#1: Dylan

Disclaimer:

This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author’s imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.

All rights reserved.

No part of this publication may be reproduced, distributed, or transmitted in any form or by any means, including photocopying, recording, or other electronic or mechanical methods, without the prior written permission of the writer/publisher, except in the case of brief quotations embodied in critical reviews and certain other noncommercial uses permitted by copyright law.

P.S

I do not owned any of the pictures used in this story. All Credet go to the artist/ owners of the images.

This is a BOYSLOVE story. It is related to a men-to-men relationship. If you were not into these relationship nor even a certified homophobic, better leave the book.

There are some matured scenes in the book that is not suitable for minor ages below. Read at your own risk.

Started Date: April 13, 2019

---

---

“Wow! He is so handsome.”

“So cute.”

“I wanna take his heart.”

“Im inlove with him.”

Ilan lang sa mga marinig ko habang papasok ako sa isang Night Club. Malakas ang tugtug kaya pasigaw na nag uusap ang mga tao duon. Tumingin ako sa mga ito sabay kindat. Halos malaglag sila sa kinauupuan dahil sa ginawa ko.

Siya nga pala, ako si Dylan Celis, and I’m 23.

Dahil bored ako sa bahay heto ako ngayon, lumabas at gusto ko namang maranasan ang buhay sa labas ng bahay.

Mula kasi ng dumating ako ng Pilipinas, one month ago ay hindi ko naisipan maglalabas dahil naninibago ako sa klima ng panahon. Ang init init dito sa Pilipinas gayong malamig sa US.

Ang balak ko lang ay uminom mag isa ngayon, pero mapapasubo yata ako ng lumapit ang isang babae sa akin.

“Hi, handsome. Wanna drink with me?” alok nito. Hindi pa man din ako nakakasagot ay ipinulopot na nito ang mga braso niya sa braso ko at hinila palapit sa kasama nito.

“You are so handsome, whats your name. Im Nicky.“pakilala ng isang babae na sumalubong sa amin.

“And I’m Crystal.“sabi ng babaeng humila sa akin.

“Dylan. My name us Dylan.“pakilala ko sa mga ito ng makaupo ako sa tabi ni Crystal.

“Come on, lets have a drink.” Sinalinan ni Crystal ang baso ko ng wine at binigay iyon sa akin. Hindi ko na tinanggihan iyon at kinuha iyon mula sa kanya.

“How about have fun with us Dylan baby.” Malambing na tanong ni Nicky at tumabi sa kabilang panig ko. Kaya ang lagay ay pinagitnaan ako ng dalawa.

Nilunok ko muna ang wine na nasa bunganga parin dahil nabitin iyon ng maramdaman kong humahaplos na ang isang palad ni Crystal sa dibdib ko. Dinadama. Namalayan ko na lang na nabuksan na ang ilang botones ng polo ko at nasa loob na ng damit ko ang kamay nito.

Habang si Nicky naman ay nagsimula na ding paglandasin ang kamay nito sa hita ko pataas. Hanggang nasa ibabaw na ito ng gitna ko.

Damn it. Hindi ko mapigilan ang sarili kong hindi mapapikit ng pinisil ni Crystal ang ituktok ng dibdib ko habang tuluyan ng ikinulong ni Nicky ang akin sa palad niya na hindi ko na namalayan na nabuksan na pala nito ang zipper ng pantalon ko.

Hindi ko na pinigilan ang sarili ko, hinawakan ko sa batok si Crystal and kiss him hungerly. While Nicky do the same thing on my neck. Sucking my skin and licking it.

“Lets go somewhere.“bulong ko sa kanila. I will fuck this two bitches now no matter what.

Tumayo sila at sabay nila akong hinila, papasok sa isang private booth sa night club.

Hindi pa man tuluyang naisasara ang pintuan ay sumibasib na ng halik si Nicky sa akin habang si Crystal ay tinanggal na ang mga damit namin.

Damn!

“Mmmm! Sucked me more Crystal.” Sabi ko sa pagitan ng paghalik ko kay Nicky ng sakupin ng mainit niyang bibig ang akin. “Ahhh!“hindi ko mapigilang mapaungol ng magtaas baba si Crystal sa gitna ko while I’m kissing Nicky.

I grab Nicky’s breast while one of my hand holding Crystal head and press to do more at my deck. I sucked Nicky’s one nipple habang sinasalubong ng ibabang katawan ko ang mukha ni Crystal sa pagtaas baba niya sa akin.

“Mmmm! Your so big Dylan. So yummy.“si Crystal ng pakawalan ang akin at nakipaghalikan kay Nicky habang patuloy naman ang kamay nito sa paglalaro ng akin.

Nicky and Crystal kissing habang ako naman ay pinaglipat lipat ko ang bibig ko sa pagsipsip sa mga dibdib ng dalawa at sinasabayan ng mga haplos sa mga ito.

Nicky push me in the bed kaya napahiga ako. Pareho silang nakatayo sa paanan ko. Ang gandang pagmasdan ang tanawin ng dalawa. Malulusog na dibdib at mamula mulang nipple ng mga ito. And a pinkish pussy.

Tayong tayo na ang gitna ko. Want to get inside of them both.

Pumaibabaw sa akin si Nicky habang sumampa naman sa kaliwa ko si Crystal and kiss me. Nicky grab my deck and played it with her tounge. Kissing, licking and sucking it.

“Ahhh.. uhmmm.“sinalubong ko ang mukha ni Nicky ng isinubo niya ng buo ang akin.

“I want it inside me Dylan baby.“si Nicky at pumuwesto na sa ibabaw ko. Inabot naman sa kanya ni Crystal ang isang pakete ng condom at inilagay niya iyon sa akin bago itinapat sa kanyang lagusan ang akin.

“Aahhh.” Ang sarap ng pakiramdam. Napakainit sa loob nito. Gumalaw na ito sa ibabaw ko. Habang itinapat naman sa mukha ko ni Crystal ang harapan nito habang nakaharap siya kay Nicky at hinalikan ito.

I lick Crystal pussy and sucked it. Habang sumasabay ang balakamg ko sa bawat galaw ni Nicky sa ibabaw ko while they are kissing.

“Aahh. Oooo.” ungol ng dalawa.

Mabilis na pinagpalit ko sila ng pwesto umalis si Nicky sa ibabaw ko.

Pinahiga ko si Nicky at pumaibabaw dito si Crystal habang ako naman ang pumuwesto sa likuran nito.

Crystal lick and suck Nicky’s pussy while Im entering her.

“Ahhh.. fuck me harder baby. Harder.“si Crystal habang hindi na niya magawa ng maayos ang pagpapasarap niya kay Nicky. Pero pumuwesto si Nicky sa harapan nito and sucked her nipples.

Binilisan ko pa ang bawat galaw ko sa likuran ni Crystal. Ganito ang pakiramdam ng hinahanap ng katawan ko. Fucking wild girl like them.

Binunot ko ang akin kay Crystal at pinasok ko naman ulit si Nicky habang nakaibabaw parin si Crystal dito.

And again they are kissing habang ako ay palipat lipat sa pagpasok ko sa kanila.

“Oooohh.. aahh.”

“Ooohhmm.. more Dylan baby. Fuck me more.”

Pakiusap nila kapag pinapasok ko sila at malakas na isinasagad ang akin sa kailaliman nila. Paulit ulit. Palipat lipat sa kanila.

“Ahhh! Ang sarap niyo. Im cumming.“naibulalas ko.

“Take it off.“utos ni Nicky na agad ko namang binunot ang akin kay Crystal.

Agad na inalis ni Nicky ang condom na suot ko at agad na ipinasok iyon sa bunganga niya. Nagsalitan sila ni Crystal sa pagtaas baba nila sa akin. Hanggang sa tuluyan na akong labasan sa bunganga ni Crystal. Pero nakihati si Nicky dito at hinalikan ito. Parehong ninamnam ang katas na inilabas ng katawan ko.

Ng mapagsawa nila ang sarili sa paghahalikan ay saka nila ako hinarap at kapwa ako hinalikan sa labi.

“Your cum is so sweet baby,“bulong ni Nicky sa akin.

“Yeah! I want more from you Dylan baby.“si Crystal and she grab mine again.

She played it again while Crystal kissing me.

Muling tumigas ang akin at handa na naman sa round two. But I heard my phone rang.

“Wait a minute.“sabi ko sa mga ito pero hindi sila tumigil sa paghalik sa bawat parte ng katawan ko ng makuha ko ang cellphone ko sa pantalon na nagkalat sa sahig.

Sinagot ko iyon kahit gusto kong umungol dahil nasa loob na naman ang akin sa bunganga ni Nicky at salitan sila ni Crystal.

“Yes hello.“sagot ko pero hindi ko na inabala na tignan kong sino ang tumawag.

“Dylan si yaya Nina mo ito.”

“Yes, ya. Why?“kagat ang labi kong tinapunan ang tingin ang dalawa na walang pakialam kung may kausap man ako sa phone at pinagsawa ang mga sarili sa pagsubo sa akin. Hindi ko din mapigilan ang katawan ko para salubungin ang mga mukha nila.

“Tumawag ang kapatid mo sa akin. Hindi mo daw sinasagot ang mga tawag niya. Magpapasundo sana siya sayo sa airport pero hindi ka naman sumasagot. Kaya nga taxi na lang siya pauwi. Malamang malapit na iyon. Kaya ipapaalam ko lang sayo.“mahabang paliwanag ni Yaya Nina.

Agad naman akong kumilos para pigilan ang dalawa sa ginagawa.

“Sorry girls. I need to go.“sabi ko sa mga ito.

“What? But we want more from you.“si Nicky na halatang disappointed.

“I really have to go.“sabi ko sa mga ito. At isa isang pinulot ang mga damit ko na nagkalat sa sahig at isinuot ang mga iyon.

Ayaw man sana pumayag ang dalawa ay hindi nila ako mapipigilan. Hindi ko ipagpapalit ang kapatid ko sa mga ito.

Inilabas ko ang wallet ko at tamang tama, may nilagdaan akong tseke na nakalagay lang sa wallet ko lagi. 100k, ang nakasulat duon. Sapat naman na siguro iyon para sa kanilang dalawa.

Ibinigay ko iyon sa kanila.

“Take this, sorry iyan lang kasi ang dala ko now. But I think that is good enough for the night.“hindi ko na sila hinintay na makasagot pa at agad akong lumabas ng silid na iyon.

Mabilis ang ginawa kong pagmamaneho para makauwi agad sa bahay. Gusto kong ako ang unang makauwi kaysa sa kapatid ko.

Matagal na hindi ko ito nakita mula ng maikasal ito. Isang taon na ang nakakalipas. Pero himala at umuwi siya sa bahay ngayon. Kahit hindi ako namamalagi sa bahay at sa US ako nakabase ay hindi lingid sa kaalaman ko na hindi man lang nagagawi ito sa bahay mula ng maikasal ito.

Kaya heto, sabik akong makita siya. My favorate sister. As if naman may iba pa kaming kapatid. Nag iisa lang siya na kapatid ko at mas matanda siya sa akin ng dalawang taon. Wala na din ang mga magulang namin dahil sa aksidente. Sampong taon na din ang lumilipas mula nuon. Kaya heto dalawa na lang kami ng kapatid ko. Bihira man kaming magkita ay mahal namin ang isat isa.

Ng makarating ako sa bahay ay nanduon na siya at kampanting nakaupo sa sofa sa sala.

Napatingin siya sa akin ng makapasok ako sa loob. Nginitian ko siya. Lalapitan ko na sana siya para bigyan ng yakap pero ang ikinabigla ko ay ang biglang pagsalubong niya sa akin ng mahigpit na yakap at humagolgol sa pag iyak.

“What happened? Are you alright?” Tanong ko dito pero lalo lang itong umiyak at mas hinigpitan ang yakap sa akin.

---

@Y

uChenXi

#2: Dylan

“What happened?“tanong ko sa kapatid ko ng hindi parin ito tumigil sa pag iyak.

Hindi ko alam kong saan ko siya hahaplusin para  patahanin. Hinugod ko na lahat lahat ang likod niya pero patuloy parin ito sa pag iyak.

“Come on, Lynn. Don’t cry. Its killing me when I see you cry.” Pang aalo ko dito.

Ayaw na ayaw ko na umiiyak ito. Ako ang nasasaktan sa tuwing nasasaktan ito At gusto ko ding umiyak kapag umiiyak ito pero alam kong hindi makakatulong kapag sinabayan ko siya.

Kailangan niya ako to comfort her. Kaya pinapatatag ko ang sarili ko not to cry now. Siya ang kahinaan ko. Ang kapatid ko ang lahat lahat sa akin. Mahal na mahal ko siya. Kaya ayaw kong nakikita siya ng ganito.

“Please, stop it Lynn. Tell me what your problem. Sinasaktan ka ba ng asawa mo. Minamaltrato ka ba niya. My God, Lynn tell me.” Bahagyang tumaas na ang boses kong tanong sa kanya. At unti unti akong nakaramdam ng galit dahil sa mga naisip kong dahilan kung bakit ito umiiyak.

Damn! I will get revenge kung malaman kong sinasaktan niya ang kapatid ko. Mapapatay ko ang lalaking iyon kapag nagkamali siya.

“Lynn, please.”

Humupa ang pag iyak nito at kumawala ng yakap sa akin. Humihikbi itong tumingin sa akin habang pinupunasam ang luha na naglandas sa kanyang pisngi.

I also wiped her tears at ikinulong ko sa mga palad ko ang mukha niya and kiss her in her forehead.

“Come on Lynn. Tell me. What bothering you?”

“I-i love him Lan.“sabi nito. Ang asawa nito ang tinutukoy.

“Sinasaktan ka ba niya?“tanong ko dito. Iginiya ko siya paupo sa at hinawakan siya sa mga palad.

“No! Hindi niya ako sinasaktan. He never lay hand on me.”

Kunot nuo akong napatitig dito. Kung ganun? Bakit ito umiiyak?

“Then why are you crying?”

“Alam mo ang kasunduan ng pamilya natin sa kanila Lan, diba?”

“Yes? Why?”

“Kaya lang naman niya ako pinakasalan dahil sa pangako ng mga magulang niya sa mga magulang natin bago sila tuluyang pumanaw. Akala ko, makakaya niya akong mahalin pagdating ng panahon pero hindi parin niya ako kayang tignan ng may pagmamahal gaya ng pagmamahal ko sa kanya.”

“Lynn?” Wala akong alam na sasabihin ngayon dito. Paano ko siya matutulungan ngayon sa problema niya. Usapang pagmamahal na iyon. How can I make her husband fall for him?

“Lan, ayaw kong mauwi sa wala ang pagtitiis ko. Mahal na mahal ko siya. Hindi ko kayang ibigay ang kalayaan niya gaya ng napagkasunduan namin?”

“Napagkasunduan?“muli ko siyang tinignan. Anong kasunduan ang pinagsasabi niya? Bakit hindi ko alam ang bagay na iyon. “What do you mean Lynn?”

“Patawarin mo ako Lan dahil nagsinungaling ako sayo tungkol sa napagkasunduan namin. Sa totoo niyan, he really don’t like the idea to marry me, pero nagpumilit ako. Pinilit ko siya. Nakipagkasundo ako sa kanya na kung hindi niya ako kayang mahalin hanggang sa isang taon na pagsasama namin ay makikipaghiwalay ako sa kanya. Pero Lan, hindi ko kayang tuluyang ibigay at tuparin ang napagkasunduan namin. I only have 3 months left, but still hindi parin niya ako natutuhang mahalin.”

“Bakit ngayon mo lang ito sinabi sa akin Lynn.” Puno ng pagkadismaya na tanong ko sa kapatid ko. Bakit niya nagawang maglihim sa akin. Ang akala ko nasasabi na namin lahat lahat ang bawat lihim ng isat isa sa amin. Pero bakit may inililihim parin siya sa akin.

“Sorry Lan.”

“How can I help you this time? Ako man din ay wala akong maisip na paraan para hindi kayo tuluyang maghiwalay ng asawa mo. But Lynn, kung sa kasunduan niyong iyon ay may katibayan, hindi mo maaring ipagpatuloy ang pagmamahal mo sa kanya.”

Lalo itong umiyak sa sinabi ko. Shit! Mas pinaiyak ko pa ang kapatid ko.

“Stop it Lynn. Ayaw kong nakikita kang umiiyak. Ako ang mas lalong nasasaktan kapag nakikita kang ganyan.”

“Lan, help me please. Help me to make him fall inlove with me.“pakiusap nito.

Parang mawawasak ang puso ko sa nakikitang ayos ng kapatid ko. Namumula ang na ang ilong nito. Namumugto ang mga mata. Pero anong magagawa ko sa bagay na iyon para matulungan siya. Usapang mag-asawa na ang pinaguusapan namin. Ano ang maitutulong ko sa kapatid ko? Sa anong paraan.

“I don’t have any idea if how to help you this time Lynn. Let me think first.“sabi ko dito.

“Please Lan. Make him fall inlove with me.“lalo pa itong humagulgul ng iyak habang sinasabi iyon sa akin.

“Sshh! Ok! Ok! Just stop crying Lynn.” Ikinulong ko ito sa mga bisig ko at niyakap ko ito ng mahigpit. “It’s ok Lynn. I will help you. I will.“paulit ulit kong sabi dito para lang tumahan na siya.

“Lan. I love you. You are the best brother I’ve ever had.”

“I love you too, Lynn. You are the best sister ever for me too. So please, stop crying ok. Your tearing my heart into peaces when your crying.”

“Sorry! I don’t mean it Lan.”

“That’s enough Lynn. Now, lets think of how to make him fall for you. This will be the hardest task that I encountered.”

Tumitig ito sa akin. Saka hinaplos nito ang pisngi ko.

“Kung naging babae ka lang, magkamukhang magkamukha tayo. We are look like twin. Mas matangkad ka nga lang sa akin ng tatlong pulgada.”

“Yeah! I’m your male version Lynn, and you are my female version too. Kaya walang hindi mag aakalang kambal tayo kapag magkasama tayo.”

Ngumiti ito, bahagyang nawala ang lungkot nito kanina. Mas naging maliwanag na ang mukha nito. Kahit papaano ay nawalana din ng bahagya ang pag aalala ko dito.

Muli kong pinunasan ang pisngi niya gamit ang mga palad ko.

“Ikaw na lang ang mayroon ako Lynn, so I don’t like to see you sad. So I can do everything for you.”

“Thank you Lan. Thank you.”

“Come on. Nakaluto na siguro si yaya Nina. Kumain muna tayo para kahit papaano mawala yang lungkot mo.”

Tumango ito. Inilalayan ko siyang makatayo. Kumapit siya sa braso ko at bahagyang inihilig ang ulo niya sa balikat ko. At sabay naming tinungo ang hapag kainan.

---

“What are you doing?“tanong ni Lynn sa akin ng makita ako sa loob ng kwarto niya. Kalalabas lang nito sa banyo at katatapos lang magshower.

“I was just finding some of your clothes to wear Lynn. And I think kakasya lahat iyan sa akin.“sabay turo sa mga damit na inihagis ko sa ibabaw ng kama nito.

“What? Are you serious Lan?” Nanlalaki ang mga matang tanong nito sa akin.

“Yes, I am Lynn. Kaya nga iyan ang mga napili ko. Mga lost shirt mo. Hindi naman ako pwedeng magsuot ng dress dahil makikita ang mga muscle sa katawan ko. Hindi man kalakihan ang muscle na mayroon ako ay hindi babagay sa akin ang mga dress na kadalasan mong suot.” Sabi ko dito habang patuloy parin ako sa pagkakalkal sa closet nito.

“Lan? Don’t tell me-.”

“Yes Lynn.“bitin ko sa sasabihin niya. “Magpapanggap ako bilang ikaw. At ako ang uuwi sa bahay niyo ng asawa mo.” Buong lakas na sabi ko dito. Kahit hindi din ako sigurado sa mga naisip ko.

“Pero hindi ka naman sanay magdamit ng ganyan. And your not gay Lan.”

“Who said that I am a gay. Gagawin ko ito para sayo Lynn. At sasanayin ko ang sarili ko to wear that.“sabay turo aa mga damit nito. “Also teach me to wear make up Lynn.”

Napanganga ito sa sinabi ko. At lalong hindi makapaniwala.

“Lan.”

“Hindi naman niya siguro mapapansin na lumaki ang katawan mo right, at hindi din niya mapapansin na tatangkad ka ng tatlong pulgada. If ever na mapansin man niya, sasabihin ko na lang na nag gi-gym ako kaya nagkaruon ako ng muscle and drunk some pill to grow more.”

Napailing ito sa sinabi ko pero hindi naman kinuntra iyon. Namamangha din sa mga naisip ko.

“Ito lang ang naiisip kong paraan Lynn. Hindi ko na alam ang gagawin maliban dito.”

Hindi ito sumagot bagkus tinakbo ang pagitan namin and she give me a tight hug.

“Lan, thank you.”

“Saka ka na magpasalamat sa akin Lynn pag nagtagumpay tayo.”

“Hindi pa man din Lan. Malaking pasalamat na din ako sayo dahil handa kang isakripisyo ang buhay mo para lang sa akin.”

“Ganyan kita kamahal Lynn. Kaya gagawin ko ito para matulungan ka. Sana magtagumpay ako para maging masaya ka.”

---

@YuChenXi

#3: Dylan

“Lan, how about this? And this. And this. And this.” Halos mapuno na ang basket na hawak ko sa napakaraming napili ni Lynn na mga damit na susuotin ko. Mga leggings, long sleve na pangbabae na turtle neck. Para maitago ang adams apple ko kung sakali. Siya na halos ang pumuli gaya ng taste din niya kahit bihira na magsuot siya ng mga ito.

Pero kaya ko bang suotin ang mga iyon ng araw araw. Ang init dito sa Pilipinas. Damn! Wala na bang ibang paraan maliban sa naisip ko para matulungan ko ang kapatid ko. Parang gusto kong pagsisihan ang naisip kong plano.

“Ayan, kasya na siguro iyan.“nakangiti pa itong nakatingin sa basket na hawak ko. Halos malaglag na ang iba dahil punong puno na.

“Pwede naman kahit pitong pares lang Lynn. Naman, susuotin ko na ito ng isang buwan sa dami ng pinamili natin.” Reklamo ko dito. Mukhang nawili talaga sa pamimili. Akala mo naman siya ang magsusuot ng mga pinili.

“Huwag ka ng magreklamo, mas marami, mas maganda.”

“Ewan ko sayo Lynn.“naiiling na lang na sabi ko dito.

“Lets go Lan, salon naman ngayon ang susunod. Mabuti na lang at mahaba ang buhok mo. Hindi mo na kailangang magsuot ng wig. Ang gawin mo na lang ay hayaang nakalugay ang mga iyan.“nakangiting sabi nito.

Hindi na ako nagsalita. Hinila na niya ako sa counter para bayaran ang mga damit na napili niya para sa akin. Saka namin tinungo ang salon.

Halos pagtinginan kami ng mga tao na nasa loob ng salon ng pumasok kami. Mga tingin na may paghanga.

Hindi naman sa nagmamayabang, maganda ang kapatid ko. And I also. Handsome. Kaya hindi naman masisisi ang mga mata nila na pagtinginan kami.

“Anong maipaglilingkod ko sa inyo ma’am, sir?“tanong ng isang babae na lumapit sa amin. Pero sa akin nakatingin ito.

Halatang nagpapacute sa akin. Pero magpapacute pa kaya ito kung malaman ang tinungo namin sa salon nila. Hindi ko lang alam. Marahil madidismaya ito.

“Gusto ko ng make over.“sagot ni Lynn dito.

Nakangiti namang binalingan nito si Lynn. Saka bahagyang yumukod.

“Ok ma’am dito po.”

“No! Hindi ako. Siya ang gusto kong i make over mo, make him pretty as will like me.“sabi nito saka ako hinila palapit sa kanya at ipinulupot pa sa braso ko ang kamay niya.

“What?“gulat na gulat nga ito at hindi makapaniwala sa sinabi ng kapatid ko.

Tinawanan ko ito. Dahil halos hindi kumurap ang mga mata nitong nakatingin sa akin. Ang kaninang pagpapacute nito ay napalitan ng pagkalito.

“Don’t worry miss, im not gay. May palabas lang kaming gagampanan ng kapatid ko.“sabi ko dito. “So can you do that for me?“may ngiting tanong ko sa kanya.

“Y-yes sir.“halos walang boses na lumabas sa bibig nito ng sabihin iyon.

Pero dahil trabaho niya ang pagandahin ang costumer niya ay tumalima naman agad ito.

Lumipas ang ilan pang mga sandali at halos hindi ko makilala ang sarili ko ng mapatingin ako sa salamin ng matapos akong imake over nito.

Kahit ito ay nakangiti na ding nakatingin sa akin. At parang proud na proud dahil tagumpay ang ginawa niya. Sa kanyang obra maestra.

Sino ngayon ang mag iisip na lalaki ako sa ayos ko. Inahitan nito ang kilay ko at saka nito kung ano anong inaplay sa mukha ko para i relax ang balat ng mukha ko.

Ang dati ng makinis na kutis ng mukha ko ay lalo pang tumingkad dahil sa ginawa niya. At ng matapos nilagyan niya na din ng manipis na make up gaya ng sinabi ko dahil ayaw ko ng makapal. Iyong natural lang.

Kaya heto? Gandang ganda ako sa mukha ko. Para ko ng nakikita ang mukha ng kapatid ko sa sarili ko.

“My God, Lan. Your so beautifull. Hindi na niya iisipin hindi ako ikaw kapag nagkita na kayo.“may ngiting sabi nito at hindi maalis ang tingin sa akin.

“Yeah! Your right Lynn.“binalingan ko ang babaeng nag make over sa akin. Saka ko siya kinindatan. “This is my calling card. I like you to be my personal make up artist from now on. Kung magkano ang sahod mo dito, dodoblehin ko. And don’t worry about your work here, magpapatayo ako ng salon kapag natapos na ang mission ko. At ikaw ang gusto kong mamahala.”

Hindi ito nagsalita. Hindi siguro naniniwala sa mga sinabi ko. Pero gagawin ko iyon kung papayag ito sa alok ko.

“That’s my brother. Take it miss. Bihira lang mag alok ng ganyan ang kapatid ko. Kaya tanggapin mo na.“si Lynn.

“But-.”

“You don’t need to answer me now miss. I give you a week to think.” Putol ko sa sasabihin niya. This is the pay for now, thanks again.“ Tumayo na ako at inabot ko sa kanya ang limang libong piso. “Hindi lang iyan ang matatanggap mo kung papayag ka sa alok ko.”

“Ok miss. Thanks again. Call my brother if you change your mind. Lets go, Lan.” Humawak na ito sa braso ko at iginiya ng palabas sa salon.

“This is perfect Lynn I can’t emagine, na kamukhang kamukha na kita.”

“Oo naman. Kahit hindi ka naman mag make over ay kamukha parin kita. Mas naging nga lang dahil naayusan ka.”

“At sana magtagumpay ako sa plano natin Lynn. Para hindi naman masayang ang effort ko na magbihis babae.”

“Sana nga Lan. But you need to change your voice tone. Hindi ganyan na boses lalaki ka parin.”

“Paano? Ganito ba?“tanong ko na pinababa ang boses ko at magboses na parang siya.

Tumawa ito dahil sa ginawa ko.

“Perfect Lan. Perfect. And the next, we need to remove the hair in your arms and legs. Hindi iyong ganito, mabalahibo.”

“No!“tudo ang pag iling ko dito. “Hindi ako papayag Lynn.”

“Kahit ayaw mo, tatanggalin natin ang mga ito. Bibili tayo ng hair removal. Lets go.”

Hila hila niya ako na pumasok sa isa pang shop para bumili ng sinasabi niyang hair removal. Kahit ayaw ko sana, hindi ako makatanggi sa kapatid ko ng tuluyan.

---

“Damn it, Lynn. Aaaahhhh. Stop it.“sigaw ko habang nakahiga sa isang mahabang upuan sa sala.

“Stop screaming Lan, bear it for a couple of minute. Malapit na.” Muli nitong idinikit ang lintik na kung anong bagay iyon. Para iyong bubble gum pero mas malagkit iyon at kapag ididikit sa buhok at biglaing tanggalin ay sasama lahat ng mga buhok sa paa ko na dumikit duon.

“Ahhhhh! What a fucking hurt Lynn. Damn it.“sigaw kong muli ng muli niyang hilain iyon pataas.

Tawa naman ito ng tawa sa ginagawa. At nawiwili talaga na makita kung paano ako sumigaw na halos magpayanig na ng buong bahay.

“Take it ease Lan. Kaunti na lang.“muli nitong sabi.

Fuck! Kanina pa niya sinasabi na kaunti pero halos mag iisang oras na mula ng simulan niyang magtanggal ng buhok sa mga paa at braso ko.

Halos maubusan ako ng lakas dahil sa sakit ng balat ko ng matapos ito. Namumula ang balat ko dahil sa pagkakatanggal ng mga buhok duon.

“Damn it Lynn. I can’t take it anymore.” napapangiwi kong sabi dito. Ang hapdi ng balat ko. At parang malalapnos na sa hapdi iyon.

“Don’t worry Lan. Aaplayan ko lang ng cream para hindi magkasugat”

“Ahhh! Dahan dahan lang. Fuck. Malalapnos na ang balat ko.”

“Oo na! Ito na nga, ang gaan gaan na nga ng pagpapahid ko.“sabi nito at patuloy ito sa pagpahid ng cream sa paa at braso ko.

Ng matapos ay nakaramdam din ako ng kaginhawaan dahil malamig sa balat ang cream na pinahid nito. At ang bisa nun. Ang kaninang namumula ay nawala na. At tuluyan ng nalantad ang tunay na kulay ng balat sa paa at kamay ko.

Kung ano ang kulay ng kutis ni Lynn ay ganun din ng sa akin. Hindi lang halata nuon dahil sa mga balahibo sa mga paa at kamay ko. Kaya ngayon natanggal na ay walang pinagkaiba ng kutis niya sa kutis ko.

“Perfect Lan. Look at your skin now.“nakangiting nakatingin ito sa braso ko at sa mga hita.

Napalabi akong tumayo sa pagkakahiga ko. Saka walang babalang ginulo ko ang buhok niya.

“Kung hindi lang kita mahal, nunka kong gagawin ito.”

“Haha! Eh mahal na mahal mo ako eh.“natatawang umiwas ito sa panggugulo ko ng buhok niya. “And I love you too Lan.“saka niya ako niyakap.

---

“Kailan mo balak umuwi sa inyo Lynn?“tanong ko sa kapatid ko habang nanunuod kami ng TV sa sala. Nakasandal ito sa braso ko habang kumakain kami ng popcorn.

“Next week Lan. Kasi nasa business trip si Frank. Uuwi ako bago siya makauwi. Pero ngayong ikaw ang uuwi sa bahay namin. Kailangang mas agahan mo ang umuwi para sanayin mo ang sarili sa paligid at mga tao duon.”

“Bakit kailangan ko pang sanayin ang sarili ko? At bakit mo sinabing pati ang mga tao duon. Hindi ka ba nila trinatrato ng mabuti?” Tanong ko dito. Bigla na naman ako nakaramdam ng galit dahil sa naisip. Pinapahirapan ba siya ng lintik na Frank na iyon.

“Hindi naman iyan ang ibig kong sabihin Lan. Syempre, ikaw ang pupunta duon at hindi na ako. I give you the list of the name of our maid and guard there para hindi ka na magtanong pa. Baka maghinala sila ng wala sa oras eh.”

“Ok, sige.“sabi ko na lang. Akala ko kung ano na ang ang ibig nitong sabihin. Dahil makakapatay ako ng tao pag nagkataon na minamaltrato nila ang kapatid ko.

“Mabuti na lang hindi broad ang katawan mo di gaya ni Frank. Kaya hindi masyado halata na magpapanggap kang ako. Hindi din gaya niya na nagtitigasan ang muscle sa katawan.”

“Ikinukumpara mo na ako ngayon. Naman Lynn. Ang katawang ito, hindi man nagtitigasan ang muscle, malambot at makinis naman ang balat ko. Na gustong gusto ng mga kababaihan.”

“Yeah, I know, saan ka ba galing kahapon at hindi kita naabutan dito? Naglabas ka na naman siguro ng init sa katawan ano?”

“Lalaki ako Lynn, syempre maghahanap ako.”

“Hmmmp! Huwag ko lang mababalitaan na isa sa kanila ang pakakasalan mo, dahil hindi ako papayag. Dadaan muna sa kilatis ko bago ka nila maangkin ng tuluyan.“umirap ito sa akin at umayos ng upo.

“Oo naman Lynn, bakit naman ako magpapatali sa mga iyon kung sakaling ayaw mo sa kanila. Hindi naman kita ipagpapalit sa kanila, at alam kong, alam mo iyan.”

“Malay ko ba, kung nainlove ka din gaya ko. Kaya huwag ka basta basta mai-inlove Lan. Huwag na huwag.”

“Opo na po. Your my number one Lynn. At walang makakahigit sayo sa puso ko.”

“Mabuti kung ganun. Ayaw kong pati pagmamahal mo sa akin ay mawala.”

“Of course not Lynn. I love you. Kung darating man ang araw na magmahal ako, hindi parin magbabago ang pagmamahal ko sayo. Dahil nag iisa ka lang na kapatid ko.”

“I love you too, Lan.“humilig ulit ito sa braso ko at muling itinuon ang pansin sa pinapanuod.

“Ilista mo na lang ang mga routin mo sa bahay niyo para may ideya ako sa mga gagawin ko. Yung mga ayaw at mga gustong gawin ng asawa mo. Yong mga paborito niyang ulam at iba pa.“sabi ko dito.

“Sige, ililista ko lahat bukas para mapag aralan mo.“tumango tango pa ito pero hindi naman inalis ang tingin sa pinapanuod.

Nakaakbay ako sa kanya habang nakasandal siya sa mga balikat ko. Ganun ang ayos namin hanggang sa matapos ang palabas. At nakatulog na siya mismo sa mga braso ko.

Nakangiti kung pinagmasadan ang kapatid ko na kampanting nakapikit at nakaunan sa akin. Masuyong hinaplos ko ang pisngi niya at dinampian ng halik sa nuo.

“I love you Lynn. At gagawin ko ang lahat para sumaya ka. Kahit buhay ko pa ang kapalit.“bulong ko dito.

Maingat na inalis ko ang pagkakaunan niya sa braso ko at maingat na binuhat ito.

Sininyasan ko si yaya Nina na ayusin na ang mga pinagkainan namin kanina habang nanunuod. Pasado alas diyes na ng gabi.

Ganito lagi ang ginagawa namin ng kapatid ko sa tuwing nagsasama kami. Nanunuod ng TV, magkasamang nagshoshopping ng kung ano ano. Namamasyal sa kung saan namin gusto. At masaya ako dahil siya palagi ang kasama ko sa bawat masasayang nararanasan ko. At hindi ko siya ipagpapalit sa iba gaya ng sinabi ko sa kanya kanina. Kahit tumanda akong mag isa kung kinakailangan basta lang parotektahan ko siya hanggang sa abot ng aking makakaya.

Ng makarating kami sa silid ng kapatid ko ay maingat ko din itong ibinaba para hindi magising. Maayos na kinumutan hanggang sa may balikat.

Muli kung hinaplos ang pisngi niya. Pinagmasdan ko siya ng ilan pang mga minuto bago ko siya tuluyang iniwan para makapagpahinga na din.

---

@YuChenXi

#4: Frank

Sinalubong ako ng katulong pagkababang pagkababa ko pa lang ng kotse ko ng maipasok ko iyon sa garahe.

“Take my luggage.“utos ko dito. Pero may kung anong hinahanap ang mga mata ko. Himala, wala yata si Lynn ngayon. “Nasaan ang lady Lynn niyo?“tanong ko dito ng makasunod sa akin habang hila ang mga bagahe ko.

Tumigil ito sa paglalakad saka bahagyang yumuko.

“Umalis po si Lady Lynn ng araw na umalis din kayo young master. Ang sabi sa akin ay uuwi daw siya sa kanilang bahay dahil gustong makita ang kapatid na kakauwi lang galing US.” mahabang sagot nito.

“Ok! Take my luggage upstair.“muli kong utos dito.

Kahit papaano ay makakapagpahinga pa ako at walang mang iistorbo sa akin. Sa susunod na araw pa sana ako uuwi pero maaga kong natapos at naging matagumpay lahat ng deal ko sa trabaho ko sa companya. Sana nga hindi na lang bumalik ang asawa ko hanggang matapos ang tatlong buwan pa sa kontrata namin.

Pinilit ko namang pagtuunan siya ng pansin at subukang mahalin pero hindi talaga siya pumapasok sa sistema ko. Wala akong makapang pagmamahal dito kahit na anong gawin ko. Kaya hindi niya ako masisisi kong malamig lagi ang pakikitungo ko sa kanya.

Kung hindi siya nagpilit na pakasalan ako nuon ay wala sana akong pinuproblema ngayon. Nagmakaawa ito dahil mahal na mahal daw niya ako. Hanggang sa humingi ito ng kasunduan. Na sa isang taon naming mag asawa ay hindi niya ako napaibig sa kanya ay maghihiwalay kami. Kaya iyon na lang ang hinihintay ko.

Kaunting tiis na lang. Tatlong buwan na lang ang hihintayin ko at tuluyan ng mapapawalang bisa ang kasal namin at hindi na ako makapaghintay na mangyari iyon. Gusto ko pa ngang hilain ang araw kung pwede lang para matapos na agad.

Pasalya akong umupo sa sofa sa sala habang kinakalas ang kurbata ko. Inihagis ko iyon sa kabilang upuan ng maalis ko na iyon ng tuluyan saka ko binuksan ang ilang botones ng polo ko. Padipang isinandal ko ang mga braso ko sa sandalan ng sofa pati ang ulo ko.

Nakatingin sa kesame hanggang sa tuluyan ko ng ipinikit ang mga mata ko. Nanatili ako sa ganung ayos ng may marinig akong ugong ng sasakyan na tumigil sa harapan ng bahay.

“Lily, sinu yong dumating?“tanong ko pero hindi ko binago ang ayos ko.

“Bagong sasakyan young master. At ngayon ko lang din po nakita.“sagot nito.

Tumayo ako ng marinig kong bumusina ito. Sino ang naman ang taong ito na bubusina sa harapan ng bahay ko. At ang lakas ng loob. Paulit ulit ang ginawang pagbusina nito.

Galit na tinungo ko ang gate at ako mismo ang tumingin ng hindi binuksan ng guard ang gate dahil hindi naman nag abala na dumungaw sa bintana ang lintik na lulan ng magarang kotse na nasa harapan ng bahay.

Hindi din makita ng malinaw ang hitsura ng lulan nun dahil tinted ang salamin nito.

Muli itong bumusina. Kaya tuluyan ko ng binuksan ang gate para komprontahin ito.

“Who the fucking hell are you, get out of that damn car.“galit na sigaw ko dito.

Pero ganun na lang ang pagkakunot ng nuo ko ng mapagsino ang lulan ng kotse. It was Lynn. At kailan pa ito nagkaroon ng kotse na ganun kagara. Hindi naman sa sinasabi ko na hindi niya afford to buy a car like this because she can. Mayaman sila. Kung gaano ako kayaman ngayon, ay ganun din ito. Kaya nga kami pinagkasundo ng mga magulang namin nuon dahil gusto nila ay mas lumawak ang kapangyarihan nila kapag nagsanib ang dalawang mayamang pamilya.

“Hindi mo ba luluwangan ang gate para makapasok ang asawa mo?“tanong nito ng makalapit sa akin.

Wierd. Parang may iba dito na hindi ko mapangalanan. Pero ang unang napansin ko ay kung paano niya ako kausapin ngayon.

Nasaan na ang mga lambing niya kapag nakikita ako. Like “hi hon. Are you ok. You need anything? Are you tired? Come on, hon. Take a rest first.” But this is fucking opposite now.

At wala din ang mga tingin niya na laging nagmamakaawa para lang pansinin ko. Pero ngayon sa tingin niya ay parang gusto akong awayin anumang oras. Pero hindi ako nagpahalata sa mga napansin ko sa kanya bagkus niluwangan ko ang gate para makapasok siya ng tuluyan at maigarahe ang sasakyan.

Ng maigarahe na niya ang kotse nito ay deretso ito papasok ni hindi man lang lumingon sa akin. Hindi gaya ng pag dumadating ako galing opisina ay sasalubungin niya ako at pilit na gagawaran ng halik kahit umiiwas ako.

Sumunod na lang ako papasok dito. Bahala na ang guard ang magsara sa lintik na gate na ako mismo ang nagbukas.

“Akala ko ba sa susunod na araw ka pa dadating?“tanong niya ng makitang nakasunod ako sa kanya.

“Maaga kong natapos ang deal ko sa negosyo kaya umuwi na ako.“sagot ko sa kanya. “Ikaw, kamusta naman ang pagkikita niyo ng kapatid mo?“tanong ko dito kahit hindi naman ako interesado.

“Ok lang.” Tanging sagot niya sa tanong ko. And what a fuck she acting now? Narealize na ba niya na wala na talaga siyang pag asa?

“By the way. Hindi ka ba naiinitan diyan sa suot mo?“muli kong tanong ng mapansin ko ang suot niya. Balot na balot ito. Leggings and sweatshirt with turtleneck. What the hell. Ako pa yata ang naiinitan sa get up niya ngayon.

“Hindi naman.“tipid na namang sagot nito. “Pakiutusan na lang si Lily, na dalhin sa taas ang luggage ko, thanks in advance.” Hindi man lang tumingin ito sa akin ng sabihin iyon at deretso sa pangalawang palapag kung saan ang kwarto niya.

Magkaiba ang silid namin simula pa lang ng una kaming ikasal. Kahit na makita ng mga kasambahay na magkaiba ang silid naming dalawa, I don’t give a damn for what they are thinking.

Binalingan ko si Lily na nakatayo lang sa di kalayuan sa akin.

“You heard what your Lady Lynn said. Bring her luggage in her room.“utos ko dito.

“Yes young master.“tumalima naman agad ito.

Ako naman ay nagtuloy na sa sarili kong silid para makapagpahinga. Kahit naninibago man sa pagdating ni Lynn ay hindi ko na iyon muling inisip. Bahala siya kung magbago man ang pakikitungo niya sa akin. Mas maganda nga para hindi na din siya mahirapan kapag naghiwalay kami. Naisip na niya siguro na wala na talagang pag asa na mamahalin ko siya kaya nagsisimula na siyang lumayo sa akin. That’s it. The earlier the better.

---

Napasarap yata ako ng tulog mula ng umakyat ako sa silid ko. Pasado alas otso na ng gabi ng magising ako.

Tinungo ko ang banyo at naligo saka ako bumaba  para makakain.

Naabutan ko si Lynn sa sala at kampanting nanunuod ng TV. Nakapatong pa ang mga paa nito sa maliit na mesa sa harapan niya. At gaya kanina nakasuot na naman ito ng sweatshirt at leggings. Pero iba na iyon sa suot niya kanina.

“Kumain ka na ba ng dinner?“tanong ko dito ng makalapit ako.

“Yeah! Kanina pa. Hindi na kita mahintay kaya nauna na ako. And the maid really will cooked today “sagot nito pero hindi naman tumingin sa akin at nakafocus lang sa pinapanuod nito.

Kailan pa ito nawili sa panunuot ng action movie. Dahil kapag nakikita ko itong nanunuod ay lagi love story ang nakikita ko. Kaya nga hindi ko masabayan sa panunuod ito dahil boring ang Love story movie. But now, she is enjoying the action movie what she watching now.

“Nagpagupit ka ba? Napansin kong umuksi ang buhok mo.“tanong ko dito ng mapansin kong hanggang baba na lang ang buhok niya hindi gaya ng huli ko itong makita na hanggang sa taas na ng balakang na nito ang haba ang buhok.

“Yeah, medyo nabibigatan na din ako sa buhok ko so I cut it off. Bakit hindi ba bagay. Ang gusto ko pa nga ay mas maiksi pa, gaya ng gupit mo ngayon.“sagot nito. Sa pagkakataong ito ay tumingin ito sa gawi ko pero sa buhok ko siya nakatingin.

“Don’t kidding around Lynn. Ikaw? Magpapagupit ng gupit panglalaki.” Natatawa ako sa sinabi niya. Pero hindi ko lubos maisip na gagawin niya iyon.

Pero kung sakali man na magpagupit ito gaya ng sabi niya ay bagay din ito sa kanya. Dahil kamukhang kamukha niya ang kapatid niyang si Dylan. Male and female version ang dalawa. Kung hindi nga lang dalawang taon ang agwat ng edad nila ay pagkakamalang kambal ang dalawa.

Mas matanda si Lynn kay Dylan. At mas matanda ako ang tatlong taon kay Lynn. And now I’m 28 while Lynn is 25. And Dylan is 23.

“Yes, of course. Matagal ko na ding pinag iisipan. Pero saka na lang.“sabi nito at muling itinuon ang tingin sa pinapanuod.

Napalabi ako. Anong nangyayari sa isang ito at bakit ang dami kong napapansin na pinagbago nito ngayon. Apat na araw lang naman ako nawala. Pero ang daming kakaiba sa kanya ngayon.

“Lily, dalhin mo na dito ang dinner ko, I want to eat while watching TV.“utos ko kay Lily. Tumalima naman agad ito. At lumipas pa ang ilang minuto ay naihanda na ang dinner ko na inilapag nito sa maliit na mesa sa harapan.

Ibinaba naman ni Lynn ang mga paa  na nakapatong duon. Ako naman ay umupo sa sahig at nagsimula na akong kumain habang nanunuod.

Hindi ko din mapigilan ang hindi mapasulyap kay Lynn na nakafocus sa pinapanuod. Napapailing ako dahil sa klase ng upo niya. Gaya lang ng ag nagrerelax akong umupo. Nakataas ang isa kong paa at nakapatong ang braso ko sa tuhod. Ganun na ganun ang ayos niya ngayon. Para itong lalaki kung umupo.

Ganito ba dati siya umupo? Hindi ko naman kasi siya pinagtutuunan ng pansin masyado sa nakaraang siyam na buwan kaya hindi ko alam. Siguro nga. Ewan. Basta. Bahala siya kung ano ang gusto niyang klaseng upo.

“Kumusta naman ang pagdalaw mo sa kapatid mo?”

“Ok lang naman. He is doing well.” sagot nito.

“Then you should invite him here some other time.”

“Huh!” Napansin ko siya sa gilid ng mga mata ko na napatingin ito sa akin. Nakakagulat ba ang sinabi ko.

“Ang sabi ko, imbitahan mo ang kapatid mo sa susunod para naman makapagbonding kayo ng hindi mo na kailangan puntahan ito.”

“I don’t think papayag iyon. He is busy hanging out. At pabalik na din siya sa US sa susunod na linggo. Sapat na ang apat na araw na bonding time namin.”

Napatango ako. “Ok! Ikaw ang bahala. Ang akin lang naman ay mabigyan kayo ng time para makasama ang isat isa.”

“No need.“sabi nito. “Lily, can you give me more snack here.”

“Yes lady Lynn.”

“Kailan ka pa kumakain ng ganyan.?“tanong ko dito. Bakit ba napapansin ko ito ngayon. Wierd but I smell something fishy on her.

“When I pay visit to Dylan. Bakit masama ba?“balik tanong nito.

At kailan pa ito natutong magbalik tanong sa akin kapag tinatanong ko siya?

“Hindi naman. Naninibago lang ako.”

“Ganun ba. Hindi mo lang ako napapansin nuon dahil patuloy kang umiiwas. Pero heto ako. Hindi ko na kailangang itago ang tunay na ako. Dahil hindi naman umubra iyon para matutuhan mo akong mahalin. So be it. This is me, the real me.” Seryusong sagot nito pero nakatingin ito sa pinapanuod.

Ngayon ko lang siya narinig sa seryusong tuno. Kung ganun, pinipilit niyang maging malambing sa akin kahit hindi iyon ang tunay na siya.

“Then why the sudden?“tanong ko dito.

“Nothing. Huwag na natin iyan pag usapan. Hindi ko na naiintindihan ang pinapanuod ko.“pang iiba nito sa usapan.

Hindi na ako nagsalita pa. Pero lihim ko siyang pinagmadan. Dahil nakakapanibago talaga siya.

---

@

YuChenXi

#5: Frank

“Good morning young master.” Pagbati ni Lily sa akin habang pababa ako sa hagdan.

“Good morning Lily. Make coffee for me. Is your Lady Lynn wake up?“tanong ko.

“Kanina pa po young master.”

Napatingin ako dito. Seryuso ba ito sa sagot sa akin? Kailan pa naunang nagising sa akin si Lynn. Mula ng maikasal kami?

“Then where is she?”

“Jogging young master.” Sagot nito na hindi din makapaniwala sa sinabi.

Kunot nuo ko itong tinignan.

“Are you serious?“muli kong tanong.

“Yes young master. Maghahanda na pa ako ng kape niyo.“magalang na nagpaalam ito. Tinungo ko naman ang hardin sa harapan ng bahay at duon ko na hihintayin ang kape ko para sa umaga. The guard give me the morning news paper para basahin.

Nasa kalagitnaan na ako ng pagbabasa ay saka naman dumating si Lynn papasok sa gate. Nakaponytail ang buhok nito pataas at basa na ang damit nito dahil sa pawis.

“Good morning, maaga ka yata nagising ngayon?“bati ko dito.

“Morning,“lumapit ito sa akin. “Do you mind if uupo ako dito?“tanong nito sabay turo sa kabilang upuan.

“Sure, himala yata at naisipan mong nag jogging?“hindi ko mapigilang sabi dito.

Mula ng dumating ito kahapon ay marami akong napansin kakaiba dito? Hindi ko alam pero ngayon ko lang napagtuunan ito ng pansin. Dati naman wala akong pakialam kung ano ang nais gawin nito sa araw araw.

“Dylan told me to exercise every morning. So I started now. Do I look disgusting while sweating a lot?”

Muli kong pinasadahan ito ng tingin. Namumuo pa ang pawis nito sa nuo. Sa buong mukha. At may kalaliman pa ang paghinga nito.

Natuon ang pansin ko sa labi nito na bahagyang nakaawang habang duon humuhugot ng hangin para sa baga.

Napalunok ako ng mapagmasdan ang labi nito.

Damn! Bakit parang ang sarap halikan ngayon ang labi niya. Kailan ba ng huli kong halikan iyon. Siyam na buwan na ang nakakaraan sa araw nga kasal lang namin.

Bakit hindi ko napansin na napakaganda ng hugis ng labi nito. At parang nagyayayang halikan ko.

“Do I look disgusting? The way look at me I feel so embarrassed.“sabi nito habang pinupunasan na maliit na towel ang mukha  nito.

“I didn’t said that. You look cute while sweating.” Totoong sabi ko dito. Kakaiba pero karamihan sa ibang pinagpapawisan ay hindi maganda ang hitsura at halos ayaw mong tignan pero ito. Parang ang sarap pagmasdan habang pinupunasan nito ang sariling pawis.

“Then why are you looking at me. Is there anything wrong about my face?“muli nitong tanong. Nagbago din ba ang boses nito? Or sadyang hindi ko ang talaga siya napapanin nuon? Saka laging may kasunod na tanong ang bawat sagot o sasabihin nito? Ito ba ang Lynn na nakasama ko sa siyam na buwan?

Ah! Whatever? Kung ano ano na naman ang napapansin ko.

“Masama bang pagmasdan ang asawa ko?“balik tanong ko dito. “And you haven’t give me a morning kissed liked what you used to be.”

“Huh!.“natigil ito sa pagpupunas ng pawis at tumingin sa akin. Nakakagulat ba ang sinabi ko?

“Ang sabi ko, nasaan na ang morning kiss ko na dati mong ginagawa sa umaga.“pang uulit ko.

“No!.“umiling ito. At hindi lang iling. Kundi tudo iling ang ginawa niya. “I can’t give you kiss right now. I smell bad. And I haven’t brush my teeth either.”

Napatango sa sinabi niya. Pero hindi ako kumbinsado sa sagot niya.

“If you say so.“tama namang dumating si Lily dala ang kape ko. “Also prepair breakfast for your lady Lynn, Lily.”

“Yes young master.”

“Just milk and tea Lily.”

“Yes lady Lynn.”

“By the way, hindi ka ba papasok ngayon? Tanghali ka yatang nagising ngayon?”

“I took a leave for one day. Wala naman akong dadaluhang meeting ngayon.“sagot ko dito.

“Magpapatayo pala ako ng salon.”

“Salon?”

“Yeah! May nakilala kasi kami ni Dylan nuong isang araw na nagtratrabaho sa salon na pinuntahan namin. And I love her work. At siya ang gusto kung mamahala sa ipapatayo ko.” Seryusong saad nito.

“Ganun ba? Sige I will support you about that. Ako na ang bahala mamalakad ng mga papel ng Salon na ipapagawa mo.”

Ngumiti ito sa sinabi ko.

Damn! Bakit ang ganda ng mga ngiti niya? At bakit ngayon ko lang napansin ang mga iyon?

“Thank you then Frank. Ibabalita ko kay Dylan na pumayag ka sa plano ko. Para masabihan niya iyong girl na nakilala namin sa salon na iyon.“masayang saad nito.

“I haven’t seen you that happy for those past few months.“hindi ko mapigilang sabi dito. Sa totoo naman na ngayon ko lang napansin na kakaiba ito kapag nakangiti. Parang nagliliwanag ang paligid dahil sa mga ngiti niya.

Nawala naman ang ngiti niya dahil sa sinabi ko. Saka seryusong tumingin sa akin.

“Paano mong makikita na masaya ako gayong hindi mo naman ako napapansin those past few months. You always avoiding me. At laging ipinaparamdam na may pinirmahan tayong kontrata.”

Oo nga naman. Paano ko nga ba nasabi na ngayon ko lang siya nakitang ngumiti ng ganun. And she is right. Lagi akong umiiwas sa tuwing binabalak niyang makipagusap sa akin. But now, bakit hindi ko siya iniwasan?

“Sorry!.“totoo sa loob kong hingi ng tawad sa kanya. “I didn’t mean to avoid you. Siguro marami lang talaga akong ginagawa at busy sa trabaho.”

“No big deal. Sanay na ako. Nakakapagtaka lang ngayon at kinakausap mo ako.”

“I don’t know either. Basta pakiramdam ko lang na hindi ka naman pala boring kausap. Just let it be. Simula ngayon, I will acompony you kapag my time ako, just like now.”

“Mmmm! Sounds good. So do you think in this three coming month, matututuhan mo kaya akong mahalin?“seryusong tanong nito.

Napatitig ako dito. Dati kapag naririnig ka sa kanya ang salitang mahalin ay lagi akong umiiwas.. pero bakit ngayon pakiramdam ko, parang gusto kong subukan. Bakit nga ba hindi?

“Let see.”

Muli itong ngumiti dahil sa sagot ko.

“Then I will make you fall inlove with me with the real me.“kumindat pa ito sa akin.

Damn it. Bakit ba ang cute niya sa paningin ko ngayon. Ano bang ginawa niya sa loob ng limang araw na nawala ako kasama ang kapatid niya at biglang nagbago ang nararamdaman ko sa kanya.

Kinuha niya sa bulsa niya at may tinawagan ito.

“Yes sweetie.“malambing na sabi niya sa kausap. “Im okay here, don’t worry….yes of course.. I will do my best to do it… yeah! Uhm.. yeah… by the way, pumayad si Frank sa ipapatayo kong salon… yeah sweetie… yes.. so, pwede mo bang puntahan yung girl sa salon na iyon and tell her that she will be my manager sa ipapatayo kong salon.. yes.. thanks sweetie.. ok. I love you. And I miss you..”

“Is that Dylan?“tanong ko sa kanya ng matapos na itong makipagusap sa phone.

Tumango ito.

“You love your brother that much. And I envy you with your relationship to him. Not like us. With my two brother. They always fight me back.”

“Yeah! I love him so much.“sagot nito. “Kailangan lang sa reastion ng magkakapatid ang pagpapakumbaba. You always has a high pride. Your the oldest to them. Kaya dapat mas maiintindihan mo sila.”

“Never mind. Kung hindi sila ang unang magpapakumbaba, nunka kong ako ang lalapit sa kanila.”

Napalabi ito sa sinabi ko. And she look really cute when she pouted his lips.

Damn! Why I feel that I like to kiss her right now.

Come on Frank! Naiinis na ibinaling ko ang paningin ko sa binabasa kung dyaryo na naudlot kaninang dumating ito. Pero hindi na ako nakapag concentrate dahil sa presensya niya.

Hanggang sa dumating na ang tsaa niya at sinamahan na din ni Lily ng slice bread at pinalamanan ng cheese.

“Thank you Lily.“pasasalamat nito.

Hindi na din ito nagsalita habang nag aagahan na. Nakihati na din ng pahina ito sa dyaryong binabasa ko.

Nasa kalagitnaan kami ng pagbabasa ng may bumusina sa labas ng gate. Sabay pa kaming napatingin ni Lynn duon.

Pinagbuksan ng guard iyon. Si Nathaniel. Tito ko, na mas bata naman sa akin. Kapatid ito ni papa sa labas. At malapit naman ito sa pamilya dahil mabait naman ito. Kaidad lang siguro ito ng kapatid ni Lynn na si Dylan. At ang pagkakaalam ko magkakilala ito at ni Dylan.

Kumaway pa ito sa amin habang lumalapit. Pero natuon ang pansin niya kay Lynn. Titig na titig ito sa kanya.

“Why are you looking at me that way?“nabahiran ng inis na tanong ni Lynn dito.

Tumikhim muna ito bago nagsalita. Saka binawi ang tingin at ibinaling sa akin.

“Kumusta na Frank?“tanong nito. Hindi na ito naghintay na imbitahan kung umupo dahil umupo na ito sa bakanteng upuan.

“Ayos lang naman tito. Ikaw kumusta. Napasyal ka yata?”

“Napag alaman ko kasing dumating ang kapatid ni Lynn. Kaya gusto ko sanang tanungin kong nasaan siya ngayon. Pero tingin ko nasagot na ang katanungan ko kahit hindi na sabihin ni Lynn sa akin.“makahulugang sagot nito na nakatingin ulit kay Lynn. Pero hindi ko makuha ang ibig niyang ipahiwatig sa sinabi niya. “Tama ba ako Lynn?“nakangising tanong nito sa kanya.

Napansin kong napalunok si Lynn at hindi maipagkakailang inirapan niya ito pero hindi ko na iyon pinansin.

“What do you mean. I don’t get it?“sagot na tanong niya kay Nathaniel.

“Come on! You know what I am talking about. But you don’t need to answer that now.“hindi nawala ang pagkakangiti nito habang nakatitig kay Lynn.

“Ahem!“hindi ko napigilan na napatikhim dahil kakaiba ang ikinikilos ni Nathaniel sa harapan ng asawa ko. And what are he talking about? Bakit parang may alam ito kay Lynn na hindi ko alam.

“Ah! Sorry Frank. Nagagandahan lang ako dito kay Lynn. Bagay sa kanya ang maiksing buhok.”

“Yeah! Your right.“sang ayon ko. Mas maganda nga ito sa buhok niya ngayon. Hanggang taas lang ng balikat.

“Can I stay here for a couple of days Frank. Denidemolish kasi ang bahay ko ngayon. Nagpaparenovate ako. Mas malapit ka kasi kaysa sa bahay ng papa. Kung maari lang naman. Kung papayag ka.”

“Sure tito. Maluwang naman ang bahay. At may extra room. Kaya welcome na welcome ka.”

“Thats good to here Frank.”

Mabilis na inubos ni Lynn ang tsaa nito at tinapay saka biglang tumayo kaya sabay kaming napatingin dito.

“I need to go and change my clothes. Nakakahiya naman sa bisita mo Frank.“sabay tingin siya kay Nathaniel. “See you around then Nathaniel.” Hindi na niya ito hinintay na makasagot at tuluyan na niya kaming iniwan.

“Kailan mo huling nakasama ang asawa mo?“tanong ni Nathaniel sa akin.

Kunot nuo kong tinignan ito?

“Anong ibig mong sabihin. Syempre mula ng maikasal kami.“sagot ko dito.

“No I mean. Ang pagkakaalam ko may business trip kang dinaluhan nitong nakaraang araw.”

“Oo. Kadadating ko lang kahapon. Bakit?”

“Then? Nandito lang ba sa bahay niyo ang asawa mo  sa mga araw na wala ka?“muli nitong tanong.

“No! Umuwi siya sa bahay nila dahil dumating si Dylan galing US. Bakit ba natanong mo iyan? Mayproblema ba?“nahihiwagaan kong tanong dito.

Umiling naman ito bilang sagot sa tanong ko.

“Now I get it.“sabay ngiti. “This is exciting and I want to know his reason.”

“Reason what? Who are you talking about?”

“Nothing Frank.”

Hindi ko mapigilan ang tumingin dito pero umiwas na ito ng tingin at pinagtuunan ng pansin ang diyaryo na kanina ay binabasa ni Lynn.

Wierd? Bakit parang ang lalim ng mga salita at tanong nito? At ano ang ibig niyang sabihin?

---

@Y

uChenXi

#6: Dylan

Hindi na ako lumabas mula kahapon sa silid ko mula ng dumating si Nathaniel. At ang bweset na lalaking iyon. Nahalata kung sino ako. Talas din talaga ng mata niya at pakiramdam. Hindi parin siya nagbabago hanggang ngayon.

Pero hindi ko hahayaang masira niya ang pinaplano ko para sa ikakabuti ng kapatid ko. Dahil kapag gumawa siya ng bagay na ikakasira ng plano ko. Sisiguraduhin kong magbabayad siya. Dahil lintik lang ang walang ganti kapag nangyari iyon. At alam kung nagplaplano iyon ngayon kung paano ako makakausap. Gagawa naman ako ng paraan para hindi mag cross ang landas namin sa bahay na ito.

Mga katok sa pintuan ng silid ko ang nakapagpagising ng diwa ko sa kalaliman ng pag iisip ng plano laban kay Nathaniel.

“Sino yan?“tanong ko pero hindi ako nag abalang tumayo sa kama kung saan ako nakaupo.

“It’s me Frank.”

Damn! At ano naman ang sasabihin niya ngayon. Umagang umaga. Don’t tell me hihingi siya ng morning kiss sa akin.

Fuck. Para akong masusuka sa naisip ko. Hindi ko lubos maisip na hahalikan niya ako. Bakit nga ba hindi ko naisip iyon ng plinano ko ang ganito. Hindi talaga iyon maiiwasan kung talagang gusto niya akong halikan. Dahil ang pag aakala niyang ako si Lynn, ang kanyang asawa.

Damn it. Bakit ba kasi mahal na mahal ko ang kapatid ko at handa kong gawin ang lahat para lang mapasaya siya. Kahit sarili ko na ang kapalit.

Napailing ako. Iwas iwas na lang ako at gagawa ng magandang dahilan kung nagpilit ang isang ito.

Tinungo ko ang pinto at pinagbuksan ito pero sinigurado kong malayo ang pagitan naming dalawa baka bigla na lang niya ako sunggaban at halikan at baka makasuntok ako ng tao sa wala sa oras at mabuko pa ako agad. Paghahandaan ko muna ang oras na na iyon. Hindi pa sa ngayon.

“Bakit?”

“Hindi ka na lumabas mula kahapon? May problema ka ba?“bakas sa boses nito ang pag aalala. How can Lynn told me that Frank didn’t care for her. Eh! Bakit nag aalala ito sa akin? Nagkamali lang ba ng akala ang kapatid ko?

“Wala naman. Nabigla lang siguro ang katawan ko sa pagjo-jogging kahapon. So Im suffering body ache.“pagdadahilan ko sa kanya. Hindi ko naman pwede sabihing nagtatago ako para hindi ko makita at makasalubong si Nathaniel sa loob ng bahay.

“Ganun ba. Binigla mo naman kasi ang katawan mo kahapon. Syempre maninibago ka talaga. Dibali papahanda ako ng almusal mo kay Lily and a pain killer.”

“Ok! Thanks for the concern Frank.“sabi ko na lang. “Ang bisita mo?“tanong ko na ang tinutukoy ko ay si Frank.

“Maagang umalis titignan daw kung may kakailanganin ang mga nagtratrabaho sa bahay niya.”

“Thats good.”

“Good what?”

“Ah! Wala.”

“By the way, Im going to the company now, then wait me at dinner para sabay na tayo kakain mamaya.”

“Ok! Take care.”

Ngumiti ito. Napansin kong kumilos ito para lumapit sa akin kaya agad naman ako umatras palayo sa kanya.

“Hindi ka pa ba aalis?“pang-iiwas ko na tanong sa kanya. At ano ang balak niyang gawin kanina kung hindi ako lumayo. Sinasabi ko na nga ba.

Narinig ko na napabuntong hininga ito ng napansin na umiwas ako sa kanya.

“Ok! Aalis na ako kung ganun. Ipapadala ko na lang kay Lily ang agahan mo dito kung ayaw mong lumabas.”

“Salamat.“ngumiti ako ng bahagya dito.

Nagpaalam na ito muli. Agad ko namang isinira ang pinto ng silid ko ng masigurado ko ng hindi na siya tanaw ng paningin ko.

Lumipas pa ang mga sandali ng kumatok si Lily sa pintuan ng silid ko. Kaya naman agad ko iyong binuksan. Pero pagbukas ko. Ang taong iniiwasan ko ang nabungaran ko sa pintuan hawak ang agahan na pinagawa ni Frank sa akin.

Damn! Ang akala ko ba umalis ito.

Fuck you Nathaniel.

Isasara ko na sana ang pinto ng iharang nito ang mga paa.

“What’s with you?“sikmat ko dito.

“Open the door and let me in. Kung ayaw mong mahalata ka ni Lily. Hindi mo kailangang magpanggap kapag ako ang kaharap mo. Tama ba ako. Dylan?“nakangising saad nito.

“At saan mo naman nakuha ang ideyang iyan?“pilit na pinatigas ko ang paninindigan ko na ako ay ang kapatid ko.

“Come on! Maybe you can fool my nephew to pretend that you are your sister but not me Dylan. So do you still want me to avoid or you want me to expose if who really you are?“may pagbabanta na sabi nito sa akin at tudo ang pagkakangisi nito.

“Damn you.“galit na niluwangan ko ang pinto saka mabilis na hinila siya papasok sa silid ko.

“Hey! Slowly, mabibitawan ko ang inihanda ni Lily na agahan mo.”

“Gago!” Hindi ko pinigilan ang sarili ko na binatukan ito.

“Aray naman Dylan.”

“Ano! Pagbabantaan mo ba ako. Baka gusto mong bugbug sarado ka ngayon.“naiinis na sabi ko. Babatukan ko sana ulit ito pero mabilis na itong nakaiwas.

“Naman Dylan. Hindi ka parin nagbabago.“kumilos ito para ilapag ang hawak na tray na may pagkain sa lamesa sa gilid ng silid ko.

“So what now?”

“Ako ang dapat magtanong niyan sayo Dylan? Anong ginagawa mo at bakit ka nagpapanggap na ikaw ang kapatid ko?” Tanong nito saka umupo na ito sa sofa ng wala ang pahintulot mo.

“Paano mo nahalata na ako ito?“tanong ko kaysa sagutin ang tanong niya. Umupo ako sa kabilang sofa sakapadipang  ipinatong ang mga braso ko sa sandalan.

Tumingin muna ito sa akin bago nagsalita.

“Magkamukha nga kayo ni Lynn pero mas malaki ang katawan mo sa kanya. Saka mas matangkad ka sa kanya ng tatlong pulgada. Then your eyes is defferent. Dark brown ang kulay ng mata niya habang ikaw ay light brown. Saka paanong hindi ko mahahalata, nakakalimutan mo yatang mula high school tayo ay magkakilala na tayo. Kaya hindi mo ako maluluko.“mahabang sagot nito.

Napailing ako. Hindi ko naman kasi naisip na makikita ko siya dito sa bahay ni Frank. Akalain mo nga naman. Malay ko ba na gusto niyang mamalagi muna dito dahil inaayos ang lintik na bahay niya.

“Ngayon sagutin mo ang tanong ko? Ano ang plano mo? Bakit ka nagpapanggap?“muli nitong tanong sa akin.

“Nakiusap sa akin si Lynn. Umiiyak siya ng makauwi siya sa bahay ng araw na umalis ai Frank para sa business trip niya. At alam mong ayaw na ayaw kong nakikitang umiiyak ang kapatid ko. At handa kong gawin ang lahat para sa kanya.”

“Yeah! I know that. I know how much you love and care for her. But this is too much Dylan. To pretend to be her in front of his husband. Hindi mo ba naisip ang posibilidad na mangyari kapag nalaman ng pamangkin ko na ang nakakasama niya ngayon ay hindi ang asawa niya kundi ang magaling na bayaw niya.”

May punto ito. Pero hindi ko naman hahayaan mabuko niya ako hanggang sa magtagunpay ang plano ko.

“Hindi niya malalaman kung hindi mo sasabihin.“sabi ko at seryusong tinignan ko siya. “Nakita mo naman na hindi siya naghihinala diba. Kaya oras na mabuko niya ako. Alam ko kung sino ang babalikan ko. Tandaan mo iyan.”

Napabuntong hininga ito sabay iling.

“What your porpuse?“muli niyang tanong.

“To let him fall inlove with my sister sa katauhan ko.“sagot ko.

“Then goodluck. Hindi ako makikialam sa plano mo.”

“As if naman papayagan kitang guluhin ang plano ko. Baka nakakalimutan mo kung sino ang kausap mo ngayon?”

“Yeah I know. Kaya hindi mo na kailangang ipaalala.”

“Good that you still know if who I am.”

Kilalang kilala niya ako. Dahil naging matalik  na kaibigan ko siya mula high school hanggang ngayon kahit bihira kami ng magtagpo ang landas namin. And he know me as well. Kung ano ang kaya kong gawin na iyon mismo ang kinatatakutan niya. Na kaya kung pumatay ng tao  para sa kapatid ko kung kinakailangan.

“Makakaalis ka na kung ganun. Iniisturbo mo ang pagpapahinga ko.“pangtataboy ko dito.

“Naman, kaya nga ako narito para makausap ka. Tagal kaya nating hindi nagkita mula ng piliin mong mag stay sa tiyuhin mo sa US.”

“Ano pa ba ang dapat nating pag usapan? Nasabi ko na ang gusto mong malaman.”

“Kahit kailan talaga ang sungit mo parin. Para kang babaeng malapit nang mag menopous.”

“Gago, baka gusto mong higit pa sa batok ang matikman mo.”

“Naman hindi ka na mabiro. Sa totoo niyan. Kaya ako nandito ay talagang tatanungin ko sana si Lynn kung kailan ka babalik sa US. Kailan nga ba? May balak ka pa bang bumalik duon?“tanong nito.

“Yes, pagkatapos ng misyon ko para sa kapatid ko. At sana hindi ikaw ang magiging dahilan ng pagkabigo ng nga plano ko.“may pagbabantang tinignan ko ito.

Itinaas nito ang mga kamay na para bang sumusuko.

“Hindi ko gagawin iyon. Bahala ka sa mga plano mo. Ang akin lang paghandaan mo ang kabayaran kung sakaling mabuko ka ng pamangkin ko.”

“Yeah! Napaghandaan ko na iyan. Kaya pwede ba lumabas ka na sa silid ko baka kung ano na ang isipin ng mga kasambahay at bakit nasa loob ka ng silid ko.”

“Bakit hindi ka naman si Lynn ah.”

“Gago ka ba. Sa paningin nila ako si Lynn. Saan ba ang utak mo ngayon. Hindi ka nag iisip idiot.”

“Hehe, oo na Lynn. As you wish. Kainin mo na ang almusal mo. Kwentuhan tayo sa labas mamaya. Kaya bilisan mo.“tumayo na ito saka walang lingong likod na lumabas ito ng silid ko.

Napabuntonh hininga ako. At least hindi ko problema si Nathaniel ngayon. Baka matutulungan pa niya ako kung sakali.

Kinuha ko ang pagkain at nilantakan iyon. Ng maubos ko ay saka naman ako nag ayos ng sarili para makalabas na.

Naabutan ko naman si Nathaniel sa hardin kaya ang naudlot na kwentuhan namin kanina nagpatuloy.

Nakakamiss din naman talaga ang gagong ito. Binalikan namin ang mga kalukuhan namin ng nag aaral pa lang kami sa junior high. Hanggang sa kolehiyo. Nakakamiss din ang mga pangyayaring iyon ng buhay namin. Wild and free. Pero ngayon halos may kanya kanya ng sariling buhay.

“So saan ngayon ang kapatid ko?”

“Nasa bahay. Duon na muna siya habang narito ako.“sagot ko dito.

Tumango tango lang ito.

“Gusto mo bang mamasyal. Tingin ko matagal ka ng hindi nakakagala dito.“aya nito.

“Sure. Ngayon na ba?”

“Oo naman. So lets go.”

“Do I need to change first?“tanong ko dito ng niyuko ko ang sarili ko.

He pouted his lips saka din ako pinagmasdan.

“I think you don’t need.“sagot nito saka ngingiti ngiti. “You look beautifull my dear Dylan.“mahinang sabi nito.

“Gago.“I tried to catch him para mabatukan pero agad na nakalayo ito sa akin. Tatawa tawa lang ito.

“Come on. Lets go.“muli niyang aya sa akin. Pero ang luko ang sasakyan ko siya sumakay. At balak pa talaga akong gawing driver.

Naiiling na lang ako na sumunod dito. At pinasibad palayo ang kotse ko.

---

@Y

uChenXi

#7: Frank

Agad na hinanap ng mga mata ko si Lynn ng dumating ako sa bahay ng hapon iyon na dati hindi ko naman ginagawa. Pero ganun na lang ang pagkakunot nuo ko ng makita ko kung paano siya tumawa at makipagusap kay Nathaniel.

Kailan pa naging malapit ang mga ito. Ang pagkakaalam ko ay kahapon lang sila nagkita. Pero sa paraan ng pakikipag usap niya dito ay parang kilalang kilala na niya ito.

Agad ko silang nilapitan. Hindi ko mapigilang tignan ng masama ang tiyuhin ko. Pakialam ko, mas matanda parin ako sa kanya kahit kapatid pa ito ng ama ko.

“Hey! Nandito ka na pala Frank.“ngiting ngiti ito ng mapansin ako. “Hindi pala boring kausap si Lynn, ang dami niyang alam na nakakatawang kwento.“sabi niya sabay tapik pa ng balikat si Lynn.

Ngumiti naman si Lynn dito. Kumilos ang mga kamay ko at hinila siya palapit sa akin.

“Hey! Matumba ako.“reklamo niya pero hindi naman umalma ng makalapit ng tuluyan sa akin.

“And I’m here to catch you.“sabi ko. Nabigla man siguro siya sa biglang paghila ko sa kanya pero hindi na ito nagreklamo pa ng umakbay ako sa kanya.

“What that long face mean Frank. May problema ba sa opisina mo?“tanong nito.

Hindi ba niya nahalata na siya ang problema ko kaya nakasimangot ako. Manhid ba ito at hindi makita ang matalim na tingin ko sa kanya.

“Kailan pa kayo naging malapit ni Lynn?“hindi ko mapigilang tanong dito.

Tumingin muna ito kay Lynn saka sinagot ang tanong ko.

“Kaibigang matalik ko ang kapatid niya. Kaya palagi ko din siyang nakakasama nakikita nuon. Hindi na bago iyon. Ngayon na nga lang kami nagkita. Saka pinag uusapan din namin kung kamusta na si Dylan.“mahabang sagot nito sa akin.

Hindi ako kumbinsado sa sagot nito sa akin. Pero hindi ko na ipinahalata iyon.

“Lets go, is dinner ready?“pang iiba ko ng usapan saka ko hinila si Lynn papasok sa loob.

“Nakakapaglakad naman ako kahit hindi mo ako hilain Frank.“sabay hila ng kamay na hawak ko pero hindi ko iyon binitawan.

“Bakit masama ba na hawakan ko ang kamay ng asawa ko?“tanong ko sa kanya.

Tumigil ito sa paglalakad sabay hila muli ng kamay niya.

“Hindi naman iyon ang ibig kong sabihin Frank. Nandito lang tayo sa bahay so you don’t need to hold my hand.”

Hindi na ako sumagot sa sinabi niya. Oo nga naman pala. Bakit ba ako biglang nagkakaganito. Dati naman hindi ko hinahawakan ang mga kamay niya. Ni dulo daliri niya ay halos ayaw kong hawakan. Pero bakit ngayon?

Damn! What was happened to me?

“Sumunod ka na lang. Gutom na ako. Kumain na muna tayo.“sabi ko saka nauna na akong pumasok sa loob.

Nakakainis. Ano ba ang ginawa niya sa apat na wala siya bakit biglang may kakaiba akong naramdaman sa kanya.

Tinungo ko muna ang silid ko saka padabog na pumasok sa banyo. Nakakagigil. Hindi dahil sa kanila kundi dahil sa biglang pag iiba ng nararamdaman ko. Bakit bigla akong nakaramdam ng ganito kay Lynn. Ano ba talaga ang ginawa niya sa apat na araw na hindi ko siya nakita.

Ang dami kong kakaibang napansin sa kanya mula ng dumating siya. Mga kilos, pananalita, pananamit. Saka lumaki ang katawan niya. Or sadyang hindi ko lang talaga siya napapansin nuon kaya naninibago ako.

“Damn it.“hindi ko mapigilang mapamura ng maalala kung paano tumawa ito kanina habang kausap si Nathaniel. But why her laugh mean to me. Her smile. Kakaiba ang ngiti niya ngayon kumpara nuon.

Mga katok sa silid ko ang nakaputol sa pag iisip ko. Binilisan ko ang paliligo. Lumabas ako ng banyo na nakatapis na lang ng tuwalya na siyang bumalot sa kaselanan ko saka ko tinungo ang pinto ng muling may kumatok duon. Si Lily siguro.

“Yes Lily.“sabi ko pero hindi si Lily ang napagbuksan ko kundi ai Lynn.

Tumingin ito sa akin. Nabigla ba itong makita ako na halos wala ng saplot sa katawan. Mula ulo hanggang paa niya ako tinignan. Pero ng magkasalubong ang mga mata namin ay wala man lang akong nakitang kakaiba sa kislap ng mata niya. Ni wala akong makitang paghanga, pagnanasa.

Damn! Hindi ba maganda sa paningin niya ang katawan ko? Walang kaimo imosyon ang mga mata nito.

“Nakahanda na ang dinner, naghihintay na si Nathaniel sa dinning.“sabi nito sabay talikod sa akin. “Hihintayin ka na lang namin sa hapag.“dagdag pa niya. Ni hindi na ito lumingon pang muli sa akin.

Isinara kong muli ang pintuan ng silid ko saka ko tinungo ang malaking salamin ng closet ko at pinagmasdan ko ang sarili ko.

Sinong babae ang hindi maakit sa katawang mayroon ako.

  ![](https://img.wattpad.com/a61e85bba7072b89b704154541000999949e1323/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f6e646732345262443954563565413d3d2d3731323639323830372e313539306138363264306233626332393839353135373036383230342e6a7067)

Hindi man perfect ang katawan ko pero alam kong kaaya-aya na sa paningin ng kababaihan ang katawan ko. Sino ang hindi maakit? Now who gonna tell me that my body is not enough.

(Just comment down below.😁😁

kung sapat na iyan para sa katawan ni Frank😘

)

Damn! Pero sa tingin kanina ni Lynn ay hindi ko man lang nakitaan ng paghanga ito. Nasaan na ang dating paghanga niya sa akin na dati ay halos sambahin na ako. Pero bakit ngayon?

No! Why the sudden change of her? Kailangan kung malaman ang nangyari sa kanya sa pag uwi niya sa kanila at bakit biglang nawala ang Lynn na nakasama ko sa siyam na buwan.

Agad akong nagbihis at tinungo na ang hapag kainan. Pero ganun na lang din ulit ang pagsiklab ng inis ko ng marinig ang tawa nila ni Nathaniel.

“Is there anything laughable?“tanong ko sa kanila ng makaupo ako.

“Wala naman Frank. Napakwento lang si Lynn kung ano ang nangyari kay Dylan habang nasa US siya.“sagot ni Nathaniel sa akin.

“Ganun ba? Mukhang magaan ang loob niyo sa isat isa. “

“Dati naman Frank.“si Lynn ang sumagot. “Lagi naman kami nuon nag uusap ng ganito ng dito pa naninirahan si Dylan.“dagdag niya.

Tumango na lang ako bilang sang ayon sa sagot niya.

“Take it.“nilagyan niya ng ulam ang plato ko sabay ngiti sa akin. “Kain na tayo.”

Nilagyan ko ng pagkain ang pinggan niya at ganun din siya sa akin. Naging magana na ang pagkain namin habang sinasabayan ng kwentuhan. Pero mas marami silang napag uusapan ni Nathaniel nanpara bang pakiramdam ko nawalan ako ng lugar.

Hindi man maalis alis ang inis ko kay Nathaniel ay hindi ko na lang ipinahata.

“Bukas dalawin natin si Dylan.“suhesyon ni Nathaniel kay Lynn saka tumingin dito.

“That sound good. Papasok naman si Frank bukas sa opisina niya. So pwede din.“sang ayon naman niya agad dito.

“No! Hindi ka makakaalis. Ang mabuti pa ay sumama ka na lang sa akin sa opisina bukas. Dahil ipapakita ko sayo ang papeles ng ipapatayo mong salon.“pagtanggi ko naman sa plano nila.

Sabay pa silang napatingin sa akin ni Nathaniel na para bang nanghinayang sa hindi ko pagpayag.

“Bakit hindi mo na lang inuwi kanina ng makita ko ngayon na.“si Lynn.

“Bakit ayaw mo bang sumama sa akin at mas gusto mong sumama kay tito.“inis na tanong ko sa kanya. Huwag lang niyang sasabihin sa akin na mas gusto niyang makasama ang lintik na tiyuhin ko kaysa sa akin dahil ora mismo papalayasin ko ito sa bahay kahit na ano pa ang isipin nito.

“No! Hindi naman sa ganun. Pero sige. Sasama na lang ako sayo bukas. Sa susunod na lang siguro kami dadalaw kay Dylan.”

“Hindi mo na siya kailangang dalawin. Kung gusto mo siyang makita. Siya ang papuntahin mo dito.”

“Hindi iyon papayag.”

“Pwes, hindi kayo magkikita kung hindi siya ang dadalaw sayo.“final na disesyon ko. Hindi ko hahayaang magkasama sila ni Nathaniel na umalis. Hindi ako makakapayag.

“It’s okay Lynn. Sa susunod na lang. At ako na lang ang dadalaw sa kanya. Mukhang ayaw kang ipasama sa akin ng pamangkin ko.“nakangiting sabi naman ni Nathaniel. And wait. Did I see him wink at Lynn?

Tumikhim ako. Ng mapansin ko ding lihim na kumindat  si Lynn dito.

“Nakausap na pala ni Dylan ang girl na sinasabi ko sayo, Frank.“pagbubukas nito ng ibang usapin.

“Ano naman ang sabi? Pumayag ba siya?”

“Yes, she was happy daw sabi ni Dylan. Kaya gusto kung maipatayo na agad ang gagawing salon. Sigurado naman na gagana iyon. Tutulungan mo naman ako to advertize diba.“nakangiting tanong niya sa akin.

“Oo naman, kaya nga ako na ang naglakad ng mga papel ng salon diba. Renovation na lang ang gagawin mo sa salon mo. Dahil may nabili na ako nuon pa na building malapit sa companya. Kaya mapapadaling matapos lang iyon.”

“That good to hear Frank. Thank you.”

“No problem. You are my wife. Kaya tinutulungan kita.”

“Magandang balita ito para kay Dylan. Siguradong matutuwa siya kapag ibinalita ko iyon sa kanya.”

“Sure enough Lynn. How about have a little bit drink. Do you want to join tito?“tanong ko kay Nathaniel.

“Sure Frank.”

“Okay then. Lets have a drink.”

Tinungo namin ang mini bar sa bahay. Maraming ibat ibang alak ang nakadisplay sa hanging cabenet duon. Matagal tagal na din akong hindi umiinum sa bahay pero ngayon. Matitikman ko na din ang ibang collection ko ng wine.

---

@Y

uChenXi

#8:Dylan

“Psst!”

Hinanap ko kung saan galing ang tunog na iyon. And yes, I saw Nathaniel hiding at the corner. Nilapitan ko ito.

“Bakit? And why are you hiding like a idiot at the corner?“tanong ko sa kanya.

Ngumiti ito saka iginala muna ang paningin bago umalis sa pagkakatago.

“Didn’t you notice that my nephew picking me up those few days kapag nakikita niya tayong nag uusap. Ang take note, halos hindi na siya pumapasok sa opisina at dito  na lang nagtratrabaho dahil ayaw ka niyang iwan kapag nandito ako.”

“Are you serious?“tanong ko dito. Hindi ko naman nahahalata. So sadyang mahina lang akong pumik-up sa ganung bagay. “Dati naman na ganun daw ang gawain niya sabi ni Lynn. Kaya huwag kang mag assume ng maaga.”

“Yes, I am. Diba iyon naman ang plano mo. Ang paibigin siya sa kapatid mo na sa katauhan mo. I think nagtatagumpay na ang plano mo.”

Hindi ako agad nakasagot sa sinabi nito. Pero kung tama ang hinala nito maaga kong matatapos ang misyon ko. Magiging masaya na ang kapatid ko sa piling ng asawa niya.

“Mabuti nga kung tama nga ang hinala mo. Kung nagseselos siya na lagi tayong magkasama.” makahulugang sabi ko dito. “So ang plano ko. Gagawa tayo ng paraan para mas magselos siya.”

Tudo ang pag iling nito sa ideyang sinabi ko.

“Don’t push my life into my own grave Dylan. Ayaw ko pang mamatay kapag nagselos si Frank.”

“Your over thinking Nathaniel.”

“Hindi mo kilala si Frank, Dylan.“saad nito. “Gaya mo. Kapag kinanti ang taong mahal mo, papatay ka diba. Ganun din siya Dylan. Kaya huwag mo akong idamay sa kalukuhan mo.”

Binatukan ko ito. Ewan ko kung bakit ang laki ng takot nito sa pamangkin niya. Magaling din naman ito sa labanan. And why he is so afraid to Frank.

“Yeah! At nasaan ang Nathaniel na kilala ko noong nag aaral pa lang tayo. Mukhang nagbago na ng tuluyan ang Nathaniel na iyon ah. Am I right?”

“Hindi naman sa ganun Dylan. Pero pamangkin ko parin siya at ayaw ko naman na may kinikimkim siyang sama ng loob sa akin. Alam mo naman kung ano ako sa pamilyang ito diba?”

Tama ito sa sinabi. Anak siya sa labas ng lolo ni Frank. At pitong taon ito ng makilala ang pamilya ng ama nito gaya ng kwento niya.

Naging mabait naman sa kanya ang pamilya ng ama niya sa kanya kaya naging maayos naman ang pag sasama niya sa mga kapatid at pamangkin.

“If you say so. So anong atin? Bakit mo ako tinawag?“tanong ko dito.

“Wala lang. Naging busy ka na rin kasi dahil aa pinapa ayos mong salon.”

“Gusto ko lang na agad iyong matapos para sa pagbalik ng kapatid ko sa bahay na ito ay may dadatnan siyang pagkakaabalahan.”

“And swerte sayo ng kapatid mo.”

“Of course, at swerte din ako dahil siya ang naging kapatid ko.”

Tuluyang lumapit ito at umakbay sa akin.

“Pagkatapos ng misyon mo dito saan mo gusto gumala?“tanong nito sa akin.

“Wala pa sa isip ko. Saka na ako mag iisip kapag nagtagumpay ako. Saka pwede ba huwag ka umakbay sa akin.“sabi ko sabay alis ng braso niya sa balikat ko. “Pupunta ako sa salon na pinapagawa ko. Gusto mo sumama ng may magawa ka naman.“aya ko dito.

“Sure. Lets go.”

Sabay kaming lumabas ng bahay. And as usual. I used my car then.

“Bakit mo ba naisipang magpatayo ng salon. Ang pagkakaalam ko walang hilig si Lynn sa mga ganitong bagay. And she like to be plain house wife. Taking care of his husband.”

“Wala lang. Ako naman ang may gusto para lang magkaruon ng magandang hanap buhay ang nakilala namin ni Lynn sa salon kung saan ako minake over.”

“Thats my Dylan. Always down to earth.”

“Gago don’t call me my. Baka gusto mong mabatukan.”

“Haha, kung kaya mo habang nagmamaneho ka.“ngisi pang hamon sa akin.

“Abat.“bibigwasan ko sana ito ng biglang may mabilis na sasakyan ang makakasalubong namin at muntik pa kaming madisgrasya dahil duon. Galit na tinignan ko sa rear mirror ang plaka ng kotseng iyon. Humanda siya. Lintik lang ang walang ganti dahil muntik pa niyang magasgasan ang baby ko.

“Remember the plate no. Nathaniel. We will get that bastard.“sabi ko dito.

“Got it.“seryusong sang ayon nito. Agad na may tunawagan ito to trace the plate no. Of the car.

Narating namin ang pinapagawa kong salon. Malapit na iyong matapos. Isang linggo na lang siguro ang gugugulin nila to finish the building.

“Sino ang magbabantay dito?“tanong nito habang pinapanuod ang mga nagtratrabaho.

“Yong girl na nakilala namin. And Lynn also told her na kung may kakilala pa siya ay maari niyang hikayating magtrabaho dito. Kaya hindi na kami mahihirapan maghanap pa ng iba pang beautician saka barbero.”

“This is nice. So madalas ka na dito kung ganun.”

“Depende din. Kay Frank ang gusali pero akin ang gagastusin sa lahat lahat. Regalo ko na sa kapatid ko.”

Naiiling ito ng tumingin sa akin.

“Bilib din ako sa pagmamahal mo sa kapatid mo. Pero sandali nga. Kailangan bang magboses babae ka parin kapag ako ang kausap mo?”

“Gago, nakabihis babae ako alangan naman na boses lalaki ako. Nang aasar ka yata.“boses lalaki na sabi ko dito pero hininaan ko ang boses ko dahil baka may ibang makarinig sa akin.

Tumawa ito. Pero hindi na siya nakaiwas ng batukan ko ito.

“Iyan ang napapala mo. Alam ko naman na pinagtatawanan mo ako kapag nakatalikod ako. Pero huwag ka lang magpapahuli sa akin dahil hindi lang yan ang aabutin mo.”

“Naman Dylan.“naiinis na umirap ito sa akin sabay sapo sa ulo.

“And call me Lynn. Baka may makarinig sayo.”

Napakamot ito ng ulo sabay tingin sa akin.

“Ewan ko sayo.“naiiling na muling ibinalik ang paningin sa mga nagtratrabaho.

“Eh yong bahay mo kailan naman matatapos?“tanong ko dito pero sa mga nagtratrabaho din ako nakatingin.

“Matatagalan pa siguuro. Baka isang buwan pa mahigit. Bakit pinapalayas mo na ba ako sa bahay niyo ni Frank?“balik tanong nito.

“Hindi naman. Masama ba magtanong?”

“Ayos na din kung matatagalan pa ako sa bahay niyo at least makikita ko kung paano ka magtatagumpay sa mga plano mo.”

“If you say so. Basta huwag ka lang gagawa ng ikakasira ng plano ko. Dahil ako mismo ang maghuhukay ng libingan mo.”

“As if naman kaya mo.“hamon pa nito.

“Then wanna dare?”

“Hehe! I don’t dare.”

Habang nanunuod sa mga nagtratrabaho sa salon ay naparami kami ng kwentuhan. Hanggang sa tumunog ang cellphone ko kaya sinagot ko iyon ng hindi na tinignan kung sino ang tumawag.

“Yes, hello?”

“Where are you?“nahimigan ko ang bakas ng galit sa boses ni Frank sa tanong niyang iyon. “Lily told me that you are with Nathaniel.”

“Yes, we are here at the salon. I ask him to come with me then to accompony me. Is there anything wrong with that?“balik tanong ko sa kanya.

Tama nga si Nathaniel sa hinala. He is jealous the way he talk now.

“Bakit kailangan na siya pa ang yayain mo kung pwede naman ako. Narito lang naman din ako sa  bahay.”

“I thought your doing some paper works. Because you are in your office.“sagot ko sa kanya.

“Then you should asked me first.“may inis na sabi pa niya.

“Okay, next time. Ayaw ko namam na istorbohin ka kanina. Kaya si Nathaniel na ang niyaya ko.”

“And don’t go out with others. Lalo na kapag lalaki. Baka nakakalimutan mong may asawa ka.”

I rolled my eyes na para bang nakikita niya pero hindi ko na sinagot ang sinabi niya.

“Go back home as soon as you deal if what they need there.“maawturidad na utos niya. Na para bang ayaw na niya ako magtagal sa lugar na ito na kasama si Nathaniel.

“Sige. Ngayon pa lang we’re heading home.“may inis na sabi ko. Hindi naman dapat ako makaramdam ng inis pero napakabossy pala nito. Na para bang sa isang utos pa lang ay hindi dapat suwayin. But to think of his act now. Mukhang nahuhulog na ang loob niya sa kapatid ko sa katauhan ko. Do we need to switch now para sa kapatid ko na mismo siya mahulog. Pero ang aga naman yata akong nagtagumpay. Ano ba ang ginagawa ni Lynn nuon at bakit sa kwento niya hindi man lang siya nito kinakausap ng maayos but now, halos hindi na lumalayo sa akin si Frank. Knowing that Nathaniel was around.

“Thats good, I’m waiting here, and we need to buy stuff for your salon.”

“Okay. Bye.“hindi ko na siya hinintay na makasagot dahil pinatayan ko na siya ng tawag.

“Is that my nephew. So what do you think. Nagseselos siya diba?“tanong ni Nathaniel sa akin at sabay pa kaming napatingin sa isat isa.

“Yeah. Mukhang mapapaaga matatapos ang pagpapanggap ko.”

Ngumiti ito. “Then thats good fo Lynn and you then. So lets go.“nauna na itong sumakay ng kotse ko. Sumunid na lang din ako dito and we heading go back home like what Frank said.

---

“Napapadalas yata ang pagsama sama niyo sa isat isa.“kunot nuong salubong na sabi ni Frank sa amin ng makauwi kami.

“Hindi naman madalas Frank.“sagot ko sa kanya at nilagpasan ko na ito papasok sa loob.

“Relax nephew, your over thinking sa pagsasama namin ni Dy- Ay ni Lynn.“bigla akong napatingin kay Nathaniel saka pinanlakihan ng mga mata. Muntikan na itong nadulas ng banggitin ang pangalan ko.

Biglang tumingin sa akin si Frank. Hindi naman niya siguro naintindihan iyon diba. Nagiwas ako ng tingin sa kanya.

“Magbibihis lang ako para makaalis na tayo.“pang iiwas ko sa tingin niya.

“Sige hintayin na lang kita dito sa sala.”

Agad kong tinungo ang silid ko. Narinig ko pang nag usap ang magtiyuhin pero hindi ko na marinig ang usapan nila.

Sana hindi na madulas si Nathaniel dahil kung hindi tapos na ang pagpapanggap ko. At hindi ko na matutulungan ang kapatid ko kapag nagkataon. At hindi naman ako papayag na mauwi sa wala ang pag hihirap ko. Abat dalawang linggo narin akong nagtitiis kaya dapat magtagumpay ako. And I will make sure na sa lalong madaling panahon ay makakabalik na si Lynn dito sa bahay nila.

---

@Y

uChenXi

#9: Frank

“Relax nephew, your over thinking sa pagsasama namin ni Dy- Ay ni Lynn.“nangunot ang nuo ko sa narinig ko mula dito?

Dy??? Dylan ba ang ibig niyang sabihin bago niya itinama at sabihing Lynn? At halata na biglang umilap ang mga mata nito at hindi makatingin sa akin ng deretso.

Saka ako napatingin kay Lynn na napansin kong natigilan at halata na pinanlakihan niya ng mga mata si Nathaniel na agad din na binawi ng tumingin ako sa kanya.

“Magbihihis lang ako ng makaailis na tayo.“halata na umiwas ito ng tingin sa akin. At agad na tumalima at tinungo ang sariling silid.

“Sige hihintayin na lang kita dito sa sala.“sagot ko dito.

Binalingan ko si Nathaniel pero tumalikod na rin ito.

“Bigla ka yatang umiiwas Tito Nathaniel.“diniinan mo ang pagtawag ko sa kanya ng tito kaya tumigil ito sa paglayo at muling humarap sa akin.

“May gagawin pa pala ako at pupunta naman ako sa bahay ko.“sagot nito pero hindi ako kumbinsado sa sagot niya.

Pakiramdam ko may inililihim ito o sabihin kong sila ni Lynn? Pero ano iyon? At kailangan kong malaman iyon sa kahit na anong paraan.

“Ganun ba. Kailan ba matatapos ang bahay mo Tito?“muli kong tanong.

“Mga isang buwan pa siguro mahigit Frank. Bakit papalayasin mo na ba ako?“tanong nito.

“No! Hindi naman iyan ang gusto kong sabihin.  Stay here until your house are done.“sagot ko. Hindi pa siya kailangang umalis. Dahil aalamin ko pa ang itinatago nila ng asawa ko? O asawa ko nga ba?

But how come that the Lynn here and my wife is not the same. Kaya ba marami akong napansin na kakaiba kay Lynn mula ng dumating iyo galing sa pagbisita kay Dylan. Dahil si Dylan na mismo ang umuwi sa bahay ko na nagpapanggap na siya ang asawa ko? But he really look like Lynn kung talagang tititigan mo dahil nakaayos babae ito.

Kailangan kong makasiguro. Kinukutuban na ako mula ng umuwi ito. Pero hindi kailangang makahalata si Lynn na naghihinala na ako.

“Ok then. Thank for letting me stay here Frank.”

“Your always welcome here uncle.”

“Lets go.“si Lynn habang pababa ng hagdan.

Pinagmasdan ko ito. Maganda ito sa suot na lost sweatshirt and leggings. Now, napansin ko na ang pinagkaiba nila. And yes, he is not Lynn. He is not my wife. And yes, he is my brother in-law. My beautifull brother in-law. I spot the defferent now between he and Lynn. Bakit nga ba hindi ko kaagad iyon napansin.

Mas malaki ang katawan niya kaysa kay Lynn. Mas matangkad ng bahagya kaysa kay Lynn. And the defferent with thier eyes. His eyes color was light brown while Lynn is dark brown.

Damn it. Ang laki kong gago. Bakit hindi ko kaagad iyon napansin.

“Is thier anything wrong with my face?“tanong niya sa akin kaya napakurap ako.

“No! No! You look great.“sagot ko sa kanya saka ko siya hinawakan sa kamay. Napapiksi man ito sa ginawa ko at halatang hinihila ang kamay mula sa akin pero hindi ko iyon binitawan. “Tito mauuna na kaming umalis.“paalam ko kay Nathaniel saka ko hinila palabas si Lynn. O tama ng sabihin kong Dylan.

Kung ano ang plano niya ay sasakyan ko. Tignan ko kung sino ang mahuhulog sa sariling bitag na ginawa niya.

Damn you Dylan. I will get you back.

“Wait, you dont need to drag me out.” Pigil nito sa akin sabay hila ng kamay muli sa akin pero sa paghila niya sinabayan ko ng paghila kaya napalapit siya lalo sa akin at bumangga siya mismo sa katawan ko.

“You always avoiding me my sweet wife.“nakangising sabi ko dito at hinapit ko pa siya sa baywang upang lalong mapalapit sa akin.

“Hey! Let me go.“nagpumiglas ito. And yes he is strong enough to push me away kung nanaisin niya. Pero dahil sa ginagampanang pagpapanggap ngayon sa harapan ko ay hindi niya magawang ibuhos ang buong lakas para makalayo sa akin.

Im not gay but this is wierd. When I saw him at the first time na akala ko ay siya si Lynn ay nagbago ang pakiramdam ko at unti unti akong nagkainterest dito. Kaya siguro kakaiba ang dating niya sa akin kumpara sa kapatid niya na matagal ko ng nakasama. And Im not gay to attract to him but damn holy shit. Ano itong nararamdam ko ngayon. Ang sarap sa pakiramdam ang maramdaman siya sa katawan ko. Ang init na namumula sa katawan niya ay ramdam ko. And his smell is so damn good in my nose.

“Why sweet wife?“tanong ko sa kanya habang bahagya akong yumuko sa kanya. “It’s been three weeks seens you come back to see Dylan. I haven’t got a kiss from you seens then.” Bulong ko sa kanya na siyang dahilan para lalo siyang umiwas sa akin.

“No! I mean let me go first Frank. Don’t tease me.“pilit niya akong itinutulak sa mahinang pwersa.

“No! I didn’t tease you my sweet wife. I just want to taste your lips now for the first time.“hindi ko na siya hinintay na makaangal at tinawid ko na ang pagitan ng mga labi namin.

Nanlaki ang mga mata niya sa ginawa ko but I don’t care. Mas idiniin ko ang labi ko sa kanya ng ipinid niya ang mga labi niya.

Ang I am right. His lips is so soft and taste so sweet.

“N-no! No!“pilit na umiiwas ito sa mga halik ko. Pero dahilan niyon ng maipasok ko ang dila ko sa loob ng bibig niya and I found his tounge and suck it.

Damn! He is so sweet. He really taste sweet. Napakasarap tikman ang malambot niyang labi. Ang sipsipin ang dila nito.

And this is fucking shit. Bakit ko siya hinahalikan gayong alam kong hindi siya si Lynn. And he is a boy. A boy not a girl. This is insane.  But I like his lips on mine.

“Uhmp.“narinig kong ungol niya ng pakawalan ko ang dila niya and I suck his lower lips. And his moan is like a melody on my hearing. Damn! What happen to me.

“Your so sweet my sweet wife.“sabi ko sa kanya at binigyan ko siya ng huling halik saka ako tumigil at lumayo sa kanya. That is enough for now. Baka hindi na ako makapagpigil at mas higit pa ang gagawin ko sa halik sa kanya. “Lets go.“nauna na akong sumakay sa kotse ko habang siya ay naiwang nakatulala habang nakatingin lang sa kawalan.

Lihim akong napangiti. Is this the first time that he was kissed by a man. He look shock. And take note. Not only other man dahil asawa mismo ng kapatid niya.

But he started this game. So if he really want to play with me, I will play along with him with fire.

“Lets go Sweet wife. Marami tayong bibilhin ngayon para sa salon mo.“untag ko dito ng hindi parin gumalaw mula kanina. And he is cute when he was shock. And I like it.

Napansin ko pang lumunok ito sabay kurap.

“Y-yes.“mahinang sagot niya sabay sakay ng kotse pero hindi ito makatingin sa akin ng deretso. Ng makasakay ay agad na itinuon ang mapingin sa labas ng bintana.

Ngingiti ngiti ako habang lihim na pinagmasdan siya sa gilid ng mvga mata ko. I start to ingine the car and drive out in the house.

---

“How is your brother, Lynn? I never heard about him seens you came back in your house.“tanong ko sa kanya ng hindi na ito nagsalita mula pa kanina at halatang dumidistansya ito sa akin.

“He is ok. And getting great.“tipid na sagot niya.

“Ganun ba. Ang akala ko ba sabi mo ng dumating ka ay babalik siya within a week. But it almost a month now. Nagbago yata ang isip niya to stay here. Is he staying here for good?“muling tanong ko sa kanya.

“No! Maybe after three months. Dylan have something to do here.”

Napatango ako. Sa sagot niya ay talagang plano niyang magtagal dito ng tatlong buwan. And now I get it. Sabi niya ng dumating ito na mapapaibig niya ako sa tatlong buwan na palugit na kontrata ng kasal namin ni Lynn. So iyon ang plano nila. To make me fall inlove with Lynn in his appearance. But sad to say, nabuko ko siya ng maaga. And thanks to Uncle Nathaniel sa madulas niyang dila. Binigyan niya ako ng ideya.

“Okay. Next time invite him in the house para naman makapag bonding kayo.“may ngiti sa labing sabi ko sa kanya.

“Okay! I asked him if he like to come.“halata sa mga sagot niya na umiiwas ito. At sa tuwing balak kong lumapit sa kanya ay agad na siyang lumalayo sa akin.

“Marami na ang mga nabili natin. Siguro sapat na ito sa ngayon para ma install nila ang mga ito sa Salon. Bukas na lang tayo muling bibili ng iba pa.“pang iiba ko ng usapan.

Tinignan niya ang cart na tulak tulak ko. Puno na ang iyon. Tumango ito. Saka nauna na sa counter. Sumunod naman ako sa kanya agad.

“Ako na ang magbabayad ng mga ito.“sabi ko sa kanya ng ibigay niya sa kahera ang ATM niya.

“No! Ako ang nagpapatayo ng Salon so ako ang gagastos.“tanggi niya. Sabay tapik ng kamay ko ng iabot ko ang ATM ko sa kahera. Naguluhan man ang kahera ay hindi naman ito nagsalita and patiently waiting kung sino ang magbabayad sa aming dalawa.

Mula ng simulan ang pagpaparenovate sa gusali na binili ko ay hindi na niya ako hinayaang gumastos. And he told me that sometime he willl get paid me back the cost of the building. Hindi ko maintindihan nuon kung bakit kailangan niyang siya ang gumastos kung nandito naman ako to provide all he need for the salon. But now alam ko na ang dahilan niya. Dahil hindi siya ang asawa ko. Siguro regalo niya sa kapatid niya iyon kapag natapos na ang araw ng pagpapanggap niya.

“Ako na.“pagpupumilit ko. Ngayon hindi na ako makakapayag na hindi ako makihati sa gastusin. Kailangang may maitulong ako sa pagpapagawa ng salon para kapag dumating ang araw na maghihiwalay kami ng kapatid niya ay may babalikan siya sa akin. And I never let him go ng basta basta na lang.

Dylan Celes. You will pay what the game you started and I will never let you go.

“But-” tatanggi pa sana siya ng mabilis kung ibinigay sa kahera ang ATM ko na agad naman na kinuha nito iyon. Kaya hindi na siya nakapalag ng mag enter na ako ng password.

“Delever all that to this address miss.“utos ko sa kahera at ibinigay ang address ng salon na pinapagawa ni Dylan. Sumang ayon naman ito.

“Lets go, lets have a lunch bago tayo dederetso sa salon.“aya ko sa kanya at bago pa siya makalayo sa akin ay agad na hinuli ko ang kamay niya at mahigpit iyong hinawakan ng tangkain niyang hilain iyon.

Hindi na siya nakapalag ng hinila ko siya palabas at tinungo ang isang mexican restaurant sa mall na iyon.

“You need to eat more from now on. You are so slim.“sabi ko sa kanya at ako na mismo ang nag order ng makakain namin.

Sa katawan niya bilang lalaki ay hindi naman siya payat pero kumpara sa katawan ko malayo ang agwat namin. But what kind of body he has sa ilalim ng damit niya ngayon. And I want to see it some other time.

“Im not slim.“kontra niya. “Many people like my body, because I have a perfect one.“sagot niya.

Tinaasan ko siya ng kilay sa sinabi niya sabay kunot nuong tinitigan siya.. And what he mean by that. That many girls like his body and they praise him the way he is.

“I mean, I dont need to change my apperance. Even if I eat a lot. Hindi nagbabago at hindi na lalaki ang katawan ko.“pangiiba niya ng sagot ng mapansin yatang nangunot ang nuo ko sa sagot niya ng una.

“From now on I don’t like to know that some people praise your body or see it.“hindi ko alam kung saan galing ang pagkairita ko ng maisip ko kung gaano ka wild si Dylan sa buhay. Knowing that he grow in the US with his uncle back then. At maraming babae na ang nakakatikim sa katawan niya. O baka hindi lang babae. Because the way he look and some kind of beautiful face he has. Siguradong maraming lalaki din ang nagkakandarapang maangkin ito.

Bigla akong nanggigil sa mga naisip ko. But why I sudden reacted for that. No! I never let someone touch his body now. Habang nandito siya sa tabi ko bilang si Lynn. I don’t let anyone take him. O kahit pa man matapos na ang tatlong buwan niya dito.

“Your order sir, ma’am.“magalang na sabi ng waiter ng maiayos ang mga order namin.

Hindi na nagsalita pang muli si Dylan ng dumating ang mga pagkain namin at hanggang sa matapos kaming kumain ay halatang ipinagpatuloy nito ang pag iwas sa akin.

Tinungo namin ang salon niya at nakarating narin ang mga pinamili namin. Nagpalipas pa kami ng oras duon to watch all the worker.

Hanggang sa nagpasya na kaming umuwi ay hindi na umimik si Dylan at agad na nagkulong sa silid ng makarating kami sa bahay.

Naiiling na lang ako. Ano naman ang palabas niya ngayon. Diba ito naman ang plano niya. To get my attention. At nagtatagumpay na siya. Pero hindi para sa kapatid niya kundi para sa kanya.

---

@

YuChenXi

#10: Dylan

Mabilis ang ginawa kong pag akyat at pagpasok sa silid ko ng makauwi kami ni Frank sa bahay.

Damn it! What was he did to me? He kissed me. At hindi ko man lang nagawang pigilan ito. Kung hindi ko lang inaalala na mabuko niya ako ay sinuntok ko na ito kanina pa.

Agad kung tinungo ang banyo and brush my teeth.

Fuck. Fuck. That was gross. I can’t let that happen again. Kailangan kong dumistansya sa kanya hanggat kaya ko but at the same time I need to continue my plan and make him fall in love with my sister sa katauhan ko.

Damn it. Humahapdi na ang bibig ko sa tindi ng pag bru-brush ko pero parang ramdam ko parin ang labi niya sa labi ko. And damn him. I still feel the way he suck my tounge. At parang sirang plaka na paulit ulit na bumabalik sa ala ala ko ang mga iyon.

Hindi ko napaghandaan ang ginawa niya. Oo, nanduon na ako ng pinasok ko ang bagay na ito. Na posebleng halikan niya ako to think that I’m his wife pero hindi sa ganito kaaga. Hindi pa ako nakahanda sa bagay na iyon.

But what the hell. He is a good kisser. The way he kissed, the way he moved his lips on mine was so damn propesional.

What the heck. Why was I thinking it anyway.

Damn! Damn you Dylan. Stop thinking it.

Galit na naibato ko ang toothbrush ko dahil sa kakaisip ng nangyari sa pagitan namin ni Frank.

Siya kaya? Mandidiri din kaya siya kapag nalaman niyang hindi si Lynn ang hinalikan niya. Ano kaya ang magiging reaction niya kapag nalamang ako ang hinalikan niya at hindi ang kapatid ko.

I need to think of the consequence kung malalaman niya. Susuntukin niya ba ako gaya ng gusto kong suntukin siya kanina?

Iyon ang kailangan kong paghandaan. Ang galit niya kapag nagkataon. Sana na lang hindi niya ako mabuko hanggat hindi ako nagtatagumpay sa plano ko. Kailangan kong pagtagumpayan ito para maging masaya na ng tuluyan ang kapatid ko. Hindi na siguro siya makakagawa ng makakasakit sa kapatid ko o sa akin kapag nalaman na niya ang pinaggagawa ko dahil sisiguraduhin kong mahal na mahal na niya ang kapatid ko kapag nangyari iyon.

Mga katok sa pintuan ng silid ko ang nakapagpatigil sa mga iniisip ko. Naghilamos muna ako inayos ko ang sarili ko bago ko tinungo ang pintuan at buksan iyon.

And fuck! It was Frank. Gusto kong isara ng pabalibag ang pintuan pero hindi ko magawa. Baka kung ano ang isipin niya at bakit ako nagkaka ganito.

Damn it. He is smiling at me. And he was looking into my lips.

“Do you need something?“pilit na pi akalma ko ang sarili ko at magaang boses ang ginamit ko to asked him.

“You look wierd mula kaninang nakabalik tayo. At agad kang nagkulong dito sa kwarto mo? May problema ka ba?“may halong pag aalala na tanong niya sa akin pero sa labi ko parin siya nakatingin.

Don’t tell me the way he looked at me now he like to kiss me again.

No! Not now. Don’t do it again baka hindi na ako makapagpigil at masuntok ko na siya.

“Medyo sumama nga ang pakiramdam ko kanina. Nahihilo ako kaya gusto ko munang magpahinga. Mamaya mawawala na ito siguro.” pagsisinungaling ko sa kanya.

“What? Are you sure your okay. I ask Lily to get  you medicine.“sabi niya. “Wait me here. Lay down in your bed first. Babalik ako kaagad.“hindi ko na nagawang pigilan ito para sabihing hindi na niya kailangang mag abala pero hindi ko na nagawa dahil mabilis na nakatalikod ito at tinungo kung nasaan si Lily.

Wala akong nagawa kundi iwang nakabukas ang pinto ng silid ko at tinungo ko ang kama ko at nahiga.

Let him be. Total nag aalala lang naman siya sa akin. And to think of that. Did he starting to fall inlove with my sister? I hope so. Para hindi ko na kailangang magtagal sa bahay nila.

Lumipas pa ang mga sandali at bumalik na si Frank na may dalang tray na may laman ng gamot at tubig.

“You should ask Lily to bring this to me. You don’t need to do this.”

“I insist. Asawa kita kaya ano lang naman ito para sa akin.“inilapag niya ang tray sa bedside table sa tabi ko. He open the medicine and put straight to my mouth and then he give me the water.

“Thank you. Magpapahinga muna ako.“sabi ko sa kanya at muling iniwas ang paningin ko sa kanya ng tumitig ito sa akin.

“Okay! Rest for a while.“sagot nito. Napapiksi pa ako ng humaplos ang palad niya sa pisngi ko.

Damn! Hindi ako makaiwas. Gusto kung tabigin ang kamay niya but my body was freezing.

Naramdaman ko ang init na nagmumula sa palad niya sa pisngi ko. Pero hindi ko na napigilan ang tabigin ang kamay niya ng dinadama na ng hinlalaki niya ang labi ko.

“I-i…. you me go now. I-im resting now.“sabi ko saka ko iniwas ang mukha ko sa kanya.

Ngumiti ito. Ewan pero kakaiba nga niti niya sa paningin ko.

“Okay, I will ask Lily to knock your door at dinner. Rest now. Lalabas na ako.“paalam niya saka tumayo na sa pagkakaupo sa gilid ng kama ko.

“Can you please lock the door for me.”

“Sure.“isinara nga niya ang pinto.

Saka naman ako nakahinga ng maluwang dahil sa tensyon n naramdaman ko kanina. Halos hindi na ako huminga kanina habang hinahaplos niya ang pisngi ko.

Pero sa mga titig niya kanina ay ramdam ko na mas higit pasa haplos ang gawin niya sa akin. His eyes was full of lust.

Napalunok ako para alisin ang bara sa lalamunan ko. Saka ko kinuha ang cellphone ko at gusto kung tawagan si Lynn.

Hindi pa nakadalawang ring ay sinagot na niya ang tawag ko.

“Lan, how are you? Are you okay? Is everything in your control? Did Frank notice you that you wasn’t me?“sunod sunod na tanong nito at hindi na yata huminga habang nagsasalita.

“Hey! Breath Lynn. Isa isa lang ang taning dahil masasagot ko lahat ng tanong mo.“sabi ko dito.

Narinig ko ngang humugot ito ng malalim na hininga bago muling nagsalita.

“Okay! How are you then?“muli niyang tanong sa akin na halata sa boses na nag aalala talaga ito sa akin.

“Maayos lang ako dito Lynn. Saka huwag ako ang alalahanin mo. Ikaw ang inaalala ko. Kumusta ka naman diyan sa bahay?“balit tanong ko sa kanya.

“Maayos lang din naman ako Lan. Pero naboboring na ako. Gusto ko ng umuwi diyan sa bahay namin.”

Ako naman ngayon ang napabuntong hininga dahil sa sinabi niya.

“Makakauwi ka din dito Lynn. Huwag kang mag alala. Mapapadali yata ang pagpapanggap ko dahil nagsisimula ng mapalapit sa akin ang asawa mo.”

“Really?“nagkaruon ng buhay ang boses nito. “Paano? Noong ako ang nandiyan hindi man lang niya ako kinakausap. Hindi man lang niya ako matignan. Ni hindi man lang niya ako malapitan kung hindi ako ang lalapit.“puno ng paghihinagpis na sabi nito.

“Then you should get ready to go home now Lynn. Siguro mapapadali na kapag ikaw na ang mag patuloy nito dahil kinakausap na niya ako na ang pag aakalang ako ay ikaw.”

“Thank you Lan. I love you.”

“I love you too Lynn. At makita ka lang masaya ay masaya na ako.”

“So kailan mo planong magpalit Lan?“tanong nito.

“Dalawang linggo mula ngayon. Matatapos na ng tuluyan ang salon na pinapagawa ko. Susunduin kita bago mag pa blessing sa salon at duon tayo magpapalit. Dadating ako dito bilang Dylan at ikaw ay babalik na sa dito sa bahay niyo.“sagot ko dito. “And I make sure na sa dalawang linggong iyon ay tuluyan ng mahuhulog ang loob niya sa akin. I mean sayo.”

“I want to hug you now Lan for sacrificing too much for me.”

“You are my dearest sister Lynn. So ginagawa ko ito dahil mahal na mahal kita. Kaya paghandaan mo na ang pag uwi mo.”

“Oo! Sige. Maghihintay ako Lan.”

“Okay then Lynn. Magpapaalam na ako. Magpahinga ka ng maayos diyan. Beauty rest well para magandang maganda ka sa pag uwi mo.“may ngiti sa labing sabi mo dito na para bang nakikita niya ako.

“Okay Lan. Bye. Again Thank you and I love you.”

“I love you too Lynn, bye.”

Napahugot ako muli ng malalim na hininga saka ko ibinaba ang phone ko sa bedside table sa tabi ko.

Itinaas ko ang mga kamay ko sa ilalim ng ulo ko at umunan mismo sa kamay ko. Napatitig ako sa puting kesame.

Kaunting tiis na lang. Makakaya kong paibigin siya sa maikling panahon na iyon. Anong silbi ng karesmang mayroon ako na maraming babaeng nagkakandarapa o marami ding lalaki na naghahangad na patulan ko pero hindi ko naisip minsan na pumatol sa kauri ko.

Hindi naman sa nandidiri ako sa mga nakikita kong boy couple or gay couple. Pero hindi ko lang lubos maisip na isa ako sa makikipagrelasyon sa kauri ko. And damn fuck. Frank was my first kiss with a guy.

Naiiling ako ng muli kong maisip kung paano niya ako halikan kanina. Hindi ko na hahayaang maulit iyon. Tama na ang minsan.

Kung saan saan pa napunta ang mga iniisip ko. Kung ano pa ang planong gagawin ko to let him fall inlove with me in a short time and avoid his touch and kisses at the same time.

“Let the day past for now.“nasabi ko na lang sa sarili ko. Habang unti unti na akong ginupo ng antok at nakatulugan ang pag iisip ng mga iba ko pang dapat gawin.

---

@Y

uChenXi

#11: Dylan

Nagulat pa ako ng may tumapik sa balikat ko mula sa likuran ko. Nasa harden ako ng bahay habang nag iisip ng kung ano ano. Mabuti na lang at pumasok na si Frank ngayong araw dahil nitong mga nakaraang araw ay hindi na ito pumapasok dahil dito na mismo niya ginagawa online ang dapat na gawin at ayusin sa opisina niya. Nakalabas ako ng silid ko ng hindi ko inaalala kung paano ito iiwasan na hindi nakakahalata na umiiwas ako sa kanya.

“Thinking for what happened yesterday?“tanong ni Nathaniel saka umupo sa bakanteng upuan sa kaliwa ko. Nakangisi ito kahit hindi niya ipahalata.

“Damn you. Huwag mo akong ngisian baka gusto mong magka blackeye.“naiinis na sabi ko dito pero lalo pang ngumisi ang luko.

“Did my nephew kissed good?“nakakalukong tanong pa nito. Halata na pinipigilan ang mapahagalpak ng tawa. “How it feels?“dagdag pa nito.

Mabilis na kinuwelyuhan ko ito at tinignan ng masama. Agad naman na itinaas ang kamay nito na para bang sumusuko.

“Fuck off Nathaniel.“galit na binitawan ko siya. “I don’t like to talk about it.”

“Pareho kaya kayo ng magiging reaksyon gaya ng gusto mo siyang suntukin kapag nalaman niya na ang hinalikan niya kahapon ay ikaw at hindi ang asawa niya.“sumeryuso ito ng sabihin iyon sa akin.

“Siguro.“tanging nasabi ko na lang.

“Hindi ko gusto ang plano mo Dylan. At ayaw kong makialam. Kaya ang payo ko, habang maaga pa. Itigil mo na ito habang hindi pa nalalaman ng pamangkin ko ang mga plano mo. Dahil sa ngayon, alam kong madadamay na ako kapag nalaman niya ang katutuhanan.”

“Huwag kang mag alala. Dalawang linggo na lang ang pagtitiis ko, susunduin ko ang kapatid ko sa amin bago ang opening ng salon at duon na kami magpapalit.“sagot ko dito saka muling tumingin sa kawalan.

“Thats good to hear Dylan. Sana sa mga araw na darating ay hindi ka niya mabuko. Halata ang pag iwas mo sa kanya. Kung laging ganyan hindi ka magtatagumpay sa plano mo”

“Fuck, I know that. Umiiwas lang ako para hindi na maulit ang halikan niya ako ulit. Alam mo ba kung paano mamaga ang labi ko sa katotooth brush para lang mawala ang lintik na pakiramdam ng halik niya.”

Natawa ito sa sinabi ko.

“Gago! May nakakatawa ba sa sinabi ko.“mabilis na hinuli ko ang ulo nito at pinilipit ang leeg nito gamit ang braso ko.

“Ahh! Stop it. Fuck. Dylan.“nagpumiglas ito para makawala sa akin pero lalo kong hinigpitan ang pagsakal ko sa kanya.

“Mukha yatang nagkakatuwaan kayo ng tiyuhin ko my sweet wife?“mga salita mula kay Frank dahilan para agad kong binitawan si Nathaniel. Marahas ang ginawa kong paglingon sa kanya.

Kailan pa ito nakatayo sa may pintuan? Narinig ba niya ang usapan namin ni Nathaniel? At bakit hindi ko narinig ang sasakyan niya na dumating?

“Ah! He is teasing me, so I want to make revenge to him”sagot ko sa kanya at lumayo ako kay Nathaniel.

Tatawa tawa lang si Nathaniel habang napapakamot ng ulo.

“Madali kasing mapikon si Lynn, kaya ang sarap niyang asarin.“si Nathaniel.

“Really? Mukhang ngayon ko lang nalaman na madali pa lang mapikon ang asawa ko.“sagot naman ni Frank dito saka ito lumapit sa akin. Hindi na ako nakaangal ng humapit ang braso niya sa baywang ko. Habang si Nathaniel ay nakitaan ko ng kapilyuhan sa mukha niyo habang lihim na nakatingin sa kamay ni Frank na nasa baywang ko.

“Hindi ko akalain na malapit talaga kayo sa isa’t isa. Diba kaibigang matalik mo si Dylan?“tanong pa niya kay Nathaniel.

“Oo Frank.“sagot niya at sinabayan ng tango.

“Ganun ba? Kung ganun alam mo lahat ng lihim niya at ang lahat lahat sa kanya simula pa lang?“muling tanong niya na para bang may ipinapahiwatig ito.

Napatingin ako sa kanya habang nakadikit parin ako sa kanya. Damn! Kung magkakamali ng sagot si Nathaniel ay sigurading madadamay na siya kapag nagkataon. Sana naman this time gumana ang utak ng isang ito.

“Hindi naman lahat lahat Frank.“kampanting sagot nito saka umupo ng maayos sabay tingin sa akin. “Mula kasi ng nagpasya siyang tumira sa US ay wala na akong balita sa kanya. Kung hindi ko pa nakita ang post nitong si Lynn ay hindi ko alam na narito pala siya sa pilipinas.”

Nakaramdam ako ng kaginhawaan sa sagot nito. Pero ang luko, hindi mawala wala ang tingin nito sa kamay ni Frank sa akin.

“L-let me go Frank.“halos ayaw lumabas sa bibig ko ang boses kong sabi sa kanya. Hinawakan ko ang kamay niya na nasa baywang ko para alisin iyon pero mas hinigpitan niya ang pagkakahawak sa akin.

“I regret the time when I didn’t hold you like this.“nakangiting tumingin ito sa akin. “Kaya susulitin ko na ang mga araw na iyon sa mga araw na darating pa.”

“P-pero-”

“Mukha yatang kailangan ko ng iwan kayo.“makahulugang tumingin din sa akin si Nathaniel ng sinabi iyon at mabilis na tumalikod at lumayo sa amin.

Pilit ko mang inaalis ang kamay niya sa akin pero sadyang nananadya yata siya at lalo akong hinapit sa baywang at ipinaharap ako sa kanya.

“You look great my sweet wife. And I like to taste your lips again.”

“No!” Mabilis na iniharang ko ang mga kamay ko sa bibig ko at iniwas ang mukha ko sa kanya ng tangkain niyang ilapit ang labi niya sa akin.

“Didn’t I deserve to kiss you my sweet wife huh!“tanong niya. Gamit ang isa niyang kamay ay inalis ang kamay kong iniharang ko sa labi ko.

“I want your lips on mine. They tasted sweet when I kissed you yesterday. And I want to taste it again.”

Damn it! Nagkalukuhan na. Ano ang gagawin ko. Kung ibibihos ko ang lahat ng lakas ko siguradong makakawala ako sa kanya. Pero kapag ginawa ko naman iyon, siguradong magtataka siya kung bakit may ganun akong lakas gayong ang pag aakala niy ay ako si Lynn?

No! Not this time. Hindi pa ako nakakaget over sa paghalik niya sa akin kahapon ngunit heto na naman siya.

“Why my sweet wife? Didn’t you told me before na kukunin mo ang loob ko to fall inlove with you? And I’m here now, making a move, starting to like you.“sabi pa niya habang hinahaplos ako sa pisngi while his thumb finger playing my lower lips.

“I-i told that, yes. But-”

“But why my sweet wife. At ito ang paraan ko ng pagkagusto ko sayo. To kiss you. To hug you. To touch you.“pagkasabi niya iyon ay tinawid na niya ang pagitan ng mga labi namin. And again, nanlaki na naman ang mga mata ko dahil hindi ko alam ang dapat na magiging reaksyon ko o dapat kong gawin.

Damn it! Hindi ako makakilos ng higpitan niya ang pagkakayakap sa baywang ko at nagsimulang gumalaw ang labi niya sa labi ko. Pilit na naglulumikot ang dila nito to enter my mouth and he did it. Nagtagumpay ito sa pagpasok sa bibig ko and then found my tounge and suck it.

“Uhm!.“hindi ko mapigilan ang maglabas ng ungol dahil sa ginagawa niya.

Yes, he is so damn good kisser, but fuck! He is a guy. Why do I need to feel and like it the way his lips move in mine, the way he suck my tounge and played his inside my mouth.

Ang kaninang pagiwas ko ay unti unting natibag ng makaramdam ako ng sarap sa paghalik niya sa akin. Hanggang sa tuluyan ko ng ibinaba ang sarili ko. I wrapped my arms around his neck and kissed him back the way he kiss me hungerly.

Nakakadala ang galing niyang humalik. Hindi ko na naisip na nagpapanggap lang ako. Hindi na ako nakapag isip ng maayos and forgot the planned I made. Kung ano ang dahilan kung bakit ako nandito sa bahay niya. Kung ano talaga ang pakay ko sa paglapit sa kanya.

I forgot all those things because of his kisses. The sweetness of his lips.

Nasa kasarapan na ako ng pagpapasasa sa labi niya ng bigla siyang tumigil at agad na lumayo sa akin.

Saka lang ako natauhan. Napakurap ako ng marealize ko ang nagawa ko.

Damn! What the fucking hell I done? Nasarapan ako sa halik niya. Nadala ako sa halik niya?

What was happened to me just now?

“I think you are enjoying my kisses just now my sweet little wife.“seryusong saad nito habang titig na titig ito sa akin.

Napalunok ako. Hindi ko alam ang sasabihin ko. Para kong nalunok ang sarili kong dila dahil parang ayaw itong gumalaw.

Ngayon parang gusto kung bumuka ang lupang kinatatayuan ko para lamunin na ako ng buhay para lang makatakas sa harapan ni Frank.

“I-im…” what should I say? Come on Dylan, say someghing. Utos ng isang bahagi ng utak ko.

“Breath my sweet little wife. Hindi ka na yata humihinga. Nakakalimutan mo bang huminga kapag kinakabahan ka? Come on.“sabi pa niya saka itinaas ang kamay nito at humaplos iyon sa pisngi ko and his thumb finger stroke my lips again.

“You have a perfect shape of lips my sweet little wife. And it taste really good that makes me feel that I like to eat it all.“may ngiti sa labi nitog sabi. “But I need to stop right there.”

Wala talaga akong masabi kaya sunod sunod ang ginawa kong paglunok.

“I need to go! May kinuha lang ako na papeles na naiwan ko kanina. But one thing that I like you to know, I don’t like to see you flirting with  Uncle Nathaniel.“pagkasabi niya iyon ay agad na tumalikod ito. Hindi na niya hinintay na makasagot ako.

Ikinaway niya ang kamay niya sa akin habang patuloy sa paglabas ng bahay. Hindi na ito lumingon pa ulit hanggang sa tuluyan na itong makaalis.

---

@Y

uChenXi

#12: Frank

Tumigil ako sa paghalik kay Dylan at mabilis na lumayo sa kanya.

Damn! He responsed to my kisses. I just want to tease him a little bit pero hindi ko naman akalain na tutugon siya gaya ng paghalik ko sa kanya.

And damn! That was so close enough kung hindi ako nakapagpigil ay baka hindi na lang halik ang iparanas ko sa kanya.

Damn him! Kinarir na ba niya talaga ang plano na paibigin ako sa kanya. Pero nagkakamali siya kung mapapaikot niya ako sa mga palad niya. Ngayon pa na alam ko kung sino talaga siya. Hindi ko sasayangin ang pagkakataon na ibaba ko ang sarili ko to kiss him kahit alam kong lalaki siya. Hindi ako bakla pero kung ang paraan lang na ito ay makaganti ako sa kanya ay gagawin ko.

Halatang natauhan din siya ng lumayo ako. Napakurap kurap pa ito habang nakatingin sa akin. Saka lang nagbawi ito ng tingin ng makahuma sa pagkabigla and wait. Did I saw him blush?

What? His face was pinkish now dahil sa kaputian niya. And he look more beautifull because of that.

Parang gusto kong haplusin ang mga pisngi niya na hindi ko nga napigilan at ginawa ko iyon. I touch his check again and caress it. So soft.

“Aalis na ako may kinuha lang akong mga papeles na na nakalimutan kung dalhin kanina. And one thing that I like you to know. I don’t like to see you flirting with uncle Nathaniel.” Sabi ko sa kanya saka na ako tumalikod. Hindi ko na siya hinintay na makapagsalita pa dahil kung magtatagal pa ako ay baka mahila ko siya sa kung saan at hindi na ako makabalik sa opisina.

I wave my hand while walking away from him at hindi ko na siya tinignan pa.

Agad kong pinasibad palayo ang sasakyan ko. Hindi na ako lumingon ulit sa bahay.

Damn it! What was happened to me? He is so damn cute when blushing that I like to touch him and can’t take my eyes on him.

Hindi ito maari. Kailangan kong iwala ang nararamdaman kong ito na para bang gusto ko siyang angkinin ano mang oras. Kailangan kong ibaling ang pagnanasang iyon na nabuo sa pagkatao ko.

He is Lynn brother. My wife brother. And he is damn guy. Mabuti sana kung babae siya. Pero hindi eh. Lalaking lalaki siya.

Dahil sa kakaisip ko bigla kung naapakan ang preno ng sasakhan ko kaya gumawa iyon ng nakakabinging ingay sa daan.

I hate this feelings. Galit na pinagsusuntok ko ang manobela ng sasakyan ko. Kailangan konv kalmahin ang sarili ko.

Inhale-exhale. Paulit ulit ko iyong ginawa. Baka kung hindi ako makakalma ay madisgrasya pa ako ng wala sa oras.

Ng alam kong kumalma na ang pakiramdam ko ay saka ako nagpatuloy sa pagtungo sa kompanya ko. Madami akong gagawin ngayong araw na ito dahil halos magdadalawang linggondin akong hindi pumasok dahil sa lintik na tiyuhin ko na palaging nakadikit kay Dylan sa pagaakalang siya si Lynn. Pero ngayong alam ko na na hindi siya si Lynn makakahinga na ako ng maluwang.

Pero naiisip ko? Sa lapit nila sa isat-isa? Did uncle Nathaniel like Dylan? Iyon ang hindi ko alam. Sa kilos ni Tito Nathaniel ay parang may ipinapahiwatig nga ito. Malapit sila talaga sa isat isa. Kakaiba din ang aura ng tiyuhin ko kapag nakatingin kay Dylan? Si Dylan nga ba ang nakikita niya mismo o si Lynn na nasa katauhan ngayon ni Dylan? Iyon ang aalamin ko.

Narinig ko kanina mula sa kanila na walang kinalaman si Uncle Nathaniel sa plano ni Dylan. Kaya hindi mapagbubuntunan ng paghihiganti ko ang tiyuhin ko. Pinagsabihan din niya si Dylan to stop what he started. Kaya nalaman kong sa pagbubukas ng salon ay magpapalit na ang magkapatid. Kaya bago pa dumating ang araw na iyon. I’ll make sure that Dylan will regret what he planned.

---

“Hi Frank!” Nakangiting lumapit sa akin si Kyla ng makapasok mismo sa office ko. “Matagal ka ding nag stay sa bahay niyo mula ng umuwi tayo galing business trip. May nagbago ba sa pakikitungo mo sa asawa mo?“makahulugang tanong nito. Aksidente kasing nakita nito ang pinirmahan namin ni Lynn na kontrata about our relationship kaya malakas ang loob nitong makipaglandian sa akin.

“Yeah! Im working at my house that time. Is there anything you want to say?“tanong ko dito saka tinignan ng mapanuring tingin ng umupo ito mismo ibabaw ng lamesa ko at humarap sa akin. Hindi alintana na makita ko mismo ang underware nito na kulay pula sa ikli ng skirt nito.

“It’s been a while Frank. You know what I mean.“sabi pa nito sabay haplos sa balikat ko pababa sa dibdib ko. “Alam ko naman na hindi ka napapaligaya ng asawa mo. And you know Im fucking hot now.“pagkasabi niyang iyon ay lumipat ito sa kandungan ko at duon umupo.

“Fuck off Kyla. I’m not in the mood.“umiwas ako ng tangkain niya akong halikan. Pero naging mabilis ang pagkilos ng mga palad nito  at nabuksan na niya ang botones ng pantalon ko and place her hand inside my pants and she grab mine.

“Mmm! I miss this inside me baby.“bulong nito sa tainga ko and start licking my earlobe.

“K-kyla. Wait.“ayaw ko naman gamitan ito ng lakas kaya pilit na humihinahon ako. And damn! Nagsisimula ng mag react ang akin habang nilalaro ng palad niya.

“Mmm! Your hard as rock now baby. And still so huge and long enough to satisfied me.” mabilis na kumilos ito. Ipinaikot nito ang upuan ko at lumuhod siya sa harapan ko. Tumingin pa ito sa akin bago tuluyang isubo ang akin.

“Aah! Damn it Kyla.“hindi ko mapigilang sabunutan ito at idian ang mukha niya sa harapan ko ng makaramdam ako ng sarap while he sucking me.

Fuck her. Halata na nabilaukan ito ng isagad ko ang pagtulak sa ulo nito sa akin. Its damn so good while she sucking me hard. Hindi ko na pinigilan ang sarili ko na salubungin ang bawat galaw ng mukha niya sa akin.

Wala na akong pakialam kung mabilaukan man siya kapag sasagad ang akin sa bunganga niya hanggang lalamunan.

She started this. Then I will fuck him as she want.

“Uhm! W-wait.“angal niya at pilit na kumakawala sa pagkakahawak ko.

“Nagrereklamo ka ngayon. Fuck you Kyla. This is what you want.“marahas na pinatayo ko siya at pinadapa mismo sa lamesa ko.

Binuksan ko ang drawer ko para kumuha ng proteksyon at isinuot ko iyon sa akin.

Handa ko na siyang pasukin ng biglang lumitaw sa mga paningin ko ang imahe ni Dylan sa katuhan niya. At bakit bigla kong naisip si Dylan ng mga oras na ito. Sa pagkakataon pa talaga na makikipagpagtalik ako.

Ipinilig ko ang ulo ko at kumurap pa baka sakaling mawala ang imahe niya sa paningin ko pero hindi siya nawala. Damn! Am I hallucinating for him.

“Come on Frank. Put that inside me now.“sabi nito na pati boses ay parang kay Dylan.

Hindi na ako nagaksaya pa ng oras. Sinunod ko ang sinabi nito. Pero sa pagkakataong ito iba ang pinasok ko. Hinawakan ko ang magkabilang pisngi ng puwetan niya at pinaghiwalay ko iyon. And I found her asshole. At walang babalang duon ko pinasok ang akin.

Napasigaw ito ng napakalakas. Mabuti na lang at hindi maririnig ang ingay sa loob mula sa labas opisina ko kaya ayos lang na sumigaw siya. The fuck I care.

But her asshole was so tight to enter. Damn! Halos hindi ko maigalaw sa loob ang akin sa kanya.

“Aaahhh! Fuck you Frank. Take it off. Take it off.“sigaw nito pero hindi ko ito pinakinggan. Mukha parin ni Dylan ang nakikita ko sa kanya.

“Uhmp! Your so tight my sweet Dy.“kusang lumabas sa bibig ko ang pangalan niya. Damn! Ganito ba ang pakiramdam kapag papasukin ko si Dylan.

“Damn you. Damn you! Take it off.“paulit ulit na mura nito sa akin ng sinimulan kong magpabalik balik sa likuran niya.

Kumilos ito at pilit na tumihaya at mabilis na lumayo sa akin ng makahanap ng pagkakataon.

“Argh! Fuck you Frank. You fucking bastard.“sigaw nito sabay sampal sa akin.

Saka lang ako natauhan dahil sa lakas ng impact ng kamay na dumapo sa akin. Nawala na din ang mukha ni Dylan na nakikita ko sa kanya kanina.

Damn! Mabilis na kumilos ako at inayos ko ang sarili ko.

“Leave.“taboy ko sa kanya saka ako tumalikod ar marahas na nagpakawala ng hangin habang ibinaling ko ang paningin ko sa labas ng bintana ng opisina ko.

“Whats wrong with you Frank?“galit na tanong nito. “Damn you. Hindibko hinangad na pasukin ako nino man in my ass. Damn! Babae ako Frank na may tamang papasukan at hindi bakla na kailangan sa likod mo ipasok that fucking dick of yours.”

“I said leave.“hindi ko pinansin ang pag aalsa niya ng galit. Hindi ko din alam ang kung bakit ganun ang naramdaman ko. And saw Dylan face on her.

“Fyck you Frank. And  who the hell is Dy? Who is she? Or should I asked HE?“pinatigas nito ang boses sa pagbanggit nito ng He.

“I don’t owe you a explanation. Leave now. I don’t like to see you.“hindi ko ulit pinansin ang galit niya.

“Fuck you. Aalamin ko kung sino ang lintik na nagngangalang Dy na iyon. And I will make you regret it.“banta nito na siyang dahilan para marahas na napatingin ako sa kanya.

Nilapitan ko ito at mahigpit na hinawakan ang magkabilang braso nito.

“What should you do then kung nalaman mo kung sino siya. Don’t dare me Kyla. And even if you know him. Wala kang magagawa laban sa kanya.“galit na sabi ko dito at mas hinigpitan ang pagkakahawak ko sa mga braso niya.

“Let me go.“marahas na tinabig nito ang mga kamay ko kaya binitawan ko siya. “Hindi pa tayo tapos Frank. You will pay for what you’ve done.“galit na tumalikod na ito at pabalibag na isinara ang pintuan ng opisina ko.

Muli akong napabuntong hininga. Anong nangyari sa akin just now? Damn! Bakit kailangan kong maisip si Dylan kanina. Bakit sa dami pa ng maiisip ko ay siya pa talaga?

Naihilamos ko ang mga palad ko sa mukha ko. Saka ko inabot ang intercom at sinabi sa secretary ko na i cancell na lahat ng appointment ko sa hapon at ire-schedule na lang niya ang mga iyon. At agad kong nilisan ang kompanya ko at umuwi na sa bahay.

---

@

YuChenXi

#13: Frank

“Wala yata si Tito Nathaniel ngayon?“tanong ko kay Dylan ng umagang iyon na naabutan ko sa lawn ng hardin.

“Sabi niya maagang darating ngayon ang mga kagamitan sa bahay niya kaya maaga siyang umalis.“sagot naman niya na talagang alam na alam ang bawat galaw ng tiyuhin ko.

Pinagmasdan ko siya habang kinakain niya ang meryendang inihanda ni Lily sa kanya.

“Madalas yata na nagpapaalam siya sayo.”

“Nagkataon lang na nakikita niya ako sa tuwing aalis siya. Kaya siya nagpapaalam sa akin. Kung ikaw naman siguro ang una niyang makikita tiyak na magpapaalam iyon sayo.“mahabang paliwanag niya.

Napatango na lang ako bilang pagsangayon sa sinabi niya sabay upo sa bakanting upuan sa kanan niya.

“Hindi ka ba papasok ngayon? Maaga ka ding umuwi kahapon at halatang may problema ka ng dumating ka. May maitutulong ba ako?“tanobg niya sabay tingin sa gawi ko. Wala na ang pag iwas niya sa akin mula kahapon. Hindi na din siya umiiwas sa tuwing tititigan ko siya.

“Wala naman akong problema. Hindi lang naging maganda ang usapan ng isa sa mga stock holder ng kompanya kahapon kaya maaga ako umuwi.“pagsisinungaling ko sa kanya.

Muli ko na namang naalala ang namagitan sa amin ni Kyla kahapon. At ang ikinaiinis ko ay nanaginip pa ako about me and Dylan last night that we are having sex. And damn. Aaminin ko na nagising ako sa kalagitnaan ng gabi dahil nilabasan ako sa panaginip kong iyon.

Muli ko itong pinagmasdan. Natural na dito at gamay na ang kilos bilang si Lynn sa harapan ng iba. Ganito ba niya kamahal ang kapatid at handa niyang isakrepesyo ang sarili para lang matulungan ito? Ang magpanggap siya bilang si Lynn ay sobra sobra na. At ang paibigin ako sa katauhan niya bilang si Lynn.

“Kanina mo pa ako pinagmamasdan. Baka malusaw na ako niyan.“biro niya sabay kjming ngumiti sa akin.

Damn! He is so damn cute. And I hate it dahil ang laki ng ipekto niyon sa akin. Kakaiba ang mararamdaman ko sa tuwing nakikita siya. Si Dylan siya at hindi ai Lynn pero bakit nakakaramdam ako ng pagbilis ng tibok ng puso ko na hindi dapat dahil lalaki siya. At alam kong hindi ako bakla but why do I need to feel this to him.

Hindi ko napigilan ang sarili ko at hinaplos ito sa pisngi and touch his lips.

Napansin kong napalunok ito pero hindi naman umiwas sa ginawa kong pagdama ng labi niya.

“How I like this lips on mine.“sabi ko habang nakatingin ako mismo sa mga labi niya.

Gumalaw ito at hinawakan ang kamay ko na humahaplos sa pisngi niya at maingat na inalis iyon.

Gusto ko sanang magreklamo ng magsalita siya.

“Can I ask you some question?“seryusong tanong niya.

“Of course?”

“Those past 9 months na magkasama tayo? Ano ang naramdaman mo sa akin?“tanong nito.

Tinignan ko siya sa mga mata. Kung ang tinutukoy niya ay ang pagsasama namin ni Lynn sa siyam na buwan ay masasabi kong wala akong naramdamang kakaiba sa kanya. Maliban lang sa turing ko sa kanya ay parang isang nakakabatang kapatid na babae lang.

“I didn’t feel anything special. Ang turing ko lang sayo ay bilang isang kapatid lang. At pinagusapan na natin iyan nuon pa. Pero nagpumilit ka parin na ituloy ang kasal kahit alam mo na ang turing ko sayo ay hindi na hihigit pa sa isang kapatid.”

Napabuntong hininga ito sa sagot ko pero hindi naman nagsalita at hinihintay pa ang iba kong sasabihin.

“You beg me, na magpakasal tayo. Kaya nagpagawa ako ng kontrata para sa relasyon natin. Na kung mapapaibig mo ako sayo sa loob ng isang taon ay hindi tayo maghihiwalay.“pagpapatuloy ko.

“So! Are you still feel the same way before? Wala ka bang nararamdaman sa akin? Ano pa ang gusto mong gawin ko to make you fall inlove with me.?“tanong pa niya?

Damn him! Hindi ko mapigilan ang pagsiklab ng galit ko dahil nagbago nga ang pakiramdam ko pero hindi para kay Lynn kundi para mismo sa kanya. And how can I tell him na alam ko na mismo ang mga plano niya.

Baka kapag sinabi ko ngayon sa kanya na alam ko na, ay tuluyan na siyang mawala sa bahay. Tuluyan ng bumalik siya sa kanila. Gagawa ako ng paraan para magtagal pa siya dito. Kung inaakala niya na makikipagpalit siya kay Lynn sa susunod na linggo sa araw mismo ng pablessing ng salon ay nagkakamali siya. Hindi ko siya pakakawalan ng basta basta ng hindi ko siya napaghihigantihan.

“I don’t know. You still have three months left. Hindi naman agad na magbabago iyon. Wala ka pa naman ginagawang kakaiba para mabago mo ang nararamdaman ko.“sagot ko sa kanya.

Ibinaling ko ang paningin ko sa kinakain niya at nakikain narin ako.

“I don’t know what to do either.“sabi niya at gaya ko muling pinagtuunan ang pansin ang kinakain.

“How about we start to go out. Have a date.“suhesyon ko.

“Mmm! Sure. Then? Where ang when do we start?“nakangiting tumingin muli siya sa akin. And I really love to see him smile like that.

“Pwede din ngayon.“nakangiti ko ding sagot sa kanya.

“As in now na?”

Tumango ako bilang sagot.

“As in now na talaga?”

Tumango ulit ako sabay tayo at hinila siya din siya patayo.

“Lets go.”

“Hey wait, I need to tidy up my self first.“nakipaghilaan siya sa kamay niya na hawak ko pero hindi ko ko iyon binitawan. Tinignan ko siya mula ulo hanggang paa. Maayos naman ang get up niya. Gaya ng dati nakasweatshirt pero ngayon nakashort na land siya na hanggang kalahati ng hita niya. And damn it! Napakaganda ng hubog ng mga hita niya. Bilugan ang mga iyon,makinis ang kutis at siguradong pinawax niya ito.

Parang ang sarap haplusin iyon ng mga palad ko. Paliguan ng mga halik ng labi ko. Damn! Ano na naman ba ang tumatakbo sa utak ko. Binti lang niya pero nakakawala ng ng tamang pag iisip.

Hindi ko napigilan ang napalunok. Bakit hindi ko napansin iyon kanina habang nag uusap pa kami. Nakaupo naman kasi siya at natakpan sa ilalim ng lamesa ang mga paa niya.

“Hey! Dont give me that look. Do my legs look like disgusting?“tanong niya sabay layo sa akin ng maluwangan ko ang pagkakahawak sa kamay niya.

Ipinilig ko ang ulo ko para mawala ang mga nasa isip kong gawin sa mga binti niya.

“No! Simula ng dumating ka galing sa inyo. Ngayon lang kita nakitang nakashort. And you have a beautifull pair of legs.“sabi ko sa kanya sabay alis ng tingin ko sa mga binti niya.

I saw him pouted his lips. And he looks really cute.

“Don’t pouted your lips my sweet wife. Baka hindi ko mapigilan ang sarili ko to kiss you.“nakangiting sabi ko sa kanya at muli ko siyang hinawakan sa kamay. “And your perfect in your dress now. No need to change at all.” Saka ko siya hinila sa garahe at pinasakay sa kotse.

“How about my slipper. Hey! Don’t drag me in.“pilit na bumaba ito pero agad kong insinara ang pintuan at dumungaw ako sa bintana.

“I have spear one at the back just take and wear it.”

“Mas malaki ang size ng paa mo kaysa sa akin.”

“It suit you my sweet wife. Babagay diyan sa suot mo.” Umalis na ako sa bintana and close the window and lock the door. Baka magpumilit pa itong lumabas kaya mabilis na sumakay na din ako sa kotse ko.

“What kind of date you want in this kind of outfit. Naman Frank! Walang kaplano plano. Sure ka bang magsasaya tayo sa date na ito.“reklamo nito.

“Iyon nga ang maganda my sweet little wife. Para may thrill mag iisip na lang tayo habang nasa daan tayo.”

“Ewan ko sayo.“natawa ako sa pag irap niya sa akin pero hindi ko na iyon sinita pa at tuluyan ko ng pinasibad palayo ang kotse ko sa bahay.

“Where is your slipper?“tanong nito habang ginagalugad ang backseat sa dami ng stuff ko na naroon. “Kaganda tignan sa labas ang kotse mo. But trash naman inside. Hindi mo ba maayos ang mga gamit mo at nagkalat dito sa loob?“bago pa ako nakasagot ay lumipat siya mula sa harapan papunta sa likod at inisa isang inayos ang mga gamit ko duon.

“Hayaan mo na iyan. Hindi naman kita pinasakay sa kotse ko para ayusin iyan.”

“I can’t hold this when Im here. Hindi ako sanay na nakikita ng nakakalat na mga gamit.”

Tinignan ko siya mula sa rearmirror habang inisa isang inaayos ang mga iyon. Binagalan ko na lang ang pagpapatakbo ko para hindi kami madisgrasya dahil hindi ko mapigilang tignan ang bawat kilos niya sa salamin.

Lumipas pa ang ilang sandali ay naayos na niya lahat ng nanduon. Naipagpatong patong na niya ng maayos ang mga papel na nagkalat. Naitupi na din ang extra damit na lagi kong dala. Ang laptop ko ay nailagay na din niya sa likuran ng upuan sa harapan na may sariling lagayan duon. Naalis na din niya ang mga tissue na nagkalat at isinilid sa isang maliit na plastic bag at deretso sa bin na nasa gitna ng upuan ko sa harapan.

“Ayan, nagmukha ng sasakyan. Ano bang ginagawa mo and your car was kind of a mess.“tanong niya saka muling lumipat sa harapan ng makuha ang tsinelas na sinasabi ko.

Unisex slipper iyon. Hindi ko iyon ginagamit dahil medyo maliit iyon sa akin. Gusto ko na ngang itapon pero ngayon hindi na kailangan. Dahil may pakinabang na at suot suot na ni Dylan.

Kulay pula yon na Manjaru. Maganda tignan iyon kapag gaya ng suot ni Dylan ngayon iyon ipapares. Saka maganda tignan ang mga paa niya dahil hindi iyon kalakihan at bagay na bagay iyon sa tsinelas.

“Bago pa ito ah! Saka tingin ko maliit ito sayo tama ba ako?”

“Oo! Kaya nga hindi ko isinusuot. I like to throw it but I think I don’t need to do that. Because it perfect fit you well.

“Yeah. A bit big but its ok. And the color make my feet brightier than before.“tama siya sa sinabi. Maputi siya at lalong tumingkad ang kaputian ng paa niya sa kulay. “So saan tayo magsisimula?”

Kibit balikat ang naging sagot ko saka ko na itinuon ang paningin ko sa daan.

“Are you afraid of rides?“tanong ko sa kanya.

“Rides? What? Like roller coster?”

“Yes, kind of that.”

“I don’t know. I havent ride roller coster before or any kind of ride like that.”

“What? Are you sure? Saan napunta ang kabataan mo at hindi mo naranasang sumakay sa mga ganun?”

Narinig ko na napabuntong hininga ito.

“Anything wrong?“ipinagilid ko ang sasakyan ko at itinigil mo iyon.

“You know na maaga kaming nawalan ng mga magulang at lumaki lang kami ni Dylan sa pangangalaga ng kapatid ng ama namin. Also Dylan didn’t ride any kind of that. Tito trained Dylan to manage the compony at early ages. Hindi naman ako hinayaan ni tito na makialam sa compony namin dahil iuuwi din naman ako ng magiging asawa ko. Naawa ako kay Dylan dahil mas nawala ang kabataan niya na hindi man lang iyon na eenjoy dahil umikot ang buhay niya sa pag-aaral para balang araw siya na ang humawak ng negosyong iniwan ng aming ama. Kaya ako, kahit gusto kong mag enjoy, hindi ko na din ginawa dahil ayaw kong kainggitan ako ni Dylan. But I know, Dylan loves me so much. And he can do anything, everthing he can just to make me happy.” malungkot at mahabang sagot niya.

I saw the sadness in his eyes. Ramdam ko ang lungkot sa mga boses niya. Kung ganun, he suffer a lot in his teen ages life. At kaya niya ginagawa ito ngayon ay para mismo mapaligaya ang kapatid at mapaibig ako sa katauhan niya. He give up everything kahit sarili niya para lang tulungan ito sa akin.

Pero hindi niya matutulungan ang kapatid niya dahil hindi kailan man mababago ang pagtingin ko dito bilang isang kapatid lang. But now! It change everything. And I think, Im inlove now to my wife brother.

Yes! Aaminin ko na. Kakaiba ang dating niya sa akin. Sa kanya tumitibok ng ganito ang puso ko. Hindi talaga basehan ang tagal ng pagkakakilala kung tinamaan ka na ng pana ni kupido. At sa maikling panahon na nakasama ko siya ay ramdam ko ang kakaiba sa puso ko. Sa katawan ko. Oo! Im not gay. But I feel this feeling to him. To like him. To want him. And to love him.

Hindi ko napigilang hinila siya at ikinulong ko siya sa mga bisig ko.

“Don’t be sad now. Ngayon ipaparanas ko sayo ang saya na hindi mo naranasan nuon. So be get ready okay!”

Tumingala ito sa akin. Wala na akong ibang mabasang emosyon sa mga mata niya.

“Lets go.“mabilis na kinintalan ko ng halik ang bahagyang nakaawang na labi niya bago ko siya pinakawalan at muling pinaandar ang kotse.

Bagtas namin ang daan patungo sa Star City para iparanas ko sa kanya ang kakaibang saya na hindi niya pa nararanasan ng kabataan niya. And one thing is, I will make him fall inlove with tho.

---

@Y

uChenXi

#14: Dylan

Pinagbuksan niya ako ng pinto ng sasakyan niya at inilahad ang kamay niya sa akin. Tinignan ko muna siya bago ko tinanggap ang mga kamay na nakalahad sa harapan ko.

Let him be. Hindi ko na siya tatanggihan sa gusto niyang gawin. Ang hawakan ako sa kamay, ang yakapin ako. At higit sa lahat ay ang halikan ako. Hindi naman niya alam na ako si Dylan. At kaya niya ako hinahalikan ay dahil nagugustuhan na niya si Lynn sa katauhan ko. Kaunting araw na lang naman ang titiisin ko kaya hindi ko na kailangang umiwas sa kanya.

Nakakasanayan na rin ng katawan ko ang mga paghawak niya sa mga kamay ko. Ang pagyakap niya sa akin. At nawawala na rin ang pandidiri sa tuwing dadampi ang mga labi niya sa akin.

“Thanks.“nginitian ko siya. Mahigpit na humawak siya sa palad ko na para bang ayaw niya akong mawala sa gitna ng maraming tao.

Totoo, this is the first time na pumunta ako sa ganitong lugar. Ang makasalamuha ng maraming tao.

Nakalasalamuha naman ako ng mga tao but once in a blue moon nga lang. Gaya nuong bago ako napunta sa bahay ni Frank. Ng lumabas ako at nagpunta sa night club and having fun with two wild girls.

Pero kadalasan sa mga nakakasalamuha at nakikilala, nakakausap ay ang mga tao lang na may kinalaman sa kompanyang hinahawakan ko. Sa mga taong kasapi ng mga negosyo ng pamilya namin. Hindi iyong ganito. To go out in public and such a crawd area.

“Lets go, ano ang gusto mong unang sakyan.?“tanong niya sabay hila aa akin papasok.

“Ikaw na ang bahala. Sabi ko naman sayo this is the first time I enter a place like this.“sagot ko habang sumusunod sa kanya.

  ![](https://img.wattpad.com/a0cd085e83a30bd4f3a73fbe66a73275a3f7d6d3/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f4437632d50746376346865575a413d3d2d39302e313539356535353539623465316163313534313337383038333633372e6a7067)

Hinila niya ako kung saan ang roller coaster. Iyon ang una naming sinakyan. Hawak hawak ko pa ang kamay niya at ayaw ko iyong bitawan ng magsimula ng umandar iyon.

Sa una ay mabagal ay nakakarelax pa. Pero ng hindi nagtagal bumilis na iyon at hindi ko na mapigilan ang sarili kong mapahiyaw. Mabuti na lang at nasa isip ko parin na babae ako kaya ang tinis ng hiyaw ko at para na yatang madudurog ang palad ni Frank dahil sa higpit ng pagkakahawak ko. Pero gumaganti din ito ng higpit ng hawak sa akin.

Parang babaliktad ang sikmura ko sa bilis at pabalikbaliktad na ikot ng roller coaster.

Ng matapos iyon ay halos hindi na ako makatayo dahil sa hilo.

Damn it. How so many people like to ride a crazy ride like this. I feel like I want to throw up all what inside my stomach.

Narinig ko pang tumawa si Frank habang tinulungan na akong kalasin ang safety belt sa akin.

“Wait! I can’t stand up. Wait a little longer.“sabi ko sa kanya ng tulungan niya akong makatayo. Pero ang pagkabigla ko ay ang buhatin niya ako. What the fuck. He carry me like a princess.

Damn! Ang bigat ko kaya. But the way he carry me ay parang wala lang sa kanya. Hanggang sa makalabas kami duon.

“Are you okay?“tanong pa nito ng mailapag niya ako sa upuan duon.

Tumango na lang ako.

“Wait me here, I will buy something.“sabi niya at mabilis na umalis.

A few minute later he came back holding two Icecream with a smile in his lips.

So handsome. Kaya nainlove dito ang kapatid ko. Sino ba ang hindi mai inlove sa ganito kagwapong lalaki. And take note with a perfect body. Yes, when I saw him the other day, he has six pack of abs with a firm muscle with a tan skin.

Yeah! I also have abs but not firm like his. At hindi iyon halata dahil sa kaputian ko.

“Take this. This may refresh your feeling.”

Kinuha ko mula sa kanya ang icecream. And yes. It makes my stomach calm.

“Thanks. But just one ride I feel so exhauted.“sabi ko sa kanya habang nilalantakan na ang icecream na binili niya. Ganun din ito.

“Sa una lang yan. Mamaya sa star Frisbee naman tayo.”

“Huh! Ano naman iyon ngayon?“tanong ko. Parang gusto ko ng magback out. Damn! Lalaki ako but I don’t like those kind of rides. But how can I refuse him now?

“Ayon oh.“sabay turo sa akin ang ride na sinasabi niya.

  ![](https://img.wattpad.com/5618cf7699baf16c1da1940e4eb2bd5d3f7a8092/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f663848514c596d585873735976773d3d2d3732303138303036372e313539356561663562396662383430663232343136373432343231352e6a7067)

“Are you serious?“tanong ko muli sa kanya.

Tumango ito. Kinalma ko muna ang sarili ko sa pagkain ng icecream. Damn! Napasubo ako sa isang ito?

“Lets go!” Aya niya sa akin ng maubos namin ang ice cream. We need to line up. Para makasakay tayo.“

Hindi na ako nakaangal pa ng hilain niya ako sa ride na sinasabi niya. Hindi nagtagal ay nakasakay na kami.

And damn! Hindi pa nagsisimula ay kinakabahan na ako.

Sa una ay mabagal na umikot iyon. Habang unti unti iyong dumuduyan. Then a split of second. Here we are. I loudly scream again when its starting to swing fast habang mabilis na din na umiikot.

“Aaaaahhhhhh!“sihaw ko habang nakahawak kong muli sa mga kamay ni Frank.

Ewan ko kung namamangha ba ito na nakatingin sa akin ng tinignan ko siya. But damn! I don’t care. Gusto ko ng hilain ang oras para matapos at tumigil na iyon.

At para akong lantang halaman ng makababa kami. And Frank is to the rescue para alalayan ako na hindi mapigilan ang matawa habang pinagmamasdan ako.

“Stop laughing at me. Now! I didn’t regret na hindi ko sinubukan ang sumakay those crazy rides before.” naiinis na sita ko sa kanya.

“Ok! Hindi na tayo sasakay. You look pale in just two rides.”

“Kahit gusto mo pa, nunka na akong sasakay pa. Ayaw ko na.“reklamo ko sa kanya.

“Oo na. Pero mamaya sasakay tayo sa ferres wheel. Siguro naman hindi ka na matatakot duon.”

Tumingin ako sa ferres wheel na ngayon ay umiikot na. Mabagal lang iyon na umiikot.

“Sige.“sang ayon ko.

“Mamaya hintayin natin na dumilim. Maganda sa taas niyan kapag gabi. Tanaw mo ang buong paligid na napapalibutan ng mga ibat ibang ilaw.”

“So, what we do next habang hinihintay natin na gumabi?”

“Maglalakad lakad na lang muna tayo. Tapos maglalaro sa mga boith na pwedeng laruin diyan na iyong hindi ka na sisigaw pa.“natatawa nitong sabi sa akin.

Hindi ko mapigilang umirap. Hindi ko na inisip kong bagay ba sa akin anv pag irap ko. Kasi naman pinagtatawanan niya ako. Malay ko ba na ganun pala ang pakiramdam ng sasakay sa mga lintik na rides na mayroon sa dito.

Lalo siyang natawa and he stroke my hair.

“Your so cute.“kinuha niya ang kamay ko saka ako hinila. “Lets walk for a while.”

Hindi naman ako tumanggi ng hilain niya ako at sumabay na lang ako sa paglalakad sa kanya. Pero hindi ko mapigilan ang hindi tignan ang mga palad namin na magkaugpong.

Badum! Badum!

Bakit nakakaramdam ako ng pagbilis ng puso ko. Anong nangyayari sa akin?

Pilig kong hinihila ang kamay ko mula sa kanya. Pero hindi niya iyon binitawan.

“Just let me bold your hand.“sabi pa nito at sinabayan ng ngiti. “Come let go there.“sabay hila sa akin sa isang claw machine na nanduon.

“Pangbata lang ang larong iyan.“sabi ko sa kanya pero sumunod naman ako.

“Kahit matatanda ay bihira ang makakuha diyan. Kaya huwag mong sabihin na pambata lang iyan. Kung makakuha ka kahit isa sige, iisipin ko na lang na pambata lang talaga ito.“sabi nito sabay tapik sa machine.

“Okay! Let me.“sagot ko sabay puwesto sa harap. Do you have coins?”

“Yup. Nagpapalit na ako kanina pa. There is it.“binigay niya sa akin ang ilang piraso ng coins. Nalagay ako ng isa saka ko itinuon ang pansin ko sa stuff na nasa loob para ipitin ng claw. And a split of second I got the stuff toy. And proud na tumingin kay Frank ng makuha ko iyon at ipinakita sa kanya.

“Look! This is easy.“pagmamayabang ko pa.

“Natsambahan mo lang yan. Hindi ka na makakaulit niyan.”

“Watch me.“naglagay na naman ako ng coins and once again. Nakakuha na naman ako. Hanggang sa naparami na ako ng kuha ay marami ng mga batang nakalinya sa Claw machine na naghihintay na matapos ako.

Naiiling na napapakamot ng ulo si Frank dahil ang rami na niyang hawak na stufftoy. Nas labing lima na siguro.

“I told you. This is easy.“nangingiting sabi ko sa kanya sabay alis sa harapan ng machine.

“Yeah! Naniniwala na ako. But how can you played that easy. I tried it many times before when I was kid or when I was on my teenage pero ni isa hindi ako nakakuha.”

Kibit balikat ang isinagot ko. Hindi ko din alam pero kapag sinabi kong easy ay napakadali lang niyon sa akin.

“Give me that.“sabi ko sa kanya at kinuha mula sa kanya ang mga stufftoy at hinarap ang mga batang nakalinya sa claw machine na kasama ang mga magulang.

Tinignan ko ang mga ito then I asked them if they like stufftoy. Agad naman silang sumagot at sunod sunod na tumango. Sabay tingin sa mga ina nila.

Ngumiti naman ang mga magulang ng bata kaya isa isa ko silang binigyan ng nakuha kong stufftoy.

“Thank you po ate.“sabay sabay na pasalamat ng mga bata sa akin.

“No problem. I’m old enough to play that kaya sa inyo na lang.

Nagpaalam na kami sa mga ito kaya muling humawak sa akin si Frank sa kamay ko.

“You are so kind.”

“Yeah! So you must fall inlive with me.“nangingiti kong sabi sa kanya.

Nabigla man ito sa sinabi ko ay agad akong kumapit sa braso niya saka ako humilig sa balikat niya.

“What we do next?“tanong ko. “How about there.“sabay turo sa harapan ng snow world.

“But we don’t have jacket. We might freeze into death if we enter that.“sabi nito.

“Eh ano ang use ng nga iyon.“turo ko sa nagtutinda ng makakapal na jacket.

“Okay then. Lets go buy para makapasok tayo dyan.“yakag nito sa akin

Magkaagapay kami na naglakad hanggang sa makabili kami ng pagkakapal kapal na jacket saka namin pinasok ang snow world. Sanay na ako sa malamig dahil malamig sa US.

Nagkatuwaan na din namin na kumuha ng mga larawan na magkasama. May kuha kami na nasa likuran ko siya habang nakayakap siya sa baywang ko at nakasandal ang baba niya sa balikat ko. May kuha din kami na nakahalik siya sa pisngi ko habang ako naman ay pilit na umiiwas.

Gusto ko na sana sitahin ito dahil hindi tumitigil ito sa panakaw na paghalik sa pisngi ko o sa mga labi ko sa tuwing  nalilingat ako.

Sinubukan din namin ang magpadulas sa slid na nanduon. Na magkasabay, pumuwesto siya sa likuran ko at humawak ito nv mahigpit sa baywang ko saka kami nagpadulas duon.

“That was great and amazing.“sabi niya ng makatayo kami. Ewan ko kung ang tinutukoy nito ay ang pagpapadulas namin o ang pagyakap niya sa akin ng mahihpit.

“Are referring at the slide or the hug?“hindi ko mapigilang tanong sa kanya.

“Mmmm! Same. I was referring at the slide but most of all mas refer ako about the hug.“sagot nito sabay titig sa akin. “And I really like to hold you in my arms now.“hindi ako nakahuma ng bigla niya akong hilain at muling ikulong sa mga bisig niya. Hindi ko man ramdam ang init ng katawan niya dahil sa kapal ng jacket namin. Naramdaman ko naman ang init ng hininga nito na masuyong dumadampi sa leeg ko ng ibaon niya ang mukha duon.

Napapiksi pa ako ng bahagya niya akong kinagat sa balikat.

“Mmm! Your smell so good my sweet little lamn.“bulong pa nito.

“Hey! Stop it.“suway ko ng muli niya akong kagatin.

Tumigil naman siya pero hindi parin niya inaalis ang mukha sa pagkakasobsob sa leeg ko.

Pero habang tumatagal ang ganung ayos namin ay nakaramdam ako ng kakaibang pagtibok ng puso ko.

Damn! Why do my heart beats crazy like this? Saka bakit gusto ng katawan ko ang pagyakap niya sa akin. Bakit ang sarap sa pakiramdam ang pagkagat niya sa leeg ko. At bakit parang nakakaramdam ako ng boltahe ng kuryente na naglalandas sa mga ugat ko.

“S-stop it Frank.“muli kong suway pero bakit kailangan kong ma-stammer sa pagsasalita.

“Let me stay like this for just a couple of second my sweet little lamb.“kahit ito ay paos na nagsalita. Did he feel the same way I feel right now. That he like to hug me like how I like his hug now.

At saka lagi niya akong tinatawa na sweet little wife pero ngayon pinalitan na niya ng little lamb. Why does that mean?

Lumipas pa ang ilang sandali na ganun ang ayos namin. Hanggang sa hindi ko na rin napigilan ang sarili ko na gantihan ito ng yakap.

Nagulat man ito sa ginawa ko ay inangat nito ang mukha saka siya ngumiti sa akin.

“Sana hindi sa ganitong paraan tayo nagkakilala. And I don’t know how I act kapag dumating ang araw na ayaw na kitang pakawalan.“sabi niya saka niya ikinulong ang mukha ko sa mga palad niya and give me a quick kiss on my lips.

Pero ano ang sinasabi niya? Hindi ko maintindihan ang ibig niyang sabihin.

“Lets go. Papadilim na din. Para makapila tayo sa gaint wheel at makasakay na tayo.“yakag niya sa akin.

Hindi pa man ako nakakabawi dahil sa sinabi niya ay hinila na niya ako palabas.

“Ang sabi nila. Kapag nasa kaitaasan ka na ng gaint wheel na iyan ay pwede ka daw humiling at siguradong matutupad iyon.“nasaad niya na nakatingin sa umiikot na gaint wheel habang hinihintay na namin ang oras ng pagtigil nito.

“Sa tanda mong iyan naniniwala ka sa ganun. Pero kung totoo man ay susubukan ko. Ikaw ba Frank, ano ang hihilingin mo kung sakali?“tanong ko.

Tumingin muna ito sa akin at muling ibinalik ang paningin duon.

“Ikaw! Ano ang gusto mong hilingin?“bagkus balik tanong niya sa tanong ko.

“Mmm! Na maging maligaya ang kapatid ko sa piling ng asawa niya.“sagot ko.

“Asawa? Bakit may asawa na ba si Dylan?“tanong ulit niya pero nag iba ang ikspresyon  ng mukha nito. Ewan pero bigla akong may nakitang galit sa mga mata niya.

Paano ko ba sasabin na ang ibig kong sabihin na sana ay maging masaya na si Lynn sa piling niya.

“No! W-wala pa. I mean kapag nagkaruon na siya ng sariling pamilya.“pagsisinungaling ko. Magsasalita pa sana ako ng tumigil na ang gaint wheel.

“Lets go!“hila niya sa akin pasakay ng makababa na ang nakasakay duon.

Biglang naging maalinsangan ang aura nito. Nakahalata ba siya na nagsisinungaling ako? No! Kailangan kong baguhin ang mood niya to make this date perfect. But how can I do that? What should I do?

---

@Y

uChenXi

#15: Frank

Hindi ko mapigilang mainis ng sabihin niya ang gusto niyang hilingin kung sakali man na magkatotoo ang sinasabi ng ilan na kung hihiling ka kapag nasa pinakaituktok ka na ng gaint wheel ay magkakatotoo.

Wala bang ibang inaalala ito maliban sa ikaliligaya ng kapatid niya. Oo, sa sagot niya kanina ay si Lynn ang tinutukoy niya na sana maging maliga na ito ng tuluyan sa asawa niya. Mean, ang asawang tinutukoy niya ngayon ay ako.

Paano matutupad iyon gayong hindi naman mababago ang pasya ko sa pakikipaghiwalay sa kanya dalawang buwan na lang mula ngayon.

Wala na bang maisip ito maliban sa kaligayan ng kapatid niya. Paano naman ang sarili niyang kaligayahan?

“Hey! Why the long face. Is there something wrong?“tanong niya sa akin ng makasakay kami.

Tumitig ako sa kanya. Mahirap ba ang magpanggap bilang isang babae kung alam mo naman na hindi ka bakla? Gaya nito. I know that he is not gay pero gamay na gamay na niya ang magkilos babae. Magsalita bilang babae.

“Sa tingin mo? Gaano ka kamahal ng kapatid mo. Ni Dylan? Ano ang kaya niyang gawin para sa iyo?“tanong ko sa kanya. Gusto kong malaman kung hanggang saan ang kaya niyang ibigay para sa kapatid.

Ngumuti ito saka itinuon ang paningin sa labas ng nagsisimula ng umikot ang gaint wheel.

“Isa lang ang sagot niya dyan kung sa kanya mo iyan tinanong.“panimula nito saka seryusong tumingin muli sa akin. “He can give me his own heart  kung may sakit ako sa puso and I do need a heart transplant. Mean he can give his life towards me.“sagot niya.

Hindi ako makaimik sa sagot niya. Naramdaman ko sa bawat bigkas niya ang kasiguraduhan sa sinabi niya. Kung ganun, he can risk his life just for her sister. Now! I can’t help my self to envy Lynn to have a brother like Dylan.

“How about you? How do you love your brother?“muli kong tanong sa kanya.

“He can tell me that I don’t need to do anything for him. Makita lang niya akong masaya ay masaya nadin siya.”

So! That answer also Dylan thought. Wala na akong masabi sa kanya. Siguro nga kay Lynn na umiikit ang mundo niya. Pero paano kung dumating ang time na makahanap na ito ng magpapatibok ng puso niya. Paano kong makilala na niya ang taong nakatadhana sa kanya. Masasabi pa kaya niya ang bagay na iyon?

Ewan ko! Pero hindi ko naman papayagan na sa iba siya liligaya. Ako na mismo ang gagawa ng paraan para mabago ang nga pananaw niyang iyon. Gagawa ako ng paraan para hindi lang kay Lynn iikot ang mundo niya?

“But why the sudden question like that Frank? Anything wrong?”

“Wala naman. Forget it. Lets enjoy the view from here.“pang iiba ko ng usapan.

Hindi na din ito nagsalita. Pero nagliwanag ang aura nito ng makita ang ganda ng paligid dahil sa ibat-ibang ilaw na nagkalat na sa buong siyudad. Tanaw na tanaw na ang ang lawak  nh siyudad dahil nasa pinakaitoktok na kami.

“This is awesome. Maganda pala ang paligid kapag gabi at hindi mo aakalain na ang mva nagkalat na ilaw sa paligid ay mga nagkukumpulang sasakyan sa traffic.“nakangiting tumingin siya sa akin. “Akala ko ba hihiling ka.”

“Tapos na kanina pa habang pinagmamasdan kita na nawiwili sa mga nakikita.“sagot ko saka ako lumapit sa kanya.

Hinawakan ko siya sa kamay habang ang isa kong kamay ay humaplos sa pisngi niya.

“Your so cute.“ewan ko pero pabulong na sabi ko sa kanya.

Hindi na ito umiiwas sa bawat hawak ko sa kanya. Hindi na din ito lumalayo sa tuwing lalapit ako sa kanya. At lalong hindi na siya tumatanggi kapag hahalikan ko siya. And I like to kiss him again. And yes, I did.

Tinawid ko ang pagitan ng mga mukha namin at hinalikan ko siya.

Ang lambot ng mga labi niya. Napakasarap iyon namnamin na parang candy sa tamis.

“Uhm!.“narinig ko ang mahinang pag ungol niya ng nangahas akong ipasok ang dila ko sa loob ng bibig niya.

“Hmmm! Let me in baby.“bulong ko sa pagitan ng paghalik sa kanya.

“Hmm!“he open his lips and he let my tounge enter his.

He is so sweet. Mas lalo kong pinalalim ang paghalik ko sa kanya. I suck his tounge when I found it. And his moan is like a sweet melody sa mga pandinig ko.

I grab his  waist at wrap my arm around him habang ang isang kamay ko ay nakasuporta na sa batok niya.

Kumilos na din siya and he wrap his arms around my neck. Kissing me back the way how I kissed him.

Damn! This is fucking good. Hindi ko maramdaman ang ganitong sarap sa pakikipaghalikan sa iba. Even Kyla. And Kyla is a good kisset but Dylan was too.

Pero mahahalikan ba niya ako ng ganito kapag hindi na siya nagpapanggap? Kapag si Dylan na siya mismo na humarap sa akin? I don’t think so. Kaya habang si Lynn parin siya ngayon ay susulitin ko ang mga sandali na nasa piling ko siya. Ito ang gagawin kong kabayaran sa pagpapanggap niya.

Maingat akong tumigil sa paghalik at tumitig sa kanya.

“Let stop here baby. I might take you here kapag ipinagpatuloy natin ito dito.“sabi ko sa kanya. Para na nga akong tumakbo ng napakalayo sa paghingal ko dahil sa lakas ng naging pagtibok ng puso ko.

Fuck! Want to take him now but I can’t do that here. Saka kapag ginawa ko iyon malamang bukong buko ko na siya.

Napayuko naman ito na para bang napahiya pero hinuli ko ang mukha niya at muling iniharap sa akin. I give him a quick kiss then hug him.

“Don’t give me that shy looks baby.“bulong ko. “Dahil mas lalong gusto kong angkinin ka ngayon.”

“Frank!.“sa wakas nag salita ito pero halata na nagulat sa sinabi ko.

Tumawa ako ng mahina ng itulak niya ako at pilit na kumakalas sa yakap ko.

“Ok! Ok! I won’t say it again.“pinakawalan ko naman siya pero nakahawak parin ako sa baywang niya. Ipinahilig ko siya sa balikat ko habang tanaw na namin ang paligid sa ibaba.

“Are you happy with our first date?“tanong ko sa kanya habang sa labas parin ako nakatanaw.

Naramdaman ko ang bahagyang pag angat niya ng ulo at tumingin sa akin saka muling tumingin din sa paligid.

Tumango ito.

“Such a wonderfull experience ever. Pero ayaw ko ng muling ulitin pa.“sagot nito.

“Bakit naman?”

“Mamatay ako ng wala sa oras kapag sumakay pa ako sa mga ganung klaseng rides Frank. I told you. I didn’t regret now na hindi ko nasubukan nuon ang pagsakay sa mga ganun.”

Natawa ako sa sinabi niya and I kiss him in his forehead.

“Sige, hindi na tayo uulit dito. Pero hindi ibig sabihin na hindi na tayo lalabas pa. We go watch movie next.”

“Sure.”

Naparami na kami ng kwentuhan sa apat na pabalik balik na ikot ng gaint wheel sa mabagal na pag ikot ay nakagaanan na niya ang magkwento. Hanggang sa makababa na kami ng tuluyan.

“That was wonderfull.”

“Lets eat first bago tayo umuwi.“aya ko siya ng marating namin ang parking lot. Pinagbuksan ko pa siya ng pinto ng sasakyan bago ako sumakay at bagtas na namin ang isang mexican restaurant na sinabi niya na paborito nilang kainan ni Lynn sa tuwing lumalabas sila.

---

“Im just going to the restroom. Wait me here.“paalam ko sa kanya habang naghihintay kami sa inorder niyang mga pagkain. Hindi ko pa mapigilang ngumiti dahil sa dami ng pagkain na inorder niya.

Hindi na lang ako umimik. Kahit ang waiter kanina ay halos manlaki ang mga mata dahil apat na katao ang kakain sa dami niyon.

Ewan pero nakapasaya ng pakiramdam na kasama ito at ang ganda sa paningin ko ang bawat kilos niya? Magiging ganito pa kaya ang pakiramdam ko kung ang mismong Dylan na siya haharap sa akin? Hindi lang kaya ako naakit sa ayos niya ngayon bilang babae?

Napailing ako sa naiisip. Malalaman ko kapag nakita ko na mismo siya bilang Dylan.

Palakad na ako patungo sa restroom ng mapansin ng mga mata ko ang lumabas sa restroom ng mga babae.

Shit! It was Lynn. Mabilis ang pagkilos ko na nagtago sa may kalakuhang halaman na nasa gilif ng pinto ng restroom.

Damn it. Ang pagkakataon nga naman. Ano kaya ang gagawin niya kung makita niya ang kapatid sa labas.

Binilisan ko ang pagpasok sa banyo para magbawas ng masundan ito. Natitiyak kong makikita niya ang kapatid niya dahil nasa kalagitnaan kami mismo at madadaanan iyon kung galing sa restroom.

Paglabas ko ay tama nga ang hinala ko. Napansin ko pang palinga linga si Dylan kaya nagtago ako ng magawi ang paningin niya sa labasan ng restroom.

Nagusap pa ang mga ito. Tumayo si Dylan at hinila ang kapatid patungo palapit sa akin.

Damn it! Mabilis na kumilos ako at bumalik sa loob ng mensroom. What is Dylan want to do now? Pero bago pa sila makalabas ay nauna n ko ng tinungo ang lamesa namin ni Dylan.

Tignan natin kung ano ang gagawin niya this time.

---

@Y

uChenXi

#16: Frank

Napatingin ako sa nilabasan ng magkapatid. Suot na ni Lynn ang sweatshirt ni Dylan kanina at ewan kong nagkataon lang na parehas ng short ang mga ito dahil ganun din ang short ni Lynn ngayon.

And Dylan shirt was plain fitted white with V-neck. At ang short kanina na kalahati ng hita nito ay hanggang sa taas na ng tuhod nito ang haba. Kung ganun ay nakatupi lang iyon kanina kaya umiksi.

Natuon ngayon ang pansin ko kay Dylan. Well he is right. He has a good figure too. Hindi nga lang batak ang muscle gaya ko pero halata sa suot nitong t-shirt na may abs din ito. Saka talagang maputi ito gaya ni Lynn.

Hinintay ko silang makalapit sa akin.

“Is this a coincidense?“tanong ko pero hindi parin mawala wala ang tingin ko kay Dylan na ngayon ay halata na umiiwas ng tingin sa akin.

“Nagkataon lang talaga siguro Frank.“sagot ni Lynn sa akin. “Nakita ko siya palabas na kanina. Ang akala ko namalikmata lang ako pero hindi naman pala so I invited him now to eat with us.“dagdag pa nito sabay kapit sa braso ng kapatid. “Come Lan, seat here.”

“Thanks Lynn. How are you brother in-law.“pagkuway tanong niya sa akin kaya napakurap pa ako na sa ngayon ay nakatingin na ito sa akin. Pero iwas parin na magtama ang mga mata namin.

He has a nice voice too. Kaya siguro madali lang dito ang baguhin ang boses nito bilang babae. How and what kind of moan he can made with that voice.

Damn! Bakit ba iyon ang naiisip ko.

“Fine, how about you.“balik tanong ko.

“Doing great. I have companion. She is in the restroom. Maybe she can join us here too.“saad niya. “You don’t mind right?”

“Of course. Lynn order a lot just a few moment ago. Kaya ayos lang.” sagot ko.

Companion? Who? Marahil ay kasama ni Lynn ang sinasabi niya kanina. Kaibigan siguro ni Lynn ito.

“Here she is.” nakangiting sabi niya ng mapatingin sa labasan ng restroom.

Tumayo siya saka sinalubong ang babae. Pero ang sa pagkabigla ko at hindi inasahang ginawa niya ay ang dampian niya ng halik sa labi ang babae.

Damn! Do he need to kiss that girl kung si Lynn ang kasama nito kanina. Ewan pero bigla akong nanggigil at parang gusto kong alisin ang bibig of that girl who taste Dylan lips.

“She is Dylan girlfriend.” napatingin ako kay Lynn dahil sa tinuran. “Kararating niya lang daw kahapon galing US.” Dagdag pa nito.

So that’s it. She has a girlfriend. And a beautifull one. But I don’t care. I won’t allow Dylan to get intemate in that girl again. Not until he enter my house for pretendeng to be her sister.

“Really.” muli akong napatingin sa mga ito ng ipaghila ni Dylan ang babae ng upuan saka ito umupo sa katabing upuan nito.

“She is my girl. You don’t mind if she join us, are you?“muling tanong ni Dylan.

“Sure enough.” Tama namang dumating ang mga inorder nito kanina. Tamang tama pala ang rami ng order niya kanina na para bang sinadya dahil apat na kami ngayon.

Sinimulan namin ang pagkain at hindi din naman nawala ang usapan sa pagitan ng pagkain namin hanggang sa maubos at nagpaalaman na kami.

But wait. I don’t like Dylan to go home with this girl and Lynn go home with me instead. Hindi ako makakapayag. Pero ano ang gagawin ko?

“Nasa B1 ang kotse nila. Ihahatid ko na lang sila Frank. Pwede bang hintayin mo na lang ako dito?“si Lynn ng nasa labasan na kami.

Makikipagpalit ba ulit ito. Sa naisip ko ay agad akong sumang ayon.

---

Dylan Side:

“

what is this mean Dylan?“ May galit na tanong ni Helen sa akin ng makarating kami sa parking lot kung saan ang kotse ni Lynn.

Nagtataka man ito kanina ng makita ako na nakabihis babae at nagulat pa ito ng makitang dalawang Lynn ang nakita niya ay nakiayon naman ito na makisabay na lang sa amin at hindi magpahalata sa harapan ni Frank

ng pakiusapan ito ni Lynn ng magsimula na itong magtanong. At sabihin na mamaya na kami magpapaliwanag.

“Can you lower your voice Helen. Its so annoying. You know how I hated girl throwing tantrums.“naiinis na din na sabi ko dito. “And who told you to go here to find me.“dagdag ko pa.

“But I missed you so much Dylan sweetheart. Its almost one months when you left. So I came here to see you. Didn’t you miss me?” Sabi pa nito saka ipinulupot ang braso sa leeg ko ang try to kiss ne pero umiwas ako.

“Enough Helen. I will ask Lynn to go along with you at the airport later.”

“No! I can’t go home without you. But why are you doing this? Dress like a girl. Your not gay right.”

“Watch your word Helen. Im not gay. Im doing this with a porpuse. And I don’t owe you a explanation. Because I didn’t tell you to come here.“galit na sagot ko dito. She is my girlfriend for two months now. Pero unti unti itong naging agrisibo kaya naiinis na din ako minsan. Napakaselosa. Napakademanding kaya naaasar na ako.

“Then kiss me Dylan. the way you kiss me back then.“sabi pa nito saka niya tinawid ang pagitan ng mga labi namin.

Sige pagbibigyan ko na siya para matapos na. I kissed her like she wanted me too.

Marahas ang naging paghalik ko sa kanya. Hindi ko na alintana kung magreklamo ito. Ito naman ang gusto niya.

And I don’t know why? Wala akong maramdamang kakaiba sa paghalik ko s kanya. Wala na ang datinh gana ko kapag hinahalikan siya. Hindi ko na rin ramdam ang init kapag kahalikan ko siya.

Damn!  This not the same I feel why Frank kissed me. But Why I suddenly compair the kisses between me and Helen to me and Frank kissing?

No! This can’t be? Did I really like enjoyed Frank kisses?

“Damn you Dylan.” Galit na itinulak ako ni Helen. Nalasaan ko ang dugo. Kaninong dugo?

Shit! She bite me.

“You are crashing my lips. That is not the kinf of kiss I want. I want the same heat. The same care. The same tenderness like before not like this.“galit na sigaw muli nito.

“I said lower your voice.“galit na tinakpan ko ang bibig niya ng palad ko tama naman na nakasunod na sa amin si Lynn na nagpapaalam kanina na ihahatid lang kami dito.

“What happen? I heard Helen shouting?“tanong nito. “Anything wrong. What happen to your lips Lan?“alalang tanong nito ng makalapit sa akin at pinahid niya mismo ang labi ko na may namuo ng dugo dahil sa pagkagat sa akin ni Helen.

“I’m okay Lynn. Ask Lawrence later to bring Helen at the airport.” Sabi ko dito. Lets go to the restroom.“yakad ko saka ko muling tinignan si Helen. “Stay here. You disapointed me.“matigas na utos ko dito na hindi na nakapagsalita pa ng tuluyan ko ng nahila si Lynn sa restroom.

At gaya ng dati inayos ko ang sarili ko. Mabuti na lang at natutunan kong maglagay na ng make up do cover my  eyebrows ang make a line.

“I don’t like Helen for you Lan. Sinamahan ko lang siya dito para hindi naman niya sabihing bastos ako kapag pinakitaan ko siya ng pagkadisgusto.“si Lynn ng matapos kong kunun muli sa kanya ang sweatshirt ko.

“You don’t need to like het for me Lynn. If you dob’t like her. Ayaw ko na din sa kanya.“nakanhiting hinaplos ko siya sa pisngi. “Go home no and always be safe okay.”

“I will Lan. You too.”

“Okay! I love you Lynn.”

“I love you too little brother.“niyakap ko siya ng mahigpit hanggang sa nagpaalam na ako ng tuluyan dito. Hindi ko na din kinausap ng maayos si Helen at sinabi ko na lang dito na bumalik na sa US dahil hindi ko siya kailangan dito. Baka makagulo pa siya sa mga plano ko kung magtagal siya dito.

While heading at Frank. Naalala ko na naman ang paghalik ko kay Helen na naikumpar ko sa halik ni Frank sa akin.

Bakit kakaiba? Mas nadadarang ako sa halik ni Frank kaysa sa paghalik ko kay Helen. Anong nangyayari sa akin?

---

Frank POV:

Lumipas pa ang ilang mga minuto ay bumalik na ito. And yes, si Dylan ngayon ang nasa harapan ko at sigurado akong siya ito at hindi ang tunay na Lynn.

“Nakaalis na ba sila?“tanong ko sa kanya habang pinagbuksan ko siya ng pinto ng sasakyan. Hindi ko napigilan ang sarili na niyuko siya at hinalikan sa labi. Pero naramdam ko na may kung ano sa labi niya kaya napatitig ako dito.

“What happen to your lips.?“tanong ko ng may nakita akong namuo na dugo sa ibabang labi nito.

“Nabangga lang ako may pinto ng sasakyan ni Dylan kanina ng yukuin ko siya para magpaalam muli.“sagot niya pero alam kong hindi iyon ang tunay na dahilan. Did he kiss her girlfriend again ang that girl bite him?

Damn that woman.

“Are you okay then?“tanong kong muli.

“Y-yeah.“maikling sagot niya at nagiwas na ng tingin sa akin.

Naiinis man ako ay itinigil ko ang pagdama ng labi niya. Hindi ko hahayaan na may halikang iba ang mga labi nito. Hanggat I’m around wala ng makakaangkin dito.

Agad naman na akong sumakay saka pinaarangkada na iyon pauwi sa bahay.

“How Dylan love his girlfriend?“hindi ko mapigilang tanong sa kanya habang nagmamaneho ako.

“Well, I don’t know. Hindi ko din akalain na susundan niya si Dylan dito mula sa US.”

“Ok!” Hindi na ako umimik pa kaya ganun din siya. Nakakabinging katahimikan at uging ng sasakyan ang namayani sa pagitan namin hanggang sa tuluyan na kaming nakauwi.

“How sweet naman.“nakangiting salubong sa amin ni Nathaniel ng mabungaran namin siya sa may lawn ng hardin. Ngisi pang nakatingin kay Dylan ng makababa ito ng kotse ko ng pagbuksan ko ng pinto.

Napansin kong inismiran ni  Dylan ito.

“How’s your date?“usisa nito.

“Good.“maikling sagot naman ni Dylan dito. “Mauuna na akong pumasok. Medyo masama parin ang pakiramdam ko mula kanina.“paalam nito saka tumingin sa akin.

“Sige. Pahinga ka na.“sabay tango dito.

Naiwan na kaming dalawa ni Nathaniel kaya nakiupo na ako sa kabilang panig ng upuan saka ko siya tinignan.

“May kailangan ka bang sabihin sa akin Tito Nathaniel?“tanong ko dito. Gusto ko ng malaman na niya na alam ko na ang pakulo ni Dylan. At gusto kong sa akin siya papanig at tulungan na si Dylan mismo ang mahulog sa sarili nitong bitag.

“What do you mean?“takang tanong nito.

“Look at me Tito Nathaniel and tell me everything about Dylan and don’t ever tell any lies from now on. You know what I mean by that?“seryosong sabi ko.

Halata naman na bahagyang umilap ang mga mata nito at hindi makatingin ng deretso sa akin.

“How? When did you know?“balik tanong nito.

“Ng madulas ka ng sabihin mong Dy. Imbes na Lynn kaya naghinala na ako.”

“Then, kung alam mo na bakit mo siya hinalikan ng araw na iyon. Frank. Your not gay right?“tanong na naman niya kaysa sagutin ang tanong ko.

“I know that Im not gay. Until he came in my house. Maybe yes.“sagot ko. Hindi man ako sigyrado pero paranv ganun na nga.

“You, you like him?“namamanghang tanong na naman niya.

“How can you answer my question into question again Tito Nathaniel.“naiinis na sita ko na sa kanya.

“Hehe! Well this is a big news. So what do you want me to tell you. At alam kong hindi lang iyon ang ipapagawa mo sa akin.” makahulugang sabi nito.

“Everything about him. At ayaw kong malaman niya na alam ko na ang mga plano niya. At kapag nalaman niya ay alam ko na kung sino sng babalikan ko sa oras na dumating sa puntong iyon.”

“Wow! Don’t give me that fierce look nephew. I know. I know. Kahit matalik na kaibigan ko siya ay hindi ko sasabihin sa kanya. Kahit naman lang sa paraan na ito I can fool him. This is once in a blue moon.”

“Kung ako si Dylan hindibko ikukunsidira na matalik kitang kaibigan. Sala ka sa lamig sala ka sa init Tito Nathaniel.”

Napakamot ito ng ulo dahil sa sinabi ko saka sinabayan ng mahinang pagtawa.

“Hehe, hindi naman ibig sabihin nito ay tinatraydor ko si Dylan. Malay ko bang magustuhan mo siya. At malay mo din. Bumigay na din siya. Because he is enjoying your kisses to him.“sabi nito.

“How did you know that he is enjoying our kisses together.“inis na tanong ko sa kanya. “Did you watched us kissing?”

Napakamot muli ito ng ulo. “I’m not blind not to see you Frank.“sagot nito. “But before that hanggang kailan mo ililihim sa kanya na alam mo na kung sino siya?”

Hindi ako agad nakaimik sa tanong niyang iyon. Hanggang kailan nga ba? Hanggang kaya na niyang isipin ang sariling kaligayan at hindi lang ang kapatid niya ang iniisip niya.

“Ewan ko.“sagot ko sa kanya at hindi ko naman maidatinig ang mga tanong na iyon sa isip ko.

“Pero hindi narito ang buhay niya. Nasa ibang bansa. Ang sabi niya hanggang tatlong buwan lang siya dito. Na kung hindi siya magtatagumpay ay dadalhin din niya si Lynn pabalik sa US.”

“Sinabi niya iyan sayo?”

Tumango ito bilang sagot sa tanong ko. Kung ganun isa na lang ang naiisip kong paraan para hindi siya makaalis ng bansa dalawang buwan na lang mula ngayon. Ay sisiguraduhin kong mababago ang pananaw niya sa buhay. Na hindi lang sa kapatid niya umiikot ang kaligayahan niya.

---

@YuChenXi

#17: Frank

“Someone like to see you sir Frank.“sabi ng secretary ko sa intercom.

“I don’t have time Zeny. Sabihin mo kung sino man iyan na magpaset na lang ng ibang schedule.“sagot ko dito.

“She told me that she is the one you met at the restaurant the other day Sir. While having dinner with Lady Lynn.“muling sabi nito.

Kunot nuo akong napatingin sa intercom na para bang duon ko nakikita ang secretarya ko.

At ano ang ginagawa ng babaeng iyon dito. Ano ang kailangan niya sa akin at bakit narito siya gayong napakalayo ng lugar nila Lynn dito.

“Okay, let her in.“sabi ko na lang.

A few moment later ay kasama na ng secretarya ko ang girlfriend ni Dylan.

“Thanks Zeny. You may leave now.“utos ko dito na agad naman na tumalima at iniwan kami.

Tumingin ito sa akin.

“Take a set miss Helen. Anong atin at bakit gusto mo akong makita?“tanong ko agad dito.

“Hindi na ako magpaligoy ligoy pa Mr. Scott. Im here to talk to you about what I discover that day.“sabi nito.

Kunot nuo ko itong tinitigan. Ano ang ibig niyang sabihin?

“Dylan is fooling you around mr. Scott. Ang taong sumama sa inyo pauwi ng araw na iyon ay hindi ang asawa niyo kundi si Dylan mismo.“sabi nito. Well hindi na ako magtataka duon. Pero anong gusto nitong ipahiwatig duon.

“Are you sure of that?“kunway hindi ako makapaniwalang tanong dito. Hindi dapat niya malaman na alam ko na iyon. At baka sabihin pa niya mismo kay Dylan na alam ko na ang plano niya.

“Yeah! Kitang kita ng dalawang mata ko. At saka siguro naman you are having sex with your wife back then. Poseble namang hindi mo pa alam.“may pag kairitang sabi pa nito.

“Well, I don’t know what are you talking about or you are just joking around. And about that sex thing, is none of your business if im having or not.“hindi ko na din mapigilan ang mainis dito.

“I told you mr.Scott. the one with you in your house is not Lynn. It was Dylan.“galit na sabi nito.

“I don’t believe you.“pinatigas ko ang tinig na sabi ko sa kanya. “Kung wala ka ng sasabihin makakaalis ka na.”

“Damn! You are such a jerk. Someone fooling you pero wala ka man lang gagawing aksyon. You are shameless.”

“Watch your word miss. Helen. Baka nakakalimutan mong nasa teretoryo kita. Kaya isipin mo muna ang salitang lalabas sa bunganga mo  because I don’t give a damn and I will cut your tounge in no time.“galit na saad ko at seryusong tinignan nito. “And about what you’ve said just now. Wala ka ng pakialam duon kung ano man ang gagawin ko para alamin kung totoo ang sinasabi mo. Pero may tiwala ako kay Lynn.”

“Wala rin palang silbi ang pagpunta ko dito dahil nabubulag ka sa pagmamahal sa asawa mo. Iba ng tao ang kasa kasama mo pero hindi mo pa nahahalata. You are just a shameless jerk.“galit na sabi nito bago tuluyang umalis.

Naiiling na lang ako. What a bad temper.

Muli kong ibinalik ang pansin ko sa naudlot na pagbabasa ko ng papeles na nakatambak sa ibabaw ng lamesa ko.

Pero hindi ko na naisaulo ang ilan sa mga iyon dahil sa kakaisip kung ano ang gagawin ko para hindi umalis si Dylan at tuluyan na siyang maging akin.

Kung hihintayin ko na matapos ang tatlong buwan na iyon baka lalong mahirapan ako at hindi magtagumpay sa plano ko.

Damn it! Sana hindi na lang niya ginawa ang ganun para hindi ako mahirapan ng ganito. At hindi ko malalaman that I’m gay. Na hindi mahuhulog ang loob ko sa kanya.

Padabog na binitawan ko ang papeles na binabasa ko. Saka ko kinuha ang black suit ko at lumabas ng opisina ko.

“Do I still have appointment today Zeny?“tanong ko sa secretarya ko ng matapat ako sa table niya.

Agad naman na tumayo ito at bahagyang yumuko bago sumagot.

“Wala na po sir.“sagot nito.

“Good then. Ikaw na ang bahalang mag ayos ng mga kalat ko sa loob. And make sure to lock my office when you leave later.“utos ko dito na agad naman na sumagot ng oo.

Nagpaalam na ako dito. At bagtas ko ang daan patungo sa salon na pinapagawa ni Dylan. At sigurado akong nanduon siya ngayon.

Agad ko siyang namataan na nakatayo sa may ilalim ng maliit na puno na nasa lawn mismo ng building na pinapaayos niya.

Ito na ang huling araw ng mga manggagawa sa salon niya. Kaya sa susunod na araw na ang opening nito. At ang araw na ding iyon sila magpapalit ni Lynn ng katauhan.

Napatingin ito sa akin ng makababa ako ng kotse ko. Agad ko siyang nilapitan at binigyan ng damping halik sa mga labi.

“Why are you here? Tapos mo na ba ang mga trabaho mo sa opisina mo?”

“Hindi naman natatapos ang trabaho sa opisana. Pero gusto kong makita kung tapos na ba sila sa ginagawa sa salon mo.”

“Yeah! Tapos na sila Frank. Nililinis na lang nila ang mga kalat nila. Kaya bukas mag ha hire ako ng ibang maglilinis sa salon at mag aayos ng mga kagamitan.”

“Okay! I wilk asked my secretary to hire some helper to help you clean the salon.”

“Thanks then.“ngumiti siya sa akin.

Damn! He has a sweet smile that can melt my heart.

“Thank you lang ba? Hindi na ako tumatanggap ng thank you sa ngayon. Kiss pwede pa.“pilyong sabi ko sa kanya dahilan para panlakihan niya ako ng mata.

“Frank! Dont tell me, if someone other thank you. You asking them for a kiss?” Tama ba ang dinig ko. Na may galit sa tuno niya ng sabihin iyon? Or galit nga lang ba?

Ngumiti ako sa kanya sabay hapit sa baywang niya. At inilapit mismo siya sa katawan ko.

“Of course not my little lamb. Sayo ko lang hinihingi ang bagay na iyan bilang pagtanaw mo ng pasasalamat sa akin. Bakit ayaw mo ba ang halikan ako?“tanong ko dito at inilapit ko pa talaga ang mukha ko sa mukha niya.

“F-frank, let me go and move backward.“pilit na umiiwas ang mukha niya sa akin kaya naman mas lalo akong nawiling i-tease pa siya ng kaunti.

“Mmmm! You said that but I can feel that your body don’t want me to let you go my little lamb.”

“F-frank, your over thinking. May ibang taong nakakakita sa atin. Ano ba?“sabay tulak sa akin. Pero wala naman iyong kapwersa pwersa.

“Just let them be to watch my little lamb. And I really like to hold you like this.”

“F-frank. Ano ba? Hindi dito “pigil pa niya sa akin ng tangkain kong halikan siya.

“Okay! Okay! Just once. Let me kiss you so I can let you go.“hirit ko.

Napabuntong hininga pa ito bago tumango kaya agad ko naman siyang hinalikan. At gaya ng sinabi ko ay pinakawalan ko na ito.

Hindi ko mapigilan ang mangiti dahil sa reaksyon niya. Ang cute nito habang namumula ang pisngi niya.

“Don’t give me that look now little lamb. Or else I can’t help my self to drag you somewhere private.“bulong ko sa kanya na lalong nagpamula ng mukha niya.

Nakakagigil tuloy ito. Parang gusto kong pisilin ang magkabilang pisngi niya.

Ganito pa kaya ang magiging reaksyon niya kapag siya na si Dylan mismo ang biruin ko ng ganito. Malamang masuntok niya ako kapag ginawa ko sa kanya ang ginawa ko kanina lang. Pero hindi ko hahayaang mangyari iyon. Dahil kapag ginawa ko na ang bagay na iyon ay sisiguraduhin kong hindi siya makakatanggi.

---

@Y

uChenXi

#18: Dylan

“You look pale. What happened?” Tanong sa akin ni Lynn ng sunduin ko siya sa bahay para makauwi na siya ng tuluyan sa kanila ng matapos na ang pagpapanggap ko.

Lumapit ito sa akin saka dinama ang nuo ko. Sa leeg.

“Your a bit hot. Masakit ba ang ulo mo?“may pag aalalang dagdag pa nito. Napailing ako bilang sagot saka ako nagpakawala ng malalim na buntong hininga.

Kailangan ko ng tapusin ang sinimulan ko dahil hindi na nagiging maganda sa sistema ko si Frank. Dahil hindi ko na mapigilan ang puso ko to fall inlove with him. Na sa tuwing lumalapit siya sa akin ay nakakaramdam ako ng kaba. Na para bang gistong kumawala ang puso ko sa kinalalagyan niya.

Akala ko nga nung una ay baka nag aalala lang ako na baka mabuko niya ako kaya kinakabahan ako pero hindi naglaon ay napagtanto ko na higit na pala duon ang nararamdaman ko. When he hold my hand. Caress my back. And also when he kiss me. My heart was beated irritically wild.

Im not gay. Yes, I am not. But I enjoying his kisses. And got reaction when he was kissing me. Kaya habang maaga pa ay kailangan ko ng itigil ang kalukuhan ko. Siguro naman sa ipinapakita sa akin ni Frank ay nagugustuhan na niya si Lynn sa katauhan ko.

Saka baka kapag nagpatuloy ako ay mamuhi naman sa akin si Lynn kapag nalaman niya ang nararamdaman ko sa asawa niya. And I don’t like that to happen. Ang huling huli kong gagawin sa buhay ko ay ang pasakitan ito na kaylanman ay hindi ko naisip na gawin.

So be it. I need to stop right here. Lynn need to face his husband and make him totally fall inlove with her with her own effort.

“Im just tired Lyn. You can finally go back home. And I wish you luck Lynn.“sabi ko sa kanya saka ko siya niyakap ng mahigpit.

“Hey! What its up to you Lan. Why the sad faces?“tanong niya sa akin at tiningala ako habang nakayap parin ako sa kanya.

“I am not Lynn. I am just tired. Naging abala kasi sa salon na ipinatayo ko. So when I got back to US kailangan mong palaguin ang salon natin huh. And always call me back then.”

“Yeah! Sure Lan. And I always do that, nuon pa man.“sabi nito sa akin saka siya kumawala ng yakap sa akin.

“Nakapaghanda ka na ba? Ang mga damit na naiwan ko duon sa bahay niyo kung ayaw mong suutin ay ipamigay mo na lang sa mga katulong niyo.“may ngiti sa labing sabi ko sa kanya.

“Oo, Lan. Thanks for the effort Lan. I love you baby brother.”

“Lynn. Im not baby anymore.“kunway suway ko sa tawagg niya sa akin pero pinahilig ko naman siya sa mga palikat ko ng umakbay ako sa kanya.

“But you are too me.”

“So lets go?”

“Let take Lawrence to drive. You look really pale.”

“Okay!“pagsang ayon ko na lang sa kanya. Kaya naman bagtas na namin ang daan pauwi sa bahay nila para matapos na ang pagpapanggap ko.

Siguro nasa kalagitnaan na kami ng biyahe ng makaramdam ako ng paninikip ng dibdib at bahagyang pagkahilo.

“Lan, are you really okay?“tanong ni Lynn muli sa akin ng makita kong paano ang pagtaas baba ng dibdib ko dahil sa lakas ng paghinga ko.

Ako man din ay nahihirapan na ding huminga. Nasobrahan nga yata ako sa pag aasikaso ng Salon maya ako nagkakaganito.

“Y-yeah. Im o-okay.“sagot ko. Pero kinakapos talaga ako ng hangin sa baga.

“No! Your not okay. Lawrence go straight to the hospital. “Utos ni Lynn dito na agad naman tumalima.

“L-lynn no need. I just take a nap. Maayos na ako. Nasobrahan lang ako sa pag aasikaso ng salon at hindi na ako nakakatulog ng maayos.” Pagpipigil ko sa kanya pero hindi niya ako pinakinggan.

Pero talagang hindi na din ako makahinga.

Anong nangyayari sa akin? Bakit pakiramdam ko ay unti unting tumitigil ang pagtibok ng puso ko.

“Lan! Lan! No! Lan. Open your eyes. My  God Lan.“narinig kong sigaw ni Lynn pero halos hindi ko na marinig. Naramdaman ko pa ang pagyogyog niya sa katawan ko. Na hindi ko na namalayan na nakapikit na pala ako.

“Lawrence. Faster. No! Lan. Open your eyes. Don’t kidding around please.“gumaralgal na ang boses ni Lynn at alam ko ng umiiyak na ito pero hindi ko na maimulat ang mga mata. Hanggang sa tuluyan na akong lamunin ng kadiliman at hindi na alam ang sumunod na nangyari.

---

FRANK POV:

Bakit hindi ako mapakali habang hinihintay ko ang pag uwi nina Dylan sa bahay. At parang sinisilaban ang mga paa ko na hindi mapigilang magpabalik balik sa paglalakad.

Nuong isang araw pa umuwi si Dylan para sunduin si Lynn para sa opening ng Salon niya mamaya. Halos labing limang oras na mula ng tumawag sa akin si Lynn at sabihing pabalik na sila. Pero bakit hanggang ngayon ay wala pa sila.

Kung susumain ay lima o anim lang na oras ang estimate time to travel papunta dito sa bahay hanggang sa kanila. Kung connecting flight naman ay wala pang isang oras na narito na sila.

Ito na ang araw ng pagpapalit nila. Kaya napapaisip na din ako ng paraan kung paano ko tuluyang maging akin si Dylan.

“Wala pa ba sila?“tanong ni Nathaniel ng lapitan ako sa lawn. Na alam kong kanina pa ako tinitignan. Marahil ay naiirita na dahil hindi ako mapakali.

“Iyan na nga din ang ipinagtataka ko. Dahil hanggang ngayon wala pa sila.“sagot ko dito na nahaluan na din ng pag aalala sa tuno ko.

“Tinawagan mo na ba?”

“Sinusubukan kong tawagin si Lynn pero hindi niya sinasagot.”

“How about call Dylan.”

“Mabuti pa nga. Ikaw na lang ang tumawag at tanungin kung nasaan sila.“utos ko dito dahil hindi ko naman ang numero niya. Dahil ang numero na gamit niya ng nandito siya ay number iyon ni Lynn.

“Sige.“agad naman itong tumalima. “Dylan, nasan na kayo?“tanong agad nito. Hindi man lang nakapag hello bago magtanong.

“Hindi po ito si Sir Dylan. Sino sila?“narinig kong tanong sa kabilang linya ng pindutin ni Nathaniel ang speaker nito.

“Who are you? Bakit ikaw ang sumagot ng cellphone niya?“hindi ko mapigilang tanong dahil iba ang tumatakbo sa isip ko ng mga sandaling iyon.

“Sorry po sir. Driver po nila ako. Ako na lang po ang sumagot dahil hindi po masasagot ni sir Dylan ang tawag niyo.” Nakahinga naman ako ng maluwang dahil sa sagot nito. Akala ko kung ano niya ang lalaking tumawag.

Damn! Hindi ko lubos maisip na mag rereact agad ako dahil duon.

“Then where is he?  And about Lynn?“tanong kong muli.

“Naghihintay po sa labas ng ER si Maan Lynn, Sir.”

Napatingin ako kay Nathaniel. Tama ba ang dinig ko o nabibingi lang ako. ER? Ano ang ginagawa ni Lynn sa labas ng ER?

“We are here at the hospital. Dahil isinugod namin si Sir Dylan ng mawalan siya ng malay.“Dagdag

“What?“tigagal ako sa narinig ko at ganun din si Nathaniel. “What happened? No! Where are you. Saang hospital kayo naroon?“tanong ko agad dito.

Nakaramdam ako ng matinding pag aalala dahil sa sinabi nito. Anong nangyari kay Dylan? Bakit ito nahimatay?

“We are here at Alcaide Hospital sir. Dahil dito na ang pinakamalapit sa mga dinaanan namin.”

“Ok! Papunta na kami diyan.“sabi ko at mabilis na kinuha ko ang susi ko na nakapatong sa lamesa at agad na tinungo ang kotse ko.

Nathaniel do the same thing. Sumunod na din sa siya sa akin gamit ang sarili niyang kotse.

Halos paliparin ako ang kotse ko sa bilis ng pagpapatakbo ko.

Hindi ko na inisip na aabutin kami ng tatlong oras sa pagpunta sa Alcaide Hospital na isa sa sikat na Hospital dito sa Pilipinas.

Habang bagtas namin ang daan patungo sa hospital ay tinawagan ko ang secreatry ko para ipatigil ang pag sasaayos ng gaganaping opening ng salon at sabihan ang mga naimbitahang bisita na hindi muna ito matutuloy.

Habang nagmamaneho ako ay hindi ko mapigilan ang mag alala. At kung ano talaga ang nangyari kay Dylan.

I connect my phone at my car then I called Lynn again.

“Y-yes.“sagot sa kabilang linya na nahimigan ko na galing lang ito sa pag-iyak.

“Hows Dylan Lynn. What happened? Is he okay?“agad na tanong ko dito.

“I don’t know. He is still at  the ER. How did you know that we are at the hospital?“balik tanong nito.

“Nathaniel called Dylan phone and your driver answered it. And he told us na nawalan nga ng malay si Dylan.”

“Yeah! We are heading out back at the house then. Pero bigla na lang nawalan siya ng malay.“sagot nito na habang napapahikbi.

“Ok! Wait us there.” At tuluyan na akong nagpaalam sa kanya.

---

Sinalubong ako ng yakap ni Lynn ng makalapit ako sa kanya at humagulgol na siya ng iyak.

“Calm down Lynn. Calm down.“pang aalo ko sa kanya na kahit ako ay sobra din ang pag aalala ko. Napatingin ako kay Dylan na wala paring malay hanggang ngayon na nailipat na siya sa private room.

“I can’t lost him Frank. I can’t.“sabi pa niyo sa pagitan ng pag iyak.

“Of course. You can’t lost him.“sabi ko sabay hugod ng likod niya. I can’t lost him too. Sigaw naman ng puso ko na hindi ko naman maibigkas ng tuluyan.

Nakikita ko ngayon kay Lynn kung gaano din kahalaga sa kanya ang kapatid gaya ng halaga sa kanya ni Dylan. Ramdam ko ang bigat ng pakiramdam nito habang umiiyak dahil sa kalagayan ng kapatid niya.

Masasabi kong mahal na mahal nila ang isat isa at talaga naman na pinagtibay ng panahon ang samahan nilang magkapatid kahit maaga silang naulila sa mga magulang.

“Stop crying Lynn. Dylan can make it.“si Nathaniel ng makalapit din sa amin.

Tinignan ito ni Lynn.

“Your here too. Thanks for coming here.”

“Of course. Dylan is my best of friend since we are in middle high school. At mahalag din siya sa akin.“sabi naman nito kay Lynn. “Kaya huwag kang masyadong mag alala. Dylan can make it.“muling sabi nito.

Pinunasan naman nito ang pisngi niya. Bakit parang may alam si Nathaniel about Dylan illness dahil sa mga salita niya.

“Yeah! He can.“sang ayon naman ni Lynn dito.

“Wait! What the doctor say about Dylan? What thier finding about it?“tanong ko kay Lynn.

Tumingin muna ito sa akin saka tinignan si Dylan.

“The last time na nagkaganito siya ay nuon pitong taong gulang lang siya. Hindi ko masyadong maalala dahil 11 lang ako nuon. Pero ang pagkakatanda ko. He is taking medicine seens then. Ang akala ko hindi na babalik ang sakit niya pero ngayon.“napahugot muna ito ng malalim na hininga saka muling tumingin sa akin.

“What it is Lynn. Tell me.”

Mas kinabahan ako sa naging tingin niya sa akin. Saka naman ako napatitig kay Dylan.

“Dylan has a stage 4 heart failure.“mga katagang nagpagimbal sa katauhan ko. Kaya naging marahas ang naging paglingon ko kay Lynn at hindi ko mapigilan ang sarili ko to hold her arms tightly.

“You are just kidding right?”

“Frank. Let me go. Your hurting me.“nakangiwing sabi niya kaya naman nabitawan ko agad siya.

Hindi totoo ang narinig ko hindi ba. Nagbibiro lang si Lynn.

Stage 4. But seems Dylan didn’t any symptoms for what Lynn said.

“Sana nga nagbibiro lang ako. Sana nga biro lang ito. O di kaya naman panaginip lang na pwede akong magising at nasa maayos lang na kalagayan si Dylan. But this is true.”

Laglag ang balikat kong nilapitan si Dylan sa kama niya. Wala na akong pakialam kung ano ang isipin ni Lynn basta ang gusto ko ay haplusin ngayon ang pisngi niya. And I kissed him on his forehead.

“Wake up my little lamb.“bulong ko na para bang naririnig niya lang ako.

At ng lingunin ko si Lynn ay tama ako ng hinala. She was looking at me at gustong magtanong sa akin pero hindi naman yata alam kung saan magsisimula.

“Lets talk later Lynn. All I want now is to know all about Dylan Illness.“sabi ko sa kanya sabay labas at tinungo mismo ang opisina ng doctor na tumingin sa kanya kanina.

---

@Y

uChenXi

#19: Frank

Nanlumo ako sa nalaman ko mula sa doctor and Lynn was not kidding. Dylan has stage 4 heart failure that can not hold too much emotion.

Pero anong emosyon ang naramdam niya na hindi niya nakayanan dalhin sa dibdib na siyang nakapagpagising ng sakit niya sa puso na matagal nang hindi umaatake.

“Huwag niyong bigyan ng problema ang pasyente na hindi niya kayang dalhin sa puso niya.“paalala sa akin ng doctor ng magpaalam ako dito.

Mabibigat ang naging hakbang ko pabalik sa silid ni Dylan at hindi ko talaga mapigilan ang mag alala sa kanya.

“Ano ang sabi ng doctor?“tanong ni Lynn sa akin. “Gaya din ba ng sinabi ko sayo?”

“Yeah! At hindi ko tanggap ang bagay na iyon.“totoo sa loob ko pero wala naman ako magagawa. Bakit kailangan pang magkasakit siya. Ano bang ginawa niyang nakapagpabigat ng dibdib niya at nandito siya ngayon sa hospital at hindi pa nagigising.

“Frank.”

“Yeah! We need to talk. Talked about Dylan. Talked about the thing he done for you.“deretsang sabi ko sa kanya saka ko siya tinignan.

“How come?” Sumunod siya sa akin ng maupo ako sa sofang malayo sa kama ni Dylan.

“Isang linggo mula ng nakipagpalit siya sayo at magpanggap siya bilang ikaw.“walang kagatol gatol na sagot ko sa kanya.

“Kung ganun ang magandang ipinapakita mo sa kanya ay totoo pero iyon ay hindi para sa akin ganun ba? Na hindi ka sa akin nahulog ang loob mo kundi sa kanya mismo. Tama ba ako?”

“Hindi mo ako masisisi Lynn. Sinabi ko sayo nuon pa na hanggang sa kapatid lang ang turing ko sayo at kaya kong ibigay sa iyo. At hindi iyon mababago kahit magpanggap man si Dylan bilang ikaw. Oo, nakikita kita sa kanya pero iba ang nakikita ng mga mata ko sa itinitibok ng puso.”

Napansin kong lumunok ito saka tumingin kay Dylan.

“Kung ganun bakit mo hinayaang ipagpatuloy niya ang pagpapanggap gayong alam mo na sa simula pa lang. What did you do to him?“may halong galit sa tuno ng boses na may kasamang pag aakusa.

At siya pa ngayon ang may ganang magalit gayong she push Dylan to do such a thing.

“Wala akong ginawa sa kanya na makakapanakit sa kanya. At hindi ko balak gawin iyon kung iyan ang iniisip mo. Lynn, do you know how Dylan love you that he can risk his life just for you.”

“I know that. And I can do the same thing.  But that is not the point now. Anong balak mo at bakit mo hinayaang ipagpatuloy ni Dylan ang pagpapanggap niya.”

“I like him”

“No!” Nanlaki ang mga mata niya sa sinabi ko. “You didn’t Frank. You are not gay.“may kalakasang sabi dagdag pa nito.

“Yes, I am not. Hanggang sa dumating sa teretoryo ko si Dylan. At napagtanto ko that Im gay. Dahil gusto ko siya.”

“Nonsense Frank. And Dylan in not a gay also. And I won’t allow you to like him. Hindi ako makakapayag.“may galit na sabi pa niya.

“At ano ang gagawin mo to stop me to like him. Ikaw ang may kasalanan nito. Kung hindi mo pinayagan si Dylan na magpanggap bilang ikaw hanggang ngayon hindi ko malalaman that I’m gay.” Paninisi ko din sa kanya.

“Kasalanan ko na kung kasalanan. Pero hindi ako makakapayag. Kung hindi mo ako matututunang mahalin. Sisiguraduhin ko namang hindi ka magtatagupay sa kung anong balak mo kay Dylan. Dahil hindi ko hahayaang maging bakla ang kapatid ko.”

“Watch me Lynn. You can’t stop me to like him or to take him away from you.”

“You can’t Frank.  Kung darating man ang araw na iyon ay sigurado akong ako ang pipiliin ng kapatid ko at hindi ikaw. Frank! So back off.  Dahil sa nalaman ko. Tuluyan nang nawala ang nararamdaman ko sa iyo. But don’t ever try to tell that to Dylan now. Dahil ayaw kong mas lumala ang kalagayan niya.“nakikita ko ang galit sa mga mata nito dahil sa pag amin ko.

Tama ito. Hindi pa pwedeng malaman ni Dylan ang nararamdaman ko sa kanya sa kalagayan niya ngayon. Dahil ayaw kong mas lumala pa ito kapag nalaman niya ang totoo.

“Hindi muna ako makikipagtalo sa iyo Frank. At sana hindi ka gagawa ng mas ikakapahamak ni Dylan. Dahil kung nangyari iyon. I will curse you to death.“mahina pero may katigasang tinig niya.

“About the salon. Just let it open then. At ipagkakatiwala ko sa itinalaga ni Dylan na mamamahala duon.”

Iniwan na niya ako saka nilapitan si Dylan at umupo sa upuan na nanduon sa gilid ng kama nito.

“Mananahimik muna ako sa ngayon Lynn. Pero hindi ibig sabihin nun ay ititigil ko ang nararamdaman ko kay Dylan. Ang mahalaga sa ngayon ay ang kaligtasan niya.“sabi ko na lang sa kanya ng lumapit din ako sa kanila.

Pinagmasdan ko si Dylan na payapang nakapikit kahit may nakalagay na oxygen mask sa kanya. Gusto kong haplusin ang pisngi niya ngayon pero nagpigil ako dahil alam kong sisitahin ako ni Lynn dahil matalim na tingin ang ipinupukol niya sa akin.

“Hindi mo ako kailangang titigan ng ganyan Lynn dahil hindi niyan mababago ang nararamdaman ko sa kanya.“kalmanting sabi ko dito na lalong tinignan niya ako ng masama.

“L-lynn.” Mahinang tawag mula kay Dylan ng magkamalay ito. Na nakapagpalingon sa amin.

Lynn grab Dylan hand.

“Im here Lan. Are you okay? May masakit ba sayo?“sunod na sunod na tanong ni Lynn sa kanya na mahigpit nahumawak sa kamay niya.

“Im okay Lynn. What was happened?” Mahinang boses na tanong niya. Saka naman napalingon sa akin. “Your here too.”

“Yeah! Lynn called me.“tanging sagot ko na lang sa kanya na kahit hindi naman. Hindi naman naitatago ang mapanuring tingin ni Lynn sa akin dahil sa sinabi ko.

“How about the opening? What happened? Makakaabot pa ba tayo?”

“Stop thinking that now Lan. Hindi na mahalaga iyon sa ngayon. Ipinagpaliban ko na muna.“si Lynn.

“Pero-”

“Kung maayos na ang lagay mo, saka na natin iyon itutuloy.“sansala ko naman sa sasabihin niya. “You need to gain your strenght first.”

“Then? What the doctor say? Bakit daw ako bigla nawalan ng malay at hindi makahinga?”

“Lan, be strong okay! Sabi ng doctor mild lang naman daw ang nangyari sayo. Kaya simula ngayon hindi mo na kailangang magpagaod. Magpuyat o kung ano pa man na ikakasama ng pakiramdam mo. Also don’t bear too much emotion. Kaya kung may nararamdaman kang nakakapagpabigat ng dibdib mo kailangan mong sabihin sa akin okay?”

“Hey! You talk to much Lynn? Ano ba talaga kasi ang sabi ng doctor na sakit ko? Wala naman akong alam na sakit dahilan para mahilo o manikip ang dibdib ko.”

“Lan, the doctor said. You have heart failure and its stage 4.”

Halatang nagulat din ito sa sinabi ni Lynn saka siya tumingin sa akin.

“This is just a joke right? How can I have a heart failure gayong malusog naman ako. And I don’t have any symptoms those days gone by?”

“Yeah! I hope I was just kidding Lan. And I don’t like to see here Lyjng in hospital bed either. But if you rememnber when you were 8 years old. You are taking medicine for at least 2 years straight.”

Napabubtong hininga ito.

“How can I forgot those medecine. That I almost choke me all the time I drunk it. Pero ang pagkaka alam ko nagamot na ang sakit kong iyon.?”

“Heart failure is a traitor Lan. So please be safe. Takegood care of your self.“may pag aalalang humaplos sa pisngi ni Dylan si Lynn na kanina ko pa gustong gawin.

“I always taking care of my self Lynn. So did the doctor say kung kailan ako makakalabas. Gusto kong daluhan ang opening ng salon mo Lynn.”

Nagkatinginan kami ni Lynn sa sinabi nito. Na alanganin na ngumiti sa kapatid.

“Yeah! Lan. The doctor didn’t say anything about when can you discharge. Momonitorin muna daw nila ang sitwasyon mo. Kaya pagaling ka okay.”

Tumango na lang ito bilang sagot sa kapatid saka tumingin sa akin na agad ding binawi ng makitang nakatitig ako sa kanya.

Damn! Did he blushed? Sa puti ng kutis niya ay makikita ang pamumula ng pisngi nito.

At bakit siya namumula. Naalala ba niya kung paano konsiya halikan?

Damn! Hindi ko dapat na iyan ang isipin ko sa ngayon. Kailangan muna niyang gumaling. At kailangan ko na ring maghanap ng heart donor ng mas maaga. Para kung kakailanganin niya na ang heart transplant ay nakahanda na.

“Pwede mo ba muna kaming iwan Frank.“si Dylan pero hindi naman nakatingin sa akin.

Ayaw ko man sana ay tinapunan naman ako ng masamang tingin ni Lynn na hindi ipinahalata kay Dylan.

“Yeah sure. Nasa labas lang ako kung kailangan niyo ako.“sagot ko na lang dito.

Pero hindi ko na talaga mapigilan ang sarili ko na kanina ko pa tinitiis.

I cares his cheeck dahilan para panlakihan niya ako ng mata. Ngiti lang ang isinigot ko sa tingin pagkabigla niyang iyon.

“Pagaling ka. Marami pang naghihintay sayo.“sabi ko. Na kahit ang gustong gusto kong sabihin

“Hihintayin kita.”

---

@

YuChenXi

#20: Dylan

“What happened. May problema ba?“tanong ko kay Lynn ng umagang iyon. Dumeretso kami umuwi sa kanila ng sabihin ng doctor na pwede na akong lumabas.

“Ako pa ang inaalala mo gayong ikaw itong may mabigat na dinadala.“malungkot na tumingin ito sa akin saka sumandal sa dibdib ko.

“I’m okay Lynn. The doctor said, basta hindi naman ako papalya sa pag inum ng mga gamot ko ay siguradong mabubuhay pa ako ng isang daang taon.“nilangkapan ko ng biro ang mga salita ko. Kahit hindi naman ako talaga sigurado kong hindi na nga ako muling aatakihin ng sakit sa puso.

Damn this heart. Bakit bigla na lang nagising ang dating sakit na matagal ko ng nakalimutan at ni hindi ko na maalala kung ano ang pakiramdam ng may sakit sa puso sa tagal nun.

At gaya ng dati. Sangkaterbang gamot na naman ang iinumin ko na siyang kinaiinisan ko.

Kaya siguro kapag nakakakita ako ng gamot ay parang nasusuka na ako dahil may phobia na ako dahil sa tatlong taon ako nuong umiinom ng mga iyon.

Kaya ba kakaiba ang tibok ng puso ko kapag nasa malapit lang si Frank. Dahil kinakabahan ako na malaman niya ang pagpapanggap ko. Kung ganun man, mas mabuti dahil hindi ko aalalahanin na may gusto ako sa kanya.

Oo! Kaya bumibilis ang tibok ng puso ko ay dahil sa sakit ko hindi dahil gusto ko siya. Tama . Iyon nga lang ang dahilan kaya ako nakakaramdam ng kakaibang pagtibok ng lintik kong puso.

“Don’t leave me okay! Hindi ko alam ang gagawin ko kung pati ikaw ay mawawala sa akin. Ikaw na lang ang mayroon ako Lan.“nagsusumamo ang boses na sabi ni Lynn sa akin.

“Of course Lynn. How can I leave you. Saiyo din umiikot ngayon ang mundo ko. Pero kapag dumating naman ang araw na iuon at talagang hindi na kaya ng puso ko. Nandyan naman si Frank para sayo.“sabi ko sa kanya. Pero bakit bigla na naman ako nakaramdam ng paninikip ng dibdid dahil sa sinabi ko.

Pero ano sa sinabi ko ang nakapanikip ng dibdib ko. Ang sinabi ko bang mawawala ako at iiwan ko siya o ang sinabi ko na magiging masaya siya sa piling ni Frank kung wala na ako.

No! Hindi pwede itong nararamdaman ko. Sa huling naisabi ko nanikip ang dibdib ko. Pero bakit? Hindi ko pwedeng maramdam ang ganito.

“Are you okay Lan. Ang lalahim ng paghinga mo.“nag aalalang tanong sa akin ni Lynn saka umalis sa pagkakasandal sa dibdib ko. Kinapa ang tapat ng puso ko. “Lan, are you ok?“pang uulit nito.

Ngumiti akonsa kanya saka ko pinisil ang magkabilang pisngi niya.

“Maayado mong pinag aalala ang sarili ko Lynn. Sasabihin ko mismo sayo kung naninikip ang dibdib ko at hindi ako makahinga. Kaya please Lynn. Don’t think too much about my heart.”

“Ouch. Kung makapisil ka naman sa pisngi ko parang aalisin mo na eh.“reklamo nito pero hindi naman tinabig ang kamay ko to avoid it. Bagkus hinawak niya mismo ang mga iyon saka masuyong hinaplos.

“Just promise me Lan, no matter what happen, choose me okay.”

“Hey! What do you mean?“nagtatakang tanong ko sa kanya na para bang may malalim na ibig sabihin ang sinabi niya.

“Nothing much important Lan.” Umiwas ito ng tingin sa akin. “Matutuloy na bukas ang opening ng salon natin. Nakahanda ka na ba. Baka sa sobrang excited mo na naman ay atakihin ka sa puso.“pang iiba niya ng usapan.

Napatitig ako dito. Hindi maalis alis sa isip ko ang sinabi niya. Parang may gusto siyang ipahiwatig duon.

“May dala akong mga prutas.“napalingon ako sa nagsalita. Si Frank na mat dala dalang tray ng ibat ibang sariwang prutas at inilapag iyon sa mesa na nasa lawn ng hardin.

Napatingin din ito sa akin. Kaya naman agad akong nagbawi ng tingin sa kanya.

Napapansin ko na kakaiba ngayon si Lynn sa tuwing nakikita niya at lumalapit sa amin si Frank. Wala na iyong nakikita kong nagniningning na mga mata niya sa tuwing tinititigan ito.

Nag away ba sila at bakit parang ang lamig ng pakikitungo nila sa isat isa? Pero Frank use to care for me as Lynn before I got heart attack? Or sadyang nag aalala lang sa akin si Lynn kaya hindi na muna niya inaalala ang nararamdaman kay Frank? Siguro nga iyon ang dahilan.

Inakbayan ko si Lynn saka iginiyang lumapit kay Frank. Pero hindi nakaiwas sa paningin ko ang pag irap ni Lynn kay Frank pero hindi ko na iyon pinansin pa.

“Mabuti para sa iyo ang mga sariwang mga prutas kaya dapat kumain ka ng marami sa mga ito.“nakangiting sabi ni Frank sa akin saka nilagyan ng prutas ang platito at ibinigay iyon sa akin ng makaupo ako.

Tumingin muna siya kay bago din siya naglagau ng prutas sa isa pa saka niya iyon ibinigay din sa kanya.

“Dapat ikaw din.”

Ang wierd. Ang lamig ng pakikitungo niya sa kapatid ko? Ano ang nagyayari? Bakit pakiramdam ko may mali?

“Kainin mo na iyan.“may lambing ba sa boses ni Frank na sabi niya iyon sa akin? O nag iilusyon lang ako.

Huh! Ewan. Masyado na akong maraming napapansin na hindi naman dapat. Kaya naman pinagtuunan ko na lang ang prutas sa platito na nasa harapan ko at nilantakan iyon.

Kapag sumusubo ako. Naglalagay muli si Frank ng prutas sa platito ko. Ganun din si Lynn sa akin. Nagkikimpian ba ang mga hawak nilang tinidor kapag nagkakasalubong ang mga iyon dahil sa paglalagay nila ng prutas sa plato ko? Kaya naman hindi ko mapigilan ang tignan sila pareho na agad naman na umaayos ng upo kapag titignan ko sila.

Napailing ako. May mali talaga eh. May mali pero ano?

“I put alarm on my phone about the time for your medication. Para naman kapag nakakalimutan mo, ay ipapaalala ko sayo.“sabi ni Frank sa akin sa pagitan ng pagkain din ng prutas.

“Hindi mo na kailangang gawin iyon dahil nandito naman ako para gawin at magpaalala sa kanya.“pabalang naman na sabi ni Lynn dito.

“Hindi sa lahat ng oras ay kasama mo siya. Kaya anong masama kong gawin ko iyon.“pabalang din na sagot niya dito.

“At bakit ikaw ba laging narito?“may gigil na sagot din nito.

“At least kapag naka alarm ang phone ko ay malalaman ko at pwede ko siyang tawagan to ask if he drink his medicine. Kaya pwede ba Lynn. Huwag ka ng kumuntra.“may galit naman na sagot muli nito.

Nagsukatan pa sila ng tkngin na para bang may mga kidlat na lumalabas sa mata nila at nagkakasalubong na sa galit na lahit na ano mang oras ay sasabog na.

Pero bakit may galit?  Bakit may bangayan? Bakit may gigil?

“Hey! Are the two of you okay?“pumagitna ako sa kanila kaya sabay silang napatingin sa akin. Hinawakan ni Lynn ang isang kamay ko at ganun din si Frank sa isang kamay ko.

“Of course.“panabay pa nilang sabi. Pero nailang ako kay Frank. Bakit kailangang hawakan niya din ang kamay ko at marahang pinipisil. Kaya naman agad kong nahila ang kamay ko na hawak niya saka ko iniwas ang tingin ko sa kanya.

Damn! Aatakihin na naman ba ako. Bakit bigla na naman bumilis ang tibok ng puso ko? Dahil sa paghawak ni Frank sa akin.

“Basta kapag wala ako dito at nasa opisina ako. Tatawag at tatawag ako sayo. Kaya huwag na huwag mong i o off ang phone mo. Nagkakaintindihan ba tayo?“may pagkabossy na sabi niya sa akin. As if naman may magagawa siya kung iblo block ko siya.

“Sige, sabi mo eh.“sagot ko na lang sa kanya. Ng hindi na humaba pa ang usapan.

Nagpasya kasi si Lynn na mag stay ako ngayon sa bahay nila until daw na hindi na ako makakaramdam ng paninikip ng dibdib. Kaya naman pumayag na ako ng magpumilut ito dahil hindi daw siya matatahimik kong hindi ako nakikita na sinigundahan naman ni Frank.

“Lily make vegestable soup for lunch, simula ngayon, yong healthy at makakatulong sa paggaling mo ang kakainin natin ngayon. At huwag ka ng kumain ng mga paborito mong seafood.“si Frank dahilan para mapatingin na naman ako sa kanya.

How did he know that I like seafood? Did Lynn told him? But why should she? Ang huling kain ko ng seafood ay nuong nagdate kami ni Frank bilang si Lynn at nataon na nanduon din si Lynn at si Helen. Or napansin lang niya na magana ang naging kain ko nuon kaya alam niya paborito ko ang lahat ng inorder ko ng araw na iyon.

Siguro nga. Malamang. Maybe. Huh! Ewan ko. Hindi na iyon mahalaga sa ngayon.

“Thanks, pero hindi mo naman kailangang gawin iyon para sa akin. Makikitira na nga ako lahat lahat, babaguhin niyo pa ang nakasanayan niyo para lang sa akin.”

Nginitian lang niya ako at walang babalang humaplos ito sa pisngi na siyang ikinabigla ko.

“Of course I can. So be good okay.” Sabi pa niya saka masuyong humaplos pa ang palad sa pisngi ko dahilan para mag init ang pisngi ko.

Si Lynn ang unang nagreact dahil tinabig niya ng pagkalakas lakas ang kamay niya mula sa akin.

“Whats with you Lynn,“may gigil na sita ni Frank dito.

Tama ba ang nakita ko na tinapunan ni Lynn ng nakamamatay na tingin si Frank o nag iilusyon lang ako. Saka bakit parang ang init ng ulo nilang pareho na kanina ko pa napapansin.

“Lets go Lan, oras na para sa pag inom mo ng iba kong gamot.“si Lynn sabay hila sa akin.

“May problema ba akyo ni Frank?“tanong ko kay Lynn ng makalayo kami.

“W-wala Lan. Bakit mo naman nasabi?”

“Napapansin konkasing parang ang init ng ulo niyo pareho? May dapat ba akong malaman?“pangungulit ko sa kanya.

“I told you Lan, its nothing. May dalaw lang ako kaya mainit ang ulo ko.”

Ewan pero hindi ako kumbinsado sa sagot niya. Pero hindi na ako muling nangulit sa kanya. Nagpahila na lang ako muli sa kanya ng muli niya akong hilain kung saan niya inilagay ang mga gamot ko.

---

@Y

uChenXi

#21: Dylan

“Tapos na ba ang bahay mo?“tanong ko kay Nathaniel ng lapitan niya ako na nakaupo sa isang gilid habang pinagmamasdan ang mga bisitang dumalo sa opening ng salon namin ni Lynn.

Ang iba ay kaibigan niya at ang iba naman ay kaibigan at kakilala ni Frank. And I’m thankful that Frank helping us to advertice the salon para makilala agad.

“Mga isang linggo pa siguro, ikaw kumusta ka na. Ano bang pinaggagawa mo at bigla kang inataki sa puso?“tanong nito. Tinapunan niya ako ng mabilis na tingin saka muling iginala din ang paningin sa paligid.

“Pagod lang siguro. Hindi ko din naman naisip na babalik at magigising ang dati kong sakit.”

“Matanong kita huh! Ano ba ang nararamdaman mo lately? Iyong pakiramdam na may bumabagabag ba sayo?”

Muli akong napatingin dito saglit. Saka naman naabot ng tanaw ko sina Lynn at Frank na magkatabi at kinakausap ang mga bisita nila. Lihim akong napabuntong hininga para hindi mahalata ni Nathaniel.

Ano nga ba talaga lately ang nararamdaman ko? Hindi ko din masagot ang mga katanungang iyon sa isip ko. Dahil hindi talaga ako sigurado.

“Ui!.“untag sa akin ni Nathaniel ng hindi ako agad nakasagot sa tanong niya.

“Hindi ko alam. At hindi ako sigurado kung ano ba talaga ang dahilan. Saka pwede ba. Huwag ka ngang tanong ng tanong. Baka gusto mong mabatukan.”

“Naman Dylan. Easy. Yang puso mo.“ngiti ngiti pa ito. Pagbabatukan ko kaya ito ng makita niya. Kasinsa klase ng tanong niya ay parang may gustong ipahiwatig ito.

“Halata ko kay Lynn mukhang may nagabago sa kanya.“sabi niya habang nakatingin sa dalawa.

Ako man din ay ganun din. Napapansin ko na parang may hindi pinagkakaunawaan ang mag asawa. At ang dating Lynn na walang bukang bibig kundi si Frank ay hindi ko na naringgan sa kanya.

Dahil ba sa pag aalala niya sa akin kaya nababawasan na ang panahon niya kay Frank?

“Nag aalala lang siya sa akin na hindi naman dapat siya masyadong mag alala.”

“Siguro nga. Pero ano ang balak mo ngayon. Babalik ka ba ng US at duon na magpapagaling ng tuluyan?“muli nitong tanong sa akin.

“Marahil ganun na nga ang balak ko. Papanatagin ko pa muna ang loob ni Lynn bago ako umalis para hindi na siya mag alala sa akin.”

“Bakit ba kasi mas gusto mo doon, eh nandito naman si Lynn at iba niyong kamag anak.”

“Nasanay na ako sa bansang iyon Nathaniel, at nanduon na din ang ibang negosyo namin na nag expand na ng mga branches. Kaya dito si Lynn at ako naman ang magbabantay doon.”

Kung saan saan napunta ang usapan namin. Kung kami talaga ang magkasama ay walang tigil ang mga tanungan, kwentuhan. Just like the old times ng  nag aaral pa lang kami na kami halos ang magkasama, mapabuti man o kalukuhan. Kaya naman naging best buddy ko si Nathaniel hanggang ngayon.

“Mukhang nawili kayo sa kwentuhan ah. Baka nakalimutan mo ng inumin ang gamot mo.“si Frank kaya naman napalingon ako sa kanya. Ewan, pero tama ba ang nakita ko na masama ang tinging ipinukol kay Nathaniel. At kung totoo, ano naman ang dahilan niya para tignan niya ito ng ganun.

“Namiss lang ang bonding namin Frank.“sagor ni Nathaniel na balewala lang ang tinging ipinukol ng pamangkin sabay akbay sa akin na lalong nangunot ang nuo nito na sa kamay naman ni Nathaniel nakatingin.

Lumapit ito at mabilis na hinawakan ang kamay no Nathaniel na nasa balikat ko at inalis iyon.

“Halika, sasamahan na kita ng makainom ka na ng gamot.“hindi pa man din ako nakakahuma ay hinila na niya ako papasok sa kung saan namin nilagay ang dala kong mga gamot.

“Hey! You don’t need to drag me in Frank.“paninita ko sa kanya pero hindi ako pinakinggan at hindi ako binitawan.

Damn him. Pero hindi ko mahila hila ang kamay ko sa kanya dahil sa higpit ng hawak niya sa akin.

“Can you let go if my hand now Frank. Ano ba?“paninita kong muli sa kanya at talagang nilangkapan ko na ng galit ang tuno ko.

“Sa pakikipagkwentuhan mo kay Nathaniel,nakalimutan mo ng uminom ng gamot.“at ito pa talag ang may ganang magalut. Eh ano naman ngauon sa kanya kung hindi ako makainom ng gamot sa tamang oras. May mamaya pa naman kung sakali.

“Then you don’t need to drag me na parang may nagawa akong malaking kasalanan. At teka nga, bakit ba concern na concern ka?“hindi ko na mapigilang tanungin iyon sa kanya. At ako lang din ang sumagot sa tanong kung iyon dahil naisip ko na kaya siya concern sa akin aybdahil ayaw niyang mag alala si Lynn sa akin.

Ganun nga siguro.

“No need to answer that.“sabi ko na lang saka ko kinuha ang bag na lagayan ng dala kong gamot saka inisa isa ko silang inimum.

Halos hindi ko na malunok ang ilan dahil sa dami ng gamot na inimun ko.

“Drink water.“sabi ni Frank ng kumuha muli ng tubig.

“I will hepl you to drink it.“sabi nito.

Sa una hindi ko naintindihan ang ibig niyang sabihin pero nabigla ako ng uminom siya ng tubig saka lumapit sa akin at walang babalang pinagdikit ang labi namin and the water inside his mouth ay dumeretso sa lalamunan ko kaya nainom ko ang gamot na nasa bibig ko.

Nanlaki ang mga mata ko dahil sa pagakabigla.  Halos hindi ako makagalaw ng bitawan niya ang labi ko na nakangiting nakatingin sa akin. At ang pagtibok ng puso ko ay heto na naman. Ang lakas na naman ng kabog. Damn! Aatakihin na naman yata ako. Pero hindi naman nanjnikip ang paghinga ko. Malakas lang talaga ang pagtibok ng puso ko.

“See, mas madali mong nalunok lahat ng gamot sa loob bibig mo.”

Saka lang ako natauhan ng marinig ko itong magsalita.

“Anong ginawa mo. Fuck you Frank.“gigil na sabi ko dito. Hindi naman ako makasigaw ng malakas dahil ayaw kong marinig kami ng mga bisita nila.

“Tinulungan lang naman kitang pinainom ng gamot. Tignan mo nga at hindi ka nahirapan. Kaya simula ngayon, I will help you drink medicine the way I like.”

“Damn you Frank. I don’t need your help.“bibigwasan ko sana siya ng suntok ng pigilan niya mismo ang kamao ko.

“Your lips are so soft Dylan, my sweet little lamb. And I want to taste it again the way I tasted it before. But now, hindi na muna kita masyadong pag iisipin ng mga bagay na makakapagpabigat sa puso mo. Dahil hindi ko gugustuhing atakihin ka muli sa puso at tuluyan kang mawala sa akin.“mahabang sabi nito na halos hindi ko maintindihan ang ibig niyang sabihin dahil nag uumigting ang kagustuhan kong suntukin ito.

“I will leave you now. Nakainom ka naman na ng gamot.“mabilis pa sa alas kwatro itong tumalikod, ni hindi man lang ako nakapagsalita at sagutin ang mga sinabi niya.

Damn! What was that all about? Hindi ko talaga naintindihan ang sinabi niya.

Para pa akong naipako sa kinatatayuan ko na hindi makakilos. Pilit kong inirerewind ang mga sinabi niya sa utak ko pero wala talaga. Hindi ko matandaan.

Pero kumilos ang mga kamay ko at dinama ko mismo ang labing dinampian ng labi niya.

Damn! Naalala ko tuloy ang paghahalikan namin ng nagpapanggap pa akong si Lynn.

“Lan, are you okay?“si Lynn kaya agad kong inalis ang kamay ko sa labi ko.

“Yeah! Uminom lang ako bg gamot ko. Halika na, sabay na tayong lumabas.”

“Nakita kong lumabas dito si Frank, anong ginawa niya dito?“tanong nito ng hindi pinansin ang pagyaya ko sa kanya na lumabas na.

“He is just reminding me to drink my medicine Lynn.“totoong sagot konsa kanya pero syempre hindi ko na kailangang sabihin dito that he kissed me to he help me drink my medicine.

“Iyon lang ba? Wala ba siyang sinabi sayo?“muli nitong tanong at kunot nuong nakatitig sa akin.

Damn! Naghihinala ba ito o di kaya naman ay nakita ang ginawa ni Frank kanina lang at hinuhuli lang niya ako?

“Yeah! Ano ba ang dapat pa niyang sabihin sa akin Lynn?” balik tanong ko sa kanya.

“Nothing, lets go.“ito naman ngayon ang nag iwas ng tingin saka kumapit sa braso ko at panabay na kaming lumabas.

Hindi na dapat niya malaman ang ginawa ni Frank. Baka mag away pa sila dahil doon. At hindi ko na ulit iyon hahayaan mangyari ulit.

---

@YuChenXi

#22: Frank

Damn it! Tatlong araw ko ng hindi nakikita si Dylan kaya naman hinahanap hanap siya ng mga mata ko. Matapos ang opening ng salon ay halos hindi ko na ito nakakasalamuha. Kung hindi nagkukulong sa silid nasa salon naman ito kasama ni Lynn.

Gaya ngayon, kasama na naman niya si Lynn na walang ibang ginawa kundi ang itavo ang kapatid niya sa akin. At talagang sinasadya na hindi iniiwan si Dylan na mag isa.

“Sasama ako sa US Lan.“narinig kong sabi ni Lynn ng mapadaan ako mismo sa tapat ng kwarto ni Dylan ng gabing iyon. “Sasama ako sayo at ako ang magbabantay, mag aalaga sayo.“kaya naman napatigil ako at nakinig sa magkapatid.

“Ano bang sinasabi mo Lynn. Paanong sasama ka sa akin gayong nandito ang asawa mo. Saka hindi mo ako dapat alalahanin. Kaya ko ang sarili ko kung sakaling babalik ako sa US. And Tito Keneth is there para samahan at tumingin sa akin kung sakali man.“sagot naman ni Dylan sa kapatid. Kung ganun balak na niyang umalis ng bansa.

Kung hindi pa ako napadaan ay baka pagmulat ko na lang isang umaga ay wala na pala ito.

“Pero gusto kitang samahan, kaya sasama ako sayo sa pag uwi mo sa US.”

“Lynn, paano si Frank. Akala ko ba hindi mo kayang mabuhay kapag wala siya.”

“Nakapag isip isip na ako Lan. Ang pag ibig na ipinukol ko sa kanya ay hindi naman pala ganun kalalim. Sa halos isang buwan na hindi ko siya nakita ay nawala na ng tuluyan iyon.”

“Lynn!are you sure of that?“nahimigan ko ang hindi makapaniwalang tanong niya sa kapatid.

“Yes Lan. So I want to come along with you. Sasama ako sayo sa pag uwi mo sa US iyong malayo dito iyong malayo na kay Frank para tuluyan ko na siyang makalimutan.”

Nagtagis ang bagang ko sa mga narinig ko kay Lynn. Talagang may balak na siyang umalis kasama si Dylan. Pero hindi ako papayag na ilayo niya sa akin si Dylan dahil gagawa ako ng paraan para ako mismo ang maglayo sa kanya sa kapatid niya.

Kung hinahamon ako ni Lymn ay kaya kong gawin ang naging unang plano ko bago pa man atakihin si Dylan sa puso.

“So wala din palang silbi ang pag papanggap ko. Sana nga hindi na lang ako nagpanggap para hindi mawala ang pagmamahal mo sa kanya.“sabi nito.

“Sana nga Lan. Pero tapos na hindi na natin maibabalik iyon. Ang mahalaga ngayon ay makalayo tayo dito.”

“Para mo namang sinabing nakakatakot si Frnak sa paraan ng pananalita mo Lynn. Napapansin ko, may problema ka ba na dapat kong malaman”

“W-wala Lan. Ayaw ko lang na malayo ka sa akin, na mawala ka sa akin. Ikaw na lang ang mayroon ako, kaya ayaw kong may maglayo sayo sa akin.”

Damn you Lynn. Ginagamit mo ang pagmamahal sayo ng kapatid mo para tuluyan mo siyang mailayo sa akin.

Kuyom ang kamao ko habang patuloy ako sa pakikinig. Hindi ko na alintana na maglabasan ang mga ugat sa kamay ko sa higpit ng pagkakakuyom ko. Hanggang sa nagpasya na akong abangan si Lynn sa harapan ng silid niya. Kukumpruntahin ko ito.

Kaya naman lumipas pa ang halos kalahating oras ay natanawan na si Lynn na pabalik na sa silid niya.

Nagulat pa ito ng makita ako pero saglit lang iyon at hindi ako pinansin na nagtuloy papasok sa kwarto niya. Pero bago pa man siya tuluyang makapasok ay pinigilan ko na siya sa braso.

“Kung inaakala mo na mailalayo mo sa akin si Dylan ay nagkakamali ka Lynn.“panimula ko dito dahil iyon ang una talagang gusto kong sabihin dito.

Tinapunan lang niya ako ng masamang tingin saka galit na iwinaksi ang kamay ko nakapigil sa braso niya.

“Bakit may magagawa ka ba, sinabi ko naman sayo Frank, ako ang pipiliin ng kapatid ko.“tumawa ito ng mahina. “Dahil sa akin lang umiikot ang mundo niya.” May pagmamalaki pa nitong sabi sa akin na siya namang nakapag painit ng ulo ko. “Baliktarin mo man ang mundo Frank, hindi mo ako mapapantayan sa puso ng kapatid ko. Hinding hindi siya mahuhulog sa mga bitag mo.”

“Huwag mo akong hamunin Lynn, dahil sisiguraduhin ko na mababago ko ang pananaw niya sa buhay, na hindi lang sayo iikot ang mundo niya.“sagot ko naman dito na pilit na nakipagsukatan ng titig dito.

Sa ngayon dehado ako at siguradong si Lynn talaga ang pipiliin ni Dylan sa aming dalawa kung nagkataon. Pero hindi ko ipinahalata na nag aalangan parin ako.

“Fuck off Frank, huwag mong idadamay ang kapatid ko sa mundong tinatahak mo ngayon. Hindi bakla ang kapatid ko kaya huwag mo ng subukan.“galit na sabi nito. Gusto man niya sigurong sumigaw ay hindi niya magawa dahil siguradong maririnig kami sa buong bahay.

“Oo Lynn, hihilain ko siya sa mundo ko na siya rin mismo ang nagtulak sa akin at gumising sa pagkatao ko. Kung hindi mo siya pinayagan gaya ng sinabi niya kanina ay malamang hindi ko siya pagtutuunan ng pansin ngayon, at hindi sa kanya tumitibok ang puso ko ng ganito.”

“Walang kasalanan si Lan, oo. Ako na ang mali, at laking pagsisisi ko na pinayagan ko siya. Pero pasalamat na din ako dahil nakita ko ang tunay na kulay mo.”

“Yeah! This is me Lynn, at kaya kong pumatay kapag taong mahal ko na ang ilalayo sa akin. Mahal ko na si Dylan kaya hindi ako papayag na ilayo mo siya sa akin. Magkakasubukan muna tayo.”

“Wala kang magagawa Frank, baka kapag sinabi mo iyan sa kanya ngayon ay lalo ka niyang layuan.“tumawa muli ito. “Pagtatawanan pa kita kapag nangyari iyon. Go, Frank. Tell him that now, para ora mismo ay makakaalis na kami sa bahay na ito.” paghahamon nito.

Malakas pa ang loob niya ngayon dahil hindi ko pa nakukuha ang loob ni Dylan para sa akin. Pero gagawa ako bg paraan para tuluyan siyang maging akin.

“Bakit Lynn, makakaya mo bang makita ang kapatid mo na atakihin ulit kapag sinabi ko sa kanyang siya ang gusto ko at hindi ikaw. Sige, ikaw ang may sabi niyan. Ngayon din mismo ay sasabihin ko sa kanya para magkaalaman na.” banta ko dito at pinatatag ang paninindigan ko para isipin niya na totohanin ko ang sinabi ko na kahit wala akonf balak biglain si Dylan dahil ayaw kong mawala siya sa akin. “Huwag mo akong sisisihin Lynn.” hamon ko pa dito saka nagkunwaring maglalakad patungo sa silid ni Dylan na nilabasan niya kanina lang.

“Damn you Frank!.“may gigil ang mga kamay niya na pumigil sa akin. “Nababaliw ka na ba?” Nanggagalaiti niyang tanong.

Napangisi ako sa kanya dahil sa reaction niya. “Kaya kung ayaw mong tuluyan kong sabihin sa kanya na siya ang gusto ko, umayos ka din Lynn, kaya patas lang tayo. Kung pipilitin mo siyang ilayo sa akin. Gagawa din ako ng paraan para siya ang ilayo ko sayo.“banta ko dito saka ko sinabayan ng talikod dito.

“You freaking bastard Frank.“ramdam ko parin ang pinipigil na pagsigaw nito sa pagmumura niya sa akin pero hindi ko na siya pinansin at tuloy tuloy ako sa paglayo sa kanya hanggang sa narinig ko na ang pabalibag na pagsara ng pintuan ng silid niya.

Alam kong hindi pa sinasabi ni Dylan ang paghalik ko sa kanya kay Lynn kaya alam ko na ang isa sa mga gagawin ko.

Tinungo ko ang silid niya. Gusto ko na talaga siyang makita,makausap at higit sa lahat matikman muli ang ang mga labi niya.

“A-anong kailangan mo.” halatang umilap ang mga mata ni Dylan ng mapagbuksan ako ng silid niya.

“Baka gusto mo akong papasukin muna.“sabi ko dito pero bago pa man siya makasagot ay pumasok na ako.

“Hey! Hindi pa kita pinapapasok. Saka dis oras na ng gabi bakit narito ka.” muli nitong tanong ng hindi ko sinagot ang una niyang tanong.

“Gusto ko lang naman na kumustahin ka. Ilang araw na din kitang hindi nakikita.” sagot ko dito saka ko siya matamang pinagmasdan kahit umiiwas ito na mapatingin mismo sa mata ko.

“Ayos lang naman ako, kaya hindi mo na kailangang alalahanin ako. Kaya pwede ka ng lumabas kung iyan lang ang itatanong ko sa akin.” pagtataboy niya sa akin.

“Hindi na ako magtataka, kung bakit ka umiiwas sa akin. Dahil ba dito?“tanong ko sa kanya saka ako lumapit sa kanya.

“Anong ginagawa ko?“tanong nito saka umiwas sa paghawak ko sa kanya sa braso pero muli ko siyang hinawakan. “Umayos ka Frank, what are you trying to do?”

“Trying to taste your lips again my sweet little Dy.” sagot ko dito saka ko tinawid ang pagitan ng mga labi namin.

Nakita ko pa siyang nanlaki ang mga mata sa ginawa ko. Pero hindi ko na kaya pang pigilan ang sarili ko to kiss him. I miss to taste his sweet lips. To feel his lips on mine. Pero saglit lang iyon dahil itinulak niya ako palayo sa kanya.

“You asshole, what are you doing?“may galit na tanong nito.

“Calm down my sweet little Dy, think about your heart.” pangkakalma ko sa kanya. Kahit alam ko naman na talagang mabibigla ito sa ginawa ko.

“Damn you, how can I calm down for what you’ve done.“gigil na sumbat nito. “Baka biglang pumasok si Lynn dito and saw us kissing. Fuck off. I don’t want to hurt him.”

“Didn’t you miss my kisses my Little Dy.” Pangbabaliwala ko sa sinabi niya . “Kung hindi ako nagkakamali iyan na ang pang labing dalawang paglapat ng labi ko sa labi mo.”

Naguluhan man ito ng una sa sinabi ko ay parang nakuha na niya ang ibig kong sabihin.

“You-you know. How come?“tanong niya sa akin.

“When uncle Nathaniel slipped his tounge. Ng sabihin niya Dy imbis na Lynn ng galing kayo sa salon noon.”

“Alam mo na pala pero bakit hindi mo ako sinita.”

“Yeah! I don’t like too my Little Dy. Dahil ayaw kong umalis ka kaagad kapag alam mo ng alam ko na. Pero ngayon hindi ako makakapayag na lalayo ka sa akin at babalik sa US.”

“Kung ganun pala mas lalong hindi ako pwedeng mag stay dito.”

“You can stay here as long as I want my little Dy. Ayaw mo naman siguro na malaman ni Lynn ang namagitan sa atin noong nagpapanggap ka pa diba. At lalong ayaw mong saktan ang loob niya tama ako diba. Dahil kapag sinabi ko sa kanya na mas nagugustuhan ko ang halikan ka ay sigurado akong masasaktan siya. At alam kong ayaw mong mangyari iyon.”

“Are you blackmailing me?“kunot nuong tanong nito.

“If I need to do that my Litte Dy. So, you must behave too? Para hindi siya masaktan, at para hindi na lumala ang sakit mo.“sabi ko dito. Ingat na ingat ako sa pagsasalita baka kasi kapag nagkamali ako ay bigla itong atakihin sa puso. Pero hindi naman siguro dahil kakainom lang niya ng gamot.

“And now, I want to taste your lips again my Little Dy. Don’t let me force my self to kiss you.” bulong ko dito ng makalapit akong muli sa kanya.

Pero naramdaman ko ang panginginig niya.

Damn! Bigla akong natigilan sa balak kong paghalik sa kanya dahil he is shaking. Kaya naman mas kinabahan pa ako siguro kaysa dito.

“Are you okay!” Tanong ko sa kanya saka ko siya inalalayan sa pagtayo. Iginiya ko siya paupo sa gilid ng kamay niya na hindi na nagawang tumanggi pa saka ko siya pinakakalma. “Sorry! Sorry, calm down Dy. Calm down. Huminga ka.“natatarantang sabi ko sa kanya habang hinuhugod ko siya sa likod. Pero lalong lumakas ang pagtaas baba ng dibdib niya kaya naman hindi ko na napigilan ang yakapin siya at ikiulong siya sa bisig ko.

“Dy please. Sorry, hindi ko sasabihin kay Lynn na alam ko na ang ginawa mong pagpapanggap.“sabi ko na iyon ang isa sa alam kong nakapagpabigat ng paghinga niya.

Ang tanga ko, mas pinanaig ko ang pagnanais kong mapalapit dito agad. Damn me. Fuck me!  Baka mapatay ko pa mismo ang sarili ko kapag may nangyaring masama sa kanya dahil sa kagagawan ko.

“So please, breath Dy.“pang kakalma ko parin sa kanya. “I will kill my self if ever na may mangyari sa yong masama ngayon. Dy, kaya please, huminahon ka.“patuloy ako sa pagsasalita. Baka sakaling sa mga sinasabi ko ay makakapag pakalma sa kanya.

“Y-you.”

“Don’t speak. Just breath baby.  We can talk later.“bitin ko sa sasabihin niya.

Kaya naman hindi na siya nagsalita. At nakahinga din ako ng maluwang ng maramdaman kong kumalma na ang paghinga niya. Nabawasan na din ang panginginig niya.

Inilayo ko ng bahagya ang katawan ko sa kanya para tignan siya na ngayon ay nakatingala sa akin.

“You scared me baby. Sorry. Sorry.“pang uulit ko sa paghingi ng tawad sa kanya. Saka ko siya hinaplos sa magkabilang pisngi.

“Just promise, you can’t tell Lynn about this. And also about what you know sa pagpapanggap ko.” mahina niyang sagot sa akin.

Siguro sa nangyari kanina sa kanya ay hindi ito makalakas ng pagsasalita kaya halos pabulong lang niya iyon.

“Yeah! I will promise, so please calm down okay. Pero sana huwag mo akong iwasan.“sabi ko din dito.

Tumango na lang ito bilang sagot bago muling nagpakawala ng malalim na hininga. Bahagya din niya na akong itinulak dahil magkalapit parin ang mga katawan namin.

“I will spare you today baby, magpahinga ka na. We will talk about it again tomorrow.” Para na itong batang sumunod sa sinabi ko.

Kinakabahan parin siguro siya dahil hinayaan lang niya akong inayos siya pahiga sa kama niya saka ko siya kinumutan hanggang sa dibdib.

Muli ko siyang hinaplos sa pisngi.

“Sleep tight baby. I love you.“bulong ko sa kanya saka ko siya binigyan ng mabilis na halik sa labi.

Hindi ko na naringgan na nagsalita ito pero tumalikod siya sa kin ng higa.

Ang kaninang kaba na naramsaman ko ay napalitan ng ngiti dahil nakita ko kung paano mamula ang mukha niya sa ginawa ko. Kaya naman may mga ngiti sa labi akong lumabas sa silid ng Little Dylan ko.

---

@YuChenXi

#23: Dylan

Hindi ko akalain na sa akin pala babalik lahat ng mga ginawa kong pagpapanggap. At ang hindi ko inaasahan na matagal na palang alam ni Frank ang lahat. Ang laki kong tanga dahil ngayon, sa akin na natuon ang pansin niya na sana ay sa kapatid ko lang dapat. At iyon ang ayaw kong malaman ni Lynn dahil ayaw kong masaktan siya na ang lalaking minahal niya ay sa akin nagkagusto.

Kahit sabihin man ni Lynn na nawala na daw ang pag ibig niya kay Frank ay hindi parin pwedeng malaman niya iyon. Baka sisihin niya ako. Sisihin kung bakit nawala ang pag ibig niya kay Frank na dati niyang iniiyakan dahil hindi siya nito pinapansin. Kaya mas lalo sigurong sasama ang loob niya ngayong sa akin na nabaling ang pagtingin ng asawa niya.

Damn! But how can Frank easyly fall inlove with me gaya ng sabi niya.

Dinig na dinig ko pa at paulit ulit na nag pi-play sa utak ko ang binulong niya.

“ I love you.“ Na kahit gusto ko mang hindi isipin ay hindi siya maalis sa utak ko na dahilan din para tumibok ng pagkalakas lakas ang puso ko.

Pero ganun ba kadali iyon? Ang isang Frank, may gusto sa isang tulad ko na lalaki. No! That was so insane.

Pero bakit kailangan kong makaranas ng ganito. Hindi stable ang pagtibok ng puso ko. Kapag nakikita ko siya ay bigla na lang parang tatalbog palabas ang puso ko sa kinalalagyan nito o di kaya naman hindi ko na mahabol ang hininga ko sa bilis ng tibok nito.

Iba ito sa kakapusin ako ng hininga kagaya ng naramdaman ko bago ako inatake sa puso.

Damn! Ibig bang sabihin ay nahuhulog na din ba talaga ang loob ko sa kanya na hindi dapat mangyari.

“What are you thinking baby?“pabulong na tanong ni Frank sa tainga ko mula sa likod dahilan para mapapiksi ako pagkakaupo dahil sa pagkabigla. At parang nagsitayuan lahat ng mumunting balahibo ko sa katawan ng maramdaman ko ang hanging nagmumula sa ilong o bibig niya sa batok ko.

Saan ito galing? Bakit hindi ko naramdaman ang paglapit niya? O sadyang kung saan lang tinatangay talaga ang isip ko.

“Ano bang ginagawa mo?“mahinang boses na sita ko sa kanya dahil ayaw kong marinig kami ng mga katulong na nasa paligid lang at iniwas ang batok ko sa kanya ng amuyin pa ako lalo sa batok at dinilaan.

Mabuti na lang at wala si Lynn dahil nagpunta ito sa salon para tignan kong maayos lang ba ang takbo ng pamamalakad ng itinilaga namin duon para magbantay.

“Mmmm! You smell and taste good baby.“pambabaliwala niya sa paninita ko sa kanya.

“Frank ano ba?“tumayo ako sa pagkakaupo ko para ako na ang lumayo. Pero pinigilan lang niya ang braso ko kaya naman napaupo ako kaagad.

“Stay put baby. I just want to tease you a bit. Ikaw naman. Hindi kasi kita nakakausap ng maayos dahil kay Lynn na halos ayaw kang layuan. Pero ngayong wala siya susulitin ko ang makasama ka.”

“Ano bang pinagsasabi mo Frank. Maghunisdili ka nga. Kabaliwan na iyang sinasabi mo.“pigil na pigil ko ang emosyon ko baka kasi atakihin ako ng wala sa oras sa puso at matigok pa ako ora mismo na ayaw ko pang mangyari. Hindi ko pa kayang iwan si Lynn na mag isa at hindi sigurado na may mag aalaga sa kanya kung aakaling mawawala ako sa mundong ito ng maaga.

Wala naman ako aasahan ngayon kay Frank dahil hindi niya talaga kayang mahalin ang kapatid ko dahil sa akin na mismo nabaling ang pansin niya na dapat ay kay Lynn.

Damn me! Hindi ko naman ginusto ito. At hindi ko naman lubos akalain na ang pagpapanggap ko ay mauuwi sa hindi inaasahang pangyayari gaya ngayon.

“Stay still baby, kung ayaw mong malaman ito ni Lynn.“pang ba blockmail niya sa akin. Ako naman ay sumunod lang sa sinabi niya. Hindi naman sa natatakot ako sa kanya pero ayaw kong masaktan ang kapatid ko. Mas gusto ko pang ako na lang ang mag suffer kaysa sa kanya.

“Ano bang gusto mong mangyari Frank?“may tigas na tunong tanong ko sa kanya.

“Isa labg naman ang gusto ko. Iyon ay ang maging akin ka.“walang kagatol gatol na sagot niya sa akin.

“Nonsense. Nababaliw ka na Frank.”

“Kabaliwan na ba ang matatawag dahil gusto kita. Kung hindi ka nagpanggap na ikaw si Lynn hindi ko mararamdaman ang ganito. Hindi ako magiging magulo ang isip ko.“sumbat nito.

“Di sana noong nalaman mo na dapat sinita mo na ako para hindi tayo magkakaganito. Frank, you are my sister husband. And I’m not gay Frank. I am not.”

“I am not gay either until I met you. At saka sinabi ko noon pa sa kanya na hindi ko siya kayang mahalin. Dy, kasalanan ko ba ngayon na sayo tumibok ang puso ko.”

“No, kabaliwan iyan.“pagmamatigas ko sa kanya saka ko sinabayan muli ng tayo. At gaya ng dati pinigilan niya muli ako sa braso pero hindi na ako pinaupo this time. He pull me palapit sa kanya at walang babalang tinawid ang pagitan ng mga labi namin.

Dahil sa pagkabigla ay hindi ako nakagalaw agad kaya nagkaroon siya ng pagkakataon na galugarin ang loob ng bibig ko gamit ang dila niya.

“Uhmp!.“ungol na kumawala sa bibig ko dahil he is sucking my tounge that I canxt help not to moaned.

Damn! How his kiss so good! Na hindi ko na matanggihan and kissed him back.

Pero bigla akong natuhan ng may narinig akong busina mula sa harapan ng bahay kaya naman naitulak ko siya palayo sa akin.

“You responsed baby. I know you like my kisses  from the start. And I want to taste it more in the future.“sabi pa nito sabay haplos ng pisngi ko.

Badumm!

Iyan na naman ang hilis ng tibok ng puso ko.

Badumm!

“Pero ngayon, kailangan ko munang tumigil dahil ayaw kong biglain ka. Pero gaya ng sabi ko Dy, baby. You can’t scape away from me.” Malambing pero may pagbabantang sabi pa niyo bago niya ako tuluyang iniwan.

Nagpakawala ako ng malalim na hininga ng mawala na siya sa paningin ko saka ko iginala ang paningin sa paligid kung may nakakita ba sa akin.

Pasalamat ako at walang tao dahil kung hindi baka magsumbong sila kay Lynn at magalit pa ang kapatid ko sa akin.

Babalik na sana ako ng silid ko ng tawagin ji Lynn ang pangalan ko. Kung ganum si Lynn na ang dumating kaya naman nilapitan ko siya ang give her a greaying hug.

“Are you okay?“tanong agad nito ng pakawalan ko siya sa yakap.

“Im okay Lynn, kumusta ang salon?“balik tanong ko para maalis ang kaba sa dibdib ko at ng hindi niya ako mahalata.

“Ok lang Lan, abala na ang mga nanduon dahil maraming customer.“nakangiting sagot nito saka kumapit sa braso ko. “Ang puso mo,kumusta na. Hindi ka na nahigirapan sa paghinga right?”

“Yeah! Hindi na Lynn.”

Hindi nga naninikip ang dibdib ko pero bumibilis naman ang tibok ng puso ko na hindi ko naman masabi sa kanya.

“Thats good to hear Lan, lets go. Magpahanda muna tayo ng mamemeryenda.“yakad niya sa akin papunta sa lawn ng bahay.

Nakasalubong naman naman si Lily.

“Lily, gawan mo kami ng meryenda ng sir Lan mo.“utos nito.

“Yes, lady Lynn.“magalang na yumuko pa ito sa pagsagot.

“Did someone bothered you here? Just tell me Lan?“tanong pa nito ng makaupo na kami sa bench sa lawn.

“Napatingin ako dito. Hindi ko naman masabi sa kanya that Frank, bothered me just a while ago.

Umiling na lang ako bilang sagot. Ayaw ko ng magsalita dahil ayaw ko magsinungaling sa kanya.

Lumipas pa ang ilang sandali ay dumating na ang meryenda na ipinahanda ni Lynn pero hindi si Lynn ang nag dala kundi si Frank.

“Ako na ang nagdala ng nito para naman makasabay ako sa inyo.“sabi nito ng makalapit.

Makahulugang tinignan niya ako na lihim kong ipinagdasal na sana hindi mapansjn iyon ni Lynn. Pero napansin ko ding umilap ang tingin ni Lynn dito.

“Sige, salamat.“sabi ko na lang din dahil ayaw kong ipahalata kay Lynn na may tensyon sa pagitan namin ni Frank baka kasi madulas pa ang dila niya at sabihin niya kay Lynn ang nangyari kanina.

“How is your salon doing Lynn?”

“Okay lang naman.“may kalamigang sagot naman nito.

“Thats good then. Hindi ka talaga nagkamali sa pagpapatayo ng salon mo.“sabi pa ni Frank pero ramdam ko naman na sa akin sinasabi kahit kay Lynn nakatingin.

“Yeah!tama ka diyan.” Kumuha ito ng platito at nilagyan niya iyon ng fruit mix salad. “Ito lang ang pwede mong meryendahin na healthy sa heart mo Lan.“pang iiba nito ng usapan.

“Thank you Lynn.“kinuha ko mula dito ang platitong inabot sa akin. Kumuha na din ng kanya pero natakam akong nakatingin sa ibang nakalatag na meryenda. My  fresh timpura kasi na isa sa mga favorate ko na isa din sa ipinagbawal za akin para kainin.

Tumawa ng pagak si Frank na nakatingin sa akin.

“You swallowed hard Dy, dibali kapag gumaling ka na, siguradong makakain mo na lahat ng mga ito na walang magbabawal sayo.“sabi pa niya sa akin saka dinagdagan ng prutas ang platito ko.

Sabay pa na naglagay ng pagkain ang dalawa kaya naman nagkimpian ang tinidor na hawak nila.

Ewan pero nakita ko pang nag irapan silang dalawa o namamalikmata lang ako at lumilipad sa kung saan ang isip ko kaya iba na ang nakikita ko.

“I can serve my brother so you don’t need to bothered your self to serve him.“mahina pero nahimigan ko ang tigas sa boses ni Lynn na sabi kay Frank.

“I just want to serve him, just mind your own. Serve him, I will serve him too.”

Lihim kong pinanlakihan ng mata si Frank dahil sa pag ka rude na pakikipag usap niya kay Lynn.

Damn him! Baka madulas ang bibig niya at tuluyan na niyang masabi kay Lynn ang namagitan sa amin.

Pero wala naman dapat akong ipag alala masyado diba. It was just a kiss. Pero hindi parin naman tama. He is my sister husband gaya nga ng sabi ko sa kanya kanina.

“It eat Lan,ahhh.“pasubo pa na inilapit sa akin ni Lynn ang tinusok niyang piraso ng melon kaya naman napanganga ako at kinain iyon.

“Ito tikman mo, mas masarap ito. Ahhh.“sabay subo naman ni Frank sa akin ng piraso ng red grape.

Ayaw ko man sanang tanggapin iyon at isubo ay tinignan niya ako ng makahulugan kaya wala akong nagawa kundi isubo din iyon.

“Ito pa, ahh.!” Si Lynn na naman na sumubo sa akin ng isang maliit na slice ng mansanas.

“Ito din. Ahhh.!“si Frank ulit na tumusok ng Kiwi at isinubo din sa akin.

Paulit ulit nilang ginawa iyon. Halos hindi ko pa nga nangunguya ang mga naunang isinubo nila at nalulunok ay sunod sunod ang ginawa nilang pagsubo sa akin.

“Ahhh.!“si Frank ulit ng iiwas ko na ang mukha ko sa tinidor na inilapit sa bunganga ko.

“Teka nga, ano ba kayo. Ginawa niyo akong bata eh.“reklamo ko sa mga ito. “Para naman akong bata na hindi makasubo ng sarili ko sa ginagawa niyo. At pwede ba. Kainin niyo na lang ang tempura niyo ng hindi ko nakikita at natatakam sa mga iyan.“dagdag ko pa kaya naman nagkatinginan silang dalawa na agad ding nagbawi ng tingin at gaya kanina nakitaan ko na naman ang pag irap nila sa isat isa.

Sarap din pag untugin ang dalawang ito. Ginawa pa talaga akong bata sa ginawa nila.

Lihim na lang akong napabuntong hininga dahil doon.

---

@Y

uChenXi

#24: Dylan

“Did you drink your medicine?“tanong sa akin ni Frank ng umagang iyon pero napapiksi ako. Dahil hindi lang sempleng tanong iyon dahil mula sa likod ko siya nagsalita malapit sa tainga ko kaya naman ramdam ko ang hangin na lumabas sa bibig niya at hangin sa ilong niya na nakapagpatayo ng balahibo ko sa batok.

Nakaupo ako sa bench sa lawn ng hardin nila habang nagbabasa ng book of chaos. Kaya naman hindi ko napansin ang paglapit niya.

“Later, wala pa naman sa tamang oras.“sagot ko sa kanya at inilayo ko ang likod ko sa kanya pero hinuli niya ako sa baba at lalong idinikit ang mukha sa batok ko.

And he licked me sa batok. Kaya naman lalo akong nagpumiglas na kumalas sa pagkakahawak niya sa leeg ko at kumilos palayo sa kanya.

“Your avoiding me again My little Dy. And I don’t like it.“sabi niya ng may pagdadamdam. At bakit kailangan niyang magdamdam kung lalayo man ako sa kanya.

“How can I not avoid you. Frank, your going to far.“galit na sabi ko sa kanya.

Namumuro na siya. Wala na siyang ibang ginawa kundi ang landiin ako. Kung hindi niya gagawin ang ginawa niya kanina lang ay lantaran na hahalikan ako mismo sa labi kung walang tao sa paligid.

At ako naman ay walang magawa para makaiwas pa dahil huli na para magreact ako dahil sa pagkabigla. Dahil tapos na. Kaya naman nanggigil ako. At ang isa sa ikinaiinis ko ay parang nagugustuhan pa ng katawan ko ang presensya niya. Nagugustuhan na ng labi ko ang halikan niya. Nagugustuhan na ng balat ko ang pagdampi ng mga kamay niya sa akin.

Damn! And I don’t know what to do kung paano ko sisipulin ang nararamdaman kong iyon. Kung paano mabuhay ang pagnanasa ko sa katawan ko na siya mismo ang nagsisimula. Siya mismo ang gumagatong para lalong masilaban.

“Gusto ko lang naman na halikan ka my little Dy. And I miss kissing you like before.“sabi pa niya na lalong nakapagpainit ng mukha ko.

Like before? The way we kissed before ng hindi ko pa alam na alam na niya ang pagpapanggap ko. And yes, I think I miss his kisses too. The way he taste my lips, and suck my tounge. That make mine reacted.

Parang gusto kong batukan ang sarili ko sa naisip ko. Why should I need to miss his kisses. Am I that insane?

“Its almost time for taking your medicine. Do you want me to help you again so you can shallow it nicely?“nakangiting sabi niya at sa mga labi ko pa talaga siya nakatingin. At alam ko ang ibig niyang sabihin. He is using his mouth to drink water and give it to me through in my mouth. Kaya naman lihim akong napalunok sa naisip ko.

“I can do it myself.“pabalang na sagot ko saka ko sinabayan ng talikod para hindi niya mapansin ang pamumula ng pisngi ko.

“But I insist.“pamimilit niya na hindi na ako nakatanggi ng hilain niya ako mismo sa loob ng silid ko para makainom na ako ng gamot.

“I said I can do it Frank.“gigil na sabi ko sa kanya. Pero ang ipinagtaka ko ay ang isara niya ang pinto at ikandado iyon.

“Yes you can, but I want to kiss you first my Little Dy. And don’t refuse again.“bago pa man ako makahuma sa pagkabigla ay tinawid na niya ang pagitan ng labi namin habang mahigpit na nakayakap ang isang braso niya sa akin at ang isang kamay ay nakaalalay sa batok ko at siniguradong hindi ako makakaiwas sa paghalik niya sa akin.

“Uhmp.“napasinghap ako dahil sa kapangahasan ng labi niya. Ang dila niya ay pilit na nagsusumiksik papasok sa loob ng bibig ko na tuluyan ng nakapasok dahil sa pagsinghap ko.

“Ooh.!“hindi ko mapigilan ang mapaungol dahil doon.

Para na niya akong hinihigop sa paraan ng pagsipsip niya sa dila ko.

“Mmm. I miss this lips of your my little Dy. Your so sweet.“bulong nito ng pakawalan ako. Ikinulong niya ang mukha ko sa palad niya at pinagdikit ang mga nuo namin. “Please, Little Dy. Don’t avoid me anymore. I know you like my kisses too. I feel it.“saka muling dinampian ako ng halik.

“No! Stop it Frank.“iwas ko sa mukha ko ng hindi ito tumitigil sa padampi damping halik sa labi ko habang hawak parin niya ang dalawang pisngi ko.

“No! I won’t.”

Bahagyan ko siyang itinulak ng para makalayo sa kanya. Kaya naman nagtagumpay ako. Agad kung binuksan ang pintuan baka kasi dumating si Lynn at maabutan niya kami ni Frank na nakakulong pareho sa silid ko. At baka maghinala siya kung ano ang ginagawa namin sa loob.

“Frank, stop this. Hindi ka ba nag iisip. Asawa ka ng kapatid ko. At baka nakakalimutan mong lalaki tayo pareho.“galit na sabi ko dito.

“I don’t care. I like you. At hindi na mababago iyon.“may paninindigan ang bawat katagang binitawan niya. At seryusong tumingin sa akin.

“Ewan ko sayo. Just leave, I don’t like this to happen again.“pagtataboy ko sa kanya saka ko niluwangan ang pinto.

Ang bilis pa naman ng tibok ng puso ko dahil sa paghalik niya sa akin. Kinakabahana ako ng hindi ko mawari. Aatakihin na naman ba ako sa puso kaya ganito na lang kung paano bumilis ang tibok ng puso ko? Pero sa tingin ko hindi naman ako aatakihin.

Pero hindi niya ako pinakinggan bagkus kinuha niya mula sa ibabaw ng bedside table ang nga gamot na dapat kong inumin.

“Uminum ka na muna ng gamot.“utos niya sa akin saka inabot sa akin ang mga gamot na kinuha niya. Sabay kuha ng baso at sinalinan iyon ng tubig sa water bottle na nasa ibabaw din ng maliit na mesa.

Na ngayon ay nakangiting nakatingin ito sa akin kaya naman nag iwas ako ng tingin.

“Do you want me to help you drink water again little Dy?“tanong pa niya. As if naman papayag ako sa naiisip niyang gawin.

“I can do this with my own Frank.“pairap na kinuha ko sa kanya ng baso ng tubig na hawak niya.

“Paano kung hindi mo malunok. Tutulungan na lang kita para makalunok ka kaagad.”

“Frank ano ba?“tinabig ko ang kamay niya na humawak sa braso ko dahil parang nakukuryente ako kapag nagkakadikit ang mga balat namin. Baka kasi mabitawan ko pa ang basong inagaw ko sa kanya.

“Anong ano? Little Dy. Mmmm!. Come on. Drink now.”

“Just stay away from me can you. Your distracting me.“gigil na sabi ko dahil halos isang dangkal lang ang layo niya sa akin.

Paano naman ako makakainom ng maayos kung halos wala ng pagitan sa aming dalawa.

“Kahit ganito pala ako kalayo sayo ramdam ko parin ang init ng katawan mo. Do you have a fever little Dy?“sabay sapo ng nuo ko.

“Shut up.”

Tumawa lang ito pero hindi naman na siya lumapit ng lumayo ako sa kanya ng isa pang metro.

At dahil sa pagmamadali ko sa pag inom ng gamot para makaalis na ito ay lalo naman akong nahirapan sa paglunok.

Damn medicine. It choke me into death dahil nabilaukan ako kaya naman agad akong sinakluluhan ni Frank to pat me on my back.

“I told you. Let me help you.“bago pa man ulit ako makabawi ay muli niyang ginawa ang ginawa niya noon sa salon kung paano niya ako tulungang inumin ang lintik na mga gamot sa bunganga ko.

And yes, deretso nga sa tiyan ko ang mga gamot na nasa bunganga ko ng ilipat niya ang tubig na nasa bibig niya mismo.

At ang akala ko ay lalayo na siya ng matapos kong malunok ang mga gamot ay nagkamali ako dahil ipinagpatuloy niya ang pag halik sa akin.

“Uhm!”. Hindi ko na naman napigil ang mapasinghap the way he suck my tounge. At talaga naman na nakakadala.

Kung paano kumilos ang dila niya sa loob ng bibig ko ay dahilan para tuluyan na akong tumugon sa halik niya.

Natangay na ako sa kakaibang sensasyon na binuhay niya sa katawan ko dahil kakaibang sarap ang sala ng halik niya sa akin. Nakakadala. Nakakatangay.

Medyo nagtagal na magkaugpong ang mga labi namin ng nagpasya itong tumigil. Nakaramdam pa ako ng panghihinayang dahil naputol ang sarap na pinalasap niya sa akin sa mga halik niya.

“I knew it little Dy. I know you like my kisses. So please. Don’t avoid it anymore.“paos na sabi nito sa akin saka ako niyakap. “I will deal with Lynn about this so please, give me a chance to prove how much I like you. How much I love you.”

Hindi ko alam ang isasagot ko sa sinabi niya. Pero ang sarap sa pandinig ko ang marinig sa kanya ang salitang I love you.

Bakit kailangan kong makaramdam din ng ganito na hindi dapat mangyari. Hindi dapat dahil asawa siya ng kapatid ko at mahal siya ng kapatid ko. Pero bakit kailangang sa akin mismo mahulog ang loob niya

Kasalanan ko ba talaga ang lahat ng ito dahil embes na mapamahal si Frank sa kapatid ko ay lalo itong walang pag asa na mapaibig ito dahil sa akin na siya umiibig?

No! I need to stop this as soon as I can. I don’t like to hurt Lynn kung malalaman niya na sa akin may gusto si Frank. At ang kaalamang nagugustuhan ko na rin siya.

Damn it! Nagugustuhan ko na nga siya but Im not gay. I am not.

“No! Frank. I don’t like to hurt Lynn feelings kung malalaman niya ang nararamdaman mong iyan sa akin.“tangging sagot ko sa kanya. Oo! Marahil ay nagugustuhan ko na talaga siya pero mas nananaig sa akin ang kaligayahan ng kapatid ko. At hindi ko uunahin ang sarili kong kaligayan kong sakali man.

“I told you. Let me deal with Lynn feelings Little Dy. Promise, hindi siya masasaktan. At sisiguraduhin kong matatanggap niya ng maluwag sa dibdib na ikaw ang gusto ko.”

Napailing ako sa sinabi niya.

“Yes, i will little Dy. Kaya huwag mo na akong iwasan. Huwag mo ng tiisin ang nararamdaman mo dahil alam kong gusto mo din ako. The way you response to my kisses. I know. You starting to like me the way how I like you “

Napatitig ako sa kanya. Hindi ko alam ang isasagot ko sa mga sinabi niya.

“But-”.

“Sshhh! Enough for now little Dy.“pigilan ng hituturo niya ang labi ko to open and talked kaya naman hindi ko na naituloy ang sasabihin ko. “ hindi ako gagawa ng ikakasakit ng damdamn niya kapag nagkakasalo tayo. Pero kapag dalawa na lang tayo huwag ko na akong iwasan. Dahil hindi ka din naman makakaiwas sa akin.“mahabang lintaya niya. “So thats a deal.”

“Hey! You talked to much na hindi mo man lang ako hinayaang magsalita na kung papayag ba ako o hindi sa sinabi mo. You bosses me around.“gigil na sita ko dito dahil para mawala ang kaseryisuhan ng tingin nito sa akin at napalitan iyon ng pagkaaliw na nakatitig sa akin.

“Your so cute little Dy. And I love you more because of that.“sabay pisil ng pisngi ko na agad ko namang tinapik ang kamay niya.

“I said stop it.”

“Your blushing little Dy. Don’t give me that look everytime I tease you. Dahil parang gusto kong kainin ka na ng buong buo ngayon din mismo.“sabi niya na lalong nakapagpainit ng mukha ko ng mapagtanto ang ibig niyang sabihin. Kaya naman tumalikod ako sa kanya agad.

Narinig ko ang mahinang pagtawa nito at mula sa likod ay naramdaman ko ang paglapit niya and hug me at my back. He lean his chin on my shoulder and whisper.

“Just let it be little Dy.”

Hindi na ako sumagot at hinayaan ko na lang siya sa pagyakap sa akin sa likod at hindi ko na alam kung ilang minuto kaming ganun ang pwesto namin.

---

@Y

uChenXi

#25: Frank

Hindi ko mapigilang mapangiti habang pinagmamasdan ko kung paano mamula ang pisngi ni Dylan habang patuloy ako sa ginagawang pagpapakita sa kanya na gusto ko siya.

Kahit umiiwas ito ay hindi ako titigil hanggat sa tuluyan na niyang matanggap na gusto ko siya at magustuhan din ako.

Pero naiinis ako kay Lynn. Dahil hindi niya hinahayaan na masulo ko ang kapatid niya. Gaya ng dati lagi itong nakabantay sa kanya. Saka ko lang siya malalapitan at masosolo kung bibisitahin niya ang salon nila ni Dylan.

Gaya ngayon. Im here talking with Dylan na alam kong umiiwas din siya sa akin at kung hindi ko pa gagamitan ng blackmail ay hindi siya makikipag usap sa akin.

“Your blushing, and your so cute. That I can’t help myself not to stare at you.“sabi ko sa kanya na lalong nagpamula sa pisngi niya.

“Stop it Frank. You embarassing me.“paninita niya sa akin na hindi naman malakasan ang boses dahil siguro ayaw niyang marinig ng mga kasambahay.

“Just bear it my sweet little Dy.“nakangiti kong sabi pa sa kanya saka ko mabilis na hinaplos siya sa pisngi na agad niyang iniwasan.

“Frank!” Pinanlakihan niya ako ng mata dahil doon saka luminga sa paligid. Tinignan kong may nakakita ba sa ginawa ko. Inabangan ko talaga siya sa labasan ng kwarto niya kaya naman hindi ako nabigo dahil ngayon nakakausap ko na siya.

“Don’t worry my sweet Dy. Even they see us. Hindi sila magsasalita at sabihin iyon kay Lynn. So you can’t stop me for touching you like this.“sabi ko sabay haplos muli ng pisngi niya.

Napakalambot talaga ng pisngi niya kaya naman hindi ko mapigilang hindi iyon bigyan ng bahagyang pisil na siyang nakapagpapiksi sa kanya.

“I said stop it.“gigil na sita niya sa akin sabay tampal ng kamay ko. “Behave Frank. Hindi dahil sa ayaw kung malaman ng kapatid ko na gusto mo ako. This is disgusting.”

Natigilan ako dahil sa sinabi niya.

“Disgusting?” Ulit ko na nawala na ang ngiti ko sa mga labi. “How can you say that the way I like you was disgusting? Dy, I didn’t feel disgust at all. Because I like you. I like you as a man.“sagot ko sa kanya kaya naman mas lumapit pa ako dahilan para mapaatras siya.

“Frank. I warn you.“nanlalaki ang mga mata niyang sabi sa akin habang palinga linga sa paligid.

“Don’t worry little Dy. Hindi uuwi agad si Lynn ngayon dahil nagpapunta ako sa salon ng mga VIP para gawin siyang abala. At sigurado naman ako na hindi niya basta basta iiwan ang mga iyon. Maybe it took her until night to go home.”

“You-”

“Shhhh! Lillte Dy. Easy. Huwag ka masyadong magalit sa akin. Isipin mo ang puso mo. And dapat mo lang maramdaman ngayon ay ang mahalin din ako gaya ng pagmamahal ko sayo ngayon. Iyon lang little Dy. Huwag mong punuin ng mga mabibigat na emosyon ang puso mo. Huwag mo masyadong isipin ang kapatid mo.“mahabang lintaya ko bahang patuloy ako sa paglapit sa kanya na patuloy naman siya sa pag atras hanggang sa tuluyan ng wala siyang aatrasan palayo sa akin.

“Feel me little Dy. At pagkatapos nito, sabihin monsa akin na hindi mo nagustuhan.“sabi ko at hindi ko na siya hinayaang makasagot pa siya.

Tinawid ko ang pagitan ng labi namin at hinalikan siya ng buong init.

Sa una ay nagpumiglas siya pero hindi ko siya hinayaang makawala sa akin hanggang sa tuluyan na siyang hindi nanlaban at tumutugon na siya sa halik ko.

“Uhmp!” Mahinang ungol na pinakawalan niya  when I suck his tounge.

Habang magkaugpong parin ang mga labi namin ay unti unti ko siyang iginiya papasok sa silid niya at isinara ang pinto.

I can’t take it anymore. Hindi ko na mapigilan ang sarili ko na palalimin pa ang sinimulan kong halikan namin.

“Frank! Stop it. Don’t go to far.” Pigil niya sa akin ng pakawalan ko ang labi niya at sinimulang halikan siya sa tainga pababa sa leeg niya.

“Mmmm! Please little Dy. Just this one. I just want to taste you a bit.“bulong ko sa kanya. Damn I’m going to die kung hindi ko siya matitikman ngayon. Para na akong mababaliw dahil kakaiba talaga ang binibigay ng init ng katawan niya sa nagiging reaksyon ng katawan ko.

“No! Frank. I said stop it. This is not right.“pigil niya muli sa akin at talagang inipon ang buong lakas para itulak ako. Kaya naman nabitawan ko siya.

Napabuntong hininga ako at laglag ang balikat ng lumayo sa kanya at matamang tinitigan. Ibat ibang emosyon ang nakikita ko ngayon sa mga mata niya. Pero hindi ko mapangalanan ang lahat ng iyon.

“Sorry! Masyado akong nagpapadala sa nararamdaman ko.“mga katagang unang lumabas sa bibig ko ng makabawi ako. Pilit na kinakalma ang sarili ko para hindi ko ulit ito mahila at mahalikan.

Muli akong nagpakawala ng buntong hininga sa ako nagpasyang talikuran na lang siya ng wala akong marinig na salita galing sa kanya.

“That won’t happen again.“iyon na lang ay tuluyan ko na siyang iniwan.

Ang bigat man sa pakiramdam ko ang lantarang pagtanggi niya sa akin ay ayos lang. Pasasaan bat bibigay din siya.

Naramdaman ko na nagustuhan din niya ang halik ko sa kanya. Pero mas nananaig parin sa kanya ang pagmamahal niya kay Lynn na ayaw niyang saktan at alam kung tinitiis lang niya ang sarili kaya niya ako tinatanggihan.

Pero gagawa ako ng paraan para tuluyan  iyang ipagkatiwala ang puso niya sa akin. At gagawa ako ng paraan para mas mahalin niya ako kaysa kay Lynn.

---

Isang malakas na sampal ang dumapo sa pisngi ko ng bigla na lang pumasok sa silid ko si Lynn ng gabing iyon ng mapagbuksan ko siya ng pintuan.

“How dare you Frank. I told you to stay away from Dylan.“galit na galit na sabi nito. Hindi naman ito sumisigaw pero nasa tuno nito ang katigasan ng tinig. Halos umusok na yata ang ilong sa galit at pati mga mata ay nagliliyab na yata sa apoy.

“Ang lakas din ng loob mong sumugod sa kwarto ko at bigla ka na lang nanampal. Lynn baka nakakalimutan mo kung sino ang kausap mo. At kaninong teretoryo ka naroon ngayon.” Galit din na sagot ko sa kanya at nakipagsukatan din ako ng matalim na tingin dito.

“Akala mo ba hindi ko alam ang ginawa mo kanina sa kanya. How dare you. Sinasabi ko sayo na layuan mo siya. Pero pilit mo parin ipinagsisiksikan ang sarili mo sa kanya. Frank! Open your eyes. My brother is not gay.”

“Yes, hindi nga siguro pero sabi ko naman sayo na hihilain ko siya sa mundo na tinatahak ko ngayon. At wala kang magagawa para pigilan ako.”

At teka lang paano niyang nalaman ang ginawa ko kanina kay Dylan. May nagsumbong ba sa mga katulong na nasa bahay?

Damn them. I will deal with them later.

“Pwes ora mismo. Aalis kami sa bahay na ito Frank.“gigil na sabi pa niya saka sinabayan ng talikod sa akin kaya agad ko naman siyang pinigilan.

Mahigpit na hinawakan ko siya sa braso na nakapagpangiwi sa kanya.

“Let me go. Hindi mo ako mapipigilan na lumayas dito kasama ko ang kapatid ko.“pilit itong kumakawala sa pagkakahawak ko sa kanya pero hindi ko siya binitawan.

“Huwag mo akong hamunin Lynn. Baka pagsisihan mo ang mga gagawin mong hakbang at sa isang iglap ay lalong hindi mo makikita ang kapatid mo kapag sinubukan mo ang pasensya ko.“may tigas na banta ko sa kanya. “Kung hindi ko lang inaalala ang sakit sa puso niya ay matagal ko na siyang tinangay palayo sayo. Pasalamat ka at may sakit soya dahil kung hindi. Ora din mismo ay wala ka ng makikitang Dylan dito sa bahay. Kaya umayos ka.“dagdag ko pero hindi siya natinag sa pagbabanta lo sa kanya.

Malakas ang loob niya dahil sigurado siya na siya ang pipiliin ni Dylan pag nagkataon. At dehado ako sa nga oras na ito. Pero hindi ako nagpapatalo sa kanya.

“Ilayo mo man siya sa akin ngayon Frank, sigurado akong kakamuhian ka niya habang buhay. Ako ang buhay niya Frank. Sa akin lang umiikot ang mundo ng kapatid ko. Kaya sa lagay na ito sa akin parin siya papanig. Subukan mo Frank. Sayo man ang teretoryong kinatatayuan ko ngayon. Hindi mo naman maangkin ang kapatid ko dahil hindi din ako papayag na makuha mo siya.”

“Bakit! Akala mo ba titigil ako. Nagkakamali ka Lynn. Dahil sa mga oras na ito alam kong unti unti ko ng nakukuha ang loob niya. Kaya tanggapin mo na ng mas maaga na sa akin siya. At akin lang siya.”

Tumawa ito ng pagak kahit nakangiwi dahil hindi ko parin siya binibitawan at lalong hinigpitan ang pagkakahawak ko sa kanya.

“Sigurado ka. Paano kung sumigaw ako ngayon at sabihin kong sinasaktan mo ako. Sa pagkakahawak mo sa akin ay sigurado akong magmamarka ang kamay mo sa balat ko. At kapag nakita ni Dylan ito. Siguradong kakamuhian ka niya.“nakanhising sabi nito sa akin kaya naman para akong nakuryente na agad siyang binitawan.

“Wala kang magagawang masama sa akin Frank. Dahil ang taong minamahal mo mismo ang mamumuhi sayo kapag sinaktan mo ako ngayon. Kaya sa akin parin ang huling halakhak.”

Nanggigil ako dahil sa sinabi niya. Damn it. Tama ito. Bakit hindi ko naisip iyon. Napatingin ako mismo sa brasong hinawakan ko at nagmarka na nga iyon.

“Pero pasalamat ka dahil inaalala ko parin ang kaligtasan ng kapatid ko. Kaya ang markang ito sa braso ko ay ipagsasawalang bahala ko na lang muna. Pero oras na gumawa ka pa uli ng hakbang sa kapatid ko. Ay doon na tayo magkakaalaman Frank.“seryusong sabi niya sa akin saka ako tinalikuran.

“At sisiguraduhin kong kapag naulit ang bagay na ito, tuluyan kang kakamuhian ng kapatid ko.”

Hindi na ako nakapagsalita dahil tuluyan na itong lumabas ng silid ko kaya naman naiwan akong nakatitig lang sa nilabasan niyang pinto.

Napamura ako at pabalibag na isinara ang pinto ng silid ko habang kuyom ang kamao at walang babalang sinuntok ang nakapinid na pinto.

“Damn you Lynn. Damn you.“paulit ulut kung pagmumura.

Wala akong magawa kundi ang murahin na lang ito. At ano pa ba ang dapat kung gawin para mas mapabilis ko ang pagkuha ko ng loob ni Dylan para wala ng maipangtatakot sa akin si Lynn.

Damn her again. Malakas ang loob niya dahil may katutuhanan lahat ng sinabi niya.

Si Lynn na ang ginawang buhay ni Dylan. At iyon ang kailangan kong baguhin kay Dylan. Iyon lang.

---

@Y

uChenXi

#26: Frank

“Halika na Lan. Uminom ka na ng gamot.“narinig kong aya ni Lynn kay Dylan ng umagang iyon at alam kung sinadyang iparinig sa akin. “Sumama ka sa akin sa salon ngayon huh! Baka kasi malingat ako eh.“dagdag pa niya at lihim na tinapunan ako ng tingin.

Uunahan ko sana si Lynn na lapitan si Dylan kanina ng makita ko itong nag iisa lang siya na nakaupo sa sala pero mabilis na kumilos si Lynn para lapitan ang kapatid ng makita akong palapit kay Dylan. At saka ako tinignan ng pagkatalim talim.

Hindi ako kita ni Dylan dahil nakatalikod siya mismo sa akin kaya naman nakatayo na lang ako sa di kalayuan sa kanila.

“Huh! Malingat? Saan?“tanong naman niya.

“Malingat. I mean, makalimutan ko na paalalahanan ka na uminum ng gamot mo.”

“Hindi ko naman nakakalimutan Lynn. Kaya huwag mo akong alalahanin. At hindi na ako sinusumpong ng sakit ko sa puso dahil malakas naman ang mga gamot na iniinum ko.”

“Oo nga! Pero iba na rin iyong nababantayan kita. At ayaw ko naman na mawala ka sa akin at kunin ng iba.“patama pa nito sa akin.

“Kunin ng iba? Ano bang sinasabi mo. Ang gulo mo kausap.”

“Ah! Ang ibig kong sabihin baka kasi makalimutan mo ang pag inum ng gamot ay bigla ka na lang atakihin ulit at iyon ang ayaw kong mangyari. At baka tuluyan mo na akong iwan.”

“Naman Lynn. Masyado mong iniisip na iiwan kita. Hindi mangyayari iyon. At wala akong balak na iwan ka ng ganito kaaga.“nakangiting sagot naman ni Dylan sa kapatid na siyang nakapagpabigat ng dibdib ko.

Sa sinasabi ni Dylan ay para na rin niyang sinabing nagtagumpay si Lynn sa mga banta niyang ilayo siya sa akin ng tuluyan.

“At sandali nga.“kunot ang nuo niya na hinawakan ang braso ni Lynn. “Saan mo nakuha ang markang ito sa braso mo. At kung hindi ako nagkakamali? Marka ito ng kamay? Who did this to you?“nahimigan ko sa boses ni Dylan ang galit habang binibistahan ang kamay ni Lynn.

Damn her! Bigla akong kinabahan. What if sabihin niya? Ano ang magiging reaksyon niya kapag nalaman niyang galing sa akin ang mga pasang iyon sa kamay ni Lynn.

Pero hindi naman siguro. Dahil baka hindi kayanin ni Dylan ang mabigat na emosyon kapag tuluyang nagalit ito sa akin. At alam naman iyon ni Lynn. At sigurado naman akong ayaw nito na muling atakihin si Dylan sa puso.

“Ah! Ito ba?“saka nito tinignan ang kamay na may pasa saka hinaplos pa bago tumingin sa akin at lihim akong nginisian.

“Sinong nanakit sayo?“muling tanong ni Dylan dito ng hindi agad ito sumagot sa tanong niya.

“Are you going to punch him for me Lan?“makahulugan pang tanong ni Lynn sa kapatid.

Damn her again! Ang sarap pilipitin ang leeg nito. Kung hindi ko lang iniisip na babae siya at kapatid pa siya ni Dylan ay matagal ko ng inilagay ito sa dapat niyang kalagyan.

“Lynn! Hindi lang suntok ang gagawin ko sa taong mananakit sayo. Makakapatay ako kapag  sinaktan ka man ng sino.“matatag na sagot ni Dylan sa kapatid. “Now tell me. Who?“gigil na muli niyang tanong.

Tingin ng tagumpay ang nakita ko sa mukha ni Lynn ng muli itong tumingin sa akin. Na para bang sinasabi niya na wala akong pamana sa puso ni Dylan. At hindi ko ito mapapantayan sa puso niya.

“Well, I don’t like you to kill someone just for my sake Lan. Don’t worry, nakasalubong lang naman ako ng baliw na lalaki kagabi sa pag uwi ko.”

“What? Are you kidding? Namukhaan mo ba? Bakit hindi ka tumawag ng pulis at bakit hindi ko sinabi sa akin kaagad ng mabalikan natin.“sunod sunod na sabi niya.

“No need Lan. Isa lang namang baliw na lalaking walang ibang gawin kundi ang makialam ng buhay ng iba.”

Abat- talagang namumuro na ito sa sinasabi niya. At ginawa pa talaga akong baliw sa harapan ng kapatid niya. Nakakapang gigil ito. Parang gusto ko na talagang pilipitin ang leeg niya sa mga sinasabi niya. Makikita niya. Makakaganti din ako sayo Lynn.

“Whatever. Simula ngayon sasama na ako sayo sa pagpunta mo ng salon. At kahit saan ka man pumunta. Hindi ako papayag na muli kang makasalamuha ng mananakit sayo.”

Muli na naman akong tinignan ng lihim ni Lynn at hindi mawala wala sa labi niya ang ngisi na kanina ko pa nakikita sa kanya.

“Okay Lan. Thank you. Your the best brother that I ever had. I love you.“saka ito yumakap sa kapatid na agad namang tinugunan ni Dylan.

“I love you too Lynn.”

At ang ngisi na kanina pa pinipigil ni Lynn ay pinakawalan na niya ng mapatingin siya sa akin habang yakap ang kapatid. And for the first time, I envy her dahil ramdam ko kung gaano talaga siya kahalaga kay Dylan.

Nakatingin ito sa akin at talagang sinadya pang ipakita kung paano niya haplusin ang likod ni Dylan habang yakap ito.

“Okay, mauna ka na sa silid mo para makainum na ng gamot. At para makapagbihis ka na para sabay na tayong pumunta sa salon kapag tapos na tayong mag agahan. Ipapahanda ko lang kay Lily ang agahan natin.“utos nito sa kapatid ng kumalas sila ng yakap sa isat isa.

“Okay!” Tanging sagot na lang ni Dylan dito saka tuluyang tinungo ang silid.

Kaya naman ng wala na si Dylan ay lumapit na sa akin si Lynn at nasa mukha nito ang tagumpay.

“Narinig mo naman siguro ang sinabi ni Lan kanina diba. He will kill you if you hurt me again. Kaya wala kang magagawang makakapanakit sa akin dahil si Dylan mismo ang makakalaban mo.” taas nuong sabi nito sa akin.

“Malakas pa ang loob mo ngayon Lynn. Dahil sa iyo parin ang panig niya. Pero pasasaan bat mababaling din sa akin ang lahat ng pansin niya at wala akong ititira sayo kahit kaunti kapag nangyari iyon.”

“Sigurado ka? Well, makikita at malalaman natin iyan Frank,dahil hindi na kita bibigyan ng pagkakataon na makalapit pa kay Dylan. Dahil kung saan ako pupunta ay sisiguraduhin kong nandoon din siya. At baka nakakalimutan mo. Isang buwan na lang Frank at maghihiwalay na tayo. Kaya malaya na akong lalayo sayo kasama ang kapatid ko.”

“Damn you Lynn.”

“Damn you too Frank. Ilalayo ko sayo ang kapatid ko. At hindi mo ako mapipigilan.“sabi nito saka ako tinalikuran.

Parang gusto ko na naman siyang hilain at pilipitin ang kamay nito. O di kaya naman ang leeg na lang para tuluyan na siyang mawala at hindi na siya hahadlang sa paglapit ko kay Dylan.

Pero hindi ko magawa. Damn it again. Damn you Lynn.

Pilit kong kinalma ang sarili ko dahil kumukulo na talaga ang dugo ko kay Lynn sa galit. At ano mang oras ay aalsa na talaga. Nansinundan ko na lang siya ng tingin habang tinutungo ang kusina.

---

“Ito, kainin mo lahat ng ito para iwas atake sa puso.“agad kong nilagyan ng vegestable salad ang pinggan ni Dylan ng makadulog kami pare pareho sa hapag ng umagang iyon matapos ang bangayan na naman namin ni Lynn kanina.

Pero kapag sa pagkakataong ito ay gagawa ako ng paraan para mapalapit sa kanya dahil alam kong hindi makakakontra si Dylan at ganun din si Lynn na alam kong ayaw gumawa ng eksenang ikakadagdag sa ikabibigat ng emosyon ni Dylan.

“Salamat. Hindi mo naman na kailangang gawin iyan. Kaya ko naman kumuha ng sarili kong pagkain.“pagtanggi niya pero hindi naman niya totally matanggihan ang paglagay ko sa pinggan niya.

“I insist. Mahalaga ang kalusugan mo kaya gusto kung tumulong sa pagpapagaling mo.“nakangiting sagot ko sa kanya kaya naman hindi na niya natanggihan ang paglagay ko ng pagkain sa pinggan niya.

At ganun din si Lynn. Naglagay din ito ng pagkain sa pinggan niya kaya naman napuno agad iyon.

“Teka nga. Pwede bang kumain din kayo. Ako na lang ang nakikita niyo. Oh ayan. Ito sayo. Ito naman sayo.“sabi niya saka naman siya ang naglagay ng ulam sa pinggan naming pareho ni Lynn.

“Ito! Ahh!.“sabay subo sa inipit na hipon ni Dylan kay Lynn na agad namang isinubo ng kapatid niya.

“Eh! Paano naman ako.“nakalabing tanong ko sabay turo ng bibig ko at sabay nganga.

Agad naman siyang tumalima at umipit ulit ng isang hipon at  isinubo iyon sa akin. Saka lang siya natigilan ng mapagtanto ang ginawa niya at agad na nagbawi ng tingin sa akin.

Ngisi akong lihim na tumingin kay Lynn dahil doon na agad naman niyang sinagot ng matalim na tingin sa akin.

“Mmm! Mas masarap pala ang hipon kapag isinusubo mo sa akin Dy. And I want more.“nakangiting sabi ko.

Pero umiwas na siya ng tingin at nakita ko kung paano pamulahan na naman siya ng pisngi dahil sa sinabi ko.

Ang daling pamulahan ito ng pisngi. Dahil maputi siya ay kapansin pansin iyon at alam kong nakita iyon ni Lynn dahilan para hindi na mawala wala ang pag irap niya sa akin.

Ako naman ngayon ang umipit ng isang piraso ng vegestable salad at idineretso sa tapat ng bibig niya. Ngumiti ako ng pagkatamis tamis sa kanya at sinabayan pa ng please. Kaya naman wala siyang nagawa kundi ang ibuka ang bibig at tanggapin ang isinubo ko sa kanya.

“Bilisan mo diyan Lan, at ng makapunta na tayo sa salon.“singit naman ni Lynn.

Kahit kailan talaga bwesit ito sa deskarte ko. Sarap sungalngalin sa bunganga eh. Pero syempre hindi ko naman magawa.

Agad naman na tumalima si Dylan at pinagtuunan na ng pansin ang pagkain. Kaya naman heto ako ganun na din ang ginawa kahit gusto ko ako ang magsubo ng kakainin niya.

Pero dibale na nga. May susunod pa naman. Kaya magtitiis tiis muna ako sa ngayon. Pero kapag hindi ko na talaga kaya. Isasagawa ko na ang nauna kong plano.

---

@

YuChenXi

#27: Dylan

Hindi ako nagising ng maaga dahil napuyat kami ni Lynn kagabi sa panunuod ng paborito namin action comedy na bagong palabas lang. Kaya naman heto, mag aalas nueve na ng umaga ay nakahiga parin ako. Nalipasan na ako ng pag inum ko ng gamot. Hindi naman siguro ako aatakihin ng sakit sa puso kung malilingat ako kahit isang inuman lang diba.

Napag usapan na din pala namin ni Lynn noong una pa akong magtuloy sa bahay nila ang pag alis namin sa bahay ni Frank. Mukha talagang nawala na ng tuluyan ang pagmamahal niya sa asawa niya. At parang atat na atat pa itong hilain ang mga natitira pang araw para tuluyan ng maging legal ang pag hihiwalay nila. Sinabihan na nga niya akong mauna na sa pag  uwi ng US pero sabi ko naman na sabay na lang kami aalis dahil ilang linggo na lang naman ang hihintayin namim kaya hanggang ngayon ay narito parin ako sa bahay ni Frank na ngayon ay pinagsisishan kondin dahil kung nakinig ako noon sa kanya ay malamang ay hindi ko na kailangang iwasan si Frank ngayon.

Malay ko ba na alam na pala niya ang pagpapanggap ko at sa akin na siya umiibig. Abat kung nalaman ko na iyon bago pa ako nag insist na hintayin si Lynn ay malamang nasa US na ako ngayon.

Pero pinagsisisihan ko ba talaga ang hindi pa umuwi sa US??? Ewan.

At parang naging kasalanan ko pa ang lahat dahil embes na sa kanya mainlove si Frank ay sa akin natuon ang pag ibig na inaasam ni Lynn sa kanya. Kaya kahit alam kong wala ng pag ibig si Lynn kay Frank ay ayaw ko parin na malaman nito na sa akin na nagpaparamdam si Frank.

At ang salon naman ay kung matutuloy na ang pag alis namin ay ipapamana ko na lang sa babaeng pinagkatiwalaan namin ngayon na namamahala doon. Ilan lang ba iyon na mababawas sa perang meron kami. Hindi naman malaking kawalan iyon at makakatulong pa kami kung sakali dahil napag alaman namin na maraming binubuhay na kapatid ang babaeng nakilala namin ni Lynn at wala na silang mga magulang. Kaya naman ayos na rin kung sa kanya namin ibibigay iyon. Saka ko na iisipin ang lahat ng iyon kapag malapit na kaming umalis.

Ahhhh! Nag inat pa ako saka ko kinusot ang mga mata ko para tuluyan ng magliwanag ang paningin ko na nanlabo yata dahil sa muta sa mga mata ko.

Saka ko lang napagtanto na hindi pala ako nag iisa sa silid ko. Dahil nakatunghay sa akin si Frank na kanina lang ay nasa isip ko na nakaupo sa gilid ng kama ko ngayon.

“What are you doing here?“nanlalaki ang mga matang tanong ko sa kanya pero hindi siya sumagot bagkus hinaplos niya ako sa pisngi saka ngumiti. “Ano ba?“paninita ko sa kanya at tinapik ang kamay niya na nasa pisngi ko saka ako tuluyang bumagon sa pagkakahiga ko.

“Your always avoiding me Little Dy. Hindi habang buhay ay maiiwasan mo ako.” At isa ito sa iniiwasan ko. Ang lantarang pagpapakita na gusto niya ako. At ayaw ko iyong makita ni Lynn.

“Paanong hindi kita iiwasan kung iba naman ang dahilan ng paglapit mo sa akin.“sagot ko sa kanya saka ako bumaba ng kama at lumayo sa kanya. “Lumabas ka na.“pagtataboy ko pa.

Pero hindi siya natinag at kampante lang siyang nakaupo at sumunod ang tingin sa akin. Hindi ko na siya inimik. Tinungo ko ang closet at kumuha ako ng pamalit saka ako nagtuloy ng banyo at sinigurado kong nakalock iyon. Mahirap na baka pasukin niya ako at kung ano ang gawin sa akin.

Hindi naman sa natatakot ako sa anong gawin niya dahil kaya kong labanan ito at iwasan. Wala lang ako sa mood makipag away dahil hindi pa ako nakakainum ng gamot ko. Baka kasi atakihin ako sa puso ng wala sa oras at tuluyan ko ng maiiwan ang kapatid ko. At ayaw kung mangyari iyon. Ayaw kung umiyak siya. Siguro nga. Darating din ako sa puntong iyon kung talagang hindi na kakayanin ng puso ko. Pero bago pa man mangyari iyon ay sisiguraduhin kong tanggap na niya na mawawala ako para hindi siya iiyak ng matagal.

Sinadya kong magtagal sa loob ng banyo. Para paglabas ko ay hindi ko na maabutan si Frank. At sigurado akong maiinip iyon.

Naglinis na ako ng katawan, naligo na lahat lahat ay hindi pa ako lumabas. Inabot siguro ako ng isang oras sa loob. Hanggang sa magpasya na akong lumabas.

Siguro naman sa tagal ko sa banyo ay wala na siya.

Pero ganun na lang ang pagkabigo ko ng mamataan ko parin siya na kampanting nakaupo sa kung saan ko siya iniwan kanina.

“Bakit narito ka pa?“tanong ko at nilangkapan ng galit sa boses ko.

“Ang tagal mo. Nagpadala na ako ng agahan mo dito kay Lily. At saka hindi mo ba naisip na kanina ka pa dapat uminom ng gamot pero mas pinili mong magtagal sa banyo sa kakaiwas mo sa akin.“nahimigan ko din sa boses niya ang galit.

Aba at siya pa ang may ganang magalit ngayon. Kung hindi sana siya papasok ng kwarto ng may kwarto eh hindi naman ako magtatagal sa banyo ng ganun katagal. Naisip naman pala niyang iniiwasan ko siya eh bakit kailangan pa niya akong hintayin.

“Huwag ka lang tumayo diyan.“sabi pa niya saka lumapit na siya sa akin at hinila niya ako na hindi ko na nagawang matapalag pa ng paupuin niya ako sa silyang sa harapan ng maliit na round table na may pagkain na sa ibabaw doon. “Kumain ka na.”

“Kakain na ako mamaya. Makakalabas ka na. At hindi mo kailangang gawin ito.“naiinis na sagot ko at tatayo sana ako ng pigilan niya ako sa mga balikat at padiin na paupuin akong muli.

“Ang tigas ng ulo mo. Inaalala ko ang pag inum ng gamot mo. Kaya kumain ka na.“matigas na utos niya sa akin. Pero hindi ko iyon pinansin at pilit na tinatalikuran ang pagkain sa harapan ko. “Kung hindi ka kakain. Ako ang ngunguya lahat ng mga iyan at idederetso ko sa bibig mo ng makita mo.“may pagbabantang sabi niya.

Pinanlakihan ko siya ng mga mata ng lumingon ako sa kanya.

“Ano? Huwag mo akong tignan ng ganyan at huwag mo akong subukan. Hindi ako nagbibiro.” At ganun din siya sa akin. Pinanlakihan din niya ako ng mga mata at taas ang isang kilay na binalingan ang mga pagkain sa harapan ko sabay turo.

“Your so annoying.“hindi ko mapigilang bulong ng magbawi ako ng tingin sa kanya at hinarap ang pagkain.

“May sinasabi ka?”

“Wala, kakain na ako. Kaya umalis ka na diyan sa likod ko. O di kaya naman lumabas ka na dahil kaya ko ng kumain mag isa. At hindi ko kailangan ng tulong mo.“padabog na kinuha ko ang kutsarat tinidor at nagsimula ng sumubo ng sunod sunod.

“Slowly litte Dy. Don’t rush. Binibilisan mo naman eh. Gusto mo na bang painumin kita ng gamot agad. Hindi ka na ba makapaghintay.”

“Back off. Masyado kang tiwala sa sarili mo.“nanggagalaiting sagot ko sa kanya. “Umalis ka na nga ng makakain na ako ng maayos.”

“Just eat. Dito lang ako. Hanggang sa matapos ka. At ayaw mo bang tulungan kitang muli sa pag inum ng gamot?“nakangising tanong niya saka humila ng isa pang silya na nasa gilid malapit sa pintuan at umupo sa kabilang panig ng mesa.

“Fuck off.” Muli kong mura sa kanya. “Paano ako makakain ng maayos kung pinapanuod mo ako?“angil ko.

“Then I will help you.“nakangiting sagot niya saka kinuha mula sa akin ang hawak kong kutsara. Kasama ang tinidor. “Now! Aaahhh!.” sabay lapit sa bibig ko ang kutsarang may laman ng kanin.

Pairap akong umiwas sa isinubo niya sa akin pero pilit na idinidkit iyon sa bibig ko.

“Open your mouth little Dy. Don’t make me repeat my self. Or else, gaya ng sabi ko, ang bibig ko ang gagamitin ko to feed you.” Muli niyang banta sa akin. Pero hindi ko siya pinakinggan. At nakipag agawan ako sa kutsarang hawak niya.

“Give it back to me. Ano ba? Paano ako kakainin ng maayos kung iniistorbo mo ako.“galit sa sabi ko sa kanya. “Frank!.”

At ang ikinagulat ko. Hindi nga siya sumagot at deretso sa bibig niya ang sinadok na pagkain at saka niya ako hinawakan sa magkibang pisngi at walang babalang pinagdikit ang bibig namin at isinalin ang kanin na nasa bibig niya deretso sa loob ng bibig ko.

Hindi man lang ako nakakilos agad at parang napako sa kinauupuan ko na nakatingin mismo sa kanya ng maghiwalay ang mga labi namin.

“The rice is sweetier now than before. Tingin ko naman pareho lang naman ang kanin na kinakain natin araw araw. Pero pakiramdam ko ay mas sumarap yata ngayon.“nakangiting sabi niya sa akin at nginunguya ang natirang kanin sa bunganga.

Napakurap pa ako at ako man ay ganun din dahil nalipat sa akin ang kalahati ng kanin na isinubo niya. Kahit gusto ko sanang iluwa iyon pero hindi naman nakisama ang dila at ngipin ko na nguyain na lang iyon.

“You dumb asshole Frank.“mura ko sa pagitan ng pagnguya ko ng makabawi ako.

“Am I right Little Dy. I think you like it too.” balewala niya sa pagmumura ko sa kanya. “You want more? Mukhang mapaparamindin ako ng kain kapag ganito kasarap ang kanin.”

Muli akong umirap sa kanya at hindi na ako nagsalita. Tumayo na ako at naglakad palayo sa kanya.

Damn him! Nag mumura nga ako hindi ko naman mapigilang nguyain ang kanin sa bibig ko at tuluyan iyong lunukin.

Langya! Bakit ba hindi ako makaporma at ipakitang ayaw ko ng ginagawa niya pero hindi naman nakikisama ang katawan ko sa gusto ng utak ko.

Damn it.

“Dalawang kutsarang kanin palang ang nakakain mo. Pangatlo na ang isinubo ko. Come little Dy. Eat more.“nakakalukong aya niya sa akin.

Paano pa ako kakain if he continue teasing me na nagugustuhan naman ng katawan ko.

Damn it again.

Hindi ko na siya pinansin. Tama na iyon. Iinum na lang ako ng gamot. May laman naman ng kaunti ang tiyan ko.

Tinungo ko ang lagayan ng gamot ko pero hindi ko na naramdaman na nasa likuran ko na pala siya at niyakap ako mula sa likod.

“Want me to help you little Dy?“tanong pa niya at pinaglandas ang palad mismo sa dibdib ko.

“Bitiwan mo ako Frank.“nagpumiglas ako sa pagkakayakap niya na agad naman niya akong binitawan.

Pero hindi na siya lumayo sa akin at siya na mismo ang kumuha ng mga gamot ko para ipainum sa akin.

Gusto ko man tanggihan iyon ay saka na. Gamot ko na iyon at hindi na kailangang patagalin pa kaya naman kinuha ko iyon sa kanya at inisa isang ininum.

Hindi na gaya ng dati na nabubulunan ako kapag umiinum. Nasasanay na akong muli.

“Ngayong tapos na akong uminon ng gamot, makakalabas ka na.“pagtataboy ko sa kanya pero embes na lumabas siya ay lalo siyang lumapit sa akin kaya naman napaatras ako palayo sa kanya.

“Frank! Huwag mo din akong subukan. Kung hindi ko lang inaalala ang kapatid ko,matagal ka na ding may kinalagyan sa akin.“banta ko pero hindi naman ako tumigil sa pag atras dahil patuloy parin siya sa paglapit.

“Bakit Little Dy. Saan mo ako ilalagay kung sakali? Kung wala ba si Lynn, mailalagay mo ba ako agad sa puso mo?”

“Nonsense, dahil kung wala din ang kapatid ko,wala din ako dito.”

“Iyon na nga little Dy, kung hindi dahil sa kapatid mo, hindi tayo ganito. Kung hindi ka pinayagan ni Lynn sa pagpapanggap mo,hindi ako iibig sayo. At pasasalamatan ko siya, dahil kung hindi dahil kay Lynn, hindi kita makikilala.”

Napatitig ako sa kanya dahil sa mga sinabi niya.

Kung hindi kay Lynn, malamang hindi ko talaga siya makikilala at wala ako ngayon dito. Pero kung hindi dahil kay Lynn. Hindi din sana ako nakakaramdam ng ganito.

Tama siya. Kung hind dahil kay Lynn, hindi ko malalaman na unti unti ko na nga siyang nagugustuhan.

Whaaaaaat? No! Nagbibiro lang ako sa naiisip ko. Hindi ko siya nagugustuhan.

Pero sino ngayon ang niluluko ko? Kundi ang mismong sarili ko kung itatanggi ko pa iyon.

Napabuntong hininga ako habang nakatitig parin ako sa kanya.

Hindi nadin kumilos ang mga paa ko para umatras palayo sa kanya hanggang sa tuluyan na siyang nakalapit sa akin.

---

@Y

uChenXi

#28: Dylan

Hinaplos niya ang pisngi ko ng tuluyan na siyang makalapit sa akin. Hindi na ako umiwas pa. Tumitig siya sa akin at ganun din naman ako sa kanya. Hanggang sa magtama ang nga mata namin.

Masarap sa pakiramdam ang init na nagmumula sa mga palad niya na nakadikit sa pisngi ko kaya naman hindi ko mapigilang mapapikit at namnamin ang init na nagmumula dito.

Damn it! Why this is so good? This is not right. But my body don’t want to move away from him.

“Let your heart decide Little Dy. Huwag mong pigilan kung ano ang nararamdaman mo. At alam kong alam nating pareho kung ano ang ibig kong sabihin.“bulong niya ng pagdikitin niya ang mga nuo namin.

“T-this is not right.“bulong ko din na sabi sa kanya. At bakit kailangang mabulol ako sa pagsasalita.

“Yes! This is right littke Dy. Alam ni Lynn sa una pa lang na hindi ko siya kayang mahalin. Pero ikaw, sayo tumibok ang puso ko. Kaya please, little Dy. Don’t push me away. Dahil hindi ako lalayo sayo kahit anong tulak mo palayo sa akin.” Saka padamping pinagdikit ang labi namin. Kaya naman muli akong napapikit pero kumilos ang mga kamay ko para iharang iyon sa dibdib niya para hindi kami tuluyang magkadikit ng hapitin niya ako sa baywang.

Hanggang sa tuluyan na niyang sakupin ng labi niya ang labi ko ang give me a deep kiss.

“Mmmm!.“hindi ko mapigilan ang mag pakawala ng ungol dahil sa init ng paghalik niya sa akin hanggang sa tuluyan na akong tangayin sa mg halik niya at tigunan iyon.

Kusang bumuka ang labi ko para payagang pumasok ang dila niya sa loob ng bibig ko at kusang nakipagkimpian ang dila ko sa kanya.

“Uhm.! Uhmmm.“I really can’t stop moaning dahil ang sarap sa pakiramdam ang tamis ng halik niya na siyang dahilan para magsimula ng mag init ang katawan ko.

Ang kaninang pagharang ng dalawang kamay ko sa kanya ay unti unti ng natibag at kusa na iyong kumilos para pumulupot sa leeg niya at saka ko pinalalim ang naging halikan namin.

“Ohhh!.“siya naman ngayon ang nagpakawala ng ungol because I suck his tounge. Kaya naman mas pinagbuti ko ang pagtugon sa halik niya dahil ang ganda sa pandinig ko ang ungol na lumalabas sa bibig niya.

“Mmmm!” Pero mas naging malakas ang pinakawalan kung pag ungol ng maramdaman ko ang isang palad niya na nakapasok na sa loob ng damit ko at dinadama na ang isa kong dibdib at pinagtuunan ng daliri niya ang paglalaro sa itoktok niyon. “Ohhh!.”

“I love you little Dy.“bulong niyang muli ng pakawalan ang labi ko saka ito kumilos para igiya ako pahiga sa kama ko.

Hindi na ako sumagot. Pero hinila ko siya palapit sa akin at pinagdikit muli ang mga labi namin.

Gusto ko ang labi niya na nakadikit sa labi ko dahil kakaibang sarap ang nararamdaman ko habang nagkikimpian ang mga dila namin pareho. Hindi ko mapigilan ang mapaungol dahil sa sarap niyon na ganun din naman siya.

“Mmm!” Napasinghap pa ako ng pakawalan niya ang labi ko saka ako tinulungang alisin ang pang itaas na damit ko. Saka niya ako muling hinalikan pero saglit na lang iyon dahil pinaglandas niya ang labi niya sa may panga ko hanggang tainga and lick me there.

Kakailabang kiliti ang idunulot ng ginagawa niyang iyon sa tainga ko while sucking my earlobe at the same time. Habang naglilikot na  din ang mga kamay niya siya buong katawan ko. At gaya kanina ay pinagtuunan na naman ng pansin ng isa niyang kamay ang dibdib ko and playing my nipples with his finger dahilan para mapaungol ako sa kiliting idinudulot ng paglalaro niya doon. Hanggang sa pagtuunan na ng pansin ng bibig niya ang isa ko pang dibdib and suck it kaya naman hindi ko mapigilan ang mapaliyad na sibayan ng mahinang ungol.

Kagat kagat ko ang ibabang labi ko dahil kung hindi ko gagawin iyon ay malamang mapuno na ng malakas na ungol ang loob ng silid ko.

“Uhmmp! Fuck!“hindi ko mapigilan ang mapamura dahil hindi ko mapigilan ang mapaungol sa sarap. Ang init init na ng pakiramdam ko. Para na akong sinisilabang ng apoy dahil sa darang na lumukob sa akin buong pagkatao ko dahil sa ginagawa ni Frank sa katawan ko.

“Mmmm! Moan louder little Dy. Do you like it?“tanong niya sa akin saka tumingala sa akin ng bahagyang itigil ang ginagawang pagpapasasa sa dibdib ko.

“Fuck! Don’t stop.“sagot ko sa kanya na nakapag pangiti sa kanya at muling bumalik sa ginagawa.

Pinagtuunan na din ng isa niyang kamay ang nasa gitna ko at masuyong humahaplos doon.

“Aaah!ummh.“kaya naman patuloy din ako sa pag ungol dahil mas nadagdagan ang naramdaman kong sarap.

Hindi ko na naisip ang posebleng kahinatnan ng ginagawa namin. Ang mas nananaig sa isip ko ngayon ay ayaw kong natapos ang sarap na pinaparanas ngayon ni Frank sa akin.

Kung paano sambahin ng labi niya ang katawan ko. Kung paano niya masuyong nilalaro ang akin na ngayon ay nakapaloob na ang kamay niya sa short ko. At dinadama na niya ang akin.

Ramdam ko kung gaano kainit ang palad niya na bumalot sa akin ng tuluyan niya iyong hawakan. Kaya naman mas lalo akong napa ungol dahil sa ginawang paggalaw ng kamay niya. Moving upside down.

“Uhmmm. Ohhh.”

“Yeah little Dy. Mmmm!. Your so sweet.“bulong niya habang pinaglalandas na ang labi papaba sa may pusod ko.

Pero ang init ng katawan ko na sinilaban niya ay parang nabuhusan ng malamig na tubig ng makarinig kami ng sunod sunod at malakas na busina galing sa labas.

Kahit ito ay natigilan sa ginagawa at nagkatinginan pa kami.

Narinig ko ang pagmumura niya bago tumayo at umalis sa pagkakadagan sa akin. Inalok niya ang kamay sa akin para patayuhin ako na agad ko namang tinanggap at mabilis na inayos ang sarili ko.

Siya na ang kumuha ng damit ko na inalis niya kanina at isinuot iyon sa akin.

Ikinulong niya sa dalawang palad niya ang pisngi ko saka ako mabilis na dinampian ng halik sa mga labi.

“I don’t want to stop little Dy. But I don’t like Lynn to see us. At alam kung siya ang nasa labas ngayon.”

At para akong nagising sa pagkakatulog ko ng marinig ko ang pangalan ni Lynn.

Bigla tuloy akong kinabahan dahil doon.

“Relax little Dy. Hindi malalaman ni Lynn ang namagitan sa atin. Kahit masama man ang pakiramdam ko na hindi ko natin natapos ang sinimulan natin ay masaya na ako. Dahil alam kong  hindi lang naman ito ang araw na magagawa natin iyon.”

“Pero-”

“Shhh! Little Dy. Ako na ang bahala kay Lynn. At huwag mo ng isipin iyon.”

Hindi ko man gusto ang magsinungaling kay Lynn kung sakali ay napatango na lang ako. Ayaw kong saktan ang kapatid ko kaya hahayaan ko na muna si Frank na siya na ang bahala gaya nga ng sabi niya.

“Goob boy my little Dy. I love you.”

Hindi ko man masagot ang sinabi niya ay muli akong napatango. Saka siya lumayo sa akin.

Nilapitan niya ang nga pagkain na lumamig na dahil sa tagal  ng naihain at kinuha iyon. Na para bang walang nangyari.

Tama namang pumasok si Lynn sa loob ng silid ko ng palabas na si Frank. Kaya napatingin kami pareho dito.

“Are you okay?“tanong ni Lynn sa akin na agad akong nilapitan ng makita ako. Saka niya nilingon si Frank. “Anong ginagawa mo sa silid ng kapatid ko?“tanong nito sa kanya. Tama ba ang nahimigan ko? Na may galit sa Lynn habang tinatanong iyon kay Frank?

“Dinalhan ko siya ng pagkain. At saka, ikaw ang may kasalan kaya tinanghali siya ng gising. Kung hindi mo siya pinuyat kagabi sa panununod niyo ng pilikula di hindi sana siya malilipasan ng pag inum ng gamot.“seryusong sagot naman ni Frank dito at talaga namang sinisi si Lynn dahil sa pagpupuyat ko kagabi.

“Frank! Walang kasalanan si Lynn dahil ako ang may gustong tapusin ang palabas kagabi.“pagtatanggol ko naman sa kapatid ko dahilan para makitaan ko ng lungkot ang mga mata nito ng magtama ang mga mata namin.

“Iyan eh! Lagi mong pinagtatanggol si Lynn. At mas inaalala mo pa ang mararamdaman niya kaysa sa sarili kong nararamdaman.” pagpapatama niya sa akin na agad ko namang nahulaan ang ibig niyang sabihin.

Tama ito! Mas inaalala ko nga ang mararamdaman ni Lynn kaysa sa sarili kong nararamdaman.

Mas inaalala ko si Lynn na baka masaktan siya kapag inamin kong gusto ko na din ang asawa niya.

“Don’t shout at Dylan, Frank.” Sagot naman ni Lynn sa kanya bago muling bumaling sa akin. “Nakainum ka na ba ng gamot mo?”

“Yeah! Kakainum ko lang?“sagot ko kahit kanina pa ako nakainum.

“Thats good. Sumama ka na sa akin pagbalik ko sa salon.“aya niya ng hawakan ako sa braso at kumapit doon.

Napatingin ako ng lihim kay Frank na napansin ko ang malaim na paghugot niya ng hangin sa baga.

“Ilalabas ko lang ang pinagkainan mo.“sabi niya sa akin kaya naman tumango na lang ako.

Tuluyan na nga itong lumabas kaya naman naiwan na kaming dalawa ni Lynn.

“Bakit ka pala bumalik?“tanong ko sa kanya ng igiya na rin niya ako palabas ng silid ko.

“Naiwan ko kasi ang ibang browser na pinagawa ko para maipamigay pa.“sagot niya pero pansin kung hindi mapakali ito at patingin tingin sa loob ng silid ko?

“Anong tinitignan mo? Dito mo ba nakalimutan ang brochure na kailangan mo?“muli kong tanong sa kanya. “Tingin ko naman wala dito.”

“No! Wala naman.“sagot niya pero parang may mali talaga at parang may hinahanap ito sa loob ng silid ko.

Napansin ba niyang kusot ang kama ko dahil nahiga kami doon ni Frank kanina? Pero syempre hindi naman niya siguro iisipin iyon dahil ang alam niya ay halos kagigising ko lang.

Iyon na nga. Hindi niya iisipin na may halos nangyari na sa amin ni Frank kanina. At kung hindi ito dumating ay malamang ay ginawa na namin ang bagay na iyon.

Damn! Bigla akong nag init sa naisip ko.

Ano kaya ang pakiramdam non kung natuloy lang? Papayag ba ako talaga na magpailalim kay Frank?

Damn it! Bakit ko ba iniisip iyon.

Erase! Erase!

Kasama ko ang kapatid ko pero kung saan saan na napunta ang iniisip ko. At ang malandi kong pag iisip ay sadyang hindi naman mawala ang bagay na iyon na para pang tumatakbo na sa utak ko ang eksenang iyon.

Ahhhh!

“Lan? Are you okay! Mainit ka yata?“tanong ni Lynn sa akin na nakapagpagising sa akin. At dinama pa nito ang nuo ko.

“Im okay Lynn!.“sagot ko sa kanya. “Tara na. Ng matulungan kitang magpamigay ng mga flyers.“pag yayaya ko sa kanya para naman hindi na niya ako usisain kung bakit biglang nag init ang katawan ko.

Pero lihim parin akong napangiti dahil sa mga naiisip ko.

Lumalandi na ba ako sa lagay na ito? Malamang. Dahil parang hindi ko na naiisip ang posebleng maramdaman ni Lynn kapag iyon ang nasa isip ko.

Ang nasa isip ko kung ano ang posebleng sarap na maramdaman ko kung sakaling natuloy ang naudlot na ginagawa  namin ni Frank kanina.

---

@Y

uChenXi

#29: Frank

Inaabangan ko si Lynn ng gabing iyon sa harapan ng silid niya dahil nasa loob parin siya ng silid ni Dylan.

“Lan, lock your door okay!.“narinig ko pang bilin ni Lynn sa kanya na agad namang sumagot ng oo.

“Iba ka rin talaga ano!” Sabi ko dito ng makalapit na siya. “Hindi na bata si Dylan para bilinan mong i lock ang pintuan niya. Bakit? Natatakot ka ba na pasukin ko siya?”

Inirapan niya ako saka nilampasan at deretsong pumasok sa loob ng silid niya. Na agad akong sumunod na lalong nakapagpainis sa kanya.

“Is none of your business. Naniniguro lang ako. Dahil alam ko naman na aahasin mo siya.”

“Ahasin? Hindi ko naman siya aahasin. Dahil kapag gumapang ako palapit sa kanya siguradong magugustuhan niya.“nakangising sagot ko na lalong nakapagpagalit sa kanya.

“Fuck off. You perperted bastard. Huwag mong pagnasaan ang kapatid ko.“galit at nagtitimping hindi mapasigaw.

“Haha! Pagnasaan? Naku Lynn. Hindi ko lang naman pinagnanasaan si Dylan eh. Dahil iba ang pagnanasa lang sa totoong nararamdaman ko sa kanya.”

“Damn you! Tigilan mo ang kapatid ko Frank.”

“No! Hindi ko gagawin iyon. Ngayon pa na nagtatagumpay na ako na ilayo siya sayo.”

“Hindi ako papayag na magtagumpay ka.“sabi pa niya na inis na inis na talaga. Parang papatay na ito sa talim ng tingin niya sa akin. “At ibalik mo sa akin ang kinuha mo mula sa silid ni Lan.” may galit na sabi niya sa akin.

Ngumiti ako at sumandal sa ipininid kong pinto pasara. Kinuha ko sa bulsa ko ang tinutukoy niya.

“Ito ba?“sabay taas ng kamay ko at ipinakita ang maliit na bagay na nakuha ko mismo na nakadilit mismo sa lampshade sa loob ng silid ni Dylan.

“Sinabi ko naman sayo Lynn. Hindi uubra sa akin ang ganitong pakulo mo. Hindi sa lahat ng oras ay mababantayan mo ang kapatid mo.“seryusong sabi ko sa kanya at pahagis na ibinalik sa kanya ang sinira ko ng maliit na cam recorder. “At nakakalimutan mo yata kung kaninong bahay ang kitatayuan mo ngayon. Kaya hindi uubra iyan sa akin. Kung mayroon ka nito. Mayroon din ako.”

Marahas ang ginawa niyang paghugot ng hangin sa baga. Saka muling nagsalita..

“Sige Frank! Magsawa ka sa paghahabol sa kapatid ko. Pero baka nakakalimutan mo. Dalawang linggo na lang at makakaalis na kami sa bahay na ito.”

“Kung makakaalis ka kasama ng kapatid mo. Dahil hindi sasama sayo si Dylan, Lynn. Umalis kang mag isa Lynn, dahil maiiwan sa piling ko si Dylan.“buong kumpyansang sabi ko sa kanya.

“Talaga?“ngumisi naman ito saka taas ang nuong nakatingin sa akin at pinagsalikop pa ang mga braso sa dibdib niya. “Nakakalimutan mo yatang, lahat ng sasabihin ko sa kanya ay sinusunod niya. Kaunting drama ko lang. Kaunting iyak ko lang sa harapan niya. Siguradong, hindi na siya mag dadalawang isip. Kaya Frank! Sa akin parin papanig ang kapatid ko. Siguro naman sa lakas ng gamot nga iniinum ng kapatid ko ngayon. Hindi na siya basta basta aatakihin. Hindi mo alam kung gaano din akong magaling umarte.“mahabang lintaya niya na nakapagpatigil sa akin.

Lihim akong nanggigil dahil sa sinabi niya. Pero hindi ko ipinahalata na bahagyang nasagi niya ang tapang ko at kinabahan ako.

Damn her! Kahit alam kong may pinagkakaintindihan na kami ni Dylan mula kahapon ay hindi ako sigurado na ako ang pipiliin niya kapag ginawa nga ni Lynn ang sinasabi niya.

Nakangisi paring nakatingin tumingin siya sa akin at nakipagsukatan ng tingin. Hindi na ako nagsalita pa at gigil na nilisan ang silid niya.

Makikita niya. Sa akin sasama si Dylan at hindi sa kanya.

“So back off!.“narinig ko pang pahabol niya sa akin.

---

“Lynn mauna ka na sa salon, dadaan lang ako sa super market ng makabili ako ng pwede nating meryendahin mamaya.” narinig kong sabi ni Dylan ng matapat ako sa mismong pintuan ng silid niya ng umagang iyon.

Balak ko sana siyang alukin ng agahan pero naunahan na naman ako ni Lynn.

“Ok! Sabay na tayong lumabas. Magpapahatid na lang ako sa driver mamaya.“sagot naman ni Lynn sa kanya kaya naman lihim akong napangiti.

Ibig sabihin hindi sila sabay na pupunta sa salon ng magkasama. May pagkakataon akong masolo ang Dylan ko ngayon.

“Nadala mo na ba lahat ng gamot mo? Baka may nakalimutan ka pa?”

“Nadala ko na lahat. Halika na.“aya niya kay Lynn ng hindi nagtagal. Kaya naman bago pa man nila ako makita ay napaatras ako palayo sa silid ni Dylan. Iyong hindi ako abot ng tanaw ni Lynn para hindi niya maisip na narinig ko ang usapan nila. Baka kaoag nakita niya ako ay maisipan pang sumama kay Dylan.

Beast mode pa naman ako kay Lynn kahapon. At nadagdagan pa kagabi dahil sa pag uusap namin.

Pero ang hindi ko talaga mapigilang inis kay Lynn ay nabiting tagpo sa pagitan namin ni Dylan. Nandoon na eh. Malapit na malapit na. Matitikman ko na siya. Maangkin ko na. Pero ang bwesit na Lynn. Ganda ng timing. Nakakapanggigil. Nakakabitin. Hindi ba niya alam na sumakit ang puson ko dahil nabitin ako. At dahil hindi ko kay Dylan ko nailabas ang init ng katawan ko ay syempre, nagsarili na lang ako ng makapagsulo ako sa silid ko.

At habang ginawaga ko iyon ay tanging ang matamis na labi niya, tamis ng kutis niya lambot ng katawan niya ang nasa isip ko. At kung paano siya lumaki ng hawak ko na siya.

Damn! Nag iinit na naman ako sa naisip ko. Kaya ngayon. Sisiguraduhin kong matutuloy na ang naudlot na ginawa namin kahapon ni Dylan. Ang muli siyang mahalikan. Muli kong mahawakan ang katawan niya. At higit sa lahat ang tikman ang kanya at pasukin siya.

Ahhh! Fuck! Puro kalaswaan na ang naiisip ko. Pero hindi ko talaga mapigilan.

Susundan ko siya oras na maihatid na ng driver namin si Lynn sa salon.

At hindi ko na hahayaang may humadlang pa sa akin sa pagkakataong ito.

---

“Who the hell-” galit na lumingon siya sa akin ng yakapin ko siya mula sa likod ng maabutan ko siya sa linya ng mga sariwang mga prutas sa loob ng super market. Pero hindi niya naituloy ang pagsita sa akin ng makilala ako.

“What are you doing. Let me go.” Saka niya inaalis ang mga braso kong nakapulupot sa baywang niya at patulak na inaalis din ang ulo ko na nasa balikad niya.

“Shhh! Hayaan mo lang ako little Dy.”

“Pero nasa publikong lugar tayo. Kaya umayos ka.“mahinang sagot niya kaya naman kahit gusto ko pa ang pwesto naming iyon ay kumalas ako sa pagkakayakap sa kanya. Pero bago ako tuluyang lumayo ay mabilis na pinaharap ko siya at hinalikan siya sa mga labi.

“Wow!

“They are so cute.!”.

Hehe fujushi everywhere!

Dahilan para pamulahan siya sa ginawa ko.

“Frank ano ba?“mahinang sita niya sa akin ng pakawalan ko ang labi niya. Ang cute talaga ng little Dylan ko kapag namumula ang pisngi niya. Sarap pisilin.

Nginitian ko siya at pinigil ko ang sarili kong pisilin nga ang pisngi niya. Hinawakan ko na lang siya sa kamay at pinagsalikop ang mga palad namin.

“I don’t care if others can see us. Im proud that I like you.“sabi ko sa kanya. “And no one can stop me doing this.” Dagdag ko pa at ipinakita sa kanya ang magkaugpong naming palad saka dinampian ng halik ang likod ng palad juya.

Naiiling na lang siya saka pilit na ibinalik ang pansin sa tinitignan kanina pero hindi na hinila ang kamay niya na hawak ko. Napansin kong nakangiti na ito habang binibistahan ang mga prutas sa harapan niya.

Kaya mas lalong nag umigting sa akin ang pagnanasang masulo siya.

“Mamaya ka na bumili. What about! Tapusin natin ang nasimulan natin kahapon?“bulong ko sa kanya at bahagyang inilapit ko pa talaga ang labi ko sa taingan niya at bahagyang dinilaan iyon. “I can’t take it anymore little Dy.”

“Fuck! Frank!“naeeskandalong tumungin muli siya sa akin. At inilayo ang mukha sa akin.

“Mmmm! Your trimbleng. Come on little Dy. Lets go somewhere private first.” sabi ko sa kanya saka ko kinuha sa kanya ang basket na wala pa namang kalaman laman at inilapag iyon na lang sa kung saan at hinila siya palabas ng super market na hindi naman na siya nakatanggi pa.

“Umm!.“ungol niya ng agad ko siyang halikan ng makapasok kami sa silid sa pinabook ko sa pinakamalapit na lang na hotel na nadaanan namin.

Agad naman niyang tinugon ang halik ko. Kung gaano kainit. Kung gaano kalalim. Kaya naman mas nadagdagan ang darang sa katawan ko.

“I love you little Dy.“bulong ko sa pagitan ng paghalik ko sa kanya at iginiya ko na siya pahiga sa kama. Hindi na talaga ako mapaghintay.

Habang nagka kaugpong parin ang mga labi namin ay inisa isa ko ng tinatanggal ang mga suot niyan damit. At wala na akong itinira na kahit isa. Ako man ay ganun din.

Itinigil ko saglit ang paghalik ko sa kanya at pinagmasdan ko siya ng maupo ako sa ibabaw niya. Ang kamay niya na nakahawak sa batok ko ay inalis ko at pinadipa ko ang mga iyon.

Wala naman siyang kagalaw galaw habang pinagmamasdan ko siya. At kahit hindi ko siya nakikita sa mga mata niya ay alam kong nakatingin siya sa akin. Napakaputi niya. At para ng kape ang kulay ko sa kanya.

Pinagsawa ko muna ang mga mata ko sa pagtitig sa katawan niya. Gusto kong pagmasdan ang kung gaano siya kaganda. At gamit ang mga daliri ko ay pinaglandas ko iyon sa leeg niya. Pababa, hanggang sa pagtuunan ko ng pansin ang isang itoktok ng dibdib niya. Dahil sa kaputian niya ay namumula mula ang dalawang tutong nito. Na parang ang sarap kainin.

Nilaro ng mga daliri ko ang mga iyon. Pinching them na nakakapagpaliyad sa kanya habang nakadipa parin. Nanginginig ang katawan niya sa bawat pagpisil ko sa mga iyon. Habang pinapaikot ko ang daliri ko doon.

“Mmmm!.“mahinang ungol niya na ang sarap sa pandinig ko.

Hanggang sa tigilan ko ang dibdib niya ay pinaglandas ko pa ang daliri ko pababa. At sinundan ang bawat linya ng abs niya.

---

ChenXi Note:

isipin na lang natin na ganito ang katawan ni Dylan.

At ganito naman ang katawan ni Frank.

---

Hindi man kasing tigas ng abs na mayroon ako sa abs niya ay talaga namang ang ganda iyon sa paningin. At dahil na rin sa kaputian niya ay hindi mo masyadong mahahalata kung sa malayuan. Pero kapag ganito. Masasabi kong perfect sila kahit ang lambot ng balat niya na bumabalot sa mga iyon.

At ang sarap damhin ng palad ko ang kalambutan ng balat niya. Ang kakinisan ng kutis niya. Pinapaikot ikot ko pa ang mga daliri ko sa bawat abs niya. Isa, dalawa, tatlo, apat, lima, anim.

Napapangiti ako habang ginagawa ko iyon dahil bawat pag papaikot ng daliri ko sa mga iyon ay talaga namang nanginginig siya. Napapaliyad. Napapaungol.

Napansin kong nakakapit na ang mga kamay niya sa kubre kama habang nakadipa parin.

Tinignan ko siya habang patuloy parin sa pagkilos ng kamay ko na humahaplos sa tiyan niya.

“They are perfect little Dy.“nakangiting sabi ko sa kanya saka ko muling itinuon ang paningin ko sa mga iyon. Hanggang sa pagtuunan na ng pansin ko ang linya pababa sa may ginta niya. And yes, damn he is beautiful. Hindi pa man iyon lumamaki pero ang ganda na sa paningin ko.

Muli kong pinaglandas ang daliri ko sa linyang iyon pababa ng kanya. Hanggang sa tuluyan ng masagi ng kamay ko ang kanya.

Maputi, at namumula ang itoktok niyon. Hanggang sa tuluyan ko na iyong hawakan at ikulong sa isa kong palad.

Muli akong tumingin sa kanya at mabilis na hinalikan sa labi.

Damn! I want him now. Tinitignan ko pa lang siya ay talaga namang natatakam na ako. Nag iinit na ang buong katawan ko. Ano pa kaya kung titikman ko na siya.

“Uhhhmp.“napasinghap siya ng pakawalan ko siya at pinaglandas ko na ang labi ko sa leeg niya. Pababa sa dibdib niya. At pagtuunan ang itoktok ng mga iyon habang ang kamay ko ay masuyong nilalaro ang kanya na unti unti ng lumalaki. Hanggang sa tuluyan na iyong tumigas.

“Mmm!. Yeah little Dy. Mmm.“ungol ko din habang sumisipsip ako sa dibdib niya. Sa isa, at sa isa pa.

Ang sarap niya. Ang tamis tamis ng kutis niya.

Ang sarap laruin ng dila ko ang itoktok ng dibdib niya. Sipsipin ang mga iyon. At parang ayaw ko ng tigilan ang mga iyon. I want to eat them.

Tudo ang pagliyad niya. At lalong nalukot ang kubre kama ng mahigpit niya iyong hinahawakan at nahihila dahil sa ginagawa ko sa katawan niya.

Ayaw ko man tigilan ang dalawang itoktok sa dibdib niya ay may mas gusto akong tikman at lasaan. Kaya naman pinaglandas ko na ang labi ko pababa. Pababa pa ng pababa. Hanggang sa tuluyan ko ng marating ang gustong tikman ng bibig ko.

“Ump!.“muling ungol na kumawala sa kanya ng ipasok ang kanya sa loob ng bibig ko.

Damn! This is it. And he really taste sweet. I suck him. Licking him. And I’m moving upside down. Na sinabayan na niya ng paggalaw ng balakang niya at sinalubong ang bawat paggalaw ko sa kanya. Ang bawat pag taas baba ng mukha ko sa kanya. At mga malalamyos na ungol na pinapakawalan niya. Dahilan iyon para lalo akong ganahan. Lalo ko siyang pagnasaan.

Nagsimula na ding maglikot ang kamay ko to trace his flesh. Hangggang sa tuliyan matagpuan ng kamay ko. Pinaglaro ko muna ang daliri ko sa ibabaw niyon habang patuloy ang bibig ko sa pag papasasa sa kahabaan niya.

“Aahhh!. Frank. Uhmmp.”

“Yeah! Little Dy. Moan. Just moan.“sagot ko ng pakawalan ko ang kanya at muling ikinulong iyon sa mga palad ko. At kumilos ako para pataasin ang balakang niya paharap sa aki . Kaya naman napabaluktot siya.

Damn! Even in this spot is really beautiful. A pinkish one. Kaya naman hindi ko na napigilan ang sarili ko to kiss it. Lick it na lalong nakapagpalakas ng ungol niya. Binigyan ko na din ng mumunting kagat, sibsib ang dalawang umbok sa likid niya. Palipat lipat  sa kanan, sa kaliwa, at sa pinaka gitna niya.

I enter him using my tounge. Losing up his hole. Para hindi siya masyadong masaktan kung papasukin ko siya.

Pinagbuti ko ang ginagawa ko sa bakuna niya. Na lalong nakapagpanginig ng katawan niya na lalong nagpalukot ng kubre kama na hawak niya.

“Aahhh! No! Ohhh. Umhp. Stop. No!!  Ahhh. Not there. Don’t lick it.” Pero hindi naman niya ako magawang itulak bagkus hinawakan na niya mismo ang dalawa niyang paa para lalo siyang mapabaluktot at kitang kita ko na ng maayos ang bungad ng butas niya na lalong nagpaliyab ng apoy sa katawan ko na kanina pa nasisilaban.

Damn! He is beautiful. Seing his pinkish flesh that connecting his scrutom and his hard cock that I really want to eat him alive. Eat him whole.

Ahhh! I can’t take it. Once again I licked his flesh. Suck his scrutom. Dahilan para lalo siyang mapaungol ng malakas.

“Damn!. Fuck!  Ahhhh… ohhhh!. More.“ungol niya habang mabagal na gumagalaw ang balakang.

“Yeah little Dy. Feel it.“sabi ko habang patuloy ako sa pagpapaligaya sa kanya hanggang sa kumilos ako at alisin ko ang kamay niyang nakasuporta sa mga paa niya. At inilagay ang mga hita niya sa balikat ko at pilit na inaabot ng mga labi ko ang labi niya para muling halikan.

Hindi ko na kaya pang patagalin pa.

Gusto ko ng maramdaman kung gaano kasarap ang nasa loob niya.

He grab my neck and kiss me deeper than I did. While my hand hold mine para itapat sa bakuna niya. Nilaro ko sa ibabaw ng bakuna niya ang akin. At panaka nakang ididiin ko iyon para paluwangin.

Nasa labasan pa lang ako at halos ulo pa lang ng akin ang naipapasok ko ay ramdam ko na ang init sa loob niya. Kung gaano kasikip ang butas niya.

Damn! Ano na lang kaya kung buong laki ko na ang naipasok ko. Hihigupin niya ba ako ng buong buo. Makakakilos pa kaya ako ng pabalik balik sa kanya sa sikip niya.

Ahhh! Hindi ko na kaya.

“Ump. I want to put it in little Dy.“bulong ko sa kanya habang patuloy ako sa paglalaro sa bakuna niya.

“Ahhh!. Ooohh.“ungol niya ng hindi na niya ako mahalikan dahil kagat kagat na niya ang ibabang labi habang nakatingin siya sa ginagawa ko sa bakuna niya. “Damn! Kaya ko ba?“tanong niya sa akin habang nakitingin sa gitna ko na hawak ko at pilit na idinidiin iyon sa butas niya.

“Mmm! Yeah! You can take me whole little Dy. Lets do it.“sagot ko.

Tumango siya at muling humawak ang kamay niya sa kubre kama ng pilit ko ng idinidiin papasok ang buong laki ko sa kanya.

“Ahhhhh! Uhm.. Fuck. Its fucking hurt. Damn it.“mura niya habang mariing nakapikit at halos mapunit na ang kubre kama sa higpit ng pagkakapit niya.

“Uhmmm.! Yeah. Its fucking tight little Dy. Your  so tight ahhh.“sabi ko ng magsimula na akong gumalaw.

Damn! Tama ako ng hinala ko. Para niya akong hinihigop ng buong buo sa sikip niya. At ang ang sarap ng pakiramdam ng balutin ng init sa loob niya ang buong laki ko.

“Ahhhh. Oohh. Your so deep. Ohhh.” Ungol niya ng muli kong idiin ang buong laki ko papasok sa kanya sa kanya.

“Uhm.”

“Oooh!. Its really fucking hurt. But.. aahh. Ang sarap. Oooh. Move Frank. Move.” Sabi niya na nakapagpangiti sa akin.

Habang pinagmamasdan ko siya na mariing nakapikit ng sinasabi iyon ay lalo akong ginanahan. Lalo akong nakaramdam ng init na dumoble sa init na nararamdaman ko kanina lang.

Kaya naman gumalaw na ako sa ibabaw niya. Ang mabagal na pabalik balik ko sa kanya ay unti unting bumilis na siya namang nagpalakas ng bawat ungol na lumalabas sa labi niya.

Dinig na dinig na sa buong silid ang bawat pagsalampak ko balakang ko sa kanya. Ang bawat pagkakadikit ng balat ko sa balat niya.

“Aaahh. Ang sarap mo little Dy. Oohhh.”

“Uhm. Aahh. Move. Ahhh. Move faster. Ohh.”

“Yeah.! Uhm.”

Ang sarap. Ang sarap ng pandinig ko ang mga ungol niya. Ang mga bawat pag uutos niya sa akin ng gumalaw sa ibabaw niya. At ang sarap ang pagmasdan siya habang panaka nakang napapapikit ng mariin at titingin sa bawat pag ulos ko ng pabalik balik sa kanya. Habang nakatingin siya sa laki ko na nakaugpong sa butas niya. At ang sarap sa pakiramdam kung paano niya ako higupin pabalik habang papataas ako sa kanya.

“Uhm.. yeah. Frank. Umpp. Im gonna cum.”

“Yeah little Dy. Im gonna cum too. Uhm.“kaya napan mas bumilis pa ang paggalaw ko sa ibabaw niya. At ang isang kamay ko ay humawak sa kanya at isinabay na iyon sa mabilis na paggalaw ng balakang ko.

“Aaahhh!.”

“Uhhhhmp.”

Hanggang sa tuluyan na naming narating pareho ang sukdulan. Muli niya akong hinila at pinagugpong ang labi namin na agad ko namang tinugon.

At habang nasa loob parin niya ako ay kumilos ako para pagpalitin ang pwesto namin. Kaya siya na ang nakaibabaw sa akin bago ko binunot ang akin sa kanya.

I hug him tight. Ramdam ko ang mabilis na maghinga niya. Kaya naman masuyong hinahaplos ko siya sa likod niya.

“I love you little Dy.”

“Hmmmm!.“tanging mahinang ungol lang ang itinugon niya sa akin at hindi na kumilos pa sa ibabaw ko.

Nagtagal kami sa ganong ayos hanggang sa maramdaman ko ang payapang paghinga niya.

He fall asleep.

Napangiti akong sinuklay ang buhok niya saka pilit na inabot ang nuo niya to give him a kiss.

“Sleep little Dy. Sleep tight. I love you.” At niyakap ko siya ng buong higpit habang nakapaibabaw parin siya sa akin.

---

@Y

uChenXi

#30: Dylan

“Mmmm!” Nag inat ako ng magising ako dahil sa haplos sa mga pisngi ko. Saka ko lang naalala na nasa hotel pala ako at kasama ko si Frank kaya naman agad ko siyang nilingon.

Nakangiting nakatunghay siya sa akin habang patuloy ito sa paghaplos ng pisngi ko. At palarong dumadama ang daliri niya sa labi ko.

“Stop it.“suway ko sa kanya sabay iwas ng mukha ko pero hindi siya tumigil at inilapit pa ang mukha sa akin saka ako dinampian ng halik sa labi.

“I love you little Dy.“bulong niya saka siya kumilos at pumaibabaw sa akin paupo.

“What time it is?“tanong ko at hindi pinansin ang sinabi niya saka hinanap ng mga mata ko ang phone ko to see what time is? Hindi man ako makakilos ng maayos dahil naiipit at mga paa sa pag upo niya sa gitna ko.

“Isang oras ka lang naman nakatulog little Dy. And I already texted Lynn na hindi ka makakapunta sa salon ngayon.”

“What?” Marahas ang ginawa kong pagbangon at pinanlakihan ko siya ng mata. Kaya naman natumba siyang pahiga sa paanan ko. Pero napaigik ako ng maramdaman ko ang bahagyang pagkirot ng likod ko. “Damn it!.” Kaya naman hindi ko mapigilan ang mapamura dahil doon.

Ganito pala ang pakiramdam. Ang sakit sa likod pagkatapos kang pasukan sa likuran.

Damn! Kanina ngang inihahanda niya ang kanya na ipasok sa akin ay ramdam ko ang kiliti pero ng tuluyan na niya iyong ipasok ay pakiramdam ko ay parang gusto ko ng bumuka ang lupa at lamunin ako dahil sa sakit ng pagkapunit ng likod ko dahil sa pagpasok niya.

Pero kakaiba din ang karanasang iyon. Masakit nga siya habang pabalik balik siya sa akin pero habang tumatagal iyon ay nahahalinhinan iyon ng kirot na may sarap. Na kinikiliti ang bawat himaymay ng katawan ko dahil doon. And yes, gusto ko ang sakit na may sarap na dulot ng laki niya sa loob ko. Kung paano siya magpabalik balik sa akin at ramdam na ramdam ko ang laki niya.

Ahhhhhhh! Sigaw ko sa isip ko.

Damn! Para yatang uminit bigla sa paligid sa mga naisip ko. Ipinilig ko ang ulo ko saka ko siya tinignan.

Nangingiti pa siya habang nakatitig sa akin ng sapuin ko ang balakang ko at muling umupo saka ako hinawakan sa hita. Humahaplos doon ang kamay niya. Kaya naman mas nag init yata ang katawan ko.

“Stop it.” Pilit kong kinalma ang sarili ko sabay tabig ng kamay niya ng maramdaman ko ang kiliti doon. At parang gusto ko itong batukan dahil hindi maalis alis ang pilyong ngiti sa labi niya ng tignan ko siya. “Ano? Tatawanan mo ako ngayon. You bastard.”

“Haha! Sorry na Little Dy. Ang cute mo kasi eh.”

“Hmp! Pero anong sinabi mo kay Lynn. Don’t tell me, sinabi mong magkasama tayo.”

“Yes!”

“Ano? Nababaliw ka na ba?“hindi ko mapigilang sigawan ito dahil sa sinabi niya. Pero ang ngiti sa labi niya kanina ay naging mahinang pagtawa.

“Ikaw naman, hindi ka na mabiro. Of course not. Sinabi kong nakita mo ang mga dati mong ka klase nong collage.”

“Sigurado ka?”

Tumango siya bilang sagot at muli siyang kumilos at patulak niya akong pinahiga muli.

“Hey! Ano ba Frank! Tigilan mo ako.“nagpumiglas ako ng diinan niya ang dalawang kamay ko habang nakatitig siya sa akin.

Sa mga mata ko, pababa sa ilong ko. At ng bumaba ang tingin niya sa labi ko ay ngumiti siya saka niyuko ako at dinampian muli ng halik sa labi ko.

“Hindi ko mapigial ang hindi ka halikan little Dy. I love you.“bulong niya saka pinalalim ang ginawang paghalik sa akin hanggang sa tangayin na naman ako at tumugon sa halik niya.

“Uhm. Ohm.“hindi ko mapigilan ang hindi mapaungol habang nagkikimpian ang mga dila namin.

“Mmm!. Your so sweet little Dy.”

“Mmm!. W-wait.“pilit ko siyang pinatigil at muling iniwas ang mukha ko sa kanya ng pakawalan niya ang labi ko at paglandasin ang labi sa tainga ko.

“Yeah! Mmm!.”

“I said wait. Ano ba? Nakikiliti ako.“sabi ko at bilit ang ginawang pagtanggi sa ginagawa niya na kahit ang totoo ay gusto ko ang kiliting nararamdaman ko.

“Little Dy, huwag mo akong pigilan please.”

“No! Pero anong sinabi ni Lynn. Naniwala ba siya?”

Tumigil ito bigla sa ginagawa at napabungtong hininga saka umalis sa pagkakadagan sa akin at pasalyang nahiga sa tabi ko. Biglang nagbago ang mood nito at sumeryuso.

“In such a moment like this. Si Lynn parin ang inaalala mo.“may pagdadamdam na sabi niya sa akin saka ibinaling ang mukha sa akin habang nakatihaya parin siyang nakahiga.

“A-ayaw ko lang na malaman ni Lynn na ikaw ang kasama ko. Ayaw ko siyang magalit sa akin. Ayaw ko siyang masaktan kapag nalaman niya ang nangyari sa atin.“sagot ko na lalong nakapagpabuntong hininga na naman sa kanya.

“Eh ikaw. Hindi mo ba aalalahanin ang sarili mo? Siya na lang ba lagi ang una sa mga priority mo. Ikaw, paano ang nararamdaman mo. At ako? Paano ang nararamdaman ko? Hindi mo ba naisip na nasasaktan din ako dahil parang wala lang ako sayo pag si Lynn na ang naiisip mo? Kung ano ang mararamdaman niya?“mahaba habang tanong niya sa akin.

“I love Lynn Frank, and I don’t like to hurt her feelings.”

“Yeah! You love your sister? And me? I said many times that I love you pero wala akong nakuhang sagot mula sayo.”

“F-frank.”

“Yeah! Alam ko. Mahal mo ang kapatid mo higit sa pagmamahal mo sa sarili mo. Mahal mo ang kapatid mo na kahit sarili mong kaligayahan ay kaya mong itapon para lang sa kanya. Pero naisip mo ba? Mapapaligaya ka ba ng kapatid mo gaya ng pagpapaligaya ko sayo kanina kung siya ang mas pipiliin mo kaysa sa akin.”

“Wait. Frank!“bumangon ako at umayos ng upo saka ko siya tinignan. “Hindi ko gusto ang mamili sa inyong dalawa. Dahil magkaiba kayo. Kapatid ko siya at siya na lang ang natitirang pamilyang mayroon ako kaya hindi ko gugustuhin na magkaroon siya ng sama ng loob sa akin. At ikaw, oo gusto kita. Nakakaramdam ako ng kakaiba kapag nakikita kita. Kapag hinahalikan mo ako. At oo, I like being with you just now, gusto ko ang pakiramdam sa pag angkin mo sa akin. Gusto ko ang sarap na ipinalasap mo sa akin. Pero Frank, hindi dahilan iyon para pagkumparahin ko kayo ng kapatid ko. Kaya nakikiusap ako, huwag mong pag kumparahin ang pagmamahal ko sa kapatid ko sa pagkagusto ko sayo. Dahil mas pipiliin ko ang ang kaligayahan ng kapatid ko kaysa sa kaligayahang nararamdaman ko sa piling mo. Kaya nakikiusap ako sayo Frank! Huwag mo akong pagpiliin sa inyong dalawa ni Lynn, dahil siya ang mas pipiliin ko.” mahaba habang sagot ko sa kanya saka ko sinabayan ng tayo pero muling sumidhi ang sakit sa likuran ko kaya naman muli akong napaupo.

Narinig ko ang muling buntong hininga nito pero naramdaman ko naman ang pagkilos niya at yumakap siya sa baywang ko at umunan sa hita ko.

“Sorry.“mahinang sabi niya na nakatingala sa akin at nakita ko ang lungkot sa mga mata niya.

Nasaktan ba siya sa mga sinabi ko? Pero iyon ang totoong nararamdaman ko at gusto kong walang samahan ng loob kapag nagpasya ako kung ano ang mas susundin ko. Ang puso ko na nahahati sa pagmamahal ko kina Lynn at Frank o ang isip ko na nagsasabing si Lynn dahil ayaw ko siyang magalit sa akin. Pero sa ngayon gagawa ako ng paraan how to tell Lynn about us. Iyong hindi siya masasaktan. Iyong hindi siya .agagalit sa akin. Iyong matatanggap niya ang magiging pasya ko kung sakali man na si Frank ang pipiliin ko.

“Sorry. Please. Sorry little Dy. Hindi ko na ulit babanggitin iyon.“saka isinubsob ang mukha sa may tagiliran ko at binigyan ako doon ng mumunting mga halik na may kasamang pagdila doon kaya naman muling sumidhi ang kiliti na kanina ay naramdaman ko.

Ngumiti ako kahit hindi niya nakikita saka ko siya hinawakan sa ulo at paulit ulit na sinuklay ang buhok niya gamit ang daliri ko.

“Yeah! Pero sa ngayon. Stop it. Pakawalan mo muna ako at gusto kong mag shower. Nanlalagkit ako.” sabi ko sa kanya at mahinang itinulak siya.

“Mmm!.“tumingala siya sa akin saka pilyong ngumiti.

“Eh! Anong klasing ngisi iyan?“tanong ko kahit medyo nahuhulaan ko na ang gusto niyang sabihin.

“I like that. Can we shower together?“tanong niya.

Hindi pa man ako nakakasagot ay tumayo na ito at walang babalang binuhat ako like a princess.

“Ahhhhhhhhh! Fuck! Put me down Frank.“napasigaw ako pero kumapit ako sa leeg niya baka kasi mabitawan niya ako dahil sa bigat ko.

“Hahaha! Ang gaan gaan mo kaya.“sabi niya at hindi talaga niya napigilan ang pagtawa habang ako naman ay nakasubsub sa balikat niya at mahigpit ang pagkakakapit sa leeg niya.

“Huwag mo akong ilalaglag.“sabi ko pa.

“Yeah! Kung mahuhulog ka man sidiguraduhin kong sa akin ka mahuhulog at hindi sa sahig.“biro pa niya.

“Hmmp!.”

“Your so cute.”

Hindi na ako nagsalita pa. Hinintay ko na lang na marating namin ang banyo na agad namn niya akong ininaba sa bathtub. Saka ko lang naisip. Wala nga pala kaming kasaplot saplot sa katawan kaya naman nagmamadali akong tumalikod sa kanya.

“Haha! Tatalikod ka nga. Pero alam mo bang mas nag iinit ako sa nakikita ng nga mata ko ngayon.?“sabi niya sala pilyong humawal ang kamay niya sa isang pisngi s likod ko.

“Stop teasing me.“galit galitan na sigaw ko sa kanya kahit ang totoo ay nag iinit din ang katawan ko dahil sa pagkakita ng kanya na tayong tayo na naman sa kahandaan. At maalala kung paano iyon nagpabalik balik sa loob ko.

“Your blushing. Kahit gaano mo man itago iyan little Dy. Hindi mo maitatago ang katutuhanang pinag iinitan ka din ng katawan.“sabi nito saka sumampa na din sa bathtub at niyakap ako sa likod. Ikiniskis pa ang kahandaan niya sa pagitan ng dalawang umbok sa likod ko at ang mga kamay ay nagsimulang maglikot sa dibdib ko habang ang isa ay tinatahak kung nasaan ang akin na ngayon ay nakatayo narin.

“Your little Dy is perfectly fit on my palm little Dy. And look.“sabay lara sa ibabaw ng itoktok non.

“Uhm! S-stop it.“pigil ko habang kagat kagat ko na ang ibabang labi ko at ang kamay ko ay humawak sa isa niyang kamay na nasa dibdib ko at ang isa naman at sa ulo niya na ngayon ay nakasubsub sa balikat ko.

“Uhm! Do you really want me to stop little Dy. Huh?“tabong niya at binigyan ng mumunting kagat ang balikat ko at ang mga kamay ay nagsjmula ng laruin ang isa sa tuktok ng dibdib ko at ang isa ay mabagal na gumagalaw taas baba sa akin.

“Ummp. Ahhh.“ungol ko at napapaliyad na dahil sa pagpapasarap na ginagawa niya sa katawan ko.

Ang init init na tuloy sa loob ng banyo kaya naman kumilos ako para buksan ang poset hanggang sa pareho na kaming basa habang patuloy lang ito sa ginagawa.

Ng hindi nagtagal ay pinaharap niya ako at hinalikan ng buong init sa mga labi na agad ko namang tinugunan gaya kung gaano kainit ang halik niya.

“Uhmp.“napasinghap ako dahil para akong kakapusin ng hangin sa baga ng pakawalan niya ako.

At gaya kanina kung paano sinamba ng kamay at labi niya ang katawan ko ay ganun ang ginawa niya ngayon. Hanggang sa muli na namang magsanib ang katawan namin at muling natikman ang sarap ng dulot ng kamunduhang kaligayahan.

Hingal pa kami pareho ng matapos kami.

Ngiting ngiti pa ito habang pinagmamasdan kung paano sumabay ang agos ng tubig sa katawan ko ang pagagos ng katas niya sa likuran ko.

“Fuck off.“sita ko sa kanya na agad naman niyang sinagot ng muling paghalik sa akin.

“I love you. I love you.“paulit ulit na bigkas niya.

“Hmmp!.”

“Papaliguan na lang kita para mawala ang pagod mo.“sabi niya saka kinuha nga ang bath soap at sinabunan nga ang buong katawan ko. Na hindi din naman niya mapigilan ang muling paglaruin ang bawat daanan ng mga kamay niya.

At hindi nawala wala ang init ng katawan ko dahil sa kapilyuhan niya hanggang sa matapos na nga kaming maligo ay nandoon parin ang init na binubuhay niya.

“Dala mo naman ang mga gamot mo diba?” Pagkuway tanong niya ng muli naming isuot ang mga tinanggal niyang damit kanina.

Tumango ako. Saka ko naalala ang kotse ko dahil ang kotse ni Frank ang ginamit namin papunta dito at nandoon ang mga gamot ko.

“Lets go. Puntahan natin ang kotse mo at iyon na ang gamitin natin. Tatawagan ko na lang si Ken para kunin ang kotse ko doon mamaya.”

“Pero’-”

“Shhh!. Susulitin na natin ang araw na ito little Dy. Mamasyal tayo. At gusto kong kasama ka hanggang sa matapos ang araw na ito.”

“Wala ka bang pasok sa opisina mo?”

“Mayroon. Pero makakapaghintay iyon. Ang kasama ka ngayon ay hindi.“nalangiti niyang sagot sa akin. “Lets go.“aya niya saka niya ako hinawakan sa kamay at pinag ugpong ang mga palad namin.

May nga ngiti sa labi kaming bagtas ang daan pabalik sa supermarket kung nasaan ang kotse ko saka namin ipinagpatuloy ang araw na ito ng magkasama. At masasabi kong talaga naman na nagsaya ako. Nagsaya kami. Dahil masarap itong kasama. Malambing at higit sa lahat ramdam ko ang pagmamahal niya dahil hindi siya takot na ipakita sa publiko na may namamagitan sa amin. Sa paraan ng pag hawak niya ng kamay ko, sa pag akbay sa akin at ang walang katapusang dampi ng halik sa akin.

And I love it! I really love it!

Saka ko na lang iisipin kung paano ko ipapaliwanag kay Lynn ang tungkol sa amin ni Frank. Mag iisip muna ako. Ang mahalaga ay ang ngayon.

Ang ngayon na kasama ko siya.

---

@

YuChenXi

#31: Lynn

Nakapagpasya na ako!

Oo! Kung hindi ko madaan si Frank sa pakikipagtigasan sa kanya. Dadaanin ko siya sa emosyonal na paraan. At sigurado akong, mapupunta sa akin ang simpatya ng kapatid ko.

Nararamdaman ko na kasi na may kakaiba kay Lan, nagkakagusto na din siya kay Frank at iyon ang hindi ko tanggap. Hindi bakla ang kapatid ko, hindi ko siya hahayaang hilain siya ni Frank sa mundong iyon.

Kung hindi man napasaakin ang pagmamahal ni Frank, sisiguraduhin kong hindi din mapapasakanya ang kapatid ko.

Kung kailangan kong magpanggap na bumalik ang pagmamahal ko kay Frank ay sigurado akong hindi na itutuloy ng kapatid ko ang nararamdaman niya kay Frank dahil magpapaubaya siya sa akin dahil ayaw niya akong masaktan.

“Hey! Lynn.“napalingon ako at nakangiti ang kapatid ko na bumungad sa pintuan.

Lumapit ito sa akin saka ako niyakap at hinalikan sa pisngi.

Mukhang nagsaya siya ngayong maghapon na nakasama ang dati niyang ka klase noong collage.

Hindi na kasi siya nagtuloy sa salon ng magtext siya sa akin kanina at sinabing nakita niya ang mga dati niyang schoolmate.

“Are you okay? Nakainum ka ba ng gamot mo? Hindi ka naman siguro nagpagod diba?“tanong ko sa kanya ng kumawala siya ng yakap sa akin.

“Uhm! Yeah. Kanina ka pa dumating?“tanong niya sa akin saka ako inakbayan.

“Mga 20 mins na siguro. Magpapaluto ako ng hapunan. Ano ang gusto mo?“tanong ko sa kanya. “At tatanungin ko din si Frank kung anong gusto niyang kainin. Hindi kasi ako sigurado kung ang dati niyang paporitong pagkain ang gusto niya ngayon.“nakangiting sabi ko sa kanya. Natigilan ito dahil doon. “Bakit?“nakangiting tanong ko.

“Wala. Kahit ano na lang sa akin Lynn. Ikaw na ang bahala.“sagot niya na iniwas ang tingin sa akin. Alam ko na sa tingin niyang iyon sa akin kanina ay nahulaan na niya ang gusto kung ipahiwatig.

“Alam mo bang namiss ko ang ipagluto siya. Kahit hindi niya ako kinakausap noon. Kahit hindi niya ako pinapansin, sige parin ako. Baka kapag ginagawa ko ang lahat ng iyon, ang ipagluto siya, ihanda lahat ng kakailanganin niya sa trabaho. Ang salubungin siya kapag darating na siya galing sa opisina. Tiniis ko ang kalamigang ipinapikita niya sa akin.“mahaba habang panimula ko.

“You-.”

“Yes Lan. Hindi pala ganun kadali kalimutan ang ang pagmamahal ko sa kanya. At kahit sabihin ko man na hindi ko na siya mahal, hindi ko din pala kayang baliwalain iyon. Dahil mahal ko parin pa siya hanggang ngayon.“pag dradrama ko. At talaga namang hinaluan ko ng lungkot ang boses ko para kapanipaniwala.

Alam kong sa ipinapakita ko sa kapatid ko ngayon ay nag iisip na ito para tulungan ako.

Napansin kong napalunok ito ng tingalain ko siya dahil sa pagkakaakbay niya sa akin. Saka ko inihilig ang ulo ko sa balikat niya.

“G-gusto mo ulit subukan na kunin ang pagmamahal niya ganun ba?“mahinang boses na tanong niya.

Tumango ako.

“Kaya ko kaya Lan? Tutulungan mo naman ako ulit diba?”

“Huh! Ah! Yes. Of course Lynn. Tutulungan kita.” Pero halata sa boses niya na parang nagdadalawang isip siya. Kaya tama ang hinala ko. Unti unti na ngang nahuhulog ang loob niya kay Frank.

Lihim man akong nanggigil at hindi ipinahalata sa kanya.

“Thank you Lan. I love you.”

“I love you too Lynn.”

Ngumiti ako na kumalas sa kanya sa pagkakaakbay sa akin saka konsiya hinawakan sa mga kamay.

“Excited akong makita siya ngayon, Lan. At sasabihin ko sa kanya na mahal ko parin siya.”

“Eh! I-ikaw ang bahala, Lynn. Sana nga. Magtagumpay ka.”

Humanda ka Frank! Hindi ka magtatagumpay na ilayo sa akin ang kapatid ko. Sahi ng isang bahagi ng utak ko na nagdidiwang dahil alam kong hindi ako kayang tanggihan ng kapatid ko. Hindi niya ako kayang tiisin na nalulungkot. At hindi niya kayang tiisin na nasasaktan ako. At iyon ang gagamitin ko laban kay Frank.

“Tingin ko narito na siya. Halika salubungin natin siya.“aya ko sa kanya na agad ko siyang hinila na hindi naman siya nakatanggi.

Halatang nagulat pa si Frank ng makita kami ng kapatid ko na nag aabang sa kanya sa may pintuan. At bago pa siya makabawi ay binitawan ko ang kamay ni Dylan na hawak ko at sinalubong ng yakap si Frank na lalong nakapagpabigla sa kanya.

“I miss you.” Sinadyang nilakasan ko ang pagkakasabi kong iyon sa kanya para marinig ng kapatid ko. Saka ko ito niyakap.

Ng makabawi ito sa kabiglaan ay pilit siyang kumakalas sa akin pero hindi naman ibinuhos ang lakas kaya hindi niya ako basta naitulak palayo.

“Kung hindi kita matatalo sa pakikipagtigasan ko sayo. Dadaanin ko sa ganitong  paraan.” bulong ko sa kanya bago ako kumalas sa kanya.

“Fuck off?” Galit na bulong din nito saka siya tumingin ng masama sa akin. Ng tangkain ko siyang halikan ay malakas na niya akong itinulak at dahil sa galing kong umarte ay sinadya kong mapaupo sa sahig na agad akong dinaluhan ng kapatid ko.

“Aray!.“kunway nasaktan ako at hinawakan ko ang kamay kong hinawakan niya sa pagtulak sa akin. At sapo ang balakang ko na kunwari nasaktan talaga ako.

“Lynn, are you okay! What are you doing Frank?“may galit sa tuno ni Dylan saka tinignan din ng masama si Frank at tinulungan akong patayo.

Napangisi ako kay Frank iyong hindi kita ni Dylan para hindi niya isipin na nagpapanggap lang ako.

Napansin ko namang pigil ni Frank ang panggagalaiti dahil sa ginawa ko. Kung wala siguro si Dylan sa pagitan namin ay malamang kanina pa umusok sa galit ang ilong niya at siguradong kawawa na naman ang kamay ko kung hahawakan ako doon.

Napasinghot ako kunwari at pilit na nagpakita ng maluha luha kong mata na tumingin sa kapatid ko na agad naman akong ikinulong sa mga bisig ko at masuyong hinugod ako sa likod.

Naramdaman ko ang paghugot nito ng malalim na hininga bago nagsalita.

“Kantiin mo na ang lahat Frank! Huwag mo lang sasaktan ang kapatid ko.“ramdam ko ang panggigigil ni Dylan sa tuno ng boses niya. Kaya naman lalo akong napangiti dahil doon. Pero huwag sana niyang masyadong dibdibin ang galit kay Frank baka hindi kayanin ng puso niya.

Kaya bago pa mangyari iyon ay kumilos ako para kalmahin ito.

“Its okay Lan. Maybe nabigla lang si Frank. Huwag kang magalit huh! Isipin mo ang puso mo.” Totoong sabi ko dahil sa pag aalala ko.

Tangna! Kumalma sana siya dahil hindi ko din mapapatawad ang sarili ko kapag inataki ito dahil sa galit.

“Okay lang ako Lan. Breathe deeply Lan.“sabi ko na ipinarinig ko kay Frank para malaman niya na hindi dapat magalit si Dylan.

Lumapit nga ito sa amin at hinawakan ito sa balikat pero iwinaksi lang ni Dylan ang kamay nito saka pagkatalim talim na tinignan siya nito.

“Sorry Dy.”

“Huwag ka sa akin humingi ng tawad dahil hindi ako ang itinulak mo.“galit na sagot niya dito. “Ayaw ko ng maulit ito Frank!“dagdag pa niya saka ako binalingan. “Lets go Lynn.“sabay hila sa akin papasok ng bahay.

Ng makalayo na kami kay Frank ay nilingon ko ito saka ko siya muling nginisian na pinahabulan din niya ako ng masamang tingin.

At sa unang hakbang ko ay ako ang panalo. At sisiguraduhin kong sa susunod ay sa akin parin ang huling halalakhak at maiaalis ko si Dylan dito. Malayo kay Frank.

---

“Naglagay na ako ng ulam sa pinggan mo, halika na. Kain na tayo.” Aya ko kay Frank ng makita ko itong padulog na sa lamesa. Katabi ko si Dylan habang siya ay nasa kabilang panig ng hapag.

Gusto man siguro akong singhalan nito ay nagpigil ito dahil nakatingin sa amin si Dylan. Kaya naman hindi na lang ito nagsalita pa ng pangontra sa akin. Kaya naman sinulit ko na ang pag arte ko sa harapan ng kapatid ko. Lumipat ako sa tabi nito saka naglambing dito.

“Tikman mo ito. Tinulungan ko si Lily kaninang nagluto. At ako mismo ang nagtimpla nito.“sabi ko sabay tusok ng maliit na peraso ng adobong baboy at isinubo sa kanya.

“Kaya kong kumain ng mag isa ko Lynn. Kaya hindi mo kailangang gawin iyan.“tanggi niya sa akin na halata na pinipigilan ang pagtaasan ako ng boses.

Kaya naman dahil doon ay lungkot lungkutan akong tumingin sa kapatid ko na halatang nahahati ang emosyon sa mga mata nito hanggang sa nagpasya akong muling lumipat sa tabi ni Dylan saka naglagay naman ako ng fry vegie sa pinggan nito na parang walang nangyari.

Pero sa loob loob ko ay nagdidiwang ako dahil sa akin na naman ang panalong ito dahil sigurado akong kuhang kuha ko ang simpatya ng kapatid ko.

“Kumain ka nito Lan.” Sabi ko saka ko siya nginitian. “Dapat lagian nating mag ulam ng mga gulay. At kumain ng mga prutas. Para sa kalusugan mo. Sa kalusugan ng puso mo.”

“Salamat Lynn. Kumain ka na din. Huwag lang ako ang dapat inaasikaso mo. Dapat sarili mo din.” sagot naman nito saka naglagay din ng ulam sa pinggan ko.

Nagpapalitan pa kami ng usapan ng magulat kami pareho ng padabog na tumayo si Frank.

“Busog pa ako, kayo na lang ang kakain.” sabi nito. Hindi pa man kami nakakasagot ay mabilis na nakaalis na ito sa hapag kainan at deretsong tinungo ang silid nito na siyang dahilan na naman para tuluyang magdiwang ako.

Pangalawang panalo ko.

“He is always like that.“sabi ko ng mapansin kong natigilan din si Dylan dahil sa pag alis ni Frank na ngayon ay nakatingin sa hagdan na inakyatan ni Frank. “Huwag mo na siyang pansinin. Masasanay karin sa kanya. Ganyan naman lagi ang ginagawa niya kapag gusto ko siyang lambingin.” sabi ko.

Muli na namang napabuntong hininga si Dylan dahil doon. Patawarin niya ako pero hindi ako titigil hanggang sa tuluyan na kaming makaalis sa bahay na ito.

“Kumain na lang tayo, hindi masarap ang pagkain kapag malamig na.”

Tango na lang ang naging tugon niya sa akin saka namin ipinagpatuloy ang pagkain namin.

---

“Hindi mo ako kayang sabayan ngayon Frank!” Sabi ko kay Frank ng pagbuksan niya ako ng pinto ng dalhan ko ito ng gatas. Alam ni Dylan ang pagdadala ko ng gatas sa kanya dahil inuna kong dalhan si Dylan kanina. At syempre sinabi ko sa kanya na kay Frank ang isang baso ng gatas na dala ko.

“Tigilan mo ako Lynn, dahil baka hindi ako makapagpigil ay gilitan na kita ng leeg ano mang oras kapag sinagad mo ang pasinsya ko.“galit sa sagot nito sa akin.

“Haha! Talaga? Paano Frank?“tanong ko saka ako kumilos papasok sa loob ng silid niya. “Kanina nga lang, itinulak mo ako, galit na sayo ang kapatid ko, paano na lang kaya kong gawin mo ang sinasabi mo?”

“Malakas ang loob mo dahil ginagamitan mo ng emosyon ang kapatid mo. Pero baka hindi mo alam na ako ang kasama niya kanina. At alam mo ba kung saan kami nagpunta?” nakangising sabi nito sa akin kaya naman hindi ko mapigilang panlakihan siya ng mata.

“Yes Lynn, hulaan mo kung saan ko siya dinala kanina. Kung saan kami nakarating kanina. My little Dy has beautifull body. Ang pagkakatanda ko ay mayroon siyang nunal sa kaliwang pisngi ng likod niya. Mayroon din sa ibaba ng pusod niya. At sa ibaba ng kanang bahagi ng dibdib niya. Saan pa ba? Ahhh! Mayroon din siyang nunal malapit sa gitna niya.” nakangising sabi niya sa akin na nakapagpakulo ng dugo ko.

“No!.” Tudo ang ginawa kong pag iling. “Hindi totoo iyan. Damn you! You fucking perverted. Anong ginawa mo sa kapatid ko.” nanginginig ang boses kong sigaw sa kanya. Gusto kong ibato sa kanya ang hawak kong tray na may isang basong gatas.

“Yes Lynn, and I love those mole in his body. I love every part of him. His lips are so sweet. Ang lambot ng balat niya. At ang bango bango niya. Kaya sabihin mo sa akin Lynn, sino kaya ang mananalo sa atin ngayon?”

“You fucking bastard. Akala mo ba, sa ginawa mo sa kanya kanina ay tuluyan mo na siyang maangkin. Gago ka Frank, dahil hindi magiging sayo ang kapatid ko.”

“Sige lang Lynn. Murahin mo ako hanggat gusto mo. Sabihan mo ako ng masasakit na salita, pero hindi mo na mababago ang katutuhanang naangkin ko na siya at muli ko siyang aangkinin ng paulit ulit. Hanggang sa hahanap hanapin na niya ang pag aangkin kong iyon sa kanya. Hanggang sa tuluyan ka na niyang iwan at sumama sa akin.”

Nagkimpian ang mga ngipin ko sa pinipigilan kong galit. Nanginginig ang kamay kong may hawak na tray. Malalakas na paghinga ang ginawa ko dahil parang bulkan nang malapit ng sumabog ang nararamdaman kong galit sa kanya.

“Now tell me Lynn. Sa akin mapupunta ang panalo sa laban nating ito.”

“Fuck you.”

“At kung wala ka ng sasabihin makakaalis ka na. Dahil hindi mo na mababago ang katutuhanang akin na ang kapatid mo.”

Damn him!

Naisahan niya ako doon. Hindi ako makakapayag. Hindi.

Pero…

Galit na nilisan ko ang silid niya dala dala ang tray na dapat ay sa kanya.

Damn him. Damn. Damn. Damn.

Nanlulumo akong bumalik sa silid ko dahil sa sinabi niya. Hindi pwede? Hindi totoo ang sinasabi niya?

Pero…

Paano niya nalaman ang eksaktong lugar ng mga nunal niya.

Oo, may nunal nga si Dylan sa mga parteng iyon ng katawan niya dahil palagi kaming nagsasabay maligo noong maliliit pa kami at wala pang kaalam alam masyado sa mundong ginagalawan namin.

Pero bakit?

Noooo! Hindi ako papayag. Hindi ako papayag.

Hindi.

Hindi.

---

@Y

uChenXi

#32: Frank

“Little Dy please.” Nakikiusap na kumatok ako sa pintuan ng silid niya. Tatlong araw na simula ng iniiwasan niya ako. Mula ng simulan ni Lynn ang mga plano nito para tuluyan akong layuan ng little Dylan ko. Hindi ko na kaya ang ginagawa niyang pangtitiis sa akin. At alam kong nahihirapan din siya. Nararamdaman ko iyon.

Kaya gumawa na naman ako ng paraan para umalis si Lynn sa bahay. Ginawan ko ng problema ang salon nila. At alam ko naman na hindi niya sasabihin kay Dylan ang problema doon dahil takot ito na mag alala ang kapatid niya. So now this is the only chance to talk to him.

Sasabihin ko na sa kanya na alam na ni Lynn na siya ang gusto ko. At kung ano ang naging away namin ni Lynn dahil sa kanya. Hindi ko na itatago sa kanya ang naging away namin ni Lynn dahil sa kanya. Hindi naman siguro siya aatakihin sa puso diba.

“Please little Dy. Open the door please.“muli kung tawag sa kanya. Narinig ko ang mga yabag niya palapit sa pintuan.

“Go! Ayaw muna kita makausap.“sagot niya sa wakas pero hindi parin ako pinagbuksan.

“Please, open this. I have something to tell you.” Buo na ang pasya ko. Magiging alerto na lang ako sakaling may masamang epekto iyon sa kanya.

“Enough Frank! Wala ka ng dapat pang sabihin sa akin. Dahil ayaw ko ng dagdagan ang kasalanan ko sa kapatid ko.” Ramdam ko sa boses niya na nagdadamdam talaga ito.

“Anong kasalanan. Wala kang ginagawang kasalanan sa kanya. Kaya please  pakinggan mo ako. Nakikiusap ako sayo little Dy.”

“No! Frank. Go away. I don’t like to listen to you. Ayaw kong ng nakinig sayo dahil alam kong ipagkakaluno lang ako ng sarili kong puso. Kaya please Frank. Tama na. Ayaw kung magkasala sa kapatid ko.”

“I know Little Dy. I know that you love me too. Kaya please. Pag usapan natin ito. Pag usapan natin ang tungkol sa ating dalawa. Pag usapan natin ang tungkol kay Lynn. Little Dy please. Linawin na natin ang mga gusot sa mga pagitan natin. Dahil alam na ni Lynn na gusto kita. Alam na ni Lynn ang lahat kaya niya ginagawa ito. Kaya niya muling sinabi sayo na mahal parin niya ako. Little Dy please, open the door.” Muli akong kumatok sa pintuan niya. Pero mas naging malakas na iyon kaysa kanina na mahina at hindi sunod sunod. Pero ngayon hindi na ako titigil hanggat hindi niya ako nilalabas.

“Little Dy, I know that Lynn told you before na nawala na ang pagmamahal niya sa akin. At alam kung napapansin mo na noon pa ang mga matatalim na tingin niya sa akin dahil alam na niya na mahal kita.” Pagpapatuloy ko sa pagsasalita. “Little Dy, Lynn told me that he won’t allow me to love you. At sinabi niya sa akin na gagawa siya ng paraan para ilayo ka niya sa akin. Gagawa siya ng paraan para hindi mo ako mahalin. At ang ginawa niya noong araw na nagkasama tayo ay parte lang ng pagpapanggap niya. Parte lang ng plano niya para siya ang panigan mo at hindi ako. Dahil alam niyang mas matimbang siya sa puso mo.”

“No! Huwag mong siraan ang kapatid ko sa akin Frank. Hindi niya magagawa iyan. Hindi siya magsisinungaling sa akin. Alam mo ba kung paano ka niya iyakan noon sa harapan ko at sabihing mahal na mahal ka niya. Kaya huwag mong sabihin sa akin na kasinungalingan lang ang sinabi niyang mahal ka parin niya. Frank, nagkamali ako. Nagkamali ako na nagpatangay ako sa bugso ng damdamin ko at nakalimutan ko na ang kapatid ko…“bitin niya sa sinasabi niya. “Na ang kapatid ko at ang taong nagugustuhan ko ay mag asawa.”

Natigilan ako sa huling sinabi niya. Oo, mag asawa nga kami ng kapatid niya pero alam naman niya na sa papel lang kami mag asawa at kailanman ay hindi ako nag take advantage sa kapatid niya.

“Little Dy! Open this. Stop crying.“sigaw kong muli ng marinig ko mismo ang paghikbi niya.

Damn it! Kaya naman kinabahan ako. Paano kung hindi kayanin ng puso niya ang mga sinasabi ko sa kanya.

“Lily, give me the spare key.” pasigaw na utos ko para marinig ako ni Lily na alam ko naman na nasa paligid lang ito. Lumipas pa ang isang minuto ay ibinigay na niya iyon sa akin at agad kung binuksan ang pintuan sa silid niya.

Pero hindi ko agad iyon nabuksan dahil nakaupo pala ito mismo sa may pinto at nakasandal doon.

“Move little Dy. Please, papasukin mo ako.” Tudo na ang pakiusap ko sa kanya. Hindi ito kumilos agad pero hindi nagtagal ay kumilos ito palayo sa pinto habang nakaupo parin sa sahig. Nakayuko ito sa may tuhod niya kaya naman agad ko siyang nilapitan at ikinulong ko siya sa mga bisig ko. Naramdaman ko ang pagyugyog ng balikat niya.

“Sssh! Little Dy. Please don’t cry. Don’t cry.” Pang aalo ko sa kanya saka mas hinigpitan ko pa ang yapak ko sa kanya.

“G-go away Frank.“paos na boses na pagtataboy niya sa akin pero hindi naman siya kumilos para itulak ako. “Itigil na natin ito hanggat hindi pa lumalalim ang kasalanan ko sa kapatid ko.”

“No! Sinabi ko naman sayo na wala kang kasalanan, wala kang ginagawang masama. Nagmamahal ka lang.”

“I-iyon na nga eh! Nagmamahal ako, oo, mahal na kita. Pero Frank, nagmamahal nga ako pero sa asawa pa ng kapatid ko. Naisip mo ba na ang laking pagkakamali iyon. Ang laking pagkakasala iyon.”

Umiling ako.

“Hindi mo kasalanan na minahal mo din ako. Dahil sa simula pa lang alam na ni Lynn na maghihiwalay kami gaya ng nakasaad sa kontratang pinirnahan namin. Little Dy, walong araw na lang, magiging ligal na ang paghihiwalay namin. Kaya wala ka ng dapat alalahanin. Kaya nakikiusap ako sayo. Please, huwag mo akong itaboy. Huwag mo akong utusan na layuan ka dahil hindi ko kaya.”

“F-frank.” Tumingala siya sa akin at tumitig sa mga mata ko kaya naman kumilos ang kamay ko para haplusin ang pisngi niya at punasan ang luhang naglandas don.

“Please, kahit ngayon lang sa pagkakataong ito ay isipin mo ang sariling kaligayahan mo. At hindi lang ang kaligayan ng kapatid mo ang iniintindi mo. Little Dy, Lynn is older than you at alam kong alam mo na makakaya niya na mabuhay ng hindi lang nakadipende sayo at alam kong mahahanap din niya ang lalaking nakalaan talaga para sa kanya. Dahil hindi ako iyon.”

“F-frank.” Muli niyang banggit sa pangalan ko na parang may gusto pa siyang sabihin sa akin pero nanatili lang siyang tahimik at nakatitig parin sa akin kaya naman dinampian ko siya ng halik sa mga labi saka muli ko siyang niyakap.

“Kaya nakikiusap ako sayo, isipin mo naman ang sarili mo. Isipin mo din naman kung anong mararamdaman ko. I love you little Dy.”

Kumilos siya at paganting yumakap na din siya sa akin kaya naman napangiti ako. Hinagkan ko siya sa nuo.

“Kaya please Little Dy. Huminahon ka.“marahang tumango siya saka ko naramsaman ang paghugot niya ng malalim na hininga. Isinubsub niya ang mukha sa dibdib ko kaya naman mas niyakap ko pa siya.

Gaano ko ba siya namiss na mayakap siya ng ganito sa tatlong araw na pag iwas niya sa akin. Miss na miss. Iyong tipong mababaliw na ako sa kakaisip sa kanya kung kailan ko siya muling mayayakap. Kung kailan ko siya muling mahahawakan ng ganito.

“I love you.“bulong ko sa kanya saka ko muling hingakan siya sa nuo.

Nagtagal kami sa ganung ayos. Ang magkayakap na walang sino man sa amin ang nagsalita.

“Totoo ba na alam na ni Lynn ang lahat?“pagkuway tanong niya na nakapagpabasak ng katahimikan sa paligid saka siya tumingala muli sa akin.

Tumango ako. Kumilos ako para umayos ng upo saka ko maingat na isinara ang pinto. Sumandal ako mismo doon saka ko siya hinila palapit muli sa akin at ipinahilig ko siya mismo sa may balikat ko.

“Kaylan pa?“muli niyang tanong sa akin.

“Simula ng atakihin ka sa puso.”

“What? Ganun na katagal pero inilihim niyo parin sa akin. May away na pala kayo sa pagitan niyong dalawa at ako mismo ang pinag aawayan niyo ng wala man lang ako kaalam alam at may pa blackmail blackmail ka pang nalalaman iyon pala. Iyon pala, nag aaway na kayo ni Lynn. Kaya naman pala lagi niya akong binabantayan, halos ayaw na niyang humiwalay sa akin. May ibig na palang sabihin iyon.” nahimigan ko ang pagkaasar niya kaya naman muli ko siyang niyakap at dinampian sa halik sa nuo niya. “Hindi mo ako madadaan sa payakap yakap mong iyan.”

“Okay! Okay!. Aaminin ko, ako ang nagkamali. Sorry little Dy. Kasi naman, kung deretsang sasabihin ko sayo na mahal kita malamang iniwasan mo na ako simula pa lang. O di kaya naman bumalik ka na sa US. Hindi mo naman ako masisisi, ayaw kong lumayo ka sa akin.”

“Hmmp!. Pero, paano si Lynn,.”

“Kausapin natin siya ng maayos. Ayaw ko naman talaga na na makipag away sa kanya. Pero siya ang nagsimula. Hinamak niya ako, sa una wala naman talaga akong balak na aminin pa sa kanya na mahal na kita, pero matalas din  ang pakiramdam niya. Dahil ng atakihin ka sa puso ay nakita niya kung paano ako nag alala. Hindi naman niya ako masisisi na hindi mag alala sayo noon dahil bigla ka na lang inatake. Ang sigla sigla mo nga ng umuwi ka sa inyo tapos malalaman ko na lang na may malala ka pa lang sakit.”

“Pero naglihim ka parin sa akin.”

“Hindi lang naman ako ang naglihim sayo. Pati din naman si Lynn naglihim sayo.”

“Nangangatwiran ka pa.”

“Sorry na. Sinasabi ko lang naman na lahat sayo para wala na akong nililihim sayo. Kaya ngayon, ang kay Lynn na lang ang proproblemahin ko. Kung paano ko ipapaunawa sa kanya na dapat niya ng tanggapin na tayo na.”

“Teka!.” Kumalas siya sa pagkakayakap sa akin at tumingin muli sa akin. “At kailan pa naging tayo?“tanong niya nakanapagpakunit ng nuo ko.

“Little Dy. Nagbibiro ka lang diba.”

“Hindi ako nagbibiro. Kailan pa na may tayo?“muli niyang tanong sa akin kaya naman hinawakan ko siya sa magkabilang balikat.

“Little Dy naman eh!. Syempre tayo na ng may nangyari sa atin. At diba kasasabi mo lang na mahal mo na din ako.”

“Wala akong sinabing ganyan. Baka nabibingi ka lang.”

“Little Dy.“pinanlakihan ko siya ng mga mata aaka bahagyang niyugyog ang balikat nito. “Hindi na magandang biro iyan. Ako ang aatakihin sa puso sayo eh. Sinasaktan mo na ako masyado. Alam mo bang tatlong araw na akong nagtitiis. Ngayon nahawakan na kita sasabihin mong wala palang tayo. Little Dy naman.”

“Pffft.“napayuko ito saka ko naramdaman ang paggalaw ng balikat niya.

Damn! Tinatawanan ba niya ako.

“Little Dy. Huwag mo akong tawanan.”

“Hindi naman ako tumatawa ah.”

“Eh bakit hindi ka makatingin sa akin ng deretso?”

“Okay! Heto na. Oh! Tignan mo hindi ako tumatawa. Nakangiti lang ako.”

“Your naughty my little Dy.“at bago pa man siya makasagot ay tinawid ko na ang pagitan ng mga labi namin at pinagdikit iyon.

Ahhh! I miss kissing him.

At lalong nadagdagan ang pagkamiss ko sa kanya ng agad niyang tugunin ang halik ko. Kung gaano kainit, kung gaano kalalim. Pero agad ding naputil iyon.

“No!” Bahagya niya akong itinulak ng maramdaman niyang nagsimula ng maglumikot ang kamay ko sa katawan niya.

“Bakit?“nagtatakang tanong ko.

“Hindi ngayon. At lalong hindi dito! Kasalanan parin ang ginagawa natin hanggat hindi napapawalang bisa ang kasal niyo ng kapatid ko. At ayaw ko ng dagdagan iyon hanggang sa hindi pa kayo naghihiwalay.” Seryusong sagot niya sa akin.

“Pero-.”

“Magtiis ka.“putol niya sa sasabihin ko kaya naman mas lalo akong nadismaya dahil doon.

“Kaya mo? Walong araw pa iyon little Dy.“reklamo ko.

“I allow you to kiss me. Pero walang ganun gaya ng gusto mo. Kung hindi ka makakatiis. Bahala ka.” Saka niya sinabayan ng tayo at lumayo sa akin kaya naman napatayo na rin ako pero agad ko naman siyang hinila at muling niyakap.

“Okay! Just let me hug you.“bulong ko ng isinubsob ko ang ilong ko sa balikat niya.

Damn! Torture na to. Heto na oh. Yakap yakap ko na siya. Pero…

Ahhhhh! Damn it again.

Sige na magtitiis na lang muna ako. Ngayon pa na nalinawan na ang lahat sa pagitan namin. At kaya ko pang maghintay, malapit na. Magiging akin na  siya ng buong buo. At wala ng Lynn na makakahadlang pa sa akin. Sa amin ng little Dy ko.

---

@YuChenXi

#33: Frank

Nakakabinging tunog ng busina ng sasakyan ko ng paulit ulit ko iyong pinapatunod at halos hindi na yata sumasayad ang gulong nito sa bilis ng pagpapatakbo ko. At ang ipinagpapasalamat ko ay wala akong nakasalubong na traffic. Dahil kung hindi ay baka makapatay pa ako ng tao ng wala sa oras na ngayon ay nasa upuan sa likod at hawak hawak si Dylan na wala ng malay. Nakahawak sa inhealer na nakakabit sa maliit na oxygen tank si Lynn na ngayon ay hindi na tumitigil sa pag iyak.

“Come on, Lan. Come on.“nanginginig ang boses nitong niyuyogyog pa ang balikat nito.

May paiyak iyak pa itong nalalaman ngayon. Kung hindi dahil sa kanya ay hindi aatakihin si Dylan sa puso. Kaya naman pinipigil ko ang galit ko na umalsa kahit kanina pa umuusok ang bunbunam ko dahil sa kanya. At hindi iyon makakatulong kay Dylan kung mas inuna ko ang galit ko sa kapatid niya. Makarating lang kami sa hospital humanda siya sa akin.

Dibale at nakaabang na rin sa amin ang emergency room at mga medic sa pinakamalapit na hospital dahil naitawag na namin kanina na may pasyente kaming inatake sa puso.

Gusto pa sana nilang sila na ang pumunta sa bahay pero hindi ako makakapaghintay pa ng dalawampong minuto bago sila makarating kaya nagpasya na akong kami na lang ang magadadala sa kanya sa hospital.

Mabuti na lang at tinuruan kami ng doctor niya sa dapat gawin kung sakaling atakihin ito. Kaya naman nakapaghanda kami at may mga gamit kami para sa kanya.

Damn! Halo halong kaba at pag aalala ang nararamdaman ko para kay Dylan. At galit para kay Lynn.

“Lan, please. Wake up Lan.“paulit ulit na pakiusap ni Lynn kay Dylan. Na panaka nakang yayakapin ito. Hahalikan sa nuo habang nakaalalay siya dito para hindi malaglag sa upuan. “Im sorry Lan. Please. Wake up.”

Ako man ay parang gusto ng tumulo ang luha habang naririnig ko ang paghikbi at pag atungal ng iyak ni Lynn pero pigil na pigil ko iyon. Saka hindi ko kailangang umiyak dahil kakayanin ito ng little Dy ko.

Fight little Dy. Kaya mo iyan. Kaya mo.   Hindi mo ako iiwan ng ganito na lang. Marami pa akong pangarap na bubuoin kasama ka. Sa loob loob ko habang patingin tingin ako sa rear mirror ko. At lalo ko pang mas binilisan ang pagpapatakbo ko.

Agad kaming sinalubong ng mga medic ng makarating kami sa hospital. At ang nakakabit na oxygen kay Dylan ay inilipat sa mas malaki at mabilis na ipinunta sa emergency room.

Gusto ko sana siyang samahan pero hindi na ako pinayagan ng doctor. Kaya naman habang naghihintay ako ay hindi ako mapakali. Lakad dito. Lakad doon. Pabalik balik sa harapan ng ER.

Ngayon lang ako kinabahan ng ganitonsa buong buhay ko dahil ngayon lang ako nagmahal ng ganito gaya ng pagmamahal ko ngayon kay Dylan. Na handa akong gawin at talikuran ang lahat para lang sa kanya.

Little Dy. I love you. Please. Hold on. Muling sigaw ng utak ko habang nakatingin sa pituan ng ER. Hanggang sa marinig ko ang paghikbi ni Lynn kaya naman ang galit ko sa kanya ay muling sumiklab.

“Fuck! Damn you Lynn.” galit na hinarap ko na ito ngayon saka ko siya nilapitan at dahil sa panggigigil ko ng galit sa kanya ay hindi ko na napigilan ang sarili ko na sakalin siya.

“L-let m-me go. F-frank. Aahh.” Hawak niya ang kamay ko na nasa leeg niya at pilit na kinakalas.

“I will kill you.” Naninigas ang panga ko dahil sa hindi ko mapigilang panggagalaiti dito at mas hinigpitan ko pa ang pagsakal ko sa kanya.

“L-le let me g-go.”

Pero hindi ko siya pinakinggan. Mas nananaig ang galit ko sa kanya. Kung hindi dahil sa kanya wala sana si Dylan sa emergency room ng hospital ngayon.

“Ngayon mo sabihin sa akin kung gaano mo kamahal ang kapatid mo.“may tigas sa bawat katagang binigkas ko at halos madurog ang mga ngipin ko sa pagkipinan ng mga ito. “Lynn, hindi mo mahal ang kapatid mo gaya ng pagmamahal niya sayo. Alam ko, na handa siyang magsakripisyo para sayo. Gagawin ang lahat para sumaya ka lang. At kahit sariling kaligayan ay kaya niyang kalimutan para lang sayo. Pero hindi basehan iyon para manipulahin mo na ang kapatid mo. Makasarili ka Lynn. Makasarili ka dahil sariling kaligayahan mo lang ang nasa isip mo. Sarili mo lang ang mahal mo.” Hindi ko mapigilang sumbat sa kanya habang nakasakal parin ako sa kanya at pilit na kumakawala.

“F-rank. L-let me g-go. I-im sorry.” Halos wala ng boses ang lumalabas ngayon sa bibig niya.

“Sorry! Sorry? Anong magagawa ng sorry mo ngayon sa kalagayan ng kapatid mo. Sorry? At ang sorry ba na iyan ay maibabalik mo ang oras bago siya inataki. Mababawi mo ba ang mga masasamang salita na lumabas sa walang kwenta mong bibig. At ang sorry mo bang iyan ay magagamot ang sakit ng kapatid mo.“mapaklang ngumiti ako at mas pinanggigilan ko ang leeg niya. “Hindi Lynn. Hindi na mababago ng sorry mo ang mga nangyari na. Hindi na maibabalik at maalis sa isipan ko at isipan niya ang masasakit na salitang binitawan mo sa amin.” Sumbat ko pa sa kanya. “Pero ito ang tandaan mo, oras na may masama pang mangyari sa kanya ngayon. Isusumpa kita Lynn. Papatayin kita.“banta ko at mas hinigpitan ang pagkakasakal ko sa kanya.

Hindi ko alam kung may isang minuto ba na nakasakal ako sa kanya o higit pa dahil nag kukulay asul na siya at hindi na makahinga ng maayos. Pero wala akong balak na itigil ang pagsakal ko sa kanya.

“Sir! Bitawan niyo siya.“tinig mula sa hindi kalayuan at agad na lumapit sa amin at pilit na kinakalas ang kamay ko sa leeg ni Lynn.

Napaubo si Lynn ng makawala siya sa pagkakasakal ko at lupaypay na napaupo ito sa sahig at pilit na hinahabol ang hininga. Tumingala pa ito sa akin at maluha luha parin ang mga mata. At ang kulay asul na kulay niya kanina ay  naging pula na.

“Ano pong nangyayari sir. Malaking kasalanan po ang ginawa niyo.“sabi ng tumulong sa kanya at umalalay kay Lynn patayo na hindi parin nakakabawi dahil sa ginawa ko. Isa itong nurse dahil narin sa get up niya na nakaputi at may nurse cup . “Are you okay Miss.?“tanong nito saka iginiyang paupo sa upuan sa may gilid malapit sa pintuan ng ER.

“Y-yes, I’m okay..” sagot naman nito dito saka tumingin muli sa akin. Wala akong mabasang ibang emosyon ngayon sa kanya kundi pag aalala. Pag aalala kay Dylan na siya ang may kasalanan. Nagbawi ako ng tingin sa kanya dahil umaalsa parin ang galit ko sa kanya. Baka hindi ako makapagpigil ay idamay ko pa ang bwesit na nurse na tumulong sa kanya.

“Pero hindi ko na kayo pwedeng iwan sa kanya Miss. Baka ulitin lang niya ang ginawa niya sa inyo. Sumama muna kayo sa akin.” Puno naman ng pag aalala ang nurse saka tumingin naman ito sa akin.

“Okay lang ako.“muling sagot ni Lynn dito. “Pwede mo na akong iwanan.”

“Pero-.”

“Huwag kang mag alala miss. Okay lang talaga ako.“muli nito sabi. Kaya kahit ayaw man sana ng nurse na iwan kami ay tumalima parin ito.

Kahit na galit na galit parin ako sa kanya ay pilit ko ng kinalma ang sarili ko. Ay pasandal sa pader na tumingin sa pintuan ng ER.

Hold on Little Dy. Hold on.

Narito lang ako. Kaya dapat kayanin mo.

Hindi ko man kayang mabigkas ang mga iyon ay alam kong mararamdaman din niya ang pag aalala ko sa kanya. At pinilit ko na rin ang sarili ko na magdasal para sa kaligtasan niya.

Ang saya na namin kanina. Nakapag usap na kami ng maayos na sasabihin kay Lynn ang tungkol sa amin. Pero…

Pero….

Pero…

---

Flash back:

“I love you, little Dy.“bulong ko sa kanya habang magkatabi kaming nakahiga sa kama niya.

Nakaunan siya sa braso ko habang nakayakap ako sa kanya.

Ayaw man niya akong payagang gawin namin iyon ngayon ay sapat na sa akin ang ganito sa ngayon. Ang makayakap siya at mahalikan.

“I love you too.“sagot niya saka isiniksik ang mukha sa may dibdib ko at iniyakap din sa katawan ko ang braso niya. “Pero paano natini sasabihin kay Lynn ang lahat. Siguradong magwawala iyon. Siguradong iiyak iyon. At alam mong ayaw kong makita siyang umiiyak.”

“

Ako na ang bahala little Dy. Basta ang isipin mo lang ngayon ay kung anong saya ang nararamdaman mo ngayon magkasama tayo. Huwag mong masyadong isipin ang galit na mararamdaman ni Lynn. Isipin mo ang puso mo. Isipin mo na hindi ka dapat magdala ng mabibigat na alalahanin baka hindi kayanin ng puso mo.“

“Kaya ko, anong silbi ng mga napakaraming gamot na iniinom ko araw araw. Kaya gusto kong kapag sinabi mo ang tungkol sa atin kay Lynn ay nandoon ako. Para magpaliwanag sa kanya.”

“Sssh!. Sige sige. Basta kapag may naramdaman kang kakaiba sa puso mo, magsabi ka kaagad sa akin huh. Okay.”

“Uhm.“saka niya sinabayan ng pagtango at muling isiniksik ang katawan sa katawan ko.

“Mmm! Little Dy. Sa ginagawa mo ngayon, baka hindi na ako makapagpigil.“nakangiting sabi ko sa kanya pero mas niyakap ko naman siya.

“Hmmm! Basta huwag ngayon. Hayaan mo lang ako.“sagot naman niya sa akin.

“My little Dy. My little Dy.“paulit ulit kong sambit habang kinikintalan siya ng halik sa buhok niya at may kasamang pagsinghot para amuyin ang pinaghalong bango ng shampoo na ginamit niya sa natural na bango ng balat niya. “Ang bango mo, kaya ako gigil sayo eh.”

“He stop it. Inaalala mo nga ang puso ko, pero sa higpit naman ng yakap mo hindi ako nakakahinga ng maayos.“natatawang itinutulak niya ako palayo kaya naman niluwangan ko ang yakap ko sa kanya.

“I love you.“muli kong bulong sa kanya.

“I love you too.”

Masuyong humahaplos ang mga kamay ko sa likod niya habang nakasiksik parin siya sa katawan ko at nakayakap sa akin.

Walang pagsidlan ng sayang nararamdaman ko ngayon dahil tuluyan na siyang naging akin at mahal na din niya ako gaya ng pagmamahal ko sa kanya.

At gagawin ko ang lahat para sa kanya. Para hindi niya pagsisihan ang pagpasok sa mundong pinasok ko. Sa mundo na hindi tanggap sa mga mata ng mga mapanghusgang tao. Sa mundo ng mga taong makikitid ang mga utak.

“Kapag mapawalang bisa na ang kasal namin ni Lynn. At tanggap na niya ang relasyon natin. Gusto kong magpakasal tayo agad.”

“Mmmm!. You want to marry me?“mahinang boses na tanong niya at hindi nag abalang iangat ang mukha sa pagkakasubsub sa dibdib ko.

“Of course little Dy. I want to marry you. Dahil ayaw ko ng mawala ka pa sa akin. Baka kasi may bigla na lang sumulpot at kunin ka sa akin. Makakapatay ako kapag nangyari iyon.”

“Haha! Mmmm! Katakot pala ang papa Franky ko.” Tatawa tawa pa ito ng bigkasin ang huling sinabi.

“Papa Franky.“kunot ang nuong pilit na pinatingala siya sa akin.

“ Haha! Kasi naman lagi mo akong tinatawag na little Dy. Hindi kaya ako bata para tawaging little. Mmmm! Kaya patas lang tayo, papa Franky.“saka muling sinabayan ng tawa iyon at muling sumubsob sa

dibdib ko ang mukha.

“No! Ayaw ko niyan. Masyado mo naman ako pinapatanda sa tawag mo sa akin.”

“Haha! Ano ang gusto mo papa Franky. Love. Sweetheart. Darlin, honey. Babe. Baby.

Mine?“tanong niya na hindi parin nawawala ang mahina niyang pagtawa.

“Its up to you. Pero ayaw ko ng papa Franky.“reklamo ko sa kanya.

“Haha! Ok! Ok!. Mmmm. Ang bango mo. Parang gusto kitang kagatin para kainin.“bulong niya. Pero ginawa naman niya ang sinabi. Kinagat nga niya ako pero hindi naman madiin at hindi iyon masakit kundi mas nakiliti ako sa ginawa niya.

“Hey! Stop it little Dy. Baka hindi na ako makapagpigil eh.” Suway ko sa kanya at muli ko siyang niyakap.

Tumalima naman ito at umayos ng higa.

“I love you.“bulong niya saka siya pumikit.

“I love you too little Dy. I love you.” Sagot ko. At habang nakapikit siya ay malaya ko siyang pinagmasdan.

Napakacute niya talaga. Ang amo ng mukha niya. Kaya naman hindi ko mapigilan ang hindi haplusin ang pisngi niya. Ilong, talukap ng mga mata niya. At pasadahan ng daliri ko ang malalambot niyang mga labi.

“Mmmm!.“mahinang ungol niya pero hindi na siya nagmulat. Hanggang sa nagtagal ay naging payapa na ang paghinga niya. Kaya alam kong nakatulog na siya.

“What a little Dy he was.” Ngayon niya sabihin sa akin na hindi na siya parang bata. Kung pagmamasdan ko siya ngayon ay para siyang batang walang kamuwang muwang na nasa mga bisig ko at payapang nakapikit.

At payapang humihinga. Na sa paghinga niya ay hindi ko iisiping may sakit siya sa puso na ano mang oras ay pwedeng umatake.

Hmmmm!

He is so cute indeed beautiful.

Kaya naman napapikit na din ako at mas hinigpitan pa kaunti ang yakap ko sa kanya.

Kalahating oras o higit pa siguro ang lumipas ng magpasya akong bumangon.  Maingat ang naging galaw ko para hindi siya magising. Saka ako tumayo. Pero bago pa man ako lumabas ng silid niya ay muli ko siyang dinampian ng halik ang mga labi niya.

Pero ang hindi ko inaasahan ay ang biglang pagbalibag ng pinto pabukas.

“How dare you? How dare you.!“hestirical na sumugod sa akin si Lynn at mabilis pa sa sigundo na dumapo ang palad niya sa pisngi ko at sinundan pa ng pagbayo ng dibdib ko habang sumisigaw.

“How dare you. Ang baboy baboy mo. Pinagsasamantalahan mo ang kapatid ko sa kahinaan niya. Walang hiya ka. Walang hiya ka.“sogaw nito.

“Lynn stop it.“pigil ko naman ang pagtaasan ito ng boses dahil ayaw kong magising si Dylan at pilit na hinuhuli ang mga kamay niya at takpan ang bibig niya pero sadyang buo ang loob niyang magwala kaya naman hindi ko siya mapigilan.

Sigaw ito ng sigaw hanggang sa tuluyan ng magising si Dylan at halatang nagulat pa sa pagkakita sa kapatid.

“Lynn.“palipat lipat ang naging tingin niya sa amin.

“Walang hiya ka Frank.“ulit niya sa pagmumura sa akin. At patuloy sa pagsuntok sa  dibdib ko.

Kumilos na din si Dylan para tumayo at nilapitan ang kapatid pero sa pagtangkang hahawakan niya si Lynn ay tinabig lang nito ang kamay niya.

“Bakit Lan. Nangako ka sa akin. Nangako ka sa akin na gagawin mo ang lahat para maging masaya ako.“sumbat pa nito.

“Tumahimik ka Lynn. Pwede ba. Kumalma ka.“matigas na suway ko sa kanya at muli kong hinuli ang mga kamay niya.

Habang si Dylan ay halos hindi na gumalaw dahil sa paghampas ng kamay ni Lynn mismo sa kamay niya. Nakatitig lang siya sa kapatid niya.

“S-sorry Lynn.“sa wakas ay nagsalita uto pero halata sa boses ang mahinang tinig. “Magpapaliwanag ako. Please. Nakikiusap ako. Huminahon ka.”

“Bitawan mo ako Frank. Hayop ka. Binaboy mo ang kapatid ko. Hayop ka.”

“No! No Lynn. Please calm down.“muli niyang sinubukan na hawakan ang kapatid niya at ang hawak kong kamay ni Lynn ay kinuha niya sa akin kahit nagpupumiglas ito at ayaw pahawakan pero hindi niya ito binitawan at hinila pa palapit sa kanya at niyakap.

“No! Lan, how did you do this to me. You promise me. You promise me. That I! The only one you love. Why Lan?“sumbat pa nito sa kanya.

Kung hindi ko lang siguro inaalala ang karamdaman ni Dylan ay malamang ay kanina ko pa siya sinumbatan gaya ng ginagawa ko sa tuwing kami lang dalawa ang magkaharap. Pero sa sitwasyon ngayon ay delikado.

Kalmanting humihinga si Dylan at hindi ko nakitaan ng pagkabalisa.

“Ssshhh! Okay! Okay Lynn. Please. Sorry. And yes, I love you Lynn. I love you.”

“If you love me, lets get out of here. Lets get out of here malayo sa hayop na iyan.“sabay tingin sa akin ng masama.

Tumingin naman sa akin si Dylan bago muling tumingin kay Lynn saka tumango.

“Yes, y-yes Lynn. So please, patawarin mo ako. Sorry. Sorry.”

“No! Dy. Hindi ka aalis dito. Hindi ka sasama kay Lynn. Napag usapan na natin ito.“sabat ko sa usapan nila.

“Aalis kami dito Frank. Aalis ako dito kasama ko ang kapatid ko. Wala kang magagawa.” sigaw na sagot naman ni Lynn sa akin.

“Stop it Lynn. Tama na. T-tama na. Kaya nakikiusap ako. Huwag kang magalit kay Frank. Dahil ako man ay nagpadala sa nararamdaman ko. Nakalimutan ko ang pangakonko sayo. So please. Huwag mong isisi lahat kay Frank.“kalmanting sagot naman niya dito saka ikinulong ang magkabilang pisngi nito sa mga palad niya at dinampian ng halik sa nuo saka muling niyakap.

“I love you Lynn.”

“I

Love

“Noooooooo!.”

Parang slow motion pa ang nangyari. Ang pagkakayakap ni Dylan kay Lynn ay unti unting nakalas at lupaypay na ang mga kamay at pabagsak na sa sahid si Dylan.

Kaya bago pa man siya tuluyang bumagsak ay mabilis na sinalo ko ang katawan niya.

“Fuck! Fuck! Fuck.“hindi ko mapigilan ang mapamura. Halos hindi ko na din alam kong anong hahawakan ko ko sa kanya.

“Dy, Dylan. Dylan.“paulit ulit na tinapik ko ang pisngi niya para magising siya pero wala akong reaksyon na nakuhang sagot sa mula kanya.

Tumingin ako kay Lynn na ngayon ay halos hindi makagalaw at parang napako sa kinatatayuan sa pagkabigla sa nagyari kay Dylan.

“Putang ina Lynn. Ano pang ginagawa mo.“pasigaw at galit na sita ko sa kanya saka lang siya natauhan at lumapit sa amin.

“Lan, nooo! Lan.”

Tinabig ko ang kamay niya na yumuyogyog sa balikat ni Dylan.

“Lily, call 911.“malakas na sigaw ko na agad namang lumapit ito sa amin. “Call 911 and tell them that we have a patient who was heart attact.“pang uulit ko.

Kailangan kong kalmahin ang sarili ko. Dahil kung matataranta ako ngayon ay baka mas hindi ko matulungan si Dylan.

“Lynn, move. Take the inhealer. Fuck you Lynn.“muli kong sigaw sa kanya kaya agad itong tumalima saka ko muling hinarap si Dylan.

Maayos ko itong inihiga sa sahig saka ko siya binigyan ng CPR. Sabi ng doctor niya na kung hindi na ito humihinga ay kailangan na siyang i-CPR.

“Come on Dy. Come on.” Paulit ulit ang ginawa kong pagbibigay ng CPR sa kanya pero hindi parin siya humihinga. “No! Little Dy. Don’t do this. Fuck! Breath little Dy. Please breath.”

Hindi ko tinigilan ang ginagawa ko hanggang sa tuluyang maramdaman ko ang unti unti niyang paghinga na siya namang pagdating ni Lynn hawak anhg inhealer at ikinabit iyon sa maliit na oxygen tank na laging nakahanda kung kakailangan namin gaya ngayon.

“Young master, 20 mins po makakarating ang ambulansya.“sagot ni Lily ng matapos tawagan ang 911.

“Tell them that they don’t need to come. And just prepair the ER for Dylan.“utos ko muli dito saka ko binuhat si Dylan. “And you.“saka ko binalingan si Lynn na umiiyak na. At hawak hawak angvisang braso ni Dylan. “Move.“utos ko saka mabilis na tinalunton ang garahe kasunod si Lynn na hawak ang oxygen tank at maingat na isinakay si Dylan sa kotse. “Ano pang ginagwa mo Lynn. Damn you.“gigil na mulo kong sita sa kanya. “Sumakay ka na.”

Agad na tumalima ito pasakay at pakandong na ipinaunan ang ulo ni Dylan sa kanya habang nakaalala ang kamay niya sa inhealer na nakatakip na ngayon sa bibig at ilong ni Dylan.

Hanggang sa bagtas na namin ang daan patungo ng hospital.

END OF FLASH BACK:

---

Napatingin ako sa bumukas na pinto ng ER at iniluwa doon ang doctor na umasikaso kay Dylan kaya naman agad namin itong nilapitan ni Lynn.

Tinapunan ko pa ylit ng masamang tingin ito bago ibinaling muli ang paningin ko sa doctor.

“Kumusta siya Doc. Kumusta si Dylan?“halos panabay pa naming tanong ni Lynn dito.

“Stable na ang paghinga niya.“sagot nito saka niya kami tinignang pareho. At dahil doon kahit papaano ay nakaramdam ako ng kaginhawaan sa dibdib ng malamang okay na siya.

Pero parang may mali dahil seryusong nakatingin sa amin ang doctor.

“Pero ikinalulungkot kong sabihin sa inyo na kailangan na niyang sumailalim sa operasyon dahil mahina na ang puso niya. Kaya habang maaga pa, maghanap na kayo ng heart donor na handang ibigay ang puso para sa kanya.”

Tigagal kami sa narinig. Muli kaming nagkatinginan ni Lynn. At ngayon ay hayon na naman ang mga luha sa mga mata niya na rumagasa sa pisngi niya.

“No!” Tanging salitang narinig ko mula sa kanya.

Habang ako naman ay tahimik lang na nakatingin sa doctor at pilit na ina absorb ang mga sinabi niya.

Saan at sino? Iyon ang tanong ngayon sa isipan ko.

Saan ako maghahanap ng heart donor na hanggang ngayon ay wala pa akong nakikita simula ng una nitong atake sa puso. At sino? Sino ang may magandang puso na kayang ipamahagi ang puso para sa kanya.

Damn it!. Nanlulumong napaatras ako at muling napasandal sa pader at kulong ng mga palad ko ang mukha ko.

Saan? At sino?

Ahhhhhhhhhhhhhhhh!

Sigaw ko sa isip.

---

@

YuChenXi

#34: Lynn

Nanginginig ang mga paa kong humakbang palapit sa kapatid ko na ngayon ay nakahiga sa hospital bed nito at wala pang malay.

Ano bang nagawa ko? Anong malaking pagkakamali ang nagawa ko mismo sa kapatid ko. Dahil parang ako na mismo ang naghukay ng libingan ng kapatid ko dahil sa katangahan ko. Nagpadala ako ng galit. Nagpadala ako sa emosyon ko. Dahil ayaw kong mawala siya sa akin at ipagpalit niya ako kay Frank. Pero mas lalo ko naman pinadali ang lahat. Dahil mawawala siya sa akin ng tuluyan dahil na din sa ginawa ko.

I’m sorry. Lan.

Hindi ko na naman mapigilan ang mapaluha habang palapit ako ng palapit sa kapatid ko na ngayon ay nasa kabilang panig at hawak hawak ni Frank ang kamay ng kapatid ko habang dampi ito ng mga labi niya at haplos ng isang kamay niya ang pisngi nito.

Matalim ang mga mata na tumingin siya sa akin at puno ng panunumbat. Galit. At nanduon parin ang nag uumigting nitong pagnanais na patayin ako sa klase ng tingin niya. Pero hindi ko siya masisisi.

Oo! Marahil nga nabulag ako ng pagmamahal ko sa kanya noon at napalitan iyon ng galit dahil hindi niya ako na kayang mahalin sa mga panahong magkasama kami sa iisang bubong at sa maikling panahon lang na nakasama niya ang kapatid ko ay minahal na niya ito. Pagmamahal na hindi kailanman niya ipinaramdam sa akin. At ngayon inaamin ko na kasalanan ko! Na nagpumilit parin ako na maikasal sa kanya noon kahit ayaw niya. Kasalanan ko kung bakit sa kapatid ko siya napamahal at hindi sa akin. At ang mas mabigat na naging kasalanan ko ay ang nangyari mismo sa kapatid ko. Na halos mawala na siya sa akin, o sa amin ng tuluyan dahil sa katangahan ko.

Inangat ko ang mga kamay ko na nanginginig pa rin at gusto ko ding haplusin ang pisngi ng kapatid ko pero marahas ang ginawang pagtapik ni Frank sa kamay ko.

“Your not worthy to touch him.” mabigat na boses na sabi nito. “Your not worthy to be love by him and not worthy to be his sister.” Mahina man ang boses nito ay nanduon ang bigat at puno ng galit sa bawat katagang binibitawan nito.

“S-sorry.” mahina ding hingi ko ng tawag habang masaganang tumutulo parin ang mga luha ko na tumingin sa kanya. “I’m so sorry.”

“Enough Lynn. Enough. Gaya ng sabi ko sayo kanina, hindi na maibabalik sa dati ang lahat sa paghingi mo ng tawag. Hindi niyan makakabawas ng bigat ng kasalanan mo para sa kapatid mo. Lynn, sa sorry mo sanang iyan ay naisip mo sa una pa lang ang kahihinatnan ng pagwawala mo. Dahil madamot ka Lynn. Pinagdadamot mo sa kapatid mo ang kaligayang hindi mo kayang ibigay sa kanya. Hindi lahat ng oras ay sayo lang iikot ang buhay niya, hindi lahat ng bagay ay dapat niyang ibigay sayo. At hindi lahat ng pagkakataon ay siya lang dapat ang nagbibigay, nagpaparaya, umiintindi sayo.” mahabang sumbat niya sa akin. “Sana naisip mo na iyan ng una pa lang.”

Hindi ko magawang sumagot sa mga sinabi niya. Dahil tama lahat ng sinabi niya. Na madamot ako. Na ang sarili ko lang ang iniisip ko at hindi ko naisip na hindi lahat ay kaya ko din ibigay sa kanya. Gaya ng ibang makakapagpaligaya sa kanya. Na alam kong si Frank lang ang makakapagbigay non sa kanya.

Pahikbi akong muling tumingin sa kapatid ko sabay singhot.

“I’m sorry.“muli kong sabi at hindi na pinansin ang galit ni Frank sa akin. Gusto kung hawakan ang kapatid ko at hindi niya ako mapipigilang gawin iyon.

Umupo ako sa tabi niya at hinawakan ang kamay niyang may suwero at deretso iyon sa labi ko at hinalikan iyon.

“I love you, Lan. I really do brother. At alam kong naririnig mo ako. Mahal na mahal kita. Mahal na mahal kita kapatid ko.” pahikbing sinasabi ko iyon at patuloy parin ang mga luha ko na nag uunahang malaglag sa mga mata ko. Halo halo ng luha at sipon ang nasa mukha ko pero hindi ko na iyon alintana.

Ako man ay naninikip na ang dibdib dahil sa kakaisip sa posebleng mangyari sa kapatid ko ano mang oras. Paano kung hindi na siya magising at hindi na ako tuluyang makahingi ng tawad sa kanya. At maitama ang pagkakamali kong nagawa sa kanya. Sa kanila ni Frank.

“Patawarin mo ako Lan. Patawarin mo ang Ate mo sa kadamutan ko. At patawarin mo ang Ate mo dahil sarili ko lang ang iniisip ko. I always say I love you. Pero kulang pala ang mga salitang iyon dahil mas mahal mo ako. Mas mahal mo ang Ate mo kaysa sa pagmamahal ko sayo.”

Narinig ko pa ang pabuntong hininga na pinakawalan ni Frank pero hindi ko na siya binalingan. At mga yabag niyang palayonsa amin at pintuang nagbukas at muling nagsara.

Siguro nga hindi niya matagalan ang makita ako. Na marinig ang pagsisisi ko dahil huli na ang lahat ng iyon ngayon dahil sa nangyari na sa kapatid ko.

Muli kongvitinuon ang paningin ko aa payapang nakapit na kapatid ko at muling hinaplos ang pisngi niya.

“Wake up brother. You need to wake up dahil gusto kong iparandam sayo ang pag sisisi ko. Gusto kong iparamdam sayo kung gaano kita kamahal. At gusto kong makita pa kung paano ka magiging masaya sa piling ni Frank. So please Lan. Please. Wake up.”

Isang ngiti ang gumuhit sa mga labi ko. Ngiti na puno ng lungkot dahil nakapagpasya na ako. Napakapagpasya ako kung ano ang dapat maging kabayaran ng kasalanan ko sa kapatid ko.

“Lan, I love you. At mahal na mahal din kita higit pa sa buhay ko. Kay sana, gumising ka na. At gusto pa kitang makasama ng matagal tagal pa.”

“I love you. I love you Lan. Mahal na mahal ka ng Ate.” Paulit ulit kong sabi at paulit ulit na dinadampian ng halik ang likod ng palad niya na natuluan na din ng luha ko.

Hindi ko alam kung gaano ako katagal umiyak. Kung gaano ko katagal hawak ang kamay niya. Kung gaano katagal ko hinahaplos ang pisngi niya. Hanggang sa nagpasya na akong tumayo. Inayos ko ang sarili ko. Pinunasan ko ang luhat at sipon sa mukha ko saka ko tinungo ang pintuan para tawagin si Frank at bantayan ang kapatid ko.

Tama naman na pagbukas ko ng pintuan ay siya namang pagpasok niya. Nagkatinginan pa kami. Walang sino man sa amin ang nagbalak magsalita. Kaya naman ako ang unang umiwas at tuluyang lumabas.

Buo na ang pasya ko at tinungo ang opisina ng doctor na nakatalaga sa kanya.

---

Tatlong katok ang ginawa ko bago ko narinig ang sagot mula sa loob at pinapapasok ako. Kaya naman nanginginig ang mga kamay kong itinulak ang pinto para buksan iyon. Pero bago pa ako tuluyang pumasok ay kinalma ko muna ang sarili ko.

“Anong maipaglilingkod ko sayo mrs. Scott.” Tumingala ito mula sa binabasa sa lamesa niya. “Maupo ka.”

“Salamat po doktora.”

“So anong atin?” muli nitong sa akin.

“Gusto ko po sanang malaman ang buong detalye sa sakit ng kapatid ko doktora.”

“Ganun ba? Well, gaya nga ng sinabi ko sa inyo kanina na mahina na ang puso ng kapatid mo. At kailangan na niyang sumailalim sa isang operasyon.“panimula nito. Hayon na naman ang bigat sa dibdib ko ng marinig ko iyon. Marami pa itong sinabi. Ibat ibang dahilan na pwede pa nitong pagdaanan. At pwedeng iwasan pa kung maari.

(ChenXi Note: Im not a Doctor. Kaya pahapyaw na lang ang gagawin kong paliwanag sa sakit ni BB Dylan natin. At isa na doon ay ang kailangan na talaga ni BB Dylan ng operasyon sa puso.)

He really need heart transplant operation. Kaya naman ayon na naman ang luhang kanina lang ay pinipigilan ko na huwag malaglag sa mga mata ko.

“Doctor, ilang araw? Ilang linggo? O ilang buwan pa itatagal ng puso ng kapatid ko?“muli kong tanong dito.

“Walang siguradong oras o araw Mrs. Because heart failure is a traitor. Maganda na kung makakaya pa ng puso niya ang isa o dalawang buwan. Kaya habang maaga pa ay sinasabi ko na sa inyo ang posibilidad na mangyari. Kung wala kayong makita at mahanap na may mabuting puso to donate thier heart, tanggapin na natin na mawawala na sa inyo ang kapatid mo.” paliwanag pa nito.

Isang buwan ay sapat na sa akin para makasama at maiparamdam sa kapatid ko kung gaano siya ka importante sa akin. Kaya naman seryusong tumitig ako sa doctor na ngayon ay nakatingin din sa akin.

“I do-donate ko ang puso ko doktora.“walang kagatol gatol na sabi ko dito na halatang nagulat sa sinabi ko.

“Mrs. Alam mo ba ang ibig sabihin ng pagpapasya mong iyan?“tanong pa nito at napatayo pa talaga sa kinauupuan.

“Oo doktora. Buo na ang pasya ko to donate my heart to my brother.”

“Pero-.”

“Yes, Doc. I know. Dahil buhay ko mismo ang kapalit ng pagkabuhay ng kapatid ko. Kaya buo na ang pasya ko. Ang puso ko ang i do donate ko sa kanya. Kaya ako narito ngayon para ipa schedule ang operasyong ng kapatid ko.”

“Mrs. Maghunusdili ka. Subukan na muna niyo ang maghanap habang may panahon pa.”

“Oo doktora. Pero sigurado na ako. Ipapa schedule ko ang operasyon para sa kapatid ko. Isang buwan mula ngayon. Huwag kayong mag alala doktora habang hinihintay ko ang araw na iyon ay hindi naman ako titigil para maghanap ng ibang heart donor sa kanya. Pero kung wala talaga kaming makita. Doktora, gawin mo ang obligasyon mo bilang doctor na nakatalaga sa kapatid ko. Buhayin mo ang kapatid ko kapalit ng puso ko.”

Narinig ko ang malakas na pinakawalan nitong buntong hininga saka titig na titig ito sa akin.

“Nakikita kung buo na ang pasya mo. Kaya sige, ipapa schedule ko ang operasyon isang buwan mula ngayon.”

“Salamat doktora, pero isa pa sa ipapakausap ko sa inyo. Huwag niyong sasabihin sa kapatid ko o sa asawa ko ang pinag usapan nating ito. Gusto ko munang ilihim sa kanila habang naghahanap pa ako ng ibang heart donor para sa kanya.”

“Makaka asa ka Mrs. Kung ganun. Sisiguraduhin kong mabubuhay ang kapatid mo. At sana makahanap kayo ng ibang donor para sa kanya.”

“Salamat doktora. Maraming salamat.”

Tumango ito. Saka ako nagpaalam na dito. Pero mabibigat ang mga hakbang kong lumabas sa opisina nito. Pero iyon na lang ang tanging paraan ng naiisip ko. Ang ibigay ang mismong puso ko sa kapatid ko.

At hindi na maubos ubos ang luha ko sa mga mata na kanina pa tumutulo. Hindi ko na alintana na pagtinginan ako ng mga tao sa paligid.

Nililipad na din ang isip ko sa kung saan. Pero bagtas ko naman ang pasilyo ng hospital pabalik sa silid ng kapatid ko. Hanggang sa hindi ko napansin angvisang bulto ng katawan sa harapan ko at bumangga ako mismo dito.

“Hey! Are you akay Lynn?”

Tiningala ko ito ng humawak ito sa magkabilang braso ko. Si Nathaniel. Ang isa sa matalik na kaibigan ng kapatid ko. Na halos ituring ko na ring parang kapatid dahil lagi ito noon sa bahay. Kaya naman muli na namang nagragasa ang mga luha ko at niyakap ito.

“Calm down. Lynn. Calm down.”

“I hate my self now Nathan. I hate myself now.”

“Shhhh! Its okay Lynn. Makakaya ni Dylan ito. Hindi niya tayo iiwan. Hindi ka niya iiwan.” pangkakalma niya sa akin at sinabayan ng paghugod ng likod ko ng palad niya. “Malakas pa sa kalabaw si Dylan kaya huwag ka masyadong mag alala. Makakahanap din tayo ng heart donor para sa kanya.” Dagdag pa niya at hinaluan pa ng biro iyon kahit ramdam ko naman na kahit ito ay nasa boses ang pag aalala sa kapatid ko.

“Y-yes. Makakaya ng kapatid kong lagpasan ito. Makakaya niya.”

“Oo! Lynn. Kaya ipanatag mo lang ang loob mo muna sa ngayon. Dahil kapag nagising si Dylan na ganyan ang hitsura mo. Mas mag aalala iyon. Alam mo naman na ayaw ka niyang nakikitang umiiyak diba. So you must clam your self down.”

Tumango ako at sinabayan ng paghikbi saka ako kumalas sa pagkakayakap sa kanya at pinunasan ang luha ko na nagkalat na sa buong mukha ko at nabasa na din ang damit nito.

“Ganyan nga. Tahan na. Baka magising na din si Dylan mamaya. Makita pa niyang ang pangit pangit na ng pinakamamahal niyang kapatid.” natatawang dagdag biro pa nito. “Tignan mo, para ka ng si pinoccio kumaki na ang ilong mo sa pamumula at ang laki na ng eyebags mo. Baka hindi ka na makilala ni Dylan niya.” Saka inabot sa akin ang panyong kinuha mula sa bulsa ng pantalon niya.

“Thank you Nathan. Hindi ka parin nagbabago sa kapilyuhan.” Kahit papaano ay gumaan naman ang loob ko dahil sa biro nito.

“Haha! Kanino ba ako nagmana kundi kay Dylan. Siya kaya nagturo sa akin ng mga iyan.”

Kiming ngumiti ako saka ko siya hinawakan sa kaliwang braso.

“Thank you.“pasasalamat ko dito. “Maniniwala ako na isa ka sa magmamahal at mag aalaga kay Dylan bilang isang kaibigan at alam kong itinuturing mo na ding siyang parang isang tunay na kapatid. Aasa ako na hindi mo siya papabayaan.”

“Huh!?“nagtataka man siguro siya sa mga sinabi ko ay muli ko siyang nginitian. At ang kamay kong nakahawak sa braso niya ay kumilos saka ko siya kinurot sa pisngi na agad namanh umangal. “Aray! Haha! Namimiss mo yatang kurutin ang pisngi ni Dylan niyan.”

“Parang ganun na nga.“pagsang ayon ko na lang sa sinabi niya saka na ako nagyayang pumasok sa loob ng silid ni Dylan.

---

@YuChenXi

#35: Lynn

Tatlong araw ang matuling lumipas mula ng atakihin muli sa puso si Dylan at ngayon heto ako. Hindi matapos tapos ang paghingi ko sa kanya ng tawad.

“Lynn, okay lang. Isang libot labing isa na ang sorry na naririnig ko sayo mula ng nagising ako.” biro pa niya sa akin saka niya ako niyakap ng mahigpit. “I love you Lynn. Hindi mo kasalanan na mahina ang puso ko. At wala kang kasalanan sa nangyari sa akin okay!.”

“Pero’.”

“Shhhh!. Tama na. Okay na ako diba. Okay na ang puso ko gaya nga ng sabi mo. At sabi ng doctor na may naka schedule na para sa operasyon ko sa susunod na buwan.” nakangiti pa nitong sabi sa akin ng ihilig ko ang ulo ko sa balikat niya.

Heto na naman ang bigat ng pakiramdam ko. Kaya halos ayaw ko ng mapahiwalay dito na kahit sigundo lang. Dahil gusto kung sulitin ang bawat araw na dadaan hanggang sa dumating ang araw ng operasyon.

“Hey! Why the long face mean Lynn. Akala mo naman ikaw itong o-operahan eh. Saka huwag ka sabing mag alala dahil sinigurado naman ng doctor na magiging successfull ang gagawing operation right.”

“Y-yeah!. Your right. But just let me hug you Lan. Just let me hug you.“sabi ko saka ko ipinulupot ang braso ko sa katawan niya payakap.

“Haha! Ang sweet mo na nga dati pa sa akin. Pero pakiramdam ko mas sweet ka pa ngayon. Naman, kaya love na love kita eh.“natatawa pa nitong sabi na masuyo namang sumusuklay ang kamay niya sa buhok ko.

Pigil na pigil ko ang mapaluha na naman dahil ayaw kong makita niya ang lungkot ko na pilit kong itinatago sa kanya.

Siguro naman kapag wala na ako, mararamdaman ko parin ang pagmamahal niya sa akin. At mamimiss ko parin siya diba. Iyong ganito. Maaalala ko pa naman siguro ang masasayang alala na kasama ko siya kahit nasa kabilang buhay na ako diba? Sana nga. Dahil ayaw kong makalimutan na may isang Dylan na kapatid ko ang mahal na mahal ako. Na handang magsakripisyo para sa kaligayahan ko.

“Pero, sigurado ka ba sa sinabi mo kahapon?” Pagbubukas niya ng ibang usapan ng hindi na ako umimik pa.

“Ang alin?“tanong ko. Dahil hindi ko naman sigurado ang tanong niya. Sa dami ng sinabi ko kahapon sa kanya ay hindi ko alam doon kung saan doon ang tinutukoy niya.

“Na tanggap mo na.. na..“nangiti ako ng makuha ko ang ibig niyang sabihin. Nakita ko pa ang pamumula ng pisngi nito kaya naman tumango ako bilang sagit sa gusto niyang itanong.

Bago pa man magising si Dylan kahapon ay nakausap ko na mismo si Frank ng araw din kung kaylan siya inatake.

Sinabi ko na dito na hindi na ako hahadlang sa relasyon nila. Alam kong nagulat ito at hindi makapaniwala pero sinugurado ko naman na totoo at bukal sa loob ko ang pasya ko. Na handa na akong ipawalang bisa ang kasal namin kahit may pitong araw pa ang nakasaad sa kontrata namin. Kaya naman hayon at wala ngayon si Frank dahil inaasikaso na nito ang papel para sa annulment namin na alam ko naman na matagal ng nakahanda iyon ano mang oras. Pirma at pirma na lang niya ang kulang para maging legal na ang hiwalayan namin.

“Im sorry Lan. Nagpadala lang ako sa galit ko noon.“heto na naman ang sorry ko na hindi na matapos tapos. Kasi pakiramdam ko ay kailangan mo talaga ang salitang iyon para mapaluwang ang bigat ng dibdib ko.

“Hayan ka na naman.”

“Haha!” Pilit man ang tawa ko ay pinilit ko paring nilangkapan iyon ng buhay. “Hindi ko lang mapigilan eh. Pero, kapag napawalang bisa ang kasal namin ni Frank. Gusto kong makita at saksihan ang kasal niyo para makasigurado ako na hindi ka madedehado.”

“K-kasal? Kami? Hala! Naman Lynn. Kung saan saan na tumakbo iyang mga iniisip mo.”

“Eh! Para sure akong talagang mahal ka niya. At kung talagang mahal ka niya dapat magpakasal agad kayo. Bago ang operasyon mo diba.” nakangiti kong sabi pa dito.

“Eh kung pagkatapos na lang ng operasyon. Pwede naman iyon.”

“No!” Malakas na tanggi ko na ikinabigla niya kaya naman napatitig siya sa akin. “Ah! I mean.  Bakit kailangang pagkatapos pa ng operasyon. Kung pwede naman sa susunod na mga araw na. At inaasikaso na ni Frank ang papel para sa pipirmahan naming pareho.”

“Lynn, sandali nga. Napapansin ko may kakaiba sayo mula pa kahapon ng magising ako? May problema ka ba? May dinadamdam ka ba?“tanong nito saka sinalat pa ang nuo ko. “Hindi ka naman mainit kaya siguradong wala kang lagnat.“dagdag pa nito.

“Masyado lang akong nag alala sayo ng atakihin ka. Akala ko kasi iiwan mo na ako ng tuluyan kaya natural na lang ito sa akin.“may katutuhanang sagot ko sa kanya. Kahit kalahati lang niyon sa mga dahilan kung bakit ako balisa.

“Okay! Sige. Kaya cheer up Lynn. Kita mo naman na maayos na ako diba.”

Muli akong tumango tama namang dumating si Frank kasama si Nathaniel.

“Hey! Dude. Ano kumusta na?“si Nathaniel na agad na lumapit saka tinapik ito sa balikat. Ako naman ay kumalas sa pagkakayakap sa kanya at umalis na sa pagkakaupo mismo sa kama niya.

“Kumusta ang nilakad mo?“tanong ko naman kay Frank ng lapitan ko siya. Tumingin ito sa akin at nandoon parin ang hindi maalis alis na pagdududa sa kabaitang ipinapakita ko sa kanya ngayon. Wala na ang matalim na tingin na dati kong ipinapakita sa kanya sa tuwing magsasalubong ang landas namin.

Ngumiti ako saka ko siya tinapik sa balikat.

“Haha! Kung makatingin ka naman may gagawin akong masama. Naku! Frank! Move on na. Wala na ang Lynn na kukontra sa inyo ng kapatid ko.“sabi ko sa kanya ng hindi niya sinagot ang una kong tanong.

“Naninibago lang ako. Pero oo, nasa akin na ang papel para sa pipirmahan natin.“serysong sagot nito saka ibinigay nga sa akin ang papel na hawak.

“Nakausap ko ang doctor ni Lan. Na pwede siyang bumiyahe basta siguraduhin lang daw na nakanda ang bawat gagamin kung sakaling kakailanganin niya.”

“Bumeyahe? Bakit? Saan mo dadalhin si Dylan?“kunot nuong tanong niya sa akin sabay tingin sa kapatid ko at ganun din naman ako. Masayang nakikipagkwentuhan kay Nathaniel na parang walang atake sa pusong nangyari dito. “Akala ko ba wala ka ng balak ilayo sa akin si Dylan bakit ngayon-.”

“Naku Frank.” bitin ko sa sasabihin niya. “May ballpen ka?“tanong ko saka ko hinarap ang papel na ibinigay niya sa akin. “Para mapirmahan ko na ito.”

“Hindi iyan ang sagot sa tanong ko Lynn.” mahina pero may tigas na ulit nito.

Nnginitian ko ito. Hanggang sa naging mahinang pagtawa.

“Masyado ka ng paranoid. Sinabi ko naman sayo na hindi na ako tututol diba. Kaya pwede ba relax ka lang. Asan na ang ballpen.“muling kong tanong sa kanya.

Kunot nuo man ay ibinigay naman ang ballpen na nakasabit sa bulsa ng pulo niya.

Agad ko iyong kinuha saka pumirma sa papel ng annulment namin. Nakangiti pa ako na muling ibinalik sa kanya iyon.

“Ayan, pwede mo ng pakasalan ang kapatid ko. Nagpahanda na ako ng ticket para sa atin sa susunod na linggo papunta Japan. Kinausap ko sina Tito Zyrel na ihanap tayo ng matutuluyan doon at nagpatulong na din ako na ilakad doon ang pwede pang lakarin para sa kasal niyo ng kapatid ko. Para hindi na masyadong mapagod si Dylan.” Mahaba habang sabi ko sa kanya na halatang halos hindi yata naintindihan ang ilan sa mga sinabi ko dahil titig na titig ito sa akin.

Kaya naman pinitikan ko siya ng daliri mismo sa malapit sa mata niya dahil halos hindi na siya kumukurap.

“Ok sana kung pwede ang same sex marriage dito sa pinas pero hindi eh. Kaya doon na lang. Malapit lang naman at ilang oras lang ang biyahe. Kaya mas mainam na doon kaysa sa US. Siguro uulitin niyo na lang ang magpakasal kapag tuluyan ng nakarecover si Dylan sa operasyon. Sa ngayon, gusto ko lang makasigurado na hindi mo lulukuhin ang kapatid ko.“pagkahaba habang dagdag ko pa ng hindi parin siya nagsasalita.

“At sa ngayon, kahit kaunting bisita lang muna ang dadalo. At dahil kakilala ng yumaong mga magulang namin sina tito Zyrel at tito Bryant na naka base na ngayon sa Japan sila ang ilan sa mga sasaksi sa kasal niyo. Siguro darating din ang fiance ni Zoey na si Clyde at mga kaibigan nito.”

“Wait! Kailan mo pa naplano ang mga iyan?“tanong nito sa akin ng makabawi at hindi makapaiwala sa mga sinabi ko.

“Sinabi ko na din kay Dylan ito. Kaya araw na lang ang hihintayin natin. Palabas nadin naman siya dito sa hospital bukas kaya makakapaghanda pa tayo.“sabi ko pa kaysa sagutin ang tanong niya. “Hala! Mukhang nagkakatuwaan ang magkaibigan, baka makalimutan pa nating kumain niyan. Pananghalian na rin naman.“dagdag ko pa saka ko siya tinalikiran.

Mas mainam na ang ganito. Ang maihanda ko ang lahat at masiguradong magiging masaya ang kapatid ko kahit wala na ako. At masaya akong tatawid sa kabilang buhay kung sakali dahil sigurado naman ako na aalagaan at mamahalin siya ni Frank higit pa sa pagmamahal ko sa kanya.

“Hey! Mamaya darating na si Lily dala ang pagkaing ipinaluto ko sa kanya. Baka gusto mo munang maligo Lan. Sasamahan ka na ni Frank.“tawag pansin ko sa kanya na agad naman na pinamulahan ng mukha dahil sa huling sinabi ko saka tumingin kay Frank.

“Oo nga naman, tama na sigurong matapos ka ng makaligo ay nandito na si Lily. Franktulungan mo muna si Dylan para makaligo.“sigunda naman ni Nathaniel.

Naguguluhan pa man siguro si Frank dahil sa sinabi ko sa kanya kanina ay tumalima naman ito para lumapit kay Dylan.

“Lets go, tutulungan na kita para hindi mabasa ang swero sa kamay mo.“sabi naman nito.

Gusto pa man siguro magsalita ni Dylan pero hindi na siya nagsalita pa at kumilos na lang para bumaba sa pagkakaupo sa kama niya na agad namang umalalay sa kanya si Frank.

May mga ngiti ako sa labing pinagmasdan ko pareho ang likod nila papasok sa banyo.

---

“Hay sa wakas nakauwi na din tayo.“nakangiting ibinaba ni Nathaniel ang bitbit sa mga bagay na nagamit namin sa hospital ng apat na oras. Sa kanya ako sumabay habang ang kapatid ko naman ay kay Frank.

“Tanggap mo na ba talaga ang relasyon ng dalawa?“tanong ni Nathaniel ng tumingin ito sa akin saglit at muling ibinaling ang paningin sa paakyat na imahe nina fmFrank at Dylan paakyat sa ikalawang palapag para pagpahingain si Dylan dahil sa biyahe pauwi.

“Sa tingin mo? Masaya akong makitang masaya ngayon ang kapatid ko sa piling ni Frank. At hindi na ako magsisisi kung sakali man.“sagot ko naman dito. “Ngayon ko lang din nakitaan ng kakaibang saya si Frank na hindi ko nakita sa kanya ng isang taon na nakasama ko siya.”

“Yeah! Ako din ay ganun din ang napansin ko sa pamangkin ko simula ng aminin niyang mahal na niya si Dylan. Well, tignan mo nga naman ano? Walang pinipili ang pag ibig.”

Nagpakawala ako ng malalim na hangin sa baga. Saka ako muling ngumiti na tumingin sa kanya.

“Tara, isunod na nga natin ang mga ito sa kanila. Ng masisa ayos na natin. Kailangan parin nating maghanda dahil sabi nga ng doctor, ay pwede parin siyang atakihin ng sakit  nito ano mang oras.”

“Tama ka. At kahit tapos na ang bahay na pinapagawa ko, di dito na muna ako sakali mang mangyari iyon. Pero huwag naman na sana hanggang sa matapos ang operasyon niya.”

“Y-yeah. S-sana nga.“mahina kong sagot dito.

“Pero sino kaya ang donor ni Dylan? Anong dahilan nito at bakit gusto niyang ibigay ang puso nito sa kanya. Sabi ng doctor, na kabilin bilinan ng donor ni Dylan na hindi sabihin sa atin kung sino siya.”

Napalunok ako. At mabilis na tumalikod sa kanya. Dahil kung hindi ko gagawin iyon ay makikita nito ang pamumuo na naman ng luha sa mata ko.

Buo na ang pasya ko, at hindi na dapat nila malaman iyon. Saka na lang nila siguro malalaman kung tapos na ang operasyon. Kung kailan siguradong ligtas na ang kapatid ko.

“M-mauna na muna ako sa silid ko ng makapagbihis muna ako. Medyo nanlalagkit na kasi ang katawan ko.“pang iiba ko ng usapan at hindi ko na siya hinintay na makasagot pa saka mabilis na naglakad patungo sa silid ko.

Ng sigurado na akong naisarado ang pintuan ng silid ko ay tuluyan na naman nalaglag ang luha sa mga mata ko. At tahimik lang na umiyak sa isang sulok.

“I love you Lan. And this is the only way para mabuhay ka pa ng matagal.”

---

@

YuChenXi

#36: Frank

“Maraming salamat po tito Z.” Si Lynn ng makarating kami ng Japan gaya nga ng sabi niya dahil bukas na ang itinakdang kasal na plano ni Lynn sa amin ni Dylan.

Hindi naman sa nabibilisan ako pero sadyang hindi ko makuha ang punto ni Lynn at bakit kailangang namang agaran. Pwede sana namin pagplanuhan ng mabuti ang kasal namin ni Dylan. Gusto kong paghandaan. Hindi iyong ganito. Gusto kong bigyan ng magarbong kasal ang Dylan ko. Pero nagpupumilit si Lynn na saka na kami magpapakasal muli kapag naging  matagumpay ang operasyon ni Dylan at makarecover na ito. Kaya heto kami ngayon.

“Okay lang iyon hija. Anong silbi ng pagkakaibigan namin ng mga magulang niyo noong nabubuhay pa sila.“sagot naman nito.

Sa hitsura at pananalita nito ay makikitaan na ng kabaitan pero sa lalaking katabi at nakaakbay dito na seryuso kung makatingin ay masasabi namang hindi ito basta basta.

Napag alaman ko sa kwento ni Dylan noong nakaraang araw na parehong lalaki ang mag arawang Zyrel at Bryant. Ang akala ko talaga noong una ay babae ang Zyrel na binanggit kahit may tito itong kadugtong sa pangalan nito ay babaeng babae naman ang pangalan. Pero nakikita ko ngang lalaki nga talaga ito. At ang katabi nito ay ang asawa nito.

“Maluwang naman ang bahay kaya hindi na ako nag abalang maghanap ng matutuluyan niyo. Dumito na lang kayo para mas safe para kay Dylan.“sabi pa nito saka bumaling ito sa amin.

“Kumusta po.” halos panabay na pagbati namin ni Dylan dito na nakapagpatawa sa kanila.

“Hello! Halina muna kayo sa loob at hindi iyong dito tayo sa labas nag babatian at nag uusap usap. Baka kailangan na ni Dylan ang magpahinga.”

“Sige po tito. Salamat ulit.“si Lynn saka niya kami binalingan. “Tara na Lan, Frank. Kailangan mo munang magpahinga sa ngayon.” Saka kami sumunod papasok sa mag asawa.

Malaki nga ang bahay nila na. At talaga naman napakaaliwalas tignan ang loob sa kulay cremang pintor ng pader.

“Dad, dumating na ba ang mga bisita natin.” narinig ko naman tanong buhat sa kung saang panig ng bahay kaya naman pare pareho kaming napatingin sa pinanggalingan ng tinig.

“Yes, sweetie, halika ng makilala mo sila. Sila iyong ikinukwento ko na anak ng yumao mong tita Madilyn at tito Dion mo.” Sagot naman ng tito Zyrel. “Lynn, si Zoey nga pala. Sweetie, si Lynn and this is Dylan at ang magiging asawa niya. Si Frank. At si Nathaniel.” pakilala nito sa amin.

What a beauty!

Sa loob loob ko ng makita ng mabuti ang anak ng mga ito. Kung hindi siguro ito nagsasalita kanina ay malamang iisipin kong babae talaga ito.

Naramdaman ko naman ang pagsiko ni Dylan sa tagiliran ko kaya naman napatingin ako sa kanya. Pairap na tumingin ito sa akin. Nangiti ako dahil doon. Nagseselos ang little Dy ko dahil sa pagtitig ko kay Zoey.

“Hi!.” nakangiting bati nito. Saka inisa isa kaming kinamayan. “Naalala ko tuloy si Monica at Clark. Kung hindi lang siguro naikwento ni Daddy na mas matanda si Lynn kay Dylan ay iisipin kong kambal nga kayo.” Nakangiti pa nitong sabi habang palipat lipat ang tingin niya kina Lynn at Dylan.

“Oo! Marami ding nagsasabi niyan sa amin kapag nakikita kami.“sagot naman ni Lynn dito.

“Gusto niyo bang kumain muna bago magpahinga, Clyde is cooking right now. Baka tapos na iyon ngayon.“alok pa nito.

“Sige salamat Zoey.“si Dylan na kumapit sa braso ko at ramdam ko ang palihim na pagkurot sa tagiliran ko.

“Okay then. Saglit lang huh! Maiwan ko na muna kayo dito at titignan ko lang siya sa kusina.“paalam nito sa amin at tinalunton nga ang kusina.

“Love, nandyan na ba ang mga bisita natin?“narinig naming tanong mula sa kusina.

“Oo love, nandito na sila. Tapos na ba ang mga niluluto mo?”

“Tamang tama Love. Ihahanda na lang sa hapag. Kaya halika tawagin na natin sila para makakain na tayo.”

At muling lumabas sa kusina si Zoey na ngayon ay may kasama na. Nakaakbay ito sa kanya.

“Hello guys. Im Clyde. Clyde Alcaide.“pakilala nito ng makalapit siya sa amin.

Alcaide? Kanila ba ang Alcaide Medical Center and Hospital kung saan unang na confine si Dylan ng inatake ito ng sakit sa puso? Malamang  dahil ilan lang ang Alcaide sa Pilipinas.

“Frank. Frank Scott.” Pakilala ko naman dito saka nakipagkamay.

“Dylan Celes.”

“Lynn Celes.”

“Nathaniel Scott.“pakilala naman nila dito. At isa isang nakipagkamay sa kanila.

“Kinagagalak ko kayong makilala. Ihahanda na lang ang mga pagkain. Kaya habang naghihintay tayo. Maiwan ko na muna kayo. Medyo nangangamoy kusina ako eh.”

“Sige, Clyde.“si tito Z. “Umupo muna tayo.“muling alok nito saka itinuro ang sala.

Kaya naman agad kaming tumalima.

“Love, tara samahan mo ako. Sabay tayong maligo.” narinig ko pang sabi ni Clyde kay Zoey.

““Hey! Young man. Watch your word. May mga bisita tayo.” Seryusong sita naman ni tito Bryant dito. Hindi lang pala ako ang nakarinig sa sinabi nito.

Napapakamot ng ulo si Clyde na tumingin kay tito Bryant saka ngumiti.

“Papa, naman. Naglalambing lang ako sa anak niyo. Kayo naman parang hindi niyo pinagdaanan ng kabataan niyo. Alam naman naming kahit ngayon ginagawa niyo pa din naman.” natatawang sagot naman nito.

“Abat-.”

“Haha!. Lets go Love. Baka kainin ako ng buhay ng papa mo. Ng makapagsabunan na tayo.” Sabay hila kay Zoey na hindi naman nagreklamo ng hinila siya nito paakyat sa ikalawang palapag ng bahay.

“Gagong bata iyon.“si tito Bryant kaya napatingin kami dito.

“Mga pilyong bata. Hala, pag usapan na lang natin ang schedule para bukas. Habang naghihintay tayo sa kanila.“pang iiba naman ng usapan ni tito Z.

“Sige po tito.“si Lynn ang sumagot.

“Naisinasaayos na namin ang venue at bukas darating sina Clent dito para siya ung magdala ng seremonya. At wala na kayong alalahanin sa certificate dahil nilakad na mismo nila Zoey iyon kasi isinabay iyon sa paglalakad ng kasal din nila sa susunod na dalawang buwan.”

“Maraming salamat talaga tito. Kasi naabala pa talaga kayo.“si Dylan. “Sinabi ko naman kasi kay Lynn na pagkatapos na lang ng operasyon ko at kapag nakapag recover na ako pero ayaw eh.”

“Ayos lang iyon Dylan. Hindi naman mabigat iyon na trabaho para sa amin. Malapit at kina Azami lang gaganapin ang garden wedding niyo kaya ngayon, wala na kayong aalalahanin para doon.”

“Naku tito, maraming tao na yata ang naabala namin sa agarang kasal namin.“sabad ko naman dito.

“I told you that was okay. At ang mismong mga magulang ni Azami ang nag alok na doon na lang gaganapin sa kanila para hindi na kayo gumastos pa. Para hindi na madagdagan pa ang alalahanin niyo sa operasyon nitong si Dylan. At saka tayo tayo lang din naman ang magkakakilala, di tayo tayo na lang din ang magtutulungan.” mahabang paliwanag nito kaya naman kahit papaano ay naging at ease ako dito.

“Darating din bukas ang ibang kaibigan nila Zoey sa Pilipinas, at sasabay kina Clent papunta dito. At kami na mismo ang magiging saksi sa kasal niyo.” dagdag pa nito. Marami pa kaming napag usapan tungkol sa gaganaping kasal namin bukas hanggang sa muling bumaba sina Clyde at Zoey na ngayon ay parehong may ngiti sa mga labi.

At sa ngiti nilang iyon ay ganun na ganun din ang ngiti namin ni Dylan noon. Kaya naman napatingin ako sa kanya na ngayon ay nakatingin na din sa akin. At sabay na napangiti sa isat isa.

Hehe! Kakayanin naman siguro ng puso niya ang gabi ng honeymoon namin diba. Kasi sabik na sabik na talaga ako sa kanya. Gigil na gigil na ako. Kaya naman sisiguraduhin kung may lakas siya sa oras ng honeymoon namin.

---

“Kumusta Master.“naringgan kong tawag ng lalaking bagong dating kay Clyde ng lumapit ito sa amin.

Naghahanda na kami para pumunta sa venue kung saan kami ikakasal ni Dylan at ngayon nag sidatingan na ang ilang mga kaibigan nito.

Ako man ay may ilan ding inimbita sa mga kaibigan ko para sumaksi sa muling pagpapakasal ko. At syempre dumating din ang mga magulang ko na kahit tutol nuong una kung sinabi sa kanila ay wala na silang nagawa dahil nagmatigas ako na kung hindi sila darating ngayon at tanggapin ang mundong ginagalawan ko ay sinabi kong simulan na nilang kalimutan na may anak silang nag ngangalang Frank. At ang dami nilang tanong? Bakit daw ako magpapakasal kay Dylan at anong nangyari sa kasal namin ng kapatid niya. Syempre iisa lang ang naging sagot ko. Hindi ko mahal si Lynn dahil si Dylan ang mahal ko. Iyon na iyon. Walang ibang paliwanag doon. Kaya naman wala na silang nagawa pa kundi tanggapin ang naging pasya ko.

“Kasama mo pala ang PA mo.” narinig kong sabi ni Clyde dito na ang tinutukoy ay ang lalaking nasa tabi nito. “Wala ba siyang klase at hinila mo pa siya hanggang dito.”

“Haha! Mayroon. Pero may magagawa ba ang mga prof. nila kung ako mismo ang humila.” May pagmamayabang pang sagot naman nito. “Kaso kay tita Kylly ako nahirapan. Nakatanggap pa ako ng pagkahaba habang sermon mula sa kanya.“sabay kamot ng ulo.

“Buti nga sayo.“sabad naman ni Zoey sa usapan ng mga ito. “Hindi lahat ng gusto niyo nagagawa niyo sa eskwelahan.”

“Hehe! Naman Zoey. Kaya bilib kami sayo eh. Napapatiklop mo si master sa isang salita mo lang.”

“Anong tiklop ang sinasabi mo.“kontra naman ni Clyde sa sinabi nito.

“Aba kung hindi siya titiklop. Bahala siyang maging malamig ang gabi niya.” sagot naman ni Zoey dito na pinanlakihan ng mga mata si Clyde.

“Naman Love. Wala namang ganyan.“parang maamong tuta lang kung umasta ito. Kaya naman hindi ko mapigilan ang lihim na matawa.

Haha! Mahirap kaya ang maging malamig ang gabi kung alam mo namang nasa malapit lang ang magpapainit sayo. Ako nga mainit lagi ang gabi ko pero hindi ako makaporma para ilabas ang init na iyon.

“Narinig kong tinawag kang Lion ni Clark.” baling ni Zoey sa lalaking kasama naman ng tinawag nitong Clark. “Narinig ko din mula sa kanya na marunong ka ng martial art.”

“Yeah! At narinig ko din ang tungkol sa achievement mo sa larangang iyon.“sagot naman din nito.

“Then magkakasundo tayo. Halika, ipapakilala kita sa iba. Mukhang walang kabalak balak si Clark na ipakilala ka eh.” sabay hawak ng pulsuan nito at hinila sa umpukan ng ibang bisita.

“Hey!“panabay pa na tawag nina Clark at Clyde.

“Don’t touch my Lion, Zoey.”

“Don’t hold him Love.“halos panabay ulit na reklamo ng mga ito. “Tang ina Clark. Kunin mo ang Lion mo baka hindi ako makapagpigil ay mapaaway ako ng wala sa oras dito.“gigil na utos ni Clyde dito.

“Haha! Hindi ko naman papayagang mangyari iyan master. Saka hindi basta basta ang Lion ko kung iyan ang inaakala mo. Saka Master. Hindi mo ba nakita na si Zoey mismo ang humila sa kanya. Kaya si Zoey ang awatin mo.” Pang uutos naman nito dito.

“Aba at ako ngayon ang inuutusan mo.“sabay pa silang napatingin muli sa dalawa na nakalayo na sa kanila saka patakbong lumapit sa mga ito at pinaghiwalay ang pagkakadikit ng mga kamay nila.

What a couple they are? Naiiling na lang ako.

Sa araw ng kasal ko ay marami rami yata akong makikilala na ibang mga tao. At tingin ko, magiging maganda ang kahihinatnan ng pagkakakilala ko sa kanila.

“Handa ka na ba?“narinig kong tanong ni Lynn ng lumapit sa akin mula sa likuran ko.

“Oo! And thanks Lynn.”

“Ako ang dapat magpasalamat Frank. Dahil alam kong kaya mong alagaan ang kapatid ko gaya ng pag aalaga ko sa kanya. At mas maibibigay mo ang kaligayan na hindi ko kayang ibigay sa kanya. At alam kong mas mamahalin mo siya higit pa sa pagmamahal ko sa kanya. Kaya Frank. Promise me that.”

“Oo naman, saka para naman ilalayo ko siya ng tuluyan sayo sa mga sinasabi mo. Kahit kasal na kami ng kapatid mo, hindi ko siya ipagdadamot sayo. Dahil iyon din ang gusto niya. Dahil mahal ka ng kapatid mo Lynn. Kaya pwede ba. Masyado ka na yatang ma drama ngayon. Mas gusto ko pa ang drama mo noong una kaysa ngayon.“totoong sabi ko sa kanya. Dahil kakaiba talaga ito nitong mga nakaraang araw. Lagi itong tulala o di kaya naman balisa. Pero wala namang siyang sinasabi sa amin na bumabagabag sa kanya.

Naiisip ko na lang baka nag aalala lang siguro talaga siya sa kapatid niya kaya siya ganun. Malamang nga.

“Frank, sa amin na sasabay si Dylan.“si Tito Z ng lumapit sa amin ni Lynn na ngayon ay kaagapay ang Little Dylan ko.

Nagkatinginan pa kami saka ko siya nilapitan at walang babalang hinalikan ko siya sa mga labi.

“H-hey.” mahinang sita niya sa akin at sinabayan din ng mahinang pagtulak palayo.

“Mmm. Your handsome little Dy.“bulong ko sa kanya habang kulong ng palad ko ang magkabilang pisngi niya.

“Y-you too. Pero nakakahiya. Mamaya ka na maglambing.”

Mahinang tumawa ako sa sinabi niya. My little Dy is such a shy one. And that blush on his cheeks.

“Your so cute when blushing little Dy.”

“Naku! Saka na kayo maglambingan. Tara na at naghihintay na ang iba sa atin.” Sabad ng tito Z ng hindi parin kami naghihiwalay. Kaya naman  naunang kumilos ang little Dy ko at sumunod kay tito Z.

“Sa amin ka na sumabay.” Alok naman ni Clark sa akin.

“Naku huwag na Clark. Sa amin na lang.” sansala naman ni Zoey dito.

“At bakit na naman?”

“Baka kung saan pa kayo makarating Clark. Naku kasal ng dalawa ngayon kaya hindi siya pwedeng sumabay sa inyo. Sa klase ng pagpapatakbo mo, baka lagpasan niyo pa ang venue ng kasal nila.”

“Bahala nga kayo. Ikaw Miss Lynn. Gusto mo bang sumabay sa amin?“alok naman nito kay Lynn.

“Sige, salamat.”

“Okay! Kung ganun tara na.” Kaya naman conboy na kaming bumiyahe.

---

“Ang lawak naman ng bakuran nila.“hindi maitago sa pagkamangha si Lynn habang iginagala ang paligid sa bahay nila Azami ayon sa sinabi ni tito Z kahapon. “At talaga namang nakakarelax dito. Sariwa pa ang hangin.“dagdag pa nito.

“Salamat miss Lynn at nagustuhan mo lugar namin.” sabi naman ni Azami ng ito ang sumalubong sa amin ng dumating kami sa bahay nila. Pure hapon ito pero ang galing na niyang magtagalog.

“Baby, pupuntahan ko lang sina master Clyde at iba.” sabi naman ng katabi nito na nagpakilalang Jacob saka hinalikan sa labi si Azami. Medyo nagtagal ang halikan nila kaya halos hindi kami makatingin sa kanila dahil doon. Kahit ang Dylan ko ay parang siya pa ang nahiya dahil sa naging halikan ng dalawa.

“Baby, your naughty.

“Your lips are always sweet baby. That I can’t help myself not to taste them.” bulong nito.

“You too baby. But we have a visitors.“saka sabay silang napatingin sa amin kaya ngiti na lang sa labi at tango ang naging sagot namin para sabihing okay lang.

“Haha! Sorry, sige maiwan ko na muna kayo.“muling paalam ni Jacob pero may pahabol pa naman si Azami at nakita namin kung paano dumapo ang kamay nito sa pwetan ni Jacob at binigyan iyon ng pisil sabay kindat dito.

“You will pay for it later baby.” sagot naman ni Jacob bago tuluyang lumapit kina Clyde.

“Sorry for that. We are just like that everyday.” Napapakamot na ulo na bumaling si Azami sa amin. “Halina muna kayo sa loob ng bahay, nasa likuran ang venue ng kasal niyo.“yakag nito sa amin kaya naman sumunod na lang kami dito ng mauna na itong maglakad papasok.

Tama si Lynn ang lawak lawak ng bahay nila. Apat na beses ang laki sa bahay ko sa Pinas. At isali pa kung gaano kalawak ang lupang kinakatayuan ng bahay nila.

“Are you okay little Dy?“tanong ko sa kanya ng ayaw bumitaw sa pagkakahawak sa braso ko.

“Im okay. Medyo kinakabahan ako sa excite. Pero okay lang ang puso ko. Hindi naninikip ang paghinga ko.“sagot niya saka ngumiti. Dinampian ko naman ng halik ang nuo niya.

“Me too,”

“Hala nandito na pala kayo, kanina pa kami naghihintay.“sabi naman ng isa pang lalaki na tumayo at sinalubong kami. “Im Judge Clent Fransisco Alcaide. Clyde father.“pakilala nito sa amin. And this is my husband. Brix.”

“Nice too meet you. Mukhang madadagdagan tayo ng membro ng club natin. Welcome to the world of endless Love.” Ang lalaking nagngangalang Brix. Saka ito nakipagkamay sa amin.

“Salamat po.“si Dylan.

“Hey dude.” Long time no see.“si tito Bryant ng lumapit sa amin saka lumapit at nakipagbatian kay tito Brix. Mukhang malapit ang dalawang ito sa klase ng batian nila. Parang my code. My yakap. Tapik sa balikat suntok sa dibdib at suntok sa kamao.

“Wala paring kupas dude.“sabay pa ng dalawa.

“Hey! I told you Bryant. Stay away from Brix.” sita naman ni Tito Clent dito at saka kinuwelyuhan si Bryant.

Wait! Mag aaway ba ang dalawang ito.

“Bakit ko naman gagawin iyon. Ngayon na lang kami nagkita. Ipagkakait mo pa.“sagot naman ni tito Bryant saka kinuwelyuhan din ito. Nagsukatan ng mga matatalim na tingin.

Hanggang sa nagpalitan na sila ng suntok.

Tangna, anong nangyayari. Hindi pa yata matutuloy ang kasal ko dahil sa dalawang ito.

Walang isa man sa mga ito ang nagpatalo. Wala naman nakakatama sa mga suntok nila. Dahil maliksi silang nakakailag.

“Alam mo! Tara na Zyrel.“narinig ko namang aya ni tito Brix kay tito Z kaya napalingon kamo sa mga ito na ngayon ay inakbayan nito. Hindi ba nila aawatin ang mga asawa nila? “Ewan ko sa dalawang iyan hindi parin nagbabago ng klase ng batian.“balewalang tinapunan pa ng tingin ang asawa at ganun din si tito Z kay tito Bryant.

“Sinabi mo pa.”

“Ewan ko ba kung bakit ako nainlove kay Clent. Ikaw ba Z ano ba talaga ang dahilan bakit ka nainlove kay Bryant. Ni wala naman alam gawin iyan kundi ibaon ang ano niya noon sa kung kani kanino lang.”

“Haha! Iyan din ang hindi ko alam eh. Nadaan yata ako sa matatamis na salita at kakulitan niya. Saka ung laki ng ano niya.“natatawang sagot naman nito sa kanya. “Ikaw ba?”

“Iyon ba. E nainlove ako sa sikip ng anu niya eh na hanggang ngayon masikip parin.” At sabay pa talaga silang natawa sa mga sagot nila.

Fuck! Nagkatinginan pa kami ng little Dylan ko dahil sa mga naririnig sa mga ito. At si Lynn ay halatang naasiwa sa usapan nila dahil namumula ang mukhang nagbawi ng tingin sa mga ito.

“Haha! Look at you young man. Pasensya na kayo sa mga asawa namin. Ganyan lang sila magbatian sa tuwing matagal ng hindi nagkikita.“si Tito Z.

“Ganun ba tito. Akala ko nag aaway na talaga sila. Inisip ko pa naman na baka hindi na matutuloy ang kasal namin.”

“Haha! Haha! Matutuloy iyan. Nagpapainit lang naman ang dalawa.“sagot naman ni tito Brix. “Kaya halika na Z. Iwan na natin ang dalawang iyan. Halina din kayo.“yakag pa nito sa amin.

Pero bago pa man kami makalayo sa dalawang nag aaway ay bigla na lang sumulpot ang dalawa sa harapan namin at masama ang tingin kay Brix.

Malakas na tinapik ni tito Bryant ang kamay ni tito Brix na nakaakbay kay tito Z kaya naman naalis agad nito ang braso sa balikat nito. At ito namang si Tito Clent ay pahilang inilayo naman nito ang asawa kay tito Z.

Ang gulo ng pamilyang ito. Hindi ko mawari kung sino sa kanila ang papanigan. Pero halata naman na mahal na mahal nila ang isat isa. At ang tibay ng pagkakaibigan nila.

Naiiling na lang na nagkatinginan kami ng littke Dylan ko.

“Gusto ko ganyan din tayo gaya nila panghabang buhay Little Dy. It seems that they really love each other.”

“Yes of course. We will.”

“I love you little Dy.”

“I love you too.“and we kiss each other na nakapagpatingin sa kanila sa amin.

I don’t care. I want to kiss my little Dy.

---

@Y

uChenXi

#37: Frank

This is it!

Ito na! Matapos ng ilang oras na kaguluhan, kulitan dahil sa pamilya at magkakaibigang magiging saksi ng kasal namin ng Dylan ko ay sa wakas. Ito na ang oras para sa nakatakdang pagpapalitan namin ng pangako sa isat isa. At tuluyan na siyang magiging akin.

Magkahawak ang kamay na binagtas namin ang pulang carpet patungo sa maliit na altar kung saan naghihintay si Judge Clent. Na sa kakulitan nito kanina hindi talaga aakalain na isa itong Judge.

Nagkatinginan pa kami ng Little Dy ko ng marating na namin ang altar at magkahawak ang kamay na humarap sa isat isa.

“Please be seated. First, I’d like to begin by welcoming everyone and thanking each and every one of you for being here on this most happy of days. It’s no accident that each of you are here today, and each of you were invited to be here because you represent someone important in the individual and collective lives of Frank and Dylan.” Seryusong panimula nito na hindi mo akalain ang kakulitan nila kanina.

“Marriage is perhaps the greatest and most challenging adventure of human relationships. No ceremony can create your marriage; only you can do that through love and patience; through dedication and perseverance; through talking and listening, helping and supporting and believing in each other; through tenderness and laughter; through learning to forgive, learning to appreciate your differences, and by learning to make the important things matter, and to let go of the rest. What this ceremony can do is to witness and affirm the choice you make to stand together as lifemates and partners.”

“I truly can’t think of a better venue than… you know what I mean.” saka nilangkapan ng mahinang pagtawa saka tumingin sa aming dalawa at makahulugang nagpatuloy ito. Kaya naman nagkatinginan pa kami ng Dylan ko ng makuha ang ibig niyang sabihin. “masasabi na natin maganda na ang venue ng garden wedding niyo for an occasion that I know is not only monumental for the wedded-couple-to-be, but for all of us who are lucky to know and love them as individuals; but even more so as a perfect pairing. Pero mas may igaganda pa dito. “Paradise” the destination after your wedding.”

Kantiyan ang iba na sumasaksi sa kasal namin. At ang little Dylan ko ay nanduon na naman ang pamumula ng mukha nito.

“Two people in love do not live in isolation. Their love is a source of strength with which they may nourish not only each other but also the world around them. And in turn, we, their community of friends and family, have a responsibility to this couple. By our steadfast care, respect, and love, we can support their marriage and the new family they are creating today.” Sumeryuso na naman ito at nawala ang pilyong ngiti sa sinabi kaninang Paradise.

“Hindi ko na sana patatagalin pa ito. Pero gusto kung mag share sa inyo ng isang kwento. Mayroon akong kakilala na hanggang ngayon ay matibay parin ang pundasyon ng pagmamahalan nila at mas hinubog pa ng panahon ang samahan nilang mag asawa.”

“27 years na siguro kung hindi ako nagkakamali. Matagal na silang magkakilala noon pero lagi silang nag aaway. Pero dahil sa kakulitan ng mga kaibigan na nakapaligid sa kanila ay nagkaroon sila ng pagkakataon na magkakilala ng lubusan. At ang dating away aso’t pusa nila. Natutuhan nilang mahalin ang isat isa. Hanggang sa magpasya na silang harapin ang bagong yugto ng buhay nila gaya niyo. So I wish you luck new couple. Mahalin niyo ang isat isa.” Pag kukuwento nito.

“Booooh! Story mo Clent. Mas maganda story namin ng Baby Zy ko.“kantiyan ni tito Bryant dito. Sininyasan naman ng suntok ang isa at sinabihang tumahimik ito.

Nagtawanan lang iba.

“Stop it Bryant.“suway naman ni tito Z dito. Kaya naman kahit kami ng Little Dylan ko ay natawa narin sa mga ito. Ang kukulit nila. Wala na akong masabi sa kanila.

“We proceed.” sansala ni Judge Clent saka muling sumeryuso. “We’ve come to the point of your ceremony where you’re going to say your vows to one another. But before you do that, I ask you to remember that love which is rooted in faith, trust, and acceptance will be the foundation of an abiding and deepening relationship. No other ties are more tender, no other vows more sacred than those you now assume. If you are able to keep the vows you take here today, not because of any religious or civic law, but out of a desire to love and be loved by another person fully, without limitation, then your life will have joy and the home you establish will be a place in which you both will find the direction of your growth, your freedom, and your responsibility. Please now read the vows you have written for each other.”

Muli kaming nagkatinginan ng Little  Dylan ko. Ako ang unang nagsalita.

“Wala na akong mahihiling pa sa Lumikha dahil nasa harapan ko na ang taong kumukumpleto ng pagkatao ko. Hindi man naging maganda ang una nating pagkikita dahil nakilala kita sa ibang katauhan. Marahil nalilinlang ang mga mata ko. Pero ang puso ko, hindi kaylan man nagpalinlang sa nararamdaman ko. Kaya ng maramdaman ko ang kakaibang pagtibok nito para sayo. Sinabi ko na sa sarili ko na magiging akin ko. At mamahalin mo rin ako gaya ng pagmamahal ko sayo. And now. I promise to love forever. Hanggang sa kahulihulian kung paghinga. I love you Little Dy. I love you.”

“Yes, I maybe disguise for someone else, pero hindi din nakaligtas ang puso ko na tumibok para sayo. Ang sabi ko, kapag nakakaramdam ako ng paglakas ng tibok ng puso ko. Dala lang ng sakit ko sa puso. Pero magkaiba iyong paninikip ng dibdib ko sa tuwing nararamdaman ko na aatakihin ako ng sakit ko sa lakas ng pagtibok ng puso ko sa tuwing nakikita kita at lalapit ka sa akin. Kaya naman alam kong mahal din kita gaya ng pagmamahal mo sa akin. And I will promise you to love you forever at kung hanggang kailan ako kayang dalhin ng puso ko. I love you too Frank. I love you too.”

Malakas na palakpakan ang namayani ng matapos kaming magpalitan ng mga pangako.

“And now: Frank, do you take Dylan to be your husband. Do you promise to love, honor, cherish, and protect him forsaking all others, and holding only unto him forevermore?

[“I do.”]

And Dylan, do you take Frank to be your husband too. Do you promise to love, honor, cherish, and protect him, forsaking all others, and holding only unto him forevermore?

[“I do.”]

“Frank and Dylan will now exchange rings as a symbol of love and commitment to each other. Rings are a precious metal; they are also made precious by you wearing them. Your wedding rings are special; they enhance who you are. They mark the beginning of your long journey together. Your wedding ring is a circle—a symbol of love never ending. It is the seal of the vows you have just taken to love each other without end.”

“Frank, please place the ring on Dylan left hand and repeat after me:

As a sign of my love [“As a sign of my love”]

That I have chosen you [That I have chosen you”]

Above all else [“Above all else”]

With this ring, I thee wed. [“With this ring, I thee wed.”]

And Dylan, please place the ring on Frank left hand and repeat after me:

As a sign of my love [“As a sign of my love”]

That I have chosen you [That I have chosen you”]

Above all else [“Above all else”]

With this ring, I thee wed. [“With this ring, I thee wed.”] hindi na lang sa mga labi ang mga ngiti namin. Umaabot na talaga iyon sa mga mata.

“To make your relationship work will take love. Continue to date each other. Take time to show each other that your love and marriage grows stronger with time. It will take trust to know that in your hearts, you truly want what is best for each other. It will take dedication to stay open to one another and to learn and grow together. It will take loyalty to go forward together, without knowing exactly what the future brings. And it will take commitment to hold true to the journey you have both pledged today.”

“And now by the power vested in me by the law, it is my honor and delight to declare you married. Go forth and live each day to the fullest. You may seal this declaration with a kiss.”

Masuyong hinaplos ko siya sa pisngi habang siya naman ay itinaas na ang mga kamay at humawak sa leeg ko.

“I love you.”

“I love you too.“pareho naming bulong saka tuluyan ng naglapat ang mga labi namin.

“I am so pleased to present the newlyweds, Mr. And Mrs. Ay este. MR.’s Frank and Dylan Scott.” Masagabong palakpakan ang muling namayani sa kapaligiran ng idiklara ng tapos ang seremonya ng kasal namin.

Masayang niyakap ko ang little Dylan ko. Sa wakas. He is mine now. Wala ng makakapaghiwalay sa amin.

---

Maingat akong lumapit sa little Dylan ko ng maibaba namin ang mga gamit na dala namin sa hotel na pinabook pa nina Zoey para sa amin.

Yumakap ako sa likuran niya saka ko isinandal ang baba ko sa balikat niya. Masuyong humaplos naman ang palad niya sa pisngi ko at padamping nihalikan ako sa nuo.

“I love you.”

“I love you too.”

“Lets go shower together?“aya ko sa kanya at habang nakadantay parin ang baba ko balikat niya ay sinimulan ko ng kalasin ang botones ng black suit niya.

“Uhm. O-okay.”

Hindi ko mapigilang mangiti. Nandoon parin ang panginginig ng katawan niya gaya ng una namin iyong ginawa.

“Nahihiya ka parin ba sa akin. Nakita ko naman na lahat lahat sayo. Ultimo mga nunal mo sa katawan mo ay alam ko kung saan nagtatago.”

“F-frank.”

“Haha! To be honest. Nag away talaga kami ni Lynn. At dahil sa inis ko noong araw na iyon. Hindi ko napigilan ang sarili ko to tell her what happened between us. I told her na may nunal ka sa kaliwang bahagi sa pisngi sa likuran mo. May nunal sa ibaba sa kanang bahagi ng dibdib mo. Saka may nunal ka dito.“saka ko hinaplos ang baba ng pusod niya na naramdaman ko na naman ang panginginig niya.

“Your so mean Frank.” Saka ito humarap sa akin at namumula ang pisngi. “Sinabi montalaga iyon sa kanya?“hindi makapaniwalang tanong niya sa akin.

“Your so cute. Your always blushing little Dy.” masuyong humaplos ako sa pisngi niya. “ haha! Oo! Eh sa asar na asar ako sa kanya eh. Iyong akala ko tuloy tuloy na at palagi na kitang makakasama. Eh bigla na lang naudlot. Kaya para makabawi ako sa kanya. Ininis ko din siya.“sagot ko sa tanong niya. “Saka wala ka na dapat pang ikahiya sa akin little Dy. You are my husband now. Or I should say. My little wife. You are mine. Like that I am yours.” Saka ko siya hinalikan sa mga labi na agad naman niyang tinugon. “I love you.”

“I love you too.”

Ipinagpatuloy ko ang pagtanggal ng damit niya at ganun na din siya sa damit ko. Nakangiti pa kaming magkahawak kamay na tinungo ang banyo para maligo.

At habang nasa tapat kami ng lumalagaslas na tubig mula sa shower filter ay magkaugpong ang mga labi namin. Naglulumikot ang mga kamay namin para damahin ang katawan namin.

“Uhm.!“sabay pa naming ungol ng maghiwalay ang labi namin.

“M-maligo muna tayo.“sabi niya saka kinuha ang bathsoap at ibinigay iyon sa akin.

“Okay!“tumango ako. Pero siya mismo ang sinabunan ko. Sa bawat parte at kasulok sulukan ng katawan niya.

“Uhm!.“impit na ungol niya habang sinasabunan ko ang kanya at taas baba ang kamay ko doon. Hanggang sa pagtuunan ko ng pansin ang likod niya at sinabunan iyon. Panaka nakang ipapasok ko ang isang daliri ko sa kanya na dahilan para mapakapit siya sa buhok ko at kulang na lang ay masabunutan ako.

“E’enough F-frank.” Pigil niya sa salita pero hindi naman sa kilos. Dahil tumutugon siya sa bawat galaw ng kamay ko sa kanya.

“Mmm!.“muli akong umayos ng tayo saka konsiya muling hinalikan. “Magbanlaw na tayo.“bulong ko sa kanyam hanggang sa matapos na nga kaming maligong dalawa ay muli naming ipinagpatuloy ang ginagawa namin kanina sa banyo.

“I love you.”

“I love you too.”

Kumilos ang kamay ko to trace his and grab it habang magkaugpong parin ang labi namin.

“Uhmmm. Oohhh.“ungol niya ng pakawalan ko ang labi niya at sinimulang paglakbayin ang labi ko sa buong katawan niya.

“Ummm! Your so sweet little Dy.“sabi ko ng pagtuunan ko ng pansin ang isa sa dibdib niya. Napapaliyad at nanginginig siya sa pagpapaikot ko ng dila ko in his nipples. Palipat lipat. Sa kaliwa, sa kanan. At bawat pagsipsip ko sa mga iyon ay nandoon ang bawat ungol na lumalas sa mga labi niya at napapliyad ang katawan niya. “Do you like it little Dy? Hmmm.”

“Uhmm. Ahhhhh!. Yeah. M-more. Mmmm.“sagot niya saka siya humawak sa buhok ko at idiin ang ulo ko sa dibdib niya. Kaya naman mas ginanahan akong lalong paghusayin ang pagsipsip ko doon.

“Aahhhh! Mmmm! Down there. Mmmm! Sucked it. Uhm.” May pang uutos na sabi niya sa akin at itinulak naman ngayon ang ulo ko pababa. Hanggang sa matapat ako mismo sa harapan niya.

“Like this huh!.” Tanong ko when I liked the head of his.

“Uhmp. Mmmm.“impit na ungol niya dahil kagat kagat ang ibabang labi niya habang patuloy ako sa pagdila ng itoktok ng kanya. Licking it.

“How do you like me to praise it little Dy.“tanong ko. “Uhmm.”

“Mmmm! S-suck it. Ahhhh. Uhmm.”

“Yes little Dym hmmm.“at saka ainunodnang gusto niya. Pinagsawa ko ang bibig ko nantikman siya. Lasaan siya.

Ang sarap ng little Dylan ko. Hindi nakakasawa.

“Little, kaya mo ba?“tanong ko sa kanya ng umayos na ako ng pwesto sa ibabaw niya habang nakatapat na mismo ang akin sa likod niya. “I can bear not to put it in ig hindi mo kaya.“paos na davdag sabi ko.

“Mmm, you idiot. Just put it in.“sagot niya saka ako hinalikan dahilan para kumilos ako to enter his flesh. “Mmmmp!.“bahagyang nakagat niya ang ibabang labi ko ng unti unti ko ng naipasok ang buong laki ko sa kanya.

“Hmmmm! Bear it little Dy. Uhmm. Your still tight. Mmmmm.“sabi ko habang kumikilos na ako ng marahan. Iyong may pag iingat. Baka kasi kapag binigla ko ay hindi kayanin ng puso niya. At iyon ang ayaw kung mangyari. Mas gugustuhin ko na lang na magsarili kaysa mapapaligaya nga niya ako pero kapalit naman iyon ng buhay niya.

“Ohhhh!. Ahhhh. Move. Move.“pang uutos niya dahil sa mabagal kong paggalaw. “Ahhh! Uhm fuck it Frank. Move faster.”

“But-”

Hindi ko na naituloy ang sasabihin ko ng kumilos ito para pagpalitin ang pwesto namin kaya naman ngayon nakapaibabaw na siya sa akin.

Nakapinid ang isang kamay nito sa dibdib ko habang ang isa ay nakahawak sa laki ko at ipinuwesto ito sa tapat niya.

Kagat kagat ang ibabang labi niya habang dahan dahang inupuan ang akin.

“Ummhp. Oooh. Little Dy, mmmm.” Napahawak ako sa balakang niya ng tuluyan ng bumain ang akin sa kanya.

Ang init. Ang sikip. Ahhhh! Nakakabaliw ang pakiramdam na bumabalot sa akin.

“Little Dy, mmmm. Don’t do this if you can’t.” May pag aalala paring sabi ko sa kanya.

“Shut up. Ahhh. Uhmmm. Just move. Ahhh. Uhmmm. Help me. Move.” Sabi niya ng simulang gumiling sa ibabaw ko.

“My Little Dy. Uhmmm. Ang sa…ang sarap. Mmmm.”

Gusto ko man siyang halikan pero hindi ko magawa dahil nakapinid parin ang kamay niya sa dibdib ko. Kaya naman hinawakan ko na lang ang kanya at isinabay iyon sa bawat galaw niya taas baba sa akin.

“Ahhhh! Uhmmm. Oooooohhh.“malalakas na kumawala sa bibig niya habang sinasalubong na ng balakang ko ang galaw niya sa ibabaw ko.

“Uhmmm.” Bumilis ng bumulis. Palakas ng palakas ang bawat pagsalampak niya. At ramdam na ramdam ko ang kailaliman niya sa tuwing babaon ng buo ang akin sa kanya.

Ang init. Ang sarap. Ang sikip. Nakakabaliw na pakiramdam. Para akong mahihimatay sa sarap ng pag iisa namin.

Hanggang sa tuluyan na kaming maglabas pareho. Sa loob niya ako, habang siya sa tiyan ko.

“Uhmmmp.“kagat ang labing napaliyad pa siya ng mailabas na niya lahat lahat ng katas niya.

Puno ng pagmamahal na tinitigan ko siya habang nakapikit at ninanamnam ang pag iisa namin habang nasa ibabaw ko parin siya. Kaya naman kumilos ang kamay ko para pahirin ang katas niya na nagkalat sa tiyan ko at tinikman ko iyon na tama namang napatitig siya sa akin dahil sa ginawa ko.

Ngumiti ako saka ko inulit ang pagpahid ng katas niya at muling isinubo iyon sabay lunok.

“Your so sweet little Dy. Hmmm.“sabi ko habang binasa ko pa ng laway ang labi ko. “Pero okay ka lang ba?“tanong ko dahil ang lalakas na ng bawat paghinga niya.

“Idiot.” mura niya pero niyuko niya ako at hinalikan sa labi na agad kong tinugon. Hanggang sa idagan na niya ng tuluyan ang buong bigat niya sa akin at lupaypay na nahiga paibabaw sa akin.

“That was nice little Dy.”

“Hmmmp. Mmmm.“ang malalalim na hininga lang ang narinig ko mula sa kanya pero kumilos siya para yumakap sa akin.

“I love you. I love you little Dy. My litte Wife.”

“I love you too.” Tugon niya.

Niyakap ko siya ng mahigpit. Hanggang sa hindi nagtagal ay nakatulog na ito. Payapa na ang paghinga niya. Ni hindi na siya nagabalang ipabunot ang akin na nakabaon parin sa kanya kaya naman ako na ang kumilos para bunutin iyon at ipinaayos ko siya ng higa.

Ni wala na siyang kagalaw galaw. Tulog na tulog na talaga siya.

“Sleep tight. My little Wife.” Saka ko siya dinampian ng halik sa labi. Bumangon ako para kumuha ng wet tissue para linisan ko ang likod niya na ngayon ay naglalandas na duon ang katas na inilabas ko mula sa loob niya. Ni hindi na niya naramdaman ang pagpupunas ko sa parteng iyon ng katawan niya. Tulog mantika na siya.

Pero nasisilaban na naman ang katawan ko habang pinagmamasdan ko siya. Habang titig na titig ako sa butas na pinasukan ko sa kanya.

“Damn! I want you again little Dy.“bubulong bulong pa ako. Saka ako kumilos sa likuran niya.

“Ahhhh!” Hindi ko mapigilan ang mapaungol ng unti unti kong ipasok muli ang akin sa kanya.

Dadahn dahanin ko na lang para hindi siya magising. Oo! Dahan dahan.

“Mmmm.“pero nagising parin siya at nilinga niya ako. “Ahhhhh.”

“Sorry little Dy. I want you more.“bulong ko sa kanya habang iginagalaw ko na ang balakang ko sa kanya. Iniyakap ko ang braso ko sa baywang niya at inabot ng isang palad ko ang kanya para maisabay iyon sa paggalaw ko mula sa likuran niya habang nakasampay ang baba ko sa leeg niya. Humawak naman niya sa ulo ko saka tumango.

“Uhmm. Just move.“sagot niya sa akin.

“Uhmmm.   Ahhhhh.“sabay na naman naming ungol. At sa pangalawang paglakataon. We reach the climax of ecstacy.

---

@Y

uChenXi

#38: Lynn

Tatlong araw na ang nakakalipas matapos ang kasal nila at ngayon ay nasa Pinas na kami. Nagyaya si Frank para ituloy ang pagbabakasyon namin. Syempre ingat na ingat naman kami para sa puso ng kapatid ko.

Ang saya ng kapatid ko habang kasama si Frank na naglalakad sa dalampasigan. At nakikita ko ang pagmamahal nila sa isa’t isa. Makikita sa mga mata nila ang kakaibang saya sa tuwing nagtatagpo ang mga mata nila.

I love you Lan. Masaya akong iiwan ka sa mundong ito dahil kasama mo na ang taong tunay na nagmamahal sayo.

Palapit na ng palapit ang itinakdang oras para sa operasyon niya. Palapit na palapit na din ang natitirang araw ko na makakasama sila. 18 days to go. Kaya sa natitirang araw na iyon ay susulitin ko na nakakasama siya. Na nakikitang masaya siya.

Gusto na naman tumulo ng mga luha ko pero pinigil ko. Ayaw kung makita ako ng kapatid ko na umiiyak dahil alam kong magdadamdam din siya. Pero may nakapuslit parin na ilang patak ng luha at naglandas sa pisngi ko.

“Whats wrong?”

Tanong na nakapagpalingon sa akin at agad na pinahid ko ang mga luhang naglandas sa mga pisngi ko.

Si Nathaniel. At umupo ito malapit sa tabi ko.

“Nothing. Masaya lang ako dahil kitang kita ko sa kapatid ko ang saya habang kasama si Frank.“totoong sagot ko sa kanya.

“Yeah! Mahal nga nila ang isat isa. Hindi basihan sa maikling panahon lang na pagkakakilala nila sa isat isa. Dahil ngayon lang naging ganyan kasaya ang pamangkin ko.“dagdag naman nito sa sinabi ko.

“Oo nga eh! Wala na ang dating seryusong mukha na lagi kong nakikita kay Frank noon.”

“Sinabi mo pa. Kaya bilib na ako sa pag ibig. Babaguhin niya ang isang tao oras na nakilala na nito ang magpapatibok ng puso.”

“Yeah! Your right. And I’m happy na ngayon ay alam lung magiging masaya si Dylan sa piling ni Frank.”

Tumango siya saka ko naman muling itinuon ang mga mata ko sa kapatid ko at kay Frank na ngayon ay parang batang nagtatampisaw sa dagat at nagsasabuyan ng tubig.

“Hey! Halina kayo. Ligo na muna tayo sa dagat.” tawag sa amin ni Frank.

Nagkatinginan pa kami ni Nathaniel saka nag ngitian bago tumayo sa pagkakaupo sa buhangin at patakbong sumali sa kulitan nila sa dagat.

Napuno ng tawanan ang karagatan dahil sa amin. At isa ito sa mamimiss ko. Ang makasama sila. Ang marinig ang tawanan nila. At ang masayang mukha ng kapatid ko.

---

“Ayos ka lang ba Lan?“tanong ko sa kapatid ko ng makauwi kami.

“Yeah!” Sagot niya saka sinabayan ng pagtangonat lumapit sa akin at umakbay. “I love you Lynn. Thank you for your support.”

“I love you too Lan. And I will always love you where ever I go.“sagot ko sa kanya pero sa huling katagang binigkas ko ay halos walang tinig na lumabas.

“Check up ko ulit bukas. Tapos gusto kong alamin kung sino ang magiging donor ko.”

“Huh! D-diba sabi naman ng doctor na ayaw ipaalam ng donor mo kung sino siya.” Bigla akong kinabahan. Baka kapag nakulitan ang doctor sa kanya ay sabihin na ako mismo ang pagdodonate ng puso sa kanya.

Hindi niya pwedeng malaman iyon. Dahil mas gugustuhin pa niyang mamatay kaysa kunin mismo ang puso ko para ipalit ngayon sa puso niya.

“Pero gusto kong magpasalamat. Kahit man lang sa pamilya niya. At ano ang dahilan kung bakut gusto niyang i donate ang puso niya sa akin.”

“Ok! Sasama na lang ako bukas sayo.”

“Sasamahan ako ni Frank.”

“Basta sasama ako.“pagpupumilit ko. Dapat nanduon ako makasigurado akong hindi magsasalita ang doctor niya.

Napalabi ito ng tumingin sa akin.

“Bakit ayaw mo na ba akong kasama? Eh! Gusto ko na tuloy magselos. Kasi mas gusto mo ng kasama si Frank. Dapat kahit kasal na kayo ngayon, gusto ko kasama mo parin ako sa mga ganitong bagay sa buhay mo. Gusto ko din alamin kung nasa maayos ang puso mo.“pagdradrama ko para pumayag siya.

“Namam Lynn eh. Syempre gusto kitang kasama. At hindi magbabago iyon. Kahit kasal na ako kay Frank. Hindi magbabago ang pagsama sama ko sayo. Hindi mababawasan ang bonding natin gaya noon. At gusto ko matapos ang operasyon ko at makarecover na ako lahat lahat. Gusto kong gawin lahat ng mga ginagawa natin noon. Shopping together, playing together, watching TV together. Iyan ang gagawin natin. Tapos magtratravel tayo nina Frank at isama na natin si Nathaniel saan mang lupalop ng mundo. At lahat ng iyon ay gusto kong kasama ka, Lynn. Magkasama tayo.” Mahabang paliwanag niya na mas nakapagpalunglot sa akin.

Paanong makakasama ko pa siya sa mga gusto niya. Kung ang kaunti na lang ang nalalabing araw na makakasama ko siya.

“Hey! Why are you crying?“tanong niya na nakapagpakurap sa akin. Hindi ko namalayan ang pagtulo ng mga luha ko. “Napapansin ko. Madalas kang nalulungkot nitong mga huling mga araw. Inaalala mo parin ba ako?”

Tango na lang ang naging sagot ko sa tanong niya kaya naman niyakap niya ako.

“I love you. Mahal na mahal kita Lan.”

“Yeah! I know that Lynn. I know that. And I love you too. So please, tahan na. Mas nag aalala ako kapag nakikita kitang ganyan.”

“Oo! Sorry. Sorry, tatahan na ako.“sagot ko saka sinabayan ng paghikbi. Hindi ko talaga mapigilan. Mamimiss ko siya. Mamimiss ko ang kapatid ko.

---

Nauna na akong gumayak at nagtungo sa hospital gaya ng sinabi ko sa kapatid ko. Nagdahilan ako na magpapacheck up ako ng mata at gusto kong magpagawa ng salamin. Na agad naman siyang naniwala.

Agad kung tinungo ang office ng doctor ng kapatid ko para makausap ito at muling bilinan.

“Magandang umaga doctora.“magalang na pagbati ko dito.

“Magandang umaga din mrs. Scott.”

“Mr. Celis na po ako ngayon doctora.”

“Huh!.“nalito man siguronsa sinabi ko ay hindi na siya nag usisa. Agad nitong tinanong kung nandito ba ako ngayon para sabihing nakahanap na ako ng ibang donor at ipapakansela ko na ang naunang schedule.

“Hindi doctora. Hindi ko ipapakansela ang operasyon. Dahil wala pa akong nahanap na ibang donor na pwede sa kapatid ko. Pero narito ako para sabihin na huwag niyong sasabihin sa kapatid ko ang tungkol sa donor niya. Dahil alam kong kukulitin niya kayo mamaya kapag nandito na siya para sa check up niya. Kaya nakikiusap po ako.“saka ko sinabayan ng iling at muling nagpatuloy sa pagsasalita. “Pilitin niyong ilihim ang tungkol sa akin hanggang sa matapos at makarecover ang kapatid ko.”

“Buong buo na ang pasya mo. Pero sana may mahanap parin tayong posebleng magdonate ng puso sa kapatid mo na compatible sa kanya. We marami man sigurong gustong magdonate pero mahirap hanapin ang may katulad ng dugo niyo. Negative AB blood of type is the rarest among others blood type.”

Iyon na nga. Hindi basta basta ang makahanap ng heart donor dahil sa blood type namin ng kapatid ko. Buti sana kung AB lang dahil pwede ang may A, B ng tipo ng dugo.

“Kaya sana doctora. Nakikiusap ako sa inyo ngayon na sana, hindi malalaman ng kapatid ko ito.”

Napabuntong hininga ang doctor sa pakiusap ko saka sertusong nakatingin sa akin. Tumango ito.

“Makakaasa ka ms. Celis. Pero napapahanga mo ako dahil sa tibay ng paninindigan mo. At ipagdadasal ko na sana ay makahanap pa tayo ng ibang donor hanggang sa nakatakdang operasyon niyong dalawa.”

“Thank you doc. Im counting of you.”

Nagpaalam na ako dito agad ng matapos kaming makapag usap. Baka maabutan pa ako ng kapatid ko at maghinala siya kung ano ba ang ginagawa ko sa opisina ng doctor niya.

Pero palabas palang ako ay nakasalubong ko na sila mismo.

“Lynn?”

“Lan.“sabay pa naming banggit sa mga pangalan namin. Pero si Frank, seryusong nakatingin sa akin.

“Tapos na kasi ang check up ko sa mata kaya nagtuloy na ako dito. Akala ko kasi dumating na kayo.“agad kong paliwanag kahit hindi pa man siya nagtatanong.

“Ganun ba. Halika na, tumuloy ka na lang ulit.“yakag nito sa akin. Ang kaninang nakahawak na braso niya kay Frank ay inilipat niya sa akin at iginiya na niya akong papasok ulit sa loob. Nagkatinginan pa kami ng doctor nito bago nag alok at paupuin kami.

Taking blood preasure, his vital sign at marami pang iba. Hanggang sa yayain na ng doctor si Dylan sa isang silid to check his heart. Kaya naman naiwan kami ni Frank na naghintay sa kanila.

“Bakit?“tanong ko sa kanya na sertusong nakatingin sa akin.

“How could you do this Lynn.” Mahina pero malalalim ang bawat bigkas niya sa bawat katagang binitawan?

“Anong ibig mong sabihin?“hindi ko maunawaan ang gusto gusto niyang ipahiwatig.

“Mag uusap tayo mamaya. Ayaw kong marinig tayo ng kapatid mo na alam kung ayaw mo din na malaman niya.“seryusong sabi niya sa akin.

Hindi na ito muling nagsalita pa hanggang sa lumabas sina Dylan at ang doctora. Ipinaliwanag sa amin ang sitwasyon ngayon ng kapatid ko. At sinabing mas humihina na ang puso nito. Pero hindi ko nakitaan ng pagkabalisa ang kapatid ko kahit na mas lumalala pa ang sitwasyon niya. Hindi ito nagpapadala sa posibleng mangyari pa sa kanya sa mga araw na dadaan bago ang operasyon niya.

Pero ang mas nakapukaw ng pansin ko ay ang sinabi ni Frank. Alam na ba niya?

Ewan. Malalaman ko mamaya kung ano ang ibig niyang sabihin sa mga sinabi niya kanina. Hanggang sa nagpaalam na kami ng maayos sa doctor at nagpasya ng umuwi na.

---

“Hinintay kong makatulog muna si Dylan para hindi niya tayo marinig. Ngayon mo sabihin sa akin ang lahat Lynn.“seryusong sabi ni Frank sa akin ng magyaya itong sa labas kami mag usap. Iyong malayo sa silid nila ng kapatid ko.

“Akala mo ba, hindi ko napapansin. Akala mo ba, maitatago mo iyan hanggang sa araw ng opersayon ng kapatid mo. O mas tamang sabihin ko na operasyon niyo ng kapatid mo.”

Nanlaki ang mga mata kong napatitig sa kanya.

“Paano mong nalaman?”

“The doctor told me yesterday.” Mahinang boses na sagit niya sa akin pero nasa tuno nito ang galit.

How could that doctor lied to me?

“Huwag mong sisihin ang doctor dahil sinabi niya sa akin. Nagkataon lang na pinaalala ko na may appointment si Dylan ngayon sa kanya. And she told me everything na ang akala niya ay asawa pa kita at dapat ko iyong malaman.“muli niyang sabi ng hindi agad ako nakasagot sa kanya.

“Lynn, alam kong mahal mo ang kapatid mo at alam kong alam mo na mas mahal ka ng kapatid mo. At alam mong hindi matatanggap ni Dylan ang puso mo kapalit ng puso niya. Alam mo ba ang posebleng mangyari huh! Baka hindi din niya gugustuhing mabuhay kapag nalaman niyang puso mo na ang tumitibok sa kanya. Lynn, nag-iisip ka ba?”

“I-ito na lang ang tangging paraan Frank.“sa wakas ay sabi ko sa kanya.

“Damn it! Hindi lang ito ang paraan. Sana nagsabi ka muna bago ka magdisesyon. Kahit sa akin man lang sana. Para hindi pa ako tumigil sa paghahanap ng donor para sa kanya.  Para sana natutulungan pa kitang maghanap hindi iyong sinasarili mo lang.” Puno ng panunumbat na sabi niya sa akin.

“Alam mo naman kung gaano kadalang ang pwedeng maging donor sa kanya Frank. Sa bilyo-bilyong tao sa mundo ay malamang nasa sampong katao lang ang pwedeng magdonate sa kanya at isa na ako sa mga iyon. At sa sampo pang taong iyon, hindi pa sigurado kung gusto nga nilang ipamahagi ang puso nila sa kapatid ko.” Sagot ko sa kanya habang nagsimula ng naglandas sa mga pisngi ko ang mga luha ko.

“Frank! Kung hindi dahil sa akin ay hindi magiging malalala ang sakit niya sa puso. Kung hindi dahil s katangahan ko hindi pa sana siya ma o-operahan. Kasalanan ko ang lahat Frank. At ayaw kong makitang mamatay ang kapatid ko ng wala man lang akong nagagawang paraan.”

“Gaya ng sinabi ni Dylan, wala kang kasalanan na naging mahina ang puso niya.”

“Oo! Wala nga akong kasalanan na naging mahina ang puso niya. Pero ako ang may kasalanan kung bakit tuluyang humina iyon. Kaya nakikiusap ako Frank. Ito na lang ang paraan. Ang puso ko lang ang makakapagpatagal ng buhay ng kapatid ko. Magkakasama pa kayo ng matagal. Magiging masaya pa kayo.”

“Damn it! Ayaw kong mamatay si Dylan dahil hindi ko kayang mawala siya. Hindi ko kakayanin, pero hindi matatanggap ng konsensya ko na sarili mong puso ang ipapalit sa puso niya. Lynn, hindi magiging masaya ang kapatid mo kapag nalaman niya iyon.”

“I know, I know. Pero nakikiusap ako sayo, sa ngayon huwag mo munang sabihin. Pero kung wala talagang ibang donor na mahanap, kailangang tanggapin na ako lang ang pwedeng bumuhay sa kapatid ko kapalit ng buhay ko. Frank, mangako ka sa akin. Kapag dumating na ang araw na iyon, gusto kung ilihim mo muna sa kapatid ko ang lahat hanggang sa makarecover siya. Anim na buwan. Anim na buwan lang Frank.”

“Pero alam mong ikaw at ako ang una niyang hahanapin kapag nagising siya pagkatapos ng operasyon. Ano ang pwede kong idahilan kapag nagtanong siya? Hindi ko gustong magsinungaling sa kanya Lynn. Hindi.”

“Please, Frank. Huwag mo munang sabihin ngayon ang plano ko baka mas makakadagdag pa iyon ng magpapabigat ng puso niya. Please, Frank. Baka kapag sinabi mo sa kanya ngayon ang balak ko ay mas mapadali pa ang araw ng operasyon niya. Frank, kaya please. Hindi naman ako tumitigil para sa paghahanap ng donor niya.”

Hindi siya sumgot. Marahas na buntong hininhga ang pinakawalan niya na sinabayan ng sunod sunod na pagmumura.

“Okay! Hindi ko sasabihin sa kanya ngayon. Bumalik ka na sa silid mo. May tatawagan langa ako.“utos niya saka niya inilabas ang phone sa bulsa niya.

Ako man ay kumilos na papasok sa loob ng bahay. Pero hindi ako agad pumanhik paakyat sa kwarto ko. Gusto kong marinig at malaman kung ano ang plano niya.

“Yes, I need your help again Seth! I know…. I will count on you this time again… yes… pwede mo bang ituloy ang paghahanap ng heart donor para sa akin? Oo… same person Seth. I know,.. kaya nga nagpapatulong na ako ulit sayo. Yes.. labing pitong araw na lang bago ang itinakdang operasyon. Thank you Seth. Thank you…. ok bye.”

“I told you to go. Why are you eardropping?“narinig kong tanong ng maglakad palapit sa akin si Frank.

“Sorry, gusto ko lang naman malaman ang plano mo. And thank you.”

“Huwag ka na munang magpasalamat. Sinayang mo ang isang linggo pa sanang paghahanap ng donor para sa kapatid mo kung hindi ka nagdesesyon ng sarili mo lang.” may panunumbat sa sabi niya sa akin. “Saka na tayo ulit mag usap kapag nakahanap na ako ng donor. At kung hindi, saka tayo gagawa ng paraan para sabihin ng maayos sa kapatid mo.“mahabang sabi niya sa akin saka walang lingon likod na nagtuloy siya paakyat at papasok sa silid nila ni Dylan.

Kahit papaano ay lumuwang ang dibdib ko at gumaan ang pakiramdam ko.

Sana nga makahanap pa kami ng donor mo kapatid ko. Sana nga.

---

@

YuChenXi

39: Frank

Palapit na ng palapit ang araw ng operasyon pero hanggang ngayon ay wala pa kaming nahahanap na pwedeng maging donor niya. Hindi ko alam ang gagawin ko. Kahit ako na nababalisa na sa tuwing nababawasan ang mga araw bago ang operasyon.

Pinagmamasdan ko ngayon ang magkapatid na nasa lawn ng bahay at masayang nagkukwentuhan. Sadyang sinusulit na ni Lynn ang araw bago ang operasyon. Kulang na lang ay katabi pa niya sa pagtulog ang Dylan kung hindi na kalabisan iyon. Pero syempre hindi na ako pumayag sa bagay na iyon.

Naiinis na nag aalala ako kay Lynn ngayon at sa posibilidad na kahihinatnan ng lahat. Kung wala talaga kaming mahahanap na donor para kay Dylan ay siya talaga ang magsasakripisyo para sa kapatid. Hindi pa man ay hindi na matanggap ng konsensya ko iyon. Ang bigat na sa dibdib na tanggapin iyon. Eh ano nalang kay Dylan. Na mismong kapatid niya. Kung mabigat na iyon para sa akin ay alam kong mas doble o triple pa ang bigat na iyon para sa kanya. At iyon ang inaalala ko, sisisihin ni Dylan ang sarili kapag nalaman niya na mismong kapatid niya ang donor ng puso niya. Baka masayang lang ang sakripisyo nito pag nagkataon.

“Ang lalim ng iniisip mo ah.“napakurap pa ako ng magsalita si Dylan sa harapan ko mismo. Ni hindi ko napansin ang paglapit niya dahil sa mga naiisip ko. “May problema ka ba?“tanong niya saka ipinulupot ang mga braso sa batok at padamping hinalikan ako sa labi.

Ako man ay ipinulupot ko ang braso ko sa baywang niya at pinaglapit pa mismo ang ibabang bahagi ng katawan namin.

“Mmm! Do you feel it little wifey. Huh!.“tanong ko sa kanya at bahagyang kumilos ang balakang ko para idiin pa iyon mismo sa harapan niya.

“Hmmp! Iniiba mo naman ang usapan eh.! Ang sabi ko ang lalim ng iniisip mo.“palabi niyang ulit sa sinabi niya kanina.

Ngumiti ako saka padamping hinalikan din siya sa labi.

“Iyon na nga little Wifey. Kaya malalim ang iniisip ko dahil dito.“sabay diin ulit ng harapan ko sa harapan niya.

“Frank!.”

“Haha!  Masisisi mo ba ako. Alam mo naman na gustong gusto na kitang angkinin gaya ng paraan na gusto ko. Pero binilinan ako ng doctor na hindi kita dapat pagurin. Hmmp. Hanggang tikim na lang ako. Hanggang hawak na lang ako. Hanggang haplos na lang ako. Littke wifey. Miss na miss ko na ang gumiling sa ibabaw mo.”

“Kalaswaan mo. Marinig ka ni Lynn eh.“tinakpan niya ang bibig ko dahil sa sinabi ko habang napatingin kay Lynn na nakatingin na din sa amin.

“Luh! Wala akong narinig. Sige lang.“sabi naman niya na nakangiti. Pero halata naman na narinig niya lahat ng sinabi ko. “Hindi ko naman narinig na hanggang haplos ka na lang sa kapatid ko eh. Saka hindi ko narinig na hanggang tikim ka na lang. Haha! Ewan ko sayo Frank. Maiwan ko na nga kayo. Iniinggit niyo ako eh.“natatawang sabi nito saka sinabayan ng tayo. “Sige lang ituloy niyo lang ang paghaharotan niyo. Maghahanap na nga din ako ng kaharutan ko.“pagbibiro pa nito na nakapagpanlaki ng mata ng Dylan ko.

“Hey! Don’t do that Lynn. I swear, I will kill kung sino man ang lalaking iyon kapag hindi ko pa nakikilala.”

“Naman Lan. Oo na. Ipapakilala ko siya sayo kapag nagkita na kami ng ka forever ko.”

“Dapat lang. Naku!.”

“Haha! Sige sige. Maiwan ko na kayo.“muli nitong paalam sa amin. Binalingan ulit ako ng Little Dylan ko. At muling kumapit sa leeg ko.

“Tara, sabi ni Lynn ituloy natin ang paghaharutan.“sabi niya sa akin saka pilyong ngumiti.

“Little Wifey, huwag mo akong hahamunin, dahil kanina pa ako gigil sayo.”

“Haha! Kanina pa ba. Ramdam ko nga eh. Dito oh.“sabay kiskis sa harapan din sa harapan ko.”

“Little Wifey.“napabulong na ako bago ko sakupin ang mga labi niya.

Magaan, masuyo at puno ng pag iingat.

“I love you.”

“I love you too.” Sagot niya sa akin. Saka ko na siya hinila paakyat sa silid namin.

Muling nagkaugpong ang labi namin pagkasarang pagkasara pa lang ng pinto. Maingat na ipinahiga ko siya sa kama at maingat na pumaibabaw ako sa kanya.

“Mmm!” Mahinang pag ungol niya ng magsimula ng maglikot ang mga palad ko para humaplos sa buong katawan niya. Magkatulong na inalis ang nga damit naming pareho at wala ng itinira kahit na isa mang saplot sa katawan namin.

I kiss, I lick, I suck his ear down at his neck, on his shoulder. Sucking his skin. Tasting everypart of him. Hanggang sa pagtuunan ko ang dalawang itoktok ng dibdib niya. Licking them. Sucking them. At para akong batang uhaw na nagpapasasa sa dibdib niya para kumuha ng gatas mula rito.

“Aaahh. Ooooh.. mmmmmm..“mga ungol na lumabas sa bibig niya. Ang katawan na napapaliyad na may panginginig dala ng ginagawa ko sa katawan niya.

“Little wifey. Mmmm. Your so sweet. Your so sweet. Mmmm.“bulong ko sa pagitan ng ginagawa ko sa katawan niya. At habang pinagsasawa ko ang bibig ko sa paghalik sa dibdib niya sa balat niya ay kumikilos na din ang kamay ko. I grab his and played it. Slowly moving upside down. Until I decide to taste it. Bumaba ng bumaba ang mga halik ko sa kanya. Sa ibaba ng dibdib niya. Sa tiyan niya. Hindi ko mapigilang hindi bigyan ng mumuntik kagat ang bawat daanan ng labi ko. And sucked it. Ang tamis tamis ng little Dylan ko.

“Ahhhhh!. Uhmmmm… ohhhhhh. Uhmmmmp.“ungol niya ng tuluyan ng sakupin ng bibig ko ang kanya na tigas na tigas na. Hinalikan ko ang itoktok niyon. Sucking it. Licking it. At ipasok ng buong buo ang kanya sa bibig ko.

“Hummmm. Ummmm.“hindi ko din mapigilan ang mapaungol dahil sinasalubong ng balakang niya ang bawat pagtaas baba ng mukha ko sa kanya.

“Ahhh. More. Ahh. Sucked me more.”

“Yes little wifey. Mmmm.“sagot ko at ipinagpatuloy ko ang pagpapasasa sa kanya. Habang kumilos na din ang isa kung kamay to trace his flesh. Nilaro ko iyon ng daliri ko.

Nandoon ang pagliyad ng katawan niya. Paggalaw ng balakang niya basalubong sa akin habang subo ko parin ang kanya. Ang panginginig ng katawan niya sa tuwing ipapasok ko ang daliri ko sa butas niya.

“Mmmm. Ahhh.”

Kumilos ako para muli siyang halikan at agad naman niyang tinugon. Maingat na kumilos ako para itapat ang akin at maingat na ipinasok ang akin sa kanya.

“Uhmmmmp. Ahhhhh.”

“Uhmmm. Your sucking me in little wifey. Uhmmp.” paos na boses na bulong ko sa kanya ng maibaon ko na ang buong laki ko sa kanya. “Still tight. Mmmm.”

“Ahhhh…ooohhhh.“ungol din niya ng mabagal na akong gumalaw sa ibabaw niya. Humawak siya sa batok ko at pilit na inaabot ang mga labi ko para halikan. Habang pareho ng gumagalaw ang mga balakang namin para salubungin ang bawat pagsalampak ng akin sa kanya.

“Ahhhh! Ooohhhh.”

“Little wifey. Just tell me kung hindi mo na kaya.“may pag aalala parin na sabi ko sa kanya habang patuloy ako sa pagpapabalik balik sa kanya.

“Just move. Aahh. Move. Ooohhh!” pang uutos niya saka sinabayan ng pagsalubong sa paggalaw ko. Hanggang sa nagpalitan na kami ng ungol, nagkapalitan ng paggalaw. Hanggang sa tuluyan na naming marating pareho ang langit  ng kaligayan ng pag iisa namin.

“I love you.” bulong ko. Gusto ko mang idagan ang buong bigat ko sa kanya ay hindi ko ginawa bagkus kumilos ako para pagpalitin ang pwesto namin at siya ang ipinaibabaw ko sa akin.

“I-i love you too.“habol ang hiningang sagot niya sa akin.

Pareho kaming hinihingal na muling naghalikan.

“Are you okay?” Tanong ko sa kanya ng tuluyan na niyang ihilig ang ulo sa dibdib ko.

“Yes. And that was nice.“mahinang sagot niya.

“Mmmm! Yes little Wifey. You make me more happy dahil nagustuhan mo.”

“Mmmm! Yeah! But I want to take a nap. I feel exhauted.”

“Just sleep little wifey. Sleep in my arms. Sleep in my embrace.”

“Mmmmm!.”

Masuyong humahaplos ang palad ko sa likod niya sa buhok. Hanggang sa tuluyan na siyang nakatulog sa mga bisig ko.

“I love you little Dy. I love you my little Wife.”

---

“Tang ina. Bakit ka ba nan babatok?” naiinis na sita ni tito Nathaniel kay Dylan ng ikwento ko kay Dylan ko ang naging usapan namin noon ng sitahin ko ito na alam ko na ang pagpapanggap niya. At sinabi ko dito na kahit doon man lang daw ay maisahan siya nito.

“Gago ka pala eh. Naturingan pa naman kitang kaibigan iyon pala ipinagkaluno mo ako kay Frank noon. Me nalalaman ka pang pabilin bilin sa akin. Iyon naman pala alam mo na na alam na ni Frank na hindi ako si Lynn. Baka gusto mo suntukan. Sabihin mo lang.” mahabang lintaya niya dito saka muling binatukan.

“Nakakadalawa ka na Dylan. Akala mo naman may maibubuga ka ngayon.“sagot naman nito.

“Frank! Hubby! Pasuntok nga siya para sa akin.“pang uutos niya sa akin ng balingan ako.

“Sure little wife.” Napangiti ako sa itinawag niya sa akin. Hubby? Well, I like it. “Saan mo gusto? Sa kaliwa o sa kanang pisngi?” tanong ko saka ako lumapit sa kanila.

“Tumigil ka Frank. Tiyuhin mo parin ako baka nakakalimutan mo.“napaatras ito ng lumapit ako.

“Haha! Pero inutusan ako ng asawa ko to punch you tito Nathaniel. Hindi ko naman siya pwedeng suwayin. Ang lahat pa naman ng sasabihin niya sa akin ay sinusunod ko.” sagot ko sa kanya saka sinabayan ng ngisi. Kumindat pa ako ng muling tumingin ako kay Dylan ko.

“Go hubby.”

“Tigilan niyo akong mag asawa. Makaalis na nga.” agad itong tumalikod palayo sa amin ng makasalubong niya si Lynn.

“Bakit nagmamadali ka yatang umalis.“tanong nito saka tumingin naman sa amin.

“Iyang mag asawang iyan binubully ako. Dalawa lang sila eh. Aba, pagtulungan ba naman ako para suntukin.“pareklamong sagot nito kay Lynn na natawa lang naman ang isa sa sagot niya.

“Sinabi mo pa. Nang iinggit pa kamo. Kala mo naman sila lang tao sa bahay na ito.”

“Kaya nga. Makabalik na nga sa bahay ko ng hindi na nila ako ma bully. Ikaw ba kailan ka uuwi sa inyo.”

“Huh!.“napatingin si Lynn sa akin sa tanong na iyon ni tito Nathaniel. “Pagkatapos na sigurong makarecover ni Lan saka ako lilipat.” Sagot na lang niya pero nanduon ang lungkot sa tinig niya. “Nga pala nagdala ako ng meryenda.” pang iiba nito ng usapan. “Mag meryenda ka na muna bago mo layasan ang mag asawa.“aya nito saka inilapag ang dalang mga pagkain sa lamesa na nasa ilalim ng puno sa may hardin.

Muling tumingin naman sa amin si Tito Nathaniel at nandoon ang magkasabay na senyas nila ng suntok ng little Dylan ko.

Masasabi kong magkaibigang magkaibigan nga silang dalawa dahil alam nila ang likaw ng bituka ng bawat isa.

Lumapit na ulit ito sa amin at nagsisikuan parin ang dalawa hanggang sa makaupo na kami at hinarap ang pagkain.

Napatingin naman ako ngayon kay Lynn. Nandoon na naman ang titig nito sa kapatid niya at lungkot sa mga mata na nakatingin sa kanya.

Ilang araw na lang. Hanggang ngayon ay wala pa kaming nahahanap na ibang donor para sa kanya. Kaya palapit na palapit na din ang tyansang makahanap pa kami ng iba.

Sana nga may maghimala para hindi ang sariling puso niya mismo ang kapalit ng puso ng kapatid niya.

Sana nga!

Sana nga!

---

@Y

uChenXi

#40: Frank

“I love you Lan.“mga katagang binigkas ni Lynn habang yakap yakap ang kapatid na ngayon ay nakahiga na sa hospital bed nito. Ready for the operation habang si Lynn ay hindi pa nakahanda.

“I loye you too! Why are you crying?“nag aalalang tanong naman niya kay Lynn saka umupo at mahigpit na tinugon ang yakap nito

“Nothing.“pahikbing sagot nito sa kapatid at pinahid ang mga luha saka humarap naman sa akin.

“Isang oras pa naman ung operasyon bakit kailangang ngayon na ako ipasok sa OR. Pwede naman mamaya pa diba.”

“Kailangan kasi makarelax ka muna little Dy. Kaya maaga ka nilang ipapasok sa loob. At nakahanda na din ang puso na ipapalit sa puso mo.” halos pumiyok din ako sa huling katagang sinabi ko habang nakatingin ako kay Lynn. Lalong rumagasa ang luha nito na kahit gusto sigurong pigilan ay hindi na niya mapigil.

“Hey! Whats going on Lynn. Why are you crying? May problema ka ba? Naman Lynn pinag aalala mo naman ako eh.”

“Im okay Lan, huwag mo akong intindihin. Masaya lang ako dahil sa wakas ay mapapalitan na ang puso mo ng mas malakas, mas matatag. At mabubuhay ka pa ng mahaba pang panahon kapag naging successful ang operasyon.” sagot ni Lynn na patuloy parin sa pagluha. Muling niyakap ang kapatid sa huling pagkakataon.

“No! Your not okay. Tell me. May problema ka ba? Kilala kita Lynn.“pagpupumilit niya na tanong diton.

“Lan, s-sabing o-okay lang ako.“halos wala ng tinig na lumabas sa bibig niya ng sabihin iyon. “M-mahal na mahal kita kapatid ko.” hanggang sa magpasya na itong kumawala sa kapatid niya. Ni hindi na nito hinintay na makasagot siya dahil mabilis na itong tumalikod at lumabas ng silid.

“Lynn. Hey!” tawag niya dito pero hindi na lumingon pa si Lynn sa kanya kaya naman nag aalalang tumingin siya sa akin. “What happen to her Frank? May problema ba ang kapatid ko?“tanong niya sa akin. “May alam ka ba sa dinadalang problema ng kapatid ko?” Puno ng pag aalalang tanong niya sa akin.

Ako man ay halos hindi makatingin sa kanya ng deretso sa mata dahil nag aalala ako at ng hindi ko mapigil na masabi ko sa kanya ang totoo na ang mismong donor niya ay ang kapatid niya. Baka ikabigla niya ay mas aatakihin pa siya sa puso at hindi ipatuloy ang operasyon.

Bakit ba kasi hindi pinagbigyan ang mga dasal namin na sana man lang meron isang donor na magbibigay ng puso para sa kanya. Na hindi na si Lynn kundi ibang tao. Mabigat man sa dibdib iyon ay wala na din akong magagawa. Buo na ang pasya ni Lynn. Hindi na siya nagpapapigil pa.

Sana nga lang, kapag matapos na ang operasyon ay hindi masyadong maapektuhan si Dylan kapag sinabi ko na sa kanya ang katutuhanan. Sana hindi niya ako kamuhian na naglihim ako sa kanya ngayon. At sana lumawak ang pagkakaintindi niya na kaya lang gagawin ito ni Lynn ay mahal na mahal siya nito.

“Frank! May alam ka ba kung bakit nagkakaganun si Lynn?” muli niyang tanong sa akin kaya napakurap ako at muling tumingin sa kanya.

Umiling ako bilang sagot at hinawakan ko siya sa mga kamay at dererso iyon sa labi ko at dinampian ng mga halik iyon.

“Marahil ay nag aalala lang siya sayo Little Dy. Kung magiging maayos ba ang takbo ng operasyon mo.”

“Sinigurado naman ng doctor na magiging matagumpay ang operasyong isasagawa sa akin diba. Kaya hindi dapat siya mag alala ng ganun. Ako tuloy ang nag aalala sa kanya sa nakikitang lungkot sa mga mata niya kanina.”

“Sssh! Stop thinking about it. Mamaya ay sarating na ang mga nurse na magdadala sayo sa OR.”

Hindi man siya kumbinsado sa mga paliwanag ko ay tumango na rin siya at nagrelax na humiga muli sa kama niya. Pumikit siya habang ramdam ko ang mahigpit na pagkakahawak niya sa kamay ko. Kaya naman niyuko ko siya at hinalikan sa nuo.

“Relax Little Dy. Narito lang ako lagi para sayo.” bulong ko sa kanya. Tumango siya habang nakapikit parin.

“Why your hand is shaking?“tanong niya saka nagmulat ng mata.

“Im nervous too little Dy.”

“Sasabihan mo akong magrelax pero ikaw naman itong kinakabahan. Ah alam ko na. Kinakabahan ka dahil iba na ang puso ko paggising ko. Sabi pa naman ng iba na kapag napalitan na ang puso ay napapalitan na din ang taong mahal nila. Haha! Nag aalala ka ba na paggising ko ay iba na ang mahal ko?“pabirong tanong niya sa akin.

“Silly little Dy. Kung kaya kitang napaibig sa maikling panahon. Mapapaibig ulit kita. Akala mo huh. Syempre asawa na kita. Wala ka ng kawala sa akin.”

“Haha, tignan natin.”

Masuyong hinaplos ko siya sa pisngi. At masuyong pasuklay ang mga daliri ko sa buhok niya.

“I love you. I will make you fall inlove with me again kung nagyaring hindi na ako makilala ng bagong puso mo.“masuyong sabi ko sa kanya saka ko siya dinampian ng halik sa labi.

“I love you too. And I am looking forward to that. Kung paano mo ako ulit papaibigin sayo.”

Nagkangitian pa kami dahil sa naging usapan namin.

Hanggang sa dumating na nga ang kukuha sa kanya para dalhin sa OR. Gaya ng plano, mas maaga ng isang oras na dadalhin siya doon kaya may pagkakataon na mapuntahan ko pa si Lynn. Inihatid ko siya hanggang sa pintuan ng OR. Hanggang sa tuluyan na siyang maipasok doon.

Tinalunton ko naman ngayon ang ward kung nasaan na si Lynn. Nakaupo ito sa gilid ng kama at napatingin sa akin ng makita akong pumasok.

Tumutulo na naman ang luha niya pagkakakita sa akin kaya agad ko siyang nilapitan at bilang isang nakakatandang kapatid para sa kanya ay niyakap ko siya ng mahigpit.

“Im sorry.“bulong ko sa kanya habang yakap ko siya. Lalong humagulgol ito ng iyak at mahigpit din na yumakap sa akin. “Sorry dahil wala man lang akong magawa para makatulong.” ako man ay napaluha narin dahil nadadala na ako sa pag iyak niya.

Ang sakit isipin na mawawala ito ng ganito lang. Mawawala siya para lang mabuhay pa ng matagala ang kapatid niya.

“Sorry Lynn. Sorry.”

“F-frank. S-sana kapag natapos ang operasyon. A-at magising ang kapatid ko. S-sabihin mo sa kanya kung gaano ko siya kamahal. Na mahal na mahal ko siya.” Paos na boses na sabi nito habang patuloy ito sa pag iyak. “A-at ipangako mo sa akin. I-ipangako mo sa akin. Na hindi mo siya sasaktan. Hindi mo siya pa-papaiyakin. I-ipangako mo sa akin na aalagaan mo siya. Na mamahalin mo siya hanggat sa tumitibok parin ang puso niya.”

“Ssssh! I will do that Lynn. I will..”

“F’frank. Mahal na mahal ko ang kapatid ko.”

“Alam ko. Kaya nga mag sa-sakripisyo ka para sa kanya diba.”

Nagpahid ako ng luha saka ko siya masuyong hinugod sa likod. Hinalikan ko siya sa nuo. Kahit hindi naging maganda ang pagsasama namin at nag away kami noon dahil kay Dylan. Ay hindi ko mapigilan ang maawa ngayon sa kanya. Ang bigat sa dibdib ko habang naririnig ang paghagulgol niya ng iyak sa mga bisig ko. Ang maramdaman kong gaano din kabigat sa kanya ang pinapasan ngayon. Kahit gustuhin man niyang makasama ng matagal ang kapatid niya ay hindi na pwedeng mangyari iyon pagkatapos ng operasyon nila. Dahil may mabubuhay at mayroon namang mawawala.

Nagtagal ang ganung ayos namin habang patuloy parin siya sa pag iyak. Halo halo ng iyak sipon sa mukha niya ng nagpasya akong kumalas nga yakap sa kanya. Kinuha ko ang panyo sa bulsa ng pantalon ko at pinunasan ang mukha nito. Saka ako tumitig dito.

“Aalagaan ko si Dylan para sayo. Mamahalin ko si Dylan gaya ng pagmamahal mo sa kanya. At nanganga ko ako sayong hindi ko siya kaylanman sasaktan.“pangako ko sa kanya habang kulong na ng mga palad ko ang magkabilang pisngi niya.

“T-thank you Frank.”

“No! You don’t need to thank me dahil ako dapat ang magpasalamat sayo. Ako at ang kapatid mo dapat ang magpasalamat sa gagawin mong sakripisyo para sa kanya.”

Mapaklang ngumiti ito habang umaagos parin ang mga luha niya.

“Haha!.“mahinang tawa niya na may kasamang hikbi. “Sana sa pupuntahan ko, makahanap ako ng ka forever ko.” nagawa pa niyang magbiro sa ganitong sitwasyon pero napangiti nadin ako para naman kahit papaano ay lumuwag ang dibdib nito.

“Sino naman kaya ang makakasalamuha mo doon? Sabi nila dadaan muna kay san pedro bago ka makakatawid. Tanungin mo siya kung may kasing gwapo ko na nakapasok na sa loob. Dapat kasing gwapo ko ang makikilala mo doon.” pagsakay ko sa biro niya.

“Haha! Ang kapal mo din.“napalabi ito sabay hikbi. “Haha! Hindi ka naman gwapo eh.“sabi niya na patuloy sa pagluha. “Haha! Nagtataka nga ako kung bakit ako na inlove sayo noon. Hindi ka naman gwapo.”  Sabay pahid ng luha niya pero nasa mga balikat niya ang pagyogyog sa pinipigilan na namang paghagolgol ng iyak.

“Paano ma iinlove sa akin ang kapatid mo kung hindi ako gwapo?”

“Nah! Dinaan mo sa bilis eh. Dinaan mo sa hokage move mo.“sabay hampas ako sa dibdib at mahinang tumawa.

“Ikaw kasi, nakipagkompitensya ka pa sa akin.”

“I-iyon na nga eh. Sa bilis mo, nasalisihan mo ako sa mahigpit kong pagbabantay sa kanya. P-pero okay lang. Okay na iyon sa akin. Dahil nakikita ko naman kung gaano mo siya kamahal.“at muli na naman itong umiyak pero hindi na kasing lakas kanina. Tahimik na lang itong lumuluha na nakatingin sa akin.

Muli kong pinahid ang luha niya.

“Handa ka na ba miss. Celis.?“mga tanong na nakapagpalingon sa amin sa may pintuan.

Ang doctora. Nagkatinginan kami ni Lynn na patuloy parin sa pag agos ng luha niya. Tumango si Lynn bilang sagot dito.

“Sa pagkakataong ito ay wala na talagang atrasan dahil hindi ko na sasabihin at ipipilit na iatras ang operasyon. Dahil ito na ang tamang oras para doon.”

“I know doc. At wala sa isip ko ang umatras pa sa naging disesyon mo.” Matatag na sagot niya dito.

“Hindi ko na tatanungin kung nakapagpaalam ka na ba sa kapatid mo ng maayos dahil nakikita ko naman na wala pang kaalam alam ang kapatid mo na ang mismong kapatid niya ang magdodonate ng bagong puso niya.”

“Okay na ako doc.”

“Good. Pero ang kabilin bilinan ko sayo Mr. Scott. Hanggat maaari ay pilitin mong itago muna ang tungkol sa kapatid niya hanggang sa tuluyan na siyang makarecover. It generally takes three to six months to fullyrecover from heart transplant surgery. However, age and previous medical history problems may cause the recovery period to take longer.“mahabang paliwanag ng doctor sa amin.

“Yes doc.“sagot ko saka ako muling napatingin kay Lynn.

“Lets go, the nurse will lead you out to go to the OR.“sabi nito bago nagpaalam na mauuna na.

Muli kong niyakap si Lynn na tahimik lang na umiiyak. Hanggang sa dumating na ang nurse na may tulak tulak na bed trolly para kay Lynn. Mahigpit na humawak sa kamay ko si Lynn ng mahiga doon. At gaya ni Dylan kanina ay sinamahan ko siya hanggang sa labas ng OR. At sa huling pagkakataon ay nagsalita ito.

“Take good care of him Frank. Love him. Cherish him for me.”

“Yes.”

Bumitaw na ito sa mga kamay ko at pumikit. At kitang kita ko ang mga luhang naglandas sa pisngi niya habang ipinapasok na siya sa OR.

“Thank you Lynn.” bulong ko. Habang nakatingin na lang ako sa nakapinid na pintuan ng OR.

May 20 mins pa para sa naturang operasyon ng dalawa. At habang lumapit ang oras na iyon ay halo halong emosyon naman ngayon ang nararamdaman ko.

Hindi ako mapakali. Ano na lang ang gagawin ni Dylan kapag tapos na ang operasyon at malaman na wala na ang kapatid niya? Sisishin ba niya ako dahil hindi ko sinabi sa kanya. O ang sarili ang sisisihin niya?

---

@Y

uChenXi

#41: Frank

4 hour past, they still at the OR.

Ng alam ko ng sisimulan na ang operasyon ay nagtungo na ako sa chapel ng hospital, para magdasal na sana maging matagumpay ang operasyon ng asawa ko. Ng Dylan ko. My little Dy. My little wife. Na sana walang masamang mangyari sa kanya at walang maging komplikasyon sa operasyon.

“Your still here. Malapit ng matapos ang operasyon. At ililipat siya agad sa ICU pagkatapos. Sabi ng doctor, three or more days na doon muna siya to monitor his new heart. Dipende na din sa lakas ng immune system ni Dylan.”

Tumango ako. Alam kong malakas ang Dylan ko kaya agad siyang makakarecover.

“Doon na lang tayo maghintay sa OR para makita natin ang paglabas niya.” Sabi ko dito saka sinabayan ng tayo.

“Paano pala ang cremation?“tanong nito habang bagtas namin ang papunta sa OR.

“We need to wait until 24 hour for the cremation.“seryusong sagit ko dito.

“Ok, tutulong na lang ako sa pag sasaayos ng kakailanganin para doon. Kung ano ba ang dapat gawin.”

Madami pa kaming napag usapan hanggang sa tuluyan na naming marating ang OR. Tama naman lumabas lumabas na ang tatlong doctor mula doon. Kaya naman agad namin silang nilapitan.

“The operation went well. And the patient will be heading at ICU after a moment. And about the other patient, she will be transferred to the morgue.” Pagbabalita nito sa amin. Kaya kahit papaano ay may ngiti kami sa mga labi na nagkatinginan. And about for her, pasasalamatan ko siya habang nabubuhay ako.

“Sumunod ka sa akin para sa ibang detalye about your husband Mr. Scott.“baling ng doktora sa akin na nakatalaga kay Dylan. Kaya agad naman akong tumango at sumunod nga sa kanya. Naiwan si Nathaniel para siya na ang umagapay kay Dylan kapag ililipat na ito mamaya.

Kaya naman ng makarating kami sa office ng doctor ay agad nitong ipinaliwanag ang kalagayan ng Dylan ko at sinabing tinanggap ng katawan niya ang bagong puso nito. At gaya nga ng sabi kanina ni Nathaniel na tatlong araw o hanggang sa isang linggo na nasa ICU siya para sa mga test na isasagawa pa sa kanya sa tuwing nasa recovery stage siya. At sinabing hindi kami basta basta makakapasok at makita siya kung wala siyang pahintulot para na rin daw sa kaligtasan nito at malayo sa bakteryang pwedeng kumapit sa kanya. Kaya naman laking pasasalamat ko sa doctor na nag opera sa kanya kahit nasa isang bahagi ng puso ko ang lungkot.

Napabuntong hininga ako at kiming ngumiti sa doctor bago nagpaalam dito ng maayos at deretso na ako sa ICU para kahit papano ay matanawan ko ang Dylan ko kahit hindi ko man siya malapitan ngayon. May nakabantay na ditong tatlong nurse sa loob at abala sa pagche check na kung ano ano sa kanya. Sa mga machine na nakakabit sa kanya.

“Ipinaayos ko na ang private room na pwede nating pagpahingaan sa mga darating na araw dito sa hospital Frank. May kailangan ka pa bang ipapakuha sa akin sa bahay mo?“tanong sa akin ni Tito Nathaniel ng lumapit sa akin sa tabi ng bintana habang tanaw ko ang Dylan ko.

“Naipaayos ko na kay Lily ang mga dadalhin at kakailangan sa hospital pakikuha na lang iyon at ikaw na ang bahalang magdala dito.”

“Sige, ako na ang bahala. At sa kanya. Nailipat na siya sa morgue.”

“Ok! Ikaw na ang bahalang umasikaso doon. And about the funeral after the crimition, sabi niya na sa bahay na lang daw nila kaya ikaw na ang bahala doon. Darating ngayon ang yaya nila Dylan dito para kasama nating magbantay.”

Tumango ito.

“Kung ganun mauuna na ako para makabalik agad ako mamaya matapos kong ipa schedule ang cremation niya.”

“Sige, salamat Nathaniel.”

Muli itong nagpaalam sa akin bago tuluyang umalis. Kaya naman muli kong itinuon ang pansin ko kay Dylan. Hindi man masyadong maaninag ang mukha niya mula sa kinatatayuan ko ay sapat na iyon sa akin basta nakikita siya ng mata ko.

“I love you little Dy.“hawak ko ang salamin na natatapat sa mukha niya. At para ko naring hinahaplos ang pisngi niya habang marahan kong iginagalaw ang palad ko sa salamin.

Magsasama pa kami ng matagal. At hanggat tumitibok ang puso ko ay hindi ako magsasawang mahalin siya. Gaya ng pagmamahal ni Lynn sa kanya. Pupunuan ko ang bawat araw na dadaanan para sa kapatid niya. Magiging mabuting kapatid, kaibigan, at asawa sa kanya. Ipaparamdam ko sa kanya na kailan man ay hindi siya mag iisa.

“Is he okay hijo?”

Lumingon ako. Dumating na pala ang yaya nila. Si yaya Nina.

“Opo yaya Nina. Halos kakalipat lang po niya dito sa ICU para sa pagmomonitor sa kalagayan niya.” magalang na sagot ko dito.

Maluha luha namang lumapit din ito sa bintana.

“Huwag na po kayong mag alala yaya Nina. Sabi ng doctor maayos na siya dahil tinanggap ng katawan niya ang bagong puso niya niya.“paliwanag ko dito at idinantay ang kamay ko sa balikat nito.

“Mabuti naman kung ganun. Napamahal na kasi sila sa akin ng kapatid niya. Halos ako na ang nagpalaki sa kanila mula ng maisilang sila. At sila na ang itinuring kong sariling pamilya mula noon.”

“Naikwento nga rin minsan sa akin iyan ni Dylan yaya. Kaya nagpapasalamat po ako dahil doon. Na kahit maaga silang nawalan ng magulang ay hindi kayo nagsawa na alagaan sila.”

“Itinurin akong parte ng pamilya nila kaya ganun din ang ginawa ko. Kaya masasabi kong napakabait na mga bata ang magkapatid. At mahal na mahal nila ang isat isa. Lalo na si Dylan. Kung gaano siya kamahal ni Lynn ay dodoble pa ang pagmamahal niya dito.”

“Sinabi niyo pa yaya. Dahil kong hindi lang si Lynn mismo ang nagparaya, malamang mas pipiliin ni Dylan ang makasama ang kapatid niya kaysa ang magpakasal sa akin.”

“Mga lukong bata kayo. Akala ko nagbibiro lang kayo nuong una. Sayang at hindi ako nakadalo sa kasal niyo.”

“Huwag po kayong mag alala ya. Mauulit po ang kasal namin ni Dylan kapag tuluyan na siyang gumaling. At gusto namin na isa kayo sa saksi sa muli naming pagpapakasal.”

“Aba dapat lang. Gusto kong saksihan ang kasal ng itinuturing ko ng anak.”

“Opo yaya Nina.“umakbay ako dito.

“Sana mapabilis ang recovery ng alaga ko.”

“Mapapabilis iyan yaya Nina. Malakas naman ang katawan ni Dylan.”

Ngumiti ito. Saka muli naming itinuon ang paningin sa himbing na Dylan ko. Marami pang naikwento ito sa akin habang pareho kaming nagbabantay. Mula pagkabata ng magkapatid, kakulitan nilang dalawa.

Kung paano niya inalagaan ang Dylan ko mula ng mamatay ang magulang nila hanggang sa kunin na siya ng isa sa tuyuhin niya sa US at ang natira na lang ay si Lynn sa pangangalaga niya. Ni hindi na namin namalayan ang mga oras dahil sa pagkukwento nito. Dalawang oras na pala ang matuling lumipas ng tignan ko ang  relo ko.

“Hindi ako nakialam noon sa ginagawa ng magkapatid na iyan ng sabihin nilang si Dylan na mismo ang uuwi sa bahay niyo at magpanggap bilang si Lynn. Batang iyan oo, alam mo bang halos magiba ang bahay sa kasisigaw niya ng iwinawax ni Lynn ang binti at kamay niya para lang matanggal ang mga buhok niya doon.”

“Haha! Parang gusto ko tuloy makita kong paano sumigaw si Dylan ng ginagawa iyon ya.”

“Aba, magaling ang yaya niyo hijo. Heto at lihim ko silang kinuhanan ng vedio. Natawa kasi ako sa magkapatid eh. Iyan ang lagi ko nang tinitignan sa tuwing namimiss ko sila kasi iniiwan nila akong mag isa sa bahay nila.”

“Talaga ya. Patingin nga ako.“nalangiting inabot nito sa akin ang cellphone nito kaya naman napanuod ko iyon.

“ Damn it, Lynn. Aaaahhhh. Stop it .“sigaw niya habang nakadapa sa mahabang couch sa may sala nila. Kaya naman napangiti ako habang pinapanuod ang vedio na kuha ni yaya Nina.

“ Stop screaming Lan, bear it for a couple of minute. Malapit na. “ Sabi naman ni Lynn at  muli nitong idinikit ang hawak na wax sa mga paa niya at pabiglang inalis ulit iyon.

“ Ahhhhh! Thats a fucking hurt Lynn. Damn it .“sigaw niyang muli. Hininaan ko pa ang volume dahil talagang malakas nga ang naging sigay niya at pagmumura.

Tawa naman ng tawa si Lynn sa ginagawa. At nawiwili talaga na makita kung paano sumigaw si Dylan na halos magpayanig nga ng buong bahay nila.

“ Take it ease Lan. Kaunti na lang .“muli nitong sabi at muling idinikit ang wax sa paa ng kapatid. Paulit ulit iyon na naging paulit ulit naman ang naging sigaw niya at mura.

“ Damn it Lynn. I can’t take it anymore.“ napapangiwi na sabi niya dito. Para ko tuloy ramdam ang hapdi dahil sa pagkakangiwi niya.

“ Don’t worry Lan. Aaplayan ko lang ng cream para hindi magkasugat“

“ Ahhh! Dahan dahan lang. Fuck. Malalapnos na ang balat ko.“ Reklamo niya muli sa kapatid. Hindi na nawala wala ang ngiti hanggang sa matapos ko iyong panuorin.

“Haha! Hindi ko lubos maisip na matindi pala ang pinagdaanan ng asawa ko para magpanggap na siya si Lynn.“natatawang ibinalik ko kay yaya Nina ang phone niya. “Pasalamat ako dahil sa pagpapanggap niya iyon ay natagpuan ko ang tunay na pag-ibig para sa kanya.”

“Sinabi mo pa hijo. Siguro nga naitadhana nga talaga kayo para sa isat isa. At natatawa ako sa magkapatid dahil kahit malalaki na sila at halos lumaki silang magkahiwalay ay mahal nila ang isat isa. Hindi iyon nawala sa mahabang taong hindi sila nagkikita.”

“They really love each other yaya. At iyan ang hinahangaan ko sa kanila. Na isa sa kanila ay kayang magsakripisyo para sa ikaliligaya nila.”

“Tama ka diyan hijo. Kaya nga mas namangha ako kay Lynn dahil sa ginawa niya para sa kapatid niya. Nagpaubaya siya para sa ikaliligaya ng kapatid niya.”

Ngumiti ako sa sinabi niya. Tama, kung hindi talaga nagparaya si Lynn ay hindi ko makakamtan ang tunay na kaligayan. Kung nanaig dito ang pagmamatigas na makipagkompintinsya sa akin para kay Dylan ay alam kong hindi ako pipiliin ni Dylan kahit mahal niya ako. Dahil si Lynn ang pipiliin niya at siya ang magsasakripisyo para dito. At gaya niya, ngayon, ay si Lynn naman ang nagsakripisyo para sa kapatid niya.

“Nakalimutan ko tuloy ang dala ko. May dala pala akong lutong pagkain hijo. Saan tayo pwedeng kumain at akoy gutom na.“pang iiba ni yaya Nina ng usapan at tumayo at kinuha sa gilid ang dala dala na may kalakihang bag.

“Malapit lang po dito ang kinuha kong PR( Private Room) para sa pahingaan natin ya. Sandali at magpapaalam muna ako sa nurse na nagbabantay kay Dylan sa loob at sabihin kakain muna tayo.”

“Hala, sige hijo.”

Kaya naman ng makapagpaalam kami ay niyakag ko na si yaya Nina para pumunta sa PR. At gaya nga ng sinabi nito, may dala itong mga pagkain. May mga sariwang prutas din itong dala, at ang lutong pagkain na sinasabi nito.

“Hala kain na muna tayo Hijo. Para may lakas tayong magbantay sa asawa mo.“aya na ni yaya Nina ng mailatag na nito ng maayos ang pagkain.

“Salamat yaya Nina. Makakakain na rin akonng maayos ngayon dahil ligtas na at successful ang naging operasyon ni Dylan.”

At gaya kanina, nagkwentuhan parin kami ni yaya Nina habang kumakain. Palakwento ito kaya naman nakinig na lang ako sa kanya.

Nasa kalagitnaan na kami ng pagkain ng dumating si Nathaniel.

“Namam, sakto pala ang dating ko. Gutom na din ako.“nakangiting sabi nito ng pumasok sa loob at inilapag ang mga gamit na dala dala.

“Oo halos kakasimula lang namin.“sagot ko naman dito.

“Kumusta po yaya Nina. Naalala niyo pa ba ako?“nakangiting bumaling ito dito.

“Abat oo naman hijo. Ikaw ba naman anh madalas na kasa kasama ni Dylan noon bago siya dalhin ng tiyuhin niya sa US.”

“Eh! Akala ko nakalimutan niyo na ako. Gwapo parin po ako diba.“natatawang sabi pa nito.

“Oo naman hijo.“pagsang ayon naman nito.

“Kita mo Frank. Hehe! Di parin kumukupas ang kapogian ko.”

“Naku! Gwapo daw. Naawa lang sayo si Yaya Nina kaya siya sumang ayon sa sinabi mo.”

“Haha! Ayaw mo lang patalo Frank. Makakain na nga lang din.“saka hinarap na din ang pagkain at kumain na din. Kami naman ay nagpatuloy narin.

“Hindi pa ba siya nagigising?“tanong ni Nathaniel sa akin sa pagitan ng pagnguya.

“Hindi pa eh. Baka mamaya pa siguro o bukas pa dahil sa mga gamot na naiturok sa kanya.”

“Ganun ba. Well, at least tapos na ang problema natin. Mapapanatag na tayo sa kalagayan ni Dylan.”

Napatango ako. Saka muling nagpatuloy sa pagkain hanggang sa matapos na kami.

Ibinalita ni Nathaniel sa akin na tapos na niyang nilakad ang lahat sa mga sinabi ko sa kanya kanina. About the cremation and funeral. Tatlong araw lang itong paglalamayan. Hindi naman nito siguro mamasamain na hindi ako makadalaw sa lamay. Saka sinabihan ko naman si Nathaniel na siya na lang ang umasikaso ng lahat doon. Marahil ay sa tabon na lang ako makakapunta dahil ayaw ko naman iwan ang Dylan ko dito dahil gusto ko ako ang unang makikita niya kapag magigising na siya.

---

@

YuChenXi

42: Frank

“Gising ka na pala.”

“Anong nangyari?“naguguluhang tanong nito sa akin at talagang iginala pa ang paningin sa paligid.

“Huwag kang mag aalala. Buhay na buhay ka.“nakangiting sabi ko sa kanya.

Oo! Lynn still alive.

Dito ko masasabi na talagang naghimala Siya. Na talagang totoo Siya at nakikinig lang Siya sa atin. Hindi man sa gusto mong oras Siya maghimala, pero nasa tamang pagpanahon. Dahil pinakinggan Niya ang dasal namin sa Kanya.

And God has a porpose kaya sa kahulihuliang minuto na natitira para sa operasyon sana nila ni Dylan ay naantala pa ng kalahating oras. Dahil may isang mabuting pamilya ang lumapit sa amin at sinabing i do donate nila ang puso ng anak nila na wala na tyansang mabuhay pa. Because her daugther was suffering Deadbrain dahil sa car accident na kinasangkutan nito at matinding tama ang natamo nito sa ulo.

“How?“hindi makapaniwalang tanong nito.

Nilapitan ko ito at ginulo ang buhok nito ng ipatong ko ang kamay ko sa ulo niya saka ngumiti.

Kaya naman sinimulan ko ng ikwento sa kanya ang kabuuang nangyari kanina, back at 10 hours ago mula ng maipasok siya sa OR.

---

Flashback:

Pigil ko man ang luha ko ay hindi ko mapigilan ang panikipan ng dibdib dahil sa operasyon ng asawa ko at si Lynn na magsasakripisyo para sa kapatid niya.

20 mins.

15mins.

10mins.

At talagang pabigat ng pabigat ang nararamdaman ko.

5 mins. Hanggang sa pumasok na ang doctor sa OR.

Wala ng makakapigil pa. Mayroong mabubuhay kapalit ng isa pang buhay.

Tuluyan ng tumulo ang luha ko para kay Lynn. Ang sakit sa dibdin dahil kailangang siya ang magsakripisyo. Bakit? Bakit kailangang siya pa.

Kulong ko ang mukha ko ng dalawang palad ko dahil hindi ko na talaga mapigilan ang mapaiyak. Saka naman dumating si tito Nathaniel.

Tinapik niya ang balikat kaya naman napatingala ako sa kanya. Umiling ito at kita din sa mukha nito ang lungkot. Pinipigilan din nitong maluha kahit kitang kita na ang pamumuo ng luha niya sa mga mata.

“Talagang ganyan Frank. Wala na tayong magagawa sa magiging kapalaran nila.”

“Pero ang sakit din isipin tito. At alam kong hindi din matatanggap ni Dylan ang lahat ng ito kapag nagising na siya at malaman na ang ipinalit sa puso niya ang ang puso ng kapatid niya.”

“Kaya kailangan natin mag isip ng idadahilan sa kanya. Kailangan-.” Hindi na naituloy ni tito Nathaniel ang sinasabi ng biglang may tumakbo palapit sa OR.

“ Open the door.“sabi ng isang doctor na ngayon ay kasamang nagtutulak sa trolley bed na may nakahigang pasyente na halatang malala din ang sakit na ngayon ay ipinapasok sa OR. Na agad namang binuksan ng isang nurse iyon.

Nagkatinginan pa kami ni tito Nathaniel dahil doon. The OR was occupied bakit kailangang doon ipasok ang pasyente nila. May isa pa namang OR kung gagamitin nila.

Kaya naman kinabahan ako sa posebleng mangyari. Paano kung magkagulo sila sa loob. Agad kung nilapitan ang isang nurse na lumabas sa OR matapos maipasok ang pasyente nila.

“Anong nangyayari? Bakit nila ipinasok doon ang isa pang pasyente. Hindi ba nila nakikita na occupied ang OR?” May galit at pag aalalang tanong ko dito.

“Yes Sir. Huwag po kayong mag alala, that patient just now, ay siyang magdodonate ng puso para sa pasyente niyo. And the other donator ay mabubuhay pa ng matagal dahil hindi na niya kailangang ibigay ang puso niya mismo sa pasyente niyo.“mahabang sagot ng nurse sa amin kaya naman nagkatinginan kami ni Nathaniel dahil doon.

Thanks God!

Iyon ang unang nasambit ko dahil sa narinig ko. Kinilabutan ako. Nagsitayuan ang lahat ng balahibo ko sa katawan. Pinakinggan niya ang mga dasal namin. Dahil kahit sa huling segundo ay nakagawa siya ng himala para sa magkapatid. He has a porpose.

At ngayon! Pinatunayan Niya na totoo Siya. Pinatunayan Niya na makapangyarihan Siya. Pinatunayan Niya na lagi Siyang nandyan kung kailangan mo Siya.

Thank you Lord!

At ang luha kanina dahil sa lungkot ko ay napalitan ng isang luha ng saya. Kahit si tito Nathaniel ay hindi na din napigilan ng napaluha.

“Kayo ba ang pamilya ng ooperahan?“tanong ng isang lalaki ng makalapit ito sa amin. May dalawang matanda pang nakasunod sa kanya. Marahil ang mag asawa ang mga ito. At umiiyak na nakaakbay ang lalaki sa matandang babae at pinapatahan na ito sa pag iyak.

Halata din sa lalaki na pinipigilan din nito ang mapaiyak.

“Kami nga. Kayo din ba ang pamilya ng pasyenteng ipinasok sa loob?“balik tanong ko dito.

Tumango ito.

“Asawa ko siya.“sagot niya saka tumingin sa pintuan ng OR.

“Bakit?“hindi ko mapigilang tanungin iyon sa kanya.

“Maupo na muna tayo. Habang naghihintay sa kanila.“aya nito sa amin kaya naman napasunid na lang kami.

Napatingin ako sa mag asawa na nakatingin din sa pintuan ng OR ng makaupo kami.

“ My wife had car accident. Three months ago. Grabe ang natamo niya sa ulo at naapiktuhan ng husto ang utak niya. The doctor said, wala na siyang pag-asa pang mabuhay and she only have 1% chance to live. Dead brain. At sa mga tubo na lang na nakakabit sa katawan niya ang dahilan kung bakit pa siya humihinga ngayon. Pero kung wala na ang mga iyon, baka wala pang isang sigundo ay tuluyan na siyang mawawala sa amin.“

“But why now?” Si tito Nathaniel.

“We decide to give her up. Gusto na namin siyang pagpahingain. Dahil kung makakapagsalita pa siya siguro at sasabihin niyang isuko na namin siya. Na palayain na namin siya. Kaya mabigat man sa loob namin ay kailangan namin gawin iyon. Kailangan naming magpasya.”

“At papaano niyong nalaman na nangangailangan kami ng donor?”

“The doctor asked us lately, kung i gigive up ba namin siya, gusto ba daw namin na i donate ang puso niya dahil match siya sa pasyente niyo. We took to much time to think about it. Kaya nagkasundo kami na i dodonate ang puso niya.”

“Thank you.“buo sa loob kong sabi sa kanila. Tumingin ako sa mag asawa. “Thank you.”

“Basta alagaan mo ang paglalaanan ng puso ng anak namin hijo.” Sa wakas sabi ng matandang babae. “At sana payagan mo kaming makita ang anak namin sa katauhan ng pasyente niyo.“pakiusap nito.

Tumango ako.

“Opo, makakaasa po kayo. At siguradong magiging masaya din ang asawa ko na malaman na kayo ang pamilya ng nagdonate ng puso niya.”

“Asawa?“naguguluhang saad ng lalaki. “Ang pagkakaalam ko lalaki ang pag aalayan ng puso ng asawa ko?”

Ngumiti ako.

“Yes, the one inside now is my husband.”

Totoong sabi ko sa kanila. “At ang magdodonate sana sa kanya ng puso ay ang mismong kapatid niya. Pero thankfull kami ngayon dahil sa inyo. Maraming salamat.”

“Wala iyong anuman hijo. Basta sana malaya kaming mabisita ang asawa mo.”

“Oo naman po. Makakaasa po kayo. Kung tuluyan ng gumaling ang asawa ko ay baka kami pa ang dadalaw sa inyo.”

“Salamat din hijo. Na kahit man lang sa asawa mo ay makita namin ang anak namin.”

Napatango ako sa sinabi nito. Mabuti na lang at may mabuting pamilya ang nagpasyang magdonate ng puso para sa Dylan ko. Napag usapan na din namin na tutulong ako sa mga kakailanganin nila. And about the crimition gaya ng gusto nila ay ako na ang nagsabing balaha doon. Pasasalamat ko na rin sa kanila. At tatanawin ko iyon habang buhay sa kanila. Habang nabubuhay at tumitibok ang bagong puso ng little wifey ko.

End of flashback:

---

“Kung ganun kumusta ang kapatid ko?“tanong nito sa akin ng matapos pakinggan ang kwento ko.

“Nasa ICU na siya. At nandoon si Yaya Nina babantayan daw niya.”

“Nandito din si Yaya Nina?”

“Oo, ano kaya mo na bang tumayo?”

“Mabigat pa ang mga paa ko.”

“Dala iyan ng gamot na itinurok sayo. Pero sabi naman ng doctor wala iyang magiging masamang epekto sa katawan mo. Magpahinga ka na muna. Bukas mo na pupuntahan ang kapatid mo sa ICU.”

Tumango ito at pilit na tumayo paupo kaya naman tinulungan ko siya.

“Gusto mo bang kumain? May natira pa sa dala ni Yaya Nina kanina na pagkain. Gusto mo bang ipaghain kita?”

“Yes please, thank you.”

“Sige sandali lang.“kinuha at ipinaghanda ko nga siya ng makakain. Sinubuan ko na rin siya dahil mabibigat pa daw ang mga kamay niya at halos hindi pa niya masyadong maigalaw ang mga iyon. Kahit pagnguya ay dahan dahan.

“Gusto kong magpasalamat sa pamilya ng donor ng kapatid ko?“sabi nito ng matapos siyang kumain at mailigpit ko naman ang pinagkainan niya.

“Oo, kung gusto mo, dumalaw kayo bukas sa kanila ni Nathaniel pagkatapos ng Crimition ng donator ng kapatid mo.”

“Sige, para personal akong makapagpasalamat sa kanila. Pero bago iyon, gusto ko munang pumunta sa simbahan to Thank Him for His miracle.”

“Yeah! Of course Lynn.“nakangiti kong sabi sa kanya. Ako man din ay iyon ang gagawin ko kahit na naglagi ako ng chapel ng inooperahan si Dylan ay hindi sapat iyon para sa himalang ginawa niya sa mga buhay namin. Lalo na sa magkapatid. And we really thankful fo what He done to us.

“Sige magpahinga ka na muna. Dahil nasa katawan mo parin ang mga gamot na naiturok sayo. Sabi ng doctor 24 hour bago iyon mawalan ng mga bisa.”

“Oo nga eh! Inaantok ako na hindi ko mawari. Ang bigat bigat ng katawan ko at parang may sampong sakong bigas na nakadagan sa akin.“pagbibiro naman nito saka sinabayan ng tawa.

“Haha! Hala. Ipahinga mo na lang ulit. Mamaya ay ako naman ang papalit kay yaya Nina doon. Para makapagpahinga narin siya.”

“Sige, salamat Frank.”

Muli ko itong nilapitan at tinulungang makahiga. Ipinikit agad nito ang mga mata at ni wala pa yatang limang minuto ay nakatulog na ito. Talagang umaapekto parin ang gamot na naiturok sa kanya kanina. Pero kahit ganun man, pasalamat nalang talaga kami dahil hindi natuloy ang pagsasakripisyo nito.

Nag ayos ako ng sarili ko, naligo na rin para mamaya mapuntahan ko ang Dylan ko para masilayan at mahawakan ko man lang kahit papano. Kahit sa maikling oras lang. Sabihin na naming isang linggo lang naman. At sa isang linggong iyon kapag tuluyan na siyang nagising ay pwede na siyang ilipat dito, sa private room na inukupa namin.

Tama ng magpasya akong puntahan siya ay siya namang dumating si yaya Nina kaya naman agad akong nagpaalam dito na tunguhin ang ICU kung nasaan ang Dylan ko.

---

@Y

uChenXi

#43: Dylan

Labing limang araw na ang lumilipas mula ng magising ako pagkatapos ng operasyon. At ngayon ay pinayagan na ako ng doctor na lumabas ng hospital.

Naninibago ako sa bagong puso ko ngayon. Siguro naninibago sa katawang nakakabitan nito ngayon. Pero pasasaan bat masasanay din ako.

“Are you ready little Wife?“tanong sa akin ni Frank ng lumapit sa akin saka ako hinalikan sa labi.

Ito ang isa sa naninibago ako. Hindi siya kilala ng puso ko pero ang init na nagmumula sa kanya ay kilala ng katawan ko. Kaya naman nag aalala ako dahil parang aalsa ang puso ko palabas sa tuwing magkakadikit ang mga balat namin.

Minsan natanong ko sa doctor kong natural lang ba ang pagtibok ng puso ko baka kasi bigla na naman akong atakihin dahil sa pagbilis ng tibok nito kapag nasa malapit lang ang asawa ko. Pero pinagtawanan lang ako ng doctor sa tanong kong iyon. Natural lang daw iyon dahil kinikilala na siya ng puso ko.

“Inaalala mo pa rin ba ang puso mo? Bago na ang puso mo little wifey, pero agad ka na namang naiinlove sa akin.“biro nito saka ako niyakap. Tinugon ko ang yakap niya dahil namiss ko din talaga ito. Ang maramdaman ang init ng katawan niya sa katawan ko. Ang maramdaman ang labi niya sa labi ko. Pero hanggang doon na lang muna daw kami. Dahil hindi pwedeng mas higit pa don daw ang gawin namin sabi ng doctor. Kabilin bilinan ng doctor kay Frank na hindi dapat niya akong pagurin sa ngayon. After three to six months daw ay pwede na.

Gusto man magreklamo ni Frank sa sinabi ng doctor ay wala naman siyang magagawa. Dibali sinabi ko naman sa kanya na kahit hindi namin gawin iyon ay tutulungan ko na lang siya kapag kailangan niya.

Damn! Kung saan saan na napunta ang iniisip ko at kapag naiisip ko ang mga iyon ay bumibilis anh tibok ng puso ko. Kaya tama nga siguro. Iisipin ko lang ang mga masasayang alaala namin ni Frank ay muli siyang iibigin ng puso ko na nagsisimula na ng magising ako.

Pero may isa pa akong problema sa ngayon. Iyon ay ang asawa ng may ari ng puso ko ngayon. Si Franco. Nagkataon lang ba na halos magkapangalan sila. Yeah! At sa tuwing nakikita ko ang Franco na asawa ng may ari ng puso ko ay kusa ding tumitibok ang puso ko para dito na nagsasabing gusto ko siyang hawakan kapag nakikita ko ang lungkot sa mga mata nito sa tuwing tititig sa akin. Pero kapag magkakadaiti naman ang mga balat namin ay bigla akong nangingilag. Hindi gaya ni Frank na asawa ko na gustong gusto ng katawan ko ang init na nagmumula sa katawan nito.

Siguro nga, may natitira pa talaga na pagmamahal ang pusong mayroon ako sa asawa nito pero pipilitin kung baguhin ang bagay na iyon. Si Frank na asawa ko lang dapat ang iibigin ng puso ko. Kahit puso pa ito ng iba. Si Frank lang at wala ng iba pa.

At ngayon nandito din sila bumisita sa amin. Ang mga magulang ni Jesica. Ang pangalan ng babaeng dating may-ari ng puso ko ngayon. Dito talaga magaan ang loob ko. Sa mag asawa.  At ramdam ko ang pagmamahal nila sa yumaong anak. Na ngayon ay sa akin na daw nila nakikita.

“Kumusta ka na hijo, anak.“nakangiting tanong ng ginang sa akin na tawagin ko daw Inay.

“Ok lang po Inay. Kayo po ni Itay. Kumusta kayo.“nakangiting sagot ko.

“Maayos na maayos lang kami anak. At ngayon masasabi kong mas maayos na ang pakiramdam namin dahil nakikita na namin ang bunga ng pagpapasya namin. Dahil nakikita namin na nasa puso mo parin kami bilang mga magulang mo.”

“Salamat po ina.” Bahagyang lumayo sa akin si Frank para bigyang daan na makalapit sa akin ang mg asawa at yumakap nga ang mga ito sa akin. “Aalagaan ko po ang puso ng anak niya Inay, Itay. Kaya huwag po kayong mag alala.“sabi ko sa mga ito.

“Salamat din anak. Sana hayaan mo lang kami na dalaw dalawain ka at hindi ka magbabago sa pakikitungo sa amin.”

“Oo naman po. Welcome na welcome po kayo sa bahay. Kung magaling na magaling na ako, ay ako mismo ang dadalaw sa inyo.“sabi ko sa mga ito. “Pangako ko po iyan inay.”

“Aasahan namin iyan anak ko.” Sabi nito at napapaiyak na naman kaya hinugod ko ang likod nito habang nakayakap parin sa akin.

“Tahan na po Inay. Huwag na kayong umiyak.“pang aalo ko dito. “Sumabay na po kayo sa amin sa pag uwi namin para alam niyo ang pupuntahan kapag pumasyal kayo sa amin.”

“Sige anak ko.”

“Halika na muna dito Felisa. Baka sa kakaiyak mo maapektuhan ang puso ni Dylan.” Yakag naman ni Itay dito kaya naman kumawala ito sa akin.

Ng makalayo ay muling lumapit sa akin si Frank at umalalay sa akin sa pagbabako sa kama.

“Tayo na, nailabas na lahat ni Tito Nathaniel ang mga nagamit natin dito sa hospital. Para makapagpahinga ka na ng maayos sa bahay.” Nakangiting nakatingin siya sa akin at ang kamay ay nakahawak sa baywang ko habang hawak naman ng isa ang kamay ko.

“Naman! Para naman akong mahinang mahina sa pag alalay mo sa akin. Kaya ko naman maglakad ng mag isa.”

“Ok lang yan little wifey. Kahit araw araw pa akong nakaalalay sayo ay ayos lang.”

“Hmmmm! Ang sweet naman talaga ng hubby ko. Hindi pa man naiinlove na ulit ako sayo.“nakangiting inilapit ko ang labi ko sa pisngi niya at hinalikan. Hindi pa man gaya ng sabi ko ay naiinlove na naman ako sa asawa ko sa bagong pusong mayroon ako.

Magkaagapay na kaming lumabas ng hospital. Kay Nathaniel sumabay si Lynn. Habang ang mag asawa ay sumabay kay Franco. Kaya naman comboy na kami pauwi sa bahay.

---

“Yaya Nina, sabay na lang tayo umuwi sa bahay sa susunod na linggo, dumito na muna tayo kina Lan, para makasama pa naman natin siya ng mga ilang araw.” si Lynn habang kausap si yaya Nina na agad namang sumang ayon ito dito.

Ako naman ay hindi maiwasang hindi mapatingin kay Franco dahil kanina ko pa napapansin ang nga titig niya sa akin.

Nakikita ba niya sa akin ang asawa niya? Nah! Hindi ko naman kamukha ang asawa niya. Saka puso lang ang ipibinagay sa akin at hindi ang mukha nito at kung makatitig naman ay parang ako na mismo ang asawa niya sa paningin nito.

“Hubby!.“tawag ko kay Frank pero sabay silang sumagot ng Yes ni Franco.

Nagkatinginan pa ang dalawa at halatang hindi nagustuhan ni Frank ang pagsagot ni Franco sa tawag ko sa kanya.

“Sorry!“hinging paumanhin ni Franco saka tumingin sa akin. “Hubby din kasi ang tawag sa akin ng asawa ko noon. Kaya parang siya kasi ang tumawag sa akin sa pagtawag mong iyon sa asawa mo.“paliwanag nito.

“Ah! Okay lang iyon.“pagwawalang bahala ko na lang. Siguro nga, namimiss lang talaga nito ang asawa niya.

Naikwento kasi sa akin nina Inay at Itay na mahal na mahal ng mga ito ang isat isa. Isang taon palang sila ng maaksidente ang asawa nito. At gaya nga ng kwento nila ay brain dead na ito ng tatlong buwan hanggang sa nagpasya na silang i give up ito. At masakit man sa kanila iyon ay laking pasasalamat ko naman dahil may bagong puso na ako ngayon.

“Sorry talaga Dylan.”

Ngumiti ko sabay tango at sinabi muli ditong ayos lang pero humarang sa harapan ko si Frank at kunot ang nuong nakatingin sa akin.

“Why?”

“Huwag kang ngumiti sa kanya.“mahinang sagot niya sa akin. “Dapat ako lang ang ngitian mo ng ganyan at wala ng iba.”

“Huh!.“hindi ko makuha ang ibig niyang sabihin? Ano bang klaseng ngiti ang ipinakita ko kay Franco at bakit nainis ang asawa ko?

“Lets go. Magpahinga ka na muna.“pang iiba niya ng usapan saka muling umalalay sa akin. Binalingan nito si Franco at ang mag asawa.

“Sasamahan ko lang po saglit sa taas ang asawa ko, inay. Itay. Para makapagpahinga na siya. Baka kasi ikasama pa ng puso niya ang mapagod.“sabi nito sa mga ito. Kahit ito ay nakikitawag ng inay at itay sa kanila dahil narin sa sabi ng dalawang matanda.

“Sige hijo. Mas mabuti na nga rin iyon. Pahinga ka na anak.”

“Sige po inay.“sagot ko dito. Hindi pa man nakakasagot ulit ang mga ito ay iginiya na niya ako patalikod sa mga ito ng magawi na naman ang tingin ko kay Franco.

“May problema ka ba?“tanong ko dito habang bagtas namin ang hagdan paakyat.

“Hmmmp! Ayaw ko sa Franco na iyon. Bakit kailangan pa niyang sumama. Okay na sana kung ang mag asawa lang ang dadalaw sayo pero bakit pati siya.” mahabang sagot niya sa akin at halatang naiinis nga kay Franco.

Nahihimigan ko ba ang pagseselos sa boses niya? Lihim naman akong nangiti dahil sa naisip ko.

“Bakit ka tumigil sa paglalakad? May problema ka ba? May masakit ba sayo? Pagod ka na ba? Bubuhatin na lang kita.“sunod sunod na tanong nito ng bahagyan akong natigil sa pag lalakad paakyat. Hindi pa man ako nakakasagot, isa sa mga tanong niya ay binuhat na nga niya ako.

“Aaaaah! Fuck it Frank.” hindi ko naman napigilan ang napasigaw dahil sa kabiglaan dahilan para makatawag ng pansin sa iba na nasa sala ng bahay.

“Lan, what happened?“nag aalalang tanong ni Lynn. Pero nawala din iyon ng matignan ang ayos namin. Frank carry me like a princess na nakapulupot naman ang kamay ko sa leeg niya.

Kahit sina yaya Nina, sina Inay at Itay. Ay nakatingin sa amin. Kaya naman nagbawi na ako ng tingin sa kanila dahil bigla tuloy akong nahiya sa ayos namin. Pero hindi naman nakaiwas sa akin ang tingin ni Franco na nakatingin din sa amin. Lungkot? Iyon ang nakita ko sa mga mata niya. Pero bago pa man ako makabawi ay nagsalita na si Frank.

“Napagod yata ang asawa ko kaya binuhat ko na siya. Pasinsya na kayo.“sabi nito sa mga ito.

“Hoy! Frank Scott. Hanggang buhat lang iyan ah! Baka saan mo dalhin ang kapatid ko. Alalahanin mong katatapos lang ng operasyon niya.“malakas na sabi ni Lynn pero hindi naman galit ang tuno.

“Haha! Alam ko. Hanggang buhat lang muna ako sa ngayon.” Natatawang sagot niya kay Lynn saka niya ito nilingon. “Sige maiwan na namin kayo.” paalam niyang muli sa mga ito. At habang buhat ako paakyat ng hagdan ay nakangiti ito. “Masyado yatang naging eskandalosa ang asawa ko sa pagsigaw mo kanina.”

“Ikaw kasi eh. Binigla mo ako. Paano na lang kung sa gulat ko inataki na naman ako sa puso.” nakalabing sagot ko sa kanya at sinabayan ng paghampas ng dibdib niya.

“Haha! Tama na. Sorry na. Bigla ka kasing tumigil kanina. Kala ko kasi pagod ka na kaya binuhat na kita.”

“Eh sana naman hinintay mo akong makasagot muna bago mo ako binuhat.”

“Eh hindi ka naman kasi sumagot agad. Malay ko ba. Ano bang iniisip mo kanina at bakit ka biglang tumigil sa paglalakad.”

“Ah! Naiisip ko lang si Franco.“sagot ko dahilan para mapatigil siya sa paglalakad at seryusong tumitig sa akin. Kulang na lang sa tingin niya ay ang ibalibag niya akong bitawan sa pagkakabuhat niya sa akin.

“At bakit kailangan mo siyang isipin?“may galit sa tuno niyang tanong sa akin.

Gusto ko talagang mangiti ngayon sa nakikitang pagkairita ng mukha nito. Nagseselos talaga siya sa asawa ng dating may ari ng puso ko.

“Ako lang dapaf ang iniisip mo. Ako lang din dapat ang itinitibok ng puso mo.”

“Pero naninibago parin ako sa puso ko.” totoong sagot ko sa kanya na lalong nagpalukot ng nuo niya.

Hindi ito nagsalita at ipinagpatukoy ang paglalakad papasok sa silid namin. Maingat na inilapag niya ako paupo sa kama pero hindi parin nawawala ang lukot niyang nuo na nakatitig sa akin.

“Hindi dapat turuan ng puso ang isip mo na isipin ang lalaking iyon. Siguro nga mahal ng puso mo ngayon ang lalaking iyon pero sayo na iyon. Hindi na pag aari ng asawa niya. At saka asawa na kita. Hindi ako papayag na iba ang itinitibok ng puso mo. At gagawin ko ang lahat para mawala siya sa puso mo ngayon.” seryuso at mahabang lintaya niya na sabi sa akin.

Ang cute pala ng asawa ko kapag seryusong nagseselos. Parang gusto ko tuloy talunin ito at muling magpabuhat sa kanya at sabihin sa kanyang huwag siyang mag alala. Na kahit may nararamdaman man parin ang puso ko sa lalaking iyon ay hindi naman ito pumapasok sa sistema ko. Hindi gaya niya na kapag nagkakadikit ang mga balat namin ay kilalang kilala siya ng katawan ko.

“Magpahinga ka na.” pagkuway sabi niya ng hindi ako nagsalita saka niyuko ako at hinalikan sa labi.

“I love you.“bulong ko ng pakawalan niya ang labi ko.

“I love you more little wife. Kaya akin ka lang. At walang ibang makakaangkin sayo.”

“Oo na po.”

“Mabuti na iyong maliwanag at nagkakaliwanagan tayo little wife. Para hindi papasok ang lalaking iyon sa relasyon natin at maging hadlang sa ating dalawa. At kahit sa kanila pa galing ng puso mo ngayon. Hindi ko mngingiming patahimik din sila kung may balak silang agawain ka sa akin.” buong kaseryusuhang sabi niya saka ko maingat na ipinahiga sa kama.

Hindi na ako sumagot pa at umayos na nga ako ng higa saka naman niya hinila pataas ang kumot hanggang sa may dibdib ko.

“Magpahinga ka na lang muna. Babain ko lang ang mga bisita na-.”

“No! Dito ka na lang muna.” bitin ko sa sinasabi niya. Kumilos ako at umusad ng pagkakahiga saka ko tinapik ang kama at hinila siya. “I want to sleep in your arms. Please.” paglalambing ko.

“You little wife. Of course.“sagot niya at sumampa na nga siya sa kama at umayos na din ng higa. Agad naman akong umunan sa braso niya at iniyakap ang kamay ko sa katawan niya.

Ang sarap talaga ng pakiramdam na kulong ako ng mga bisig niya. At ang gaan ng pakiramdam ko na nararamdaman ko ang init ng katawan niya sa katawan ko.

At kusa na ngang pumikit ang mga mata ko dahil sa kapayapaan ng nasa tabi ko siya. At hindi ko na alam kung kailan ako ginupo na ng antok sa mga bisig niya.

---

@Y

uChenXi

Gusto ko pa sanang habaan at gusto ko pa sanang bigyan ng karibal si Hubby Frank eh.😁😁😁 si Franco. Pero huwag na lang. Sa mga naiisip ko na kwento para sana sa idadagdag ko ay gagawin ko na lang na ibang kwento.

Kaya naman maraming salamat sa mga sumuporta sa kwentong ito at mga sumubaybay na kahit hindi kagandahan ay binabasa niyo parin.

😂😂 the last chapter will be publish soon.

Ty much. Mwuah! Mwuah!😘😘

#44: Dylan

“Tuloy kayo Inay.“nakangiting binuksan ko ang gate ng mapagsino ang nag dodoorbell. Every two weeks sila dumadalaw sa akin.

Isang buwan na mula ng makauwi ako sa bahay at talaga naman na masasabi kong magaling na magaling na ako kahit pa sabihin ng doctor na 3months ang totally recovery ko pero ramdam ko ang gaan na ng puso ko dahil tumitibok na ng normal ito.

Yumakap agad sa akin si Inay ng makapsok. Kaya naman tinugon ko na din angbyakap dito. Ganun din si Itay pero agad din lumayo sa akin.

Pero hindi lang pala sila ang dumating dahil as usual kasama nila si Franco.

“Nandito ka din pala. Pasok na muna kayo.“aya ko sa kanila at nauna na akong pumasok kaagapay si Inay sa akin. “Lily, maghanda ka ng meryenda para sa mga bisita natin.” utos ko kay Lily ng mamataan ko siya palabas ng kusina.

“Yes, sir.”

“May dala kaming nga sariwang prutas galing sa taniman natin anak. Maganda ito sa pagpapagaling mo.”

“Salamat po itay, hindi na sana kayo nag abala pa.”

“Ito na lang ang magagawa namin sa pagpapagaling mo anak. Kaya gusto naman naming makita kung paano ka tuluyang maka recover.”

Kinuha ko muka dito ang isang basket ng prutas. Pero agad na kinuha din ni Franco iyon dahil may kabigatan.

“Ako na.“sabi nito. Hindi man sinasadya ay nagkadikit ang mga kamay namin dahilan para agad kong binitawan ang hawakan ng basket at ipinaubaya na iyon sa kanya. Ngumiti ito. At nandoon sa ibang bahagi ng puso ko na gustong makita ang mga ngiting iyon sa kanya na hindi dapat.

“Salamat Franco.” Ngumiti din ako sa kanya bago ko binalingan sina Inay.

Naging maganda ang usapan namin. Ang dami nilang ikinuwento tungkol sa kanila. Tungkol kay Jesica na siyang dating may ari ng puso ko. Kung gaano siya kabait at mapagmahal.

Oo! Nararamdaman ko sa puso ko ang sinasabi nila. Dahil ang gaan sa pakiramdam ang bawat pagtibok nito.

Pero ang isa sa hindi ko maiiwasan na pakinggan ay kung paano umibig si Jesica kay Franco. Na mahal na mahal daw ni Jesica si Franco na asawa nito. Iyon nga lang maagang naputol ang pagmamahalan nila dahil sa nangyari dito. At ngayon sa akin na daw nila nakikita ang anak nila. At alam ko. Kay Franco, hindi man siya sabihin ay parang ganun din ang nararamdaman nito. Na sa akin niya nakikita ang asawa niya.

Napatingin ako kay Franco na tahimik lang na nakikinig sa kwento ng mag asawa pero sa akin naman nakatingin. Titig na titig kaya naman pilit kong hindi hindi magtama ang mga mata namin.

Tama na namang nakapaghanda na si Lily ng meryenda kaya inalok ko muna sila. Para naman mabawasan ang tensyon sa kwento ng mag asawa tungkol sa anak nila at kay Franco.

Habang nakikinig kasi ako ay kakaiba ang tibok ng puso ko. Na parang inaalala ang sinasabing pagmamahal ng puso ko si Franco. At nararamdaman ko nga iyon.

“Mag meryenda na muna kayo inay, itay.“alok ko sa kanila. Nagsalin ako ng orange juice sa mga baso at inisa isang inabutan ko sila. Hanggang kay Franco ang huling juice. “Ito, uminom ka na muna ng juice.“sabi ko dito. Inabot niya ang baso sa akin dahilan para masagi na naman ng kamay niya ang kamay ko.

Ewan pero hindi ko na nagawang bawiin agad iyon. Nakipagtitigan pa ako dito. Nandoon ang biglang pagkabog ng dibdib ko ng magtama ang paningin namin.

Nasa ganung sitwasyon kami ng bigla na lang may humila sa kamay ko na nakahawak sa baso na hawak ni Franco. Muntik pang natapon ang laman niyon dahil doon.

Marahas ang naging paglingon ko para sitahin sana kung sino ang nangahas na hilain ang kamay ko pero bumubgad sa akin ang nakakunot na nuo ni Frank na nakatingin din sa akin.

Parang gusto nitong magsalita at nakikita ko sa mga mata nito na gusto niya akong sumbatan. Lagi kaya niya akong sinisita sa tuwing nagkakalapit kami ni Franco. Na binabalewala ko lang dahil wala naman ding patutunguhan. Pero selos na selos siya. Ang bilis niyang magselos at kung wala lang sina Inay at itay sa harapan namin ay baka nasita na niya si Franco o di kaya naman ay nasuntok na niya ito. Ayaw lang niyang maging rude sa harapan ng mag asawa.

“Nakapasyal na naman kami hijo.“sabi ng inay dahilan para mabaling ang pansin niya dito. Nawala kaunti ang tensyon sa pagitan namin dahil doon.

Hindi man abot sa mga mata niya ay gumuhit ang ngiti sa labi niya na hinarap ang mga ito.

“Ok lang iyon inay. Alam ko naman na namimiss niyo ang anak niyo sa ASAWA ko.“at talaga pang diniinan ang salitang asawa saka pasulyap na tumingin kay Franco.

“Salamat at naiintindihan mo. Sana hindi kayo magsasawa sa pagtangkilik sa amin para bisitahin si Dylan hijo.”

“Syempre naman po. Saka alam ko naman na gusto rin kayong makita ng ASAWA ko dahil sa puso niya.“saka umupo ito sa tabi ko at umakbay sa akin. “Diba little wife?” nakangiting ibinaling ang tingin sa akin pero nandoon parin ang inis niya na nakita ko kaninang bagong dating siya saka palihim na tinapunan ng masamang tingin si Franco na nakitaan ko din ng masamang tingin para kay Frank.

“Yeah!” Tanging sagot ko sa kanya at bahagyan akong kumilos para tanggalin ang pagkakaakbay sa akin dahilan para mangunot ang nuo niya sa ginawa ko.

Eh! Kasi naman para namang mawawala ako sa pagkakadikit sa akin at pagkakaakbay. Kulang na lang ay kandungin ako kung wala lang ang mga bisita namin.

Hay naku! ang asawa ko nga naman. Ang cute lang niya magselos.

---

Frank POV:

I saw Franco, that bastard. If how he stared my little wife, to my little Dy at iyon ang unang bumungad sa akin pagkababang pagkababa ko pa lang sa ikalawang palapag. At hindi lang iyon. Magkadikit pa ang mga kamay nila. Kaya naman hindi ko na napigilan ang sarili ko na agad na lumapit sa mga ito. Hindi ko na naisip na maging rude ako sa harapan ng magasawang matanda.

Agad kong hinila ang kamay ng little wife ko na muntik pang natapon ang laman na juice sa hawak nila ng bwesit na Franco ito kung hindi nito iyon nahawak ng maayos.

Pero wala akong pakialam. Lantaran na ang pagtitig niya sa asawa ko. At hindi niya iyon itinatago. Anong gusto niyang ipahiwatig doon. Gusto pa yata niyang agawin ang Dylan ko sa akin. At iyon ang hindi ko hahayaang mangyari. Puso man ng dati niyang asawa ang tumitibok ngayon sa puso ng asawa ko ay wala akong pakialam. Akin lang ang Dylan ko. Akin lang.

Napapansin ko man ang kaunting pagbabago niya mula ng mapalitan ang kanyang puso. May araw na ang lamig lamig ng pakikitungo niya sa akin. May time na parang nililipad ang isip niya at parang ang lalim ng iniisip. At kung nandito naman ang bwesit na lalaking ito. Ang bwesit na Franco na ito ay nandoon ang minsang titig din niya dito gaya ng kung paano niya ako titigan. Kung paano niya ituon ang tingin sa akin ay ganun din niya ituon ang tingin kau Franco.

Alam ko naman na hindi maiiwasan iyon dahil nga sa puso niya ngayon pero nasasaktan ako kapag naiisip kong may ibang lalaking isinisigaw ng puso niya. Na may kahati na ako sa atensyon niya.

At ngayon umakbay ako sa kanya ay pilit na kumakawala siya sa pagkakaakbay ko. Ayaw ba niyang makita na aakbayan ko siya. Ayaw ba niyang makita ni Franco na akin lang siya.

Damn! Gusto ko man magwala dahil sa mga naisip ko ay pinigil ko ang sarili ko. Labag man sa loob ko ay kumalas ako ng pagkakaakbay sa kanya gaya ng kung paano niya ako bahagyang layuan sa pagkakatabi namin ng upo.

Why? Bakit parang umiiwas siya na magkadaiti ang mga katawan namin sa tuwing nasa paligid lang si Franco. Iniisip ba niya na baka masaktan ito kapag naging sweet siya sa akin? Pero dapat lang naman diba dahil asawa ko siya.

“Subukan niuong mamasyalnsa probinsya sa susunod anak dahil maganda doon at sariwa ang hangin. Anihan na ng mga pananim natin doon. Mga prutas at ibat ibang klase ng mga gulay.”

“Talaga po inay. Wow! Parang gusto ko ngang mamasyal doon.“nakita ko ang saya niya habang nakikipag usap sa mga ito. “Frank, pasyal tayo doon.“pansin niya sa akin. At iyon. Isa na iyon sa hindi ko nagugustuhan. Hindi na niya ako tinatawag na hubby mula noong araw na tinawag niya ako na sabay kaming sumagot ni Franco. Ewan ko pero parang pakiramdam ko ayaw na niya akong tawaging hubby dahil kay Franco. Pero sana naman kung ako lang ang kaharap niya ay dapat tawagin parin niya akong hubby.

“Sige little wife. Mamamasyal tayo doon. Isasama na din natin si Lynn at Nathaniel para may kasama tayo.“pilit ang naging ngiti kong sagot sa kanya saka ko siya hinawakan sa kamay pero nandoon na naman ang pagiwas niya at tanggalin ang kamay ko doon.

“Thanks. Pwede na po akong bumiyahe sa ngayon. Hindi naman po kalayuan ang sa inyo inay. Kaya makakapunta kami doon.”

“Oo naman anak. Maluwang naman ang bahay kaya pwede niyo ngang isama ang kapatid mo at kaibigan mo.“pag sang ayon naman nito sa sinabi ko.

“Ok po inay. Tatawagan ko si Lynn ngayon. Pwede po kaming sumabay sa inyo sa pag uwi ngayon inay. Diba Frank.”

Napabuntong hininga ako saka tumango bilang pagpayag sa kanya.

“Yehey! Thank you.“mabilis pa sa segundo na dinampian niya ako ng halik sa pisngi kaya kahit naman papaano ay gumaan ang pakiramdam ko dahil doon. Pero hindi nakaligtas sa akin ang pagtingin niya kay Franco na napatingin din sa kanya. Kahit tahimik at hindi nakikisali si Franco sa usapan ay nandoon ang pagtitig niya sa asawa ko. Kaya tuloy ang sarap lang dukutin ng mata nito dahil doon. Kung ako lang ang masusunod ay itatago ko na lang siya sa loob ng silid namin para hindi na siya makita ng bwesit na lalaking ito.

Kinalma ko na lang ang sarili ko habang nakikipag usap ng maayos sa mag asawa. At patuloy lang din sa masayang pakikipag usap ang Dylan ko sa mga ito.

Hanggang sa nagpaalam ang little Dy ko sa kanila to call Lynn para sabihing pumunta siya ngayon dito sa bahay para sa pagpasyal namin sa lugar ng mga magulang ni Jesica. ( Dylan heart owner.)

Ako man ay maayos na nagpaalam sa kanila at sinabing mag aayos na din kami ng gamit para sa dadalhin namin.

“Sige hijo.“nakangiti namang pag sang ayon ng mga ito sa akin. Dibali may pinagsasaluhan naman silang meryenda kaya pwede namin silang maiwan muna.

Agad kong sinundan si Dylan na pumasok sa silid namin. Naabutan ko siyang nakikipag usap parin sa phone gaya nga ng sabi niya kanina.

“Bakit mo naman iniwan sina Inay doon.“tanong niya sa akin ng maibaba niya ang phone.

Hindi ako sumagot pero lumapit akobsa kanya at niyakap ko siya.

“I miss you little wife.“bulong ko sa kanya. At nandoon na naman ang lungkot ko ng itulak niya ako palayo sa kanya. At hindi niya man lang sinagot ang sinabi ko. Hindi man lang niya sinabing namimiss na din niya ako.

Nagtitiis na nga ako na hindi siya angkinin mula ng makalabas siya sa hospital at ngayon umiiwas pa siya sa akin.

“Didn’t you miss me?“may lungkotbsa tinig kong tanong sa kanya.

“I miss you too.“sagot niya. Pero kung hindi ko pa ba tinanong iyon hindi niya sasagutin. “Pero hindi mo naman dapat iniwan ang mga bisita natin Frank.“pang iiba niya agad ng usapan.

“Nagpaalam naman ako sa kanila ng maayos na mag eempake tayo ng mga gamit na dadalhin natin sa pagsama sa kanila.“sagot ko. Alam kong iniiwas niya ang usapin iyon.

“Kahit na.”

“Okay.“nagpakawala na naman ako ng malalim na buntong hininga. “Go! Ikaw na muna ang bahala sa kanila.”

“Hindi ka ba sasabay sa aking lumabas?”

“No! Kakausapin ko lang ang secretary ko to cancel my appointment sa linggong ito para sa bakasyon natin sa kanila.”

“Okay. Mauuna na ako kung ganun.“tumalikod na siyo. Ni hindi man lang niya ako hinalikan muna bago lumabas.

Damn it!

Unti unti na bang nawawala ako sa puso niya? At ang lamig lamig na ng pakikitungo niya sa akin? Wala na bang silbi ang pinangako namin sa iaat isa ng ikinasal kami?

Damn it! Ang sakit sa dibdib habang naiisip ko ang bagay na iyon. Wala na ang dating init ng pakikitungo niya sa akin. Nahahati na din ang pansin niya. Ang puso niya. O mas sabihin kong wala na talaga ako sa puso niya dahil ang itinitibok nito ay ang asawa ng dating may ari ng puso niya.

Naihilamos ko ang mga palad ko sa mukha konat napaupo sa gilid ng kama. Hindi ko mapigilan ang mapaluha dahil sa naisip ko. Ang little Dylan ko. Ang little wifey ko.

“I love you little Dy. At hindi ako makakapayag na may ibang itinitibok ang puso mo maliban sa akin.” Sabi ko na para bang kaharap ko lang siya.

Sunod sunod ang ginawa kong paghinga. At lagang pinuno ko ng hangin ang baga ko. Hindi ako dapat panghinaan ng loob. Gaya nga ng sinabi ko ng magisinig ito. Iba man ang itinitibok ng puso niya ngayon. Mapapalitan ko din ng tuluyan iyon.

Pinunasan ko ang ilang luha na naglandas sa pisngi ko. Saka ko inayos ang sarili ko. Hindi ako papatalo sa lalaking iyon. Wala na siyang karapatan kahit puso man ng asawa niya ang nasa katawan ng asawa ko. Tama! Wala na siyang karapatan. At wala siyang makukuha sa akin. Walang siyang Dylan na maaagaw sa akin.

Kailangan kong ipakita sa lalaking iyon na ako lang ang mahal ng asawa ko. Ako lang ang itinitibok ng puso niya.

“Yes Zeny.“sabi ko ng magpasya na akong tawagan ang Secretary ko. “Re-eschedule all my appointment this whole week. Yes. We are going on vacation. Just send me email na lang kung may importante akong dapat mabasa…. ok..thank you Zeny… ok.. bye..”

Iniwan ko na ang phone ko sa kama at muli ng bumalik sa baba para puntahan at makaharap ang mga bisita namin. Nginitian ako ng asawa ko ng makalapit ako sa kanila. Hinawakan ako sa kamay at hinila paupo sa tabi niya.

Kaya naman hindi ko mapigilan ang hindi siya titigan. Nagkamali lang ba ako sa naiisip ko nitong mga nakaraang araw at kanina lang? Nawala na lang bigla ang pagdadamdam ko dahil sa ginawa niya. At ngayon. Magkaugpong ang mga palad namin na nakikipag-usap sa mga bisita namin.

---

@YuChenXi

#45: Dylan

Hindi ko mapigilan ang mamangha sa kagandahan ng kapaligiran. Mga berdeng damo at mga nagtatayugang mga punong kahoy. May iba’t ibang klase ng mga wild flower na siyang nagsisilbing mga palamuti sa paligid. Iba’t ibang uri ng ibon na nagliliparan sa himpapawid. Mga ibat ibang huni ng mga insekto sa paligid na nagsisilbing musika sa pandinig. At higit sa lahat ang malamig at sariwang hangin.

Ito ang maganda sa probinsya. Wala masyadong ugong ng mga sasakyan. At ang usok ng mga ito na hahalo sa sariwang hangin. Malayo man sa kabihasnan ang lugar nina Inay ay talaga naman na mag e-enjoy sa nakikita ng iyong mga mata.

“You look happy.” Nilingon ko siya na ngayon ay umupo sa kabilang upuan sa kaliwa ko. Si Franco.

“Yes, Im happy. Ang ganda kasi sa mga mata ang mga nakikita ko. At naalala sila ng puso ko. Kung gaano sila kaganda.”

“Ganun ba. Dito rin ang tambayan ni Jesica noon. Ninanamnam ang ganda ng paligid. Nilalasap ang sariwang hangin.“sagot niyo sa akin. “At mabuti at nagustuhan mo din.”

“Sinong hindi magugustuhan ang ganito kagandang lugar. Napaka relaxing. At talagang napakapayapa sa pakiramdam.”

“Sinabi mo pa. Kaya nga hindi namin maiwan iwan ang probinsya dahil mas gusto ni Jesica dito.”

“Napapansin kong talagang mahal na mahal mo ang asawa mo.”

Biglang nalungkot ito sa sinabi ko. Well, hindi naman maiiwasan iyon. Magdadalawang buwan pa lang naman simula ng nawala ito.

“Sorry.“tanging nasabi ko nalang.

“Wala ka naman kasalanan. At tama ka. I love her so much.“nakangiting sabi niya pero sa mga mata ay nandoon talaga ang lungkot. “Kaso maaga siyang kinuha sa amin. Sa akin.”

“What if you didn’t give her heart to me at naghintay pa kayo.”

“I’d like too. Pero alam namin na pagod na din ang katawan niya. Kung makakapagsalita pa siguro siya sa huling pagkakataon ay sasabihin din niyang i-give up na lang namin siya. At tama lang ang ginawa namin. Dahil nawala man ang katawan niya. Buhay na buhay naman ang puso niya sayo.”

“Salamat, maraming salamat Franco. At pangako ko na aalagaan ko ang puso ng asawa mo. Ang puso namin ni Jesica.”

Ngumiti na ito ngayon na abot na sa mga mata ang ngiting iyon. Totoong may saya na akong nakikita doon.

“And Thank you for that. At masayang masaya sina Inay at Itay na hindi mo ipinagkakait na ituring kang anak nila bilang si Jesica.”

“Hindi ko naman ipinagkakait sa kanila iyon. At pasalamat nga din ako dahil parang nagkaroon ulit ako ng pangalawang mga magulang sa kanila. Maaga kaming naulila sa mga magulang ng kapatid ko, kaya ngayon. Parang nabuhay silang muli kina Inay at Itay.”

“And your always welcome here to visit them. To visit us. At sana, hayaan mo akong mapalapit sayo bilang isang kaibigan.”

“Oo naman. Ramdam ng puso ko kung gaano ka kamahal ng dati mong asawa. At hindi ko iyon maitatanggi. Kaya naman, your welcome to be come one of my friend.“nakangiting sagot ko dito.

“Yeah! And looking forward to that. Pero napapansin kong masama ang mga naging tingin sa akin ng asawa mo. Sa tuwing dadalaw kami sa inyo. Akala siguro ay magiging hadlang ako sa relasyon na hindi naman dapat niyang ipag alala.”

“Iyon na nga din ang inaalala ko. Kaya pasensya ka na minsan na umiiwas ako kapag sinasamahan mo sina Inay at Itay para dalawin ako. Ayaw ko lang na mag away kami ng asawa ko.”

“Okay lang iyon Dylan. Kakausapin ko na lang siya kapag may pagkakataon ako para hindi naman laging masama ang tingin niya sa akin kapag nagagawi ako sa inyo.”

“Salamat Franco. Huwag kang mag alala, ako man ay kakausapin siya.” Nagkangitian pa kami ng magtama ang mga mata namin. Ngayon ay parang nalinawan na ang lahat sa pagitan namin. Mas maigi nga na nagkausap na kami ngayon para hindi kami maasiwa pareho.

Nakapagkwentuhan pa kami ng ilan pang mga minuto ng magpasya akong magpaalam dito para akyatin si Frank sa silid na ipinaukopa sa amin nina inay. Iniwan ko kasi siya kanina na naliligo. Marahil ay tapos na siya ngayon at baka hinahanap na nga niya ako.

Pero bago pa man ako makapasok ng bahay ay nakita ko na nga ito sa pintuan at hayon na naman ang masamang tingin niya kay Franco. Agad ko siyang hinarangan ng balak niyang sugurin si Franco.

“Frank. Stop it.“pigil ko dito pero nandoon talaga ang panggigigil niya na sugurin si Franco ng suntok dahil kuyom pa nito ang mga kamao. Pero buo ang loob nitong sugurin si Franco kaya naman balewala ang pagharang ko sa kanya kaya naman nawalan ako ng balanse at napaupo sa lupa ng malakas na alisin niya ang kamay ko na nakahawak sa kanya. Nasaktan man ako sa pagbagsak ko ay mas nanaig sa akin ang pigilan ito. Ngayon ko lang nakita na ganito magalit si Frank na parang papatay siya.

Kinabahan ako. Kaya pinilit ko ang sarili ko na tumayo. Pero bigla akong nakaramdam ng paninikip ng dibdib ko.

What happen? Bakit parang hindi ako makahinga. Kinapa ko pa ang puso ko dahil parang titigil na siya sa pagtibok.

“F-frank. I-i can-t breath.“pinilit kong magsalita kahit hindi ko alam kung narinig pa ba niya ako o hindi na. Nanlalabo na din ang paningin ko at pilit na inaabot siya ng kamay ko.

“Dylan.” Tawag mula kay Franco na siyang nakaharap sa akin at agad akong dinaluhan saka naman mabilis ang naging paglingon ni Frank sa akin.

“Little Dy. Little Dy.” Paulit ulit na sambit niya sa palaging tawag niya sa akin. Kinuha niya ako mula kay Franco at ramdam ko ang pag angat ko sa lupa habang naririnig ko itong nagsasalita. Hindi ko na naintindihan ang ibang sinasabi niya at naging pahina na ng pahina ang naririnig ko mula sa kanya. Hanggang sa tuluyan ng hilain ng kadaliman ang kamalayan ko.

---

Frank POV:

Nakita ko kung paano ngitian ni Franco ang Dylan ko at kung paano naman niya gantihan din ito ng ngiti.

Iyon ang una kong nabungaran pagdungaw ko sa bintana ng natapos akong maligo at hinanap ko agad ang asawa ko. Pero ganun na lang ang nakita ko.

Biglang sumiklab ang galit ko dahil sa nakita ko. Kaya naman agad akong lumabas ng silid na ipinaukupa sa amin at binaba sila. Gusto kong suntukin ang lalaking iyon at sabihin sa kanyang layuan ang asawa ko.

Nasa labasan na ako ng makita kong nagpaalam na si Dylan sa kanya at ang hindi ko pa matanggap ay ang makita kong hinalikan siya nito sa pisngi kaya naman mas lalong sumiklab ang galit ko.

Nagulat pa siya ng makita ako ng tumalikod na siya kay Franco pero hindi ko na siya pinansin. Mas nanaig ang kagustuhan kong sugurin si Franco at bigyan ng magandang laban.

“Frank. Stop it.“pigil niya sa akin at humarang sa akin. Ipinulupot pa niya ang kamay sa braso ko pero marahas ang naging pagtabig ko doon. Di ko napansin na nawalan pala siya ng balanse at napaupo. Hanggang sa matauhan ako at marinig ko ang pagsigaw ni Franco sa pangalan niya at mabilis na tinakbo siya nito.

Parang bumagal pa ang lahat ng lingunin ko siya. Hawak hawak ni Dylan ang tapat ng puso niya at parang nahihirapang makahinga.

Pero mabilis pa sa sigundo ang naging kilos ko para makalapit sa kanya. At agad na kinuha ko siya kay Franco na unang dumalo sa kanya.

“Little Dy. Little Dy.“paulit ulit na tawag ko sa kanya. Ewan ko kong naririnig pa niya akondahil pumipikit na ang mga mata niya. Pahina na din ng pahina ang paghinga niya.

Agad akong kumilos para buhatin siya at dinala siya sa silid namin. Pasigaw na tinawag ko sina Nathaniel at Lynn para tulungan ako at ihanda ang gamot niya. Kailangan niya mainom ang gamot niya na nireseta ng doctor para sa puso niya sa ganitong sitwasyon.

Kahit nanginginig ako sa takot na baka ano na ang manguari sa kanya ay kinalma ko ang sarili ko. Hindi dapat ako magpatalo sa takot ko.

Damn me! Dahil sa pinairal kong selos ay nakalimutan ko na hindi pa siya totally magaling.

Damn me again.

“Little Dy hang on. Please. Sorry. Sorry.“paulit ulit na sabi ko sa kanya habang inaakyat ko siya sa silid namin.

Lynn take the medicine we bring at ibinigay iyon sa akin ng maingat na nailapag ko na siya sa kama. Pero paano pa niya naiinum iyon gayong wala na siyang malay.

I need to do something. Yes. Inilagay ko ang gamotbsa bibig ko saka ko inilapat ang bibig kuo sa bibig niya para isalin ang gamot sa kanya. I also drink water at isinalin din iyon sa kanya.

Sana naman ay umipekto. Kumilos na din si Nathaniel to call emergency. Lynn is also shaking sa nangyati sa kapatid. At lahat talaga kami ay natatakot na baka kung anong mangyati sa kanya.

“What happen Frank?“si Lynn ng harapin ako.

“Sorry it was my fault. Sorry.” Sagot ko habang hasak hawak ko parin ang kamag ni Dylan at paulit ulit na dinaxampian iyon ng mga halik. “Sorry littke Dy. Please. Hang on.” Nanginginnig ang boses kong sabi dito kahit hindi ko alam kung naririnig pa ba niya ako.

“Damn it Frank.“napapamura na nanginginig na boses din nito sa akin.

“No its my fault.“si Franco na nasa malapit lang din. “Hindi ka naman mag seselos kung hindi dahil sa akin. Im sorry dude. Pero huwag mo na sanang masamahin at bigyan ng malisya ang paglapit ko sa asawa mo. Dahil wala akong intensyon na maging third party sa relasyon niyo. I talked to Dylan dahil gusto ko lang na linawin ang mga bagay bagay na akala mo ay may iba ng kahulugan. Sorry, dahil sa pagsama sama ko kina Inay at itay ay iba na pala ang tingin mo doon.“mahabang paliwanag niya. “Sumasama ako kina inay sa pagpasyal sa inyo dahil wala naman silang ibang pinagkakatiwalaan sumama sa kanila. At isa na doon ay gusto kong makita kung paano makarecover si Dylan gamit ang bago niyang puso. Kung paano niya maalagaan ang puso ng asawa ko. Hindi iyong inaakala mo na gusto ko siyang agawin siya sayo.”

Bigla tuloy akong napahiya sa mga sinabi niya. Nagpadala lang ba ako sa selos ko na hondi naman pala dapat. Ngayon, ako pa ang may kasalanan kong bakit bigla na namang nanakit ang puso ng Dylan ko.

Ang tanga ko. Ang tanga tanga ko.

“Sorry.“iyon ulit ang lumabas sa bibig ko. “Nagpadala lang ako sa selos ko. Sorry.”

“Fuck it Frank. Damn it.“si Lynn ulit na ngayon ay inagaw niya sa akin ang kamay ni Dylan na hawak ko at patulak na pinapaalis niya ako sa tabi nito.

Wala na akong nagawa kundi ang tumayo at hayaan na lang ito.

“I will kill you Frank kapag may masamang nangyari sa kapatid ko. Kapag bumalik na naman ang sakit niya sa puso.“ramdam ko ang galit na banta nito sa akin.

Yes, Mas maganda pa nga siguro iyon. That Lynn will kill me kung may masama nhang mangyari dito. Dahil hindi ko din mapapatawad ang sarili ko dahil ako mismo ang gumawa ng paraan kaya siya ngayon nawalan ng malay.

We exchange a lot of conversation at talagang napunta lahat sa akin ang sisi at tanggap ko iyon. Hanggang sa dumating ang tinawagan ni Nathaniel and take Dylan to the nearest hospital.

Lumipas pa ang mahigit isang oras matapos i Examine si Dylan at nakahinga kami ng maluwang ng sabihin ng doctor na nasa maayos na kalagayan ang puso niya. At nabigla lang siya sa bagong emosyon na naramdaman niya. At ina adopt lang daw ng bagong puso niya iyon. Pero kabilin bilinan ng doctor na huwag muna itong bigyan ng ganong kabibigat na emosyon dahil nasa recovery stage pa lang siya.

“Thank you doctor.” Halos sabay sabay naming pasalamat dito.

“Its my pleasure. He will be discharge kung magigising din siya this day. Basta ang bilin ko sa inyo ay huwag niyong kalimutan.“muli nitong paalala saka na ito nagpaalam na sa amin.

Matalim parin ang tingin na ipinukol ni Lynn sa akin. Kahit ang dalawang matanda ay ganun din. Pero ayos lang. Tanggap ko. Its my fault.

Hindi din ako pinayagan na lapitan si Dylan. Dahil kapag nagtatangka ako ay galit na sinisita ako ni Lynn. Kaya naman hinayaan ko na lang muna sila. Lumabas ako ng silid niya para na rin magpahangin at para naman humupa din ang galit nila sa akin kung hindi nila ako makikita.

“Pwede ba tayong mag usap.“iyon ang tanong na nakapagpalingon sa akin.

Si Franco. Napabuntong hininga ako saka ako tumango. Sa paliwanag nito kanina ay parang ako lang talaga ang nag isip ng malinsa pakikitingo niya kay Dylan. Ako ang nagbigay ng malisya siya sa mga naging titig niya sa asawa ko.

“Gaya ng sinabi ko kanina. Wala akong intinsyon na makigulo sa relasyon niyong mag asawa. Kanina ang nakita mo, we are talking just a friend. And we clear the misunderstanding between us.“panimula nito. “Sorry dahil inisip mo ang ganun bagay. Pero huwag kang mag alala, puso man ng asasa ko ang nasa kanya ngayon ay nakikita ko na ang bilis niyang na adopt na ikaw lang dapat mahalin niya. Me and my wife love each other and that heart use to love me, but in just a sort time, that heart learn to love you. Kaya sana hindi man na sa akin tumitibok ang puso ngayon ng asawa ko, alagaan mo ito at huwag mong sasaktan.”

“Ang puso niya ngayon ay para na isang diamante na mahirap hanapin. At ano mang oras ay mawawala sayo at pwedeng nakawin. Kaya sana, pahalagaan mo iyon at pagkaingatan. Dahil kong napaibig ko iyon noon na puso pa lang ng asawa ko, ay kaya ko ulit iyong paibigin.”

“Yeah! Its my fault.“tanging nasabi ko sa mga sinabi niya. Totoo naman lahat ng sinabi niya. Medyo nabulag lang ako ng selos ko dahilan para ipakahamak niya.

“Move on Frank. Gaya ng sabi ko at uulit ulitin ko. Wala akong intinsyon na makigulo sa inyo.”

Napatingin ako muli sa gawi niya na kampanting nakatingin lang sa malayo.

“Salamat, salamat at ipinagkatiwala niyo ang puso ng asawa mo sa asawa ko. At ipapangako ko na aalagaan ko iyon. At hindi na muling sasaktan.”

Tumingin naman ito sa akin saka bahguang ngumiti.

“And I wish the two of you live happily.”

“Thank you.”

“Your welcome. So I make my side clear now. Lets be friend.”

“Yeah!.” Nakipagkamay pa ito sa akin.

Naliwanagan na ang isangbgusot sa isip ko. Ang iisipin ko na lang ay kung paano ko pupunuan ang naging kasalanan ko sa asawa ko. Sana hindi niya ako kamuhian dahil sa nagawa ko kanina. San nga.

---

@YuChenXi

#46: Frank

“Hinahanap ka ni Lan, ayaw ko man sanang pumayag pero iyon ang gusto niya. Pero Frank, sana iyon na ang huling mangyayari iyon. Dahil oras na mangyari ulit iyon ay kukunin ko siyang muli sayo.“mahabang lintaya nito at may kasama pang pagbabanta. Hindi ko naman nasisisi ito dahil ako din naman ang may kasalanan. Kung hindi ako nagpadala sa selos ko ay hindi ko masasaktan ang little wifey ko.

“Sorry again, Lynn. Hindi na ulit iyon mangyayari.“tanging sagot ko na lang sa kanya at hindi ko na pinatulan ang pagtataray niya.

“Go! Kanina ka pa niya hinahanap.”

Tumango na lang ako at saka nagpaalam dito. Hindi na siya sumunod at sinabing aayusin na lang ang bill namin para makauwi din kami ngayong araw na ito kaya naman ako na alang ang pumasok sa hospital room niya.

Napatitig ako sa little wifey ko  ng agad ko siyang mamataan na siya ding pag ngiti niya ng makita ako. He spread his arms and inviting me to come closer with him.

Lumapit naman ako sa kanya and he pull me when he can reach me with his arms and hug me.

I also hug hin back.

“Im sorry little wife.“bulong ko ng sumubsob ako sa balikat niya.

“Shhhh! Its not you fault hubby.”

Napaangat ang mukha ko sa balikat niya ng marinig ko ang tawag niya sa aking Hubby. Tumitig ako sa kanya.

“Why?“tanong niya sa akin at humaplos ang palad niya sa pisngi ko.

“You didn’t call me hubby simula ng sabay kaming lumingon ni Franco sayo noon.”

“Yeah! Talagang hindi ko na inulit iyon noon dahil sa sinabi niyang ganun din ang tawag sa kanya ng yumao niyang asawa. Dahil alanganin din ako sa puso ko. Pero ngayon, mababanggit ko ulit iyon at matatawag kitang hubby. Dahil sigurado na akong. Ikaw at ikaw parin ang itinitibok ng puso ko. Ilang beses mang palitan ito.” Sabay turo ng tapat ng puso niya.

Ikinulong ko naman ngayon ang pisngi niya sa mga palad ko at dinampian siya ng halik sa labi. Sa mga sinabi niya ay nabalutan ako ng saya. Na ako parin ang mamahalin niya kahit iba na ang pusong tumitibok sa kanya.

“I love you little wifey. And Im really sorry for what happen.”

“Its okay hubby. Wala namang masamang nagyari sa akin diba saka ipinaliwanag naman ng doctor na natural lang iyon. So don’t sorry for what happened.”

Muli ko siyang niyakap ng mahigpit at ganun din naman siya sa akin. Pinagsawa namin ang sarili sa yakap. Na kahit iyon man lang ay maramdaman ko na ang init ng pagmamahal niya. Hanggang sa nagpasya na kaming kumalas sa isat isa at muling naghalikan ng buong init, buong pagmamahal.

“I love you.”

“I love you too.“paulit ulit na sabi namin. Sinabayan na din namin ng kwnetuhan habang naghihintay kami sa iba. Hanggang sa naayos na din ni Lynn ang kailangang ayusin at umuwi na kami sa bahay nina Inay at Itay.

Kahit masama ang naging tingin ng Inay at itay sa akin ng makabalik kami sa bahay ay tanggap ko. Dahil kung hindi sa akin ay hindi din sila mag aalala sa kalagayan ng little wifey ko. Humingi naman na ako ng tawad sa kanila. Papaupahin ko na lang ang galit nila sa akin.

“Sana hindi na maulit iyon Hijo.“iyon at iyon ang bilin sa akin ng inay.

“Opo inay. Pasensya na po talaga kayo. Hinding hindi na po iyon mauulit.”

“Dapat lang hijo. Dahil ayaw naming mawalan ng saysay ang puso ng anak namin. Kaya dapat alagaan mo din ang asawa mo.”

“Opo Itay.”

Napatingin pa ako sa little wifey ko ng maramdaman ko ang pagpisil niya sa braso kong saan nakapulupot ang isang kamay niya saka niya ako nginitian.

“Okay lang po ako Inay, Itay. Saka wala namang masamang nangyari sa akin. Kaya huwag na po niyong sisihin ang hubby ko.” Sabay hilig ng ulo sa may balikat ko kaya naman dinampian ko siya ng halik sa nuo. Tiningala niya ako saka inabot ang labi ko to give me a quick kiss.

“Naku, mga batang to oo, naglambingan pa sa harap namin.“natatawa naman sabi ng inay.

Kaya naman pareho na kaming nakangiti na tumingin sa kanila.

“Kumain muna tayo. Nagpahanda ako ng masustansyang makakain para kay Dylan.“tawag pansin naman ni Franco sa amin na lumabas galingbsa kusina.

Nawala na ng tuluyan ang asar ko sa kanya mula kaninang nagkausap kami ng masinsinan. Naging magaan na ang pakikitungo ko sa kanya dahil alam ko naman na wala siyang balak na agawin sa akin ang little wifey ko.

“Tara na kain na tayo. Saka na kayo maglambingang mag asawa diyan. Kailangan ni Dylan ng kumain para makabawi siya ng lakas at agad na siyang gumaling.“si Itay na tumayo na at nauna ng dumulog sa hapag kainan. Nakahawak parin ang mga kamay ng little wifey ko sa braso ko at nakahilig ang ulo sa balikat ko ng sumunod na kami kay itay.

“Nilalanggam na kayo, pwede bang maghiwalay na muna kayo.” Paninita ni Lynn sa amin pero pabiro lang niya iyon dahil may ngiti naman sa labi nito ng lingunin namin siya.

“Inggit ka lang.” Sagot ko na siyang dahilan para sinyasan niya ako ng suntok. Na ikinatawa naman ng little wifey ko at ni tito Nathaniel na nag apiran pa ang dalawa.

“Tawanan ba naman ako. Pag uuntugin ko kayong tatlo dyan eh.” gigil na pabirong sabi pa nito.

“Hala tama na iyan mga anak. Halina muna kayo at kakain na tayo.“tawag muli ng Itay sa amin kaya naman sabay sabay kaming napalingon dito.

May ngiti sa mga labi kaming tumalima at dumulog na nga din sa hapag kainan para kumain. Naging masaya at magana ang pagkain namin ng mga naihanda.

Ang sarap tuloy isipin na isa kaming tunay na pamilya at masayang nagsasalo salo. Kahit hindi man talaga namin sila kadugo ay talaga naman mapapalapit ka sa mag asawang matanda dahil ang babait nila. At talaga naman na itinuring na nilang tunay na anak si Dylan at syempre kasama na doon si Lynn.

“Kain ka pa little wife, ito oh.“sabi ko sabay subo sa kanya ng kanin na may kasama ng ulam.

“Uhm!. Ang sharap.” Sabi naman niya sa pagitan ng pagnguya niya.

“Luto iyan ng kasambahay natin hijo. Kaya dalas dalasan mo ang pagbisita dito para lagi mong matitikman ang luto niya.”

“Uhm! Oo naman pa inay. Dadalas dalasan po namin ng hubby ko.“nakangiti namang sagot niya dito.

“Mmmp!” Lynn pouted her lips. “Ako po inay hindi ba niyo ako iimbintahan?” parang batang nagtatampo naman na tanong ni Lynn dito na siyang ikinangiti ni Inay.

“Naku batang to oo, syempre naman. Welcome na welcome ka dito hija.”

“Yehey! Thank you po inay.”

“Eh ako po.“sabay turo naman ng sarili ni tito Nathaniel.

“Mga batang to oo, syempre welcome kayong lahat dito sa bahau ano mang oras.”

“Yehey.” Naiiling na lang ako ng parang batang nanalo sa lotto si tito Nathaniel sa sinabi ng inay.

“Bihira ang bumibisita sa amin dito kaya naman malugod namin kayong tatanggapin kapag bumisita kayo dito. Aba magkakabuhay ng husto ang bahay kapag narito kayo.“si Itay.

“Salamat po.“sabay sabay naming pasasalamat sa mga ito. Itinuloy na namin ang pagkain. Hanggang sa maubos na ang biyayang pinagsaluhan naming lahat.

“Bukas na tayo mamasyal sa prutasan, tamang tama. Mag aani na bukas doon.“si Franco na tumingin kay Dylan saka nginitian ito.

Well, hindi na gaya dati na kapag nakikita ko na ngitian at titigan nito ang little wifey ko ay kumukulo agad ang dugo ko, ngayon ay parang balewala na iyon lalo pat hindi na humihiwalay ang little wifey ko sa akin mula pa kaninang lumabas ito sa hospital.

“Salamat Franco. Kung ganun sasamahan ko lang ang little wifey ko para magpahinga.“sagot ko dito. “Kayo Lynn, tito Nathan?“sabay baling sa dalawa.

“Sasamahan namin si Franco sa bayan. Para makapamasyal na kami. Sabi kasi niya, mag kakanbas ba daw ba. Tama ba ako Franco?”

“Oo! Para sa mga aanihing prutas bukas ay deretso na sa mga mag oorder ngayon para sariwang dadating din sa kanila.“sagot naman niya dito.

“Kung ganun, bukas na lang na lang kami tutulong.“sabi naman ng little wifey ko dito.

“Anong tutulong.“sabay pingot ng ilong niya na natatawang agad niyang iniwas. “Hindi ka pwedeng mapagod, manuod ka na lang. Ako ang tutulong sa kanila.”

“Eh!.”

“Huwag ng makulit Lan.“sansala naman ni Lynn sa kanya kaya pasimangot na tiningala niya ako.

Natatawang dinampian ko ng halik siya sa labi. Ang cute talaga ng little wifey ko. Nakakagigil.

“Sige na nga. Pero gusto ko sa hardin muna tayo hubby. Doon na lang tayo magpalipas ng oras habang hinihintay ang pagbabalik nila Lynn dito.”

“Sige, ikaw ang bahala.“sagot ko sa kanya. Kaya naman ng mag paalam na sina Franco, Lynn at tito Nathaniel ay nagtungo naman kami sa hardin kung saan may isang mayabong na puno sa gilid na may mga upuan doon na pwedeng higaan. At nababalutan ng carpet grass kaya ang gandang pagmasdan. Sa paligid naman ay may mga tiny roses na mga namumulaklak na at ibat ibang kulay.

Umupo ako sa may kahabaang upuang kahoy doon saka naman siya nagpasyang mahiga at umunan sa kandungan ko. Nakatingala na humamaplos ang kamay niya sa baba ko at nilalaro ang daliri sa patubong balbas ko doon.

“You haven’t shave.“tanong niya.

“Mmmm! Yeah!.“sagot ko habang nilalaro naman ng daliri ko ang buhok niya na nakatitig sa kanya. “Mag dadalawang araw na.”

“Let me shave you later. Sabay tayong maligo mamaya.“nakangiti pa niyang sabi sa akin.

Tudo naman ang pagngiti ko sa sinabi niya. Dahil matagal tagal na din na hindi ko siya nakakasabay maligo. Hindi kasi siya pumapayad noon dahil sinasabi niya na mas mahihirapan daw ako kapag nakita ko ang katawan niya dahil hindi naman daw niya kayang ibigay at paligayahin ako dahil hindi pa pwede para sa kanya ang mapagot.

Kaya naman sa mga araw na lumipas ay nagtitiis talaga ako at tinutulungan ko na lang ang sarili ko para ilabas ang init ng katawan ko.

“Bakit ganyan ka makangiti?“tanong niya sa akin saka bahagyang tinapik ang pisngi ko. Saka pinasadahan ng daliri niya ang labi kong naguguhitan ng ngiti. “Sabi ko sabay lang tayong maligo. Sa klase ng ngiti mo may ibang ipinapahiwatig na iyan.“nakangiti din naman niyang ssabi sa akin.

Niyuko ko siya at padampi na namang hinalikan ko siya. Pero sa may ilong niya dumampi ang labi ko.

“Bakit masama na ba ngayon ang ngumiti?“balik tanong ko sa kanya. At ako man ay nilalaro na din ng daliri ko ang labi niya.

“Iba iyang ngiti mo Mr. Scott.”

“Ano ba ang ngiting mayroon ako Mr.’s Scott?“balik tanong ko ulit.

“Ngiti ng may kapilyuhan.”

“Haha! Bakit little wifey, anong kapilyuhan ba ang naiisip mong gagawin ko kapag sabay tayong maligo mamaya?”

“Mmm! I don’t know. Ano nga ba? Sabihin mo nga sa akin Hubby ko?”

“Mmm! Let me think.“kunway napapaisip ako pero nagsimulang kumilos ang kamay ko to caress his chest. “Masasabuhan ko ang mga ito.” Panimula ko then I slowly pinch his nipple. “And of course, I want to taste it again little wifey.”

“H-hey! S-stop it hubby. Nakikiliti ako.“sabay hawak ng kamay ko para pigilan iyon sa ginagawa kong marahang paghaplos sa dibdib niya.

“You asked for it little wifey. Kaya sinasabi ko lang kung ano ba ang pwedeng gawin ng kapilyuhan ng ngiti ko na sinasabi mo.“nakangiti kong sabi dito ang now I pinch his nose at pinanggigilan iyon.

“Whatsoever.“natatawang iniwas ang ilong sa akin.

“Nagdala pa ako ng sariwang prutas para sa inyo sir Dylan, sir Frank.” Napalingon kaming pareho ng little wifey ko dito. Isa ito sa katulong sa bahay nina inay.

“Salamat.” Ang little wifey ko pero hindi na nag abalang tumayo pa sa pagkakaunan sa kandungan ko.

Nagpaalam na ito sa amin ng mailapag ang ibat ibang prutas na dala nito. May orange, may ubas, may mansanas, at iba pa.

Galing ang mga ito sa taniman ng mag asawa, and yes, they are silent billionier sa lugar nila dahil sa kwento ng itay noong una ay malawak ang taniman nila ng ibat ibang prutas, at iba din ang hecta-hectaryang palayan ng mga ito na ipinakalat sa baryo nila para sakain.

“Ano ang gusto mong unahing kainin?“tanong ko sa kanya.

“Ubas.”

Ngumiti ako at hinaplos ko muna siya pisngi bago ko kinuha ang isang bungkos ng ubas saka ko siya sinubuan ng paisa isa habang nakahiga parin siya.

“Ang tamis.“sabi niya. Kumuja din siya ng isa saka iyon isinubo sa akin. “Diba ang tamis?“tanong niya sa akin ng nguyain ko iyon.

“Uhm!“tumango ako. “Pero may mas tatapis pa kaya sa labi ng little wifey ko?“tanong ko sa kanya saka muling sinubuan na naman ng isa.

“Mmmm! Yeah! Mas matamis nga naman ang labi ng hubby ko.“sabi naman niya habang nakangiting ngumunguya.

“Then we should eat each other lips and taste it kung gaano sila katamis.” Sabi ko sa kanya saka ko inangat ng kaunti ang hita ko na inuunan niya para umangat ang mukha niya at madali ko siyang mahalikan.

Kaya naman hayon, I kiss him na agad niyang tinugon.

“Mmm!“panabay naming nagpakawala ng mahinang ungol ng magkimpian ang mga dila namin sa loob ng mga bibig namin.

“I love you little wifey.“bulong ko ng pakawalan namin ang labi ng isat isa.

“I love you too hubby.” pabulong din na sagot niya.

May mga ngiti kami sa labi na ipinagpatuloy ang pagkain ng prutas na inihanda ng katulong para sa amin.

---

“WOW!” Halos sabay sabay na namangha ang little wifey ko, Lynn at tito Nathaniel sa nakitang lawak ng prutasan nina Itay at Inay ng umagang iyon.

Nag iisang tagapagmana ang yumao nilang anak na ngayom ay wala na silang paghahandugan ng simpleng karangyaang mayroon sila.

“Susubok akong mamitas ng mga prutas.“nakangiting niyugyug pa ng little wifey ko ang braso ko kung saan siya nakahawak. “Please hubby. Susubok lang ako. Hindi ako magpapagod.” Nagsusumamo pa nitong hinging pahintulot sa akin. Hinaplos ko naman siya sa pisngi saka nginitian.

Natawang tinapik naman siya sa balikat ni Itay kaya napatingin siya dito.

“Sige anak. Pero huwag kang masyadong magpapagod. Mabuti na lang at wala ang amang araw ngayon. Kaya pwede kang sumama sa amin para panuurin kami sa pamimitas ng mga aanihing prutas.

Tama, natatakpan ng makapal na ulap ang araw kaya naman hindi mainit sa paligid. Mukhang nakisama ang panahon dahil maezenjoy ng little wifey ko ang ganda ng kapaligiran na hindi inaalala ang init ng panahon.

“Tara na, nagsimula na kanina pa ang mga taong inarkila namin para tumulong sa pag aani ng mga prutas.

Una naming pinuntahan ang mansanasan.

: ChenXi Note;

( Kunwari sila na sina Inay at Itay)

---

Naging masaya naman kaming tumulong sa pamimitas, at ang little wifey ko ay ganun din. Panaka nakang pipitas din ng mansanas na nakasunod lang sa akin.

: ChenXi Note ;

(And let us think, this is Lynn)

---

“Nathan, look. I pick a lot of apples.” Si Lynn na nakangiting itinaas ang mansanas na hawak habang ang isang kamay ay dala dala ang maliit na lagayan sa kanya.

“Mas marami akong napitas kaysa sayo.“sagot naman ni Nathan na dala dala nga ang may kalakihang basket na punong puno na ng mansanas.

Kami naman ay nagkatinginan lang ng little wifey ko at hindi na nakisabay sa kulitan sa kanila.

Hanggang sa nagpasya naman kaming tunguhin ang Ubasan.

: ChenXi Note;

(And let us think, this is Frank)

---

“Why this is not purple.“tanong sa aking ng little wifey ko ng magpasya namang pumitas ng ubas.

: ChenXi Note;

(And must be this is Dylan though)

---

(Nasiyahan lang ako lagyan ng mga larawan. Kasi this is the 2nd to the last Chapter. Kaya pag iisipin na lang natin na sila sila na nga iyan. Huwag na kayo kumontra. Pagbigyan niyo na lang ako, kahit ngayon lang.

🙏🙏🙏🙏

Enjoy reading

---

“Little wifey iba naman iyan dito sa purple.“sagot ko sa kanya at nilapitan ko siya. “Tignan mo sina Lynn and tito Nathan, nandoon sila sa part na green grapes.”

Liningon naman niya ang dalawa. Kaya napatango siya. “Akala ko hindi pa hinog ito.”

“Hinog na iyan little wifey. Kaso iba lang dito sa pinipitas ko.”

“Okay, but I want to taste it.“sabi niyo. At kinuha sa dala niyang maliit na basket ang maliit na botilya ng tubig at hinugasan ang napitas na ubas saka niya iyon nilantakan.

“Magpahinga ka na muna anak. May upuan sa gilid. Para naman makain mo iyan ng maayos.“sabi naman ni Itay na nakalapit na s amin. “Ito. Hinugasan ko na din ang mga ito. Hala, maupo ka na muna doon sa may silong.” Sabi pa nito saka ibinagay sa kanya ang ibat ibang klase ng ubas. May purple, may pula, at may berde.

Tumalima naman siya para pumunta nga sa hindi kalayuan kung saan may upuan nga doon at kampante na siyang naupo at nilantakan ang prutas na dala dala. Nakangiti naman akong pagmasdan siya habang maganang kumakain saka ako muling nagpatuloy sa pag pitas ng ubas.

“Samahan mo na lang si Dylan doon Bud.“si Franco ng magawi sa malapit sa akin at inilapag ang kahon ng napitas na ubas. “Para naman hindi siya maboring.”

“Salamat Bud. Pero maya maya lang. Punuin ko lang din ang kahon na ito.“sagot ko sa kanya sabay tingin sa kahon sa tabi ko na malapit na ding mapuno.

“Sige. Pagkatapos naman natin dito doon naman tayo sa may peras.”

“Talagang malawak ang lupain niyo.”

“Parang ganun na nga. Pinagsanib kasi namin ang lupaing ito simula ng maikasal kami ni Jesica.”

“Ganun ba.”

“Pero sadyang madamot sa amin ng tadhana dahil maaga siyang kinuha sa amin.”

“Marahil ay may plano Siya sa inyo nina Itay at Inay. Kaya siya maagang kinuha sa inyo.”

“Marahil nga. At saka mabigat man sa loob. Tanggap na namin ang pagkawala niya, dahil buhay na buhay naman ang puso niya.“saka ito napatingin sa asawa ko na ngayon ay nakatingin na din sa amin at saka kumaway. Sabay din naman kami ni Franco na kumaway sa little wifey ko.

“Huwag kang mag alala. Aalagaan ko ang puso ng asawa mo sa katauhan ng asawa ko. At makakaasa kang hindi ko siya bibigyan ng sama ng loob.”

“Salamat bud.”

“Salamat din.”

Napatango kami sa isa’t isa. Saka na namin ipinagpatuloy ang pamimitas ng mga prutas. Hanggang sa napuno ko na ang kahon na nakalaan sa akin ay pinuntahan ko na ang little wifey ko para samahan. Sina Lynn at tito Nathaniel ay nawili na talaga sa pamimitas ng mga prutas. Kahit inuutusan na ito nina itay na magpahinga ay hindi sila tumigil.

Kami naman ng little wifey ko ay nagsawa na lang sa panunuod sa kanila habang magkatabi na nakaupo at nakasandal siya sa dibdib ko.

At natapos ang maghapong iyon na may ngiti kaming lahat sa labi.

---

Lumipas pa ang mga araw at naging masaya ang buong linggong bakasyon namin. Tinuruan kami kung paano ang naging lakaran sa pag aani ng mga prutas. Hanggang sa huling araw na namin ay masinsinan kaming kinausap ng mag asawa at ni Franko.

“No!” Malakas na naging pagtanggi ng little wifey ko sa mag asawa ng gabing iyon na nag uusap usap kami.

“Pero napag usapan na namin ito Dylan. At pumayag ako sa gusto nila Itay.” si Franco.

“Pero wala akong karapatan sa lupa niyo.“muli niyang sagot dito.

“Buo na ang pasya namin anak.“si inay na hinawakan pa siya sa mga palad at pilit na pinapakalma. “Wala na kaming ibang mapagbibigyan ng lupaing ito maliban sa inyo ni Franco.”

Tudo ang pag iling niya dito saka tumingin sa akin. Nagpapasaklolo na para bang gusto niyang sabihin na tumanggi din ako sa gusto ng mag asawa.

“Okay lang iyan Dylan. Nasayo na ang puso ni Jesica at nakikita namin sayo na kaya mong alagaan at patuloy na palaguin ang lupain ipapamana sa iyo nina itay.”

“Pero-.”

“Nakikiusap kami sayo anak. Ayaw naman namin na mapunta ang lupain natin sa iba. Si Franco ay malawak na ang lupain na nahati sa kanya. Kaya gusto namin na sayo mapupunta ang kalahati nito. Hindi na kami bumabata ng inay mo.”

Napapasimangot na muling tumingin siya sa akin kaya naman mas lumapit ako sa kanya at hinalikan ko siya sa nuo.

“Just accept it little wifey. Tama ang inay at itay. Kesa naman mapunta ang lupain sa iba. Mas mabuti ng ikaw, tayo ang mamahala.”

“Pero may sarili tayong buhay  sa siyudad.”

“Silly litte wifey. Bakit hindi ba pwedeng ipagkatiwala ito kapag nasa siyudad tayo.”

“Tama si Frank anak. Kaya nakikiusap kami. Sayo lang namin ipapamana ang lupaing dapat ay kay Jesica.”

Pilit ang naging ngiti niya saka sinabayan ng pagtango.

“Sige po inay, itay. Makakaasa po kayo.” Sa wakas ay pag payag niya sa kagustuhan ng mag asawa. Ssaka siya napabuntong hininga.

“Maraming salamat anak.“bahagyang lumayo ako sa kanya ng yakapin siya ng mag asawa.

“Salamat sa pagtanggap Dylan.” Si Franco na tinapik naman niya ito sa balikat.

“Salamat din sa pagtitiwala niyo sa akin.”

Maayos na natapos ang naging usapan namin. Hanggang sa nagpasya na kaming magtungo sa kanya kanyang silid para magpahinga. Ito na ang huling gabi namin dito at bukas ay pabalik na kami sa sa bahay.

“Ok ka lang ba little wifey?“tanong ko sa kanya ng makahiga kami matapos kaming magshower ng sabay.

Tumango siya bago ito kumilos na umunan sa braso ko at isiniksik ang katawan sa katawan ko.

“Hindi ko akalain na ipapamahagi nina inay at itay ang lupain niya sa akin.”

“Dahil itinuring ka na nilang tunay na anak little wifey.”

“Iyon na nga hubby. They treat me like a real son.”

“And you treat them lika a real parenta little wifey, kaya ayos lang iyan. Saka na natin iyan pag usapan, matagal tagal pa ang itatagal nina itay at inay sa mundo kaya huwag ko muna iyang isipin. Dasalasan na lang natin ang pagbabakasyon sa kanila para mapag aralan natin kung ano ang lakaran sa mga lupang pinapasaka nila.”

Muli siya tumango. Tiningala niya ako aaka inginuso ang labi.

“Kiss me hubby.“sabi niya na nakapagpangiti sa akin kaya naman agad ko siyang hinalikan sa labi ng buong init at buong pag mamahal.

Kahit hanggang halik lang muna ako sa ngayon ay ayos lang dahil makakapaghinatay ako sa kanya hanggang sa tuluyan na siyang gumaling.

“Good night hubby.“bulong niya ng muli niyang isiksik ang mukha sa dibdib ko at iniyakap ang braso sa katawan ko.

“Good night little wifey. I love you.“bulong na sagot ko din. At iniyakap din ang braso ko a katawan niya. Kaya naman nakatulog kaming magkayap at nagising din na magkayakap parin.

---

@YuChenXi

tHe Finale

---

Mature Content

---

Strong Parental Guidance

---

“=¤=”

---

Mabilis at matuling lumipas ang mga araw linggo at buwan. At isa’t kalahating buwan na ang lumipas mula ng umuwi kami galing probinsya nina Inay at Itay at ngayon ay narito na naman kaming muli. Hindi lang para bumisita kundi para sa gaganaping pangalawang kasal namin ng hubby ko bukas. At syempre I’m totlly healed. Masasabi kong magaling na magaling na ako.

Nakatanaw ako sa labas ng bintana habang nasa kwarto ako. Tanaw na tanaw ko mula sa kinaroroonan ko ang malawak na hardin na ngayon ay may mga taong abalang nagsasaayos ng mga gamit para sa kasal namin na gaganapin bukas. Masaya ako dahil kahit hindi ako totoong anak nina Inay at Itay ay talagang itinurin na nila akong tunay na anak. At sa akin pa talaga ipinangalan ang lupang kinatatayuan ng bahay kung saan ako ngayon. Ang hecta hectaryang lupain at lupang pananiman ay sakin din ipinangalan.

Sinabi ko sa kanila na saka na lang nila ipapangalan sa akin dahil malalakas pa naman sila at kaya pa nilang mabuhay ng dalawampong taon o higit pa. Pero sabi nila hindi nila hawak ang kapalaran nila dahil binase nila kay Jesica ang buhay. Walang matanda o bata kung talagang oras mo ng mawala sa mundo kaya mas mabuti na daw na masisaayos na nila ang lahat bago pa dumating iyon. Kaya hayon, mas domoble ang yaman na tinatamasa ko ngayon.

At paulit ulit akong nagpapasalamat si KANYA dahil binigyan NIYA ako ng pangalawang buhay gamit ang puso ng anak nina itay at inay.

“Little wifey.” napakislot ako ng bigla na lang siyang sumulpot sa likod ko at iniyakap ang mga braso sa baywang ko saka isinampay ang baba sa balikat ko.

“Bakit?“tanong ko saka ko naman itinaas ang kamay ko para haplusin siya sa pisngi at bahagyang inilihig ko ang ulo ko sa may ulo niya.

“I can’t wait little wifey. Pwede naman na diba.” Paos na boses na sabi niya sa akin saka sinabayan nh bahaguang pagkagat sa balikat ko.

“H-hey! Stop it hubby.“suway ko saka ko siya itinulak perp hindi namam nagpatinag.

“I can’t wait until the wedding night little wifey. Please.”

“No! Behave your self hubby. 24 hour na lang naman.”

“Eh anong ipinagkaiba ng 24 hour sa ngayon. Gusto ko ngayon na.“pagpupumilit niya saka niya ako pinagarap sa kanya at sinibasib ng halik sa labi.

“Uhmp!.“napasinghap pa ako ng agad niyang naipasok ang dila sa loob ng bibig ko. Naglulumikot at hinuhuli niya ang dila ko to suck it na nagtagumpay naman siya. Pero kumilos ako para bahagyan siyang itulak.

“S-sandali. Nasa labas lang sina Inay. Maririnig nila tayo.“sabi ko sa kanya na nakapagpangisi sa kanya. “Anong ngini ngisi ngisi mo diyan?“tanong ko pero imbes na sagutin ako ay itinulak niya ako sa kama kaya naman lumindo iyon ng pabagsak na napahiga ako.

“Well, kung iyan ang inaalala mo little wifey. You can moan louder as you want.“sabi niya saka sinimulang alisin ang damit niya habang palapit sa kama. Tumigil lang siya ng matapat na siya sa akin at sinimulan naman niyang baklasin ang sinturon niya.

“What do you mean?“tanong ko pero hindi ako sa mukha niya mismo nakatingin kunti sa kamay niya na parang nag slow motion pa iyon sa paningin ko habang inaalis ang sinturon. At mabagal na binubuksan ang botones at pagbaba ng zipper ng pantalon nito. Napalunok ako ng tuluyan na niya iyong mabuksan dahil kitang kita ko kung paano na iyon umumbok sa harapan niya na halata na sa kahandaan kahit natatakpan pa iyon ng asul na panloob. Tuluyan na niyang inalis ang pantalon niya at hinayaan lang ang maliit na tela na bumabalot sa kaselanan niya at hindi na inabalang tanggalin iyon. Sumampa ito sa kama at maingat na pinaghiwalay ang mga paa ko at pumuwesto sa gitna ko. Ako man ay bahagyang napaatras pero hinila lang niya ang paa ko para mapalapit ako sa kanya.

“You can’t stop me this time little wifey. I took too much effort not to touch you sa mga nakalipas pang mga araw kahit pwede ko ng gawin iyon. Pero ngayon, little wifey, I won’t allow you to refuse me this time.” Buong buo ang boses na sabi niya sa akin at muli niya akong hinawakan sa paa at hinila pa palapit sa kanya.

“Pero maririnig nila tayo.“muli kong sabi sabay tulak muli sa kanya.

“I told you, you can moan louder as you want little wifey. Lynn and tito Nathaniel go out with Franco. Para samahan sa mga ipapakatay nilang mga baboy at baka. Sina Inay at Itay naman ay nasa bayan din para imbitahan pa daw ang iba nilang kakilala. So, we are the only left here in the house little wifey.” mahabang sagot niya sa akin. Hinawakan ang laylayan ng damit ko at walang babalang itinaas iyon para tuluyan ng maalis sa katawan ko.

Napansin kong napalunok ito ng mapatitig sa akin. Pero bago pa man ako makakilos muli ay tumaas ang kamay niya to trace the scar on my chest.

“Hindi ko masasabing nagdala ka ng mabigat na operasyon little wifey. The ointment recomended by the doctor ay talaga namang napakabisa. Dahil halos hindi mapapansin ang pilat sa operasyon mo.“sabi pa niya habang humahaplos at pinapasadahan ang linya sa gitna ng dibdib ko.

Totoo ang sinabi niya, halos wala ng pilat na makikita sa dibdib ko dahil sa ointment na inirekomenda ng doctor na araw araw kong pinapahid doon. At kapag patuloy ko itong papahiran ng oitment ay mawawala na ang pilat doon ng tuluyan.

Kumilos ito at inilapit ang mukha sa dibdib ko at pinasadahan ng halik ang pilat ko doon. Lick it. Dahilan para makaramdam na ako ng kiliti dahil sa ginagawa niya.

“I love you little wifey.“bulong nito habang patuloy siya sa paghalik sa akin doon.

“Mmm!.“hindi ko na mapigilan ang magpakawala ng mahinang ungol dahil sa kiliting unti unti ng bumabalot sa katawan ko. Napahawak ang isang kamay ko sa ulo niya habang ang isa ay nakatungkod sa kama para sumuporta sa katawan ko at ng hindi ako tuluyang matumba pahiga.

Nakasuporta naman ang isang kamay niya sa likod ko habang ang isa ay humahaplos sa dibdib ko and playing my nipple with his finger and pinching it na siyang dahilan para mapaliyad ako sa sensasyong dala ng ginagawa niya.

Parang may kung anong kuryenteng dumadaloy sa ugat ko sa kiliti na dulot ng paghalik, pagdila niya sa balat ko.

“Uhmmm.”

“Yes, little Wifey. Just moan.“bulong niya ng tumapat sa akin bago ako hinalikan at tuluyan na niya akong iginiyang pahiga sa kama.

Magkaugpong ang mga labi namim pareho at naglulumikot ang mga kamay niya. Habang ako ay nakapulupot lang sa leeg niya ang mga braso ko.

Ramdam ko ang init na nagmumula sa mga palad niya na malayang dumadama sa katawan ko. At lalo akong napaungol ulit ng nilalaro ng daliri niya ang isa sa itoktok ng dibdib ko.

“Mmmm!.“napasinghap ako ng pakawalan niya ang labi ko at paglakbayin ang labi nito sa may panga ko. Patungo sa tainga ko and lick it. Sucking my earlobe and licking the back of my ear that make my body bend dahil sa kiliting dulot niyon sa akin.

Matapos niyang pagsawaan ang magkabilang tainga ko ay pinagtuunan naman ng pansin ang labi niya ang leeg ko.

“N-no! Don’t leave a kiss mark there.“paos na boses na pigil ko sa kanya ng sipsipin niya ang balat ko sa pagitan ng leeg at balikat ko.

“Why?“paos na tanong din niya sa akin pero hindi na niya itinuloy ang ginagawang pagsipsip sa balat ko pero patuloy parin ito sa paghalik sa akin doon.

“H-hindi patatakpan iyan.” sagot ko sa kanya. Tiningala niya ako saka siya ngumiti.

“Then I can leave a kiss mark to the part of your body na matatakpan ganun ba. Mmm!”

“Y-yeah.”

“As you wish little wifey.” Saka niya ipinagpatuloy ang naudlot na ginagawa. Ang galing ng labi at dila niyang naglalandas sa balat ko at ang kamay niyang naglulumikot at nakapatong na sa gitna ko at masuyong humahaplos doon at dahilan para unti unti na akong silaban ng init sa katawan.

At gaya nga ng sabi niya he leave a kiss and bite mark sa bawat daanan ng labi niya na matatakpan ng damit.

“Mmmm! Ooooh.“ungol na kumawala sa bibig ko ng sakupin na ng bibig niya ang isa sa itoktok ng dibdib ko and suck it.

Hindi ko na alam kung saan ko ibabaling ang ulo ko dahil sa kiliting bumabalot sa katawan ko at kung anong klaseng ungol ba dapat ang pakawalan ko dahil kagat kagat ko ang ibabang labi ko. Ang isang kamay ko ay nakahawak sa ulo niya habang ang isa ay nakahawak sa kubre kama. Marahan na ding kumikilos ang balakan ko dahil nakakaramdam na ako ng kakaiba sa ibabang bahagi ng katawan ko na masuyong humahaplos ang isang kamay niya doon.

Ilang sandali pa ay nasa loob na ng short ko ang kamay niya na hindi ko alam at namalayan kung paano niya nabuksan ang botones ng short ko dahil mas natuon ang pansin ko sa kakaibang sarap na pagpapaligaya niya sa akin.

“Uhmm…mmmm..“pabaling baling ang ulo ko. Sa kaliwa. Sa kanan. Mariing nakapikit ang mga mata ko at kagat ang ibabang labi ko. Napapaliyad ang katawan ko at ang halos mabali na yata ang mga daliri ko sa paa sa pagkakabaluktot ng mga iyon na para bang sa paraanh iyon ay hindi ako takasan ng hangin sa baga dahil kakaibang kiliti na may sarap sa bawat pagpapasasa ng bibig niya sa magkabilang dibdib ko at ang kamay niyang masuyong kumikilos sa gitna ko at nilalaro iyon.

“Uhm.”

“Your trembling little wifey. Mmmmm…. Do you like this?“tanong niya ng iaangat ang ulo ng marating ng labi niya ang pusod ko.

“Uhmmm. Y-yeah.“usal na sagot ko na halos walang boses na lumabas sa bibig ko. “M-more.”

Ngumiti ito pero hindi na siya nagsalitang muli at ipinagpatuloy ang ginagawa. Making circle in my navel using his tounge that make me moan more and make me shaking.

Inalis na rin niya ng tuluyan ang short ko kasama na ang panloob ko at basta na lang niya itinapon sa kung saan.

Hinawakan niya ang akin at masuyong itinaas baba ang kamay niya doon at hinalikan iyon sa itoktok ang lick it dahilan para muli kong makagat ang ibabang labi ko sa ibayong sarap na naramdaman ko doon at kumulat sa buong katawan ko. Sa bawat himaymay ng ugat ko ang kiliting dulot ng ginagawa niya doon sa akin.

“Ahhhhh.!” Isang malakas na ungol ang pinakawalan ko ng tuluyan na niyang isubo iyon ng buong buo. Sucking the head of mine that make me move upward on his face. Moving my lower body para salubungin ang bawat pagbaba ng mukha niya sa akin. “Oooooh. Mmmmm.”

Licking, sucking. Sucking to licking. Paulit ulit na siyang paulit ulit din ang naging ungol ko at paulit ulit din ang paggalaw ng balakang ko pasalubong sa bawat ginagawa niya.

“Mmmmm! More hubby, more. Ahhhhh..”

“Like this little wifey.“mahinang tanong niya at mas nilaro ng dila niya ang itoktok ng akin at saka isusubo saka niya sisipsipin.

“Mmmm! Uhmmmm. Y-yeah.” Para na akong nagdidileryo sa sarap habang ekspertong nilalaro ng dila niya ang akin. Kung paano kumasya ang akin sa loob ng bibig niya. Kung paano niys sipsipin ang itoktok niyon.

Damn! Para yatang mawawalan pa ako ng hininga sa sarap na dulot ng pagpapaligaya niya.

“Oooooh.“iyon na naman ang ungol ko ng pinakawalan na ng bibig niya ang akin at  hilain niya ako at bahagyang itinaas ang balakang ko. He is licking my ass.

“Ooohhh.. mmmmm. N-no. Uhmmm.“pilit kong itinutulak ang mukha niya palayo doon pero hindi siya nagpatinag. Patuloy ito sa ginagawang pagdila sa akin doon. Binabasa ng laway niya ang bakuna ko and trying to push his tounge inside me.

“Mmmmp.“but his finger enter mine that make me moan again. “F-fuck. Mmmm! H-hubby. It’s hurt.“hindi ko mapigilang mapura dahil doon. Parang ganito din anh pakiramdam ko noon nuonh una niya akong angkinin. Masakit.

“Ssshhh! It’s okay little wifey. Natural lang iyan dahil matagal kong hindi ko ginawa ito sayo.“saka nito ipinagpatuloy ang pagpapaluwang sa bakuna ko gamit nh daliri niya then kiss and lick it at the same time.

Masakit talaga siya pero unti unting nadagdagan iyon ng kakaibang kiliti ng tumagal na ito sa ginagawa.

“Ooohh!! Ummmm.”

“I love you little wifey.“bulong niya sa akin nh muli niya akong halikan pero saglit lang iyon. He remove his trunk at handa na sa gustong gawin. He place my legs in his arm at inangat pa lalo ang balakang ko.

“Relax little wifey.”

“Uhmmp.“tudo na ang kagat labi ko ng simulan na niyang ipasok sa akin ang kanya. “Damn! It’s fucking hurt.“mura ko pero hindi naman ako gumalaw para umiwas. Kumapit ako sa kubre kama para doon humugot ng lakas. Naninigas na din ang paa ko sa sakit na simidhi ng mas idiin pa niya sa loob ko ang kanya.

Tangna. Sa tagal ba naman na hindi niya ipinasok ang kanya sa akin ay parang ito na naman ang unang karanasan ko dahil sa sakit at paranh pinupunit ang balat ko. Mahapdi, ewan. Mahapdi na masakit na makirot. Ramdam ko pa ang malakas ng pagkibot sa likod.

“Mmmm! You sucking me in. Mmm. Your so tight little wife. Uhm.” Kahit man siya napapakagat labi habang unti unting ipinapasok ang kanya.

“Uhmp.“sabay pa naming pareho ng tuluyan na niyang maipasok ng tuluyan ang buong laki siya sa kaloob looban ko.

Ramdam ko ang laki niya sa loob ko. Kung paano iyon kumibot sa loob ko kahit hindi pa siya gumagalaw. At ramdam ko ang tuluyang pagkapunit ng balat ko dahil doon.

Tinakasan pa ako ng ilang luha sa mga mata ko dahil sa sakit na naramdaman ko.

“Uhmmp, that was fucking hurt. Fuck.“hindi ko na talaga mapigilan ang mapamura ng magsimula na niyang igalaw ang balakang sa akin. Kaya mas lalong nalukot ang kubre kamang hinawakan ko at kulang na lang ay mapunit din iyon gaya ng naramdaman ko kung paano ang pagkapunit ng lagusan ko ng pasukin niya ako.

Halos mabali na ang mga daliri ko sa paa dahil sa ginawa kong pagbaloktot ng mga iyon at hindi ko na alam kung saan ko dapat ibaling ang ulo ko. Sa kanan ba, sa kaliwa o panunuurin ko ang kanya na kitang kita ko ang bawat labas masok niya dahil sa pagkakabaluktot niya sa akin.

Damn! He is so damn huge, long and big. Sino ang hindi mapupunitan ng balat dahil sa alaga niya kung hindi pa namam ako nasasanay sa laki niya.

“Aaaahhhhh… Ohhhhhhhh. Uhmmmmm.“mga ungol na sabay sabay nagsilabasan sa bibig ko. O tama bang ooooohhh. O di kaya naman aaaahhhh. O mas dapat mmmmmmp. Dahil sa kirot at hapdi sa bawat pag ulos niya sa loob ko.

“Mmmmm!  Oh!! Yeah little wifey. Ang sarap mo. Ummmm.“ungol naman na lumabas sa kanya habang bihasa ng sumsalampak siya sa likod ko.

Hanggang sa unti unti na akong nasanay sa hapdi sa bawat pagsalampak niya sa akin. Nasanay sa bawat paghugot, labas masok niya sa akin. At anh kirot at hapdi na naramdaman ko ay nahalinhinan ng kakaibang kiliti na dumaloy sa bawat himaymay nhg ugat ko sa buong katawan ko. Mula ulo hanggang paa. At anh kiliting iyon ay siyang dahilan para mas uminit na ang katawan ko at gusto ko ng mas may ibibilis pa sa kilos niya. Mas gusto ko na mas ibaon pa niya ang kanya sa loob ko kung hanggang saan ang kayang abutin nito sa kahabaan niya.

“Uhmm! More, more hubby. Mmmm! I want more.“para na akong mababaliw sa ibayonh sarap na nararamdaman ko at ang kamay ko na nakahawak sa kubre kama ay inihawak ko na sa akin at ako na mismo ang naglaro doon at isinabay sa bawat galaw ng balakan niya pasalampak sa balakang ko.

“Ahhh! Uhmmm.“sabay naminh ungol na siyang namayani na sa buong silid. At ang malakas na tunog ng bawat pagsasalubong ng balat sa sa pagbaon niya ng paulit ulit sa akin.

Kumilos siya para tanggalin ang isang paa ko na nakasampay sa braso niya at ang isang paa ko ay hinawakan ng mga kamay niya at pinatagilid ako ng kaunti habang patuloy sa sa paggalaw sa akin.

“Ahhhhhh.“malakas na ungol galing sa akin ng mas lumakas pa ang pagbanat niya sa likod ko at isagad ang laki sa loob ko ng paulit ulit. Habang ako naman ay patuloy sa pagtaas baba ng kamay ko sa gitna ko.

“Uhm!.” Niyuko niya ako at mabagal na isinagad ang kanya sa loob ko at hinalikan kaya naman agad ko iyong tinugon.

“I love you. Mmmm.“bulong niya ng halik halikan ako sa tainga ko habang patuloy siya sa mabagal na paggalaw.

“I-i love you too. Mmm. Uhmm. Move hubby. I want more.“sagot ko sa kanya. Kaya naman muli nitong pinagtuunan ang pansin ang paggalaw sa likod ko at ako man ay patuloy sa pagtaas baba ko sa akin.

Ng magsawa yata siya sa pwesto namin ay muli siyang kumilos na pumaibabaw sa akin at muling ibaon ang buong laki niya sa akin. But this time. Mas bumilis ang kilos niya. Ako man ay ganun din.

Walang ibang namutawi sa bibig namin kundi mga ungol lang namin pareho. At iyon ay para ng naging musika sa buong silid na sinasabayan ng tunog ng pagtalbog ng balakang niya sa akin na may kasama pang langitngit ng kama.

“Uhmm. Ahhhh.. hubby. Ooooh. Im gonna cum. Im cumming.”

“Yeah! Me too little wifey. Uhm. Im cumming.“sabay naming binilisan ang bawat kilos namin. Siya sa likod ko habang ang kamay ko sa gitna ko.

Then at the end, we reach the climax of ecstacy together.

We both exhauted. Idinagan niya ang katawan sa akin ng tuluyan na kaming maglabas pareho. Pareho kaming hinihingal at pawisan na ang katawan. Pero walang sino man sa amin ang kumilos pa. Nagpalipas kami ng ganung ayos kahit pareho kaming nanlalagkit na sa katawan.

“I love you.”

“I love you too hubby.”

Padampi dampi niya akong hinahalikan sa balikat. Ako man ay ganun din sa balikat niya. Kahit maalat alat na dahil sa pawis namin ay hindi na iyon mahalaga. Na para bang sa paraang iyon ay doon namin hinuhugot ang lakas namin pareho.

Nagtagal kami sa ganun ayos. Hanggang sa magpasya kaming pareho na sabay ng maligo at sa pagligo namin ay muli naming inangkin ang isa’t isa.

---

“=¤=”

---

The Wedding Day

“Congrats.“nakangiting lumapit sa amin sina Zoey ng matapos na ang seremonyang si Judge Clent na naman ang nagdala. “Gustuhin man nina Papa at Daddy na dumalo ay nagpasabi na lang sila to wish you luck. Kahit sina Azami at Jacob. Busy na silang pareho.”

“Salamat Zoey, at okay lang iyon. Nandoon namam sila ng una kaming ikinasal. Pero sayang hindi na kami nakadalo sa kasal niyo.” sabi ko dito.

“Okay lang yan Dylan, nagpapagaling ka pa sa mga araw na kinasal kami. Pero ngayon nakikita ko na, na magaling na magaling ka na.”

“Oo, magaling na nga ako.”

“Mabuti naman, siya nga pala. Kasama ko pala ang iba sa mga kaibigan namin ni Clyde. Kilala mo naman na sina Clark at Leo diba.”

“Yeah!”

“Hello there.“bati ni Clark sa akin. “Congrats dude.“pansin naman nito kay Frank.

“Thank you. Kayo, kailan niya balak magpakasal?“tanong naman ng hubby ko dito. “Huwag niyo kaming kakalimutang imbitahan huh!.”

“Oo naman. Pero Wala pa sa plano, nag aaral parin kasi ang baby ko eh. Baka kapag tapos na siguro siya sa pag aaral.“nakangiti namang sagot nito sa kanya sabay akbay sa katabing si Leo.

“And I’m Monica. Clark twin sister.”

“I’m Sunny. Monica’s fiance.”

“And I’m Kelly, this my fiance. Bobby.”

“Hello.“saka sila isa isang nakipagkamay sa amin ng hubby ko.

Naging maganda ang pag uusap namin. Kwentuhan kami habang nakatanaw sa bawat bisita na naimbitahan sa kasal namin. Ng magawi ang tingin sa amin nina Inay at Itay ay kumaway pa sila sa amin bago muling hinarap ang mga inimbitahan nilang mga bisita.

Hindi nagtagal at nilapitan naman kami ng mga magulang ni Frank.

“I wish you all the best mga anak.“ang mama ni Frank at niyakap kami pareho ng hubby ko.

“Thank you mama.” Sabay pa naming sabi. Saka naman kami tumingin sa papa nito.

“What should I say. Congrats. Sana habang buhay kayong magsama ng masaya sa buhay nantinahak niyong dalawa.“seryusong sabi nito.

“Yes papa, salamat.”

Tumango na lang din ito. Tinapik kami pareho sa balikat. “Sige, maiwan ko na muna namin kayo at ng makikipag usap pa kami sa inay at itay niyo.“paalam nito sa amin.

“Sige papa.“magkaagapay na umalis ito kasama ang mama. Kaya naman naiwan kaming muli kasama sina Zoey na ngayon ay abala sa pagkain na nasa harapan nito.

Napangiti tuloy ako dahil ang asawang si Clyde ay lagay ng lagay sa pinggang ng asawa.

“Hey! Master Clyde. Binubundat mo na si Zoey sa lagay na iyan.“pagsin ni Kelly dito.

“Oo nga naman master. Ikaw Zoey kaya mo bang ubusin ang mga iyan?“si Clark.

“Sinabi mo pa. Eh! Sa liit ng katawan mo Zoey, saan mo ilalagay lahat iyan.“si Monica.

“Mind your own.“sita ni Clyde sa mga ito bago muling hinarap si Zoey. “Ito pa love. Kain ka pa. Para may lakas tayo mamaya pag uwi natin.“nakangiti nitong sabi.

Nagkatingin naman kami ng hubby ko dahil doon.

“Kaya naman pala eh.“si Bobby. “May porpuse naman pala si Master.” Sabay tawa ng mga ito.

“Inggit lang kayo. Kasi sa dami ng kinakain ng la-love ko ay hindi halata na marami siyang kinakain. Eh kayo. Kaunting kain lang niyo nabubundat na kayo.“sagot pa ni Ckyde dito.

“Kaya nga inggit kami kay Zoey dahil hindi nagbabago ang katawan niya kahit marami pa siyang kinakain.“si Kelly ulit.

Umakbay sa akin ang hubby ko habang nakangiting pinapanuod ang magkakaibigan.

“They are good friend little wifey.“bulong nito sa akin.

“Sinabi mo pa hubby. Ang ganda ng samahan nila. Magkrokross pa kaya ang mga landas natin sa kanila kapag tapos na ang araw na ito?“iyon ang tanong ko sa kanya na nakapagpatingin sa kanila sa amin ng hubby ko.

“Of course.“sabi ni Clyde. “We can see each other in the future Dylan. At masaya kami na muling mag cro-cross ang mga landas natin sa hinaharap.”

“Then, see you all in the future guys.“halos panabay na sabi namin ng hubby ko at napangiti pa kaming pareho ng magkatinginan kami.

Naging maganda at tuloy tuloy ang naging bonding namin kina Zoey at talaga naman na masasabi kong masaya kami to meet them and make us thier friend.

Nagpatuloy ang kasiyahan. Maraming tao pa ang nagsidatingan para sa makisalo sa amin. Sa dami ng handa namin ay halos buong baranggay na ang kayang pakainin. At masaya kaming mag asawa na ibahagi ang saya namin sa araw na ito sa kanila. Ipaalam at ipakita sa kanila na mahal namin ang isa’t isa. Na hindi hadlang ang kasarian sa dalawang pusong nagmamahalan. At hindi takot na ipagsigawan sa buong mundo kung ano kami.

“Thank you again Dylan, Frank.“si Zoey. Nagpapaalam na sila sa amin na mauuna na.

“Salamat din sa pagdalo.”

“Salamat din at nakakilala kami ng mga bagong kaibigan, Dylan. And like my Love say. See you both in the future.”

“Yeah! Ikinagagalak namin kayong maging kaibigan. And yes, see you in the future Zoey, see you in the future guys.”

Ngumiti sila sabay tango. Nagpaalam na silang muli sa amin na aalis na. Kaya naman may ngiti kami sa mga labi na nakatanaw sa palayong imahe nila lulan ng mga sasakyan nila.

Muli kaming nagkatinginan ng hubby ko. Hinaplos niya ako sa pisngi saka ako ginawaran ng halik sa labi.

“I love you little wifey.”

“I love you too hubby.”

Mga katagang hindi ko pagsasawaang sabihin sa asawa ko at alam kong ganun din siya sa akin.

Muli naming iginala ang paningin sa paligid. Maraming tao ang nakisaya sa amin. At ngayon, masasabi ko na buo na ang pagkatao ko. Buo na ang mga dadaan pang mga araw, linggo, buwan at mga taon basta kasama ko ang asawa ko.

“Lets go.”

“Lets go.”

Magkahawak kami ng kamay at may ngiti sa mga labi. Ngayong araw na ito, magsisimula na ang bagong yugto ng buhay namin sa daang tinahak ng magkasama. At mamumuhay ng masaya at mapayapa.

= The End=

ChenXi Note : thank you guys. Isa na naman kwento ko ang nabigyan ng isang magandang wakas at nagpapasalamat ako dahil sinabayan niyo akong tahakin ang kwento nina Dylan at Frank hanggang sa katapusan ng kwento nila. And I’m happy that all of you guys are there and always support me.

Sana hindi kayo magsawang sumubaybay pa sa iba kung kwento. At sa mga darating ko pang sisimulang kwento. Sana sa simula at hanggang sa wakas ay samahan niyo parin ako.

Love lots.

@YuChenXi