DISCLAIMER

This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events, and incidents are either the products of the author’s imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.

All rights reserved.

No part of this publication may be reproduced, distributed, or transmitted in any form or by any means, including photocopying, recording, or other electronic or mechanical methods, without the prior written permission of the writer/publisher, except in the case of brief quotations embodied in critical reviews and certain other non-commercial uses permitted by copyright law.

P.S

I do not own any of the pictures used in this story. All Credit goes to the artist/ owners of the images.

This is a BOYSLOVE story. It is related to a men-to-men relationship. If you were not into this relationship nor even a certified homophobic, you better leave the book.

There are some mature scenes in the book that are not suitable for minors ages below. Read at your own risk.

SYNOPSIS

Ace Anderson also known as the cold-hearted-blooded king dahil sa wala itong ibang alam gawin kundi ang mag payaman. Walang matanda, walang bata, walang babae pagdating sa negosyo. Kaya naman wala ding nagtatagal sa kanyang nagiging karelasyon. Dahil darating at aalis na lang kapag napagsawaan na niya.

Pero paano kung isang araw ay makatanggap na lang siya ng isang notice galing sa kanyang lolo na babawiin nito ang lahat ng mayroon siya kung hindi niya papakasalan ang itinalaga sa kanya na siyang nakapagparebelde ng kanya.

Sinubukan niyang alamin ang buong pagkatao ng taong nagustuhan ng lolo niya para sa kanya pero ganun na lang ang doble ng pagrerebelde niya ng malaman na isa palang lalaki ang taong iyon at ang isa pa ay ito ang bago niyang personal assistant.

Kaya naman ganun na lang ang naging galit niya dito. Pinaratangan ng kung ano ano? At kung bakit siya ang napili ng kanyang lolo na pakasalan niya? Ano ang ipinakain ng lalaking iyon sa lolo niya at bakit ganun na lang ang kagustuhan nitong ipakasal sila?

Saan siya dadalhin ng pagmamatigas sa kanyang lolo? Ano ang gagawin niya? Gugustuhin ba niyang bawiin ng kanyang lolo ang mga negosyong siya na mismo ang nagpalago huwag lang makasal sa lalaking napili nito o papakasalan niya ang lalaki para lang huwag mawala sa kanya ang negosyong karugtong na ng kanyang buhay?

Abangan !

Liam Hemsworth
As
Ace Anderson

---

---

Koji Seto
As
Elijah Lawrence

By:
YuChenXi

Start date: Nov. 13, 2019

PH1 #1:

ELIJAH Pov:

“Fuck it!”

Napapiksi ako sa gulat at napayuko dahil sa paghagis niya sa mismong mukha ko ang mga papeles na ibinigay ko sa kanya.

Mga draft iyon na kinolekta ko sa PR department at hindi niya nagustuhan ang mga ibinigay ng mga itong statement sa mga trabaho nila. Hindi ko naman kasalanan iyon pero sa akin niya ibinunton ang galit sa mga empleyadong hindi naman nagagawa ng maganda ang trabaho.

“Ganito ba ang ipapasa nilang report sa akin? Mga walang kwenta. Sabihin mo sa mga taga PR Department na ayusin ang mga report nila dahil kung hindi nila maayos ang mga iyan, bukas na bukas din ay pwede na silang maghahanap ng ibang trabaho at makahanap na ako ng mga kapalit nila.” Dumagundong na sigaw ni Sir Ace sa loob ng opisina niya.

“Y-yes, sir.” Tanging sagot ko na lang lagi sa kanya. Nakayuko ako na hindi masalubong ang naglalagablab ng galit sa kanyang mga mata.

Mag dadalawang linggo pa lang ako na personal assistant niya at sa dalawang linggong iyon ay puro sigaw ang naririnig ko mula sa kanya.

Hindi ko naman talaga trabaho na ako ang magdala ng mga iyon kundi dapat ang kanyang secretary.

Ang talagang trabaho ko ay ang ayusin lang ang mga gamit niya sa sa pagpunta sa opisina at pag uwi niya. Ibili ng pagkain kung hindi makakalabas. Ipagtimpla ng kape or tsaa. Ipaghanda ng kahit na anong gusto niyang kainin.

As in dakilang yaya ang dating ko sa kanya at ngayon dinagdagan pa niya ang trabaho ko to gather all the files sa lahat ng department ng kompanya every weekend kaya heto, ako na naman ang unang sasalo ng galit niya na dapat sa mga worker niya. Kaya siguro walang nagtatagal na PA sa kanya dahil sa sobrang sungit niya at walang nakakatiis sa ugali niyang iyon.

Humanga at bumilib nga sa akin mismo ang secretary niya dahil ako pa lang daw ang nakatagal sa kanya ng dalawang linggo dahil isa, dalawa, o tatlong araw pa lang ang nakukuhang PA niya ay umaayaw na ang mga ito dahil gaya kanina sa paghampas sa akin ng papel ay hindi kinaya ng mga iyon ang ganun na pag uugali nito.

Kung ako man ay aayaw na din sana ako pero kailangan ko ng pera dahil kailangan kong ipagamot ang mama ko na nasa hospital ngayon. Malala na ang sakit ng mama. Mayroon itong Uraemia kung saan kailangan na niyang maoperahan sa kidney pero dahil wala kaming kaper -pera ay hindi pa isinasagawa ang operasyon.

Nagtitiis na lang ang mama sa mga gamot na kayang mabili ng sahod ko. Kabilaan ang trabaho ko. Matapos ako dito kay Sir Ace ay mayroon pa akong part time sa isang maliit na restaurant malapit lang sa hospital kung saan naka confine ang mama ko. Kaya naman kahit gusto ko sanang mag give up na sa trabaho dito ay tinitiis ko na lang dahil mahirap ang maghanap ng trabaho na malaki ang sahod.

“Ano pang hinihintay mo. Kumilos ka na.” Sigaw pa nito na ngali-ngaling pagbuhatan ako ng kamay dahil nasa taas ang mga kamay niya na handa ng dumapo sa akin ano mang oras pero pasalamat ako dahil hindi pa naman niya ako napag bubuhatan ng kamay. Hanggang sigaw lang siya sa akin.

Agad naman akong tumalima para pulutin ang nagkalat na papel sa lapag at dalidaling umalis sa harapan niya at ibinalik nga iyon sa PR Department.

“Maam Lucille, pasensya na po pero pinabasabi ni sir Ace na ayusin daw po ang mga report ng mga nasasakupan niyo. Dahil kung hindi daw po ay papalitan po sila lahat dito bukas na bukas din kung hindi naayos ang mga ito.” Sabi ko agad sa pinakahead ng PR Department at ibinalik dito ang mga papel na hindi ko na naayos na pagpapatung-patungin kanina dahil sa pagmamadali ko.

Naiiling naman na kinuha nito ang mga iyon sa akin at inilapag sa sariling lamesa.

“Maraming salamat Elijah, mabuti at nakakatagal sa boss natin. Kami nga na minsan lang siya nakikita ay parang gusto na naming mag give up dahil sa sama ng ugali niya. Pero ikaw natitiis mo siya na lagi niyang kasama.”

“Kailangan ko lang po kasi ng pera ma’am Lucille kaya nagtitiis ako.” Sagot ko naman dito. Mabuti na lang at mababait sila.

“Oo nga naman, wala naman tayo kasing mapagpipilian kung ang hindi kumapit sa patalim minsan. Kahit nasasaktan ka na, kailangan mo paring humawak para lang magkapera. Hala, bumalik ka na sa boss natin baka pag initan ka din. Ako na ang bahala sa mga ito at mapagsabihan ang mga tao ko dito.”

“Sige po Ma’am Lucille.” Magalang na nagpaalam na ako dito at agad ding bumalik sa opisina ni sir Ace.

“Bakit malayo ba ang pinuntahan mo at inabot ka ng kensi minutos. Hindi kita binabayaran para makipag tsikahan lang sa mga katrabaho mo.” Bungad niya agad sa akin at binato pa ako ng ballpen na hawak na agad ko namang nasalo.

“Sorry po, sir.” Nakayuko na lang ako na humingi ng tawad sa kanya na kahit wala naman akong kasalanan at kung tutuusin dalawang minuto lang naman talaga ang tinagal ko. Nasa ikadalawampo’t pitong palapag ang opisina niya habang ang ang naturang department ng PR ay nasa ikalimang palapag. Gusto ko man sanang sumagot ay hindi ko na ginawa dahil alam ko naman walang ibang tama maliban sa salita niya.

“Ang isa sa pinakaayaw ko ay ang tsesmosa. Kalalaki mong tao, nakikipag tsismisan ka.” Galit na sermon pa niya sa akin.

Yukong yuko na lang ako dahil ayaw kong salubungin ang mga nanlilisik niyang tingin. Kahit alam ko naman na wala akong ginagawang masama ay hindi ko parin nanaisin na magtama ang mga paningin namin. Dahil baka ora mismo ay umalis na ako sa trabaho ko dahil hindi ko kayang tagalan ang nakamamatay niyang tingin.

“Igagawa ko po ba kayo ng tsaa sir o coffee?” Tanong ko sa kanya para kahit papaano ay maibaling sa iba ang galit niya.

“No need, ibili mo na lang ako ng regalo para kay Daniela. Dadalo tayo ngayon sa kaarawan niya. Kaya bilisan mo diyan ng makaalis na tayo.”

“Anong klasenhg regalo sir?”

“Bumili ka ng pinaka latest na kwentas ngayon. At huwag mong isipin ang perang magagastos. Ireregalo ko na sa kanya ang pinakamahal na kwentas ngayon para na rin may pakonsuwelo ako sa pakikipaghiwalay sa kanya.” Seryusong sagot niya sa akin at pahagis na ibinigay sa akin ang black card na lagi kung ginagamit sa tuwing may ipapabili siya sa akin. Agad naman akong tumalima para bilhin ang nais niya para sa babaeng maiiwan na namang luhaan.

Sa dalawang linggo ko siyang nakasama bilang PA niya ay apat na beses na akong nakasaksi ng pakikipaghiwalay niya sa mga babaeng dumadaan lang sa mga kamay niya. Aangkinin at pagsasawaan. At kapag napagsawaan na ay itatapon na lang bigla.

Iba nga naman talaga ang mga mayayaman, maraming babaeng nahuhumaling sa kanila lalo na kung ang isang gaya ni Sir Ace iyon ay siguradong laglag panty na ang mga kababaihan sa isang ngiti lamang niya.

Pero bihira kong makita ang ngiting iyon sa kanya. Sa dalawang linggo na iyon ay dalawang beses ko lamang siyang nakitang ngumiti, sa tuwing mayroon siyang naisasaradong mga deal sa kanyang mga negosyo.

At mayroon pa nga, kapag may kasama siyang mga babae. Dinig na dinig ko ang bawat.. hayst! Kasi naman, nasa labas lang ako ng naturang silid kung saan niya inilalabas ang makamundong kaligayahan at sinasabing maghintay lamang ako sa labas sa mga naturang silid kung saan niya dinadala ang mga babae niya.

Ako naman si Personal Alalay. Hindi ko naman pwedeng baliwalain ang utos niya.

Well, back to normal. Kailangan kong magmadali baka mamaya ay masita na naman ako na kahit isang minuto o kahit pa siguro sigundo na mahuli ako ay mapapagalitan na naman niya ako. Kaya naman doble ang bawat kilos ko sa tuwing inuutusan niya ako.

Agad kong narating ang naturang Jewerly shop kung saan ako laging bumibili at binili nga ang latest at pagkamahal mahal na kwentas.

Parang gusto ko naman ngayon mainggit sa pagbibigyan ng kwentas, dahil ang halaga ng kwentas ay katumbas na ng pambayad ko sa operasyon ng mama.

“Hay naku! Pero hindi dapat ako mainggit sa kanila. Dahil pagsasawaan at iiwan lang din naman sila ng boss ko. Makakapag ipon ako ng pang paopera ko kay mama. Aja! Kaya ko to.” Kausap ko sa sarili ko habang pabalik na sa opisina ni sir Ace. Saka hindi naman ako babae para kainggitan sila.

“Let’s go.” Aya niya agad sa akin. Ni hindi pa nga ako nakakapasok, kabubukas ko pa lang ng pintuan ng opisina niya pero sinalubong na niya agad ako at agad na ibinigay sa akin ang susi ng sasakyan niya.

Oo, driver din niya ako.

All around na nga kung tutuusin. Pero wala akong reklamo dahil malaki naman ang ipinapasahod niya sa akin kumpara sa regular na nagtratrabaho na sa kompanya niya.

Kumbaga, ang sahod ko ay doble pa sa kinikita nila sa buwanan. Kaya nga tudo ang tiis ko sa kanya dahil doon. Kaunting tiis lang naman dahil kailangan ko talaga ng pera.

“Are you out of your mind? I said let’s go.” Pasigaw na sita niya sa akin ng lingunin niya ako.

“Y-yes sir.” Agad akong sumunod sa kanya. Ng makarating kami sa parking lot, pinagbuksan ko pa siya ng pintuan ng kotse niya. Hanggang sa tuluyan na nga naming bagtas ang hotel kong saan gaganapin ang birthday party ni Daniela.

“You here, baby.” Agad na pumulupot sa leeg niya si Daniela ng sumalubong ito sa amin at tinangkang halikan sa labi si Sir Ace na iniwas ang mukha dito.

Umiwas na lang ako ng tingin ng matalim na tinignan ako ng babae ni Sir Ace dahil napahiya ito sa ginawa nito.

“Elijah give her the gift.” Utos niya sa akin. Agad akong lumapit at inabot mismo kay Daniela ang regalo dahil hindi naman ugali ni sir Ace na siya mismo ang mag aabot.

“Oh! Thank you, baby. Should I repay you for this?” Palanding ipinulupot pa nito ang braso sa kamay niya at pahila na sa kung saan ang amo ko. Syempre alam ko na kung saan sila dadalhin ng paghila sa kanya ni Daniela.

And as usual, sumunod ako sa kanila. Kahit lihim na iniirapan ako ni Daniela ay wala akong pakialam dahil kabilin bilinan ni Sir Ace na hindi dapat ako lalayo sa kanya. At kung sa mga puntong ganito ay dapat nasa labas lamang ako ng pintuan at hintayin ang paglabas niya.

So, narating nga namin ang isang silid sa naturang hotel kung saan ginanap ang selebrasyon ng birthday nito. Pero sa pagkakataong ngayon ay pinapasok mismo ako ni Sir Ace.

“Baby, bakit kailangang pumasok siya.” Reklamo ni Daniela sa kanya.

“Dito lang naman siya sa sala. Hindi kasi ako komportable kung wala ang assistant ko. Saka, hindi naman siya makikialam sa gagawin natin.” Sagot niya dito. Ayaw man sana pumayag nito sa sinabi niya ay wala na itong nagawa.

Tinapunan man ako ng tingin ni Daniela ay binalewala ko na lang. Hanggang sa hinila na siya nito sa isa pang pinto papasok. Ilang sandali pa nakakabingin ungol na ng babae ang naririnig ko.

“Ahhhh! Fuck me harder. Uhm. Oooooh.”

Hindi ko narinig ang boses ni Sir Ace. Tanging boses ni Daniela ang namayani sa buong silid.

“Ahhhh. Harder baby. Harder. Ahhhhh. Oooh. Ace. Mmmm. Oooohh. Fuck me harder.”

Takip ang tainga ko na nakaupo lang ako sa sala. Kung bakit ba kasi nakalimutan ko ang headset ko kahit alam ko naman na ganito na naman ang mangyayari. Ang huling pagpapaligaya niya kay Daniela. Papaligayahin, at papaabutin ito sa kaluwalhatian.

Napapailing na lang ako ng ilang ulit. Habang nakikinig na lang sa ungol nito.

“Ahhhhh. Baby. Uhmmm. You’re so good. Ahhh. Harder baby. Harder. Yeah! Ahhh. Your dick is so big to satisfy me, baby. Uhm, ahhhh. Ahhh, Fuck me. Fuck me. I want mooore. Ahhhhh.”

“Ohhh! Yeah! Like this. Huh. Like this?”

“Ahhhh! Yes, uhmmm. Fuck… Ahhhhhh.”

Napabuntong hininga na lang ako sa naririnig ko. Para na akong nakikinig ng live radio streaming nito. Pero wala naman ako magawa.

Gusto ko man lumabas ay hindi ko magawa. Baka bigla na lang sila matapos at lumabas si Sir Ace ay hindi niya ako makita’t magagalit pa siya sa akin.

At iyon ang ayaw kong mangyari. Magalit na lahat sa akin huwag lang siya dahil baka mawalan pa ako ng trabaho. Huwag muna hanggat hindi ako nakakapag ipon ng pera.

Patakip-takip na lang ako ng tainga, hanggang sa marinig kong tumunog ang cellphone ni sir Ace na iniwan niya sa akin bago sila pumasok sa silid kung saan na sila nagpapasasa ng sarap.

Agad ko iyong kinuha.

_Grandpa Calling! _

Hindi na ako nag isip pa. Tumayo ako at pinasok sila sa silid. Gusto ko man sanang tumalikod ng makita ko ang ayos nila ay mas nanaig ang trabaho ko.

Nakatalikod si sir Ace na nakaluhod habang nakadapa naman si Daniela at…

Damn!

Pinalakas ko muna ang loob ko dahil sa nakikita ng mga mata ko kung paano gumalaw at sumalampak si Sir Ace sa likuran ni Daniela.

“Ehem!” Malakas na tumikhim ako dahilan para mapatingin sila sa akin. Kunot nuo man siyang bumaling sa akin pero hindi naman nagalit at binunot ang mahaba nitong alaga na nakabaon sa likuran mismo ni Daniela.

Pero si Daniela ay tumili pa at agad na binalot ang katawan sa puting kumot.

“You jerk. Get out.” Sigaw nito sa akin pero hindi ko ito pinansin.

Lihim naman akong napalunok ng bumaba si Sir Ace sa kama at inalis ang condom na itinapon na lang niya kung saan. Hindi nahiyang lumapit sa akin at ni hindi man lang nag abalang magbalabal.

Damn again!!

Pilit na pinatigas ko ang leeg ko na huwag yukuin ang gitna niya na tayong tayo pa. Agad na ipinakita ko sa kanya ang cellphone niya tumigil na sa pagtunog.

Inalis ko muna ang bara sa lalamunan ko bago nagsalita.

“Tumatawag po ang lolo niyo sir.” Pagpapaalam ko ng dahilan kung bakit ko sila inistorbo sa kalagitnaan ng ginagawa nila.

“Take my clothes on.” Utos niya sa akin ng kunin ang cellphone sa mga kamay ko kaya naman agad akong tumalima para pulutin ang naalis na mga damit niya na nagkalat na sa sahig.

“Ace, what is this?” Narinig ko pang tanong na may halong pagrereklamo si Daniela pero sinenyasan lang ito ni sir Ace na tumahimik.

Kumilos naman ako na ipasuot sa kanya ang natanggal na damit. Parang bata lang na pati underware ay ako ang magsusuot niyon sa kanya habang kausap na ang lolo niya..

Hindi ko na mapigilan ang sunod sunod na paglunok dahil sa hindi ko maiwasan na makita ang kanya habang pataas na isinuot ko ang underwear niya.

“Yes, I know grandpa. I know. Hindi mo kailangang ulit ulitin iyan. Makakahanap din ako.” May galit na sagot niya sa kausap.

Hanggang sa tuluyan ko na ngang maipasuot sa kanya ang damit niya na siya namang patapos na niyang kausap ang lolo.

Muli niyang ibinalik sa akin ang kanyang cellphone at hinarap si Daniela na ngayon ay matalim na namang nakatingin ngayon sa akin.

“This will be the last, Daniela. And the necklace that I gave you. Pakonswelo ko na iyon. Mag iiwan ako ng karagdagang salapi para sa iyo. At huwag ka ng magpapakita sa akin ” walang kagatol gatol na sabi niya dito.

“No! You can’t do this to me Ace.” Paghe-hesterikal na sigaw nito. At akmang hahawakan pa siya pero ako na mismo ang humarang dito.

“Let’s go Elijah! And don’t forget na mag iwan ng tseke para sa kanya.” Utos niya sa akin.

“Yes sir.” At tumalima nga akong nag-iwan ng tseke dito na naglalaman ng kalahating milyon bago sumunod kay Sir Ace na nauna ng lumabas.

Naawa man ako kay Daniela ay wala naman akong magagawa. Ganyan si Sir Ace, kasing lamig ng yelo ang puso. At wala na yatang makapagbabago sa kanya.

To Be Continued

---

Elijah at the multimedia

---

PH1 #2: Elijah

_Typo and grammatical errors ahead!! _

“Elijah Lawrence.” Sigaw na nakapagpagising sa aking kamalayan. Napakurap pa ako bago ako tumingin sa kanya.

“Y-yes sir?”

“Ano bang nangyayari sayo?” Galit na tanong niya sa akin. “How many times that I called your name pero hindi mo naririnig? You are out of your mind nowaday? Sabihin mo lang kung ayaw mo na ng trabaho mo at makakaalis ka na. Hindi ako nagpapa sweldo sa mga taong laging nililipad ang isip.” Mahabang lintaya niya sa akin kaya naman napayuko ako dahil nakaramdam ako ng pagkapahiya.

“S-sorry po sir. Hindi na po mauulit.” tanging sagot ko na lang.

Ewan ko ba pero simula ng umuwi kami galing sa birthday party ni Daniela noong nkaraang araw ay palagi na lang akong nawawala sa katinuan ng isip ko. Nililipad sa kung saan ang imahinasyon ko.

Kasalanan niya!

Oo, kasi binigla niya ako ng araw na iyon at hindi na ako makatulog ng maayos dahil doon. Laging lumilitaw sa balintataw ko ang kanya na halos masagi na ng mukha ko ng binihisan ko siya habang kausap ang lolo niya.

Gawain ko naman talaga iyon. Pero hindi sa ganung bagay. Na pati underwear niya ay ako pa ang magsusuot mismo sa kanya. At iyon ang dahilan kung bakit niya ako laging nasisita na hindi ko naman masabi ang tunay na dahilan kung bakit ako laging natutulala.

Im not gay! I know that. But… What the fuck? Hindi mawala sa isip ko iyon. Na parang nasa harapan ko parin hanggang ngayon. Umiiwas na nga ako na magtama ang mga mata namin baka makahalata siya. At baka lalong mawalan pa ako ng trabaho dahil sa nararamdaman ko.

“Dapat lang. At kung maulit pa na hindi ka nakafucos sa mga sinasabi ko. Mas mabuti pang maghanap ka na lang ng ibang trabaho.”

“Yes sir.” Kinalma ko ang sarili ko. Hindi dapat ako magpanic. Kailangan ko lang na ibaling sa iba ang isip ko. Hindi iyong ganito na palaging iyon ang nasa isipan ko. Nagmumukha pa tuloy akong pervert dahil doon.

Damn me again!

Kumilos na ako para ayusin ang mga gamit niya. May pupuntahan daw siya at hindi ko na daw kailangang sumama kaya naman maaga ako makakauwi ngayon.

Ito din ang isa sa gusto ko sa trabaho ko. Dahil kung may pupuntahan ito na hindi niya ako kailangan ay hindi niya ako isasama. Papauwiin na lang niya ako. Kaya naman nagkakaroon ako ng time na mabantayan ang mama at makapagpahinga kahit papaano.

“Agahan mo na lang ang pagpasok mo bukas. Hindi ako papasok dito sa opisina pero pupunta ako sa A.Place. Sasama ka sa akin.”

Tumango na lang ako. Palagi kong naririnig sa kanya ang ANDERSON PLACE na iyon. Sa loob ng subdivision na pagmamay ari nila at nandoon ang sarili niyang bahay at hindi ang tinitirahan niya ngayon. Himala at isasama ako.

Ewan ko lang kung ang tinitirahan niya ngayong bahay niya ay doon niya ipinupunta ang mga babaeng naho-hook sa kanya o di naman kaya sa AP house niya dinadala. Hindi ko pa naman siya nakikita na nag uuwi siya ng mga babaeng kumakalantari sa kanya.

“Yes sir.” Muli kong sagot sa kanya. Ng tumayo siya ay awtomatikong ipinasuot ko sa kanya ang black suit niya na tinatanggal niya sa tuwing nasa loob siya ng opisina at kung walang mga bumibisita sa kanya. Tanging ang puting polo na lang ang suot niya.

“Let’s go. Sabay na tayong lumabas. Bahala na si Nancy na mag ayos ng mga kalat dito.” Sabi niya at ang tinutukoy ay ang secretarya niya.

Agad naman akong sumunod sa kanya. Ng mapadaan kami sa lamesa ni Nancy ay binilinan na nga niya ito na ayusin ang mga kalat niya sa loob at siguraduhing naka lock ang opisina niya.

“Yes, Sir Ace.” Magalang na sagot nito ng tumayo at bahagyang yumuko.

Hindi na niya inimik ito at tumalikod na lang. Ako naman ay nginitian na lang si Nancy at kumaway para narin magpaalam.

Narating namin ang parking lot kung nasaan ang kotse niya. Yumuko pa ako ng magpaalam ako dito at sabihan narin ng mag ingat. Tango na lang ang naging sagot niya bago tuluyang minaneho ang sasakyan palayo.

Doon na ako nagpakawala ng malalim na hininga ng hindi na siya tanaw ng mga mata ko. Para kasing sumisikip at nahihigit ko ang hininga ko dahil sa presensya niya at nagsimula ang pagkailang ko dahil nga doon sa nangyari.

“Nababaliw ka na Elijah.” Kausap ko pa sa sarili ko habang palayo na din ako sa naturang building ng kompanya ni Sir Ace at tinungo ang paradahan ng tricycle na may bente metro ang layo. Exclusive kasi ang naturang area ng gusali ng kompanya ni Sir Ace kaya hindi nakakapasok sa bantang iyon ang mga tricycle o ano pa ang hindi related sa kompanya niya.

Agad akong sumakay sa nakapilang tricycle. At dahil sagot naman ni Sir Ace ang transportation ko ay agad na umarangkada paalis ng sinabi ko driver na arkela ko na iyon.

“Kuya dito na lang ako.” Sabi ko sa driver ng marating namin ang maliit na pamilihan malapit lang sa hospital. Bibili ako ng prutas na pwedeng ipakain kay mama.

Agad akong bumaba, tinungo nga ang bilihan ng prutas. Orange at kalahating kilo lang ng grapes ang binili ko. Gusto ko man sanang damihan ay saka na lang. Basta ba mayroon lang akong ipapasalubong kay mama ay ayos na ito.

Nakangiti pa akong naglalakad lakad ng maagaw ang pansin ko ang isang matanda na inaagawan ng kung ano ng isang binatilyo. Nakikipag agawan ang matanda na halata na wala ng kalakas lakas kumpara sa binatilyo. Wala man lang nag abalang tulungan ito kaya naman ako na ang lumapit pero nagtagumpay na ang binatilyo at tinangay nga ang naturang maliit na bag ng matandang lalaki at hindi lang iyon. Natumba pa ito sa at lumagapak sa semento. Kaya naman mas binilisan ko ang paglapit dito at tinulungan. Pero ganun na lang ang pag aalala ko ng mapansin kong parang inaatake pa ito ng kung ano dahil sa klase ng paghinga nito.

Hindi na ako humingi ng tulong sa iba at agad na tumawag ako ng tricycle at nagpatulong na lang akong isakay ang matanda at dinala ko sa hospital kung saan din ako papunta.

Agad na inasikaso naman ng mga nurse at may doctor agad na tumingin dito.

“Kayo ba ang guardian ng pasyente Sir?” Tanong ng nurse sa akin.

“Tinulungan ko lang siya. Hindi ko siya kilala.” Totoong sagot ko dito.

“Ganun ba. Paano ba iyan. Tinatanong namin siya pero wala naman itong alam kung sino ang guardian niya. Tanging ang pangalan niya ang alam niya at ni hindi alam ang apelyedo.”

“S-sige. Ako na lang ang pipirma para sa guardian niya.” Alanganing sagot ko dito. Hindi naman sa ayaw ko pero iniisip ko din na ang perang pangbabayad ko sa bill ng matanda ay mababawas sa iniipon kong pera para sa operasyon ng mama.

“Pakipermahan na lang po ito sir. At pakibayaran na rin sa counter ang bill para sa magagastos ng pasyente niyo.” Sabi pa nito at magalang na nagpaalam sa akin. Wala naman ako nagawa kundi pirmahan nga ang naturang papel para sa matandang lalaki. Saka ako nagtungo sa counter para bayaran ang bill nito.

Ng matapos ako dito ay saka ko tinungo naman ang kwarto kung nasaan ang mama. Siguro babalikan ko na lang ang matanda mamaya. Tulog pa naman ito ng pinuntahan ko para sabihin sana na hindi na nito proproblemahin ang gagastusin sa pananatili ng ilang araw sa hospital.

“Kumusta na mama.” Nakangiting lumapit ako kay mama ng mabungaran ko itong kampanteng nakaupo at nakasandal sa headboard ng kama nito. Humalik ako sa pisngi bago ako inayos ang binili kong prutas para dito.

“Maaga ka yatang nakauwi ngayon El, anak.”

“Opo mama. May pinuntahan kasi ang boss ko at hindi ako pwedeng sumama kaya pinauwi na niya ako. Pero mamaya naman papasok parin ako sa restaurant diyan sa malapit.”

“Masyado mo yatang inaabuso ang sarili mo El, hayaan mo na lang kaya ako. Isipin mo naman ang sarili mo.”

“Ano ba iyang sinasabi niyo mama? Bakit ko naman kayo hahayaan at hindi ipapagamot? Mama, hanggat magagamot pa ang sakit niyo, gagawa ako ng paraan para maipagamot ko kayo.” Sagot ko dito. Kumuha ako ng orange at ipinagbalat ito. ” Mayroon pala akong tinulungan kanina sa labasan mama. Nakaconfine din ngayon dito.” Pang iiba ko ng usapan dahil ayaw kong ipagpilitan nito na pabayaan ko na lang at huwag na itong ipagamot.

“Anong nangyari?”

“Hinablot yong bag niya kanina mama. Ewan ko ba minsan sa mga tao sa paligid. Nakikita na ngang nahihirapan ang matanda kanina wala man lang tumulong sa kanya.”

“Ganun naman talaga El, anak. Minsan talaga ayaw na nilang makialam sa isang gulo para hindi na sila madamay pa.”

“Alam ko naman iyon mama. Pero hindi ko naman matiis iyong matanda kanina. Tapos inataki pa sa highblood. Iiwan ko na nga sana kanina pero hindi daw alam ang pangalan kahit na isa sa mga kamag anakan.”

“Ganun ba anak. Napakabuti mo talaga.”

“Nagmana lang ako sayo mama. Hala, kainin niyo na po ito. Maya maya lang ay papasok pa ako sa pinag e-extrahan ko.”

Tango ang naging sagot ng mama. Kumain ng orange na binalatan ko para dito. Ng matapos itong kumain ay nag ayos na din ako ng sarili ko para sa pagpasok ko. Siguro mamaya ko na lang bisitahin ang matanda pag uwi ko galing trabaho.

=

“Kumusta po ang pakiramdam niyo lolo?” Tanong ko sa matanda ng makauwi ako galing sa trabaho. Gising na ito at nakaupo na sa gilid ng kama. “Huwag na po muna kayong masyadong mag gagagalaw lolo, baka mahilo kayo at baka matumba kayo.” Paalala ko sabay lapit at inalalayan umayos ng pagkakaupo sa kama.

“Salamat apo.” Mahinang boses na pasasalamat nito sa akin.

“Walang anuman iyon lolo.” Nakangiting sagot ko naman dito. “Sabi pala sa akin ng nurse na tumingin sa inyo kanina na ayaw niyong kumain. Tamang tama po. Nag uwi ako ng makakain na bigay ng boss ko sa restaurant kanina.” Ipinaghain ko ito ng pagkain. “Dapat po kumain kayo para agad po kayong lumakas.” Tinanggap naman nito ang tray ng pagkain. Pero hindi nakaligtas sa paningin ko ang pagtitig nito sa akin.

” May problema po ba sa mukha ko lolo.” Bahagyang akong nailang saka nag iwas ng tingin dito.

“Napakaganda mong bata.”

” Ho!” Bigla naman akong natawa sa sinabi nito. Nawala ang pag kailang ko dahil doon. “Si lolo naman. Nagpapatawa pa kayo. Hindi po ako babae para tawaging maganda.”

“Pero totoo iyon apo. Kung babae lang siguro ang boses mo hindi ka na makikilala bilang lalaki.”

“Hala! Oo na lolo. Sige. Maganda na ako. Pero sa ngayon ay kainin na muna niyo iyan para magkaroon kayo ng lakas sa katawan. Pupuntahan ko pa kasi ang mama ko na nasa kabilang silid lamang.” Sabi ko na lamang.

“Anong nangyari naman sa mama mo apo?”

“May sakit po siya sa kidney lolo at kailangang maoperahan. Pero sa ngayon nag iipon muna ako ng pera para sa operasyon.”

“Ganun ba.”

“Opo. Siya nga po pala, wala ba kayong matandaan kahit ni isang pangalan sa mga kamag anakan niyo?” Pagkuway tanong ko habang inaayos ang ibang binili ko para dito at ito naman ay nagsimula ng kumain.

Nakita kong umiling lang ito at hindi na nag abalang nagsalita.

“Paano po iyan. Kung palalabasin na kayo ng doctor? Saan kayo pupunta?”

“Ulyanin na kasi ang lolo apo. Pero naaalala ko naman sila minsan. Pagpasensyahan mo na ako at nagdagdag pa ako sa alalahanin mo.” Sagot nito. Tumigil sa pagsubo ng pagkain at tumingin sa akin.

“Okay lang iyon lolo. Wala iyong anuman sa akin. Ang inaalala ko ay kung saan kayo uuwi pag na discharge na kayo.”

“Napakabuti mong bata. Sana pagpalain ka sa kabaitan mo.”

“Salamat po lolo. Pinalaki kasi ako ng mama sa mga mabubuting pangaral niya. Kaya po ako ganito.”

“Maswerte ang mapapangasawa mo kung nagkataon. Ipapanalangin ko na sana makatagpo ka din ng mag aalaga sayo at magmamahal sayo ng buong puso. Kung naging babae ka lang siguro apo. Maswerte ang lalaking mamahalin mo at natitiyak kong mamahalin mo siya at aalagaan.”

“Haha! Si lolo talaga. Kaso lalaki po ako at hindi ako babae. Pero salamat parin po.” Totoo ang mga ngiting gumuhit sa mga labi ko habang nakikipag usap dito. Kahit papaano ay magaan ang pakiramdam ko dito at hindi ako nagsisisi na tinulungan ito. “Sige po lolo, magpahinga na po kayo. Babalikan ko na lang po kayo bukas para kumustahin bago ako pumasok sa trabaho ko.”

“Sige apo. Salamat muli.”

Nagpaalam na ako dito ng maayos at lumipat ako sa kwarto ng mama. Naabutan ko itong tulog kaya naman hindi ko na inabalang gisingin. Magpapahinga na din ako para hindi ako antukin bukas sa trabaho ko ng hindi na ako masita ni Sir Ace.

=

“Damn it!.” Sigaw na mura na naman ni Sir Ace habang papunta na kami sa ANDERSON PLACE. Tinignan ko na lang ito sa gilid ng mga mata ko habang nagmamaneho.

Napansin ko pa ang pagsabunot niya ng sariling buhok at kung hindi lang siguro kami nasa loob ng kotse niya ay nagwala na naman siya at makahagis na naman ng mga bagay na mahawakan niya.

“Paanong hindi ako makakapagmura kung minamanipula niyo na naman ako.” Sigaw na sagot na naman niya. Nakakabingi tuloy ang pagsigaw niya sa loob ng kotse niya. “Look at you, old foggy brain. Hindi mo ako mapapasunod sa gusto mo.”

Ilang sandali pa ay hindi ito nagsalita habang nakikinig sa kausap. Ang lolo niya marahil iyon dahil ang lolo lang naman niya ang hindi natatakot sa kanya. Kundi ang lolo niya mismo ang nagmamanipula ng buhay niya gaya ng narinig ko kanina.

” Damn it! Damn it.” Sunod sunod na mura niya nag marahas na binitawan ang cellphone niya. Nagulat pa ako ng bigla niyang suntukin ang Glove compartment sa harapan niya. “Damn you old man. Damn you.” Gigil na kuyom pa niyo ang kamao.

Kinabahan man ako bigla sa biglang pagbabago ng mood niya ay nagpatuloy parin ako sa pagmamaneho. Bigla tuloy uminit sa loob ng kotse niya dahil sa galit niya. Ako pa tuloy ang nakakaramdam ng panggigigil niya sa lolo niya na kung siguro nasa haparan lang niya ang lolo niya ay baka nag aaway parin sila hanggang ngayon.

Binabaan siya ng cellphone at iyon ang isa sa mga pinakaaway niya. Sa mag iisang buwan ko na siyang kasama ay halos alam ko na kung anong ugali ang mayroon siya.

” Ibalik mo sa companya.” Pagkuway utos niya sa akin na agad ko namang sinunod. Nagpakawala pa siya ng malalalim na buntong hininga saka sumandal sa upuan niya. Pumikit habang marahas parin ang bawat paghinga niya.

” Sir, nandito na tayo.”

Nagmulat siya ng mata, mula kasi kaninang pabalik kami ay hindi na siya nagmulat pa kaya naman napagmasdan ko pa siya ng ilang minuto bago ko siya tuluyang ginising. Bumaba na ako at pinagbuksan siya ng pintuan.

“What now?” Tanong niya sa isang lalaki na ngayon ko lang nakita simula ng naging PA niya ako na naabutan na namin mismo sa loob ng opisina niya.

“Eto ang dukomento para sa naturang Will ng lolo mo Mr. Anderson. At nakapaloob na diyan ang lahat ng kasunduang gustong mangyari ng lolo mo. Ikaw na ang bahalang bumasa.” Sagot naman nito at ibinigay sa kanya ang brown emvelope na hawak nito na agad naman niyang kinuha.

Umupo sa swielchair at inilabas lahat ang laman ng naturang emvelope at sinimulan ng binasa.

Isa, dalawa o tatlong minuto mahigit ang lumipas at tahimik lang na binabasa ang mga iyon. Pero habang nakatingin ako dito ay unti unting nagbago ang ekspresyon ng mukha nito. Ang kaninang magkasalubong ng mga kilay ay mas lalong nagsalubong at nadagdagan ng kunot ng nuo at naging marahas na tumingin sa akin.

Bigla akong kinabahan. Bakit niya ako tinitignan ng ganung katalim na tingin. Hawak ang isang maliit na papel na tantya ko ay isa iyong larawan. Ipinaglipat ang tingin niya doon at sa akin.

“What the fucking hell is this?” Dumagundong na tanong niya at padabog na tumayo. Pabalibag na isinandal ang mga kamay sa ibabaw ng lamesa niya. “And you! Who the hell are you at bakit nadamay ka sa Will ng lolo ko?” Galit na lumapit siya sa akin at pahampas na ibinigay sa akin ang hawak na larawan na ngayon ay nalaglag na sa lapag.

“S-sir Ace. A-ano pong kasalanan ko?” Nahintakutan ako dahil sa talim ng tinging ipinukot niya sa akin. Naging marahas ang paglingon naman niya sa lalaking nagbigay sa kanya ng mga papel na iyon.

“This is nonsense. Sabihin mo sa lolo na hindi ako kailanman magpapakasal. At lalong hindi ako magpapakasal sa kanya.” **** sabay duro sa akin.

Wait! Kasal? Anong nangyayari? Anong kasal ang tinutukoy niya? Ano ba kasi ang nabasa niya sa will ng lolo niya? At bakit ako nasali doon?

Ang daming katanungan sa isipan ko kaya naman pinagtuunan ko ang pansin ang larawang nalaglag na sa sahig at kinuha iyon. At ganun na lang ang panlalaki ng mga mata ko ng mapagsino ang nasa larawan.

_Ako ito! _

To Be Continued…

_********* _
_Elijah at the multimedia _

_********* _

PH1 #3: Ace

_Typos and grammatical error ahead!!! _

Hindi ko mapigilang umalpas ang galit ko matapos kong mabasa ang will ng lolo na nagsasaad na kailangan kong pakasalan ang napili niya para sa akin. Ni hindi ko na tinapos iyon basahin dahil napuno na ako ng galit.

Magagalit talaga ako kay lolo dahil minamanipula niya ang buhay ko. Gusto niya akong magpakasal na dahil hindi na daw ako bumabata. At ngayon kumilos na ito para isakatuparan ang mga plano nito para sa akin.

Magpapakasal ako at mapapasaakin ang kalahati ng kayamanan nito na dapat ay mahahati sa apat na mga apo nito. Isa na ako sa mga iyon. At kung hindi ko naman nasunod ang gusto nito ay walang mapupunta sa akin ni sentimo sa kayamanan nito na halos ako na mismo ang nagpalago ng mga iyon simula ng hawakan ko ang pamamahala ng mga negosyo nito.

And damn him! Inipit niya ako ngayon dahil lagdado na niya ang Will na ipinakita sa akin ni Atty. Hermosa na siyang family Lawyer namin. At ang hindi ko matanggap ngayon na lalong nagpaigting ng galit ko ay ang malamang hindi babae ang ipapakasal sa akin.

Oo, galit na ako kaninang tumawag siya sa akin habang papunta sa na ako sa A. PLACE kung saan lahat kaming apo, anak ng lolo ay doon nakatira at walang ibang pamilya maliban sa amin ang nakatira doon. Exclusive lang ang village na iyon para sa amin.

Muli akong napatingin kay Elijah. Na mag iisang buwan palang na PA ko. At hindi ko lubos maisip na siya ang napili ng lolo na pakasalan ko.

Ang tanong.. bakit siya? At ano ang mayroon sa PA ko at siya ang napili nito? At paano nakilala ng lolo ang PA ko? Ano ang ginawa ng PA ko sa lolo ko at bakit ganito na lang kabilis na nagpasya ito na agarang may Will ng may lagda niya?

Iyan lang ang ilan sa mga tanong ko na nabuo sa utak ko at muli na namang nag umigting ang galit ko habang nakikita ko ang balisa ding mukha niya na ngayon ay hawak ang larawan at nanlaki pa talaga ang mga mata nito ng mapagsino iyon. Syempre dahil siya mismo ang nasa larawan. Siya mismo at wala ng iba.

Galit na muli ko siyang nilapitan at pasakal na hinawakan sa leeg na napasandal na sa pader ng isadsad ko siya doon.

“Sino ka talaga? Paano mong nakilala ang lolo ko?” Galit na tanong ko sa kanya na dahil sa gulat sa pagkakasakal ko ay hindi siya nakasagot agad at halos maluha na sa ginawa ko.

“Mr. Anderson bitawan mo siya.” Kampante na lumapit naman si Atty. sa amin at hinawakan mismo ang kamay ko na nakasakal kay Elijah. “Alam kong nabasa mo ang nakasulat sa will ng lolo mo. Na hindi mo pwedeng saktan ang napili nitong mapangasawa mo.” Sabi nito sa akin at ipinaalala talaga ang mga nabasa ko sa will ng lolo.

Nanggagalaiti at halos mangilo pa ako dahil sa pagkimpian ng ngipin ko sa pinipigil kong galit na huwag siyang gilitan ng leeg ngayon. Matalim na muli akong tumingin dito na umiiwas na magtama ang mga mata namin. Patulak pa na binitawan ko siya. Wala na akong pakialam kong nasaktan siya dahil dinig na dinig ko pa ang pagkakauntog niya sa pader at padaosdos na naupo sa sahig na hindi alam ang gagawin. Galit na nilayuan ko siya at hinarap naman ngayon ang abogado ng lolo.

“Gusto kong makausap ang lolo ngayon din.”

“Pero ayaw niyang makausap ka ng personal mr. Anderson. Nasa sa iyo na iyan kung ayaw mong tanggapin ang nakasaad sa will ng lolo mo. Pero sana nabasa mo ang nasa hulian ng will nito. Na kung hindi ko papayag ay ipapasa kay mr. Kanye Anderson ang Will at siya ang magmamana ng kalahati ng kayamanan nito na sana ay mapapasaiyo kung tutuparin mo ang nasa will ng nito. “mahabang paliwanang nito na siyang nagpadoble ng galit na nararamdaman ko.

Isa pa iyon sa nagpapagalit sa akin. Ang wala akong pagpipilian man lang. Na kung tatanggi ako ay mawawala sa akin ng tuluyan ang mga pinaghirapan ko.

Kung tutuusin naman kahit kunin nga naman ng lolo ang mga kompanyang ipinahawak niya sa akin dahil may sarili na akong ipon at kaya ko ng higitan ang iba nitong negosyo. Pero hindi ako makakapayag na mapunta sa iba ang halos ako na ang nagpalago. Na mapupunta lang iyon sa pinsan kong si Kanye kung hindi ko susundin ang Will ng lolo.

And damn him again ang again.

“You may go to hell.” Sigaw ko na lang dito at itinuro ang pintuan palabas.

” A t inuulit ko Mr. Anderson. Gaya ng nakasaad sa will ng lolo mo, hindi mo pwedeng saktan ang napili ng lolo mo. O pagbuhatan ito ng kamay. At gaya ng nakita at nasaksihan ko kanina, makakarating iyon sa lolo mo.” Sabi pa nito. “Good day Mr. Anderson. Mauuna na ako. Your grandpa give you 12 hour to think. Kung nakapag isip ka na, tawagan mo na lang daw siya.” Dagdag pa nito bago tuluyang lumabas ng opisina ko.

Galit na nilakumos ko ang Will ng lolo na alam ko naman copy lang iyon ng original na Will nito saka ko iyon ibinato.

Hanggang sa nabaling na naman ang pansin ko kay Elijah na halata na nanginginig na yata sa takot sa akin na ngayon ay nakatayo na mula sa pagkakaupo niya sa sahig kanina.

Aba dapat lang siyang matakot dahil kung papayag man ako sa kagustuhan ng lolo ko ay hindi ibig sabihin non ay magbubuhay prinsipe siya kapag pinakasalan ko siya. Kundi ipaparanas ko sa kanya ang buhay kung ano ang buhay sa empyerno. Wala man akong pagpipilian, magagawa ko parin ang gusto ko kung sakali man.

Mabagal na naglakad ako palapit sa kanya na napaatras pa siya at muling napasandal sa pader. Galit na hinawakan ko siya ng mahigpit sa magkabilang pisngi gamit ng isang kamay ko.

“S-sher, u-hmm. H-hama nha foh.” Halos hindi na siya makapagsalita ng maayos sa higpit ng pagkakahawak ko sa pisngi niya pero wala akong pakialam.

“Paano mo nakilala ang lolo ko?” Iyon ang unang lumabas na tanong ko sa kanya. “At bakit ka kilala ng lolo? Anong ginawa mo sa lolo ko at bakit ganun na lang ang kagustuhan niyang maikasal ako sayo. You, disgusting dumbass gay.” Gigil na mas hinigpitan ko ang pagkakahawak ko sa pisngi niya dahilan para tumulo na ang namumuong luha niya sa kanyang nga mata. “Ganyan ba ang ginawa mo? Ang iyakan ang lolo ko sa harapan niya? O may kung anong gayuma ang ipinainum mo sa kanya kaya ikaw ang napili niyang ipakasal sa akin? Sabihin mo sa akin, huwag mo akong dramahan dahil hindi iyan uubra sa akin.” Sunod sunod na tanong ko sa kanya.

“S’sher pleash. L-lhet mhe gho.”

“Kung babae pa siguro ay mas matatanggap ko pa at hindi ganito ang galit ko ngayon.” Patulak na binitawan ko na siya ng hindi na siya tumigil sa pagluha. “Get out, bago pa magdilim ang paningin ko at mapatay pa kita.” Sigaw ko sa kanya na agad na tumalimang patakbo palabas ng opisina ko.

Malakas ang bawat pagtaas baba ng dibdib ko habang malakas na humuhugot ng paghinga dahil sa galit na nararamdaman ko. Parang mainit na tubig lang na pinapakuluan ang dugo ko dahil sa mga nangyari.

Damn it!

“Ahhhhhhhhh.” Sigaw ko at lahat ng mahawakan ko ay ibinato ko. Wala akong pakialam kong masira lahat ng mag gamit ko sa opisina. Basta gusto kong magwala ng mailabas ang galit ko.

Nasa ganun akong ayos ng biglang tumunod ang red line na kumukunekta sa numero ng lolo. Marahas ang naging galaw ko at agad iyong sinagot.

“You fucking old foggy. You can’t manupulate me whenever you want.” Iyon agad ang ibinungad ko dito at hindi ko itinago ang galit sa boses ko. Pero sa pagsigaw ko sa kanya ay tumawa lang ito.

“Nagustuhan mo ba ang regalo ko sayo apo.” Nasa boses pa nito ang pagkakalmante gayong ako ay parang bulkan ng sasabog ang galit ko.

“This is not funny anymore. Kung babae pa siguro matatanggap ko pero ang malamang kung sino ang gusto niyong ipakasal sa akin‐… Damn it! What’s with your foggy brain, old man.”

“Kahit kailan talaga ang tabas parin ng dila mo at hindi ka parin nagbabago. Pero ito ang tatandaan mo young man, huwag ko lang malalaman na sasaktan mo ang taong napili ko dahil isang pagkakamali mo lang apo ko, mawawala sayo ang mga pinaghirapan mo.” Sabi niya at hindi pinansin ang galit ko sa kanya. “By the way, may mapagpipilian ka naman apo, iyon ay ang kalimutan at i-give up mo ang pamamahala sa mga negosyong hawak mo at ibigay iyon kay Kanye, sigurado ako sa isang iyon na hindi niya ako matatanggihan.” Mahabang dagdag pa niya.

Kung hindi lang siguro matigas ang hawak kong reciever ay kanina pa iyon nayupi sa higpit ng pagkakahawak ko.

Magmumura na naman sana ako pero hindi na niya ako hinayaang makapagsalita.

“12 hours apo. Sabihin mo lang kung ayaw mong tanggapin ang kasunduan ko. Magpapakasal ka at mapapasayo ang kalahati ng kayamanan ko o hahayaan mo na lang ang testamentong ginawa ko at ipapamahala kay Kanye ang lahat. Dibali apo, kung hindi mo man tatanggapin iyon ay may matatanggap ka parin namang 10 % sa lahat ng asset ko. Bye apo. Good luck.” Ni hindi na ako talaga nakasagot dahil end tone na ang narinig ko. Pabalibag na binitawan ko ang reciever at sunod sunod na napamura.

“Ahhhhhhhh! You fricking, old foggy.” Sigaw ko ng pagkalakas lakas. Wala na akong pakialam kung marinig ako sa buong companya ko. It’s none of their damn fucking business. They are just my employee.

=

“What the long face mean bud?” Tanong ni Dexter sa akin ng nakapasok ako ng HX Bar na pagmamay ari naman nito na isa sa kaibigan ko. Dito na ako tumuloy para magpalipas ng galit ko kay lolo at kaninang matapos akong magwala sa opisina ko at ang lintik na Elijah na iyon ay hindi ko na nakita. Nahintakutan na siguro sa akin dahil sa ginawa ko sa kanya.

“Where is Gill? Hindi ba siya pupunta dito?” Tanong ko kaysa sagutin ang tanong nito. Deretso sa Liquor Cabenet at kumuha ng isang wine doon at binuksan. Inabutan naman ako ni Lambert ng baso na ngayon ay nasa stand naman ng mga wine glass. Ganito kami sa bar niya. Open kaming gumalaw sa loob. May sarili kaming pwesto kapag narito kaming lahat.

“Anong kailangan mo naman sa isang iyon? Nagtanong ka pa. Nakakalimutan mo yatang bihira lang siya nagagawi dito.” Sabi nito at umupo sa katabing upuan ko. Nakaupo sa paikot na desk ng mini bar sa loob malapit lang sa A. Place ang naturang bar nito. Nagsalin ako ng wine ng malagyan naman ni Lambert ng ice ang mga baso namin.

” Kailangan ko ng tulong niya para alamin ang back ground ng bwesit na taong napili ng lolo para sa akin.”

“Hahaha! Nangangamoy bye bye Bachelor na ba tayo? Saka ayaw mo nun, matitikman mo na ang sinasabi nilang lutong bahay.” Tanong naman ni Saint na kapapasok lang ng HX room namin.

“Shut up! Hindi ko iiwan ang pagka bachelor ko para lang sa walang kwentang tao.”

“Nah! Nah! Hindi mo masasabi iyan Ace Anderson.” Si Lambert na binanggit pa talaga ang buo kong pangalan.

“Why can’t I?”

“Dahil wala ka naman magagawa laban sa lolo mo.” Sagot nito.

“Anong wala? Kaya kong labanan siya kung iyon ang inaalala niyo.”

“Iyon na nga Ace, bud!. May sarili ka namang pera, may sariling negosyo. Bakit ayaw mong i give up ang negosyo ng lolo mo kung ayaw mong manipulahin niya ang buhay mo.” - Lambert

“Ako na ang humawak ng mga negosyo niya simula noon at ako na ang nagpalago ng ilan sa mga iyon. Kaya hindi ko hahayaang mapunta lamang sa mga walang kwentang pinsan ko ang negosyong pinaghirapan ko.”

“Yeah! Nandoon na tayo. Ikaw ang nagpalago, pero sa lolo mo parin nakapangalan ang lahat ng iyon. Kung kukunin niya at magdidisisyon na ipamahagi na sa iba ang mga iyon ay wala kang magagawa. Kaya nasa kanya parin ang disesyon na hindi mo kayang matanggihan.”

Marahas na napabuntong hininga ako dahil sa sinabi nito. Tama si Saint doon. Dahil kung talagang gugustuhin ng lolo ko na kunin sa akin ang pangangalaga na ng kompanya ay wala akong magagawa unless sundin ko ang gusto niya.

Pero..

“Damn it! I can’t marry a guy! I’t disgusting.” Padabog na inilapag ko ang baso ko ng minsanan ko ng nilagok ang laman niyon.

“Your mouth bud. My Baby is not disgusting.” Si Saint na may galit naman na pagtatama niya sa sinabi ko.

Oo nga naman, bakit ko pala sasabihin iyon sa harapan nito gayong patay na patay siya sa kasintahan. Hindi ko pa man nakikita iyon ay hindi naman kaila na lalaki ang baby na tinutukoy niya. Kaya hindi ko talaga masabi na nakakadiri iyon para sa akin. I’m not into men. Kung babae pa siguro ang napili ng lolo ay mas matatanggap ko pa pero…

“Damn it!.” Muli ay isa na namang malutong na mura ang lumabas sa bibig ko at muling nagsalin ng alak sa baso ko na agad iyong itinungga.

Siya naman dumating si Gill na totoong pakay ko kaya ako nagawi sa HX Bar.

“Kumusta Bud.” Halos panabay na bati nina Saint at Lambert dito. Na gaya ng dati he just lift up his hand and wave. Hindi naman ito palasalita. Lumapit sa amin at naupo naman ngayon sa kanang bahagi ko. Awtomatiko namang inabutan ni Lambert ito ng baso.

“I need your help.”

“Speak it out.” Malalim na boses na sagot nito at nagsalin ng alak sa baso.

“Gusto kong mangalap ka ng impormasyon sa taong napili ng lolo ko para sa akin. As soon as you can.” Seryusong sabi ko dito.

Itinungga muna nito ang alak sa baso niya bago tumingin sa akin sabay lahad ng kamay.

“Money first.”

“Fuck! Can you just gather imformation first before asking for money.” May pagkainis na sabi ko. Isa pa ito. Pera muna bago trabaho.

“Money came first.” Muling tipid niyang sabi.

Naiiling na may pagkainis na kinuha ko sa bulsa ng suit ko ang tseke ko. “How much?”

“1 milyon.”

“Ganid ka talaga.” Naasar man ako ay nilagdaan ko parin ang tseke at ibinigay iyon dito. “Kailangan ko iyan ng hindi lalagpas ng labing dalawang oras.” Sabi ko saka ko sinabayan ng pagtayo.

“Hey! Where are you going?” Tanong ni Lambert ng maglakad na ako palayo’t palabas ng HX.

“In hell.” Sagot ko na hindi ko na inabalang lumingon sa kanila and just waving my hand back.

=

“Useless.” Wala sa loob kong binitawan ang mga papel na naglalaman ng impormasyon sa buhay ng PA ko dahil kung ano ang nakalagay sa resume niya ay iyon din mismo ang mga nakalagay sa ibinigay sa akin ni Gill

“You can’t blame me. Your Elijah is just an ordinary.” Sagot nito saka may kung ano pang kinuha sa bulsa nito at ibinigay iyon sa akin. “You can take it back. I gotta go.” Ni hindi na niya ako hinintay na makasagot at umalis na ito. Tunog ng pagsarado ng pinto ang sumunod kaya naman napatingin ako sa ibinigay niya sa akin.

Naiiling na inilagay ko sa gilid iyon. Ibinalik niya ang tsekeng ibinigay ko sa kanya kanina.

Tumayo ako at humarap sa bintana at tumanaw sa labasan. Sa taas kung saan ang opinina ko ay halos tanaw ko na ang mula sa kinatatayuan ko. Hawak ang baba ko at pabalik balik ang naging lakad ko.

Hindi nakalagay doon na naincounter niya ang lolo? Pero paanong nangyari na PA ko mismo ang napili ng lolo ko. Binabantayan ba lagi ng lolo ang bawat galaw ko?

At paanong ang isang hamak na PA ko lang ang nagustuhan niya? Diba dapat isa ding mayaman ang napili niya para mas maging malakas ang kompanya kung magsasanib ang dalawang pamilya?

Pero… Ano ang mayroon sa PA ko? Na ordinaryong tao lamang. May inang inaalagaan sa hospital na may malalang sakit at kailangan ng maoperahan.

Nagpakawala ako ng malalim na hininga dahil wala akong ibang maisip na dahilan ng lolo. Kuyom ang isang kamao ko.

“What’s with you old man. Damn you.”

---

---

At Gill side, pauwi na din siya galing sa Palace. Hindi na din kasi siya nagtagal ng umalis na si Ace doon.

P asakay na siya ng kotse niya ng may tumawag sa kanya sa private number niya na ang tanging nakakaalam ay ang mga kaibigan niya. Nangunot ang nuo niya na hindi naka regester doon kung sino ang tumatawag sa kanya.

Ayaw man sana niya iyong sagutin pero naulit iyon. May galit na sinagot na niya iyon.

“Who the hell are you?”

“Name your price Mr. Gill Amber. This is Alejandro Anderson. I know that my grandson making a move na hindi naaayon sa mga plano ko. At dodoblehsn ko ang ibinayad niya sayo huwag mo lang ibigay ang buong impormasyon ng taong napili ko sa kanya.”

“You know me as well Mr. Anderson. 2 Milyon. And I will follow the lead.”

“Yeah! Send me your account number and I will transfer your money all the way. Bye Mr. Amber.” Hindi pa man siya nakakasagot ay naputol na ang linya.

Naiiling na muli niyang ibinalik ang cellphone niya sa bulsa niya at ipinagpatulot ang naudlot na pagsakay ng kotse kanina.

“Wala akong pakialam sa kanila. Kaibigan ko si Ace, but I need money.” Naibubulong na lang niya habang paarangkada na siyang paalis.

Dahil sisimulan niya ang ipinag uutos ni Ace sa kanya pero para na rin sa lolo nito. Na ang nasa isip, bahala na ang mag lolo sa problema nila. Ang sa kanya ay trabaho ang mas mahalaga.

To Be Continued…

---

Ace at the multimedia;

---

PH1 #4: Elijah

**Typo and grammatical error ahead!! **

Nanginginig ang buo kong katawan ng pumasok ako kinaumagahan matapos ang nangyari kahapon na halos mawalan na ako ng hininga dahil sa pag kakasakal sa akin ni Sir Ace. At ngayon tumawag siya sa akin na pumasok ako pero kahapon pa ako nakapagpasya. Na mag re-resign na ako. Kaya heto ako, nakatayo sa harapan ng pintuan sa opisina ni Sir Ace.

Hindi na ako nagpunta sa bahay niya para sana sabay kaming pumasok gaya ng nakagawian ko ng gawin. Hinintay ko na lang talaga na makapasok ito sa opisina niya mismo.

Tatlong katok na halos hindi yata sumayad ang kamay ko sa pintuan bago ko iyon binuksan. Napayuko ako agad ng magtama ang mga mata namin na ngayon ay nagkatingin mismo sa akin papasok. Saglit man ang pagtatama ng mga mata namin ay nakita ko doon ang walang kaemo emosyon gaya ng dati.

“Huwag ka basta tumayo diyan.” Galit na sita niya sa akin dahil hindi ko na muling inihakbang ang mga paa ko palapit.

Lumunok muna ako at pilit na pinapakalma ang sarili ko bago lumapit sa kanya. Nanginginig ang mga kamay ko na inilapag ang resignation letter ko sa ibabaw ng lamesa niya.

“What is this?” tanong niya ng kunin iyon. ” Oh! A resignation letter. But I can’t accept it. Baka nakakalimutan mo na ako lang dapat ang mag sasabi kong kailan ka aalis sa pagiging PA ko. Nakasaad sa napirmahan mong kontrata na hindi ka pwedeng mag resign maliban na lang kung ako mismo ang nagpapatalsik sayo. Dahil kung mag reresign ka ngayon, babayaran mo mismo ang cost ng kontrata mo.” Seryusong sabi niya sa akin at muling ibinalik sa akin ang resignation ko.

” Make tea for me .” Utos niya na parang balewala lang sa kanya ang nangyari kahapon habang ako ay takot na takot parin sa kanya hanggang ngayon.

“P-pero-.”

“I said make tea for me.” Sigaw niyang muli na nakapagpapiksi sa akin. Kusang kumilos ang mga paa ko para magtungo sa maliit na kusina nito sa opisina at gumawa ng tsaa niya.

Hindi ko na naman mapigilan ang maluha dahil doon. Hindi naman ako ganito simula ng nagsimula akong magtrabaho sa kanya na kahit sigaw sigawan niya ako o di kaya naman ihampas mismo sa akin ang mga papel kapag may hindi siya nagustuhan ay ayos lang pero iba na ngayon, dahil naranasan ko na mismo ang bigat ng kamay niya na halos ikamatay ko na kahapon. At iyon ang iniiwasan ko. Kaya sana mag re-resign na ako para maiwasan siya pero bakit hindi parin niya ako payagan.

Hindi pa malinaw sa akin ang lahat ng nangyari kahapon. Ang dami pang katanungan sa isipan ko? Katulad ng., ano ang kasal na tinutukoy niya? Sino ang lolo niya at bakit ako nito kilala? At anong kinalaman ko sa will ng lolo niya at bakit ako nadamay sa will nito?

“Elijah, saan ka ba nagtitimpla ng tsaa at bakit hanggang ngayon ay hindi parin tapos?” narinig kong sigaw mula kay Sir Ace na nakapagpapukaw ng mga iniisip ko at nakapagbalik sa kasalukuyan ang isip ko. Binilisan ko ang naging kilos ko at ipinagtimpla na nga siya.

“Eto na po Sir.” Nakayuko parin akong lumapit at inilapag ang tsaa sa mismong harapan nito.

“By the way, ipinayos ko na ang gagastusin sa operasyon ng mama mo. At bukas na bukas din ay ooperahan na ito.”

“Ho!.”

“Kahit kailan talaga ang bagal gumana ng kukote mo. Nakita ko ang papel na iyon.” Sabay turo ng mga papel na nasa maliit na mesa sa gilid kung saan tumatanggap siya ng bisita. “Basahin mo iyan para malaman mo ang nangyayari. At kapag nabasa mo na. Permahan mo na lang ng matapos na ang kalukuhan ng lolo ko.” Sabi pa niya. “Dali, ano pang hinihintay mo.” Sigaw na namam niya.

Dahil sa takot ko, agad kong tinungo iyon at isa isa iyong tinignan. Binasa ang mga nilalaman ng naturang mga papel. At ang mga katanungan ko sa isipan ko ay nabigyan na ng kasagutan. Pero ang hindi pa malinaw sa akin ay kung sino ang lolo niya at bakit ako ang napili nito na ipakasal sa kanya na isang lalaki gayong ang daming magagandang babae ang nasa paligid ng apo at kilala pa sa lipunan.

“Nakalagay diyan ang bawat sagot sa mga katanungan mo, pero hindi ibig sabihin niyan ay hindi ka na magtratrabaho sa akin. Magpapakasal tayo, pero sa papel lang para maipakita sa lolo iyon. At ikaw parin ang PA ko. Kung ano ang trabaho mo noong wala pa ang mga kasulatang iyan ay iyon parin ang magiging trabaho mo.” Paliwanag niya at lumapit sa akin kaya naman napatingala ako sa kanya ng nasa mismong harapan ko na siya.

“P-pero bakit ako sir.? Anong kinalaman ko dito? Ni hindi ko po kilala ang lolo niyo.” Sagot ko sa kanya. Nahihiwagaan ako sa mga nangyayari. Hindi ko talaga lubos maisip na bakit ako kailangang madamay sa Will ng lolo niya.

“Wala mang nakalap na impormasyon ang binayaran ko ay alam kong kilala mo ang lolo ko. At iyon ang aalamin ko pa kung paano mo siya nakumbinsing ikaw ang pakasalan ko.” Nang-uuyam na sabi niya sa akin at nasa mga mata parin nito ang nakita kong galit kahapon na kung nakamamatay lang siguro ay kanina pa ako bumulagta sa sahig.

“Saka boss mo parin ako, at hindi kita binigyan ng karapatan para tanungin ako. Ilagay mo sa lugar ang sarili mo. At sisiguraduhin kang wala ka ding mapagpipiliin kundi ang permahan ang mga papel na iyan dahil nakasalalay na sa akin ang buhay ng mama mo.”

Napalunok ako na muling binawi ang tingin ko sa kanya at itinuon sa mga papel sa harapan ko. Nanginginig ang mga kamay ko habang hawak ko ang isang kontrata na nagsasaad doon ang magiging kasunduan namin.

Bakit? Bakit nangyayari sa akin ito? Totoong nagkaroon ako ng paghanga sa boss ko pero hindi ko hinangad na makasal sa kanya dahil lalaki parin kaming pareho. Wala na ba akong karapatan na tumanggi? Bakit kailangang madamay ako sa gulo nila ng lolo niya.

“S-sir, hindi niyo kailangang idamay ang mama ko dito. Dahil ginagawa ko pa ang lahat ng makakaya ko para lang mapagamot ito.”

“It’s none of my fucking business kung ano man ang ginagawa mo para makapag ipon ng pera sa operasyon ng mama mo. Pero hindi mo ba naisip na habang naghihintay ka na makaipon ay siya namang unti unting nanghihina ito at bago ka pa man makapag ipon ay baka tuluyan ng mamatay ang mama mo at mawawalan ng silbi ang sinasabi mong pag iipon. Minsan ba natanong mo sa doctor ng mama kung kaya ba na maghintay pa ng mama mo hanggat sa makapag ipon ka? Sa tingin ko hindi dahil hindi mo alam kong gaano na kalala ang sakit nito.” Mahabang lintaya niya na nakapag isip sa akin ng malalim.

Alam ko naman na malala na ang sakit ng mama at tama siya, hindi ko natanong sa doctor kung hanggang kailan makakapaghintay ang mama sa operasyon nito. Dahil lagi kong sinasabi na kaunti na lang. Makakapag ipon na ako. At ang kaunting iyon ay hindi ako sigurado na makakahintay nga ang sakit ni mama.

Bigla akong nanlumo. Lalong nanginig ang kamay ko na nakahawak sa papel na pinapapermahan niya sa akin. Bakit ba hindi ko naisip iyon?

Binitawan ko iyon at tumayo ng tuwid.

“Sorry Sir. Hindi ko po mapipirmahan ang mga iyan.” Sagot ko sa kanya at bahagyang yumuko. “Mauuna na po ako. Kailangan ko pong pumunta sa hospital ngayon.” Hindi ko na siya hinintay na makasagot pero hindi din naman niya ako pinigilan kaya nagpatuloy ako sa paglabas ng opisina niya.

Kailangan kong malaman mismo sa doctor ng mama kung ano na ba talaga ang kalagayan ng nito at bakit ganun na lang kasigurado si Sir Ace na nakasalalay na sa kanya ang buhay ng mama.

=

“Anong maipaglilingkod Mr. Elijah?” Tanong agad ng doctor sa akin ng makapasok ako sa maliit na opisina nito.

“Gaano na kalala ang sakit ng mama ko doctor?” **** Hindi na ako nagpaligoy ligoy pa para tanungin iyon dahil doon din naman ang patungo ng usapan kaya ako ngayon narito.

Napansin ko ang pagbuntong hininga nito kaya naman mas bumigat ang pakiramdam ko dahil doon. Kung ganun tama si Sir Ace na malala na nga ang sakit ng mama.

“Mr. Elijah, sa totoo lang ay nagbilin sa akin ang iyong mama na hindi talaga ipaalam sa inyo ang kanyang kalagayan. Pero ngayon na nabuksan niyo ang usaping iyan, wala na akong magagawa pa at hindi ko na dapat pang ilihim ang lahat.” Seryusong sagot nito sa akin.

“Bakit doctor? Kailangan ko ding malaman iyon noon pa dahil ako na lang ang natitirang kapamilya ng mama ko. Karapatan ko iyong malaman.” Ayaw ko man sanang pag taasan ito ng boses pero kasalanan din nito. Doctor siya at responsibilidad niya na ipaalam sa akin ang kalagayan ng aking mama.

Kampante pa naman ako na nag iipon ng pera pero iyon pala..

“Ipagpatawad mo Mr. Elijah. Pero kagustuhan ng mama mo ang ilihim sa iyo ang kalagayan niya.” Sabi nito.

Ipinaliwanag na nito ang kalagayan ng mama at mas nadagdagan ang panlulumo ko dahil sa sinabi nito. Kung hindi na pala o operahan sa lalong madaling panahon ang mama ay hindi na aabutin ito ng isang buwan.

“Damn it.” Mahinang mura ko. Ewan ko na lang kung narinig niya iyon.

“Pero wala ka na dapat pang ipag alala sa ngayon Mr. Elijah dahil may nagbayad na para sa operasyon ng mama mo. At naka schedule na ang operasyon bukas ng alas diyes. Kaya ipanatag mo na ang loob mo dahil sisiguraduhin ko namang magiging matagumpay ang operasyon nito.”

Hindi ako makaimik. Parang tinakasan ako ng katinuan sa isip dahil sa mga nangyayari ngayon? Bakit bigla bigla na lang nagkaganito ang sitwasyon. Ano ang naging kasalanan ko at bakit ako pinagkakaitan ng tadhana na makapamuhay ng normal at payapa.

“Doctor Suarez, oras na po ng operasyon.” Narinig kong sabi ng nurse na pumasok sa opisina nito.

Tumayo na ito at inayos ang damit. Patapik pa na hinawakan ako sa balikat.

“Ikaw parin naman ang magdidisesyon Mr. Elijah kung ayaw mong ipatuloy ang operasyon. Pero kapag pinatagal pa natin iyon ay simulan mo ng mamaalam sa mama mo dahil araw na lang ang bibilangin mo. Sige Mr. Elijah. Kung iyong mamarapatin, mauuna na ako sa iyo. Pag isipan mong mabuti ang magiging pasya mo.” Pagkasabi niyon ay naglakad na ito palabas . “Pakisara na lang ang pintuan pag alis mo.”

Naihilamos ko ang mga palad ko sa mukha ko dahil hindi parin ako makapaniwala. Anong gagawin ko. Naiipit ako sa sitwasyon ko ngayon. At sino ba talaga ang lolo ni Sir Ace at ginawa niyang komplikado ang lahat. At sa dinami dami nga ng babae sa mundo bakit ako pa.

“Damn it.!”

Nanghihina ang mga paa ko na naglakad palabas ng opisina ng doctor. Tinungo ang silid ng mama. Naabutan ko itong natutilog kaya hindi ko na ginising. Pinagmasdan ko na lang siya.

“Anong gagawin ko mama? Hindi ko alam kong tama ba ang magiging disesyon ko kung sakali mang pumayag ako sa kasunduan sa boss ko. Pero kung hindi ko gagawin iyon ay susundin ang gusto niya ay ikaw naman ang mawawala sa akin. At iyon ang hindi ko pa kayang tanggapin. Ikaw na lang ang natitirang taong mahalaga sa akin mama.” Naluluha akong kinakausap ito kahit alam ko naman na hindi niya ako naririnig. Nandoon parin sa loob ko ang panlulumo dahil sa mga mabilisang pangyayari. At sa isang iglap lang ay nabago na ng tuluyan ang pagkatao ko. Nabago na ang sempleng takbo ng buhay ko.

=

“Kumusta na ang pakiramdam niyo lolo?” Tanong ko sa matandang tinulungan ko. Pilit na nilangkapan ko ng ngiti ang mga labi ko dahil ayaw ko naman ipakita dito ang lungkot na nararamdaman ko.

“Maayos ayos na ang pakiramdam ko apo. Sabi ng doctor pwede na akong lumabas bukas.” Pagbabalita nito. “May problema ka ba apo? Matamlay ka yata?”

” Naku! Medyo pagod lang ako lolo. Huwag niyo akong alalahanin.” Sagot ko dito. “Kung hindi niyo po maalala ang kung saan kayo nakatira pwede muna kayong mamalagi sa bahay namin.” Sabi ko dito. “Ooperahan na din kasi ang mama bukas. May mabuting tao po na umako ng gastusin sa operasyon.” Pagbabalita ko naman dito kahit na ang totoo ay hindi parin ako sang ayon na si Sir Ace ang magbabayad ng operasyon ng mama ko. Dahil malaking halaga iyon at ang kapalit ay ang pumayag sa gusto niya para lang mapagbigyan ang lolo nito.

“Ganun ba apo. Kung hindi naman ako magiging pabigat sa inyong mag ina, gusto kong makitira sa inyo.” Nakangiti nitong sagot.

“Oo naman po lolo. Welcome kayo sa bahay. Basta kung maalala niyo na ang mga kapamilya niyo sabihan niyo lang po ako para matawagan natin sila.”

“Sige apo. Maraming salamat, napakabuti mong bata.”

“Heto po pala, nagdala ako ng mga prutas para sa inyo.”

“Nag abala ka ba apo.”

“Ayos lang po iyon lolo, hindi na kasi makakain muna ang mama ngayon dahil sa operasyon niya bukas kaya sa atin na lang po ito. Tayo na lang ang kakain.”

Inabutan ko siya ng orange na binalatan ko. Agad naman nitong kinain iyon. Kahit papaano ay gumagaan ang pakiramdam ko dahil may nakakausap ako. At magaan ang loob ko sa matanda and at the same time naawa ako dito dahil wala man lang kamag anakan nito ang naghahanap sa kanya.

“Kumusta naman sa trabaho mo apo? Hindi ka ba nahihirapan?” Tanong nito ilang sandali pa ng nasa kalagitnaan na kami ng paglantak sa nga prutas na binili ko. Napatingin ako dito ng wala sa oras? Hindi ko tuloy alam ang isasagot ko dito. Bigla ko namang naalala ang mga pangyayari, kahapon at kanina.

“Maayos lang po ang trabaho ko lolo.” Sagot ko. Totoo namang maayos dati ang trabaho ko. Kahapon lang nagbago dahil biglang gumulo ang sitwasyon dahil sa lolo ni Sir Ace.

“Hindi ka naman ba nahihirapan doon apo?”

“Hindi naman po lolo. Saka, maayos naman ako simula nong una ako sa trabaho ko. Sa katunayan nga po, mag iisang buwan na ako doon at masasabi ko namang madali lang angbtrabaho ko.” Pagsisinungalin ko pa.

Hindi na ito muling nagtanong pa at muling ipinagpatuloy ang pagkain namin ng prutas. Hanggang sa muli akong nagpaalam dito para lumipat naman sa silid ng mama.

Gising na ito. At hindi ko napigilan ang sarili ko na sumbatan ito dahil sa paglilihim sa sakit nito sa akin.

“Patawarin mo ako anak.”

“Alam niyo naman na kayo na lang ang naiwan sa akin. Tapos naglilihim pa kayo. Paano kung nahuli na ng malaman ko. Mama naman eh.”

“Tahan na El, anak.” Pang aalo niya sa akin habang nakayuko na ako habang hawak ang kamay niya at umiiyak na naman ako. Naging emosyonal na yata ako simula kahapon. Hindi ko na mapigilan ang mga luha ko na ngayon ay mabilis na lumalabas sa mga mata ko. Dala ba ito ng nangyari kahapo. Dahil sa pagsakal sa akin ni Sir Ace? Malamang ganun na nga. Dahil doon ko lang naranasan ang pagbigatan ng kamay na halos ikakitil na ng buhay ko. At hindi ko na mapigilan ang hindi matakot sa kanya. Na tumatak agad sa isip ko na baka maulit na naman iyon.

“Yeah! Dapat nga maging masaya ako dahil sa wakas maooperahan na kayo.”

“Salamat anak.”

“May mabuting tao lang na gustong tumulong sa atin mama. At gastos na niya lahat iyon sa operasyon, treatment at iba pa na kakailanganin sa pagpapagaling mo mama.” Saka ko na lang sasabihin dito na ang boss ko mismo ang nagbayad ng gagastusin sa operasyon. At ang kasal naman na bigla na lang lumabas sa will ng lolo niya ay saka ko na lang din sasabin baka mas gugustuhin pa nitong huwag na lang paoperahan kaysa sa sarili ko mismo ang kabayaran.

Pero hindi ibig sabihin na si Sir Ace ang gumastos ay hindi na ako makikipag agrue sa kanya sa isue ng kasal. Pakikiusapan ko na lang siya na kung pwede ay babayaran ko na lang ng paunti unti. Baka kung kausapin ko ito ng mabuti ay mapapayad ko pa siya.

Sana nga! Pumayag siya.

To Be Continued…

---

Elijah at the multimedia

---

PH1 #5: Ace

**Typo and grammatical error ahead!! **

“Anong klase ng patakaran ang pamamalakad sa hospital na hinahawakan mo Kanye?” Galit na tanong ko kay Kanye ng sagutin nito ang tawag ko. Dahil sa pagpapakuha ko ng impormasyon tungkol kay Elijah ay napag-alaman ko na sa hospital kung saan si Kanye ang namamahala na itinalaga ni lolo na confine ang mama nito. At ganun na lang ang inis ko ng malaman na may ganun palang itong patakaran.

“What do you mean?” Baliwalang tanong naman nito sa akin. Kung gaano ang pagkadisgusto ko dito ay ganun din ito sa akin. Ewan ko na lang kung galit na galot din iyo ngayon. Pero sabi nga ng lolo siya ang pinakamasunurin sa aming apat na inalagaan niya.

“Isa sa magulang ng empleyedo ko ang nakaconfine doon ngayon at napag alaman ko na hindi pinayagang operahan ang mama niya dahil wala itong maibigay na sapat na kabayaran para sa operasyon?”

“What?” Halatang nagulat ito sa sinabi ko. “Wala akong patakaran na ganyan Ace kaya huwag kang mangbintang. Saka si papa ang derector manager ngayon doon. Nakiusap ito sa akin na siya ang mamamahala muna doon kaya pinagbigyan ko.” **** Mahabang paliwanag nito

“Damn it. Sabihin mo sa papa mo, kung hindi niya aayusin ang pamamahala sa hospital, I swear I will take back the hospital from you. At huwag lang magkakamali ang papa mo na gumawa ng mas ikakagalit ko dahil hindi ako mangingiming ipakulong siya sa ganyang pamamalakad niya.” Galit na banta ko dito. Hindi ko na ito hinintay na makasagot ay binabaan ko na siya ng telepono.

Naisuntok ko na naman ang kamao ko sa lamesa ko habang sapo naman ng isang palad ko ang sintido ko. Nakakapang init ng ulo ang mga nangyayari. Nagsimula ito dahil sa kagagawan ng lolo na bigla na lang nagpasya para sa akin. At ngayon napag alaman ko na hindi pala maganda ang pamamalakad sa hospital na binitawan ko at ibinigay naman iyon ni lolo kay Kanye. Pero hindi ko lubos maisip na hahayaan naman ni Kanye ang papa niya na pamahalaan iyon ng wala ang pagsang-ayon ko. Ewan ko na lang kung alam iyon ni lolo. Pero kung alam iyon ni lolo malamang gaya ng nasa isip ko ay babawiin niya iyon dito.

Damn it again! Speaking of lolo. Nasaan ba ang matandang iyon at ayaw magpakita sa akin. Sabi sa akin ni Atty. Hermosa ay nasa bahay bakasyonan daw ang lolo sa probinsya at malayo sa kabihasnan. At talagang nagtatago siya sa akin dahil alam nitong hindi ko kayang sumunod doon dahil hindi ko maiwan ang mga negosyo ko. Not in a minute, a day pa kaya.

Tatlong katok ang nakapagpatingin sa akin sa pintuan kaya naman nawala sa utak ko ang mga iniisip ko. Ang secretary ko na may dala dalang mga dukomento.

“Heto na po ang list ng mga report ng mga taga PR department Sir. Narito na din ang report para sales department at heto po ang mga deal na kailangan niyong permahan. At 1 pm po, may meeting po kayo kay Mr. Ramulez para sa darating na mga guest sa susunod na araw. Napasabi ko na din sa AA Hotel na ihanda ang mga hotel room para sa mga bisita. And about the restaurant. Ire-rekomenda po ba natin ang restaurant na hawak ni Mr. Kanye, Sir?” Mahabang paliwanag nito sa akin at inisa isa niyang inilapag ang mga iyon sa lamesa ko.

“No! Hindi na kailangang magpunta sa Restaurant ni Kanye. Sabihan mo na lang na magdagdag ng recipe sa Hotel Restaurant kung ano ang mga paborito ng mga guest natin. Kung kailangang magdagdag kayo ng chef para doon magdadagdag tayo.” Sagot ko dito.

“Sige po Sir.” Yumuko ko ito at humakbang ng ilang beses paatras bago muling tumuwin ng tayo. ” At tungkol sa pagpapaopera sa magulang ni Elijah ay naayos ko na po lahat. 8 am po ang exact time para sa operasyon.”

“Good. Sige, makakalabas ka na.”

“Yes sir. Tawagin niyo na lang ako kung may kailangan pa kayo. Mauuna na po ako.”

Agad kong kinuha ang mga report na ibinigay nito at binasa ang mga iyon.

“Mga walang kwenta, kaya naman pala nilang pagbutihin ang mga report nila bakit kailangan pang ipaulit ko sa kanila.” Galit na inilapag ko ang ilan sa mga iyon. Sinunod ko ang report ng sales department.

Kahit papaano ay malaki ang pumapasok na pera sa mga kompanyang hawak ko. Sa akin din minsan napupunta ang copy ng mga sales sa kompanyang hinahawakan ni Kanye at ang dalawa ko pang pinsan. Dahil bukod kay lolo ay sa akin niya itinalaga ang mga iyon para i-monitor kung maayos ba ang pamanalakad ay sales ng mga hawak nila.

Naging abala na ako sa pagbabasa ng naturang pa dukomento. At sangkaterbak na pipirmahan para maabrubahan ang ilang mga proposal ng bawat department ng kompanya. Ang iba, ibinasura ko dahil walang mga kakwenta kwenta. Sa pag aanalisa ko sa mga iyon ay hindi ko na namalayan ang paglipas ng mga oras, hanggang sa muling kumatok ang sekretarya ko para ipaalala ang meeting ko kay Mr. Ramulez na siyang nakahawak ng bigtime businessman na dadalaw dito sa pilipinas. At malaking oportunidad iyon para mas makilala ang AA Hotel And Restaurant.

“Elijah, Lets go.” Tawag ko kay Elijah ng tumayo ako sa pagkakaupo ko sa swealchair ko pero walang sumagot. Saka ko lang naalala na umalis din pala siya kanina ng mabasa ang nga dukomento para sa aming dalawa.

Damn! Nasanay na akong bubuntot buntot siya sa akin. At parang kulang na na wala akong nauutusan na nasa tabi ko lang.

Naiiling kinuha ko na ang black suit ko at isinuot iyon. Kung nandito si Elijah ay siya mismo ang dadampot niyon at ipapasuot sa akin. Iyon ang trabaho niya bilang PA ko. Gawain niya lahat. Maliban na lang sa minsan na siya mismo ang uutusan ko na kolektahin ang mga report ng bawat department ng kompanya.

Nag aaplay siya na isa lang interm sana dito sa kompanya. Pero ng makita ko na maganda naman ang marka niya sa pag aaral kahit hindi pa ito nakapagtapos ay kinuha ko siya bilang personal assistant ko. Inalok ko siya ng malaking halaga at agad naman niyang tinanggap. At may kotrata na ako lang ang dapat magtanggal sa kanya at hindi siya pwedeng magresign hanggat sa hindi natatapos ang walong buwan na trabaho niya sa akin. At ngayon siya lang ang nagtagal sa akin na PA ko. Na sa mga nagdaang PA ko ay nakakapang init ng ulo dahil isang bulyaw ko lang ay iiyak na at bahag na bahag na ang mga buntot. Pero siya, nakikita ko na natakot siya noong una pero hindi naglaon ay nakasanayan na niya ang lagi kong pagsigaw.

Nakalagay din sa resume niya kung bakit napili niyang magtrabaho dito at kung ano ang dahilan niya. At nakalagay doon para makapag ipon para sa muli niyang pagpasok sa eskwelahan sa huling baitang sa kolehiyo. Pero ngayon napag alaman ko na hindi pala iyon ang tunay na dahilan dahil gusto nitong makapag ipon para sa perang magagastos sa operasyon ng kanyang ina.

Pero hindi iyon ang mas nakatawag ng pansin ko kundi kung paano niya nakilala ang lolo? Paano sila nagkakilala? At ang isipin iyon ay naramdaman ko na naman ang galit para sa kanya at sa lolo? Anong nakita ng lolo sa kanya na wala namang especial maliban sa ganda ng mukha nito? At bakit siya ang napili nito na pakasalan ko.

Damn it again! Gaya ng sabi ko. Kung babae siguro siya ay malamang hindi ganito ang pagrerebelde ko at mas matatanggap ko pa. Mas madaling makipagdeal sa mga babae kaysa sa isang lalaki na wala man lang natapos sa buhay at maipagmamalaki.

“Nancy samahan mo ako.” Sabi ko na lang sa secretary ko ng matapat ako sa lamesa niya.

“Yes sir.” Mabilis na kumilos ito, dala dala ang ilang papeles na kakailangin sa pakikipag usap kay Mr. Ramukez

“Pagkatapos natin kay Mr. Ramulez may ka business meeting pa ba ako?” Tanong ko dito habang bagtas na namin ang daan papunta sa AA Hotel.

“Wala na po Sir Ace.”

“Good.” Hindi na ako muling nagsalita. Pupuntahan ko si Elijah sa Hospital at makita mismo ang kalagayan ng mama nito. At ng hindi na siya makatanggu sa mga plano kung pagpapaikot sa will ng lolo. At para narin makausap ko mismo ang papa ni Kanye kung nandoom man ito ngayon.

Narating namin ang AA at agad akong sinalubong ng mga pagbati sa mga empleyado ko na nandoon.

Namataan ko si Mr. Ramulez na ngayon ay nakaupo sa isang VIP set sa restaurant kaya naman agad akong lumapit dito.

“Magandang hapon Mr. Ramulez.” may ngiti sa labi ko na pagbati dito na agad namang tumayo at nakipagkamay sa akin.

“Magandang hapon din Mr. Anderson.”

“Shall we.” Sabay alok na muli itong umupo. Umayos na din ako ng upo. “What do you want Mr. Ramulez. Order what you want. Sigurado naman ako na hindi ako mapapahiya na ipatikim ang mga meal na nandito sa Restaurant ko.”

“Thank you Mr. Anderson. I know it! Dahil minsan na kaming nagawi dito ng buong pamilya ko at satisfied naman kami lahat. At sa mga empleyado mo na talaga naman magagalang at hindi ka bibiguing pagsilbihan sa magandang asal.”

“Thank for the compliment Mr. Ramulez.” Nakangiti kong pasasalamat dito. Tinignan ko ng Secretary ko na nakatayo lang malapit sa akin. “You may take a sit Nancy.” Sabi ko din dito. Nagtaka siguro siya dahil hindi naman talaga ako nag aalok.

“Salamat po sir Ace. But I insist to stand next to you.” Magalang nitong sagot at bahagyang yumuko.

“Okay! If you say so.” At sinabayan ko ng kibit balikat. Nagpatuloy na nga kami sa pag uusap ni Mr. Ramulez matapos itong mag order ng pagkain. Napag usapan namin ang detalye tungkol sa mga darating naming bisita para i close ang deal about the clothing business na pwedeng maibenta sa mga nasabing negosyo ng mga bisita namin.

Napag usapan na din namin kung ano ang mga gusto at ayaw ng mga ito na pwedeng gawin at iwasan para mas mapadali ang pagsasarado ng deal namin kung sakali.

Inabot kami ng higit isang oras lang sa pag uusap. Hanggang sa tuluyan na nga kaming nagkasundo sa mga gagawin. And also kung ilan ang magiging share niya kapag nagtagumpay ang deal sa susunod na araw.

“Thank you for your time Mr. Ramulez.”

“Ako dapat ang magpasalamat Mr. Anderson. Muli, salamat. Mauuna na ako.”

“Yeah! Sure. Ingat sa pag uwi mr. Ramulez.”

Kumaway pa ito bago tuluyang makalabas ng restaurant. Agad akong tumayo at inayos ang suot ko. Binalingan ko Nancy na nakasunod lang sa akin.

“Bumalik ka na sa kompanya. At siguraduhin mong maayos ang lahat ng nasa lamesa ko bago ka umuwi.” Utos ko dito.

“Yes sir.”

Agad kong tinalunton ang kinapaparadahan ng kotse ko at agad na umalis sa AA. Bagtas ang daan papunta sa AA Hospital

Ang una kung pinuntahan ay ang opisina mismo ni papa ni Kanye. At dahil kilala ako doon ay hindi na ako pinigilan ng nagbabantay sa mismong pintuan ng opisina nito.

At ang magaling kong tiyuhin ay parang walang pinag aralan kung makaupo dahil nakataas ang mga paa nito mismo sa ibabaw ng lamesa nito.

Nagulat pa ito ng makita ako at agad na ibinaba ang mga paa. Tumayo saka ako sinalubong.

Umiwas na lang ako ng tangkain niya akong bigyan ng yakap bilang pagbati.

“Napasyal ka yata pamangkin.” Nakangiti nitong tanong at hindi ipinahalata ang pagkapahiya sa pag iwas ko. Hindi ako plastik na tao kahit asawa pa siya ng kapatid ng papa ko. Kung tutuusin ay hindi siya ang kadugo ko kaya masasabi kong sampid lang siya sa pamilya namin. Dahil nag iisang anak nila na lalaki si Kanye ay ipinasunod ng lolo ang apelyedong Anderson dito at ang dalawa namang anak nilang babae ay sa kanya nakasunod ang apelyedo.

At ang papa ang panganay na anak ng lolo pero sa kasamaang palad maagang namatay ang papa at panganay na kapatid ko dahil sa isang aksidente noong labing anim na taon ako. At ang papa noon ang paborito ng lolo kaya ng nawala na ito ay sa akin na natuon ang pansin niya.

Pinag aral niya ako sa may mataas na kaledad ng pagtuturo para sa mga negosyo niya. At sa edad kong 18 ay sinimulan ko ng aralin ang pasikot sikot sa mga kompanya ng lolo na pinagsasabay ko sa aking pag aaral. Kaya hindi nila ako masisisi na ganito ako ngayon. Dahil sa buong buhay ko at labing isang taon na iginugol ko sa kompanya ay masasabing kong akin na sila kahit kay lolo parin iyon nakapangalan dahil ako na mismo ang nagpalago sa mga negosyo niya.

At ngayon, ang walang kwenta kong tiyuhin at gagawa pa ng ikakasira ng mga negosyo namin dahil sa klase ng pamamalakad niya ng hospital. Pwes, hindi uubra sa akin ang ganitong pamamalakad niya.

“Sino ang nagbigay sayo ng karapatan na baguhin ang dating patakaran ng hospital. Public hospital ito at ginawa para sa mga mahihirap na tao. Hindi iyong iipitin mo ang mga pasyente para lang magkapera kayo.” Panimula ko at hindi na ako nagpaligoy ligoy pa.

Alam ko, masama akong tao. Kung negosyo, negosyo lang. Walang personalan. Pero ipinagawa ito ni lolo para sa mga mahihirap. Dahil maawain ang lolo. Mabait sa mga taong naghihirap. Kaya nga hindi ko ito hinawakan dahil hindi naman ito kumikita ng malaki. Tanging ang nag tratrabaho lang sa hospital ang kumikita. Dahil ginawa ito ng lolo na Hospital for the aged.

At ngayon, binago nito ang patakaran na iyon ng lolo. Anong karapatan niya?

“Ganito kasi iyon pamangkin. Gusto ko lang naman kasing kumita ang hospital ito ng malaki laking halaga. Kasi sa kinikita nito sa isang buwan ay sapat lang sa mga dapat bayaran at swelduhan. May natitira nga para sa atin pero hindi iyon sapat.”

“At hindi pinagawa ng lolo ang hospital na ito para sa malaking pera. Naiintindihan mo ba. Kaya umayos kayo, kung ayaw niyong mawalan ng sustento at mawala lahat ng yaman na tinatamasa niyo.” Banta ko dito. “Paunang banta lang iyan tito. Dahil kapag ipinagpatuloy niyo iyan, doon tayo magkakaalaman.” Pagpapatuloy ko saka ko sinabayan ng pagtalikod dito. “Good day tito. At sana naintindihan mo ang ibig kong ipahiwatig sa inyo.” Hindi ko na hinintay na makasagot ito. Deretso na ako sa paglabas.

Nakakaubos ng pasensya ang mga pinaggagagawa nila sa mga hinahawakan nilang negosyo. Kung ako lang ang masusunod, kukunin ko ang mga iyon sa kanila para hindi na nila pakinabangan ng tuluyan.

Iwinaksi ko na ang isip ko sa ibang bagay. Saka na lang ako ulit gagawa ng hakbang para sa kanila. Sa ngayon, kailangan kong makita at kumustahin ang mama ni Elijah. Para masiguro kong maayos lahat at naayon sa plano ko.

“Dito po Mr. Anderson. ” Sabi ng nurse na pinagtanungan ko kung saan ang ward ng mama ni Elijah.

Tumango na lang ako at iwinagayway ang kamay ko na pwede na siyang umalis.

Agad na natanawan ko ang mama ni Elijah na ngayon ay napatingin sa gawi ko ng pumasok ako.

“Anong maipaglilingkod sayo hijo?” Tanong nito sa akin. Halata sa boses nito ang nahihirapan. At halos buto’t balat na ito dahil sa karamdaman.

“Gusto ko lang tignan kong nasa maayos kayong kalagayan. Ako nga pala ang boss ng anak niyo. Nasaan si Elijah?” Sagot ko at tanong nadin ng hindi ko makita na sa loob si Elijah.

“Lumabas si Elijah para sa part time job niya hijo.”

“Part time job? Bakit hindi pa ba sapat ang ipinapasahod ko sa kanya?” May inis na saad ko dito na hindi naman dapat. Nagulat pa ito dahil sa biglang pagtaas ng boses ko. “Never mind. Sabihan niyo na lang siya na huwag ng pumasok sa part time job niyang iyon. Dahil hindi naman na niya kailangan ang mag ipon para sa pagpapagamot sa inyo.” Binabaan ko ng kaunti ang boses ko. Hindi ko ugaling humingi ng tawag kaya bahala na ito kung ano ang iisipin sa akin. Wala na akong pakialam. At lalong wala akong pakialam sa sasabihim ng ibang tao sa akin.

“Gustuhin ko man hijo pero ayaw niyang magpapigil. Kasi sabi niya. Ang naiipon na niya ngayon ay para na sa pag aaral niya.”

Napabuntong hininga ako. Hindi ko na pinansin ang sinabi nitong iyon.

“Sige, mauuna na ako. Huwag na kayong mag alala. Gaya ng sabi ko. Gastos na lahat ng hospital ang mga gagastusin at mga gamot niyo para sa pagpapagaling.”

“Sige hijo. Maraming salamat sa magmamagandang loob mo sa amin ng anak ko.”

I just wave my hand to her at walang lingong likod na lumabas na ng ward.

Hindi na ako nagtagal pa sa hospital. Umuwi na lang ako ng bahay ko para makapagpahinga. At bukas, pagkatapos ng operasyon ng mama niya. Maniningil naman ako, kapalit ng pangalan niya.

To Be Continued…

---

ACE at the multimedia

---

PH1 #6: Elijah

**Typo and grammatical error ahead!! **

“Salamat po ate. Mauuna na ako.” Nakangiting paalam ko sa may ari ng maliit na restaurat na pinagtratrabahuan ko ng ilang oras sa gabi. Pero kanina lang ako napahaba ng oras dahil wala naman akong ginagawa. Kaninang alas tres pa lang ay nandito na ako kaya naman, may extra pa ang bayad niya sa akin ngayon. At hindi lang iyon. Ipinagtabi na naman ako nito ng pagkain para daw may maibigay ako kay mama. Kaya laking pasasalamat ko talaga dahil mabait ito sa akin.

“Sige Elijah! Mag ingat ka sa pagtawid sa kalsada.” Paalala naman nito sa akin.

“Oo ate. Salamat ulit dito sa pagkain. Aalis na ako.” Nakangiting kumaway na lang ito sa akin kaya naman nagtuloy na ako sa pagbalik sa hospital. Malapit lang, bente metro lang ang layo sa mismong harapan ng hospital sa restaurant na pinagtrabahuan ko.

“Are you Elijah Lawrence?” Tanong ng lalaking nakasalubong ko na bigla na lang sumulpot sa kung saan.

Napatango na lang ako bilang sagot dito. Ngumiti naman ito ng makomperma na ako nga ang taong binanggit niya.

“Ako nga pala si Kanye. Napag utusan lang ako na kumustahin ang kalagayan ng mama mo. Kumusta na siya?” Tanong nito. Naguguluhan man ako kung sino ang nag utos sa kanya ay hindi ko na pinansin iyon.

“Maayos naman kahit papaano. Sa awa ng Diyos ay maooperahan na siya bukas.”

“Mmm, ganun ba. So can I walk with you and check your mother?”

“Yeah! Sure.” Pag sang ayon ko na lang dito. Hindi ko naman nakitaan ito ng masama dahil palangiti ito at magaan ang boses nito at hindi naman kahina hinala.

Hanggang sa marating na nga namin ang silid ng mama at kaagapay na pumasok ang lalaki.

“Kumusta ang pakiramdam niyo mama?” Tanong ko agad dito ng malapitan ko. Hinaplos sa pisngi at dinampian ng halik sa nuo.

“Maayos naman anak. Ikaw, hindi ka ba pagod sa trabaho mo?”

“Hindi naman mama. Maayos lang din ako. Heto nga ipinagbalot na naman ako ni Ate Cecil ng pagkain kaso hindi na kayo makakakain dahil sa operasyon niyo bukas.”

“Okay lang anak, dalhin mo na lang sa lolo mo iyan.” Sabi naman nito na ang tinutukoy ang lolo na tinulungan ko. Nasabi ko na din kasi dito na kung makakalabas na bukas ang lolo ay sa amin na ito titira pansamantala habang inaalala ang mga kamag anakan nito.

“Sige mama, pero mamaya na siguro. Aasikasuhin ko muna kayo.” Sabi ko dito. Saka ko naalala ang lalaking kasama kong pumasok. Kaya naman binalingan ko ito “Siya ang mama ko.” Pagpapakilala ko dito.

Ngumito ito saka binalingan ang mama. Nilapitan ng lalaki ang mama saka nilahadan ng kamay.

“Kumusta po, Kanye po pala ang pangalan ko. Nandito po pala ako para personal na humingi ng tawad.” Panimula nito na nakapagpakunot ng nuo ko.

Tawad? Bakit may kasalanan ba itong nagawa sa amin?

Tinanggap naman ng mama ang pakikipagkamay nito.

“Para saan naman hijo.”

“Nalamam ko na dumalaw ang pinsan ko kaninang hapon sa inyo. Para ipaalam na siya ang nagpaayos ng operasyon niyo.” Bagkus sabi nito kaysa sagutin ang tanong ni mama na kung para saan ang paghingi nito ng tawad.

Pero hindi nakaligtas sa pandinig ko na may dumalaw kay mama kanina. Di kaya si Sir Ace iyon? At sabi nito na pinsan. Ibig bang sabihin na si Sir Ace din ang pinsan niya? Pero malayo naman ang feature look nila sa isa’t isa.

“Pinsan mo ang boss ko?” Hindi ko na napigilan ang sarili ko na tanungin iyon dito.

” Yeah! I’m Kanye Anderson. And Ace Anderson is my cousin. ” Nakangiting sagot nito. Palangiti ito hindi gaya ni Sir Ace na hindi yata alam ang salitang ngiti.

“Siya ang nag paayos ng lahat kaya naman narito ako para kumustahin ang mama mo.”

“Inutusan ka niya?”

“No! Hindi namam siya ang nag utos sa akin. Ang lolo namin ang nag utos sa akin.”

Nabanggit na naman ang lolo nila. Sino ba kasi ang lolo nila? Iyon ang paulit ulit na tanong sa isipan ko na hindi ko naman alam ang kasagutan.

“P-pwede ko bang makita ang larawan ng lolo niyo?” Tanong ko dito. Nakalimutan ko tuloy na nasa harapan lang namin ang mama pero mas mahalaga sa akin ang malaman at makita kung sino ba talaga ang lolo nila na gumulo ng tahimik kong buhay.

Kunot nuo naman na tumitig ito sa akin. Kahit ba ito ay hindi naniniwala na hindi ko kilala ang lolo nila? Pero saglit lang ang pagkakunot ng nuo nito at saka muling ngumiti.

“Sure, mayroon naman akong larawan niya na magkakasama kami.” Sagot nuto pagkuway inilabas ang cellphone. Ilang sandali pa ay ipinahawak niya iyon sa akin. “Siya ang lolo namin. Mag kahawig sila ni Ace.” Sabi nito at itinuro ang nakaupong matanda sa pinakagitna ng family picture nila.

Nailing ako dahil hindi ko talaga matandaan na nakasalamuha ko na ng landas ang lolo nila. Dahil sigurado ako, hindi ko pa ito nakikita ng personal.

“Nakikilala mo ba siya?” Tanong nito pagkuway. Umiling ako bilang sagot dahil iyon naman ang totoo.

Nagkibit balik naman ito sa naging sagot ko. Hindi din yata kumbinsado na hindi ko kilala ang lolo nila.

“But he knows you. Sinabihan ako ng lolo na asikasuhin ang lahat para sa operasyon ng mama mo. Pero naunahan na ako ni Ace. Kaya imomonitor ko na lang ang kalagayan ng mama mo.”

“Sandali nga anak? Sino ba kasi talaga ang lolo nila at bakit niya ginagawa ang lahat ng ito?” Singit naman ng mama na tila naguguluhan na din sa napag uusapan naming dalawa.

“Hindi ko din po kilala mama.”

“Hindi kaya iyong tinulungan mong lolo ang lolo nila?” Sabi pa nito.

“Tingin ko iba naman ang tinulungan ko mama. At malayong malayo ang hitsura ng lolo nila sa lolong tinulungan ko.”

“That’s okay. Kung hindi niyo naman kilala ang lolo ay ayos lang. Saka imposebleng ang lolo ko ang natulungan mo kung sakali dahil nakausap ko lang ito kanina bago ako nagpunta dito.” Sabi naman nito.

Napatango na lang ako. Marami pang nasabi sa amin ang lalaki. O mas maganda ng tawagin kong sir Kanye ito.

“Ihahatid ko lang po siya sa labasan mama. At dadalhin ko na rin ang pagkain na ito para kay lolo.” Sabi ko kay mama ng magpaalam na si Sir Kanye na aalis na.

“Sige lang anak.”

“Tara na po sir.” Aya ko dito. Kaya naman magkaagapay na kaming lumabas. “Maraming salamat po pala sa pagtulong niyo. At sa lolo niyo. Pakisabi po sa kanya. Na salamat nadin.” Sabi ko dito habang naglalakad.

“Okay lang sa akin iyon. At kay lolo naman. Mabait lang talaga siyang tao. Pero sa pagkakataong ito ay hindi ko nagustuhan ang pasya niya. Alam ko, natutulungan ka nga niya pero naiipit na ngayon ang buhay mo. Ang kalayaan mo. Tama ba ako?” Tumigil ito sa paglalakad at humarap sa akin.

“Sir-.”

“I know. Alam ko lahat ng plano ng lolo tungkol sa will na ibinigay niya kay Ace. Dahil kasali ako sa will niyang iyon. Na kung hindi papayag si Ace sa kasunduang iyon ay sa akin niya ipapasa ang naturang will.”

“Kung ganun, isa ka din sa naghahangad ng kayamanan ng lolo mo kaya ka ngayon nagpakita sa akin. Sa totoo lang, hindi dapat ako magpasalamat sa lolo mo dahil sa ginawa niya. At gaya ng sinabi mo kanina lang. Nadamay ako sa kalukuhan niya.” Nakaramdam na ako ngayon ng galit dito dahil doon. Naghahangad din ba ito ng mas hihigit pa sa yamang tinatamasa nila. Kaya siya ngayon nandito.

“Huminahon ka. Dahil hindi iyon ang intinsyon ko kaya ako narito ngayon, para sa akin ay sapat na ang kung anong meron ako ngayon. Hindi ako gaya ng pinsan ko na negosyo lang ang importante sa kanya. Nandito ako dahil sinusunod ko lang ang utos din ng lolo na tignan kung nasa maayos ka lang kalagayan. At kung may mga bagay na masamang ginawa sa iyo ang pinsan ko, huwag kang mangingiming lapitan ako.” Mahabang lintaya niya saka nagpakawala ng buntong hininga. “Pasensya ka na, dahil sa kagustuhan ng lolo ko na makahanap ng mabait na mapapangasawa ang pinsan ko ay ikaw pa ang napili niya. Gusto ko mang kontrahin ang lolo sa mga gusto nito at gusto kitang tulungan hindi para lang sa mama mo. Kundi para sana maiwasan ang gusto ng lolo. Pero hindi ko magawa. Hindi ko kayang kontrahin ito. **Nagtataka din ako at napapatanong, bakit ikaw pa? Sa dinami dami ng babae na nakapaligid sa pinsan ko ay ikaw pa mismo ang napili ng lolo na pakasalan nito.” **

“Iyon na nga eh. Hindi ko kilala ang lolo niyo. At ipinagpipilitan ng pinsan mo na kilala ko ito. Na kung ano bang ginawa ko at bakit ako ang napili ng lolo niyo.” Naiinis na sumbat ko at hindi ko na talaga napigilan ang magtaas ng boses dito. Doon ko lang napagtanto na nasa pasilyo pala kami ng hospital kaya naman napahiya ako at napayuko dahil pinagtitininginan na kami ng mga taong napapadaan.

“Ako na ang humihingi ng tawad para sa kapangahasan ng lolo ko. Pasensya na talaga sa pwerwesyong naging dulot niya sa pagpapasya niya para sa pinsan ko.”

Lumunok muna ako dahil parang biglang may bumara na sa lalamunan ko dahil sa pagkapahiya ko. Gumawa pa tuloy ako ng eksena na hospital ng wala sa oras.

“Hindi na kita maihahatid sa labasan.” Sabi ko na lang dito at binuksan na ang pintuan sa kung saan naman nananatili ang lolo na tinulungan ko. Pero hindi ito umalis bagkus sumunod ito sa akin papasok.

“Nandito ka na apo.” Nakangiting sabi ng lolo ng makita ako. Kampanteng nakaupo ngayon ito sa ibabaw ng kama. “May kasama ka pala apo.” Pagkuway tanong niya ng bumaling kay Sir Kanye na nakasunod lang sa akin.

“Kumusta po kayo.” Magalang naman na pagbati nito kay lolo.

“Mabuti naman ako.” sagot naman ng lolo sa tanong nito. “Kilala mo ba siya apo?” Baling na tanong naman nito sa akin.

Umiling ako bilang sagot at inilapag na ang dalang pagkain sa katabing mesa sa kama nito.

“Nakilala ko lang po sa labasan lolo, at napag alaman ko na pinsan niya ang boss ko na tumulong sa pag aasikaso sa pagpapaopera ng mama, lolo.”

“Ganun ba apo.”

“Opo lolo. Paalis na din naman po siya. Diba sir Kanye?” Sabi ko ng balingan ito.

“Ah opo. Napasunod na lang po kasi ako dito sa kanya dahil sabay kaming lumabas sa kwarto ng mama niya. Kaya po, mauuna na din ako. Sige, Elijah. Mauuna na ako.” Halata man na ayaw pa nitong umalis at parang marami pang gustong sabihin sa akin ay wala naman na din itong nagawa. Pilit ang ngiti na tumango at magalang na nagpaalam na sa amin.

“Sige, salamat na lang ulit.” Hindi ko na ito sinamahang lumabas ng silid. Ng wala na ito ng tuluyan ay saka ko naman hinarap ang pagkaing dala ko para kay lolo. “Kain na muna tayo lolo. May dala na naman akong pagkain galing sa trabaho ko.” Nakangiti kong alok dito at sinalinan nga ito ng pagkain sa isang paper plate. Bumaba na ito sa kama at umayos ng upo kaharap ako.

“Salamat apo.” Nakangiti nitong kinuha sa akin ang inabot kong pagkain. “Apo, nahihirapan ka ba?” Pagkuway tanong nito sa akin ng magsimula na kaming kumain.

“Ho!.” Napatingin ako dito. Hindi ko naman alam kung para saan ang tanong na iyon. “Ano pong ibig niyong sabihin?”

“Nakikita ko kasi sa mga mata mo na nahihirapan ka apo. Nakangiti ka nga pero hindi naman abot sa iyong mga mata.”

“Si lolo talaga.” Nakangiting naiiling na lang na sabi ko dito. “Medyo pagod lang ako lolo. Pero papasaan bat mawawala din ang pagod ko dahil hindi ko na aalalahanin ang pagpapagamot kay mama. Kaya lolo, huwag niyo akong aalalahanin.”

“Nagiging pabigat ba ako sayo apo?”

“Lolo, huwag niyong sasabihin iyan. Kung iniisip kong nagiging pabigat lang kayo sa akin ay hindi na sana ako nandito ngayon.”

Hinawakan nito ang kamay kong may hawak ng kutsara. “Napakabuti mong bata apo.”

“Lolo talaga, kumain na lang tayo. Huwag na nating pag usapan ang mga bagay na ganun.” Nakangiting sagot ko dito. Tumango na lang din ito saka muling ipinagpatuloy ang pagkain. Naging magana naman kami sa pagkain at sinamahan na din ng kaunting kwentuhan. Hanggang sa muli na naman akong nagpaalam dito para naman magpaalam din kay mama na uuwi muna ako sa bahay.

Hindi ko naman aalalahanin na walang bantay sina lolo at mama sa hospital dahil may mga nurse naman na nakatalaga sa kanila na magbantay sa mga ito. Kahit papaano ay nakakapagpahinga ako sa bahay ng maayos.

Pasalya akong nahiga sa kama ko ng makauwi na ako. Papikit na ang mga mata ko ng makatanggap ako ng message galing kay sir Ace. Pasado alas diyes na ng gabi. Ano naman kaya ang nilalaman ng message niya sa akin. Pero ganun na lang ang panlulumo ko ng makitang isa copy iyon ng marriage cert. Nakalagay doon ang pangalan niya at pangalan ko. Ang kulang na lang ay lagda namin pareho.

_Come at the office tomorrow morning at seven. Don’t be late. I need your signature for the marriage certificate. _

Kasunod iyon ng message niya sa akin.

No, hindi pa ako pumapayag. Pero may magagawa pa ba ako? Nakasalalay sa kanya ang buhay ng mama ko.

Padapang isinubsub ko ang mukha ko sa unan. At kusang tumulo ang akin mga luha. Bakit? Mas gugustuhin ko pa ang masigawan niya araw araw kaysa iyong ganito na buong pagkatao ko ay nakasalalay sa kanya? Ano ang gagawin ko?

Dahil alam ko na ginagawa lang ito ni Sir Ace dahil ayaw niyang mawala sa kanya ang mga negosyo niya. Na nakalagay sa kasulatan ng lolo niya na kapag hindi niya ako pinakasalan ay wala na siyang magiging karapatan sa mga negosyo nila.

At ngayon, alam ko na namumuhi sa akin si Sir Ace dahil nakasalalay sa akin ang lahat. Nakasalalay sa akin ang magiging parte niya sa mga kompanyang hinahawakan niya.

Kaninang umaga, ipinabasa din niya sa akin ang ginawang kontrata para sa aming dalawa. Na ako ay magpapakasal sa kanya bilang kabayaran ng pagpapagamot nito sa aking ina. At nakasaad doon na dapat ako lang ang nakakaalam ng kasulatang iyon dahil kung hindi ay mapapahamak ang mama ko. At gagawin niyang mas meserable ang buhay ko. At ang iba pa ay tungkol sa magiging parte ko bilang asawa niya.

Sa papel lang at walang involve about physical contact. At walang magbabago sa magiging role ko sa buhay niya. Isa parin akong dakilang alalay niya hanggang sa matapos naman ang walong buwang kontrata ko sa interm ko sa kompanya nila.

And about sa sex life niya ay hindi din ako makikialam kahit kasal na kami. Dahil kung ano ang dati niyang ginagawa noon ay ganun parin kahit kasal na siya sa akin.

Pero ang masaklap, siya lang ang pwede sa lahat ng iyon. Dahil nakasaad din sa kasulatan na hindi ako pwedeng makipagkita sa kahit na sino o makipagdate.

Babae man o lalaki. At kung may kasintahan man ako ay dapat makipaghiwalay na ako. At ang bisa ng kasal namin ay hanggang sa maipangalan na sa kanya ang kalahati ng kayaman ng lolo niya. At pag napawalang bisa na ang kasal ay nakasaad doon ang mapupunta sa akin bilang parte ko sa kayamang namana niya.

Alam ko, negosyo lang ang mahalaga sa kanya. At hindi iyon mababago pa.

I can do this. Kasal lang naman ang madadagdag. Dahil hindi naman magbabago ang role ko sa buhay niya. Dahil iyon naman talaga ang dapat. Iisipin ko na lang. Na ginagawa ko ang lahat ng ito para kay mama.

Oo, para sa kanya lang. Sa aming dalawa ni mama.

To be Continued…

---

Theo James as Kanye Anderson

---

Kanye at the multimedia

---

POSSESSIVE HEIRS

Other Story;

Gwapo, matipuno, mabait.

Mabait???? Iyon ang pagkakakilala natin kay Kanye. Pero paano kung mayroon pala siyang itinatago sa kanyang nakaraan? Na bigla na lang babalik at guguluhin ang kanyang tahimik na buhay sa kasalukuyan.

---

==¤==

---

Isang pulis si Vienn, isa lamang iyon sa kanyang trabaho maliban sa pamahalaan ang kompanyang ipinamana ng kanyang lolo.
Mailap at hindi basta basta nakakausap. Kung trabaho, trabaho lang. Pero paano kung makasalamuha niya ang isang makulit na journalist na gugulo sa pananahimik niya.

---

==¤==

---

Kung seryuso na si Ace, mas seryuso siya. Wala ding pakialam sa mga negosyo ng kanyang lolo. Dahil ayaw niyang minamanipula ang kanyang buhay. Pero paano kung sa pananahimik niya ay makasaksi siya ng taong nagpapakamatay at siya lang ang nandoon para mailigtas iyon. Tutulungan ba niya ito o hahayaan na lang?

---

==¤==

---

ABANGAN!

Maikling impormasyon lang po iyan sa magiging kwento nila. Sana po suportahan niyo sila gaya ng kung paano niyo sinuportahan ang kwento ni Ace.
❤❤❤

Maraming salamat.

STAY TUNED!

THOUGHT

I Let you guys know what on my Mind!

First I wanna Thank you sa lahat ng sumusuporta ng story ni Ace Anderson at pati na rin sa ibang kwento ko.

Hindi po ito update, gusto ko lang i-share kung ano man ang nasa isip ko ngayon.

Many of readers, thought that madali lang ang magsulat kaya nagdedemand sila ng agarang update, pero guys, hindi po fulltime ang pagsusulat ko dahil may trabaho ako at nasa ibang bansa, ginagawa ko po ang lahat just to please you at mabigyang ng magandang kwento.

Hindi ko nga alam kong maganda ba talaga ang kwento ko, kasi nandyan na lahat ng Typo and gramatical error na hindi ko na magawang i edit. Pero patuloy niyo paring tinatangkilik. And thankful ako na kahit ganun man ay nag titiyaga parin kayong basahin ito at ang iba kong kwento kahit basag basag ang mga linya at ang daming error.

Again, Hindi lang po pagsusulat ang ginagawa ko dahil kumakayod po ako 24/7 kung tutuusin dito sa ibang bansa pero nagbibigay parin ako ng time para makapag update.

Kaya po, huwag po tayong magdemand ng agarang update, hintay na lang po kung kailan ako mag a update dahil hindi ko naman kayo pinaghihintay ng matagal.

One more thing, if you demand, can I demand too?

Well, hindi naman ako demanding. Ngayon lang ito, dahil masaya na ako na feedback na natatanggap ko lahat sa kwento ko. Kahit kaunti lang ang nag-iiwan ng vote sa inyo ay kuntento na ako at ginaganahan na akong magsulat but…
ano lang po ba ang isang pindot sa
👉⭐👈
Para naman mas ganahan ako sa pag a update ko.
😊😊😊😊
Huwag niyo pong mamasamahin ang pag didemand ko, okay lang naman kahit hindi niyo bigyan ng rating ang bawat update ko.
Kaya huwag niyo na lang pansinin iyan.

Well, iyan lamang ang laman ng isip ng utak ko ngayon maliban sa mga tumatakbong eksena sa susunod na update ko kina Ace.

Thank you guy!..

Let Me Know What on your Mind Too

Sa puntong ito, kayo naman ang bibigyan ko ng pagkakataon.

Ang Kwento ni Ace ay OPEN sa bagong mga eksena na gugustuhin ng mga nagbabasa.

Kung gusto niyong malaman kung ano ang ibig kung sabihin??

Well, some of the scene sa kwento ay mga request ng mga masugid kong tagasuporta kagaya niyo.

Like Elijah’s Lips na obsessed na obsessed si Ace doon. Also iyong Kid na nakabunguan ni Elijah sa mall na pinag selosan pa ni Ace. At marami pang mga eksena ang nadagdag sa kwento dahil sa kagustuhan ng mga nagrequest. Kaya naman, tumatanggap ako ng ibang edeya para narin sa ikagaganda ng kwento at maidadagdag ko.

Basta hindi makakasira sa main plot ko, bibigyan ko ng daan ang ibang kagustuhan niyong mambabasa.

And this is it. If I will let you decide, what do you like?

I want to hear it from you guys.

Hindi naman ito makakasira ng takbo ng kwento ko.

So now!

Sino ang may gusto ng Magiging MPreg ang Kwentong ito at sino ang may ayaw.

Just comment

YES- for Mpreg
And
NO- sa mga ayaw.

Now!
Kung saan sa dalawang iyan ang mas marami iyon ang gagawin ko.
Lets the comment begin.

Magdadagdag lang ako! Sa katunayan wala talaga sa plano ko ang MPreg ito. Kaya ko naitatanong iyan sa inyo. At dahil mahalaga kayo sa akin nagpasya akong tanungin ito.
Dahil wala ako dito na nagpapatuloy sa pagsusulat kung wala kayo na nagbabasa sa kwento ko.

And one more thing, hindi naman agad nabubuntis si Elijah kahit active sila sa SEX diba.

Oops!!

❤❤❤
Thank you!
Your truly yours
** YuChenXi **

Family

At hindi din naman papahuli ang nauna nating dalawang bida na kasama
na ang nag iisang cute na cute na si Acer Frost.

Ang pangit nga lang ng pagkakagawa ko.
Ahaha. Pero hayaan niyo na.
Sana magustuhan niyo din.

**❤ACE &ELIJAH&ACER❤ **

And thenn… just comment down below. Kung sino ang gusto ng special chapter..
😁😁😁

Need Help!

Hi!

Chen Xi is here.

Pwede niyo ba akong tulungan.

Hindi pera ang kailangan ko. Hehe, kundi ang read count na pwede niyong maipamahagi sa story ko.

Well, hindi man sa nakasanayan niyo na BL ung story ko sa GOODNOVEL.

Need ko lang po ng support niyo.

Bahagya ko pong kinuha ang takbo kwento ni Ace at Elijah at ginawa kong straight story.

Ganito po yon. Isang buwan na lang kasi.

Need kong makipon ng count read sa story na iyon dahil nakasali siya sa contest.

If ever na makaipon ako ng count read na 40k. Mananalo po tayo. If ever na manalo. Ito po ang ipapamahagi ko sa inyo.

Magbibigay po ako ng 2K pesos na paghahatian ng apat na mapipili ko.

Hindi po ito pakulo lang. Basta manalo tayo. Kapag hindi naman tayo nanalo.

Magbibigay parin ako ng 1k pesos.

Apat na mapipili ko.

Nakita niyo naman noon na hindi lang salita ang mga sinasabi ko. Marami na din akong nabigyan noon. Kaya hindi ko kayo nililinlang.

Just help me please.

Sa interesado na.

Follow me po sa Goodnovel. Or no need to follow kasi awtomatiko na magpafollow kayo kapag nagbasa kayo at nagbukas ng chapter.

Sa dami natin dito siguro naman sa isang buwan na iyon makakapasok ang story.

Hoping parin po ako na sana tulungan niyo ako.

Ellise ang penname ko.

Sana po matulungan niyo ako. Salamat!

Iyan po ang story. Straight story nila Ace at Elijah.

Now! Nathan and Ellise.

Nasa comment section po ung link ng story. Paki click na lang para makita niyo.

Mag comment pala kayo doon kung galing kayo dito sa wattpad.
Ilagay niyo doon ang penname na gamit niyo dito sa watty. Para doon ako kukuha ng apat na mananalo.

Comment your penname every chapter na mababasa niyo.

Every chapter po huh! Dapat every chapter nandoon ang comment ng penname niyo. At doon ko din bibilangin kung binasa nga po ninyo.

Ex: @YuChenXi

Kailangan niyo ping 20 character ung comment para mailagay. If maikli po ang penname niyo dito sa watty. Dagdagan niyo na lang ng space para makapasok ung comment niyo..

Salamat ulit

PH1 #7: Ace

Naibato ko ang hawak kong baso ng marinig ko ang balita sa TV tungkol sa kasal ko. At ngayon ngingisi ngisi pa ang mga kaibigan ko na nakatingin sa akin.

“Calm yourself down, will you!.” Si Dexter matapos utusan ang isang waiter ng HX.

“Damn it! How can I calm down. Tell me?” Hindi pa man natatapos ang pirmahan namin ni Elijah ay naibalita na halos sa buong mundo na ako si Ace Anderson ay ikakasal na. At ngayon, sa TV at mga news paper ay tanging laman ay ang pangalan ko.

Hindi man nailathala sa publiko ang pangalan at kung sino ang taong pakakasalan ko ay binabatikos na kung sino daw ang maswerteng babaeng na nakahuli daw sa mailap na puso ng isang kilalang isa sa pinakamayamang bachelor na apo ng tanyag at patuloy na namamayagpag sa new era na walang iba kundi si lolo. Si Alejandro Anderson.

Kilala si Lolo bilang isang mayamang negosyante na mapagkawanggawa. At isa ako sa binabatikos nila ngayon dahil gusto nilang malaman kong susundan ko ba ang yapak ng lolo at ipagpatuloy ang nasimulan niya. Ang tumulong sa mga mahihirap at ipagpatuloy ang mga charity works nito.

But damn! Wala sa isip ko ang sundan ang yapak niya. Dahil ako ang naghihirap para lang marating ko ang kinalalagyan ko ngayon. At hindi ko kailanman naisip na ipamahagi ang tinatamasa kong yaman sa iba.

Sa isip ko at laging itinatatak doon ay bakit hindi din sila magbanat ng buto at hindi lang iyong umaasa sa mga tutulong sa kanila. Iyong iba kasi, kung sino pa ang naghihirap sa buhay ay siya pa ang maraming anak. At iba ay ginagawa na nilang hanap buhay ang kanilang mga anak para mamalimos o kung ano ano pa man na pagkakakitaan nila sa mga ito. At iyan ang isa sa pinakaayaw ko at wala akong intinsyon na tulungan ang mga batang ni sariling mga magulang ay hindi sila kayang pahalagaan. Isa pa, sila ang nagpakasarap kaya dapat kaya din nila lagpasan ang kanilang paghihirap.

Oo, nagpapakasarap din ako sa piling ng iba’t-ibang babae pero sinisigurado ko naman na hindi kakalat ang lahi ko sa kung sino sino lang. Maingat ako pagdating sa bagay na ganyan.

“Kalat na kalat na ang balita Bud.” Nakangising saad ni Lambert ng tumabi sa akin sa katabing upuan sa kanan ko sabay siko sa akin.

“Congratiolation.” Si Saint na tuwang tuwa pa yata sa nangyayari sa akin ngayon at pinatunog pa ang bote ng Reisling wine na hawak gamit mismo ang sariling baso. Ngali ngaling batukan ko ito kung nasa malapit lang sa akin.

“Gago, tigilan mo ako Saint. Hindi ka nakakatawa.”

“Hahaha! Chini-cheer up lang naman kita Bud. Bakit kasi hindi mo na lang tanggapin ng bukal sa loob mo ang gusto ng lolo mo.” Sabi pa nito na akala mo naman ay nakakatulong iyon sa akin.

“Pero kung gusto mo bud, bago mo siya ibahay, gusto mo i test ko muna kung masikip siya.” Si Saint na nakangisi parin sabay basa ng sariling labi.

“Isa ka pa.” Gigil na kuyom ko ang kamao ko saka muling kumuha ng baso. Awtomatiko naman na sinalinan ni Lambert iyon na agad kong tinungga ang laman.

“Pwera biro bud. Susubukan ko, kahit love na love ko ang baby ko, para sayo ibababa ko ang pagkatao ko.” Dagdag pa nito.

Nagpakawala na lang ako ng isang malalim na hininga at hindi ko na pinansin ang pasaring nila sa akin. Pangbubuska at kung ano pa mang lalong nakakapagpainit ng ulo ko. Matatawag ko pa ba silang kaibigan kong wala naman silang naibibigay na magandang payo sa akin.

Lihim akong napailing.

_What a the fuck?” _ Sa loob loob ko.

Dahil sa tensyon sa pagitan naming lahat dahil sa biglang binalot ng katahimikan ang buong HX ay iniba naman ni Gill ang usapan. Kaya kahit papaano ay nawala sa isipan ko ang galit ko sa nangyayari ngayon sa buhay ko.

Hanggang sa nagpasya na kaming maghiwa hiwalay ulit at magsiuwian na. Pero imbes na sa Penthouse ako tumuloy ay nagtuloy ako sa ANDERSON PLACE kung saan ako nagpatayo ng sarili kong bahay.

This is my home. My real home na walang kahit na sinong nakakapasok maliban sa akin at sa tagalinis. At dahil wala naman masyadong kalat sa bahay ko ay every three days lang ito maglinis dahil sa Penthouse naman ako naglalagi.

Sa penthouse ko naman ay tanging ang mga naging PA ko lang din ang nakakapasok doon at ang tagalinis. At si Elijah pa lang ang nagtagal kaya naman siya lang ang nakaikot na sa loob ng penthouse ko na hindi nagawa ng mga nauna kong PA dahil isa o dalawang araw pa lang ay tinatanggal ko na dahil wala silang mga kwenta.

Muli na naman akong nagpakawala ng isang malalim na buntong hininga bago ko tinungo ang banyo para maligo. Pagkatapos naligo, tanging maliit na lang na panloob ang isinuot ko at padapang nahiga na sa kama ko.

Nagtagal ako sa ganung ayos pero hindi ako dalawin ng antok. Pabaling baling na ako ng higa pero sadyang mailap sa akin ang antok.

Ng hindi ko matagalan ang nakahiga na mulat na mulat parin ang mga mata ko ay lumabas ako sa silid ko at tinungo ang mini bar ko doon at kumuha ng maiinom.

Iinum na lang ulit ako kahit napadami na ang inom ko kaninang kasama ko ang mga pervs sa Palace. Doon natanawan ng pansin ko ang cellphone ko at naalala na nai-fax na pala sa akin ang Marriege Certificate na pinagawa ko kay atty. Hermosa na may kasama ng lagda ni C.J Alcaide na isa sa kaibigan ng lolo.

Tinignan ko iyon. Saka ko naisipang ipasa kay Elijah iyon through email. At dinagdagan ng message na kailangan niyang pumunta sa opisina ng seven oc’lock.

Nakita ko na agad niya iyong nabasa. Naghintay ako ng reply niya kung ano ang masasabi niya doon pero wala akong nahintay na sagot mula dito kaya hinayaan ko na lang.

Hindi naman siya makakatanggi kung sakali. Dahil bago ang operasyon ay sisiguraduhin kong makakapirma siya dahil kung ayaw niya, mapipilitan akong ipitin siya sa kalagayan ng mama niya.

Wala naman akong balak na ganun, pero disperado na ako. Dahil kung hindi ko gagawin iyon ay mawawala sa akin ang lahat at iyon ang hindi ko matatanggap.

Kaya naman kasabay ng pagpirma niya sa MC namin ay papipirmahin ko na din siya ng kontratang ginawa ko para sa amin na kami lang ang nakakaalam.

Darating si lolo, si atty. Hermosa at ang mag asawang Alcaide na inimbita ni lolo para may saksi sa pagpirma naming dalawa. Saka na daw ang magarbong kasal, dahil gusto na muna daw mapatunayan ni lolo na totoo lahat at bukal na sa loob ko ang tanggapin ang gusto nito para sa akin. Pero kung akala nito ay maiisahan niya ako ay nagkakamali ito, dahil ito mismo ang maiisahan ko. Dahil kapag naisalin na niya ng tuluyan ang kalahati ng kayamanan niya sa akin ay doon na din matatapos ang kuntrata namin ni Elijah.

Napangisi ako sa naging plano ko.

Kung wais ang lolo, mas wais ako dahil sa kanya lang din ako nagmana.

Nakatatlong baso ako ng binuksan kong wine at muling ibinalik na iyon sa maliit na ref na nandoon at tinungga ko na ang kahulihulian baso saka na ako nagpasyang bumalik sa kwarto ko.

Dahil kumalat at tumama na ang nainum ko ay agad na din akong nakatulog.

=

“Nasaan ang lolo?” Tanong ko kay Atty: Hermosa ng umagang iyon ng makasalubong ko ito mismo sa harapan ng main building ng mga kompanyang hinahawakan ko na papasok na din. Maaga pa naman. 6:30 pa lang at talagang inagahan ko dahil gusto ko pa sanang makausap ang lolo bago ang pagpirma namin ni Elijah sa MC namin.

“Sinabihan na niya akong mauuna, dahil nasa biyahe palang daw siya. Pero sinigurado naman niya na makakarating siya sa tamang oras.” Sagot nito habang magkaagapay na kaming naglakad papasok at pasakay ng elevator paakyat sa opisina ko.

“Sinasadya niyang magpahuli dahil ayaw niyang makausap ko siya ng masinsinan.” May galit na saad ko dito. Hindi naman nito alintana ang galit sa boses ko dahil sanay na ito sa ugali ko.

“Hindi naman siguro iyon ang intinsyon niya Mr. Anderson. Saka kababalik lang niya kahapon galing probinsya at alam mo naman na hindi na siya basta nakakabiyahe ng mahaba haba dahil sa kalagayan niya.”

“It’s none of my business. Saka siya ang may gusto nito. So what now? Siya pa ang hihintayin natin kung ganun?”

“Mr. Anderson, 7: 30 naman ang napag usapan namin kaya may isang oras pa. Masyado ka lang napaaga ng dating kaya ang akala mo ay ini-indyan ka ng lolo mo.”

“Siguraduhin lang ng lolo na darating siya ngayon dahil kahit saan man siya magtago ay hahanapin ko siya.”

Narinig ko ang pagpapakawala nito ng buntong hininga pero hindi na niya ako sinagot pa. Hindi na din ako nagsalita pa hanggang sa marating namin ang opisina ko.

Naghintay pa kami ng kalahating oras ay siya naman dumating si Elijah. Gaya ng dati yukong yuko na naman ito at halata ang pag iwas na mapatingin sa akin.

Ano ba talagang nakita at nagustuhan ng lolo sa kanya at bakit ganun na lang ang kagustuhan nitong siya ang mapangasa ko gayong lalaki ito. Nabubulagan ba si lolo sa ka kyutan nito at inakalang babae si Elijah.

Damn!

Ewan ko, basta aalamin ko ang dahilan niya. Pagkatapos ng pirmahan ay kakausapin ko ang lolo sa ayaw at sa gusto nito. Hindi iyong ganito na iniiwasan talaga ako.

“Good morning sir. Good morning atty.” Pagbati niya sa amin ng tuluyang makapasok.

“Good Morning too.” Sagot naman ni Atty. sa kanya. “Take a seat Mr. Lawrence while waiting for the others.”

“No need atty. He is still my PA so he don’t need to sit down there and relax.” Panunuway ko sa alok niya kay Elijah. “Gu mawa ka ng tea para sa mga bisita mamaya.” Bagkus utos ko dito.

“Y-yes sir.”

“No-.” Pigil ni Atty. sa kanya dahilan para naging marahas ang paglingon ko dito. “You don’t need to do that either Mr. Lawrnce dahil hindi mo na obligasyon ang uutos utusan ni Mr. Anderson na soon to be your husband. Am I right Mr. Anderson?” Pagkuway baling nito sa akin.

“And it’s none of your business Atty. kung uutusan ko man siya. Bakit kung asawa ko na ba siya ay hindi na niya ako pwedeng pagsilbihan. Anong silbi na matatawag kong asawa ko siya kung uupo na lang siya maghapon kung sakali.” Galit na sumbat ko kay Atty. bago ko naman siya binalingan at pinagbantaan ng masamang tingin.

Nahulaan naman agad niya ang ibig sabihin ng naging tingin ko sa kanya dahil sumagot siya kay Atty.

“Ayos lang iyon Atty. Tama po si Sir Ace dahil kung magiging mabuting asawa man ako sa kanya ay dapat ko siyang pagsilbihan.” Matalino niyang sagot dito na nakapagpatango lang kay Atty. “Sige atty. Maiiwan ko na muna kayo dito at gagawa lang ako ng mapag sasaluhan ninyo mamaya.” Magalang na paalam pa niya dito bago tumalima at tinungo ang maliit na kusina sa opisina ko.

“Tama ka ng sinabi Mr. Anderson na dapat ka niyang pagsilbihan bilang asawa niya pero hindi sa ganitong paraan. Alam mo ang ibig kong sabihin dahil hindi bilang asawa ang paraan ng pang uutos mo sa kanya.” Seryusong sabi nito sa akin ng wala na si Elijah sa harapan namin.

“Nasa akin na iyon atty. kaya wala kang karapatan na turuan ako sa paraan na gusto ko. At Atty ka lang, hindi mo na saklaw kung paano ko papatakbuhin ang relasyon namin ni Elijah kaya marunong ka din sanang lumugar.” Seryusong balik saad ko sa kanya saka ko siya tinalikuran at naupo na sa upuan ko.

Hindi na ito umimik. Wala na din akong pakialam kung magsumbong ito kay lolo total iyon lang naman ang alam niyang gawin maliban sa pag aanalisa ng mga papeles at dukumento ng lolo na hawak niya.

Lumipas pa muli ang kalahating oras at sabay sabay na dumating sina Lolo at ang mag asawang kaibigan nito na kilala din sa lipunan. Sina Brix Alcaide at C.J Clent Francisco Alcaide na siyang magiging witness namin.

“Magandang umaga po sir. Tumuloy po kayo.” Salubong ni Elijah sa mga ito at iginiyang papasok na agad na inalok ng upo ang mga ito.

Tumalima ang mag asawang Alcaide pero si lolo ay nilapitan lang siya.

“Kumusta ka apo.” Tanong nito sa kanya. “Kinagagalak kitang makilala.” Sabay lahad ng kamay sa kanya.

“Ah- mmm. K-kinagagalak ko din po kayong makilala sir.” Nasa tuno niya ang mahiyain kaya naman bahagyang napatawa ang lolo dahil doon.

“Hindi nga ako nagkamali sa pagpili sa iyo bilang magiging grandson in law ko.” Natatawa pa nitong tapik sa balikat niya na halata na nagulat sa ginawa nito.

Kunot-nuo lang akong nakamasid sa kanila na halata sa kanya na ngayon lang niya talaga ang lolo sa paraan ng pagtingin niya dito at kahit naman ang lolo ay ganun din. Pero paanong siya ang napili nito kung sa mga kilos nila ay ngayon lang sila nagkakilala.

Pinagluluko ba nila ako at palabas lang nilang dalawa ito. Damn! Hindi nila ako maluluko. Never in my entire life. Never.

“Nandito na lang din naman tayong lahat bakit hindi pa natin simulan ang pakay niyo lolo.” Pagpapagitna ko sa kanila para matapos na ang kalukuhang ito at makausap ko na ito.

“Ano iyan apo, atat ka na bang iuwi ang magiging asawa mo para masulo. Aba, maghunusdili ka apo, darating din kayo sa bagay na iyan.” At nagawa pa talaga nitong magbiro ng ganun bagay. Iisipin ko pa lang ang bagay na iyon ay nandidiri na ako. Ano na lang kung aktwal ko ng gagawin iyon.

Damn it! Damn you old man! Sa loob loob ko na kahit gusto ko itong murahin gaya ng ginagawa ko sa tuwing kami lang ang nag uusap ay hindi ko naman magawa dahil ayaw kong may masabi ang mga bisita niya.

Narinig ko naman ang pagtawa ng mag asawa kaya hindi ko napigilan ang hindi mapatingin sa kanila.

“Wala na tayong gagawing seremonya dahil pipirma lang naman tayo. Saka na lang kapag ikinasal na kayo sa publiko at mailathala na kasal na nga kayo. Pero saka na ang kasal na iyon dahil alam ko naman na hindi pa handa si Elijah na madamay sa magulong buhay mo dahil sa kasikatan mo bilang negosyante, apo. Kaya enjoy your private life muna.” Kampante pang saad ni lolo na may ngiti pa sa labi. At talagang si Elijah pa talaga ang inalala na ayaw makita sa publiko na siya ang magiging asawa ko di mas lalo naman sa akin.

“Yeah! Mas mainam nga iyan lolo dahil ayaw ko naman na may mainggit sa magiging asawa ko at baka madamay pa nga sa mga gustong magpabagsak sa akin.” Pagsang ayon ko na lang sa sinabi nito sabay akbay kay Elijah na halatang nagulat sa ginawa ko. ” **Smile, don’t make any scene.” ** Bulong ko na kanya at lihim na hinigpitan ko ang pagkakawawak ko sa balikat niya kung saan nakadantay ang palad ko.

Ngumiti naman siya kahit papaano pero hindi nakaligtas sa gilid ng mata ko ang pagngiwi niya.

“Come, lets take a sit little baby. Don’t be shy.” Nilangkapan ko pa ng lambing ang bosea ko na aya ko sa kanya at iginiya na ngang paupo.

Inilabas na ni Atty. Hermosa ang original na MC at inilapag na niya iyon sa lamesa. Nakalagay na doon ang pangalan namin ni Elijah. Tanging lagda na lang naming dalawa at pangalan ng magiging saksi. At kung sino ang ang may kapangyarihang pwedeng magkasal sa amin.

Unang lumagda si Brix Alcaide bago si Atty. Gascon Hermoso. At si C.J. Clent Fransico ang siyang pumirma sa vested by: Hindi na pumirma si lolo. Sa kasal na lang daw namin sa publiko siya pipirma. Napag usapan na din nila ang mga susunod na hakbang para daw sa pagsasaayos ng paglalabas ni Elijah sa publiko.

Hinayaan ko na lang na si lolo ang nagpasya total naman hindi naman niya ako pakikinggan sa mga suhesyon ko. Pagbibigyan ko na lang muna siya sa ngayon. Sa kanya na muna ang halakhak sa ngayon. Pero sisiguraduhin ko na sa akin parin ang huling halakhak.

At ngayon ibinigay sa amin ni Atty. Ang ballpen na hawak at ibinigay iyon sa akin. Hindi na ako nagdalawang isip na pinirmahan bago ko naman inabot ang ballpen kay Elijah

Napansin ko pang nanginginig ang kamay niya na halos ayaw iyong kunin iyon sa akin. Muli ko siyang inakbayan.

“Come on little baby, sign it.” May diin na pautos na sabi ko sa kanya.

Ayaw man siguro niya ay tumalima naman siya. Mabagal pa ang naging pagsusulat niya na parang ang bigat ng lang ng ballpen na hawak pero nagawa din naman niya ng tama ang lagda niya.

Panabay pa na pumalakpak ang mag asawang Alcaide kasunod ni lolo at Atty. Kung deal lang siguro sa negosyo iyon ay ngingiti ako ng abot tainga pero hindi eh. Pero ngumiti parin naman ako.

Tumayo ang lolo na lumapit sa amin kaya naman tumayo na din kaming dalawa. Nakangiti ito. Saka nakipagkamay kay Elijah. Nahihiya naman siyang nakipagkamay dito. Bago naman ako binalingan ni lolo at tinapik sa balikat.

“Be good apo, my eyes still on you.” Sabi nito sa makahulugang paraan.

“I know.” Labas ilong na sagot ko. Dati naman na ang mga mata niya ay nakatuon na sa akin simula pa lang. Kaya hindi na bago iyon sa akin.

“By the way, mayroon akong regalo sa inyo.” Sabi nito at binalingan si Atty. ” Give it to me atty.” Agad naman itong tumalima. At may papel na ibinigay dito. “This is it. Trip to Mexico for your honeymoon.” Ngising ngisi pa ito na nakatingin sa akin.

Lihim akong nanggalaiti sa ngisi nito. Talagang inaasar ako ng lolo sa pinaggagagawa nito tapos ngayon. May honeymoon pa itong nalalaman.

“Thank you lolo.” Sagot ko sa kanya na ang ngipin ko ay halos hindi na maghiwalay sa pinipigilan kong huwag siyang sagutin ng pabalang at ang ngiti ko ay hindi ko na alam kung nasa tamang linya ba dahil sa naninigas ang aking mga panga sa pinipigilan kong inis dito.

“Good, ako na muna ang bahala sa mga kompanya na hawak mo. Enjoy your honeymoon apo. Sa ngayon, mauuna na muna ako at ihahatid ko lang ang mga bisita natin sa labasan.” Derederetsong saad niya na halata na gusto lang nitong makaiwas sa akin.

“Atty. Hermoso can walk them outside lolo. I need to talk to you for something.”

“Maybe some other time apo. Saka matagal din na hindi ko nakakabonding ang mga kaibigan ko kaya naman sasamahan ko na sila. Sige apo, mauuna na ako. This is my number and call me if you need anything to talk with.” Baling naman nito kay Elijah at binigyan ng calling card. “Mauuna na kami.”

Tumalikod na ito, ni hindi na ako nakapagsalita pa para pigilan ito ng magpaalam na din ang mag asawa sa amin at si Atty. Naiwan na nga kaming dalawa ni Elijah kaya naman ang pag akbay ko sa kanya ay may patulak ng bitawan ko siya.

“Stay away from me.” Galit na utos ko sa kanya saka ko siya tinalikuran. Muli na namang umalpas ang galit ko dahil hindi ko na naman nakausap ang lolo. “Fuck it! Damn! You fucking old man. ” At hindi ko na naman napigilan ang sarili ko na manira ng mga gamit sa opisina.

Halata naman na nahintakutan na naman si Elijah sa pagsigaw ko. At dapat lang na matakot siya dahil kung anong galit ko sa lolo ay sa kanya ko ibubuhos.

“Go hide somewhere, iyong lugar na hindi kita nakikita sa loob ng opisina ko.” Galit na sigaw ko sa kanya. Ibinato ko pa sa kanya ang maliit na lagayan ng ballpen sa ibabaw ng lamesa ko at tumama iyon sa katawan niya. Agad naman siyang kumilos na pinulot iyon bago tumalima na tinungo ang maliit na kusina ko.

“Lock your self there at huwag kang lalabas hanggat hindi ko sinasabi.” Pasigaw na bilin ko pa sa kanya kaya naman ang pagtunog ng pasarang pinto ang sumunod na narinig ko.

Para akong tumakbo sa tracking field dahil sa lakas ng paghinga ko. Sa galit na tinitimpi ko.

“Aaaaaahh, I will get you back old man.”

---

Elijah at the multimedia

---

PH1 #8: Ace

Dalawang oras ang matuling lumipas mula kaninang natapos ang permahan ng MC namin ni Elijah pero hindi parin humuhupa ang galit sa dibdib ko para kay lolo.

At ngayon sunod sunod na katok ang gumambala sa pag iisip ko.

“Elijah buksan mo ang pinto.” Sigaw na pautos ko sa kanya dahil hindi na din siya lumabas mula kaninang sinabi kong magtago siya kanina sa lugar na hindi ko nakikita.

Agad na bumukas ang pintuan mula sa kusina at tumalima para buksan ang pintuan ng opisina ko. At ganun na lang ang panlalaki ng mata ko na sunod sunod na nagsipasukan ang mga babaeng parang sasabak sa giyera pero hindi mga baril ang hawak kundi mga maliliit na box na naglalaman ng iba’t ibang mga wedding ring na nakapatong sa maliit at malambot na unan.

“What the meaning of this?” Dumagundong sa loob ng opisina ang boses na tanong ko sa kanila.

” Mr. Alejandro Anderson sent us here, Mr. Ace Anderson para kayo na daw po ang pumili mismo ng wedding ring niyo para sa inyo ng asawa niyo bilang regalo po galing sa kanya .” Sagot ng isa na halata na ito ang pinakahead sa kanila.

“Get out of my sight now kung ayaw niyong mapabagsak ng wala sa oras ang Shop na pinanggalingan niyo.” Sigaw ko sa mga ito pero hindi man lang sila natinag sa ipinakita kong galit sa kanila.

“You can’t do that Mr. Anderson dahil pagmamay-ari mismo ng lolo niyo ang shop na sinasabi niyo.” Kalmanteng sagot nito sa akin.

“What? Are you kidding? At kailan pa nagkaroon ng Jewrely Shop ang lolo.”

“Two hours ago Mr. Anderson, so here we are para ipakita sa inyo ng personal ang mga collection ng Shop para sa singsing niyong mag asawa.” Sagot nito.

“Damn it! Fuck all of you.” Nanggigigil na mura ko sa kanila. At lalo pang nadagdagan ang galit ko.

Inuubos talaga ni lolo ang pasensya ko hanggang sa sumuko na ako. Damn him!

“Wala akong oras sa walang kwentang mga singsing na iyan.”

“Then, if you don’t have a time to pick one, let your husband to pick Mr. Anderson.” Sabi pa nito.

Gigil na tinapunan ko naman ng tingin si Elijah. Yumuko agad siya ng magtama ang mga mata namin.

“Whatever! Pumili ka, at piliin mo ang pinakamahal sa mga iyan para hindi masayang ang oras na inilaan ni lolo sa kanila.” Galit na utos ko sa kanya. Bahala na siya kung gusto niyang pumili ng matapos na at lumayas na sila sa harapan ko. Baka makapanakit pa ako ng wala sa oras.

“Good Morning Mr. Elijah Anderson.” Magalang na pagbati nito sa kanya. Pilit naman na tumindig siya ng tayo pero halata na nanginging ang mga kamay niya ng ilapit sa kanya ng isa ang hawak na singsing para ipakita sa kanya.

“W-we don’t need this.” Tanggi niya sa mga ito at iniharang ang mga kamay sa kanya at tinanggihan na tignan ang mga iyon.

“Just do pick one Elijah, they are disturbing us here.” Sigaw na utos ko sa kanya saka ko naman sila binalingan.

“Y-yes sir.” Agad na siyang tumalima at tinignan nga isa isa ang mga iyon. Hanggang sa may napili na siya at itinuro ang hawak ng isa.

“This one. ” Mahinang sabi pa niya.

“Good choice Mr. Elijah Anderson. You choose the 24K White Gold with 12 round cut diamond from Switzerland. That was the most expensive couple ring in our shop.” Nakangiting paliwanag pa ng pinakahead nila at kinuha nito iyon sa may hawak ng singsing at inabot sa kanya. “Take it Mr. Elijah Anderson.”

“N-no, no. Hindi ko naman alam na iyan pala ang pinakamahal sa lahat kasi puti naman siya at hindi gold. Akala ko semple lang. Pipili na lang ako ng iba.” Saka niya sinabayan ng pag iling kasabay ng kamay ng pagtanggi.

Napailing na lang ako sa naging reaction niya dahil sa nalaman. Kahit naman ano sa mga iyon ang piliin niya sa mga dala nila ay mahal parin ang presyo, kaya aanhin pa niya ang palitan ang unang napili.

“That’s enough! Take it para makaalis na sila.”

“P-pero-.”

“I said take it. Kailangan ko pa bang ulitin?”

“Y-yes sir.” Mabilis pa sa sigundo na kinuha mula dito iyon at mahigpit na hinawakan.

“Thank you for choosing it, Mr. Elijah Anderson. Have a good day and best wishes for both of you. Mauuna na po kami.” At sinabayan ng bahagyang pagyuko. Hindi ko na sila sinagot pa at tanging sininyasan ko na lang sila ng kamay.

“A-anong gagawin po natin sa mga ito sir?” Tanong niya ng wala sila sa harapan namin.

“Suotin mo syempre, o di kaya naman ibenta mo para magkapera ka.” Pabalang na sagot ko sa kanya. “At ang MC natin, ikaw na ang magtago, at huwag mong ipapakita sa akin baka mapunit ko lang. At gaya ng nabasa mo sa ibinigay at ipinakita ko sayong kontrata, huwag mong kakalimutang permahan, kunin mo sa ilalim ng lamesang iyan.” Sabay turo mismo sa lamesa kung saan nakalapag ang MC.

” Y-yes sir.” Tumalima na siya at nilapitan nga ang lamesa. Kinuha ang kuntrata sa ilalim ng lamesa at wala ng pag aalinlangan na pinirmahan iyon saka niya kinuha ang MC. “S-sir, pwede na ba muna akong umalis, g-gusto ko lang na matignan kung nasa maayos lang ang mama ko sa operasyon niya.”

“Just go, pero kapag tinawagan kita siguraduhin mo lang na makakarating ka kaagad. Tandaan mo, PA parin kita kaya magpasalamat ka at pinapayagan kita ngayong unalis sa oras ng trabaho mo.”

“Y-yes sir. Salamat po.” Saka maayos na nagpaalam na siya sa akin dala ang MC namin.

Marahas ang naging paghinga ko ng wala na siya paningin ko. Nakakapang init talaga ng ulo ang mga nangyayari. Baka hindi ko pa maharap mamaya ang mga ka business meeting ko at pati sila ay mapag initan ko ng ulo mamaya.

“Nancy give me the list of my schedule today. ” Sabi ko sa intercom na ilang sandali pa ay kumatok na siya at pumasok. Agad na ibinigay sa akin ang schedule ko bago muling nagpaalam na lalabas na.

Nasa kalagitnaan ako ng pagtingin ng schedule ko ng may tumawag sa private number ko.

Agad ko iyong kinuha at sinagot. Dahil siguradong si mama iyon. Nasa ibang bansa ito kasama ng ilang kaibigan at nagbabakasyon. Simula ng namatay ang papa ay hindi na uto nag asawa pa at inienjoy na lang niya ang buhay kamasa ng mga kaibigan na may kaya din sa buhay. Hindi naman ito maluho pero dahil hindi naman pinapayagan ng lolo na magtrabaho ang mga babae sa pamilya ay at ease na lang ang mama sa buhay. Pero hindi naman ganun ka at ease ang buhay ng mama, dahil may kaya din sila sa side nila ay may naipamana din sa kanya ng lolo sa side ng mama. At minsan din ay ayaw niya ng pagmamanipula ng lolo sa akin at sinasabihan na i-give up ko na lang daw dahil mayroon naman akong negosyo na pamamahalaan sa side nila. Pero hindi ako pumayag dahil gaya ng sabi ko, ang kompanya ni lolo ay halos akin na dahil ako na ang nagpalago.

“Yes mama.”

“Ano itong nabalitaan ko, kung hindi pa ako nagbukas ng social media ay hindi ko pa malalaman. Kasal ka na pala ni hindi mo man lang ipinaalam sa akin.” May panunumbat na agad na sabi nito sa akin.

“Yeah! Nakalimutan ko lang mama, pero mas okay pa sana kung hindi niyo na lang nalaman pa.” Sagot ko naman dito at ipinaramdam na hindi din ako masaya sa pagpapakasal ko kahit sa papel lang iyon sa ngayon at wala pang aktwal na kasalang nagaganap.

“Why? Ang lolo mo na naman ba ang may pakana nito? Siya ba ang pumili ng pinakasalan mo?”

“Yes mama, sino pa nga ba? Pero okay lang mama, dahil sa pumayag ako sa kagustuhan niya ay mapupunta na sa akin ang kalahati ng kayaman niya na dapat ay apat kaming maghahati hati.”

“Pero kalayaan mo at buhay mo ang nakataya anak, paano kung ang napili ng lolo mo ay pera lang din pala ang habol kaya siya pumayag na magpakasal sayo. Mayaman ba siya? Kilala ba siya sa lipunan. Anak, gusyo kong makilala ang asawa mo.” Sunod sunod na halos hindi na ito huminga habang sinasabi ang mga iyon.

Nagpakawala ako ng malalim na buntong hininga na siyang lagi ko na lang ginagawa those few days dahil sa kagagawan ng lolo.

“Hindi mo din magugustuhan mama kung nakilala mo siya. Hindi siya mayaman, walang maipagmamalaki, at hindi pa nakatapos sa pag aaral dahil sa kahirapan nila.” Lahat na yata ay nasabi ko na ang panlalait mismo kay Elijah dahilan para magsimula ng magalit din ang mama dahil doon.

“At bakit ka pumayag kung ganun, wala naman palang maipagmamalaki ang pinili ng lolo mo. Anak naman, nag iisip ka ba?” Sinabi ko na may kasunduan na din kami ni Elijah na sa papel lang ang mag asawa namin. At anim na buwan lang ay mapapawalang bisa na ang kasal namin kapag nailipat na ng lolo ang kayaman nito sa akin ay doon na din matatapos ang buhay mag asawa namin. Pero nadulas ako na lalaki ang pinakasalan ko na lalong nakapagparibelde sa din dito. ” That is rediculos, how could papa done that?” Galit na sigaw nito sa kabilang linya.

“Yeah! I know mama. I know.”

“I need to go, I want to talk to papa now. Mag uusap tayong muli mamaya kapag nakausap ko na ang lolo mo.”

“Yes mama.” Hindi pa man ako nakakapag paalam dito ng maayos ay pinatayan na ako sa kabilang linya.

Naiiling na ibinaba ko ang cellphone ko dahil kahit kausapin man ngayon ng mama ang lolo ay wala naman din itong magagawa kapag si lolo na ang nagdisesyon. Bahala na! Pagtitiisan ko na lang muna ang mga nagaganap. At anim na buwan mula ngayon, makakalaya din ako
sa kasunduan ng lolo para sa akin.

=

“Good Afternoon Mr. Tyler, Mr. Bones.” Nakangiting nakipagkamay ko sa mga dumating na kabusiness meeting ko. At gaya ng napag usapan namin ni Mr. Ramulez ay sa AA Hotel & Restaurant ang meeting place namin at dito din sila mananatili ng dalawang araw para sa naturang negosyong pag uusapan namin.

” Good Afternoon Mr. Anderson. At last, we meet you this time. Your are one of the most popural businessman not just here, we also known you in our country.” Nakangiti naman nakipagkamay sa akin si Mr. Tyler ganun din si Mr. Bones. Kasabay naman na pagbati ko kay Mr. Ramulez na siyang sumalubong sa mga ito sa airport.

Naging maganda naman ang pagbabatian namin. Hanggang sa nagyaya na ako para kumain muna. Nakasunod lang naman sa amin si Elijah na tinawagan ko kanina kahit abala siya sa hospital. I don’t care basta gusto kong mapagsilbihan niya ako sa mga ganitong pagkakataon.

“Take a seat Mr. Tyler, Mr. Bones. ” Magalang na alok ko pa sa kanila. Tinignan ko si Elijah kaya naman awtomatikong kumilos ito para hilaan sila ng upuan pero tumanggi na sila.

“No need. We can do this in our own. Thank you anyway, your so kind.” Nakangiting tanggi ni Mr. Tyler sa kanya na sinabayan na nila ng pag upo.

“It’s my works to serve my Boss client, sir.”

“I see, I see. Now I like you young boy.” Natatawa pa nitong sabi sa kanya. Kiming ngumiti lang naman siya saka yumuko na at lumayo sa dito.

“He is my Personal Assistant Mr. Tyler.” Sabi ko para kunin ang pansin nito dahil iba makatingin kay Elijah na para bang may kung ano sa klase ng tingin nito ng tingnan siya mula ulo hanggang paa.

“You have a beautiful PA Mr. Anderson. If you don’t mind, can we borrow him while we are here in case that we need his help?”

Hindi ko napigilan ang pangunutan ng nuo sa sinabi nito. Mukhang matabil ang dila ng isang ito at parang iba sa pandinig ko ang sinabi niyang hihiramin ang PA ko.

Pero saglit lang iyon at saka ngumiti parin kahit bahagyang nawalan ako ng amor na makipag-usap sa kanila.

“But I need him also Mr. Tyler. If you like I will give you one of my stuff here. They are good also like my PA.”

“But your PA is one in a million, I think you can see that also because you don’t like to share him with us.”

“Not that I don’t like Mr. Tyler. But he is my PA, I will promise to give you one like him. If you insist to have one.” Seryusong sagot ko dito.

“Okay then Mr. Anderson.”

Ngumiti ako na kahit pilit na iyon hindi gaya kanina. Mukhang nakahalata naman si Mr. Ramulez dahil napatingin ito sa akin.

“Feel at ease Mr. Tyler, Mr. Bones. Excuse us for a while. I need to talk to Mr. Ramulez first.” Saka ko sinabayan ng tayo. Tinawag ko muna ang isa sa waiter na nakatalaga sa pag si-serve sa amin at sinabihan na pagsilbihan sila ng maayos.

Muli akong nagpaalam sa kanila ng maayos kaya naman sumunod sa akin si Mr. Ramulez ganun din si Elijah. Pero sinabihan ko si Elijah na huwag ng sumunod pa sa amin ng masinguradong malayo na kami sa kanila. Saka ko hinarap si Mr. Ramulez na nakitaan ko ng pag aalala na baka hindi matuloy ang pakikipag deal ko sa negosyo nila.

“Hindi mo sinabi sa akin na may iba din pala sa mga interest nila at iyon ang hindi ko nagustuhan Mr. Ramulez.”

“Sorry Mr. Anderson. Nasanay lang sila sa ganung linya ng mga salita nila pero wala namang ibig sabihin ang mga iyon na hihigit pa sa hihiramin nila ang PA mo.”

“Hihiramin? Iyan ang isa sa mga ayaw kong kataga na naririnig ko. Kahit sino pa man o ano pa man ang hihiramin sa akin ay alam mong hindi ako nagbibigay lalo na at pag mamay ari ko. At higit sa lahat ay walang magandang kapalit.” May tigas sa boses na sabi ko dito.

“Sorry again Mr. Anderson. Ako na ang bahalang kumausap sa kanila ng maayos mamaya. Kaya huwag naman sana magbago ang pasya mo.”

“Hindi sila malaking kawalan sa akin kung sakali mang ako ang mag back out ngayon. Pero siguraduhin mo lang Mr. Ramulez na hindi na mauulit ang ganun. Lalo na damay ang PA ko.”

“Makakaasa ka Mr. Anderson.”

Hindi na ako nagsalita pa. Alam ko na malaki ang maitutulong nila sa mga negosyo ko pero sadyang hindi naging maganda lang sa pandinig ko ang sinabi ni Mr. Tyler kanina. At isa pa sa mga ayaw ko ay ang makakita ng kagaya nila na nagkakainterest sa pareho nilang lalaki.

Oo, nandoon na ako dahil isa na si Saint doon na isa sa mga kaibigan ko. At hindi ko naman siya pinapakialaman basta huwag lang niya ipapakita mismo sa harapan ko ang affection nila sa isat isa ng kasintahan nito dahil hindi ko masisikmura. But luckily, hindi pa naman nito iyon ipinapakita sa akin o sa amin ng mga magkakaibigan.

Sa loob lang ng HX talaga kami madalas magsama sama o magkita kita. At kahit ganun man na minsan lang kami magkikita kita at magbonding ay hindi naman nawawalan ng kulitan sa pagitan namin. May makulit, may seryuso, may tahimik, may masungit, may bully sa amin. At hindi naman talaga kumpleto ang isang pagkakaibigan kung wala ang mga ugaling iyon. Dahil hindi masasabing magkakaibigan kayo kung ang ugali ng isa sa inyo ay hindi mo magugustuhan at hindi mo kayang pakisamahan. Kaya naman hanggang ngayon ay buo parin kami. Pero kapag nasa labas na kami ay halos hindi na magkakasalubong ang landas dahil sa may kanya kanya na kaming ginagawa.

“Huwag kang aalis sa likuran ko. Umayos ka at hindi ganyan na kiming kumilos. Lalaki ka kaya kumilos ka sa naayon sa katauhan mo.” Sita ko kay Elijah ng matapat ako sa kanya. “Lets go.”

Hindi naman katagalan ang pagkawala namin ni Mr. Ramulez and they are patiently waiting for us.

“Sorry for waiting Mr. Tyler, Mr. Bones.” Hinging paumanhin ko sa kanila ng makabalik kami sa lamesang inikupa namin.

“No worries Mr. Anderson.”

“Shall we order first. Just name it Mr. Tyler.”

Tumango ito.

Magalang naman na inabot sa mga ito ang menu ng nagbabantay lang na waiter na nasa gilid namin.

Natuwa ang dalawa dahil nasa menu ang mga paborito nilang pagkain kaya naman iyon ang inorder nila. Na dinagdagan din naman ng ibang dish.

Hindi naman nagtagal ay dumating na ang order namin. At tuwang tuwa sila dahil kuhang kuha daw ng panlasa nila ang mga pagkain na naihain sa kanila. Hanggang sa matapos na kami ay hindi na matapos tapos ang pagpuri nila sa sarap ng mga pagkain sa restaurant ng Hotel ko.

Naging maganda na ang takbo ng usapan namin ng simulan na naming tukuyin at buksan ang paksa para sa mga prudokto namin. Tungkol iyon sa mga damit na pweding i-export sa kanilang bansa pero ang main na ibinibenta sa clothing business na binuksan ko ay underware para sa mga lalaki. At sa halos walong buwan na simila ng mabuksan ang negosyo kong iyon ay talaga namang kumikita ng malaking halaga. At kikita pa ng malaking halaga iyon kapag na i close ko ang deal sa mga ito.

” Thank you for today Mr. Tyler, Mr. Bones.” Pasasalamat ng matapos naming mapag usapan ang ilang ditalye para doon. “My staff will accompony you to the VIP room. Take a good rest Mr. Tyler. Mr. Bones.”

“Thank you too Mr. Anderson.” Halos panabay na sabi nilang dalawa at muling nakipagkamay sa akin. “And nice meeting you Mr.‐.” Sabay baling kay Elijah.

“He is Elijah Lawrence Mr. Tyler.” Ako na ang sumagot at lihim na tinignan ang kamay nito na nakalahad na sa harapan ni Elijah.

“Elijah! It’s suited with your beauty. May I.” At muling iginalaw ang kamay para ipakitang gusto siyang kamayan nito.

Tumikhim ako ng mahina kaya napatingin siya sa akin. Tumango ako at sininyasan ng lihim na tanggapin ang pakikipagkamay nito sa kanya kaya naman tinanggap niya ang pakikipagkamay nito.

“Ahm, Mr. Tyler. I will walk with you in your room.” Si Mr. Ramulez ng mapansin din na medyo nagtagal ang pakikipagkamay nito kay Elijah na kahit hinihila na niya ang kamay mula rito ay ayaw parin pakawalan. Mabuti na lang at ito ang unang nagsalita kaysa sa akin. Baka kung ano pa ang masabi ko at mawala pa ang magandang napag usapan namin tungkol sa negosyo.

“Okay! Thank you again Mr. Anderson. And you Mr. Elijah, I hope we can see each other often after our business trip here.”

“Lets go Sir, this way please.” Sabi ng staff ng hotel na sasama sa kanila hanggang sa tuluyan na nga silang umalis at nawala sa paningin namin.

Wala na akong imik na naunang maglakad kaya napasunod na lang siya sa akin.

“Sinabi ko na sayo na umayos ko.” Galit na sita ko sa kanya ng marating namin ang parking area kung nasaan ang kotse ko.

“U-umaayos naman ako sir.”

“Umaayos? Iyan. Diyan ka magaling. Sa salita mong iyan. Sa lambot ng boses mong iyan. Baguhin mo iyan kung ayaw mong may kalalagyan ka sa akin. Tandaan mo ito Elijah, PA kita. At huwag ko lang malalaman na makikipagkita o sasama sa iba. Nagkakaintindihan ba tayo.” Mahabang lintaya ko dahil sa inis.

“Y-yes sir.”

“Then change that voice tune will you.”

“Yes sir.” At bahagyang pinatatag ang boses.

Naiinis na lang na sumakay ako. Ako ang pumuwesto sa driver seat na siya naman lagi doon. Pero parang gusto kong magmaneho at doon ko ibubuhos ang halo halong emosyon na nararamdaman ko.

---

Cute Elijah at the Multimedia:

---

And this is their Marriage Certificate:

PH1 #9: Elijah

“Naipaayos ko na ang bagong titirahan ng mama mo. Paglabas ng mama mo ay doon na siya tumira at hindi sa maruming maliit na apartel lang.”

“H-hindi naman kailangang lumipat kami ng titirahan sir.” Halos hindi lumabas sa bibig ko ang mga iyon dahil parang laging may nakabara sa lalamunan ko at hindi naman talaga ako nakikipag usap sa kanya ng matagal.

Puro Yes Sir lang naman lagi ang nasasabi ko sa kanya o di kaya naman at magtatanong lang kung ano ang gusto niya, tsaa o kape. Iyon lang at wala ng ibang mga salita pang lumalabas sa bibig ko maliban na lang talaga kung tatanungin niya ako at kailangan ng sagot at paliwanag ko.

“Kami? Nagpapatawa ka ba? Ang mama mo lang ang lilipat dahil sa bahay ko ka na titira. Baka nakakalimutan mong may pinirmahan na tayong kontrata. Saka pwede ba, hindi ko kailangan ng sagot mo dahil ang gusto ko lang ang masusunod sa mga oras na ito, hanggat nasa ilalim ka ng kontrata ko.” Mahabang lintaya niya na nakapag payuko na naman sa akin.

Oo nga pala. Kasal na pala kami at nasa kontratang pinirmahan ko na titira kami sa iisang bubong para hindi isipin ng lolo niya na nagkukunwari lang kami.

“Pero kailangan ako ng mama ko sir habang nagpapagaling siya.” Muli kong saad.

“Kaya nga ililipat siya diba. Ano ang gusto mo, tumira siya sa maliit na apaertel at maruming paligid. Nasaan ang utak mo Elijah Lawrence. Saka hindi mo pro-problemahin ang makakasama ng mama mo dahil magha-hire ako ng makakasama niya.” Muli niyang sagot sa akin. “Ayaw mo pa nun, nalaman ko sa nakatalaga ngayon at nagbabantay sa mama mo na may matandang tinulungan ka at balak mo daw patirahin iyon sa apartel niyo. Isama mo na siya doon para may kasama pa ang mama mo. Sabado at linggo pwede mo siyang dalawin ng buong araw pero uuwi ka sa gabi sa bahay. Nagkakaintindihan ba tayo Elijah?”

“Yes Sir.” Sagot ko na lang saka sinabayan ng pagtango. Kahit ayaw ko man ay wala naman akong magagawa dahil gaya ng sabi niya ay nasa ilalim ako ng kontrata niya. Kaya naman hindi naman ako totally makakatanggi dahil sa simula pa lang ay hindi na ako tumanggi sa kanya dahil sa kapakanan at kaligtasan ng mama ko.

“Mabuti at nagkakaintindihan tayo. Then, go home. Pack your things as faster as you can. But I remind you Elijah, mga mahahalagang gamit lang ang dadalhin mo sa bahay ko at ayaw kong magkakita ng basura sa mga gamit mo. You know what I mean by that. At sa mga gamit niyo doon ay hindi niyo na kailangang ilipat sa lilipatan ng mama mo. Mga damit na lang ang kukunin kung sakali. At huwag ka ng mag abala na i-empaki ang mga iyon dahil mag uutos na lang ako ng gagawa doon.”

“Yes sir.”

“So what are you doing, move.” At pinanlakihan pa talaga niya ako ng mata. “Use the car para mabilis ka ding makabalik dito ng sabay na tayong umuwi ng bahay. Kung gusto mong dalawin ang mama mo bago ka bumalik dito ay pinapayagan kita para masabi mo na din na titira ka sa bahay ko. Pero hindi ko malalaman na sasabihin mong mag asawa tayo. Go, don’t make me repeat my word.” Sabay hagis sa akin ng susi ng kotse niya na nasa ibabaw lang ng lamesa niya. Dahil hindi ako nakahuma agad ay tumama mismo iyon sa akin.

Lumunok ako ng maramdaman kong may namuong luha sa mga mata ko dahil sa pagkakatama ng susi sa nuo ko. Hindi ko na lang ipinahalata at agad iyong pinulot. Nakayuko ako na nagpaalam na sa kanya at hindi na ako nangahas na tumingin sa kanya ng deretso.

Hindi na ako nakarinig ng salita mula sa kanya kaya naman agad na akong tumalima palabas ng opisina niya.

Napansin kong napatayo si Nancy ng matapat ako sa lamesa niya at pinigilan ako sa braso.

“Are you okay?” May pag aalalang tanong nito sa akin.

“Y-yeah! Okay lang ako Nancy, salamat sa pag aalala.”

“Mas nadoble ngayon ang pag kasungit ng boss natin dahil sa nangyari. Pero saiyo ako nag aalala. Kung kailangan mo ng kaibigan na makikinig sayo, isipin mo lang na nandito ako.”

“Of course, pero kaya ko naman. Sanay na ako sa ugali ni Sir kaya huwag mo akong aalalahanin. Sige huh! Mauuna na ako, baka biglang lumabas si Sir. Mapagalitan pa tayong pareho.”

“Ayos lang iyan. Sanay naman na tayo sa kanya gaya ng sabi mo. Kahit hindi naman lumabas si Sir sa opisina niya kapag nagbukas iyon ng laptop siguradong makikitayo dito.” Hinaluan nito ng bahagyang pagtawa habang sinasabi iyon. Tama nga naman siya. Ano ba ang maililihim kay Sir Ace kapag nasa loob ng teretoryo niya.

“Sinabi mo pa.” Nagpaalam na ako ng maayos dito para hindi na ako matagalan pa. Dadaanan ko pa ang mama. Pitong oras na ang lumipas matapos ang operasyon ng mama kaya siguradong gising na ito.

Mapapanatag na kahit papaano ang loob ko dahil naoperahan na ito. Ang kailangan na lang gawin ay para sa patuloy na pagpapagamot nito para tuluyang gumaling. Pero sabi naman ng doctor na pwede ng lumabas ang mama After 24 hour ng operasyon at sa bahay na lang tuluyang magpagaling.

Siguro nga, mas maigi na din na lumipat nga kami ng bahay para sa malinis na kapaligiran. Tama naman siya na sa loob lang ng bahay ang malinis dahil wala naman pakialam ang mga kabitbahay namin na madumi ang paligid nila. Para na rin sa lolo na tinulungan ko. May makakasama naman ang mama kung sakali hanggat hindi nito naaalala ang mga kamag anakan nito.

Dumaan na muna ako sa hospital. Nadatnan ko ngang gising na ang mama at si lolo sa loob ng silid nito. Mula ng lumabas na si lolo kaninang umaga ay ito na ang nagbantau kay mama.

Abala ang isang nurse sa pagtingin ngayon sa kalagayan ng mama. Checking his blood o di kaya naman kung may lagnat siya dala ng operasyon. But luckily, nakikisama naman ang katawan ng mama dito.

“Kumusta na mama.”

“Ayos lang ako anak.” Paos na boses na sagot nito sa akin. Humalik ako sa nuo nito ng makaalis na ang nurse na tumingin sa kanya.

“Mabuti naman kung ganun mama. Kayo po lolo, kumusta ang pakiramdam niyo?” Baling ko naman kay lolo na nakaupo naman sa gilid ng kama ng mama.

“Maayos na ako apo. Ikaw ba?” Balik tanong nito pero hindi nakaligtas sa paningin ko na napatingin ito sa nuo ko kaya naman napahawak ako doon. “Anong nangyari diyan apo?” Tanong nito.

Bumukol na pala ang nuo ko na tinamaan ng susi kanina at may kaunting hiwa iyon kaya hindi ko na napansin na may bahid pala ng dugo. Hindi naman kasi kapansin pansin kanina kasi natatakpan ng buhok ko ang nuo ko kaya akala ko wala lang iyon. At dahil tinangay ng bintilador ang buhok na tumatabing sa nuo ko ay nakita nito iyon.

“Heto po ba. Ah! Nauntog lang po ako kanina sa maliit na lamesa sa opisina ng boss ko lolo ng pulutin ko ang nalaglaga na kutsara habang nagtitimpla ako ng tsaa.” Pagsisinungaling ko dito. Hindi naman siguro mag iisip ng iba ito.

“Dapat nag iingat ka apo. Ipalinis mo iyan baka magkaimpeksyon pa.”

“Sige po lolo, dadaan na lang po ako sa nurse station mamaya para ipalinis ito saglit.” Nakangiti kong saad na lang dito. “Siya nga pala mama, nagmagandang loob po ang boss ko na ilipat tayo ng tirahan para sa mapabilis ang paggaling niyo sa malinis na paligid.” Nilangkapan ko ng saya ang pagbabalita ko dito para naman kahit papaano ay kapanipaniwala na masaya ako kahit ang totoo ay mabigat sa loob ko ang nangyayari sa akin ngayon.

Hindi naman na talaga kailangan ng mama na malaman ang pinagdadaanan ko. Ang mahalaga sa ngayon ay mapagaling siya.

“Ang bait naman ng boss mo anak.”

“Mabait naman po talaga ang boss ko mama. Saka malaking pasasalamat ko talaga na dahil sa kanya ay makakasama ko pa kayo ng matagal.”

Ngumiti din ito at maingat na inangat ang mga kamay at masuyong humaplos ito sa pisngi ko. “Proud ako sayo dahil nagkaroon ako ng anak na kasing bait mo.”

“Naman mama, magdrama pa kayo eh. Pero mama, hindi po ako magkakasama sa pagtira sa bahay dahil may mga bagay na kailangan naming gawin ng magkasama ng boss ko kaya sa kanya ako titira. Dibali po, nagsabi naman ang boss ko na may i ha-hire siya na makakasama niyo ni lolo sa bagong bahay natin. Kaya hindi po kayo mahihirapan. At sa sabado’t linggo ay makakadalaw ako sa inyo. Sa buong araw dahil day off ko po iyon na bigay ng boss ko sa akin.” Mahaba habang paliwanag ko dito dahil ayaw ko ng maisingit ang mga tanong nito dahil ayaw kong mahabain pa ang pagsisinungaling ko.

“Ganun ba anak. Ayos lang iyon anak, kung trabaho naman na dapat mong pagtuunan ng pansin. Dahil malaking naitulong sa atin ng boss mo.”

“Salamat po mama. At salamat din pala lolo dahil nagpasya kayo na sa amin titira. Kahit papaano ay mapapanatag ako dahil may makakasama kayo sa bahay na lilipatan natin.”

“Ako dapat ang magpasalamat sa iyo apo. Hindi mo man ako kaano-ano ay tinutulungan mo parin ako.”

“Oo naman lolo, kahit iba naman siguro ang tinulungan ko noong araw na tinulungan ko kayo ay ganun din naman ang gagawin ko.”

“At maswerte ako apo dahil ikaw ang tumulong sa akin.”

Ngumiti ako dito. Nag-usap pa kami ng ilang mga bagay na pwedeng pag usapan. Hanggang sa nagpaalam na ako sa kanila para ayusin ang mga gamit ko na dadalhin ko sa bahay ng boss ko. Sinabi ko na rin na ipapalinis ko ang nuo ko para wala ng mahabang paalaman sa kanila.

Bagtas ko na ang nurse station para sana ipalinis nga ang sugat ko ay siya namang nakita at pasalubong sa dadaanan ko si Sir Kanye. Nadadalas yata siya dito sa hospital. Iiwas sana ako pero namataan na niya ako at nakangiting nilapitan ako. Doon ko lang napagtanto na nakasuot ito ng puti ng tanggalin ang hospital robe na suot niyo at ibinigay iyon sa nurse na sumusunod sa kanya.

” Good Afternoon Mr. Lawrence.”

“Good Afternoon din po sir Kanye.”

“Tamang tama, bibisitahin ko sana ang mama mo pero-.” Hindi na nito naituloy ang sasabihin ng bigla na lang nito pinawi ang buhok na nakatabing sa nuo ko. “Anong nangyari dito?” Tanong nito at magaan na pinasadaan ng kamay niya ang bukol sa nuo ko.

“Mmmp!” Napapiksi ako ng bahagyang naramdaman ko ang kirot doon ng dinama nito mismo ang bahaging nasugatan.

“Sariwa pa ang sugat. Bakit hindi mo agad pinalinis. Nandito ka na rin lang sa hospital.” Saad nito. Hindi pa man ako nakakasagot ay hinawakan na niya ako sa pulsuan at hinila. Sa kung saan niya ako gustong dalhin.

“Sandali, saan mo ako dadalhin. Pupunta naman ako sa nurse station para sana dito.” At pilit kong binabawi ang kamay ko pero sadyang mahigpit ang pagkakahawak niya doon sa akin.

“Ako na ang maglilinis, bilang isang doctor ay kaya ko naman siguro linisin ang sugat mo hindi ba?” Sagot nito sa akin hanggang sa pasukin namin mismo ang opisina niya. “Give me the Medkit, Clair.” Utos niya sa nurse na nakasunod sa amin.

“Yes, Dr. Anderson.” Agad naman itong tumalima at may binuksan sa maliit na kabinet na nandoon. Habang siya ay hinawakan na ako sa magkabilang balikat at pinaupo sa may kataasang stool.

“Stay still, I will clean your wound.” Sabi pa nito. Ng maihanda ng nurse ang Medical kit ay sinimulan na niyang linisan ang sugat ko. “Saan mo nakuha ito?” Tanong niya habang abala na ito sa paglilinis.

“Nauntog ako sa gilid ng lamesa sa opisina ni Sir Ace kanina habang gumagawa ng tsaa.” Sagot ko gaya ng sinabi ko kina lolo kaninang tinanong din nila ako.

“Sigurado ka ba?” Diskumpiyadong muling tanong niya sa akin.

“Oo namam po Sir.” Saka ko sinabayan ng pagtango.

“I said don’t move. Hindi man lang ba nakita ito ng pinsan ko. At saka, kasal na kayo sa pagkakaalam ko, bakit sir Ace parin ang tawag mo sa kanya?”

Hindi ako nakaimik. Oo nga naman pala. Alam nito dahil kasali siya sa kontrata ng lolo niya. Na kung hindi ako pinakasalan ni Sir Ace ay siya ang sasalo sa akin. At kapag nagkamali ako ng sagot ay siguradong malilintikan ako sa kanya kapag nagsumbong si Kanye sa lolo nila kapag nadulas ang dila ko.

“Nasanay na kasi akong tinatawag siyang ganun dahil simulat sapol ay isa lang naman akong hamak na PA niya na pinakasalan niya dahil sa kagustuhan ng lolo niyo. Saka hindi ko naman sinabi sa kanya na nauntog ako at hindi pa halata saka natakpan ng buhok ko kanina.” Mahabang sagot ko dito. Sana naman huwag na nitong usisain ang relasyon namin ni Sir Ace magkamali ako ng sagot.

Napabuntong hininga ito at hindi na nga nag usisa pa.

“Sa susunod mag ingat ka na. Alagaan mo ang sarili mo. Dahil minsan hindi naman napapansin ng pinsan ko ang nasa paligid niya kung hindi mo siya iimikin.” Saad pa nito.

“Salamat sa pag aalala. Medyo may pagka clumsy ako minsan kaya heto ang naabot ko. Pero hindi naman madalas.”

“Done.” May bahagyang ngiti sa mga labi na saad nito. At ang pagkagulat ko ay parang akong batang tinulungang makaalis sa upuan ng hawakan niya ako sa kilikili ko.

Bigla tuloy ako nakaramdam ng pagkapahiya dahil sa ginawa nito kaya naman agad akong yumuko at hindi na tumingin mismo sa kanya.

“My bad. Hindi ko lang kasi mapigilan kasi parang ang liit ng katawan mo at ang gaan gaan mo. At tama nga ako ng hinala.”

“S-salamat ulit.” Tanging nasabi ko na lang at hindi na pinansin ang sinabi nito. ” Magkano ang charge sa paglilinis ng sugat ko?” Pagkuway tanong ko. Pero tinawanan lang niya iyon ay ginulo pa ng bahagya ang buhok ko ng ipatong niya ang kamay niya sa ulo ko.

“Silly, kaunting linis lang naman ang ginawa ko. Saka asawa ka na ng pinsan ko kaya ano na lang naman iyon diba.”

“Pero-.”

“Okay lang. Treat mo na lang ako next time ng meryenda kapag nagsanga ulit ang landas natin. Pero tingin ko naman ay magkikita parin tayo kapag nag pa follow up check-up ang mama mo dahil ako mismo ang titingin sa kanya.”

“Ibig bang sabihin ikaw ang nagsagawa ng operasyon ng mama kanina?”

Tumango ito bilang sagot.

“Akala ko kagaya ka din ni Sir Ace na sa loob lang ng opisina at sangkatambak na papeles ang laging hinaharap.”

“Yeah! Parang ganun na nga. Pero isa lang ito sa trabaho ko. At hindi ko naman talaga kinakarir ang pag kadoctor ko dahil mas nakatuon lang din ang pansin ko sa mga kompanyang ipinahawak sa akin ni lolo. Pero dahil narin sa kapamilya mismo ng asawa ng pinsan ko ang ooperahan kaya ako na mismo ang nagsagawa.”

“Kung ganun, sayo pala ako dapat mas magpasalamat dahil ikaw mismo ang nagligatas sa mama ko.”

“Hindi naman talaga ako dapat ang mag opera non dahil kilala mo naman ang doctor na nakahawak sa case ng mama mo. Pero nakiusap sa akin si lolo na ako na lang mismo ang magsagawa. At gaya ng sabi ko. Ano na lang ba kung tutulungan ko ang kapamilya ng asawa ng pinsan ko diba?”

“Pero nagpapasalamat parin ako sayo ng marami.”

“Yeah! Tama na iyang pagpapasalamat. Baka may gagawin ka pa?” Saad nito ng bigla kong naalala ang dapat ko pa lang gawin matapos ko sanang magpalinis ng nuo ko.

“Oo nga pala. May gagawin pa ako.”

“Go! Basta iwasan mo munang basain ang sugat sa nuo mo.” Paalala nito sabay baling sa nurse na nakamasid lang sa amin kanina pa at sinabihan na bigyan ako ng gamot para sa bukot ko at hindi magkaimpeksyon ang sugat ko saka nito ibinigay iyon sa akin.

“Salamat ulit Sir. Mauuna na ako. Babawi na lang po ako sa susunod. At makabayad ng pagtulong niyonsa amin” Agad na akong tumalima at binilisan ko na ang naging hakbang ko palabas ng hospital.

Nakalimutan ko tuloy ang gagawin ko dahil nakagaanan ko ang pakikipag usap kay Sir Kanye. Sana naman hindi magalit si Sir Ace sa akin mamaya kapag dumating na ako sa opisina niya.

Lumipas na ang mga sandali. Inabot pa ako ng isang oras sa pagbabalot ng mga gamit ko ng makarating ako sa bahay. Kaunti lang naman ang mga gamit ko pero sinigurado ko na wala akong nakalimutan kaya dinodubke check ko pa. Hanggang sa natapos na ako at agad na bumalik sa opisina ni Sir.

“Nandito ka na pala Elijah.” Salubong sa akin ni Nancy ng marating ko na ang palapag ng opisina ni Sir Ace.

“Bakit may problema ba?”

Napansin ko na napalunok muna ito at tinapunan ng tingin ang mismong pintuan ng opisina ni Sir Ace.

“Sa tingin ko, mamaya ka na lang pumasok. Dahil may bisita si Sir. At mukhang-.” Hindi na nito itinuloy ang sinasabi dahil nahulaan ko na ang ibig niyang sabihin.

Napalabi ako. May bago ba doon kay sir Ace??

Wala dahil kahit nasa loob naman ako noon ng opisina niya at may bisita siya ay wala siyang pakialam kung marinig ko man ang malakas na ungol ng babae na kinakaniig niya.

“Okay lang yan Nancy. Hindi ka pa ba nasanay sa kanya?” Tanong ko pa dito.

“Pero iba na ngayon dahil asawa ka na ni Sir Ace.”

Mapaklang ngiti ang isinagot ko sa sinabi niya. Asawa lang naman sa papel.

“Okay lang sa akin.” S aka ko sinabayan ng kibit balikat. “Papasok na ako. Hindi na lang ako kakatok. Saka hindi naman ako makikita kung nasa mismong office table sila. Dederetso na lang ako sa kusina niya.”

“Pero-.”

“Ako na ang bahala sa sarili ko Nancy.” Tinapik ko pa ito sa balikat bago ako tuluyang tinungo ang pintuan ng opisina ni Sir Ace. At gaya nga ng akala ni Nancy, pagbukas ko pang ng pintuan ay malakas na ungol na ng babae ang narinig ko.

“Ahhhhh, uhm. Fuck me harder baby. Fuck me.”

Maingat na isinarado ko ang pintuan at agad na tinungo ang kusina. Pero dinig na dinig ko padin ang ungol nila mula dito.

“Uhm. Like this huh.”

“Ahhhh. Yeah, harder, put it all. Ahhh.uhmmm..” sa klase ng ungol ng babae ay parang sagad na sagad talaga. Nahihirapan na nasasarapan sa bawat ungol na pinapakawalan nito.

“Yes baby. More, I want more. Ahhhhhh. Ohhhhhh.”

Takip ang tainga ko na mahinang kumakanta na lang ako kahit wala ako sa tuno para lang maibsan ang naririnig mo mula sa kanila pero sadyang mas malakas ng ungol ng babae.

“Uhmpp. Baby. Aaaah. Uhmm. Harder. I’m gonna cum. Ahhhh. Uhmm. Aaaaaaaah.”

Well, dito ko hindi nadidinig na sasabihin ni Sir Ace na lalabasan na siya. Tanging mga babaeng nakakaniig niya ang maingay at ipinag sisigawan na they gonna cum.

Sa wakas, tumigil din ang ungol ng babae.

Nagpalipas muna ako ng ilang minuto bago nagpasyang lumabas ng kusina at magpakita kay Sir ace. Pero ganun na lang ang panlalaki ng mata ko ng makita ang ayos nila.

Nakatayo si Sir Ace habang ang babae ay nakaluhod at tamang inaalis palang nito ang condom na suot niya at isinubo ng buong buo ang kanya. Hinawakan pa ni sir Ace ang buhok ng babae at mabilis na kumilos ang balakang niya para maglabas masok sa bunganga nito.

Gusto ko man sanang tumalikod pero tinakasan na ng lakas ang mga tuhod ko at hindi ko na maigalaw ang mga paa ko. Gusto ko man sanang yumuko na lang para hindi ko na makita pa kung paano bumayo ang harapan ni sir Ace sa bibig ng babae pero parang na freeze ang ulo at leeg ko at ayaw yumuko.

Kaya naman kitang kita ko kung paano halos magduwal ang babae kapag sasagad si Sir Ace sa bungang nito.

Sa laki at haba nito siguradong abot hanggang lalamunan ng babae iyon dahil halata na halos hindi maipasok lahat lahat ni Sir Ace ang kanya doon.

Maluha luha na ang babae pero hindi parin tumigil si Sir Ace hanggang ang malakas na pagbayo niya sa bunganga ng babae ay bumilis na ng bumilis.

“Kyaaak. Ahhhhh.” Saad ng babae ng tanggalin ni Sir Ace ag kanya, at kitang kita ko pa kung paano lunukin ng babae ang linabas nito na may nakalabas pa at masaganang naglandas sa baba nito pababa sa leeg. ” Ahm, your so sweet Baby.” Saad pa nito. Pinasadahan ng daliri ang katas na naglandas sa leeg niya deretso sa bibig niya at nilunok iyon.

“Do you like it?” Tanong ni Sir Ace, pero doon na ako nakagalaw ng mapansin kong sa akin na siya nakatingin. Parang sa akin niya iyon tinanong at hindi sa babaeng kinaniig niya.

Napalunok ako ng sunod sunod. At bago pa man mapalingon sa akin ang babae ay mabilis na kumilos ang mga paa ko at muling tinungo ang kusina at doon nagtago.

Ang lakas ng tahip ng dibdib ko dahil kitang kita ko ang galit sa mga mata ni Sir Ace habang tinanong iyon kanina.

Oo, sa akin niya iyon mismo pinatama at hindi sa babae. Ano na lang ang iniisip niya sa akin? Na nawiwili na ako na istirbuhin o panuurin siya habang nakikipag niig sa iba?

Hindi ko naman iyon ginustong masaksihan. Ang akala ko kasi ay tapos na dahil wala ng imik ang babae na puro ungol kanina. Pero iyon pala.. iyon pala…

” Elijah, lumabas ka na diyan.” Narinig ko tawag niya sa akin. Nanginginig parin ang buong katawan ko dahil sa pagkapahiya sa nasaksihan ko at habol ko parin ang hininga ko dahil doon. Ano ang gagawin ko? Ano ang sasabihin ko kung sakali mang ulitin niya ang tanong niyang iyon?

“Ano pang ginagawa mo, narinig mo ba ako o sadyang hindi mo na ako pinakikinggan.” Hayon na naman ang sigaw niya. Kaya kahit ayaw ko pa man sanang lumabas ay napilitan parin ako. Nasa loob parin ang babae, pero ngayon ay maayos na ang damit nito na nakalihis lang kanina. Maayos na din ang make up nito hindi gaya kanina na nagkalat na ang make-up sa mukha dahil sa pawis nito. Na ngayon ay kampante nang nakaupo sa sofa at nakatingin din sa akin.

Muli akong lumunok at hindi ko matignan ng deretso si Sir Ace pero lunapit pa din ako sa kanila

“M-may kailangan ba kayo s-sir?” Tanong ko habang nakayuko parin. Malakas parin ang pagtibok ng puso ko. Hindi ko mapigilan, kinakabahan talaga ako sa kung ano man ang sasabihin nito sa akin.

“Kanina pa kita hinihintay! Bakit ang tagal mo yata! Inabot ka ng tatlong oras mahigit gayong kensi minutos lang naman ang biyahe ng kotse sa bahay niyo.” Galit man ang tuno niyang tanong sa akin ay nakahinga ako ng maluwang dahil hindi ang bagay na nasaksihan ko ang tinanong niya.

“D-dumaan po ako sa hospital sir. At nagpaalam ng maayos kay mama. At sinabihan na din na lilipat na kami ng titirahan.” Mahinang boses na sagot ko dito.

“How many times that I told you that look at me habang kinakausap kita.”

Awtomatiko naman na napaangat ako ng tingin dahil sa sinabi niya. Pero ganun na lang ang naramdaman kong pag iinit ng pisngi ko dahil sa kakaibang ngisi na nakapaskil sa labi nito.

Pero saglit lang iyon at binalingan ang babae.

“Makakaalis ka na Sally, hindi ko na kailangan ng serbisyo mo.” Pagtataboy pa niya dito dahilan para manlaki ang mga mata nito at pabiglang tumayo sa kinauupuan.

“But you told me stay just a while ago and make your bed hot at night.” Reklamo nito. “Akala mo ba iyuuwi mo ako ngayon?”

“Im done with you, cant you see. I can’t cum while I’m inside you. And I hate a girl cum first without me. So get lost.” Balewalang taboy pa niya.

“No! You can’t do this to me.”

“Elijah, samahan mo siya palabas, at sabihan mo si Nancy na bigyan niya ng tseke pakunswelo sa kanya.”

“Y-yes sir. Lets go ms.-”

“Get lost. You fricking bastard. And you Ace Anderson, hindi pa tayo tapos.” Galit na sigaw nito at ni hindi na ako hinintay para ihatid siya palabas. Susundan ko sana ito ng pigilan na niya ako at sinabihang hayaan ko na lang.

Mas gusto ko sanang sundan ito dahil ayaw kong mapag-iwanang mag isa ngayon kasama siya baka kasi…

“Nadadals yata at nawiwili ka sa panunuod sa akin habang nakikipagniig ako. ”

“H-hindi ko po sinasadya sir. Hindi na po mauulit.” Muli akong napayuko pero napatingala lang ako ng hawakan niya ako sa baba at patingalain ako mismo sa kanya.

“Look at me Elijah! At ito ang itatatak mo sa kokote mo, ni kahit imahinasyon huwag na huwag mong babalaking mahulog ang loob sa akin. Hindi ngayon, hindi bukas, at lalong hindi sa hinaharap. Nagkakaintindihan ba tayo?”

“Y-yes sir.” Mabilis na sagot ko na may kasamang paglunok.

“Good! Then lets go, ng maisaayos na ang mga gamit mo sa bahay.” At nauna na nga itong naglakad palabas ng opisina niya. Sumunod agad ako. Hindi na ako umimik pa ng matapat kami sa mesa ni Nancy at sabihan niya iymtong ayusin ang kalat sa loob.

Nakita ko naman na lihim itong napatingin sa akin. Gusto man siguro niyang magtanong ay hindi naman pwede kapag nasa harapan namin si Sir Ace.

“Move Elijah! Ano pang tinatayo tayo mo diyan.” Muli niyang sigaw ng hindi ko namalayan na nauna na naman pala siya kaya naman sunod na lang ulit ako sa kanya.

Mahabang katahimikan na ang namayani sa pagitan namin habang pauwi sa bahay niya. At kailangan ihanda ang sarili ko na pakisamahan pa siya sa mga araw na magdadaan lalo na at sa iisang bubong na kami nakatira.

---

Ace at the multimedia:

---

PH1 #10: Elijah

TYPOS AND GRAMMATICAL ERRORS AHEAD!!

Wala akong imik habang hinihila ang maliit na maleta ko na naglalaman ng nga gamit na hinakot ko sa bahay habang nakasunod lang kay sir Ace.

Sa totoo lang wala naman talaga akong maraming gamit na dinala dahil hindi ko na naisipan na bumili ng marami kapag nagkakapera ako dahil mas inaalala ko ang pagpapagamot ko kay mama. Tama lang na gagamitin ko sa limang araw na may pasok ako kapag may trabaho at pitong pares naman ng pambahay. Iyon lang naman at mga personal na gamit ko sa araw araw.

Ganyan ako kasimple at hindi ko naman ikinahihiya ang kasemplehan ko. Kahit na makita ng nga tao sa paligid ko na pare-pareho ang mga damit ko na isinusuot ko at isiping hindi ba ako nagpapalit?

Nah! Hindi ko na problema iyon basta ang alam ko sa sarili ko ay malinis ako sa katawan kahit sa isang linggo na damit ko ay muli kong susuutin sa susunod na linggo ay ayos lang.

“You can use the other room, and while we are here at night, huwag na huwag ka ng magpapakita sa akin. Magkulong ka sa kwarto mo kung kinakailangan. Dahil ganun parin ang oras ng trabaho mo. Alas sais ng umaga hanggang alas sais ng gabi. Kung gusto mong magluto ng pagkain mo sa gabi depende na iyon sayo. Sa umaga lang ako kakain na kasabay ka gaya ng nakasanayan na natin kapag pumunta ka dito sa umaga bago pumunta sa opisina. Sabay tayong uuwi dito dipende na lang kung may pupuntahan ako. Uuwi ka sa bahay ng mag isa. At gaya ng dati, kung may over time mag o-over time ka. Sa sabado at linggo, rest day mo. But like what I’ve said. Umuwi ka parin dito sa gabi.” Mahabang lintaya niya ng marating namin ang bahay niya.

Pasado alas singko na kaya naman matatapos na ang oras ng trabaho ko.

Ilang sandali pa ay may pahagis na ibinigay siya sa akin kaya awtomatiko naman na sinalo ko iyon. Isang credit card.

“Ayan gamitin mo. Mamalengke ka kung gusto mong magluto dito sa bahay. Punuin mo ang ref kung gusto mo. Basta siguraduhin mo lang na kapag matapos kang magluto ng kakainin mo ay malinis ang kusina na gagamitin mo pagkatapos.” Dagdag pa niya sa sinasabi niya. Tango na lang ang tangin nasagot ko dahil wala naman akong ibang sasabihin.

“Ano pang hinihintay mo, pumasok ka sa kwarto mo at ayusin ang mga gamit mo.” Pasigaw na naman na utos niya sa akin. “Kapag tapos ka na, bahala ka na dahil patapos na ang oras ng trabaho mo, huwag mo na akong istorbuhin kung may balak ka. Nagkakaintindihan ba tayo?”

“Yes sir.” Sagot ko at agad akong tumalima para pumasok sa sinabi niyang silid na pwede kong tulugan.

Natigilan pa ako ng makapasok ako mismo doon, ang luwang at halos kasing laki na ng apartel na tinitirahan namin ni mama na nahati sa dalawang kwarto kusina at maliit na sala iyon. Pero ito, mmm. Iba talaga ang nagagawa ng maraming pera dahil nakakatira sila ng mga bahay na ganito kalaki.

Minadali ko na ang pagsasaayos ng mga gamit ko. Halos nabuksan ko lahat ng kabinet na. Napalabi nalang ako dahil sa laki ng kabinet at wala naman akong mailalagay.

Isinunod ko ang banyo. Mas malaki pa ito kaysa sa silid ko sa bahay namin. Inayos ko na din doon ang ilang mga gamit ko.

Total naman wala na akong trabaho mamaya ay lalabas na lang ako. Free naman ako after 6 ocloc’k at kabilin bilinan na huwag ko na siyang iistorbohin.

Mamamalengke nga ako gaya ng sabi niya para magkalaman ng laman ang ref niya na tanging itlog lang ang laman na minsan nagluluto ako ng agahan niya. Dahil iyon naman ang paborito niya at mas madali daw lutuin.

Natapos na ako lahat lahat. Tinignan ko ang oras at pasado alas sais na nga. Kaya nagpasya na akong magshower para nakalabas at makapag grocery.

Nagsuot ako ng t-shirt pambahay at walking short. Papatungan ko na lang ng sweatshirt mamaya paglabas ko ng bahay.

Hindi ko na siya naabutan sa sala. Malamang nasa kwarto na niya ito. Hindi na din ako gumawa ng ingay at maingat na lumabas ng bahay niya. Kaya naman mas nakahinga ako ng mapayapa ng makalabas ako.

Para kasing hindi ako makahinga ng maayos kahit ang luwang luwang naman ng loob ng bahay. Pero ngayon, para akong ibong nakalaya sa hawla at malayang lumilipad na sa himpapawid.

Nasa pasilyo na ako pasakay na sana ng elevator ng bagbukas ng pinto ay sakay nun si Kanye. Agad itong ngumiti ng makilala ako. Nag aalangan naman akong sumakay ng magsalita ito.

“Hindi ka ba sasakay?”

“S-sasakay. ” Mabilis na naihakbang ko ang mga paa ko pasakay hanggang sa magsara na iyon.

“Lumipat ka na pala talaga sa bahay ng pinsan ko.”

“Yeah!.” Tanging sagot ko dahil wala ako sa mood pag usapan ang paglilipat bahay ko. Para hindi na siya mag usisa pa ng mag usisa.

“Saan ang punta mo?”

“Mag gro-grocery lang ako para sa bahay Sir.”

“Haha, tawagin mo na lang akong Kanye. Masyado ka naman pormal sa akin.”

“Pero-.”

“Okay lang. Just Kanye will do. So I can call you by your name too, Elijah.” Nakangiti ito. Nailing na lang ako at bahagyang ngumiti. Palangiti naman ito kaya nakakadala din. “That-s better, simula ng makita kita hindi pa kita nakitang ngumiti, at ngayon masasabi ko na mas gumanda ka nga.” Saad pa nito dahilan para napayuko ako at makaramdam ng pag iinit ng mukha ko.

Maganda? Lalaki ako! Hindi babae pero kung nakapagsabi naman ito ng maganda ay wagas.

“Haha! Your blushing Elijah.” Natawa pa talaga ito sa pamumula ko. At awtomatikong nahawakan ko ang magkabilang pisngi at dinama kung gaano na kainit ang mga iyon.

Naman! Namumula nga siguro ako dahil ang init nga ng buong mukha ko.

Naipilig ko ang ulo ko at iwinaksi ang panunukso niya. No! Hindi dapat ako maapektuhan doon.

Inhale-Exhale.

Relax.

“Okay! I will stop teasing you now. Madali ka lang pala pamulahan ng mukha.”

“H-hindi lang ako sanay.”

“Pansin ko nga.” May mahina paring tawa sa boses nito. “Sumabay ka na sa akin, papunta din ako sa supermarket ngayon.”

“Hindi na po sir.”

“Sabi kong Kanye na lang. Para naman hindi ka masyadong mailang.”

“I-ikaw ang bahala. Pero hindi na-.”

“Lets go.” Hindi ko na natapos ang pagtanggi ko dito dahil hinawakan na niya ako sa kamay at hinila na palabas ng elevator ng magbukas na iyon sa unang palapag.

Gusto ko man sana itong sitahin pero hindi ko na ginawa baka makatawag lang sa paningin ng ibang tao sa paligid.

Pinagbuksan ako ng kotse nito kaya naman wala na akong nagawa kundi ang sumakay. Mabilis naman na umikot siya para makasakay na din.

Ngumiti pa ito ng tumingin sa akin bago pinaandar ang kotse hanggang sa bagtas na nga namin ang daan patungo sa isang supermarket. Wala na kaming naging imikan dahil hindi ko na din naman nais makipag usap dito. Ibinaling ko na lang ang paningin ko sa labas ng bintana.

“Come on! We’re here.” Saad niya ng hindi ko na napansin na nasa tapat na pala kami ng SM Supermarket.

“Matao dito, okay lang ba sayo?” Nag aalangang tanong ko dito.

“Ano naman ang ipinagkaiba sa supermarket sa loob ng malalaking mall kung pwede naman dito. Kaya halika na. Sanay ako sa mataong lugar.” Aya niya. Bumaba ito at muli akong pinagbuksan ng pintuan.

“Salamat.”

Hindi ko na pinansin ang presensya niya kahit na naiilang ako. Minadali ko na lang ang pagbili para sa mga stock sa bahay. Para hindi ko na kailangang labas ng labas kung gusto kong magluto. Hanggang sa nabili ko na ang lahat saka ko naman ito binalingan na nakasunod lang sa bawat pupuntahan ko.

“Nakuha ko na lahat. Ikaw?” Tanong ko dito.

“I’m also done.” Sabay pakita ng hawak na dried fruit.

“Iyan lang ang bibilhin mo?”

“Yup, mahilig kasi ako kumain ng ganito sa tuwing nasa bahay lang ako. Nakakarelax ang ngumuya.”

“Okay, saan ba ang bahay mo?”

“Same building at where you are now. At ang mismong katapat ng bahay ni Ace kung saan ako at agmamay ari ng lolo ang building at halos doon kami lahat nakatira at may sariling plat.”

“Oo nga naman pala. Bakit ko nga ba natanong, nasabi na pala sa akin ni Nancy na pag mamay ari din ng lolo niyo ang building na iyon.”

“Yeah! Pero may kanya kanya din kaming bahay na talagang iyong uuwian mo na kung may nag hihintay ng asawa.”

Tumango na lang ako. Hindi na ako nag usisa pang muli. Tinungo ko na ang counter at binayaran na ang mga pinamili ko.

Muli, wala ng imikan sa pagitan namin ng pauwi na kami. At dahil iisang floor nga lang ang pupuntahan namin ay tinulungan na niya ako mismong mag akyat ng mga pinamili ko.

“Hanggang dito na lang ako. Hindi ako pwedeng makita ng pinsan ko na papasok sa loob ng bahay niya kapag tinulungan pa kitang ipasok ang mga ito.”

“Okay lang, salamat parin dahil tinulungan mo parin akong dalhin ang mga ito dito.”

“I will add you on Messenger accept me okay? If you need someone to talk to, just think that I’m always here.”

“Sige. Salamat ulit.”

Ngumiti ito kaya ngumiti na din ako saka maayos na nagpaalam na sa akin at pumasok na din sa sariling bahay.

Inabala ko na ang sarili ko na ipasok ang mga iyon sa loob hanggang kusina. Pasado alas syete na ng gabi at kumakalam na ang sikmura ko. Kaya naman minadali ko na lang ang pagsasaayos ng mga iyon. Magluluto na lang muna ako sa ngayon ng noodles dahil iyon na ang mas madaling lutuin.

Ng matapos na ako lahat lahat at matapos ng kumain ay sinigurado kong malinis ang kusina bago ako pumasok sa loob ng silid ko. Naglinis muli ng katawan bago tuluyang nahiga at pilit na natulog kahit mailap sa akin ang antok.

Pero papikit na ako ng tumunog ang phone ko. Kaya naman tinignan ko iyon. Napangiti ako dahil haling iyon kay Kanye.

Magaan ang loob ko sa kamya dahil mabait ito hindi gaya ng pinsan niya. Kaya naman agad akong nagreply sa chat niya sa akin.

“You are just wandering around.”

“Maybe, your right.”

“Okay! Just close your eyes and sleep. Sweet dreams.”

“Ty.” Iyon na lang ang isinagot ko. Nakita ko na nabasa na niya iyon. Hindi ko na nakita na nagta-type siya kaya naman minabuti ko ng i close iyon.

Inilagay ko sa bedside table ang phone ko matapos kung masigurado na nakaset ang alarm ko at 5. Para makapag ayos muna ako ng sarili bago ako lumabas ng silid ko at magsimulang magtrabaho.

=

“Ahhhh!” Impit na sigaw ko ng maalala ko kung anong araw ngayon. Sabado pala at wala akong pasok. Kaya naman day off ko ngayon.

Mabigat ang katawan kong bumangon sa kama matapos kong patayin ang alarm clock. Bakit ba hindi ko naalala at nakita man lang ang araw sa phone ko kung anong araw ngayon. Dala na lang siguro ng madami akong naiisip kaya hindi ko na namalayan iyon at nawala sa isip ko.

Nag-ayos ako ng sarili ko. Oo, para pumunta sa hospital. Hindi ko iisipin ngayon na nasa paligid lang si Sir Ace dahil day off ko. Walang pakialamanan kung ano man ang gagawin ko. Nasa kontrata iyon kaya naman hindi ko kailangang mangilag sa kanya ngayon. I have two dayoff every week. So I can do whatever I want, what I like.

Pero natigilan ako. Hindi ko na pala magagawa ang lahat ngayon dahil kasal ako sa kanya. At iba ang kontratang iyon sa kontrata sa trabaho ko sa kanya.

Naman! Kaya napasimangot ako ng maalala iyon. May asawa na pala ako ngayon.

Ng matapos na akong makapag ayos ng sarili ko ay lumabas na ako. I’m just wearing a simple sando shirt. And a jogging pants.

Maaga pa kaya siguradong tulog pa si Sir Ace. Hindi na ako magpapaalam sa kanya dahil iyon naman ang sinabi niya na hindi ko dapat siya istorbuhin.

Tinungo ko muna ang kusina para man lang makapagkape muna bago ako aalis.

Gumawa ako ng egg salad sandwich.

Dinamihan ko na para makapagdala ako mamaya pagpunta ko sa hospital. Nagtimpla na din ako ng gatas at inilagay iyon sa isang maliit na thermos pot. Isinaayos ko na muna ang mga tinapay na ginawa ko sa isang maliit na lunch box bago naman ako nagtimpla ng kape ko at tatlong piraso ng ginawa kong tinapay para sa agahan ko.

Pero nasa kalagitnaan ako ng pagtitimpla ko ng mamataan ko si Sir Ace na papasok sa kusina kung nasaan ako. Kaya naman dali dali kong binuhat ang tray na naglalaman ng kape ko at tinapay at nagtago sa gilid ng isang ref.

Sa kanan. Mabuti na lang at naisaayos ko na ang lunch box kanina at inilagay na sa paper bag kasama ng gatas na tinimpla ko. Nailigpit ko na din ang mga ginamit ko sa paggawa ng mga iyon kaya malinis na ang kusina. Sana naman hindi niya ako mapansin ngayon.

Pero hindi ko mapigilan ang mapalunok na nakatingin sa kanya habang nagtatago ako dahil wala itong damit maliban sa kakaunting tela na nakabalot sa kaselanan niya.

Ayaw ko naman sanang tumingin pero pasaway ang mga mata ko. At talagang inaral ngayon ang ayos niya. Ang buhok na laging nasa ayos ay ngayon ay magulo pa at halata na kakagising lang niya. Na hindi mo iisipin sa ayos niya ngayon ay isa siyang teror na businessman kapag nasa opisina siya. Malayong malayo sa pormal na Ace Anderson ang Ace Anderson na pinagmamasdan ko ngayon.

Binuksan ang isang ref kung saan nakalagay ang ibat ibang inumin. Kumuha ito ng malamig na tubig.

“Why are you hiding at the corner?” Napatalon pa ako ng bigla pa itong humarap sa kung saan ako nagtatago. Muntik ko pang mabitawan ang hawak kong tray dahil sa gulat.

“G-good morning sir.” Halos hindi iyon lumabas sa bunganga ko dahil para kong nalunok ang dila ko sa pagkabigla.

Napansin pala niya ako kanina. Anong gagawin ko? Kabilin bilinan pa man niya na hindi dapat ako magpakita sa kanya kapag hindi oras ng trabaho ko.

“Move, tatayo ka na lang ba diyan. Magkape ka kung magkape ka. Kaya hindi mo kailangang tumayo lang diyan at hintayin akong umalis sa kusina.” May galit na naman na sita niya sa akin kaya naman agad akong tumalima. Ipinatong ko ang dala hawak kong tray sa hapag at ipinagpatuloy ang pagtitimpla.

Siya man ay kumuha na din ng tasa at naglagay ng mainit na tubig at nagtimpla din ng kape niya.

Umupo sa tapat ko at sinimulan ng inumin ang kape niya. Ako man ay ganun din. Iniwasan ko na lang na huwag mapatingin sa kanya at pinilit na kumain ng maayos.

Pero hindi ko naman masikmura na kumakain ako ng agahan habang siya ay hindi. Kaya naman nilakasan ko ang loob ko to offer him the sandwich.

“G-gumawa ako ng sandwich sir. B-baka gusto niyong tikman.” Tanong ko saka ako tumayo at kumuha ng platito at nilagyan iyon ng isang sandwich.

Hindi man siya nagsalita ay kinuha naman niya iyon at tinikman. Kaya kahit papaano ay nakahinga ako ng maluwang dahil kinain naman niya iyon.

Minadali ko na lang ang pagkain ko at pag ubos ng kape ko habang kinakain na din niya ang bigay ko

Walang ibang salita ang namagitan sa amin kaya ng matapos akong kumain ay agad kung hinugasan ang mga ginamit ko.

“Pupunta po ako sa hospital ngayon Sir. Mauuna na po ako.” Paalam ko parin sa kanya.

Hindi man siya nagsalita ay itinaas na lang niya ang mga kamay. Kaya naman agad kung kinuha ang ginawa kong agahan at mabilis na lumabas ng bahay.

Doon lang ako nakahinga ng maayos ng makalabas ako. Napasandal pa ako sa pintuan ng maisara ko iyon.

Iba din pala talaga ang gumalaw kung sarili mong bahay ang ginagalawan kaysa sa ganun na limitado ang galawan.

Nakakapagpigil hininga dahil sa isang mali ko lang kung sakali ay masisita niya ako. But luckily, hindi naman nangyari ang iniiwasan ko.

Ng makapagrelax na ako ay saka ko na ipinagpatuloy ang pag alis. At nagpunta na sa hospital.

Tama naman sa pagpasok ko ay naabutan ko ang mama na tinitignan ni Sir Kanye. Talagang kinarir na nito na siya mismo ang tumingin sa mama.

“Everything went well. Mabilis na makakarecover kayo ma’am dahil nakikisama na ang katawan niyo sa pagpapagaling niyo.” Nakangiti nitong pagbabalita. Saka naman tumingin ito sa akin.

“Magandang umaga po doc.”

“Magandang umaga din Elijah. Maari na kayong umuwi bukas at doon na lang kayo sa bahay niyo magpagaling kung naboboring na kayo dito sa hospital. Naisaayos ko na din naman ang mga gamot na iyuuwi niyo kung sakali man na magdisesyon na kayong umuwi. Basta ang paalala ko po sa inyo ma’am, na iwasan ang mga maalat at maaanghang na pagkain. Iwasan din uminom ng mga acidic na inumin. Uminum po kayo ng mga sariwang fruit juice na at maraming tubig.” Mahabang paliwanag nito ng muling balingan ang mama.

“Yes doc. Maraming salamat.”

“Trabaho ko po ang manggamot at magpagaling ng pasyente ma’am. Kaya hindi niyo dapat ako pasalamatan. And about you lolo.” Sabay baling naman kay lolo na nakamasid lang habang nagpapaliwanag kay mama. “Nai check ko ang record niyo at mayroon po kayong hypertention kaya po umiwas din po kayo sa mga pagkaing mabilis makapagpataas ng dugo. At iwasan din po ang lumabas labas ng wala kayong kasama. Baka maulit po ang nangyari sa inyo ng tulungan kayo ni Elijah.” Nakangiti naman nitong payo kay lolo.

“Sige doc. Salamat din po.”

“Kung wala na kayong tanong, mauuna na ako.”

“M-may dala akong agahan, b-baka gusto mong makisalo sa amin doctor.” Nilakasan ko na lang ang loob ko na anyayahan ito para man lang kahit papaano ay maipakita ko dito ang pasasalamat ko.

Ngumiti na naman ito. Saka bahagyang tumango. “Pwede bang hindi ko tanggihan iyan?” Pagbibiro pa niya.

“Pwede po doc. Madami ang nagawa kong sandwick kanina. Kaya pwede po natin itong mapagsaluhan.” Nakangiti na din na sagot ko dito.

Isinaayos ko na ang paglapag ko ng dala ko at tumulong na din si lolo. Habang siya ay tinanggal na ang mask sa bibig at gwantes sa kamay. Tinanggal nadin nito ang hospital uniform na maayos na isinampay sa gilid ng upuan.

Dahil hindi pa masyadong nakakakain ng marami ang mama ay sila na lang ang umubos niyon. Kumain parin naman ako kahit kaunti kahit tapos na ako dahil nagpilit siya na kakain din ako.

“Salamat sa masarap na agahan Elijah.” Nakangiting saad nito ng matapos kaming kumain. At ngayon ay muli nitong isinuot ang hospital uniform nito.

“Sasabay na ako sa paglabas sayo doc para maisaayos ko na din ang mga papel sa pag uwi ng mama.”

“Ikaw ang bahala. Gamot na lang naman ang aayusin at kukunin mo kung sakali. Halika na.”

Sabay nga kaming lumabas ng silid at sumunod ako sa kanya hanggang sa opisina niya. Naisaayos na pala niya lahat dahil nakalagay na ang mga iyon sa iyang MedKit box.

“Ipinaayos ko na iyan kanina sa assistant ko para hindi mo na pro problimahin na ikaw mismo ang bumili ng mga iyan. At sa gamot naman ng lolo na tinulungan mo ay nandiyan na din. Nakahiwalay iyon. Hindi ko na sasabihin sayo kung paano at ano ang oras ang pagpapainom ng gamot ng mama mo dahil sinabi naman siguro sayo ni Ace na may nursa na magbabantay sa kanya at aasikaso.”

“Oo, nasabi na nga niya iyon sa akin kahapon.” Sagot ko. Hindi na ako nagtagal at nagpaalam na ako dito dala ang mga gamot na binigay niya.

Nagpalipas ako ng oras maghapon na kasama ko ang mama at ang lolo. Nakauwi din ako sa bahay namin at ako na mismo ang nag ayos ng mga gamit ni mama na dadalhin sa lilipatang bahay. Gaya ng sabi ni Sir Ace ay hindi iniwan ko na nga ang mga kagamitan doon. Babalikan ko na lang at naisip kong ibenta na lang din ang mga iyon kung may magkagustong bilhin. Ng oras na para bumalik ako sa bahay ni Sir Ace ay nagpaalam na ako sa kanila na uuwi na muna ako at babalik bukas para sa paglilipat nila.

Nag aabang na ako ng masasakyan sa daan ng may kotseng tumigil sa harapan ko. Si Kanye ng ibaba nito ang salamin ng bintana nito.

“Get in. Pauwi na din ako. Para hindi ka na maghintay diyan ng masasakyan.”

“S-salamat.” At kumilos nga ako pasakay.

“Huwag ka ng magtaka, ngayon lang ito dahil nandito ang mama mo na pasyente ko. Sabi ko naman sayo noong una na hindi ito ang talagang trabaho ko dahil nasa opisina din ang buhay ko gaya ng pinsan ko.”

“H-hindi-”

“I know, sa klase ng tingin mo kasi parang ang daming katanungan sa isipan mo. Speak it out, baka masagot ko ang ilan sa mga iyon.”

Napayuko na lang ako. Marunong yatang magbasa ng isip ang isang ito. Pero hindi ko naman naramdaman na gusto kong umilag o mailang sa kanya.

“Okay! Hindi na lang kita pipilitin. Nakatulog ka din ba ng maayos kagabi?” Pang iiba niya ng usapan.

“Medyo.” Tipid kong sagot.

“Gusto mo bang kumain na muna bago ka umuwi. Hapunan na rin lang. Iyon lang kung sabay kayo ng pinsan ko na kakain at hinihintay ka niyang umuwi.”

“No! I mean, hindi naman niya ako hinihintay. Saka baka kumain na din iyon.”

“Then, lets gk grab some to eat bago tayo umuwi.”

Tumango na lang ako bilang pagpayag. Hanggang sa tumigil kami sa isang restaurant.

Kumain na sinamahan na ng kwentuhan. Nakagaanan na ng tuluyan ang loob ko sa kanya dahil masayang kausap ito at talaga naman na kakaiba ang ugali nito sa pinsan.

Hanggang sa matapos na kami at tuluyan na nga kaming umuwi. Dahil pareho nga ng palapag ang floor na tinitirahan nila ni Sir Ace ay sabay parin kaming pumanhik paakyat ng building.

“Thanks for the time Elijah.”

“Salamat din Kanye.”

Nagpaalam na ito ng maayos sa akin. Ako man ay ganun din sa kanya. May ngiti sa mga labi akong pumasok sa bahay ni Sir Ace.

Pero nawala ang mga ngiting iyon sa labi ko. At ang gaan na pakiramdam ko kanina ay nabalutan na ng kilabot at takot.

“Kyakkk- L-let m-e g-go.”

---

To be continued:

Note ; Binabalik ko na po sila ngayon dito sa watty. Pero pinapaunawa ko po ulit sa mga bago dito. Wala po itong edit. Maraming errors, wrong grammar ang mga mababasa niyo.

Haha. Tamad ang lola niyo na mag edit eh. Mahirap ang mag edit kaysa sa magsulat ng bago. 🤣

PH1 #11: Elijah

TYPOS AND GRAMMATICAL ERRORS AHEAD!!

“Kyaaak, l-let m-me g-go.” Halos hindi ako makapagsalita at agad akong naghabol ng hininga dahil sa biglang paglapit at pagsakal niya sa akin. Napasandal ako mismo sa malapit sa nakapinid na pintuang pinasukan ko.

“I don’t know how slutty you are and you also seducing my cousin now. Ganun ba ang ginawa mo kay lolo para ikaw ang piliin niya na pakasalan ko. Huh!.” Galit na tanong niya sa akin. Ang kamay na nasa leeg ko ay nanginginig pa at talagang pinanggigilan akong sakalin.

Hindi na ako makahinga ng maayos dahil sa higpit na ng pagkakasakal niya sa akin? Pero malinaw pa sa sikat ng araw ang sinabi niya. At saan naman niya nakuha ang ideyang sineseduce ko ang pinsan niya?

“B-bitawan m-mo a-ako. N-naki-k-ki u-usap a-ko.” Ewan ko kung naintintidan pa niya iyon o hindi na. Dahil tinatakasan na ako ng lakas at paisa isa na lang ang aking paghinga.

“I will wreck your neck into death Elijah, hindi ako pumayag na pakasalan ka para lang ipahiya mo ako. Ang ipakita sa mga nakakaalam na kasal tayo ang pagsama mo kay Kanye. Huh! Akala mo ba hindi ko malalaman na lumabas ka kagabi at si Kanye ang kasama mo. At ngayon, nakita kayo na magkasamang kumain sa labas. Ito ang tatandaan mo Elijah, hanggat dala dala mo ang pangalan ko ayaw na ayaw kong malalaman na nakikipaglandian ka sa iba.” Mahabang panunumbat nito sa akin.

Hindi na naging malinaw sa pandinig ko ang ilan sa mga sinabi niya dahil tinatakasan na ako ng ulirat at hindi na ako makapag isip pa ng maayos. Unti unti ng pumikit ang mga mata na siya namang patulak pa na binitawan ako.

Napasadsad ako sa sahig at hindi na ako nakakilos pa. Kasunod ng paghinga ko at pagsagap ng hangin sa baga para makahinga ng maayos ay siya namang pagbukas ng pintuan.

Hindi naging malinaw ang imahe kung sino ang nagbukas niyon dahil nanlalabo na ang mga mata ko pero naramdaman ko na may mga kamay na tumulong sa akin at ikulong ako sa mga bisig nito.

“What have you done, Ace.” Sigaw iyon mula sa kung sinong kumalong sa akin. Gusto ko man imulat ang mga mata ng maayos ay mas nanaig ang bigat ng talukap ko at kusang pumikit habang habol ko parin ang hininga ko. Gusto ko ding kumilos pero nanginginig ang buong katawan ko.

“Who give you the right to enter my house. At sino ang nagbigay sayo ng karapatan na hawakan ang asawa ko ” galit na saad naman niya na ngayon ay pilit na inagaw ako sa mga bisig ng kumalong sa akin.

Mas nahilo ako dahil napilitan akong tumayo ng hilain niya ako mula rito. Pero sadyang tinakasan na ako ng lakas at muli akong napaupo sa sahig at may mga paa ng humarang sa akin sa taong nangahas na pasukin ang bahay niya.

“Damn it Ace, mapapatay ma na siya ginawa mo.” Pagmumura pa nito. At doon lang naging malinaw ng makabawi bawi na ako ng lakas at muling bumalik sa huwesyo ang pag iisip ko at pandinig.

Si Kanye, at bakit siya nandito sa bahay niya gayong naisarado ko naman ang pintuan kanina.

Nakita ko kung paano itulak ni Kanye si Sir Ace at muli akong hinawakan at tinulungang makatayo.

Humawak naman si Sir Ace sa kabilang kamay ko at hindi hinayaang kunin ako ng tuluyan ni Kanye.

“Hindi ako lumalaban sayo, at wala akong balak na labanan ka Ace pero sa pagkakataong ito hindi ko pipigilan ang sarili ko. Give him to me now.”

“I don’t care if you want to pick a fight Kanye, but I won’t give him to you. I don’t even care if you take him now, but I won’t let that happen habang asawa ko pa rin siya.”

“Wala akong pakialam kung asawa mo siya, pero ang sabihin mo na asawa mo nga siya ay hindi ko nakikita na ganun ang turing mo sa kanya.”

“So what? It’s none of your business. Until I have the right to him, I will do whatever I want. Even if I will hurt him or not. So get out Kanye, bago pa maubos ang pasensya ko sa kapangahasan mo.”

“I will take him.” May tigas din sa boses na sabi nito at hinila ako sa kanya. But he didn’t let go of my hand at mas hinigpitan pa ang hawak sa akin.

“Argh!.” Napangiwi ako dahil parang mababali na yata ang buto ko sa higpit ng hawak niya doon kaya naman napatingin ako kay Kanye at umiling.

“L-let go of me K-kanye. Please.” Siya na lang ang pinakiusapan ko na bumitiw sa akin para hindi mas humigpit pa ang hawak sa akin ni Sir Ace.

Napansin ko ang pag aalalangan sa mga mata nito. Pero mas nanaig ang gusto kong makawala sa parehong pagkakahawak nila sa akin. Kaya naman kumilos ako at bahagyang hinila ang kamay ko dito na hawak niya.

Hanggang sa lumuwang na ang mga iyon at tuluyan niya akong binitawan. Kaya naman kahit ayaw kong tumingin kay Sir Ace ay ginawa ko saka ako nakiusap na bitawan na din ako.

Nandoon ang nag aapoy na galit sa mga mata niya at patulak na binitawan naman ako. Nagpasya na akong takbuhin ang silid ko ng makawala na ako ng tuluyan sa kanya.

Wala na akong pakialam kung mag away sila ni Kanye. Ang sa akin ay makalayo sa kanya at magtago sa lugar na hindi ko siya nakikita.

Ng maisarado ko na ang pintuan ay doon na muling nanghina ang mga tuhod at padaosdos na naupo sa sahig. Naisalikop ang mga kamay ko sa mga tuhod ko at payukong ibinaon ang mukha ko doon.

Ito ang pangalawang pagkakataon na maranasan ko ang bigat ng mga kamay niya. Noong una ay ang malaman ng ginawa ng lolo niya para ipakasal siya sa akin. At ngayon? He see me with Kanye at pinag-isipan ng masama?

And now, hindi ako galit sa kung sino o di kaya naman kay sir Ace dahil kahit siya ay naiipit sa sitwasyon naming dalawa. Kundi mas galit na ako ngayon sa lolo niya. Galit ako sa lolo niya kung bakit ako ngayon nandito sa kalagayan ko ngayon.

Nasa ayos na ang lahat, nakikisamahan ko na siya kahit palagi itong galit at nasasanay ako sa ugali niyang iyon. Laging sumisigaw, laging kunot ang nuo at walang ibang mahalaga sa kanya kundi ang mga negosyong hawak niya.

Pero dahil sa kabaliwan ng lolo niya kung bakit ako ang napili nito na pakasalan niya ay nangyari ang lahat ng ito. Mas nadoble ang galit niya, ang ugali niya dahil iniipit siya ng lolo niya na gawin ang labag sa kagustuhan nito. At lalo na ang makasal sa tulad ko na isa ding lalaki.

Gaya ng sabi niya na mas matanggap pa siguro niya kung babae ako. Oo, iyon din ang nasa isip ko. Kaya ngayon, hindi ko siya sinisisi sa pananakit niya sa akin kundi mas sinisisi ko ang lolo niya.

Sino ba kasi ito? Sino ba ang lolo niya at paano niya ako nakilala? Ano talaga ang pakay nito sa akin at bakit ako ang napili niya para sa apo nito? Bakit ako gayong alam naman niya na lalaki.

Kung inaalala niya na mapag iiwanan na si Sir Ace dahil hanggang sa hindi nangyayari ang kasal ay binata parin ito sa edad na 29. At kung apo sa tuhod ang kailangan nito ay sigurado naman na hindi ako ang makakapagbigay niyon kung iyon ang gisto nito?

“Aaaahhh!.” Impit na sigaw ko. Doon na tumulo ang luha ko dahil sa mga katanungang iyon sa isipan ko at sa kalagayan ko ngayon?

Bakit? May masama ba akong nagawa at ganito ngayon ang nangyayari sa sa akin?

Hindi ito ang gusto kong buhay. Ang makatira nga sa isang malaking bahay pero kasama ko naman ay taong namumuhi sa akin at parehong naiipit sa kalagayan namin.

“W-who you? A-ano ang talagang rason mo sa ginagawa mo sa buhay ko. O sa buhay ng apo mo?” Mahinang boses na mga katagang lumabas sa bibig ko habang patuloy na rumaragasa ang mga luha ko sa aking mga mata.

Hindi ko na alam kong ilang minuto o oras ako sa ganung ayos. Hindi ko na din alam kung anong nangyari sa labas. Ayaw kong kumilos, gusto ko ang ganitong ayos ko. Ang mamaluktot at yakapin mismo ang sarili ko.

But I still move and make myself cheer up. I swallowed hard and let out a deep breath.

Kailangang maging matatag ako. Hindi dapat ako magpatalo sa mga nangyayari ngayon, dahil sa simula palang, hindi din naman ako tumanggi at hindi man lang nakapagtanong sa lolo niya ng nagkaroon na ako ng pagkakataon na makita ito kahapon.

Kailangan ko na lang ihanda ang sarili ko at mas sanayin, sa mga bagay na poseble pang mangyari habang natatali ako sa kasal naming dalawa.

---

---

ACE POV:

Mabilis na dinapuan ng suntok ko si Kanye ng mawala na si Elijah sa harapan namin. Ang lakas ng loob nitong pasukin ang bahay ko at talagang hindi pa nagdalawang isip na hawakan siya sa harapan ko.

Puno ng pag iingat ng alalayan nito ng makitang nakalugmok sa sahig si Elijah kanina at iyon ang mas nakapagpagalit sa akin.

Sa kilos nito at pag aalala kay Elijah ay naramdaman ko na may kakaiba sa kilos nito? Hindi ako sigurado pero iisa lang ang nakita ko sa ipinakita niyang concern sa kanya.

Pagkagusto. Pagkagusto sa asawa ko.

“I warned you Kanye, na labas ka na sa kung anong gagawin ko sa buhay ko at sa kanya. Ang lakas ng loob mong ipakita sa harapan ko ang pag aalala mo sa kanya. Huwag mo akong susubukan Kanye.”

Naipilig nito ang ulo niya at pinunasan ang gilid ng labi niya na dinapuan ng suntok ko.

“Gaya ng sabi ko, hindi ako natatakot sayo. Hindi ako lumalaban dahil mas paborito ka nga ng lolo. Pero sa pagkakataong ito, hindi ako magdadalawang isip na labanan ka dahil hindi na makatarungan ang ginawa mo kay Elijah.”

“Makatarungan? Natural lang ang ginawa ko Kanye. Dahil hindi bulag ang mga balita. Asawa ko na ang kinakalantari mo at talagang nag public of affection ka pa talaga.”

“Hindi iyan ang purpose ko Ace, nagkataon lang na nakiusap sa akin ang lolo na tignan din si Elijah sa pangangalaga mo. At tama nga ang lolo dahil sa nasaksihan ko ay palabas lang ang lahat para sayo ang pagpapakasal mo kay Elijah.”

Tumawa ako ng mapakla dahil sa sinabi nito. Alam ko naman na pinamaman manan niya ako sa bawat galaw ko pero hindi ko inakala ay pati si Kanye ay gagamitin niya.

“Alam ko Kanye, pero nasa kasunduan ng lolo na kapag kasal na kami ni Elijah ay hindi na niya saklaw ang gusto kong gawin mismo sa pinili niyang asawa ko. Dahil nasa kamay ko parin ang disesyon kung ano ba ang dapat kong gawin para mag click ang relasyon namin ng asawa ko.”

“Makasarili ka Ace. Yaman lang ang mahalaga sayo at hindi mo naiisip ang mga taong nasasaktan mo dahil sa pagkaganid mo sa kayaman.”

“Oo, makasarili ako Kanye. Dahil pinalaki ako ni Lolo na ganito? Pinalaki niya ako sa mundo na gusto niya. Ipinagkait niya sa akin ang kabataan ko at ipinasan niya lahat sa akin ang responsibilidad na naiwan ng papa ko. Kaya hindi niya ako masisisi dahil siya mismo ang humubog ng pagkatao ko.” Galit na sumbat ko dito. “Ngayon sabihin mo sa akin Kanye, sino ang makasarili sa amin ng lolo?”

“Pero huwag mong idamay ang walang kamalay malay na si Elijah. Hindi mo ba naisip na pati siya ay naiipit sa sitwasyon niyo. Dahil sa simula pa lang, pati ikaw ay inipit siya para lang mapapayad mo siya na pakasal sayo.”

“So what Kanye? Dahil kung iniipit ako ng lolo, kailangan ko ding may ipiting tao para patas lang ang labanan namin. At si lolo lahat ang masisisi dahil siya ang nagsimula nito.”

Nailing ito sa mga sinabi ko. Hindi agad nakapagsalit pero hindi nakaiwas sa paningin ako ang nakakuyom na kamao nito na handang idapo sa akin. Kung balak niyang makipagsuntukan sa akin hindi ko siya uurungan. Pero hindi niya ginawa.

“Hindi ako magsasalita ngayon at magsusumbong kay lolo.” Sa tuno nito ay nandoon ang pagpipigil na huwag din umalpas ang galit nito sa akin.

“Doon naman kayo magaling ng mga pinsan natin Kanye kaya hindi na bago iyon sa akin. Magsumbong ka, wala na akong pakialam doon.”

” Yeah! Pero iba na sa pagkakataong ito. May taong inosente na ang nadadamay dahil sa ginagawa mo. Pero ito din ang tatandaan mo Ace, gagawa ako ng paraan para agawin sayo si Elijah, at alisin siya sa empyernong buhay na ipinaparanas mo sa kanya. At kapag naulit ang pananakit mo sa kanya, hindi na ako mangingiming sabihin iyon kay lolo.”

Hindi pa man ako nakakasagot sa kanya ay tinalikuran na niya ako at pabalibag na isinarado ang pintuan ng bahay ko.

_Damn you Kanye, hindi mo ako matatakot sa pagbabanta mo at wala kang aagawin sa akin. Dahil simula ng naging akin na ang isang bagay ay wala ng kahit na sinong makakaagaw nito. _ Sigaw ng isip ko at kuyom ang mga kamao na nakatingin lang sa pintuang nilabasan niya.

” Ahhhhh! Kasalanan mo ang lahat ng ito lolo, kasalanan mo.” Gigil na saad ko ba habang pabalik na ako sa silid ko. Galit at pabalibag din nabisinarado ko ang pintuan ng kwarto ko.

At dahil sa galit ko ay hindi ako mapakali sa loob ng silid ko kaya mas minabuti kong lumabas.

Magliliwaliw na lang ako mara maibsan at mailabas ko ang galit sa dibdib ko. Galit sa lolo ko, sa pinsan ko. Kay Elijah at galit na din sa sarili ko.

Tinalunton ko ang bar sa kung saan ako laging naglalagi sa tuwing gusto kong makalimot. Hindi naman basta bar dahil isa iyong bar ng mag may kaya sa buhay at tanging mga taong nakakaangat lang ang nakakapunta doon.

Mga iba’t ibang mayayaman na gustonding magliwaliw o magpalipas ng oras. Ewan ko na lang kung pareho ang dahilan nila sa dahilan ko kapag nagpupunta ako sa lugar na mga ganito. But I don’t really care for others. Is none of my fucking business basta huwag na din akong pakikialamanan

“One glass of Tequila.” Sabi ko sa bartender ng sa harapan ako nito mismo naupo habang nag mi-mix ito ng mga mga alak na maiinom.

“Coming sir.” Agad naman nitong binitawan ang ginagawa at inunang gawin ang inorder ko.

Gaya ng nakagawian ko ay hinayaan ko munang matunaw ang yelo na inilagay nito habang pinapaikot iyon.

Nasa baso ang paningin ko ng may kung anong biglang umakbay sa akin kaya naman agad akong napalingon para makilala ito.

“Hindi ko inaasahan na makikita kita dito sweetie.” Si Natalie, ang anak ng kaibigan ng mama na isang itinutulak nito para magustuhan ko at gusto kong pakasalan. Pero dahil ayaw dito ng lolo ay hindi ko naman pwedeng sundin ang gusto ng mama kahit masama ang loob nito sa akin dahil mas pinakikinggan ko ang lolo kausa dito.

“Yeah! Who brought you here? Wanna drink?” Tanong sabay alol.

“Of course, sino ang tatanggi sa alok mo. Ngayon lang ulit tayo nagkita simula ng ipakilala ka sa akin ng mama mo”

“Busy lang ako.” Tanging sagot ko. “What do you want?”

“You!.” Makahulugang sagot nito pero hindi ko iyon pinansin. “I mean it’s up to you sweetie. Maybe just what you are drinking now.” May lambing pa sa boses nito na sinabayan ng padaosdos ang daliri sa leeg hanggang dibdib ko.

” Okay, but this is a strong one.”

“I like it, hard and strong.”

Nailing na lang ako sa sinabi nito dahil iba ang patama sa sinasabi nito. Binalingan ko ang bartender at umorder pa ng isang basong Tequila.

Habang umiinum na kami at hindi maiiwasan ang pakikipagflirt nito sa akin. At ito ang isa sa ayaw ng lolo sa mga babaeng nakakadate ko at lagi niya akong sinasabihan na huwag na huwag lang ako magkakalat ng lahi ko sa iba’t ibang babae.

Nag iingat naman ako kahit hindi ako sabihan ng lolo, dahil hindi ako aabot sa ganitong edad ko kung hindi ako maingat sa mga galaw ko. Walang asawa at lalong walang anak sa pagkabinata kahit iba iba ang nakakaniig ko.

Hindi ko din intinsyon na basta na lang mangbuntis dahil ayaw kong gawin pa nilang pang blackmal sa akin ang bata kung sakali mang malingat ako. Kaya doble ingat ako pagdating na sa mga bagay na ganun.

“Hey are you okay?” Tanong nito pagkuway ng bigla akong nakaramdam ng hilo at nasapo ko ang nuo ko. Biglang nanlabo ang mga mata ko ng hindi mawari?

What happened? Nakakadalawang baso pa lamang ako pero bakit kakaiba ang hilo na naramdaman ko.

Nakangiti si Nathalie at hindi iyon nakaligtas sa paningin ko.

Damn you woman! Anong inilagay niya sa inumin ko at kailan niya hinaluan ang iniinum ko.

“Fuck! Don’t hold me.” Galit na iwinaksi ko ang kamay niya ng huwak ito sa akin na may kasamang haplos at pisil sa braso ko. Pilit na tumayo ng maayos kahit nilalamon na ako ng pagkahilo at may kung ano ng init na kumakalat sa katawan ko.

“Let me help you Sweetie.” May lambing pa sa boses nito pero mas nag umigting na naman ang galit ko na dinagdagan na naman nito.

“Fuck you! I will get you back for this damn woman.” Galit na sigaw ko dito. Hindi ko na alintana na pinagtinginan na kami ng ibang tao sa loob. Iwinaksi ko siyang muli at sinigurado ko ng hindi na niya ako mahahawakan dahil natumba na ito sa sahig. “H-hindi uubra sa akin ang binabalak mo. You bitch.” Binalingan ko ang bartender at ibinigay dito ang calling card ko. Hindi na ito nagsalita pa dahil alam naman na niya ang gagawin kung paano nito makukuha ang bayad sa inimun ko.

Ang mahalaga ngayon ay ang makaalis ako sa bar na ito para hindi ako makagawa ng mas malalang eskandalo dahil sa bwesit na Nathalie na iyon.

Nawiwindang man ang paglalakad ko ay pinilit kong marating ang sasakyan ko. Doon ko na tumawag sa Building ng bahay para sunduin ako.

Hindi na ako natapos sa pagmumura dahil sa mas lumala na ang pagkahilo ko at init bg katawan na nararamdaman ko. Hanggang sa dumating na nga ang sumundo sa akin at ito na ang nagmaneho ng kotse ko pabalik ng building namin.

“Damn! I’m so hot. Argh.” Napapaungol na lang ako kahit wala namang gumagalaw sa akin maliban sa lalaking umalalay sa akin makapasok sa bahay ko.

“Leave as faster as you can. Ahhhh.. uhmm.” Sigaw ko na agad na tumalima at iniwan na nga ako sa bahay ng marating namin ang sofa at doon na ako iniwan.

“Fuck! Fuck!. Ahhhhh. I can’t help it. Uhmmm.”

Pinilit kong tumayo. Kailangan kong maligo ng malamig na tubig. Kailangan kong alisin ang init ng katawan ko sa paraang iyon.

Pero… hindi na kinaya ng katawan ko ang init na bumalot sa akin at tuluyan na akong tinangay nun.

=

“Argh! Damn it!.” Nasapo ko ang ulo ko ng magising ako ng umagang iyon. Doon ko naalala si Nathalie at kung anong dahilan ng pagsakit ng ulo ko . “You will pay for it damn woman.” Galit na saad ko.

Pero teka! Nasaan ako? Hindi ako nag iisa sa silid ko.

Marahas ang naging paglingon ko kaliwa ko kung saan may isang taong nababalot ng kumot. Kunot ang nuo kong marahas na inalis ang kumot na nakatalukbong dito.

At ganun na lang ang panlalaki ng mata ko ng mapagsino ang taong katabi ko.

Bakas sa mukha nito ang pag-iyak dahil namamaga ang mga mata nito at natuyuan ng luha ang mga pisngi. Ang leeg puro bakas ng ngipin and a lot of kiss mark. At hindi lang sa leeg. Kundi buong katawan.

Marahas ang ginawa kong paglunok. Nanginging ang mga kamay ko na inayos na kumutan ang katawan nito.

“Damn! What happened last night?

TO BE CONTINUED:

PH1 #12: Ace

Typos and Grammatical errors ahead!!

Nasapo kong muli ang ulo ko dahil parang umiikot parin ang paningin ko dahil sa nangyari kagabi. At kapag naiisip ko ang bagay na iyon ay nag uumapaw na naman ang galit ko at iyon ay para sa bwesit na babaeng Nathalie na iyon. Ang lakas ng loob niyang lagyan ng droga ang inumin ko.

Damn her!

At ngayon, ang maligamgam na tubig na rumaragasa at bumabalot na sa buong katawan ko ay walang magandang naidudulot dahil hindi naman nababawasan ang bigat ng pakiramdam ko.

Pilit kong inaalala ang mga nangyari kagabi pero sadyang na bla-blangko ang utak ko. Ang huling tanging natatandaan ko ay ang magpahatid ako sa isa sa mga tauhan dito sa building sa loob ng bahay ko.

Then, wala na akong maalala. Ni hindi ko alam kung paano ako napunta sa sa silid ni Elijah. At iyon ang isa sa hindi ko matanggap.

Damn it!

Damn it!

Anong kagaguhan ang nagawa ko at nakipagniig ako sa kanya at sa nakita kong ayos niya kanina ay halata na pinahirapan ko siya. Sa bawat marka ng ngipin ko and kiss mark that I leave in his whole body make me curse my self in hell.

Napasuntok ako sa pader ng banyo. Halos madurog na ang buto sa kamao ko sa lakas ng suntok na ginawa ko. Pero hindi maiibsan nun ang galit ko sa sarili ko ngayon.

Oo, galit na galit ako ngayon sa mga taong nakapaligid sa akin simula ng magdisisyon ang lolo para sa akin.

Pero hindi ko naisip na sa galit kong iyon ay makakagawa ako ng mas ikakagalit ko, kay Lolo at sa sarili.

Galit ako. At kaya kong makapatay sa galit na nararamdaman ko. Pero hindi ang panggagahasa. Hindi ko naisip iyon na gagawin ko iyon kay Elijah. Hindi kailanman sumagi sa utak ko na gumawa ng kagaguhang ganun.

But… What have I done last night?

“Aaaaahhhh! Fuck it.” Sigaw ko na nag echo na mismo sa loob ng banyo dahil wala akong makuhang sagot sa tanong kung iyon.

Wala talaga akong maalala. Gaano ba karami ang drogang inilagay ng bwesit na Nathalie na iyon sa inumin ko?

Damn that bitch woman, I will make her paid for the messed she done.

Binilisan ko na ang pagligo ko, wala din naman naidudulot na kagaanan ng pakiramdam ang pagbababad ko sa tubig.

Mamaya ko na lang ulit aalalahanin ang mga nangyari. Kailangan ko pang personal na dalawin ang dalawang negosyante na ka deal ko.

Mabilis ang ginawa kong pagbibihis kahit ang umiikot parin ang ulo ko dahil nandoon parin ang pagkahilo ko. Bago pa man ako lumabas ng bahay ay sumilip muna ako sa silid ni Elijah. Na hanggang ngayon ay hindi pa nagigising.

Kailangan ko siyang makausap mamaya pagbalik ko dahil siya lang ang nakakaalam ng lahat ng nangyari. Gusto kung malaman kung ano ba ang talaga ang nangyari kagabi at bakit ako nasa silid niya.

Paglabas ko ng bahay ay siya naman paglabas ni Kanye sa bahay nito. Tinapunan ko siya ng blankong tingin at ganun din siya sa akin.

Sabay na sumakay ng elevator at walang salitang namutawi sa mga bibig namin.

Oo, ganito kami lagi. Walang pansinan. Walang pakialamanan maliban na lang kung kaharap naming lahat ang lolo at may family occasion na dapat ay nandoon kami lahat. Pero kapag sa ganitong pagkakataon, wala ni isa man sa amin ang gustong kausapin ang isa’t isa.

Hanggang sa marating namin ang ground floor at parang wala kaming nakita. We seperate our way like that. Much better that way para hindi kami magkainitan lalo na dahil sa pakikialam niya kagabi. Dapat marunong lumagay sa lugar nito dahil hindi na niya saklaw ang mga gusto kong gawin sa sarili ko at sa kung anong relasyon namin ni Elijah.

At kung akala nito na makukuha niya si Elijah sa akin para sa kanya mailipat ang kayaman ng lolo ay iyon ang hindi ko papayagang mangyari.

=

“Thank you very much for signing the contract Mr. Tyler, Mr. Bones. We will do everything we can to provide you with good quality products.” Nakangiti kong saad habang hinihintay sila na makaalis. Pauwi na sila ngayon at tagumpay ang naging deal ko sa kanila.

“We must thank you Mr. Anderson for sparing us with your time.” Si Mr. Bones ang sumagot.

“If so, let’s just thank each other. Take care of your trip.”

“Thank you again, see you for our next visit here. Good day Mr. Anderson.” Paalam nilang pareho sa akin. Hanggang sa tanaw ko na lang ang palayong sasakyan nila.

Hinarap ko si Nancy na tinawagan ko kanina para samahan ako dahil walang Elijah ngayon. Bukod sa day off niya ay nandoon siya sa bahay ay hindi ko alam kung gising na ito ngayon.

Nagpakawala muna ako ng malalim na buntong hininga bago ako nagsalita.

“Make sure that the clothing department does not make any mistakes this time.” Saad ko dito. “You have to set a schedule on Monday for the meeting to be held for that matter.”

Agad itong tumalima. Nagpaalam na at naunan na ngang umalis sa akin. Ako naman ay muling bumalik sa bahay. Tatlong oras na ng umalis ako doon. Gising na siguro si Elijah.

Pagdating ko sa bahay ay siya agad ang hinanap ko. Pero hindi parin ito bumabangon. Natutulog parin siya.

Isasara ko na sana ang pintuan ng silid niya ng marinig ko ang mahinang pag ungol niya na parang nanginginig o nanlalamig. Kaya naman agad ko siyang nilapitan. Nakahawak ang mga kamay siya mismo sa kumot at nanginginig ang mga iyon. Hindi naman naka open ang aircon at makapal ang kulay puting kumot na bumabalot sa kanya.

Don’t tell me… agad akong kumilos at kinapa ang nuo niya. And damn! He has a fever. Not just a fever dahil inaapoy siya ng lagnat.

Napamura akong muli at hindi ko mapigilan na magkimpian ang mga ngipin ko. Ewan pero bigla akong nakaramdam ng awa dito.

Ano ba talaga ang nagawa ko kagabi at ganito na lang ang lagnat niya. Oo, nandoon na ang pagsakal ko sa kanya at nakita ko ang marka ng kamay ko mismo sa leeg niya. Pero sigurado akong hindi iyon ang dahilan kaya ito nilalagnat

Damn me!

Hindi ko alam ang gagawin ko! Hindi naman ako pwedeng tumawag ng doctor dahil makikita nila ang kalagayan niya.

Hindi ako mapakali, pabalik balik ang naging lakad ko. Paroo’t parito habang panakang tumitingin sa kanya.

_Think Ace. Think! _

Iyon ang paulit ulit kong naibubulong. Hanggang sa nagpasya akong lumabas at kinuha ang laptop ko.

Searching a good way how to treat a fever. Ito na lang ang tanging paraan. Ako mismo ang gagamot sa kanya sa ngayon at kung hindi huhupa ang lagnat niya ay kailangan ko siyang dalhin sa hospital. At ang isipin iyon ay hindi ko na naman mapigilan ang mapamura.

Kaya siya nilalagnat dahil I raped him? Damn me again! Ngayon lang ako walang kaedi-ediya kung paano ko siya ginahasa kagabi.

Me, Ace Anderson, raped my husband?

_Ahhhhh! Fucking asshole Ace Anderson. _

Agad akong tumalima ng mabasa ko na ang dapat gawin sa kanya. Tumawag ako sa baba para ibili ako ng gamot para sa lagnat at oitment para sa mga pasa at sugat. Nagpabili na ako lahat lahat ng pwede kong gamitin para sa paggamot ko sa kanya.

Naghanda na din ako ng malamig na tubig para sa sa pagbabanlaw ko ng bumaba ang init ng katawan niya.

Hindi ko na din napigilan ang sarili ko na i search kung ano ba ang maging posibilidad ng ginawa ko kagabi. Having a highfever, and also diarrhea.

Fuck me again!

Lumipas pa ang ilang sandali at dumating na ang gamot na pinabili ko. Una kong ginawa ay ginising siya. Nagtimpla na din ako ng gatas para inumin niya bago ko siya painumin ng gamot.

Nanginginig din ang kamay ko na hawakan ang nanginginig niyang katawan. Ang liit niya kumpara sa akin.

“Wake up, Elijah.” Mahinang tinapik ko siya sa pisngi. Nandoon na naman ang panggagalaiti ko sa sarili ko ng makita ko ang mga bakas na naiwan ko sa katawan niya. Lumunok muna ako. At muli siyang ginising.

“Wake up. You need to drink some medecine .” Sabi at muling tinapik ang pisngi niya.

Sa pangalawang pagkakataong iyon ay nakarinig na ako ng sagot mula sa kanya. Mahinang ungol, bahagyang nagmulat ng mata pero agad ding pumipik.

“Come on, wake up.” May inis na saad ko. Pero agad ko ding kinalma ang sarili ko.

Hindi niya ako masisisi kung madaling mag init ang ulo ko dahil iyon ako. Ganun ang ugali ko at alam niya iyon. Nadagdagan lang dahil kay lolo. At sa pagkakataong ito ay kailangan kong habaan ang aking pasensya.

“Drink this.” Saad ko at tinulungan siyang makabangon, ipinasandal ko siya sa dibdib ko ng maupo ako sa gilid ng kama. Inabot ang gatas at pilit na pinaimom siya.

Umiling siya. Ayaw niyang buksan ang bibig niya kaya nandoon na naman ang inis ko.

“Help your self will you.” Hindi ko mapigilang magtaas na naman ng boses, pinipilit ko na nga ang sarili ko na tulungan siya ay ayaw pa niyang makisama . “Open your mouth. Just sip it.” Muli kong utos at inilapit ang straw sa bibig niya.

Nanginginig ang mga labing bumuka ng kaunti kaya naman ako na ang tuluyang nagpasok ng straw sa loob ng bibig niya. “Now sip, kahit kaunti lang ng makainum ka na ng gamot.” Sabi ko. Sinunod naman niya ang sinabi ko. Pero kaunti lang ang nabawas sa gatas ay umiling na siya.

Gusto ko mam sanang ipilit pa na uminom pa siya ng marami ay hinyaan ko na lang. Agad kong ipinainum sa kanya ang paracetamol. Halos hindi niya magawang lunukin iyon pero kalaunan ay nalunok na din niya.

Muli ko siyang ipinahiga. Nakapikit na siya pero patuloy parin sa pagnginig ng buong katawan niya. Inihanda ko ang tubig at pinunasan ang buong katawan niya. Sa mukha, sa leeg. At habang ginagawa ko iyon ay doon ako nabalot ng awa sa kanya.

What have I done? Paulit ulit na tanong ko? Ang leeg niya na may marka ng kamay ko dahil sa pagkakasakal ko sa kanya? Ang marka ng ngipin sa balikat niya. A kissed mark all over his shoulder.

Nanginginig din ang kamay ko habang pinapasadahan ng basang towel ang mga iyon para linisan ang katawan niya. In his chest, stomach, even in his legs ay puro pasa. Ganun na lang ba ang ginagawa kong pambababoy sa kanya kagabi at puro latay ng ngipin at marka ng halik ang mga balat niya???

Ganun na ba talaga ako kasama at pati siya ay nadamay na sa galit ko kay lolo? And who really he is at bakit ginusto ng lolo na siya ang pakasalan ko? Isa sa mga iyan ang tanong na bumabagabag sa akin? At nakakapagpagulo ng utak ko. Na walang ibang magandang sagot sa katanungang iyon. He was just a ordinary guy who live a simple life.

“Uhmp!.” Napapiksi siya ng madiinan ko ang ang pagpupunas braso niya na may marka din ng ngipin ko.

“Damn! Just bear it for a couple of minute.” Nasabi ko na lang at mas ginaanan ang bawat pagpupunas ko sa kanya. Hanggang sa madako na ang pagpupunas ko sa ibabang bahagi ng katawan niya na muli akong mapamura ng makita ko iyon na namumula. At may mga likido pang unti unting lumalabas doon.

“Fuck!” Natampal ko ang sarili kong nuo. Kuyom ang kamao ko dahil halata sa nasaktan siya doon.

Muli akong lumunok at pilit na kinalma ang sarili ko dahil ang panginginig kanina ng kamay ko ay mas dumoble ng magpasya akong linisan na din ang parteng iyon ng katawan niya. Hindi na ang basang towel ang ginamit kong panglinis. Kumuha ako ng wet tissue to clean it. Muli din siyang napapiksi ng dampian ko iyon para linisan.

“N-no, n-no please. L-let me go.” Iyon ang lumabas sa bibig niya habang mariing nakapikit. Nagdidileryo siya at ang pagdampi ko sa parteng iyon ay mukhang naaalala niya ang ginawa ko sa kanya. ” N-no. P-lease. N-no. S-stop.” Paulit ulit na saad niya at pabaling baling ang ulo.

“Shhhhh!, It’s okay. Shhh! Calm down little Lamb. I won’t hurt you. I won’t.” Saad ko habang hinahaplos siya sa pisngi. Awang awa ako sa nakikita ko ngayon sa kanya. Kusang kumilos ang katawan ko at niyuko ko siya and for the first time in my entire life. Ngayon lang ako humalik sa nuo ng isang tao maliban sa mama ko. Puno ng pag-iingat.

Kumalma naman siya dahil doon. Minadali ko na lang ang pagpupunas ko sa katawan niya. Ng matapos ay saka ko siya kinumutan para ikuha siya ng damit niya.

At doon ko nakita na wala siyang maraming damit na dinala sa bahay ng lumipat siya. Napatingin pa ako sa kanya ng wala sa oras bago muling tumingin sa mga damit at kinalkal kung ano doon ang pwede kong ipasuot sa kanya. Pero wala akong magandang makita kaya naman tinungo ko ang silid ko at ikinuha siya ng may maisusuot.

Bago ko siya sinuutan ng damit ay pinahiran ko muna ng oitment ang mga pasa niya. Sa buong katawan niya. Nabawasan na din ang panginginig ng katawan niya at naging stable na ang paghinga niya. Umiipekto na ang gamot na ininum niya.

At sa likod naman niya. Pinahiran ko rin ng ointment iyon. Namumula iyon. Naiiling na naipilig ko ang ulo ko dahil hindi ko mapigilang lumunok?

Damn! Ano bang naiisip ko at bigla akong napalunok habang pinapahiran ng oitment ang parteng iyon ng katawan niya.

Ahhhhh!

Mas minadali ko na lang ang pagpapahid. Hanggang sa tuluyan ko na siyang bihisan. At dahil sa liit ng katawan niya ay nilamon siya ng damit ko. Nagmukha tuloy siyang bata dahil doon.

Mag oorder na lang ako ng congee mamaya para sa kanya. Ng matapos ko na siyang mabihisan ay inayos ko na ang mga ginamit kong panglinis sa kanya. Siniguradong maayos ang pagkakakumot ko sa katawan niya para hindi na siya ginawin bago ako tuluyang lumabas ng silid niya.

Ako naman ngayon ay muling naglinis ng katawan at makapagtrabaho muna online at i check ang mga stock ng kompanya kung nasa maayos lang ang lahat.

Tumawag na din ako sa hospital para sabihin na samahan sa paglilipat ang mama niya. Napag alaman ko kasi na ngayon na ito lalabas ng hospital. Nagbilin na din ako gaya ng sinabi ko kay Elijah na may makakasama ito sa bahay na lilipatan ng mama niya at ang lolo na tinulungan niya.

Nagbilin na din ako na kung hahanapin nila si Elijah ay sabihin may trabaho ito at kasama ko siya. Hindi pwedeng malaman ng mama niya ang nangyari sa kanya ngayon.

“Yes sir. We will heading at the new house.” Sabi ng kinuha kong makakasama ng mama nito.

“Good, make sure to take care of her. At ganun na din ang lolo na kasama niyo.”

“Yes sir. Makakaasa po kayo.” Binabaan ko na ito ng phone.

Lumabas ako ng kwarto ko bitbit ko ang laptop at ibang mga papeles na kailangan kong analisahin. At dahil natuon na naman ang pansin ko sa trabaho ko ay hindi ko na namalayan ang paglipas ng oras.

Kumilos ako at itiniklop ang laptop ko at sinilip si Elijah. Nilapitan at dinama ang nuo. Maiinit na naman ito. Gamit ang thermometer ay napagtanto ko na nasa 39.9 °C. Kaya naman nilagyan ko cooling gel ang nuo nito. Inipitan na din ang kilikili niya ng maliit na basang towel.

Doon siya nagising. Ng maramdaman siguro na may malamig na nakaipit sa kilikili niya. Dahil awtomatikong hinawakan niya iyon.

“Don’t remove it.” Sabi ko ng tangka niya iyong tanggalin.

“W-what happened?” Mahinang boses na tanong niya sa akin.

“May lagnat ko. Tinutulungan lang kita pababain ang lagnat mo.”

“S-sorry.” Kunot ang nuo ng marinig ko iyon mula sa kanya. “S-sorry for having a fever. Naabala pa tuloy kita.” Dagdag pa niya.

Diba dapat ako ang humihingi ng tawad sa kanya ngayon dahil ako ang may gawa kung bakit siya may lagnat ngayon?

“Stop talking nonsense. Nakapag order ako ng congee, mamaya nandito na.” Pang iiba ko na lang ng usapan dahil napansin ko ang pangingilid na naman ng luha niya at ayaw kong makita iyon na malaglag sa mga mata niya.

Siya namang pagtunog ng doorbell kaya naman agad akong tumayo para tignan iyon.

Muli akong bumalik sa silid niya dala dala ang tray ng congee. Maingat na tinulungan ko siya sa para bungon.

“Come on, eat something para makainum ka ng gamot.”

“I-i can do it.” At pilit na iginalaw ang kamay niya para kunin sa akin ang kutsara.

“Just stay still. Huwag mong hintayin na ulitin ko ang mga sinabi ko. Just open your mouth and eat.” Sabi ko at inilayo ang kutsara.

Napayuko naman siya dahil sa sinabi ko.

Muli akong napabuntong hininga. Hindi ko naman maiwasan na lakasan kasi ang boses ko dahil nakasanayan ko na. Pero ngayon, kailangan ko na munang kumalma.

Hindi na siya nagsalita pa kaya naman sinubuan ko na lang siya. Subo, lunok na lang, wala ni isang salita ang namutawi sa pagitan namin hanggang sa maubos na nga niya iyon.

“Take it.” Sabi ko ng mailapag ang bowl ng congee at inabutan siya ng gamot na agad naman niyang kinuha iyon sa akin.

Masyado ba siyang mabait dahil hindi ko man lang siya nakitaan ng galit dahil sa ginawa ko sa kanya kagabi? Hindi man lang ba niya ako susumbatan at mumurahin dahil sa kagaguhang ginawa ko sa kanya?

Damn! Kung ganito siya kabait at hindi man lang marunong lumaban ay siguradong marami pa ang mangangahas na i bully siya.

“K-kailangan kong lumabas at pumunta sa hospital.” Narinig kong sabi niya saka sinubukang umalis sa pagkakaupo sa kama.

“Nag iisip ka ba? Nasaan ang isip ka ba na lalabas ka habang mataas ang lagnat mo?” galit na tinapunan ko siya ng tingin kaya naman hindi siya nagtuloy sa pag alis sa kama. “Hindi mo na sila aalalahanin dahil nakalipat na sila ng bahay. Nagpasabi na din ako na hindi ka makakapunta doon ngayon.”

Muli siyang yumuko. Hindi na muling nagsalita pa at mabagal na kumilos pahiga patalikod sa kama.

Naiiling na lang ako na hindi na din ako nagsalita pa at kinuha na palabas ang pinagkainan niya.

Ngayon ako nakaramdam ng awa sa kanya. Awa dahil sa ginawa ko. Kung tatanungin ko mismo sa kanya ang nangyari kagabi ay malamang masasaktan siya kapag sinabi niya iyon mismo sa akin. At lolo akong makakaramdam ng awa sa kanya at pagkamuhi sa sarili ko.

Damn! I need to think about it. Kailangan kong alalahanin ang lahat ng ginawa konkagabi. At kay Nathalie naman. I won’t give her mercy for what she done! Dahil kung hindi niya hinaluan ang inumin ko ay hindi ako makakagawa ng ikakagulo ng utak ko.

“Nancy! Call GM. Ramil. At sabihin mong bukas na bukas din, gusto kong makasagap ng balita na pabagsak na ang pamilyang Martin.”

---

To be Continued:

PH1 #13: Elijah

Typos and Grammatical errors ahead!!

Akala ko panaginip lang ang lahat na may mga kamay na masuyong nagpupunas sa mga braso ko. At nakaramdam ako ng kaginhawan ng may kung anong malamig na nailagay sa nuo ko.

Pero ng may maramdaman na akong malamig sa kilikili ko ay doon na ako nagmulat ng mata. At ang agad na kinapa ang kilikili ko para tanggalin ang nailagay doon.

“Don’t remove it.” Boses na tumatak na sa pandinig ko. Na kahit hindi ko na siguro tignan ay makikilala ko kung sino ang nagmamay-ari ng boses na iyon.

Kaya naman napatingin ako sa kaliwa ko at tama nga ako. Si Sir Ace nga iyon na may hawak hawak pang maliit na towel na pinipiga sa isang maliit na palanggana.

Siya iyong naramdaman kong nagpupunas ng kamay ko kanina?

“W-hat happened?” Iyong ang mga tanong na unang lumabas sa bibig ko. Hindi ko din alam kung narinig niya iyon dahil parang nalunok ko ang dila ko.

Mahinang mahina ang pakiramdam ko at talaga namang ramdam ko ang pananakit ng buong katawan ko. Pero bigla tuloy akong naasiwa dahil sa presensya niya. At doon ko naalala ang nangyari kagabi kaya naman agad ko ding binawi ang tingin ko sa kanya at yumuko. Pero sa pagyuko ko ay nakaramdam ako ng pagkahilo dahil sa bigat ng ulo ko.

” Nilalagnat ka. Tinutulungan lang kitang pababain ang lagnat mo.” Walang kaimo- imosyong sagot niya sa akin.

“S-sorry.” Nahinang saad ko. Hindi ko alam kong saan ako magsosorry. Sorry dahil sa kalagayan namin ngayon at nagkagulo gulo na ang tahimik naming mundo dahil kasal kami. Sorry dahil ang tigas ng ulo ko kaya sinapit ko ang ganito. “S-sorry for having a fever. Naabala pa tuloy kita.” At iyon nga ang inihingi ko ng tawad sa kanya.

Siya si Ace Anderson, taking care of his PA. Hindi kapani paniwala.

“Stop talking nonsense. Nakapag order ako ng congee, mamaya nandito na.” Malamig pa sa yelong saad niya. Kaya hindi na ako nagsalita pa.

Hanggang sa may nag doorbell na. Pinuntahan niya iyon at ng bumalik ay may dala dala na itong tray.

Umupo ito sa gilid ng kama kaya bahagyang napausad ako palayo sa kanya. Doon ko naramdaman ang pagkirot ng likod ko. Pero hindi ko na iyon pinansin pa dahil inayos niya ang pagkakalagay ng tray sa ibabaw ng maliit na lamesa sa gilid saka niya ako susubuan.

“Come on, eat something para makainum ka ng gamot.”

“I-i can do it.” Alanganing tanggi ko at pilit kong kinuha sa kanya ang hawak niyang kutsara. Pero tinapunan lang niya ako ng mapagbantang tingin

“Just stay still. Huwag mong hintayin na ulitin ko ang mga sinabi ko. Just open your mouth and eat. ”

Pati ba naman sa pagkain ko ay siya parin ang masusunod. Kaya ko namang subuan ang sarili ko kahit nanginginig parin ang mga iyon at nanghihina.

But then, sinunod ko parin ang gusto niya at hinayaan ko na nga na subuan niya ako. Hindi na siya umimik. Awtomatiko na lang na gumagalaw ang kamay para subuan ako at siya namang pagbuka ng bibig ko. Subo, lunok. Iyon na lang. Hanggang sa naubos ko na nga ang isang bowl ng congee.

Maingat na inilapag niya ang bowl sa tray saka kumuha ng gamot.

“Take it. ”

Agad ko naman iyong kinuha sa kanya. Ng mainum ko na iyon ay saka ko naman naalala na ngayon pala lalabas si mama sa hospital.

” K-kailangan kong lumabas at pumunta sa hospital.” **** Akma pa lang ako baba ng pigilan niya ako.

“Nag iisip ka ba? Nasaan ang isip ka ba na lalabas ka habang mataas ang lagnat mo?” galit na sita niya sa akin at muling tinapunan ng matalim na tingin. ” Hindi mo na sila aalalahanin dahil nakalipat na sila ng bahay. Nagpasabi na din ako na hindi ka makakapunta doon ngayon. ” Dagdag pa niyang sabi. Kaya kahit na gusto kong umalis sa kama ay hindi ko na ginawa dahil pinagbabantaan niya ako ng tingin na para bang kapag umalis ako sa kama ay malilintikan ako at may kalalagyan.

Hindi na ako umimik pa at nagreklamo, nahiga na lang ako muli patalikod sa kanya. Sa paggalaw ko ay muli na namang sumidhi ang sakit sa likuran ko.

Napalunok ako dahil mahapdi talaga iyon. Impit na napaigik ako ng ayusin ko pa ang pagkakahiga ko. Hindi na talaga ako umimik hanggang sa marinig ko na ang mga yabag niya paglabas ng silid ko.

Ng masigurado ko ng wala na siya ay saka ako nagpakawala ng daing dahil kapag gumagalaw talaga ako ay masakit ang parteng iyon ng katawan ko. Samahan pa ang mga marka ng ngipin sa leeg ko, sa balikat ko, sa buong katawan ko.

Kinapa ko at pinasadahan ng kamay ko ang leeg at balikat ko. Naramdaman ko na may kung anong malagkit na nailagay doon.

Ng tignan ko ang kamay ko dahil may dumikit doon ay napagtanto ko na ointment iyon.

Ginamot niya ang mga sugat ko at mga pasa? Iyon ang una kong naisip dahil wala naman ibang gagawa niyon maliban sa kanya. Maliban na lang kung nanaginip ako at ako mismo ang gumamot sa sarili ko.

Pero imposeble iyon. Ni hindi ko nga maigalaw ang buong katawan ko dahil sa sakit na dulot ng nangyari kagabi. Ang tumayo pa kaya at gamutin ang sugat ko. Saka saan ako kukuha ng ointment gayong wala naman akong dala o di kaya naman kung mayroon man sa loob ng bahay ay hindi ko naman alam kung saan nakalagay.

Pero hindi iyon ang mas nakapag pagimbal ng pag iisip ko. Dahil ng yukuin ko ang sarili ko ay iba na ang damit na suot ko. At sigurado akong hindi ko damit ang suot ko.

Don’t tell me… Don’t tell me…

No! Hindi pwede.. Nilinisan niya ang buong katawan ko. At damit niya ngayon ang suot ko.

Wierd man pero kumilos ang kamay ko at kinapa ko talaga ang likod ko. Mayroon ding ointment na nailagay doon.

He… he… see me naked. He cleaned me. He seen everything. And..and he… he touched me at my back. He cleaned it.

Nooo!… Tigagal ako ng isipin ang bagay na iyon. Alam ko.. nakakahiya. Nakakahiya na makita niya ako ng ganun at lalo na at sa hindi kaaya ayang ayos ko.

Pero… he… he already cleamed me. Yes he really did. We had sex last night. A rough sex.

Naihilamos ko ang mga palad ko sa mukha ko dahil doon. Dahil may mali kagabi sa kanya kaya siya nakipagtalik sa akin.

Ibang iba siya sa masungit lang na boss ko. Kundi masungit at naging mas agrisibo siya pagdating sa sex. At sigurado ako na may kung anong naihalo sa nainum niya kagabi. At dahil doon kaya nangyari iyon.

Damn! Kung nakinig lang ako sa kanya kagabi ay hindi ko sana sasapitin iyon sa mga kamay niya.

Kung nakinig lang sana ako sa kanya.

=

=
**Flashback: **

Narinig ko ang pagbukas at pagsara ng pintuan. Kaya alam ko na lumabas siya ng bahay.

Nabawi ko na ang lakas ko mula kanina sa pagkakasakal niya sa akin. Masama ang loob ko talaga ngayon. Lalo na sa lolo niya. Hindi talaga malinaw sa isip ko ang lahat kung bakit ako nadamay sa will ng lolo niya.

Pero nakapagpasya ako na kakausapin ko ang lolo niya total naman nasa akin ang numero nito. Dahil kanina ng nagpasya akong sumilip sa labas ay narinig ko ang sumbatan nila ni Kanye. At doon ko narinig ang paghihinagpis at galit niya sa lolo niya.

Ramdam ko din ang bigat ng mga bawat salita niya. Lalo ng sabihin niyang mismong lolo niya ang humubog ng pagkatao niya. Kung ano siya ngayon. Kung bakit ganun ang ugaling mayroon siya.

Siguro nga marami pa akong hindi alam. Oo, kaya hindi ko siya huhusgahan. At hindi ko ugaling husgahan ang isang tao na hindi ko pa alam ang buong pagkatao. Pero ilan sa mga narinig ko mula sa sumbatan nilang magpinsan ay may kaunting nalaman ako sa pagkatao niya.

Hindi niya naranasang maging masaya noong kabataan niya. Akala ko, ang mga mayayaman ay kayang magsaya dahil nabibili nila ang mga gusto nilang bilhin. Nakakatira sila sa malalaki at mararangyang bahay. But deep inside of him, hindi siya masaya sa yaman na tinatamasa niya dahil hindi niya naranasan ang buhay ng ordinaryong tao.

Napalunok ako, nagpakawala ng malalim na hininga, nakaramdam ako ng paglahabag para sa kanya. Pagkahabag na din para sa sarili ko. We are at the same boat. He is not happy for what he had now, at hindi din ako masaya dahil sa kalagayan ko ngayon.

Kaya naman, hindi ko siya sisisihin sa mga nangyayari ngayon. Kailangan ko na lang iwasan ang mga bagay na may ikakagalit niya. Kailangan kong umiwas sa mga ayaw niya. At kung kinakailangan na iwasan ko din siya ay gagawin ko hanggat sa ayaw niya akong makita.

Nagtuloy ako sa kusina para makapagtimpla muna ng gatas bago matulog. At bukas na bukas pagkagising ko ay ang una kung gagawin ay tawagan ang lolo niya para kausapin na sana, huwag niya kaming iipitin pareho. Hayaang pagpasyahan kung ano ang gagawin namin sa relasyong mayroon kami ng kanyang apo.

Dahil mahaba haba din ang anim na buwan na pagtitiis na pakikisamahan ko siya sa iisang bubong. Pero kapag natapos ang anim na buwan na iyon ay aalis ako, aalis kami ng mama. Kapag hindi pa nakakaalala si lolo ay isasama ko na lang siya paalis at magpakalayo layo kami sa kanya. Sa mundong ginagalawan niya.

Nasa kalaliman ako ng pag iisip ng tumunog ang CP ko kaya naman agad ko iyong tinignan. Si Kanye. He is calling in messenger.

” **Still awake? Are you okay? Are you hurt?” **

**“Yeah! Still! And I’m a bit okay now. Thank you for the concern.” **

**“Let me treat your bruise in ur neck.” **

**“No need, I can treat it my self.” **

**“You sure?” **

**“Yeah! Thank you again. How about you? Did Sir Ace punch you?” **

**“Yeah! But it’s okay. We already use to it sometime.” **

**“Pasensya na at nadamay ka pa sa away namin.” **

**“Okay lang. Mabuti nga at nagkataon narinig ko ang pagsigaw ng pinsan ko dahil hindi mo masyadong naisarado ang pintuan kanina.” **

**“Ganun ba. Pero sa susunod, huwag mo na lang pansinin. Natural na lang iyon sa pagitan namin.” **

**“Pero hindi makatarungan ang pananakit niya sayo.” **

**“Oo, alam ko. Hindi lang kasi niya nagustuhan ang pagsama ko sayo.” **

**“Pero wala namang ibang dahilan ang pagsama mo sa akin.” **

**“Sa iyo at sa akin wala siguro. Pero alam mo naman ang mga mata ng ibang tao lalo na ang nakakaalam na kasal na ako sa kanya ay may kahulugan iyon. At iyon ang hindi niya nagustuhan.” **

Narinig ko ang pagpapakawala niya ng malalim na hininga. Hindi na din naman nagtagal ay nagpasya na akong magpaalam sa kanya para makabalik na ako sa silid ko. Pero pagkababang pagkababa pa lang ng phone ko ay narinig ko na ang pagbukas ng pintuan ng bahay.

Dumating na si Sir Ace. Kaya naman hindi na ako umalis ng kusina lalo na ng marinig ko ang sigaw niya.

” **Leave as faster as you can.” ** Sigaw niya. May naghatid sa kanya kaya naman sumilip ako. Staff ng hotel at halata na natakot sa pagsigaw niya.

**“Uhmmm! Ahhh.” ** Narinig kong ungol mula kay sir Ace ng wala na ang naghatid sa kanya kaya naman napatingin ako sa kanya. Para siyang nahihirapan sa hitsura niya. Hindi makatayo ng maayos ng sinubukan niyang tumayo sa pagkakalugmok sa sofa.

” **Fuck! Uhmm.” ** Muli kong narinig na ungol niya? Ano ang nangyayari sa kanya at bakit ganun ang ayos niya.

Tumayo siya sa pagkakaupo pero hindi niya kinaya.

” **Uhm!” ** Kagat ang ibabang labi niya at kumilo ang mga kamay niya upang tanggalin ang damit niya. Ni hindi niya magawang alisin iyon dahil halata na pinipigilan din niya ang sarili.

Muli niyang sinubukang tumayo, sa pagkakataong iyon ay nakatayo na siya pero agad na napahawak sa sandalan ng sofa ng matutumba na naman siya.

**“Damn! Uhmmmm. Ahhhh! Fuck you woman. Aaah.” ** Saka ko napansin ang isa niyang kamay na nakahawak sa gitna niya. Sinimulang kalasin ang sinturon na hindi niya magawa ng tama.

At dahil abala siya sa pagkalas niyon ay natumba na naman siya sa sofa. Malalaglag na din siya doon kaya naman nagpasya na akong lumabas ng kusina para lapitan siya na agad na inalalayan para hindi siya malaglag sa sahig.

**“Uhmm! Fuck! Get out of my sight you fucking Idiot. Argh.” ** **__ ** Pasigaw sa sabi niya sa akin ng tingalain niya ako.

**“Pero S-sir. Gusto ko lang kayong tulungan? Ano bang nangyayari sa inyo?” ** Tanong ko sa kanya at hindi ko pinansin ang malakas na pagwaksi niya sa kamay ko na humawak sa kanya.

**“Uhmmm! Damn it, c-can you just leave.” ** Muli niyang taboy sa akin. Hindi na iyon sigaw dahil pinipigilan niya ang sarili na hindi masundan iyon ng ungol na kanina pa lumalabas sa bibig niya mula ng dumating siya.

Hindi ko siya pinakinggan bagkus sinalat ko pa ang nuo niya. Mainit siya. Hindi lang ang nuo, kundi talagang ramdam ko ang init na lumalabas sa katawan niya .

Dala lang ba ng nainum niya iyon dahil halata naman na nakainum siya. Lasing ba siya? Ewan ko pero parang hindi lang siya basta lasing.

**“I will take you to your room sir.” ** Lakas loob na saad ko saka ko siya inalalayan.

**“D-damn it. I said get out. Don’t go near me. Leave. L-leave now.” ** At muli niyang inalis ang mga kamay ko sa kanya. ” **Uhmmm, fuck it. Fuck. Uhmmp.” **

At habang sinasabi niya iyon ay hinuli niya ang kamay ko at mahigpit na hinawakan iyon.

” **J-just leave. Can you! D-don’t make me repeat my self.” ** Para itong pagod na pagod habang sinasabi iyon. Dahil hinihingal siya na hindi mawari.

Pero bago pa man ako makasagot ay hinila na niya ako at bigla na lang niyang ibinaon ang mukha niya sa balikat ko. At halos mapasigaw na ako ng malakas ng maramdaman ko ang pagkagat niya sa akin doon.

” **Damn! You smell so good.” ** Sabi pa niya na sinabayan na ng pagdila sa balat ko sa parte ng balikat kong kinagatan niya.

Doon na ako kinilabutan. At bago ko pa man siya maitulak ay mas hinigpitan na niya ang pagkakahawak sa braso ko na para bang doon na kumuha ng pwersa para makatayo ng maayos.

Paatras na akong naglakad habang ititutulak niya papasok sa silid ko.

Itinulak niya ako pahiga sa kama ko. At dahil sa kabiglaan ko ay hindi ako agad makakilos at namanhid ang kamay ko na mahigpit niyang hinawakan kanina.

Kuyom ang isang kamao niya at itinampal naman ang isang palad sa mukha.

**“Fuck! Run Elijah. Run habang kaya ko pang kontrolin ang sarili ko.” ** Mabigat ang bawat kataga niya habang sinasabi iyon. Pero bago pa man ako makaalis sa ibabaw ng kama ko ay mabilis na kumilos siya at pumaibabaw sa akin.

Hinawakan ako sa magkabilang braso at idiniin iyon kaya hindi na ako nakagalaw pa. Ang paa ko na gusto ko sanang gamitin para itulak siya ay mabilis na pinaghiwalay iyon at pumuwesto siya sa gitna ko.

**“N-no sir. Huminahon kayo.” ** Pilit kong pinatatag ang boses ko pero hindi na niya ako pinansin pa. Yinuko niya ako at muling ibinaon ang mukha sa leeg ko at para itong bampira na kung makakagat. Sipsip, kagat. Kagat-sipsip sa balat ko.

**“Argh. T-tama na.” ** Pilit kong iniwas parteng kinakagatan niya at sinisipsipan dahil nanghahapdi na ang mga iyon. Didilaan bago sisipsipin. At bigyan ng kagat sa parte ding iyon.

**“N-no.” **

**“Uhmmm. You taste sweet, little Lamb.” ** Iyon lang ang isinagot niya sa pagtanggi ko sa ginagawa niya. Pinagsawaan ang magkabilang balikat ko. Gagamitin ang dila pataas sa tainga ko. Sisipsipin bago muling didilaan ang leeg ko pababa sa leeg ko and bite me again. Marahas na hinila niya ang damit ko kaya naman napunit na iyon.

_“Argh.” _ Tanging lumalabas na lang sa bibig ko. Hanggang sa magsawa sa balikat ko ay pinagtuunan naman niya ng pansin ang dibdib ko na ngayon ay wala ng harang na damit dahil minsanan na niya iyong hinila paalis sa katawan ko ng mapunit iyon. Pero sa pagkakataong iyon ay hindi na kasakit ang kagat na iginagawad niya sa itoktok ng dibdin ko. Magaan. Kakagatin ng kaunti bago sisipsipin. Didilaan, sisipsipin muli. Paulit ulit.

Hindi sana dapat na makaramdama ako ng kiliti sa ginagawa niya pero hindi ko mapigilan. Kinikiliti ako sa bawat pagsipsip niya sa itoktok ng dibdib ko at papaikutin ang dila sa ibabaw niyon.

**“Uhmmm.” ** Gusto ko man sanang pigilan pero hindi ko na kaya dahil unti unti na akong binalot ng init sa kiliting dulot nun.

Pero nawala rin ang kiliting iyon ng bumaba siya sa may tiyan ko at kinagat na naman niya ako na sinasabayan ng pagsipsip sa balat ko.

**“Argh! No! S-stop it.” ** Pagtulak ko sa ulo niya ng pagtuunan ng pansin ang ibaba niya ang suot kong jogging pants kasama na ang panloob ko kaya naman nalantad na ng tuluyan ang akin.

Ng makaalis siya sa ibabaw ko dahil sa paghila niya ng jogging pants ko ay mabilis akong kumilos para sa umalis na sa ibabaw ng kama at patakakbo sana banyo at doon magtago pero nasabunutan lang niya ako ng maabot ng mga kamay ang buhok ng pigilan niya ako.

**“Saan ka pupunta. I told you to run away before pero nagpilit ka na tulungan ako. Bakit hindi mo na sagarin.” ** Sabi niya na parang demonyo na nakangisi ng lingunin ko. Hindi na din niya binitawan ang buhok ko at palapit akong hinila iyon.

**“B-bitawan mo ako. N-nakikiusap ako. Please sir.” ** Halos maluha na ako dahil wala na siyang pinakikinggan.

Binitawan nga ang buhok ng makalapit na ako ng tuluyan sa kanya. Hinawakan ako sa leeg ng pumuwesto siya sa likod ko ng paluhudin niya ako sa gitna ng kama. Ang isang kamay ay nakahawak sa gitna ko at mahigpit niya iyong hinawakan.

**“Argh. N-no sir. M-masakit. Please.” ** Tudo na ang ginawa kong pakiusap sa kanya ng hinigpitan pa niya ang pagkakahawak doon diniinan pa ang hawak sa leeg habang nakabaon ang mukha sa balikat ko at nandoon na naman ang pagkagat niya sa akin.

**“Hmmmp, your sweet. Really sweet little Lamb.” ** Bulong pa niya habang nilalantakan ang magkabilang balikat ko.

Napapaigik na lang ako sa sakit dahil doon. Patuloy lang ito sa ginagawa. Nilaro ang gitna ko. Hanggang sa tuluyan na niya iyong bitawan dahil kinakalas na nito ang sinturon at mabilis na nagawa hindi gaya kanina.

Habang inaalis niya ang pantalon niya ay hindi niya binitawan ang leeg ko. Hanggang sa tuluyan na nga niyang matanggal iyon at pareho na kaming walang sablot sa katawan.

Mas kinilabutan na ako. Nanginig na ang buong katawan ko dahil walang babalang bigla na lang niya akong pinatuwag. Gamit ng isang kamay ay diniinan ako sa mukha pasubsub sa kama. At ganun na lang ang impit na sigaw ko ng marahas niyang ipinasok ang kanya sa likuran ko.

_“Argh. Aaaahhh. N-no.” _ Napaluha na ako ng tuluyan. Dahil kakaiba ang sakit na naramdaman ko doon dahil sa pagpasok niya kaysa sa kagat niya na iniwan niya sa katawan ko.

Lalo na ng simulan na niyang ikilos ang balakang sa akin at isinagad ang kanya sa loob ko. Para iyong mapupunit na hindi ko alam kung paano ipapaliwanag. Basta ang alam ko ay masakit. Masakit na masakit na masakit. Hindi na ako makahinga ng maayos dahil sa pagkakadiin niya sa mukha ko sa kama ay mas nadagdagan pa ang dahil para akong mauubusan ng hangin sa baga dahil sa tuwing gagalaw siya ay nahihigit ko ang aking paghinga.

_“Uhmm. Fuck! Your so tight. Ahhhh.” _ Ungol niya. Habang ako ay impit na lumuluha at dumadaing na itigil niya ang paggalaw doon at alisin na ang pagkakabaon ng kanya sa akin.

_“Aaaaaaaah, t-tama na. H-hindi ko k-kaya.” _ Halos hindi na iyon lumabas sa bibig ko dahil mas nanaig na ang pag iyak ko, ang paghikbi ko. Ang pagdaing ko dahil sa sakit habang patuloy siya sa paglabas masok sa likuran ko.

Ganito ba? Masakit na parang mas gugustuhin mo na lang na mamatay na lang para hindi na ramdaman ang sakit na iyon sa likod ko. Sa laki at haba ang nakapasok sa likuran ko ay torture ng masasabi. Mas gugustuhin ko pang kagatin na lang niya ako. Sakalin na lang. Pero ang paulit ulit ng pag ulos niya sa likuran ko at isama pa na talagang isasagad iyon sa akin. Ay parang lalabas na ang kaluluwa ko sa sakit na nararamdaman ko.

_“Ugh… uhmm. Ohhh. Your so tight little lamb. Ummmm.” _ Ungol niya na talaga namang nasasarapan siya sa pagbayo sa likuran ko.

_“N-no. Please. S-stop.” _ Iyon ang tanging naisasagot ko sa kanya. ” _T-tama na. Hindi ko na kaya. _ **S-stop. Please s-stop.” ** Paos na ang boses ko.

Pero wala akong sagot na narinig mula sa kanya kundi tanging ungol lang na nasasarapan ang naririnig ko. Patuloy siya sa paggalaw, habang patuloy ang nasaganang luha sa mukha ko.

Oo, masakit siya. Pero habang tumatagal na sa paglabas masok niya sa likuran ko ay nakaramdam na din ako ng kakaiba ng bahagya ng dumulas ang ginagalawan niya. Ang pagkakadiin niya sa mukha ko ay nawala na din at hinawakan na niya ako sa gitna. Hinawakan ako sa dibdib at inangat ang katawan ko habang patuloy siya sa paggalaw.

**“Little lamb. Ugh. So tight. Uhm. So fucking tight.” ** Ungol niya. At muling pinasadahan ng dila niya ang likod ng tainga ko. Kinikiliti doon dahilan para mabawasan ang pansin ko sa sakit ng likod sa bawat paggalaw niya. Ang kamay niya ay hinawakan ang akin at isinabay sa galaw niya. Habang ang isang kamay ay nakahawak sa baba ko para hindi ko paiiwas ang tainga ko na pinagsasawaan niyang sipsipin.

**“Uhm. ** ” Sa unang pagkakataon ay ibang daing ang lumabas sa bibig ko. Daing na hindi nasasaktan kundi daing ng nagsisimulan ng masarapan.

Hindi tama. Dahil halos isumpa ko na ang sakit kanina sa likuran ko. Na halos hindi na ako makahinga sa sakit habang naglalabas masok siya doon. Pero ngayon? Tama ba na maramdaman ko ang ganito na sa simula pa lang ay panggagahasa na ang labas kaya niya siya nakikipagtalik sa akin. At isa pa, wala siya sa tamang huwesyo dahil kakaiba siya ngayon kumpara sa Ace na kilala ko. Maalala niya kaya ang mga ginawa niya ngayon, o kakamuhuin niya ko dahil hindi ako nakinig sa kanya sa una pa lang ng pinapaalis niya ako?

**“Ugh! Uhhmmm. Ooohhh ** .” Iyon na naman ang ungol niya na sinabayan na din ng ungol ko. Hindi man nawala ang sakit sa likuran ko. Pero nahahalinhinan din ng kakaibang kiliti iyon. Hapdi na may halong kiliti. Sakit na may halong sarap. Hanggang sa maramdaman ko na pabilis na ng pabilis na ang naging galaw niya. Kasabay ng may kung anong mainit na likido na kumalat sa loob ko. Ako man ay ganun din. Ang galaw ng balakang at galaw ng kamay niya. Panabay na naglabas siya sa loob ko kasabay ng pagkalat ng katas ko sa kama. Ang galaw na bumilis ay bumagal na at sa huling galaw ay talagang isinagad ang kanya sa akin.

**“Uhmmm. Ahhhh.” ** ang mahinang ungol niya. Kasabay ng pareho naming pagkatumba sa kama. Hingal na hingal siya at talaga namang naghahabol siya ng hangin sa baga. Ako man ay ganun din lalo na at nakadagan siya sa akin. Hindi na ako gumalaw. Nakadapa ako habang siya ay nakadapa sa akin. Hindi ko na binalak na gumalaw pa. Dahil nanghihina na talaga ang katawan ko. Hinayaan ko na lang siya sa likuran ko. Lalo na at hindi pa naaalis ang kanya doon. Na kapag gagalaw ako ay nakakaramdam ako ng hapdi. Na ang bawat malalakas na paghinga niya na naririnig ko ay unti unti ng nawawala dahil tuluyan na akong binalot ng kadiliman at hindi ko na alam ang sumunod na nangyari.

_End of Flashback: _

=

=

Bumaluktot ako at iniyakap ang mga kamay ko sa mga paa ko ng maalala ang mga nangyari kagabi. Nakita ko kanina na walang kaidi-ediya si Sir Ace sa mga nangyari. Oo, alam niya sigurong may nangyari sa amin. At siya ang may gawa ng mga latay ng ngipin sa katawan ko. Kaya niya ginamot iyon. Siya ang dahilan ng pagkakaroon ko ng lagnat.

Pero, kung sana nga. Sa una pa lang ay nakinig na ako sa pagtataboy niya sa akin kagabi. Ay hindi ko sasapitin ang ganito.

Damm me! It’s my fault. Dahil may katigasin din ang ulo ko. Sana, huwag niyang iisipin na kasalanan ko. Dahil kahit naman siya ay may kasalanan.

Kaya pareho lang kami. Kasalanan niya dahil may nainum siyang kakaiba. At kasalanan ko dahil hindi ako nakinig sa kanya.

---

To Be Continued:

---

PH1 #14: Elijah

Typos and Grammatical errors ahead!!

Pinilit kung tumayo para pumunta sa banyo kahit ramdam ko ang panginginig ng mga tuhod ko at hapdi sa likuran ko.

Ganito ba talaga kahapdi iyon matapos gamitin? At talagang nakakapanghina ng tuhod. At hindi lang tuhod kundi buong katawan.

Siguro nga dahil kung hindi iyon nakakapanghina ay hindi ako lalagnatin ng ganito, suffering body pain, and a sore butt.

Pagtayo ko ay halos matumba ako sa sahig kung hindi ako nakahawak sa gilid ng lamesa. Talagang nanginginig ang tuhod ko at parang ayaw ko iyong galaw dahil nasa isip ko na kapag ihakbang ko ay baka tuluyan akong sumubsob sa sahig.

Pero kailangan kong pumunta talaga sa banyo, gusto kong linisan ng mabuti ang katawan ko. Dahil pakiramdam ko ay ang dumi dumi ko dahil sa nangyari kagabi, hindi lang iyon samahan pa na parang may kung anong lalabas sa likod ko.

Kaya naman pinilit ko ang sarili ko, pinatatag ko ang katawan ko na kaya ko ito. Malapit lang naman ang banyo.

Bago pa man ako makahakbang muli ay may kung sino na ang humawak sa mga braso ko at umalalay sa akin para makatayo ng maayos.

“S-sir.” Halos hindi lumabas iyon sa bibig ko dahil parang may bumara sa lalamunan ko kaya hindi ko napigilan ang hindi tumikhim para maalis ang kung ano man ang nandoon.

“Where do you think your going?” Nandoon na naman ang taas ng boses na tanong niya sa akin at muling pinaupo sa gilid ng kama.

Naman, naghirap na nga akong tumayo, pinaupo na naman niya ako. Mabuti na lang at malambot ang kama at hindi ko masyadong ramdam ang hapdi sa likod ko sa tuwing uupo ako.

“P-punta lang ako ng banyo s-sir. I-i want to take a shower.” Sagot ko sa kanya na kahit na anong gusto kong sumagot ng deretso ay nandoon ang pag stammer ko. Pero kasi kapag siya ang kaharap ko ay parang laging umaatras ang dila ko dahil nasa isip ko na baka magkamali ako ng sasabihin at masigawan na naman niya ako.

“May lagnat ka, baka lumala pa iyan.” Sabi niya sa akin.

“O-okay lang sir. P-pwede naman na maligo kahit may lagnat basta hindi magbababad at hindi giginawin at manlalamig. K-kailangan ko lang talagang maligo s-sir.” Sagot ko na naman sa kanya. Sana hindi niya masamahin ang pagsagot at mangangatwiran ko na ipagpilitan ang gusto ko. “I-i feel sticky down there.” Dagdag ko pa.

Pareho kaming natigilan sa huling sinabi ko. Doon ko lang napagtanto ang sinabi ko. Napalunok pa ako sa wala sa oras habang nakatingala ako sa kanya.

Napansin ko ang bahagyang pagpilig ng ulo niya. Saka kumilos at muli akong hinawakan sa kamay at umalalay patayo sa akin.

“Come on, I will help you take a bath.”

“N-no S-sir. I-i can do it myself.” Bigla akong naalarma sa sinabi niya. Siya, tutulungan akong paliguan niya ako. Naalala ko pa ang damit na suot ko at ang paggamit niya sa mga pasa ko sa katawan. At lalo na ang paglinis niya sa likod ko. Sa parting iyon pa.

No! Okay lang na nilinisan niya ako kanina dahil wala akong malay. Pero ngayon, nakakahiya. Hindi ako makakapayag.

“Maliligo ka ba o hindi.” Ayon na naman ang galit niya kaya naman napapiksi ako at agad na kumilos ang mga paa ko para humakbang.

No! Sa loob loob ko! As if makakakontra talaga ako sa gusto nito na para akong asong sunod sunuran lang sa amo ko.

Gusto kong kumontra ulit pero para ko ng nalunok ang dila ko dahil sa tuwing tatangkain kong ibuka ang bibig ko ay siya namang titignan niya ako na para bang nagbabanta na ayaw niyang sinusuway ang gusto niya.

Ipinasampa niya ako sa bathtub.

Hindi na ako nakakilos dahil parang na freeze na ang katawan ko dahil sinimulan na niyang tanggalin ang ipinasuot niyang puting polo sa akin. Na tanging isinuot niya kanina at ang panloob ko.

Napapalunok na lang ako na hindi makatingi sa kanya at iniiwasan ko talagang tumingin.

Ako! Tudo na ang hiyang nararamdaman ko pero siya balewala lang na hinuhubaran ako lalo na ng tuluyan ng maalis lahat ang damit ko at wala ni isa man talaga ang itinira.

Kumilos na siya para buksan ang tubig sa shower at tinimpla ang lamig nun.

“Kikilos ka ba o hindi. Akala ko ba maliligo ka?” Sita niya sa akin ng halos ayaw kong gumalaw.

Agad kong nilagyan ng bath soap ang kamay ko ng basahin na niya ang buong katawan ko. Ng ibaba ang shower filter ay kumuha na din siya ng bath soap at tinulungan na nga niya akong sabunin ang katawan ko. Halos hindi na yata ako humihinga at mabagal na gumalaw ang mga kamay dahil mas natuon ang pansin ko sa ginawa niyang pagsabon sa akin.

Sa kamay, sa kilikili, sa dibdib.

Hindi ko mapigilan ang mas manginig ng dumako na ang mga kamay niya sa pusod ko.

“Nilalamig ka ba? Ginaginaw ka? You are shaking.” Tanong niya sa akin. “Faster, help your self. Para matapos na. Baka mas apuyin ka pa ng lagnat.” Sabi pa niya at mabilis na ipinagpatuloy ang pagsabon sa akin. Mabuti na lang at iniwasan ang parteng iyon ng katawan ko ng pagtuunang sabunin na ang mga paa ko. Habang nakayuko siya at doon ko na sinabunan ang likod ko at harapan ko. “Damn it! Faster, your shaking into death.” May gigil na saad niya.

Oo, nandoon na ag panlalamig ko dahil talaga naman na nilalamig na ako, pero hindi iyon ang dahilan kaya ako nanginginig pero hindi ko na itinama iyon. Hanggang sa kunin na niya ulit ang shower filter at itinapat iyon sa akin.

Doon na ako kumilos para banlawan ang sarili ko para matapos na. Hindi ko na mapigilan talaga ang sunod sunod na paglunok. Kung sa kanya ay balewala ang ginawa niyang pagtulong at pagsabon sa halos buong katawan ko na ay ako naman ay nanginginig sa hiyang naramdaman ko.

Umalalay ulit siya sa akin paalis sa bathtub at agad na ibinalabal sa akin ang malaking tuwalya at pinunasan na ang buo kong katawan.

Nakaagapay paglabas ng banyo.

“Isang linggo ka lang ba titira sa bahay ko?” Pagkuway saad niya na nakapagpatingin sa kanya ng mapaupo na niya ako sa gilid ng kama.

“B-bakit?” Takang tanong ko.

“Ni wala kang kadamit damit! Anim na buwan tayong magsasama sa bahay pero pang isang linggo lang ang damit na dinala mo. Saka wala pang maganda sa mga damit mo.”

“I-iyan lang naman talaga ang damit ko at maayos ayos sa mga damit ko. Kaya iyong iba ay iniwan ko na sa bahay dahil sinabi mong huwag akong magdadala ng basura sa loob ng bahay mo.” Sagot ko sa kanya dahil iyon naman ang totoo.

“Bakit? Hindi ka ba bumibili man lang ng bago? Kailan ka bibili! Kapag lumang luma na ang mga iyan? ” Kunot nuong tanong niya sa akin.

Sasagot pa sana ako ng humakbang siya palabas ng silid ko. Ang akala ko ay iniwan na niya ako para magbihis ay nagkamali pala ako. Dahil pagbalik niya makalipas lang ng isang minuto ay may dala itong puting pulo.

Inalis niya ang tuwalya na nakabalabal sa katawan ko at ipinasuot iyon sa akin. Siya na din ang kumuha ng itim na underwear ko sa lagayan.

“A-ako na.” Pigil ko ng tangkain pa nitong isuot iyon sa akin. Tumingin siya muna sa akin bago binitawan iyon at tumayo sa pagkakaupo sa harapan ko.

“After you finish, lie down and I will apply oitment in your bruise.” Utos niya sa akin. Hindi na ako umimik pa at kumontra dahil alam ko naman na wala ding kwenta.

Matapos ko ngang isuot ang panloob ko nahiga na ako.

” Is it still painfull?” Tanong niya habang pinapahiran na ang mga pasa ko na siya ang may gawa. Sa balikat ko ang pinakamarami dahil doon niya pinagsawa ang sarili kagabi.

“Uhm.” Tumango ako.

“Did I hurt you that much? I didn’t remember what exactly happened last night!” Saad nito habang patuloy ito sa paglagay ng gamot sa balikat ko. In my chest.

Alanganing tumango akong muli dahil hindi ko naman alam kung dapat ko ba iyong sabihin.

“I was drunk last night and someone put drugs on my drink. And the last thing I remembered is someone who brought me here last night.”

Hindi na ako umimik. Matapos niya iyong sabihin ay hindi na siya nagsalita pa. Abala na siya sa paglalagay ng gamot sa katawan ko.

Itinulak niya ako patalikod sa kanya dahilan para muli akong mabigla ng bigla na lang niyang ibaba ang panloob na isinuot ko kanina.

“N-no! No! I-i can do that.” Pigil ko sa kanya at nakipaghilaan sa panloob ko na ibinaba na niya ng walang kahirap hirap at pilit na humarap sa kanya pero mas matibay ang kamay niyang nakadiin sa likod ko para hindi makakilos ng maayos.

“Just bend, will you.” Ayon na naman ang boses na mapag utos na kahit kahit na sinong makakarinig ay agad na tatalima para sundin ang bawat sinasabi niya.

Pero…

“I said bend. Nakikinig ka ba?” Pang uulit niya.

Kagat labi akong tumalikod ng maayos sa kanya. Inihilamos ko ang mga palad ko sa mukha at bumaluktot nga ako gaya ng sabi niya.

Damn! Nakakahiya. Parang sinilaban ang mukha ko sa init habang nakabuktot ako at ngayon kita na niya ang kaluluwa ko.

Naramdaman ko pa ang pagpahid niya mismo sa likod at kung paano dumantay ang daliri niyang may ointment doon.

Sa kanya balewala lang pero ako… ako… parang gusto kong bumuka ang kamang kinahihigaan ko at lamunin na lang ako ng buong buo para lang makatakas sa hiyang nararamdaman ko.

“Done.” Balewalang saad niya at tinapik pa mismo ang pisngi ng pwetan ko . “What do you want to eat! Hapunan na. Ng nakainum ka pa ng gamot sa lagnat.”

Mabilis pa sa sigundo na kumilos ako para itaas ng panloob ko at hinila ang laylayan ng polo pababa na ipinasuot niya sa akin. Umupo ako at talagang hinila ko pa ang kunot at itakip iyon sa katawan ko.

“K-kahit a-ano na lang sir.” Sagot ko na hindi ko siya matignan ng maayos habang inaayos ang gamot at inilagay iyon sa maliit na plastic ng mga iba pang gamot na binili niya.

Ano na lang ang iniisip niya? Nakakahiya talaga. Pangit ba ang likod ko? Iyon ang una kong natanong sa sarili ko. Hindi ko naman kasi ugaling tignan iyon. Ang nasa harapan ko lang ang lagi kong pinagmamasdan minsan dahil sa puti ko ay namumula ang kulay ng akin.

Damn me again! Bakit ba iyon ang iniisip ko ngayon.

Erase! Its none of my fucking business kung sakali man na pintasan niya ang likuran ko. Dahil iyon na ang huli niyang makikita iyon. Hindi ko na papayagang hawakan niya ulit ako.

_Duh! As if naman gugustuhin niya talagang hawakan ako doon kung hindi lang siguro iniisip na pinagmalupitan niya ako kagabi kaya ako nilagnat. _ Kontra naman ng kabilang bahagi ng utak ko.

Damn it! Ahhhhh! Hiyaw ng isip ko dahil doon.

Nagulat pa ako ng may pumitik mismo sa mismong tapat ng mata ko kaya naman awtomatikong napatingala ako sa kanya.

“Y-yes sir?” Napakurap pa ako. May sinasabi ba ito?

“Are you out of your mind? Sabi ko kaya mo bang maglakad palabas ng silid mo at doon ka na kakain at hindi dito sa loob dahil mangangamoy ulam.” Pang uulit niya sa sinabi nito na hindi ko talaga narinig.

“Yes sir. K-kaya ko po. ” Sagot ko na lang sabay yuko.

“Good, tatawagan na lang kita kapag nandito na ang pagkain. ” Saka nagtuloy na siya sa paglabas ng silid ko. Doon na ako nagpakawala ng sangkatutak at sunod sunod na paghugot ng malalalim na paghinga.

Mabilis na nagtalukbong ako ng kumot saka muling bumaluktot at niyakap ang sarili kong mga tuhod. Nakaramdam man ako ulit ng pagsakit ng balakang ko dahil doon ay hindi ko na pinansin. Kailangan kong mag isip ng bagay na ikalilihis ng isip ko para mawala ang hiya na nararamdaman ko.

Isang malalim na buntong hininga na naman ang pinakawalan ko dahil kahit na anong gawin ko ay hindi ko talaga maalis iyon sa isipan ko

Hindi ko alam kung ilang minuto ako sa ganung ayos ng marinig kong tinawag na niya ako para sabihin dumating na ang pagkaing inorder niya.

Agad akong kumilos, baka mamaya masigawan na naman ako. Pero dahil nandoon parin ang pananakit ng katawan ko at panghihina ay muntik na naman akong natumba ng tumayo ako na mabilis naman siyang nakalapit sa akin at inalalayan.

“Kaya mo ba o hindi? ” Tanong niya na kunot na ang nuo.

“K-kaya ko sir. Saka t-tama kayo. Mangangamoy nga sa loob ang pagkain kapag doon ako kumain.” Sagot ko ng makalabas na kami ng silid ko at amoy na amoy ko na nga ang nakakagutom na amoy ng ulam.

Kumalam tuloy bigla ang sikmura ko dahilan para mapatingin mismo siya sa tiyan ko kahit may damit ako na para bang sa klase ng tingin niya ay wala akong suot.

“S-sorry sir.” Nadagdagan na naman ang hiya ko dahil sa lintik na sikmura ko. Nakakagutom naman kasi ang amoy ng pagkain na nakalatag na ng maayos sa hapag kainan.

“Just eat if your hungry.” Sabi na lang niya at tinulungan pa akong makaupo. Dahil medyo matigas ang upuan ay napangiwi ako ng maiupo ko ang pang upo ko.

Napansin ko naman na bigla siyang nagbawi ng tingin dahil doon pero hindi na umimik. Kumilos siya at tinulungan akong lagyan ng pagkain ang pinggan ko.

“Eat now. Para makainum ka na ng gamot.” Utos niya. Para ng isang mataas na bundok ang pagkain sa pinggan ko dahil talaga namang pinuno niya iyon.

Napalunok ako at hindi na rin naman ako nagreklamo. At ang akala ko na hindi ko mauubos ang pagkain sa pinggan ko ay nagkamali pala ako. Dahil humirit pa ako na para lang na hindi ako kumain ng isang linggo. Nagmukha tuloy akong patay gutom sa dami ng nakain ko.

Ewan ko kung ano ang iniisip niya sa mga sandaling kumakain ako dahil ng minsang tignan ko siya ay nakatingin siya sa akin. Siguro nga iniisip niya din ang nasa isip ko.

Pero wala na akong pakialam doon. Saka na ulit ako mahihiya kapag gumaling ako. Oo, total naman medyo mabait siya ngayong may sakit ako. At panigurado na kapag gumaling na ako ay babalik na naman siya sa pagkamasungit. At kailangan ko na lang na ihanda muli ang sarili ko.

Sa ngayon, kahit ngayon lang. Susulitin ko na ang pag aalaga niya sa akin. Ang masungit kong boss.

---

To be Continued:

---

PH1 #15: Elijah

This chapter is dedicated to:
** MedcilamNivla ** :
Ty for the follow and also Who followed me,
Thank you all guys for supporting my story.
Love you all!

==¤==

“Just stay here until you get better dahil ayaw ko makasama ang may sakit sa kompanya ko which mean nakakapagbigay ng malas.” Mga salitang nakapagting sa tainga ko ng marinig ko ang katagang “Malas.”

Parang gusto ko tuloy itong sagutin ng pabalang at ipaalala na hindi ako magkakasakit ng ganito kung hindi dahil sa kanya.

Pero.. nanatili akong tahimik at hindi na lang ako kumontra sa sinabi niya.

“Y-yes sir.”

“Good, you can just order food to eat. Don’t make yourself busy. Just stay here. Rest so you can come with me tomorrow. Hindi kita binabayaran bilang PA ko para magkasakit lang.”

Gigil na lihim kong kinuyom ang kamao ko ng itago ko iyon sa likuran ko.

“Y-yes Sir.”

“May darating din ngayon na magdadala ng inorder kong damit para sayo. Tignan mo na lang kung kasya ang nga iyon at pumili sa mga iyon. Kunin mo lahat ng mga kakasya at ng hindi ang mga walang kwenta mong damit sa kabenet lang ang paulit ulit mong isinusuot.”

“Y-yes Sir.” Iyon na lang ang tangi kong naging sagot sa kanya. Timalikod na siya at walang paalam na deretsong lumabas na ng bahay niya.

Gigil na inilabas ko ang galit ko sa kanya ng masigurado kong wala na siya. Napasigaw pa ako sa pagmumura dahil kung makapagsalita siya ay wala akong kasilbi silbi sa kanya.

Aba! Kung tutuusin sa akin nakasalalay ang mamanahin niya sa kanyang lolo tapos kung tratuhin ako ay para akong basura. Nakakapanakit siya ng kalooban at parang gusto kong magrebelde at labanan siya kung hindi ko lang naisip na hindi ganun ang ugali ko.

Hindi ako mapagsamantala gaya ng pag uugaling mayroon siya. Hindi ako ganid gaya niya. Dahil kung ganid ako ay mas pipiliin kong labanan siya at ipamukha sa kanya na sa akin nalasalalay ang lahat.

Magpaganun man ay alam kung hindi uubra iyon dahil sa simula palang ay may napirmahan na din akong kasulatan para sa amin. Na kasal lang kami sa papel at wala akong karapatang ipamuksa sa kanya na kailangan niya ako para sa mamanahin niya.

Nahabag ako ng maalala iyon. Sana sa simula pa lang ay hindi ako naging mahina at natakot sa kanya. Hindi pinirmahan ang kontratang ginawa niya para may panlaban ako sa kanya. But the hell, I did.

Naipilig ko ang ulo ko bago tinungo ang kusina. May bahagyang sakit parin sa mga pasa ko at hapdi sa likod akong naramdaman. Pero hindi gaya ng unang araw ng magising ako.

Nagtimpla ako ng gatas at kumuha ng slicebread saka na lang ako naglagay ng palaman na yellow cheese. Nasa kalagitnaan na ako ng pagkain ko ng agahan ng sunod sunod na doorbell ang gumambala sa pagkain ko.

Ng pagbuksan ko ay dose-dosenang paper bag ang dala ng tatlong stuff ng hotel.

“Anong kailangan niyo?” tanong ko sa mga ito.

“Napag utusan kaming dalhin ang mga ito sa inyo sir. Binili po ni Sir, Ace para sa inyo.”

Doon ko naalala ang sinabi niya na may darating ngayon na magdadala ng mga inorder niya. Hindi ko naman akalain na ganito kaaga.

“Salamat. Ako na lang ang magpapasok.” Akma kong kukunin ang mga iyon sa kanila pero hindi nila ibinigay sa akin bagkus pumasok sila sa loob at sila na mismo ang naglapag sa sahig.

“Feel free to choose sir. At ang hindi kakasya sa inyo ay ibabalik namin sa shop.”

Tinaasan ko sila ng kilay dahil sa sinabi ng isa.

“I will choose later, just tell me the name of the shop para ako na ang magbalik sa mga hindi ko mapipili.” Sabi ko sa kanila.

“But Sir Ace told us, na hindi kayo pwedeng lumabas.”

“Just leave. I will call you later if I’m done. Please.” Na talagang dinagdagan ko ng pakiusap sa hulian.

“Sige po sir. Nasa baba lang kami ng building. Just call the receptionist para po pakuha namin ang mga hindi niyo napili.”

“Thank you.” Saka ko na sila ihinatid sa labasan.

Pero hindi ko na pinansin ang dinala nila at nagtuloy muli sa kusina at ipinagpatuloy ang pagkain ko.

“Busy?”

Napangiti ako ng mabasa ko ang message na iyon ni Kanye sa akin.

“Nope! Eating breakfast. How about you?”

“Here at my company.”

“Not in the Hospital?”

“No! I told you before, the hospital is just my second option. Nasa mga negosyo parin ng lolo ako nakatutok.”

“Oh! I see.”

“How are you?”

“Mmmm.” Ewan ko pero nakagaanan ng pakiramdam ko ang pag reply sa chat nito sa akin.

“Mmmm?????? What does that mean?”

“I’m fine.” Sagot ko. Hindi naman niya kailangang malaman ang nangyari sa pagitan namin ni Sir Ace.

“You sure? How about your neck?”

“It’s okay now. Nawawala na ang marka.”

“Good then. By the way, I haven’t seen you those few days after that incident.”

“I’m just here in the house.”

“Hindi ka ba pumasok?”

“Hindi niya ako pinapasok.”

“Pinagbawalan ka na din ba niyang lumabas?”

“No! Maybe tomorrow, papasok na ako.”

“I told you! If you need someone to talk to! Just chat with me or call me. If you need someone companion, I’m here.”

“Thank You, Kanye.”

Napataas ang isa kong kilay ng bigla na lang ito nag offline. Kibit balikat na ibinaba ko ang cellphone ko at muling kumain.

“Nah!” Reklamo ko ng malamig na ang gatas na tinimpla ko ng ininum ko iyon. Tumayo ako at napilitang itapo iyon at magtimpla ulit ng panibago. Habang nagtitimpla ay tumunog ulit ang phone ko at dali dali ko iyong tinignan.

“Sorry, mayroon lang akong dumating na kleyente.”

“It’s okay. Just take your time.”

“I’m done anyway. Still having breakfast?”

Sa pag cha-chat namin ay nakalimutan ko na nga ang mga damit na ipinadala ni Sir Ace. Naputol na lang ang pakikipag chikahan ko sa chat kay Kanye ng may tumatawag sa reciever sa ng bahay.

Agad ko iyong nilapitan at sinagot.

“Good morning this is Ace Anderson resident, how me I help you.” Sagot ko sa kabilang linya pero ganun na lang ang bilisang pag alis ko sa tainga ko ang reciever ng sumigaw ang nasa kabilang linya.

“What are you doing Elijah. The staff are waiting outside.” Galit na sigaw niya sa akin.

Hindi ko mapigilan ang mapangiwi dahil nabingi yata ako sa lakas ng sigaw niya. Hindi ba siya marunong huminahon kahit saglit lang. Nakakagigil. Ang sarap lang din sigawan.

“S-sorry sir.” Pero iyon parin ang nasabi ko kahit gustong gusto ko na din talaga itong sigawan. Nakakainis, nakakagigil talaga. Nakakabwesit, nakakabadtrip.

“Damn it. Do it now Elijah. You’re wasting their time for nothing.”

“Y-yes sir.”

Muli ko pang nailayong muli ang reciever sa tainga ko dahil sa pabalibag na ibinaba niya ang linya sa kabila.

Ayaw ko man sanang tignan ang mga damit na inorder niya ay napilitan ako. Tinignan ko sila isa isa. Mga pwede kong suutin pagpasok sa trabaho, pambahay. Mayroon nadin siyang nabiling panloob. Sando, boxer walking short. Basta lahat na kompleto. At talaga namang branded pa ang mga iyon. Pero sandali, ano ang ibabalik niya kung ang lahat ng mga binili niya ay kasya sa akin.

Ayaw ko man sanang tawagan siya ay ginawa ko parin para sabihin hindi niya alam kung saan doon ang isasauli.

“Then take it all. Kanina mo pa sana tinignan para hindi ka nagsayang ng oras.” Galit na naman siya. Hindi pa nga ako nakakapagsalita ulit ay binabaan na niya ako.

Napasimangot akong tinignan muli ang mga iyon. Kung susumahin sa mga binili niya para sa akin ay pwede ko ng suutin ng isang buong buwan na hindi ko kailangang maglaba araw araw.

Sandali. Kailangan ko pang maglaba ng mga damit ko. Oo, dahil tatlong araw din akong hindi nakapaglaba ng pinagpalitan ko.

Pero natigilan, wala palang laundry room ang bahay niya dahil pinapalaba lang nito ang damit sa nakatalagang stuff na kumukuha ng mga pinagpalitan niya.

Muli akong napasimagot dahil doon. Kung ganun, kailangang manu‐mano ang paglaba ko sa mga pinagpalitan ko.

Bagsak ang mga balikat ko dahil doon. Wala akong ibang paraan kundi hand wash na nga lang.

But the big idea came out in my mind. Total naman may space talaga ng laundry room sa bahay kailangan ko na lang na bumili ng washing machine.

Kumilos ako at nilapitan ang reciever. Awtomatikong idinayal ang numero ni Sir Ace.

“What? You are disturbing me?”

Napangiwi na naman ako dahil galit na sinagot na naman niya ang tawag ko. Hindi ko tuloy mapigilan ang bubulong bulong.

“What are you murmuring?”

“Nothing sir.”

“Give me a nice reason sa pagtawag mo. Dahil kung hindi kakaltasan kita ng sweldo.”

“I just want to tell you sir that I need to buy a washing machine to wash my clothes.”

“Damn it. Iyan lang ba ang itinawag mo sa akin. Di bumili ka. Nasayo naman ang card na binigay ko. Bilhin mo lahat ng gusto mo. Idiot.” At muli na naman niya akong binagsakan ng telepono. Ngali nagling ihagis ko din ang hawak ko dahil sa inis ko.

“Bwesit talaga. Kagigil ka.” Nanginig pa talaga ako sa gigil ko ng bitawan ko ang reciever. Pero bago pa ako makalayo doon ay muling tumunog iyon.

“Yes hello.” Sa galit ko ay pabalang na sagot ko sa labilang linya

“Sumisigaw ka ba?” Pasigaw na tanong niya sa akin. Doon ko lang napagtanto na si Sir Ace iyon.

“S-sir. Yes. Ah N-no sir. Yes sir.” Halos hindi ko na alam ang sinagot ko.

“I told you to take a rest you fucking idiot. Hindi mo narinig kanina ang sinabi ko?”

“N-narinig ko po sir.” Bumaba ang boses ko.

“Ako na ang bahala sa pagpapalagay ng machine diyan. And like what i’ve said. Rest, Elijah. Rest.” Saka na niya pinutol ang usapan namin.

Bigla tuloy akong nakaramdam ng hiya dahil sa pabalang na sagot ko. Naman kasi, nakakinis naman talaga siya.

Hindi na nga ako, nagkikikilos pa dahil baka magalit pa siya sa akin. Nagbehave na lang ako gaya ng sabi niya.

Ang mga pinamili niya para sa akin ay inayos ko na sa lagayan ng mga damitan ko. Halos mapuno na ang sampayan na nandoon sa dami nun. Pero hindi ko naman magagamit ang lahat ng mga ito. Marahil maiiwan ko din ang mga ito pag alis ko sa bahay niya.

Doon na naman ako nalungkot. Ang maalala kung bakit ako ngayon nandito.

“Kumusta mama?” Tanong ko ng magpasya akong tawagan ang mama at kumustahin ang kalagayan nito.

“Ayos lang ako anak. Ikaw, hindi ka na nadalaw dito.”

“Pasensya na po mama. Kung makakapagpaalam po ako bukas kay Sir Ace ay dadalawa ako sa inyo.”

“Ganun ba anak. Pero huwag mo kaming aalalahanin ng lolo mo dito dahil may kasama naman kami.”

“Okay mama. Basta kapag may kailangan kayo, tawagan niyo lang ako huh!”

“Oo anak. Salamat talaga at napakabuti mong anak sa akin.”

“Si mama talaga.” Malungkot na gumuhit ang isang ngiti sa labi ko na para bang nasa harapan ko lang ang mama. Masaya ako na maayos na ang kalagayan niya kahit na ang kapalit ay ang kalayaan ko ng anim na buwan na kasama si Sir Ace. Kaunting tiis lang. Makakaya ko ito.

Nagtagal ang pakikipag usap ko dito. Nakausap ko na din ang lolo at kinumusta. Masaya ako at nandoon din ito na kasama ang mama. Pero malungkot din ako para dito dahil hanggang ngayon ay hindi parin nito maalala ang mga kamag-anak.

“Sige mama. Napapahaba na ang usapan natin. Magpahinga na kayo para mas mapabilis pa ang paggaling niyo.” Maayos na paalam ko dito.

Pagkababang pagkababa ko pa lang ng cellphone ko ay doon naman tumunog ang doorbell.

“Good afternoon, Mrs. Anderson. Mr. Anderson sent us here to install the machine.” Sabi ng lalaking napagbuksan ko. Doon ko napansin ang may kalakihang box sa likuran nito na nakalagay sa trolley.

Agad agad! Iba din talaga ang mayayaman. At automatic pa talaga ang binili niya.

“Come in. I will show you the way.” Agad kong niluwangan ang pintuan at pinapasok nga ang mga ito deretso sa laundry room sa may kusina.

Mabilis naman ang naging kilos nila at natapos ang pag i-install ng machine. Nilinisan na din nila ang naging kalat nila na kahit sinabi kong ako na ang maglilinis ay hindi nila ako pinayagan.

“Good day Mrs. Anderson.” Paalam pa nila sa akin pero bigla akong nakaramdam ng pag iinit sa mukha ko sa itinawag nila sa akin. Doon ko naalala na tinawag nga nito ako ng ganun kanina pero hindi ko pinansin dahil mas natuon ang pansin ko sa dala nila.

Tabinging ngiti na lang ang naisagot ko at bahagyang pagtango. Akala ko ba walang ibang makakaalam na ako ang asawa niya. Bakit parang kilala naman ako ng iba dahil tinatawag nila akong mrs. Anderson.

Huh! Never mind. Hindi ko na aabalahin ang pag iisip ko sa bagay na iyon.

Nakangiti na lang ako na tinungo ang machine at tinignan iyon. Sabi ng naglagay ng machine na kailangan na paganahin muna ito ng walang laman kaya naman ginawa ko na lang ang itinuro nito sa akin.

Dahil maayos ayos na din ang pakiramdam ko ay nagpasya na akong magluto. Hindi ko naman ikakalagnat siguro ulit ang pagluluto ko lang ng ilang putahe para sa dinner ko mamaya. Hindi ko na isasali si Sir Ace dahil kabilin bilinan naman niya na hindi ko na siya aalalahanin sa gabi. O iisturbuhin kapag hindi na oras ng trabaho ko. Kaya naman nagluto na lang ako ng alam ko na kakasya lang sa akin.

Naging abala na ako sa pagluluto at hindi ko na napansin ang paglipas ng oras. Hanggang sa makarinig na lang ako ng pagbukas at pagsarado ng pintuan.

Doon na naman ako kinabahan. Dumating na si Sir Ace pero hindi pa ako nakakapaglinis at tapos sa kusina.

Mabilis na kumilos ako para magligpit na muna ng ibang nagamit ko na ng magsalita ito sa may likuran ko.

“Ang tigas din pala ng ulo mo. I told you to rest.” May tigas sa tuno niyang paninita sa akin.

Nakayuko na hinarap ko siya habang hawak ko ang kawaling hinuhugasan ko.

“S-sorry sir. N-nagluto lang ako ng pwede kong kainin mamaya.” Mahinang boses naman na sagot ko sa kanya.

“Hindi ba pwedeng mag order na lang ng pagkain? Nag iisip ka ba? Paano kung mabinat ka? Di hindi ka na naman makakapasok kapag nilagnat ka?”

“S-sorry again sir. T-tapusin ko na lang din po itong hugasin ko. Tapos na din naman akong magluto.”

“Damn it! It’s up to you. Ang tigas ng ulo mo.” Galit pa na sabi niya bago tumalikod sa akin at dumeretso sa silid at pabalibag pa na isinarado ang pintuan.

Muli ko na lang ipinagpatuloy ang ginagawa ko. Nilinis ko ng maayos ang kusina bago ako nagpaayang kumain.

Pero ang akala ko ay hindi na siya lalabas ay nagkamali ako. Hindi man siya nagsalita ,ni ang tumingin sa gawi ko. Deretso ito sa sala at isinindi ang TV.

Bigla tuloy akong naasiwa kahit na malayo siya na hindi tumitingin. Ako, kumakain at siya ay nanunuod lang.

Ayaw ko sanang imikin siya ay napilitan ako. Tumayo ako sa pagkakaupo ko at bahagyang lumapit sa kanya.

“What?” Kunot nuong tanong niya ng tumingala sa akin

” N-nagluto ako ng dinner sir. D-do you want to eat sir? I will prepare the plate for you.” Lakas loob kong alok sa kanya.

“Just eat and leave it there. I will eat later. Im not yet hungry.” Sagot naman niya sa akin. Kahit papaano ay nakahinga ako ng maluwag dahil hindi siya nagalit sa paglapit ko sa kanya. Kaya naman bumalik ako sa hapag at ipinagpatuloy ang pagkain ko. Nagtira nga ako ng kanin at ulam para sa kanya.

Minadali ko na lang ang pagkain para naman makapasok na ako sa silid ko at magkulong doon.

“Don’t forget to drink your medicine and apply an ointment.” Paalala niya sa akin ng papasok na ako sa silid ko ng matapos na akong makapaglinis sa kusina.

“Y-yes sir. Thank you. The f-food I left it in the oven, sir.”

Tango na lang ang isinagot niya kaya naman agad na akong pumasok sa loob ng silid ko at isinarado iyon.

Nagpakawala ako ng buntong hininga ng mailapat ko na ang pintuan pasara. Kapag nasa paligid talaga siya ay parang bilang na bilang ko ang aking paghinga dahil nakatatak na sa isip ko na dapat akong mag ingat sa bawat galaw ko para hindi niya ako masita.

“What a life? ” Nasabi ko na lang sa sarili ko bago ko sinunod ang paalala niya. Uminom ng gamot at naglagay ng oitment sa mga pasa ko sa balikat. Naghihilom na sila. Mabisa ang ointment na binili niya para sa akin.

Kaya bukas, siguradong makakapasok na ako. At magsisimula na naman ang magulong buhay ko.

---

To Be Continued…

PH1 #16: Ace

TYPOS AND GRAMMATICAL ERRORS AHEAD!!

Naalimpungatan ako. Hindi ko alam kung bakit pero bumangon ako at kinapa ang switch ng ilaw sa kabilang panig ng kama ko.

Hindi pala ako nakakuha ng tubig kagabi dahil late na akong pumasok sa silid ko dahil nanuod pa ako bago ako kumain.

Well, kinain ko nga ang niluto niya na iniwan niya para sa akin. At wala akong masabi dahil nasarapan ako sa luto niya.

Nagpasya akong tumayo para kumuha ng tubig. Doon ko napagtanto ng magawi ang paningin ko sa wall clock na mag aalis-cinco na ng madaling araw.

Paglabas ko at tinungo ang kusina ay hindi na ako tumuloy dahil nakita ko si Elijah na nandon at maingat na gumagalaw na parang ayaw gumawa ng ingay at parang may niluluto.

Hindi na ako umimik mula sa pagkakasandal ko sa hamba ng pintuan sa kusina at malaya ko siyang pinagmasdan. Nakasuot lang ito ng maluwang na sando na parang bistida na kung tutuusin. Ewan ko na lang kung anong suot niya sa ilalim ng sando niya. Naka short ba siya o boxer short lang ba?

Ewan! Saka bakit ko ba iniisip kong ano ang suot niya sa ilalim. Pakialam ko ba.

Nagpakawala ako ng buntong hininga at nagpatuloy lang ako sa pagmamasid sa kanya. Ang liit ng katawan niya at may hubog na para lang sana sa mga babae. Ng inapoy siya ng lagnat at binanyusan ko siya at talaga namang petite ang katawan niya. Kulang na lang na magkaumbok ang dibdib niya para sana maging babae na siya dahil taglay niya ang ganda sa mukhang mayroon siya. Maputi at makinis ang kutis. Hindi man derekta na nahawakan ko ang balat niya ay sigurado akong malambot ang nga iyon. At..

No! Damn shit! Bakit ko ba siya pinupuri at bakit tumatak sa isipan ko ang bagay na iyon. Erase.

At kanina, Naalala ko pa ang bigla niyang pagsigaw sa akin ng tumawag ako kahapon. Napangiti ako ng maalala ko iyon. Oo, may sungit side din pala siya na hindi lang puro opo ang isinasagot niya sa mababang tinig. Dahil kahapon ay talagang may kalakasan ang boses niya ng sagitin ako ng “Yes Hello.” Tapos biglang nagbago iyon ng tinaasan ko siya ng boses at tinanong kung sumisigaw ba siya.

Tatalikod na sana ako para bumalik sa pagtulog ko ng marinig ko ang pag tumunog ng CP niya sa nasa ibabaw ng lamesa. Agad akong umalis sa pintuan at nagtago para hindi niya ako makita ng lingunin niya iyon at tignan.

Gumuhit ang ngiti niya ng makita kung sino man ang nag chat sa kanya. Mabilis na tumipa ang mga kamay niya bago iyon binitawan at binalikan ang ginagawa.

Pero, agad din binalikan ang CP niya ng tumunod ulit iyon. This time tawag na.

“Yes Hello.” Magaan na boses na sagot niya sa kabilang linya.

Kung ganun, ganun talaga kababa ang boses niya sa tuwing sasagot siya sa akin. May lambing talaga sa bawat kataga niya.

“Nagluluto ako… papasok na kasi ako mamaya… agahan namin mamaya ni Sir Ace… oo. Sa umaga at tanghali kami nagsasabay… hanggang 6 to 6 lang naman ang oras ng trabaho ko sa kanya bilang PA niya kaya hindi na ako sumasabay sa dinner sa kanya… ganun ba.. sure.. pero baka magalit na naman siya.. oo.. iniiwasan ko na maulit iyon..” iyon ang mga narinig ko.

Doon na ako nangunot ng nuo sa mga narinig ko sa huling salita niya. Sa una ay hindi ko naisip kung sino ang kausap niya pero tingin ko may alam na ako kung sino iyon.

Gigil na naikuyom ko ang kamao ko dahil doon. Bigla akong nakaramdam ng inis at parang gusto kong lumabas ng bahay at sugurin ang pinsan ko sa kanilang pintuan. At kailan pa sila may ugnayan at kailan pa sila nag uusap ng ganito sa telepono. At hindi lang iyon. May pangiti ngiti pa siyang nalalaman kanina ng replayan niya ang chat nito.

“Damn you Kanye.” Galit na mura ko saka ako nag lumabas sa pinagtataguan ko. Nagulat pa siya ng makita ako at bigla na lang niyang binabaan ang kausap.

“S-sir Ace.” Halata na kinabahan siya sa pagkakita sa akin.

“Masaya ka yatang kausap ang pinsan ko. Kailan pa kayo may ugnayan? Kailan pa kayo nag papalitan ng chat? Kailan ka pa niya tinatawagan.” magkakasunod na tanong ko sa kanya na hindi maitago ang galit ko at inagaw sa kanya ang CP niya at inihagis iyon.

“S-sir.” tigagal na napatitig siya sa akin.

“From now on, hindi ko makikitang mag rereplay ka sa chat niya. Hindi ko makikitang tatawagan ka niya. Tandaan mo. Asawa na kita at hindi ko gugustuhin na ang asawa ko ay makikipaglandian sa iba.” galit na sabi ko sa kanya pero natigilan ako ng biglang dumapo ang palad niya sa pisngi ko.

Doon ko nakita na lumuluha na pala siya at nakatingin sa CP niya na inihagis ko na ngayon ay wala ng pakinabang dahil wasak na ito at nagkapira-piraso.

“Y-you-.” Pahikbi na hindi naman niya maituloy ang gustong sabihin. Tahimik na lumuluha. Pero hindi na nagsalita at tinalikuran ako at hinarap ang niluluto.

Hindi agad ako nakaimik na ngayon ay muling nakatitig sa likuran niya na halata sa mga balikat ang tahimik niyang pag iyak.

Napalunok ako. Awtomatikong nahaplos ko ang pisngi ko na dinapuan ng palad niya. Doon ko lang nakita ang galit sa mga mata niya pero nanatili lang siyang tahimik.

Damn it! Napamura ako ng mahina. Mas maganda pa sana na magalit siya at hindi ang ganito na tahimik lang siya na kinikimkim ang galit niya.

Bakit ngayon ako nahahabag sa nakikitang ayos niya. Hindi man siya nakaharap sa akin ay kapansin pansin na umiiyak siya.

Galit na lang na tumalikod ako at iniwan siya. Ng matapat pa ako sa Cp nitong nasa sahig na ay galit na sinipa ko pa iyon.

Hindi dapat ako makaramdam ng ganito. Hindi ko hahayaan na landiin siya ng iba hanggat kasal pa kami. Hindi ko hahayaan ang Kanye na iyon na kunin ang loob niya.

Damn you Kanye!. You are crossing the line. Pabalibag na isinarado ko pa ang pintuan ko at muling nahiga sa kama ko. Pero dahil gising na gising na ang diwa ko ay hindi na ako nakatulog pang muli.

=

=

Nakapagbihis na ako lahat lahat ng lumabas ako sa silid ko.

Naabutan ko ng nakabihis na din siya at naghahanda na ng agahan.

“G-good Morning sir.” Pagbati niya sa akin pero hindi na tumingin mismo sa akin. Yumuko na lang siya saka ipinagpatuloy ang paghahanda ng mga pagkain sa lamesa. “K-kain na po t-tayo.” Aya pa niya sa akin.

Hindi na ako umimik pa at dumulog sa hapag kainan. Kumain ng agahan at walang imikan sa pagitan namin. Matapos kumain ay inayos na muna niya ang pinagkainan namin bago sumunod na sa akin palabas ng bahay.

Doon nakasabay pa naming lumabas sa kabilang bahay si Kanye at naalala ko ang nangyari kaninang madaling araw.

Galit na tinapunan ko ito ng tingin habang siya ay nanatiling nakayuko at nakatayo sa kaliwa ko.

“Next time, alam mo kung saan ka lulugar Kanye. Dahil lumalagpas ka na sa kapangahasan mo.” Galit na sita ko dito ng mapansin kong nakatingin ito kay Elijah.

“Give Elijah to me. Palayain mo siya sa kasal niyo at sasabihin ko kay lolo na kahit ang mamanahin ko, ay ibigay niya sayo para lang makontento ka na.” Seryusong saad nito. At ang lakas talaga ng loob nito na sa harapan pa mismo ni Elijah sabihin iyon sa akin.

“Go inside Elijah.” Utos ko sa kanya na agad namang tumalima. Ng maisarado na ang pintuan ng bahay ay saka ko ito kinuwelyuhan. “Umagang umaga nilalandi mo ang asawa ko Kanye. Bakit hindi ka maghanap ng kalandian na hindi asawa ng pinsan mo ang pinagdidiskitahan mo ”

“Bakit Ace? Itinuturing mo bang asawa ang sinasabi mong asawa mo? Hindi diba? Kaya huwag kang mang angkin ng salitang asawa dahil hindi mo alam ang kahulugan ng salitang iyon.”

“Masyado kang bilib sa sarili mo Kanye. Dahil kahit na kausapin mo man si Lolo na pakawalan ko na si Elijah ay hindi ko iyon gagawin. Hanggang hindi ko siya pinagsasawaan hindi ko siya ibibigay sayo. Kaya huwag ka ng magtangka pa.”

Mabilis na dumapo ang kamao nito sa pisngi ko kaya naman nabitawan ko siya sa pagkakahawak ko sa kwelyuhan ng polo niya.

“Hindi bagay si Elijah, Ace na basta mo na lang itatapon kapag pinagsawaan mo na.”

Tumawa ako ng pagak sa nakita kong pagpipigil pa nito ng gigil niya sa akin. Pinunasan ko ang labi ko na siyang dinapuan ng kamao nito. Mabilis din na dumapo ang kamao ko sa mukha niya kaya naman naipilig nito ang ulo.

“Its none of my fucking business kung tao o bagay man siya. Dahil sa ngayon ay pagmamay ari ko na siya at walang makakakuha sa kanya mula sa akin. At gaya ng sabi ko Kanye, saka ko lang siya bibitawan kong nagsawa na ako sa kanya.” Saad ko sa kanya at patulak pa na pinalayo sa akin saka ko binuksan ang pintuan ng bahay para tawagin na siya ng makaalis na kami. Nakaupo ito sa sofa at tahimik lang. Ng lumingon siya sa akin ay agad siyang tumayo.

” Pack all your things. Hindi tayo papasok ngayon sa opisina. Lilipat ka sa ANDERSON PLACE ngayon. ” Utos ko sa kanya. Hindi agad siya kumilos na parang gusto pa niyang magtanong pero nanatiling tahimik. Pero tumalima na din ito paglipas ng ilang sandali at sinunod ang inutos ko.

Naghintay na lang ako sa sala hanggang sa matapos siyang nag impake. Paglabas ng silid niya ay hila na niya ang sariling maleta.

Hindi na din ako nagsalita at nauna ng lumabas ng bahay pasunod na lang siya. Hanggang sa lulan na kami ng kotse ko na ako na mismo ang nagmaneho.

“Simula ngayon, doon ka na titira. Hindi ka lalabas ng hindi ako ang kasama mo. Ibibili kita ng Cp pero hindi ko malalaman na nakikipag chat ka sa pinsan ko o sino man na hindi parte ng pamilya mo. Maliban sa akin o sa lolo ko. Ang mama at ang lolo na tinulungan mo lang ang dapat mong kausapin.” Mahabang lintaya ko habang nasa daan kami.

“Hindi ka na din sasama sa akin papasok sa opisina. Mananatili ka sa bahay hanggang sa matapos ang kontrata at maisalin ang mamanahin ko sa lolo. Pero ito pa ang tatandaan mo, huwag na huwag ko ding malalaman na ipagsasabi mo sa iba ang kontratang pinirmahan nating dalawa. Dahil hindi mo gugustuhin kung ako ang magagalit.” Mahabang dagdag ko pa.

“Y-yes sir.” Halos hindi ko marinig ang sagot niyang iyon sa akin pero sapat na iyon para maintindihan niya ang gusto kong mangyari.

“I warned you Elijah! This is the last time na makikita ko na magrereply o mag cha-chat ka kay Kanye. Dahil kung hindi, sa anim na buwan na kasal tayo ay sisiguraduhin kong wala kang magiging connection sa mama mo o sa labas ng bahay.” Hindi na siya umimik sa huling sinabi ko. Hindi na din ako umimik dahil malinaw na siguro ang mga iyon sa kanya.

Halos kalahating oras din ang ginigul ko sa pagmamaneho upang marating namin ang A.PLACE. Kahit alam ko na may bahay din si Kanye dito sa A. PLACE ay hindi siya makakalapit kay Elijah. Dahil wala ni sino pa man ang pinapapasok ko sa bahay.

“You can do what ever you want inside the house. Makakalabas ka ng bahay pero huwag kang lalabas ng gate na iyan. Gaya ng sabi ko, lalabas ka lang kung ako ang kasama mo. Hindi mo aalalahanin ang trabaho dahil su-sweldo ka parin. At dudoblehen ko ang sahod mo sa isang araw sa Sabado at Linggo kaya hindi ka na makakapag day off. Nagkakaintindihan ba tayo?”

“Y-yes sir.”

“And from now on, gampanan mo ang pagiging asawa mo sa akin. For everything.” Dagdag ko pa.

Hindi ko na siya hinintay na makasagot pa tinalikuran ko na siya, deretso na akong lumabas ng bahay at iniwan siya. Hindi ko naman ikinandado ang gate. Alam ko naman na hindi siya mangngahas ngayon na suwain ako. Hindi lang niya gugustuhin ang magalit ako.

Pumasok ako ng kompanya ko na ako lang ang mag isa. Nag utos ako ng ilang staff sa building sa bahay ko na hakutin ang ilang nga gamit doon na naiwan at ipinalipat doon sa bahay ko sa ANDERSON PLACE. Ang Machine na ipina-install ko kahapon ay ipinalipat ko na din doon.

Sinabihan ko din si Nancy na maghire ng bagong PA ko na agad naman nag pa advertise. Naging abala hanggang sa maubos na ang oras ko sa kompanya maghapon.

At kung saan ako umuwi? Dumeretso na ako mismo sa A.PLACE kung saan na ako uuwi gabi gabi sa loob ng anim na buwan.

==¤==

¤=

Elijah POV;

Hindi na ako kumontra pa. Anim na buwan, anim na buwan lang at kaya kong tiisin iyon. Kaya hindi na ako nagsalita pa at sinagot ang mga sinabi niya sa akin.

Sige lang, tatanggapin ko na lang lahat ng gusto niya. Ikulong niya ako hanggat kailan niya gusto. Manipulahin niya ako hanggang sakop ako ng kapangyarihan niya.

Pero pagkatapos ng anim na buwan na iyon. Magiging malaya na ako. Lalayo ako sa lugar na hindi ko siya makikita, sa lugar na hindi abot ng kapangyarihan niya.

Pero kahit na pinipilit ko ang sarili kong magiging matatagtag mula kaninang nasira ang phone ko ay hindi ko kaya. Nalaglag na naman ang mga luha ko sa mga mata ng marinig ko na ang pagsara ng pintuan ng bahay kung saan niya ako dinala.

Dito! Dito ako titira sa malaking bahay. Bahay na halos matatawag ng isang palasyo sa lawak at laki. Kung saan niya ako itatago ng anim na buwan.

Nagpakawala ako ng isang malalim na buntong hininga, pinahid ko ang luha ko na malayang naglandas na sa mga pisngi ko.

“Cheer up Elijah.” Nasabi ko pa mismo sa sarili ko. Doon ko na inabala ang sarili ko at inayos na ang mga gamit ko. Pero may isang paulit ulit na nagpi-play sa utak ko. Ang huli niyang sinabi bago siya umalis. Ang gampanan ko ang ang pagiging asawa ko sa kanya.

Gampanan? Magluluto ng pagkain niya sa agahan na dati ko naman ng ginagawa. Ihanda ang damit na susuotin pagpasok sa opisina. Ipagluluto ng hapunan.

” But… magagampanan ko kaya?” Iyon ang katanungang naiwan sa utak ko sa huling katagang sinabi niya sa akin kanina. At ang isipin pa lang ang bagay na iyon ay gusto ko na yatang muling umatras.

Lumipas pa ang ilang mga oras, may dumating sa bahay at dala ang mga gamit na pinamili ko sa kabilang bahay niya. Ipinalipat na talaga ang lahat. Kahit na ang Washing machine na pina install niya kahapon ay inilipat din nila.

“Fighting, Elijah. Fighting.”

---

To be Continued:

PH1 #17: Ace

Dedicated to:
JenAKOsau
❤❤❤
Hiling niya ang chapter na ito about Elijah’s Lips. So ayan. Did I make it right?
Wahaha!
And also dedicated this to:
CaptainLust
For Endless vote kina Jacob at Azami ko.
And to LadyMM29
Ty so much guys!
😘😘😘

---

Kusang bumukas ang gate ng bahay ng dumating ako galing sa HX Bar at nagpalipas ng ilang oras doon bago ako tuluyang umuwi.

Wala akong balak sana na patirahin siya dito dahil wala akong gustong itira sa bahay na ito maliban sa kung maisipan ko ng mag asawa. At wala pa talaga akong planong mag asawa sa ngayon. But, Elijah is now my wife indeed.

No! He is not. He is just a contractual wife para sa mamanahin ko kay lolo. Oo, dahil hindi ko siya ituturing bilang tunay na asawa ko.

And Damn that Kanye! He push me to lock up Elijah here dahil inaahas na niya ito at harap harapan pa talaga na kinakalantari siya nito. At iyan ang ikinakagalit ko ngayon kaya naman narito ako at ngayon naiuwi ko pa talaga dito si Elijah. That fucking twink. I want to punish him.

Lalo na ng makita ko ang ngiti niya kaninang madaling araw habang nakikipagpalitan ng chat sa bwisit na pinsan ko.

“M-magandang hapon po sir.” Awtomatikong pagbati niya sa akin ng makaslubong ko siya ng pumasok na ako ng bahay. May buhat buhat na florera at mayroon ng bulaklak.

At teka nga! Saan naman niya nakuha ang bulaklak na iyon?

“Where did you get that Flower?” Tanong ko sa kanya dahilan para mapalingon siya sa akin ng maingat na niyang nailapag iyon sa ibabaw ng lamesa sa sala.

“P-pangit po ba sir?” Balik tanong niya kaysa sagutin ang tanong ko.

“I ask you a question so don’t answer me a question too. Damn it.”

Bahagyan siyang napayuko sa pagtaas na naman ng boses ko at kagat ang ibabang labi ng muling mag angat ng tingin sa akin.

Hindi ko alam pero hindi ko napigilan ang paglunok ko ng makita siya kung paano niya kagatin ang ibabang labi niya. Lalo na ng pakawalan niya ito sa pagkagat at nabasa ng laway niya.

“S-sorry po sir. Hindi ko po sinasadya. Lumabas po ako sa bakuran ng bahay and I saw flowering plants at the back so I picked some to put here inside. I-i also do changed and hung a curtains. T-the house looks empty kaya po pinakialam ko na ang iba pong gamit mo make us comfortable here. S-sabi niyo kasi I-i can do what ever I want here. Promise po sir, kung hindi niyo po nagustuhan ibabalik ko na lang po sa dati.” Mahabang paliwanag at sagot niya sa akin at muli na naman niyang kinagat ang ibabang labi niya saka ang mga kamay ay magkaugpong na halata na nanginginig pa ang mga iyon.

Sa sinabi niya ay awtomatiko ng iginala ko ang paningin ko sa buong bahay na sinabi niyang binago niya. Naglagay na nga ito ng kulay kremang kurtina sa bawat bintana sa unang palapag ng bahay na nakapag paliwanag pa lalo ng bahay. Ewan ko na lang kung patinsa taas ay nilagyan niya. Pero saan naman niya nakuha ang mga kurtinang inilagay sa mga bintana.

” At saan mo kinuha ang mga kurtinang iyan? Hindi ko matandaan na may kurtinang nakatago sa bahay.” Muli kong tanong sa kanya.

“I saw a flyer under the table there sir.” Sabay turo sa lamesa na pinatungan niya ng vase. “And I order them. I-i use the reciever to call. S-sorry po sir sa pakikialam ko.”

Nagpakawala ako ng buntong hininga. Bahala siya sa gusto noyang gawin sa bahay basta huwag lang siyang magtatanggal ng mga bagay na nailagay na nandoon. Magdagdag siya kung magdadagdag.

Hindi na ako nagsalita pa saka na ako nagtuloy sa pagpasok at dumeretso sa silid ko para magbihis.

Doon ko naalala na iilan lang din pala ang gamit ko na nandito dahil minsan lang naman talaga ako magawi at umuwi dito. Pero napansin kong wala ang damit niya sa closet. At saan namang lupalop ng bahay niya gustong matulog.

“Elijah.” Pasigaw na tawag ko agad sa kanya para marinig niya ako dahil nasa ikalawang palapag ang silid ko para tanungin kung saan niya inilagay ang mga damit niya.

Ilang sandali pa lumapit na siya sa akin.

“Where is your clothes?”

“I-i put in the small room sir. Sa baba po.” Sagot niya sa akin na nakapag patampal ng nuo ko ng wala sa oras. “B-bakit po s-sir. I-iyon na lang kasi ang pinakamaliit na silid dito sir. H-hindi ko po kasi alam kung saang silid ang gagamitin ko kaya doon ko na lang po inilagay.” Mahabang sagot niya sa akin.

“That was a maid room. Damn it. And didn’t I told you before na gagampanan mo ang pagiging asawa mo sa akin.” Muli kong tanong sa kanya.

“Y-yes sir. I heard it.”

“Then where is your fucking thing. Saan ba natutulog ang mag asawa?” Muli kung tanong dahilan para manlaki ang kanyang mga mata ng makuha ang ibig kong sabihin.

“S-sir-.”

“Just do what I’ve said Elijah! Don’t make me repeat my self or you’ll be dead. Kapag sinabi ko, iyon ang masusunod. Sa kuntrata natin, nakalagay na hindi ka makikialam sa sex life ko pero hindi nakalista doon na hindi kita pwedeng galawin.” Pagpapaalala ko sa kanya. “I’m not into men Elijah! But the fucking hell I care, Pagsasawaan muna kita bago ka makuha ng iba.” Galit na dagdag ko pa saka ko siya nilapitan. “At diba sinabi ko sayo, kapag kinakausap kita. Tumingin ka sa akin at hindi ang yumuko ka na lang.” Gigil na hinawakan ko siya sa baba at pinatingala nga siya sa akin. “Nagkakaintindihan ba tayo?” May diin pa sa boses na tanong ko.

Napansin ko ang paglunok niya. At pilit na umiiwas na mapatingin mismo sa mga mata ko.

“Answer me Elijah! Do you understand?”

“Y-yes sir.”

“Good. So, what are you waiting for. Take all your things at ilipat mo dito sa silid NATIN.” Saka ko siya binitawan. Hindi ko alam kung kumilos na siya para kunin ang gamit niya para ilipat dahil dumeretso na ako ng banyo para makaligo.

Gaya ng sabi ko kanina kay Kanye, hindi niya makukuha si Elijah ng hindi ko siya na pagsasawaan. Hindi ko man maalala ang namagitan sa amin ng gabing iyon, sisiguraduhin kong maalala ko ang bagay na iyon sa susunod na gagawin ko sa kanya iyon.

“Are you done?” Tanong ko sa kanya ng maabutan ko siya na isinasara ang kabenet paglabas ko ng banyo.

“Y-yes sir.” Sagot naman niya sa akin pero agad na binawi ang kanyang tingin ng mapansin kong nagawi ang tingin niya sa ibabang bahagi ng katawan ko.

Hindi ko na kasi inabala ang sarili ko na magbalabal ng tuwalya paglabas ko ng banyo. Malay ko bang nasa loob pa siya ng silid. Pero wala na akong pakialam doon dahil sarili kong silid ito. At wala naman akong dapat ikahiya at itago dahil proud ako sa kung anong mayroon ako.

“I-ihahanda ko na po ang hapunan s-sir.” Pang iiwas niya sa akin.

Mabilis na hinawakan ko siya sa braso at pumuwesto ako sa likod niya at paharap na isinandal sa closet. Hindi man niya ako nakikita ay napangisi ako.

“Why the sudden little lamb. And I saw you blushing. Do you like mine? Do you like to feel it again inside you. Hmmm.” Pabulong na tanong ko sa kanya ng ilapit ko ang bibig ko sa tainga niya. “I didn’t remember anything that night. Hindi ko matandaan kung anong pakiramdam ang nasa loob mo. Pero pasasaan ba at malalaman ko din kung anong naramdaman ko ng gabing inangkin kita.” Mahabang lintaya ko pa.

I fell his body trimbling.

“S-sir, l-let me g-go ”

“Why would I? Mmm! Well, your smell are not bad.” I sniff at his shoulder and he really smell good that I can’t stop myself not to lick it and give it a bite.

“S-sir n-no.” Pilit na kumakawala siya sa akin at marahan na gumalaw ang katawan niya para lang makawala siya sa pagkakapinid ko sa kanya sa closet.

But damn! Sa paggalaw niya ay nasasagi ang alaga ko at unti unti iyong nagkaroon ng reaction.

“Stay still Elijah!” Banta ko sa kanya at idiniin ko pa siya lalo sa closet at inilapit ko pa ang katawan ko sa kanya. “Pakiramdaman mo Elijah! Ano sa tingin mo? Ganito ba ito ng gabing inangkin kita?” Tanong ko sa kanya at bahagyang iginalaw ko ang balakang ko pakiskis sa likuran niya. “Ganito ba siya katigas ng ipasok ko siya sa likuran mo.”

Hindi ko mapigilan ang ang magsalita ng mga malalaswang salita na hindi ko naman dati ginagawa pero parang gusto kong sabihan siya ng bagay na ganun na siyang na kakabuhay ng dugo ko.

” S-sir. I said l-let me go.” At bahagyan na nga niyang nilakasan ang boses at mas pinalakas ang pagwawala niya makawala lang sa akin. At dahil nabigla ako sa ginawa niyang pag-iwas ay nabitawan ko siya. Agad siyang tumakbo palabas.

Hindi agad ako nakagalaw. Naiiling na lang na sinundan ko na lang siya ng tingin bago ko niyuko ang alaga ko na tayong tayo na dahil sa kapangahas ko.

Damn!

Kaunting kibot laman niya, nagkaroon na ng reaksyon ang katawan ko. Damn it again! I didn’t expect to react this fast not like the old times that they need to give me a hand and head first before I got hard. At kailan pa ako natutong nagsalita ng ganun.

“Huh! Imposeble.” Nasuntok ko pa ang saradong closet dahil sa naisip ko. Iwinaksi ko na lang sa isipan ko iyon at nagpasya ng magbihis.

Isang sandong puti na lang ang isinuot ko at itim na trunks na lang ang isinuot ko gaya ng nakagawin ko kapag nasa bahay lang ako.

Ng matapos akong magbihis ay saka na ako sumunod kay Elijah sa kusina.

Naabutan ko nga siya doon at nag aayos na ng mga pagkain sa hapag. Napansin kong natigilan siya saglit ng makita akong papasok na sa kusina pero hindi niya magawang tumingin sa akin ng deretso.

“K-kain na po tayo sir.” Kuway alok niya ng maihanda na niya lahat.

“You cook good.” Papuri ko ng matikman ang luto niya. Natigilan naman siya sa pagsubo dahil sa sinabi ko at minsan lang ako magbigay ng papuri sa isang tao.

“T-thank you sir.” Muli niyang ibinalik ang pansin sa kinakain at hindi na siya nag angat pa ng tingin sa akin.

“Where did you learn to cook?” Tanong ko. Nakakabingi na kasi ang katahimikan at tanging mahinang kalansing na lang ng hawak naming kutsara, tinidor at pinggan ang naririnig ko.

“S-sa mama ko po sir.” Mahinang boses na sagot niya sa akin.

“Magaling na guro ang mama mo kung ganun.”

“Y-yes sir. N-ng hindi pa siya nagkasakit ay nagtitinda siya ng lutong ulam sa maliit na pwesto niya sa labasan ng nirerentahan naming bahay sir.” Pagkukwento niya.

“Then?”

Napansin ko pa ang paglunok niya bago nagpatuloy sa pagsasalita. Tinatantya kung mag kukwento ba siya o hindi.

“Sa pagtitinda niya, ay sapat na ang kinikita niya para sa aming dalawa, sa pag aaral ko noon. P-pero, mayroon na pala siyang sakit noon pa na hindi niya sinasabi sa akin. Nalaman ko na lang noon dahil hindi na kinaya ng katawan niya.” Bahagyang nahaluan ng lungkot ang boses niya sa pagkukwento niya.

“You don’t need to be sad now. She is safe now in danger kaya makakasama mo pa siya ng matagal. Forget it. Just eat.” Pang iiba ko na lang ng usapan.

Hindi na siya umimik ulit. Hanggang sa matapos na nga kaming kumain.

“You can go to sleep after you finish here.” Tumayo na ako at umalis sa harapan ng lamesa. “Huwag mo akong iistorbuhin dahil gagawa pa ako ng trabaho ko.”

“Yes sir.”

Tinalikuran ko na siya at nagtuloy sa sala. Kinuha ko ang ang laptop ko at nagsimulang magtrabaho. Dinig na dinig ko ang bawat tunog ng pinggan at kutsara na hinuhugasan niya. Hindi tuloy ako makapagfucos sa ginagawa ko pero hindi ko naman maitiklop iyon.

Ilang sandali pa ay wala na akong narinig kaya naman muli ko ng itinuon ang pansin ko sa ginagawa ko.

Pero napatingala ako sa pagkakaupo ko ng mapansin ko ang paglapit niya.

“I-i made tea s-sir. Drink it while you are working.” Alanganing sabi niya at mabilis pa sa sigundo na inilapag iyon sa ibabaw ng lamesa at agad ding umalis ng makapagpaalam na sa akin. Dumeretso sa unang silid na pinaglagyan niya kanina ng mga damit niya at isinarado ang pinto.

Naiiling na natutop ko ang nuo ko dahil doon. Nakalimutan ba niya ang sinabi ko kanina.

Tatayo na sana ako para sitahin siya pero siya namang pagbukas ng pinto doon at lumabas siya. Napatingin pa siya sa akin bago mabilis na pumanhik sa taas at pumasok na nga sa silid ko.

Unti unting gumuhit ang isang ngiti sa labi ko na hindi ko mapigilan. Nailing na ibinalik ko ang pansin ko sa trabaho ko na ngayon ay naisaulo ko na ang lahat hindi gaya kanina na hindi ako makapag fucos dahil sa ingay.

Ilang oras pa ang ginugol ko sa pag aanalisa ng mga dukomento sa file ko. Ng makuntento na ako sa mga iyon ay saka na ako nagpasyang pumanhik na din sa silid ko.

Habang papanhik ako ay naiisip ko kung tulog na ba siya? O makaktulog ba siya na katabi ako. Well, hindi ko malalaman kung hindi ko titignan.

At nandoon na naman ang ngiti ko ng makita na nakahiga na ito sa kama at talukbong mg kumot ang buong katawan. Pati ulo.

Napalabi ako, gising pa siya for sure kaya siya nakatalukbong ngayon. Pero bago naman ako sumampa sa kama ay nagtugo muna ako sa banyo para makapagsipilyo.

Dalawang oras mahigit din na nasa labas ako, siguro naman hindi siya matutulog ng hindi nakakapaglinis ng katawan. Dahil kung hindi talagang itatapon ko siya sa labasan.

“Elijah! Still awake?” Tanong ko ng makabalik ako at sumampa sa kama.

Wala akong nakuhang sagot mula sa kanya pero naramdaman ko ang bahagya niyang paggalaw. At dahil nakaramdam ako ng pag kairita dahil hindi siya sumagot ay marahas na hinila ko ang kumot na nakatalukbong sa kanya.

“Don’t play-.” Hindi ko na naituloy ang sasabihin ko ng makitang nakapikit na siya. Nakaawang ng kaunti ang ang kanyang mga labi at payapang humihinga. Ang kamay ay nasa ibabay ng tiyan niya habang ang isa ay nasa ulunan niya.

Hindi pa ako nakontento ay hinila ko pa pababa ang kumot. At ang paa niya ay magkahiwalay. Ang isa ay nakadagan sa isang unan.

“Haha!.” Hindi ko mapigilan ang magpakawala ng isang mabining pagtawa. “Hahaha! What a sleepy head.” Naiiling na ibinalik ko ang kumot niya. Pero hindi ko na tinalukbungan ang ulo niya.

Sa pag aayos ko ng kumot ay muling natuon ang pansin ko sa mga labi niya. Nandoon na naman ang hindi ko mapigilang paglunok. Bakit ba kapag nakikita ko ang labi niya ay parang natatakam ako. At naiisip ko na parang nag aanyayang halikan ko ang mga iyon.

I hate kissing while I’m having sex. Hindi ako nakikipaghalikan sa kahit na sino sa mga nakakaniig ko. Nor, pleasuring them with my mouth. Ang tanging ginagamit ko para paligayahin sila ay ang akin na gustong gusto naman nila. But kiss is important to me.

But when I saw his lips, parang gusto kong tikman ang labing mayroon siya. He has a kissable lips. I don’t know if I kissed them that night? Did I? Hindi ko talaga matandaan.

” Huh! Never mind. Pwede ko namang tikman ngayon kung gugustuhin ko.” Pabulong na sabi ko. Kumilos ang mga kamay ko para damain ang labi niya.

Ang lambot nga. At hindi pa ako nakuntinto sa pagdama ng daliri ko doon ay pabagyang ipinasok ko pa ang isang daliri ko sa loob ng bibig niya.

Dahilan para gumalaw siya patalikod ng higa sa akin. Awtomatikong kinapa pa ng mga kamay niya ang unan na kung saan nakadantay ang isang paa niya kanina at niyakap iyon. Doon ako natauhan.

“Fuck. What are you doing Ace? ” Gigil ako sa sarili ko na binawi ang kamay ko na nabitin sa ire dahil sa paggalaw niya. Marahas ang ginawa kong paghiga. At tumalikod na din sa kanya.

Hindi ko alam kung ilang oras ako sa ganung ayos. Hindi ako agad dinalaw ng antok dahil sa pagbabago ng katawan ko at pananaw ko sa halik habang nakikita ko ang labi niya.

Damn it again!

Mahinang mura ko. Pabaling baling ako ng higa at hindi ko na naisip na baka magising siya. The fucking hell I care but still hindi ko alam kung ilang oras akong ganun at kung kailan ako ginupo ng antok at tuluyang nakatulog.

---

To Be Continued:

Elijah at the multimedia.

The lips. Kung saan napapatitig si Ace🤣🤣🤣

PH1 #18: Elijah

Dedicated this Chapter to:
yllon1988
Sa straight vote kay Babe Clark at Baby Leo ko
To: IamSexyshell , jeyeswai24252627 , miles_ubrey , RonaJoySoriano , johnlovesonepiece , and misschlxe for ur endless votes.
And all of you guys, hindi ko man kayo mapangalanan lahat, iisa isahin ko po kayong bibigyan ng pangalan sa bawat update ko.

Thankyou po sa inyo.
LOVE LOTS
❤❤❤❤

Naalimpungatan ako ng makaramdam ako ng pag alog ng hinihigaan ko. At paggalaw ng unan ko.

May lindol ba? Iyon agad ang naisip ko.

Pero sandali, bakit mainit yata ang unan ko? At parang tumitibok iyon.

Buhay ang unan ko!

Bigla akong nagmulat dahil doon. Pero hindi ako nakagalaw agad ng makita kong hindi unan mismo ang inuunan ko kundi ang kaliwang braso ni Sir Ace iyon. Habang ang kamay ko ay nakayakap sa katawan niya at ang isang paa ko ay nakadagan sa paa niya.

Para akong na‐freeze sa kinahihigaan ko at nahigit ang paghinga ko.

Anong katangahan ang nagawa ko at bakit ako nakayakap sa kanya.

Damn huwag naman sana siyang magising. Maingat na inangat ko ang ulo ko na nakaunan sa braso niya habang ang kamay at paa ko ay ganun din.

Ingat na ingat ako na sana huwag nga talaga siyang magising not until I remove my hand and leg on him. Pero hindi nakiayon sa akin ang pagkakataon dahil kumilos siya bigla at tumagilid ng higa paharap sa akin kaya naman muli akong napahiga at napaunan sa braso niya ng iyakap niya ang isang kamay sa may baywang ko habang ang isang paa ay idinagan sa akin.

Lalo kong nahigit ang paghinga ko dahil tatama ang hangin na magmumula sa ilong ko sa mukha niya. Kagat ko ang ibang labi ko at hindi na ako gumalaw pa.

“Gusto mo bang mawalan ng hangin sa katawan?” Narinig kong bulong niya sa akin na nakapagpalakas pa ng tibok ng puso ko. Kung ganun hindi ito tulog? Pero nakapikit naman ito.

Oh my! Nakakahiya. Ano na lang ba ang iisipin niya ng malaman na nakayakap ako sa kanya kanina.

“L’let me go S-sir. H-hindi na ako uulit.” Sagot ko at talagang yumuko pa ako para lang hindi tatama ang hininga ko sa kanya. Baka mamaya mabaho pala ang hininga ko at masigawan pa ako ng wala sa oras. Pero teka anong oras na nga ba?

Kanina kasi hindi ako makatulog habang iniisip ang ganitong tagpo na magkakatabi kami sa higaan pero ngayon, paggising ko. Nakayakap na ako sa kanya.

“Stay still. Don’t move. Just close your eyes and go back to sleep.” Sagot niya at hindi nga niya ako binitawan at ng tignan ko siya ay nakapikit parin. Hindi na ito kumilos gaya ng hindi na din ako kumilos pa. Gusto ko sanang tanggalin ang kamay at paa niya sa akin ay hindi ko na ginawa.

At sa ayos naming iyon ay hindi na ako dalawin ng antok. Pigil na pigil ko parin ang paghinga ko.

“S-sir Ace.” Bulong ko at bahagyang niyugyog ang kamay niya na nakayakap sa baywang ko. “L-let me go.”

Pero wala akong narinig mula sa kanya. Bagkus isang mahinang paghilik na lang at ang payapa niyang paghinga ang dinig na dinig ko. Tulog na ba siya agad? Gayong ako gising na gising na ang diwa ko.

Naman!

Isa na lang buntong hininga ang pinakawalan ko. Bahala siya. Kung ayaw niya akong pakawalan matutulog ako, ayon sa gusto ko.

Gumalaw ako at inirelax ko ang katawan ko kahit yakap niya ako. Wala na akong pakialam kung magising muli siya sa paggalaw ko. Bahagyan akong tumagilid patalikod sa kanya. Dahil hindi ako makahinga na nag aalala akong mabahuan siya sa hininga ko. Hindi ko pa naman alam kung nakanganga ba akong natutulog at doon na lumalabas ang hangin sa baga ko.

Ewan! Pipilitin ko na lang ang sarili ko na bumalik sa pagtulog. Oo.

But damn! How can I sleep while someone hug me behind my back. Damn shit!

“Isa, dalawa, tatlo.” Bubulong bulong na ako at nagbibilang. Nag eemagine na may dumadaang tuba sa utak ko habang nakapikit na ako. ” apat. Lima. Anim.” Ewan ko kung eepekto ba ang pagbibilang ko. Hindi ko na matandaan kung ilan at saan na ako umabot. Hanggang sa gupuin na nga ako ng antok at muling nakatulog habang yakap ako no Sir Ace.

=

Napabalikwas ako ng bangon ng makarinig ako ng lagaslas ng tubig mula sa banyo. Anong oras na?

Agad na tumingin ako sa alarm clock sa bedside table. Alas sais na ng umaga.

Nah! Lagot na. Hindi pa ako nakakapag luto ng agahan niya.

Dali dali akong bumaba sa kama at agad na tinungo ang kusina. Sa banyo na ako na kanugnug ng kusina ako naghilamos at nagmumug bago ko mabilis na sinimulan ang ipaghanda siya ng agahan.

Mali!

Agad akong bumalik sa kwarto at ipinaghanda muna siya ng damit na maisusuot. Ng makapaghanda na ako ay bumalik na ako ng kusina.

Nagpainit ng tubig para sa kape. Nagpainit na din ako ng tinapay para sa gagawin kong egg sandwich. Naglinis na din ako ng ilang pirasong dahon ng lettuce at nag slice ng kamatis pabilog.

Mabuti na lang at mabilis lang gawin ang agahan niya. Hindi siya kumakain ng heavy meal sa umaga. Tinapay at kape lang ay sapat na kaya naman napabilis na ang paggawa ko ng agahan niya.

Tamang nailapag ko na ang sandwich na ginawa ko sa lamesa ng pumasok siya sa kusina.

“G-good Morning sir.” Pagbati ko sa kanya na hindi ko magawang tumingin sa kanya ng deretso dahil sa naging ayos naming kagabi sa pagtulog.

“You cooked to fast. I left you in the bed like a sleeping beauty pero hindi nakita na bungaran paglabas ko ng banyo. And you already prepaired my suit to wear.”

“S-sorry for that Sir. H-hindi kasi ako agad nakatulog k-kagabi.”

“Then kailangan mong sanayin ang sarili mo sa ganung pagtulog.” Sagot niya sa akin bago umupo sa harapan ng hapag kainan. “Pagkakatanda ko ikaw ang nagsumiksik sa akin kagabi. Nagising lang ako ng maalimpunangatan ko dahil sa napagtanto mo ang pagyakap mo sa akin.”

“S-sorry sir. Hindi na ako uulit. Maglalagay na lang po ako ng unan sa pagitan natin kung gusto niya. O di k-kaya naman matutulog na lang ako sa lapag. M-malikot lang po talaga akong matulog sir.”

“Pansin ko nga. Kasi ng pumasok na ako sa silid NATIN kagabi ay tulog ka na. Nakaawang ang bibig mo kulang na lang pasukan ng langaw kung may langaw nga sa bahay. At nakabukaka ang paa mo na halos sinakop mo na ang buong kama na wala na akong tutulugan.”

“Huh?” Napanganga ako ng wala sa oras dahil sa simabi niya? Ganun ba talaga ako matulog gaya ng sabi niya?

Eh! Nakakahiya.

“Huwag ka ng magtaka dahil sayo na rin galing na malikot ka matulog.” Sabi pa niya sa akin. Sinimulan na din niyang kumain. “Kumain ka na din, tapos maligo ka na at sasabay ka sa akin paalis. Ihahatigmd kita sa bahay ng mama mo para mabisita sila.” Sabi niya na biglang nawala ang pag iwas ko sa usapan tungkol kagabi.

“Talaga Sir?” Napangiti ako. Iyong ngiti talaga na masayang masaya. Pero napansin kong natigilan siya sa pag ngiti ko kaya agad ko ding inalis ang ngiti ko sa mga labi at yumuko. Hindi ba niya gusto na ngumingiti ako?

Napalunok ako bago umupo na din para sundin ang sinabi niya. Sinarili ko na lang ang saya ko dahil doon. Mabilis na inubos ko ang egg sandwich na para sa akin.

“Mauuna na ako sir. Babalikan ko na lang mamaya iyang mga hugasin.” Paalam ko sa kanya na hindi ko talaga maitago ang saya ko.

“Just go.” Balewalang iwinagayway ang kamay.

Mabilis pa sa sigundo na agad kung tinungo ang silid namin. Ehm! Silid niya pala. Hindi NAMIN dahil nakikitulog langa ako.

A never mind. Binilisan ko ang pagligo ko. Pero sinigurado ko naman na nalinis ko ng maayos ang katawan ko, nagsipilyo at lahat na.

Labing limang minuto lang ang ginugol ko para sa sarili ko. Para naman mailigpit ko pa ang mga dapat kung ligpitin bago kami umalis. Pero ng magpunta na ako sa kusina ay may babae na doon na naghuhugas.

“C’mon Elijah. You wasting time again.” Tawag niya sa akin galing sa front door kaya naman agad akong napasunod sa kanya. “Hindi mo na kailangang maghugas ng mga pinggan dahil simula ngayon ay siya na ang makaksama mo dito sa bahay. Iutos mo lahat ng gusto mo sa kanya.” Hindi pa man ako nagtatanong ay nasagot na niya ang gusto kung malaman. Kaya naman tango na lang ang naisagot ko din sa kanya. “What are you waiting for. Hop on.” Nandoon na naman ang lakas ng boses niya kaya naman agad akong sumakay ng kotse niya.

“I-ikaw ang mag da-drive sir?” Tanong ko pa ng siya ang pumuwesto sa driver seat.

“Just fasten your seatbelt Elijah. Nakagiliwan mo na yata ang magtanong.” Paninita niya sa akin. Muli akong napayuko dahil doon at hindi na ako nagsalita pa at sumakay na lang ako. At habang nasa daan kami ay mahabang katahimikan na ang namayani hanggang sa marating namin ang bahay na nilipatan ng mama.

“Thank you po sir sa pag hatid.” Pasasalamat ko pa sa kanya ng makababa ako ng kotse niya.

“Huwag kang aalis ng bahay na iyan hanggat hindi ako ang susundo sayo. At huwag kang magkakamaling mag intertain ng iba, nagkakaintindihan ba tayo?”

“Y’yes sir.” Sagot ko na lang ng maalala ko kung paano niya ihagis ang phone ko dahil kausap ko si Kanye dahil iniisip niya na nakikipaglandian ako sa pinsan niya gayong kasal ako sa kanya.

But Kanye is just a friend. Na handang tumulong. Mabait at palakaibigan. Hindi gaya niya na napakasungit at laging may tupak. Laging galit at hindi marunong ngumiti gayong si Kanye ay palangiti ito.

“Mas maganda na nagkakalinawan tayo Elijah. Dahil hindi ko gugustuhin na aagawin ng sino man ang pag mamay-ari ko.” May diin na sabi pa niya sa salitang pag mamay-ari. As if naman pag mamay-ari niya talaga ako. Pero hindi ko na itinama iyon. Tumango na lang akong muli bilang sagot ko sa kanya.

“S-sige po sir. Papasok na po ako.” Paalam ko na dito. Hindi pa man ako nakakapasok ng gate ng bahay ay pinasibad na niya ang kotse niya palayo.

Pero hindi na iyon mahalaga sa akin dahil napangiti na ako at masayang pumasok sa loob ng bahay. Dahil may duplicate key na ibingay siya sa akin ay nabuksan ko iyon at agad na nakapasok.

“Magandang umaga lolo.” Nakangiting pagbati ko ng mabungaran ko ito sa may sala at nagtsa-tsaa.

“Elijah! Apo. Mabuti naman at napadalaw kana. Apat na araw ka ding hindi nadalaw sa amin simula ng lumipat kami dito.”

“Medyo na busy lang ako lolo kaya hindi ako nakadalaw.” Sagot ko dito at yumakap ako saglit at humalik sa pisngi nito bilang dagdag pagbati dito ng tumayo para salubungin ako.

“Ganun ba? Hindi ka ba nahihirapan apo?” Tanong nito na para bang may alam sa nangyayari talaga sa akin.

“Okay lang ako lolo. Sa katunayan nga po, si Sir Ace ang naghatid sa akin ngayon dito. At susunduin din ako mamaya pag galing niya sa trabaho.” Sagot ko na halatang nagulat din sa sinabi ko.

“Inihatid ka ng sir Ace mo, apo?”

“Opo lolo, kaya po masaya ako dahil pinayagan niya akong dalawin kayo ngayon sa oras ng trabaho ko.” Napatango ito na para bang hindi kumbinsado. Hindi ko na lang iyon pinansin. “Nasaan po ang mama lolo?” Kuway tanong ko at pang iiba ko na rin ng usapan.

“Nasa silid niya apo. Tinutulungan ng kasama namin dito sa bahay na maligo.”

“Ganun ba. Mmm! Ngayon din pala ang follow up check up ng mama. Tamang tama makakasama ako sa pag punta sa hos-.” Natigilan ako dahil sa naalala ko na sinabihan pala niya ako at kabilin bilinan na hindi ako pwedeng lumabas ng bahay.

“Oo apo. Sasamahan ko ang mama mo para sa follow up check up niya.”

Lihim akong napalunok. At hindi ko tuloy alam ang sasabihin ko. Lalo na at si Kanye ang doctor ng mama ngayon na siyang ipinapaiwas niya sa akin.

Pero bago pa man ako makapag isip ng sasabihin ay siya namang nakarinig kami ng busina sa labasan ng gate. Sabay pa kaming napalingon ng lolo doon at dumungaw kung sino ang bumusina sa harap.

And speaking of who. Kung minamalas ka naman at sa mapaglarong tadhana. Kung sino pa ang gusto niyang iwasan ko ay siya naman ngayong narito at bumubusina sa tapat ng bahay.

“Si doctor Kanye yata iyon apo.” Si lolo kaya napalingon ako dito saka tumango.

“Pagbubuksan ko lang po siya lolo.” Sagot ko at tinungo na ang gate para pagbuksan nga ito. Hindi na nito ipinasok ang kotse sa garahe at maayos na ipinarada na lang sa gilid ng kalsada.

“Narito ka din pala. Hindi ko naisip na maabutan kita dito.” Nakangiti nitong salubong sa akin ng mapagbuksan ko siya ng gate. ” Okay ka lang ba? Inilipat ka ni Ace sa Kings Village tama ba ako?” Kuway agad na tanong nito sa akin.

“Okay lang ako. Huwag na natin iyang pag usapan. Tuloy ka.” Alok ko na lang dito at muling isinarado na ang gate ng makapasok na siya.

Magkaagapay na pumasok kami sa bahay.

“Nag hahanda na sina mama para sana pumunta sa hospital. Nandito ka ba para i-check ang kalagayan ng mama?” Tanong ko dito.

“Oo, para hindi na mapagod ang mama mo. Dito na ako unang dumeretso bago ako papasok sa opisina ko. Kumusta po lolo. Okay lang din pa ang kalagayan niyo?” Kuway baling nito kay Lolo.

“Magandang umaga doctor. Maayos lang naman ang kalagayan ko.” Sagot naman ni lolo dito.

“Mabuti naman kung ganun lolo. Basta ang bilin ko. Iwasan lang niyo ang mga pagkaing matataas ang cholesterol para iwas highblood po.”

“Sige doc. Iyon naman ang ginagawa ko.”

Hindi pa man nagsisimula na i check nito ang mama ay nakarinig kami ulit ng busina sa labas kaya sabay sabay kaming napatingin doon. At ganun na lang ang naging kabog ng dibdib ko ng mapagsino anh dumating.

How come na si Sir Ace ang dumating?

Sunod sunod ang naging busina niya na halatang galit. Nagkatinginan pa kami ni Kanye na ngayon nabahiran na naman ng pag aalala ang mukha nito.

“I can talk to him” sabi nito ng akma ng lalabas para pagbuksan ito ng gate pero agad ko siyang pinigilan saka ko sinabayan ng pag iling.

“A-ako na ang haharap sa kanya.” Sagot ko dito at agad na tinalunyon ang gate at pinagbuksan siya dahil hindi na ito tumigil sa pagbubusina.

Ganun na lang ang nadagdag sa kaba na naramdaman ko ng makita ang matalim na tingin na ipinukol niya sa akin.

Agad na lumapit siya sa akin at mahigpit na hinawakan ako sa braso.

“Hindi ko alam kung matutuwa ako sa pinaggagagawa mo. Hindi pa man ako nakakalayo ay nakita ko na ang kotse ni Kanye na dito ang dersksyon. At hindi nga ako nagkamali ng magpasya akong bumalik.” Mahinang boses pero may diin ang mga iyon at ramdam ang galit sa bawat kataga niya.

“S-sir. N-nasasaktan ako.” Napangiwi ako sabay hila ng braso kong hawak niya pero hindi niya ako pinakawalan.

“Umayos ka Elijah, pinagsabihan na kita. Pero hindi ka nakikinig. Ano pa bang gusto mong pagbabanta? Baka hindi mo gugustuhin ang magawa ko kapag hindi mo inayos ang sarili mo.”

“S-sir, n-nandito lang si Kanye-.”

“At kailan mo pa siya tinawag sa pangalan lang? Huh! Kailan pa.” Galit na pinanlakihan niya pa ako ng mata.

“S-sir, n-nakikiusap ako. H-huwag dito. Ayaw kong makita ng mama na galit kayo. B-baka mag alala siya at makasama sa pagpapagaling niya.” Pinilit kong pinatatag ang boses ko kahit nasasaktan na ang braso ko at napapangiwi dahil sa higpit ng hawak niya.

Ngumiti ito ng mapakla saka niya ako binitawan. Pero hindi niya ako pinakawalan at humawak siya sa aking baywang.

“Kung ayaw mong makita ng mama mo ang galit ko, umayos ka.” Pabulong sa sabi pa niya sa akin at inilapit talaga ako sa katawan niya. “Now, walk.” Dagdag pa niya. Basta na lang niya itinulak ang gate pasara at panabay na kaming naglakad papasok habang nakahawak siya sa baywang ko.

Napansin ko ang pagtalim ng tingin ni Kanye sa kanya at sigurado kung ganun diya dito kahit hindi ko na siya tignan pa. Saka hindi ko nanaising makita ang talim ng mga mata niya.

“Nandito ka pala Kanye. What a co-incedent.” Patuya na sabi niya dito na may kasamang pisil sa baywang ko.

“Oo, nandito ang pasyente ko kaya ako narito. Ikaw, himala yata na mas inuna mo ang ibang bagay kaysa sa kompanya mo.”

“Oo namam, mas uunahin ko ang ASAWA ko kays a sa kompanya ko. Mahirap na baka ahasin pa siya ng iba.” Sagot niya dito at talagang ipinagdiinan ang salitang asawa. Saka niya ako tinignan.

Hindi na ako umimik pero hindi ba niya naisip na sinabi niyang iyon ay malalaman ng iba. Lalo na at hindi lang kami ang nandito dahil nakatunghay sa amin si Lolo.

“S-sir Ace sa sinabi mo m-malalaman ng m-mama ko ang tungkol sa atin.” Mahinang saad ko sa kanya dahil siya na din minsan ang nagsabi na hindi dapat malaman ng mama ko ang relasyon ko sa kanya ngayon.

“So what? Let them know. At lalo ka na Kanye.” Sabay baling muli dito. “Hindi ko nagugustuhan ang pilit na paglapit mo sa ASAWA ko.”

Nginisian lang naman siya nito at hindi na pinatulan ang walang kabuluhang pang aangkin niya.

“It’a up to you Ace. I’m just here to check my Patient.” Saad nito tama namang pababa na ng hagdanan ang mama at nakaalalay dito ang babaeng kasama nila sa bahay.

“Elijah anak.” Nakangiti ito ng makita ako at mas binilisan ang hakbang para lang makalapit agad sa akin pero natigilan ito ng makitang hawak parin niya ako sa baywang.

Ayaw ko man sana siyang tignan ay napilitan akong tinaglain siya para sana sabihin bitawan muna niya ako pero ang ngiti niya sa akin ng magtama ang mga mata namin ay may pagbabanta. Kaya naman umurong ang dila ko at hindi na ako nagsalita po.

“Kumusta ko kayo.”

“I-ikaw ang boss ng anak ko.” Saad ng mama sa kanya pero sa kamay niya ito nakatingin na nakahawak sa baywang ko.

“Yes. And his husband. Didn’t he tell you that we are already married.” Sabi pa niya. Halata na nagulat ang mama sa sinabi niya kaya naman agad akong nagpaliwanag dito.

“M-mahal niyo ang isa’t isa? Pero pareho kayong lalaki?” Ang mama na halos hindi makapaniwala sa sinabi kong paliwanag.

“Y-yes mama. M-mahal ko s-siya. At-.”

“Mahal ko sin siya.” Putol niya sa sinasabi ko na naging dahilan para naging marahas ang pag baling ng tingin ko sa kanya. ” Why baby? Kaya nga tayo nagpakasal agad diba?” Nakangiti pa nitong tanong sa akin as if totoo talaga. Kung sasabak siguro ito sa aktingan ay papasa na siya dahil nakita ko ang kasenseruhan sa mga mata niya habang sinasabi iyon sa akin at sa mama.

Narinig namin ang pagtikhim ni Kanye kaya naman napatingin kami.

“By the way Ma’am, maybe you can talk about that later.” Sabad nito na pumagitna na sa amin para maiba ag usapan. ” Can I check you up first para masiguradong nasa ayos lang ang kalagayan niyo.”

“Yes doc.” Alanganin pa ang pagpayad ng mama dito pero napasunod na lang ang mama kay Kanye ng sinabing maupo ito. Dala ang mga gamit niya at isang maliit na hand held ultra sound ay nagawa na nga niyang i check ang mama.

“Your operation went well ma’am.” Sabi nito habang iniscan ang mama. Kalaunan ay natapos na sila at sinabing nasa mabuti ng kalagayan ang mama at wala ng dapat pang ipag alala.

Nakita ko man sa mga mata ni Kanye na gustuhin pang magtagal ay wala na siyang nagawa pa kundi magpaalam at nauna ng umalis dahil hindi na siya lumayo pa sa akin simula kanina.

“I change my mind. I will take you back and go with me in the office.” Sabi niya sa akin ng dalawa na lang kami sa sala at sina mama ay nasa kusina kasama sina lolo at ang nag aalaga kay mama.

“B-but sir-.”

“No more but’s Elijah. From now on, when ever I go, ay sasama ka na sa akin. Sa labas man, sa opisna o kahit sa business trip ko. You will go out with me, and I don’t take no for an answer.” Pinale niyang saad na hindi ko na nagawa pang sagutin at makatanggi.

At dahil iniwasan na niya ang usapin sa aming dalawa ng muli naming nakaharap ang mama ay gumawa na lang ako ng paraan para iiwas ang usapin sa ibang bagay. Hindi na din nagtagal ay nagpaalam na kami dito ayon sa gusto niya.

Gustuhin ko pa man sanang makasama ang mama ay hindi na pwede dahil sa nangyaring pang abot nila ni Kanye.

“You will pay for this Elijah.” May diin sa sabi niya sa akin ng nasa daanan na kami papunta sa opisina niya.

“S-sir. Hindi ko naman binalak iyon at saka si mama naman ang pakay ni Kanye-.”

“And I asked you when did you call Kanye by his name. Huh! Damn it. May relasyon ba kayong dalawa?” Sigaw nito sa akin at bigla na lang inapakan ang preno. Dahilan para magkagitigitan ang mga sasakyan na nakasunod sa amin.

Magsasalita na sana ako ng sunod sunod na ang mga busina sa likuran namin na lalong nakapagpadagdag ng galit niya.

Galit na hinarap ang manobela at mabilis na pinasibad iyon palayo.

At kailangan ko na lang ihanda ang sarili ko sa galit niya sa akin mamaya.

---

To Be Continue:

PH1 #19: Elijah

This chapter dedicated to:
Ynna_wp , BreailleLance , jempaul02 ,
RafaelMonte , loncabalbag , JeffBaldovia ,
enemymissing and joevanncarandang
Para sa mga suporta niyo. Maraming salamat po at kay alkie02 na palaging naiinis kay Ace. Hahaha! Chill lang guys.
At sana hindi kayo magsasawang sumuporta sa mga kwento ko.
Hindi ako makapagreply sa mga comment niyo para makapagpasalamat. Dahil tambak everytime na mag o-open ako. Ang hirap lang balikan. Parang yong taong sumira ng buhay mo minsan at ngayon bumabalik siya.
Wahaha! Charot langs! Enjoy reading!
Love you all!
❤❤❤
==¤==

_Warning: _ HOT SCENE ahead na hindi pwede sa mga batang mambabasa! Read at your own risk!

*****
*****

“Cancell all my appointment today Nancy.” Sabi niya ng matapat kami sa table ng secretary niya. Hindi pa man ito nakakasagot ay muli niya akong hinila at marahas na itinulak papasok ng opisina niya.

Napatalon pa ako ng kinatatayuan ko ng pabibag na isinarado niya ang pintuan dahil doon na kami tumuloy galing sa bahay na nilipatan ng mama. Galit na naglakad at nilampasan ako pero agad ding bumalik at hinarap ako.

Napaatras ako at napasandal mismo sa pintuan. Marahas na isinadal ang kamay sa pintuan sa taas ng balikat ko. Nakikita ko sa mga mata niya ang galit, pagkairita. Ewan basta halo halo na doon na naging dahilan ng pagsalikbo ng kaba sa dibdib ko.

Hinawakan din ako sa mukha at bahagyang inipit ang magkabilang pisngi ko.

“You-.” Hindi niya naituloy ang sasabihin sa akin ng may kung anong tinitignan sa mukha ko. Natigilan siya. Hindi ko na nadin napigilan ang bahagyang pagkunot ng nuo ko dahil naisip ko kung ano ba ang tinitignan niya sa mukha ko. Napansin ko ding napalunok siya. Naipilig niya ang ulo at ng mahimasmasan sa kung ano ang nakapagpatigil sa kanya na tinignan niya sa mukha ko ay naging marahas na binitawan ako at tinalikuran.

Narinig ko pa ang mahina pero paulit ulit na pagmumura niya bago niya ako muling hinarap. Muling sinandal ang kamay sa pader at matalim ang mga matang muling tumingin sa akin.

“I told you to stay away from Kanye, Elijah.” Saad niya sa mataas na tuno mismo sa mukha ko dahilan para mapipi ako at napakislot dahil parang nabingi ako.

“H-hindi ko naman alan na pupunta sa bahay si Kanye-.”

“Damn it, Elijah. Kailan mo pa siya tinawag sa pangalan lang. I asked you, may relasyon ba kayo ni Kanye?” Tanong pa nito at mas lalong nadagdagan ang galit niya sa paulit kong pagbigkas sa pangalan ni Kanye. Ano ba kasi ang masama doon dahil si Kanye naman mismo ang nagsabi na pangalan na lang nito ang itawag ko dito.

“S-sinabi niya kasi na pangalan na lang ang itawag ko sa kanya sir-.”

“Damn it again. At ako na asawa mo. Sir ang tawag mo sa akin. Niluluko mo ba ako.” Dumagundong na naman sa loob ng opisina ang sigaw niya.

“S-sir-.” Hindi ko na natuloy ang sasabihin ko dahil muli niyang inipit ang magkabilang pisngi ko na halos isang dangkal na lang ang layo ng mukha niya sa mukha ko.

“Ito ang tatandaan mo Elijah, huwag mo akong hintayin na maubos ang pasensya ko dahil hindi ma magugustuhan ang magiging galit ko.” Nanggagalaiti niyang sabi sa akin.

Napapangiwi man ako sa ilalim ng pag ipit niya sa pisngi ko ay hindi na ako makapagsalita ng maayos dahil naipit na din ang dila ko. Hindi ko na din mapigilan ang pagtulo ng luha ko dahil namamnhid na ang pisngi ko.

“S-sir p-please ” halos hindi na iyon lumabas sa bibig ko. Kumilos ang mga kamay ko para tanggalin ang kamay niya na umiipit sa pisngi ko dahil hindi ko na matagalan ang sakit sa pagkakaipit nun.

“You will pay for this Elijah!”

Pay! Wala naman talaga akong kasalanan at walang masamang ginagawa na labag sa kagustuhan at labag sa kontrata namin. Siya na nga itong sumusobra. But still, hindi ko naman kayang isumbat iyon sa kanya.

Hindi ko man maintindihan talaga kung ano pagbabayad na gusto niyang ipahiwatig sa akin ay naghintay na lang ako. Sige, pasakitan na lang niya ako. Huwag lang niya idadamay ang mama ko sa relasyong mayroon kami.

“Uhmp.” Pero ganun na lang ang panlalaki ng mga mata ko at napasinghap dahil mabilisang sinakop niya ang aking mga labi ng pakawalan ang pisngi ko sa pagkakaipit niya.

Gamit ang kanang kamay niya ay hinawakan ako sa dalawang pulsuhan ko at itinaas iyon sa ulunan ko. Pinagsalikop at isang kamay na lang ang ginamit para hawakan ako doon.

Dahil sa pagkabigla ko ay hindi ako agad nakagalaw at hindi ko alam ang gagawin.

“Uhmp.” Muling pagsinghap ko ng kumilos ang labi niya kasabay ng paglulumikot ng dila niya at pilit na nagsusumiksik papasok sa nakapinid kong labi. “N-no.” Iwas ko sa mukha ko pero hinuli lang niya ang baba ko at muling hinalikan. Pinilit kong kalasin ang mga kamay ko na hawak niya sa may ulunan ko ay nagtagumapay namam ako at mabilis na naitulak ko siya palayo.

Bubuksan ko na sana ang pintuan para makalabas ako pero agad niya akong napigilan at marahas na hinawakan ako sa braso at ipininid sa pinto at agad na iniharang ang katawan habang nakapwesto siya sa likuran ko.

“Your lips aren’t bad. And it tasted so sweet.” Bulong niya malapit sa may tainga ko dahilan para magtayuan ang balahibong pusa ko dahil sa hangin na galing sa bibig niya ma tumama sa batok ko.

Kinilabutan ako ng maramdaman ko ang dila niya na pinasadahan ang likuran ng tainga ko.

“S-sir. N-no. S-stop it.” Halos hindi iyon lumabas sa bibig ko dahil nanginig ang buong katawan ko sa kakaibang kilabot o masasabi kong kiliti dahil sa ginawa niya na hindi ko dapat maramdaman.

“Mmmm, fuck. You smell so good little lamb.” Paos na boses niya habang patuloy siya sa pagdila sa tainga ko. Hindi pa siya nakontento ay kinagat pa niya iyon.

Napaiksik ako dahil sa sumidhi ang bahagyang sakit sa pagkagat niya sa akin.

No! Hindi ito tama! Hindi na dapat maulit ang nangyari ng gabing iyon. Hindi dito, hindi ngayon. At lalong hindi bukas o darating pang mga bukas na magkasama kami.

Buo na ang pasya ko. Lalaban ako. Hindi maari ang gusto niyang mangyari. Saka sinabi niya na his not into guy. But now, what is he doing?

“Uhmp!” Pero hindi ko naman napigilan ang magpakawa ng isang mabining ungol ng kagatin na naman niya ako sa balikat. Hindi naman kasing sakit ng kagat niya noon ang kagat na iginawad niya sa akin. Pero hindi nun mapipigilan ang pag nanais kung makawala.

Inipon ko ang lakas ko at naging marahas ang pagtulak ko sa pinto kung saan niya ako ipinasadsad kaya naman naitulak din siya palayo sa akin.

Mabilis ang naging kilos ko na buksan ang pintuan pero mas mabilis ang naging kilos niya para muli akong pigilan.

“Where do you think your going little lamb.” Paos na boses pero may tigas sa bawat katagang tanong niya. Marahas ang naging galaw niya na ipinulupot ang braso niya sa baywang ko at inilapit mismo sa katawan niya.

“Let me go sir. Or else sisigaw ako.” Pagbabanta ko.

Isang malakas na tawa lang ang pinakawalan niya saka niya inilapit ang mukha sa mukha ko na gadangkal na lang ang layo.

“Pinapatawa mo ako little lamb. Sige, sumigaw ko. Pero siguraduhin mong may sasaklolo sayo. Dahil sa simula pa lang tangkain mo mang tumakas ngayon o sumigaw, walang mangangahas na tutulong sayo. Dahil alam nila kung sino ka sa buhay ko.” mahabang lintaya nito habang patuyang nakangiti sa akin.

Pilit ko naman na kinakalas ang kamay niya sa baywang ko pero para na itong bakal sa tigas na hindi ko man lang magawang galawin kahit kaunti lang.

“Hindi ko balak na angkinin ka Elijah. Pero itinulak mo akong gawin iyon sayo dahil sa panlalandi mo sa pinsan ko.”

“Hinid ko nilalandi si Kanye.” Galit na din na sagot ko sa kanya na halata na nagulat sa pagtaas ng boses ko. Pero sumusobra na siya.

Sabihan na niya ako ng masasakit na salita huwag lang niya akong sabihan na nilalandi ko ang pinsan niya. Bukod sa lalaki din ako ay alam ko kung saan ako lulugar dahil sitwasyon namin ngayon.

” Hindi mo kagaya si Kanye na pera lang ang mahalaga sayo. Mabait siya na hindi gaya mo na nasa iyo na ang lahat ng masamang ugali.” Hinsi ko na napigilan na sumbat ko sa kanya.

“Ngayon, sinasagot mo na ako. Sabihin mo sa akin, little lamb? Anong inioffer sayo ng pinsan ko at ganyan mo na lang ang pagtatanggol mo sa kanya. Ganun na lang ang pagpuri mo s sa kanya.” Galit niyang tanong saka hinigpitan ang pagkakahawak sa baywang ko kaya naman napangiwi ako sa sakit na naipit na balat ko.

“Wala siyang inoffer sa akin na kahit na anong halaga. Dahil hindi niya ipinapamukha sa akin na mayaman siya.”

“Talaga lang huh!.” Mas inilapit pa niya ang mukha sa akin. Kaya naman narinig ko ang panggagalaiti niya dahil sa nagkimpian ang kanyang mga ngipin. “Or, naikama ka na rin niya bago kita naikama.”

Para akong nabingi sa sinabi niya. Kaya naman mas sumudhi ang galit ko. Hindi man ako makawala sa kanya ay kumilos ang kamay ko na idapo ng malakas ang palad ko sa pisngi niya. Dahilan para panlisikan niya ako ng tingin.

Lalo siyang nagalit at marahas na binitawan ako at hinila sa maliit na silid sa opisina niya kung saan siya madalas magpahinga at pabalibag na itinapon ako pahiga doon.

” Ang lakas ng loob mong sampalin ako.” Galit na saad pa niya sa akin at mabilisang pumaibabaw siya sa akin.

Nanlaban ako at pilit na itinulak ko siya paalis sa ibabaw ko. Pero ganun na lang ang pagkatigagal ko ng maramdaman ko ang bigat ng likuran ng palad niya na dumapo sa pisngi ko.

“Ito ang tatandaan mo Elijah, hindi ka niya maangkin. Dahil simula ng pumirma ka na sa kontrata ng kasal natin at kontrata nating dalawa ay wala ka ng karapatan sa sarili mo dahil ako na ang magpapatakbo ng buhay mo.” Galit na saad niya. Marahas na hinila ang damit ko kaya naman napunit na iyon at tuluyang naalis sa katawan ko.

“N-no.” Tanging naging daing ko na lang ng maharas niya akong halikan sa leeg at bigyan na naman ng mga kagat. ” No, please. N-no.” Pakiusap ko ng magsimula ng sumidhi ang kirot sa mga larteng kinakagatan niya.

Nagsisimula na namang mamanhid ang buo kong katawan dahil sa marahas na haplos niya sa katawan ko. Kagat sa kaliwa, kagat sa kanang balikat ko.

“Uhmp. Argh..nnnmmp. n-no. Please…” paulit ulit kung pakiusap sa kanya pero bingi na siya sa mga pakiusap ko. Bingi na siya sa nasasaktang daing ko.

Hanggang sa sakupin niya ang mga labi ko at marahas ding hinalikan. Sucking my lips. At marahas na ipinasok ang dila sa bibig ko at malayang ginalugad ng dila niya ang loob ng bibig ko hanggang sa mahuli niya mismo ang dila ko at parang lollipop lang na sinipsip niya iyon.

“Uhmmmp.” Muling nagpakawala ako ng isang ungol. Ungol na sinabayan na ng pagtakas ng luha ko sa mga mata.

Doon na ako sumuko, wala na akong laban pa sa kanya. Gustuhin ko mang lumaban ay wala na akong magagawa.

Mahina ako, malakas siya. Mahirap lang ako. Mayaman siya. Kaya saan ako kukuha ng lakas para labanan siya.

Ang kaninang pagtulak ko sa kanya ay unti unti ng nawalan ng lakas ang mga kamay ko at lupaypay na lang iyon sa kama. Ang kaninang naninigas na mga paa ko para sa isipa sa kanya ay hinayaan ko narin dahil nawalan na ng lakas at tuluyan na ding nanghina.

Ang luha ko na kanina ay patak lang ngayon ay nag uunahan na sila malaglag at maglandas sa gilid ng mga mata ko. Tinangay na ang isip ko sa kung saan at hindi na pumapasok sa utak ko ang kanyang ginagawa.

“Damn.” Ewan ko pero narinig ko na napamura siya at tumigil sa marahas na paghalik sa akin.

Umangat ang katawan niya mula sa pagkakadagan niya sa akin.

“Fuck it! Don’r cry.” Gigil na pinahid niya ang masaganang luha na lumalabas sa mga mata ko. Napatingin ako sa kanya pero lalo lang akong naiyak dahil sa tumatak sa isipan ko ang marahas na haplos at ang mga iniwang kagat sa katawan ko.

“C’mon. Stop crying little lamb stop crying.” Bahagyang bumaba ang tinig niya habang pinapatahan ako sa pag iyak pero mas lalo akong napahagulgol ng iyak. At dahil umalis na siya sa ibabaw ko ay napabaluktot na lang ako patalikod sa kanya at niyakap ang mga paa ko na parang doon ko gustong kumuha ng kalinga para makalimutan ang kadahasan niya sa akin.

Narinig ko ang pagbuntong hininga niya. Napakislot pa ako ng maramdaman ko ang kamay niya na dumantay sa balikat ko. Saka maharang pinaharap niya ako sa kanya. Ayaw ko man sana pero wala ng lakas ang katawan ko kaya napabaling na lang ako sa kanya.

“Shhh! Stop crying. I won’t force you again.” Saad niya sa mahinang tuno. At masuyong humaplos ang mga palad niya sa mga pisngi ko. Pinahid ang luha sa mga mata ko.

“C’mon. Stop it.” Muli niyang pang aalo sa akin. Sa gaan ng boses niya ay naisip ko na para na ngang panaginip iyon dahil ngayon ko lang siya narinig sa ganung tuno mula ng makilala ko siya at maging boss ko. “Shhh.” At masuyong humaplos ang ang hinlalaki niya sa bibig ko. Nilaro niya iyon.

“Stop.” Bulong niya ng mapansin kung unti unti ang paglapit ng kanyang mukha sa akin habang nilalaro parin ng daliri niya ang labi ko. “Cyring ” at muling naglapat ang mag labi namin habang nasa pagitan ng mga iyon ang hinlalaki niya na unti unti ding inalis iyon at ang kamay niyang iyon ay humawak na sa pisngi ko.

Naging masuyo ang paggalaw ng labi niya sa ibabaw ng labi ko at nawala na ng tuluyan sa isip ko ang marahas na paghalik niya sa akin kanina dahil sa masuyong paghalik niya ngayon sa akin.

Ang paghikbi ko dahil sa pag iyak ko ay unti unting nawala. Ang mga mata ko na humahapdi na dahil hindi ko na naikurap kanina ay unti unti ng pumikit ang mga iyon.

Ang mga kamay ko na nanglaban na nawalan ng lakas dahil sa panlulumo ko dahil sa marahas na haplos niya sa katawan ko ay muling nabigyan ng buhay at kusang kumilos ay humawak sa braso niya.

“Uhmmm.” Hindi ko na mapingilan ang mapaungol dahil sa kakaibang sensasyon na bigla kong naramdaman dahil sa unti unting kiliti na bumabalot sa bawat himaymay ng katawan ko dahil sa magaan ng paghalik niya sa akin. “Uhhmp.”

Napasinghap ako hindi dahil nasasaktan ako gaya kanina kundi dahil sa sarap na biglang lumukob sa akin ng maipasok niya ang dila ng bibig ko at masuyong ginagalugad nito ang loob ng bibig ko. Kusa na ding kumilos ang dila ko para gayahin ang galaw ng dila niya hanggang sa mahuli niya iyon at masuyong sinipsip.

“Mmmmm, hmmm. ” Ungol ko na napakawalan ko. Ang kamay kong nakahawak sa braso niya ay kumilos na ngayon at ipinulupot na sa leeg niya.

“Hmmmm. ” Siya man ay nagpakawala ng mahinang ungol ng pakawalan ang labi ko at magsimula ng maglumikot ang labi niya papunta sa tainga ko. Kiss, and lick. Sucking my earlobe na nakapagbigay ng pag nginig ng katawan ko dahil sa kiliting dulot ng mga halik niya.

Ng dumako ang mga labi sa balikat ko kung saan niya pinanggigilang kagatin kanina ay ginawaran ng ng mumunting halik ang mga iyon sabay didilaan na sa paraan bang iyon ang mawala ang kirot na iniwan niya doon. Na ngayon ay nagpadoble ng kiliting bumalot na sa aking katawan.

Napaarko pa ang likod ko at napaliyad ng dumako ang labi niya sa dibdib ko at parang batang sinipsip iyon at kumukuha ng gatas na maiinum.

“Ooohhh! Uhmmmmp. ” Kagat ang labi ko na impit na nagpakawala ng ungol dahil sa kakaibang kiliti ng nalaytay sa ugat ko at kumalat na sa katawan ko.

Nakalimutan na ng tuluyan ang kaninang panginginig ko dahil sa takot na ngayon ay napalitan ng panginginig ko dahil sa kiliting dala ng pagpapasasa niya sa itoktok ng dibdib ko.

“Ahhhhh, uhhmmm.. mmmmmm.. ahhh…ooooh.” baliw na kung baliw pero hindi ko mapigilan ang sarili ko na tumugon sa kilos ang katawan ko sa bawat halik niya at palipat lipat ang labi sa magkabilang dibdib ko.

Ang isang kamay na namalayan ko na lang na nasa loob na ng pantalon ko na hindi ko na napansin kung paano niya nabuksan ang botones at naibaba ang zipper nun. Dahil mas natuon ang pansin ko sa sarap ng pagpapasa niya sa dibdib ko.

“So sweet little lamb ” narinig kong sabi niya na mabilis na muling dinampian ako ng isang halik sa labi at muling bumalik sa pagpapasasa sa dalawang itoktok ng dibdib ko.

Muli akong napaliyad ng magsimulang kumilos ang labi niya pababa sa tiyan ko. Habang ang kamay ay tuluyan ng nakahawak sa pagkalalaki ko.

“Ahhhhh. Uhmmmm.. uhmmmmmp. S-stop.” Pigil ko sa kanya at patulak ang ulo niya ng maramdam ko na lang na dinilaan niya ng itoktok ng akin na ngayon ay tayong tayo na sa kahandaan.

“Your pushing me stop but your body tell otherwise little lamb.” May pilyong ngiti ang gumuhit sa mag labi niya at mabilis pa sa sigundo na nahila pababa ang pantalon ko kasama na ng panloob ko at tuluyan na iyong tinanggal sa katawan ko na basta na lang niya itinahagis sa kung saan. Siya man ay mabilisang nagtanggal siya ng damit at wala na ding itinira pa ni kahit isa bago siya muling sumampa at pumuwesto sa gitna ng mga hita ko.

Muli niya akong siniil ng halik na agad ko namang tinugon. Ayaw man ng utak ko pero hindi sumunod ang katawan ko dahil mas nanaig ang sarap na nararamdan ko kaysa sa pagtutol ng utak ko na dapat pigilan ko siya. But then, I response to his kisses the way he kiss me. Responce to his touch, the way he touch me.

“Oooo! Little Lamb. So sweet.” Bulong niya ng pakawalan ang labi ko at bahagyan kinagat ang ibabang labi ko.

“Uhmmm.” Tanging sagot ko. Ungol ng nasasarapan habang nagpapasasa na naman ang labi at dila sa puong tainga ko. Down in my neck, to my shoulder. Ibinaon niya ang mukha doon at pinagsawang amuyin ako.

“Mmmm, your scent make me crazy little lamb.” Paos na boses na sabi niya ng mukha doon. Pero hindi na doon natuon ang pansin ko dahil naramdaman ko ang isnag kamay niya na naglalaro na sa bakuna sa likuran ko.

“Uhmmmp.” Ganun na lang ang impit na ungol ko ng ipasok ang isang daliri niya at mabagal na gumalay iyon labas masok sa akin.

“Just moan. I want to hear you moan little lamb. And now, gusto kong maalala kung ano ang naramdaman ko ng gabing iyon na inangkin kita.” Sabi niya sa akin na biglang nakapagpainit ng mukha ko ng maalala ko ang tagpong iyon. Nasaktan ako but in the end naramdaman ko din ang sarap.

“No.. Ummmp.” Pigil ko sa kamay niya pero hindi niya ako pinakinggan bagkus kumilos siya para pataasin ang balakang ko. Isinampay ang mga paa ko sa mga braso niya bago niya ako niyuko at muling halikan na agad kung tinugon dahil sa nadala ako sa galing ng dila niyang kumilos sa loob ng bibig ko.

At sa halikan namin ay impit na nagpakawala ako ng isang ungol at nakagat ko pa siya sa labi ng maramdaman ko na lang ang buong laki niya na pumasok sa loob ko at agad na isinagad pabaon iyon sa akin.

“Uhhhmp.”

Bahagyan siyang lumayo at tumitig sa akin. Nakita ko ang dugo sa labi niya dahil sa hindi ko sinadyang pagkagat ko kanina.

Pero mas uminit yata ang katawan ko dahil sa nakita ko kung paano pasadahan ng dila niya ang labi niya ang dugo na nandoon at walang babalang humalik muli sa akin.

“Uhmmp. Ahhhh.” Muli kong ungol sa ilalim ng halikan namin dahil nagsimula ng gumalaw ang balakang niya at mabagal na naglabas masok ang kanya sa loob ko.

Para akong mapuputulan ng hiniga dahil sa ramdam ko ang sakit ba parang hinihiwa doon gaya ng sakit ng naramdaman ko nong unan niyang ipasok iyon sa akin. Naibaon ko ang mga kuko ko sa likod niya kung saan nakahawak ang mga kamay ko. But then, hindi ko kaya dahil sadyang mahapdi iyon at napapangiwi ako sa bawat galaw niya

“N-no..uhhmmm s-stop.” Pigil ko sa balakang niya. Tumigil naman siya pero hindi niya hinugot ang pagkakabaon niyon sa akin. Tumitig pa siya sa akin at magaan ang kamay na humaplos sa pisngi ko.

Kagat din ang ibabang labi niya. “Little lamb. Don’t stop me now. Because your sucking me in. Your so tight. Uhmp.” Sabi niya at marahan na muling gumalaw. “Uhmm. Just bear it for a couple of second little lamb. Uhhh. Sanayin mo ang sarili mo sa laki ko. Ahhh.”

“Ahhhhh… ooohhhh. Uhmp.” Muli siyang gumalaw. Hinigpitan ang hawak sa mga paa ko na ngayon ay naninigas na dahil sa sakit na nararamdaman ko. Ang mga kamay ko ay kusang kumapit sa kubre kama at doon na ako humugot ng lakas na halos mahila ko na lahat lahat iyon dahil sa higpit ng pagkakapit ko.

“Uhmmm.. so tight. Ahhhh.” Ungol niya habang pabilis ng pabilis ang paggalaw niya. Napatitig ako sa mukha niya na nasasarapan siya sa bawat labas masok niya sa akin habang ako ay hindi ko mapigilan ang mapangiwi sa hapdi at kirot sa bawat paggalaw biya

“Ahhhh… Uhmmmmm.. ahhhh. Ooooh.”

Kalaunan, ang hapdi at kirot sa bawat pagbaon ng kanya sa akin ay nahalinhinan na ng ibayong kiliti. Hapdi na may kiliti. Sakit na may sarap. Halo halong pakiramdam sa bawat pagsalampak ng balakang niya pabaon sa loob ko. Sa bawat labas, masok niya ay nagbibigay na ng bagong sensasyon na tuluyan ng nagpainit ng katawan ko.

“Ooooh… Sir…ahhhh ”

“Call my name little lamb. Shout out my name.” Utos niya sa akin na mas nadagdagan ng lakas ang bawat pagbaon niya sa akin. “Moan and call my name little lamb.” Muli niyang sabi.

“Ooohhh.! … ahhhhh. A-ace. Mmmm. More Aceeeeee.” Sigaw ko nga sa pangalan niya habang sarap na sarap na ako sa bawat labas masok niya. Pabaling baling ang ulo

“That’s right little lamb. Uhmmm. Ahhhh. So tight. Aaah.. ang sarap mo.. mmmmm.” At mas binilisan pa ang bawat pag ulos sa loob ko. Hindi pa nakuntento ay basta na lang niya binunot ang kanya at pinadapa ako. Agad ding ipinasok ang buong laki sa akin at mas lumakas ang pagbayo niya sa likuran ko na naging dahilan para mas lumakas ang ungol na pinapakawalan ko.

“Ahhhhh!… n-no more…ooohhh. so big… uhmmm. Your so big…uhmp.” sabi ko na nakahawak ako sa hita niya pero mas binilisan, mas bilakasan pa ang galaw niya. Pero mas nanaig din ang sakit na may sarap sa nararamdaman ko kaysa sa tulak ng bibig ko.

Na sa loob ng opisina niya ay napuno ng halinghing naming dalawa at tunog ng bawat pagsalampak ng balakang niya sa likuran ko.

“Uhmmm. Fuck.. your so tight. Ahhhh. Ahhhh. Ang sarap mo. Uhmmm.” Napalakas na din ang boses niya ng sinabi iyon habang patuloy sa sa paggalaw.

Sa pagkakasubsub ko sa kama ay iniyakap niya ang kamay sa akin at pinaluhod din ako gaya niya at hinawakan ako sa baba at pilit na ipinaharap sa kanya at hinalikan ako.

Mga labi naming nagpapalitan uhaw na uhaw at mga dilang nanalakay. Na mas nakapagpainit ng katawan ko at maramdaman ko na malapit ko ng marating ang rurok ng kaligayan.

“Uhmmm… A-aceeeeee. I’m gonna cum.” Sabi ko at kusa ng kumilos ang kamay ko para tulungan ang sarili ko pero mas mabilis ang kamay niya kaya naman isinabay na niya iyon sa bawat paggalaw niya.

“Ahhh. Oohhhhm Just kiss me. Lets cum together.” Sabi niya sa akin kaya naman sinunod ko na lang siya. Patalikod na inihawak ko ang kamay ko sa ulo niya at inabot ang labi niya para halikan habang siya ay patuloy sa paggalaw sa likod ko at ang kamay naman niya sa harapan ko.

“Uuuhhhm … A-aceee. Ahhhh. NO more.. ahhh. Ooohhhh… i-im ahhhh. I’m gonna cum.” Hindi ko na mapigilang sabihin iyon. Ang kamay ko ay mas humigpit sa paghawak ko sa ulo niya.

“Yeah little lamb. I’m gonna cum too. Uhmmm.” At ang bilis niya ay mas domoble at sa huling salampak siya sa likuran ko ay siyang paglabas ng katas ko na kumalat na sa kama. Habang ramdam ko ang init ng katas na pinakawalan niya sa loob ko.

“Uhmm. Little..mmm.lamb…uhmmm. so sweet..uhmm. ” paos na boses na bulong niya sa akin at bahagyang pang kinagat ang tainga ko habang isinasagad parin ang buong laki niya sa loob ko at talagang inuubos ang katas na iniiwan doon.

“Uhhhmm.” Tanging naging sagot ko. At pakiramdam ko ay para na akong mawawalan ng malay dahil sa pinaghalong pagod, sakit at sarap.

“Your so sweet. Uhmmm.” Narinig ko pa niyang sabi niya. Habang hingal na hingal ito na ibinaon ang mukha sa pagitan ng leeg at balikat ko. May iba pa siyang sinasabi pero hindi ko na maintindihan. Pareho parin kaming nakaluhod sa kama pero unti unti na akong nanghina.

Hanggang sa hindi ko na maalala ang sumunod na nangyari dahil pumikit ang mga mata at tuluyan na akong nilamon ng kadiliman sa pwesto naming iyon.

---

To Be Continued:

PH1 #20: Ace

This chapter was dedicated to:
RachelleMapa , suichirolee , Agosto_199x ,
mhilez_21 , edfullente , cyrhuse ,
MaghihiwalayKayo , user12650321 ,
JericDayo6 and Akame_Suzune
For always keeping on eyes to my story and supporting me.
Thank you so much po sa lahat.
Sa inyong lahat po
LOVE LOTS!
Sana hindi kayo magsasawang sumuporta sa akin
❤❤❤
==¤==
!

---

---

Hinihingal ako na ibinaon ko ang mukha ko sa mga balikat niya.

“Hmmm!.” Muli kung sinamyo ang natural na amoy ng balat niya kahit na pawisan na ay hindi nababawasan ang natural na bango niya.

What’s with me? Bakit ang sarap sa pakiramdam ko ang nasa loob niya kanina na hanggang ngayon ay nakabaon parin ang akin sa kanya ay ramdam ko ang sikip ng lagusan niya na sumasakal sa buong laki ko dahilan para muli iyong naging handa at gusto muling manalakay.

“So’ sweet.” Muli kung bulong sa kanya na tanging isang mahinang ungol na lang ang lumabas sa bibig niya . “Your mine! Just mine alone little Lamb.”

Igagalaw ko pa sana ang balakang ko ng maramdaman ko na ang pagbigat ng katawan niya habang nakayakap ang mga kamay ko sa kanya.

“Fuck!.” Hindi ko mapigilan ang mapamura at agad akong kumilos at binunot ang akin sa kanya ng tuluyan ng lumupaypay ang katawan siya sa mga yakap ko.

Nagpakawala ako ng isang malalim na hininga at pinuno ang baga ng hangin at muling pinakawalan. Maingat na inihiga ko siya sa maliit na kama kung saan namin pinagsaluhan ang kakaibang sarap ng inangkin ko siya.

Hinimatay ba siya? O sadyang napagod lang at agad na nakatulog.

Pero hindi ko mapigilan ang isang ngiti na napaskil sa bibig ko habang pinagmamasdan ko na siya na mabining humihinga at parang bata ng wala ng kamuwang muwang sa paligid.

Sa pagtitig ko sa kanya, mula ulo hanggang paa. Parang babae ang katawan gaya ng una ko itong makita ng binanyusan ko siya ng nagkasakit siya. And now, hindi na puro pasa ang katawan ay makinis na makinis na ang balat niya. Tanging ang naiwang marka na lang ay ang bagong marka ng ngipin na gawa ko kanina lang.

Hindi ko naman kasi mapigilan dahil ang sarap niyang kaining buhay kahit na galit na galit ako ay mas nangibabaw ang nabuhay na pagnanasa ko ng makita ko buo niyang katawan. Ang maamoy at nanuot na natural na bango sa ilong ko. At lalo na…

Muli akong napalunok ng mapagmasdan ko ang labi niya ng muli ko siyang tignan sa mukha. Ang labi niyang parang nag aanyayang halikan. At ngayon, natikman ko na siya ay parang gusto ko ulit iyong halikan at hindi ko na iyon hihiwalayan pa. Parang gusto ko na tinitikman na lang iyon na maramdam na lang na nakalapat na lang iyon sa labi ko. They are soft.

Kumilos ang kamay ko para muling pasadahan iyon ng daliri ko.

They are soft and sweet like a cotton candy.

Yeah! Thats right. I never kissed anyone simula ng makipaghalikan ako ng nasa labing anim na taon ako sa unang naging girlfriend ko and having sex with her. But I felt disgusted kaya simula noon hindi na ako nakipag halikan sa iba. At ang unang naging girlfriend ko ay hindi nagtagal ng isang buwan dahil pinipilit nito akong halikan while we having sex but I refused. At dahil sa kakulitan niya ay nakipaghiwalay ako.

Simula noon, magkaroon man ako ng girlfriend ay hindi ako nakikipaghalikan not until, I saw his lips and I feel like, I’m going to be crazy now kung hindi ko iyon matitikman. At tama ako. Ang sarap halikan ang mga labi niya. Hindi ako nandidiri na lasaan ang laway niya bagkus parang gusto kong higupin lahat ay habang buhay ko na iyong titikman.

Damn it again! What I am thinking?

Nagpakawala akong muli ng isang malalim na buntong hininga saka ako kumilos ako para umalis sa pagkakasampa ko sa kama at kinumutan siya. Pero bago ako tuluyang lumabas ng maliit na silid na iyon sa opisina ko ay awtomatikong dinampian ko pa ang nakaawang niyang labi at bahagyan pa iyong kinagat dahilan para kumilos siya pero hindi naman nagising.

Isa isa kung dinampot ang mga damit ko, kumuha ng tuwalya at tinungo ang banyo para makapagbanlaw ng katawan dahil sa masaganang pawis na lumabas sa katawan ko.

Mabilis na tinapos ko ang pagligo ko saka na ako bumalik sa trabaho.

“Buy a pair of clothes for Elijah, Nancy.”

“S-sir.”

Halatang nagulat ito sa sinabi ko ng tawagan ko ito mula sa intercom but the hell I care. Isipin na nito ang gustong isipin, is none of their fucking business . “Just do it, pick one na alam mong babagay sa kanya. Small or medium.”

“Yes sir.” Agad itong nagpaalam. Muli ko namang itinuon ang pansin ko sa trabaho ko. Sa pagperma ng mga dukomento ng kumpanya. Sa mga deal na dapat aprobahan.

Napaangat lang ang paningin ko sa ginagawa ko ng tumunog ang red line na tanging ang lolo lang ang nakakonekta.

“What’s now Old man?” Patuya na agad kong tanong sa kanya.

“Ano itong nababalitaan ko na sinasaktan mo si Elijah .” Sigaw nito sa akin mula sa kabilang linya kaya naman nailayo ko ang reciever sa tainga ko dahil nakabibingi iyon sa lakas ng sigaw niyo.

“Yeah!” Labas sa ilong kung sagot dito at inirelax ko pa ang likod ko at pasandal sa swivel chair ko. “So what, Old man? May bago ba???”

“You fucking moron. Umayos ka dahil pwede kong kunin lahat ng nga kompanyang hinahawakan mo. Malaman ko pa ulit na sinasaktan mo ang asawa-.”

“Iyan naman ang ipinang tatakot niyo sa akin lolo na alam niyong hindi ko pwedeng baliwalahin ang banta niyo.” Galit na putol ko sa sinasa nito. “Did Kanye told you huh! Hindi na ako nagtataka na pinipilit niyang agawin ang atensyon niyo sa akin.” Mas sumiklab ang galit ko ng maalala ang bwisit kong pinsan na mahilig manlandi ng may asawa.

“I have my eyes on you from the start, moron. Kaya huwag mong idamay ang pinsan mo dito.”

“Haha, hahaha! I know lolo. And you know how much I hated taled by you.” Gigil ako sa ilalim ng tawang pinakawalan ko. “But don’t worry lolo. I’m enjoying my wife now. In that fact lolo, we just ended up having a wild sex. And he is good in bed lolo. And for the first time. I want to thank you for that.” Sa pagkakasabi ko ay napaskil ang isang ngisi sa labi ko na para bang nasa harapan ko lang ito kinakausap.

“You moron, do you need to tell me that bastard.” Ramdam ko ang gigil nito sa sinabi ko. Na kung nasa harapan nga niya ako ay malamang naipalo na nito sa akin ang hawak na baston niya.

“Hahahaha! Yeah! You must need to know lolo that I’m having a good time now with my wife that chosen by you.” Pilit kong nilangkapan ang pang aasar ko dito kahit sa totoo ay sumisiklab parin ang galit ko sa tuwing naalala ko na kasal na ako dahil sa lintik na will nito. Dagdagan pa na pinababantayan din niya si Elijah gamit si Kanye kahit hindi man nito sabihin sa kanya.

“Shut up! You bastard moron. Now you having a good time. Hindi ko lang malalaman na maiinlove ka sa taong napili ko sayo, you moron.”

“Wahahaha! Lolo, lolo. What if mainlove talaga ako.” Tanong ko pero alam ko sa sarili ko na hindi mangyayari iyon. Oo, nasiyahan ako sa pag angkin ko sa kanya pero hindi ibig sabihin na pati puso ko ay mahuhumaling sa kanya. Sapat na ang pagnanasa kong nabuhay at binuhay niya sa katawan ko. Labas na ang puso ko sa bagay na iyon.

“Tatawanan kita, bastard. At huwag na huwag kong malalaman na iiyak ka kapag hindi ka niya kayang mahalin.”

“Me! Lolo, nagpapapatawa talaga kayo. Sino ang hindi mai-inlove sa apo niyo? Dahil kahit pagbalik baliktarin man ang mundo, maraming nagkakandarapa para lang pansinin ko. Kaya lolo, mapapaibig ko ang asawa ko sa akin in no time.” Buong tiwala na sabi ko dito. ” Because my wife is easy to please. Isang kibot lang, isang masuyong salita lang. Napapasunod ko na siya lolo. So don’t worry about that love thing lolo, I will make Elijah fall inlove with me. I will make my wife fall with me.” Mahabang dagdag ko pa dito.

“You must-.”

“Bye lolo, I think gising na ang asawa ko, parang gusto ko na naman siyang angkinin ngayon. See yah. Take care lolo.” Hindi ko na ito hinintay na makasagot pa. Binabaan at pinutulan ko na agad ito ng linya.

Gigil man ako dito ay hindi ko na ipinahalata. Gusto ko man sanang balibagan ito sa pagbaba ko ng phone ay hindi ko na ginawa.

“Kung laro ang gusto mo lolo, ibibigay ko. Gaya ng sabi ko. E-enjoy ko na lang ang mga araw na kasama ko ang taong pinili mo sa akin hanggang sa maipasa mo sa akin ang mga mamanahin ko.” Mahinang sabi ko habang nakating ako mismo sa pulang reciever.

Tatlong katok mula sa pintuan na nakapagpaangat ng paningin at doon pumasok si Nacy dala ang damit na pinabili ko.

“Just leave at the table Nancy.” Utos ko dito na agad naman na tumalima at muling nagpaalam na palabas.

Tumayo ako at tinignan ang binili nito ng makalabas na sa opisina ko. Isa iyong sweatsshirt na color gray.

Kinuha ko iyon at tinungo ang silid kung saan siya ngayon natutulog. Naiiling na muli ko siyang tinapunan ng tingin dahil himbing na himbing siya.

Sa liit ba naman ng katawan niya. Hay! Kumakain pa ba sa lagay na iyan. Kaya wala siyang kalakas lakas.

Iniwan ko na lang sa bedside table ang damit na binili ni Nancy. Tatalikod na sana ako ng mapansin kong gumalaw na siya. Nag-inat at kinusot ang mga mata tapos iginala ang paningin sa paligid. Hanggang sa maabot ang tingin niya sa akin.

Lihim akong napangiti dahil sa nakita ko kung paano mamula ang pisngi niya at agad na itinalukbong ang kumot sa mukha niya.

“Huwag ka ng magtago, bakit? May dapat ka pa bang ikahiya?” Tanong ko sa kanya pero hindi siya gumalaw para alisin ang talukbong sa mukha kaya naman kumilos ako para hilain iyon na talagang nakipag agawan sa akin.

“N-no S-sir. C-can you l-leave first.”

“What did you call me?” Kunot nuo na tanong ko sa kanya ng marinig ko na naman ang tawag niyang Sir sa akin. Naupo ako sa gilid ng kamay at mahigpit na hinawakan ang kumot. “Let this damn blanket out or you want me to force you again.” Gigil na sabi ko sa kanya dahil kahit anong hila ko ay mahigpit din niyang hinawakan iyon para hindi maalis sa mukha niya.

“K-kasi s-sir‐.”

“Damn it Elijah!” Sigaw ko na naman dahilan para bigla niyang tanggalin ang pagkakatalukbong niya. “Susunod ka din pala, hinintay mo pa na sumigaw ako.” Pinanlakihan ko pa talaga siya ng mata. Umiwas siya ng tingin sa akin habang hawak parin ang kumot na bumabalot sa katawan niya hanggang sa may taas ng dibdib niya.

“S-sorry Sir.”

Gigil na nagkimpian ang ngipin ko dahil sa paulit ulit na pagtawag niya sa akin ng Sir. “You called my name before Elijah! Do I need to repeat that don’t call me sir. Huh!. Damn it!”

“Pero-.”

“Shut up! Marinig ko pa ang Sir na tawag mo sa akin, sisiguraduhin kong isang linggo kang hindi makakabango dyan sa kinahihigaan mo.” Banta ko sa kanya. “And don’t do always bite your lips, damn it. Are you seducing me??” Gigil na tanong ko sa kanya.

“Sorry, N-no.” Umilap ang mga mata niya na nakatingin sa akin at gusto na naman yatang italukbong ang kumot sa mukha niya.

Nagpakawala ako ng buntong hininga saka tumayo sa pagkakaupo ko.

“Kaya mo bang tumayo? Gusto mo bang tulungan kitang pumunta sa banyo? Do you want me to carry you?” Kuway tanong ko ng muli ko siyang tignan dahilan sa mga sinabi ko ay lalong namula ang kanyang mukha.

“N-no, k-kaya ko.” Sagot niya at akmang tatayo ng mapansin kong napangiwi siya ng makaupo na siya sa kama.

“Masakit ba?” Muli kong tanong?

“S-sir-”.

“Elijah.” May pagbabantang pinanlakihan ko siya ng mata. “Isa pang sir, makikita mo. Dahil gagawin ko ang una kong sinabi kanina na hindi ka makakatayo diyan ng isang linggo kapag tinawag mo pa akong sir.”

Napansin ko ang paglunok niya bago yumuko. And damn it again, why he always biting his lower lips. Na parang inaakit niya ako kapag ginagawa niya iyon.

“Go, move faster.” Utos ko na lang sa kanya at agad na tumalikod dahil kung hindi ko gagawin iyon ay baka mahila ko pa siya at mahalikan muli.

“Y-es s-sir.” Marahas ang naging paglingon ko sa kanya. ” Ah! Eh. A-ace.” Halos wala akong narinig na boses na sinabi niyang iyon.

“Anong sabi mo?” Tanong ko.

“A-ace.”

“Hindi ko narinig.” Nilangkapan ko ng pagtaas ng boses na muli kong sabi sa kanya.

“Ace.” Bahagyang pasigaw na din na sagot niya sa akin kaya naman hindi ko na napigilang nangiti.

“Kaya mo naman pala eh! Gusto mo pa yatang hindi na makatayo ng tuluyan sa kinauupuan mo. Ano pang hinihintay mo? Maliligo ka ba o hinihintay mo na buhatin kita papunta sa banyo?”

“P-pero wala akong damit s-sir. Eh. No. I mean A-ace.”

Hindi ko na pinansin ang pag kaasiwa niya sa pagtawag niya sa pangalan ko. “Nagpabili ako kay Nancy ng bagong damit. Tignan mo na lang kung kasya.” Sabi ko sa kanya sabay kuha ng paper bag ng naglalaman ng damit niya.

Tinignan nga niya iyon. Hindi na siya nagsalita pa at tumayo. Pero gaya kanina ay nakita ko ang pagngiwi niya kaya naman lumapit na ako para tulungan siyang makatayo ng maayos.

“No more but’s, halika na.” Inunahan ko na siya sa pagtanggi niya. Alanganin na nagpaagapay siya sa akin na kahit naramdaman ko ang paghila niya sa kamay niya na hawak ko.

“K-kaya ko na sir. Eh, A-ace. A-ako na lang po.” Sabi niya sa akin kaya naman ipininid ko siya pasandal sa malamid na pader ng banyo sa tapat ng shower.

“And cut that “po” thing na iyan Elijah. Nagkakaintindihan ba tayo?”

“Y-yes s-sir. I mean. Oo, A-ace.”

“Thats good. Mas magkakaintindihan tayo kung madali ka lang kausap. Now, take a shower para makapag tanghalian na tayo.” Sabi ko sa kanya at iniwan ko na siya sa loob ng banyo at lumabas na sa maliit na silid na iyon.

He took 30 mins bago ko siya nakitang lumabas ng silid. At ang suot niya ay nilamon siya ng buo. Kaya naman agad na tinawagan ko si Nancy sa intercome.

“I told you, to pick small or medium. Bakit ang laki ng binili mo?” Tanong ko agad dito.

“Pero sir, sinabi niyo na iyong alam ko babagay sa kanya. Kaya iyan ang pinili ko. Inisip ko po kasi na he look more cute sa ilalim ng malaking sweatshirt.” Sagot nito at habang sinasabi nito iyon ay napatingin nga ako kay Elijah at pinagmasdan ito. Tama nga ang sinabi ni Nancy na mas naging cute ito sa suot na malaking sweatshirt. Eh! How about kaya sa pulong puti ko at sa ilalim lang ay boxer.

Damn! Napalunok ako sa naisip ko at naimagine ang ganung suot niya na para bang siniseduce niya ako. Mabilis na naipilig ko ang ulo ko at muling kinausap si Nancy.

“Then, naku kyutan ka sa Asawa ko? Don’t tell me, you have crush on him?” Galit na tanong ko dito.

“N-no sir. Hindi po ganun. I mean Yes, your wife are cute, but I don’t have crush on him Sir.” Kandautal na sagot nito sa akin.

” Just make sure Nancy that you don’t.” Saka ko na ito binabaan ng linya at hinarap na siya na nakayuko ng nakatayo sa gilid ng table ko.

“Ano ba ang tinitignan mo sa sahig at palagi kang nakayuko?” Sita ko sa kanya kaya agad siyang napaangat ng ulo pero hindi tumingin sa akin.

” Look at me Elijah when I’m talking to you.” Na agad na sinunod ang sinabi ko at tumingin nga siya sa akin pero hindi makatingin ng deretso sa mga mata ko. “Look into my eyes Elijah. Mahirap bang gawin iyon.” Utos kong muli na bahagyang tinaasan ng boses.

Napilitan man siya pero ginawa parin niya. Nakipagtitigan siya sa akin na para bang maluha luha na naman siya na parang ayaw na yatang kumurap pa.

“S-sir. Eh! A-ace c-can I take off my eyes on you now.” Nahihirapang saad niya.

“Then do it. Pero kapag kinakausap kita, ayaw ko ng nakayuko ka habang sumasagot. At itatak mo diyan sa utak mo, na pangalan ko lang ang babanggitin mo. Dahil kapag nakarinig pa ako ulit ng Sir galing sayo, I swear, you can’t get off on bed until you memorize to call me by my name.” Banta ko dito. “And one more thing, ayaw kong makakarinig mula sayo, na binabanggit mo si Kanye nor anyone name. Nagkakaintindihan ba tayo.”

“Yes S-si-. A-ace.”

“Good, then. Prepair your self, lets go out for lunch. And one thing, be natural. Hindi ko gustong makasagap ng kung anong balita sa atin. Act like you are still my PA in public. Kung tayong dalawa lang ang magkasama, call me by my name. Pero kapag may ibang tao na hindi pa nakakaalam na asawa kita, call me sir. Nagkakaintindihan ba tayo.” Muli kong saad sa kanya na agad naman siyang tumango at sumagot ng oo.

Magkaagapay na lumabas na kami ng opisina ko. At napansin ko ng matapat kami sa table ni Nancy ay napasulyap ito sa kanya kaya naman tinapunan ko ito ng masamang tingin.

“Stop starring to my wife Nancy. ” Sita ko dito na agad namang napayuko at humingi ng sorry. ” Lets go Elijah. Move faster.”

“Yes sir.”

“Pinagluluko mo ba ako?” Tumigil ako sa paglalakad at muli siyang hinarap.

“But we are in public sir. At maraming tao ang nakapaligid.” Sagot niya sa akin.

“Damn it, this is my company. And they know all about you and me.” Gigil na hinawakan ko siya sa braso na agad na napangiwi dahil sa higpit ng pagkakahawak ko doon.

“Sorry.”

Gigil din na binitawan ko siya at nagpatiuna ng maglakad na mabilis naman siyang sumunod. Hindi na maiiwasan na mapatingin sila sa amin na nagbibigay ng makahulugang tingin kahit babatiin nila ako ng magandang hapon.

Huwag lang talaga silang magsasalita sa harap ko patungkol sa akin. Pwede na iyong magsalita sa likuran ko ng masasama laban sa akin ay ayos lang basta huwag ko lang malalaman kung sino sino sila dahil hindi ako magdadalawang isip na tanggalin sila sa kompanya ko.

Sa baba ng kompanya ko ay may restaurant na doon. Kaya doon na kami nagpasyang kumain.

“Eat more Elijah, dahil ayaw kong himatayin ka na naman kapag inangkin kita.” Deretsang saad ko sa kanya na nakapagpamula ng pisngi niya. “Ang liit ng katawan mo, kaya ka madaling mapagod. Ni hindi mo kakayanin ang round two.”

“Please, huwag po nating pag usapan iyan.” Nakayukong sagot niya sa akin.

“Bakit? Mahihiya ka pa ba? Tayo lang dalawa dito sa lamesa. And I can talk to you whatever I want.”

“Pero-.”

“I catch you.” Naputol ang sinasabi niya at kahit ako ay nabitin sa ere ang kutsara na hawak ko ng marinig namin ang mga salitang iyon kaya awtomatikong napalingon ako para mapagsino ang nagsalita.

“Mama.”

---

To Be Continued:

---

Elijah at the multimedia !!!!

PH1 #21: Elijah

This Chapter dedicated to:
Alphnine5465 , Ynna_wp , geralynjiejie ,
ZaireenMiro , gelmrk , thearki , davidtabios7
mercury_drug23 , rey0flight , anne_2017 ,
And eyepatchcutie
For nonstop supporting me.
Thank you so much guys
LOVE LOTS
❤❤❤

==¤==

“Mama!” Seryusong nakatingin sa kanya ang bagong dating na tinawag niyang mama. Hanggang sa magawi ang tingin nito sa akin. Kung nakatayo lang siguro ako ay tinignan nito ako mula ulo hanggang paa. Sa tingin pa lang ay parang nakikinita ko na na mapagmataas ito. Bahagyang tumaas na ang sulok ng kilay nito bago muling bumaling sa kanya.

“I’ve been catching you those few days Ace, hijo. You’re always been busy. Ni hindi mo na ako nagagawang tawagan at kamustahin. Balitaan ng mga bagay na dapat kung malaman.” Seryuso nitong saad.

“Yes mama. Sorry for that.” Sagot niya saka tumayo at humalik sa pisngi nito. “Madami lang akong kinailangang tapusin nitong mga nakaraang araw.”

” And who is he? ” Kuway tanong nito sa kanya ay muli akong binalingan at hindi pinansin ang paliwanag niya.

“He is my PA mama.” Sagot niya na bahagyan ding tumingin sa akin at tinanguan para sabihan na batiin ito.

“Your PA. Mean he is the one Lolo choose for you.” Ramdam ko ang patuyang sabi nito. Tumayo ako para sana batiin siya ng hindi nga ako nagkamali sa naisip ko kanina. She look at me from head to toe. From toe to head at patuyang ngumiti.

“G-good afternoon Madam.” Bati ko kahit alanganin ako sa pagsasalita. Hindi ko na pinansin ang mapagmataas nitong tingin.

“Walang maganda sa tanghali.” Nakaramdam ako ng pagkapahiya sa sinabi nito kaya naman napayuko ako at hindi na nagsalita.

“Mama!”

“I know hijo. Don’t worry, kakausapin ko ang lolo mo para dito. Ayaw lang niya ako makaharap ng personal para sana isumbat sa kanya ang kalukuhang ginawang pagpapasya niya. Hindi ko gusto ang pagmamanipula niya sa buhay mo.” May galit na sabi nito sa kanya. “And you gold digger. Hindi ko alam kung ano ang ipinakain mo sa papa kaya ikaw ang napili niya para sa anak ko.” Para akong napipi sa sinabi nito sa akin. “Dahil nakikita ko naman na walang special sa iyo.”

“Mama. Huwag natin dito pag usapan iyan dahil nasa paligid lang ang mga mata ng lolo. Baka mabulilyaso pa ang mga plano ko.” Pigil niya dito na nakapagpabigat pa lalo ng dibdib ko.

Alam ko naman iyon. Na sa ginagawa niya ngayon ay pawang palabas lang pero masakit pala talaga na marinig ang mga salitang iyon sa kanya. At nadagdagan pa dahil tutol din ang mama niya sa ginawa ng lolo niya.

“Wala po akong alam sa nangyayari dahil pati po ako biktima dito.” Hindi ko mapigilang sagot dito dahil hindi ko matanggap ang sinabi nitong isa akong gold digger. Gusto ko sanang mas lakasan ang boses ko para iparamdam dito na din nagustuhan ang tabas ng dila nito. But still.. I can’t..

“Ganyan naman kayo, magmamalinis kayo kapag kayo ang nasisita. Pero ito ang tandaan mo kutong lupa-.”

“Mama, tama na iyan.” Suway niya dito para patigilin ito sa pagsasalita at hinawakan pa ito sa mga braso. “Nakikiusap ako mama. Kapag gagawa ka dito ng eskandalo, mawawala lahat sa akin ng pinaghirapan ko. Mawawala lahat ng sakripisyo ko sa pagpapakasal sa kanya.” Mahina pero may diin sa bawat salitang binitawan niya. Saka niya ako binalingan. “Go to my office now Elijah. Magpapadala na lang ako ng pagkain mo doon.” Utos niya sa akin.

Hindi na ako umimik pa dahil agad akong tumalikod sa kanila at walang lingong likod na iniwan sila.

Hindi ko na napigilan ang aking mga luha habang papalayo sa kanila. Pero hindi ako nagtuloy sa opisina niya bagkus lumabas ako ng gusali ng kompanya niya at nagpakayalo doon.

Hindi ko na alam kung saan ako tutungo, hinayaan ko na lang kung saan ako dadalhin ng mga paa ko dahil sa sakit na dinaramdam ko sa dibdib ko.

Parehas lang sila ng mama niya. Mapagmatang tao. Na kahit alam ko sa sarili ko na hindi ako ganun gaya ng bintang nito sa akin ay nasasaktan parin ako. Para akong binubuhusan ng napakalamig na tubig dahil sa sinabi nito.

Sa simula pa lang, hindi ko ito ginusto. Kung hindi lang nasangkot ang mama sa gulong napasukan ko. Hinding hindi ko ibababa ang pagkatao ko ng ganito.

Ang sakit. Na niyuyurakan ang pagkatao ko na hindi ko naman alam ipaglaban.

At dahil sa halo halong sakit at pagkahabag sa sarili ko ay hindi ko na napansin na patawid na pala ako sa kalsada at isang nakakaliyong langitngit ng gulong ang pumailanlang sa paligid.

Doon ako natauhan at pinahid ko ang aking mga luha saka ako tumingin sa harapan ng kotse na halos isang pulgada na lang ang layo sa akin.

“Sana, binangga niyo na lang ako.” Naibulong ko sa sarili ko at muling rumagasa ang mga luha ko na nag unahang maglandas sa pisngi ko.

“Elijah! What are you doing?” Isang tanong na nakapagpaangat ng paningin ko. At mas lalo akong napahagulgol ng iyak ng mapagsino iyon.

Si Kanye. Na agad akong hinila at ikinulong sa kanyang mga yakap. At doon na ako tuluyang nanghina at hindi ko na napigilan ang yumakap din sa kanya. Na kahit doon man lang ay maramdaman ko ang isang kalinga ng isang kaibigan.

“Anong nangyari? Sinong nagpaiyak sayo? Damn it!” Ramdam ko ang panggigigil niya habang yakap niya ako. Pero nandoon ang masuyong haplos sa likod ko. “Lets go! Hindi dapat tayo dito mag usap.” Kinuyog niya niya pasakay sa kotse niya na sa kanya pala ang kotseng malapit ng bumangga sa akin.

Hindi na ako nagsalita. Siya na mismo ang nagkabit ng seatbelt ko ng ng makasakay na ako. Siya man ay hindi na din nagsalita. At pinaarangkada na palayo ang sasakyan niya.

Sa isang park niya ako dinala, malayo sa kompanya ni Ace at malayo iyon sa mga mapagmatang tao.

Umalalay siya sa akin pagbaba ko ng kotse niya. Walang ibang tao maliban sa amin. Dinala sa isang duyan at pinaupo doon. Paluhod naman na hinarap niya ako kaya naman napatingin ako sa kanya.

Malungkot din ang mga mata niyang nakatitig sa akin at umangat ang kamay niya at pinahid ang aking mga luha.

“Stop crying. Nasasaktan din ako kapag nakikita kitang ganyan.” Mahinang boses na sabi niya sa akin. “My ear is all your’s. Say it, ng mailabas mo ang bigat na nararamdaman mo sa dibdib mo.”

Pero hindi ako nagsalita. Masaganang luha lang ang naisagot ko sa kanya.

“Shhh!.” Muli siyang yumakap sa akin. “Hindi gagaan ang dibdib mo kung hindi mo bibigkasin ang sama ng loob mo. Sabi ko sayo, isa akong kaibigan na handang dumamay kung kailangan mo. Hindi ako manghihimasok sa relasyon niyo ng pinsan ko kung iyan ang gusto mo. Pero sa nakikita ko sayo, alam kong siya ang dahilan ng pag iyak mo.”

“A-ang sakit pala.” Iyon ang unang katagang lumabas sa bibig ko. “Ang sakit pala na marinig sa iba at sabihin na isa akong gold digger.”

“Sinabi ba iyan ni Ace sayo?” Tanong niya at napansin ko ang naggitgitan ang mga ngipin nito.

Umiling ako dahil iyon naman ang totoo. Pero hindi ko na binanggit kung sino talaga ang nagsabi nun sa akin baka lumaki pa ang issue at mas sa akin mabuntong ang lahat ng sisi kapag sinita nito ang mama ni Ace.

” Pero alam mong sa sarili mo na hindi ka ganun. Mga makikitid lang ang utak ng nagsabi nun sayo.” Ramdam ko ang galit nito. Hindi man kilala kung sino ang nagsabi nun sa akin ay ramdam ko ang simpatya niya para sa akin.

“I know! Pero nasasaktan ako dahil hindi ko man lang kayang ipaglaban ang sarili ko. Napakahina ko.”

“Shhhh! Nandito ako Elijah. Pero sumusobra na si Ace. Huwag kang matakot na labanan siya. Dahil sayo nakasalalay ang mamanahin niya.”

“I know, but I don’t have the right.” Sagot ko dito.

“What’s right? Dahil sa simula pa lang. Sa iyo na nakasalalay ang mamanahin niya kung hindi ka niya pinakasalan. At alam kong iniipit ka niya ngayon dahil sa mama mo noon. Pero Elijah, makakaatras ka sa kasunduang iyon kung gugustuhin mo.” Sabi nito na nakapag pailing lang sa akin. Kung alam lang nito ang isa pang kasunduan na pinirmahan namin. Pero hindi ko naman masabi dito ang bagay na iyon. Dahil ayaw ko na mas lumala pa ang sitwasyon.

Umiling ako. Hindi na ako nagsalita at hinayaan ko na lang na sa pag iyak ko ibuhos ang sama ng loob ko. Mabait ito at ayaw kong idamay pa siya sa gulong napasukan ko dahil sa kontrata namin ni Ace. Hahayaan ko na lang sa ngayon ang lahat. Huwag lang idamay ang mama dahil kung pati siya ay dinaman ng mama niya at sabihan ng masasamang salita. Hindi na lang ako basta tatahimik na lang.

Narinig ko ang pagbuntong hininga dahil sa pananahimik ko. Patuloy parin siya sa pagpahid ng luha ko.

“Nasa sa iyo na iyan kung ayaw mong sabihin sa akin ang lahat. Hindi kita pipilitin. Pero kung pakiramdam mo na, na gusto mo ng mag open ng usapan. Nandito lang ako Elijah.”

“Salamat. Napakabuti mo sa akin.”

“Dahil isa ka ding mabuting tao, Elijah. At hindi ka dapat nakakaranas ng ganito.”

“Ayos lang ako. Mamaya ay makakalimutan ko na ang nangyari.” Sabi ko na lang dito. At iniwas na ang mukha ko na kanina pa niya hinahaplos. Nabitin pa sa ere ang kamay niya dahil sa ginawa ko. Pero agad din niya iyong binawi at ibinaba. Saka nito kinuha ang isang panyo sa bulsa ng slack pants nito at ibinigay iyon sa akin.

Kumilos na din ito para umalis sa pagkakaluhod sa harapan ko. At umupo sa katabing duyan sa kaliwa ko.

“B-bakit ka pala nagawi doon?” Kuway tanong ko ng hindi na ito nagsalita pa.

“Paanong nagawi?”

“Sa kompanya ni Ace?”

“Ace???” Halatang nagulat ito sa pagbanggit ko ng first name ng pinsan nito.

“Sorry! Sinasanay ko kasi ang sarili ko gaya ng bilin niya.”

“Ganun ba? So nakapagpasya ka na talaga na makisama sa kanya kahit nahihirapan ka?” Tanong niya sa akin kaya naman napatingin ako sa kanya. “Hindi sa nakikialam na ako. Pero gusto kong malaman, mahal mo ba siya kaya nagtitiis ka sa pagpapahirap niya sayo?”

Hindi ako agad nakapagsalita sa tanong niyang iyon. Pero hindi ko naman masabi na hindi ko ito mahal dahil kung sasabihin ko iyon ay malamang mas madadagdagan pa ang mga tanong niya. Gaya ng kung hindi ko siya mahal ay bakit nagtitiis ako?

Binawi ang tingin ko dito at bahagyang iginalaw ang duyan ko. “Oo.” Iyon na lang ang isinagot ko dito kahit hindi naman totoo. “Kaya magtitiis ako kahit nahihirapan na ako.” Dagdag ko pa para mas kapanipaniwala na. Narinig ko na naman ang pagpapakawala nito ng isang malalim na buntong hininga.

“Pero nasasaktan ka na.”

“Alam ko.” At isang ngiti ang gumuhit sa mga labi ko kahit nasa mga mata ko ang kalungkutan. Dahil kung hindi ko gagawin iyon ay mas maghihinala ito. Anim na buwan lang iyon. At kailangan kong tiisin. “Hanggang sa kaya na din niya akong mahalin.”

“Sana nga lumambot ang puso ng pinsan ko para sayo Elijah. Pero kung sumusuko ka na. Isipin mo, nandito ako.”

Napatingin ako dito dahil sa sinabi niya. Inaarok kung tama ba ang pagkakaintindi ko sa sinabi niya.

Ngumiti siya sa akin. Ngiti ng may paghihinayang. “Kung mas nauna lang sana kitang nakilala kaysa sa pinsan ko.”

“Kanye‐.”

“Yes Elijah, I like you.”

Hindi ako agad nakasagot sa natuklasan ko mula rito. Napalunok pa ako na para dahil parang may bumara sa lalamunan ko.

” Weird man siguro. Pero iyon ang nararamdaman ko sayo. Lalaki ako Elijah. At napakalinaw na lalaki ka din pero gusto kita.”

“K-kailan pa?” Hindi ko mapigilang tanungin sa kanya.

” Ng minsang isinama ka ni Ace sa isang pagtitipon para sa gathering ng kompanya na binuksan ng pinsan namin.”

“Sa unang araw pa lang akong PA niya?” Sagot ko ng maalala ko noong araw na iyon ay sumabak agad ako sa mapagmandong boss ko. Palasigaw na boss ko. Unang araw na muntikan pa akong sumuko agad dahil palagi itong nakasigaw.

” Tama, ng araw na nakita kita kung paano ka yumuko habang pinagsasabihan ka ng pinsan ko kung ano man ang sinasabi niya sayo ng araw na iyon. Ng minsan makita ko na mangilid ang luha mo. Simula noon, hindi ka na nawala sa isip ko. At isang araw, nalaman ko na lang bigla ang plano ng lolo. Gusto kong kumontra. Gusto kong sabihin na pwedeng ako na lang. Pero nakita ko sa will ng lolo na kung hindi tatanggapin ni Ace ang kasunduan sa will ay sa akin ka ipapakasal. At umasa ako. Pero alam ko namang hindi ka pakakawalan ni Ace dahil nakasalalay sayo ang mamanahin niya.” Mahabang kwento nito. “Kaya naman, hindi na lang ako umimik. Pero doon na ako nagkaroon ng inggit sa kanya na hindi ko naramdaman dati kahit siya pa ang paborito ng lolo namin. Hindi ko kailanman siya kinainggitan. Na kahit katiting na inggit ay wala akong naramdaman dahil sapat na sa akin ang kung anong ibinigay sa akin ng lolo. Pero nagbago iyon. Dahil nainggit ako sa kanya dahil nagpakasal kayo.”

“Kanye.” Wala akong alam na sasabihin sa mga nalaman ko. Kaya ba palaging sinasadya ng pagkakataon na magcross ang landas namin ay dahil ginagawan talaga niya ng paraan?

“Yes, Elijah. Ginawa ko ang lahat para kahit papaano ay makita kita. Makausap. Kaya naman ako na ang gumawa ng operasyon ng mama mo. Na sinabi ko sayo noong una na nakiusap sa akin ang lolo kahit hindi naman iyon ang totoo bagkus ginawa ko lang dahilan iyon para mapalapit sayo. Patawarin mo ako. Dahil sa kapangahasan ko. Na kung sana noong naramdaman ko na ito noong una palang ay gumawa na ako ng hakbang, hindi ka sana nakasal sa kanya at hindi ka naghihirap sa piling niya. At sana, mas sa akin ka pa nagkagusto kung nauna mo akong nakilala.”

Muli akong napalunok. Wala talaga akong maapuhap na sasabihin sa kanya. Ang kaninang sakit na naramdaman ko dahil sa masasakit na salitang narinig ko sa mama ni Ace ay napalitan ng pagkalito. Lumakas ang kabog ng dibdib ko at naguguluhan ang isipan ko.

” Huwag mo ng kailangang isipin ang mga sinabi ko sayo. Para hindi ka maguluhan. Sinasabi ko lang ito para kahit papaano ay gumaan din ang loob ko. Na wala akong kinikimkim na damdamin para sayo.”

“S-sorry.”

“Your always say sorry. Kahit wala ka namang kasalanan. Cheer up. Mas kakayan kayanin ka ng pinsan ko kapag ipinakita mong mahina ka. Lumaban ka Elijah. Kung talagang mahal mo ang pinsan ko. Ipakita mo. Baka kung malaman niya na mahal mo siya ay mapalambot mo din ang kanyang puso.” Payo niya na para bang ang dali lang gawin. Parang gusto ko tuloy sabihin dito ang isa pang kuntratang pinirmahan ko. Pero kabilin bilinan niya na dapat kami lang dalawa ang nakaka alam nun dahil iba siya magalit at naramdaman at naranasan ko na ang galit na sinasabi niya. Kaya ayaw ko na iyong maulit pa.

“Kasi pati ikaw ay nahihirapan dahil sa akin. K-kung g-gusto mong makalimot h-huwag ka na lang magpakita sa akin.” Hirap na hirap ako ng sabihin iyon na parang nanghihinayang din ako na hindi ko siya makita dahil magaan ang pakiramdam ko na kausap siya.

“Sinubukan ko na Elijah. Pero alam mo ba na kapag sinusubukan ko iyon ay nauuwi lang sa pagsunod ko sayo at lihim na tinatanaw ka sa malayo. Pero kanina, hindi ko akalain na bigla ka na lang susulpot sa harapan ko at muntik na kitang masagasahan.”

“K-kung ganun, balak mo talagang pumunta sa gusali ng kompanya ni Ace?”

Tumango ito bilang sagot sa tanong ko saka bahagyang tumawa ng mahina. “Kakaisip ko din sayo dahil mula ng umalis ako sa bahay ng mama mo kanina ay hindi na ako mapakali dahil nakikita ko na naman ang galit ng pinsan ko. Iniisip ko na baka saktan ka na naman niya at pagmalupitan.” May pag aalalang sabi nito.

Doon ko nabawi ang tingin ko dito dahil naalala ko kung paano niya ako pinarusahan dahil sa nangyari kanina sa bahay nina mama. Naalala ko kung paano ang pagpaparusa niyang ginawa sa akin na nauwi sa isang mainit na tagpo na kahit ako ay naramdaman ko din ang kakaibang… No… Hindi ko dapat isipin iyon. Pagpaparusa lang iyom dahil hindi ko siya sinusunod. Oo, tama. At hindi ko dapat aminin sa sarili ko na nagustuhan ko nga ang bagay na iyon.

“Sinaktan ka ba niya?” Napakislot pa ako ng marinig ko ang boses ni Kanye na nakapagpagising sa akin at bumalik sa reyalidad dahil sa pag iisip ko ng namagitan sa amin ni Ace.

“N-no. No. He didn’t.” Agad kong sagot. “Pinagsabihan lang niya ako na huwag kitang tawagin sa pangalan at huwag makipagkita sayo dahil magagalit daw siya.” Totoo naman iyon na sagot ko.

“Sinabi niya iyon sayo?” Halos hindi makapaniwala na ulit nito sa sinabi ko. Kaya naman tumango ako. “Sigurado ka?”

” Oo, bakit may problema ba doon?” Tanong ko ng bigla na lang itong tumawa. Napasimangot tuloy ako ng wala sa oras dahil sa pagtawa nito. ” Anong nakakatawa doon.”

“Hahaha! Ngayon naintindihan ko na?”

“Ang alin?” Hindi ko makuha ang ibig niyang sabihin.

Tumingin ulit siya sa akin saka ngumiti. “Naintindihan ko na at nalaman ko na din na insecure din pala siya sa akin. Iniisip niya na malalamangan ko siya sa iyon kaya niya sinabi ang bagay na iyon sayo.”

“Ang alin nga?” Muli kong tanong na parang nablanko ang ang utak ko dahil hindi ko talaga makuha ang ibig nitong sabihin.

“Ang kyut mo.” Bagkus sabi nito kaysa sagutin ang tanong ko at pinisil ang ang pisngi ko. Hindi ko naman iniwas ang mukha ko ng biglang tumunog ang cellphone nito. “Sandali lang huh! Tignan ko lang kung sino ang tumatawag.” Pero naging marahas ang pagtingin niya sa akin ng ibaling ang paningin niya sa akin mula sa cellphone nito.

“Bakit?”

Hindi niya ako sinagot dahil sinagot na niya ang tumatawag sa kanya.

“Bakit? Napatawag ka?”

“Damn you Kanye.” Narinig kong boses sa likuran namin mismo sa kung saan kami nakaupo sa duyan at sabay pa talaga kaming napalingon sa pinanggalingan ng galit na boses na iyon.

---

To Be Continued

PH1 #22: Elijah

This chapter dedicated to:
AkosiJoshua9 , wpadssss , gabbyjypretty ,
STOIC_Frost , -deergrande , hinata_71 ,
NivojHezonja , ThisBlood27 , wensoh01 ,
Pandak_TSM and rc_beybi
Thank you guys! For supporting me!!
Love lots!
Nakasubaybay ako kahapon sa lahat ng nagvote sa last update ko at isinulat ko kayong lahat kaya naman, iisa-isahin ko kayong papangalanan.
At sana po, huwag kayong magsawa sa pagbabasa at pagsuporta.
Your read, support, and comment mean a lot to me guys.
❤❤❤
Again THANK YOU!!!

==¤==

“No.” Agad akong pumagitna ng bigla na lang sugurin ni Ace si Kanye at inundayan ito ng isang malakas na suntok sa mukha. Natumba si Kanye dahil nawalan ito ng balanse ng hindi nakahanda sa pagsugod niya. Kaya naman dinaluhan ko ito. “A-ayos ka lang?” Tanong ko dito at hinawakan sa mga braso at handang alalayan sa pagtayo. Hindi pa man nakaksagot ito sa akin ay hinila na niya ako patayong palayo dito. “Bitawan mo ako.” Galit na pilit na iwinawaksi ko ang kamay ko na mahigpit na naman niyang hinawakan. Napapangiwi man ako dahil parang madudurog na ang buto sa braso ko sa paraan ng paghawak niya.

Isang matalim lang na tingin ang ipinukol niya sa akin bago muling binalingan si Kanye.

“Ito ang tatandaan mo Kanye, you don’t have the right to hold or touch my wife. At sa oras na makita ko pang muling hahawakan mo siya. Magkakaalaman na tayo. Huwag mong ubusin ang pasensya ko Kanye.”

Tumayo si Kanye at akmang susugod din para bawian siya ay doon na ako muling pumagitna kahit hawak parin niya ang kamay ko. “Please, stop it. Tama na. Kanye please.” Dito na ako nakiusap dahil mas madaling pakiusapan ito kaysa sa kanya.

Kita ko man ang gigil niya ay marahas na ibinaba nito ang kamaong naiwan sa ere dahil sa pagpigil ko.

“Hindi ako natatakot sayo Ace. Sa simula pa lang wala kang magagawa laban sa akin.” Galit na saad nito sa kanya.

“Talaga, wala ka pang nagagawang labag sa gusto ko Kanye kaya hindi mo pa alam kung ano ang mangyayari kapag naubos ang pasensya ko. Pero sa pagkakataong ito, hindi ko nagustuhan ang pangingialam mo sa pagitan namin ng asawa ko. Kaya umayos ka. Dahil hindi ako mangingiming pabagsakin ang mga hawak mong kompanya.” Gigil din na banta niya dito.

“Hindi ako nakikialam sa relasyon niyo ni Elijah! Pero sinasaktan mo siya. At hindi niya deserve ang masaktan dahil damay lang siya sa padalos dalos na pasya ng lolo. Kaya Ace. Pabagsakin mo man ang kompanyang hawak ko o kunin mo lahat sa akin wala na akong pakialam. Pero ito din ang tatandaan mo, kasunduan lang ng lolo ang mahalaga sayo. At si Elijah, ay hindi kailanman naging sayo. At kung may pagkakataon ako, kukunin ko si Elijah sayo.” Galit na sumbat din nito sa kanya na lalong nakapag pahigpit ng pagkakahawak niya sa braso ko dahil sa pagsagot nito sa kanya.

“At anong alam mo sa kasunduan sa pagitan namin? Kaya huwag kang magsasalita Kanye na alam mo ang lahat. Dahil hindi ikaw ang naghirap at naghihirap na mawala ang mga pinaghirapan ko dahil sa walang kwentang kasulatan iyan. At kung hindi dahil kay Elijah at kung paano niya nakilala ang lolo na malaking palaisipan parin sa akin hanggang ngayon ay hindi ako maiipit ng ganito.” Galit na sumbat parin niya dito. “Kaya karapatan ko kung ano ang gusto kung gawin sa asawa ko at labas ka na doon.”

“T-tama na. Tama na iyan.” Muli kong sabad sa kanila dahil kung saan na naman umabot ang usapan nila. Nabibingi na din ang tainga ko sa paulit ulit na naririnig ko sa lintik na kasunduan ng lolo nila. “Please, Kanye.” Muli ay dito ako nakiusap na nakitaan ko ng pagtatagis ang bagang. Nanlulumo dahil sa pakiusap ko na gustong gusto niya akong ipaglaban sa kanya. Hilain at alisin ang mahigpit na pagkakahawak niya sa akin.

“Damn it Elijah! Huwag kang makiusap sa kanya.” Galit na naman na hinila niya ako papunta sa likod niya na muling hinarap ito. “This is the last time that I see you around near to my wife Kanye. I warned you.” Dinuro pa niya ito sa may dibdib bago ako muling hinawakan at hinila na paalis sa lugar na iyon.

Tingin na lang ang tanging naiwan ko kay Kanye at ni hindi ako nakapagpasalamat sa kanya ng maayos at nakapagpaalam.

Pasalya niya akong pinasakay sa kotse niya at muling tinapunan ng masamang tingin bago siya umikot at sumakay na din.

Hindi na siya umimik at mabilis na pinaarangkadang paalis ang kotse niya. Hindi pabalik sa opisina niya ang daang tinatahak namin kundi ang daang pauwi sa bahay niya sa A. PLACE.

Ng makarating kami doon ay pahila na muli niya akong pinababa sa kotse at hila hilang ipinasok sa loob ng bahay. Narating ang silid at pahagis niya akong itinulak sa kama.

“Sinabi ko sayo na sa opisina ko ka tumuloy pero hindi mo ako sinunod bagkus ang lakas ng loob mong makipag kita kay Kanye. Ako ba talaga ay sinusubukan mo Elijah?” Kung may apoy at usok lang siguro sa mga mata niya at ilong ay malamang kanina pa sunog ang buong buhay sa galit niya.

Patuyang ngumiti ako. Saka ako umayos ng upo sa gilid ng kama. Tumitig ako sa kanya.

“Bakit? Ano ang igagawad mo sa aking parusa dahil hindi kita sinunod?” Tanong ko. Hindi ko binawi ang tingin ko sa kanya kahit talong talo na ako sa mga tingin niya. “Sasaktan mo ako.” Patuya kong tanong. “Sige lang. Tanggap ko na iyan. Kung ang kaparusahang iyan ay diyan ka magiging masaya, hindi ako tututol. Hindi ako iiwas. Magsawa ka. Magsawa ka sa pananakit mo sa akin.” Sumbat ko. Saka ako tumayo sa at lumapit sa kanya ilang dangkal na lang ang layo ko sa kanya. “O gusto mong pagsawaan ang katawan ko gaya ng ginawa mo kaninang umaga. Pagbibigyan kita. Ibibigay ko lahat ng gusto mo. Para matapos na. Susundin ko lahat ng gusto mo, para tumigil ka na. Anim na buwan, anim na buwan akong magiging sunod sunuran sayo. Para tuparin ang kasunduan natin. Kaya magsawa ka sa mga araw, linggo, at buwan na darating. Asahan mong hindi ako susuway sa gusto mo. Magiging mabuting asawa ako sayo. Gagampanan ko ang papel ko bilang isang mabuting may bahay para sayo. Pero… ang kasunduan ay kasunduan.. pagkatapos ng anim na buwan na iyon… mawawala ako sa buhay mo… kalimutan mong may Elijah na nanaging sunod sunuran sayo.” Mahabang lintaya ko. Kahit sa mga sinabi ko lang ba na iyon ay mabawasan ang bigat na sama ng loob na dinadala ko.

Isang ngisi lang ang naging sagot niya sa mga sinabi ko. Siya naman ngayon ang lumapit sa akin at inipit na naman ang pisngi mo at pinatingala ako sa kanya.

“Kung sumunod ka pa lang noong una ay hindi ka masasaktan ng ganito. Kaya mo naman pala sabihin ang mga bagay na iyan. Kulang na lang ang gawa para maniwala ako.” Mahinang boses na sabi niya sa akin pero nandoon ang bigat sa bawat kataga habang binibigkas niya iyon. “Ngayon, paano mo uumpisahan ang pagiging mabuting asawa mo. Gagampanan ang papel bilang asawa ko?” Patuyang tanong din niya sa akin at patulak na binitawan niya ako kaya napaupo ulit ako sa gilid ng kama.

Tumingala ako sa kanya. Hindi ko alam kung ano ang ibig niyang sabihin hanggang sa yukuin niya ang nasa harapan niya sa pagitan ng mga binti niya.

Gusto ko siyang murahin at sigawan. Pero hindi ko ginawa. Bagkus napalunok ako bago kumilos at lumuhod sa harapan niya. Kumilos ang mga kamay ko to unlock his belt. Open the botton of his pants and slide down his zip. Gumalaw din ang kamay niya at sumabunot ang mga iyon sa buhok ko.

Gusto kong maluha sa ginawa ko. Bakit kailangan kong magpakababa ng ganito?

I swallowes hard once again. Para hindi malaglag ang luha sa mga mata ko. Bago kumilos ang kamay ko at nanginginig na ipinatong iyon sa harapan niya. Magaan na humalos sa pagkalalaki niya.

“Do it!.” Utos niya kaya muli akong napatingala sa kanya. Saglit na lang iyon at muli kong itinuon ang paningin ko sa gitna niya. Sinimulang igalaw ang kamay ko para maharang imasahe iyon sa kaselan niya.

Pero bago ko pa man dampian iyon ng mga labi ko ay hinila niya ako sa buhok patayo kaya naman napasunod na lang ako. Hinawakan ako sa baba at pinatingala sa kanya.

“Now, you know how to please me at alam mo na ang sumunod sa gusto ko.” Pang uuyam na sabi niya sa akin. “I’m looking forward to it my little Lamb. Palalampasin ko ang araw na ito sa pagsama mo kay Kanye. Pero oras na naulit ang pagsama mo sa kanya ikukulong kita dito sa silid na ito hanggang sa matapos ang kontrata natin.”

Nakipagsukatan ako ng tingin sa kanya at muli akong nagsalita. “Pero nasa kasunduan natin na kung mapapaaga ang pagsasalin ng mamanahin mo, iyon na din ang araw na mapapawalang bisa ang kontrata natin at ang kasal natin.” Pagpapaalala ko sa kanya. “Nakasaad din doon na hindi ko na kailangang magtrabaho pa sayo at tatapusin ang interm ko. Kapag nakuha mo na ang lahat ng gusto mo.”

“Tama ka, kaya ipanalangin mo na sana, agad na isalin ng lolo ang mamanahin ko para hindi ka maghirap sa piling ko.”

Pinid ang mga labi ko na hindi na ako nagsalita pa habang nakatitig parin ako sa kanya. Hanggang sa bitawan na niya mismo ang pagkakahawak sa baba ako at tumalikod.

“Just stay here in the house. Huwag ko lang malalaman na aalis ka dito ng hindi ka nagpapalam sa akin. At lalabas ng hindi ako ang kasama mo.” Habang sinasabi iyon ay inaayos na niya ang slack pants niya bago tuluyang lumabas ng silid.

Doon na ako tuluyang nanghina at agad na napaupo sa gilid ng kama. Tumulo na ng tuluyan ang luha na kanina ko pa pinipigilan. Napahagulgol na ako ng iyak. Ikinulong ko ang mukha ko sa mga palad ko.

Kahit na sino siguro ang nasa kalagayan ko ay makakaramdam ng pagkahabag sa sarili dahil hindi man lang kayang itanggol ang sarili. Hindi man lang kayang ipaglaban ang karapatan. How naive am I? Para na akong walang kamuwang muwang sa mundong ginagalawan ko dahil wala sa akin ang karapatan kong magsalita.

“I can do this.” Iyon ang palagi kong sinasabi na kahit sukong suko na ako. “You can do it Elijah!.” But still nanghihina parin ako at walang lakas ng loob at natatakot sa posebleng mangyari. At nawawalan na ng pag asang makalaya sa kinalalagyan ko ngayon.

And now, kailangan kong gawin ang mga nasabi ko sa kanya. Hindi man niya ako sinaktan kahit nakikita ko ang galit sa kanyang mga mata kanina ay alam kung nagtitimpi lang siya. At pasalamat ako kanina dahil siya na din mismo ang pumigil sa gagawin ko kanina sa kanya. Ni hindi ako sigurado kanina sa ginawa ko. Dahil iyon pa lang sana ang unang beses na gagawin ko ang bagay na iyon.

Muli akong napalunok. Ano ba ang papel ng isang asawa? Madami, aakuin lahat ng responsibilidad maalagaan lang ng mabuti ang asawa nito. At higit sa lahat, ang ibigay dito ang talagang papel ko bilang asawa niya. To satisfied him in bed.

Pero kahit hindi naman palagi iyon. Dahil kaya naman niyang manghila na lang ng ibang paglalabasan niya ng init ng katawan. Dahil iyon naman ang dati niyang ginagawa.

Pero bakit sa naisip kong iyon ay mas lalong bumigat ang dibdib ko. Ang isiping kahit naangkin na niya ako ay nanaiisin pa niyang humanap ng kalinga ng iba.

Isang malalim na buntong hininga ang muli kong pinakawalan. Kinalma ko ang sarili sa pag iyak. Ilang beses na nagpakawala ng mga malalalim na paghinga.

“Fighting!.” Saka ako tumayo at tinungo ang banyo. Kailangan kong ibaling sa iba ang nasa isip ko. Kailangan kong mag isip para hindi na niya ako sisigaw sigawan pa. Kailangan kong alamin kung paano talaga ang magiging role ko bilang asawa niya.

Oo, pag aaralan ko ang bagay na iyon. Kung kailangan kong kunin ang loob niya sa sweet na paraan ay gagawin ko. Para lang makasurvive ako sa anim na buwan na makakasama ko siya.

=

“Ako na diyan.” Sabi ko sa katulong na abala na ngayong naghahanda ng hapunan. Dalawang oras din akong nagkulong sa kwarto bago tuluyang lumabas doon at tinungo agad ang kusina dahil kumalam na ang sikmura ko dahil hindi pa ako nakakakain ng maayos mula kaninang tanghali dahil sa mama niya.

Hmmmp! Oo, naasar ako sa mama niya. Pero babaliwalain ko na lang. Basta wala naman akong ginagawang masama at wala namang katutuhanan ang sinasabi nito ay hindi ko na lang papatulan. Iiwas na lang ako para hindi na ako mahirapan.

“Ako na po sir.” Magalang naman na sagot nito sa akin at hindi binitawan ang paghihimay ng mga gulay na nililinisan nito.

“Sige, tutulong na lang ako sa paghihimay.” Sabi ko na lang. “Ano pala ang pangalan mo?” Kuway tanong ko.

“Celine po sir.”

“Okay! Tawagin mo na lang akong Elijah, si Sir Ace mo na lang ang tawagin mo ng Sir.”

“Pero‐.”

“Okay lang iyan. Kapag nakaharap ang sir Ace mo, saka mo na lang akong tatawaging Sir. Pero kapag ganito na wala siya, Elijah na lang. Ilang taon ka na ba?”

“22 na ako Sir.”

“Parehas lang pala tayo eh mag 22 na din ako ngayong Dec.”

“Talaga po sir.”

“Oo, parehas kami ng birthday ng sir Ace mo.”

“Wow! Talaga naman po! Bagay na bagay kayo ni Sir Ace. Tapos ang ganda mo po kahit na alam kong lalaki kayo.”

Bigla akong naasiwa sa sinabi nito pero hindi ko na lang iyon pinansin.

Nakagaanan ko na ang nakipagkwentuhan sa kanya na hindi na namin namalayan na sa pagkukwentuhan namin ay tapos na akong nakaluto.

Tamang naghuhugas na ito ng ginamit ko sa pagluluto ay siya namang narinig ko ang ugong ng sasakyan sa labas.

Agad akong kumilos para salubungin siya na alam ko naman na siya na ang dumating. Ngayon ko sisimulan ang papel ko bilang asawa niya. Ang salubungin siya sa pagdating niya galing trabaho.

Isang ngiti ang ipinaskil ko sa mga labi ko at pilit na pinaabot iyon sa mga mata ko. Nag isip ng mga magagandang bagay para lang maging totoo ang ngiti ko.

Nasa tarangkahan pa lang siya ng pintuan ay agad akong lumapit sa kanya at yumakap na nabigla pa sa ginawa ko dahil talagang lumambitin ako sa leeg niya at walang sabi sabing pinaglapat ko ang labi namin.

Hindi agad siya nakaimik pero awtomatikong kumilos ang kamay niya na umalalay sa likod ko. Kunot ang nuo na inaarok ang katutuhanan sa ipinapakita ko.

“B-bakit?” Kahit naplano ko na iyon ay kinabahan parin ako dahil hindi ko naman naisip talaga kung ano ang magiging reaksyon niya sa ginawa ko. “S-sorry, a-ayaw mo ba na sasalubungin kita at hahalikan kapag umuwi ka na?” Kuway tanong ko at pinalungkot ang boses ko.

“Ano namang palabas ito?” Tanong niya pero hindi naman niya ako binitawan bagkus ang attache case niya ang binitawan niya at dalawang kamay na ang umalalay sa baywang ko.

“I-inaaral ko ang dapat gawin ng isang asawa. At ganito ang isa sa alam kung gawain nila. Mali ba ako?” Pa-enosenteng tanong ko at mabagal na inalis ang mga kamay ko na nakapulupot sa leeg niya at iniharang sa pagitan ng mga dibdib namin.

“No! Hindi ko lang akalain na ganito ang gagawin mo. Then, lets see. Okay na rin.” Sagot niya sa sinabi ko. Seryuso man pero walang galit. Nanatili siyang nakahawak sa baywang ko ng dinampian niya ako ng halik sa labi at bahagyang kinagat ang ibabang labi ko sabay pinasadahan ng dila niya dahilan para hindi ko mapigilan ang mapalunok dahil biglang may kung anong kiliti na lang ang naglandas sa mga ugat ko sa simpleng gesture lang na ginawa niya.

“B-bitawan m-mo na ako.” Para tuloy akong naasiwa dahil doon. “H-hindi pa pala ako nakapagbihis, kagagaling ko lang kusina. Mababahuan ka sa akin.” Dahilan ko na lang para bitawan na niya ako at bahagyang itinulak ko siya.

“Galing kusina?” pang uulit niya.

“Ipinagluto kasi kita. Para naman mas matikman mo ang mga luto ko. At kung magustuhan mo, lagi kitang ipagluluto.” Kiming ngumiti ako at bahagyang yumuko. Pa sweet lang ba. At parang umi epekto naman dahil hindi ko nahimigan ang laging pasigaw na boses niya. “K-kaya bitawan mo muna ako. Nangangamoy ulam pa ako.”

Hindi naman niya ako binitawan bagkus ibinaon pa niya ang ilong sa pagitan ng leeg at balikat ko.

“Mmmm, hindi ko naman mabaho, bagkus amoy ulam ka na parang ikaw ang gusto kung kainin.” Nag iwan pa talaga siya ng bahagyang kagat sa balikat ko ng mag angat ito ng mukha bago na niya ako tuluyang binitawan.

Pinulot niya ang binitawang attache case saka iyon ipinatong sa lamesa sa sala.

Ako maman ay sumunod lang sa kanya. Ng makita kong tatanggalin na niya ang necktie ay agad akong lumapit at inagaw iyon sa kamay niya at ako na ang nagtuloy para alisin iyon.

“M-marunong akong mag massage, gusto mo i-massage kita mamaya pagkatapos nating kumain. Ano palang uunahin mong gawin?” Kuway kausap ko sa kanya habang tinatanggal ko ang necktie niya. “Maliligo ka ba muna, o kakain muna tayo. Magpapahanda na ako kay Celine ng pagkain. Tatanggalin ko lang ito.” Nakangiti pa akong nagpatuloy sa pagsasalita. Ng maalis ko na ang necktie niya ay saka ko isinunod ang blue suit niya at tanging ang puting polong na lang niya ang naiwan.

Hindi talaga maiwasan ang pagkakakunot nuo niya sa ginagawa ko at ipinapakita ko sa kanya na para bang inaaral kung gaano katotoo ang ipinapakita ko sa harapan niya.

“H-huwag mo naman akong titigan ng ganyan. M-mali ba ang ginagawa ko?” Muli kong tanong.

” No! I’m not used to it seeing you like a good wife. Hindi ko naisip na ito ang gagawin mo. At gagawin mo agad dahil kanina mo lang sinabi.”

“Huwag na nating pag usapan iyan. G-gusto ko ng tahimik na buhay habang kasal tayo at naghihintay na matapos ang kontrata natin. Iyon lang ang ipapakiusap ko.” Totoo iyon na sabi ko dito. “K-kung ito lang ang paraan p-para maging tahimik ang pagsasama natin, gagawin ko. Kaya hayaan mo ako. Para naman hindi na ako mahirapan.”

“Okay! Ikaw ang bahala. But one thing, don’t ever fall inlove with me Elijah. At itatak mo sa isipan mo na isa lamang itong palabas. Nagkakaintindihan ba tayo, My little lamb?” Sagot at tanong niya sa sinabi ko na para bang maiinlove naman ako sa kanya. Sa ugali niya nunka akong mai-inlove sa kanya. Kung si Kanye pa siguro pwede pa.

“Yes, iiwasan kong gawin iyan.” Tanging sagot ko na lang din. At muli na lang akong ngumiti. “Magpapahain na ba ako?” Akmang tatalikod na sana ako ng muli siyang magsalita.

“Mamaya na lang. Magpapahinga lang ako saglit.” Sagot niya at pasalyang umupo ng sofa sa sala. Kaya naman sumunod ulit ako at umupo sa tabi niya.

Hinawakan ko siya sa balikat at hinila. Napalingon siya sa akin. Kaya naman tinapik ko ang hita ko at sinabing he can relax at my lap. Tumalima naman siya at hindi na nagreklamo.

“Nangangamoy na ba ako. Baka mabaho na ako ah! Sabihin mo lang.” Sabi ko bahang kumikilos na ang kamay ko na simulang masahiin ang sintido niya. Ingat na ingat ako na huwag iyong madiinan.

“Your not.” Sagot niya na nakapikit na. “Mmmmm! Ang lambot at ang gaan ng palad mo.” Kuway sabi niya ng magpakawala ng isang nagiginhawaang ungol dahil sa pagmamasahe ko sa kanya.

Nakapikit naman siya ay nawala na ang ngiti ko. Ngingiti na lang ako kapag nakatingin siya sa akin. Nakakapagod din pala sa panga ang isang pekeng ngiti.

“Saan ka natutong magmasahe.” Tanong niya pero nanatili siyang nakapikit.

“Wala, palagi ko kasing minamassage si mama kapag galing siya sa tindahan niya noon. At sabi niya ang gaan ng pakiramdam na minamasahe ko siya.” Sagot ko at mas pinalambing pa ang boses ko kung iyan lang ang kailangan.

Kung kaya kung pigilan ang sarili ko na mahulog ang loob sa kanya, gagawin ko naman ang lahat para siya ang mahulog sa akin. Para patas lang kami kapag matapos na ang kontrata namin.

Sana nga magtagumpay ako. Kahit ibaba ko ang sarili ko ngayon para lang magwagi ako sa sinimulan ko ng laro. Gagawin ko.

“Mmmm.” Muli ay narinig kong mahinang ungol niya. Kumilos pa ako para yukuin siya at hinalikan sa nuo. Dahilan para magmulat siya ng mga mata. “Para saan naman ang halik na iyon?” Kuway tanong niya at kunot nuo na nakatingala sa akin.

Kagat ang ibabang labi ko at pilit na ngumiti na para bang nahiya ako sa ginawa ko. Doon ko napansin ang paglunok niya. At napagtanto ko ng muli kong maalala na minsan na niya akong sinita na huwag ko daw laging kagatin ang labi ko dahil para ko na daw siniseduce. Then, I will used that gesture para mahulog siya sa patibong ko.

“I told you, don’t do always bite your lips Elijah.” Sita nga niya sa akin kaya tama ako ng hinala.

“S-sorry.” Ako naman ngayon ang napalunok at sinadyang basahin pa ang labi ko ng pakawalan ko iyon sa pagkagat ko.

“Damn it!” Nagulat pa ako ng bigla siyang tumayo. Bigla akong kinabahan, hindi ba niya nagustuhan?

“A-ace.” Halos hindi lumabas iyon sa bibig ko. Pero mali ako ng naisip ko dahil hinawakan niya ako sa batok at hinalikan ako. Nagulat talaga ako dahil hindi ko naman inaasahan iyon. Kaya nanlaki talaga ang mata ko at hindi ko alam ang gagawin ko. Hanggang sa marinig ko na lang ang sarili kong ungol na kumawala sa bibig ko ng naipasok na niya ang dila niya sa loob ng bibig ko at malaya ng ginagalugad ang loob niyon. Hinuhuli ang dila ko na kusa ng nakikipagkimpian dito. “Uhmmp. W-wait.” Pigil ko dahil naisip ko na nasa paligid lang si Celine at nakakahiya na makita kaming naghahalikan.

“Mmmmm! I can’t stop little lamb.” Paos na daing niya at muli akong hinalikan pero umiwas ako. Hinawakan ko siya sa magkabilang pisngi at pinagdikit ang nuo namin.

“A-ace. N-not here. Nasa paligid lang si Celine.” Sabi ko sa kanya.

Narinig kong muli ang pagmumura niya at lumayo nga sa akin. Halos sabay pa kaming nagpakawala ng isang malalim na hininga at nagkatinginan.

Pero bakit bigla akong natigilan ng makita ko ang kanyang ngiti na ngayon ko lang nakita sa mga labi niya. Isang masuyong ngiti at sinabayan ng masuyong haplos sa pisngi ko dahilan para mapakislot ako.

“Your seducing me little lamb. At nagtagumpay ka nga.” Saad niya saka niya sinabayan na ng tayo. “Lets go. Kumain na muna tayo. At sabi mo i m-massage mo ako mamaya diba.” Kuway sabi niya saka niya ako nilahadan ng kamay.

Napatingin pa ako sa palad niya at alanganing tinanggap ko iyon na pahila na niya akong pinatayo. “After we eat, Lets go take shower together little lamb.” Makahulugang saad niya.

Doon na lang ako parang na freeze dahil ng hilain niya ako at mabilis na ipinulupot ang kamay sa baywang ko at binigyan ng isang makahulugang haplos at pisil. Sunod sunod na lang ang ginawa kong paglunok habang nagpapaakay na lang akong papunta sa hapag kainan.

---

To Be Continue

---

Elijah at the multimedia

PH1 #23: Ace

This chapter dedicated to:
warrenpots , ChristianCerbito , whiteflower05 ,
marckoyz , xivovx , celecity20 , elfaricar
kai_nini , akinabreekaido , sadsooong_ MsPinkSie ,
And i_am_snorlax
Thank you guys for supporting me!!
❤❤❤
LOVE LOTS
Sana hindi kayo magsawang magbasa ng mga kwento ko at sumuporta sa akin. Napakalaking bagay na po sa akin ang bawat votes, comment na inilalaan niyo. Na kahit napakaraming typo error, wrong grammar ay inuunawa niyo parin ako.
Muli! Maraming maraming salamat sa inyo!
Asahan niyo po na pagbubutihin ko pa ang aking pagsusulat. At pipiliting ayusin ang mga gawa ko.
At sa iba na hindi ko pa napapangalanan para pasalamatan. Thank you po!
❤❤❤

===¤====

_WARNING; HOT SCENE AHEAD! Ang mga eksinang iyong mababasa ay hindi angkop sa mga batang mambabasa! Strong parental guidance. Read _ **at your own risk!! **

**==¤== **

Natingin ako sa kanya habang kumakain. Habang nasa kinakain lang niya siya nakatingin at hindi nagagawi ang tingin sa akin.

Magaling siyang magluto, hindi ko ikakaila iyon dahil pumasok ang lasa ng niluto niya sa panlasa ko.

“B-bakit?” Kuway tanong niya ng mag angat siya ng tingin na nakitang nakatingin ako sa kanya.

Hindi ako agad nakasagot bagkus pinagmasdan ko siya habang ngumunguya. Mahaba na ang buhok niya na bumagay sa kanya. Ang mga matang laging nangungusap at ang ilong na hindi naman katangusan na bumagay sa mukha niya. At ang labi… ang labi niyang parang laging nag aanyayang halikan na mas nakapagbigay ganda ng mukhang mayroon siya. He look like a girl. He really is.

Ewan ko na lang kung iyan ang naisip ng lolo sa kanya kaya siya ang ipinakasal sa akin na huli na ng malaman na lalaki pala siya. Siguro nga ganun iyon. Pero palaisipan parin talaga sa akin kung paano sila nagkakilala ng lolo. Kung paano niya nakilala si Elijah gayong hindi naman lumalabas ng bahay niya ito. Kung lalabas man lang ay bihira lang at tanging sa mga kompanya lang na hinahawakan naming mag pipinsan siya pumupunta. Kaya sigurado akong hindi pa niya nakita si Elijah. Dahil noong gathering sa binuksan ng isa sa pinsan namin business nito ay hindi naman dumating si lolo para makipagsaya noon. So how lolo, met Elijah?

Napakurap ako ng ipitik ang daliri niya malapit sa mukha ko.

“M-may problema ba sa niluto ko? Hindi ba masarap? Ipagluluto na lang kita ng iba? Or mag o-order na lang tayo ng pagkain mo.” Sunod sunod na sabi niya saka sinabayan ng tayo at lumapit at tangkang kunin ang pinggan ko.

“Just seat Elijah. Hindi ko sinabing hindi masarap ang luto mo.” Sagot ko sa kanya saka ko iniwas ang pinggan ko sa kanya.

“B-bakit ka g-ganun makitingin sa akin? May n-nagawa na naman ba akong hindi maganda at hindi mo nagustuhan?” Tanong niyang muli sa akin.

“Masama ba na titigan ko ang asawa ko?” Balik tanong ko sa kanya kaysa sagutin ang tanong niya saka ko sinabayan ng pagsubo at pagnguya.

Napayuko siya sa sinabi ko. Nakita ko ang pamumula ng pisngi niya.

“Stop being cute infront of me Elijah.” Kuway suway ko at binawi ko na ang tingin ko sa kanya baka kung hindi ako makapagpigil ay siya pa ang lantakan ko sa ka-kyutang ipinapakita niya.

Siguro nga tama na rin siya. Ang magkasundo kami at hindi ko pairalin ang galit na nararamdaman ko. Kung kaya niyang makisama hanggang sa matapos ang kontrata namin ay pagbibigyan ko siya. Hindi ako sisigaw, hindi ko ipapakita sa kanya ang galit ko dahil sa bwesit na Will na iyon ng lolo. At basta ba hindi siya gagawa ng ikakagalit ko at makikipagkita sa bwesit din pinsan ko na walang ibang ginawa kundi ang landiin siya.

“I didn’t.” Sagot niya saka muling umupo at hinirap ang kinakain.

“Lets go out later, bibili tayo ng cellphone mo.” Kuway sabi ko sa pagitan ng pagnguya ko. “Bumili ka na din ng gusto mong ilagay dito sa bahay kung may maidadagdag ka pa.”

“Thank you.”

“Yeah! Pero gaya ng sabi ko, iwasan mong kausap si Kanye.” Muli kong paalala sa kanya na agad niyang tinanguan.

“Diba sabi ko sayo, hindi ako gagawa ng ikakagalit mo simula ngayon at susundin ko lahat ng gusto mo. Kaya makakaasa ka. Tungkol naman sa mga idadagdag dito sa bahay. Hindi na siguro kailangan dahil aalis din naman ako dito pagkatapos ng kontrata. Baka masayang lang kapag itinapon mo na dahil ako lang naman ang may gusto.”

“Ikaw ang bahala.” Hindi na ako muling umimik pa at ipinagpatuloy ang pagkain ko. Siya man ay ganun din. Hanggang sa sabay pa naming binitawan ang mga kutsara’t tinidor at sabay na uminom ng tubig. Napatitig pa siya sa akin at napansin ko sa mga mata niya na nakangiti siya kahit hindi man iyon nakikita sa kanyang mga labi.

“What are you smiling at?” Tanong ko dahil talagang nakangiti siya sa mga mata niya.

“I’m not.” Sagot niya at iniwas ang tingin sa akin.

“Elijah!.” At pinanlakihan ko siya ng mata.

“Oo. Oo na! Sorry na! K-kasi masaya pala ang pakiramdam ng ganito na hindi ka galit sa akin at nakikipag usap ka sa akin sa mababang tinig. A-and I like it. I’m happy that I can live with you like this. At matatahimik ako na hindi mangingilag sayo.” Sagot niya sa akin bago yumuko.

“At sinabi ko din sayo na ayaw kong kinakausap mo ako ng nakayuko ka. At para bang ayaw mo akong makita sa mukha.” Nairita ako sa kaisipan iyon.

“Y-yes, I will. S-sinasanay ko pa ang sarili ko. S-sorry again.”

“And your always say sorry.” Nagpakawala pa ako ng isang malalim na hininga bago tumayo. Tumayo na rin siya at akmang ililigpit ang pinagkainan namin ng lumapit na si Celine sa amin.

“Ako na diyan sir Elijah.” Magalang nitong saad at kinuha mula sa kanya ang hawak na pinggan.

“Salamat Celine, kumain ka na muna bago ka maghugas.” Nakangiti naman niyang sabi dito.

“That smile’s only belong to me Elijah.” Kuway suway ko naman sa kanya ng makita kung paano siya ngumiti sa katulong. Tapos sa akin hindi ko nakikita ang ngiting iyon kapag nakatingin sa akin.

Nakakairita lang ba.

Agad naman niya pinawi ang ngiti niya sa labi saka muling inutusan si Celine. Bago siya humarap sa akin.

“Y-your selfish.”

“Lahat ng nasayo ay akin hanggat kasal tayo. You must put that in your mind.” sagot ko saka ko sinabayan ng talikod at lumabas na ng hapag kainan at muling nagtungo sa sala at nag relax paupo.

“O-okay.” Sagot niya na sumunod sa akin. ” L-lalabas pa ba tayo mamaya para bumili ng phone ko? O hindi na?” Sagot niya na alanganin pa sarili kong uupo ba o hindi.

“Seat here.” Utos ko sabay tapik mismo sa tabi ko. Agad naman siyang tumalima at umupo nga sa tabi ko. “Lean on me.” Kuway utos ko sa kanya na agad din sumunod. Iniakabay ko sa kanya ang kamay ko kaya napasandal siya sa balikat ko. “From now on if you want to please me, do this everyday.” Sabi ko pa at awtomatiko pang sinampyo ko siya sa buhok dahil sa pagkakasandal niya sa akin.

“E-eh! H-hindi pa ako naligo mula kanina, h-huwag mong amuyin ang buhok ko.” Na talagang hinarang pa ang mga kamay niya doon.

“Nonsence, kung nabahuan ako kanina pa kita itinulak. So you must know how to react. Don’t be shy if you know that your smell are not that bad.” Sabi ko saka ko inalis ang kamay niya na iniharang doon at muli kong ibinaon doon ang ilong ko.

Nagtagal kami sa ganun ayos at hindi ko na siya naringgan ng pagtutol pa. Bagkus isiniksik niya ang katawan niya sa katawan ko.

“Lets go, para makauwi agad tayo.” Sabi ko ng makapagpababa na kami ng kinain. **** At tinapik ko pa siya balikat na agad na umayos siya ng upo.

“Mag bibihis lang ako.” Tumayo siya, pipigilan ko na sana siya at sabihing hindi na kailangan pero patakbo siyang paakyat sa taas na parang bata lang na napagbigyan sa gusto at maipapasyal sa labas.

Nailing na lang ako ng isipin iyon. Pitong taon ang agwat ng edad ko sa kanya. Kaya bata siya talaga sa akin kaya natural lang ang ganung kilos niya kumpara sa akin.

Ilang sandali pa ay pababa na siya at nagmukha itong teenager sa suot niya. Naka short lang siya hanggang sa taas ng tuhod at isang fitted t-shirt. Kaya naman kitang kita ang hubog ng maliit niyang katawan.

“B-bakit?” Tanong niya sa akin ng makalapit siya dahil napatitig ako sa kanya.

“I don’t like your dress. Just wear this.” Sabay kuha ng nakasabit na white polo ko sa upuan at ipinasuot papatong sa damit niya.

“Nilalamon ako ng damit mo. Ayaw ko.” Tanggi niya at umiwas pa talaga kaya naman pinanlakihan ko siya ng mata dahilan para muli siyang lumapit sa akin at hinayaan akong isuot sa kanya ang polo ko.

Nagulat pa siya ng buksan ko ang botones ng short niya at ibaba ang zipper niya.

“W-what are you doing?” Naeeskandalong hinawakan niya ang short para hindi ko iyon mabuksan ng tuluyan.

“Aalisin mo ba ang kamay mo o makakarinig ka na naman ng sigaw mula sa akin?” banta ko sa kanya.

Alanganin na halata na nanginig ang kamay niya na binitawan nga iyon. Napapiksi pa siya ng ipasok ko ang laylayan ng polo ko sa loob ng short niya at inayos ko iyon. Ng maisaayos ko ay saka ko na ulit isinara ang short niya.

“See, mas maganda iyan kaysa sa damit mo kanina. At ito.” Sabay hawak ng manggas at itinupi ko iyon ng maayos para lumabas ang kamay niya doon na nilamon niyon. “Lets go, you look great.” Saka ko naman kinuha ang suit ko na tinanggal niya kanina at muli iyong isinuot.

Napasunod na lang siya sa akin at hindi na umimik pa hanggang sa marating nga namin ang isang mall at tinungo agad ang bilihan ng cellphone.

“Pumili ka na ng gusto mo.” Agad na utos ko sa kanya ng nasa loob na kami ng shop.

Agad niyang tinungo ang parte ng kung nasaan naka display ang may brand na Samsung. Tumingin doon na may kung anong tinitignan. Hinyaan ko na lang siya. Pero napansin ko na kinausap niya ang sales lady at may tinanong. Doon na ako lumapit sa kanya ng medyo nagtagal na siya.

“Ano bang hinahanap mo?” Tanong ko na sa dami ng naka display ay parang wala siyang nagustuhan doon.

“H-hinahanap ko kasi ang unit ng dati kong CP. Pero sabi nila out of stock na daw sila. ” Sagot niya sa akin.

“Kung wala di palitan mo na.” Naiiritang sabi ko sa kanya. Iyon lang naman pala ang problema ang tagal pa niyang pumili.

Dahil sa naiinip na ako ay ipinakita ko sa sales lady ang phone ko at sinabing ganun na din ang bibilhin niya.

“No more but’s Elijah. Pare parehas lang na cellphone iyan.” Sabi ko sa kanya ng sabihin niya huwag kagaya ng phone ko.

“Ang m-mahal niyan eh.” Sagot niyang muli sa akin kaya naman hindi ko na napigilan ang natampal ko ang sarili kong nuo.

“Just buy it, hindi naman ikaw ang magbabayad.” Saad ko sa kanya saka ko binalingan ang sales lady at sinabing gaya ng phone ko ang bibilhin. Kaya naman tumalima na ito para kunin ang kapareha ng sa akin at ipinakita iyon sa kanya. Alanganin mang kinuha niya iyon to check it ay wala na siyang nagawa ng bayaran ko na. “Lets go.”

Nakaagapay lang siya sa paglalakad sa akin.

Hanggang sa napansin ko na napatingin siya sa isang shop ng mga halamanan.

“What? Do you want to buy some?” Tanong ko sa kanya. Alanganin na tumango siya bilang sagot. “Then go.” Utos ko na agad naman niyang pinasok ang shop. Naghintay na lang ako sa labas ng shop.

Paglabas niya ay isang matamis na ngiti ang nakapaskil sa mga labi niya na nakatingin sa akin at parang nahiya pang ipinakita ang hawak na paper bag sa akin. Ngiti na ngayon ko lang nakita. Ngiti ng totoong nasisiyahan.

“B-bumili ako ng pang indoor na nahalaman. Ilalagay ko sa may bintana sa sala sa loob.” Kuway paliwanag niya.

“It’s up to you. Wala ka na bang bibilhin?”

“W-wala na. Ayos na sa akin ito.”

“Need to buy new simcard?”

“No need, I can use the old one.”

“Dress? Shoe?”

“No! I don’t need them.”

“How about groceries? Snack? Fruit? Milk?” Doon siya napatitig sa akin. “Bakit?”

“A-alam mong kilala ka ng mga tao, p-pero nandito ka ngayon kasama ko. H-hindi ka ba nag aalala na baka mamaya o bukas nakakalat na sa peryudiko ang pagpunta mo dito kasama ko?”

“Is none of my business. Basta hindi makakasira sa imahe ko bilang isang businessman ay ayos lang.” Baliwalang sagot ko sa kanya.

“I-ikaw ang bahala. I want to buy some snacks and fruit. Also Milk and tea.” Sabi niya sa akin.

“So ano pa ang hinihintay mo. Bilhin mo na ng makauwi na tayo.” Saad ko. Ako naman ngayon ang sumunod sa kanya ng tunguhin na niya ang supermarket sa loob ng mall. Agad naman niyang tinungo ang section ng mga bibilhin niya. Maliksing kumilos at agad naman na natapos ang pagpili niya sa mga bibilhin.

“Wala ka na bang bibilhin? Iyan lang ba?” Muli kong tanong ng palabas na kami ng mall patungo sa parking lot.

“Wala na. Kung mayroon man siguro uutusan ko na lang si Celine. Baka kasi makaabala pa ako sayo.”

Hindi na ako umimik pa. Hanggang sa tuluyan na nga kaming makauwi ng bahay.

“Fix your thing, I will wait you upstair.” Sabi ko na lang sa kanya at iniwan na siya sa sala. Hinayaan ko ng gawin niya ang dapat gawin sa pinamili niya. Lalo na sa halamang binili niya. Makikita ko naman kung ano iyon kapag nailagay na niya sa gusto niyang paglagyan doon.

=

“What are you doing? ” Tanong ko sa kanya ng hindi siya kumilos para lumapit sa akin ng ayain ko na siyang maligo.

Para na siyang naestatwa sa may pintuan na nakatingin sa akin habang nagtatanggal ako ng damit.

“A-ace, p-pwedeng m-mauna ka na. H-hindi a-ako sanay maligo ng may kasabay eh. ” Halos hindi makalabas ang boses na sabi niya sa akin.

“Then, sanayin mo ang sarili mo na kasabay ako sa pagligo hanggang kasal tayo.” Sabi ko sa kanya at bahagyang tinaasan ko na naman siya ng boses dahil hindi siya talaga gumalaw. “Move Elijah. Huwag mong hintayin na magalit pa ako.” Pasigaw pa na dagdag ko na nakapagpakilos sa kanya palapit sa akin. ” So, are you taking a shower with that damn clothes? Nakikipagbiruan ba ako sayo Elijah?” Naiirita na naman ako sa kabagalan ng pagkilos niya.

“H-heto na. Magtatanggal na.” Taas ang sulok ng aking labi habang pinapanuod ko siyang magtanggal ng damit niya. Nanginginig ang kamay niya na halos hindi niya magawa ng tama ang pagtanggal ng mga kasuotan niya.

Dahil sa bagal niya at naiinip na ako’y lumapit na ako sa kanya at tinulungan siya dahilan para magulat siya ng bigla ko na lang kunin sa kanya ang laylayan ng damit niya na suot niya at mabilis na natanggal ko iyon sa kanya. Isinunod ko na ang suot niyang short na alanganin pang pinigil niya ako. Pero agad din niyang inalis ang kamay niyang pumigil sa kamay ko ng tapunan ko siya ng mapagbantang tingin. Nakita ko pa kung paano siya mapalunok ng tuluyan ko ng naalis iyon sa katawan niya kasam na ng panloob niya.

Ngumisi ako ng makita ko kung gaano ka kyut ang little Elijah niya na talaga pang tinakpan ng dalawang palad niya.

“So cute little lamb. Ngayon ko lang napagtuunan iyan ng pansin na hindi ko ginawa noong araw na banyusan kita.” Bulong ko ng ilapit ko ang mukha ko sa may tainga niya.

Humawak ang kamay ko sa baywang niya na nakapagpapiksi pa sa kanya ng lumapat ang palad ko sa balat niya. Habang hawak ko siya ay iginiya ko siya patapat sa shower na kanina pa iyon nakabukas.

“Relax Little Lamb. Ito ang magiging routine natin araw araw. Kung hindi sa umaga, sa gabi tayo magsasabay na maligo. Kung gusto mong mabuhay ng tahimik sa anim na buwan na pagsasama natin, sanayin mo ang sarili mo sa mga gusto ko. Nagkakaintindihan ba tayo.?” Mahabang lintaya ko sa kanya. Hindi pa man siya nakakasagot at agad kong ibinaon ang mukha ko sa balikat niya at bahagyan siya doon kinagat. “Answer me little Lamb. Answer me.”

“Y-yes.” Sagot niya.

Hinalikan ko siya. At heto na naman ang pakiramdam ko na kapag nahahalikan siya ay parang ayaw ko ng hiwalayan ang labi niya. I use my tounge to explore inside his mouth. Tasting how sweet it is.

I heard him moan when I catch his tounge to suck it.

“Uhm!.” Kumilos na din ang kamay ko na nakahawak sa baywang niya na paglandasin sa buong katawan niya ang palad ko. Papisil na nakahawak sa isang umbok sa likod niya habang ang isa ay malayang nilalaro na ang isa sa nipple niya.

Napaliyad siya sa ginawa ko. Ang labi niya ay tumutugon sa mga halik ko. Ang kamay niya ay kumilos at pumulupot sa leeg ko.

“Uhmmm.” He moan again ng pakawalan ko ang labi niya at pinagtuunan kong halikan at pagsawaan ang tainga niya na naging dahilan para manginig ang buo niyang katawan. Sa kiliti ba na dulot ng paghalik ko sa kanya. Maybe. I never done this before dahil tanging mga nakakaniig ko lang ang gumagawa sa pagpapaligaya sa akin at hindi ko man ginamit ang bibig ko to pleasure them. Tanging kamay lang na halos hindi ko pa madalas ginagamit. Hinahayan ko na lang sila sa gusto nilang gawin sa katawan ko, basta huwag lang mag hahangad na halikan ko.

But now, I want to use my lips to taste him. All over his body. I want to mark him. Leaving a bite, kiss mark sa bawat daanan ng labi ko.

At ang tamis sa panlasa ko ang balat niya, at nanunuot sa ilong ko ang bango niya.

“Mmmmm.” He is trimbling habang naglulumikot ang kamay niya na nakapulupot sa leeg ko. Hahawak sa buhok ko kapag papasadahan ko ng dila ko ang tainga niya. Sa kaliwa, sa kanan. Hanggang sa paglandasin ko ang labi ko sa leeg niya na lalong nakapag paarko ng katawan niya. At ang kamay ko na naglalaro sa ituktok ng dibdib niya ay isinuporta ko sa likuran niya kahit na ipinasandal ko na siya sa malamig na pader.

“Little Lamb, your so sweet.” Bulong kong muli at muli ko siyang hinalikan. Na agad din niyang tinugon iyon. Kung gaano kainit, gaano kalalim, at kung paano kapangahas ang halik ko ay ganum din ang naging tugon niya na tuluyan ng nakapagpabuhay ng init ng katawan ko.

Siya man siguro ay ganun din dahil naramdaman ko na ang pagtayo ng kanya na sumasagi na sa akin. Naramdaman na din niya ang akin at agad na humiwalay sa paghalik sa akin at talagang niyuko pa iyon at tinignan.

“Yes little lamb. You make me want you now.” Paos na saad ko saka ko siya muling hinalikan pero saglit na lang iyon at muling pinaglandas ang labi ko pababa sa leeg niya, sa balikat at nag iiwan ng mumunting kagat sabay didilaan. At ang isang kamay ko ay nandoon na sa bakuna ng kanyang lagusan at pinaluluwang na iyon.

“Uhmmmp.” Napakislot siya ng ipasok ko ang gitnang daliri ko doon. Napakapit siya sa balikat habang patuloy ako sa ginagawa ko hanggang sa matagpuan ng labi ko ang dibdib niya at palipat lipat na pinagsawaang sipsipin ang dalawang ituktok niyon. “Oooooo! Ahhhh.” Ang kaninang ungol na pinipigilan niya ay naging malakas na. At iyon na lang ang tanging naririnig sa loob ng banyo kasabay ng tunog ng pagragasa ng tubig na lumalabas sa shower. “Uhmmm! Ahhhh, A-ace.. ohhhmmmm. E-enough.” Pigil niya sa akin. Pero sa pagpigil niyang iyon ay siya namang paglabas ng katas niya.

Napangiti akong muling itinapat ang mukha ko sa mukha niya. Na parang nahiya siya dahil doon.

“You came just like that little lamb. Simpleng pagpapaligaya lang ay naglabas ka na. Hmmm.” Bulong ko pa na lalong nakapag pamula ng mukha niya.

“S-stop t-teasing me.” Sabay takip ng dalawang palad sa mukha niya.

“I’m not little lamb. I’m not teasinh you. Nagsasabi lang ako ng totoo. At ngayon, ako naman.” Sabi ko saka ko ipinagpatuloy ang paglalaro ng mga daliri ko sa likuran niya. Hanggang sa nagpasya akong patalikurin siya sa akin at ipininid ko siya paharap sa padir.

“Let me in little lamb. Let me in.” Bulong ko sa kanya at bahagyang kinagat ang tainga niya bago ko itinapat ang akin sa lagusan niya. At isang impit na hiyaw ang pinakawalan niya ng maipasok ko ng tuluyan ang akin at agad na isinagad pabaon sa loob niya.

Kagat ko man ang ibabang labi ko dahil ramdam ko ang sikip na bumabalot sa buong laki ko. Napahawak ang isa sa kamay niya sa pader habang ang isa ay nakahawak sa kamay ko na nasa magkabilang balakang niya.

“Uhmmmp. N-no.d-dont move. Uhmp.” Saad niya na pilit na lumingon sa akin kaya naman hinawakan ko siya sa baba at hinalikan siya pero hindi ko siya sinunod na tumigil ako sa paggalaw ko bagkus mabagal na kumilos ang balakang ko para tuluyan ng maisakatuparan ang lahat. Ang maramdamang muli ang sarap habang nagpapabalik balik ako sa loob niya. At ito ang sarap na iyon. Ang init sa loob niya na bumabalot sa pagkalalaki ko. Ang makipot na lagusan niya na sumasakal sa laki ko.

Impit na ungol na pinipigilan niya hanggang sa tuluyan ng kumawala ang isang malalakas na ungol galing sa kanya ng simulan ko ng bilisan ang galaw ko sa likuran niya. Lakasan ang bawat pagsalampak ng balakang ko sa kanya.

“Little lamb, uhmmm. So tight. Mmmm, your so fucking tight.” Para akong baliw sa sarap na nararamdaman ko habang labas masok ang akin sa kanya. Pero mas may gusto ako. Mas may hinahanap ako habang nasa loob niya ako.

Kaya naman mabilis na hinugot ko ang akin sa kanya at pinaharap siya. Hinawakan ko siya hita para paangatin.

“N-no, not like this. Aaaaaahhhh.” Napahiyaw siya at napakapit ng mahigpit sa leeg ko at ang mga paa ay ipinulupot sa baywang ko. Baon ang mukha niya sa balikat ko. Ipinasandal ko siya sa padir habang nakaalalay ang mga kamay ko sa balakang niya. Muling kumilos ang balakang ko kasabay ng kamay ko sa balakang niya para isalubong siya sa bawat galaw ko.

“Ahhhhhh! Ooooohh.. uuummmmhhhp.” Naramdaman ko ang pagkagat niya sa balikat ko. “Mmmmm, s-stop. N-not like t-this. Mmmm.”

“Yes little lamb. Mmmm. Ahhhhhh. This is much better. D-do you feel it. Your sucking all of me little lamb.” Paos na sabi ko sa kanya habang patuloy ako sa paggalaw. Sa paggalaw ko na mas palakas na palakas ang naging ungol niya.

“Ahhhhhh! Uhmmmmm. A-ace. N-no more. Uhmmm. Y-your b-big.. Mmmm. I-…i.. feeel like.. aaahhhhh. You. Uhmmm. Inside mee…”

“Yes little lamb. Ahhhh! Feel me. Sanayin mo ang laki ko sa loob mo. Uhmmm. Now… mmmm. Loook aaat. Aahh..me…” utos ko. Umiling siya. Nakabaon parin ang mukha niya sa balikat ko. Mahigpit na nakapulupot ang mga kamay sa leeg ko. Ang mga paa niya na naninigas na sa pagkakapulupot sa baywang ko. ” Look at me Little lamb.” Muli kong utos. Ilang sandali lang ay inangat na nga niya ang mukha sa balikat ko at tumingin sa akin.

Ngumiti ako. Ito ang gusto ko. Ang makita ang ekspresyon ng mukha niya habang nasa loob niya ako. Makita kung paano siya masarapan habang patuloy ako sa paglabas masok sa kanya. At higit sa lahat ay ang mahalikan siya habang inaangkin ko siya.

He is so cute. Moaning so loud. Hindi man pansin dahil sa tubig na ilang dumadaloy na sa amin ay alam kong naluluha siya. Pero kita ko sa mga mata niya na nasasarapan siya. Oo, his eyes full of lust too like what I feel now.

“K-kiss me. Aahhhh. Uhmm. Kiss me now little lamb.” Muli kong utos sa kanya. Hindi man siya agad kumilos ay ginawa parin niya. Hinalikan ako na agad kung tinugon. Ang kamay niya na nakahawak sa leeg ko ay sumuporta sa ulo ko para hindi maghiwalay ang labi namin.

At doon ko na itunoon ang buong pansin ko sa paggalaw ng balakang ko sa kanya. Paggalaw ng kamay ko na nakasuporta sa balakang niya.

Sa bawat pagbaon ng akin sa kanya ay sumasagad sa kaibuturan niya. Ramdam ko. Ang init. Ang init na bumabalot sa akin ay siyang nagbibigay ibayong sarap na nararamdaman ko. Sarap habang nagpapalitan kami ng halik. At sarap na dumoble sa bawat paggalaw ko sa loob niya. Hanggang sa bumilis na ang kilos ko. Dahil ramdam ko na na malapit ko ng marating ang rurok ng kaligayan sa pag angkin ko sa kanya.

“Little lamb. Ahhhh.” Nakagat pa niya ang labi ko dahit isinagad ko ang pagbaon ko sa kanya.

“Uhmm. Aaaaahhhh. Ooooh. A-ace. Aaah. I-m g-gonna.. i’m. Goonnna cuuum. Again. Aaaah…”

“Mmmm. Ahhhh. Yes little lamb. Uhmmm. Just cum. Ahhh. I’m gonna. Cummm. Toooo. Ummhhm… ” at dobleng bilis na ang ginawa ko. Ang kamay ko na nakasuporta sa kanya. Hanggang sa tuluyan ko ng ilabas ang init sa katawan ko sa kaloon looban niya.. ” Aaaaahhhh. Uhmmmm. L-little lamb. Mmm.” Pasagad na isinandal ko siya sa pader habang mas isinasagad ang akin sa kanya. “Mmmmm. Kiss me.” Muli kong utos sa kanya na agad niyang sinunod.

“Uhmm.” Hinihingal kami pareho habang magkaugpong ang labi namin. Walang pagsidlan ang sarap na nakamtan ko sa pag angkin ko sa kanya. Kakaiba. Kakaibang sarap kumpara sa nararamdaman ko sa mga nakakainiig ko noon.

This is good. Good enough to satisfied me to rich the climax of ecstacy. Kung ganito ang mararamdaman ko sa lagi at kapalit ng pagpapakasal ko sa kanya. Susulitin ko ang anim na buwan na kasama ko siya sa sarap kapag aangkin ko siya.

“Hmmmmm!. P-put me down.” Paos na boses na sabi niya sa akin at parang hinang hina na siya at muling ibinaon ang mukha sa leeg ko. Kaya naman kumilos muna ako para bunutin ang akin na nakabaon parin sa kanya na nanatiling nakatayo parin at parang gusto ko paring ibaon iyon. Pero mamaya na lang siguro ulit.

I put him down. Pero agad din akong umalalay sa kanya dahil matutumba siya at parang wala ng lakas ang mga tuhod niya.

Naiiling na ipinulupot ko ang isang kamay ko sa baywang niya habang ang isa ay inihawak sa pisngi niya.

“Kaya mong tumayo?” Tanong ko sa kanya. Tumango naman siya pero hindi na siya nagsalita pero talagang nanginginig na siya. Sa lamig ba? Sa pagod? Ewan. “Come on, tapusin na muna natin ang pagligo natin.” Kuway saad ko pero hindi ko siya mabitawan dahil ramdam ko ang pagbigat ng katawan niya.

“Damn!.” Ayon na naman ang hindi ko mapigilang pagmumura ko at agad na sinalo ang buong bigat na katawan niya. He passed out again.

Maingat na pinaupo ko siya sa sahig at mabilisan ko na siyang pinaliguan. Ganun na din ang ginawa ko. At buhat ko siyang wala ng malay na palabas ng banyo pagkatapos ko na siyang malinisan sa katawan.

Naiiling na lang akong inililapag siya sa kama. Ano bang bitamina ang iniinum niya at ni hindi na siya makatayo pagkatapos ko siyang angkinin at talagang nawawalan pa siya ng malay. Ganun na ba kahina ang katawan niya at hindi niya kayang tagalan ang ganung pag angkin sa kanya.

Nagpakawala ako ng isang malalim na buntong hininga bago ako kumilos para ihanap siya ng maisusuot at bihisan. At habang binihihisan ko siya ay napapangiti na lang ako dahil sumasagi parin sa isip ko ang sarap na pinagsaluhan namin.

Nahiga na din ako matapos ko siyang bihisan. T-shirt na puti na may kaluwang at boxer na lang ang ipinasuot ko sa kanya. Ako naman ay tanging boxer na lang dahil iyon naman ang nakagawian ko na.

Inayos ko ang pagkakahiga niya at pinaunan ko siya sa braso ko. At simula bukas, kailangan niyang kumain ng masusustansyang pagkain para hindi na siya himatayin pang muli kapag inaangkin ko siya. Hindi dapat para may kasunod pa. O kaya pangatlo kung kinakailangan.

---

To Be Continue

---

PH1 #24: Elijah

Dedicated this chapter to:
user25134474 , Wackyzflores ’ cliffer ,
Roenzy , ParkTaojenManing , LizaFerrer707
jheypeee , bluejm22 , kobikoko
And sey_ayson
Salamat sa walang sawang pagsuporta at pagababasa ng mga kwento ko.
LOVE LOTS!
❤❤❤
==¤==

==¤==

Ibinaon ko ang mukha ko sa unan ko dahil kakaiba ang amoy niyon at hindi malambot. Pero masarap sa pakiramdam ang init na nagmumula doon. Kaya naman nilasap ko ang natural na amoy ng unan ko. Pero bakit naririnig ko ang pagpintig niyon at ang kama na kinahihigaan ko ay parang humihinga.

Alam ko naman na malikot akong matulog. At sanay ako sa bahay na dinadaganan ko ang malaking teddybear na pasadyang binili ko para katabi ko sa pagtulog. Pero wala iyon ngayon dito iyon sa bahay ni Ace. Kaya sigurado akong hindi ang teddy ko ang dinadaganan ko.

And speaking of Ace… bigla akong natigilan sa pagkakasubsub ko sa inaakala kong unan ng maalala ko siya. Don’t tell me…

Naging marahas ang pag angat ng mukha ko sa pagkakasubsub ko at tama ako… hindi nga unan iyon dahil mismong dibdib niya ako nakasubsub at halos buong katawan ko na ang nakadagan sa kanya.

Nakatingin na din siya sa akin at nagtama ang mga mata namin. Wala akong mabasang emosyon doon pero hindi na iyon ang nanaig sa akin kundi ang hiyang bigla kong naramdaman dahil sa ayos ko. Agad akong kumilos at mabilis na umalis sa pagkakadagan sa kanya at pahilang hinawakan ang kumot at itinalukbong iyon sa mukha ko.

Nakakahiya! Bakit ko ba nakalimutan na magkatabi pala kami sa sigaan. At ganun pa ako matulog. Malikot. Ano na lang kaya ang iniisip niya ngayon na halata na kanina pa siya gising?

“Hindi mo ba ako babatiin ng magandang umaga little lamb?” Narinig ko saad niya. Umiling ako kahit hindi niya ako nakikita. Nahihiya talaga ako at saka ayaw kong magsalita baka mabaho ang hininga ko.

At saka! Sandali nga? Ano bang nangyari kagabi? Ang huling natatandaan ko ay ang… Damn! Bigla akong nag init ng maalala kung paano niya ako inangkin kagabi at parang ramdam ko ba hanggang ngayon na nasa loob ko parin siya dahil sa kirot na naramdaman ko doon.

“Come on! Gawain ng isang mabuting may bahay ang batiin ang asawa nila sa umaga! Hindi mo ba gagawin iyon?” Muling narinig kong saad niya.

“Y-yeah, pero hindi pa ako nakaka pagmumog.” Sagot ko sa ilalim ng kumot. At dahil hindi naman kahigpitan ang pagkakahawak ko doon ay agad iyong natanggal ng hilain niya iyon. Ng muli ko sana iyong hihilain para muling italukbong sa akin ay hindi na niya iyon pinakawalan pa bagkus kumilos siya at idinagan ang buong bigat sa akin dahilan para mapasinghap ako at kakapusin ng hininga dahil sa bigat niya.

“Is none of my business kung hindi ka pa nakakapagmumog. I want a good morning kiss from my wife.” Bulong niya ng idikit ang bibig sa tainga ko. Napakislot pa ako ng pasadahan niya ng dila niya ang likuran ng tainga ko then suck my earlobe na siyang dahilan para manginig ang buong katawan ko sa kiliting dulot ng ginawa niya.

“N-no, s-stop. Nakikiliti ako.” Pigil ko sa kanya pero hindi ko naman siya magawang itulak ng malakas baka masamahin niya at masigawan ako ng umagang umaga. Mawala pa ang paghihirap kong kunin ang loob niya.

” Mmmm, but I want too.” Saad niya at ipinagpatuloy ang sinimulan niya. Kaya naman mas nadoble pa ang kiliting naramdaman ko ng kumilos ang kamay niya at nilaro ang isa sa itoktok ng dibdib ko.

“L-later. Mmmm. Uhmmm.” Hindi ko naman mapigilan ang magpakawala ng mahinang ungol dahil nakakadala naman kahit pinipigilan ko ang sarili ko na huwag mag paapekto. Pero hindi ako bato, dahil nakakaramdam ako ng kiliti sa bawat haplos niya. Sa bawat halik niya. Sa bawat mumunting kagat na iniiwan niya sa balat ko.

Pero hindi niya ako pinakinggan hanggang sa sakupin na ng labi niya ang mga labi ko.

Bigla tuloy akong naalarma, kasi hindi pa ako nag mumumog at baka masama ang lasa ng labi ko o laway na malalasaan niya. But he he enter his tounge inside my mouth at pangahas na ginalugad pa ang loob ng bibig ko na naging dahilan para muli akong mapasinghap. Hanggang sa mahuli niya ang dila ko and suck it.

“Uhmmp.”

Isang magaang kagat ang iginawad niya sa ibabang labi ko ng pakawalan niya ako. Saka isang mapang asar na ngiti ang gumuhit sa kanyang mga labi.

“Still sweet little lamb.” Bulong niya at kumilos na para umalis sa ibabaw ko. Umupo sa gilid ng kama. “I better stop now, baka hindi na ako makaabot sa meeting ko mamaya. Kapag inangkin kita ng umagang umaga.”

Ramdam ko ang biglang pag iinit ng mukha ko dahil sa sinabi niya. Dahil kung gagawin niya ang sinabi niya ay baka hindi na ako makabangon pa ng kama. But wait!!! Did I forget something last night???

Dahil wala akong matandaan na kung paano ako nakarating sa kama at hindi pa ako nakakaligo kagabi.

“Ayusin mo na ang sarili mo.” Narinig kong sabi niya na nakapagpaputol sa iniisip ko kung ano pa ang mga nangyari matapos ang mainit na tagpo sa pagitan namin kagabi. “Siguro naman nakapagpahinga ka na ng maayos. Naalala mo ba ang nangyari sayo kagabi?”

Umiling ako dahil iyon naman ang totoo.

“You passed out last night.” Siya din ang sumagot sa tanong niya. At hindi ako makapaniwala sa narinig ko. “You passed out na hindi pa natatapos maligo.”

Nahiya ako sa nalaman ko. Kung ganun siya na ang nagpaligo sa akin kagabi.

“Yes, don’t give me that look Elijah. Ako ang nagpaligo sayo kagabi. Bumuhat palabas ng banyo at nagbihis sayo.”

Naitakip ko ang mga kamay ko sa sinabi niya. Kasi naman, hindi ko naman akalain na ganun na ang gagawin niya kagabi. Ramdam na ramdam ko ang bawat paggalaw niya at kung gaano kalaki ang kanya na nasa loob ko.

**Ahhhhhh! Stop thinking about it. ** Suway ko sa sarili ko ng maisip ko ulit ang bagay na iyon. Hindi dapat iyon ang iniisip ko dahil parte na lang iyon ng ginagawa ko para hindi ako makaramdam ng pangingilag sa kanya habang nasa ilalim parin ako ng kontrata namin. Hindi niya ako pagmalupitan gaya noong una. Mas maganda na ang ganito kaysa makaramdam ako ng bigat ng kamay niya.

“Sorry!” Iyon na lang ang nasabi ko dahil wala naman talaga akong sasabihin dahil nakakahiya naman iyon. Ako! Nahimatay matapos kong maramdaman ang kakaibang sarap na iyon habang angkin niya ako.

Naman! Bakit ba pilit na na bumabalik sa alaala ko iyon at saan ko nakuha ang salitang sarap na iyon dahil tanging hapdi na parang mapupunit ang balat ko dahil sa laki niya. At.. at.. at hapdi na nahalinhinan ng kiliti..

Damn it! Elijah.

Hindi ko mapigilan ang padabog na bumangon sa pagkakahiga ko dahil doon sa mga tumatakbo sa isipan ko na halatang nagulat siya sa biglaang pagbangon ko.

“Bakit? Nagdadabog ka?” Kunot ang nuo niyang tanong sa akin na para bang hindi nagustuhan ang ginawa ko.

“Naman kasi naiisip ko ang nagyari kagabi.” Totoong sagot ko na hindi ko dapat sinabi sa kanya. Huli na ng mapagtanto ko ang nasabi ko dahil nakangisi na siya. Muli kong ikinulong ang mukha ko sa mga palad ko dahil mas uminit pa ang mukha ko na alam kong namumula na.

“Then tell me, little lamb. Ano ang naiisip mo sa nangyari sa atin kagabi?” At tinanong pa talaga niya.

Damn him!

“No more lies, tell me. Dahil malalaman ko kung nagsisinungaling ka.”

Napalunok ako. Saka ko inalis ang takip sa mukha ko. Nakipagtitigan ako sa kanya. Bahala na. Anong silbi pa ang pagsisinungalin ko diba.

“Na-na mahapdi. D-dahil ang l-laki mo.” Iyon ang isinagot ko na nakapagpangisi lalo sa kanya.

“Why little lamb? Ayaw mo ba ang laki ko. Dahil ang pagkakaalam ko ay iyon ang gustong gusto ng iba. Ang malaki, mahaba.”

“E-eh! Don’t say that. It’s hurt me. And I’m not a girl.” Sabi ko sa kanya.

“I know that, and now I’m enjoying myself taking you little lamb.” Sabay pisil ng pisngi ko. “Kaya tumayo ka na diyan at mag ayos ng sarili mo. Ng makakain ka na. Simula ngayon, damihan mo ang pagkain mo ng hindi ka na naman mag passed out sa tuwing aangkinin kita.”

Booom!

Mas lalong parang nabuhusan ako ng mainit na tubig dahil sa init na naramdaman ko dahil sa sinabi niya. Kailangan ba talaga na pag usapan pa iyon at isa isahing sabihin.

Pero kumilos parin ako para sundin ang sinabi niya. Nagtungo sa banyo at mabilisang naglinis ng katawan. Pagkatapos ko ay siya naman na ang sumunod at ang ginawa ko ay ipinaghanda siya ng damit na maisusuot niya pagpasok sa opisina.

Well, mas magaan na nga ang ganitong pakiramdam at kakayanin kong lagpasan ang anim na buwan na kasama siya.

=

“Just stay at home.” Sabi niya sa akin ng ihatid ko siya hanggang sa garahe. Nagulat pa ako ng bigla niya akong hilain at halikan.

“M-mag ingat ka.” Tanging nasabi ko na lang sa kanya ng makabawi ako sa kabiglaan. Masasanay din ako. Pero hindi dapat ako masanay dahil aalis din naman ako at lalayo sa kanya.

Pero bakit pakiramdam ko ay nawiwili na ako na dadampi ang labi niya sa labi ko. Ano ba ang nangyayari sa akin? Hindi ko dapat maramdaman ito. Dahil ako ang mahihirapan kapag ako ang nahulog mismo sa ginagawa ko.

But then, I can’t help my self touching my lips na dinampian ng labi niya habang nakatanaw na ako sa palayong sasakyan niya.

Pinilit kong iwinaksi iyon sa isipan ko. Ng hindi na siya tanaw ng mga mata ko ay pumasok na ako ng bahay. Inayos ang dapat ayusin sa mga malilit na halaman na binili ko kahapon. Inilagay ko nga sila sa may bintana. Dalawang dwarf poinsettia at tatlong african violet.

Ng matapos ko na iyong ayusin ay saka ko pinagtuunan ng pansin ang CP na binili niya para sa akin na hindi ko na nagawang buksan kahapon. At dahil narin sa gusto kong isipin niya na ginagawa ko ng tama ang pagiging asawa ko sa kanya ay siya ang una kong itinext.

“I open my phone just now! Nakarating ka na ba sa opisina mo?” Sabi ko sa mensahe na kahit hindi na siya mag abalang sagutin iyon ay ayos lang at least siya ang una kong pinadalhan ng mensahe gamit ng bago kong phone. Mabuti na lang at naka plan ang simcard ko kaya naman makakapag message at makakatawag ako kung gusto ko.

Isusunod ko sanang kontakin si mama ng makatanggap ako ng sagot mula sa kanya.

“Good, ako ba ang una mong pinadalhan ng message?”

“Yes, tatawagan ko na sana ang mama.”

“Okay! Then call her. Just remember what I said.”

“I know. Ingat ka na lang sa pag uwi mamaya.” Sagot ko sa kanya.

”👍👍.” Tanging sagot niya.

Tinawagan ko nga ang mama. At gaya ng inaasahan ko ay madami itong naging tanong sa akin dahil hindi na siya nakapag tanong kahapon bago kami umalis sa bahay. Sa kanya ko ipinaliwanag ang lahat. Hindi ko nga lang sinabi sa kanya na dahil lang sa kasunduan kaya kami nagpakasal. Dahil pinanindigan ko ang sinabi ko kahapon na mahal namin ang isa’t isa kaya kami nagpakasal.

Hindi man niya tanggap dahil nga pareho kaming lalaki ay wala naman na din siyang magagawa dahil tapos na. Madami pa kaming napag usapan na mga bagay bagay. Bago ako nagpaalam ng maayos na dito.

Pagkababang pagkababa ko pa lang ng phone ko ay may bumusina sa labas. Kunot nuo pa akong napatingin doon. Naisip ko na kung si Ace iyon ay kusang bubukas iyon dahil nasa kanya ang remote ng gate. Kaya siguradong hindi siya iyon.

Kaya naman tinungo ko ang gate para alamin kung sino ang dumating. Bigla tuloy akong kinabahan ng labas ang lulan ng kotse. Ang mama ni Ace.

“Hindi mo ba ako pag bubuksan?” May galit na sabi nito kaya naman agad akong tumalima para pagbuksan ito ng gate.

Pero mas natigagal ako at nagimbal sa mismong kinatatayuan ko ng bigla na lang dumapo ang palad niya sa pisngi ko. Matalim na tinapunan ko ito ng tingin.

“Gold digger.”

Napalunok ako ng sunod sunod at nagtitimpi na huwag itong labanan. Kung hindi ko lang naisip na mama siya ni Ace at mas matanda ito sa akin ay sinampal ko din ito. Kilala ba niya ako at sabihan ako ng ganun? May nagawa ba akong masama dito at kailangang sampalin ako?

“A-ayaw ko ng gulo madam.” Pilit na pinakalma ko ang boses ko para ipakitang hindi ako nagigimbal sa ginawa nito at hindi dapat patulan ang kasamaan ng ugali nito.

Hindi siya nagsalita bagkus itinulak pa niya ako at walang lingong likod na pumasok sa loob ng bahay. Napasunod na lang ako.

” Ang lakas din talaga ng apog mo. At dito ka pa talaga nagpatira sa bahay ng anak ko na ni isa sa aming kapamilya niya ay wala pang nakakapunta.” Galit na turan nito.

At malay ko bang hindi pa ito nakakapasok sa mismong bahay ng anak niya. Kasalanan ko ba ang bagay na iyon.

“Ayaw ko kayong bastusin dahil ginagalang ko kayo bilang pamilya ng asawa ko-.” Pero isang sampal na naman ang natikman ko mula rito na nakapagpatigil sa pagsasalita ko.

“Ang lakas na tawaging asawa ko ang anak ko. Baka nakakalimutan mo na kasunduan lang ang kasal niyo. Kaya huwag kang umasa na mamahalin ka ng anak ko ay pagtutuunan ng pansin, kutong lupa.” Mataas ang boses na saad nito. At talagang dinuro pa niya ko sa nuo ko.

Pinid ang labi ko at nagkimpian ang mga ngipin ko, kuyom ang kamao ko dahil sa sinabi nito. Kutong lupa? Mas kutong lupa siya sa klase ng pag uugali nito.

“Bakit ganyan ka makatingin?” Tanong pa nito. “Tignan mo man ako ng ganyan at gustong pagbuhatan ng kamay, wala kang magagawa. Dahil oras na ginawa mo iyon sisiguraduhin kong hindi mo magugustuhan ang magiging ganti ko kutong lupa.”

Muli akong napalunok. Hindi ko alam ang sasabihin ko. Ang talas din ng dila nito gaya ng kung gaano katalas ang dila ng anak nito. May pinagmanahan nga naman talaga siya.

“I will call Ace, madam. Para sabihin kong narito kayo.” Sabi ko na lang at hindi na pinansin ang pagpapababa nito sa akin. Inilabas ko sa bulsa ko ang Cp ko para tawagan siya. Pero nagulat na lang ako ng big la nitong tampalin ang kamay ko kaya naman nabitawan ko ang cp ko at tumilapon iyon sa malayo.

Nanlulumo akong napasunod na lang ng tingin doon. Siya namang paglabas ni Celine sa kusina at nakita ang ginawa nito. Agad na pinulot iyon pero umiling na tumingin sa akin ito. Ibig sabihin sira na naman ang phone ko na halos dalawang oras ko palang nagagamit.

“Anong sasabihin mo sa anak ko? Sisiraan mo ako? Siraan mo man ako sa kanya at sabihan ng masasamang salita, ay hindi ka naman niya paniniwalaan. Gusto mo ako ang tumawag sa kanya ngayon.” Pagkasabi nun ay timawagan nga siya nito. At talagang ipinarinig pa niya sa akin ang usapan nila.

“Napatawag ka mama.” Sa boses niya ang seryuso sa tuwing nakikipag usap lang sa kleyente niya. At ganun din talaga ang pakikipag usap niya sa mama niya.

“Yes hijo.” Malambing na sagot naman nito sa kanya na para bang hindi masama ang ugali. Plastik. Ang sarap lang sanang supalpalin. “Nandito ako ngayon sa bahay mo.” Pagpapaalam nito.

“Anong ginagawa mo diyan mama? Diba sabi ko, ako na ang bahala sa mga plano ko.” Bahagyang tumaas ang boses niya.

“But hijo, gusto ko lang kilalanin ang asawa mo na pinili ng lolo mo. A disgusting gold digger.”

“Yeah! Mama.” Napalunok ako at parang gusto kong takpan ang tainga ko dahil hindi man lang niya itinama ang sinabi ng mama niya. Ano pa nga ba ang aasahan ko na ipagtatanggol niya ako dito.

Asa pa ako. Kaya naman bigla akong nawalan na naman ng lakas at parang gusto ko na namang sumuko at kalimutan ang lahat ng nasimulan ko na.

Nakita ko pa ang pagtaas ng sulok ng labi ng mama niya na nakatingin sa akin. Na para bang sinasabi na walang pakialam sa akin si Ace. At alam ko naman iyon.

“But you don’t need too. Dahil nasabi ko naman sa inyo na kapag naisalin na ng lolo ang mamanahin ko ay mawawala siya sa buhay natin.” Dagdag pa niya na lalong nakapagpabigat ng didbid ko. Pero bakit ako nasasaktan? Bakit nakakaramdam ako ng sama ng loob at nasasaktan kahit alam ko naman na iyon ang mangyayari.

Damn! Hindi dapat ako makaramdam ng sakit na ganito.

“I know hijo. So I need to go. Maybe I will visit you some other time. Itataon ko na lanh na andito ka sa bahay mo. Hindi na lang ako tutuloy.” Kuway sabi nito at nagpaalam na bago na naman ako hinarap ng maibaba na nito ang linya dito. “You heard that, gold digger. Kaya huwag kang umasa na paglalaanan ka ng panahon ng anak ko. Walang kwenta.” Gusto ko pa man sana itong sagutin pero agad itong tumalikod at naglakad ng palabas ng bahay.

Kuyom ang kamao kong sinundan na lang ito ng masamang tingin. Ng marinig ko na ang ugong ng sasakyan nito ay doon na ako tuluyang nanghina. Agad na umupo sa sofa sa sala at ikinulong ang mukha ko sa mga palad ko.

Narinig ko na lang din ang pagsara ng gate na si Celine na ang may gawa ng tumingin ako doon. Siya namang lumapit ito sa akin ng makapasok sa loob at ibinigay sa akin ang cellphone ko na hindi na mabuksan. Wasak ang screen at hindi na pwedeng gamitin.

“Okay lang kayo sir?” May pag aalalang tanong nito sa akin.

Umiling ako, dahil iyon naman ang totoo. Mahigpit na hinawakan ang cp na nasira lang ng ganun kadali.

“K-kung kailangan mo ng kausap sir, nandito lang ako. Ituring niyo akong isang kaibigan kung gusto niyo ng mapagsasabihan ng problema niyo.”

“Salamat Celine. Pero pwede mo na akong iwan. Gusto kong mapag isa.”

“Ikaw po ang bahala sir. Maiwan ko na kayo.”

Tango na lang ang isinagod ko sa kanya. Doon na din ako tumayo at nagtungo sa kwarto namin at nagkulong na lang doon maghapon. Ni hindi na ako lumabas para magtanghalian. Hindi ko na din napansin ang pagdating niya dahil nakatulugan ko na lang ang sama ng loob ko.

=

Isang masuyong haplos sa pisngi ko ang nakapagpagising sa akin. Pinilit kong imulat ang mata ko para tignan kung sino iyon.

“K-kanina ka pa dumating?” Iyon agad ang naitanong ko at kumilos na ako para bumangon. Kinusot ang mga mata para tuluyang maimulat ko ng maayos ang mga iyon.

“Yeah! Half hour ago.” Seryusong sagot niya. “What happened here?” Kuway tanong niya ng ipakita ang hawak na cp ko na nasira. “Answer me honestly.”

“T-tatawagan sana kita kanina para ipaalam na nandito ang mama mo.” Panimula ko. “Pero nagalit siya at tinampal niya ang kamay ko kaya naman tumilapon iyan sa malayo.”

Nagpakawala ito ng isang buntong hininga bago iyon binitawan. “And this.” Sabay haplos sa pisngi ko. “Did mom slapped you?”

“Y-yes. Twice.”

Hindi na siya nagtanong pa at tumayo na siya sa pagakakaupo sa gilid ng kama. “Ang Celine told me na hindi ka daw kumain ng tanghalian.”

“Nakatulog ako.”

“Pero sana man lang kumain ka ng tanghalian bago ka natulog.”

“Sa susunod. Sorry.” Saka ako naman ngayin ang tumayo. Mas gagaan sana ang loob ko kahit papano kung kahit siya lang ang hihingi ng tawag para sa kanyang mama pero wala akong narinig man lang na pagsisisi sa ginawang pagsampal ng mama niya sa akin.

“Nakausap ko na ang mama na hindi na siya pupunta dito. Para hindi ka na mangilag pa sa kanya. Ako na ang bahala kay mama. At kung nagtangka siyang pumunta dito ng hindi ko alam ay itawag mo agad sa akin. At ako ang kakausap.” Kuway mahabang lintaya niya. “Labas na si mama sa usapan at kontrata natin kaya nasa sa iyo na iyan kung kokontrahin mo siya. Pero sa nakikita ko sayo, ay hindi mo naman kayang sagot sagutin ang mga matatanda.”

“Pipilitin ko na lang umiwas.” Tanging nasabi ko na lang sa kanya. Na ngayon ay lumuwag na ang dibdib ko sa mga sinabi niya. Hindi man siya nagsisisi ay gumawa siya ng hakbang para maiwasan ko ang mama niya.

Kaya naman kumilos na ako para gamapanan ang papel ko bilang asawa niya. Tumayo ako ay lumapit sa kanya na ikinagulat niya ng ipulupot ko ang mga braso ko sa leeg niya at gawaran siya ng halik sa mga labi. Pero saglit lang iyom at agad niyang tinugon ang halik ko. Pero bago pa man iyon lumalim ay tumigil na ako at bahagyang lumayo sa kanya.

“G-gutom na ako.” Palusot ko na lang para naman hindi na niya kwesyunin ang ginawa kong galaw.

“Okay! Lets go, and don’t skip meal again.”

“I will. P-para hindi na ako himatayin.”

Ngumiti siya dahil sa huling sinabi ko.

“Yeah! Para makarami tayo.” Sabay yakag sa akin palabas ng silid. Na minsanan ko ng nakalimutan dahil sa naging usapan namin habang patungo sa hapag kainan.

---

To Be Continue

---

PH1 #25: Ace

This Chapter dedicated to:
anne_2017 , rey0flight , CaptainLust
For the endless vote sa
My Beautiful Husband and My Psycho Stalker
Love Lots
❤❤❤
Also thanks to:
Dyosa051298 , hopie06 , nerradeng ,
JericoDevera2 , EllaBacsa , dong_pyo23
❤❤❤
And Also Thanks to:
GreyManduz
For the wonderful comment that makes my heart plattered. And ty for the support.
Love Lots!!
100% thumbs up ako sa sinabi mo.
❤❤❤

At about sa iba po!!!
Baka nakakalimutan niyo, this is a boyslove story.
At ang main lead po ay parehas na bidang lalaki.
Kaya po, basahin muna ang disclaimer po para alam niyo ang mga nilalaman ng kwento.
May babala po ako doon!
At nakasaad din sa simula pa lang na may
MATURE CONTENT
siya na hindi pwede sa mga may makikitid na utak. At galit about same gender relation.
So guys! Ilang paalala lang po iyan ulit!
Maraming salamat po.
😘😘😘
One more thing poh!
Im not a profesional writer po.. baguhan lang at hindi ako magaling. Kaya makakabasa kayo ng mga typo and a grammatical error po.
At kung hindi kayo sanay sa mga ganyan pwede niyo na pong lisanin ang kwento mo.
🤣🤣🤣🤣
At tanggap ko pala na may magsabi na hindi maganda ang kwento ko.
😁😁😁
Iyan ako! Hindi ako perpekto! Pero chilax lang ako.
❤❤❤❤
Enjoy Reading!!!

==¤==

==¤==

” Ahhhh! Sandali. Huwag kang malikot.” natatawang hinarangan niya ang mukha dahil tumalsik ang tubig sa katawan ng asong pinapaliguan niya. Nasa lawn kami ng bahay sa kaliwang bahagi ng bahay.

Oo, aso na ipinadala ng lolo tatlong araw na ang nakakalipas. At limang araw na din mula ng dumalaw dito ang mama at pinagsalitaan na naman siya nito ng mga masasakit na salita.

I heard everything dahil sa cctv ng bahay na pinanuod ko ng gabi ding iyon. At nakita ko na kahit nagtitimpi siya ay hindi niya pinatulan ang mama. Kaya masinsinan kong kinausap ito at sinabihan na huwag makikialam sa mga plano ko. Nagalit pa ito sa akin at huwag na huwag daw mahuhulog ang loob ko sa kanya at sinabi kong hindi mangyayari iyon. Pero…

Naiiling na hindi ko na mapigilan ang mapangiti ko ngayon habang nakatingin ako sa kanya dahil ang kyut niyang tignan at parang bata lang na naglalaro kasama ang aso niya.

Well hindi ko lubos maisip na gagaan ang loob ko sa mga araw na dumadaan kasama siya at makita siyang laging nakangiti at hindi umiiwas sa akin. At sa tuwing titingin siya sa akin tapos susundan ng ngiti ay may kakaiba akong nararamdaman. Biglang kakabog ang dibdib ko. Malakas at mabilis ang bawat pintig sa tuwing tititiga niya ako.

Ano ang pakiramdam na iyon?

Hindi ko alam basta gusto ko ang nararamdaman ko. Gusto ko ang pagtibok ng puso ko ng ganito na ngayon ko lang naramdaman sa buong buhay ko.

“Stop it Whitey.” Narinig ko pang sabi niya at hinuli na ang alaga at pinigilan ito para tumigil sa pagtatalsik ng tubig sa kanya.

At natawa na ako dahil sa ipinangalan niya aso. Itim na itim tapos papangalanan niyang whitey? Kakaiba din mag bigay ng pangalan. Pero hindi ko na siya pinakailaman doon. Bahala na siya.

“Tapusin mo na iyan para makaligo ka na rin.” Sabi ko na sa kanya ng lumapit na ako at hinawakan ang poset at itinapat sa aso. Napatingin siya sa akin at hayon na naman ang ngiti niya sabay nguso ng labi sa akin.

“Makakaya mo kaya akong halikan kahit ganito ang ayos ko?” Sabi pa niya. Saka natawa at mas lalong inginuso ang labi at pumikit. Pinagmasdan ko siya. Basa na siya dahil sa kakulitan ng asong pinalugan niya. Parang ito pa nga ang naligo kaysa sa aso. Pinagmasdan ko ang mukha niya. Tumutulo ang mga tubig doon at sa buhok na magulo na dahil sa pagiiwas niya.

“So you want me to kiss you sa ganyang ayos mo?” Tanong ko kaya naman iminulat niya ang mga mata niya at nawala ang pagnguso ng labi niya.

“Uhm. Kaya mo?”

“Huwag mo akong hamunin.”

“Nah! Hindi kita hinahamon. Ano kaya mo?” Muli niyang tanong. “Uhmm, dito oh.” Sabay turo ng labi na muling inginuso.

Naiiling na muli naman akong napangiti. Nadadalas na yata ang pagngiti ko nitong mga nakaraang araw. Ang kulit din kasi niya kaya nadadala na din ako.

Isang mabilis na dampi ng labi ko sa labi niya ang ginawa ko. Huwag niyang sasabihing hindi ko siya kayang halikan sa ganitong ayos niya dahil mas nakakatakam siya ngayon sa paningin ko.

“Ayan na, kaya bilisan mo na diyan.” Nanlalamig na ang aso mo. “Baka parehas pa kayong magkasakit niyan sa tagal mong paliguan siya.”

Ngumiti siya na sinabayan ng kindat. ” Opo na po. C’mon whitey, be good.” Baling niya sa aso at sinimulan na itong sabunan.

=

“Saan mo gustong pumunta?” Tanong ko ng matapos na siyang makaligo. Kumakain ng meryenda sa may lawn parin ng bahay.

Napatingin naman siya sa sinabi ko na para bang hindi makapaniwala na nagtanong ako kung anong gusto niya. Katabi sa upuan niya ang aso na ngayon ay kumakain din.

“Huwag mo akong bigyan ng ganyang tingin Elijah.” Nairita parin ako sa kaisipang pagbabago ko. Pilit ko man kinukontra na huwag maging malambot sa harapan niya ngayon ay hindi ko magawa. Mapapatingin lang ako sa maamo niyang mukha ay natitibag na ang ipinapakita kong katigasan.

“Pinapapili mo ako sa gusto kong puntahan?” Pang uulit pa niya na para bang hindi totoo ang narinig niya.

“Do I need to repeat it?” Balik tanong ko.

“Eh! Baka kasi mali lang ako ng dinig saka, baka kapag pumili ako ng pupuntahan, ayaw mo din naman.”

“Sabihin mo para malaman ko kung magugustuhan ko o hindi.”

“Mmmm! Wala naman akong gustong puntahan.” Sagot niya saka muling sumubo ng kinakain. “Saka bihira naman ako lumalabas kaya hindi ko alam ang may magandang pasyalan.”

“Kahapon ka lang ba ipinanganak?” Hindi ko mapigilan ang pangunutan siya ng nuo. Saka kailangan na maipakita ko sa lolo na nagugustuhan ko na talaga ang pinili niya para sa akin. Ipakita sa publiko na trinatrato ko na siya ng maayos dahil nakakasigurado naman ako na nasa paligid lang ang mga mata niya na itinalaga para manmanan ang ikinikilos ko.

Kailangan kong makuha ang simpatya niya sa lalong madaling panahon para maitama ang kaguluhang sinimulan nito. Dahil ayaw kong ako mismo ang pagtawanan nito kapag nagkatotoo na mahuhulog ang loob ko sa asawa ko. But damn, hindi ko dapat maramdaman ang pag aalalangan ko sa bagay na iyon. Hindi dapat ako paapekto sa mala anghel nitong mukha. Mala angel na kabaitan na ipinapakita niya. Dahil matatapos ang kontrata namin na hindi mahuhulog ang loob ko sa kanya. At ang mga nararamdaman kong iyon na pagbilis ng tibok ng puso ko. Kailangan kong iwaksi. Kailangan kong itapon iyon. Dahil hindi dapat.

“Iyon naman ang totoo, lumalabas lang ako kapag papasok ako sa school. Ng maghanap ng trabaho. Sa bahay. Sa hospital. Wala na akong ibang alam puntahan pa maliban sa mga iyon.” Sagot niya na nakapagpagising sa akin sa pag iisip ko.

“Then, kailangan mong sanayin ngayon ang sarili mong gumala kasama ako. Dahil gusto ko kapag wala na akong trabaho ay mamamasyal tayo ng magkasama.”

“Kailangan ba iyon?”

“Kailangan iyon. Ganun ang gawain ng mag asawa. Kailangang may time sa isa’t isa.” Sagot ko sa kanya. Pero teka nga. Bakit ba ako ang nagpapaliwanag sa kanya.

“Saan tayo mamamasyal kung ganun?” Nakangiti na niyang tanong na para bang na excite na siya sa kaisipang iyon. “Mmmm, may naisip ako. Pero hindi pwede.” Kuway sabi niya at muling sumubo ng kinakain.

“Saan?”

Kiming ngumiti siya sabay kagat na naman ng ibang labi niya na naging dahilan para hindi ko na naman maiwasan ang mapatitig mismo sa labing iyon at mapalunok na parang gusto ko iyong lasaan. Pero nagpigil ako. Hindi dapat ako maapektuhan ng ganito. Iiwas ako kung kinakailangan.

“May trabaho ka at alam ko naman na hindi mo maiwan ang mga negosyo mo.”

“Just say it! Huwag mo ng paikutin ang usapan.”

“D’diba binigyan ka ng ticket ng lolo mo. Doon ko gustong pumunta.” Nahihiyang sagot niya na sinabayan ng pagyuko. Nilaro pa ng kutsara niya ang pagkaing nasa harapan niya. “Pwede pa ba iyon? O hindi na?”

Nailing na natutop ko ang nuo ko. What a naive. Bakit ba nawala sa isipan ko na iyon ang mga gusto ng kagaya niya. Na ni minsan ay hindi pa nagawang makapunta sa ibang bansa. He is grabbing the opportunity na sulitin ang kaginhawaang tinatamasa.

“Okay! Sa katunayan pwede pa iyon dahil hindi naman naka set ang schedule ng ticket. I will set the schedule for that at ang schedule ko sa kompanya para mamaya o bukas ay makaalis na tayo.” Iyon na lang ang isinagot ko sa kanya. ” Then do me a favor. You can call grandpa to asked him to hold the company for a while.” Saad ko. Para naman maipakita na nagtatagumpay na nga siya.

“Really, sige sige.” Parang bata na sabi niya at mas ginanahan sa pagkain. “Gagamitin ko na lang ang reciever mamaya. Pwede ba yon?”

“Just use it.” Sang ayon ko saka ko tinawagan si Nancy. “Re-schedule all my appointment for two weeks.” Agad na sabi ko dito na hindi pa halos nakakabati sa akin. Sabado ngayon pero nasa opisina ito at maraming inaayos pa.

” Good Morning sir, I will check it for a second sir, dahil pagkakatanda ko mga mahahalagang business meeting po ang-.”

“Just do it. No more question, sabihin mo na honeymoon namin ng asawa ko. At kung hindi nila maintindihan, then cancel all the tie we have for them.” Sabi ko dito na napansin kong nabaling ang tingin niya sa akin sa kinakain. Lihim akong napangiti dahil namula ang mukha niya.

“Okay sir. I will.”

“Good.” Hindi na ako nagpaalam ni narinig ang paalam nito. Basta ko na lang binabaan ng linya at hinarap siya ngayon. “What?” tanong ko na nakapagpakurap sa kanya. “Are you blushing dahil sa honeymoon thing na iyan?” Tanong ko pa na lalong nakapag pamula ng mukha niya.

“N-no. I mean. Do you need to used that excuse. Hindi ba nakakahiya?” Sagot niya sa akin na nakapagpatawa sa akin.

“Anong nakakahiya doon. Alam nila na kasal na ako pero hindi pa nila kilala kung sino ang asawa ko. But soon, ipapakilala kita sa publiko-.”

“No-. Huwag mong gawin iyan. Dahil ayaw kong mabatikos kapag naikabit ang pangalan ko sa pangalan mo sa mga peryidiko. Ayaw ko ng magulong buhay.” Pigil niya sa sinasabi ko. Titig na titig ako na inaarok kung gaano katotoo na ayaw niyang maipasama sa mundong ginagalawan ko.

“Ikaw ang bahala. Saka hindi naman magtatagal itong pagsasama natin.” Sabi ko na lang na biglang nakapagpawala ng ngiti niya. “Bakit? Sabi ko sayo Elijah, don’t fall inlove with me. Let’s just enjoy our self. Para pareho tayong hindi mahirapan.” Sabi ko sa kanya saka sinabayan ng tayo. “Call granda later. Tatawag lang ako sa airlines para ipaset ang time ng alis natin. Kaya maghanda ka na.”

“S-sige.” Saka niya ipinagpatuloy ang pagkain ng meryenda niya. Pumasok na ako ng bahay at gaya nga ng sabi ko ay tumawag ako sa airlines kung saan galing ang ticket na bigay ng lolo at doon ko napag alaman na galing pala iyon sa isa na airlines ng kaibigan niya. Kaya naman agad na naabrobahan ang time dahil para sa private jet ang ticket na iyon. Nasabihan ako na may limang katao din ang nakalaan para doon. At 1 am ang time ng lipad namin paalis.

=

“Anong sabi ng lolo?” Tanong ko sa kanya habang nag aayos kami ng mga gamit na dadalhin namin.

“He said yes. And..” napatingin pa siya sa akin ng hindi naituloy ang sasabihin dahil napansin kong namumula na naman ang buo niyang mukha pati tainga.

“And what?”

“Sabi niya, enjoy our honeymoon daw. At sinabi niya na huwag daw gabi gabi. Huwag daw araw araw.” Halos hindi lumabas iyon sa bibig niya at nakayuko siya habang sinasabi iyon. At talagang namula na siya ng tuluyan dahil doon.

“Bakit naman hindi little lamb? Saka nasa sa akin na iyon kung gusto kong lagi kang inaangkin.” Sabi ko pa na mas lalong nakapagpadagdag ng pamumula niya. Nilapitan ko siya at ipinaangat ang mukha niya gamit ang daliri ko sa baba niya. Naramdaman ko pa talaga ang init ng mukha niya ng ilapit ko ang mukha ko para dampian siya ng halik sa labi. “Your burning little lamb. And I like to feel that heat of your body. At huwag kang mag alala, dahil kapag aangkinin naman kita. Sisiguraduhin kong parehas tayong mag eenjoy.” Bulong ko pa bago ko siya nilayuan.

Napansin ko ang sunod sunod na paglunok niya kaya napangiti ako. Nailing na ipinagpatuloy ko naman na ilagay sa carry bag ko ang mga mahahalagang gamit na dadalhin ko gaya ng laptop. Na pwede din naman akong online na magtrabaho kahit nasa bakasyon ako kasama niya. Ipapakita ko lang kay lolo na nahuhulog na ang loob ko sa kanya. Kaya kapag napaniwala na sito ay siguradong akin na ang mga kompanyang hinahawakan ko.

“What are you doing? Move now Elijah. Para matapos na at makaalis na tayo.” Sabi ko na lang dahil para na siyang naestatwa sa kinatatayuan niya.

Agad naman siyang tumalima at muling ipinagpatuloy ang pag i-empake.

“Paano si Whitey?” Kuway tanong niya ng matapos na kaming mag empake. At nakatingin na ngayon sa aso na tahimik ng natutulog sa higaang ipinaayos pa talaga niya sa may paanan ng kama namin. Hindi ko na kinontra ang gusto niya noon na dito matulog ang alaga niya dahil narunong naman ang aso dahil naturuan na ito dahil aso mismo ng lolo si Whitey na may special training pa talagang inaral. Kaya kampante akong hindi magkakalat sa loob ng silid ang aso ng dumi nito.

“Nandiyan naman si Celine para alagaan siya.” Sagot ko sa kanya at hinila na palabas ang dalawang maleta namin.

“Pwedeng, idaan na lang natin siya sa bahay ng mama.”

Napatigil ako sa paglalakad at tumingin sa kanya. ” Sige, ikaw ang bahala..” pagsang-ayon ko na lang saka nagpatuloy sa paglabas.

Hindi agad siya sumunod kaya naghintay na lang ako sa labasan. Ng lumabas na ay karga na aso pati nga gamit nito. Nakasunod naman si Celine sa kanya.

“Ikaw na ang bahala sa bahay Celine, at huwag kang magpapasok ng kung sino. Kahit si lolo man iyan, o si mama, o mga pinsan ko.” Bilin ko dito ng mailagay ko na ng maayos sa trunk ng kotse ko ang mga maleta.

“Yes sir.”

“Ikaw muna magdilig sa mga halaman ko huh! Aalis na kami.”

“Yes sir Elijah.” Nakangiti nitong sagot sa kanya kaya naman matalim na tinapunan ko ito ng tingin na agad na napayuko dahil doon.

“May gusto ba sayo si Celine?” Tanong ko sa kanya ng bagtas na namin ang daan patungo sa bahay ng mama niya.

“S-saan mo naman nakuha ang edeyang iyan. Palakaibigan lang siya.” Sagot niya sa akin habang abala ang kamay na masuyong humahaplos sa balbon ng aso na nasa kandungan niya.

“Mabuti ng nagkakalinawan, dahil ayaw kong may ibang maakit sayo. Babae man iyan. At mas ayaw ko kung lalaki iyan.” Seryusong sabi ko sa kanya. ” At iwasan mo ang mag pa kyut para hindi ka nila mapansin.”

“Eh-.”

“Eehh!.” Naiirita na ulit ko at pinanlakihan ko siya ng mata. Dahil doon mas naging kyut siya na ikinaiinis ko dahil hindi ko mapigilan ang hindi talaga mapansin iyon. Kahit na ano yatang gawin niya ay kyut parin siya. And I hate him for being cute dahil maraming napapatingin sa kanya.

Hindi na siya sumagot pa. Kaya mahabang katahimikan na ang namayani sa pagitan namin hanggang sa marating namin ang bahay nila.

“Ginabi yata kayo.” Salubong sa amin ng mama niya ng makapasok kami sa loob ng bahay.

“Iiwan po namin si Whitey sa inyo mama. Aalis kasi kami ni Ace ngayon. Dalawang linggo po kaming mawawala.” Nakangiti niyang sagot dito. Alanganin naman na napatingin ang mama niya sa akin ganun din ang lolo na kasama nila sa bahay. Ng mailapag pa niya nang aso ay agad na lumapit ang aso dito na agad din naman kinarga.

Napakunot nuo tuloy ako dahil hindi nga lumalapit ng ganun sa akin ang aso pero dito ay agad na naglabing iyon at hindi umiwas ng kargahin nito.

“Ganun ba? Kung ganun mag ingat kayo doon.” sabi nito ng bawiin ang tingin sa akin at muli siyang tinignan. “Kami na bahala kay Whitey.”

“Salamat mama. Hindi na po kami magtatagal.” Nagpaalam na siya sa mga ito. Hanggang sa umalis na kami at nagtuloy na ng airport.

=

“Anong problema mo?” Tanong ko sa kanya ng nakalulan na kami ng eroplano at ilang minuto na lang ay lilipad na.

“N-natatakot ako.”

“Bakit ka naman matatakot?”

“B-basta natatakot ako.” Sagot niya at parang gustong itago ang katawan sa suot niyang jacket.

“Hold my hand, kung natatakot ka pa. Just lean on me.” Sabi ko na lang sa kanya at inalis ang armresk sa pagitan namin at hinila ko siya palapit sa akin. Nanlalamig nga ang mga kamay niya ng hawakan ko iyon at ng madikit ang pisngi niya sa leeg ko at malamig din.

“N-no. H-hindi mo naman kailangang gawin to. ” Sabi niya ng tangkaing umalis sa pagkakasandal na sa akin.

“Just stay. Don’t move. Dahil mas kakabahan ka kapag paangat na ang eroplano.” Sabi ko na hindi na din naman siya tumutol. Umayos pa siya ng upo at lumapit pa talaga sa akin, kulang na lang ay ang kandungin ko siya dahil ng paangat na ang eroplano ay talagang naramdaman ko ang pagnginig ng katawan niya.

Naiiling na lang na mas hinigpitan ko ang pagkakahawak ko sa kanya at ipinulupot ang kamay ko sa katawan niya. Ewan ko kung ilang minuto o oras na ba ang lumipas sa ayos naming iyon. Hanggang sa naramdaman ko na lang na hindi na siya nanginginig kaya naman, niluwangan ko na ang pagkakayakap ko sa kanya.

But again, nagpakawala ako ng isang buntong hininga dahil nakatulog na siya agad sa mga yakap ko.

Well, ako man ay inaantok na din dahil alas dos na ng madaling araw. Kaya hindi ko na din siya masisisi na nakatulog agad. Inayos ko na lang ang pagkakaupo niya at siniguradong nakasuot parin ang seatbelt niya. Inayos ko ang pagkakasandal niya sa akin para maging komportable siya sa pagtulog.

Pero sandali nga! Bakit ba inaalala ko pa kung magiging komportable siya. Ahhh! Dibale na nga. Kasama lang ito sa pagpapanggap ko. At alam ko na may isa sa pasahero dito na nakamatyag sa amin. Solo man namin ang parteng ito ng eroplano ay alam ko naman na may nakakabit na security camera lang na nasa paligid lang. Kaya kailangan kong maging natural sa bawat kilos ko.

“Little lamb.” Tapik ko sa kanya ng lumipas na ang anim na oras. Nakatulog din ako. Siguro nasa tatlong oras lang pero siya deretso na ng tulog at hindi na nagising pa mula ng makatulog siya.

Dahan dahan na nagmulat siya at parang kinakabisado ng paningin niya ang paligid. Saka niya napaupo ng tuwid ng maalala kung nasaan kami.

“Mahaba pa ang biyahe natin, go to cubicle and wash your face para mahimasmasan ka na.” Utos ko sa kanya. Agad naman siyang tumalima at tinungo nga ang cubicle.

“Anong oras na?” Tanong niya sa akin ng makabalik siya. Halata na naghilamos siya dahil basa ang ilang buhok niya na tumatabing sa nuo niya. Ng maupo siya ay ako na ang nagpunas ng nuo niya. Na nabigla pa sa ginawa ko pero di naman umiwas bagkus sinuklian niya iyon ng isang kiming ngiti na nakapagpatitig na naman sa akin sa kanya.

“8 na ng umaga. Kumain na muna tayo.” Sabi ko sa kanya at pinatunog ko ang intercom na nakakabit sa linya namin kaya naman agad na may lumapit sa amin at inalam kung ano ang gusto naming kainin.

“Just a breakfast meal. Hot milk for him. And coffie for me.” Sabi ko. And a fucking male Flight Attendant.

“Coming sir.” Sagot nito at hindi nakaligtas sa akin ang tingin na ipinukol nito sa kanya. Kaya naman galit na tumayo ako at sinita ito.

Ewan ko kung bakit ako nakakaramdam ng insecurities sa kaalamang marami siyang natatawag pansin kahit wala naman siyang ginagawa.

“Ace, what are you doing?” tanong niya sa akin na halatang pati siya ay nagulat ng bigla ko na lang kwelyuhan ang FA.

“Aalisin ko sa pagmumukha mo ang mga mata mo oras na tapunan mong muli ng tingin ang ASAWA ko.” Galit na banta ko dito saka patulak na binitawan.

“S-sorry sir.” Tanging sagot nito.

“Get out, and do your job.” Pasigaw na pagtataboy ko pa saka ko siya binalingan na halatang natakot na naman sa pagsigaw ko. Nagpakawala ako ng isang marahas na paghinga dahil hindi ko mapigilan talaga ang magalit.

Damn it! Bakit ba hindi ko mapigilan ang magalit kapag nakakakita ako ng mga taong nagkakagusto sa kanya.

“Stop being cute will you!.” Galit na sita ko sa kanya as if naman mababago niya ang pagka cute niya.

“S-sorry.” At isa pa ang sorry niya. Kasalanan ba niya na maging kyut?? Hindi. Bullshit!

Pinilit kong kinalma ang sarili ko dahil mabubulilyaso ang plano ko kapag pinairal ko ang galit ko.

“Just seat. Forget about it.” Pilit na pinagaan ang boses ko. Ng hindi siya tumalima para umupo ay hinawakan ko siya sa mga balikat at iginiyang paupo. “I’m sorry for yelling at you.” Sabi ko na kahit ako ay natigilan sa sinabi ko.

Nagkatinginan pa talaga kami dahil hindi siya yata makapaniwala sa narinig mula sa akin.

Me!!!!

Humihingi ako ng tawad sa kanya sa pagaigaw ko? Damn! Ano bang nangyayari sa akin.

Well, sige. Total nasabi ko na. Papanindigan ko na lang. Kasama na din iyon sa palabas ko.

“Don’t look at me like that Elijah na parang may nagawa akong hindi kapanipaniwala.” Maalumanay na sabi ko sa kanya. “You heard me. I begging for you forgiveness dahil sa pagsigaw ko. I didn’t mean to do that.” Pagpapatuloy ko. Napansin ko na napalunok siya at nagbawi na ng tingin sa akin.

“It’s okay!.”

“Look at me little lamb.” At hinawakan ko siya baba at pinatingala sa akin. “I told you, huwag kang yuyuko kapag kausap mo ako.”

Tumango siya.

Ako naman ay napangiti. At dahil sa hindi ko mapigilan ang sarili ko ng mapatitig ako sa labi niya ay tinawid ko ang pagitan ng mga labi namin at hinalikan ko siya. Sa una ay hindi siya tumugon pero hindi nagtagal at ginagaya na niya ang galaw ng labi ko sa labi niya.

Damn! Why I always wanted to kiss him kapag nakikita ko ang mga labi niya. Na hindi nawawala sa isip ko ang lambot at tamis ng labi niya.

“Uhmm.” I heard his moan na naging musika na sa mga pandinig ko. Pero kailangan kong tumigil dahil nasa eroplano kami. Dahil kapag nagpatuloy ako ay baka maangkin ko pa siya dito ng wala sa oras.

“Little lamb, your making me crazy. I need to stop right away. Baka hindi ko mapigilan ang sarili ko at maangkin kita dito.” Paos na boses na sabi ko sa kanya. At padampi pang hinalikan ko muli siya bago ako lumayo.

Nakita ko na naman ang pamumula niya at napayuko na naman siya. What a shy little lamb he is?

“Enjoy your meal sir’s.” Sabi ng FA ng ma i-serve nito ang pagkain namin na hindi na nga nangahas na tapunan siya ng tingin. Magalang na agad na nagpaalam ito sa amin.

“Eat now.” Sabi ko sa kanya ng ilapit sa kanya ang mga pagkain.

“Salamat!.” Naging tahimik na siya habang kumakain. Ako man ay ganun din. Ng matapos kumain, nag set ako ng pwedeng panuurin sa isang maliit na TV screen sa harapan ng upuan namin.

Inabala ang sarili sa kung anong pwedeng gawin sa loob pa sampo pang oras na nasa himpapawid kami.

---

To be Continue

---

Elijah and Ace at the multimedia…

Ayos ba ang picture nila😍😍😍

PH1 #26: Elijah

This chapter dedicated to:
AprilJoyMartinez6 , MadelynCasao , venus21vv
LouisVarba , snakelib , aptfirebird ,
Dywrght_Cy , RenatoSamonte1
And wapzlarah
For nonestop supporting to my stories
Thank you so much.
Love Lots
❤❤❤
And JenAKOsau
WAHAHAHAHAHAHAHA!
MOVE ON NA BABE!!!
Nasasad na ako dahil binabaliwala mo na ang mga babies natin.
Naghihintay sayo sina baby Zeeus, baby Denden, baby Blue and baby Elijah.
😁😁😁😁

==¤==

==¤==

Kumabog ang dibdib ko ng marinig ko ang paghingi niya ng sorry kanina kaya naman hanggang ngayon nakababa na kami sa eroplano ay hindi na iyon nawala sa isipan ko. At iyon ang unang beses ko siyang naringgan ng paghingi niya ng tawad.

Ewan ko lang kung totoo, pero naramdaman ko na kahit siya ay nabigla din doon kanina. Kaya mas na dagdagan ang kung anong kaba sa dibdib ko. Bumilis ang tibok ng puso ko na hindi ko dapat maramdaman. Pero pasaway ang puso ko dahil hindi ko ito mapakalma sa pagtibok. Na parang nakikipag-unahan sa pagpintig at gusto na yatang kumawala sa kinalalagyan nito. At ngayon hawak ang kamay ko na bumaba ng eroplano.

Lic. Adolfo López Mateos International Airport. Kung saan lumapag ang Private Jet na sinakyan namin.

“Buenos días señor Anderson.” Bati ng sumalubong sa amin sa departure area ng Airport.

“Buenos días también. ¿Te envió mi abuelo?” _(Magandang umaga din. Ipinadala ka ba ng lolo ko?) _ Sagot naman nito sa kanya at hinayaang ito na mismo ang humila ng mga bagahe namin.

“Sí Señor Anderson, seré su guía turístico mientras esté aquí.” (Oo, Mr. Anderson, ako ang tour guide niyo habang narito kayo.) ** ” Sígame, señor Anderson. Te guiaré en el camino si dónde está tu casa de alquiler que tu abuelo reserva.” ( _Sundan niyo ako Mr. Anderson. Dadalhin ko kayo kung saan ang rental house na pinareserve ng lolo niyo.)** _

“Gracias.” Pasasalamat nito saka kami sumunod sa lalaking sumalubong sa amin. Mabuti na lang at marunong ako ng salitang spanish. Kaya naintindihan ko ang sinabi nito.

“Vamos mi esposa.” Aya na niya sa akin ng balingan ako saka muli akong hinawakan sa kamay. Ngumiti pa siya **. (Lets go my wife.) **

Hindi ko tuloy mapigilan ang hindi mapatitig sa kanya dahil nadadalas na yata ang pag ngiti niya.

“Siempre me miras, mi esposa.” Pag-e-espanyol pa niya _. (Lagi kang nakatitig sa akin my wife.) _

Napayuko tuloy ako dahil doon. Hindi ko lang kasi mapigilan ang mapatitig dahil sa pag ngiti niya. Na kapag nakangiti siya ay hindi ko naiisip na palaging sumisigaw siya kapag nagsasalita. Hindi masungit, hindi bugnutin.

Hindi na ako sumagot, hayaan ko na lang na isipin niya na hindi ko naintindihan para narin hindi na ako magsalita pa. Total wala naman akong masasabi.

Sinundan na namin ang lalaking sumalubong sa amin. Hindi na din siya umimik habang lulan na kami ng kotse at bagtas ang daan kung saan ang rental house na sinabi nito.

Napapahanga na lang ako sa mga nakikita ng mga mata ko dahil ang daming magagangdang tanawin ang nakikita. Ang gaganda ng mga estraktura ng mga bahay at napakalinis ng paligid.

We took one hour in the road hanggang sa marating namin ang isang seme mansyon na bahay kung saan kami dinala. Namangha na naman ako. Rental house? Iba talaga ang mayayaman.

“Entra, señor Anderson.” Niluwangan nito ang pintuan. At hinayaan kaming pumasok ng bahay. Maluwang, at ang ganda ng bahay.

“Gracias.” may iba pang sinabi sa kanya ang lalaki. Sinabing magpahinga na muna kami dahil sa haba ng biyahe namin at marami pang ibang pinag usapan nila. Inikot kami sa buong bahay.

“Me voy ahora Señor Anderson. Si necesitas algo solo llámame. Mi número está en el receptor.” Paalam na nito sa amin. Na mauuna na ito at kung may kailangan ay tawagan lang ito.

“I know you understand him mi esposa.” Sabi niya sa akin ng makaalis na ang lalaki.

“Huh!.”

“Huh!. Nagtaka ka pa. Nakalahad sa resume mo na na marunong kang mag salita ng espanyol.”

“Ehh!.”

“Ehh!. Pwede ba mi esposa, nagpapakyut ka na naman.” At mahinang tinampal ang nuo ko. “Come on, magpahinga na muna tayo, madaling araw pa lang para may lakas tayong mamasyal at ng masulit natin ang bakasyon na inilaan ko para dito.” Hindi pa man ako nakakasagot nauna na siyang pumasok umakyat sa ikalawang palapag hila hila ang mga maleta namin. Sumunod na lang ako. Kinuha ko sa kanya ang isa at magkasunod na umakyat.

Unang pinto sa kanan na ang binuksan niya. At iyon ang master bedroom na ipinakita sa amin kanina ng lalaki. At muli na naman akong namangha ng muli kong mapagmasdan ang kabuoan ng silid. Ang ganda kasi ng interior design na nakakaakit pa sa paningin ang kulay ng pader na apple green. Buhay na buhay ang kulay ng silid.

“Hindi rental house ito gaya ng sabi ng lalaki kanina kundi pinagawa mismo ito ng lolo. Ewan ko ba doon, palagi siyang nagpupunta sa bansang ito. Hindi naman malinaw kung ano o sino ang dinadalaw niya dito. Malalaman na lang namin na nagpunta pala siya dito kapag nakauwi na siya sa pilipinas.” Mahabang lintaya niya kahit hindi naman ako nagtatanong. “Dahil tatawagan na lang niya kami kapag may pasalubong siyang binili para sa amin.”

Napatango na lang ako.

“Pero tingin ko ay pinaparentahan niya talaga ito kapag may mga pamilya na kakilala niya na gustong magbakasyon dito.” Pagpapatuloy pa niya.

“Tingin ko nga din. Ikaw ba? Madalas ka din ba dito?” Tanong ko ng maglakad na ako at inaaral ang buong silid. Tinignan ang mga pigura na nakadisplay na mismo sa bawat sulok ng silid. Mga frame na nakasabit sa pader.

” This is just the 2nd time na nagpunta ako dito pero matagal na panahon na iyon at wala pa ito. Saka lang naman ako lalabas ng bansa kung may business trip ako.” Sagot niya. “Saka na tayo magkwentuhan. Kung maliligo ka. Maligo ka na para makapagpahinga na muna tayo.” Pang iiba niya ng usapan kaya naman agad na akong tumalima.

“Aayusin ko na muna ang mga ito.” Kuway sabi ko ng mabuksan ko ang maleta namin.

“May bukas pa naman. Kumuha ka na lang ng maisusuot mong pamalit.”

“Mmm. Sige. Hindi ka ba maliligo?” Tanong ko na naging dahilan para mapatitig siya sa akin. Saka ko na lang napagtanto ang naging tanong ko dahil binitawan niya ang laptop na inilabas sa carry bag niya at lumapit sa akin. “No I mean, mauuna akong maligo.” Pagtatama ko.

” Well, gusto mong sabay tayo mi esposa. Pwede din.” Sabay hapit ng baywang ko at talagang walang iniwan kahit ni katiting na pagitan ng mga katawan namin.

” H-hindi naman iyan ang ibig kong sabihin. Mmm, bitawan mo na muna ako.” Saka ko sinabayan ng pagtulak sa kanya.

“Lets go, basta siguraduhin mo lang na hindi ka hihimatayin sa loob ng banyo mi esposa.” Pagkasabi nun ay binitawan ako. Akala ko ay lalayo na siya pero ganun na lang ang ginawa kong paghiyaw ng umangat ang mga paa ko sa sahig.

“Ahhhhh! Ace ibaba mo ako.” Pagpupumiglas ko pero hindi na niya ako pinakinggang at dumeretso na mismo sa banyo.

At kahit na anong tanggi ko ay wala ding nagawa dahil hindi na siya nagpapigil pa. Sabay nga kaming naligo na nauwi na naman sa isang mainit na tagpo at parehong nilasap ang sarap ng pag angkin niya sa akin.

Nahihiya na akong nag patuloy sa pagligo ng matapos naming ilabas ang init ng katawan namin.

“Mmmm, this is what I like mi esposa. Akala ko hihimatayin ka na naman.” Bulong pa niya sa tainga ko habang nakapwesto parin siya sa likuran ko at ang mga kamay ay masuyong humahaplos at ikinakalat ang sabon sa buong katawan ko.

“A-ako na. K-kaya ko.” Pilit akong umiiwas dahil ramdam ko parin ang kahandaan niya sa likuran ko.

“Let me, mi esposa. Para sa paraan man lang ito ay mapagsilbihan kita matapos mo akong paligayahin.” Muli niyang bulong at bahagyan pang kinagat ang tainga ko na hindi ko mapigilan ang muling makaramdam ng kilabot na naglandas sa mga ugat ko at kumalat sa buong katawan ko.

Pero hanggang doon na lang iyon. Siya na nga ang nagpaligo sa akin at inutusan na ako din ang magpaligo sa kanya. Kaya naging parehas lang kami hanggang sa matapos kaming maligo. Paglabas ng banyo ay nauwi na naman sa isang mainit na tagpo na pinagsaluhan sa ibabaw ng kama namin.

=

Pinilit kong magmulat ng mata dahil sa nakaramdam ako ng pagkalam ng sikmura ko. Pero ng magtangka akong bumangon ay parang nabugbog ang buong katawan ko dahil sa bigat ng pakiramdam ko.

Damn it! Naisapo ko ang mga palad ko sa mukha ko ng maalala ang namagitan sa amin na siyang dahilan kaya ganito kabigat ang katawan ko. Nanghihina ako at talagang tinakasan ng lakas sa katawan.

He take me three times. One in the bathroom and two, here in bed. Pakiramdam ko ay wala na talaga akong lakas. Ang sakit ng likod ko at ramdam ko ang hapdi doon.

Doon ko naramdaman ang pag alog ng kama kaya napabaling ako sa kanang bahagi. At siya doon at nasa kandungan nito ang laptop at halatang may ginagawang trabaho.

“Are you hungry?” Tanong niya ng balingan ako ng mapansin yatang gising na ako. Nakangiti na naman siya at fresh na fresh na ang ayos habang ako.

Hindi ko mapigilan ang sariling magtalukbong na naman ng kumot. Ano na lang ba ang ayos ko? Hagard? Tapos nanlalagkit pa ang buong katawan? Nakakahiya?

“Can you stop hidding your self.” Sabi niya. Malakas man ang boses ng sinabi iyon ay hindi ko naringgan ang pag kairita o galit sa tuno niya. Kaya naman inalis ko na ang talukbong ko at muling tumingin sa kanya.

“Ilang oras akong nakatulog? Anong oras na?”

“Mag aalas kwatro na ng hapon.”

“Ano? Bakit hindi mo ako ginising?”

Nakangisi na naman na tumingin siya sa akin saka ako niyuko at ginawaran ng halik sa labi.

“Nasaan naman ang awa ko kung gigisingin ko ang asawa ko matapos niya akong paligayahin ng tatlong beses diba.”

Nakaramdam na naman ako ng o
Pag iinit ng mukha ko dahil sa sinabi niya.

“Nagpakuha ako ng maid natin for two weeks na makakasama natin dito sa bahay. Anong gusto mong kainin para maipagluto ka niya?” Kuway tanong niya na para bang natural na ang ganitong lagay namin.

Parang totoo ng nasa honeymoon stage kami. Kung hindi ko lang siguro naiisip na isa lang kontrata ang pagsasama namin ay makakaramdam ako ng saya.

Magaan na ang pakiramdam ko na kasama siya. Dahil higit isang linggo na ng magpasya kaming dalawa na mabuhay na normal bilang mag asawa at nakaramdam nga ako ng kaginhawan sa piling niya. Itinuturing nga niya akong tunay niyang asawa, pinagsisilbihan na din na dapat ako ang gumagawa.

At minsan dahil sa sayang nararamdam ko sa ipinapakita niya ay nakakalimutan ko na isa lamang kontrata ang lahat. Na hindi ko dapat maramdaman.

Pero mahirap pigilan ang puso lalo na at mabuti na ang pakikisama niya sa akin. Pinagbibigyan ako sa lahat ng gusto ko. Binibigyan niya ako ng boses para sa sarili ko. At ngayon, iyong simpleng panunukso niya ay kakaiba na ang dating sa puso ko.

Alam ka na ginagawa niya ang mga iyon para sa mamanahin niya. Oo, nandoon na tayo pero… ang hirap pigilan ang puso ko na hindi tumibok kahit isa lamang pagpapanggap ang mga iyon.

Na paulit ulit niyang sinasabi sa akin na huwag mahuhulog ang loob ko sa kanya. Huwag akong ma i-inlove sa kanya.

But…

Isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan ko. Dahil nagsisimula na akong magbago. Nagsisimula na akong umasa na sana magbago siya. At ang ipinapakita niya ay totoo na.

Sana nga..

“Nililipad na naman ang isip mo. Tinatanong kita kung anong gusto mong kainin?” Untag niya sa akin ng hindi agad ako nakasagot dahil sa mga naisip ko.

“Kahit ano.” Sagot ko na lang sa kanya at pinilit ko ang bumangon kahit nahihirapan ako.

Napansin ko ang paglapag niya ng laptop niya at lumapit sa akin at tinulungan akong makaupo. Pinasandal sa headboard ng kama matapos lagyan ng unan sa likuran ko.

“Naghanda pala ako ng pampaligo mo sa bathtub. Kung gusto mo, magbabad ka na muna doon habang naghihintay tayo sa malulutong pagkain.” Sabi pa niya at tumayo na sa pagkakasampa sa kama at tinungo ang banyo na agad ding bumalik. “Come on.” Aya niya. Tatayo sana ako pero nagulat na lang ulit ako ng umangat ako mismo sa kama dahil binuhat niya ako. Hindi na ako nagreklamo dahil hindi din naman ako makakapaglakad ng maayos dahil pakiramdam ko talaga sa katawan ko ay hinang hina na ako.

“Salamat.”

“De nada mi esposa.” Nakangiti niyang sagot sa akin ng mailapag ako. Kumapit pa talaga ako sa leeg niya dahil nanginginig ang paa ko dahil walang lakas ang mga iyon.

Narinig ko pa ang mahina niyang pagtawa.

“Tawanan mo ako, ikaw ang may kasalanan nito.” Galit galitan kong paninita sa kanya na mas nakapagpalakas ng tawa niya.

“Eres tan linda mi esposa.” _(Your so cute my Wife.) _ Bulong niya sa puong tainga ko habang sinisimulan ng tanggalin ang damit ko. Hindi ko din alam kung paano ako nakapagsuot ng damit ko kagabi. Malamang siya na ang naglagay.

Ng matapos niya akong hubaran ay muli niya akong binuhat at isinulong sa bathtub na puno ng maligamgam na tubig at may mga petals ng ibat ibang klase ng bulaklak.

Napatingala tuloy ako sa kanya sabay salok ng mga petals sa kamay ko.

” Ano naman ang mga ito at para saan? Nagiging romantiko na ba ang asawa ko?” Hindi ko mapigilang tanungin. At natigilan siya sa sinabi kong “ASAWA KO.”

“Para sayo.” Sagot niya ng makabawi . “Iyong bulaklak ng rose na pinadelever ko na ibibigay ko sana sayo ay inilagay ko na lang diyan.” Sagot niya na parang natawa pa. “Pero ang iba diyan ay para sa pananakit ng katawan mo at sakit sa ulo mo dahil sa mahabang biyahe natin kahapon. Kaya i-relax mo muna ang sarili mo. Makakatulong ang mga bulaklak na iyan para doon.” And he place his hand on my head and pet me. Saka niya ako niyuko at hinalikan sa nuo.

Tumango na lang ako. Inilubog ko ang buong katawan ko sa bathtup at tanging ulo ko na lang ang hindi nakalubog.

Nakaramdam nga ako ng kaginhawaan. Hindi na din siya umimik ng lumabas siya. Pero bumalik siya at dala ang laptop at may hilang rocking chair.

“I will watch you while bathing, baka makatulog ka at lumubog na lang diyan bigla. You can close your eyes and enjoy it.” Sabi pa niya bago umupo.

Napangiti na lang din ako at ipinikit ko nga ang mga mata ko. Ang sarap sa pakiramdam ang magbabad sa tubig para ngang unti unting natatanggal ang sakit sa katawan ko.

=

“Wake up mi esposa.” Naramdam ko ang pagtapik sa pisngi ko kaya naman nagmulat ako ng mga mata. Nakatulog pala talaga ako habang nakababad ako sa tubig. Kaya naman napabalikwas ako ng bangon pero… wala ako sa bathtub kundi nasa ibabaw na ako ng kama. Nakupo siya ngayon sa gilid at nakatunghay sa akin

“Paanong-.”

“Nakatulog ka sa bathtub, ginigising kita kanina pero hindi ka nagising kaya dinala na kita dito matapos kitang paliguan.”

“Ang sarap kasi sa pakiramdam ang tubig kanina.”

“I know. Pero kailangan mo ng gumising dahil nalipasan ka na gutom niyan.” Sabi niya sa akin at tinulungan pa akong bumangon. “Okay na ba pakiramdam mo?”

Pinakiramdaman ko muna ang katawan ko bago ako tumango bilang sagot. Saka ako nagpasyang umalis na sa kama. Umalalay parin siya sa akin sa pagtayo ko.

“Salamat.”

“Lets go, nagpaihaw ako ng seafoods. Mabilis iyon pambawi ng lakas para maka round two ulit tayo.” Saad pa niya na nahaluan ng ng biro ang tinig. Kaya naman siniko ko siya pero agad na umiwas. “Hahaha!.”

Napatigil pa ako ng marinig ko ang tawa niya. Totoo at walang halong biro. Kaya naman napatitig na naman ako sa kanya dahil napakaaliwalas ng mukha siya dahil sa pagtawa niya.

“Sorry na! Isa isa na lang. Baka pag uwi sabihin ng makakita sayo hindi ka nag enjoy sa pamamasyal mo dahil nangayayat ka.”

“Ace.” Pinanlakihan ko siya ng mga mata pero muli lang niya akong tinawanan. “Hindi ka nakakatawa.” Pero malapit na din akong mangiti kung hindi ko lang pinipigilan. Nakakadala.

“Hahaha! Oo na. Oo na. Hindi na kita bibiruin.” hinuli ang kamay ko dahil gusto ko siyang paluin saka niya ako inakbayan at inakay palabas ng silid. “Tama na. Huwag mo na akong sikuin. Titigil na ako.” Natatawa parin niyang pagpipigil sa akin habang pinipilit ko siyang sikuin.

“Ikaw kasi.” Naging magaan na ang naging pag uusap namin. Nahaluan ng biruan, nadagdagan ng tawanan sa pagitan namin. At may nadagdag na naman siyang puwang sa puso ko.

“Heto.” Sabay lagay ng malaking inihaw na lobster.

“Ang laki, hati tayo. Baka kapag inubos ko ito hindi ko na matitikman ang iba.” Sabi ko sabay baba ng kutsarang hawak ko at kinamay iyon. Hinati at inilagay sa plato niya.

“Sige na nga.” Naging magana ang pagkain naming dalawa. Kahit siya ay nakigaya na sa akin at nagkamay na lang. Tawa pa ako dahil hindi siya marunong. ” Huwag mo akong pagtawan mi esposa.” Paninita niya pero hindi naman offended. Kundi nakangiti din siya. ” Ahhh.” Sabay lapit sa bibig ko ang hinawakang piraso ng inihaw na kalamares na isa pa sa ulam namin ng maisawsaw niya iyon sa sukang puti na tinadtaran ng siling pula.

Nagpatuloy kami sa maganang pagkain. Na sinamahan ng panaka nakang usapan na may biruan. Hanggang sa hindi na namin namalayan na halos maubos namin ang mga pagkaing ipinaluto niya.

=

Naging abala na kami sa mga oras at araw na nagdaan na magkasama. Hindi ko na naisip na isa lamang pagpapanggap ang lahat ngayon dahil nararamdaman ko ang pag aalaga niya sa akin. Hindi niya ipinaparamdam na isa lang kontrata ang namamagitan sa amin. He is caring and loving like a real husband to his wife. Na walang pagpapanggap, natural na natural ang kilos niya.

Ipinasyal niya ako sa iba’t ibang lugar sa Mexico. Like Rio Secreto- kung saan nagpupunta ang mahihilig mag Hiking at mag swimming. There a excursions along a turtuoise unferground river with stalactites and stalagmites.

Also in Palacio De Bellas Artes- can see the dramatical marble performancr hall & museum feauturing murals by…

At marami pang iba.

Sa halos dalawang linggo naming magkasama ay naging masaya kami. Nakalimutan ang problema. Kahit siya ay naramdaman ko na parang nakalabas siya sa mundong kanyang kinalakihan. Nakalayo siya sa mga negosyong hinahawakan, nakalaya kahit papaano at nakapag relax.

“Amazing.” Nakangiti siya ng tingalain ko siya habang nakasandal ako sa katawan niya habang nasa ibabaw kami ng kama ng gabing iyon.

Ang huling gabi namin at bukas na ang flight namin pabalik.

“Para saan ang amazing na iyan?” Tanong ko sa kanya. Kusang kumilos ang mga kamay ko at hinaplos siya sa pisngi at bahagyang pinasadahan ang ng daliri ko ang labi niya na naguguhitan ng ngiti. Nakasanayan ko ng haplusin siya sa pisngi na hindi naman niya ako sinisita. Bagkus hahawakan ang kamay ko at dadampian ng halik iyon.

“Sa lahat, nakaramdam ako ng kalayaan at nawala sa isip ko ang mga problema ko sa mga kompanyang pinapatakbo ko. And amazing coz I’m having fan with you.” Nakangiti niyang sagot sa akin. At mula ng dumating kami dito ay hindi na nawawala ang ngiti niya at gaan ng pakikipag usap niya sa akin. Na naging dahilan para tuluyan kong maramdaman ang pagkahulog ng loob ko sa kanya.

“Mmmm,” mas isiniksik ko ang katawan ko sa katawan niya na awtomatiko namang yumakap ang mga braso niya sa akin. “Pwede ba akong humingi ng pabor?” Sabi ko pero hindi ko na inangat ang mukha ko at nanatiling nakadikit iyon sa dibdib niya. Huwag sana niyang masamahin ang sasabihin ko at hindi magpabago ng mode niya.

“Say it!. ” Sagot niya habang ang kamay niya ay sumusuklay sa buhok ko at nilalaro iyon.

” P-pwede bang.. no I meam.. habang nasa loob tayo ng kontrata natin.. pwede bang iwasan mo ang makikipagtalik sa iba.” Lakas loob kong sinabi ang laman ng isip ko. “Gusto ko kasing maramdaman na kahit sa kulang limang buwan na magsasama tayo na, ako ay sapat na. Na hindi ka maghahanap na ng iba.” At mas ibinaon ko ang mukha ko at humigpit ang pagkakayakap ko sa kanya.

Narinig ko ang pagbuntong hininga niya at humigpit din ang yakap sa akin saka humalik sa pisngi ko.

” Of course. Sabi ko, lets enjoy each other company. I won’t touch other except you habang nasa kontrata parin tayo. Pero isa din ang gusto ko. Na habang nasa loob tayo ng kontrata natin, ayaw ko ng marinig iyon. Just act like a natural. Don’t think that this is just a part of our contract. Nakakawala ng gana kapag naririnig ko iyan.”

“Okay.”

“It settled then, matulog na tayo. Maaga pa tayong aalis bukas papunta airport.”

---

To Be Continue

---

Elijah at the multimedia…

PH1 #27: Ace

This chapter dedicated to:
venus21vv , Jdreader23 , TookieQue22
Perez_hazel , RalphMateo5 , alraedomincel ,
bhabyace22 , Lazy_Savvy , UniquelyFerocious ,
And achichialoloy
Thank you so much guys.
Hindi ako magsasawa na magpasalamat sa inyo sa wala ding sawang pag antabay at pagsuporta sa bawat update ko.
Love Lots
❤❤❤
At sa iba po!!
🤔🤔🤔
🤣🤣🤣🤣🤣
Iisa isahin ko po kayo. Para di ko kayo makalimutan inililista ko lahat ng pangalan niyo para mapasalamatan ko kayong lahat.
Thank you!
Thank you!
Thank you so much!!!!

==¤==

==¤==

27 Ace

Kababalik lang namin kahapon galing bakasyon namin ni Elijah at masasabi ko namang nakalimutan ko ang mga naiwang problema sa mga kompanya ko. Nabawasan ang pagkabagot ko ngayong abala na naman ako sa mga dukomenyong inaanalisa ko.

Napaangat na lang ang tingin ko sa mga binabasa ko ng marinig ko ang pagbukas ng pintuan ng opisina ko. Sisitahin ko sana kung sino ang nangahas na iyon ng makita ko ang mama na parang galit at mabilis na lumapit sa akin.

Tumayo ako at sasalubungin sana siya para batiin ng biglang dumapo ang palad niya sa pisngi ko.

“Mama!” Tigagal na awtomatikong hinawakan ko ang pisngi ko na nangapal yata sa lakas ng pagkakasampal nito sa akin.

“Palabas lang ba o nahuhulog na ang loob mo sa hampas lupang lalaking iyon.” Galit na tanong nito sa akin.

“Mama!” Umayos ako ng tayo at tinalikuran siya at muli akong umupo sa swivelchair ko at kampanting tumingin sa kanya. “Kung iyan ang ipinunta niyo dito at bigla na lang kayo mananampal, makakaalis na kayo mama. Napag usapan na natin ang tungkol diyan. At ayaw ko ng uliting sabihin iyon sa inyo.”

“Napag usapan natin. Pero sinabi mo na hindi mahuhulog ang loob mo sa hampas lupang iyan. At ano itong nabalitaan ko. Nagsasaya ka na kasama siya. Hindi iyan kasali sa kontrata niyo.”

“I said enough mama.” Padabog na ipinatong ko ang kamay ko sa lamesa ko patayo. “Ginagawa ko ito para sa mamanahin ko and at the same time, sinusulit ko na ang kasama siya para man lang may pakinabang pa siya sa akin.” Hindi ko mapigilang pagtaasan ito ng boses. Pero agad din akong kumalma dahil nakita ko na nagulat ito sa ginawa ko.

“Nagagawa mo na akong sagot sagutin dahil lang sa lalaking iyan. Iyan ba ang itinuturo niya sayo. Huh!.” Sabay duro pa sa akin.

“Mama.” Humugot muna ako ng isang malalim na hininga bago nagpatuloy. “Sorry mama. I won’t betray you. I can’t do that. He is just a toy. Pagsasawaan habang may halaga pa siya. At kapag wala na. Pwede ko ng itapon.” Sagot ko dito.

Inaarok kung gaano katotoo ang sinabi ko dahil nakatitig lang ito sa akin. Hindi nagsalita na para bang hindi kumbinsado sa mga iyon.

“Stop arguing about that topic mama. Madami ako ginagawa kaya, kung maaari. Iwanan niyo na ako.” Kuway pagtataboy ko dahil ayaw ko ng dagdagan ang mga sinabi ko.

“Siguraduhin mo lang, dahil kahit na anong gawin ng hampas lupang iyan ay hindi ko siya matatanggap bilang asawa mo. Ayaw kong itapon mo lang ang sarili mo sa lalaking iyon.”

“Yes mama, I know that so please. Leave now.” Pilit na kinalma ko ang boses ko para hindi na madagdagan pa ang mga sinasabi niya about Elijah. Nakakabingi din. Dere-deretso din kung magsalita ito kaya mas tamang hindi ko na patulan. Dahil hahaba at hahaba ang usapan kapag nagsalita pa ako ng hindi nito magugustuhan.

“Tomorrow, ipapakilala ko sayo ang anak ng kaibigan ko. At gusto kong i-entertain mo siya ng maayos. Siya ang gusto kong maging manugang.”

“Mama, hindi ko gagawin iyan hanggat nasa ilalim ako ng kontrata namin ng Asawa ko.”

“Asawa mo? At kailan mo pa siya tinawag na asawa.” Nandoon na naman ang galit niya at ito naman ngayon ang padabog na ipinatong ang mga kamay sa ibabaw ng lamesa ko. “Basta harapin mo ang anak ng kaibigan ko. Dahil kakilala mo siya noon pa man.”

“But mama-.”

“No more but’s. Siya ang gusto ko para sayo. Naalala mo si Trisha. Bumalik na sila dito sa pilipinas at ngayong nandito na siya. Kailangang kayo ang magkatuluyan.” Kuway sabi pa nito bago tumalikod na at hindi man lang hinintay ang sagot ko kung papayag ba ako o hindi.

Nailing na lang ako ng pabalibag na isinarado nito ang pintuan ng opisina ko. Nagpakawala ulit ng isang bubtong hininga bago umupo at pasandal na inirelax ang likod ko sa upuan ko.

Si Trisha, kababata ko at kaibigang matalik ng mama ang mga magulang nito. Na minsan ng naging fiance ko pero dahil may pangarap ito noon ay hindi natuloy ang kasal naming naitakda na. Pero ngayon.. Damn! Hindi ako tanga para muling gumawa ng ikakagulo ng mundo ko. Tama na muna ang gulo na pinasukan ko para kay Elijah.

Nagpalipas ako ng ilang minuto bago ko muling itinuon ang panain ko sa mga ginagawa ko. Hanggang sa maagaw na naman ang pansin ko sa pagtunog ng redline sa lamesa ko.

“Yes lolo?” Agad kong sagot. Hindi na ako sumigaw o ipinaramdam dito na naasar parin ako sa kanya.

“Malamig yata ang ulo natin ngayon apo.”

“Yes, bakit lolo? Gusto mo na naman ba na makipagmatigasan ako sa inyo?” Balik tanong ko sa kanya na tinawanan lang niya.

“Naninibago lang ako apo. Hindi mo na ako tinawagan mula ng nagbakasyon kayo ng asawa mo.”

“Bakit ko pa gagawin iyon lolo? Ikaw nga itong bigla na lang umalis ng hindi man lang tayo nagkita sa opisina ko. Di sana nagkausap pa tayo at nagkwentuhan man lang.”

“Apo naman, umiiwas lang ako na magalit ka muli sa akin. Pero nakikita ko na, nagugustuhan mo na ang pinili ko para sayo. Sana hindi ako mabigo ngayon sa naging desesyon ko.”

“Paano niyo nasabi iyan lolo. Maaring nagpapanggap lang ako at kinukuha ko ang loob niyo para agad na isalin ang mamanahin ko. Alam ko naman na naiisip niyo iyon ngayon.” Kuway saad ko na may katutuhanan lahat ng sinabi ko.

“Naisip ko ang bagay na iyan apo. Dahil kilala kita kaya hindi na iyan bago sa akin. Pero nakikita ko kay Elijah na masaya siya ngayon at hindi na naghihirap sa piling mo. I saw in his eyes the happiness.”

Napakunot ang nuo ko dahil sa sinabi nito. ” How can you say that lolo?” Hindi ko mapigilang tanong pero bago pa man makasagot ito ay natampal ko na ang sarili kong nuo. “Nabobo ako, never mind. Bakit ko nga pala natanong iyan sa inyo. Then, so what now lolo? May mali ba na maging masaya siya sa piling ko?” Pang iiba ko ng tanong ko dito.

“Walang mali apo, natutuwa lang ako dahil nakikita ko siyang masaya ngayon. Mapapanatag ang loob ko na hindi siya maghihirap sa piling mo at nakikita ko ang pagbabago mo.”

“Hahaha! Nagpapatawa kayo lolo, paano mong nasabi na nagbabago ako? Ano ba ang dapat kung baguhin sa sarili ko? Anong gusto niyong baguhin ko na kayo mismo ang humubog ng pagkatao ko.” Patuyang sabi ko sa kanya at narinig ko sa kabilang linya ang pagpapakawala nito ng isang malalim na buntong hininga.

“I know apo. Kasalanan ko naman kung bakit ka ganyan ngayon katigas dahil pinalaki kitang ganyan. Gusto ko lang naman na ipamulat sayo na ang buhay hindi ganun kasimple. Kaya ko nagawa ang mga iyon. Pero hindi ko naman sinabi na maging bato ang puso mo. Hindi ko naman ginusto na ganun ang pagkakaintindi mo sa pagpapalaki ko sayo.”

“Tapos na lolo kaya huli na ang magsisi kayo. Heto na ako. Dahil kayo ang nagtanim sa isipan ko sa mga bagay na kinalakihan ko na.”

“Pero nakikita ko na lumalambot na ang puso mong nabalot ng pagkamuhi sa akin apo. Dahil sa tulong ni Elijah. Kaya sana apo, magtuloy tuloy ang pagbabagong iyan sayo.”

“Hahaha! Lolo, lolo. Maayado yata kayong bilib na mababago ako ni Elijah.”

“Itanggi mo man iyan ngayon apo, nararamdaman ko naman kung ano ang totoo.”

“Nonsense lolo.”

“Yeah! But like what I’ve said, sana nga apo. Magtuloy tuloy na iyan.” Sabi pa nito at hindi pinansin ang pabalang ko na naman na sagot ko dito. Magsasalita pa sana ako ng babaan na ako ng linya.

Naiiling na lang din ako na ibinaba ang linya saka ako muling napasandal sa upuan ko. Nagpakawala na naman ng isang malalim na paghinga. Nawalan na ako ng gana magbasa at mag analisa ng mga dukomento na nakatamba sa lamesa ko.

Tumayo ako, kinuha ang blue suit ko at isinuot iyon saka lumabas ng opisina ko.

“Do I have appointment today?” Tanong ko kay Nancy ng matapat ako sa lamesa nito.

“No sir.” Agad nitong sagot ng makatayo sa kinakaupuan.

“Good. Then ikaw na ang bahala sa mga dapat gawin muna dito. Tawagan mo na lang ako kapag may importanting bagay na dapat gawin at perma ko.”

“Yes sir.”

=

“Ay palaka!.” Napatalon pa siya ng bigla na lang akong sumulpot sa likuran niya at ipinulupot ang kamay ko sa baywang niya na idinantay ang baba ko sa balikat niya.

“Masyado ka yatang naka fucos sa mga halaman mo mi esposa. Ni hindi mo na napansin ang pagdating ko.” Saad ko sa kanya. Ng nilingon niya ako aybagad ko siyang hinalikan sa labi na agad niyang tinugon at kumilos paharap sa akin. Umangat ang mga kamay niya at ipinulupot naman sa leeg ko.

“Uhmm.” Isang mahinang ungol ang halos pakawalan namin ng lumalim ang naging halikan namin pero siya ang unang kumalas at payukong itinago ang mukha sa balikat ko. “W-we need to stop.” Mahinang saad niya.

Hinuli ko ang baba niya at muli siyang pinatingala sa akin habang ang isang kamay ko ay nasa baywang parin niya at ang mga kamay niya ay nakaharang na sa pagitan ng katawan namin.

“Why?” Tanong ko at halatang namumula ang mukha niya.

“Nasa paligid lang si Celine.” Mahinang sagot niya at umiiwas na hindi magtama ang mga paningin namin.

“So what? You are my wife. I will kiss you whereever I want. Whenever I like.”

“Pero nakakahiya.”

Ngumiti ako. Saka ko na siya binitawan. Pinatalikod muli siya at pinaharap sa mga halamang natigil sa ginagawa.

“Pero sandali.” Muli siyang humarap sa akin.

“Mmmm, why?”

“Ang aga mo yatang umuwi ngayon?”

“Namiss ko kasi ang asawa ko kaya maaga akong umuwi. Pero disappointed ako dahil ayaw niyang pahalik sa akin.”

“Nah!”

“Totoo, namiss kita kaya umuwi ako agad.” Pang uulit ko. Ewan ko kung may katutuhanan ba iyon sa mga sinabi ko dahil ang totoo dahil nawalan ako ng ganang magtrabaho dahil sa napag usapan namin ng lolo. Napatitig ako sa kanya, hindi ko na nararamdaman ang galit ko ngayon kapag nakikita siya. Hindi gaya noong una na halos gusto ko na siyang gilitan ng leeg para matapos na ang kabaliwan ng lolo ko. Pero… nakakaramdam nga ako ng pagbabago ko sa sarili ko. Na sabi ng lolo na nararamdaman din nito iyon. At iyon ang hindi matanggap ng isip ko. Pero may parte ng puso ko na sumasang ayon sa pagbabagong iyon sa sarili ko.

“May problema ka ba?” Kuway tanong niya na nakapagpakurap sa akin. “Alam ko naman na hindi iyon ang dahilan mo kaya ka maagang umuwi ngayon.”

“Lets go out for a dinner tonight.” Aya ko na lang kaysa sagutin ang tanong niya. Hindi agad siya nakasagot na parang gustong malaman ang dahilan ko. Pero ngumiti na din siya ng pisilin ko ang nagkabilang pisngi niya.

“Tatapusin ko lang ito. Maaga pa naman for dinner.” Sagot niya at muling binalingan ang mga halaman niya.

“Sige, maaga tayo lalabas, para naman makakapag lakad lakad at makapamasyal pa tayo bago dinner.”

“Okay.” Padamping humalik siya sa labi ko ng lingunin ako bago ipinagpatuloy ang ginagawa.

=

“Hey watch out.” Mabilis na kumilos siya at hinila ang bata na mag isang naglalakad sa parteng iyon ng mall ng muntik na itong mabangga ng trolley na naglalaman ng mga kahon. “Are you okay?” Tanong pa niya dito.

Tumango ang bata saka ngumiti.

“Next time mag ingat ka huh! Nasaan ang mga kasama mo?”

Itunuro ng bata ang kumpol ng mga tao sa isang bahagi ng food court. Saka muling tumingin sa kanya.

“Salamat po, ang bait niyo po.” Sabi pa nito pero ang biglang ikinainis ko ay ang hilain ng bata ang kamay niya kaya napayuko siya at humalik ang bata sa pisngi niya. “Thank you po ulit.”

“Hey you! Kiddo.” Galit na hinila ko ang kamay niya mula sa bata. Wala akong pakialam kung makatawag pansin sa iba ang ginawa ko. “You don’t have the right to kiss my wife.” Pinanlakihan ko pa ito ng mga mata dahilan para mamuo ang luha nito sa mga mata.

“Ace, tinatakot mo ang bata.” Suway niya sa akin at muling binalingan ito. “Sorry kid. Bumalik ka na sa mga kasama mo. ” Agad naman na tumalima ang bata at tumakbo palayo sa amin.

“No one can kiss you except me.” Naiinis na sabi ko pa sa kanya at hinila na siyang paalis sa lugar na iyon. Nakakainis. Hindi ko mapigilan ang mag react dahil doon. Pati ba naman bata, gusto siyang halikan.

Damn! Walang bata, walang matanda. At lalong walang kahit na sino ang pwedeng halikan siya. Dapat ako lang. Dahil akin lamang siya.

“S-sandali Ace. Madadapa na ako.” Pang hihila niya sa kamay niyang hawak ko. “Ano bang problema mo. Pati bata pinapatulan mo.”

Galit na tinapunan ko siya ng tingin. Kaya naman napatigil siya at bahagyang napaatras ng bitawan ko siya. Natakot na naman siya sa akin. Pero hindi ko mapigilan ang pagkulo ng dugo ko.

“Ang lakas ng loob niyang halikan ka sa harapan ko. Kahit bata man iyan, wala siyang karapatan na halikan ka. Nagkakaintindihan ba tayo.”

Pero sa mga sinabi ko ay napatitig siya sa akin. Hanggang ang titig niya ay nahaluan ng ngiti.

“What?” Inis na tanong ko dahil para na niya akong pinagtatawanan kahit hindi man niya sabihin.

“D-don’t tell me, pinagseselosan mo ang batang iyon?” Nakangiti niyang tanong sa akin. Ngiti sa labi na kahit mga mata ay nagniningning sa pagngiti niya.

Hindi agad ako nagsalita. Ako!!!! Nagseselos? Saan naman niya nakuha ang edeyang iyon.

Pero iba ang sinabi ng bibig ko sa isinisigaw ng isip ko na hindi ako nagseselos.

“Bakit? Wala ba akong karapatang magselos. Asawa kita kaya dapat akong magselos kapag may ibang hahalik sayo. Kaya ito ang tatandaan mo, ako lang dapat ang hahalik sayo. Sa kamay, sa nuo, sa pisngi at mas lalong walang hahalik sa mga labi mo maliban sa akin. You are exclusively mine Elijah.” Sagot ko sa kanya na lalong nakapagpangiti sa kanya. “Hindi ako nagpapatawa.”

“Nah! Hindi naman ako tumatawa. Masaya lang ako kasi may pinagseselosan ka.” Sagot naman niya sa akin at walang babalang hinawakan na ako sa kamay at hinila ng palabas na ng Mall. “Lets go, marami ng nanunuod sa pag sesente mo. Baka bukas laman ka na ng peryudiko.”

“They don’t dare too. Dahil kaya kung ipasara ang mga ang mga industriyang mangangahas na gawin iyan. Pera lang ang katapat nila sa pananahimik nila.”

“But you can’t stop social media. Baka pati ako madamay na sa eksenang ginawa mo. Kaya bilisan mp na diyan.”

Nagpakawala ako ng malalim na hininga habang nagpapahila ako sa kanya.

Naasar din ako sa sarili ko dahil sa hindi ko napigilan ang sarili ko at hindi naisip na nasa publikong lugar pala kami.

Damn me!

Dibali, kung may lalabas man na larawan niya ay madali ko na lang ipapahack ang account ng mangangahas na ilathala ang mukha niya sa publiko. Kaya panatag parin ako kung sakali.

=

“Ace, baby.” Sinalubong ako ni Trisha ng tanghaling iyon kinabukasan ng sinunod ko ang gusto ng mama na makipagkita dito. Umiwas ako ng tangkain niya akong halikan sa labi.

Halata na nagulat siya sa pag iwas ko dahil saglit siyang natigilan pero hindi naman nagtagal at muling ngumiti ito at nagyaya ng maupo.

“Hindi ako narito para makipagplastikan Trisha. Dahil narito ako para sabihing ito ang una’t huling makikipagkita ako sayo.” Hindi na ako nagpaligoy ligoy pa. Saka wala akong balak na magtagal na kausap ito.

“Ikaw naman, ngayon lang tayo ulit nagkita. Hindi ka parin nagbabago. And even just one kiss hindi mo parin ako mapagbigyan.”

“I don’t have any plan to give you a kiss either. Hindi noon, at lalong hindi ngayon o sa hinaharap.”

“Ouch! Kahit kailan talaga masakit ka parin magsalita. Mabuti na lang kilala na kita na ganyan ang ugali mo. Pero mas lalong nahuhulog ang loob ko sayo.” Saad nito na hindi ininda ang kalamigan ng pakikitungo ko.

“Order what you want now, para naman hindi mo sabihing kuripot parin ako hanggang ngayon.” Seryusong saad ko saka ko ibinigay sa kanya ang menu.

“Hindi naman iyan ang dahilan kaya ako nakipagkita sayo. Gusto ko lang na malaman mo na gusto ko ng ituloy ang naudlot na pagpapakasal natin noon.”

“Then you should forget aabout it now Trisha dahil wala akong balak magpakasal sayo. Hindi ba nasabi sayo ng mama na may asawa na ako.”

“Asawa pero may kontrata. Tita told me everything. So is none of my business kung may asawa ka na ngayon dahil maghihiwalay din naman kayo.”

“And mom told you that also. Maybe yes. Pero hindi dahilan iyon para magpakasal ako sayo.”

“Hindi mo pa masasabi iyan ngayon Ace, baby. Ah, lets not talk about that. Kumain na muna tayo.” Nakangiti parin nitong sabi. Manhid. Iyon siya dahil hindi naramdaman na ayaw ko siyang makausap o makasama man lang.

Hindi na ako nagsalita pa. Hinayaan ko na lang ito. Nag order na ng makakain naming dalawa. Naglatag na ako ng cash sa lamesa saka ako muling tumingin dito.

“One more thing Trisha.” Sabi ko na bumasag sa katahimikan namin ng matapos kaming kumain. “Alam ko ang isa sa dahilan mo kaya ka bumalik dito sa pilipinas. Kaya huwag na tayong mag plastikan pa. Because you need some finacial support para sa companya niyo. Kaya huwag mo ng idaan sa kagustuhan mong ipagpatuloy ang naudlot na kasal natin noon. Dahil gusto ka man ng mama ko para sa akin. Hindi mababago nun na ayaw ko sayo.”

“You think to much, Ace. Wala akong pakialam sa kompanya ng mga magulang ko dahil kaya kong mabuhay ng wala ang mga iyon. Simula pa lang ay alam mong mayroon akong ibang pangarap kaysa sa hawakan ang kompanya nila.” Seryusong sagot nito sa akin.

“Then it’s up to you. I need to go.” Saka ko sinabayan ng tayo at hindi ko na hinintay na makasagot siya.

Pero mabilis siyang nakasunod sa akin at walang babalang kumapit siya sa mga braso ko. Pilit ko man na tanggalin ang mga kamay niya ay para itong sawang nakapulupot sa akin.

“Then let me walk with you outside.” Nasa boses nito ang lambing at may nalalaman pa siyang pahaplos sa pisngi ko na agad ko namang iniwasan. Hindi na lang ako nagsalita. Hinayaan ko na lang ito sa gusto niya total ito na lang naman ang huling araw na magkikita kami. ” Thanks for the lunch, baby. I hope you can’t avoid me next time na magkita ulit tayo.” Sabi pa nito na sinabayan ng kindat.

Deretsong sumakay na din ako ng kotse pabalik ng kompanya ko. Pero ganun na lang ang pag alpas ng galit ko ng makarating ako sa opisina ko ng ipaalam sa akin ni Nancy ang pagkalat sa peryudiko at sa social media ang pagkikita namin ni Trisha.

“Damn it!” Wala pang isang oras na magkasama kami pero agad na naglipana na sa social media ang larawan namin. Lalo na ang magkaagapay kaming lumabas ng restaurant.

_CEO Of AA Enterprise caught with his long time fiance Trisha Warden in French Retaurant. _

Isa lamang iyon sa mga nakalathala sa Social Media ng buksan ko ang computer ko. Ang bilis na kumalat.

15 mins palang ang lumipas ng mailabas ng kung sino man ang bwesit na tarantadong nag upload non ay nasa halos dalawang libong views na at like.

“Sabihan mo si GM. Ramil ngayon din na ora mismo ay gawan niya ng paraan ito. At gusto ko na matigil agad ang pagkalat ng naturang balita.” Galit na utos ko kay Nancy na agad namang tumalima.

At mabilis pa sa sigundo na kinuha ko ang cellphone ko at tinawagan si Elijah.

“Hello.”

Hindi si Elijah ang sumugot kundi si Celine.

“Where’s Elijah?” Tanong ko dito.

“Umalis po sir, kani kanina lang. Labing limang minuto na po ang lumilipas. At parang may problema dahil parang maiiyak kanina. Tapos iniwan po ang cellphone.”

“Damn it.” Binabaan ko ma ito ng linya. Agad akong muling lumabas ng opisina ko.

At saan naman niya balak pumunta ng hindi dala ang cellphone niya. Nabasa na ba niya ang balita kaya siya lumabas ng walang paalam. And Celine told me that he is about to cry sa ayos daw niya ng umalis siya. Nasaktan ba siya dahil doon?

Damn it again!

---

To Be Continue:

---

A c e at the multimedia

PH1 #28: Elijah

This Chapter dedicated to:
Onlyhuman101 , jezalynsoricho , simplyheart14 ,
justine_dao , do_well02 , bhadtz
J nwlmrgo And Dywrght_Cy

Thank you guys
For supporting Ace&Elijah
Love lots!!!
❤❤❤
Sana hindi kayo magsasawang maghintay ng update ko para sa kanila.
At sa iba din po na sumusumporta ng ibang kwento ko.
Maraming salamat pooooo!!!
❤❤❤
😘😘😘

==¤==

==¤==

He promise that he won’t date anyone pero ano iyong bigla na lang kumalat na balita sa Social Media. Ni hindi pa naorasan pero ang dami ng likes, views and comment about it.

Long time fiance? Bakit hindi ko alam?

Ayaw ko man sana masaktan pero hindi ko mapigilan. Mayroon pala siyang fiance pero wala akong kaalam alam.

Pilit ko mang kinakalma ang sarili ko para hindi maiyak pero hindi ko kayang pigilan. Kusang pumapatak na ngayon ang mga luha sa mata ko at malaya ng naglandas sa magkabilang pisngi ko.

Ni hindi ko na nadala ang cellphone ko. Ni wallet ay hindi ko dala. Ni wala akong singkong duling na laman ng aking bulsa na basta na lang ako lumabas ng bahay at lumabas ng A. PLACE.

Ewan ko kung saan ako ngayon dadalhin ng mga paa ko. Nakalabas na ako sa subdibisyon ng A. PLACE at nagpatuloy na lang ako sa paglalakad. Titigil na lang siguro ako kapag napagod na ako at kung hanggang saan titigil ang mga paa ko.

Hanggang sa namalayan ko na lang na nasa isang gilid na ako ng maliit na ilog. Ewan ko kung saang parte na ng pilipinas na ako naroon.

Naliligaw na ba ako? Gaano ba ako katagal na naglakad makalayo lang sa bahay niya. Ngayon? I don’t know where the hell am I?

Nanlulumo akong naupo sa damuhan. Yakap ang ang mga paa ko at ibinaon doon ang mukha ko habang patuloy parin sa pagtulo ng luha ko.

Kasalanan ba na masaktan ako ng ganito? Kung kinontrol ko siguro ang puso ko na huwag mahulog ang loob sa kanya ay hindi ako nasasaktan ng ganito. Hindi ako mag dra-drama ngayon dahil sa kumalat na balita.

But he promised me. He promised me na wala siya ilalabas na babae niya. At ngayon? Hindi lang basta babae niya kundi long time fiance niya. Kaya ba ganun na lang ang pagtutol niya noon sa lolo niya dahil hinihintay niya na bumalik ang fiance niyang iyon.

Hmp! Hindi naman kagandahan. Mas maganda pa ang ibang nakikita ko na nakakasama niya noon pero bakit? Bakit ako nasasaktan ng ganito.

Do I really love him now. Hindi na ba mapipigilan ang puso ko ngayon. Hindi na ba mababago ang nararamdaman ko. Dapat ngayon nakakita na ako ng butas na hindi ko siya magustuham ay mawala ang nararamdaman ko sa kanya. Pero hindi eh kasi pasaway ang puso ko dahil itinitibok na siya nito.

Pahikbi ako sa ilalim ng pagkakayupyop ko sa mga paa ko. Hindi ko alam kung ilang minuto o umabot na ba ng isang oras sa ganung ayos ko.

Nagulat na lang ako at nag angat ng ulo ng maramdaman kong may kung anong bumalot sa likod ko.

Pero ganun na lang ang muling pagragasa ng luha ko ng mapagsino ang naglagay ng balabal sa likod ko.

Agad niya akong hinawakan sa braso at pinatayo. Niyakap ng mahigpit na lalong nakapag paiyak sa akin. Humagulgol ako ng iyak sa ilalaim ng yakap niya habang nakabaon ang mukha ko sa dibdib niya.

Wala na akong pakialam kung mabasa ng luha o sipon ang pulong puti niya. Kasalanan naman niya kung bakit ako umiiyak ngayon dahil nangako siya na hindi siya makikipagdate sa iba habang nasa ilalim parin kami ng kontrata namin.

Oo, kahit kontrata lang ang pinanghahawakan ko ay dapat tuparin niya ang pangako niyang iyon. Na hindi na niya ako sasaktan habang kasal pa kami. Pero hindi eh.

Kusang kumilos ang mga kamay ko at mahinang sumusuntok sa katawan niya. Hindi niya ako pinigilan, nakayakap lang siya sa akin.

“Shhhh! Stop crying.” Bulong niya at masuyong humahaplos ang isang palad niya sa likod ko habang ang isa ay sa ulo ko.

“You liar.” Hindi ko mapigilang sabihin iyon dahil nagsinunagling naman talaga siya.

“No, I’m not mi Esposa.”

“Magsisinungaling ka pa eh kalat na ang balita.” Pahikbi kong saad. At nagpatuloy ang pagbayo ng kamay ko sa kanya.

“Yeah! Pero alam mo naman ang balita, walang katutuhanan.” Sagot niya sa akin. Pinakawalan niya ako at humawak siya sa mga balikat ko at pilit na pinatitig sa kanya.

Nakasimangot ako’t pasinghot na napilitang tumingin ako sa kanya ng huliin niya ang baba ko. Wala na akong pakialam sa hitsura ko. Magkahalong luha at sipon na kumalat sa mukha ko. Kinuha naman niya ang panyo sa bulsa ng slack pants niya at pinunasan ang mukha ko.

“Stop crying. Nag alala ako sayo at kung saan saan kita hinanap.” Sabi pa niya habang patuloy siya sa pagpunas ng mukha ko. ” At alam mo ba kung gaano na kalayo to sa A. PLACE. Paano kung may nakasalubong kang masamang tao at nakilala ka nila.”

Humihikbi parin ako kahit wala ng luha ang mga mata ko. Nakipagtitigan ako pero ako din ang unang nagbawi ng tingin mula sa kanya. Hindi ko masalubong ang mga mata niya na parang nagtatanong kung bakit ganito na lang ang naging reaksyon ko sa nakitang balita.

“Lets go home.” Aya na niya sa akin pero umiling ako. Ayaw ko pang umuwi. Masama parin ang loob ko. “Come on!”

“No! Ayaw ko. Ayaw ko.” At sunod sunod ang iling na ginawa ko kaya naman muli niya akong niyakap. Sa pagyakap niyang iyon sa akin ay naramdaman ko ang paghugot niya ng isang malalim na hininga.

“Pag usapan natin ito ng maayos. Sinabi ko sayo na wala akong ilalabas na iba maliban sayo. Kaya tayo na. Sa bahay natin pag usapan ito. No more but’s. Don’t wait me to drag you out of here.” Sabi niya sa akin sa mapagbantang tinig.

Muli akong napahikbi, pero hindi na ako kumontra ng hilain na niya ako paalis sa lugar na iyon at dinala pasakay sa kotse pauwi ng bahay niya.

Wala na kaming imik habang pauwi. Saka wala naman ako sasabihin maliban sa gusto ko siyang sumbatan pero wala akong karapatan.

Mabilis ang ginawa kong pagbaba ng kotse niya ng marating namin ang bahay. Dederetso na sana ako sa kwarto para magkulong ng pigilan niya ako ng maabutan niya ako sa sala.

“I said lets talk.”

“You don’t need to explain. Nadala lang ako. Hindi naman ako dapat magdrama ng ganito.”

“Yeah! But I need too.”

“Pero hindi mo kailangang magpaliwanag. Dahil wala naman akong karapatan sa mga paliwanag mo. Ayos lang ako. Masyado lang ako nagpadala sa emosyon ko na hindi ko dapat ginawa.”

“Elijah-.”

“Please, don’t say anything. Sapat na ang sinabi mo kanina na walang katutuhanan ang mga bali-balita .” Saka ko iwinaksi ang kamay ko na hawak niya kaya nabitawan niya ako. Tumalikod na at nauna ng pumasok ng kwarto. Hindi siya sumunod kaya naman muling tumulo ang luha ko. Tinungo ang banyo ag doon ako nagkulong para hindi niya ako makita kung papasok man siya dito sa loob.

Ayaw kong makita niya kung gaano ako naapektuhan. Baka magalit pa siya kapag malaman niyang nahulog na ang loob ko sa kanya ng tuluyan. Kasalanan ko, naging marupok ako at hinayaan ko ang puso ko na mahulog sa kanya dahil sa magandang pakikitungo niya sa akin. Na alam ko naman na parte lang iyon ng kasulatan na pinirmahan namin.

At iyon ang mas lalong nakakapagpabigat ng nararamdaman ko. Dahil sa simula pa lang ay hindi matutugunan ang pag-ibig na umusbong na sa puso ko.

Tinangay sa kung saan ang isip ko. At hindi ko na namalayan ang paglipas na naman ng oras habang nasa loob ako ng banyo. Hanggang sa nakarinig na ako ng katok mula sa labas.

“Elijah, open the door, isang oras mahigit ka na diyan sa loob.” Narinig kong tawag niya sa akin. Napasimangot na naman ako pero pinahid ko na ang luha ko na kusa ng natuyo sa mukha ko.

Tumayo ako sa pagkakaupo ko sa gilid at inayos ang sarili ko. Kailangan kong patatagin ang sarili ko at ipakita sa kanya na wala lang iyong nakita at nabasa ko.

Oo, ganun na nga para hindi siya mag isip ng iba.

“Okay na ako.” Matatag na boses na sagot ko sa kanya ng buksan ko ang pintuan at lumabas doon ng makita kong nakatayo at nakasandal lang siya sa gilid ng pintuan.

“Are you sure?”

“Yeah! Lets forget about it. Huwag na nating pag usapan.”

Alam kong hindi siya kumbinsado dahil iba ang tinging ipinukol niya sa akin at parang inaarok ang kailaliman ng mga sinabi ko.

“Don’t look at me like that.” Nakasimangot na sita ko sa kanya. But then, lumapit ako sa kanya at humawak ako sa braso niya. Isinandal ang ulo ko sa balikat niya.

Narinig ko ang pinakawalan niyang buntong hininga. Then he kiss me on my forehead, caressing my cheeks.

“Lets grab something to eat first. Gusto kong kumain. Nagutom ako sa pagod ko sa paglalakad kanina.” I look up with a smile in my lips na parang wala lang ang nangyari.

Naiiling siya na magkaagapay naman kaming lumabas ng silid.

“Paanong hindi ka mapapagod. Halos kalahating kilometro ang nilakad mo palayo dito sa A. PLACE. At doon ka pa talaga napadpad sa walang kabahay bahay.” Kuway panenermon na niya sa akin. “Next time, don’t leave the house without anything. Iniwan mo pa talaga ang phone mo dito.”

“I know. Sorry na. Hindi ko na uulitin.”

“Ano pa nga ba. Tapos na. Pero bago ka mag react, ask me first kung may katutuhanan lahat ang mga iyon.”

“Mmmm, sabi kong huwag na natin iyan pag usapan.”

“Okay! Okay.” Sabay pisil ng pisngi ko ng balingan niya ako saglit bago muling naglakad pababa sa unang palapag.

Tinungo ang kusina na magkaagapay parin.

“What do you want?” Kuway tanong niya ng ipaghila ako ng upuan at pinaupo doon.

“Huh!?”

“Marunong din naman ako magluto pero wala akong time para doon. But I give you a hand para makabawi ako sa balitang iyon.” Nakangiti nitong sabi sa akin saka nagbukas ng ref.

“S-sigurado ka?” Paniniguro ko na hindi ako makapaniwala na kaya niyang magluto. Siya si Aca Anderson marunong magluto na wala yatang kayang gawin maliban sa maupo maghapon sa opisina nito, magbasa ng mga dukomento at pumirma sa mga papeles.

“Yeah! At age of 18 nasanay na akong mag isang mamuhay habang pinagsasabay kong mag aral at aralin ang pasikot sikot ng mga kompanya ng lolo. And at the same time, I cooked when I have free time. Bihira man pero alam kong pasok naman sa panlasa ang mga luto ko.” Mahabang paliwanag niya. Kumuha ng isang pack ng pork ribs sa fridge at kumuha ng ilang gulay.

Ng mailapag niya iyon sa disk counter malapit sa sink ay kinuha naman niya ang apron at isinuot iyon.

“Pero hindi mo naman kailangang gawin iyan.”

“I insist.”

Bihasang kumilos siya. Ang mga kamay na nakahawak ng kutsilyo habang humihiwa. Ang bawat paggalaw ng katawan niya ay naitatak sa isipan ko.

Ewan ko, pero kusa akong tumayo na hindi ko naman alam ang dahilan saka ako lumapit sa kanya sa may likuran. At ang mga kamay ko ay yumakap sa kanyang baywang. At isinandal ang kaliwang bahagi ng mukha ko sa kanyang likod.

Halatang nagulat siya sa ginawa ko at natigil sa ginagawa. Ako man ay ganun din pero hindi ako kumilos para lumayo.

“What was that?” Tanong niya at binitawan ang kutsilyong hawak at humaplos ang kamay niya sa kamay ko na nakayakap sa kanya.

“Nothing, I just want to hug you.” Sagot ko sa kanya. Hindi na siya gumalaw. Hindi na ipinagpatuloy ang ginagawa dahil ang kamay ay nakahawak na sa kamay ko na nakayakap sa kanya.

Kaya naman kahit ayaw ko pa sanang bumitaw dahil ang sarap sa pakiramdam ko ang yakap siya at ramdam ang init ng katawan niya sa katawan ko at kinailangan kong gawin.

“Tutulong na lang ako.” Kuway sabi ko at tumabi sa kanya sa may lababo.

“Okay, just help me to cut the vegestable.”

Wala man na kaming naging imikan habang abala kami sa pagsasaayos ng lulutuin niya ay hindi na nawala sa mga labi namin ang mga ngiti sa tuwing magkakatinginan kami.

At ang nangyari kaninang pag dradrama ko ay tuluyan ng nawala sa isipan ko.

=

“Pwede ba akong lumabas mamaya?” Tanong ko sa kanya ng matapos kaming kumain. Na ngayon ay nasa sala kami nakaupo at nanunuod ng TV. Nakaunan siya sa mga hita ko habang ang isang kamay ko ay sumusuklay sa buhok niya.

Umangat ang tingin niya sa akin mula sa pinapanuod namin. Ako man ay napatingin din sa kanya.

“Saan ka pupunta?” Seryusong tanong niya. Hanggang ngayon kasi ay hindi pa niya ako hinahayaang lumabas ng hindi siya kasama.

“Magkikipagkita sana ako sa kaibigan ko. Kasi dumating na sila galing bakasyon galing probinsya” Totoong sagot ko sa kanya.

“Kaibigan? Sino? Babae o lalaki?”

“Babae.”

“Kaibigan ba o ka‐ibigan?” Diskompyadong hindi naniniwala sa sinabi ko.

“She is just my friend. Since childhood.” Sagot ko. Saka ko inabot ang phone ko na nakapatong sa lamesa para ipakita sa kanya ang litrato namin. “Here, we have a lot of picture in my files. Take a look. Para hindi mo isipin na nagsisinungaling ako.”

Kinuha nga niya iyon sa akin at tinignan ang bawat larawan sa phone ko.

“Okay! But let me send you. Saan ba kayo magkikita?”

“May maliit na shop siya sa isang mall dito. At doon kami magkikita.”

“Sige, basta siguraduhin mo lang na hanggang kaibigan lang siya at wala siyang gusto sayo.”

Ngumiti ako. Hindi ko pinigilan ang sarili ko na pinisil ang ilong niya saka ko mabilis na dinampian siya ng halik sa labi. Pero kumapit ang mga kamay niya sa batok ko at hinuli ang labi ko at pinalalim ang halik na iginawad ko.

Kusang tumugon ako sa halik niya. Kung gaano iyon kapangahas, kapusok na agad ko ding pinutol.

“Lagi mo akong binibitin Mi esposa.” Sabi niya sa akin pero hindi naman galit. Humaplos pa ang palad niya sa pisngi ko.

“Wala tayo sa silid.” Sagot ko na lang sa kanya. “Nasa paligid lang si Celine.”

“Kung naabala tayo na nasa paligid lang si Celine. Papaalisin ko na lang siya.”

“No! Kawawa naman siya kapag nawalan ng trabaho. Promise, babawi na lang ako kapag nakapagsulo tayo.” Agad kong saad sa kanya. Saka ko lang naisip ang sinabi ko ng makita ko ang pilyong ngiti niya sa mga labi

“Then paano ka babawi mi esposa?” Tanong niya. At ang kamay na humahaplos sa pisngi ko ay naglalaro na ngayon sa ibaba ng labi ko.

“Eh! B-basta. T-tumayo ka na diyan. Diba ihahatid mo pa ako. Saka magbibihis pa ako.” Pang iiba ko ng usapan. Saka ko sinabayan ng tulak ang ulo niya. Ayaw pa man siguro niyang bungangon ay napilitan siya dahil hindi ko siya tinigilan sa pagtulak ko.

“Okay! You win. Go, get dress para maaihatid na kita.” Naramdaman ko ang pagkairita niya pero hindi ko na pinansin iyon at agad akong tumalima para magbihis.

=

“I will pick you up later.” Sabi niya sa akin ng maihatid ako mismo sa harapan ng shop ng kaibigan ko.

“Salamat, ingat ka sa pag uwi.” Nakangiti ko namang sagot sa kanya. Magsasalita pa sana ako ng bigla na lang ako makarinig ng hiyaw.

“Eliiiiiiiiiii.” Sigaw mula sa loob ng shop kaya napalingo ako. Huli na ng makaiwas ako ng yumakap sa akin si Geline. “I miss you bestie.” Sabi pa nito ng kumalas ito ng yakap sa akin. Pero ng tangkain niya akong halikan sa pisngi ay nahila na niya ako palayo dito.

“Hey you! Bakit mo hinihila ang kaibigan ko.” May pag kairitang tanong ni Geline sa kanya.

Galit na tinapunan niya ito ng tingin na kung nakamamatay lamang iyon ay baka nabulagta na ito sa lapag.

Magsasalita na sana ako para pumagitna sa kanilang dalawa ay muli niya akong hinila at itinago sa likod niya.

“Don’t you ever lay that dirty lips on him. Or else I will cut it.” Banta pa niya dito.

“Hoy lalaki. At sino ka para sabihan madumi ang labi ko. Saka kaibigan ko si Elijah. At sino ka ba? Bakit ka ba nangingialam.” Muli sita nito sa kanya at pilit na inaabot ako para hilain din pero iwinaksi lang niya ang kamay nito.

“A-ace stop it.” Kuway pigil ko sa kanya at hinila ko pa ang damit niya para balingan ako.

“How can I? He is about to kiss you.” Pinanlakihan pa talaga niya ako ng mata ng sinabi iyon. Doon na tumigil sa pagsasalita si Geline at napatitig sa aming dalawa.

“Eli???? May dapat ba akong malaman?” Kuway tanong nito at kumalma na. Hindi man nawawala ang pagkairita nito sa kanya ay hindi na ito gaya kanina na sinisigawan siya.

“He is my wife.” Siya ang sumagot. Ako naman ngayon ang nanlaki ang mga mata at napatingin kay Geline na hindi din makapaniwala sa naging sagot niya.

“Your kidding. Hindi mo ba nakikita na lalaki ang kaibigan ko. How can you say that he is your wife?” Nang-uuyam na tanong nito. Pinag cross pa ang mga kamay sa dibdid nito.

“I don’t owe you an explanation.” Galit parin ang boses na sabi niya.

Tinaasan lang siya ng kilay ni Geline saka tumingin sa akin.

“Explain Eli.”

Tumango ako. “M-mauna ka na. Mag ti-text na lang ako mamaya kapag uuwi na ako.” Baling ko sa kanya.

“I will stay here hanggang matapos kayong mag usap. Sabay na tayong uuwi.” Sagot niya sa akin at pumasok na sa shop habang hila ako.

Napalingon na lang ako kay Geline at sinenyasang sumunod na sa amin na halatang naguguluhan sa nangyayari.

“Maupo kayo.” Alok nito sa amin at itinuro ang sofa ng mapasok namin ang maliit nitong opisina.

Hinila ko na siya paupo dahil hindi siya kumilos at iginala pa talaga ang paningin sa opisina ng kaibigan ko.

“Pinapasok kita dito hindi para inspeksyunin ang loob ng opisina ko. Kung ayaw mong maupo tumayo ka mag isa mo hanggang matapos kaming magkwentuhan ng Eli ko.” Sabi pa nito sa kanya na nakapagpatalim na naman ng tingin niya dito.

Muli ko itong sinenyasan na tumahimik na muna para lumamig ang ulo niya. Kung magsalita pa naman ito ay dere-deretso at lahat ng nasa isip ay sinasabi.

“Ace umupo ka na muna.” Muli kong hila sa kamay niya para maupo sa tabi ko.

“I will stay outside. But make sure, na hindi ka niya hahalikan.” Sabi niya ng balingan ako.

“Okay.” Na sinabayan ko ng tango. Muli pa niyang tinapunan ng masamang tingin si Geline bago tuluyang lumabas at iniwan ng kami.

Doon na ako nakahinga ng maluwang ng wala na siya. Saka naman lumapit sa akin ito at umupo sa tabi ko. Hinawakan ang kamay ko. Wala mang tanong na lumabas sa bibig nito ay alam ko ng naghihinatay ito sa mga sasabihin ko.

“He is right. He is my husband.” Panimula ko. Na nakapagpalaki ng mata niya na hindi makapaniwala sa sinabi ko. “Gel naman. Huwag mo akong tignan ng ganyan.” Reklamo ko.

“Paano? Kailan pa?”

“Month ago.”

“Ano? Ganun na katagal pero ngayon ko lang nalaman? Pero bakit? Paano? Saan?”

“Ang dami mong tanong eh.”

“Hoy Eli. Hindi ako magtatanong ng ganito kung hindi mo ako ginulat sa rebelasyon sa pagitan niyo ng lalaking iyon. At tingin ko pa naman ay masugit siya? Saan mo ba nakilala iyon? Pero parang kilala ko siya? Sandali, iisipin ko kung saan ko ba siya nakita.” Sunod sunod na sabi niya.

Nailing na lang ako. Alam ko naman na hindi niya titigilan kapag wala akong magandang sagot sa mga tanong niya.

“Ah! Ace Anderson, tama ako diba?” Hindi makapaniwalang tanong niya sa akin. Hinawakan pa ako sa magkabilang balikat at inalog ako.

“Hey! Nahihilo ako sa ginagawa mo.” Pigil ko sa kanya.

“Why?”

“Because we love each other.” Sagot ko para matigil na siya.

“What? Pinagluluko mo ako Eli. Kilala mo ba ang pinakasalan mo. Kilalang tao sa mundong ginagalawan natin. Saka hindi mo ba nababasa ang mga article na maraming na lilink sa kanya. At magkabilaan ang mga nakakarelasyon.”

“I know, pero pinakasalan niya ako.”

Umiling ito at hindi kumbinsado.

“You can’t hide anything from me Eli. Lukuhin mo na ang lolo mong panot huwag lang ako. Tell me the truth.”

“I love him.” Sagot ko at nakipagtitigan ako dito. Kalaunan ay nagpakawala ito ng isang malalim na hangin sa baga saka binawi ang tingin sa akin.

“Okay! Naniniwala na ako sayo na mahal mo siya. Pero ang tanong? Mahal ka ba niya? I know Eli. Mayroong something sa inyo.”

Isang malungkot na ngiti ang gumuhit sa mga labi ko. At sinimulang ikwento dito ang lahat maliban sa kontrata naming dalawa. Sinabing pakana lahat ng lolo niya ang naganap na kasal sa pagitan namin. Pero totoo ang sinabi ko na mahal ko na nga siya dahil sa ipinapakitang kabutihan sa akin.

“Kainis ka naman eh. May balak ka palang magpakasal sa lalaki bakit hindi mo tinanggap ang alok sayo ni Kuya Kenneth.” Sabay tampal ng balikat ko.

Si Kenneth, nakakatandang kapatid niya na minsan ng nanligaw sa akin pero sabi ko wala akong balak dahil pareho kaming lalaki. Pero hindi ito sumuko.

“Hanggang pakikipag kaibigan lang ang kaya kong ibigay sa kanya Gel. At alam niya iyon.”

“Tapos, halos kakakilala mo lang sa Ace na iyan. Minahal mo na agad. Hindi makatarungan.”

“Hindi naman natututruan ang puso Gel. At kung natuturuan man, di sana tinuruan ko na ang puso ko na huwag tumipok para sa asawa ko.”

“Sana nga, mahalin ka din niya Eli.” Sabay yakap sa akin. “Ngayong nandito na ako, huwag kang mangingiming puntahan ako dito o sa bahay kung kailangan mo ng makakausap.”

Tumango ako. Naging at ease na ang pag uusap namin at nabaling na sa iba ang usapan. Hindi na namin napansin ang paglipas ng oras dahil nawili kami sa pagkukwentuhan. Hanggang sa pumasok na si Ace sa loob kung nasaan kami at lumapit sa amin.

“Hindi pa ba tapos iyan. Let’s go. It’s getting late.” Aya na niya sa akin. Kaya naman wala na akong nagawa kundi ang magpaalam sa kaibigan ko.

At gaya kanina, ng tangkain na naman niya akong halikan sa pisngi para magpaalam ay hinila na naman niya ako.

“Bat ba ang damot mo.” Sita na naman nito at nakipagsukatan na naman ng tingin sa kanya.

“He is mine. You don’t have the right.” Sagot niya dito.

Hindi pa man ako nakakapag paalam ng maayos ay hinila na niya ako palabas ng shop nito. Tanging kaway na lang ang nagawa kong pamamaalam dito at ganun din ito.

---

To Be Continue

---

Elijah at the multimedia

PH1 #29: Elijah

This chapter dedicated to:
YunaChee , adnileb98- , imnotmadeforyou ,
SkyeSharrey , JessaBenosa6 , JayLordPatricio ,
kyeoptanicolessi , lnhsgirls , slumdunksister
And hornidevilsamm
For always waiting ang supporting
ACE & ELIJAH
❤❤❤
LOVE LOTS GUYS!!!
Sana hindi kayo magsasawa sa pag antabay sa mga kwento ko at update.
Thank you so much!!!
==¤==

==¤==
MERRY CHRISTMAS
po sa lahat sa inyo!!
And advance happy new year.

---

---

Three update sana to pero ginawa kong iisa na lang, kahit ito man lang muna ang regalo ko sa inyo. Ang mahaba habang update at sana magustuhan niyo.

Happy Reading

==¤==
THIS CHAPTER HAS NO EDIT KAYA MAKAKABASA KAYO NG MGA MARAMING TYPO ERROR AT MARAMING GRAMMATICAL ERROR

==¤==

WARNING; HOT SCENE AHEAD! Ang mga eksinang iyong mababasa ay hindi angkop sa mga batang mambabasa! Strong parental guidance. Read at your own risk!!

==¤==
==¤==

29 Elijah

“Anong ginagawa natin dito?” Tanong ko ng marating namin ang isang art gallery at saturday morning. Nagyaya kasi siyang lumabas kami pero hindi naman sinabi kung saan kami pupunta.

“May mga bagong inilabas kasi ang tito ko sa side ng mama. Kanya ang gallery na ito at halos lahat ng nakadesplay dito ay siya ang nagpinta.” Sagot niya. Kinuha ang kamay ko ay ipinahawak sa braso niya.

“Baka may makakita sa atin.” Akma kong hihilain ang kamay ko ng pigilan niya iyon.

“You don’t need to worry about it. Dahil limitado ang mga reporter na makakadalo ngayon dito. At hindi makakapasok ang mga walang ticket para sa exhibition.” Sagot niya sa akin kaya naman hinayaan ko na lang na nakahawak ako sa kanya. Na lihim akong nagdidiwang dahil hindi magiging limitado ang kilos ng paglapit namin sa isa’t isa.

Inabala namin na inikot ang gallery para tignan ang bawat painting na nakadisplay. Magaganda sila at talaga naman na di kalidad ang mga obra.

“Just stay here for a while. Lalapitan ko lang ang tito. O gusto mong sumama sa akin?” Tanong niya ng tapikin ang kamay ko nakahawak sa braso niya kaya agad na inalis ko iyon.

“No! Hihintayin na lang kita dito. Hindi ko na sila kailangang makilala.” Sagot ko sa kanya dahil baka makagawa na naman ng ibang eksena kapag hindi ako nagustuhan ng tito niya. Baka kagaya lang ng mama niya ang ugali nito. Iwas gulo na lang ako. Kung kailangang iwasan ko lahat ng kabilang sa pamilya niya ay gagawin ko.

“Okay, just enjoy your self and look around. Babalik din ako kaagad.”

Tumango na lang ako. Bago pa man niya ako iwan ay mabilis na dinampian niya ako ng halik sa nuo at bahagyang hinaplos ang pisngi ko.

Sinundan na lang ng tingin ko ang papalayong imahe niya at sinalubong siya ng isang matandang lalaki.

Muli ko naman itinuon ang pansin ko sa pagtingin ng mga painting. Napapangiti na lang ako habang nakatingin sa mga iyon. Hindi man ako marunong gumuhit o magpinta ay alam ko naman ang magpahalaga sa bawat isa sa mga iyon.

“Eli?” Tawag sa pangalan ko ng tinig ng lalaki na nakapagpalingon sa akin. Nakangiti ito ng makompermang ako nga ang tinawag niya. Agad na lumapit ito sa akin.

“Kenneth?” Ako man ay napangiti na rin ng makalapit ito at nakipagbeso beso sa akin. Nakasanayan bilang pagbati.

“Kumusta na. Tagal nating hindi nagkita.”

“Okay lang ako Ken. Ikaw?”

“Okay lang din. Ano ginagawa mo dito? Sino kasama mo?” Nagtatakang tanong niya. Kasi sabi nga ni Ace kanina na bihira ang makakapasok sa gallery na ito kung walang ticket.

“Nandiyan lang, may kinakausap eh. Eh ikaw?”

“GM ako ng may ari ng gallery.”

“Ganun ba. Nakalimutan ko. Mahilig ka pala sa mga painting.”

“Oo. Kaya nga hinayaan ko na lang sina papa sa companya niya. Mas gusto ko ang ganito.” Nakangiti parin ito habang nagsasalita. Hindi parin naalis sa mga mata nito ang pag kaaliw sa tuwing kausap ako. Na nakakagaan ng pakiramdam. “May naikwento pala sa akin ni Geline noong isang araw. Totoo ba?”

Tumango ako bilang sagot.

“So, siya ang kasama mo ngayon?”

Muli akong tumango. Magsasalita pa sana ako ng may humila sa akin palayo dito. And as usual, Ace pulled me away from him.

“Hey! Mag ingat ka naman.” Sita nito sa kanya at akmang hahawakan ko pero iniharang lang niya ang kamay mula ito.

“I”m okay Ken.” Sansala ko.

“Who is he Mi Esposa?” Tanong niya sa akin na halatang nagulat si Ken sa narinig na itinawag niya sa akin.

“Siya ba ang naikwento ni Gel sa akin?” Kuway tanong din nito sa akin at hindi pinansin ang parinig niya dito.

Tumango ako bilang sagot dito saka ko naman siya hinarap habang nakahawak ako sa braso niya na ramdam ko ang panggigil na gustong manuntok. He is really ill-tempered.

“Kapatid siya ni Geline, Ace. Kababata ko din.” Sagot ko sa kanya.

“Kapatid ni Gel na kaibigan mo? Then, why do I have the feeling that he likes you.” Sabi pa niya na muling tinapunan ng masamang tingin ito.

“Tama ka ng hinala. May gusto nga ako sa kanya. So what now? Mapipigilan mo ba ako?” Pabalang na sagot naman ni Ken sa kanya na para bang hinahamon siya nito.

“Fuck off.” Galit na pagmumura niya. Kaya naman lihim ko itong sinenyasan na huwag na nitong patulan siya. “Lets go. Nawalan na ako ng ganang magtagal. Nakakalat lang ang mga walang kwentang tao sa paligid.”

Hindi pa man ako nakakasagot ay hinila na niya ako palayo dito. Isang tingin at kaway na lang ang nagawa kong pamamaalam dito.

“I will call you later Eli.” Pahabol pa nito na siya namang dahilan para higpitan pa ang hawak niya sa kamay ko..

“S-sandali. Dahan dahan naman. Madadapa ako.” Reklamo ko dahil para na yata kaming lilipad sa bilis na paglalakad niya habang hila ako.

“Then I’m here to catch you.” Galit na sagot niya na nagpatuloy parin sa paglalakad palabas ng gallery hanggang sa parking lot. Binuksan ang pintuan ng kotse.

“Sandali nga. Bakit ba lahat na lang ng taong malapit sa akin pinagbabawalan mong makalapit sa akin? Ano bang problema mo?” Naiinis na hinila ko ang kamay ko sa kanya.

Galit na ibinalibag niya muling pasara ang kotse na binuksan niya.

“I didn’t. Pero dapat alam nilang limitahan ang kilos nila pagdating sayo. At hindi ko ugali na ipinapamahagi ang pag mamay ari ko.”

“Ace naman eh. Kaibigan ko sila. At hindi sila basta walang kwenta lang.” Paliwanag ko pa sa kanya. Na nakakinis na minsan sa kakitiran ng utak. Naturingan pa namang businessman pero pagdating sa mga bagay na malalapit sa akin ay ang kitid ng utak at lalo na ang pasensya.

“Is none of my fucking business kung kaibigan mo man sila. Basta ayaw kong nakaaligid sila sayo. Kung si Geline matatanggap ko pa. Pero ang lalaking iyon, kalimutan mo na.” Galit na saad pa niya na sinamahan ng paglapit sa akin kaya naman napaatras ako hanggang sa mapasandal ako sa kotse. “Kapag sinabi ko, sinabi ko.”

“Your imposible, paano ko kakalimutan ang taong kakilala ko simula pa pagkabata. He is my friend.”

“I don’t care. Kung kailangang kalimutan mo siya. Kalimutan mo siya. Kung kailangang putulin ang pagkakaibigan niyo gawin mo. No more buts. Hanggang kasal tayo. I won’t allow other na mapalapit sayo. Akin ka lang Elijah, Akin ka lang Mi Esposa.” Galit na saad niya na naging pabulong na ng banggitin niya ang katagang Mi Esposa.

Nakaramdam ako ng kilabot ng dumampi ang hanging nagmumula sa bibig at ilong niya ng lumapit ang mukha niya sa mukha ko.

Is he going to kiss me in public. No, hindi pwede dahil maraming mata ang balita. At ayaw kong kumalat ang larawan ko kasama siya. Dahil ayaw kong madagdagan ang gulo sa buhay ko. Sapat na ang gulo na ngayon ay nararanasan ko sa piling niya. Gulo na siyang nagpapatibok ng puso ko na hindi ko dapat maramdaman sa kanya.

Iniiwas ko ang aking mukha sa kanya. Pinid ang labi at halos pigil ko ang paghinga. Pilit na pinapakalma ang puso ko sa bilis at lakas ng pagtibok nito.

“Okay! Okay! Sandali, lumayo ka muna sa akin. Baka may makatita sa atin.” Nakaliyad na ako para lang mailayo ko ang mukha ko sa kanya pero patuloy siya sa paglapit.

“I don’t care either. Basta layuan mo ang lalaking iyon.”

“Naman Ace eh. Kilala ko na siya simula pagkabata. 13 years to be exact. Sila lang ang naging mabuti sa amin ng mama ko kahit na mahirap kami at may kaya sila. Kaya hindi ko kailangang kalimutan si Ken dahil sa kagustuhan mo.”

“Damn it! Wala akong pakialam keso sabay pa kayong lumaki o 13 years mo na siyang kakilala. Basta ayaw ko siyang makita na kinakausap ka. And you called his name endearlingly.” Gigil na saad pa niya na hindi lumayo sa akin.

“At pati ba naman pagbanggit ko ng pangalan niya, babaguhin ko. I called him Ken since-.”

“Elijah Lawrence Anderson.” Pinanlakihan pa niya ako ng mata ng banggitin ang buo kong pangalan pero natigilan ako ng ikabit niya sa hulian ang apelyedo niya.

Gusto kong ngumiti, ang ganda palang pakinggan na banggitin ang pangalan ko kakabit ng apelyedo niya. But deep inside, sinarili ko na lang ang pagngiti ko at hindi ko ipinakita sa kanya.

“Oo na.” Tanging sagot ko na lang para matapos na ang panggigigil niya sa inis na kung ano man ang ikinaiinis niya na sa kaalamang ayaw niya kay Kenneth na kaibigan ko.

Iisipin ko ba talagang nagseselos siya? Sana nga.

“Susubukan kong lumayo, at hindi mag cross ang landas namin.” Pagpapatuloy ko.

“Huwag mong subukan. Gawin mo.”

“Oo na nga diba. Oo na.” Kunot na din ang nuo kung muling sagot ko sa kanya.

“Galit ka?”

“Hindi ah.” Sabay talikod. Binuksan ang pinto ng kotse at sumakay. Nakasimangot ako na muli siyang tinignan. “King of the Devil.” Bulong ko. At dahil nakababa ang salamin ng bintana ay narinig niya iyon at dumungaw pa.

“Sino ang sinasabihan mo ng King of the Devil?” At tinanong pa talaga niya. Sarap lang batukan kung hindi ko lang inaalala na baka mas magalit siya sa akin.

“Just someone.” Mahinang sagot ko. Pero nginisian lang niya ako. At ang gahiblang pagitan ng mukha namin ay tinawid niya at ginawaran ako ng halik sa labi. Dampi lang iyon. Bago umikot para sumakay na din. “What a nasty temper.” Muli kong bulong bago siya tuluyang nakasakay.

Bago pa man pinaarangkada paalis ay muli niya akong tinapunan ng tingin saka ngumiti pero hindi na nagsalita.

Wala na kaming naging imikan habang bagtas na ang daan pabalik ng bahay.

=

“Susunduin na kita. Give me 15 mins. Nandiyan na ako.” Sagot niya sa akin ng tawagan ko siya. Nagpunta kasi ako sa shop ni Geline at pinayagan naman niya ako. Basta si Geline lang daw at huwag si Kenneth ang kikitain ko. Kaya naman sinabi ko na bihira naman magawi si Kenneth sa shop ng kapatid nito.

“Okay, hihintayin na lang kita sa labas ng Mall.” Saad ko. Nagpaalam na ito sa akin. Naiiling na ibinulsa ko ang phone ko. Alas dos palang ng hapon at nasa opisina siya nito.

“Ano? Ihahatid na ba kita?“si Geline ng lapitan ako matapos din kausapin ang isang customer nito na naghahanap ng ibang size sa damit na napili.

“Susundin daw niya ako. Kaya salamat na lang.” Sagot ko naman sa kanya. Kumapit ito sa braso ko.

“Wow naman, kilalang businessman ang asawa mo pero naglalaan siya ng time para sunduin ka.” Nakangiti itong tumingin sa akin kaya naman napangiti nadin ako.

Ako man ay naisip ko na din iyon dahil bihirang siyang umalis sa opisina kung hindi importante ang lalakarin. Kaya naman, ibig lang sabihin nun ay importante ako sa kanya.

“Hindi naman masama ang umasa diba.” Tanong ko pa kay Geline.

“Hindi naman masama umasa Bestie. Basta ba’t may aasahan ka talaga sa kanya. Pero nakikita ko naman na ginagawa niya lahat para mag work ang kasal niyo.” Sagot nito sa akin.

Muli akong napangiti. Sana nga, ginagawa niya iyon lahat para sa pagsasama namin. At sana nga, magtuloy tuloy na ang maganda naming samahan.

“I hope so Gel.”

“I wi-wish ko na sana nga.” Sabi pa nito saka bumitaw sa pagkakahawak sa akin. “Sige na, baka mamaya makita pa akong nakahawak sayo, eh uusok na naman ang ilong nun sa galit. Seloso lang ang peg ng asawa mo eh. Masyado possessive.”

“Hahaha! Okay! Thank you for the time again Gel. Babalik na lang ako sa susunod kapag nakapag paalam na naman ako sa kanya at pinayagan ako.” Paalam ko na dito.

“Okay! Hindi na kita ihahatid sa labasan.”

“Okay lang. Bye.” Kaway na lang ang isinagot niya bago ako tuluyang lumabas ng shop niya. Tinungo ang labasan ng mall at doon na ako nag hintay.

Sa hindi mataong lugar ako naghintay na sinigurado ko naman na iyong makikita niya ako agad.

15 min. later ay tanaw ko na nga ang kotse niya hanggang sa tumigil na iyon sa harapan ko. Mabilis na umibis palabas siya ng kotse at nilapitan ako at pinagbuksan. Pero pagtalikod niya para buksan ang pintuan ng kotse niya ay may napansin akong parang marka sa may balikat niya.

Awtomatikong lumapit ako at tinignan iyon ng mabuti.

“Bakit?” Tanong pa niya at halatang nagulat sa paglapit ko at inamoy pa siya sa may balikat?

“Ano yan?” Tanong ko sabay nguso sa may balikat niya.

Kunot nuo naman na hindi niya naintindihan ang tinatanong ko.

“Asan?” Tanong pa niya at tumingin sa may likuran niya.

“Ayan oh.” Sabay nguso ulit ng labi ko at inilapit pa mismo sa balikat niya. Kaya naman ng hawakan niya ang coat niya at tinignan ang itinuturo ko.

Narinig ko ang mahinang pagmura niya bago niya binitawan iyon.

“Kung hindi ako nagkakamali, powder ang nasa coat mo.” Sabi ko pa na nakaramdam ako ng inis pero hindi ko ipinahalat.

“This is nothing. Lets go.” Seryusong sagot niya at muling itinuloy ang pagbukas ng kotse. Pero hindi ako gumalaw para sumakay. Nakasimangot na nakatingin lang ako sa balikat niya. “What are waiting for?”

Hindi ko siya pinansin. Nakatingin parin ako sa coat niya na may naiwang marka ng powder. At hindi pa ako nakuntento ay muli ko iyong inamoy.

“Hindi ako gumagamit ng powder, pero sigurado akong galing sa isang babae iyan.” Sabi ko pa na nakapag pakunot ng nuo niya.

“Your over thinking again.” Sabi pa nito at ni hindi man lang ipaliwanag kung saan niya nakuha iyon para hindi ako mag isip ng kung ano. Pinanghahawakan ko parin ang pangako niya na hindi siya mambababae habang kasal pa kami. Pero ngayon, mayroon na naman yata siyang kinakalantari

“Then ano ang ibig sabihin niyan?” Hindi ko talaga kayang pigilan ang sarili ko na hindi tanungin. Aba! Kung siya nga napaka istrikto at halos ayaw akong palabasin at limitado ang gusto niyang kasama ko. Kaya dapat ako din.

“I told you this is nothing. Come on, get in.” Muli niyang alok sa akin pero wala parin akong kakilos kilos dahil mas nakatuon ang pansin ko sa coat niya.

Naiinis man siguro siya sa ipinapakita ko ay hindi ako nagpaapekto. Kahit ngayon lang naman saka kailangan ko ng paliwanag.

Kumilos siya at inalis ang coat niya at itinapon iyon sa backseat.

“Come on Elijah! Huwag mo ng hintayin na ulitin ko pa.” May pagkairita na niyang pang uulit. Kaya naman wala din akong nagawa kundi ang sumakay na lang.

Agad na din siyang sumakay. At pinaarangkada ng paalis. Hindi na siya umimik pero halatang pasulyap sulyap siya sa akin. Ako naman ay hindi ko din mapigilan ang sulyapan ang coat niya na itinapon niya sa likuran.

“What?” Kuway nairitang tanong niya ng hindi na nakatiis dahil hindi ko tinigilan ang pagtingin sa naturang damit na inalis niya.

“Masama ba ang maghinala, asawa mo ako. Sabi mo hindi ka mambabae hanggat kasal tayo.” Sagot ko sa kanya na bahagya na ring tumaas ang boses ko.

Narinig ko ang pagpapakawala niya ng buntong hininga saka niya itinigil ang pagmamaneho ng maipagilid iyon sa kalsada.

“I told you it’s nothing. Hindi ako nambabae gaya ng iniisip mo. May tao lang talaga na sadyang hindi nakakintindi.” Sabi niya ng harapin niya ako at hinawakan ako sa mga kamay. “Look, simula ng nag usap tayo ng maayos, hindi na ako nakipagkita o nambabae kung iyan ang ibig mong sabihin. May isa akong salita. Kung ano ang sinabi ko, iyon ang ginagawa ko.” Mahabang paliwanag niya. “Kaya pwede ba, mi esposa, tantanan mo na ang coat na iyan at huwag mo ng abalahing tignan.”

“Eh ano nga ang ibig sabihin niyan.” Sabay nguso na naman ng coat niya. Natampal pa niya ang sariling nuo. Na naiirita ba o naiinis na sa ikinikilos ko. Pero wala akong pakialam. Hindi sapat ang sinabi niyang paliwanag.

“Nagpang abot kami ni Trisha-.”

“So her name is Trisha. Siya ang ang babaeng naibalita na long time fiance mo.” Bitin ko sa sinasabi niya na naging dahilan para mas makaramdam ako ng inis.

“Yeah! Pero gaya ng sabi ko, hindi ko ginusto ang madikitan ng powder na iyan sa damit ko. At kung mambababae man ako, hindi ako tanga na magpapahuli na lang ng ganyan kadali. Kung gagawin ko man iyon, hindi ako mag iiwan ng ebedensya.”

Tinaasan ko siya ng isang kilay at inaarok ang mga sinabi niya.

“It seems that she hugs you at the back. Am I right?” Tanong ko pa sa kanya.

“Your right. I’m about to leave when he suddenly hug me at my back. But I swear, I didn’t do foolish things. Agad ko siyang nilayuan.”

“Really?” Paninigurado ko. “At bakit siya nasa kompanya mo?”

“Nakalimutan mo na ba na ang building ng kompanya ay may mga paupahan na suite sa ika-dalawampu’t walo hanggang sa tatlumpong palabag ng building. At isa sa mga suite doon ay pinagamit ng mama sa kanya. Kaya doon siya namamalagi.” Paliwanag pa niya.

“So, palagi kayong nagkikita?” Muli kong tanong.

“Elijah naman eh! Ano pa bang gusto mong paliwag ang gusto ko. Naiinis na ako.” Gigil na ramdam ko talaga na naiirita na siya kakulitan ko.

“Hmmm, okay. Pero totoo ba lahat ng sinabi mo?”

“Elijah!.” Nanlalaki ang mga matang banggit niyang muli sa pangalan ko na nakapagpangiti na sa akin.

“Sinusubukan ko lang naman maging selosang asawa. Hahaha! Tara na nga.” Kuway aya ko na sa kanya at tinapik ko pa siya sa balikat.

“Pinagluluko mo ba ako.”

“Ikaw naman, hindi ka na mabiro.” Sabay pisil ng pisngi niya. Saka ko inunat ang kilay niya na halos magkadikit na. “Lets go, gutom na ako. Tinawagan ko si Celine kanina na magluto ng sisig tapos pork sour soup.” Pang iiba ko na ng usapan.

Nakatitig lang siya sa akin na para bang hindi makapaniwala sa sinabi ko na nagbibiro lang ako na kahit totoo naman lahat ng mga iyon sa loob loob ko.

Ilang sandali pay kumilos na din siya. Nagpakawala muli ng buntong hininga bago na muling pinausad ang kotse pauwi na sa bahay.

=

“Saan ka pupunta?” Tanong ko sa kanya ng hapong iyon na hindi na siya bumalik sa opisina niya ng sunduin ako kanina sa mall.

“Nagbukas kasi ng bar ang isa sa colleague noong colloge. Kaya dadalo ako ngayon doon.”

Napasimangot ako ng hindi ko naman ang dahilan. Pero agad akong napangiti ng tanungin niya ako kung gusto kong sumama.

“Oo, sasama ako. Sandali, magpapalit lang ako. Ah, kailangan ko din bang pormal ang suotin ko? Or kahit iyong komportable ako?” Sunod sunod na tanong ko dahil sa excite ko na lumabas kasama na naman siya at makikilala ang iba niyang mga kaibigan.

“Hindi mo naman kailangang maging pormal, iyong komportable ka na lang.” Sagot niya sa akin na agad ko ng tinungo ang kwarto namin at nagbihis. “Lets go.” Nakangiting aya ko na ng matapos ako.

“Ang bilis ah. Tara na.” Hawak ang kamay ko na tinungo ang sasakyan niya. And as usual, siya na ang nagmamaneho. Hindi na niya ako pinahawak ng manobela simula noon. Lagi na din niya akong pinagbubuksan ng pintuan.

We took half hour to be exact ng marating namin ang lugar kung saan sila mag mi-meet up ng kaibigan niya. A cozy Bar.

“Ace Anderson.” Nakangiting sumalubong sa amin ang isang lalaki. Galante din manamit gaya niya.

“Quintinn Franco. Long time no see.”

“Yeah! Been busy those past few years. Ibang iba na talaga tayo ngayon ah.”

“Ikaw din naman.” Sabay tapik din sa balikat nito.

“Tuloy muna kayo. Pag pasensyahan niyo na ang bar ko. Wala pa masyadong bisita. Nauna kasi kayo ng kalahating oras para sa opening.”

“Yeah, sinadya ko talaga na mauna na dito. Hindi na ako makikisalamuha sa maraming tao. Alam mo naman na mainit ang balita sa akin. Kaunting kibot at kilos ko lang napapansin na.” Sagot niya dito.

“And who is this beautiful beside you?” Tanong pa nito ng mabaling sa akin ang pansin.

“Oh yeah! He is my wife.” Natigilan ako. Kahit ang kaibigan niya ay ganun din. Hindi ako makapaniwala na ipapakilala niya akong asawa niya. Okay naman na sa akin ang ipakilala niya akong bilang PA niya but…

“Wow! So siya ang naibabalita na asawa mo. Kaya ba hindi siya nailalathala sa publiko. Tanging alam lang namin may asawa ka na. Pero hindi pa nakikita kung sino siya.”

“Yeah! Ayaw niya kasi ng magulong buhay. Kaya hindi siya nagpapakita sa publiko.”

“Well, he is beautiful. I’m Quintinn mrs. Anderson.” Pakilala na nito sa akin saka nilahadan ng kamay. Tinignan niya ako at sinabihan na makipagkilala din ako.

“Elijah Lawrence.”

“Anderson.” Dagdag niya ng hindi ko nabanggit ang apelyedo niya. Dahilan para mapangiti ako at ganun din ang kaibigan niya. Tinanggap ko ang pakikipagkamay nito.

“Okay, hala, maupo na muna kayo diyan. Magpapahanda lang ako ng makakain. What about drinks?”

“Anything. Pero may juice ka ba para sa kanya?” Sagot niya.

“Yeah! All kind of beverages are here. Hindi lang naman puro alak ang nandito. Sandali lang, ikukuha ko kayo.” Paalam nito sa amin.

“Okay ka lang?” kuway tanong niya ng kami na lang dalawa na nakaupo mismo sa counter table. Tumango lang ako bilang sagot saka ko iginala ang paningin sa paligid.

“Napaka refreshing ang paligid.” Saad ko ng mapagmasdan ang loob ng bar.

“Yeah! Nature lover kasi si Quintinn simula noon. Kaya siguro ganito ka cozy ang bar na pinagawa niya.”

Magsasalita pa sana ako ng biglang tumunod ang cellphone niya. Kaya naman hinayaan ko na lang na sagutin niya iyon.

“Sandali lang, dito ka lang muna, just want to answer this.” Sabi niya bago naglakad palabas at sinagot ang tawag niya.

Iginala ko na lang ulit ang paningin ko sa paligid ng may isang babaeng lumapit sa akin at naupo sa katabing upuan ko.

Nakangiti ang babae na tumingin sa akin pero namukhaan ko ito. Ito ang babaeng kasama niya sa balita na long time fiance niya kuno. Bigla tuloy nabuhay ang inis sa dibdib ko ng mapagmasdan itong mabuti.

“Hindi ko akalaing makikita ko ang asawa ng fiance ko dito.” Kuway sabi niya at ang ngiti ay naging patuya at pinasadahan pa ako ng tingin mula ulo hanggang paa. “Tignan mo nga naman. Hindi na ako magtataka kung bakit ka pinatulan ng fiance ko. Bukod sa maganda ang pangangatawan mo bilang isang lalaki. Maganda din ang mukhang mayroon ka.”

“Sorry Miss. Wala akong oras para makipag usap sayo.” Akmang tatayo na ako para sana lumayo dito ay pinigilan niya ako.

“Alam ko lahat ng tungkol sayo at sa kontrata na pinirmahan niyo. Kaya ngayon pa lang huwag ka ng umasa na magtatagal kayo.” Sabi pa nito na lalong ikinainis ko. Ganun na ba ka open si Ace dito para sabihin ang kontrata namin? Sabi niya dapat kami lang ang may alam.

Oo, alam na din ng mama niya. Okay na sa akin iyon pero bakit pati ang hampas lupang fiance niya kuno ay alam ang tungkol doon. Nakakabadtrip na nakakainis, na nakakagalit lang. Parang gusto ko itong sabunutan kung hindi ko naisip na lalaki pa din ako at hindi ko ugaling pumatol sa mga taong walang utak.

“So what?” Gigil na saad ko at pilit na kinalma ang sarili ko. “Asawa na niya ako. Ikaw fiance lang noon, pero hindi na ngayon. Gumising ka. Dahil kung talagang gusto ka ni Ace, nakipaghiwalay na sana siya sa akin. Pero hindi, dahil mas nahihibang siya sa akin kaysa ang patulan ka.”

“You-.”

“Subukan mong idapo ang kamay na iyan sa akin at makikita mo. Baka nakakalimutan mong lalaki parin ako.” Banta ko sa kanya at nakipagsukatan pa ng tingin dito. Akala siguro niya talaga ay basta na lang ako tatahimik pero nagkakamali siya. Kung maldita siya, ipapakita ko din ang side ko bilang isang malditang asawa ng inaangkin nitong fiance.

Magsasalita pa sana ito ng mapatingin sa likod ko. Kaya naman napalingon na din ako para tignan kung sino ang tinitignan niya. And it was Ace standing behind me.

“You also here?.” Walang kaemo emosyong saad niya ng makalapit na siya ng tuluyan sa amin. Umupo sa kabilang bahagi sa tabi ko.

“Yeah, baby. Quintinn invited me too.” Sagot niya sa malanding tinig. Ang sarap na nga talaga niyang sabunutan. Ingudngud sa counter ang pagmumukha.

Tumayo na ako at binalingan siya. Nawalan na ako ng ganang magtagal dahil sa bwesit na Trisha na ito. Baka hindi ako makapagpigil ay gawin ko ang naiisip ko. Baka makalbo ko pa ito ng wala sa oras.

Kung siguro wala ito sa harapan ko kahit pa na kumalat pa ulit ang balita na magkasama sila ay okay lang. Pero ngayon, parang hindi ako makakalma at gusto ko na itong supalpalin.

“Why?” Tanong niya ng kumapit ako sa braso niya at isinandal ang ulo ko sa balikat niya. Dahil hindi naman niya nakikita ay matalim na tinapunan ko ng tingin si Trisha at binilatan.

“Nawalan na ako ng gana dahil sa biglang nakakita ako ng hindi kaaya ayang tanawin. Hubby, pwede na ba tayong umuwi ngayon?” Sagot ko sa kanya at pinalambing ko ang boses ko saka ako tumingala sa kanya.

Nagulat man siguro siya sa inaakto ko pero wala akong pakialam dahil gusto kong ipakita sa babaeng higad na ito kung saan siya dapat lumugar.

“Please hubby.” Kumilos pa ang isang kamay ko at hinaplos siya sa pingi. Kuway kumilos ako paangat at dinampian siya ng halik sa labi.

Hindi ko alam kung saan ko nakuha ang lakas ng loob kong gawin iyon sa harapan ng babaeng ito pero nanggigigil talaga ako. Bahala na kung anong magiging reaksyon siya sa mga ginawa ko. Pagalitan na niya ako ay okay lang. Maipamukha ko lang sa babaeng ito na akin siya hanggang kasal kami.

“Okay. Magpapaalam na lang ako kay Quintinn.” Kuway pagsang ayon niya sa pakiusap ko na nakapagpangiti sa akin at nakapagpatingin kay Trisha na nagwagi ako. Lihim ko pa itong pinanlakihan ng mata at inirapan.

“Thank you hubby.” Lambing ko pa at mas ipinulupot ang kamay ko sa braso niya. Siya namang dumating si Quintinn na dala ang kinuhang inumin para sa amin.

“Pasensya ka na Quintinn. Mukhang hindi na kami magtatagal.” Sabi niya sa kaibigan na halata na nagulat sa pag papaalam niya.

“May problema ba?”

“Wala naman Quintinn. Mukhang masama lang ang pakiramdam ng asawa ko.”

“Ganun ba, sige. Okay lang. At least nagkita naman tayo. Sa susunod na lang kapag may time ka, bonding ulit tayo.”

“Sure iyan. Pasensya na talaga. Mauuna na kami. And congrats sa bar mo. Lets go.” Baling na niya sa akin.

Wala na kaming imikan simula ng makalabas kami hanggang sa makasakay ng kotse at bagtas na ang daang pauwi ng bahay. Pansin ko naman na pasulyap sulyap siya sa akin pero hindi naman nagtanong. Ako man ay bigla na lang nakaramdam ng hiya sa ginawa ko dahil hindi ko dapat iyon ginawa sa harapan ng iba.

Naiisip ko, magagalit ba siya pag nakauwi na kami? Sisigawan ba niya ako at pagsasabihan na hindi niya nagustuhan ang ginawa ko.

Kaya naman kailangan ko na lang ihanda ang sarili ko para doon. Ipinanalangin na sana humaba pa ang daan na tatahakin namin pauwi. Pero hindi eh na sadyang hindi nakiayon ang trapiko at agad kaming nakauwi.

Kakatigil pa lang ng kotse ng makarating kami ay agad akong bumaba. Gusto ko agad makapasok ng bahay pero mabilis na nakasunod siya sa akin at pinigilan sa mga braso.

“Anong palabas iyon?” Tanong niya. Nagkalukuhan na dahil iyon agad ang tinanong niya.

Napalunok ako at pilit na pinatatag ang loob ko. Saka sumeryuso din. May karapatan akong mag demand dahil napag usapan na namin na may boses na ako sa relasyon naming mag asawa habang kasal kami.

“I hate her.” Iyon na ang una kong sagot sa kanya. “I hate her being around with you.” Pagpapatuloy ko. Hindi siya nagsalita pero napansin ko ang pagkaaliw sa mukha niya habang nakatingin sa akin.

“I know that! Pero hindi iyan ang tinatanong ko.” Kuway saad niya at may ngiti na sa mga labi.

Kunot nuo namam akong tumitig sa kanya. “Eh kung hindi iyon? Ano?”

“Ano ang ibig sabihin ng ikinikilos mo? And about that Hubby thing?”

Napayuko ako dahil doon. Pero agad din akong nagtaas ng tingin at inirapan siya na lalong nakapag pangiti sa kanya.

“Hindi nakakatawa. Kaya huwag kang ngumiti diyan. Galit ako.”

“Eh bakit nga? Bakit galit ka sa kanya.” Muli niyang tanong. “Ngseselos ka na ba sa lagay na iyan. Mmm, mi esposa?” Sabay lapit sa akin at hinuli ang baba ko at pinatitig sa kanya.

Muli na naman akong napalunok. Aamin na ba ako talagang nagseselos ako. Dahil kanina ng makita ko ang powder sa likod niya ay ginawa kong biro ang salitang iyon. Pero hindi pala ganun kadali. Lalo na aaligid aligid lang ang babaeng iyon sa kanya.

“Eh kung sasabihin kong oo. Nagseselos ako. May masama ba doon. Nagseselos ako. Na ayaw kong may ibang lalapit sayo. Titingin sayo. Nagseselos ako dahil dapat akin lang ang pansin mo.” Sunod sunod na sagot ko sa kanya at mabilis na tumalikod sa kanya at pumasok sa loob. Pabalibag na isinarado ko ang pintuan na awtomatikong nag la-lock iyon.

Magalit na siya sa pag amin ko. Magalit na siya at isipin ng nahulog na ng tuluyan ang loob ko sa kanya.

Totoo naman na kasi iyon at hindi ko na mapigilan ang puso ko. Puso ko na umibig sa kanya at umaasa na sana hindi na namin kailangan ang kontrata at magsama na kami bilang tunay na mag asawa.

Galit na naupo ako sa sofa ng makapasok na ako ng tuluyan. Gigil na gigil parin ako sa katutuhanang maliit na bagay lang pinagseselosan ko na.

Marahas pa ang naging paglingon ko ng tumunog ang doorbell. Hindi sana ako tatayo pero naulit iyon ng tatlong beses kaya naman naiinis na tumayo pa ako at binuksan ang pintuan.

“Hindi mo ba dala ang susi mo?” Naiinis na tanong ko sa kanya ng mapagbuksan ko siya. Pero nagulat na lang ako ng bigla siyang yumakap sa akin at hinalikan sa labi.

“Ganito pala ang pakiramdam na may magbubukas ng pintuan sayo na may mayayakap at hahalikan. Mmmm.” Sabi niya ng pakawalan ako. Humaplos ang mga palad niya sa pisngi ko at muling dinampian ng halik sa labi ko.

Napasimangot ako na nauwi sa isang ngiti. Saka naman ako yumakap sa kanya.

“Come on. Ipagtitimpla kita ng juice para lumamig ang ulo mo. At mawala ang pagseselos mo.” Sabi niya saka niya ako inakay papasok deretso sa kusina.

=

24 of December!

At bukas kaarawan namin pareho. Pero hindi ko siya inimik o binati. Saka hindi naman niya din ako binabati. Kaya patas lang kami.

“Nakasanayan namin ni mama na maghanda ngayon araw na ito para sa Christmas.” Kuway sabi ko sa kanya ng tanghaling iyon habang kumakain kami ng tanghalian. “Gusto mo bang sumama sa akin sa bahay. Pupunta ako ngayon doon.”

“Ikaw na lang. Dito na lang ako sa bahay dahil marami pa akong aasikasuhin sa mga dukomento sa mga negosyo.” Sagot niya na hindi naging interesado at hindi man lang tinanong kung bakit at anong okasyon. Saka napansin ko na may lungkot sa kanyang tuno habang sinasabi iyon.

“Ihahatid mo ba ako?”

“Ipapahatid na lang kita. Malapit lang naman dito ang bahay ng isa sa driver ng kompanya.”

“Sige.” Hindi na siya umimik pang muli. Ni ang tapunan ako ng tingin ay hindi na niya ginawa. Nakalimutan ba niya na birthday niya bukas?

Baka naman may okasyon sa bahay ng mama niya bukas at dadalo siya. Bigla akong nakaramdam ng lungkot na hindi ko siya makakasama sa birthday niya. Pero okay lang. Uuwi na lang ako ng maaga mamaya para makasama siya hanggang sa Christmas Eve.

Nagpalipas pa ako ng ilang minuto ng matapos kaming kumain bago ako nagpaalam sa kanya na pupunta ako na ako sa bahay.

Hindi siya ngumiti. Ni hindi na niya ako hinalikan gaya ng ginagawa niya sa tuwing magpapalam ako at may pupuntahan. Hindi na din siya nagbilin na huwag akong makikipagkita sa kahit na sino maliban kina mama.

Kaya naman ng umalis ako ay malaking palaisipan ang ikinikilos niya. Parang may problema siya. Ngayon ko lang siya nakita ng ganung ayos. Walang sigla sa mga mata niya. Mas okay pa sana kung galit na lang siya kaysa sa ganung emosyon na nababalot sa pagkatao niya?

Whats wrong with him? May dinaramdam ba siya? May masakit ba sa kanya?

Huh! Ewan. Tatanungin ko na lang siya mamaya kapag nakauwi ako. Pero hindi ko din na feel ang saya ko ng nasa bahay na ako nina mama.

“Anong problema mo apo?” Tanong ng lolo ng lumapit sa akin dahilan para bumalik sa kasalukuyan ang pag iisip ko na tinangay ng mga katanungan dahil sa kalungkutan niya.

“Wala naman akong problema lolo. Napansin ko kasing malungkot si Ace simula pa kaninang umaga. Kaya naaapektuhan ako. Ngayon ko lang po kasi siyang nakita sa ganung ayos.” Totoong sagot ko dito.

“May mga bagay lang siguro siyang iniisip apo. Hayaan mo na lang ang asawa mo. Bukas makalawa babalik din iyon sa dati.”

Napatingin ako dito. Nahihiwagaan ako minsan sa paraan ng pagsasalita nito. Ewan ko ba, pero sa pananalita nito minsan ay may mga malalalim na kahulugan pero hindi ko naman magawang tanungin kung saan nito hinuhugot ang mga salitang sinasabi nito.

“Siguro nga lolo. I su-surprise ko na lang siya mamaya.” Nakangiti ko na lang na sabi dito.

“Sige Apo, nakikita ko naman na kaya mong mapangiti ngayon ang asawa mo.”

“Sana nga po lolo. Kasi mas gusto ko pang palagi siyang galit. O kunot ang nuo niya kaysa iyong ganun. Hindi ko talaga mabasa ang nasa loob niya.”

“Pero hindi na siya nagagalit diba?”

“Hindi na lolo. At masaya ako dahil nagiging maganda na ang samahan naming mag asawa.”

“Mabuti naman. At hindi iyong laging nag aalala ang mama mo na iniisip na baka minamaltrato ka ng asawa mo.”

“Hindi naman ganun ang asawa ko lolo, sadyang naging mabilis lang talaga ang nangyari sa pagitan namin. Pero gaya ng sabi ko, nagiging maayos na ang pagsasama namin at dahil doon masayang masaya ako.”

Ngumiti ito at ipinatong ang kamay sa balikat ko.

“Hala, maiiwan na muna kita dito kung ganun apo. Titignan ko kung mayroon ba akong kayang itulong sa loob.”

“Sige po lolo. Salamat. Hihintayin ko lang po dito sina Geline para makisalo sa atin.”

Tumuloy na nga ito sa loob. Ako naman ay nanatiling nasa teresa ng bahay at hinintay ang pagdating nga nina Geline at ni Kenneth.

Hanggang sa pareho na kaming nagsaya ng araw na iyon na inabot ng kalahating araw. Gabi na ng nagpasya kaming maghiwa hiwalay.

“Salamat sa pakain Bestie.” Si Geline ng nasa labasan na kami ng bahay. Kaagapay nito si Kenneth. “Happy Birthday again.”

“Happy birthday Eli.” Si Kenneth.

“Salamat sa inyo. Mag ingat kayo sa pag uwi. Magpapaalam na din ako kina mama para makauwi na din ako mamaya.”

“Sige. Bye bye.” Tanaw ko ang palayong kotse ng magkapatid habang kaway ang kamay ko.

Nagpasya na akong pumasok sa loob at nagpaalam na din kina mama at lolo.

“Mag ingat ka sa pag uwi mo anak.” Si mama at muling yumakap sa akin ng magpaalam na ako.

“Yes mama. Salamat. Merry Christmas po. Hindi ko man kayo makasama sa Christmas Eve dadalaw na lang ako ulit bukas sa inyo.”

“Okay lang yan anak. Kasama mo naman ang asawa mo.”

“Sige po. Bye ma, bye lolo.”

=

“Salamat Celine. Naabala pa tuloy kita.”

“Okay lang iyon sa akin sir Elijah.”

“Ipapahatid na lang kita para naman makabawi ako sa pagtulong mo sa akin ngayon.”

“Hindi na kailangan Sir. Nasa labasan po ng A.PLACE ang susundo sa akin.”

“Okay, Merry Christmas ulit sayo.”

“Sige sir Elijah. At salamat din po sa regalo.” Sabay taas ng hawak na paper bag ng regalo ko sa kanya. “Mauuna na ako.”

Inihatid ko ito hanggang gate ng bahay. Ng makaalis na ito ay bumalik na agad ako sa loob.

Nakapaghanda kami ng kaunting pagsasaluhan namin mamaya. Bumili ng maliit na vanilla cake para sa aming dalawa.

Siya na lang ang kulang. Lumabas daw kasi ito kaninang hapon sabi ni Celine. At hanggang ngayon ay wala parin siya. Mag aalas onse na ng gabi. Isang oras na lang ang hihintayin ay kaarawan na namin.

Habang naghihintay ako ay nagpasya na muna akong maligo.

Pero saan kaya siya nagpunta? Umuwi ba siya sa kanila at doon mag papalipas ng pasko? I tinext ko siya pero hindi nagreply. Tinawagan ko pero out of coverage ang number niya.

Kaya kahit hindi ako sigurado na uuwi siya ngayon ay naghanda parin ako. Kahit walang kasiguraduhan na makakasama ko at uuwi hanggang mamaya.

Iginala ko ang paningin ko sa paligid. Naglagay ako ng electric candle sa bawat sulok sa may sala na iyon na lang ang tanging nagbibigay liwanag sa loob.

Nakalagay sa maliit na lamesa sa gitna ng sala ang cake na binili ko. Umaasa na maya maya lang ay darating na siya. At makakasama ko sa pagsapit ng pasko.

Isa, dalawa hanggang sa umabot na ng kalahating oras ay wala pa siya. 11: 30 na ng gabi. Ang katiting na pag asa ko ay unti unti ng nawawala.

Nanlulumong nagpabalik balik sa paglalakad. Uupo, tatanaw sa labas kung nakabalik na ba siya. But still, wala parin siya.

Nawalan na ako ng pag asa, ng dalawampung minuto na lang ang natitira bago mag alas dose. Parang gusto ko ng maluha at tumayo ma ako sa pagkakaupo ko sa sala at malungkot na kinuha ang cake at dinala na sa kusina.

Nablangko na ang isip ko na parang tinatangay na ang isipan ko dahil sa lungkot na naramdaman ko.

Hinayaan ko ang mga kandila na nakasindi at umakyat sa silid at doon na ako tuluyang napaluha. Ewan ko kung ilang minuto pa ako sa pagkakayupyop ko sa higaan habang tahimik na lumuluha.

“Wake up.” Napabalikwas ako ng bangon ng marinig ko ang boses niya. Agad akong tumayo sa ibabaw ng kama at agad na tumalon para yumakap sa kanya. Umalalay naman ang kamay niya sa likod ko ng tuluyan na akong nakapagpakarga sa kanya. Nakapulupot ang kamay ko sa leeg niya at ang mga paa sa baywang niya. Ibinaon ko ang mukha ko sa balikat niya.

“A-akala ko hindi ka na darating.” Pahikbi na sabi ko sa kanya.

“May pinuntahan lang ako kaya hindi ako agad nakauwi. Pero nandito na ako. Tamang tama. Isang minuto na lang mag aalas dose na.” Sagot niya sa akin. “Tahan na. Sorry at naghintay ka.” Nakangiti siya ng nag angat na ako ng mukha mula sa balikat niya. Pero hindi naman abot sa mga mata niya ang mga ngiting nakapaskil sa mga labi niya. “Happy Birthday Mi Esposa.”

“Alam mo?” Halos hindi lumabas iyon sa bibig ko na tanong ko sa kanya.

“Silly, paanong hindi ko alam, nakalimutan mo yatang hindi pa man kita asawa ay nakalagay na sa resume mo kung kailan ang birthday mo.”

Napasimangot ako. Saka na ako nagpasyang bumaba sa pagkakarga ko sa kanya at tumayo sa gilid ng kama pero ang kamay ko ay nanatiling nakadantay sa balikat niya.

“Happy Birthday din.” Pagbati ko na may hikbi pang kasama.

“Thank you.” At padamping hinalikan ako sa labi. “Mauna ka ng bumaba, maliligo lang muna ako. Saglit lang ako.”

“Sige, ihahanda ko na din ang pagsasaluhan natin.” Agad akong umalis sa ibabaw ng kamay. Gumaan na din ang pakiramdam ko. Nawala na ang lungkot na naramdaman ko kanina.

Labing limang minuto lang ang ginugol siya sa pagligo. Nakadamit na lang siya ng damit pangbahay.

“Happy Birthday.” Halos sabay naming pagbati sa isa’t isa ng makalapit siya at umupo sa tabi ko. Sabay pa kaming napangiti at awtomatikong naglapit ang mukha namin para gawaran ang bawat isa ng halik sa labi.

“Merry Christmas.” Panabay namin ulit. Kaya naman napatawa na lang kaming pareho.

Ilang sandali pa ay kinuha niya ang isang paper bag sa gilid ng lamesa. Bakit hindi ko iyon nakita kaninang naghahanda na ako para sa pagkaing pag sasaluhan namin.

“Para sayo.” Nakangiti niyang inabot sa akin iyon.

“Sandali, kukunin ko lang ang regalo ko.” Mabilis na tumayo ako at hindi ko na muna tinanggap ang regalo niya at muling tinungo ang silid namin, kinuha ang binalot ko ding regalo para sa kanya. Ewan ko lang kung magugustuhan niya.

Nahihiyang inabot ko sa kanya iyon ng makabalik ako. Saka ko naman kinuha sa kanya ang regalo niya sa akin.

“Pag pasensyahan mo na ang regalo ko. Wala naman kasi akong maisip na magandang i-regalo saka wala akong maraming pera.”

“Okay lang iyan, saka hindi naman basehan ang halaga ng regalo basta ba bukal sa loob mo ang pagbibigay nito.”

“Nah! Sabi kasi ni Geline na ang mga kagaya mo ay ang tinatanggap lang na regalo ay ang mga may halaga. Gaya ng kotse, di kaledad na relo. Pero mayroon ka naman na ng mga iyon.”

“Hindi naman lahat, at saka tama ka. Hindi ko na kailangan ang mga iyon. Then, pwede bang buksan ko na ang regalo mo para makita ko na?” Tanong pa niya sa akin.

Alanganin na tumango ako. Gusto na din sanang buksan ang iniregalo niya sa akin pero saka na lang. Gusto kong makita kung nagustuhan ba niya ang regalo ko.

Napatingin siya sa akin ng makita ng tuluyan ang regalo ko. Nahihiyang nagbaba ako ng tingin dahil simple lang iyon. Necktie and 3 set of clip.

“Sorry, wala na kasi akong magandang maisip na ireregalo.” Nakayuko parin ako habang sinasabi iyon.

Napaangat na lang ako ng tingin ng hawakan niya ako sa baba.

“Pero para sa akin mahalaga ang kahulugan ng regalo ko.” Dagdag ko pa.

“Mmmm, may kahulugan ang regalo mo sa akin? Pwede ko bang malaman kung ano yon?”

“Huh! Eh! Akin na lang iyon. Baka kasi hindi mo magustuhan at iba ang pagkakaintindi mo.”

“So, bakit mo pa sinabing mahalaga ang kahulugan ng regalo mo? Kung hindi mo rin pala sasabihin sa akin?” Sumeryuso siya na nakatingin sa akin.

Napalunok naman ako at inalis pa ang biglaang pagbara ng lalamunan ko.

“Pero-.”

“Tell me mi esposa, I want to know what the meaning of this.”

Hindi ako agad nagsalita. Nakipagsukatan lang ako ng tingin sa kanya.

“Y-you are mine.” Halos hindi na lumabas iyon sa bibig ko ng sabihin ko iyon. Ewan ko na lang kung narinig niya ba o hindi dahil ni hindi siya kumurap. “K-kasi, iyon ang sinabi sa akin ni Geline ng bilhin ko iyan sa shop niya noong huling punta ko doon. P-pero huwag mo na lang isipin ang ibig sabihin noon.”

“Then, I keep it. This will be my greatest gift that I ever had.”

“Eh!”

“Thank you.”

“But your not happy?” Pansin ko. Kahit nakangiti siya talaga ay hindi parin abot sa kanyang mga mata.

“Sa katunayan. Hindi talaga ako nag se-celebrate ng Birthday ko or Christmas.”

“Huh?”

“Dahil ang araw na ganito ay ang petsa kung kailan nawala ang aking papa at kapatid. 13 years now to be exact.” Pag kuwento niya. “Ako, ang mama. Ang lolo. Hindi kami naghahanda ng Christmas maliban sa mga tito, tita at ibang kamag anakan namin. Dahil hindi sila ang nawalan.”

“Sorry.”

Ngumiti siya ng humarap muli sa akin. Masuyong hinaplos ako sa pisngi. “But thank you, you are here to celebrate Christmas and my birthday, our birthday.”

Kumilos na din ang mga kamay ko at masuyong humaplos sa pisngi niya. “We can celebrate our birthday toge-.” Hindi ko naituloy ang gusto kong sabihin dahil hindi pala pwede. Muntik na akong nadulas at sabihing magdiwang sa bawat christmas na darating kasama siya. “Come on. Sabay nating ihipan ang kandila. Kalimutan na muna natin ang mga malungkot na nangyari sa nakaraan mo.” Pang iiba ko ng usapan dahil kahit siya ay natigilan dahil sa sinabi ko.

Pero kalaunan ay ngumiti nadin siya at siya na ang kumilos para sindihan ang dalawang kandila na nakatusok sa gilid ng cake.

“Make a wish.” Panabay na naman naming saad kaya naman muli kaming napangiti. Sabay na muling tumingin sa cake at hindi umimik ng ilang sandali. Hanggang sa sabay din namin inihipan ang kandila

Muling nagkatinginan, tanging mga mata na namin ang nagkakaintindihan hanggang sa panabay naming tinawid ang pagitan ng mga mukha namin pinagsaluhan ang isang mainit at mapusok na halik.

“Uhm.” Tanging lumabas sa bibig ko ng pasukin ng dila niya ang loob nun.

Labi sa labi, dila sa dila, laway sa laway ang siyang tanging nagkaintindihan.

Ang mga kamay ko ay kusang kumilos at ipinulupot iyon sa leeg niya. Ang kamay naman niya ay masuyong nakahawak sa baywang ko at sa batok ko.

“Your so sweet mi esposa.” Bulong niya ng pakawalan ang labi ko. Kulong na ng mga palad niya ang pisngi ko. Pinagdikit ang mga nuo namin.

“Mmm.”

“Allow me mi esposa. Allow me to make love with you.” Bulong pa niya. Hindi pa man ako nakakasagot ay pinagdikit na niyang muli ang mga labi namin. Mas masuyo pero mas mapangahas, maharan pero mas mapusok. Halo halo sa paraan ng paghalik niya na nagawa kong gantihan iyon gaya ng galaw ng nga labi niya. Galaw ng dila niya sa loob ng bibig ko.

“Uhmmp.” Muli kong ungol ng huliin niya ang dila ko para sipsipin iyon.

Ang mga kamay niya na nagsimula ng maglikot, at ang pagkakaupo namin sa sofa ay naging paghiga.

Napasinghap ako ng pakawalan niya ako. Habol ko ang paghinga na para akong tumakbo ng ilang kilimetro.

Pero mas nahigit ko ang paghinga ko ng magsimula ng gumapang ang labi niya sa may panga ko hanggang sa tainga na nag iwan ng kiliti sa bawat dampian ng labi niya. Bawat lasaan ng dila niya.

Kinikiliti ang bawat himaymay ng ugat ko na kumalat sa buong katawan ko.

Nakakadarang ang kiliting dulot ng pagpapasasa ng labi at dila niya sa tainga ko. Sa leeg, papunta sa kabilang tainga.

“Uhmm..ooooh.” ungol ko na para akong nasasaktan pero hindi naman, kundi sa kiliti sa bawat galaw ng labi at dila niya sa balat ko. Every kiss, every lick. Every suck, every bite.

Ang buong katawan ko ay nadarang na. Sa bawat halik at ang mga kamay na masuyong humahaplos sa balat ko na malaya ng nakapasok sa loob ng damit ko.

Hanggang sa matagpuan ng kamay niya ang isa sa ituktok ng dibdib ko at pisilin iyon.

“Umhp.” Muli akong napasinghap. Tila nakukuryente ako sa bawat pagdantay ng palad niya sa katawan ko.

“So sweet my wife, so sweet.” Narinig ko pang saad niya sa pagitan ng mga halik niya sa balikat ko. Leaving a kiss and bite mark na nakakapag papiksi sa akin.

“Uhmm.” Isa na namang ungol ang pinakawalan ko. Ng matanggal niya ang damit ko at sakupin ng labi niya ang isa sa itotok ng dibdib ko. Licking sucking.

Paiikutin ang dila niya doon bago sisipsip. Palipat lipat. Sa kanan, sa kaliwa. Sa kaliwa papunta sa kanan na nakakapag paliyad ng katawan ko. Sa kakaibang sensasyong binubuhay niya sa katawan ko.

“Uhmmmm…mmmmm.”

Tumigil siya sa ginagawa, malalamlam ang mga matang tumitig sa akin. Hanggang sa magtanggal na siya ng damit niya. Binalingan ang pang ibaba kong suot at walang babalang hinila na iyon pababa.

Hindi ako nagreklamo, nagpaubaya na lang ako. Dahil iyon naman din ang gusto ko. Ang maalis ang bawat saplot namin at damahin naming pareho ang init ng katawan na kusa ng nasilaban.

He kiss me once again, pero saglit na lang iyon at muling pinagapang ang mga labi sa may tainga ko. Sa leeg, at nagtagal sa may balikat.

“Uhmmm.”

“My wife. So sweet.” Bulong niya bago na naman sinakop ng mainit niyang labi ang isa kong dibdib na siya namang nakapagpaliyad sa aking katawan.

Napapiksi pa akong muli ng maramdam ko na ang isang kamay niya sa ibabaw ng nasa gitna ng hita ko. Masuyong humahaplos doon. Hanggang sa ikulong na niya iyon sa palad niya at mabagal na gumalaw. Pataas, paibaba na siyang dahilan para mas uminit ang katawan ko.

“Mmmm, A-ace. Mmmm. Ooohhhh.” Hindi ko na alam kong saan ko ihahawak ang kamay ko. Sa ulo ba niya na nakabaon parin sa dibdib ko at nagpapasasa ang labi niya doon o sa balikat niya.

“Yes my wife. Mmmm.”

“Mmm, a-ang s-sarap. Uhmmm… ohhhh.” Pabaling baling na ang ulo ko. Hindi ko alam kung saan doon ang papansinin ko. Ang pagpapasasa ba niya sa dibdib ko o sa kung paano gumalaw ng kamay niya sa pagkalalaki ko.

Muli akong napakislot ng bumaba na ang labi niya at iwan ang dibdib ko. Sa tiyan ko pababa, natigil sa may pusod ko. Pinasadahan ng dila niya paikot saka hahalikan. Nanginginig ako dahil sa kiliti sa kanyang kapusukan.

“Uhmm.” Muli akong napasinghap ng tumigil na siya sa gitna ko and kissing the head of mine. Licking it. Pinaghiwalay ang mga paa ko at pumuwesto sa gitna ng hita ko.

Napatingin ako sa kanya. Kagat ang ibabang labi ko habang tinitignan ko kung ano ang ginagawa niya. Nakakabaliw sa pakiramdam ang kiliti sa bawat paghalik at pagdila niya sa itoktok ng akin saka sasabayan ng pagtingin din sa akin.

Nang aakit, tinutukso ako.

“Uhmmp. Don’t tease. Mmmm. I-i want.. i want.” Para na akong mababaliw dahil sa ginagawa niya ay lalo akong nag iinit. Kung patuloy siya sa panunukso sa akin sa kahit kaunting galaw lang ng labi at dila niya sa akin ay baka hindi ko na mapigilan ang sarili ko at mailabas ko na ang init ng katawan ko.

“Mmmm, what is it my wife. Tell me. What do you want me to do?” Mapanuksong tanong niya.

Kagat parin ang labi ko. Kumilos ang kamay ko at hinawakan siya sa ulo at patulak na inilapit siya sa pagkalalaki ko.

“Say it my wife.” Panunukso parin niya habang patuloy sa panaka nakang didilaan ang akin

“Uhmmp. A-ace. Uhmmm…mmmmm.. s-suck me. Uhmmm.” Sa wakas ay nasabi ko. Saka ko siya muling itinulak palapit doon.

Ngumiti siya. At sa pag ngiti niyang iyon ay tuluyan na niyang isinubo ang akin. Buong buo sa loob ng bibig niya.

Napaliyad ako na nanginig sa kiliting dulot ng sarap ng init na nasa loob ng bibig niya.

“Uhmmmm…oooohhhh.” hindi ko na mapigilan pakawalan ang tinitimpi kong ungol na kusa ng lumabas sa bibig ko. Sumabay na ang balakang ko sa bawat taas baba ng mukha niya sa gitna ko

Nakakabaliw sa sarap lalo ng magsimula na siyang magtaas baba sa akin. Taas baba. Didilaan ang buong laki ko bago muling isusubo.

“Uhmmmm…oooooohhh. mmmmm… m-moooore ..mmmm..ahhhhh.” Baliw na kung baliw. I wanna die of pleasure dahil sa galing ng bibig niyang magpaligaya na sinabayan ng kamay niya.

Pero mas lalo akong napaungol ng maramdaman ko ang kamay niya na nasa likuran ko na. Sa bakuna ng lagi niyang pinapasok.

“Uhmmmp.” Mas lalo akong napaliyad. Ang paa ko na ngayon ay nakasampay sa magkabila niyang balikat ay nanigas na din ng ipasok niya ang isa niyang daliri sa akin.

Napapapiksi parin ako sa tuwing tatangkain niya iyong pasukin. Nasasaktan kapag unang pasok niya na parang mapupunit ang balat ko.

Daliri pa lang iyon. Pero nagbibigay na ng kakaibang kiliti.

“My Wife. Mmmm.” Narinig kong saad niya. Ng kumilos at pataasin ang balakang ko at simulan na niyang dilaan ang bakuna ko habang nasa loob ko parin ang isa niyang daliri.

“Uhmmm..” nakakakiliti. Nakakapang init. At ang parteng nilalabasan pasok ng daliri niya ay nagsisimula ng uminit. At ramdam ko na nagsisimula ng lumuwang.

“A-ace. Mmm…i-i want you inside. mmm… uhhhmmm.” Hindi ko na alam kung tama bang sabihin ko iyon. Pero mas may hinahanap ang katawan ko at hindi kontento sa paggalaw ng daliri niya sa loob ko.

“Yes my wife. As you wish.” Sabi niya at lumayo ng bahagya sa akin at inalis ang natitirang saplot sa katawan. Napatitig ako sa gitna niya na tayong tayo na sa kahandaan.

Napalunok ako. Hindi nakakasawang pagmasdan iyon dahil matayog at may maipagmamayabang.

“You want this my wife. Hmmm?” Tanong niya ng hawakan niya mismo ang kanya at bahagyang nilaro taas baba ang kamay niya.

Tumango ako. Pero kumilos ang mga kamay ko at dalawang palad ko pa talaga ng ginamit ko para hawakan iyon at inagaw sa pagkakahawak niya.

Kusang kumilos ang katawan ko para bumangon. Ang isang kamay ko ay itinulak siya. Kaya naman siya na ngayon ang napahiga sa sofa at ako naman ngayon ang pumuwesto sa ibabaw niya.

Niyuko ko siya at hinalikan. Na agad naman niyang tinungunan. Agad ko ding pinutol ang halikan namin at ginaya ang ginawa niya sa akin kanina.

Hindi ko pa nasusubukan dahil laging siya ang kumikilos para paligayahin ako at isakatuparan ang lahat. Pero ngayon, nangahas na ako at sinubukang gayahin kung paano gumalaw ang dila niya, labi niya kapag nasa tainga ko siya.

“Uhmmm. My wife.” Napangiti ako ng marinig ko ang ungol niya.

“Tama ba ang ginagawa ko?” Nahihiyang tanong ko pa sa kanya. Dahil hindi din ako sigurado sa sarili ko.

“Yes my wife. Uhmmm. Ang sarap.” He answered. Kaya naman nag patuloy ako. Sa kaliwang tainga, sa kanan.

Hanggang sa nagpasya akong bumaba na ang paghalik ko. Sa leeg niya, sa balikat. Trying to suck his skin giving him a kiss mark. Hindi ko din alam kung tama pa ang pagsipsip ko sa balikat niya. But I don’t care. He taste so sweet too like what he always said. That I am sweet.

Until I reach his nipples and suck it. Mmmm, ang sarap sa pakiramdam na para akong uhaw na pinagsawaan ko ang pagsipsip ng dibdib niya. Na nakakapagpaungol sa kanya. Hawak ang ulo ko at idinidiin ako doon.

Hanggang sa magpasya ako na ibaba pa ang paghalik ko. Ang paglasa ko sa balat niya. Pababa sa tiyan niya. Nakita ko ang pagnginig ng katawan niya ng dilaan ko ang pusod niya. Napaliyad din siya kung paano ako napapaliyad kanina ng ginagawa din niya ang ginagawa ko ngayon.

Until…

Natigilan ako ng matapat na ako sa gitna niya. Napatitig ako doon. Kusang kumilos na naman ang mga kamay ko at hinawakan ang buong laki niya. Halos kalahati lang yata ng akin ang kanya. Malaki, mahaba, at may katabahan.

Napalunok ako. Kumilos ang kamay ko at sinukat pa iyon. Kaya ba ramdam ko na nasasagad siya sa kailaliman ko dahil mahaba siya. Higit isang dangkal ang laki niya. 9, 10 o mas higit pa.

“Why my wife?” Tanong niya na nakatingin sa akin.

“Your so big.” Naibulalas ko. Na nakapagpangiti sa kanya.

“Do you like it?” Muli niyang tanong.

Napatitig ako sa kanya. Napalunok na naman ako. Pero tumango ako bilang sagot ng muli kong pagtuunan ng pansin ang kanya.

Hanggang sa nagpasya na akong yukuin iyon.

Hindi ko alam kung paano at ano ang unang gagawin.

“Hold it my wife.” Narinig kong sabi niya kaya naman sumunod ako at hinawakan iyon. “Move your hand upside diwn.” Muli niyang sabi. “Uhmmm..Then kiss it. Lick it.” Muli na naman niyang sabi na nahulaan yata na hindi ko alam ang gagawin ko. Kaya naman sinunod kong muli siya.

Una kong hinalikan ang itoktok ng pagkalalaki niya.

“Uhmm.” Napatingala ako sa kanya ng marinig ko ang mahina niyang ungol. Kagat niya ang ibabang labi niya gaya ko din kanina.

Kung ganun, nasasarapan din siya gaya ng kung paano ako nasarapan kanina ng nasa loob ang akin sa bibig niya.

Kaya naman nagpatuloy ako, I kiss it again. Lick it like what he said. Hanggang sa naramdaman ko ang paggalaw ng balakang niya na sumasabay na sa paggalaw ng kamay ko sa kanya at ng isubo ko ang buong laki niya.

“Kyaak.” Bigla akong nabilaukan ng isalubong niya ang balakang sa pagbaba ng mukha ko sa kanya. Sumagad ang kanya sa lalamunan ko na halos hindi pa yata nangalahati iyon. Hindi ko kaya. Ang laki niya. Para akong nagsisi na isubo iyon pero ang marinig ang kanyang ungol ng nasasarapan ay kinakaya ko parin. Kahit mangalay na yata ang panga ko sa bawat taas baba ko ay hindi ko na ininda.

“My wife. Uhmmmm. Ahhhhh.” Ungol niya. Hinawakan pa ako sa ulo at tinulungan sa paggalaw ko habang kumikilos ang balakang niya pasalubong sa mukha ko.

Muli akong nabilaukan. Tulo laway na ako at maluluha na ako dahil sumasagad talaga siya sa lalamunan ko. Pero unti unti ko ng nakakasanayan. Hanggang sa nagustuhan ko na rin dahil sa kaaya ayang lasa na naghalo halo sa bibig ko.

Pero nabigla na lang ako ng hilain niya ako pataas.

“My wife..mmmm. I want you now.” Paos na boses na sabi niya sa akin at hinalikan ako na kahit puro laway na ang paligid ng labi ko. Hindi na niya iyon alintana at talagang nilasaan din ang laway ko doon at tinuyo gamit ng sariling mga labi.

Hanggang sa hawakan niya ako sa balakang at ipinuwesto sa kanyang ibabaw. Itinapat ang kanya sa bakuna ko.

“Ahhhhhj. Uhmmmmp.” Napahiyaw ako. At kinagat na ang aking labi. “Uhmmp.” Ang sakit. Sagad na sagad ang kanya sa akin ng ibaon niya ang kanya sa akin ng paupuin ako sa ibabaw niya.

Parang mahihiwa na naman ang lagusan ko sa laki niya. Ang sakit na ang hapdi dahil buong laki na niya ang nasa loob ko.

Halos ayaw kong kumilos dahil sa tuwing gagalaw ako ay nandoon ang sakit sa lagusan ko. Pero hawak niya ang balakang ko. Kaya naman kahit ayaw ko ng gumalaw ay napapagalaw ako.

“Uhmmp. Move my wife. Uhmm. Your sucking me. Uhmmm.” Utos niya at kahit siya ay kagat ang ibabang labi niya habang nakahiga pero nakaangat ang ulo niya.

“Uhmp, Y-your big. Uhmmm..inside me. Uhmmp. It’s hurt.” Sagot ko. Kunot ang nuo ko. Kagat ang ibabang labi ko. At may mga luha ng tumulo sa mga mata ko.

“My wife, please. Uhmmmm. Move. Oooooh.”

“Uhm.ooooh. A-ace. Uhm… oooohhhh.” Napaungol na ako ng malakas ng pinilit ko ng kumilos sa ibabaw niya.

Masakit, mahapdi. Baon na baon ang kanya sa loob ko.

“Uhmmm. My wife. Mmmm. Move.” At inangat ang balakang ko at siya na ang kumilos.

“Ahhhhhhh. Uhmmmmm. Mmmmmm… uhmmmmmm.” Napayuko na ako. Nanghihina na ang mga tuhod ko dahil sa sakit sa bawat pagpasok niya. Sa bawat paghugot niya palabas at sasalampak papasok. Nakasandal ang mga kamay ko sa dibdib niya.

“My wife… uhmmmm. Your so tight… ahhhh. So sexy my wife. Your so sexy.” Hindi ko na alam kung saan ako huhugot ng lakas. Hanggang sa kumilos siya para bumangon at hinalikan ako. Habang nasa loob ko parin ang kanya ay tumayo siya. Kumapit ako sa leeg niya at ipinulupot ko ang mga paa ko sa kanya.

“Uhmmp.” Baon ang mukha ko sa leeg niya ng maglakad siya papasok sa kwarto namin. Napaigik pa aki ng mabunot ang kanya sa akin ng ibaba niya ako sa kama. Pero agad din siya pumaibabaw sa akin at muling ibinaon ang kanya sa loob ko.

And this time, I feel the pain with pleasure. Ang sakit na may sarap, ang hapdi na nahahalinhinan ng kiliti sa bawat labas masok niya sa akin.

Nakasampay ang mga paa ko sa balikat niya na nakaangat ang balakang ko sa kama at bihasang kumikilos ang balakang niya pasalampak para bumaon ng sagad ang kanya sa akin.

Ang sarap. Nakakabaliw. Na kahit nandoon ang sakit ay ramdam ko ang kakaibang kiliti.

Napahawak ako sa kubre kama at doon humugot ng ibayong lakas. Pabaling baling ang ulo ko na hindi ko alam kung saan ko titingin. Sa kaliwa, o sa kanan ba. O titingin ako sa mukha niya na kagat ang ibabang labi at pinipigilan din ang ungol dahil sa sarap na pareho naming pinagsasaluhan. Ang makita ang mukha niya na nasasarapan habang inaangkin niya ako.

“Uhmmm..oooohhh..mmmm. A-ace. Ahhhhh..”

“Yes my wife. Mmmm. Ang sarap mo. Mmmm. So tight. And your so fucking sexy my wife. Uhmmm.” Sagot niya habang patuloy siya sa paggalaw. Mabilis. Malalakas ang bawat salampak ng balakang niya sa akin.

Bawat ungol, bawat tunog ng pagdidikit ng balat namin ang siyang namayani sa loob ng silid. Ang bawat langitngit ng kama, dahil sa pag indayog ng katawan niya.

“Ahhhh.” Pero ayon na naman ang pagsigaw ko ng bunutin niya ang kanya at mabilis na pinadapa ako at muling ibaon ang akin sa kanya. Ngayon, pareho na kaming nakaluhod sa kama. Ang mga kamay niya na nakasuporta sa katawan ko habang bumabayo siya sa likod ko.

“A-ce. Mmmmm… aooooohhhhhh. Ahhhhhhh. M-more..mmmmm.” nababaliw na ako sa sarap. Sa kakaibang sarap sa bawat labas masok niya.

“Yes my wife… mmmm. Feel me… feel meeeee. Inside you. Uhmmmmm.”

Lumingon ako at hawak ang ulo niya ay hinalikan ko siya. Halos mabali na ang likod ko sa pagkakaliyad ko. Pero talo na ako lahat lahat sa kakaibang sarap na pinapalasap niya. Sarap habang nasa loob ko siya.

“Mmmmm.. hindi ko na kaya. … hmmm A-ace.. Mmmm… aahhhh.” Ramdam ko na..ramdam ko na na malapit ko ng marating ang itoktok ng kaluwalhatian.

“Yes my wife. Mmm…mme toooo.. ahhhh.uhm..” ang galaw niya ay bumilis na ng bumilis. Ako naman ay humawak na ang kamay ko sa akin at isinabay na iyon sa bawat galaw niya.

“Ahhhhhh…A-ace…uhmmmmmm… Im gonna…im gonnnnnaaaa…aahhhhhhhhhh.” napaliyad na ako ng tuluyan ng maramdaman ko ang init na lumabas sa akin at tumalsik na iyon sa kung saan sa ibabaw ng kama. Habang siya sa huling baon niya ay naramdaman ko ang likidong inilabas niya sa loob ko. Kung gaano iyon kainit. Kadami.

“Uhmmmm. Mmmmmm… uhmmmm…ohm.” hingal na isinasagad ang kanya sa akin. At baon ang mukha sa balikat ko. Ako man ay hinihingal na idinantay na din ang ulo ko sa ulo niya. At sabay sa bawat paghugot ng malalalim na hinigan.

“Uhmmmm.. A-ace..mmmmm.” hingal kon habang nakahaplos na ang isang kamay ko sa pisngi niya habang nakahawak naman ang isang kamay ko sa kamay niya na nakasuporta sa katawan ko. Habang nakaluhod parin pami pareho sa gitna ng kama. Ramdam ko ang sarao. And sarap na gusto kung ulit ulitin.

“Hmmm.” Kinintalan niya ako ng mga halik sa balikat habang hinihingal din siya. Nandoon parin ang marahang galaw at inuubos ang katas niya sa loob. “So sweet my wife. Ang sarap sarap mo. Uhmmmm.” Paos na boses na sabi niya. Panaka nakang kakagatin parin ako at parang doon binabawi ang lakas na nabawas sa kanya dahil sa pagod niya.

“Uhmmm,”

Hanggang sa tuluyan na kaming natumba pahiga sa kama. Doon na nabunot ang kanya ng kumilos ako para umunan sa mga braso niya. Tigpi tigping pawis na ang nagsilabasan sa katawan namin at hindi na alintana na pareho na kaming nanlalagkit.

Yumakap ako sa kanya. Ganun din naman siya habang patuloy kami sa paghingal at parang sa yakap namin parehong humuhugot ng ibayong lakas.

“Happy birthday my wife. Merry Christmas.” Bulong niya. At hinalikan ako sa nuo at niyakap ng mahigpit

“Hmmm, happy birthday too.” Saka ko isiniksik ang mukha ko sa dibdib niya.

Kahit pawisan na ang buong katawan namin ay ayos lang dahil sabay naman naming narating ang ituktok ng kaluwalhatian.

---

To Be Continue..

---

Merry Christmas.
Time Check: 11:31 Dec. 24, 2019

PH1 #30: Ace

This Chapter dedicated to:
All🤣🤣🤣
Nakalimutan kong magsulat ng mga pangalan kasi Christmas ng nag update aq.
Next time na langs.
Again be lated
Merry Christmas
&
Advance Happy New year guys.
==¤==

==¤==
LOVE YOU ALL!!!
sana patuloy parin kayong umantabay sa mga kwento ko. At salamat sa lahat ng walang sawa niyong pagsuporta sa mga gaw ko.
Lahat ng supporta at comment na iniiwan niyo ay napakalaking bagay na iyon sa akin.
😘😘😘😘😘
❤❤❤
THANK YOU AGAIN!!

==¤==
Tinamad na akong mag edit kaya po marami kayong mababasang error!!!
Hahaha! Samahan niyo na lang ng mahabang pang unawa habang nagbabasa kayo!!

==¤==

30 Ace

Hindi ko mapigilan ang mangiti habang binabasa ko ang message niya sa akin ng umagang iyon.

He is texting me and telling me what he is doing now. With matching stickers na nakakapagpangiti sa akin.

Hindi ako tipikal na mahilig sa text. Dahil masyadong maabala iyon. Tawagan na lang mas madali pa na kahit hindi mo hahawakan ang phone ay okay lang lalo na kung naka earpeace na.

Pero ngayon, napaglalaanan ko na ng panahon ang pag te-text at siya pa lang ang kauna unahang taong nakatext ko ng matagal. At hindi ko na alintana ang napapangiti ako habang nagbabasa at pinagmamasdan ang bawat sticker na isinisend niya sa akin.

Kalukuhan na ba ang matatawag sa ginagawa ko na nakangiti ako habang nakatitig sa phone ko? Ewan. Basta gusto ko ang ka text siya ngayon at nakakawala iyon ng stress

Pero naagaw ang pansin ko sa pagtunog ng red line. Kaya naman kahit ayaw kung bitawan ang phone ko ay napilitan ako para lang sagutin ang tawag.

“Yes lolo?” Sagot ko. Nasa boses ko ang gaan dahil sa naging palitan namin ng text ni Elijah.

“Be lated happy Birthday apo.” Pagbati nito sa akin na siyang ikinagulat ko. Kailan pa niya ako binati ng happy birthday simula ng mamatay ang papa at ang kapatid ko. Kahit man si mama ay hindi din ako binabati sa kaarawan ko.

“Why the sudden lolo?” Tanong ko sa malamig na tuno. Ano ng nakain nito at bigla na lang nagbago ang ihip ng hangin.

“Pasensya na apo at ngayon lang kita binati, matagal na panahon na din iyon ng huli kong nasabi iyon sayo.”

“Yeah! Ano bang atin? Bakit niyo na lang naisipan na batiin ako sa kaarawan ko.”

“May nakapagsabi lang sa akin na hindi dapat tayo mabuhay na dala dala ang alaala ng nakaraan.”

Napabuntong hininga ako sa sinabi nito. Alam ko naman iyon pero sila din ang nagsimula.

“Kung wala ka ng ibang sasabihin lolo, ibababa ko na ito.” Sabi ko dito. Narinig ko ang pagbuntong hininga nito.

“Okay apo.” Iyon lang at ibinaba ko na nga. Naiiling na lang na muli kong tinapunan ng tingin ang redline bago ko muling hinawakan ang phone ko para tignan kung may chat siya sa akin.

“Tapos na ako! Dadalhan kita diyan ng niluto ko. Gusto mo ba?” Iyon ang huli niyang chat sa akin at sinundan ng larawan.

Ngumiti na naman ako saka ko naman ako nagreply.

“Sure, Hihintayin kita. You can use the car there.”

Ng mareplayan ko na ay muli ko ng itinuon ang pansin ko sa mga ginagawa ko. Naging magaan na ang pakiramdam ko at hindi ko na naramdaman ang bigat sa tuwing ang daming nakatambak na papeles sa lamesa ko.

Lumipas pa ang isang oras mahigit ng hindi ko na namalayan ang oras. Nancy called to remind me na may meeting akong dadaluhan labing limang minuto na lang ang hihintayin.

Bago pa man ako naghanda para sa meeting ay tinapunan kong muli ang phone ko. Na nakapagpangiti na naman sa akin.

“Lunch time, I will be there.” Iyon muli ang send niya saka niya sinuntan ng sticker na asong pumupuso ang mga mata.

Weird ba na masasabi dahil ngayon ko lang alam na may mga sticker pala na ganito. At nakakatawa lang habang gumagalaw sila.

Dati rati, iniiwan ko ang phone ko sa desk ko in a silent mode pero kusang kumilos ang kamay ko at ibinulsa iyon sa pants ko and I forgot to keep it in silent.

“Lets go Nancy.” Ng matapat ako sa table ni Nancy na agad namang nag ayos ng mga gamit at dinala ang mga papeles na kakailanganin sa meeting.

Naabutan na namin ang ilang manager sa bawat department ng lompanya na sabay sabay na tumayo at bahagyang yumuko ma sinabayan ng pagbati.

“Good Morning Sir Anderson.” Sabay sabay nilang bati sa akin. Itinaas ko ang kamay ko bilang sagot at sininyasan silang maupo na.

Nagsimula na ang discussion sa bawat department na hawak nila. Kung ano ano ba ang naipasok nila sa bawat hawak nila. Kung ano ang naging magandang epekto ng pamamalakad nila. About the finacial at iba pa.

Hindi na ako masyadong nagsalita at nakinig na lang ako sa kanila na hindi ko dating ginagawa. Lagi akong may tanong sa kanila, laging may nakikitang butas sa mga gawa nila at minsan pa hindi pasok ang mga ideya nila sa mga gusto ko.

But now, wala ako ni isa mang kinontra sa kanila. Nasa kalagitnaan pa lang kami ng meeting ng may narinig akong tumunog na phone. Nagulat pa ang lahat dahil isa iyon sa ikinaiinis ko na kapag nasa meeting kami ay dapat silent mode lang ang phone but I remembered that my phone ay nakalimutan kung i silent.

Baliwalang hinugot ko ang phone ko sa bulsa ko na halos napatingin lahat sila sa akin.

Is none of fucking business kung ano ang iisipin nila sa ginawa ko na minsan ko ng binilin sa kanila na no one can answer their phone in the middle of our meeting.

“Yes, mi esposa.” Sagot ko agad ng makita kong siya ang tumawag.

“I”m on the way now.”

“Ok mi esposa, don’t use phone when you are driving. Take care. I’m on the middle of my meeting now.”

“Huh! Sorry! Hindi sana ako tumawag. Sige, mamaya na lang ulit. Baka nakakaistorbo na ako.” Agad niyang paalam sa akin.

“Okay mi esposa.”

Saka ko binalingan ang mga kameeting ko na halos laglag ang mga panga dahil doon.

“Pwede niyo ng isara ang mga bibig niyo baka pasukan na iyan ng mga langaw.” Pabalang na sita ko sa kanila na agad naman silang nagseryuso. Halos sabay sabay pa silang tumikhim na parang nalunok na nila ang mga dila nila. “Ok continue.” Muli kong saad sa kanila.

Muling nagpatuloy ang pag didiscuss ng mga naturang mga bagay. Umabot pa kami higit isang oras. Isang manager na lang ang magsasalita about sa department na hinahawakan nito. Ng muling tumunog ang phone ko.

Kunot ang nuo ko ng makita ang chat niya sa sakin.

Ang nagsasalita about sa department ng isang manager at natigilan din sa pagsasalita.

“I hate it! Nandito na ako sa baba. But your fiance block my way.” Iyon ang message niya sa akin kaya naman agad akong napatayo.

“Meeting adjourn. Lets talk about it next meeting.” Sabi ko sa kanila at agad akong lumabas ng conference room mabilis ang naging hakbang ko ng tinungo ng elevator.

“Where are you?” Tawag ko sa kanya habang hinihintay na bumukas iyon.

“Ground floor. At the life side of the mini cafe.” Sagot niya. Halata sa boses niya na naiinis na para bang may mangyayaring gyera.

Naiiling na ibinaba ko ang phone ko dahil agad niyang pinutol ang linya. At ang bwesit na elevator ay ayaw pang makisama dahil ang tagal bumukas iyon.

“Use the other one.” Sabi ko sa ilang empleyadong nakasakay sa elevator ng bumukas ang isa. Agad naman silang nagsilabasan doon kaya naman solo ko iyon hanggang sa baba.

Agad na tinungo ko ang sinabi niya at nakita ko nga siya na nakipagsukatan ng tingin kay Trisha.

“Here he is.” Sabi niya sabay hila sa akin palapit sa kanya. Halata talaga na galit siya na parang may nagawa akong kasalanan.

Saka teka nga, bakit hindi ko siya masita ngayon sa mga ikinikilos niya. Na nararamdaman ko ang selos sa tuwing nababanggit si Trisha or spmeone na naikakabit sa pangalan ko sa mga peryudiko.

Hindi ko naman ramdam na nasasakal ako sa kahigpitan niya na kinakarir na talaga niya ang isang tunay na asawa sa akin.

“Now tell me, sa harapan ko at sa harapan niya ang mga sinabi mo kanina.” Galit na sabi niya kay Trisha na halata sa mga kamay na nakahawak sa akin ang gigil niya na parang gusto yatang sapakin ito ngayon.

“What is it?” Seryusong tanong ko naman ngayon kay Trisha. Taas pa ang kilay nito na tumingin sa akin.

“Bakit hindi ka ngayon magsalita. Ang lakas ng loob mo kaninang sabihin sa akin na sayo lang siya. Tapos kapag iniwan niya ako babalik siya sayo.” Gigil na sabi pa niya dito. “Now Ace, tell me, hihiwalayan mo ba ako ngayon para sa kanya. Pumili ka na. Dahil ako na mismo ang aalis at makikiusap sa lolo mo na pakawalan na niya tayo. Sabihin mo ngayon sa akin kung sino ang mas pipiliin mo. Siya o ako.” Galit na sunod sunod na sabi niya na kahit nasa tuno niya ang galit ay nakikita ko na ang namumuong luha sa mga mata niya.

“Shhhhh! Okay.”

“Dahil kung sasabihin ng mahaderang babae na to na makipaglaban sa akin para sayo hindi ko siya uurungan. Pero siguraduhin niya lang na mananalo siya sa akin ng sapakan.”

Parang gusto kong matawa sa sinabi niya. Naaliw tuloy akong pagmasdan siya na nakikipagsulatan ng tingin kay Trisha.

“Look at him Ace.” Si Trisha na kalmante parin. “Ni walang ka amor amor sa pagsasalita. Ugaling kalye.”

“Abat-.”

“Leave it to me, mi esposa.” Pigil ko na sa kanya na akmang susugurin niya na ito.

“Pero sagutin mo ang tanong ko. Sino sa amin ang pipiliin mo? Ang fiance mo kuno o ako na asawa mo.” Galit na tanong niya na hindi na yata siya papaawat.

Hinaplos ko siya sa pisngi at walang babalang dinampian ko siya ng halik sa mga labi na sa gilid ng mga mata ko ay napansin ko ang pagkabigla ni Trisha na hindi makapaniwala na hinalikan ko siya sa harapan nito.

Siya man ay nabigla din at halos hindi na siya kumurap habang nakatingin sa akin.

“I don’t need to choose mi esposa. Dahil wala naman akong fiance. Asawa kita. At ikaw lang sapat na. Kaya huwag mong ikukumpara ang sarili mo sa iba. Dahil kahit sino ka man, ikaw at ikaw ang pipiliin ko.” Sagot ko sa tanong niya kanina.

Napasimangot siya. Pero saglit lang iyon at hinarap si Trisha. At pinanlakihan ng mata.

“Narinig mo iyon. Ako ang pinipili niya kaya huwag mong ipagsiksikan ang sarili mo sa kanya. Kung hindi ko lang inisip na babae ka. Kanina pa kita sinuntok.” Gigil na sabi pa niya dito. Saka tumalikod na palayo sa amin dala dala ang paper bag na dala niyang lunch namin.

“Hey! Mi esposa, sandali.” Tawag ko sa kanya. Susundan ko na sana siya ng isigaw ni Trisha ang pangalan ko.

“Iyan ba ang ipagpapalit mo sa akin. Ace.” Pasigaw na tanong niya na nakatawag ng pansin ng iba.

“Alam mong galit ako sa mga babaeng isisigaw ang pangalan ko.” Inis na din na hinarap ko ito. “Saka saan mo ba nakukuha ang lakas ng loob mo na sabihing fiance parin kita. Matagal ng tapos ang sa atin. Anim na taon na Trisha. Kaya gumising ka sa katutuhanang ni minsan sa mga panahong iyon, hindi kita minahal.”

“Ace-.”

“Ayaw ko ng maulit ang ganitong eksina Trisha, dahil kilala mo ako oras na gumawa ka pa ng ikakagalit ko.” Banta ko pa dito bago ko na siya iniwan. Mabilis na sinundan ko si Elijah na ewan kong saan na siya nagtungo.

Kaya naman napilitan akong magtanong sa isa sa staff ng kompanya na nakasalubong ko. Halata ding nagulat dahil bihira kung gawin ang magtanong sa kanila at mapansin.

“Sumakay po ng elevator sir.” Agad naman nitong sagot.

Hindi na ako nagsalita at agad na tinungo ang Elevator paakyat ng opisina ko. Doon siya marahip tumuloy.

Naabutan ka nga siyang nakaupo na sa sofa na matalim na nakatingin sa akin ng makita ako. Agad ko siyang nilapitan at niyakap.

“Come on, don’t give me that fierce look mi esposa.” Na sinabayan ng pahugod ng likod niya. Dinampian ng halik sa nuo niya. Sa ilong bago ako tumitig sa kanya. “What was that? Are you angry because you feel jealous?”

“I am not.” Sagot niya na sinimangotan pa talaga ako kaya naman natatawang pinisil ko ang ilong niya.

“Masyado na yatang madrama ang asawa ko. Come on, cheer up.” At muli ko siyang niyakap. “Nasa kalagitnaan ako ng meeting, kaninang tumawag ka. So, ano ang magiging kabayaran mo doon, dahil tumakbo ako agad kanina. At iniwan ko ang mga ka meeting ko.”

“Huh!.” Halatang nagulat pa siya sa sinabi ko. Kalaunan ay ang namumulang mukha niya sa inis ay napalitan yata ng pamumula dahil sa hiya. “S-sorry. A-akala ko kasi tapos na kayo kanina.” Halos hindi lumabas sa mga bibig niya ang mga iyon . Kulang na lang ay ang takpan niya ang mukha sa hiyang naramdaman.

“It’s okay Mi esposa. Tingin ko naman worth it naman ang pag ra rush over ko para puntahan ka kanina.”

“H-hindi ko na uulitin. Nadala lang ako sa inis ko sa fiance mo.”

“Forget about it. Saka itatama kita huh! She is not my fiance. Lagi mong tatandaan iyan.”

“Okay! Mmmm, ito pala. Ang lunch natin.” Halata na iniiba na niya ang usapan.

“You sure, magugustuhan ko to?”

“Oo naman.” Nakangiti na niyang sagot sa akin. Mabilis ang naging galaw para ilabas sa paper bag ang dalang pagkain na nakalagay sa apat na lunch box.

“I made this for you. Sana magustuhan mo.” Sabay lapag ng mga iyon sa maliit na lamesa ng malagyan na niya iyon ng maliit na mantel de mesa na dala.

Malaya ko siyang pinagmasdan habang inihahanda iyon. Hindi na din masama, kahit alam naming pareho na may wakas ang pagsasama namin ay na eenjoy naman namin ang isa’t isa. Naging magaan ang bawat araw na dumadaan habang magkasama kami.

“May juice ka sa ref mo?” Tanong niya ng balingan ako. “Bakit?” Kuway tanong pa niya ng makitang nakatitig ako sa kanya.

Doon ko naman ibinaling sa pagkain ang paningin ko.

“Mayroon pa yata. Huli ko na kasing tinignan iyon ng huli kang naparito. Hindi na din nadagdagan pa dahil wala ng naglalagay doon maliban sayo.” Sagot ko na hindi pinansin ang huling tanong niya.

Tumayo naman siya at tinungo ang kusina. Pagbalik ay may dala na siyang sprite.

“Eto na lang ang mayroon. Dibali pag uwi ko mamaya dadaan ako ng grocery para lagyan ng laman ang mini ref mo.”

“Ikaw ang bahala.”

“Balik na kasi ako dito. Para magtrabaho. Boring sa bahay eh. Para mabantayan ko ang bwesit na Trisha na iyon. Baka mamaya yayakapin ka na naman sa likod mo.”

“Hahaha! Gusto ko mi esposa na nandito ka. Kaso, baka hindi na na ako makapagtrabaho ng maayos at gugustuhin ko na lang na kandungin ka maghapon.” Totoong sagot ko sa kanya na halatang pinamuluhan sa sinabi ko.

“Doon na lang ako sa bahay. Maghihintay na lang ako sa pag uwi mo.” Kuway agad niyang binawi ang sinabi kanina na lalong nakapagpataaa sa akin.

“Huwag mo na kasing isipin si Trisha. Ahe ia nothing.”

“Yeah! Nothing but a bitch.” At may pairap pa talaga ng sinabi niya iyon. “Huh! Huwag na nga natin siyang pag usapan. Baka mawalan pa ng lasa ang mga niluto ko dahil sa kanya. E-enjoy na lang natin to.” Sabay abot sa akin ng pinggan na nilagyan ng kanin at ulam.

“Thank you mi esposa.”

Ngumiti lang siya na sinabayan ng pagtango. Masaya at magana na naming pinagsaluhan ang mga dala niyang pagkain na wala na kaming itinira pa. Sakto lang para sa aming dalawa. Naging magana na din siya sa pagkain na dati ay paunti unti lang ang kain niya.

“Pwede ba akong mag stop by kay Geline mamaya bago ako umuwi?” Tanong niya ng matapos kaming kumain at inililigpit na ang mga pinagkainan namin at ibinalik na sa paper bag na dala niya.

Nagpapalam na siya ng maayos sa akin kapag gusto niyang lumabas. At pinapayagan ko naman siya basta hindi siya makikipagkita kina Kanye at sa Kenneth na iyon na halata na may gusto sa kanya.

“Pwede ba? Tapos bibili na rin ako ng mga stuff mo dito.” Pang uulit niya ng hindi ako agad nakasagot.

“Sige, basta ang bilin ko sayo.” Iyon na naman ang lagi kong sagot sa kanya.

“Thank you.” Nakangiti na ipinagpatuloy niya ang ginagaw. Tumayo na din ako at tinungo ko ang banyo at ng makapaghilamos at makapag sipilyo. Siya ay may sarili ding gamit sa kusina.

“Pwede ko na bang ilagay ang mga ito dito?” Tanong niya na nakapagpalingon sa akin habang nasa bibig ko ang toothbrush.

Tumango ako. Kaya naman kumilos siya at tumabi sa akin at nagsipilyo narin. Sabay pa kaming lumabas ng banyo at magkaagapay na bumalik sa loob ng opisina ko.

Masinop na din niyang nailigpit ang mga ginamit namin at nakalagay na iyon sa lapag sa gilid ng lamesa.

“Hindi na din ako magtatagal, kasi baka nakakaestorbo na ako.”

“Aalis ka ba agad, ni hindi pa kita nahahalikan. Mmm.” Saka ko siya hinila palapit sa akin at agad na ipinulupot ang isang braso ko sa baywang niya at ang isang kamay ko ay inihawak sa baba niya.

“Eh!.”

“Eh.” Pang uulit ko. Nakaharang ang mga kamay niya sa bagitan ng mga katawan namin at bahagyang tumutulak sa akin. “Just kiss mi esposa.” Hindi pa man siya nakakasagot ay tinawid ko na ang gahiblang pagitan ng mukha namin at hinalikan siya.

Ang lambot talaga ng labi niya at ang sarap halikan na hindi talaga nakakasawa. Namnamin ang tamis ng labi niya. Sucking his lower lips until I decide to enter my tounge in his mouth. Napaungol siya. Na ang ungol niyang iyon ay naging musika na sa pandinig ko na mas nakakapang init ng katawan kapag naririnig ko ang mga iyon.

“Mmmm.” He moaned again. Ginaya na din niya ang naging galaw ng labi ko. Tinugon kung gaano kapausok, kapangahas ang halik ko sa kanya.

“Mi esposa. Mmmmm.” Nadala na ako. Parang gusto kong mas may hihigit pa sa pagsaluhan namin. Pero nakaramdam ako ng kahungkagan ng maramdaman ko ang pagtulak niya at paglayo ng mukha niya sa akin.

“No! B-busog ako. Baka sasakit pareho ang tiyan natin kapag nagpadala tayo.” Sabi niya. Naoabuntong hininga ako. Tama nga naman siya.

“Di sana, hindi muna tayo kumain para ikaw na ang makain ko.” Saad ko na nakapagpamula lalo ng mukha niya. Ibinaon pa ang mukh sa dibdib ko at mahinang bumayo ang mga kamay niya doon. “Hahaha, oo. Sige na. Hindi na ako magbibiro. Iangat mo na ang mukha mo.”

“Aalis na din ako.” Kuway sabi niya ng mag angat nga ng mukha at mas nilakasan ang pagtulak sa akin kaya naman pinakawalan ko na siya. “Maaga ka naman uuwi mamaya diba?”

“Oo, kaya humanda ka. Pag uwi ko dapat mabangong mabango ka na.” Na sinabayan ko ng kindat.

Umirap lang siya pero hindi na sumagot pa. Kinuha na ang paper bag saka muling nagpaalam sa akin.

“Ingat ka sa pagmamaneho mo.” Bilin ko pa sa kanya.

Napangiti na lang ako ng lumaput siya at tumingkayad na dinampian ako ng halik sa labi bago nagmadaling lumabas ng opisina ko na hindi na lumingon pa.

=

Kunot ang nuo ko ng makarating ako sa bahay ng hapong iyon na hindi ko nakita ang kotseng ginamit niya kanina.

“Goodafternoon sir.” Bati pa sa akin ni Celine ng mabungaran ko ito sa sala na dinidiligan ang mga halaman niya.

“Ang sir Elijah mo?”

“Ho! Akala ko pa nagpunta sa inyo. Kaninang tanghali pa po dala ang tanghalian niya?”

“Hindi pa ba siya nakakabalik mula kanina?” Muli kong tanong.

“Hindi pa naman sir mula kaninang umalis siya.” Sagot nito na lalong nakapagpakunot ng nuo ko.

Una kung naisip na tawagan siya. Pero hindi niya sinasagot ang tawag ko dahilan para mainis ako. At ano ang ginagawa niya at bakit hindi niya sinasagot ang tawag ko sa kanya.

Kaya naman napilitan akong buksan ang social media at hinanap sa friend list niya si Geline. At agad na itong tinawagan.

“Nandiyan pa ba si Elijah?” Agad na tanong ko bg sagitin nito ang tawag ko.

“Hello, hindi ka ba muna mag ha-hi bago magtanong.”

“Hindi ako nakikipagbiruan sayo Geline, nandiyan pa ba si Elijah?” Galit na tinaasan ko na ito ng boses.

“Ang sungit mo sa totoo-.”

“Damn it. Matagal ko ng alam iyan kaya sagutin mo ang tanong ko.” Mas nag init ang ulo ko dahil sa pinapatagal pa nito ang usapan namin.

“Ewan ko sayo. Hmp! Kanina pa umalis si Elijah. Magdadalawang oras na kasi sabi niya mag gro-grocery pa siya para daw sa ilalagay niya sa opisina mo.” Asar na ding sagot niya.

“Hindi ka ba nagsiainungaling?”

“Hoy! Kung gusto kung itago si Elijah hindi ko sasagutin ang tanong mo. Ikaw na nga lang ang nagtatanong hindi ka pa nanini-.” Hindi ko na pinatapos ang pagsasalita niya dahil pinutol ko ang ang linya. Mabilis na bumalik ako sa kotse ko at pinaarangkada iyong ulit. I use my phone to track him using his mobile location kaya naman agad kong nakita kung nasaan ang location niya na agad kong pinuntahan.

At ang galit ko kanina na ang akala ko ay may pinuntahan pa siyang iba ay nabahiran na ng pag aalala. Dahil nasa walang mga bahay at hindi mataong lugar kung saan ako napadpad sa pagsunod ko sa lokosyon niya.

Nakabukas ang pinto ng kotse sa driver side at ang phone niya ay nasa may ilalim na ng kotse.

“Damn!”

---

To Be Continue

---

PH1 #31: Kanye

This Chapter dedicated to:
RannielRanniel , kevslvs , LuXiaLi143Hell ,
BeeJhayFrance , sevenjhay , jasmin_ak ,
cherrypotoy , kentyjohny
And motheRfatheR13
Sa pag iiwan ng tumataginting na vote sa mga kwento ko. Maraming salamat po sa walang sawang pagsuporta sa mga gawa ko. At sana patuloy parin kayo na umantabay sa bawat update ko alin man sa mga kwento ko.
Love Lots!!
❤❤❤
😘😘😘😘😘
At sa iba po, salamat din po. Sana mahintay niya na mabanggit ko ang pangalan niya.
Muli a big big big thank you!!!!!

==¤==

==¤==

tinamad na naman akong mag edit kaya gaya ng sabi ko, samahan niyo ng malaking pang unawa habang nagbabasa kayo dahil marami kayong mababasang error sa chapter na ito!!

😁😁😁😁😁

==¤==

31 Kanye

Isang malakas na sampal ang dumapo sa pisngi ko. Tumingin ako kay mama, na siyang sumampal sa akin.

“Masyado kang mabait, alam mo ba kung paano ipinahiya ng pinsan mong Ace na iyan ang papa mo sa hospital. Kung nakipag deal ka sana kay papa na ikaw na lang ang ipakasal niya sa asawa niya ngayon di sana sa atin na ang kalahati ng kayamanan ng papa.” Mahabang sumbat nito sa akin dahilan para magpakawala ako ng isang malalim na buntong hininga.

“Hindi ko kailanman gagawin iyon mama dahil lang sa yaman na iyan. Hindi ako ganid at sapat na sa akin kung ano ang ipinapamahagi sa akin ng lolo.” Kalmanteng sagot ko naman dito at hindi ko na pinansin ang panunumbat nito.

“Gumawa ka ng paraan Kanye, kung kailangan mong sulutin ang asawa ng pinsan mo ay gawin mo. Dahil sigurado akong malaki ang parte ng lalaking iyon kaya ginawa iyon ng lolo.” Pagpapatuloy pa nito.

“Tama na mama, kahit ipagtulukan niyo man akong gawin iyan ay hindi ko susundin ang ipinag uutos niyo.” Muli kong sagot dito dahilan para muli na namang dapuan ng mga palad niya ang pisngi ko.

“Wala kang kwentang anak, kung lalaki lang sana ang mga kapatid mo sa kanila ko ipapagawa ang mga sinabi ko.” Gigil na gigil ito na tinalikuran ako

“Tama na iyan mama, sa mga sinasabi niyo ay para niyo naring sinabi na mahalaga lang ako sa inyo dahil sa ipapamana sa akin ng lolo dahil ako lang ang lalaking anak niyo.” Galit na din naman ako pero hindi ko iyon ipinahalata dito. Nanatili akong kalmado kahit gustong gusto ko na din silang sumbatan.

Lumaki ako sa pangangalaga din ng lolo kaya malayo ang loob nila sa akin bilang anak. Gaya nina Ace at ang dalawa pa naming pinsan ay si lolo ang humubog sa amin pero hindi gaya ni Ace na siya ang pinaka sentro ng pansin ng lolo. At ayos lang iyon sa akin. Ewan ko na lang sa dalawa pa namin pinsan kung naiinggit ba kay Ace sa ibinibigay na atensyon ng lolo sa kanya. Basta sa akin, sapat na ang kung anong mayroon ako. Tama na iyon. Hindi na ako hihiling pa ng mas hihigit pa doon na alam ko naman na hindi ko na kailanman makukuha o makakamtan.

“Basta gawin mo ang sinasabi ko Kanye. Gumawa ka ng paraan. Kung magkaroon ka ng pagkakataon na mapasakamay mo ang asawa ng pinsam mo, sunggaban mo na.”

“Baka nakakalimutan niyong lalaki ang asawa ng pinsan ko mama.”

“Iyon na nga, di mas maganda. At kapag nakuha mo ang loob ng lalaking iyon siguradong iiwan niya ang pinsan mo. At kung na kapag isip ang papa sayo ipapamana ang kalahati ng yaman nito. At kapag nangyari iyon, pwede mo ng ipatapon ang lalaking iyon dahil wala siyang magiging habol sayo dahil hindi ka naman mabibigyan ng anak.”

Sa sinabi nito ay parang gusto ko ng sumbatan ito. Kung hindi ko lang iniisip na siya parin ang mama ko ay baka ginawa ko na nga.

“That’s enough mama. Still, hindi ko gagawin ang sinasabi niyo.” Nagpasya na akong talikuran ito baka hindi na ako makapagpigil pa.

“Kanye, bumalik ka. Hindi pa tayo tapos mag usap.” Sigaw na tawag nito sa akin pero tuloy tuloy na ako sa paglabas ng bahay at agad na umalis doon.

Muli akong nagpakawala ng isang malalim na bjntong hininga habang lulan na akp ng kotse ko at bagtas na ang daan pauwi ng bahay ko.

Nagiging demonyo ba ang lahat ng tao kapag salapi na ang pinag uusapan? At isa na si mama sa nakikitaan ko ng ganun. Alam ko naman na pera lang ang mahalaga dito at kay papa. At ako na lang ang inaasahan nila para hindi sila mawalan ng sustento hanggang hindi pa naililipat ng lolo ang mamanahin ko.

Naisip ko nga, sana hindi na lang ako kabilang sa pamilyang Anderson para hindi ko maranasan ang ganito, na saka lang ako mahalaga sa mga magulang ko kapag kailangan nila ng mas malaking financial na pangangailangan.

Mayroon naman silang sariling mga hawak na negosyo pero hindi gaya ng mga negosyo ng lolo na malalaki ang income na napapasok sa bawat araw, bawat buwan. Kaya ngayon mas itinutulak ako ng mama na mas pumapel kay lolo para kunin ang simpatya nito na lagi kong tinatanggihan.

Wala akong balak na kumpintinsyahin si Ace, at wala akong balak na agawin sa kanya si Elijah, basta kapag kailangan lang niya ako, nandito lang ako para sa kanya.

Mabait siya, at hindi mahihirapan ang sino man na magkagusto sa kanya gaya ng kung gaano kabilis na nahulog ang loob ko. Kaya alam ko naman na kaya niyang mapaibig si Ace. At iyon na lang ang pinanghahawakan ko sa ngayon na sana nga. Dahil ayaw kong nakikita siya na nasasaktan.

Nasa kailaliman ako ng pag iisip ng makatanggap ako bg tawag na hindi naka regester sa contact ko. Ayaw ko man sana iyong sagutin pero naulit iyon ng tatlong beses kaya naman agad kong ikinunekta sa kotse ko.

“Yes. Who is this?” Tanong ko habang nasa daan parin ang tinging ko. Binagalan ko na lang ang pagmamaneho ko para hindi ako makadisgrasya o madisgrasya habang may kinakausap ako.

“Remember me?” Boses babae. Pero hindi ko maalala kung saan ko narinig ang boses nitong iyon. Maybe somewhere? Hindi ko alam.

“I don’t think so! If you don’t have any important to say-.”

“I have.”putol nito sa sinasabi ko. “It’s me Trisha. Naalala mo ba ako? Trisha Warden.”

“Yeah.” Labas ilong na saad ko. Sino ba ang makakalimot dito na naging tampulan ng mga balita nitong mga nakaraang araw na na ho-hook kay Ace. Na long time Fiance na ito din ang dahilan kung bakit hindi natuloy ang kasal nila. At ngayon, bigla na lang ulit nagpakita sa haba ng panahon na nawala ito. “Anong kailangan mo?” Hindi man ako interesado ay tinanong ko parin.

“Someone told me that your head over heals sa pag kagusto mo sa asawa ng pinsan mo. Tama ba ako?”

“So what? Ano naman ang magagawa mo kung sakali. Kung iyan lang ang nais mong tanungin sa akin-.”

“Of course not.” Muli na naman niyang putol sa sinasabi ko. “I have a plan, na sa plano ko ay siguradong mapapasayo ang taong gusto mo.”

Doon na mas lalong nangunot ang nuo ko sa sinabi nito.

“Anong plano mo? Huwag ka lang gagawa ng ikakapanakit sa kanya dahil ako mismo ang makakalaban mo Trisha.” May galit sa tuno ng boses ko dahil doon.

“Relax Kanye, basta makikipag tulungan ka sa akin para mabawi ko si Ace sa kanya ay magkakasundo tayo. At kung hindi namam siguradong hindi na sasapitan ng magandang bukas ang taong gusto mo.”

Kinalma ko ang sarili ko kahit na gusto ko itong sigawan. Ano ang ibig niyang sabihin? At iyon ang kailangan kong alamin.

“What do you want me to do?” Kuway nilangkapan ko ang boses ko na parang naging interesado ako sa binabalak nito. Basta huwag lang siyang magkakamali na gawan talaga ito ng masama. Dahil kung hindi, hindi din ako mangingining pabagsakin ito ng wala sa oras.

Hindi ako makikialam sa affair ng pinsan ko pero dinadamay na nila ang walang kinalamang si Elijah sa lahat ng mga nangyayari.

Ewan ko, pero malakas ang kutob ko na may mabigat na dahilan si lolo kaya napili nito si Elijah na kahit alam naman niyang lalaki ito. Wala mang makalap na impormasyon ang inutusan ko para alamin ang backround ni Elijah ay nandoon na ang paghihinala ko na malaki ang papel niya para kay lolo.

At ngayon, nadadamay na naman siya sa walang kwentang Trisha na ito na hindi yata alam ang salitang pagsuko kahit alam naman na wala siyang aasahan kay Ace.

“Nasa mga kamay ko siya. If you want to take him. Puntahan mo ako ngayon sa kompanya ko.” Sabi nito. Sasagot pa sana ako ng putulin na nito agad ang linya.

Galit na napasuntok pa ako sa manobela bako ako nag U-turn para puntahan nga si Trisha.

Nababaliw na ito. Bakit pati si Elijah ay dakpin niya para lang muling matuon ang pansin ng pinsan ko dito.

Damn that woman! Kung akala niya ay maiisahan niya ako ay nagkakamali siya. Kung mayroon siyang plano, may plano din ako.

=

“Come in Kanye. Long time no see.” Nakangiti pa niyang bati sa akin na kampanting nakaupo sa swivel chair nito. “Maupo ka.” Alok pa nito. Lumapit ako saka umupo gaya nga ng sabi nito. Sa ilalim ng bulsa ko ay nakahanda ang recorder na inihanda ko.

“Sabihin mo na ang lahat ng gusto mo. Kung magkakasundo din tayo. Makukuha mo ang gusto mo. Nasaan si Elijah.”

Ngumiti ito. Nilalaro pa ang sariling upuan bago sumeryusong tumingin sa akin. Kinuha ang phone at ipinakita ang larawan nito na nakahiga sa likuran ng isang kotse at walang malay.

“Nasa pangangalaga ko siya ngayon. At kung makikipagtulungan ka, ibibigay ko siya sayo.”

“Anong ginawa mo sa kanya?” Sa ilalim ng lamesa ay kuyom ko ang kamao ko na parang gusto ko ng isuntok iyon dito.

“Wala pa akong ginagawa Kanye. Nasa daan parin sila hanggang ngayon at hinihintay ang magiging kasagutan mo. Ngayon, uulitin ko. Makikipagtulungan ka ba sa akin?”

Lumunok muna ako bago sumagot. Nerelax ko ang kamay ko na ipinatong sa ibabaw ng lamesa niya. Seryusong nakipagsukatan ng tingin.

“Paano mo nasisigurong makikipagtulungan ako sayo?”

“Semple lang dahil gusto mo siya. Ayaw mo ba nun, ako na ang gumawa ng pabor para sayo. At kapag nawala siya sa landas ni Ace ay babalik na siya sa akin. At matutuloy na ang kasal naming dalawa.”

“Kilala mo ang pinsan ko Trisha, baka nakakalimutan mo na kahit hindi ako makipagtulungan sayo ay makakagawa iyon ng bagay para mahanap niya si Elijah.”

“Yeah! I know that. Ace power, has no limit. Pero napapansin ko na nagbabago na siya dahil sa walang kwentang Elijah na iyan.”

“Watch your word Trisha. Dahil ang sinasabihan mong walang kwenta ay mahalaga sa akin.”

“Hahaha! Iyan na nga. Kaya makikipag deal ako sayo. Kung papayag ka. Ikaw na mismo ang sisira ng buhay ng taong mahal mo. Pagsawaan mo gaya ng gusto din siyang pagsawaan ni Ace. Ikaw na ang bahala.”

Pinigil ko ang galit ko dahil sa mga sinabi niya at pinilit na ngumiti sa harapan niya. Kung wala lang sa mga kamay niya si Elijah ay baka kanina ko pa ito sinupalpal at pakainin ng kumpol na papel sa bunganga.

“Then, tell me. What do you want me to do?” Tanong ko. Ayaw ko ng patagalin pa ang oras. Hindi ako mapakali habang nasa kamay ng babaeng ito si Elijah. I know, from this moment. Alam na ni Ace na nawawala si Elijah at gumagawa na ito ng paraan para hanapin ito.

“Ilayo mo si Elijah kay Ace. Itago mo kung kinakailangan. Alam kong kaya mong gawin iyon habang ako naman ang gagawa ng paraan para mapunta sa akin ang simpatya niya. Ikaw na din ang bahala kung ano ang gagawin mo kay Elijah.”

“Okay, it’s a deal. Where do I find Elijah?”

Hindi siya sumagot. Bagkus may ibinigay siya sa aking papel. Address iyon and number of a hotel room.

Fuck him! Ang lakas ng loob niyang makipag deal sa akin. Sa taong akala siguro niya ay mapapaikot ako sa palad niya.

Kalukuhan.

“Just stay away to Elijah from now on Trisha. Deal with your own business with Ace.” Seryusong sabi ko. Hindi pa man siya nakakasagot ay mabilis na nilisan ko ma ang opisina niya. Agad na tinalunton ang address na ibinigay niya sa akin.

I took half hour ng marating ko ang naturang hotel at agad na kinuha sa reception ang susi ng hotel room na ibinigay ni Trisha sa akin.

Hindi na ako nagsayang ng oras at mabilis ding pinuntahan si Elijah.

Isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan ko. Ng makita ko na maayos lang siya. Using natural way to check his vital sign. Kaya namam nakahinga ako ng maluwag ng maayos naman ang takbo ng paghinga niya at pintig ng puso niya.

Agad kong tinawagan ang assistant ko sa hospital at nagsabing dalhan ako ng first aid kit at mga gamit ko. Kailangan kong mas makasiguro kung walang ipinainum dito. Na tanging pinaamoy lang ng pampatulog.

Habang naghihintay ako ay saka ko naalala si Ace. Ayaw ko man sana siyang tawagan ay kailangan kong gawin iyon para siya na mismo ang makipag deal kay Trisha kapag nalaman nito ang ginawa kay Elijah. Alam kong isang pitik lang ng kamay nito ay mapaparusahan niya ito ng wala pang oras na lilipas.

“I’m not in the mood to talk to you Kanye.” Iyon agad ang ibinungad niya sa akin ng sagutin ang tawag ko. Sa tuno nito ay balisa na parang nag aalala na galit ang tuno.

“I know, pero baka gusto mong malaman kung nasaan ang asawa mo?”

“Damn you Kanye. Ano ang ginawa mo sa kanya? Huwag na huwag kang magkakamali na gawan siya ng masama dahil mapapatay kita.” Galit na pasigaw na banta niya sa akin.

“I won’t do that.” Kamapanting sagot ko naman sa kanya at agad na sinabi ang address kung nasaan kami ngayon. Magsasalita pa sana ako ng putulin na niya ang linya.

Muli na lang akong nagpakawala ng buntong hininga. Naiiling na muling pinagmasdan ang walang kamalay malay na si Elijah.

Sa pagmumuni muni ko ay siya namang tumunod ang doorbell kaya agad ko iyong tinignan at ang assistant ko sa hospital dala ang mga gamit ko.

“Salamat. Makakabalik ka na sa hospital.” Iyon lang at muli na itong nagpaalam sa akin.

Muli ko siyang kinuhanan ng vital sign, check his blood preasure. Nasa kalagitnaan ako ng pagsusuri pa sa kalagayan niya ay muling tumunod ang doorbell. And I know, si Ace na ang nasa labas ng balibagin pa niyang katukin ang pintuan ng hindi agad ako kumilos para pagbuksan ito.

“You bastard.” Isang suntok ang isinalubong niya sa akin dahilan para bahagyan akong makaramdam ng pagkahilo. Pahid ko ang namutok na labi ko na dinapuan ng kamao niya. At muling tumuwig ng tayo pero agad niya akong sinugod at kinuwelyuhan. “Hayop ka, anong ginawa mo kay Elijah.” Gigil na gigil na tanong niya sa akin. Nasa mga mata nito ang nag aapoy na galit niya.

Kalmante lang akong nakatingin sa kanya dahil wala naman akong ginawang masama. Ngayon, nakikita ko na nga ang sinabi ni Trisha na nagbabago na siya. Sa ipinapakita niya ngayon sa akin ay may puwang at halaga na si Elijah sa kanya. Kaya naman hindi ako nagkamaling itawag sa kanya na nasa akin si Elijah.

“Sumagot ka gago. Anong ginawa mo kay Elijah. Mapapatay kita.” Akma na naman niya akong susuntukin ng nagsalita na ako kaya nabitin sa ere ang kamao niya.

“Wala akong ginawang masama sa kanya. He is there at the room.” Sabi ko sa kanya. Agad niya akong binitawan at tinungo ang isang silid at mabilis na nilapitan si Elijah na ngayon ay himbing parin sa pagkakatulog.

“How dare you? Anong nangyari? Anong ginawa mo sa kanya?” Sunod sunod na naman na tanong niya sa akin habang haplos niya ang pisngi nito.

Muli, isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan ko bago sumagot.

“Wala akong ginawang masama sa kanya. At naabutan ko na siya dito ng wala ng malay.”

“Call a doctor. Damn it.” Kuway marahas na binalingan ako at matalim ang tinging ipinukol na naman sa akin.

“Nakalimutan mo yatang isa akong doctor.” Sagot ko sa kanya. “And I already check him. Tulog lang siya.”

“Bakit hanggang ngayon tulog parin siya?”

“Pinaamoy siya ng pampatulog. Sadyang mahina lang ang katawan niya. Marahil puyat o ano pa man kaya hanggang ngayon ay tulog pa siya.”

Narinig ko muli ang pagmumura niya pero nasa mga mata niya ang pag aalala kay Elijah. Isang malungkot na ngiti na lang ang gumuhit sa mga labi ko habang nakatunghay sa kanya kung paano kasuyong humahaplos ang kamay niya sa pisngi nito.

“Hayaan mo munang magpahinga siya. Baka maya maya lang ay magising na siya.” Kuway sabi ko saka ako tumalikod. Dahil doon ko naramdaman ang inggit na hindi ko naramdaman noon sa kanya. Ang makakasama ang taong gusto mo na hindi naman pwedeng maging sayo dahil pagmamay ari na ng isang taong malapit din sayo.

Naramdaman ko ang pagsunod niya sa akin palabas ng silid. At naupo siya sa sofa. Sinubok kong tignan ang ref sa loob kung mayroon laman. Tanging tubig lang. Kumuha ako ng dalawang bottle water at ibinigay iyon sa kanya. Hindi naman na niya iyon tinanggihan at agad na uminom.

Magsasalita na sana ako ng may tumawag sa kanya. Kaya hinayaan ko na munang sagutin niya iyon.

“Yes… oo.. nasa pangangalaga ko na siya.. huwag ka ng mag alala.. ligtas naman siya.. yeah! Sasabihin ko sa kanya kapag nagkamalay na siya..” nasa tuno niyo ang pag kairita at bahagyang inilalayo ang phone sa tainga niya na halatang sumisigaw ang kausap niya. “I will..” huling sabi niya sa kausap baho niya binabaan ng linya.

Katahimikan ang namayani ng ilang minutong nagdaan nh nagpasya akong magsalita.

“Nawala yata ang galit mo sa akin kanina? Akala ko ba mapapatay mo ako dahil nasa akin si Elijah?” Tanong ko sa kanya ng makaupo ako sa isang sofa sa kanan.

Seryusong tumingin siya sa akin bago inilapag ang tubig sa lamesa.

“Tell me, who did this to him?” Kuway tanong niya kaysa sagutin ang tanong ko. Kumilos ang kamay ko na hugutin ang phone ko sa bulsa ko at ipinarinig ko sa kanya ang naging usapan namin ni Trisha. Bahala na siyang mag react sa mga sinabi ko na gusto ko ang asawa niya dahil alam ko naman na matagal na niyang alam iyon.

“Damn that woman.” Kuyom ang kamao niya na nakatingin sa phone ko na nasa ibabaw ng mesa. “Hindi ko ito palalagpasin.” Galit na tumayo na siya at muling bumalik sa silid kung saan natutulog si Elijah.

“Saan mo siya dadalhin?” Tanong ko ng amma niya itong bubuhatin.

“Hindi na niya kailangang magtagal dito.” Sagot nito sa akin at walang kahirap hirap na binuhat ang walang malay na si Elijah.

“Pero mas maiging dumito na muna siya para mas makakapagpahinga siya at hindi maalog ang katawan kapag nasa sasakyan siya.

“So what? May bahay kami kaya iyuuwi ko siya.” Nandoon na naman ang pabalang na salita niya. At ayaw na pinapakialaman ang magiging disisyon niya.

“Pero-.”

“He is my wife Kanye. At alam ko kung ano makakabuti sa kanya o hindi. Kaya huwag mo na akong pigilan pa.” Inis na putol niya sa sasabihin ko at tinapunan na naman ako ng matalim na tingin. “Just send me the voice clip at ako na ang bahalang umayos nun.” Bilin pa niya.

Napabuntong hininga na lang ako ulit ng dere-dertso na siyang lumabas karga si Elijah. Gusto ko pa man sana siyang pigilan ay wala na din akong nagawa. Kumilos na din ako para ayusin ang mga gamit ko at nilisan na din ang lugar na iyon.

Bagtas ang daan pauwi ng bahay. Mamaya ko na lang i papasa sa kanya ang naturang voice clip. Na alam kong magiging daan na iyon ng tuluyang pagbagsak ni Trisha. Pagbagsak ng mga negosyo nila.

---

To Be Continue

---

Doctor Kanye at the multimedia…

PH1 #32: Ace

Happy New Year
God Blessed po sa ating lahat!

==¤==

==¤==

32 Ace

Maingat na inilapag ko siya sa kama namin ng maiuwi ko na siya galing sa Hotel na pinagdalhan sa kanya ni Kanye.

No! It’s not Kanye dahil sabi niya naabutan na lang nito siya na nasa loob na ng Hotel room ng makipagkasundo siya kay Trisha. And damn that woman. She will pay for what she done.

Dati pinapalampas ko ang pang iinis at pangingialam nito sa akin at kay Elijah dahil natutuwa ako kapag nakikita kong nag seselos siya sa tuwing nakikita siya nito. But this time.. lintik na lang ang walang ganti. Kinanti niya ang taong mahalaga sa akin…

Napatingin ako sa kanya bigla dahil doon. Ano ang nasabi ko kanina lang?

Mahalaga?

Isang masuyong ngiti ang gumuhit sa mga labi ko kahit hindi niya iyon nakikita. Masuyo ko ding hinaplos ang mga pisngi niya. Dinadama ang kalambutan nun.

“Hindi ko alam ang salitang mahalaga para sa isang tao, sa isang bagay lang ang alam kong mahalaga sa akin. Iyon ay ang yaman na tinatamasa ko. But why do I need to feel that your especial to me now?” Mahinang saad ko habang patuloy ako sa paghaplos ko sa pisngi niya.

Pinagsawa ko ang mga mata ko na pagmasdan siya. Ang pagsawaan ng kamay ko na haplusin ang pisngi niya. Pero pagsasawaan ko nga ba?

Hindi dahil habang tumatagal na ginagawa ko iyon ay mas lalong lumalalim ang nararamdaman ko.

Nararamdaman? Ewan? Kung ano ang matatawag sa nararamdaman ko ngayon. Dahil ito pa lang ang unang beses na makaramdam ako ng ganito.

Gusto kong lagi siyang nakikita ng mga mata ko. Na pakiramdam ko ay kulang ang araw ko kapag di siya masisilayan. Gusto ko din ang pakiramdam na hinahawakan siya ng ganito. Ang haplusin ang malambot niyang pisngi. Ang maamo niyang mukha.

And.. those lips…

Hindi na naalis ang mga ngiti sa labi ko habang pinagmamasdan iyon. Pinasadahan ko ng daliri ko ang labi niya na siyang unang nakatawag pansin sa akin noon.

And eagerly to kiss them. And feel them on my lips. Taste them. At hindi ko kailanman iyon pagsasawaan.

Dahil sa pagdama ko ng labi niya at bahagyang naidiin ang daliri ko doon ay gumalaw siya at nagkamalay.

“Are you okay mi esposa? May masakit ba sayo? Sinaktan ka ba ng mga taong tumangay sayo?” Sunod sunod kung tanong ng tuluyan na siyang magmulat ng mata. Sapo ang sintido at pinilit na bumangon kaya naman umalalay ako sa kanya para makaupo siya ng maayos.

Umiling siya. Pero nagulat na lang ako ng bigla siyang yumakap sa akin. Ramdam ko ang panginginig ng katawan niya na para bang nagkaroon siya ng takot sa nangyari sa kanya.

“It’s okay now mi esposa. Calm your self down.” Pangkakalma ko sa kanya sa panginginig ng katawan niya.

“Tatlo sila? Tapos- tapos…” Iyon ang unang lumabas sa bibig niya. Pero nasa ilalim parin siya ng mga yakap ko na hindi na niya kayang ituloy ang sinasabi niya dahil mas nanginig siya habang inaalala ang nangyari sa kanya.

“Ligtas ka na mi esposa. Ligtas ka na.” Masuyong humaplos ang mga palad ko sa likod niya at panaka nakang hahalikan siya sa ulo. Para na siyang babae talaga kung kumilos. Na kailangan din niya ng proteksyon.

Ilang minuto din siyang nakakulong sa yakap ko hanggang sa unti unti ng nawala ng bahagya ang panginginig niya. Kumawala siya sa akin pero nandoon parin ang takot sa kanyang mga mata na nakatitig sa akin.

“P-paano? Paano ako nandito?” Muli niyang tanong ng igala ang paningin sa paligid.

“Nabawi ka namin ni Kanye sa kamay ng dumukot sayo. Kaya wala ka ng dapat pang ikatakot pa.”

“S-si Kanye? Papaanong-.”

“Lets not talk about it mi esposa.” Putol ko sa sasabihin niya. Hindi na dapat niya malaman kung sino ang nasa likod ng pagdukot sa kanya. Dahil ako na ang gagawa ng paraan para mapagbayaran nito ang kasalan. “Gutom ka na ba? Magpapaluto ako kay Celine. Anong gusto mo? Sabihin mo lang at ipapaluto ko.”

“Kahit na ano.” Mahinang boses parin na sagot niya sa akin. Kaya naman agad kung tinawagan si Celine at sinabihan ng magluto ng pwedeng lutuin na nasa ref.

“Ayos ka na ba? Ano pang gusto mo? Gusto mo bang magbanyo muna?”

Umiling lang siya. Pero hindi na siya bumitaw sa mga kamay ko. Kaya naman muli ko siyang ikinulong sa bisig ko.

“Kilala mo ba ang nagpadukot sa akin?” Kuway tanong niya ng mag angat siya ng mukha.

“You don’t need to know mi esposa. Related siya sa mga negosyo ko.” Tanging naging sagot ko sa kanya. May kaunting katutuhanan naman iyon. At dahil na din sa baliw na pagmamahal ng Trisha na iyon sa akin. “Kaya sa susunod, huwag ka ng lalabas ng mag isa lang. May nakakaalam ng iba na ikaw ang asawa ko at baka maulit pa ang nangyari sayo at gamitin ka laban sa akin. At iyon ang hindi ko hahayaang mangyari. Ayaw kong madamay ka sa gulo ng mundong ginagalawan ko.” Mahaba kong pahayad sa kanya.

Totoo din iyong mga sinabi ko. Pero sigurado naman na kaunti pa lang ang nakakaalam na siya ang asawa ko. At habang kaya ko siyang itago ay gagawin ko dahil poseble talagang mangyari ang mga sinabi ko.

Pwede talaga siyang gamitin ng mga taong may inggit sa akin at gusto akong pabagsakin. At ngayon pa na nagkakaroon na siya ng halaga sa buhay ko ay mas maraming magtatangka sa kanya kapag nalaman pa ng iba iyon.

Kaya kung kaya kong itago ang nararamdaman ko at maging kasing tigas ng bato ulit ang puso ko. Kasing lamig ng yelo ang pakikitungo ko ay gagawin ko. Basta huwag lang siyang madamay.

“Anong gagawin mo kapag nakilala mo ang dumukot sa akin?” Muli niyang tanong nakapagpawala ng mga naiisip ko.

“Magbabayad siya. Dahil ginawan ka niya ng masama.”

“Pero paanong si Kanye‐.”

“Siya ang unang nakakita sayo.”

“He save me?”

Nakitaan ko ng bahagyang liwanag sa mga mata niya ng sinabi niya iyon kaya naman hindi ko mapigilan ang pangunutan na nuo habang pinagmamasdan siya?

Ang pag aalala ko sa kanya ay bahagyang nabahiran ng inis dahil sa tuwang nakikita ko sa mga mata niya sa kaalamang si Kanye ang unang nakakita sa kanya at hindi ako. Parang sinasabi niya sa kislap ng mata niya na si Kanye ang superhero niya.

“Can you please act like your the victim here. Masaya ka pa yatang nadukot dahil ang pinsan ko ang unang nakakita sayo. At saka pwede ba. You called his name endearlingly. You know I hate when you called someone name in that kind of voice.” Hindi ko mapigilang sabihin iyon sa kanya dahilan para matigilan siya at nagbawi ng tingin mula sa akin.

“Sorry.” At ayon na naman ang sorry niya.

“Come on, kaya mo bang tumayo? Hindi ka ba nahihilo?” Kuway pang iiba ko na ng usapan. Baka kasi kapag humaba pa ang usapan namin kay Kanye ay lalong mawala ako sa mood at magalit na naman ako ng wala sa oras.

“A little bit. But I want to take shower.” Saad niya. Kaya naman tumayo na ako sa kama at nilahadan siya ng kamay.

“Lets go, I will help you to take a bath.” Alok ko. Alanganin na tumingin siya sa akin dahil sa sinabi ko. “Huwag ka ng mag reklamo, ayaw kong bigla ka na lang mahilo sa loob ng banyo at matumba sa sahig. Paano kung natumba ka at nabagok ang ulo mo. Di mas malala pa ang sasapitun mo.” Mahabang paliwanag ko para hindi niya isipin na may gagawin akong iba.

“S-sige.” At tinanggap na nga ang nakalahad kong kamay saka bumaba ng kama. Bahagyang pa nga siyang natumba at nahilo.

“Look, I told you. You can’t take a bath with your own.” Kuway sabi ko. Kaya naman hindi na siya nagreklamo pa at panabay na kaming nagtungo sa banyo.

At para hindi na masayang ang oras ay nakisabay na din ako sa kanyang maligo.

“Just stay still. Don’t move.” Halos hindi lumabas iyon sa bibig ko dahil parang nabarahan ako sa lalamunan habang sinasabunan ko ang katawan niya. Hindi ko mapigilan ang sunod sunod na paglunok lalo ng matuon na ang kamay ko sa gitna niya. Lalo na sa likod niya ng sabunin ko iyon.

“A-ako na diyan.” Kuway suway niya ng bahagyang dumiin ang daliri ko doon. Pasaway naman kasing mga daliri ko. Hindi ko mapigilan ang hindi iyon damahin.

“Ako na. Hindi ko na uulitin.” Sansala ko at iwinaksi ko ang kamay niya na pumigil sa akin. Nagpatuloy ako. Pero ako ang mas nahirapan dahil nag init ang katawan ko at nagkaroon ng reaksyon ang pagkalalaki ko. Napansin ko ang pag iwas niya ng tingin ng magawi ang tingin niya doon.

“B-bilisan mo. Nanlalamig na ako.” Mahina niyang sabi sa akin na halata naman na ginawa lang niya iyong dahilan.

“Okay.” Tanging nasabi ko na lang na kahit ang totoo at torture na ang masasabi ang hindi ko siya maangkin ngayon kung hindi ko lang iniisip na may kaunting trauma pa siya sa nangyari sa kanya kanina.

Binilisan ko na ang naging pagligo namin. Dahil kapag tumagal pa ay baka hindi na ako makapagpigil pa.

=

“Bababa ba tayo para kumain o ipapaakyat ko na lang dito?” Tanong ko sa kanya ng magsabi si Celine na tapos na siyang magluto.

“Sa baba na lang. Kahit nahihilo naman ako kaya ko namang maglakad.” Sagot niya na halatang umiiwas ng tingin sa akin kanina pa dahil kahit siya ay nagkaroon ng reaksyon habang pinapaluguan ko siya.

“Okay, lets go.”

Magkaagapay na lumabas kami habang pinahawak ko siya sa braso ko hanggang sa hapag kainan.

“Kumain ka ng marami para agad na makabawi ka ng lakas dahil sa pagkahilo mo. Sabi ni Kanye kanina na masyado ka daw pagod kaya matagal kang walang malay. Ewan ko kung saan ka napapagod.” Kuway sabi ko dahilan para pamulahan siya ng mukha ng tignan ko siya. Iyong pulang pula talaga. Saka ko lang naalala na palagi pala siyang pagod kapag inaangkin ko siya at halos hindi na makabangon ng maaga sa umaga.

Napangiti ako dahil doon. Dahil ang kyut niyang tignan ngayong halos magkulay kamatis na ang buo niyang mukha.

“Why are you blushing too much mi esposa?” Tanong ko sa kanya na parang gusto ko siyang biruin. Para narin kahit papaano ay mawala ang naging trauma niya sa pagkakadukot sa kanya.

“Stop teasing me, will you.” Panunuway niya sa akin na hindi na magawang tumingin sa akin. Na halos ilublub na yata niya ang mukha sa isang mangkok na sabaw sa harapan niya at sunod sunod ang paghigop doon.

“Hindi naman kita tinutukso mi esposa, nagsasabi lang ako ng totoo. Ano bang nasabi ko at bakit ka namumula ngayon? Saka pwede ba mi esposa, iangat mo ang mukha mo sa mangkok sa harapan mo. Mas lalong pupula ang mukha dahil sa init niyan.” Mahabang lintaya ko ng hindibparin niya inaangat ang mukha doon.

“Your laughing. Your teasing me.”

“Im not. Come on. Lift up your face mi esposa. Let me see it.”

“Hmp!.” Iniwas niya ang mukha niya ng haplusin ko siya sa pisngi. Nag angat na din naman siya ng tingin. Umiwas nga lang na magtama ang mga paningin namin.

“I buy you vitamins, pero di ko nakikita na iniinum mo ang mga iyon.”

“Iniinum ko naman, saka wala ka naman madalas sa bahay kaya hindi mo nakikita. At dapat bang sabihin ko pa sayo na uminom na ako?”

“Hindi naman kailangang sabihin. Basta huwag mo lang kakalimutan. Para naman ganahan ka kumain. Pakunti kunti kasi minsan ang kinakain mo.”

“Oo na. K-kumain na lang tayo ng matapos na. Nahihilo parin ako hanggang ngayon.”

“Okay, sige. Para makapagpahinga ka na ulit.” Pagsang ayon ko na lang at hindi ko na siya tinukso pa. “Mauna ka ng matulog mamaya, susunod na lang ako mamaya kapag tapos ko na ang dapat kong asikasuhin.

Tumango na lang siya bilang sagot sa akin. Wala na kaming naging imikan habang kumakain hanggang sa matapos na kami at ihatid ko siya sa silid namin saka ko tinungo ang maliit na opisina ko sa bahay at doon ko na ginawan ng paraan ang dapat tapusin para bukas ay magkakaalaman na at maparusahan ang dapat maparusahan sa mga dumukot sa kanya.

“Hmmmmm. No!.” Naalimpunagtan ako dahil sa narinig kong halinghing niya. Pinagpapawisan siya ng malapot at pabaling baling ang ulo niya ng balingan ko siya. Mariing nakapikit ang kanyang mga mata.

“Shhhh! Its ok. Calm down. Nandito lang ako.” Pang aalo ko sa kanya. Agad na pinaunan ko siya sa braso ko at niyakap.

Nanginginig parin siya kaya naman halos hindi ko na alam kong paano siya aaluhin para lang kumalma siya.

Napapamura na lang ako sa isipan ko habang naiisip ko na nag iwan talaga sa kanya ng malaking trauma ang pagkakadukot sa kanya na ngayon ay pati sa pagtulog niya ay dinadalaw siya ng masamang panaginip.

“Calm down.” Masuyong bulong ko. Hinalikan aiya sa nuo na pawisan na. Ang mga palad ko ay maauyong humahaplos sa likod at balikat niya.

Ilang sandali pa ay naging payapa na ang kanyang paghinga at bumalik na siya sa mahimbing na pagkakatulog.

“Pagbabayaran nila ang ginawa nila sa iyo.” May galit na nabuhay na naman sa puso ko habang kulong ko siya sa mga yakap ko.

=

“No! You can’t do this Ace.” Napasigaw pa si Trisha ng bigla na lang siyang sumugod sa opisina ko ng umagang iyon dahil naibalita na agad ang pagbagsak ng kompanya nila na trinabaho ko kagabi.

Binili ko ang lahat ng share ng mga stock holder ng kompanya nila kaya naman nasa akin na ang 75%. At 25% na lang ang naiwan para sa kanila.

“Nasa loob ka ng kompanya ko Trisha kaya umayos ka kung ayaw mong ipatapon kita sa labas.”kampanteng banta ko dito kahit gustong gusto ko ng dapuan ng palad ko ang magkabilang pisngi nito para magising na sa katutuhanan.

“Hindi mo maaring gawin ito sa pamilya ko Ace.” Mataas parin ang tuno nito.

“Ano pa ang gusto mong kabayaran ng ginawa mo sa asawa ko Trisha?” Hamon ko sa kanya.

“Wala kang ebedensya Ace na ako ang may gawa nun sa kanya.”

“Nagpapatawa ka yata Trisha. Alam mong hindi ako kumikilos ng wala akong matibay na ebedensya. At hindi lang iyon ang kaya kung gawin, dahil pati career mo sa pag momodelo ay kayo kong sirain.”

Napaatras ito sa huling sinabi ko. At parang nanlumo na tinakasan na yata ng dugo sa katawan sa pamumutla nito.

“At bago ka sana gumawa ng hakbang para pagtangkaan ang buhay ng asawa ko ay pinili mo ang taong gusto mong kakontsabahin.”

“Kanye told you everything?“halos hindi siya makapaniwala sa mismong nasabi niya. “How come? Galit kayo sa isa’t isa.”

“Yeah! Your right. Marahil nga may galit at inggit kami sa isa’t isa pero hindi ibig sabihin niyan ay magagawa na niyang saktang ang asawa ng pinsan niya.”

Nakita ko ang paglunok niya at mas napaatras pa palayo sa akin. Magsasalita pa sana ako ng bumukas muli ang pintuan ng opisina ko at iniluwa niyon si mama.

“Mama, whats bring you here?” Tanong ko ng makalapit pero isang sampal lang ang isinagot nito.

“Anong kalukuhan itong ginawa mo Ace?” Tanong nito sa akin. At sa ginawa ng mama ay lumapit sa kanya si Trisha at umiiyak na yumakap dito.

“Tita, please. Help us.”

“Bawiin mo ang pagbili mo sa halos buong kompanya nila Ace. Nababaliw ka na ba? Dahil lang diyan sa walang kwenta mong asa-.”

“Enough mama.” Galit na pigil ko sa sinabi niya. Kung noon ay nasasabi pa niya sa walang kwenta ang asawa ko ay magaan pa sa pandinig ko pero ngayon na nagkaroon na siya ng halaga sa akin ay hindi ko na basta basta hahayaan ang mama na tawagin siya nitong walang kwenta. “Dahil lumagpas na siya sa pangingialam niya sa akin.”

“Fiance mo siya, baka nakakalimutan mo.”

“Mama, matagal ng tapos ang sa aming dalawa. At may asawa na ako. Kaya huwag niyong ipagpilitan ang gusto niyo.”

“Ako parin ang mama mo kaya dapat sundin mo parin ang kagustuhan ko.”

“Matanda na ako mama, at kaya kong magdisesyon para sa sarili ko. Kaya nakikiusap ako sa inyo. Bago pa ako makapagsalita ng hindi niyo magugustuhan, huwag na din kayong makialam sa akin.” Marahan pero may bigat sa bawat katagang bigkas ko.

“Nagagawa mo na akong sumbatan dahil sa walang kwen-.”

“I said enough.” Hindi ko na napigilan ang pagtaas ito ng boses na nakapagpatigil sa kanya. Pero ng bumitaw siya sa pagkakahawak kay Trisha ay isa na namang sampal ang dumapo sa pisngi ko.

“Kapag sinabi kong bawiin mo ang pagbili sa kompanya nila bawiin mo. Kapag sinabi kong magpapakasal kayo kapag hiwalay na kayo ng asawa mo magpakasal kayo ni Trisha.” Galit din na sabi nito sa akin.

“That won’t happen mama. At hindi ko susundin ang gusto niyo. Kung gusto niyo kayo ang magpakasal sa kanya at hindi ako ang pipilitin niyo dahil kahit kailan ay hindi ko iyan gagawin.” Isa na namang sampal ang idinapo sa pisngi ko pero naging matatag ang naging tingin ko dito.

“You-.”

“Makakaalis na kayo mama. At isama niyo na ang babaeng iyan kung ayaw niyong sapitan siya ng bagong taon sa kulungan.” Galit na pag tataboy ko sa kanila kahit ayaw ko man sana itong bastusin. Dahil iyon na ang huli kong gagawin dahil siya parin ang nagluwal sa akin. “Nakikiusap ako mama. Umalis na kayo. Saka na lang tayo mag usap kapag pareho ng malamig ang ulo natin.” Dagdag ko pa saka ko itinuro ang pintuan sa kanila.

Nakita ko ang pagtitimpi ng mama na huwag na muli akong sagutin dahil kilala niya ako na kung ano ang sinabi ko ngayon ay iyon ang gagawin ko.

Isang matalim na lang na tingin ang isinagot nito sa akin na hindi ba muling nagsalita at magkaagapay na lumabas sila ni Trisha palabas na ng opisin ko.

---

To Be Continue

---

PH1 #33: Ace

33: Ace

“Anong kailangan mo?” Tanong ko kay Kenneth matapos kong payagang pumasok ito sa opisina ko.

Seryusong nakipagsukatan ito ng tingin sa akin na para bang mayroon akong navawang masama.

“Nabalitaan ko ang nangyari kay Elijah kaya ako narito ngayon.”

“So what? Nagawan ko na ng paraan ang bagay na iyon. Kaya makakaalis ka na kung iyan lang ang ipinunta mo dito.”

“Hindi lang iyan ang ipinunta ko dito. Gusto ko lang sabihin ang ilan sa nalalaman ko sa kanya. Na alam kong hindi ka pa aware doon.”

Ako naman ngayon ang seryusong tumingin sa kanya dahil sa sinabi nito. Ipapamukha ba nito sa akin na wala akong alam tungkol sa asawa ko at kung magsalita ay parang kilalang kilala niya si Elijah.

“Hindi ko kailangan ng impormasyon galing sayo dahil kaya kong alamin iyan para sa sarili ko.”

“Alam ko, pero kung talagang gusto mong alamin matagal mo na sanang ginawa.” Pabalang na sagot nito sa akin. “Dahil para sayo, isa lang si Elijah sa pinapaikot mo. Tama ba ako.”

Padabog na tumayo ako dahil sa kagaspangan ng pagsasalita nito. At saan niya nakuha ang ideyang iyon na parang alam ang nangyayari sa pagitan namin ni Elijah.

“Mag ingat ka sa pananalita mo, dahil hindi mo kilala ang sinasabihan mo ng ganyan. Baka nakakalimutan mong nasa teretoryo kita.”

“Hindi ako natatakot sayo kung iyan ang balak mo sa pagbabanta mo sa akin. Dahil gusto ko lang linawin ang lahat ang tungkol sa inyo ni Elijah. Kung mahalaga siya sayo, handa mong pakinggan ang mga sasabihin ko at hindi ka makikipagsumbatan sa akin.” Matatag na sagot nito at talagang nakipagsukatan ng tingin sa akin.

Tatlumpong sigundo hanggang sa umabot siguro ng isang minuto na nakipagsukatan ito ng tingin sa akin.

“Pagbibigyan kita. Sige, magsalita ka. Pero siguraduhin mo lang na may mapapala ako sa mga sasabihin mo dahil mahalaga sa akin ang bawat sigundo sa oras ko.”

“Hindi ko din naman balak magtagal kung iyan ang akala mo. Gusto ko lang makasigurado na hindi masasaktan sa piling mo.si Elijah.”

“Just speak it out. Hindi ko kailangan ng pangaral mo.” Asar na saad ko dahil parang gusto pang pahabain ang oras ko sa pakikinig lang sa walang kwenta niyang sasabihin. Naringgan ko siya ng panghihinayang sa paraan ng paghinga niya.

“Mabait si Elijah. Lahat gagawin para lang sa mga taong mahal niya.” Panimula nito. Hindi na ako nagsalita para sabihing alam niya ang bagay na iyon. “At isa ka na sa taong iyon.”

Kunot nuo akong napatingin dito dahil sa huli nitong sinabi. Ako? Mahal ni Elijah? Paano siya nakakasigurado doon? Saka malinaw naman sa aming dalawa na may katapusan ang lahat sa amin.

“Sa tagal na magkakilala kami ni Elijah, nitong huling araw ko lang siya nakitaan ng kakaibang saya.” Pagpapatuloy nito. Sisitahin ko sana ito at tanunging paano niya alam iyon? Nagkikita ba sila ni Elijah sa tuwing pinapayagan ko siyang dalawin ang kaibigan niyang si Geline? “Huwag kang mag isip ng iba. Dahil sa tinging ipinupukol mo sa akin ay para mo na ring sinasabing nakikipagkita sa akin ang asawa mo. Saka pwede ba, masyado ka ng nahahalata kahit hindi mo man aminin sa sarili mo, ay nagseselos ka na may ibang umaaligid sa kanya.”

“Masyado kang madaldal. Kung saan saan mo pa ipinapaikot ang usapan.” Galit na paninita ko na nakapagpangisi lang dito.

“Sa mundong ginagalawan natin ay maraming mga matang nakasubaybay sayo. At naghihintay ng maibabalita tungkol sa buhay mo. At ayaw ni Elijah ang ganun. Ayaw niya ng magulong buhay. Ayaw niya ng mundong iyong ginagalawan. Iyon ang isa sa pinakaayaw niya. Kung matalino ka, alam mo ang ibig kong ipahiwatig.” Sabi nito.

“Sinasabi mo bang nakakaya niyang-.”

“Tama, tinitiis niya ang manatili sa mundong ginagalawan mo na kahit ayaw niya sa ganyang buhay. Kaya sana, huwag mong sayangin ang paghihirap niyang makibagay sa mga taong nakapaligid sayo. Huwag mo siyang hayaang mag hirap sa mga kamay ng mga mapagmatang tao. Gaya ng nagtangka sa buhay niya. At sana, hindi na mauulit ang bagay na iyon. Dahil ayaw ko, ayaw naming nagmamahal sa kanya ang nasasaktan siya at nahihirapan.”

Hindi ako agad nakapagsalita sa mga nalaman ko. Oo, alam ko na minsan napag usapan na namin ang bagay na iyon na ayaw niya ng naibabalita kasama ko. Pero hindi ko naman alam na pinakaayaw niya ng magulong buhay gaya ng mundong ginagalawan ko.

“Good day Mr. Anderson. Sana makuha mo ang ibig kong sabihin.” Hindi pa man ako nakakasagot at tumalikod na ito at tuluyang lumabas ng opisina ko.

Kung ganun, hindi na lang basta pagpapanggap ang nakikita kong pagseselos niya. Hindi na lang iyon biro kahit pa sasabayan niya ng ngiti at sasabihing nagbibiro lang siya.

Napangiti na lang ako habang naiisip ko iyon. Is he inlove with me? Iyon ang nabuong katanungan sa isipan ko.

Mabilis pa sa sigundo na kinuha ko ang nakasabit na coat ko sa hanger stand at nilisan ang opisina ko.

“Cancelled all of my appointment today until new year.” Utos ko kay Nancy ng matapat ako sa lamesa niya. Dalawang araw na lang ay new year niya. At dahil maraming hinahabol na mga papeles at dukomento ay tanging christmas at new year lang ang off nila pero doble naman ang sahod nila sa araw nila sa na bago magpasko at bago magbagong taon kaya wala silang masasabi at patuloy sila sa pagtratrabaho. “Pagkatapos mong ayusin iyan, sabihan mo ang lahat na kunin na nila ang araw ng leave nila hanggang new year. And don’t worry, makukuha parin niyo ang double pay niyo kahit walang pasok.”

Nagulat man siguro siya ay agad din naman itong sumagot.

“Yes sir. Thank you! Happy new year sir.” May ngiti sa labi na pagbati nito.

“Same.” Sagot ko bago ako umalis. At habang bagtas ko ang daan pauwi ng bahay ay napapangiti na lang ako ng hindi ko malaman na dahilan.

Namalayan ko na lang ang sarili ko na tumigil sa isang flower shop na nadaanan ko at bumili ng bulaklak. Naiinis man ako kay Kenneth dahil mas marami siyang alam sa kanya ay mas nanaig ang nasabi niya sa akin na siyang nakakapagpagaan ng loob ko.

May ngiti ako sa mga labi hanggang sa makauwi ako. At gaya noong unang sinubukan kong mag doorbell ay lagi ko na iyong ginagawa at siya naman ang magbubukas ng pintuan para sa akin.

Halata na nagulat siya ng mabungaran ako lalo na ng makita ang hawak kong bulaklak. Nakangiti akong pumasok at sinalubong ko siya payakap at agad na hinalikan sa labi.

“I miss you.” Bulong ko sa kanya ng maghiwalay ang mga labi namin. “Para sayo mi esposa.” Sabay abot sa kanya ang hawak ko.

Nagdalawang isip pa yata siya bago iyon tuluyang kinuha sa akin. Na hindi ko alam kung ngiti ba o pagkalito ang kinang ng mga mata niya habang pinagmamasdan ang bulaklak na bigay ko.

“H-hindi ako babae para sa mga ganitong bagay.” Mahinang sabi niya pero awtomatiko namang inamoy niya ang mga iyon.

“Bakit naman hindi pwede mi esposa, asawa kita. At sa isang buwang mahigit na nating mag asawa ay ngayon lang kita deretsang nabigyan ng bulaklak.” Sabi ko sa kanya.

Nakangiting nag angat na siya ng tingin sa bulaklak at tumingin sa akin. Pero hindi nakaiwas sa paningin ako ang kuminang sa may leeg niya. Kaya naman inilihis ko ang bulaklak na hawak niya at tinignan iyon.

Mas napangiti ako dahil sa nakita ko. Ang wedding ring na pinili niya ay ginawa niyang pendant ng kwentas niya.

“Eh, s-sorry. Naglinis kasi ako kanina sa maleta ko, kaya ko ito nakita.”

“Bakit ka naman humihingi ng tawad mi esposa, ang ganda ngang tignan na nakasabit iyan sa leeg mo.” Sabi ko sa kanya. Kinuha ko mula sa kanya ang bulaklak na binigay ko, at inilapag iyon sa lamesa sa sala, saka ko siya muling binalingan. “Ang gandang pagmasdan.” Saad ko ng muli kong hawakan ang singsing sa may leeg niya. Kusa naman nag angat ang kamay niya at nakihawak doon.

“Hindi ka galit na nakita mo ito?”

“Bakita naman ako magagalit. Pero hindi sa leeg mo nababagay ang mga ito.” Saad ko saka kumilos ang mga kamay ko at tinanggal ang kwentas sa leeg niya at inalis ang singsing doon.

“A-anong gagawin mo sa singsing? A-akala ko ba hindi ka galit.” Parang nag alala siya na para bang akala niya ay itatapon ko iyon.

Hindi ako sumagot. Muli kong isinuot sa kanya ang kwentas niya pero wala na ang mga singsing.

“Please, itatago ko na lang. H-huwag mong itatapon.” Saka niya hinawakan ang kamay ko na may hawak ng mga iyon. “Itatago ko na lang ang mga iyan. I-iyong hindi mo nakikita.”

Napangiti pa ako bg maramdaman ko ang panginginig ng kamay niya at pilit na kinukuha sa akin ang singsing. Pero hindi ko iyon ibinigay sa kanya dahilan para may mamuong luha sa kanya mga mga mata.

Kumilos ang isang kamay ko para haplusin ang pisngi niya. “You are over thinking mi esposa.” Masuyong saad ko at mabilis na dinampian siya ng halik sa labi.

Hinawakan ko siya sa kaliwang kamay. Mas napangiti pa ako ng mapagmasdan ang mga daliri niya. Mala kandila ang kamay.

“Your fingers are so beautiful and so soft.” Hindi ko napigilan na hindi iyon yukuin at dampian ng halik na mas ikinabigla niya. “At mas nababagay dito ang singsing na ito.” Sabay kuha ng isang singsing na mas maliit. At habang isinusuot ko iyon sa kanya ay nakatitig ako sa kanya habang siya ay nakatingin sa kamay niyang sinusuotan ko ng singsing. “And perfectly fit in your finger mi esposa. So beautiful.” Inangat ko naman na ngayon ang kamay niya at muling dinampian iyon ng halik.

“Y-you…” napansin ko ang paglunok niya na hindi naman maituloy ang sasabihin. Pero may tumakas ng luha sa kanyang mga mata at malaya ng naglandas sa kanya pisngi.

“Why are you crying?” Tanong ko saka ko pinunasan ang luha niya.

“You don’t need to put it on my finger.” Sagot niya. “Dahil-.”

“Don’t spoiled the moment mi esposa, just let it be. Then, you should put this one, here.” Sabay bigay sa kanya ang singsing at inilahad ko sa kanya ang kamay ko.

Nandoon parin ang panginginig niya at paglunok ng sunod sunod na nakatingin sa singsing na hawak niya at sa kamau kong nakalahad sa harapan niya. Ilang sandali pa ang lumipas ay hindi siya gumalaw at parang naestatwa na siya mismo sa kinatatayuan.

“Come on, mi esposa.” Doon siya napatingin sa akin. Nginitian ko siya. “Ayaw mo bang isuot iyan sa akin?” Muli kong tanong.

Kumilos naman siya at tumalima. Hinawakan ang kamay ko at paunti unting isinuot ang singsing sa daliri ko.

Niyakap ko siya ng mahigpit ng maisuot niya iyon ng tuluyan. “You pick a nice pair of wedding ring mis esposa.” Bulong ko pa sa kanya habang nakayakap ako sa kanya.

“Pero napakamahal.” Iyon ang sagit niya kaya naman hindi ko napigilan ang napatawa.

“Silly.” Sabay pisil ng ilong niya. “Si lolo naman ang nagbayad niyan, hayaan mo siyang mamulubi. Saka nakalimutan mo yatang, sabi ng isa noon na binili ng lolo ang shop na iyon kaya ayos lang iyan.”

Napasimangot siya pero saglit lang. Mayroon ng mga ngiti sa mga labi ng pasadahan niya ng tingin ang daliri niya na may singsing bago tumingin sa akin.

“Do you like it?” Tanong ko saka ko siya inakbayan at inakay paupo sa sofa.

Tumango siya. Sumandal siya sa dibdib ko habang nakaakbay parin ako sa kanya. Hinawakan niya ang kamay kong sinuotan niya ng singsing at itinabi iyon sa kamay niya.

Nag angat siya ng tingin sa akin, niyuko ko naman siya at muling ginawaran ng halik sa labi niya. “Your so cute.” Hindi ko mapigilang purihin siya ng paulit ulit dahil iyon ang katutuhanan. Lalo na kapag nakasimangot siya na na nagmumukha pa siyang bata kapag ginagawa iyon.

“Every new year pala, may salo salo sa bahay ng lolo.” Pagbubukas ko ng usapan.

Umalis siya pagkakasandal sa katawan ko at humarap sa akin ng upo. Hindi naman siya nagsalita kaya nagpatuloy ako.

“Nasabi ko na ba na ang ang pamilyang Anderson lang ang nakatira dito sa A.Place.”

“Pahapyaw lang.”

“Mmm, Lahat kami ay may kanya kanyang bahay dito. Minsan nasabi sayo ni mama na hindi pa siya nakakapasok dito sa bahay. And sorry ng araw na iyon. Ako na ang humihingi ng tawad dahil sa ginawa niya.” Paghingi ko ng tawad dito dahil hindi pa namin iyon napag uusapan simula noon.

“Tapos na iyon.” Balewalang saad niya. “Tapos?”

“Tama si mama sa sinabi niya. Wala pang ibang nakakapasok dito maliban sa akin, sa katulong na naglilinis dito. At sayo.” Pagbibigay ko ng impormasyon.

“Wala ka bang iniuuwi dito sa mga babae mo?” Tanong niya na sinabayan ng pagtaas ng kilay.

Nangingiti akong hinawakan ang kilay niya at minasahe iyon. “Wala pa, maliban sayo.” Totoong sagot ko.

“Mmmm.”

“Mi esposa, stop pouting your lips, will you.” Naging weakness ko na yata ang labi niya dahil lagi akong natatakam na tikman iyon at halikan na lang.

Ngumiti naman siya. At ang naiisip kong halikan siya ay siya na mismo ang lumapit sa akin at hinalikan ako.

“You know what to do now mi esposa, hmmm.” Parang bata lang ba na ipinatong ko ang kamay ko sa ulo niya at ginulo ang buhok niya. But then, muli siyang pumailalim sa bisig ko at isiniksik ang katawan sa katawan ko.

“Tapos?”

“Kumpleto ang buong pamilya, sa salo salo nandoon lahat. Hanggang sa nga apo ng lolo.” Pagkukwento ko. “Dadalo tayo.”

“Huh! Pero alam mo naman na mainit ang mga mata sa akin ng mama mo.” Napansin ko ang pagkaasiwa niya. Masuyong humaplos ang kamay ko sa balikat niya at hindi ko siya hinayaang umalis sa pagkakasandal niya sa katawan ko.

“I will protect you. Saka hindi gagawa ng eskandalo ang mama kapag nasa paligid ang lolo kaya mapapanatag ka. Kung gusto mo isasama mo rin ang mama mo at lolo mo sa pag sasalo.”

Nag angat siya ng tingin. Hindi na siya nagpapigil ng umalis siya sa pagkakasandal sa akin.

“Bakit?”

“Nakalimutan ko lang sabihin sayo, wala na ang lolo sa bahay. May kumuha na sa kanya na kamag anakan niya daw kanina sabi ng mama. Gusto ko sanang pumunta doon para makapag paalam ng maayos kay lolo pero natatakot akong lumabas baka maulit na naman ang nagyari sa akin kahapon. Saka ayaw kong pati si mama ay maramdaman ang mga mapanuring tingin ng iba.” Saad niya na siyang nakapagpakawala sa akin ng buntong hininga.

“It’s okay mi esposa. Siguro naman dadalaw at dadalaw ang lolo mo sa inyo kahit wala na siya sa bahay niyo. At huwag kang mag alala, mag tatagala ako ng babantay sayo sa tuwing gusto mong lumabas.” nasabi ko na lang.

Umiling siya ng sunod sunod. “No! Ayaw ko ng may nagbabantay sa akin, ayaw ko ng may bubuntot sa akin kahit saan ako pumunta. Dito na lang ako at saka na lang ako lalabas kapag ikaw ang kasama ko.” Napangiti naman ako sa sinabi niya. Muli ko siyang hinila palapit sa akin at niyakap. Tinugon niya ang yakap ko.

“Okay! Okay! Pero bihira ka makakalabas kung ganun. Gusto mo bang sumama sa akin laginsa opisina? Pero humanda ka sa mga consequences kung sasama ka sa akin.” Pilyong ngiti at tingin ang ipinukol ko sa kanya ng tumingala siyang muli sa akin dahilan para bayuhin ng kamay niya ang dibdib ko.

Mas naaliw at mas nakakagaan pagmasdan siya sa ganitong ayos niya, namumula ang buong mukha dahil sa kung ano man ang tumatakbo sa isip niya dahil sa sinabi ko.

“You are so cute mi esposa, that make me want to eat you alive. Mmmm.” Dinampian ng halik sa nuo at pinanggigilan ko siyang yakapin.

“D’dito na lang ako. Mag hihintay na lang ako sa pag uwi mo..saka, nadadalas naman ang pag uwi mo ng maaga kaya hindi mahirap mag hintay.”

“Haha, dati gusto mong magtrabaho dahil boring ka. Bakit ngayon…”

“Dahil may iba kang motibo.” Agad na putol niya sa sasabihin ko.

“Haha, hahahah. Oo na. Oo na.” Sabay hawak ng kamay niya na paulit ulit na bumabayo sa dibdib ko. “Sa hindi ko mapigilan mi esposa, lagi mo kasi akong inaakit sa tuwing titingin ka sa akin. And those lips.” Sinabayan ng paghaplos ng daliri ko sa labi niya at bahagyang iyon idiniin. “I really want eat them, to taste them mi esposa.” Sa ginawa ko ay para akong nasilaban dahil sa lambot ng labi niya. Lumalim ang aking paghinga habang pinagmamasdan ko ang bawat pagdantay ng daliri ko doon. Hindi ko na napigilan ang sarili ko na bahagyang ipasok ang hinlalaki ko sa loob ng bibig niya.

“Uhmmm, n-no.” Umiwas siya. Pasubsob ang mukha sa dibdib ko at mahigpit na yumakap sa akin. “Y-you forgot, n-nasa sala tayo. At nasa paligid lang si Celine.” Narinig kong saad niya.

“Okay, Titigil na ako.” kinalma ko ang sarili ko bago muling nagsalita dahil parang gusto ko na siyang angkinin ano mang oras. “Balik tayo sa usapan natin kanina. Dadalo tayo, at maganda ang fireworks display mi esposa, sabi ko na nasa pinakagitna ng subdibisyon ay may malawak na space doon, para sa mga fireworks. Hindi kasi pinapayagan ng lolo na mag paputok sa mismong harapan ng bahay kaya doon siya nagtalaga para sa lahat.”

“Sasama ako. Basta huwag kang lalayo sa akin. Wala naman akong ibang kakilala, maliban sayo at kay Kanye. Pati na sa lolo mo kahit minsan ko pa lang siya nakikita.”

“Of course mi esposa. Hindi kita iiwang mag isa doon.”

Ibang mga bagay pa ang mga napag usapan namin. Sa mga bagay bagay na maari pa naming gawin na mag kasama. At pilit na iniiwas ang usapin tungkol sa kontrata naming dalawa.

Things went well, naging maganda ang araw naming dalawa. May kwentuhan, may biruan. Sabay na kakain, sabay na manunuod ng TV at halos sabay na sa lahat pati sa pagligo.

And I like being with him. That make myself comfortable na ngayon, ngayon ko lang naramdaman sa buong buhay ko. Na wala akong ibang inaalala, maliban sa kanya at kung paano pa namin mapapasaya ang isa’t isa.

---

To Be Continue..

---

Late new year celebration, but hope you like this.

Ang pagsasalo ng pamilyang Anderson will be on the next chapter at doon niyo po makikilala sina Wayde at Vienn. Knowing na kilala niyo na si Kanyr. Doon ko po pahapyaw na ipapakilala silang dalawa. Thank you so much po sa suporta niya. Enjoy reading.

❤❤❤

Again, sorry sa mga nalilito ngayon, nagbago man ang title at cover ng kwento ni Ace ay ganun parin po ang kwento niya.

Hope you understand guys.
❤😊❤

PH1 #34: Ace

Elijah at the multimedia:

34_Ace

“Bibili parin ba tayo ng kaunting sparkling cold tapos, sisindihan na lang natin mamaya pag uwi natin.” Nakangiti siyang nag aayos ng ibang gamit sa silid namin habang naghahanda kami para makapunta sa bahay ng lolo.

“Mayroon na akong napabili mi esposa.” Sagot ko naman sa kanya saka ako lumapit sa likod niya at yumakap sa kanya. “Mmmm, mamaya na lang kaya tayo pumunta doon. Maaga pa naman.” Bulong ko ng ibaon ko ang mukha ko sa leeg niya at inamoy siya doon. Licking his skin.

“S-stop. Nakakakiliti kaya.” Sabay tulak ako sa nuo pero hindi naman binigyan ng lakas ang pagtulak. Ang mga kamay ko na nakayakap sa baywang niya ay pumailalim na sa damit niya at dinama ang itutok ng dibdib niya. Pumipisil dahilan para maramdaman ko ang bahagyang pagnginig ng katawan niya.

“Do you like it mi esposa?” Tanong ko while licking his ear. Sucking his earlobe.

“Uhmm, n-no.. mmm. S-stop.” Pinigil niya ang kamay ko. Habang nakatulak parin ang isang kamay niya sa nuo ko na patuloy kong pinagsasawaan ang tainga, leeg at balikat niya.

“Mmmm, but you got hard in just a little tease mi esposa.” Bulong ko pa ng dumako ang isang kamay ko sa harapan niya at damahin iyon.

“K-kaya nga tumigil ka. Uhmmm.” Pilit na kumalas sa akin kahit naramdaman ko na nagugustuhan niya ang ginagawa ko. Nakangiti lang akong napatitig sa kanya ng tuluyan siyang makalayo. I saw how he breath. Malakas ang naging paghinga niya at pilit na nilalabanan ang init na binuhay ko sa katawan niya.

Ako man ay ganun din. Sa simpleng dantay at tikim lang ng balat niya ay bumubuhay na sa buong pagkatao ko at gusto ko siyang angkinin ano mang oras. Right here, right now. Pero saka na, pag nakabalik na kami galing sa bahay ng lolo.

“Okay, okay. Bilisan mo na diyan. Kapag nagtagal pa tayo dito ay baka hindi na ako makapagpigil.” Sabi ko na lang sa kanya. Kaya naman mabilis siyang tunalima at muling ipinagpatuloy ang naudlot na ginagawa.

Ayaw niya kasi na ipinapalinis ang silid namin kay Celine. Siya na lang daw kaya hindi na nito kailangan maglinis doon. Well, okay lang din. Nahihiya siguro siya dahil nagkalat lang ang ilang mga kagamitan namin at laging parang may bagyo sa loob ng kwarto namin.

At araw araw na nagpapalit ng bedsheet dahil amoy pawis lagi at amoy ng katas naming dalawa. But it does’t matter to me. Kung wala siguro akong inaalalang trabaho at mas gusto ko ng magkulong dito sa kwarto kasama siya at angkinin siya ng paulit ulit.

“Tapos, na ako.” Nandoon na naman ang ngiti niya sa labi. Ng bumaling sa akin. “Mag shower lang ako saglit.”

Tumango na lang ako bilang sagot kahit gustong gusto ko siyang sundan sa banyo at makisabay ng maligo.

“I will wait you outside mi esposa.” Malakas na boses na sabi ko para marinig niya ako sa loob ng banyo.

“Okay, mabilis lang ako.” He answered. Doon na ako lumabas ng silid namin at hinintay na nga siya sa sala.

Maaga pa naman talaga. Alas sinco pa lang ng ng hapon pero sabi sa akin ni lolo ng tawagan niya ako kanina na doon na kami mag i-early dinner dahil may sasabihin pa siya sa akin bago dumating ang ibang kamag-anakan namin. Alas nueve or alas diyes naman ang naturang dating nilang lahat sa bahay nito.

Kung ano man ang mahalagng sasabihin nito sa akin ay wala akong ideya. Kaya naman heto, kahit mamaya pa sana kami pupunta ay naghahanda na kaming dalawa para doon.

“Okay lang ba ang ayos ko?” Tanong niya na nakapagpaangat ng tingin ko sa kanya. Simple lang ang suot niya na bumagay sa kanyang inosenteng mukha.

“Cute.” Sa loob loob ko saka ako tumayo at sinalubong siya at agad na dinampian ng halik sa labi at hapit ng baywang niya. “Stop being cute mi esposa. Pinagmumukha mo na akong matanda sa ayos mong iyan.” Bulong ko.

“How? Dati naman na ganito ang mukha ko.” Natawa ako sa sinabi niya. Sarap lang talaga niyang kaining buhay sa kakyutan at lalo na sa kaenosentehan niya. Nagiging inosente siya ng hindi niya namamalayan. Sa bawat salita na minsan nagbibigay ng kaenosentehan niya. Ang mahinhin niyang galaw na minsan nakakaakit sa akin. He is not that kind of gay if he is. But he is cute being his own way. Nor I am not gay, and I really hate gays not until I started to like him.

“Come on. Baka hindi na talaga ako makapagpigil mi esposa.” Aya ko na sa kanya at hinawakan siya sa palad niya at magkaagapay na lumabas ng bahay. Ang motor na lang ang sinakyan namin dahil malapit lang naman. Wala pa sigurong isang minuto ay narating na namin ang bahay ng lolo sa pinakagitna ng subdibisyon.

“Good afternoon 2nd young master.” Pagbati sa akin ng katiwala ng lolo sa bahay nito.

Minsan nagtataka ako, kasi nitong mga huling linggo at araw ay wala sa bahay nito ang lolo. Sabi naman ng ilan na nasa bakasyon lang ito. At napag alaman ko na galing daw ito Mexico nitong huling linggo lang. Matapos ba ng bakasyon namin sa Mexico ni Elijah ay sumunod naman siya na pumunta doon?

Ewan ko na lang. Malamang.

“Salamat.”

“Kanina pa kayo hinihintay ng old master, 2nd young master.” Sabi pa nito.

2nd young master ang tawag sa akin dahil ang 1st ay ang yumao kong kapatid. Young master halos naman ang tawag sa aming apat nina Kanye, Wayde at Vienn.

Mas matanda sa akin si Wayde ng tatlong taon. Ito ang kedad ng kapatid ko at si Vienn naman ay mas matanda sa akin ng isang taon. At si Kanye ay mas matanda lang naman ako sa kanya ng anim na buwan.

Kung hindi siguro nawala ang kapatid ko ay ito ang nasa kalagayan ko ngayon. At sampid na lang siguro ako. Lahat kasi ng unang panganay na lalaki ay siyang magiging tagapagmana ng lolo sa lahat. May parte man siguro ang iba ay hindi iyong gaya naming apat na kami ang magpapatuloy ng henerasyong sinimulan nito.

Apat ang anak ng lolo, ang papa at ang mama ni Wayde, mama ni Vienn at mama ni Kanye. At dahil nawala ang apelyedong Anderson sa kanilang tatlo, ay mas nasunod ang lolo na isunod sa pangalang Anderson sa kanila. Habang ang mga kapatid nila ay apelyedo ng papa nila. Nag iisa lang kasing anak na lalaki si papa kaya siguro mas natuon ang pansin nito sa akin. Dahil kami ang tunay na nagdadala ng apelyedo nito.

“Nasaan siya?” Tanong ko. Pahila na hinawakan ko siya sa kamay na alanganing pumasok sa malaking bahay ng lolo. “Come on mi esposa. Huwag kang matakot. Nandito lang ako.” Bulong ko sa kanya.

Tango na lang ang sagot niya at naramdaman ko ang mahigpit na paghawak niya sa kamay ko. Kaagapay ang katiwala ng lolo ay tinungo namin ang library nito.

Tatlong katok ang ginawa nito bago binuksan ang pintuan. “Narito na po ang 2nd Young master kasama ng kanyang asawa old master.” Pagbibigay alam nito.

“Maraming salamat, Benny.” Lumapit ito sa amin na may ngiti sa labi. Matikas parin ang tindig nito kahit nasa 70 plus na ang edad. “Magandang hapon hijo, apo.” Pagbati nito pero hindi sa akin nakatingin kundi kay Elijah mismo. Siya ang binabati nito at hindi ako.

Bahagyang yumuko naman siya dito bilang paggalang “M-magandang hapon din po.”

“Kumusta na, matagal na ng huli tayong nagkita.” Sabi pa nito.

“Noong permahan na lang po sa kasal namin ni Ace ang huli lolo.” Sagot naman niya dito.

“Kaya nga. At ikaw apo, mukhang na e-enjoy mo na ang buhay may asawa. Tama ba ako.” May malesyusong tingin ang ipinukol nito sa akin.

Gusto ko sana itong sagutin ng pabalang pero naramdaman ko ang pagpisil ni Elijah sa kamay ko na hawak niya.

“Yeah, because you choose the right person to me.” Sagot ko na may katutuhanan na din. At may ngiting binalingan ko siya at dinampian ng halik sa nuo. Dahilan para pamulahan na naman siya ng mukha at bahagyang nagtago sa likod ko.

“PDA, sanay ka na ngayon sa PDA apo.”

“I just can’t resist my wife lolo.” Sagot ko dito. “Change the topic lolo, hindi sanay ang asawa ko sa ganyang usapan.” Pang iiba ko ng usapan baka kapag nagpatuloy kami sa usaping iyon ay mas lalong mamuha siya. Ang kyut pa naman niya mapag namumula ang mukha at baka hindi ako makapagpigil ay iiwan ko si lolo dito at hihilain siya sa silid ko sa bahay nito. “Ano pala ang sasabihin mo sa akin, at pinapunta mo kami dito ng ganito kaaga?” Tanong ko agad dito dahil kung saan saan na naman napunta ang takbo ng isip ko.

Hindi ito sumagot at binalingan siya. “Benny, scort your young master wife in there room.” Utos nito kay Benny. “If you don’t mind apo, gusto ko lang suluhin muna ang asawa mo.” Sabi naman nito sa kanya.

“But lolo…”

“Sige po, lolo.” Bitin niya sana sa pagtanggi ko at bumitaw sa akin. He smile and give me a quick kiss on my cheek bago sumunod kay Benny palabas ng library.

“He love you and I see it in his eyes how he adore you so much apo.” Saad ng lolo ng mawala na sa paningin namin si Elijah na halos sabay pa kaming nagkatinginan ng bawiin namin ang tingin sa pintuang nilabasan nila.

“How come?” Seryusong tanong ko sa kanya at ngayon ay tinungo ko na ang sofa doon at naupo. Ito man ay naupo na din sa kabilang sofa sa tapat ko.

“I’ve been watching him for almost two months apo kaya nasabi ko iyan. Saka alam ko na nararamdaman mo na mahalaga ka na sa kanya ngayon. O mas tamang sabihin ko, na mahalaga na din siya sayo. Tama ba ako?” Deretsong tanong nito.

“Nonsense.” Sagot ko. Saka napapansin naman na nito iyon bakit kailangan ko pang bigkasin.

“You still brat talking to me. You haven’t change that attitude.”

“You know me as well lolo, may bago pa ba doon?”

“But you talk sweet in front of your wife, magseselos na ba ako sa kanya niyan apo?”

Nailing na lang ako sa sinabi nito.

“Pero masaya ako sa nakikita ko na lumalambot na ang puso mo. Nakuha ko ang mga feedback sa mga kompanya mo. Hindi ka na daw lagi nakasimangot, hindi ka na daw lagi sumisigaw. You even smile while you are in the middle of your meeting and scaping it when Elijah called you.”

“So what? Hindi ba pwedeng maging inspired ako dahil sa asawa ko. Lolo, you give Elijah to me para lang baguhin ang nakasanayan ko para sa sarili ko. Ang Ace na minsan mong hinubog ay gusto mong baguhin sa pamamagitan ng taong napili mo sa akin. And I will salute you for that, now you win.”

“I know, that Elijah can make it. At hindi nga ako nagkamali.”

“Then? What now? Babawiin niyo na ba siya sa akin? Kung ganun man, hindi ko siya ibabalik sayo lolo. Elijah is mine. He is mine.” Seryusong saad ko dito.

Tumawa ito ng pagak at bahagyang pumalakpak. “Mapag angkin ka sa lahat apo, saka hindi ko namang sinabi na babawiin ko ang asawa mo. Asawa mo na siya. Pero apo, matanong kita?”

“What?”

“Nasabi mo na ba sa kanya na mahalaga siya sayo?”

Hindi ako nakaimik, kailangan ko pa bang sabihin iyon. Sapat na ang iparamdam ko na mahalaga siya. Hindi ko na kailangang bigkasin dahil hindi ko porte ang ganong mga salita.

“I don’t need to say that lolo, tama na, na naipaparamdam ko sa kanya na mahalaga siya sa akin. Iyon lang ba ang sasabihin niyo?”

“Yeah, isa lang iyan sa mga sasabihin ko. Saka apo, hinay hinay lang. Parang gusto mo ng tapusin agad ang pag uusap natin at puntahan agad ang asawa mo. Hinay hinay lang apo.” Pilyo pang sabi nito at tapunan ako ng makahulugang tingin.

“I just can’t resist him lolo. Kaya kung may iba pa kayong sasabihin sabihin niyo na. Masyado pa kasing maaga pinapunta niyo na kami dito. Di sana naka round one pa ako bago kami nagpunta dito.” Hinaluan ko ng biro na may katutuhan na sabi ko dito. Ngali ngali lang na ibato nito ang shako na hawak niya.

“You moron.” Natawa ako sa nakita kong pagkairita ng lolo dahil sa sinabi ko.

“Hahaha, ikaw ang nagsimula lolo.”

“Seryuso ako, kaya sumeryuso ka diyan.”

“Okay! Say it now lolo.”

Hindi ito nagsalita bagkus tumayo ito at may kinuha sa ibabaw ng lamesa niya sa pinakagit ng library at ibinigay nito sa akin iyon.

“Ano naman ito lolo?“tanong ko ng makuha ko iyon.

“Buksan mo.” Agad ko namang sinunod ang sinabi nito.

Naging maharas ang pagtingin ko dito ng makita ko ang nilalaman ng brown invelope na ibinigay nito sa akin. Kunot ang nuo ko na hindi ko alam kung ano ang dapat kung sabihin.

“Sayo na iyan apo, ipinapaubaya ko na iyan sayo.” Seryuso nitong saad sa akin. “Naisip ko kasi na hindi na ako bumabata at baka bigla na lang akong mawa-.”

“Nonsense.” Galit na napatayo ako, padabog na binitawan ang papel na ibinigay niya at pinigil ito sa gusto nitong sabihin. “Kung iyan lang ang dahilan niyo ngayon, na para niyo naring sinasabi na hindi na kayo magtatagal.”

“Hindi natin alam ang pwedeng mangyari sa kasalukuyan apo, baka bukas makalawa-.”

“Pwede ba lolo, itigil niyo ang walang kwenta niyong mga sinasabi. Kung kinakailangan na hindi ko tanggapin ito para magtagal pa kayo sa mundong ito ay gagawin ko. Damn it. Don’t talk nonsense lolo. Don’t.” Galit na hindi ko alam kung saan ko isisilid ang nabuhay na inis ko dahil sa pinagsasasabi nito.

Oo, gustong gusto kong makuha ang mana ko. Gustong gusto kong mapasaakin lahat ng mga pinaghirapan ko. Pero hindi ko matatanggap na sabihin niyan, malapit na siyang mawala.

Galit ako sa kanya, inis, asar at naramdaman ko na lahat ng masasamang bagay para dito pero ang wala sa isip ko ay ang mawala ito. Hindi, hindi pa ako handa na mangyari iyon.

“Apo, pwede ba, huminahon ka. Lahat naman tayo ay dumadating sa bagay na iyon. May mga bata ngang maagang kinukuha ng may kapal, ako pa kayang halos nabuhay na ako ng ilang henerasyon.”

“Pero hindi pa ngayon, hindi sa susunod na taon, o sa susunod pang mga taon. Kaya pwede ba lolo, huwag na huwag niyong sasabihin iyan sa harapan ko kundi magwawala ako.” Totoong banta ko sa kanya.

“Hindi ka parin nakakalimot. Apo, matagal ng wala ang kapatid at papa mo. At ang bagay na iyan ay hindi natin maiiwasan kaya dapat tanggap mo kung sakali mang isa sa mga taong mahal mo sa buhay ay mawawala.”

“Isa pa lolo, isa pa.” Galit na tinalikuran ko ito.

“Okay, hindi na apo. Pero gaya ng sabi ko, iyong iyo na iyan. At sana, patuloy mong palaguin ang kung anong nasimulan mo na. At huwag mong aalisin ang AA sa bawat negosyong gusto mo pang idagdag sa mga negosyo mo.”

Muli akong napalingon dito. Hindi ko alam ang sasabihin ko ngayon dahil nasa utak ko parin ang mga sinabi niya. At ang isa pa, the contract.

Isa iyon sa una kong naisip kanina kung hindi lang nagsalita si lolo. Na nakasaad sa kontrata namin ni Elijah na kapag nasa akin na nakapangalan ang mamanahin ko ay awtomatikong mawawalan na ng bisa ang kasal namin.

No! Hindi maari, siya lang ang nakapirma at wala pa akong napirmahan sa kontratang iyon. Hindi niya malalaman kung walang magsasabi. Tama, hindi dapat niya iyon malaman. Saka na kapag naopen ko na ang usapin para sa aming dalawa. May kulang apat na buwan na lang ang natitira sa kasulatan. At hindi ko naisip na ganito kaaga susuko ang lolo sa pang iipit sa akin. Mabilis lang ba na nagbago ang nararamdaman ko at iyon ang nakita ng lolo kaya na nito ngayon ipinapauba ang lahat?

“I accept it. Pero gusto kong sa atin na muna ito lolo.” Tanging nasabi ko dito at muling tinapunan ang mga papel sa ibabaw ng lamesa.

“Oo naman apo, saka nasa akin parin naman ang iba para kina Vienn, Kanye at Wayde. Ewan ko na lang sa tatlong iyon lung kailan sila mag oopen sa akin. Masyado silang malaya at ayaw magpatali sa mga gusto ko.”

“And you got me dahil alam mong hindi ko kayang mawala sa akin ang mga negosyong hinahawakan ko.”

“Yes, isa na iyon apo. Pero alam mo namannsa lahat na ikaw ang paborito ko.”

“Kung buhay ang kapatid ko lolo, masasabi mo kaya iyan sa akin?”

“Of course apo. Dahil buhay pa man sila ay sayo na nakatuon ang pansin ko. Na nasa unang panganay na lalaki man ang buong pansin ko ay hindi mawawala kung sino ang pabirito ko sa inyong lahat.”

Naiiling na tinapunan ko ito ng seryusong tingin. Halos sabay kaming nagpakawala ng buntong hininga. Lumapit ito sa akin at tinapik ako sa balikat.

“Kausapin mo ang asawa mo apo, simula ngayon. Hindi na ako makikialam sa inyong dalawa. At alam kong kaya mong gawan ng paraan ang mga bagay na nagpadalos dalos ka ng disesyon.” Sabi nito sa makahulugang tuno.

Hindi na iyon iba sa akin. I know, na alam din ni lolo ang ginawa kong kontrata namin ni Elijah. He got me dahil nahulog ako sa bitag niya. Sa patibong niya na hinayaan ko naman.

“Hindi ka parin nagbabago lolo, lagi kang nagsasalita ng mga walang kwentang bagay.” Sabi ko na lang na tinawanan lang niya. Muling tinapik ang balikat ko bago naglakad na palabas ng library.

“Lets go, baka na iinip na ang asawa mo, tawagin mo na siya pero huwag mo ng isiping magtagal sa loob ng silid mo dahil naglagay ako ng Hidden camera doon kung sakali mang may balak ka.”

“You old foggy…”

“Hahaha! I got you apo. I got you.”

---

To be Continue…

---

Ace Anderson
❤❤❤

---

Hanggang dito na lang muna
Next chapter will be the new year celebration
🎆🎆🎆🎆

Vienn, Wayde and Kanye
Po pala nasa works ko na sila.
Hope you will like them too
Gaya ng kung paano niyo kagusto ang kwento nina Ace at Elijah
❤❤

PH1 #35: Ace

This Chapter dedicated to
CAWAIII , ArielEspiritu , dEAthPhanThom
LizaFerrer707 , bl_heart2 , marvelouxtaker
ursaryo11
For you support.
Maraming salamat po sa inyong lahat sa walang sawang umaantabay sa kwento ko.
THANK YOU SO MUCH GUYS
❤❤❤

==¤==
==¤==
Warning: Hot Scene Ahead. Strong Parental Guidance. Read at your own risk.

==

Walang ingay na pumasok ako sa silid ko kung nasaan siya ngayon. Nakita ko siyang nakatayo sa harapan ng mga display sa may TV at tinitignan ang mga nalarawang nandoon.

Walang ingay din ang naging paglakad ko palapit sa kanya. Nagulat pa siya ng yumakap ako sa baywang niya at isampay ko ang baba ko sa balikay niya.

“Have you seen enough mi esposa?” Tanong ko sa kanya. He touch and caress my cheek. Isinandal ang ulo niya sa ulo ko.

“Your so cute when you are young.” He said.

“Mayroon pa bang mas tatalo sa ka kyutan ng asawa ko?” Sabi ko sabay baon na naman ng mukha ko sa balikat niya.

Mas hinigpitan ko ang yakap ko sa kanya ng maalala ko ang napag usapan namin ni lolo. Malaya na siya kung tutuusin dahil nasa akin na ang mana ko pero hindi ko na siya kayang bitawan.

“Hey! Hindi na ako makahinga.” Reklamo na niya at kinakalas na ang kamay ko na nasa baywang niya.

“Sorry mi esposa. I just want to hug you forever. Just let me for a while.” Bulong ko sa kanya at niluwangan naman ang pagkakayapos ko sa kanya ng yakap. Humuhugot ng malalalim na hininga dahil parang ayaw ko na siyang bitawan at gusto ko na lang na kayakap siya ng ganito.

“May problema ka ba?” Tanong niya, na humarap sa akin. Ikinulong ang magkabilang pisngi ko sa nga palad niya. “Anong sinabi sayo ng lolo bakit ka nagkakaganyan?”

Hinawakan ko ang isang niyang palad at dinala iyon sa tapat ng labi ko sak dinampian ng halik.

“Nothing mi esposa. Nothing.” I answered and hug him again pero saglit na lang iyon. “Lets go, naghihintay na si lolo sa hapag kainan.”

“Mmmm, sigurado ka na wala kang problema?” paniniguro pa niya.

Isang ngiti ang isinagot ko sa kanya at padamding hinalikan sa labi. “Wala mi esposa. Lets go.” Hindi ko na siya hinayaang magtanong pa ulit. Hinila ko na siya palabas ng silid.

“Higit na mas maluwang ang bahay ng lolo kaysa sa bahay na ipinagawa ko.” Pagkwekwento ko habang naglalakad kami papunta sa dinning area.

“Pansin ko nga.”

“Hindi naman ito dating ganito pero nag pa expand siya para kapag may bumisita sa amin sa kanya ay may matutulugan. Halos ako o ang kapatid ko lang noon ang naglalagi dito noong nabubuhay pa siya. Kaya may sarili akong silid.”

“Ganun ba, halata ko na nga na nasa sayo lahat ng pansin ng lolo mo.”

“Yeah, tama ka diyan. At iyan ang isa sa kinaiinisan ko dahil ako lagi ang napapansin niya.” Totoong sagot ko sa kanya dahil iyon naman ang katutuhanan. Pero habang sinasabi ko iyon ay wala na ang inis ko kay lolo na dati kong nararamdaman.

Nagbago na ba talaga ako at napapalambot na niya ng tuluyan ang puso ko?

“Oh! Bakit ka na naman tumigil?” tanong niya ng bahagya akong napatigil sa paglalakad. Napatitig kasi ako sa kanya at parang tumitigil lahat ang nasa paligid ko kapag siya ang nakikita at laging laman ng isipan ko.

“Ang sarap mo lang pagmasdan mi esposa, parang gusto kong ikaw na lang ang kainin ko sa hapunan.” Pabiro kong sagot sa kanya na nakapag pamula na naman ng mukha niya. “Your so cute mi esposa.” Sinabayan ko ng pagpisil sa pisngi niya bago ko muling hinawakan siya sa kamay at pahila ng muling tinungo ang hapag.

“Umupo na kayo apo.” Si lolo ng bumungad na kami sa hapag at itinuro ang tapat upuan nito.

“Salamat po lolo.”

“Hala, kumain na muna tayo, mamaya pa darating ang iba. Mamaya, hindi na tayo makakapag kwentuhan pa dahil maingay na sa paligid.”

“Yeah, come on mi esposa.” Ipinaghila ko siya ng upuan bago ako umupo. Kung siguro noon ito nangyari na kasalo ang lolo ay baka pagpapanggap lang ang gagawin ko na magiging sweet ako sa kanya pero ngayon, kahit araw araw ay pagsisilbihan ko siya kung kailangan.

“T-tama na. Marami na to.” Pigil niya sa akin sa huling lagay ko ng ulam sa pinggang niya at mukhang matatawa pa dahil para ng gabundok sa tayog sa dami na ng nailagay ko. Na kahit si lolo ay napansin ko ang pag ngiti nito.

“Kailangan mong kumain ng madami mi esposa, para may lakas tayo mamaya.” Sabay kindat sa kanya na kahit ang totoo ay gusto kong asarin si lolo.

“Kumain ka na ngang bata ka.” Paninita na nga niya sa akin pero nginisian ko lang siya.

“Naglalambing lang naman ako sa asawa ko lolo.” Sagot ko pa sa kanya. Ngali ngaling ibato nito sa akin ang kutsarang hawak niya. “Hahaha, kain na tayo mi esposa. Mukhang hindi sanay si lolo sa PDA.” Baling ko sa kanya na namumula parin hanggang ngayon at nahihiya.

Hindi naman nagtagal ay ginanahan na kaming tatlo habang kumakain na sinamahan na ng kwentuhan. Daming tanong ni lolo sa kanya sa mga bagay na ginagawa niya sa bahay o ano ang ibang mga pinagkakaabalahan niya.

Naging at ease na siya sa pakikipag usap dito kaya naman natapos kaming kumain na patuloy parin sila sa pag uusap.

=

“Happy new year papa.” Pagbati ng mama kay lolo ng isa isa na silang nagdatingan sa bahay ng lolo.

“Happy New year din Camille.” Seryusong sagot naman ng lolo dito. Alam ko na alam ni lolo ang ilan sa ginagawa ni mama kaya mukhang hindi maganda ang timpla ng pakikitungo nito sa kanya na hindi naman pinansin ng mama iyon. At ang isa pa ay isinama pa ni mama si Trisha.

“Magandang gabi po at maligayang bagong taon lolo.” Nakangiti pa nitong pagbati din kay lolo.

“Happy New year din hija. Mabuti nakasama ka.” Nasa tuno ng ang pilit na pakikitungo dito dahil halata na ayaw din nito kay Trisha. Hindi naman marunong magpahiya ng bisita si lolo kaya hindi niya ito pinakitaan ng pagkadisgusto. Hindi ko man sinabi ng derekta kay lolo ang nangyari kay Elijah noon ay alam ko naman na alam na niya ang dahilan kung bakit ko binili ang share ng ibang mga board member ng kompanya ng papa nito.

“Tita Camille invited me lolo.”

“Okay then hija. Just feel at ease. Sasalubungin ko lang ang iba.” Paalam ng lolo agad dito saka ako binalingan. “Bantayan mo ang asawa mo, ayaw ko ng mapapahiya siya sa pamamahay ko.” Pabulong na bilin nito sa akin sabay tapik sa balikat ko.

“I will lolo.” Tanging sagot ko dito bago tuluyang lumayo sa amin at binalingan ko naman ang mama. Habang nasa tabi ko parin si Elijah na halos walang imik at nangingilad na mapatingin kay mama. “Happy new year mama.” Pagbati ko dito at hinalikan ito sa pisngi. “Happy new year Trisha.” Ayaw ko man sana itong batiin ay ginawa ko ma lang para hindi naman ako maging bastos sa pagsapit ng bagong taon.

“Happy new year din hijo.” Sagot naman nito sa akin pero halata na may galit parin sa akin ang mama dahil sa nangyari noong nakaraang araw at hindi nakaligtas sa paningin ko ang matalim na tingin na ipinukol nito kay Elijah.

Hinapit ko siya sa baywang at hindi ko hinayaang makalayo sa akin gaya ng bilin ng lolo. At kahit hindi man ako bilinan ng lolo ay hindi ko naman hahayaang ipahiya siya ng mama sa harapan ng mga kamag anakan namin.

“Don’t give that look to my wife, mama.” Sita ko dito sa mahinahong tuno.

“Lets go Trisha hija. Ipapakilala pa kita sa iba.” Bagkus aya nito kay Trisha at hindi na pinansin ang sinabi ko at lumayo na din sila sa amin.

“Look up mi esposa, huwag mong itago ang maganda mong mukha sa karamihan. Be yourself. Nandito lang ako, hindi kita iiwan.” Sabi ko sa kanya na ngayon ay hinawakan ko ang baba niya para patingalain sa akin.

“Talaga?”

“Oo naman mi esposa, pero iwasan mo lang maging kyut sa iba. Dahil ayaw kong may ibang magpantasya sayo maliban sa akin.”

He pouted his lips dahil sa sinabi ko kaya naman nanggigil akong pisilin ang pisngi niya.

“Come on, doon na lang tayo.” Sabay turo sa labas ng bahay ng lolo na ngayon ay abala ang mga inutusan ng lolo na isaayos ang mga pinamiling iba’t ibang klase ng fireworks.

“Ang dami naman niyan.” Namamangha niyang sabi habang iginagala ang paningin sa paligid.

“Every new year, lolo spend a lot of money sa lahat ng iyan. Pasasalamat niya sa buong taon. Kaya kami, hindi na namin kailangan ang bumili ng mga ganyan dahil dito palang sa espasyo na ito ng subdibisyon ay kitang kita na ng lahat ang ganda ng fire works display galing dito.”

“Mmmm, excited na akong makita. Kami nga ni mama, sa loob na lang kami ng bahay noon. Tapos lalabas na lang pagsapit ng hating gabi at manunuod na lang ng mga fireworks sa paligid.” Pagkwekwento naman niya.

“How about your mother, lahit man lang sana sa bahay inimbitahan mo siya para may kasama siya sa bagong taon.”

“Hindi na kailangan, kasi sinundo daw siya kanina nina Geline na doon na sa kanila mag babagong taon, dadalaw na lang ako bukas sa kanila. Sasama ka ba?”

“Sige, magdala na lang tayo ng pagsasaluhan para doon na tayo mag palipas ng unang araw ng taon.” Nakangiti kong sagot sa kanya saka ako humawak sa baywang niya. Siya man ay ganun din at isinandal ang ulo sa akin. Pinanuod ang mga paglalagay ng iba ng nga fireworks.

“Nandito lang pala kayo.” Napalingon kami sa nagsalita. Si Wayde. “Itatago mo ba ang asawa mo sa amim at hindi man lang ipapakilala?” Seryuso nitong tanong sa akin bago bumaling sa kanya.

“Yeah! At ano naman ngayon kung hindi ko ipakilala ang asawa ko sayo? May magbabago ba?” Sagot ko dito.

“Wala namang magbabago, pero halata na inienjoy mo na ang buhay may asawa.”

“Is none of your business Wayde, dahil hindi ko pinapakialam ang personal mong buhay.” Pabalang na sagot ko dito. Napatingin na lang ako sa kanya ng maramdaman ko ang pagpisil niya sa kamay ko na hawak niya na para bang sinasabing ayusin ko ang pakikipag usap ko dito.

“Sure enough! Pero ipakilala mo naman ako sa asawa mo, hindi man lang ako inimbitahan ng lolo sa kasal niyo.” Sakansiya nito binalingan. “I’m Wayde. Ace cousin.” Pakilala nito sa kanya na nilahadan ng kamay.

“Elijah.” Pero bago pa niya tanggapin ang pakikipagkamay niya dito ay ako na ang nakipagkamay sa pinsan ko.

“How rude you are.”

“Tama ng nasabi niya ang pangalan niya. Kung wala ka ng sasabihin pwede ka ng bumalik sa loob. Para naman makipag usap ka din sa iba ng hindi kami ang iistorbuhin mo.”

“Yeah, bye then Elijah. See you around.” May ngiti man na gumuhit sa labi nito ay hindi naman abot iyon sa mga mata nito. Kung gaano siguro ako kaseryuso ay dudoble ito. Wala kang ibang makikitang emosyon sa mga mata nito maliban sa kalamigan.

“Hindi kayo malapit sa isa’t isa?” Kuway tanong niya sa akin ng makalayo na sa min si Wayde.

“Hindi lang namin pinapakialaman ang buhay ng may buhay mi esposa, saka iba sila kumpara sa akin dahil hindi siya nagpapanipula kay lolo. Lalo na yang si Wayde at si Vienn. Kung si Kanye pa ay maaring mahawakan din ni lolo sa leeg at ito mismo ang magmanipula sa buhat gaya ng ginawa sa akin.”

Napansin kong biglang nalungkot siya sa sinabi ko. Kaya naman naalarma ako at agad na binago ang usapan.

“Don’t think to much mi esposa. Isang oras na lang bagong taon na. And be ready mi esposa para sa pag uwi natin sa bahay.”

“Hmp!.” Pairap pa na binawi ang tingin sa akin. Nakakatuwa talaga siya kaya naman hindi ko mapigilan ang sarili kong bigyan ng magaang pisil sa baywang niya kung saan ako nakahawak.

Hindi na din kami nakisalamuha sa iba at iniwasan ko na dahil ayaw kong maramdaman niya ang ma out of place. Na kapag may nakita pa akong pagkadisgusto sa iba para sa kanya ay baka mauwi pa sa hindi magandang salubong ng bagong taon ang lahat dahil hindi ko sila palalampasin kung sakali man.

“Pumasok na muna kayo, makisalo sa lahat.” Si lolo na lumapit din sa amin.

“Dito na lang kami lolo.” Sagot ko dito. Tinapik niya ako sa balikat. “Umiiwas lang ako sa gulo dahil kilala niyo naman ako.”

“Wala namang mangangahas na magpakita sa akin ng hindi magandang pakikitungo sa lahat apo. Kaya halika na muna kayo.”

“Gusto mo bang pumasok?”

Tumango siya bilang sagot.

“So lets go ”

“Hanggang ngayon wala pa din ang batang iyon.” Si lolo habang nakaagapay sa amin papasok.

“Si Vienn ba lolo?”

“Oo, ewan ko ba sa pinsan mong iyon. Saka na lang darating kung pasimula na ang fireworks.”

“Hindi na kayo nasanay lolo. Kaunting oras na lang naman. Alam mo naman ang trabaho niya.”

“Yeah, at iyon ang ayaw ko. Mas inuuna pa niya ang sariling trabaho niya kaysa siya mismo ang mag asikaso sa kumpanyang hinahawakan niya.”

“Double time naman ang ginagawa niya lolo, at nakikita ko naman na naasikaso niya ng maayos ang mga negosyong hawak niya.” Nakikinig lang siya sa amin ni lolo habang nakahawak sa braso ko. “You want something to eat?” Tanong ko sa kanya ng makapasok na kami sa loob.

Umiling siya. “Bathroom lang ako.” Saad niya.

“Okay, kung gusto mong hindi makasalamuha sa iba, go straight in my room mi esposa.” Sabi ko na lang dito. “This is the key ” sabay abot sa kanya ng susi ng silid.

“Thank you.” Tumalima naman agad siya at lumihis sa iba para makaakyat sa ikalawang palapag ng bahay papunta sa kwarto ko.

“You think, action is enough?” Kuway saad ng lolo kaya nabawi ko ang tingin sa palayong imahe niya.

“I just don’t know how to say it lolo. Darating din tayo diyan.”

“Ikaw ang bahala apo. Nasa sa iyo na iyan.”

Marami pa kaming napag usapan ng lolo at nakisalamuha na din sa iba habang hinihintay ko si Elijah. Nakipagbatian na hindi ko naman ugaling gawin dati.

Napatingin ako sa itaas, hindi parin lumalabas si Elijah hanggang ngayon. Kaya naman nagpasya na akong akyatin siya dahil labing limang minuto na lang magsisimula na ang countdown.

“S-sino ka? Bakit diyan ka galing?” Narinig kong tanong at boses iyon ni Elijah.

“Vienn?” Naibulalas ko sa pangalan nito at mabilis na nilapitan si Elijah na ngayon ay nakatunghay kay Vienn na nakasampa sa sala sa may Balcony mismo sa silid ko. Magkatabi kasi ang silid naming dalawa.

“Ace.” Nakangiting sambit din nito sa pangalan ko. “Dito kasi sa tapat ng silid ni Ace mas madaling umakyat kaysa sa tapat ng silid ko. Kaya dito ako dumaan. Ayaw ko kasi na sa harapan dumaan eh. Pasensya na.”

“You moron…”

“Oops, yeah. Malay ko ba na nandito pala ang asawa mo. Saka pwede ba Ace. Dati ko na itong ginagawa, nagkataon lang na iba na ngayon dahil may asawa ka na na itatago sa silid mo.” Sabi pa nito.

“Lagi kong sinasabi sayo na dumaan ka sa pintuan at hindi sa bintana.”

“I know, saka pwede ba. Mas matanda parin ako sayo kaya huwag mo akong pagsasabihan.” Baliwalang saad nito saka tumuwid ng tayo. Nakasuot parin ito ng police uniform ito. “By the way, I’m Vienn, and you are?” Pakilala nito sa kanya.

“Elijah.”

“Nice meeting you. Hindi na ako makikipagkamay, alam ko naman na haharangan lang ng pinsan ko. See you around.” At walang kahirap hirap na muling tinalon ang kabilang balcony sa silid nito.

“Are you alright. Kanina pa kita hinihintay sa baba.” Kuway tanong ko sa kanya.

“Okay lang ako. Magpapahangin na lang muna sana ako dito bago bumaba.

“Pero ilang minuto na lang. Halika na. Baka nasa labas na silang lahat.”

“Sige.”

Magkaagapay kaming lumabas ng silid at tama nga. Nasa labas na silang lahat at pumalibod sa maluwang na ground kung saan nakadisplay na ang mga fireworks. Dalawang minuto na lang.

Tumabi kami kay lolo na nasa tabi nito sina Wayde at Vienn. At lumapit din sa tabi namin si Kanye.

“Happy new year.” Pagbati nito. Kaya sabay kaming napatingin ni Elijah dito.

“Yeah! Same.”

Hanggang sa nagsimula na ang countdown ng…

10

9

8

7

6

5

4

3

2

1

HAPPY NEW YEAR.

Sigaw ng lahat kasabay ng pagsindi ng mga fireworks at nagsimula ng magliwanag sa kalangitan. Ibat ibang kulay, ibat ibang porma.

“Ang ganda.” Narinig kong saad niya na ngayon ay gaya naming nakatingala sa kalangitan hawak ang cellphone at kinukuhanan ang nasabing ganda ng fireworks display.

“Do you like it.”sabi ko mismo sa mismong tainga niya dahil sa ingay na sa paligid.

Tumango siya at napatingin sa akin kaya naman dumampi ang labi niya sa pisngi ko na agad ding binawi at muling itinuon ang pansin sa taas.

“Happy new year mga apo.”si Lolo at inisa isa kaming tinignan. Ako, si Vienn, si Kanye at si Wayde.

“Happy new year lolo.” Sabay sabay naming sagot dito.

Umabot ng dalawampong minuto ang nasabing fireworks display. Thousands of money na ginastos ng lolo at sapat na para sa buong taon na pasasalamat. At naging masaya ang bagong taon namin ulit na magkakapamilya na kahit sa araw ng unang bagong taon lang kami halos kumpleto at nagkakasama.

=

“Mi esposa.” Napasinghap ako ng itulak niya ako sa kama matapos kami sa mabilisang shower sa katawan ng makabalik kami sa bahay.

“Allow me to do the move this time.” He whisper sa tainga ko at sinimulang dilaan ang puong tainga ko na nakapagpakiliti sa akin. Umayos siya ng pagkakasampa sa akin. Tanging kulay itim na panloob na lang ang suot naming dalawa.

Hahawakan ko na sana siya pero pinigil niya ako.

“What?” Kunot nuong tanong ko. Pero hindi siya nagsalita bagkus binuksan ang drawer sa bedside table at kumuha ng isang necktie. “Anong gagawin mo diyan?” Tanong ko pero huli na ng makahuma ako dahil kinuha niya ang dalawa kong kamay at itinali iyon. “Elijah.” Nanlalaki ang mga mata ko.

Ngumiti siya. At padamping hinalikan ako sa labi. “Mmmmm, be kind.” Sabi niya sa akin. Tatayo sana ako pero inupuan niya ako sa dibdib ko kaya muli akong napahiga habang ang kamay ko ay ipininid niya sa taas ng ulo ko. Hindi pa nakontento at muling kumuha ng dalawa pang necktie at ikinabit sa necktie na nakatali sa kamay ko at itinali iyon sa may headboard ng kama.

“Mi esposa. Kalagan mo ako.” Reklamo ko. Ewan ko kung maasar ba ko o matutuwa sa pinaggagawa niya ngayon sa akin. Pero nakakaexcite kong ano man ang plano niya at kung ano ang gagawin niya para magtagumpayan ang nais gawin.

“Hmmm, just let it be mi esposo.” He whisper and kiss me again. Halik na gustong gusto ko siyang hawakan para mas lumalim pa sana ang halikan namin pero hindi ko magawa dahil mahigpit ang pagkakatali niya sa akin.

“Damn it mi esposa, uhm.” Napaungol ako, tanging labi ko na lang ang gumagalaw at dila. Napapa angat na lang ang mukha ko kapag tatangkain niyang lumayo sa akin at susundan ang labi niya. “Mi esposa, uhmm. Kiss me more. Damn it. I want to hold you.” Hindi ko mapigilang mapamura dahil sinasadya niyang bitinin ako.

Kailan pa siya natuto sa ganitong pakulo at may patali pa siyang nalalaman ngayon. “Mi esposa, kalagan mo ako.” Muli kong utos sa kanya pero iginagalaw ko na ang kamay ko para lumuwang ang pagkakatali niya sa akin.

Hindi niya ako pinansin bagkus kinuha niya ang wine na nasa ibabaw ng lamesa sa gilid. Kanina natanong ko kung iinum pa ba siya at bakit nagdala siya ng wine sa loob ng kwarto namin. At ngayon? Ano ang balak niyang gawin dion habang nakasampa siya sa akin.

Huwag niyang sasabihin…

Damn! Binuhusan niya ang katawan ko ng wine. Sa leeg sa dibdib sa tiyan pababa pa sa gitna ko kaya pareho na kaming basa ng wine dahil umupo siya mismo sa gitna ko.

“Mi esposa, stop this. Damn it. Uhmmp.” I moaned when he kiss me again. I want to kiss him back pero agad niyang pinutol dahil nagsimula na siyang paglandasin ang labi niya sa leeg ko kung saan niya binuhusan ng alak.

Tumingala pa siya sa akin na nakawingi. “Bitter.” He said pero patuloy parin ang dila niya na pinapasadahan ang leeg ko na naging dahilan para makaramdam ako ng kakaibang kiliti na nabuhay at naglandas sa buong ugat sa katawan ko.

“Uhmm, mi esposa. Ughh.” Hindi ko mapigilan ang hindi takasan ng ungol dahil doon. Ang init ng dila niya na nagpapabalik balik sa leeg ko, sa balikat patungo sa tainga ulit. “Mi esposa.” Para akong lalagnatin na sa init na nararamdaman ko ngayon. Lalo na ng buhusan na naman niya ako ng wine sa dibdib ko. Using his tounge to wipe it dry. Until he suck my nipples that make my body arc.

“Uhmm.” He moaned silently when he is sucking mu nipples like he is drinking some milk on my breast.

“Mi esposa. Uhmmm. Fuck.. uhmmm. Ahhhhh.” Para na akong mababaliw sa kiliting may sarap habang pinagsasasahan ng labi at dila niya ang magkabilang dibdib ko. Habang ang isang kamay ay masuyong humahaplos sa sa ibabaw ng pagkalalaki ko. “Mi esposa.. ugh..”

Muli na naman niya akong binuhusan sa may pusod ko ng bumaba na doon ang labi niya. Licking it. Suck it. Nakatingin pa siya sa akin habang dinidilaan ang pusod ko. Teasing me there.

“Uhmm, do you like it mi esposo?” He ask in whisper way and lick my navel again. I feel like trimbleng dahil sa kiliti na dulot ng pagdila niya doon.

“Ughh. Mi esposa.. uhmm. Fuck.. i wanna hold you… uhmmmm…mmmmm.” sagot ko. Pero lalong uminit ang katawan ko ng bahagyan na niyang ilihis ang panloob ko at bigyan ng mumunting halik ang puson ko. “Ughh..”

Pinilit kong hilain ang kamay ko na may tali. Damn! Mababaliw ako kapag hindi ko siya mahawakan kapag ganito na init na init na ang buong katawan ko at gusto kong ako naman ang magpapaligaya sa kanya. Gusto ko din siyang tikam. Gusto ko ding gawin ang ginagawa niya sa akin ngayon.

“Uhmmm.” He moaned again ng tuluyan na niyang alisin ang panloob ko at ikulong ang buong laki ko sa mainit niyang palad at dampian ng halik ang ituktuk ng pagkalalaki ko.

“Mi esposa. Uhmmmm.” Mas nanginig ang katawan ko ng maramdaman ko muling binuhuaan niya ng wine ang paligid ng pagkalalaki ko. At gaya kanina, he is drinking the wine, using his tounge to wipe it dry. He also suck my balls. “Ughhh. Mi esposa.. ughmm. Please.. kalagan mo ako.. ughh.” Muli kong pakiusap. Damn it again, I wanna die if hindi ko siya talaga mahawakan ngayon. Lalo na at mag pinapainit niya ang katawan ko. “Ughh.” Na para ng bulkan sa init at handa ng sumabog.

Hindi siya nakinig, nagpatuloy lang siya sa ginagawa. Playing my balls inside his mouth, licking mine from my balls to tip. “Mi esposa.” But still, he didn’t response. Patuloy lang siya sa pagpapasasa sa pagkalalaki ko. Giving me a blowjob. “Ughh.” Isa na namam ungol ang pinakawalan ko ng isubo niya ang akin ng buong buo. He is moving upside down.

Napakainit sa loob ng bibig niya isama pa ang paggalaw ng dila niya and sucking my soul away.

“Mi esposa please. Ugh…” pakiusap ko na sa kanya dahil kapag nagpatuloy siya sa pagpapasarap sa akin ay baka hindi ko na mapigilan ang maglabas dahil sa sarap na nararamdaman ko.

“Ughh.. uhmmm.” Hindi ko na kaya. Gumalaw na ang balakang ko pasalubong sa mukha niya na gumagalaw taas baba sa harapan ko.

“Argh.” Nailuwa niya ang akin dahil sa pagsalubong ko sa mukha niya at sumagad iyon sa lalamunan niya. “Uhmmm! Don’t move.” Parang galit pa na sabi niya sa akin.

“Mi esposa, please let me go. I want to hold you too.” Pakiusap ko sa kanya sabay hila ng kamay ko na nakatali sa ulunan ko.

But instead na sumagot siya ay nginitian lang niya ako at tinignan ng may pang aakit. Hanggang sa umalis siya sa pagkakasampa sa akin at inalis na din ang maliit na saplot sa katawan at muling pumaibabaw sa akin.

Niyuko ako at hinalikan. Mapusok at mapaghanap. He also do enter his tounge inside my mouth pero mas nauna akong nahuli iyon and suck it.

“Ughh… uhmm.” Halos sabay namin ungol. Habang magkaugpong ang mga labi namin ay nagsimulang kumilos ang balakang niya sa ibaba ko.

“Mi esposa please. Ughhh. Hindi ko na kaya.” Nahihirapan na akong huminga na parang hindi na ako magtatagal pa sa ginagawa niyang pangbibitin sa akin. Lalo na ng umupo siya mismo sa mga hita ko na hinawakan ang amin at pinagdikit iyon at pinagsabay na nilaro pataas baba ng mga kamay niya na sinasabayan na ng paggalaw ng balakang niya.

Kagat labi na nakatingin sa akin at ang isang kamay ay nakasandal sa dibdib ko.

Damn! Damn! Damn! Pang ilang ulit na ba ang pagmumura ko dahil sa ginagawa niya. Kailan pa niya naisipan ang ganitong bagay.

And damn it again, nadadala ako na parang gusto kong takasan ng ulirat sa sarap ng dulot ng paglalaro niya ngayon sa akin sa ibabaw ng kama namin.

“Mi esposa. Uhmm.”

“Uhmm.” He also moan like what I did habang patuloy siya sa paggalaw sa ibabaw ko at magkaugpong parin ang mga alaga namin.

Hindi ko na talaga kaya. Sasabog na ako sa init. Kaya naman. Mas nilakasan ko ang pag hila ko sa kamay ko na nagsimula ng lumuwang iyon sa pagkakatali. Hanggang sa tuluyan na iyong nakalas dahilan para matigilan siya ng hawakan ko siya sa baywang.

“You will pay for what you’ve done mi esposa.” Sabi ko sa kanya at mabilisang pinagpalit namin ang pwesto. Siya na ngayon ang pinaibabawan ko na agad na ginawaran ng mapusok na halik.

“Ughh..” siya na ngayon ang napapaungol ng malakas ng huliin ko ang dila niya at sipsip iyon. At ang katawan na kanina ay ako ang napapaliyad ngayon ay siya na ng mangahas na ang kamay ko sa buong katawan niya.

“Mi esposa.” Bulong ko ng sakupin naman ng labi ko ang tainga niya. Lick and suck it. Nagsimula na ding manginig ang katawan niya gaya ng nginig na naramdaman ko dahil sa kiliti ng bawat pagdantay ng dila niya sa balat ko. Kung ano ang naramdaman ko kanina ay iyon ang ipaparamdam ko sa kanya.

I trace his jawline at nag iiwan ng mumunting kagat, sipsip sa bawat daanan ng labi ko. Sa leeg.

“Uuhmmm.”

Sa balikat and leaving a kiss mark.

“Mmmmm.”

And sucking his nipples. Na mas nakapagpalabas ng malakas ng ungol sa kanyang bibig. Nakapag paarko ng katawan niya. While sucking one of his nipple, I also pinching the other one. Playing it with my finger that make his body trimbling.

“Ughhhhh. Uhmmm. Mi esposo. Uhmmm.” He hold my head, pushing to do more. Kaya naman mas ginanahan ako sa pagpapaligaya sa kanya. Ang kaninang ungol ko lang ang naririnig ay siya na ngayon.

Until my mouth found his navel, incircle my tounge around it. He is so sweet yet bitter dahil sa nadikit sa kanya ang wine na ibinuhos niya sa akin pero mas nakadagdag iyon sa kagustuhan kong kainin siya ng buong buo.

I found his manhood and wrap it in my hand. Kissing it, licking it.

Na naging dahilan na mas takasan siya ng malakas na ungol na para siyang nasasaktan. Ang kamay ay mas humigpit ang hawak sa buhok ko ng isubo ko na ang kanya at nilaro na iyon.

“Mmmm, ahhhhhh. Uhmmmmm.” Sumasalubong ang balakang niya sa bawat taas baba ng mukha ko sa gitna niya.

“Mi esposa. Uhmmm.” And one of my hand tracing his flesh. Entering my middle finger inside. “Still tight. You squeezing my finger in mi esposa.” Saad ko habang patuloy ako sa paglalaro sa kanya.

“Ughh. Mmmm. Put it in.. uhmmm. Ugh…” ng tingalain ko siya ay pabaling baling na ang ulo niya. Ang kamay na kaninang nakahawak sa ulo ko ay nasa kubre kama na at pahilang humawak doon. Ang mga paa ay nanigas na habang patuloy ako sa paglalaro ng daliri ko sa loob niya na sinasabayan ng pagdila doon.

“Yeah mi esposa.” Kumilos ako. I wet my hand using my saliva at ipinahid iyon sa bakuna na likuran niya. Hinalikan ko muna siya habang itinatapat na ang akin sa kanya.

“Ughhh. Uhhhmmp.” Bahagyang nakagat pa niya ang labi ko ng tuluyan ko ng nabigyan ng daan ang pagpasok ko.

“Uhmmm.. mi esposa.. r-relax. Hindi ako makakagalaw ng maayos if you squeezing me like this.” Sabi ko sa kanya. He wrap his arm around my neck. I also kiss him on his forhead habang nagsisimula na akong kumilos sa ibabaw niya.

“Ughhh.. uhmmm. Too big. Uhmmmp.” Paos na boses na sabi niya.

Masuyong humaplos ang isang palad ko sa pisngi niya. “Mi esposa, hindi ka pa ba sanay. Uhmm…”

Umiling siya. At mas hinigpitan ang pagkakapulupot niya sa leeg ko ng mas bumilis at lumakas ang bawat galaw ko at magbaon ko sa kanya.

“Mmmm, mi esposa.. uhmmm. Your so tight..ughh.. ang s-sarap mo…” hindi ko mapigilang sabihin ang mga katagang iyon. Na kapag sinasabi ko iyon sa kanya ay nandoon ang pamumula ng kanyang mukha.

“Uhmmm..mmmm…ooohhhh…aaahhhhhhh.” he moaned loudly. “Ughh.. A-ace. Ugh.. I’m cumming. Uhmm.” Kagat labi na tumingin siya sa akin habang pareho na kaming umiindayog sa ibabaw ng kama.

“Just cum mi esposa. I will make you cum twice or trice if that what you like. Uhmmm…” and he cum just like that habang patuloy ako sa paglabas masok sa kanya. Isinasagad ang bawat baon ko sa loob niya.

“Ughhh..ummm… aaaahhhh.” Kumilos ako para pagbaliktarin ang ayos namin na hindi naman siya nagreklamo. Siya na ngayon ang nasa ibabaw ko at kusang gumalaw. He arlready know how to move in top of me. Na parang ang lambot ng katawan niya habang umiindayog na sa ibabaw ko. Kagat labi o di kaya naman nakanganga na siya na para bang hirap na hirap habang taas baba ang balakang niya sa akin. Ang kanya na sumasabay sa bawat galay niya na humahanpas sa puson ko.

I grap him at isinabay iyon sa galaw niya. Na ngayon ay naging handa na naman.

“Ooohhhhh.. uhhhhm.m.. aaaahhhh.”

Hinaplos ko siya sa pisngi habang nakatitig kami sa isa’t isa. “Mi esposa. Ughh..” kagat labi din ako habang pinapanuod ko siya sa paggalaw niya. Hanggang sa isubo niya ang daliri ko and suck it.

“Uhmmp…aaahhh.” halos sabay kami. Sarap na sarap sa bawat galaw naming pareho. But i really want more. Binago ko na naman ang pwesto namin. Nakahulod kaming pareho sa ibabaw ng kamay at ipinatalikod ko siya sa akin.

“Ughh.. ahhhh… aaaa.. no…more..uhmmm.” saad niya pero hindi naman niya ako itinulak bagkus hinawakan pa ako sa balakang ko at isinabay ang kamay sa paggalaw ko sa likuran niya. Habang ang kamat ko ay nakaalalay sa katawan niya. Wrapping my arm around his chest through in his neck at doon humawak ang kamay ko. While the other one wrapping his manhood at isinabay iyon sa galaw ko.

Mabilis, malakas ang bawat naging galaw ko na nakapagpatakas sa bibig niya ng malalakas na ungol.

“Ughhh… uhhmmmm..aaahhhhh.. A-ace. Uhmmm. So..so..uhmmm..big..mm..”

“Mi…esposa..uhmm..”

“Uhmm.. m-more..uhmmmm..mmmm…I want…mmm..more.”

“Yes mi esposa…uhmmm.” at ang ungol naming pareho ang namayani sa buong silis. Ang langitngit ng kama na sumasabay sa tunod ng bawat pag indayog ng balakang ko sa likuran niya. Sa bawat pagsalampak ng akin sa loob niya at bawat pagsadag sa kailaliman niya.

“Ughh… uhmm.m… I wannaa Cumm..uhmmm.”

“Mi esposa… ahhhhh..uhmmmm..me… tooooo.” Binilisan ko pa ang galaw ko. He grap my neck ang kiss me. At sa halikan namin kasabay ng huling pagbaon ko sa kanya ay sabay na naming narating ang saeap na dulot ng kaluwalhatian sa pag iisa ng katawan namin. Ang pagbalot ng init sa buong pagkalalaki ko ay nagbibigay buhay sa buong katawan ko na kahit kararating ko sa rurok ng kaligayahan ay nandoon na naman ang pag uumigting na muli kong maranasan ang sarap na dulot ng pag angkin ko sa kanya. Hindi ako magsasawa. Hindi ko pagsasawaan ang sarap sa piling niya.

“Ughh..uhmmm.” hingal na hingal ako. At mas isinasagad ang akin sa kanya na buhay na buhay parin. Gusto kong ipakilala at sanayin siya sa laki ko na ako lang dapat ang aangkin sa kanya ng ganito. Walang iba. Ako lamang.

“Uhmmm.” Siya man ay hingal na hingal din at nakahawak parin ang kamay sa leeg ko habang panaka nakang maglalapat ang mga labi namin. Hindi siya kumilos para matanggal ang pagkakabaon ko ng akin sa likod niya. Hinayaan niya lang sa ganung ayos namin na parehong nakaluhod sa gitna ng kamay at sumasabay ang bawat paghinga naming dalawa.

“Mi esposa.” Bulong ko. Nagtagal kami sa ganung ayos. But then, he didn’t answered. Na namalayan ko na lang na nawalan na naman siya ng malay at bumagsak na siya mismo sa mga yakap ko.

He passed out again.

Nagpakawala ako ng isang buntong hininga pero nakangiti ako na maingat siyang ipinahiga. Pero paano pa kami ngayon mahihiga sa kama kung basang basa na ng alak iyon.

Nangingiti na naiiling ako na umalis sa ibabaw ng kama at inilabas ang isang makapal comforter at inilapag iyon sa sahig. Kinuha ang mga unan at i ilagay doon. Bago ko man siya inilipat doon ay nilinisan ko muna ang buong katawan niya. Pinunasan ang mga pawis na ngayon ay nasaganang naglalabasan sa katawan niya. At nilinisan ang parteng iyon na hindi ko pagsasawaang pasukin.

“Goodnight mi esposa, I love you.” Bulong ko ng maisa ayos ko na siya ng higa at tumabi na din sa kanya matapos ko ding linisan ang katawan ko. At natulog na nakayap ako sa kanya.

---

To Be Continue.

---

I ALSO PUBLISH KANYE, VIENN, AND WAYDE STORY GUYS! HOPE YOU WILL LIKE THEM TOO
❤❤❤❤❤
😘😘😘

Kunwari ganyan na ganyan na ang firworks display nina lolo😁😁😁

Ang vedio po ay hindi ko pag mamay ari. Credit go to the righful owner.
Thank you
😘😘

PH1 #36: Elijah

36_Elijah

“Mauuna na ako, huwag kang mag pagutom. Medyo mahuhuli ako ng uwi ngayon dahil may mahalagang dinner meeting ako mamaya.” Paalam niya ng nasa sala na kami.

“Sige, mag ingat ka.”

“Pag uwi ko, kailangan nating mag usap, may mahalagang bagay lang akong gustong sabihin sayo.” Seryuso pa niyang sabi sa akin. Seryusong nakatitig at bahagyang hinaplos ang pisngi ko.

“May problema ba? Lagi kang seryuso nitong mga huling araw.”

“Wala naman mi esposa, marami lang talaga akong mahalagang inaasikaso sa mga kompanya na hawak ko.”

“Okay, hindi na ako magtatanong, basta kapag may time ka, magpahinga ka naman, lagi ka na lang napupuyat dahil sa mga negosyo mo. Halos hindi ka na natutulog.”

“Salamat mi esposa, kung hindi mo ako mahihintay mamaya pag uwi ko, siguro bukas ko na lang sasabihin. Mauuna na ako.” He caress my cheek once again and give me a quick kiss. Inihatid ko pa siya hanggang sa may gate at saka na lang ako pumasok ng hindi na siya tanaw ng mga mata ko.

Inabala ko ang sarili ko sa mga gawaing bahay at tinulungan si Celine sa paglilinis. Hanggang sa napagtuunan ko ng pansin ang mga halaman na nasa gilid ng bintana sa sala kaya naman iyon na lang ang ginawa ko. Inalisan ko ng mga lantang dahon. Napapangiti na lang ako kapag pinagmamasdan ko ang mga iyon.

Natigil ako sa ginagawa ko ng marinig kung tumunog ang phone ko sa ibabaw ng lamesa.

Binitawan ko ang hawak kong gunting at tinignan kung sino ang nag tumatawag sa akin.

Unknown number? At sino naman kaya ito? Nadadalas yata na may tumatawag sa akin na hindi naka rehestro sa phonebook ko? At saan naman kaya nakukuha ang numero ko at tinatawagan ako. Minsan nga si Ace na ang nakakasagot ng tawag mula sa mga numerong nangangahas na tawagan ako. Pero kapag nasagot na niya ito ay wala namang nagsasalita sa kabilang linya dahilan lang para magalit siya. Iisipin na namam na mayroon akong ibang kinakausap na iba.

At dahil naipapaliwanag ko naman ng maayos ay naayos din, at kaunting lambing lang, nawawala ang galit niya. Pero ngayon, ibang numero na naman.

Ayaw ko man sana iyong sagutin pero naulit lang ang pagtawag nito. Kaya naman napilitan na lang akong sagutin kung sino man ang tumatawag sa akin.

“Yes, hello.”

“Good thing that you answer your phone.” Nangunot ang nuo ko ng mabosesan ko agad ang boses nito. Ang mama ni Ace. At ano naman kaya ang dahilan nito para tawagan ako. Dalawang tatlong na rin ang nakakalipas mula ng pumunta siya dito at pinagsalitaan ako ng nakakasama ng loob at naging dahilan para masira ang bagong biling phone ko.

At ngayon, bakit bigla itong nagparamdam sa akin? Ano na naman kaya ang gusto nitong sabihin? Sasabihan na naman ba niya ako ng kutong lupa, hampas lupa o di kaya gold digger? Ewan, inihanda ko na lang ang tainga kung sakali man na pagsalitaan na naman niya ako ng ganun at haba ng pasensya.

Sinabihan ako ni Ace na kung sakali man na muling magcross ang landas namin ng mama niya ay kung kaya kung umiwas ay iiwas ako para hindi na maging malaking gulo. Kaya naman sinabi ko na kakayin ko at iiwas hanggat kaya ko. Pero ngayon, mukhang alam ko na kung sino ang tumatawag sa akin gamit ng mga bagong numero at ayaw sumagot sa tuwing siya ang nakakasagot ng tawag nito. Dahil ayaw nitong magalot ang anak kapag nalamang tinatawagan ako at pagsasabihan ng mga masasamang salita.

“Ano pong kailangan niyo?” Magalang na tanong ko dito kahit gusto ko na sana itong putulan agad ng linya.

“Huwag kang maging mabait dahil alam ko naman na pakitang tao lang ang kabaitan mo.” Pabalang na saad nito kausa sagutin ang tanong ko.

“Kinakausap ko po kayo ng maayos dahil ayaw kong maging bastos dahil iniisip ko parin na kayo ang ina ng asawa ko.” Wika ko kahit nakaramdam ako ng gigil dito at gusto kong pagtaasan ito ng boses.

“Ang lakas naman ng loob mong sabihing asawa ang anak ko. Baka nakakalimutan mong ibang kontrata lang ang kasal niyo.” Saad nito na may kasamang pagtawa. Doon ako natigilan ng maalala na naman ang pinirmahan naming kontrata.

Sa mga araw, linggo at nitong huling buwan na lumipas ay nawala sa isip ko iyon. At ngayon, may nakapagpaalala na naman sa akin na may katapusan ang pagsasama namin ni Ace.

I swallowed hard dahil parang may bumara sa lalamunan ko dahil doon. Pinatatag ko parin ang sarili ko kahit biglang nawalan ako ng lakas ng loob dahil ipinaalala nito.

“I can called him husband until we still tied up together. At hanggang masaya kami pareho ngayon na magkasama kahit ibang kontrata lang ang nagtatali sa aming dalawa ay wala na akong pakialam doon.” Sagot ko dito. Kahit nahaluan na ng pabalang ang tuno ko ay hindi ko na alintana. Nakakainis kasi. Bakit kailangan pang ipaalala nito ang lahat.

“Your dreaming kung akala mo magiging masaya kayo pareho. Nagpapatawa ka yata.”

“Pasensya na po kayo, kung wala na po kayong ibang sasabihin maliban sa walang kwenta niyong pinagsasasabi ngayon, ibababa ko na po ito.” May galang parin kahit papaano kahit ayaw ko ng itong galangin. Dahil ayaw ko ng maging bastos pa ay kailangan ko ng putulin ang linya.

“Don’t you dare to hung up gold digger. Tumawag ako dahil mahalaga ang sasabihin ko. Kaya makinig ka.” May galit na saad nito kaya naman natigilan ang pagpindot ko ng end botton dahil sa sinabi nito.

“Kung ganun sabihin niyo na po para hindi na humaba ang usapan.”

“Well, lets start our business. Tumawag ako dahil narin sa kontrata niyo ng anak ko. At para matapos na ang kahibangan mo.”

Lumunok muna ako bago nagsabing ituloy lang niya at nakikinig lang ako. Kahit gustong gusto ko ng putulin ang linya para hindi ko na marinig ang sasabihin nito ay nanatiling nakadikit iyon sa tainga ko.

“Mas maganda yata na makipagkita ka sa akin para maibigay ko ang kaukulang mga detalye para sa sasabihin ko sayo.” kuway sabi pa nito.

“You can send me that through email, madam. Because Ace won’t allow me to leave the house without him.” Sagot ko dito. “But if you insist, I will tell him na samahan niya ako sa pakikipagkaita sa inyo.”

Tumawa ito sa sinabi ko. “Ang lakas naman talaga ng paniniwala mo na gugustuhin pa ng anak ko na makasama ka. Hindi mo ba napapansin na hindi ka niya iniimik nitong huling nakaraang linggo? Why? That is the question? Then I will tell you the answer gold digger.”

Hindi ko man maintindihan ang ibig nitong sabihin ay oo, tama nga ito. Dahil nitong huling nakaraang buwan ay hindi madalas nagsasalita ito. Nakikipag kwentuhan gaya ng lagi na naming ginagawa. At sa mga linggong iyon ay ni hindi na niya ako madalas na ginagalaw pa. But he always do kissing me. Iniisip ko lang na maraming problema sa negosyo niya kaya hindi niya nagagawa pa ang dati halos gabi gabing pag angkin sa akin.

I swallowed hard once again. “What do you mean why?” Lakas loob kong tanong dito.

I heard her chuckle. “Ace will be cut the tie with you. Maybe tomorrow, or the day after tomorrow. Just wait and see. Pero kung gusto mo naman na huwag niyang maipamukha sayo ang kahibangan mo na sa kanya, you can choose gold digger.”

“I don’t get it.”

“Then simple lang. Dahil naisalin na ng lolo niya ang minana niya dito. At dahil naisalin na ng papa iyon sa kanya ay alam mong ano na ang magiging estado niyong dalawa.” Parang bombang sumabog iyon sa pandinig ko.

Naisalin? Kailan pa? Bakit hindi niya sinabi sa akin? Iyon ba ang gusto niyang sabihin sa akin kanina na may pag uusapan kami mamaya pagbalik niya?

“Alam ko ang laman ng kasunduan niyo ng anak ko kaya huwag ka ng magpakainosente diyan. Na kapag naisalin na ang mamanahin ng niya kay papa ay awtomatiko na mawawalan na ng bisa ang kasal niyong dalawa.” Dagdag pa nito na lalong nakapagpatakas ng boses ko at hindi ko alam kung ano ang sasabihin.

Gaano katotoo iyon? Na hindi nito ako niluluko?

“Like what I said gold digger. Nasa akin ang patunay na naisalin na ng papa iyon. At iyon ang gusto kong ipakita sa iyo. Then as you wish. I will send it to you later.”

“H-hindi ako naniniwala.”

“It’s up to you. At alam mo ba kung ano ang dahilan ng anak ko kung bakit hindi niya iyon sinasabi iyon? Well, ito. Pakinggan mo ng malaman mo.”

Ilang sandali pa ay may kung anong narinig ako na parang nag click sa kabilang linya.

**“Ginagawa ko ito para sa mamanahin ko and at the same time, sinusulit ko na ang kasama siya para man lang may pakinabang pa siya sa akin. I won’t betray you. I can’t do that. He is just a toy. Pagsasawaan habang may halaga pa siya. At kapag wala na. Pwede ko ng itapon.” **

Pero mas malala pa pala iyon kaysa ang malaman ko na napasakamay na niya ang mamanahin niya. Mas masakit pala sa pandinig ang mga sinabi niya.

A voice recorder. At boses iyon ni Ace.

Parang nawalan ako ng lakas ng katawan dahil doon. Nanginig ang kamay ko na nakahawak sa phone ko na para ng malalaglag na.

Para na rin akong dinaganan ng langit dahil sa bigat na naramdaman ko sa katutuhanang “I am just a toy.” For him na pinagsasawaan na lang niya at kapag nagsawa na ay itatapon na lang niya ako.

Okay na lang sana na malaman kong nakamit na niya ang pangarap niyang mapasakamay niya ang yaman ng lolo niya. Mas madaling tanggapin iyon at wala akong bigat sa dibdib na umalis sa piling niya. Dahil sa simula pa lang ay alam ko naman na aabot kami sa puntong hiwalayan at matatapos na ng tuluyan ang mga pinagsamahan namin.

Pero…

Pero ang mga narinig kong sinabi niya ay para na rin niyang isinampal sa akin na kahit minsan ay wala akong naging halaga sa kanya. Na kahit alam kung isa lamang iyong palabas para sa amin.

“Your heard it clear. Now, I will send you the copy of the will that papa give him. Para ikaw na mismo ang kusang umalis sa poder niya at huwag ng ipagsiksikan ang sarili sa anak ko. Mag isip ka. Kung hihintayin mo na siya mismo ang magsabi iyan sayo ng harapan at ipamukha niya sayo ang sinabi niya sa akin. Baka mas masaktan ka. Good day, Elijah Lawrence. At umaasa ako na sa mga araw na dadaan ay mawala ka na ng tuluyan.”

Hindi ko na nagawang magsalita. Dahil tinakasan na ako ng boses. Tinakasan na din yata ako ng dugo sa katawan dahil naisampal sa akin ang mga narinig ko mula dito. Mula dito na sinabi ni Ace sa recorder.

Tuluyan na ding nalaglag sa sahig ang phone ko at nanlulumong naupo sa sofa. Hindi ko alam ang gagawin ko. Gusto kong ihilamos ang mga palad ko sa mukha ko pero hindi ko maigalaw ang mga kamay ko sa panginginig.

I know! Mayroong hangganan ang lahat pero hindi sa ganitong paraan. Handa akong iwan siya. Handa akong lumayo dahil kailangan dahil nakasaad sa kontrata namin iyon. Pero kalabisan na ang mga narining ko. Hindi man iyon harap harapang sinabi sa akin ay nandoon ang sakit ng katutuhanang isa lang akong laruan sa kanya.

Masakit na, isang libo libong kutsilyo ang tumarak sa puso ko. Na halos sa buong katawanan ko na dahil doon. Paano na lang kaya kung sa mismong harapan ko na niya iyon sinabi? Malamang mas dodoble pa ang sakit na nararamdaman ko ngayon.

Isang hikbi ang tuluyang tumakas sa akin. At masaganang luhang kusa ng tumulo sa aking mga mata. Pigilan ko man ang hindi umiyak ay hindi ko magawa.

Ang sakit! Ang sakit pala na maisampal ang katutuhanan sa akin. Na wala akong dapat asahan sa mgandang ipinapakita niya sa akin. At ngayon, nakuha na niya ang gusto niya kaya wala na akong silbi pa sa kanya.

Muli pa akong napatingin sa phone ko ng muli iyong tumunog. Ayaw ko man sanang kumilos pero may nagtutulak sa akin na kailangan kong damputin iyon at tignan kung ano ang laman ng message na iyon.

But again! Mas nanlumo ako ng makita ang copy ng will ng lolo niya na lagdado na nito at nakasaad na nasa kanya na karapatan sa mga negosyong pinapangarap niya.

Kung nakatayo lang siguro ako ay tuluyan na akong mawawalan ng balanse at natutumba na sa sahig.

**He is just a toy! **

**He is just a toy! **

Iyon ang paulit ulit na nagsusumigaw sa utak ko na nakakabingi sa pandinig ko.

“Sir Elijah, ayos lang ba kayo?” Tanong ni Celine na hindi ko namalayang nakalapit na pala ito sa akin.

Mas tumulo ang luha ko dahil parang nanliit ako sa sarili ko na may makakita sa akin sa ganitong kalagayan ko. Hindi ko alam ang sasabihin dahil pakiramdam ko ay nalunok ko na ang sariling dila ko.

“Gusto niyo bang tawagan ko si Sir Ace? Namumutla kayo.” Sa pagkarinig ko ng pangalan niya ay mas naramdaman ko ang sakit at muling nagsumigaw sa isipan ko ang katagang isa lamang akong laruan sa kanya.

“N-no.” Halos hindi na iyon lumabas sa bibig ko. Dahil ayaw ko muna siyang makita. Ayaw ko na munang madagdagan pa ang bigat ng naramdaman ko. Kung maari pa sana ay huwag na muna siyang umuwi. Huwag na muna siyang magpakita sa akin.

“Pero sir, namumutla talaga kayo. Ikukuha ko lang kayo ng tubig na maiinum.” Tumalima ito at agad na nagpunta sa kusina.

Again, masaganang luha ang tumakas sa mga mata ko. Hindi ko na mapigilan ang sakit na nararamdaman ko.

Pilit ko mang alalahanin ang mga masasayang sandaling magkasama kami ay hindi ko na magawa dahil parang bombang sumasabog sa pandinig ko ang salitang laruan lamang ako.

“Sir, uminom na muna kayo.” Si Celine dala ang malamig na tubig. Nanginginig man ang kamay ko ay inabot ko parin iyon at kinuha mula dito. Sumimsim ng kaunti at inilapag na iyon sa lamesa.

“S-salamat Celine, maari mo na akong iwan.” Sabi ko dito. “Gusto kong mapag isa.” Ayaw man siguro nito na iwan ako ay tumalima parin at iniwan nga ako.

Tumingin sa kung saan ang mata ko pero parang wala naman ako nakikita kundi para akong nasa kadiliman lang kahit maliwanag pa ang paligid.

Walang ibang laman ang utak ko..parang nililipad na sa kung saan at ang sakit sa puso ko ay nandoon at parang paulit ulit na sinasaksak.

Ganito pala kasakit talaga ang masaktan lalo na kung ang taong mahal mo na ang nanakit sayo. At sa taong mahal mo mismo naririnig na isa lang palang akong laruan. At iyon ang paulit ulit at parang sirang plakang nag pi-play sa utak ko.

I know that everything has an end at ito na ang katapusan ng masasayang sandali sa piling niya. Umasa lang ako kaya nasasaktan ako ng ganito. Na sa mga ipinapakita niya sa aking kabutihan ay binigyan ko na ng kahulugan.

Isang malalim na paghugot ng hininga at pinakawalan. Masakit man ang katutuhanan ay kailangan kong tanggapin pero dahil sa sakit na nararamdaman ko ay para na akong namamanhid dahil wala ng pagsidlan pa ang mga sakit pa na darating.

Nagtagal ako sa ganung ayos, hindi ko alam kung ilang minuto o oras ba ang lumipas na hindi ako gumalaw sa kinauupuan ko at nanatiling nakatingin sa kawalan.

Hanggang sa narinig ko na lang ang ugong ng sasakyan na nakapagpabalik ng isip ko sa kasalukuyan.

Why is he here? Iyon agad ang katanungan na nabuo sa isipan ko. Did Celine called him secretly kay umuwi siya ngayon.

At ang luha na kaninang tumigil na ay muling naglandas sa pisngi ko ng lapitan niya ako.

“Mi esposa, are you okay? Anong nangyari? Bakit ka umiiyak?” He asked worriedly. At gaano katotoo ang pag aalala niya na nakikita ko sa kanyang mga mata?

“How come?” Halos hindi iyon lumabas sa bibig ko. Masuyong humaplos ang mga palad niya sa pisngi ko at kusang pumikit ang mga mata ko.

“Celine called me. and he said you were pale? Kaya nag alala ako at agad akong umuwi. Anong nanguari? Anong nararamdaman mo? Pupunta tayo sa hospital ngayon din.” Sunod sunod na tanong niya at akmang tatayo pero pinigilan ko siya.

“No! I’m okay, I don’t want to go to the hospital. all I want is to stay here with you.” Saad ko na nakapagpatitig sa akin.

“Are you sure. Then I will call Kanye na pumunta dito para tignan ka.”

Umiling ako. Pero nagpilit siya kaya wala na akong nagawa ng tawagan nga niya si Kanye.

“Damn I need you here right now and check Elijah’s health.” Sabi pa niya dito. “I don’t care, then you can cancel that appointment… right here.. right now..” saka nito binabaan ng linya. Tumabi siya ng upo sa akin at niyakap ako na lalong nakapagpaiyak sa akin.

How can he say that I am just a toy kung ganito ang trato niya sa akin. Ang yakap na puno ng pag iingat, ang haplos na may pag aalala.

“Ssshhh! Stop crying me esposa. Stop crying. Damn it. Tell me what happen? Maayos ka pa kanina ng iniwan kita dito.”

“Just hug me, just hug me tight.” Sagot ko sa kanya na lalong nakapaghagulgol sa akin ng iyak sa loob ng yakap niya.

---

To Be Continue..

---

PB1 #37; Ace

Typo and grammatical error ahead;

37_Ace

“The clothing department export thousand of garments and it delivered on time last week. And Mr. Tyler sent us 100% feedback for proper and timely delivery of the garments.” Pagbabalita sa akin ng manager na humahawak sa clothing department.

Nasa kalagitnaan kami ng meeting at nagpapasa na naman sila ng report sa akin sa mga nagawa at mga bagong balita para sa kani kanilang department na hinahawakan sa bawat sangay ng kompanya ko.

Sa ibang mga negosyo ko ay naging maayos ang takbo at kumikita iyon ng malaking halaga maliban sa clothing department na nakatanggap ng bomb threat nitong nakaraan araw lang kaya naman lagi akong abala at hindi na ako nakakauwi ng maaga sa bahay. Hindi na din ako nagkakaroon ng mahabang oras para kay Elijah. Sa tuwing uuwi na ako ay halos hating gabi na dahil sa inaayos ang issue patungkol sa bomb threat na iyon na halos ikinabagsak ng 30% doon na naapektuhan na din ang ilan pang sangay nito. At iyon ang dahilan para mabawasan ang oras na nakakasama ko siya.

Patuloy lang sa pagbabalita nito, napag usapan na din na tungkol sa bomb threat at sinigurado nila na hindi iyon naibalita sa publiko.

Natigil lang ito sa pagsasalita ng biglang tumunod ang cellphone ko. Nakalimutan ko na namang i silent iyon mula kaninang pumunta ako dito. Kahit na na din kami madalas na nag cha-chat ni Elijah ay nakasanayan ko ng dalhin iyon sa akin sa meeting.

“Yes hello? Give me a reason why are you calling me at this hour?” Seryusong sagot ko dahil numero iyon galing kay Celine na ipinagamit namin habang nagtratrabaho siya sa amin.

“Sorry po sa abala sir, pero nag aalala po ako kay sir Elijah dahil namumutla siya ngayon ngayon lang at parang nanghihina.” Sagot nito sa akin kaya naman akong napatayo.

Seryuso ba ito? Maayos lang naman siya kaninang nagpaalam ako kaninang umaga.

“Meeting adjourned, I will set new time for this meeting. Go back to your work place now.” Sabi ko sa mga ito. Nagulat man siguro sila ay hindi naman na sila nagtanong kung bakit? At kung magtatanong man sila ay hindi ko kailangang sagitin iyon dahil ako ang boss nila at wala silang karapatan na tanungin ako.

Agad kong nilisan ang conference room.

“Cancelled all my appointment today Nancy.” Iyon na lang ang nasabi ko sa secretary ko na nakasunod lang sa akin.

“Yes sir.” Hindi na ito sumunod ng makasagot sa akin. Mabilis ang naging hakbang ko pasakay ng elevator at pasibad na minaneho ang kotse ko ng makasakay ako.

Nag aalala man ako dahil sa itinawag ni Celine ay wala naman akong alam na dahilan para mamutla siya at manghina. Maayos pa nga ng iwan ko siya sa bahay kanina tapos ngayon???????

“Mi esposa.” Napatingala siya sa akin sa pagkakayuko niya. Mas nag alala ako ng makita siyang umiiyak kaya agad ko siyang nilapitan at niyakap. “Are you okay? Anong nangyari? Bakit ka umiiyak?” Sunod sunid na tanong ko. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Sa naramdaman ko na halos manginig ang buong katawan niya habang tahimik na umiiyak ay ganun din ang pag aalala ko sa kanya.

“How come?” Halos hindi iyon lumabas sa bibig niya. Masuyong humaplos ang mga palad ko sa pisngi niya at kusang pumikit ang mga mata niya na para bang gusting gusto niya ang paghaplos ko doon.

“Celine called me. and he said you were pale? Kaya nag alala ako at agad akong umuwi. Anong nangyari? Anong nararamdaman mo? Pupunta tayo sa hospital ngayon din.” Sunod sunod na tanong kong muli at akmang tatayo pero pinigilan niya ako at mahigpot na hinawakan sa kamay.

“No! I’m okay, I don’t want to go to the hospital. all I want is to stay here with you.” Wika niya. Nakatitig siya sa akin na para bang wala ng bukas sa klase ng tingin niya.

“Are you sure. Then I will call Kanye na pumunta dito para tignan ka.”

Umiling siya, pero hindi na ako nagpapigil pa doon. Kung ayaw niyang pumunta sa hospital ang doctor ang papupuntahin ko dito. I call Kanye na agad namang sinagot ang tawag ko.

“Damn I need you here right now and check Elijah’s health.” Sabi ko dito na nasa kalagitnaan din pala ng meeting niya.

“Kung nag aalala ka ipunta mo na siya sa hospital, nasa kalagitnaan ako ng meeting ko.” Hindi naman iretable ang tuno ng boses niya bagkus mayroon din akong nakapa na pag aalala doon.

“I don’t care, then you can cancel that appointment… right here.. right now..”

“Okay okay! Papunta na ako.” Pagpayag nito bago niya ako binabaan ng linya. Muli ko naman siyang hinarap. Na ngayon ay nakatitig lang siya sa akin at lungkot ang tanging nakikita ko sa kanyang mga mata.

Sa pag titig niya ay patuloy na tumutulo ang kanyang luha kaya naman muli ko siyang niyakap. Hinalikan sa nuo. Humahaplos ang palad ko sa likod niya.

“Ssshhh! Stop crying me esposa. Stop crying. Damn it. Tell me what happen? Maayos ka pa kanina ng iniwan kita dito.” Tanong ko pero wala parin akong nakuhang sagot mula sa kanya na sa dami ng tanong ko kanina pa.

“Just hug me, just hug me tight.” Tanging sagot niya sa akin kaya naman mas hinigpitan ko ang yakap ko sa kanya na lalo namang nakapagpahagulgol sa kanya ng iyak.

Damn it! Sa pag iyak niya ay parang ako ang nasasaktan na hindi ko mawari dahil sa hindi ko malaman na dahilan sa paghihinagpis niya.

“Mi esposa please, stop crying. Ako ang nasasaktan sa pag iyak mo. Pinag aalala mo ako.” Bulong ko sa kanya. At gusto kong kumalas ng yakap sa kanya para sana tignan siya sa mga mata pero umiling lang siya at mas humigpit ang pagkakayapos ng yakap niya sa akin.

“Come on, mi esposa. Say something, what happened? May masakit ba sayo? Bakit ka nagkakaganito?” Still, hindi ako nakakuha ng sagot mula sa kanya kaya naman hindi na ako nagtanong pang muli sa kanya. Yumakap na lang ako sa kanya hanggang sa yayain ko na siya sa silid namin dahil baka mamaya lang ay darating na si Kanye para tignan siya.

Hindi na siya nagsalita ng akayin ko siya paakyat. Nag aalala man talaga ako sa kanya ay wala naman akong alam kung bakit siya ngayon nagkakaganito.

=

“Mas maganda na sigurong dalhin mo na siya sa hospital para sa karagdagang check up.” Sabi sa akin ni Kanye ng samahan ko siyang lumabas ng silid namin ni Elijah.

“Kailangan pa ba iyon, sinabi mo naman na okay lang siya.”

“For further test, Ace.” Seryuso niyang sagot.

“Okay, We will go tomorrow, ayaw niyang pumunta sa hospital kaya nga kita tinawagan.”

“Good then, ako na ang bahalang mag ayos ng check up niya bukas. Sige, mauuna na ako.”

Tango na lang ang isinagot ko ng magpaalam na ito. Bumalik ako sa silid namin, tahimik na siya ngayon at hindi na siya umiiyak pero nandoon parin ang lungkot ng kanyang mga mata.

“Ayos ka na ba?” Tanong ko sa kanya ng maupo ako sa tabi niya.

“Y-yes, a-ayos lang ako.” Halos pumiyok pa siya ng sabihin iyon.

Nagpakawala ako ng isang malalim na buntong hininga saka ko siya ipinasandal sa balikat ko. “Hindi kita matutulungan kung hindi mo sasabihin sa akin ang dinaramdam mo.”

“Wala naman akong problema.” He answered. Pero ano ang lungkot na nakikita ko sa kanyang mata kung sasabihin niyang wala siyang problema. “Sorry, naestorbo pa kita sa trabaho mo. Ayos na ako. Pwede mo na akong iwan at bumalik ka na sa opisina mo.”

“No, hindi kita iiwan sa ganyang kalagayan mo. Sabi sa akin ni Kanye, pumunta tayo sa hospital bukas para sa karagdagan check-up para sayo.”

“Bakit pa? He said that I’m okay. Pagod lang daw ako kaya ganito ako.”

“Yeah, pero kailangang makasigurado tayo.”

“Kung ganun, pwedeng sa mga susunod na lang na araw, all I wan’t is to be with you today and..at gusto ko namang pumunta sa bahay ng mama bukas.”

“Sige, sige. Pasensya ka na rin dahil hindi na tayo nadadalas na nag uusap ng matagal at hindi na kita naipapasyal.”

“Hindi naman ako nagrereklamo.”

“Oo nga, alam ko. Hindi ko na kasi sinabi sayo na nitong nakaraang mga araw ay nakatanggap ang isa sa sangay ng negosyo ng bomb threat kaya palaging gabi na ako umuwi at madalas din na maaga din ako umaalis sa umaga. Pasensya ka na mi esposa.” Paliwanag ko sa kanya. Baka isa iyon sa dinadamdam niya dahil talaga namang nababawasan na ang oras ko sa kanya.

“Ano?” Ito naman ngayon ang nakitaan ko ng pag aalala.

“Oo mi esposa, kaya pasensya ka na. Inaayos lang namin ag gulo na iyon dahil ayaw kong lumabas iyon sa publiko ng hindi na maapektuhan ang ibang negosyo.”

“A-ayos ka lang ba? Nakakadagdag pa pala ako sa inaalala mo. Sorry, hindi ko naman naisip na may mabigat ka na palang problema sa negosyo mo.”

“It’s okay now, naayos ko na ang lahat simula pa kahapon.” Sabi ko sa kanya. Muli ko siyang niyakap na agad na din naman niyang tinugon. “Now, mi esposa, sabihin mo naman sa akin ang problema mo. Alam kong may iba ka pang dinadamdam. Pwede ko bang malaman?”

Umiling siya bago umangat ang tingin niya sa akin. Masuyong humaplos ang palad niya sa pisngi ko. “Nagdadamdam lang ako dahil akala ko nagsasawa ka na sa akin.” Sagot niya. May ngiti man na gumuhit sa labi niya ay hindi naman abot sa kanyanh mga mata.

Kung ganun iyon ba ang dahilan kaya nalulungkot siya? Ang pag aakala niyang nagsasawa na ako dahil hindi na kami madalas nagkakasama gaya ng mga nakaraang buwan?

“You silly, hindi mangyayari iyon.” Ako naman ngayon ang ngumiti, kahit papaano ay lumuwag ang bigat ng dibdib ko sa pag aalala ko sa kanya. “Promise, kapag naayos ko na ang lahat ng problema sa kompanya ay ipapasyal kita kahit saan mo gustong pumunta.”

“T-talaga?”

“Oo namam.” Sagot ko. Saka ko naalala na may dapat pala akong sabihin sa kanya para mabigyan na ng linaw ang tungkol sa aming dalawa.

“Bakit?” Tanong niya sa akin ng tumitig ako sa kanya. Seryuso at buo na ang pasya ko na sabihin ang tungkol sa mana.

“Nandito na din ako, may gusto akong sabihin sayo.”

Napansin ko ang bigla na namang paglungkot ng mga mata niya at umiwas ng tingin sa akin.

“I-importante ba iyan? P-pwede bang saka mo na lang iyan sabihin sa akin.”

“Mahalaga ang sasabihin ko mi esposa, kaya sana maki-.”

“G-gutom na ako. G-guto kong kumain na muna pwede ba?” Saka niya sinabayan ng pagtayo. Hindi na siya lumingon sa akin at deretso na sa paglabas ng silid namin.

Naiiling na lang ako na sumunod sa kanya. Saka ko na lang siguro sasabihin iyon kung maayos na siya. Hindi ko na lang muna dadagdagan ang iniisip niya ngayon. Ang mahalaga ay maiparamdam ko sa kanya na mahalaga siya sa akin, na gusto ko siya, na mahal ko na siya.

Gagawin ko na lang ang lahat para kapag masabi ko ang bagay na iyon sa kanya ay iyong hindi na niya ako kayang iwan. Iyong gugustuhin na lang niya na makasama ako at ipagpatuloy na lang namin ang nasimulan namin.

=

“Tawagan mo na lang ako mamaya kapag uuwi ka na.” Bilin ko sa kanya kinaumagahan ng maihatid ko siya sa bahay ng mama niya.

Napapansin ko man na kahit ngumingiti siya ay wala akong makapang saya sa mga mata nito. Gusto ko man sana aiyang tanungin ng tanungin ay wala naman siyang ibang maisagot maliban sa gusto lang niya ako makasama.

Simula kahapon ng itawag sa akin ni Celine na namumutla siya ay hindi ko na siya nakitaan ng may ngiti talaga na umaabot sa kanyang mga mata. Pero sa kilos niya ay naging clingy niya at halos ayaw na yata niyang mahiwalay sa akin. Kung hindi lang siya pumunta dito ay hindi din sana ako papasok ngayon. Pero sabi naman niya na gusto lang niya makabonding sandali ang mama niya na bihira na din niyang makasama dahil sa bahay lang siya.

“Susunduin kita.”

“Sige, mag ingat ka.”

“Para sayo mi esposa. Mag iingat ako lagi. Kaya dapat ikaw din.” Balik paalala ko sa kanya. Hinalikan ko muna siya sa labi bago ako tuluyang umalis at pumasok sa kompanya.

Hindi ko na din nabuksan ang paksa tungkol sa mana ko dahil sa tuwing gusto kung buksan ang paksang iyon ay umiiwas siya, naiisip ko tuloy na baka alam na niya. Pero hindi naman siguro, kung alam na niya ay sigurado na siya mismo ang magbubukas ng paksang iyon dahil iyon naman siya. Simula ng nakapag usap kami noon ay kung ano na ang laman ng isip at gustong sabihin ay sinasabi na niya. At bukas na kami sa isa’t isa sa mga iba pang mga usapin.

Dibali na, gagawa na lang ako ng paraan para maisingit ko ang usaping iyon. At kailangan ko palang tawagin si Kanye ngayon na hindi kami makakapunta sa hospital at sa susunod na araw na lang gaya ng gusto niya.

Ng marating ko ang kompanya ay marami na naman akong ginawa at inasikaso. Tambak ang ilang mga dukomento sa lamesa ko pero ukupado parin ang isip ko kay Elijah.

Panaka naka akong tumitingin sa cellphone ko sakali man na may chat siya sa akin pero wala naman. Marahil ay busy na siya ngayon sa pakikipagkwentuhan sa mama niya.

Inabala ko na din ang sarili ko, kailangan ko ding tapusin ang mga kailangan ng tapusin at aprubahan sa mga proposal na maganda para sa negosyo.

Time passed by. Naging mabilis na ang paglipas ng oras. Saka na lang ako tumigil ng maramdaman ko ng kumalam ang sikmura ko.

Mag aalas tres na pala ng hapon. Hindi ko na namalayan ang oras at ganun na pala ako katagal nakaupo sa harapan ng lamesa ko at nag aanalisa ng mga dukomento.

“Nancy, can you make coffee for me. Thank you.” Sabi ko sa intercom.

Inirelax ko ang likod ko sa pagsandal sa upuan ko ng pumasok si Nancy dala na ang coffee na ipinatimpla ko.

“Nagdala na din ako ng biscuit sir.” Sabi pa nito. “Ipag oorder ko po ba kayo ng tanghalian sir?” Kuway tanong pa nito ng mailapag ang tray sa harapan ko.

“No need, tama na ito. At salamat sa biscuit.” Tanggi ko. Marahil ay nagtataka ito dahil hindi naman ako kailan man nagpapasalamt kahit sa ganito. But things can change paglipas ng mga buwan na nakasama ko si Elijah. Nagagawa kong magpasalamat sa mga taong gumagawa ng magandang pabor sa akin. Nagagawa kong makipag usap na ng mahinahon sa mga empleyedo ko na hindi nagagawa ng tama ang trabaho.

“Sige po sir, tawagan niyo na lang ako kapag may kailangan kayo.” Paalam nito sa akin.

Kape at tinapay lang sa tanghalian. Sapat na iyon sa akin na dati ng iyon lang ang laman ng tiyan ko sa maghapon noon. Nitong mga nakaraang buwan lang na kasama ko si Elijah nagagawa kong kumain ng tatlong beses sa isang araw.

Napabuntong hininga ako. Pero may ngiti sa mga labi ko habang iniisip ko siya. Binago niya ako ng walang kahirap hirap. Binago niya halos ang buong ako ng hindi siya niya namamalayan. At pinaibig niya ako sa kanya sa maikling panahon lang na ngayon ay hindi ko na yata kayang mawala siya sa akin.

So I need to do things para sa relasyon namin. Kailangan kong mabigyan ng daan na maayos ang relasyon namin na nagsimula sa hindi kagandahang simula.

At kailangan kong itama iyon para habang buhay na kaming magkasama.

Muli kong itinuon na naman ang pansin ko sa trabaho ko at doon ko na naman inubos ang oras ko. Pasado alas sinco na ng makatanggap ako ng tawag kaya naman agad ko iyong sinagot na sa pag aakalang si Elijah na iyon. Pero…

“Hey you!” Si Geline. Come over here.”

“Bakit? Napatawag ka?”

“Kasama ko si Elijah. Ahh, Elijah. Wait..hey hey.. no don’t put that in the glass.. ahhh ”

“Anong nangyari. Bakit kasama mo si Elijah?” Tanong ko. Tumayo ako at mabilis na lumabas ng opisina ko. “Nancy, tidy up all the mess inside bago ka umuwi.” Sabi ko kay Nancy ng matapat ako sa lamesa nito bago ko muling itinuon ang pansin ko sa phone ko. “Geline, anong nangyari kay Elijah?”

“S-sandali. Tatawag ako ulit mamaya.” At end tone na lang ang narinig ko.

Napamura na lang ako. At sinubukan ko naman ngayong tawagan si Elijah pero naka off na ang phone niya. Ang ginawa ko na lang ay tinignan nalang sa tracker ang location ng numero ni Geline at iyon ang sinundan ko.

Hindi ko mahihintay ang tawag niya. At paanong magkasama sila ngayon gayong iniwan konsi Elijah sa bahay ng mama niya. At ano na naman ang nangayari kay Elijah at bakit napasigaw si Geline.

Mabilis na pinasibad ko ang kotse ko at tinungo ang location nila at umabot ako sa isang maliit na inuman. Hindi lang basta maliit kundi matao pa. Ayaw ko man sanang pumasok dahil hindi ako sanay sa mataong lugar ay ginawa ko parin dahil kailangan kong makita si Elijah at alamin kung ano ang nagyari sa kanya. Sa kanila ni Geline.

Namataan ko sila sa pinakagilid ng nasabing inuman kaya agad ko silang nilapitan.

“Damn it? Anong ginawa mo kay Elijah?” Kung hindi ko lang naisip na makakatawag pansin sa mga taong nasa loob ay baka napasigaw pa ako sa pagmumura ko.

“Hey! Huwag kang mag mura. Sinamahan ko lang siya dito, kaya pasalamat ka pa nga dahil kung hindi ay baka mag isa lang siya dito.”

“Pero bakit mo siya hinayaang uminom? Bakit mo siya hinayaang maglasing.” Galit ako pero hindi ko naman mailabas ang galit ko ng makita ko siya na nakayupyop na sa ibabaw ng lamesa. Agad kong inalis ang coat ko at ipinatong iyon sa likod niya. “Elijah, hey. Wake up.” At mahinang tinapik ko siya sa pisngi dahilan para magmulat siya ng mga mata.

Ngumiti pa siya ng tumingala sa akin at pilit na inangat ang ulo sa pagkakayuko sa lamesa.

“Hek. Y-you har here.” Halos hindi na siya makapagsalita ng maayos at tinapik pa ang kamay ko na nakahawak na ngayon sa braso niya. “Hek, me esphosho. Hek. Shamahan mho koh umemom. Hek.” Sabi pa niya.

“No, umuwi na tayo. Come on.” Sabi ko ng alalayan ko siyang tumayo pero hindi na niya kayang tumayo pa sa sariling mga paa.

“Ikaw na ang bahala muna dito. Babayaran ko na lang sayo bukas. Iyuuwi ko na muna siya.” Bilin ko kay Geline ng balingan ko ito at walang kahirap hirap na binuhat ko siya. Humagikgik pa siya ng ipulupot ang kamay sa leeg ko.

“Okay, ingat sa pagmamaneho. Kung may problema man kayo, dapat niyong pag usapan, huwag mong hayaan na maging huli na ang lahat.” Saad nito sa akin na para bang ang lalim ng ibig nitong sabihin.

“Salamat, gagawin ko iyan.” Pinag titinginan man kami ng mga tao ay hindi ko na lang pinansin. Kahit pa na may makakilala sa akin ay wala na akong pakialam. Ang mahalaga ay maialis ko siya sa lugar na ito.

Maayos na inilapag ko siya, at siniguragong magiging komportable ang upo niya sa harapan. Bahagyang ipinahiga ko ang sandalan at kinabitan ng seatbelt.

“Mmmmm, Hace. Hek. Me eshphosho.” Narinig ko pang paulit ulit na lumalabas sa bibig niya habang pauwi na kami. Pasulyap sulyap na lang akong nagmamaneho sa kanya para masiguradong hindi siya malalaglag sa kinauupuan niya. Hanggang sa makarating kami ng bahay.

“Me esphosho. Hek.” He whispered ng binuhat ko muli siya papasok. Ideneretso sa banyo para mapaliguan siya ng mahimasmasan sa kalasingan.

“Ano bang problema mo at bakit ka uminom?” Kunot nuo kong tanong kahit alam ko na wala na akong aasahan na matinong sagot mula sa kanya.

At gaya ng inaasahan ko. Isang hagikgik lang na para bang nakikiliti lang ang isinagot niya sa akin. Naiiling na inilagay ko siya sa bathtub at hinubaran.

“Hek, dho you whan tho mhake lhove weth mhe.” He ask at huli na ng hilain din niya ako pasampa sa bathtub kaya naman pareho na kaming nabasa ng tubig mula sa shower filter kaya naman napilitan na din akong magtanggap ng damit ko at sinamahan na nga siyang maligo.

Sabon dito, sabon doon, sa buong katawan.

“Mi esposa, behave will you. Your drunk.” Pinigilan ko siya ng maglikot ang mga kamay niya. Lasing man siya ngayon, mapupungay man kung makatingin ang mata sa akin ay hindi nakaligtas sa akin ang pagdila niya sa sariling labi.

“Yummy.” Sabi niya na ang paningin ay ang nasa gitna ko na kanina pa nagkaroon ng raksyon dahil sa ginagawa kong paglilinis ng katawan niya. Pinipigilan ko lang ang sarili ko dahil ayaw kong samantalahin siya ngayong lasing na lasing siya.

“Elijah, umayos ka. Hindi ko papatulan ang kalasingan mo.” Pigil na pigil ko na nga ang sarili ko tapos pagsasabihan pa ako ng ganun. Kaya naman mas minadali ko na ang pagligo naming dalawa ng matapos na. Torture na nga ang matatawag ko sa mga sandaling hindi ko pwedeng samantalahin ang sandaling ito.

“Hek, lesh gho. Hek. Mhake lhove weth mhe me eshphosho.” Sabay hila sa akin at hinalikan ako.

“Elijah Lawrence. Hey, sandali.” Pilit akong umiwas. At mas binilisan ko pa ang paggalaw ng kamay ko. Kinuha na ang shower filter at itinapat na iyon mismo sa kanya para mahimasmasan siya.

“Hmmm. Nho. Nho. Estap.” Pigil niya at iniiwas ang katawan. At dahil na rin sa lasing at hindi kayang ibalanse ang katawan ay hindi naman siya makaiwas ng maayos. Hanggang sa natapos ma nga kami at binuhat ko na naman siya ng matapos ko tuyuin ang tubig sa katawan niya.

Pero, ang pagpipigil ko ay hindi ko na napigilan at natangay na ako. Dahil pagkababang pagkababa ko pa lang sa kanya sa kama ay hinila na niya ako paibabaw sa kanya.

Hindi ko alam ang iisipin ko, kung naglalasing lasingan lang ba siya dahil kumilos siya na pag baliktarin ang ayos namin at siya na ngayon ang nasa ibabaw ko.

Hindi pa man ako nakakabawi ay agad na hinalikan ako. Isang mapusok na halik. Mapaghanap at parang may kung anong gustong hanapin ang dila niya sa loob ng bibig ko.

Tutugon na sana ako sa halik niya pero huli na ng paglakbayin na niya ang labi sa may tainga ko.

“Mi esposa. Uhm.. damn.. stop it.” Suway ko sa kanya dahil natatangay na ako. Nakikiliti na ako at nabubuhayan na ng dugo ang buong katawan ko sa kapusukan niya.

“Uhmm..mmmm. hek..mhake lhove weth mhe. Uhmm.” He said. At patuloy siya sa ginagawa. Ang labi niya ay nangahas na humahalik sa tainga ko, pababa sa leeg ko. Sa balikat. At napasigaw na lang ako ng panggigilan na lang niyang kagatin ako sa balikat. Pero hindi iyon ang nakatawag ng pansin ko dahil pagkatapos niya akong kagatin ay dinilaan niya iyon. Masuyong hinahalikan. Didilaan, hahalikan. Paulit ulit. “Yummy.”

Bumaba na naman ang halik niya. Mula sa balikat papunta sa dibdib ko at pinagsawa niya ang labi doon, hindi ko na napigilan ang sarili na takasan ng isang nasasarapang ungol dahil sa paglalaro ng bibig niya sa magkabilang itoktok ng dibdib ko. Hanggang sa baba, sa may pusod ko. Hanggang bumaba pa ang bibig niya mismo sa gitna ko.

“Uhmmm, so big. En thes esh honly mhine.” He said at he wrap mine in his palm. At sinimulan ng laruin ng palad niya iyon na sinabayan ng paglalaro din ng dila at labi niya sa akin.

“Mi esposa ugh.” Dapat ko pang ipagpasalamat na lasing siya dahil kakaibang sarap ang dulot ng ginagawa niya ngayon. Hindi siya nahihiya gaya ng ordenaryong pag angkin ko sa kanya. Ngayon, nakikitaan ko na puno ng pagnanasa ang mga mata niya, ang galing na niya sa pagpapaligaya sa akin. And he really take all mine inside his mouth kahit na nasasagad na iyon mismo sa lalamunan niya at maduduwal pa. But he is continuing what he started.

Hindi na ako nagpigil pa. Bahala na. Kahit lasing siya ay aankinin ko siya dahil binuhay na niya ang pagnanasa ko.

“Nho, I whant mhore.” Reklamo niya ng hilain ko siya paangat para halikan siya. Siya naman ngayon ang pagsisilbihan ko. Paliligayahin. Papaliguan ng halik sa buong katawan. “Ugh.” And I also want to taste him gaya ng pagtikim niya sa akin.

Hindi naman pagsasamantala ang gagawin ko dahil siya ang nagsimula. Pero sisiguraduhin ko naman na magugustuhan niya at pareho kaming masasarapan.

And yes, tanging ang malalakas na ungol niya ang namayani sa loob ng silid namin, pinagsaluhan ang sarap na hindi nakakasawang ulit ulitin.

“Mi esposa. Ugh. I love you mi esposa. Uhmm.”

“Uhmmp. Ahhhh. Uhmm..”

Ang kalasingan na siyang nagtulak sa kapangahasan niya ay siyang naging dahilan para makamtan at marating ang dulo ng kalangitan. Sabay na narating ang sarap na dulot ng pag iisa ng katawan. “Mi esposa.” I kissed him. Matapos pagsaluhan ang ibayong sarap sa pag angkin ko sa kanya. Na ngayon ay tuluyan na siyang ginupo ng antok.

Napangiti ako at masuyong humaplos ang palad ko sa pisngi niya. Hinalikan sa nuo bago ako umayos ng higa at ipinaunan siya sa braso ko.

“I love you mi esposa.” Bulong ko. Gumalaw siya at nagsumiksik sa katawan ko.

“Mmmmm, I love you.” Mahina pero dinig na dinig ko ang katagang iyon na sinabi niya. Kaya naman kumawala ako sa pagyakap niya sa akin at tinitigan siya.

“Mi esposa.” Sabay tapik ng pisngi niya. Gusto kong malaman kung totoo ang narinig ko. Pero wala akong nakapang sagot mula sa kanya kunti mahinang paghilik na lang. At muling kumilos at yumakap siya sa akin.

Gusto ko man talaga siyang gisingin dahil doon. Pero makakapaghintay pa ako hanggang bukas. Sana hindi lang dala ng kalasingan niya kaya niya nasabi niya iyon. Dahil panghahawakan ko na ang narinig ko para ipagpatuloy ang pagsasama namin.

=

3rd POV;

“Papa.” Nagulat pa ito ng bigla itong sampalin ni Alejandro Anderson. Ang lolo nila Ace na ama ng yumao niyang asawa. Sapo ang pisngi na dinapuan ng palad niya.

“Hindi ako nagsasalita pero sumusobra ka na Camille.” Galit na sabi niya dito. Ipinatawag niya ito dahil sa hindi na niya matiis ang pangingialam nito sa mag asawa.

“Pero papa, hindi makatarungan ang pang iipit niyo sa anak ko para ipakasal sa hampas lu-.”

“Tumahimik ka.” Sigaw niya dito. “Pinili kita noon bilang asawa ng anak ko dahil nakitaan kita ng kabutihan ng loob. Pero sa ipinapakita mo sa sa akin at sa paraan ng pananalita mo ay napawi na ang lahat ng nakita ko noon sa iyo. Binigo mo ako Camille at hindi ko nagugustuhan ang gingawa mo.” Panunumbat niya dito.

Hindi agad ito nakapagsalita pero naging matalim ang tingin na ipinukol nito sa kanya.

“Anak ko si Ace, papa. Kaya mas may karapatan ako kaysa sa inyo na ako ang mag disesyon para sa kanya.” Galit na din nitong sagot sa kanya. “Masyado niyong iniipit ang anak ko dahil alam niyong hindi niya kayo matatanggihan. Inisip niyo ba minsan ang kaligayahan niya bago niyo pinagdisesyunang ipakasal siya. Papa, lalaki pa mismo ang napili niyo. At taong walang wala pa sa buhay. Isa lamang siyang hampas-.” Isa na namang sampal ang dumapo sa pisngi nito. Kulang na lang ay ang baston na niya ang ihampas dito para lang tumigil sa pagsasalita.

“Hindi mo alam ang sinasabi mo Camille. Nakikita mo ba? Nakita mo ba ang malaking pagbabago ng anak mo dahil sa asawa niya. Nagkaroon na ng puso ang anak mo na minsang ng nahimlay kasama ng pagkakahimlay ng papa niya at kapatid niya. At hindi mo kilala si Elijah, kung sino siya at saan nagmula.”

“Kilala ko papa dahil pinaimbestigahan ko ang buhay niya. At masasabi kong pera lang ni Ace ang habol niya.”

“Isa pa Camille, isa pang masasamang salita galing sayo ay kakalimutan kong asawa ka ng anak ko. Gaya ng sinabi ko, wala kang kaalam alam. Kaya tumahimik ka dahil masasabi kong hindi ako nagkamali sa desesyon ko. Pero nakialam ka lang.”

“Nonsense papa, kalimutan niyo ng ako ang naging asawa ng anak niyo, dahil hindi ko hahayaan ang anak ko na itapon ang buhay niya sa lalaking iyon. Hindi ako makakapayag.”

“Nagtagumpay ka na Camille, dahil iniwan na ni Elijah ang anak mo. At siguraduhin mo lang na ngayong wala na ang minsan na nagpalambot ng puso niya ay kaya mong hawakan siya. Dahil kung hindi, kalimutan mo na ding minsan kang naging parte ng ng pamilyang Anderson. At minsan ng nakikihati sa perang kinikita ng dalawang pamilya.” Mahabang lintaya niya na na nakapagpatahimik dito. Naguguluhan sa ibang mga salitang sinabi niya.

“Umalis ka na. Dahil sa ginawa mong pangingialam ay ginagawa mong isang mas halimaw ang isa ng dating halimaw sa mata ng karamihan. At ihanda mo ang sarili mo sa magiging kabayaran ng pangingialam mo kapag nalaman mismo ng anak mo, na ikaw ang dahilan kaya umalis sa piling niya ang asawa niya na ako ang pumili at nagawa na niyang mahalin. At hindi kita tutulungan, kapag siya na mismo ang namuhi sayo, na magalot sayo. At kalimutan na ikaw ang nagsilang sa kanya.” Pagtataboy niya dito. “Now leave, at huwag kang tatapak sa mismong pagmamay ari ng Anderson na minsan mo ng hinamak.”

Hindi na niya hinintay na makasagot ito at tinalikuran na. “Samahan mong palabas Benny baka nakalimutan na niya ang palabas ng bahay ko.”

---

To be Continued..

---

PB1 #38: Ace

**Typo and grammatical error ahead. **

38_Ace:

Tunog ng phone ko ang nakapagpagising sa akin. Pero bago ko naman iyon sinagot ay binalingan ko muna si Elijah na mahimbing sa pagkakatulog habang nakaunan siya sa braso ko.

Padamping hinalikan ko muna siya sa nuo saka ko maingat na inalis siya sa pagkakaunan sa akin at sinagot ang tawag.

“Yes, Hello?” Ni hindi ko na tinignan kung sino man ang tumawag na iyon.

“I need you here right now. At gusto kong sabihin sayo ang ilan pang bagay tungkol sa asawa mo. Na dapat ay noon ko pa sinabi sayo.”

“Gaano ba kahalaga iyan lolo? Hindi ba pwedeng mamaya na lang o bukas? Masyado pang maaga.” Sagot ko dito dahil tinatamad pa akong lumabas ng bahay. Pasulyap na tinapunan ko ng tingin ang alarm clock sa gilid. “Mag aalas sais pa lang ng umaga lolo.”

“Pumunta ka na lang dito. Kailan ka pa naging tamad pagdating sa mga bagay na makakatulong sayo.” May galit na pagmamando na naman nito sa akin. “Saka sabado ngayon, at alam kong wala kang mahalagang gagawin ngayon dahil naayos mo na ang problema sa kompanya mo.”

Napabuntong hininga na lang ako. Muli ko siyang sinulyapang himbing na himbing sa pagkakatulog bago ako nagpasyang bumangon.

Naglinis muna ng katawan bago ko pinuntahan ang lolo na nasa bahay lang nito.

“Salamat Benny.” Pasasalamat ko kay Benny ng agad akong sinalubong at pinagbuksan ng pintuan. May sarili naman akong susi pero dala siguro ng ugong ng motor na ginamit ko ay alam na nitong ako ang dumating.

“Hinihintay kayo ng old master sa living room sa taas 2nd young master.”

“Sige, pakigawan na lang ako ng tsaa kung maari.”

“Yes 2nd young master.”

Tinalunton ko na ang hagdan paakyat at tinungo ang maliit na sala sa ikalawang palapag.

Naabutan ko ang lolo na kampanting nakaupo at umiinum na din ng tsaa. Napalingon na ito sa akin ng maramdaman ang paglapit ko.

“Ang aga mong nang estorbo lolo, nasa kasarapan pa ako ng tulog kanina.” Sabi ko dito pero wala naman galit sa tuno ng boses ko.

“Bakit? Dati naman kita iniestorbo noon sa ganitong oras ah! Bakit nagrereklamo ka na ngayon?” Tanong naman nito.

“Lolo may asawa na ako kaya iba na ngayon at noon.” Sagot ko dito na nakapagpatitig sa akin. “O bakit ganyan kayo makatingin?”

“Nakausap mo na ba ang asawa mo?” Bagkus tanong muli niya sa akin.

“Hindi pa lolo, nagbabalak pa lang ako.”

Nakita ko ang pagpapakawala niya ng buntong hininga bago muling sumimsim muli ng tsaa.

“Hanggang kailan mo itatago sa kanya at kailan mo sasabihin na mahal mo na siya?”

“Naging usyusero yata tayo ngayon lolo? Wala ka na bang ibang magawa ngayon at nakikialam ka na naman sa buhay ko? Akala ko ba wala ng pakialamanan.” Tanong ko sa kanya kaysa sagutin din ang tanong nito. At umupo na sa kabilang upuan sa tapat nito

Siya namang pagdating ni Benny dala ang ipinatimpla kong tsaa.

“Baka nakakalimutan mo na nagsimula kayo sa hindi maganda ng asawa mo. At alam mo na sa simula pa lang ay may mga nabitawan kang salita na hindi magaganda patungkol sa kanya noon.”

“I know that lolo at alam ko naman na makakasakit iyon sa kanya kapag nalaman niya iyon. Pero alam naman niya dati pa na masakit akong magsalita. At maipapaliwanag ko iyon kung sakali.” Sagot ko dito. “Saka pwede ba lolo, ano naman ang kinalaman ng mga bagay na iyon sa nakaraan ngayon sa kasalukuyan.”

“Nag aalala lang naman ako apo.”

“Mahal ko na si Elijah lolo. At alam kong mahal na din niya ako. At iyon ang pang hahawakan ko sa mga sandaling ito.” Sabi ko dito. Hindi man naging malinaw kagabi iyon dahil lasing siya, pero binanggit niya ang katagang I love you at alam ko. Pareho na kami ng nararamdaman. Nagsimula man kami sa mali, ay maitatama namin iyon kapag nakausap ko na siya ng masinsinan.

“Gaano ka kasigurado dyan apo kung nasaktan mo na siya sa simula pa lang?” Muli na naman nitong tanong.

“Sandali nga lolo? Bakit ba ganyan ang mga tanong niyo?” Hindi ko na ding mapigilang tanungin dahil kanina pa ito. Alam ko naman lahat iyon.

Oo, nasaktan ko na ang asawa ko sa simula pa lang pero gaya ng sabi ko. Maayos iyon. At ngayong araw ding ito aayusin ko na ang tungkol sa amin. Dahil hindi ko na siya hahayaang pigilan akong pag usapan iyon.

“Never mind.” Sabi naman nito at iniwas ang tingin sa akin. “Iyan ang ibang mga mahahalagang bagay na nilihim ko pa sa iyo tungkol sa Asawa mo. At sana sa mga papel na iyan ay maging malinaw na lahat sayo kung bakit ko ito nagawa at ipinakasal sa kanya.”sabi nito na mas naging seryuso ang naging tingin sa akin.

Kinuha ang may kakapalang envelope sa ibabaw ng lamesa at ibinigay iyon sa akin.

“Dapat ba akong magalit dito lolo kung sakali mang malaman ko kung ano ang mga nilalaman nito?” Seryuso ding tanong ko dito.

“Wala namang nakakagalit sa ibang makikita mo diyan apo, maliban na lang sa hinarang kong impormasyon na inutos mo sa kaibigan mo. Na sa akin niya ibinigay dahil sinabi kong huwag niyang sabihin sayo ang mga malalaman niya.”

Nailing na lang ako. Ano pa nga ba ang magagawa ko ngayon kung magagalit pa ako sa bagay na iyon. Tapos na at hindi ko na maibabalik kung sakali. Pero ngayon, pwede ko ng baguhin ang mga pagkakamali ko noong una pa lang. At kung mga bagay na ito na bigay ng lolo ang makakasagot ng mga katanungan ko ay makakabuti. Para hindi na ako mangangapa pang muli.

Inilabas ko lahat ng laman ng envelope. Karamihan ay mga larawan. Larawan ni Elijah simula pagkabata. Nawili ako sa pagtingin sa mga iyon. Ang cute niya ng bata siya. At napapangiti ako at kusang kumikilos ang palad ko na haplusin ang mga larawan.

“I really miss those smile of you apo.” Napatingin ako kay lolo dahil sa sinabi niya pero hindi naman ako nagsalita at muling ibinalik ang paningin ko sa mga larawan. “Ang huli kong ngiti na nakita sayo ay ng buhay pa ang papa at ang kapatid mo.”

“Yeah, and I think, I miss to smile too lolo. At napapangiti ako dahil kaya Elijah.” Totoong sagot ko habang nakatuon parin ako sa larawang hawak ko. Inisa isa ko iyong tinitigan. Wala akong pakialam kung nawiwirduhan man si lolo ngayon sa akin dahil simpleng larawan lang ni Elijah ay nangingiti na ako.

“You can have them.”

“Thank you lolo.” At patuloy ako sa pagtingin ng mga iyon hanggang sa natignan ko na silang lahat. Doon ko na pinagtuunan ng pansin ang ibang papel na kasama ng mga larawan niya.

Sa una ay tanging mga family backround na ang nababasa ko. At wala namang bago iyon sa naipasa sa akin ng kaibigan ko noon.

“I saw all this before lolo.” Sabi ko dito.

“Yeah, ilan diyan ay naibigay na ng kaibigan mo sayo. Pero tignan at basahin mo muna bago mo sabihin ang saluobin mo.”

Muli kong itinuon ang paningin ko sa mga iyon at binasa isa isa. At sa pag babasa ko ay inabot ako ng halos dalawang oras at doon ko nalaman ang lahat patungkol sa asawa ko.

Hindi ako makapaniwalang napatitig sa lolo ng matapos ko na ang ilan sa mga iyon. Marami pa. Pero nasa kalagitnaan pa lang ako ay nabibigyan na ng linaw lahat ng gusto nitong sabihin.

“How come?” Iyon ang unang tanong na namutawi sa bibig ko ng nagpasya na akong itigil ang pagbabasa ko. Dahil kahit hindi ko na tapusin lahat iyon nabuo na lahat iyon sa utak ko.

“Hinanap ko siya apo, at nagtagumpay naman ako at nakiayon sa akin ang tadhana, and he is the one who helped me back then.”

“At nagawa niyong magpanggap sa harapan naming lahat sa dalawang katauhan. Para lang maisagawa at mabantayan niyo si Elijah at ang mama niya. At ng masigurado mong nahulog na ako sa patibong na ginawa mo ay saka ka nagpasyang bumalik na.”

Tumango ito bilang sagot sa mga sinabi ko.

“Ayaw ko man sanang ipakasal ka sa kanya dahil pareho kayong lalaki ay iyon na lang ang alam kong tanging paraan para maalagaan ang apo ng kaibigan ko.”

“Lolo, you choose the right decision.” Sagot ko dito. Saka ko muling tinignan ang mga binabasa ko.

“Kaya nga apo. At sana ano man ang mangyari, ay mahalin mo ang asawa mo. Ipagpatuloy mo ang pagmamahal na umusbong na sa puso mo. At sana, magpakahinahon ka lang kapag may mga problema kang kahaharahin.” Seryusong payo pa nito sa akin.

“Nagiging madrama na yata kayo ngayon lolo. Pero sige, gagawin ko naman iyan kahit hindi niyo na ako pagsabihan. I will love him tell death. And thank you for giving Elijah to me lolo.” Sagot ko dito dahilan para ipalo sa akin ang kinuhang ilang pirasong papel sa ulo ko.

“Tignan mo ngayon ang hindi madrama. Pinagsasabihan mo ako. Tapos mas magdradrama ka pa.” Nabago ang minsan seryusong usapan sa pakikipagkulitan ko kay Lolo.

Naging masaya na ang pag uusap namin. Hindi ko na itinuloy ang pagbabasa dahil nalaman ko na ang buong pagkatao ng asawa ko.

Nagpalipas pa ako ng ilang oras sa bahay ni lolo dahil napasarap kami sa kwentuhan na naikwento kung paano at ano ang mga nangyari noon sa dalawang pamilya.

“Mauuna na ako lolo. Salamat sa mga ito.” Paalam ko dito ng magpasya na akong umuwi para makapag usap na kami ni Elijah.

“Mag iingat ka apo.”

=

“Anong ginagawa mo dito?” Tanong sa akin ni Geline ng hapong iyon dahil ito na ang una kung naisip na nakakaalam kung nasaan si Elijah.

Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko sa mga sandaling ito dahil nababalot ako ng iba’t ibang emosyon.

Isa na ang galit, dahil hindi ko na siya naabutan sa bahay pagkagaling ko sa bahay ng lolo kaninang umaga. At apat na oras lang akong nawala. Pero wala na siya pagbalik ko. Tanging si Celine na lang ang naiwan at nagsabi sa akin na umalis siya na may dala dalang maleta. Hindi pa nga ako naniwala at tinungo ko ang silid namin pero wala nga siya. Wala na din ang ilang damit niya sa closet.

Hindi na ako nagdalawang isip na puntahan siya sa bahay ng mama niya, pero wala na din akong napala dahil tanging ang kasama na lang din sa bahay ang naiwan at nag iimpake na din ng gamit paalis.

Kaya naman, ngayon si Geline ang sumunod na pinuntahan ko at nandito na ako mismo sa bahay nila dahil wala ito sa shop niya na una kong pinuntahan.

“Ilabas mo si Elijah?” Iyon na ang pinakamahinahon na salita ko. Kahit na gustong gusto kong sumigaw. Dahil parang hindi ko kayang ipunin ang halo halong imosyon sa dibdib ko.

At pangalawa sa emosyong iyon ay ang takot. Takot na ngayon ko lang naramdaman. Takot na baka hindi ko na makita si Elijah. Takot na baka tuluyan na niya akong iniwan na hanggang sa mga oras na ito ay umaasa ako na nasa paligid lang siya. Iyong kaya ko pa siyang mahabol kung saan man niya balak pumunta.

“Kayo ang magkasama mula pa kagabi ng iyuwi mo siya. Saka balak ko ding puntahan siya ngayon para ibalik ang phone niya na naiwan niya kagabi.” Sagot naman nito sa akin na nakitaan ko na wala din itong kaidi edeya na nawawala si Elijah. O tama bang sabihin kong nawawala? O mas tamang sabihin kong lumayas siya. “Naiwan niya ang phone niya kagabi at ipinaayos ko na rin dahil inilublub niya ang phone niya sa baso ng alak. Pero maayos na ngayon. Sandali at kukunin ko. Ikaw na lang ang magbigay sa kanya.” Sabi nito at iniwan nga ako. Pumasok sa loob at pagbalik ay hawak na nito ang phone ni Elijah. “Pero sandali nga? May problema ba? Bakit mo pala siya hinahanap?”

“W-wala.” Tanging nasabi ko na lang dahil nakikita ko naman na wala talaga siyang alam kung ano talaga ang nangyari at bakit ko hinahanap ang kaibigan niya. “Salamat dito. Ako na lang ang magbibigay.” Saka na ako tumalikod. Ni hindi ko na nagawang nagpaalam at muling bumalik ng bahay baka sakaling bumalik na siya at panaginip lang ang lahat ng pag alis niya. Pero nanlulumo parin ako ng wala akong naabutang Elijah sa bahay.

“GM Ramil, I need your help. Magpakalat ka ng mga tauhan mo, dahil gusto kong hanapin niyo ang asawa ko.” Utos ko ng tawagan ko ang isa sa pinagkakatiwalaan ko sa lahat ng bagay.

“Elijah, saan ka nagpunta. Damn it.” Sapo ko ang mukha ko at sunod sunod ang paghugot ko ng malalalim na hininga. Kailangan ko munang huminahon. Hindi dapat ako magpaapekto sa nararamdaman ko ngayon. Kung sa apat na oras na iyon ay alam kong hindi pa siya nakakalayo.

Pero…

Ano ang dahilan niya para layasan ako? Bakit biglaan? Alam na ba niya na nasa akin na ang mana ko kaya umalis na siya? Pero bakit ganun? Bakit hindi siya nagsabi sa akin kung sakali mang alam na niya.

At ibang iba na ngayon ang sitwasyon. Dahil hindi na siya ang Elijah na nakilala ko. Dahil hindi lang simpleng Elijah na asawa ko ang hinahanap ko ngayon. Dahil ang Elijah na asawa ko ay siyang tagapagmana ng kalahati ng yaman ng lolo. Ang yaman ng lolo at ng yumaong lolo niya. At ang yamang ibinigay sa akin ng lolo ay nahahati sa pangalan naming dalawa. Kung tutuusin ay mas mayaman siya kaysa sa amin. Ang simpleng Elijah, ay tagapagmana ng isang napakayamang pamilya na nawalay ng matagal sa pamilya kungbsaan dapat siya nabibilang.

Pero wala ng halaga iyon sa akin sa ngayon. Wala na akong pakialam kung kay Elijah pa lahat nakapangalan ang lahat ng iyon dahil mas mahalaga na siya sa akin kaysa sa yamang tinatamasa ko. At bakit kung kailan handang handa na akong ayusin ang lahat tungkol sa amin ay saka pa siya naglayas.

Simula ng umuwi ako noong isang araw dahil sa pagtawag sa akin ni Celine ay naging weird na ang ikinikilos niya? Sandali.. Di kaya…

“Celine?” Tawag ko dito na agad naman lumapit galing sa kusina.

“B-bakit po sir?” Halata na nangingila na ito simula kaninang ibinilalita nito na umalis si Elijah. Ganun na ba ako nakakatakot sa paningin ng iba?

“Bago ka tumawag sa akin noong isang araw? Ano pa ang nangyari bago iyon?” Tanong ko dito.

“H-hindi po ako sigurado sir. P-pero napansin ko po na may kausap siya sa phone. At pagkatapos nun ay nakita ko ng namumutla si Sir Elijah.”

“Tawag sa phone?” Kunot nuo kong tanong saka ko naalala ang phone niya na kabibigay lamang ni Geline sa akin. “Go, salamat. Go back to your work.” Pagtataboy ko dito na agad kong kinuha sa bulsa ko ang phone niya at tinginan ang call log niya.

Unknown number.

Kaya naman agad ko iyong tinawagan. Pero number not in use na. Kinalkal ko pa ang lahat ng laman ng phone niya. Through text message, messenger chat. Email chat.

And I saw some papers related to grandpa’s will. Who sent this to him? Hindi ko namang masasabi si lolo ang nagpadala nun dahil alam kung hindi na siya makikialam sa akin.

Kung ganun ng araw na iyon ay alam na niya na nasa akin na ang mana. At ang kakaibang ikinikilos niya at pagtanggi niya sa tuwing gusto kung buksan ang usapin iyon ay sinasadya niya. Dahil buo na ang pasya niya na iwan ako ng ng walang paalam.

Damn it! Damn it.

“Ahhhhhhhhhhhh.” Napasigaw ako ng pagkalakas lakas na siyang bumalot sa buong bahay.

“Who the hell sent this to him. Who the hell are you? Magbabayad ka kung sino ka mang sumira ng plano ko. Putang ina mo. Kung sino ka man, magbabayad ka.” Gigil na gigil ako habang hawak ko ang phone niya na halos madurog na iyon sa mga kamay ko. “You will pay for this.”

“GM Ramil. Alamin mo kung kaninong numero ang gumamit ng ipinasa ko sayo. At kalkalin mo lahat ng nilalaman niyan. Kahit sa kaliit liitang impormasyon.” Muli kong tawag dito ng ipinasa ko ang numero na tumawag kay Elijah. I need to know who behind this.

At sigurado akong ang tumawag sa kanya ang dahilan kaya siya nagkakaganun at may iba pang bagay na sinabi ang caller na iyon sa kanya. Dahil kung ang copy ng will ng lolo ang dahilan niya ay hindi siya ganun mag react.

Wait…

Muli kong inusisa ang phone niya. Pwede ding awtomatically recorded ang mga bawat tatawag sa kanya.

Agad kong binuksan ang voice recorder ng phone niya. At tama ako. Minsan ko na kasing pinakialaman ang phone niya at na iset ko iyon ng ganun. Dahil palagi siyang nakakatanggap ng mga tawag na hindi naman nakarehestro sa phonebook niya. So I decided to set it.

Pero ganun na lang ang pagkagimbal ko ng marinig ang boses ni mama. Boses ni mama na hinamak na naman ang asawa ko at pinagsalitaan ng mga bagay na hindi dapat. At mas nagimbal ako ng marinig ko ang mismong sinabi ko noon.

“Ahhhhhhh!, fuck you Ace Anderson. Damn you.” Napasigaw ako at minura ko mismo ang sarili ko dahil sa narinig ko.

Napakatanga ko. Ang laki kong gago.

“Ahhhhhhhhhhh.” Hindi ko alam kung kailan ko gustong tumigil sa pagsigaw. Napupuno na ng galit ang dibdib ko para sa sarili ko.

“Damn you! Ace. Gago ka! Ang tanga mo. Ahhhhhhhh.” Pasabunot pa ang mga kamay ko sa buhok ko at parang gusto kong saktan ang sarili ko. Iyong maramdaman ko ang sakit na pisikal kasama na emosyonal.

Pero sapat ba na saktan ko ang sarili ko ngayon? Babalik ba si Elijah kung ginawa ko iyon. Hindi, dahil sa mga salitang binitawan kong iyon ay siyang dahilan para lumayas siya at nilayuan ako.

“Ahhhhhhhh, mamaaaaaaaaaaaaaaaa.” Isa na namang malakas na sigaw ang pinakawalan ko. And now, hindi lang sa sarili ako galit. Dahil mas galit ako ngayon kay mama.

Kalabisan man na isumpa ko ang mama dahil sa pangingialam niya, pero siya ang dahilan kung bakit ako iniwan ni Elijah.

“I hate you mama. I hate you.”

---

To be Continued..

---

PH1 #39: Ace

_Typo and grammatical error ahead: _

39_Ace

Isang linggo na ang lumilipas pero wala paring nakakalap na balita ang mga inutusan ko tungkol sa kanya.

At isang linggo na rin akong hindi lumabas ng bahay. Ni hindi ko na alam kung ano ang nangyayari sa mga negosyo ko.

But I don’t care, wala akong pakialam ni isa man sa mga iyon o sa nakapaligid ngayon sa akin dahil mas nakatuon ang isip ko kay Elijah at sa paghahanap sa kanya.

“Where are you mi esposa?” Halos pumiyok pa ako sa pagsasalita ko habang nakasubsub ang mukha ko sa counter table sa bahaging iyon ng bahay kung saan ako umiinum ng alak. Wala na akong ginawa maliban sa uminom ng alak habang naghihintay ako ng balita.

Wala na din akong ibang sinasagot sa mga taong tumatawag sa akin kung hindi ang taong inutusan ko ang tatawag at iyon lang ang hinihintay ko, wala ng iba.

Gustong gusto ko na ding sugurin si mama at ipakita ang galit ko sa kanya dahil sa ginawa niyang pangingialam pero nagpipigil parin ako dahil naiisip ko na siya parin ang nagsilang sa akin.

Pero hindi ko masisiguradong hindi ko ito mapagsalitaan ng masasamang salita kong makikita ko ito. At sana nga huwag na muna itong magpakita sa akin hanggat hindi ko pa nahahanap si Elijah.

“E-elijah, please mi esposa. B-bumalik ka na.” Ilang beses ko na din iyong binabanggit. Ilang ulit na iyon ang pakiusap ko na sana ay bumalik na siya. Bumalik siya at pag usapan namin ng maayos ang lahat. Ayusin ang dapat ayusin.

Pero sadya bang mapagkait ang tadhana sa akin ngayon? Ang pitong araw at pitong gabi na wala siya sa tabi ko ay para na akong pinagsakluban ng langit at lupa, hindi ko na kaya ang bigat na sakit na nararamdaman ko na wala siya sa piling ko. Mabuti lang sana kung umalis siya na walang galit sa akin ay mas mapapanatag pa siguro ng kaunti ang kalooban ko.

Pero sa pag alis niya ay baon niya ang galit sa akin dahil sa mga salitang binitawan ko noon. Pero noon naman iyon, noong hindi ko pa siya natututonang mahalin.

Sana nga, kinausap na lang niya ako. Harap harapang ipakita ang galit niya sa akin at bukal sa loob kong matatanggap iyon. Pagsalitaan ng masasama, saktan niya ako at hindi iyong ganito na wala siya sa piling ko.

“Aaaaahhhhhhh.” Isa na namang sigaw ang pinakawalan ko at ibinato ang basong hawak ko. “Ahhhhhhhh.” Lahat ng nasa ibabaw ng counter ay inihagis ko. “Mi esposa. Bumalik ka na.” Wala na yatang mga gamit na hindi ko nasira. Para ng binagyo ang loob ng bahay ko dahil wala ng naglilinis. Kinuha ni Lolo si Celine para doon na muna dahil muntik ko ng nasaktan ito noong unang araw dahil sa pagwawala ko.

“Mi esposa.” At ang isang linggong lumipas ay doon na ako muling naranasang umiyak. Ang huling pagtulo ng luha ko noon ay noong inilibing na namin ang papa at ang kapatid ko. Ang now, for the second time, naranasan ko na naman ang sakit sa dibdib ko. Ang mawalan. Hindi man siya aktwal na nawala pero mas masakit ngayon ang nararamdaman ko sa pagkawala niya kaysa sa pagkawala ng papa at kuya.

“Aaaaaaaaaaaahhhhh.” Isa na namang sigaw ang pinakawalan ko. Nanlulumong napaluhod ako sa sahig habang sabunot ko na ang buhok ko at humahagulgol na ako ng iyak.

Nakakabawas ba sa pagkalalaki ko ang ayos ko. Ang umiiyak ako at halos marinig na ng sanlibutan ang hinagpis ko.

Isang linggo pa lang, ano na lang kung aabot ba ng isang buwan? Isang taon.

No! Hindi ako titigil na hindi ko siya mahanap. Hahanapin ko siya at ibabalik ko siya sa piling ko. Ibabalik ko at ipagpapatuloy na ang magandang sinimulan namin bilang mag asawa.

“Mi esposa…aaaaaaaaaahhhhhhhhh, bumalik ka naaaaaaaaaaaaaaaaaaa.” Napapasuntok pa ako sa sahig kahit na ramdam ko na ang pamamanhid dahil sa sakit ng kamao ko.

But the hell I care. I want my mi esposa.

“Mi esposa.” Pahikbi akong tumigil sa pagsuntok ko sa sahig. Pinipigilan ang humagulgol ng iyak pero hindi ko mapigilan ang pagtulo ng mga luha ko.

Napatingin ako sa kawalan. Hindi ko na alam ang gagawin ko. Para na akong nabalot ng kadiliman dahil sa ayos ko.

Sa pagtingin ko sa paligid kahit nanlalabo ang mga mata ko dahil sa pag iyak ko ay nadako ang tingin ko sa mga halamang nasa bintana ng bahay. Iyon na lang ang tanging buo na naiwan.

Para ko pa siyang nakikita doon na nakangiting inaayos ang mga iyon. Tinatanggalan ng mga tuyong dahon na palagi niyang ginagawa. Dinidiligan at panakang kinakausap.

Tumayo ako, dahil nakatayo nga siya doon.

“Mi esposa.” Sambit ko sa tawag ko sa kanya. Inangat ang tingin niya sa mga halaman niya at tumingin sa akin. Nakangiting tumitig siya sa akin. Kuway inilahad ang mga kamay sa akin ng mawala sa kamay niya ang hawak na maliit na watering can.

Kusang kumilos ang mga paa ko palapit sa kanya. Pero sa bawat paghakbang ko ay unti unti siyang nawawala. Kaya tumigil ako sa paghakbang.

“Mi esposa, bumalik ka na. Bumalik ka na sa akin.” Bulong ko habang nakatitig ako sa kanya. But still, naglaho parin siya dahilan para muling tumulo ang luha ko.

Isang malalim at may bigat na paghinga ang pinakawalan ko. Laglag ang balikat ko na muling tinignan ang mga halaman niya. At paulit ulit na sinasabing sana ay bumalik na siya.

=

Isang malakas na suntok ang dahilan para matumba ako sa sahig kinaumagahan.

“W-ho brought you here? W-hat do you want?” Tanong ko na halos hindi ko na maimulat ang mata ko at nahihilo na din ako dahil umagang umaga ay alak na namam ang hinarap ko. Isama pa ang pagsuntok niya sa akin.

Pinilit kong tumayo kahit nahihilo ako, at pagtayo ko ay muli akong natumba pero sa pagkakataong iyon ay nakasandal na ako sa counter table bago ako tumingin sa kanya.

“Ano bang nangyayari sayo?” Bagkus seryusong tanong niya sa akin kaysa sagutin ang tanong ko.

Isang pagak na tawa ang pinakawalan ko na muling umupo sa harapan ng counter table at hinarap ang alak na iniinum ko.

Bago ko pa man iyon maitungga ay naagaw na niya iyon sa akin.

“Isang linggo na kaming walang balita sayo, at alam mo pa ba ang nangyayari sa labas ng bahay mo?” Tanong nito.

“Is none of my business. And who the hell give you the right para pigilan akong uminom. Give that back to me.” Galit na inagaw ko sa kanya ang baso ng alak pero inilayo lang niya sa akin. Dahil hindi na ako makatayo ng maayos at halos wala na akong lakas pa ay hindi ko magawang makipag agawan sa kanya.

“Hindi ko maiisip na ganito kita dadatnan sa bahay mo. O bahay pa ba na matatawag dito. Ace, daig pa ng basurahan ang loob ng bahay mo. At saka naliligo ka pa ba sa lagay na iyan?”

“Who cares? At bakit ba nakikialam ka? At sino ang nagpapasok sayo dito?” Galit na sagot ko sa kanya at tanong. At Kung alam lang niya kung ilang ulit akong muntik malunod sa bathtub sa tuwing gusto kong maligo dahil doon na mismo ako nakakatulog kapag lasing na lasing na ako. Magigising na lang ako na habol ko na ang hininga ko. O sinuswerte parin ako dahil gusto ko na nga sanang malunod na lang doon at hindi na ako magising pa. Pero hindi dahil sa tuwing mararamdaman ko na ang paghahabol ko ng hangin sa baga ay nakikita ko mismo si Elijah. Nakikita ko na parang ginigising ako. And yes, nagigising nga ako at halos kapusin na ako ng hininga kapag aahon na ako sa bathtub. At doon na naman ako makakaramdam ng matinding pangungilila sa kanya na sasamahan ng pagtulo ng aking mga luha.

“Noong isang araw pa kita tinatawagan, pero wala kaming nakukuhang sagot mula sayo. Alam mo bang nag aalala sayo ang lolo dahil hindi ka na nagpaparamdam. Kahit sa kompanya mo ay wala ka na ding pakialam.” Sagot na may panenermon ito sa akin.

“So what?“tanong ko. Ng hindi ko talaga makuha dito ang baso at mismong bote na ng alak ang itinungga ko pero agad din niyang kinuha iyon sa akin. “Damn it. Masyado kang pakialamero. At kailan ka pa nanghihimasok sa buhay ko.” Gigil na nakipag agawan na talaga ako dito para lang mabawi ko ang alak sa kanya. Pero wala akong napala dahil nanghihina na ako at nahihilo.

Wala na akong naging magandang tulog. Hindi na din ako kumakain. Hindi ko alam kong kain ba ang matatawag sa minsan kong pagbubukas ng ref at kinain na mismo ang lutong ulam na hindi ko na ipinapainit.

“Hindi ikaw ang Ace na kilala namin, dahil ang Ace na kilala namin ay hindi sumusuko. Hindi gagawa ng ganito na makakasira sa buhay niya. Bakit? Naisip mo ba kung sakaling biglang bumalik dito si Elijah ay matutuwa siya na makita kang ganito? Hindi, dahil sinisira mo na ang buhay mo sa ginagawa mo.” Mahabang lintaya nito. At sino siya para pagsabihan ako pero hindi naman ako makaimik para sitahin siya kundi lalo akong nanlumo sa sarili ko.

“Hindi mo alam ang pinagdadaanan ko kaya huwag kang makialam sa akin na parang alam mo kung gaano kabigat sa dibdib ko ang dinadala ko.” Sabi ko. Pilit na naglakad at tinuno ang wine cabinet ko at muling kukuha ng alak pero agad na naman niya akong pinigilan.

“Alam ko. Dahil minsan ko ng naranasan iyan. At alam kong mahirap. Pero hindi ko akalain na ganito kita dadatnan. Dahil mas matibay ang loob mo sa akin. Mas matapang ka kaysa sa akin. Pero nandito ka ngayon. Nagmumukmok at unti unting sinisira ang buhay. Pero isipin mo sana, na hindi ito ang katapusan ng mundo. Kung umalis si Elijah, tanggapin mo. Hanapin mo o di kaya hintayin mo ang pagbabalik niya dahil hindi pang habang buhay na magtatago siya. Maliit lang ang mundo. Hindi man ngayon o bukas mo siya makikita, maraming bukas pa na darating sa kasalukuyan at sa mga bukas na iyon, magkikita parin kayo ni Elijah.” Pangaral niya sa akin. Hindi na ako umimik at nagpakawala ng isang malalim na buntong hininga.

Napatitig ako sa kanya. At doon ko na naman naramdaman ang panlulumo ko. Doon ko na naman naramdaman ang pangungulila ko. Dahil hindi ko kaya. Hindi ko kaya ang araw na wala siya. Hindi ko kayang lumipas ang mga araw na hindi ko siya kasama. Gusto ko siyang mahanap na ngayon, gusto ko ng malaman kung nasaan siya para masabi ko sa kanya ang bagay na hindi ko pa nasasabi sa kanya.

Ang sabihin sa kanya na patawarin niya ako. Dahil sa masasakit na nabitawan kong mga salita. At higit sa lahat ang sabihin sa kanya na mahal na mahal ko siya.

“Hindi ako magaling magpayo, pero sa mga sinabi ko ay sana magising ka na sa katutuhanan. At ayusin mo ang sarili mo.”

“You talked to much.” Pabalang na sabi ko sa kanya. Nahihilo man ako ay nagawa ko siyang itulak para umalis sa daraanan ko. Hindi na ako nagpilit na kumuha ng ibang inumin kundi tinungo ko na ang sala at doon na umupo. Halos hindi ko din ma irelax ang katawan ko dahil maraming nakakalat doon.

“Tidy up yourself. Dahil kailangan ka ni lolo ngayon.” Kuway sabi niya ng sundan ako na napapangiwi dahil sa kung ano ano na lang ang naapakan niya na nakakalat sa sahig.

“Wala akong ganang lumabas? Saka, bakit niya ako kailangan ngayon, nandyan naman kayo para sa kanya.” Wala sa loob kong sagot sa kanya. Kahit papaano ay bahagyang nawala ang lungkot dahil may nakakausap ako.

“Tatlong araw ng nasa hospital si lolo, dahil inatake ng hypertension.”

Napatayo ako dahil doon pero agad din akong napaupo dahil umatake na naman ang pagkahilo ko. “Bakit ngayon niyo lang ibinalita sa akin?” May taas ng tunong panunumbat ko dito.

“We’ve been calling you, pero hindi ka sumasagot. Kaya huwag kang manumbat. Masyado ka lang nilamon ng lungkot mo kaya pati ibang taong mahalaga sayo ay nakakalimutan mo.” Siya naman ngayon ang nanumbat sa akin.

“Damn it!” Napamura na naman ako at pinilit kong tumayo at hindi na pinansin ang panghihina at pagkahilo ko. Sa puyat, sa gutom at hindi sa araw araw na nalalasing ako. “Give me a couple of minute.” Sabi ko sa kanya at umakyat ng silid ko.

Alam ko na nag aalala si lolo sa akin at iyon ang alam kong dahilan kaya ito inatake ng highblood.

Naligo ako, at kahit papaano ay nakaramdam ako ng kaginhawan. Nawala bahagya ang kalasingan ko. I took 15 minutes ng matapos akong maglinis ng katawan.

Pababa na ako hagdan ng matanawan ko si Kanye na hindi na nag iisa. Abala na sa pag uutos sa dalawang katulong na dumating. Si Celine ang isa. At ang katulong sa bahay ni lolo ang isa.

“Masyado ka na yatang nakikialam Kanye.” Sita ko sa kanya ng makalapit ako. Tinapunan ko ng seryusong tingin ang dalawang katulong na napayuko at bumati sa akin.

“Magandang umaga sir.” Halos panabay na bati nila.

“Walang maganda sa umaga.” Sagot ko sa mga ito. “Pakialam niyo na lahat. Linisin niyo na ang buong bahay. Huwag na huwag niyo lang gagalawin ang halaman ng asawa ko.” Sabi ko sa mga ito bago ko binalingan si Kanye. “Ano pang hinihintay mo diyan. Nakialam ka na lahat lahat. Sulitin mo na. At ipagmaneho mo ako.” Sabi ko naman dito.

Tama din siya sa nga sinabi niya. Hindi ko kailangang mag mukmok habang naghahanap ako kay Elijah. Habang naghihintay ako sa pagbabalik niya.

Dapat matatag parin ako. Para pagbalik niya, ay ako parin ang Ace Anderson na nakilala niya pero nadagdagan ng Ace Anderson na nagmamahal sa kanya.

=

“You old man, anong ginagawa mo na naman dito.” Salubong na sabi ko kay lolo ng marating namin ni Kanye ang hospital. Agad ko itong nilapitan at hinawakan ang kamay nito.

“Akala ko tatanggihan mo si Kanye na pumunta sa bahay mo.” Bagkus sabi nito kaysa sagutin ako.

“Yeah, and he give me this. He entered my house just to give me punch.” Sabi ko dito. Nakangiti man ito pero sadyang nangayayat din ito. Mas nadagdagan pa tuloy ang pag aalala ko dahil dito. “At ano ba ginawa mo bakit tumaas ang dugo mo? Damn it lolo, huwag mo namang dagdagan ang bigat ng dibdib ko.” Nahaluan pa tuloy ng panunumbat. Hindi ko naman kasi alam kung paano ko ipapakita dito ang pag aalala ko ng hindi iyong tipong ang korni ko na. Hindi ako sanay, tanging kay Elijah ko lang naipakita noon ang side ko na iyon.

“Sinamahan mo pa talaga ng pag mumura. Hindi ka man lang ba magiging sweet sa lolo mo?”

“Shut up lolo, hindi na uso iyan sa atin. Sagutin mo ang tanong ko? Ano bang ginawa niyo bakit kayo nandito?” Muli kong tanong.

“Nagtanong ka pa.” Si Kanye na lumapit na din sa amin. “Lolo take the responsibility sa company ko. Na dapat hindi na niya ginagawa dahil hindi na niya kaya. Kaya sana umayos ka. At huwag mo ng pag alalahanin si lolo sayo.”

“Sumusubra ka na yata sa pagsagot sagot sa akin Kanye. Baka nakakalimutan mong mas matanda parin ako sayo?” Inis na sita ko dito.

“So what? Dahil kailangan mo ng taong manunumbat sayo. Saka nakakalimutan mo din yatang anim na buwan lang ang tanda mo sa akin.”

“Tumigil na kayong dalawa, mag aaway pa kayo. Baka nakakalimutan niyo ding nandito ako sa harapan niyo.” Sita naman ni lolo sa amin kaya parehong napatingin kami dito. Sabay na nailing at ilang sandali pa ay napangiti na rin.

Hindi gusto ni lolo ang nag aaway away kaming apat. Noon naalala ko pa na lagi kaming napaparusahan dahil nag aaway away kami sa maliliit na bagay lang. At dahil mas matigas ang ulo ko sa kanilang tatlo at halata na ako ang laging pinapanigan ng lolo ay tumatahimik na lang silang tatlo at ayaw ng makipagtalo sa akin.

Hanggang sa nagpasya na kami at umiwas kung kinakailangan para lang hindi mag krus ang mga landas namin. Until now na halos hindi kami madalas magkita kita. Pero nakaraan na ang mga iyon at pawang nasa tamang pag iisip na kami para sa mga away bata na iyon.

Nagpaalam na si Kanye sa amin kaya naiwan kaming dalawa na lang ni lolo at si Benny na nakabantay lang sa kanya.

“Kumusta ka na. Sapat na ba ang isang linggo apo?” Tanong pa nito.

“No.” Mahinang boses na sagot ko dito saka ako umayos ng upo. “Hindi ako magiging maayos hanggat hindi ko siya nakikita at bumabalik sa akin.”

“Apo, palipasin mo muna ang mga araw, bigyan mo muna ng puwang ang sa inyong dalawa.”

Matalim na tinignan ko ito ng tingin. Ang dali lang niya sabibihin iyon ngayon gayong siya ang nagsimula ng lahat. Kung hindi niya sana ako noon inipit ay hindi kami aabot sa ganito. Baka nagsimula pa kami sa magandang paraan noon.

“Madali lang sa inyo sabihin iyan dahil hindi kayo ang nakakaramdam lolo.”

“Alam ko, pero apo. Sa ginagawa mo bang pagmumukmok ay makakatulong iyan? Hindi, dahil sinisira mo ang buhay mo. Kaya sana, huwag mong ibaon ang sarili mo pag alis ng asawa mo. Habang hinahanap mo siya, gawin mo ang lahat para mas may maipagmamalaki ka sa kanya sa pagbalik niya.”

Isa na namang buntong hininga ang pinakawalan ko. At nag marahas na naihilamos ko ang mga palad ko sa mukha ko.

“Apo, pag isipan mo ang mga sinabi ko. Alam kong napagsabihan ka na din ng pinsan mo. At sana, pakinggan mo kami kahit ngayon lang. Pakinggan mo ang mga payo namin sayo.”

“Masyado kang maraming alam lolo, naiisip ko tuloy na pakulo mo na naman itong pagkaatake mo para lang mapalabas ako ng bahay.” Sabi ko saka ko ito tinignan na nakapagpatawa dito ng mahina. “You-.”

“Hindi na naman ako nagkukunwari apo, masyado lang naging exaggerated ang mga pinsan mo lalo na si Kanye kaya ako nandito ngayon. Hindi mo naman sila masisisi, matanda na ako apo, kaya minsan talaga hindi na kinakaya ng katawan ko.”

“You’re playing great lolo, wala na akong masabi sayo. Pwede ko ding isipin na itinatago niyo si Elijah sa akin para matutunan ko ang mga pangaral mo sa akin.”

“And you think too much apo.” Sabay tapik ng mga balikat ko. Iling na lang ang tanging naging pagsagot ko.

---

To Be Continued..

---

PH1 #40: Ace

**Typo and grammatical error ahead!!! **

40_Ace

“Mga walang kwenta, saan napupunta ang mga ipinapasahod ko sa inyo kung ganito lang ang mga report na matatanggap ko.” Dumagundong ang boses ko sa conference room dahil sa pagsigaw ko.

“We already finalize the plan Sir-.”

“Nonsense, hindi ko papasukin ang plano mong iyan kung kaunti lang ang perang papasok sa kompanya ko.” Sagot ko dito dahilan para muling tumahimik sa loob. “Ayusin niyo ang mga report niyo, mga plano niyo at siguraduhin niyo lang na wala akong makikitang butas sa mga department na hawak niyo dahil sisiguraduhin kong hindi lang kayo mawawalan ng trabaho kundi ipapakulong ko pa kayo. This meeting is adjuorn.” Hindi ko na sila hinintay na makapagsalita pa o makapagreklamo. Hindi ko sila pinapasod ng malaki sa mga walang kwenta nilang mga plano.

Agad akong lumabas ng conference room at nakasunod lang si Nancy sa akin.

“Ano pa ang nasa schedule ko ngayon?” Kuway tanong ko dito habang pabalik na kami sa opisina ko.

“Wala na po sa ngayon sir. Pero bukas po ay darating sina Mr. Tyler at Mr. Bones para sa personal na pakikipag usap sa inyo tungkol sa ibang detalye para sa bubuksan niyong negosyo sa Thailand.”

“Okay then, ano ang eksaktong oras ang dating nila?”

“10 in the morning sir.”

“Sige, napaayos mo na ba ang tutuluyan nila? And make sure na nasa menu ng hotel restaurant ang mga paborito nilang mga pagkain.”

“Yes sir.”

“One more thing, gaya ng bilin ko. Huwag kang magpapapasok ng kahit na sino sa opisina ko. Kahit si lolo pa iyan o ang mama.” Muli kong bilin dito.

“Yes sir.” Muli nitong sagot. Hindi na ako nagsalita hanggang sa marating na namin ang opisina ko.

Pasalya akong umupo sa sofa at agad na inirelax ang likod ko. Ginawa ko na ang lahat para maging busy ako pero sadyang dinadalaw ako ng lungkot ko sa tuwing ganito ng mag isa na lang ako sa opisina ko.

Marami na ding mga empleyedo ko ang napalitan dahil kaunting mali lang nila ay napapansin ko at agad kong tinatanggal. Lahat ng kaliit liitang pagkakamali ay pinapalaki ko para lang mas mapuno ang utak ko sa ibang mga bagay at ng hindi ko maramdaman ang pangungulila ko sa kanya.

And now, this is not good either. I need to do more works para hindi ako lamunin ng lungkot ko. Lamunin ng pag iisa ko.

Agad akong tumayo, umupo sa upuan ko sa harap ng lamesa at muling hinarap ang mga iba pang kailangang basahin sa mga dukomentong naipasa sa akin sa iba’t ibang sangay ng kompanya. I need my mind to fucos for something para hindi ako magmokmok.

Nasa kalagitnaan na ako ng pagbabasa ko tumigil na naman ako. Kusang kumilos ang mga kamay ko at kinuha ang cellphone niya na naiwan sa pag alis niya. Binuksan iyon at awtomatikong binuksan at tinignan ko ang gallery at muling pinagmasdan ang mga larawan niyang nandoon. Larawan naming dalawa na magkasama na kuha pa namin noong nagpunta kami ng Mexico.

At habang isa isa ko iyong pinagmamasdan ay lalo akong nangungulila. Lalong nadagdagan ang pagkamiss ko sa kanya. Inaalala ang mga masasayang sandali na kasama ko siya.

“Mi esposa. I love you.” Bulong ko at kusang tumaas ang kamay ko at dinampian ng labi ko ang larawan niya. “Come back please.” Paulit ulit na katagang sinasabi ko na sana ay bumalik na siya.

Sa pagmumuni ko habang pinagmamasdan ang larawan niya ay naagaw ang pansin ko sa kabilang panig ng lamesa ko. Kung saan nakalagay ang monitor ng CCTV mula sa labas ng opisina ko.

“Madam, kabilin bilinan po ni Sir na huwag kayong papasok sa opisina niya.” Si Nancy habang nakatingin ako sa monitot ng CCTV at kuha iyon mula sa labas ng opisnina ko.

“Get out of my way kung ayaw mong mapatalsik sa kompanya ng anak ko.”

“Sorry po talaga madam, pero mas susundin ko pa ang utos sa akin ni sir Ace.” Matatag na sabi pa nito kay mama saka humarang na mismo sa pintuan.

At habang pinapanuod ko sila ay nabubuhay na naman ang galit ko kay mama. Isang buwang mahigit na ang matuling lumipas simula noong umalis si Elijah. At hanggang ngayon ay wala parin akong balita sa kanya. But I decide to follow what lolo said. Na huwag kong ilugmok ang sarili ko sa paghihinagpis ko sa pag-iwan niya sa akin. So here I am now, ginagawa ko ang lahat para ibaling sa iba ang pansin ko. Para lang hindi ako talunin ng lungkot na bumabalot sa buong pagkatao ko habang wala siya sa piling ko. Mahahanap ko din siya at babalik siya sa akin.

Isang kalabog ng pintuan ang naringgan ko. Nakapasok parin si mama.

“Pagsabihan mo ang secretary mo Ace, baka hindi niya kilala ang hinaharangan niya.” Gali na galit ito at pabalibag ding isinara ang pintuan ng opisina ko. Kung galit siya ay mas galit ako sa kanya.

“May karapatan ang secretary ko dahil iyon ang bilin ko. Dahil ayaw kong may mang e-estorbo sa akin.” Seryusong sagot ko dito. Hindi ako tumayo para salubingin siya na dati kong ginagawa at hahalik sa pisngi nito.

“At bakit pati ako pinagbabawalan mong bisitahin ka. Mama mo ako at may karapatan ako.”

“Inalis ko na ang karapatang iyan simula ng manghimasok ka sa buhay may asawa ko mama. At dahil sa pangingialam mo, iniwan ako ng asawa ko. Kaya kung maari lang, umalis na kayo dahil ayaw kong bastusin kayo.” Pigil ko ang gigil sa galit ko kay mama. Kahit gustong gusto ko na siyang pagsalitaan ng mga salitang hindi nakatao. Sabihin dito na umabot na sa sukdulan ang galit ko sa kanya. Dahil sa kanyang pangingialam, hanggang ngayon hindi parin nahahanap ng nga inutusan ko si Elijah.

“Asawa? Nag iisip ka ba Ace? Isang contractual wife lang siya sa iyo dahil ginamit mo lang siya para makuha mo ang mana mo. At ngayong nasa iyo na ang mga iyon, bakit sa akin ka ngayon nagagalit. Ikaw ang nagsimula nito, ginising lang kita sa katutuhanang walang magandang mangyayari kapag ipinagpatuloy mo pa ang kahibangan mo sa lalaking iyon.”

“Please mama.” Mahina pero may diin sa bawat kataga. “Nakikiusap ako. Umalis na kayo.”

“Dahil lang sa walang kwentang lalaking iyon kaya sinusuway mo na ako ngayon. Maganda nga at iniwanan ka na niya. Hindi mo na problemang dispatyahin siya.”

“Tama na mama, nakikiusap ako.” Kalmante paring saad ko dito. At iyon na ang pinaka kalmanteng boses na nagawa ko simula ng mawala si Elijah.

“Bakit ka ba nagkakaganyan? Ace, maraming iba diyan na mas deserving sa walang kwentang lalaking i-.”

“Tumigil na kayo sa pangingialam sa akin mama. Dahil hindi niyo na alam kung ano ang mga sinasabi niyo.” Hindi man pasigaw pero nandoon ang galit na pinipigilan ko.

“Anong hindi alam? Tinulungan lang kitang umalis siya sa buhay mo.”

“Isa pa mama, isa pa.” Kuyom ang kamao ko na sinuntok ang ibabaw ng lamesa ko na ikinagulat niya. Hindi ito agad nakapagsalita kaya kumilos ako, inilabas ang mga papel na naglalaman ng mga tungkol kay Elijah. “Basahin niyo iyan, tapos sabihin niyo kung sino sa atin ang mas nakakaangat sa buhay.” Sabi ko dito at padabog na ibinaba iyon sa harapan nito.

Kumilos naman ang mama para kunin iyon at tignan ang laman. Sa una ay hindi ito nagsalita. Hanggang sa nangangalahati na ito sa pagbabasa.

“Kalukuhan ito. Kung inaakala mong madadaan mo ako sa mga pekeng dukumentong ito para lang matanggap ko ang lalaking iyan para sayo nagkakamali ka.” Malakas na boses na sabi nito at pahagis din na ibinaba ang mga iyon sa ibabaw ng lamesa ko. “Hindi maalis sa akin na isa lamang siyang hampas lupa.”

Muli ko na namang isinuntok ang kamay ko sa ibabaw ng lamesa ko dahilan para muling matigilan ito.

“Kung ayaw niyong maniwala sa mga nabasa niya, nasa sa inyo na iyan, pero huwag na huwag niyo ng sasabihin sa harapan ko na isa lamang hampas lupa ang asawa ko.”

“Nabubulagan ka na sa nararamdaman mo sa kanya. At kahit sa mga bagay na ganyan ay nagawa mong magpagawa ng pekeng impormasyon. Gumising ka Ace. Hindi ang lalaking iyon ang makakasama mo sa habang buhay.”

“I said enough mama.” Pasigaw ko na ditong pigil sa kanya. “Get out mama. Get out. Huwag niyong hintayin na maubos ang pasensya ko. Dahil hindi niyo magugustuhan ang magagawa ko. Kaya nakikiusap ako. Umalis na kayo. Bago pa ako makagawa ng hindi maganda sa inyo.” Nanggigigil akong itinuro ang pintuan ng opisina ko. Matalim ang tinging ipinukol ko dito.

“You-.”

“Now mama. Habang napipigilan ko pa ang sarili ko. Get out, at huwag na muna kayong magpapakita sa akin hanggat hindi ko pa nakikita ang asawa ko. Leave mama. Leave now.”

“Wala kang utang na loob, mama mo ako pero mas pinipili mo ang hampas lupang lalaking iyon kaysa sa sundin ang mama mo.”

Hindi ko na ito pinansin, tinalikuran ko na siya at naglakad patungo sa maliit na silid sa opisina ko. “Sana paglabas ko, hindi ko na kayo maabutan dito sa loob. At gaya ng sabi ko, huwag kayong magpapakita sa akin hanggat wala pa ang asawa ko.” Saad ko ng tumigil ako sa pagpasok at pinihit ang seradura ng pinto. “At huwag na huwag na kayong makikialam pa sa buhay ko. Lalo na ang pakialam ang asawa ko. Dahil kung gagawa pa kayo ng hindi ko magustuhan, simulan niyo ng kalimutan na may anak kayo.” At pabalibag ko ding isinarado ang pintuang pinasukan ko.

Napasandal ako sa pintuan. Kuyom ang kamao ko, at pinakawalan ang kanina ko pang pinipigil na malalim na paghinga ko dahil sa galit.

Nanggigil talaga ako at gusto ko na namang magwala, gusto kong ilabas ang galit ko kay mama. Gusto kong may pag buntunan ako ng galit at hindi iyong ganito na kinikimkim ko dahil hindi ko naman magawang saktan ang mama gaya ng kagusto kong manakit dahil sa ginawa niyang pangingialam.

“Damn it, damn it.” Paulit ulit na unti unti akong napaupo na naman sa sahig habang nakasandal ako sa nakapinig na pintuan. Ikinulong ko ang mukha ko sa mga pakad ko.

Pinipigilang tumulo ang luha ko dahil naiisip ko na naman si Elijah, naiisip ko na naman ang asawa ko. Miss na miss ko na siya.

Simula ng nawala siya ay parang tumigil na ang pag ikot ng mundo ko. Kung wala lang si Lolo na iniisip ko na mag aalala sa akin ay hindi ako lalabas ng bahay at magkukulong ako doon.

But lolo is right, kailangan ko paring magpatuloy sa buhay habang naghihintay ng balita sa asawa ko.

“I miss you mi esposa. Please, come back. I really miss you.” Bulong ko. Nanginginig pa ang boses ko habang binabanggit ang mga katagang iyon.

Nasaan na ba siya? Nasa maayos lang ba siyang kalagayan?

Ahhhhhhhhhhhh! Sigaw sa isipan ko dahil ayaw ko ng sumigaw pa. Muli ay napasuntok ako sa sahig kahit pa masakit parin ang kamao ko hanggang ngayon at paulit ulit na ginagamot. Na sa tuwing maalala ko siya ay pinag iinitan ko ang mga bagay na suntukin mailabas ko lamang ang galit ko.

Galit ko sa sarili ko at galit ko kay mama.

“Mi esposa..”

=

ELIJAH POV:

“Anak?” Napatingin ako kay mama ng lapitan ako habang nasa lawn ako ng bahay na tinitirahan namin ngayon matapos akong umalis sa bahay ni Ace o tamang sa buhay niya.

Isang buwan na ding mahigit ang lumipas simula noon. At ngayon, nasa dibdib ko parin ang sakit dahil sa mga binitawan niya salita na paulit ulit na nagsusumiksik sa isipan ko. Kahit na anong pilit kong kalimutan iyon ay hindi ko maalis sa utak ko.

“Ayos ka lang ba?”

“Ayos lang ako mama.”

“Nangangayayat ka na, saka palagi kang natutulala. Alam mo namang nandito lang ako anak. Handa akong makinig ng mga saluobin mo.” Naupo ito sa tabi ko. Ipinasandal ako sa mga balikat.

“Ayos lang ako.” Muli kong saad. Pero kusang tunulo ang luha ko ng mga sandaling iyon. Ang unang pagkakataon na tumulo na ang luha ko na pinipigilan ko simula ng umalis ako.

“Umiyak ka lang. Dahil mas makakatulong iyan sa bigat na nararamdaman mo kaysa ang kikimkimin mo. Hindi mo kailangang itago iyan pang habang buhay anak dahil mas hindi ka makakalimot.” Pangaral nito sa akin.

“M-mama. Mama.” Tanging katagang lumabas sa bibig ko at tuluyan na akong napahagulgol ng iyak. Naramdaman ko ang higpit ng yakap ng mama sa akin.

“Nandito lang ako anak. Nandito lang ako.”

Wala ng namutawing salita sa akin. Tanging ang pag iyak ko na lang ang bumalot sa pagitan namin ng mama. Naging magaan nga kaunti ang nararamdaman ko sa pag iyak ko. Bahagyang nabawasan ang bigat ng dibdib ko.

Naramdaman ko ang maruyong paghaplos ng palad ng mama sa likod ko na isa ding nakapagpapagaan ng dibdib ko. Ang masuyo at buong pagmamahal ng mama sa akin.

“Salamat mama.” Pumiyok pa ako ng sabihin iyon. Kumalas ako ng yakap at tumingin dito.

Humaplos naman ngayon ang palad nito sa pisngi ko saka masuyong ngumiti. “Masyado mo lang sinasarili ang lungkot mo anak.”

“H-hindi ko po kasi alam ang dapat kung gawin. Alam ko naman na aabot kami sa hiwalayan. Pero hindi sa ganung paraan?”

“Shhhh! Okay lang yan anak. May mga dahilan kung bakit ganun natapos ang relasyon niyo ng asawa mo. At kung ano mang dahilan iyon ay alam kong makakatulong din sayo.”

Napalunok ako. Hindi na ako nagsalita. Hindi ko na sasabihin dito ang buong dahilan ng paghihiwalay namin. Tanging nasabi ko lang noon ay may hangganan ang pagiging mag asawa namin na hindi naman nito ako kinuwesyon tungkol doon.

Nasa ganun kaming ayos ng may napansin kaming sasakyang tumigil sa harapan ng bahay. Nagkatinginan pa kami ng mama bago muling tumingin doon.

Pinunasan ko ang luha sa pisngi ko at inayos ang sarili ko ng masigurong sa bahay nga mismo ang sadya ng mga dumating.

At sino naman kaya sila? Sino ang darating ngayon dito? Sila ba ang may ari ng bahay na ipinahiram sa amin ng lolo niya?

Pero nasabi naman ng lolo niya na pwede kaming tumira sa bahay na ito hanggat sa gustuhin namin at walang makikialam sa amin.

Unang tumayo si mama na halatang nagulat din. At parang nakikilala ang mga bagong dating na kusa ng pumasok mismo sa gate kahit hindi pa namin napapagbuksan.

Napatingin sila sa amin ng magpasya kaming lumapit. Pero ganun na lang ang gulat ko ng biglang sampalin ng lalaki ang mama.

“Hey!” Agad akong pumagitna at niyakap ang mama. “Who the hell are you? And who you to slap my mother?” Galit na tanong ko sa mga ito at matalim ang tinging ipinukol ko sa kanila.

“Mi hijo.”

---

To Be Continue..

---

PH1 #41: Elijah

_Typo and gramatically error ahead!!! _

41_Elijah

“Mi hijo.” Iyon ang nasambit ng lalaki ng mapatitig sa akin. Akma akong hahawakan pero agad akong umiwas at bahagyang lumayo dito.

“Who are you? You entered our house without our permission.” Tanong ko dito ng masigurado ko ng may isang dipa na ang layo namin sa mga bagong dating.”

“Te hemos extrañado por casi veinte años mi hijo.” ( Nangulila kami sayo ng halos dalawampung taon, anak ko.)

Kunot ang nuo kong napatingin dito.

My son? Dalawang beses na nito iyong nabanggit at sino ang tinutukoy niya?

Ako? Pero patay na ang papa ko dalawang taon pa lang ako noon iyon ang kwento ng mama.

“Puede estar equivocado señor. Y no me engañe, le da una bofetada a mi madre por nada”. ( Baka nagkakamali kayo sir, at huwag niyong ilihis ang usapan. Sinampal mo ang mama ko ng walang dahilan.) Sagot ko dito.

“Mi hijo, no puedes culparnos, soy el indicado para ti, porque nos ha estado escondiendo por mucho tiempo.” ( hindi mo kami masisisi, karapatan ko iyon, dahil matagal na panahon na itinago ka niya sa amin .)

“Puedes irte ahora, porque no sabes lo que estás diciendo.” ( Makakaalis na kayo dahil hindi niyo alam ang mga sinasabi niyo .) Pagtataboy ko sa kanila at hindi ko pinansin ang mga sinasabi nito.

Madami pa akong dinadamdam at ngayon, dadagdag pa sila sa mga iniisip kp.

“Mi hijo. Escúchame.?” ( Makinig ka sa akin.)

“No tengo que escucharte porque no te conocemos. Por favor, vete hasta que no haya llamado a la policía y digas que entraste a la casa sin tu permiso y abofeteaste a mi madre.” ( Hindi ko kailangang makinig sa inyo dahil hindi namin kayo kilala. Kaya nakikiusap ako sa inyo, umalis na kayo bago pa kami magpatawag ng pulis sa pagpasok niyo ng bahay namin ng walang paalam at sa pagsampal niyo sa mama ko .)

“No! No nos iremos hasta que todo esté claro y estaremos con nosotros de camino a casa. Nos perteneces a nosotros y no a tus padres.” (No! Hindi kami aalis dito hanggat hindi nalilinaw ang lahat at maisasama sa amin sa pag uwi. Sa amin ka nabibilang at hindi sa nakagisnan mong magulang.)

“Y quién eres tú para decidir por mí? Puedes irte ahora.” ( At sino kayo para magdisesyon para sa akin. Umalis na kayo. ) Muli kong taboy sa kanila. “O de lo contrario voy a llamar a la policía.” ( Kundi tatawag na ako ng pulis .) Banta ko pa pero naramdaman ko ang paghawak ng mama sa akin kaya napatingin ako dito.

Umiling ito at nakita ko ang takot na may pag aalala.

“Hindi niyo kailangang matakot sa kanila mama. Hindi man tayo taga rito ay wala silang karapatan na basta na lang pumasok sa bakuran ng bahay.” Sabi ko dito pero mas humigpit pa ang pagkakahawak nito sa braso ko.

“A-anak, p-patawarin mo ako.” Mga katagang lumabas sa bibig ng mama dahilan para mas maguluhan na ako sa nangyayari. At bakit kailangan ng mama ang pagpapatawad ko gayong wala naman siyang ginagawang masama kundi ang mga taong bigla na lang nanghimasok sa bahay.

“Bakit kayo humihingi ng kapatawaran mama?” Tanong ko dito.

“Mi hijo.” Ang babaeng kasama ng sumampal kay mama, saka ito lumapit sa amin. Pero napaatras kaming muli dahilan para tumigil ito sa paglapit.

“No te acerques a nosotros. Si tienes un mal plan, no te permitiré.” (Huwag kayong lalapit sa amin. Kung may balak man kayong masama, hindi ko kayo papayagan.) Muli ay sabi ko sa kanila saka ako kumilos para tumawag na ng pulis pero pinigilan naman ako ngayon ng mama.

“Huwag na anak. P-pasukin na lang natin sila sa loob ng bahay.”

“Pero mama-.”

“Please anak, m-makinig ka sa akin. Hindi ko man alam kung saan nila nakuha ang impormasyon na narito tayo. Ay mabuti na rin iyon para malaman mo na ang totoo.” Sabi pa ng mama sa akin na mas nakapagpagulo ng utak ko.

Mula kay mama ay muli akong bumaling sa mga bagong dating.

Nakikita ko sa mga mata nila ang pagsusumamo kapag titingin sila sa akin pero nandoon ang galitbsa tuwing mapapatingin sila kay mama.

“Dahil hindi ko din naman alam kung paano ko sisimulan ang pagtatapat ko sayo.” Pagpapatuloy ng mama saka tumuwid ng tayonat humarap na din sa kanila. “Señor Ernesto, Señora Matelde.” Mga pangalang binanggit nito. “Please, come inside.” Paanyaya pa ng mama sa mga ito bago ako binalingan.

“Mama, bakit kailangang papasukin sila?”

“Sumunod ka na lang anak, halika na.” Sabi nito at hindi pinansin ang kagustuhan kong huwag papasukin ang mga dumating at hinila na niya ako papasok sa loob. Malinga linga na lang ako sa kanila ng sumunod nga sila sa amin sa pag pasok.

Inalok ng mama ang mga hindi inaasahang bisita na maupo. Nag alok na din ang mama ng mamemeryenda sa mga ito. At kailan pa natututo ang mama ng salitang espanyol bakit ngayon ko lang nalamam.

Ng wala na ang mama at nagtungo sa kusina ay ako ang naiwan sa sala kasama nila. Pero ganun na lang ang gulat ko ng tumayo ang babae at walang babalang niyakap ako.

“Te echo mucho de menos mi hijo.” (We missed you so much my son.) Sabi ng babae sa akin habang yakap ako nito. Naramdaman ko na lang ang pagyugyog ng balikat nito at narinig ang paghikbi sa mga balikat ko.

“Let me go.” Hindi ko alam kung anong emosyon ang dapat kong ipakita sa mga ito. Dahil hindi ko naman sila kilala. Pero nandoon ang biglaang naramdaman kong pagkabog ng dibdib ko na parang kinakabahan na hindi ko mawari.

Kumawala ako sa yakap ng babae, pero hindi lumayo ito sa akin. Bagkus humaplos pa ang kamay nito sa pisngi ko.

“Te echo mucho de menos mi hijo.” Muli nitong banggit. At bakit naman sila mangungulila sa akin. At sino ba sila talaga?

“I’m not your son señora.” Kahit papaano ay gumalang na din ako dahil hindi ko naman nakitaan ito ng galit kay mama hindi gaya ng lalaking kasama nito na masama parin ang tingin kay mama.

“Eres mi hijo y te extrañé mucho hijo mío.” Sagot nito at talagang ipinagpipilitan na anak niya ako.

“puedes estar equivocado señora, tengo mi propia madre” sagot ko dito. ( Nagakakamali kayo ma’am. Dahil mayroon na akong ina. )

Umiling ito, umiwas naman ako sa paghaplos niya sa pisngi ko at bahagyang lumayo. Magsasalita pa sana ito ng lumapit na sa amin ang mama na dala na ang inihandang meryenda para sa mga bisita.

“comamos primero señor, señora.” ( Mag merienda na muna kayo sir, ma’am .) Alok ng mama sa mga ito.

Umupo naman ang babae sa tabi ng lalaki habang ako ay hinila naman ni mama paupo sa kabilang upuan sa tapat nila.

Walang nagsalita isa man sa kanila at nagtitigan lang. Kaya naman nabalot ng nakakabinging katahimikan ang buong bahay.

Pero unang nagsalita si mama. At humingi ng tawag sa kanila. Hindi ko man gusto ang nagiging takbo ng naging pag uusap nila ay hindi na ako nangahas na magsalita pa. Nakinig na lang ako sa pag uusap nila hanggang sa ako na mismo ang tinutukoy nila sa kanilang naging usapan.

At ang dati ng magulo kong utak ay mas nagulo pa at nadagdagan ng mga rebelasyong hindi ko inaasahan.

Hindi ko alam ang naging reaksyon ko dahil naging palipat lipat na ang naging tingin ko sa kanila. At inaanalisa sa utak ko ang naging kwento ng mama sa buong pagkatao ko na dalawanpung taon niyang itinago. At hindi siya ang tunay kong ina kundi ang babaeng bagong dating at kasama pa ang tunay ko ding ama.

Ikinuwento nito hanggang sa simula. Si mama na minsang nagtrabaho sa tunay kong mga magulang.

At dalawang taong gulang lang ako noon ng itakas niya ako dahil nagkagulo nuon sa kanila at tinangga daw akong patayin ng mga tiyuhin ko dahil sa simula pa lang daw ay sa akin na naipamana ang halos sa kayaman ng ama ng tunay kong ama kaya binalak nila akong ipapatay at ang mama ay siyang nagsalba sa akin at inilabas ako sa bansa at inuwi sa pilipinas at doon itinago.

Ang papa at mama noon ay nanganib din daw ang buhay nila dahil doon, halos sa hospital din daw sila naglagi ng halos isang taon noon at tanging ang lolo lang daw ang naging kasangga nila. At ito daw ang nagpahanap sa akin pero nabigo din dahil may maling naibalita ang inutusan nitong nag paimbestiga at sinabing nag crash daw ang eroplanong sinakyan noon ng mama kaya naman nabigo sila at inakalang patay na daw ako.

Back then, ang mga tiyuhin kong sangkot sa mga pangyayari ay naikulong na at hanggang ngayon ay nasa kulungan parin at panghabang buhay na makukulong dahil sa pagtangkang patayin ang halos buong pamilya namin para lang sa yaman ng lolo na isa sa pinakamayan sa bansa ng Mexico.

Lumipas daw ang ilang mga taon, at bigla na daw may nakapagsabi sa kanila na buhay ako. At doon na sila nagsimula ulit na hanapin ako. Hanapin kami ng mama. At heto, nasadya lang ba na dito kami ipinunta ng lolo ni Ace at nalaman nila na ako ang tunay nilang anak.

“pero ¿por qué tienes que abofetear a mi mamá?” Tanong ko ng matapos na ang paliwanagan dahil hindi maalis sa isip ko ang pagsampal nila kay mama. Kung ang mama naman pala ang nagligtas sa amin.

“porque fue uno de los que trabajó con tus tíos.” ( Dahil isa siya sa mga tumulong noon sa mga tiyuhin mo. ) Sagot nito na naging marahas ang pagbaling ko ng tingin kay mama.

“Mama.”

“Patawarin mo ako anak, oo. Aaminin ko na isa ako sa tumulong noon sa mga tiyuhin na papangakuan ng maganda ding buhay, pero umatras din ako dahil hindi ko kayang saktan ka nila. Simula ng naisilang ka ay ako na ang nag alaga sayo at napamahal ka na sa akin. At hindi iyon matutumbasan ng yaman ang pagmamahal ko sayo. Patawarin mo ako.” Tumulo ang luha nito at nanginginig ang kamay na humawak sa mga kamay ko.

“Mama-.” Hindi ko alam ang dapat kung sabihin. Dahil kung totoo ang lahat ng iyon. Kung hindi niya naramdaman ang pagmamahal nito sa akin ay malamang wala na ako noon pa man.

“Patawarin mo ako anak ko. Patawarin mo ako.” Humagulgol ito ng iyak. Kaya naman awtomatikong yumakap ako dito. Tapos na iyon at sa salawampung taon na pag aaruga niya sa akin ay sapat na iyon para mapatawad ko siya sa minsang pagkakamali nito.

“Yes mama, stop crying. Sapat na ang dalawampung taon na pag aaruga mo sa akin para mapatawad ka.” Sagot ko dito dahilan para mas humugpit ang yakap nito sa akin.

“And one more thing.” Sabi ng lalaki o mas tamang sabihin ko ng papa ko dahil ipinaliwanag na nila ang lahat sa akin at sila nga ang tunay kung mga magulang at hindi ko kadugo ang mama na siyang kinagisnan paglaki ko.

Napalingon kami dito. Kumawala kami ng mama sa yakap namin at tumingin sa kanila. May kung anong brown envelope na inilapag din ito sa ibabaw ng lamesa.

“You can read that mi hijo.” Sabi pa nito. Ipinaliwanag niya na ang laman ng envelope ay karagdagang impormasyon tungkol sa akin. At kung paano nila ako nahanap.

Kinuha ko iyon at tinignan. Binasa ng masinsinan. Hanggang sa lalong nagulo na naman ang utak ko dahil sa mga nadagdag pa dahil sa nabasa ko.

Ang lolo ni Ace at ang yumaong lolo ko ay magkaibagan. At ang yaman na hawak ng lolo ni Ace ay nahahati sa kanilang dalawa. Si lolo Alejandro Anderson at Artemio Lawrence. At kung bakit AA ang halos lahat ng pangalan ng mga negosyo nito ay initial ng mga pangalan nilang dalawa. Alejandro at Artemio.

At nakasaad din sa mga papel n binasa ko na ang lolong tinulungan ko noon ay ang lolo mismo ni Ace na nagpanggap lang. Kaya pala ang dami niyong alam. At mga bagay na sinasabi na tumutukoy sa relasyon naming dalawa.

At hindi lang iyon. Ang pagpapakasal niya sa amin ay parte lamang ng usapan nila ng yumaong lolo ko. Iyon na lang daw ang tanging paraan para hindi mawala ang dalawang pamilya na minsan ng namayagpag noon sa kapanahunan nila.

“H-how come?” Tanong ko na halos hindi ako makapaniwala.

Sinabi nitong may nagpadala lang sa kanila ng mga iyon. At sinabi din nitong hindi nila nagustuhan ang naging disesyong ng lolo ni Ace na bakit pa daw kailangang maipakasal kami ni Ace, kung pwede namang pag usapan ng maayos tungkol sa mga kompanya ng dalawang pamilya at pwede iyong paghatian.

But for some reason, sumagot ako dahil nakasaad mismo sa mga papel na iyon na hindi dapat maputol ang ugnayan ng dalawang pamilya at kung maari ay dapat pang habang buhay daw iyong magsasama. At iyon na lang ang tanging nagawang paraan ng lolo ni Ace. Ang maikasal kami para patuloy na magsanib ang dalawang pamilya.

Dahil may note na nakalagay na para lang sa akin. Binasa ko at doon ko na nalaman ang lahat ng dahilan ng lolo ni Ace. At humingi din ng tawad sa akin dahil naging padalos dalos din siya ng diseayon pero hindi din naman daw ito nagsisisi na naipakasal kami dahil nakita nito ang pagbabago ng apo niya.

At nasabi din doon na, kung makakapag isip daw ako na bumalik, ay naghihintay lamang sila kasama na ang bagong buhay na haharapin ko, na ibang Elijah Lawrence na ang babalik.

“Mi hijo.” Ang tunay kong ina na tumayo at lumapit sa amin. Tumayo ito mismo sa harapan ko at inilahad ang kamay sa akin.

Napatitig ako sa mga kamay nito. Bago ko binalingan ang mama na tinapik ako sa balikat

“Sige na anak, siya ang tunay mong mama.” Sabi pa nito na nandoon parin ang maluluha nitong mga mata.

Muli akong napatingin sa kamay na nakalahad sa harapan ko. Saka ako tumingala sa dito.

Mga matang nagsusumamo, mga labing nababahiran ng masuyong mga ngiti.

“Mi hijo.” He said once again.

Kusang kumilos ang mga kamay ko at tinanggap ang mga kamay nito. Tumayo na din ako. Pagkatayong pagkatayo ko ay yumakap na ito sa akin. Nandoon ang paghagulgol nito na mahigpit na nakayakap sa akin. Paulit ulit na binabanggit ang “My Son.” Sa salita nila.

Ako man ay kumilos na din ang kamay ko at humigpit na din ang yakap ko dito. Yakap na dahilan para maramdaman ko na din ang unti unting pagtulo na ng mga luha ko.

“M-mamá.” Pumiyok man ako pero buong nasambit ko iyon. Dahilan para lalo itong mapaiyak sa mga yakap namin. Doon ko na din nakitang tumayo ang papa at lumapit sa amin. Humaplos sa likod ng mama at sa likod ko. Yumakap na din ito sa amin.

Nasa ganun kaming ayos ng makaramdam na naman ako ng pagkahilo.

Tanging narinig ko na lang ay ang pagtawag nila sa pangalan ko bago ako tuluyang naaalan ng malay.

---

To Be Continued..

---

PH1 #42: Elijah

_Typo and gramatical error ahead!! _

_Espanyol ang salita ng mga magulang ni Elijah at alam din nila mag english. At dahil hindi naman ako marunong sa mga salitang iyon ay tatagalugin ko na lang. Kayo na ang bahalang humusga o laitin ang gawa ko dahil naipost ko sa last update ko na espanyol ang naging pag uusap nila at hindi ko naman magawang i translate lahat iyon ng espanyol kaya kayo na ang umunawa. _

_Samahan niyo na lang ako sa pag iisip na espanyol ang bawat katagang bibigkasin nila. _

_🤣🤣🤣🤣 _

_Nasa sa inyo na rin kung ayaw niyo ng edeya ko about sa espanyol to tagalog na salita. _

_So libre po ang mang lait. Sabihin niyo na ang lahat ng gusto niyong sabihin. Nakakasakit man iyon ng damdamin ay ayos lang sa akin. That won’t hurt me anymore dahil matagal na akong nasasaktan simula ng iniwan niya ako. _

_Charrr.😁😁😁 _

_But thank you sa lahat ng nakakaunawa. Dahil tanggap nila at nakakaintindi sila na hindi ako magaling sa pagsusulat pero patuloy na tumatanggkilik ng aking ubra. _

_So that’s it. _

_Enjoy reading!!! _

_Love Lots!! _

_❤❤❤ _
_😘😘😘😘😘 _

42_Elijah

Ang bigat ng mga talukap ng mata ko pero gustong imulat ang mga iyon dahil nakarinig ako ng mga nag uusap na nasa paligid ko lang.

“Sigurado ba kayo diyan doc?” Boses iyon ni mama. Kaya naman pinilit kong tumingin sa gawi nila. Nakatalikod silang tatlo sa akin. Si mama at ang tunay kung mga magulang habang nakaharap sa kanila ang isa pang lalaki na nakaputi.

“Hindi pwedeng magkamali ang test na ginawa ko sa anak niyo misis.” Sabi ng doktor.

Hindi ko man alam ang pinag uusapan nila ay hindi ako umimik para tawagin ang pansin nila. Nakinig na lang ako.

Nag uusap sila sa salita nilang espanyol at ang mama ay magaling din talaga magsalita na ngayon ay nakikisabay sa pag uusap ng tunay kong mga magulang sa doctor.

“But you need to decide misis, kung aalisin natin ang nasa sinapupunan niya, dahil posebleng ikapahamak mismo ng anak niyo at magdala iyon ng body failure niya, and you need to decide as soon for the operation to remove it dahil, unti unti ng nilalamon ng sestema niya ang kalagayan niya.” Sabi pa ng doctor sa kanila.

At ano ang aalisin nila sa sinapupunan ko? Malala ba ang sakit ko at kailangan ko ng maoperahan?

“Kung ang tanging paraan ay ang alisin ang bata sa sinapupunan ng anak ko para maligtas siya ay papayag ako sa operasyon.” Narinig kong sabi ng papa dahilan para manlaki na ang mga mata ko at pinilit na bumangon.

Ano ang sinasabi nitong bata na aalisin sa tiyan ko? Ano ang nangyayari? Bakit may batang nabanggit?

“Papà, anong nangyayari? Bakit ako may narinig na batang aalisin sa sinapupunan ko?” Tanong ko sa kanila dahilan para mapatingin lahat sila sa akin.

Ang tunay kong mama ang unang lumapit sa akin at yumakap sa akin.

“Mi hijo.”

“Anong nangyayari? Sagutin niyo ako, at ng alam ko kung ano ang pinag uusapan niyo. May narinig akong operasyon at tatanggalin sa loob ng katawan ko. At narinig ko din na may batang sangkot? Ano ang mga iyon?” Sunod sunod na tanong ko sa kanila.

Nagsilapit sila sa akin. Nagbigay puwang sa doctor at hinarap ako.

“Mr. Lawrence, hindi na ako magpapaligoy ligoy pa, dahil kailangan mong malaman ang totoong kalagayan mo dahil mas ikaw ang may karapatang mag disesyon para sa sarili mo.”

“Then??”

“You are capable to get pregnant and now, you are bearing a child in your womb.” Sagot nito na halos hindi agad nag sink iyon sa utak ko.

“Pakiulit?”

“You are capable to get pregnant and now, you are bearing a child in your womb.” Pang uulit nga nito.

Napatingin pa ako kay mama, kay papa na humawak sa kamay ko na may suwero, at kay mama na nakaupo na ngayon sa tabi ko.

“You are two months pregnant mr. Lawrence.” Dagdag pa nito.

“Y-your kidding doctor.” Tanging naibulalas ko. At hindi talaga ako makapaniwala sa narinig ko.

“Sana nga mr. Lawrence pero iyon ang totoo sa mga test na nagawa sayo habang wala kang malay. At ang kaso mo ay i-ilan lang sa bilyong bilyong tao sa mundo. Pero ang mas malala pa doon, ang pagdadalang tao mo ay nakakasama sa kalusugan mo. Mr. Lawrence, ipapaliwanag ko ang lahat sayo sana, mag disesyon ka ng tama.” Sabi pa nito bago nagpatuloy sa pagpapaliwanag sa akin.

Dalawang buwan na daw ang bata sa sinapupunan ko. Pero gaya ng sabi nito ay hindi maganda sa kalusugan ko na pwede ko daw ikamatay. Dahil hindi maganda ang lagay na uterus ko at pwedeng magkaimpeksyon kung saan na nananahan ang batang dala dala ko.

Pero hindi iyon ang nasa isip ko ngayon, dahil napaiyak ako habang nakikinig ako sa mga paliwanag ng doktor sa akin. At kusang kumilos ang palad ko at humaplos sa tiyan ko.

“M-may baby ako.” Iyon ang nasambit ko na nakapagpatigil sa pagsasalita ng doktok at napahagulgol na naman ako ng iyak dahilan para yumakap sa akin ang mama. “M-mama, I’m having a baby. I’m having one.” Halos hindi iyon lumabas sa bibig ko dahil para akong tinakasan ng boses habang umiiyak ako.

Hindi ako makapaniwala, na natutuwa na hindi ko mawari ang dapat na maramdaman ko. Halo halong emosyon ang nasa dibdib ko pero isa lang ang alam kong mas nangingibabaw. Ang galak na sa kaalamang pwede akong magkaroon mismo ng anak na galing mismo sa akin.

“Yes, mi hijo. But you need to remove that baby. Para sa kaligatasan mo.” Si papa. Napaangat ang tingin ko dito dahil sa simabi nito.

Aalisin? Hindi ako papayag.

“No, hindi ako makakapayag. Hindi ko tatanggalin ang bata sa sinapupunan ko. Hindi. Hindi.” Paulit ulit na tanggi ko at simabayan ng iling. Tumingin ako sa kanilang lahat hanggang sa madako ang paningin ko sa doktor.

“Mr. Lawrence, nasabi ko na sayo na hindi makakabuti sa kalusugan mo ang pagdadalang tao mo. Dahil pwede mong ikamatay ang pagdadala ng bata. At hindi din natin masisiguro na magiging ligtas at malusog ang bata sa loob ng tiyan mo habang lumalaki ito at baka pareho din kayong mawala.” Muling sabi sa akin ng doktor.

“No, hindi ko siya aalisin. Bubuhayin ko siya. Kahit buhay ko pa ang kapalit, nakahanda ako.” Sagot ko. Buong buo ang disesyon ko at hindi ko nanaising mawala ang anak ko.

“Pero mi hijo‐.”

“Katawan ko ito at buhay ng anak ko ang pinag uusapan dito. At ako ang mag didisesyon.” Putol ko sa sasabihin ng papa saka ako muling umiling.

“Mr. Lawrence, pag isipan mo ng mabuti ang disesyon mo.”

“Buo na ang pasya ko doktor. Hindi ko ipapalaglag ang bata sa sinapupunan ko kung iyan ang gusto niyong lahat. Dahil hindi ako makakapayag.”

“Anak-.” Si mama na lumapit na din sa akin. Hinawakan ako sa kamay. “Anak ko, pag isipam mo muna ang lahat. Hindi sa ayaw naming mawala ang anak mo pero pwede ka ding mawala sa amin.”

“Pero mama, blessing kong matatawag na pwede akong magbuntis, kahit na delikado iyon at pwede kong ikapahamak.” Sagot ko dito. “Kaya hindi niyo ako mapipilit sa gusto niyo na ipalaglag ang bata sa sinapupunan ko. Sarili kong dugo ang nanalaytay sa anak ko ngayon. Kahit ito man lang ang maiwan sa akin.” Kahit ako ay naluha na din habang nagsasalita ako.

Oo, kahit buhay ko ang kapalit basta mabuhay lang ang anak ko. Handa akong makipagsapalaran.

“Mama, papa. Kung kailangan kong manatili dito sa hospital para lang masiguro ko ang kaligtasan ng anak ko ay mananatili ako dito. Please papa, mama. G-gusto kong buhayin ang bata.” Pakiusap ko sa kanila.

Muli akong ikinulong sa yakap ng mama, ganun na din ang papa habang ang mama ko ay nakahawak naman sa kamay ko.

Ramdam ko sa mga yakap nila ang pag aalala. Pero sumang ayon din sila sa gusto ko. Kaya naman ang saya ko ay mas dumoble.

Hindi ko naman daw kailangang manatili sa hospital dahil magtatalaga na lang daw sila ng doctor na mag momonitor sa kalagayan ko sa bahay.

Nagbilin sa akin ang doctor na kung patuloy parin ako sa pagkahilo ko at panghihina ng katawan ko ay kailangan ko na lang daw sa hospital manatili para sa mas karagdagang pagmamasid sa kalagayan ko.

Umuwi na din kami kinabukasan matapos maifinalize ang doctor ang dapat kong mga gawin. Iwasan ko din daw ang ma stress na siyang ikakadagdag pa ng bigat ng nararamdaman ko.

Pero hindi na kami sa bahay na ipinahiram ng lolo ni Ace kami tumuloy kundi sa bahay na mismo ng tunay kong mga magulang, at isa iyong mansyon na nakatayo sa isang malawak na parang. Tanaw na tanaw mula sa gate na kusang bumukas ng makalapit kami.

Ang tantya ko ay nasa limampung metro pa ang itinakbo ng sinasakyan namin bago marating ang mismong harapan ng malaking bahay.

Nasabi ng kinagisnan kong mama na walang ipinagbago ang bahay simula ng umalis siya pabalik sa pilipinas na sinagot naman ng tunay kong mama na hindi nila kailangang baguhin. Inaayos na lang ang iba na kailangang ayusin.

And they said that, pati ang silid ko noong bata ako ay ganun parin ang ayos hanggang ngayon. At hindi kailan man ipinabago ng mama.

Namangha pa ako ng makita ko na halos ma puno ng mga iba’t ibang laruan ang buong silid ng iyon na ang una naming tinungo.

“Naipaayos na namin ito mi hijo.” Sabi ng papa. “Kung may gusto kang ipabago sa silid na ito ay sabihin mo lang sa amin. Kung ayaw mo ng mga laruang mga narito sa loob ay ipapatanggal na lang namin.”

“Naipon kasi dito ang mga laruan na halos taon taon na binibili namin ng papa mo. Na tanging ang mga naiwan na mga gamit mo ay siyang nagpapaalala sayo sa amin.”

Nalungkot man ako sa mga sinabi nila dahil talagang hindi nila ako nakalimutan simula ng nawala ako. At kahit ngayon ko lang sila nakita ay ramdam ko ang mangungilila nila sa akin. Ang pagmamahal nila sa akin.

Masasabi kong, naging malungkot man ako sa paglisan ko sa piling ni Ace ay napalitan naman iyon ng bagong pag asa dahil nakilala ko ang tunay kong mga magulang. Nadagdagan pa sa pag asa ko na magkakaroon ako ng sarili kong anak. Anak namin ni Ace. Hindi man maganda ang paghihiwalay namin, ay nag iwan naman siya ng alaala sa akin kahit pa man na buhay ko din ang magiging kapalit kung sakali.

“Magpahinga ka na muna. Kailangan mong magpahinga para sa kalusugan niyo ng anak mo.” Si mama at humaplos sa pisngi ko. “Gusto ko sanang samahan ka hanggang sa makatulog ka hijo, dahil namiss kitang talaga. Pero saka na lang. You need to rest.”

“Maraming salamat po.”

Kahit si kinikilala kong mama ay sumama na sa kanilang dalawa paglabas ng makapag paalam na din ito sa akin.

Kampante naman akong umupo na sa may kalakihang kama sa pinakagitna ng silid at iginala ko ang paningin ko sa paligid. Kulay lilak ang buong silid na tinernuhan ng kulay likak din na mga kurtina. Nagkataon lang ba na paborito ko ang kulay?

“Heto na ba ang bagong yugto ng buhay ko?” Tanong ko mismo sa sarili ko at dahan dahan na nahiga sa kama. Sapo ang tiyan ko na wala pa namang umbok at isang ngiti na lang ang gumuhit sa mga labi ko at kusang pumikit na ang mga mata ko.

Hindi ko pinapansin noon ang pagkahilo ko. Dahil kapag nakakaramdam ako noon hilo ay itutulog ko lang at paggisin ko ay maayos na ulit ako. Hindi naman ako mahilig uminom ng gamot kaya hindi nakasama iyon sa batang dinadala ko. At ngayon, hindi lang pala simpleng hilo ang naramdan ko dahil nagdadalang tao na ako sa magiging anak namin ni Ace.

At masayang masaya talaga ako ngayon dahil sa kaalamang iyon.

“Mabubuhay ka anak ko.” Sabi ko habang patuloy kong hinahaplos ang sinapupunan ko. Sinabi man ng doctor na dilekado talaga ang kalagayan ko ay hindi naman ako makakapayag na mawala ang batang dala dala ko.

“Kung buhay ko ang kapalit mabuhay ka lamang, gagawin ko.”

=

Mabilis na lumipas ang mga araw, buwan at ngayon ay mag aanim na buwan na ang nasa sinapupunan ko. Naging maganda naman ang pakikitungo ng tunay kong mga magulang kay mama at minsanan ng kinalimutan ang nangyari sa nakaraan.

Naramdaman ko ang pagmamahal nila sa akin ngayong nasa poder na nila ako. Ginagawa nila ang lahat para sa akin.

Pero ang kalagayan ko ay hindi na naging maganda simula ng apat na buwan na ang dinadala ko. At inirekomenda ng doktor na manatili nalang ako sa hospital at doon na ako magpalipas ng mga buwan habang hinihintay ko ang paglaki ng baby ko sa sinapupunan ko.

“A-anak ko.” Si mama, na ngayon ay masuyong humahaplos ang kamay sa pisngi ko habang nakahiga ako sa hospital bed.

“A-ayos lang ako m-mama.” Nahihirapan kong sabi dito. Palagi akong nahihilo, palagi akong nagsusuka. At minsan sa pagsusuka ko ay naglalabas na ng dugo. Naapektuhan na ang buong katawan ko sa bawat araw at buwan na lumipas. Masasabi kong tanging ang tiyan ko na lang ang may laman habang halos balat na lang ang bumabalot sa aking buto sa katawan.

Kumplikado na daw ang lahat, pwede na akong mabawian ng buhay kung wala na ang mga aparatong nakakabit sa buo kong katawan na tumutulong sa akin para lang malagpasan ko ang pagdadalang tao ko.

At nasabi pa ng doctor na mahina din daw ang kapit ng bata. Mahina din daw ang heartbeat nito. At may posibilidad na hindi din nito kakayanin.

Pero nagdadasal parin ako. Na sana, malagpasan ko ang pagdadalang tao ko hanggang sa tuluyan ng lumabas sa mundong ito ang anak ko. Basta mabuhay siya. Mabuhay lamang siya ay ayos na sa akin kahit bawian na ako ng buhay.

“Gusto ka naming tulungan sa kalagayan mo anak.” Naluluhang sabi ng mama sa akin. Kami lang dalawa ngayon ang nandito kasama nito ang katulong na nagbabantay din sa akin. Ang mama at papa naman ay umuwi ng bahay para kumuha pa ng mga kakailanganin gamit ko sa hospital. “Anak, nahihirapan din kami sa kalagayan mo ngayon. Kung nakinig ka lang sana sa amin no-.”

“M-mama. P-please. H-hindi k-ko pinagsisisihan ang naging disesyon ko. M-mabuhay lang ang a-anak ko m-mama. Masaya na akong m-mawawala sa mundong ito.”

“A-anak naman eh. Huwag kang magsalita ng ganyan. Hindi ka namin susukuan gaya ng hindi mo pagsuko sa magiging anak mo.” Tuluyan ng tumulo ang luha nito. Dinala ang kamay ko sa ibabaw ng labi nito at hinalikan iyon. “Pero anak. Alam mo naman na sabi ng doctor na mahina din ang heartbeat ng anak mo. Pareho kayo ng kalagayan anak. At walang kasiguraduhan na mabubuhay din siya sa mga araw pa na dadaan.”

Tumulo na din ang luha ko sa sinabi nito. Masakit man ang katutuhanan ay pareho kaming nasa bingit ng kamatayan ng magiging anak ko. Pero sana, makaya niya hanggang sa pwede na siyang mailabas sa mundong ginagalawan ko.

“M-mama. Nangako k-kayo sa akin. N-nangako kayo na kung kailangang pumili. Ang a-anak ko ang pipiliin niyo. Ang a-anak ko lang mama.”

“Anak ko. Elijah hijo.” Napahagulgol na ito ng iyak. Gusto man siguro niya akong yakapin pero hindi naman niya magawa dahil may mga nakakabit na sa katawan ko na ibat ibang kable na tumutulong sa akin. Sa tapat ng puso ko, sa mismong umbok ng tiyan ko para rin sa pagmomonitor ng heartbeat ng anak ko.

At sa bawat pagtibok na naririnig ko mula dito ay nagiging maayos na ako. Kahit gusto ng sumuko ng katawan ko ay pinapalakas naman nito ang loob ko. Sa bawat pag pintig ng puso niya ay umaasa ako na pareho naming malalampasan ang kalagayan namin ngayon.

Iniiwasan naming maging emosyonal, pinipilit nilang lahat sa paligid ko ang huwag maapektuhan sa kalagayan ko. Pero minsan na din hindi na mapigilan gaya ngayon.

“Mahal na mahal ka namin anak.” Sabi pa nito. Pinahid na ang luha at masuyong humaplos na din ang palad ng mama sa tiyan ko.

“M-mahal na m-mahal ko din kayo mama.” Hindi na namin muling pinag usapan ang kalagayan ko. Inilihis sa ibang usapin ang mga bagay bagay na hindi nakakapagpabigat ng dibdib ko. Ng dibdib naming pareho.

Hindi man ako masyadong nakakapagsalita ng maayos ay hindi naman tumitigil ang mama sa pag kukwento. Hanggang sa gugupuin na lang ako ng antok ng habang nakikinig lang.

=

**3rd POV ** :

Nagkagulo silang lahat sa silid niya ng bigla na lang siyang mawalan ng malay. Pitong buwan na ang nasa sinapupunan niya.

Tuluyan ng nabalot ng panghihina ang katawan niya. At ngayon hindi na mapigilan ng mga magulang niya ang humagulgol ng iyak habang naghihintay na matapos ang operasyon niya na agarang isinagawa.

Ilalabas na nila ang bata sa kanya, dahil hindi na niya kaya at ang bata ay walang kasiguraduhang mabubuhay din paglabas dahil gaya niya ay paisa isa din ang paghinga nito.

At kailangan nilang mag disesyon para sa kanya. Kung ang bata o siya ang mabubuhay.

Nagtalo sila tungkol doon, ang gusto ng tunay niyang mga magulang ay siya ang iligtas. Pero tumutol ang kanyang mama na iligtas ang bata dahil iyon ang kagustuhan niya. Kagustuhan na alam nitong mas matatanggap ni Elijah na buhay ang anak niya kaysa ang mabuhay siya na hindi nailigtas ang bata.

Wala mang kasiguraduhan, ay nagpasabi naman ang doctor na gagawin ang kanilang makakaya para lamang mailigtas siya at ang bata.

Tanging dasal na lang ang nagawa nila at nagsusumamo na sana nga, dalawa silang mailigtas.

---

To Be Continue…

---

PH1 #43: Elijah

_Typo and gramatical error ahead!! _

43_ Elijah

“Maraming salamat. Makakalabas ka na.”

Napatingin ako mismo sa screen ng laptop ko ng ipakita sa akin ng secretary ko ang bagong balita kay Ace mula sa pilipinas. Hindi ko naman gustong i stalk siya pero sadyang kailangan lang dahil kailangan kong makakalap ng balita sa kanya para sa pagbabalik ko at dapat na kunin na ang dapat ay sa akin. Ang parte ko sa kompanya na dapat ay nasa pangalan ko dahil sa akin mismo ang kalahati ng yaman ng lolo niya.

Muli kong itinuon ang pansin ko sa screen ng laptop ko. Seryusong nakatingin ako mismo sa larawan niyang nakangiti pero hindi iyon ang nakatawag mismo sa pansin ko dahil may katabi itong babae at kung hindi ako nagkakamali na ito ang bagong na li-link sa kanya isang buwan na ang nakakalipas ng huli kong balita dito.

At ang nakalagay sa caption ng larawan ay fiance na niya ito at sa susunod na dalawang buwan na lang ay kasal nila.

“Best wishes my ex-husband.” Naibulong ko na bago ko itiniklop ang laptop ko.

Isa’t kalahating taon na din ang lumilipas simula ng lumayas ako. O mas tamang sabihin ko na simula ng maghiwalay kami.

Siguro nga, nandito parin sa dibdib ko ang sakit, sakit sa mga salitang binitawan niya noon. Pero tanggap ko na ang lahat ng paghihiwalay namin. At tanggap ko na ang mga araw, buwan na lumipas na tapos na sa amin ang lahat. Dahil wala ng nag uugnay sa aming dalawa. Wala ng dahilan pa.

“Are you ready?” Si Daniel. Nakangiti itong lumapit sa akin. Ganun na ba ako kaseryusong nag iisip at hindi ko namalayan ang pagpasok niya sa opisina ko.

“You are here, so early.” Sabi ko at tumayo ako mismo sa pagkakaupo ko at inayos na ang mga gamit ko isinilid sa sling bag ang laptop ko na dadalhin sa pag alis namin.

Well, isang half-spanish half-pilipino si Daniel. Isa siya sa pinagkakatiwalaan ng papa sa mga negosyo nila dito sa Mexico at ngayon, heto na ako at katulong ko ito sa negosyong hinahawakan ko.

“Yeah, mas maaga mas maganda para hindi tayo maghabol ng oras.” Sagot pa nito. Kinuha nito sa akin ang bag ng makalapit ako dito. “Nasan ang mga maleta mo?” Tanong pa nito sa akin.

“Nasa loob ng sasakyan ko.” Sagot ko dito. Magkaagay na kaming lumabas ng opisina ko. Tumigil lang ako sa tapat ng lamesa ng secretay ko at nagbilin.

“Update me if needed. Pero papa takeover the company while I’m gone.” Sabi ko naman dito.

“Si señorito.” Sagot naman nito sa akin.

“Ang akala ko talaga ay ang tito Ernesto ang pupunta doon dahil iyon ang sabi niya sa akin ng sabihan ako.”

“Yeah, pero mas kailangan si papa dito para maiwan at tumingin sa mga negosyo. Kaya ako na lang ang nagpasya na ako na lang ang babalik doon.”

“Okay, nai kwento na kasi sa akin ng tito ang mga bagay na dapat ayusin doon. At sabi niya na hindi daw madaling pakiusapan ang CEO ng nasabing kompanya.”

“Yeah, sort of. But I know how to handle it. Ako na ang bahala doon kung paano ko siya kakausapin. Dahil mas may karapatan naman ako sa kanya kung magmamatigas siya na ibalik ang dapat ang sa amin ng mga magulang ko.”

“You change a lot.”

“Nagbabago ang tao sa mga araw na lumilipas Daniel. Kaya hindi na iyon bago sa panahon ngayon.” Seryusong sagot ko dito. Hindi na ako muling nagsalita pa hanggang sa marating namin ang parking area ng building ng kompanya.

“Magpapahatid na lang tayo, ilipat mo na lang ang mga bagahe mo sa sasakyan ko.” Utos ko dito na agad namang tumalima at inayos ang pagkakasalansan ng mga bagahe nito sa likuran ng kotse ko

Nagpahatid kami sa company driver namin hanggang sa airport. Naghintay ng ilang oras bago kami tuluyang lumipad pabalik ng pilipinas.

17 hours later.

Nakalapag ng maayos ang sinasakyan naming eroplano sa mismong airport ng pag mamay ari ng lolo ni Ace.

“It’s been a while apo.” Salubong sa amin ng lolo niya. “Kumusta ka na apo?” Kuway tanong pa nito ng lumapit sa akin at yumakap.

“I’m fine lolo. And yeah, It’s been a while pero malakas parin kayo gaya ng dati.” Sagot ko dito. “Salamat po pala sa pagsundo sa amin. Kahit hindi niyo naman po dapat gawin.”

“Ayos lang sa akin iyon apo, anim na buwan na din ng huli tayong nagkita. Kaya naman gusto ko din na ako ang unang sasalubong sayo pagbalik mo dito.”

“Then I’m flattered lolo.”

Nagyaya na itong umalis at ihahatid pa daw kami mismo sa hotel room na tutuluyan namin ni Daniel. Ito na mismo ang umayos ng lahat na noong isang araw pa pala nito naayos. Magkatabing room ang inukupa namin ni Daniel sa ikalabing anim na palapag kung saan mismong pag mamay ari ng dalawang pamilya. Ang Anderson at Lawrence.

“Hindi na ako magtatagal apo, kailangan mo na ding magpahinga para bukas sa pagpasok mo sa opisina ng asawa mo.”

“Lolo, Ace is not my husband anymore at matagal ng tapos ang tungkol sa amin.”

“Pero apo-.”

“Lets talk some other time lolo. You need to rest too dahil makakasama na din sa inyo ang magpagod.” Bitin ko sa sasabihin nito.

Naringgan ko na lang ang pagpapakawala nito ng buntong hininga bago tuluyang nagpaalam sa akin.

Isa ding buntong hininga ang pinakawalan ko. Pasalyang nahiga ng kama at mariing napapikit.

Laging ipinapaalala sa akin ng lolo na asawa ko parin siya hanggang ngayon kahit alam naman nitong tapos na ang tungkol sa amin.

Simula ng naisalin sa kanya ang mana niya ay awtomatikong wala ng bisa ang kasal namin kaya wala ng nag uugnay sa amin kahit isa.

Well, hindi na dapat iyon ang kailangang isipin sa ngayon. I need to fucos kung ano man ang talagang dahilan ko ng pagbabalik ko.

=

“Lets go.” Aya sa akin ni Daniel kinaumagahan. Pasado alas syete na ng umaga at 8 ang naturang board meeting para sa gaganaping pagpapakilala sa akin bilang parte ng kompanya.

“Yeah, lets go.”

Bagtas na namin ang daan patungo sa pinakamain office ni Ace dahil doon na gaganapin ang meeting.

Ng makarating kami doon ay halos hindi makapaniwala na makita ako ng mga dating nagtratrabaho sa kompanya. At hindi na naiwasan ang mga bulong bulungan pero hindi ko na iyon pinansin.

Alam naman lahat ng nasa kompanya na ako ang naging asawa ng boss nila kaya natural lang na pag usapan nila ang pagbabalik ko.

“They know you?” Mahinang boses na tanong ni Daniel sa akin habang pumapasok kami sa kompanya at naka escort sa amin ang ilang guard na itinalaga ng lolo niya sa amin.

“Yeah, nagtrabaho din ako sa kompanyang ito a year ago.” Sagot ko. Hindi naman nito alam ang tungkol sa pagitan namin ni Ace. Ang tanging alam lang nito ay ang kasyosyo ng lolo ko at ang lolo nito noon and we are here to taking back what belong to me.

“Ganun ba, kung ganun kilala mo talaga ang CEO ng kompanya. That’s good then. Sana hindi siya maging matigas sa pakikipag deal sa atin para makauwi agad tayo.”

“I hope so. Kaya kailangan din nating makipag mataasan dito kung kina kailangan, Daniel. So be ready. Dahil gaya ng sabi mo kahapon, hindi siya iyong tipong basta na lang ibibigay ang kalahati ng share natin sa kompanya.”

“Yeah, I’m ready for that.”

Sa pag uusap namin ay namataan ko ang isang taong hindi ko pa nais makita. At kung sinasadya man o hindi ay palapit ito sa amin at humarang mismo sa daraanan namin.

Seryusong tinignan ko ito. Hindi ko man ugali dahil hindi magandang tignan ay tinignan ko ito mula ulo hanggang paa.

Malaki ang ipinagbago nito, para yatang tumanda ito ng sampong taon ang hitsura mula ng huli ko itong makita ng mag asawa pa kami ng anak niya.

“Elijah Lawrence.” She said na sa tuno ay hindi makapaniwala na ako nga ang nakikita mismo ng mata niya. Tinignan din niya ako mula ulo hanggang paa.

Hindi na ako ang dating Elijah na simple lang manamit. Dahil natututo na din akong baguhin ang sarili ko at maging pormal sa pananamit gaya ngayon. I’m wearing dark blue suit.

“Yes. Ako nga! And you?” Tanong ko dito at nagkunwari akong hindi siya nakilala.

“You change a lot, and why are you here at my son company?” Nandoon parin ang tuno nito ang mapagmataas. At parang hindi nagustuhan ang pagkakakita sa akin.

“Oh! Is that you madam Camille?” Kunway nagulat pa ako. Pero seryuso paring akong nakatingin dito. “Didn’t lolo inform you that I am here para sa parte ko sa kompanyang ito. And Madam Camille, I have the right na umapak dito dahil kalahati ng kompanya o mas tamang sabihin ko na kalahati ng yaman ng lolo ay sa akin. Kaya sa kompanyang ito ay mas may karapatan ako dahil mas malaki ang parte ko dito kaysa sa anak niyo. Kaya kung pwede, umalis po kayo sa dadaanan namin, dahil wala akong balak makipag away sa inyo kung iyan ang dahilan niyo kaya niyo ako nilapitan.” Sabi ko dito.

Ng hindi ito agad kumilos para umalis sa daraanan namin ay ako na mismo ang lumihis para lagpasan ito. Tinawag niya ako sa pangalan pero hindi ko na iyon pinansin at nagtuloy lang sa paglalakad deretso na sa Elevator hanggang sa comference room para sa gaganaping meeting.

Sa pag lalakad namin sa pasilyo ay doon na namin nakasalubong si Ace kasama si Nancy.

Alam kong nakahanda na ako sa muli naming pag haharap pero hindi iyong ganito na sa pasilyo kami mismo magkakasalubong. Inaasahan kong sa loob ng comference room na lang kami magkikita.

Halata na nagulat sa pagkakita sa akin dahil gaya ko ay para din siyang napako sa kinakatayuan at parang hindi makapaniwala na ako ang nasa harapan niya.

“Mi esposa.” Iyon ang unang katagang lumabas sa mga labi niya. Napansin ko pa ang ilang ulit niyang pag kurap bago tuluyang kumilos at huli na ng makaiwas ako at mahigpit na niya akong niyakap. “Mi esposa, I miss you.” Bulong pa nito habang nakasubsub ang mukha niya sa balikat ko.

Pero ng makabawi ako ng pagkabigla ay kumilos ako para itulak siya na ikinagulat niya kaya nabitawan niya ako. Akma niya ako muling hahawakan ng humarang na si Daniel sa pagitan namin.

“Get out of my way.” Nandoon ang galit sa boses niya at matalim na tumingin kay Daniel.

“Excuse me mr. Pero lumalagpas yata kayo sa boundery at wala kayong karapatan na yakapin ang partner ko.” Kampanteng sagot ni Daniel sa kanya dahilan para maging marahas ang pagbaling niya ng tingin sa akin.

“And who the hell are you to tell me that my wife is your partner. Baka hindi mo kilala ang kinakausap mo.” Galit na sabi niya dito.

“Your wife? Who Mr.? Kung ang tinutukoy mong asawa mo ay ang partner ko.” Tumingin ito sa akin saka ako hinawakan sa balikat. “Pagkakaalam mo ay wala pa siyang asawa.”

“Fuck off. Don’t make me repeat my self you dumbass.” Mabilis na akong pumagitan ng makita kong kuyom na niya ang kamao niya at handa ng suntukin si Daniel.

“We are not here to make a fight mr. Anderson.” Pormal na sabi ko sa kanya. Nakipagsukatan pa ito ng tingin sa akin.

“On behalf of my father Ernesto Lawrence, ako ang papalit sa kanya kaya kami nandito. Hindi mo naman siguro kami papakitaan ng kagaspangan ng ugali mo bilang isang kinikilalang businessman. Do you?” Seryusong sabi ko sa kanya na kahit ang totoo ay nakaramdam din ako ng pag aalala dahil kilala ko ang ugali niya. Hindi parin siya nagbabago hanggang ngayon dahil kung ano ang gustong sabihin, makakasakit man iyon sa damdamin ng iba ay wala parin siyang pakialam.

Nakita ko kung paano siya nanggigil sa pagkakakuyom ng kamao niya hanggang sa luwangan ang pagkakakuyom ng mga iyon.

“Alam mo kung ano ang kaya kong gawin mi esposa.” Kuway naging seryuso na din siya pero hindi inalis ang lagi niyang tawag sa akin. “Lets go, follow me in the comference.” Saka na siya naunang naglakad.

Susunod na din sana ako ng maramdaman ko ang paghawak ni Daniel sa kamay ko.

“You didn’t tell me that-.”

“Noon iyon Daniel, kaya hindi na dapat pang balikan.” Pigil ko sa sasabihin nito. “Lets go, huwag na natin iyang pag usapan. Ang mahalaga ay ang matapos na ang araw na ito ng walang problema.”

Hindi ko na ito hinintay na makasagot. Nauna na akong naglakad pasunod kina Ace. Sumunod na din naman siya sa akin.

Naging mainit ang pagbati sa akin ng mga kasali sa meeting. Sa una ay nagtaka sila kung bakit ako napasama sa meeting pero nawala na din ang pagtataka nila ng naipaliwanag na lahat ni Ace ang tungkol sa totoong lagay ng kompanya. At dalawa kaming nakapangalan doon kaya isa ako sa boss nila ngayon na dati ay isa lamang hamak na PA ng boss nila.

“Napag aralan ko na din ang pasikot sikot ng kompanya mula sa kaliit liitang impormasyon kaya isa na ako sa mag didisesyon kung ano ba ang dapat at makakabuti ng kompanya. At umaasa ako na kung paano kayo magtiwala sa mga salita ni Mr. Anderson ay sana ganun din kayo sa akin. Hindi ko naman sinasabing ibigay niyo ang agarang tiwala niyo. Makakapaghintay ako at sana, makipag kasundo din kayo sa akin.”

Agad naman silang sumagot ng oo, at naging maganda naman ang pag uusap namin. Nilinaw lahat ng issue na dapat bigyan ng linaw.

“Ok, meeting is adjourn.” Saka nito sinabayan ng tayo at tumingin sa akin. “Lets talk.” Kuway sa niya bago tinignan ng mapagbantang tingin si Daniel.

“Nalinaw na ang lahat Mr. Anderson.” Sagot ko sa kanya na sinabayan na din ng tayo kasabay ng pagtayo ni Daniel.

“Pero wala ka pang napapatunayan sa kanila. At hindi ko ibibigay sayo ang parte mo hanggat wala kang naiaambag sa kumpanya. Alam mo ang ibig kong sabihin Mi esposa.”

“I know, na tanging pinanghahawakan ko sa ngayon ay ang salita ng lolo mo. At ang pagkakatanda ko sa mga salita niya na sa 100% na share ng kompanya ay sakin ang 55% doon. Pero huwag kang mag alala Mr. Anderson dahil hindi naman kami agad babalik sa Mexico dahil gusto ko pang alamin lahat ng ibang sangay ng kompanyan ito kung tama ba ang naging pamamalakad mo. Lolo give me the right to check it with my own. Kaya magkakasama pa tayo ng ilang mga buwan hanggang sa mapag aralan ko ang lahat ” mahabang lintaya ko sa kanya. “At gusto ko, bukas pagpasok ko ay may sarili na akong opisina dito, dahil dito ko pag aaralan ang mga iyon.” Dagdag ko pa bago ko binalingan si Daniel.

“Lets go Daniel.” Hindi ko na hinintay na makapagsalita ito at agad ko ng hinila si Daniel palabas ng comference room. Dahil parang hindi ako makahinga ng maayos sa presensya niya. Kaya naman ng makalabas na kami ng tuluyan doon ay nagpakawala na ako ng sunod sunod ng hangin sa baga.

Huli na para makaiwas ako sa paglalakad ko sa babaeng nakasalubong ko at bumangga ako mismo dito

“Fuck.” Galit na napamura ito ng pagpagin pa ang kasuutan at tumingin sa akin.

Kunot nuo ko itong tinitigan. Diba ito ang babaeng na li-link sa kanya.

“Watch your word lady.” Si Daniel ng umalalay sa akin. Umayos naman ako ng tayo at tinignan ito mula ulo hanggang paa.

“Kasing sama ng lumalabas sa bunganga mo ang ayos mo.” Patuya kong sagot dito. “At ayusin mo ang kilos mo babae, dahil hindi mo kilala ang minumura mo.” Bigla akong nakaramdam ng pagkulo ng dugo ko na hindi ko naman mawari ang dahilan. Parang gusto ko itong suntukin at ng mawala ang talim ng tinging ipinukol sa akin. Lets go Daniel, baka hindi ako makapagpigil ay baka kung ano pa ang magawa ko.” Muli kong aya dito.

At sa paglampas ko pa sa babaeng nakabunguan ko ay sinadya kong banggain ulit ito kaya naman tuluyan na itong nawalan ng balanse.

Napasigaw pa ito at muli akong minura pero hindi ko na pinansin at deretso na akong sumakay ng elevator.

---

To be Continued..

---

PH1 #44: Elijah

_Typo ang grammatical error ahead!!! _

44_Elijah

“Okay ka lang?” Tanong sa akin ni Daniel habang kumakain kami ng gabing iyon sa restaurant mismo ng hotel na tinutuluyan namin.

Napakurap pa ako na napatingin sa kanya. Ngumiti ako. Hindi ko nga lang alam kung maayos ba ang naging ngiti ko o tabingi dahil masasabi kong hindi ako maayos dahil kay Ace.

Mahabang panahon din ang isa’t kalahating oras na hindi kami nagkita at akala ko ay kaya kong harapin na siya ng taas ang nuo na hindi kakabahan pero nagkamali ako. Dahil mas naging matikas pa siya sa panahong lumipas at mas nadagdagan ang dating niya at iyon ang ikinaiinis ko sa sarili ko dahil hindi ko mapigilan ang hindi humanga sa kanya na hindi ko na dapat maramdaman.

Hindi lang iyon, naiinis ako sa babaeng nakabanggaan namin kaninang umaga. Kung hindi ko lang inisip na lalaki ako at babae iyon ay baka nasapak ko na talaga. At ang lakas ng loob na sigawan ako at murahin sa kompanya ko. Tangna, huwag ko lang talaga siya ulit makikita na tatapak doon dahil magkakaalaman kami.

“O-okay lang ako Daniel.” Sagot ko parin dito kahit na ang totoo ay hindi ko alam kung magiging okay ba talaga ako sa mga araw na darating na makakasama ko si Ace sa trabaho.

Siyam na buwan din na nag aral ako ng pasikot sikot sa mga negosyo niya na ibinigay sa akin ni lolo na impormasyon. Pero ang pinagtuunan ko talaga ng pansin ay ang main company kung saan siya laging naglalagi.

Pero ewan ko lang sa siyam na buwan na iyong pag aaral ko ay sapat na. Wala pa akong natapos sa kolehiyo dahil sa nangyari sa akin noon.

Sa pag alis ko sa buhay niya noon ay talagang balak kong mag aral pero dahil sa pangyayaring iyon na muntik ko ng ikinamatay..

At matapos ang operasyon ko noon, kasabay na nun ang pagtanggal nila ng bahay bata sa loob ko. Lahat ng may kauganayan sa pwedeng dahilan para mabuntis ako. And now, hindi ko na ulit iyon mararansan. Kahit gusto ko man sanang magalit sa kanila noong nagising ako ay wala naman ng magagawa iyon. Dahil sabi ng doctor, kapag naulit pa ang pagbubuntis ko, ay hindi ko na malalagpasan iyon at kamatayan na ang naghihintay sa akin. Kaya nagdisesyon sina mama at papa para sa akin. Mas maganda na daw mawala iyon kaysa ako ang mawala sa kanila.

At ang baby ko…

Nagpakawala ako isang malalim na buntong hininga kapag naalala ko ang baby ko. Nalulungkot ako sa nangyari sa kanya. Kaya kailangan kong patatagin ang sarili ko. Kailangan kong lumaban dahil kaya kong lagpasan ito. Kahit nababalot ng lungkot ang buong pagkatao ko.

“You sure, your okay?” Muli na namang tanong ni Daniel.

“Yes, I’m okay. Let’s eat.” Alok ko na lang na natigil kami sa pagkain dahil sa mga naiisip ko.

Muli nga naming pinagtuunan ang pansin namin sa mga pagkaing nasa harapan naming dalawa. Wala ng mga salitang namutawi sa pagitan namin kahit na nararamdaman ko ang panaka nakang tingin nito sa akin.

“Your here too, mi esposa.” Natigilan ako sa pagsubo ko. Kahit hindi ko iangat ang tingin ko kung sino ang nagsalita ay alam ko kung sino iyon.

But then, lumingon at tumingala parin ako. At tama ako, dahil si Ace ang mismong nasa likuran ko kasama ang babaeng kinainisan ko kaninang umaga na parang sawa kung nakakapit sa kanya.

Pero ng mapatingin ako mismo sa pagkakahawak ng babae sa braso niya ay inalis niya iyon.

“Yeah, we are having dinner. Nakikita mo naman diba Mr. Anderson.” Seryusong sagot ko. Tumayo naman ako para ipakita naman ang kagandahan ng asal sa kanya. “Pero hindi ka ba nahihiya na tatawagin mo akong mi esposa sa harapan ng fiance mo?” Patuyang sabi ko pa. Iba din ang trip niya. Kung balak niyang pagselosin ang fiance niya kaya niya ako tinatawag na mi esposa, well magtatahumpay siya dahil nakita ko kung paano ako tapunan ng masamang tingin ng babae.

Pero ang babae lang ba ang nakaramdam ng selos?? No! I am not. At bakit naman ako makakaramdam ng selos kung wala naman akong karapatan.

“Ace, baby. Lets get out of here. I told you. He is the one who bumped me this morning.” Malanding sabi pa nito sa kanya. Hindi ko tuloy mapigilan ang magtaas ng isang kilay sa kalandian nito. Sarap lang ingudngud ang mukha sa kinakain ko. But.. hindi deserve ng bwesit na babaeng ito ang mailublub sa kinakain ko dahil masasayang ang masarap na pagkain.

“Shut up, Shane.” Mahina pero dinig na dinig ko na sabi niya dahilan para matahimik ito. Duon nangunot ang nuo ko. He didn’t address his fiance in sweet tone. Hindi gaya ng may lambing sa boses niya ng banggitin ang mi esposa sa akin.

“If you don’t mind Mr. Anderson. You can join us here.” Kuway alok naman ni Daniel sa kanya. Marahas ang naging paglingon ko sa kanya.

“Sure, hindi ko tatanggihan iyan. So shall we.?” Kuway pag aalok na umupo pa. Hindi na lang ako nagsalita. Nagulat pa ako ng ipaghila niya ako ng upuan at nakangiting bahagyang yumuko pa. “Set down mi esposa.”

Sisitahin ko pa sana siya pero napansin ko ang paghila ng babae sa braso niya. Hindi naman nakaligtas sa paningin ko ang masamang tingin na ipinukol niya dito.

Pero dapat ba akong magdiwang at matuwa dahil hindi niya ipinaghila ng upuan ang babae. At ni hindi na tinapunan ng tingin pa. Umupo siya mismo sa tabi ko at hinayaan na lang ang babeng maupo ng sarili niya.

“Lumayo ka nga, pwede ba Mr. Anderson.” Paninita ko sa kanya pero sa mahinang boses ng maramdaman ko ang pag usad ng upuan niya palapit sa akin.

Ang luwang naman ng kabilang panid ng lamesa at nakikipagsiksikan pa talaga siya sa tabi ko. Hindi ba niya naiisip na sa ginagawa niya ay halos patayin na ako ng tingin ng fiance niya.

“Naalala ko lang kasi noon na ganito tayo kalapit noon mi esposa.” Sabi pa niya. At talagang hindi niya hininaan ang boses at pasadya pang pinarinig sa kasama namin. Pero napansin ko na masama ang tingin na ipinukol niya kay Daniel na balewala naman dito iyon. Saka walang kinalaman si Daniel dito dahil partner lamang siya ng negosyo ng papa.

Iniisip ba niya na partner in life ko si Daniel? Kaya ganun na lang ang talim na tinging ipinupukol niya dito? Di kaya nagseselos siya kay Daniel?

Ewan, at bakit naman siya magseselos, as if naman may pagtingin sa akin ang ex-husband ko. Diba isa lamang akong laruan na pinagsawaan niya.

At dahil sa naisip ko ay biglang nabuhayan ang isa sa dahilan ko kung bakit ako bumalik dito sa Pilipinas, ang paghigantian ito sa binitawan niyang salita noon. Ang sama ng loob ko na kinimkim ko sa loob ng isat kalahating taon.

“Excuse me.” Na sinabayan ko ng pagtayo. Hindi ko na sinabi kung saan ako pupunta. Basta naglakad ako kung saan may restroom pero hindi naman doon ang tungo ko. Dahil kung hindi ako aalis ay baka makagawa ako ng bagay na pagsisisihan ko at hindi ko pa matapos ang kailangan kong tapusin sa pagbabalik ko.

Nakita ko ang isa pang exit door palabas ng hotel kaya lumabas ako doon. Tinalunton ang daan hanggang sa tuluyan akong makalabas doon.

Isang maliit na park pala ang pintuang nilabasan ko. At dahil gabi na ay nababalutan na lang ang paligid ng ilaw na nakalagay sa bawat sulok ng nasabing park.

Naupo ako sa bench na naroon. Nagmuni muni. Papalipasin ko lang saglit ang oras bago ako bumalik. Kabastusan man na umalis ako kahit hindi pa natatapos ang dinner namin lalo na at kasalo siya ay hindi ako pwedeng magtagal doon.

Ayaw kong sumbatan siya. Isumbat sa kanya ang mga masasakit na salitang binitawan niya. Iparamdam ang hinanakit ko sa kanya.

“You walk to fast.”

“W-why are you here? Bakit mo ako sinundan?” Kuway tanong ko. Tumayo ako at akmang aalis pero pinigilan niya ako sa kamay at hinila palapit sa kanya. “L-let me go.” Gigil na itinulak ko siya sa may dibdib pero mas ang kaninang may puwang sa mga katawan namin ay nawala. Ipinulupot ang braso sa baywang ko dahilan para mapatibgkayad ako dahil bahagyang umangat ang mga paa ko sa pagkakahawak niya sa akin.

Halos pigil ko ang paghinga ko dahil sa lapit ng nga mukha namin lalo na ng yukuin niya ako. Isang dangkal na lang ang layo.

“I miss you mi esposa, kaya sinundan kita. At saka hindi ba nasabi sayo ng lolo na pagmamay ari natin ang hotel na ito at sa atin mismo nakapangalan.” Sabi niya sa akin.

Hindi ko naman na inalam iyon kay lolo, basta sabi niya ay malaya akong gagalaw dito sa hotel na tinutuluyan namin.

“I don’t care, saka pwede ba. Tigil tigilan mo ang pagtawag sa akin ng mi esposa dahil hindi kita asawa. Tapos na sa atin ang lahat.” Sabi ko sa kanya at pilit na kumakawala ako sa kanya.

“Mi esposa, sino ang nagsabi na tapos na sa atin ang lahat? Sasabihin ko sayo mi esposa, kasal parin tayo hanggang ngayon kaya may karapatan ako na tawagin kita ng ganyan. Umalis ka ng walang paalam.”

“N-no. Sasabihin ko rin sayo. N-na… hey.. pwede ba.” Hindi ko na matapos tapos ang sasabihin ko ng mas humigpit ang pagkakayapos ng kamay niya sa baywang ko. Dahilan para mas nahigit ko ang aking paghinga.

Ramdam na ramdam ko ang hangin na nagmumula sa ilong niya na tumatama sa mukha ko ng mas ilapit pa niya ang mukha sa akin.

“Your excused make my way to follow you here.” Sabi pa niya. “And I relly miss doing this.” Hindi pa man ako nakakakontra sa kanya ay tinawid na niya ang pagitan ng mga mukha namin at pinagdikit ang mga labi namin.

“Uhmp.” Napasinghap pa ako. Dahil ang halik na iginawag niya ay mapusok na mapaghanap ng tugon mula sa akin.

Gusto ko siyang itulak, gusto kong magpumiglas. Pero bakit ganun? Bakit ayaw kumilos ng katawan ko sa gusto ng isip ko? Dahil nanaig ang kagustuhan ng pandama ko ang kakaibang sarap dulot lang ng halik niya. At halik niya noon ay ganun parin hanggang ngayon. Halik niya na minsang nakakapagpabaliw sa akin. Kung gaano siya kagaling humalik.

Pero hindi dapat.. hindi dapat ako magpatalo sa gusto ng katawan ko.. dapat mas pairalin ko ang isip ko. But how…

Iyon ang hindi ko alam. Hindi ko alam kung paano puputulin ang halik niya na ngayon ay namalayan ko na lang ang sarili ko na tumutugon sa kanya.

“Uhmm, mi esposa.” Bulong niya ng pakawalan ako pero agad din akong hinalikan ulit at handa ko na naman sanang tugunan ang halik niya ng may tumikhim sa may kiluran ko kaya mabilis pa sa alas kwatro akong kumilos para itulak siya na hindi na niya nagawang tumutol pa.

“Fuck!.” Isang malutong na mura ang pinakawalan niya at matalim ang tingin na ipinukol sa kung sino man iyon dahil hindi ko pa nagawang lumingon.

“Ang init naman ng tagpong aabutan ko mga apo. At pwede niyo namang gawin iyan sa loob ng silid ng asawa mo.” Sabi pa nito dahilan para mapalingon na ako. And why the hell, lolo is here?

“At inistorbo mo kami lolo.” Nandoon ang gigil sa boses niya. “You always ruin anything.”

Tumawa lang ang lolo sa ipinakita niyang pagkairita dito. Ako naman ay naramdaman ko ang pagkapal ng mukha ko dahil doon. Makahulugang nakatingin kasi si lolo sa akin.

“Hindi ko naman sinadya apo. Mayroon lang talaga akong gustong sabihin sa inyong dalawa tungkol sa mga mana niyo.”

“Alam ko na lahat iyan lolo, kaya hindi mo na kailangang ulitin pa. At alam ko naman na alam na din ng asawa ko ang tungkol diyan. Kaya nga siya narito diba. But one thing, hindi ko ibibigay sa kanya ang parte niya kapag wala pa siyang napapatunayan. At saka, hindi din naman na iyon kailangan pa. Dahil asawa ko parin siya hanggang ngayon. Legal parin ang mag asawa namin, at hanggat kasal kami, hindi mahahati ang mana na sinasabi niyo.” Mahabang lintaya niya kay lolo.

“Bata ka oo, hindi mo ba muna pagsasalitain ang asawa mo, paano kung ayaw na niyang makasama ka at kaya siya nandito para sa annulment ng kasal niyo.” Hindi ko na alam kung ano ba dapat ang sasabihin ko. Mukhang ako pa yata ang maiipit dahil ako ang pinag uusapan nila. Nagpabaling baling na lang ang tingin ko sa kanila kung sino man ang mahsasalita.

“If… If I allow him lolo. Dahil walang annulment na mangyayari dahil hindi ako papayag.” Kuway sagot naman niya kay lolo.

“Maybe we can talk this some other time lolo.” Pagpapagitna ko sa kanila. “Nasa loob po kasi ang partner ko. Kung hindi niyo mamasamain. Mauuna na ako sa inyo.” Hindi pa man sila nakakapagsalita at nakasagot sa akin ay agad ko ng tinalunton ang daan papasok sa loob patungo sa lamesa namin ni Daniel. Naabutan ko na pormal na nag uusap ang dalawa na naiwan namin ni Ace.

“You okay?” Iyon na naman ang tanong ni Daniel sa akin ng tumayo at sinalubong ako.

“I’m okay, tapos ka na ba? Kung tapos ka na. Pwede na ba tayong bumalik sa mga silid natin?” Sabi ko dito.

“Pero halos wala ka pang nakakain.”

“Mag papaakyat na lang ako sa taas Daniel. Nawalan na ako ng ganang kumain.” Sagot ko at tinignan ko din ng matalim na tingin ang babae na masamang nakatingin din sa akin kahit hindi man ito magsalita.

“Sige.” Saka binalingan ang babae. “Sorry miss. But we need to go. Pasabihan na lang si Mr. Anderson na nauna na kami. Just leave the bill in my name.” Sabi nito sa babae.

Hanggang sa bagtas na nga namin ang daan pabalik sa mga silid na inukupa naming dalawa.

=

I want my own office.. hindi iyong dito mismo sa opisina mo.” Reklamo ko ng malaman ko na sa mismong opisina niya ako maglalagi sa unang araw ko sa opisina niya gaya ng napag usapan namin kahapon sa conference room. Kunot ang nuo kong napatingin sa opisinang sinabi na niyang pwesto ko.

Nagpalagay ito ng isa pang lamesa sa kaliwa ng table niya at doon daw ako.

But the hell I care. This is not what I’m expecting. Magkakasama kami sa iisang opisina maghapon at si Daniel ay sa labas mismo din sa tabi ni Nancy ang table nito.

“But this is the only office I have here mi esposa. Take it or leave it. Think about it. Gusto mo ba na sa labas mismo ng opisinang ito ilalagay ang office table mo?” Nakangisi pa nitong sabi. Napaatras pa ako ng unti unti siyang lumapit sa akin.

“I can’t believe it. Pinagluluko mo ba ako? Sa laki ng kompanyang ito walang ibang opisina? Ace Anderson, hindi bebenta ang mga sinasabi mo.” Sabi ko sa kanya pero patuloy parin ako sa pag atras dahil sa patuloy din ang paglapit niya.

“Iyon ang totoo mi esposa, malaki ang nga konpanya pero ang bawat palapag at bawat opisina na nasa mga palapag na iyon ay mayroon ng nagmamay -ari. Saka ang opisinang mayroon ako ang pinakamaluwang.” Paliwanag niya. “At dito ka nababagay. Hindi ko naman papayagan na makipagsiksikan ka sa ibang opisina at makisama sa iba.”

“I don’t care. Mas gugustuhin ko pang makasa ang iba sa iisang opisina kaysa ikaw ang makasama ko.”

“Na na na. Mi esposa, iniisip mo ba ang mga sinsabi mo? Gusto mo yatang mawalan ng trabaho ang mga taong makakasama mo sa iisang opisina? Alam ko naman na hindi mo gugustuhin iyon tama ako hindi ba?”

“You-.” Hindi ko na naituloy ang dapat kong sabihin ng maramdaman ko na ang paglapat ng likod ko sa pader at wala na akong aatrasan pa.

“Saka mi esposa, mabuting nandito ka mismo sa opisina ko para magabayan kita sa pag aaral mo sa mga dapat mong aralin tungkol sa mga negosyo natin.”

“S-sa labas mo na lang ipalagay ang lamesa ko.” Iyon ang namutawi sa bibig ko na kahit halos naging paos na ang tuno dahil sa lapit na naman ng mukha niya sa akin.

“Then, I will fire them all, para maging solo mo ang labasan ng opisina ko. Gusto mo ba iyon?”

“Huwag mong gawing blackmail iyan sa akin.”

“Bakit mi esposa, dahil alam mong hindi mo ako matatanggihan hindi ba? Hmmm.” At mas inilapit pa ang mukha sa akin. Naramdaman ko ang pagsinghot niya sa may leeg ko ng ilapit niya ang mukha doon. Nakaramdam naman ako ng pagtaas ng mga balahibo ko dahil sa bahagyang kiliti na naramdaman ko ng nagpakawala siya ng hangin sa ilong na dumampi sa balat ko. “You have the same smell mi esposa, and I miss it. Nangulila ang ilong ko sa amoy ng asawa ko.” Bulong pa niya.

Napakislot na lang ako ng maramdaman ko ng tuluyang dumampi ang labi niya sa leeg ko at kinitalan iyon ng halik.

“Hey! S-stop.” Pagtulak ko sa kanya. Pero hindi siya lumayo at mas ipinasandal na ako sa pader at tinawid na ang pagitan ng aming mga labi.

---

To be Continued..

---

PH1 #45: Ace

**Typo and grammatical error ahead!!! **

45_Ace

Parang ayaw ko ng umikot pa ang oras, gusto ko ng tumigil ang pag inog ng mundo para lang nasa tabi ko lang siya.

I really miss him. Ngayon, abot na abot na siya ng mga kamay ko. Nahahawakan ko na siya at parang ayaw ko ng matigil ang mga sandaling ito na magkadikit ang mga labi namin.

“I miss you mi esposa. I miss you.” Paulit ulit na bulong ko kapag papakawalan ko ang labi niya para lang humugot ng hangin sa baga dahil para akong kakapusin ng hangin sa tagal na magkaugpong ang mga labi namin.

“Uhmmp.” He moaned. Na siyang pinangulilaan ko ng isa’t kalahating taon. Ang ungol niya na siyang tanging nagsisilbing musika sa pandinig ko.

“Mi esposa.” I caress his cheeks ng tuluyan ko ng putululin ang halikan namin. Padamping kinintalan ng halik sa ituktok ng ilong niya bago pinagdikit ang nuo namin. “I miss you so much.”

“L-let me go.” But then, kahit na tinugon niya ang halik ko ay nandoon parin ang pangingilag niya sa akin at itinulak ako.

Alam ko, na tumatakbo parin sa isip niya ang mga salitang nabitawan ko noon, pero matagal na iyon. Iyon ang mga panahong hindi pa ako nakakaramdam ng pagmamahal sa kanya. At pinagsisisihan ko na ang bagay na iyon. Kailangan ko na lang buksan ang paksang iyon para makahingi sa kanya ng tawad.

“Let us talk mi esposa. Kailangan nating pag usapan ang mga nangyari noon.” Sabi ko sa kanya na sa tuno ang nakikiusap.

“Ayaw ko ng marinig ang mga bagay na patungkol sa nakaraan, tapos na iyon at hindi mo na mababago pa.” Sabi niya sa akin saka ako nilayuan.

“Pero mi esposa-.”

“Stop it Mr. Anderson. Tatanggapin ko ang makishare ng opisina sayo. Pero sana, wala akong maririnig mula sayo tungkol sa nakaraan na sinasabi mo.” Sabi niya sa akin at tuluyang tinungo ang lamesa na ipinalagay ko para sa kanya.

Sinundan ko na lang siya ng tingin. Hindi na siya tumingin pa sa akin at inusisa ang mga gamit na nilagay ko doon.

“I don’t need this computer here. I have my own laptop. At iyon ang gagamitin ko.” Sabi niya sa akin ng itinabi ang computer sa ibabaw ng lamesa niya at kinuha sa sling bag na dala ang sinasabi niyang laptop.

“Hayaan mo na lang diyan. Total maluwang naman ang lamesa mo pwede mo na lang ilagay sa gilid.” Sagot ko na lang sa kanya. Ako man ay tinungo ko na din ang sarili kong lamesa at sinimulan na ang mga dapat kung gawin.

Panaka nakang titingin ako sa kanya na seryusong inuusisa ang mga importanteng dukumento patungkol sa kompanya na nais niyang mapag aralan.

Napapalunok na lang ako habang pinagmamasdan siya. Ang bawat paggalaw ng mga daliri niya sa pagtipa sa keyboard ng laptop niya. Sa bawat pagkibot ng labi niya sa tuwing may hindi naiintindihan sa bimabasa. At sa bawat paglunok din niya. Nabilang ko na din yata bawat paghinga niya.

Wala na yata akong nagawa sa mga trabaho ko dahil lang sa katititig ko sa kanya. Hindi ako magsasawang titigan siya buong maghapon. Namiss ko ang lahat lahat sa kanya.

“Baka gusto mong kumurap muna mr. Anderson. At hindi mo ba tatapusin ang trabaho mo? Ganyan ka na ba nadidistract sa mga taong nakapaligid sayo? At wala ka pa yatang nagagawa sa mga trabaho mo.” Kuway sabi niya na ngayon ay hindi ko napansing nakatingin na din siya sa akin.

“Masama bang titigan ko ang asawa ko na nawalay sa akin ng mahabang panahon?” Sagot ko naman sa kanya dahilan para bawiin niya ang tingin sa akin. Muling itinuon ang pansin sa mga ginagawa kanina pa. Pero kapansin pansin na din ang panakang sulyap niya sa gawi ko.

Sa pagtitig ko sa kanya muli ay hindi ko na napigilan ang sarili ko na tumayo. At kusang naglakad ang mga paa ko na lumapit sa lamesa niya at pumuwesto ako sa likod niya.

“W-what are you doing mr. Anderson?“tanong pa niya pero hindi naman magawang kumilos dahil ang mga kamay ko na halos nakayakap na sa kanya ng isinandal ko ang mga iyon sa ibabaw ng lamesa niya.

“I can teach you mi esposa kung may mga bagay kang hindi naiintindihan.” Sabi ko pa sa kanya. At sa pagyuko ko kabilang bahagi ng mukha niya ay naramdaman ko na napasinghap siya.

Napangiti ako ng lihim dahil ramdam ko na hindi parin nawawala sa kanya ang naibibigay ng presensya ko sa katawan niya. Kaya alam ko, makukuha ko siya sa ganitong paraan kahit pa maglagay siya ng isang milyong bakod sa sarili niya. Kaya kong tibagin iyon.

“Breath mi esposa, baka mawalan ka ng hangin sa katawan niyan.” Sabi ko pa dahil halos hindi na yata siya humihinga. “I just wanna help you at your work.”

“Hindi ko kailangan ng tulong mo.”

“Really? Then, let me watch you. Tignan ko kung tama ba ang proseso ng mga pag aanalisa mo sa mga iyan.”

“Manuod ka, kung iyan ang gusto mo. Pero pwede bang lumayo ka sa akin. Naalidbadbaran ako sayo.”

“Oh! I don’t think so mi esposa. Para kasing mas makikita ko ng maayos kapag ganito ang pwesto ko. Just do your job, huwag mo akong intindihin dito.” Hindi ko pinansin ang pagtataboy niya sa akin.

Naging sunod sunod pa ang ginawa niyang pagpapakawala ng mga malalalim na hininga bago ipinagpatuloy ang ginagawa. Kahit na naging mabagal na ang pagtipa niya sa keyboard dahil hindi ko parin inaalis ang mga kamay ko na nakasandal sa lamesa niya habang nasa likuran parin niya ako at nakayuko.

Sinabi ko mang titignan ko kung ano ang ginagawa niya ay hindi na iyon ang nasa isip ko. Kundi mas napagtuunan ko ng pansin ang mabango at natural na amoy niya ng bahagyang iyuko ko ang mukha ko sa may leeg niya at amuyin siya doon.

“Mi esposa, mmmmm.” Hindi ko na napigilan ang sarili ko na dampian siya ng halik doon. Hindi lang iyon kundi nag iwan ako ng marka doon dahil pinanggigilan kong sipsipin ang balat niya.

“Ugh! H-hey, s-stop it.” Patulak sa mukha ko at pilit na iniiwas ang leeg sa akin. Saka ko lang siya pinakawalan ng masigurado ko ng nag iwan na iyon ng marka doon.

“You are mine mi esposa. Only mine.” Bulong ko. At sa pag alis ko sa likuran niya ay ipinaikot ko ang upuan niya paharap sa akin. At agad na siniil siya ng halik bago pa man siya makatanggi at umiwas.

Matagal kung pinanabikan ang tagpong ganito. Ang muli siyang halikan ng buong pagmamahal at tutugunan naman niya ng buong buo.

Pinanghawakan ko ang narinig ko sa kanya noong nalasing siya. Ang katagang binigkas niya. Na mahal niya ako. Kahit na sa gabing iyon ay ang huling gabi na magkasama kami.

Sa halik na iginawad ko sa kanya na agad niyang tinugon. Kung gaano kainit, kapusok, mapangahas ang halik ko ay ganun din ang naging tugon niya sa akin.

He also wrap his arms aroung my neck na nakapagpatayo sa kanya sa upuan niya.

“Uhmmm.”

“Mi esposa.” Pinalalim ang halik na siya ng bumuhay sa init ng akin katawan. “So sweet.” I whispered sa pagitan ng paghalik ko.

Gusto ko pang lumalim iyon ng lumalim, hanggang sa tuluyan na kaming tangayin pareho at mas may magawa pa kami higit sa halikan namin. But then…

Tatlong sunod sunod na katok ang nakapagpahiwalay sa amin kaya naman ang kaninang kamay niya na nakapulupot na sa leeg ko ay nanulak na sa akin para tuluyan na akong lumayo sa kanya.

Mabilis na inayos niya ang sarili, pinahid pa ang labi sa likod ng palad niya bago tumindig ng tayo.

Doon na kami parehong napatingin sa pintuan na iniluwa nun ay si Shane. Seryusong tinapunan ko ng tingin ito. Hindi ko sinalubong bagkus tinungo ko ang sarili kong lamesa.

“If you need private time, lalabas na muna ako Mr. Anderson.” Seryusong sabi niya sa akin. Pero hindi nakaligtas sa paningin ko ang matalim na tingin na ipinukol niya kay Shane bago tuluyang naglakad palabas ng opisina namin.

“What is he doing here?” Kuway tanong nito sa akin na hindi ko nagustuhan.

“Masyado ka yatang naging madaldal ngayon Shane at baka nakakalimutan mong isa ka lamang modelo ng inilalabas naming mga damit sa negosyo ko.” Seryusong sabi ko dito.

“But we used to be sweet the other day. Bakit ka biglang nagbago. Dahil ba sa lalaking iyon?” Tanong pa nito dahilan para lapitan ko ito at hawakan ang pisngi niya at ipitin lang iyon gamit ng mga daliri ko.

“Ito ang itatanim mo sa isipan mo, isa ka lamang model at walang kahit na espesyal na namamagitan sa atin. Huwag mong bigyan ng ibang kahulugan ang ipinapakita kong kabaitan sa iyo baka magsisi ka at hindi mo magustuhan ang magagawa ko ” banta ko dito.

“N-nasasaktan ako, b!bitawan mo ako.” Hawak niya ang kamay ko na nakaipit sa pisngi niya. Nakita ko ang takot sa mga mata nito.

“One more thing, this will be the last time that you enter my office kung hindi kita pinapatawag o wala kang picturial na gaganapin. Nagkakaintindihan ba tayo?” Sunod sunod ang naging pagtango niya kaya naman patulak na binitawan ko na siya. “Now leave, hintayin mo na lang ang tawag sayo ng secretary ko.” Pagtataboy ko dito.

Dahil sa takot siguro sa akin ay agad na tumalima ito palabas at ni hindi na nagawang makapagpaalam sa akin ng maayos.

Gaya ng sabi ko, isa lamang siyang model sa mga bagong inilalabas naming mga bagong damit. At dahil kailangang maipakilala ang mga bagong damit na ilalabas sa negosyo ko ay humaharap ako na kasama siya.

Sa paglabas naming dalawa sa media ay binigyan na ng mga taong nakakakita ng larawan naming magkasama ng ibang kahulugan. May iba pa nga akong nabasa na nakalagay ay fiance ko na daw siya. Hindi ko na lang itinama dahil wala naman katutuhanan ang mga iyon. At iyon na minsan ang nasabi sa akin ni Elijah kahapon.

Ang pag aakala ba niya ay may relasyon kami ng babaeng iyon? Well, taas nuo akong magsasabi sa kanya na wala na akong ibang ginalaw simula ng umalis siya. Dahil siya lang ang kailangan ko. Siya lang at wala ng iba pa. At proud ako sa sarili ko na hindi ko na kakailanganin ng kalinga ng iba para lang maibsan ko ang init ng katawan ko.

“Mi esposa, you think too much.” Naibulong ko na lang habang naglakad na din akong palabas para sundan siya.

“Good morning sir.” Pagbati sa akin ni Nancy ng makita akong lumabas ng opisina ko. Ganun din si Daniel na tumayo sa kinauupuan nito.

“Good morning Mr. Anderson.” Casual na bati nito na halata na ayaw yata akong batiin. But it’s none of my business.

“Nasaan ang asawa ko?” Tanong ko kay Nancy. Halata na nagulat din sa tanong ko na nabahiran ng pag aalala ang mukha.

“Sir, hindi ko po sigurado kung saan sila nagpunta.”

“Sila?” Kunot ang nuo ko na tanong dito. Sila? At sino naman kasama niya maliban sa Daniel na ito na nandito.

“Kasi dumating po ang mama niyo kani kanina lang at niyayang lumabas ni Madam si Sir Elijah kaya sumama naman ito.”

Hindi ko na ako sumagot. Agad na tinalunton ko ang restaurant sa baba ng kompanya ko. Marahil ay doon lang siya dinala ni mama. Kailangan kong puntahan sila dahil ayaw ko ng madagdagan pa ang galit ko kay mama na hanggang ngayon ay hindi pa humuhupa.

Tama nga ako, agad ko silang namataan. Mabilis ang naging hakbang ko para lapitan sila. Napansin kong nakita na ako ng mama palapit pero hindi siya nagpahalata. Nakatalikod kasi siya sa akin.

“Kung sinasabi niyo na patawarin ko kayo sa mga salitang nabitawan niyo noon sa akin, matagal ko na kayong pinatawad. Dahil hindi ko ugali na magtanim ng sama ng loob sa isang tao. Pinagpapasalamatan ko pa nga ang mga salitang iyon dahil natuto akong lumaban.” Seryusong sabi niya kay mama na halata na parang nabunutan ng tinik sa dibdib ang mama at bahagyang napatingin sa akin at hindi ipinahalata na nasa likuran na lang niya ako.

Nasabi ko kasi kay mama na kung hindi niya ako mapapatawad at babalikan ay hindi ko din soya kakausapin at mapapatawad din sa pangingialam niya kahit pa na paulit ulit ang mama na pinupuntahan ako para kausapin ako ng maayos pero palagi kong tinatanggihan at hindi hinaharap. At ngayon, nandito siya para makausap siya.

“Pero kung sa sinasabi niyong patawarin ko na din ang anak niya sa binitawan niyang salita sa akin wala na din sa akin ang bagay na iyon. Dahil tanggap ko na isa nga lang akong laruan sa kanya. At pinagsawaan lang. At hindi ko na kasalanan iyon kung hindi niya kayo mapapatawad. Dahil hindi ko siya babalikan gaya ng gusto niyong mangyari. Saka, ayaw niyo noon sa akin diba, dahil isa lamang akong hampaslupa. Pero bakit ngayon?” Hindi man marahas ang pagkakalapag ng palad niya sa ibabaw ng lamesa at hindi ko man nakikita ay alam kong nakikipagsukat siya ng tingin kay mama. “Dahil ba nalaman niyo ng mas malaki ang parte ko sa mga negosyong hawak ng anak niyo? Dahil hindi na ako ang hampaslupang iyon? Dahil mayaman na ako at kaya niyo ng ipagmalaki bilang asawa ng anak niyo?” Saka siya tumayo. “Well then Madam, pero kung inaakala niyo na makukuha niyo ako sa magandang pakikiusap niyo ngayon, pasensya na. Have a nice day. I need to go.”

Nagulat pa siya sa kanyang paglingon, pero saglit lang iyon at pormal na tumingin sa akin.

“Eavesdropping?” Seryusong tumingin naman siya sa akin. “Tingin ko kayo ng mama mo ang mag usap at hindi ako ang kinakausap niya. Huwag niyo akong didamay kung may hindi man kayo pinagkakaunawaan.” Pagkasabi niyang iyon ay agad na naglakad na siya palayo sa amin.

Gusto ko na sana siyang sundan ng pigilan ako ng mama.

“Hanggat hindi pa niya ako pinapatawad at bumabalik sa akin, hindi ko kayo makakausap ng maayos mama. Pasensya na.” May diin sa bawat salita ko. At inalis ang pagkakahawak ng kamay nito sa akin. Hindi na ako nagpaalam ng maayos dito. Ni hindi ko na din siya nilingon pa at sinundan na lang si Elijah.

Pagpasok ko sa opisina ay naabutan ko na siyang abala na naman sa mga ginagawa. Hindi man lang siya nag angat ng tingin sa ginagawa. Ako man ay hindi ko na din siya inistorbo at nagfucos na rin sa dapat kung gawin na sana ay kanina ko pa natapos.

Kahit sinabi niya na napatawad at wala na iyon sa kanya ay alam ko at nararamdaman ko na mabigat parin iyon sa dibdib niya.

Kasalanan ko naman talaga iyon. At iyon ang dapat kung itinama noon pa.

“Mamaya mo na ipagpatuloy iyan, kumain na muna tayo ng tanghalian.” Aya ko sa kanya na hindi na namin namalayan ang mabilis na paglipas ng oras.

Mag aalas dose.

“Mauna ka na Mr. Anderson. Tatapusin ko na lang ang huling pahina na binabasa ko.” Sagot niya na hindi man lang ako tinapunan ng tingin.

Kumilos ako para lumapit saka ko kinuha sa kanya ang binabasang papel.

“Ano ba?” Galit na tinapunan niya ako ngayon ng tingin at inagaw sa akin ang papel na kinuha ko sa kanya.

Inagaw ko naman ulit iyon at sa pagkakataong nakuha ko ulit sa kanya ay mabilis na inilapag ko ang mga iyon sa ibabaw din ng lamesa niya saka ko siya niyuko.

“Say more words mi esposa or else, ikaw ang kakinin ko sa tanghalian.” Banta ko sa kanya dahilan para panlakihan niya ako ng mata. “Tatayo ka ba diyan o hihintayin mong buhatin kita para dalhin sa ibaba.”

“You-.”

“Shhh.” Pinigil ng daliri ko ang labi niya kaya hindi niya naituloy ang sasabihin. “Mi esposa, nakakalimutan mo yata na ang lahat ng lumalabas sa bibig ko ay kaya kong gawin. Ano ang gusto mo? Bibigyan kita ng pagpipilian. Tatayo ka diyan at sasama sa akin ng maayos para kumain ng tanghalian o magmamatigas ka parin at ikaw na lang ang kakinin ko sa tanghalian.” Saad ko.

Ngumiti ako ng makita ko kung paano siya manggalaiti dahil halos mag isang linya na lang ang labi niya.

“Pero kung ako ang pagpipiliin mi esposa, mas gusto ko ang pangalawa. Wanna try me? Hmmm.” Saka mabilis na dinampian ng halik siya sa labi. “Pero kung tinatamad ka namang maglakad, gaya ng sabi ko, bubuhatin na lang kita hanggang sa baba. Tingin ko naman hindi nagbago ang bigat mo simula ng umalis ka. Kaya parin kitang buhatin gaya ng pagbubuhat ko sayo sa tuwing aangkinin kita ng nakatayo.” Pilyong sabi ko. Mas naaliw ako na pagmasdan siya ngayon dahil namula ang mukha niya. “So cute. And mi esposa, your driving me crazy.”

Bago ko pa man siya mahalikan ay mabilis na nakatayo siya at lumayo sa akin. Ngumiti akong muli dahil matalim ang tinging ipinukol niya sa akin.

“Kahit na patayin mo na ako sa tingin mong iyan mi esposa, hindi nawawala talaga ang ka kyutan mo.”

“Shut up.” Mabilis na naglakad siya patungo sa pintuan palabas kaya naman agad akong humabol para umagapay sa kanya.

“Pero handa talaga akong buhatin ka mi esposa, sabihin mo lang.” Hindi ko mapigilang tuksuhin siya dahil ang sarap sa mga mata ko ang nakikitang nanggagalaiti siya sa akin. Kung ako lang talaga ang masusunod ay hindi ko na siya hinayaang lumabas at kami na lang ang magkainan sa loob ng opisina namin.

“Pwede ba, tigilan mo ang mga ganyang salita mo, mahiya ka naman.”

“Bakit naman ako mahihiya, kung iyon ang laman ng isipan ko.”

“Ewan ko sayo.” Muli ay pairap na sabi niya. “Lets go Daniel.” Baling niya ng matapat kami sa lamesa ng partner niya.

“Sabay na lang sila ni Nancy.” Pagtanggi ko sa pag alok niya dito. “Nancy, scort Mr. Mendoza and you two take a lunch together.” Sabi ko naman kay Nancy na napatingin kay Daniel. Hindi ko na siya hinayaan kontrahin ang sinabi ko dahil hinawakan ko na ang kamay niya at pahila ng palayo sa dalawa.

“You dumbass. Let me go.” Gigil na nakipaghilaan siya ng kamay niya sa akin. Pero hindi ko siya binitawan.

Tumigil ako sa paglalakad dahilan para matigil din siya sa pagpupumiglas. Ngumiti ako, saka mabilis na kumilos at walang kahirap hirap na binuhat ko siya pasakay ng elevator.

“Aaaah, put me down. Put me down.”

“Calm down mi esposa, nakakatawag ka ng pansin ng iba.” Sabi ko pa at hindi ko siya binitawan.

“You,.”

Sa pagsara ng elevator, ay siya namang paglapat na ng labi ko sa labi niya at doon ko na siya maingat na ibinaba. I also press the bottom para patigilin ang paggalaw ng elevator.

“Ugh! Uhmp.” He moaned and reponse to my kisses.

“Mi esposa. Uhmm.”

Nababaliw na ako noon sa pangungulila sa kanya. Pero ngayon, mas nababaliw na naman ako sa mga halik niya. And I want to take him right now, right here.

“Fuck!.” Halos sabay kaming napamura at humiwalay sa isa’t isa. Panabay din na napatingin sa pintuan ng elevator na kinakalampag ng nasa labas.

Wala kami parehong imikan ng pindutin ko na botton ng elevator at kusa na iyong bumukas.

“Mind your own business.” Galit na sabi ko sa kanila na natigilan dahil sa pagsigaw ko sa kanila. Nagkatinginan sila at para bang nahulaan na ang nangyari kung bakit tumigil ang elevator.

Isang matalim na lang na tingin ang ipinukol niya sa akin at sinigurado na may pagitan kami sa isa’t isa. Hindi na niya ako hinayaang makalapit sa kanya hanggang sa tuluyan na naming marating ang ground floor.

---

To Be Continued..

---

PH1 #46_Elijah

**Typo and grammatical error ahead!!!! **
**Lawakan na lang niyo ang iyong pang unawa. Kung hindi kayo sanay sa mga maling grammar at mga typo error ay mas magandang huwag niyo na lang basahin. **
**😁😁😁😁😁 **
**Nagsusulat ako at hindi ko na nagagawa pang mag edit ng matagal tagal. **
**😝😝😝😝 **
**At ang pagsusulat ko ay isa lamang libangan para sa akin. Para maalis lang ang lungkot habang nandito sa ibang bansa na kahit gustong gusto ng umuwi para lang makasa ang mga mahal ko sa buhay. **
**Charot langs. **
**🤣🤣🤣 **
**Pero salamat sa inyong lahat dahil sa libangan kong ito ay maraming tumangkilik at samahan ako sa bawat pahina ng mga gawa ko. **

**At nais ko lang sabihin na, ang kwento nina Ace at Elijah ay malapit ng matapos. At hindi na po ako tumatanggap ng iba pang mga ideya na dapat pang maidagdag dito dahil sa akin na po nakasalalay ang takbo ng kwento ko. Pero open din ang mga ibang naiisip niyo sa kwento nina Kanye, Wayde at Vienn kapag nasimulan ko na sila. Muli maraming salamat po sa inyong lahat. Dahil sa inyo naging matagumpay ang kwento kong ito kahit pa masasabi kong hindi ito perpekto dahil hindi naman perpekto ang nagsulat. **

**LOVE LOTS!!! **
**❤❤❤ **

46_Elijah

Naiinis ako sa sarili ko dahil kahit na anong gawin kong iwas sa kanya ay nadadala parin ako sa tuwing hahalikan niya ako.

Damn me! Bakit hindi ko magawang pigilan ang tukso pagdating sa kanya. Kailangan kong mapag isip ng bagay na makakiwas ako sa kanya. Hindi pwedeng kami lang sa opisina dahil kung hindi, patuloy parin akong matatalo ng karupukan ko.

“Kailangan ko si Daniel sa loob ng opisina ko Mr. Anderson.” Sabi ko sa kanya habang nananghalian kami. Iyon na lang ang tanging alam kong paraan para makaiwas. Maganda kung may iba kaming kasama sa opisina niya para hindi kami makapagsolo. Kung kinakilangan na kasama ko sa bawat oras si Daniel ay gagawin ko.

Kunot ang nuo niyang umangat ang tingin niya mula sa kinakain.

“At para saan? You don’t need him. Kung may kailangan ka, sa akin mo tanungin at tutulungan kita.” May galit sa boses na sagot niya sa akin.

“Pero siya ang nakasanayan kong kasama sa bawat trabaho ko. We’ve been working together for almost a year now kaya gusto ko siyang doon na nasa loob lang siya ng opisina.”

“Damn it.” Kumalansing pa ang kutsara at tinidor na binitawan niya sa ibabaw ng pinggan niya at mas tumalim ang tinging ipinukol niya sa akin. “A year? Kasama mo siya ng halos isang taon. At saan kayo umabot sa pagsasama niyo.” Galit na tanong pa niya at padabog na ipinatong ang kamay sa ibabaw ng lamesa sak siya tumayo. At binigyan niya agad ng ibang kahulugan ang pagsasama namin. Hindi parin siya nagbabago hanggang ngayon. Nandoon parin ang ugali niyang mapaghinala.

“It’s none of your business Mr. Anderson kung saan man kami umabot sa pagsasama namin ng matagal?”

“You are my business mi esposa.” At mas may diin ang salitang mi esposa na binanggit niya. “Dahil asawa kita at walang sino man ang magkakamaling landiin ka maliban sa akin.” At isa pa ang mapag angking ugali niya.

“Sandali nga Mr. Anderson. Bakit mo ba ipinagpipilitan na asawa mo parin ako hanggang ngayon, kung malinaw na sa usapan natin noon na kapag napunta sayo ang mana mo ay awtomatikong matatapos na ang kung anong relasyon natin.” May tigas na tunong sagot ko naman sa kanya.

“Kung iyan ang akala mo. Dahil hindi pa ako nakakalagda sa annulment paper na iyon. Kaya hanggang ngayon ay asawa parin kita at lahat ng karapatan patungkol sayo ay nasa akin.” Galit na sabi naman niya sa akin.

Doon ako natigilan. Kung ganun, hanggang ngayon ay kasal parin kami. Pero ano ang ibig sabihin ng nababalita na ikakasal na siya sa susunod na dalawang buwan sa Shane na iyon.

Tapos ngayon ang lakas ng loob niyang sabihin sa akin na asawa parin niya ako. Naglulukuhan ba kami?

“Di permahan mo para maipasa na sa korte, para matapos na ang lahat sa atin. Ikaw ang hindi tumutupad sa usapan mr. Anderson. Wala kang isang salita.”

“Kung pipirma ako. Iyan ba ang isa sa dahilan mo kaya ka bumalik? Ang siguraduhing wala ng bisa ang kasal natin?”

“At kung iyon nga? May magagawa ka ba?”

“Mayroon akong magagawa Mr. Elijah Lawrence Anderson. Dahil hindi mawawala sa pangalan mo ang pangalan ko. Tandaan mo iyan.”

“Paano ka nakakasiguro Mr. Anderson na hindi ako gagawa ng paraan para ipawalang bisa ang kasal natin? Nakakalimutan mo yatang may kaya na ang Elijah na kaharap mo ngayon. At kaya kung humarap sa korte kung iyan lang ang kailangan para mapawalang bisa ang kasal natin.”

“If you say so mi esposa. Dahil hindi mo ako mapapapayag sa gusto mong mangyari. Walang makakaangkin sayo o kahit na sino mang pontyo pilato lang na nasa paligid mo dahil akin ka lang Elijah. Akin lamang.” May tigas sa bawat katagang binitawan niya at nakipagsukatan ng tingin sa akin.

“Hindi mo din masasabi iyan Mr. Anderson dahil iba na ako kaysa noon. Hindi na ako ang dating Elijah na sunod sunuran lang sa lahat ng gusto mo.” Sabi ko din sa kanya. Pero hindi ko kinaya ang makipagtitigan sa kanya ng matagal baka ipagkaluno lang ako ng mata ko at mabasa kung ano ba talaga ang nasa loob ko.

Na tulak ng bibig kabig ng dibdib. Baka mas manaig ang tinitibok ng puso ko kaysa binibigkas ng labi ko.

“O baka naman kaya ayaw mo akong pakawalan dahil mawawala sayo ang kalahati ng kayamanan mo. Mawawala sayo ang mga negosyong pinaghirapan mo. Mawawala sayo ang bagay na karugtong na ng buhay mo. Tama ba ako Mr. Anderson.” Pero parang ako yata ang mas nakanti sa sinasabi ko. Na kaya siya nagpipilit na huwag akong pakawalan ay dahil lamang doon.

Nasa dibdib ko ang pag asa na sana hindi nga iyon ang dahilan niya. Umaasa ako na sa pagbabalik kong ito ay marinig ko sa kanya ang katagang gustong gusto kong marinig sa kanya. Umaasa ako na sa pag alis ko talaga ay hinanap niya ako. Umaasa ako na sa pagkawala ko ay talagang nangulila siya sa akin. Hindi lang sa ligayang naibibigay ng katawan ko sa kanya kundi nangungulila siya sa akin dahil…

Dahil…

Dahil sa mahal niya ako gaya ng kung gaano ko siya kamahal kahit na nasaktan ako sa katutuhanan sa sinabi niyang isa lamang akong laruan.

“Wala akong pakialam kahit na sayo pa nakapangalan lahat ng kayamang mayroon ako. Wala akong pakialam kahit na mapunta pa iyon sa iba. Basta sa akin ka lang mi esposa. Tandaan mo iyan at huwag na huwag mong kakalimutan.” Bahagyan akong nakahinga ng maliwag sa mga sinabi niya. Pero dapat ba akong maniwala? O sadyang pinasakay lang niya ako sa mga matatamis niyang salita?

“Hindi mo ako madadaan sa mga salita mong iyan Mr. Anderson. Dahil sa pag alis ko ay matagal ko ng tinapos ang sa ating dalawa. Nakalimot na ako sa mga bagay na nangyari sa nakaraan.”

“Kung nakalimot ka na, ipapaalala ko sayo iyon mi esposa.” Gigil na sabi niya. “At huwag mo akong hahamunin dahil hindi ka magtatagumpay. Idaan mo man ako sa Daniel na iyan. Kaya kitang agawin sa kanya. Kaya mag isip ka mi esposa, dahil simula kahapon sa pagdating niyo, nasa akin na ang lahat ng tungkol sa lalaking iyon.”

Kunot ang nuo kong muling tumingin sa kanya.

“Yes, mi esposa. Siguro nga, wala akong nakalap na balita tungkol sayo sa paghahanap ko dahil hinarang lahat ng lolo iyon. Pero sa pagkakataong ito, wala ng haharang sa akin. Kunin na nila ang lahat sa akin ngayon, huwag ka lang nilang ilalayo ngayon, dahil makakapatay na ako kung sino man ang mangangahas na ilayo ka sa akin.” Seryuso, at may pagnananta sa bawat kataga niya.

Napalunok na lamang ako at wala akong makapang sasabihin pa. Kung may dagdag sana sa sinabi niya na mahal niya ako. Baka maniwala ako.

O kailangan ko ng tanungin iyon sa kanya?????

No! Kung sa sinasabi niya ay kaakibat ng salitang mahal niya ako, hihintayin ko iyon hanggang sa kusa ng lumabas sa bibig niya.

“Isang anak sa labas ng gobernador si Daniel at walang nakakaalam nun sa pamilya at sa pulitikong iniikutang mundo ng ama niya. Kaya mag isip ka mi esposa, dahil kung gusto mong tahimik lang ang buhay ng Daniel na iyon, huwag mo siyang pag aaksayahang gamitin laban sa akin.”

“Wala ka ng magagawa kahit pa na ikalat mo ang balitang iyan dahil iyan ang gusto niya. Pinipigilan lang namin siya para hindi na siya kamuhian ng pamilya ng papa niya. Kaya hindi mo maipapanakot iyan para layuan ko si Daniel Mr. Anderson.”

“Fuck! Then watch me mi esposa, dahil gagawin kong impyerno ang buhay ng Daniel na iyon.”

“Subukan mo lang Mr. Anderson. Kapag ginawa mo iyan sasama ako sa impyernong iyon para lang damayan siya, at dahil sa ginagawa mong iyan, mas pinatunayan mo lang na hindi ka na magbabago kahit kailan.” Padabog na umalis ako sa lamesa dahil nawalan na ako ng gana sa kadadada ko. “Kung hindi ka pa tapos kumain, mauuna na ako Mr. Anderson. Eat well.”hindi ko na siya hinintay na makasagot dahil binilisan ko na ang lakad pabalik ng opisina.

=

Nakita ko sa gilid ng mga mata kung paano niya kami tapunan ng tingin ni Daniel habang nasa loob na kami ng opisina. Tinawag ko kasi si Daniel kanina para tuluyan akong analisahin ang mga bagay na hindi ko makuha ang sagot at hindi ko maintindihan.

Kung sana sa tingin niyang iyon ay napupuot na siya ng galit at punong puno na ng selos, nagtatagumpay na ako sa mga plano ko. Bibigay siya at aamin kung talagang mahal niya ako.

“Nakuha mo ba?” Si Daniel na nakangiti pang nakatingin sa akin ng tingalain ko siya habang nasa kaliwang bahagi siya at nakatungkod ang isang kamay sa lamesa ko.

Tumango ako bilang sagot, dahil doon nakagawian niyang ipatong ang ang kamay niya sa ulo ko at bahagyang guluhin ang buhok ko. Aayusin din naman kapag tinanggal na iyon.

“Good.” Sabi pa nito.

“Hindi ako nakakain ng maayos kanina, maaga na lang tayong mag a out mamaya para sa early dinner natin.” Kuway sadyang nilakasan ko pa ang boses ko at ipinarinig sa kanya iyon.

Sabay pa kaming napatingin sa gawi niya ng marinig namin ang pagdadabog niya. Na ngayon ay nakasandal ang mga kamay sa ibabaw ng lamesa at matalim na nakatingin sa amin. Kung nakakamatay lang siguro ang talim ng tingin na iyon ay nakabulagta na kami pareho ni Daniel sa sahig.

Pabuka na ang bibig niya na parang may gustong sabihin na siya namang nakarinig kami ng tatlong pagkatok ng pintuan bago iyon bumukas.

“Good Afternoon sir Ace, sir Elijah.” Magalang na panimula ni Nancy na siyang pumasok. “Sir Ace, ipapaalala ko lang na 15 mimute na lang ay magsisimula na ang pictorial ni ms. Shane.”

Nakita ko ang pagpapakawala nito ng isang buntong hininga.

“Okay, I will be there.” Sagot naman nito. Tinapunan pa niya kami ng tingin bago kumilos, kinuha ang coat at isinuot iyon.

Ewan ko pero kusa akong kumilos at tumayo din. “Kung sangay iyan ng kompanya, baka pwede din akong sumama para makita ko din kung paano ang takbo ng ginagawa niyong pictorial.” Nasabi ko pa talaga na nakapagpalingon siya sa akin.

Kunot ang nuo niya pero saglit lang iyon saka pormal na sumagot. “Yeah! Sure, come with me then.”

“Okay, lets go Daniel.”

“At bakit kailangang pati siya kasama?” Muli na namang nangunutan siya ng nuo dahil doon.

“Remember Mr. Anderson, Daniel is my partner.” Sagot ko bago ko binalingan si Daniel. “Lets go Daniel.” Mabilis na itiniklop ko ang laptop ko at isinilid iyon sa bag ko.

Dala ko iyon kahit saan ako magpunta dahil nakapaloob doon ang mga bagay na importante sa akin.

Nauna pa kaming lumabas kaysa sa kanya na parang nagdalawang isip pa siya sa pagpayag ng pagsama konsa kanya.

Hmmmp! Pero sa totoo lang habang naririnig ko ang pangalang ng babaeng iyon ay naiirita ako at gusto kong ipamikha dito na wala siyang karapatan sa asawa ko.

Wait…!

Asawa ko???

Bahagyang natigilan ako dahil sa nasabi ko.

Pero iyon naman ang ipinagpipilitan niya diba. Na asawa parin niya ako hanggang ngayon kaya may karapatan din akong ipagkait siya sa iba. At ang fiance thing na nabasa ko sa social media ay alam kong mga haka haka na lamang ang mga iyon kung hanggang ngayon ay may bisa parin ang kasal namin.

Sa ika labing dalawang palapag ang nasabing ganapan ng pictorial dahil doon kami dinala niya kami dinala.

Naghintay pa kami ng ilang minuto bago iyon nagsimula.

Modelo pala si Shane sa mga bagong inilalabas nilang mga damut at idinidisplay nila iyon online para maraming makakita.

“Is she good sa mga damit na ibinibinta natin?” Tanong niya sa akin habang parehas kaming nakatingin sa harapan kung saan kinukuhanan ng ibat ibang kuha si Shane sa iba’t ibang damit.

“Yeah, pero bakit puro damit pang babae? Wala bang damit pang lalaki?”

“Mayroon din naman, pero sa susunod na linggo pa ang pictorial para doon. Mayroon din ilalabas about sa baby clothes. Pero wala kaming batang makitang bibo na pu pwede sa mga mga damit na nagawa na kaya ipinopost na lang ng kompanya kahit damit na lang.”

Natigilan ako sa huli niyang binanggit about baby thing. Nagpakawala na naman ako ng isang buntong hininga dahil doon.

“Bakit? May problema ka ba?” Kuway tanong niya dahil doon. Halos panabay na napatingin kami sa isa’t isa. Nakitaan ko ng pag aalala ang mga mata niya na nakatingin sa akin.

Ako naman ang unang umiwas ng tingin.

“Nothing, may naalala lang ako.” Sagot ko sa kanya at bahagyang lumayo sa kanya at lumapit kay Daniel. At hindi na naman nakaligtas sa tingin ko ang matalim na tinging ipinukol niya sa amin. Pero hindi ko na iyon pinansin. Manggalaiti siya sa galit kung iyan ang gusto niya. Dahil gagawin ako ang lahat para pagselosin siya.

Naging malambing pa ang pakikipag usap ko kay Daniel halatang nanibago din si Daniel sa ikinikilos ko. We used to be friend simula noon pero hindi kailanman nabahiran ng higit pa sa pagkakaibigang iyon ang naging relasyon namin. And I never talk to him like this na pa sweet ba kumbaga.

But then.. nakitaan ko man siya ng inis sa pag uusap namin ni Daniel ay bigla naman yatang napunta sa akin ang biglaang pag kainis dahil sa pagngiti niya kay Shane ng matapos ang pictorial nito at malambing din na binati ito sa magandang kuha ng laraman nito.

Napansin ko din na lumambing din ang babae sa kanya na naging dahilan para kusang kumilos ang mga paa ko na lumapit sa kanya.

Kusang kumilos din ang mga kamay ko at marahas na tinapik ang kamay na ngayon ay nakapulupot na sa braso niya na hinayaan lang niya. At nakangiti pang humarap pa sa mga kamera at hinayaang kuhanan sila ng larawan na magkasama.

And now, dahil sa ginawa ko ay siguradong nakuhanan iyon ng kamera but I don’t care. Gusto ko man sanang sitahin ang sarili ko dahil sa pinaggagagawa ko ay hindi ko mapigilan.

“Mukhang handa na yata akong ipakilala ang sarili ko sa lahat, na ako ang asawa mo, mi esposo?” Iyon ang nasabi ko. Huli na ng nakapag isip ako ng maayos. Pero hinarap ko ang babae na halatang nagulat din sa sjnabi ko. “At ikaw babae, sa tingin ko tama na ang panlalalndi mo sa asawa ko, dahil ang fiance thing na kumakalat sa social media dahil sa pagsasama niyo sa larawan ay mga maling haka haka lamang at huwag ka ng umasa pa na magkakaroon iyon ng katuparan.” Pigil ko ang inis ko na huwag pang dapuan ng kamao ko ang babae o di kaya naman sabunutan hilain sa CR at ilublub ang mukha sa iniduro kung hindi ko lang iniisip na hindi na makatao iyon.

“Mi esposa.” Halos hindi naman siya makapaniwala sa ipinakita ko sa harapan ng karamihan. At halos hindi na yata kumurap pa habang nakatitig sa akin.

“Tapusin niyo na ang dapat tapusin dito.” Iyon lang at lumayo na ako. Hindi ko din alam kung ano pa ba ang mukhang ihaharap ko sa kapangahasan ko.

---

To be Conitnued…

---

PH1 #47: Ace

_Typo and grammatical error ahead!! _

Warning: this chapter contains some mature and hot bed scene. Strong parental guidance!! **
_Read at your own risk!** _
_🔞🔞🔞 _

_Pinapaalalahanan ko na kayo. Kung hindi niyo gusto ang Scene about men to men huwag niyo na lang basahin ito. _
_😁😁😁 _

_Enjoy reading _

47_Ace

Iniwan ko siya sa loob ng opisina ng umagang iyon ng hindi nagpapaalama sa kanya. Dahil gusto kong makausap ng masinsinan si Daniel.

Hindi na kasi niya ako kinausap mula kahapon dahil sa ginawa niya sa pictorial. Umiwas na siya sa akin at hindi na humiwalay kay Daniel simula nun. Pero nabuo sa isipan ko na walang namamagitan sa kanila ng Daniel na iyon. At kung mayroon man ay gagawa ako ng paraan para paghiwalayin sila.

Kung hindi siya ang lalayo kay Daniel, si Daniel ang lalayo sa kanya.

“If your not busy, let’s talk.” Seryusong sabi ko dito ng matapat ako sa lamesa niya. Nasa labas parin ang table nito kahit na gusto ni Elijah na ilagay na din sa loob.

Kahapon nga gigil na gigil na ako na gusto kong magwala dahil sa lapit nila sa isa’t isa habang tinutulungan siya ng Daniel na ito. At may pahawak hawak pa sa ulo itong nalalaman. Putulan ko kaya ng kamay para hindi na makahawak sa asawa ko.

“Para saan mr. Anderson? Nakikita mo naman na may ginagawa ako.”

“Kung makasagot ka ay parang hindi mo kilala ang kausap mo Mr. Mendoza.”

“Kilala naman kita Mr. Anderson. Pero hindi mo sakop ang oras ko dahil kay Elijah lang ako sumusunod. At hindi ako narito para magtrabaho sayo. Kaya hindi mo ako mapipilit kung gusto mo man ako makausap.” Sagot pa nito sa akin na hindi tumayo sa kinakaupuan at muling itinuon ang pansin sa harapan ng laptop nito.

“Ang lakas ng loob mong tanggihan ako sa pakikipag usap sa akin. Tatayo ka ba diyan o hihintayin mong kakaladkarin kita para lang sumama sa akin.” May pagtitimpi paring sabi ko dito. “Hindi mo alam ang kaya kong gawin Mr. Mendoza.”

May padabog na tumayo ito at itiniklop ang laptop at nakipagsukatan ng tingin ito sa akin.

“Hindi mo din alam kung ano ang kaya kong gawin Mr. Anderson at hindi mo ako matatakot sa pagbabanta mo sa akin.”

Hindi na ako nakapagpigila at inikot ang lamesa niya. Kinuwelyuhan at mabilis na dinapuan ng suntok sa mukha.

Nagkagulo ang ilan sa mga empleyado ko dahil bumagsak siya sa sahig at bumangga pa sa may lamesa ni Nancy.

“You-.” Matalim na tumingin ito sa akin. Agad na tumayo at mabilis din na sumugod sa akin. Nakaiwas ako ng suntukin niya ako pero sa pangalawang bigwas niya sa akin ay doon na ako natamaan.

Mas nanggigili ako at mahigpit na muling kinuyom ang kamao ko. Ang lakas din talaga ng loob nitong labanan ako. Ipinapahiwatig lang ba nito na may gusto siya sa asawa ko?

Pasugod na muli ako. Pero sa pagsuntok ko dito ay doon na namin narinig ang sigaw ni Elijah at pinapatigil kaming dalawa.

“Ano bang nangyayari sa inyong dalawa?” Galit siya at pareho kaming tinapunan ng matalim na tingin.

“Siya ang nagsimula Elijah, lumaban lang ako.” Ito ang unang sumagot at pinahid na ang namutok nitong labi.

“Lumapit ako sayo ng maayos at sinabihan na mag usap tayo. Pero ikaw ang nagmatigas at mas naghamon pa sa akin.”

“Bakit? Sinabi ko na si Elijah lang ang susundin ko. At hindi mo sakop ang oras ko. At saka totoo naman ang mga sinabi ko. Dahil kung ano ang kaya mong gawin, ay kaya ko ding gawin.”

“Tama na.” Muli ay may lakas sa tuno ng boses niya na pinatigil kami sa pagsusumbatan. Pero nainis na naman ako dahil may inasikaso niya si Daniel at mas nag alala pa yata dito.

Na mas sinilaban ang galit ko kung paano niya pahirin ang may bahig ng dugo sa gilid ng labi nito dahilan para mas magwala ako.

Galit na hinawakan ko ito sa kamay at muling sinuntok. Hindi ko na pinansin ang pagsigaw niya at pagpigil sa akin.

Kung kailangan kong wakasan ang buhay ng Daniel na ito ay gagawin ko huwag lang niya paglaanan ng oras ang lalaking ito.

“Tama na. Ace ano ba. Tama na.” Sigaw niya pero hindi ko na tinigilan ito. Kahit pa gusto nitong lumaban at nakakasuntok din sa akin ay mas marami akong suntok na dumapo dito.

“Fuck, ano pa ang ginagawa niyo. Tulungan niyo ako. Damm it.” Sigaw na sabi niya sa mga nanuod lang sa amin. Hindi naman nila magawang kumilos dahil alam nila na kung pipigilan ako ay mawawalan sila ng trabaho. Narinig ko man ang pagmumura niya ng paulit ulit ay hindi ko parin pinansin.

“Ito ang tatandaan mo Mr. Mendoza. Walang wala ka pa sa kalingkinangan ko.” Sa sa huli ay muli ko itong sinutok bago ko binitawan. Dahil sa naparami na ang natamo niyang suntok mula sa akin ay halata na nanghina na ito at halos hindi na makatayo ng maayos.

“Daniel.” And then, mas sumiklab pa ang galit ko ng lapitan niya ito kaya naman naging marahas na ang naging paghila ko sa kanya.

“Stay away from him mi esposa, dahil hindi lang iyan matatamo niya kapag hindi mo ako sinunod.” Banta ko.

“You freaking bastard Ace Anderson, wala kang karapatan na saktan siya.” Galit din na sagot niya sa akin na lalong nakapagpapantig ng pandinig ko dahil sa pagtatanggol niya dito na naging dahilan para galit na hinawakan ko siya sa kamay. Hindi ko na naisip na nasasaktan siya sa higpit ng pagkakahawak ko sa kanya.

“Huwag mong sagarin ang pasensya ko Elijah.” Iyon lang at agad na hinila siya papasok sa opisina kahit pa man nagpupumiglas siya.

“Let me go, kailangan ni Daniel na ipunta sa hospital. You bastard.” Galit na pilit na hinihila ang kamay mula sa akin dahilan para mas higpitan ko ang pagkakahawak doon.

Napaigik siya. Pero hindi ko iyon pinansin dahil mas nanaig ang galit ko. At kung nakalimutan na niya kung sino ang nag mamay ari sa kanya ay ipapaalala ko iyon kanya. Inside our office. Right there, right now.

“Bitawan mo ako. Argh! Ano ba? Nasasaktan na ako.”

“Hindi ka masasaktan kong nakikipag usap ka sa akin ng maayos at hindi ipapamukha sa harapan ko na mas nag aalala ka sa kanya.” Galit na saad ko din. Tinignan ang mga empleyado ko na ngayon ay nakatingin din sa amin. “Don’t ever let others to disturb us.” Galit na sabi ko sa mga ito.

Nagpupumiglas man siya ay hindi ko na siya hinyaang makatanggi at ipinasok ko na siya sa loob ng opisina. Siniguradong nakalock iyon mula dito sa loob at walang kahit na sinong makakapasok kung may balak mang pigilan ako sa gusto kong gawin.

“B-bitawan mo ako. A-ano ba? Anong balak mong gawin?” Tanong pa niya. Hindi ko na siya sinagot at deretso na ipinasok siya sa maliit na silid na minsan na naming nagamit noon.

“You can answer that in your own mi esposa. Dahil ipapaalala ko sayo kung sino lang ang nag mamau ari sayo.” Sagot ko sa kanya. At patulak na binitawan pahiga sa kama.

“You bastard. Hindi ka magtatagumpay.” Kumilos siya sa pagkakasampa doon pero mas mabilis na kumilos ako at hinila ang paa niya ng tangka siyang bababa doon mula sa kabilang panig.

“And where do you think your going?” Tanong ko at mabilis pa sa sigundo na pumuwesto ako as ginta ng mga hita niya habang hawak ng mga kamay ko ang magkabilang kamay niya papinid sa kama.

“Ahhhh, let me go Ace. Ano ba?”

Ngumiti ako. Dahilan para matigilan siya sa pagpupumiglas.

“Iyan ang isa sa pinangulilaan ko sa mga araw na wala ka mi Esposa, ang bigkasin mo ang pangalan ko.”

“Damn it. You think too much. Let me go. You bastard.”

“Yes mi esposa, lahat ng mga bagay patungkol sayo ay nasa isip ko at ikaw lang ang tumatakbo sa isipan ko.” Sabi ko pa sa kanya saka ko siya niyuko patungo sa pagitan ng leeg at balikat niya.

Nilanghap ang natural na bango ng balat niya. Dinilaan para tikam siya.

“Uhmmm, n-no. S-stop.” Pigil parin niya sa akin at pilig na iniiwas ang leeg sa labi ko. Pero hindi ko siya pinakawalan.

“Huwag mo akong hayaang pwersain ka mi esposa, dahil nararamdaman ko naman na gusto mo din ang ginagawa ko.” Paos na saad ko at patuloy ako sa ginagawa.

“Bitawan mo ako.” Patuloy parin siya sa pag pupumiglas. Kaya naman, ang kaninang masuyong halik at pagdila sa leeg niya ay naging pagkagat ng marating ko ang balikat niya. “Arghh.. ahhhh. You bastard.” Ang mga paa niya ay pilit na ginagamit para lang itulak ako. Pero hi di ako pumayad na gamitin niya iyon apra sipain ako.

Naging marahas ang paghalik ko sa kanya na naging dahilan para kagatin niya ako sa labi.

“Damn.” Sa pagpahid ko ng labi ko ay siya namang mabilis na kumilos siya para makaalis sa ibabaw ng kama. At patakbong lalabas ng silid pero agad ko naman siyang nahabol. “Hindi mo ako matatakbuhan mi esposa.” Ayaw ko man sana siyang pagbigatan ng kamay pero nagawa kong isakal sa kanya ang isa kong kamay sa leeg niya habang ang isang kamay ko ay nakayakap sa baywang niya habang nasa likod niya ako. “Mi esposa, hinding hindi ka na makakatakbo sa akin.”

“Ughh. Uhmp. L-let me go.” Hawak ang kamay ko na nasa leeg niya at kinakalas iyon. Hindi ko alam kung naramdaman pa niya ang pagbaon ng ngipin ko muli sa balikat niya.

Pinanggigilan ko ang balikat niya. Bite, suck his skin na nag iiwan ng marka. Pinunit ko na din ang damit niya sa harapan kung saan nakahawak ang isang kamay ko.

“Ugh… L-let me go. Uhmmmp. N-no s-stop. Ugh.”

“Mi esposa.” Hindi ko pinansin ang pagpupumiglas niya. Kahit nasa pwersa na niya ang pagtanggal sa kamay ko sa leeg niya ay hindi ko siya binitawan.

Nabalot na ako ng pagnanasa ko sa kanya ng matagal na panahon. Gusto ko na siyang angkinin kahit na alam ko na masasaktan ko na siya. Pero hindi ko na kaya pang pigilan ang sarili ko.

“Uhmmp. L-let pe go please.” Halos wala ng boses na sabi niya sa akin. Doon ko na napansin na nanghihina na siya dahil sa pagkakasakal ko sa kanya.

“Fuck.” Mabilis na binitawan ko siya. Pinaharap at niyakap ng mahigpit. Naramdaman ko na din ang pag galaw ng mga balikat niya. “Im sorry mi esposa. I’m sorry.” Hindi ko na alam ngayon ang gagawin ko. Ang kaninang nagdilim na paningin ko dahil sa galit ay nawala na ng parang bula at napalitan iyon ng pag aalala. “Soryy. Please. Stop crying. Sorry mi esposa.” Iyon ang paulit ulit na sabi ko sa kanya. Ang palad ko ay hindi ko na alam kung saan ko ihahaplos dahil.humagulgol na siya ng iyak sa mga yakap ko.

Parang gusto ko tuloy pagmumurahin ang sarili ko ngayon. Para ko na ring inulit ang araw na inangkin ko siya dahil sa selos ko noon kay Kanye.

“Tama na mi esposa. Patawarin mo ako.” Muli kong hingi ng tawad sa kanya. Dinampian ng halik sa nuo ay masuyong humaplos ang mga kamay ko sa likod niya. Sa braso, sa balikat pabalik sa likod niya para lang mapatahan ko siya. “Hindi ko na uulitin iyon mi esposa. Pangako. Hindi na kita sasaktan pang muli.” Paulit ulit na dinadampian ng halik ang nuo niya.

Pero hindi parin siya tumigil sa pag iyak at nanunulak pa ang kamay niya para lang kumawala sa mga yakap ko.

“Mi esposa. Please. Just let me hold you. Pangako, hindi na ako gagawa ng ikapananakit sayo. Hindi ko lang ang gagawin ko. Ayaw kong mawala ka sa akin mi esposa. Ayaw kong may ibang lalaking malapit sayo. Ayaw kong may kaagaw ako sa pansin mo. Mi esposa. Mahal na mahal lang kita kaya ko nagawa ang mga bagay na iyon ngayon. Patawarin mo ako.”

Bigla siyang tumigil sa pag iyak at tumingala sa akin. At ang kamay na nanunulak kanina sa akin ay nawalan na ng lakas.

“I’m sorry.” Muli ay hingi ko ng tawad sa kanya. Ang kamay ko na humahaplos naman sa likod niya ay humaplos sa pisngi niya. Ang isang kamay ko ay hinayaan ko lang na nakapulupot sa baywang niya para hindi siya malayo sa akin. “I just love you so much kaya ako nagkakaganito. Patawarin mo ako.” Pang uulit ko. Nakatitig siya sa mga mata ko pero napalabi siya at suminghot pa. Kuway muli siyang pumalahaw ng iyak at ipanagsusuntok na ako sa dibdib.

“I hate you. I hate you.” Paulit ulit naman na sabi niya sa akin habang patuloy na tumutulo ang kanyang mga luha.

“I know mi esposa. I know. Kaya nga humihingi ako bg tawad sayo. Sa mga nagawa ko noon, sa mga masasakit na mga salitang binitawan ko noon. Patawarin mo ako sa mga pagkakamali ko. Hayaan mo akong itama ang dapat na itinama ko noon pa man.” Saad ko. Hinuli ko ang mga kamay niya na patuloy lang sa pagbayo sa dibdib ko at muli ko siyang niyakap. “Sorry.” At muling humaplos ang mga palad ko sa likod niya.

Tumigil man siya sa pag iyak ay nandoon ang paghikbi niya at pagsinggot sa sipon niya.

Alam ko na malaki ang hinanakit niya sa akin. At handa akong pagbayaran iyon sa mga kamay niya kung kinakailangan para lang mapatawad niya ako.

“S-say it again?” Kuway saad niya sa mahinang tinig?

“Ang alin mi esposa?” Naguguluhang tanong ko. Sa dami ba naman ng sinabi ko alin sa mga iyon ang gusto niyang marinig?

“Say it again?” Pang uulit niya na ngayon ay kumawala na siya ng yakap sa akin. Pahikbi na muling tumitig habang pinupunasan ang mukha sa halo halo na yatang luha at sipon niya.

Papahiran ko na din sana ang mukha niya pero tinabig lang niya ang kamay ko.

“I said say it again.” Mas lumakas na ang tinig at halos mag isang linya na ang kilay niya.

“Okay, okay.” Sabay masahe ng kilay niya na magkadikt na. “I said I’m sorry, patawarin mo ako. Hindi na kita sasaktan pa.” Pero habang sinasabi ko na naman ang mga iyon ay nandoon na naman ang luha niya na tumutulo at malayang naglandas sa magkabilang pisngi niya. “Hindi ko na ulit gagawin iyon sayo. Sorry dahil lagi akong nagpapadala sa galit ko. Ayaw ko lang kasi na may ibang hahawak sayo. Ibang aagaw ng pansin mo na dapat ay akin lang. Dahil mahal na mahal kita mi esposa. I love you.” At muli na naman siyang humagolgul ng iyak ng tumigil ako sa pagsasalita. “Mi esposa naman eh. Nag sosorry na nga ako diba. Please tumahan ka na.” At ang mga kamay ay bumabayo at sumusuntok na naman sa dibdib ko.

Hindi naman mabigat ang mga kamao niyang dumadapo sa akin kaya hinayaan ko na lang bagkus pinahid ko ang mga luha niya.

“I hate you.” Saad niya.

“Sorry, mi esposa.” Muli ko siyang niyakap. Hindi ko na alam kung paano siya patatahanin dahil patuloy lang sa pag agos ng luha niya. Sa pagkaka yakap ko ay nagbigay ako ng kaunting espasyo sa katawan namin. Hinawakan ko ang baba niya at pinatingala sa akin. “Mi esposa, please. Stop crying.” I kiss him in his forehead, pababa sa mga mata niya na kusang pumikit ng dampian ko ng halik. Sa ilong, sa pisngi. Hanggang sa pinaglapat ko na ang aming mga labi.

“Mi esposa, allow me please.” Sabi ko pa ng pakawalan ko siya. Hindi siya sumagot. Pero pero hindi naman siya tumutol ng muli ko siyang halikan at agad niya iyong tinugon.

“Uhmmm.” Halos panabay na pinakawalan naming ungol ng maghiwalay ang labi namin sa tagal na pagkakaugpong.

Halik na mapusok, mapaghanap. Kusang nakipagkimpian ang dila niya sa akin ng ipasok ko ang dila ko sa loob ng bibig niya.

How I missed his kisses. Kaya naman mas pinalalim ko. Labi sa labi, dila sa dila, laway sa laway na siyang nakapagpabuhay muli ng init ng katawan ko gaya kanina na nawala dahil sa pag iyak niya.

“Ugh.” He moaned again when I sucked his tounge na pinangulilaan kong sibsipin at tikman. “Uhmmm.”

Malayang gumalugad ang dila ko sa loob ng bibig niya. Iyon parin ang pakiramdam ko noon ng hindi pa siya umaalis. Nandoon parin ang tamis na nakapagkit na sa panlasa ko na hinahanap ng labi ko sa mga araw at buwan na lumilipas na wala siya sa tabi ko. At ngayon, heto siya, nalalasaan ko siyang muli.

“Mi esposa.” Paos na boses na tawag ko sa kanya. “Allow me to make love with you mi esposa.” Hindi pa man siya nakakasagot ay muli ko siyang hinalikan.

Habang magkaugpong ang labi namin ay iginiya ko na siya sa kama. Maingat na kumilos ako para pahigain siya habang patuloy parin kami sa paghahalikan.

“Mi esposa., I miss you. Hmmm.” Bulong ko ng pakawalan ko na ang labi niya at paglandasin ang labi ko sa may tainga niya. “I love you mi esposa.” Licking his ear, sucking his earlobe. Still the same taste. So sweet. At ang natural na bango niya ay gaya parin ng dati.

Habang pinagsasawa ko ang labi ko sa magkabilang tainga niya ay kumilos naman ang isang kamay ko para dumama sa katawan niya. Ipinasok iyon sa loob ng punit na damit niya hanggang sa matagpuan ko ang itoktok ng dibdib niya at dinama iyon saka pinipisil.

I also do suck his neck. Licking it.

“Uhmmm. Ohhh..” at ang paborito kong musika ay muli kong naririnig sa kanya. Ang ungol na nasasarapan sa ginagawa ko sa katawan niya.

Napapaliyad siya habang abala ako sa pagpapasasa sa balikat niya. Habang abala ang kamay ko sa dibdib niya. Pabalik balik iyon sa may tiyan pabalik muli sa dibdib. Hindi ko pagsasawaang damahin ang kalambutan ng balat niya.

“Mi esposa. I love you.” Muli kong bulong. Hinalikan siya bago ako nagpasyang tanggalin ang damit niya na hindi na niya maisusuot pang muli. Muli ko na naman siyang halikan ng maalis ko na din ang pang itaas na damit ko. Halik sa labi na gumapang sa may panga niya hahalikan sa tainga na nagiging dahilan para mas lalo siyang magpakawala ng ungol at ang kamay ay kusa na din gumalaw. Dumadama na din. Hindi alam kung hahawak na lang ba sa leeg ko o hahaplos sa balikat ko dadamahin din ang dibdib ko.

But I don’t care kahit hindi na niya ako sabayan. Basta mapaligaya ko siya at masarapan sa ginagawa ko. Kahit hindi naman siya gumalaw o gayahin ang galaw ko ay ayos lang. Dahil sa paghalik at pagdama ko sa katawan niya ay nakakapang init na ng katawan ko. Ano na lang kaya kung sabayan pa niya ako? Baka sumabog na ako sa init na nararamdaman ko kapag siya pa ang gumawa ,g mga ginagawa kong pagpapaligaya.

Bawat daanan na ng labi ko ay nag iiwan na ng bakas, marka na nagpapatunay na akin lamang siya. Na ako lang ang may karapatang mag iwan ng marka sa katawan niya.

“Ughh.. uhmmp.” He moaned again ng bahagyan kagatin ko ang balikat niya, hahalikan at didilaan.

“I really miss you mo esposa. I miss you. Uhhmmm. I miss you.” Kulang ang salita ko at hindi ko alam kung paano ko ibubuhos ang pangungulila ko sa kanya.

Gusto ko siyang kainin ng buhay, panggigilan pero iyong gigil na hindi siya masasaktan. Iyong gigil na katumbas ng ligayang walang kapantay.

“Uhmmmm…oooohhh.” again, a moan skipping in his mouth when I reach his nipples and suck it while one of my hand cupping one of his breast and pinching his nipples. Sa pag sipsip ko sa dibdib niya ay napaliyad na may kasamang panginginig ng katawan niya.

“Mi esposa… uhmmm… i miss you..”

“Uhmmmm..ohhhhmmm..ugh..”

Pinagsawaan ko ang magkabilang dibdib niya. I saw his hand holding the bedsheet at parang doon na kumukuha ng ibayong lakas dahil sa ginagawa ko.

Napangiti ako sa ilalaim ng mga halik ko sa dibdib niya.

“Ughh.. uhmmmm. Ahhhh. A-ace.” And once again, isa din sa nakakadala ang pagtawag niya sa pangalan ko na may kasunod na ungol.

“Yes mi esposa. Uhmmm. Do you like it?” Tanong ko, bahagyang tumigil sa pagsipsip sa itoktok ng dibdib niya at tiningala siya. Ipinakita ko kung paano laruin ng dila ko iyon.

Kagat ang ibabang labi niya na sinabayan ng pagtango.

“Say you like it mi esposa.. hmmm.” At muling ipinaikot ang dila ko sa dibdib niya. At bahagyang kakagat kagatin.

“Uhmmm…ugh.. y-yeah.. uhmmm. Ohhhh.”

“Really mi esposa? Do you want more? Hmmm?” I tease him again na sinabay ng pagpisil sa kabilang dibdib niya kaya muli siyang napaliyad at nanginginig ang katawan niya.

“Uhmmm…y-yes.. ugh…ahhhh.”

“As you wish mi esposa.” At muli kong hinarap ang dibdib niya at pinagsawa ko ang sarili ko doon. Habang abala ang dibdib ko sa labi niya ay kumilos na ang kamay ko to unblock his pants at unti unti iyong inalis. Gamit ng isang kamay at paa ko ng umabot na iyon sa tuhod niya. Sinipa na paalis iyon sa katawan niya.

“Uhmmp.”

Masuyong pumaibabaw ang isang kamay ko sa harapan niya na tanging bumabalot na lang ay ang maliit na tela. He is hard now gaya ng kung gaano na din akong kahadang angkinin siya.

“Mi esposa.” Bulong ko na naman bago ako nagpasyang ibaba ang halik ko sa may tummy niya sa may pusod at ipinaikot ang dila ko doon kuway sisipsipin din.

Pero natigilan ako ng matanaw ng tingin ako ang isang guhit sa may puson niya. Hindi man masyadong halata pero sigurado akong pilat iyon ng isang operasyon.

“Mi esposa?” Tiningala ko siya na ngayon ay nakatingin na din siya sa akin. Tatanungin ko sana siya patungkol doon ng magsalita siya.

“Just move. Uhmmm. Please.” Sabi niya. Kaya naman binalewala ko na lang muna iyon at nagpatuloy ako sa ginagawa ko.

Pinasadahan pa ng dila ko ang pilat na iyon sa puson niya dahilan para lalo siyang manginig at magpakawala ng ungol. Hinawakan ang buhok ko at itinulak pa ako pababa.

Nawala na ng tuluyan ang haka haka sa isipan ko dahil sa pilat na nakita ko ng hawakan ko ang kanya at simulan ng laruin iyon ng palad ko.

“Uhmmm..oohhh..”

Taas baba ang kamay ko sa kanya habang sinimulan ko na iyong dilaan, sipsipin ang itoktok at lasaan.

“Uhmmmp.”

Hanggang sa tuluyan ko na iyong ipasok sa loob ng bibig ko.

“Uhmmp. Ummmmm..ooohhhh.”

Napasabunot siya sa buhok ko habang patuloy sa pagtaas baba ang mukha ko sa kanya. Lalasaan ang bawat parte ng pagkalalaki niya. Sucking him, I also do taste his balls and put it in my mouth.

Hanggang sa sumabay na ang balakang niya sa paggalawa pasalubong sa mukha ko.

“Uhmmm.. n-no more.. uhmmm.. ahhhhh. N-no more. I’m gonna cum.. ugh.” He said. Pero hindi ko iyon tinigilan hanggang sa tuluyan na nga siyang maglabas sa loob ng bibig ko.

Lumunok ako at ipinakita iyon sa kanya kung paano ko iyon nilunok. Ngumiti at mabilisang punantay ako sa kanya saka ko siya hinalikan.

“Ang sarap mo mi esposa.” Hindi ko mapigilang ibulong sa kanya ng pakawalan ko ang labi niya na may kaunting katas na naiwan sa bibig ko at ipinatikim iyon sa kanya.

Hinaplos ko ang pisngi niya ng mamula iyon dahil sa sinabi ko. Napansin ko din ang paglunok niya.

“Y-you bastard.”

“I love you mi esposa.” Hindi ko pinansin ang pagmura niya sa akin bagkus muli ko siyang hinalikan ng tuluyan ko ng natanggal ang natitirang saplot namin sa katawan. Pumuwesto akong muli sa gitna ng mga hita niya.

Ang mga halik ko ay muling bumaba sa leeg niya. Giving him again a kiss mark, sa balikat at panakang kakagatin at sisipsipin ang balat niya.

Pababa muli sa dibdib niya, lalaruin ang magkabilang itoktok ng dibdib niya bago muling bumaba ang labi ko sa pusod niya.

Papaikutin ang dila ko doon bago muling bumaba.

Teasing him again but this time, inangat ko ang balakang niya para makita ko ang bakuna niyang pinangulilaan ko ng higit isa’t kalahating taon.

“Uhmmm, n-no.. n-not there. Ugh.” Pero hindi ko siya pinakinggan ng laruin na iyon ng isang daliri ko. Ng dila ko at pinapaluwang iyon hanggang sa tuluyan ng mamasa masa.

“Mi esposa.” Muli ay bulong ko. I wet my palm using my saliva at ipinahid iyon sa akin. Nilaro saglit hanggang sa itapat ko na iyon sa bakuna niya.

Niyuko ko siya, hinalikan. Inayos ang mga binti niya at ipinasampay iyon sa mga braso ko at mas inangat at balakang niya para tuluyang mabigyan ng daan ang pagpasok ko sa kanya

“Ugh..” kunot ang nuo niya, kagat ang ibabang labi. Bumaon ang kuko niya sa likod ko kung saan nakahawak ang mga kamay niya. May mga luhang namuo sa mga mata niya.

“Shhh, sorry mi esposa.” Hinalikan ko siya sa nuo. Sa ilong at sa labi. Hindi ko na alam kung gagalawa pa ba ako o hindi na dahil nasa bakuna pa lang ako at hindi ko pa tuluyang naipapasok ang akin sa loob niya

Sa tagal na hindi ko siya naangkin, at sa ayos niya ngayon ay nagpapahiwatig na walang ibang gumalaw sa kanya maliban sa akin simula ng umalis siya

“Sorry mi esposa. Promise, I will be gentle. Uhmmm.” I kiss him again. Para lang maibsan ang sakit na nararamdaman niya sa unti unti kong pagpasok sa loob niya.

“Ugh.. uhmmmp.” He bite me when I totally enter mine inside him.

“Ugh.” Ako man ay napakagat ang labi ko dahil halos hindi na ako makagalaw sa sikip niya. Nasasakal ang buong laki ko at nababalot ng init habang nasa loob ang akin sa kanya. “Mi esposa. Uhmmm. Relax. Ugh.”

“Uhmmp.. ugh…n-no.. d-dont move. Its hurt.” Sabi niya sa akin at ang braso na nakahawak sa likod ko ay pumulupot sa leeg ko na yumakap doon ng mahigpit kaya naman napasubsub ako sa pagitan ng leeg at balikat niya.

Dinampian ng halik ang balikat niya para lang sa paraan na iyon ay maibsan niya ang kirot sa lagusan niya sa pagpasok ko.

“Uhmmp.. n-no.. s-top..ugh…uhmmmp.” at halos ayaw niya na akong pagalawin.

“Mi esposa. Mmm.” Pilit akong kumawala sa pagkakayapos niya sa leeg ko. Ewan ko pa kung kailan pa naging flexible ang katawan niya o ngayon ko lang talaga napansin. Halos nakabaluktot na siya at nakaangat ang balakang niya sa kama at ang mga paa ay nakasampay sa braso ko. “Let me love you mi esposa. Hmmmm…please.” pakiusap ko. Dinampian ng halik ang buo niyang mukha na sinasabay na ng mabagal na paggalaw ng balakang ko.

“Ugh..”

“Relax mi esposa. Ughhh. Your sucking me in.” Bulong ko. “Uhmmmm.”

“Uhmmmp… ughhhh..hmmmmm.” at humaplos ang mga palad niya sa akin. Kagat ang ibabang labi na tumitig sa akin. “Ugh.. hmmmm.” Hinihingal siya. Nagpakawala ng sunod sunod na malalalim na paghinga.

“I love you me esposa.” At dinama ko ang init ng palad niya na bumalot sa magkabilang pisngi ko. Napapikit ako para lang namnamin ang init na nagmumula doon.

“Uhmmm… m-move..” he whispered dahilan para magmulat ako ng mata. Nakangiti siya kahit pa na may kaakibat na pagngiwi ng gumalaw ako.

Ngumiti ako. At siniil siya ng isang mainit at buong pagmamahal na halik na agad niyang tinugon.

Ungol niya sa ilalim ng magkaugpong na labi namin ang bumalot sa pandinig ko ng magsimula na akong gumalaw. Mabagal na gumalaw labas masok sa loob niya.

“Ugh…” nakagat niya ang ibabang labi ko ng muli kong ibaon ang laki ko sa loob niya. Pero hindi naman kagat na nakaramdam ako ng sakit bagkus mas nakadagdag pa iyon ng init ng katawan ko

Ang kamay na kanina ay sumakop sa pisngi ko ay humawak na sa balakang ko ng bahagyan ng bumilis ang galaw ko

“Uhmmmp..ooohhhh… uhmmmmm…ahhhhhh.” ang ungol niya na siyang tanging namayani sa loob ng silid, ang bawat pagkakadikit ng balat namin sa tuwing gagalaw at ibabaon ko ang akin sa kaloob looban niya. Ang langitngit ng kama sa bawat galaw ko. Sa bawat labas masok ng akin sa kanya.

“Uhmmmmm. Oooohhhh…aahhhhhh.” sa bawat pagbaon ng akin ay siyang nararamdaman ko ang halos pagtigas ng mga paa niya na nanatiling nakasampay sa braso ko. Ang mga kamay ay nakahawak na sa kobre kama at pahilang doon kumakapit. Pabaling baling ang ulo at hindi alam kung saan titingin.

“Mi esposa..” mas binilisan ko pa ang kilos ko. “Ugh. So tight. Uhmmmm.” Saka ko siya muling niyuko at ginawaran ng halik sa labi. Ang kamay ay muling ipinulupot sa sa leeg konat hindi na niya ako hinayaang lumayo sa kanya.

Hindi ko man magawang tugunan na ang halik niya dahil mas nakatuon ang sarap na bumalot sa akin habang malaya akong nakakagalaw sa loob niya.

Ang init na bumabalot sa buong laki ko. Ang sikip ng lagusan niya na siyang nagbibigay dagdag ng sarap habang inaangkin ko siya.

“Ugh.. uhmmm…m-more..ugh…”

“Yes mi esposa. Ugh..” at sa mas domoble ba ang bilis ng paggalaw ng balakang ko.

“Ugh.. oohhhh… uhmmmm.. A-ace.. mmmm..”

“Yes mi esposa… uhmmmm…ugh… I’m gonna cum..”

“Mmmm.m-me..m-me.. ughhhh… uhmmm.. tooooooooooo. Ahhhhhhhhhhh.” Hinila niya ako at hinalikan. Habang ako naman ay mas ibinaon ko ang akin sa kanya at doon mismo sa loob nilabas ang init ng aking pinakawalan.

“Ugh… uhmmmm. Mi esposa.. hmmmmm.” At patuloy sa mabagal na paggalaw ko. Ang sarap. Naabot ko ang kaluwalhatian na ngayin ko ulit naramdaman. Simula ng umalis siya ay para na akong namanhid at akala ko, hindi ko na muling mararanasan ang sarap na dulot ng pag angkin ko sa kanya.

“Uhmmmmp.” I kissed him back. At naging mapusok parin ang naging halikan namin habang nasa loob parin niya ako.

“I love you mi esposa. I love you.” Saka ko ibinaon ang mukha ko sa pagitan ng leeg at balikat niya at buong bigat na naidagan ang katawan ko sa kanya.

Habol namin pareho ang aming paghinga, hindi na alintana ang pawisan at nanglalagkit na aming katawan.

“Uhmmmp.” Isa pang ungol ang pinakawalan niya ng tuluyan kong bunutin ang akin sa kanya. Umayis ng higa at ipinaunan ko siya sa braso ko saka ko siya niyakap. Hinalikan ko siya sa nuo, bago niya isinubsub sa dibdib ko ang kanyang mukha.

“Tired?” Pabulong na tanong ko. Tango lang ang naginh sagot niya. “I’m so happy mi esposa. Na muli kitang naangkin. Akin ka lang diba?”

“I hate you.” Iyon ang naging sagot niya. Kaya hindi ko napigilan ang hindi magpakawala ng isang buntong hininga.

“I know, i know. And sorry mi esposa. Gagawin ko ang lahat para mapatawad mo ako. Pero sa ngayon, hindi mo na ako mapipigilan sa pagmamahal ko sayo. Lumayo ka man ulit ay muli kitang hahanapin para ibalik sa piling ko.”

“Hmmmp!.” But then, isinubsob parin niya ang mukha niya sa dibdib ko. Yumakap din ng mahigpit sa akin.

Nagtagal kami sa ganung ayos. Ilang minuto? Ewan ko. Hanggang sa narinig ko na lang ang payapa niyang paghinga.

Napangiti ako. Hindi na nga siya nahimatay gaya noon, but now.. nakatulog siya sa mga yakap ko.

---

To Be Continued..

---

PH1 #48: Ace

**Typo and grammatical error ahead!!! **

48_Ace

“Ano pang mga bagay ang itinatago mo sa akin lolo?” May galit ba tanong ko kay lolo ng ako na mismo ang tumawag sa kanya mula sa redline.

“Ano ang ibig mong sabihin apo? At Hindi ka man lang ba babati sa akin ng magandang tanghali o di kaya naman tatanungin kung kumain na ako ng tanghalian?” May pabiro pang sagot nito sa akin.

Agad ko itong tinawagan ng makaligo ako at iniwan sa silid si Elijah na mahimbing parin sa pagkakatulog.

“Hindi ako nagbibiro lolo.” Naiiritang sabi ko dito dahil parang inililihis na naman nito ang usapan.

“Hindi din naman ako nagbibiro apo.”

“You’ve been tricking me all this time lolo. Hinarangan mo lahat ng patungkol sa asawa ko ng higit isang taon. Hanggang ngayon ba naman pinapakialaman niyo parin ako.” Hindi ko na naman mapigilan ang hindi magalit dito. Ano pa ang mga itinatago nito hanggang ngayon na hindi ko alam. Ayaw ko na ring sayangin ang oras ko sa mga walang ka kwenta kwentang mga inuutusan ko dahil palaging nahaharang ng lolo.

“Paano mong nasabing pinapakialaman pa kita apo, diba bumalik na siya ngayon?”

“Yeah, bumalik nga siya pero hindi para balikan ako. Pero lolo, ano ang nangyari sa asawa ko noong umalis siya bakit may pilat ng operasyon siya sa may puson niya?” Tanong ko agad dito. Wala na akong pakialam kung ano ang isipin niya bakit alam ko iyon.

“Nakita mo ang pilat sa puson ng asawa mo? My God apo, tatlong araw pa lang nakakabalik ang asawa mo pero ginalugad mo na agad ang buong katawan niya.” Wala naman sa tuno nito ang pagkabigla.

“So what lolo, asawa ko siya at may karapatan ako. And now, answer me lolo.”

“Bata ka oo, hindi mo man lang pinaabot sana ng isang linggo o buwan man lang.”

“Lolo stop fooling around.”

“Ikaw naman apo, hindi ka na talaga nagbabago at mas naging agrisibo ka pa ngayon pagdating sa asawa mo. Pero apo, hindi ko masasagot ang tanong mong iyan dahil tanging ang asawa mo lang ang nakakasagot sayo.”sabi nito sa akin. “Kung wala ka ng ibang sasabihin apo, ibababa ko na ito.” Hindi pa man ako nakakasagot ay binabaan na ako ng linya.

Napamura na lang ako at padabog na ibinaba ang telepono. Kailangan kong malaman kung ano ang nangyari sa kanya sa loob ng mahigit isang taon. Kung hindi sasabihin ni lolo, ay siya na mismo ang tatanungin ko.

Tumayo ako, magpapabili ako kay Nancy ng damit niya. Pero bago pa man ako lumabas ay sumilip na muna ako sa silid.

Napangiti na lang ako ng makitang himbing na himbing parin siya sa pagkakatulog.

Maingat na isinara ko ang pinto ng silid saka nagpatuloy sa paglabas ng opisina ko. Aalamin ko na din kung ano na ang lagay ng Daniel na iyon. Magpapabili na din ako ng first aid para gamutin ang namutok na pisngi ko na nilagyan ko na lang kanina ng petroleum jelly at band aid.

“Good afternoon sir.” Bati niya agad sa akin ng makita akong palapit.

Iginala ko ang paningin ko sa paligid, maayos na ang lahat na nagkalat kanina dahil sa naging away namin ni Daniel. At ngayon ay parang walang away na nangyari sa paligid.

“Good Afternoon too, Nancy.” Sagot ko dito. “Dinala niyo ba si Daniel sa hospital?” Tanong ko dito. Napuruhan ko ito kanina dahil sa galit ko na isa din sa naging dahilan na muntik ko ng magahasa ang asawa ko dahil nagpadala ako sa emosyon ko.

“Yes sir, dinala po sa AA HMC.”

“Good. Bumili ka ng damit para kay Elijah.” Kuway utos ko dito. Hindi man nagsalita ay alam kong naalala nito ang unang beses na inutusan ko ito noon.

“Yes sir.” Tanging sagot niya at tumayo sa pagkakaupo. Nagpaalam sa akin ng maayos bago tumalima at lumabas ng opisina.

Bumalik naman ako sa loob ng opisina ko. Nag order na din ako ng tanghalian para sa loob na kami mismo kumain.

Matapos mag order. Ay bumalik ako sa loob ng silid. Nakangiti na humiga sa tabi niya. Ipinaunan sa braso ko. At niyakap.

Hindi na pawisan ang katawan niya dahil pinunasan ko siya kanina ng basang towel at nilinisan ang katawan niya. Kaya naman amoy ko parin ang natural na amoy niya na wala ng halong pawis.

Dahil siguro sa higpit ng yakap ko sa kanya ay kumilos siya at naalimpungatan. Nagmulat ng mata. Kunot ang nuo na patulak na kumakalas ng yakap sa akin.

“Mi esposa.”

“Let me go.”

Ako naman ngayon ang nangunot ang nuo dahil bigla na namang nanlamig ang boses na pagtataboy sa akin. Dahil lang ba sa init ng katawan niya kanina kaya nagbago lang ang pakikitungo niya kanina at pinagbigyan lang iyon para parehas na mailabas iyon?

No! Alam ko naman na nagustuhan niya iyon at hindi lang basta init ng katawan ang namagitan sa amin kanina.

Galit siya sa akin. Oo, tanggap ko iyon. Pero kung itatanggi niya na hindi niya nagustuhan ang namagitan sa amin ay hindi ako makakapayag dahil ipapaalala ko sa kanya ng paulit ulit na hindi lang basta init ng katawan ang nararamdaman niya sa akin kundi mahal niya din ako gaya ng pagmamahal ko sa kanya.

At iyon ang gagawin ko, ang paaminin siya na mahal niya ako. At ang harang sa puso niya ay titibagin ko.

“Huwag mong iisipin na sa nangyari sa atin ay makakalimutan ko ang mga masasakit na salitang binitawan mo sa akin.” Sabi pa niya at tuluyang tumayo sa kama. Ni hindi na niya inabalang takpan ang sariling katawan. “Are you done?” Kuway tanong pa niya at pinamaywangan pa talaga ako. Pero hindi ko iyon pinansin bagkus ang pilit sa puson niya ang nakatawag pansin sa akin.

Seryuso din akong tumayo sa kama at bahagyang lumapit sa kanya.

“Alam ko naman iyon mi esposa. Gusto ko lang na hayaan mo akong iparamdam sayo na mahal na mahal kita.”

Tumalim na naman ang tingin niya sa akin. Sabay napasimangot. Ewan ko pero ang talim ng tingin na ipinukol niya sa akin ay parang may bahid ng tuwa dahil sa kislap ng mga mata niya.

“Pero hindi na muna iyan ang pag usapan natin. All I need to know is, ano ang nangyari sayo sa mga panahon nawala ka?” Tanong ko sa kanya at tuluyang lunapit sa kanya at mabilis na humawak ako sa puson niyang may pilat. “At alam kong pilat ito ng isang operasyon? Ano to? Anong sakit mo bakit ka naoperahan?”

“Yeah, tama ka. Pilat na galing sa operasyon na minsan ng nagdala sa akin sa bingit ng kamatayan. At hindi ko pinagsisisihan na iapak ang paa ko sa naghihintay noong kamatayan sa akin.” Sagot niya sa akin.

“A-anong sakit mo?” Muli kong tanong. “Bakit mo sinarili iyon. Bakit hindi ka nagparamdam sa akin noon na ganun na pala kabigat ang sakit na dinadala mo? At sana kasama ako sa mga panahong naghirap ka, mi esposa. Are you okay now? Wala ka na bang sakit ngayon?” Sunod sunod at hindi ko alam kung mahahabag ba ako dahil sa sinabi niya.

Nagdudusa na pala siya ng mabigat na karamdaman ay hindi ko pa nalaman. Paano na lang kung hindi pala siya nakaligtas at naghahanap na pala ako sa wala.

Damn! Kasalanan lahat ito ni Lolo. Kung hindi niya hinarangan ang mga taong inutusan ko para magpaimbistiga ay malamang kasama niya ako sa mga panahong nagsuffer siya sa kung ano mang sakit niya noon.

Wait! Kaya ba siya noon palaging nahihimatay sa tuwing aangkinin ko siya at dahil sa may sakit na siya at hindi kaya ng katawan niya ang pagod? Kaya ba na sinabihan ako noon ni Kanye na kailangan ko na siyang dalhin sa hospital para sa karagdagang check up para malaman ang sakit niya?

Bakit hindi ko pala naisip iyon.

“Mi esposa, tell me.”

“Tapos na iyon. Dahil wala na akong sakit. At kailanman ay hindi ko na mararanasan ang sakit na iyon sa buong buhay ko. Dahil minsanan ng nawala iyon noong naoperahan ako.” Sagot niya sa akin. Sabay tabig ng kamay ko na humaplos sa puson niya at pimasadahan ang pilat na iyon. “I need to check Daniel. Buy me clothes.” Kuway sabi niya saka tinungo ang banyo.

Gusto ko pa sanang sagutin siya dahil mas inuuna pa niyang alalahanin si Daniel kaysa sa tungkol sa aming dalawa ng pabalibag niyang isara ang pintuan sa banyo.

Kinalma ko na lang ang sarili ko. Hindi dapat ako magpaapekto. Kailangan ko na lang daanin siya sa lambing. Kung kailangan maging sunid sunuran ako ngayon sa kanya ay gagawin ko. Para lang muli siyang bumalik sa akin.

Handa kong hamakin ang lahat para lang mapatunayan ko sa kanya na mahal na mahal ko siya. Hindi ko man porte sa buhay ko ang magpakababa ay gagawin ko para sa kanya.

“Salamat.” Hindi man lang siya ngumiti ng iabot ko sa kanya ang damit na pinabili ko.

“Dinala na si Daniel sa hospital.” Kuway sabi ko sa kanya na muling nakapagpatingin sa akin. “Pero nalulungkot ako. Nag aalala ka sa kanya pero hindi mo man lang ba tatanungin kong masakit ba ang sugat sa pisngi ko?” Parang bata pang sabi ko na kahit hindi ko naman alam kung bakit kailangan ko pa iyong sabihin.

“Bakit pa kita aalalahanin kung sa nakikita ko ay nagamot mo na. Saka maliit lang iyan kumpara sa ginawa mo kay Daniel.” Sagot niya na nakapagpagigil sa akin. Ayaw na ayaw ko pa naman na mas may inaalala siyang iba kaysa sa akin. Pero nagpigil akong ipakita iyon sa kanya.

“Samahan na lang kita mamaya, kumain na muna tayo para makabawi ka man lang ng lakas.”

Umirap siya sa akin. May masama ba sa nasabi ko? Well, ng titigan ko siya ay nakita ko ang bahagyang pamumula ng pisngi niya. Kaya naman napangiti na ako at lumapit sa kanya ng tuluyan na siyang nakabihis.

“Your blushing.”

“Shut up.” Saka tinabig ang kamay kong humaplos sa pisngi niya.

“Naglalambing lang naman ako mi esposa.” Hindi ko pinansin ang pagmamatigas niya kahit na halata naman na pinipilit din niya ang sariling huwag paapekto sa ginagawa ko.

Tatalikod na sana siya palabas ng silid ng hilain ko siya at hinapit sa baywang. Palapit sa katawan ko.

“Ikaw parin ang little lamb na nakilala ko noong una mi esposa. Nagpapakita ka man ng kaseryusuhan, ay hindi nawawala ang lambot ng iyong puso.” Saka ko siya siniil ng halik sa labi.

Sa una ay nanulak siya. Pero hindi ko siya pinakawalan dahil alam kong kahit na anong pagpupumiglas at pagmamatigas niya ay bibigay din siya. Dahil siya parin ang dating asawa ko na umalis kahit na sa pagbalik ay nakikitaan na ng pagbabago.

Oo, siguro nga nagbago na siya sa panlabas na kaanyuan. At nagpapakita na isa na siyang nakakaangat sa karamihan pero ang puso niya… nandoon parin ang dating Elijah Lawrence na minahal ko. Ang may malambot na puso na kahit naaapi na ay mapagpakumbaba parin.

Ng maramdaman ko na ang pagtugon niya ay saka ako tumigil dahil kung pinatagal ko pa iyon ay baka hindi na naman kami makakain ng tanghalian at siya pa ang makain ko.

“Need to stop mi esposa. Kailangan muna natin kumain.” Paos na tinig na saad ko. Kinintalan ng halik sa ilong bago ko siya tuluyang binitawan. Hindi ko na siya hinayaang tumanggi, hinawakan ko na siya sa kamay at pahilang palabas ng silid at pinaupo sa sofa.

“Just sit down here okay, mamaya nandiyan na ang mga pagkaing i order ko.” Bilin ko pa.

Tama namang nakarinig kami ng mga katok sa pintuan. Pumasok si Nancy at umagapay sa nag deliver ng mga pagkain.

“Come on. Kain na tayo.” Saka ko siya pinagsilbihan. Nilagyan ng pagkain ang pinggan sa harapan niya.

“Hindi mo kailangang gawin iyan dahil kaya kong pagsilbihan ang sarili ko.”

“Just let me serve you mi esposa. Huwag ka ng magreklamo.”

“Hmmp.” Hindi na siya muling umimik pero kinain naman ang mga nilagay ko sa pinggan niya. Hindi na din ako umimik pa dahil baka mawalan pa siya ng gana kapag nagsalita ako.

Pansin ko pa naman na nagustuhan niya ang mga pagkaing inorder ko.

“What?” Tanong niya na nakapagpakurap sa akin. Hindi ko namalayan na nakatitig na pala ako sa kanya. Ewan ko na lang kung gaano katagal iyon. Tumikhim muna ako bago nagsalita.

“Namiss lang talaga kita mi esposa kaya hindi ko mapigilang titigan ka.” Totoong sagot ko sa kanya. “Parang ayaw ko na ngang alisin ang tingin ko sayo baka nananaginip lang ako.”

“Ewan ko sayo. Dami mo alam Mr. Ace Anderson.” Umirap pa siya sa akin bago muling binalingan ang kinakain.

“Natutunan ko lang ang mga iyan simula ng minahal kita mi esposa.”

Napansin ko ang bahagyang pagtigil niya sa pagkain sa huling sinabi ko. Pero saglit lang iyon at itinuloy ang naudlot na pagsubo kanina.

=

**Elijah POV: **

Hindi ko alam kong ano ba dapat ang gawin ko kahit naman napaghahalata na ako na nagtitigas tigasan lang ako sa harapan niya.

At isang halik lang niya ay natitibag na ang pagmamatigas ko.

Pero buo na ang pasya ko. Papahirapan ko muna siya. Kahit na gustong gusto ko ng bumigay at sagutin ang sinabi niyang mahal niya ako ng mahal ko din siya.

Hindi muna ngayon, kailangang maayos muna namin ng maayos ang tungkol sa amin. At mapatunayan talaga kung gaano niya ako kamahal gaya ng sinasabi niya at hindi lang nasasabi niya iyon dahil nangungulila lang siya at dala lang ng init ng katawan niya iyon.

“What?” Tanong ko ng mapansin kong kanina pa siya nakatitig sa akin habang kumakain kami.

Napakurap siya. Saka tumikhim bago nagsalita.

“Namiss lang talaga kita mi esposa kaya hindi ko mapigilang titigan ka. Parang ayaw ko na ngang alisin ang tingin ko sayo baka nananaginip lang ako.” Sagot niya sa akin. Kikiligin na ba ako sa mga katagang lumalabas sa bibig niya?

No! Hindi dapat niya mahalata na gusto ko ang mga paglalambing niyang iyon sa akin.

“Ewan ko sayo. Dami mo alam Mr. Ace Anderson.” Umirap ako bago ko muling hinarapa ang kinakain ko.

“Natutunan ko lang ang mga iyan simula ng minahal kita mi esposa.” Sabi pa niya na muling nakapagpatigil sa pag angat ng kutsarang may pagkain na. Ang lakas lang ba ng dating sa akin ang mga katagang iyon.

Ang marinig sa kanya na mahal niya ako at hindi ko pagsasawaang marinig iyon ng paulit ulit. Pero hanggang kailan niya iyon babanggitin sa akin?

Bahagyan akong napailing at isinubo na ang naudlot na pag angat ng kutsara ko at ipingapatuloy ang pagkain ko. Hindi na lang ako umimik ulit at iniwasan na mapatingin ako sa kanya.

Natapos na kami sa pagkain at halos maubos namin iyong dalawa. Nakangiti pa siya na tumingin sa akin ng mag angat na ako ng tingin.

Nagitla pa ako ng umangat ang kamay niya at dinampian ng daliri niya ang gilid ng labi ko saka niya iyon isinubo.

“Your so cute mi esposa.”

“Hmmp.” Hindi ko pinansin iyon. Tumayo na lang ako ng matapos kong ayusin ang pinagkainan namin. “I need to go check Daniel if he is okay.”

Napansin ko ang pagkuyom ng kamao niya ng banggitin ko ang pangalan ni Daniel pero hindi naman siya nagsalita.

Bigla tuloy akong naawa kay Daniel dahil sa nangyari kanina. Wala naman siyang kinalaman tungkol sa aming dalawa ni Ace pero nadamay siya sa pagwawala niya at pagseselos. Hindi parin nawawala talaga sa kanya ang ganung ugali.

Naalala ko pa na pati bata noon na tinulungan ko ay pinagselosan niya at nang init siya sa galit dahil humalik pa ang bata sa pisngi ko.

“Sasamahan kita.” Sabi niya saka tumayo na din sa pagkakaupo. “Huwag ka ng komontra dahil kahit na tumanggi ka ay sasamahan parin kita.”

Nailing na lang ako muli at hindi na nga ako kumontra pa. Sabay na pinuntahan si Daniel sa hospital na pinamamahalaan ni Kanye dahil doon daw ito dinala.

Naabutan namin na nakaupo si Daniel sa hospital bed nito. Humingi ako ng tawad sa kanya dahil pati siya ay nadamay. Napag usapan na din naming dalawa ng kaming dalawa na lang ang nasa loob dahil pinalabas ko siya kahit ayaw sana niya kaming iwang dalawa.

Ipinaliwanag ko ang talagang dahilan ko kaya ako bumalik ng pilipinas. At naintindihan naman niya.

Isa na din naman ang mga share ng yumaong lolo ko talaga ang at pagkasunduan kung ano ba ang dapat gawin doon. Saka kung talagang hiwalay na kami ni Ace ay kailangang paghatian namin iyon para minsanan na sanang mawawala ang ugnayan namin.

Pero… hindi na siguro namin iyon kailangang hatiin dahil kasal parin kami hanggang ngayon. Ang kailangan na gawin namin ay ang mapag usapan na lang talaga ang tungkol sa aming dalawa. Iyong mapag uusapan na ng maayos. But not now… magtiis muna siya..

Ngayong malinaw na kay Daniel ang lahat ay wala ng problema pa. Need na lang ni Ace ng mahabang pasensya.

“Hindi mo na pala ako kailangan dito kung ganun?”

“Hindi naman sa ganun, pero salamat talaga sa pagsama sa akin. Akala ko kasi talaga ay wala ng bisa ang kasal naming dalawa.”

“Atleast hindi mo n kailangan ng maraming proseso sa pag aanalisa ng mga dapat makuha mo sa mamanahin mo. Matutupad pa ang kahilingan ng yumao mong lolo dahil patuloy na magsasanib ang yaman ng dalawang pamilya.”

“Kaya nga. Kailangan ko na lang patunayan ang mga bagay bagay tungkol sa pag amin niya sa akin.”

“Iyon naman ang hinihintay mo diba? Saka, hindi naman siya magseselos sa akin kung hindi totoo ang nararamdaman niya. Ramdam ko naman na hindi lang basta pride niya yon kaya niya nagawang makipag away sa akin sa pag aakalang ako pa ang aagaw sayo sa kanya.”

“Yeah! Umaasa ako na sana totoo ang lahat ng iyon.”

Marami pa kaming napag usapan ni Daniel ng bigla na lang siyang pumasok.

“Matagal pa ba ang pag uusap niyo?” Kunot ang nuo niyang tanong ng makalapit na sa amin.

“Tapos na kaming mag usap.” Siya ang sumagot. “At ito ang gusto kung linawin sayo. Wala kaming relasyon ni Elijah. Partner ko lang siya sa mga negosyo na hinahawakan niya sa Mexico. Kaya sana, huwag mo na akong idamay sa pagseselos mo.” Seryuso pa nitong dagdag.

“Wala akong pakialam kung ano ka pa niya. Basta huwag na huwag ka lang magtatangka na magkagusto sa asawa ko.”

Nasukatan pa talaga sila ng tingin. Nabaling lang ang tingin nila sa akin ng magsalita ako.

“Mamaya lang lalabas ka na din diba?” Kuway pumagitna ako sa kanila.

“Oo, inaasikaso lang ang papel ko ng sumama sa akin dito para ma discharge na at makalabas din agad.”

“Kung ganun, hihintayin ka na lang namin makalabas para sabay sabay na tayong umuwi.”

“Kahit hindi na kailangan Elijah. Kaya ko naman. Salamat na lang. Nakausap ko pala ang papa mo kanina. Hindi mo daw sinasagot ang tawag nila kaya ako ang tinawagan.”

Bigla akong kinabahan. Nakalimutan ko ang phone ko sa opisina at hindi ko na naalala kanina.

“Anong sabi ng papa?”

“Magandang balita daw, nakahanap na daw sila ng donor.”

“T-talaga?” Hindi ko na napigilan ang hindi tumulo ang luha ko. Sa sobrang saya ko ay napayakap ako kay Ace sa tabi ko.

“Hey! Why are you crying? Saka anong donor ang pinag uusapan niyo?”

Hindi ako sumagot. Bagkos mas naiyak pa ako. Yumakap naman siya sa akin. Naguguluhan man siya ay ramdam ko sa mga haplos niya ang pag aalala.

---

To Be Continued..

---

PH1 #49: Ace

_Typo and grammatical error ahead!!! _

49_Ace

Bigla na lang siyang napaluha sa sinabi ni Daniel at yumakap siya sa akin. Mas humagulgol na naman siya ng iyak ng tanungin ko siya kung bakit pero hindi siya sumagot kaya naman napayakap na rin ako at masuyong humaplos ang mga palad ko sa likod niya.

“Shhh! Calm down. Stop crying.” Pang aalo ko pa sa kanya at padampi pang hinalikan siya sa nuo.

Pero hindi nawala sa isip ko ang narinig ko. Para saan ang magandang balita at nakahanap sila ng donor? Para sa kanya ba iyon? Akala ko ba magaling na siya? Bakit may donor pang kailangan?

“Mi esposa?” Masuyong humawak ang mga kamay ko sa magkabilang balikat niya at ipinaharap sa akin. Siya namang tumingala siya sa akin.

Puno ng luha ang magkabilang pisngi niya pero nasa mga labi ang isang ngiti na umaabot sa kinang ng kanyang mata.

Tears of joy.

“I need to go home. I need to go back as soon as I can.” He said bago tumingin kay Daniel.

“I already contacted your grandfather in-law Elijah and he said that we can fly back at Mexico anytime.”

“No! What do you mean your going back together.” Sumingit ako sa usapan nila.

“Don’t worry mr. Anderson dahil sinigurado naman ng lolo mo na makakasama ka sa pagbalik namin ng Mexico dahil alam naman daw niyang hindi ka papayag na uuwi ang asawa mo ng hindi ka kasama.”

“Good then.” Saka ko siya binalingan. “Come on mi esposa. Stop crying. Hindi ko man alam ang dahilan mo kung bakit ka umiiyak ay nararamdaman mo naman na masaya ka sa balitang iyon. Hindi na ako magtatanong dahil malalaman ko din naman kapag nakabalik ka na sa inyo kasama ako.”

Hindi siya nagsalita pero tumango siya. Kinabig ko siya muli palapit sa akin saka ko siya niyakap.

Tama namang dumating si Kanye na siya palang umasikaso kay Daniel. Kaya naman hinarap namin siya.

“Narito pala kayo.” Kuway sabi niya at napatingin kay Elijah. “Long time no see, Elijah.” Nakangiti itong lumapit sa kanya.

Kiming ngumiti naman siya dito na nakapagpasimangot na naman sa akin. Buti pa si Kanye nginitian na niya gayong ako hindi ko pa nakitang ngumiti siya sa akin simula ng bumalik siya.

Magdadamdam na ba ako? No! They are nothing! Kaya hindi ako dapat makaramdam ng pagkairita.

“Yeah! It’s been a while.”

Agad akong pumagitna ng tangkain niyang makipagkamay kay Kanye.

“Bilisan mo na lang diyan at ng makaalis na kami.”

“Hindi ka parin nagbabago Ace, mapag angkin ka parin.” Sabi pa nito pero agad naman hinarap si Daniel at sinabi na naayos na nito lahat. Nagbigay na din ito ng ointment at iba pang gamot para sa mga pasa nito. “Ikaw ba? Hindi mo na ba gagamutin ang sugat mo?” Tanong nito sa akin ng bumaling sa akin.

“Tapos na.”

“Sige, pwede ka ng lumabas ngayon mr. Mendosa. Mauuna na ako sa inyo.” Nagpaalam na nga ito sa amin. Kaya naman hindi na din nagtagal ay sununod na din kami palabas ng hospital.

“We can pack our things first. Dahil sabi ng lolo niyo ay mamayang alauna ng madaling araw ang flight natin pabalik ng Mexico. Kaya may time pa tayo para ayusin ang dapat ayusin.” Si Daniel na nasa back set.

“Salamat talaga Daniel.”

“Walang anumam iyon Elijah.” Sagot nito. Hindi na ako nagsalita pa at nakinig na lang sa pinag uusapan nila. “Alam ko naman na iyon din ang gagawin mo kapag nalamam mo ang balitang iyon kaya naman kinausap ko agad ang lolo niyo.” At napansin ko ang pagtingin nito sa akin sa salamin sa harapan. “At maasikaso mo pa ang dapat asikasuhin sa kompanya niyo Mr. Anderson.”

“Hindi mo kailangang sabihin iyan sa akin dahil alam ko ang ginagawa ko.” Pabalang na sagot ko. Hindi ko parin maiwasan ang hindi sagutin talaga ito ng pabalang.

Hindi na ito sumagot pa. Siguro naisip nito na kapag sinagot din niya ako ng pabalang ay baka humaba pa ang usapan at mauwi na naman sa away.

“Sumama ka muna sa akin sa bahay.” Kuway sabi ko naman sa kanya ng maihatid namin si Daniel sa hotel na tinutuluyan nila.

“Pero aayusin ko pa ang mga gamit ko.”

“Sige, sasamahan na kita paakyat at tutulungan sa pag iimpake.”

Napansin ko na parang ayaw sana niyang pumayag pero tumango naman siya bilang sagot.

Ng marating namin ang hotel room niya ay agad niyang inayos ang mga gamit niya. Halos wala namang aayusin dahil masinop ang mga gamit niya. Hindi na siya umimik pa habang nag aayos.

“Lets go.” Ako na ang humila ng maleta niya palabas ng silid. Kinatok muna niya si Daniel at nagpaalam dito.

“Susunduin ka na lang namin mamaya kapag papunta na tayo ng airport.” Sabi niya dito.

“Sige, kayo ang bahala.”

Kaya namam ng makapag paalam dito na sasama muna sa siya sa akin sa bahay ay muli na kaming bumiyahe pauwi.
”Wala ka bang sasabihin sa akin?” Kuway tanong ko para lang basagin ang nakakabinging katahimikan sa pagitan namin habang bagtas ang daan pauwi ng bahay.

“Tungkol saan?”

“Tungkol sa napag usapan niyo ni Daniel? Para saan ang donor?” Hindi na din kasi ako makapaghintay na hindi iyon tanungin. Bumabagabag sa isipan ko kung para sa kanya ba iyon. Nag aalala ako ng hindi ko mawari kahit hindi pa man nasasagot ang tanong ko. “Para sayo ba? Akala ko ba magaling ka na? Anong donor klaseng donor?” Sunod sunod pa na tanong ko ng hindi parin siya nagsalita.

“Hindi para sa akin iyon.” Sagot niya sa mahinang tinig. Nakita ko sa gilid ng mga mata ko ang pagbaling niya ng tingin sa labas ng bintana.

Napansin kong ayaw pa niya talagang pag usapan ang bagay na iyon. Hindi bale na nga lang. Makakapaghintay pa naman ako hanggang sa makabalik kami sa Mexico at doon ko na lang aalamin anag lahat kung para kanino ang donor na iyon at anong klaseng donor nga ba?

Muli ay binalot kami ng katahimikan. Wala ng nagsalita pa isa man sa amin hanggang sa makarating na kami ng bahay.

“W-walang nagbago.” Iyon ang unang lumabas sa bibig niya na makapasok kami ng bahay. Agad na iginala ang paningin sa paligid hanggang sa napatingin siya may bintana. “Y-you-.”

“Hindi ko kailanman pinabayaan ang halamang inalagaan mo.” Bitin ko sa sasabihin niya saka ako lumapit sa kanya at niyakap. “Lahat ng mga bagay na naiwan mo ay nanatili dito sa bahay.”

“H-hindi mo naman kailangang panatilihin dito ang mga bagay na sa akin. Itinapon mo na lang sana.” Kuway sabi niya saka niya ako itinulak para makawala sa pagkakayakap ko sa kanya.

Naglakad, nagtungo sa bintana at pinagmasdan ang mga halaman niya na nanatiling magaganda parin ang mga dahon.

“Para mo na ring sinabi na kapag tinapon ko ang mga bagay patungkol sayo ay kalimutan na kita at baliwalain na lang ang pagmamahal ko sayo, mi esposa.”

Tumaas ang mga kamay niya at masuyong pinasadahan ng palad niya ang mga iyon.

“Lets not talk about the past.” Kuway sabi niya at humarap sa akin. “Kung gusto mong sumama sa amin diba kailangang mag ayos ka na ng mga kakailanganin mo para makasama sa amin.”

“Okay!.” Na may kasamang buntong hininga.

“By the way? Kasama mo pa ba si Celine dito hanggang ngayon?”

“No, nasa bahay na siya ng lolo nanatili simula ng umalis ka. At pupunta na lang dito sa every other day para maglinis.” Sagot ko. Hinawakan ko siya sa kamay at pahilang umakyat ng silid namin.

“S-sandali, hindi mo ako kailangang hilain.”

“Baka ayaw mong sumunod kapag hindi kita hinila.” Sabi ko. Hindi pa ako nakontento ay mabilis ang naging kilos ko at binuhat siya.

“Ahhhh, you… put me down Ace. Ano ba?” Reklamo niya pero humawak naman siya sa leeg ko.

“Mmmm, I can carry you like this everytime I want mi esposa.” Nagpatuloy ako sa pag akyat ng hagdan. “Ang gaan gaan mo parin. Walang ipinagbago.” Pabulong ko pa sa kanya ng idikit ko ang mukha ko sa pagitan ng leeg at balikat niya habang nakayupyup na ang mukha din niya sa may balikat ko.

“Shut up.”tanging sagot niya. At dahil nanggigil ako sa amoy niya sa pagkakadikit bg ilong ko sa balikat niya ay bahagyan ko siyang kinagat. “Ahhhh, you fucking bastard. Put me down.” reklamo niya at hinawakan pa ang balikat niya pero agad ding muling humawak sa leeg ko.

“Hahahaa! Kahit hindi ka naman humawak mi esposa, hindi ko namang hahayaang mahulog ka.” Sabi ko sa kanya at muling humakbang paakyat hanggang sa tuluyan na nga naming marating ang silid.

Napangiti nalang ako ng makapasok na kami. Deretso ko siyang inilapag sa ibabaw ng kama paupo doon.

At tama ako ng hinala ko. Nanlaki nga ang mga mata niya ng igala ang mata sa kabuuan ng silid namin.

Hindi umimik at nanatiling pinagmamasdan ang mga larawang nakasabit na sa mga diding.

“I’ve been missing you sa mga araw na nawala ka. Kaya gumawa ako ng paraan para lang mananatili ka sa silid na ito at lagi kitang makikita.” Lumapit ako sa kanya. Hindi man siya nagsalita ay tumitig siya sa akin ng nakatayo na ako sa harapan niya.

“H-hey, w-hat are you doing?” Nabigla pa siya ng lumuhod ako sa harapan niya.

“Gusto ko lang ibalik ang bagay na iniwan mo noong umalis ka mi esposa.” Sagot ko sa kanya. “Dala dala ko ito kahit saan ako magpunta. Laging inaalala ka sa tuwing nakikita ko ito.” Sabi ko at kinuha mula sa bulsa ng coat na suot ko ang isang maliit na kahetang asul kung saan nakalagay ang singsing na iniwan niya noong umalis siya. “Mi esposa. Please, hayaan mo akong muling isuot ito sayo. Pangako ko, hindi ko na hahayaang masaktan ka sa piling ko.” Saka ko binuksan ang kaheta.

Napatitig siya sa hawak ko. Kinuha ko naman ang kamay niya. Hinihintay ang pagsagot niya.

Hindi man siya nagsalita pero napansin ko na napatingin siya sa kamay ko.

“Simula ng mailagay mo ang singsing na ito sa kamay ko ay hindi ko na siya tinanggal pa mi esposa.” Sabi ko ng mahulaang sa singsing sa daliri ko siya nakatingin. “Dahil nagsisimbolo nito na natatali parin ako sayo. Na sayo lang ang puso ko, na kasal parin ako sayo kahit na iniwan mo ako.”

“Hindi mo naman kailangang pananatilihin iyan sa daliri mo! Paano kong hindi na pala ako bumalik at babalik sayo.”

“That wont happen mi esposa. Dahil magtago ka man ng matagal ay mananatili ka parin sa puso ko, sa buhay ko.”

“So! Kung nagtago pala ako ng sampung taon o higit pa? Maghihintay ka pa kaya.”

“Kaya ko mi esposa.” Walang pag aalinlangan na sagot ko sa kanya. “Pero hindi mo ako natiis kaya ka nandito, hindi ba?”

“Asa ka! Taas naman ng tiwala mo sa sarili mo.” Pairap na sabi niya sa akin at binabawi ang kamay niyang hawak ko pero hindi ko iyon binitawan at hindi pa man siya nakakasagot ay mabilis na ipinasuot ko sa kanya ang singsing na nasa kaheta. “H-hey, hindi pa ako pumapayag.”

Ngumiti ako at hindi ko pinansin ang pag rereklamo niya. Dahil kung gusto niya iyong tanggalin ngayon ay matatanggal niya iyon ng walang kahirap hirap bagkus, napatitig siya mismo sa daliri niya.

“You are my wife. No one else. Alisin mo man yan ngayon, ay hindi na mababago iyon dahil mananatili kang asawa ko, hanggang sa humihinga ako.” Saka ko ikinulong ang magkabilang pisngi niya ng mga palad ko at siniil siya ng halik sa labi.

Patulak na ipinahiga sa kama at agad na pumuwesto ako sa ibabaw niya.

“You are always belong to me mi esposa, you are mine.” Bulong ko ng bahagyang pinakawalan ko siya at muli din hinalikan.

Sa una ay nanunulak ang mga kamay niya. Pero kalaunan ay tumugon na siya sa halik ko. Ang kamay ay kusang kumilos at humawak sa leeg ko.

“Uhmmm.” Mga ungol na pinakawalan namin ng maghiwalay ang labi namin para sumagap ng hangin dahil para na kaming kakapusin ng hangin sa matagal na magkaugpong na labi namin.

Pareho kaming nagkatinginan sa mga mata. Nag uusap na kahit wala mang mga salitang namutawi sa mga bibig namin.

“I love you mi esposa.” At muli na naman sanang magdidikit ang mga labi namin ng tumunog mismo ang reciever na nasa bedside table. “Damn it.” Hindi ko mapigilang mapamura ng hindi iyon tumigil sa pagtunog.

“Answer the phone.” Sabi niya sabay tulak sa akin kaya naman napilitan na akong umalis sa ibabaw niya at marahas na kinuha ang reciever at sinagot iyon.

“What?” Galit na tanong ko dahil alam ko kung sino ang tumawag. Walang mangangahas na tumawag sa akin gamit ng numero dito sa bahay.

“Naman apo! Bakit ba galit na galit ka?” Si lolo na sa tuno nito kahit hindi ko man nakikita ay alam kong nakangiti ito.

“Paano niyo nalamang nandito kami sa bahay?” Bagkus tanong ko din sa kanya. Magtatanong pa kasi kahit alam naman nitong naestorbo niya ako sa balak kong muling pag angkin sa asawa ko.

“Kailangan pa bang tanungin mo iyan apo? Ano? Natanong mo na ba ang asawa mo? Sasama ka ba sa pagbalik niya ng Mexico?”

“Natanong ko na pero wala akong sagot na nakuha. And of course, yes. Bakit ko siya hahayaan muling umalis ng hindi ako kasama.” Pabalang na sagot ko dito na naiirita parin ako. “Kaya pwede ba lolo, huwag mo namang itaon ang tawag mo sa mga ganitong pagkakataon.” Gigil na pinagsabihan ko pa talaga ito.

“Bata ka! Nagpapahalata ka tuloy na may balak ka na naman. Pagpahingain mo naman ang asawa mo.” Kuway siya naman ang pinagsabihan ako.

“Whatever, bakit pala kayo napatawag?” Pang iiba ko na lang ng usapan ng mapansin ko ang pamumula ng mukha niya na halatang nainitindihan yata ang pinag uusapan namin ng lolo kahit hindi niya ito naririnig sa kabila.

“Wala naman apo, gusto ko lang sabihin na sana ay mabuo mo na ang pamilya mo sa oras na makabalik kayo ng Mexico. Goodluck apo! Alalahanin mo, maging mabait ka sa mga in-laws mo pag nandoon ka na. Dahil makikilala mo na ang tunay na mga magulang ng asawa mo.”

“Yeah, I know that lolo.”

“Kung ganun, ikaw na ang bahala, tapos na ang misyon ko sa iyo apo. Ikaw na ang bahalang magpatakbo ng tadhana mo, ng tadhana ng asawa ko at sa naghihintay na bagong pamilyang bubuoin mo.” Sabi pa nito bago tuluyang nagpaalam sa akin.

Binalingan ko na siya, mabilis na tumayo sa pagkakaupo sa kama at lumayo sa akin.

“Come on mi esposa.” Sabay tapik sa tabi ko.

“No! Ayusin mo na ang dapat mong ayusin sa pagsama mo sa amin.” Kuway sabi niya at hindi na niya ako pinansin.

Naiiling na lang na ako ang tumayo at lumapit sa kanya.

“Marunong ka na talagang tumanggi mo esposa. Pero alam mo bang sa pagtatanggi mong iyan ay mas nasasabik ako sayo at kung paano kita mapapaamo, hmmm.” Bulong ko ng hawakan ko siya sa baba at kinintalan ng halik sa labi bago pa man siya ulit magreklamo.

“Kaso mi esposa, hindi ako marunong mag empake ng mga gamit ko.” Sabi ko pa ng mailabas ko ang may kalakihang maleta.

“So, kaya mo ako isinama dito para ako ang mag ayos ng dadalhin mo?”

Ngumiti na naman ako.

Siya naman ngayon ang nailing sa pag ngiti kong iyon. Kaya naman kumilos na din siya para tulungan nga niya akong mag ayos ng dadalhin ko sa pagsama ko sa kanya sa pag uwi.

“Mi esposa?” Tawag pansin ko sa kanya habang abala kami sa pag iimpake.

“Mmm?”

“Hindi ba mahirap pakiusapan ang mga magulang mo?” Tanong ko sa kanya. Hindi naman sa nag aalala ako na baka hindi nila magustuhang sumama ako sa pag uwi niya. Gusto ko lang malaman para makapaghanda ako kahit papaano para mahabaan ko ang pasensya ko kung sakaling maghahanap ng away ang ama niya at ayaw ako para sa kanya.

Pero kahit naman ayaw ng mga magulang niya kung sakali ay hindi na nila mababago na kasal kami.

“Ewan ko, pero mabait naman sila sa tingin ko.” Sagot niya na hindi man lang nag abalang tapunan ako ng tingin at patuloy lang sa pagliligpit. “Ace?” Tawag naman niya sa pangalan ko kaya ako naman ngayon ang napatingin sa kanya. Tumingin na din siya sa akin.

“May problema ba?”

“Paano kung bigla mo na lang malalaman na may anak ka na pala?” Tanong niya sa akin kaya naman napakunot ang nuo ko.

“Bakit mo natanong?” Balik tanong ko. “Saka sigurado naman ako na wala pa akong nagiging anak sa mga nakarelasyon ko noon dahil maingat ako sa bagay na iyon. At kung iniisip mo naman na nagluko ako simula ng naglayas ka ay sasabihin ko naman sayong, wala na akong ibang ginalaw simula noong umalis ka.” Seryusong sagot ko sa kanya.

Hindi naman siya agad nakasagot sa sinabi ko. Pero napansin ko ang pag aliwalas ng mukha niya.

“Hindi ko naman sinabi na may anak ka sa labas. Nagtatanong lang naman ako. What if nga lang diba? Kaya gusto ko lang malaman kung sakali mang mayroon ka na palang anak na bigla mo na lang malalaman?”

“Ang gulo mo, mi esposa. Hindi ko nga naiisip na may anak na ako dahil sinabi kong maingat nga ako sa bagay na iyan.” Muli kong sagot dahil hindi ko talaga makuha ang ibig niyang sabihin. Hindi ko naiisip na mayroon na akong anak sa mga babaeng nakarelasyon ko noon.

Maliban na lang kung siya mismo abg magbuntis…

Bigla akong natigilan, poseble bang magbuntis ang isang lalaki?????? At sinasabi niyang…

“Mi esposa???” Tanging iyon lang ang lumabas sa bibig ko dahil sa mga naisip ko. Tinignan ng makahulugan.

Pero agad siyang nagbawi ng tingin.

“Forget about it.” Kuway sabi niya at muling ipinagpatuloy ang pag iimpake. “Tama na ba ang mga ito?”

“Huh! Tama na siguro. Bibili na lang ako ng iba kapag nagkulang pa iyan.” Sagot ko naman kahit na gustong gusto kong tanungin iyon.

Pero halatang umiiwas na siya kapag may gusto akong tanungin at palagi na niyang iniiwas ang usapan. Hanggang sa umabot na nga sa oras na kailangan na naming pumunta sa airport ay hindi na ako nabigyan ng pagkakataong buksan ang paksang iyon.

Baliw na ako kung baliw, pero may bahagi ng utak na nas iisip na poseble bang maari siyang magbuntis? At dahil narin sa nakita kong operasyon sa may puson niya.

Hindi pa man ako nakakakita ng aktwal na sugat mula sa isang CS operation ay parang ganun nga iyon.

Hanggang sa tuluyan na ngang lumipag ang eroplanong sinakyan namin ay hindi na namin iyon napag usapan pa.

=

“Buenas dias Señorito Elijah.” Bati ng sumalubong sa amin sa airport ng kamababa na kami.

Halata na ibang iba na talaga ang asawa ko ngayon dahil limang bodyguard ang sumalubong sa amin. Iba lang doon ang mismong driver niya.

Bumati din sa amin ni Daniel ito bilang paggalang hanggang sa magsabi na itong nakahanda na ang pag uwi nila sa kanilang bahay.

“Hindi na siguro ako sasama sa inyo Elijah.” Si Daniel na may sumalubong din sa kanya na isang may edad na babae na halata na nag alala sa makita nitong kalagayan na may mga pasa sa mukha.

“Ikaw ang bahala Daniel, salamat sa pagsama sa akin.”

Muli ay nagpaalam na ito ng maayos hanggang sa kami naman na ngayon ay pauwi na din sa kanila.

Inabot pa kami ng isa’t kalahating oras sa daan bago naming tuluyang marating ang bahay nila.

Isang napakalaking bahay na nakatayo sa isang maluwang na kalupaan.

“Mi esposa. I think we’re here.” Gising ko sa kanya ng tumigil na nga mismo sa harapan ng bahay ang kotseng kinalulunan namin ng makatulog siya sa tabi ko.

Agad siyang umayos ng upo at inayos ang sarili. Agad na bumaba ng kotse kaya naman napasunod na lang din ako.

Ewan ko pero para siyang nagmamadali na pumasok ng bahay.

“Vamos Mr. Anderson.” Saka nilahad ang kamay ng driver at itinuro na sumunod na lang sa dito.

Napasunod na lang din ako. Pumusok sa malaking bahay. Doble pa ang laki nito kaysa sa bahay ko sa AP.

Pero hindi na iyon ang nakatawag pansin sa akin. Kundi napatingin ako kay Elijah na may yakap yakap na bata habang nakaluhod na siya sa sahig.

“Meme.” Mahina pero dinig na dinig ko ang sinabi ng bata at ang malilit na kamay ng bata ay kusang yumakap sa kanya.

“I miss you.” Narinig ko namang sabi niya. “I miss you. I miss you baby.” Paulit ulit na sabi pa niya dito.

Pero hindi iyon ang isa sa inaalala ko at mas nakatawag sa pansin ko.

Ang bata na tantya ko ay isang taon o mag iisang taon pa lang siguro na nakalagay sa stroler. At sa tabi nito ay may oxygen. At ng pakawalan ni Elijah ng yakap ang bata at kinarga ito ay doon ko nakita na nakakabit ang mismong maliit na hose sa ilong ng bata.

Doon na gumana ang utak ko, may malubhang sakit ang bata at ito ang may kailangan ng donor na sinasabi nila.

“Mi esposa.” Tawag ko sa kanya kaya naman napalingon siya sa akin. Kasabay ng paglingon din ng bata sa akin.

Natigilan ako. Parang may kung anong kumabog sa dibdib ko ng mapagmasdang mabuti ang mukha ng bata.

Nangangayayat man ang bata pero alam ko, parang nakita ko na ang bata sa kung saan?

“Ace.” Iyon lang ang tanging lumabas din sa bibig niya bago siya muling tumingin sa bata.

“Dada.” Tawag ng bata na mas lalong nakapagpatigil sa akin at parang naipako ako sa kinatatayuan ko.

Awtomatiko pa akong napalingon sa likod ko kung may tinatawag pang dada ang bata ng itaas nito ang mga kamay sa sa harapan ko. Pero wala, dahil ako lang ang nasa harapan nilang dalawa.

“Dada.” Muli ay tawag ng bata. Mahina lang talaga ang boses nito. Doon na kusang kumilos ang mga paa ko na mas lumapit sa kanila. Ang kamay ko ay kusang tumaas at awtomatikong humaplos sa maliit na pisngi ng bata.

Hindi ko alam kung bakit pero may luhang namuo sa mga mata ko at kusa ng nalaglag sa mga pisngi ko.

This baby…

Ganitong ganito ang hitsura ko noong bata ako.

“M-mi esposa.” Halos hindi na lumabas ang mga katagang iyon sa bibig ko dahil may kung anong bumara sa lalamunan ko. “T-tell me, mi esposa. This baby, is mine.” At habang sinasabi ko iyon ay mas tumulo pa ang luha ko at kinuha ko mula sa kanya ang bata na hinayaan lang naman niyang kunin ko sa kanya.

Ingat na ingat ako sa pagkarga para lang hindi magalaw ang nasa ilong nito.

“Dada.” Muli ay bigkas ng bata at yumakap mismo sa leeg ko ang malilit nitong mga braso.

“Baby.”

Lukso ng dugo. Hindi pa man niya nasasagot ang tanong ko ay sigurado akong. …

Sa akin galing ang batang karga karga ko.

---

To be Continued..

---

PH1 #50: Elijah

_Typo and grammatical error ahead!!! _

50_Elijah

Hindi ko alam kong ano ang sasabihin ko ng tanungin niyang kanya ang baby na kinuha mula sa akin.

Napaluha pa ako ng kusang yumakap ang baby namin sa kanya habang siya ay tumutulo na din ang kanyang luha.

“Dada.”

“Baby.” Naibulong niya at habang karga ang baby namin ay napatingin siya sa akin. “M-mi esposa, tell me. He is mine. He is?” Muli ay tanong niya sa garalgal na boses. Nakita ko pa na nanginginig ang mga kamay niya na hindi alam kung paano ba hahawakan ang anak namin.

Hindi ako makapagsalita dahil parang may bumara sa aking mga lalamunan pero tumango ako bilang sagot ko sa kanya.

Sa pagtango ko ay nakita ko ang mas masaganang luha sa kanyang mga mata. Nakita ko ang pagnginig ng kanyang labi habang ingat na ingat na dinampian ng halik ang nuo nito at mariing napapikit.

“You are mine, my baby.” Sabi niya. Gusto man siguro niyang yakapin ito ng mahigpit pero hindi niya magawa dahil sa pag aalala na baka maka sama sa anak namin.

“Y-yes, a-anak n-natin siya.” Sa wakas ay lumabas na sa bibig ko ang katagang iyon dahilan para muli siyang mapatingin sa akin.

“H-how?” Tanong niya. Pero agad ding binawi ang tingin sa akin at muling tinignan ang anak naming hawak niya. Ang mga maliliit na palad nito ay umangat pa at humawak sa magkabilang pisngi niya na naging dahilan para muli siyang mapaluha.

“Dada.”

Isang ngiti ang gumuhit sa kanyang mga labi kahit na basa na ng luha ang kanyang pisngi.

Nakihaplos na din ako sa pisngi niya kung saan nakadantay ang mga kamay ni baby.

“He is our baby. A-ako ang nagdala sa kanya sa loob ng pitong buwan.” Sabi ko at nakipatitigan ako sa kanya

“Meme, dada.” Napatingin kami pareho dito. Kahit man siguro nahihirapan ang anak namin na magsalita ay nababanggit niya ang katagang iyon ng malinaw.

He know who his dada dahil habang lumalaki siya ay kinakausap ko at ipinapakita ang larawan niya sa baby namin. Sinasabing siya ang daddy niya.

Mahina ang katawan ng anak namin dahil may heart failure siya. Mahina ang tibok ng puso niya mula ng naipanganak ko siya.

Parehong nanganib ang buhay namin noon.

Buhay na nailabas nila noon ang baby ko pero ako daw naman ay muntikang ng namatay dahil hindi na kinaya ng katawan ko. But they revived me in a few minute na namawalan na ako ng buhay.

Pero makalipas lang daw ng ilang oras na naibalik nila ang pagtibok ng puso ko ay siya naman daw nanganib ang buhay ng baby ko na nakalagay na sa incubator dahil pa isa isa na lang din daw ang paghinga niya noon.

Halos isang buong araw din nilang inobserbahan ng mga doktor ang kalagayan ng baby ko. At halos kalalabas pa lang niya sa mundong ginagalawan namin ay madami ng hirap ang pinagdaanan niya. Sumailalim ito sa iba’t ibang test para sa kalagayan niya at iyon nga. Mahina ang puso niya at hindi iyon gumagana ng normal.

Kaya naman simula ng naipanganak siya ay maraming aparato na ang nakakabit sa katawan niya para lang makayanan ang mabuhay habang patuloy kami sa paghahanap ng donor para sa kanya.

And then,laging nagpapasabi ang doctor na kailangan daw ay maging handa kami ano mang oras dahil kapag wala pang donor at hindi mapapalitan ang puso ng anak namin ay dapat matanggap na daw namin na hindi siya para sa amin at makakasama ng matagal.

Masakit sa isang magulang tulad ko ang makitang nahihirapan ang anak ko sa ganitong kalagayan.

Ipinagpapasalamat ko na lang ay kaya namang nitong labanan kahit papaano ang sa sakit niya at heto, kumikilos parin siya ng normal kahit na sa kaunting galaw, salita niya ay humihila na ng buo niyang lakas at madaling mapagod.

Kaya naman ako na ang nag disesyon para sa sarili ko, para sa aming dalawa ng anak ko at ginawang dahilan ang mamanahin ko upang makauwi ng pilipinas at para sabihin na din sa kanya ang kalagayan ng anak namin.

At kahit na hindi ko naman talaga intensyon na makapagbalikan dahil sa pag aakalang wala ng bisa ang kasal namin at ikakasal na siya sa iba.

Hindi naman ako manggugulo, ipapaalam ko lang sa kanya na may anak siya at para naman masilayan niya parin ito kahit papaano.

Pero nagalak ako dahil narinig ko mula sa kanya ang salitang matagal ko ng gustong marinig. Kaya nagbago na ang plano ko.

And now, hindi na siguro ako magsisisi na bumalik ako para magpakita sa kanya dahil nakikita ko sa kanya ngayon na tanggap na tanggap niya ang anak namin kahit pa man naguguluhan parin siya at wala pang paliwanag kung paano nangyaring mayroon kaming anak?

“Pagpahingain mo na muna ang anak mo hijo.” Sabi ng mama sa akin.

Pareho pa kaming napatingin dito ng makalapit sa amin.

“At kailangan mo yatang ipaliwanag sa asawa mo kung ano ang kabuuang nangyari sa paglayo.”

“Y-yes mama.”

“Pauwi na din daw ang mommy at daddy mo ngayon matapos asikasuhin ang magiging operasyon ng anak niyo.”

Ngumiti ako. Maingat na kinuha ng mama sa kanya si baby na kahit ayaw pa sana niya itong ibigay.

“Makakasama mo pa naman sa ibang oras ang anak mo, sa ngayon kailangan na niyang magpahinga.” Sabi pa ng mama ng ayaw niya talaga itong ibigay.

Kaya naman napahawak ako sa braso niya at nasuyong humaplos doon at sinabihan na kailangan na niyang ibigay ang baby kay mama.

“G-gusto kong samahan siya sa pagtilog niya.” Sabi pa niya dito. “Ako ang magpapatulog sa kanya.” Dagdag pa niya at ayaw talagang bitawan at ibigay kay mama.

Nagpakawala naman ng isang buntong hininga ang mama bago sumang ayon.

“Kung ganun, kayo na ang magdala sa anak niyo sa silid niya.”

“Salamat mama.” Hanggang sa magkaagapay na nga kaming tinungo ang sariling silid ng anak namin.

Nasa kaliwang parte lang ng bahay ang silid niya dahil hindi na kailangang umakyat pa sa ikalawa o ikatlong palapag.

Saka mas mainam na nasa ibaba lang ang silid nito dahil mas makakakilos ng maayos ang mga nurse na nag babantay sa kanya.

“This is not a room.” Naibulalas niya ng makita ang loob ng silid ng baby namin dahil imbes na mga laruan o kung ano pa man na pwedeng kagiliwan nito ay ibang iba dahil puno ng ibat ibang aparato na kakailanganin niya kung sakali mang hindi na kayanin ng puso niya para lang sa paunang lunas.

“Y-yes. Dahil kailangan niya iyan ano mang oras.” Sagot ko sa kanya.

Hindi na siya umimik pa at muling binalingan ang baby namin. “Baby, you need to rest first okay. Dada is here. Dada won’t leave you anymore. Dada can take care of you forever kaya magpagaling ka okay.” Kausap niya dito na nandoon na naman ang namumuong luha sa mga mata niya. Ako man ay ganun din sa nakikitang ayos nilang mag ama.

“D-dada.” Mahina ng tawag nito, halata na pagod na. Kaya naman maingat na inilapag niya ito sa kama. Hinalikan sa nuo bago umupo sa may gilid ng kama nito.

“Sleep now baby.” Sa paghaplos niya sa pisngi nito ay kusa ng pumikit ito. At mabilis na nakatulog.

Hindi na niya inalis ang mga paningin dito. Hahaplusin sa pisngi, hahawakan sa kamay at dadampian ng mga labi niya ang mga iyon. Dadampian din ng halik sa nuo. Paulit ulit na hindi na yata niya gusto ng tigilan iyon.

“Hayaan na muna natin siyang matulog ng mapayapa.” Kuway basag ko sa pananahimik niya. Pero hindi niya ako pinansin bagkus matuloy lang siya sa pagmamasid dito. “Ace.” Muli ay tawag pansin ko sa kanya. Doon na niya ako tinignan sa mga mata.

Nasa tingin niya ngayon ang panunumbat. Na parang gusto yata akong sumbatan ngayon sa klase ng titig niya.

“Dapat ba akong maging masaya dahil nalaman ko na may anak tayo? O dapat ba akong magalit sayo dahil ipinagkait mo sa akin ang mga araw na dapat ay nakasama ko kayo sa mga panahong pareho kayong naghihirap.”

“A-ace. Huwag tayo dito mag usap baka magising ang anak natin.” Mahinahon ko paring sabi sa kanya. Saka ko hinarap ang apat na nurse na nasa loob din ng silid. “Bantayan niyo ang anak namin.”

“Si señorito.” Halos sabay na sagot nila sa akin.

Muli ko siyang binalingan. Walang ibang emosyon ang tinging ipinukol niya sa akin bago muling tumingin sa anak namin.

Niyuko muli ito at dinampian na naman ng halik sa nuo.

“Sleep tight baby. Babalik din si Daddy.” Masuyong saad pa niya kahit naman hindi na nito naririnig ang sinabi niya.

Nauna na akong lumabas ng silid ng anak namin. Naramdaman ko ang pagsunod niya kaya naman umakyat na ako mismo sa mismong silid ko sa ikalawang palapag.

Hindi na siya nagsalita ng maisarado ang pintuan ng silid ko. Napasandal siya mismo doon at parang hinihintay na magpaliwanag ako.

Tumikhim muna ako bago ako nagkwento. Sinabi ko sa kanya lahat mula sa kaliit liitang mga detalye ng nangyari sa akin simula ng umalis ako hanggang sa bumalik ako ng pilipinas.

“Ang daya mo.” Iyon ang unang katagang lumabas sa bibig niya ng matapos ko ng magkwento. Lumapit siya sa akin.

Sa bawat hakbang niya ay nandoon na naman ang namumuo niyang luha. Pero nagulat na lang ako ng bigla niya akong yakapin ng mahigpit. Ibinaon ang mukha sa balikat ko. Narinig ko ang paghikbi niya ang paggalaw ng balikat niya.

“Gusto kong magalit sayo. Pero mas nagagalit ako ngayon kay lolo. Dahil all those time na naghahanap ako sayo ay hinaharangan niya ang bawat impormasyon na dapat kong malaman. Nagagalit ako sa kanya dahil siya mismo ang nagkait sa akin sa mga sandaling sana ay nasa tabi mo ako. Sinamahan at dinamayan ka sa paghihirap mo. Mi esposa, patawarin mo ako. Patawarin mo ako dahil wala ako ng mga panahong kailangang kailangan mo ako. Sa mga panahon na kailangan mo ng ibang lakas na nasa tabi mo ako.”

“A-ace.” Ako man ay naluha na din sa paghihinagpis niya. Hinawakan ko ang mgakabila niyang balikat para lumayo siya sa akin sa pagkakayakap. Ikinulong ko sa mga palad ko ang magkabilang pisngi niya. “Maling mali din ako. Hindi ko na din naisip ang bagay na iyon dahil mas natuon ang isipan ko sa baby natin. Na kailangan niyang mabuhay kahit pa buhay ko ang kapalit. Pero heto kaming dalawa. Buhay na buhay pa at lumalaban ang baby natin sa sakit niya. Kahit pa sinabi ng doctor niya na mahinang mahina na ang puso niya pero malakas ang loob ng anak natin kahit sa murang edad pa lang siya.”

“Mi esposa.” Humaplos din ang mga palad niya sa akin. May ngiti man sa labi pero sa mga mata niya ay pinaghalo halong emosyon. “I’m really proud of you dahil hindi ka pinanghinaan ng loob sa naging kalagayan mo. I proud of you dahil kinaya mong dahil siya sa katawan mo kahit nahirapan ka. Mi esposa, I love you. But now, I love you more than how I loved you before.”

“A-ace.” Pareho na kaming luhaan. Masuyong naghalikan. Saka niya ako muling niyakap.

“I love you mi esposa. I love you. Mas pinasaya mo ako dahil sa kaalamang nabigyan mo ako ng anak.”

“P-pero hindi na kita mabibigyang muli.”

“Sapat na sa akin ang isa mi esposa, dahil malaking biyaya na ang minsang nabigyan mo ako ng isang anak kahit lalaki ka. And I will treasure you and our baby forever mi esposa. Hinding hindi ko na kayo hahayaang mawalay sa akin. Hinding hindi na ako makakapayag na mawala pa kayo sa akin. Tama na ang isat kalahating taon na hindi ko kayo nakasama.”

Ako naman ngayon ang yumakap sa kanya. Sa sobrang saya ko ay napapaluha na lang ako sa ilalim ng yakap niya.

Mabubuo na ba ng tuluyan ang pamilya ko. Kasama ang asawa at anak ko?

Sana, at matagumpay na malalagpasan ng anak ko ang isasagawang operasyon nito.

“By the way.” Kumawala siya ng yakap sa akin. “Anong pangalan ng baby natin?”

“Acer Frost.” Sagot ko sa kanya. Ngumiti ako. “Acer mean he is one of the best. And about the Frost. Kinuha ko siya sa kalamigan mo sa mga tao. Kaya halos nakapasunod sayo ang pangalan niya.”

“You little lamb. Hindi naman ganun kalamig ah. Ang init init nga lagi ng katawan ko kapag ganitong nakadikit ako sayo.” Ngayon ay nagawa na niyang magbiro at nawala na ang tensyong nabalot sa amin kanina dahil sa mga rebelasyong naglabasan.

Napasimangot ako at bahagyan siyang itinulak.

“Hahaha, but I like it, mi esposa. Pero kanino nakasunod ang apelyedo niya?” Kuway tanong pa niya na tinatantya pa kung ano ang magiging sagot ko.

“Sa Dada niya.” Nakangiti kong sagot sa kanya. “Nadala ko kasi ang marriage certificate natin kaya naipasunod iyon sayo.”

“Thank you mi esposa. Thank you. Wala na akong maihihiling pa sa buhay ko ngayon dahil kinumpleto niyo na ng baby natin ang kulang at sobra pa ang naibigay.” Yumakap siyang muli aa akin. And we sailed it with a kiss.

Naging lumalim ang halikan namin, pero agad ding naputol ng may tatlong katok kaming narinig.

Nagkatinginan pa kaming dalawa bago magkaagapay ng tinungo ang pintuan at pinagbuksan kung sino man ang kumatok.

“Señorito, han llegado señor y señora.” Sabi ng katulong na siyang napagbuksan namin.

“De acuerdo, iremos tras de ti.” Sagot ko dito na sinabi kong susunod na lang kami

“Si señorito.”

“Lets go. Gusto ko ng malaman kung ano ang nangyari sa lakad nila daddy at mommy.” Aya ko dito. Kaya naman magkaagapay na kaming sumunid sa katulong.

Naabutan namin sila sa may sala ng bahay. Agad akong sumalubong sa kanila.

“Welcome home sweetie.” Ang mama at humalik pa sa magkabilang pisngi ko.

Nabaling naman ang paningin nila sa kanya ng matapos ko silang salubungin. Nagbigay galang naman siya sa mga ito at maayos naman na nakipag usap sina papa sa kanya.

Kahit papaano ay naging maganda ang pakitungo nila sa kanya. Humingi siya ng tawad sa mga ito sa mga panahong wala siya sa mga oras na kailangan namin siya pero agad naman na napatawad at nabigyan na ng linaw ang lahat.

Hanggang sa mabuksan na nga namin ang paksa para sa anak namin.

“Mas may nakakaawa pa pala sa anak ko mama.” Sabi ko ng maikwento ng daddy na manggagaling ang pusong ipapalit sa puso ng baby ko sa dalawang taong gulang na braindead na dahil daw sa pagkakabagok ng ulo ng bata ng mahulog daw sa hagdanan ng bahay nila.

“Nakakaawa nga hijo. Ayaw pa sana ng mga magulang ng bata na isuko ito kahit pa sinasabi na ng doktor na wala pang isang porsyento ang pag asa ng anak nila. Dahil aparato na lang din ang bumubuhay sa katawan ng bata ay kailangan dahil gusto na din daw nilang magpahinga ang anak nila.”

Napahawak ako sa kamay niya na nasa balikat ko habang nakaupo kami ngayon sa sala.

“Pero sabi ng mga magulang niya na gusto na muna nilang patapusin ang kaarawan ng anak nila bago nila ito pakawalan. Gusto nilang makasama sa ikatlong kaarawan nito.”

“Ganun po ba? Kailan po daw ang kaarawan ng bata? Kasi gusto ko din munang patapusin sana ang kaarawan ni Acer?” Sabi ko pa at tumingin pa ako sa kanya?

“Kailan ang kaarawan ng anak natin?”

“Tatlong linggo na lang mula ngayon.”

“Maganda nga iyan anak, kasi magkasing kaaarawan sila ng apo ko. Kaya mapapatapos na muna natin ang kaarawan niya bago ang operasyon.”

Sabay pa kaming napangiti. Kinabig ako palapit sa kanya at ipinansandal ako sa balikat niya.

“Kailangan na lang nating inangatan si Acer para hindi siya manghina ng tuluyan habang naghihintay ng operasyon niya.”

“Yes dad.”

Napag usapan pa namin ang ibang mga bagay. Iniwasan na muna naming pag usapan ang operasyon ng baby namin para lang hindi kami masyadong mag alala sa sasapitin ng operasyon.

50/50 parin ang chance ng baby namin kung sakila kung tuluyang manghihina ang katawan niya. Kaya mas nag aalala kami ngayon pa lang.

“Magpahinga na muna kayo. Dahil halata na pagod kayo sa biyahe.” Kuway sabi ng daddy sa amin.

“Yes dad.”

“Gigisingin na lang namin kayo kapag oras na ng hapunan.” Saka na sila nagpaalam sa amin na aakyat na muna daw din sila sa kanilang silid.

“Lets go.”

“No! Gusto kong bantayan ang baby natin.” Tanggi niya ng yayain ko na siyang magpahinga na nga muna.

“Hindi mo naman kailangang bantayan siya habang tulog. Dahil may nakabantay naman sa kanya. Mamaya pa iyon magigising. Dahil sa gamot na ipinapainum sa kanya.”

“Pero..”

“Come on. Sulitin mo ang makasama siya kapag gising. Sa ngayon, need din muna nating magpahinga.”

“Sisilip na muna ako saglit.” Hirit pa niya na parang ayaw talagang magpahinga muna at gusto na lang yatang manatili sa silid nito.

“Okay, lets go. Sabay na tayo.” Magkaagapay na nga naming tinalunton ang silid ni Acer.

=

Mabilis na lumipas ang mga araw, at ngayon ay mag iisang linggo na kami simula ng makauwi kami dito. At siya na halos ayaw ng mahiwalay kay Acer na kung hindi ko pa pipilitin na matulog sa silid ko ay matutulog talaga siya sa tabi nito at siya daw ang magbabantay sa kanya.

Nakikita ko sa kanya ang pagkasabik at pangungulila dito. Walang pagsidlan sa mga araw na halos ayaw na niyang bitawan ang anak namin ag gusto niya ay kalong na lang niya ito palagi kung hindinlang makakasama talaga dito. Nakikita ko na mahal na mahal niya ang anak namin at talagang hindi ko nakikita ang dating Ace na nakilala ko noon. Dahil sa nakikita ko ay bagay na bagay sa kanya ang isang maging tunay na ama. Na maging isang haligi ng pamilya.

Masaya akong pinagmamasdan sila. Nakakandong si Acer sa kanya at masuyong sumusuklay suklay ang mga daliri niya sa buhok nito habang nilalaro ng isang kamay niya ang maliit na kamay din nito.

Hindi naman ito malikot at tahimik lang na nakasandal sa katawan niya ito habang nakatingin sila mismo sa malaking screen ng TV at nanunuod ng cartoon movie ng Tom and Jerry. Ganito lang naman lagi noon ang ginagawa namin. Dahil hindi naman ito pwedeng mapagod ay hindi namin siya hinahayaang magtagal na nakaupo sa stoller nito. Kaya siguro naging mabait na lang siya at tahimik na nakikinuod kahit naman hindi pa nito naiintindihan ang mga nakikita.

“Dada. Dada. Dada.” Sabi nito saka siya tiningala.

“Yes baby.”

“Dada.” Sabay turo ng TV.

“That is Tom baby.” Nakangiti nitong kausap dito.

“Dada.”

“And that is Jerry. The little one. “Muli ay sagot niya dito. “What are you standing there mi esposa. Come here.” Sabay tapik naman sa tabi niya ng mabaling ang tingin niya sa akin.

Ngumiti ako at nagtuloy sa naudlot na paglapit ko kanina sa kanila habang dala ko ang tray ng meryenda.

“Is he always behave like this?” Kuway tanong niya sa akin ng muling tumahimik si Acer at tumingin muli sa TV.

“Yes, nasanay na kasi siya. Dahil hindi naman namin hinahayaan na mapagod siya sa paglilikot niya.”

“Ngayon ko pinagsisisishan na hindi ko siya nakasama sa paglaki niya.”

“Sorry.”

“Shhhh! Don’t feel sorry, kasalanan lahat ito ni lolo.”

“Wala naman kasalanan si lolo. Baka nakiusap lang sina daddy at mommy sa kanya na huwag ng sabihin muna sayo.”

“Hindi ako makikipagtalo sayo sa pagtatanggol mo kay lolo.” Kuway sabi niya at muli ding ibinaling ang mga mata sa TV. Pero kumilos naman ang isang kamay niya at umakbay sa akin. “Kapag magaling na magaling na ang anak natin, lets get married again. I like Acer, to bring the ring for us.”

Naiyakap ko na lang ang mga kamay ko sa kanilang mag ama. Isinandal din ang ulo ko sa balikat niya. At nakisabay na din sa panunuod sa kanila.

---

To be Continued.

---

PH1 #51: Elijah

_Typo and grammatical error ahead!! _

51_Elijah

“Magpahinga ka na muna.” Sabi ko ng lapitan ko siya sa pagkakaupo niya sa gilid ng kama ng anak namin na ngayon ay mahimbing ng natutulog. “Halos hindi ka na nakakatulog ng maayos.”

“I want to be with him. I want to hold him hanggang sa araw ng operasyon niya.” Sagot naman niya sa akin. Tumingala siya sa akin ng tuluyan akong makatayo sa tabi niya. Ipinatong ko ang kamay ko sa balikat niya.

“But you need to rest. Hindi naman mawawala ang baby natin.” Sagot ko sa kanya. Masuyong humaplos ang kamay ko sa balikat niya habang siya ay napasandal sa katawan ko.

“He is strong right?” Kuway tanong niya sa akin na sa tuno ng boses ay puno ng pag aalala.

“Y-yes, he is.” Sagot kong muli kahit na may bumara pa sa lalamunan ko kaya halos hindi pa iyon lumabas sa bibig ko. “Kung mahina siya hindi na natin siya kasama ngayon. Pero lumalaban parin siya.”

“I love you mi esposa, and I love our baby. I love Acer.” Basag ang boses ma sabi niya at parang gusto na naman yatang maluha. “Kung pwedeng kunin ko na lang ang sakit niya para hindi siya mahirapan.”

“Yes, I also do the same thing kung pwede lang sana. Pero dahil hindi naman pwede, kailangan nating maging malakas para sa kanya.”

“Mi esposa.” Yumakap siya sa baywang ko. Isinubsub ang mukha sa may dibdib ko. I also do caress his back to comfort him.

“Come on, you need to rest now habang nagpapahinga din ang anak natin. Para may kasama din siya mamaya kapag gising na siya diba.” Muli kong sabi sa kanya. Habang nakayakap parin ang mga braso niya sa baywang ko ay tumingala siya. Masuyong humaplos naman ang mga palad ko sa magkabilang pisngi niya and kiss him on his forhead.

“But I really want to stay here.”

“Shhh! Alam ko, ako man ay ganun din pero kailangan din naman nating magpahinga kahit saglit lang.”

Nagpakawala siya bg isang malalim na paghinga at muling isinubsub ang mukha sa katawan ko. Bago nag angat ay balinga ang anak namin na mahimbing na sa pagkakatulog.

“Sleep tight baby. Babalik si daddy, maglalaro ulit tayo mamaya pagkagising mo.” Kausap pa niya dito hinaplos ang pisngi, tumayo sa pagkakaupo, niyuko at hinalikan sa nuo.

Ako man ay ganun din ang ginawa. I also kiss my baby’s forhead bago na kami sabay na magkaagay na lumabas at tumungo naman sa silid namin.

Pasado 10 na ng gabi.

At sa araw araw na dumaannay ganito lagi ang routin namin. Siya na halos ayaw ng mapahiwalay sa anak namin. Na halos aya na niyang bitawan kapag gising ito at ayaw na ding ipahiram kina mama, mommy at daddy kung tutuusin kung gusto naman nila itong kargahin.

Gusto niya siya lang ang hahawak dito. Lagi niyang sinasabi na ipaparamdam niya ang pangungulila niya sa halos isang taon na hindi niya ito nakita.

“Mi esposa. I love you.” Bulong na niya ng makahiga na kami pareho. Siya ang umunan sa braso ko at nagsumiksik sa katawan ko na palagi na niyang ginagawa simula ng dumating kami.

Parang siya ngayong bata na na nangungulila sa ina sa yakap niya sa akin. Kung pwede lang siguro na katabi pa ang anak namin ay baka ito ipatong niya mismo sa ibabaw namin at sabay naming yayakapin.

“Sleep now, Ace. Kulang na ang mga tulog mo simula ng dumating tayo ” bulong na sabi ko at dinampian ng halik siya sa nuo.

“Kulang pa ang puyat kung ito. Nakalimutan mo na yatang halos tatlong oras lang ang tulog ko s 24 hours kapag negosyo ang hinaharap ko. So I want to spent my time to our baby, mi esposa. I want to be with him.” At mas nagsumiksik pa sa katawan ko. Ibinaon ang muka sa may dibdib ko at mahigpit na nakayakap na ang mga braso sa akin.

“Yeah! Pero mas kailangan mo ng lakas ngayon para sa baby natin. Kaya ipahinga mo muna ang isip mo. Rest well, para mamaya, paggising nating pareho makakalaro na naman natin siya.”

Tumango siya. And then he lift up his head para tumingin sa akin. Isang ngiti na nababalot ng pag aalala.

Masuyo ko na namang hinaplos ang pisngi niya. Ngayon ko lang nakita ang isang Ace Anderson na ganito na parang isang maamong tupa na nangangailangan ng pagkalinga.

Natibag na lahat ang isang Ace Anderson na tinitingala ng lahat, na ang dating siya na hindi nakikitaan ng pagmamahal sa ibang tao at walang takot na harapin ang ano mang problemang kinakaharap niya pero ngayon ay punong puno ng takot ang sarili sa posibleng kahihinatnat ng operasyon ng aming anak. At ngayon ay isang na ring maalagain, malalahanin, at mapagmahal na asawa.

“Good night.” Bulong ko. Niyuko ko siya at dinampian ng halik sa labi bago muling nagsumiksik sa yakap ko.

“Good night mi esposa. I love you.”

Masuyong humahalpos ang kamay ko sa likod niya. Ilang sandali pa ay narinig ko na ang payapa niyang paghinga na nagpapahiwatig na tulog na siya.

Madali man siyang nakaktulog kapag ganito, pero wala na siya sa tabi ko kapag nagigising na ako sa umaga dahil awtomatikong nagigising na siya kapag alam na niyang gising si Acer kahit pa madaling araw pa lang iyon at pupuntahan na ang anak namin at siya na muli ang mag aalalaga hanggang sa makakatulog na naman ito.

“I love you too mi esposo.” Bulong ko na lang. At kusang pumikit na din ang aking mga mata at agad na din akong nakatulog.

=

“Dada.” Nakayakap sa isang braso niya habang nakaupo ito sa sarili niya. Mabuti na lang at hindi nito pinapakialaman ang maliit na tubong nakakabit mismo sa ilong nito.

“Yes baby?” Nakangiti naman niya itong binalingan. Nag-uusap kasi kami tungkol sa gaganaping pagsasalo sa kaarawan nito sa susunod na araw. “Pagod na ba ang baby ko?” Kuway tanong niya dito. Maingat na kinarga at kinandong ito. Dinampian ng halik sa nuo.

“Dada.”

Halos nakangiti kaming lahat dahil kusang kumilos ito at iniyakap ang maliliit na braso nito sa kanya. Naglalambing sa kanyang ama.

Ako man ay napahaplos na din sa ulo niya dahil doon. Malambing ang anak namin sa lahat pero sa kanya, kahit ilang araw pa lang silang nagkakasama ay halata na kilalang kilala na siya ng baby namin dahil mas malambing ito sa kanya kaysa sa lambing nito sa amin.

“Daddy won’t leave you baby. Nandito lang ako.” Masuyong sabi pa niya dito. Hindi naman inalis ang pagkakayapos nito sa kanya. Inalalayan na lang niya ito para hindi mahirapan sa pagkakayakap ng maliit na kamay nito sa katawan niya.

Ipinagpatuloy namin ang pag uusap. Kaunting salo salo lang ang gaganapin at mga kamag anakan nalang nina daddy at mommy ang dadalo. Saka na lang daw kami maghahanda ng magarbo kapag nagtagumpay na ang operasyon ng baby namin at bilang pasasalamat na din iyon kung sakali.

Ayaw din kasi namin ma expose sa maraming tao muna si Acer dahil nga sa kalagayan niya. At hindi pwede dito ang mga bagay na makakapagparamdam dito ng hindi nito nakasanayan.

“Thank you dad, mom.” Nakangiti kong pasalamat sa kanila dahil sa pagdiditalye nila sa mga gaganapin sa kaarawan ni Acer at sila na daw ang bahala sa lahat kasama na din syempre si mama.

“Hindi mo naman kailangang magpasalamat sa amin hijo. Dahil para din naman sa apo namin ito.”

“Still, thank you for everything dad.”

“Para sayo sayo at ng apo ko ay gagawin namim ang lahat hijo. Maging masaya lamang kayo.”

Isang masuyong ngiti na lang ang naisagot ko sa kania hanggang sa matapos na nga kami sa pag uusap at nagpaalam na ito sa amin na magpapahinga na muna.

Naiwan kaming dalawa sa sala na ngayon ay nakatulog na mismo ang baby namin na kandong niya.

“Pagod na siya sa pakikinig lang sa atin.” Nakangiting napatitig siya dito bago maingat na inayos ito ng pagkakahawak at ipinahiga mismo sa mga braso niya.

“Ipunta mo na lang sa silid niya para makapagpahinga ka din.”

“Makakapagpahinga naman ako kahit karga karga ko siya mi esposa. Hayaan mo na lang na kandungin ko siya habang natutulog.” Sagot niya.

“Pero mangangalay ka kapag ganyan, pwede mo naman siyang samahan sa silid niya eh.”

“Mi esposa, please. I just want to hold him, to carry him. Hindi ko pa nasusulit ang isang taon na hindi ko siya nakasama. Gusto kong puunan iyon mi esposa, kaya hayaan mo na lamang ako.”

Hinawakan ko ang isang palad niya. Dinala iyon sa ibabaw ng labi ko at dinampian iyon ng halik.

“A-ace. Mapupuunan mo naman iyan sa mga susunod na mga araw na dadaan, kaya hindi mo naman kailangang gawin ito na halos hindi ka na nagpapahinga.”

“I don’t care. Saka hindi ako mauubusan ng lakas dahil kayo na mismo ang nagpapalakas sa akin.”

Hindi na ako sumagot pa. Hindi na rin ako nagpilit sa gusto ko na ipunta si Acer sa silid nito. Hinayaan ko na nga lang siya sa gusto niya dahil hindi naman ako mananalo sa kanya pagdating sa kagustuhan nitong mahawakan ng matagal ito.

“Darating pala bukas dito sina lolo at mama.” Kuway pagbabalita niya.

“Sasama ang mama mo?”

“Yeah! Panahon na siguro para mapakinggan ng maayos ang pagsisisi niya lalo pa ngayon na nasabi ko sa kanya ang tungkol sa baby natin. At hindi siya makapaniwala.”

Natahimik ako. Sa totoo lang sa ipinakita ko noon sa kanya at sa paghingi nito ng tawad sa akin ay hindi ako naniniwala. Dahil nasa tingin parin nito ang pagkadisgusto sa akin. Pero totoo naman ang sinabi kong napatawad ko na ito noon.

Oo, hindi naman maalis sa isang magulang na protektahan ang kanilang anak at alam ko na nagawa lang iyon ng mama niya dahil gusto nito ng normal na buhay. Iyong matatawag talaga na pamilya. Isang ilaw at isang haligi na siyang magbubuo ng isang pamilya. Pero blessing talaga ang naging kalagayan ko dahil kahit minsan lang sa buhay ko ay magiging isang ilaw ako ng tahanang bubuuin naming dalawa dahil may sarili kaming anak na galing mismo sa aming dalawa. Kaya kahit masakit man ang mga salitang nabitawan noon ng mama niya ay hindi naman ako nagtanim ng mabigat na sama ng loob dito.

“Simula ng umalis ka ng bahay, hindi ko na din siya kinausap ng maayos. Nagtanim ako ng galit sa kanya at sinabing hanggat hindi ka bumabalik sa buhay ko at napapatawad sa mga salitang nabitawan ko noon ay hindi ko din siya kakausapin at patatawarin sa pangingialam niya. Kaya hanggang ngayon ay hindi ko pa din siya nakakausap ng maayos.” Pagpapatuloy niya sa sinasabi.

“A-anong naging reaksyon niya ng sinabi mong may anak tayo?”

“Kahit sa telepono lang ay naramdaman ko ang pagkabigla niya at hindi makapaniwala. Pero nandoon ang pagnanais niyang pumunta dito para makita ang anak natin. Para makahingi nadin daw ng tawad sa iyo dahil inamin naman niya na hindi din bukal sa loob niya ang una niyang paghingi ng tawad sayo dahil nandoon parin ang pagkadisgusto niya. Pero nagbago iyon dahil kay Acer. Dahil nabigyan mo siya ng apo na ikaw mismo ang nagluwal. Kaya alam ko, tuluyan ka na niyang natanggap dahil doon.”

“Alam ko naman na hindi totoo ang paghingi ng tawad sa akin ng araw na iyon.” Sabi ko sa kanya. “Pero totoo ang sinabi kong pinapatawad ko na siya.”

“Salamat mi esposa.”

Tumango ako. Saka ko mabilis na tinawid ang pagitan ng mukha namin at dinampian siya ng halik sa labi.

“Hindi naman ako mapagtanim ng sama ng loob kaya madali lang akong magpatawad, pero gusto ko ding marinig mismo sa mama mo iyon ng bukal sa puso niya.”

“Yeah! At para makausap ko na din siya ng maayos, mapatawad ko na din siya.”

“Hindi ka sana nagtatanim ng sama o galit ng loob sa iyong mama.”

“Pero hindi naman niya ako masisisi. Lalo na ngayon na dahil sa pangingialam niya noon ay nasayang ang nga taong hindi ko kayo nakasama.”

“Kalimutan na natin ang lahat Ace, harapin na natin ang bagong bukas na wala ng samaan ng loob.”

“Yeah! Basta hindi na niyo ako iiwan ng anak natin. Dahil hindi ko na kakayanin kong isa pa sa inyo ang mawala.”

“Hinding hindi na kami mawawala sayo.” Umayos na lang din ako ng pagkakaupo sa tabi niya ng hindi na siya sumagot pa. Sumandal sa balikat niya at sinamahan na nga siyang nakaupo lang habang mahimbing na natutulog ang aming munting anghel sa mga braso niya.

=

Dahil sa hindi ko naman naikwento kina mama, daddy at mommy ang minsan ng pagpapababa sa akin ng mama niya ay naayos na sinalubong nila ito at ng lolo ng dumating sila kinaumagahan.

“Tuloy po kayo lolo, madam.” Pagpa papasok ko sa kanila ng makarating sila sa bahay.

Nagbatian, nagkumustahan sila nina mommy at daddy.

“Pasensya na kayo balae, tito Al. Hindi naman kayo mahaharap ng matagal sa ngayon dahil may iba pa kaming aasikasuhing mahahalagang bagay para sa kaarawan ng apo natin.” Si papa na nagpapaalam muna sa kanila dahil may pupuntahan pa sila.

“Ayos lang iyon hijo.” Si lolo. At naiwan na nga kaming apat mismo sa bahay. Ako, si Ace, si lolo, at ang mama niya.

Si mama naman kasi ay nagpaalam din para naman daw tumulong sa kusina para magluto ng hapunan na pagsasaluhan namin.

“Kumusta ka na apo, ang apo ko?”

“Ayos lang ako lolo, at maayos lang naman si Acer lolo sa awa ng May Kapal.” Sagot ko naman dito. Hanggang sa bumaling ako sa mama niya. “Kumusta po Madam?” Magalang na sabi ko naman dito.

“Salamat hijo. Ayos lang din naman ako.” Nasa tuno nito ang kababaan ng boses at halata na nanantiya pa kung ano ba ang dapat yatang gamin.

“Titignan ko lang si Acer kung gising na mi esposa. Maiiwan ko na muna kayo mama.” Sabi naman niya at tumayo sa pagkakaupo sa tabi ko. “Lolo, ayaw mo bang makita na ang apo niyo?” Kuway baling niya kay lolo na para bang binibigyan kami ng oras para makapag usap ng maayos ng mama niya.

“Oo naman apo, anim na buwan na huli kong nakita ang apo ko.” Kuway sagot naman ng lolo sa kanya kaya naman panabay na nilang tinungo ang silid ng anak namin.

Nakita ko ang paghugot nito ng malalim na hangin sa baga bago tumingin sa akin ng deretso.

“H-hindi ko alam kung saan magsisimula hijo. Pero muli, at taos sa puso akong hihingi ng tawad sa mga nagawa kong hindi maganda sayo. Sa mga salitang nabitawan ko.”

“Totoo po ang sinabi ko na napatawad ko na kayo. Kaya ayos na po iyon sa akin madam.” Pormal na sagot ko dito.

“Alam ko, dahil kahit naging masama ang trato ko sayo noon ay hindi ka nagtanim ng galit sa akin at ramdam ko iyon kahit pa na malaki ang pagbabago mo sapanlabas na kaanyuan simula ng umalis ka. Pero nananatili sa puso mo ang dating Elijah na nakita ko noon na mapagkumbaba parin kahit niyuyurakan na. Kaya hijo, patawarin mo ako sa mga naging kasalanan ko sayo.”

“Madam‐.”

“Totoo na galit na galit ako. Hindi ko iyan ipagkakaila, pero dahil sa galit kong iyan ay nakagawa ako ng bagay na ikinagalit ng anak ko sa akin, ikinagali ng asawa mo sa akin. Ng umalis ka ay hindi na niya ako kinausap, ipinagtabuyan niya ako kahit na anong pilit kong gusto siyang kausapin. Pero sabi niya, kapag hindi ka bumalik sa kanya ay hinding hindi na din babalik ang Ace na anak ko.”

“Kaya naman mas nakaramdam ako ng galit sayo. Hijo, patawarin mo ako dahil mas sinisi pa kita dahil doon. Ng dahil sayo ay nagawa niyang suwayin ang gusto ko na mas ikinagalit ko. Pero habang tumatagal ay mas nag iba ang ugali ng anak ko, dahil sa pagkawala mo. Ang ugali niya dati ay mas naging malala, ni hindi niya napapatawad ang mga maiikling mga pagkakamali lang. Kung gaano siya kalamig sa ibang tao noon ay mas lumamig pa siya sa iba at pati sa akin ay lumamig na ang pakikitungo niya bilang isang ina niya. At parang kinalimutan na ako mismo ang nagluwal sa kanya.” Mahabang pag kwekwento niya.

“And I also hate papa because of that. Dahil kung hindi niya inipit ang anak ko ay hindi siya magagalit sa akin. Hijo, hindi mo ako masisisi bilang isang ina na ipili ang anak ko ng isang babae na kaya siyang bigyan ng isang anak, bigyan ng isang buong pamilya na galing mismo sa kanila pero… hijo. Totoo ba ang lahat ng itinawag niya sa akin, na mayroon kayong anak na ikaw mismo ang nagdala at nagluwal?”

“Yes, madam. And he is sleeping right now.” Sagot ko dito.

May pag aalangang ngumiti ito. Kuway kumilos at umalis sa pagkakaupo at bigla na lang lumuhod sa harapan ko.

“No! Huwag kayong lumuhod.” Agad akong kumilos din para patayuhin ito pero hindi ito natinag at nanatili lang sa ganung ayos.

“Patawarin mo ako hijo.” Muli ay paghingi niya ng tawad at may luha ng namuo sa kanyang mga mata. “Alam kp na hindi kapa-kapatawad ang mga salitang nabitawan ko sayo noon, pero handa akong gawin ang lahat para lang sa pagpapatawad mo.”

“I said, napatawad ko na po kayo ngayon. Please stand up now, hindi niyo po kailangang lumuhod sa harapan ko.” Saka ko ito muling inalalayan patayo. “Hindi niyo po kailangang gawin ang bagay na iyon. Sapat na sa akin ang matanggap niyo na ako para sa anak niyo kahit pa lalaki ako. Matanggap niyo kami ng anak ko, na apo niyo.”

“Sorry hijo. Sorry.” Hindi pa man ako muling nakakapagsalita ay yumakap na ito sa akin. Wala na akong nagawa kundi ang tugunan na din ang yakap nito at doon ko na naramdaman ang paggalaw ng balikat nito na tuluyan ng napaiyak.

“It’s okay now Madam. Tama na. Baka sabihin ng iba na kinakawawa ko kayo dahil sa pag iyak niyo.”

“Again, sorry hijo. Sorry.”

Tumango ako ng kumawala ako ng yakap dito. Inabutan ko ito bg tissue para punasan ang namuong luha nito at naglandas na sa mga pisngi.

“Hayaan mo akong maging mabuting isang biyenan para sayo at maging mabuting lola sa apo ko.”

“Oo naman po, madam.”

“Kung napapatawad mo na ako hijo, can you call me mama from now on?”

Napangiti ako. Hawak niya ang mga kamay ko at naghihintay sa sagot ko.

“Oo naman po, mama.” Muli ay yumakap ito sa akin.

“Samalamat hijo, maraming salamat.”

“Baby is here.” Kuway sabay pa kaming napalingon sa nagsalita. Si Ace na ngayon ay karga na ang baby namin.

Napansin ko na sa pagtitig ng mama niya kay Acer ay halata na hindi makapaniwala sa nakikita ng mga mata. Mabagal ang naging hakbang na sumalubong sa kanila palapit.

“Is he my grandson?” Tanong nito ng makalapit sa kanila. Ako man ay lumapit na din at tumabi mismo sa kay Ace.

“Dada, meme.” Mu baby called us at nagpalipat lipat pa ang tingin sa amin bago napatingin sa mama niya.

“Yes baby, say hi to lola baby.” Kanangiti ko naman sabi at masuyong hinawakan ang kaya nito ng gustong humawak sa akin ng iangat nito ang kamay

Nakipagtitigan pa talaga ito sa lola nita. Kinikilala.

“Im your mama lola baby.” At itinaas ang mga kamay na gustong humawak din kay baby. Alanganin pa ito kung idadapo pa ang palad sa pisngi nito.

“Lala.” Acer said na dahilan para maiwan sa ere ang palad nito na hahaplos sa pisngi niya.

Ngumiti ito, may luhang nalaglag sa mga mata niya.

“Y-yes baby. Im your lala.” At tuluyan ng dumapo ang palad ng mama sa kanya at masuyong hinaplos nito vago tumingin kay Ace. “Can I carry him hijo?” She asked kaya naman agad na tumango siya.

Maingat naman na kinarga ng mama ito. “Lala.” And his little arms left up at humawak naman sa pisngi ng mama na naging dahilan para tuluyang mapaluha ito.

“A-apo ko siya. Apo ko nga siya.” Saka niya ito maingat na niyakap. “Apo ko. Patawarin mo ang lolo. Patawarin mo ako apo.”

Halos sabay na dumantay ang mga kamay namin sa magkabilang balikat ng mama kaya naman napaangat ng tingin ito sa amin.

“Pagmamahal lang ang kailangan ni Acer mama.” Sabi nita kay mama.

“I will hijo. Patawarin mo din ako. Patawarin niyo akong lahat sa nagawa kong kasalanan.”

“Buo na ang pamilya ko mama, kaya pinapatawad ko na kayo. Dahil sabi ng asawa ko, kailangang magpatawad para mas matahimik at mapayapa ang bubuoin kong pamilya.”

“Salamat sa inyo.”

“Ngayon, masaya na tayong lahat at kompleto na nadagdagan pa ng isang munting anghel.” Si lolo naman ngayon.

“Salamat papa, muli ay humihingi na ako ng tawad sa inyong lahat.”

Sabay sabay naman kaming tumango bilang sagot. Kaya naman muli kaming nagkwentuhan at nawili na ang mama kay Acer. Na halos makipag agawan na din kay Ace na gusto ding kunin mula dito ang anak namin.

Napuno ng masayang usapan at magandang bonding ang buong araw sa pagdating nina mama at lolo na nalinawan na lahat ng mga nangyari sa nakaraan at nakapagpatawaran.

---

To Be Continued..

---

🤣🤣🤣 nasabaw ang update ko ngayon.
Pero sana suportahan niyo parin.

Dont forget to click the star bottom.
Thank you so much sa lahat.

PH1 #52: Ace

Typo and grammatical error ahead!!!

52_Ace

“Dada.” Akmang tatayo na ako sa pagkakaupo ko sa may gilid ng kama nito dahil akala ko ay nakatulog na ito. Kahit siya ay napalingon na din dahil nauna na itong naglakad sana palabas ng silid nito.

“Yes baby, dada is always here for you. Hmmm, I thought you were asleep, baby.” Masuyong hinaplos ko ito sa pisngi habang siya ay lumapit ulit sa amin.

“Meme.” Tawag din nito sa kanya ng makalapit na siya sa amin.

“Yes baby. You need to sleep now, bukas na ang kaarawan mo kaya kailangan mong matulog.” Malambing na kausap niya dito. Niyuko at hinalikan sa nuo bago tumingin sa akin.

Ipinatong ko ang kamay ko sa balikat niya saka masuyong ngumiti din.

“Mauna ka na sigurong matulog mi esposa, babantayan ko na muna ang baby natin. Mukhang ayaw niyang mag isa ngayon.”

“I will stay here too hanggang sa makatulog siya.”

“Sige. Mukhang excited ang baby Acer natin sa kaarawan niya bukas kaya hindi siya makatulog.” Kuway sabi ko bago ko binalingan ito na nakatunghay lang sa amin habang nakahiga lang.

“Dada, meme.” Sabay abot ng mga kamay nito sa amin at gustong magpakarga.

“You wanna cuddle baby, hmmm. Who do you want to carry you? Dada or meme?” Kuway tanong ko dito saka ngumiti.

“Dada. Dada.” Pang uulit niya kaya nagkatinginan na naman kami.

“Okay baby, dada will carry you. Pero dapat makatulog ka na kapag kinarga ka ni dada okay?”

“Dada.” At may bahagyang pagtango nito na naintindihan din ang sinabi ko.

Maingat na kinarga ko ito para hindi magalaw ang nasa ilong niya.

“Sleep now baby. Para may lakas ka bukas. Marami kang bisitang dadalo.” Sabi ko dito. Maraang pinaghele ko ito na agad namang pumikit. Sinabayan ko pa ng mahinang pagkanta. Humming continuously.

Pasado alas onse na ng gabi pero ngayon lang talaga hindi masyadong nakatulog ito. Masyadong malambing ngayon ito sa amin.

Sa mga biyenan ko, kay lolo, kay mama at sa kanya. Pero mas gusto niyang sa akin magpakarga ng matagal. And I love it. Gustong gusto ko din siyang kargahin. Gusto ko siyang hawakan, iparamdam dito na hinding hindi ako magsasawa sa pag aalaga. I want to spend more time to my baby.

“He fall asleep again.” Mahinang sabi niya ng haplusin niya ang buhok nito.

“Yeah! What if I will stay here for a while.”

“We can stay here.”

Maingat na inilapag ko na ito para hindi magising ulit. Pinagmasdan namin siya pareho na ngayon ay mukhang himbing na sa pagkakatulog.

May nakapa akong takot sa dibdib ko habang papalapit na ang operasyon nito. Pagkatapos ng kaarawan nito bukas ay sa susunod na araw na ang naitakdang operasyon nito.

“Ace.”

“I’m afraid mi esposa.” Totoong saad ko habang nasuyong hinahaplos na ang maliit nitong kamay. “I’m afraid na baka mawala siya sa akin. Mawala siya sa atin mi esposa.”

“Alam ko, takot na takot din ako. Pero nananalig ako na mabubuhay ang anak natin at magiging matagumpay ang operasyon niya.”

“I hope so. I hope so mi esposa.” Yumuko ako at dinala sa mga labi ko ang kamay nitong hawak ko at dinampian ng halik. Doon na naman tumulo ang luha ko sa nakikitang ganito ang kalagayan ng anak ko.

Ang sakit sa dibdib ko na kahit gustong gusto kong akuin ang kalagayan at malipat na lang sa akin ang sakit nito ay hindi ko magawa. Tanging magagawa ko na lang ay ang manalig sa Kanya na hindi niya papabayaan ang baby namin. At gawin niyang instrumento ang mga doctor na aasikaso sa operasyon nito.

“Ace.” Yumakap siya sa akin sa pagkakaupo ko sa gilid ng kama ng anak namin. “We need to be strong. Dahil iyan na lang ang kaya nating gawin para sa kanya. We need to think positive.”

Tumango ako. Sumandal ako sa may dibdib niya. Ganito na lang lagi kaming dalawa kapag pinagmamasdan naming pareho ang anak namin. Alam ko na kung gaano ako kinakabahan ngayon ay mas kinakabahan siya. At kailangan din niya akong maging malakas para sa kanilang dalawa ng anak namin.

I need them, like they needed me the most. Nagpalipas muna kami ng ilan pang minuto sa tabi ng anak namin bago na kami nagpasyang pumanhik na din sa sarili naming silid para na rin makapagpahinga

=

“Dada.” Nakangiting inabot sa akin ang kamay nito ng magmulat ng mga mata kinaumagahan at ako ang una nitong nakita.

“Good morning baby, happy birthday.” Humalik ako sa nuo nito. Hinawakan ang kamay at hinalikan din iyon. “Happy 1st birthday.” Bulong ko pa na bahagyang pumiyok na naman ang boses ko dahil hindi ko mapigilan ang maiyak dahil kahit may malalang sakit ito ay lumalaban ito at ngayon, isang taon na ang anak ko. Ang anak namin ni Elijah.

“Dada.” Mas naluha pa ako ng maramdaman ko ang maliit nitong kamay na nasa pisngi ko na pala at parang pinapatahan ako dahil parang maiiyak din ito habang nakatitig sa akin.

“Sorry baby, sorry.” Maingat na binuhat ko ito at niyakap. “I love you baby. Dada love you very much.” Ang maliit nitong kamay ay yumakap din sa may leeg ko.

“Dada.” Kung makakapagsalita lang siguro ito ng deretso ay baka sasabihing hindi ko kailangang umiyak ngayon. But still, hindi ko mapigilan.

“Yes baby. Dada is here. Dada is cyring because dada is happy. Dada is happy dahil isang taon na ang baby ko.” Masuyong humaplos ang isang palad ko sa likod nito.

“Nagdradrama ba ang mag ama?” Tanong na nakapag palingon sa akin. Palapit na siya sa amin dala ang damit na susuotin nito mamaya. “Good morning baby, happy birthday.” And he kiss him on hid forehead. “Happy 1st birthday.”

Yumakap din ito sa kanya habang ako parin ang nakakarga dito kaya naman ang isang kamay ko ay yumakap na din sa kanya. And I’m happy such a scene like this that we are complete and has a happy family.

“I love you mi esposa, I love you baby.”

“Lab dada. Lab meme.” Sagot nito sa akin kaya naman mas napayakap ako sa kanila.

Limitado pa lang ang nasasabi nito pero everytime na nagkakabigkas ito gaya ngayon ay ang gandang pakinggan. Na ako, kaming dalawa ang unang nakakarinig nun.

“Come on, mamaya darating na ang mga bisita niya.” Kuway sabi niya at kumalas na ng yakap matapos dampian ulit ng halik ito sa nuo.

Pinaliguan namin ito. Simula ng dumating ako ay inaral ko kung paano ito paliguan kaya naman dalawa na kaming nagpapaligo dito kahit na ang bantay nito na nurse ang gagawa nun. But I insist, gusto kung gampanan ang pagiging ama ko sa anak ko. At puunan ang mga araw at buwan na hindi ko ito nakasama.

Matapos mapaliguan ay ang dala niya kaninang damit ang isinuot namin. Maaga gaganapin ang pagsasalo salo na gaganapin sa kaarawan nito dahil sa tanghali na ay dadalhin na namin siya sa hospital para doon na mamalagi bago ang operasyon nito dahil iyon na ang oras ng pagbibigay laya ng mga magulang sa batang magdodonate ng puso para sa anak namin.

At sa pasasalamat namin sa mga ito ay kami lahat ang aako sa gastusin ng mga ito simula ng naiconfine ang anak nila.

Magbibigay na din kami ng perang magiging puhunan nila para magbagong buhay dahil hindi naman sila mayaman. Nabibilang lang sila sa mga ordinaryong mamamayan.

“Your so handsome baby.” Halos panabay na sabi namin ng mabihisan na namin ito.

Ngumiti ito sa amin kahit na ang mga mata nito ay palaging inaantok. Nakikita namin na masaya siya. Hinawakan pa ang damit at parang sinasabing nagustuhan nito.

“Dada, lab lab.” At hinihila pa ang damit nito.

“Yes baby.” Umakbay ako sa kanya at dinampian ko siya ng halik sa labi ng mapatingin siya sa akin bago ko kinarga si Acer. “Are you ready baby?”

“Si, Dada. Si, Dada.” Sagot nito sabay tango na kahit mahina lang ang boses nito. Tinuturuan kasi ng espanyol ng mga biyenan ko ito at iyon ang isa na sa alam nitong isagot.

Magkaagapay na kami ngayon lumabas sa silid nito kasunod parin ang isang nurse na humihila ng maliit na oxygen tank nito.

Dumalo ang ilang kamag anak nila. At dumalo din si Daniel. Nakangiting sumalubong ito sa amin.

“How are you baby.” Bati nito kay Acer but Acer hide his face on me. “Mukhang ayaw na niya sa akin simula ng dumating ka.” Kuway sabi nito.

“What do mean? My baby like you?”

“Yes, he always clingy. Pero tingin ko, naghahanap lang siya noon ng kalinga ng isang ama. At nakikita ko na, nakikilala ka na niyang ikaw ang tunay niyang ama.” Sagot nito sa akin.

“Of course, he is my son, and I am his father. Kaya hindi na bago iyon kahit ngayon lang kami nagkita at nagkasama.”

“Ace, your voice.” Napalingon pa ako sa kanya ng sitahin niya ako dahil.bahagyang nainis ako dahil para na rin nito kasing sinabi na mas matagal nitong nakasama ang anak ko kaysa sa akin.

“Sorry mi esposa.”

“I’m not here to pick a fight Mr. Anderson.” Sabi naman nito bago muling bumaling sa anak ko. “Happy birthday baby. I have birthday gift for you.”

“Thank tou Daniel.” Siya ang nagpasalamat dito.

“Advance ko na ibibigay ang birthday gift ko sa kanya kahit hindi pa niya magagamit. Dahil naniniwala ako na kaya niyang lagpasan ang operasyon niya bukas.”

“Salamat ulit Daniel.” Muli niyang pasasalamat dito.

“Your always welcome baby.” Pero kay Acer ito nakatingin. At masuyo ding ipinatong ang kamay nito sa likod habang nakatago parin ang mukha sa akin.

Siya namang nagsidatingan ang ibang mga bisitang inimbitahan nila.

Umabot siguro ng labing limang katao ang dumating at ang mga malalapit na kaibigan lang talaga at kamag anak.

Kasama naman si Lolo sa nakisalo at nakipag usap sa mga ito. Si mama naman ay parang naasiwa parin pero dahil sa palakaibigan naman ang mama niya ay kinakausap naman siya nito.

Kahit gusto sanang kargahin din ng mga bisita ang baby namin ay hindi naman na siya humiwalay sa akin o sa kanya. Kaya dalawa na lang kaming kumakarga dito.

Hanggang sa sinimulan na nga ang handaan ng nakadating na lahat ng naimbitahan.

“Happy Birthday baby Acer.” Pagtatapos ng kanta namin ng kantahan namin ito. Bawat isa sa sa dumalo ay nagbigay ng wish para dito. At iisa lang halos ang mga hiling nila na sana malagpasan nito ang operasyon nito. At maraming kaarawan pa ang darating para dito.

“Maraming salamat po sa inyong lahat.” Naluluha na lang na pasasalamat niya sa mga ito. Ako man ay nagpasalamat na din at pinigilan ding tumulo ang luha ko na hindi ko na napipigalan kapag kaming tatlo lang ang magkakasama. Pero kailangan kong ipakita na malakas ako para sa mag ina ko. Kailangan nila ng lakas na masasandalan nilang dalawa kaya hindi dapat ako magpakita ng kahinaan.

Matapos ang emosyonal na pagbibigay nila ng wish para sa anak namin ay nagsimula na din ang salo salo. Natabunan na ng saya ang kaninang lungkot na bumalot sa amin.

Tawanan, kwentuhan na ang namayani sa buong bahay. At dahil hindi naman nakakatagal si Acer sa mga kasiyahan ay agad din itong nakatulog habang karga karga ko.

Ibinalik ko na ito sa silid. At maingat na ipinahiga doon. Hindi na din ako lumabas para makisalo sa kanila.

“Hayaan mo munang magpahinga si baby.” Narinig ko mula sa may pintuan. Lumapit siya sa akin at gaya ng ginagawa niya ay aakbay ito sa akin habang nakaupo ako mismo sa gilid ng kama ng anak namin.

“Gusto ko lang siyang titigan. Gusto ko siyang hawakan.”

“Me too, Ace. All I want is to hold him too.”

“Mi esposa.”

Yumakap siya sa akin. Iniyakap ko ang mga braso ko sa baywang niya at isinubsob ko ang mukha ko sa dibdib niya at doon na naman ako naglabas ng pag aalala ko sa anak namin. Hindi ko na namam napigilan ang luha ko na kusa na lang lumalabas sa tumwing dalawa na lang kaming magkasamang nagbabantay sa anak namin.

Hindi ko talaga maiwasan ang hindi mag alala. Nababalot ang buong pagkatao ko ng pag aalala ko sa anak namin. Hindi kasi maalis sa isipan ko ang 50/50 na chance nito sa operasyon. Dahil masyado ng mahina ang katawan nito para sumailalim ng operasyon at sabi ng doktor, baka hindi kayanin ng katawan nito iyon kaya naman pinaghahanda din kami sa posebleng mangyari. Ayaw ko man sanang isipin na baka hindi nito kayanin ay hindi ko maiwasan.

Hindi ko kaya. Hindi ko kayang mawala siya sa akin. Sa amin ni Elijah.

“Mi esposa, nag aalala talaga ako.”

“Shhh! Please, huwag mong iisipin na hindi makakayanan ng anak natin. Kakayanin niya iyon.”

Mas humigpit ang yakap ko sa kanya. Ganun din siya sa akin. Hindi na din siya lumabas para sana makihalubilo sa mga bisita. Hanggang sa isa isa na ngang nag siuwian ang mga ito at naghanda na din kami para sa pagpunta sa hospital.

=

Naramdaman ko ang panginginig ng kamay niya habang nakahawak siya sa akin. Nakayakap ako sa kanya habang naghihintay na sa labas ng operating room. Kasama ang mga magulang namin at si lolo at mataimtim na nagdadasal sa kaligtasan ng anak namin.

Wala na kaming naging imikan, tanging mga mata na lang ang nag uusap usap kapag sa tuwing magtatama ang mga mata namin sino man sa kanila.

Nabalot ng pag aalala. Naghihintay sa magandang balita.

“Hold on baby.” Palagi kong mahinang daing. Habang nakatingin ako sa pintuan ng operating room. Hindi na matapos tapos ang kaba ko. At alam kong ganun din ang nararamdaman nila.

Hindi na namin alintana ang gutom sa paghihintay. Aabutin daw ng apat o limang oras ang operasyon at oobserbahan pa kung maayos ang pagtibok ng pusong ipapalit.

Lumipas pa ang ilang mga oras, sabay sabay kaming napatayo ng may lumabas na sa operating room. Agad namin itong nilapitan at tinanong kong tagumpay ba ang operasyon.

“The operation was success.” Seryusong sagot ng doctor sa amin.

Mahigpit na yumakap siya sa akin na umiiyak. Umiiyak dahil sa sayang naramdaman sa tagumpay na operasyon ng anak namin. Ako man ay napaluha na din at niyakap din siya ng mahigpit.

Nagsabi ang doctor na ililipat na ang anak namin sa CICU for monitoring the new heart of our baby kung gumagana ito ng maayos.

Nabunutan na kami ng tinik sa dibdib habang nakatingin mula sa salamin sa labas ng CICU ng mailipat na ang anak namin doon. Hindi man kami pwedeng basta na lang pumasok para sana samahan ito ay sapat na ang makita namin siyang tagumpay ang operasyon nito.

Pero…

Limang oras palang ang lumilipas matapos ang operasyon ay nagkagulo na sa loob kaya halos panabay na nakapasok kami sa loob dahil sa pag aalala namin. Kahit na may nagpapalabas sa amin dahil hindi daw kami pwede doon sa loob. Pero hindi na kami lumabas.

Narinig ko na sinabi ng isa na tumigil sa pagtibok ang bagong puso nito. Kaya naman nagkagulo ang mga doctor na nakatalaga dito.

“Ang baby ko.” Yumakap siya sa akin na umiiyak habang nakatingin siya sa mga doctor na abala ng nererevive ang puso ng anak namin na tumigil sa pagtibok.

“Please baby. Hold on. Lumaban ka.” Ako man ay nanlabo na ang tingin ko dahil tumulo na ang luha ko dahil sa takot na posebleng mangyari. Hindi ko na din makita kung ano pa ang mga bagay na ginawa nila.

“Ace.. ang b-baby ko. A-ng baby ko.” Napahagulgol na siya ng iyak dahil sa pagtigil ng mga doctor na lupaypay ang mga kamay na tumingin sa amin matapos ang ilang minuto.

Umiling ang isang doctor saka saka tumingin sa maliit na relos sa kamay.

“Time of death-.”

“Noo!!!. Nooooo… hindi pa patay ang anak ko.” Histerical na sigaw niya. “Hindi totoo iyan. Hindi totoo iyan.” Pagsigaw niya habang ako naman ay mahigpit na nakahawak sa kanya na hindi ko alam ang gagawin ko.

“No.” Mahinang boses na saad ko.

“Buhay pa ang anak ko. Buhay pa siya. Ace.. buhay pa ang anak natin. B-buhay pa siya.” Saka niya ako pinagsusuntok sa dibdib habang umiiyak. Paulit ulit na sumisigaw na buhay pa ang baby namin hanggang sa tuluyan na iyong nanghina ay nawalan na siya ng malay sa mga bisig ko.

---

To Be Continued..

---

Hoping for your support.
Thank you!!

PH1 #53: Elijah

**Typo and grammatical error ahead!!! **

53_Elijah

Umakbay siya sa akin matapos kong ilapag ang bulaklak na dala namin when we arrive at the cemetery to visit him.

May lungkot na sa dibdib na nakatingin mismo sa lapida sa harapan namin ni Ace.

“Babalik kami para muli kang bisitahin. Maraming salamat sa bagong pag asa na ibinigay mo sa amin. Hindi ka namin makaklimutan.”

“He is our Angel.” He said at umakbay siya sa akin. Yumakap ako sa kanya ng mahigpit matapos akong magpakawala ng isang malalim na hininga sa pinipigilan konh luha.

Taimtim na nagdasal para sa kanya na kung nasaan man siya ay mananatili itong nasa alaala namin.

“Lets go, dalawang oras na lang ay babalik na tayo ng pilipinas.” Sabay hawak sa kamay ko.

“We love you.” Isang huling sulyap sa lapida bago ako tuluyang nagpahila sa kanya.

Magdadalawang taon na din ang lumipas simula noon na nakapagpabago ng buhay namin ng tuluyan. At sa dalawang taon na iyon ay taon taon kaming dumadalaw dito sa Mexico to spend time for him.

“Mi esposa, ang lalim na naman ang iniisip mo.”

“Yeah! Kapag kasi dadalaw tayo dito ay nahihila ang isip ko sa kung saan. Kaya hindi ko maiwasan.”

“Ako din naman mi esposa.” Pinagbuksan niya ako ng pintuan bago siya sumakay. “Lets go.” Kuway sabi niya sa driver na maghahatid sa amin sa airport.

We spent 40 minute at the road bago kami nakarating sa airport na ngayon ay naghihintay na sa amin sina mommy at daddy.

“Bye mom, bye dad.” Yumakap ako sa kanila ng malapit na ang oras sa flight namin pabalik ng pilipinas. Hapos kakaapak lang namin ng Mexico ay agad din naman kaming uwi.

“cuidate mi hijo.” Halos panabay na sabi nila sa akin.

“Opo mom, mag iingat ako palagi para sa inyo.” Sagot ko naman sa kanila. Binalingan naman nila si Ace at pinagsabihan na ingatan at alagaan na taas nuo namang sumagot na aalagaan ako habanh siyang nabubuhay.

Muli ay nagpaalam na kami sa mga ito. Nagsabi na dadalawa na lang sila sa amin kapag nakuluwang luwang ang schedule nila sa mga negosyo nila. And then, we take our flight going back to the phillipines and spendin 16 to 17 hours bago kami tuluyang nakalapag sa airport.

“Ace, were here.” Tapik ko sa pisngi niya dahil tulog na tulog siya at hindi na namalayang nakalapag na ang eroplanong sinakyan namin.

Nagmulat ito ng mga mata, nakangiting tumititig sa akin bago inayos ang pagkakaupo at sarili.

“Kanina pa ba tayo nakalapag?”

“No, ngayon ngayon lang.” Sagot ko sa kanya. Inayos ko na din ang suot ko na bahagyang nakusot sa pagkakaupo ko ng matagal bago tumayo.

Magkaagapay na kaming bumaba ng eroplano. Sa airline ng kaibigan ng lolo naman kami lagi dahil private plane lang ang nilululanan namin sa tuwing mangingibang bansa kami. And anytime ay pwede kaming mag pa set ng schedule ng walang kahirap hirap.

“Bakit?“tanong ko sa kanya ng makalabas kami sa airport at naghihintay na sa amin ang sundo namin ng tumigil siya.

“Hindi na siguro ako makakasabay sayo sa pag uwi mi esposa, dahil may dadaanan pa ako.”

“Hmmm.” Kunot nuo kung tinitigan ito. “Hindi mo ba pwedeng mamaya na lang o ipagpabukas na lang iyan?” Tanong ko. Mag aalas syete na kasi ng umaga and we need to rest first dahil sa haba ng oras na biniyahe namin pabalik.

“Kahit gusto ko man mi esposa, pero kailangan kong asikasuhin ngayon iyon.” Sagot niya saka mabilis na dinampian ako ng halik sa labi. Pinagbuksan niya ako ng pintuan ng kotse sa backseat. “Ingat sa pag uwi mi esposa, hihintayin ko na lang dito ang driver na tinawagan ko.” Sabi pa nito sa akin.

“Sige, pero umuwi ka kaagad kapag natapos mo na ang gagawin mo.”

“Sure mi esposa.” Muli ay mabilis na dinampian ako ng halik sa labi. Bago isinara ang pintuan.

Paalis na ang sinakyan ko ng napansin
ko sa rearmirror na may tumigil sa tapat nito na puting kotse.

“Slow down please.” Kuway sabi ko sa driver. At napalingon ako sa likod. At ganun na lang ang kinunot ng nuo ko ng makita kong babae ang bumaba mismo sa puting kotseng iyon na sinalubong niya ng yakap at halik sa pisngi.

At kailan pa siya may hinahalikang iba maliban sa akin. Bigla tuloy akong nakaramdam ng galit dahil sa nakita ko.

Nakangiti siya dito. Nag usap pa sila bago muling sumakay ang babae pero hindi na sa driver seat ito pumuwesto dahil siya na mismo ang nagmaneho. Saka sabi niya driver. May driver ba na babae sa kompanya?

“Susundan ko po ba sir?” Tanong sa akin ng driver ng nauna pang nakaalis ang mga ito. Ewan ko na lang kung napansin niyang hindi pa kami nakakaalis.

“Hindi na kailangan. Baka may business lang sila. Lets go home now.” Sagot ko dito na kahit hindi din ako kumbinsado sa sinabi ko.

Tatanungin ko na lang sa kanya pagbalik niya mamaya. Hindi naman siguro tatama ang hinala ko na may relaayon sila ng babae. Pero kasi nitong nakaraang buwan lang kasi ay nadadalas din ang pag alis alis niya at laging wala sa opisina bago pa man kami nagpunta sa Mexico. At iyon bang babaeng iyon ang dahilan kaya lagi siyang abala nitong mga huling linggo?

Ewan ko lang huh! Pero kung ganun man, hmmp! Malilintikan siya sa akin.

“Yes sir.” Agad naman nitong pinasibad ang kotseng minamaneho nito at ngayon ay bagtas na namin ang daang pauwi ng AP.

=

“Mommy.” Agad akong nagtaas ng tingin ng marinig ko ang tawag mula sa front door ng makababa ako.

Nawala na ang nasa isip ko ang nakita ko kanina. Nakangiti akong dumipa at inaanyayang lumapit ito sa akin kaya naman patakbong nilapitan ako at yumakap sa akin.

Pabuhat na nakayap ako dito.

“I miss you baby.” Bulong ko. Kahit na limang araw ko lang itong hindi nakita ay nangulila agad ako.

“I miss you too mommy.” Saka niya hinawakan ang magkabilang pisngi ko at pinupog ako ng halik sa buong mukha. “I love you mommy.” Kuway sabi pa nito at muling ipinulupot ang maliit na kamay sa leeg ko.

“I love you too baby. How is your day without mommy and daddy?” Tanong ko.

“Always behave mommy, mama lola takecare of me.” Sagot nito na nakangiti.

“Good boy.” Hinalikan ko ito sa nuo. “la abuela y el abuelo tienen un regalo para ti bebé.” Sabi ko dito.

“Yehey! gracias mami. Quiero llamar a Abuela, quiero llamarla.” Bibong sabi pa nito.

“De nada bebé.” Inilapag ko na lang ito ng magpumiglas habang karga ko. Mabilis na tinungo ang loob ng bahay para tawagan daw ang lola niya.

Nakangiti na lang akong sumunod papasok. Magtatatlong taong na ito sa susunod na buwan, at bibong bibo ito. Na kahit nitong huling taon lang talaga ito naging bibo dahil sa pagpapagaling niya ay madaling maka over come ng nasa paligid. Madaldal na din ito kahit bihira pa lang ang mga salitang alam. Ang dating payatin noon dahil sa naging sakit niya ay naging malusog na. Ang pilat sa dibdib nito ay tuluyan ng naghilom at parang hindi sumailalim sa operasyon dahil halos guhit na lang ang nasa dibdib niya gawa ng mabisang ointment na ipinapahid mismo sa pilat nito sa dibdib.

Well, nagtataka kayo siguro. Pero totoo lahat ng ito, buhay na buhay ang baby namin. Malusog at wala ng sakit simula ng muling tumibok ang pusong ipinalit sa kanya.

And what happened that day was…

**_Flashback… _ **

**Nahimatay si Elijah dahil sa hindi matanggap na nangyari sa anak nila. At pati siya ay halos hindi na din alam ang gagawin at tulalang nakatitig lang sa anak nila na nakahiga na wala ng buhay habang nakayakap siya dito na wala ng malay. **

**“Sir.” Untag sa kanya ng isang nurse kaya naman napatingin siya dito. Kaya ayaw man sana niyang kumilos ay binuhat niya ito at nanlulumong ipinahiga din ito sa trolley bed na nasa gilid ng CICU sa loob. The nurse check him habang siya naman ay lumapit sa anak nila. Tuluyan ng tumulo ang kanyang luha at mabibigat ang mga paang lumapit dito. **

**“Baby.” Halos hindi niya naibigkas iyon dahil lungkot na naramdaman niya.hinawakan niya ang maliit na kamay nito. Nanginginig na para bang nawalan na siya ng lakas. Hindi niya matanggap ang nangyayari. Ibinulong at inihiling na sana panaginip lamang ito ngayon. Panaginip na kapag gumising siya ay buhay pa ang anak nila. **

**Pero natigilan siya. in a few second, tumunog ang bedside monitor na dahilan para lahat sila ay lumapit sa bata at muling tinignan. Muli na namang naging abala ang doctor. **

**Nabuhayan siya ng loob ng marinig niya ang sinabi nila na muling tumibok ang puso nito. Inasikasong muli at isinailalim sa masusing check up. Inayos pa ang pwedeng ayusin dito. **

**Na ang luha niya kanina ay mas naging masagana dahil sa hindi pa patay ang anak nila. Nilapitan niya si Elijah na ngayon ay wala pang malay at niyakap niya ito. **

**“Mi esposa, our baby is alive. He is alive.” Sabi na naiiyak sa magandang balita. Na naging dahilan na para muli ito magkamalay. **

**“Ang baby ko. Buhay ang baby ko Ace, sabihin mo sa akin.” Hestirical niyang agad na saad at kumawala ng yakap sa kanya para umalis sa pagkakasampa sa kinahihigaan pero agad niya itong pinigilan. **

**“Calm down mi esposa, calm down.” Pang aalo nito at muli niya itong niyakap pero patuloy ito sa pagpupumiglas at muli na namang umiyak. “Stop crying. Our baby is alive mi esposa, stop crying.” Sabi niya agad. Ang iyak nito ay unti unting tumigil kahit na nandoon parin ang paghikbi nito. **

**“B-buhay ang baby ko. Buhay ang baby. Di ka nagbibiro diba?” **

**“Hindi ako nagbibiro mi esposa. Buhay ang baby natin.” At muli niya itong niyakap. Na nauwi na naman sa iyak at paulit ulit na sinabsabing buhay ang baby nila. And then the doctor declared na nasa tamang pagtibok na ang puso nito. Kaya naman muli na silang pinalabas kahit ayaw man sana nila at gusto na nilang manatili sa loob at bantayan ang anak nila. **

**Sa nangyaring iyon na halos may limang minuto o mahigit na hindi tumibok ang puso nito ay masasabing isa iyong himala kaya agad silang nagtungo sa chappel ng hospital at taimtim na nagdasal. Nagpasalamat sa himala nito. Nagpasalamat sa bagong buhay na ibinigay ng May Kapal sa anak nila. **

**Simula noon, habang naghihintay sila sa bagong improvement para sa anak nila ay hindi na sila nakakalimot na magpasalamat sa araw araw. Sa bawat araw na nabibigyan na ng magandang resulta sa kanilang anak kahit na nasa coma parin ito. **

**Isa, dalawa, tatlo, apat na linggo na ang matuling lumipas. Sa ika-apat na linggong iyon ay nagkamalay na ang anak nila. Kaya naman mas napanatag na ang loob niya. Dahil ang puso ng anak nila ay tuluynan ng gumagaling. Saka na nila ito inilapat sa private room sa hospital para magpatuloy ang mga doctor na pag momonitor nila. **

**“Dada.” Mahinang boses ni Acer kaya naman napaangat ang ulo niya ng marinig niya iyon. “Meme.” **

**“We are here baby.” Sagot niya sa anak. Hinalikan sa nuo sa pingi. **

**“Dada.” Muli nitong turan. At parang gustong magpabuhat. Sabi ng doktor ay pwede naman daw itong buhatin na ngayon. Kaya maingat naman kinarga niya ito. Maingat ang bawat paghawak niya dito para lang hindi masagi pa ang may ilan pang mga bagay na nakakabit sa katawan nito. Nasa recovery stage pa lang kasi ito. **

**“Your so brave baby.” Masuyong niyakap niya ito. At ngayon pa lang ang unang beses na kinaraga namin mula ng magising ito. **

**Siya naman pag pasok ni Elijah kagagaling lang sa doctor nito at agad na nakiyakap sa kanila. **

**“Meme.” **

**“Yes baby. Mommy is here.” And he kissed him in the cheek. **

**Simula noon ay naging mabuti na ang kalusugan nito at ang puso ng anak nila ay tuluyan ng tinanggap ng katawan niya. **

**They stayed 4 months in the hospital bago tuluyang pumayag ang doctor na lumabas sila at sigurado ng maayos na maayos na ang pagtibok ng puso ng kanilang anak. **

**They stayed in Mexico for almost a year bago na nila tuluyang maiyuwi sa Pilipinas ang anak nila. And stayed in the Phillipines for good. **

**_End of Flashback!!!! _ **

=

Naabutan ko na ngang kausap ng baby ko ang abuela at abuelo nito sa telepono kahit pa man hindi pa masyodong magaling ito sa pagsasalita. But he always smile when he is talking na para bang nasa harapan lang niya ang mga ito.

“Welcome home hijo.” Napalingon naman ako sa nagsalita. Ang mama ni Ace na ngayon ay siya ang naging kasama ng baby ko sa limang araw na wala kami. At kasama din si mama.

“Thank you mama.” Lumapit ako dito at humalik sa pisngi.

“Ang asawa mo? Bakit di mo kasama?” Kuway tanong nito kaya naman bigla naalala ko ang nakita ko kanina.

Nabuhay ang kaninang agam agam ko pero maayos parin naman na sinagot ko ang mama.

“Sabi niya may business siya na aasikasuhin mama kaya hindi na siya nakasabay sa akin sa pag uwi.”

“Batang yon oo, hindi parin nagbabago.”

“Alam niyo naman na isa na iyon sa parte ng buhay niya mama kaya ayos lang yon. Hindi naman siya nagbabago sa amin ng anak niya.”

“Yeah! Oo naman, he love you and your son.”

“Yes mama.” Saka ko binalingan si Acer. “Acer, sweetie. Aakyat lang si mommy sa taas huh, huwag maglulumikot baka kung mapaano ka. Okay!.” Bilin ko dito.

“Yes mommy, mama lola is here, don’t worry.”

“Good.” At muli ko kong binalingan si mama.” Aakyat na muna ako mama. Magpapahinga na lang muna ako. Medyo may jet lag ako at nahihilo parin sa biniyahe namin.”

“Just go hijo. Kami na ng mama mo ang bahala sa ako namin.” Pag sang ayon naman nito kaya naman muli akong nagpaalam dito bago na ako tuluyang umakyat.

Pero ang sinabi kong aakyat para magpahinga ay hindi ko naman magawa dahil kay Ace na naiisip ko na may kasamang babae ngayon. Ngayon ko lang na naman kasi nakita na may kinasamang babae at hindi ko pa kilala. May nakakasama naman siya pero mga empleyado lang niya at wala ng iba. Pero ang isang iyon. Hindi ako kumbinsado na isa lamang iyong impleyado dahil sa tindig at porma nito ay mukhang isa iyong modelo.

“Huwag ka lang mag luluko Ace Anderson. Puputulin ko ang kaligayahan mo.” Naibulong ko ng padapang nahiga ako sa kama ng matapos akong mag shower at magbihis para ma refresh naman ang katawan ko. And then, kinuha ko ang phone ko and check where is his location para kung nakapag isip ako ay susundan ko siya. And I got it. I found where it is?

Sa pag momonitor ko sa location niya ay hindi naman na ito gumagalaw so I decide to take a rest first. Kung makakapagpasya ako at wala pa siya hanggang mamaya ay susundan ko na siya para alamin kung ano ang ginagawa niya sa lugar na iyon.

At mabilis naman akong dinalaw ng antok at mabilis na nakatulog.

=

“Mommy, mommy. Lets go.” Nagising ako sa pagyugyog sa balikat ko ni Acer at ginising ako sa pagkakatulog ko. “Mama lola said we are going out today.”

Humawak ako sa batok nito. Habang ang isang kamay ko ay kumusot sa mga mata ko.

“Saan daw baby?” Tanong ko bago ako bumangon at tumingin sa wall clock. Pasado alas tres na pala ng hapon at ganun na ako katagal nakatulog.

“Mama lola one told me to wake you up now.”

“And your daddy?”

“Daddy is not here mommy.” Sagot nito.

Hindi pa ba siya bumabalik mula kanina? Saka sabado naman ngayon at nakit nagbabad yata siya sa ka business meeting niya? Kunot nuo tuloy akong tumayo mula sa kama.

“Okau baby, just wait for me at the living room. Magbibihis lang ako.” Kuway sabi ko dito na agad namang tumalima. I know that mama is outside the room kaya panatag akong utusan itong lumabas na. Hindi naman nila hahayaan na mag isa siya na baba sa hagdanan o aakyat.

Mayroon naman tagapag alaga ang anak ko pero mas gusto ding makipag agawan sa pag aalalaga ang mama niya at ang mama sa dito. Kaya naman halos wala ding ginagawa ang yaya niya. Nakaantabay na lang kapag may iuutos sa kanya para kay Acer.

Agad akong naglinis ng katawan at nagbihis. Kahit natatawag parin ang isip ko kay Ace ay hindi ko na lang pinansin. Saka saan naman kaya kami pupunta ng biyanan ko sa oras na ganito.

Dibale na nga, siguro gusto lang ipasyal ni mama ito na kasama ako. So hahayaan ko na lang.

“Kumain ka na muna kaya, bago tayo lumabas. Hindi ka na kasi namin ginising kaninang tanghalian dahil himbing na himbing ka sa tulog.”

“Hindi pa naman ako gutom mama, maybe sa pupuntahan na lang natin ako kakain.” Sagot ko dito. Kinuha ko mula dito si Acer na hawak ang mga kamay at kinarga. “Saan ba ang punta natin?”

“Nagyaya kasi ang isa sa mga kaibigan ko hijo kaya gusto ko kayong isama. Diba balae.” Sagot nito sabay baling kay mama na nakabihis na din.

“Oo naman balae. Kaya tayo, gusto ko ding makakilala ng bagong mga kaibigan.”

“Okay then Lets go.”

Sabay na sabay na lumabas. Ang mama niya ang nagmaneho habang si mama naman sa harapan din. Kami ni Acer ay sa likod kasama ang yaya nito.

Nag kwekwentuhan sila mama habang bagtas namin ang daan sa pupubtahan namin habang ako ay nakikinig na lang. Nakagaan na din ang loob nilang dalawa at ang dating masamang ugali ng mama niya ay halos hindi ko na nakikita simula noong humingi ito ng tawad. Laging bumibisita sa amin. Nakikipag kwentuhan kay mama at nag aalaga kay Acer.

Si mama naman ay sa bahay na binili ni Ace parin siya nakatira. Sa bahay kung saan ito nag stay noon ng nagpapagaling ito. Gusto ko man sanang sa bahay na lang namin ni Ace ito tumira pero ayaw naman niya dahil ayaw naman daw niyang makaistorbo sa amin. As if naman si mama ay ipinapahiwatig na iba ang ibig nitong sabihin.

Si Celine parin hanggang ngayon ang kasama namin sa bahay at si Marga naman ang yaya ng baby namin. Si mama ay may kasama din sa bahay kahit ayaw niya sana but Ace insist para daw hindi naman uto boring na mag isa sa bahay nito.

Marahil man mabilis na lumipas ang panahon ay at maraming nagbago ay patuloy naman na nagiging maganda ang samahan namin bilang isang masayang buong pamilya.

At gaya ngayon, ganito kami kapag may mga gistong puntahan sila ay isinasama kami, pero ngayon lang wala si Ace, dahil lintik na hindi pa bumabalik hanggang kanina.

“Mama, hindi ba tumawag si Ace mula kanina?” Hindi ko na mapigilang tanungin dahil naman dati halos oras oras na tumatawag ito sa akin to check what we are doing ng anak niya.

“Hindi naman hijo.” Sagot nito na tumingin sa akin mula sa rearmirror.

“Kasi nag try ako kanina na tawagan siya bago tayo lumabas pero hindi niya sinasagot. Then bigla na lang nag out of coverage yong number niya.”

“Baka busy parin hanggang ngayon hijo. Dibale mamaya naman siguro ay tatawag din iyon sa iyon.”

“Sana nga po mama.” Muli na naman kaming natahimik hanggang sa marating namin mismo ang AA Hotel and Restaurant na pag mamay ari din namin.

Panabay na nagsibabaan kami ng kotse ng maayos na nitong naiparada.

Ang restaurant agad ang tinalunton namin. Pero ganun na lang ang pagkabigla ko at halos hindi ko na maihakbang pa ang mga paa ko sa nakitang ayos ng buong restarant.

Napapalibutan sa loob ng mapusyaw na kulay lilac na ilaw. At sa pag apak ko sa pintuan ay doon na tumunog ang isang malamyos na musika na isa sa mga paborito kong kanta na laging pinakikinggan.

At hindi lang iyon, sa maliit na stage na nandoon at may nakalagay doon na banner at nakasulat doon ang pangalan ko. Like.. “Elijah Lawrence Anderson, I love you.”

Napalunok ako. Napalingon na lang ako ng hawakan ng mama ang balikat ko at kinuha mula sa akin si Acer na karga ko.

“Lets go hijo.” Kuway aya pa nito at nauna ng pumasok sa loob at tinungo ang isang lamesa doon.

Walang ibang tao sa loob maliban na lang sa amin ng mama niya, mama, ang baby namin, at ang bandang nagpapatugtog sa gilid ng restaurant.

Ayaw ko man sanang lumakad pero parang may sariling isip ang mga paa ko at nagsimulang humakbang ng makita ko siya na ngayon ay nakatayo na sa harapan ng stage kung nasaan nakalagay ang banner.

Naglakad na din siyang palapit sa akin kaya naman nagkasalubong kaming dalawa sa pinakagitna. At doon na natuon ang spot light sa aming dalawa.

Para na akong naestatwa ng mabilis na lumuhod siya sa harapan ko. Halos hindi ako makakurap. Hindi ako makapaniwala sa nakikita ng mata ko.

Pakana niyang lahat ng hindi niya pagsama sa akin pauwi kanina. At ito ba ang business na gagawin niya? But who the hell is that girl kaninang umaga?

“Mi esposa.” Iyon ang unang narinig ko mula sa kanya ng hawalan niya ang dalawang palad ko at hinalikan ang likog niyon. “This is what I’ve waiting for.” Pagpapatuloy nito at nakatingalang napatitig sa akin. “Ang hingin ang kamay mo sa tamang pagkakataon, sa tamang paraan. At ito ang araw na iyon.”

“A-ace.”

“Mi esposa, hindi ko alam kong mahal mo talaga ako dahil hanggang ngayon ay hindi ko narinig ang katagang iyon mula sayo kaya naman nag aalangan ako na hindi ako deserving para sayo. Mi esposa, mahal na mahal kita at mas lalong minahal kita dahil sa anak natin. At mas minamahal pa kita sa mga araw na nakakasama kita and I can’t live without you in mylife. Mi esposa, sabihin mo sa akin ang mga bagay kung saan pa ako nagkulang para magawa ko at ng marinig ko na sayo ang matagal ko ng hinihintay na marinig galing mismo sa bibig mo.”

Napasimangot ako. Hindi ko alam ang dapat kong gawin o tamang magiging reaksyon. Hindi ko naman akalain na balak pala niyang magpropose pa. Ang akala ko kasi ay kasal na lang ulit ang gagawin namin gaya ng sabi niya noon na ang baby namin ang magdadala ng singsing para sa amin and I didn’t expect this kind of proposal na halos iba na ang naiisip ko kaninang umaga sa nakita kong kasama niyang babae.

“I know, na marami pa akong pagkukulang at hindi din maalis sa isipan mo kung gaano kita noon pinapahirapan. Pero mi esposa, Just like what I’ve said, sabihin mo lang ang gusto mong kaparusahan ko ay matatanggap ko huwag mo lang hilingin na iwan ko kayo ng anak natin dahil hindi ako papayag.” Pagpapatuloy nito. “I love you mi esposa. Please, love me too.”

Binawi ko ang isang kamay ko at mahinang hampas sa palikat ang ginawa ko. But then, I caress his cheek at may luha ng tumulo sa mga mata ko.

“Hindi ko hihilingin na layuan mo kami ng anak natin. But I hate you.” Kuway sagot ko sa kanya.

“Mi esposa. Sorry, at alam ko naman na galit ka parin sa akin hanggang ngayon kahit pa man na masaya tayong nagkakasama. Hindi ko iyan kinukwesyon dahil karapatan mong magalit sa akin. But mi esposa, please. Narito ako ngayon sa harapan mo para pormal na ayain kang magpakasal. Mi esposa, gusto ko na maging makatutuhanan ang kasal natin. Mi esposa, allow me to marry you again. Mi esposa, Will you marry me.”

“Hindi ko naman expected na mag propropose ka pa. Akala ko kasi kasal na lang walang ganito. But you surprised me. And I like it.”

Ngumiti siya. Kumilos at may kung anong kinuha sa bulsa ng coat niya. At isa iyong maliit na kaheta na kulay lilac din.

Binuksan niya iyon ng bitawan ang kamay ko. At sa loob nun ay isang kumikinang na singsing na may mga maliliiy na diamond.

“Mi esposa, once again. Will you marry me?” Muli niyang tanong sa akin. Kaya naman kumilos ang kamay konat inilahad iyon sa kanya saka ako tumango.

“Y-yes of course. And I love you Ace, mahal na mahal din kita simula noon at hanggang ngayon.”

Isang ngiti na naman ang gumuhit sa labi niya but this time his hand was shaking. Ng alisin niya sa maliit na box ang singsing at isinuot iyon sa akin.

Mabilis na tumayo siya ng maisuot na niya iyon saka niya ako hinalikan sa labi. Halik na puno ng pagmamahal. Halik na may pagsusumamo kaya naman kusa ng tumugon ang labi konsa halik niyang iyon at hindi na pinansin ang mga taong nasa paligid namin. Halik na parang wala ng bukas.

Pero naghiwalay din kami ng maramdaman namin ay panabay na paghila sa laylayan ng damit namin. Napayuko kami pareho at nakatingala namang nakatitig sa amin ang baby namin.

“I want to kiss, daddy and mommy too.” He said. Kaya naman binuhat niya ito. Panabay na hinalikan namin ito sa magkabilang pingi na ikinangiti nito. And now, buo ko ng masasabi na magiging masaya na ang pamilya namin.

“I love you baby.” Halos panabay naming sambit dito

“Acer, also love mommy and daddy.” Bibong sagot nito. And we sailed it with a hug. Yakap na puno ng pagmamahal sa isat isa.

Mga palakpak nina mama, siya na ding dumating si Lolo, at iba pang mga pinsan niya. Sina Wayde at ang asawa nito. Vienn at Vience at Kanye at Reallan na halos sabay sabay na pumasok sa restaurant.

“Now, you finally sittle down, cuz.” Wayde said.

“Yeah!”

“And Vienn next.” Sagot naman nito. At sa hapong iyon ay nabalot ng isang masayang pagsasalo. Bonding na din nilang magpipinsan. At masasabi kong ngayong araw na ito ang isa sa mga araw na hindi ko na malilimutan.

---

Baby Acer Frost at the multimedia

---

To be Continued..

---

PH1 #54: Elijah

_Typo and grammatical error ahead!! _

54_ Elijah

At the Anderson Place na mismong ginaganap ang kasal namin ni Ace. Na tanging mga kamag anakan lamang ang imbitado.

Kung saan noon nagpaputok ng napakaraming fireworks sa unang taon na magkasama namin noon ay doon din ngayon ginanap ang kasal namin.

Napapalibutan ng maraming bulaklak na kulay lilac na paborito ko na sinamahan ng iba pang pulang mga bulaklak.

Simple lamang ang gaganaping kasal namin dahil ayaw kong kumalat ang balita na ako ang asawa ng isang kilalang businessman. Para maiwasan na din ang mga salita ng ibang tao patungkol sa relasyon namin na pareho kaming lalaki pero mag asawa na.

Proud ako na maging asawa siya. At magiging proud ako habang nabubuhay ako na siya ang makakasama ko sa panghabangbuhay.

At ngayon, tanging seremonya na lang ang gaganapin dahil matagal naman ng nakapirma kami para sa lisensya namin bilang mag asawa.

Pero muli namang siyang nag file at doon naman ngayon sa Mexico niya iyon ipinasa. Kaya naman dalawang kasulatan na ang hawak naming dalawa na nagpapatunay na na kasal kami.

Para ako ngayong babae na mabagal na naglalakad palapit sa kanya habang naghihintay siya sa pinaka altar ng kakasalan namin. Nakatayo siya na nakatingin sa akin at nakangiti.

Ako man ay nakangiti din na parang malalaglag ang nga luha ko sa mata dahil sa sayang nararamdaman ko.

Maayos na sa akin kahit walang ganito pero nagpilit siya dahil ako daw ang mi esposa ng buhay niya. Nagiging cheezy na din siya minsan na ikinakikilig ko naman.

At habang papalapit ako ng palapit habang sinasabayan sa bawat hakbang ko ang isang malamyos na musikang pangkasal ay damang dama ko ang bilis at lakas ng pagtibok ng aking puso na para bang ito pa lang ang unang kasal namin na siyang magbibigay katuparan ng habang buhay na pagsasama namin. Kasama ang nag iisang anak naming si Acer nansiyang kumumpleto sa aming dalawa.

Tumigil ako mismo sa tapat niya, nakipagtitigan sa kanya habang hindi na naalis ang ngiti sa mga labi namim na sa mga mata ay nakikitaan ng buong pagmamahal sa isat isa.

I love him, I really do na kahit nagsimula kami noon sa isang maling simula ay ngayon ay muli naming itatama iyon. At hindi namin bibigyang wakas kundi patuloy na mamahalin ang isa’t isa.

“I love you.” Halos hindi ko iyon marinig pero alam kong iyon ang ibig sabihin ng pagbigkas at galaw ng labi niya.

“I love you too.” Pabulong na sagot ko din. Napatingin ako sa isang kamay niya na inilahad sa harapan ko kaya naman agad ko iyong tinanggap.

Naramdaman ko ang mahigpit na paghawak niya doon bago niya ako masuyong iginiya paharap kay Judge Clent Fransisxo Alcaide na siyang mag sasagawa ng seremonya.

Ng makaharap kami dito ay muli kaming nagkatinginan bago muling seryusong tumingin dito.

Seryuso din itong nakatingin na sa amin. Hanggang sa simulan na niya ang seremonya ng kasal namin.

“Please be seated.” Panimula niya. Bago nagbigay ng minsahe sa aming dalawa. At sinabi niya na ito na daw ang pang anim na ikinasal niya na same sex gender.

“My name is Clent Fransico Alcaide, and I have the privilege of performing this ceremony today. On behalf of Ace Anderson and Elijah Lawrence, welcome and thank you for being here.” Panimula nito bago tumingin sa mga bisita namin. “They are thrilled that you are here today to share in their joy during this wonderful moment in their lives. By your presence, you celebrate with them the love they have discovered in each other and you support their decision to commit themselves to one another for the rest of their lives.” Pagpapatuloy niya na muling tumingin sa amin bago itinuon ang paningin sa librong nasa harapan niya.

“The greatest happiness of life is the conviction that we are loved, loved for ourselves. If there is anything better than being loved, it is loving. This afternoon we are here to celebrate love. We come together to witness and proclaim the joining together of these two persons in marriage. He does not make a love that is wrong. This is the union of two individuals in heart, body, mind, and spirit, Therefore, marriage is not to be entered into lightly, but reverently, honestly, and deliberately. And it is into this union that Ace Anderson and Elijah Lawrence, come now to be joined. And now, share us you vows.”

Humarap kami sa isa’t isa habang magkahawak na ang kamay naming dalawa.

Tanging malamyos at mahinang musika ang pumailanlan sa paligid habang ang mga mata namin ay magkaugpong na pareho na ang kinang.

“I love you.” Panimula niya ng siya ang unang nagsalita. “Not only for what you are, but for what I am when I am with you. I hated granda dahil sa pagmamanipula niya sa akin noong una. I hated you dahil inisip ko na masamang tao ka. But then, ng nakakasama na kita sa araw araw ay nagbago na ang galit kong iyonnat unti unti ng nagbago ang pananaw ko sa buhay. I hated all the people na malapit sayo, dahil nagseselos ako na malapit ka sa kanila. Hindi ko naramdaman ang selos sa tanang buhay ko. I never been possessive until you came to my life. And then, I started loving you. I love you not only for what you have made of yourself, but for what you are making of me. I love you because you have done more than any creed could have done to make me good, and more than any fate could have done to make me happy. You have done it without a touch, without a word, without a sign. You have done it by being yourself. Perhaps that is what being a my wife means, after all. I love you, Elijah Lawrence Anderson. I love you mi esposa. I will promise to love you forever, till death do us part.”

Hindi ko mapigilan ang pamumuo ng butil ng luha. I love this man in front of me with all my heart and soul.

“Love is patient and kind.” Panimula ko ng ako na ang nagsalita. Nakatitig sa kanya. “Hindi kailan man ako nagalit sayo. Dahil naintindihan ko ang galit mo dahil kalayaan mo ang nawala at napilitan kang pakasalan ako. But then, everyday time na nakakasama kita kahit na hindi maganda ang pagsasama natin ay nahuhulog ang loob ko sayo ng hindi ko namamalayan. Until we talked about being good to each other habang kasal tayo para parehong tahimik ang buhay natin. Pero mas lalong nahulog ang ang loob ko sayo. Until I started to get jealous. Pero naisip ko. Love is not jealous or boastful; it is not arrogant or rude. Love does not insist on its own way; it is not easily angered, it keeps no record of wrongs, but rejoices with the truth. Love always protects, always trusts, always hopes, love never gives up… Three things remain: faith, hope and love. But the greatest of these is love.” Mahabang linyahan ko na kusang lumabas sa mga bibig ko dahil hindi naman ako nakapag prepaired sa mga linyang dapat kong sabihin sa kanya ngayon. “And I love you too Ace Anderson, I love you mi esposo. Till death do us part.”

Matapos ang palitan naming ng mahaba habang salitaan ay muli kaminh humarap kay Judge Clent na seryuso paring nakatingin sa aming dalawa na muli na ding nagsalita.

“Ace Anderson, you have chosen Elijah Lawrence to be your life partner. Will you love and respect him? Will you be honest with him always? Will you stand by him hrough whatever may come?”

“I will.”

“Elijah Lawrence you have chosen Ace Anderson to be your life partner. Will you love and respect him? Will you be honest with him always? Will you stand by him through what ever may come?”

“I will.”

“And do you both promise to make the necessary adjustments in your personal lives in order that you may live in a harmonious relationship together?”

“We do.” Panabay na sagot namin dito.

“The affirmation of family and friends. Now in the spirit of joy and affirmation, I want to ask your families and friends a question.” At binalingan naman ang mga magulang namin na ngayon ay tahimik lang na nakikinig sa seremonyang isinasaga nito. “Do you, the families and friends of Ace Anderson and Elijah Lawrence, give them your blessing and support this day, wishing them a wonderful life together?”

“We do.” Sagot naman nila dito.

“Ace Anderson and Elijah Lawrence now we come to your vows. May I remind you that saying your vows are one thing but nothing is more challenging than living them day-by-day. What you promise today must be renewed tomorrow and each day that stretches out before you. Will you now please turn and face each other and hold hands, looking at each other.”

“Ace Anderson, please repeat after me: In the presence of (God and) our family and friends, I Ace Anderson choose you Elijah Lawrence to be my life partner, to have and to hold from this day forward, for better for worse, for richer for poorer, in sickness and in health, in joy and in sorrow, to love and to cherish, and to be faithful to you alone. This is my solemn vow.”

“Now Elijah Lawrence, please repeat after me: In the presence of (God and) our family and friends, I Elijah Lawrence choose you Ace Anderson to be my life partner, to have and to hold from this day forward, for better for worse, for richer for poorer, in sickness and in health, in joy and in sorrow, to love and to cherish, and to be faithful to you alone. This is my solemn vow.”

After the vow. It’s tine of giving and receiving of rings.

“May I have the rings please.”

Doon na lumapit sa amin ang anak namin. Ang nag iisa at pinakamahalang kayamanan naming dalawa. Our little baby Acer Frost Anderson. Smiling at us habang lumalapit sa aming dalawa.

“I love you daddy, mommy.” Sabi pa nito sa amin matapos maibigay kay Judge Clent ang hawak na maliit na red pillow kung saan nakalagay ang singsing.

“We love you too baby.” Panabay na sagot namin dito. Panabay na niyuko at hinalikan namin ang magkabilaang pisngi nito bago bumalik sa tabi nina Daddy at mommy. Muling humarap at tumayo ng tuwid dito.

“I Ace Anderson, I give you this ring, that you may wear it, as a symbol of the vows we have made this day. I pledge you my love, and respect, my laughter and my tears. With all that I am, I honour you.”

“I Elijah Lawrence, I give you this ring, that you may wear it, as a symbol of the vows we have made this day. I pledge you my love, and respect, my laughter and my tears. With all that I am, I honour you.” At ngumiti kami sa isa’t isa matapos naming maisuot pareho ang mga singsing namin.

Matapos ang ilang sigundong titigan ay muli naming narinig na nagsalita ito.

“Now may those who wear these rings live in love all their days. Now may the love, which has brought you together, continue to grow and enrich your lives. May you continue to meet with courage any problems, which may arise to challenge you. May your relationship always be one of love and trust. May the happiness you share today be with you always. And may everything you have said and done here today become a living truth in your lives.”

“Ace Anderson and Elijah Lawrence, we have heard your promise to share your lives in marriage. We recognize and respect the covenant you have made here this day before (God and) each one of us as witnesses. Therefore in the honesty and sincerity of what you have said and done here today and by the power vested in me by the province of Quirino it is my honour and delight to declare you married and partners in life…for life. You may seal your vows with a kiss.”

Hinawakan niya ang mga kamay ko. Nakita ko ang paglunok niya habang nagkakatitigan kami. Wala ng mga salitang namutawi sa mga labi namin. Bagkus, ang mga matang magkaugpong sa pagkakatitig sa isa’t isa ay siyang naging dahilan para kumilos ang katawan namin para isarado ang seremonya ng isang halik.

Habang palapit ang mukha namin sa isa’t isa ay kusang pumipikit ang mga mata namin hanggang sa tuluyang maglapat ang mga labi namin.

Our hands move with thier own, I wrap my hand on his nect while hin hand around my waist. And we shared a possionate kissed to sealed our merriage.

Parang wala ng bukas ang naging halikan namin na hindi na inalintana ang mga mata ng mga taong nasa paligid.

Naghiwalay lang kami ng pumailanlan na naman ang isang malamyos na musika at palakpakan ng mga bisita.

Ikinulong ng mga palad niya ang magkabilang pisngi ko at pinagdikit ang mga nuo namin.

Whispering our love each other.

Then we face judge Clent waiting for us to sign for our second Marriage contract. At ang pangalawang kontrata namin ay siya ng mag sasarado ng unang kasal namin na gawa ng lolo niya.

Smiling each other kapag magtitinginan kami habang pumipirma ng kontrata namin.

At this time, the wedded parties and our witnesses will sign the Official Marriage Register too. This normally takes a minute or two; consider providing appropriate music during this interval.

After signing the contracy, Judge Clent introduction us a newly wedded couple.

“It is now my personal privilege and great joy to be the first one to introduce Ace Anderson and Elijah Lawrence as the newly married couple. Partners in life… for life. Mr.’s Anderson.”

Masigabong palakpakan na naman ang namayani sa paligid. Sa pagtatapos ng ay mabilis na lumapit na ang anak namin at agad na nagpakarga sa kanya.

“Im happy Daddy, mommy. I love you both.” Acer said. And then he hug us ang giving us a kiss in our cheek.

“I love you too baby.” Panabay naming sagot dito.

At para sa pagtatapos ay kuhanan na ng mga larawan. Naging masaya na ang mga lumipas na sandali.

Ako naman ay wala ng pagsidlan ang saya ko dahil sa wakas, ay tuluyan ng nabuo ang pamilya ko na minsan ng nasuong sa isang pagsubok. Pagsubok na mas nakapagpatibay at nagpatunay sa totoong pagmamahal namin sa isa’t isa.

=

“I love you.” Kahit na palagi niya akong hinahalikan sa may leeg sa tuwing yayakapin niya ako sa may likod ko ay nandoon talaga ang kakaibang kiliti lalo na kapag sasabayan na niya ng dila para lasaan ang balat ko sa may leeg.

“Hmmmm.” napapiksi ako at bahagyang umiwas dahil nakiliti talaga ako at hindi ako nakapaghanda sa paglapit niya. Kaya naman nandoon ang bahagyang pagtawa ko. “S-sandali Ace. Nakikiliti ako.”

“Mi esposa naman, hmmm. This is our wedding night. And I want to make love with you pasionately.” At mabilis na nahawakan ako sa kamay ng lalayo na ako at agad na ipinulupot ang mga braso sa baywang ko. “Mi esposa, fo you feel it. Hmmm.” And he press his lower body on me. And yes, I feel how hard he is now. “I love you mi esposa. I love you.” Paulit ulit na bulong niya bago tinawid ang pagitan ng labi namin.

Yes, kanina pa natapos ang kasala namin at nakabalik na kami mismo sa bahay matapos magsiuwian ang mga bisita namin. And now…

“Uhmmm.” A moan skipping in my mouth when he enter his tounge inside. Na agad na nakipagkimpian sa dila ko. Nilalasaan ang bawat sulok ng bibig ko. “Uhmmmp.”

“Mi esposa, so sweet. Hmmmm.” And he kiss me hungerly na agad kong tinugon. Kung gaano kapusok, gaano kapangahas na puno naman ng pagmamahal.

Ang sarap sa pakiramdam ang halikan namin na parang humihigop na sa kaluluwa ko while he is sucking my tounge.

Kalkulado ang bawat galaw ng labi niya sa akin na walang sawang tumitikim na gustong gusto ko naman dahil sa halikang pinagsasaluhan namin ay siyang nagiging dahilan para mabilis na uminit ang katawan ko na sasabayan ng masuyong haplos na ng mga palad niya na nasa likod ko.

Ang isa na nakasuporta sa akin habang ang isa ay siyang gumagalaw, dumada na sa kung saan man iyon dumapo hanggang sa maramdaman ko na lang ang kamay niya na nasa loob na ng damit ko na nailihis na niya at dumadama na sa balat ko.

“Daddy, mommy.” Sigaw palapit sa aming dalawa kaya naman mabilis na naghiwalay ang labi namin at sabay na napalingon.

Ang baby Acer namin na mabilis na lumapit sa amin at agad na nagpakarga sa kanya. Halata man sa mukha nito ang pagkabitin dahil sa ginagawa namin ay totoo naman ang ngiti na nakatingin dito.

“Why so sudden baby? Hmmmm?“kuway tanong nito at bahagyan pang ginulo ang buhok nito.

“I want to sleep here. I want to be with daddu and mommy. Sleep beside me.” Bibong sagot nito kaya naman nagkatinginan kami.

Napakibit balikat na lang ako saka ngumiti na para bang ayaw sa naisip ng anak namin.

“Baby, what if we go to your room together para doon tayo matulog?“sabi pa niya dito.

“Hmmm, but when I woke up, you two are gone and came back here. So now, I want to stay here and sleep beside you in your bed.” Sabi naman nito sa kanya. Nakangisi na hinayaan ko na lang siya na kausapin ito.

“Mi esposa.” Halata naman na nagpapatulong ito sa akin.

“Mommy, can I?” Kuway baling namin nito sa akin. Ngumiti pero may pagsusumamo sa mga tinging ipinukol sa akin na alam naman nitong hindi ko kayang tanggihan ito.

“Of course baby.” Agad kong sagot.

“Mi esposa.”

“Come on baby, mommy want to carry you.” Sabay kuha ko dito sa pagkakarga niya. Ngumiti na lang ako sa kanya na halatang ayaw nito sa pagpayag kong makikitulog sa amin ang anak namin.

“Thank you mommy, I love you.”

“I love you too baby. Lets go mi esposo. Lets go sleep together.” Aya ko pa talaga sa kanya at nauna na kaming sumampa sa kama. “Sleep now okay, mommy and daddy will sleep beside you baby.” Saka ko masuyong dinampian ng halik ito sa nuo.

Maayos na kunumutan hanggang dibdib at umayos na din ako ng higa sa tabi nito.

“Daddy, come . Please, tell me story again.” Tawag pansin naman nito sa kanya kaya naman agad na napasunod at sumampa na din sa kama. Sumandal sa headboard ng kama at masuyo namang nilalaro ng mga daliri niya ang buhok nito na palagi niyang gianagawa.

“Okay baby. I will tell you the story of the red riding hood. After this, matutulog ka na okay.”

“Yes daddy.” He nodded his head and give him a cute smile.

Kaya naman, nagsimula na siyang nagkwento. Simula ng gumaling ang anak namin ay nakasanayan na niyang kwentuha ito ng kwento bago matulog. Kahit pa man paulit ulit na siguro ang mga naikwe kwento niya dito ay hindi na nito alintana. Hanggang sa nasa kalagitnaan na siya ng pagkwe-kwento ay nakatulog na ito.

Nagkatinginan pa kaming dalawa. At ang tinging ipinukol niya sa akin ay nag iwan ng isang kahulugan.

Iyon ay ang humanda ako dahil itutuloy namin ang nasimulan na namin kanina na natigil dahil sa pagsulpot ng anak namin.

Then, he carry Acer out of out room at ibinalik sa silid nito para doon na matulog magdamag kasama ang yaya na naghintay lang sa labas ng silid namin.

At alam ko na sa pagbalik niya galing sa silid ng baby namin ay kailangan kong maghanda, dahil siguradong mapapalaban ako nito sa kanya.

---

T o Be Continued

---

**Ang bawat kwento ay may simula na kailangang mabigyan ng isang wakas. Maganda man o malungkot iyon. **

**Hindi naman nangangahulugan na kapag nagwakas na ang kwento nila ay doon na matatapos ang lahat. Dahil alam ko naman na kahit hindi kagandahan ang kwento nina Ace at Elijah ay nag iwan parin sila sa inyo ng mga alaala na hindi nating makalimutan. **

**Muli ay taos puso akong nagpapasalamat sa inyo sa walang sawa niyang pag antabay sa kwento nila. **

**Maraming maraming salamat sa inyong lahat!! **

_The finale _ **will be publish soon. **

The Finale

Warning:
Hot Bed Scene Ahead!!
Strong parental Guidance!!
Read at your own risk.

Typo and grammatical errors ahead!!

Elijah

“He is my son in-law.” Mama said ng yayain niya akong sumama sa kanya para sa isang party kasama ng mga kaibigan nito.

Ayaw ko man sanang sumama pero nagpumilit ang mama dahil gusto daw makilala ng mga kaibigan kung sino ang asawa ng anak nito. So, narito ako ngayon kasama ang mama na kasama din ang anak ko.

“S-son in-law?” Halos hindi makapaniwalang pang uulit ng mga kaibigan dahil sa sinabi nito.

Tumingin ako dito na ngayon ay nakatingin na din sa akin. Alanganin na ngumiti ako dahil alam kong hindi nito napaghandaan ang gulat ng mga kaibigan.

Naisip ko tuloy na baka ikahiya nito ako na asawa na ng nag iisang anak. Na ang nag iisang anak nito ay lalaki ang napangasawa.

Magaang tumapik ang kamay ng mama sa kamay ko na nakahawak kay Acer habang karga ko ito.

“Yes.” Taos nuong sagot nito sa mga kaibigan kaya naman ang pag aalala ko kanina ay biglang naglaho. Nginitian ako ng mama ng muli itong lumingon sa akin bago muling binalingan ang mga kaibigan. “He is my son wife. Meet my son in-law. Elijah Lawrence Anderson.” Pagpapakilala nito sa buong pangalan ko.

“Are you kidding? Pumayag kang magpakasal ang anak mo sa isang lalaki? Nababaliw ka na ba?” Sabi ng isa na nakapagpatahimik dito ng ilang sigundo. But then she answered her friend na taos muli ang nuo.

“Mary, i’m proud that I have a son in-law. And I am not crazy dahil I tolerated my son to marry him.” Sagot nito dito. Hindi nakaimik ang ilan na nagpalipat lipat ang tingin sa amin ni mama.

“Pero, hindi ka ba nandidiri sa kanya? You accepted him na parang wala lang.” And they look at me head to toe.

“Watch your word Mary. Ang manugang ko ang pinag uusapan dito.” Naramdaman ko ang galit nito nito sa boses. At bahagyang humarang sa akin.

“Mama, don’t mind them.” Pabulong na sabi ko na lang dito. Baka saan pa mapunta ang pagkikita nilang magkakaibigan dahil sa pagsama niya sa amin ng anak ko.

“Mama lola, are you angry?” Kuway sabi din ni Acer na naramdaman din yata ang galit sa klase ng tuno nito kanina.

Lumingon ito sa amin, ang give a sweet smile to Acer. “No baby. I am not angry.” Kuway sagot nito. Masuyong humaplos pa sa mga pisngi nito bago bumaling sa mga kaibigan.

“Kayo ang nagsabi na gusto niyong makilala ang manugang ko so dinala ko sila dito para naman palugudan kayo. Pero nagkamali yata ako na maiintindihan niyo ang lahat.” Panimula nito. “But then, kahit kaibigan ko kayo ay hindi ko papayagan na pagsalitaan niyo ng hindi maganda ang manugang.” Sabi nito sa kanila. “Kung ganito lang din ang magiging usapan natin ay mas mabuti pa ngang mauuna na kami umalis, bago pa masira ang party ni Lilian.” Hindi pa man sila nakakasagot ay bumaling na ang mama sa amin. “Lets go, we are nit belong here.” Saka niya kinuha sa akin si Acer at siya na ang kumarga.

Napasunod na lang ako sa kanila ng mauna na silang lumabas ng restaurant. Kahit na tinatawag ang mama ng mga kaibigan niya ay hindi na ito lumingon pa.

“Mama, pwede naman kayong bumalik doon at mauuna na lang kaming umuwi ni Acer.” Sabi ko ng marating namin ang parking area.

“Hindi na hijo. Minsan na akong nagkamali noon sa panlalaliit ko sayo at pagsasabi ng masasakit na salita laban sayo. Kaya hindi ko na gustong muling makarinig ang mga iyon. Dahil asawa ka na ng anak ko. At tanggap na tanggap na kita bilang manugang ko.” Sagot nito sa akin. Napatitig ako at bahagyang napangiti. Hindi ko na nga nakikita dito ang dating ugali na minsang nakapanakit na ng damdamin ko. And now, nararamdaman ko ang buong pagmamahal na din sa amin ng anak ko. Na tanggap kami na maging parte ng pamilya nito.

“Salamat mama.”

“Ako ang dapat magpasalamat hijo. Dahil kahit na anong masamang ugali ko ang ipinakita kp sayo noon ay naging mapagpatawad ka parin at hindi mo ako ibinaon sa galit mo laban sa akin.”

“Okay then mama, let’s not talk about it. Nagsimula na tayo ng panibago kaya dapat kalimutan na natin ang mga masasamang nangyari na sa nakaraan.”

Tumango ito. Then, he spread her one amr and invited me to hug her. Kaya naman yumakap ako sa kanila ni Acer habang karga karga niya ito.

Kaya naman kaysa umuwi na munanay nagyaya na lang si mama na mag shopping na lang daw kami bago umuwi ng bahay.

=

“Ahhhh!.” Sabay buka ng bibig ng subuan niya ako ng straberry habang nasa sala kami. Nakahiga siya at nakaunan sa may hita ko. Habang abala naman ako sa panunuod.

Tulog si Acer at malapit ng magising. Kaya hinihintay na lang namin itong magising bago kami kumain ng hapunan.

“Mi esposa, what if ipadala natin si Acer kay lolo muna. Para alam mo na.” Kuway sabi niya na nakatingala na sa akin.

Napangiti ako ng makuha ang ibig niyang sabihin. Natatawa na lang kasi ako kasi palaging nang i estorba si Acer sa amin sa tuwing may balak ito. At hindi na gaya ng dati na kapag nakikitulog sa kwarto namin ay ililipat niya. Pero ngayon ay magigising agad ito kapag naramdaman nitong may bubuhat sa kanya. Kaya naman, limitado na naming gawin ang bagay na iyon. Gagawin may ay hindi na gaya ng dati, impit na ungol na lang dahil pipigilan ang pamasigaw sa sarap sa tuwing aangkinin niya ako. Dahil baka magising ito. O di kaya naman sa labilang silid niya ako aangkinin at bubuhatin na lang niya ako kapag ganung pasakit na ang pang upo ko at hindi ko na kayang maglakad pabalik sa silid namin.

But lind of exciting kasi sa tuwing nagsosolo kami ay talaga namang pagsasawaan niya ang katawan ko at halos ayaw niyang tumigil para lang maibsan ang matagal na pangungulila.

“Ask him kung like niya.” Nakalabi kong sagot sa kanya. Dahil ayaw nga nitong makitulog sa ibang bahay. Papasyal man ay sa buong maghapon lang at babalik din sa gabi. Hindi naman namin magawa iyon ng tanghali dahil may trabaho kaming pareho. Magkaibang kompanya ang hawak namin. Pero nadadalas din naman na halos sa main compony din niya ako naglalagi. And we do something dirty at the office.

Yeah! We have a lot of time for it at hindi nagsasawa. At hinding hindi namin pagsasawaan.

“Para maiba naman mi esposa. Gusto kong gibain ang bahay pag angkin ko sayo. Gusto lung punuin ang buong bahay ng mga ungol mo. Hmmm.. miss ko ng marinig iyon sayo.” Pilyong sabi niya sa akin. Tinampal ko siya sa nuo. Pero na excite ako sa sinabi niya.

“H-hey wait. S-sandali.” Nakiliti pa ako ng bigla niyang ipasok ang ulo niya sa loob ng damit ko at dilaan ang pusod ko.

“Hmmmm!.”

“A-ace, ano ba. Nasa sala tayo ” reklamo ko at pilit na kumakawala sa kanya. Pero ipinulupot lang niya ang mga braso sa baywang ko at patuloy sa ginagawa sa pusod ko na naramdaman ko ng nabasa na ng laway niya. At dahilan na din para makaramdam ako ng pag iinit sa katawan.

“Daddy, what are you doing? Why are you hiding at mommy’s shirt?” Narinig naming tinig ng anak namin kaya agad siyang tumigil at inilapas nga ang ulo niya sa loob ng t-shirt ko.

Natawa siya at tumayo na sa pagkakahiga sa hita ko at binuhat niya ito pakandong sa kanya.

“Hoping that you won’t see me.” Palusot niya.

“Daddy, just your head that I can’t see, but your body is so big hiding at mommy shirt.” Sagot naman nito.

“Haha, kaya nga baby. Maliit kasi ang damit ni mommy saka malaki ang katawan ko.”

“Yeah, maybe mommy can hide with your hug Daddy. Because mommy is so tiny like me.”

“You say so baby? Then I will hide you two in my embrace.” Sagot naman niya dito sala ito niyakap. Nakiyakap na din ako sa kanila.

“I love you, Daddy, I love you, Mommy.”

“We love you too baby ” panabay naming sagot sa kanya.

“Baby.” Kuway siya ang nagsalita kaya naman napatingala ito sa kanya. “Gusto mo bang mag stay sa bahay ni lolo ngayon? Miss ka na niya.”

Napangiti na lang ako ng talagang sinabi niya dito. Pero mas napangiti ako dahil napasimangot ito sa kanya.

“Maybe lolo can visit me here.” Sagot nito sa kanya.

“But Lolo can’t stand for a long time now. And he misses you a lot.”

“Daddy? Why are you pushing me away? Anything wrong? If I go, you and Mommy must come too. Then we go together and stay a night in Lolo’s house.” Sagot pa nito.

Napakamot siya ng ulo na napatingin din sa akin. “Mi esposa, help me please.”

Natawa na lang ako sa kanya. Mukhang ayaw pumayad ito sa gusto niya.

“Okay we will go together baby ” sagot ko naman dito na dahilan para panlakihan niya ako ng mata.

“Mi esposa.”

“Pero mauuna ka sa amin ni daddy, susunod na lang kami.” Pagpapatuloy ko.

“Really? Okay then mommy, lets go to grandpa’s house.” Tuwang tuwa naman ito sa sinabi ko at ngayon ay nakangisi na siya at makahulugang nakatingin sa akin.

“Yes baby, maybe after we eat dinner.”

“I want to eat with Lolo.” Sabi pa nito.

“Sige baby, ihahatid kita ngayon din.” Sabi naman niya dito. Tinawag ko si Marga na maghanda ng mga gamit ni Acer para lumipat sila sa bahay ng lolo na agad namang tumalima.

Then, ng maayos na nga nito ay inihatid nga niya ang anak namin sa kabila. Sa bahay ni lolo.

Ilang sandali pa ay bumalik na siya. Makahulugang ngumiti sa akin.

“Celine.” Tawag niya sa katulong namin.

“Yes sir?”

“Take your off now, I will give you two days off.” Kuway sabi niya dito na ikinatuwa naman nito kahit halata na nagulat.

“Thank you sir.” Agad na tumalima ito at nag ayos ng sarili bago naman nagpaalam sa amin na uuwi na sa kanila.

“What?” Tanong ko ng tumingin siya sa akin. Pero napapa atras na ako ng hakbang dahil palapit na siya sa akin. Alam ko na ang mga titig niyang iyon.

“Mi esposa, this is what I’ve waiting for.” Saka niya ako mabilis na hinawakan at patulak na ipinahiga sa sofa.

Magpapakipot pa sana ako pero mabilis na idinagan niya ang katawan sa akin inupuan ang mga paa ko para hindi na makatakas at mabilis na siniil ng halik sa labi.

“S-sandali. G-gutom pa ako. P-pwedeng kumain muna tayo?” Kuway sabi ko ng pakawalan niya ang labi ko.

Napasimangot siya, pero agad din namang umalis sa ibabaw ko.

“Sige na nga.” Sabi niya. Tinulungan niya akong bumangon. “Pero huwag mo dadamihan ang kain mo mi esposa, baka mabinat tayo mamaya.” Pilyo pa niyang bilin sa akin.

“Oo na.” Sagot ko. Kaya naman panabay na tinungo namin ang kusina para kumain muna. Matapos kumain ay nagpababa muna kami ng kinain habang nanunuod ulit ng TV.

=

“A-ace, ugh!.“pabaling baling na sa kaliwa o sa kanan ang ulo ko dahil sa kakaibang kiliti na nararamdaman ko sa bawat pagdantay ng palad niya sa bawat parte ng katawan ko habang pinagsasawa ang bibig sa magkabilang dibdib ko. Nakahawak ang isang kamay ko sa ulo niya habang ang isa ay nakakapit sa kubre kama na parang doon ko gustong kumuha ng panibagong lakas para maibsan ang kakaibang sarap na ipinapalasap niya sa akin.

Kakasimula pa lang namin pero halos marating ko na ang rurok ng kaligayahan. Ang init na nagmumula sa mga palad niya at init ng bibig niya habang sakop ng bibig niya ang isa sa dibdib ko.

Para akong nakalutang sa alapaap dahil sa sarap na hatig ng mga iyon.

“So sweet mi esposa. Uhmmm..” umangat siya at muli akong hinalikan. Sucking my lower lips na hindi ko na magawang tugunan ng tama dahil mas nanaig sa pakiramdam ko ang sarap na ipinalalasap niya.

“Uhmmm,” napasinghap na naman ako dahil nandoon na naman ang kakaibang kiliti ng daanan ng labi niya ang puong tainga ko at muling pinagsawa abg bibig doon.

Nakakakiliti na masarap, na kahit nandoon ang gusto mong tumawa dahil sa kiliting iyon pero nanaig ang sarap na dulot nun. Hanggang sa bumaba na ang labi niya sa leeg ko. Lightly sucking my skin. Bumaba pa sa mga balikat ko at doon na naman siya nag iwan ng mumunting kagat at nag iwan ng kiss mark.

“Uhmm, so sweet mi esposa, I want to eat you alive.” He whispered while he was kissing me on my shoulder.

Paglalakbayin ang labi sa leeg, sa kabilang balikat ko. Paulit ulit na hindi nagsasawang mag iwan ng marka ng halik sa bawat daanan ng labi niya na pinanggigigilang halikan.

“Ugh!! Uhmm..” i moaned. Dahil sa kakaibang sarap na dulot nun. Nakakaliyong pakiramdam.

Ang kagat niya na hindi naman masakit kundi nagdadala ng mas panibagong init sa katawan ko. Hanggang sa muli na naman niyang pagsawaan ang magkabilang dibdib ko habang ang kamay ay patuloy sa pagdama sa buong katawan ko.

“Uhmmp.” I gasped ng maramdaman ko na ang kamay niya sa gitna ng mga hita. Masuyong menasahe until he hold mine in wrapped it sa mga mainit niyang mga palad hanggang sa simulan na niya iyong laruin. Taas-baba na ang kamay niya sa akin.

Hindi ko na alam kung saan ko itutuon ang pansin ko. Sa kiliti ba na may sarap na sa pagpapasasa niya sa dibdib ko o sa gitna ko na nagdadala ng mas may ibayong sarap.

“Uhmmm.. ohhh..” hindi ko na mapigilan ang mapaungol ng malakas ng dahil doon. “Uhmmm… M-more.. ohhhh.” Pabaling baling na ang mukha ko. O mas tamang hindi ko alam kung saan na ibabaling. O mas panunuurin ko siya habang pababa na ang mga labi niya. Iniwan ang dibdib ko at pinaglandas na iyon sa may tiyan ko, sa pusod na ipinaikot pa ang dila doon saka bahagyang sisipsip at naglagay na naman ng marka ng halik sa baba ng pusod ko hanggang sa tuluyan na niyang marating at patapat sa gitna ko.

“Mi esposa. Uhmm.” He said and look at me but he is licking the head of mine. Teasing me, na nakapagpakiliti pa lalo sa akin ng maramdaman ko ang mamasa masa niyang dila na ginagamit mismo sa gitna ko at ang init na hinininga nito na nakapagpadagdag pa ng pag iinit ko.

“Uhmmmp…” kagat labi akong nakatingin sa kanya. “A-ace.. uhmm.s-stop. T-teasing me.. uhmm.. ahhhhh.” Hindi ko na mapigilan ang sarili ko. Para na akong mababaliw sa paglalaro niya sa akin doon. Didilaan ang buong laki ko saka isusubo ang ituktok ng akin saka sisipsipin. Ang init ng loob ng bibig niya. Ang sarap. At parang ayaw ko ng matapos ang sandaling pagpapaligaya niya sa akin.

“Do you like it mi esposa?” Paos na boses na tanong niya sa akin. Kaya naman tumango ako. “Hmmmm.” He lick me again na nakapagpanginig pa sa akin. “Say it mi esposa. Do you like it.hmmm.”

“Y-yes. Uhmm. Yes.. I-i like it.. uhmmm. M-more.” I answered that he made him smile. Hanggang sa tuluyan ng pagpalain ang buong laki ko ng bibig niya na mahusay na nagpaligaya sa akin.

Hindi ko na pinigilan ang pag ungol ko sa sarap ng ginagawa niya. Para akong nililipad sa kung saan at tuluyan ng nag ibit ang buo kong katawan.

Taas baba ang mukha niya sa akin na sinasamahan ng kamay na ngayon ay nasa bakuna ng aking lagusan.

“Uhmmp.” Kagat labi na naman ako. Dahil nandoon parin ang unang kirot sa tuwing papasok siya doon, daliri man o ang buong laki niya. Put then, I felt pleasure with pain. “Mi e-esposo, ugh… uhmmm…A-ace.. ohhhhh…” kumapit pa ang mga kamay ko sa ulo niya dahil patuloy lang siya sa ginawa. Kumilos pa siya para mas paangatin ang balakang ko mula sa kama. Isampay ang mga paa ko sa braso niya. Then using his tounge pleasuring me licking my flesh, hanggang sa naramdaman ko na din mismo ang pagdulas ng parting iyong na pinagsasawaan niya. “Uhhmmmm.. A-ace… ughh..ooohhh.. I want you.. uhmm. I want you inside me.”para na akong mababaliw na sabi ko sa kanya. Kaya naman napaangat ang tingin niya sa akin. Kung gaano siguro ako kadarang sa mga titig ko sa kanya ay ganun din siya. Punong puno ng pagnanasa ang mga mata.

Habang nakasampay ang paa ko sa praso niya ay tumapat siya sa akin at muling hinalikan. Kaya naramdaman ko mismo ang kanya na ngayon ay buong buo na sa kahandaan na dumikit na mismo sa bakuna ko.

“Uhmmp.” I moaned again ang again when he suck my tounge. Kapag nabibigyan naman ako ng pagkakataon ay ako naman ang sisipsip sa dila niya. Pero mas madalas na parang nakikipagpaligsaan pareho ang dila namin sa pagkikimpian. Lalasaan ang mga laway. “Ugh!. Ummp.” But then, bahagyan kong nakagat ang labi niya ng maramdaman ko ang pagtapat ng kanya mismo sa bakuna ko na naipasok na niya mismo ang ulo ng kanya sa akin

“Ugh!. So tight mi esposa..” he also bites his lower lips while entering his inside me.

“Uhmmmp…ohhhh.” ako man ay ganun din. Napakapit sa mga braso niya na nakahawak sa baywang ko ng tuluyan na niyang maipasok ang buo niyang laki sa akin. “Ughh! Uhmmp…ahhhhhh.” mas humigpit pa ang hawak ko sa kanya dahil nandoon na naman ang hapdi na may kahalinhin na kiliti sa bawat pag ulos niya papasok.

“Uhmmm.”

Ang mabagal na pagindayog ng balakang niya sa akin at panakang yuyukuin ako para halilan at muling pagtutuunan ang pansin ang paggalaw niya. Titingin doon at panakang hahawakan din ang akin at isabay ang mga kamay sa paggalaw niya.

“Ahhhhhh… ohhhh.. hmmmmm.” Ang sarap. Hindi naman naalis ang hapdi doon pero mas nananaig ang kiliti na kaakibat ng bawat paglabas masok niya sa akin.

Hanggang sa napuno na ang silid namin ng mga ungol dala ng pag iisa ng katawan namin. Ang langitngit ng kama sa bawat pag indayog niya habang nakapaibabaw sa akin at mabilis na gumagalaw. Ang tunog ng bawat pagsalampak niya pabaon sa akin at pagkakadikit ng balakang niya.

“Ugh!! Ahhhh.. more… A-ace.”

“Yes mi esposa. Uhmmm.” He move faster than before. Pero gad ding tumigil at binubot ang kanya sa akin.

“Uhmmmm.. no.. ugh..I want more.” Reklamo ko sa pag aakalang doon na ang matatapos iyon pero kumilos siya para baliktarin ako at padapain sa kama at agad na dumagan habang papasok na naman ang kanya sa akin. “Uhmmp.” Napasinghap ako dahil buong bigat niya ang dumagan sa akin kasabay pa ng muli niyang pagpasok ng buo niyang laki sa akin pabaon. “Ahhhhh…ohhh…” At malakas na ungol na naman ang kumawala sa bibig ko. Lalo na ng uhawak niya ang isang kamay sa leeg ko at ang isa naman ay ialalay sa dibdib ko. Kaya naman parehas na kaming nakaluhod sa gitna ng kama habang patuloy siya sa malalakas na paggalaw sa likuran ko.

I bend my back na para ng mababali at pahawak ako sa ulo niya, nilingon para halikan siya.

“Uhmmp.. ahhhhh.” Napapasinghap na lang ako sa bawat paggalaw niya. “Uhmmm.. oooohhh.” Na sinamahan pa niya ng paghalik sa may tainga ko, sa may balikat na sasabayan pa ng pagkagat sa bawat baon niya.

“Mi esposa… uhmmmm.. ang sarap mo..” bulong niya sa akin. Humigpit pa ang hawak niya sa leeg ko at sa pagkakayapos niya sa dibdib ko. At talaga naman isinasagad na ang kanya sa loob ko. Titigil sa paggalaw kapag nakasagad na at hahalikan ako sa may leeg, sa batok, sa magkabilang balikat ko at muling gagalaw ng mabagal.

At sa mabagal na galaw niyang iyon na sinabayan ng mga halik niya ay mas nadagdagan ang kiliti na naramdaman ko. Kiliti na may sarap, sarap na may halong kiliti.

“Uhmmm..oooh.. A-ace.. ahhhh. M-more..” para na akong nag didileryo sa sarap dahil sa bawat galaw, haplos at halik niya sa akin.

“Mi esposa.. ugh!! Uhmmmm.” And he was hardly bounching at my back which made me moan louder.

“Ahhh… uhmmmmp.” Kagat ang labi ko and starting to hold mine and jerking na isasabay sa bawat galaw niya. Pero muli na naman siyang kumilos para hugutin ang kanya sa akin at muli niya akong pinatihaya.

Itinaas niya ang isang paa ko sa may balikat niya at muling ipinasok ang kanya sa akin. Ang labas nakayakap siya sa hita ko habang mabilisang gumagalaw.

“Ahhhh! Ughhh.. uhmmmm..ohhh…” ramdam na ramdam ko ang laki niya sa loob ko. Ang pilit na nagsusumiksik sa buong pagkatao ko. Ang laki niya na siyang nagbibigay ligaya sa akin.

“Ugh! Mi esposa. Ahhh.. ang sarap..mo… uhmmm.” He said at niyuko ako para halikan na naman. Kumapit ako sa leeg niya. Ako na ang nagpatuloy sa paghalik sa kanya habang natuon ang pansin niya sa bawat galaw niya.

He also do hold mine. At isinabay na iyon sa kanya.

“Ugh! Ahhhhh…uhmmmmm…oohhhhh.” ang pagkakakapit ko sa leeg niya ay sa kubre kama na napunta. Naninigas na ang mga paa. Tigpi tigping pawis na din ang nagsilabasan sa katawan namin. Lalo na siya na siya na halos ang gumalaw.

“Ahhhh! Mi esposa.. I’m gonna cum.. ugh!!” Saka niya binilisan pa ang galaw. Ako may ay ganun din. Ako na ang nagpatuloy sa pagsabay ng kamay ko sa akin sa bawat galaw niya. Parehong kagat namin ang ibabang labi namin. Pabilis na ng pabilis.

“A-ace.. ugh!!.. uhmmm…ahhhh. i-i’m g-gonna c-cum toooooo.. ugh… ummmmm.. i’m cumming.” I scream. Dahil nasa kaitoktukan na ako at patuloy lang siya sa paggalaw habang patuloy din ang kamay ko sa akin. “Ahhhh. Uhmmm.”

“Mi esposa..ugh.. I’m cumming.”

At sa huling baon niya ay tuluyan ng narating ang rurok ng kaligayan. Ang kaluwalhatian. Nandoon ang panginginig namin at pilit na inilalabas lahat ng katas sa aming katawan.

“Uhmmm…” sabay naming daing. Sabay na hinihingal, sabay na nanginig ng tuluyan ng mailabas ang sarap sa katawan.

Binitawan niya ang paa ko. Saka niya ako niyuko at hinalikan. Kahit na habol pareho ang aming hininga ay nagpatuloy ang walang sawang pagpapalitan namin ng halik sa isa’t isa. Masaya naman, dahil narating namin ang sarap. Ang kaluwalhatian na sa kanya ko lang naramdaman.

“Mi esposa, I love you.” Hingal na bulong niya sa akin. Pero ramdam ko ang muling paggalaw niya dahil nasa loob parin ang kanya sa akin.

“I love you too.” Pabulong din na sagot ko. And kissed him again. Hindi na alintana ang pawis sa katawan naming dalawa. Hindi ko din ramdam ang bigat niya na nakadagan sa akin kundi mas ramdam ko ang kanya na nagsimula na namang gumalaw. “A-ace..” pinanlakihan ko siya ng mata, dahil puno na naman ng pagnanasa ang mga mata niya.

“Yes, mi esposa. I want to make love with you again. I can’t get over you. I love you.” He said. Saka ang mabagal na paggalaw niya ay muli na namang bumilis.

“Ugh!.” At muli na namang napuno ng ungol naming dalawa ang buong silid. Na hindi na napagsasawan. Kung hindi lang siguro siya pagod sa una, pangalawa at pangatlong beses niya akong angkinin ay baka hindi pa siya tumigil. At para na akong nakibaka ng isang taon sa pagod ko. Pero ang pakikibakang iyon ay nagbigay naman ng kaluwalhatian sa akin. Sa aming dalawa.

And then, after we got tired, we slept together hugging each other. No words can tell how happy I am.

Sa mga yakap niya, sa mga halik niya. Sa bawat pag angkin niya sa akin. And most of all. Happy to be inlove and to be love by him.

And I never get tired of loving him. At sa bawat araw na lumilipas na kasama ko siya ay mas lumalalim ang pagmamahal ko sa kanya.

And I love him, even if death do us part, I will still love him.

---

The End

---

E

nd date: Feb 21, 2020

---

Ty for the support guys. Hope you enjoy this chapter.

And this is finally over!! Na magbibigay na ng daan para sa bagong simula.

1. DISCLAIMER
2. PH1 #1:
3. PH1 #2: Elijah
4. PH1 #3: Ace
5. PH1 #4: Elijah
6. PH1 #5: Ace
7. PH1 #6: Elijah
8. POSSESSIVE HEIRS
9. THOUGHT
10. Family
11. Need Help!
12. PH1 #7: Ace
13. PH1 #8: Ace
14. PH1 #9: Elijah
15. PH1 #10: Elijah
16. PH1 #11: Elijah
17. PH1 #12: Ace
18. PH1 #13: Elijah
19. PH1 #14: Elijah
20. PH1 #15: Elijah
21. PH1 #16: Ace
22. PH1 #17: Ace
23. PH1 #18: Elijah
24. PH1 #19: Elijah
25. PH1 #20: Ace
26. PH1 #21: Elijah
27. PH1 #22: Elijah
28. PH1 #23: Ace
29. PH1 #24: Elijah
30. PH1 #25: Ace
31. PH1 #26: Elijah
32. PH1 #27: Ace
33. PH1 #28: Elijah
34. PH1 #29: Elijah
35. PH1 #30: Ace
36. PH1 #31: Kanye
37. PH1 #32: Ace
38. PH1 #33: Ace
39. PH1 #34: Ace
40. PH1 #35: Ace
41. PH1 #36: Elijah
42. PB1 #37; Ace
43. PB1 #38: Ace
44. PH1 #39: Ace
45. PH1 #40: Ace
46. PH1 #41: Elijah
47. PH1 #42: Elijah
48. PH1 #43: Elijah
49. PH1 #44: Elijah
50. PH1 #45: Ace
51. PH1 #46_Elijah
52. PH1 #47: Ace
53. PH1 #48: Ace
54. PH1 #49: Ace
55. PH1 #50: Elijah
56. PH1 #51: Elijah
57. PH1 #52: Ace
58. PH1 #53: Elijah
59. PH1 #54: Elijah
60. The Finale