Prologue

Prologue

Hindi ko na talaga napigilan ang sarili ko. Sinuntok ko siya sa mukha.

“You deserve that punch, you f#cking as$hole!”

Napa-upo siya sa semento dahil sa lakas ng pagkakasuntok ko sa kanyang mukha.

“Haje, let me explain!” Pagmamakaawa niya sakin habang naka upo pa rin sa malamig na semento.

I smirked on what he said.

“Let you explain? I don’t need your f#cking explaination, Sage. Ano? Para saktan mo na naman ako?! Ha!? Mas maliwanag pa sa sikat ng araw na mangagamit ka! F#cking jerk!” Sabi ko at nagsimula na akong lumakad papalayo sa mag pinsan.

Pero hindi pa ako nakakalayo ay sumigaw ulit si Sage.

“Haje, let me explain, please!!” Sigaw ni Sage.

Hindi ko na siya nilingon pa at patuloy lang ako sa paglalakad, nagpaubaya nalang ako sa mga paa ko kung saan nila ako dadalhin.

Ano pa ba ang kailangan kong marinig sa kanya. Halata naman na kasinungalingan na naman ang lalabas sa bibig niya. Jerk .

Chapter 1: The Encounter

Chapter 1: The Encounter

H A J E

“Uy friend, uuwi ka na ba? Sumabay ka muna samin, kakain kami ng street foods.” Alok sakin ng kasabay ko sa pag-enroll sa University na papasukan ko.

Nasa gate kami ng University, kakatapos lang namin mag-enroll.

“Naku, wag na. Marami pa akong gagawin sa bahay namin eh.” Sagot ko nalang sa kanya.

Sa totoo lang pagod talaga ako. Kaninang umaga pagdating ko sa rito ay napakadaming estudyante na gustong mag-enroll, kaya naisipan ko nalang na mamayang hapon nalang. Gladly, wala na masyadong estudyante.

“Sure ka hindi ka sasama?”

“Hindi na. Maybe, next time.” Sagot ko nalang sa kanya. Sana nga magkita pa tayo next time.

She just smiled at me. At nagsimula na siyang maglakad papalayo sa University kasama ang mga kaibigan niya.

Ayokong maki-belong sa kanila, lalo na’t kakakilala ko pa lang sa kanila.

Nagtungo nalang ako sa bus stop at buti nalang ay may bus na kakahinto lang at agad na akong sumakay.

Kumusta na kaya sina Mama at Papa.

Ilang araw na ang lumipas nung napag-isipan ng parents ko na magbakasayon sa probinsya. Gusto raw nilang mag-unwind kahit saglit lang. Pero di nila sinabi sakin na kailan sila uuwi. Kaya as of the moment ako na muna mag-isa sa bahay namin– staycation. Well, gustong-gusto ko naman magpag-isa paminsan-minsan.

“Sino ang bababa sa Arcoíris Subdivision!?” Sigaw ni manong driver.

Nabaling ang atensyon ko sa labas ng bus nang bigla itong huminto. Nasa bus stop na pala ako ng subdivision.

“Ako po, kuya!” Sigaw ko pabalik kay kuyang driver. Agad na akong lumabas ng bus at tumungo sa gate ng subdivision.

Masyadong marami akong iniisip kaya nawalan ako ng pakielam sa paligid ko.

Ang dami ring tanong ang umiikot sa isip ko ngayon. Kung kakayanin ko ba ang college? Paano kong di ko kayanin? Paano kong ma-disappoint ko lang sina Mama at Papa? Paano kung di nalang kaya ako tutuloy sa college? Bakit ang kulay ng blackboard ay green? Bakit hindi ka crush ng crush mo? Hindi ka pa tapos sa modules mo di’ba? Ba’t nag-wwattpad ka?

“Magandang hapon po, Ginoong Soju.” Maligalig kong bati sa guard ng subdivision na tinitirhan namin.

“Magandang hapon rin sa’yo Haje. Mukhang pagod ka ah, san kaba galing?”

“Galing pa po ako sa school, may early enrollment for upcoming college student, kaya pumunta na ako para wala na akong alalahanin pa.” sagot ko sa kanya at huminto ako sa harap niya.

“Ganun ba? Mabuti nga kung ganun, panigurado matutuwa sa’yo ang mga magulang mo.” sabi niya sakin.

Si Ginoong Soju ay di mo mapapagkamalang guard ’pag di niya suot ang uniform niya dahil sa tindig niya na pang-run way model. Kung kasing edad ko lang siguro siya, for sure magkakagusto talaga ako sa kanya. Eh, kasi naman, mabait, pogi at higit sa lahat; yummy! Charot!

Pero may mga chismis na bata pa raw siya. Single forever daw ang peg. Ewan ko sa kanila, di ko nalang pinapansin ang mga chismis ng mga miyembro ng LGBT na nakatira sa subdivision na ’to.

Sa pagkakaalam ko, maraming nagkakandarapang kababaihan at kabaklaan kay Ginoong Soju.

Nagtataka kayo kung bakit may word na ‘Ginoo’ sa pangalan niya noh? Well, gusto lang daw niyang tawagin siyang Ginoong Soju kesa sa Kuya Soju, may pagka-old school siya eh, noh? Hayaan na natin si Ginoong Soju, ganyan na talaga siya.

Nag-usap lang kami about school. Ilang sandali lang ay naisipan kong umuwi na.

“Siya nga po pala, mauna na po ako sa inyo. Medyo dumidilim na po eh. At marami pa akong aasikasuhin sa bahay, lalo na’t ako lang mag-isa dun. Sige po, mauna na ako.” kumaway ako habang papalayo ako sa kanya.

Habang naglalakad ako. Naisipan ko munang mag-stay saglit sa playground ng subdivision.

Patingin-tingin lang ako sa mga batang naglalaro. Gusto ko muna mag-relax bago ako umuwi.

Naghahalo na ang liwanag at dilim sa kalangitan. Nandito pa rin ako sa playground habang naka-upo sa swing– mag-isa.

Actually, sanay naman akong mag-isa. Since only child lang ako. Ewan ko ba kila Mama at Papa kung ba’t hindi na nila ako nasundan. Well, masaya naman ako kahit only child ako, dati nung bata pa ako inii-spoil nila ako pero ngayong ako’y adolescent na, hindi na nila ako inii-spoil baka raw masanay ako pagtanda ko. Ang OA talaga minsan ng parents ko. Hay, ewan ko ba.

Kinapa ko sa bulsa ko ang phone ko. Bigla kasing nag ring at pagtingin ko sa screen;

Mama calling …

I immediately answer the call.

“Ma.”

“Sweetheart, kumusta ka jan? Nakapag-enroll ka na ba?”

“Opo ma, kakarating ko lang din galing sa school. Nakakapagod maghintay, ma.”

“Naku, sweetheart. Kung nandiyan lang sana ako ay ipinagluto na talaga kita ng paborito mong chicken adobo.”

I smiled. Na-miss ko tuloy ang luto ni Mama.

“Nah, ayos lang yun, Ma. Malaki na po ako at kaya ko na po ang sarili ko. Ang importante ay mag-enjoy kayo diyan sa probinsya. Paki sabi nga pala kay Lolo at Lola na miss ko na sila.”

“Nagbibinata na talaga ang baby ko. Naiiyak ako, sweetheart. At wag kang mag-alala sasabihin ko sa Lolo’t Lola mo na miss mo na sila. Siya nga pala anak, ibababa ko na ’to, kasi tinatawag ako ng kalikasan.”

Napatawa ako. “Go, Ma. Kaya mo yan. Ilabas mo na muna ang sama ng loob.” And I ended the call.

Gusto talaga ni Mama na sumama ako pero sabi ko na ayoko kasi gusto ko mapag-isa kahit minsan lang.

Nagmuni-muni lang ako nang mapansin kong may umupo sa katabi ng swing na inuupuan ko. Napatingin ako sa katabi ko. Umiinom siya ng mineral water na hawak niya.

Napalunok ako habang tinitingnan ko siyang umiinom nang mineral water. Sh1t! Napaka sexy nang adam’s apple niyang tumataas-baba.

Ang kinis ng mukha niya, matangos ang ilong. Shuta, my gay heart.

At ngayon ko lang nakita ’tong gwapong nilalang na’to dito sa subdivision.

Add to heart!

Napansin niyang nakatingin ako sa kanya kaya tumingin siya sakin at agad akong nag iwas ng tingin sa kanya.

Putek! Nag-iinit ang pisngi ko! Panigurado nagmumukha ng kamatis sa pula ang pisngi ko ngayon.

“You’re so cute.” Sabi nang lalaking katabi ko sa swing.

Napatingin ako sa kanya. “Huh?” Tanong ko sa kanya.

“I said you’re so cute the way you blush.” And he patted my head and smiled sweetly at me.

“Ah. Hehehe.. Di naman.” And I blushed again.

Tatayo na sana ako kasi napaka-awkward ng atmosphere eh.

“Do you feel awkward with me?” Tanong niya sakin at umayos nalang ako ng pag-upo.

“Huh? Hindi ah. Gabi na kasi. Kailangan ko ng umuwi kasi andami ko pang gagawin sa bahay eh.”

“Can you accompany me for a minute! Just 5 more minutes.” Tugon niya sakin habang tinititigan niya ako. Napatitig rin ako sa mga mata niya na para bang nangungusap.

Ang ganda ng mga mata niya, bagay na bagay sa kanya ang brown eyes.

“S-sure.” Sagot ko sa kanya at nginitian ko siya.

I really don’t talk to strangers, pero iba itong lalaking ’to. Napakagaan ng loob ko sa kanya.

Sa totoo lang, wala naman talaga akong gagawin sa bahay eh. Manonood lang ako ng KDRAMA tas o-order ng pagkain. Nakakapagod magluto lalo na’t ikaw lang mag isa. Hay.

“•°”•°“

Nandito siya sa Pilipinas is para mag-unwind kasi kakatapos lang din ng class nila sa Korea. Yes po, opo,  koreano siya, half Korean half Filipino.

His mother is pure Filipina while his father is pure Korean. Yes po tama po ang pagkabasa niyo. Gwapo at napaka-puti po niya.

At ang sabi niya kanina, nakatira siya sa grandparents niya dito sa subdivision. At kaya ngayon ko lang sya nakita is noong isang araw pa daw siya dumating dito at ina-adjust ang sarili.

Ngayon lang daw siya nagkaroon ng oras para mag jogging.

“After this vacation, I’ll be back to Seoul to continue my studies.” He said to me.

“Ah, ok. You don’t have any plans on studying here in the Philippines instead or live here with your grandparents?” Tanong ko sa kanya.

Kanina pa siya share ng share about sa buhay niya. Ako naman nakikinig at tanong ng tanong lang sa kaniya. Siguro malungkot ’tong taong to, noh?

Shuta, kanina pa ako nakikipaglaban sa English. Huhu.

“Nah, my family doesn’t have any plans on living here. And I dunno why, either. I was born here and grew up in Seoul, that’s why I love there. And my mom taught me a lot about Filipino culture.” Saad niya.

“A-ah. I see. So, you can speak tagalog? You said that your mom taught you Filipino culture.”

“Oo naman, marunong ako noh? Simula bata pa ako ay tinuturuan na ako ng mommy ko kung paano magsalita ng Filipino at Hangeul.”

Napahilot ako sa sintindo ko. At napailing-iling.

“Shuta ka! Marunong ka pala namang magsalit ng tagalog eh. Pinahirapan mo pa akong g@go ka!”

Tumawa siya ng malakas. “Eh kasi naman. Ngayon ka lang naman nagtanong eh. HAHAHAHA!”

“Eh kasi naman noh? Ako talaga ang mag-aadjust kasi sa pagkakaalam ko hindi ka marunong magsalita ng tagalog. Paano tayo magkakaintindihan kong hindi ako mag-eenglish. Pag-isipan mo nga ng mabuti.”

Binatukan ko siya at naiiwasan niya ang mga batok ko. Nangigigil ako sa kanya! Sarap batukan ng hilaw na koryanong ’to! Pasalamat siya at naiiwasan niya.

“HAHAHAHA! Sorry na nga. Ito naman. Gino-good time lang kita.”

Tumigil na ako at umupo nalang ng maayos. “Hay, ewan ko sayo.”

Napatingin ako sa wrist watch ko. “Hey… Ahmm.. Uuwi na ako, 8 o’clock na oh.”

Di ko namalayan ang oras. Tumayo na ako at nagsimula na akong lumakad pero di pa ako nakakalayo sa swing ay, may naapakan akong bagay na madulas.

Before I fell down on the cold cement, naramdaman ko na may biglang sumalong braso sakin galing sa likod ko. At ang isa pang braso niya ay nasa waist ko.

Para akong kinukuryente ng ilang libong boltahe.  And then I realized.

It was the guy from the swing.

Ansarap titigan ng mukha niya, hindi siya nakakasawang titigan. Tsaka ang mga mata niya, hazel brown eyes that you can’t resist with. And it seems like his hypnotizing me using his beautiful eyes.

Anlakas ng kabog ng puso ko, para bang gusto nitong kumuwala sa katawan ko.

Nasa langit na ba si ako?

Unti-unti kong tinaas ang palad ko para haplusin ang makinis niyang mukha. Pero bago pa dumampi ang palad ko sa mukha niya, may narinig kaming tumikhim at inalalayan niya akong tumayo at hinarap ang taong tumikhim.

“Gabi na mga hijo, ano pang ginagawa niyo dito?” Saad ni Ginoong Soju.

“•°”•°“

Huminto na kami sa labas ng gate ng bahay namin.

“Dito na ako.” Sabi ko sa kanya. “Salamat sa paghatid.” Dagdag ko.

“You’re welcome.” And he smiled.

“Siya nga pala, salamat pala kanina at nasalo mo ako, kung hindi dahil sa’yo napahiga na ako sa semento.” I said at napayuko dahil sa kahihiyan.

“It’s ok. Buti nalang at sumunod agad ako sa’yo nung pagkatayo na pagkatayo mo.”

“Hehe. Salamat ah. Sige, pasok na ako.” Bubuksan ko na sana ang gate ng bahay ng bigla siyang magsalita.

“You know, we’ve been talking hours ago and we don’t know each other’s name.”

Hala! Oo nga noh? Ngayon ko lang napansin. Nakakatawa. Hindi ko rin naitanong sa kanya kung anong pangalan niya.

“Yeah. HAHAHA!” Napatawa ako. “I’m Haje Flores.” And I offered my hand to him.

“Sage… Sage Lee. My friends always call Sage, because there’s this a friend of mine who gave this name to me. Where in the first place my real name is Lee Hyunjin.” He sighed. “Since we’re friends now, you can call me Hyunjin or Sage, but I prefer you should call me ‘baby’.” We shook our hands.

Na-noseebleed ako dun sa sinabi niya ah. Babe lang ang naintindihan ko. Char.

Napatawa ako. “I like your joke. Pasok na ako ah.” Saad ko sa kanya. At binuksan ko na ang gate namin.

“I really missed you, Haje. Anlaki na ng pinagbago mo.”

Napatingin ako kay Sage. “May sinabi ka?”

“Huh? Ah.. Wala. Sige uuwi na ako.”

“Ilang lakaran lang naman ang papunta sa bahay niyo diba?” Tanong ko sa kanya.

“Yeah, don’t worry, di ako mawawala.” Paninigurado niya.

Gabi na kasi baka mawala siya sa at ano pa ang mangyari sa kanya. Edi, mababawasan ang mga gwapong nilalang sa mundo. Charot!

“Sabi mo yan ah.”

He just smiled as a reply.

“Goodnight, Sage.”

“Goodnight, Haje”

After we exchange goodnights pumasok na ako sa loob ng bahay at umakyat sa 2nd floor ng bahay kasi nasa 2nd floor ang kwarto ko agad na sumalampak sa malambot kong kama.

Andaming nangyari sa araw na’to gusto ko nang magpahinga.

“Feeling ko, di magiging boring and staycation ko.” Sabi ko sa sarili ko at pumikit na. Ilang sandali lang ay nakatulog na ako.

Chapter 2: Kiss

Chapter 2:

Kiss

H A J E

Phone rings …

Phone rings …

Shuta! Nagising ako sa ingay ng ringtone ng cellphone ko. Ang aga-aga may tumatawag!

Shuta talaga, bumangon nalang ako, at agad ko nalang itong kinuha ang cellphone ko na nasa side table habang nasa nakapikit pa rin ang mga mata ko. At agad ko itong sinagot without looking at the caller ID.

“Oh, anong sayo? Natutulog pa ako eh” Malumanay kong sabi sa kabilang linya kong sino man tumatawag ngayon.

Napahilot ako sa sintido ko. “Good morning, sweetheart. How’s your sleep mahal ko? Have you eaten your meal? Ni-lock mo ba ang pinto ng bahay bago ka natulog?” Sunod-sunod na tanong ni Mama sakin.

Akala ko pa naman kong sinong tumatawag. Hays.

Napahikab ako bago sumagot sa mga tanong niya. “Ma, inaantok pa ako. Pwede ba mamaya na kayo tumawag? Tsaka, hindi ko po na-lock ang pintuan kagabi kasi tinamad ako.” Sagot ko kay Mama. Totoo naman talaga, tinamad aki kagabi.

“Sweetheart, sinadya kong maagang tumawag sayo kasi magiging busy kami ng Papa mo mamaya. Tsaka, dapat sinunod mo ang bilin namin sayo ng Papa mo, lalo na’t ikaw lang mag-isa diyan sa bahay natin. Batang ’to talaga oh!”

Napa-irap ako. “Yes Ma, sorry po, tinamad lang po ako at napagod po kahapon ang cute at nag-iisa niyong anak.”

Alam kasi niya na nag-enroll ako kahapon. Siya pa nga ang nagpumilit eh.

“Ayos lang ’yan anak, basta sa susunod, wag i-lock mo ang pinto pati gate tapo huwag ka basta-basta magpapasok ng kung sino man, ok?”

“Yes mother nature.”

“HAHAHA! Oh gusto ka raw kausapin ng Papa mo.”

“Pa, kumusta kayo diyan?”

“Ayos lang kami dito anak, enjoy nga eh, kas-”

“Opo, alam ko po na nag-e-enjoy kayo diyan. Kasi sariwa ang hangin at nakakapag-bonding kayo ni Mama na kayo lang dalawa.”

“Eto naman. Oh? Ano gusto mong pasalubong galing probinsya? Ilista mo na habang nandito pa kami.”

“Nah, it’s ok, Pa. Enjoy lang kayo diyan, wag niyo na po akong alalahanin.”

Pero sa totoo lang nag-iisip talaga ko kung anong magandang bilhin na pampasalubong.

“Naku, ang anak ko nagbibinata na talaga.”

Anong connection?

“Sabi ni Mama na magiging busy raw kayo ngayon, ano po bang meron diyan?”

“Oo nga pala, fiesta dito kaya naisipan ng Mama mo na maaga kaming tatawag sa’yo. Ibababa ko na ’to ah.”

“Sige po, I love you both.”

“I love you too anak.” Sagot ni Papa. And he ended the call.

Na-miss ko tuloy silang dalawa. I sighed. Ba’t ba kasi naisipan nilang mag-vacation sa probinsya, eh pwede naman na mag staycation nalang diba? Ewan ko ba sa kanila. Ang mahalaga ay nag-eenjoy sila ngayon, since minsan lang naman sila makakapag-vacation. Mabuti na rin sa kanila ’yun.

At dahil umaga na, agad na akong naligo at nagbihis ng pambahay and I immediately headed to the kitchen.

Hindi pala ako kumain nang dinner, jusmeyo.

Nag-saing ako sa rice cooker at nagluto ng sunny side-up at hotdog pati na rin bacon. After kong ma-prepare ang mesa ay umupo na ako at nagsandok ng kanin tsaka ulam. Gutom na gutom ako, gutom na rin ang mga dragon sa tiyan ko.

Pero bago ko pa maisubo ang kanin ay biglang may nag-doorbell. Naman eh! Gutom na ako eh! Kung kailan pa isusubo ko ang kanin ay dun pa may mag-do-doorbell. I sighed.

Agad nalang tumayo at tinungo ang gate ng bahay namin. Nasa main door palang ako ay tanaw ko na ang isang lalaking nakatalikod sa gate ng bahay. Lumakad ako papunta sa gate at agad ko itong binuksan habang nakatalikod pa rin yung lalaking naka pang-basketball attire at sa tingin ko ay siya ang nag-doorbell kani-kanina lang.

“Sino po kayo?” Tanong ko sa estranghero sa harap ko.

Humarap sakin ang estranghero sa gawi ko. Nagulat ako sa lalaking kaharao ko ngayon. Pero dapat chill lang, dapat di halata na nagulat ako, baka kung ano pa isipin nito.

“Hi Haje, good morning.” He smiled at from ear to ear.

“U-uhh… Ikaw pala Sage, good morning din sa’yo… Ahmm.. Why are you here? It seems like you look tired and thirsty.”

“Nah, I’m fine. I just want to see my new found friend here in the subdivision. Sige, alis na ako.” Tumalikod na siya pero tinawag ko agad siya.

“Wag ka munang umalis. Baka gusto mo muna uminom ng tubig. Pasok ka muna sa loob.” I offered.

“•°”•°“

“Hinay-hinay lang sa pag kain, Haje. Baka mabulunan ka niyan eh.” Hindi kasi ako kumain kagabi eh. Nakalimutan ko kaya, subo lang ako ng subo.

Nginuya at nilunok ko muna ang kinakain ko bago ako magsalita. “Hindi kasi ako kumain kagabi eh. Tinamaan ako ng katamaran ko, kaya ayon.”

Putek! Naalala ko tuloy yung pagsalo niya sakin kagabi. Hiyang-hiya ako sa nangyari. Shuta! Baka kung ano ang sabihin ni Ginoong Soju samin! Naku talaga!

“Ahh… Kaya pala.” Sabi niya at ininom niya ang juice niya.

“By the way, ba’t ang aga mo ata naglaro ng basketball?” Tanong ko sa kanya at agad naman niya itong sinagot.

“Wala lang, gusto ko lang. At nabalitaan ko na may mga taga-rito pala na maagang naglalaro ng basketball at may mga nag-e-excercise.”

Marunong pala ’tong mag-basketball? Di halata ah. Wala sa itsura niya. Mapapagkamalam mo siyang, pag-papa-pogi lang ang alam.

May bigla tuloy akong naalala yung sinabi ng kaklase ko na;

“Wag kang maiinlove sa basketbolista dahil bobolahin ka lang niyan” 

Ewan ko lang ba’t niya nasabi yun.

Tumango nalang ako sa sinabi niya at nagpatuloy sa pag kain ng agahan.

“I can sense that you’re alone on this house, where are your parents, by th way.”

“They’re having their vacation in our province.” He just nod at my answer at tiningnan lang ako habang kumakain pa rin.

“Alam mo, sabayan mo nalang kaya akong kumain. Nakakahiya sa’yo eh, ako kumakain tapos ikaw umiinom ka lang ng juice diyan. Tsaka, sure ako na di ka pa nag-be-breakfast. Sabayan mo na ako.”

“U-uy, ano ka ba. Wag na. Ayos lang ako, di pa rin naman ako nagugutom eh.” He said.

I just give him you-don’t-want-to-eat-or-I-will-kick-your-ass-out look. “O-ok. S-sige. Kakain na po ako master.” He said. Kakain ka rin naman pala eh. I sighed. Buti at effective sa kanya ang ginawa kong panakot.

Pumunta ako sa kusina para kumuha ng plato’t kubyertos at pagbalik ko sa dining table ay ako na mismo ang nagsalin ng kanin at ulam sa plato niya. Buti’t di na siya umangal pa. Kundi, alam na niya ang gagawin ko sa kaniya.

We just savor the moment together while having our delicious breakfast.

Introvert ako. Di ko naman kasalanan na ganito ako di’ba? Tsaka sabi nang mga kaklase ko dati na mukha raw akong masungit, kaya walang gustong makipag-kaibigan sakin. Nagpapasalamat talaga ako ngayon kasi may bago na naman akong kaibigan bukod kay Ginoong Soju. Honestly speaking, mabait naman akong tao eh, pero minsan talaga ay, ayokong makipaghalobilo sa mga tao sa paligid ko. I just want to be alone.

After we eat. I wash the dishes, sabi pa nga niya na siya nalang daw ang maghuhugas ng plato pero sinamaan ko lang siya ng tingin. And because of that umalis siya sa kusina at nagtungo sa sala. After kong maghugas ay naabutan ko siya sa sala na tinitignan ang mga picture frames noong bata pa ako.

“You look so small here. And you look so adorable.” Kinuha niya yung picture frame noong mga 3 years old ako na may hawak akong bola.

“Maliit naman talaga ako dati, bata pa naman ako diyan.”

“Pero ngayon ba’t parang hindi ka ata lumalaki. I mean, parang di ka ata tumatangkad eh.” Pang-aasar niya sakin.

“Huy! Hindi ako maliit at higit sa lahat tumangkad ako kahit papano. At para sabihin ko sayo, may lahi kang Korean kaya expected na mas matangkad ka sakin, kuha mo? Tsaka, wag mo akong asarin baka hindi ka makaka-uwi sa bahay niyo ng buhay.”

He just chuckled on what I said. “Nag-babanta ang kasapi ng minions.” At humagalpak siya ng tawa.

Sinamaan ko lang siya ng tingin. Tawa pa rin siya ng tawa, wala namang nakakatawa. Baliw na ata ’tong taong ’to. Gwapo sana, baliw lang.

He giggled at ginulo niya ang buhok sa tuktok ng ulo ko. “Ang cute mo talagang bata ka. Mas nagiging cute ka pag-inaasar ka.”

It seems like there’s a butterfly on my stomach right now. Putek. Tinitigan ko lang siya at ganun rin ang ginawa niya. I could hear my heart beating so fast.

S A G E

I lean forward to him. Our body is inches far from each other.

“You know what? You’re so cute when you’re pissed and it seems like I badly want to kiss you–senseless right now.” I said with a slight husky voice to add seduction.

I look at him straight to his eyes, I can see that he also like me yet he’s not sure about it. Yes, I really like and love him to be mine.

“A-ah.. E-ehh..” Napalunok siya. “A-ano.. Di ka pa ba uuwi sa bahay niyo? Baka hinahanap ka na ngayon ng Lolo at Lola mo.”

I smiled at him and snaked my arms around his waist. “Hatid mo ako sa labas.”

I coulf feel his body stiffed for a second. How cute he is. Haje changed a lot since the last time I saw him years ago. Well, people change through out the years, right?

H A J E

Anlakas talaga ng kabog ng puso ko kanina. Ilapit ba naman niya ang katawan niya sakin. May pa-husky voice pa siyang nalalaman. Putragis talaga yung hilaw na koreanong yun! Masyadong pa-fall eh! Kakakilala pa lang namin pero may agenda na? Shuta!

I should take a bath dahil manonood ako ng KDRAMA so dapat fresh. Ganito lang ang ginagawa ko nung nag start ang summer vacation. Nanonood ng KDRAMA sa laptop ko maghapon at magdamag.

“•°”•°“

Pagtingin ko sa wall clock ay alas sais y medya na ng gabi. Putek! Di ko namalayan ang oras. Di pa ako nakakapag-saing. Hindi rin pala ako kumain ng lunch. Jusme. Tumayo na ako pero, putek!

Door bell rings…

Door bell rings…

Tinungo ko ang gate namin at binuksan ito. Tumambad sakin ang pagmumukha ng koreanong hilaw.

“Oh, naparito ka? May kailangan ka?” Masungit na tanong ko sa kanya.

“Luh, ang sungit mo naman. May regla ka noh?” Pang-aasar niya.

I just give him a blank look.

“My Lola invited you to have dinner with us.” Bigla akong kinabahan, putek!

“Ayoko. Tinatamad akong lumabas ng ba–” Hindi ko na natapos ang sasabihin ko dahil bigla nalang niyang hinawakan ang pulsuhan ko at kinaladkad niya ako palabas sa gate ng bahay namin.

Nagpumiglas ako. “Bitiwan mo nga ako! Ayokong sumama sa’yo, shut ka?”

“I was expecting that you would say that. Stop being introvert.” Sabi niya habang hawak-hawak pa rin niya ako.

“Stop being introvert ka diyan! Eh ganito na talaga ako. Shuta kang koreanong hilaw ka! Pwede ba bitiwan mo ako?! Nasasaktan ako eh!”

Binitiwan niya ako. “S-sorry.” He said.

Kakakilala pa lang namin pero na-weweirduhan talaga ako sa mga ikinikilos sa lalaking ’to.

We entered a housr that’s looks like the same to ours. But the difference is the color and the interior design.

Sinalubong kami ng isang matandang babae. She must be Sage’s grandma. “Halika kayo mga apo, pumasok na kayo at para makakain na tayo. Oh, you must be Sage’s friend.” She smiled to me.

“A-ahh.. Opo, ako nga po ’yun.” Nag-mano ako sa kanya.

“Kay galang naman ng batang ’to. Kaawaan ka ng Diyos, apo.” She held my shoulder and smiled.

“La, ’san si Lolo? Tara po kain na po tayo. Gutom na rin ’tong kasama ko eh.” I give him a death glare. Wala naman akong sinabing gutom na ako ah!

“Di pa siya tapos magluto ng spaghetti. Oh siya sige, kain na tayo.” Pumunta na kami sa dining table. Tumambad sakin ang chicken adobo, pork afritada at lumpia shanghai. Ok, aaminin ko; nagugutom na ako.

“Maupo na kayo.” Sabi ni Lolo na kakalabas lang sa kusina dala ang bowl ng spaghetti. Yum!

Tabi kaming umupo ni Sage.

“Magandang gabi po, Lolo.” Sabi ko.

“Magandang gabi rin sa’yo apo.” Sagot niya ng mailapag niya sa mesa ang dessert. Tinignan niya ng masama si Sage. “Hindi mo ba ipapakilala samin ang kaibigan mo?”

Sage just sighed, he seems frustrated. “This is my friend Haje. Haje this is my grandparents on my mother side.”

Nginitian ko sina Lolo at Lola at ngumiti rin sila pabalik sakin.

“Ok na po ba? I’m really hungry. Kumakalam na ang tiyan ko.” Sabi ni Sage sa Lolo niya.

“Oh siya sige kumain na tayo. Andami mong reklamo wala ka namang ginagawa dito sa bahay lagi ka lang nag-t-tiktok sa kwarto mo.” Hindi na pinansin ni Sage ang sinabi ni Lolo.

I feel awkward right now. “Ganyan talaga sila, hijo. Pagpasensyahan mo nalang ang dalawang iyan.” Napansin ata ni Lola na awkwardness na nadama ko.

Tumawa ako ng mahina.“ Ayos lang po, kain na po tayo.“

The dinner went well. Ansarap ng pagkain tsaka ansarap rin si Sage. Charot! Panay rin ang tanong ni Lola about sakin habang si Lolo at Sage naman ay nagbabangayan habang kumakain.

After dinner, naisipan ni Lolo na uminom raw kami ng beer. Nag-aalangan ako nung una kung iinom ba ako o hindi nalang.

“Umiinom ka ba ng beer?” Tanong ni Sage ng makaupo kami sa sofa ng sala.

“O-oo, umiinom ako, pero minsan nga lang.” I assured him at tumayo siya papuntang kusina at si Lolo naman ay naglapag ng chichirya sa mesa.

Umay, mukhang mapapalaban ako neto ah.

S A G E

Sabi ko na nga ba eh. Mahina ang tolerance niya sa alcoholic drinks. Hindi nalang sana ako sumang-ayon iinom siya ng beer.

“A-alam niyOo pOo baaa, Lo? Na ’yaaaang si Sageee ay may agendaaa sakin? HAHAHAHAHA” Aakmang iinom na naman niya yung canned beer pero kinuha ko sa kanya yung canned beer.

Tumawa si Lolo sa narinig niya, buti nalang at nauna nang natulog si Lola. “Tama na nga yan. Lasing ka ma. Matulog na tayo.” Sabi ko na may halong inis at pag-aalala.

“Ako na maglilinis dito, iakyat mo na sa taas si Haje ng makatulog na siya.”

“Tekaaa lang! Iinom pa akoooo!” Nagdadabog pa siya. Hay naku, Haje.

Inalalayan ko siyang tumayo at umakyat na kami sa taas. Pagpasok namin sa loob ng kwarto ko ay inalalayan ko siyang makahiga sa kama.

“Uuuy, aalis ka?” Sabi niya habang nakapikit ang mga mata.

Tumalikod na ako pero hinila niya ang kamay ko and now I’m on top of him. He has this cute nose and kissable lips and a clear skin.

He held my face, unti-unti niyang inilapit ang muka ko sa mukha niya at naglapat ang mga labi naming dalawa. Shock is all over my body. I could feel his soft kissable lips. I can feel my heart beating so  fast and it makes me goin’ crazy over him! 

---

Haje pronounce as Hah-jeh

Chapter 3: In denial

Chapter 3: In denial

H A J E

Araaaay! Ansakit!

Nagising ako sa sakit ng ulo ko! Bumangon ako sa pagkaka-higa ko. Shuta!

“Aaaarrrgh! Ansakit ng ulo ko! Putek talaga, di nalang sana ako uminom eh!” Sabi ko sa sarili habang hinihilot ang sintido ko.

Inilibot ko ang paningin ko. Sa kama, cabinet, yung pintuan, ang side-table. “Shuta? Kaninong kwarto ’to?!” Nabaling ang atensyon ko sa T-shirt na suot ko. “Kanino namang T-shirt ang suot ko? Tsaka, nasan na yung T-shirt na suot ko kahapon?”

Teka lang, inimbitahan ako ng grandparents ni Sage na dito raw kami mag-dinner tapos nag-inuman kami, tapos? Wala na akong maalala! Shuta! Anong nangyari sakin habang lasing ako? So, this means, nandito ako sa master’s bedroom. Hay jusko.

“Kailangan ko ng umuwi sa bahay.” Umalis na ako sa kama at lumakad papuntang pintuan pero bago ko pa mabuksan ang pintuan ay may biglang lumabas sa pintuan ng banyo. Iniluwa nun ang isang lalaking basa ang buhok at may butil pa ng tubig ang ang matipuno niyang dibdib, pati na rin ang kumakaway na 6 pack abs! Bumaba ang tingin ko at dun ko lang napansin na towel lang na nasa beywang niya ang kanyang saplot sa katawan. Roar!

Ansarap ng katawan niya. Parang gusto kong himasin ang 6 pack abs niya. Napalunok ako sa tanawin na nakikita ko ngayon sa harapan ko. Nakakapanghina. Tulong mga mare!

Bumalik ako sa katinuan ko ng magsalita siya. “You’re enjoying the view? Itikom mo yang bibig mo baka mapasukan ng langaw ’yan.”

“E-enjoying the view ka diyan! Asa ka! Mas hot pa ako kesa sa’yo noh. I also have what you have, so, no need to fuss. Asshole.” Sabi ko sa kanya habang nasa door knob pa rin ang kamay ko.

“Ang aga-aga nagsusungit ka. Ano sabi mo? Mas hot ka kesa sakin? Eh, nakanga-nga ka nga nung nakita mo ’tong katawan ko eh.” Ni-flex pa niya ang braso niya.

“Tsk. Cocky asshole.” Sabi ko at ipinihit ko ang door knob kasi gusto ko na talagang umuwi.

“Saan ka pupunta?” Tanong niya habang lumalapit sakin.

“Uuwi sa bahay namin. Saan pa ba?”

Bubuksan ko na sana ang pintuan pero he block the door using his hands. “Wag ka munang umalis. Mag-kwentuhan muna tayo.”

I literally smell the scent of his body wash he use. Nangangamoy honey and dew ’yung buong katawan niya. Too sweet.

Nakipagtitigan ako sa kanya, his brown eyes makes my knees weak and I could see kindness on his eyes and also… Love. Love?

Biglang lumambot ang tuhod ko na naging dahil para muntikan na akong mapa-upo, pero nahawakan niya ang beywang ko at dahil dun hindi ako tuluyang napa-upo.

Biglang nagsalubong ang kilay niya at seryoso niya akong tinignan. Nakakatakot siya sa mga sandaling ito.

Inalalayan niya akong maka-upo sa kama niya. “Wag kang aalis. Magbibihis lang ako sa banyo. At paglabas ko na wala ka rito ay hahalikan kita.” He said at tumayo siya para kumuha ng damit, shorts at underwear sa cabinet niya at dali-daling pumasok sa banyo.

At ako naman naiwang naka-upo sa kama niya habang naghihintay sa kanya, putek! Ba’t biglang nanlalambot ang tuhod ko kani-kanina lang? Nag-iinit rin ang mukha ko ngayon dahil sa sinabi niya na hahalikan daw niya ako pag umalis ako. Nung nakilala ko si Sage I could literally feel na parang may mali sakin or parang there’s a missing piece inside me. Nah, I’m just overthinking his kindness. Hay, ewan! These past few days di ko na maintindihan ang sarili ko. Weird.

S A G E

Ghad! His so handsome yet beautiful. Is he aware of it? Haje, you’re makin’ me crazy, ibang-iba ka na talaga. His eyes, his complexion, gah! I’m so inlove with him! I hope he could sense or feel it that I love him, ever since.

Napahilamos ako ng palad ko, naalala ko na naman yung paghalik niya sakin kagabi. I know he’s drunk, but ghad, I don’t know how I feel right now. Di agad ako nakatulog kagabi dahil iniisip ko yung halik niya. Wala ba talaga siyang naaalala kagabi?

Dali-dali na akong nagbihis at lumabas ng banyo. Isinablay ko sa balikat ko yung twalya ko. Naabutan ko si Haje na hinihilot ang sintido niya.

“Wala ka bang naaalala kagabi? Yung mga pinagsasabi at pinaggagawa mo habang nasa sala tayo nag-iinuman?”

“Pwede ba?! Kita mo nang sumasakit ang ulo ko eh! Tanong ka pa ng tanong diyan! Malamang, wala akong naaalala, gwapo ka sana, tanga lang.”

“Oh chill ka lang, lalong sasakit ulo mo niyan eh.”

“Amputek! Ansakit ng ulo ko!” Reklamo niya. Grabeng hang-over ’yan ah. Tsk. Di nalang sana ako pumayag na uminom siya.

“Teka lang, kukuha lang ako ng gamot.” Lumabas ako ng kwarto ko at tinungo ang master’s bedroom at kumuha ng gamot at dali-dali akong umakyat sa taas para ipa-inom sa kanya ’tong gamot .

Naabutan ako ni Lola sa hagdanan. “Gising na ba si Haje? Sabihin mo sa kanya na sumabay na siyang kumain sa’tin nang agahan.” Kagigising lang ata ni Lola.

“Opo, gising na po siya. Mauna nalang po kayong mag-agahan, sabay nalang po kaming dalawa.” Sabi ko at dali-daling tinungo ang kwarto ko at pumasok na.

Pagdating ko ay inabot ko sa kanya ang gamot sa hang-over.

“Inumin mo yan, I’m sure it’s effective for people who has hang-over.” I said at kinuha naman niya ang gamot.

“Sure ka ba talaga? Na mawawala ang hang-over ko neto?” He asked. Well, it’s just a sachet na parang cream ang laman, it’s a cream naman talaga.

“Oo nga. Promise and trust me like a condom.” I smiled at him for assurance. He tear the sachet at ininom yung cream.

“Tatanungin ulit kita. Wala ka ba talagang naaalala kagabi?” Umiiling-iling siya. “Pero gusto mong malaman?” I asked again.

“Kailangan ko ba talagang malaman? Ha? Hakdog ka.”

“Yes, it’s necessary.” I playfully smiled at him. And I sit on the chair on my study table.

•°•

FLASHBACK

°•°

Naka-limang canned beer na ako pati si Lolo naka-anim na rin, while Haje naka-tatlo pa. Pero pulang-pula na ang mukha niya pati ang leeg niya, it’s a sign na may tama na siya.

“You know what, Lo? I couldn’t believe that you have a half korean grandson, and to be honest, I don’t see him korean, I mean, yeah. He’s half korean but, if you could look closely to it, it seems like he doesn’t have a blood of korean, the way he speaks, the way he move. All of it, it looks like his a real Filipino.” He said and laugh. While Lolo nakangising nakatitig kay Haje na ani mo’y tuwang-tuwa siya kay Haje. Napakamot nalang ako sa batok ko.

“I like you when you’re drunk, Haje. Kanina lang antahimik mo pero ngayon ang daldal mo.” Lolo laughed and drink his sixth canned beer.

“Nah, Lolo, it’s just me.” He pointed himself at tumitig sa gawi ko.

“Ikaw ba si Coco?” Ininom niya ang canned beer niya.

“Waeyo?” (Why)

“Ang coco-mpleto ng buhay ko.” Haje and Lolo burst in laughter.

Ok, what was that? Umiling-iling nalang ako. I sigh in frustration.

“Nag pa blood test ako. Ayun nakita nila na ikaw ang type ko.” And again the two laugh out loud while me, still recovering on what Haje said. Ghad, I shouldn’t have let him drink beer. This is all my fault.

“Walang sinabi ang dictionary. Ikaw lang kasi ang nakapagbigay ng meaning sa buhay ko.” Again and again, they both laugh, ok, nagkasundo ang dalawang baliw. Hays, ewan ko sa dalawang to.

•°•

END OF FLASHBACK°•°

Sinabi ko sa kanya lahat-lahat ng nangyari kagabi, except dun sa isa.

“G-ginawa ko ba talaga yun? O jino-joke time mo lang ako.”

“Yes, you heard it right, you did it last night. Gusto mo tanungin natin si Lolo?” I said with a teasing smile on my face, and now he looks so pale maybe because of the revelations I said to him.

“But the most embarrasing one is… You kissed me while I’m on top of you. And you tend to slap me because you said I’m not a good kisser.” Napatakip siya sa bibig niya. He seems so shock. Haha.

“Good thing your drunk, if you weren’t then, maybe I tend to punch you. But, don’t worry it doesn’t matter to me, though.” It doesn’t matter? But you’re heart race when he kissed you last night even if his drunk! Such a liar, Sage! Di ka nga nakatulog ng maayos eh.

H A J E

Did I really kissed him? Can someone give me answer!? Did I really kissed him?!

Shuta! Hindi ako makapaniwala sa sinabi ni Sage.  Grabeng kahihiyan yun ah! Putek! Hindi nalang sana ako uminom eh! Di sana ako napahiya kay Lolo at Sage! Speaking of Lolo, buti nalang at wala siya nung paglabas ko ng bahay nila, such a relief. And speaking of  Sage, hindi na ako nakapag-sorry at di ko rin naitanong kong saan siya natulog kagabi.

Pumasok ako sa gate nang bahay namin at pumasok na sa loob nang bahay at nagluto ako ng pang breakfast ko. Inimbitahan ako ni Lola na doon nalang daw ako kumain ng agahan, pero tumanggi ako, kasi nakakahiya na sa kanila at may aasikasuhin (kuno) ako sa bahay. Pero buti nalang at naintindihan ni Lola. I like them, kasi napaka bait nila at napaka hospitable. Hinatid ako ni Sage sa labas nang bahay nila and he inasar niya ako kasi mahal ko na raw siya kaya ko nagawang halikan siya, sabi ko naman sa kanya na “Asa ka. Lasing lang ako nun uy, tanga.”  At tinawanan lang niya ako, shuta siya. Jusme, ang image ko, nasira na.

You kissed me on the lips…

You kissed me on the lips…

You kissed me on the lips…

You kissed me on the lips…

Putek! Pabalik-balik sa isipan ko ang sinabi niya! Sana joke lang yun! Sana!

Hindi ako nakakain ng maayos at di ko naubos ang pagkain ko. Sighed.

“Shuta ka talaga, Sage!”

After kong kumain ay natulog ulit ako, gusto kung bumawi ng lakas at sumasakit pa rin ang ulo ko dahil sa alak.

S A G E

I dialed his cellphone number.

“Please answer the phone…”

“The number who have dialed is now unattended, please try your call later.”

“Putek!” I dial again his number. I’m so happy he answer my call.

“Where are you right now?” I asked him on the other line at hinubad ko ang damit ko.

“T-teka, sino ka ba? At paano mo nakuha ang number ko? Stalker ka noh!?” I just chuckled at him.

“Yah! This is Sage.”

“ Huh? Wala akong naintindihan sa’yong shuta ka!“

Napatawa ako. “Sabi ko, si Sage ’to.” Biglang siyang natahimik sa kabilang linya.

“P-paano mo na-” Di ko siya pinatapos sa pagsalita.

“Where are you right now?” I said while I’m changing my shirt.

“At our house. Why? Did something happen to you? And how did you ge-”

“Nah, I’m good. Di mo ba nakita sa FB page nang subdivision na may sikat na banda ang mag-p-perform for their 5th Anniversary.” I faced the mirror at inayos ang buhok ko. I’m good to go.

He sighed. “Wala naman akong pake sa kanila eh. Nag-aaksaya lang sila ng lakas nila.”

“I’m on my way na. I’ll fetch you and let’s watch together, ok?” I said and ended the  call before he could protest.

For sure, galit na galit na ’yun sakin. At papagalitan pa ako nun, pero bahala na.

I laugh at that thought. Honestly, he’s so cute when he gets angry and pissed-off.

When I reached his place, I immediately enter the gate and at tinungo ang main door and open it, and there I saw his angry face while crossing his arms on his chest.

“What’s with that face? Ayaw mo bang sumama? Eh, kung ayaw mo, di nalang rin ako tutuloy.” I pouted my lips.

Inirapan niya ako at pinagtuturo. “Alam mo, nakakainis ka eh. Bigla-bigla ka nalang pumapasok sa bahay namin. Hindi ba uso ang door bell sa Korea? Wala bang door bell sa bahay niyo? Huh?! At saan mo at paano mo makuha ang number ko?! Dapat ba talagang basta-basta mo nalang akong babaan ng tawag?!” Tuloy-tuloy  niyang tanong sakin at tinapunan na niya na ako ng masamang tingin.

“Oh, sorry na, babe.” Umigting ang panga niya. “Sorry, my bad, di na po mauulit master. Saka, nakuha ko ang number mo  sa phone mo habang tulog ka kanina.” I fake a laugh.

He just rolled his eyes. “Nahihiya akong hingin sa’yo eh. Tsaka, tara na alis na tayo, malapit na magsimula ang band or nagsimula na ata.

“Tinatamad ako, Sage. Tsaka, gabi na oh, gusto kong matulog ng maaga, kulang pa kasi ang tulog ko.”

Umandar na naman ang pagiging introvert niya. I sighed.

H A J E

Tumalikod na siya at nagsimulang maglakad papalayo sa’kin. Nakonsensya ako sa sinabi ko. Totoo naman na tinatamad ako. At kung umasta siya parang walang nangyaring nakakahiya kagabi. Aish!

“Hoy! Pumasok ka muna dito.” Saad ko at lumingon siya sakin tapos ngumiti.

“Di mo talaga ako matitiis noh?” I just rolled my eyes at him.

Pumasok ako sa kwarto ko at dali-daling nagbihis after that, pumunta na kami sa basket ball court. Marami-rami na rin ang tao, at ang daming lights sa mini stage nila.

Naghiyawan ang mga tao kasi natapos na nila ng kinanta nila.

“Ok, we need a volunteer, who can sing a love song to our dear audience, anyone?” 

Biglang itinaas ni Sage ang kanang kamay niya. Nabaling ang atensyon ng babaeng bokalista kay Sage.

“Annyeonghaseyo, Oppa ~ Please, come on stage.” Malumanay na tugon ng bokalista.

Halata ba talaga na koreano si Sage? Parang hindi naman ah.

Pumunta naman sa mini stage si Sage. “Annyeonghaseyo, you know how to sing?” Tumango lang si Sage.

“I can sing but I’m not a singer.” Naghiyawan ang mga tao sa paligid ko.

“Wow! You’re so handsome guy from Korea.” Nabaling ang atensyon nung bokalista sakin. “Is that your boyfriend?” Tinuro ako ng bokalista.

Nagulat ako sa sinabi ng bokalista. Shuta!

“Well, nevermind. Can you sing a song for us?” Tumango si Sage habang may ngiti at nilisan ng bokalista ang stage.

“This song is entitled; Nangangamba. I hope you like it.”  Walang paligoy-ligoy at kumanta na siya at nakisabay rin ang mga instrumento.

🎶Nangangamba, nangangamba ang puso

Hindi ka sigurado (Di ka sigurado)

Nalilito, nalilito ang yung utak kung tunay bang pag-ibig to (Tunay bang pag-ibig to) 🎶

“Alam mo naman talaga sa sarili mo na gusto mo rin siya eh. It’s just that, there’s something that hold you back on loving that guy.” Napatingin ako sa nagsalita, si Ginoong Soju pala. “Maganda ang boses niya diba?” Tumango ako bilang sagot at binaling ang atensyon ko kay Sage.

🎶Ano ba ang problema mo sabihin na ang totoo

Sabihin mo na ang totoo

Sabihin mo na nilalaman ng puso mo

At nararamdaman nito

Kung ’di pa aminin ang gusto

Baka kasi mawala na ako ~ 🎶

“Hindi sa pini-pressure kita, Haje. Pero parang ganun na nga. Pero di mo ba nahahalata sa mga kinikilos niya? O nagpapakamanhid ka lang. If I were you, I should give him a chance.” Nakikinig ako kay Ginoong Soju habang nakatitig ako kay Sage na kumakanta sa stage.

🎶Nagulat ka

Nagulat ka nung may kasama na akong iba (Kasama na akong iba)

Pakipot ka

Wag nang pakipot pa baka maagaw pa ng iba (Maagaw pa ng iba)

Wala nang magbabago

Kung di mo pa aminin to ~ 🎶

Nakisabay sa kanta ang ibang audience. “Wala namang mawawala ’pag umamin ka rin sa kanya eh. You guys are valid. You have mutual feelings. Well, at thr end of the day nasa sa’yo pa rin ang desisyon. Pero ’pag nakahanap siya ng iba—kawawa ka. Dahil di mo na naamin sa kanya na mahal mo rin siya nung mga panahon na nagmanhid-manhiran ka.” Wala akong masabi sa sinabi Ginoong Soju. Sinasampal ako nang katotohanan. Sapul na sapul ako sa mga sinasabi niya at pati na rin ang lyrics na kinakanta ni Sage.

🎶Sabihin mo na nilalaman ng puso mo

At nararamdaman nito

Kung ’di pa aminin ang gusto

Baka kasi mawala na ako ~ 🎶

Sa mga sandaling ito, parang kami lang dalawa ang nasa mundong ibabaw, parang nag-s-slow motion ang mga nasa paligid namin. Inggit ang nagbabasa. Charot!

🎶Ito na ang pagkakataon

Wala nang pipigil sa’yo

Wag ka nang mahihiya

Sabihin na ang totoo🎶

“Mahal mo na talaga siya. Just think of it. Paano ’pag huli na ang lahat—paano kung wala na siya rito. Just don’t hold back on your feelings to him, especially he also loves you.”

🎶Sabihin mo na nilalaman ng puso mo

At nararamdaman nito

Kung ’di pa aminin ang gusto  oh  ~ 🎶

Biglang bumagsak ang mga luhang kanina ko pa pinipigilan. Tumingin ako kay Ginoong Soju. Ngumiti siya sakin.

“Be happy with him, Haje. ’Cause you guys are valid.” Tsaka siya umalis at binaling ko ang atensyon ko kay Sage habang umiiyak.

🎶Sabihin mo na nilalaman ng puso mo

At nararamdaman nito

Kung ’di pa aminin ang gusto

Baka kasi mawala na ako ~ 🎶

Chapter 4: In love

Chapter 4: In love

H A J E

Sa totoo lang, na pressure ako sa mga sinabi ni Ginoong Soju kanina. Well, I have a crush on him—just a crush. Except sa gwapo siya, he’s also kind, happy-go-lucky person. No doubt, maraming ma-iinlove sa katulad niya. Thanks to Ginoong Soju, gulong-gulo ang isip ko ngayon. May gwapong guard talaga akong mapapatay. Charot!

Hindi makapaniwala ang mga audience na marunong kumanta ng OPM si Sage. Gulat na gulat rin ang bokalista nang banda. Andaming compliments ang natanggap niya nung makababa siya sa stage at tumabi sakin, tanging salamat lang ang sagot niya. Nang matapos ang performance ni Sage ay umuwi na agad kami, sabi ko sa kanya na inaantok na ako tapos sabi niya ihahatid niya raw ako, sabi ko na wag nalang kaso mapilit siya eh.

“Did you enjoy my performance?” Agad niyang tanong nang makarating kami sa gate ng bahay namin.

Humarap ako sa kanya. I just at nod him as an answer. Drain na drain talaga ako ngayon, ewan ko ba.

“Uh… Haje, may gusto sana akong itanong sa’yo.” Wait. Itatanong ba niya kung bakit akong umiyak kanina? Nakita ba niya akong umiyak? Hindi naman siguro eh. Putek, kinakabahan ako.

“A-ano yun?” I replied to him and he slowly lean his body towards mine. Our body are just inches far from each other. He look straight into my eyes.

I also look straight into his eyes—I can see love and kindness. Bigla akong nanigas sa kinatatayuan ko dahil idinampi niya ang labi niya sa labi ko. Pagkagulat ang nangibabaw sa buong pagkatao ko, dahilan para magising ang diwa ko dahil sa malambot niyang labi na nakadampi sakin. I could feel the butterlies inside my stomach at para akong kinukuryente ng mga ito. Nababaliw na ata ako, mga mare!

Pagkalipas ng ilang segundo ay natauhan ako. Dahil dun ay naitulak ko siya at sinuntok ko siya sa mukha. Nakita kong may pasa ang mukha niya at napahawak pa siya rito habang naka-upo sa malamig na semento.

Dali-dali kong binuksan ang gate at pumasok na.

“Haje! Wait! Haje! Let me explain! Haje!” Tawag niya sa pangalan ko pero hindi ako lumingon sa kanya, dire-diretso lang akong pumasok sa loob nang bahay.

Padabog kong isinirado ang pintuan at sumandal rito. Napahawak ako sa dibdib ko. Anlakas ng tibok ng puso ko!

“It was just a kiss, Haje! Putek! Ba’t anlakas ng tibok mong puso ka?!”

“Alam mo naman talaga sa sarili mo na gusto mo rin siya. But there’s something that you hold back.”

Biglang sumagi sa isip ko ang sinabi ni Ginoong Soju kanina. Napailing-iling ako. This can’t be! Pero salamat ng marami Ginoong Soju, I feel complicated right now.

S A G E

His lips is so soft just like a cotton candy. I want to kiss him more. But yeah, I admitted it was a wrong move, I just couldn’t help it. I saw him, cry earlier while with Ginoong Soju. I don’t know what those guys talking. I just got shocked ’cause Haje is crying. Hindi ko nalang tinanong.

And there, I found myself blushing all the way home, even if I have a bruise on my face.

“Hoy apo! Ba’t may pasa ang mukha mo? nakipag suntukan ka ba sa basketball court? Akala ko ba manonood ka ng live band?” I laughed at Lolo. Nandito siya sa sala nanonood ng TV, gulat na gulat siya pagkakita sakin na may pasa ako.

“May sumiko sa gwapong mukha ko, Lo. Inggit ata sakin yun eh.” Pagsisinungaling ko and I faked a laugh.

“Hay! Batang ’to. Gamutin mo yan ah! Baka  ano pa isipin ng mommy mo. Isipin pa niya na nagbakasayon ka rito para makipag-away o di kaya’y pinabayaan ka namin dito. Naku! Malalagot ka talaga saking bata ka.”

I just chuckled at Lolo. “Don’t worry, Lo. Hindi to makakaabot kay Mommy, not unless sabihin mo sa kaniya.” Lumakad na ako patungong kusina. Amoy na amoy ko ang ulam na niluluto ni Lola—chicken adobo. “La, I’m not hungry, mamaya na lang ako kakain ng dinner.”

“Hay, apo. Alagaan mo yang mukha mo. At wag kang makipag-away diyan sa labas, sayang ang kinis ng mukha mo. Osya sige, gamutin mo muna yang pasa sa mukha mo.” Sabi ni Lola habang sinasalin niya ang adobo sa bowl.

“Opo.” saad ko at pumunta na sa kwarto ko sa taas.

°•°•°

Hindi ako makatulog. Napabangon ako sa higaan ko kinuha ang cellphone ko sa side-table. I turn it on. Pagtingin ko sa orasan ng phone ko ay alas 2 y medya ng madaling araw. I sighed.

Paano ba naman kasi, hindi mawala sa isipan ko yung nangyaring paghalik ko kay Haje. I really felt guilty about it. Pati na rin yung nakita ko siyang umiiyak nung nag perform ako. Well, para sa kanya naman talaga yung kanta na yun.  Napakamot ako nang ulo.

“Haje… I want to kiss you right now.” Napakagat-labi ako.

 

H A J E

“AAARRRGGHHH!!” Kanina pa ako hindi makatulog! Kada pikit ko ay mukha ni Sage ang nakikita ko. Shuta, baliw na ata ko eh! It’s kinda strange and creepy.

Nagpagulong-gulong ako sa kama ko. Shuta ka talaga, Sage! Anong ginawa mo sakin?! Hindi na nga ako makatulog nang maayos, idagdag mo na anlakas ng tibok ng puso ko.

All I want is peaceful sleep, pero di ako pinayagan nang diwa ko na matulog eh. Andaming thoughts na pumapasok sa utak ko, punyeta!

Ramdam ko pa rin ang lambot ng mga labi niya. Napakagat-labi ako, putek talaga.

Napaisip ako kung mag-so-sorry ako sa kanya bukas kasi sinuntok ko siya. Pero wala akong mukhang ihaharap sa kanya. I sighed. Shuta naman oh!

I tried to relax. Humiga ako ng maayos. Nakatitig lang ako sa kisame nang ilang minuto at napahikab ako at dahil dun unti-unti na akong dinadalaw ng antok.

ZzzZzzZzz

°•°•°

Sabi nga nila. “Gisingin mo na ang lasing, wag lang ang bagong gising.”

Kagigising ko lang tapos ang ingay ng doorbell namin. Putek! Sino ba yang nag-do-doorbell?! Napahikab ako. At napatingin sa orasan sa side-table, 10:30 AM na. Doorbell pa rin nang doorbell. Pag nasira ang doorbell namin, baka mukha niya ang sisirain ko, baka makita hinahanap niya. Biglang uminit ang ulo ko. Gusto kong manuntok ng may jowa. Charot!

Agad nalang akong bumaba at tinungo ang main door.

Pagbukas ko nito ay natanaw ko si Sage na nakatayo sa harap ng gate ng bahay namin. Wala sa isinirado ko ulit ang pintuan.

“Shit!” Napamura ako dahil nag-flashback sa utak ko ang mga nangyari kagabi; yung halik niya at yung mapupulang labi niyang humalik sakin kagabi. I bit my lower lip.

Biglang bumilis ang tibok ng puso ko. Napa-isip ako; Anong ginagawa niya rito? Matapos niya akong halikan, may gana at mukha pa siyang humarap sakin?! Bloody hell!

“Ok! I must face him. As if walang nangyari samin kagabi. As if!” Huminga ako ng malalim. At humarap ako sa pintuan at binuksan ito. Pagkalabas ko ay dumiritso ako sa gate.

“Oh, ikaw pala Sage. Anong ginagawa mo rito?” Sabi ko nung makalapit ako sa gate.

“Uhh.. May gusto lang sana akong ibigay sa’yo.”

“Halik pasok ka muna.” Sabi ko at binuksan ang gate para makapasok siya at agad rin naman siyang pumasok at nagtungo kami sa sala.

I started to feel the awkward atmosphere right now.

“Upo ka.” Umupo siya sa sofa. “Anong gusto mong inomin; juice, coffee or water? Baka gusto mo ng soju.” I offered to him.

“Ah.. Wag na, ayos lang ako. Hindi naman ako nauuhaw eh.” He said and smiled to me. Fck that smile! Nakakapanghina ng tuhod.

Umupo nalang ako sa tabi niya. “Owkeeey. Naparito ka kasi may ibibigay ka sakin?” Tanong ko sa kanya. Yan naman ang pinunta niya rito diba?

Shuta, napaka-awkward! Gusto ko ng lamunin ako ng semento!

“Ah yeah, right. I almost forgot.” Pagkasabi niya nun ay nilapag niya sa round-table paper bag na may tatak na mukha ni Jollibee, at iniisa-isa niyang nilapag ang; Jolly Spaghetti, fries, yum burger at coke float.

Biglang nag ningning ang mga mata ko. My favorite! Matagal-tagal na rin akong hindi nakakain sa Jollibee eh. Last kong kain dun is yung pagkatapos ng final exam namin.

Pero di ko napansin na may bitbit pala siyang paper bag kanina. Weird.

“Peace-offering ko para sa’yo. Sorry of what I did last night. I didn’t mean to ki—” Di ko na siya pinatapos sa pagsasalita, anlakas ng tibok ng puso ko sa mga sandaling ito.

“Nah, wala yun. I mean, it’s not a big deal to me.” I fake a laugh. Kung alam mo sana Sage na hindi ako nakatulog ng maayos kagabi dahil sayong koryano ka!

He just smiled at me.

Natahimik kaming dalawa. Nagpaparamdaman kung sino ang unang magsasalita. Bothered pa rin ako sa feelings ko para sa kanya. Ewan ko lang kung anong iniisip niya sakin sa mga sandaling ito.

“Haje/Sage.” Sabay naming sambit. Ganito ba talaga ’pag awkward ang atmosphere?

“Ano yun?/Ano yun?” We both laugh.

“Ikaw na muna.” Ani Sage.

“Hindi, ikaw muna. Ikaw ang bisita.” Sabi ko sa kanya at napabuntong hininga siya. I think his words are more important than mine.

“O-ok.” Sagot niya at napakamot siya ng ulo. “This is kinda weird, just atleast bear with me, ok?” Tumango ako bilang sagot sa sinabi niya. Halata sa kanya ang kaba.

Napaisip tuloy ako kung ano ang sasabihin niya. Kinakabahan ako at ramdam ko pa rin ang lakas ng tibok ng puso ko.

Naging seryoso ang aura at mukha ni Sage. “I like you, Haje.” Para akong binuhusan ng malamig sa tubig sa salitang narinig ko. “And to be honest, it’s my first time to feel this way to a guy. The day that I came here and it was the first time I saw you in the guard house with kuya Soju, you guys are having fun, and it seems like you really caught my attention. And that time I saw you—again, you were at the playground that time. Habang ako ay katatapos ko lang mag-jogging. I really don’t have any intention na lapitan kita that time at makipag-kaibigan sa’yo. Kasi alam ko naman na ma re-reject lang ako. Pero mas pinairal ko ang puso at lumapit sa’yo.”

Para akong napako sa kinauupan ko ngayon. Rinig na rinig ko rin ang tibok ng puso ko.

“Haje, I like and I love since we were—” I cutted his words. I kissed him passionately. Nagulat ako dahil he kissed and answer my kisses with full of passion and love. I could feel the thousands of volt inside my body due to the fact that he kissed back. And I must not deny it, I love it.

We broke the kiss at pinagdikit namin ang noo namin sa isa’t-isa habang naghahabol ng hininga.

“What was that for?” He asked and bit his bottom lip. Damn, he look sexy when he do that.

I smirked at him. “Sana lahat di na-gets!”

Humiwalay ako sa kanya at aakmang tatayo na kaso, bago pa ako makatayo ay nahawakan niya ang kaliwang balikat ko at napa-upo ulit ako sa sofa at sinunggaban niya ng halik ang labi ko at inihiga niya ako sa sofa at pumatong siya sakin without breaking our kiss.

°•°•°

This is kinda weird. Hindi na nagpakita sakin si Sage after that confession and the kiss. Three weeks na ang lumipas, pero wala na akong nakita ni anino ni Sage, three weeks ago. Ayokong puntahan siya sa kanila, since hindi pa rin ako nakaka-move on sa pagpapahiya sa sarili ko sa harap ni Lolo. Na-miss ko talaga sina Lolo at Lola ni Sage, pero mas na miss ko si Sage, san na ba yung koryanong hilaw na yun?!

Wala rin akong natanggap na calls or texts mula sa kanya. Nakakainis siya!

“Baka na ghost ka na, Haje.” Nabaling ang atensyon ko kay Ginoong Soju, habang ibinaba niya sa mesa ang kape na iniinom niya. Kinuwento ko sa kanya lahat ng nangyari, except dun sa kiss. Nakakahiya kaya!

Tanghaling tapat umiinom ng kape? Baliw na ata tong gwapong guard na ’to.

Nandito ako sa guard house, kinakausap ’tong walangyang guard na ’to, since wala akong magawa sa bahay namin. At si Ginoong Soju lang ang madali kong malalapitan. Close kami eh.

“Naku, di pwede yan. Mapapatay ko talaga siya ng wala sa oras. Matapos niyang i-confess sakin ang nararamdaman niya dun na niya ako i-go-ghost? That’s bullshit!?”

“Haje chill.” He chuckled. “Halika, ikaw na muna ang umupo rito.” Umupo na lang ako kasi nag iinit ang ulo ko. Si Ginoong Soju naman ay lumabas bitbit ang tasa ng kape.

Ang gwapo talaga ng guard na to, ba’t ba naging guard siya? Eh, pwede naman siyang mag-apply sa isang modeling agency—model ng brief. Charot!

“Salamat at naisipan mo akong pa-upo-in. Eh ikaw kasi eh, kung di ka lang sana biglang sumulpot na parang kabute nung may live band di sana ako naging ganito!”

Tinawanan lang niya ako. “Alam mo, halata ka kasi eh. Halata na gusto mo rin siya. So, what’s the fuss? Kung hindi ako sumulpot sa tabi mo, edi sana wala kang jowa ngayon. I’ll take the credit for that. Tsaka may pa iyak-iyak effect ka pang nalalaman, aysoos.” Sabi niya at ininom ang kape niya tapos kinuha niya sa bulsa niya ang cellphone niya.

I rolled my eyes to him. “Ewan ko sa’yo.” Sabi ko at tiningnan siya habang nag-se-cellphone at inilapit niya sa teynga niya ng cellphone niya.

“Hello? May package para sa’yo… Oo, andito lang sa guard house… Sige, hihintayin kita rito… Ok, you’re welcome.” And he ended the call.

Patingin-tingin ako sa sulok. May package daw? Wala naman akong nakikitang package dito. Nabaling ang atensyon ko kay Ginoong Guard, kinikilabutan ako sa ngiti niya, parang may masama siyang binabalak. Jusko, please. Go lang ako ’pag si Ginoong Soju, ibibigay ko lahat-lahat sa kaniya. Jusko po.

Ilang sandali lang ay may lalaking lumapit kay Ginoong Soju at nag-usap sila, well, kitang-kita ko kasi nasa may pintuan ako ng guard house at nasa malapit lang sila, tanaw na tanaw ko ang blonde hair nung lalaki. Ang gwapo naman nitong taong ’to, mukha siyang korean. Matapos silang mag-usap ay nagtungo ang dalawa sa kinaroroonan ko

Wait. That blonde hair is kinda familiar to me.

Halata sa mukha niya ang pagkagulat nang makalapit siya sa kinaroroonan ko. “H-Haje…”

His voice. I know who’s that voice!

“Sage? Ikaw ba talaga yan?” Napatayo ako sa pagkaka-upo dahil sa hindi ako makapaniwala na nakita ko ulit ang taong kinaiinisan ko at nawala nalang bigla 3 weeks ago.

Galit ba ako? Hindi halata di’ba? Ang cute ko kasi.

“Well, I guess you guys need to talk. Sorry, Sage. I set you up. Pumasok ka sa guard house, wag kayong mag-usap dito sa labas mainit dito.” Ginoong Soju just smiled at us and he walked away. Lagot ka talaga sakin, Ginoong Soju.

Pumasok naman si Sage. Nabalot kami ng katahimikan. Walang gustong magsalita sa aming dalawa. Masyadong ma pride eh.

Lumabas ako ng guard house, nakailang hakbang ako ay nagulat ako dahil may humawak sa kanang braso ko at napaharap ako sa kanya.

“Haje, let’s talk.”

Tumawa ako ng mapakla. “Haje, let’s talk. Yan lang ba ang sasabihin mo sakin?” Winaksi ko ang kamay niyang nakahawak sa braso ko. “After mong mag confess sakin, you left me, without any reason!” Galit na galit ako sa kaniya. Nanunubig na ang mga mata ko.

“Look, Haje. I’m sorry. Nagi isip-isip lang ako.” He attempt to hold my arms.

“Wag mokong hawakan!” Tumulo na ang mga luha ko. Fck this tears! “Nag isip-isip? Anong ibig mong sabihin? Ha?!”

“Iniisip ko kung totoo ba ang feelings mo sakin. I mean, yes, I liked and love you now, and the fact that, we’ve just met few days ago seems like—”

Tumawa ulit ako ng mapakla. “Am I a joke to you?” Pinunasan ko ang mga luhang kanina pa dumadaloy sa pisngi ko. “Sabi mo sakin. Gusto mo ako—matagal na. And yet, sinuklian ko ang pesteng pagmamahal mo. Tapos ngayon, ganito lang pala ibabalik mo sakin? Being doubtful on my feelings towards you?” My voice cracked. “H-h-hindi ka nalang s-sana nag confess sakin! Kung alam mo naman pala sa s-sarili mo na may doubt ka sa-sakin! Dahil maayos ang buhay ko nung w-wala ka eh. Naging magulo lang ito nung dumat—” He cutted my words.

“Do you… still love me?” Natameme ako sa sinabi niya. Patuloy pa rin ang pag agos ng mga luha ko. Ansakit sa dibdib eh. “If not? Then, we should stop this shit!”

“Sage, I-I n-never stopped. As the matter of fact, I was waiting for you, and I do believe that it doesn’t matter that we’ve just met, few days ago, I know that I will learn to love you along the way on our relationship.” Mas lalo akong naiyak sa mga salitang sinabi ko. I want him, for me. I really want him!

“I’m sorry if I hurt you, Haje. I’m so sorry…”

“I know, I know.”

Lumapit siya sakin at niyakap ako ng sobrang higpit at hinalikan niya ang tuktok ng ulo ko. “ I want to keep you forever.“

After he said those words, he cupped my face and wipe-out my tears away.

“Good to hear that.” He kissed me. Just a peck.

“Please, don’t cry again, ok? It really breaks my heart into tiny pieces.”

And he kissed me again, but this time it is passionate kiss, it is more sweeter and lovely unlike before and his tongue invade my mouth.

“Tanghaling tapat naghahalikan. Hay mga kabataan nga naman ngayon.”

Naitulak ko si Sage, at pareho kaming napatingin sa nagsalita.

“Pangalawang beses ko na kayong nakitang sweet sa isa’t-isa, yung una dun malapit sa playground tapos ngayon. Get a room guys.” Napatawa kaming dalawa ni Sage sa sinabi ni Ginoong Soju.

And the next we knew, we were on my room—making love.

°•°•°

#HappyPride 🏳️‍🌈

Chapter 5: Together

Chapter 5: Together

H A J E

WARNING RATED 18+

He gazed deeply into my eyes as he slowly shut the door of my room.

Lumapit siya sa side nang kama na kinauupauan ko. And he gently caressed my face—his palm is so soft. I bit my lower lip and look straight into his eyes. Tumayo ako sa pagkakaupo and I snaked my arms around the back his neck.

I kissed him passionately and good thing he kissed me back. Ramdam ko sa bawat paghalik niya ang pagkasabik.

“Are you sure about this?” He asked. I just nod at him as a reply. At bigla niya akong tinulak sa kama at napahiga ako. I chuckled.

He bit his lower lip, like he’s excited on what we’re doing right now. Hinubad niya ang pang itaas niya and he kissed me hard. I think my lips were now sore dahil sa sobrang halik niya.

Hinubad niya rin ang pang itaas ko. And kissed me again at bumaba ang halik niya sa leeg ko, and leave a mark on it. He suddenly stopped when he faced my chest.

“I like your cute nipples.” Then he suck my nipple.

“S-Sage.” I moaned his name. He enjoyed sucking my nipple habang ang kanang kamay niya ay hinihimas ang pagkalalaki ko.

Ilang sandali lang ay he pulled off my pants and my underwear. Wala na akong saplot sa katawan. His lips were going down to my abs and he reached ‘there’. Hindi ako nagkamali sa akala ko, he devour me.

“Sage!” I cried his name. “Fuckk! Aaaahhh!”

“Say my name again, baby.” He said, then he suck it deeply. The way he suck it, it makes me goin’ crazy.

“Aahh… S-Sage.” I moaned his name. And he continue devouring me. His mouth is so warm. My body arched because of the sensation I felt. “I love it, Sage… Aaahhh!”

“Sage… P-please.”  I want more than this!

“We’re not yet done.” He pulled of his shorts and underwear. He’s huge. “Stay still.”

Umayos ako ng higa. “Now, this is the best part.” Ipinuwesto niya ang junior sa butas ko and he rub his manhood on my ass.

“Sage.” I moaned his name. Aminin ko man o hindi masarap siya sa pakiramdam.

“Beg baby, beg.” I can see fire burning on his eyes and he looks so hot while his blonde hair makes him more handsome on my eyes.

“P-please.”

“As you wish.” The he slowly entered me.

“Aaahh… You’re so tight… Fuuuck!” He said as he enter me. We’re on a missionary position.

He’s fucking me hard!

“Aaahh.. Sage. Fuck! Yeah, that f-feels good.” Every thrust of him, I can feel his love and kindness to me. I know he loves me. He put my legs into his waist. He played my member.

“Sage be gentle, p-please. Ahhh… Shit!” I begged to him.

He didn’t listen to me yet fuck me harder. And he continued playing my member. “Ahhh… I love you, Haje.” He kissed me on the lips habang patuloy niyang tinaas-baba ang akin.

“Sage… Aaahh! Shit!” He’s thrusting me more harder. As he roughly playing my manhood.

“I-I’m cumming, baby…” Nahihirapan niyang sabi sakin. Naramdaman ko rin na malapit na rin ako.

“H-Haje.. Aahhh!!”

“Ahhh… Shit.. Sage” And he cum inside me as we reached our climax. My seeds are on my body and Sage’s hand.

Kumuha ako ng wipes sa side-table ko at binigay yun sa kanya. He clean my body first before himself.

“That was great, Haje.” He said as he continue cleaning himself.

“And you’re my first.” Sabi ko at kinumutan niya ako. Humiga ako patalikod. He just chuckled at me.

“You’re also my first.” Sabi niya at tumabi siya sakin at niyakap niya ako sa likod.

Parang casual nalang sa mga kabataan ngayon ang ganitong bagay.

“What do you wanna eat?”

“Anything pero I prefer eating you.” I chuckled.

“Baliw ka talaga.” He said while he gently caressed my nipple. And because of that I fall asleep on his arms.

°•°•°

6 PM

Nagising ako dahil kumakalam ang tiyan ko. Pagkagising ko, wala na si Sage sa kama ko. Wala na rin ang mga damit niya. Umuwi na siguro ’yun. Tatawagan ko nalang ’yun mamaya. Sinuot ko ang shorts ko at bumaba na.

Pa ika-ika akong lumakad pababa ng hagdan. Punyeta na Sage to. Bago pa ko makarating sa kusina ay natanaw ng mata ko ang plastic na may mukha ni Jollibee na nasa round table dito sa living room.

Nilapitan ko ang plastic at umupo sa sofa at iniisa-isa kong nilagay sa mesa ang laman ng plastic na may note. May jolly spaghetti, yum burger, tsaka coke float. Halatang kani-kanina lang to ni-take out kasi medyo natunaw na ang ice sa coke float.

“Wow. May pa sticky note pa.” Kinuha ko ito karton na pinaglagyan ng jolly spag.

“You must eat this. I LOVE YOU ♡”

Napangiti ako sa nabasa ko, ang sweet naman ng koryanong hilaw na ’yun. For sure, pulang-pula ang mukha ko ngayon. Simple lang to pero sobra ang kilig na nadarama ko. Pano pa kaya kung yayain niya akong mag-date sa Jollibee, jusko baka mangisay pa ako sa kilig. Madali lang talaga akong pasayahin.

After kong kainin yung ni-take out ni Sage ay natulog ulit ako dahil hindi pa ako nakakabawi ng lakas.

°•°•°

Phone rings …

Napatingin ako sa cellphone ko na nasa kama lang habang nag-aayos ako ng higaan ko. Dali-dali kong kinuha ito at sinagot ang tawag.

“Oh, hello there baby.” Pambungad ko sa kabilang linya.

“Good morning, baby.”

“Morning. Napatawag ka?”

“Mag impake ka at may pupuntahan tayong resort.”

“Huh? Resort?”

“Yes.”

“Pe—”

“Wala ng pero-pero. Alam na ni Lolo at Lola kung saan tayo pupunta. Pagkatapos mo diyan. Pumunta ka kaagad dito sa bahay, ok? I love you.” He ended the call.

Napakamot nalang ako ng ulo ko. Buti nalang at tapos na akong ayosin ang higaan ko at dali-dali akong nag-pack ng kakailanganin ko. Shuta, gusto kong matulog maghapon dito sa bahay. Tinatamad akong gumalaw.

°.°.°

Nakahiga lang ako sa kama ni Sage ngayon. Tinatamad ako. Shuta. “Sage.” Tinawag ko siya habang nag pa-pack ng gamit niya.

“Oh.” Tipid na sagot niya.

Umupo ako sa kama niya. “Kailan natin sasabihin kina Lolo at Lola pati na rin sa family ko na tayo na. I mean, should we give a try, dahil alam ko naman na hindi nila tanggap ang ganitong relasyon. If ayaw nila na maging ta—”

He cutted my words at napatigil siya sa pag-pack ng gamit. “Wow ang sweet naman ng baby ko. Pero wag na muna ngayon. Isekreto na muna natin ang ’to. Sasabihin natin sa kanila at sa pamilya mo sa tamang panahon.” Zinipper niya ang bagpack niya. “Nagka-usap ba kayo ni Lolo nung pagdating mo dito sa bahay?” Pag-iiba niya ng usapan.

“A-ano naman ang pag-uusapan namin. Ngumiti lang siya sakin pagdating ko rito habang nasa sala siya nagbabasa ng news paper.”

“Limot na ata niya ang lasing moment mo. HAHAHAH!” Sinamaan ko siya ng tingin.

“Binaon ko na sa limot yun eh. Pinaalala mo pa. Shuta ka talaga!”

“HAHAHAH! Gutom lang yan. Dito ka lang ah at kukuha lang ako ng pagkain mo.”

“Buti naman at naisipan mo akong pakainin. Kanina pa ako gutom eh. Hindi ako nag breakfast.”

“Ok then, just wait for me here and I’ll be right back.” He winked at me at lumabas na ng kwarto niya.

Inilibot ko ang paningin ko sa kwarto niya, and all of a sudden, there’s one thing that really caught my attention; it is a picture frame na naka display sa study table ni Sage.

Nilapitan ko ang study table niya na gilid ng pintuan ng kwarto at kinuha ang picture frame. In the picture, si Sage together with a korean girl, ang ganda naman ng babaeng ’to, she’s such an angel. They’re both smiling from ear to ear habang naka harap sa camera yung babae at si Sage ay nakatingin sa girl. It is a stolen shot at napakaganda nang pagkakuha ng litrato. They look so really happy together. Somehow, I felt… jealous.

“She’s my cousin—in my father side.” Napalingon ako sa nagsalita. Hindi ko namalayan na bumukas pala ang pintuan.

He look so pale looking straight at me eyes.

I eventually put down the picture frame.

“She’s beautiful.” I said as he handed the food tray to me.

“Yeah, she is.” He smiled sweetly and he sat down on his bed.

“K-kumain kana. Para maka-alis na tayo. Malayo pa naman ang resort na yun.” Tinitigan ko lang siya at iniisip kung bakit namutla siya ngayon, hindi naman siya maputla nung lumabas siya sa kwarto niya. “Kain ka na breakfast abunjing bunjing na yan lab lab ko ambebe na yan eh.” Pag papa cute niya then he pouted his lower lip.

“Para kang tanga.” Actually, his cute while he did that.

“Nagiging tanga na ako dahil sayo.” The he laugh.

°.°¡°

“Huy ano ba! Tumigil ka naaa. Ano baaa.” Tumigil naman siya ginawa niya sakin. “Nakakainis ka talaga.”

“Bakit? Wala naman akong masamang ginawa sa’yo ah.” Napakamot siya sa ulo niya.

“Kailangan mo talagang halikan ang buong mukha ko, para magising ako? Shuta ka.”

“Eh antagal mo kasing nagising eh. Andito na tayo oh. 2 hours kang tulog.” He pouted his lower lip.

Ang cute naman ng koryanong hilaw na ’to. His pinkish and kissable lips.

I cupped his face and I kiss his lips. It’s just a smack.

He smiled at me. “Eh ikaw kaya, sinong hindi aantukin sa 2 hours na biyahe. Bumaba na tayo, ok?” Sabi ko at pumunta naman siya sa backseat para kunin ang bagpack naming dalawa. Buti nalang at pinayagan si Sage na gamitin ang kotse nina Lolo. Dito raw kami mag oovernight kasi gusto niya raw mag unwind.

Agad kaming pumunta sa lobby ng resort para makakuha ng room keys. Nag-usap sina Sage at yung babae sa front desk and na shock ako sa narinig ko kasi naka reserve na pala ito weeks ago.

Tumalikod nalang ako sa kanilang dalawa habang nag-uusap.

“

Bes, tingnan mo oh, may oppa sa front desk.“

“Oo nga noh? Ang hot naman niya.”

“Tara lapitan natin.”

Rinig na rinig ko ang usapan ng isang babae at bakla na naka-upo sa sofa na nandito sa lobby na katapat lang nang front desk. Mabilis pa sa alas kwatro na tumayo ang dalawa at lumapit kay Sage habang kausap pa rin ang babae sa front desk. Mga walang manners!

“Hi! Ahmm…” Sabi nung babaeng naka dolphin shorts na kulay pula at naka-bra lang saka hinagod ang buhok niya.

Napatingin si Sage sa babaeng lumapit sa kanya.

Nagsimula ng kumulo ang dugo ko.

“Can we take a picture together?” Sabat naman nung baklang naka pang summer shorts at sando.

Napatingin si Sage sa gawi ko at tinitigan ko lang siya kung ano ang susunod niyang gagawin.

Bigla namang pumulupot sa magkabilang braso ni Sage ang babae at yung bakla. At lumakad pa sila ng kaunti palayo sa front desk.

Parang may makakalbo ako ngayong mga malandi ah. Pero dapat hindi halata na inis na inis ako, dapat chill lang. Inhale… Exhale… Inhale… Exhale…

“S-Sige.” Sabi ni Sage at tuwang-tuwa ang mga haliparot kasi marunong daw mag tagalog si Sage at mas lalo daw  siyang gumwapo dahil sa blonde niyang buhok. Ansarap pag-uuntugin ng dalawang malandi na ’to! Nakakagigil! At may isa pang koryanong hilaw! Lagot ka sakin mamaya.

Lumapit sakin yung babae. “Hey you, kuhanan mo nga kami ng picture. Yung maganda ang angle ah, saka dapat maganda kami ng friend ko, ok?” She said and she handed her phone to me.

I smiled sweetly to her, syempre plastic yun. Kasi sa totoo lang kahit sa anong anggulo, ang papanget niyong dalawa, ang ganda niyong tignan na nakapako sa krus.

Kinuha ko ang phone at nilapitan sila kung saan naroon ang bakla at si Sage tapos sumunod naman yung babae at pinicturan ko silang tatlo. Naka ilang pose rin ang dalawang haliparot habang si Sage ay awkward na nag smile. Binigay ko kaagad ang cellphone sa babae at kilig na kilig ang mga hinayupak kasi ang ganda raw nila. Akala niyo lang maganda kayo.

“By the way, I’m Jeng at this is my friend Dark.” Pagpapakilala nung babaeng malandi at nag ‘Hi’ lang yung bakla.

“I’m Sage and this is my boyfriend” Inakbayan niya ako. “… Haje.” I smiled to them.

“Nice to meet you, bitches.”

Nagulat ang mga hinayupak. Di siguro nila inexpect na may boyfriend ang pinagpapantasyahan nilang Oppa.

Bumulong sakin si Sage. “Sorry talaga ah. Sa susunod, magpapaalam muna ako sayo kung pwede bang may magpapicture sakin. At wag mo naman silang tawaging bitch.”

Tumingala ako at tinitigan siya ng seryoso. At bumulong rin sa kanya. “Lagot ka sakin mamaya.” I smiled evily at him. “Tapos na ba kayo mag-usap nung receptionist?”

“Oo tapos na.” Then he smiled at me and kissed my lips.

“Ok then. Let’s go, dahil may bubugbugin pa ako. Hehe.” Sabi ko at tumingin sa dalawang hinayupak sa harap namin. “Mauna na kami sa inyo, bitches.”

Yung kaninang gulat sa mga mukha nila ay napalitan ng inis. Inggit lang kayo.

Nang makapasok kami sa loob ng room namin ay tahimik lang kaming dalawa. Nilagay ko sa sofa ang bagpack ko at agad na nahiga sa malambot na kama. At si Sage naman ay naka upo lang sa sofa at busy sa cellphone niya. Naiinis ako sa kanya. Bahala siya. Nakikiramdam lang kami sa isa’t’-isa kung sino ang gustong unang magsalita.

Napahikab ako at tumingin sa wall clock ng room. 11:11 AM na. Matutulog na muna ako.

°¡°°¡°

Napangiwi ako dahil parang may mabigat na bagay na nakadagan katawan ko. Kaya unti-unti kong iminulat ang mga mata ko. Leche talaga. Kailangan talaga akong daganan? Ang liit-liit ko tapos dadaganan lang ako nang walangya. Ang ulo niya nasa dibdib ko habang ang katawan niya ay nakadagan sakin at naka holding hands pa kaming dalawa.

“SAAAAAAAGE!!” Sigaw ko at napabangon siya sa pagkakadagan sakin at napa upo siya sa kama at kinamot ang ulo niya. May kuto ata tong koryanong hilaw na to eh.

“Hala. Sorry nakatulog ako. Hehe.”

“Nakatulog o nagtulog-tulugan? Tsaka kanina ka pa eh. Mas lalo mo pang dinagdagan ang kasalanan mo sakin. Shuta ka!”

“Kumain ka kaya muna. Wala ka pang lunch eh. Kaya siguro mainit ang ulo mo. It’s already 4 PM in the aftermoon” Tinuro niya yung wall clock dito sa room at napatingin rin ako sa orasan at napatingin ulit siya sakin. “Ang haba nang tulog mo. May spaghetti sa mesa.”

“

May PM ba na umaga?“ Sagot ko at tumawa lang siya.

Napatingin ako sa mesa na nasa tapat ng sofa na inupuan ni Sage kanina.

Shuta! Spaghetti saka iced tea! Biglang tumunog ang tiyan ko.

“Gutom na talaga ang baby dinosaur ko.” He chuckled.

Tiningnan ko siya nang masama. He just chuckled again. “Kainin mo na yan, ok?” Saka niya ginulo ang buhok sa tuktok ng ulo ko then he smiled at me.

I blushed. Ba’t ba ampogi niya pag ngumingiti. At mas nakadagdag nang kapogian niya yung buhok niyang blonde at high fade cut. Ngayon ko lang mas na appreciate ang buhok niya. Ba’t parang may sumasabog sa tiyan ko? Hindi naman ako tinatawag ng kalikasan. Tulong mga marecakes.

“O-ok.” I replied to him.

Mga bandang 5 PM ay napagdesisyonan niyang lumabas para pumunta ng dalampasigan. Kinukulit niya ako na samahan siya pero kahit anong tanggi ko, patuloy pa rin siya sa pangungulit sakin. At dahil makulit talaga ang koryanong hilaw na ’to ay um-Oo nalang ako. Napa isip ako kung anong meron sa dalampasigan.

“Wow! Ang ganda nang sunset.” Namangha ako sa nakita ko. Ang ganda pagmasdan nang kulay ng kalangitan saka ang kulay rin ng dagat na nagkulay yellow orange dahil sa sunset. At mas naging maganda ito dahil kasama ko ang taon mahal ko. “Ang ganda talaga.”

Nabaling ang atensyon ko kay Sage dahil hinawakan niya ang kanang kamay ko. “Sinong ayaw sana pumunta rito pero ngayon manghang-mangha sa sunset?”

Sinamaan ko siya ng tingin. “Romantic na sana ang ambience eh. Panira ka ng ambience, hindi mo nalang sana pinaalala sakin. Hay naku, Sage.” Sabi ko at mahina siyang tumawa at ibinaling ulit ang tingin sa sunset.

Every time he laughed, it makes my heart skip a beat and it seems like his laugh is a music to my ears.

“Sorry sa mga kasalanan ko sa’yo.” Napatingin ako sa kanya. Nakatingin pa rin siya sa sunset. “Wag kang mag alala, dadagdagan ko pa ang kasalanan ko sa’yo. Just kidding.” Tumawa siya at agad rin niya akong niyakap nang mahigpit.

Narinig ko na rin sa wakas ang kanina ko pa gustong marinig mula sa labi niya. Ang salitang ‘Sorry’.

“Saranghae, Haje.”

“I love you too, Sage.” I hugged him back.

Napansin ko na pinagtitinginan kami ng mga tao dito na nandito sa dalampasigan. Pero what I did is dinedma ko lang sila. Ayokong sirain nila ang romantic ambience. All I want is just to savor the moment and cherish this moment with my love.

Pero di mawala sa isip ko kung ano ang magiging reaksyon ng pamilya namin ’pag nalaman nila ang relasyon namin. At bakit kailangan muna naming i-sekreto?

“You don’t have to worry on what’s on the future, what’s important is right now is the present.” Ani Sage at hinalikan niya ang noo ko.

(Author’s Note: Sorry kung ganyan ang bedscene HAHAHAH pagpasensyahan niyo na, ocakes?)

Chapter 6: Kane Heruela

Chapter 6: Kane Heruela

H A J E

“Baby…” sabi ko at isinandal ko ang ulo ko sa balikat ni Sage.

“Oh, ano kaya mo pa?”

Tumango ako bilang sagot. “P-pangalawang can palang to eh. Hende paaaa akwoo lasheeeng.”

Andito ulit kami sa dalampasigan, dito ko naisipan na uminom instead dun sa room namin. Kinukulit ko kasi siya kanina na gusto kong uminom ng beer after dinner—gusto niya rin daw uminom— kaya bumili agad siya after namin kumain ng dinner. Ininom niya ang pangatlong canned beer niya. “Matulog kana kaya. Lasing kana eh. Susunod nalang ako pagkatapos kong ubusin to.” Pinakita niya sakin yung canned beer niya. Limang canned beer ang binili niya. Tatlo sa kanya, dalawa akin.

“Hendeee mo na bwa ako lab? Hmm? Ba’t ba kashi isekreto nating ang relasyon natin pwe—” He cutted my words, at binuhat niya ako sa balikat niya mukha tuloy akong isang sakong bigas.

“Hoy! Ibaba mo ’ko!” Pagpupumiglas ko pero hindi siya nakinig. Kaya pinikit ko nalang ang mga mata ko.

Ilang sandali lang ay may naramdaman akong parang malambot na bagay at parang hinihila ako nito. Iminulat ko ang mga mata ko. At dun ko lang napagtanto na nakahiga na pala ako. Parang umiikot ang paningin ko. Shuta.

“Baby?” Tawag ko kay Sage, kaso walang sumagot. Napatingin ako sa right side ng kama. “Wow! Ang ganda nang view. Hehe.”

He just sighed. Humiga siya sa tabi ko na nakahubad. “Matulog ka na. Marami pa tayong gagawin bukas.”

Humarap siya sakin at niyakap ako, saka isiniksik niya ang mukha niya sa leeg ko. Parang nawala bigla ang kalasingan ko sa dahil sa posisyon namin ngayon. Hindi ako sanay na niyayakap ng ibang tao ’pag matutulog—sina Mama at Papa lang ang yumayakap sakin ’pag sa kwarto nila ako natutulog—napahawak nalang ako ea braso ni Sage na nasa tiyan ko. Damang-dama ko sa braso ko ang init nang katawan niya, namumula na siguro ngayon ang buong mukha ko.

“Baby…” Tawag ko kanya.

“Hmm?”

“Please, eat me.”

“No,  I don’t want to. Sinabi ko na sayo na may gagawin tayo bukas, dapat maaga tayong matutulog ngayon para may energy tayo bukas.” He said while closed eyes. Then he kissed my cheeks.

“Sige naaa ~ Pleaseeee ~” Saka ko siya hinarap habang nasa beywang ko ang braso niya.

Tiningnan niya lang ako ng seryoso. Tumitig rin ako sa kanya. Ilang sandali lang ay pumaibabaw na siya sakin then he pinned my wrist on the headboard ng kama then he started kissing and licking me. Sage’s lips went to my right ear and he whispered. “Since, I didn’t eat the dessert earlier, can I have Haje for dessert?”

I nod. “Yes please.”

And with my concent he showered my face with kisses. I bit my lower lip and stared at him who was undressing me with a hungry glint on his eyes.

And with that, Sage slowly savored and devoured me.

|°|°|°|

Kinaumagahan, sinadya namin na gumising ng maaga para silayan ang sunrise sa dalampasigan and after that we eat our breakfast and now we’re on our room preparing.

“Anong gusto mong subukang water activity?” Tanong sakin ni Sage habang nagbibihis siya ng rash guard na kulay itim.

“Anything. Basta ikaw bahala. Pera mo naman ang mawawaldas eh.” Sabi ko habang naka upo pa rin sa kama namin habang tinitingnan siyang nagbibihis.

“Sabi ko nga. Magbihis ka na nga, para ma try na natin ang water activities dito. Excited na ako.” Sabi niya nang humarap siya sakin. Nakabihis na siya.

“Tinatamad ako eh.” I sighed. “Bihisan mo ako, please.”

Lumapit siya sa kinaroroonan ng bagpack namin dalawa at hinalungkat niya ang bag ko at kinuha ang rash guard tapos lumapit siy sakin saka niya ako binihisan. How sweet.

“Let’s go?” Pagkasabi niya nun ay itinaas ko sa ere ang magkabilang braso ko.

Napakamot siya ng ulo niya. “Ano na naman ’yan, Haje?”

“I want piggyback ride.” Sabi ko at ngumisi ako sa kanya.

“Seriously?!”

I pouted my lips and nod at him.

“Fine.” Then he lowered his back at sumakay ako sa likod niya. Humawak ako sa magkabilang balikat niya at ginawa niyang pang suporta sa pwet ko ang magkabilang braso niya para hindi ako mahulog. Tinungo namin ang lobby, nagulat ang receptionist at ang mga tao na nasa lobby dahil sa set-up naming dalawa ni Sage. After mag-usap ni Sage at nung receptionist ay pinuntahan namin ang dalampasigan at may sumalubong samin na parang care-taker sa water activities sa resort na ’to.

After sa ilang oras namin sa dagat—na try na ata namin halos water activitied dito, sobrang nag enjoy kami pareho ni Sage. —napag-desisyonan namin pareho na kumain na ng lunch. Papunta sana kami sa room namin ng biglang may tumawag samin para daw sumabay sa boodle fight, tumanggi pa kami nung una pero hinila niya kaming dalawa ni Sage kaya wala na kaming nagawa at sumabay na sa kanila. Sabi ni kuya, siya daw ang nagpa-handa netong boodle fight dahil 13th birthday ng anak niya. Binati pa namin ni Sage yung anak na babae ni kuya. After naming kumain ay nagpasalamat kami kay kuya dahil pinasabay niya kami sa boodle fight. At tinungo namin ang room namin para makaligo na.

Nauna akong naligo pagkatapos kong maligo ay lumabas na ako banyo na naka-tapis ng tuwalya. “Maligo ka na.”

Sage just nodded at me. “Nag enjoy ka ba kanina?”

Ngumiti ako bago sumagot. “Oo naman, enjoy na enjoy ako. Balik ulit tayo dito next but with our family. Oks ba yun?”

He just smiled at me at pumasok na sa banyo. Nagbihis na ako after ko magbihids ay humiga ako sa sofa and I checked my social media accounts. Nag scroll-scroll lang sa ako sa news feed ng Facebook account ko ng bigla akong nakatulog.

°|°|°

Bigla akong nagising dahil sa cellphone na nag ri-ring, bumangon ako at nilapitan ang cellphone ni Sage sa side-table.

5:00 PM

TIME TO GO HOME!!!

Bigla akong natawa, kailangan talaga mag alarm? Inilibot ko ang paningin ko sa kwarto, wala si Sage kaya tinungo ko ang C.R, walang tao, tae lang meron. Charot lang! Kaya lumabas ako ng kwarto at pinuntahan ang lobby baka nandun siya, pero wala. Bigla akong kinabahan dahil baka iniwan na niya ako dahil spoiled ako sa kanya. O baka nauna na siyang umuwi. Charot lang ulit! Hindi niya gagawin yun noh, magpatayan na muna kami.

Isang place nalang ang hindi ko pa napupuntahan—ang dalampasigan. For sure nandoon siya. Since, palubog na rin ang araw.

Pagdating ko dun, hindi nga ako nagkamali, andito nga siya naka upo sa buhanginan habang nakaharap sa dagat. Stunning ang blonde hair niya at kakisigan kahit nakatalikod siya.

“Baby, it’s time to go home.” Sabi ko nung makaupo ako sa tabi niya and I handed his cellphone.

Kinuha naman niya ang cellphone niya. “Sorry dahil nagising ka dahil sa alarm. Nakalimutan kong dalhin ang cellphone ko. Nakatulog ako kanina habang mahimbing ka ring natutulog at nung magisng ako at lumabas na muna ako, I waited you to wake up.” He said at isinandal ko ang ulo ko sa balikat niya.

“Ginising mo nalang sana ako, pwede naman sa biyahe nalang ulit ako matulog eh. Baka nakakalimutan mo, 2 hours ang biyahe.”

“Mas mabuti na nga yung nakatulog ka ng maayos eh.”

“Sabi ko nga.”

Sana lahat caring at sweet. Wala na talaga akong hahanapin pa, na kay Sage na ang lahat nang katangian na gusto ko sa isang lalaki.

|°|°|

“Masarap ba?” Tanong ko kay Sage nung natikman niya ang spaghetti na niluto ko.

Tumango-tango siya habang ngumunguya. “Mashita.”

“Mashita?”

“Sabi ko, masarap.”

“Ah… Ok.” Sabi ko at tinikman ang spaghetti sa plato ko. Masarap nga! Well, masarap talaga akong magluto nang spaghetti—it’s my specialty.

Kanina kasi habang nasa biyahe kami, gusto niya raw kumain ng spaghetti. Kaya napa-isip ako kung may pasta at sauce pa ba sa kitchen cabinet at nung makarating kami sa bahay ay tiningnan ko kaagad ang kitchen cabinet and good thing meron pa— may half kilo at one kilo na pasta— at buti nalang din at may pang sahog pa na natira sa ref namin kaya nagluto kaagad ako.

“Tinext mo na ba si Lolo at Lola na dito ka muna?”

Tumatango-tango lang siya habang ngumunguya. “Tinext ko na sila at sabi nila na ayos lang daw. Kaya you don’t have to worry.” Sabi niya at sumubo ulit. “It really taste good. Grabe ang sarap ng spaghetti mo baby.”

“Totoo? Walang halong biro?”

Tumango siya at nagsalita ulit kahit may laman pa ang bibig. “Pero mas masarap ka. Roar!”

Napatawa ako sa sinabi niya. “Pfft… Baliw ka talaga. Kumain ka na nga diyan, gutom lang yan eh.”

Kumain lang kami pareho. Panay compliment niya sa spaghetti ko. Habang ako naman ay kumakain lang. Napatingin ako kay Sage, enjoy na enjoy siyang kumakain na parang bata. Speaking of bata, parang nangyari na ’tong scenario na ’to nung bata pa ako. Nagkibit-balikat nalang ako.

“Dahan-dahan lang uy. Marami pa, di ka mauubusan.” Sabi ko sa kanya. Ininom niya ang juice niya saka nagsalita. “Ba’t ba kasi ang sarap ng nitong spaghetti mo? Kung iisipin, mauubos ko talaga ’to. Nakakaadik eh.”

“Well, aside sa niluto ko yan with love, may gayuma kasi yan.” Pagbibiro ko sa kanya. Napatingin naman siya ng seryoso sakin.

“Pfft… HAHAHAHAHA!”

“Oh? Why are you laughing?”

“Eh ang mukha mo kasi—HAHAHA! You look priceless—HAHAHA! Kung nakikita mo lang ang mukha mo HAHAHA!”

“Oh? You mean, walang gayuma ang spaghetti mo?”

“Malamang, wala. Joke lang yun, ano—” Napatigil ako sa pagsalita dahil nag-ring ang cellphone ni Sage na nakapatong sa mesa. Agad naman niyang sinagot ang tawag.

“Lo?… Opo… Ngayon na po?… Seryoso?… Ok po, sige … I’m on my way na… Ok po… Sige…” Sunod-sunod na tugon ni Sage sa kabilang linya, he then ended the call.

“M-May nangyari ba sa bahay ng grandparents mo?”

“Wala. My cousin will arive from Seoul and Lolo said that ako daw ang susundo sa kanya sa airport ngayon.”

“Ah ganun ba. Sunduin mo na pinsan mo, baka mawala pa yun sa airport.” Pagbibiro ko.

“Eh kung isama nalang kaya kita.”

“W-wag na. Ayos lang ako dito sa bahay. Tsaka, I’m so tired, I want to rest.”

Biglang lumungkot ang mukha ni Sage. “Sumama ka na baby, please ~” Saka niya hinawakan ang kanang kamay ko. “Please.. Pleasee.. Pleaseee…”

Ayan na naman siya sa kakulitan niya mga kababayan. At dahil marupok ang Haje niyo. Napairap ako. “Oo na. Sasama na ako. Ilalagay ko lang sa ref ’tong pagkain.” Sabi ko at tumayo na.

“Punta muna tayo sa ice cream parlor, gusto ko kumain ng ice cream.

“Wow, Sage. Di halatang may space pa ang tiyan mo ah. Saka, ang taas ng energy natin ngayon ah.

He just chuckled at me.

°|°

Tahimik lang siyang nagmamaneho habang ako naman ay nakapikit lang ang mata sa buong biyahe. Nang makarating kami sa ice cream parlor ay nag order agad si Sage at ako naman ang naghanap ng bakanteng mauupuan.

“Vanilla or chocolate?” Ani Sage ng makaupo siya sa tapat ng kinauupuan ko.

“Chocolate, please.” He then handed the chocolate ice cream and I immediately scoop the ice cream at kinain ito.

“Masarap noh?” Tumango lang ako. Nakailang subo ako pero di ko na kayang kainin ang ice cream.

“Oh? What happened?”

“Busog na busog ako, di ko na kayang kainin ang ice cream.”

“You want me to feed you…” He then look at his crotch “…using my coc—”

I cutted his words. “Oh, shut up! We’re on a public place, Sage!”

Napatingin sa gawi namin ang ibang costumer.

Tumawa lang siya. “Hinaan mo boses mo. I just want you to laugh.”

“Well, you joke is not funny.” “Eto naman, gumanti lang ako sayo kanina.”

Napa-isip ako saglit. “Ay oo nga pala, yung about sa gayuma HAHAHAH!”

“Oh ngayon tatawa-tawa ka.”

“Bakit? Masama bang tumawa? Pfft. Naalala ko tuloy yung mukha mo kanina HAHAHA!”

Sinamaan lang niya ako ng tingin.

“Bat ganyan ka makatingin sakin? Tapusin mo na nga lang ang ice cream na binili mo. At baka nakakalimutan mo, may pinsan ka pang susunduin sa airport.”

Hindi na sya nagsalit at inubos nalang niya ang ice cream. I stole pictures of him while he’s busy eating, mas lalo siyang nainis dahil baka daw pangit siya sa picture sabi ko naman sa kanya na hindi; hindi siya nagkamali at tinawanan ko lang siya. Pagkatapos niyang kainin yung dalawang flavor ng ice cream ay agad siyang tumayo at lumabas ng shop at dire-diretsong pumasok sa loob ng sasakyan kaya ako naman ay sumunod agad sa kaniya.

“Luh siya, nagtatampo siya.” Sabi ko sa kanya nang maka-upo ako sa shotgun seat.

Sinamaan niya lang ako ng tingin.

“Huy baby, may nagawa ba ako? Ha?”

“Wala.” Sabi niya habang nakasimangot at nakatuon lang ang pansin sa labas.

First time kong makita si Sage na nakasimangot. Nakakatakot siya.

I poked his arm. “Baby…” Then I poked again his arm.

“Tumigil ka nga! Kanina ka pa eh!” Nagulat ako dahil biglang tumaas ang boses niya. Grabe, first time niya akong sinigawan at nakakatakot talaga siya sa mga sandaling ito. And I feel a tight knot on my throat.

Nagtatampo talaga siya sakin. Hindi ko naman alam kung anong nagawa ko eh.

“You laughed at when we were at your house—you laughed because of my face. And earlier I just want to make you laugh and you cutted my words.”

Nanunubig na ang mga mata ko. “You know, we’re on a public place, you shouldn’t joke like that—”

I stopped talking ’cause he look at me seriously. And I just bow down my head, and because of that tears fall from my eyes. Masyado akong naging insensitive hindi ko namalayan na nasasaktan ko na pala siya. I feel so ashamed on what I have done earlier.

“I’m sorry, baby. I’m really sorry. I was being insensitive.” Humaguhul ako as I hugged him tight.

“IT’S A PRAAAANK!” Bigla akong napahiwalay sa pagkakayakap ko sa kaniya habang tumutulo pa rin ang luha ko. “Baby, it’s a prank.”

I sniffed and wiped my tears pero ayaw makisama ng luha ko tumutulo pa rin sila. “Shuta ka, Sage! Nakakainis ka! Ayoko na sa’yo! Balakajan.”

Tinawanan niya lang ako. “HAHA. Ayos ba prank ko?”

“Hindi ba halata? Napaiyak mo’ko oh.”

“Sorry…” Then he brushed my tears.

“Shuta ka talaga.” Sabi ko habang pinupunasan niya ang mga luha ko.

“Sorry na kasi. Di ko na ulit gagawin yun. Sorry na.” Tumango lang ako tapos he hugged me.

“I’m ok now.”

“Are you sure?”

“Yeah…” Tapos kumalas siya sa pagkakayakap sakin. And he kissed me on my lips and smile sweetly at me.

“Ok then, let’s go. Baka nakalapag na yung eroplano na sinasakyan ng pinsan ko.” Saka niya binuhay ang makina ng sasakyan.

°|°

Tahimik lang kaming dalawa sa biyahe. And he broke the silence after minutes of driving.

“Did you know?”

“Hindi ko alam.” Sarkastikong sagot ko.

Tumingin siya saglit sakin at agad rin naman niyang tinuon ang pansin sa kalsada.  “Patapusin mo muna ako sa pagsasalita, will you?”

Hala, mukang nagalit ko na talaga ata siya.

“Hehe. Sowwi.”

“Since, hindi pa tayo ready mag-out sa family natin—as couple. Isekreto na rin muna natin ang relasyon natin sa pinsan ko. Is it ok with you?”

Naiintindihan ko siya. It takes time and courage to go out of the closet. Naalala ko yung sinabi ko sa kanya nung isang araw na ‘kailan namin balak sabihin sa pamilya namin na we’re boyfriends’— I just realized something, masyado akong nagmamadali. Where in fact, there’s no reason to be in a hurry. Except nalang kung malapit ba ang deadline.

I smiled. “Ayos lang sakin yun. Naiintindihan ko.”

He smiled habang nakatuon siya sa pagmamaneho.

After a minutes of driving, he spoke again. Sinabi niya sakin kung anong klaseng tao ang pinsan niya. Nakikinig lang ako sa kanya at tumatango-tango kahit na wala naman akong pake sa pinsan niya.

Ilang minuto pa bago kami makarating sa airport—pagdating namin sa arrivals kaunti lang ang tao na nandun. Habang naghihintay kami ay di ko mapigilan na humikab. Anong oras na kaya ngayon? Sana pala talaga hindi nalang ako sumama sa kanya, kung di ako sasama kukulitin at kukulutin naman ako ni Sage. Kanina pa kami rito, di pa rin lumalapag ang eroplanong sinasakyan ng pinsan ni Sage. Naiinis na ako. Charot!

“Umidlip ka kaya muna sa backseat ng kotse.” Napatingin ako sa gawi ni Sage na may bitbit siyang short bond paper na may nakasulat na “KANE HERUELA.” Ngayon ko lang napansin yan ah.

“Hindi. Ayos lang ako. Kaya ko pa. Hehe.”

“Sure ka?” Kitang-kita ko sa mga mata niya ang pag-aalala.

I just smiled at him as assurance na ayos lang ako.

“Hyunjin!” Napatingin ako sa taong tumawag kay Sage. Kumakaway pa itong lumapit sa amin na may dalang maleta. “Hi cous.” Sabi ni Sage at nag fist-bumpb silang dalawa. “How’s the flight?”

“It was great. Saka ansarap ng pagkain HAHAH.”

“Ayan tayo eh. Puro ka pagkain eh.” Nagtawanan silang dalawa. They’re must be so close to each other.

Napatingin yung pinsan ni Sage sa gawi ko. “Oh? May kasama ka pala, cous.”

Napatingin rin si Sage sakin like he’s telling me that don’t forget what I’ve said earlier about our relationship. “Ah.. Kane, this is my boyfriend”

Napatingin si Kane kay Sage na parang naguguluhan. “….I mean boy na friend, guy friend. Yeah.” Sage awkwardly laughed at napatango nalang si Kane.

“Haje. Kane, my cousin.” Inilahad ni Kane ang kanang kamay nita at tinanggap ko naman ito.

“Nice to meet you, Hyunjin’s boy friend.” He said as we shook our hands.

“Nice to meet you too, Kane.” Ngumiti ako sa kanya. Plastic nga lang. Ako kasi, ’pag di ko gusto ang tao, hindi ko talaga siya gusto, magkamatayan na. Charot! Honestly, I have a bad feeling about this guy. I feel so unease. Di ko gusto vibe niya. Ewan ko ba.

Chapter 7: Selfish

Chapter 7:

Selfish

S A G E

After kong ihatid sa bahay si Kane ay agad rin akong lumabas kasi nasa labas nang gate si Haje, ayaw niya raw pumasok. Nag-bo-boarding house si Kane dito sa Arcoíris Subdivision. By the looks of him para siyang naiirita.

“Nagpaalam ka ba kay Lolo at Lola?” Tanong agad niya sakin nang makalapit ako sa kanya. Eto talaga akong isa sa gusto ko kay kay Haje, he’s always concern about my family.

“Yeah. They say it’s ok since nandun naman daw si Kane sa bahay.” Mag sleep over ako sa bahay nila.

Nagsimula na kaming lumakad papunta sa bahay nina Haje. Napansin ko na nakahawak si Haje sa magkabilang braso na parang giniginaw. Malalim na ang gabi at medyo lumalamig na rin ang simoy ng hangin.

“Baby…” Tawag ko sa kanya saka napahinto siya sa paglalakad at hinarap ako. Hinubad ko ang black hoodie jacket ko at I offered it to him. “Suotin mo ’to para di ka ginawin.”

Napatingin siya sakin at kinuha naman niya ang hoodie jacket ko at isinuot niya ito. “Salamat.” He said at nagsimula ulit kami maglakad.

Napahinto si Haje.

“Oh? Ano ’to?” Sabi niya at itinaas niya ang silver necklace na may letter ‘h’ na pendant galing sa bulsa nang hoodie ko.

“Necklace, malamang.” Sarkastikong sagot ko sa kanya.

Sinamaan niya ako ng tingin. “Oo, alam kong necklace to. What I mean is para kanino ’to?” I just chuckled at him. His reaction is so cute.

“Para sa’yo ’yan.” Seryoso siyang napatingin sakin tapos kinuha ko sa kanya ang necklace at isinuot ko ito sa kanya.

Hinawakan ko ang magkabilang braso niya. “Wow! Bagay sa’yo ang silver necklace. Buti nalang talaga at silver ang binili ko.”

Napahawak siya sa pendant ng necklace. “Saan mo ba ’to nabili? Ang cute nang pendant.” He then smiled at me.

“Habang tulog ka kanina sa room natin, I go for a walk and I saw a souvenir shop na tapat lang sa lobby nang resort and then I bought it-for you. Andaming magagandang souvenirs dun tapos naguguluhan nga ako kung anong bibilhin ko para sa’yo eh and good thing nakita ko ’yang necklace.”

“Eh? Ba’t di mo sinabi kanina na may souvenir shop pala sa tapat lang ng lobby? Edi sana nakabili rin ako nang para sa’yo.”

I chuckled. “Hindi ko nga inexpect na may shop pala dun eh, sinabi lang sakin nung receptionist na may shop daw doon nung napadaan ako sa lobby, kaya pinuntahan ko kaagad, and I forgot to tell you.”

“Ayos lang sayo na wala akong regalo para sa’yo?” I just nod at him.

“Ok na sakin yung ‘you know’ thingy.”

Sinamaan niya ako ng tingin. “Baliw ka. Pero thank you dito ah.” I smiled sweetly at him.

“nae kiseu eodiss-eo?” (Where’s my kiss?) Tapos ngumuso ako.

He didn’t hesitate to give me a light quick kiss.

“I love you, Haje. Always remember that.”

“I love you, too, Sage.”

After that, nag-sleep over ako sa bahay ni Sage and of course, we make it memorable by doing making love.

°♡°♡°

H A J E

Time flies so fast. Ilang araw nalang ang bibilangin freshmen student na ako. ’Pag iniisip ko talaga ang bagay ’yun para akong na p-pressure, ewan ko ba. I’m taking BS Secondary Education Major in English. Nagtataka kayo kung bakit? Ako rin nagtataka kung bakit. Oh well, wala namang hindi mahirap na course eh. On top of that, gusto ko talagang maging teacher.

As my relationship with Sage. Everything’s safe and sound I mean secret pa rin ang relationship namin, everytime I open that topic, he immediately change the subject. Binabalewala ko nalang kasi naiintindihan ko naman ang sitwasyon naming dalawa.

On the bright side. Marunong makisabay sa trip itong pinsan ni Sage na si Kane, pero it doesn’t change the fact na di ko talaga siya gusto. At hindi ko sinabi kay Sage na di ko gusto pinsan niya, baka mag-away pa kami nang pinsan niyang maliit rin. Nakakapagod makipag-plastican mga bes! Promise, try niyo sa mga kaibigan niyo.

“Haje… Lasing ka na ba?” Napakurap ako at napatingin kay Kane.

“Ah, hindi naman.” I awkwardly smile.

“Akala ko lasing ka na. Kanina ka pa kasi tulala eh.”

Kailangan ba maging tulala ’pag nalasing na? Pfft! Napatingin ako sa gawi ni Sage na tapat lang ni Kane nang inuupuan. “Marami lang akong iniisip.”

Nasa garden kami nang bahay namin, gusto daw uminom ni Kane ng beer tapos sinabi sakin ni Sage na pwede ba dito raw sila mag-inuman at sumang-ayon naman ako.

Nag-oobserba lang si Sage habang iniinom niya ang laman ng canned beer niya. Napatingin si Kane sa gawi ni Sage tapos sakin. “Freshmen ka na this school year, diba? Anong course ang kinuha mo?” Tanong niya saka kumuha ng pulutan at kinain ito.

“Oo, freshmen ako. BS Secondary Education Major in English ang course ko.” Napakamot ako sa ulo ko. “Wag mo nalang itanong kung bakit ’yan ang course ko.”

“Guys, ubos na canned beer.” Sabat ni Sage.

“Kukuha lang ako sa loob.” Sabi ni Kane at tumayo para pumasok sa loob ng bahay.

Kumain ako pulutan, which is chichirya-as always. Saka naman tumabi si Sage sa kinauupuan ko dala rin ang upuan niya.

“Lasing ka na noh?” He asked then held my right hand.

“Hindi ako lasing. Halos hindi ko nga mainom ’tong isang canned beer eh dahil sa mga iniisip ko.”

“Ano ba kasing iniisip mo?”

“Basta.”

“Anong basta?”

Sinamaan ko siya ng tingin.

“Sorry.” Saka niya isinandal ang ulo niya sa balikat ko habang hawak pa rin ang kamay ko.

Napabuntong hininga ako.

“Baby…”

“Hmm-mm?”

“Sabi mo pinsan mo si Kane, di’ba?”

“Yeah, my mother and his father are siblings. Dalawa lang ang anak ni Lolo at Lola. Bunso ang mama ko, at panganay ang papa ni Kane. And yes, Kane is a pure Filipino. And yes, he’s way older than us, mga 24 na ata siya or something. And yes, baby face siya, it really runs in our blood. And yes, di hamak na mas matangkad ako sa kanya.”

“Andami mong sinasabi wala naman akong pakielam! Alisin mo nga ang ulo mo sa balikat ko! Ang bigat nang ulo mo, Sage! Promise.”

Inalis naman niya ang ulo niya sa balikat ko then he cupped my face using his both palm at tinitigan niya ako.

“Bitiwan mo ang mukha ko, Sage.”

“You’re so cute.” Then he gave me a light quick kiss. “Ba’t ang cute mo? Nakakagigil ka.” Mas lalo niyang diniinan ang mga palad niya sa muka ko at napanguso ako. At tinawanan niya ako.

“Baby-” hindi ko natapos ang sasabihin ko dahil may biglang tumikhim kaya napalingon kaming pareho kay Kane na may dalang tatlong canned beer.

“You guys are really that close, aren’t you?”

Napakurap ako nang ilang segundo saka ko marahas na hinawi ang mga kamay ni Sage sa mukha ko saka ako nagsalita. “Ahh.. Yeah. Hehe.” Saka naman bumalik sa dating pwesto niya si Sage na parang walang nangyari. Putek! Ambilis nang tibok ng puso ko.

Agad namang nilagay ni Kane sa mesa ang canned beer bago umupo sa upuan niya. “Kung malisyoso lang akong tao, baka napagkamalan ko na kayong dalawa na mag-jowa.”

Sage choked on beer inside his mouth and started coughing.

Dali-daling napatayo si Kane at lumapit kay Sage para hagurin ang likod nito. Ako naman ay nakatingin lang sa mag-pinsan habang kinakamot ang ulo. May dandruff ata ako eh, always naman akong naliligo ah. Pa-suggest nga nang shampoo na magandang gamitin.

“Hinay-hinay lang kasi sa pag-inom ayan tuloy.” Sabi ni Kane habang hinahagod pa rin ang likod nito.

“I-I’m okay now.” He then drink his canned beer to calm himself.

“Sure ka?”

“Yeah. Just… Uhh.. Just be careful.”

Umupo si Kane sa upuan niya. “Be careful about what?”

Sinulyapan ako ni Sage at itinuon agad ang pansin sa hawak niyang canned beer. “N-Nevermind.”

“Cous, pansin ko lang. You’ve been acting weird this past few days.

Bigla akong napaisip. Hindi kaya napapansin na ni Kane na may relasyon kami ni Sage? Nag-iingat naman kami pareho ni Sage, kaso lang minsan talaga mahahalata mo si Sage. Ang hirap talaga kasi ’pag secret relationship, halata naman sa sitwasyon namin ngayon diba? Kayo kaya nasa position naming dalawa ni Sage. Baka mabaliw kayo sa kakaisip mga shuta kayo.

“Weird. Seriously? Baka guni-guni mo lang yan o di pa naka-adjust ang sarili mo sa klima dito sa Pilipinas.” At dahil sa sinabi ni Sage, na-trigger si Kane at nagbangayan silang dalawa sa harapan ko.

Hindi ko alam kung anong gagawin ko ’pag nalaman ni Kane na may relasyon kami nang pinsan niya. Mas naging komplikado ang sitwasyon namin ni Sage nung umuwi mula sa Korea si Kane. Actually, gusto ko na talagang magalit kay Sage pero di ko magawa dahil ayoko naman siyang i-pressure na sabihin sa pamilya niya, kaya lang pagod na pagod na talaga ako, parang ang liit-liit lang nang mundo namin. That feeling that you were a bird on a cage, your moves are limited and you can’t go out easily not unless someone open the cage for you. Pero dahil nga mahal ko siya, iintidihin at rerespetohin ko kung ano ang desisyon niya para sa ikabubuti rin namin ’to eh.

“Tumigil nga kayo diyan. Kung malisyoso lang akong tao baka napagkamalan ko pa kayong dalawa na mag-jowa.” Pagkasabi ko nun ay napatigil silang dalawa sa pagbabangayan at pareho silang napatingin sa gawi ko.

“This is nonsense!” Sabi ni Kane saka padabog na naupo sa silya niya at ganun rin si Sage. “Buti naman alam mo. Simula kasi nung bumalik ka rito mas naging miserable na ang mga araw na kasama kita.” Sabi ni Sage while crossing his arms.

“Wow! Sinong may miserableng buhay ang may iniw-”

“Guys, please. Tama na! Kung mag-aaway lang naman kayo, dun kayo sa bahay niyo! At kung lasing kayo, umuwi kayo sa bahay niyo matulog!” Sabi ko at tumayo na.

“Baby- I mean, Haje, chill.” Sabi ni Sage at nagsimula na akong lumakad papalayo sa dalawa.

“Sorry Haje. Mag-jollibee nalang kaya tayo. Nagutom ako sa bangayan namin ni Sage.”

Biglang nabuhay ang excitement ko sa katawan at napahinto saka lumingon kay Kane. “G ako diyan!” Excited na sabi ko sa kanya.

“Libre mo cous’?” Tanong naman ni Sage kay Kane. Umupo ulit ako sa kinauupuan ko kanina.

“Well, matagal-tagal na rin akong hindi nakakain sa Jollibee eh. Sige, libre ko na.”

“Wow naman, napaka-generous naman nang pinsan ko.”

“Minsan lang ako mang libre kaya sulitin niyo na.” Sabi ni Kane saka inubos ang laman nanh canned beer niya.

“Ok then, magpapaalam mo na ako kay Lola.” Sabi ni Sage saka dali-daling umalis. Kaming dalawa nalang ni Kane ang naiwan. Sh1t.

“Haje.” Napatingin ako kay Kane na seryosong nakatingin sakin. Parang binabasa niya ang nasa utak ko. Ramdam na ramdam ko ang tensyon.

“B-Baket?”

“Ganun ba talaga kayo ka-close ni Haje?” Tanong ni Kane. Bigla akong kinabahan, parang lulubog na sa kaba ang puso ko. At anlakas nang tibok nang puso ko.

“Oh? Ba’t ka namumutla? May sakit ka ba?” Saka mahinang natawa si Kane.

“Ahh.. Ehh.. Wala. Hehe.” Saka ko inubos ang laman nang canned beer ko para kumalma ako. “I-Ililigpit ko l-lang tong mga kalat, K-Kane.”

---

Napaparanoid na ako sa sitwasyon namin. Kanina sa bahay habang nililigpit ko ang mga kalat ay panay ang tanong ni Kane tungkol saming dalawa ni Sage. Nakakainis talaga siya, parang may gusto siyang kompirmahin samin ni Sage. Mas lalo niya lang dinagdagan ang rason ko para di ko siya magustuhan.

“Andito na tayo.” Napakurap ako nang marinig ko ang boses nang boyfriend ko. Naka-park na pala kami sa parking area nang Jollibee.

“Mauna na akong papasok para maka-reserve tayo ng seats.” Sabi ni Kane saka siya lumabas sa backseat. Nag-away pa sila kanina kasi gusto ni Kane na sa shotgun seat siya uupo, tapos si Sage gusto niya akong umupo sa shotgun seat. Eh dahil nature ni Sage ang mapilit, eh ayun napapayag niya si Kane habang ako ay chill lang na nakitingin sa mag-pinsang nag-aaway.

“Sage.” Humarap ako sa kaniya.

“Baby?”

“Naiinis talaga ako sa pinsan mo. Kanina habang nasa bahay kaming dalawa, panay ang tanong niya sa ating dalawa.” Naiinis na sabi ko kay Sage.

“Eh? Talaga? Random questions ba?”

Tumango ako. “Gusto ko na talaga siyang suntukin kanina eh. Nakakagigil siya!”

He chuckled. “Ang cute mo namang magalit, para kang baby dinosaur. Roar!”

Sinamaan ko siya nang tingin. He then kissed my lips and my forehead. And because of that, it makes myself calm.

“Sabihin na lang kaya natin kay Ka-”

“Pumasok na tayo, Haje. Nagugutom na ako eh.” I just nod at him as an answer.

Pagpasok namin sa ay agad naming nakita si Kane na nakaupo sa table na napili niya.

“Oh? I thought you ordered food.” Ani Sage nang makaupo na kami. Katabi ko si Kane sa left side ko at kaharap namin ni Kane si Sage.

“Paano ako oorder eh, di ko nga alam kung anong gusto niyong kainin. Ano gusto mo, Haje?”

“Spag-” Hindi ko natapos ang sasabihin ko dahil si Sage na ang sumagot.

“Spaghetti with yum burger at coke float dagdagan mo narin nang fries.” Eto yung ni-take out ni Sage nung after naming mag ‘you know’. Saka ngumiti si Sage sakin. Napatingin ako kay Kane na nakatingin rin kay Sage na parang nagtataka.

“Ba’t mo-Ah, nevermind. Anong gusto mong kainin, Sage?”

“Burger steak with drink tsaka yum burger.”

“Ok. Yun na ba lahat?” Tumango kaming pareho ni Sage. Saka pumunta sa counter si Kane. “Sage! Napaghahalataan na tayo ni Kane. Mag-ingat ka naman.”

“Ah, di yan.” Kalmading sagot niya.

“Anong di yan? Halatang-halata ka Sage. Jusko naman.”

Hindi na sumagot si Sage. Chill lang siya sa kinauupuan niya. Sana all, di iniisip kung anong mangyayari ’pag nabisto kami.

Habang kumakain kaming tatlo ay panay ang tanong ni Kane about sakin. Sinasagot ko naman siya nang matipid. Panay sulyap rin si Sage sakin.

Nagulat kaming pareho ni Kane nang magsalita siya. “Andito tayo para kumain, hindi para mag-interview, Kane.” Seryoso siyang nakatingin kay Kane.

“Cous’, are you okay? Wala namang masama kung magtanong eh, diba? Don’t tell me, nagseselos ka?” Tugon ni Kane.

Napahilot ako sa sintido ko. “Kane, please lang. Kumain nalang tayo, mamaya ko na sasagutin ang mga tanong mo.”

Napatingin ako kay Sage. Seryoso siyang nakatingin sa aming dalawa ni Kane. Please lang, nahahalata ka ni Kane, Sage!

Hindi ko nalang siya pinansin at itinuon ko nalang ang pansin sa pagkain.

Nang matapos kaming kumain ay nag-stay muna kami nang ilang minuto para magpatunaw.

“Hindi pa ba tayo aali-” Hindi ko natapos ang sasabihin ko dahil biglang hinatak ni Kane ang kaliwang pulsuhan ko kaya napatayo ako at nagpahila nalang sa kanya palabas nang Jollibee. Nang makarating kami sa parking area ay dun lang niya lang binitawan ang pulsuhan ko at humarap siya sakin.

“Aminin mo! May relasyon ba kayo nang pinsan ko?!” Nanigas ako sa kinatatayuan ko dahil sa tanong niya. Hindi ako makapagsalita, anlakas nang tibok nang puso ko ngayon, and I could feel a tight knot on my throat.

“Oo, may relasyob kaming dalawa, Kane!” Napatingin ako kay Sage na nakatayo sa di kalayuan tapos lumapit siya sakin at inilayo niya ako kay Kane.

“Kane, matagal na naming gustong sabihin sayo na kami ni Haje and yet, we both need time and courage-”

Tumawa nang mapakla si Kane. “Ang sabi mo sa kanya cool-off lang. Pero ano to, Sage? Gabi-gabi siyang umiiyak dahil sa’yo tapos ikaw may iba ka na pala? Tama talaga ang hinala ko sa simula palang. Sage, wake up! You’re hitting someone here and your girlfriend is waiting for you to come back to her!”

Sumabat ako sa usapan nila. “G-Girlfriend?” Napatingin silang dalawa sakin, nakalimutan ata nilang dalawa na nandito pa ako.

“Yes, Haje. May girlfriend si Sage sa Korea. And to be honest, ginawa ka lang niyang pampalipas oras habang andito siya sa Pinas.”

“Kane stop! You don’t know a thing about this shit!”

Marahas kung hinawakan ang magkabilang braso ni Sage. “Sabihin mo, hindi totoo ang sinabi ni Kane! Sabihin mo na hindi totoong may girlfriend ka!” Pagkasabi ko nun ay biglang nagbagsakan ang mga luhang kanina ko pa pinipigilang bumagsak. Nanlalabo na rin ang paningin ko dahil sa luha.

“Haje, believe me, totoo lahat nang sinabi ko. Alam ko nakapasok ka na sa kwarto ni Sage and saw that picture frame; she’s Sage’s girlfriend.” Biglang nanlambot ang mga tuhod ko dahil sa nalaman ko mula kay Kane. F*ck!

“Kane…” Sabi ni Sage.

“Hindi Sage, kailangan malaman ni Haje ang totoo, siya ang kawawa sa set-up na ginawa niyo.”

Hindi ko na kaya ang mga naririnig ko. Nasusuka ako. All this time, nagpakatanga ako. F*ck! Masyado akong nalunod sa pag-ibig niya.

Hindi ko na talaga napigilan ang sarili ko. Sinuntok ko siya sa mukha.

“You deserve that punch, you f#cking as$hole!”

Napa-upo siya sa semento dahil sa lakas ng pagkakasuntok ko sa kanyang mukha.

“Haje, let me explain!” Pagmamakaawa niya sakin habang naka upo pa rin sa malamig na semento.

I smirked on what he said.

“Let you explain? I don’t need your f#cking explaination, Sage. Ano? Para saktan mo na naman ako?! Ha!? Mas maliwanag pa sa sikat ng araw na mangagamit ka! F#cking jerk!” Sabi ko at nagsimula na akong lumakad papalayo sa mag pinsan.

Pero hindi pa ako nakakalayo ay sumigaw ulit si Sage.

“Haje, let me explain, please!!” Sigaw ni Sage.

Hindi ko na siya nilingon pa at patuloy lang ako sa paglalakad, nagpaubaya nalang ako sa mga paa ko kung saan nila ako dadalhin.

Ano pa ba ang kailangan kong marinig sa kanya. Halata naman na kasinungalingan na naman ang lalabas sa bibig niya. Jerk.

Napaka-selfish niyang tao.

°|°|°

Dere-derecho akong pumasok sa kwarto ko at humiga nang makarating ako sa bahay namin. Ayaw pa rin tumigil sa pag-agos ang mga pesteng luha ko.

Masyadong mabilis ang mga pangyayari sa relasyon namin ni Sage, hindi ko inakala na naging third party ako.

“Napaka selfish mo, Sage! Grabe ka” Patuloy pa rin sa pag-agos ang mga luha ko. “Tumigil nga kayo sa pag-agos! Mga pesteng luha.” Marahas kong pinunasan ang mukha ko gamit ang likod nang palad ko.

Napatawa ako nang mapakla habang umaagos pa rin ang luha ko.

Chapter 8: Forgiveness

Chapter 8: Forgiveness

H A

J E

Nag start na ang class sa Rainbow University—gng pinapangarap kong school eversince I was a kid—and I’m happy to announce that; nakapasa ako sa entrance exam last week, pinost nila sa website nila ang list of students na nakapasa. Tuwang-tuwa akong ibinalita kay mama at papa na nakapasa ako, at masaya rin sila para sakin, kaya naman mas dodoblehin pa nila ang pagkakayod para pang-tuition ko. I’m so lucky to have a parents like them.

Sabi nila ’pag nag-aaral ka sa new school, “New environment, new people, new friends everything is new.” Oo, bago nga ang lahat pero, siya parin ang nasa puso ko. Charot!

Everything is new to me, well, hirap akong i-adjust ang sarili ko sa sobrang laki nang school. Putragis talaga! Nung nag-enroll at nag entrance exam ako, ay sa Admission Office lang yun ginanap lahat. Pero nung first day of school ay, napamura talaga ako ng malutong kasi, hindi ko alam kung saan ang classroom ko! Kaya nagtanong-tanong ako sa mga estudyante kung saan ito, saan ang ganyan, wala na akong pake sa pagka anti-social ko that time. Sino ba kasi architect nang school na’to? Ka-level na ang Hogwarts sa sobrang laki.

Ayos lang sana kung may wand ka, tapos mag-ka-cast ka lang ng spell na pang-teleport tapos boom! Nakarating kana sa iyong paroroonan mo. Ayan, Harry Potter pa. At ang isa rin sa kinaiinisan ko ay tambak ahad ang mga projects and assignments na kailangan tapusin or kailan mo i-pass before the due date. Ano kami robot? Iniisip ata ng mga teacher na madali lang, well, diyan kayo nagkakamali.

“Tulala ka na naman diyan. May problema ka ba?” Napakurap ako at napatingin sa katabi ko na nasa driver’s seat.

“Wala naman. Pagod lang ako sa mga projects at assignments tinapos ko kanina. Walang patawad teachers namin. Gusto ko matulog at di na magising.” I yawned and he just laughed at me.

Isinandal ko nalang ang ulo ko sa front door glass. He is my new found friend. Nagkakilala kami nung orientation day sa school.

FLASH BACK*

—Orientation Day—

Nang huminto ang bus na sinasakyan ko sa gate ng Rainbow University ay dali-dali akong bumaba dahil late na talaga ako sa orientation, bago ako makarating sa paroroonan ko ay nagtanong-tanong muna ako sa mga estudyante kung saan ang Arts Center ng school, nang malaman ko kung saan ito ay dali-dali ko itong tinungo.

Pagdating ko ay nagulat ako sa sobrang dami ng estudyante sa bench at pati na rin ang mga silya sa baba halos okopado na. Freshmen at transferees ba ’to lahat?

Umupo na ako sa silya na napili ko buti nalang at may limang silya pa na di nauupan.

“Hello. Mic test. Mic test.” Nabaling ang pansin ko sa lalaking mga nasa early 30 na—siguro— nakatayo sa stage at may dalang microphone, tas yung buhok niya is may highlights na color red tapos naka formal attire, bagay na bagay sa kanya ang suot niya. Ang gwapo naman ni daddy.

“Good morning, ladies and gentlemen. Welcome to Rainbow University.” Maligalig na bati niya at nagpalakpakan ang mga estudyante at nakisali na rin ako, baka sabihin nila na wala akong respeto.

“Before we start our orientation, let me introduce myself first, ok? I am the son of the owner of this school, and I am Todo Roki.” Pumalakapak ulit kami. Indeed his handsome, bagay sa kanya ang buhok niyang may highlight sa pula.

Napahinto ako sa pagpalakpak dahil may kumalabit sakin kaya napatingin ako sa taong kumalabit sa balikat ko. “May naka upo ba diyan sa tabi ng inuupuan mo?” Oh god, thank you sa blessing na binigay mo saakin ngayong araw, hinding-hindi ko talaga makakalimutan ang araw na’to kasi  may gwapong gustong tumabi sakin. He has a long hair na bagay talaga sa kaniya, he’s tall, clearskin, sakto lang ang katawan tapos ang mga mata niya ang ganda tignan.

“H-Hi, tanong ko lang ulit kung may nakaupo ba diyan sa tabi ng inuupuan mo.” Wala sa sarili akong napatango-tango habang pinagmamasdan ko lang siya.

“Pwede ba tumabi sa’yo?” Tanong ulit niya at di ko pa rin maalis ang tingin ko sa kanya. “Ah, salamat.” Dagdag niya. At agad naman siyang tumabi sa kinauupuan ko, at nakinig na rin siya kay Mr. Todo Roki na hindi ko na alam kung ano na ang pinagsasabi niya sa stage. Literal na hindi ko na talaga alam kung anong pinagsasabi ni Mr. Principal, ikaw ba kaya may tumabi na gwapo sayo tignan natin kung maka-focus ka.

Nang matapos ang orientation ay agad na akong lumabas ng Arts Center, wala naman akong gagawin sa school eh, gusto kong matulog ’cause I feel so drain.

Hindi pa ako nakakalayo sa Arts Center ay may biglang kumalabit sa balikat ko. Napatingin ako sa kumalabit sakin at humarap ako sa kaniya, “Oh? Ikaw pala,” saad ko sa gorilla—este sa lalaking katabi ko kanina sa orientation.

“Yeah,” sabay ngiti sakin. Lord, kunin niyo na po ako. Nakakapanghina ng tuhod ang ngiti niya. “Uuwi ka na ba?” “Oo, uuwi na ako, marami pa kasi akong aasikasuhin sa bahay eh, uuwi na sa makalawa ang parents ko galing vacation.”

“Ah, ganun ba. Yayayain sana kitang mag-Jollibee.” Bigla akong nabuhayan sa sinabi niya.

“Ah, ganun ba, next time nalang, marami talaga akong aasikasuhin eh.” Minsan kailangan mo talagang tumanggi, lalo na’t hindi mo pa kilala masyado ang taong nag-offer sa’yo. ANO BA PINAGSASABI KO?!

“Ah, ok. By the way, ano pala pangalan mo?”

“H-Haje Flores, BS Education major in English.” Saka ko naman inilhad ang kanang kamay ko.

Tinanggap naman niya ang kamay ko, “Enzo Vasques, BSCE I’m on my 3rd year now and I’m a transferee,” we shook our hands.

“Sana all engineer.”

He giggled, “Pangarap ko talaga naging engineer balang araw.”

“Sige, mauna na ako.”

“Teka, hatid na lang kita. Taga san ka ba?” Wow! Apaka bait naman ng batang ’to.

“Ah? Wag na, mag-ko-commute na lang ako.” Lord please, kulitin niyo pa po siya na ihatid ako.

“Isipin mo nalang na, treat ko ’to sayo dahil mabait ka sakin.” Tinitigan ko siya nang seryoso, mabait naman ako sa kahit sino ah.

“Pleaaaaase.” He begged to me saka niya hinawakan ang kanang kamay ko. “Please, ihatid na lang kita, ayaw mo nun may gwapong naghatid sayo sa bahay niyo, tapos na-save mo pa ang pera na pang-commute mo sana. Atsaka ang cute ng necklace mo, bagay sayo,” He then winked at me.

Well, may point naman ang sinabi niya. At dahil biniyayaan ako ni Lord ngayon;

“Sige, Arcoíris Subdivision, kung hindi mo alam ang subdivision na ’yan, wag mo nalang akong ihat—”

“Ayos! Diyan rin ako nakatira.”

“Uy, hi neighbor.” Saka tumawa kaming pareho.

“So, tayo na?”

Nautal ako sa sinabi niya,“Huh? A-anong p-pinagsasabi mo d-diyan?”

“Huh? May nasabi ba akong mali?’

“S-Sabi mo tayo na, ambilis mo naman, ngayon lang nga tayo nag kita tapos tayo na agad?”

Napahilot siya sa sintido niya, “What I mean is uuwi na tayong dalawa since we’re neighbors.”

“Ay, sabi ko nga,” saka siya tumawa. “So, where’s your car?”

“Ay oo nga pala, nasa parking area, samahan mo ’ko.”

And the rest is history.

END OF FLASHBACK

Since then, hatid-sundo niya ako. Sana all may kotse. Lagi ko rin siyang sinasabihan na wag na niya akong sunduin o ihatid kasi baka nakakaabala lang ako sa kaniya, pero ang gorilla, ayun sige pa rin. Dahil dun, mas naging open kami sa isa’t-isa. Kung tinatanong niyo na crush ko siya, well, diyan kayo nagkamali, friend lang ang turing ko sa kanya and ganun rin siya sakin.

“Hmm.. Iniisip mo ex mo noh?” sabi niya habang nakatuon ang atensyon sa dinaraanan ng sasakyan niya.

“Pfft. Ex ka diyan.” Alam niya na I’m into guys, and wala daw siyang paki as long as dun ako masaya. Since kaibigan ko naman siya ni-share ko rin sa kanya ang tungkol kay Sage in which I shared 1/4 of the whole story.

Naalala ko pa rin ang ginawa niya sakin. Sino ba naman ang hindi makalimot dun diba? Ikaw kaya gawing pampalipas-oras tingnan natin kung hindi ka maloka sa kakaisip.

Pero at the end of the day, napatawad ko na naman siya. Yes, alam kong mahirap siyang patawarin, pero sino ba naman ako para ipagkait sa kanya ang tawad? he deserve peace and he deserve forgiveness.

Humito ang kotse ni Enzo saka niya ibinaba ang bintana nang sasakyan niya.

“Galit na galit yung kaibigan mo, Kane, ba’t daw umalis ka ng walang paalam.”

Napatingin ako sa nagsalita, si Ginoong Soju pala. “Hayaan mo na yun paps, ganun talaga yun sakin eh, parating mainit ang ulo.” Sagot naman ni Enzo.

“Ah ganun ba… hi Haje.”

Matamlay akong sumagot sa kaniya. “Hello,” tapos ngumiti lang ako habang nakasandal pa rin ang ulo ko, “Musta, nahanap mo na ba ang true love mo?” Pagbibiro ko sa kaniya.

“Naku, ikaw talagang bata ka. Hindi yun dapat hinahanap kusa yung dadating sa buhay natin kaya, eto ako ngayon hinihintay ko siya.”

“Wow, ang lalim nun ah, halatang may pinaghuhugutan.” Sabi ko sa kaniya at tumawa silang dalawa ni Enzo

“Ako nga eh, nasa bahay lang ang true love ko.” Sabat naman ni Enzo, pinagsasabi ng gorillang ’to?

“Edi sana all, maghihiwalay rin naman kayo,” tumawa naman ulit ang dalawa.

“Bitter ka lang Haje eh,” Sabi naman ni Ginoong Soju.

“Oo na, ako na bitter, shuta kayo. Pinagkakakaisahan niyo naman ako.” Ayun tumawa ulit ang dalawa, ginawa na talaga nila akong clown.

“Sige paps, mauna na kami. Baka sumabog na naman sa galit tong kasama ko,” tumango naman si Ginoong Soju, at itinaas ni Enzo ang bintana niya, at pumasok na kami sa subdivision.

As you can see, alam ni Ginoong Soju kung anong nangyari samin ni Sage, gaya ng kay Enzo hindi ko isinalaysay ang buong kwento, wala namang siyang reaksyon nung sinabi ko sa kanya, at hindi na rin niya inalam ang ibang detalye.

“Huy, bat ka nakasimangot diyan? Andito na tayo sa gate ng bahay niyo.”

“Nakasimangot ako dahil andito si Sage sa harap ng gate namin,” sabi ko habang nakatuon ang pansin sa harap ng windshield, kung saan kitang-kita namin si Sage na nakatayo sa harap ng gate.

“Sage? You mean your ex-boyfriend?” Without any word, dali-dali akong lumabas ng kotse ni Enzo at hinarap si Sage.

Nang makalapit ako sa kanya ay napansin kong nagulat siya, “H-Haje…” kitang-kita ko na namumugto ang mga mata niya.

“Anong ginagawa mo rito? Akala ko ba nakipag ayos at nakipagbalikan kana sa ‘girlfriend’ mo.” I really emphasize the ‘girlfriend’ word.

“Bago kami mag-ayos na dalawa, aayusin ko muna ang sa atin,” Napansin kong nanunubig ang mga mata niya.

“H-Haje…” his voice broke at hindi ko inakala na lumuhod siya sa harap ko at yumuko siya, “I’m s-sorry for w-what I have done to you. I-I’m really sorry. I know my sorry is not e-enough for you to f-forgive me. I know, how p-painful I’ve done to you,” dahil sa sinabi niya hindi ko na napigilan ang sarili ko na maiyak.

Napansin ko na may kamay na humawak sa kanang balikat ko, at pagtingin ko, si Enzo pala. He smiled at me, “Just call me when you need a friend, k?” I awkwardly smiled back at him, saka siya bumalik sa kotse niya at nag-drive paalis.

Agad kong binaling ang pansin ko sa lalaking nakaluhod pa rin sa paanan ko na umaagos pa rin ang luha sa mga mata ko. “Tumayo ka diyan,” I said with full of authority.

“No, unless you forgive me.”

“SABING TUMAYO KA DIYAN EH! NAKAINTINDI KA BA NG TAGALOG?!” Ito ang kauna-unahang may pinagtaasan ako ng boses, dahil dun ay agad naman siyang tumayo sa pagkakaluhod at tinignan niya ako sa mata.

“Alam mo, sa madaling sabi; hinding-hindi talaga kita basta-basta mapapatawad sa ginawa mo sakin! Ang kapal ng mukha mong gawin akong pampalipas oras?!” I literally could feel a tight knot on my throat and it makes me cry more, “Ang kapal mo! Hindi mo man lang naisip ang girlfriend mo! Mas inuna mo pa ang sariling kaligayahan mo sa ibang tao, hindi mo inisip kung ano na ang nangyari sa girlfriend mo dun sa Korea, Sage!” Nanlabo na ang mga mata ko dahil sa luha ko at nanginginig na ako dahil sa galit ko sa kaniya.

“Kung alam ko lang na may girlfriend kana pala, edi sana hindi nalang tayo nagkakilala pa. Hindi na sana umabot sa punto na naging tayo. Sobrang sakit, Sage! Parang gusto ko ng mawala nalang, dahil sa sakit na ibingay mo sakin. Parang dinurogd-durog ang puso ko, Sage!” Mas lalong umagos ang mga luha ko at naninikip na ang dibdib ko dahil sa galit. Sa wakas ay nailabas ko na rin ang mga hinanakit na matagal ko ng itinago.

“H-Haje…” Isang mainit na yakap lang ang sagot niya, sobrang init at higpit na yakap, habanh tuloy-tuloy pa rin na umaagos ang mga luha naming dalawa. “Sorry…” Hinagod niya ang likod ko, at mas lalo akong naiyak dahil sa paghagod niya.

“G-gusto ko lang naman mag-mahal eh, pero bakit sa’yo—”

“Ssshhh… Stop crying. I’m sorry, alam ko walang pakinabang ’tong mga sorry ko sa sakit na naramdamanbmo ngayon pero, nagsisisi ako sa ginawa ko sa’yo. Alam ko hindi mo agad ako mapapatawad, ayos lang yun, basta ang mahalaga ay maging ok ka.” And because of that he kissed my forehead.

¤¤¤

“Uminom ka muna ng tubig,” sabi ni Sage ng ilapag niya sa mesa ang isang baso ng tubig at tumabi siya sakin sa sofa.

Andito kaming dalawa sa loob ng bahay namin, nung nahimasmasan na siya ay niyakap pa rin niya ako habang patuloy pa rin na umaagos ang mga pisteng luha ko, at naisipan niya na pumasok muna sa loob ng bahay para makapag-usap ng maayos.

Ininom ko naman ang laman ng baso, “Ayos kana ba?” tumango lang ako bilang sagot sa tanong niya. “You want something to eat?” I didn’t answer but instead I just stared at his brown eyes. I’m gonna miss his handsome face and his sweet smile—I’m gonna miss all of him to be exact.

“Sage…” I softly spoke.

“Hmm?”

Naramdaman ko na naman ang mainit na luha na lumabas sa mga mata ko. “P-Please be m-my boyfriend for t-the last t-time.” I know this sounds selfish, gusto kong maging makasarili kahit sa huling pagkakataon.

He wiped my tears away and his brown eyes right now are staring right through me, and it seems like they’re examining my soul.

As Sage’s lips closed on me, heat rose from my stomach to my chest, and my pulse missed a beat. My nostriks were filled with seductive fragrance, and I was on the way of passing out. He was so near. That was it, his lips brushes against mine like a wave of warmth and my lips also respond to his kisses. I deepened the kiss, my gaze fixed on his, and his scent became more seductive than before. He has a distinct flavor. It put a stop to my thoughts and made me wanting for more than this. I could feel his warm palm caressing my body inside my shirt, the way he touched my body it makes me hard down there. And I think my lips were swollen by now. Pero bago pa mapunta sa kung saan ay marahas ko siyang itinulak para maghiwalay ang mga labi namin.

“S-sorry…” I immediately said to him and I can feel a tight knot on my throat—again, “G-Gusto kong magpaka-selfish kahit ngayon l-lang pero, mas nanaig sakin ang konsensya ko,” di ko na napigikan ang mga luha ko at bumagsak nalang ang mga ito habang kaharap ko siya.

Seconds later, I feel a warm embrace came from Sage, “Sorry Haje,” that’s the only words he said makes me cry for more, and without any word he kissed top of my head.

Sorry, puro nalang sorry, sawa na akong pakinggan ang mga sorry ni Sage.

“You still wear the necklace,” kumalas ako sa pagkakayakap niya at napahawak ako sa pendant ng necklace.

Gusto ko talaga itong hubarin kaso, may parte ng isip ko na komokontra kaya hinayaan ko nalang na suotin ’to.

“O-Oo,” nauutal kong tugob sa kanya at nag-iwas agad ako ng tingin sa kaniya at pinunasan ko luha ko.

I suddenly stood up from my sit and I handed my hand to him.

“Oh? Aanhin ko kamay mo?”

“I want to go somewhere with you, would you like to go with me?” he look straight on my eyes as he recieved my hand. And I can see his eyes brightened as we intertwined our hands.

¤¤¤

S A G E

I really felt guilty on the things I’ve done to Haje at pinagsisihan ko naman yun, pero yun nga alam ko na nahihirapan si Haje na patawarin ako, pero ayos na yung ganun.

My relationship with my girlfriend got complicated at hindi ko alam kong minahal ko ba siya o hindi. That’s when I decided to came here, sa lugad na kinalakihan ko, sa lugar kung saan una kong nakilala si Haje.

Nung nakita ko ulit siya sa mahabang panahon ay nakaramdam ako ng kakaibang pakiramdam na wala sa past relationships ko. And then I realized; I love him. Nakalimutan ko lahat ng sakit na naramdaman ko nung nakita ko ulit siya. I feel so at ease with him at napunan niya ang pagmamahal na hinahanap ko kahit sa konting panahon.

“Hoy, ba’t ka tulala diyan?” napakurap ako sa realizations ko napatingin sa nagsalita, he’s really handsome yet beautiful.

“Ang ganda kasi ng sunset,” sagot ko at itinuon ko ulit ang atensyon sa papalubog na araw habang naka-upo sa buhanginan.

Nakaka-relax pagmasdan ang papalubog na araw. The sunset was like a magnificent inferno, burning with brilliant hues yet, producing no heat. The sun fell beyond the horizon, providing one final glimpse of beauty before the day’s end.

“Bat mo naisipan na mag punta dito?” I asked, still staring at the sunset.

“Katulad ng papalubog na araw, darating rin ang tamang oras na mawawala ang itong pagmamahal ko sa’yo and soon enough this’ll turn into happiness—dahil alam ko mahahanap at mahahanap rin natin pareho ang taong nakatadhana sa’tin,” he stood up on his feet, “maging masaya ka dahil, magiging masaya rin ako para sa inyong dalawa,” tears fall down on my cheeks as I also stood up on my feet as he stared right straight to my eyes, “ Please be happy, Sage. I loved you,“ hindi ko napigilan ang sarili ko at niyakap ko sita ng sobrang higpit habang umaagos ang mga luha sa mga mata ko.

“Please be happy also, Haje.”

Chapter 9: Farewell

Chapter 9: Farewell

S A G E

Napatingin ako sa pintuan ng kwarto ko sa kadahilanang may kumatok rito, iniluwa nito si Kane at lumapit siya sakin.

“Cous’, hindi ka pa ba tapos mag-impake diyan? Hinihintay ka na ni Lolo at Lola sa baba, ambagal mo namang kumilos.”

Hindi naman halata na excited akong pauwiin eh, noh?

“Sorry,” sabi ko nalang sa kaniya at tinuon ko nalang ang pansin ko sa pag-impake ng mga damit ko, pagkatapos kung ilagay lahat ng damit ko ay isinirado ko na ang maleta ko at hinarap ko agad si Kane.

“Alam ko na iniisip mo si Haje,” saka siya ngumiti ng nakakaloko.

“Hindi ah! Pinagsasabi mo diyan. Resulta ba yan ng pagkakaroon mo ng housemate eh, kung anu-ano na pinagsasabi mo.” Wala talaga akong takas sa pinsan ko, kilalang-kilala niya ako.

“Aysus, palusot pa eh. Halata sa mukha at kilos mo uy. Tsaka, wag mo idamay sa usapan yung housemate ko, wala yung pakinabang, kagwapohan lang ambag nun sa bahay, masyadong pabigat ampota.”

Natawa ako sa sinabi niya, mabuti na nga yung may housemate siya kesa sa wala eh, diba? May kahati ka sa bayarin ng bahay.

“Tawang-tawa ka diyan. Palibhasa, uuwi ka na, iiwan mo na naman ako, tapos-” tinakpan niya ang mukha niya at nagpanggap na umiiyak. Umiral na naman ang pagkabaliw ng pinsan ko.

“Ewan ko sayo, sa pagkakaalam ko wala akong baliw na pinsan. Puntahan mo nalang kaya si E-” di niya ako pinatapos sa pagsalita dahil marahas niyang idinampi ang palad niya sa bibig ko.

“Please lang, ayokong marinig ang pangalan ng taong yun. Umiinit ang dugo ko ’pag naririnig ko ang pangalan niya,” saka niya inalis ang palad niya sa bibig ko.

“Ano ba kasing meron sa inyo ni E-”

“Uy! What’s inside the box?” aakmang kukunin ni Kane ang box sa side-table pero naunahan ko siya and I hug the box tightly.

“This is none of your business, nosy asshole. Lumabas ka na nga, puntahan mo sina Lolo dun sa baba.”

“Nosy asshole ka diyan,” he then smirked at me at lumabas na ng kwarto ko. Asar talo ang pinsan ko.

Lumabas na rin ako sa kwarto hila-hila ang maleta ko at yakap ko pa rin ang box, tapos hinarap ang nakabukas na pintuan ng kwarto- malinaw pa rin sa memorya ko ang mga hindi inaasahang pangyayari dito sa kwarto na ’to; sa kwartong ’to una kong nahalikan ang malambot na labi ni Haje, siya rin ang unang tao na nakatulog sa kama ko. I smiled bitterly on my thought. And I gently close the door.

Paglabas ko ng gate ay sinalubong agad ako ng mahigpit na yakap ni Lola habang bitbit ko pa rin ang box at inilagay naman ni Lolo ang maleta kobsa trunk ng sasakyan.

“Mamimiss ka namin, apo,” ani Lola habang hinahagod ang likod ko.

“I will miss you too, Lola. Uuwi na ang gwapo niyong apo, wala ng pabigat sa bahay niyo,” pabiro kong tugon at kumalas na ako sa pagkakayakap niya.

Napatingin agad kami ni Lola kay Lolo, “Hindi ka naman gwapo eh, mas gwapo pa ’tong si Kane kesa sa’yo. Tsaka buti naman alam mo na pabigat ka lang dito.” Natawa ako sa sinabi ni Lolo, si Lola naman ay napa-iling nalang sa sinabi ni Lolo.

“Kaya mahal na mahal kita ’Lo eh. High-five!” Nag high-five naman ang dalawa.

“Batang to, manang-mana sa tatay-baliw.” Nagsitawanan kaming dalawa ni Lola habang si Kane naman ang nakasimangot habang ngumunguso.

“Oh siya, sumakay na tayo sa loob ng kotse para maihatid ka na namin sa airport, apo,” ani Lola at nauna na sila ni Lolo na sumakay sa kotse.

“O-opo…” tanging sagot ko.

“Oh? Anong tinatayo-tayo mo diyan? Di ka pa ba sasakay sa kotse?” Napatingin ako kay Kane na seryosong nakatingin sakin. “Ah gets ko na. If I were you, I’d rather give that box to Haje, knowing this’ll be tha last time na magkikita kayong dalawa.”

“Thanks cous’,” a wide smile drawn on my face.

“Ako na bahalang kumausap nina Lola. Puntahan mo na si Haje, and tell him ‘I’m sorry’, ok?” he then patted my shoulder.

I smiled at him and without a cue while still, I ran just a wheel, that’s running down a hill, which has no bottom, must keep running still.

Nang medyo malapit na ako sa gate ng bahay nina Haje ay huminto ako para habulin ang hininga ko, ng makahinga na ako ng maayos ay nagsimula na akong maglakad at ng makarating na ako sa gate ng bahay nina Haje ay agad akong nag doorbell. Nakailang doorbell pa ako bago may lumabas na magandang babae maybe on her early 40.

Lumapit siya sa gate, “Sino- Hala! Sage!? Ikaw ba yan?!”

Napatawa ako kay tita, “Opo, tita Rose ako nga po. Blooming ka ata ngayon tita ah.”

“Naku, maliit na bagay. Teka nga, si Sage ka nga ba talaga? Anlaki na ng pinagbago mo ah! Mas lalo kang gumwapo, skin care reveal naman diyan, anak.” Saka kami nagtawanan ni tita Rose.

“Hindi ka pa rin nagbago, tita, joker ka pa rin,”

“Ay oo naman.”

I chuckled. “Si Haje po? Nandiyan po ba siya sa loob?”

“Ah oo nasa loob siya, halika pasok ka muna, sayang ang kutis mo dahil nainitan, punta ka dun sa may garden may mga upuan dun, dun nalang kayo mag-usap ni Haje, ok?”

“S-Sige po tita, saglit lang naman po ako eh.”

“Oh siya sige, tatawagin ko lang si Haje,” ani tita Rose at pumasok na sa loob ng bahay at ako naman ay tinungo ko ang garden nila at nilapag ko sa mesa yung box na kanina ko pang bitbit, naaalala ko pa; dito kami nag-inoman kasama si Kane dati.

Ilang sandali lang ay napansin ko na may naka-ukopa na ng silya sa tapat ng inuupuan ko, agad akong napatingin sa kanya.

“Anong ginagawa mo rito? Tsaka, bat ganyan ang ayos mo? May lakad ka?”

Napakamot ako sa batok ko, “Wala naman,” I awkwardly laugh and I handed him the box, “Para sayo. Ingatan mo ang mga laman niyan, remembrace nating dalawa yan.”

He look puzzled while looking at the box, “Anong bang laman nito? Tsaka, remembrance? Bakit? Ano ba-teka naguguluhan ako, Sage.”

“Uuwi na ako sa Korea, actually, ngayon na ang flight ko. At wala naman talaga akong plano na sabihin ’to sayo eh, balak ko sana na si Kane nalang ang magsabi at magbigay ng box, pero na-realize ko na mas mabuti na ako na mismo ang magsabi sayo.”

“Eh? Yun na yun? Yun na ba lahat? Ginawa na nga akong trial card tapos-hay ewan,” kitang-kita ko ang pagkairita sa mukha niya, “for sure, hindi mo sinabi nina Lola na naging tayo,” he look straight to my eyes, “oh well, wala na akong pake, at isa pa pala, ma-pride ako, Sage. Wala akong pakielam sa paghingi ng tawad ni Kane.”

I chuckled. “Alam mo, wala muna akong balak na sabihin nina Lola ang tungkol sa’tin, hindi pa ako ready mag-out sa family ko, and si Kane lang ang may alam ng totoong ako. I can trust Kane.”

“Alam mo nakakainis ka, alam mo yun? Ambilis ng mga pangyayari tapos-”

“Wag kang malulungkot ah.”

“Paanong hindi ako malulungkot eh, babalik ka na sa-”

“Halika nga rito,” saka naman siya lumapit sakin at tumayo ako para yakapin siya.

“Pinatawad kita nung isang araw, tapos ngayon pupunta ka rito sa bahay para ipaalam na aalis ka? Napa-selfish mo talaga,” kumalas siya sa pagkakayakap ko sa kaniya.

“Kailangan ko talaga bumalik dun, dun ako nag-aaral tapos nandun rin ang pamilya at ang g-”

“Yeah, whatever. Anong oras ba flight mo? Hindi ka pa ba aal-” I immediately cut his words by kissing on his lips for the last time.

I’m gonna miss this moment in my life, I’m gonna miss this cute guy. By the time na bumalik ako sa Korea, aayusin ko ang gusot sa girlfriend at maybe mag-out na rin ako sa family ko.

Kung hindi lang sana nalaman ni Kane ang tungkol samin, baka nagbago pa ang isip ko at dito na talaga ako titira at mag-aaral ng college para makasama ko si Haje.

“Cous’, kailangan mong mamili sa kanilang dalawa. Yung girlfriend mo o si Haje?” ani Kane habang inalalayan niya akong makatayo sa malamig na semento, nawala na si Haje sa paningin ko, saan na kaya si Haje ngayon.

“Mahal ko si Haje, Kane. Pero-”

“Ano ba naman yan, Hyunjin. Kung pwede lang sana na silang dalawa ang pipiliin mo eh, kaso hindi pwede eh, iisa lang ang puso ng tao, Hyunjin. Gamitin mo rin minsan ang utak mo, wag puro nalang puso. Tignan mo ngayon, nasaktan mo si Haje dahil sa kagaguhan mo,” may punto si Kane sa sinabi niya, mas pinairal ko ang puso ko kesa sa utak ko,

“Ngayon, paano kung malaman ’to ng girlfriend mo? Panigurado masasaktan mo rin siya. Ginulo mo ang payapang mundo nila. Kung alam nalang sana nila pareho na magiging ganito ang sitwasyon, sana nalang hindi na lang kayo nagkakilala pa.”

Ramdam na ramdam ko na parang inaapakan ang puso ko dahil sa mga sinabi ni Kane. Tama lahat ang sinabi niya.

(A/N: This scene is just a flashback nung time na nalaman ni Haje yung totoo, read Chapter 7)

After that passionate kiss, I hugged him so tight, “Ano ba yan, Sage. Hindi ako makahinga,” napakalas ako bigla sa pagkakayakap ko sa kaniya. “Sorry…” napakamot ako ng ulo.

“Haje…” bigla kaming napalingon dalawa ni Haje sa nagsalita. Si tita Rose pala.

“Po?” sagot naman ni Haje sa mama niya.

“Tawag ka ng papa mo, tulungan mo raw siya sa kusina,” ani tita Rose at lumapit siya sa kinaroroonan namin ni Haje.

“Ah ok, ma,” agad namang ngumiti sakin si Haje saka kinuha yung box na nasa mesa at pumasok na sa loob ng bahay nila.

H A J E

Dali-dali akong pinuntahan si papa sa kusina para tulungan siya dun.

“Pa, kailangan mo raw ang tulong ko?” saad ko kay papa ng makarating ako sa kusina.

“Ah hindi na, anak. Kaya ko a ’to,” ani papa habang hinahalo ang sauce sa pan.

“Ok,” saad ko nalang at umakyat na sa kwarto ko. Ang weird naman ng mga nangyayari sa bahay na’to.

Nilapag ko sa kama ko ang box na kanina ko pa hawak-hawak. Umupo ako sa gitna ng kama. Kinakabahan ako na ewan. Ano ba kasi laman ng box na ’to. Baka bomba laman nito, naku talaga, pasasabugin ko talaga ulo ni Sage.

Ok heto na. Pumikit muna ako at marahan kong kinuha ang takip nung box at nilapag ito sa kama. Unti-unti ko namang binuksan ang mga mata ko.

Gulat ang nangibabaw sa pagkatao ko. Bumungad sakin ang mga polaroid pictures naming dalawa nung kami pa, naramdaman ko na naman ang mahigpit na buhol sa lalamunan ko. Kinuha ko yung isang polaroid picture na pareho kaming naka-wacky pose, kuha to nung nag-overnight kami sa isang resort, saka nandito rin yung mga pictures na kuha nung nag-photobooth kami sa isang mall. Kaya pala ayaw niya ibigay sakin yung mga pictures kasi plano ata niya na dalhin to lahat sa Korea, dahil dun ay biglang nagsibagsakan ang mga luha ko. Iniisa-isa kung kinuha ang mga polaroid pictures, may napansin akong white envelope kaya agad ko itong kinuha sa box at binuksan ito, kinuha ko yung laman ng envelope, it’s a letter.

Dear Haje,

At first, I really thought that my feelings for you is just a simple crush and yet, I woke up one morning and I realized that I love you. Yeah, it’s kinda weird but, it’s true. I value more my being so selfish and greedy and because of me, you suffered pain that you don’t deserve in the first place. I know my apology is not enough for you to forgive me, I just hope that one day you can forgive me, I hope that I’m just one of the many people in your life that come and go. Don’t worry I will always treasure these memories we shared. And I really hope that you tend to meet someon that’s better than me, whose not jerk as me, the one who value your worth, the person who will love you more than I did. We weren’t destined in our present life, but maybe we will be together on our next life. I loved you, Haje.

PS. I was hesitated to give you those pictures of ours, I was planning to bring that pictures in Korea. So, I think twice that, it’ll be better if you could keep it yourself as a remembrance of our memories together.

ppss. I’m mad at you ’cause you didn’t recognize me when we first met at the playground. I’m your korean childhood friend. Please be reminded that you’re the one who gave me these name ‘Sage’.

Love, SauSAGE

Matapos kong basahin ang sulat-kamay ni Sage ay mas lalo akong umiyak dahil sa mga nabasa ko. Sa totoo lang, hindi ko alam kung anong dahilan ng pag-iyak ko sa mga oras na ’to. Yung pag-alis niya o ang sinulat niyang kababata ko siya.

Pero kung totoo ang sinulat niya ba’t parang wala akong maalala sa kaniya? Bakit?!

Dali-dali akong nagtungo sa garden ng bahay namin nagbabakasakaling maaabutan ko si Sage pero, wala ng bakas ng isang Sage.

“Ma…” humihikbi akong lumapit sa kinaroroonan ni mama.

“Oh anak, bat ka umiiyak? Anong nangyari sayo?”

“Ma, sabihin mo…”

“Anong kailangan kong sabihin, anak?”

“Sabihin mo sakin na si Sage ang koreanong kababata ko…” Without a word, she hugged me so tight, while I’m still crying on her arms. “Napaka-unfair talaga niya… bat di niya sinabi sakin na kababata ko pala siya.”

“Totoo yun anak, si Sage ang kababata mo. Mas pinili niya raw na wag nang sabihin sa’yo, mas ginusto niya na ikaw mismo ang makakakilala sa kaniya.”

Mas lalong akong humagulhol dahil sa sinabi ni mama.

“Ma… bat ganun? Di ko siya naalala, pero mas minabuti niyang wag nalang sabihin sakin kung sino talaga siya,” umiyak lang ako ng umiyak.

Bakit ka ba ganiyan, Sage! Mas lalo tuloy akong naiiinis sayo. Ilang beses mo na akong pinaiyak, Sage!

Chapter 10: Denoument

Chapter 10: Denoument

S AG E

“Sage…” ani tita Rose ng makapasok sa loob ng bahay si Haje.

“Tita…” sagot ko naman sa kaniya at nakapakamot pa ako sa batok ko.

“Kumusta ka na? Naku talaga batang to, parang kailan lang ang liit-liit mo pa.”

“Ayos naman po ako, tita,” nginitian ko agad siya.

“Parang kailan lang noh, naglalaro pa kayo ni Haje ng mga laruan dito sa bahay, minsan dun naman sa inyo, tapos ngayon, anlalaki niyo na, mas lalo kayong gumwapo na dalawa. Ay! Siya nga pala, buti naman at nakapag-usap kayo ni Haje, simula nung umalis kayo rito hindi na nakahanap ng bagong kaibigan yung batang yun.”

“Oo nga po eh, sad to say; he didn’t even recognize me nung nakita ko ulit siya, I really thought na makikilala niya agad ako, pero hindi pala. I did everything for him to remember me, but none of it works. Paalis na ako pero, wala talaga siyang naaalala tungkol sa pagkakaibigan namin nung mga bata pa kami.”

“T-Teka, p-paalis? Ibig mong sabihin. Nag-bakasyon ka lang dito? At ngayon na ang flight mo?” kitang-kita sa mukha ni tita Rose ang pagkagulat dahil sa sinabi ko.

“Opo, nagbakasyon lang ako dito. At para na rin makita ko ulit si Haje,” nakakalungkot lang talaga isipin na di ako naalala ni Haje.

Napabuntong hininga si tita Rose, “Hayaan mo, anak. Pagsasabihan ko yang si Haje. Hindi niya pwedeng kalimutan ka nalang niya ng ganun-ganun na lang.”

Napatawa ako dahil sa sinabi ni tita, feeling ko kaharap ko si Haje ngayon, kasi kuhang-kuha talaga ni Haje ang personality niya sa mama niya, except nalang sa pagiging introvert (siguro). “Hayaan niyo nalang po siya, wala naman na tayong magagawa ron.”

“Pero ba’t kasi di mo nalang sinabi sa kaniya na ikaw yung childhood friend niya, hay nako mga kabataan nga naman, ginamit mo nalang kasi utak mo, batang to talaga.”

Muli na naman akong napatawa dahil sa sinabi niya, “Wala lang. Pffft. Gusto ko na siya mismo ang makaalala sakin,” naging seryoso na ako, “pero yun nga po, wala rin naman akong napala.”

“Wala kang napala kasi, di mo sinabi sa kaniya. Hay jusko, Sage. Sigurado ka na ba na ayaw mong makilala ka niya?”

“Wala namang mawawala eh, diba po?”

“Wala naman kaso, sayang ang pinagsamahan niyo nung mga bata pa kayo at ang pakakaibigan niyo, Sage. Pero kung ganun eh, edi wag na lang nating ipilit, tutal desisyon mo naman yan-gusto ko pa naman sana na makita kayong magkasama at maligaya dahil sa pagkakaibigan niyong dalawa-rerespituhin ko nalang.”

Kung alam mo lang, tita umabot rin kami sa punto na naging mas mahigit kami sa kaibigan, without knowing that I’m his childhood friend.

“Hayaan na nating maging ganito, tita. Sige po, mauna na ako, nag-iintay na sina Lolo at Lola sa bahay.”

She then hugged me, “mag-ingat ka pauwi, ok? Have a safe flight and be healthy always, anak.”

“Opo,” sagot at kumalas na ako sa pagkakayap niya at ngumiti ako kay tita.

“Teka, kasama mo ba mama mo o ikaw lang?”

“Hindi ko po siya kasama eh, ayaw niya raw sumama kasi busy siya sa business namin, baka sa susunod sasama yun.”

“Ay, ganun ba. Kailan ulit balik niyo rito?” napaisip ako sa tanong ni tita.

Kailan nga ba ulit ako babalik rito? Ngayon ko lang naisip ang tanong na yan ah. Sa totoo lang, hindi ko alam. Wala akong alam.

Hindi ko na muna iisipin ang bagay na yun. Iisipin ko na muna ang kasalukuyan, marami pang panahon ang dadarating at lilipas. At isa pa, di natin alam kung anong mga mangyayari sa hinaharap.

“Hindi ko pa po alam, tita,” saka ako ngumiti ulit sa kaniya, “sige po, alis na po ako,” at lumakad na ako paalis sa bahay nila.

“Mag-iingat ka palagi, Sage, tsaka, ikamusta mo nalang ako sa mama mo, ok?” pahabol ni tita at lumingon ako para ngumiti bilang sagot. Nakakapagod nang ngumiti, sa totoo lang.

Naalala ko pa yung panahon na una kong nakilala si Haje. We we’re both kids at that time, 6 years old I think? He’s so adorable because of his height and his cute face.

FLASHBACK

Maaga akong nagising kasi wala lang at papunta ako ngayon sa playground ng subdivision para makipag-laro sa kapwa ko bata na dito rin nakatira. Minsan lang ako lumalabas ng bahay dahil ayaw nila makipaglaro sakin, nalulungkot ako ’pag inaaway nila ako. Pero kahit ganun sila sakin gusto ko pa rin makipaglaro sa kanila, nasa malayo kasi ang pinsan ko at siya lang ang nakahiligan kong kalaro.

Habang papalapit ako sa playground ay nakita kong may mga bata na naglalaro, at nakita ko rin na biglang tinulak nung bata yung isang batang lalaki na medyo hindi katangkaran saka ako dali-daling lumapit sa kinaroroonan nila. Agad kong hinarap yung batang tumulak at humarang ako sa harap niya para hindi siya makalapit sa batang nakaupo ngayon sa damuhan.

Si Renz pala ang tumulak, my bully.

“Ba’t mo siya tinulak? Wala naman siyang ginawang masama sa iyo ah. Tsaka kayo!” tinuro ko yung dalawang alipores ni Renz, “hindi naman kayo naawa sa kaniya,” saka ko naman inalalayang tumayo yung batang lalaki.

“Wow, Haje. May tagpagtanggol ka na ngayon ah, tsaka imported pa. Kaso pareho rin naman kayong talunan. At ikaw, Hyunjin? Tama ba ako? Wag ka makisawsaw dito, baka sirain ko yang pagmumukha mo,” nagtawanan naman ang mga kaibigan ni Renz. Palagi niya akong binu-bully, ngayon ay may binully na naman siya hindi ko talaga papalagpasin to.

“Ansama talaga nang ugali mo, Renz! Gusto niya lang naman makipag-laro sa inyo ah, ano bang masama dun? Tsaka, oo ako ang tagapagtanggol niya, bakit aangal ka?!” kinakabahan na ako pero bahala na si batman.

“Ah! Ganun ah!” saka niya ako tinulak at napa-upo ako sa damuhan, buti nalang at nabawi ko agad ang lakas ko at dali-dali akong tumayo at sinunggaban ko siya ng suntok.

¤¤¤

“Hindi mo nalang sana siya pinatulan,” sabi nang batang lalaki sakin habang naglalakad kami pauwi galing sa playground. Buti naman at ayos lang siya.

“Hehe… Ayos lang yun, hindi naman ako nasaktan at wala rin naman akong kahit anong galos eh, buti nalang hindi sumali sa suntukan yung kaibigan ni Renz, kundi lagot talaga ako kay mama ’pag nakita niya akong may pasa at galos.”

“Kahit na, hindi mo nalang siya kinalaban, ayan tuloy ang dumi ng damit mo, pasalamat ka talaga at wala kang pasa at galos, mamomroblema lang ang mama mo sa paglaba ng damit mo.”

“Nah, hindi yan. Ah, ako nga pala si Hyunjin,” inabot ko ang kamay ko sa kaniya.

“Tinitigan niya lang ako sa mata, ang ganda naman ng mata niya, “Haje,” nag shake hands kami.

“Unique name,” sabi ko.

“Iyo rin.”

“Half Korean kasi ako,” pagkasabi ko nun ay bigla niyang binitiwan ang kamay ko at lumayo siya ng kaunti sa kin at bakas sa mukha niya ang pagkagulat.

“Wah! Kaya pala medyo may pagkasingkit ka tsaka ang ganda ng kutis mo, tapos nakakasalita ka ng tagalog at ang tangkad mo pa,” tsaka siya tumawa.

“Friends na tayo ah,” bigla siyang napatigil sa pagtawa at tinignan niya lang ako habang nakangiti, “punta ka muna sa bahay namin, dun ka na mag breakfast.

“Baka pagalitan ako ni mama ko.”

“Naku di yan.”

“Eh, kasi malapit lang naman ang bahay namin, ilang lakaran lang naman.”

“Pleaseeee ~ sa bahay ka na mag breakfast, tsaka gusto kong maglaro tayong dalawa,” and I did my best asset; I pout my lips. Sana tumalab.

Ilang sandali niya akong tinitigan tapos tumango-tango siya.

“YES!! May bago akong kaibigan! Yeeey!”

¤¤¤

Nang makarating kami sa bahay namin, sumalubong samin ang bango ng fried rice at umupo na kami pareho ni Haje sa harap ng hapag at inantay lang namin si mama na lumabas ng kusina para ihain ang fried rice. Inihain na ni mama ang fried rice at nagulat siya dahil may kasama ako.

“Uy, kay cute naman ng kaibigan mo, Hyunjin. Ano pangalan mo? Ah, mamaya mo na sagutin tanong ko. Kumain na muna kayo, buti nalang at umuwi kaagad kayo at may kasabay akong kumain.”

Haje just slightly smile, tapos sumandok na siya ng fried rice. Habang kumakain kami ay panay tanong ni mama ng kung anu-ano at sumasagot naman si Haje, pero ang mas napansin ko ay di siya kumuha o kumain nung sausage.

“Ayaw mo ba nang sausage?” biglang napatingin si mama at Haje sa gawi ko, halata sa kanilang dalawa na naguluhan silang dalawa sa tanong ko. Tapos sumubo ulit ako nung fried rice.

“A-ayoko niyan, nasusuka ako pag nakakita ko ng sausage eh, ewan ko ba,” ani Haje at halata talaga sa mukha niya ang pandidiri.

“Eh? Bakit Haje? Masarap naman ah,” sabi naman ni mama.

“Hehehe… Pasensya na po kayo, tita. Ganito talaga ko, picky-eater,” tapos sumubo siya nung fried rice tsaka kumagat ng hotdog ngumuya.

“Aha! May naisip ako! Diba ma, naghahanap ka ng english name ko?” napatulala si mama at si Haje naman ay nagulat dahil bigla nalang akong tumaas ang boses ko, “gusto ko ang itawag niyo sakin mula ngayon, ma at Haje ay; Sage, shortcut ng ‘sausage’”

Tinawanan ko nalang ang itsura nila, they look so priceless, “nasa Pinas naman tayo, ma, so ayun ang gusto kong itawag niyo sakin ay Sage, arraseo?”

“Sage. Cute pakinggan. Sige, Sage na ang tawag namin sa iyo,” ani mama at nagsitawanan kaming tatlo habang nasa harap ng hapag-kainan.

Simula nun, naging matalik kaming kaibigan ni Haje pati narin ang mga mama namin. Naglalaro kami tuwing hapon kada galing sa eskwela. Pa minsan-minsan pumupunta kami ni mama sa bahay nina Haje ganun rin sina Haje. Ipinagtatanggol namin ang isa’t-isa kapag may umaaway samin, kami rin talaga yung tipo ng kaibigan na hindi talaga mapaghihiwalay ng kahit sino o ano pa yan, pero hindi talaga natin alam kung ano ang mga mangyayari sa hinaharap; dumating yung araw na kailangan naming bumalik sa South Korea.

Lumipas ang maraming taon, until I became a young adult, hindi ko pa rin limot si Haje. Minsan umuuwi ako sa Arcoíris Subdivison tuwing bakasyon na hindi ko nakikita si Haje. Inisip ko na lumipat na ng subdivision ang pamilya nila. Dito na rin tumira sina Lolo at Lola sa dating bahay namin, pati na rin si Kane dito na rin tumira.

Napag isip-isip ko na hindi na talaga kami magkikita pa, ayos lang naman sakin kung ganun, tadhana na ang may gawa. Pero sa hindi inaasahang pagkakataon; nakita ko ulit siya pero limot na niya ako. I became his secret boyfriend, pero hindi niya talaga ako naalala. Kaya hinayaan ko nalang na di niya ako maalala, dahil na rin sa nasaktan ko siya.

END OF FLASHBACK

Naglalakad na ako ngayon pabalik sa bahay nina Lolo at Lola na bitbit ang guilt, inis at sakit. Mabuti naman siguro na ganito-na lumayo ako-para makapag isip-isip at maayos ko ang gusot na ginawa ko sa buhay ni Haje.

Malayo-layo na rin ang nilakaran ko mula sa bahay nina Haje at kanina ko pa talaga nararamdaman na parang-hindi parang-may sumusunod sakin, tapos rinig na rinig ko pa ang pag singhot niya. Ba’t pa siya lumabas ng bahay habang may sipon siya? Tanga. Patuloy lang talaga ako sa paglalakad.

At dahil na curious na talaga ako kung sino ang taong nakabuntot, huminto ako sa paglalakad at hinarap ko siya at gulat ang nangibabaw sa buong pagkatao ko. Hindi ko inasahang siya pala ang nakabuntot sakin.

“Ha-Haje…” ngayon, pakiramdam ko nawala agad ang pag-aalala ko ng makita ko si Haje. And I could feel the lump in my throat tightening.

“Sage…” pagkabigkas niya ng pangalan ko, damang-dama ko ang sakit na nararamdaman niya ngayon.

“Alam mo, napaka-unfair mo talaga sakin!” pasigaw na tugon ni Haje sakin.

Napakamot ako ng ulo, “Oh? bakit?” humakbang ako para lapitan siya pero-

“WAG! Wag kang lumapit! Diyan ka lang kinatatayuan mo, Sage!” Hala, galit na nga talaga siya, natatakot talaga ako ’pag galit siya, he looks like a baby dinosaur. Roar!

“Pero-”

“Walang pero-pero dahil galit ako sayo! At alam mo kung bakit! Nakakainis ka! Alam mo naman pala na magkababata tayo pero di mo man lang sinabi sakin! Tapos ngayon aalis ka na, gayung ngayon ko lang naalala dahil kay mama! Shuta ka talaga, Sage, kahit kailan! Gusto kong bigwasin ngala-ngala mo,”

Humakbang uli ako para magkalapit kami, sa totoo lang gusto ko siyang ikulong sa mga bisig ko. I want to smell his sweet scent and caress his soft and silky hair for the very last time.

“Diyan ka lang sabi eh!” Huminto naman ako sa paghakbang dahil medyo magkalapit na naman kaming dalawa, “bakit di mo kasi sinabi nung nagkita uli tayo?! Alam mo, inisip ko talaga kung bakit kayo umalis. Bakit hindi mo man lang sinabi sakin na aalis pala kayo, umiyak ako nung mga panahon na yun, kasi bakit ganun-ganun nalang yung nangyari,” nagsimula na namang tumulo ang mga luha niya, umiiyak na naman siya dahil sakin, napakasama kong tao.

Humakbang ulit ako at ngayon ay magkalapit na talaga kaming dalawa, “Naiinis ako sa’yo dahil inakala ko na di ka na babalik, Sage! Nakakainis ka-” hindi ko na napigilan ang sarili ko at niyakap ko siya ng sobrang higpit habang umiiyak siya sa mga bisig ko, hindi rin nagpapigil ang mga luha ko at bumagsak na ang mga ito.

“H-Haje… mianhae… jeongmal mianhae.” (H-Haje… sorry…. I’m really sorry) We’re both crying in pain because of fate brought to us.

Kumalas ako sa pagkakayakap ko sa kaniya and I gently wipe his tears using my thumb, “Haje, listen.”

“Bumalik kami ni mama sa South Korea dahil nung mga panahon na yun naaksidente si papa, car accident to be exact. Masyadong mabilis ang mga pangyayari, Haje,” I wiped my tears, “dahil sa aksidenteng yun na comatose si papa at kailangan ni papa na may mag-alaga sa kaniya sa hospital. Pinatira muna ako ni mama sa bahay ng parents ni papa, dahil sa ilang buwan na pagka-comatose ni papa ay unti-unting naubos ang pera namin sa bangko. Hanggang sa gumaling nga si papa sa ilang buwan niyang pagka-comatose, he took some therapy, gastos na naman pero pinagsawalang-bahala yun ni mama, ang inisip niya lang ay dapat gumaling si papa dahil ayaw ni mama na lumaki ako na walang papa. Sa mura kong edad, nasaksihan ko kung pano naging miserable si mama dahil sa nangyari kay papa ko, dahil na rin sa nangyari naging mas maingat na si papa-”

Hindi ko na natapos ang sasabihin ko dahil bigla nalang akong niyakap ni Haje.“

“Patawad. Hindi ko lubos akalain na yun pala ang dahilan ng pag-alis niyo. Sorry, kasi naging insensitive ako-”

“Ano ka ba, ayos lang yun, matagal naman na yung nangyari tsaka nasa maayos na kalagayan naman na siya,” kumalas siya sa pagkakayakap sakin, “tsaka, ako nga dapat magalit sayo eh, dahil pabalik-balik ako dito tuwing bakasayon pero, kada punta ko sa bahay niyo laging walang tao, inisip ko na baka lumipat kayo ng subdivision.”

“Eh?”

“Nagulat ako nung nakita ulit kita sa tagal ng panahon, naalala mo pa ba nung nasa playground ka? kaya agad kitang nilapitan kahit pawis na pawis ako that time, at ang mas ikinagulat ko ay hindi mo ako nakilala. Naalala mo pa ba nung hinatid kita sa inyo? Sobrang saya ko nun kasi hindi pala kayo lumipat at nakita na rin kita sa wakas pero wala ka nga lang maalala tungkol sakin.”

“Edi sorry kung wala akong naalala sayo nung mga panahon na yun. Alam mo, may posibilidad na makalimot ang isang tao lalo na’t mga bata pa tayo nun. Infatile amnesia, yung pagkawala ng mga alaala mula sa unang maraming taon ng buhay, and it’s normal that’s why I don’t remember you.”

“Kahit na-”

“Kahit na mukha mo! Shuta ka!”

Tinawanan ko siya dahil sa reaksyon niya. Ang cute talaga niya kahit saang anggulo ko siyang tingnan.

“Happy yarn? May pasulat-sulat ka pang nalalaman. Tama talaga ang hinala ko, kaya pala ayaw mo ibigay sakin yung mga pictures kasi balak mong dalhin yun sa inyo noh? Shuta ka!”

Mas lalo akong natawa dahil sa sinabi niya, Gah! I could feel butterlies inside my stomach right now. Haje, you make me fall in love again. Again? Hindi naman talaga nawala ang pagmamahal ko sa kaniya ah.

Napatigil ako sa pagtawa dahil biglang nag vibrate ang cellphone ko at kinuha ko sa bulsa ko yung cellphone ko.

Kane calling ….

“Teka lang, Haje,” I immediately answer the call.

“Cous’?…. Sige… Oo naman… Pauwi na ako uy…. Eto na nga eh, babalik na. Wag ka nalang kaya sumama, makipag-lambingan ka nalang kaya kay E- HAHAHAHA! Sige na, ibababa ko na…. Owkey!” I ended the call at tinitigan si Haje.

Naalala ko tuloy yung panahon na unang nagkita si Kane at Haje, halata talaga kay Haje na he looked uncomfortable towards Kane.

“Bat mo’ko tinititigan?” Tumaas agad ang isang kilay niya.

“Wala lang… Gusto ko lang titigan ang taong babalikan ko kapag naayos ko na ang gusot na iniwan ko sa Korea.”

“Pffft! Ang korni!” pagkatapos niyang bitawan ang mga salitan yun naging seryoso ang mukha niya, “minahal mo ba ako ng lubos o minahal mo lang ako kasi ako ang nandito at gusto mo lang ng mapagbalingan ng atensyon nung mga panahon na malungkot ka dahil sa nangyari sa relasyon ng girlfriend mo (?)”

Bigla akong nanlamig sa tanong niya sakin, hindi ko inasahan ang tanong na lumabas sa bibig niya, dahil dun ay pakiramdam ko napako ako sa kinatatayuan ko ngayon, hindi pa rin ma proseso ng utak ko ang tanong niya.

“H-H-Haje…”

Tinitigan niya lang ako, nag iintay sita na sagutin ko ang tanong na ibinato niya sakin.

“I did love you, Haje. Pero hindi kagaya ng iniisip mo. It has nothing to do with my soon to be ex-girlfriend. It’s just that-”

“Wag mo na pala sagutin tanong ko. Wala rin namang saysay ang paliwanag mo, nangyari na at tapos na, Sage. Nasaktan mo na ako,” tumalikod na siya.

“Bye Sage,” at humakbang na siya papalayo sakin.

“Babalikan kita, Haje!” Pasigaw kong tugon at napahinto siya sa paglalakad ngunit di man lang siya lumingon sakin. I felt sad, “babalikan kita, tandaan mo yan! I hope, when I return you’re still single and ready to mingle, just kidding. I’ll make you trust and fall inlove with me again, Haje! And once again, I’m sorry.” After I said those words, turned my back, my hands on my jeans’ pocket and walk away, while tears falling down on my eyes.

H A J E

Humarap ako at nakita ko ang taong papalayo sakin na naging parte ng buhay ko.

I despise this sensation-why do I cry so easily? it’s as if I’m a kid who was left out of the game-I feel so helpless.

“Hindi nalang sana kita sinundan para alamin ko ang katotohanan.” With that, tears fall down on my cheeks, a tears because of regret and pain.

Naging marupok na naman ako sa pangalawang pagkakataon, ano bang meron sa’yo, Sage at ganito nalang ako nasaktan at umiyak.

Alam nating pareho na sa simula palang, wala na talagang patutunguhan ang pagsasama nating dalawa. We both know there’s a limit and even insist on sticking to it. We don’t have to stick with a relationship we know is pointless. You only love me because you want someone to understand and be there for you when you’re upset because of heartbreak, I suppose, and that’s what you call rebound.

You don’t have to apologize to me, my heart is on fire ’cause you did that, we weren’t meant to be together, so we’ll have to part ways. I’m not sure how it’ll be for you, but I know every night will be a bleak for me. I don’t even compare you to her because I knoe you appear to be much happier. Magiging masaya kayo, kahit na hindi niya alam ang tunay na ikaw. Because you’re doubting your gender identity, I know you’re still figuring yourself out. But don’t worry, Sage, whatever your gender identity is, I’m here to support you because you are valuable.

Babalikan kita.

Napatawa ako ng mapakla. Sage, grabe ka! May hiya ka pa pala sa katawan mo na natitira. Sinaktan mo na nga ako tapos babalik ka pa? Para ano? Para saktan at paiyakin mo na naman ako? I’d rather be alone than to be with a toxic person. Babalikan? Tingnan lang natin kung may babalikan ka pa na Haje.

Ito lahat ang gusto ko sanang sabihin sa kaniya, pero para ano pa? Ayoko naman na sa kaniya at sa pesteng pag-ibig na yan. I’m done with everything that has to do with love. Thank you, Sage, for bringing up the trauma and trust issue with me.

It may be the end of the beginning, but it isn’t the start of the end.

END

(please read the author’s note in the next section)