Who dare to hurt you.“naringgan ko ang galit nito.

He still care of me kahit alam kong wala ng pag-ibig ito sa akin. He is so kind. Pero hindi ko alam kung bakit hanggang pagkakaibigan lang ang kaya kong ibigay dito. Siguro nga hindi ako talaga ang para sa kanya.

“I will kill who hurt you Zoey, tell me. Who the hell hurt you.“tanong nito saka inisa isang tignan ang pasa sa katawan ko. Sa braso, sa may tagiliran ko.

“This is nothing Seth. Don’t worry.“kampanting sagot ko sa kanya.

“Damn it. How can you tell me that was okay kung puro pasa ang katawan mo.“nanggigil na sabi nito at kinuha mula sa akin ang ointment na hawak ko at umupo sa harapan ko.

Maingat na pinahiran niya ang mga pasa ko. Napangiti ako dahil hindi na ako nakaramdam ng pagkailang ngayon na nasasayaran ng balat niya ang balat ko. Wala na iyong pakiramdam na kahit na anong oras ay tangayin ito ng pagnanasang angkinin ako gaya nuon. Nagbago na nga talaga ang nararamdaman niya sa akin. At masaya ako dahil kahit ganun ang nangyari ay mahalaga parin ako sa kanya bilang isang kaibigan at hindi bilang isang kasintahan.

“Compair to him I crash his face. So don’t blame me if you see him this morning with bruise in his faces.“nakangiting sabi ko. Pero napangiwi ako ng ng diinin nito ang pagpahid ng oitment sa tagiliran ko. “Ouch. Seth. That was hurt. Your so rude.” napasigaw na pigil ko sa kanya.

“May gana ka pang ngumiti. Mabuti at wala kang pasa sa mukha. And who the hell are you talking about? Who is he?“kunot ang nuo nitong napatitig sa akin.

“We fought last night. And it was Flare.”

“What?“napanganga ito dahil sa sinabi ko. “Are you kidding? Bakit? Anong pinag awayan niyo?“tanong nito.

“We fought over you.“sagot ko. “And he confess to me last night about thier plan toward us.”

“So tama ako ng hinala. Damn him.“gigil na kinuyom nito ang kamao.

“Hey! Stop it. You crash the ointment all over.“inagaw ko sa kanya ang ointment na hawak. Kawawang gamot. Lumabas lahat ang laman at nagkalat iyon sa palad ni Seth. “Its okay Seth. At lalong hindi ka maniniwala sa mga iba pang nalaman ko mula sa kanya.”

“What? May bago ba silang plano?“may galit parin sa tinig nito habang kinukuha ang tessue at pinunasan ang kamay.

“I haven’t finish treating my bruise pero ubos na ang oitment. Naman Seth.“bagkus sabi ko at kunway naiinis ako dahil ang lintik na ointment wala ng natira.

“Don’t change the topic Zoey.” Inipon niya ang ointment sa kamay at ipinagpatuloy ang pagpahid sa mga pasa ko.

“Mamaya na natin iyan pag usapan. Tapusin mo muna ang pagpahid sa pasa ko. At ng makakain na tayo ng agahan at makainum ng gamot.”

“Pasalamat ka hindi nagalusan ang mukha mo. How can you figth him back?”

“Heller, Seth. Nakakalimutan mo yata kung sino ang kausap mo ngayon?“pinaikot ko pa ang mata ko habang sinabi iyon. “Me, Zoey Salvador?”

“Yeah! I know you. But don’t do it again. Ayaw ko parin naman na makitang nasasaktan ka. Kaya sa susunod huwag ka basta basta magpadalos dalos.”

“Opo, Seth Warren Ong.”

Napailing ito at ipinagpatuloy ang ginagawa. A few minute later ay natapos na din ang pagpahid nito.

“Lets go, kumain na muna tayo.“aya ko dito ng maisuot ko ang may kalakihang t-shirt ko. Nakawalking short lang ako ng maikli kaya nilamon ng buong laki na t-shirt ang katawan ko. Nagmukha tuloy bistida ang lagay.

Pinagsaluhan namin ang binili kong chicken soup with veggie. Saka kami uminom ng gamot. Siya para sa hangover at ako ay naman ay painkiller. Pinagusapan na din namin ang napagusapan namin ni Flare kagabi. At halata sa mukha ni Seth ang saya ng marinig ang mga ikinuwento ko. Nagkaruon ng sigla ang mukha nito.

Nagplano na din kami kung paano niya papahirapan si Flare sa pagkuha ng loob niya kuno kahit ang totoo ay hulog na hulog na din ang loob nito kay Flare.

Palabas na sana kami ng makarinig kami ng mga katok mula sa labas. Nagkatinginan pa kami ni Seth bago sabay na tinungo ang pinto.

Sina Kelly. Pero bakas sa mukha ng mga ito na may mabigat problema.

“Whats wrong? What that long face mean?“hindi ko mapigilang tanong sa mga ito.

“Nagpaalam ba sayo si master Clyde Zoey?“si Monica na halata ang pag aalala.

“No! Why?”

“Pinuntahan namin siya sa cottage niya pero wala siya. We also talked to Flare kung nag paalam ba ito sa kanya kung may pupuntahan si master. Pero hindi naman daw.”

“Baka naglibot libot lang iyon sa isla.“kampanting sabi ko sa mga ito.

“We don’t think so. But by the way, what happen to Flare face? Puro pasa ang mukha niya.“si Bobby.

“Its Zoey’s fault.“si Seth ang sumagot. Inilihis nito ang damit ko pataas at ipinakita sa mga ito ang mga pasa na natamo ko mula kay Flare.

“Did you fought last night?“sabay sabay pa nilang tanong sa akin.

Tango na lang ang naging sagot ko sa mga ito.

“We need to find master Clyde first. He didn’t answer our calls.“si Sunny. “Ano bang pinagusapan niyo kagabi Zoey. Hindi aalis iyon ng hindi nagpapaalam sa amin kapag ganitong nasa bakasyon tayo.”

“We are just talked about the past. At wala ng iba.“sagot ko sa mga ito. Pero biglang nag flash back ang huling sinabi nito sa utak ko.

Siguro kailangan naman ngayon na ako ang lumayo sayo.

No! Did he really mean that? What the fuck?

“I will call him.“sabi ko sa mga ito. Bumalik ako sa loob at kinuha ang phone ko. I dialed Clyde phone number but he didn’t answer.

Paulit ulit ulit ang ginawa kong pagtawag sa kaya pero hindi parin ito sumasagot. At sa huling tawag ko operator service na ang narinig ko.

The number you have dialed is out of coverage area. Please try again later.

Damn it! He off his cellphone.

“I told you. He didn’t answer our calls. What happen to him?“si Clark.

“He off his cellphone.“sabi ko at laglag balikat na binitawan ang phone ko sa ibabaw ng kama.

Lumapit sa akin si Seth saka payakap na hinila ako.

“May ginagawa lang siguro siya. You don’t need to worry. Tatawagan ka nun kapag nakita ang mga misscall mo.“mahinang saad nito sa akin para hindi marinig ng iba.

“Lets go find him.“si Jacob.

“At saan tayo magsisimulang maghanap.“si Kelly. “Palipasin muna natin ang ilang oras. Kapag hindi siya tumawag within the whole day. We need to end this vacation and find where he is.”

“Mas mabuti pa nga. Hindi na din naman kailangan ang bakasyon na ito dahil nakakaalala naman na si Zoey.“bakas sa tuno ng boses ni Sunny ang pagkadisgusto sa akin dahil naglihim ako na nakakaalala na ako.

Kumawala ako kay Seth sa mga bisig nito.

“Sorry guys, I don’t mean it. Nainis lang ako dahil sa plinano nila Flare at Clyde. Kaya nagpanggap pa akong walang maalala. Limang araw pa lang naman totally bumabalik ang alaala ko.“paliwanag ko sa mga ito.

“Then, how about your feeling toward master Clyde.“si Monica. “You know how much he love you.”

“And he always care for you.” Si Kelly. “Kagabi lang din naman namin nalaman ang plano nila ni Flare at hindi din kami sang ayon duon. Pero ginawa lang naman niya iyon dahil mahal na mahal ka niya.”

“He love you so much Zoey. Hindi mo lang alam kung paano ang paghihirap niya sa araw araw mula ng nawala ka. Kung paano siya umiyak. Kung paano niya unti unting sinisira ang buhay. At kung paano niya binalak na kitilin ang buhay ng tatlong beses dahil hindi na niya kaya ang lungkot na wala ka sa piling niya.“si Monica na puno ng hinanakit sa bawat katagang binitawan niya.

Nakaramdam ako ng paninikip sa dibdib sa mga narinig ko. Kung paano nasasaktan si Clyde sa pagkawala ko. At ang isa sa nakapagpayanig ng loob ko ay ang malamang na binalak pala noyang kitilin ang buhay dahil sa akin.

“Zoey, hindi mo alam ang hirap niya sa paghihintay sayo. Oo! Bumalik ka nga. Pero hindi para sa kanya. Dahil may Seth ka na. Na kasa kasama.“tumulo ang luha ni Monica at nagsimula na itong umiyak. “Nasasaktan din kami na makitang ang master na hinahangaan, tinitingala namin. Na halos sambahim na namin ay nasasaktan ng dahil sayo.”

“Sana nga hindi ka na lang bumalik. Sana nga nagtago ka na lang habang buhay. Para hindi na nasasaktan muli ng ganito si master Clyde.”

“Sorry! Sorry guys.“tuluyan na ding tumulo ang mga luha ko dahil sa mga sinabi nila. “Hindi ko naman ginusto ang mawala ng ganung katagal. Hindi ko ginusto na saktan siya. At hindi ko kailan man naisip na saktan si Clyde.”

“But you did it now Zoey. You did it while you are with Seth. You know how you breaking his heart seeing you na iba ang kasama.”

“And you choose Seth, not him.”

“This is not Zoey’s fault.“singit ni Seth sa usapan namin at inakbayan niya ako. Bahagyang pinisil ang balikat ko. “At hindi kailanman napalitan si Clyde sa puso niya. Totoo, I love Zoey. But he love Clyde all the time kahit hindi siya nakakaalala. Kahit ako ang kasama niya ang I envy Clyde for that. Because Zoey love him so much.”

“Don’t worry guys, hindi kailanman naging akin si Zoey. At tanggap ko na iyon nuon pa. Na kahit kailan ay hindi ko mapapalitan si Clyde sa puso niya. So don’t blame him to Clyde suffered in the past.”

“It’s all my fault. Naging selfish ako at nagpadala ako sa pagmamahal ko sa kanya at itinago siya ng napakatagal. Pero heto siya ngayon. Ibinabalik ko siya sa inyo. Ang kaibigan niyo. At ibinabalik ko na siya kay Clyde.”

Hindi nakapagsalita ang mga ito sa sinabi ni Seth. Palipat lipat ang naging tingin nila sa amin.

“Lets start a new beggining. And from now on. I will make Clyde happy now and in the future. And never leave him again.”

Napalitan ng ngiti ang kaninang lungkot na may galit sa mga mukha ng mga ito. Dumipa silang lahat. Lumapit ako sa mga ito at ikinulong nila ako sa mga yakap nila.

Hindi ko na napigilan ang mapahagolgol ng iyak hindi dahil sa lungkot kundi dahil sa saya na naramdaman ko.

Ngayon tapos na ang kabanatang ito sa buhay ko. Ang susunod ay ang kabanata naman para sa amin ni Clyde.

---

@Y

uChe Xi

#48: Zoey

“Lets go home. Clyde is not here anymore.” Si Sunny. “We need to find him. Hindi siya aalis na lang ng walang mabigat na dahilan.”

“But where the hell is master now. Bakit naman bigla na lang siya umalis ng hindi nagpapaalam.” Nag aalala namang tanong ni Monica.

Nagkatinginan silang lahat at natuon ang pansin nila sa akin na para bang ako ang sinisisi dahil sa biglaang pagkawala ni Clyde.

And where is Clyde? Where did he go? What on his mind and leave us here without saying anything?

“Don’t look at me like that guys. Wala akong ginawang masama.“sabay taas ng mga palad ko.

Napabuntong hininga silang lahat. Hindi alam ang gagawin sa ngayon. Saan kami magsisimulang maghanap kay Clyde. Ni wala itong iniwang bakas o palatandaan kung saan namin siya hananapin.

“We need to pack our things now and leave. What if master Clyde had an accident.”

“Kelly, stop talking nonsense.“sabay sabay na sabi naman ng iba.

Pero sa sinabi niyang iyon ay bigla akong kinabahan. What if totoo nga ang naisip nito. Na kaya ito nawala na lang ay….

“No! Hindi mangyayari iyan.“napailing ako habang sinasabi iyon. But I can’t stop my self to worry now. Huwag naman sanang magkatotoo ang sinabi nito.

“Ok! We need to go. Hindi din maganda ang pakiramdam ko dito.“si Clark. “Lets go Monica, pack our things as fast as we can.”

Nag sitanguan ang mga ito at sabay sabay na lumabas. Pero bago pa sila makalabas ng tuluyan ay tumunog ang cellphone ko kaya natigilan sila at napatingin sa akin.

Tinignan ko kung sino ang tumatawag. It was Clyde.

“Who is it?“tanong nila.

“Clyde.” may ngiti sa labi kong sagot sa kanila bago ko tuluyang sinagot ang tawag nito. “Clyde where are you?“agad na tanong ko ng masagot ko ang tawag.

“Goodmorning sir, this is not Clyde, we are just using his phone to make a call to his relatives. And you are the one who recently called him kaya ikaw po ang tinawagan namin.”

“Who… who is this?“nawala ang ngiti sa labi ko dahilan para lumapit sa akin sina Bobby.

“What happen?“tanong nila.

“This call is from the hospital stuff now sir. And Mr. Alcaide had an car accident. Kaya kung maari po pumunta po kayo dito para mapirmahan ang mga kaukulang mga papel para sa gagawing operasyon sa pasyente. And he is in the operating room now.”

“What?“nabitawan ko ang cellphone sa sahig dahil sa narinig mula sa tumawag.

“Hey! Are you okay. What happened?“si Seth at sinalo ako ng makaramdam ako ng panginginig ng katawan at hindi na ako makatayo ng maayos. Nanghina ako. Hindi ito pwedeng mangyari.

Kinuha naman ni Clark ang cellphone ko at siya na ang nakipag usap sa tumawag. Hindi ko na alam ang pinaguusapan nila. Ang bilis ng pangyayari. Ni hindi na ako nakapagbihis ay tinalunton na namin ang daan patungo sa hospital kung saan na admit si Clyde.

Halo halo na ang nasa isip ko. Hindi na ako makapag isip ng mabuti. Kung kailan handa na akong harapin ang bagong kabanata ng buhay namin ni Clyde saka naman nangyari ang ganito.

No! Clyde won’t leave me this time. And I won’t leave him too.

Patakbo naming pinasok at tinalunton ang emergency room kung nasaan si Clyde. Sinalubong kami ng nurse na ito marahil ang tumawag sa amin kanina. He give us Clyde phone. Kinuha ko iyon dito.

“Where is he. Where is he?“tanong ko dito at niyugyog pa ang balikat nito.

“Calm down Zoey.” Inalis ni Seth ang mga kamay ko sa mga braso ng kawawang nurse. Napangiwi pa ito dahil sa higpit ng pagkakahawak ko sa kanya. “Sorry miss. Nag aalala lang siya sa pasyente. Where is he? Is he okay?“maalumanay na tanong nito habang akbay na niya ako ay hawak amg mga kamay ko na nanginginig parin dahil sa pag aalala kay Clyde. Hindi ako makapag isip ng maayos. Gusto ko siyang puntahan ngayon. Makita. Mahawakan. Mahalikan. Mayakap. At sabihin dito na mahal na mahal ko parin siya at hindi ko na iiwan. Pero paano? He is in the OR fighting the operation to survive.

Please! Clyde hold on. Just like the way you hold unto me when Im gone and waiting for me for a long time.

Sigaw ng isip ko.

“He is still in the operating room sir.“sagot naman nito.

“No! Seth, tell me. I am just dreaming right. This is only a dream right. Tell me Seth. This is just a dream. A bad dream. Seth, wake me up. Wake me up please.“histerical na tanong ko dito. Nagraragasa na ang luha ko sa mga pisngi ko. Humahagolgol na ako ng iyak dahil sa pag aalala kay Clyde.

“This is not a dream Zoey. Kaya patatagin mo ang loob mo. Hindi susuko si Clyde. Malalampasan niya ang operasyon.“pang kakalma nito sa akin. Masuyong hinugod pa nito ang likod ko.

“Don’t worry to much sir. The doctor said that Mr. Alcaide is not in critical condition. They are just removing the peace of window glass na dumikit sa katawan niya. He had wounded in his head pero sinigurado naman ng doctor na hindi maapiktuhan niyon ang isip ng pasyente.” mahabang paliwanag ng nurse sa amin. “But first of all, sino po ang relatives sa inyo ng pasyente. Kayo po ba sir?“tanong nito sa akin. Tinignan pa niya ako mula ulo hanggang paa. “You need to fill up the form.”

Siguro hindi sanay na makakita ng gaya ng ayos ko ngayon. A girly look with a man tone. Naka ponytail ang buhok ko at bahagyang nagulo na. A big lost shirt at kung titignan ay parang wala na akong suot na panloob dahil nilamon nito ang short ko dagil sa haba ng T-shirt nasuot ko.

“Ako. He is my brother.“si Flare na lumapit dito.

Ito naman ngayon ang tinignan ng nurse. Hindi mapagkakailang kumunot ang nuo nito ng makita siya. Sino ba naman ang hindi kung makikita mong ang kausap mo ay may pasa sa mukha. Nangitim ang kaliwang mata nito. Putok ang pisngi at labi. Ni hindi pa yata niya ito ginamot.

“Okay sir. Folow me and you also need to treat your bruise sir.” Si Flare na ang sumunod sa nurse habang kami naman ay naghintay na mismo sa labas ng operating room.

A few hour later the doctor came out in the operating room. Kaya agad namin itong nilapitan.

“How is he doc?“halos sabay sabay naming tanong dito.

“You don’t need to worry the patient is safe now. We can talk about it later about his condition. I still have surgery to attend after this. “magalang na nagpaalam ang doctor sa amin para daw sa susunuod na operasyon na gagawin nito. Nagtalaga na din ito ng nurse na mag aasikaso kay Clyde.

Hinintay na lang namin na ilabas sa operating room si Clyde at dalhin ito sa room na kinuha ni Flare kanina.

---

“What happened?“tanong ni tito Clent ng makalapit kay Clyde na hanggang ngayon ay hindi pa nagigising mula kaninang inilabas ito sa OR kasunod nito si tito Brix. Masuyong hinaplos nito ang pisngi ni Clyde and kiss him in the forehead.

Kampanti lang ang mga ito. Hindi gaya ko na hindi parin mawala wala ang panginginig ng katawan ko dahil sa pag aalala.

“We don’t know either tito. Ang alam lang namin sa ngayon may nakasalubong ang sinasakyan niya pabalik sa resort kaninang umaga. Hindi din namin alam kung saan siya galing.“si Sunny ang sumagot sa tanong nito.

“Umaksyon na ba ang mga police to know what really happened?“si tito Brix.

“Yes tito.“si Bobby. “Babalik na lang daw sila kapag nagising na si Clyde para siya na ang magkwento kung ano an nangyari. Wala kasing CCTV sa area na iyon ng daan kaya walang mapagkukuhanan ng ibang detalye.”

Tumingin naman sila sa akin.

“Your back Zoey. And you finally back.“si tito Clent. Tinapik ako sa balikat. “Hindi ka namin naasikasong bisitahin nuon ng ipaalam sa amin ni Clyde na bumalik ka na dahil narin sa dami nv trabaho. And he told us that you are suffering amnisia?”

“Yes tito.“sagot ko dito. “But I regain all my memories now. And Im happy that I have a family and friend na babalikan pagkatapos ng mahabang panahon na pagkawala ko. And I’m thanking Clyde that he never give up, waiting for me.” Mahabang saad ko dito saka ko tinapunan ng tingin si Clyde na payapang nakapikit.

May mga galos sa mukha niya at nakabenda ang nuo nito. May cast din sa buong katawan nito dahil sa operasyon sa pagtanggal ng mga bubog na bumaon sa katawan niya dahil sa lakas ng impact ng pagkakabangga niya. At mabuti na lang at iyon lan ang natamo nito. Dahil kung pagbabasihan sa anyo at ayos ng kotse nito ay himala na lang ang mabubuhay. At iyon ang ipinagpapasalamat ko dahil hindi siya pinabayan ng may Kapal na magtamo ng mas higit pa sa natamo nito ngayon.

“That great to hear now Zoey. At alam ko kung gaano kasaya ang anak namin na bumalik ka. Babalik na ang dating sigla niya na nawala kasabay ng pagkawala mo nuon. Pero ngayong bumalik ka na ay alam namin na babalik na din siya.”

“Yes tito. And I will never leave him again.” Hinawakan ko ang palad niya at dinala iyon sa mga labi ko and give it a kiss.

“And what the doctor said about Clyde condition.“muling tanong ni tito Brix.

“Maayos naman daw tito. At baka maya maya lang daw ay magigising na siya.“sagot naman ni Jacob. “Luckily hindi grabe ang natamo niya.”

“Ginagabayan parin siya ng may kapal.“napabuntong hiningang sabi ni tito Clent saka muling tumingin sa akin. “You don’t need to worry too much Zoey. He is okay.”

Tumango ako pero hindi na ako nagsalita. Lumipas pa ang ilang sandali ay nagpaalam na sina Kelly at iba pa na babalik sa resort para ayusin ang mga gamit para makauwi na.

“I would like to stay here to accompony you.“si Seth.

“No need Seth. Narito naman sina tito para samahan ako. Salamat na lang. Pakiayos na lang ang mga gamit ko duon.”

“Okay. Just take care of yourself okay.” He tap my head and stroke my hair. “Aalis na ako.”

Muli kong binalingan si Clyde ng makaalis na si Seth. Hinaplos ko ang pisngi niya.

“You look girly at your outfit Zoey. Did those past years changed you a lot. And your hair also.”

Napatingin ako kay tito Clent dahil sa sinabi. Ngumiti ako dito.

“No tito, ako parin ang dating Zoey na kilala niyo.“sagot ko.

“Yeah! And look what you’ve done to our Flare.“si tito Brix. “Ano ang nangyari at bakit kayo nag away.”

“About that tito. Pinaalalahanan ko lang siya. Na ako parin ang dating Zoey nuon.” pagsisinungaling ko dito. Hindi ko naman masabi na dahil iyon kay Seth. Bahala na, na sila na ang makaalam kung ano ang tunay na dahilan. Ayaw kong sabihin dito na may gusto si Flare kay Seth at iyon ang dahilan kaya kami nag away.

“You haven’t change with your fighting skill. And bad for Flare that he challenge you.”

“Hindi naman ako tumigil sa pag eensayo sa mga nakaraang taon Tito kaya na maintain ko parin ang lakas at liksi ng katawan ko.”

“By the way, what happen to the kidnaper?”

“Ah! Binura na sila ng tuluyan ni Seth sa mundong ito tito.“seryusong sagot ko sa mga ito.

Masama man ang ginawa ni Seth sa mga taong iyon ay wala na akong magagawa. Seth loved me so much that time kaya nakagawa siya ng hindi maganda. Pumatay siya ng tao para lang ipaghiganti ako. And I owe that one to Seth.

“And how about Seth?”

“He is just a good friend tito. Siya ang tumulong sa akin na itakas sa kamay ng taong kumidnap sa akin nuon. At nagpagamot sa akin. Pero nagising ako nuon na walang maalala sa mga nakaraan ko. Pero ngayon, nagpasya si Seth na bumalik dito para maalala ko na ang lahat.” Dagdag sa pagsisinungaling ko. Hindi ko naman kayang sabihin na nagsinungaling din sa akin si Seth kaya nagtagal ako ng apat na taon sa pangangalaga niya.

“Then we should thank Seth for caring you those year.”

“Yes tito, I alwayd thanking him for that.”

Marami pa kaming napag usapan tungkol sa ilang mga bagay. Kung saan saan napunta ang uapan namin habang hinihintay na magkamalay si Clyde.

Nagpaalam si Tito Brix na bibili ng makakain namin. Pagabi na rin at nakalimutan na namin kumain ng pananghalian.

Nakaidlip na din si Tito Clent sa sofa habang ako ay nakaupo lang sa gilid ng kama ni Clyde habang hawak ko parin ang mga palad niya.

“Wake up love.“bulong ko. At paulit ulit na hinahalikan ang likod ng mga palad niya.

---

@Y

uChenXi

#49: Cylde

Ang bigat ng pakiramdam ko. Pinilit kong imulat ang mga mata ko pero agad ko din ipinikit dahil sa nakakasilaw na liwanag ng paligid.

What happen? Patay na ba ako? Nasa langit na ba ako? Ganun ba ang langit. Nababalot ng kaputian ang paligid at napakaliwanag?

Ang huling natatandaan ko ay pabalik ako sa resort. At kanina pa ako tinatawagan nina Kelly pero hindi ko sila inabalang sagutin dahil may kausap ako ng mga oras na iyon.

Hindi na sila tumawag ulit kaya ng matapos ang pakikipag usap ko sa kameeting ko na iyon ay nagmadali akong bumalik. Pero nasa kalagitnaan ako ng daan pauwi ng muli na namang tumunog ang cellphone ko. Paulit ulit. Dahil nakavibrate ito ay nahulog ito sa may paanan ko. Pinabagal ko ang papatakbo ko ng sasakyan ko para kunin ang phone ko at iyon na mismo ang huling natatandaan ko mula ng makarinig ako ng malakas na kalabog na nakapagpayanig ng kotse ko.

Mga tunog ng ambulansya at sigaw ng mga tao ang mga narinig ko ng magkamalay ako. Pero ang katawan ko. Hindi ko maigalaw. Ang sakit ng ulo ko. Ng buong katawan ko. Parang pinag pira-piraso ang katawan ko sa sakit na naramdaman ko. Hanggang sa tuluyan na naman akong nawalan ng malay.

Nawalan nga lang ba ako ng malay? O sadyang patay na ako at nasa langit na ako. Puting puti ang paligid ng imulat ko ang mga mata ko. Nakakasilaw.

Ito na ba talaga ang katapusan ng buhay ko? Bakit? Bakit ang lupit ng tadhana sa akin. Hindi ko pa muling nakakapiling si Zoey pero bakit kinuha na niya ako? Ano bang nagawa kong kasalan na hindi ko pa napagbabayaran. Hindi na ba talaga ako makakabalik? Hindi ko na ba mahahawakan, mayayakap, mahahalikan si Zoey? Sana naman kahit sa huling sandali ng buhay ko ay pinagbigyan Niya ako na makapiling ko muna ang taong mahal ko. Hindi iyong ganito na kababalik lang niya ay ako naman ang mawawala.

Naramdaman ko ang pagtulo ng luha ko na naglandas sa pisngi ko. Bakit nasasaktan parin ako kung patay na ako. Bakit umiiyak parin ako kahit patay na ako. Bakit tumitibok parin ang puso kung patay na ako.

“Wake up love.“mahina pero dinig na dinig ko na siyang nakapagpagising ng diwa ko. Hindi pa ako patay.

That was Zoey’s voice and he called me Love the way I call him.

Naramdaman ko ang paggalaw ng mga kamay ko. May nakahawak duon at may kung sinong humahalik sa likuran ng palad ko.

Pinilit kong igalaw ang mga iyon at muli kong iminulat ang mga mata ko. Kahit nasisilaw ako sa liwanag ng paligid ay sinanay ko ang mga mata ko saka ako bumaling sa taong nakaupo sa gilid ng kama ko.

Kumurap kurap pa ako ng mapagsino siya. Baka nananaginip lang ako pero ramdam ko ang higpit ng pagkakahawak niya sa palad ko. Punong puno ng lungkot ang mukha nito. Namumula ang ilong na halatang galing lang sa pag-iyak.

“Z-zoey.“halos walang lumabas sa bibig ko na boses duon. Gusto kong haplusin ang mukha nito. Pinilit kong igalaw ang kamay kong hawak niya.

Napansin kong nagulat ito at napatitig sa kamay ko na hawak niya saka niya ako tinignan.

Ang lungkot na kaninang nakita ko sa kanya kanina ay napalitan iyon ng ngiti sa mga labi.

“Your awake.“sabi nito saka walang babalang yumakap ito sa akin.

Napaigik ako dahil naramdaman kong sumakit ang mga sugat ko sa katawan. Kaya agad din niya akong pinakawalan.

“Sorry. Sorry. Masaya lang ako. Thanks God, your awake.“tumulo ang luha niya habang hinahaplos ako sa pisngi. Dinampian pa niya ako ng halik sa mga labi. Paulit ulit.

“S-stop it.“mahinang pigil ko sa kanya kahit ang totoo ay gustong gusto ko ang paghalik niya sa labi ko.

Tumigil naman ito. Pero hindi niya binitawan ang pisngi ko na patuloy parin sa paghaplos duon.

Pinilit kong igalaw ang kamay ko at hinawakan ang palad nitong humahaplos sa pisngi ko.

“Hindi ba ako nananaginip lang? Kung panaginip man ito sana hindi na ako magising para narito ka lang sa tabi ko.“sabi ko dito.

“Your not dreaming Clyde.“sagot nito sa akin. At muli niya akong dinampian ng halik sa labi saka nito binalingan ang lalaking nakatulog sa sofa.

“Tito.“tawag nito. Si daddy iyon na payapang nakapikit. “Tito, gising na si Clyde.“muli nitong tawag at pinalakas ang boses para magising ito.

Nagising naman ito at agad na lumapit sa amin. Pero hinampas niya ako sa balikat ng makalapit sa akin.

“Ouch. Dad naman.“reklamo ko dito at hindi ko mapigilan ang mapangiwi dahil kumirot ang mga sugat ko.

“You punk, you scared us.“paninita nito. Lihim akong napangiwi dahil sa sinabi nito. Kahit kailan talaga walang matinong sasabihin si Daddy kahit nasa bingit na ako ng kamatayan.

“Dad, kagigising ko lang, ayan na naman ang mga salita niyo sa akin. At pwede ba ang sakit na nga ng buong katawan ko dadagdagan niyo pa. Hintayin niyo akong gumaling ng malabanan ko kayo. Hindi iyong ganito na halos hindi na nga ako makagalaw.”

“Bastard. Kahit naman magaling ka na. Hindi mo ako malalabanan idiot. But you scared us a lot. Mabuti at humihinga ka pa hanggang ngayon. Alam mo ba kung paano nayupi ang kotse mo. Himala lang at nakaligtas ka sa aksidenteng iyon.”

“Yeah, it’s my fault to scared you. Pero hindi ko naman ginusto ang nangyari.“sagot ko dito. Kung hindi naman sa kapabayaan ko ay hindi ako maaksedente kaya hahayaan ko na lang ang daddy to scold me. Kung ano anong ang sinabi nito. Halo halong galit at pag aalala na may kasamang mura pa.

“Tatawagan ko lang ang doctor mo.“sabi ng daddy matapos niya akong pagalitan ng pagkahahabang lintaya nito. Nakahinga naman ako ng maluwang dahil sa sinabi nito. Makakapagpahinga ang tainga ko kahit papaano.

Binalingan ko si Zoey na natahimik at nakinig din sa lintaya ng daddy sa akin.

“Hindi ba magagalit si Seth na narito ka?“tanong ko sa kanya ng dalawa na lang kami sa silid ko.

“No! At bakit naman siya magagalit kung ang taong mahal ko ang binabantayan ko sa hospital.“sagot niya.

Napatitig ako sa kanya dahil sa sinabi niya.

“W-what do you mean?“halos hindi lumabas sa bibig ko ang tanong na iyon.

“Naapektuhan ba ang pandinig mo kaya hindi mo narinig ang sinabi ko?“balik tanong niya kaysa sagutin ang tanong ko.

Narinig ko naman ang sinabi niya pero gusto ko lang na ulitin niya.

“Gusto ko lang makasigurado kung tama ang narinig ko. Dahil ang pagkakadinig ko, taong mahal mo ang binabantayan mo.”

“Mali ka lang ng dinig. Hindi iyan ang sinabi ko.”

“Hindi ako namali sa narinig ko.“pagpupumilit ko dito. Pinilit ko ang katawan ko na bumangon. Umalalay naman siya sa akin para makaupo ako ng maayos at kasandal sa headboard ng kama.

“You scared me.“narinig ko pang bulong niya bago lumayo sa akin. “You scared me a lot.“pang uulit niya sa sinabi.

Sumampa ito sa kama ko at umupo sa gilid. Kinuha niya ang mga kamay ko at ikinulong ang mga palad ko sa mga palad niya. He kiss my hand while he starring at me.

“I thought Im gonna lost you this time.“saad nito at titig na titig sa akin. Magsasalita pa sana ito pero dumating na ang daddy kasama ang doctor at kasama na din si papa na may bitbit na kung ano.

Umalis sa pagkakasampa si Zoey sa kama ko ng lumapit sa akin ang doctor and check me up. Agad naman itong nagpaalam ng matignan ako at sabihing maayos lang ang lagay ko. As if naman. Makikita naman ngayon na okay lang ako.

“Don’t do that again asshole.“si papa ng lumapit sa akin at gaya ng daddy kanina hinampas din ako sa balikat.

“Papa naman.“naiinis na sita ko dito.

“Tito saka niyo na hampasin si Clyde kapag magaling na siya.“si Zoey na lumapit sa akin. “Tutulungan ko pa kayo pag nagkataon.”

“Zoey.“pinanlakihan mo siya ng mata dahil sa sinabi niya. Ngiti lang ang isinagot niya sa akin.

“Hindi ako makapagpigil e.“si papa. “Pero sige, pasalamat ka Clyde, nandito si Zoey dahil kung hindi dadagdagan ko pa ang mga sugat mo sa katawan.”

“Your so rude papa, lagi niyo ako pinagtutulungan ni daddy. Makikita niyo. Makakabawi din ako sa inyo.”

“Abat gusto mo yatang hindi na lumabas sa hospital na to.“hahampasin na naman sana niya ako sa balikat ng mabilis na hinarang ni Zoey ang kamay nito.

Nginitian ni Zoey ang papa. “Mas mabilis ang mga kamay ko kaysa sa inyo tito. Pasensya na, pero pasyente ko din ang hinahampas niyo.“sabi nito saka maingat na tinabig ang kamay ng papa palayo sa akin.

“Hay! Kabataan nga naman.” Tinapik ni papa ang balikat ni Zoey saka lumayo na ito sa amin. Nilapitan si daddy na abala namang inaayos ang pagkain sa maliit na lamesa sa loob ng silid.

“We’re not teenager anymore papa.“sabi ko dito.

“Yeah! Pero marami pa kayong kakaining bigas para malampasan ang kung anong nagawa namin nuong nasa edad niyo pa lang kami.“si daddy. “And you know if what your parent story, Am I right Zoey?”

“Yes tito. Naikwento ni daddy kung ano, paano at saan nagsimula ang pagkakaibigan niyo. At kung paano may nabuong relasyon sa inyong lahat.”

“Tignan mo itong si Zoey, Clyde. Mas may alam pa sa kwento namin kaysa sayo.”

“I don’t like to listen in your boring story stuff papa. Kaya huwag na lang.”

“Abat, boring ba masasabi kung paano kami nagkakilala ng daddy mo.”

“I don’t care. Ang mahalaga sa akin ngayon ay ang sarili kong kwento.“pag iiwas ko ng usapan. “Gutom na ako. Ikain na lang natin ang mga lumang kwento niyo papa.”

“Lukong ito. Hala sige na nga. Ikaw na bahalang magpakain kay Clyde, Zoey.“utos ni papa kay Zoey na agad namang tumalima para kumuha ng makakain.

Pinagsaluhan namin ang dalang pagkain ni papa kanina. Sinamahan na din namin ng kwentuhan.

At gusto ko ng agad na matapos ang pagkain namin at mapaalis ang papa at si daddy. Gusto kong mapag isa kami ni Zoey. Hindi man ito ang tamang oras at araw. Gusto kong linawin kay Zoey ang nabiting usapan namin kanina. Hindi na ako makakapaghintay pa ng isa pang araw para duon.

---

@Y

uChenXi

#50: Zoey

Nagpaalam na sina tito Briz at tito Clent na uuwi na muna dahil nandito naman daw ako para bantayan si Clyde sa hospital. Papapuntahin na lang daw nila si Nay Pacing para daw may mautusan kami kung may kailangang bilhin sa labas.

At naiilang na ako kanina pa dahil kanina pang nakatitig sa akin si Clyde. Kahit saan ako magpunta at kung ano ang gagawin ko. Kulang na lang ay samahan ako sa banyo kong iihi ako kung nakakakilos lang ito ng maayos.

“Pwede ba, itigil mo na yang kakatitig mo sa akin. Nakakailang ka na sa totoo lang.“hindi ko na mapigil na sitahin ito. Pero hindi naman galit ang tunong sabi ko sa kanya.

“Hindi ko lang mapigilan. Saka baka kapag ibaling ko sa iba ang paningin ko bigla ka na lang mawala. Baka nananaginip lang ako at mawala ka na lang na parang bula.“saad nito.

“Ah! So tingin mo nananaginip ka lang. Sandali ha, ipaparamdam ko na hindi ka nananaginip lang.“nilapitan ko ito. Saka ko diniinan ang nakabendang tagiliran niya.

Napahiyaw ito sa sakit dahil sa ginawa ko.

“Zoey! Your so rude. Ahh. I wanna die. Its hurt. Ahh! I wanna die. I wanna die.“nakangiwing paukit ulit na sigaw niya at hindi alam kong saan hahawakan ang tagiliran.

“So tell me, are you still thinking that your dreaming?“nakangising tanong ko dito. Gusto ko man lapitan ito at yakapin ay pinigil ko muna ang sarili ko.

“No! Im not dreaming anymore. But your so reckless. Your rude.“nangingiwi parin itong sagot sa akin. Ang lalakas na ginawa nitong paghinga para maibsan ang sakit dahil sa ginawa ko.

Nilapitan ko siya at niyuko ang tagiliran niya saka inihipan. Parang bata lang ba na kapag iihipan ang sugat ay titigil na sa pag iyak. Parang gusto ko tuloy tumawa sa ginawa ko.

“Ayan.“ngingiti ngiting sabi ko sa kanya at umupo sa gilid ng kama niya. “Mamaya mawawala na ang sakit.”

Nawala naman ang pagkakangiwi nito at parang namamamgha na tumitig sa akin.

“Your not dreaming Clyde. Narito ako. Sa harapan mo.“sabi ko saka ko siya hinaplos sa pisngi.

“Z-zoey.”

“Yes, its me Clyde. So don’t think that you are just dreaming. And I won’t leave you again. Kaya hindi mo na kailangang sundan ako ng tingin kahit saan man ako magpunta.”

Kumilos naman ang mga kamay niya at humaplos din ito sa pisngi ko. Saka ngumiti. Parang ang dami niyang gustong sabihin, tanungin sa akin. Pero nanatili lang siyang tahimik habang titig na titig ito sa akin.

“Alam kong nagtataka ka kung bakit? Ano? Paano? Pero isa lang ang sagot sa mga tanong na gusto mong itanong sa akin kahit hindi mo man iyan mabigkas ngayon. And yes, Clyde. I still love you. I loved you then. And I love you now. And I will love you forever.” Amin ko sa kanya. Ayaw ko ng magpaligoy ligoy pa dahil duon din naman hahantong ang sasabihin ko. Mahaba na ang panahon ng paghihiwalay namin kaya ayaw ko ng dagdagan pa iyon.

“Nakasama ko si Seth ng apat na taon. Pero hindi ko siya nakayang mahalin. Nakalimot man ako pero hindi ko maturuan ang puso ko na mahalin siya dahil may kung sinong isinisigaw nito.“sabay turo sa tapat ng puso ko. “May nagmamay-ari na dito kahit hindi ko siya maalala.”

“Seth is kind hearted. A good man. And never take advantage on me sa mga panahong kasama ko siya. At iyon ang ipinagpapasalamat ko sa kanya. Dahil ngayon. Makakabalik ako sayo ng buo. Malinis.”

“I don’t care any of that Zoey. My love. Kahit saan man kayo humantong ni Seth hindi na iyon mahalaga sa akin. Hindi ko na iisipin iyon. Ang mahalaga lang sa akin ngayon ay ang bumalik ka, buhay ka. At narito ka na ngayon sa tabi ko. Sa piling ko. At masaya na ako duon. Kumpleto na ulit ako. Pero dahil sa sinabi mo. Mas nadoble ang sayang nararamdaman ko ngayon. Na ako lang ang nagmamay-ari sayo. Na akin ka lang at walang ibang nakaangkin sayo maliban sa akin. Pinasaya mo ako love.“tumulo na naman ang luha niya. Kahit kailan talaga napakaiyakin nito. Pero hindi naman nakakabawas sa gandang lalaki niya.

Ang isang Clyde Alcaide. One of a sadist. Stone hearted with a devil personality. Walang kinatatakutan. Pero pagdating sa akin. Ang daling palambutin ang bato nitong puso. Natatakot na mawala ako.

At ngayon masaya ako, na ako mismo ang makakapagpabago sa kanya. Na ako ang dahilan ng mga pagbabago niya.

“Yes, Im still your only Love. At masaya din ako dahil sa tagal na nawala ako. Hindi ka sumuko at patuloy na naghintay sa akin.”

Hinila niya ako palapit sa kanya at niyakap ako. Gusto man siguro niya akong yakapin ng mahigpit ay hindi niya magawa dahil sa sakit ng katawan niya. Gumanti naman ako ng yakap dito.

Ito ang hinahanap ng katawan ko. Ang maramdaman ang init ng katawan niya sa katawan ko. Ang madikit ang balat niya sa balat ko. At ang kapayapaan ng pakiramdam sa loob ng mga yakap nito. Ibinaon ko ang mukha ko sa may balikat nito at sinamyo ang amoy niya.

Amoy gamot man ang balat niya ay ang sarap parin sa pakiramdam ang samyuin ito.

“I love you.” Maingat na gumalaw ito at kumalas ng yakap sa akin. Ikinulong niya ang mukha ko sa mga palad niya.

“I love you too.”

Kusang pumikit ang mga mata ko ng makita kong palapit ang mukha niya sa akin. Hanggang sa tuluyang sakupin ng labi niya ang labi ko.

How I miss his lips on mine. And I miss the taste of it. So sweet. So soft.

“Mmm.“napaungol ako ng palalimin niya ang paghalik sa akin. He entered his tounge inside my mouth and he suck mine.

“Uhm.“nakipagkimpian ang dila ko sa dila niya. I wrap my arms around his neck. And sucking his tounge too.

“Mmm. I love you. I love you.“bulong niya sa pagitan ng mga halik namin.

“I love you too.”

Pinagsawa namin ang sarili sa paghalik sa isat isa. Hanggang sa nakaramdam na ako ng pag iinit ng katawan. Pinalalim ko ang paghalik ko sa kanya. Hanggang sa pareho kaming natumba sa kama niya pahiga.

Hindi ko na naisip na baka masaktan siya. Kaya natigilan kaming pareho ng napaigik ito sa sakit ng madaganan ko siya.

“Aaah.”

“Sorry.“mabilis na umalis ako sa ibabaw niya. Hindi ko alam kung saan siya hahawakan. Kagat kagat nito ang ibabang labi niya at halos magdikit na ang kilay niga at kunot ang nuo. “Damn it. It’s my fault. Sorry love.”

Tinulungan ko siyang umayos ng higa kahit nahihirapan ito.

Narinig ko ang sunod sunod na mura nito. At angal sa sakit ng katawan. Alam kong kasalanan ko dahil hindi ako nag ingat. Pero masisisi ba niya ako kung pinag init niya ang katawan ko. Na nadarang ako sa halik lang na pinagsaluhan namin.

“Im sorry love. Im sorry.“paulit ulit na sabi ko. At masuyong hinaplos ito sa pisngi.

“I want you love. But I can’t.“saad nito na nakatingin na sa akin. Nawala na din ang lukot na mukha nito kanina. “Shit all this bruise. Damn it.“gigil nito. “And look mine love. Can you cure it?“tanong nito na ang tinutukoy ay ang nasa gitna ng hita niya ng inguso niya iyon.

He had reaction too like mine.

Ngumiti ako saka umiling.

“But you have reaction too.“sabi nito ng nakatingin sa ibaba ng katawan ko. “Do you want me to cure that?”

“Never mind Clyde.“iwas ko ng tingin dito. “Gagaling ka na muna saka na natin iyan bigyan ng gamot.”

“Pero masakit na sa puson love. Alam mo naman na sayo lang tumatayo at tumitigas ito. At ikaw lang ang makakagamot nito. Please love.“deretsang saad nito. Hindi ako nakaramdam ng pag kailang sa sinabi niya. Na ako lang ang nakakagparamdam sa kanya ng init sa katawan. Ganito siya magsalita. Wala paring pinagbago. Bukas na bukas ito sa usapan tungkol sa bagay na iyon.

Hindi ko naman mapigilan ang mapalunok ng tignan ko muli ang kanya na bumukol na sa hospital gown nito.

Kusang kumilos ang mga kamay ko na ipatong iyon sa kanya. Ramdam ko pa ang pagpintig nito at paggalaw. Binigyan ko iyon ng masuyong haplos.

Napakagat labi siya ng tuluyan ko ng hawakan kahit may suot parin siya.

“Mmm. I want you to hold it inside love.“namamaos ang boses na sabi sa akin.

Gagawin ko na sana ang sinabi niya ng narinig namin ang pagbukas ng pinto kaya mabilis na binawi ko ang kamay ko mula sa kanya.

Ang init na naramdaman ko ay parang nabuhusan ng malamig na tubig dahil biglang nawala iyon. And also Clyde. He feel the same as me.

“Night routine check up sir. And taking the antibiotic for the bruise.” magalang na sabi ng boy nurse.

Nagawi naman ang tingin ng nurse sa akin. Ewan, pero nakaramdam ako ng kakaiba sa tingin nito sa akin.

“Do you want to check me up or tititigan mo na lang ang boyfriend ko. If you have interest on him, you should better back off now. Baka gusto mong mawalan ng trabaho ng wala sa oras. O tuluyang mawala ang paningin mo.“galit na sita ni Clyde naman dito na napansin din ang kakaibang tingin nito sa akin.

Bigla naman napayuko ang lalaking nurse at halos mamula na ang buong mukha nito. Hindi na ito nagsalita pero ginawa na niya ang trabaho nito saka nito itinurok ang gamot sa suwero ni Clyde.

Magalang na nagpaalam na ito sa amin at hindi na muli itong tumingin sa akin. Ang kawawang nurse, napagbantaan ng wala sa oras.

“Your so rude, Alcaide.“sita ko sa kanya ng wala na ang nurse. “Tinakot mo ang kawawang nurse.”

“As if hindi mo napansin ang titig niya sayo. You are just belong to me Zoey. Every part of you is only mine.”

“Clyde Alcaide. They are just looking at me. As if sa tingin nila makukuha nila ako. Don’t worry, hanggang tingin na lang sila dahil iyong iyo lang ako.“nakangiting lumapit ako dito saka ko siya dinampian ng halik sa labi. “And i love you so much. They are just nothing compair to you love.“bulong ko dito at paulit ulit na dinampian siya ng halik.

“I love you too.”

Bahagyang lumayo ako dito at inayos ang higa niya.

“Magpahinga ka na, matulog para agad kang gumaling. Saka na natin ipagpatuloy ang ginagawa nating naudlot kanina.”

“Sleep beside me.” Sabi nito saka tinapik ang maluwang na kama sa kaliwa niya. “Please.”

“Okay!“sumampa ako sa kama saka umayos din ng higa. Pero sa pagkakahiga ko pinaunan ko siya sa mga braso ko. Nakangiti namang tumingala ito sa akin at maingat na iniyakap ang braso sa akin.

“Napakatagal kong hinintay ang ganito Love. I love you.”

“I love you too.“sagot ko. Masuyong hinugod ko ang buhok niya. “Sleep now love. I won’t leave you anymore.“buling ko dito at muli kong dinampian ito ng halik pero sa may nuo na lang niya. “Dito lang ako sa tabi mo.”

Yumakap na din ako dito habang patuloy ang paghugod ko sa buhok, sa may likuran niya. Hindi ako tumigil hanggang sa hindi ko naramdaman na tulog na ito.

Payapa na ang paghinga nito kaya sigurado akong tulog na siya. Pinagmasdan ko ang maamo niyang mukha habang nakapikit. Hindi mo masasabi na kinatatakutan siya kapag gising kapag ganitong nakapikit siya. Para itong maamong tupa na kailangan ng pagkalinga sa amo ng mukha nito.

Hindi nakakasawang pagmasdan ito. Ang sarap haplusin ang malambot na pisngi nito. Halikan ang natural na mapupulang labi nito.

“I love you, Clyde Alcaide. I love you love.“hanggang sa tuluyan na din akong gupuin ng antok na nasa mga bisig ko ang payapang natutulog na si Clyde.

---

Isang linggo ang matuling lumilipas mula ng maaksidente si Clyde at heto na kami ngayon nag iimpake na para makalabas na ng hospital. Magaling na din ang ibang mga sugat nito kahit hindi parin naghihilum ang marka ng mga sugat niya.

“Pwede ba Clyde. Tama na muna ang paglingkis mo kay Zoey. Tumulong ka na muna kaya sa pag aayos ng mga gamit na ikaw din ang gumamit.“paninita ni Tito Clent dito na tinutulungan ang dalawang katulong na nag iimpake ng mga gamit.

Kanina pa ito kasi nakalingkis sa akin kaya pati ako ay hindi makatulong sa pag aayos ng mga gamit namin.

“Im still your patient dad. Kaya ikaw na muna ang bahala diyan.“sagot naman nito at hindi parin ako binitawan.

“Abay ang gagong ito. Gusto mo yatang maging pasyente ka na lang habang buhay at dito na sa hospital manirahan.” naiinis na sabi pa ni tito Clent pero hindi naman galit.

“As if naman dad. Makakaya mo akong makitang nandito. Kung hindi ko pa alam, tulo luha mo ng maaksidente ako.”

“Idiot, and who told you that.”

“Nothing, I just guess.“ngisi nitong sagot dito sabay kibit balikat.

“Bastard.“ibinato ni tito kay Clyde ang hawak na maliit na bowl pero nasalo naman niya iyon at pabatong ibinalik naman niya ito dito na nasalo rin nito.

“Stop it dad. If you want a fight, let my bruise healed first.”

“Are you ready?“tanong ni Tito Brix ng makapasok sa loob ng silid. Natigil naman ang pag babangayan ng mag ama. “Nag aaway na naman ba kayo?“tanong nito.

“No papa, we are just talking for something.“ngingiti ngiting sagot naman ni Clyde. “Diba dad.”

“Yes babe. Something that he want to pick a fight with me.“sagot naman ni tito Clent dito at inismiran ang anak.

“Then we should beat him to death babe.“si tito Brix.

“Your old enough papa, dad. Para masabayan niyo na ako ngayon. At saka two of you vs. Me. Saan naman ang hustisya duon?”

“Then let Zoey to help you.“si tito Clent sabay tingin sa akin.

Natawa naman ako sa sinabi niya saka bumitaw kay Clyde.

“Are you serious tito? Baka naman magsisi kayo.“nakisali na ako sa kulitan ng mga ito.

“Abat batang to. Anong akala mo sa amin nagbibiro. If you don’t know. When we are at your age. Me, your tito Clent and your papa Bryant are the good fighter sa aming lahat.“si tito Brix.

“Nuon iyon tito. Nuong kapanahunan niyo. At kami naman ngayon.“sagot ko.

“Hindi pa kami katandaan. Kaya hindi niyo parin kami matatalo.”

“Yeah! Tama na nga iyan.“sansala ni Clyde. “Saka na natin iyan pag usapan. Umuwi na muna tayo.”

Nagkatinginan ang mag-asawa. Sabay kibit balikat.

“Tara na kung ganun. Si Sunny na ang umasikaso ng lahat sa hospital at ng hindi naman malugi ang hospital natin dahil sa batang to.“pahabol pa ni tito Clent. “Susunod na din daw sila sa bahay.”

“Okay, lets go.“nauna nang lumabas ang mga ito kasama ng dalawang katulong na bitbit ang mga gamit namin.

“Finally.“nakangising tumingin ito sa akin ng makahulugan. Alam ko ang ibig sabihin ng tingin niyang iyon. “You can’t escape to me this time love.”

“Oh yeah! So lets go, I don’t have any intension to back off or escaping you this time Alcaide.“sagot ko naman dito na may paghahamon.

“Then, lets go. We need to go back early para maagang matapos ang paghahanda na ginawa ng papa. Birthday ng daddy ngayon.”

Nakangiti kaming pareho na lumabas ng silid na iyon. Magkahawak kamay na tinalunton ang pasilyo ng hospital. May people eyes starring at us. Giving us a disgusting look. But I don’t care any of them. Walang sino man sa kanila ang pwedeng manglait sa amin dahil sa relasyong mayroon kami. Hindi sila ang nagpapakain, bumuhay sa amin kaya wala silang karapatan na maliitin kami.

Me, Zoey Salvador inlove to Clyde Alcaide. And Im proud of it now.

---

@Y

uChenXi

#51: Sweet finale 1

Zoey:

“Argh.” Napangiwi ako ng makaramdam ako ng hapdi sa likuran ko. Ilang beses niya ba akong inangkin kagabi. Tatlo. At pang apat kaninang madaling araw.

Mula ng makalabas ito ng hospital isang buwan na ang nakakalipas ay walang sinayang na araw ito na hindi ako angkinin.

And yes, we are living together now at his house. Sarili niyang pinagawang bahay para daw talaga sa amin. And the house is a bit huge for two of us. Two stories. Dalawang kwarto sa unang palapag at kasama na ang maid room. Maluwang na living room. Dinning area, kitchen. And a bathroom for each room. At sa ikalawang palapag may semi living room din. Office room ni Clyde. And two extra bedroom and also the master bedroom kung nasaan ako ngayon. The master bedroom is like a small house. With a little kitchen. Living room. At may balcony din na masarap pagpahingaan dahil maganda ang view mismo sa balcony na tapat mismo ng hardin na sa labas. And the house is too much. I told Clyde that I don’t like huge house but he insist. Dito sa bahay na daw niya ibinuhos ang mga araw, buwan at taon niya sa paghihintay sa akin kaya daw naging ganito ito kaluwang.

Kumilos ako para bumangon pero sumidhi na naman ang kirot sa likuran ko. Sapo ko ang likod ko.

“Damn you Clyde.” Mura ko sabay tingin sa tabi ko pero wala akong Clyde na namulatan. Himala nauna yata siyang nagising sa akin. Anong oras na ba? Tanong ko sa sarili ko sabay tingin sa orasan sa dingding.

Fuck! Kaya naman pala. Pasado alauna na ng hapon. Kaya naman pala kumakalam na ang sikmura ko. Nalipasan na ako ng agahan at tanghalian.

Pinilit kong ibangon ang sarili ko. Hindi ko mapigilan ang sunod sunod na mapamura dahil sa pag upo ko ay kumirot na naman ang likod ko.

Damn you Clyde Alcaide. Damn you. Damn you.

Paika-ika man akong maglakad ay tinungo ko ang banyo para makapaglinis na ng katawan. Natapat ako sa malaking salamin sa banyo at pinagmasdan ko ang sarili ko. Puno ng hickey ang katawan ko. May marka din ng mga ngipin. I told him not to give me much hickey pero sinabi niya na ang hickey daw ay basihan na pagmamay ari niya ako. At walang sino man daw ang pwedeng magbigay ng hickey sa katawan ko maliban sa kanya. Pati sa likod ko ay mayroon din.

Pero nakasanayan na din ng katawan ko. And I love the way he suck my skin. Kiss and bite it.

Pinasadahan ko ng mga palad ko ang bawat marka sa katawan ko. At sa bawat markang iyon ay napapangiti ako kapag naalala kung paano niya iyon ginagawa.

And damn it! Nagigising ang init sa katawan ko kapag naaalala iyon. Kaya agad kung iwinaksi sa isipan ko ang mga iyon. Agad kung tinungo ang shower para mawala ang pag iinit na naman ng katawan ko.

Nakaramdam naman ako ng kaginhawan ng maglandas sa balat ko ang maligamgam na tubig. Naibsan na din kahit papaano ang kirot sa likuran ko.

Minadali ko ang pagligo ng muling kumalam ang sikmura ko. Kailangan ko ng makakain dahil nagwawala na ang mga alaga ko sa tiyan.

Agad kung tinungo ang kusina baka nanduon lang si Clyde at ipinagluluto ako. And yes, Clyde always cooked food for me. And I love it. Kahit may katulong itong binabayaran ay hindi niya ito pinapayagang magluto dahil siya lang daw dapat ang magluto ng kakainin ko kapag nasa bahay kami.

“Nancy, nasan ang sir Clyde mo?“tanong ko sa katulong ng hindi ko makita si Clyde duon.

“Umalis po kanina pang umaga sir.”

“What time?“kunot nuong tanong ko muli dito. “Ah! Never mind. May makakain ba?“pang iiba ko ng tanong.

“Sorry po sir, but sir Clyde didn’t cooked today. And he told me that I don’t need to cook either.“sagot nito. “But he told me to give this to you sir.“sabay kuha ng fress milk sa fridge at ibinigay sa akin.

“A fress milk?“kinuha ko iyon. But the milk is not just a milk. May note mismo na nakadikit sa karton ng gatas. “Okay! Thank you then.“sabi ko dito.

Tinungo ko ang sala habang dala dala ang gatas. Uminom muna ako bago ko pinagtuunan ng pansin ang nakasulat duon.

Note: call me if you read this. I love you love. ❤❤

P.S. finish the milk first.

What with him? Wierd. Ano naman ang kalukuhan nito. Hindi na nga siya nagluto, hindi pa pinagluto si Nancy ng pagkain. Balak niya ba akong gutumin matapos niya akong pahirapan kagabi.

Damn you Alcaide. Hindi ko na naman mapigilan ang mapamura. Pero dahil sa gutom ko. Inubos ko ang gatas na hawak ko gaya ng sinabi niya.

Ng maubos ko iyon inutusan ko si Nancy na kunin ang phone ko sa silid namin.

“Thanks Nancy.“pasasalamat ko dito ng maiabot niya sa akin iyon. Inutusan ko na din na linisin ang kwarto namin pero tumanggi siya.

“Sir Clyde told me not to clean your room kung hindi ka pa nakakaalis sir.“sagot nito.

“What the hell with him. At saan naman ako pupunta. Wala akong planong lumabas ngayon.“sabi ko dito.

“That is sir Clyde command sir. Sorry.”

“Okay! Leave me now.“taboy ko dito. I called Clyde then.

“Morning love.“bati nito ng masagot ang tawag ko. “Afternoon na pala. How’s your sleep?“tanong nito. Pero sa klase ng tanong niya sigurado akong nakangisi ito.

“Damn you.!“tanging sagot ko dito.

“Ouch! Why the curse love?“tanong nito.

“As if you don’t know. And where the hell are you. Hindi ka na nga nagluto ng makakain hindi mo pa inutusan si Nancy to cook.“naiinis na sabi ko dito.

“Love naman. May fresh milk naman na diyan. Iyan na lang muna. Then sabay na tayo kakain mamaya kapag narito ka na.“sabi nito.

“And where are you?”

“Secret. Siya nga pala ano ang suot mo ngayon?“tanong nito.

“Bakit mo natanong?“balik tanong ko dito pero pinagmasdan ko ang sarili ko sa suot ko. Suot ko ang puting pulo nito na paborito kong isuot kapag nasa bahay lang ako. Maluwang iyon sa akin at may kahabaan kaya nilamon ang maliit kong katawan. At nakasuot lang ako ng maluwang at maikling short.

“Just answer me love. Huwag mong sagutin ang tanong ko ng tanong din.”

“As usual. Alam mo na iyon.“sagot ko.

“Oh! Your wearing my polo again and a short.”

“Yes, then why you ask.”

“Mmm! I love it. Then alam mo na ba kung bakit wala ako ngayon diyan?”

“Paano ko malalaman kung hindi mo sasabihin?”

“Okay! Okay! Your being brat with your answer now love. Pumunta ka ngayon dito. Pero bago iyan pakikuha naman iyong nasa loob ng closet na paper bag. Pero huwag mong bubuksan huh! Para kay Monica iyan.“sabi nito.

“Are you with them?“tanong ko.

“Yes. They are all here. You don’t need to change your clothes. Ayos na iyan.”

“Okay! As you wish. I will hang up now then.”

“Okay love. I love you. Magpahatid ka na lang jay Jaguar papunta dito love.“huling bilin pa nito.

“Ok! I love you too.” I ended the phone call at tinungo ko agad ang kwarto namin at kinuha ang paper bag na sinabi nito.

Tinignan ko ang laman niyon. May maliit na box sa loob at maganda ang pagkakabalot. Napalabi ako. And what is this by the way. Gusto ko sanang silipin kung ano ang laman pero huwag na lang. Kabilin bilinan ni Clyde na huwag kung bubukasan.

But there was a note again in the paper bag.

Note: Call me again if you read this.

I love you.

What the…. but I dialed Clyde number again.

“Whats with you Alcaide.?“tanong ko agad dito.

Tumawa lang ito sa tanong ko.

“Namimiss ko lang kasi boses mo love.”

“What the heck. Then you didn’t tell me where you are.?“tanong ko dito.

“Yeah! I forgot to tell you. But before that stop by at the Sunny’s Jewerly Shop.”

“Bakit?”

“Sunny has a surprise to Monica. He like to propose to her now. Ako sana ang kukuha nun pero dahil sa pagmamadali ko kaninang tumawag siya sa akin at ipaalam ang plano niya, nakalimutan kong kunin. So please love. Can you drop at the Jewerly shop.“mahabang paliwanag niya.

Napalabi ako sabay iling. Pero napangiti din ako dahil sa wakas may isa na namang mabubuong pamilya. Akalain mo nga naman sila sila din pala ang magkakatuluyan. And Im happy for them.

“Okay love. Palabas na ako. I hang up now.” Paalam ko dito.

“Okay love. Tell to Jaguar na mag ingat sa pagmamaneho.“paalala nito.

“Yes love. Bye.” Tinungo ko ang garahe at sinabihan si Jaguar na aalis kami. Agad naman itong tumalima.

“Stop by at Sunny Jewerly shop Jaguar. May kukunin lang ako.“utos ko dito ng malapit na kami sa Shop.

“Yes sir.”

A moment past by. We arrive at the jewerly shop.

“Wait me here.“tinungo ko ang shop. Dahil kilala na nila ako duon ay magalang na sinalibong ako ng guard na nagbabantay sa labas.

“Welcome sir Zoey. Tuloy kayo.”

“Thank you.“pumasok na ako. Pero karamihan sa sales clerk nila ay bago.

Tinungo ko ang counter. Bago din ang casher duon.

“Good morning sir. What can I do for you?“magalang na pagbati nito.

“Im here to pick the engagement ring for Sunny.“sagot ko dito.

“May I have you I.D sir. Wala kasi naibilin sa akin si Sir Sunny na maliban kay sir. Clyde ay hindi ko pwedeng ibigay iyon sa iba.”

“Damn! I forgot my I.D.” bakit ba hindi ko naisip na dalhin ang pitaka ko. Damn it. Ngayon lang ako lumabas na walang wala. Ni singkong duling ay wala ako. “wait a second. I will call Sunny then.“sabi ko na lang dito.

“Ok sir.”

Pero bago ko pa matawagan si Sunny ay lumapit sa akin ang manager ng Jewerly shop.

“Sir Zoey. Are you here to pick up the engagement ring?“tanong nito.

“Ah! Yes Rusty. Your casher ask me for my I.D but I forgot to bring it to me.“sagot ko. Hindi ko na itinuloy na tawagan si Sunny.

“Riza, give him the package. He is sir Clyde boyfriend. You don’t need to ask him his I.D.”

“Sorry, sir.“hinging paumanhin nito sa akin sabay yuko ng bahagya. “Bago lang po kasi ako. Nag iingat lang po baka kasi masalisihan kami. At masisi pa sa akin ang lahat pag nagkataon.”

“That’s okay. Mabuti na iyong nag iingat.“sagot ko dito. “So can I have it now?”

Agad naman nitong kinuna ang nakabalot nang singsing. Nakalagay na ito sa isang magandang paper bag. Pero sandali. Bakit may note na naman na nakadikit duon.

“This is it sir.“kinuha ni Rusty iyon kay Riza saka niya iyon inabot sa akin. “Nakasalubong ko si sir Clyde kanina ng lumabas ako para bumili ng makakain ang he ask me to stick it this note. Dahil may nakalimutan daw siyang sabihin sa inyo sir Zoey.“paliwanag nito ng napansin nakatingin ako sa note na nakadikit mismo sa paper bag.

“Okay! Thank you then Rusty.“kinuha ko iyon sa kanya. Pero bago pa ako lumabas binasa ko muna ang note na nakasulat duon.

Note: call me again if your reading this love. I love you.

Napakunot nuo na naman ako. Ano na naman ang sasabihin ito.

“Nakuha mo na ang singsing love?“tanong nito agad ng masagot ang tawag ko.

“Alcaide, ano bang pakulo ito at bakit kailangang may note pa?“tanong ko.

“Para makasigurado si Sunny na nakuha mo na ang singsing love. Ngayong tumawag ka. Sasabihin ko kay Sunny na hawak mo na ang singsing niya.”

“Okay! So saan na kayo. Para makapunta na ako diyan.“tanong ko.

“Pero love, may isa pa nakalimutan si Sunny. Kasasabi lang niya sa akin eh. Pwede bang pakikuha mo narin iyon”

“Naman Alcaide. Sabihin mo kay Sunny na humanda siya at makakatikim siya sa akin ng batok mamaya. Magplaplanong magpropose iyon naman pala ang daming nakalimutan. Aba, masaya ang isang iyon. Naku!” Naiinis na sabi ko dito.

“Sige love, sasabihin ko sa kanya. Kung gusto mo ako na ang gagawa ngayon.”

“Whatever, so ano ang kukunin ko naman ngayon?”

“Stop by at Kelly’s flower shop love. Nag pa arrange si Sunny ng bulaklak para kay Monica. Tapos na iyon siguro.”

“Ok, sige. Bye na. Paalis na kami.”

“Okay love. Ingat sa pagpunta dito. I love you.”

“Hey wait, where are-.” Hindi ko na naituloy na tanungin kung saan ko sila pupuntahan dahil end tone na ang sumunod na narinig ko. Ah! Mamaya na kapag nakuha ko na ang mga bulaklak. Tatawagan ko na lang siya ulit.

“Lets go Jaguar. At Kelly’s flower shop.”

Mabilis namin narating ang flower siya ni Kelly. Dahil hindi kami natraffic sa daan.

“Good morning sir. How may I help you.“magalang na bati ng florist sa akin ng makapasok ako sa loob ng shop.

“Good morning. I’m picking up Sunny’s order.“sabi ko kaagad dito. “Tapos na ba?”

“You must be Zoey, sir. Yes, tama ang dating niyo sir. Katatapos ko lang ayusin.“nakangiting sagot nito.

Kinuha niya mula sa stand ang isang napakagandang bouquet ng bulaklak. This must be Monica’s favorate flower. Pareho kami ng taste kung ganun.

Pink tulips. This is beautifull. And i love it. Hindi ko napigilan ang sarili ko na amuyin ang mga ito.

May nakadikit din na note duon pero hindi ko na iyon inabalang binuksan at pakialaman. Dahil sigurado akong private note iyon mula kay Sunny na para kay Monica.

“Thank you.” Nagpaalam na ako dito. Tinawagan kung muli si Clyde ng makasakay na ako sa kotse.

“Yes love. Did you get the flowers?”

“Yes love. And the flower is beautifull. I hope its mine.“natatawang sabi ko dito.

“Then I will give you some other time love. That is for Monica.”

“Yeah I know.“sabi ko. Clyde give me one roses everyday. Ibat ibang kulay. Kahit hindi iyon ang paborito ko ay okay na dahil hindi niya ako nakakalimutang bigyan ng bulaklak sa araw araw. And I love it. “So where are you now. Nakasakay na ako ng kotse.”

“Nasabi ko na kay Jaguar dahil tinawagan ko siya kanina. Just set and relax for now love.”

“Okay! I will hang up now then. See you later.”

“See you later love.“payapang isinandal ko ang likod ko sa upuan. Habang hindi ko maalis alis ang tingin ko sa mga bulaklak. Ang ganda talaga sa paningin ang mga iyo. Hindi nakakasawang pagmasdan.

Lumipas pa ang mga sandali. Muli na naman nangunot ang nuo ko ng mapansin ang daang tinatahak namin. And daan patungo sa AU.

Ng nasa gate na kami mismo ng Universidad at ibinaba ko ang salamin ng bintana.

Ngayon lang na naman ako nakapunta dito mula ng bumalik ako.

Nakakamiss din pala ang lugar na ito. Ang lugar kung saan nagsimula ang lahat tungkol sa amin ni Clyde. Kung paano kami nagkakilala at kung paano dito umusbong ang nararamdaman ko sa kanya.

Ang sarap balikan ang mga araw na palagi kaming nagbabangayan. At ang araw kung paano ko siya tinanggap sa buhay ko.

Pumasok na ng tuluyan ang kotse sa loob ng biglang pumailanlan ang isang malamyos na musika.

https://www.youtube.com/watch?v=G9IO8ZgIM5o

A love song. A romantic love song. How sweet naman. Para kay Monica siguro ang musikang pumailanlan sa buong universidad. Pero hindi ba nakalaabala sa mga mag aaral ang ginagawa nila. At dito pa talaga sa AU balak mag propose ni Sunny.

“Sir Clyde told me na ginawang holiday ngayon ng buong campus sir. At may special event daw sina sir Clyde. May mga palarong gaganapin ngayong araw kaya lahat ng mga estudyante ay narito parin.” kwento ni Jaguar ng mabasa yata ang nasa isip ko. “May mga premyo na nakatalaga sa bawat lalaruin.” Dagdag pa nito.

“Ganun ba. Bakit hindi nila nasabi sa akin iyon.“nagtatakang tanong ko. “Parte din naman ako ng eskuwelang ito. And daya ng mga iyon ah.!“may pagkainis akong naramdaman sa mga ito dahil duon. May event pala sila dito bakit hindi nasabi ni Clyde sa akin. Kaya naman pala madalas wala ito. At kapag tinatanong ko naman lagi nitong nililiko ang usapan.

“Nakalimutan lang siguro sir.“si Jaguar. “Narito na po tayo sir.“sabi nito ng itigil ang sasakyan mismo sa harap ng malawak na oval.

Nagkalat duon ang mga studyante. May ibat ibang booth na nakatayo duon. Pero ang pinakagitna ay natatayuan iyon ng maliit na pabilog na intablado. Habang pumapailanlan parin ang malakas na musika sa buong paligid.

Bumaba na ako ng kotse. Kinuha ko ang mga ipinakuha sa akin ni Clyde kanina kasama na ang bulaklak. And damn. Ngayon ko lang naisip ang damit ko. Kung ano ang suot ko.

Damn you Alcaide. Makikita mo.

Mabuti na lang ay maganda tignan ang suot ko sa akin. Inayos ko na lang iyon para naman mas maganda tignan.

Saan ko ba sila hahanapin. Iginala ko ang paningin ko. Hindi ko sila makita.

Kinuha ko mula sa bulsa ko ang phone ko at sinimulang i dial ang number ni Clyde ng marinig ko siyang magsali.

“Ladies and gentelmen your attention please.” Napatingin ako sa gawi kung saan galing ang boses. Sa gitna ng intablado. Humina naman ang musika ng magsalita ito.

Ang kaninang mga estudyante na palakad lakad at kung ano ano ang ginagawa ay nagsitigilan at itinuon mismo ang paningin kay Clyde na nasa gitna.

“Siguro naman walang sino man sa narito ngayon ang hindi nakakakilala sa akin and the list of seven monster. I Clyde Alcaide, in front of all of you. For the new student, ipapakilala ko sa inyo ang iba pang membro na bumubuo ng monster club. And the seven monster is… Sunny, Clark and Monica. Bobby and Kelly. And Jacob. And at your service, Clyde. Alam niyo naman na siguro ang dahilan kaya kayo narito ngayon. May ibat ibang palaro ang gaganapin ngayon. At bawat panalo ay may kaukulang premyo. Do you like to know what the price is?“sigaw nito.

“Yes. Yes.“sigaw ng mga estudyante.

“Every game we have 3 winner. 3rd. 2nd and the 1st. The 3rd will earn 10K. The second earn 15K. And the 1st will earn 20K. So who want to join the game?“muling tanong nito.

Tudo sigaw ang mga estudyante. Bakas sa mukha ng mga estudyante ang kakaibang saya dahil sa mga premyong isinaad ni Clyde.

“But before that may isang bagay lang akong gustong gawin at gusto kong masaksihan niyong lahat. Masaksihan ng buong universidad. Kung paano nagsimula, paano ko siya nakilala. Kung gaano ko siya kamahal. Kung paano sinubok ng tadhana ang pagmamahal ko sa kanya.”

Nanlaki ang mga mata ko ng marinig ang mga sinabi ni Clyde.

Wait. Isn’t Sunny and Monica day today. At bakit si Clyde ang nagsasalita ng ganung bagay ngayon sa gitna ng intablado. Ano ang pakulong naisip nito?

---

@Y

uChenXi

52: Sweet finale 2

Started date: Jan. 15, 2019 Ended date: March 23 2019.

Zoey:

“Hindi lingid sa kaalaman ng lahat na parehong lalaki ang mga magulang ko. Pero hindi basihan iyon that they are gays. Yes maybe. Pero hindi makikita sa kilos nila ang salitang iyon. Kinatatakutan, iniiwasan ng karamihan dahil sa bangis nila nuong sila pa ang namamahala ng iskwelahang ito. Iyan ang kwento nila. My parent are both guy and inlove with each other. Hindi nila iniinda ang mga panlalait sa kanila. Ang mga mata ng mga mapanghusgang tao. Dahil hindi sila ang nagmamahal. Hindi sila ang nakaramdam ng kanilang nararamdaman. At higit sa lahat. Hindi ang mga taong humuhusga sa kanila ang bumubuhay sa kanila. And my parent are both proud for what they are. Proud that the one they love ay pareho nilang lalaki. Now tell me. Sino sa inyo ngayon dito ang nakakaranas na magmahal ng mga kauri nila. Na nagmamahal sa pareho nilang lalaki. Pareho nilang babae.?”

Ang daming sumigaw. Nagsitaasan ng mga kamay. Mapababae man ang mga ito o lalaki.

“Huwag kayong mahihiyang magmahal ng kauri niyo. Tao lang tayo. Tao lang din sila. Huwag kayong panghinaan ng loob. Ipakilala niyo ang tunay na kayo. Huwag magpapatalo sa mga panghuhugas ng mga tao. Huwag niyong gawing dahilan ang mga iyon para malugmok at itago ang tunay na kayo. Bagkus gamitin niyong dahilan ang mga iyon para ipagpatuloy at ipakilala ang sarili niyo sa buong mundo. Use that to courage you to fullfil your dream. Just be you. For what you are. For who you are. Straight or bisexual is just the same.” Patuloy sa pagsasalita nito.

“And now Im here to tell you all that I Clyde Alcaide. Ay nagmamahal ng kauri ko. Na umibig ako sa kagaya kong lalaki. Na sa kagaya kong lalaki tumibok ang puso ko. That I Clyde Alcaide, the master of Monster Club. In love to a guy named Zoey Salvador. A boy has a dazzling beauty. In and out. And Im proud to tell you all that I love him so much. With all my heart. With all my soul. And I love him the way how I love my self.”

Nagsigawan ang mga estudyante dahil sa sinabi niya. Bigla naman ako pinamulahan ng mukha ng matuon ang paningin nila sa akin dahil ang asul na kulay ng ilaw ay natuon sa gawi ko kaya napatingin sila lahat sa gawi ko.

Wala akong maapuhap na masabi sa sinabi nito ngayon. Pero hindi ko maalis ang tingin ko sa kanya. Ang kaninang payapang pagtibok ng puso ko ay nabahiran ng kakaibang kaba. Excitement. Did he do this on porpuse. Na ginawang dahilan sina Sunny at Monica to propose to me. I didn’t expect that would happen today. Sa harapan mismo ng napakaraming tao.

“He is the one I love. Then, now, and forever.”

Nagsisigaw silang lahat. Kasabay ng palakpakan. May sumigaw din na ikuwento niya kung paano nagsimula ang tungkol sa amin. At paano umusbong ang pag iibigan namin.

Tumikhim pa ito bago muling nagsalita. Nakangiting binalingan ang mga estudyante.

“Nakilala ko or i should say nakita ko siya sa 3rd weeding ng mga magulang ko 10 years ago. I was just 16 years old then. Im not gay. Yes, I am not. But my heart beat when the first time I lend my eyes on him. He was aloof. Hindi siya nakikipagusap sa iba maliban sa magulang niya or saka lang magsasalita kapag kinausap siya nina daddy at papa. Back then, hindi naman ako naglakas loob na lapitan siya. And you know what the reason kung bakit hindi ko siya malapitan?“tumigil ito sa pagsasalita at tumingin sa akin.

Sumigaw ulit ang mga ito at sabay sabay na nagtanong kung “BAKIT?”

“Maniniwala ba kayo na may kinatatakutan din ako?“muli nitong sagot.

“NO!”. Sigaw at sabay sabay na sagot naman nila sa kanya.

“Yes, I have two fear now. Ang pangalawa sa kinatatakutan ko ay ang papa ng taong mahal ko.“tumawa siya mismo sa sinabi niya. “Yes, I have fear to his papa. Hindi ko kailan man inamin iyan sa kanya. Pero ngayon, sasabihin ko sa harapan niya at sa harapan niyong lahat na may kinatatakutan din ako. So thats the reason kaya hindi ko siya nalapitan nuon. Hanggang tingin na lang ako sa kanya. Hanggang sa tuluyan na silang bumalik sa bansa na malayo dito sa pilipinas. Pero hindi naging basihan ng layo niya na hindi ko siya patuloy na mahalin. Ginawa ko ang lahat to see him kahit palihim. Lahat ng gusto at kinahihiligan niya inalam ko. And the best thing that I’ve done ay ang kumuha ako ng dagdag kurso, at iyon ay ang pagluluto. After six years past, here he is. Lumipat siya dito sa AU para ipagpatuloy ang pag aaral. At dito nagsimula ang lahat at magpatuloy ang pagmamahal ko sa kanya na tuluyang nabigyan ng kasagutan. He fall inlove with me too. Pero hindi naging maganda at nakiayon sa amin ang tadhana. Sinubok Niya kami. Sinubok Niya ang pananalig ko sa Kanya.“sabay turo sa kalangitan. “Inilayo niya sa akin ang mahal ko ng apat na taon. Apat na taon na walang kasiguraduhan na makikita ko pa siyang muli. And now. Sasabihin ko sa inyo ang mas sa mga kinatatakutan ko. Ang pinakatatakutan kung ayaw kong mangyari sa tanang buhay ko. Iyon ay ang mawala siya sa tabi ko. Ang mawala siya sa piling ko. Ang mawala siya sa buhay ko. Na minsan ng nangyari and took me for four years to wait para muli siyang bumalik ng tuluyan sa akin.” Inilahad nito ang kamay niya sa akin. “Come here, my love.“tawag niya. “Come here and back to my arms.”

Napalunok ako. Nanginginig ang mga paa ko pero naglakad parin ako palapit sa kanya.

“He is the one I love. And Im proud to tell this you all.“sabi nito ng tuluyan na akong makalapit sa kanya. May namumuo nang luha sa mga mata nito. Na sa ano mang sandali ay malalaglag na ang mga iyon. “Four years of waiting is worth than enough now.”

Kinuha niya mula sa akin ang mga bitbit ko na siya mismo ang nagpakuha na ang akala ko ay para kay Monica.

“I love you, Love. And I will always love you.”

Nagsigawang muli ang mga tao ng lumuhod ito sa harapan ko. Muling ibinalik sa akin ang bulaklak na kaninang hawak ko.

“You are beautiful like those flower Love. I love you.”

Hindi naman ako makapagsalita dahil parang tinakasan ako ng boses at may bumabara sa lalamunan ko. Kinuha nito ang box na kinuha ko mula sa bahay kanina at binuksan niya iyon.

Isa iyong singsing.

“I bought it 4 years ago. But I didn’t have any chance to give it to you. This will be our promising ring. At ngayon bumalik ka na.l, ibibigay ko na ito sa iyo.” Kinuha niya ang kamay ko. At kusa ko naman iniunat ang mga daliri ko.

“This ring will simbolize my everlasting love and I will promise to love you forever.” Ng maisuot niya iyon sa daliri ko ay dinampian niya iyon ng halik. Saka ngumiting tumingala sa akin. Ipinakita niya sa akin ang pares ng singsing na ipinasuot niya sa akin na nakasuot din sa daliri niya.

Hindi ko na napigilan ang sarili ko na mapaluha hindi dahil sa lungkot kundi dahil sa sayang naramdaman ko ngayon. Nanginginnig na ang kamay ko ng kinuha niya naman ang singsing na kinuha ko mula sa Shop ni Sunny. At inilabas iyon.

“Zoey Salvador. Im here infront of you. Kneeling down. And bowing unto you. Infront of others. To ask you. Can you be my husband and let me be your husband too. And give me a chance to take care of you. For the rest of your life. Zoey Salvador, my only love. My love. Will you marry me?“tanong nito.

Hindi ako makapagsalita dahil tuluyan na akong napahagolgol ng iyak. Pero sunod sunod naman ang ginawa kong pagtango bilang sagot sa kanya.

Nabalot ng sigawan ang buong unibersidad ng maisuot ni Clyde ang singsing sa mga daliri ko. Pumailanlan na din ang kaninang romantikong musika na kanina pa tumutugtog sa mahinang tunog.

Sumigaw na din ito ng paulit ulit na yes. At binuhat ako at ipinaikot sa ere. Saka ako niyakap ng mahigpit.

“That was amazing guys.“narinig naming sabi ni Clark na ngayon hawak na ang mikropono na nabitawan na ni Clyde ng buhatin ako.

“Hindi basihan ang kasiraan kung nagmamahal ka ng tunay. Ito ang tatandaan niyong lahat. Gender is not the big obstacle for loving someone. So fell free to fall inlove.“sigaw nito.

Muling sigawan na naman ang mga estudyante sa sinabi ni Clark.

Tama ito. Hindi magiging hadlang ang kasarian kung tinamaan ka ng pana ni kupido.

“I love you.”

“I love you too.” Tinawid nito ang pagitan ng mga labi namin and kiss me pasionetly. With tenderness and full of love.

Sigawan muli ng mga estudyante ang pumailanlan.

“Lets dance. Music please.”

Hinila ni Sunny si Monica. Si Bobby at si Kelly. Si Jacob at si Azami. And Clark find someone in the crowd and pick one to dance with him. And also me and Clyde.

Kanya kanya na din na kuha ng kapareha ng kapwa estudyante ang mga ito. Pumailanlan na ang malamyos na musika habang sinasabayan din namin ng mabagal na indak ng katawan.

Ang buong campus ay nabalutan ng masayang tawanan. Asaran. At pagmamahal. Ipinamulat ni Clyde sa lahat ang katutuhan.

Dahil sa ginawa niya marami itong na incourage na maging totoo sa sarili. Tama ito. Huwag gawing dahilan ang panlalait ng ibang tao para lalo kang malugmok kundi gawin dahilan iyon para ipakita sa lahat na kahit bisexual ay makakamit parin ang mga pangarap.

---

Nagpatuloy ang naudlot na palabas ng araw na iyon. May nagsimula na sa paglalaro na sina Kelly at iba pa mismo ang naghost. Nabalot ng kasiyahan ang buong unibersidad. Lahat ay nakisali sa mga palarong inihanda nila.

Habang kami naman ni Clyde ay nagtungo sa isang booth ng kainan. At hindi ko napigilang mapangiti ng mabasa ang pangalan na nakalagay duon.

Clyde eating booth. At si Nay Pacing mismo ang nanduon na nag si-serve ng pagkain sa gustong kumain. At ang maganda pa sa event na ginawa ng mga ito ay lebre lahat ng makakain. Na binayaran na mismo ng seven monster ang mga iyon to serve all the student at AU.

“Come on love.“pinaghila niya ako ng upuan. Bago naman ito umupo sa sariling upuan ay muli niya akong binigyan ng mabilis na halik sa labi.

“Your jerk, may pa Sunny Sunny ka pang nalalaman.“kunway sita ko at iniripan ito.

Ngingiti ngiti lang ito.

“Didn’t you like it?“tanong nito habang nilalagyan na ng pagkain ang plato ko.

“Mmm! Thanks. And I really love it. You surprise me a lot.”

“I love you love. At hindi ako magsasawa na mahalin ka.”

“I love you too. But before that, kumain na muna kaya tayo. Kanina pa kumakalam ang sikmura ko. Nag aaway na ang mga alaga ko sa tiyan ko.”

Tumawa ito sa sinabi ko. Pero pinagsilbihan niya naman ako sa paglalagay ng pagkain sa pinggan ko. Hindi naman nawala ang kwentuhan namin habang kumakain hanggang sa matapos kami.

“Now! We have a funny game this time.“narinig namin na sabi ni Monica. “A funny intense couple game. The price is trip to Paris in whole month. Kasama na ang extra allawance worth of 100k.”

“Limang laro ang kailangang matapos ng bawat couple to earn the prize. Ang unang laro ay Eating apple. Ang paraan ng paglalaro. Kailangang isabit ng kapareha niyo ang mansanas sa gitnang parte ng katawan nito. No use hand and just your mouth. At pag natapos. We have the banana here. As same like the first one. You need to tie this in the middle bottom of your partners body. Syempre may balat pa siya. At bahala na ang mga bunganga niyo to open it. Pero huwag niyong hayaan mahulog ito. Dahil kapag nahulog. Tanggal na kayo.“paliwanag naman ni Kelly.

“The third one is popping ballon. We have a long and thick ballon here. Unahan sa pagpapalobo nito hanggang sa pumutok ito. And as usual place it into your partners bottom part. The forth is popping ballon also. But this time. We have the circle one. Ang gagawin na lang ay paputukin ito mula sa likuran ng partner niyo. And the last one is juicy cucumber. This the hard one I think. Unahan sa pagpapalambot ng cucumber mula sa harapan ng partner niyo while he is sitting in the chair using you mouth. And don’t let the cucumber hurt. Kapag nagalusan tanggal na.” Dagdag paliwanan naman ni Bobby dito.

Nagkatinginan kami ni Clyde dahil sa narinig na palaro ng mga ito. Sabay pa kaming tumawa dahil duon. Iniimagine ko pa lang kung gaano iyon ka intense and ka naughty ay alam kong mapupuno ng tawanan ang buong iskuwelahan.

“Ngayon, sino ang gustong sumali. Trip to Paris with 100K allawance.“si Sunny.

“Me.“sigaw ni Azami habang hawak ang kamay ni Jacob at nagtungo sa harapan.

“Stop it Azami.“pigil naman ni Jacob dito sabay hila ng kamay. Pero hindi naman pinakawalan ni Azami ito. Umakbay pa ito dito.

Nagtawanan sina Kelly dahil duon.

“Kung sasali kayo. Then why didn’t we.“nakangising sabi naman ni Bobby sa mga ito at hinila si Kelly.

“So we also.“si Sunny sabay hila naman kay Monica.

Sabay sabay na napatingin silang lahat sa amin ni Clyde.

“How about joining us here. Master Clyde. Lets us see what the fiance’s can do this time.“hamon ni Clark sa amin. “I want to join you but I don’t have partner. Kaya kayo na lang muna.”

Nagkatinginan kaming muli ni Clyde. At panabay na tumayo.

“Why not?“hawak kamay pa naming tinungo ang intablado. At nakisalo sa mga ito.

“Who else what to join us.“tanong ni Clark at sa mga estidyante na ito nakatingin.

Ang daming nagsitaasan ng kamay. Pumili ng sampu pang pares si Clark na nakisalo sa amin. Ibinilin ni Clark sa ibang estudyante na bantayan ang bawat manlalaro. Kung may lalabag at hahawak ng kamay ay madi-disqualified.

Nagsilinya na kami sa harapan. Bawat kasali ay may dalawang expectator to watch us.

Unang sabit ay ang mansanas. Ako ang sinabitan ni Clyde ng mansanas. Si Jacob naman kay Azami. Si Kelly naman kay Bobby. Si Monica naman kay Sunny. And the game begin.

Tawanan at hiyawan ang namayani sa kapaligiran.

Paano ba naman kasi, kung pagsusumahin at titignang mabuti ay para ng binibigyan ng kapartner ng blowjob or something ang nasabitan. Hindi din maiwasan na dumikit mismo sa gitna ko ang mga labi ni Clyde. And I think ganun din ang iba.

Hindi na din namin mapigilan ang hindi matawa habang kinakain nila ang mga mansanas namin sa gitna ng mga hita namin. Hanggang sa maubos nila ang mga iyon.

Now the second game is the banana. Salitan naman kami. Si Clyde naman ngayon ang sinabitan ko. Ganun din sina Bobby, Sunny at Azami. Kami naman nina Kelly, Monica, Jacob ang kakain ng saging na nakasabit din mismo sa gitna ng hita nila.

This is hard one. Paano kung mahulog ang saging. At mahirap pala balatan ang saging kapag hindi hahawakan.

“Go love you can do it.“sabay kindat pa ito sa akin.

Sinimulan na namin ang pagbabalat ng saging. At natawa ako because Kelly drop the banana. Kaya natanggal na sila sa laro.

“You drop mine hon.” Bobby pouted his lips.

“Its hard hon. Hindi pala ganun kadali iyon. Go Zoey, go master Clyde. You can do it.“pag chi-cheer up niya sa amin.

And yes. I did eat the whole banana. Kaya ng matapos iyon ay agad na umupo si Clyde ang place the small pump sa harapan niya at inilagay ko naman ang maliit na balloon para maihipan.

It feel like I masturbate him the way he react.

“Stop it Clyde.“pinanlakihan ko siya ng mata dahil para itong nagpapasarap sa ginagawa ko. Kagat ang labi at umuungol pa ito.

Tumawa lang ito sa sinabi ko.

“Just go on love matatalo tayo niyan.“sabi niya sabay tingin kina Sunny at Jacob na seryusong seryuso sa paglalaro. Kaya ipinagpatuloy ko naman ang pagtaas baba ng kamay ko sa harapan niya gamit ang maliit na pump.

May apat na din na natanggal kanina pa da pagkakalaglag ng saging ng kapareha nila. Kya pito na lang kaming pares na natira.

A couple minute past pumutok na rin ang lintik na lobo. Nangawit ang kamay ko duo ah. Damn it.

And now for the forth game. I place the balloon in my butt while Clyde do the popping. Ang laswa tignan habang sa harapan ng karamihan. Dahil para ka naring nakikipag sex dahil sa pabalik balik na pagsalampak ng balakang niya sa likuran ko. Ganun din sina Jacob na parang gustong takpan ang mukha dahil sa hiya. Pero si Azami feel na feel ang pagsalampak nito sa likiran ni Jacob. Just like Sunny does.

Hindi nawala ang sigawan at tiliin dahil sa napapanuod. Tawanan ang ilan. Courage the other to do more.

Hanggang sa huling game na. And yes, Clark was right this is a hard one. Paano mapapalambot ang cucumber gamit ang bibig lang. Buti sana kung tutulungan ng mga kamay.

“Let me do the blowjob love.“si Clyde sabay kindat sa akin.

“Bastard.“hindi ko mapigilang hindi ito sikuin sa sinabi.

Lalong umigting ang hiyawan ng magsimula na ang huling round.

Unang natanggal sina Sunny ng makagat ni Monica ang cucumber.

“Langya naman oh.“inis na tumayo si Monica at kinuha mula kay Sunny ang pipino at tuluyang nilantakan iyon at kinain.

Sumunod na natanggal ang tatlo sa kabilang pares. Hindi nagtagal sumunod na din sina Azami. Na nakagat din ni Jacob ang pipino ni Azami. And as usual like Monica. Jacob eat the rest of the cucumber.

Kaya heto. Kami at ang isang pares na lang ang natira. We both guy together. At game na game ang mga ito.

“Damn! Nakakangawit din pala love.“si Clyde at tiningala ako. Habang nagkunwaring hinihingal.

“You can do it love. Come I will give you a kiss.“sabay nguso ng mga labi ko.

Tumalima naman ito saka ako hinalikan at muling bumalik sa pagpapalambot ng lintik na pipino ko.

A few minute later. And we won. Dahil ang kalaban namin ang nagalusan ang pipino. Pero panalo na sana sila dahil mas malambot na ang kanila kaysa iyong sa amin. Pero dahil maingat si Clyde sa pagbibigay ng blowjob sa pipino ko ay walang kagalos galos ang akin.

Taas ang nuong humarap sa karamihan si Clyde habang akbay niya ako.

“Paano ba iyan panalo kami.“nanginiti na sabi niya. Sabay tingin naman kina Sunny.

“Thats unfair master. Ikaw ang nagbigay ng premyo ikaw lang din naman pala ang makakakuha.”

Tumawa siya sa sinabi ni Bobby.

“Kasalanan niyo. Hinamon niyo kami ng love ko eh. Then who else will gonna win with us?“may pagmamayabang pa na sabi niya sa mga ito.

“Oh! Yeah. Ikaw na master.“sabay sabay na napa thumb ups pa ang mga ito

Ng maibigay ni Clark ang tseke na naglalaman ng 100K at two ticket for trip to Paris ay tinawag ni Clyde ang huling natanggal kanina.

“What your name?“tanong niya sa mga ito.

“David master Clyde. And he is my boyriend. Martin.“sagot ng isa.

“How long have you been dating?“muli nitong tanong.

“About two year now master Clyde.“sagot naman ng isa.

“Really. Did your parents known that your dating a boy insted of a girl?” Tanong niyang muli sa mga ito.

Sabay na napatingin ang mga ito sa isat isa at sabay na napailing.

“Then how long you want to hide your relationship to your parents.”

“We don’t have any courage to tell them master Clyde. Pero sa mga narinig namin kanina mula sayo. Nagkaruon kami ng tapang na sabihin iyon sa kanila pagkatapos ng araw na ito. At ito din ang unang pagkakataon na lumabas kami na publiko na magkasama. Because of you master Clyde. And we thank you for the lesson that you told us this earlier.“sagot ni David.

“We thank you for the courage. At ngayon hindi na kami magtatago. Dahil ang taong hinahangaan at tinitingala ng lahat ay hindi takot sa mga mata ng mapanaghusgang mga tao.“si Martin.

Napangiti si Clyde sa mga ito dahil sa sinabi nila. Nagkatinginan pa kami ni Clyde. Nilapitan niya ang mga ito sabay tapik sa mga balikat nila.

“Sunny give me the check.“sabi niya sabay tingin kay Sunny. Agad naman itong tumalima at ibinigay ang tseke dito. Sinulatan niya ito ng isa pang tumataginting na 100K.

“Be your self. And I will counted the two of you. Bumalik kayo sa akin kapag nakapagsabi na kayo sa mga magulang niyo. Dahil gusto kong malaman kung ano ang reaksyon nila. And I will promise you now. The two of you will earn fulltime scholar hanggang sa makagraduate kayo.”

Nagkatinginan ang dalawa at napaiyak na nagyakapan pa ang mga ito.

“And this prize. Sa inyo na. Dahil kayo ang huling natanggal sa laro. And this extra for coming out for public.“sabay bigay sa kanila ni Clyde ang ticket kasama ng dalawang tseke na naglalaman ng tig 100K.

Ng mapasakamay na ng dalawa ang mga iyon ay muling naghiyawan ang mga estudyante. Sabay sabay at malakas na isinigaw ang pangalan niya.

Nginitian ko ito ng mapatingin siya sa akin.

“Good job. Good job love.“bulong ko sa kanya at sabay na kaming bumalik sa upuan namin kanina sa booth niya.

Habang sina Kelly ay ipinagpatuloy naman ang pagpapalaro.

And now a long journey of our life is ended and ready to take a new path for a new beggining.

True love does not change no matter what gender is…

Love him to

life until death.. for riches or in poores.

There will be a happy ending.

=¤= END =¤=

---

@Y

uChenXi

I hope you will like it. This is my first time writting stuff like this.

Have some error pero sana hindi basihan iyon para hindi niyo basahin.

Hope you will vote for this and leave some comment to courage me to do write more stories.

I love you guys.

A big big thank you.

😙😙😙

#53: Sweet finale 3

Agad kong kinapa si Zoey sa tabi ko ng maramdaman kong wala siya sa mga bisig ko pero hindi siya maabot ng mga kamay ko.

Nagigising ako sa umaga na nakaunan siya sa mga braso ko at nakadagan ang isang hita sa akin pero himala at hindi ko siya nabungaran sa ganung ayos. Walang Zoey sa tabi ko.

Nag inat muna ako bago bumangon. May ngiti ako sa mga labi ng maalala ko kung paano ka aggressive si Zoey kagabi. He is wild like a little wild kitten in the jungle.

And I love it. I love it the way he kiss me back. I love it the way he touch me back. I love it the way licked my body back.

I love it when mine inside his mouth. Sucked and licked it. And I really love when he is on top of me do the move while I’m inside of him.

Damn! And I got hard again just to think about it. And I like to take him again but where is he. He is not in our bed.

Ang aga yata niyang nagising ngayon. Alas sais pa lang ng umaga.

Tumayo na ako sa kama at tinungo ang banyo ng makaligo na muna. Marahil nasa baba lang siya ng bahay.

Natapat ako sa malaking salamin sa banyo. At muli akong napatingin ng makita ko ang mga iniwang bakas ni Zoey sa katawan ko. Made by his hungry kisses. Namumula pa ang nipple ko dahil pinagsawa ni Zoey ang sarili duon kagabi. Tumigil lang ito ng sabihin kong humahapdi na ang nga iyon. Then he bite me under my nipple when he lift them and he turn to suck mine.

“My Zoey, my love. How I really love you?” Nakagat ko ang ibabang labi ko ng hawakan ko ang akin dahil tumigas iyon habang iniisip ko ang ginawa ni Zoey sa akin kagabi.

“Mmmm! Zoey. Aahh!” Napaungol ako ng sinimulan kong itaas baba ang kamay ko sa akin. I can’t stop myself jerking. Im on heat now. Laging ganito ang katawan ko habang muling binabalikan kung paano ko siya angkinin. Kung paano kaganda sa pandinig ko ang mga ungol niya while I’m inside of him bouching at his back.

“Ahhh, Zoey. My love. Mmmm!“pinabilis ko ang kamay ko. Im going to cum. “Aaaahhh.!”

Nakaramdam ako ng kaginhawaan ng maglabas ako.

Damn! That was good. But nothing compare as good as when I’m inside to Zoey.

Tinungo ko na ang shower at naligo. Naglinis ng katawan para mapuntahan ko na ang Zoey ko. I want to hug him and give him a morning kiss.

“Nancy, ang sir Zoey mo?“tanong ko dito ng makasalubong ko sa pasilyo ng hindi ko makita si Zoey sa paligid.

“Lumabas po sir Clyde. Sinundo po kanina ni sir Warren.”

“What?“dumagundong sa buong bahay ang lakas ng boses ko dahil sa sinabi nito. “Are you sure of that?“may galit pa na tanong ko dito.

Hindi ko mapigilang hindi kumulo ang dugo ko. Mula ng mag propose ako kay Zoey ay hindi parin natigil ang pagkikita ng mga ito. At iyon ang isa sa ikinaiinis ko. At ang bweset na Flare, ang akala ko ba ang gusto niya ang lintik na Warren na iyon pero bakit hindi ito gumagawa ng paraan para pigilan ang dalawa na magkita at magsamang lumabas.

Nakakagigil. Parang gusto kong magwala. Pumatay ng tao ng wala sa oras.

“Damn it. Get out of my sight now.“galit na taboy ko sa kawawang katulong. Sanay nadin naman ito kapag ganitong galit ako. At ayaw kong siya ang pagbuntunan ko ng galit kaya mas maigi pang umalis na lang ito sa harapan ko.

Yeah! May mga time din na nag aaway talaga kami ni Zoey at kapag nangyayari dinadaan namin sa lakas ng katawan. Hindi kami titigil hanggat walang nakakatama sa amin. Pero kapag napagod kami ay agad din naman mag uusap at magbabati at mauuwi iyon sa pag angkin namin sa isat-isa. Hindi naman talaga iyon maiiwasan. Hindi kumpleto ang isang relasyon kung walang away. Pero hindi naman kami humahanyong sa usapin ng hiwalayan. At hindi ko hahayaang umabot sa puntong iyon.

Agad naman itong tumalima at umalis sa harapan ko. Galit na muling tinungo ko ang silid ko at kinuha duon ang cellphone ko para matawagan si Zoey. But what the hell. He didn’t answering my call.

Lalong kumulo ang dugo ko. Kung hindi ako makapagpigil kanina ko pa ihihagis ang hawak kong cellphone.

Paulit ulit na tinawagan ko ito pero hindi parin sumasagot. Kaya ang pinagtuunan ko naman ng pansin para tawagan ay si Flare.

“What’s with you. Ang aga aga nanbubulabog ka.“may pagkairita sa boses ni Flare ng sagutin ang tawag ko.

“Do you know that Warren took Zoey just now?“galit na tanong ko dito.

“Yes he did and I know it. So what now?“baliwalang sagot nito.

At parang wala itong pakialam na magkasama ang dalawa.

“Are you serious. Flare, your man took my fiance and what do you think na maramdaman ko ngayon. Baka nakakalimutan mo na dating may namagitan sa kanila.”

“Yeah I know. Ganyan ka ba walang katiwala kay Zoey at hindi ka mapakali na kasama ito ng lalaking nagligtas sa buhay niya? Come on Clyde. Your being paraniod. Stop acting like one.”

“Damn you. If you don’t make a move to find them. If I will. I will kill Warren no matter what it cost.“galit na sabi ko dito.

“Don’t ever dare to lay your hand on him Clyde. Or I will get you back.“banta din nito sa akin.

“I will dare Flare. I will. At walang makakapigil sa akin.“galit na muling sabi ko dito at pinatayan na ito ng phone. Gigil na nagbihis ako at lumabas ng bahay.

Pupunta ako sa monster club. Kailangan kong makausap ang anim na kaibigan kung halimaw to make a plan to find where Zoey and Warren is?

A moment pass by. Narating ko ang MC. Si Jacob lang at Azami ang naabutan ko duon.

“Good morning master.“nakangiting bati sa akin ni Jacob.

“Walang maganda sa umaga kung hindi ko mahahanap si Zoey.“galit na sagot ko dito.

“Hindi ba siya nagpaalam sayo master. Sabi ni Flare susunduin daw siya ni Warren ah.”

Galit na tinapunan ko ito ng tingin. Bakit pati ito ay alam na kasama ito ni Warren. Binalingan ko si Azami.

“Don’t tell me, you also know na magkasama sina Zoey at ang lintik na Warren na iyon?“tanong ko dito.

“Yes, Zoey told me yesterday. But how Zoey didn’t tell you. Is there something wrong happen between you and Zoey?“sagot at balik tanong nito sa akin.

Kunut nuo na napailing ako. What happening? Bakit alam nilang lahat na magkasama sina Zoey at Warren.

“Where are the others?“tanong ko ng mapatingin akong muli kay Jacob.

Kibit balikat si Jacob bago sumagot. “May kanya kanyang lakad eh. Kaya kami lang ni Azami ang naiwan dito and as usual. Kami na lang lagi ang naka monitor sa eskwelahan.”

“Nagrereklamo ka na sa ngayon?“tanong ko dito.

“Hindi naman sa ganun master. Sinasabi ko lang ang katutuhanan. Mabuti at nandito si Azami to accompony me or else nunka akong mag-isa magbabantay dito.”

“Then I should thank Azami. But that is not the important to think now. All I need is to find where Zoey is. He didn’t answer my call.“naiinis parin na sabi ko sa mga ito.

“Hayaan mo muna siya master. May ginawa lang sigurong importante.”

“Importante. Kasama ang lintik na Warren na iyon. I will kill that man oras na makita ko.”

“Relax master. Pero sabi sa akin ni Zoey kanina may gagawin daw sila sa dati niyang penthouse baka nanduon sila ngayon ni Warren.”

“What? At ano ang kinalaman ni Warren at kasama niya sa penthouse. Damn it.“hindi ko na sila hinintay na makapagsalita dahil agad kong tinungo ang daan patungo sa penthouse ni Zoey.

At gaya ng dati agad na umaalis sa daraanan ko ang mga taong nakakasalubong ko. And if they not, dila na lang nila ang walang latay.

Anong gagawin ni Zoey sa penthouse niya kasama ang Warren na iyon. Bakit kailangan kasama pa niya ito. Bakit kailangang si Warren pa siya magpasama kung pwede namang si Azami o ang ibang halimaw na kaibigan namin. But thay Warren thing. No! Hindi ako mangingiming markahan ng pasa ang buo niyang katawan.

Hindi na ako nag aksaya ng oras na buksan ang penthouse ng matapat ako sa pintuan.

Pero kadiliman ang bumungad sa akin. Walang kailaw ilaw. Biniro lang ba ako ni Jacob sa sinabing nandito si Zoey.

Damn it. I will kill you Jacob.

Isasara ko na sana ang pinto at puntahan si Jacob ng biglang may kung anong nagliwanag sa loob pero hindi ko mawari kung ano iyon. Umaandap iyon.

Kunot nuo akong pumasok at hinanap ng kamay ko ang switch ng ilaw sa tabi ng pinto para buksan iyon pero hindi naman sumindi.

Sira ba ang ilaw dito. Pero ang pagkakaalam ko ay laging nililinis ito ni Nay Pacing.

Naalarma ako ng may makita ako ulit na umandap sa may kung saan. Hindi ko maaninag kung ano iyon dahil sadyang madilim. Saka ko lang maalala ang flashlight ng cellphone ko. Kaya bahagyang nagliwanag ang loob ng maopen ko iyon.

Pero wala naman akong makitang tao duon. Naglakad pa ako papasok. Kung may nagtangkang pumasok dito ay malas lang niya dahil ako nandito.

Nakarating na ako sa sala pero wala naman ng kakaiba.

Hanggang sa nakarinig ako ng malamyos na musika kasabay ng boses ni Zoey.

“I don’t know how and where to start.“narinig kong sabi niya.

“Where are you?“tanong ko saka iginala ang ilaw sa cellphone ko sa kung saan saang panig sa loob pero wala akong makitang Zoey. Maglalakad pa sana ako ng muli itong magsalita.

“Stay where you are? I’m a bit nervous so just stay there. Just let me finish talk first.“sabi niya kaya hindi na ako kumilos.

Biglang may kung anong nagliwanag at ang ilaw ay natuon sa akin.

“What the hell is this Zoey?“tanong ko.

“I can see you clearly now. My only love, my Clyde Alcaide, my only man.“patuloy niya sa pagsasalita ng hindi sinagot ang tanong ko.

But what was this mean? Ang akala ko ba ay magkasama sila ni Seth then why is he here talking something that I don’t know what’s all about.

Hindi na ako nagsalita. Hahayaan ko na muna siya kung ano man ang sasabihin at plano niya at bakit may ganito pa siyang nalalaman.

“I don’t know what should I say first. But first things is I love you Clyde. And I’m proud that you are the one whom I love. Ikaw ang dahilan kung bakit tumitibok ang puso ko ng ganito saying that I really love you. And thanks for loving me. Loving me with all your heart and soul. And I promise you too that I will love you like the way you love me.”

Napalunok ako sa mga naririnig ko sa kanya. Pilit kong iginala ang paningin baka sakaling makita ko siya pero maliban sa liwanag na nakatuon sa akin ay wala ng ibang liwanag na makakapag palinaw ng paligid.

“Even the destiny tested our love for each other you haven’t give up on me those past four years and you waited for me.”

“Stop this Love. Let me see you. Come out where you are.“sabi ko sa kanya. Dahil sa mga sinasabi niya ay parang gustong tumulo ang luha ko.

“You give everything what I want. Do everything to make me happy. Cooked me a meal everyday. Bath with me everytime I want to take a bath. Eat with me. Hanging out together. Buy me anything. And Im happy that you do that all just to please me. And I’m very very pleased for what you’ve done for me.“patuloy niya sa pagsasalita at hindi parin pinansin ang sinabi ko.

“Yes Love. I will always do that in the future.“sagot ko sa kanya. “So please love. Come in and out now. I want to see you. I don’t like this.”

“Just bear it for a moment Love. I told you don’t talk. Your distracting me. I memorize it the whole week pero kinakabahan parin ako.”

“Ano ba kasi ito love?”

“I said just keep quite.“sabi niya pero hindi naman galit. Kaya tumahimik akong muli. “At sa mga araw na magkasama tayo ay halos ikaw lang ang nagbibigay sa akin. Ni wala pa akong naibigay sayo kahit isa man lang. Kaya kanina nagpasama ako kay Seth to buy me a ring. Alam ko naman na madadaldal ang mga tauhan ni Sunny kahit sabihin huwag sabihin sayo ay ibabalita parin nila sayo. So I decided to ask Seth for a help. And I know that you feel so angry when you know that I’m with Seth. And talked to Flare.”

“Yes, love. Si Flare at ang iba ay kasabwat ko ngayon. Dahil hindi ko naman kasi alam kung ano ang magandang gawin to surprise you. So here I am now. Talking in the dark. You asked to take care of me for the rest of your life a month ago. And I said yes. And I’m happy that you are willing to stay by my side for the rest of your life.”

Hindi ko na mapigilan ang mapalunok muli. Do I heard it right? At ano ang gagawin niya sa singsing ma binili nila ni Warren.

Hindi nagtagal ng matigil ito sa pagsasalita ay nagliwanag ang buong penthouse. Nakatayo na si Zoey sa harapan mo isang dipa na lang ang layo while holding a microphone. Nakita ko sina Kelly, Monica at iba pa. And also Flare and Seth. Also Jacob and Azami ay narito narin na kanina ay iniwan ko sa opisina sa monster club.

“What is this Love?“hindi ko mapigilang na tanungin ulit ito.

Ngumiti ito sa akin sabay luhod sa harapan ko.

“No! Stand up love. What are you doing?“agad ko itong nilapitan para patayuin ng umiling ito at may kinuha iyo sa bulsa ng pantalon niya.

Isang kaheta. And when he open it. There was a ring inside.

“I didn’t have any chance to give you a presense. So now here I am. Kneeling down. And I will ask you the same thing you asked me a month ago. I Zoey Salvador, bowing unto you. And kneeling down to asked you to become my husband and let me takecare of you for the rest of your life. Clyde Alcaide. Will you marry me?“tanong niya na may ngiti sa mga labi.

And again I can’t help myself not to cry when I heard what Zoey said.

“You don’t need to give me anything Love. Ikaw lang ay sapat ng regalo sa akin. Ang makita ka sa araw araw. Ang masakama ka habang buhay ay sapat na sapat na iyon at hindi iyon mapapantayan ng anumang materyal na bagay. But this is too much love. You make me cry again. Crying out loud because you make me happy. And of course yes love. How can I say no.”

Inilahad niya ang isa niyang kamay kaya ipinatong ko duon ang kamay ko. He take out the ring in the box and place it into my ring finger.

Hinila ko na siya patayo ng maisuot niya sa akin ang singsing at niyakap siya ng mahigpit.

“I love you love. I love you. I love you.“paulit ulit na sabi ko sa kanya habang nakasubsub ako sa balikat niya. Hindi ko mapigilang umiyak talaga sa sobrang saya ko.

“And I love you too.”

Palakpakan nina Kelly ang sumunod na narinig namin kaya napahiwalay kami.

Nakangiting tinignan isa isa ang mga ito sabay thumb ups.

“Perfect Zoey. We really love to see master Clyde crying.“nakangising tumingin sa akin si Clark.

“Gago. Tignan ko lang kung hindi ka maiiyak kung sinurpresa ka ng taong mamahalin mo.“ngali ngali ko itong suntukin ng maagap na lumayo ito sa akin.

Nagtawanan ang iba.

“Paano ba iyan Zoey. Mauuna na ako. Just ask me a favor again kung may kailangan ka.“si Warren saka tumingin sa akin. “Hindi ko napanuod ng personal ang proposal mo nuong nakaraang buwan kaya heto nakipanuod na din ako. And congrats Clyde. Take care of Zoey.”

Seryusong tinapunan ko ito ng tingin. Nawala na din ang kaninang galit ko dito dahil sa surpresa ni Zoey sa akin.

“You don’t need to tell me that. Dahil iyon ang ginagawa ko. But thanks anyway.“inilahad ko ang kamay ko dito kaya nakipagkamay naman siya sa akin.

Nagpaalam na ito sa amin na aalis na kaya hayon pati si Flare ay napa sunod dito pero narinig namin ang bangayan nila na itinataboy ni Warren ang kapatid ko at huwag daw siya lapitan.

Nagkatinginan kaming lahat dahil sa naririnig na away ng dalawa. Hindi nagtagal napuno ng halakhak ang buong bahay.

Nakaakbay ako kay Zoey habang nakasandal naman siya sa dibdib ko. Watching how happy them all habang nilalantakan ang inihanda nilang pagkain. At sinasabayan na nila ng kwentuhan, biruan at tawanan.

At ngayon wala na akong iba pang mahihiling sa Kanya dahil ibinigay na niya ang matagal kong ipinagdadasa at binigyan na Niya ng katuparan lahat ng pangarap ko.

---

@Y

uChenXi