⛔ W A R N I N G ⛔

MATURE CONTENT. R-18.

THIS STORY MAY CONTAIN CONTENT OF AN ADULT NATURE. IF YOU ARE EASILY OFFENDED OR UNDER THE AGE OF 18, YOU ARE ALLOWED TO LEAVE.

INTENDED FOR MATURE AUDIENCES AND CONTAINS GRAPHIC VIOLENCE, EXPLICIT SEXUAL ACTIVITY AND DISTURBING IMAGERY.

READERS DISCRETION IS ADVISED

This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events, locales and incidents are either the products of the author’s imagination or used in fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.

No part of this story may be reproduced or transmitted in any form of by any means, electronic or mechanical, including photocopying, recording or by any information storage and retrieval system, without written permission from the author.

PLAGIARISM IS A CRIME

You might encounter wrong spelling, wrong grammar and error types. Please use your common sense instead of commenting insulting words. Thank you, Syvages .

And if you’re too serious in life and can’t take fictional stories in imagination, I’ll appreciate if you’ll just leave. The happenings in this story is just fictional.
Kalma lang, beszt.

Lahat posible sa kathang-isip at akda ng isang manunulat~

P R O L O G U E

P R O L O G U E

—

Terrence’s POV

• • • • • • • • • •

NANDITO ako ngayon, nag-iimpake. Hayst. Matagal-tagal rin akong babalik rito sa bahay—kami pala ni Papa. Kasi naman, ngayon ang takdang araw na i-sasama niya ako sa kampo nila. Medyo kinakabahan na excited ako. You know, new surroundings and atmosphere.

Kaso mga taong maskulado, bakat ng muscles at may mahahabang sandata—I mean baril. MWEHEHEHE. Ibang sandata naman iyang ini-isip n’yo. Nate-tense lang kasi ako kapag maraming kasamang lalaki—hindi lang ako sanay—lalo na’t mga maskulado sila.

Yes, isang ka-federasyon rin ako. Hindi lang halata dahil medyo galawang lalaki tayo—paminta konbaga. Pero alam na ng mga magulang ko tungkol doon. Ka-isang anak lang naman ako ni Sarhento Lawrence Luke Gabrino ng kampo 99. Anubis yata pangalan ng team nila.

Actually may A-Z silang kampo. A stands for Alpha. B stands for Bravo. C stands for Charlie. Teka—Charlie ba means Charlie’s Angels? Ganoon? Wow, ha. Isa kaya ako sa Charlie’s Angels, hindi lang pinakilala. Char. D stands for Delta naman. Hanggang all the way to Z. Nakakatamad kayang mag-enumerate. Hayst. Alpha ang pangalan ng grupo na nabibilangan ni Papa, at doon kami pupunta ngayon.

May powerbank akong dala kasi walang kuryente sa kampo nila. May ilaw naman na solar powered o hindi kaya kandila o gasera. Mga isang kilometro pa ang saksakan nila ng kuryente. Putek. May bayad pa, ha? 50 pesos raw pagpowerbank ang i-charge, 20 pesos naman kapag phone. Nakakaloka lang, ha, honestly.

May mga pagkaing hindi yata mabibili at makikita roon ang isiniksik sa bag ko. Pinuno ko talaga ang bag ko ng pagkain, pati chocolates and candies. Bahala na. Tsaka notebooks at sketch pad ko. Mahirap na, ‘no. Baka wala akong mapaglibangan do’n. Tsaka isang sim lang daw ang may signal doon, ang Smart telecom o TNT .

May dala rin akong pocket wifi para maka-online doon. Kasi naman, wala nga’ng malakas na signal doon. Sabi ni Papa malakas ang connection ng wifi do’n.

Mga pabango, deodorant, shampoo, sabon, sipilyo, toothpaste, mouthwash, razor blade, hair gel at iba pang necessities ang dinala ko. Mahirap na, ‘no. Kailangan mabango at malinis tayo palagi. Importante kaya ang presentable ka sa harap ng mga tao.

Ano pa bang kulang na dalhin? Make-up set? Charot lang. Wig? Char. NYAHAHAHA. Joke-joke lang, ‘no. Ano ako, magda-drag race doon? Ru Paul’s Drag Race? Trixie’s Motel?

Tama na yata ang mga iyan. Kompleto naman ang inimpaki kong mga damit. Tsaka briefs and shorts. Medyo malamig at foggy daw ang klima nila doon. Nasa peak kasi ng bundok ang kampo nila.

Halos long-sleeve shirts ang dala ko, may sweaters at jackets, may jogging pants at sweater pants akong dala. Dinala ko rin ang cargo pants ni Papa. Binigay n’ya ‘yon sa’kin noon. Sa katunayan nga, complete ang cargo uniforms ko na bigay ni Papa. Nagdala rin ako ng caps kasi baka ma-init doon. You know, malapit sa araw kasi peak ng bundok. Nagdala na rin ako ng combat boots, tsinelas, rubber shoes at butas—kasi sabi ni Papa minsan ay maputik sa loob ng kampo nila.

Maya-maya lang ay may kumatok sa pintoan ko. Bigla namang bumukas ang pintoan ko bago pa ako magsalita sana na papasokin ang kumatok.

“Anak, hali ka na. Kakain na tayo sa labas. Pinagluto ko ang paborito mong Chapsui. Kain na tayo,” rinig kong boses ni Mama.

Si Mama Kathereen, ang minamahal kong ina sa buong mundo. Kuya Will! Charot. Pero seriously, mapag-alaga talaga sa amin si Mama, eh.

Nilingon ko naman ito sa likoran ko. Busy pa kasi ako sa pagsiksik ng mga bagay sa maleta ko. Hayst.

“Sige, Ma. Una na kayo sa baba, susunod na ako,” nakangiti kong sabi rito.

“No, bawal ang matigas na ulo,” angal niya at ngumuso. “Kumain na tayo. Ayokong magpapalipas ka ng gutom, kaya hali ka na sa baba.” pag lapit ni Mama sa’kin at hinihila ang kaliwa ‘kong braso. Nagpapasweet si Mama sa’kin ngayon.

“Argh, fine. Masarap ba ang luto mo? Baka hahanap-hanapin ko iyan sa kampo nila Papa, ha?” nakangiting panlalambing ko rito kay Mama.

“Naman, ako pa. Hahanap-hanapin mo talaga ‘yon,” nakangiting saad nito sa akin.

Bumaba naman kami ng hagdanan at nagtungo sa kusina habang nakapalupot si Mama sa braso ko. Sobrang love talaga ako ni Mama, eh. Love ko rin naman siya, more than my self. Siya lang kasi ang nagluwal sa’kin sa mundong ito. Tsaka tanggap n’ya ako ng buong puso, kahit bakla ako.

“Mabuti’t nandito ka na. Magsimula na tayong kumain,” bungad ng baritonong boses ni Papa. “Narinig ‘kong pinag-igihan talaga ng Mama mo ang hinanda n’ya para sa’tin. Upo na kayo,” baritonong anunsyo pa ni Papa sa akin.

Mom giggled by my side noong narinig n’ya ang compliment ni Papa sa kaniya. Ang landi, Mama, ah? Emz. HAHA.

“Naku. Wala ‘yon, honey. Ma-mi-miss ko lang talaga ang unikohijo ko. S’yempre, pati naman ikaw,” malambing na ani ni Mama habang umu-upo sa perspective seat nito. Umupo rin naman ako sa upoan ko.

“Alam ko. Ako rin naman, eh. Walang araw na ‘di kita ma-alala sa kampo at sabakan namin. Ikaw lang ang parating ‘kong ini-isip, itong buong pamilya natin,” seryosong pagsasalita ni Papa kay Mama, tsaka tinignan rin ako nito sa huling salaysay nito.

“Awe. Bago pa lumamig ang pagkain ay kumain na tayo,” nakangiti pag iba ng topiko ni Mama. “Anong gusto mo, anak? Kanin, oh.” baling ni Mama sa akin habang ina-abotan n’ya ako ng kanin. Kinuha ko naman ito at nagsalin sa pinggan ko.

Sa gitna ng aming pagkain ay tahimik lang kami, ngunit binasag ni Papa ang katahimikan no’ng tinanong n’ya ako. Ano ito, 20 dollar questions? Jusko.

“Naka-impake ka na ba ng mga gamit mo?” istriktong tanong nito sa akin.

Nilunok ko muna ang pagkaing nginuya ko kanina at nagsalita. “Malapit na akong matapos, Pa. Sa palagay ko, ready to go na ako,” nakangiting tugon ko kay Papa.

“Good—dahil mamayang hating-gabi mismo, babyahe na tayo papunta sa kampo namin. May susundo na sa’tin rito. Maghanda ka na,” istrikto pa rin nitong ani sa’kin. Tumango naman ako sa direksyon n’ya. “Tsaka bawal ang kupad-kupad at mabagal do’n, lalo na ang mahinhin. Na-iintindihan mo ba ako?” dagdag pa nito. Sargent na sargent talaga ang datingan ni Papa. Naols.

“Yes, sir!” pag saludo ko sa kanya, ‘yong parang medyo mocking na may sobrang masayang ngiti sa mukha. Gano’n.

“Huwag ka ring kumuha ng litrato sa loob ng mismong kampo, bawal iyon. Baka pagkamalan ka nilang ispiya ng MILF o sindikato. Na-iintindihan mo ba ako?” pag sasalita pa rin ni Papa sa’kin.

“Opo, Pa,” sagot ko sa kaniya.

“Marunong ka ‘di ba ng marching at drilling, tsaka commands, knot tying at bandaging? Para sa’n pa at pina-aral kita sa Adventist school?” usisa nito sa’kin.

“Trust me, Pa, alam ko ang lahat ng mga iyan. Pati nga squat ay nasanay na ako. Pati sa pagbilad ng araw ay kaya ko rin. Wala kang aalahanin sa’kin,” pag mamalaki ko.

Yeah, nag-aral ako sa isang Adventist school. Ang Lilydaile Heights Adventist Academy.

Naningkit ang kaniyang mata habang pinagsusuri ang pang i-taas kong katawan. Hindi yata siya naniniwala na kaya kong magbilad sa araw, eh, makinis at maputi ang balat ko. Salamat sa lahi at genes ni Mama. OwO.

“Good. Mabuti nang may alam ka sa mga bagay na ganiyan,” tumatangong ani ni Papa.

Good. Yehey!

“Ang istrikto naman ng kampo n’yo, honey. Kailangan pa alam ni Terrence ang mga ‘yon? Eh, ‘di naman s’ya isa sa mga private, hindi ba? Naku, mabuti na lang at alam ni baby ang mga ‘yon,” pamamagita ni Mama sa usapan namin ni Papa.

“Ma, ‘di na ako baby, okay?” nanliliit kong mata na saad ko kay Mama.

“Kahit anong sasabihin mo, baby ka pa rin ni Mama. Kahit magkaroon ka ng sariling pamilya ay baby ka pa rin ni Mama,” kinukurot ni Mama ang pisngi ko habang sabi n’ya ‘yan.

Hayst. Oo na, baby n’yo na ako.

“‘Wag mo nga iyang bini-baby ang anak natin, honey. Gusto mo sundan natin siya ngayong araw ding ito, eh,” diritsahang ani ni Papa. Napatigil naman si Mama at namula ang pisngi.

Luh. Namula si Mama sa narinig kay Papa. HAHAHA. Pa-bebe yarn?

“Pwede po? Joke lang!” biro ni Mama doon, kaya medyo napatawa ako ng mahina. “Ito naman, may mga trabaho pa tayong ina-asikaso, eh. Pero miss ko nang may batang tumatakbo sa buong bahay. AHEHEHE,” naging tugon pa ni Mama rito. Nakikinig naman ako sa sinasabi nila.

“May trabaho at suweldo naman ako sa pagiging sundalo, ah? Pwede na ‘yon. Ano, honey? Gawa ulit tayo ng baby? One round lang?” kagat-labing ani Papa.

Hot naman rin talaga itong si Papa—bonus pang guwapo. Si Mama naman ay maladyosang ganda at bikini body talaga. Wew.

“Rawr. One round lang kaya mo? Ang hina naman ng stamina mo, honey. Pero seriously, naririnig tayo ni Terrence, oh,” naging ani ni Mama kay Papa.

“Malaki naman ‘yan. May muwang na ‘yan sa mundo ng kalibogan,” sabi lang ni Papa. “‘Di ba, Terrence?” nabaling ang atensyon nila sa’kin.

H-Huh? Bakit sa akin napunta ang topiko?

“Uh, oo. Sa katunayan nga, eh, gusto ko nang magkabunso. Go ahead, hihintayin kong lalabas na si bunso. Sana babae,” awkward kong salita sa kanila.

“Dapat lalaki, para dalawa kayong susunod sa yapak ko,” angal ni Papa sa sinabi ko.

“No, babae rin ang gusto ko, honey. Para may bibihisan at aayosan ako.”

“Basta gusto ko lalaki.”

“Uh. Babae gusto ko.”

“Para magka-alaman na, gagawa na lang tayo. Para wala nang gulo.”

“Sige, sige. Can’t wait, honey. Rawr!”

“Ako rin, honey. Grrrr!”

Jusko. Kill me right now! Parang mga teenagers kung maglambingan sina Mama at Papa. Gague.

.

.

.

KASALUKUYAN ‘kong binababa ang dalawa ‘kong maleta. Isang maleta para sa mga damit, at ang isa ay para sa mga pagkain at mga gamit. Shh. Don’t tell dad that I smuggled snacks. HAHA.

Hindi pa dumarating ang sasakyan na susundo sa’min, actually. Pinahahanda at pinababa lang talaga ni Papa ang mga gamit na dadalhin ko. Alas dyes na ng gabi ngayon. Mga alas onse ng gabi kami paparini sa kampo nila Papa. I’m excited and a little bit anxious.

Ilang sandali sa paghihintay ay may bumosina sa tapat ng aming bahay. ‘Yon na siguro ‘yon. Wew. Finally.

“Ako na ang magpapapasok, hon,” alok ni Mama at agad na lumabas para papasokin ang nagmamaneho ng susundo sa’min.

Ilang saglit lang ay pumasok si Mama na may kasamang binata. Nakacomplete military uniform ito at nakasumbrero nila. Ang gwapo niya, in fairness. Parang private pa yata ito, eh, base nga sa medyo bata pa ang features niya. Hindi uma-alis ang tingin ko sa kanya kaya nagkatagpo ang tingin namin. Nagkatitigan naman kami habang papasok s’ya ng bahay. Ako na ang unang umiwas ng tingin sa aming dalawa, kasi medyo awkward.

“Sarge!” ani n’ya habang sumasaludo kay Papa. Shet. Baritono na masarap pakinggan ang kaniyang boses! I’m wet! Charot.

“As you were,” dismiss ni Papa rito. “Ito nga pala ang anak ko, si Terrence. Sasama siya ngayon sa kampo natin. Ito ang asawa ko, si Kathereen.” pag papakila ni papa sa amin ni Mama rito nga sa bagong dating na sundalo.

“Magandang gabi, hijo. Nice to meet you. Ako nga pala ang asawa nitong si Lawrence. Bantayan mo s’ya, ha? Baka may ka-gagohan itong ginagawa do’n, naku,” pag papakila ni Mama kay… anong pangalan nito? Hayst.

“Naku, ma’am, mabait at behave po do’n si Sarge. Nice to meet you po,” magalang na sabi no’ng private at nakipagkamay kay Mama. At ngayon—shet—sa akin naman ang tingin ni kuya’ng private.

Private kasi ang tawag sa mga bagong saltang sundalo. Iyong bagong graduate, konbaga. Yeah.

“Uh, Terrence Lance. Nice to meet you,” nakangiti kong pakilala sabay abot ng kamay sa kaniya. Nginitian naman ako nito sabay tanggap ng kamay ko.

Shet. Ang gwapo nga n’ya naman talaga. Spank me, zaddy.

“Nagagalak rin akong makilala kayo. Ako nga pala si Private Ledesma,” malaking ngiti nitong ani sa akin.

Uh. So, Ledesma pala ang apilyedo nito? Nice.

“Hello, Ledesma. Uh, ako si OJT Gabrino…? Joke lang,” pag papatawa ko. Humalakhak naman siya ng mahina.

Shet. Ang sexy ng kanyang tawa—nakaka-akit. Shuta nito.

“Gusto ko iyon. Nakakatawa,” natatawa n’yang ani.

“Enough with that. Magba-byahe pa tayo,” pag putol ni Papa sa’min. Tsk. Cockblocker. Charot! HAHAHAHAHA.

Napabitaw naman ako sa paghawak ng kamay n’ya. Shet. Nakahawak pa pala ang kamay namin.

“Sorry, Sarge,” sagot ni Private Ledesma kay Papa.

“Bye, honey. Mamimiss na naman kita sa mahabang panahon,” sabi ni Mama sabay kiss kay Papa sa labi.

Napa-iwas naman ang tingin ko at saktong tumama kay Ledesma. Nakatingin rin ito sa’kin. Sabay kaming nag-iwas ng tingin no’ng mapagtanto naming nakatingin kami sa isa’t-isa.

“Oh, s’ya. Tama nga ‘yan, Ma, Pa,” pag papatigil ko sa kanila. Ang awkward lang kasi, eh.

“Bye, honey,” naging salita ni Papa noong kamalas na sila ng halik.

“Mag-ingat kayo, ha? Ingatan mo ‘yang si baby ko. ‘Wag n’yong i-sama ‘pag may gyera, ha?” habilin pa ni Mama kay Papa.

“Okay,” sagot ni Papa kay Mama.

“Ma, I swear, I’m not a baby anymore,” sabat ko sa kanila.

“What? Sinasabi ko lang naman na baby ko pa rin kita, eh. Anong mali do’n?” nakangiting tanong ni Mama sa’kin.

“Malaki na ako. I’m independent already.”

“Uh, basta. Baby pa rin kita sa ayaw at sa gusto mo.”

“Argh. Whatever,” pag-ikot ko ng mata kay Mama.

Narinig ko namang medyo napa-chuckle si Ledesma sa tabi, kaya nilingon ko ito. Ngumiti lang ito sa’kin at tinitigan ako. Natawa yata sa narinig sa’min. Shet. Nakakahiya naman.

“Kakargahin ko muna itong mga gamit ko sa sasakyan. D’yan muna kayo,” pag salita ni Papa sabay bitbit ng gamit n’ya at lumabas.

Aangatin ko na sana ang bagahe ko nang biglang inagaw ito ni Ledesma sa’kin. No’ng tinignan ko ‘to ay nakangiti ito sa’kin.

“Ako na,” nakangiti niyang ani at binitbit nang walang kahirap-hirap ang maleta ko.

He’s strong. Dzuh. Naging sundalo pa s’ya kung ‘di s’ya malakas.

Shet. Ang sweet at matulongin niya namang sundalo. Hinayaan ko lang s’yang bitbitin ang bagahe ko papasok ng sasakyan sa labas. Military truck talaga ang minaniho nito, ‘no. Wow, ha.

Ako naman nagbitbit sa isa ko pang bagahe. Alangan namang hihintayin ko pa s’yang makabalik at s’ya mismong magbitbit nito. Nakakahiya na, ‘no. Noong malapit na ako sa sasakyan ay saktong pabalik na sila ni Papa at inagawan na lang ako ng bitbit ni Private Ledesma.

“Ako na nito. Sumakay ka na lang sa loob at hintayin kami,” pag salita nito bago umalis bitbit ang bagahe ko.

Anong nakain nito at binibitbit ang bagahe ko, eh, kaya ko naman? Ano ako, babaeng nabibigatan sa maleta n’ya? Tsk.

Instead na pumasok sa sasakyan ay pumasok muna ako sa bahay at pinuntahan si Mama. Eh, hindi pa ako nakapaalam sa kaniya, eh.

“Bye, Ma!” sigaw ko sabay yakap sa kanya. Mamimiss ko talaga s’ya.

“Ba-bye, baby. Mamimiss ka ni Mama. Umuwi ka ng isang piraso, ha? Mag-iingat ka do’n,” sabi ni Mama sabay hagod ng likoran ko.

“Ma, naman, eh. Hayst. Ingat ka rin dito, ha? Wala ka nang kasama rito kundi si Muring. Minsan pa namang mawawala ang pusang iyon,” tugon ko kang Mama bago kumalas sa yakap namin.

“Sige na, pasok ka na sa sasakyan. Mag-ingat kayo ng Papa mo, ha? Alagaan mo ang sarili mo. Pasalubong, ha? Kahit ano basta galing doon. Love you!” huling habilin ni Mama bago ako lumabas ng bahay.

.

.

.

NANDITO kami sa front seat ni Papa naka-upo. Malapit ako sa driver’s seat habang malapit sa bintana naka-upo si Papa. So, basically, malapit ko lang si Ledesma na nagmamaneho. Ang tahimik ng biyahe namin.

Jeez. Nakaka-awkward.

Orange_Horizon | SYRICKOY

[1] ANG KAMPO NG ANUBIS ALPHA TEAM

KABANATA UNO

—

Terrence’s POV

• • • • • • • • • •

Ang boring rito sa sasakyan, walang magawa. Hayst. Ano ba yan. Well, meron naman. Dzuh. Peke tong cellphone, Terrence? Hayst.

Shet. Nasa isa sa bagahe ko pala ang phone ko. Nasa likod pa naman iyon. Hay naku. Bwesit. Ano ba yan, walang magawa. Buti pa si papa tulog sa tabi habang ako ay naka-upong pinagmamasdan ang daang tinatahak namin. Hayst. Panay buntong hininga na lang ako rito tuloy.

“Bagot ka ba?” biglang nagsalita si Ledesma sa tabi.

Shet. Kinaka-usap n’ya ako? Hindi, si Marites ang kinaka-usap n’ya, Terrence. D’yos ko, selp.

“Uh, oo, eh. Nasa likod kasi ang phone ko kaya walang magawa. Hayst,” lingon ko naman rito at sinagot. Nang oo so, engage na kami! Char lang. Haha.

“Gusto mo magpatugtog at makinig sa radyo? I-on ko kung gusto mo,” alok nito sa aking nasa daan ang tingin at lumingon ng panandalian sa akin. Wew.

“Naku. Wag na, kuya. Natutulog kasi si papa, baka magising,” tanggi ko nga sa kanyang alok.

“Talaga ba? Edi mababagot ka pa rin n’yan,” ani n’ya.

“Okay lang. Malapit naman tayo sa kampo n’yo, di ba?”

“Malayo-layo pa nga, eh. Pero kung bagot ka, pwede naman tayong magkwentohan. Kung gusto mo lang naman.”

“Uh, baka di ka maka-focus n’yan sa daan, ah? Wag na lang. Okay lang ako rito,” kahit naman na hindi. Huhu.

I’m bored, play with me. Char. Harley Quinn ka, ghourl?

“Naku. Wala lang yon sa akin, sige na. Di ko pa nga alam ang buong pangalan mo, eh,” pag-uumpisa nito, kaya kumagat ako. Rawr. Joke. Maling kagat pala ‘to. Haha.

“Luh. Kung natatandaan ko, eh, sinabi ko na fullname ko sayo, eh. Terrence Lance Gabrino, remember? Tsaka apilyedo mo lang ang alam ko, eh. Baka naman. Haha,” mariin kong sabi rito na binibigyan s’ya ng goofy smile.

“Uh, oo nga pala. Hehe. Ang buo kong pangalan ay Drake Simon Ledesma. Yan ang buo kong pangalan,” pag papakilala n’ya. Wow, Drake. Drake Palma? Char, haha.

“Ah. Nice,” naging ani ko lang kasi di ko alam anong isasagot ko. Hayst. Awkward.

“Ikaw lang ba anak ni sarge, or may bunso or nakakatanda ka?” usisa nito sa akin. Tinignan ko naman ito ng mariin. Hmmm.

“Kaisa-isang anak lang ako, eh. Haha. Kaya susunod ako sa yapak ni papa. Pero gusto ko sana maging military doctor, eh. Since bata pa kasi ako, pangarap ko nang maging doctor or di kaya nurse. Haha. Pero nung lumaki, eh, ginusto kong maging military doctor, kaya ayon. Haha,” lahad ko sa kanya. Tumango-tango naman s’ya at nakikinig sa akin. ” Inspired by Maxine Kang and Descendants Of The Sun. ” bulong ko pa ng mahina. Haha. Yeah.

“Huh? Ano yon? May sinabi ka pa ba?” biglang takang salita sa akin ni Ledesma. Nalilito ako either I’ll call him Drake or Ledesma. Uh, basta, kuya Ledesma na lang itatawag ko sa kanya.

“Wala. Haha. So, ilang buwan ka na, pong, nadestino sa kampo n’yo, kuya?” pag-iba ko na lang ng topiko. Haha. Awkward much kasi, eh. Hayst.

“Mga lima or anim na yata. Haha,” sagot nito sa akin.

“Ah. Kamusta naman dun, po? Woah. Balita ko ang lamig raw duon at malayo sa sibilisasyon,” usisa ko pa.

“Oum. Madalas nagfa-fog dun tsaka maputik talaga; at yong paligoan ay sa ibaba pa ng bundok at malamig ang tubig. Spring pa yon. Haha. Pero meron namang sapa kung ayaw mong bumaba-akyat dun. Tsaka may malapit na tindahan dun nina mommy Lydia at daddy Boning. Pero medyo tinaasan nila ang presyo. Tsaka nung nakaraang buwan may nagtitinda pa ng balot dun at isaw. Pero mapait ang isaw nila so, di ako gaano bumibili at balot lang binibili ko. Kay ante Betty yong tiyenda, eh. Tsaka may utang pa ako bago s’ya umalis. Haha. Paktay. HahahahahA,” mahabang salaysay nito na tinawanan namin. Haha. Gague. Pala-utang pala ‘to si kuya Ledesma, eh.

“May malakas, po, bang signal dun? Or saksakan ng kuryente?” tanong ko pa kahit na alam kong walang saksakan dun, eh. Haha.

“Oum. Dun sa tindahan nina mommy Lydia malakas signal dun kung may pocket wifi ka lang. Maraming naglalaro ng ML dun, eh. Tsaka sa chargeranan naman ay nasa malayo-layong dako pa, eh. Magbabayad ka pa ng 50 kung powerbank or 20 kung cellphone lang,” pahayag n’ya. Ah. Alam ko na tungkol sa chargeranan. Haha. Wew.

“Ma-inam, po. Haha,” I agreed.

“Oo. Ilang taon ka na pala? Tinatawag mo akong kuya baka magka-edad lang tayo. Haha,” tanong nito sa akin.

Old enough to be your wife. Rawr. Joke lang. Haha.

“18 na, po, kuya. Hehe. Kayo, po?” magalang kong sagot sa kanya.

“Bago lang ako nag-20, eh. Haha. Baby ka pa nga talaga. HahahahahA,” tukso ni kuya sa huli. Luh. Kahiya naman, na-alala pa n’ya yong sinabi ni mama kanina. Huhu.

“Di na ako baby, eh. Bakit ba baby ang tingin n’yo sa akin? Hayst,” maktol ko na medyo napanguso. Natatawang nilingon n’ya naman ako. Hayst.

“Sabi ng mama mo, eh. Kung baby ka ng mama mo, baby na rin ang tawag ko sa’yo. Bwahahahaha. Nice. Simula ngayon baby na ang tawag ko sa’yo. Baby bunso. Haha,” anunsyo n’ya sa akin na natatawa pa. Medyo namula at kinilig ako sa narinig sa kanya. Bwesit.

Marupok ako, kuya Ledesma.

“Naku. Bahala ka. Basta di na ako baby. Kaya ko nang mabuhay na mag-isa, noh. Hayst. Ewan ko sa’yo,” maktol ko at nagcross arms. Medyo nagpapakipot ako sa lagay na ‘to. Haha.

“Luh. Matampohin ka pala. Haha. Para ka ngang bata. Bagay na bagay sa’yo yong tawag na baby bunso. Haha. Wag na tampo, baby bunso. Kinukulit ka lang naman ni kuya, eh. Baby bunso? Baby bunso? Hoy. Magsalita ka naman, baby bunso. Sige na,” pangungulit pa nito.

Ayoko ng baby bunso, gusto ko baby lang or di kaya baby love. UwU. Char. Haha.

“Heh! Ewan ko sa’yo. Sumbong kita ni papa pag gising n’ya para maka-one hundred squat-rest ka. Bwahaha. Good luck,” galit kong ani kuno.

Ene be, sinusuyo n’ya ako, eh. Haha.

“Hoy. Ito naman. Di mo naman ipapahamak at papahirapan si kuya mo, baby bunso, di ba? Sige na, bilhan kita Cal Cheese pagdating dun at Royal kung gusto mo. Haha. Seryoso ako, lilibrehan kita. Haha,” pangungulit pa nito.

Suyoin mo pa ako, fles. Haha. Ang gago mo, selp. Haha.

“Hayst. Maraming snacks at pagkain sa bag ko, noh. Kala mo, noh. Ha. Walang panama yang Cal Cheese at Royal mo sa akin. Haha,” ani ko rito. Tumawa naman s’ya na sa daan ang tingin.

“Oh, sige na nga. Pero, hmmm. Ano bang meron dun na imposibleng meron ka? Haha. Hmmm,” nag-iisip na ani ni kuya Ledesma.

Katawan mo, kuya. Yan lang sapat na ang gusto ko galing sa’yo. Rawr. Haha.

“Di ko kailangan ng pagkain or materyal na bagay, noh. Iba gusto ko,” ikaw. Rawr!

“Hmmm. Alam ko na. Binaw! Haha. Siguro di ka pa nakatikim ng karne ng binaw,” ani n’ya sa akin at sumulyap ng panandalian.

Binaw? Ano yon?

“Ano, po, yong binaw, kuya?” nagugulohang tanong ko sa kanya.

“Usa. Alam mo yon? Yong Rudolf the Reindeer? Yong ganun. Binaw tawag namin nun dun, eh. Haha. Masarap ako magluto n’yan dun,” masayang pahayag n’ya.

H-huh? Rudolf the Reindeer? Amp. Haha.

“Randolph the fenk bugan lang alam ko, eh. Haha,” biro ko sa kanya. Kumunot naman ang noo n’ya sa narinig.

“H-huh? Sino yan? Di ko yan kilala, eh. Pero pagluto kita ng binaw dun kung may mangangaso na dumaang bebenta nun. Siguradong hahanap-hanapin mo pag-uwi sa inyo. Haha,” patuloy n’ya sa pagsalita.

Pero bet ko mas masarap ka, kuya. Rawr. Haha.

“Nagwowork-out ka ba, kuya? I mean, malaki katawan mo? May abs at muscles?” out of curiosity kong tanong sa kanya. Shet. Ba’t ko yon tinanong sa kanya? Hayst. Kahiya.

“Huh? Bakit mo natanong yon? Ina-alagaan ko naman ang katawan ko at masasabi mong may abs at muscles ako. Pero may kaunting belbel ako sa tiyan ko, eh. Haha,” despite sa awkwardness na tanong ko, sinagot n’ya yon. Haha. Bwesit ka, selp. Pinapahamak mo ang sarili mo. “Ba’t mo pala na-itanong yon?” dagdag na tanong n’ya. Shet. Napakagat naman ako sa labi ko.

“Eh, kasi si papa bakat sa muscles, siguro naman kayong lahat rin bakat sa muscles. Haha. Yon, yon. Haha. Yon nga,” palusot ko. Tumango-tango naman s’yang sang-ayon sa akin. Buti naman. Wew.

“Ah. Siguro gusto mo ring mabakatan ng muscles, noh?”

“Di naman. Ayos na ako sa pigyura ng katawan ko. Mas gusto ko pang kumain kaysa sa mag-diet, noh. I love food and I love eating,” lalo na mga burat. Char ka, selp. Haha.

“Oum. Masarap nga namang kumain, kaya kapag may karne ng binaw ay lulutoan talaga kita. Haha. Siguradong mapapamura ka sa sarap kung matikman mo.”

“Ganito, kuya? UghHHhH, shet. Sarap naman nito, kuya. HmMm. More pa, po. Shet. UghGGGGHHhHHHhH. Wow. Ang saucy na ano. HmMm. Shet, sarap. Sarap, po. Shet, fuck. Ma-aadik ako nito,” ungol ko sa kanyang seductive. Nakita ko naman s’yang napakagat-labi sa pinaparinig ko. Buti di nagigising si papa sa tabi, himbing ng tulog. Siguro nga nagkanaan sina mama kanina. Luh. Haha.

“Uh, haha. Mukhang g-ganyan yata. Haha. Sa sobrang sarap baka mukhang uungol ka na. Haha,” kinakabahan na ani ni kuya Ledesma. Haha. Anong nangyayari dito? ” Takte. Bakit ako tinigasan dun? ” rinig kong mahinang bulong n’ya, pero narinig ko yon at di n’ya alam na narinig ko pala.

So, tinigasan s’ya? Luh. Haha.

“Wow. Di na ako makapaghintay na tikman kayo—este yong luto n’yo. Wow. Haha,” sinadya kong madulas kunwari sa salita ko, kaya napadako naman ang tingin n’ya sa akin at balik na dun sa daan.

Haha. Gago ka talaga, selp. Ano tong pinapasokan mo?

.

.

.

May gates or kawayan na nakaharang sa buong paligid ng kampo. Maputik nga rito. Gabing gabi na kaming dumating. May watch tower na ano sa entrada. Tsaka yong entrada ay parang maliit na kubo at papasok ka dun. Ang gate naman ng mga sasakyan ay pinaghalong kahoy at kawayan. May dalawang KM or military truck at mga motorsiklo dun na naka-park. Wew. Haha. What a ride.

And I want to ride private Ledesma. Char, haha.

“Sige, bukas nang umaga na lang. Salamat. Matulog ka na,” utos ni papa kay Ledesma nung bumaba na kami sa sasakyan. Tumango naman si kuya Ledesma dito at sa akin na ang tingin.

Luh.

“Sige, kita tayo bukas, ah? Ipapasyal kita rito. Good night,” nakangiting pahayag n’ya sa akin, ngumiti naman ako pabalik.

Gusto kong gapangin s’ya sa bunker n’ya. Char, haha.

Umalis na si kuya Ledesma dun at naglakad na sa tingin ko ay bunker n’ya. Hmmm.

“Dun tayo matutulog sa barracks ko. Ikaw na magbitbit n’yang mga bagahe mo,” utos ni papa sa akin, kaya sumunod naman ako. Hayst. Ang hirap talaga kapag sundalo ang tatay mo.

Binitbit ko na nahihirapan yong mga bagahe ko. Shet. Dalawa pa naman ito. Tsaka nasa sasakyan pa yong mga foot wears ko. Shet. Naka tsinelas lang ako, eh. Magbubutas ako bukas. Shet. Totoo ngang ang lamig ng atmospera dito. Shet. Medyo madilim kasi nga walang supply ng kuryente, malayo sa bayan. Hayst.

“Ako na n’yan. Mukhang nahihirapan ka sa pagbitbit nila,” may biglang umagaw sa dala ko. Baritono ang boses at intimidating ang dating n’ya.

Nilingon ko naman ito at sumalubong sa akin ang isang sundalong naka-uniporme pa nila. Shet. Kahit madilim ay kita ko pa rin ang ngiti nito sa akin. He’s just trying to be nice with me. Dzuh.

“Uh, salamat, po,” medyo nakayuko kong ani. Respeto konbaga.

“So, ikaw ang anak ni CO?” tanong nito habang naglalakad kami papunta nga sa barracks ni papa. Na-una na s’ya, eh. Hayst.

CO means Commanding Officer. Now you know?

“Uh, opo. Magandang gabi nga, po, pala,” magalang kong sagot.

“Magandang gabi rin sa’yo. Ilang taon ka na pala?”

“18 na, po.”

“Ah. Ma-inam.”

“Hehe. Kayo, po?”

“28 na ako, eh. Ahead ako sa’yo ng sampung taon. Haha.”

“Ah. Siguro mataas nang rank at sahod n’yo. Haha. Nice.”

“Yup. Malalaking armas na ang mga dala ko. Malali-laki na rin ang sahod na natatanggap ko. Pang dagdag na padala sa pamilya ko.”

“Wow. May anak na, po, kayo?”

“Yup. Isa, babae.”

“Ilang taon na, po?”

“5 years old na s’ya.”

“Ah,” naging ani ko na lang nung napansin kong nasa harap na kami ng barracks yata ni papa.

Wow. Malaki-laki at kaming dalawa lang yata ang matutulog rito. Haha.

“Nga pala, ako si Francisco Balescas. Ikaw?” pag papakilala n’ya sa akin.

“Uh, Terrence, po. Terrence Gabrino.” pakilala ko rin.

“Nice. Sige na, paalam. May robing pa kasi ako hanggang alas siyete ng umaga, eh. Sige, kitakits mamaya,” pamama-alam n’ya.

“Luh. Mukhang naistorbo pa yata kita, kuya. Naku. Pasensya na,” paghingi ko ng tawad sa kanya.

“Naku, wala yon. Welcome nga pala rito sa kampo namin. Anubis Alpha team . Sige,” kaway n’ya at nagmamadaling umalis. Wow. Matulongin talaga ang mga sundalo. Haha.

I shrugged then pinasok na ng gamit ko. Kinuha ko rin yong mga foot wear ko sa KM. Haha. So, bali sa itaas ako at sa babang bunker si papa. Haha. Pinapili n’ya ako, eh. Haha. Tomorrow is an another day.

.

.

.

Tigas na tigas ang junjun ko dahil sa lamig ng paligid. Wew. Ano ba yan, gusto kumawala sa suot kong jogging pants. Ha. May ipagmalaki rin yata tong kargada ko. Medyo marami-raming babae nang napasaya nito. Well, bisexual kasi ako at always bottom kapag gay relationship. Haha. Now you know?

Hayst. Di pa naman ako nakadala ng Milo, Great Taste, Nescafé or even Bear Brand pang pa-init. Huhu. Ano ba yan. Hayst.

“Tao, po! CO?! Terrence?!” may kumakatok dun sa pintoan ng barracks na tinutuloyan namin.

Wait, kay kuya Ledesma yong boses na yon, ha? Hehe.

Agad naman akong bumangon at humikab. Pwinesto ko ang kargada ko baka babakat. Hayst. Haha. Inayos ko muna ang higaan ko bago hinarap si kuya Ledesma. Brrrrr. Ang lamig naman talaga rito.

“Uy, kuya Ledesma. Anong atin? Brrrrr. Luh. Pati pagsalita ko may smoke effect. Parang nasa freezer lang ako, eh, noh. Haha. Wow. Parang nasa winter weather ako. Haha,” bungad ko rito at pansin ko rin nung may usok ngang lumalabas sa bibig ko kapag nagsasalita ako.

Wow. Noon parang ignorante akong pumupunta sa freezer namin para makakita ng usok kapag nagsasalita ako, eh. Pero ngayon di na sa freezer, sa malamig na klima na; sa labas. Haha. Nagsno-snow ba rito?

“Ganyan talaga rito. Haha. Masanay ka na. Ah! Nga pala, gusto mong humigop ng kape or gatas? May libreng ma-init na tubig dun kila mommy Lydia. Tara?” pag-imbita n’ya sa akin. Luh. Oo nga pala, may tindahan rito. May ma-init na kape pala silang tinda rin. Haha.

“Yon naman pala, eh. Brrrr. Ang lamig talaga. Sige, kuha muna ako ng pera,” pag papaalam ko munang kumuha ng pera sa bag. Eh, nakakahiyang magpalibre sa kanya, eh. Hayst.

Tumango lang s’ya kaya pumasok na ako sa loob. Hmmm. Wala na pala si papa. Asan kaya yon nagpunta? Hayst. Ewan ko dun, matanda na naman si papa, eh. Haha.

Agad akong kumuha ng 50 pesos sa bag para pang bili ng Milo at tinapay. Eh, libre nga lang daw yong ma-init na tubig. Sana kumukulo na galing pa sa stove or abohan. Haha. Siguro nga dirty kitchen lang meron sila rito. Haha. Nice yon para premative. Nung nakakuha na ako ng right amount ay agad kong sinalubong si kuya Ledesma sa labas. Haha.

“Tara na?” nakangiting alok n’ya sa akin, kaya ginantihan ko naman s’ya ng ngiti. Hahay. Ang sarap ng bungad sa akin umaga pa lang. Haha.

Pero pansin ko lang, medyo ma-itim si kuya Ledesma. I mean, halos silang lahat rito maitim-itim. Dahil lang siguro sa parating bilad sa araw or malapit sa araw ang peak ng kampo nila. Baka yon na nga. Haha.

Nag butas na ako nun na may medyas sa loob. Mahirap na, noh. Eh, maputik nga rito sa buong kampo nila. Ngayon ko lang napagmasdan ng maliwanag ang kampo nila. I mean, 6 pa yata ng umaga pero maliwanag na rito. Maraming mukhang tent na trapal ang bubong. Ang iba ay yong parihabang establishimento na may kusina sa hulihan. Nice. Haha.

[Huhu. Di ko pa nakita ang loob nung kampong pinuntahan namin nung December(2020) at January(2021). Huhu. Bawal kasi magpapasok unless jowa or asawa ka ng isa sa sundalo dun. Haha. Muset lang, noh. Hayst.]

Naglakad kami palabas sa entradang kubo ang design. Basta imaginin n’yo na lang. Hirap i-describe. Just subscribe. Char. Haha. Nasa tapat lang pala mismo ng kampo ang sinasabing tindahan ni kuya Ledesma. Mukhang malaking kubo ito na gawa sa kahoy. Malaki-laki; at may pulang bonggo na naka-park sa harap. May mga halaman rin sa front left ng bahay na iyon. Sa likod ng bahay ay makikita mong pababa na ito at may kasunod na bundok. Sa tabi ng bahay ay may sampayan at isa pa yatang maliit na bahay or magkadikit na kwarto na may mga halaman. Plantita at plantito yata ang nakatira rito. Haha.

Nung nasa tapat na kami ay makikitang sa harap ng bahay ay ang tindahan nila. Naka-display dun ang samot-saring Cal Cheese. Main paninda yata nila is Cal Cheese. Wew. Nakaka-umay naman yata. Haha. Tas yong sa tabi nito ay dirty kitchen nga at medyo mahabang mesa. Wow. Sa kabilang tabi naman ay may upoan. Tas sa harapan ng bahay nila ay may maliit na bahay na gawa rin sa kahoy. Square ang shape. May upoan sa harap na inu-upoan ng ibang sundalo. May halaman ito sa harapan na nakalagay sa mesa. Tsaka katabi nito yong sinasabi kong red bongo truck. Imagine n’yo na lang, guys. Basta normal bukid style ang theme ng tindahan at bahay nila.

Sa dirty kitchen ay nandun ang medyo matandang babae na mataba at nangangatog ng kahoy sa isang kaldero. Open talaga ang bahay nila. Wew. Tabi lang ng abohan at tapat ng mesa ang sink nila na gawa lang sa floor mat. May baso at tasa dun sa tabi. Wew. Tsaka may kama rin dun sa unahan at pintoan na papasok yata sa bahay nila. Wow.

“Mey, good morning, po,” bati ni kuya Ledesma nung makapasok kami dun. Wew. Magalang ang jowabels natin. Char lang. Haha.

“Uy, nak, morning. Sino tong kasama mo? Bagong private? Uh, hello, hijo. Ako nga pala ang baranggay captain rito,” pansin n’ya kay kuya at sa akin nagpakilala. Medyo mabait naman ang pakikisalamuha n’ya. Wew.

“Hello, po, magandang umaga. Di, po, ako private. Sinama lang ako ni papa rito. Bakasyon konbaga. Hehe. Ako nga, po, pala si Terrence Gabrino,” magalang ko namang pakilala at nakangiti. Dapat approachable tayo kasi baranggay captain daw ‘to rito, eh. Haha.

“Tawagin mo na lang akong mommy. Ako naman si mommy Lydia. Nagpa-init na ba kayo? Hintay muna kayo, ah? Kasi bago ko pa tinungtong yong kaldero, eh. Tsaka bwesit si Bethany kasi di hinugasan ang mga pinggan na pinag-kainan namin kagabi. Dacer, gisingin mo nga yang si Bethany at ipahugas ng pinggan! Kahiya, may bagong salta rito. Ahehe. Upo muna kayo dun habang hinihintay n’yong kumulo ang tubig,” mahabang salaysay nito sa amin at dun nga sa tinatawag n’yang Dacer. Hmmm. Marindi din pala s’ya, noh. Isa sa ayaw ko, eh, matinis at marindi ang boses. Haha.

Nginitian ko naman s’ya bago kami umupo dun sa upoan na tapat ng tindahan nila. May glass na drawer dun na puno ng display ng cup noodles at ibat-ibang klase ng tinapay. May lip stick at lip tint ring display nun. Weird. Haha. May tray ng itlog sa baba at marami pang iba. Wow.

“Gusto mo humigop ng cup noodles?” alok bigla ni kuya Ledesma sa akin. Eh?

“Wag na. Milo at tinapay lang akin. Okay na ako dun. Hehe,” naging ani ko sa kanya. Shet. Kanina pa pala n’ya ako tinitigan habang busy ako sa pagtingin ng display nila sa tindahan. Shet. Awkward.

“Nagbibilad ka ba sa araw? Ang puti at ang kinis kasi ng balat mo, eh. Wow. Parang porselana ang balat mo sa puti at kinis,” biglang ungkat n’ya. Uh, eh?

“Haha. Namana lang kay mama. Nakita mo naman si mama, di ba? Suki si mama ng pageant noon sa amin, eh. Haha,” pahayag ko sa kanya. Tumango-tango naman ito sa narinig.

Di s’ya sumagot, bagkos ay tinitigan n’ya lang ako; ako rin sa kanya. Ang weird. Ano bang pwedeng ma-topic? Ang gwapo nga talaga n’ya. Wew. Imposibleng walang jowa ‘to. Haha.

“May panis na laway ba sa mukha ko? Shet,” basag ko ng katahimikan at hinawakan ang gilid ng labi ko baka nga may panis na laway. Tumawa naman s’ya ng konti sa kinilos ko.

“Wala. Haha. Oh, baby bunso pala ang itatawag ko sa’yo. Hehe. Baby bunso. Ang cute ng baby bunso ko. HahahahA,” tukso n’ya sa akin na nagpapula sa akin. Shet. Madali akong namumula, eh. Pero madali ko rin namang iwasan yon.

“Naku. Sige ka, baka daddy kuya ang itatawag ko sa’yo. Haha. Oh, shit, daddy kuya. Oh, di ba? Haha. Daddy kuya, thrust into me. Wait, h-huh? Uh, basta yon. Haha,” tukso ko rin sa kanya. Haha.

Bahala s’ya. Kung manunukso s’ya, ako rin, noh. Hayst.

“May trust ako sa’yo, noh. Pero, hmmm. Maganda pakinggan ang daddy kuya. Haha. Ako ang daddy kuya mo at ikaw ang baby bunso ko. Haha. Nice. Love-love ni daddy kuya ang baby bunso n’ya. HahahahahA,” tumatangong ani n’ya sa akin na gusto ang endearment namin. Char. Haha. Endearment talaga.

“Yeah. You can thrust me hard, daddy kuya,” makabulohan kong ani sa kanya. Haha.

“H-huh? Trust me hard? Meron ba nun? Ano yon, pagkatiwalaan mo akong matindi? Di ko mawari. Naku,” nagugulohan n’yang ani sa akin. Haha. Cute at the same charming n’yang nagugulohan.

Shet. Trust ang intindi n’ya embes na thrust. Haha.

There’s different between that two words. Alam n’yo na naman siguro, noh? Trust is tiwala in Tagalog and thrust is kadyot or bayo in Tagalog. Haha. Bashtosh. Buti di n’ya nage-gets. Haha. Paktay na kung nagkataon.

“Hoy! Sino tong bagong salta na twoh? Pakilala mo naman ako sa kanya, Ledesma,” may biglang dumating at nagboses bakla-bakla. Kumikilos rin itong parang bakla. May kasama s’yang natatawa sa kaibigang nagbabakla-baklaan. Haha.

“Uy, Dengz. Si Terrence, anak ni CO. Terrence, si Dengz, kasamahan namin rito. At si Macaraeg naman ang kasama n’ya. Barkada ang dalawang yan,” pag papakilala ni kuya Ledesma sa aming tatlo. Ah.

“Wait, anak ka ni CO? Wow. Manang-mana sa tatay. Pahawa ng kagwapohan n’yo, gah. Haha,” gulat nitong ani sabay akbay sa akin. Hinayaan ko lang. Normal na boses na ang gamit n’ya. Buti naman kasi medyo nakaka-ilang lang kung magbakla-bakla s’yang boses, eh. Medyo nakaka-insulto sa loob-looban ko. Haha.

“Hehe. Di naman, po, ako gwapo. Si papa oo. Ako, po, sakto-sakto lang. Hehe,” nahihiya kong ani habang kamot sa batok ko. Nakakahiya kayang sabihan na gwapo. Wew.

“Haha. In denial. I’m sure marami kang naging ex at jowa. Haha,” sabi naman nung Macaraeg raw at umupo sa tabi ni Dengz ang pangalan. Luh.

“Iwas muna tayo n’yan, kuya. Bawal pa maraming jowa, eh. Dapat daw good boy ako sabi ni mama,” sagot ko naman rito.

“Uh, mabuti parehas kayong tatay mo na stick to one. Haha. Mag-ama nga kayo. Haha. Bilib rin ako kay CO, noh,” ginulo nung Dengz ang buhok ko.

Ah. Buti naman at wala akong naririnig na may kabit rito si papa. Naku.

“Hoy, Bethany! Maghugas ka ng mga baso at tasa. Walang gagamitin ang mga sundalo dahil puro hugasin lahat. Umagang-umaga pinapainit mo ang ulo ko. Jusko!” rinig ko namang sigaw ni mommy Lydia sa kung sino. Yong anak yata n’ya.

“Eh, sa malamig kasi kagabi kaya minabuti ko nang ngayong umaga ko hugasan. Dzuh,” rinig kong sagot ng isang babae. Medyo maldita, ah. Medyo walang galang.

Hayst. Sana masaya ang bakasyon ko rito sa kampo nila. Haha. This is gonna be fun. Wew. Sana makabingwit ako ng gwapong sundalo sa isa sa kanila. Single naman ako ngayong panahon na ‘to dahil hiwalay na kami ng last jowa ko. Rawr. Pero may konting feelings pa ako sa kanya. Pero sabi nga nila, you have to move on in order to proceed. Haha.

Itutuloy…

• • • • • • • • • •

So, ayan ang first chapter natin nito. Haha. As you don’t know, nagbakasyon ako ng mga tatlong beses na sa labas ng isang kampo rito sa amin. Mindanao, sa Lanao Del Norte, sa Amai Manabilang. Haha. Muslim part s’ya at wala ring kuryente. Asa lang ako sa power bank ng masungit at madamot kong friend, si Khatlia . Tsk.

Nagtitinda kami or rather sila ng isaw at balot sa labas kasi nga malakas ang benta dun. 25 pesos ang isang balot. Haha. Tas tag 10 naman ang isaw. Na-isama lang ako, eh, friend ko ang anak nilang babae so, grab the opportunity na. Gosh. May limang crush ako dun. Wah! Putek. Pero sad to say, di ako nakantot ng sundalo. Joke! Di ako pokpok, noh! Huhu . Pero may ka-fling fling lang akong lalaki dun. Pinapakilig n’ya ako. Haha. Tas naririnig pa nila at tinutukso kami. Haha.

Basta yon. Hayst. I think babalik sila dun at isasama nila ako. Mga ilang days lang naman. Haha. May-ari rin ng RM-an yong sinama ako at friend ko. Haha. Mababait naman sila. Haha.

Nakaka-umay ang soundtrip nila dun. Shet. Yong susi ng aking puso, nadala mo nung ikaw ay lumayo. Yong ano rin yong pang tiktok na sound. Basta yong Tingtingtingting. Haha. Nakaka-umay pakinggan. Shuta . Pati yong hanashini **** shimasha **** ishinami mya mya mya , yon. Haha.

Anyways, I hope you enjoyed this chapter. Mahaba-habang panahong pag-update ko rito, noh. Pero since maraming nagustohan yata ‘to, nag-update na rin ako. Can you smell the ship? It’s sailing! Private lang nilagay ko dun sa description, ha? Di ko tinukoy sinong private ang makakatuloyan ni Terrence. Pero baka si Ledesma? Char. Bawal spoilers. Pero may dalawa akong spoil sa inyo. Una is private s’ya at ikalawa ay may tite s’ya. Oh, di ba, ang gandang spoil? Ang specific. Haha.

Yon na nga. See you on the next update. Kung di magkatuloyan sina Terrence si kuya Ledesma, edi sa akin na lang s’ya. Char. Haha. Live-in na yong Ledesma na nakilala mo dun sa Amai Manabilang, selp . Wag kang ano. Ay. Nand’yan pa pala kayo. Bye, see yah and love y’all.

[2] MILAGRO SA SAPA

KABANATA DOS

—

Terrence’s POV

• • • • • • • • • •

_[Warning: Explicit content and chapter. You’ve been warned.] _

Na-enjoy ko ang first day ko rito. Shet lang. Urgh! Marami akong nakilalang bagong kaibigan na sundalo. Ang ilan sa kanila ay gwapo at matipuno ang pangangatawan. Shet. Naglalaway nga ako no’ng nakipagkamay ako sa kanila, eh. Haha. Pero wala pa ring tatalo kay private Ledesma. Haha.

Shet. Ene be? What are you doing ba? UugGghHhhhhh!

Third day ko na rito, actually. Mini-message ko naman si mama kapag online ako. Na-miss raw n’ya talaga kami at ipinagdukdokan pa n’yang magkakabunso na raw ako. Eh, nagPT (Pregnant Test) s’ya no’ng nakaraang araw, eh. Tsk. Whatever, basta ako ang masusunod sa aming dalawa. Kawawang bunso, pag-uutosan lang ng nakatatanda. BwahHaha.

Sa nagdaang araw ay mas napalapit kami sa isa’t-isa ni kuya Ledesma. I mean, mas lalong lumalim ang aming pagkakilala. Madalas kasi kaming nagkwekwentohan kapag tapos na ang kanyang robing or di kaya may free time s’ya. Gusto ko naman kasi, bakla, sa akin ang buong atensyon n’ya. UugGghHhhhhh. Ako na ang malandi, para namang kayo, hindi, noh? Tsk.

So, yon na nga, I think I fell deeply for him. Sino namang hindi, aber? Gwapo, matipuno, sundalo, gentleman, mapag-alaga at nakikisabay pa sa atin. Pero hula ko, straight ang ating bet. Sheket, eh, noh. Tapos di pa n’ya alam na may lahing serena ang kanyang Baby Bunso, tas kampon ni Darna na lumulunok; lumulunok ng bato. Bato kasi, wag kayo.

Pero honestly, I don’t swallow, I spit. Urgh. Nakakadiri kaya. Ang lasa kasi no’n is mapait na mapakla. Bakit ba, porket puti at nilulunok ng ilan matamis at masarap na ang tamod? Haha. Di gano’n yon, beszt. Sinasabi ko sa’yo. Naku.

So, ito na nga, papatungo ako ngayon sa sapa upang maliligo. I hate to take baths in here, beszt. Alam n’yo kasi, galing bundok ang tubig nila kaya sobrang lamig ng tubig. Urgh. Shet lang.

Mag-isa lang ako papunta ruon dahil si kuya Ledesma ay currently on his afternoon robing. Di na rin ako nag-abalang nagpasama kay papa baka sabihing ang laki ko na upang magpapasama pa. Tsk.

Ilang minuto sa paglakad papunta ruon ay nakarating na ako. Medyo malayo-layo yong sapa at kailangan pa talaga magkalad ka ng malayo bago ka makarating. Hayst. Kere lang para fresh tayo at mabango. Ayaw ko rin naman kasi do’n nga sa spring ng tubo do’n na kailangan mo pang bumama ng steep na bundok na parang may obstacle course. Ang dulas pa ng daan kasi maulan-ulan rito. Wew.

Noong first time ko ngang bumaba ro’n ay nadulas ako at buti na lang to the rescue si kuya Ledesma at nasalo ako. Shet lang, mga beszt. Nakakakilig na nakaka-ilang yong nangyari. Tumikhim lang ako at inayos ang sarili bago s’ya pinasalamatan dahil sa pagsalo sa akin. Tinago ko talaga ang pagkapula ko sa kanya at nagpatuloy na kami.

No’ng makarating na nga ako sa sapa ay may naabotan akong naliligong sundalo ruon. Nag-iisa lang s’ya ruon at wala siyang kasama. Kilala ko siya, s’ya si Magallanes.

Kapag kasama kaming iilan na nag-ja-jogging sa alas cuatro ng madaling-umaga, napapawisan ang buong dibdib n’ya kaya bakat na bakat ang umu-usbong n’yang mga dibdib. Bumabakat rin doon ang mga malalaki n’yang utong na ang sarap yata sipsipin. Hapit na hapit rin kasi ang suot n’yang military shirt. Nakakatakam rin ang lalaking ito, eh. Bonus pang may hitsura s’ya at malaki ang umbok sa kanyang navy shorts. Shet.

I bet malaki ang tinatagoang sandata nito. HAha.

No’ng mapansin yatang may papalapit sa kinaruruonan n’ya ay napatingin s’ya sa kinaruruonan ko. Wala namang bahid ng pagkagulat or pagka-ilang sa mukha n’ya dahil sa nandirito ako. Wew. Buti naman.

“Oh, nandito ka pala, Terrence. Maliligo ka rin ba?” bungad na sabi n’ya sa akin no’ng mapagtanto na ako ang dumating.

Napatitig naman ako sa buong katawan n’ya. Nakasuot lang s’ya ngayon ng shorts at bakat na bakat ang kapirasong laman sa gitna ng mga hita n’ya. Shet. Ang laki siguro ng kanya dahil kahit tulog ito ay malaki-laki ito. No’ng lumipat ang tingin ko sa mga dibdib n’ya ay ang lulusog nila at napakahulma. No’ng mapatingin ako sa mga utong n’ya ay lalo akong natakam sa kanya. Shet, shet, shet, SHET.

Ngumiti ako bago sumagot sa kanya. “Opo, eh. Hehe. Ayos lang naman po inyo na makisama akong maligo rito, di ba po?” nahihiya ko kuno’ng tanong sa kanya doon.

“Hindi, hindi. Ayos lang sa akin. Pang kalahatan naman iyong sapa, eh. Tsaka maluwag pa naman ang espasyo. Kung nahihiya ka, wala namang dapat ikahiya, eh,” mahabang pahayag n’ya sa akin kaya napangiti ako sa kanya.

“Sige po. Hehe,” sagot ko na lang at nagtungo na nga sa malapit n’ya.

Inilapag ko muna ang mga pamalit ko at mga sabonera ko bago lumusong sa sapa. Itong sapa nila ay pinapaligiran ng matataas na damo at walang gaanong puno upang may shade rito. Hayst. Sa unahan naman ay may taniman ng mga siling-haba or atsal. Meron ding bundok sa unahan na may puno ng mga saging at kukunting puno ng kahoy.

Hanggang tuhod lang ang sapa nila kaya di ka gaano nakakalangoy. Hanggang tabo ka lang talaga at balde. May tubo rin doon na malakas ang agos ng tubig.

Kasalukuyang nagsasabon si kuya Magallanes kaya nag-fi-flex ang mga naglalakihang braso n’ya. Iniwas ko na lang ang tingin ruon at nagbuhos na lang ng tubig sa sarili.

Matiwasay akong naliligo do’n no’ng biglang nagsalita si kuya Magallanes. Agad ko naman itong hinarap dahil interesado ako sa sasabihin n’ya. At dahil sa matitigan ko rin ang matikas n’yang katawan. UghHHhH. Shalap nemen.

“Ilang araw ka na nga rito? Mabuti at di ka ma-arte at naliligo ka sa sapa. Hahahahaha. Ang mga kabataan na tulad mo sa panahon ngayon kasi ay ma-a-arte at di kayang maligo sa sapa. Alam mo na, gusto nila ng showers at gripo. Hay naku,” pagbigay n’ya ng topiko kaya natuwa naman ako sa sinabi n’ya.

“Naku. Di naman ako pinalaki ni papa na ma-arte po, eh. Si mama rin ay laki sa probinsya kaya noon ay na-a-aliw akong maligo sa sapa namin noon,” natuwa kong kwento sa kanya at binalik tanaw ang probinsya namin. Hayst.

“Maganda yon. Nakakatuwa naman dahil nakakalamang ka sa ka-henerasyon mo,” sabi n’ya sa akin at ngayon ay nagpapahid na ng shampoo sa buhok n’ya.

Dahil do’n, umangat ang braso n’ya kaya kitang-kita ang mga kili-kili n’ya. Kita ko ang mabuhok n’yang kili-kili kaya lalo na naman akong natakam sa kanya. Marahil ay napansin n’ya ang pagtitig ko do’n at paglunok ko kaya bumakas sa mukha n’ya ang isang ngisi.

“Nga pala, paano mo nakilala si Private Ledesma? Mukhang ang close n’yo kasi simula no’ng dumating kayo rito ni CO, eh. Di naman sa nakiki-alam pero na-curious lang ako,” tanong n’ya kinala-unan no’ng tumitig lang ako sa kanya.

“Uh, yon po ba? Uh, s’ya kasi yong kumuha sa amin ni papa sa bahay. Nagka-usap naman kami sa byahe papunta rito kaya marami kaming natutunan sa isa’t-isa at masarap naman pala s’yang i-kama—este kasama. Gague.” napamura ako dahil nadulas ako.

Yan kasi, eh, parating nag-jo-joke sa sarili about sa ang sarap i-kama ni kuya Ledesma. Hay naku, Terrence.

Naglalaro ang ngisi sa mukha n’ya dahil sa pagkadulas ko kaya medyo nahiya ako at na-iilang. “Hm. Ikaw ba’y bakla, Terrence? Pinagnanasaan mo ba si Private Ledesma?” walang kagatal n’yang tanong sa akin kaya natiklop ako bigla.

“Uh, eh, bakit naman po kayo dumating sa konklusyon na yan? HAha. Naloko na,” natatawa kong pahayag sa kanya dahil sa takot.

“Lumapit ka nga,” di n’ya sinagot ang sinabi ko at pakunya ay sinenyasan pa akong lumapit sa kanya.

Nag-aalangan man ay lumapit na lang ako sa kanya. Parehong di uma-alis ang tingin namin sa isa’t-isa habang papalapit ako sa kinaruruonan n’ya. Ang mukha ko ay mababakas ang pagka-ilang at takot habang sa kanya ay nakangisi s’ya na parang may pinapahiwatig. Tang-ina. Shet.

No’ng makarating nga ako sa harapan n’ya ay nagtapat kami ng paningin. Di pa rin uma-alis ang ngisi n’ya sa gwapong mukha n’ya. Pinantayan ko naman iyon ng pagka-ilang.

Di ko inasahan at bigla n’yang kinuha ang kamay ko at agad na itinapat iyon sa bukol n’ya sa shorts n’ya. Una ay di nagproseso ang nangyari pero agad ko namang binawi ang kamay ko.

“A-ano pong ginagawa n’yo, kuya?” takot kong pahayag sa kanya at tumingin sa paligid kung may ibang tao ruon at nakita ang ginawa n’ya.

“Gusto mong humawak at sumubo ng mga tite, di ba? Bakit mo pa binawi ang kamay mo?” nakangisi n’yang sabi sa akin.

“Di po tama ang ginagawa n’yo. Baka may makakita sa atin rito, kuya,” sabi ko sa kanya at di mapakali.

“Gusto mo sa pribadong lugar? Sige, magbabanlaw muna ako.” diritsahan n’yang sambit sa akin kaya nakatayo lang ako do’n at di inasahan ang sinabi n’ya. Shet.

Nakatayo lang ako do’n at tinitignan s’ya habang binabanlawan ang bula sa buhok n’ya hanggang sa mabanlawan n’ya iyon. Di ko alam ba’t n’ya ito ginagawa sa akin ngayon. Akala ko ba ayaw n’ya sa baklang kagaya ko? Di ba do’n naman papatungo ang sinabi n’ya kanina?

No’ng tumingin s’ya sa akin ay nakangisi s’ya ng malaki at agad na hinigit ang kamay ko. Nadala naman ako dahil sa malalim na ini-isip ko. Shet.

“Do’n tayo sa tago na damo upang di tayo makita ng pupunta dito,” pahayag n’ya kaya nanlaki ang mata ko.

Bakit sobrang gulat ko pero pinagnasaan ko pa s’ya kanina? Di ko ba kayang patunayan ang mga ini-isip kong malalaswa sa kanya? Nagpapa-inosente pa ako pero nakatikim na naman ako ng mga lalaki, eh. Shet.

Nagpadala na lang ako sa kanya hanggang sa malayo-layo na kami doon sa kinaruruonan ng sapa. Napapaligiran na rin kami ng matataas na damo kaya di kami makikita.

Hanggang binitiwan n’ya ang kamay ko at humarap sa aking nakangisi pa rin hanggang ngayon. Bumalik naman ako ng ngisi sa kanya dahil nagugustohan ko na ang nangyayari. First time ko itong tumikim ng sundalo. Shet.

“Luhod. Chupain mo ako,” medyo marahas n’yang utos sa akin at itinulak pababa ang balikat ko upang lumuhod ako. Ngunit di nagmamatigas ako at tumayo lang.

“Romansahin ko muna ang katawan n’yo, kuya. Hayaan n’yong sambahin ko ang katawan n’yo,” malandi ko namang pahayag sa kanya kaya napangisi s’ya rito.

“Tang-ina. Ito, pagsawaan mo ang katawan ko!” bigla n’yang marahas na isinubsob ang mukha ko sa mga dibdib n’ya.

Kahit di ko gusto ang itinrato n’ya sa akin na para akong puta ay hinayaan ko lang at sinimulan ang ilang araw na gusto kong gawin sa mga dibdib n’ya. Agad kong inilabas ang ma-init kong dila at dinilaan ang isa n’yang utong. Kahit gano’n pa lang ay narinig ko s’yang impit na umungol.

Dahil do’n ay pinanggigilan ko iyon at bigay todo ako sa pagsipsip sa utong n’ya habang nilapirot ko ang kabilang utong n’ya. Napatingala s’ya sa ginawa ko at napahawak sa ulo ko. Hinayaan ko lang kasi baka kailangan n’ya ng suporta.

Ilang minuto ko ring pinagsawaan ang utong n’ya bago ako lumipat sa isa. Sinipsip ko rin iyon habang gumagapang ang mga kamay ko sa buong katawan n’ya. No’ng magsawa ay itinigil ko ito at tinignan ang gawa ko. Napangiti ako sa nasilayan dahil nangingintab ang kanyang mga utong at namumula.

Agad ko namang isinugod ang kanyang liig at hinahalikan at hinihimod ko ito. Napapamura s’ya at napapa-ungol sa aking ginawa. Puta. Yon pa nga ang ginagawa ko pero mura na s’ya nang mura. Shet.

No’ng umangat pa-i-taas ang mga halik ko ay dinampian ako ang labi n’ya. Bahagya s’yang umiwas at tumingin sa akin.

“Wag mo akong halikan sa labi. Ma-aari mong romansahin ang katawan ko pero wag mo lang akong halikan, please,” pag bigay n’ya sa akin ng higpit na halikan s’ya.

Pero di yata n’ya alam na kaya kong gawin ang kahit ano sa mga nakatalik ko. Tsk.

Di ko lang s’ya sinagot ngunit pinulupot ang mga kamay sa liig n’ya at hinila upang magtapat ang labi namin. Akmang kakalas sana s’ya pero gumalaw ang mga labi ko. Napatigil naman s’ya at nanatiling nakatikom ang mga labi.

Di kala-unan ay naramdaman ko naman s’yang lumaban sa akin ng halik kaya napangisi ako sa gitna ng halik namin. Bibigay ka rin pala, eh. Tsk.

Bigla na lang n’ya akong inilapit pa sa kanya kaya nagdikit ang aming mga balat. Lumalim ang aming halikan at laplapan na talaga ang ginagawa namin. Dila sa dila. Laway sa laway. Pinagsasalohan naming laway at nag-e-espadahan naming mga dila. Ang sarap, puta!

Ginapang ko naman ang mga kamay ko pababa sa kanyang tiyan na may mga nabubuong abs patungo sa kanyang shorts. Ramdam kong unti-unting tumitigas ang kanyang kargada at lalo itong hinimas sa labas ng shorts nito.

Na-a-adik na kami pareho sa aming halikan at nalunod na rito. Hanggang sa kumalas na kami sa aming laplapan upang habolin ang aming hininga. Di naman nagtagal ay bigla n’yang isinapak ang kanyang labi sa aking liig at ngayon ay nilalamutak ito. Napa-ungol ako dahil sa patubo n’yang balbas at nakikiliti ako. Nakakadagdag rin iyon sa libog na aming nadarama.

Dinidilaan n’ya at sinisipsip ng marahan ang aking liig kaya lalo akong nakadama ng libog. Patuloy pa rin ako sa paghimas ng bakat n’ya at medyo napapaliyad sa ginagawa n’ya ngayon.

Hanggang sa kusa kong ipinasok ang kamay ko sa loob ng shorts at underwear n’ya kaya sakmal ko ngayon ang mahaba n’yang tite. Shet. Ang haba nito! Tansya ko ay anim or pitong pulgada ito. Shet.

Napasinghap naman s’ya sa gitna ng pagdila ng liig ko. Bumalik ang tingin n’ya sa akin at agad akong hinalikan. Naghalikan ulit kami habang itinaas-baba ko ang kamay ko sa kahabaan n’ya. Bigla n’ya rin namang dinakmal ang isa sa pwet ko kaya napanganga ako sa gitna ng halikan namin kaya lalo n’yang ipinasok ang dila sa loob ko at ginalugad ang loob.

Di kala-unan ay mahihinang ungol ang lumalabas sa amin habang nasa kanya-kanya kaming shorts sa isa’t-isa. Ako ay nakapasok ang kamay sa shorts n’ya habang itinaas-baba ang kamay sa kanyang burat. S’ya naman ngayon ay mapangahas na ipinasok ang kamay sa aking shorts at fini-finger ang aking tumbong.

Napag-isipan kong tumigil muna sa aming ginagawa at simulan ko nang chupain ang barakong sundalong ito. Kumalas ako sa halikan namin at itinanggal ang kanyang kamay sa tumbong ko. Naghihinayang s’yang tumingin sa akin pero ngisi lang ang isinukli ko.

Agad akong bumaba para tapatan ang umbok ng kanyang shorts at dahan-dahang inihubad ang natitirang saplot n’ya. Nanlaki pa ang mata ko no’ng sumampal bigla sa pisngi ko ang burat n’ya no’ng ma-i-tanggal ko na ang mga sagabal.

“Suboin mo na ako. Sa’yong-sa’yo muna ako simula ngayong araw. Magpakasawa ka sa katawan ko, Terrence,” baritono n’yang pahayag sa akin habang nakatitig ako sa malaki n’yang burat.

“Well, bawal magsayang ng grasya. Hahahahaha,” sabi ko na lang bago dakmalin ang tite n’ya at itinutok sa aking bunganga.

Chupain na this, mga beszt!

Itutuloy…

1. ⛔ W A R N I N G ⛔
2. P R O L O G U E
3. [1] ANG KAMPO NG ANUBIS ALPHA TEAM
4. [2] MILAGRO SA SAPA