ENDLESS

This book is a work of fiction. Names, places, incidents are produced by the author’s imagination and are used fictitiously. Any resemblace to persons, living or dead, events and locales are extremely coincidental.

All rights reserved. No part of this story may be reproduced or transmitted in any form or by any means electronic or mechanical, including, photocopying, recording, or by any information storage and retrieval system, without the written permission of the author, except where permitted by law.

© 2021

Started: July 29, 2021-December 1, 2021 Status: Completed

PROLOGUE

Prolog

o

He cares for me, I do care for him too. He cherished me, I do, as well.

He promised to love me til death will do us apart, I promised him that, too.

He lay his life on me and so do I.

He promised me a marry.

I’m his life and he was my life… until one mistake that scattered all his promised and my promised. A mistake that cannot be undone.

Him and me is like a color black and white, paper and pencil tow different things, but we compliment each other; we do suit to each other. We are like the yin and yang. He is poor, I am rich. And this is our love story.

---

I’m delighted to open the door because I have something for Grey. I finally got us a ticket for Paris, France, our dream destination. Matagal ko itong pinag-ipunan at pinaghandaan. Finally, ngayon ay matutupad na iyon at sa mismong birthday ko pa talaga.

Binuksan ko ang pintuan ng kwarto naming dalawa at natagpuan ko si Grey na nakaupo sa gilid ng kama at nakahawak sa ulo niya ang dalawang kamay niya.

Tinago ko sa likuran ko ang ticket na nabili ko with the help of our dear friend Julie and Josh, ang suportadong-suportado naming kaibigan. Naglakad ako papalapit sa kanya. Nag-iwan ako ng distansya sa aming dalawa at pumwesto ako sa harapan niya na nasa tamang layo din. Pero parang hindi niya man lang ako namalayang nakapasok sa kwarto at ngayon ay nasa harapan na niya ako.

I burst a one blow before opening my mouth and speak. “Babe,” ako.

I was taken aback when he look up and saw his bloodshot eyes. He look like he’s been crying before I enter the room. There was a long paused before I can even open my mouth again.

“W-what happened to you Grey?”

Kumurap-kurap siya na parang ngayon lang siya nagising sa tanong ko. Parang gulat siyang nakita niya ako sa harapan niya. Parang ngayon niya lang napagtanto na nasa harapan niya ako.

Pinahid niya ang mga luha sa mukha at humihingos siya. Hindi ako makalapit sa kanya dahil di ko alam kung bakit siya umiiyak at may dala pa naman akong sorpresa sa kanya.

“B-babe kanina ka pa ba?” Tanong niya sa akin.

Tumango ako sa kanya habang nasa likuran ko pa rin ang kamay ko at hawak-hawak ang tickets.

“Babe bakit ka umiiyak? May nangyari ba? May problema ka ba sa trabaho? Sa mga ka-trabaho mo?” Nag-aalala kong tanong sa kanya. Gusto ko na tuloy umupo sa tabi niya.

Lumunok siya at inihilamos niya ang dalawang kamay niya sa mukha niya. Frustrate na frustrate siya. Yumuko siya.

“Can you sit here, Kale?” Ani at tinapik ang tabi niya.

“A-ano dito lang ako, Grey.”

“Okay,” tumango siya at tumingin sa akin.

“May sasabihin ka ba, Grey? May sasabihin din kasi ako.” Ani ko sa kanya at pinasigla ko ang boses. Nakikita ko kasi sa mata niya na may gusto siyang sabihin sa akin.

Tumango na naman siya. “May sasabihin ako pero ikaw na ang mauna.”

Umiling ako at muling nabuhayan ang loob ko. Medyo sumigla na rin kasi ang boses niya.

“Hindi ikaw na.” Ngumiti ako sa kanya.

“You know that I don’t like keeping a secret to you naman, diba, babe? And we promised to each na kahit na anong mangyari hindi tayo magsisekreto sa isa’t isa.”

Kumunot ang noo ko sa mga sinabi ni Grey. Why is he talking about our promises here. My heart started to pound.

Niyuko na niya naman ang ulo niya. “Babe, I’m sorry. I’m sorry I made a mistake.” Aniya at tumaas-baba na naman ang balikat niya. Umiiyak siya. Gusto ko siyang lapitan pero di ko magawa. Gusto ko siyang aluin pero parang pinako na ang paa ko sa sahig.

“Grey.” Usal ko.

“I’m so sorry, Kale. Nakabuntis ako. Nabuntis ko si Lori.”

Nangatog ang mga binti ko at kusang tumulo ang luha sa mga mata ko. Hindi ako makapagsalita. Para akong nabulunan sa narinig ko at di ako makapagsalita. Para ang sinuntok sa dibdib dahil sa sakit ng puso ko. At para akong sinakal sa leeg dahil nahihirapan akong huminga dahil sa balita sa akin ni Grey. Nakulot ang ticket sa kamay ko. Parang tinutusok ng kutsilyo ang puso ko.

How? How did it happened? We’ve been living in one house for 5 years. Saan ako nagkulang sa relasyon namin? Hindi ba talaga ako naging sapat? Talagang naghanap ba siya nang babae dahil di ko siya kayang bigyan ng anak. I’m not barren yet I’m not capable of baring a child because I’m a man.

“K-kulang ba ako… kulang ba ako G-grey. Nagkulang ba ako G-grey. Alam mo na ang kalulangan ko. Alam mo na pero bakit…” lumunok ako dahil parang may bumabara sa lalamunan ko. “Bakit mo ito sa akin Grey? Bakit?”

Hindi ko na magawang sumigaw dahil parang napapaos ako. Parang nauubos na ang luha ko. Ang sakit. Ang sakit. Bakit ganito? Five years. Five years of being in a relationship and even planning on getting married. Humagulhol ako sa iyak.

“B-babe…” tumayo siya at inabot ang balikat ko. Iniwas ko ang balikat ko sa kanya. Ayaw kong hawakan niya ako dahil hinang-hina na ako konting kalabit lang at sasalampak na ako sa paanan niya.

“Hindi mo ba naiwasan ang tentasyon?”

“I’m sorry.”

Mas bumuhos ang luha ko sa sagot niya.

“Mali iyong tanong ko.” ako at tumingin siya sa akin. “Sinubukan mo bang iwasan o nagpadala ka rin lang sa tukso?”

“Babe.”

“Sagot.” i demanded.

“I… I don’t know, Kale. I don’t know.” Sagot niya sa akin saka yumuko ulit. Guilt’ing-guilty siya. Holyshit! Ang sakit na!

“Anong gagawin mo ngayon?” tanong ko na naman.

“Kailangan kong panagutan ang bata.”

Mapait akong ngumiti at tumulo ang luha ko. Napapikit ako at tuluyan ko nang nagusot ang ticket sa kamay ko. Tinapon ko iyon sa sahig.

“So you’ll marry her?”

“I don’t want to… but I need to.”

“So this is a goodbye? Do i need to speak the eulogy for my heart.”

“I’m so sorry, Kale.”

Pinalis ko ang luha ko. “May tanong ako.” Saad ko at nagtagpo ang mata namin. “Mahal mo ba ako?”

“There’s no need to ask that ques-”

“I need to! I need to dahil sa nagagawa mo! Nakwestyon ko ang pagmamahal mo sa akin dahil sa nagawa mo!” I pointed his chest, my voice is raising now.

“I love you. I love you, Kale… but I’m sorry.”

---

Thank you for reading. Vote, comment and share this story to your friends. LABYO😘

ENDLESS 1

Unang Kabanata

Kale Pov

“Babe, may hahakutin pa ba?” Tanong ko kay Grey nang mailapag niya ang box sa tabi ko. Tumayo ako at kinuha ko sa bulsa ko ang towel saka pinunasan ko ang pawis niya.

Kakalipat lang kasi namin ngayon at nagdi-diskarga kami. Gusto ko sanang tumulong sa pagbubuhat niya pero hindi na siya pumayag dahil siya na lang daw ang magbubuhat.

Sa wakas ay natupad na namin ang isa sa pangarap namin na magkaroon ng bagong condo na malaki na kaysa sa dati. Noon pa man ay plano na talaga namin ni Grey na malalipat sa isang condo na kami lang dalawa iyong walang kasalo. Noon ay naka-condo naman ako pero apat kami sa isang kwarto pero may spacious naman ang lugar.

Tapos n’ong naging kami ni Grey ay lumipat ako sa medyo maliit na apartment kasama siya. May kaya naman ako pero gusto kasi ni Grey na hati kami sa lahat ng gastusin. Mahirap lang si Grey at nagtatrabaho siya para may pang-allowance siya at ang gumagastos sa napakaliit niyang boarding house noon ay ang magulang na niya mangingisda ang kabuhayan. Kaya noong inaya ko siya na lumipat kami sa isang medyo maluwag-luwag na naman na apartment. Pumayag naman siya at alam ko na nagtitipid siya noon kaya pumili ako nang apartment na kakasya sa pera nang magulang niya na pinapadala sa kanya para sa monthly payment niya ng boarding house niya.

Kung tutuusin naman ay kaya ko na ako na ang magbayad sa condo namin noon pero pinipigilan ako ni Grey dahil sabi niya pera daw iyon ng magulang ko mas mabuti na raw kung ipunin ko iyon. At gusto rin niya na hati talaga kami sa lahat. Ayaw na ayaw kasi ni Grey na tinutus-tustusan ko siya dahil hindi ko naman daw responsibilidad iyon. Ayaw niya kasi na tinutus-tustusan ko siya porket bakla ako. Ayaw niyang isipin ng ibang tao na  nanatili daw siya sa tabi ko dahil sa pera ko. Ayaw niyang ng isipin ibang tao porket bakla ang karelasyon niya at pini-perahan niya ako.

“Nakipag-relasyon ako sayo dahil mahal kita hindi dahil sa kung ano ang meron ka. Mahal kita kaya nanatili ako sa tabi mo.” Tandang-tanda ko pa ang sinabi niya noon nang nagreklamo ako dahil niyang binabayaran ko ang buwanan niyang bayad sa boarding house niya. Hindi naman sekreto ang relasyon namin ni Grey at hindi rin kami masyadong pribado.

“Ikaw at ako ang nasa relasyon na ito. Hindi lang ako at hindi lang ikaw. Dalawa tayo kaya dapat hati tayo sa lahat at pantay tayo sa lahat ng responsibilidad at kapangyarihan sa relasyon na ito.” 

Hanggang ngayon ay kinikilig pa rin ako sa mga linyahan ni Grey noon. Ang sweet-sweet niya.

“May isang kahon na lang.” Sagot niya sa akin.

“Hmm, sige.”

“Magpahinga ka.” Utos niya naman.

“Tse! Ikaw nga dapat ang magpahinga dahil ikaw itong nagbubuhat dyan.”

Tumawa siya saka bumalik sa labas. Napa-flex ako sa leeg ko dahil nangangalay na ito. Nilagay ko sa baywang ko ang kamay ko. Hindi naman marami ang gamit namin ni Grey pero nakakapagod pa rin. Tiningnan ko ang maliit naming gamit sa salas na na-discharge ko na. Marami pa kaming dapat na bilhin ni Grey.

Si Grey ay isang architect at magtatatlong taon na siyang nagtatrabaho sa Le Robrison Company bilang architect. Ako naman ay isang HM graduate pero wala akong permaneteng trabaho sa ngayon pero may pera pa naman. Simula noong naka-graduate ako ay sinimulan ko nang hindi gamitin ang mga pera hinuhulog ni mama at kuya sa bank account ko. Gusto ko nang masanay na mabuhay na walang hinihinging pera sa magulang ko at sa kuya ko. Saka gusto ko rin na makita ni Grey na nagsisikap din ako sa sarili kong paa kagaya niya.

Pagkatapos ni Grey sa college ay may job offer kaagad siya sa mga malalaking kompanya sa bansa dahil matalino at magaling na architect student si Grey noon. Hindi na siya nahirapan pang maghanap ng trabaho. Hindi kagay ko na noong pag-graduate ko ay naging abala ako sa job hunting. Halos halat ata ng hotel ay pinasahan ko nang resumé ko. Ayaw ko rin na umasa sa connections ng mama ko at kuya kaya nagsikap din ako. At samantalang si Grey ang napili niyang kompanya ay ang Le Robrison. Magta-tatlong  taon din siyang nagtrabaho bago kami tuluyang nakalipat dahil syempre may pamilyang tinutulungan si Grey. Kaming dalawa ang nag-ipon para makabili nitong condo namin.

Nag-vibrate ang cellphone sa bulsa ko kaya itinaklay ko ang towel sa balikat ko at kinapa ang cellphone ko sa bulsa ng shorts ko.

Si mama ay tumatawag.

“Mama,” nakangiti kong sagot sa tawag. Ang saya ko lang talaga ngayon.

“Anak, kumusta ang paglipat ninyo ni Grey? Kailangan niyo ba ng tulong?” si mama sa kabilang linya.

Umupo ako sa isang love seat dito sa sala na galing pa ito sa dati naming tinirhan.

“Hindi na ma. Hindi naman kasi marami ang gamit namin ni Grey. Saka patapos na rin po kami nagdi-discharge na po ako.”

Hindi naman sa tinatanggihan  na naman namin si mama. Talagang wala lang kaming masyadong gamit kaya hindi na namin kailangan pa ng katulong.

Hindi ko nilihim sa pamilya ko ang relasyon namin ni Grey kung ang iba ang una nilang sinabihan kapag nagkarelasyon sila ay ang mga kaibigan nila. Ako ay ang mama ko at si kuya. Tanggap naman iyon ni mama at kuya dahil noon pa man alam na nila na bakla ako. Nga lang nahirapan sila si mama na magtiwala kay Grey dahil straight siya at ako pa nga ang kauna-unahang boyfriend niya. Pero pinatunayan naman ni Grey na mahal niya ako kaya ngayon ay tanggap na tanggap na siya ni mama at kuya. Para pa ngang magkapatid si kuya Iñigo at si Grey ngayon.

Saka minsan ay nag-s-sleep over kami ni Grey sa bahay kapag ini-imbita kami ni mama o kapag gusto lang namin ni Grey.

“Mabuti naman kung ganun. May kailangan ba kayo sa bagong nilipatan ninyo, anak?” Si mama.

“Hindi pa po namin alam ma,” napatingin ako kay Grey na nilapag ang huling box. Tinanong niya ako kung sino ang tumatawag kaya inilayo ko ang cellphone sa akin.

“Si mama Tesha.” Mahinang sagot ko kay Grey at tumango siya sa akin at tumabi.

“Pero baka po pagkatapos nito ay mag-m-mall kami ni Grey.” patuloy ko.

“Hmm, sabihin niyo lang kung ano ang maitutulong ko, huh.”

“Hello, po tita.” Si Grey.

“Oh, Grey sabihin niyo lang sa akin kung ano ang maitutulong ko sa inyo dyan, huh. Wag kayong mahiya na manghingi ng tulong sa akin at sa kuya Iñigo ninyo.”

Nagkatinginan kami ni Grey at napangiti. Alam kasi ni mama na ayaw namin ni Grey na mamaya-maya ay may dumadating na na mga tao o delivery galing sa kanya kaya naging cautious na siya. Noon kasi ay may dumadating na sa apartment namin ni Grey na refrigerator, cabinet, table, flatscreen TV at iba pa na hindi naman magkakasya sa tinirhan namin kaya sa huli binabalik lang namin and cabinet lang ata ang tinanggap namin sa mga pinadala ni mama at kuya. 

“Opo, tita tatandaan po namin iyan.” Sagot ni Grey.

“Sige ibaba ko muna ito dahil may customer.”

“Sige ma. Mag-ingat ka. I love you.”

Hinawakan ko ang likod ni Grey. “Magbihis ka nga. Ang lamig na ng likuran mo!”

“Opo.” Natatawang sagot sa akin ni Grey saka naghubad sa tabi ko. Tumayo ako upang hanapan siya ng damit sa salas namin. Napakarami pa naming dapat gawin. Napakahirap talaga kapag bagong salta pa.

“Babe, hindi ka ba nagugutom. Order lang muna tayo alas dose na, eh. At hindi pa tayo kumakain.”

Tumango ako habang naghahalungkat sa mga damit niya.

“Sige mabuti pa nga.” Ani ko pa.

Habang abala kaming dalawa ni Grey sa paglabas ng mga gamit namin sa mga boxes ay may nag-doorbell. Tatayo na sana ako mula sa pagkakaupo ko sa sahig na g pigila  ako ni Grey.

“Ako na babe. Iyong pera nasaan?”

“Nandyan,” ako at nginuso ko ang labi ko doon sa love seat na kinauupuan ko kanina.

Pagbalik ni Grey ay may dala na siyang dalawang box ng pizza.

“Tigil muna dyan at kumain ka.” Utos niya sa akin.

Nang makatapos kami kumain ni Grey nagtulungan kaming i-arrange ang mga gamit namin. At pagdating namin sa kusina ay doon namin napagtanto na ang dami pa pala naming kakailanganin dito. Pati na rin sa kwarto namin, sa salas, at dito sa kusina saka mga toiletries din at marami pang iba.

“Why don’t we go mall right now, babe.” si Grey matapos siyang uminom.

“Okay lang sa akin. Baka ikaw pagod ka na at may pasok ka bukas, Grey. Sa susunod na araw okay lang naman siguro.” ako at lumapit sa kanya.

Niyakap ko siya. Narinig ko ang paglapag niya sa babasaging baso sa sink at yumakap din sa akin. He rested his chin on my head.

“Mmm, ngayon na lang para sama tayo at para na rin maka-house warming na tayo at maimbitahan natin sina tita at kuya mo.”

Tumango ako sa kanya. Tumingala ako upang tingnan siya. “Kaya pa ba ng ipon natin?” Nag-aalala kong tanong sa kanya.

“Oo, kaya pa.”

Yumakap ulit ako sa kanya. Parang nawala ang pagod ko sa yakap niya lang.

“I’m so happy babe. Unti-unti na nating natutupad ang mga pangarap nating dalawa. May condo na tayo, sa susunod na ipon natin kotse na.”

Umalis ako sa pagkakayakap naming dalawa at hinuli ang mukha niya gamit ang kamay ko. Tumingkayad ako upang halkan siya. Agad niya namang tinugon ang halik ko sa kanya. Matapos ang ilang minuto ay naghiwalay din ang labi naming dalawa. Ang kotse namin ay isang second hand lamg na binili namin kay kuya Iñigo.

“Masaya rin ako Grey. Sobra. Sobrang saya ko na ngayon nandidito na tayo. Matupad na natin ang isa sa bucket list natin. Masaya rin ako na sa mga pangarap ko at mga pangarap mo nandidito ka at magkasama pa rin tayong dalawa sa pagtupad ng mga pangarap natin.”  Naluluha kong sabi sa kanya.

Noon, magkatabi lang kami sa isang maliit na kama at nangangarap lang sa bagay na ito at ngayon ay na didito na. Masaya ako dahil parang achievement ko na rin ito. Dahil lahat ng itong condo namin ni Grey ay katas ito ng dugo at pawis namin.

Marami akong pera pero galing iyon sa pamilya ko. Pero di ko iyon pinaki-alaman kasi gusto ko na makita nila kuya at mama na productive ang relasyon namin ni Grey.

We had our last kiss before deciding to go to the mall. We leave the condo at 1pm and we spend eight hours strolling on the mall and buying anything that we think is the must and most needed in our home. We also have it delivered dahil medyo marami-marami rin ang pinamili namin. Tumawag ako kay kiya Iñigo na kailangan namin ng taong maghahakot nitong mga pinamili namin at sabi naman ni kuya na siya na daw ang bahala sa lahat. Sa groceries naman ay kami ni Grey na ang nagdala. Grey and I loves sweet so much kaya bumili kami ng mga coke in can, yogurts, candies, yakult. Bumili na rin kami ng mga fruits and vegetables.

“Mas mabuting punuin na natin ang bagong biling ref natin.” Sabi ni Grey kanina nang doon kami sa vegetable section.

Of course, bumili na rin kami ng mga liquor dahil may pa house warming kami sa darating na friday. Mga kaibigan lang namin at sina mama ang invited. Ang pamilya ni Grey ay hindi ko pa alam kung pupunta ba dahil wala naman akong alam sa kanila at hindi ko pa rin nakikila ang mga magulang ni Grey sa totoo lang. Almost five years of being in a relationship pero hindi pa ako napapakilala ni Grey sa mga magulang niya. Naiintindihan ko naman iyon at hindi ko naman pini-pressure si Grey na ipakilala niya ako sa mga magulang niya.

“Hala, hindi bagay ang tv natin.” komento ko nang umupo kami ni Grey sa sala namin. Pagka-uwi namin ay lahat ng furnitures na nabili namin ay naka-arrange na sa loob. May konting inayos at iniba lang si Grey sa mga gamit na naka-arrange. Thanks to kuya Iñigo dahil wala na kaming maraming gagawin pa.

Pinahilig ako ni Grey sa balikat niya. “Ipunan na lang muna natin ang TV saka ayos pa naman iyan.” nguso niya sa flatscreen TV namin.

“Oo nga naman.”

“Bukas maaga ako sa trabaho. Ikaw dito ka lang ba?” Tanong niya sa akin habang sinusuklay ang buhok ko.

“Hindi maghahanap ako ng trabho dito saka maraming malalaking hotels din naman dito. At gusto ko na rin ng permanenteng trabaho nakakapagod na ang palipat-lipat ng trabaho, eh.” sagot ko sa kanya. Niyakap ko ang kamay ko sa katawan niya.

Natahimik kaming pareho ni Grey. Akala ko ay nakatulog na siya kaya tiningala ko siya. At nakita ko na malalim ang iniisip niya. Umalis ako sa pagkakahilig sa kanya at kumandong ako saka ko niyakap ang kamay sa leeg niya.

“May problema ba?”

Inabot niya ang mukha ko at hinimas iyon gamit ang hinlalaki niya. “Naisip ko lang matagal na tayo magli-limang taon na tayo pero hindi pa pala kita napapakilala sa pamilya ko. Tapos ako tanggap na tanggap na ako ng pamilya mo.”

Bumuntong hininga ako at hinalkan siya sa labi. “Wag mong masyadong isipin yan saka hindi naman ako nagmamadali. Makakahintay naman ako.”

“Hmm, kaya naisip ko sa susunod na araw na ang effective ng leave ko. Kaya gusto kitang dahil sa isla kung saan ako tumira noon. Ipapakilala na kita sa mga magulang ko Kale.”

Lumiwanag ang buong mukha ko sa narinig ko sa kanya. Kahit na sinabi ko sa kanya na makakahintay at ayos lang sa akin na hindi niya pa ako kayang iharap sa mga magulang pero may parte pa rin sa akin na sana ipakilala niya ako sa mga magulang niya. Iba pa rin pag ang relasyon ninyo ay tanggap at alam ng mga magulang ninyo kahit na may sariling desisyon na kayo.

“T-talaga?”

“Oo, ipapakilala na kita sa kanila.”

Pinugpog ko nang halik ang buong mukha ni Grey bago siya niyakap. Ang saya ko. Sa wakas makikilala ko na rin ang pamilya niya.

---

Thank you for reading. Vote, comment, and share this story to your friends. LABYO😘

ENDLESS 2

Ikalawang Kabanata

Kale Pov

“Grabe ang ganda nitong bagong condo ninyo, Kale. Tapos ang ganda rin ng view dito. Punyeta. Naka-jackpot kayo sa unit na ito.” Pag-iiksaherada ni Julie habang nakatanaw sa tanawin sa labas. Ang floor to ceiling na sliding window namin ay gawa sa transparent glass at kitang-kita talaga ang nga ibang buildings dito at iba pang towers mula dito.

“Iba rin talaga kapag archi ang jowa. Sanaol.” Sabi niya at sinuri-suri ang sala namin. “Ang TV ninyo Kale ito pa iyong dati?”

“Oo ayos pa naman.”

“Naku sure ako bibilhan kayo ni tita Tesha ng bagong tv pag nakita niya ito.” Sabi niya at pinadaanan ng kamay ang sulok ng tv namin.

“Bibili kami ni Grey pero mag-iipon muna.”

“Grabe sanaol talaga ang relasyon ninyo, Kale. Biruin mo mula 2nd year college natin and until now na may trabaho na kayo. Kayo pa rin. Ako nga nakailang palit na ng boyfriend.”

Umingos si Josh na nasa tabi niya. Si Julie at Josh ang mga kaibigan ko mula noong first year college mga classmate ko sila. Silang dalawa ay naging kaibigan na rin ni Grey dahil sa akin. Sila rin ang taga-bati namin noon ni Grey kapag nag-aaway kami kahit naman ngayon sila pa rin. At sila rin talaga ang taong unang tumanggap sa relasyon namin. Kahit na sila mama at kuya ang unang naka-alam sa relasyon namin ni Grey hindi agad nila natanggap dahil wala nga silang tiwala kay Grey dahil baka pini-perahan ako o ginagamit lang ako ni Grey pero iba nga siya sa lalaki dyan kahit na straight siya.

“Ikaw kasi kung sino-sino na lang ang sinasagot mo! Saka nagseseryoso ka ba? Diba, hindi naman.” Pambabara ni Josh sa tabi niya. Sinabunutan ni Julie si Josh dahil sa sinabi nito.

“Inggit ka lang kasi ako nakarami na pero ikaw wala kahit isa!”

“Naku ano ba ang gusto ninyong meryenda?”

“Kahit na ano na Kale basta may malamig na juice, huh.” Baling sa akin ni Julie.

Tumango ako. “Sige.”

Ang totoo niyang ay galing pa kami sa labas at nagkita kami dahil naghahanap din silang dalawa ng trabaho. Pareho kasi kaming parang langaw na kung saan-saan na lang dumadapo. Pero ngayon gusto ko na nang permanenteng trabaho.

Ayaw ko pa sana silang dalhin dito dahil gusto ko sa house warming na mismo sila makapunta pero pinilit ako ni Julie na titingin lang daw siya. Nilapag ko ang meryenda nila sa center table.

“Ay, oo nga pala Kale nabanggit mo kanina na pupunta kayo sa isla nila Grey? Ipapakilala ka na niya?” Tanong ni Josh at kumuha ng cookies.

Ngumiti ako.

“Oo, ipapakilala na niya ako.”

“Wow, grabe kayo na talaga. Sanaol.” Si Julie habang ngumunguya ng cookies. Natawa ako sa kaka-sanaol ni Julie.

“Ikaw’ng babae ka wag kang magsalita ng puno ang bibig mo! Nakakadiri ka para kang di babae.” Reklamo ni Josh.

“Kumain ka na lang kung gusto mo. Wag mo akong pakialaman lalaki ka!”-Julie.

“So, kailan ang byahe ninyo doon, Kale?” Hindi na binigyan ng pansin si Julie at bumaling sa akin si Josh.

“Bukas na dahil effective na rin nang leave Grey sa company nila.”

“Saang isla nga iyon?” Si Julie.

“Mashall Islands.” Si Josh na ang sumagot sa kanya.

“Nangangamoy kasalan na ba ito?”

Nanlaki ang mata ko sa sinabi ni Julie. Yes, Grey and I promised to marry but hindi pa namin iyan pinag-uusapan sa ngayon. Marami pa kaming mas priority ngayon.

“Ano ka ba Julie. Hindi naman. Ipapakilala lang, eh.”

“Naku basta kahit saang bansa iyang kasal na yan dapat kasama ako.”

Tumawa ako.

“Basta sagot mo lahat ng expenses mo kasama ka.” anang ni Josh sa tabi niya.

“Alam mo Josh kanina ka pa! Nakakabwesit ka na!”

Nagtagal sina Josh at Julie hanggang sa dumating ang hapunan at nandun pa rin silang dalawa. Nag-movie marathon na lang kami. Tumulong sa akin si Julie sa pagluto ng hapunan at mayamaya lang ay dumating si Grey.

“Babe,” si Grey nang pumasok siya sa kusina. Humalik siya sa labi ko kahit na nasa harapan namin ang mga kaibigan. Sanay na naman sila sa aming dalawa.

Narinig pa naming dalawa ang mga daing nilang dalawa.

“Punyeta! Ang sakit sa mata n’on, ah. Pinamukha niyo talaga sa amin na single kami.” paghihimutok ni Julie.

Tumawa lang kaming dalawa ni Grey. Sina Julie at Josh ay nakikain na rin sa amin ng hapunan. Nahiya pa nga si Josh at gusto na niyang umalis pero syempre hindi pinayagan ni Julie na makaalis si Josh ng hindi sumasabay sa amin sa hapunan.

“Sa friday may house warming kami alam niyo na naman iyon. Pero uulitin ko lang pumunta kayo at di makakapasok ang walang bitbit.” Biro ko sa kanila nang ihatid namin sila ni Grey sa labas.

“Basta sa friday punta kayo dito walang dala o meron welcome kayo.” Si Grey.

“Oo, sige salamat sa pagkain at sorry sa disturbo.” Paumanhin ni Josh at hinawakan na ang braso ni Julie saka hinila.

Bumalik na kami sa loob ng Grey at pumunta sa kwarto namin para maghanda ng dadalhin namin bukas sa kanila.

“Ilang araw tayo sa inyo babe?” Tanong ko habang inaabot ang isang bag sa itaas ng closet. Tumingkayad pa ako para abutin iyon.

“Dalawang gabi tayo doon dahil sa friday ay house warming na natin.” sagot niya at siya na ang umabot sa bag dahil hindi ko maabot.

Ibibigay na niya saka sa akin ang bag. “Ay, d’on muna sa kama ilagay kukuha pa ako ng mga damit ko.” Sabi ko sa kanya at tumango naman siya. Bumalik si Grey sa kama at nagtutupi rin ng damit niya.

Pagkatapos kong kumuha ng damit ay pumunta rin ako sa kama para i-arrange ko ang mga damit sa bag ko.

“Grey, hindi alam ng mga magulang mo na bakla ang karelasyon mo, diba?” Tanong ko kay Grey habang nagtutupi ng damit ko.

“Oo hindi pa nila alam pero alam nila na may kinakasama na ako.”

Tumigil ako sa pagtutupi ng damit at tumingin sa kanya habang sinasara niya ang bag.

“Sa… sa tingin mo ba matatanggap nila bilang boyfriend mo?”

Nai-excite ako na kinakabahan sa pagkikita namin ng mga magulang ni Grey, sa pamilya niya. Sabi naman ni Grey na mababait naman ang mga magulang niya at disiplinado sa kanilang magkaka-kapatid. Saka matatanda na daw rin ito. Sabi niya fifty-seven na daw ang tatay niya at ang nanay niya naman ay fiftty-four. Mas bata ang mama ko sa kanila kasi si mama fifty-two pa lang.

“Kinakabahan ka ba?” Tanong niya sa akin.

Tumango ako sa kanya. Binalik ko ang atensyon ko sa pagtutupi ng damit ko at pagsisilid no’n sa loob ng bag.

“Babe,” si Grey at kinuha niya ang kamay ko. Napatigil ako sa ginagawa ako saka tumingin sa kanya. “Kahit na anong mangyari nandidito lang ako. Hindi ka naman nag-iisa sa na haharap sa mga magulang ko. Kaya wag kang kabahan.”

“Baka kasi hindi nila…”

“Hindi ka nila matanggap?” Tanong niya at tumango ako. Kinulong niya ang mukha ko gamit ang mga palad niya. “Tanggapin ka man o hindi nila wala na silang magagawa kong ikaw ang mahal ko, Kale. Kung hindi ka nila tanggap wala na silang magagawa dahil may sarili na akong desisyon at hindi na nila ako matuturuan kung sino ang dapat kung mahalin at hindi. Mahal kita, Kale. ’Yan ang hinding-hindi magbabago.”

Ngumiti ako sa kanya. “Mahal na mahal din kita, Grey. Mahal na mahal.”

“Hmm, alam ko ’yan babe. Alam ko.”

Pagkatapos naming mag-impake ay natulog na kami ni Grey. Maaga akong nagising subalit mas maaga sa akin si Grey dahil paggising ko nakahanda na siya at nakahanda na rin siya ng makakain namin sa byahe. Sabi niya kasi mahaba-haba talaga ang byahe patungo sa kanila at baka daw gutumin ako sa kalagitnaan ng byahe namin.

Totoo nga ang sinabi ni Grey mahaba talaga ang byahe papunta sa kanila. Apat na oras na ang byahe namin sa bus papunta sa pier at mula sa pier sasakay kami ng bangka papunta na sa isla nila at nasa isa at kalahating oras din ang byahe namin. Pagkarating namin doon sa isla nila ay babyahe pa kami sakay ng isang tric papunta na sa kanila. Nasa anim na oras din ang travel namin ni Grey bago kami tumigil sa isang bahay na kulay green at puti ang pintura. Sabi sa akin ni Grey noon na ang bahay nila ay gawa daw sa kahoy pero ngayon ay gawa na sa bato. Bunga na ito ng pagtatrabaho niya, sa pagsisikap niya. Hindi pa naman fully furnished ang bahay. At may kalakihan rin.

“May tao ba?” Tanong ko sa kanya pagkatapos ibigay sa manong ang pamasahe naming dalawa. Hindi ko na isinukbit ang bag ko sa balikat ko. Dahil nandidito na kami sa harapan ng iron fence ng bahay nila Grey.

“Meron yan. Kung wala si tatay nandyan naman si nanay at iyong nakababata kong kapatid dahil bakasyon na nila ngayon.” Sagot ni Grey.

Kinatok niya ang bakal na tarangkahan. Mayamaya ay may isang babae na nasa seventeen ang gulang na lumabas sa pintuan nila.

“Hala, maaa, si kuya Grey nauwi poooooo!” Sigaw nito at walang tsinelas na tumakbo palabas at pinagbuksan kami ng gate nila na nasa baywang ni Grey ang taas.

Nagmano siya kay Grey. “Kuya.” Aniya saka maghigpit na niyakap si Grey.

“Honey, ang laki muna.” Si Grey at ginulo nito ang buhok sa kapatid.

Napangiti naman ako. Matapos ang yakapan nilang dalawa ay napatingin sa akin si Honey at kumunot ang noo niya. Bumaling siya kay Grey.

“Kaibigan mo kuya?” Tanong ni Honey.

“Honey si kuya Kale mo ’yan.”

“Ay! Hello po.” Siya at nagmano rin sa akin.

Actually, hindi ako sanay na may nagmamano sa akin dahil wala naman akong kapatid o ano. Iyong mga pinsan ko naman hindi kami nagkikita-kita at hindi rin sila ganito. Ako lang iyong nagmamano kay kuya at kay mama.

“Hi.”

Pumasok na kami sa loob ng bahay nila Grey. May maliit silang balkonahe sa labas. Ang bahay din nila ay nasa tabing dagat lang din. Nakaupo na kami ni Grey nang may babaeng medyo matanda na at may iilang white hair na nasa tingin ko ay galing sa kusina nila. Nagpupunas ito ng kamay niya.

“Oh, anak. Bakit di ka nagsabi na uuwi ka. Sana ay sinundo ka ng papa mo sa pier.” Anito. Tumayo si Grey at niyakap ang nanay niya at nagmano.

Tumayo rin ako. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko.

“Nay, si Kale nga po pala, Kale ang nanay ko si nanay Honora.” Pagpapakilala sa akin ni Grey sa nanay niya.

“Magandang umaga po.” Ako at nagmano rin. Pinahid ko pa ang kamay ko sa suot kong pants bago nilahad ang kamay ko. Nakahinga ako ng maluwag nang tanggapin ng nanay ni Grey ang kamay ko.

“Magandang umaga rin, sayo hijo. Mabuti at na pasyal kayo dito ng anak ko. Ang layo pa naman dito sa amin.”

“Ah, eh, oo po. Malayo po pero ayos naman at maganda po ang tanawin.”

Pagkatapos no’n ay iniwan kami ng nanay Grey dahil may gagawin pa daw siya. Pero parang iba na ang pakiramdam ko. Lumabas kami ni Grey kasama ang kapatid niya at namasyal kami sa tabing-dagat na nasa likod lang ng bahay nila. Ang ganda dahil pinong-pino ang buhangin na kulay puti at may mga bato din sa dagat na pwede. Nag-picture kami doon, kami dalawa ni Grey at si Honey din na minsan ay photographer naming dalawa.

Madali lang kaming nagka-close ni Honey. Ang daldal niyang babae at natatawa ako sa mga kwento niya tungkol sa school niya.

“Alam mo ba kuya Kale. Nag-c-cutting classes din ako minsan pero secret lang natin ito kuya dahil baka mapagalitan ako ni kuya Grey.” Bulong niya sa akin. Kaya nakapag-usap kami ngayon ay dahil bumalik si Grey sa loob ng bahay nila. Nakaupo kaming dalawa ni Honey sa buhangin.

“Sekreto lang natin iyan, Honey pero dapat hindi mo na uulitin yan.”

“Ang boring din kasi ng Filipino teacher namin kuya. Kung papasok ako naku nakakatulog lang ako sa klase niya.”

Nagpatuloy kami sa pag-uusap ni Honey hanggang sa dumating si Grey. Kumain kami nang lunch dito din sa tabi ng dagat kasama si Honey. Tinanong ko si Grey kung nasaan ang nanay niya ang sabi niya tapos na daw kumain at pumunta ng palengke dahil mamimili.

“Ang dungis mo talagang kumain, ba-Kale.” Si Grey saka pinunasan niya ang gilid ng labi ko. Nahawakan ko ang kamay niya at binaba iyon.

Tumingin ako kay Honey at mabuti na lang at abala si Honey sa pagkain niya.

“Ano ba nandyan ang kapatid mo!” Pabulong kong sigaw kay Grey.

“Hindi niya naman nakita, e.”

Pagkatapos naming kumain ay doon kami tumambay ni Grey sa ilalim ng kahoy at tanaw na tanaw namin ang dagat. Si Honey na ang nagpresenta na magligpit sa pinagkainan namin.

Si Grey ay nakasandal sa puno at ako naman ay nakaunan sa hita niya. Naglatag din kasi siya ng banig dito.

“Ang ganda dito sa inyo, babe. Ang tahimik tapos preskong-presko ang hangin.”

“Hmm, kaya nga rin ang itim ko noong dumating ako sa Manila noon.”

“Tse! Anong maitim? Hindi naman nakaka-attract ka nga noon, eh.”

Piningot niya ang ilong ko. “Kaya patay na patay ka sa akin noon?”

Kinuha ko ang kamay niya sa ilong ko. “Hanggang ngayon naman patay na patay pa rin.”

Ngumisi si Grey saka binaba ang ulo niya at hinalikan ako sa labi. Grabe gusto ko pa siyang halikan pero nagpipigil ako dahil nasa labas kami.

Nang dumilim na ay bumalik na kami sa loob ni Grey. Mga isang oras lang ang lumipas at may lalaking dumating habang nakaupo kami sa sala nila at nanonood ng palabas. Tindig pa lang niya ay alam ko nang tatay na ito ni Grey dahil pareho sila ng shape sa mukha at ang mata na rin. Nagmano silang magkakapatid sa tatay nila.

“Oh, sino ang bisitang ito natin?” Tanong niya.

“Ah, tay si Kale po. Kale ang tatay ko si Gelbert.”

Kinamayan ko ang tatay ni Grey at umupo kami ulit. Panay ang kagat labi ko at pahid ng kamay ko sa suot kong shorts dahil kinakabahan ako.

Kumain kami ng hapunan at nag-uusap sila pero ako tahimik lang at hindi makapasok sa pinag-uusapan nila. Paminsan-minsan ay sinasali ako ni Honey sa usapan nila pati na rin si Grey ay sinasali ako pero iba talaga. Sinusubukan ko namang sumali sa usapan nila pero alam ko at pansin ko ang hindi pagpansin ng mga magulang ni Grey sa akin. Masakit iyon pero tiniis ko at nire-respeto ko rin sila dahil magulang sila ng taong mahal ko.

Sobrang saya ko nang matapos ang hapunan namin. Hindi lang nila alam kung gaano ko na ka-gustong umalis doon kanina. Ngayon ay nandidito kami sa salas nila. Magkatabi kami ni Grey at nasa kabila naman ang mga magulang niya si Honey ay nasa isang single seat sa tabi namin.

Ang kamay ko ay pinapadaan ko sa shorts ko dahil sa kaba. Mayamaya ay kinuha ni Grey ang kamay ko at pinagsiklop niya ang kamay naming dalawa. Napatingin ako sa kamay naming dalawa bago tumingin sa kanyang mukha. Ngumiti siya sa akin. Iyong ngiti na naniniguro.

Sabay kaming dalawa na tumingin sa mga magulang niya. Na malalaki ang matang nakatingin sa kamay naming dalawa.

“Nay, tay may sasabihin po ako… kami sa inyo,” ani Grey at tumingin siya saglit sa akin bago sa magulang niya. “si Kale po… hindi ko po siya kaibigan. Siya po iyong sinasabi ko sa inyo na kinakasama ko. Siya ang boyfriend ko, nay, tay.”

Humigpit ang pagkakakapit ko sa kamay ni Grey ng walang reaksyon ang mga magulang niya. Nakatitig lang sila sa amin at walang kahit na anong reaksyon.

“Grey, boyfriend? Nobyo? Itong lalaking ito nobyo mo?” Tanong ng tatay ni Grey na si Gelbert.

“Opo tay. Nobyo ko po siya.”

“Mahabaging diyos! Grey anong pumasok sa utak mo at pinasok mo ang bagay na ito! Hindi ito pwede!” Galit na sigaw nang tatay niya.

Napakurap-kurap ako. Parang pinipiga ang puso ko.

“Grey anak binibiro mo ba kami? Hindi naman porket matagal na tayong hindi nagkakasama ay ganito ka na. Hindi ka naman bakla noong umalis ka dito anak.” Anang naman ng nanay niya na si Honora.

“Nay, wag niyo naman pong sabihin iyan saka hindi po ako nagbibiro sa inyo. Nobyo ko po si Kale at magli-limang taon na po.”

“Hindi nga ito pwede Grey. Wala ka na bang ibang makita doon sa Maynila, huh. At pumatol ka sa bakla! Jusko! Grey lalaki ka at may magandang trabaho maraming babae ang maghahabol sa iyo!” Sigaw ulit ng tatay niya.

Tumulo ang luha ko. Si Grey ay hindi naman agad na natanggap ni mama at kuya pero hindi naman sila nagsalita ng masasakit sa akin at lalo na kay Grey. Hindi naman ganito.

“Tay! Ano naman ngayon kung si Kale lang ang nakita ko. Oo maraming babae doon pero di ko gusto! Di ko mahal! Tay, irespesto niyo na lang po na si Kale ang mahal ko. Kasi wala naman po akong paki kung marami ang naghahabol pero di ko rin naman po gusto.”

Marahas na tumayo ang tatay ni Grey at dinuro siya at galit ang mukha na tinapunan ako ng tingin.

“’Yan, ’yan ba ang natutunan mo sa pagsama mo dyan sa bakla na-”

“Tay! Wag niyo na-”

“-natuto ka ng sumagot-sagot sa akin dahil sa bakla na iyan. Bakit Grey ano ba ang ginawa ng baklang ito? Ginayuma ka ba niya? Ano hinuthutan ka ba niya ng pera!”

Tumayo si Grey at tinago niya ako sa likod niya. Wala lang akong imik sa tabi niya. Hindi ako makapagsalita. Ayaw kong magsalita dahil baka mas uminit pa lalo ang ulo ng tatay niya.

“TAY! Wag na wag niyo pong sasabihin iyan kay Kale. Hindi po siya ganyang klaseng tao. Walang gayuma! At walang ginawa si Kale sa akin tay. Ako po. Ako! Ako ang may ginawa! Minahal ko po siya at niligawan ko siya. Saka kahit kailan tay hindi po nang-huthut ng pera sa akin si Kale dahil may pera siya! Hindi niya kailangan manghingi sa akin dahil may pera siya! Ako po. Ako po ang nanghihiram ng pera sa kanya noon kapag kinakapos ako at kapag matagal kayong nakakapada ng pera sa akin. Siya po ang naging takbuhan ko. Kapag may problema ako siya po ang takbuhan ko. Kapag napapagod ako kaka-aral at trabaho siya po ang pahinga ko. Kaya pa sa ayaw at gusto ninyo. Si Kale po, siya po ang mahal ko at di po iyan magbabago.”

Napatingala ako sa likod si Grey. Ang tatay niya ay hindi makapagsalita at ang nanay niya. Sa kabila nang nangyari ngayon isa lang ang nasisiguro ko ngayon ayaw ng magulang ni Grey sa akin. Ayaw nila sa baklang katulad ko. Pero kahit papaano ay may kung anong humaplos sa puso ko dahil pinagtanggol ako ni Grey. Nang taong mahal ko.

---

Thank you for reading. Vote, comment, and share this story to your friends. LABYO😘

ENDLESS 3

Ikatlong Kabanata

Kale Pov

All my life I’ve never been insulted in that way that Grey’s fathers did. I am gay and I was bullied too when I was on my elementary years and high school but I don’t give them a damn. There sharp tongue hurt me, they point fingers on me, they look down on me, there hurtful words fierce through me but it didn’t moved me. Hindi ako nasakatan sa mga sinasabi nila kasi alam ko kung ano ang halaga ko. We are all born in this world unequal, unique, and different from one another. But the important thing is always remember that you, yourself is precious nad important. We are born in this world because we have purpose no matter what we are, no matter what our gender or sexuality is. I believed that, pero sa mga sinabi ni mang Gelbert nasaktan ako kasi hindi ako ganun.

But I tried understand them. Nagulat sila. Nagulat sila na ang nag-iisang anak nilang lalaki ay bakla pa ang karelasyon. Meron talagang mga tao na hindi pa talaga tanggap ang mga kagaya ko. May mga taong ang bababa ng tingin sa mga katulad kong bakla. Kahit na sa modernong panahon ngayon may mga tao talagang hindi pa nakakaunawa sa mga kagaya namin lalo na ang mga taong sarado ang utak.

Tumayo ako at hinawakan ang kamay ni Grey. Tumungin din siya sa akin at pinisil ang kamay ko.

“I’m sorry babe. I’m sorry sa mga sinabi nila nanay at tatay.”

Pagkatapos ni Grey sagutin ang ama niya ay lumabas ito ng bahay at sinundan naman ng nanay nila. Naiwan si Honey kasama namin ni Grey.

“Okay lang babe. Nagulat lang siguro sila binigla rin naman kasi natin.” Sabi ko sa kanya.

Niyakap niya ako at hinalikan ang noo.

“Thank you for understanding babe. I know nasaktan ka sa sinabi ni tatay pero hindi naman iyon totoo, Kale. Kahit kailan hindi ka nanghingi sa akin at mas lalong di mo ako ginayuma. Ako pa nga ang gustong kagumahin ka noon.” Wika niya sa pagyayakapan namin.

Humigpit ang pagkakayakap ko sa kanya. College nang magkakilala kami ni Grey may isang common subject kami noon. Naging ka blockmate ko siya at timing naman no’n na kailangan na may partner si Julie at Josh ay magka-pair at ako ay naghahanap na pero lahat ay may partner na. Mabuti na lang at late noon si Grey at siya ang naging ka partner ko. Isang research ang gagawin namin noon kaya nagkakasama talaga kami ni Grey. Mahirap si Grey pero scholar siya ng school at kapag tapos na siya sa school ay nagtatrabaho siya sa isang restaurant kaya doon ko siya hinintay noon kapag may gagawin kami.

Ako ang nag-adjust noon kasi ako wala naman akong ginagawa pagkatapos ng school. Kung may assignments at projects saka lang ako magiging busy. Kaya nagkakaroon ako ng time na tumambay sa restaurant na iyon. Ang pagiging partner namin ni Grey ay nasundan iyon ng nasundan hanggang sa naging magkaibigan kami at minsan kahit na wala naman kaming gagawing school project ay tumatambay na ako sa restaurant dahil nakagawian ko na. Hanggang sa isang araw ay nag-aaya na sa akin si Grey na lumabas at ang tingin ko noon ay friendly date lang dahil wala naman siyang sinasabi sa akin. Pero sa mga panahon na iyon ay nasasanay na ako sa presensya niya. Hinahanap-hanap ko na rin siya noon.

“Kale, pwede ba kitang… ligawan?” Isang araw na lang ay tanong niya sa akin habang gumagawa sa project namin. At noong time na tinanong niya ako noon ay alam na niya pala na bakla ako. Ang nakaka-alam na bakla ako ay sina Josh at Julie lang naman.

“Hoy, anong sinasabi mo prank ba ’to? Nang-g-good time ka ba?” Hindi pa nga ako naniwala sa kanya noon dahil alam ko straight siya at kahit na mahirap siya at tahimik sa school marami ang nagpaparinig na mga babae sa kanya noon. Pero niligawan talaga niya ako noon. Hindi sa pagyayabang pero hinabol niya ako. Noon kasi iniisip ko na baka nililigawan lang ako ni Grey kasi dahil sa pera. Mayaman ako alam ng marami iyon kaya baka pi-perahan niya lang ako kasi nga mahirap siya.

Pero nagkamali ako doon dahil totoong gusto ako ni Grey at hindi siya tumigil hanggang di ko siya sinagot. Nagka-boyfriend ako noong high school pero hindi naman iyon nagtagal at ako pa ang gumawa ng efforts sa relasyong iyon. Pero kay Grey siya halos lahat. Pinatunayan niya sa akin na di lahat ng lalaki ay ganun. Maswerte ako sa kanya. Dahil nagustuhan at minahal niya ang isang katulad ko. And now we are stronger. Alam ko na itong nangyayari ngayon ay pagsubok na naman ito. Dumaan na kami sa ganito noon kaya sana malampasan namin ito.

“Susundan ko lang sina nanay, Kale.” Sabi niya nang pakawalan niya ako.

Tipid ako ngumiti sa kanya. “Sige.”

Binigyan niya ako ng isang halik bago lumabas at naiwan kami ni Honey sa loob. Umupo ako at humarap sa kanya. Pinagsiklop ko ang mga kamay ko.

“Nagulat ka rin ba Honey?”

Bumuntong hininga siya at yumuko.

“Ang totoo n’yan kuya Kale… kanina no’ng nandun tayo sa dalampasigan. May napansin na po ako sa inyo ni kuya pero nanahimik ako. Saka iniisip ko na baka ganun lang kayong magkaibigan ni kuya. Sweet sa isa’t isa. Kaya isinantabi ko lang iyon. Pero napansin ko na iba kung tumingin sayo si kuya. Iba ang tingin niya sayo kuya Kale. Lumiliwanag ang mukha niya kapag nakikita ka niya lalo na kapag ngumingiti ka. Mukha pa lang ni kuya alam ko na na iba iyon. Hindi ko naman sinasadya kuya pero…” tumingin siya ulit sa akin. “nakita ko po kayong dalawa ni kuya na n-naghahalikan doon sa ilalim ng puno.”

Ngayon ay ako na naman ang napahigit ng malalim na hininga.

“Hindi ka ba nandidiri sa akin? Sa relasyon namin ng kuya mo?” Tanong ko sa kanya.

Ngumiti siya sa akin. Tumayo siya at tinabihan ako.

“Hindi po ako nandidiri sa kung anuman po ang nasa inyo ni kuya Grey, kuya Kale. Masaya po ako sa totoo lang. Iyan po ang totoo. Masaya ako na sa isang katulad niyo po nagmahal at nagkagusto ang kuya ko. Ramdam ko po ang pagmamahal mo kay kuya at iyon ang importante. Alam ko po na hindi ninyo pababayaan ang kuya ko.”

Ako ang nagulat dahil niyakap ako ni Honey. Hindi agad ako makapagsalita sa ginawa niya.

“Honey,” ani ko nang makabawi ako.

“Salamat po kuya. Sana po di po kayo magbago. Sana rin po maintindihan ninyo sina nanay at tatay nagulat po sila sa nalaman nila dahil noon pa man gusto na nila ng apo. Sana po mapatawad niyo si tatay sa masamang nasabi niya. Pero wag kang mag-alala kuya ako ang a-anak ng marami para sa kanila para kayo ni kuya ang magkatuluyan.”

Natawa ako sa sinabi niya. Akala niya siguro napakadaling manganak.

“Salamat din Honey. Malaking bagay sa akin na tanggap mo kami ng kuya mo. Wag kang mag-alala mamahalin at aalagaan ko ang kuya mo.”

Nang gabing iyon ay nauna akong natulog kay Grey dahil alas diez na at hindi pa sila bumabalik ng mga magulang niya. Natulog ako doon sa kwarto ni Grey. Hindi agad ako nakatulog dahil sanay ako na kapag natutulog ay katabi siya. Pero kalaunan naman ay dinalaw din ako ng antok.

Naalimpungatan ako nang may maramdaman akong humahaplos sa buhok ko. Kaya napamulat ako.

“G-grey?” Anang ko sa inaantok na boses.

“Hmm, matulog ka lang babe. Nagising pa tuloy kita.” Sabi niya.

Niyakap ko siya at sumiksik sa kili-kili niya. Kapag natutulog kami gustong-gusto ko talaga kapag nasa ilalim ako ng kili-kili niya. Weird, pero iyon ang gusto ko. Gusto ko sa ilalim ng kili-kili niya at nakayakap sa kanya.

“Nagka-usap na ba kayo nang mga magulang mo Grey?” Napapikit kong tanong sa kanya.

“Oo, pilit ko silang pina-intindi sila sa relasyon natin at nagpaliwanag ako kung bakit hindi ko kaagad nasabi sa kanila ito. Pero di nila ako maintindihan Kale. Ang hirap…”

“Pero lalaban tayo diba?”

“Oo, lalaban tayo. We’ve been here before babe. Kakayanin natin ito. Kung di nila matanggap ngayon di natin sila mamadaliin.”

Kinaumagahan ay maaga akong nagising. Siguro dahil hindi ako sanay sa kanila pero kahit naman doon sa Manila ay nagiging ako ng maaga para magluto. Tulog pa si Grey paggising ko. May narinig na akong kaluskos sa labas kaya napagdesisyonan kong lumabas. Hinalikan ko si Grey at inayos ang kumot bago bumaba sa kama.

Paglabas ko sa silid niya at pumunta ako sa kusina nila. Nakita ko doon ang nanay ni Grey na nagluluto na. Nag-ipon ako lakas ng loob at malalim na huminga bago lumapit.

“Magandang umaga po, ma’am.”

Natigilan siya sa paghuhugas niya sa kanin. Lumingon siya sa akin saglit at binalik ang tingin niya sa paghuhugas.

“Oh, nagising ka na pala ang aga pa.” Aniya.

“Ah, oo po. Nakasanayan na siguro po. May maitutulong po ba ako?” Tanong ko.

“Naku bisita ka dito.”

“Hindi po tulungan ko na po kayo. Sana’y naman po ako na magluto nang maaga para… para kay Grey.” Unti-unting humina ang boses ko.

Hindi siya nagsalita at sinaing na niya ang kanin na hinugasan niya kanina. Bumalik siya sa lamesa at inabala ang sarili sa mga sangkap na nasa mesa.

“Balita ko ay matagal na pala kayong nagsasama ng anak ko sa iisang bahay?” Tanong niya.

“Ah, oo po matagal na.” Pinasigla ko ang boses ko. “Gusto ko pong humingi ng paumanhin sa inyo. Alam ko po na nagkausap na po kayo ni Grey pero gusto ko pong humingi ng tawad na nilihim po namin ni Grey itong relasyon namin. Naiintindihan ko po kung tutol po kayo sa akin para sa anak ninyo. Alam ko po na ayaw ninyo ako sa anak niyo dahil nga po bakla ako. Pero…” inangat nang nanay ni Grey ang ulo niya sa akin. Wala akong paki kung nakikita niya akong naluluha ngayon. “mahal ko po ang anak ninyo. Mahal na mahal ko po si Grey. Siguro po gusto ninyo na maghiwalay kami ni Grey pero patawad po kung hindi ko po iyan magagawa. Hindi ko po hihiwalayan ang anak ninyo kapag hindi po siya mismo ang nagsabi na ayaw na niya sa akin. Makikipaghiwalay lang po ako kung sasabihin niyang ayaw na sa relasyon namin. At di na niya ako mahal. Do’n lang po ako titigil kapag ang anak niyo po ang nagsabi niyan. Mahal ko po si Grey. Uulitin ko po mahal na mahal ko po ang anak ninyo.”

Walang siyang sinabi ang nanay ni Grey sa akin. Hindi siya umimik kahit na ano. Binalik niya lang ang mata niya doon sa mga gulay sa mesa. Masakit. Sobrang sakit nito pero kakayanin ko. Kakayanin namin ito. Kahit na hindi ako inimik ng nanay ni Grey ay tumulong pa rin ako sa pagluluto niya. Ininda ko ang awkwardness.

Napa-aga ang pag-uwi namin ni Grey dahil may namumuong bagyo. Kaya hapon ng huwebes ay aalis na kami. Karga ko ang sariling bag ko at handa na kaming umalis ni Grey. Ang tatay ni Grey ay di ko na nakita pa simula kaning umaga.

Nag-aabang na kami ng tricycle ni Grey sa labas ng bahay nila. Lumingon ako at nakita ko si Honey sa balkonahe nila. Ngumiti siya sa akin at kinawayan ako. Kumaway din ako sa kanya. May paparating na na tricycle at kinaway na ni Grey ang kamay niya. Una siyang pumasok doon. At nang ako na ang papasok ay may kamay na biglang humawak sa braso ko. Napatingin ako sa kamay doon at napatingin kung kanino iyon. Sa nanay niya iyon.

“Ma’am. Aalis na po kami.” Magalang kong saad sa kanya.

Tumango siya sa akin. Ngumiti naman ako sa kanya.

“Ano… mag-iingat kayo.” Sa simpleng sinabi ng nanay ni Grey ay parang kinalundag ng puso ko sa saya.

“Opo, salamat po ma’am.”

“I-ito dalhin ninyo baka magutom kayo sa daan.” May inabut siyang isang brown na paper bag sa akin. Napatingin ako doon at kinuha.

“Salamat po.”

Sobrang saya ko nang pumasok ako sa tricycle at sa saya ko ay nayakap ko si Grey. Nagulat siya sa ginawa ko pero nang sinabi ko sa kanya ang nangyari ay niyakap niya rin ako. Now, I think ang tatay niya na lang ang problema.

Pagdating namin sa condo ay nakatulog kami pero konti lang at kinabukasan ay naghanda na rin para sa house warming mamaya. Kami lang kasi ni Grey ang magluluto at may mga bisita kami kaya marami-rami ang lulutuin namin.

Nang magsimula nang gumabi ay unti-unti nang dumating ang mga kaibigan ko. Ang unang dumating ay si Julie na may dalang indoor plants. Nasundan ni Josh na may dala rin pananim.

“Tse! Gaya-gaya ka Josh!” Reklamo pa ni Julie nang makita ang dala ni Josh.

Ilang sandali pa ay dumating na sina Rico, Miggy, at Jacob, mga kaibigan sila ni Grey na naging kaibigan ko na rin. Si Rico at Jacob ay katrabaho din ni Grey sa Le Robrison.

“Nice condo, dude.” Komento ni Rico at siniko si Grey.

“Ang ganda nga dito.” Segunda pa ni Miggy.

Si Miggy at Rico ay magpinsan. Si Jacob naman ay boyfriend ni Rico.

Mayamaya ay dumating si mama at kuya. At hindi nagkamali si Julie sa sinabi niya noong nakaraang araw dahil isang flatscreen tv ang binigay niya sa amin.

“Tita, Iñigo, you don’t have to do this,” sabi ni Grey sa kanila nang makita kong ano ang kanilang present para sa amin.

“Hmm, tanggapin niyo lang ito. Saka house warming niyo ito.” Si mama.

“Oo nga. Lagi niyo na lang tinatanggihan ang mga bigay namin.” Ani pa ni kuya.

Mabilis na lumipas ang panahon at may dumating na balita sa akin habang nag-aayos ako sa bahay. I received an email na natanggap ako sa isang hotel na pinag-apply-an ko. I jumped in happiness. I closed in calling Grey for the good news pero hindi ko tinuloy. Today is April 3, it’s our 5th anniversary and today rin ay natanggap ako at pwede na akong magsimula sa lunes. Kaya nga nag-ayos ako dito sa kusina. I wanna make a surprise dinner date at our condo for Grey. For the past years, nag-hotel na kami, nag-outing, at nag-travel but this time gusto ko dito lang sa condo namin. Tinawagan ko siya kanina at sabi niya uuwi siya ng 8pm kaya may malaking oras ako para maghanda.

Bumili lang ako nang cake and wine sa labas at ako na ang nagluto  para sa dinner namin. It’s a simple candle-light dinner in our condo. Of course may pa rose petals on the floor pa ako.

At seven ay naligo na ako dahil tapos na ako sa lahat na kailangan kong gawin. By 7:50 ready na ako at pinatay ko ang ilaw to surprise Grey. Panay ang tingin ko sa relo ko na glow in the dark. Sinindihan ko na rin ang mga candila sa mesa at iyon mga scented candle na nakapalibot doon sa s-n-et up kong table.

Nag-alas otso na pero wala pa rin si Grey. I’m patiently waiting dahil baka na-traffic lang siya. Hanggang sa nag-alas nuebe na at wala pa rin siya. I tried calling him pero walang sumasagot sa cellphone niya. I started to get worried. Bakit hindi niya sinasagot ang tawag ko?

Napatingin ako doon sa hinanda ko. Para akong nanlumo nang makita kong namatay na iyong mga kandila. Naiyak na ako. My effort. Tumulo ang luha ko at agad ko iyong pinalis. Naglakad ako patungo sa switch ng ilaw at binuksan ko ang ilaw. Nang mabuksan ko ang ilaw ay tumalikod ako at naglakad patungo sa kwarto namin kahit na wala akong hapunan. I waited for him. Akala ko uuwi siya ng maaga ngayon. Nasaan ngayon siya? Hindi ko na pigilan at umiyak na ako. Hindi ko na kayang pigilan pa ang luha ko sa kakatulo.

“B-babe.” Hindi ako nakarating sa kwarto namin at narinig ko ang boses ni Grey.

Mabilis kong pinahid ang luha ko. At nakangiting humarap ako sa kanya. I don’t know if my eyes were swollen.

“Nan…nandyan ka na pala.” Sumisingot kong saad. Hindi siya nakatingin sa akin. At ang mata niya ay nandun sa mesa… doon sa hinanda kong dinner namin. Mabilis akong pumunta doon at sinimulan kong ligpitin ang mga iyon. Nang tumutulo ang luha. Iwan ko kung bakit ako naiyak. Natigilan ako nang may kamay na braso sa tiyan ko. Nakahawak ako sa wine ngayon.

“Sorry. Sorry babe.” Ani Grey habang ang labi ay nasa batok ko.

“A-ayos lang Grey. M-may trabaho ka. Naghanda naman kasi ako nang hindi nagsasabi sayo. Hindi ka dapat humingi ng tawad dahil kasalana ko naman.”

Ramdam ko ang pag-ing niya sa likod ko. “No, babe. Nakalimutan ko ang oras dahil sa trabaho. It’s our 5th anniversary pero ang trabaho ang inuna ko. Sorry babe.”

“Ayos lang.”

“Hindi ayos sa akin ito.”

Kinuha ko ang kamay niya na nakayakap sa akin. At hinarap siya.

“Naiintindihan ko Grey saka may mga darating na anniversary pa naman diba?”

Pero tumango siya sa akin at niyakap na naman ako. “Sorry babe. Don’t worry babawi ako.”

Tumango na naman ako sa kanya sa kabila ng paninikip ng dibdib ko.

---

Thank you for reading. Vote, comment and share this story to your friends. LABYO😘

ENDLESS 4

Ika-apat na Kabanata

Kale Pov

Nakabalikwas ako sa pagkakahiga nang makita kong mataas na ang araw sa floor to ceiling na bintana ng kwarto namin. Hindi ko na inayos ang kama at dumiretso na ako sa pintuan dahil baka nakaalis na si Grey para sa trabaho niya. Paglabas ko ay napansin kong wala nang tao sa living area. Kaya pumunta ako sa kusina at napaatras ako sa gulat nang may pumutok.

“Mama!” Usal ko sa gulat ko. Napahawak ako sa dibdib ko.

Nakita ko si Grey na binitawan niya ang hawak niyang confetti at kinuha ang cake doon sa mesa. Napapang-damit pambahay lang si Grey. Lumapit siya sa akin dala ang cake na may candle sa ibabaw.

“I know it’s late but happy 5th anniversary babe.” Aniya nang makalapit siya sa akin. Napaluha na naman ako. “Oh, don’t cry kagabi pa kita pinaiyak, Kale.”

“Masaya lang ako.”

“Come on, let’s blow the candle together.” Wika niya nang mapunasan niya ang luha ko. Kakagising ko lang at ito ang sumalubong sa akin. Hindi man lang ako makaligo. Hindi man lang ako makapagbihis. Hindi pa nga ako nakapaghilamos at toothbrush.

“Wala pa akong toothbrush.” Sabi ko sa kanya.

Natawa naman si Grey sa sinabi ko. “Sanay na ako sa mabango at minsan mabaho ma hininga mo Kale.”

Nasampal ko at balikat niya at sumimamgot. Sabay naming hinipan ang kandila. Binalik ni Grey ang cake sa mesa at niyakap ako tapos ay hinalikan niya ako. We’re used is kissing every morning but this time it’s more passionate and long.

“Come. Let’s eat.”

Ginaya niya ako sa mesa na may iba’t-ibang putahi. Hindi ito ang niluto ko kagabi. Taka akong napatingin kay Grey.

“Nasaan ang mga niluto ko kagabi?” Kunot noong tanong ko sa kanya. Habang pinapaupo niya ako sa silya.

Ang totoo niya’n ay wala akong hapunan kagabi. Nawala na sa utak ang hapunan dahil sa nangyari. Kahit na nag-sorry na si Grey at naintindihan ko siya may kirot at tampo pa rin sa akin kagabi. Kagabi rin ay hindi ako nakayakap sa kanya sa pagtulog at tinalikuran ko siya. Hindi sanay doon si Grey at kung ganoon man ang mangyari sa akin ay pilit niya akong kakausapin kung ano ang problema namin. Subalit kagabi ay hindi niya ako inabala dahil alam niya kung ano ang kinatampo ko.

“Kinain ko lahat ng luto mo kagabi.” Parang wala lang na saad ni Grey.

“Ano? Lahat?”

“Oo, kinain ko lahat Kale dahil ayaw na ayaw ko ang pagtatampo mo at ayaw kong sayangin ang effort boyfriend doon sa pagluluto no’n.”

Nakagat ko ang labi ko.

“P-pwede mo namang ilagay sa ref iyon.”

“Ayaw ko. Kaya kinain ko lahat.” Inabot niya ang kamay ko na nakahawak sa kutsara. At pinisil niya iyon. “Alam ko ang mali ko kagabi Kale pero ang sakit na tinalikuran mo ako kagabi. Nakakatakot kapag ganun ka babe. Ayaw ko. Ayaw na ayaw ko.”

Ngumiti ako sa kanya.

“Kain na tayo dahil may trabaho ka pa.” Sabi ko sa kanya.

“Hindi ako papasok ngayon. Let’s date.” Sabi niya.

“Talaga?”

“Hmm, even if kahapon lang ang anniversary natin. We still have another thing to celebrate.”

“Celebrate? Ang alin?”

“I knew that you get a job already.”

Huminto ako sa pagsusubo.

“Saan mo nalaman?”

“I saw Julie’s text. She’s congratulating you. I feel very bad as your boyfriend dahil hindi ko nalaman.”

“No, no, Grey. Nawala sa isip ko.” Agap ko sa sinabi niya.

We have a car kaya hindi na mahirap sa amin ni Grey ang bumyahe. We went to a beach and spend the day doing a beach activity. It was an amazing together with Grey.

Each day passes Grey’s become the center of my world. I think I cannot leave without him. Grey is not my first boyfriend but he is my first and will be my last love. Before, after my heart broke because of my first boyfriend. I promise to myself na hindi na ako magpapakatanga sa isang lalaki. Na hindi na ako magpapakabaliw pa dahil iba ang sakit. I bowed na hindi na ako magb-boyfriend at fling na lang or a one night stand para experience naman. Pero nang dumating si Grey nag-iba na lahat ng pinaniwalaan ko. Lahat ng pangako ko ay nabali ko dahil sa kanya. Iba kasi si Grey. Iba siya sa lahat ng lalaking nakasama ko at nakilala ko. He respected me so much. He loves me so much. He cherish me.

Sa kung relasyon namin ngayon ni Grey wala na akong mahihiling pa. I can lived like this forever. I wanna grow old together with him. I wanna see Grey’s hair turned to white. Grey and I are like the other couples. We argue, we have misunderstandings, we fight to each other but we understand each other. We listen to each others point of view. No matter what we fight for in the end we always find ourselves in each others arms. We matured together, we grow as a couple. This relationship was build and stays strong because of our love from each other. We may wake up one day questioning why I stay in this relationship. We always have the answer that we cherish each other; that we love each other. Tho’ many people would judge and raise their brows on us. We don’t care.

We are not perfect, we are born in this world with imperfections per se. But always remeber that this imperfections makes us different from the rest. We known because of our differences. Our uniqueness makes as us.

I look at our photos that we took today. We sit on the seashore facing the sun kissing the sea. This is us. I mumbled in my mind as I look at the picture of me and Grey.

Napatingin ako sa balikat ko nang may naglagay ng towel doon. I look up and saw Grey. He smiled and sit beside me. Tumingin din siya doon sa cellphone ko.

“Are you going to post that one?” Tanong niya habang nakatingin sa doon sa cellphone.

“Oo gagawin kong profile picture.”

“Oh, change mine too.” Utos niya sa akin.

“Pareho tayo?”

“Yeah, kung ang sayo iyon na lang din ang sa akin. Or you can choose any.”

Hindi naman siya masyadong nag-o-open sa mga account niya dahil hindi siya mahilig doon. Pero gumawa siya ng facebook account nitong nakaraan dahil gusto niya daw iyong kagaya kina Rico at Jacob na may in a relationship status sa facebook. We’re not into like that but recently lang napag-usapan ni Grey ang ganun. Iwan ko kung ano ang pumasok sa utak nito.

“Kale, don’t you what to get married?” Grey asked me while I’m posting my profile picture.

Napatingin ako sa kanya.

“Grey.”

“I know we talk about marriage already but not like this. I wanna ask you if you want to settle down with me.” He hold my hands.

“Of course. Of course, I wanted to.” Masaya kong sabi sa kanya.

“Is it okay with you that we cannot have our own child?”

“We can have adoption, Grey.” Nahuhula kong saad.

Binaba niya ang ulo niya at pinisil ang kamay ko gamit ang dalawang kamay niya. “I don’t have a ring right now, Kale. But I promise one day I will put a ring… our engagement and wedding ring in this finger,” he said and massage my ring finger. “I promise to marry you, Kale. I promise you that Kale. I love you.”

Niyakap ko si Grey at umiyak. I’m so happy right now. This is the best anniversary so far kahit na late na.

“I love you. I love you, too, Grey.”

The following day naging busy kami ni Grey dahil siya may trabaho at ako rin ay pumapasok na rin sa trabaho ko. But of course we leave the house together. Kahit na walking distance lang ang condo sa hotel na pinagtatrabahuan ko ay hinahatid niya ako. Pag nasa bahay naman ay nag-uusap kami kung ano-ano ang nangyari sa trabaho namin at nagkukumustahan kami every time na magkasama kami.

Kahit sa mga busy naming araw ay nagkakaroon pa rin kami ng oras sa isa’t isa.

“Babe, matagal akong makakauwi ngayon dahil may pupuntahan kami sa Laguna ni Rico.” Sabi ni Grey sa akin habang nagda-drive.

Nilingon ko siya. “Anong gagawin ninyo sa Laguna?”

“Iyong cliyente namin doon may nakulang daw kasi sa materyales na pina-deliver titingnan namin kung ano ang magagawa namin.”

“Hmm.”

“Mauna ka nang matulog wag mo na akong hintayin, huh.”

Tumango ako sa kanya. Pagkarating namin sa lobby kung saan ako nagtatrabaho ay huminto na siya. Hinalikan ko siya bago bumaba.

“Ingat sa pagda-drive.” Sinilip ko siya sa bintana.

“Mmm, I love you.”

“I love you, too.”

Na-aasign ako sa food and beverages kasama si Julie, minsan nags-serve kami ng mga orders at kung ano-ano pa related to foods and drinks at si Josh naman ay nasa reception area. May mga kasamahan kami dito ni Julie pero di namin close kasi parang ang taas nila. Tssk! If only they know na family friend namin ang may-ari nitong hotel.

Umalis si Julie nang may inihatid siyang order kaya ako ay tahimik lang sa isang tabi nang may tumabi sa akin. Napatingin ako sa lalaking tumabi. Tipid ko siyang ngunitian.

“Kayo iyong bagong hire, diba?” Tanong niya.

“Mmm, month na kami dito.” Sagot ko sa kanya.

“Ahh, Lany pala.” Pakilala niya sa akin at hilahad ang kamay niya.

“Kale,” sabi ko sabay abot sa kamay niya.

Para siyang walang balak na pakawalan ang kamay ko kaya ako na mismo ang humila sa kamay ko. Ngumisi pa siya. Tipid ko ulit siyang nginitian.

“Kale, I know you bat to the other team,” he said after a while. Tumingin ako sa kanya pero nanatiling tahimik. “I know it because I can feel it.” Dagdag niya pero tahimik lang ako. Wala naman kasi akong paki kung may makakaalam na bakla ako at gusto ko ang ka-uri ko.

“You aren’t surprise at all?” Tanong na niya naman.

Bumuntong hininga ako at tumingin aa harapan namin.

“It’s not that I’m not surprise. Wala lang akong pakialam kung alam mo o hindi.”

“Ohw, then do you know that I’m hitting you right now?”

Inis ko siyang tinapunan ng tingin. Ang lakas ng loob ng lalaking ito.

“Not surprise again?” Mangha niyang tanong.

“I’m taken.” Sagot ko sa kanya at iniwan siya. Naiinis ako sa pagmumukha niya at ang feeling niya masyado. Anong akala niya basta-basta na lang ako tumutuka sa mga lalaking katulad niya. Hanggang sa matapos ang araw ay bad trip ako.

“Hoy, Kale anong meron dyan sa mukha mo? Kanina pa ’yan, ah?” Tanong ni Julie sa akin nang makalabas kami. Maglalakad lang ako pauwi at sinasabayan nila ako.

“Naiinis kasi ako doon sa kasama natin Julie. Si Lany?”

“Ahh, iyong mukhang pusit na iyon? Feeling gwapo, hahaha.” Tawang-tawa ani ni Julie.

Sang-ayon ako sa sinabi niyang parang pusit.

“Kale, bat pala hindi ka susunduin ni Grey?” Tanong ni Josh.

“May pupuntahan sila sa Laguna.” Simpleng sagot ko sa kanya.

Nagpaalam sila nang makarating na kami sa tower ng condo namin. Sa kabila naman ay nandun na ang waiting shed. Tumuloy na ako saka naligo at pagkatapos ay nagluto ako para sa sarili ko. Hindi ako nakatulog agad kaya nanood muna ako ng vlog sa YT. Di ko alam kung anong oras na akong nakatulog dahil nakatulugan ko ang cellphone ko.

Naalimpungatan lang ako nang may yumakap na braso sa akin. Nakatalikod ako kaya humarap ako kahit na walang ilaw ay alam kong si Grey iyon pero nakunot ko ang noo ko dahil sa amoy niya. Wala siyang ligo at amoy alak pa.

“Grey.” Tawag ko sa kanya pero walang response.

“Grey!”

“Hmm.”

“Mag-toothbrush ka Grey ang baho ng hininga mo.” Nagising ako dahil sa amoy ng bibig niya. Ang asim ng amoy.

“Tomorrow.” Inaantok niyang saad.

“Kung ganun wag mo akong ipitin dahil ayaw ko sa amoy ng bibig mo.”

Ang ayaw ko talaga ay ang amoy ng alak. Alam niya iyon.

“Okay, magto-toothbrush na.” Sabi niya at bumangon. Napabuntong hininga naman ako dahil nagising ako.

Mabuti na lang at day-off ko pala kaya ayos lang. Nakita ko si Grey na hinihimas ang sintido niya pagpasok ko sa dining area.

“Hang over?” Ako at pumunta sa counter upang gumawa ng hot chocolate.

“Oo, shit. I will not drink anymore.”

“Coffee, you want?”

“No, nakainom na ako.” Sagot niya.

“Umabsent ka na lang kaya? Masakit pa ang ulo mo.” Lumapit ako sa kanya. Umupo ako sa malapit na silya sa kanya. Lumapit siya sa akin nang makaupo ako at humalik sa labi ko.

“Good morning, babe.” Siya at yumakap. “Hindi ako a-absent advil lang ang katapat nito.”

“Tch. Sige na maghanda ka na dahil papasok ka pala.”

“How about you?”

“Day off.”

Kumalas siya sa yakap. “Ah, shit. Day off mo nga pala. May lakad ba kayo nina Julie?”

“Wala dito lang ako at maglalaba na rin.”

Kahit na may hang over ay pumasok pa rin si Grey sa trabaho niya. Ako naman na naiwan ay naglinis. Nandidito ako ngayon sa laundry area upang maglaba at pinaghiwa-hiwalay ko na ang damit namin sa puti at de-color. Habang ginagawa ko iyon ay may napansin akong kakaiba sa collar ng white long sleeve ni Grey. Kumunot ang noo ko. May pula kasi sa collar no’n. Inamoy ko iyon baka kasi pintura. Pero hindi naman pintura ang amoy no’n. Kinuskos ko iyon sa daliri ko at lipstick iyon. What the hell is this Grey Singh? Bakit may lipstick sa collar ng long sleeves mo? Saan ka ba galing kagabi? Sa Laguna nga ba? Tapos amoy alak pa siya kagabi at ngayon hindi man lang niya sinabi na uminom sila. Akala ko mag-iexplain siya kung bakit amoy alak siya at may hang over siya. Don’t you dare fool around me Grey Singh!

---

Thank you for reading. Vote, comment and share this story to your friends. LABYO😘

ENDLESS 5

Ikalimang Kabanata

Grey

Pov

“Wala nang hang over?” Natatawang tanong sa akin ni Rico nang makarating ako sa kompanya. Nasa cubicle ko na ako at naghihilot pa rin ako sa sintido ko. Hindi pa umi-epekto ang advil na ininom.

Umirap ako sa kanya wala ako sa mood ko ngayon. Si Jacob sa tabi niya ay siniko naman siya.

“Hindi na dapat ako sumama kagabi sa inyo.” Ani ko.

“Eh, hindi naman papayag si ma’am na hindi ka kasama, eh.” Sabi ni Rico at ngayon ay nakalapit na sa mesa ko.

Kinunutan ko siya sa noo dahil hindi ko alam kung ano ang pinagsasabi niya.

“Bat naman hindi? Architect lang tayo ng bahay niya.”

Kung hindi kasi ako pinilit ni Rico ay di rin naman ako sasama dahil gabing-gabi na. Galing kaming Laguna at nasa alas diez na nang gabi. Pero nang paalis na kami ay nakita namin ang aming director na si Lori, anak siya ng chairman namin na si Lodirik Le Robrison saka kasalukuyan ding may bahay na pinapatayo ang director namin na kami ni Rico ang architect. May opening daw kasi ng bar ang kaibigan niya kaya inaya niya kaming lahat. Ayaw ko dahil gusto ko nang umuwi pero kinaladkad ako ni Rico.

Nakakahiya din naman dahil palagi na lang akong umaayaw sa mga gimmick nila. Kaya sa unang pagkakataon ay sumama ako. Hindi pa ako napagtext kay Kale na magba-bar ako. Ayaw kong uminom dahil hindi gusto ni Kale ang amoy ng mga alak. Hindi naman sinabi ni Kale na wag na akong uminom o tumigil na akong uminom pero ako na ang naglayo sa sarili ko doon.

Five years of in a relationship and living with Kale pero hindi ko pang naisip o sumagi na hiwalayan siya. Or might I say hindi ko gagawin iyon sa kanya. I just found myself too in love with him the longer we live together. Hindi ko na nga ata kaya siyang pakawalan. Same sex marriage is not allowed in the country at kung pupwede pa baka matagal ko nang pinakasalan si Kale. I need to earn more to get us married soon. Naisip ko na gusto ko kapag ikasal kami sa Paris dahil iyon ang dream country destination naming dalawa.

I promise Kale na magpapakasal kami. I even ask his hand without a ring with me pero hindi siya nagreklamo doon. Mayaman si Kale pero tumira siya kasama ako sa simpleng buhay. Hindi siya sanay na maghugas noon naalala ko. Naalala ko noong unang pagsasama namin na ilang pinggan at baso rin ang nabasag niya dahil di siya marunong. Tapos ilang puting damit ko pa ang nasayang dahil hindi siya marunong maglaba pero lahat ng iyon ay pinag-aralan niya. We have our own flaws pero iyong mga iyon ay pinupunan namin. Kung di niya kaya tutulong ako. Kung di ko kaya tutulungan niya rin ako. In our five years, hindi lang lahat ay puro pagmamahal lang. We also held each other. We reach what we have right now dahil gusto namin at di namin sinusukuan ang mga problema na dumating sa aming relasyon.

“Hoy!!” Napaigtad ako sa suntok ni Rico sa balikat ko.

“Fuck you, Rico bakit ka na nununtok!”

“Eh, hindi ka na nakikinig sa akin, eh. Dada ako nang dada dito tapos ikaw lumilipad na naman ang utak mo.” Ngiwing saad niya.

“Ano ba kasi ang sinasabi mo?”

Sumenyas siya na palapitin ako sa kanya laya kahit na ayaw ko ay lumapit ako sa kanya.

“Tingin ko. May gusto sayo si director.”

Ako na naman ang napasuntok sa kanya dahil sa sinabi niya. Nababaliw na ba ang kaibigan kong ito? Anong pumasok sa kukuti niya at binulong pa talaga niya aa akin iyon.

“Fuck you, Rico. Nagmamagandang loob lang ’yong tao na imbitahin tayo pero kinagat mo naman.” Sabi ko sa kanya.

Bumalik ako sa pwesto ko pero hindi pa rin nagpatinag si Rico at lumapit siya sa akin. Minsan naiisip ko. Paano ko kaya naging kaibigan ang kagaya ni Rico. Sumulyap ako kay Jacob upang kaladkarin niya itong boyfriend niyang dikit nang dikit sa akin. Abala si Jacob sa PC niya. Jacob and I were almost the same when it comes to work. Pagtrabaho-trabaho talaga pero ngayon ina-asungot ako nitong boyfriend niya.

“Tssk! Alam mo Grey napapansin ko lang kasi kay director na kapag napapadaan siya dito sa cubicles natin laging hinahanap nang mata niya ang lugar mo.”

I eyed him. “Ikaw ba Rico may gusto ka sa director pero ako lang ang tinutulak mo?” Suspitsa ko sa kanya at pinag-krus ko ang braso ko.

“Tssk! Paano mo naman nasabi ’yan? Sayo nga may gusto iyon.”

“Alam mo nakakaduda ka na. Bakit napapansin mo ang ganoong kilos ng director…” nginisihan ko siya, “siguro lagi mong binabantayan ang kilos niya kasi may gusto ka. Gago ka. Matatamaan ka talaga ng kamao ni Jacob.”

Mabilis niyang nilingon si Jacob na walang pakialam sa aming dalawa. Inilingan ko siya at humarap sa PC ko at in-open iyon. Hinilot ko ulit ang sintido ko. Tang inang. Hang-over.

Kinalabit ako ni Rico. Dumaing ako at saglit siyang inirapan.

“What?” Nagtitimpi kong tanong. Nginuso niya ang entrance sa dito sa floor namin kaya napatingin ako doon. And there I saw the director. She smiled. Hindi ko alam kung para sa akin iyon o para kay Rico dahil magkatabi kami. Bahagya lang akong yumuko upang paggalang sa kanya at binalik ang atensyon ko sa trabaho. Marami pa kaming gagawin tapos may pupuntahan pa kaming mga sites. Pero heto ang kaibigan ko nakiki-disturbo sa akin.

“Damn man. Halata kay director na type ka niya.” He said. But I just gave him a shrugged.

“Stop it Rico. Hindi ko gusto ang lumalabas sa bibig mo. Why you keep on talking about the director liking me, which is I don’t gave a fuck. When you knew that I have a partner. I have a boyfriend Rico if you don’t remember. I have Kale.”

Sinimangutan niya ako. Pero hindi ko iyon pinansin at binalik ko lang ang atensyon ko sa computer. Talagang napipikon na kasi ako sa sinasabi niya. Kanina hinahayaan ko siya pero ngayon hindi ko na nagugustuhan. Alam na alam niya na may kinakasama na ako. Kaibigan niya rin si Kale pero kung makapagsalita siya ngayon parang binubugaw niya pa ako doon sa tao.

“Sorry. Nagsasalita lang naman ako kasi napapansin ko lang si director. Wala akong intensyon na sirain kayo ni Kale, Grey. Alam mo ’yan. Kale is also my friend kaya hindi ko gagawin iyon sa inyo. I’m just saying this dahil baka… baka isang araw bigla nang magparamdam ang director sayo. Hindi naman alam niya’n na may boyfriend ka. Tapos lalaking-lalaki ka Grey, may hitsura at magaling trabaho kaya hindi imposible ang sinasabi ko. Sinasabi ko lang ito dahil baka ma-ambush ka mas mabuting handa ka.”

Pagkatapos iyon sabihin ni Rico ay napatingin ako sa kanya. Pero tumalikod na siya at bumalik sa sarili niyang cubicle sa tabi ni Jacob. Isang sandali ay binalik ko ang mata ko sa computer ko pero ang isip ko ay naiwan sa sinabi niya kanina. May gusto nga ba ang director sa akin? Hindi ko naman napapansin iyong mga sinasabi ni Rico sa akin kanina kasi wala akong paki. Saka ano naman kung gusto niya ako? I’m contented to what I have right now.

Bumuntong hininga ako. Wala ako sa posisyon ko ngayon kung hindi dahil kay Kale. Noon dahil talagang nahihirapan na ako. Gusto ko nang tumigil sa pag-aaral. Lalo na noong walang kita si tatay at hindi sila nakakapadala ng pera sa akin. Scholar ako pero hindi naman covered no’n ang mga projects ko tanging tuition lang kaya mahirap talaga. Tapos nagkasakit pa noon si nanay at si Honey kaya walang-wala kami. Naisipan kung tumigil dahil gusto ko ng umuwi sa isla at tulungan sila tatay. Pero mabuti na lang at nandyan si Kale sa tabi ko. Siya ang nagpapalakas sa akin sa panahon na mahina ako. Sa panahon na gusto ko nang sumuko nandyan siya upang alalayan ako. Kale seems childish pero ang matured niya rin mag-isip.

Si Kale noon gustong-gusto akong bigyan ng pera. Nanghihiram ako sa kanya pero sinasauli ko naman kapag nagkapera ako. Ayaw niyang tanggapin iyon dahil sabi niya tulong niya daw at saka boyfriend ko rin daw siya. Pero hindi ako pumayag doon. Alam kung boyfriend ko siya pero hindi niya responsibilisad na bigyan ako nang pera. He can be my boyfriend without it. He can be my boyfriend just him by my side. At ayaw ko nang mawala ang bagay na iyon. Ayaw ko nang mawala siya sa akin. In the world full of uncertainties my love for him is the only certain.

Lori Pov

When the night come. I grabbed my pouch and headed to the power room. I smoothly tap a powder on my face and put a blush on to make my face more pink then put a red lipstick on my cupid’s bow lips. I pursed it together. And glance at the mirror for one last time. I flipped my hair before deciding to exit.

I climbed on my audi as soon as I reached the basement. Pinaharurot ko ang sasakyan ko patungo sa exclusive bar na pag-aari ng kaibigan ko. This is my life, office, bar, home, sometimes travel and repeat.

“One JD please.” I said to the bartender.

After a while there’s a warm lips touches my left cheek and I turned. There I saw Amanda my friend and the bar owner.

“Your early than the usual.” She said and sit beside me.

Kahit na di kami mag-sigawang dalawa ay naririnig namin ang isa’t isa dahil dahil malayo kami sa stage at dance floor.

“Just got off from work.” I said and take my drink.

I’m smiling from ear to ear right now. Last night was just amazing. Hindi ko talaga aakalain na sasama si Grey dito sa bar. Mabuti na lang at napasama siya noong kaibigan niya.

“Lori, i saw what you did last night.” Amanda said and sip on her own glass.

I turned to her and raise my eyebrow. A dim light was just enough to see our faces. The dancing lights, neon lights added.

“Come on, Lori. I knew you.”

I smirked. “What? What’s wrong with it?”

“Your smart. You know what you did was wrong.” She stated.

Nilagok ko ang laman ng baso ko at binagsak ko iyon sa counter and order another drink.

“Amanda, it’s just a kiss. I just gave him a kiss on his neck.”

“That’s not decent move Lori. You kissed a drunk guy. Now, think. What if he have a girlfriend?” She argued.

“No. He don’t have.” I rebutted.

Amanda glare at me.

“How did you know? His just your employee.”

“Nah, Grey Singh is kinda famous in the company office. I heard girls gossiping about him. And I’ve never heard na may girlfriend siya.”

“You know what Lori you are starting to creep me out. You’ve never did this before. Now, you’re eavesdropping to your employees.”

“I told you, Amanda. I like Grey. I like Grey Singh. And watch how will I wrap him in my palm.”

“Based on what i’ve observed Lori. Singh is an outstanding and seems a loyal man. I can also sense that he already have someone. So back off already.” Amanda’s mantra that hits under my skin.

Amanda always tell me that, tell me there. She acted like a mother to me. Which is I don’t really like it. She’s just my friend. She should support me on what I want. But now she’s cutting off my happiness.

“No. Watch and Grey Singh will be mine.”

Amanda groaned. “Stop this obsession, Lori. Stop this damn whim of yours. Obviously, the guys doesn’t turn his eyes on you even if you strip. I saw it last night. I saw it.” She insisted.

I will admit it. I like Grey since college years. But I’ve never have a guts to confess my feeling for him. And of course that time he is very poor. My parents won’t allow me to have a poor boy as my lover. Kaya nagtiis ako. I just watch him from a far together with his petite friend. It’s a good thing that his friend are all boys. All I knew that I’ll stop liking him when I graduated. But when he showed himself on our company one day. All the feeling that I’ve felt before came back. And up until now, I still want Grey Singh.

“Amanda you are not my mother to say such thing. You should support me on this since you’re my friend. But now your upsetting me. I’ll tell once again. I like Grey and this is not one of my whims.” Mataman kong sabi sa kanya at mapapikit siya nang mariin sa sinabi ko.

---

Thank you for reading. Vote, comment, and share this story to your friends. LABYO😘

ENDLESS 6

Ika-anim na Kabanata

K

ale Pov

Tulala ako habang naghihintay kung ano ang susunod na gagawin. Ang utak ko ay nandun pa rin sa long sleeve ni Grey. Nagta-trabaho si Grey. Isa siyang architect at alam ko na hindi talaga maiiwasan na marumihan ang suot niya. Pwede siyang matapunan ng nga kung ano-anong dumi. Katulad lang nang pintura. At iyong nakita ko sa long sleeve niya noong nakaraang araw ay… pwedeng pintura pero kung maniniwala akong pintura iyon. Niloloko ko lang din ang sarili ko.

Alam ko hindi iyon pintura. Lipstick iyon. Red lipstick! Alam ko naman na di magagawang lokohin ako ni Grey. Iyon ang huling gagawin niya sa akin sa mundong ito alam ko. Sigurado ako. Pero dahil sa nakita kong iyon. Lagi na ang natutulala at laging wala sa sarili. Pumapasok kasi iyon sa utak ko. Hindi ko naman matanong si Grey tungkol doon. Saka nasabi na niya sa akin na noong gabing iyon ay nadala lang siya kay Rico at inimbita daw sila ng director nila.

Kung may nagawa rin si Grey nang gabing iyon malabong hindi iyon sabihin sa akin ni Rico at ni Jacob. Kaya alam ko… sana… sana inosente si Grey.

Ayaw kong iniisipan ko siya nang masama. Nang ganito. I feel complacent because of Grey’s afflection… but what if…

I shook my head in disagreeing with my own thoughts. I rake my hands on my hair. Napu-frustrate na ako sa kakaisip nito. I don’t want to think about it ngunit kusa itong pumapasok.

“Alam niyo ba si Marvy nahuli ni Janica na may kalumpungang iba.”

Ang utak ko ay nabaling sa mga kasamahan kong nag-uusap sa isang tabi. Napatingin ako sa relo ko dahil nakakapag-usap na sila nang malaya. Baka kasi makita sila nang manager at mapagalitan. Damay-damay pa naman ang lahat.

“Hala talaga?” Anang naman ng isa mga kasamahan namin dito.

Hindi ko alam kung sino ang pinag-uusapan nila. Nakikinig lang ako. Well, medyo may kalakasan ang boses nila kaya hindi naman siguro ito consider na eavesdropping hindi ba? Sumulyap ako sa kanina na seryosong nag-chi-chismis sa kung sinong anak ni Eva at Adan.

“Oo, kasi si Marvy daw sabi ni Janica lagi na daw’ng gabi na kung umuwi at kapag sa umaga naman lagi nang maagang umaalis at sinasabing gagabihin dahil sa trabaho. Tapos alam niyo naman si Janica may pagka-paranoid iyon sa boyfriend niya kasi gwapo at habulin. At alam naman natin iyon na habulin talaga si Marvy hindi ba?” Tumango ang mga babaeng kasama niya bilang pagsang-ayon sa sinabi niya.

“Alam niyo ba kung ano ang ginawa ni Janica dahil sa pagiging paranoid niya?” Tanong niya.

“Ano? Wag ka ngang pa-supense masyado Brie.” Reklamo nang isang nakikinig kay Brie. Si Brie iyong nagkukuwento sa kanila tungkol kay Marvy at Janica na di ko kilala. Siguro kaibigan nila iyon.

Hindi ko alam kung bakit ako nanatili dito sa pwesto ko at patuloy na nakikinig sa kanila kahit na wala naman akong kilala sa pinag-uusapan nila.

“Hmmp! Si Janica ini-s-stalk na niya ang sarili niyang boyfriend pero iyong pagiging paranoid ni Janica nagbunga naman kasi nahuli niya ang boyfriend niyang may kalumpungang iba sa isang restaurant.” Ani ni Brie.

Natahimik silang lahat. “Tapos ano ang ginawa ni Janica?” Tanong ng isa sa mga kasama ni Brie.

Bumuntong hininga si Brie.

“Ayon sinugod niya. At alam mo ba si Marvy pa talaga ang may ganang sabihin kay Janica na maghiwalay na sila. Siya pa nga itong nagloko tapos siya pa ang may ganang makipag-break ang kapal din ng mukha.” Galit niyang sagot. “Biruin niyo anim na taon ang relasyon nila pero ngayon pa talaga nagawang magloko ng isa sa kanila. Hindi talaga natin mambabase ang tibay ng isang relasyon dahil lang sa matagal na silang magkasama.” Dagdag niya pa.

Sa di ko malaman na kadahilanan ay kumabog ang puso ko doon sa sinabi ni Brie. Iniwas ko ang mata ko sa kanila at umalis na lugar na iyon. Hindi ko alam kung saan ako tutungo pero dinala ako nang mga paa ko sa rooftop. Mag-gagabi na. Papalubog na iyong araw. At nagsimula nang maging malamig ang simoy ng hangin.

I look at the towers near the hotel where I’m standing right now. It seems na sobrang tahimik doon ang mga sasakyan, bahay at kung ano-ano pang mga establishments na nakatayo sa ibaba ay parang ang tahimik. Ang tahimik tingnan no’n galing dito sa itaas.

“Hah!” Bumuga ako nang isang malalim na hininga.

Umupo ako sa semento at tumingin doon sa papalubog na araw. Pumasok sa isip ko iyong narinig ko kanina sa mga kasamahan ko. Iyong pinag-uusapan nilang Janica at Marvy ay anim na taon ang relasyon pero nagawa pang magloko nang isa. Tapos babae at lalaki pa sila.

Yumuko ako. Ano na lang kung kami ni Grey? What if dumating ang araw na… lokohin din ako ni Grey. Paano kung darating ang araw  na isa sa amin ni Grey mapagod na. Paano kung darating ang isang araw kailangan nang bumitiw nang isa sa amin.

Galit kong ginulo ang buhok ko dahil sa naiisip ko. Itong utak ko ay nag-iisip na nang ganito dahil lang talaga sa lipstick stain na iyon. Puta kasi! Bakit nasa collar iyon? Kung magbi-beso sa pisngi naman iyon diba? Bakit nasa collar iyon! Halatang sa leeg at babae talaga ang may gawa no’n.

“Hoy! Kale!” Napalingon ako sa pinanggalingan ng boses. Nakita ko si Julie na hinihingal malapit sa pintuan.

“Julie.“ani ko.

“Gaga ka! Alam mo bang halos nilibot ko na ang buong hotel.” Sigaw niya sa akin at lumapit sa pwesto ko.

“Hindi ka pa ba uuwi?” Aniya nang makalapit siya. Nakatayo siya sa tabi ko habang nakatingin sa papalubog na na araw.

“Hmm, uuwi na rin.” sagot ko sa kanya at  nakatingin rin sa araw.

“May problema ka ba Kale?” Tanong niya sa akin mayamaya. Napatingala ako sa kanya.

Seryoso ang mukha niyang nakatingin lang sa harapan namin. Binaling ko ang mata ko sa mga gusali sa harapan namin. Hindi ko alam kung sasabihin ko ba ito kay Julie o hindi. Talagang sinasarili ko lang kasi itong kaisipan kung ito.

“Alam mo Kale. Napapansin ko ang pagiging wala mo sa sarili nitong mga nakaraang araw. Kaya gusto kung malaman kung may bumabagabag ba sayo. Concern lang ako sa kaibigan ko.” Wika niya.

“Julie… ano kasi. May nakita akong lipstick stain sa collar ng long sleeve ni Grey.” Mahina kong saad.

“Ano? Lipstick? Paano nagkaroon ng lipstick doon? Hindi na naman nagl-lipstick, ’no?”

“Tssk! Oo naman hindi. Kaya nga iniisip ko kung saan galing iyon.”

Sandaling natahimik si Julie.

“Kompruntahin mo kaya si Grey, Kale. Tanungin mo kung saan galing iyon.”

“Ayaw ko. Natatakot ako Julie.”

“Sige alam ko na ang gagawin natin akong bahala.” Nakangiting saad ni Julie pero kinunutan ko lang siya sa noo ko.

Grey Pov

Days passed and I’m already at the edge of asking Kale, what the hell is going on. I asked him, he answers me. I talked to him, he responded but I knew. I knew too well that there’s something going on.

I try to cuddle him when we are at home pero nagdadahilan siya. I want to kiss him but he evaded my attemps. And when we are sleeping he turn his back on me which is not the usual.

“I’m tired, Grey.” This is what he always say when I try to cuddle him.

“It’s too hot, Grey.” This is what he say when I try to hug him

“I’m not feeling well. I feel like not doing it, Grey.” That’s what’s he says when I try to kiss him.

It irritates the hell out of me. This is not the usual Kale. This is not my babe. Kale loves cuddling, he loves when I showered him kisses, he loves sleeping on my arms. But now hindi na niya lahat gusto iyon.

“Kale.” I called him.

I’m following him in going to our room right now. Kakatapos lang namin na kumain at ngayon matutulog na kaagad siya. Normally, kapag tapos na kaming kumain nagkukumustahan kami kung ano-ano ang nangyayari sa trabaho namin. While I’m giving him a leg massage.

“Oh,” maikling sagot niya sa akin saka dumiretso sa bathroom. Sinundan ko pa rin siya. Kumuha siya ng toothbrush at toothpaste and I did it too.

Hanggang sa nandidito na kami sa kama ay hindi… wala na kaming imikan. Nag-c-cellphone siya at ako naman at tinataponan siya ng tingin. Nakahilig siya sa headboard at di man lang ako tinitingnan.

Umupo ako sa binti niya at doon lang siya napatingin sa akin. “I love you, babe.” I said.

“I love you, too.” Saad niya at binalik ang mata sa cellphone niya.

Hindi na ako nakatiis at kinuha ko ang cellphone sa kamay niya at itinabi ko iyon.

“Grey!” Ani niya.

“Bakit ka ganito? Bakit ang lamig nang pakikitungo mo sa akin Kale? Hindi ko alam kung ano ang problema. Akala ko ba kung may problema tayo sa isa’t isa ay sasabihin natin sa isa’t isa kung ano iyon. Hindi iyong ganito tayo Kale.” Wika ko.

Kinagat niya ang labi niya at umiwas ng tingin. Mas lumapit ako sa kanya.

“Sabihin mo Kale para hindi ako mabaliw sa kakaisip kung ano ang problema.” Dagdag ko.

“W-wala namang problema.” Mahina niyang saad na kina-ungol ko. Nagsisinungaling siya.

“You’re lying Kale Gozon.”

“H-hindi ko kasi alam. Hindi ko alam…” iling-iling na saad niya. “Hindi kasi ako pinapatahimik dahil sa… dahil sa nakita ko…” usal niya. I cupped his face. His eyes are turning red. He is about to burst. “Iyong… iyong nag-bar ka. Iyong matagal kang umuwi… kinabukasan n’on habang naglalaba ako. Nakita ko ang long sleeve mo na may lipstick stain.”

“L-lipstick?” Tanong ko at pinakawalan ko ang mukha niya.

Saan? Saan ko naman galing ang lipstick na iyon? Fvck this.

“Oo, may pulang lipstick doon sa collar ng long sleeve mo.”

“Baka naman pintura lang iyon, Kale.” Puna ko sa kanya.

Umiling siya sa akin. “Hindi. Lipstick nga. Lipstick.”

“Fvck it. Di ko alam Kale. Hindi ko alam kung saan iyon galing. Kaya ba ganito ang pakikitungo mo sa akin dahil doon?” Tanong ko sa kanya.

“Oo, iniisip ko baka…” tumulo ang luha niya. Pero mabilis niya iyon pinunasan gamit ang kamay niya. “Baka may… may babae ka.”

“Shît. That’s not gonna happen Kale. Hindi ako mang-babae. I will never do that unless it’s you.”

Sinuntok niya ang dibdib ko. “Baliw.”

“Pero maniwala ka Kale. Hindi ko talaga alam kung saan galing ang lipstick na iyon. Don’t worry tatanungin ko si Rico. I’m tipsy that night.”

“Talaga bang hindi mo alam baka niloloko mo ako, Grey Singh. Puputulin ko talaga ang alaga mo.”

Napahawak ako doon. Lumunok ako. “Dâmn. I promise you Kale. Hindi ko talaga alam. Ikaw lang ang pwedeng humalik sa akin. Ikaw lang ang pwedeng humalik sa leeg ko.”

“Pero saan naman iyon galing?” Muling tanong niya.

“Tatanungin ko si Rico baka pinagtripan ako n’on.” Sabi ko sa kanya at niyakap siya. “Ayos na ba tayo? Hindi ko kaya na walang cuddle, halik at hindi ko rin kaya na tinatalikuran mo na ako Kale.”

“Ako din naman di ko rin kaya.”

Kale Pov

“Tama ba itong ginagawa natin, Julie? Tanong ko kay Julie habang nagtatago kami sa isang malaking halaman. Para kaming baliw dito na nagtatago. Iyong mga tao ay pinagtitinginan kaming dalawa. Nawiwirduhan sa ginagawa namin.

Kanina ay tumawag ako kay Grey kung nasaan siya at sabi niya may ay nasa isang coffee shop daw siya. Dahil may i-m-meet siya. Kaya ngayon ay nandidito kami sa kabila nang coffee shop at tinatanaw si Grey na mag-isa pa.

“Ano ka ba Kale walang mali basta para sa relasyon ninyo!” Parang detective na saad ni Julie. Naka-shades kaming dalawa at naka-hooded jacket kahit na sa taas ng araw. Pinagpapawisan na nga ako nang husto.

Pumasok kami sa isang tea shop na nasa gilid lang namin. Mula sa tea shop tanaw na tanaw namin di Grey mula sa kinauupuan namin. Umorder na rin kami ng tea nang wala sa oras. Gusto ko nang itigil itong ginagawa namin ni Julie. Hindi naman nagsinungaling sa akin si Grey na nasa isang coffee shop siya. Itong ginagawa ko ngayon ay parang wala na akong tiwala sa partner ko.

Saka sa limang taon na relasyon namin ngayon pa ba ako mawawalan ng tiwala sa kanya. Ngayon na ba ako mapa-paranoid. Dahil lang sa lipstick stain na iyon. Ang liit lang n’on. Ito pa ba ang ikakasira namin?

Bumuntong hininga ako at napagdesisyonang aalis na lang pero nang tatayo na sana ako ay humawak sa kamay ko si Julie at nginuso ang kinaroroonan ni Grey. Napatingin ako doon. Kumunot ang noo ko nang makita ko kung sino ang dumating sa table ni Grey. Si Lori Lee Robrinson. Of course kilala ko si Lori. Siya ang anak ng chairman at siya ang director nila ni Grey.

Kumuyom ang kamao ko. Bakit sila magm-meet sa isang coffee shop? Di ba sila makakapag-meeting doon sa office nila? Saka meron namang restaurant at coffee shop, sa ilalim ng kompanya nila bakit dito pa?

ENDLESS 7

Ika-pitong Kabanata

Kale Pov

Nahihilo na ako sa mga iko’t ng mga ilaw dito sa bar. Lalong-lalo na iyong parang maliliit na neon light na ang likot-likot sa paningin ko. Mas dumagdag iyon sa pagkahilo ko. Hindi ako alcoholic na lalaki. Sa katunayan nga ay ayaw ko sa mga amoy no’n. Masyadong masakit sa ilong ko ang amoy ng mga alak. Umiinom lang ako kaunti pero mga wine lang iyon. Ngayon lang for the record, ngayon lang ako uminom. At kahit na tatlong shots pa lang ng alak ay halos umiikot na ang buong mundo.

Napapapikit ako dahil parang lumalala iyon kapag binubuka ko ang mata ko. Tapos ang ingay at ang ilaw dito ay nakakaliyo rin. At idagdag pa ang iba’t ibang klaseng amoy! Hindi ko talaga nature ang mga ganito pero dahil kanina! Dahil doon lang sa nakita ko parang nawala ako saglit sa sarili ko. Parang may kung ano ang sumanib sa katawan ko upang makaladkad ko dito si Julie.

Pinahid ko ang likod ng kamay ko sa noo dahil pinagpapawisan na rin ako. Pinikit ko ang mata ko saka ko tinitigan ang isang baso ng alak. Tinitingnan ko iyon na para bang isang bagay na ang hirap abutin. Ang hirap abutin kasi hindi ko na mapirmi ang kamay ko dahil sa alak.

Isang pikit ko sa mata ko at inabut ko iyon saka tinuka. Inubos ko ang laman ng baso at wala akong iniwan kahit na isang patak na nang alak. Pagkatapos kong inumin iyon ay binagsak ko iyon sa mesa. Uma-alpas ang dibdib ko. Mainit ang pakiramdam ko. Sobra. Dahil sa alak mararamdaman ko na ang init sa pisngi ko, sa leeg at sa dibdib ko.

“Kale, umuwi na tayo.” rinig kong kalabit sa akin ni Julie sa tabi ko.

Kanina pa niya iyan minsan binubulong sa akin at sinasabi sa akin na umuwi na kami pero ayaw ko pang umuwi. Parang ayaw ko munang umuwi ngayon. Ayaw kong makita ang pagmumukha ni Grey. Ayaw ko rin na umuwi dahil baka may masabi akong masama sa kanya. Lalo na ngayon na mainit ang ulo ko.

“Kale baka nag-aalala na si Grey ngayon. Baka hinahanap na no’n.” dagdag niya pa.

“Julie sa tingin mo ba lolokohin ako ni Grey?” Baling ko sa kanya.

Pilit kong binubuka ang mata ko na inaantok na. Parang may kumakapit na sa takip mata ko upang pumikit. Humilig ako doon sa likod ng kinauupuan ko at ginamit kong pang-unan ang isang bisig ko.

Umusog si Julie sa akin at hinawakan niya ang pisngi ko.

“Tang îna naman Kale ako ang mapapahamak sa ginagawa mong ito eh.” Aniya. Bumuntong hininga siya. “Kale ako na ang magsasabi sayo… hindi ka lolokohin ni Grey. I-iyong nakita natin kanina. May… may meeting lang siguro talaga silang dalawa. Boss siya ng boyfriend at saka may pinapagawang bahay nga iyon diba? Tapos ang architect sina Grey.”

“S-sina Grey? Pero bakit sila lang? Nasan na si Rico?”

Hindi ako inaasahan na tutulo ang luha ko. Dumaloy ang butil ng luha ko sa gilid ng mata ko pababa sa nakaunan kong bisig.

“D-dahil baka meron inaasikasong iba si Rico. Kale makinig ka sa akin. Mag-usap kayo ni Grey. Linawin ninyo ito.” pag-aalo niya sa akin at pinalis ang luha ko gamit ang hinlalaki niya. “Sorry Kale. Ako ang dahilan nito. Kung sana di na kita pinilit pa na sundan si Grey. Sorry talaga.”

Hindi na ako nagsalita pa kay Julie at napapapikit ako. Biglang nag-vibrate ang cell phone ko sa bulsa ko kaya napaigtad ako doon. Pero hinayaan ko iyon si Grey na naman iyon. Kanina nag-vibrate iyon at nakita ko na tumatawag siya ngunit hinayaan ko lang hanggang sa matapos ang tawag. Di ko sinagot ang mga tawag niya.

“I-iinom p-pa ako.”

Biglaan ang pagbangon ko kaya napahawak ako sa kinauupuan ko nang umikot na naman ang mundo ko. Napahawak ang isa kong kamay sa sintido ko. Dâmn!

“Huwag na Kale lasing ka na. Tama na!” Si Julie saka niya inilayo sa akin ang baso at ang alak.

Akmang aabutin ko ang baso nang mapasiklop ako sa binti ko nang maramdaman ko ang call of nature.

“N-naiihi ako.” sabi ko kay Julie.

Nagpanic si Julie. Nakita ko ang paglinga-linga niya sa paligid. Bago ako binalingan ulit.

Hinawakan ni Julie ang braso ko. “H-halika sasamahan na kita s-”

“Julie ako na.” Biglang nay dumapong isang kamay sa kabilang braso ko. Napatingin ako doon at sa may ari ng maugat na kamay na iyon. Si Grey na nagdidilim na ang paningin ay pinukol ako ng tingin.

Naramdaman ko ang pag-unti unting pagkaluwag sa pagkakahawak ni Julie sa braso ko.

Ang seryosong mata ni Grey ay lumipat kay Julie. Masama din ang tingin niya sa kaibigan ko.

“G-grey.”

“Kanina pa ba kayo umiinom?” rinig kong tanong ni Grey kay Julie. Ang mata ko ay nanatili sa kanya.

“Ano… k-kanina pa kami dito p-pero Grey… bago pa lang uminom si Kale k-kaso…”

“Julie hindi mo ba alam na ayaw nito ng alak? Mabilis itong malasing kasi hindi ito umiinom. Tapos…” gumalaw ang buto nang panga ni Grey. Nagpipigil na siya sa galit niya. Alam ko!

“Sorry Grey. S-siya naman ang nag-aya dito at saka maniwala ka pinipigilan ko siya sa pag-inom pero ayaw paawat. Sorry talaga Grey.”

Bibasa ni Grey ang ibabang labi niya saka napabuntonghininga at tumango kay Julie.

“Tara naiihi?” Pagbaling niya sa akin saka hinawakan ang dalawang balikat ko.

Hindi ko alam kung nakikita niya ba ang mata ko pero inirapan ko siya at iniwas ko ang tingin ko sa kanya.

“Sagot.” utos niya.

“H-hindi.”

“Okay then let’s go.” Aniya at hinila na ako palabas. May nilagay pa siya doon sa table na papel att habang ginagawa niya iyon hindi niya ako binibitawan kahit na hinahagilap niya ang bulsa niya sa pagkuha ng ilang cash. Saka niya ako tuluyan nang nilabas.

Nakasakay na kami sa kotse at pareho kaming dalawa na tahimik. Nawala ata ang lasing dahil sa kanya. Bigla akong kinabahan. Nagpipigil na rin ako dito sa kinauupuan ko dahil baka maihi ako ng wala sa oras dito.

Hanggang sa makarating kami sa condo ay walang imik sa akin si Grey. Ako naman pilit kong binabalance ang katawan ko at tinatanya ko na ang bawat hakbang ko dahil sa kalasingan at mabuti dahil inalalayan ako ni Grey hanggang makapasok kami sa mismong unit na namin. Saka niya pinakawalan ang braso ko na hawak niya nang masiguro niya na nandidito na kami sa loob. Narinig ko pa ang pagbuntonghininga niya.

Halos magkandarapa ako papuntang cr at pasuray-suray na ako ngunit ay kamay na yumakap sa baywang ko. Wala naman akong ibang kasama dito kaya natural na kay Grey iyon.

“B-bitaw Grey. Naiihi ako.” Nagpipigil kong saad sa kanya.

“I’ll help you.” Baliwalang saad niya sa akin.

Puwersahan ko nang inaalis ang mahigpit na pagkakayakap ng kamay niya sa akin.

“Sabing bitaw kaya ko. Kaya kong mag-cr mag-isa!”

“Why are you so stubborn? Lasing ka baka mauntog ka dyan. Saka wag kang malikot baka masaktan ka sa ginagawa mo, Kale!” Mapatigil ako sa pagpupumiglas sumigaw siya. “Okay,” pagsusuko niya. “Kung ayaw mo akong makapasok sa cr okay lang. Ihahatid lang kita sa loob dahil lasing ka.”

Tino-tuo niya ang sinabi niya inalalayan niya ako papasok sa cr at agad naman din siyang lumabas pagkatapos. Natapos ako sa sadya ko doon sa cr pero di pa ako lumabas. Umupo lang ako doon sa takip ng toilet at saka ako yumuko at tinakpan ko ang mukha ko. Agad na lumabas ang ang luha ko. Nasasaktan ako. Nasasaktan ako na pinag-iisipan ko nang masama si Grey, ang partner ko. Kitang-kita ko naman ngayon ang concern niya sa akin. Ang pag-aalaga niya sa akin. Ang pasensya niya sa akin. Ngunit bakit ako nakakaramdam ng ganito? Bakit ganito?

Paulit-ulit ko nang pinupunasan ang luha ko at humihikbi na ako dito sa loob. Rinig na rinig ko ang echo ng mga hikbi ko. Napatigil ako sa paghikbi nang ay kumatok sa pintuan pero ang hinahabol ko pa rin ang tahip ng puso ko.

“Babe? Are you okay?” Narinig kong tanong ni Grey na nasa labas. Pinihit niya ang doorknob pero naka-lock iyon kaya di niya mabubuksan. “Babe, naririnig ko ang mga hikbi mo dito. Babe please open the door. Nag-aalala na ako.”

Napayuko na naman ako saka umiyak. Bakit ko pinag-iisipan ng ganoon si Grey? Bakit ko iniisipan ng ganoon ang taong mahal ko? Nasaan na ang tiwala ko sa kanya? Nasaan na ang pagmamahal ko? Siguro tama si Julie.  Meeting lang iyon dahil boss niya iyon at kliyente pa. Dahil lang talaga sa isang lipstick stain nagkaganito na ang utak ko. Dahil lang doon kaya naparanoid na ako nang ganito.

Bumukas ang pintuan at nakita ko si Grey na malalalim ang hininga. Nang makita niya ako na nakaupo sa toilet bowl ay sinugod niya ako ng iisang mahigpit na yakap. Napaluhod niya.

“Akala ko kung ano na ang ginagawa mo dito. Akala ko… may masama ng nangyari. Akala ko may ginawa ka na sa katawan mo. Tinakot mo ako Kale. Tinakot mo.”

Gumanti ako ng yakap kay Grey at bibaon ko ang ulo ko sa balikat niya at doon ako umiiyak muli. Dahil sa pag-iyak ko para ako g nahimasmasan sa kalasingan ko kanina.

“Kale,” hinuli niya ang mukha ko gamit ang dalawang palad niya. Namumula ang mata ni Grey. “Kung may problema tayo diba napag-usapan na natin ito. Na kung may problema tayo dapat sabihin natin sa isa’t isa? Hindi ganito. Hindi ganito na sinasarili mo. Boyfriend mo ako Kale. Makikinig ako. Kung may di tayo pagkakaunawaan pag-usapan natin.” Habang sinasabi iyon sa akin ni Grey ay walang humapay niya naman na sinasapo ang buhok ko at pinupunasan ang basa kong pisngi.

Paulit-ulit akong tumango sa bawat sabi niya sa akin.

“Sorry. Sorry. Sorry babe. Sorry Grey.” ako saka tinakpan ko ang mata ko gamit ang dalawang kamay ko dahil naluluha na naman ako. “Sorry kasi… muntik nang mawala ang tiwala ko sayo. Sorry kasi naging paranoid ako. Sorry.”

“Kaya ka uminom?”

Umiling ako sa kanya.

Lumunok ako. “K-kanina s-sinundan ka namin ni Julie. Hanggang doon sa coffee shop… n-nakita ko… nakita ko na magkausap kayong dalawa ng boss mo. A-alam mo naman iyong tungkol sa lipstick na nadoon sa long sleeved mo…” muli akong lumunok ng laway dahil parang natutuyo na ang lalamunan ko. “Mula noong nakit ko iyon… di na ako mapakali. I-iniisip ko… baka nambabae ka na. Niisip ko na baka niloloko mo na ako. Kaya sinundan ka namin ni Julie at nakita ko pa kayong dalawa noong boss mo. Bakit doon pa kayo nag-usap? May office naman siya. May restaurant o coffee shop naman sa ground noong kompanya pero bakit doon pa at kayo lang dalawa?”

Bumuntonghininga siya.

“Kung nandun ka sana lumapit ka na lang sa akin. Kung sana sinabi mo sa akin noong una na ito na pala ang iniisip mo hindi sana tayo umabot sa ganito babe. Kanina noong doon sa coffee shop doon kami nagkita ni Ms. Robrison kasi doon may ka-meet siyang isang investor. Tapos bigla siyang tumawag na may ipapa-iba siya ng kulay sa pintura nong bahay niya kaya pumunta ako doon. Wala si Rico kasi may pinuntahan siyang isang site. Kaya ako lang ang pumunta doon. Nanood ka ba hanggang matapos kaming mag-usap?” tanong niya sa akin na kinailing ko. “Pagkatapos kaming mag-usap dumating din ang kaibigan niya kaya umalis din ako doon. Saka iyong sa lîntik na lipstick na iyan. Kalimutan na natin iyon. Di ko alam kung paano iyon nakarating doon.”

“Sorry.” Yumuko ako saka pinagsiklop ko ang kamay ko. Sising-sisi na ako sa kabaliwan ko.

Hinawakan ni Grey ang pisngi ko gamit ang isa niyang kamay saka unti-unti niyang nilapit ang mukha niya sa akin. Isang mahabang halik sa noo ang binigay niya sa akin.

“Let’s not fight, okay? Kung may problema tayo sa isa’t isa dapat ilabas natin. Dapat sabibin natin sa isa’t isa para di na ito maulit. Itong misunderstanding na ganito hindi ito maayos at dapat nililinaw. Kaya dapat nagsasabi tayo sa isa’t isa, hmm.” Paalala niya sa akin. Tumango ako. “Babe, I love you. I love so much. Ikaw lang sapat na at di na ako hahanap pa nang iba. Ikaw na para sa akin.”

“I love you too. I love you too, Grey.”

Sa sumunod  na araw ay naging maayos na kami ni Grey. Nga lang pinagalitan niya ako sa pag-inom ko. Inaamin ko nagkamali ako doon. Nagpadalus-dalos ako, nagpadala ako sa bugso ng damdamin ko sa mga oras na iyon. Mabuti nga kinabukasan n’on ay walang trabaho kaya sa bahay lang ako at nagpapahinga dahil parang pinukpok ng matelyo ang ulo ko sa sakit. Tapos para pa akong buntis kong makaduwal kinabukasan. The reason why I hated alcohol.

“Kale, ayos ka na ba? Kayo ni Grey?” Tanong sa akin ni Julie nang makapasok na akong muli.

Napanguso ako sa kanya. “Hmm, ayos na kami. Misunderstanding lang iyon… saka sorry Julie kung pati ikaw nadamay pa.”

“Naku ano ka ba ayos lang iyon. Oo nga’t halos malagutan na ako nang hininga dahil sa boyfriend mo pero ayos lang buhay pa naman ako hanggang ngayon.” pabiro niyang saad.

Bumalik na kami sa trabaho namin. Napag-utusan ako na magdala ng wine sa isang table kaya agad kong ginawa ang trabaho ko. At nang makarating ako sa sinasabing table ay napatigil ako saglit. Sina Grey kasi iyong nasa table. Si Grey, Rico, iyong boss nila na si Lori tapos may dalawang babae pa na parang nasa kaedaran lang namin at tatlong lalaki na medyo may katandaan na.

Ang isang tikhim nang isa sa kanila ang nagbalik sa akin katinuan. Maingat kong nilagay ang wine sa table nila at bahagya akong yumuko saka tumalikod sa kanila nang may kamay na humuli sa siko ko. Napatingin ako doon.

“Babe,” tiningala ko si Grey.

I gave him a sign na alisin ang kamay niya sa akin dahil baka kung ano na ang isipin ng mga kasamahan nila. Well, except kay Rico na alam kung ano kami. Gumapang ang kamay ni Grey sa kamay ko at pinagsiklop iyon.

“Grey iyong kamay mo.” Bigkas ko nang wala siyang ginawa. Bugkos ay pinaharap niya ako doon sa mga kasamahan niya. Iyong mga lalaking matatanda ay parang may sariling mundo na nag-uusap.

“Ahm, guys gusto kong ipakilala sa inyo ang partner ko si Kale” tumingin sa akin si Grey at ngumiti. Napangiti naman ako. Binalik niya ang mga mata niya sa mga kasamahan niya at ako rin. “And Kale mga workmates ko at iyong boss namin si Ms. Robrison at iyong kaibigan ng boss namin si Ms. Amanda.”

“H-hello po.” Yumuko ako ng konti sa kanila at napapisil ako sa kamay ni Grey dahil sa kaba. Hindi ko inaasahan ito.

“Babalik na ako.” Bulong ko kay Grey.

Ngumiti siya at walang sabi na hinalikan ang sintido ko.

“Okay. Sabay na tayong umuwi. Pagkatapos ko dito hihintayin kita sa lobby.” balik niya namang bulong sa akin.

Napakagat labi ako.

Nang makabalik ako ay bigla akong hinatak ni Julie sa isang sulok. Saka niya ako niyakap ng mahigpit na mahigpit.

“Putcha! Nakakakilig iyong ginawa ni Grey! Bwesit kayo!” aniya nang pakawalan niya ako.

Nakita niya pala iyon. Ako nga kinilig din sa ginawa na iyon ni Grey. Hindi ko talaga inaasahan na gagawin niya iyon. Nakakabigla.

Pagdating nang uuwian ay inaaya ko si Julie at Josh na ihatid namin sila tutal naman dala na ni Grey ang sasakyan kaso sinabi ni Julie na mapapabyahe lang kami ng malayo kaya magku-commute na lang daw sila.

Habang nasa sasakyan kami ni Grey pauwi sa condo namin ay panay ay tingin niya sa akin. Para siyang hindi mapalagay tapos napapa-tap na ang mga daliri niya doon sa stearing wheel.

“Babe, okay ka lang?” Tanong ko nang tumigil na kami sa parking lot.

“H-huh? Oo naman… ah babe mauna ka nang umakyat ipapa-park ko lang ng maayos ang kotse.”

Tinikom ko ang bibig at di na ako nagsalita. Tumango ako sa kanya at nauna nang lumabas. Usually kasi sabay talaga kaming umaakyat sa condo kahit na ipapa-park niya pa ang kotse. Hinihintay ko siya pero ngayon hindi.

Nakarating ako sa unit namin nang walang sumunod na Grey. Binaba ko ang bag ko sa sala at pumasok sa cr naihi ako bigla. Pagkatapos ay naghugas ako ng kamay ko saka kumuha ng tissue at lumabas habang nagpupunas sa basa kong kamay.

Nahulog ang tissue mula sa kamay ko nnag makita ko si Grey. Awang ang labi ko habang nakatingin sa kanya. May dala siyang isang malaking bouquet na bulaklak. Klase-klase ang bulaklak na naroon pero nakakaagaw pansin ang rosas na kulay gold.

“Ano ’to?” Napanguso ako sa kanya at nilapitan siya.

“Syempre babe bulaklak.” pamimilosopo niya pa sa akin.

“Nambwe-bwesît ka ba Grey Singh.”

Tumawa siya sa akin.

“Of course it’s for you babe…” aniya at binigay sa akin ang bulaklak. Hindi ko tinanggal ang mata ko sa kanya habang tinatanggap ko iyong bulaklak.

“Thank you.” sabi ko sa kanya at ang mata ko ay dumapo na doon sa binigay niya at inamoy ko iyon. Napakabango.

Napatingin ako kay Grey upang bigyan sana siya halik bilang reward pero nakita ko na nakaluhod na ang isang tuhod niya sa sahig dito sa harapan ko. Nanlalaki ang mata ko sa kanya. Napalunok ako nang  maramdaman ko talaga ang literal na pagkabog sa puso ko.

“Grey…”

“Babe, you knew I’m not perfect in this relationship. I’m not a good man to you sometimes. I scolded you. I yelled at you. I hurted you. But one thing that would never change is my unending love for you, babe. Kale, you light up my dark and dull life. You’re always there for me in the narrow way I’ve been with. Your hands, your kisses, your embrace, it gave me strength. If it wasn’t for you maybe I’m not a man, I am right now.” Tumulo ang luha ko sa sinabi niya. At siya naman ay napangiti sa akin pero ang isang butil na luha ay lumabas sa mata niya. Pinalis niya iyon at may kinuha sa bulsa niya. Maliit lang iyon at bilog ang hugis at kulay pilak. Binuksan niya iyon sabay tanong, “Will you marry this imperfect man bended his knees in front you babe? Will you marry me?”

Kinagat ko ang ibabang labi ko saka nakailang ulit akong tumango sa kanya bago nakapagsalita. “Yes. Yes, Grey, I will marry you.” Sagot ko sa kanya.

ENDLESS 8

Ika-walong Kabanata

Kale Pov

Galing kami ni Grey sa simbahan. Linggo so nagsimba kami nang maaga. It was 10 in the morning when we arrived at our condo. Wala kaming magawa ni Grey kaya nandidito lang kami sa kwarto namin. Nakahilig siya sa headboard noong kama at ako naman ay nakaunan sa hita niya. Nanonood siya ng movie pero ako nag-scroll scroll lang sa mga social media accounts ko.

Naghihintay ako sa video call ni Honey dahil ipapakita ko sa kanya ang ring namin ni Grey. Kanina sana iyon kaso nasa byahe pa siya pauwi sa kanila. Galing kasi siya sa dinaluhan niyang team building. Una sa facebook nang maumay ako doon nag-instagram naman ako hanggang sa napunta ako sa tiktok account ko. Wala naman akong videos doon gumawa lang ako.

“Ang volume babe.” reklamo ni Grey nang mag-play ang unang video sa wall nang tiktok ko.

I glare at him and at the same time pouting my lips. Napapikit ako nang hulihin niya ang labi ko saka iyon hinalikan saglit at binalik ang mata sa TV.

Pumunta ako sa messenger ko at tiningnan ko kung online ba si Honey pero wala kaya siguro nasa byahe pa iyon. Kanina rin sinabi niya na pagdating na lang daw niya sa bahay nila siya tatawag. At para na rin makita nang mga magulang ni Grey. Si tita Honora okay na siya sa amin ni Grey at si tito Gelbert naman natanggap na niya rin kami. Noong minsan na nag-video call kasi kami sa kanila humingi nang tawad si tito sa nasabi niya sa akin at sinabi niya rin sa amin na kung anuman ang desisyon namin sa buhay ayos na siya doon at susupurtahan nila kami.

Sina mama at kuya Iñigo di pa nila alam. Actually wala pa kaming sinabihan ni Grey maliban kay Honey. Kahit na mga kaibigan namin di pa namin nasasabi sa kanila na engage na kami! Sa wakas at may ring na nga. Saka ko na sasabihin sa kanila kapag tapos na sa pamilya ni Grey.

“Hay!” Napabuntonghininga ako saka ko itinabi ang phone ko dahil wala akong magawa.

Bumangon ako at saka ako padapa na humiga sa tabi ni Grey at binaon ko ang ulo ko sa unan. Nakakaantok din kapag puro cell phone na rin ang inaatupag.

Grey’s hand land on my back. Binaling ko ang ulo ko sa kanya. “Babe, okay ka lang?” tanong niya sa akin at saglit akong binalingan bago itinuon ang mata sa TV.

Umiling ako. “Sleepy.” Maikling sagot ko sa kanya.

“Oh, halika.” Aniya.

Napataas ang kilay ko sa kanya. Di ba niya narinig ang sinabi ko. Inaantok ako pero inaaya niya ako sa kung ano.

“What?” Lumukot ang mukha ko sa kanya.

He scoffed nang makita ang mukha ko. Hindi siya nagsalita at nginitian lang ako bago niya ako binuhat saka ako pinatong sa kandungan niya. Bumalik siya sa pagkakahilig doon sa kama.

“Ano ka ba Grey inaantok na nga ako.” Ngumingiwi kong sabi sa kanya.

“That’s why,” sabi niya saka binaon niya ang ulo ko sa may dibdib niya. “Now, sleep.” Utos niya pa at sinuklay suklay ang buhok ko.

Kiniskis ko ang mukha ko doon sa dibdib niya. Damn this man. Akala ko kung ano na. Gusto lang pala niya akong matulog dito sa ibabaw niya.

Niyakap ko ang kamay ko sa kanya at pinikit ko ang mata ko. Nakakarelax talaga ang amoy niya mapabahay man kami o ano. Kahit na sa tagal naming magkasama di ata ako mauumay sa bango niya.

“Dapat sinabi mo na lang sa akin na gusto mo ako dito matulog sa iyo.” Usal ko.

“Mmm, I miss you laying on top of me. I miss your snores on my chest.” wika niya habang walang tigil sa kakasuklay sa buhok ko. Naramdaman ko ang paghalik niya sa tuktok ko.

Napangiti ako sa naging sagot niya sa akin. Simula kasi noong nagkatrabaho na kami lagi na kaming busy at pagod kapag umuwi. Kaya yakap na lang at tulog agad ang nagagawa namin. At nakalimutan ko na nagusto niya pala ang ganito. Noon noong maliit lang ang kama namin halos dito ang natutulog sa ibabaw niya and he likes it.

“Kale, tumingin ka muna sakin saglit.” Aniya.

Half-open ang mata ko saka siya tiningala. Yumuko siya at hinalikan ang labi ko. Napababa ang kamay niya sa leeg ko at pinailaliman ang halik niya sa akin. When he nibble my lower lip, napapikit ako at hinalikan na rin siya.

“I really really like your lips babe.” sabi niya nang maghiwalay ang labi namin.

I gave him another lip kiss. Ngumiti siya saka pinalis niya ang laway sa baba ko. Binaon ko ulit ang mukha ko sa dibdib niya at pumikit na ang mata ko.

Nawala ang malay ko at tuluyan na akong nakatulog. Ilang saglit ang lumipas sa malalim na tulog ko ay nagising ako na may maiinit na na kamay sa pwèt ko at pinasil-pisil iyon. I look on my shoulder and I found Grey’s hands working on my bùtt as if he’s giving my áss a massage.

“Mr. Grey Singh, your hands.” Ako at umahon mula sa pagkakaunan sa dibdib niya. Tahimik na rin ang buong silid saka patay na ang TV.

“Why?” Patay malisya niyang tanong sa akin habang patuloy ang kamay niya doon.

“Why ka dyan. Take you hands off saka di pa ba tumatawag si Honey?”

“Di pa. And why should I take it off?” He is pertaining to his hands on my bùtt. “I’m just holding what’s mine here babe.” Then he squeeze my bùtt sternly.

Sinampal ko ang dibdib niya saka ko kinuha ang kamay niya doon. Umalis ako sa ibabaw niya at inayos ko konti ang bumaba na shorts ko.

Kinuha ko ulit ang cellphone ko at muling nagpaaliw doon. Muli akong ununan sa hita niya. At si Grey na walang magawa pinasok niya ang kamay niya doon sa loob nang tshirt ko. He slid his one hand on the neck part of my shirt then he find my nípplès.

“Grey.” May pagbabanta ko nang anang sa kanya.

What his doing is making me hard. If he didn’t know. He is turning me on pero… masakit pa ang ano ko sa likod. We did it last night naman tapos ganito pa siya. Kaya pigil na pigil ako sa kanya dahil masakit pa.

“Babe…”

I dropped my hands on my side.

“Stop it babe.”

“I’m hòrņy babe. Very.”

Tiningala ko siya then accidentally I took a peck at his manliness that was covered with his pants. He is hard. His manhòòd is already poking on his pants.

“See.” dagdag niya.

Binalik ko ang mata ko sa kanya. “But we did it last night… and my aśśhole is sore.”

He sighed. “I know. I know. I was rough last night. Kaya nga just this.” Then he pinched my tît.

I bite my lower lip. Kinuha ko ang kamay ko ni Grey sa loob ng tshirt ko at umupo ako sa gilid niya. I reached my hand to his bulging groin pero bago pa dumapo doon ang kamay ko nahawakan na niya ng kamay ko.

I shifted my eyes on him asking, “Why?”

“Don’t.”

“But you’re-”

“It’s okay. I can handle this.”

“I just want to give you a hand.” Rason ko sa kanya.

He flashed me a smile. “I know but if you that hindi ko na mapipigilan ang sarili ko. I might ram you right now.”

He kissed my forehead and went off the bed.

“Where you going?” I asked him.

“Restroom babe.”

I curled my body in the corner of our bed. Hindi ko naman gusto na pigilan siya sa gagawin niya kaso lang… ang sakit pa talaga nang ano ko. Tingin ko kung gagawin namin ngayon ulit iyon. Tingin ko dudugo na talaga. Siya naman kasi sabi kung dahan-dahan lang iyan tuloy.

I hug my knees while waiting for him to finish his thing inside our restroom. Gusto ko tuloy pasukin ang cr. I held my head up when I saw him sauntering towards our bed while rubbing his hands with the alcohol. Alam kung alcohol iyon dahil umaalingasaw ang amoy ng alcohol sa silid.

Tumayo ako sa ibabaw kama saka hinintay siya na makalapit sa akin at niyakap ko ang kamay ko sa leeg niya at pinulupot ko ang mga binti ko sa baywang niya.

“Sorry.” I muttered.

“Haha. It’s okay babe. Bawi ka na lang next day.” Tawang-tawa niyang saad saka nanggigil na kinagat ang leeg ko bago niya iyon pinasadahan nang dila niya.

He dropped on the bed while I’m still clinging onto him. He moved in the center of our bed and rested his back at the headrest of our bed. Inunan ko ang ulo ko sa balikat niya. Pinaglalaruan niya ang garter ng shorts ko. While his other hand find my phone.

“Use your phone baka tumawag na si Honey.” Puna ko sa kanya.

“Nah.” Angal niya.

Habang kinukulikat niya ang cell phone ko. Ang darili ko naman ay tina-tap ang batok niya habang tinitingnan ko siya sa ginagawa niya sa cell phone. Tssk! He just scrolling on my albums. Tapos ay pumunta siya sa mga screenshots ko at lumaki ang mata ko at napaahon mula sa pagkakahilig sa katawan niya  ang makita niya kung ano ang nasa screenshot ko.

“What the füćk!” Napamura siya nang makita ang mga topless guys doon sa screenshot ko. Inagaw ko ang phone ko sa kanya pero itinaas niya iyon.

Sinubukan kong abutin ang telepono ko sa kanya ngunit ilalayo niya ito sa akin.

“Babe akin na.” sabi ko sa kanya at pilit na hinuhuli ang cell phone ko.

“No.” Siya at tinago niya ang phone ko sa kanyang likod. Pilit ko iyong kinukuha sa likod niya ngunit di ko iyon makuha.

“Babe baka tumawag si Honey.”

Umupo ulit ako nang maayos sa kandungan niya. Sumuko na ako sa kakahabol sa telepono ko sa kanya.

Ang dating ngiti sa labi niya ay nawala. Napalitan iyon ng kaseryosohan.

“What was that?” tanong niya.

“Ang alin?” balik kong tanong sa kanya.

His nose wrinkled. “Don’t play with me babe. Don’t play dumb with me. What are does topless guys on your gallery!”

I blinked and tugged his shirt a bit.

“Grey naman mga model ang mga ’yon. Umorder lang ako online ng mga boxers at underwears.”

“At bakit may mga screenshot?” Taas ang kilay niyang tanong sa akin.

Dahan-dahan kong pinasok ang kamay ko sa loob ng shirt niya at nilaro ko ang nìpplès niya. Akala ko magre-react siya pero wala nanatiling seryoso ang mukha niya sa akin. Tssk! Nagalit dahil sa screenshot ko na mga topless guys.

“Syempre para pagdating ng order alam kung iyon talaga ang inorder ko.” sagot ko sa kanya. I fondle his títs.

“Delete it. I don’t like it.” Aniya at binigay ang cell phone sa akin.

Ngumuso ako at tumango sa kanya. Tiningnan niya talaga kung dini-lete ko ba o hindi. Para masiguro ay tiningnan niya pa ang trash at siniguro na deleted din doon.

“Happy?”

“Hmm.”

Kinuha niya ang cell phone sa akin at itinabi iyon. Inusog niya ako papalapit sa kanya. Making me sit over his manliness but we’re used to it.

“Just thinking of you babe jerking off with those photos makes my blood boil.” He confessed.

Napahalakhak ako sa sinabi niya. Baliw rin ang nobyo ko.

“Why are you laughing?” tanong niya sa akin.

I ran my fingers on his hair. “Why would I jerk off using those photos? Baliw ka ba. I have you.”

“I knew. Bigla na lang pumasok sa isip ko iyon nang makita ko iyon kanina. And you don’t know how crazy I am to you.”

“I also crazy for you babe.”

“Then would you believe me when I tell that I jack off back then just watching your photo.” wika niya na kinagulat ko.

“Totoo?”

“Hmm, when we’re not yet together and I’m still pursuing you. Before I watch rated x vids to release until you.”

Nanggigil kong piningot ang matangos niyang ilong. “Never thought of that babe. Really? I cannot imagine you.” Saka tumawa na naman ako.

Naputol ako sa kakatawa nang walang sabi na hiniga ako sa kama at kinababawan niya ako.

“G-grey.” Nauutal kong saad dahil nakikita ko na ang ugat sa leeg niya.

Just when he is about to crash his lips on mine nagwala ang cell phone ko. Saved! Agad ko siyang tinulak at nagpadala lang siya sa akin. Napahiga siya sa tabi ko. Ako naman ay hinagilap ko ang cell phone ko na nagri-ring. Napadaing si Grey sa tabi ko at niyakap ang kamay sa tiyan ko.

Tinampal ko ang pwèt ni Grey at pinaupo siya upang makita siya sa screen ni Honey. Nang makita ni Hiney ang kapatid niya ay tawang-tawa siya sa mukha nito.

“Uh, anong nangyari sayo kuya?”

“Shut it.” Umirap siya. “Kumusta kayo dyan?” Pag-iiba niya sa topic.

Pati ang mga magulang ni Grey ay nasa screen na rin. Nagkumustahan saglit saka namin binalita sa kanila na engage na kami. Sa una ay tulala ang mga magulang ni Grey. Akala ko magagalit sila o ano pero sa huli ay napangiti sila at nag-congrats sa amin. They’re happy for us.

Tapos nang namin sabihin sa pamilya ni Grey iyon ay kina mama naman at kuya Iñigo namin iyon pinaalam. Just like Grey’s family masaya sila para sa amin. Ang huli naming sinabihan ni Grey ay ang mga kaibigan namin. Tampong-tampo si Julie dahil daw wala lang ba daw kaming pa-celebrate. Sinabu ko sa kanya na wala kami n’on pero kinagabihan. Dumagsa sina Jacob, Rico, Miggy, Julie at Josh sa condo namin ay may dalang mga alak at pagkain.

ENDLESS 9

Ika-siyam na Kabanata

Kale Pov

When monday came I’m not in my mood to go to work because my head is aching so bad.  Unexpectedly, I drunk last night. Wala sa utak ko ang uminom naman talaga pero nadala ako sa kanila kasi inom na sila nang inom tapos ako sa tabi, coke lang! Kaya ayon uminom na rin ako. Ininda ko ang baho n’ong alak.

I closed my eyes and massage my temple. Nakabihis na ako dahil aalis na kami ni Grey para sa trabaho namin. Siya parang wala lang pero ako parang minamartilyo ang ulo ko. Nakainom na naman ako ng advil kaso wala pang epekto.

“Kale wag ka na kayang pumasok.”

Bumukas ang mata ko at napatingin ako kay Grey sa tabi ko na nakabihis na rin at handa nang umalis.

Umiling ako sa kanya.

“Di papasok ako.” wika ko at pinikit ko na naman ang mata ko.

Bumuntonghininga siya.

“No, I think we should text Julie and tell her na a-absent ka. A-absent na rin ako para may titingin sayo.” Aniya.

Nataranta ako at agad na umayos ng upo.

“Babe naman. Wag kang umabsent. Saka mawawala na rin ito kapag nasa trabaho na ako.” giit ko sa kanya.

“This what I told you last night. Dapat hindi ka na uminom kasi alam mo na ganito ang mangyayari. You are being stubborn last night. Now, look what happened.” Pagpapaalala niya sa akin sa nangyari kagabi. “Alcohol should be forbidden in this home.”

Yes, it was my fault naman talaga. Kahit na ayaw ko sa amoy noong alak pinilit ko pa rin. I even cover my nose so that I can take the alcohol.

In the end pumasok kami sa trabaho. Pero ang paulan na paalala sa akin ni Grey ay di ko na masaulo. He even texted Josh and Julie to look for me.

“Gaga  ka rin kasi ininom ka pa kagabi.” si Julie sa amin ng magbreak kami nang maglunch na.

“Nadala lang naman ako.” Pagliligtas ko sa sarili ko.

“Hay! Kung alam mo lang ang mukha ni Grey kagabi. Naku mukha ka nang bibit-bitin sa kwarto at ilo-lock para lang di makainom.” pag-eeksaherada niya pa.

“Anyway, Kale congrats sa ulit inyo ni Grey.” Si Josh naman.

Ngumiti ako sa kanya. Napatingin din ako sa ring finger ko kung saan iyong singsing. After 5 years engage na rin kami. I’m so happy. Hindi ko alam kung saan ko pa ilalagay ang kasiyahan ko. Kaya nga hanggang ngayon tuwing nakikita ko ang ring sa daliri ko. Kinikilig pa rin talaga ako. It’s just too wonderful. Hindi lang kasi simpleng couple ring iyon. Engagement na kasi. Before we used to buy couple things the this and that couple things but never na singsing.

“I’ll never give you any ring Kale unless it’s our engagement ring and wedding ring.”

That’s what Grey told me before. And he kept his word. I love Grey Singh not because his handsome, attractive, it is because his respectful and kind. But I like it about him tho’ being handsome.  What I love him the most is when I’m with him I feel love, important, especially I feel secured when I’m with him.

Grey always treats me right. He never disrespect for being gay. He loves me… so much. He always told me he loves and he always show it.

Bumalik na kami sa aming trabaho at sa uwian namin nagulat ako nang paglabas ko sa hotel ay nandudoon na si Grey at naghihintay. Gulat ako kasi di naman siya nagtext na hihintayin niya pala ako, na susunduin niya ako.

Nang makita niya ako ay lumapit siya sa akin saka hinalikan ang sentido ko.

“Good evening babe. Okay ka na ba? Wala ng hang over?”

“Mm, wala na.” Sagot ko sa kanya.

“Josh, Julie magandang gabi.” Si Grey.

Tumango si Josh at Julie kay Grey.

“Sige Grey mauna na kami sa inyo.” Paalam ni Josh.

“Sige mag-iingat kayo.”

“Sige kayo rin.”

Pumasok na kami sa kotse ni Grey at pinaandar na niya iyon. Nang tumakbo na ang sasakyan ay bigla akong napaisip. Sa tagal na kasing magkasama nina Josh at Julie di ko lang napapansin kasi closed naman talaga kaming tatlo mula noon at hanggang ngayon. Pero nitong mga nakaraang araw na pansin ko na wala na silang away at sabay na silang aalis at dadating. I have this feeling na may something sa kanila. Pero di ko naman sila tinatanong noon personally. Saka kung meron man sasabihin din naman nila iyon sa amin.

“What are thinking?” When we arrived at our condo Grey asked me.

I dropped my bag on the couch and trudged towards the kitchwn to get some water.

“Grey sa… tingin mo ba may something kina Julie at Josh.”

Binuksa  ko ang ref saka kumuha nang malamig na tubig doon at kumuha ng baso.

“Hmm, I don’t know but they don’t fight like the usual.” wika niya habang naglalakad patungo sa akin.

Noon pa man para na talagang aso’t pusa ang dalawa. Kaya nakakapanibago lang na nito lang di na. Pero dapat di ko na rin iyon nilalagyan ng malisya kasi kaibigan ko naman sila.

Napatingin ako sa baso ko na kinuha ni Grey at nilagok niya ang laman n’on. Nang ilapag niya ang baso sa mesa ay sasalinan ko na sana iyon ng tubig ulit ngunit. Hinawakan ni Grey ang panga ko saka niya in-angle ang mukha niya sa akin at nilapit niya ang mukha  sa akin. Pinabuka niya ang bibig ko at saka idinikit niya ang bibig niya sa nakabuka kong bibig tapos binuhos ang tubig na nasa bibig niya sa akin.

Sunod-sunod akong napalunok sa ginawa niya. Hindi lahat nang tubig ay nalunok ko kaya nabasa ang tshirt ko at dumaloy ang tubig sa pababa sa baba at sa leeg ko.

“Grey,” tinampal ko ang dibdib niya saka pinunasan ang baba ko na nabasa.

Tumawa lang siya sa akin saka ako binuhat at pinaupo sa mesa. He put my legs around him.

“Your thirsty aren’t you?”

Ngumiwi ako. “Oo pero ano ’tong ginawa mo. Nabasa na tuloy ako.”

“We’re home so it’s okay.” aniya.

Home. Napakagandang pakinggan n’on sa tainga.

“Wanna drink some?”

I wrapped my arms around his neck before replying, “Yes, please.”

He chuckles and drink on the pitcher then lean on me. This time alam ko na ang gagawin niya at handa na ako. We make out at our dining table. My clothes are wet at dumidikit na iyon sa akin. Grey took my shirt off. Inatake na niya naman ako at bumaba na ang halik niya sa leeg ko, sa Adam’s apple ko ngunit biglang kumulo ang tiyan ko.

Napatigil niya at naningkit ang mata sa akin. “Wala ka pang dinner?”

I shook my head.

“Dàmn it. Dapat sinabi mo. Magbihis ka magluluto muna ako.”

Wala akong magawa at sumunod ako sa kanya. Magbibihis lang sana ako kaso nang pumasok ako sa cr ay parang gusto ko nang maligo kaya naligo na rin ako tutal naman magluluto pa si Grey.

Fresh and water are dripping on my body. Lumabas ako sa shower room saka barefooted na naglakad patungo sa rack kung nasaan ang towel. Malapit na ako at aabutin ko na sana ang towel nang bigla akong madulas. I struggle to maintain my balance and my hands are panicking on where to hold but unfortunately wala akong makapitan at saka ako nadulas.

A loud screamed automatically came out from my mouth. I fall off my bùtt was the first to land. I try to stand but I keep falling because my back hurts! I started scrawling. Trying to reach to our bathtub pero di pa ako nakakarating doon ay bumukas na ang pintuan at nakita ko si Grey na naka-apron pa at nang makita niya ako agad na lumaki ang mata niya sa akin.

Grey’s eyes wander on my naked body before he cuss and grab the towel on the rack. Niyakap niya ako gamit ang towel saka binuhat palabas.

“Grey.” Ako nang nilapag niya ako sa kama.

Pumunta siya sa closet at kumuha ng damit.

“Ano bang ginawa mo Kale? Saka sabi ko naman magbihis lang.”

Bumalik siya dala ang underwear at pj. He helped me to wear it.

“I just want to take a bath para pagkatapos kumain. Tulog na agad.”

“Masakit ang likod mo? Dadalhin ba kita sa hospital?” tanong niya nang mapapangiwi ako nang sinuot ko ang underwear. Jesus. Ang sakit.

“H-hindi na.” Tanggi ko naman.

Kaya ko naman sigurong  maglakad pero binuhat na niya rin ako patungong kitchen. Kumain kami at satsat nang satsat si Grey dahil sa kamalasang nangyari sa akin sa cr.

Lori Pov

I took another shot of whiskey and put the glass on the center table. I’m in Amanda’s place. Maaga pa may araw pa actually but I’m already drinking liqours. Malapit ko na ngang maubos ang isang bote.

“Quit drinking Lori.”

Dumating si Amanda na nakasuot sa night dress niya. I knew Amanda’s passcode kaya nakakapasok lang ako ng basta-basta sa bahay condo niya. Well, she knew mine too. That’s strong closed our sisterhood is.

She crossed her legs and lean a bit to grabbed the bottle of whisky then put it under the table. Sometimes I really hate this side of hers. She acted like my mother— my parents.

Amanda was once an orphan but she became one of my dad’s scholar then from then on she lived with us and she left in the orphan house but from time to time she visited their. That’s why she and I got closed cause she lived in our abode for a quite of time. Then when she’s able to sustain for herself she asked my dad’s permission to leave and my dad granted her request to leave.

“Hand me the bottle Amanda.” I demand her.

I look at her sternly but she didn’t withered even a bit. She’s the only woman who can contradict from me and agrued from me.

“The sun is still up Lori and you’re her drinking! What’s wrong with you?” she asked me and disregarded my thoughts.

“I just wanna drink for a bit, okay?” I leaned my back on the sofa’s headrest.

“Do leave your office early to drink?”

I rolled my eyes.

“So what about it?”

What if I leave the office early and drink? It is my life and I can do whatever I want in my life. Even my dad cannot meddle with me… and as of my mother. She’s already dead. She died after giving birth to me.

“Tssk! Don’t lie in front of my face Lori. I know there’s something running in that crazy head of yours.”

Pinikit ko ang mata ko at tinakip ko ang braso ko sa mata ko. Dahan-dahan ng tumatama ang whisky sa katawan ko.

My lips turned into thin line qhen I remember Grey’s… damn it– Grey’s boyfriend. What the hell? Why does as handsome and as gentle as Grey have a boyfriend? Why does he have to be gay!?

Nonetheless, I don’t give a fuck if he is a gay. A bi. Pansexual or whatever. One thing that would never change— I still want him. I want him to he mine. I cannot accept it that he is into a guy like his boyfriend. Damn. I was complacent about that petite guy before. I thought they were just friends. And now it turned out that they’re in a relationship.

“Is it about Grey again?” Amanda prompted. “Lori stop this mania! Stop this craziness over Grey. Obvious-”

“…Tskk! I told you Amanda I want him.”

“God! Lori tha guy has a boyfriend already. Can’t you see it? Can’t you see how Grey hold’s Kale? Can’t you see how gentle Grey is when it comes to his boyfriend? Can’t you see how they see each other? Jesus. Lori! They’re so in love with each other. They’re into each other!” she argued.

Amanda can be really stubborn too.

Umahon ako mula sa pagkakahilig at tiningnan ko si Amanda na galit nang nakatingin sa akin. Nagalit ako sa narinig ko mula sa kanya. Nagalit ako. Uminit ang ulo ko nang marinig ko ang mga pinagsasabi niya sa akin tungkol kay Grey at sa boyfriend niyang si Kale.

“What if he have? That still his boyfriend. A guy will always want a vagina to screw. You really think that Grey’s boyfriend can satisfy him with just his hole?” I mocked her.

She facepalmed.

“God! Wake the fuck up Lori! You’re not like this! You are better than this. You don’t have to push yourself to much a man who is in a relationship…”

“Amanda! I’m not like you! Kung ikaw kaya mong makita ang gusto mo na may kinakasamang iba pwes ako hindi! Especially that Kale!”

“Lori-”

“Watch me Amanda. Watch me how I wrapped Grey in my hand!” may diin kong saad kay Amanda.

I swear that man will be mine.  Architect Grey Singh will be mine!

ENDLESS 10

Ika-sampung Kabanata

Grey Pov

Nang maluto ang sopas na niluluto ko ay agad akong naghain para kay Kale. Matagal akong nakauwi ngayon dito sa condo namin dahil may pinuntahan kaming site ni Rico at Jacob. Malayo dito sa syudad kaya matagal kaming nakauwing tatlo.

Pagdating ko dito sa condo ay tahimik na dahil malalim na rin naman ang gabi at inaasahan ko nang tulog na ang boyfriend ko— fiance ko. Tama naman ako sa aking hinala ng pagbukas ko sa pintuan ay nakita kong tulog si Kale at nakatulakbong sa kumot at ulo niya lang ang nakikita.

Naghubad ako ng damit saka pumasok sa cr upang makaligo muna. Nang matapos ko sa pagbibihis ko ay umakyat na ako sa kama— sa pwesto ko. Umusog ako upang yakapin si Kale at pagyakap ko sa kanya ay na nginginig siya at sobrang init ng katawan.

Mapaahon ako at inayos ko ang pagkakahiga ni Kale saka ko sinipat ang noo niya at umaapoy iyon sa init. Sa kabila ng pagod ko at sa kagustuhan kong magpahinga dahil sa mahabang araw ay di ako nakapagpahinga dahil sa init ni Kale. Binalot ko siya ng kumot.

“Babe.” gising ko kay Kale na natutulog. Gusto ko siyang gisingin upang malaman ko kung nakainom na ba siya ng gamot o hindi pa.

Nagalit ako dahil di man lang nagtext sa akin na nilalagnat siya. Kung sana ay alam ko baka maaga akong nakauwi. Alam kong umulan kanina pero di ko naman maiisip na magpapaulan si Kale. October na rin kasi kay tag-ulan na talaga.

“Babe…” muling tawag ko kay Kale.

Gumalaw siya at unti-unti niyang binuka ang mata.

“A-ang lamig Grey.” ani Kale.

Bumaba ako sa kama saka ko pinatay ang aircon ng kwarto namin. Pumunta ako sa gilid ni Kale.

“Babe nakakinom ka ba ng gamot?”

Nanghihinang umiling si Kale.

“Kumain ka na ba?”

Muli ay umiling si Kale sa akin.

“Magluluto lang ako saglit tapos iinom ka ng gamot, ha.” ani ko sa kay Kale. Pumikit siya pero nakita ko ang pagsimangot niya. Napabuntonghininga ako. Mula pa man noon ayaw na talaga ni Kale ng gamot. Hindi rin kasi siya nakakalunok n’on. Di naman siguro sa hindi talaga, sadyang di lang siguro marunong si Kale na lumunok ng gamot. Kumakapit lang kasi ang tablet sa lalamunan niya.

Naalala ko noon ng minsan na rin siyang nagkalagnat ay pinainom ko siya ng gamot kaso dumikit lang ang paracetamol sa lalamunan niya. Ayaw din ni Kale sa mga gamot kasi napapaitan siya doon. Ngayon alam ko na kung paano ko siya papainumin kahit ayaw nito. Dinudurog ko na lang ang gamot saka pinapainum ko sa kanya.

Nilagay ko sa isang tray ay sopas, tubig at gamot na dinurog ko sa kwarto. Nang mailapag ko sa bedside table namin ang tray ay ginising ko si Kale at pipi akong nagpasalamat na agad siyang nagising. Binuhat ko siya at inusog ng konti upang makaupo ako sa tabi niya. Sinandal ko siya sa headboard. Napapapikit na siya sa antok at dahil na rin siguro sa init na nararamdaman niya.

Kinuha ko ang sopas saka ako na ang sumubo sa kanya dahil nanginginig ang kamay niya. Alam ko rin na di niya kayang sumubo ngayon. Ang isang bowl ng sopas na dala ay malapit ng maubos ni Kale.

“Busog na ako.” si Kale.

Tumango ako at binaba ko na rin ang kutsara at tinabi ang sopas kinuha ko naman ngayon ang tubig at ang gamot na dinurog ko kanina habang naghihintay maluto ang sopas.

“Grey matulog ka na kaya ko na ang sarili ko.” mahinang wika ni Kale.

“Hindi may lagnat ka.” anas ko naman habang nilalagay ko ang durog na biogesic sa kutsara.

“M-may trabaho ka pa bukas babe.”

“A-absent ako kapag di pa nawawala ang lagnat mo.” sabi ko sa kanya. “Ito gamot.” ako saka ko nilapit sa bibig niya ang kutsara na may gamot. Piningot niya ang ilong niya saka binuka ang bibig. Kapag naamoy niya kasi iyon ay naduduwal siya. Ako na rin ang nagpainom sa kanya ng tubig.

“Matulog ka na.” pilit ni Kale sa akin habang inaayos ko ang kumot sa katawan niya.

“Babantayan kita.”

“May pasok ka bukas tapos pupuyat ka pa ngayon.” ani Kale sa mahinang boses. Kahit na ang hininga ni Kale at mainit.

Umupo ako sa gilid niya.

“A-absent nga ako kapag di pa baba ang init mo. At baka dalhin na rin kita sa ospital.”

Iniling niya ang ulo niya.

“Tatawagan ko na lang si kuya na pumunta dito bukas para makapasok ka.” anito.

“May opisinang tinitingnan si Inigo, babe.” paalala ko sa kanya.

“Eh, si mama na lang.”

“May convention si tita sa Cagayan, babe. Wag mo na ipilit pa. Ako ang mag-aalaga sayo. Matulog ka na.”

Kita kong gusto pa niyang magprotesta sa akin kaso pumikit na lang siya. Niligpit ko ang dala ko doon sa kwarto namin saka ko iyon dinala sa kitchen at binasa ng tubig. Bukas ko na lang iyon huhugasan.

Bumalik ako sa kwarto namin at humiga ako sa tabi ni Kale. Kanina ay gusto-gusto ko na talagang matulog kaso lang nawala iyon ng maramdaman ko ang init ni Kale. Hindi ako makakatulog kapag talaga ganito. Kahit na noong college pa kami at nagsasama na kami sa iisang apartment. Kapag nilalagnat si Kale di talaga ako makakatulog. Iba kasi.

Isang beses noong nilagnat din ako ay inilagaan din ako ng husto ng Kale. Kaya ngayon na siya  naman ang nilagnat ay aalagaan ko rin siya. Di naman ako madaling nilalagnat siya lang naman. Tsaka lam ko rin naman na iniisip lang niya ang trabaho ko. Kaya ganito siya.

Minu-minuto ko atang sinisipat ang noo ni Kale para malaman kung bumababa ba ang init niya.

Kinabukasan ay medyo bumaba na ang lagnat niya na kinahinga ko nang maluwag. Maaga akong bumaba sa kama upang magluto at ihanda ang mesa. Hindi rin naman ako nakatulog kakabantay kay Kale.

“Babe?” narinig ko ang nanginginig na boses ni Kale.

“Babe, nasa kusina ako!” sagot ko habang naghuhugas ng kamay ko.

Winisik ko ang kamay ko tiningnan kong ano ang kulang sa mesa. Napatango ako nang wala doon ang gamot para sa lagnat ni Kale. Umikot ako sa island counter at kinuha ko ang gamot na kinuha ko kanina sa medicine kit namin. Sinimulan ko na iyong durugin.

“Grey…” naingat ko ang ulo ko. Nakita ko si Kale na kakapasok lang sa kusina namin at nakabalot sa katawan niya ang makapal na kumot namin. Kita ko sa mukha ni Kale ang pagod. Tapos ang tamlay niya rin. Magulo ang buhok niya. “Anong oras na?” tanong niya sa akin.

Binaba ko ang mata ko. “Alas nuebe na.”

“Di ka papasok?” nag-aalala niya pang tanong sa akin.

“Kale, aasahan mo bang papasok ako at maiwan ka dito na may lagnat?”

“Wala ka bang importanteng gagawin sa trabaho mo?”

“Tinawagan ko si Rico kanina at sinabi ko na di ako makakapasok. Saka si Julie tinawagan ko rin na di ka makakapasok kasi may lagnat ka.”

Pumunta ulit ako sa hapag at ko siya pinaupo dahil nanatili siyang nakatayo sa tabi.

“Susubuan ba kita?” ako sa kanya. Mahina siyang umiling.

Tahimik kaming dalawa na kumakain. Ako ay naubos ko na ang pagkain ko ngunit si Kale ay di pa nangangalahati sa kanya. Ganito si Kale kapag nilalagnat. Ayaw kumain. Noong una pa ay pumunta si tita sa apartment namin dahil sinumbong ko siya nang di siya kumain. Nag-aalala kasi ako sa kanya kasi kailangan niyang uminom ng gamot tapos walang laman ang tiyan niya.

“Akin na ako ang susubo sayo.”

Kinuha ko sa kamay niya ang kutsarang gamit niya. Nang dumantay ang kamay ko sa kanya ay ramdam ko ang mainit niyang temperatura.

Di naman siya nagreklamo at hinayaan akong subuan siya. Matagal bago niya naubos ang pagkain niya. Nang matapos ay sinabi ko sa kanya na magpahinga siya sa kwarto pero ayaw niya at gusto niya raw sa sala magpahinga.

Naglinis ako nang buong condo tapos ay naglaba ako sa iilan naming damit. Matapos kong magsumpay ay naligo na rin ako bago lumabas upang pumunta si Kale sa salas. Bukas ang TV at nakahiga siya patagilid sa sofa namin inunan niya ang kanyang braso.

Inangat ko ang braso niya kaya awtomatik siyang napatingin siya sa akin. Umupo ako sa may uluhan niya at pinaunan ko sa kanya ang hita ko. Sinamahan ko siya sa sala.

Mga bandang alas-kuatro na nang hapon nang magring ang phone ko habang nagsasaing ako. Kinuha ko ang phone ko na nasa counter at nakita kong tumatawag si Rico.

“Grey?” -Rico.

Sumandal ako sa island counter.

“Hmm.” -ako.

“Bro tumawag sa akin si Ms. Robrison at nanduduon siya sa bahay niya na pina-renovate.” kumpisal ni Rico sa akin.

“Tapos?”

“Dude nandidito ako sa Laguna ngayon.” Sa Laguna may isang paaralan kasi pinapa-renovate ang library at kami rin ang nakuhang architect doon. “Dude gusto ni Ms. Robrison na tingnan ang bagong design natin para sa interior noong bahay. Kaso di ako makaalis dito. Pwede ba na ikaw na lang ang pumunta doon? Kasama mo naman si Engineer Alidun doon.”

“Rico may lagnat si Kale.”

Umungot si Rico.

“Si Julie dude pwede mo naman ibilin saglit si Kale sa kanya.”

Wala akong magawa at tinapos ko ang pagsasaing saka ko tinawagan si Julie. Nagbihis ako sa kwarto at saka lumabas. Si Kale kasi ay nanatili lang sa sala mula kanina.

Bumuntong hininga ako saka nilapitan siya.

“Babe kailangan kong pumunta sa isang site. Gusto kasing makita ni Ms. Robrison ang bago naming design para sa bahay niya.” sabi ko kay Kale.

“Iyan na nga ba ang sinasabi ko. Sige mag-iingat ka.” aniya naman.

“Si Julie papunta na dito para tumingin sayo habang wala ako dito.”

Nanlaki ang mata ni Kale.

“Babe, di mo na dapat pa inabala si Julie.”

“Di ako makakaalis dito kung walang magtitingin sayo kaya mas mabuti nang nandidito si Julie kasama mo. Para na rin di ka mabagot.”

Nang dumating si Julie ay naghanda na ako. Hahalikan ko na sana ang labi ni Kale ng iharang niya ang kamay niya sa bibig ko.

“May lagnat ako babe.”

Umingos ako at nakontento na sa paghalik ko sa ulo Kale. Nagpaalam ako kay Julie at sinabi ko sa kanya ang kailangan na gawin.

“Sige na Grey alis na.” pagtataboy ni Julie sa akin.

Paglabas ko sa condo ay nakiya ko na makulimlim ang langit. Mukhang uulan.

Una akong pumunta sa opisina upang kunin ang blueprint. Sabi ng isa mga kasamahan ko ay nauna na daw si Engineer Alidun dahil matagal akong dumating. Bumyahe ako nang mag-isa at sa dalawang oras na byahe ay nakarating ako sa bahay ni Ms. Robrison.

Tamang-tama na pagtungtong ko sa bahay ay bumuhos amg napakalakas na ulan.

Napabuntonghininga na lang ako.

“Architect.” si Engineer Alidun ang sumalubong sa akin.

“Oh, Engineer pasensya na natagalan ako.”

Tumango siya. “Ayos lang Architect magkasunod lang naman tayong dumating.”

Ngayon naman ay ako ang napatango sa kanya. Sabay na kaming naglakad sa loob ng bahay. Kailangan kong makausap agad si Ms. Robrison at ipakita sa kanya itong blueprint. Ang lakas pa nang ulan sa labas. Nag-aalala tuloy ako king makakauwi ako ngayon.

Kinapa ko ang bulsa ko kung dala ko ba ang telepono kaso nakalimutan ko ata sa condo. Gusto ko sanang i-text si Julie na baka matagalan ako dahil sa ulan.

“Si Ms. Robrison pala Engineer, nasaan?” tanong ko habang naglalakad kami.

“Nasa veranda sa ikatlong kwarto sa second floor.” sagot niya sa akin. Bumaling siya saglit sa akin. “Mukha ka atang nagmamadali Architect.”

“May lagnat kasi ang boyfriend ko Architect.” sagot ko kay Engineer Alidun at nagsimula na kaming humakbang sa mahabang hagdanan paitaas.

“M-may boyfriend ka… Architect?”

Sandali ko siyang nilingon. “Oo, Engineer, limang taon na nga kami at engage na.” nakangiti kong saad sa kanya na para bang proud ako at ipinagmamalaki ko iyon.

“W-wow! Congrats.”

Nang makarating kami sa second floor ay alangan akong pumasok sa kwarto kung naasan ang tinutukoy ni Engineer na kinaroroonan ni Ms. Robrison.

“Hala! Mauna ka na Architect tatawagan ko pa pala ang mama ko na di ako makakauwi.” ani Engineer.

Tumango ako sa kanya at nauna nang pumasok. Eksperto akong pumasok at nahanap ang veranda dahil alam ko naman ang pasikot-sikot sa buong bahay dahil isa ako sa Architect dito.

Natagpuan ko si Ms. Robrison sa veranda at nakatalikod siya sa gawi ko. Bukas lang ang sliding window na floor-to-ceiling. Kinatok ko ang table para makuha ko ang atensyon ni Ms. Robrison na nakapukos lang ang mata sa harap niya- sa ulan. Mabuti at napatungan ko ang tshirt ko ng makapal na jacket. Kaya di masyadong malamig.

“Oh! You’re here.”

“Magandang… gabi po Director.”

She waved her hands. “You are too formal Grey. Just call me Lori.”

“Pero Director-”

“We’re outside the company.” pagpuputol niya.

“Kliyente ka naman po namin dito…”

“I’d prefer you calling me by my name. So please do so.” aniya at umupo na kami.

Sa table ay may heater tapos may alak din doon pero may tasa naman na may kape na umuusok pa.

“Direc— Lori, dala ko ngayon ang blueprint para makita n’yo po ang-”

Napatigil ako nang tumawa si Ms. Robrison.

“Bakit Lori?”

“Nagmamadali ka ba? Can we just chill for a bit? Look it’s raining and we don’t when it will stop.”

Nilagay ko sa mesa ang blueprint. “Nagmamadali ako Director— Lori kasi may lagnat si Kale.” anang ko at tumingin sa walang humay na pagpatak ng ulan.

Sinandal ko ang katawan ko upuan na gawa sa bakal.

“Do you think makakauwi ka rin sa panahon ngayon?”

“Titila rin naman siguro ito.” tumingala ako sa madilim na kalangitan. Gabi na.

“You really love that boyfriend of yours, ’no?” binalingan ko siya na sumipsip doon sa wine glass.

“Fiance na Lori.” pagtatama ko sa kanya.

Natamimi si Lori kaya binalik ko ang mata ko sa pumapatak na na ulan. Napapalingon din ako dahil masyado na atang natatagalan si Engineer Alidun.

“Lori, pwede ko naman ipakita sayo ang blueprint at kung may ipapa-”

“No, Grey, doon sa may entrance may ipapaiba lang ako doon dahil di ko gusto ang style n’on. But since umuulan di natin magagawa. So, stay still until the rain stop.”

Umayos ako sa pagkakaupo at tiningnan siya. “Lori, gabi na. Akala ko ang design namin ang gusto mong makita.”

“That too. Don’t worry may mga ilaw naman.” saad niya. Kinuha niya iyong wine saka nagsalin sa dalawang wine glass na bakante. Tapos dinagdagan din niya iyong sa kanya. “Mamaya na tayo mag-usap tungkol dyan. Let’s talk… about your relationship with, Kale?”

Tumango ako nang dalawang beses. “What do you want to know?”

Inabot niya sa akin ang wine at tinanggap ko naman iyon. “Well, how did you start liking him? Or how did he court you? And so on.” then she shrugged her shoulders  and took a sip on his wine.

Sumipsip din ako sa wine na binigay niya. Kahit na nagtataka ako kung bakit gusto niya iyong malaman at sa kanila ng pagdadalawang isip ko ay napakwento na rin ako sa kanya. Tungkol sa amin ni Kale.

“Y-you fall for him first?”

Ngumiti ako. “Oo, nagdududa nga iyon noong una pero napa-oo ko naman.”

“Have you ever like a woman, Grey?” mayamaya ay tanong niya.

Uminom na naman ako sa wine.

“Wala… may Kale na ako, Lori. Kontento na ako sa kanya. Siya lang sapat na.”

Tinuka niya iyong buong laman nang wine niya. Kumapara sa ibang wine mukhang matapang pa naman itong iniinom namin.

“But girls can do something that a guy like Kale can’t.”

Napatitig ako sa wine ko bago inangat ang mukha ko. “Alam ko Lori. Alam na alam ko ’yan-”

“Then-”

“Pero kung di rin lang naman ang fiance ko wala naman akong pakialam dyan. Alam ko na hindi nabubuntis si Kale. Lalaki siya, e. Ngunit di naman iyon naging hadlang upang di ko siya mahalin. Mahal na mahal ko iyon kahit na iyakin iyon at seloso.” napapangiti sa tuwing pumapasok sa isip ko ang mukha ni Kale.

Naputol ang usapan namin ni Lori nang dumating si Engineer Alidun at sumali sa usapan namin. Ilang sandali ay humiram ako ng telepono kay Engineer Alidun upang matawagan ko si Kale na baka matagalan ako. Binigay naman ni Engineer ang telepono niya kaya minabuti kong lumabas ako doon para makapag-usap kami ni Kale.

Ilang minuto rin kaming nag-usap ni Kale bago kami nagpaalam sa isa’t isa. At pagbalik ko doon ay medyo lasing na si Lori at namumula na ang mukha. Si Engineer naman ay ganoon din. Mukhang tinamaan na rin sa iniinom. Matapang talaga ang wine na iyon.

“Salamat.” ani ko kay Engineer nang ibalik ko sa kanya ang telepono niya.

Tumango siya sa akin at bumalik naman ako aa kinauupuan ko kanina saka uminom sa tira kong wine kanina.

Ilang sandali pa ay nararamdaman ko na na bumibigat ang takip-mata ko. Naitungkod ko ang siko ko sa mesa at napahimas ako sa ulo ko dahil nahihilo ako kasabay ng pagbigat ng mata ko. Nararamdaman ko pa ang pagtapik-tapik ni Engineer sa balikat ko pati na rin ang pagtawag niya sa pangalan ko. Nilalabanan ko ang kaantukan ko  pero sa huli ay nasikop pa rin ako nang kadiliman.

Kinabukasan ay nagising ako dahil masakit na sa balat ko ang sinag ng araw. Napatingin ako sa paligid ko at napabalikwas ako ng upo nang makita kong wala ako sa silid namin ni Kale. Napatingin din ako sa sarili ko na… tumambol ang puso ko. Parang nahulog ang puso ko nang wala akong saplot ni isa. May gumalaw sa tabi ko at nakita kong si Ms. Robrison iyon at lantad din ang katawan niyang nakadapa sa kama. Agad akong bumaba at pinulot ang damit ko na nagkalat sa sahig at dali-daling sinuot iyon. Pagkatapos ay umalis ako doon at bumyahe pauwi. Lutang ako. Lutang na lutang ako hindu ko nga alam kung papaano ako nakapasok sa condo namin at sinalubong ako ni Kale na nakapalibut sa katawan niya ang kumot namin na sumasayad sa sahig.

Nang makita niya ako ay ngumiti siya sa akin saka tumakbo at niyakap ako. Napapikit ako nang maramdaman ko ang kamay niyang yumakap sa bewang ko. Niyakap ko siya ng mahigpit at doon na tumulo ang luha ko.

What have I done?

---

ENDLESS 11

Ika labing-isang Kabanata

Grey Pov

Kale pulled away. Iyong hitsura niya ay maayos na kumpara kahapon na pagod na pagod. Ngayon ay bumabalik na ang sigla niya. Hindi ko na rin naramdaman ang init niya nang magyakap kami.

Napaatras ako nang isang beses nang bigla niya akong inamoy-amoy. Inamoy niya katawan ko. Nahigit ko naman ang hininga ko sa ginawa niya… dahil kanina. Lumayo sa akin si Kale saka kumunot ang noo niya. Napalunok ako habang hininhintay kung ano ang magiging reaksyon niya.

Pinagkrus niya ang braso niya habang hawak naman ng kamay niya ang kumot namin.

“Ambaho mo, Grey.” aniya.

Napaamoy din ako sa sarili ko. Hindi ko maipaliwanag kung anong klaseng amoy iyon. Parang pinaghalo-halong amoy kasi.

“We… we just had a wine last night, babe. Kasama naman si Engineer Alidun.”

I cannot look at Kale’s eyes. Wala akong maalala sa buong nangyari. Sa takot ko nang magising akong hubo’t hubad unang pumasok agad sa isip ko ay ang umalis sa lugar na iyon. Gusto kong ipukpok ang ulo sa pader. Baka sakaling may maalala ako. Pero kung may maalala ba ako may magbabago ba? Maybe. Maybe… walang nangyari sa amin nang Director? But then why we were naked under the same blanket?

Kung may nangyari man sa amin. Pwede naman siguro namin iyong kalimutan, diba? Kung may nangyari man parang one night stand lang iyon, diba?

Jesus! Hindi ito pwedeng malaman ni Kale. May nangyari man o wala hindi niya dapat iyong malaman. I knew Kale. At kapag nalaman niya iyon ikakasira iyon ng tiwala niya sa akin at ayaw kong dumating ang panahon na iyon.

“Babe, babe. Oi!”

Ang tampal ni Kale sa noo ko ang nagpukaw sa akin.

“Babe?” ako.

“Ayos ka lang ba Grey?”

I gulped.

“Oo. Oo naman babe. M-maliligo lang ako.” ani ko saka di ko na hinintay pang magsalita ulit si Kale.

Nagpailalim ako sa shower at pilit ko pa ring inuungkat ang nangyari noong nakaraang gabi kaso. Ang naalala ko lang ay ang pagpasok ko doon sa kwarto. Inalalayan pa ako ni Engineer Alidun n’on tapos ayon na.

Mababaliw ako nito sa kakaisip kung ano ba takaga ang nangyari o may nangyari ba. Sa buong relasyon namin ni Kale ngayon lang ito. Ngayon lang! Ni hindi ako nalasing na nawala ako sa sarili ko. Ever since kasi nang malaman ko na ayaw ni Kale n’on unti-unti ko na ring nilayo ang sarili ko doon.

I sighed at pinatay ang shower. I shouldn’t be thinking about what happened last night. Dahil kung patuloy ko iyong iisipin baka makahalata na si Kale sa kinikilos. I should remain calm. Yeah, calm. But dammit! Hindi ako mapalagay!

Kale Pov

Hindi ko pero napapansin ko lang kay Grey naging extra-clingy na siya sa akin. Hindi naman sa ayaw ko noon pero parang may something lang sa kanya. Ngunit isinasantabi ko nalang iyon kasi mas okay na iyong clingy siya sa akin kay sa naman ang distant. Or maybe dahil nagtatanda na kami at gusto lang niyang sulitin ang mga panahong binata pa kami?

Anyways, October na pero ngayon lang namin naisipan ni Grey na mamili ng mga christmas decors. Nagmall kami sa weekend dahil iyon lang ang time na wala talaga kaming ginagawa pareho. After naming magmall ay lumabas na rin kaming dalawa.

Sa isang restobar kami pumunta na Grey. The resto bar was situated just beside the seashore.

“Open your mouth babe.” utos ni Grey sa akin at sinubuan ako ng grilled-beef.

“Kumain ka rin babe. I can handle myself.” saad ko habang nginunguya ang baka sa bibig ko.

Tumango siya sa akin. Nag-lean siya doon sa mesa at inabot ang bibig ko, pinunasan ang gilid ng bibig ko gamit ang hinlalaki niya.

Madilim na nang makalabas kami ni Grey doon sa resto-bar. At nang palabas kami ay nakasalubong namin ni Grey si Director Lori kaya kinalabit ko si gamit ang isa kong kamay Grey sa tabi ko na ang mata ay nasa daan lang namin at hawak-hawak ang isang kamay ko.

“Babe?” naitanong niya at napatigil kami.

“Babe, Director n’yo, oh.” ako at tinuro ko pa talaga si Lori.

Huli na rin naman kung babawiin ko ang kamay ko dahil nakita na rin iyon ni Lori na ngayon ay nakatingin din sa amin ni Grey at nang kasama niyang babae na tinuro ko siya. Kinagat ko ang labi ko at binaba ang kamay ko.

Tumingin si Grey doon sa boss niya pero wala lang siyang ginawa at hinila ako palabas kaso nang magkalapit kami nila Lori ay nagsalita ito.

“Grey, it’s good to see you here.” si Lori qt nginitian si Grey.

Naramdaman ko ang paghigpit ng pagkakahawak ni Grey sa kamay ko.

“Kale, right?”

Napatango ako doon kay Director Lori. Ang bait niya naalala pa niya talaga ako.

“Hello, Director.”

Nakita ko ang pagpikit ng mata sa kasamang babae ni Director Lori. Sinulyapan ko siya at nang magtagpo ang mata namin ay nginitian ko rin siya.

“Bumati ka sa Director mo, Grey.” pabulong kong saad kay Grey.

Bumuntonghininga siya bago bumaling kina Director. “Good evening, Director, Amanda.”

“Let’s go, babe.” si Grey at tuluyan na talaga akong kinaladkad palabas.

Di ko alam kung bakit naging maasim ang mukha niya. Nakakunot din ang noo niya habang nagd-drive. Maayos naman kami kanina, ah. Tapos ngayon ganito na siya. Wala naman akong ginawa na masama.

“Babe. Galit ka pa sa akin? May ginawa ba ako na di mo nagustuhan?” tanong ko sa kanya.

Napahilamos siya sa palad niya at pinark ang sasakyan sa tabi ng daan. Bakit mukha siyang problemado?

“You did nothing wrong babe.” sabi niya at kinuha ang kamay ko na nasa kundugan ko.

He squeezes my hands on my lap.

“Eh, bakit di ka umiimik? Mukha kang galit sa akin Grey.”

Ngumiti siya sa akin. “I’m probably tired from shopping babe. I want to us to sleep already.”

Na guilty naman ako doon. Kanina kasi lakad kami ng lakad sa mall. Halos nilibut talaga namin ang mall pero di siya nagrereklamo. Sunod lang siya ng sunod sa akin habang namimili ako. Tapos siya pa itong talaga bitbit.

Inabut ko ang pisngi niya. “Sorry. Dapat sinabi mo kanina para sana sa bahay na lang tayo magdinner at makapagpahinga ka nang maaga.”

Kinuha niya ang kamay ko na nasa pisngi saka iyon dinala sa labi niya. Hinalikan niya ang palad at palapulsuhan ko.

“But I also like taking you out on date babe. So… don’t be sorry. I like spending time with you.”

Tinanggal ko ang seatbelt ko saka siya hinalikan sa kanyang labi at niyakap.

“Ako rin Grey. I like spending time with you. Even for the rest of our lives.”

Binaon ni Grey ang mukha niya sa leeg ko. “That’s sounds good. I love you babe. I love you so much.”

Kumalas ako sa pagkakayakap namin. “Mahal na mahal din kita, Grey.”

Lori Pov

“Have you seen that Lori? Have you seen how good Grey’s partner is? Di mo ba naiisip na dahil sa kabaliwan na ginawa mo maaaring masira ang relasyon nila. I told you to stop this madness. Wala kang mahihita doon kay Grey. Find another guy!” pangangaral na naman ni Amanda sa akin nang makaupo kami.

While Amanda is lamenting that I keep rolling my eyes on her. Hindi ko alam kung nakailang balik na siya sa mga salita niyang iyan. Nakakarindi na. No matter what she says wala na akong pakialam doon. All I want is Grey and if I want him. He will be mine. By hook or by crook magiging akin siya.

“Are you listening to me, Lori?”

“I heard you loud and clear Amanda, but can’t you understand that I only want Grey?”

She glared at me. Nagpipigil siya sa galit niya sincr nasa public place kami. Nandidito kami sa restobar na kinainan din nila ni Grey at nang partner tapoos marami nang tao since gabi na.

She clicked her tongue.

“You will regret this Lori.”

“I will not.”

Grey Pov

December came and I was agigated since I don’t know what to do in Kale’s approaching birthday. Sa mga celebration laging si Kale ang naghahanda. Like my birthday, our monthsaries, and anniversaries, even on his birthday like what happened last year siya pa ang naghanda for his birthday. Ngayon I need to prepare something na siya naman ang masusurpresa. Hindi ko gustong mangyari na naman ang nangyari dati sa kaarawan niya. My babe deserve more than a bouquet of flowers and chocolates.

Sa kalagitnaan ng pagpaplano ko sa kaarawan ng nobyo biglang may tumapik sa balikat ko.

“What is it Rico?” inis kong tanong sa kaibigan ko.

“Damn you! Kanina pa kita tinatawag di ka sumasagot. Ano ba ang iniisip mo, huh?”

“It’s Kale’s birthday.”

Tumango siya. “Mamaya mo na isipin ’yan pinatawag ka ni Chairman sa opisina niya.”

Kumunot nag noo ko. Di naman ako pinapatawag ng Chairman, ah. Nakakapagtaka naman saka di rin masyadong naglalagi dito ang Chairman maliban na kung may importanteng meeting o may importanteng kliyente at mga importanteng tao na bibisita dito.

“Get your ass and go now, Grey.”

Tumango ako. Pinatay ko ang laptop ko. Tumayo ako at inayos ang suot ko bago tumungo sa office ng Chairman sa top floor. Pagdating ko doon sa labas ng office ni Chairman ay nandoon ang sekretarya niya.

“Please, get inside Mr. Singh.”

Tipid ko siyang nginitian at pinihit ko ang busol ng pintuan.

Nang makapasok ako ay nakita ko na nandoon din si Lori na nakaupo sa upuan sa harap ng table ni Chairman. Nakayuko si Lori at ramdam ko ang bigat ng atmospera sa loob ng opisina. Huminga ako nang malalim dahil biglang kumabog ang dibdib ko sa di ko malaman na dahilan.

“Good afternoon, Chairman, Director.” pagbati ko sa kanila.

“Have a sit Mr. Singh.” Ani ng Chairman.

Umupo ako sa upuan na nasa harap din ng table niya. Inangat ni Lori ang ulo niya kaya nagkatinginan kami. Napataas ang kilay ko nang makita ko ang pamumugto ng mata niya. Umiiyak ba siya?

Bumaling ako kay Chairman. “Bakit niyo po ako pinatawag dito Chairman?” tanong kay Chairman.

“I called you here Mr. Singh to inform you that you need to take responsibility of my daughter.”

Muntik na akomg mahulog sa kinauupuan ko dahil sa sinabi ni Chairman. Bumaling siya sa anak niya at ako ay napatingin din kay Lori na yumuko bago magtagpo ang mata namin.

“C-chairman… I- I think I misheard you.”

“Mr. Singh, I knew you are a good employee in my company. Hindi ko rin alam kung paano nangyari ang lahat ng ito pero nabuntis mo ang anak ko. Lori is pregnant with your child.”

Hindi ko alam kung papaano ako mag-react doon sa sinabi ni Chairman. Parang may bombang sumabog sa harapan ko. Na-blangko ang isipan ko.

Di ko man maalala ang nangyari sa amin ni Lori nang gabing iyom pero ang araw na iyon ay kinalimutan ko na. Malaki ang naging epekto ng pangyayaring iyon sa akin kaya kinalimutan ko bago pa man makahalata si Kale na may dinadala ako.

Tapos ngayon, ngayon na nawala na iyon sa isip ko. Itong balita na naman na ito? Buntis si Lori? Ako ang ama?

Mali ba na hindi ko iniisip ang bata sa sinapupunan ni Lori ngayon? Kasi ang iniisip ko ngayon ay si Kale.

“Chairman…”

“You need to take responsibility of it Mr. Singh.”

I clenched my jaw and balled my fists.

“I…” paano ito ngayon? Why I don’t feel anything? If Lori is pregnant with my child then why I don’t feel anything. “I— I can sustain the child Chair-”

“We obviously don’t need your money, Mr. Singh.” pagputol ni Chairman sa akin.

“Then… what do you mean by take r-responsibility Chairman.”

“Marry my daughter. Marry Lori. That’s the only thing you need to do.” seryosong wika ni Chairman.

Napatayo ako doon sa sinabi ni Chairman sa akin. Bumaling ako kay Lori na napatingin din sa kanyang ama na ngayon ay bahid ang galit sa mukha.

“Chairman, I cannot do that. I can be a father to Lori’s…” I gulped. “… child but I cannot marry her.”

“Do you think I can take the abasement will it bring in my daughter and my name if she will bear a child without a father? Sorry not sorry, Mr. Singh but you have to marry my daughter whether you like or not.”

Humawak ako doon sa gilid ng table ni Chairman at yumuko ako. I’m ready to bend my knees para lang bawiin ni Chairman ang sinabi niyang kailangan kong pakasalan si Lori.

“Chairman… I cannot marry your daughter. I have a partner Chairman. I have a boyfriend Chairman. Please, have mercy on-”

Napapitlag ako nang biglang hampasin ni Chairman ang table niya. Umatras ako. At sinalubong ko ang nanlilisik na mata ng Chairman.

“Then break up with your partner, Mr. Singh. I’m sure you’re not married yet…”

“But Chairman-”

“Marry my daughter Mr. Singh.”

“Chairman, do you want me to marry your daughter for the sake of your name? Do you want me to marry your daughter even if I don’t love her nor like her?”

“If that’s how you understand it Mr. Singh then… yes.”

Kale Pov

I’m delighted to open the door because I have something for Grey. I finally got us a ticket for Paris, France, our dream destination. Matagal ko itong pinag-ipunan at pinaghandaan. Finally, ngayon ay matutupad na iyon at sa mismong birthday ko pa talaga.

Binuksan ko ang pintuan ng kwarto naming dalawa at natagpuan ko si Grey na nakaupo sa gilid ng kama at nakahawak sa ulo niya ang dalawang kamay niya.

Tinago ko sa likuran ko ang ticket na nabili ko with the help of our dear friend Julie and Josh, ang suportadong-suportado naming kaibigan. Naglakad ako papalapit sa kanya. Nag-iwan ako ng distansya sa aming dalawa at pumwesto ako sa harapan niya na nasa tamang layo din. Pero parang hindi niya man lang ako namalayang nakapasok sa kwarto at ngayon ay nasa harapan na niya ako.

I burst a one blow before opening my mouth and speak. “Babe,” ako.

I was taken aback when he look up and saw his bloodshot eyes. He look like he’s been crying before I enter the room. There was a long paused before I can even open my mouth again.

“W-what happened to you Grey?”

Kumurap-kurap siya na parang ngayon lang siya nagising sa tanong ko. Parang gulat siyang nakita niya ako sa harapan niya. Parang ngayon niya lang napagtanto na nasa harapan niya ako.

Pinahid niya ang mga luha sa mukha at humihingos siya. Hindi ako makalapit sa kanya dahil di ko alam kung bakit siya umiiyak at may dala pa naman akong sorpresa sa kanya.

“B-babe kanina ka pa ba?” Tanong niya sa akin.

Tumango ako sa kanya habang nasa likuran ko pa rin ang kamay ko at hawak-hawak ang tickets.

“Babe bakit ka umiiyak? May nangyari ba? May problema ka ba sa trabaho? Sa mga ka-trabaho mo?” Nag-aalala kong tanong sa kanya. Gusto ko na tuloy umupo sa tabi niya.

Lumunok siya at inihilamos niya ang dalawang kamay niya sa mukha niya. Frustrate na frustrate siya. Yumuko siya.

“Can you sit here, Kale?” Ani at tinapik ang tabi niya.

“A-ano dito lang ako, Grey.”

“Okay,” tumango siya at tumingin sa akin.

“May sasabihin ka ba, Grey? May sasabihin din kasi ako.” Ani ko sa kanya at pinasigla ko ang boses. Nakikita ko kasi sa mata niya na may gusto siyang sabihin sa akin.

Tumango na naman siya. “May sasabihin ako pero ikaw na ang mauna.”

Umiling ako at muling nabuhayan ang loob ko. Medyo sumigla na rin kasi ang boses niya.

“Hindi ikaw na.” Ngumiti ako sa kanya.

“You know that I don’t like keeping a secret to you naman, diba, babe? And we promised to each na kahit na anong mangyari hindi tayo magsisekreto sa isa’t isa.”

Kumunot ang noo ko sa mga sinabi ni Grey. Why is he talking about our promises here. My heart started to pound.

Niyuko na niya naman ang ulo niya. “Babe, I’m sorry. I’m sorry I made a mistake.” Aniya at tumaas-baba na naman ang balikat niya. Umiiyak siya. Gusto ko siyang lapitan pero di ko magawa. Gusto ko siyang aluin pero parang pinako na ang paa ko sa sahig.

“Grey.” Usal ko.

“I’m so sorry, Kale. Nakabuntis ako. Nabuntis ko si Lori.”

Nangatog ang mga binti ko at kusang tumulo ang luha sa mga mata ko. Hindi ako makapagsalita. Para akong nabulunan sa narinig ko at di ako makapagsalita. Para ang sinuntok sa dibdib dahil sa sakit ng puso ko. At para akong sinakal sa leeg dahil nahihirapan akong huminga dahil sa balita sa akin ni Grey. Nakulot ang ticket sa kamay ko. Parang tinutusok ng kutsilyo ang puso ko.

How? How did it happened? We’ve been living in one house for 5 years. Saan ako nagkulang sa relasyon namin? Hindi ba talaga ako naging sapat? Talagang naghanap ba siya nang babae dahil di ko siya kayang bigyan ng anak. I’m not barren yet I’m not capable of baring a child because I’m a man.

“K-kulang ba ako… kulang ba ako G-grey. Nagkulang ba ako G-grey. Alam mo na ang kalulangan ko. Alam mo na pero bakit…” lumunok ako dahil parang may bumabara sa lalamunan ko. “Bakit mo ito ginawa sa akin Grey? Bakit?”

Hindi ko na magawang sumigaw dahil parang napapaos ako. Parang nauubos na ang luha ko. Ang sakit. Ang sakit. Bakit ganito? Five years. Five years of being in a relationship and even planning on getting married. Humagulhol ako sa iyak.

“B-babe…” tumayo siya at inabot ang balikat ko. Iniwas ko ang balikat ko sa kanya. Ayaw kong hawakan niya ako dahil hinang-hina na ako konting kalabit lang at sasalampak na ako sa paanan niya.

“Hindi mo ba naiwasan ang tentasyon?”

“I’m sorry.”

Mas bumuhos ang luha ko sa sagot niya.

“Mali iyong tanong ko.” ako at tumingin siya sa akin. “Sinubukan mo bang iwasan o nagpadala ka rin lang sa tukso?”

“Babe.”

“Sagot.” i demanded.

“I… I don’t know, Kale. I don’t know.” Sagot niya sa akin saka yumuko ulit. Guilt’ing-guilty siya. Holyshit! Ang sakit na!

“Anong gagawin mo ngayon?” tanong ko na naman.

“Kailangan kong panagutan ang bata.”

Mapait akong ngumiti at tumulo ang luha ko. Napapikit ako at tuluyan ko nang nagusot ang ticket sa kamay ko. Tinapon ko iyon sa sahig.

“So you’ll marry her?”

“I don’t want to… but I need to.”

“So this is a goodbye? Do i need to speak the eulogy for my heart.”

“I’m so sorry, Kale.”

Pinalis ko ang luha ko. “May tanong ako.” Saad ko at nagtagpo ang mata namin. “Mahal mo ba ako?”

“There’s no need to ask that ques-”

“I need to! I need to dahil sa nagagawa mo! Nakwestyon ko ang pagmamahal mo sa akin dahil sa nagawa mo!” I pointed his chest, my voice is raising now.

“I love you. I love you, Kale… but I’m sorry.”

Pinugpog ko ang dibdib niya at sinampal sa dibdib niya ang dalawang plane ticket papuntang France. Wala nang saysay iyon. After that I leave our condo. And gladly he didn’t try to stop me.

ENDLESS 12

Edit ko lang ito kapag nagka-time na ang tamarin ninyong manunulat. ^-^

---

Huling Kabanata

Kale Pov

“ I love you. I love you, Kale… but I’m sorry.“

“I love you. I love you, Kale… but I’m sorry.”

“I love you. I love you, Kale… but I’m sorry.”

“I love you. I love you, Kale… but I’m sorry.”

“I love you. I love you, Kale… but I’m sorry.”

Napahawak ako sa ulo ko. Sumasakit ang ulo ko. Para ng sasabog ang ulo ko. Naninikip ang dibdib ko at ayaw pang tumigil ng luha ko sa kakapatak. Pagod na pagod na ako. Mababaliw ako sa katagang laging pumapasok sa isip ko. Ayaw kong isipin pero kusa silang pumapasok sa isip ko.

Humawak ako sa dibdib ko dahil parang nawawalan na ako nang lakas sa paninikip n’on. Hinilig ko ang ulo ko sa bintana ng taxi’ng sinasakyan ko. Nakasakay ako ngayon sa taxi at di ko alam kung saan ako pupunta. I only bring my cellphone and my wallet.

Kinuha ko sa bulsa ko ang wallet ko upang kumuha na sana ng bills pero napahagulhol ulit ako nang makita ko ang picture namin ni Grey doon. The photo was old and crumpled and it was taken during our graduation. At the bottom of it there was a note and it says, ’ Endless<3 ’.

I cannot bring myself to take the photo out of my wallet. I cannot bear myself taking it out from there.

“Bakit endless Grey? Pwede namang callsign natin ilagay dito.” I remember asking him why he wrote endless instead of our callsign or our monthsary.

He smiled and take my wallet to put the picture inside.

“It’s endless babe just like my love for you. It’s endless. There’s no definite day or hour when did started to fall for you Kale and I know this feeling that I felt for you has no end, too. It’s boundless and endless.”

Yes. He love me. He love me and he did a mistake. Anong magagawa ng pagmamahal niya at pagmamahal ko kung di man lang din kami para sa isa’t isa? Anong magagawa ng pagmamahal ko kung di man siya sa akin. Anong magagawa ng pagmamahal namin… kung isa sa amin sa iba naman ikakasal?

Paano na ako? Paano na ako nito ngayon? Paano ako magsisimula? Paano ako aahon sa pagkalugmok kong ito? Paano ko igagapang ang sarili ko na wala siya? Paano ako mabubuhay kung wala siya? I already picture out our future together, my future with him and his future with me. What about his promises?

My eyes drifted on my ring finger. Napatakip ako sa bibig ko ng bumuhos ang luha ko. He promised me first.

“Bakit ganito? Bakit ganito Grey?” hagulgol ko at saka yumuko at tinakpan ang mata ko.

He cares for me, I do care for him too. He cherished me, I do, as well.

He promised to love me til death will do us apart, I promised him that, too.

He lay his life on me and so do I.

He promised me his future.

But where did it goes?

“S-sir, saan ko po kayo ibaba?”

Napapunas ako sa luha ko at tumingin doon sa taxi driver.

“I-ibaba niyo lang p-po ako d-dyan kuya…” saad ko at kinapa ko kung saan ang wallet ko na hawak ko kanina.

While my tears keep flowing I try to find my wallet. My sight is blurry because of my tears and I keep on wandering my hands to find my wallet and at the same time I’m sobbing.

“Sir, wag na lang po kayong magbayad. Pauwi na naman din po ako.”

Napatigil ako sa pagkapa sa wallet ko at tumingin doon sa taxi driver.

“P-pero K-kuya-”

“Ayos lang sir. Hindi ko man po alam kung ano ang pinagdadaanan n’yo ngayon pero sana po ay malampasan n’yo po iyon.” Sinsero niyang saad.

Binaba ko ang ulo at sinapo. Umiling ako.

“H-hindi ko po alam kung kaya ko pa po ba. A-ang sakit lang po k-kasi. Ang sakit-sakit po.” paulit-ulit kong saad.

“Wala naman pong ibibigay ang diyos na problema na di natin kaya sir. Magpakatatag lang po kayo. Manalig lang po kayo at magiging ayos lang din po kung ano man iyang problema mo.”

Napatango ako. “Siguro po. Malalampasan ko po ito. Pero ang sakit… at sugat mukhang mag-iiwan po ang piklat na di ko kailanman mabubura.”

“Sir-”

“Ang boyfriend ko po kuya… nakabuntis p-po siya at… papakasalan niya. Akala ko maayos na po kami. Akala ko wala na kaming problema. Akala ko siya na. Akala ko siya na ang makakasama ko. N-nakikita ko na po ang kinabukasan ko sa kanya. Tanggap ako ng pamilya n-niya. T-tanggap siya ng pamilya ko, kuya. K-kaya akala ko wala na kaming puproblemahin. Pero heto ako ngayon…” hindi ko na natuloy pa ang pagsasalita ko at humagulgol na naman ako.

Kailan ba ito matatapos? Hanggang kailan ako iiyak?

Grey Pov

“Hello, Julie!” saad ko kaagad ng sagutin ni Julie ang tawag ko. Tatlong araw na mula ng gabi na umalis si Kale dito sa condo namin.

Akala ko magpapahangin lang siya sa labas at babalik din pero tatlong araw na ang lumipas pero di ko pa rin siya ma-contact. Hindi rin ako pumapasok sa trabaho ko at naghihintay ako sa kanya. Gusto ko na makapag-usap kami ng maayos. Gusto kong magpaliwanag sa kanya. Gusto kong ipaintindi sa kanya ang desisyon ko.

Hindi ako pumapasok sa trabaho at na nanatili ako sa condo namin ni Kale. I’m waiting for him. Ito ang ginagawa ko sa tatlong araw na di ako pumapasok.

Kung masakit para kay Kale ang nangyari sa amin. Masakit din sa akin. Hindi ko ito gusto. Wala akong ginusto sa lahat ng nangyayari ngayon. Nasasaktan ko ang taong mahal ko dahil lang sa gabi na hindi ko alam kung ano ba talaga ang nangyari. Nasaktan ko ang kaisa-isang tao na mahal ko at pinapahalagahan ko ng sobra.

Nakita ko ang nahulog na plane ticket papuntang France. As always lagi siyang may plano sa kahit na anong selebrasyon. And it was my plan, too. I’m planning on bringing him to France on his birthday. I also had our ticket, hotel reservation, and everything. I already made a plan but this happen. This thing ruin everything.

I miss him so much. I miss Kale so much. Hindi ako makontento sa pagyakap lang sa sa unan niya. Hindi ako makontento sa bango niya. I want to hug him. I want to kiss him. I miss his cooking. I miss his tight embrace. I miss his breath under my arms.I need to see him. Without him. My days are like a stormy days. Without him my days are dark, colorless.

But then… how can I face him? How can I face the Kale? Sa mga nagawa ko at sa mga nasabi ko sa kanya.

Sa pagkakamali kong ito. Ako lang din ang magdudusa. Alam ko. At sigurado na kasi ako. There’s only one person I want in my life and that is Kale. If it weren’t him. Then, I will suffer. I will suffer forever. I will suffer from this one mistake.

“Grey?”

“Julie, have you seen Kale? Pumapasok ba siya sa trabaho niya?”

Narinig ko ang pagbuntonghininga ni Julie sa kabilang linya.

“Hindi siya pumapasok.” sagot ni Julie.

“N-nagkita ba kayo?” nautal kong tanong.

“Oo, Grey and I’m very disappointed. I’m very disappointed sa nagawa mo. Nasaan na ang mga pangako mo Grey? Bakit ganito? Bakit? Binabaliw mo ang kaibigan ko Grey…”

I bite my lower lips and restrain my crying but my tears have its own instinct and fall from my eyes.

I squeezes my eyes shut.

“N-nasaan siya ngayon Julie? P-pupuntahan ko-”

“Please, Grey wag ngayon. Wag ngayon. Nandidito siya sa apartment ko. Umabsent din ako para alagaan siya at matingnan. Di ko kasi alam kung ano ang magagawa niya sa sarili niya sa estado ng utak niya ngayon. Dumating siya dito sa apartment ko Grey na parang nilipad niya lang ata. Walang-wala siya sa sarili niya at iyak lang ng iyak. Pati ako… p-pati ako Grey nasasaktan ako sa nakikita ko sa kaibigan ko. Nagka-hint na ako Grey na may misunderstanding kayo kasi sinabi niya sa akin pagdating niya na kapag tumawag ka wag ko daw sagutin. At wag sabihin sayo na nandidito siya sa apartment ko.” She paused.

“Actually, ngayon niya lang nasabi sa akin ang nangyari sa inyo. Nagkwento si Kale sa akin sa nangyari sa inyo Grey na umiiyak at nakatulog na naman siya dahil sa kakaiyak niya at pagod. Masakit na masakit pa para sa kanya Grey. Lagi lang siyang nakahiga Grey, malayo ang iniisip, nakatulala sa kawalan at tumulo bigla ang luha niya sa kalagitnaan ng pagkatulala niya. Sobra akong nasasaktan para sa kaibigan ko Grey. Makakapag-usap din kayo Grey. Pero di pa ngayon. Kung kaya ka ng harapin ng kaibigan ko magkakapag-usap din kayo.”

Halos madurog ko ang cellphone ko sa kamay ko sa mga sinasabi ni Julie. My baby. My babe. What a dick am I?

I wiped my tears.

“T-thank you for loking after him, Julie. Thank you. Thank you. Please, take good care of him. I you need anything just ca-”

“Sige na Grey mukhang nagising na si Kale.”

I’m so sorry babe. I’m so sorry for hurting you.

Kale Pov

One month later mula ng di ako umuwi sa condo namin ni Grey. After staying in Julie’s apartment for one week. I decided to go home. Hindi ko rin naman kasi mailihim sa kanila ni Mama at Kuya Iñigo ang nangyari sa amin ni Grey.

Nabigla sina Mama at Kuya sa pagdating ko sa bahay. Kasi minsan na lang akong nakakauwi at kung uuwi man ako ibabalita ko muna sa kanila. At nang sinabi ko sa kanila ang nangyari sa amin ni Grey. Si Kuya Iñigo ay halos gusto ng sugurin si Grey at si Mama naman ay kinomfort ako. Hindi nila ako sinisi sa mga naging desisyon ko noon. Hindi nila ako sinumbatan sa mga naging desisyon ko noon. Hindi nila ako sinumbatan noong sinabi nila sa akin noon na uuwi lang din ako dito sa amin na luhaan dahil sasaktan lamg ako ni Grey. And I am so thankful for Mama and Kuya for understanding me.

Last week of November, balitang-balita na ang kasalan ni Grey at ni Lori. Hindi ko naman iyon mapigilan at napaluha na lang ako habang inaanunsyo iyon at nakikita ko sa newspaper. Syempre invited ang pamilya ko—sina Kuya at Mama kasi kilala rin silang mga tao sa mundo ng pagnenegosyo. Pero nang dumating ang invitation card sa bahay tinapon lang iyon ni Mama sa basurahan at mula noong pumutok ang balita sa kasalan ni Lori at ni Grey sinabi na ni Mama sa mga kasambahay namin na di na sila tumatanggap ng diyaryo. Pati kasi doon ay laman sila sa balita. Di na rin ako gumagamit ng telepono.

“Kuya, ihatid mo naman ako.” suyo ko kay Kuya habang sinasabayan niya ako sa panonood namin ng movie sa kwarto ko. Nakaupo kami sa carpet na sahig sa kwarto ko at nakahilig kami pareho sa kama habang nakatitig sa TV.

“Where?” tanong niya sa akin.

“Sa condo n-namin ni Grey, K-kuya.”

Napakagat ako sa labi ko nang balingan ako ni Kuya. At sinamaan niya ako ng tingin.

“Anong pupuntahan mo doon? Babawiin mo ang condo? Ang mga naipundar ninyong dalawa? I can give you anything you want, baby. Wag ka nang bumalik doon.” pagalit na saad ni Kuya sa akin.

Ngumuso ako sa kanya. Kaya napailing siya.

“H-hindi naman po Kuya. P-pero kung ibebenta namin iyon lahat. Lahat ng mga bagay na pinaghatian namin syempre hati din kami sa pera. Saka… pinaghirapan ko rin iyon. At… gusto ko na magkaliwanagan na kami ni Grey, Kuya bago ang kasal niya sa sabado.”

Napatingala si Kuya sa kisame ng kwarto ko.

“Sasaktan mo na naman ba ang sarili mo, huh, Kale? Masaya na nga kami ni Mama na nakikita ka namin na di na umiiyak at nagmumukmok dito sa kwarto mo. Masaya na nga kami na kumakain ka na sa tamang oras. Tapos heto na naman babalik ka na naman sa simula…” litanya ni Kuya.

“Ito na lang Kuya pagbigyan mo na ako. P-papayag na naman ako sa gusto mo na aalis tayo dito, diba? Lalayo na ako dito Kuya gaya ng sabi ninyo ni Mama. Kaya sa huling beses gusto ko na kausapin si Grey.”

Napabuntonghininga si Kuya at mula sa pagkakahilig niya doon sa kama ay lumapit siya sa akin saka ako kinabig sa upang yakapin.

“Okay. You should understand that baby na hindi ka nga namin pinapadapuan ng lamok ni Mama sa bahay pero pinaiyak ka lang ni Grey. Sinaktan ka niya. Sana hinayaan mo na lang ako na bugbugin iyon.”

Ngumuso lang ako kay Kuya at napabuntonghininga na lang ulit siya sa akin.

The next day, pagkaalis ni Mama para sa trabaho niya ay agad naman akong umakyat sa kwarto ko para magbihis. Nagpalit lang ako ng bagong tshirt saka agad na bumaba dahil naghihintay na sa akin si Kuya Iñigo.

Habang nasa byahe kami ni Kuya ay panay ang tanong niya sa akin kung sigurado na ba daw ako na tutuloy pa daw ako sa pagpunta sa condo namin ni Grey. Ako naman ay panay ang sagot sa kanya na sigurado ako.

Gusto ko lang naman na kapag tuluyan na naming tatalikuran ni Grey ang isa’t isa ay wala kaming dinadalang bigat sa dibdib namin. Gusto ko na magkaliwanagan na kami. Sapat na ang isa at kalahating buwan na di kami nagkikita at nag-uusap. Siguro sa oras na ito kaya ko na siyang harapin na buo ang loob at may tapang na. Na di na ako magmumukhang kawawa sa harap niya.

Kahit na gaano ko pa kamahal si Grey di ko naman siya kayang i-keep para lang sa sarili ko. Lumaki ako na walang ama. Iniwan kami ni Papa para sa ibang pamilya. Bata pa lang ako si Mama na ang tumayong ama at ina sa amin ni Kuya Iñigo at mahirap iyon. Ayaw ko na maranasan ng anak ni Grey iyon.

Mahirap kalimutan ang mga pinagsamahan namin ni Grey. Mahirap kalimutan ang limang taon na relasyon namin. Pero sana dumating ang araw na kapag nakikita ko siya o kapag naiisip ay di na ako luluha at nasasaktan.

“I’ll be waiting here, Kale. Hihintayin kita. And if anything happen sa pag-uusap ninyo tawag ka lamg sa akin. You have your phone now.”  saad ni Kuya habang kinakalas ko ang seatbelt ko.

Tumango ako kay Kuya. “Alam ko Kuya nakailang ulit ka na, e.”

“Just making sure, baby. Go.”

---

Buong-buo ang isipan ko nang papunta kami ni Kuya dito sa condo. Walang pagdadalawang isip sa puso at isip ko nang papunta kami dito pero bakit ngayon na papataas nang papataas ang elevator sa floor namin ay kinakabahan ako? Bakit ganito ang kabog ng dibdib ko?

At nang nasa harap na ako mismo ng unit namin ni Grey. Hindi ko na maiangat ang kamay ko. Di ko na kayang pindutin ang passcode sa unit namin. Parang umurong na ang sarili ko. Parang gusto ko nang tumakbo papauwi sa bahay.

Isang buntonghininga ang pinakawalan ko at itinaas ang kamay ko upang pindutin ang passcode sa condo namin ni Grey ng bigla iyong bumukas.

Napakurap-kurap ako sa gulat at napaatras. Sa isa at kalahating buwan na di ko nakikita si Grey ay parang ang laki ng binagbago ng mukha niya. Humaba ang buhok niya. Tumubo ang balbas niya at parang pagod ang mata.

“B-babe.” usal niya.

Napatingin ako sa sahig.

“M-may k-kukunin lang ako sa loob… at gusto ko sana na makausap ka Grey-”

Naputol ako nang bigla niya akong niyakap. Halos kapusin ako sa hininga dahil sa higpit ng pagkakayakap niya sa akin.

“I thought I would never see you agai, Kale. I miss you. I miss you so much, Kale.”

Hindi ako gumanti sa yakap niya. Hindi ko magawang iangat ang kamay ko at yakapin siya.

“Sa… sa loob tayo mag-usap, Grey.”

Kumalas siya sa pagkakayakap sa akin at pinunasan ang pisngi niyang basa sa kanyang luha. Kinagat ko ang labi ko at iniwas ko ang tingin ko sa kanya.

Pumasok kaming dalawa sa loob at umupo ako doon sa sala namin. Nilibot ko ang tingin ko sa buong unit namin at walang nagbago doon. Wala ring ginalaw sa mga gamit. At iyong mga christmas decor ay buhay na buhay kung titignan. Inalagaan ni Grey ang unit ng mabuti.

“Do you want anything, babe? Water, juice? You want cookie-”

“Umupo ka Grey.” putol ko sa kanya. “Hindi ako magtatagal kasi naghihintay si Kuya sa baba. At kung magtagal ako baka sumugod iyon dito.” tumawa ako ng konti para magmukhang lively ang atmosphere naming dalawa.

“A-ano…” napakurap-kurap siya sa akin at napaupo. Titig na titig siya sa akin at pinagmamasdan niya ang bawat galaw ko.

“Congratulations sa nalalapit mong kasal, Grey…”

“Kale…” namula agad ulit ang mata niya.

“Alam ko na naging masyado akong immature noong umalis ako dito, Grey. Sorry doon. Saka gusto ko lang sabihin sayo na maging masaya ka Grey. Mahalin mo ang p-pamilya m-mo.” Akala ko di na ako iiyak sa harap niya pero heto ako naiiyak na habang nagsasalita sa harapan niya. “Alam ko Grey na totoo mo akong mahal. Naramdaman ko iyon. Ramdam na ramdam ko iyon Grey. Walang araw na di mo iyon pinaramdam sa akin at nagpapasalamat ako doon. Salamat sa limang taon na pinaramdam mo sa akin Grey na kung ano ang pakiramdam ng mahalin, alagaan, at pahalagahan ng taong mahal mo. Salamat sa lahat, Grey. Di ako nagsisisi na pinaglaban kita. Di ako nagsisisi na minahal kita. Mahal kita, Grey… sobra pero alam ko rin na hanggang dito lang tayo. Palayain na natin ang isa’t isa, Grey. Pipalaya na kita Gre-”

Naputol ako dahil umiiyak na rin siya. Tumataas-baba na ang balikat dahil sa kakaiyak niya.

“Mahal na mahal kita, Kale-” umiiyak niyang saad.

Para akong unti-unting pinapatay sa sakit na nararamdaman ko. Di sumapat ang ilang araw kong iyak at paghati.

“Alam ko-” pagputol ko sa kanya pero pinutol niya rin ako.

“Wag na lang tayong maghiwalay, babe. Di ko  kaya. Di ko kaya na wala ka, babe. Okay lang naman na maging ama ako sa anak namin ni Lori, diba? Tanggapin mo lang ako ulit. Alam kong mahirap kalabanin ang ama ni Lori pero-”

Tuluyan ng bumaha ang luha ko. Sa sinasabi niya. Masakit na masakit ang pinagsasabi niya sa akin ngayon. Dahil gusto ko rin iyon kaso lang ayaw ko na lumaki ang anak niya na kagaya ko. Uhaw sa ama. Uhaw sa pagmamahal ng isang ama. Kaya pinutol ko na siya.

“Grey, alam mo na lumaki ako na walang ama. At alam mo ang pinagdaanan ko doon at ayaw ko iyong mangyari sa anak mo iyon. Pinapalaya na kita, Grey. Mahalin mo ang-”

“Di ko kaya babe!!!” sigaw niya.

Pinalis ko ang luha ko at tumayo.

“Kukunin ko lang ang gamit ko. At aalis na rin ako. Kung gusto mong ibenta ang unit at ang kotse ibenta mo. Alam mo naman ang bank account ko kaya doon mo na lang ihulog ang pera. M-may tiwala naman ako sayo.”

Nilagpasan ko na siya at tutungo na sana sa kwarto namin upang kunin ang gamit ko doon nang yumakap ang kamay niya sa baywang ko ang binaon niya ang ulo niya doon sa leeg ko.

“Hindi ko kaya, babe. Hindi ko kaya ang pinagsasabi mo. I will take my words back babe. Basta bumalik ka lang sa akin ulit. Hindi ako sisipot sa kasal-”

“GREY! Tama na. Tama na, please. Sumipot ka sa kasal mo. Wag mo akong gawing dahilan upang di ka tumuloy sa kasal mo. Tama na. Bitawan mo na ako. Masasanay tayo, Grey. Masasanay tayo na wala sa isa’t isa.” Masakit sa akin na sabihin iyon. Parang lason iyon na ayaw kong kainin pero kinain ko pa rin kahit alam kong ikakasira ko, kahit na alam kong ikakamatay ko.

Nabasa ang suot kong tshirt dahil sa kanyang luha. Hinayaan ko siyang umiiyak sa balikat ko. Hanggang unti-unti siyang kumalma.

“Babe-”

I stopped him. “Wag mo na akong tawagin, dyaan.” saad ko at kinuha ko ang kamay niya na nakayakap sa katawan ko. Nakahinga ako nang maluwag dahil hinayaan niya akong kunin ang kamay niya.

Humakbang ulit ako pero agad na napatigil nang magsalita siya. “Ito ba… i-to ba talaga ang gusto mo, ba-Kale?”

Pinunasan ko ang luha ko at mapait na ngumiti. Hindi ko siya hinarap dahil baka di ko siya kayang sagutin.

“Oo. Oo, Grey… ito ang gusto ko.”

“Mahal na mahal kita, Kale. Mahal na mahal.”

Napatango ako. “Alam ko.” bulong ko.

---

Sa mismong araw ng kasal ni Grey ay ang araw din ng pag-alis namin ni Kuya. Hindi ko alam kung saan kami tutungo kasi sabi niya surprise daw. Hindi ko na rin siya kinulit doon. Sa araw din ng kasal ni Grey ay humiling ako kay Kuya ng isang beses. Hiniling ko sa kanya na gusto kong makita si Grey sa araw mismo ng kasal niya.

“Nababaliw ka na ba, huh, Kale? Hindi pa ba sapat ang sakit na nararamdamn mo? Talaga bang gusto mo pang dagdagan iyang sakit na nararamdaman mo ngayon?!!” napatampal si Kuya sa manibela ng sasakyan.

“Aalis na tayo Kuya… hindi ko alam kung magkikita ba kami ulit o hindi. Kaya gusto  ko siyang makita Kuya. Hindi naman ako gagawa ng gulo, Kuya. Titingin lang ako sa labas Kuya. Sisilip lang ako, Kuya. Promise, Kuya… huling beses na ito.”

Napamura si Kuya at napasok sa bintana ng kotse. “Nasasaktan ako para sayo, Kale. Nasasaktan ako sa nangyayari sa buhay mo. Kapatid kita. Mahal na mahal kita at kapag nakikita kitang umiiyak doble ang balik noon sa akin… bullshit! Fuck! Okay, huling beses na ito.”

Labag man sa loob ni Kuya at dinala niya ako sa simbahan kung saan ang kasal ni Grey. Pagdating namin doon nakaparada ang di mabilang na sasakyan at naririnig ko habang papalapit ako doon sa simbahan na nagsisimula na ang seremony. Sa gilid ng simbahan ako sumilip at punong-puno ang simbahan sa mga tao. At napapalibutan ng palamuti ang loob ng simbahan. At doon malapit sa altar ay nakita ko si Grey.

Napakapa ako sa dibdib ko. Ito iyong bagay na di ko maibigay kay Grey. Ang pakasalan sa harap ng Diyos. Napangiti ako at kasabay noon ang pagtulo sa luha ko. Napakagwapo ni Grey sa suot niyang suit. Sapat na sa akin na makita ko siya kaya tumalikod na ako kaagad doon. A glimpse of him wearing a wedding suit is enough to feed my mind.

Papalayo na ako doon sa simbahan. Babalik na ako sa sasakyan ni Kuya Iñigo pero narinig ko pa talaga ang pagsalitan nila ng ‘I do’.

Napatingala ako sa kalangitan na sikat na sikat ang araw. Pinakit ko ang mata ko at hinayaan ang luha ko na tumulo. I will leave Grey Singh here. He is no longer mine. This is what I want even if the pain is slowly killing me.

---

Next chapter, epilogue.

END

Salamat sa pagbabasa!

---

Wakas

Kale Pov

From Manila to Boracay, and then to Palawan. Akala ko pa naman ay aalis kami ni Kuya Iñigo ng bansa. Akala ko noong sinabi niya na aalis kami ay sa US nila ako dadalhin since may bahay kami doon at pati na rin sa Rome pero nagkamali ako. Dito lang pala ako sa Pilipinas i-t-tour ni Kuya. Mama can’t come with us kasi siya muna ang mamahala sa mga businesses na iniwan ni Kuya.

I didn’t enjoy the places we’ve been to with Kuya. I don’t have the right mind to adore and enjoy the place. I’m still in mourning, to be honest. I’m still hurt. My heart is still bleeding. My mind is still going haywire. My apathy hindered me from enjoying the beautiful places and scenery around na pinuntahan namin ni Kuya.

I know Kuya was just trying his utmost best to not scold me for my actions and behaviors. I know na iniintindi lang din niya ako kasi alam niya ang pinagdadaanan ko. Nasaktan na rin si Kuya Iñigo kagaya ko pero sa ibang paraan kami nasaktan. Nga lang pareho kami na nasaktan dahil sa taong mahal na mahal namin. Noon di ko pa siya masyadong naiintindihan at sinasamahan ko lang si Kuya. I can only lend Kuya my listening ears. I couldn’t comfort him enough before. 

Ewan ko kung sinumpa ba talaga kami o ano pero magkakapareho kami, e. Si Mama iniwan ni Papa para sa ibang babae. Iniwan niya ang pamilya para sa ibang pamilya. Si Kuya naman may fiance na rin siya. Matagal na silang in a relationship at akala ko rin noon sila na talaga ni Kuya. Nakikita ko rin kasi sila na ang sweet sa isa’t isa. Kagaya lang namin. Alagang-alaga nila ang isa’t isa kaso sa araw mismo ng kasal nila di sumipot ang fiance ni Kuya. Ilang oras naghintay ang mga tao sa simbahan at aligaga ang lahat dahil wala pa rin ang bride at nagagalit na ang pare pero imbes na ang fiance ang dumating sa simbahan sa araw ng kasal ni Kuya isang liham ang dumating. It was a letter from Kuya’s fiance na hindi niya kayang magpakasal kay kuya. Laman ng sulat na di niya kayang pakasalan ang kuya ko dahil nabuntis siya sa ibang lalaki.

Kuya Iñigo was very devastated. At first, hindi nga siya naniniwala doon. Nagsialisan na ang mga tao sa simbahan pero si Kuya nanatili lang sa simbahan at nagbabakasakali na dumating ang fiance niya kaso gumabi na lang at walang sumipot ni anino ng fiance ni kuya. That time pati ang sakit na naramdaman ni Kuya ay parang isang epidemniya. Pati ako ay nahawaan sa sakit na naramdaman ni Kuya. I was there when he was at his lowest and darkest days of my Kuya’s life. He mourns. I mourn for him, too. 

“Kale get inside. It’s already dark!” Napalingon ako sa boses ni Kuya na tumawag sa akin mula sa bahay namin. Nakadungaw siya doon sa bintana.

“Oo Kuya saglit lang!” sagot ko naman.

“Faster!” aniya.

Binalik ko ang mata ko sa araw na papalubog na at naghahalo na ang kulay kahel at itim na ulap sa langit at unti-unti na ding natatabunan nito ang araw. Nasa isang private island kami dito sa Palawan. Sobrang tahimik ng lugar at may diatansya ang nga kubo dito. Tapos sa malayong bahagi ng island ay may hotel. Di na kami nagcheck in ni Kuya doon since may maliit kaming rest house dito.

Umahon ako mula sa pagkakahilig ko doon sa puno ng niyog. Tumayo ako at pinagpag ang shorts ko. Ganito ako dito araw-araw. Natutulog ng maaga at nagigising ng tanghaling tapat. At lumalabas ng bahay namin kapag malapit ng lumubog ang araw. I’m very glad that I was able to live until now. I’m very glad that until now I’m still sane. I lived here without my phone, tablet, or any gadgets. Nanood kami ng television ni Kuya pero mga hollywood movies iyon. Hindi nga kami nanood ng national TV ni Kuya. And I know why kahit na di niya sabihin sa akin kung bakit.

I watched as the sun settled at pumasok na ako sa loob ng bahay namin. I saw Kuya Iñigo preparing the table and the food he cooked for our dinner. I don’t know how I will handle all of my hardships moving forward without Kuya. For the past few months, no a year, he’s been with me with no complaints. He didn’t leave me. And I’m glad I have a brother like him. A brother who loves me dearly and unconditionally. 

“Come Kale, let’s eat and I have something to tell you.” ani Kuya at hinubad ang suot niyang apron at nilagay doon sa island couter na nasa likuran niya.

Lumapit siya sa dinning table namin na 4-sitter. Lumapit din ako doon at umupo. Kumuha ako ng kanin at ulam at ganoon din ang ginawa ni Kuya.

“Kale, I have to go back to Manila tomorrow.” panimula ni Kuya habang sumusubo.

Tumigil ako sa pagsubo ko at ngumuya. Nilamon ko muna ang laman ng bibig ko bago magsalita, “Hmm. Okay, Kuya. I can handle myself naman.” saad ko.

Though it was the first time na iiwan ako ni Kuya Iñigo na mag-isa dito sa Island. Inaasahan ko na rin naman iyon kasi sobrang tagal na rin na di siya umuuwi doon at di naman mahahawakan ni Mama lahat ng negosyo kung magtatagal pa dito si Kuya.

Saka kuya can leave know na hindi nag-aalala sa akin kasi maayos na naman ako. I’m fine. I’m trying to be fine each and every day that passes. However, I haven’t fully moved on from what happened in my relationship with Grey. At least I took a baby step every day towards this feeling. I can’t hide the scars it left on me.It was a scar that could not be mended or covered by time, but I know I will learn to accept and embrace these scars without looking back at how I got them and who did it to me. 

“Take care, okay? I will leave my phone with you so that you can call me anytime.” wika ni Kuya.

Binaba ko ang kobyertos ko saka nagsalin ako ng tubig at uminom. Pagkatapos kong uminom ay nilapag ko ang basa sa gilid ng plato ko at nagsalita. “Okay Kuya at mag-iingat ka sa byahe.”

Nilapag ni Kuya ang kanyang kobyertos saka hinawakan ang kamay ko na nakahawak doon sa babasaging baso. Pinisil niya iyon at mahigpit na hinawakan.

“If you’re fine, you can always go back to Manila Kale. We will not jail you on this island. Mama and I are just waiting for you to heal from what happened.”

Ngumiti ako kay Kuya at tumango. “I know, Kuya. I know.” But I am not able to go back there at the moment. 

Early, the next day may isang bangka na dumating na siyang magdadala kay Kuya sa sentro ng daungan kung saan naroroon ang yatch namin na maghahatid sa kanya sa syudad at doon ay sasakay na siya sa private plane rin namin.

Paalala nang paalala sa akin si Kuya tungkol sa pagkain ko sa tamang oras at ang pag-aalalaga ko daw sa sarili ko. Halos gusto na niya iyong ilista lahat ng paalala niya at ipaakil sa bahay para huwag ko raw makalimutan.

“You take good care of yourself, okay? Wala ako dito at mag-isa kang matutulog don’t turn the light off para di ka matakot.” Si kiya na para bang bata ako kung pagsabihan niya.

“Alam ko kuya kaya umalis kana naiinip na ang bangkero sa iyo.” pagbibiro ko at sumulyap sa bangkero na nagtatagpo ang kilay. Hindi ko alam kung sa galit iyon o sa init ng araw.

“So? I paid them.” pagrarason naman ni Kuya.

Isang yakap at halik sa ulo ko ang binigay ni Kuya bago siya sumakay doon sa bangka. Habang tinutulak ng bangkero ang bangka ay panay naman ang wasiwas ko sa kamay ko sa ere. Napailing na lang si Kuya sa ginagawa ko.

Sa pag-alis ni Kuya doon ako nakaramdam ng sobrang pag-iisa. Iyong ako lang sa bahay. Wala akong kasabay kumain. Wala akong katabi matulog. Walang nagluluto ng breakfast, lunch, at dinner. Sa pag-alis ni Kuya Iñigo doon ko napagtanto na niloloko ko lang pala ang sarili ko na ayos na ako. Na okay ako. Pinapaniwala ko lang ang sarili ko na ayos ako pero ang totoo naman hindi talaga. Gusto ko lang pala na ipakita kay Kuya na ayos ako para di sila mag-alala ni Mama.

Isang taon na ang lumipas at isang taon ko na ring niloloko ang sarili ko. Isang taon ko na ring binubulag ang sarili ko na ayos na ako. Pero ang totoo hindi pa talaga ako okay. Masakit pa rin. Nandito pa rin. Nandito pa rin ang pagmamahal ko para kay Grey. Nandito pa rin. Hanggang ngayon umaasa pa rin ako. Hanggang ngayon umaasa pa rin ako na sana… kami pa. Na sana kami na lang ulit. Na sana pinaglaban ko pa siya. Na sana pumayag ako sa gusto niya.

Letting go of someone I love the most is the most painful and breaking moment that ever happened to me. Letting go of Grey is the most painful thing I’ve ever done. I wish I could go back to him.

Kagaya ng ginagawa ko sa mga araw na wala si Kuya Iñigo nandidito na naman ako sa harap ng dagat. Nilalanghap ang maalat na simoy ng hangin na galing sa dagat. Nakikinig sa mga hampas ng alon sa dalamapasigan. Kasabay ng pag-awit ng ibon sa himpapawid at ang paunti-unting pagkawala ng araw.

I hugged my knees and buried my face there. Pinapakiramdaman ko ang lamig ng hangin na parang niyayakap ang mainit kong temperatura.

“K-Kale?” Nang may marinig akong tumawag sa pangalan ko ay napaangat ako sa ulo ko at tumingin sa direksyon kung saan nanggagaling ang boses.

“Finally, I found you.” saad niya at huminga ng malalim saka lumakad patungo sa akin. Tumingin ako sa paa niya na lumulubog sa bungin sa bawat hakbang niya patungo sa akin.

Pinunasan ko ang mukha ko gamit ang suot kong damit saka tumayo at pinagpag ang short ko.

“Amanda? I-ikaw ’yong…”

“Lori’s friend.” Pagtatapos niya sa kataga ko at ngumiti sa akin. Pero iyong ngiti na hindi abot sa kanyang mata. Napatingin siya sa dagat na may maliliit na alon.

“Anong ginagawa mo dito?” tanong ko sa kanya.

Sinapo niya ang kanyang buhok na hinihipan ng hangin. Naka maong shorts siya tapos naka-bra at pinatungan ng isang manipis na kardigan. Tinali niya ang kanyang buhok at tumingin sa akin.

“The sun is sitting. Can we go to your place?” aniya at tumingin saglit sa bahay namin at binalik niya ulit sa akin ang mata niya.

Tahimik akong tumango sa kanya.

Pinatuloy ko si Amanda sa bahay at nang maupo siya sa sala ay tumungo ako sa kitchen upang gawan siya nang maiinom at makakain. Habang ginawa ko ang sandwich ay napasulyap ako kay Amanda na nakatingin sa photo album na nasa center table doon sa sala.

“Sorry, ito lang ang nagawa ko. Di ko kasi alam na may bisitang darating.” saad ko nang mailapag ko ang tray sa center table.

Amanda smiled and closed the photo album. Nilagay niya iyon sa tabi.

She waved her hand dismissively.

“It’s fine. I should be the one saying sorry for coming here unannounced.”

Umupo ako sa silya na nasa harap din niya.

“Ano pala ang sadya mo dito? Kung di mo masasamain ang tanong ko.”

Kinagat niya ang ibabang labi niya at pinagsiklop ang kanyang kamay.

“I don’t know where to start, Kale.” wika niya at para bang naguguluhan din siya kung ano ba talaga ang sasabibin niya. “Ina-approach lang kita nang makita kita. I was just too happy na nakita kita after months of finding you.”

Kumunot ang noo ko sa kanya. “Bakit mo ako… hinahanap?”

“I want to apologize to you, Kale. Hindi ako pinapatulog ng konsensya ko gabi-gabi kaya hinanap kita. But I’ve never known that your family… your mother, your brother, were just too powerful to hide you within the country. I tried to find you outside the country, yet you are just here in Palawan. If hindi ako nagbakasyon hindi siguro kita mahahanap.” Nanginginig ang labi niyang saad.

“W-Wala ka namang kasalanan sa akin, Amanda. Kaya wala kang dapat ihingi ng tawad…”

“No…” pagputol niya sa akin. Bumuntonghininga siya. “May kasalanan din ako sayo Kale. May kaya sana akong pigilan si Lori sa mga gusto niya, sa kabaliwan niya ngunit di ko ginawa. At hindi ko rin naman alam na aabot ang lahat sa ganito. Hindi ko alam na ang kabaliwan ni Lori kay Grey ay aabot sa ganito.”

“A-Anong ibig mong sabihin?”

Bigla ay may kung anong bagay na bumara sa lalamunan ko. Biglang humataw ang puso ko. Ako ang kinakabahan sa mga susunod na sasabihin ni Amanda.

“Kale, hindi totoo na nabuntis ni Grey si Lori.”

Walang anu-ano’y tumulo ang luha ko sa sinabi ni Amanda. Napakapit ako sa kinauupuan ko dahil sa nangutog ang binti ko. Naginig ang kamay ko dahil sa sinabi ni Amanda.

“It was a lie that Lori was pregnant with Grey’s child…”

“P-Pero… nabuntis siya Amanda…”

“Hindi kay Grey ’yon Kale. Kay Engineer Alidun ang pinagbubuntis ni Lori.”

“Di… hindi kita naiintindihan Amanda.” umiiyak na saad ko kay Amanda.

“Remember the time na pumunta si Grey sa pinapa-renovate na bahay ni Lori? Everything was a plan Kale. Everything started there. Plano lahat iyon ni Lori from the very beginning. That night sinadyang nilasing ni Lori si Grey para may mangyari sa kanila. Pero wala… walang nangyari Kale. A man cannot be hard when he is unconscious and drunk at the same time.That is why Lori decided to have sex with Engineer Alidun instead. He paid Alidun for it. And when she learned that she is pregnant pinaako niya iyon kay Grey. Ang sinabi niya kay Chairman Robrison na ama ng pinagbubuntis niya ay Grey. I’m… I I am so sorry, Kale. I know it was too late and everything you had with Grey was already shattered, but please forgive me for keeping my mouth shut all this time. Pero huli na rin kasi ng malaman ko. Ang alam ko lang ay obsessed na obsessed na si Lori kay Grey. At nalaman ko lang ang lahat ng ito sa bago lumipad si Lori sa Italy.”

“B-Bakit pumunta siya ng Italy? Para takasan niya ang lahat ng ito?”

Umiling si Lori sa akin saka pinalis ang luha niya. “No, she flew to get medicated.”

“Ang bata niya?”

“Ang bata ay nakay Engineer Alidun since anak niya iyon. Pumayag naman si Chairman habang nagpapagaling sa Italy si Lori.”

Kinuyom ko ang kamao ko at nagtanong, “Pero kasal pa rin si Grey at Lori, diba Amanda?”

“No. Ang pinirmahan nilang marrige contract ay piki. Ako ang nag-asikaso sa lahat ng tungkol sa kasal ni Lori at piki ko lahat ng dokumento. Alam kong huli na itong lahat ng sinabi ko sayo Kale. Ayos lang na hindi mo ako matawad at si Lori. Pero sana kahit si Grey lang… biktima lang kayong dalawa sa kabaliwan ni Lori. Sana magkaayos kayo. Walang kasalanan si Grey, Kale.”

Kinagabihan. Di ako makatulog sa kahit na anong gawin ko pang pikit sa mata ko. Laging pumapasok sa isip ko ang pinagtapat sa akin ni Amanda. Naniniwala ako kay Amanda at sabi nga niya buwan niya rin akong hinanap para lang masabi lahat ng iyon. Gusto siyang sigawan kanina pero di ko magawa dahil parang may nakabara sa lalamunan. At ang utak ko ay punong-punong.

Napakasakit isipin na biktima ako ni Lori—kami ni Grey. Ang relasyon namin ni Grey ay nasira at nawatak dahil kay Lori. Hindi talaga nakaakabuti ang magpabaliw sa isang tao. Masama talaga kapag lumabis na. Masakit na naghiwalay pala kami ni Grey sa ganoong kadahilanan. Natulak ko tuloy siya.

Naiiyak ako dahil parang nasayang ang taon na pagmamahalan namin ni Grey dahil sa kanya. Akala ko talaga niloko ako ni Grey. Akala ko talaga nagloko siya. Akala ko talaga kaya niya iyong gawin sa akin. Kaya natulak ko tuloy siya. Natulak ko tuloy siyang gawin ang bagay na ayaw niya at ayaw ko rin. Pero huli na ang lahat. Heto na kami. Taon na ang lumipas.

Sabi ni Amanda tumutulong din daw si Grey sa kanya sa paghahanap kung saan ako. Pero dahil kay Mama at Kuya di nila ako nahanap.

“Grey is so desperate to find you, Kale. Hindi ko makakalimutan na wala siyang pahinga kakahanap sayo at sinabi ko na magpahinga siya. Kaso sinabi niya lang na

ikaw ang pahinga niya.

“

Tumihaya ako at tumitig sa ceiling ng kwarto ko nang may biglang katok akong narinig mula sa labas. Ang tatlong katok sa pintuan ay nasundan pa ng ilang katok kaya napaahon na ako mula sa pagkakahiga. Sinuot ko ang tsinelas ko na pambahay at lumabas sa silid ko.

Napatitig ako sa main door dahil may katok na naman doon. Kuyom ang kamao ko naglakad ako patungo doon. Hawak ko na ang busol ng pintuan at nagdadalawang isip pa ako kung bubuksan ko ba iyon o hindi. Kaso may kumatok na naman doon.

Lumunok ako at saka pinihit ang busol saka ko nikuwagan ang pintuan.

Napatakip ako sa bibig ko nang makita ko ang taong laman ng puso’t isip ko nitong mga nakaraang araw. Mahaba na ang buhok niya na umaabot na sa balikat niya. At tumubo na ang balbas niya. Parang ang puso ko na tumigil sa pagtibok ay muling tumibok. Iyong tibok ng puso na parang naririnig ko na sa mismong tainga ko. Agad na bumuhos ang luha ko at napahagulgol ako.

“Babe.” usal ni Grey at parang tubig sa talon ang luha ko na nag-uunahan sa pag-agos.

Bigla hinila ni Grey ang isang braso ko at kinabig ako sa kanya at saka ako niyakap. Hinawakan niya ang likod ng ulo ko at binaon ang ulo ko sa kanyang dibdib.

“I miss you, babe. I miss you so much, babe. Please, push me away. Please, babe.”

Naiyakap ko kay Grey ang kamay ko at humagulhol ulit sa kanyang dibdib. Wala akong pakialam kung mabasa man ang damit niya sa luha ko. Basta binuhos ko lang ang luha habang yakap-yakap siya. Habang nagyayakapan kami ay may binubulong siya sa akin.

“Hindi na. H-Hindi na kita itutulak G-grey. Hindi ko kaya ang wala ka Grey. A-Ang hirap kapag w-wala ka. Ang h-hirap.” hagulhol ko.

“I’m sorry babe. I’m so sorry.”

Napailing ako habang nakabaon pa rin ang ulo ko sa kanyang dibdib. Inangat ko ang ulo ko sa kanya at pupunasan ko na sana ang luha nang maunahan ako ng kamay niya.

“Huwag kang magsorry Grey. Alam ko na ang totoo… ang lahat. At sorry. Sana noon nilaban kita at nagpakatatag ako. Sana di ako natakot at sinamahan kita. Edi sana-”

Naputol ako ng paulanan ni Grey ng halik ang bibig ko.

“Shhshh. Don’t say that, babe. It’s all in the past now. Let’s forget the past, babe, and live for today. Let’s get back together, babe.”

Tumango ako sa kanya. “Yes, Grey. Let’s be together again.”

“Mahal na mahal kita Kale. Mahal na mahal kita at sa kabila ng lahat na nangyari. Ikaw pa rin. Gaya nga ng sabi ko sayo noon. My love for you is endless. At

sayo lang ako sigurado, Kale.

“ aniya hinalikan ang labi ko bago ang noo ko at kinabig niya akong muli para yakapin.

---

Wakas