Author’s Note

All characters in this book are fictitious and any resemblance to real persons, living or dead, is purely coincidental.

If you have any concerns please don’t hesitate to drop a message on my board or send me a direct message.

ALL RIGHTS RESERVED COPYRIGHTS © by Ronan

01: The New Guy

Ashton

“Good morning, would you like a booth or a table, sir?” Tanong ko sa lalaki na kakapasok palang sa cafe kung saan ako nagpa-part-time job bilang isang waiter.

“A table please,” tugon nito.

“Okay, please follow me.” Sambit ko at nauna nang maglakad habang nakasunod naman sa akin ang lalaki. Pagkaupo nito sa may upuan ay magalang akong nagpaalam para kunin sa may counter ang menu, kinuha ko na rin ang notepad at ballpen ko, akmang babalik na ako sa mesa ng lalaki nang makita ko itong nakatayo na sa aking harapan. Hindi ko mapigilang mapakunot-noo pero ipinagsawalang-bahala ko na lamang iyon.

“What would you like to have, sir?” Magalang kong tanong rito pero tinitigan lamang ako nito mula ulo hanggang paa dahilan para mapataas ang aking kilay. Makalipas ang ilang sandali ay bigla itong ngumiti sa akin.

“I want to have you, how much?” Diretsahang tugon naman ng lalaki at hindi ko alam pero bigla akong nakaramdam ng inis sa lalaki, tinitigan ko ito mula ulo hanggang sa kanyang paa na mas lalo nitong ikinangisi dahil akala siguro nito ay tinitingnan ko ito na may pagnanasa. Tsk! Asa naman itong pinagnanasaan ko siya.

“I’m too expensive, sir.” Sambit ko rito at pilit itong nginitian kahit na ang gusto ko talagang gawin ay talikuran ito pero siguradong ako lang din ang madedehado kapag ginawa ko iyon, baka isumbong pa ako nito sa boss ko at baka ito pa ang maging dahilan para matanggal ako.

“Come on, hindi mo ba ako nakikilala? There’s no such thing as too expensive for me.” Sambit nito dahilan para mapakunot ang aking noo, hindi ko tuloy maiwasang isipin kung artista ba ito o kaya ay isang businessman.

“Name your price, you’re exactly just my type.” Pangungulit nito sa akin dahilan para mawala ang pilit na ngisi sa aking labi.

“Um, I’m sorry pero may trabaho pa po kasi ako, sir. Hindi po ako pwedeng umalis.” Pagrarason ko at pilit na magtunog magalang sa kanyang harapan kahit na hindi naman ito kagalang-galang.

“Aw, don’t worry about that, the owner of this cafe is my friend, I can explain everything to him. Now, tell me your price and come with me, my driver is waiting outside.” Tugon ng lalaki dahilan para mapabuga na lamang ako ng isang malalim na hininga.

Tangina! Ang kulit ng matandang lalaki na ito.

“I’m sorry pero kung wala po kayong bibilhin sa cafe, sir, mas mabuting umalis nalang po kayo.” Sambit ko at pinipilit na huwag masinghalan ang lalaki sa sobrang inis ko. Kita ko ang pagbabago sa ekspresyon ng mukha nito, agad na nawala ang malokong ngisi sa mga labi nito at napalitan ng pagkainis.

“I can give you a million in just one night.” Mariing sambit nito.

“I don’t need your money, sir. Please leave.” Tugon ko dahilan para umigting ang panga nito sa sobrang galit dahil siguro ay natapakan ko ang pride nito nang tanggihan ko ang alok nito sa akin.

Makalipas ang ilang minuto ay hindi pa rin natinag ang lalaki at bigla itong ngumisi sa akin dahilan para mapakunot ang aking noo.

“Aw, I know that tactic, bitch! You’re acting like you’re not interested with my offer pero ang totoo ay sinusubukan mo lang ako kung kaya ko pang taasan ang presyo mo. Don’t worry, sabi ko nga hindi problema sa akin ang pera, gusto mo ba ng dalawang milyon o kaya ay tatlong milyon? Pero siyempre ay isang linggo mo iyong pagtatrabahuan, isang linggo kitang gagawing puta ko at sinisiguro ko sa iyong ikaw ang magiging pinakamasayang puta sa buong mundo.” Nakangising sambit ng lalaki pero inismiran ko lamang ito.

Tangina! Kahit siguro isang bilyon pa ang ibigay nito sa akin ay hindi ko iyon tatanggapin. I don’t need his money, hanggang ngayon ay nasa akin pa rin ang black card na ibinigay sa akin ni Luciano at pwede ko iyong gamitin at ilustay sa lahat ng bagay na gusto ko, pero hindi ko iyon ginawa, itinabi ko lamang ang black card at nag-part time job dito sa cafe.

I’m trying to live my life as simple as I can be, gusto kong maranasan ang isang normal na buhay teenager, gusto kong ilustay ang pera na talagang pinaghirapan ko. Ewan ko pero ibang saya ang nararamdaman ko sa tuwing iniisip ko na sariling pera ko ang ginagamit ko.

“I’m not interested with your offer, please excuse me at may iba pang customer na kailangan kong asikasuhin, sir.” Sambit ko at akmang tatalikuran na ito para sana puntahan ang ibang customer nang higitin nito ang aking braso.

“Tangina! Pa-hard to get pa ang puta!” Naiinis na sambit ng lalaki at biglang humigpit ang pagkakahawak nito sa aking braso, may ilang customer na ang nakakapansin sa amin at pinagtitinginan kami.

“For the second time, I’m not interested.” Mariing sambit ko at pilit na kumakawala sa kanya pero sobrang higpit talaga nang pagkakahawak nito sa aking braso, medyo nakakaramdam na rin ako ng sakit lalo na at bumabaon ang kuko nito sa aking balat.

“No one ever dares to get rid of me, hindi ako makakapayag na aayawan ako ng isang walang kwentang puta na kagaya mo.” Galit nitong sambit at bigla akong hinila dahilan para mapasalampak ako sa counter table na nagsisilbing harang sa pagitan naming dalawa.

“Let go of me!” Reklamo ko at pilit na kinakalas ang kamay nito.

“No! You come with me! You fvcking slut!” Sigaw ng lalaki at sigurado akong sa puntong ito ay sa amin na nakatingin ang lahat ng customer.

Napasigaw na lamang ako sa sobrang kaba at gulat nang mas lakasan pa nito ang paghila sa akin dahilan para mawala sa balanse ang counter table at matumba ito kasama ako. Nanlaki na lamang ang aking mga mata habang hindi makapaniwalang nakatingin sa mga nabasag na bote at kumalat sa sahig ang mga mamahaling alak.

Tangina! Sigurado akong mawawalan na talaga ako ng trabaho nito.

“Tangina! Aarte-arte pa kasi, ’yan tuloy ang napala mo. Sigurado akong ikaw ang pagbabayarin sa lahat ng nabasag mo kaya sumama ka na sa akin para hindi ka na mamroblema pa kung saan ka kukuha ng pera.” Sambit ng lalaki at muli na naman nitong hinila ang aking braso.

Tangina! Para akong basahan na hila-hila ng lalaki, mukhang may sugat pa ako sa tuhod dahil bigla akong nakaramdam ng hapdi. Nang malapit na kami sa may pintuan ay bigla itong bumukas at pumasok ang lalaki na sobrang pamilyar ang mukha sa akin.

Si Harry, ang classmate ko na ipinaglihi ata sa sama ng loob dahil palagi na lamang itong nakabusangot sa loob ng classroom.

“What do you think you’re doing?” Tanong ni Harry, hindi ko alam kung para sa akin ba iyon o para sa lalaki na sobrang higpit pa rin ng hawak sa aking braso.

“Huwag ka nang makialam pa rito bata kung ayaw mong-.” Hindi na natapos pa ng lalaki ang sasabihin nito nang suntukin ito ni Harry sa mukha dahilan para mapasadsad ito sa sahig, nanlaki na lamang ang aking mga mata sa sobrang gulat at pagkabigla, hindi ko alam kung gaano kalakas ang suntok nito na dahilan para mawalan ng malay ang lalaki.

Hindi ko na namalayan pa na hinawakan na pala ni Harry ang aking kamay at hinila ako palabas sa cafe, wala sa sariling nakasunod lamang ako sa kanya pero makalipas ang ilang minutong paglalakad ay bigla akong natauhan at hinigit ko ang aking kamay mula sa kanya.

“Saan mo ba ako dadalhin? Kailangan ko pang bumalik sa cafe.” Sambit ko rito pero tinaasan lamang ako nito ng kilay.

“You sit on that bench at huwag kang magkakamaling umalis kung ayaw mong gawin kong punching bag iyang mukha mo.” Banta nito sa akin dahilan para mapalunok ako ng laway, tinalikuran na ako nito at sinundan ko lamang ito ng tingin habang papasok ito sa may convenience store.

Umupo ako sa may bench, gusto ko sanang umalis at bumalik na sa cafe pero bigla kong naalala ang banta sa akin ni Harry, hindi ko alam kung seryoso ito sa naging banta niya sa akun pero base kasi sa mga tsismis na nagkalat sa school ay bully daw ito at noon ilang studyante na nga ang nag-transfer dahil sa pagiging bully nito.

Tangina! Bago palang ako sa school ngayon at ayokong mag-transfer agad at mas lalong ayokong maging punching bag.

“Here,”

Sa sobrang lalim ng iniisip ko ay hindi ko na namalayan pa na nasa harapan ko na pala si Harry, tinaasan ko lamang ito ng kilay habang nakatingin sa band aid na ibinibigay nito sa akin.

“Anong gagawin ko riyan?” Takang tanong ko sa kanya pero tiningnan lamang ako nito na nanlilisik ang mata at parang hindi makapaniwala sa tanong ko.

“Itapal mo ’to sa utak mong walang laman.” Inis nitong sambit at bigla itong umupo at hinawakan ang aking tuhod, idinikit nito ang band aid sa sa sugat sa aking tuhod na ngayon ko lang napansin.

“S-Salamat,” nahihiyang sambit ko.

“Tsk!” Tanging tugon lamang nito bago tumayo at nagsimulang maglakad palayo sa akin, hindi ko mapigilang mapakunot-noo habang sinusundan ito ng tingin.

02: The Mafia Guy

Zuck

“What?” Iritado kong tugon mula sa kabilang linya. Hindi ko mapigilang mainis dahil nagising ako mula sa masarap na pagkakaidlip ko para lang sa walang kwenta na tawag na ’to.

“The Maxwell’s are refusing to pay their debt which is already due for two months.” Tugon sa akin ni Rex sa kabilang linya, hindi ko mapigilang mapasimangot dahil mukhang alam ko na kung ano ang susunod nitong sasabihin.

“It’s not my problem anymore, Rex. Hindi mo ako assistant o utusan na taga ayos ng mga problema mo sa kompanya.” Inis kong sambit rito pero tanging ang mahinang pagtawa lamang nito ang aking narinig, na mas lalo ko lamang ikinainis, mukhang totoo iyong sabi-sabi nila na magbiro ka na sa lasing huwag lang sa bagong gising, kung magkaharap lang siguro kami ni Rex ngayon ay baka nabatukan o kaya ay nasuntok ko na ito.

“I think it’s high time that you deal with your problem, Rex.” Muling sambit ko rito.

“Tsk! If only Zie was here, wala na sana akong problema pa ngayon, he always know what to do with those fvckers who refused to pay their debt.” Sambit ni Rex sa kabilang linya, dinig ko ang pagbuntong-hininga nito. Napalunok na lamang ako ng laway pagkarinig sa sinabi nito, hindi ko alam kung ano ang itutugon ko kay Rex kaya nanatili na lamang akong tahimik.

“I’m sorry, I shouldn’t have mentioned his name.” Mahinang sambit ni Rex sa kabilang linya pagkaraan ng ilang minuto ng katahimikan. Isang malalim na buntong hininga ang aking pinakawalan bago ako naupo sa may swivel chair.

“You’re an asshole, Rex, you know that? This will be the last time that I’m meddling with your problems and that’s it, you’re on your own, Rex.” Mariing sambit ko sa kabilang linya at kahit na hindi ko nakikita ang expression ni Rex ngayon ay sigurado akong malawak ang ngiti nito sa mga labi.

“Yeah! Sure, as long as you can take the money that the Maxwell’s borrowed from me.” Tugon naman ni Rex sa kabilang linya.

“How much are we talking about here?” Tanong ko rito.

“Fifteen million, kasama na iyong interest.” Sagot ni Rex.

“Okay.” Agad kong ibinaba ang tawag na hindi man lang nagpapaalam kay Rex. Itinapon ko ang aking cellphone sa may kama at pagkatapos ay isa-isang hinubad ang aking suot na damit, gusto ko pa sanang bumalik sa pagtulog pero naisip kong gawin na agad ang ipinapagawa sa akin ni Rex dahil ayokong putaktihin ng mga tawag nito tuwing umaga patungkol sa mga Maxwell.

Hubo’t hubad akong naglakad patungo sa may banyo at madaliang naglinis ng katawan, lumabas ako sa banyo na nakatapis na lamang ng tuwalya.

“Ha! I forgot to call, Maclen.” Mahinang sambit ko sa aking sarili kaya agad kong kinuha ang aking cellphone at tinawagan si Maclen, habang nagri-ring ang phone ay naglakad ako patungo sa may cabinet at kumuha ng boxer, plain white shirt at pantalon.

“What do you want, Zuck?” Agad na bungad sa akin ni Maclen, base sa iritado nitong boses at ang unang mga salitang bungad nito sa akin ay mukhang naistorbo ko ang pagtulog nito.

“We have things to do, get ready!” Sambit ko rito dahilan para mahina itong mapamura.

“It’s fucking early in the morning, hindi ba pwedeng mamaya na ’yan?” Reklamo nito pero inismiran ko lamang ito kahit na hindi naman ako nito nakikita.

“Are you kidding me? Ganyan ka makipag-usap sa boss mo?” Sambit ko rito sa maawtoridad na boses.

“You’re not my boss, not yet, Zuck.” Tugon naman ni Maclen dahilan para mapasimangot ako.

“I swear kapag ako na ang naging boss, isa ka sa unang tutumbahin ko, tandaan mo ’yan, Maclen.” Banta ko sa kanya pero imbes na matakot ito sa akin ay tinawanan lamang ako nito na ikinainis ko.

“What the hell is so funny about your death, Maclen?” Iritado kong tanong rito.

“Come on, Zuck, kilala na kita mga bata pa lamang tayo at alam kong you want your hands clean as much as possible and you love how I work, kaya mo nga ako isasama ngayon diba?” Buong kompyansang tugon sa akin ni Maclen and I hate to admit it pero totoo lahat ng sinabi nito. I’m not innocent, I already killed someone before but I’m trying my best to be clean as much as possible.

“Just fvcking do your thing and meet me here in the hotel I’m staying, do your research, I don’t know where’s the Maxwell’s right now.” Sambit ko rito at agad na ibinaba ang tawag dahil ayokong marinig ang pagtawa nito.

Isa-isa ko nang isinuot ang aking boxer, ang aking white shirt at ang aking pantalon. Tiningnan ko ang aking repleksyon sa harap ng salamin at hindi ko mapigilang mapaismid nang makita ang sugat sa may bandang leeg ko, it’s all my father’s fault. We’re doing the regular training yesterday and medyo naging agresibo si dad pagdating sa akin and this is the fvcking result, a wound in my neck, mabuti na lamang at hindi iyon masyadong malaki.

Lumipas ang halos limang minuto nang makatanggap ako ng text mula kay Maclen na naghihintay na ito sa akin sa baba kaya naman agad na akong lumabas sa aking kwarto at naglakad patungo sa labas ng hotel.

“This fucker really loves to show off!” Mahinang sambit ko sa aking sarili nang paglabas ko sa may hotel ay ang kulay puting Mercedes-Benz agad ang sumalubong sa akin. Nakangisi si Maclen habang naglalakad ako papalapit sa kanya, tinaasan ko lamang ito ng kilay.

“Kumusta ka na, Zuck?” Agad na bati nito sa akin pagkapasok ko sa loob ng sasakyan, nagkibit-balikat lamang ako sa kanya habang isinusuot ang aking seatbelt.

“Still the same.” Tipid kong tugon pero mariin lamang ako nitong tinititigan na para bang binabasa niya ang aking galaw at ekspresyon sa mukha.

“Stop it, Maclen. You’re bad at reading someone’s expression.” Komento ko at mahinang natawa dahilan para mapaismid ito sa akin.

“You’ve been to Russia for five months, Zuck. Are you sure you’re still the same? Or you’re slowly turning into someone, let’s say like your father?” Makahulugang tanong sa akin ni Maclen dahilan para matigilan ako at pansamantalang mapaisip.

It’s that long already? It’s been five months since I left the Philippines and  start my training in Russia for my preparation in taking over my dad’s business?

“Hey, you okay?” Untag sa akin ni Maclen dahilan para magbalik sa realidad ang aking isipan.

“Ha? Um, yeah, I’m okay. Let’s get this over with.” Tugon ko at tumango lang ito sa akin bago nito binuhay ang makina at pinaharurot ng takbo ang sasakyan.

03: His New Friend

Ashton

“Hey! Ashton!” Naglalakad ako sa may hallway nang bigla kong marinig na may tumawag sa aking pangalan kaya agad akong napalingon sa aking likuran. Hindi ko mapigilang mapataas ang aking kilay nang makita si Benedict na nagmamadaling maglakad palapit sa akin.

“What do you want, Benny?” Agad kong tanong nang makalapit na ito sa akin, muli akong nagpatuloy sa paglalakad habang sinusubukan naman nitong makasabay sa akin.

“Tapos ka na ba sa assignment natin sa Trigonometry?” Tanong sa akin ni Benedict at hindi ko mapigilang mapaismid dahil nahulaan ko kung ano ang pakay nito sa akin ngayon.

“What? May assignment tayo sa Trigonometry?” Tugon ko rito at umaktong nabigla sa aking nalaman pero alam kong natunugan nito ang sarkasmo sa aking boses dahil mahina itong natawa.

“I’ll take that as a yes. Let’s go to the library, pakopyahin mo muna ako ng assignment.” Sambit ni Benedict at wala na akong nagawa pa para kontrahin ito dahil mabilis nitong hinawakan ang aking kamay at hinila ako patungo sa library. Hinayaan ko lamang ito dahil may kalahating oras pa naman bago magsimula ang klase namin sa Trigonometry.

Nang makarating na kami sa library ay pumwesto kami sa may dulong mesa kung saan wala masyadong tumatambay na mga estudyante. Agad kong binuksan ang aking bag at kinuha ang aking notebook kung nasaan ang assignment ko sa Trigonometry.

“Bilisan mo ang pagkopya, Benny. At saka huwag kang tatanga-tanga at baka kopyahin mo na naman pati pangalan ko.” Sambit ko rito bago ko ibinigay sa kanya ang aking notebook, may isang beses kasi na pati pangalan ko ay nakopya nito at mabuti na lamang ay agad ko iyong napansin dahil kapag nagkataon ay baka magka sanction pa kami na ayokong mangyari. Bigla itong napahawak sa kanyang dibdib at umaktong parang masakit ang dibdib nito.

“Ouch! Ang sakit mo namang magsalita. That was just one time, Ashton, sobrang occupied lang talaga ang utak ko noon kaya pati pangalan mo ay nasulat ko.” Pagrarason sa akin ni Benedict pero inismiran ko lamang ito.

“Yeah! Whatever, bilisan mo na ang pagkopya riyan.” Tugon ko rito at tumahimik na para makapag focus na ito sa pagkopya sa aking assignment.

Natatandaan ko pa rin hanggang ngayon kung paano kami nagkakilala ni Benedict, bago lang ako sa lugar nila kaya hindi ko pa alam ang pasikot-sikot dito at nagmagandang loob naman ito na tulungan ako mula sa paghahanap ng apartment at trabaho, hindi ko masasabing close kami ni Benedict dahil casual lang naman ang turingan namin, dito sa school lang kami nagkikita at hindi kami iyong tipo na gumagala sa labas pagkatapos ng klase.

Matapos makopya ni Benedict ang aking assignment ay agad kaming lumabas ng library at naglakad na patungo sa aming classroom.

“Aw! I almost forgot, someone told me na napaaway ka raw kahapon?” Tanong ni Benedict sa kalagitnaan ng aming paglalakad, tinaasan ko lamang ito ng kilay.

“Saan mo naman nasagap ang balitang ’yan?” Sambit ko imbes na sagutin ang tanong nito.

“Harry told me about it.” Walang gatol na tugon ni Benedict dahilan para mapatingin ako sa kanyang gawi na nakataas ang kilay. Hindi ko maiwasang magtaka kung paano nito nakausap si Harry gayong usap-usapan sa school na gangster ito at kapag natipuhan ka niyang i-bully ay iyon na ang magiging katapusan ng maliligayang araw mo sa school, hindi ko alam kung sobrang exaggerated lang ba ang pagkaka-describe nila kay Harry pero wala na akong pakialam pa.

“Harry? And since when did you start talking to him? I don’t want to ruin my whole year in this school so kapag napagdiskitahan ka ni Harry, you better stay away from me because I had enough shít going on with my life at wala na akong panahon pa para damayan ka sa kamalasan mo, Benny.” Mahabang litanya ko pero inismiran lamang ako nito at pagkatapos ay mahinang natawa.

“Have some faith, Ashton. Harry will not do anything stupid to me, I might look fragile outside but I actually know at least nine ways on how to kill a cat.” Makahulugang tugon sa akin ni Benedict dahilan para matigilan ako at tinitigan ito.

“What?” Takang tanong nito at tumigil din sa paglalakad.

“What are you? An assassin? A serial killer?” Tanong ko rito pero nagkibit-balikat lamang ito at makahulugang ngumisi sa akin, hindi nito sinagot ang aking tanong at nauna nang maglakad patungo sa classroom namin.

Malapit na kami sa classroom namin nang biglang huminto sa paglalakad si Benedict ang umikot ito paharap sa akin kaya napahinto na rin ako sa paglalakad.

“Hindi mo pa sinasagot ang tanong ko, did you really caught up a fight yesterday?” Tanong sa akin ni Benedict.

“Yeah, it was with this old man in the cafe. He’s trying to buy me and I politely decline him, he doesn’t like it and then the fight came next.” Tugon ko rito, sinadya ko talagang huwag sabihin sa kanya na wala akong kalaban-laban nang hilahin ako ng lalaki kahapon palabas sa cafe at mas lalong hinding-hindi ko sasabihin sa kanya na dumating si Harry kahapon at tinulungan akong makawala sa lalaking iyon.

“That old man is pathetic! Pero mabuti nalang at marunong ka ng self defense.” Sambit ni Benedict at bahagyang ngumiti sa akin, inakbayan ako nito sa aking balikat at sabay kaming pumasok sa loob ng classroom.

Umupo kami ni Benedict sa may hulihan, habang hinihintay namin ang math teacher namin ay hindi ko maiwasang isipin ang sinabi sa akin ni Benedict. I know a lot of self defense, pero kahapon biglang nablangko ang isipan ko at wala na akong nagawa pa, hindi ko alam pero siguro ay sinama ko nang ibinaon sa limot lahat ng mga itinuro sa akin ni Luciano.

“You okay?” Untag sa akin ni Benedict.

“Yeah,” tipid kong tugon sa kanya.

Makalipas ang halos isa’t kalahating oras ay natapos din ang klase namin, naglalakad kami ni Benedict sa may hallway nang biglang may humarang na lalaki sa aming harapan.

“Benedict, it’s nice to see you again.” Sambit ng lalaki at biglang malawak na ngumisi, hindi ko mapigilang mapataas ang kilay at tiningnan si Benedict, sinusubukan kong basahin ang ekspresyon sa mukha nito.

“Ano na namang kailangan mo, Maclen?” Tanong ni Benedict at sa tono ng boses nito ay parang hindi ito masaya na makita ang lalaking ito.

“Stop the pretenses, Benedict. You know why I am here.”

Dinig ko ang pagbuntong-hininga ni Benedict at pagkatapos ay tumingin ito sa akin.

“I need to go, kita nalang tayo ulit dito bukas.” Sambit ni Benedict at hindi ko na nagawa pang tumugon dahil agad na itong naglakad at iniwan nila ako rito na nakatayo lang at hindi alam kung dapat ba akong mag-alala para kay Benedict o hindi. Nagkibit-balikat na lamang ako at nagpatuloy na sa paglalakad patungo sa locker area para ilagay roon ang ilang libro at notebook ko.

Nang mailagay ko na ang libro ko sa loob ng locker at isasarado ko na ito nang bigla na lamang may humila sa akin at itinulak ako sa may locker dahilan para mapasinghap ako sa sakit nang tumama ang aking likod sa may kandado.

“I hope you still remember me, Ashton.”

Sunod-sunod akong napalunok ng laway nang makita ko ang mukha ng lalaki sa aking harapan. Nagpalinga-linga ako sa paligid, nagbabakasakaling may tumulong sa akin pero parang walang nakikita ang ibang estudyante rito, they’re clearly afraid of Harry.

“Harry,” halos pabulong na sambit ko sa kanyang pangalan.

“Very well, I thought I need to slam your head on the locker to remember me.” Sambit nito at ngumisi sa akin, malalim ang mga tingin na ipinupukol nito sa akin na para bang pinagbabantaan niya ako.

“What do you want from me?” Lakas loob kong tanong sa kanya.

“Your debt is due tonight, I’ll collect it after your shift.” Tugon naman sa akin ni Harry dahilan para mapataas ang aking kilay sa sobrang pagtataka.

“What do you mea–,” hindi ko na natapos pa ang sasabihin ko dahil agad akong tinalikuran ni Harry at mabilis itong naglakad palayo sa akin habang ako ay naiwan lamang na nakatunganga at gulong-gulo sa mga nangyayari.

What the hell! Wala akong matandaan na may utang ako kay Harry. He’s clearly messing with me.

04: Benedict Maxwell

Zuck

“You know what to do now, Maclen.” Mariin kong sambit kay Maclen habang ipinaparada ko ang sasakyan namin sa may parking lot ng isang unibersidad.

“You don’t need to remind me, pangalawang beses na natin itong ginawa.” Tugon sa akin ni Maclen at agad nitong binuksan ang pintuan at mabilis na lumabas sa sasakyan. Napaismid na lamang ako habang sinusundan ko ng tingin si Maclen.

“Guess! This will be my fvcking life now.” Mahinang sambit ko sa aking sarili at napabuntong-hininga na lamang. It’s been five months since I started training para mag-take over sa business ni dad dahil gusto na nitong mag settle down kasama si Lautner sa Mexico. I tried to say no dahil hindi ko talaga nakikita ang sarili ko na maging isang mafia boss but dad didn’t like the idea, he threatened me that he’ll find Ashton and kill him kapag hindi ko sinunod ang napagkasunduan namin noon, which is he’ll stop touching Ashton and in return I’m going to take over the business.

So here I am, slowly becoming my dad.

“Kumusta na kaya siya?” Tanong ko sa aking sarili at mapait na napangiti habang sinusubukan kong ipinta sa aking isipan ang itsura ni Ashton. Kung gugustuhin ko ay kaya ko namang ipahanap kung nasaan na si Ashton ngayon pero mariin kong pinigilan ang sarili ko. Ashton wants his freedom at hindi ko maibibigay iyon sa kanya kapag naging mafia boss na ako. Ashton promise to me that he will come back one day, hindi ko alam kung darating pa ang araw na iyon.

“Zuck!”

Napatingin ako sa labas ng bintana nang marinig kong may tumawag sa aking pangalan.

“Open the fvcking door.” Sigaw ni Maclen dahilan para mapataas ang aking kilay. Binuksan ko ang pintuan at unang pinapasok ni Maclen si Benedict Maxwell, ang tagapagmana ng Maxwell Corporation. Nang makapasok na rin sa loob ng sasakyan si Maclen ay wala na akong sinayang na oras pa at agad kong binuhay ang makina ng sasakyan at pinaharurot ito ng takbo.

“Start dissecting that boy, Maclen.” Utos ko rito habang ang tingin ay nakapokos lang sa daan, dinig ko ang pagsinghap ni Benedict dahilan para mapangisi ako.

“What do you mean, Zuck? That was not the plan.” Naguguluhan tanong sa akin ni Maclen.

“I guess the plan changes.” Walang gatol kong tugon sa kanya at tumingin sa rear view mirror para makita kung ano ang nangyayari sa kanila sa likod.

“Okay, it’s your father’s car anyway. I’m not cleaning the blood here.” Sambit ni Maclen at kinuha nito ang isang maliit na kutsilyo na nakakapit sa suot nitong boots.

“Whoah! What the fvck is happening here? I think it’s too early to kill me, besides, ano namang mapapala niyo kung papatayin niyo ako ngayon?” Sambit ni Benedict habang sinusubukan nitong patigasin ang boses pero halata sa mukha nitong medyo kinakabahan ito ngayon. Hindi naman lingid sa aking kaalaman kung ano ang kayang gawin ni Benedict, he looks so small and fragile but I know that there is a psycho beast hiding underneath that small body, he is the sole heir of Maxwell Corporation anyway.

“You’re seriously asking me that question? If we will kill you right now then that will be the end of Maxwell. Your family run this city for too long, marami kayong mga kaaway at kapag nalaman nilang I wiped out the Maxwell then they’ll gonna be my ally for sure, they’ll thank me for doing them a favor of killing the sole heir of Maxwell.” Tugon ko kay Benedict at kita ko ang pag-igting ng panga nito habang sinusubukan nitong pakalmahin ang sarili, alam kasi nitong walang magandang mangyayari kapag pinairal niya ang galit niya.

“You know what Benedict? The plan actually was I’m gonna fvck you and then slit one of your finger and deliver it to your daddy but then Zuck here change the plan. No hard feelings, eh?” Nakangising sambit ni Maclen at akmang sasaksakin na niya si Benedict.

“Wait! Wait! I have a proposal.” Mabilis na sambit ni Benedict kaya hindi naituloy ni Maclen ang gagawin niya sana at tumingin ito sa akin, naghihintay ito ng senyas kung itutuloy niya ba ang gagawin niya kay Benedict o hindi.

“Trying to escape your death, Benedict?” Nakangisi kong tanong sa kanya, kita ko ang paglunok nito ng laway. Hindi ko alam pero nasisiyahan akong makita itong kinakabahan, they said he is a pretty little psycho, he may not look like it but the legend says he’s a great assassin.

“Just fvcking hear me out at pagkatapos ay gawin niyo na ang gusto niyong gawin sa akin.” Sambit ni Benedict pero inismiran ko lamang ito at hindi na nagsalita pa.

Gusto kong malaman kung ano ang gagawin ng isang Benedict Maxwell sa sitwasyon niya ngayon, will he fight back or he’s thinking of another plan? I can’t wait to see what will be his move.

“We’re here,” sambit ko nang makarating kami sa isang hotel kung saan nag-e-stay si Benedict ngayon. Pagkalabas ko sa sasakyan ay ibinigay ko ang susi sa isang lalaki para iparada sa parking lot ang sasakyan.

“Why are we here? Huwag niyong sabihin na rito niyo ako papatayin at ipapalabas niyong isang suicide lang ang nangyari? No one will buy that story, not my father.” Sambit ni Benedict pero nginisihan ko lamang ito na mukhang ikinainis nito.

“Then let’s just hope that your proposal will change our plan again.” Tugon ko rito, tanging matatalim na tingin lamang ang ipinukol nito sa akin bago ito nagsimulang maglakad papasok sa hotel, sabay naman kami ni Maclen na naglalakad at nakasunod kay Benedict.

Pagkapasok namin sa loob ng kwarto ni Benedict ay agad kong tiningnan ang orasan na nakakabit sa may dingding.

“Okay so here’s my propos–” hindi na natapos pa ni Benedict ang kanyang sasabihin dahil pinigilan ito ng aking kamay.

“Hush, boy.”

“My men will arrive at your dad’s office five minutes from now, if your dad cooperates and pay his debt then you’re free to go and think this never happened and Maclen will take you on a date as a compensation for involving you to this, but if your dad won’t cooperate then let’s pray that your proposal sound’s better than death.” Sambit ko kay Benedict at sa hindi ko malaman kadahilanan ay parang bigla itong kinabahan at nagsisimula na itong mag-panic.

“N-No!” Sigaw nito, “my father thinks that his debt has already been paid, he let me took care of it.”

Napakunot na lamang ang aking noo nang marinig ang sinabi ni Benedict, alam ko kung ano ang gusto niyang sabihin sa akin kaya agad kong kinuha ang aking cellphone at tinawagan si Gavin.

“Something came up, abort the plan.” Sambit ko sa kabilang linya at agad na pinutol ang tawag, tumingin ako sa gawi ni Benedict at kinilatis ang itsura nito mula ulo hanggang sa kanyang paa.

“I’m guessing your father trusted you to deliver the money to Rex, but the money didn’t reach to my cousin. Now, where the hell is the money?” Tanong ko kay Benedict habang si Maclen ay nakahiga lang sa kama at pinapanood kami ni Benedict.

“You don’t need to know where the money is. Just give me a month and I will deliver the money to Rex, don’t tell my father about it.” Sambit ni Benedict at hindi ko maiwasang natawa habang napailing-iling na lamang.

“Are you asking me to extend your life for a month?” Tanong ko rito at itinulak ito hanggang sa mapasandig na lamang ito sa malamig na dingding.

“I can be your assassin for a month and after that I’ll deliver the money to Rex, then we’re even.” Sambit ni Benedict habang pabilis nang pabilis ang paghinga nito, hindi ko alam kung kinakabahan ba ito para sa buhay nito o dahil magkalapit lamang ang aming mga katawan.

“And you want me to trust a boy like you? You betrayed your father so convince me now that you’ll never betray me.” Sambit ko kay Benedict at hinaplos ang pisngi nito dahilan para mapasinghap ito.

“I don’t know how to convince you, just fucking trust me.” Mahina akong napatawa pagkarinig sa sinabi nito.

“Should I show this boy a little bit of mercy, Maclen?” Tanong ko kay Maclen na hanggang ngayon ay prente pa ring nakahiga sa kama.

“If you let me fvck that boy then I think he deserves a little bit of your mercy.” Malokong tugon ni Maclen.

“It’s settled then,” sambit ni Benedict dahilan para mapataas ang aking kilay.

“Just to be clear, you’re giving Maclen your consent to fvck you? I’m not fond of ràpè so if you don’t want to have sèx with him then just tell me.” Sambit ko kay Benedict dahilan para ito naman ang mapataas ang kilay, alam kong hindi niya inaasahan na sasabihin ko ’yon base na rin sa ekspresyon ng mukha nito.

I know that everyone was expecting me to be ruthless but I just can’t help it, may mga bagay pa rin talagang ayokong maranasan ng iba.

“For someone who’s planning to kill me, that’s very thoughtful of you but no, I’m staying with Maclen.” Tugon sa akin ni Benedict at marahan ako nitong itinulak at naglakad na ito palapit sa kama kung saan nakahiga si Maclen.

Napailing-iling na lamang ako at naglakad palabas ng kwarto dahil wala ako sa mood para panoorin si Maclen at Benedict.

05: The Debt Collector

Ashton

“Aalis na ako, Gabe. Sigurado ka bang ikaw na ang magsasara ng cafe? I can help you if you want, wala naman akong importanteng gagawin ngayong gabi.” Sambit ko kay Gabe–ang kasama ko ngayon sa shift ko sa cafe.

“No! It’s fine, um, Trixie is coming here tonight so I was hoping we can have the place alone.” Tugon sa akin ni Gabe sa mahinang boses, tila nagdadalawang-isip ito kung sasabihin ba niya sa akin ang totoo o hindi. Hindi ko mapigilang mapangisi at marahang tumango-tango.

“Oh! I totally understand,” sambit ko kay Gabe at maloko itong nginisihan.

“No, you don’t. I’m just gonna make her a cafe latte, we’re not doing the dirty here.” Depensa ni Gabe sa kanyang sarili kahit na wala naman akong sinabi dahilan para mapatawa ako.

“I didn’t think about it, Gabe. Anyway, I’m leaving now.” Tugon ko rito at tumango-tango lang ito bilang tugon. Isinukbit ko ang aking bag at naglakad na palabas pero agad akong napahinto nang nasa may pintuan na ako.

“Um, Gabe.”

“Yes?”

“I don’t mind if you do the dirty here but make sure to close the cafe first, unless you’re planning of having a dirty live show.” Sambit ko kay Gabe dahilan para mamula ang pisngi nito sa hiya, mayroon itong sinabi sa akin pero hindi ko na ito masyadong narinig dahil nagmadali na akong lumabas ng cafe.

Nakangisi ako hanggang sa paglabas ko sa cafe pero agad din iyong napawi at napataas ang aking kilay nang makita ko sa labas si Harry na para bang may hinihintay ito. Hindi ko mapigilang mapalunok ng laway nang maalala ko iyong pag-uusap namin kanina sa may locker area, sabi nito ay sisingilin niya na raw ako sa utang ko sa kanya pagkatapos ng shift ko ngayong gabi, akala ko ay nagbibiro lang ito pero ngayon ay alam ko nang hindi ito nagbibiro.

“What are you doing here, Harry?” Lakas loob kong tanong sa kanya, hanggang ngayon ay kinakabahan pa rin talaga ako sa tuwing kaharap ko siya.

“Huwag mong sabihin na nakalimutan mo na agad ang napag-usapan natin kanina?” Tanong sa akin ni Harry at pagkatapos ay maloko itong ngumisi na para bang may pinaplano itong hindi maganda sa akin.

“Okay, let’s get this things sort out. First, wala akong utang sa’yo. Second, hindi kita pinilit na tulungan ako sa matanda at pervert na lalaking iyon. Third, wala akong pera.” Mariin kong sambit kay Harry at hindi ko mapigilang maipikit ang aking mata ng ilang segundo dahil natatakot ako na baka bigla ako nitong suntukin sa aking pisngi, pero imbes na mainis ito sa akin ay bigla ko na lamang narinig ang pagtawa nito.

“I’m not asking you for money,” sambit nito dahilan para mapataas ang aking kilay.

“Ano bang kailangan mo sa akin?” Tanong ko rito dahil sa kuryusidad, kung hindi pera ang sinisingil nito sa akin ay ano?

“W-Wait? Are you asking me for séx?” Tanong ko sa kanya at natutop ko na lamang ang aking labi nang maproseso na sa aking utak ang aking sinabi.

“Will you let me fvck you?” Ganting tanong sa akin ni Harry, mabilis akong umiling-iling bilang sagot sa kanyang tanong.

Nang unang dalawang linggo ko sa lugar na ito ay panay ang punta ko sa ibat-ibang club at mga party na kahit hindi ako invited, I always wakes up in stranger’s bed, minsan may katabi akong isang hubad na lalaki sa kama, minsan dalawa at minsan naman ay hindi ko na mabilang kung ilan kami sa loob ng kwarto. I admit the séx was good but I grew tired of it and decided to stop having séx with men. Hindi ko alam pero sa loob ng dalawang linggo na iyon ay walang araw na hindi ako nagi-guilty sa tuwing naaalala ko si Zuck, sigurado akong magngingitngit iyon sa galit kapag nalaman niya ang mga pinaggagawa ko noon.

“Hey! Ashton!” Pagatawag ni Harry sa pangalan ko dahilan para magbalik ang aking isipan sa realidad.

“Um, you’re saying what?”

“I said will you let me fvck you?” Tanong ni Harry sa akin dahilan para mapalunok ako ng laway.

“N-No!” Pagtanggi ko rito pero inismiran lamang ako nito. Harry is so tall and handsome as hell, kahit na palagi itong nakasuot ng loose shirt at hoodie ay halata pa rin ang magandang hulma ng katawan nito dahilan kahit na gangster o badboy ito ay marami pa rin ang nagkakandarapa sa kanya, aaminin ko na maski ako ay natulala rin nang una ko siyang makita pero nang malaman ko ang reputasyon nito sa school ay mariin kong pinigilan ang aking sarili at kahit na anong mangyari ay ayokong ma-associate sa kanya pero mukhang malabo na iyong mangyari ngayon lalo na at ito na mismo ang lumapit sa akin.

“No? Well, that was the first. I don’t normally asked a person to have séx with me, alam mo naman sila ang lumalapit sa akin.” Sambit ni Harry na puno ng pagmamayabang ang tono ng kanyang boses.

“This is nonsense, mauna na ako sa’yo.” Mabilis akong naglakad palayo kay Harry, nananalangin na huwag sana itong sumunod sa akin pero kung minamalas ka nga naman ay naramdaman ko na lamang ang kamay ni Harry sa aking balikat at hinila ako nito paharap sa kanya, ang seryosong mukha agad nito ang bumungad sa akin dahilan para sunod-sunod akong mapalunok ng laway.

“How about your debt?” Tanong sa akin ni Harry na nakakunot ang noo.

“Kung alam ko lang na may bayad na pala ang pagtulong ngayon edi sana hindi mo nalang ako tinulungan.” Tugon ko rito pero parang wala lang itong narinig.

“If I didn’t help you then I assume that old, pervert man is still feasting your body right now.” Paalala sa akin ni Harry at napabuntong-hininga na lamang ako, hindi ko alam kung ano ang gagawin ko.

“Pwede bang sa susunod na mga araw mo nalang ako singilin? Wala ako sa mood ngayon at tsaka gutom na ako, kailangan ko nang umuwi sa apartment.” Sambit ko kay Harry pero umiling-iling lamang ito bilang pagtanggi sa aking sinabi.

“Perfect, maraming pagkain sa pupuntahan natin.” Nakangising tugon sa akin ni Harry at hindi na ako nakaangal pa sa kanya nang mabilis nitong hinila ang aking kamay, wala na akong nagawa pa kundi ang sumunod sa kanya.

“Here.” Inabot sa akin ni Harry ang isang kulay itim na helmet pero tinitigan ko lamang iyon at hindi tinanggap.

“What am I supposed to do with that?” Tanong ko rito pero inismiran lamang ako ni Harry at ito na mismo ang nagsuot ng helmet sa aking ulo. Pagkatapos nitong maisuot ang helmet sa akin ay ito naman ang nagsuot ng helmet at pagkatapos ay umangkas na ito sa kanyang motor, wala akong alam sa mga klase ng motor pero parang ito iyong klase ng motor na ginagamit sa mga racing.

“We don’t have all the time in the world, Ashton. Umangkas ka na.” Utos sa akin ni Harry pero umiling-iling lamang ako bilang pagtanggi sa kanya, dinig ko ang pagbuntong-hininga nito na para bang naiinis na ito sa akin.

Ilang sandali pa ay mabilis ang naging galaw ni Harry at natagpuan ko na lamang ang aking sarili na nanlalaki ang mata dahil sa baril na nakatutok sa aking mukha.

“W-What the hell are you d-doing?” Tanong ko rito sa nauutal na boses dahil sa sobrang kaba na nararamdaman ko ngayon, sunod-sunod ang naging paglunok ko sa aking laway.

“Alam mo ba kung ano ang ginagawa ko sa mga taong iniinis ako? I kill them, then chop their body into tiny pieces, then feed them to my dogs.” Sambit ni Harry at hindi ko alam kung nagbibiro lang ba ito o gusto lang ako nitong takutin at mukhang nagtagumpay naman ito dahil nararamdaman ko ang mabilis na pagtibok ng aking puso.

“Do you want to be my dogs dinner tonight, Ashton?” Tanong sa akin ni Harry na malokong nakangisi habang ako ay nanginginig na sa takot dahil baka aksidenti nitong makalabit ang gantilyo ng baril.

“N-No,” tugon ko sa mahinang boses. Mas lalo pang lumawak ang pagkakangisi ni Harry at pagkatapos ay ibinaba ang baril at muli itong isinuksok sa may waistband niya, napabuga na lamang ako ng malalim na hininga.

“Ano pang hinihintay mo? Umangkas ka na sa likod ko.” Utos sa akin ni Harry at walang pagdadalawang isip na agad akong umangkas sa motor nito, medyo nahirapan pa ako sa pag-angkas dahil sa hindi ako sanay sumakay ng motor.

“You’re a good boy, Ashton. You remind me of my half brother.” Sambit ni Harry dahilan para mapataas ang aking kilay. Hindi ko na nagawa pang magtanong kay Harry dahil pinaandar na nito ang motor at pinaharurot ng takbo, para akong malalagutan ng hininga sa sobrang bilis nang pagpapatakbo nito at dahil sa taranta ko ay hindi ko alam kung saan kakapit kaya naman napayakap na lamang ako kay Harry.

Sobrang nakakakaba ang sumakay sa motor pero nang maglaon ay unti-unti na akong nasasanay. Surprisingly, nag-e-enjoy ako sa malamig na hangin na dumadampi sa aking pisngi.

06: Netflix and Chill

Ashton

“Where are we?” Tanong ko kay Harry pagkahinto nito sa motor, inilibot ko ang aking paningin sa paligid at hindi ko mapigilang mamangha. Nasa isang subdivision kami ng mga mayayaman, maganda sa paningin pagmasdan ang mga ilaw sa bawat bahay at isa pa sa nagustuhan ko sa lugar na ito ay sobrang tahimik kaya parang ang sarap magmumi-muni rito tuwing gabi.

“What do you think of this place, Ashton?” Tanong sa akin ni Harry dahilan para mapatingin ako sa kanya at pagkatapos ay nagkibit-balikat.

“Bakit mo ako dinala rito? Anong gagawin natin?” Tanong ko imbes na sagutin ito, ayokong sabihin dito na gusto ko ang lugar na ito dahil tahimik.

“Netflix and chill.” Tipid na tugon ni Harry dahilan para mapalunok ako ng laway pagkarinig sa sinabi nito, hindi ko alam kung literal ba ang pagkakasabi nito ng Netflix and chill o may iba pa itong kahulugan.

“We’ll freeze to death if we stay here one more minute, come on.” Pag-aya sa akin ni Harry at nauna na itong maglakad kaya naman wala na akong nagawa pa kundi ang sumunod sa kanya.

Pumasok kami ni Harry sa isang bahay na ipinagpalagay ko ay sa kanya, maganda ang bahay kagaya ng inaasahan ko pero hindi ko iyon sasabihin kay Harry dahil siguradong mas lalo pa itong magiging mayabang sa akin.

Nang nasa loob na kami ng bahay ay biglang huminto sa paglalakad si Harry at tumingin sa akin, inismiran ako nito dahilan para mapataas ang aking kilay.

“What?” Tanong ko rito at umaktong naiinis ako sa kanya.

“Bakit hindi mo pa hinuhubad iyang helmet?” Tugon nito kaya bigla kong naalala na nakasuot pa pala ako ng helmet.

“Aw, huhubarin pa pala ito?” Tanong ko sa kanya na puno ng sarkasmo dahilan para mapailing-iling ito at mapatawa habang naglalakad palapit sa akin.

“Let me take it off.” Sambit ni Harry at wala na akong nagawa pa para umangal dahil mabilis ang mga kamay nito na tinanggal ang suot kong helmet hanggang ngayon.

Hindi ko alam kung ano ang nangyayari pero unti-unting bumibilis ang pagtibok ng aking puso dahil sobrang lapit ni Harry sa akin, medyo kinakabahan ako dahil iniisip ko na baka pinaglalaruan lang ako ni Harry at kaya niya ako dinala rito sa bahay niya ay dahil gusto niya akong patayin.

“Shít!” Mura ko at wala sa sariling naitulak ko na lamang si Harry palayo sa akin dahilan para mapatingin ito sa akin na puno ng pagtataka, napailing-iling na lamang ako at sinusubukan na tanggalin sa aking isipan ang ideyang iyon.

“Are you okay?” Tanong sa akin ni Harry at tumango-tango lang ako sa kanya bilang tugon.

Nakasunod lamang ako kay Harry hanggang sa makarating kami sa kanyang living area na sobrang ganda, kung iisipin ay parang hindi isang lalaki ang nakatira rito dahil sa sobrang linis ng kanyang bahay.

“Suit yourself here, prepare ko lang iyong foods and drinks natin.” Sambit sa akin ni Harry at hindi na ito naghintay pa ng tugon mula sa akin, agad itong naglakad palayo.

“Weird,” mahinang sambit ko sa aking sarili. Hindi ko alam kung ano ang iisipin ko ngayon, parang ayokong maniwala na inimbita lang ako ni Harry dito sa bahay niya para mag netflix at chill. He’s a fvcking gangster at sigurado akong marami itong kaibigan, kaya hindi ko maintindihan kung bakit ako ang pinili nitong isama rito.

“Why are you still standing there, Ashton?” Tanong sa akin ni Harry, hindi ko namalayan na nakabalik na pala ito sa living area. Inilapag nito sa mesa ang dalang isang box ng pizza at dalawang bote ng alak na hindi pamilyar sa akin, may nakasulat na bourbon sa bote ng alak at ipinagpalagay ko na lamang na isang bourbon ang alak na ito.

“Anong gusto mong panoorin natin?” Muling tanong sa akin ni Harry at naupo ito sa may sofa, sumenyas ito na tumabi ako sa kanya kaya wala na akong nagawa pa kundi ang sundin ito.

“Squid game,” tugon ko sa kanya at hindi ko alam kung namamalikmata lang ba ako pero parang may sumilip na malokong ngisi sa mga labi ni Harry nang sabihin ko kung ano ang gusto kong panoorin.

“That’s a brutal series,” komento ni Harry.

“Alam ko.”

“It has 9 episodes, hindi natin matatapos ngayong gabi ang buong series which only means you need to comeback here para tapusin ang series.” Sambit nito sa akin dahilan para mapataas ang aking kilay.

“Well, in that case iyong movie nalang na ‘Your name engraved herein’ ang panoorin natin. I don’t have plan of coming back here.” Mariin kong tugon kay Harry at umusod kaunti ng upo dahil napapansin ko na parang ang lapit namin ni Harry sa isa’t-isa, hindi ko alam pero kinakabahan ako sa tuwing nasasagi ng kamay niya ang kamay ko.

“We’ll see about that, Ashton.” Sambit ni Harry at malokong ngumisi sa akin pero inismiran ko lamang ito, kinuha na nito ang remote at hinanap ang movie na panonoorin namin ngayon sa Netflix.

Tahimik lamang kami nang magsimula na ang pelikula, isinandig ko ang aking katawan sa may sofa at pansamantalang ikinalma ang aking sarili dahil mukhang wala namang binabalak na masama si Harry, prente lang din itong nakaupo sa sofa at diretso ang tingin sa malaking flat screen TV, nakapatay din ang ilaw sa living area at tanging ang dalawang lampshade sa bawat gilid ng TV ang nagsisilbing ilaw sa buong living area.

Sobrang romantic siguro nito ngayon kung hindi lang si Harry ang kasama ko, natatakot kasi ako na baka bigla itong may gawing masama sa akin sa kalagitnaan ng pelikula. Hindi ko tuloy maiwasang pasimpleng tingnan ang vase na inilagay ni Harry sa gilid kanina nang ibaba nito ang mga dalang pagkain sa mesa.

‘One wrong move and this vase will be deep in your throat,’ mahinang sambit ko sa aking isipan.

Hindi ko masyadong na-enjoy ang panonood ng pelikula dahil nakabantay ako sa bawat galaw ni Harry, hanggang sa hindi ko namalayan na tapos na pala ang pelikula.

“It’s a bittersweet ending,” biglang sambit ni Harry dahilan para mapatingin ako sa kanya at malungkot na ngumiti.

“Yeah?”

“What a cruelly yet beautiful tale. Imagine all those time they could have had with one another, the bullying that gay boy went through, for the happier married life the girl could have had. I think that I’m perhaps also sad because of the time that has passed. As I grow older, I believe less and less in “everlasting” love, and wonder if they would have drifted apart anyway as they themselves grew older. But now, having met at a much older age, perhaps they have a chance to rekindle the beautiful love they once had. Or perhaps none of this makes sense. Life is simply strange.“ Seryosong sambit ni Harry habang ako ay hindi makapaniwalang nakatingin sa kanya, hindi ko alam kung ang gangster na Harry pa ba itong kaharap ko o hindi na dahil sa malalim na hugot nito, para kasing wala sa itsura nito ang maging sentimental dahil lang sa isang pelikula.

“Let’s go,” biglang sambit ni Harry nang wala itong makuhang tugon mula sa akin, hindi ko mapigilang mapakunot-noo sa kanya.

“Saan mo na naman ba ako dadalhin?” Tanong ko rito pero tinaasan lamang ako nito ng kilay.

“I’m going to take you home. Do you want to stay the night here and cuddle with me? It’s cool with me since it’s always cold at midnight.” Tugon sa akin ni Harry.

“N-no, take me home now.” Utos ko rito at mabilis akong tumayo at naglakad palabas sa bahay ni Harry, narinig ko na lamang ang malokong pagtawa nito habang sumusunod ito sa akin palabas.

Nang nasa labas na kami ng bahay ay bigla kong naalala na nasa loob ang helmet na ipinasuot sa akin ni Harry kanina, “naiwan ko iyong helmet sa loob ng bahay mo,” sambit ko rito kaya natigil si Harry sa pagsusuot ng helmet.

“Kunin ko nalang muna,” muli kong sambit at akmang babalik na sa loob ng bahay niya nang pigilan ako nito.

“It’s already locked kaya hindi ka na makakapasok sa loob,” sambit nito at tumango-tango lang ako bilang pagsang-ayon.

“Okay lang naman siguro kung wala akong suot na helmet, gabi na naman.”

“Gamitin mo nalang itong helmet ko,” biglang sambit ni Harry at bago paman ako makaangal sa gusto niyang mangyari ay wala na akong nagawa pa dahil mabilis nitong nailagay sa ibabaw ng aking ulo ang helmet.

Napabuga na lamang ako ng hangin habang pinapanood si Harry na umangkas sa kanyang motor, sobrang cool nitong tingnan habang pinapaandar ang kanyang motor. Naiintindihan ko na ngayon kung bakit gustong-gusto ng mga babaeng kaklase ko ang lalaking may motor o kaya ay kotse.

“Hey! Umangkas ka na bago pa kita iwan diyan!” Singhal ni Harry dahilan para magbalik ang aking isipan sa reyalidad at nagmadali akong umangkas sa motor nito, agad nitong pinaharurot ng takbo ang motor at sa sobrang pagkabigla ko dahil parang mahuhulog ako sa motor ay napayakap na lamang ako kay Harry, mas mabilis ang pagpapatakbo ni Harry ngayon kaysa kanina kaya hindi ko mapigilang kabahan, isiniksik ko na lamang ang aking ulo sa balikat nito dahil ayokong tumingin sa daan, para kasi kaming lumilipad kapag tumitingin ako sa daan.

Hindi ko na alam kung ilang minuto na ang lumipas nang biglang nagdahan-dahan ang takbo ng motor ni Harry hanggang sa tuluyan na itong huminto.

“We’re here,” sambit ni Harry.

Agad akong kumalas mula sa pagkakayakap kay Harry at bumaba sa motor.

“Thanks,” sambit ko at agad ko itong tinalikuran at nagsimula nang maglakad papasok sa aking apartment nang tawagin ako ni Harry.

“Hmm?”

“Hindi ko alam kung hindi ka lang sanay sumakay sa motor o sadyang tanga ka lang, suot mo pa ang helmet ko.” Sambit ni Harry kaya agad akong napahawak sa aking ulo at mahinang minura ang aking sarili nang malamang suot ko pa nga ang helmet niya. Dali-dali ko itong tinanggal at inabot kay Harry, agad naman nitong isinuot ang helmet at pagkatapos ay pinaandar na muli ang motor.

“Aalis na ako,” paalam nito sa akin at wala sa sariling tumango-tango lamang ako sa kanya.

“A-ah, Harry!” Pagtawag ko sa kanyang pangalan, lumingon ito sa akin na nakataas ang kilay na para bang nagtataka ito.

“Um, about the movie. I’ve read some reviews saying it was too intensely sadly emotional the entire way through but to me that said a lot about how it’s experienced by the two of them. Love is a beautiful thing, but being in love to a member of the same sex, in a homophobic society, and both having very different ways of dealing with that that cause each other such pain, that’s when being in love can be the most painful thing in the world. The film portrayed that so well. Films like this always makes me reflect on how many beautiful lovestories will never be written fully because of how hard being gay will be.” Sambit ko kay Harry at malungkot na ngumiti sa kanya dahil sobrang daming mga ala-ala ang biglang sumagi sa aking isipan.

“You’re in love with someone,” biglang sambit ni Harry at hinubad ang kanyang suot na helmet, hindi ko alam pero parang malungkot din ang kanyang mga mata.

“You’re in love with someone too,” tugon ko kay Harry at bahagya lang itong ngumiti sa akin na para bang may bigla itong naalala.

“It’s hard being like this and being in love,” makahulugang sambit ni Harry.

“I know.” Napabuntong-hininga na lamang ako dahil parang biglang bumigat ang aking pakiramdam.

“Goodnight, Ashton.”

“Goodnight, Harry.” Mahinang sambit ko at bahagyang ngumiti sa kanya. Muling isinuot ni Harry ang helmet at pagkatapos ay pinaharurot nang takbo ang kanyang motor, inihatid ko na lamag ito ng tanaw hanggang sa hindi ko na ito makita.

07: Familiar Name

Zuck

“One instant black coffee with espresso, please.” Sambit ko sa isang lalaki na nakasuot ng kulay brown na apron kaya naman ipinagpalagay kong isa ito sa mga waiter na naka-duty ngayon dito sa La Lena Cafe, it’s a lame name to be honest but I don’t have a choice anymore dahil ito na lang ang nakita kong bukas na cafe ngayon at kanina pa hinahanap ng aking katawan ang matapang na lasa ng isang kape.

“Black coffee with espresso. Would that be all, sir?” Tanong ng lalaki sa akin.

“What’s your bestseller here?” Tanong ko sa lalaki at tiningnan ko ang maliit na nametag na naka-embroid sa may bandang dibdib ng apron nito. Hindi ko mapigilang mabigla nang mabasa ang pamilyar na pangalan na nakasulat sa nametag nito, I suddenly remember that familiar name like it was imprinted in the back of my mind. I remember his name along with his broken promises.

“Our bestsellers here are the Tuna Sandwich and the Classic Hotdog bun, sir.” Tugon naman sa akin ng lalaki at tumango-tango lamang ako rito.

“Okay, I’ll have the tuna sandwich, Ashton.” Tugon ko rito at tila nagulat pa ito nang banggitin ko ang pangalan nito. Aaminin kong medyo naninibago ako dahil halos ilang buwan na rin ang nakalipas nang huli kong banggitin ang pangalan na iyon.

“Um, my name is actually Gabe, sir. This is not my apron.” Pagtatama sa akin ng lalaki.

“Aw, my bad. I’ll have the tuna sandwich, Gabe.” Pag-uulit ko sa aking order ngunit ngayon ay sinabi ko na ang tamang pangalan nito.

“It will be served in ten minutes, sir.” Sambit sa akin ni Gabe at tanging pagtango lamang ang itinugon ko rito.

Habang naghihintay ako sa aking order ay hindi ko mapigilang muling maalala ang pangalan na naka-embroid sa suot nitong apron. As much as I want to think that the owner of the apron that Gabe is wearing right now is the same person that I’ve met a few months ago and made a promise that he’ll come back to me but it’s been forever and I’ve never seen his shadow.

I was drowning in thoughts when suddenly my phone rang, agad kong hinugot mula sa aking bulsa ang aking cellphone at napabuntong-hininga na lamang ako nang makita ang pangalan ni Rex na naka-register sa may caller ID. Alam ko na kung ano ang kailangan nito sa akin ngayon.

“Mukha ka talagang pera, Rex.” I said in a monotone after accepting the call. Narinig ko ang mahinang pagtawa ni Rex mula sa kabilang linya at inismiran ko lamang ito kahit na hindi naman ako nito nakikita.

“The money is still not in my account, Zuck.” Tugon sa akin ni Rex at ramdam ko ang pagkainis sa tono ng boses nito.

“Well, you know Benedict Maxwell right?” Tanong ko rito and he just hummed in response. “It turns out that his father asked him to deliver the money to you but he didn’t, instead he used it to god knows what. He’s asking for another month and he’ll deliver the money to you,” dagdag na sambit ko kay Rex at narinig ko ang mahinang pagmumura nito sa kabilang linya.

“And you said yes?” Tanong sa akin ni Rex at sa tono ng boses nito ay parang gusto nitong sabihin ko sa kanya na hindi ako pumayag.

“Yeah, binigyan ko siya ng isang buwang palugit.” Walang gatol kong tugon dito.

“Tangina naman, Zuck. Dalawang buwan na ngang delayed ang bayad tapos ngayon binigyan mo pa ng isang buwang palugit?” Sigaw ni Rex sa kabilang linya dahilan para mapakunot ang aking noo at bahagya kong inilayo ang telepono sa aking tenga dahil sa nakakarindi nitong boses.

“Shut the fuck up, Rex. Fifteen million won’t hurt your wallet, barya lang naman iyan sa iyo. Kahit na ma-bankrupt pa lahat ng kompanya mo ay okay lang dahil kaya ka namang buhayin ni Gabriel.” Prangkang tugon ko rito and I can tell that he was too stunned to speak. Akala siguro nito ay hindi ko alam kung ano ang namamagitan sa kanila ni Gabriel na isa ring mafia boss.

“Don’t worry, I’ll kill him if he doesn’t pay his father’s debt.” Muling sambit ko rito.

“You better, Zuck.” Tugon lamang sa akin ni Rex at walang paalam nitong ibinaba ang tawag, napailing-iling na lamang ako sa ginawa nito. He’s always hot-tempered that sometimes I can’t help but get annoyed with him, I’m only doing this favor because he’s my cousin and even though he’s hot-tempered I can sometimes rely on him whenever I need some information from Gabriel. I must say Gabriel and I wasn’t fond of each other but we’re now in the same line of work, and I know that it’s a hard pill to swallow but there are instances where I need some information from him.

Pagkatapos kong maibalik sa aking bulsa ang aking phone ay siya namang pagdating ng aking order.

“Thanks,” sambit ko sa waiter at ngumiti lamang ito sa akin bilang tugon.

After almost ten minutes I finish my coffee and my tuna sandwich, agad akong lumabas sa cafe at nagtungo sa aking sasakyan. Isang malalim na buntong-hininga ang aking pinakawalan pagkapasok ko sa aking sasakyan dahil medyo naguguluhan ako kung saan ako uuwi ngayon. I don’t fucking know where’s my home anymore.

I was just sitting on the driver’s seat while thinking if I did the right thing. Hindi ko na mabilang pa kung ilang buntong-hininga na ang aking pinakawalan at nagsisimula na naman akong magka-anxiety attack.

Fuck! I miss him so much. I accidentally saw his name embroidered in the apron of that waiter a while ago and now I can’t stop thinking about him. He’s the reason why I became a mafia boss when all I want in life is to build my own restaurant and do my passion which is cooking. I still remember that day when I make a bargain with my dad, he’ll gonna stop fucking Ashton and in exchange I’m gonna be his successor. I’ve already made peace with the fact that I’m gonna be the person I swore not to be, ginawa ko ang mga desisyon na iyon because I want Ashton to be free even if he didn’t end up with me, that’s why I never force him na sumama sa akin pauwi sa bahay nang araw na magdesisyon itong magpakalayo-layo.

I wonder where he is right now. I wonder if he’s still single or he’s sleeping with another guy right now. Shit! Just thinking that he’s sleeping with another guy right now want me to drive this fucking car and bumped it to another car.

08: Meeting Harry, Again

Ashton

“Hey, here’s your apron. Nalabhan ko na ’yan kaya pwede mo na ’yang suotin ngayon.” Sambit sa akin ni Gabe pagkapasok ko sa loob ng counter at pagkatapos ay mabilis na inabot nito sa akin ang apron ko na hiniram nito kahapon dahil sa nagkaroon ng maraming mantsa ng tsokolate ang apron nito. I can’t help but wonder kung ano ang ginawa nito kasama ang girlfriend nito rito sa cafe nang nagdaang araw at napuno ng mantsa ng tsokolate ang apron nito. I don’t think it was just an accident dahil sobrang dami naman ata ng tsokolate na tunapon sa apron nito. I think he did something naughty with his girlfriend here, not that I care though.

“Can you serve this food to table number seven and then take table number eight’s order. The cafe is quite busy right now.” Muling sambit sa akin ni Gabe kaya naman mabilis ko nang isinuot ang aking apron habang tinitingnan ang kabuuan ng cafe, puno ang mga mesa ng customer at kadalasan sa kanila ay puro mga studyante na parang ginawa ng library itong cafe dahil dito na sila gumagawa ng mga assignment nila.

“I’ll serve the food now,” sambit ko kay Gabe at tumango lamang ito bago ito muling pumasok sa loob ng kitchen para tingnan kung pwede na bang i-serve ang order ng ibang customer. Inilagay ko muna sa bulsa ng aking apron ang aking ballpen at ang aking maliit na post-it-note kung saan ko nililista ang mga order ng customers bago ko kinuha ang tray na puno ng pagkain at nagtungo sa table number seven.

“Enjoy your meal, sir.” Nakangiti kong sambit sa lalaki pagkalapag ko ng pagkain sa mesa nito. Dala ang tray ay mabilis akong nagtungo sa table number eight at hindi ko mapigilang mapataas ang aking kilay nang makita ang lalaking nakaupo sa table number eight. May malokong ngisi ito sa kanyang mga labi habang pinapanood akong naglalakad palapit sa kanya.

Isang malalim na buntong-hininga ang aking pinakawalan at pagkatapos ay puno ng kaplastikan ko itong nginitian kahit na gustong-gusto ko na itong irapan at tanungin kung ano ang ginagawa nito sa cafe ngayon. Siguro naman ay isang coincidence lang na nagkataong ako ang waiter na kukuha sa order nito. Pero base sa malokong ngisi sa mga labi nito ay mukhang hindi lang isang coincidence ang pagpunta nito sa cafe ngayon lalo na at hindi naman ito pumupunta rito. Sa ilang buwan kong pagtatrabaho rito sa cafe ay mabibilang ko lang sa aking kamay kung ilang beses itong nagpunta rito.

“Welcome to La Lena Cafe. What’s your order, sir?” Tanong ko kay Harry at pinilit ko ang sariling ngitian ito at umaktong hindi ko ito kilala.

“I need your help with something. I want you to come with me.” Hindi ko mapigilang mapataas ang kilay nang marinig ang sinabi nito.

“I don’t think that’s possible, sir. I’m working in case you didn’t notice.” Tugon ko kay Harry at muli ay pilit ko itong nginitian. Hindi ko mawari kung seryoso ba ito ngayon o nanggo-good time lang ito para asarin o kaya ay inisin ako.

Shit! Ito na ba ang simula nang pambu-bully niya sa akin?

“I didn’t asked you a question though. I was just letting you know that you’re coming with me.” Sambit sa akin ni Harry at sa tono ng boses nito ay para bang alipin niya ako na dapat kung sundin ang lahat ng sasabihin niya sa akin and somehow that makes my blood boils in annoyance.

“I’m working, sir. Wala pang limang minuto mula nang magsimula ako kaya hindi ako pwedeng sumama sa’yo.” Pagtanggi ko kay Harry dahilan para mawala ang malokong ngisi sa labi nito at napalitan ng pagka-inis. Hindi ko mapigilang sunod-sunod na mapalunok ng laway at napamura na lamang ako sa aking isipan dahil baka gumawa ito ng eksena sa loob ng cafe. Sigurado akong mawawalan ako ng trabaho kapag nangyari iyon.

“I’m starting not to like you, Ashton. Don’t make me put your name on my shit list of shit people.” Sambit sa akin nj Harry  na may diin ang bawat salita na para bang ipinaparating niya sa akin ngayon na pinagbabantaan na niya ang buhay ko at dapat na akong matakot.

Isang malalim na paghinga ang aking pinakawalan at pagkatapos ay umakto akong hindi natatakot sa banta nito kahit na ang totoo ay medyo kinakabahan na ako. Not that I can’t defend myself, I think kaya ko namang ipagtanggol ang sarili ko laban kay Harry pero ang ayaw ko lang talaga ng magulong buhay. Kapag sinimulan akong pagtripan ni Harry ngayon ay sigurado akong hindi lang niya iyon gagawin sa isang araw, habang buhay na niya siguro akong pagtitripan hanggang sa wala na akong ibang choice kundi ang lumipat na naman sa ibang lugar.

“Maraming customer sa loob ng cafe, Harry. Can you just at least fucking wait hanggang sa magsarado kami?” Tanong ko rito sa medyo mahinang boses dahil ayokong may ibang customer na makarinig sa pagmumura ko pero sigurado naman akong narinig iyon ni Harry.

“I don’t like waiting,” tipid na tugon ni Harry at pagkatapos ay bigla nitong kinuha ang cellphone nito at ilang sandali pa ay may tinawagan ito, hindi ko alam kung sino.

“Nasa cafe ako ngayon malapit sa school, come here.” Narinig kong sambit ni Harry sa kabilang linya at pagkatapos ay mabilis nitong tinapos ang tawag at ipinasok sa bulsa ang hawak na cellphone. Hindi ko tuloy maiwasang magtaka kung sino iyong tinawagan niya at pinapapunta niya rito sa cafe.

Shit! Hindi kaya pinapapunta niya rito sa cafe ang mga kasamahan niya sa gang para pagtulungan akong bugbugin? Tangina! Kailangan ko nang makatakas ngayon at umalis palayo kay Harry.

“If you don’t have any order then I’m gonna leave you now, sir. Babalik na ako sa counter.” Sambit ko kay Harry at pagkatapos ay mabilis itong tinalikuran. Akmang maglalakad na ako pabalik sa counter nang makarinig ako ng isang malakas na tunog na para bang may sumuntok sa mesa dahilan para sunod-sunod akong mapalunok ng laway. Sigurado akong si Harry ang may gawa noon at ngayon nga ay pinagtitinginan na kami ng ibang customer pero nang makita nila si Harry ay agad din silang nag-iwas ng tingin, kadalasan nang narito ay mga studyante kaya sigurado akong kilala nila si Harry.

“Turn around and don’t you dare fucking leave me. You disrespectful whore!” Umigting ang aking panga nang marinig ang sinabi sa akin ni Harry. Hindi ko na mabilang pa kung ilang lalaki na ang tumawag sa akin ng bitch, whore at iba-iba pa pero ngayon lang ako talagang nainis at kumulo ang aking dugo nang marinig iyon kay Harry.

“What did you just call me?” Buong tapang kong tanong kay Harry na may halong pagka-inis sa tono ng aking boses.

“You disrespectful whore!” Pag-uulit ni Harry na may malokong ngisi sa kanyang mga labi ngayon na para bang sobrang proud na proud pa ito na nakikita akong inis na inis sa kanya. I was clenching my fist at handa na sana akong suntukin ito sa mukha nang biglang may umakbay sa akin.

“Hey, Ashton!”

Nang tingnan ko kung sino ang umakbay sa akin ay napakunot na lamang ang aking noo nang makita si Benedict.

“Benny? What are you doing here?” Takang tanong ko rito.

“What? Why are you so surprised? This is a cafe and every students in our school comes here.” Tugon sa akin ni Benedict at magtatanong pa sana ako sa kanya nang makita kong tumayo si Harry at lumapit sa amin ni Benedict. Hindi ko mapigilang mapaatras dahil baka bigla ako nitong suntukin sa mukha pero hindi ko inaasahang ang gagawin pala nito ay pwersahan na hubarin ang aking suot na apron at pagkatapos ay ibinigay ito kay Benedict. Ngayon ay dalawa na kami ni Benedict na nakakunot ang noo at takang-taka sa mga nangyayari.

“Cover his shift, Benedict.” Sambit ni Harry at mas lalong napakunot ang aking noo nang marinig ang sinabi ni Harry. Paano niya nakilala si Benedict? Or baka naman talagang magkakilala na sila?

“What? I thought you called me to come here because you want a date.” Tugon ni Benedict ngunit inismiran lamang siya ni Harry at sa sobrang pagtataka ko ay hindi na ako nakaimik pa. Hindi ko na namalayan pa ang paghila sa akin ni Harry palabas ng cafe at iniwan si Benedict na tila nagtataka at naiinis.

09: Hugging The Gangster

Ashton

“Saan mo na naman ba ako dadalhin?” Tanong ko kay Harry na medyo may pagkainis ang tono ng boses. Ibinigay nito sa akin ang isang kulay itim na helmet ngunit tinitigan ko lamang iyon at hindi tinanggap.

“In my house.” Tipid na tugon ni Harry at pagkatapos ay pwersahan nitong isinuot sa aking ulo ang itim na helmet kaya wala na akong nagawa pa para pigilan ito.

“Ano na naman ang gagawin natin sa bahay mo? Pwede bang tigilan mo na ako? Wala na naman siguro akong utang sa’yo diba? I mean hindi ka naman nakipagsuntukan doon sa matandang lalaki, hindi ka naman umabot sa hospital dahil sa pagtatanggol sa akin. Okay na iyong isang beses na dinala mo ako sa bahay mo.” Sambit ko kay Harry ngunit sunod-sunod lamang akong napalunok ng laway nang makita ang pagdilim ng mukha nito na para bang ilang sandali lang ay handa na itong makipagsuntukan.

“Sa tingin mo ba talaga ay bayad ka na sa akin? I don’t think so.” Mariing sambit ni Harry sa akin at pagkatapos ay hinubad nito ang suot na jacket at itinaas ang suot na damit. Napasinghap na lamang ako kasabay nang panlalaki ng aking mga mata nang makita ang mga pasa sa katawan nito at sa tingin ko ay bago pa lamang iyon. The wounds looks so bad na para bang wala pang isang araw iyon, kaya pala medyo hirap itong maglakad kanina habang hinihila niya ako palabas ng cafe.

“What the hell happened to your body?” Hindi makapaniwalang tanong ko rito at akmang hahawakan ko ang pasa nito sa katawan ngunit mabilis nitong ibinaba ang suot na damit at isinuot ang jacket.

“That old man paid at least five men to beat me.” Sumbong sa akin ni Harry at hindi ako tanga para hindi agad makuha kung sino ang matandang lalaki na tinutukoy niya. It was the old man that harassed me in the cafe. Hindi ko mapigilang makaramdam ng guilt dahil sa nalaman ko.

“Five men and you’re still alive?” Tanong ko kay Harry ngunit inismiran lamang ako nito.

“That’s not something that you should be surprised of. Kahit ilan pa silang magtulungan sa akin ay hinding-hindi nila ako matatalo.” Puno ng kayabangan na sambit ni Harry ngunit tinaasan ko lamang ito ng kilay.

“Pwede bang sumakay ka na sa motor kung ayaw mong itali kita riyan at kaladkarin papuntang bahay.” Mariing sambit ni Harry at kahit na pakiramdam ko ay nagbibiro lang ito ay may parte ng aking isipan ang nagsasabi na gagawin niya talaga ang banta niya sa akin kapag nagmatigas pa ako ngayon. Isang malalim na buntong-hininga ang aking pinakawalan at pagkatapos ay wala na akong nagawa pa kundi ang sumakay sa motor nito.

“Tsk! Sasakay ka rin naman pala ang dami mo pang arte. Pa-hard to get ang puta!” Mahinang sambit ni Harry ngunit narinig ko pa rin iyon. Sa sobrang inis ko ay sinuntok ko ito sa tagiliran dahilan para mapahiyaw at mamilipit ito sa sakit habang ako naman ay nanlaki ang mga mata nang maalala na may mga sugat nga pala ito sa katawan.

“Shit! Sorry!” Hinging paumanhin ko at naipikit ko na lamang ang aking mga mata habang hinihintay ang susunod na gagawin ni Harry. I was thinking that he’s gonna push me out, kick me or punch me but fortunately nothing like that happened. Dahan-dahan kong ibinuka ang aking mga mata nang marinig ang pag-start ng motor ni Harry.

“Yumakap ka sa akin kung ayaw mong mahulog at sumadsad sa kalsada.” Sambit sa akin ni Harry at napakunot na lamang ang aking noo nang marinig ang kanyang suhestiyon.

“But you have wounds all around your body. Hindi ka ba masasaktan kapag yumakap ako?” Tanong ko rito at hindi ko sinunod ang utos nito. Kumapit na lamang ako sa may likod ng kanyang motor ngunit ilang sandali pa ang lumipas ay hindi pa rin  kami umaalis.

“Ano na namang problema mo? I don’t have all night kaya tara na. Kailangan kong makabalik sa apartment ng alas-diyes dahil marami pa akong assignment na kailangang matapos.” Reklamo ko kay Harry at gusto ko sanang sundutin ito sa tagiliran dahil parang na-estatwa na ito pero baka sa pagkakataong ito ay talagang sipain na niya ako o kaya ay suntukin sa mukha.

“I’m not driving until you hug me.” Mariing sambit sa akin ni Harry at mukhang seryoso ito sa sinasabi nito kaya napabuntong-hininga na lamang ako at wala na akong nagawa pa kundi ang yakapin ito kaysa naman masayang ang oras naming dalawa sa pakikipagmatigasan sa kanya.

Dahan-dahan kong ipinulupot ang aking kamay sa katawan ni Harry ngunit hindi ko masyadong hinigpitan dahil baka madisgrasya kami sa gitna ng daan kapag namilipit ito sa sakit. Dahil sinunod ko na naman ito ay pinaandar na ni Harry ang kanyang motor at ilang sandali pa ay binabaybay na namin ang daan patungo sa bahay nito.

Habang nasa kalagitnaan ng biyahe ay hindi ko maiwasang isipin kung paano nagkakilala si Harry at Benedict, base kasi sa mga nakita ko kanina sa kanila ay mukhang matagal na silang magkakilala.

“We’re here,” biglang sambit ni Harry dahilan para mapatingin ako sa lugar kung saan niya ako dinala at nakita ko ang magarang bahay nito, kaya naman agad akong bumaba sa motor nito at sa pagkakataong ito ay hindi ko na kinalimutan pang hubarin ang helmet sa aking ulo at agad iyong ibinigay kay Harry.

Walang mga salita ang lumabas sa bibig ni Harry, basta lang ito naglakad papasok sa bahay nito at hindi man lang ako inimbita kaya naman napaismid na lamang ako at hindi ako gumalaw sa aking kinatatayuan. Nang mapansin ni Harry na hindi ako nakasunod sa kanya ay napatigil ito sa paglalakad at pagkatapos ay lumingon ito sa akin na nakataas ang kilay.

“What the hell are you waiting for? Para kang tanga na nakatayo lang diyan.” Sambit ni Harry sa akin at pagkatapos ay tuluyan na itong pumasok sa loob ng kanyang bahay kaya naman wala na akong nagawa pa kundi ang pumasok na rin sa bahay nito. Wala pa ring nagbago sa bahay, it was still the same and beautiful just like the last time I was here. I can’t help but wonder if talagang siya lang mag-isa ang nakatira rito.

“Bakit mo ba ako dinala rito sa bahay mo? Huwag mong sabihin na gusto mo na namang may kasabay na kumain at manood ng movie.” Tanong ko kay Harry pero imbes na sagutin ako nito ay bigla lamang nitong hinubad ang suot na jacket at t-shirt dahilan para tumambad sa akin ang matipuno nitong katawan. Kahit na puno ang katawan nito ng mga sugat ay hindi pa rin iyon sapat para itago ang six-pack abs nito na talaga namang nakakatakam.

Shit! Hindi ko mapigilang makaramdam ng pag-iinit sa aking katawan nang makita kahubdan nito pero mariin kong pinigilan ang aking sarili. Alam kong hindi dapat ako makaramdam ng ganito pero hindi naman ako santo at mas lalong hindi ako bulag para hindi makita ang kakisigan ni Harry.

“No! He’s a fucking gangster, Ashton! He’s no good for you!” Mahinang sambit ko sa aking sarili para ipaalala na hindi ako pweding magkaroon ng kahit na anumang koneksyon sa isang gangster o sa kahit na sino pang lalaki. I just want my normal life back.

“What are you saying?” Tanong sa akin ni Harry dahilan para mapakunot ang aking noo. Hindi niya naman siguro narinig iyong sinabi ko sa sarili ko dahil sobrang hina lang naman ng boses ko.

“Ha? Wala naman akong sinabi. May narinig ka bang sinabi ko?” Pagmamaang-maangan ko ngunit mariin lamang na tumingin sa akin si Harry na para bang kinikilatis niya ang aking ekspresyon.

“I know you’re mumbling about something. Anyway, help me out here.” Tugon ni Harry at pagkatapos ay bigla itong may ibinigay sa akin na isang box na hindi ko alam kung saan at paano niya nakuha. Pagkabigay nito sa akin sa box ay mabilis itong humiga sa couch and I was just looking at him clueless and I don’t have any idea what he wants me to do. Harry was just lying on the couch as if he’s waiting for me to do something.

“Help you with what?” Takang tanong ko rito.

“I’m fvcking horny. Help me release my cum.” Tugon sa akin ni Harry dahilan para sunod-sunod akong mapalunok ng laway at manlaki ang aking mga mata sa sobrang pagkabigla.

“What?” Hindi ko alam kung tama ba ang pagkakarinig ko sa sinabi nito.

“Oh please, I’m just joking! I need your help treating my wounds. Swerte mo naman kung matitikman mo ako.” Sambit ni Harry at isang malalim na buntong-hininga ang aking pinakawalan bago ko sinimulang lapatan ng first-aid ang mga sugat nito sa katawan. Hindi na ako nagkomento pa sa ainabi nito dahil baka humaba pa ang usapan at kung saan kami makarating.

I don’t want to admit it but I know that until now, I can’t still control my lust and it wouldn’t be hard for Harry to get whatever he wants.

10: Police Encounter

Ashton

“Done,” sambit ko kay Harry at pagkatapos ay inayos ko na ang mga gamit at ibinalik iyon sa first-aid kit. Kinuha ko na rin ang mga nagkalat na bulak na puno ng dugo bago ako tumayo at nagtungo sa labas ng bahay nito para itapon ang mga bulak.

“Siguro naman ay pwede na akong umuwi ngayong tapos na kitang tulungang linisin iyang sugat mo,” muli kong sambit kay Harry pagkabalik ko sa may sala ngunit tinaasan lamanh ako nito ng kilay.

“Paano kaya kung bugbugin kita at pagkatapos ay itapon ko ang katawan mo sa may pinakamalapit na ilog? Sa tingin mo may maghahanap sa’yo? You seem homeless and alone pa naman.” Nanlaki ang aking mga mata nang marinig ang sinabi sa akin ni Harry, nang una ay gusto kong isipin na nagbibiro lang ito pero hindi ko naman ito narinig na tumawa at isa pa ay sigurado akong hindi na bago sa kanya ang mambugbog.

“M-My friends knew that I am with you right now. I took a picture of your motorcycle and your house, kapag hindi nila ako nakita sa school bukas ay ikaw ang unang magiging suspect sa pagkawala ko,” I lied. Hindi ko mapigilang mapalunok ng laway habang nananalangin na sana ay kahit papaano ay matakot din ito sa aking banta, siguro naman ay kahit papaano ay takot itong makulong.

Shit! Harry is a gangster at baka ilang beses na nga itong nakulong, kaya siguro kalmado pa rin ito ngayon at mukhang hindi man lang natakot sa banta ko.

“You took a picture of my motorcycle and my house? Do you think that’s enough for me to get scared and run for my life? Think again, Ashton.” Nakangising sambit sa akin ni Harry at sa puntong ito ay nagsisimula nang manginig ang aking mga tuhod. Gosh! Why am I so scared of him right now? I still knew how to fight at kaya ko naman itong labanan siguro, though I shouldn’t put my hope so high dahil hindi hamak na mas malaki ang katawan nito kumpara sa akin.

“What the hell do you want? Sinunod ko na lahat ng gusto mo.” Hindi ko alam kung saan ako humugot ng lakas ng loob para itanong iyon kay Harry.

“You need to serve me until I recovered from these bruises that I got, all thanks to that pervert old man who’s harassing you.” Tugon sa akin ni Harry na para bang gusto nito akong makonsensya at gusto nitong iparating sa akin na kasalanan ko kung bakit ito nangyari sa kanya. Hindi ko naman ito pinilit na tulungan ako noon.

“I already cleaned your wounds. What kind of service do you expect from me?” Tanong ko rito ngunit imbes na sumagot ito sa akin ay bigla lamang itong ngumisi sa akin na para bang may masama itong iniisip ngayon. Hindi ko gusto ang kung ano mang tumatakbo sa isipan nito ngayon.

“Marunong ka bang mag blowjob?” Nakangising tanong sa akin ni Harry habang ako ay halos mapugto na ang hininga nang marinig ang tanong nito.

“Aalis na ako. Wala kang kwentang kausap.” Tanging naitugon ko rito at mabilis akong naglakad palabas sa bahay nito. Nang nasa labas na ako ay hindi ko mapigilang magtaka dahil hindi ako pinigilan ni Harry at hindi rin ito sumunod sa akin. Siguro ay panakot niya lang sa akin na bubugbugin niya ako kapag umalis ako.

Dahil wala namang pumigil sa akin ay nagpatuloy na lamang ako sa aking paglalakad pauwi. Mabuti na lamang at puno ng streetlights ang daan kaya kahit na pakiramdam ko ay ako lang ang tao na naglalakad dito ay hindi ako natatakot, puro naman mayayaman ang nakatira rito kaya siguro naman ay walang magtatangka sa aking mandukot dito. Habang nasa kalagitnaan ako ng aking paglalakad ay bigla akong may namataang patrol car na papalapit sa akin at sa hindi ko malamang kadahilanan ay nakaramdam ako ng kaba. Gusto ko sanang bilisan ang aking paglalakad o kaya ay tumakbo pero mas lalo lamang akong magmumukhang kahina-hinala kaya naman humugot ako ng isang malalim na hininga para pakalmahin ang aking sarili.

“Dadaanan ka lang nila, Ashton,” kausap ko sa aking sarili pero hindi iyon nakatulong para tuluyang mawala ang kabang nararamdaman ko.

Ilang sandali pa ay nangyari na nga ang kinatatakutan ko, huminto ang patrol car sa aking gilid at pagkatapos ay naipikit ko na lamang ang aking mga mata nang itutok ng isang pulis sa aking mukha ang dala nitong flashlight.

“Saan ang punta natin, sir? Bago ka lang ba rito?” Sunod-sunod na tanong ng pulis sa akin na hanggang ngayon ay nakatutok pa rin ang flashlight sa aking mukha. Gusto ko sana itong murahin at sigawan na huwag itutok ang flashlight sa aking mukha dahil masakit ito sa mata pero siyempre ay hindi ko iyon ginawa, baka pag-initan pa nila ako.

“Pauwi na po ako sa amin, galing lang ako sa bahay ng kaibigan ko,” tugon ko sa kanila at sinabi ko talagang galing ako sa bahay ng kaibigan ko para hindi nila ako mapagkamalan na magnanakaw. Though, I doubt if may makakapasok na magnanakaw dito sa higpit ba naman ng seguridad dito.

“Hatid ka na namin, sir.” Hindi ko alam kung bakit pero mas lalo akong kinabahan sa sinabi nito.

“Huwag na po, malapit na naman po ako sa may guardhouse, sasakay nalang po ako ng taxi.” Pagtanggi ko sa alok nitong ihatid ako.

“No, I insist. Sumakay ka na rito at ihahatid ka na namin sa inyo.” Pangungulit ng pulis sa akin at pagkatapos ay pinatay na nito ang hawak na flashlight. Bumaba ang pulis sa patrol car at pagkatapos ay sumenyas ito sa akin na pumasok ako sa loob. Napalunok na lamang ako ng laway, hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. I don’t know if this is just because of my trust issues but these policemen looks suspicious to me, parang may pinaplano silang hindi maganda.

“Naku baka makaabala pa po ako sa inyo. Magta-taxi nalang po ako, malapit lang naman dito iyong bahay namin.” Muli kong pagtanggi sa alok ng pulis. Mabilis ang tibok ng aking puso dahil sa sobrang kaba lalo nang makita ko ang pag-ismid ng pulis na para bang gusto ako nitong kaladkarin papasok sa patrol car nila pero pinipigilan lamang nito ang sarili.

“Gusto mo bang dalhin ka namin sa presinto ngayon o ihahatid ka namin sa bahay niyo?” Tanong sa akin ng pulis dahilan para mapakunot ang aking noo.

“What do you mean?” Takang tanong ko.

“Lagpas ka na sa curfew hours, bata.” Sambit ng pulis at pagkatapos ay dahan-dahan itong lumapit sa akin dahilan para marahan din akong mapaatras. Hindi ko mapigilang panindigan ng balahibo nang tawagin ako nitong bata, alam kung hindi ako masyadong katangkaran pero hindi naman siguro iyon tamang dahilan para mapagkamalan akong bata at menor de edad.

“Anong curfew hours? Hindi na naman po ako menor de edad, sir.” Reklamo ko sa pulis. Ang alam ko lang naman ay mga palaboy-laboy na menor de edad lamang ang hinuhuli tuwing curfew.

“Mas maalam ka pa kaysa sa akin, bata. Sa presinto ka nalang magpaliwanag.” Tugon sa akin ng pulis at pagkatapos ay hinawakan nito ang aking kamay at hinila ako papasok sa loob ng patrol car. Sa sobrang kaba at pagkabigla ko ay hindi na ako nakapanlaban pa at natagpuan ko na lamang ang aking sarili na nakaupo sa may front seat ng patrol car at pinagigitnaan ako ng dalawang pulis.

Fuck! Pakiramdam ko ay sasabog ang aking dibdib sa sobrang kaba.

11: The Naughty Reward

Ashton

“B-Bakit po tayo lumiko, sir? Hindi po ako taga rito sa subdivision, malapit po sa may La Lena Cafe iyong bahay namin, nasa labas po iyon nitong subdivision at malapit sa may campus,” sambit ko sa pulis na nagmamaneho ng patrol car nang mapansin ko na imbes na palabas kami ng subdivision ay lumiko kami kaya naman parang binalikan ko lang iyong nilakaran ko kanina.

“Huwag kang mag-alala, bata. You’re safe with us.” Tugon ng pulis at napalunok na lamang ako ng laway nang maramdaman ko ang kamay nito na pumatong sa aking hita dahilan para kilabutan ako.

“Um, baka pwedeng ihatid niyo na lang po ako sa may guardhouse, magta-taxi na lang po ako.” Pakiusap ko sa kanila pero imbes na tumugon ay narinig ko lamang ang mahinang pagtawa nila na para bang may nakakatawa sa aking sinabi.

Tangina! Mukhang pinagtitripan ako ng dalawang pulis na ’to.

“Chill ka lang, bata. Wala kaming balak na masama sa’yo,” bulong ng isang pulis sa akin at ewan ko ba kung bakit pero may parte talaga sa aking isipan na ayaw maniwala sa sinabi nito. His hands were gently caressing my thigh and it’s making me so uncomfortable kaya naman dahan-dahan kong inalis ang kamay nito sa aking hita.

“Dito na lang po ako, sir. Kailangan ko na kasi talagang makauwi ngayon.” Sambit ko sa kanila at kahit na kinakabahan at medyo nanginginig sa takot ang aking katawan ay hindi ko iyon ipinahalata sa kanila. Isang malalim na buntong-hininga ang aking pinakawalan at hinanda ko ang aking sarili sa mga susunod na mangyayari. Alam kong medyo dehado ako dahil dalawa sila at pareho pa silang pulis pero kahit papaano ay alam ko naman kung paano lumaban.

Hindi ko alam kung saan ako dadalhin ng dalawang pulis na ’to basta ang alam ko lang ay hindi ito ang daan palabas ng subdivision. Nakatingin lamang ako sa labas ng bintana at nagbabakasakali na baka sinundan ako ni Harry at makita ko ito sa daan pero nangalay na lamang ang aking leeg pero hindi ko pa rin nakikita si Harry. Mukhang wala nga itong pakialam na basta na lamang ako umalis sa bahay nito.

“Sir, baka pwedeng dito na lang po talaga ako,” muli kong pakiusap sa mga pulis at akmang sasagot na sa akin ang isang pulis ng biglang mag-ring ang cellphone nito. Agad nitong dinukot sa bulsa ang cellphone at sinagot ang tawag na hindi man lang tinitingnan ang Caller ID.

“Saan po namin dadalhin itong bata, sir? Sa presinto ba o sa bahay niyo?” Sunod-sunod na tanong ng pulis sa kung sino man ang tumatawag dito. Bigla akong nakaramdam ng takot nang marinig ang sinabi nito, hindi naman ako tanga para hindi maintindihan kung sino ang pinag-uusapan nila. Ako lang naman ang tanging sakay dito sa patrol car kaya siguradong ako ang tinutukoy nitong pulis.

“Bababa na po ako, pakihinto na lang po rito, sir.” Akmang bubuksan ko na ang pintuan ng patrol car at desidido na talaga akong tumalon kapag hindi pa nila ako pinababa rito pero dahil pinapagitnaan nila akong dalawa ay mabilis nila akong napigilan sa aking gagawin.

“Tangina! Huwag kang makulit, bata.” Mariing sambit ng isang pulis sa akin at pagkatapos ay muli nitong itinuon ang atensyon sa kausap nito sa kabilang linya.

“Okay, copy po, boss. Dadalhin na po namin itong bata sa bahay niyo,” sambit nito sa kabilang linya at pagkatapos ay pinutol na nito ang tawag.

“What’s happening? Saang bahay niyo ako dadalhin? This is illegal.” Halos magwala na ako sa loob ng patrol car dahilan para mainis sa akin ang pulis at napasinghap na lamang ako ng bigla ako nitong sampalin sa aking pisngi. I was too stunned to speak at napahawak na lamang ako sa aking pisngi na sinampal ng pulis, hanggang ngayon ay ramdam ko pa rin ang sakit nang pagsampal nito sa akin.

“Tangina ka, bro, baka mayari tayo niyan kay, boss. Bilin pa naman ni boss na huwag siyang saktan.” Sambit ng pulis na abala sa pagmamaneho ngunit tinawanan lamang siya ng kanyang kasamahan.

“Subukan mo lang magsumbong, bata. Sisiguraduhin kong bangkay ka na kinaumagahan.” Banta sa akin ng pulis at pagkatapos ay tumawa na naman ito na para bang demonyo.

For some reason, what’s happening to me right now feels like a deja Vu. Pakiramdam ko ay nangyari na rin ito sa akin noon. I’ve been through so much worse than this and I can’t believe it’s happening again. Akala ko ay babalik na sa normal ang buhay ko pero kahit saan ako magpunta ay talagang lapitin pa rin ako ng mga taong mahilig mag power trip.

“Now you’re being a good boy. I think you deserve a little reward,” sambit ng pulis at pagkatapos ay kinuha nito ang aking kamay at bago paman ako makareklamo rito ay napalunok na lamang ako ng laway nang maramdaman ko ang nakaumbok nitong alaga na tanging ang suot lamang nitong hapit na navy blue slack ang nakaharang.

“Tangina ka, bro. Ano ’yang ginagawa mo? Kapag nalaman ’yan ni boss siguradong ikaw ang hindi na sisikatan ng araw bukas.” Sambit ng pulis na nagmamaneho sa patrol car. Sinubukan kong hilahin ang aking kamay palayo rito pero mas malakas sa akin ang pulis at mas lalo pa nitong idiniin ang aking kamay sa nakaumbok nitong alaga.

“Iliko-liko mo muna ang sasakyan, bro. Magpapalabas na muna ako bago natin ihatid itong bata sa bahay ni boss.” Kausap ng malibog na pulis sa kasamahan nito, tanging mapaglarong tawa lamang ang itinugon nito at pagkatapos ay lumiko na naman ang patrol car.

Sa puntong ito ay hindi na ako nanlaban pa dahil sigurado naman akong ako lang ang masasaktan kapag nagpumulit pa akong bumaba sa patrol car. Hinayaan ko na lamang ang malibog na pulis sa mga gusto nitong mangyari, nakatingin lang ako rito habang ina-unbuckle nito ang suot na sinturon, mabilis nitong binuksan ang butones ng slacks nito at ibinaba ang zipper dahilan para lumitaw ang kulay puti nitong brief kung saan bakat na bakat ang alaga nito na nagsisimula na ring tigasan.

“Ano pang hinihintay mo, bata? Sunggaban mo na itong reward mo, maraming mga bakla ang nagkakandarapang mahawakan ’to pero hindi ko sila pinagbibigyan. Iilan lang kayong makakahawak nito .” Sambit sa akin ng pulis sa napakasenswal na tono ng boses, halatang libog na libog na ito. Hindi ko mapigilang mapalunok ng laway habang nakatitig sa nakaumbok nitong alaga. Magsisinungaling ako kung sasabihin ko na hindi ako naaapektuhan sa ginagawa nito. I can feel my body starting to react with the policeman’s seduction specially it’s been so long since the last time I’ve been with a man.

“Huwag ka ng mahiya, bata. I want you to touch my bulge, then slowly slide your hands inside my brief, and then start masturbating my dick.” Utos sa akin ng pulis pero nanatili lamang akong nakatingin sa nakaumbok nitong alaga.

Ilang sandali pa ay narinig ko na lamang ang pagbuga nito ng hininga as if he was frustrated.

“Tangina naman! Ayoko talaga sa mga pakipot na puta. Ihatid na natin itong bata, bro, ikaw na lang kantutin ko mamaya pagkahatid natin dito sa bata. Badtrip!” Naiinis na sambit ng pulis.

“Gago! Ikaw ang kakantutin ko!” Natatawang tugon naman ng pulis na nagmamaneho.

Muling lumiko ang patrol car. Sa tingin ko ay ihahatid na talaga nila ako sa bahay ng kung sino mang boss na tinutukoy nila. I can feel my heart racing pero pinilit kong pakalmahin ang aking sarili para makapag-isip ako ng mga paraan kung paano ako makakatakas sa dalawang pulis na ’to.