WORK OF FICTION

Work of fiction

_A Gangster’s Lover series book 5; Quill Aguíre. _

_**** _ This is a work of fiction. Names, Characters, Places and Events are fictitious, unless otherwise stated. Any resemblance to real person, living or dead, or actual event is purely coincidental.

Alright reserved. No part of this story maybe reproduced, distributed, transmitted in any form or by any means. Without the prior permission of the author.

Enjoy reading and godbless!

Warning: You must be 18 and above to read my story. I don’t like putting dirt on your minds because of my story full of love making. I wrote story full of love making because i want to explore my dirty little secrets here on wattpad. I want to expressed my little fantacies thru making story.

Mature Content

**** My story contains graphi c depictions of violence , sexuality, strong language and/or other mature themes.

Not suitable for younger audiences.

Credits to the real owner of the media photo.

SYNOPSIS

Synopsis

Warning: Mature Content|R-18|SPG(BxB)

Quill Aguíre, a well known business man who supplies expensive kind of alcohol’s to the entire Philippines and other countries.

His life was perfect. Having his friends and family’s was the best thing he could ever had. But it’s just his thought. His life wasn’t perfect at all. There’s half pieces of his heart missing.
What if he find the lost pieces?
And the lost pieces was the man he met in the gay bar. A f-cking man.
Is he willing to accept the changes because of the person that made his heart jump, made his c-ck erect, made his entire body craves for his. Nothing is sure. All he just want is him and only him. F-ck that f-cking changes.

PROLOGUE

Prologue

QUILL is having hard time with his friends. Lagi na lang siya ang takbuhan ng kaniyang mga kaibigan kapag may mga problema ang mga iyon.

Nagsimula kay Axll, kay Justine, kay Vicente, at ngayon naman ay kay Jonaz? Siya na naman ang naging takbuhan ng mga ito.

Hindi naman na din masama, dahil kapag pumupunta ang mga iyon ay alak niya ang pinag-iinteresan. Pabor na iyon sa kaniya dahil nagbabayad naman ang mga iyon kapag natapos.

“F-ck bud. F-ck, i hurt him. I hurt Warren. I f-cking hurt him.” Jonaz said while sadness is roaming all over his eyes.

Ilang beses na ba nitong sinabi ang mga katagang iyon? Hindi naman niya masisisi dahil sadyang malungkot ito. Kitang-kita sa mga mata nito.

Ngayon lang niya nakitang malungkot ang kaibigan. Ngayon lang niya nakitang lumuluha ang kaibigan niya, at lumuha lang ito dahil sa nobyo nito.

Naikwento narin sa kaniya ang dahilan nito, kung siya din naman ang nasa mga paa ng kaibigan, matatakot din siyang makulong. Kaya gagawin niya kung ano ang ginawa ng kaibigan niya.

“Slowdown bud,” pag-pigil niya ng sunod-sunod nitong lagukin ang alak na hawak.

Tinabig nito ang kamay niya at nagpatuloy lang ito sa pag-inom. Wala siyang nagawa kundi ipaikot na lang niya ang mga mata at hayaan ang kaibigan niya sa gusto nito.

Hindi na niya nagawang uminom, wala rin naman kasing aalalay sa kaibigan niya kung sakaling malasing ito, na alam naman niyang malalasing talaga.

At ilang oras pa ang lumipas, ang mapulang mukha ng kaibigan niya ang kaniyang nakikita. Halata na sa mukha nito ang pagkalasing.

“Kaya mo pa?” Tanong niya kapag-kuwan.

Tumango ito bilang sagot, na alam naman niyang hindi totoo. Hindi na nito kaya, hindi na nito kayang uminom pa.

“Come on, get up. We need to go.” Pag-aya niya sa kaibigan at ng akmang hahawakan niya ang kamay nito ay siya namang pagtabig nito.

Naipaikot na lang niya ang mga mata sa tigas ng ulo ng kaniyang kaibigan. Imbis na kanina pa siya nakapag-pahinga ay hindi, kailangan pa talaga niyang intindihin ito. Tch!

“Come on bud, let’s go, let’s continue drinking inside my house.” Pag-aya niya dito at hinawakan na niya ito sa braso. Inalalayaan patayo hanggang sa paglakad.

“I hurt him. I-I hu-hurt him.” Paulit-ulit nitong bigkas habang sumisinok-sinok pa.

Naka-ilang wika narin siguro ang kaibigan niya ng mga katagang iyon. Hindi pa ito napapagod?

Maingat niyang idiniposito ang kaibigan sa loob ng sasakyan. Isinara niya ang pinto, umikot sa kabila at doon ay sumakay.

Mas malayo kung ihahatid pa niya ito sa bahay nito, kaya para narin makapag-pahinga siya ng maaga ay daan patungo sa bahay na lang niya ang kaniyang tinahak.

Hanggang sa makarating siya sa sariling bahay, ay akay-akay parin niya ang kaibigan niyang ngayon ay tulog na.

Mahirap sa kaniyang akayin ito, kaya binuhat na lang niya ang kaibigan niya. Madali lang naman sa kaniyang buhatin ito, kahit may kabigatan.

Pumasok siya sa loob ng kwarto at idiniposito sa malambot na kama ang kaniyang kaibigan. Awtomatikong napatitig siya dito.

Naawa siya sa kaibigan, kitang-kita sa mukha nito ang lungkot kahit pa kaya nakapikit ang mga mata.

Napukaw ang kaniyang pag-iisip ng marinig niya ang tawag sa kaniyang telepono. Agad niya itong hinagilap at sinagot ang tawag.

“Hey baby,”

Napaikot na lang niya ang kaniyang mga mata sa kawalan. Heto na naman ang lalaking walang ibang ginawa kundi guluhin siya. Hindi nga niya alam kung paano nito nakuha ang numero niya.

“Baby, your ass.” He said sounds irritated.

“Baby, say whatever you want to say, pero hindi ako titigil na suyuin ka. Hindi ako titigil na mahalin ka,” anito. “Bakit hindi mo pa kasi paunlakan yung panliligaw ko sa’yo?”

“You know what, f-ck you. Fuck you!” Madiin niyang sigaw bago niya pinatay ang tawag.

Mukhang kailangan na niyang magpalit ng numero, alam niyang wala itong gagawin kundi ang kulitin siya.

Alam niya sa sarili kung ano siya, isa siyang lalaki. At alam din niya sa sarili kung sino ang natitipuhan niya. Babae, babae at hindi-hindi siya magkakagusto sa kapwa niya lalaki.

Pumasok siya sa loob ng bathroom, naligo, nagbihis at pagkatapos nityon ay sinimulan na niyang ihiga ang kaniyang sarili sa malambot na kama katabi ang kaniyang kaibigan.

Ipinikit niya ang kaniyang mga mata at nahimbing sa pagkakatulog.

Nagising siya kina-umagahan wala na sa tabi niya si Jonaz. Marahas niyang ibinuga ang malakas na buntong hininga.

Pagkatapos niyang asikasuhin ay iiwan lang siya, damn. Just like Axll, Justine, and Vicente. They just need him.

DARYLL felt so down. He felt so f-cking down. His mother and father gone years ago. He have to rely on himself. He have to live for himself.

Wala din siyang alam na trabahong papasukan. Hindi niya alam kung saan papasok. Wala siyang alam.

Hindi na siya naghahangad ng magandang trabaho. Sino ba naman kasi ang tatanggap sa kaniya? Ni hindi man lang siya nakapag-tapos ng pag-aaral. Highschool palang ay tumigil na siya.

Naibuntong hininga na lang niya ang lahat. Hindi niya alam kung anong mangyayare sa buhay niya. Lubog na siya sa utang at dumagdag pa doon ang babayaran niya sa apartment na kinalalagyan niya ngayon. Na isang langaw na lang ang pipirma ay magigiba na.

Imbis na magtigil sa bahay na ito, tumunganga na lang at maghintay ng swerte ay siya na ang gagawa. Siya na ang gagawa na baka may makatisod siya ng swerte.

Tumayo na siya sa higaan niyang tanging banig lang ang sapin. Ilang taon na niya itong pinagtitiisan, nasanay narin siyang masaktan ang likod niya ng matigas nitong sapin.

Kumuha siya ng tuwalya at pumasok sa loob ng cr. Kahit naman maliit ang cr ay malinis naman ito, dahil sa kaniya, dahil sa malinis siya sa bahay.

Matapos niyang maligo, ay nagbihis na siya. Simpleng presentableng damit lang ang suot niya.

Lumabas na siya ng bahay dala ang application letter niya. Magsusubok muli siyang maghanap ng trabaho. Baka sakaling makahanap na siya sa pagkakataong ito.

Naglakad lang siya dahil wala naman siyang sapat na pera para magsakay. Isa pa, kung meron man ay itatabi na lang niya ito para sa pangkain niya.

Tagastas ang pawis sa kaniyang noo bago siya napatigil sa isang malaking gusali. “Aguíre corp?” Pagbasa niya sa pangalan ng gusali.

How he wish, how he wish na makapasok siya sa ganiyang kalaking kumapanya.

Naglakad pa siya hanggang sa makita niya ang isang gusali na may nakapaskil na kailangan ng trabahador.

Humugot muna siys ng isang buntong hininga. Pinag-pagan pa niya ang sariling suot at inayos. Pumasok na siya sa loob sa pag-asang matatanggap siya.

Mahaba ang pila ng mga naghahap ng trabaho, kaya matagal ang hintay niya bago siya tawagin.

Pumasok na siya sa loob, nakangiti ang kaniyang maninipis na labi.

“Goodmorning ma’am.” Pagbati niya, hindi parin niya nagagawang alisin ang pag-ngiti niya kahit kinakabahan na.

Iminwestra ng dalaga ang kamay sa bangko, kaya doon ay umupo siya. Inabot niya dito ang application letter niya.

Masugid na binasa ng babae ang application niya. Pinagsalit-salit pa nito ang mata sa kaniya at sa inabot niya. Mas lalo tuloy siyang kinakabahan sa ginagawa nito.

“You’re just elementary graduate?” Tanong nito sa kaniya, yung tanong na tila may tingin na pangbaba sa kaniya. Yung may pagmamaliit sa napag-aralan niya.

Tumango siya bilang sagot.

“Ka—”

“Just wait for our call.” Sabi nito na nakapag-patigil sa iba pa niyang sasabihin.

Wala siyang nagawa kundi kunin ang application letter niya at lumabas ng gusali, bagsak ang dalawang balikat.

Ang tanga talaga niya. Alam niyang hindi siya nakapag-tapos pero nagpumilit pa siyang kumuha ng trabaho sa medyo may kalakihang gusali. Hindi man lang siya nahiya.

Marami pa siyang pinag-apply-an ng trabaho pero wala man lang tumanggap sa kaniya.

“Wait for our call.”

“Wait for our call.”

“Just wait for our call mr. Daryll.” Yan ang paulit-ulit niyang naririnig sa tuwing malalaman ng pinag-a-apply-an niya na hindi man lang siya nakapag-tapos ng pag-aaral. Puro na lang ganun ang sinasabi sa kaniya.

Bagsak na ang balikat niya at pagod na pagod narin siya. Hindi niya alam kung saan siya makakakuha ng trabahong magtutustos sa pang-araw-araw niyang gastusin.

Para siyang naglalakad sa buwan. Malayo din ang takbo ng kaniyang isip, tanging pambayad ng bahay at iba pa niyang gastusin ang iniisip niya.

Napukaw na lang ang kaniyang pag-iisip ng may makabangga siya.

“Sorry.” Agad niyang hingi ng paumanhin.

Sahalip na magalit ang nakabangga niya ay pinasadahan lang siya nito ng tingin at ngumiti. Yung ngiti na tila may ibig sabihin.

“You have a nice body.” Komplemento nito sa kaniya.

Hindi niya alam kung pasasalamatan ba niya ito, ngiti na lang ang ginawa niya.

Tumuon ang mga mata nito sa hawak niyang envelop na naglalaman ng application letter niya.

“Naghahanap ka ng trabaho?” Pagkumpirma nito.

Tumango na lang siya bilang sagot.

“May nahanap kana?” Tanong muli nito.

“Nahirapan akong maghanap, walang balak kumuha sa’kin.” Idinaan na lang niya sa tawa ang kaniyang sagot.

Tila naman nagningning ang mga mata ng baklang kausap niya. Parang may gusto itong sabihin sa kaniya.

“150? Mamakla na lang kaya ako?” Natawa na lang siya sa pumasok sa kaniyang iniisip.

“Bakit ho? May malinis na trabaho ho ba kayong mai-a-alok sa’kin?” Diretsahan niyang sabi.

“Malinis? Medyo malinis.” Sagot nito.

Hindi niya alam kung tatanggi siya o hindi. Pero pinilit parin niyang pakinggan ang sasabihin ng bakla.

“Maganda ang hubog ng katawan mo,” inisang pasada pa nito ng tingin ang katawan niya, “pwede kang mag-apply sa pinagtatrabahuhan ko. Tamang-tama dahil kailangan namin ng dancer sa bar. Boy dancer.” Sabi pa nito.

Boy dancer? Dapat na ba niyang pasukin ito? Hindi naman siguro siya maano kung papasok siya sa trabaho na ito, hindi ba?

“Kapag sumasayaw ano ang susuotin ko?” Tanong niya.

“Ano pa? Kundi underwear lang. Gay bar ang pagtatrabahuhan mo, kaya dapat mong magsuot ng kaaya-aya sa mga baklang katulad ko.” Ngumiti pa ito. “Ano? Payag ka?”

Hindi siya agad nakasagot, hindi niya alam kung anong isasagot niya. Ano pa nga ba ang magagawa niya? Wala siyang mahanap na trabaho. Wala siyang panggastos sa araw-araw.

Siguro kailangan na niyang patusin ang ganitong klaseng trabaho. Magsasayaw lang naman siya di’ba? Wala namang masamang mangyayare sa kaniya? O kaya ay hindi kaaya-aya.

“Payag ako.” Sagot niya dahilan para magningning ang mga mata ng bakla. Naka-rehistro din dito ang saya sa mga mata.

At sa isang iglap, pinasadahan lang siya ng tingin ng may-ari ng nasabing gay bar ay natanggap na agad siya. Ni hindi na niya kailangan ng application letter. Tanging ganda at tikas lang pala ng katawan ang kailangan pasok na agad sa bar na ito.

What is he expected? Gay bar? Means making gay drool in his masculine body.

Umuwi siyang may ngiti sa mga labi ngunit medyo nakakaramdam din siya ng kaba. Mamayang gabi na ang simula ng kaniyang pagsayaw, mamayang gabi na niya sasayawan ang mga baklang uhaw sa katawan ng isang lalaking katulad niya.

Matapos niyang maka-uwi ay pinag-pahinga na lang niya ang kaniyang sarili. Medyo nakakaramdam na siya ng gutom, siguro mamaya na lang niya kakainin ang tirang pagkain para may lakas siya mamayang gabi.

Narito si Quill ngayon sa loob ng kaniyang opisina, maaga pa naman para buksan ang kaniyang bar, kaya narito muna siya sa Aguíre Corporation upang magpatay ng oras.

Babad siya sa maraming papeles na nakatambak sa kaniyang lamesa. Mga pipirmahan at ang iba naman ay kailangan pa niyang pag-aralan.

Napatigil siya sa ginagawa ng marinig niya ang telepono niyang nag-iingay.

Kinuha niya ang telepono at sinilip kung sino ang tumatawag.

Shonn calling .

“What’s up?” He said the moment he answered the phone.

“Are busy tonight?” He asked.

Hinalukay niya sa kaniyang isip kung may gagawin ba siya. Wala naman siyang gagawin.

“Nothing why?”

“Come with me tonight. You’ll enjoy this. Promise.” He said.

“Okay.” He answered then he ended the call.

A/N: Nandito na naman muli tayo. A Gangster’s lover Book 5: Quill Aguíre, samahan niyo na muli ako sa kabastusan ng storya nila.

Sana magustuhan niyo. Lovelots.

CHAPTER 1

Chapter 1

DUMATING ang gabi, bihis at ayos na si Daryll sa kaniyang pag-alis. Medyo binabanaagan na siya ng kaba, dahil ito ang unang araw na mag-tatrabaho siya at medyo hindi niya alam kung anong mangyayare sa pagtatrabaho niyang iyon.

Humugot siya ng isang malakas na buntong hininga at marahas niya itong binuga.

Lumabas na siya ng kaniyang apartment na sa bawat pag hakbang niya ay lumalagatok na. Dahan-dahan din ang kaniyang ginagawang paglakad dahil natatakot siyang lumugso ang apartment na kinalululanan niya.

Lumabas na siya ng bahay, gutom na rin ang nararamdaman niya pero hindi niya iyon ininda. Kailangan muna niyang magtrabaho.

Pinasadahan niya ng isang tingin ang gay bar na pinag-tatrabahuhan niya, bago siya pumasok doon.

Nakita niya ang baklang nagpasok sa kaniya sa ganitong klaseng trabaho. Agad siyang nilapitan at nanggigigil na hinila siya patungo sa dressing room.

“Welcome to our gay bar. Handa kana bang magsayaw?” Tanong nito.

Tumango na lang siya, alam naman niya kung anong pagsayaw ang tinutukoy ng baklang ito, alam niyang sexy dance ang tinutukoy nito.

Marunong naman siyang mag-sayaw at alam niya kung paano niya paglalayawin ang mga lalaking o baklang pupunta roon sa katawan niya.

“Ito ang susuotin mo ngayong gabi.” Sabi nito at inabot sa kaniya ang halos kaselanan na lang niya ang matatabunan.

Hindi na niya nagawang mag-reklamo, nung una pasok niya alam niyang ito ang papasukin niya. Sino nga ba siya para tumanggi?

“Magbibihis na ba ako?” Tanong niya.

“Go and get changed. Marami ng tao sa labas, kailangan mo ng ihanda ang iyong sarili.” Ngising-ngising sabi nito. “Panonoorin kita, pogi.” Nilantikan pa nito ang boses habang pinasadahan ng tingin ang kaniyang katawan.

Ngiti na lang ang tanging nagawa niya. Pagkatapos niyon ay pumasok siya sa isang silid at doon ay nag-bihis.

Underwear lang ang tanging suot niya, ung underwear na may palawit na kumikinang kinang. Para din itong itsurang pa jamper.

Pinasadahan niya ang sarili sa harap ng salamin. Sinipat-sipat pa niya ito. Medyo nanliliit siya sa kaniyang suot ngayon pero hindi na niya ito pinansin. Ano’t papansinin pa niya ito? Simula ngayon ito na ang magiging trabaho niya, at mabubuhay siya na ganito.

Lumabas na siya ng silid at natagpuan niya ang bakla na nakatayo sa labas ng pinto. Pinasadahan nito ng tingin ang kabuuhan niya at bahagya pang lumunok.

“So yumm—hot! You’re so hot. Tamang-tama lang sa’yo ang suot mo. Maskuladong maskulado ka.” Nanggigigil nitong sabi.

Palihim na lang siyang natawa sa kaniyang isipan. Talagang tinawag pa nitong suot ang underwear na ito. At sinabi din nitong sakto lang ang sukat sa kaniya, halos masikip nga ang underwear. Hindi masyadong nakakahinga ang pagkalalaki niya.

“Let’s go, let’s apply some make-up. Hinila na siya nito at pina-upo sa may harap ng salamin.

Hindi na siya tumanggi ng inayusan siya ng bakla, simple lang ang ginawa nito. Talagang pinausbong lang nito ang natural niyang kagwapuhan.

“Perfect,” anunsiyo nito ng matapos. “So perfect.” Halos manggigil na ito sa itsura niya, sa kagwapuhan niyang taglay. Kulang na nga lang ay maglaway ito.

Maya-maya pa ay marami ng mga kalalakihan ang mga pumasok. Nagsimula naring magbihis ang mga iyon at tulad ng suot niya ay ganun din ang suot ng mga ito.

“Sino siya?” Tanong ng isang lalaki na halos kasing katawan din niya.

“Bagong pasok.” Ngingiti-ngiting sagot ng bakla na may pang-haharot pa sa lalaki.

Ganito ba talaga ito sa mga nagtatrabaho dito? Tch!

Nagpakita lang ng sarkastikong ngiti ang lalaking nagtanong bago napatango-tango.

May mga ilang kabaklaan ang pumasok, inayusan ang mga kalalakihang mabibilang niyang mga pito. Pang walo siya.

Sa larangan ng kagwapuhan, siya lang ang nagtataglay niyon, sadyang maganda lang ang mga katawan ng mga kalalakihan dito, hindi naman gwapo tulad niya.

“Prepared yourselves guys. Mamaya pumunta na kayo sa backstage at sisimulan niyo ng painitin ang gabi.” Anunsiyo ng bakla. “Pero bago ‘yan. Nais ko munang sabihin sa’yo.” Tumingin sa kaniya ang bakla, kaya sa kaniya napunta ang atensiyon ng iilan. “You need to wear this.” Inabot sa kaniya ang isang mala-paro-parong eye mask. “Iyan ang susuotin mo, para ma-curious ang mga manunuod kung sino ang lalaking ito. Kaya you should dance well.”

Kinuha niya ang ibinigay nito. Medyo nakakaramdam siya ng kaba pero agad naman niya itong idinadaan lang sa isang malakas na buntong hininga.

“Okay, let’s go to the back stage.”

Lahat sila ay may dala-dala mga eye mask. Sinuot na ng mga iyon kaya ginaya na lang din niya.

Umalis na silang lahat, rinig na rin niya ang alingawngaw ng tutog sa naturang bar na ito. Kasiyahan ng mga naroon ang mapapakinggan.

Pinagsalikop niya ang dalawang kamay na bahagyang namamawis. Nakarating na sila sa backstage ng marinig niya ang anunsiyo ng mc.

“Are you ready to hit the night!” The mc said with an active voice.

“Yes.” Rinig niyang malalakas na sigaw ng halos kalalakihan.

“Sexy dancers come on, out. Hit the f-cking night!” Sigaw pa ng mc.

Naitulak pa siya ng lalaking nasa likod niya ng hindi siya gumalaw. Masyado kasing naging okupado ang isip niya, kaya hindi na niya inintindi ang sinabi ng mc.

He showed his killer smile, all flew all his inhibition, worry and everything.

Hindi naman siya makikilala, may suot naman siyang eye mask kaya mahirap na siya’y makilala kung saka-sakali.

Wala sanang balak sumama ang isang Quill sa kaniyang kaibigang si Shonn ng alukin siya nitong pumunta ng gay bar. He’s not a f-cking gay, what’s interesting about going to that place?

Ganunpaman ay may kung anong humatak sa kaniyang sumama na rin. Wala rin naman siyang ibang gagawin, isa pa may alak din naman dun at iyon na lang ang gagawin niya pampalipas oras.

Nakarating silang dalawa sa labas ng bar. Buhay na buhay na ito at marami din ang mga halos kalalakihanna pumapasok, na batid niyang mga bakla at kung hindi naman ay matatawag na bisexual. May iba din namang mga kababaehan na gusto ring mag enjoy ngayong gabi.

“Let’s go.” Pag-aya ni Shonn sa kaniya ngunit hindi siya kumibo.

Yung tipong nag-iisip parin siya kung papasok ba siya o hindi. Gayunpaman, tutal na nandito narin naman sila ay papasok na siya.

“Come on Quill, you’ll enjoy this.” Nakangising sabi ng kaniyang kaibigan.

He knows his friend do like girls but at the same time, he like boys too. Into men and into women.

Pumasok na silang dalawa. Nagulat pa siya ng bahagya ng abutan siya ng condom ng lalaking nagbabantay sa pinto.

“For protection sir.” Nakangiti pa nitong sabi.

Biglang nandilim ang paningin niya? Wala siyang balak makipag-talik sa mga nandito? Lalong-lalo na sa kapwa niya lalaki, hinding-hindi.

Tinanggap ng kaibigan niya ang condom na inalok ng bantay ng makitang hindi niya iyon tinanggap. Hinila na siya nito papasok.

Ano ba kasi itong napsukan niya? Bakit may condom pang binibigay papasok lang? Bwisit!

A loud sound of women and men filled the gay bar. Sumigaw, umirit, at nagtilian ang mga iyon. Makikita din sa paligid ang mga naroon mga lasing na ang iba, ang iba naman ay nakikipag-landian na sa mga lalaking natitipuhan ng mga iyon.

Umupo na silang dalawa sa table na siguro ay pina-reserve para talaga sa kanilang dalawa ng kaibigan niyang kasama ngayon.

Bumaling ang kaniyang tingin sa mga kalalakihang nagsasayaw sa unahan. Sexy dance.

Naibaling niya ang tingin sa lalaking pumunta sa table niya, waiter siguro ang isang ito dahil inabutan silang dalawa ng alak na siguro ay pinahanda rin ng kaibigan niya.

“Come on let’s drink.” He said while bitting his lips.

Sinalinan niya ang baso niyang hawak at inisang lagok niya iyon. Ewan, pero napatitig ulit siya sa mga kalalakihan na naroon sa unahan nang-aakit na sumasayaw.

Isang lalaki lang ang pinagtuunan ng pansin ng kaniyang mga mata. Isa lang, ang lalaking kung titingnan ay bihasang sumayaw, pero kung pagmamasdan ay tila may ilang pa ito.

“Baguhan lang ‘yang tinitingnan mo na ‘yan. Gusto mo?” Sabi nito dahilan para mapukaw ang kaniyang tingin sa ibang direksyon.

“Like my ass!” He rolled his eyes.

“Hiya kapa, titig na titig ka nga.” Sabi pa nito.

“By the way, kakapasok lang niya?” Tanong niya kapag-kuwan at inisang lagok muli niya ang alak na nasa baso niya.

“Kakapasok lang niyan. At ‘yan ang surpresa ko sa’yo, gwapo ‘yan, halata naman kahit nakasuot ng eye mask.” Sabi nito na pinasadahan pa ng dila ang ibabang labi.

Mukhang adik lang!

Kaya pala alam ng kaibigan niya na baguhan labg ang lalaking sumasayaw sa unahan ay dahil ito ang may-ari ng gay bar na ito. Medyo nakalimutan lang niya. Kaya pala mabilis silang inasikaso kanina, tanging tumuon kasi ang atensyon niya sa nagsasayaw.

Bawat pagsayaw na ginagawa ni Warren ay talagang pinagbubutihan niyang swabe iyon. Bawat hagod ng kaniyang balakang ay swabeng-swabe.

Pinapasadahan parin niya ang kaniyang katawan ng kamay, sa leeg, sa abs at bumaba pa.

Rinig niya ang mga hiyawan at tilian ng mga puntong ng kalalakihan at kababaihan na mga naroon. Halos isinisigaw ng mga iyon ay ang kagustuhan na ipahubad sa kanilang mga nagsasayaw ang suot nilang eye mask.

Natapos ang tugtog ng musika, natapos din ang pag-indak niya at ng mga kalalakihang naroon.

“Okay, that’s all for tonight.” Anunsiyo ng mc na papalapit na sa gawi nila. “Sino sa mga nag-gagwapuhan at nakakaakit na mga katawan ang inyong natitipuhan at gustong maka-table?” Tanong ng mc sa mga nanunuod.

“The guy with red eye mask.”

“The guy with red underwear.”

Marami pa ang mga nagsigawan at isa lang ang sinisigaw ng mga iyon, ang lalaking naka-suot ng pulang damit panloob, at pulang mask.

Bahagya pa niyang sinipat ang suot ng kaniyang mga kasamang sumayaw. Blue, green, yellow at walang kulay pulang suot na underwear ang mga iyon kundi siya lang. Siya lang din ang may pulang mask wala ng iba.

Medyo nakaramdam siya ng kaba, hindi niya alam na pwede siyang tumable. Hindi nila napag-usapan ang bagay na ito.

Lumapit sa kaniya ang mc at hinimas ang braso niya. “Mukhang ikaw ang natipuhan ng lahat sa swabe mong galaw.” Malantik nitong sabi. “Sino ka nga ba talaga. The unknown hot guy?”

Hindi naman siguro masama kung makaka-table siya ng ilan sa mga lasing dito. Tsaka hindi naman niya hahayaan na gawan siya ng masama. Hindi siya papayag doon. Kapag table, table lang.

“1,000 pesos, i-te-table na namin ‘yan.” Sigaw ng isang bakla na naka-upo sa table na pinalilibutan din ng mga kasamahan niyang bakla.

“5,000. Sa’men siya i-te-table.” Sigaw naman ng grupo ng kababaihan na nasa kabilang table naman.

“Limang-libo? Wala na bang itataas pa ‘yan?” Sigaw naman ng mc.

Nagulat pa siya ng bahagya, hindi siya na-inform na may ganitong patakaran sa lugar na ito. Pataasan ng presyo sa kaniya? At kung sino ay may pinaka-mataas doon siya i-te-table? Damn!

“50,000 pesos.” The other table shouted.

Muntik pang malaglag ang kaniyang panga. Malaking halaga iyon at talagang labis niyang ikinagulat.

“We’ll double the price, 100, 000.” Sigaw ng isa pa sa kabilang linya ng upuan.

Hindi niya aakalain na ganito kayaman ang mga taong nandito talagang para lang makatable ang isang gwapong katulad niya ay gagastos pa iyon ng malaki? He can’t believe this! He can’t f-cking believe this!.

“Kalahating milyon.” Sigaw ng isa pa.

Tumaas ng tumaas pa ang pera hanggang sa umabot iyon ng 900,000. Ganun kalaki ang halaga at hindi talaga maalis sa kaniyang isip ang perang iyon.

“900,000 wala na bang tataas pa dito?” Tanong muli ng mc.

Walang mga nag-imikan, mukhang hanggang dun na lang kalaki ang perang makakayanan ng mga iyon.

“1 million pesos. That boy is mine!” Isang baritong boses ang pumailanlang sa bar na iyon.

At tumutok ang kaniyang isang pares ng mga mata sa pinanggalingan ng boses.

Hindi niya masyadong maaninag ngunit sapat na sa kaniyang masabing lalaki iyon. Napalunok pa siya ng bahagya ng mag-tama ang mga mata nilang dalawa. Damn! Hell…

CHAPTER 2

Chapter 2

“1 MILLION pesos. That boy is mine.” Hindi alam ni Quill kung dahil lang ba sa kalasingan niya kung bakit niya nasabi iyon o sadyang gusto lang niya.

Dapat makaramdam siya ng hiya pero bakit tila iba ang nararamdaman niya? Siguro ay epekto iyon ng alak na ininom niya at patuloy parin niyang ininom.

“1 million pesos?” Anunsiyo ng mc na halatang nagulat. “May tataas pa ba diyan? Kung wala na maari ng maging sa iyo ang napaka tikas na lalaking ito.” Anunsiyo ng mc.

“Bud, you raised 1 million pesos for that guy? F-ck bud, you shocked me to the core. Don’t tell me you like him?” May mapanuri ang mga titig ng kaibigan niya sa kaniya. Sa halip na pansinin ay idinaan na lang niya sa pag-inom ng alak ang lahat.

Kabado parin, at mabilis parin ang kalabog ng dibdib ni Daryll, hindi siya makapaniwala sa mga nangyayare ngayong gabi. Ewan, hindi siya aware sa mga ganitong patakaran, at talagang bago lang ito sa kaniya.

Isang milyon para lang maka-table siya? Mukhang hindi yata table lang ang hanap ng mga iyon. Mukhang may iba pa, iba e. Iba yung nararamdaman niya.

“Congratulation, you’re the choosen one.” May panggigigil na salubong sa kaniya ng baklang sa kaniya nagpasok sa lugar na ito.

Pilit na ngiti lang ang sumilay sa kaniyang mga labi.

Hinila siya ng bakla hanggang sa makarating sila sa dressing room na pinanggalingan niya kanina. Maraming mga kalalakihan ang mga nandoon, yung mga kaninang kasama niyang sumayaw.

“Congrats man, you’re the chosen one.” Nakangiti nitong pagbati sa kaniya. Hindi niya alam pero parang may ibig sabihin ang mga ngiti nito.

Hindi naman niya gaanong kilala ang lalaki, kaya hindi na niya nagawang kausapin pa ito. Ngiti na lang ang sumilay sa kaniyang mga labi.

“Be ready, mukhang paiinitin mo ang gabi ng lalaking nag raised ng pera sa’yo.” Dugsong pa nitong sabi bago tuluyang nilasan ng lalaki ang dressing room.

Kunot ang noo niyang bumaling sa bakla.

“Huwag mong pansinin ‘yun, kung ano-ano lang talaga ang sinasabi nun.” Sabi nito kapag-kuwan.

Kunot parin ang kaniyang noo. Magtatanong palang sana siya ngunit hinila na siya ng bakla patungo sa silid na ginamit niya nung magpalit siya.

“Change your outfit.” He said then he give him clothes.

Kung papansinin ay hindi talaga matatawag na kasuotan ang inabot nito. Damit panloob na makikita na ang pang-upo niya, tanging pagkalalaki lang niya ang matatabunan.

Mas nakakalaswa pa itong hawak niya kaysa sa suot niya ngayon. May sexy dance pa bang muling mangyayare? Shit!

“Sige na magbihis kana. At mamaya ay dadalhin na kita para i-entertain yung lalaking nag raised ng money sa’yo.” May panggigigil muli nitong sabi na napapa-igik pa sa tuwa. Ito na ang nagsarado ng pinto kaya wala siyang nagawa kundi ang suotin ang hindi kanais-nais niyang suot.

Hindi siya mapakali, ilang ulit na niyang pinapasadahan ng tingin sa salamin ang kaniyang suot. Tanging pagkalalaki lang talaga niya ang natatabunan, samantalang ang pang-upo niya ay hindi.

Napasinghap pa siya sa gulat ng maya-maya ay marinig niya ang sunod-sunod na katok. “Are you done?”

Lumabas na siya ng silid at pagbukas palang niya ay hindi kaaya-ayang mukha ng baklang ito ang kaniyang nakita. Tch!

“Let’s go.” Hinila na naman siya nito sa kung saan.

Ang hilig manghila, kung siguro nasa kanto siya at naglalakad tapos hinila siya nito ay baka kanina pa niya nabigyan ng malakas na suntok.

Dinala siya ng bakla, maraming silid ang kanilang mga nadaraanan at lahat ng iyon ay may nga numero.

“Anong ginagawa na’ten dito?” Tanong niya kapag-kuwan. Hindi na kasi niya mapigilan ang kuryosidad.

“Malalaman mo rin.” Sagot nito na animo’y nasagot lahat ng mga tanong niya.

Damn!

Dinala siya ng bakla sa room 24, pagbasa niya sa taas na nakatatak sa pinto.

Binuksan ito ng bakla at iminwestra siyang pumasok. Naguguluhan man ay pumasok parin siya, nagtitiwala naman siya dito. May tiwala siya.

“Hintayin mo yung lalaking nagbayad sa’yo. Paparating na yun, maya-maya.” Sabi nito at sinarado na ang pinto.

Nakaramdam siya ng takot ng sandaling isara nito, ganunpaman ay ikinalma niya ang sarili.

Maraming katanungan ang pumapasok sa kaniyang isipan, kung bakit siya narito, anong ginagawa niya dito? Bakit siya lang ang nasa silid, at kung dumating man yung lalaking tinutukoy ng bakla, ano naman ang gagawin nila?

Pinigil niya ang takot na nararamdaman. Kompyansado siya sa kaniyang sarili na hindi siya kayang gawan ng kung sino. Isang malakas lang na suntok ay maari na siyang makatakas kung saka-sakali.

Patuloy lang ang paglagok ni Quill ng alak sa baso niya.

“Bud? Alam mo ba kung ano yung pinasok mo?” Nahihiwagaan tanong ni Shonn.

“Alin?” Tanong niya.

“Yung pagbayad mo sa lalaki ng isang milyon,” sagot nito. “Teka, alam mo ba kung bakit ka nagbayad?”

Nakunot ang noo niya. “Oo, di’ba nga i-te-table lang siya, teka na’san na ba ‘yun? Nabayaran ko na yun e.”

Halos malaglag ang panga ng kaibigan niya at marahas itong tumawa. “Nag raised ka ng ganun kalaking halaga pero hindi mo alam kung para saan talaga? Bud, you raised 1 million pesos meaning you want to f-cked him.”

Muntik pa niya maibuga ang alak na nasa loob ng bibig niya. Buti na lang ay nagawa niyang pigilan.

“Anong sabi mo?” Tanong muli niya.

“Bayarang lalaki yung nga nandito, at ang perang binayad mo ay kapalit na paliligayahin ka nila.” Doon ay nalinawan sa kaniya ang lahat.

Akala niya ay i-te-table lang niya iyon. Hindi niya akalain na may ganitong patakaran dito, kaya pala maraming nga grupo ng kalalakihan at kababaihan ang gustong ma-i-table ang lalaking iyon kanina. Hindi niya alam na ganun pala ang ibig sabihin nun.

“F-ck bud, you allowed that?”

“That’s what the true owner wants. Kagustuhan ng pinsan ko, hindi talaga ito totoong pagmamay-ari ko.” Sabi nito. “Pero ‘wag na nating ilayo ang usapan. Ano? Gusto mo bang makatalik ang nabayaran mo kanina? O ako na lang ang makakatalik niya?”

Nanlaki ang mga mata niya. “F-ck you bud, don’t you try to do that. Ako ang nagbayad sa kaniya, kaya akin lang siya.” Sabi niya na may panlilisik pa ng mga mata.

Tawa lang ang naisagot ng kaniyang kaibigan. “Hiya kapa, gusto mo din naman palang makasiping ang lalaki.”

Hindi sa gusto niyang makasiping ang lalaking iyon, sadyang may nagtutulak lang sa kaniya na huwag pahintulutan ang kaibigan niya na makatalik ang lalaking iyon. Hindi siya makakapayag.

Isipin pa nga lang niya na madampian ng palad ng iba ang balat ng lalaking binayaran niya ay may kung ano na agad sa loob niyang nagpupuyos sa galit.

Kahit pupungay-pungay ang mga mata niya at nakakaramdam na siya ng pagka-lula ay mas pinili parin niyang maging aktibo.

“Sir are you ready?” Natuon ang kaniyang pansin sa baklang lumapit sa kanila.

Mahaba ang nakapuyod nitong buhok, hindi pa matanda ngunit kung titingnan ay akala niya sumasahod na sa senior.

“Uhmm, by the way. Siya yung maghahatid sa’yo dun sa lalaking nabayaran mo kanina. Off you go bud, enjoy your f-cking day.” Agad siyang tumayo ng tuwid.

Nauna ng naglakad ang bakla kaya sumunod na lang din siya. Maraming mga lasing na kalalakihan at kababaihan ang nakakasalubong niya hanggang sa mga pasilidad naman ang nakikita niya.

Dinala siya ng bakla sa room no. 24, binuksan nito ang pinto at iginiya siya papasok.

“Pasok ho kayo sir,” magiliw at nakangisi nitong sabi.

Inisang titig niya ang bakla at matalim niyang hinagod ito ng titig. Yung titig na animo’y nagbabanta.

Pumasok siya sa loob at hinanap ng kaniyang mga mata ang nasabing lalaki.

Nakita niya iyon nakahiga sa kama mahimbing na natutulog, tanging underwear lang ang suot nito at kitang-kita din niya ang gwapo nitong mukha kahit tanging pulang aninag lang ang nagsisilbing liwanag.

Nilapitan niya ito. Dahan-dahan siyang umupo sa gilid ng kama, hindi niya magawang maialis ang pagkakatitig sa gwapong binata.

Labis lang niyang ipinagtataka kung paanong nakatulog ito?

Inuyog-uyog niya ang katawan ng binata ngunit ayaw talaga nitong magising. Tumigil na siya sa ginagawa ng hindi talaga ito makagising.

Base sa lagay nito, alam niyang may ginawa ang mga iyon kung bakit nakatulog ang binata.

Nag-intay pa siya ng ilang minuto bago niya makitang gumalaw-galaw ang binata at tuluyan na itong nakagising.

Tumuon ang mga mata nito sa kaniya, gulat na gulat ngunit nanatili lang walang kibo. Pareho silang nakatitig sa isa’t isa at tila nagbabasahan ng mga emosyon na namumutawi sa kanilang mga mata.

Napalunok si Daryll ng ilang sunod ng mapasadahan niya ng tingin ang binata.

Base sa itsura nito ay agad niyang nakilala, ito yung lalaking nag taas ng pera ng isang milyon.

“What are you doing?” Tanging natanong na lang niya matapos makabawi.

Umayos siya ng pagkaka-upo. Habang iniisip kung paanong nakatulog siya? Alam niyang gising na gising siya kanina.

Napamulagat pa ang mga mata niya ng malamang nakatulog siya ng dahil sa nalanghap niyang hangin sa loob ng silid na ito.

Agad niyang sinuri ang kaniyang katawan, may mali ba sa kaniya? May nangyare ba na hindi niya nalalaman?

“Relax, i did nothing.” Sabi nito na nakapag-patigil sa kaniya sa ginagawa.

“Ano bang ginagawa na’ten dito?” Tanong niya kapag-kuwan.

“You mean you don’t why you here? And why you wear that kind of suit?” Mangha nitong tanong..

Napailing-iling siya. “Ang alam ko lang na nandito ako para i-entertain ka—”

“I-entertain sa paraan ng pagtatalik?” Sansala nito sa iba pa niyang sasabihin.

“Pagtatalik?” Hindi pa makapaniwalang tanong niya.

Tumango-tango naman ang kausap. “Nasabi na sa’kin na bago kalang dito kaya hindi mo pa alam ang patakaran. At pumasok ka sa trabahong ito ng hindi mo man lang inaalam kung anong trabaho ang pinasok mo?”

“All i know is i’m just a sexy dancer. Hindi ko alam na magiging bayarang lalaki din pala ako dito.”

“I suggest you Quit this job. Hindi trabaho ang pinasok mo.” Sabi nito. “Buti na nga lang ako ang nakabayad sa’yo, kung hindi baka kanina kapa nawasak. Tulog ka pa naman.”

“I’m leaving.”

Akmang tatayo na siya at aalis ng hawakan siya nito s kamay at hinatak siya nito palapit dito. Doon ay naglapat ang mga labi nilang dalawa habang ang mga mata niya ay malalaking nakatingin dito.

Nagpumiglas siya ng nagpumiglas ngunit kalaunan ay bumibigay ng bumibigay ang kaniyang katawan, hanggang sa tuluyan na siyang nagpa-ubaya sa mga halik nito.

Naputol lang ang mga halik na iyon ng mawalan na sila ng hininga. Magkahiwalay na ang kanilang mga labi ngunit magkalapat parin ang kanilang mga ilong.

“You should thank me first before leaving.” Pabulong nitong sabi. Ang amoy alak nitong hininga ay tumama sa kaniyang mga labi.

Bumalik siya sa realidad, agad siyang kumalas at parang takot na takot na binigyang distansiya ang katawan nilang dalawa.

“Bakit mo ginawa yun?” Naiinis niyang tanong.

“Nothing i just want too.” He answered.

He just want to? Manghahalik ito dahil lang gusto nito?

“By the way, don’t leave too early, baka hindi ka pa nila bayaran. At baka rin isipin nila na may ginawa kang masama sa’kin. Just stay and let’s talk.”

Estranghero itong dumating na lang bigla-bigla, dapat ay nakakaramdam siya ng pagka-ilang dito pero hindi. Parang komportable pa nga siya dito. Panatag lang din ang pagtibok ng kaniyang puso.

Akward man para sa kaniya pero nagawa parin niyang ikwento sa lalaki ang buhay niya, kung bakit siya narito at kung anong pinanggalingan niya.

Marami siyang kinwento, halos lahat. Sabi nga, better to talk to stranger than to someone he know.

“Pagkatapos mong lumabas dito,” inilabas nito ang telepono nito sa loob ng bulsa. “Let me have your number. I’ll offer you a suitable job. Yung malinis pa dito.”

Isang opurtunidad na ito para sa kaniya, hindi naman mukhang masama ang lalaking ito kaya pagkakatiwalaan narin niya. Mas mabuting dito niya ibigay ang kaniyang tiwala kaysa sa baklang nagpasok sa kaniya dito. Balak pa siyang gawing bayaran. P-ta!!!

To be continued…

CHAPTER 3

Chapter 3

NAKATITIG lang si Daryll habang pinagmamasdan ang mukha ng binata na ngayon ay mahimbing ng natutulog. Matapos kasi nilang mag-usap ay nagpaalam itong matutulog muna dahil nananakit ang ulo nito sa alak na ininom kanina.

Hinayaan lang naman niya itong makatulog, heto lang siya at pinag-aaralang mabuti ang bawat parte ng mukha ng katabi.

Hindi maikakaila na gwapo ito, hindi rin maikakaila na maganda ang hubog ng katawan nito, masasabing alagang-alaga sa pag-e-ehersisyo.

Mga ilang oras pa ang lumipas ay naisipan na niyang lumabas. Tapos na naman ang oras na dapat ay igugugol nila para isa isa’t isa. Isa pa, wala na siyang dahilan para magtigil pa.

Basta naipaabot na niya ang numero ng telepono niya sa binatang ito, kung sakali mang hanapin siya o kaya naman ay tawagan ay mabilis na siyang matutukoy.

Alam na naman niya ang daan patungo sa dressing room. Agad niyang nakasalubong yung baklang nagpasok sa kaniya dito na may ngiti ang may tintang pulang mga labi.

“What happened?” May halong kilig at panggigigil nitong tanong.

Balak sana niyang bigyan itong ng malakas na suntok sa pagmumukha, pero hindi pa niya nakukuha yung sahod niya, kailangan muna niyang umastang anghel bago ilabas ang tunay niyang pagka-dimonyo.

Sahalip na sagutin ang tanong ng bakla ay isang ngiti lang ang pinakawalan niya, pilit pa iyon dahil hanggang ngayon ay surang-sura siya sa baklang ito.

Binigay niya ang tiwala niya dito pero sinira lang nito, buti na lang talagang yung binatang iyon ang nakabili sa kaniya, kung hindi baka kanina pa niya pinagsisisihan na pumasok siya dito. Wala pa naman siyang kapalag-palag dahil sa siya’y nakatulog.

“Yung sweldo ko?” Tanong niya sa bakla para makapag-bihis at makaalis na siya sa lugar na ito. Konti na lang ay isusuka na niya ito.

Dinala siya ng bakla sa manager ng naturang bar. Inabot sa kaniya ang sweldo niyang libuhin at nagsabi pang “next time!”

Damn hell! Wala ng sunod, sila na lang ang magsayaw. Hinding-hindi na siya pupunta at tatapak sa lugar na ito. Nadidiri siya.

Balik muli sa dressing room at nagpalit siya ng damit, yung damit na dati niyang suot.

Napasinghap pa siya sa gulat ng makita na naman ang bakla sa paglabas niya sa silid na pinagbihisan niya.

“Isang hila pa, susuntukin ko na talaga yung mukha mo!” Bulong niya sa sarili habang ang kamao ay nakakuyom na, handang magpakawala ng untok anomang oras.

“Bukas pasok ka ulit.” Sabi pa nito na nakangiti at tuluyan ng nilisan ang dressing room.

Pasalamat ito ay hindi siya hinila, kung hinila siya nito baka kanina pa niya nasuntok ng ubod lakas. Yung suntok na isang taong nasa ospital.

Naihiga niya ang kaniyang likod sa katre at bahagya pang ipinikit ang kaniyang mga mata. Sa wakas nalisan narin niya ang bar na iyon, at sa wakas ay nakabalik na siyang ligtas sa apartment niyang halos lahat ng bagay ay lumalagatok na sa huna.

Unti-unti ay ipinikit niya ang kaniyang mga mata habang ang tanging nasa isip lang ay ang bukas. Bukas na haharapin niya sa panibagong yugto na naman ng kaniyang buhay.

Nagising si Quill sa mahimbing niyang pagkakatulog, napagsino pa niya ang lugar na kinaroroonan pa niya ngayon. Nas’an siya?

Pilit pa niyang hinahalukay sa isip ang mga nangyare, ngunit ang alam lang niya ay nasa gaybar pa siya, sa isa sa mga silid doon at kasama ang lalaking binayaran niya. Ano’t iba na naman itong silid na kinalululanan niya?

Bumangon na siya kahit mabigat ang kaniyang ulo dahil siguro hangover pa siya. Lumabas siya ng kwarto at sakto namang papasok palang ng kwarto ang kaibigan niyang si Shonn.

Dito nasagot lahat ng kaniyang katanungan. Ito pala ang nagdala sa kaniya dito.

“You’re awake?” Nakangiti nitong sabi. “Ang haba ng tinulog mo ah, bakit? Nasarapan kaba dun sa lalaki?” May panunudyo pa nitong sabi.

Ipinailkot na lang niya ang kaniyang mga mata. “We did nothing bud.” He answered irritated. “I’m off.” Nilagpasan na niya ang kaibigan at tuluyan na siyang umalis.

Lumabas siya ng bahay at sumakay sa sasakyan niya, balak pa sana niyang magtaka kung paano ito napunta dito, pero agad niyang nalaman na ito nga pala ang ginamit nilang sasakyan ng pumunta sila sa gay bar na ‘yun.

Tila sabik siyang makauwi sa kaniyang bahay, sobrang bilis kasi ng pagpapatakbo niya ng sasakyan na tila may hinahabol.

Minutes passed he finally arrived. He went out of the car then went inside his house, to his bedroom.

Hinubad niyang lahat ang saplot sa kaniyang katawan at agad nagtungo sa bathroom. Kailangan niyang maligo upang mahulasan ang pagkalasing niya.

Nagpatianod siya sa malamyos na daloy ng tubig at ipinikit pa ang kaniyang mga mata.

Awtimatiko niya iyong naimulat ng may pumasok sa isip niyang alala.

The kissed? F-ck! Did he just kissed that man? F-ck! F-ck!

Pilit niyang iwinaksi sa kaniyang isipan na nagkakagusto siya sa lalaki, dahil ang totoo ay hindi. Lasing lang siya ng mga panahong iyon kaya siguro nagawa niya ang mga bagay na iyon.

“Lasing e ginusto mo nga.” Pagsalungat ng kalahati ng kaniyang isip.

Mas lalong binilisan niya ang ginawa niyang pagliligo. Bigla kasi niyang naalala ang sinabi niya sa lalaking iyon kagabi, natatawagan niya ito kapag nakauwi na silang dalawa at ipapasok niya sa magandang trabaho.

May kung ano kasi sa kaniya na baka bumalik na naman ang lalaking iyon sa pagtatrabaho sa gay bar na iyon. Hindi maari, hinding-hindi.

Matapos niyang maligo ay daglian siyang nagbihis. Agad niyang hinagilap ang telepono sa bulsa ng pantalon na hinubad niya kanina ng magbihis siya.

Binuksan niya ang telepono niya at hinanap sa contact list niya ang numero ng lalaki. Madali niyang nahanap dahil nilagyan nito ng pangalan ang numero nito.

“Daryll?”

Narito sa loob ng cr si Daryll habang hawak-hawak niya ang kaniyang telepono, yung cellphone niya na mahilig na ngang magluko ay paminsan-minsan hindi pa nag cha-charged. Ganunpaman ay kaya parin naman niyang pagtiisan kaysa sa wala.

Nandito siya sa loob upang maglabas ng sama ng loob, dumumi.

Kanina pa kating kati ang kaniyang kamay na sumagot ng tawag. Nangako kasi sa kaniya ang lalaki na tatawagan siya nito, na may trabaho sa kaniyang itong iaalok.

Ang tagal namang tumawag?!

Nagulat siya ng malakas na mag-ingay ang telepono niya dahilan para malaglag iyon sa timba na may puno ng tubig.

Malalaki ang mga mata niyang tumingin sa telepono niyang unti-unting lumulubog sa ilalim ng tubig.

Mabilis niyang hinagilap iyon ng makabawi sa pagkagulat. Pero huli na ang lahat. Namatay na ang telepono niya dahil mabilis na napasukan ng tubig.

“Shit! Shit! Shit!” Hinampas-hampas pa niya ang telepono sa prastrasyong nararamdaman. Kailangan niyang masagot ang tawag, kailangan niyang makausap ito.

Nakailang ulit pa niyang hinampas ang telepono niya sa pag-asang mabubuhay at gagana pa ito, sa pag-asang magkakaroon ng milagro.

Tumigil na siya ng wala na talaga siyang pag-asang mabuksan pa ang telepono niya. Pati tuloy ang kaniyang pagdumi ay naudlot. Shit! Shit!

Naiinis na napasambunot siya sa sariling buhok, anong gagawin niya ngayon. Damn! Damn! Pa’no na ang trabahong i-offer nito sa kaniya? Pa’no na! Nakakainis naman.

Quill, dial his phone for so many times. Maybe a hundred times pero walang sumagot. Hindi na rin nag-ri-ring ang telepono ng lalaki. Unang beses lang itong nag ring pero unable na.

Damn hell! Damn!

Sinubukan pa niyang muli sa huling pagkakataon ngunit nabigo din siya. Mukhang wala na talaga siyang pag-asang makausap ito.

Wala siyang ibang ginawa kundi ang ihiga ang kaniyang katawan sa malambot na kama. May kung ano sa kaniya na gusto niyang muling makita ang lalaki, may kung ano sa kaniya na gusto niyang muling marinig ang boses nito.

Napabangon siya ng may maalala. Pupuntahan na lang niya ito mamayang gabi sa bar na pinagtatrabahuhan nito, magbabaka-sakali siyang naroon at itinuloy pa rin ang pagtatrabaho.

Kailangan lang niyang maghintay ng mga ilang oras hanggang sa dumating ang gabi.

Naka-ayos na si Daryll matapos niyang maligo at magbihis. Sinipat pa niya sa maliit na salamin ang kaniyang itsura, wala namang mali doon.

Nakapag-tanghalian na rin siya. Pupunta siya ngayon sa paggawaan ng telepono para ipagawa ang cp niya, baka sakaling maayos pa ito at matawagan pa siya ng lalaki.

At dahil nga sa nagtitipid siya ay naglakad na lang siya, naibayad na kasi niya yung perang pinagkakitaan niya sa renta ng apartment niya. Bumili na rin siya ng mga stock na pagkain para pangtustos sa kahit ilang linggo lang.

May pera pa namang natira sa kaniya kahit paano. May panggastos pa siya kung sakaling magkagipitan.

Tumagastas ang pawis sa kaniyang likod at sa noo niya. Mataas kasi ang sikat ng araw, sino ba naman kasing ang maglalakad ng tanghaling tapat. Tch.

Nakarating na din siya sa pagawaan ng telepono, “kuya, papagawa ho ng cp.” Pabungad niyang sabi.

“Sira po?” Tanong nito.

Naningkit pa ang mga mata niya sa tanong ng manggagawa. Magpapagawa ba naman siya ng cp kung hindi sira? Ano bang klaseng utak meron ito?

Tumango na lang siya at inilabas mula sa kaniyang bulsa ang cp niya. “Ito ho.” Inabot niya iyon sa manggagawa.

Kinuha naman nito at sinipat-sipat. Naiiling pa ito, mukhang alam na niya ang sasabihin nito base sa pag-iling nitong ginagawa.

Mukhang hindi na maayos ang cp niya. But he was hoping.

“Naku iho, mukhang hindi na maayos pa itong cp mo,” pinalagatik pa nito ang dila. “Bukod sa basag-basag ang screen ay mukha pang basura. Siguro, bumili ka na lang ng bago.”

Hindi na nga nito kayang gawin yung cp niya tapos nilait pa. Buti na lang talaga at mahaba ang pasensya niya, baka nataob niya ang pagawaan nito at nasuntok ng malakas sa mukha. Lakas manlait e no, hindi naman pala kayang gawin.

Kinuha na lang niya sa matanda ang telepono, bagsak ang balikat niyang nilisan ang pagawaan. Pa’no na ngayon? Ano na ngayon ang gagawin niya? Tch! Damn hell.

Sumilay ang ngiti sa manipis niyang labi ng may maalala. Doon sila nagkita ng lalaking iyon sa gay bar. Baka doon din sila muling magkita. Babalikan niya iyon, babalik siya.

Hindi pa naman gabi, kaya alam niyang hindi pa bukas at buhay ang bar na iyon. Siguro kailangan muna niyang umuwi at magpalipas ng oras. Mamayang gabi na lang niya ito sisimulang hanapin.

Umuwi muna siya sa apartment niya. Wala naman siyang gagawin doon kaya naisipan na lang niyang gumawa ng mga gawaing bahay.

Nag-ayos siya ng mga gamit niya. Inayos din niya ang lahat-lahat sa loob niyon hanggang sa tumuon ang kaniyang pansin sa picture frame. Yung litrato nilang magpamilya.

Napakaliit pa niya dito. At ito lang ang tanging alaala na iniwan sa kaniya ng mga magulang niya simula ng mawala ang mga iyon.

Ang daya-daya naman kasi ng panahon. Bakit kailangan sa murang edad ay agad siyang nilisan ng mga magulang niya.

Kung hindi sana namatay ang mga iyon, hindi siya mapapadpad sa tiyahin niyang halos patayin siya sa pagtatrabaho. Buti na nga lang naisipan niyang tumakas. At nakalaya din siya sa mapang-api niyang tiyahin.

Tandang-tanda pa niya yung mga trabahong pinasok niya ng mga panahong iyon. Kargador ng mga gulay, ng isda. Nag boxing din siya na halos ikamatay pa niya. Bugbog ang katawan niya sa pagtatrabaho ngunit hindi man lang siya umangat. Ganun at ganun parin ang naging buhay niya.

Pinunasan niya ang maliit na butil ng luhang pumatak sa kaniyang mga mata. Dapat na niyang kalimutan ang mga bagay na iyon. Hindi na siya dapat nabubuhay sa masalimuot niyang pinanggalingan.

Ibinalik na niya ang picture frame sa dating tayo nito. Ipinagpatuloy narin niya ang pag-aayos.

Nag-walis, naglinis ng kubeta, ng kwarto niya at ng lahat-lahat. Medyo nakaramdam siya ng pagod pagtapos.

Mahaba pa naman ang oras kaya naisipan na lang niyang magpahinga. Humiga siya sa higaan niya, ipinikit ang mga mata.

Dala narin ng matinding kapaguran ay agad siyang kinain ng antok. Agad siyang nakatulog…

To be continued.

CHAPTER 4

Chapter 4

QUILL is now done with his looks. He just wore simple clothes with simple jeans. He also wear cap.

Sinipat niya ang oras sa relong pambisig. 6:00 pm. Buhay na ang bar na iyon at alam niyang may mga tao na din.

Mabilis ang bawat kilos niyang lumabas sa kwarto hanggang sa tuluyan na siyang makalabas sa buong bahay. Diretso siya sa pinagparadahan niya ng sasakyan at mabilis niya iyong pinatakbo.

Halos harurutin pa niya ang kaniyang sasakyan, makarating lang doon. Nakakaramdam kasi siya ng kasiglahan. Kasiglahang muling makita ang binata.

Ilang minuto lang ang ginugul niya sa pagmamaneho ay nakarating din siya, marami na ang mga nag-gagaraang mga sasakyan ng naroon nakaparada. Kaya alam niyang may mga mayayamang tao narin ang mga naroon.

Lalabas palang sana siya ng sasakyan ng marinig niya ang pag-iingay ng telepono niya. Agad nabuhayan siya ng dugo, umasa siyang baka yung lalaking iyon ang tumatawag sa kaniya ngunit ng tingnan niya ay hindi.

Muntik pa niyang makatusan ang kaniyang sarili. Pa’no nga ba naman makakatawag ang lalaking iyon kung hindi naman nito alam ang numero ng telepono niya? Tch.

Hindi na niya nasagot ang tawag. Base kasi sa numerong ginamit ay alam na niya at kilala na niya kung sino ang tumatawag. Iyon lang naman ang lalaking mahilig manggulo sa kaniya at habol ng habol sa kaniya.

Nagtapat pa nga ng pag-ibig sa kaniya, e hindi naman niya gusto. Isa pa, wala talaga siyang balak magustuhan ang lalaking iyon. Una, wala siyang gusto sa kahit sinomang lalaki. Babae lang ang gusto niya, babae lang at wala ng iba.

Lumabas na siya ng sasakyan at isinara ang pinto. Naglakad na siya hanggang sa makarating siya sa entrance ng naturang bar.

Napatingin pa siya sa condom na inabot sa kaniya dahilan para mapatitig siya ng masama. Bago paman niya mabangasan ang mukha nito ay nilagpasan na lang niya at dire-diretsong pumasok sa loob.

Sisilay palang ang gabi ay buhay na buhay na agad ang mga bar na iyon. Maraming mga naghihiyawan, nag-iinuman at nagsasayawan. Lahat ay animo’y mga naka-inom na.

Hindi niya inalis ang sumbrelo niyang suot. Basta hinanap na lang ng mga mata niya ang lalaki. Hinihintay niya magsimula ang sayawan upang muli niya iyong masilayan.

Ilang oras ang kaniyang ginawang paghihintay. Mga dalawang oras na siguro siyang nandito at ngayon ay nagsasayawan na ang mga sexy dancer/bayarang lalaki sa ibabaw ng stage ngunit hindi parin niya nakikita ang lalaking hinahanap ng mga mata niya. Hindi niya ito matagpuan at hindi rin niya alam kung saan hahanapin.

Basta ipinalibot lang niya ang kaniyang mga mata kung kani-kanino, hinanap niya ito sa kung saan-saan ngunit ni bakas nito ay hindi niya nakita, hindi niya natagpuan.

Na’san ito? Na’san na ito?

Nagsimula na siyang um-order ng alak, habang hinahanap niya ang taong gusto niyang makita.

Ilang ulit na siguro niyang sinipat ang kaniyang relong pambisig ngunit ni anino ng lalaki ay hindi niya nakita. Gayunpaman ay naghanap parin siya. Naghanap parin siya dahil nagbabaka-sakali siyang muli niya itong makikita.

Inom-dito, inom doon ang ginawa niya. At paulit-ulit niyang ipinapalibot ang kaniyang tingin, hinihanap ng kaniyang mga mata ang taong gusto niyang makita.

Muli niyang sinipat ang kaniyang relong pambisig sa huling pagkakataon at napagtanto niyang madaling araw na. 12 midnight, ngunit wala paring anino nito ang nakikita niya. Tapos naring magsayaw ang mga lalaki sa unahan, tanging mga lasing at nagsasayahang mga grupo ng kalalakihan at kababaihan ang makikita sa loob, ngunit hindi man lang niya nagawang makita ang hinahanap niya.

Wala na siyang pag-asang makita pa ito. Wala na…

Daryll woke up feeling sleepy. Naikusot-kusot pa niya ang kaniyang mga mata at unti-unti ng bumangon.

Sinilip niya ang relong nakasabit sa taas ng dingding kaharap ng kinahihigaan niya. Awtomatiko pang lumaki ang kaniyang mga mata. 12:00 midnight? Shit! Shit! Shit!

Ang haba pala ng ginawa niyang pagkakatulog. Hindi na niya namalayan ang oras.

Nagmamadali siyang bumangon at lumabas na apartment niya. Agad siyang humagilap ng taxi ngunit walang dumadaan. Wala siyang nagawa kundi lakarin ang pagitan ng bar at ng apartment niya.

Lakad-takbo ang ginawa niya. Lakad dito takbo doon. Pinagdarasal niyang makita niya ito doon. Na kung sakali mang pumunta iyon doon ay maabutan pa niya. Sana nga. Sana.

Halos pagod na pagod siya ng makarating sa labas ng gay bar. Halos tagaktak narin ang pawis sa noo niya ngunit hindi niya iyon pinansin. Agad siyang pumasok sa loob, hindi na rin niya pinansin pa ang lalaking nag-abot sa kaniya ng condom.

Wala naman siyang paggagamitan noon. Aanhin pa niya iyon?

Mabilis na hinanap ng kaniyang mga mata ang binata. Hinanap niya ito ng hinanap sa kung saan-saan. Ipinalibot pa niya ang mga mata niya ngunit bigo siya. Walang binata ang naroon. Wala.

Sinubukan niyang muling hanapin ngunit wala talaga, halos suyurin na nga ng kaniyang mga mata ang mga taong naroon ngunit iyon parin at iyon ang nakikita niya. Walang binata, wala.

Laglag ang balikat niyang nagpasiya ng umalis. Sinipat pa niya sa huling pagkakataon ang mga taong naroon ngunit wala talaga.

Nagmamartsa siyang lumabas habang ang pagkadismaya ay nakaukit na sa mukha niya.

Gusto niyang bangasan ang sarili niyang mukha. Kung hindi sana siya nahimbing sa pagkakatulog, hindi sana nangyare ang lahat ng ito. Kung hindi sana siya napagod, kung hindi sana siya naglinis, edi sana hindi mangyayare ang lahat ng ito.

Naabutan pa sana niya yung lalaking iyon kung sakali mang pumunta iyon doon.

Wala sa sariling nilakad na naman niya ang daan pabalik sa apartment niya. Ano na ang mangyayare sa buhay niya ngayon? Ang sanang opurtunidad para sa kaniya ay nawala pa. Nawala ng parang bula.

Lumabas na si Quill sa loob ng cr matapos niyang umihi. Muli niyang sinipat ang kaniyang relong pambisig. Malapit ng mag-ala-una ngunit hindi parin niya nakikita ang binata. Wala parin siyang nakikitang bakas at anino nito.

Wala na talagang paraan pa para makita niya ito. Mabibilang narin ang tao sa loob ng bar dahil ang iba ay nag-uwian na. Oras na para umuwi siya. Uuwi na siya.

Medyo umiikot na rin ang paningin niya ngunit kaya panaman niyang makauwi. Kaya ng makalabas siya ng bar ay mabilis na siyang sumakay sa kotse niya at mabilis niyang pinaadar iyon. Tinahak niya ang daan patungo sa kaniyang bahay.

NAKAGISING si Daryll kinabukasan habang nasa isip parin niya ang binatang kagabi pa niya hinahanap. Bukod doon. Ay iniisip din niya kung saang lupalop siya makakahanap ng trabaho. Saan?

Kahit alam niyang walang pag-asang makahanap siya ng trabaho ay nagbaka-sakali parin siya. Matapos maligo at makapagbihis ay lumakad na siya. Dala-dala ang isang piraso ng tinapay pamatid gutom.

Nakatanaw lang siya sa nagtataasang mga building. Ngayon palang ay inggit na inggit na siya, inggit na ang bumalot sa kaniyang pagkatao. Sana isa siya sa mapalad na taong nagtatrabaho doon.

Pero suntok sa buwan kung matupad ang pangarap niyang iyon. Ano nga bang matinong trabaho ang kukuha sa kaniya kung siya’y hindi man lang nagawang makapag-tapos ng pag-aaral?

Napahugot na lang siya ng isang malakas na buntong hininga. Muntik pa siyang mawalan ng balanse ng may bumangga sa kaniya. Buti na lang talaga at agad niyang naibalanse ang katawan.

Bumungad sa kaniya ang lalaking mala anghel ang mukha. Sabihin na na’ting gwapo, kayumanggi ang kulay ng balat, ngunit bumagay naman sa taglay nitong kagwapuhan. May nakasukbit doong camera, na kung titingnan ay isa siyang photographer.

“Sorry.” Paghingi nito ng paumanhin. Bahagya pa nitong ipinakita ang nakamamatay na ngiti. Shit! Ang puti ng ngipin at pantay pa.

“Okay lang.” Ang tangi na lang niyang nasabi.

“Uhmm, by the way i’m Rio. Rio Anderson.” Inilahad nito ang kamay sa harapan niya.

Naiilang man siya ngunit nakipag-kamay nalang siya. Nahiya tuloy siyang bigla dahilan para agad niyang bawiin ang kaniyang mga kamay. Ang lambot kasi ng mga kamay ng binata na wala man lang makakapang kalyo, nahiya tuloy siyang bigla sa dami ng kalyo ng kamay niya.

Isang ngiti na lang ang sumilay sa mga labi nito. “Uhmm.. Why are you here? Are you alone?” He asked like they were close to each other.

Ano na naman ito? Kagaya na naman ba ito ng baklang nakabangga din niya? Ipapahamak na naman ba siya nito at gagawin din siyang bayarang lalaki? Hell.

“I’m looking for a suitable job,” he answered, “may alam kaba?” Hindi na siya nagpaligoy-ligoy pa. Mukha namang mapagkakatiwalaan ang mukha nitong mala-anghel.

“Do you know how to take a picture?” He asked. “By the way, i’m a photographer. ‘Yon ang trabaho ko, kuha ng litrato dito, kuha ng litrato doon. Kung marunong ka naman kumuha ng litrato, maaring makapasa ka sa kwalipikasyon ng kinukuha naming maniniyot—mean photographer.” Natawa pa ito sa huli nitong sinabi dahilan para matawa din siya.

Mukhang hindi iyon ang trabahong hinahanap niya. Bukod sa hindi siya marunong kumuha ng litrato ay wala pa siyang apam sa paggamit noon.

“Sorry.” Napakamot pa siya sa sariling buhok. “Hindi ako marunong kumuha ng litrato at bukod doon, hindi ko rin alam kung paano gamitin ‘yan.” Turo pa niya ang kamera na nakasukbit sa leeg nito.

Umalog ang balikat nito dahil sa ginawa nitong pagtawa. “Ano kaba? Lahat naman ng bagay ay napapag-aralan.” Sabi nito. “Don’t worry, if you want, then i’ll teach how.”

Biglang nagpantig ang tainga niya sa narinig. Hindi ba siya nabingi? Tama lang ba ang narinig niya?

“Ano?” Gulat parin niyang tanong. Gusto lang niyang masiguro kung tama ba talaga yung narinig niya.

“Sabi ko, tuturuan kita, ‘yun ay kung gusto mo lang naman matuto maging isang maniniyot.” Nakangiti pa nitong sabi.

Hindi parin makapaniwala ang bakas sa kaniyang mukha. Gulat parin siya at walang mapagsidlan ang labis na kaligayahan. Ngunit agad din iyong nawala. Yung ngiti niya ay agad ding naglaho ng parang bula.

Pa’no kung kahit ilang beses pa siyang gawang turuan ay hindi parin siya makatuto? Pa’no kung hindi talaga siya matuto?

“What if i’m unable to learn?”

“You’re such a negative thinker, stop thinking negative. Kung iisipin mong hindi mo kaya, hindi mo talaga makakaya. At kung iisipin mo namang kaya mo, kaya mo.”

Kahit i-apply man niya sa kaniyang sarili ang sinabi nito ay hindi parin niya alam kung kaya nga niya.

“Teka? Bakit mo nga pala ako tinutulungan?” Bigla iyong pumasok sa isip niya. Napaka-weird lang, hindi naman sila magkakilala pero bakit siya nito tutulungan? Anong dahilan.

Tulad din ba ito ng baklang tumulong sa kaniya? Tumulong dahil mapakikinabangan siya?

“Stop thinking negative about me. Isipin mo na lang na tutulungan kita dahil kailangan mo ng tulong. Di’ba sabi mo nga, wala kapang trabahong nahahanap, at base sa itsura mo ngayon ay marami ka ng trabahong pinag-apply-an ngunit walang tumanggap sa’yo. I’m i right?”

Galing din manghula. Kanina pa nga siya paikot-ikot at nag-a-apply ng trabaho ngunit wala man lang tumanggap sa kaniya.

Siguro suaugal na lang siya dito. Wala namang masamang sumagal. Isa pa, kaya naman niyang ipagtanggol ang kaniyang sarili kung sakali mang may hindi ito gawing maganda sa kaniya.

“So.. Payag ka?”

Buong kompyansado siyang tumango bilang sagot sa tanong nito.

“Okay.” Inakbayan pa siya ng binata, hindi man lang ito nailang sa kaniya. Yung akbay na animo’y magkaibigan lang silang dalawa.

“Let’s go, i’ll treat you. What do you want. Isipin mo ulit na tulong ko na ito sa’yo. Kanina ko pa kasi naririnig yung pagkalam ng sikmura mo.” Binalingan pa nito ng tingin ang sentro ng katawan niya kung saan naroon ang nag-aalburoto niyang tiyan.

Palihim pa siya napangiwi. Akala niya siya lang ang nakakarinig ng sikmura niyang kanina pa nag-rereklamo, hindi niya alam rinig narin pala nito. Shit! So embarassing.

Hanggang sa magsimula silang maglakad ay naka-akbay parin ito sa balikat niya. Hindi na rin naman siya nakaramdam ng pagka-ilang. Isa pa, pareho naman silang lalaki. Walang malisya…

To be continued…

CHAPTER 5

Chapter 5

HINDI pa nagawang kibuin ni Daryll ang pagkaing in-order ng binata sa kaniya. He and him were strenger’s, are they?

“Why don’t you eat your food.” He asked. “Are you still shy? Pa’no na kung mag-sama na tayo.” Makahulugan ang huli nitong sinabi na medyo nahihinuha na niya ang ibig sabihin. “Magsama dahil sabi ko nga tuturuan kita.” Pagtatama pa nito sa sinabi.

Gusto niyang matawa, ngunit pinipigilan lang niya. Yung tipong parang tinototoo nito pero agad din namang babawiin. Ramdam niyang masarap itong kasama. Hindi rin siya nakakaramdam ng kabigatan ng loob, panatag lang siya at hindi maikakaila na hindi niya magawang makaramdam ng ilang.

Sinimulan na niyang kumain, hindi rin naman niya kayang tiisin ang kalam ng kaniyang sikmura.

“Dahan-dahan lang baka mabulunan ka.” Matawa-tawa pa nitong sabi habang ito rin ay nagsisimula ng kumain.

“E sa masarap e.” Pagdadahilan pa niya kahit ang totoo ay gutom lang ang dahilan.

“Masarap parang ako?” Makahulugang biro nito na umasta pang seryoso. Hindi tuloy niya malaman kung biro lang iyon o hindi.

“Patikim nga?” Balik biro niya. Umasta din siyang seryoso habang sinasabayan ang pagtitig ni Rio mata sa mata.

Nagtatantsahan kung sino ang unang matatawa sa kanilang mga biro. Tila walang balak magpaawat. Parehong seryoso ang mukha nilang dalawa.

Maya-maya pa ay dumukwang ang lalaki at unti-unti palapit ng palapit ito sa kaniya. Yung tipong manghahalik.

Alam niyang binibiro lang siya nito, alam niyang hindi nito tototohanin ang halikan nilang dalawa, kaya lumaban din siya ng panunudyo.

Dumukwang din siya at inilapit din ang mga labi sa mga labi ng binata ngunit hindi pinaglapat. Sobrang lapit na at konti na lang ay magtatama na ang mga labi nilang dalawa. Konti na lang, konting-konti na lang.

Bahagya pa siyang nagulat ng bigla nitong totohanin. Simpleng halik lang ang ginawa nito at agad din namang binawi, isang mabilisang halik at sinabayan ng hagalpak na tawa.

“F-ck why did you kissed me?” He still shocked.

He just laugh nonstop, red tint appear on his cheeks. “It’s okay bro, no malice, isa pa pareho naman tayong lalaki. Just a buddy kissed.” Sabi pa nito na ngayon ay nagpipigil na ng tawa.

Walang malisya? Pero bakit parang big-deal na big-deal sa kaniya yung halik na iyon? Parang may naalala tuloy siya.

“You know what? F-ck you, f-ck you for kissing me.” Idinaan na lang din niya sa tawa.

Madaling nahulog ang loob nila sa isa’t isa. Yung nahulog na hindi nagka-gustuhan. Sadyang maagang napalapit lang sila sa isa’t isa, yung wala ng hiyaan, wala na ring ilangan nararamdaman. Yung tipong ilang taon na silang magkaibigan.

“After we take this.” Tinuro nito ang pagkain. “Where do you want to go,” he asked. “Hindi ko pa nga pala alam ang pangalan mo, may if i know?”

“Wala akong alam na lugar na pupuntahan. Ikaw kung may alam ka, sasamahan na lang kita, tutal wala naman akong ibang gagawin.” Sagot niya. “By the way Daryll, Daryll Sequel.”

“Nice meeting you, Darlly buddy.” He tap his shoulder.

HINDI alam ni Quill kung bakit nakakaramdam siya ng inis. Kanina pa siya narito sa loob ng opisina niya habang naka-kunot ang noo. Ewan? Ano nga ba ang kinaiinis niya? Bakit nga ba siya nakakaramdam ng ganito?

Binalingan niya ang nakabukas na pinto ng may kumatok doon. Agad din niyang iniwas ang tingin ng mapagsino yung kumatok.

“Pasok.” Walang buhay niyang sabi.

Hindi na niya ito binigyan pa ng tingin. Tanging sa papeles na lang niya ibinaling ang lahat ng atensiyon niya.

“Here’s the paper you assigned to me sir.”

“Just put it here and leave.” He coldly still not looking at her.

Pati tuloy nga tao sa paligid niya ay apektado sa mga nangyayare. Ganunpaman ay wala din naman siyang paki.

He’s the boss after all.

Daglian namang lumabas ang sekretarya niya. Agad niyang tinuunan ng pansin ang inabot nitong papeles.

Bahagya pa niyang hinilot ang kaniyang sentido ng bahagya iyong manakit. Hindi rin niya magawang maintindihan ang mga bagay-bagay na binabasa niya.

Ang totoo ay okupado ang isip niya sa binatang nakilala niya sa bar na iyon. Ewan, pero gustong-gusto talaga niya itong makita. Gabi’t araw na rin siyang ginugulo ng halik na iyon. Damn! Hell!

Agad niyang naisip na tawagan ang kaniyang kaibigan na si Shonn. Baka alam nito ang kinaroroonan ng taong hinahanap niya. Baka sakaling mahanap niya ang sagot.

Inilabas niya ang telepono at ng akmang tatawagan na niya ang kaibigan ngunit pinigilan niya ang kaniyang sarili. Alam niyang ang kaibigan niya. Baka mag-isip na naman iyon ng kung ano-ano tungkol sa kaniya. Masabihan pa siyang hinahanap niya ang karisma ng lalaking iyon.

Kahit kating-kati na ang kamay niyang tawagan ang kaibigan niya ay hindi na lang niya ginawa.

Malakas na lang siyang napabuntong hininga. Hindi na rin naman niya alam kung bakit hindi na makontak ang numerong binigay ng lalaki. Iniisip tuloy niya na maling numero ang nabigay nito.

Akmang tatayo na siya ng biglang may pumasok sa loob ng opisina niya. Walang buhay mukha niyang binalingan ito ng tingin.

“What are you doing here Thads?” He asked with a cold tone.

“I brought you your favorite cappuccino.” Bahagya pa nitong tinaas ang dala nito at nakangiting nilapitan siya. “You want.”

“I’m not in a mood.” Nilagpasan na lang niya ang lalaki.

Humabol dito sa kaniya at sumunod sa paglalakad. “Come on Quill, just accept this then i’ll leave.” Pamimilit nito.

Nakakuha ng pansin sa mga empleyado dito ang pagsunod-sunod sa kaniya ng lalaki. Alam ng mga itong may gusto ito sa kaniya kaya labis-labis tuloy ang hiyang nararamdaman niya.

Kung hindi pa niya samaan ng tingin ang mga empleyadong nadadaan niya ay hindi pa iyon mag-iiwas ng tingin.

“Will you stop following me. I told you, i’m not into you. I’m not into man too.” He directly said.

Ilang beses na niyang sinabi sa binata na hindi niya ito gusto. Natigalan na siya at wala itong mapapala sa kaniya. Na walang mangyayare kung ipagpipilitan nito. Wala.

Gayunpaman ay hindi ito nakinig, paulit-ulit lang siya nitong sinuyo. Paulit-ulit palang siya nitong ginulo at hindi tinantanan. Kakainis lang.

“Just accept this. Your favorite.”

Tumigil siya sa paglalakad at hinarap ang binatang ubod ng kulit. Walang emosyon niyang tiningnan ito. “You know, i can buy that cappuccion on my own. Or even the whole cappuccino maker. Pero sabi mo nga na hindi mo na ako kukulitin. Then i’ll accept this.” He grabbed the bottle of cappuccino. “Thank you and goodbye.”

Tumalikod na siya at nagsimula na siyang maglakad. Napangiti na lang siya ng hindi na siya sinundan ng lalaki. Marunong din naman palang tumupad sa sinasabi.

Mabilis siyang sumakay sa loob ng sasakyan niya. Inilagay muna niya ang cappuccino sa loob ng ibabaw ng kotse niya. Awtomatiko pa siyang napatingin sa nakasulat doon.

“Have a nice day. I love you.” Pagbasa niya sa nakasulat doon.

Hindi niya maiwasang mapangiti sa nakasulat doon. Ngunit pinilit niyang iwaksi ang ngiti na iyon. “So chessy.”

Mabilis niyang pinaandar ang kaniyang sasakyan habang sinisimsim ang cappuccino niyang hawak-hawak ng isang kamay.

Sayang naman kung hindi niya ito mapakikinabangan.

Nasa kalagitnaan siya ng pagmamaneho ng may mahagip ang mata niya. Dalawang lalaki at ang isa sa dalawang lalaki ay pamilyar sa kaniya.

Base sa tindig at sa likod nito ay pamilyar sa kaniya. Parang nakita na niya ito.

Sinundan lang niya ito ng tingin hanggang sa makasakay sa loob ng kotse. “Daryll?” Ang tanging nabanggit na lang niya ngunit hindi naman niya masigurong si Daryll talaga iyon.

Pilit niyang iwinaksi iyon sa kaniyang isip. Dahil kung si Daryll man iyon ay bakit sumakay sa loob ng kotse? Base sa pagkukwento nito sa kaniya ay mahirap lang ito. Mababa lang ang estado nito sa buhay kaya pinagtataka niya kung paanong sumakay ito sa kotse at may kasama pang lalaki.

Ayaw niyang mag-isip ng masama. Pilit na lang niyang pinakalma ang kaniyang sarili.

At dahil nga sa labis na sakit ng ulo dulot ng trabaho at labis na pag-iisip, siguro kailangan muna niyang magpahinga. Kailangan muna niyang magbakasyon upang pakalmahin ang kaniyang isip. Malayo sa pag-iisip, malayo din sa trabaho.

Nakarating si Daryll at si Rio sa tabing dagat. Maganda doon at malinaw din ang tubig.

“Bakit dito tayo pumunta?” Tanong niya matapos nilang makalabas ng sasakyan.

“Ocean gives peacefullness.” He answered while starring intently at the deep blue sea.

Hindi na lang siya umimik. Ginaya na lang niya ang ginawa ng binata. Kinalma niya ang kaniyang sarili at nagpatianod sa magandang tanawin. Humigop din siya ng sariwang hangin… Ang kalma, parang puso niya. Panatag lang na kasama ang lalaking ito.

“Oh.” Napabaling siya sa lalaki ng magsalita ito. Nagtatanong na tumingin siya. “Let me take you a picture. Remembrance.” He suggested.

Pumayag naman siya.

Umayos na ang binata at sinipat na nito ang camera sa postura niya. “1, 2, 3. Smile.” He heard a click shut made by the camera.

Kinuhanan muli siya ng isa pang litrato. Ngumiti lang siya sa camera tulad ng gusto nito. May mga kuha siyang mag-isa lang at maraming mga litrato naman na silang dalawa naman ang magkasama.

Masaya at panatag para sa kanila ang lugar. Bukod sa hindi matao ang lugar ay nakakapag-bigay pa ito ng kapanatagan sa bawat puso ng bawat isa.

Matapos damhin ang sarap ng hangin ns tumatama sa kanilang mukha. Umupo na silang dalawa sa unahan ng kotse. Binigyan nila ng distansiya ang isa’t isa.

“You really like ocean, don’t you?” He asked.

“Not like that. Ito lang kasi ang tanawin na nakapag-pakalma sakin. Noong bata ako, whenever i cry, pumupunta ako sa tabing dagat. At upang hindi pumatak ang luha sa mga mata ko ay sumisisid ako sa dagat. Ewan, hindi ko man lang nagawang matakot na baka malunod ako. Yung tipong panatag lang ako na maligo at hindi iniisip kung mapapahamak ba ako.” Pagkwento nito sa kaniya, siya naman ay nakikinig lang.

“Pa’no ba naman kasi papatak pa yung mga luha mo kung nakasisid kana sa dagat?” Matawa-matawa niyang sabi.

“Sabagay.” Sabi pa niya.

Binalot ng katahimikan ang lugar. Wala ng nagtangkang magsalita pa, dinama na lang nila ang ganda ng tanawin.

Palubog na ang araw ng sila’y magpasiyang umuwi. Sumakay na silang muli sa loob ng kotse at pinaandar na ng binata ang kotse nito.

“Saan kaba umuuwi? Ihahatid kita?” Tanong nito.

Sinabi naman niya ang lugar ng apartment na kinaroroonan niya.

Ilang minuto ang kanilang biyahe na puno ng pag-uusap at puno ng tawanan bago sila nakarating sa labas ng apartment niya.

“Ano gusto mong pumasok sa loob?” Alok niya na mali niyang ginawa.

Bakit ba niya inalok ang binata? Siya ngang nagtitiis sa loob ng apartment niyang malapit ng masira nag-alok pa siya?

“Uhmm… Sure.” Bagsak ang balikat niya ng pumayag ito.

Damn!

Sabay na silang lumabas ng sasakyan matapos nitong maipara.

“Pasensya kana yung apartment ko kasi. Mas matanda pa sa nino-ninuan mo.”

“Okay lang, hindi naman ako pihikan.” Matawa-tawa pa nitong sabi.

Napakamot na lang siya sa ulo. Mukhang wala na siyang ibang magagawa kundi ang patuluyin ang binata kahit mga ilang sandali lang.

Hinagilap niya ang susi sa loob ng bulsa niya at binuksan niya ang pinto ng apartment niya.

Niluwagan pa niya ang pagkakabukas ng pinto. “Pasok ka.” Sabi niy na bahagya pang inilahad ang kaniya kamay. “Pasensya na talaga. Medyo maliit itong apartment ko.”

“Why don’t you move in with me.” He said.

Awtomatiko pa niyang binigyan ng tingin ang binata ng marinig niya iyon. “Huh?” Tanong niya na animo’y kumukimpirma.

“Move in with my Daryll. Sa condo ko na lang ikaw tumira. Don’t worry, libre ka lang. Tsaka para may kasama ako sa condo ko.”

Hindi niya alam kung anong sasabihin niya. Iniisip niya yung sinabi ng binata. “Okay na ako dito.” Sagot niya. Sapat na kasi sa kaniya na tuturuan siya nitong maging isang maniniyot at hindi na niya sasamantalahin ang pagkakataong ito.

A/N: I just want to annouced na birthday na po ni Author ngayon. January 28, sa mga gustong magpadala ng pagbati. Maraming salamat. Huhu gift niyo sa’kin?😹 charizz

Happy 18 birthday self. Stay hot ka lang.

CHAPTER 6

Chapter 6

“I Insists.” Rio said then walked towards him. “Come on bud, just moved in with me. Gusto ko lang talaga magkaroon ng kasama. You know leaving alone is so hard. So lonely.”

“I’m sorry Rio. Sapat na sa’kin yung tuturua mo akong maging isang photographer. Hope you understand.”

Umismid pa ang mukha nito, makikita din ang lungkot sa mga mata ngunit agad din naman itong napalitan ng ngiti.

“Kung ayaw mo akong samahan sa condo unit ko, edi ako na lang ang maninirahan sa apartment mo. Sa ganitong paraan, ako naman ang tinutulungan mo.” Sabi pa nito na ang kaninang lungkot ay napalitan ng ngiti.

Awtomatikong bumagsak ang balikat niya. Kunot din ang noo niyang nakatingin sa binata. Nagtatanong din ang bawat titig niya.

“You sure you want to stay here with me? With my little apartment. Kulang sa gamit, kulang sa pagkain, matigas na higaan at maliit na espasyo ng cr? Sure ka na ba talaga?”

Tumango lang ito bilang sagot.

Gustohin man niyang ipagtabuyan ang lalaki ay mukhang hindi niya iyon kayang gawin. Malaki ang utang na loob niya dito, at dapat niya ding bayaran iyon tulad ngayon.

Ang hindi lang talaga niya mawari kung bakit gustong-gusto siya nitong makasama. Alam niyang malungkot mamuhay mag-isa, pero wala na ba itong mga magulang? Ibang kaibigan na masasandalan? Bakit ngayon kakikilala palang nila ay inaalok na siya agad nitong mamuhay kasama siya.

Alam naman niyang walang malisya. Pero ang weird lang kung iintindihin.

“Sige, ikaw bahala.” Ang tanging nasabi na lang niya kapag-kuwan. Mukhang mali talaga na inalok niya itong pumasok sa loob ng apartment niya. Tuloy nakaisip ito ng paraan tulad ngayon.

Hindi naman sa ayaw niyang tumira kasama ito, ang ayaw lang niya ay mamuhay ito sa bahay na limitado ang gamit, walang masyadong teknolohiya. At alam niyang mahihirapan ito kung saka-sakali man.

“What do you want to drink? Coffee at water lang ang available.” Natawa pa siya sa huli niyang sinabi.

“Wala bang alak?” Tanong pa nito na agad naman niyang kinailing.

Hindi kasi siya umiinom ng alak. Dahil una, wala siyang mapapala kung iinom siya, dagdag lang sa sakit ng ulo ‘yan. Lugar na wala siyang problema tapos bigla-bigla ay magkakaroon.

“Hindi ka umiinom?” Tanong nito.

Tumango na lang siya bilang sagot.

Dahil nga hindi naman nagkakape si Rio ay tanging tubig na lang ang ibinigay niya at pina-inom ito. Matapos iyon dahil nga nakaramdam sila dalawa ng gutom ay lumabas na silang dalawa at bumili ng makakain. Doon na sila kumain kaya ng makarating sila ay matutulog na lang.

“May towel ka? Maliligo ako.” Sabi nito habang hinuhubad ang pang-itaas nitong damit at ng matapos ay ang pangbaba naman nitong damit. Tanging boxer lang nito ang suot-suot.

Lihim siyang natawa. Hindi man lang kasi ito nahiyang maghubad sa harapan niya.

Sabagay bakit naman ito mahihiya e pareho naman silang dalawang lalaki. Walang malisya. Pero kahit ganun ay bakit kakaiba yung nararamdaman niya? Lalo na kapag ang mga titig niya ay tumutuon sa mamula-mula nitong utong? Bakit iba yung pakiramdam lalo na yung pagkalalaki niyang unti-unti ng nabubuhay.

Shit! Why he felt this kind of erection?

Damn!

Bagopaman mawala siya sa sariling huwisyo ay agad niyang iniwas ang tingin niya sa katawan nito. Agad niyang pinuntahan ang cabinet at kinuha doon ang tuwalyang isang beses palang niyang nagagamit.

“Ito oh.” Inabot niya ang towel sa binata na agad naman nitong tinanggap.

Nakatingin lang siyas hanggang sa makapasok ang binata sa loob ng cr niya. Kampante na naman siya dahil alam naman niyang malinis ang loob ng cr.

Wala naman siyang ginagawa kaya inayos na niya ang hihigaan. Dito na lang siya siguro sa baba dahil mukhang hindi sila magkakasiya kung sakaling magtatabi sila sa higaan.

Doon na lang siya nag latag sa sahig.

Umupo na lang siya sa gilid ng higaan habang hinihintay ang paglabas ng binata. Kailangan din kasi niyang maligo. Nakakahiys naman kung hindi.

“Daryll.” Sigaw nito.

Medyo nakaramdam siya ng kaba kaya agad siyang tumayo at nagtungo sa labas ng cr. “Bakit?” Nag-aaalalang tanong niya.

“Walang tubig sa gripo.” Sabi nito dahilan para ikangiwi niya.

Mukhang nagloko na naman yung gripo na pinagdadaluyan ng tubig. Mukhang kailangan na naman nito ng kalikot.

“Papasok na ako.” Sabi niya. “Aayyusin ko.”

“Pa’no ‘yan, nakahubad na ako. Tsaka nasa kalagitnaan palang ako ng pagsasabon.” Pasigaw pa nitong sabi.

“Mag towel ka muna. Aayusin ko lang ‘yan.”

Saglit na natahimik ang paligid at nalaman na lang niya na bumukas na ang pinto. Nakatapis na sa babang parte ng katawan nito ang tuwalya, ngunit makikita sa taas ng parte ng katawan nito ang mga sabon, tulad ng sinabing nasa kalagitnaan palang ito ng pagsasabon.

Pumasok na siya sa loob ng cr at dinaluhan ang gripo niyang nawawalan na naman ng silbi. Ilang beses na itong nangyare at isa lang naman ang sulosyon.

Matagal ng nangyayare ang pagkawala ng tubig at alam na niya ang paraan kung paano maibabalik ang nawalang tubig.

Ilang minuto siyang nagkalikot hanggang sa tumulong muli ang tubig.

“Ang galing mo naman mag-ayos ng gripo. Talagang napatulo mo.”

Hindi niya makuha pero iba ang dating sa kaniya ng mga sinabi nito. May ibig sabihin ang mga sinabi nito na animo’y may ibang pakahulugan.

Madumi na ang isip niya kung madumi pero iyon talaga ang dating sa kaniya.

Napatango-tango na lang siya. Hindi na niya pinansin ‘yung makahulugan nitong sabi. “Sige tuloy mo na ‘yung pagliligo mo.” Sabi niya at lumabas na ng cr.

Heto na naman ang kakaibang pakiramdam na nararamdaman niya. Heto na naman ang pagkalalaki niyang muling nagsisimulang mabuhay.

“Shit!” Ang tanging naibulalas na lang niya.

Maya-maya pa ay lumabas na ang binata sa loob ng cr. Banlaw na ang katawan nito at malalanghap din ang mabangong aroma ng katawan nito. It turning him on.

“Pwede ka ng maligo.” Sabi nito dahilan para maputol ang pagtitig niya sa katawan nito.

“Ah. Eh. Oo. Sige.” Kumuha siya ng tuwalya sa cabinet. Yung lagi niyang ginagamit bago siya pumasok sa loob ng cr.

Hindi na lang niya pinansin ang reaksyon ng katawan niya. Basta pinadaloy na lang niya sa kaniyang katawan ang tubig, hanggang sa matapos siyang maligo.

Lumbas siyang nakatapis lang din. Tanging tuwalya lang ang nakatabon sa kaselanan niya. Wala ng iba.

Tumuon naman ang kaniyang pansin sa binata na naka-upo lang sa gilid ng higaan. Nakatapis parin ito at halatang problemado.

Natingin siyang nagtatanong ang bawat titig. Iniisip niya kung bakit hindi parin ito nagbibihis hanggang sa malaman niyang wala nga pala itong damit dito. At kailangan pa niya itong pahiramin ng damit niya.

Nag-tungo muli siya sa cabinet at naghalungkat ng damit na maaring magkasiya sa binata. Medyo matangkad lang siya ng konti dito, kaya mukhang magkakasiya naman dito ang damit niya.

At sa kinasamaang palad ay pati siguro underwear niya ay magagamit nito. Ang masama pa dito ay wala siyang extra underwear na hindi pa niya nagagamit na maari niyang ipahiram dito.

Wala pa kasi siyang nabibiling bagong underwear at lahat ng mga iyon ay nagamit na niya. Walang bago.

Pumihit siya at bumaling sa binata. “Okay lang ba sa’yo kahit hindi bago yung underwear na ipapahiram ko? Wala kasi akong extra.” Aniya.

Tumango naman ito. “Okay lang,” anito, “mas maganda mga kung nagamit mo na ‘yung susuotin ko.” Hindi niya medyo narinig yung huli nitong sinabi dahil mahina ang boses nito.

“Ano?”

“Wala. Sabi ko okay lang kahit nagamit mo na. Hindi naman ako pihikan.” Nakangisi pa nitong sabi.

He has no other choice. Hindi naman maaring hindi niya ito pahiramin. Kaya kahit nakakahiya man ay pinahiram na rin niya. Ng damit, short at underwear.

Siya naman ay kumuha din ng kaniyang susuotin at nag-tungo sa cr para doon na magbihis habang nagbibihis naman ang binata doon.

Tinagalan pa niya ang ginawa niyang pagbibihis, dahil alam niyang nagbibihis pa ang binata. Nangangamba siyang makita niya itong hubo’t hubad.

Matapos ang matagal niyang pamamalagi sa loob ng cr ay lumabas na siya. Sakto naman na bihis na ito.

Hindi niya maiwasang hindi mapangiti habang nakatingin siya sa binata. Napaka-gwapo kasi nito na animo’y nakikita niya ang sarili niya sa binata.

“Uhmm. Ano, dito ako matutulog sa lapag. Tapos diyan ka sa higaan ko.” Sabi niya kapag-kuwan.

“Bakit sa lapag kapa? Bakit hindi na lang tayo mag-tabing dalawa?” Inosente nitong sabi na animo’y ayus lang kung magtatabi sila.

“Masikip, baka hindi tayo magkasiya. Tsaka okay na ako dito. ‘Wag mo’kong intindihin.” Sabi niya na kasalukuyang tinutuyo ng towel ang basa niyang buhok.

Pumwesto naman ang binata sa higaan at tumagilid. “O malaki pa naman yung space. Sige na, dito na tayong dalawa. Hindi ko naman maatim na matulog dito habang ikaw nasa sahig.” Sabi pa nito. “O kaya ako na lang sa sahig, ikaw na lang dito. Tutal ikaw naman ang may ari nito—”

“No it’s okay. I’m fine with ths floor. Mas kailangan mong matulog diyan. Baka sumakit pa yung likod mo dito, hindi kapa naman sanay. Ako sanay na dati pa.”

“Come on Daryll. Just bud to bud sleep. Wala naman malisya dun. Pareho naman tayong lalaki, tsaka ng luwag-luwag pa nito o.” Tinapik-tapik pa ng binata ang higaan. “Sige na tabi na tayo. Or you don’t want to sleep with me because —”

“It’s not like that.” Pagputol niya sa iba pa nitong sasabihin. “Hindi lang—”

“Kasiya tayo dito. Sige na dito kana, baka kung ano pang mangyare sa’yo, magkasakit kapa ako pa ang sisihin mo.” Bumangon ito at kinuha yung mga nilatag niya sa sahig at itinaas sa higaan.

Ano pa nga ba ang magagawa niya? Matutulog lang naman silang dalawa. Walang malisya, liban na lang kung gagawa siya.

Tumabi na siya sa binata. Binigyan niya ng espasyo ang pagitan nilang dalawa. Kahit pa nga sabihing tumagilid siya magkaroon lang ng espasyo ay gagawin niya.

Habang tumatagal at lumilipas ang bawat segundo, sa puntong naging minuto, at lumipas pa hanggang sa maging oras ay hindi na niya magawang rumenduhan ang kaniyang puso.

Pabilis ng pabilis ang tibok ng kaniyang puso sa hindi niya malamang dahilan. Dagdag pa doon ang init na nararamdaman niya sa katawan niya. Yung kakaibang init na hindi niya masasabing natural na init. Yung init na nanggagaling sa kaniyang katawan.

Damn! Bakit niya ito nararamdaman? Bakit siya nakakaramdam ng ganito? Hindi maari ito.

Tumagilid siya patalikod sa binata at humugot siya ng isang malakas na buntong hininga. Mariin niyang ipinikit ang kaniyang mga mata at pinilit niyang makatulog. Pilit din niyang nilalabanan ang emosyong namumutawi sa kaniyang katawan. Hindi ito maaari. Hindi..

Quill is now here at the beach resort to relax. He don’t want to work for now. All he need is to relax and calm himself.

Ilang araw na kasi siyang binabagabag ng alaala niya tungkol sa binata. Tungkol sa paghalik niya dito. Ewan, pero hindi niya magawang maialis sa isipan ang mga pangyayareng iyon. Animo’y may super glue na ginamit doon para hindi niya magawang mabura iyon.

Narito siya ngayon sa hotel na bi-nook niya ng mga ilang araw. Gabi na pero hindi parin siya nakakatulog, hindi parin siya inaantok.

Nag-suot siya ng leather jacket at lumabas ng silid niya. Lumabas siya hanggang sa makarating siya sa tabing dagat. Naglakad-lakad muna siya habang ang malamig at malamyos na hangin ay tumatama sa kaniyang buong mukha.

Umupo muna siya sa buhanginan malayo sa abot ng tubig. Ikinuskos niya ang kaniyang mga paa sa buhangin.

Awtomatikong naging aware siya sa paligid niya ng marinig niya ang mga yabag na palapit sa kaniya. Malalim na ang gabi kaya nakapag-tataka kung sino iyon.

Kumapit ito sa balikat niya dahilan para kapitan niya ito sa kamay at pilipitin. Sa isang iglap ay dumadaing na ito sa sakit.

“F-ck Quill it’s me. It’s me Thads.” Thads grunted in pain.

Agad niyang nabitawan ng mapagsino ang lalaki. Umayos siya ng tayo habang ito naman ay sapo-sapo ang balikat na mukhang na endured dahil sa ginawa niya.

“It’s all your fault.” Sabi niya kapag-kuwan. Napairap pa siya sa hangin hindi pinansin ang lalaki. Pumihit na rin siya at nagsimula ng maglakad…

To be continued…

CHAPTER 7

Chapter 7

ALINTANA ni Quill ang pagsunod sa kaniya ng lalaki. Ganunpaman ay hindi na lang niya ito pinansin. Ipinag-sawalang bahala na lang niya ang lahat at nagpatuloy na lang siya sa paglalakad.

“Quill, why are you avoiding me. I’m struggling to find you and now i find you, you avoided me.” He said while following him.

Hindi na lang siya umimik. Nagpatuloy na lang siya sa paglalakad.

“Can you please talk to me now?” Hinila siya nito at pinaharap sa kaniya. “Please just talk to me. Because i wont stop chasing after you. I’m not going to stop until you realize that you love me too.” He said then he pressed his lips againsts him.

He couldn’t move. He can’t move. He was shocked and his eyes was still looking at that man half closed eyes.

Mga ilang segundong naglapat ang kanilang mga labi hanggang sa bumitaw iyon. Tumingin sa kaniya ang binata at sumilay ang mga ngiti sa mga labi nito.

“Thank you for letting me kissed you. That’s mean you’re giving me a chance to love you more and more.” He said then after that he went out.

Tulala parin siya at paulit-ulit tumakbo sa kaniya ang halik na iyon. Awtomatiko pa siyang napasapo sa kaniyang sariling mga labi.

Hindi niya alam kung magagawa ba niyang kainisan ang kaniyang sarili dahil hindi man lang niya nagawang itulak palayo ang binata ng halikan siya nito, o magagalit siya sa lalaki sa paghalik nito sa kaniya.

Ganunpaman ay wala siyang ibang maramdaman. Isa lang ang nararamdaman niya at ‘yun ay ginusto niya ang halik na iyon. Hindi man niya aminin ngunit talagang naapektuhan siya sa halik na iyon.

“No it’s not like that. I don’t like him, i don’t.” ‘Yan ang pilit niyang sinisiksik sa kaniyang sarili.

Pumihit na siya patalikod at tinahak ang daan patungo sa hotel. Lutang parin ang kaniyang isip at hindi siya makapag-isip ng tamang gawin para maiwasan ang kga ganitong klaseng nararamdaman.

Nakagising si Daryll sa mahimbing niyang pagkakatulog. Awtomatiko pa niyang inilayo ang kaniyang mukha ng makitang konti na lang ay maglalapat na ang mga mukha nilang dalawa.

Ganunpaman ay muli niya itong hiniga ngunit binigyan niya ng distansiya ang pagitan ng mukha nilang dalawa.

Nakaharap ito sa kaniya kaya nagawa niyang titigan ang mukha nito. Hindi niya maikakaila na gwapo ang binata.

Bumaling ang mga mata niya sa labi nito, awtomatiko niyang nakagat ang kaniyang mga labi ng makita ang mamula-mula nitong magandang hugis ng labi.

Narito na naman ang kakaiba niyang nararamdaman. ‘Yung naramdaman niya nung kasama niya ang binata. ‘Yung makita niya ang katawan nito at lahat ng mga kung ano-anong may koneksyon sa binata.

Na-te-tempt siyang halikan ito. ‘Yung tipong gusto niyang halikan ang binata ngunit pinipigilan lang niya dahil una palang ay walang tama. Hindi ito tama. At taliwas ito sa gusto niya.

Inilagay niya ang kaniyang braso sa kaniyang mukha at muling ipinikit ang kaniyang mga mata. Pinipigilan niya ang bugso ng kaniyang damdamin.

Nagulat siya ng biglang yumapos ang binata sa kaniya. At sa kasamaang palad ang yapos na iyon ay doon pa talaga mismo sa sentro ng pagkalala niya.

Hindi siya nakagalaw. Sadyang gulat parin ang bumabagtas sa kaniyang pagkatao. Malakas din ang naging pagtibok ng kaniyang puso.

Mas lalo pa niyang ikinagulat ng pisil-pisilin nito ang pagkalalaki niya dahilan para itanggal niya ang braso na nakatakip sa mukha niya at mapatingin siya sa binata.

Nakapikit parin ito ngunit mababasa sa mukha ang pagka-kunot ng noo. Siguro ay tumatakbo sa isip nito kung ano ‘yung hinahawakan nito ngayon.

Bagopaman ito makagising ay agad niyang kinapitan ang kamay nito at tinanggal niya sa pagkalalaki niya. Ipinatong niya iyon sa may dibdib niya sabay pakawala niya ng malakas na buntong hininga.

He heaved a deep sigh for almost a time.

“Bakit ang bilis ng tibok ng puso mo.” Tanong nito kapag-kuwan dahilan para mapatingin siya sa gawi niyon. Gising na iyon.

Hindi niya nagawang makapag-salita. Ang tanging nasa isip lang niya ay ang pangamba. Pangamba na baka alam nito na aksidente nitong nahawakan ang pagkalalaki niya.

Hindi nga niya alam kung aksidente talaga iyon o sinadya. Bakit kasi pinisil-pisil pa ng binata, hindi tuloy niya marumedyuhan ang humahaba niya ngayong pagkalalaki.

“Oy, bakit ang bilis ng tibok ng puso mo.”

Awtomatiko siyang bumalik sa realidad at agad din niyang tinanggal ang kamay nito sa may dibdib niya.

Umirap pa siya sa hangin. “Wag mo kasing hawakan para hindi mo maramdaman.” Sarkastiko na lang niyang sabi.

Narinig niya ang mahinang pagtawa nito kasabay ang nakakabinging katahimikan. Na nagbigay sa kaniya ng matinding pagka-ilang.

“Daryll.” Pagtawag nito sa pangalan niya dahilan para mapatingin siya dito at malakas na tumibok ang kaniyang puso. Kakaiba kasi ang pagtawag nito sa kaniya. “Almusal na tayo. Nagugutom na ako.” Ang tanging nasabi nito.

Hindi niya narinig ang gusto niyang sabihin nito. Alam kasi niyang may iba pa itong sasabihin hindi na lang nito sinabi.

Tumango na lang siya at bumangon. “Sige magluluto na ako.” Sabi niya tumayo na at lumabas ng kwarto.

Diretso siya sa loob ng kusina at nagsimula na siyang magluto.

Okupado parin ang kaniyang isip ng mga kakaibang nararamdaman niya habang siya’y nagluluto. Para siyang nakatulala sa kawalan at lutang ang kaniyang isip.

“Ang bango naman niyang niluluto mo.” Bahagya pa siyang nagulat ng malamang nasa likod na pala niya ang binata.

Nanuot sa kaniyang ilong ang natural at mabango nitong amoy. Bagong ligo ang binata.

Hindi tuloy niya nagawang bigyang tuon ang sinabi nito. Naiilang lang siyang binigyan ng distansiya ang pagitan nilang dalawa. Ipinagpatuloy lang niya ang ginagawang pagluluto.

“Bud, parang kakaiba ang gising mo ngayon. You acting like a shy type nerdy man.” Sabi nito na sinabayan pa ng mahinang pagtawa.

“Hindi ah.” Sabi na lang niya na inirap pa sa hangin ang lahat.

Natapos siyang mag-luto. Tinulungan din siyang maghaing ng pagkain ng binata at ngayon ay naka-upo na silang dalawa.

Tahimik lang silang kumain. Walang nag-imikan sa kanilang dalawa, tanging nakakabinging katahimikan lang na nakapag-bibigay sa kanilang dalawa ng ilangan.

“Bud, it’s time for me to teach you.” Pagbasag nito sa katahimikan. “How about we go for a 1 or two weeks trip?” He suggested.

Umakto siyang nag-iisip. Ngayon na ba talaga ang unang araw ng pagtuturo nito sa kaniya? Kung gayon, bakit kailangan pa nilang mag punta sa ibang lugar.

Tch! Para nga pala makakuha ng magandang anggulo.

“Sige.” Tipid niyang sagot.

Natapos silang kumain dalawa. Ngayon ay nagsisimula na silang mag-impake ng mga dadalhin. Madami-dami din ang dinala niya. Para naman makasiguro siyang may susuotin silang dalawa.

Tinulangan pa talaga siya nitong mag-ayos kaya madali silang natapos.

“Ready to go?” He asked.

He just give him a little smile as answer.

Siya ang nagbibit ng isang sling bag. Ito naman ang nagbibit ng isa pa.

Wala naman kasi siyang luggage para doon ilagay. Sling bag lang ang available niya.

Lumabas na silang dalawa sa apartment hanggang sa tuluyan ng makalabas. Diretso silang dalawa sa kotse at inilagay ang mga gamit pagkatapos ay sumakay na silang dalawa at pinaandar na nito ang sasakyan.

Mabagal at tama lang ang pagpapatakbo ng sasakyan. Habang nasa biyahe ay nagkwento ito ng nagkwento. Siya naman ay walang ibang ginawa kundi ang makinig sa mga ikinukwento nito.

Iyon lang ang ginawa nila. Hindi na nga niya namalayan kung saan sila pupunta. Basta ang alam lang niya ay kung saan man siya dalhin ligtas siya. Hindi siya nito magagawang ipahamak.

“Daryll.” Tanging pag-uyog at mga boses na tawag ni Rio ang pumukaw sa kaniyang natutulog na diwa. Hindi na niya namalayan na nakatulog na pala siya.

Naikusot-kusot pa niya ang sariling mga mata at inaantok niyang iminulat iyon. “Na’san na tayo?” Tanong niya na ipinalibot-libot pa ang kaniyang mga mata.

“Nasa beach. Dito ang magandang lugar para turuan kita. Dito din kasi ako nagsimulang matuto ng pagkuha ng mga litrato.” Nakangiti nitong pagkwento sa kaniya. “Hayaan mo, maganda dito. Talagang magugustuhan mo.” Sabi pa nito.

Napatango-tango na lang siya. Sabay na silang dalawa na lumabas sa kotse, dala ang mga kagamitan.

Tinanaw niya ang magandang tanawin. Hangin palang sa beach na iyon ay nakapag-bibigay na sa kaniya ng kapanatagan. Parang gusto tuloy niyang humiga sa buhangin at matulog na lang.

Matapos nilang mag book sa isang hotel na naroon, at mapuntahan na nila ang silid na inukupa ay manghang-mangha talaga siya.

Sa buong buhay niya ngayon lang siya nakapasok sa magarang hotel na ito. Ultimong gamit ay mapaghahalataang mayaman.

Parang gusto tuloy niyang humiga sa malambot na kama at matulog habang buhay.

Nilibot niya ang kabuuhan ng hotel. Medyo naikunot niya ang kaniyang noo. Iisa lang kasi ang kamang naroon. Isang malaking kama. Ibig ba nitong sabihin na muli na naman silang magtatabi?

“Uhmm.. Rio?” Pagtawag niya sa pangalan nito.

“Hmm?” Sagot nito.

“Bakit na isa lang yung kama?” Medyo naiilang pa niyang tanong.

Tumigil ito sa ginagawa at tumingin sa kaniya. Ngumiti ito ng nakakaloko. “Bakit ayaw mo na bang katabi ako?” May sarkasmo nitong tanong.

Naipaikot na lang niya sa hangin ang kaniyang mga mata. Sukat ba naman na sagutin siya ng tanong din.

“Hindi.. Ano kasi, mas mahal naman kung mag tig-iisa pa tayo ng hotel. Pwede naman tayong mag tabi diba?” Sagot pa nito at muling itinuloy ang ginagawa.

Sino ba naman siya para mag demand ng isang pang silid. Hindi naman siya ang magbabayad.

Tsaka okay na yun. Wala namang malisya. Nagawa na nga nilang dalawa na mag-tabi.

Tinulangan na lang niyang mag-imis ng mga damit ang kaibigan niya.

“Anong gusto mo? Mag pahinga muna o lumabas?” Tanong nito kapag kuwan.

Umakto pa siyang nag-iisip. Wala naman silang gagawin dito sa loob, hindi rin naman siya nakakaramdam ng pagod kaya mas mabuting lumabas muna silang dalawa.

“Sige labas na tayo. Hindi pa naman ako nakakaramdam ng pagod.”

Tumango naman ito at inaya na siya. Sabay silang lumabas dalawa hanggang sa tuluyan na silang makalabas.

Nandito na sila nag lalakad sa may buhanginan. Marami-rami naring tao dito sa tabing dagat. At ang iba naman ay naliligo. Namangha lang siya sa ganda ng lugar. Sobrang linis at walang makikitang basura. Except dun sa mga taong mukhang basura. Duh.

Tumuon ang kaniyang mga mata sa malayo. Dun sa may dalampasigan. Tanaw niya doon ang dalawang lalaki na kung pagmamasdan ay nagtatalo.

Naikunot niya ang kaniyang noo. Parang pamilyar sa kaniya yung isang lalaki. Parang nakita na niya ito base sa tindig nito.

“Daryll come on.” Napukaw ang kaniyang atensyon ng higitan na siya ng kaibigang si Rio. Muli niyang inisang lingon ang likod niya ngunit hindi na niya nakita yung pamilyar na lalaki.

Ipinalibot pa niya ang mga mata at tuluyan ng umalis ng hindi na talaga niya magawang makita.

Kunot parin ang noo niya at okupado parin iyon ng lalaking nakita. Kilalang-kilala talaga niya ang tindig niyon kahit nakatalikod. Hindi lang niya masabi kung sino.

Ipinagsawalang bahala na lang niya ang nakita. Siguro iyon lang yung lalaking minsan na niyang nakita kaya naging pamilyar sa kaniya.

Nagtungo sila malayo sa mga sangkatauhan. Maganda ang tanawin at malayo-layo din ang nalakad niya.

“Stand there. Let me take picture of you.” He said then postured himself.

Hindi na siya nakatanggi. Basta gumawa na lang siya ng postura na alam niyang ikakagwapo niya.

“1, 2, 3, smile.” He said then he heard the shutting sounds of the camera.

Mga ilang litrato pa ang kinuha ng binata bago iyon tumigil. Pinakita nito sa kaniya ang mga litrato at talagang magaling itong kumuha. Mapupuri talaga niya iyon sa galing.

“When taking pictures you need to find a good view first. A view that suits every person you want to captured with. Just like you. Dinala kita dito sa may dalampasigan at kinuhanan ng litrato dahil bago sa’yo ang dagat. You’re like a sea, because you’re my good view.” He sincerely said.

Hindi niya alam kung anong emosyon ang ipapakita niya. Pero hindi niya maikakaila na tinamaan siya sa sinabi nito. ‘Yung tama na tagos sa kaniyang puso…

To be continued…

CHAPTER 8

Chapter 8

NARITO si Quill sa loob ng silid ng hotel na inukupa niya. Iniimpake na niya yung mga damit na dinala niya. Konti lang naman iyon kaya madali lang para sa kaniyang iimpake.

Hindi kasi niya magawang matahimik kung narito siya. Paulit-ulit parin kasi siyang ginugulo ni Thads at hindi siya ginagawang tigilan.

Narito yung paggising niya ay makikita niyang may bulaklak sa labas ng pinto ng silid niya. At kapag lumalabas naman siya ay nakabuntot ito na parang aso.

Matapos nga niyang singhalan ang binata ay napag-pasiyahan na niyang lisanin ang lugar na ito.

Hanap niya ay katahimikan ngunit bakit tila ayaw siyang pagbigyan? Bakit may gumugulo parin sa kaniya hanggang dito? Pati rin sa kaniyang pag-tulog patuloy parin siyang binabagabag.

Matapos niyang maipake ay lumabas na siya ng kaniyang silid. Hindi na siya nagulat ng makita niya sa labas ng pinto si Thads na nakatingin sa kaniya.

“Why do you have to leave?” He asked with a serious voice and with a serious looks.

“Not your own businesss.” He sarcastically said and walked out.

Bago palang siya makalayo ay hinatak na nito ang kamay niya dahilan para mapaharap siya dito.

Bigla-bigla ay siniil siya nito ng mainit na halik.

Nagpupumiglas siya, ginawa niyang itulak palayo ang binata ngunit naging mas lalong mapusok ang nga halik na binibitawan nito sa mga labi niya. Mahigpit din ang pagkakakapit nito sa kaniya kaya pigilan man niya ay hindi niya nagawa.

Hanggang sa unti-unting lumaban ng halik ang mga labi niya. Unti-unti ay nadarang siya sa mapang-tukso nitong mga halik.

He pinned him on the door and kissed rough at the same time passionaite.

Hindi na nila namalayan na narito na silang dalawa sa loob ng kwarto. Panay parin ang pag-e-espadahan ng kanilang mga labi. Panay parin ang ginagawa nilang paghahalikan.

Maya-maya pa ay nalaman na lang nilang hubo’t hubad na silang dalawa. Walang mga saplot at tanging init lang ng kanilang mga katawan ang kanilang pinagsasaluhan.

Naputol ang halikan nilang dalawa. Nag-tungo ang halik niya sa leeg ng binata at nag-iwan doon ng marka.

Bumaba pa muli ang mga halik niya hanggang sa makarating iyon sa mamula-mula nitong utong.

Umangat muna ang tingin niya dahilan para magtama ang mga mata nilang dalawa. “Gusto ko ang mamula-mula mong utong.” Mapang-akit niyang sabi.

Kapag-kuwan din ay pinasadahan niya ng dila ang utong nito at walang pasabi-sabing nilukumos iyon ng sipsip.

Pinapakilwal niya ang kaniyang dila habang nasa loob niyon ang utong ng binata. Rinig niya ang mahihinang daing at mahihinang halinghing ng binata.

“Uhmmm.. Ahhh.. God Quill, ohhh—God please.” His moaned become louder and louder every passing minutes.

Walang patid ang ginawa niyang pagsipsip sa mamula-mula nitong nipple. Kapag-kuwan ay nilalaro din ng dila niya ang utong nitp dahilan para mapahaling-hing ito. Mapabiling sa kung saan-saan.

“God—baby. Ohhhh—baby Quill. Suck my nipple. Sucked it harder. Come on. Uhmmm.” Panay lang ang ginagawa nitong pag-ungol sa pangalan niya. Panay lang din naman siya sa ginagawa.

Napasambunot ito sa buhok niya at mas pinagduldulan pa nito ang mukha niya sa utong nito.

Paminsan-minsan ay kinakagat-kagat niya ito ng bahagya dahilan para mapa-ungol ito ng ubod lakas.

“Ohhhh—damn baby Quill. Ohhh—like that. I like that very much Quill.”

Gamit ang kamay niya ay nilaro naman niya ang kabilang utong ng binata. Wala siyang ginawa kundi ang gawin ang gusto niya at ang init ng katawan niya.

Tumigil siya sa ginagawa at tumaas ang mga labi niya. Hinahalikan niya ang mga balat nito na mapapasadahan ng mga labi niya.

Nakarating ang mga labi niya hanggang sa makarating iyon sa gilid ng tainga ng binata.

He licked his earlobe while biting it lightly. His eyes was closed while doing that.

Muling naglakbay ang mga halik niya hanggang sa makarating iyon sa mga labi ng binata. Muli niyang sinakop ng halik ang mga labi nito.

Inangkla nito ang braso sa batok niya at mas lalo pang pinalalim ang halikan na sinimulan nilang dalawa.

Mga ilang minutong nagtagal ang mga halik na iyon bago siya tinulak ng binata dahilan para maputol ang halikan nilang dalawa. Matiim ang bawat titig nito sa kaniya.

“Let me pleasure you.” He said then went top of him.

Umupo ito sa sentro ng pagkalalaki niya, bahagya pa nitong ginigiling ang balakang halatang tinutudyo siya pero sa kabilang banda ay nasasarapan siya sa ginagawa nito.

“Uhmmm..” Isang mahinang ungol ang kumawala sa kaniyang bibig.

Dumukwang ito, muling naglapat ang kanilang mga labi. Mainit muli ang paghahalikan na ginawa nila.

Hinawakan nito ang leeg niya na animo’y nililitik pero maluwag lang iyon.

Ito rin ang pumutol sa halik at pinaglakbay iyon pababa. Sa leeg niya, nag-iwan ng marka.

Bumaba ng bumaba ang mga halik nito sa kaniya hanggang sa mapunta sa abas niya. Dinilaan nito ang mga abs niya habang nakatingin sa kaniya ng matiim.

Titig lang sila sa isa’t isa habang ginagawa iyon sa kaniya ng binata.

Muling bumaba ang mga halik nito hanggang sa makarating iyon sa pagkalalaki niya. Magkapantay na ngayon ang pagkalalaki niya at ang mukha ng binata.

Nakatingin parin ito sa kaniya at ngumiti ng nakakaloko.

“Ahhhh..” Mahina siyang napa-ungol ng sapuin nito ang pagkalalaki niya at iginalaw nito ang kamay taas baba. “Ohhh f-ck!”

“Your c-ck is so big baby Quill. I like how arose it is.” Inisang taas baba muli nito ang kamay bago nito inilabas ang dila at sinundot-sundot ng dila nito ang butas ng pagkalalaki nya.

“Ohhh—f-ck oh..! Ohhhh God.” Malakas niyang ungol.

Paminsan-minsan ay mariin niyang ipinipikit ang kaniyang mga mata at paminsan-minsan naman ay nakatitig lang siya sa binata habang tinitingnan kung anong sunod nitong gagawin.

“Ohhhhh—God. Shit!” Malakas niyang bulalas ng bigla nitong isagad sa bibig nito ang pagkalalaki niya.

He deep throat him for God sake.

Parang bale wala lang sa binata na isubo ang naghuhumindik sa haba at laki niyang pagkalalaki.

Inuluwa nito ang pagkalalaki niya at muli na naman nitong ipinasok.

Halos marating niya ang langit. Halos sobrang sarap ang lumulukob sa kaniyang pagkatao, dahilan para maitirik niya ang kaniyang mga mata.

Para siyang nasa alapaap nakahiga at namamahinga.

“Fuck Thads, come on—faster Thads. Faster. Suck me faster.” Halos may pagmamakaawang hiling niya.

Umangat ang ulo nito dahilan para mag tama ang mga mata nilang dalawa. Nakakalokong ngumiti ito sa kaniya at inilabas ang dila, sinalat ang balls niya hanggang sa dulo ng pagkalalaki niya.

“Ohhhhhh—damn hell Thads. You’re so good. Ohh—Thads. I love it. Come on—ahhh sucked me. Sucked me harder.” He moaned in pure bliss.

He deep throat him again ang again. Hard fast, rough, hard, fast and even faster.

Ginawa niyang unan ang kaniyang braso habang ninanamnam ang sarap na pinalalasap sa kaniya ng binata.

Hindi na niya kaya ang sarap. Ramdam niya nakonti na lang ay lalabsan na siya. Konting-konti na lang, malapit na.

“I’m cumming baby. Ohhh—sucked me more. Please. I’m cumming.” At ng sandaling ilalabas na niya ang mainit na likido ay tumigil ang binata sa ginagawa. “F-ck!” He cursed so much hard. Hard and even harder. “F-ck! F-ck! F-ck!”

Umangat ang mukha nito at tumingin sa kaniya ng nakakaloko. Ngumiti ito na animo’y nanunudyo.

“You like that.” Matawa-tawang sabi nito.

“I don’t like that baby.” He said. “You always teased me.”

Umalog ang balikat nito ng mahinang tumawa.

Walang kung ano-anong pumosisyon ito sa gitna ng pagkalalaki niya. Iginiya nito ang pagkalalaki niya papasok sa loob nito.

Pareho silang napa-ungol sa sarap na lumukob sa kanilang kaibuturan. Pareho silang dinaing ang mga kani-kanilang mga pangalan.

“Ohhhhh—baby. Ohhh—shit.” Panay lang ang ginawa nitong pag-ungol.

“Ohhhhh—damn Quill, you’re so good. You’re so good. Ohhh—Quill, i like that.”

Gumiling-giling ito at paminsan-minsan ay binabayo nito ang pagkalalaki niya.

Pabilis ng pabilis ang ginagawa nitong pagtaas baba sa pagkalalaki niya. Walang sawa iyon. Wala ring tigil.

Tila hindi napapagod ang isa’t isa sa kanilang mga ginagawa. Sumasabay na rin ang balakang niya sa pagtaas baba, sinasalubong ang paggalaw nito.

Halos maabot na nila ang rurok ng kaligayahan sa kanilang ginagawa.

“Ohhhhh—damn hell. Please Thadz, please baby. Ride me harder—ohhhhh please.”

Halos maitirik niya ang kaniyang mga paa at maging ang kaniyang mga mata ng isagad nito ang pagkakapasok ng pagkalalaki niya. Kasabay niyon ang mabilis nitong pagbayo.

Mabilis at paminsan-minsan ay sinasagad nito ang pagkakapasok ng pagkalalaki niya sa loob nito.

Ramdam niya na konti na lang ay malapit na siyang labsan. Alam niyang mga ilang bayo na lang ang malapit na siyang labsan.

“Ohhhhh baby. I’m cumming, i’m cumming Thads.” He moaned even louder and louder. Mas lalo pang lumakas ang kaniyang ginawang pag-ungol ng labsan siya. “Ohhhhhhh!” Isang mahaba ang ungol na pinakawalan niya.

Ramdam na ramdam niya ang mainit na likidong inilabas ng pagkalalaki niya sa loob nito. Halos marating niya ang rurok ng kalangitan.

“God hell that was good Thads.” Bagsak ang balikat at pagod na pagod niyang wika.

Pareho nilang habol ang kani-kanilang mga hininga. Bagsak ang katawan ng binata sa katawan niya.

Mga ilang minutong hinagilap nila ang sariling mga hininga bago nila iyon na bawi.

Matapos kumuha ng litrato nina Daryll ay napagpasiyahan nilang pumunta sa kanilang silid.

Isang silid ang nakapag-patigil sa kanilang dalawa sa paglalakad. Bukas kasi ang silid na iyon at maririnig din ang mahihinang ungol na ng gagaling sa loob.

Alam niyang ibanh klaseng ungol ang napapakinggan niya. Alam niyang ‘yung ungol na iyon ay kakaiba at may halong milagro.

“Let’s go. Don’t mind them.” Rio said then he hold his hands and walked.

Tinanggal niya ang magkasalikop nilang mga kamay. Pumunta siya doon sa may nakabukas na pinto at sinarado niya iyon. Gumagawa lang ng milagro kailangan iiwan pang bukas ang pinto. Tch.

Pagkatapos nun ay naglakad na siya hanggang sa makalapit siya kay Rio. “Sinaraduhan ko lang. Masyadong excited ‘yung dalawa sa pagtatalik. Hindi na nagawang saraduhan yung pinto.” Sabi niya na sabay nilang dalawang ikinatawa.

Matapos nilang makapasok sa loob ng silid nilang dalawa at masarado ang pinto ay umupo na sila sa mahabang sofa.

Inilabas niya ang camera at binuksan iyon, tinitingnan niya ang mga litratong kinuha niya kanina sa dalampasigan. Matapos kasi siyang turuan ng binata ay pinag-kuha na siya nito ng litrato.

Hindi man ganun siyang kagaling pagdating sa larangan ng pagkuha ng litrato ay medyo nakakakuha na naman siya ng magandang anggulo.

“Patingin nga.” Sabi nito na tumabi sa kaniya at umakbay. “This one is good. But you need to learn more.” Papuri nito sa kaniya.

Kahit ganun ay medyo nakaramdam siya ng pagpupuri sa kaniyang sarili. Hindi naman pala mahirap ang ipinapagawa sa kaniya ng binata. Kahit paano ay nagagawa niyang matuto. Alam na rin niya ang mga teknik na itinuro sa kaniya ng binata.

“Thank you.” Bigla niyang banggit sa seryosong boses.

“Welcome bud. Tonight i’m going to teach you again.” He said.

Napapangiti siya at paminsan-minsan ay napapadaing ng dasal. Ipinagdarasal niya na sana maging mahusay siya, na sana matuto siya para naman hindi masayang ang pagtuturo sa kaniya nito. Para din magkaroon siya ng trabaho na sinasabi nito.

Inilapag niya sa tabi ng sofa ang camera at humarap siya sa binata. Nag tama ang tingin nilang dalawa. Napangiti na lang sila sa hindi malamang kadahilanan.

“Bakit ka nakangiti?” Tanong nito sa kaniya.

“You’re the one who is smiling here.” He said then smiled again.

“Hindi bakit ka nga natawa?” Tanong nito kapag-kuwan.

“I smiled because of what we heard before.” He then smiled again. “What do you think is they’re doing?” Mapangloko niyang tanong.

“Having sex? Mean—man to man sex.” Sabi niya at sinabayan naman ito ng hagalpak na tawa.

“Yeah, should we give it a try?” Tanong nito na ikinagulat pa niya.

“Huh?” Tanong niya na may pagsisiyasat. Gusto niyang muling marinig kahit rinig na rinig na niya.

“Nothing.” Pagbawi nito sa sinabi na sinabayan pa ng pag-ngiti…

CHAPTER 9

Chapter 9

DARYLL spend three days with his friend Rio. They just hang outs, taking pictures, enjoying life, and being closed to eachother.

Sa mga lumilipas na araw na kasama niya ang binata ay masasabi niyang magaan itong kasama. Pakiramdam nga niya ay sanggang dikit na silang dalawa. Bukod pa doon ay halos malapit na rin ang loob niya dito.

Sa mga lumipas na araw ay mas lalo siyang nakakatuto sa binata. Lahat ng itinuturo nito ay natututunan na niya. Alam na rin niya kung paano kumuha ng magandang anggulo. Halos masabayan na rin niya ang binata sa larangan ng pagkuha ng litrato. Matatawag naring propesyonal ang nagkuha kapag siya na ang humawak ng camera. Handa na rin siya sa trabahong nag-iintay sa kaniya.

Narito ngayon sila sa loob ng hotel na inukupa. Gagaling lang niyang maligo at tanginf tuwalya lang ang nakatapis sa kaselanan niya.

“You did great Daryll.”

Napabaling siya sa binata ng magsalita iyon. Nakatingin iyon sa camera siguro pinagmamasdan ang mga litratong kinuha niya.

“Naman magaling nag-turo eh.” Aniya. “Anyways, i’m done. Go take a shower.”

Tumayo na ang binata at ipinatong nito ang camera sa ibabaw ng kama. Naglakad na iyon palapit sa kaniya.

“Ang bango mo ah.” Mapagbiro nitong sabi na sininghot-singhot pa siya.

“Loko.” Pinalo naman niya ang pang-upo ng binata at itinulak iyon patungo sa bathroom. “Maligo kana rin para mag-amoy fresh karin.”

Matawa-tawang pumasok sa loob ng bathroom ang binata. Siya naman ay naiwang naghahalungkat ng maisusuot.

“Shit!” Malakas niyang bulalas ng makitang wala na siyang ibang damit. Wala na siyang ibang masusuot.

Damn! Damn hell.

Sa sobrang pagsasaya niya ay hindi na niya namalayan na wala na pala siyang damit na isusuot. At kung siya’y walang damit na isusuot, edi maging ang kaibigan niya ay wala na rin.

“Shit! Shit! Shit!” Halos frustrated na wika niya.

Lumapit siya sa may pinto at kumatok.

“Why?” Rio asked.

“Rio, wala na tayong damit na isusuot!” Pasigaw pa niyang sabi upang mapakinggan ng binata.

“F-ck! Why?” Rinig niyang bulalas din nito.

“Hindi ako nakapag-laba. What should we do now?” Napakamot pa siya sa sariling ulo.

“Wait for me. Matatapos na ako.”

Naiiling na na-upo siya sa gilid ng kama habang napapasambunot sa sariling buhok. Damn! Damn f-cking hell. Ano ngayon ang isusuot nila?

Mga ilang minuto ng marinig niya ang pagbukas ng pinto ng bathroom. Iniluwa niyon ang binata na ngayon ay tulad niya’y nakatapis din ang katawan.

“Are you sure, no clothes left?” He asked.

Umiling-iling naman siya bilang sagot. Wala na talaga silang maisusuot.

“F-ck!” Sinigurado pa talaga nito, naghalungkat pa talaga iyon sa cabinet at tsaka lang tumigil ng wala ng makita.

“Damn!”

“Yung lamog na’ten? Baka pwede pa iyong isuot?” Suhestiyon pa niya.

Hindi na niya hinintay ang sagot ng binata. Tumayo na siya at akmang hahakbang patungo sa lagayan nila ng lamog ng pigilan siya ng binata. “Basa lahat ng lamog na’ten.” Sabi pa nito.

Naiiling na kinamot niya ang sariling buhok. Argh!

“What are we going to do now.”

“There’s nothing we can do. Siguro matutulog tayong ganito.” Sabi pa nito. “Don’t worry, tomorrow morning may isusuot na tayo. Tatawag lang ako para ipakuha itong mga lamog na’ten para ipalaba.”

Kumilos na ito, hinagilap ang telepono at may tinawagan. Mga ilang minuto lang ay may dumating ng magandang babae na nakasuot ng uniporme ng hotel. Ibinigay ng kaibigan niya ang mga lamog nila at agad naman iyong tinanggap ng dalaga.

Nahuli pa niyang patingin-tingin ito sa kanila, at lihim na napapangiti. Siguro iba na agad ang iniisip nito.

“Thank you.” Pasalamat ng kaibigan niya ng makalabas na ang dalaga dala ang lamog nila at isinarado na ang pinto.

Naglakad palapit ang binata at umupo din iyon sa tabi niya. May konting distansiya lang itong binigay.

“I guess we’ll going to sleep naked. Wala namang malisya, hindi ba?” Mapanuri nitong tanong.

Naging awtomatiko tuloy ang kaniyang pagsagot. Tumango-tango pa siya.

Sa tatlong araw niyang panunulugan kasama ito ay talagang kakaiba ang nararamdaman niya. Hindi niya mapigilang hindi pagtuunan ng pansin ang katawan nito. Palagi na lang may namumuong init sa kaniyang katawan, buti na lang at nagagawa pa niyang pigilan.

Humiga na silang dalawa. Tanging tapis lang ng tuwalya ang tumatabon sa kaselanan nila, isa pa doon ay ang bedsheet na pinagsasaluhan nilang dalawa.

Yes, they are both man. No malice, but this is awkward, really really awkward. Sleeping with his guy friend while naked is really awkward.

Nararamdaman niya ang bawat pagkilos, at bawat pag-galaw nito. Ramdam din niya ang bawat pagbuga nito ng hininga. God! Damn it!

Kahit may distansiya sa pagitan nilang dalawa ay hindi parin iyon sapat para mapigilan ang bumubugsong init sa kaniyang katawan. Hindi niya rin mapigilan ang pagkalalaki niyang unti-unti na namang nabubuhay sa mahimbing na pagkakatulog. Tuwing gabi na lang lagi ito.

Damn! Damn! Please buddy don’t react. Pilit niyang pinapakalma ang kaniyang pagkalalaki ngunit wala iyong naging silbi. Mas lalo pa itong nag-umigting sa haba at laki.

Buti na lang talaga at nakapitan niya ito. Kung hindi baka kanina pa tumaas ang bedsheet dahil sa haba ng kaniyang pagkalalaki.

Halos pilitin na niya ang kaniyang sarili na makatulog, ngunit hindi talaga. Hindi niya talaga kayang pigilan ang bumubugso niyang damdamin.

He don’t want to do this. He don’t want to take advantage, but he’s tired. He is tired for forcing himself to stop. Maybe he has something to do with that.

Agad niyang kinubabawan ang binata dahilan para mapasinghap ito at mapatitig ang mga mata ng bawat isa.

“Daryll.” Mahina at pabulong na nitong sabi.

“I’m sorry Rio, i know we’re just friends but i like you.” Ang matagal niyang hindi masabi-sabi ay sa wakas na banggit narin niya. Nabanggit na rin niya ang dati pa sinisigaw ng kaniyang puso.

Titig lang ang kaibigan niya sa kaniya. Hinihintay niya kung ano ang sasabihin nito, pero wala. Binigyan lang siya nito ng ubod tamis na ngiti bago sinakop ang kaniyang mga labi.

Mga ilang minutong ginugul ng kanilang halikan bago iyon naputol. At muling nagtama ang kaninang nakapikit nilang mga mata sa isa’t isa.

“Hinihintay lang kitang sabihin ‘yan. I like you too Daryll.” He said.

Tila nagkalabog na parang tinatambol sa lakas ang kaniyang puso. Sobrang lakas niyon na halos mabingi na siya.

Saya ang dulot ng mga sinabi nito sa kaniya. Halos lukubin siya ng isang libo’t limang daan, anim napu’t pitong kasiyahan. Na halos hindi na niya kayang ipakita sa bakas ng mukha niya.

Agad niyang tinugon ang mga labi ng binata at walang pasabi sabing tinanggal niya ang bedsheet maging ang tuwalya na tanging tumatabon lang sa katawan nilang dalawa. Ngayon ay magkalapat na ang kani-kanilang mga katawan, at sarap sa pakiramdam ang init na dulot niyon.

Nagpatuloy lang ang paghahalikan na naganap sa kanilang dalawa. Ewan, pero hindi na siguro iyon matatawag na halikan, halos maglaban narin kasi ang mga dila ng isa’t isa.

Inangkla ng binata ang braso nito sa batok niya at mas lalo pa nitong pinalalim ang halikan niyang sinimulan. Pasahan ng laway at pasahan ng ligaya ang binabantas ng kanilang mga katawan.

Naputol lang ang halik na iyon ng mawalan na sila ng hangin sa katawan. Inisang tingin niya ang binata, sumilay ang mga ngiti sa labi nilang dalawa.

Maya-maya pa ay leeg naman ng binata ang pinagtuunan niya ng pansin. Nilapat niya ang dila niya sa leeg nito at pinasadahan.

Nag-iwan din siya ng mga bakas sa leeg nito, nagsasabing sa kaniya lang ang binata. Siya lang ang nag mamay-ari dito, simula ngayon.

“Uhmmm..” Mahinang daing ang napakinggan niya na nanggaling sa bibig ng binata.

Bumaba pang lalo ang mga halik niya hanggang sa magkatapat na ang bibig niya at ang mamula-mula nitong utong. Hindi niya mapigilan ang kaniyang sariling amoyin iyon.

Nalanghap niya ang natural at sariwang amoy, yung amoy ng bagong ligo. Mas lalong nakapag-bigay iyon sa kaniya ng kakaibang pakiramdam.

Wala ng paligoy-ligoy pa. Agad na niyang nilapat ang bibig niya sa utong ng binata at walang pasabi-sabing nilukumos nito ang dibdib ng binata. Nilaro-laro pa ng dila niya ang utong nito at paminsan-minsan ay walang habas na sinisipsip.

“Ahhh…Daryll.”

Ang mga ungol na nanggagaling sa bibig ng binata ay nagsisilbing musika sa kaniyang pandinig. Mas na-e-engganyo siya sa kaniyang ginagawa.

He switch to licked Rio’s nipple. His tongue played with it, sometimes he sucked it and licked it.

Natigil lang siya sa kaniyang ginagawa ng bumangon ang binata at ito naman ang kumubabaw sa kaniya. Ngumiti iyon ng nakakaloko.

“My turn, my Daryll.” He seductively said with a smirked on his face.

Wala siyang ginawa kundi ang tingnan lang niya ang binata sa ginagawa. Binigyan muna siya nito ng isang matamis na halik sa labi, madali lang iyon. Bumaba ng bumaba ang halik nito sa kaniya hanggang sa makarating iyon sa leeg niya.

Ramdam niya na sininghot nito ang leeg niya. “You smelled good.” He said.

Binigyan nito ng madiing halik ang leeg niya dahilan para mapapikit siya sa kakaibang sarap na pinaramdam sa kaniya.

His kisses go down and down until it reached his nipple. He licked, sucked at the same time playing with his nipple. He can feel a tingling sensation and a little bit tickles.

Sa bawat pag-galaw ng dila nito sa utong niya ay mas lalong dinadaing niya ang sarap na ginagawa nito.

Napasambunot siya sa buhok ng binata at mas lalo pa niyang isinagad ang bibig nito sa utong niya.

Ramdam niya ang kamay nitong naglalakbay. Dumadampi iyon sa hita niya pataas ng pataas hanggang sa marating nito ang langit niya. Narating nito ang naghuhumindik sa haba at laki niyang pagkalalaki.

Sinapo pa nito at ipinaikot nito ang kamay sa pagkalalaki niya.

“Ahhhhh.. God Rio, keep doing that.”

“Uhhmm.. Daryll you felt hot in my hands.” He said then he moved his hands up and down.

Sarap ang dulot ng malambot nitong kamay sa naghuhumindik niyang pagkalalaki. Ramdam niya na halos maitirik na niya ang kaniyang mga mata.

Patuloy lang ito sa ginagawa. Sinisipsip ang utong niya habang ang kamay naman nito ay itinataas baba sa pagkalalaki niya. Puno ng ligaya ang dulot niyon.

Tumigil na ang binata sa pagpapaligaya sa utong niya. Ibinaba nito ang mga halik hanggang sa makarating iyon sa pagkalalaki niya.

Ngayon ay magkapantay na ang naghuhumindik sa haba at laki niyang pagkalalaki at ang mukha nito. Umangat ang ulo nito at tumingin sa kaniya.

“Let me ravish you tonight.” He said then he entered his d-ck inside his mouth, deep.

Ngayon lang niya naranasan ang ganitong klaseng pangyayare, ito ang unang may nakatalik siyang kapwa niya lalaki at masasabi niyang napupuno talaga siya ng ligaya dulot nito.

Mariin ang pagkakahawak niya sa bedsheet. Mariin din ang pag-unat ng kaniyang mga paa sa ligayang ipinapalasap sa kaniya.

Halos itirik din niya ang kaniyang mga mata ng isagad nito ang pagkakapasok ng pagkalalaki niya sa loob ng bibig nito.

“Ahhhhhh Rio, damn you Rio. It’s so good. Damn it’s so good.” Panay ang halinghing niya at panay din ang pag-ungol niya sa pangalan nito.

“Uhmm.” Rio moaned while his c-ck still inside his mouth.

Panay at naging desperado ang pagtaas baba ng ulo nito. Siya naman ay gumagalaw narin ang balakang at sinasalubong niya ang pagpasok ng pagkalalaki niya sa bibig nito.

“Ohhhhhh God. Hell yeah, Rio, Rio, Rio, uhmmm baby.”

Walang patid ang ginawa niyang paghalinghing. Bumibilis narin ang paglalabas-masok ng pagkalalaki niya sa bibig nito. Halos sagad na sagad sa bibig ng kaniig.

Alam niyang ilang ulos na lang ay lalabsan na siya. Nararamdaman niya ito.

Pinatigil niya ito ng sagarin ang pagkakapasok niya sa loob ng bibig nito. Doon ay lumabas ang mainit na katas na nagmula sa kaniyang naghuhumindik sa haba at laking pagkalalaki.

Mariin niyang ipinikit ang kaniyang mga mata habang dinadama ang sarap na lumukob sa kaibuturuan niya. Halos habol-habol niya ang kaniyang hininga sa pinalasap nito…

A/N; patawad po talaga, kung mabagal ang daloy ng update. So much work to do po kasi… Sorry.🥺

CHAPTER 10

Chapter 10

“ARE you really going to your work.” Thads said to Quill.

Quill was busy fixing his looks. He wore his business outfits. And now he is doing his neck tie.

Lumapit sa kaniya si Thads at hinawakan nito ang neck tie niya. Ito na ang nag-ayos pagkatapos ay ngumiti ito sa kaniya at hinalikan siya sa mga labi.

“Take care.”

“Thank you baby.” He then kissed him back slightly and just a peck.

Hindi na niya mabilang kung ilang araw na silang nagsasama. Kung ilang araw na ang lumipas simula ng matutunan niyang mahalin ang binata.

Hindi nga niya alam kung paano nangyare. Basta ang alam lang niya ay nagmamahalan silang dalawa. Na ngayon ay ganap na niya itong nobyo simula ng mangyare ang una nilang pagtatalik.

Hindi naman masama na magmahal ng kapwa niya lalaki, basta mahal niya ito, yun lang ang paniniwalaan niya.

Wala na siyang pakialam kung ano ang sasabihin ng iba, basta nagmahal lang siya. At iyon ang paniniwalaan niya.

“I gotta go baby, see you later.” He said then went out.

Patungo siya ngayon sa gusaling pagmamay-ari niya upang mag-trabaho.

Sumakay siya ng kotse niya at mabilis na pinaandar iyon. May ngiting naka-ukit s kaniyang mga labi. Hindi pa nga siya nakakarating sa opisina niya pero gusto na agad niyang umuwi. Gusto na niyang muling makapiling ang nobyo niya…

Months and weeks passed. Daryll and Rio is now finally together. They are now officially in a relationship. It just happened, between he and him.

They realize that they both love eachother, so they decided to go in a relationship. Pakiramdam nila ay sila ang para sa isa’t isa. Na naka-ukit ang kanilang mga puso para lamang sa isa’t isa.

Ilang months narin na isa na siyang ganap photographer. He do take pictures of artist, famous models, and other stuff.

Hindi siya makapaniwalang sikat pala ang kompanyang pinapasukan ng nobyo niya. At ang mas nakakamangha pa dito ay ito pala ang may-ari ng kompanyang iyon. Kaya pala kampante ito na makakapasok siya, at kampante itong turuan siya, iyon pala ang dahilan.

Kasalukuyan siya ngayong kumukuha ng litrato. Litrato ng isang sikat na model at artista. Ito rin ang pinaka-gwapong lalaki na nakita niya sa lahat ng mga artista.

Mr. Traviz Simon. Ito ngayon ang kinukuhaan niya ng litrato sa iba’t ibang anggulo. Mino-model nito ngayon ang pinaka-sikat na alak sa buong mundo. Ang alak na nagmula sa Aguíre corp.

Kung hindi siya nagkakamali ay si mr. Quill Aguíre ang may-ari ng Aguíre Corp na yon. Kilala niya ito sa pangalan, ngunit hindi pa niya ito nakita.

“One more.” He said then he captured Traviz in a different position while holding the famous wine. “Well done.” Anunsiyo niya pagkatapos.

Tumigil na siya sa pagkuha ng litrato.

“You want.” Rio said.

Hindi niya namalayan na nakalapit na pala ito sa kaniya. May inabot ito sa kaniyang bote ng tubig na agad naman niyang tinanggap.

Nginitian niya ito. “Thank you.” Pasalamat niya.

Matapos ng kanilang trabaho ay napag-pasiyahan na nilang umuwi. Ngayon ay nasa loob sila ng sasakyan habang binabagtas ang daan patungo sa condo ng binata.

Yes, they now shared the same room. Shared the same bed and shared the same feelings.

“You’re really good at capturing photo babe. Mas natalo mo na ako e.” Umakto pa itong nakanguso.

Dumukwang siya at hinalikan ang binata sa mga labi. “Mas magaling ka kaya.” Sabi pa niya.

“Don’t kid me around.” He said while rolling his eye ball.

A minutes later they finally arrived to their condo. After taking elevator. They’re now outside their condo.

Binuksan ng nobyo niya gamit ang finger print ang pinto ng bahay, matapos iyon ay pumasok na silang dalawa.

Isinarado niya ang pinto at sabay silang umupo sa mahabang sofa.

Nagpakawala siya ng isang malakas na buntong hininga ng lumapat ang likod niya sa malambot na sofa. Isinandal pa niya ang likod doon na animo’y pagod na pagod.

Namalayan na lang niya na dumukwang ang binata at pumaibabaw ito sa kaniya. “I love you.” Wika nito.

Ramdam na ramdam niya ang sinseridad sa sinabi nito. Halos damang-dama niya at halos tagos sa kaniyang puso.

“I love you too babe.” Tugon naman niya na may buong pagmamahal din.

Ngumiti lang ito sa kaniya at inihilig ang ulo sa dibdib niya. Pinaglalaruan pa ng daliri ng kamay nito ang utong niyang tanging damit lang ang tumatabon.

Hindi mapigilan ng katawan niyang mag-react sa ginagawa nito. Hindi niya mapigilan itong init na naman na muling namumuo sa kaniyang katawan.

“Babe.” Pagtawag niya dito.

Umangat naman ang tingin ng binata dahilan para magtama ang mga mata nilang dalawa. Tumingin ito na may pagtatanong.

“I want to make love to you right now.” He said.

Kita niya ang bahagyang gulat sa mga mata nito, pero napalitan iyon ng mapanuring ngiti. “Do you really want?” He asked sounds seducing.

“Yes, would you let me ravish you tonight.” He asked.

“Then go and take me.” Rio said like it was a dare for the both of them.

Sinapo niya ang kanang pisngi ng nobyo niya at banayad niyang inilapat ang kaniyang mga labi sa mga labi nito. Halos may panunudyo pa ang mga halik na ibinibigay niya sa binata.

“I like your kisses.” Sabi nito ng magbitaw ang mga labi nilang dalawa, pagkatapos ay muling naglapat.

Naging mapusok ito hindi tulad ng una. Halos salatin nito ang mga labi niya ng mga labi nito.

Kumubabaw pa itong lalo sa kaniya habag bahagyang iginigiling ang balakang na kumikiskis sa pagkalalaki niyang natatabunan ng kaniyang suot.

“Damn it.” He bite Rio’s lower lips then he licked it with his sinful tongue.

Hindi na niya namalayan na bumukas na pala ang pinto. Hindi narin nila na pakinggan ang mga bakas ng tunog ng paglakad ng pumasok.

Tumuon ang kaniyang mga mata sa babaeng medyo may katandaan na pero halata parin ang ganda sa mukha nito. Gulat itong nakatingin sa kanila kaya siya’y nagulat din.

Bahagya pa niyang naitulak sa gulat ang nobyo niya. Nagtatanong pa ang mukha nito pero ng makita nito ang tinitingnan niya ay bumanaag sa mukha nito ang kabang nararamdaman.

Agad itong umalis sa posisyon nilang dalawa at umayos na upo. Kita niya ang pamumula ng mukha ng nobyo niya na halatang nahihiya at mababasa din doon ang kabang nararamdaman.

“Mom,” pagbanggit ng nobyo niya sa dalagang ngayon ay unti-unti ng bumabawi sa pagkagulat.

Gulat at takot din ang rumehistro sa kaniyang pagkatao. Ina ng nobyo niya ang nasa harapan nila? Ina nito ang nakahuli sa kanilang naglalapat ang mga labi? Tch! Shit! Damn hell!

Biglang nanuyot ang kaniyang lalamunan. Panay ang ginawa niyang pag-lunok at hindi niya magawang tumingin ng diretso sa ina ng binata na kahit maamo ang mukha ay hindi niya masasabing mabait din ang ugali nito.

Iba kasi ang nakita nito. At base sa ekspresyon ng mukha nito ay mawawaring ngayon lang ito nakakita ng dalawang lalaking naghahalikan.

“We better talk Rio.” Pabungad na sabi ng ina nito na seryosong-seryoso. Mababanaagan ang galit sa boses nito.

“But mom i love—”

“Let’s talk.” She said almost a shout.

Ikinagulat niya ang pagsalita nito na halos pasigaw.

Bumaling ang tingin ng ina nito sa kaniya, bahagya pa siyang nanliit sa kaniyang pagkatao ng pasadahan siya ng tingin. Hindi tuloy niya magawang makatitig dito mata sa mata.

“Leave this room.” Flat at malamig na sabi nito. Halatang nagpipigil lang na singgahan siya.

Napalunok na lang siya ng sariling laway bago siya tumango. “Yes ma’am.” He said then he stand up.

Akmang pipigilan pa siya ng nobyo niya ngunit sinenyasan niya itong huwag na. Na magiging ayos lang ang lahat, kahit mukhang mahirap o suntok sa buwang mangyare iyon base sa itsura ngayon ng ina nito.

Nagsimula na siyang lumakad. Bahagya pa siyang yumukod habang lumalakad bilang paggalang dito.

Mabilis ang bawat pagkalabog ng kaniyang puso ng makalabas siya ng condo. Hindi na niya alam kung anong mangyayare, hindi rin niya alam kung anong gagawin.

Gusto niyang kastugin ang kaniyang sarili ng mahuli siya ng ina nito. Kung hindi sana niya hiniling na makipag-talik sa nobyo baka hindi sila nakita ng ina nito sa tagilid na sitwasyon.

Ilang minuto siguro ang ginugol niya sa labas ng condo habang nakatayo lang, matapos lumabas ang ina ng binata.

Sinarado nito ang pinto pagkatapos ay hinarap siya.

“Let’s go somewhere else. We also need to talk.” Ganun parin ang boses ng ina nito. Flat padin at may halong galit.

Sinundan lang niya ito hanggang sa makalabas sila ng naturang building. Sumakay sila sa magara nitong sasakyan. Sa backseat siya kasama ang ina nito.

Sa isang kumapas lang ng kamay ng babae ay pinaandar na ng nagmamaneho ang sasakyan.

“Let’s go get straight to the point.” Pabungad nito dahilan para mapatingin siya sa babae.

Nanunuyot na rin ang lalamunan niya tanging nakakabinging tibok ng kaniyang puso lang ang mapapakinggan.

“How much do you want to stay away from my son?” Mapagmataas nitong sabi na halos ikaliit ng pagkatao niya.

Ano bang akala nito? Na mukha siyang pera? Na pera lang ang habol niya sa nobyo niya.

Hindi na niya pinansin kung paano nito nalaman na isa din siya sa mga taong isang kahig isang tuka.

“Kung iniisip niyong pera lang po ang habol ko sa anak niyo nagkakamali—”

“Ano pa ba? Totoo naman di’ba? Kayong mga hampas lupa, pera lang ang habol ninyo huwag kang umastang hindi iyon ang hangarin mo?” Sansala nito sa iba pa niyang sasabihin na halos insultuhin na ang buong pagkatao niya.

“I’m sorry ma’am, pero hindi ko po ipinagbibili ang pagmamahal ko.” Buong tatag niyang sagot.

Hindi naman porket hampas lupa, isang kahig isang tuka ay wala na siyang karapatang ipagtanggol ang sarili niya.

“Iginagalang ko po kayo dahil ina kayo ng mahal ko. Iginagalang ko po kayo kasi nakakatanda kayo sa’kin, pero huwag niyo naman pong husgahan ang pagkatao ko.”

“Don’t you say that. I’ve watched so many dramas, at iyan din ang mga sinabi nila. Don’t treat this scene like you were inoccent. Alam ko kung kailan kakalam ang sikmura niyong mga hampas lupa. Alam ko na handa kayong humawak ng patalim mabuhay lang. Huwag na na’teng pahabain ang usapang ito. Name your price.”

Hindi niya mapigilang maramdaman itong galit na namumuo sa loob niya. Kung lalaki lang ito baka kanina pa niya ito nasuntok ng ubod lakas. Yung suntok na halos basagin ang mukha.

“Sinabi ko na po ang sinabi ko. Hindi po nababayaran—”

“F-ck that love!” Hindi na nito napigilan ang sarili. Sinigawan na siya nito dahilan para mapatigil siya sa pagsasalita. “You stay away from my son or i’ll make your life a living hell? Don’t test me kid, kaya kong gumawa ng paraan para makulong ka. Kaya kong paikutin ang batas sa isang kumpas lang ng kamay ko.” May pananakot pa nitong sabi.

Tumigil na ang sasakyan bago palang niya balakin na magsalita. Bumukas na lang ang pinto at marahas siyang hinigit ng isang lalaki.

Maraming mga lalaki ang nasa harapan niya ngayon at walang habas na pinagbubogbog siya.

Halos idaing niya ang sakit ng mga sipa at suntok na tumatama sa katawan niya galing sa mga kalalakihang hindi niya kilala.

Suntok dito, suntok doon at halos mamaga na ang mukha niya. Hindi rin tumakas ang dugong lumabas sa bibig niya ng suntukin siya ng isa sa mukha.

“Ma’am please stop, help me. Stop this.” Halos buong pagmamakaawa niyang sabi ngunit ang sasakyan ng matanda ay unti-unti ng naglalakbay paalis.

“Ahhh. Please stop, stop.”

Binigyan pa siya ng isang malakas na sipa sa tiyan na halos masuka-suka siya sa sobrang sakit.

“Stand up.” Hinila siya nito patayo at kinapitan ng mga ito ang kamay niya magkabilaan.

Saka siya nito marahas na sinuntok, kumuha pa ito ng tubo at iyon naman ang ginamit sa katawan niya.

“Madala ka. Simula palang iyan.” Sabi ng isa.

Saka lang siya tinigilan ng mga kalalakihan na mga ito ng halos hindi na niya maramdaman ang sakit. ‘Yung panahong nawalan na siya ng ulirat. Saka lang siya iniwan at pinabayaan ng nasa ganoong sitwasyon…

Itutuloy…

CHAPTER 11

Chapter 11

NAGISING si Daryll sa loob ng isang puting silid. Ipinaikot-ikot pa niya ang paningin sa buong silid at talagang hindi iyon pamilyar sa kaniya.

Gustohin man niyang gumalaw ngunit dinaing lang niya ang sakit sa kaniyang katawan.

“What happened?” Rinig niyang isang baritonong boses na lumapit sa gawi niya. Pamilyar ang boses na iyon sa kaniya.

Nasagot lang ang mga tanong sa kaniyang isipan ng makita na niya ang binata. Nang mapagsino ang lalaking ito.

Anong ginagawa nito dito? Bakit ito narito? At pa’nong napunta siya dito? Anong lugar ito?

“Anong masakit sa’yo?” May pag-aalala nitong tanong.

“Who brought me here? Sinong nagdala sa’kin dito?” Sahalip na sagutin niya ang tanong ng binata ay mas pinili pa niyang magtanong din.

Naging seryoso ang mukha nito. Makikita din ang galit sa itsura nito. “Nakita kitang walang malay, puno ng galos at pasa sa katawan, kaya dinala kita dito sa ospital. Who did that to you?”

Hindi alam ni Quill kung bakit nakakaramdam siya ng galit tuwing makikita niya ang kalagayan ni Daryll, na nakahiga ngayon sa hospital bed na puno ng galos at pasa ang katawan.

Sa tuwing makikita niya ito, hindi niya maiwasang ipagngitngitan ang kaniyang mga ngipin. Hindi niya maiwasan ikuyom ang kaniyang mga kamay.

Kating-kati siyang iparanas din sa mga kalalakihang bumugbog dito ang naranasan ngayon ng binata. Gusto niyang ipaghiganti ang lagay nito pero hindi niya magawa dahil hindi niya kilala ang mga iyon.

Lahat ng mga tanong sa isip ni Daryll ay nasagot.

Ang nagdala pala sa kaniya dito ay walang iba kundi ang kasama niya ngayon. Pumasok din sa isip niya ang ginawang pagpapabugbog sa kaniya ng ina ng nobyo niya. Lahat-lahat ay pumasok sa kaniya.

Ikinuyom niya ang kaniyang mga kamao sabay sa pagpatak ng luha sa kaniyang mga mata.

Hindi siya makapag-isip ng tama. Hindi niya alam kung ano din ang gagawin niya. Mahal niya si Rio, mahal na mahal niya ito, pero wala siyang maisip na dahilan para mapunta muli sa tabi nito.

Walang paraan para ituloy nilang muli ang pagmamahal na kanila palang binubuo.

Isusuko na ba niya agad? Lumaban man siya alam niyang siya parin ang talo. Damn!

Gamit ang daliri ay pinunasan niya ang isang butil ng luha na pumatak sa kaniyang mga mata.

Huminga siya ng malalim at marahas na ibinuga iyon. Gulong-gulo na ang isip niya, kailangan muna niyang makapag-isip-isip.

“Who did this to you?” Napabaling siya sa binata na na hindi niya napansin na narito pa nga pala sa tabi niya.

“Don’t mind this. Okay lang ako. I just want to say thank you for saving my life.”

Hindi na nagsalita ang binata sa tabi niya. Nanatili lang itong tahimik ngunit mararamdaman niya ang kakaiba dito.

“I don’t want to forced you tk answer me.” He said. “I just want to know if you’re okay right now. Are you?”

Kung tutuusin ay hindi siya ayos. Hindi ayos ang lagay niya maging ang damdamin niya. Pero para matapos ang usapan ay idinaan na lang niya sa tango ang lahat.

“After this? Do you have a place to stay with?” He asked.

Tumango-tango na lang siya kahit alam niyang wala na siyang pupuntahan. Wala na ang apartment niya dahil simula ng lumipat siya sa condo ng binata ay tinapos na niya ang renta ng bahay.

Wala rin siyang kagamit-gamit na dala man lang, kahit yung ATM niya ay naiwan niya sa condo ng nobyo niya. Tanging itong suot lang niya ang dala niya.

Hindi rin naman niya susubuking magpakita sa nobyo niya. Natatakot siyang mas maging malala pa dito ang gawin sa kaniya ng mga utusan ng ina ng nobyo niya kung sakaling makita siya nito.

Kaya kahit abot langit man ang pagmamahal niya ay hindi niya maisipang magpakita dito. Mas mabuting hindi sila magkita, dahil alam niyang tatanungin din siya ng nobyo niya kung anong nangyare. Kung bakit ganito ngayon ang itsura niya.

“Sigurado ka’ba na may matutuluyan ka pa?” Paniniguro nitong tanong muli sa kaniya.

Doon ay napilitan na siyang umiling. “Wala na akong ibang matitirhan.” Na wika na niya ang totoo. Kakapalan na niya ang mukha niya. “Di’ba inalok mo ako ng trabaho ng una tayong magkita? Pwede mo’kong ipasok doon, pwede akong maging katulong mo o kung anoman ang ipagawa mo sa’kin, basta bigyan mo lang ako ng matitirhan.” Nakakahiya mang aminin ngunit tila nagmamakaawa na siya sa binatang nasa harapan niya. Makapal na kung makapal ang mukha niya, pero gagawin lang niya ito para mabuhay.

“You don’t need to plead. That day and that time, i do promise to find you a suitable job, hindi lang kita bibigyan ng trabaho. Kundi tutulungan pa kitang ibangin ang sarili mo.” Sabi nito.

Kahit hindi niya magawang ingiti ang kaniyang mga labi dahil may pasa doon ay ngumiti parin siya. Pinilit parin niyang ingiti ang kaniyang mga labi senyales na nagpapasalamat siya dito.

“Hindi—” hindi na niya natapos ang iba pa niyang sasabihin ng takpan nito ang bibig niya gamit ang daliri.

“Don’t talk. Alam kong nahihirapan ka pang magsalita ngayon. You just need to take a rest. Don’t mind the hospital bill. Tulong ko na sa’yo iyon. Huwag kang mag-aalala, hindi kita iiwan. Dito lang ako sa tabi mo.”

Kampante siya sa mga sinabi ng binata. Alam niyang hindi ito magsisinungaling sa kaniya, alam niyang nagsasabi ito ng totoo.

Hayaan nito, kapag naging maayos na ang pakiramdam niya, mababayaran din niya lahat ng mga tulong nito.

Hindi na niya namalayan na naipikit na pala niya ang kaniyang mga mata hanggang sa tuluyan na siyang kinain ng antok.

Sa mga lumipas na araw na pamamalagi niya sa ospital at hindi talaga siya nagawang iwan ng binata tulad ng pangako nito sa kaniya. Talagang nanatili ito sa tabi niya hanggang sa maramdaman niyang unti-unti na siyang gumagaling. Hanggang sa naging ayos na ang pakiramdam niya.

Galing narin ang mga sugat sa katawan niya, hindi na niya naiinda ang sakit ng katawan dulot ng galos at pasa.

Ngayon ay narito sila sa sasakyan ni Quill habang iminamaneho nito. Sa wakas ay nakalabas din siya sa ospital matapos ang mahigit dalawang linggo niyang pamamalagi doon.

Batid din niya ang mahal ng nagastos ng binata sa bayarin sa hospital. Siguro matanda na siya sa kakatrabaho sa binata ay hindi pa niya nagagawang bayaran iyon.

Sa mga araw na kasama din niya ang binata, napag-tanto niyang si Quill na kasama niya ay hindi niya aakalaing si Quill Aguíre na may-ari ng Aguíre Corp at Quill’s palace ang bar na pagmamay-ari nito. Ito rin ang nagmamay-ari ng mamahaling wine na minodel ng modelo at artistang kinuhanan niya ng litrato mahigit ilang linggo na ang nakakalipas.

Hindi rin siya makapaniwalang ang lalaking kasama niya ngayon ang isa sa pinaka-mayamang tao sa buong mundo. Damn it!

“Quill,” pagpukaw niya sa atensyon ng binata dahilan para tumingin ito sa kaniya. Saglit lang iyon dahil mas itinutuon nito ang tingin sa daan.

“Hmm?”

“Thank you for everything. Promise makakabayad din ako sa’yo, kahit tumanda na ako kakatra—”

“Ilang beses ko na bang sinabi sa’yong tulong ko sa’yo lahat ng ginawa ko. Wag mong isiping pinababayaran ko sa’yo ‘yun dahil ang totoo ay hindi. I help you and without expecting something back.”

Napakamot na lang siya sa sariling ulo. Hindi kasi niya mawari kung bakit ganun na lang ang awa nito sa kaniya sa puntong gumastos pa ito ng ganun kalaking halaga. Hindi lang niya lubos maisip kung bakit at anong dahilan? Pilit na lang niyang isinisiksik sa sarili ang mga sinabi nito. Na tinutulungan lang siya nito na hindi naghihintay ng kapalit.

A minute later, they finally arrived. He’s not shocked when he seen the huge and beautiful house of Quill, named Quill’s mansion.

Gusto niyang matawa sa mga nakasulat doon. Kilala din kasi ang bar ni Quill, kaya nabasa nalaman niyang Quill’s palace ang pangalan noon, tapos nakita na rin niya ang Aguíre corp na minsan na niyang pinangarap na doon pumasok. Tapos ngayon ito namang Quill’s mansion. Kailangan ba talagang ipangalan lahat dito ang pagmamay-ari nito?

“Welcome to Quill’s mansion.” He said when they get out of the car while spreading his arms presenting his huge and damn beautiful house.

Ngiti na lang ang naibaling niya sa ginawa ng binata.

Pumasok na sila sa loob ng bahay. At ang nakakapag-takang isipin ay inalalayan pa talaga siya nito kahit sinabi niyang kaya naman niyang maglakad mag-isa. Hindi naman siya baldado.

Ramdam niya ang pagprotekta nito sa kaniya sa mga lumipas na araw, o baka naman nag-a-assume lang siya.

“Hindi pa kaya ng katawan mo. Alam kong may mahina ka parin kaya magpahinga kana lang muna dito. And remember to treat this as your own house.” Sabi nito na malabo naman niyang magawa.

Sobra-sobra na ang tulong nito sa kaniya, at hindi niya sasamantalahin iyon. Hindi niya gagawin ang tulad ng sinasabi nito. Tumapak palang nga sa loob ng marmol at mamahalin nito g sahig ay naiilang na siyang gawin, ito pa kayang sabihin sa kaniya na itrato niya itong parang sariling kaniya. Hindi iyon mamaari.

“No Quill, i can takes care of myself now. I’m fully healed, you don’t need to worry me. Kaya ko na ang sarili ko, hinihintay ko na lang ang trabahong iaalok mo sa’kin. Ano ba yun?” Aniya.

Tumingin ito sa kaniya na naging seryoso pa ang mukha. “Don’t force yourself if you can’t Daryll. Alam kong sinasabi mo lang na ayos ka dahil iniisip mo parin kung paano makakabayad sa’kin.” Sansala nito sa iba pa niyang sasabihin. Agad din nitong nakuha kung bakit niya ito inaapurang magtrabaho agad. Gusto talaga niyang makabayad dito kahit panga sabihing tulong lang nito sa kaniya iyon. Ayaw niyang magkaroon ng utang na loob sa binata. Babayaran niya hanggat kaya niya. “Ilang beses ko bang sasabihin na tulong ko sa’yo lahat ng mga ginawa ko.” Sabi nito na bakas sa boses ang inis.

Napatungo na lang tuloy siya at animo’y nahiya. Hindi lang talaga niya magawang tanggapin na may isang taong tumulong sa kaniya, nung panahong nasa binggit siya ng kamatayan.

Lihim na lang siyang humugot ng isang malalim na hinga at lihim din niyang ibinuga.

“If you want to have a job then let’s talk about your job.”

Sumunod lang siya sa binata hanggang sa marating nito ang animo’y kasing laki ng apartment niya na salas lang ng bahay nito.

Umupo iyon sa mahabang sofa at pinag-cross pa ang binti. Sinenyasan siya nitong umupo.

Naiilang man siyang upuan ang mamahaling sofa ay wala siyang pagpipilian kundi gawin iyon. Binasa niya ang nanunuyong labi bago niya tiningnan ang binata.

“If you want a job then i’ll give one.” He looked at him with a serious face. “Be my secretary.” He said then a little smirked appeared on his lips.

Sekretarya?

“Sekretarya nang kompanya mo?” Ulit niyang bulalas.

Hindi lang kasi siya makapaniwala. At hindi rin niya alam kung kaya niyang maging sekretarya nito, kung kaya niyang gampanan iyon dahil tiyak siyang wala siyang alam sa trabahong iyon.

Tumango tango lang ang binata. Lumapit ito sa kaniya at tumigil ng makalapit, binigyan din nito ng konting distansiya ang pagitan nilang dalawa.

Ramdam niya ang paghinga nito at ang mabilis din na pag-iingay ng tibok ng puso niya.

“Don’t worry. Hahanap ako ng magaling na taong handa kang turuan kung paano maging isang sekretarya ng kompanya ko.” Sabi pa nito.

Napatango-tango na lang siya. Isa na naman ito sa magiging utang niya sa binata. Dahil kung sakaling hahanap ito ng magtuturo sa kaniya, ibig sabihin gagastos na naman ito upang ipambayad sa magtuturo sa kaniya.

“Wala na bang ibang trabaho? You know i can be a security guard or your personal guard. I can also clean your house, clean your car—”

“Firstly, i don’t need a body guard. I can rely on myself, i don’t need that. I also don’t want you to clean my house, because now you’re here, this is house is also yours. That’s the only choice. Being my secretary at my company.”

Hindi niya alam kung ikatutuwa ba niya ang pagiging sekretarya nito dahil alam niyang wala siyang kaalam-alam sa pagiging isang sekretarya

Eh basta! Bahala na. Bahala na si superman sa maaring mangyare sa kaniya…

Itutuloy…

CHAPTER 12

Chapter 12

Ipinag-pahinga muna ni Daryll ang kaniyang katawan sa malambot na kama kung saan ito ang magsisilbing higaan niya sa mga lilipas pang araw na pananatili niya dito.

Alam niyang hindi siya magtatagal dito, kapag kaya na niyang tumayo sa sarili niyang paa at kapag nakapasok na siya sa trabahong inaalok nito doon saka siya magpapaalam. Saka siya aalis at aasa sa kaniyang sarili.

Sobrang kapal na nga ng mukha niya na talagang tumira pa siya dito. Hindi naman niya nanaiisin na samantalahin ang kabaitan ng binata.

Napabaling siya ng tingin sa pintuan ng marinig niyang may kumatok doon.

“Daryll open the door.” Quill said outside the door.

Agad siyang napabalikwas ng bangon at agad niyang tinungo ang pinto. Binuksan niya iyon at doon ay iniluwa ang gwapong binata na nakasuot na ngayon ng damit pantulog.

Hindi nakatakas sa paningin niya ang hawak ng mga kamay nito. Damit?

“For you.” Inabot nito sa kaniya ang hawak-hawak. Itatanong palang sana niya kung ano ang dinala nito pero hindi na niya ginawa. Alam naman niyang damit iyon at binigay nito sa kaniya.

“Uhmm..salamat.”

“You’re welcome. Okay lang ba sa’yo ‘yan? Sorry medyo luma na.” Sabi pa nito.

“Naku, siguro kahit basahan susuotin ko. Pasalamat na nga ako dahil binigyan mo ako ng ganito.” Aniya.

Nginitian lang siya ng binata pagkatapos ay umalis na iyon, tsaka sinarado na niya ang pinto.

Napa-upo siya sa gilid ng kama at sinuri ang mga mga kasuotan na inabot sa kaniya ng binata.

Habang tinitingnan niya ay gusto niyang matawa sa sinabi ng binata. Kung titingnan kasi ang mga kasuotan na binigay nito sa kaniya ay animo’y bagong bili pa.

Nakakapag-taka nga lang kung paano nito nasabing luma na ang mga kasuotan na ito. Tch! Mga mayayaman nga naman.

Huminga siya ng malalim habang paulit-ulit tinitingnan, gulat pa ang bumantas sa kaniya ng makita niyang may tag price pa ang damit.

Gustong maluwa ng mga mata niya ng makita ang presyo noon. Hanep! Yung presyo ng damit ay ilang taon niyang pagtatrabahuhan kung sakali. Sobrang mahal at talagang naiiling siya.

Sinuri pa niya ang ibang mga damit at pang-ibaba nitong binigay. Yung iba may mg tag price pa.

Halos mahilo siya sa mga presyong nakalagay sa mga binigay nito. Nahilot tuloy niya ang sariling sentido ng bahagyang manakit iyon.

Mukhang pati ang mga kasuotan na ito ay maiiling siyang suotin, tch!.

Inimis na lang niya ang mga damit na ibinigay nito sa loob ng cabinet. Medyo napasinghap pa siya sa gulat ng marinig na naman ang katok.

Agad siyang nag-tungo doon at binuksan ang pinto. Gusto niyang ikunot ang kaniyang noo kung bakit narito na naman ang binata.

May dala ito, sinuri ng mga mata niya ang dala nito at napag-tanto niyang iyon ay underwears. Damn! Parang gusto tuloy niyang mahiya.

“Nakalimutan kong ibigay sa’yo. Alam kong wala karing ganito.” Nakangiting sabi nito at inilahad sa kaniya ang underwear.

Nahihiyang tinanggap na lang niya. Damn! “Salamat.” Ramdam niyang namumula na ngayon ang pisngi niya, nahihiya kasi talaga siya.

“Sige aalis na ako, goodnight.” Pagpapaalam nito at muling umalis.

Sinarado na niya ang pinto at pagkatapos nagtungo siya sa cabinet. Inilagay niya doon lahat ng mga binigay nito. Hindi na niya sinuri, baka makakita na naman siya ng price tag at mahilo na naman siya sa mahal niyon.

Humiga na siya sa kama, dahilan para lumapat ang likod niya sa malambot na kama na iyon.

Nasa kalagitnaan palang siya ng pagmumuni-muni ng bigla na naman niyang marinig ang pagkatok sa kaniyang pinto.

Nagpakawala siya ng buntong hininga bago siya bumangon at binuksan ang pinto.

Heto na naman ang binata. Iba naman ang dala nito, alak.

“Shot?” Pag-alok nito sa kaniya at tinaas pa ang bote ng alak.

Kung susuriin ay mamahalin din ang alak na iyon.

Gustohin man niyang tumanggi sa alok nito pero inunahan siya ng hiya. Nahihiya siyang tanggihan ito sa dami ba naman ng naitulong nito sa kaniya.

“Sige.” Tumango siya at niluwagan niya ang pagbukas ng pinto. Pumasok ang binata at umupo iyon sa sahig nakasandal sa kama.

Muling tumayo ang binata. “What do you want? Pulutan?” Tanong nito.

“Everything is fine.” Sagot niya.

Hindi naman niya nanaisin na mag-mungkahi pa ng gusto niyang pulutanin. Sobra na nga ang kapal ng mukha niya, dadagdagan paba niya?

Umupo na siya at hinintay na lang niya ang pagdating ng binata.

Hindi nagtagal ay dumating narin ito. Gusto niyang matawa sa dala-dala ng binata pero pinipigilan lang niya.

Cakes? Sure ba talaga ito na iyon ang gagawin niyang pulutan?

“Cake is good while drinking that.” Pagtukoy nito sa alak.

Tumango-tango na lang siya. Sino ba naman siya para mag-reklamo pa?

Nagsimula na silang mag-inom. Ito ang nagsasalin sa baso niya, habang siya naman ang nagsasalin ng alak sa baso nito.

Kung kanina ay naiilang siya sa binata ngayon hindi niya. Medyo tumataas na kasi ang tama niya, dahilan para magawa na niyang makipag-usap dito ng walang hiyang nararamdaman. Nagawa narin niyang makipag-tawanan sa binata sa mga nakakatawang kinukwento nito.

“I just want to know, why can’t i reached your phone that time? Di’ba sabi ko tatawag ako sa’yo bakit hindi kita ma-contact? Don’t tell me na maling numero ang ibinigay mo sa’kin kasi hindi ka nagtitiwala?” Biglang iniba nito ang usapan nilang dalawa.

Ngumiti siya ng maalala niya ang nangyare nung mga panahong tumawag sa kaniya ang binata. “Matatawa ka kapag ikinwento ko sa’yo.” Aniya. Ipinagpatuloy niya ang sinasabi ng makitang seryosong nakatingin lang sa kaniya ang binata, halatang gusto-gusto nitong pakinggan ang dahilan niya. “Nasa loob ako ng cr. Sumi-cr, and my phone is in my hand. I’m waiting for your calls. Mga ilang minuto siguro ang ginugol ko sa paghihintay sa tawag mo. Then boom, you called. Sa sobrang gulat ko, dumalas sa’kin ‘yung cellphone at sa kinamalas-malasan ay nahulog iyon sa timba na puno ng tubig.”

“You know what, i tried everything. I go to cellhone fixer and he told me, na hindi na iyon maayos pa. I was so disappointed that time. I was so worried that time, wala akong trabaho nu’n at hindi ko alam kung saan ako pupunta.” Pagkukwento niya pagkatapos ay inisang lagok ang alak sa kaniyang baso. “Then, naisipan kong pumunta sa dati kong pinag-tatrabahuhan. Sa bar na iyon kung saan tayo nagkita. At sa kamalas-malasan, madaling araw na ng pumunta ako doon, hindi ko kasi namalayan na nakatulog na pala ako. At ‘yun hindi kita nakita.”

“Why didn’t you see me? I’ve been there starting at 6:00pm until 3 or 2 am, i guess.” He said.

Taka naman ang bumagtas sa mukha niya. Ang alam talaga niya ay pumunta siya doon ng mga past 12:00 midnight. At alam niyang inilibot niya ang mga mata ngunit hindi niya nakita ang binata. Tandang-tanda pa niya iyon.

“Hindi kita maintindihan. Pumunta ako doon, hinanap kita pero hindi kita nakita.” Sabi pa niya na halos may buong pagtataka.

Inisang lagok lang ng binata ang alak sa baso nito at muling nagsalin. “Don’t mind that. It all in the past, siguro hindi lang tayo nagkatagpo ng mga araw na iyon.” Itinaas nito ang baso ng alak na ngayon ay puno na ng laman. “Let just enjoy the night.”

Pinag-umpugan naman niya ang baso niya at ang baso ng binata dahilan para maglikha iyon ng tunog.

Sabay pa nilang inisang lagok ang alak at saka iyon binaba ng wala ng laman. “This is great.” Sabi nito kapag-kuwan.

Ramdam niyang tinatamaan na siya. Umiikot na rin kasu ang paningin niya at nakakaramdam na siya ng hilo. Bumibigat narin ang talukap ng kaniyang mga mata na animo’y gusto na niyang makatulog.

“Cheers.”

“Bottoms up.”

Ilang beses pa nilang nilagok ang alak at talagang wala ng natira doon. Pati ang cake na ubod ng sarap ay naubos narin. Mas lamang nga lang ang nakain ng binata.

Ngayon alam na niya ang isa sa paborito nitong pagkain. Cakes—damn! Why is he minding that? Good God, effect of alcohol he takes.

“Quill,” pabulong niyang sabi na akala niya ay hindi nito mapapakinggan ngunit mali siya. Nilingon siya nito na may mapupungay na mga mata. “You’re so handsome.” Hindi niya alam kung bakit niya nasabi iyon. Basta bigla-bigla na lang bumuka ang kaniyang bibig.

Kahit alam ni Quill na lasing siya ngayon ay rinig niya ang sinabi ni Daryll sa kaniya. Malinaw na malinaw iyon kahit pabulong lang iyon.

Ngumiti siya ng mapang-akit habang ang mga titig ay hindi inaalis sa binata.

Hindi na niya maramdaman ang sariling huwisyo. Kakaiba ang nararamdaman niya. Hindi man niya aminin ngunit may kung anong pananabik siyang nararamdaman.

May kung ano dito sa buong pagkatao niya na gustong tikman ang mga labi ni Daryll na ubod ng pula, pakiramdam niya’y sobrang tamis ng mga labi nito.

Maihahalintulad sa ubod ng pulang mansanas na ubod din ng tamis. Damn! Why do he felt like he want to kiss him? Why?

“Daryll,” pabulong din niyang pagtawag dito. ‘Yung bawat pagbanggit niya ng salita ay animo’y nangaakit at ito naman ay tila naakit.

“Hmmm?” Tumingin ang mapupungay nitong mga mata sa kaniya.

“I like your lips. I like how natural it is.” He said sounds like a flirting.

Nakita niyang pinasadahan ng dila ng binata ang pang-ibabang labi nito dahilan para mamasa iyon. Mas lalong kuminang pagkapula ng labi nito. Mas lalo tuloy nabubuhay ang hindi dapat mabuhay sa kaniyang katawan.

“Thank you.” Pasalamat nito sa kaniya na ngayon ay lumalaban sa mapang-akit niyang titig.

Damn! Why is he turned on? F-ck this! It can’t be!

“Can i kiss you?”

Right! So right! He don’t know now why he said that. All he just knew is he want to pressed his lips againsts him.

Medyo nakaramdam pa ng bahagyang gulat si Daryll sa gustong mangyare ni Quill, sino nga ba siya para tumanggi? He is just a nobody. May utang na loob din siya dito.

‘Yun nga ba ang dahilan? Pagsalungat ng kabilang panig ng kaniyang isip.

“Then kiss me.”

He is afraid he might regret this. He might regret kissing him tomorrow morning. But he f-cking say yes. Hindi na niya mababawi ang nga sinabi niya.

Baka naman gusto mo ding halikan ‘yung mga labi niya. Kunwari kapa.!

Pati tuloy kabilang panig ng isip niya ay tinatabla na siya. Bakit ba kasi hindi pa niya aminin na gusto din niyang makahalikan ang binata. Bakit kailangan pa niyang gumawa ng dahilan sa kaniyang sarili!

Malakas ang bawat pagkalabog ng kaniyang puso. Halos parang may kung sinong tumatambol doon at nakakabingi iyon sa kaniyang pandinig.

Heto na kasi ang binata palapit ng palapit sa kaniya. Hindi rin nito inaalis ang pagkakatitig ng malalim sa mga mata niya at ganun din naman siya.

Konti na lang, sobrang lapit na at ilang hibla na lang ang pagitan ng mga labi niya at ng mga labi ng binata. Mahahalikan na niya ito. Matitikman na niya ang mga labi ng isang Quill Aguíre sa pangalawang pagkakataon.

Ngunit tila kay damot ng tadhana. Mukhang hindi uma-ayon ang tadhana sa nais nilang dalawa. Bigla kasi nag-ingay ng malakas ang telepono ng binata dahilan para magkalan silang dalawa at mabigyan ng distansiya ang isa’t isa. Tila nahiya sa dapat ay gagawin nila.

Hindi na maramdaman ni Quill ang kaniyang sarili sa lakas at bilis ng tibok ng kaniyang puso, dahil sa tunog ng teleponong pumailanlang sa loob ng silid.

“I’ll go answer this phone.” He said then he stood up.

Naglakad na siya palabas ng kwarto ng binata at dinukot niya ang telepono sa loob ng bulsa ng suot niya. Sinuri niya ang tumatawag, ang nag-nakakainis na umistorbo sa kanila at napag-alaman niyang ang nobyo pala niya iyon. Si Thads. Shit!

“Hello baby.” Agad niyang pabungad sa telepono. Nakalimutan na tuloy niyang may nobyo siya na sa loob ng halos dalawang linggo ay hindi parin niya nakaka-usap. Mas pinili kasi niyang intindihin si Daryll kasi unahin ang mahal niya…

Itutuloy…

Wag na kayong mag-tampo dalawang update na bawat araw. Hehe..

CHAPTER 13

Chapter 13

“Hey how are you? You finally picked up the call.” Mababanaagan ang pag-aalala sa boses ni Thads.

Nahilot ni Quill ang kaniyang sentido ng bahagyang manakit iyon.

“I’m sorry baby, just a li’l bit promblem.” Paghingi niya ng paumanhin.

“You can talk to me baby, what happened? I’m your boyfriend, you can talk to me whatever you wanted.” Talagang hindi mawawala sa boses ni Thads ang pag-aalala.

“Hindi naman malaki yung problema ko. It just a simple problem not a big deal, anyways i’m sorry baby. I’m sorry for not answering your calls and texts. Sorry.”

“No baby it’s okay. Bukas dadalaw ako sa bahay mo. Wait for me.” He said. “You need to sleep, goodnight. I love you.”

“Thank you. I love you too and good night.” He said then he ended the call.

Nung sinabi niyang mahal niya ito hindi niya maramdaman ang init doon. ‘Yung tila unti-unti na siyang nakakaramdam ng panlalamig sa sinabi niya.

Idinaan na lang niya sa isang buntong hininga at muli na niyang isinilid ang kaniyang telepono sa loob ng bulsa.

Lumakad na siya at muling pumasok sa loob ng kwarto ni Daryll. Naabutan niyang nakapikit na ang mga mata nito at mahihinang humaharok. Mahimbing na itong natutulog.

Tanging isang mahinang buntong hininga ang kaniyang naibuga. Tila nakaramdam siya ng disappointment.

Wala siyang nagawa kundi linisin ang mga pinag-inuman nilang dalawa. Matapos mailagay iyon sa isang tabi ay dinaluhan naman niya ang binata.

Binuhat niya ito at maingat na hiniga sa kama. Natawa na lang siya sa inisip. Hindi niya aakalaing mahinang uminom ang binata.

Dahil nga sa medyo may kabigatan ito at nadala siya. Hindi niya namalayan na nakatitig na pala siya sa mukha nitong mahimbing parin natutulog.

Napalunok siya lalo na ng tumuon ang mga labi niya sa mapupulang labi ng binata. Dito siya nate-tempt. Bakit nga ba? Bakit nga ba siya nakakaramdam ng ganito?

Kinuha na lang niya ang kamay niya at akmang aalis ng bigla-bigla na lang siyang niyakap.

“Stay Quill.” Sabi nito na hindi niya alam kung dala lang ba ng kalasingan o tunay na sinabihan siya nito.

Maya-maya ay lumawag narin ang pagkakayakap nito sa kaniya. Hanggang sa tuluyan ng natanggal ang mga kamay nito sa pagkakayakap.

Inisang titig pa niya ang binata. At umalis na siya bagopaman niya magawa ang mga bagay na tumatakbo sa isip niya.

Diretso siya sa loob ng kwarto niya. Matapos mahubad lahat ng saplot sa katawan at wala siyang itinira. Humiga na siya sa kama at binalot ang kaniyang katawan ng malambot na comforter.

Pinilit niyang ipikit ang kaniyang mga mata, hindi siya mapakali. Tanging mukha kasi ng binata ang naiisip niya, ang pumapasok sa isip niya at hindi niya alam kung bakit. Ang tanging alam lang niya ay lasing siya. Lasing siya kaya naiisip niya ang mga ganitong bagay.

Daryll woked up, he had a headache. He also felt sleepy.

Nasapo niya ang sentido at bahagya iyong hinilot. Kinusot din niya ang mga mata niya upang maging malinaw ang kaniyang mga nakikita.

Wala pa siya sa sariling huwisyo, hang-over parin siya pero kailangan niyang bumangon.

Sinipat niya ang relong nasa ibabaw ng bedside table. It just 5:00 am.

Hindi na niya ginawang bumalik sa pagkakatulog. Agad siyang nag-tungo sa loob ng bathroom at naligo.

Hindi na siya namangyan ng makitang shower lang ang naroon. Mayroon namang ganoon sa loob ng condo ng binata kaya alam niya kung paano iyon gamitin.

Bigla tuloy niyang naalala si Rio, ang nobyo niya. Agad na may isang luhang pumatak sa kaniyang mga mata.

Naalala tuloy niya ang nobyo niya, ‘yung mga panahong magkasama pa silang dalawa. ‘Yung panahong sabay pa silang dalawang maligo. ‘Yung init ng pagmamahal na pinagsasaluhan niya, naalala din niya ang lahat ng iyon.

He loves Rio and God knows how much he wanted to stay with him, but he can’t. He can’t stay with him and he can’t be with him. Not now maybe sooner, when he have the guts to face his boyfriends mother.

Siguro kapag mayroon na siyang lakas upang ipagtanggol ang pagmamahal niya dito, saka lang niya iyon magagawa.

Isinama na niya ang kaniyang mga luha sa umagos na tubig na nagmumula sa shower. Ipinadala na niya ang lahat ng sakit, pighati at pangungulila sa pag-agos ng tubig.

Matapos niyang maligo ay itinapis na niya ang tuwalya sa kalahating bahagi ng katawan niya. Kung saan matatakpan ang kaselanan niya.

Matapos iyon ay lumabas na siya. Diretso siya sa cabinet at naghanap doon ng masusuot.

Muli na naman tuloy bumalik sa kaniyang isipan itong mga mamahaling kasuotan na ito. Tila pinagsisisihan niyang naligo siya, ayan tuloy magagawa na niyang masuot ang damit na binigay nito.

Ano nga ba ang magagawa niya? Wala na siyang pagpipilian. Sinuot na lang niya ang damit at saka na siya lumabas.

Naka boxer lang siya. Wala naman kasi siyang pupuntahan.

Nag-tungo siya sa kusina. Hindi naman maaring wala lang siyang gawin kung nandito lang siya. Isa na nga siya sa palamunin hindi pa siya kikilos?

Hindi narin siya namangyan sa mga gamit dito. Halos lahat kasi ng gamit dito ay alam na niyang gamitin, ito kasi ang tinuro sa kaniya ng nobyo niya nung mga panahong kasama pa niya ito. Damn! Bakit ba lagi niyang naiisip ang nobyo niya? Bakit lahat ng mga bagay ay konektado dito? Shit!

Nag-luto na siya ng agahan. Hindi niya alam kung anong paboritong kainin ng binata kaya mga ilan iba’t ibang pagkain ang niluto niya.

Mga ilang minuto din ang ginugol matapos niyang mag-luto. Now he is preparing their meal, preparing their dining area.

Mabilis siyang natapos, at hindi naman maari na mag-tigil lang siya sa isang tabi. Kaya habang hindi pa nagigising ang binata ay nag-umpisa na siyang mag-linis.

Kahit halos hindi dapuan ng alikabok ang loob ng bahay na iyon ay pinakalinisan parin niya. Hindi nga niya alam kung bakit wala namang katulong ang binata ngunit hindi dapuan ng alikabok ang bahay nito.

Sobrang linis. ‘Yung wala talaga siyang makikitang kahit mumunting dumi.

“You don’t need to do that.” Napabaling siya sa binata ng magsalita iyon, basa pa ang buhok at halatang bagong ligo.

Hindi niya mapigilan ang makaramdam ng kakaiba sa tuwing magtatama ang mga mata nilang dalawa. Kakaiba iyon na halos pati ang puso niya ay mabilis ang pag-kalabog sa hindi niya malamang kadahilanan.

“Uhmm… Naghanda ako ng pagkain. Katatapos ko lang mag-luto.” Sabi niya. Pumihit na siya patalikod at muli niyang itinuloy ang pagpupunas ng bintana.

Saktong pagpihit niya ay siya namang pagsinghap niya sa gulat. Naroon na kasi sa harapan niya ang binata at mga ilang hibla na lang ang pagitan nito sa kaniya.

Ilang segundo pa silang nagkatitigan ng binata na animo’y binabasa ang mga emosyong namumutawi sa kani-kaniyang mga mata.

Hindi niya magawang makahinga ng maluwag na animo’y kinakain siya ng takot at ang mabilisang pagtibok ng kaniyang puso.

“I said don’t do the house chores,” Halata sa boses nito ang pagka-seryoso. Tumatama ang mabango nitong hininga sa mukha niya at hindi niya mapigilan kundi singhutin ang mabango nitong hininga.

Inagaw sa kaniya ang pamunas na nasa kamay niya at dumistansiya na ito sa kaniya.

“Follow me. Let’s eat.”

Nakahinga lang siya ng maluwag ng makalayo na ang binata sa kaniya. Halos sapuin niya ang sariling dibdib na animo’y pinapakalma niya iyon.

“Come on Daryll.” Rinig niyang sabi nito kaya agad na siyang sumunod.

“Come on sit.” Inilahad pa nito ang kamay sa bangko.

Umupo siya at ng inisang tingin niya ang binata halatang madilim ang bakas ng mukha nito. Hindi niya alam kung bakit, hindi rin naman niya nagawang itanong.

Siguro dahil sa pagkilos niya ng wala sa kagustuhan nito, at siguro hindi nito gustong ipagalaw sa kaniya ang mga gamit sa loob ng bahay nito.

“I don’t want you to clean the house or something. Daryll, hindi katulong ang tingin ko sa’yo dito. You are my friend so don’t treat yourself like you were not.” He said. His voice was dark just like his face.

“Yes.” Tipid niyang sagot.

Pagkatapos noon ay nag-umpisa na silang kumain. Paminsan-minsan ay nahuhuli niyang nakatingin sa kaniya ang binata, wala na lang siyang ibang ginawa kundi ang hindi pagpansin dito.

“By the way nakahanap na ako ng mag-tuturo sa’yo. And if you passed then you can be my secretary.” He said.

Tumango-tango na lang siya bilang pag-sang-ayon.

Nasa kalagitnaan sila ng pag-aalmusal ng may pumasok na isang medyo matangkad na lalaki, maganda ang tindig ng katawan, gwapo at masasabing maharlika iyon base sa kung paano siya titingnan ng tao.

“Hi baby goodmorning.” Lalapit sana ang lalaki kay Quill ngunit naantala iyon ng makita siya.

Isang mapanuring tingin ang ibinato nito sa kaniya bago tumapat ang titig nito sa binata.

“Who is he?” He asked while his voice was serious.

Bahagyang tumayo si Quill at binigyan nito ng halik ang mga pisngi ng lalaki. Nahiya tuloy siya kaya iniwas niya agad ang tingin sa dalawa.

Hindi lang siya makapaniwalang ang isang Quill Aguíre ay may karelasyon ding tulad ng sa kaniya. Hindi niya lubos maisip na lalaki din ang gusto nito.

“Thads this is Daryll my friend. Daryll this is Thads.” Pagpapakilala ni Quill sa kaniya sa binatang nag-ngangalang Thads.

Tumayo siya at lumapit sa binata. Inilahad niya ang kaniyang kamay na agad naman nitong tinanggap. May matamis ding ngiti ang ipinasilay nito sa mga labi.

“Nice meeting you Daryll. Quill’s friend.” Malugod nitong pagpapakilala, pagkatapos ay kumalas na ito sa pakikipag-kamay sa kaniya.

Hindi niya alam at maling pag-isipan niya ng masama si Thads. Napa-plastikan kasi siya sa ugaling ipinapakita nito sa kaniya.

“I arrived just in time. Inilabas nito ang pagkaing dala.

Medyo marami kasi siyang niluto kaya wala ng paglalagyan ang pagkaing dala ni Thads.

“Can you pick up those food. Put it on the trash can, please.” Pag-utos nito sa kaniya na bahagya pa niyang ikinagulat.

“Ahh cge.” Sabi na lang niya at nang akmang iimisin na niya ang mga ulam ay nagsalita naman si Quill.

“Don’t!” Seryosong boses na pagpigil nito sa kaniya. “I’m not done yet.” Sabi pa nito kaya nahihiyang muli niyang binalik ang sana’y ililigpit na niya at itatapon. “Mamaya na lang na’ten kainin ‘yan.” Sabi nito sa nobyo nito at muli ng nagsimulang kumain.

Nahihiyang na-upo na lang siyang muli habang nakatingin kay Thads at sa ekspresyon ng mukha nito ngayon. Animo’y disappointed sa mga sinabi ni Quill.

“I don’t want to eat.” Bumaling na naman sa kaniya ang titig na animo’y isang mabait na anghel habang nakatingin sa kaniya. “Can you get me a glass of coffee, please?” Parang hindi naman pakiusap ang sinabi nito. It’s more like he was ordering him to do that.

“Okay.” He smiled then when he is about to stand up, Quill voice filled the room.

“Let me. Tutal tapos narin naman akong kumain.” Sabi ng binata at ito na ang tumayo nag tungo iyon sa kusina upang gawan ng kape ang nobyo nito.

Naiwan silang dalawa ni Thads sa harap ng hapagkainan. Nakakaramdam siya ng hiya sa tuwing magtatama ang tingin nilang dalawa ni Thads. Halos hindi niya magawang suminghot ng hangin, hindi niya magawang makahinga ngayong kasama niya ito.

Una palang ay hindi na maganda ang pakiramdam niya dito. Mabigat na ang loob niya sa binata, hindi man niya gustong pag-isipan ito ng masama ngunit iyon talaga ang nararamdaman niya. Pakiramdam niya ay peke lang ang ngiting ipinapakita nito sa kaniya, na sa loob ng mala-anghel nitong mukha makikita sa loob kung gaano ito kasama.

“How come you and Quill, my baby became friends?” He asked while looking at him with a serious face.

Hindi niya magawang tumingin dito tulad ng seryosong pagtingin nito sa kaniya, na kung pagmamasdan ay nagiging matalim iyon.

“We jus—”

“Here’s your coffee.”

Hindi na niya na tuloy ang sasabihin ng magsalita si Quill, palapit ito sa kanila dala ang kape at inilapag iyon sa lamesa sa harap ng nobyo nito.

Nagtaka nga siya dahil muling bumalik iyon sa kusina at pagbalik ay may dala iyong isang tasa ng kape.

Akala niya ay para ito sa sarili nito pero lumapit iyon sa kaniya at inilapag ang kape sa harap niya. “Your coffee.” Sabi nito at nginitian pa siya.

Gusto niyang manliit ngayong araw na ito. Maglaho na lang dahil pinakikiramdaman niya ang nobyo ng binata ay iba na ang titig nito sa kaniya.

Ang maladimonyo nitong mukha na nakakubli sa mala-anghel nitong mukha ay unti-unti ng sumisilay…

To be continued…

CHAPTER 14

Chapter 14

AFTER that breakfast, Thads finally said goodbye. Umalis na iyon at natatandaan pa niya ang matalim nitong titig bago iyon tuluyang lumabas ng silid.

Naibuga niya ang hangin kanina pa niya pinipigil. Tila inalisan din siya ng tinik sa katawan ng makaalis na iyon.

“Prepared yourself Daryll, Leny called me. Malapit na daw siyang makarating dito. Siya nga pala ang mag-tuturo siyo ng lahat ng mga dapat mong malaman sa trabahong alok ko.” Anito. “I won’t disturbed you. I have to go to work, see you.”

Nakita na lang niya ang papalayong bulto ng binata. Patungo iyon sa kwarto nito.

Hinintay na lang niya sa labas ng bahay na dumating ang tinutukoy nitong mag-tuturo sa kaniya. Ngayon palang ipinagdarasal na niya na sana ay mabilis siyang makatuto. Upang mabilis din niyang makuha ang trabahong alok niyon bagopaman iyon makahanap ng bagong sekretarya.

Maya-maya pa ay nakita na niya ang isang magarang sasakyan tumigil sa labas ng gate ng bahay. At doon ay nag-tungo siya upang pagbuksan ng pinto ang taong sakay ng kotse na iyon. May hinala kasi siyang iyon na ang tinutukoy ng binata.

Hindi nga siya nagkamali, isang medyo may katandaan na na babae ang lumabas sa sasakyan. Kahit ganoon ay mapaghahalataan itong bata dahil sa kinis ng kutis ng balat nito.

“Hey.” Kinawayan siya nito at ngumiti. Inisang hakbang din nito ang pagitan nilang dalawa. “You might be Daryll? Am i right?”

Hindi na niya nagawang magtaka kung paano nito nalaman ang pangalan niya. Siguro ay naikwento na ng binata sa dalaga ang pangalan niya.

Tumango-tango na lang siya bilang pag-sang-ayon. “Pasok po kayo.” Sabi niya at niluwagan pa ang pagkakabukas ng pinto.

Pumasok na ang dalaga at siya naman ay pumasok narin. Sinarado niya ang pinto at nagsimula na siyang maglakad kasama ang dalaga.

Nakasalubong pa niya si Quill na nakasuot na ng pang business suit nito.

Animo’y na hipnotismo siya ng tumuon ang kaniyang mga mata dito. Masasabi niyang mas lalo itong guma-gwapo sa suot nito. Masasabi din niyang magaling itong magdala ng damit. Pwede na itong maging modelo at siya naman ang kukuha ng litrato dito.

“Hey Quill, your so handsome.” Ngiting pagbati ng dalaga sa binata.

“Thanks Leny,” nakangiti din nitong pasalamat sa dalaga.

Konting pag-uusap lang ang naganap bago magpaalam ni Quill na magtutungo na ito sa trabaho. Nilagpasan na nito ang dalaga at lumapit naman ito sa kaniya.

“Goodluck Daryll.” He said with an encouraging smile.

Pati siya tuloy ay nahawa ng ngiting iyon ng binata. Buti na lang at nakaalis na iyon bago pa nito tuluyang nakita ang ngiting sumilay sa kaniyang mga labi.

Damn! Ano na naman ba ito? Shit!

Ipinilig na lang niya ang ulo sa labis niyang pag-iisip. Kinalma din niya ang sarili at mas piniling pag-tuunan ng pansin ngayon ang magtuturo sa kaniya. Ito muna. Ito na lang dahil ito ang kailangan.

Kakarating palang ni Quill sa kaniyang opisina ngunit tila gusto na agad niyang umuwi ng bahay. ‘Yung kabilang panig ng katawan niya ay gusto na agad umuwi kahit pa nga marami pa siyang ginagawa.

It give it a damn shit!

Nahilot niya ang sariling sentido ng bahagyang manakit iyon. Awtomatiko pa siyang napatingin sa pinto ng opisina niya ng may kumatok doon kahit pa nga bukas ang pinto.

Nagtama ang mga mata nilang dalawa ng nobyo niya. Ngumiti iyon ng matamis sa kaniya na ginantihan din naman niya ng pag-ngiti.

Lumapit ito sa kaniya at pumunta sa likuran niya. Hinilot nito ang balikat niya dahilan para mapapikit siya sa sarap na dulot niyon.

“Uhmmm.. Thads, i like that.” He said while is eyes half closed.

Dumukwang ang binata at binigyan ng halik ang mga labi niya. Naglikha pa iyon ng tunog bago iyon tuluyang naghiwalay ang mga labi nilang dalawa.

“Are you tired?” He asked still doing massaged.

“Yeah baby, but i’m ready for something hot. For something erotic.” He said with a seducing smile. “Ready to make love to you right now.”

Pinasadahan ng palad nito ang dibdib niya pababa hanggang sa makarating iyon sa pagkalalaki niyang natatabunan ng suot.

“Ohhh.. Baby so hard.” He sexily said while pinching his c-ck lightly and seductively.

He is turning him on. Turing his c-ck more. To the point that his erect is going bigger and bigger, going stronger and stronger.

“Baby, the door.” Sabi niya ng mapansing nakabukas parin ang pinto. Mahirap na baka may makahuli sa kanilang gumagawa ng milagro sa loob.

“Let me take care of that.”

Lumapit si Thads sa pinto at agad nitong dahan-dahang sinarado ang pinto. Pagkatapos ya humarap ito sa kaniya at tumingin ng matiim sa kaniya mata sa mata.

‘Yung titig na animo’y ng aakit at siya naman ay naakit sa bawat ginagawa nito.

Lumapit iyon sa kaniya habang ang sarili nitong labi ay bahagyang kinagat.

Agad nitong hinawakan ang neck tie niyang suot at inilapat ang mga labi nito sa mga labi niya. Agad naman niyang tinugon at bahagya pang ipinikit ang kaniyang mga mata.

And with a one flash of memories he suddenly stop. Bahagya din niyang naitulak ang nobyo niya at bumaling sa ibang direksyon ang mukha niya.

“I can’t Thads. I can’t right now,” sabi niya.

Ang dahilan kung bakit siya natigil sa paghalik sa binata ay isang memorya niya sa lalaking nasa bahay niya ang naalala niya.

“Why?” Thads asked sounds frustrated and something like irritated.

“I’m not in the mood baby, i also worry na baka may makakita sa’ten. I don’t like that. I’m sorry, maybe next time.” He lied.

Pinagdikit ng binata ang mga labi nito na inisang tingin pa siya. Sinusuri ng bawat titig nito ang dahilan ng pagtigil niya.

Rinig din niya ang malakas nitong pagbuntong hininga ngunit wala itong sinabing kung anoman.

“Then i won’t going to bother you anymore.” Halata sa boses nito ang pagka-dismaya. “Goodbye.” Hinalikan pa siya nito sa labi bago ito tuluyang umalis.

Binuksan nito ang pinto at naiwan siyang nakatanga lang sa pinaglabasan ng nobyo niya.

Mariin siyang napasambunot sa sariling buhok at kunot ang noo. F-ck! F-ck! Why can’t he get Daryll out of his head? Damn f-ck!

Nahilamos pa niya ang sariling palad sa kaniyang mukha habang malakas na bumuntong hininga.

Hindi na niya kayang mag-trabaho ngayon, wala na siya sa sariling huwisyo. Maybe now he need to go to his Quill’s palace, his bar to get drunk.

Masyado na kasi siyang maraming iniisip ngayon araw. He is also frustrated to what just happened. Damn!

Ramdam niya ang lungkot sa mukha ng nobyo niya. At ngayon ay iniisip niya kung paano siya makakabawi dito.

Hinubad niya ang business suit niyang suot at nagpalit siya ng damit na naroon sa loob ng opisina niya. Just a simple clothes with a cap on his head.

Lumabas na siya ng opisana niya pagkatapos. Diretso siya sa kotse niya at pinaandar niya iyon.

Mabilis ang bawat pagmamaneho niya ng sasakyan kaya madali lang para sa kaniya na marating ang sariling bar.

Hapon na kaya makikitang bukas na ang bar na iyon, magaling kasi ang manager na inatasan niya.

Lumabas na siya ng sasakyan at bago pumasok at inilabas muna niya ang telepono. He need someone to accompany him, he need his friends to drink with him.

Gusto niyang matawa sa Group chat nilang mga magkakaibigan. Pinalitan na naman iyon ng isa sa kaibigan niya si Ken.

Ken Martin the most hot and handsome person in the whole wide world. Pag-basa niya sa pangalan ng GC. At as-usual naroon na naman ang mga kaibigan niyang hindi matanggap na ganoon ang pangalan ng GC.

“Damn you Martin.” Gord texted.

“I’m more handsome.” Luis texted second.

“No one is handsome but me, and only me.” Caleb texted third.

Halos mag-ingay at mag-away-away na ang mga kaibigan niya sa Gc nilang iyon. Walang nagpapatalo sa larangan ng pagiging maskulado at pagiging gwapo. Kung tutuusin ay siya lang naman ang pinaka-gwapo sa lahat ng mga kaibigan niya.

He is half French-half Filipino after all one of the most handsome businessman of all time.

“F-cker’s accompany me tonight. Let’s have a drink.” He texted.

Agad na tumunog ang kaniyang telepono ng mabasa ng mga iyon ang mensahe niya. Animo’y nagpadala sa kaniya ng kani-kanilang simpatya.

“Why bud Quill? What the f-ck happened?” Pakiki-usyoso ni Luis.

“Tell us moron.” Carlosz said next.

“Right away to your bar.” Caleb directly replied.

“Nothing happened, go to my bar if you want, then if you don’t then don’t.” Natawa pa siya sa sariling sinabi bago niya pinatay ang tawag at isinilid niya iyon sa loob ng bulsang suot.

Pumasok na siya sa naturang bar. Limitado palang ang mga tao, mamayang gabi ay halos mapuno ito, matitiyak na niya. At ang mga kaibigan na naman niyang sabik sa dalaga ay mukhang makakabingwit na naman ng makakatalik ngayong gabi.

“Goodmorning boss.” Pagbati sa kaniya ng bartender na naroon na bahagya pang iniyukod ang ulo.

Binigyan lang naman niya nito ng ngiti bago niya nilagpasan. Nakasalubong naman niya ang manager niya at pati iyon ay nagbigay din ng pagbati.

Pumwesto siya kung saan naroon ang bartender. He missed to to do the bartender thing, isa din kasi siya sa may pinakamasarap na paghalo-halo ng mga alak. Kaya’t talagang dinarayo ito lalo na ng kababaihan kapag siya na ang gumagawa ng alak.

“Light mixed alcohol please.” Sabi ng magandang dilag na animo’y kung pagmamasdan ay isang modelo. Bahagya pa itong kumagat sa sarili nitong labi na animo’y inaakit din siya.

“Right away miss beautiful.” He also give him his seductive smile and do the thing.

Pinakitaan pa niya ang dalaga ng galing niya pagdating sa paggawa ng alak na gusto nito, at pagkatapos ay inilagay niya iyon sa wine glass.

Gamit ang daliri ay inasog niya palapit sa dalaga ang baso, agad naman nitong tinanggap na bahagya pang kinapitan ang daliri ng kaniyang kamay.

Nanunudyo at may pang-aakit itong tumingin sa kaniya bago nito binitiwan ang kamay niya.

He used to see this scene. He used to interact about this.

Wala siyang magagawa, isa siya sa mga adonis na nilikha ng may kapal.

Marami pang mga kababaihan ang lumapit sa kaniya, na batid niyang hindi naman alak ang hanap ng mga ito, kundi ang makatalik siya kahit sa isang beses man lang.

Tumigil na siya sa ginagawa ng matanaw niya ang kaniyang mga kaibigan na pumasok sa loob ng bar niya. May mga kababaihan pang nilapitan ang mga iyon at nang-aakit na pinasadahan ng kamay ang dibdib ng mga kaibigan niya.

It just Carlosz, Ken, Luis, Gord, Jonax, and
Exequile.

Nakangiting lumapit ito sa gawi niya. “What’s up the bartender mr. Aguíre.” Pabungad na sabi ni Exequile.

They do the hand to hand sign.

Itinigil na niya ang ginagawa at hinayaan na lang na ang bartender ang magtuloy ng mga iyon. Sinamahan na niya ang kaniyang mga kaibigan sa pribadong silid kung saan doon sila laging tumatambay. Sila lang.

“Ano naman ang naisipan mo at nagyaya kang uminom?” Tanong ni Gord kapag kuwan.

“Nothing bud. I just want to be with you and our friends.” Sagot niya na siya namang hiyawan ng lahat.

“You really missed us bud, don’t you?” -Luis.

He just rolled his eyes then he sat on the sofa. Isa-isa ring nagsi-upuan ang kaniyang mga kaibigan. Ang isa naman ay kumuha ng alak at ang isa naman ay kumuha ng baso. Inilapag ng mga iyon sa lamesa.

Hindi pa sila nagsisimula ay nagdala na agad ng pulutan ang tauhan niya. Hindi mahilig ang mga kaibigan niya sa kung ano-ano.

Just snacks or fruits is okay with them. But for him, he loves to eat cakes while drinking light or hard alcohol.

Ewan pero itong pagkain na ito na ang kinahiligan niya simula pa nung una.

“Bring me cakes here.” Utos niya sa tauhan na ikinatango lang naman nito.

Hindi na natanong ng mga kaibigan niya. Iyon na kasi talaga ang paborito niyang pulutan simula ng matuto siyang uminom…

To be continued…

CHAPTER 15

Chapter 15

Quill is already drunk after so many alcohol he takes. Quill is drunk so his friend is.

“One more shot!” Itinaas ni Carlosz ang baso na may lamang alak.

Sabay sabay naman din nilang itinaas ang mga baso nila at pinag-umpugan iyon sa baso ng isa’t isa. Naglikha iyon ng tunog pagkatapos ay sabay-sabay naman sila sa paglagok.

He looked at his friends faces. Namumula na ang mga pisngi ng mga iyon, at ang tutok ng tainga ay pula narin. Alam niyang pati ang mga iyon ay lasing na rin.

Isang ngiti ang sumilay sa kaniyang mga labi.

Mga ilang shot pa ang ginawa ng lahat at talagang hindi na kaya ng mga iyon. Nagpaalam na siya dahil sapat na sa kaniya ang nainom niya, dahil kung masobrahan iyon ay baka maisuka na niya.

“Goodbye f-cker’s! Enjoy your f-cking self.” Pagpapaalam niya dahilan para magtayuan ang kaniyang mga kaibigan.

“We’ll go with you. Uuwi narin kami.” Sabi naman ng mga iyon na namangha siya at nagawa paring tumayo tulad niya.

Napangiti na lang siya pagkatapos noon ay naglabasan na silang lahat. Marami ng mga tao sa loob ng bar, karamihan doon ay ang mga dalagang pa-sexy-an ng suot.

“Don’t wait for me. I might stay here for a while.” Rinig nilang sabi ni Luis kaya napatingin silang lahat doon.

Nakakita lang ng babae, ay nagawa na agad silang iwan. Damn his friends!

“Do whatever you want to do.” Sabi na lang niya at lumabas na.

Pagtingin niya sa likod niya ay wala ng nakasunod sa kaniya. Napakamot na lang siya sa ulo niya at naipiligpilig niya iyon.

His friends is really is womanizer. Bahala na sila sa mga buhay nila.

Sumakay na siya ng kotse niya at mabilis na pinaandar iyon. Kahit medyo nakakaramdam siya ng panghihilo ay nagmaneho parin siya.

Ilang minuto lang ang ginugol niya at nakarating agad siya doon. Matapos niyang makalabas ng sasakyan ay gegewang-gewang siyang pumasok sa loob ng bahay.

Nasa pinto palang siya ay bumigat na agad ang talukap ng mga mata niya. Sumasakit narin ng bahagya ang katawan niya. Umupo na lang siya sa hamba ng pintuan at doon na lang siya nag-pahinga.

Ipinikit niya ang mga mata at doon ay nagpahinga muna.

Nasa loob ng kwarto si Daryll ngunit pakinig na pakinig niya ang sasakyan tumigil sa bahay. Alam niyang si Quill na iyon.

Hindi naman siya dapat lalabas pero ang kabilang panig ng katawan niya ay nagsasabing gusto makita ang binata. Gustong muling masilayan ang mukha nito.

Lumabas siya ng kwarto niya at agad nag-tungo sa pagpapasukan ng binata. Agad niya itong natanaw na lasing na lasing.

Kita niya ang mapula nitong pisngi na tinatamaan ng sinag na nagmumula sa ilaw.

Agad siyang tumakbo palapit dito ng makita niyang umupo na iyon sa haba ng pintuan at isinandal ang ulo, ipinikit ang mga mata.

“Quill,” pagtawag niya dito dahilan para imulat nito ang mapupungay nitong mga mata.

“Daryll,” pagtawag nito sa kaniya.

Ewan pero kakaiba ito habang binabanggit ang pangalan niya. May kakaiba siyang nararamdaman sa pagbanggit nito na animo’y may halo iyong pang-aakit.

Ganunpaman ay hindi na lang niya iyon pinansin. Inisip na lang niya na lasing lang ang binata. Na wala lang iyon sa kaniya.

Agad niyang inalalayan ito patayo at inalalayan din niya ito hanggang sa paglakad.

Medyo nahirapan pa siya sa pag-alalay dito dahil ang bigat-bigat talaga ng binata. Bukod pa doon ay gumegewang-gewang pa ito.

Kalaunan ay nakarating din silang dalawa sa loob ng kwarto ng binata. Binuksan niya ang pinto at pumasok silang dalawa doon.

Hiniga niya ang binata at dahil nga mahigpit na yumapos ito sa kaniya ay nadala siya.

Ilang hibla na lang ang layo ng mukha niya sa mukha ng binata. Nakapikit ang mata nito at siya naman ay titig na titig lang sa binata.

Halos tambulin ng kung sino ang puso niya. Nakakabinging ingay niyon ang napapakinggan niya. Gusto niyang pakalmahin ang sarili, ngunit habang ginagawa niya iyon mas lalo lang iyong hindi nagpapapigil.

Kitang-kita niya ang pagmulat ng mga mata ng binata at tumuon ang mga titig nito sa kaniya.

Gusto niyang manliit o kaya naman ay umalis na lang dito. Maglaho na parang isang bula o kainin na lang ng kawalan.

Malalaki ang mga mata sa gulat na sinabayan din niya ng titig ang binata. Hindi niya alam kung anong gagawin, tila nahihipnotismo siya sa mga titig nito.

Nagbabasahan ng kani-kanilang mga emosyon na namumutawi sa kani-kanilang mga mata.

Gusto niyang umalis sa pagkakakubabaw sa binata pero tila hindi siya nito pinahihintulutan, nakayakap parin kasi ang dalawa nitong kamay sa bewang niya at hindi siya maka-alis, hindi siya makagalaw.

Tanging nagagawa lang niya ay ang titigan sa mata ang binata. At huminga ng sunod-sunod, sabay din sa sunod-sunod na pag-lunok.

Nalaman na lang niyang muling ipinikit ng binata ang mga mata nito pero unti-unti namang lumapit ang mukha nito sa mukha niya at konti na lang ay maglalapat na ang mga labi nila.

Ipipikit na sana niya ang mga mata at handa narin niyang halikan ang mga labi ng binata ngunit hindi niya ginawa, sa halip ay malakas siyang nagpumiglas hanggang sa maka-alis siya sa pagkakayakap nito.

Hindi na niya nagawang magsalita pa agad na siyang lumabas ng kwarto nito at pumasok sa loob ng kwarto niya.

Sapo-sapo niya ang sariling dibdib na hanggang ngayon ay sobrang lakas ng kalabog. Frustrated siyang napasambunot sa sariling buhok.

Mali ito! Maling mali! Lasing lang ang binata, hindi nito alam ang ginagawa nito, hindi siya dapat nag-papaapekto. Wala lang kung ano sana ang mangyayare sa kanilang dalawa.

Naglakad na lang siya hanggang sa marating niya ang kama, na upo siya sa gilid niyon habang okupado parin ang kaniyang isip ng mga nangyare kanina.

Nahiga na lang siya pagkatapos ay hindi na niya namalayan na nakatulog na siya. Nakatulog siyang tanging nasa isip ay walang iba kundi si Quill.

Masakit ang ulo ni Quill ng siya’y magising. Halos sapo-sapo niya ang sariling ulo, sabay hinilot-hilot din niya ang sariling sentido.

Natigil siya sa ginagawa ng may pumasok sa isip niya. Oo, alam niyang lasing siya pero hindi ibig sabihin noon ay hindi niya naalala ‘yung mga nangyare ng gabing iyon.

Muntik na silang maghalikan ng binata. Muntik na niyang mahalikan iyon pero bakit hindi nito siya pinahintulutan? Ayaw ba nitong mahalikan niya? Ayaw ba nito ang halik niya? Damn! Bakit ba big-deal sa kaniya ang mga nangyare. Lasing lang siya noong araw na iyon, walang ibig sabihin iyon.

Bumangon na siya habang ginugulo ang kaniyang buhok. Diretso siya sa bathroom dala ang tuwalya.

Hinubad niya ang lahat ng saplot sa katawan pagkatapos ay naligo na siya.

Matapos maligo, makapag-bihis ay lumabas na siya ng kwarto. Naglakad lang siya hanggang sa marating niya ang dining area.

Naabutan pa niya doon ang binata na inaayos ang pagkakainan nilang dalawa. Makikita din doon na luto na ang mga pagkain na nakahain.

Tumikhim siya dahilan para mapansin siya ng binata. “Quill, kain na.” Pag-alok nito sa kaniya.

Hindi niya alam pero tila kakaiba ito ngayon o sadyang siya lang talaga ang maraming iniisip.

Wala siyang ginawa kundi ang ngumiti, tumango pagkatapos ay umupo na. Maging ito naman ay umupo narin.

Nagsimula na siyang kumain maging ito. Walang imikan ang namagitan sa kanilang dalawa. Tahimik lang ang paligid at iyon ay nakakapag-bigay sa kanilang dalawa ng ilangan.

“Anong nangyare sa’yo kahapon?” Hindi na niya napigilan ang nakakabinging katahimikan. Agad na niyang binasag iyon.

Mukha namang hindi nito nakuha ang tanong niya. Bigla kasing rumehistro ang pagkunot ng noo nito.

“About Leny? Is he a good teacher?” Pagpapalinaw niya sa kaniyang tanong at naintindihan naman nito agad.

“She’s good. And she do teach me well. And thank you for that.” He said with a smile on his lips appeared.

“Good.” Ang tanging nasabi na lang niya. “Anyways, tuloy-tuloy parin ang pagtuturo niya sa’yo hanggang sa malaman mo na ang lahat-lahat ng gagawin. You need to learn more for you to be my secretary.” He said. “I didn’r mean like forcing you, i just want you to learn.”

Napatango-tango na lang si Daryll, wala naman siyang ibang sasabihin sa binata.

Matapos nilang kumain ay nagpaalam na itong papasok na sa trabaho. Kaya siya ang naiwan doon.

Wala naman siyang ibang gagawin kaya nag-hugas na lang siya ng kanilang pinagkainan.

Mga ilang minuto lang ang ginugol niya at natapos narin niya ang paghuhugas. Wala na naman siyang maisip na gagawin kaya nagtungo na lang siya sa salas at doon ay umupo.

Nainip siya dahil wala pa si Leny kaya nanuod na lang siya sa tv. Upang pamatay bagot.

Nasa kalagitnaan palang siya ng panonood ng biglang dumating si Thads, ang nobyo ni Quill.

Lumapit ito sa kaniya habang ang mga matang mapang-husga ay nakatingin ng masama sa kaniya.

Agad siyang tumayo at dinaluhan ang binata. Agad din niyang pinatay ang tv upang marinig niya ang sasabihin nito.

“Ano pong kailangan niyo?” Tanong niya na may ngiti pa sa kaniyang mga labi.

“Ang sarap maging kaibigan ni Quill no? Halos dito kana niya patirahin.” Sabi nito na ramdam na ramdam niya ang sarkasmo sa boses nito.

Ngayon unti-unti na talaga niyang nakikita ang tunay na ugali ng nobyo ni Quill. Pero ganunpaman kailangan parin niyang magpakumbaba, narito siya sa bahay ni Quill at nobyo nito ang kausap niya, kailangan niyang gumalang.

“Anyways, where’s Quill, where’s my boyfriend?” Tanong nito sa kaniya na animo’y may laman ang bawat bigkas nito ng salita. At diniinan pa talaga nito ang pagkakasabi ng ‘boyfriend’.

“Uhmm.. Quill is not here.” Nakikita mo naman na wala dito di’ba? Tapos nagtatanong kapa! Balak sana niyang sabihin iyon ngunit nanatili na lang iyon sa isip niya.

“Hindi mo ba naintindihan ang tanong ko sa’yo? I asked where is Quill? Tapos sagot mo wala dito. Such a stupid.” Sarkastiko pa itong ngumiti sa kaniya.

Napayuko na lang siya at kahit naiinis siya sa asal nito ay pinili na lang niyang ikibit ang kaniyang balikat. Pinilit niyang ikalma ang kaniyang sarili.

“Sorry po. Si Quill po ay pumasok na sa trabaho niya, i’m sorry i did not understand your question earlier. My apology.”

“It’s okay, tutal kaibigan ka naman ni Quill, would like to do me favor?”

Favor? Base sa pinapakita nitong ugali sa kaniya ay mukhang hindi niya dapat pagkatiwalaan iyon. Pero ano nga ba ang magagawa niya? Wala siyang magagawa kundi ang pagbigyan ang gusto nito.

“Ano po iyon?” Magalang niyang tanong.

“My friend designer will come here just a minutes. Sosorpresahin ko kasi ngayon si Quill at dito ko gaganapin ang surpresa. Walang kasamang katulong ang designer, would you be his assistant?”

Napipilitan naman siyang tumango. Ayos lang sana sa kaniya na maging katulong ng designer nito, ang hindi lang ayos sa kaniya ay pupunta ngayon si Leny, at alam niyang magtuturo iyon sa kaniya.

“Great,” bulalas pa nito. “Sa swimming pool ko gaganapin ang surprise and i want you to clean the pool. Please.” Sabi nito na hindi naman talaga totoong nakikiusap.

Pero ganunpaman ay sinunod niya ang gusto ng nobyo ng kaibigan niya. Hindi naman siya maaring tumanggi. Siguro iisipin na lang niya na ginagawa niya ito kapalit ng pagtira niya sa bahay ni Quill.

Nagsimula na siyang maglinis ng swimming pool habang ang lalaki ay nakahiga lang doon habang nagpapahinga.

Actually, makikitang sobrang linis ng swimming pool. Walang makikitang dumi doon.

“I think the pool is clean.” Sabi niya ng makalapit sa lalaki.

Tinanggal nito ang salamin sa mata at tumingin sa kaniya. “Are you blind? Papalinisan ko ba sa’yo kung malinis yun?”

“I’m sorry i’ll go back and clean it.” Akmang aalis na siya ngunit pinigilan siya ng lalaki.

“Can you get me something to drink? I want fresh orange juice.” Utos nito sa kaniya.

Kahit gusto niyang sugurin ito at bangasan ang pagmumukha ay hindi niya ginawa. Kinalma niya ang sarili at sinunod na lang niya ang gusto nitong gawin…

To be continued.

Happy reading! Lovelots.

CHAPTER 16

Chapter 16

Ilang beses ni Daryll pinipiga ang orange ng paulit-ulit magkaroon lang siya ng maipapainom sa panauhing pandangal.

Buti na nga lang at may prutas sa loob ng ref ng kaibigan niya kaya hindi na siya nahirapan pa kung saan siya hahagilap ng orange.

Matapos ang ilang minutong pagkakatas ng orange ay sa wakas na puno din niya ang baso. Nilagyan niya iyon ng straw at ginawang presentable.

Dala-dala niya ang juice na ginawa hanggang sa makarating siya sa kinaroroonan ng panauhin.

“Sir your juice.” He said then lend it to him.

“Don’t call me sir, and don’t treat my like you were my servant. We’re friends remember?”

Napatango-tango na lang siya na mababasa sa mukha ang hindi niya pagsang-ayon sa sinabi nito. Kung magkakaroon din lang siya ng kaibigan hindi na ito. Hindi katulad ng pag-uugali nito.

Bumalik na lang siya sa ginagawa at nilinis ang dati ng malinis na pool.

“Daryll, i don’t like the taste of this orange you made. Lasang kakaiba, can you fetch me some water? Iyon na lang ang iinumin ko, kesa dito.”

Binitawan niya ang hawak niyang mahabang pansilo sa mga basura at dinaluhan niya ang binata. Inabot nito ang basong halos kamabaw pa ang laman ng orange.

Walang pag-aalinlangan naman na tinanggap niya iyon.

Kailangan niya ngayon ng mas mahabang pasensya. Ramdam niyang pinaglalaruan siya nito, pero ganunpaman ay hahayaan na lang niya.

Matapos makakuha ng tubig ay lumabas na siya ng bahay. Nakasalubong pa niya si Leny na ngayon ay papasok pa lamang.

“Hi Daryll, ready for today?” Nakangiting pagbati nito sa kaniya kabaligtaran naman ng emosyon niya.

“I’m sorry Leny, i have something to do, can you wait for just a little longer?” He asked.

Hindi kasi siya pwedeng lumaban sa pagtuturo nito. Mas kailangan niya ngayon ng pagtuturo nito upang mabilis siyang matapos at makapag-trabaho narin siya. Para narin malisan na niya ang bahay na ito.

“Sure, i’ll wait you at the living room.” She said.

He just give him a smile then he went outside to give water to Quill’s boyfriend.

“Tubig niyo po si—Thads.” Agad niyang pagbawi sa sana’y itatawag niya dito.

Agad naman nitong tinanggap at bigla-bigla na lang binalik sa kaniya. “I don’t want cold water. Bring it back and change it to not cold.”

Lihim siyang humugot ng isang malakas na buntong hininga at sinunod na lang niya ang ipinagagawa nito.

Tiis lang Daryll, kaya niya ito. Tiis lang!

Nagmamadali siyang bumalik sa kusina at doon ay kumuha ng tubig na hindi malamig.

Pumunta muna siya sa living room kung saan naghihintay si Leny. “Just a li’l bit!” Sabi niya at agad ng nagpaalam.

Mabilis ang mga kilos na ginawa niya. At ng makarating ay agad niya iyong inabot sa binata.

“Na’san yung straw?” Tanong nito ng maiabot na sa kaniya.

“Uhmm..sorry i forgot.” Hindi pa nagsasalita ang binata ay muli na naman siyang bumalik para kumuha ng straw.

Gustong-gusto na niyang bangasan ang mukha nito pero ginawa parin niyang magtimpi. Siguro kapag hindi na niya ito nakilala at magdilim na ang paningin niya baka doon ay masuntok na niya ang makapal nitong mukha.

Ganunpaman ay ipinagsawalang bahala na lang niya ang lahat. Inisip niyang ginagawa niya at sinusunod ang mga utos nito dahil katulong lang siya.

Pero hindi naman siya ang amo mo Daryll? Si Quill, at hindi karin naman tinuturing na katulong ni Quill. ‘Yan lang talagang kupal na ‘yan! Pagsalungat ng kaniyang kabilang panig ng isip.

Nang makarating muli siya doon ay inabot na niya sa binata ang straw. Tinanggal naman nito ang salaming suot at nagtatanong na tumitig sa kaniya.

“Para saan ‘yan?” Kunot noong tanong nito na animo’y bakas sa mukha ang pagka-inosente.

Ay kung saksakin kaya niya ng straw ang mata nito para matauhan. “Hindi ba sabi niyo kumuha ako ng straw?” Pinilit niyang ikalma ang sarili upang hindi maging masama ang lumabas sa kaniyang bibig.

Itinaas nito ang baso na hawak na wala ng laman ng tubig. “I just asked where’s the straw, i didn’t say na kumuha ka.” Sabi nito na sinabayan pa ng hagalpak na tawa na animo’y may halong panunudyo. Kulang nalang ipamukha sa kaniya na mahina ang isip niya. “Come on Daryll, don’t panic, it just me. Just relax, i won’t bite.”

He wont bite? Kung titingnan nga ito animo’y kulang nalang lapain siya ng buo tapos sasabihing hindi ito nangangagat? Damn that f-cking hell!.

“Uhmm.. I wont stay for too long. May iba pa kasi akong gagawin sa loob, mind if i leave now?” Ang nasabi na lang niya kapag-kuwan.

“But how about the designer—”

“Hey mr. Santiago.”

Sabay silang dalawang napatingin sa nagsalita. Isa itong bakla na hanep kung maka-ayos. Animo’y nagbudbod ng isang kilong harina sa mukha upang maging ganun na lang iyon kaputi.

Gusto niyang matawa sa itsura nito, pero dahil sa paggalang ay hindi niya ginawa. Isa pa, mas nakakatanda ito sa kaniya.

Tumayo naman ang binata at lumapit sa tinatawag nitong designer. Nasa likod niyon ang mga grupo ng kababaihan na siguro ay kasama nito sa pagdidisenyo.

“Hey mr.—mean mrs. Gretel. Good day.” Sabi ni Thads sa bakla.

Nag-usap pa ang dalawa hanggang sa kaniya matuon ang pansin ng bakla. Pinasadahan pa siya ng tingin na animo’y sinusuri ang buong katawan niya.

Ngumiti iyon sa kaniya ng may ibig sabihin matapos ay bahagya pa siya nitong kinindatan.

Lihim siyang napangiti. Una palang, noong nasa probinsya siya lapitin na siya ng mga bakla at katawan lang niya ang habol ng mga ito, lalong-lalo na ang pagkalalaki niya.

Pero kahit ganun ay wala baklang nakatikim sa kaniya. At hindi niya hinahayaan na may tumikhim sa kaniya. Isang suntok lang niya doon ay uuwing may pasa ang mga iyon.

Baka itong baklang ito, umuwing may dalawang pasa sa magkabilang mata kapag gumawa ito ng konting pagkakamali sa kaniya.

“Who is he?” May pagsisiyasat na tanong ni Gretel.

“That’s Daryll, Quill’s friend, i guess.”

Lihim siyang muling tinitigan ng bakla na at bahagya pa itong bumulong kay Thads. Nakakaramdam tuloy siya ng hiya at panliliit.

“Okay let’s strart.” And with just a clap of the gay’s hand. Everyone moved.

Lalapitan sana niya si Thads ngunit kausap naman nito ang bakla. Kaya imbis na magpaalam na siya ay hindi na lang niya ginawa, agad na siyang pumuklas at iniwan na ang mga iyon.

“Sorry i’m late.” Paghingi niya ng pasensya matapos niyang makarating kung saan naroon si Leny.

Nagpaabot lang naman ang dalaga ng matamis na ngiti at sinabing ayos lang iyon sa kaniya.

Doon din ay nagsimula na itong mag-turo na ituturo nito sa kaniya ngayon.

Kahit medyo nakakaramdam siya ng pagod dahil sa paulit-ulit niyang pabalik-balik sa loob at labas ng bahay ay pinilit parin niyang pakinggan ang itinuturo ni Leny.

Wala pang ilang minutong nag-tuturo si Leny ay may isang babae na umabala sa kanilang ginagawa.

“Mr. Daryll, Thads want to talk to you.” Sabi ng dalaga at umalis na iyon. Hindi man lang nagpaabot ng galang kahit hindi na sa kaniya. Kahit kay Leny lang.

Hiyang-hiya ang nararamdaman niya para kay Leny. Bukod sa pinaghintay niya ito ay na antala pa ang sana’y pagtuturo nito ngayon sa kaniya.

“Leny i’m sorry, can we just do it some other time? Tomorrow? I’m just busy right now? Mind if i’ll go?”

Lumapit iyon ng bahagya sa kaniya at tinapik-tapik pa nito ang braso niya. Binigyan din siya ng ngiti na nagsasabing ayos lang dito ang lahat.

“I’m okay Daryll. You don’t need to apologize, go and do your thing. Busy kapa e. I guess see you tomorrow?”

Matapos magpaalam ni Leny ay umalis na iyon. Siya naman ay pumunta kung saan gusto siyang makausap ni Thads na hindi niya alam kung ano na naman ang gusto nitong ipagawa sa kaniya.

“Thads, why?” He asked when he arrived.

Tumingin naman ito sa kaniya. ‘Yung tingin na palagi nitong ibinabato sa kaniya. ‘Yung mapanuring tingin na akala mo’y inosente. Nasa loob naman ang kadimonyohan.

“Oh, yeah. I just want to asked a favor. If you want.”

Tumingin siya dito at bahagya pang itinaas ang kaniyang kilay.

“Be my waiter.” Halos buong sinseridad pa nitong sabi. “Di’ba sayang naman kung mag bayad pa ako ng waiter, kung handa ka namang tulungan ako. Handa kaba?”

“Ahh, ehh oo. Sige.” Pagpayag niya kahit wala sa sarili niyang kagustuhan.

“Well great. I prepared you something to wear.” May kinuha iyon at inilabaa ang medyo may kalakihang kahon. “For you. You may talk to my designer kung ano ‘yung mga dapat mong gawin.” Sabi nito na iba naman ang binalingan. Tila ayaw siyang kausap.

Wala siyang ginawa kundi tinanggap ang may kalakahing kahon at inilagay muna niya iyon sa isang tabi.

Nag-tungo siya sa designer at inusisa niya kung anong gagawin niya bilang isang waiter sa gaganaping surpresa ni Thads sa nobyo nito.

Ibinigay naman nito sa kaniya ang instruction. Madali naman niyang nakuha ang mga sinabi nito at umalis na siya.

Dala niya ang kahon na ibinigay sa kaniya ni Thads at diretso siya sa loob ng bahay. Doon na niya iyon bubuksan sa loob ng kwarto niya.

He is expecting something like a gift for him. Kasi nga sabi ni Thads sa kaniya ay para sa kaniya ito, kaya nag-expect siyang iba ang laman niyon.

Nang mabuksan niya ay siyang pag-singkit ng mga mata niya. Ano nga ba ang ine-expect niya? Isa lang naman siyang waiter mamayang gabi kaya damit pang-waiter din ang pinaabot nito.

Hindi lang niya lubos maisip kung paanong nagkaroon ng damit si Thads ng pang-waiter. Siguro pinag-handaan talaga nito ang araw na iyon. Kung saan alila na naman ang papel niya.

Well, hindi naman niya ikakahiya kung sakali man. Una palang naman alam na niya ang taas niya. Alam niyang hindi niya kayang abutin ang langit kahit anong pilit pa niyang itingkayad ang mga paa. O kaya naman ipilit pa niyang italon ng ubod taas ang kaniyang mga binti, doon sa pinanggalingan parin niya siya babagsak.

Ipinilig na lang niya sa kawalan ang mga iniisip. Sinipat na lang niya ang sarili sa salamin habang sinusukat niya ang damit. Sakto lang ito at talagang tinahi para sa katawan niya.

Kahit pa’ano ay naranasan naman niyang makapag-suot ng ganitong klaseng damit. Nagmukha tuloy siyang taong presebtable.

Babad at nakatuon lang ang pansin ni Quill sa kaniyang ginagawa. Basa dito, basa doon, perma dito, perma doon. Iyon lang ang ginagawa niya habang masugid at himaymay niyang pinag-aaralan ang bawat nakatala doon.

Awtomatiko niyang inangat ang kaniyang ulo ng marinig niyang may kumatok sa opisina niyang kanina pa nakabukas.

“Sir hindi pa ho ba kayo uuwi?” Tanong ng isa sa mga empleyado niya.

Sinipat niya ang relong pambisig. Hindi niya namalayan na gabi na pala. Sa kakababad niya sa trabaho.

“I’ll leave in a minute.” He answered.

“Okay po sir.”

Matapos nitong maka-alis ay naghanda na siya sa pag-uwi. Inayos niyaa ang mga gamit at ang mga importanteng papeles na dapat pa niyang pag-aralan at pag-tuunan ng pansin ay dinala niya. Isinilid niya iyon sa attache case na dala.

Bitbit niya iyon ng lumabas siya ng opisina, hanggang sa tuluyan na siyang makalabas. Diretso siya sa loob ng kotse niya, binuksan iyon at pumasok.

Agad din niyang pinaandar iyon, at may kung anong pananabik na gusto niyang umuwi. Hindi niya alam kung para kanino, basta iyon ay ang lalaking batid niyang naroon ngayon sa loob ng bahay niya.

Dahil nga sa mabilis ang ginawa niyang pagmamaneho ay agad niyang narating ang Quill’s mansion, ang mala-palasyo niyang bahay.

Matapos niyang maiparada ang sasakyan ay lumabas na siya.

Bahagya pa siyang nagulat ng pagkarating niya sa pinto ng bahay ay may nagkalat na mga puting rosas doon. Kahit sa dilim ay makikita.

Imbis na pumasok na sa loob ng bahay, nadala siya ng sarili niyang kuryosidad. Sinundan niya iyon ng hindi niya alam kung saan iyon ng gagaling. Basta’t mayroon ng nabubuong konklusyon sa kaniyang isipan…

Itutuloy…

A/N; Suggest baby name, para sa baby ni Thads at ni Quill. Whahahaha😝

CHAPTER 17

Chapter 17

SINUNDAN lang ni Quill ang mga talulot ng puting bulaklak hanggang sa nahinto na siya.

Bigla na kasing bumukas ang samu’t saring mga ilaw at bumungad sa kaniya ang ganda at tahimik na paligid. Napaka-romantiko ng dating nito sa kaniya, dahilan para hindi niya pigilin ang mga ngiting sumisilay sa kaniyang mga labi.

Una palang alam na niyang isa itong surpresa, hindi naman siya ganu’n ka-ignorante para hindi iyon malaman. Isa pa, alam din niya kung sino ang nagpakana ng surpresang ito, walang iba kundi si Thads dahil iyon lang naman ang may paboritong magbigay sa kaniya ng puting bulaklak.

Maya-maya ay lumabas na ang nobyo niya. Naka-suot iyon ng puting tuxedo, itim na jeans at nabuhay talaga ang natural nitong kagwapuhan. Pero mas gwapo parin si Daryll. Naipilig niya ang ulo sa isiping iyon. Bakit ba kailangan pang pumasok niyon sa kaniyang isipan?

Naglakad palapit sa kaniya ang nobyo. Binigyan lang nito ng ilang hiblang distansiya ang pagitan nilang dalawa. Hindi niya mapigilan ang mapangiti dahil may surpresa pa talagang nalalaman ang nobyo niya. Na sobrang tagos naman sa kaniyang puso ang ginawa nito.

“What is the meaning of this?” Walang mapagsidlan ng kaligayahan niyang tanong.

“My surprise.” He said then he give him a peck of kisses on his lips. “I know you’re so busy at your work right now. So…ako na ang gumawa ng paraan para surpresahin ka.” Nakangiti pa nitong sabi.

“Thank you, thank you for all of this. I appreciate this. I love you.” He said then kissed him again passionaite.

Hindi mapigilan ni Daryll ang namumoong emosyon sa kaniyang pagkatao habang nakatanaw lang siya kay Thads at kay Quill sa malayo. Hindi niya maintindihan pero naiinis siya sa tuwing makikita niyang maglalapat ang mga labi ng dalawa. Kaya bagopaman siya kainin ng kung anomang nararamdaman niyang iyon ay mas pinili na lang niyang huwag tingnan ang mga pangyayare.

Thads guided Quill to the table for two.

Ipinaghugot pa niya ng bangko ang nobyo niya ng marating nila ang set of table for two. Siya rin naman ay umupo na.

Naitanaw-tanaw pa niya ang paligid. Sobrang kalmado at sobrang tahimik. Sobrang romantiko at sobrang nakakapanatag ng loob.

Tumuon ang kaniyang pansin sa lalaking naglalakad palapit sa gawi nila. Base sa tindig at sa kung paano ito lumakad ay agad niyang nakilala kung sino iyon.

Daryll? Bulalas ng isip niya.

Sinuri niya ang suot nito. Damit pang waiter at umaakto din itong isang waiter. May dala iyong pagkain.

Nag-tama ang mga mata nilang dalawa habang ang kaniyang paningin ay unti-unting nagdidilim. Unti-unti siyang nakakaramdam ng galit.

Inilapag nito ang pagkain sa harap nila, hindi niya maiwasang tingnan ang itusra nito.

“Enjoy your meal.” Nakangiti pa nitong sabi pagkatapos ay nagmamartsa ng umalis.

Tinimpi niya ang namumuong galit sa kaniyang dibdib. Dahil bago niya ilabas ang nasa loob niya gusto muna niyang malaman kung paano naging tagapag-silbi ang binata.

“Come on baby, eat your meal.” Thads sweetly suggested.

“Sinong may pakanang maging waiter si Daryll?” May pagtitimpi niyang tanong pero mababanaagan doon ang galit sa boses. Tinitigan din niya mata sa mata ang nobyo niya. Hindi niya mapigilang bigyan ito ng isang nakamamatay na tingin.

“Ahhh.. Why? Why are you—”

“I want to know Thads.” Sansala niya sa iba pa nitong sasabihin. Kahit nakakuyom na ang kamao niya at gusto ba niyang magwala ng mga araw na iyon ay hindi niya ginawa. Kinalma parin niya ang kaniyang sarili.

“I asked Daryll to do me a favor. To be our waiter tonight.” May labis na pagtatakang sabi nito. “Come on Quill, it’s not a big deal.”

Ang ikinagagalit lang niya at hindi niya matanggap ay kung bakit nito ginawang isang waiter si Daryll. Hindi niya maatim na makitang pinagsisilbihan sila nito ngayon. Hindi niya kayang makita ang bisita niya sa loob ng bahay ay inuutos-utasan lang. Siya nga, hindi niya nagawang alilain ito sa pamamahay niya dahil kaibigan ang turing niya dito. At may kung ano din sa kaniya na ayaw niyang makitang nahihirapan ito.

“Do you a favor? Letting him be our waiter tonight?” Puno ng sarkasmo ang lumalabas sa boses niya. “I’m his friend Thads, tapos sasabihin mong hindi big deal iyon? Damn that! I treat him as my friend or even brother. I don’t want to see him like that, in that position.” he stood up, huminga din siya ng malalim at pinakalma ang kaniyang sarili bago siya muling bumaling sa nobyo. “I’m not in the mood right now, you may go home.” Umalis na siya at naglakad palayo habang ang galit sa kaniyang mukha ay patuloy paring naka-rehistro doon.

Natigil siya sa paglalakad ng hawakan nito ang kamay niya at pinaharap siya nito.

“Ano bang mali sa ginawa ko? I just asked him a favor and he said yes, bakit ba kailangan mo pang magpakagalit?!” Nagtaas na ito ng boses. “I know you and Daryll are just friends why are you acting weird? Why are you acting like an angry boyfriend?”

“He said yes because he can’t say no!” Hindi rin niya mapigilan ang sarili kundi ang mapabulyaw. “Narito siya sa loob ng bahay ko kaya’t lahat ng ipag-uutos ko i ipag-uutos mo susundin niya kasi ramdam kong mahihiya siyang kung hindi ka niya o ako sundin. Hindi mo ba naiisip ‘yun bago ka humingi ng pabor sa kaniya.” Nailing-iling niya ang kaniyang ulo at halatang nagtitimpi siya ng galit. “Don’t sat i’m acting like an angry boyfriend. I’m just doing this because he is my friend. I don’t want to treat him like that either i don’t want you to treat him like that

“Okay, okay fine. I’m sorry, i’m sorry for treating Daryll like that. I promise i wont do it again. Just please, let’s continue my surprise.” He said with a begging eyes.

“Go home Thads. I’m not in the mood now.” Kinalas niya ang pagkakahawak nito sa kamay niya at nagsimula na siyang maglakad.

Ramdam niyang naka-sunod lang ito sa kaniya. “Come on Quill, i already said sorry, and i didn’t mean to do that.”

Hinarap niya ang nobyo. “Thads, i’m not in the mood. Leave my house and go home. Bukas na lang tayo mag-usap kapag magaan na ang pakiramdam ko.” Aniya. “At hindi ka dapat sa’kin humihingi ng pasensya. Dapat kay Daryll.” Sabi niya at nilampasan na ang nobyo.

Naramdaman naman niya na hindi na ito nakasunod sa kaniya. Diretso lang siya hanggang sa makarating siya sa kwarto ni Daryll.

Pagbukas niya ng pinto naroon ang binata naka-upo sa gilid ng kama at ng makita siya’y tumingala ito dahilan para magtama ang paningin nilang dalawa. Bahagya pa itong nagulat ng makita siya.

“Daryll learn to say know if you don’t want to do that. Learn to refuse if you’re not willing to do that.” He said with a serious face.

Rinig ni Daryll ang pagtatalo ng mag-nobyo, lahat-lahat ay narinig niya at alam niya kung anong pinaghuhugutan nito ng galit.

Balak palang sana niyang ibuka ang kaniyang bibig upang magsalita ngunit lumabas na ang binata at malakas nitong sinarado ang pinto.

Nakatingin lang siya sa nakasarang pinto na bahagya pang napatulala.

Hindi siya makampanteng nandito lang siya. Tila gusto tuloy niyang sisihin ang kaniyang sarili dahil mukhang siya pa ang naging dahilan ng pag-aaway ng dalawa.

Inaamin niyang galit siya kay Thads sa ipinapakita nito sa kaniya, ngunit hindi naman niya maatim na siya pa ang naging dahilan ng pag-aaway ng mga ito.

Kailangan niya itong makausap. Kailangan niyang makausap si Quill.

Lumabas na siya, at dahil nga para mayroon siyang dahilan ng pagpunta doon ay nag-tungo muna siya sa kusina upang kumuha ng pagkain.

And he knows that Quill is not in a good mood, at alam niyang tatanggihan nito ang pagkaing idadala niya. Kaya naging matalino siya sa pagdala ng pagkain. Cakes. Alam niyang paborito ito ng binata at mukhang hindi nito matatanggihan ang dala niya.

Nagsimula na siyang maglakad hanggang sa makarating siya sa labas ng pinto ng kwarto nito. Akmang kakatok palang siya ngunit napipigilan niya ang kaniyang sarili. Dinadalaw siya ng kaba ngunit kailangan talaga niyang makausap ito. Kailangan niyang mapag-ayos ang mga iyon.

Humugot siya ng isang hangin at marahas na ibinuga iyon. Kakatok na siya ngunit may kung ano na namang pumigil sa kaniya.

Damn! Bakit ba kasi nakakaramdam siya ng hiya. Bakit siya nahihiya? Damn! Damn! Damn!

Hindi na niya nagawang pigilan ang kaniyang sarili. Kumatok na siya ng mga ilang beses.

Walang sumagot kaya muli siyang kumatok hanggang sa ikatlo niyang pagkatok ay sakto naman sa pagbukas nito ng pinto.

Nakatapis ng tuwalya ang kalahating bahagi ng kawatan nito at kitang-kita niya ang maskulado nitong katawan. Ang abs nito na animo’y sumisilaw sa kaniyang mga mata.

Agad niyang iniwas at binaling sa ibang direksyon ng mahuli siya ni Quill na nakatingin sa katawan nito. “Uhmmm.. I brought you cake. I guess you haven’t eat anything.”

Iniisip niyang tatanggi ito, o kaya naman magdadahilan itong busog ito, ngunit mali ang akala niya. Niluwangan pa nito ang pagkakabukas ng pinto at inaya siya papasok. Kinuha pa nito ang dala niyang cake at inilapag iyon sa lamesa.

Na amoy niya ang natural na amoy ng isang bagong ligo, sobrang bango nito at sobrang naaakit siya sa amoy nito.

‘Yung tipong gusto niyang singhot-singhotin ito hanggang sa maubos ang amoy.

Rinig niya ang pagsarado nito ng pinto na siya namang unti-unting pagbilis ng pintig ng kaniyang puso. Hindi niya alam kung bakit siya nakakaramdam ng ganito. Damn his heart!

“Wait for me here. I’ll go get dressed.” Sabi nito at iniwan na siya.

Umupo siya sa mahabang sofa na naroon sa loob ng kwarto ng binata. Isang beses palang niyang napasok ang kwarto nito, ngunit hindi niya nagawang pagmasdan pero ngayon kitang-kita na niya kung gaano ito kalawak.

Animo’y isang buong bahay. May mini living room, mini kitchen sa may left side, mini office sa right side at ang master bedroom. God it’s not more like a bedroom, it’s more a house.

Hinintay niyang dumating ang binata. Hindi naman iyon nagtagal, nakita niyang lumabas na iyon, naka-suot ng boxer at puting sando.

Kahit gano’n lang ang suot ng binata ay mas tumitingkayad pang lalo dito ang natural na kagwapuhan.

Bakat din doon ang abs sa medyo fit nitong sando, hindi rin nakatakas sa kaniyang paningin ang bumabakat nitong pagkalalaki sa boxer nitong suot.

Doon palang ay masasabi na niyang malaki ang pagkalalaki nito—damn! Bakit ba niya naiisip ang mga ganoong bagay? Bakit kailangan pang pumasok sa kaniyang isip iyon?

Iniwas na niya ang kaniyang tingin sa maskuladong katawan ng binata. Baka kung ano pa ang maduming pumasok sa kaniyang isipan.

Umupo na ang binata katabi niya, binigyan pa nito ng distansiya ang pagitan nilanf dalawa. Ganunpaman ay ramdam na ramdam niya ang presensiya nito. Habang naririnig niya ang nakakabinging ingay ng pag-pintig ng kaniyang puso.

“What do you want say? Come on say it.” Sabi nito kapag kuwan, mukhang nahulaan nitong may sasabihin talaga siya.

Nakita niyang tumayo ang binata at nag-tungo iyon sa mini kitchen nito, pagbalik nito ay may dala ng tinidor.

Nagsimula na nitong kainin ang cake na dala niya. Hindi niya maiwasang mapatitig dito habang marahang sumusubo.

He don’t know why he is turned on. The f-ck this kind of feeling.

Iniwas na lang niya ang tingin. “Uhmm.. I just want to say about earlier. Sorry, narinig ko ‘yung pag-aaway niyo,” tumigil siya saglit. Hindi niya magawang ituloy ang sasabihin dahil mas tumutuon ang kaniyang pansin sa paanong paraan ng pagkain nito ng cake. “I just want to say, it’s my intention to do that. Yes, he asked me a favor and i said yes. He did not force. Ayoko lang sana ako pa ang maging dahilan ng pag-aaway niyo.”

Natahim naman ang binata at kapag-kuwan ay itinuloy parin nito ang ginagawa. Mas lalo tuloy siyang nakakaramdam ng ilang kapag wala itong imik..

To be continued..

CHAPTER 18

Chapter 18

HINDI mapakali si Daryll dahil hanggang ngayon ay tahimik paring kumakain si Quill. Ramdam niya ang ilang sa pagitan nilang dalawa, lalo ng mas dumaragdag pa doon ay ang nakakabinging katahimikan.

Tanging pag-likha ng tunog lang ng pinggan at tinidor ang napapakinggan niya, bukod doon ay ang nakakabinging bilis ng pintig ng puso niya.

“Uhmm… I should go Quill, matutulog na ako.” Nahihiya pa niyang pagpapa-alam at pagkatapos ay tumayo na.

Diretso siya hanggang sa makalabas siya ng kwarto ng binata. Doon lang siya tila hinugutan ng tinik sa lalamunan at doon lang din niya napakawalan ang kanina pa niya pinipigil na hininga.

Naiiling na nag-tungo na lang siya sa kaniyang kwarto.

Natapos si Quill sa pagkain ng cake na dala ni Daryll, gusto sana niya itong pigilan ng umalis ito, gusto pa sana niya itong panatilihin sa tabi niya. Ngunit wala siyang maisip na dahilan para mangyare iyon.

Napukaw siya sa pagtutulala ng marinig niyang mag-ingay ang kaniyang telepono. Agad niya iyong hinagilap at sinuri kung sino ang tumatawag.

Leny calling…

Agad niyang sinagot ang tawag kapag kuwan.

“Hi Quill.” Paunang pagbati ng babae.

“Why do you called?” He asked while licking the fork on his hand. There’s still icying on it.

“Is Daryll okay for tomorrow?”

Nakunot naman niya ang kaniyang noo sa tanong nito. “Yes, why? What happened?” Hindi niya mapigilan kundi ang usisain ang babae.

“Kahapon kasi, we did not take the teaching lesson. He’s busy with his works. So…i’m just asking if he’s not busy tomorrow morning para hindi naman masayang ang pag-punta ko.” Anito.

Umayos siya ng tayo. Inilapag narin niya ang tinidor sa pinggan at pinag-tuunan ng pansin ang kinakausap.

“What do you mean work? Daryll isn’t working here at my house.”

“I don’t know. Noong magsisimula palang sana akong mag-turo. You’re boyfriend called Daryll, may sasabihin daw ito. And then ‘yun nagpaalam na si Daryll sa’kin na bukas na lang daw kami.” Pagkwento nito.

Kaibigan niya si Leny kaya kilala din nito ang boyfriend niya.

Narito na naman ang inis na lumulukob sa kaniyang pagkatao.

“I’m sorry Leny, i don’t know na nangyare pala ‘yun. I’ll go talk to him.” He said then he ended the call.

Diretso siya sa kwarto ng binata. Habang lahat ay pumapasok sa kaniyang isipan.

Ang paghingi ng favor ng nobyo niya kay Daryll siguro ang naging sanhi kung bakit hindi naka-attend ng teaching lesson Daryll. O baka may iba pang dahilan.

Diretso siya hanggang sa makapasok sa kwarto ng binata. Naabutan pa niya itong nakatapis lang ng tuwalya ang kalahating bahagi ng katawan at bagong ligo.

Diretso siyang lumakad at humakbang papalapit doon. Madilim parin ang bakas ng mukha niya at wala siyang pakialam kung naka-tapis lang ito.

“Why didn’t you take the teaching lesson Daryll?” He asked in a serious face.

Binigyan niya ng konting distansiya ang pagitan nilang dalawa.

Halatang gulat na napatingin ito sa kaniya, at humahagilap ng mga sasabihin.

“I… I i’m sorry. I was busy that time.” Pagdadahilan nito.

“Busy ka dahil sinusunod mo ‘yung mga utos ni Thads? Dahil sa favor nito kaya hindi ka naka-attend? Daryll following him or accepting his favor isn’t important. Ang importante ay ‘yung pinapagawa ko sa’yo.” Sabi niya.

“I’m sorry Quill, i can’t say no.”

Gustong bawiin ni Daryll ang kaniyang sinabi. Mali ang lumabas sa kaniyang bibig at alam niyang ito ang naging sanhi ng pag-aaway nito at ng nobyo nito. Damn!

“You can’t say no?” Sarkastiko nitong sabi at inisang hakbang ang pagitan nilang dalawa dahilan para mapaatras siya.

Wala na siyang maatrasan dahil ang likod niya ay nakadikit na sa pader, ngunit patuloy parin si Quill sa paglapit sa kaniya.

“If i asked you to kissed me, will you kissed me?” Isang nakakaloko nitong tanong dahilan para wala siyang masabi.

Hindi niya alam kung ano ang sasabihin niya. Natulala siya at tanging titig lang niya mata sa mata ang nagawa.

“Come on Daryll kiss me? You can’t say no right?” Halos mapag-engganyo ang boses na lumalabas sa bibig nito.

Sobrang lakas ng pagkalabog ng puso niya. Animo’y gusto nitong makawala sa dibdib niya.

Ramdam na ramdam niya ang mabilis nitong paghinga na tumatama sa mga labi niya. Halos ikuyom na niya ang kamao niya upang pigilan ang bumubugsong damdamin sa kaniyang katawan.

He can’t do that. He can’t.

“Why can’t you do it? Come on Daryll kiss me.”

Hindi niya mawari, pero animo’y may pagsusumamo na ang boses ng binata. Animo’y inaakit siyang gawin ang hindi niya dapat gawin.

Ganunpaman ay hindi iyon naging madali para sa kaniya. Alam ng Diyos kung gaano niya pinipigilan ang kaniyang sarili na huwag halikan ang binata. Na huwag sundin ang gusto nito.

“If you don’t want to do it. Then i’ll do it.” Sabi nito pagkatapos ay marahas nitong inangkin ang kaniyang mga labi.

Hindi niya nagawang makapalag, nagulat pa siya sa ginawa nito.

Unti-unti ay nadadarang siya sa mga halik nito. Ang kaninang pagtitimpi niya ay hindi na umabot sa kasukdulan, bumigay na ang katawan niya at pinaunlakan ang halik na sinimulan nito.

Ramdam niyang kinagat nito ang pang-ibabang labi niya dahilan para mapa-awang iyon. Doon ay ipinasok ng binata ang dila nito at ipinakilwal-kilwal sa loob ng bigbig niya.

Hindi naman nagpatalo ang kapusukan ng katawan niya. Naglaban ang mga dila nilang dalawa hanggang sa mag-sawa.

Muling naglapat ang mga labi nilang dalawa, ang kaninang marahas ay naging banayad at kaakit-akit.

God damn hell! Hindi niya aakalaing ganito kasarap ang labi ni Quill, hindi niya aakalaing muli niyang matitikman sa pangalawang pagkakataon ang mga labi nito.

Nagulat siya ng biglang hiniklas ng binata ang tuwalyang nakatapis sa kaniyang katawan. Ngayon ay wala na siyang ni isang saplot sa kaniyang katawan, ngunit hinayaan lang niya iyon.

Ipinagpatuloy nila ang paghahalikan habang ang mga kamay niya at ipinapagapang sa bawat kaselanan ng katawan ng binata.

Habang naghahalikan ay siya namang paglakad nilang dalawa hanggang sa makarating sila sa harap ng kama. Agad niyang itinulak doon ang binata at mabilis na sinunggaban.

Agad naglapat ang mga labi nilang dalawa habang ang kamay niya ay ipinasok sa sandong suot nito. Ramdam na ramdam niya ang pagkalalaki nitong kumikiskis sa kaniya ring pagkalalaki.

It feels good. God damn hell it f-cking feels good.

Narating niya ang utong nito at agad niyang nilaro iyon gamit ang isang daliri.

Naliligayahan siya ng marinig niya ang mumunting-ungol na kumawala sa bibig ng binata habang naghahalikan silang dalawa.

Ramdam naman niya ang kamay nito na naglalakbay sa katawan niya hanggang sa marating nito ang pang-upo niya. Agad nitong sinapo at nanggigigil na tinampal tampal.

Gumulong ang binata dahilan para ito naman ang kumubabaw sa kaniya. Pinatagilid siya nito na agad din naman niyang ginawa.

Hinalikan nito ang gilid ng tainga niya at paminsan-minsan ay dinidilaan pa.

“Ahhhh.. God.” Napa-ungol siya ng ipalibot ng binata ang daliri nito sa bukana ng pang-upo niya.

Mariin niyang naipikit ang kaniyang mga mata ng walang pasabi-sabi nitong ipinasok ang isang daliri.

Imbis na sakit ang maramdaman niya ay hindi. Naliligayahan siya sa ginagawa nito na animo’y may kung anong namumuo sa loob ng tiyan niya na dapat niyang ilabas.

Ramdam niyang iginalaw na ng binata ang isang daliri nito sa loob niya. Una ay mabagal lang iyon, ngunit habang tumatagal ay unti-unti niyang nararamdaman ang bilis.

Binaling niya ang ulo niya sa binata at sinakop naman nito ang mga labi niya. Doon niya nagawang umungol sa loob ng bibig ng binata habang walang sawa nitong binabayo ang bukana niya.

Napasinghap pa siya sa gulat ng maramdaman niya ang pagpasok muli ng isang daliri nito.

“God hell, ohhhhh f-ck.” Hindi niya mapigilan ang kaniyang sarili.

Hindi siya lasing, mas lalong hindi rin siya naka-inom dapat ay nasa tama siyang pag-iisip pero bakit hinahayaan niyang pagsaluhan nilang dalawa ang init na nagmumula sa kanilang mga katawan.

E basta! Ang alam lang niya ay naliligayahan siya at mararanasan niya lang iyon sa piling ng binata.

He never experienced this. F-cking his ass using finger. Bago lang sa kaniya ang pakiramdam na ito at hindi niya aakalaing ganito kasarap sa pakiramdam.

He used to be on top, bakit tila nagugustuhan na niya ngayon maging bottom para dito? Damn hell!

“Ahhhh.. Quill uhmmm—f-ck!” Malakas niyang ungol na puno ng pagnanasa.

He was still continue pleasuring him. He was still f-cking his ass using his finger.

Hindi na niya kaya ang sarap na lumulukob sa kaniyang pagkatao. Halos itirik niya ang mga mata sa sarap ng pakiramdam niyon.

Gumalaw ang binata at nakita na lang niya ito kaharap ang pang-upo niya. Niluwagan pa niya ang pagkakabukaka ng kaniyang mga hita at bahagya pa siyang tumuwad upang mabigyang laya kung anoman ang gagawin nito.

“Uhmmm…damn hell. Damn it’s so f-cking good, ahhh Quill keep doing that. Ohhhh—God please keep licking me there. Uhmm.”

Inilabas na ng binata ang dalawang daliri na ipinasok nito kanina. At ang dila naman nito ang nagpapaligaya ngayon sa bukana niya.

Napasambunot pa siya sa buhok ng binata at ipinagduldulan pa niya ang mukha nito sa pang-upo niya.

Gumagalaw narin ang balakang niya salubong sa paglapat ng dila nito.

Ilang minuto pang nagtagal iyon sa ganoong posisyon. Hindi na niya kaya ang sarap at mas gusto naman niyang siya naman ang magpaligaya.

Umayos na siya at tinulak naman niya pahiga ang binata. Hinubad niya ang sando nitong suot habang ang mga mata niya at nakatitig lang sa mga mata nito.

“My turn Quill.” Sabi niya at dumukwang para banayad na bigyang halik ang mga labi ng binata.

Ang kamay niya ay dumadampi sa kaselanan nito hanggang sa makarating iyon sa pagkalalaki nitong natatabunan lang ng boxer nitong suot.

Animo’y ng aaakit na pinisil-pisil niya ang pagkalalaki nito. Patuloy parin ang ginagawa nilang paghahalikan.

Ramdam na ramdam ng kamay niya ang matigas at mahaba nitong pagkalalaki. Gusto agad tuloy niyang makita ang pagkalalaki nito.

Itinigil niya ang paghalik sa binata. Ipinaglakbay niya ang kaniyang mga labi hanggang sa makarating iyon sa utong ng binata.

Kitang-kita niya ang mamula-mulang utong ni Quill. He wonder how it taste looks like.

Bago niya tikman ang utong nito ay hinubad muna niya suot na boxer ng binata. Lumabas doon ang animo’y higante at nag-huhumindik sa haba at laki nitong pagkalalaki.

Bahagya pa siyang nagulat at hindi maiwasang ikumpara ang pagkalalaki niya sa pagkalalaki nito. Katamtaman lang ang laki nung sa kaniya pero ito halos kung susukatin ay mga seven inches.

Binasa niya gamit ang dila ang kaniyang pang-ibabang labi at pinilit na itinuon niya ang kaniyang pansin sa binata.

Kitang-kiya niya ang sarap na namumutawi sa bakas ng mukha nito. At mas gusto pa niyang makitang mas masarapan pa ito ng lalo. Gusto pa niyang mas marinif ng malakas ang ungol nito.

Inilapat niya ang kaniyang bibig sa utong ng binata habang ang kaniyang kamay ay sinisimulan na niyang itaas baba sa pagkalalaki nito.

“Ohhhhh f-ck! F-ck! Damn you Daryll ohhhh shit!” Malakas nitong ungol habang ninanamnam ang ginagawa niya.

Panay ang ginagawang paglunok ni Quill habang hindi niya alam kung saan siya babaling.

Napasambunot siya sa buhok ng binata at mas ipinagduldulan pa niya ang mukha nito sa utong niya.

Nakakaramdam siya ng kiliti dulot niyon, pero mas nananaig parin sa kaibuturan niya ang sarap ng ginagawa nito. Lalo na ang pagtaas baba ng kamay nito sa pagkalalaki niyang tigas na tigas.

Tumigil ang binata sa ginagawa, at ipinaglakbay nito ang bibig pababa hanggang sa marating nito ang abdomen niya.

“Uhmm.. Daryll come on suck me. Suck my c-ck!” May pagsusumamo niyang pakiusap sa binata ng wala itong ginawa kundi ang tumitig lang sa kaniya.

Daryll never experience sucking someone c-ck. He never experienced this with his boyfriend. He was a certified top pero dahil sa nakaka-engganyo nitong hiling. He’ll do it. He’ll try to suck his cock right and good…

Itutuloy…

CHAPTER 19

Chapter 19

Hawak-hawak ni Daryll ang pagkalalaki ni Quill na naghuhumindik sa haba at laki bago niya iginiya iyon sa kaniyang bibig.

Mainit iyon sa pakiramdam lalo na ng isagad niya ang pagkakapasok niyon.

“Ohhhhhhh. Damn hell, Daryll, shit your so good. It feels good.” Ungol nito sa halatang nasasarapan sa ginagawa niya. “Right there Daryll, ohhhhh-like that. Come on suck me more.”

Ginawa niya ang anumang hiling at daing ng binata. Ipinasok niya sa kaniyang bibig ang pagkalalaki nito at agad din niyang iniluluwa sa tuwing mabubulunan siya.

Napuno kasi ng pagkalalaki nito ang bibig niya pero ganunpaman ay ipinagbutihan parin niya ang ginagawa para sa kaligayahan nito.

Itinaas niya ang kaniyang ulo, bahagya pa niyang pinakikilwal ang kaniyang dila sa pagkalalaki nito.

Hindi niya aakalaing mas lalong siyang maeengganyo sa ginagawa. Mas lalo siyang nag-e-enjoy sa ginagawa.

Napasambunot si Quill sa buhok ng binata ng isagad nito ang pagkakapasok ng bibig nito sa pagkalalaki niya.

“Ohhhhh-God. Ohhhhh Daryll.” Halos maitirik niya ang kaniyang mga mata maging ang paa niya ay nakatirik din sa sarap na ginagawa ng binata.

Inaalalayan din niya ang ulo nito taas baba habang ang balakang naman niya ay sumasalubong sa pagtaas baba ng bibig nito.

“Damn it! Damn shit! It’s so good. God good, come on sucked me more. Sucked me more.”

Ramdam niyang lalabsan na siya, nararamdaman na niya ang kung anong namumuong paru-paro sa loob ng tiyan niya.

“Daryll, come on, i’m going to cum. Make me cum.” He said between moaning.

Panay lang ang binata sa pag-subo, pagkain, at pagdila sa pagkalalaki niya hanggang sa malapit na siyang labsan.

Animo’y nanunudyong tumigil ito at tumingin sa kaniya. “Not now.” He said then he positioned himself top of him.

Iginiya nito ang pagkalalaki niya sa loob ng bukana nito at sabay silang napa-ungol sa sarap ng magsama ang katawan nilang dalawa.

“Ohhhhhh damn hell, damn shit Daryll. Your kinky. Ohhh God.”

Hindi aakalain ni Daryll na ganito kasarap ang mararanasan niya sa pakikipag-talik sa binata. Ang naghuhumindik nitong pagkalalaki sa loob niya ay hindi niya aakalaing masarap sa pakiramdam na halos maitirik niya ang mga mata.

Sinimulan na niyang igalaw ang kaniyang balakang. Taas baba sa pagkalalaki nito. Paminsan-minsan ay isinasagad niya ang pagkalalaki nito sa loob niya dahilan para mapa-ungol siya ng marahas.

“Ohhhh Quill, you’re so big. Ohhh shit! You’re so big, ahhhh.. Ahh.” Panay lang siya sa pangangabayo sa pagkalalaki ng binata. Habang ang mga palad niya ay nasa magkabilang dibdib ng binata upang doon kumuha ng lakas sa pag-indayog ng ubod ng bilis niyang ginagawa.

“Daryll you’re so tight, f-ck! F-ck! F-ck! Ohhhhhh..”

Mas lalo pa niyang binilisan ang bawat paggalaw niya sa pagkalalaki nito. Ramdam din niya ang balakang nito na sumasalubong sa pagtaas baba niya.

Pakinig na pakinig niya ang tunog na dulot ng pag-iisa ng kanilang katawan. Tanging mga ungol, halinghing, daing at malakas na tunog ng katawan nila ang mapapakinggan. Iyon ang mas lalong nakapag-e-engganyo sa kanila na patuloy lang sa ginagawa.

“Ohhhhhh-f-ck! Ohhhhhh faster. Come on ride me Daryll, ride me faster baby.”

Bakas na ang namamalisbis na pawis sa kanilang mga katawan. Halos pagpawisan sila sa init ng kanilang pinagsasaluhan, pero hindi iyon nagsilbing balakid sa kanilang dalawa. Hindi iyon ang naging dahilan upang itigil nila ang ginagawa.

Hangga’t narito pa ang apoy sa loob ng katawan nila at hindi pa nila nagawang ilabas, magtatalik at magtatalik parin sila.

“Shit Quill, Quill, Quill, Quill-Ohhh Quill.” Daing niya sa ngalan ng binata ng ito na ang bumayo sa kaniya ng ubod ng bilis.

“Ohhhhh f-ck! F-ck.”

Walang patid ang ginawa nitong pagbayo sa kaniya. Ramdam na ramdam niya ang pagkalalaki nito na naglalabas-masok sa loob niya.

“That’s right-ohhhh Quill you hit my spot, damn hell, come on baby, Faster. F-ck me faster Quill.”

Walang sawa at hindi man lang nagawang tumigil ni Quill sa pagbayo sa binata. Para siyang hinahabol ng panahon sa bilis ng pagbayo niya sa loob nito.

Halos lukubin siya ng kakaibang sarap sa tuwing sagad na sagad ang pagkakapasok ng pagkalalaki niya sa loob nito.

Ramdam niya ang kipot ng loob niyon na mas dumaragdag pa sa sarap na nalalasap niya. Mas na-e-engganyo siyang palakihin ang butas nito gamit ang espada niyang naghuhumindik sa haba at laki. Na animo’y sing tigas ng bato.

“Ohhhhhh-i’m coming Quill. I’m coming.” Rinig niyang ungol nito kaya hindi niya tinigilan na bayuhin ang binata. Wala siyang patid at hindi siya nakakaramdam ng pagod kahit namamalisbis na sa mukha niya ang pawis.

Ramdam din niyang konti na lang ay lalabsan na siya. Ilang ulos na lang ay lalabas na ang pinaka-hihintay niya.

And after three or four hard thrust he spurted his hot seed inside of him.

Pikit na pikit ang kaniyang mga mata at sagad na sagad din ang pagkakapasok ng pagkalalaki niya sa loob nito ng ilabas niyang lahat ang punlang nagmula sa pagkalalaki niya.

Sobrang sarap niyon sa pakiramdam dahilan na bukod sa mga mata niya ay naitirik din niya ang kaniyang mga paa.

“That’s feel f-cking good. F-ck.” Nasambunot pa siya sa sariling buhok, matapos ay bumagsak ang katawan ng binata sa katawan niya.

Walang imikan ang namagitan sa kanilang dalawa pagkatapos niyon. Tanging mabibilis na pag-hinga na animo’y pareho silang naubusan ng hangin.

He carressed Daryll’s hair while hugging his body.

“Thank you for the pleasure Daryll.” He sincerely said.

Hindi magawang tumingin ni Daryll sa mga mata ng binata. Ngayon ay bumabagtas na sa kaniyang pagkatao ang hiyang nararamdaman. Ngayon ay bumabalik na siya sa kaniyang huwisyo.

Ngayon palang ay pinagsisisihan na niya ang nangyare sa kanilang dalawa. Pinagsisihan na niyang nakipag-talik siya kay Quill.

Batid niya una palang mali na ang ginawa nila. Alam niyang pareho silang may nobyo at magiging malaking problema ito.

Dapat na niyang iwasan ang binata, dapat niyang mas dagdagan ng proteksyon ang kaniyang puso. Dapat niyang mas lalong kontrolin ang kaniyang sarili. Kailangan na agad niyang agapan ang kung anomang init sa kaniyang katawan. Mahirap na baka maging apoy pa ito.

Maya-maya pa ay bumigat na ang talukap ng kaniyang mga mata. Hanggang sa tuluyan na siyang kinain ng antok.

“I like you Daryll.” Hindi tuloy niya narinig ang huling sinabi ni Quill bago ito mahimlay sa pagkakatulog.

Nagising si Daryll ng maramdaman niya ang mga kamay sa kaniyang dibdib humihimas.

Kagabi pa sila walang saplot kaya ramdam na ramdam niya ang pagyakap sa kaniya ng binata. Ang pagkalalaki nitong ramdam niyang nag-uumigting na sa haba at laki. Tumutusok na iyon sa bukana ng kaniyang loob.

Narito na naman ang mabilisang pag-tibok ng kaniyang puso na mas lalong nagpapagising sa kaniyang diwa.

Good God. What he’ll do now?

Napasinghap na lang siya ng bigla-biglang ipinasok ng binata ang pagkalalaki nito sa loob niya. Halos mandilat pa ang mga mata niya at ibinaling ang tingin sa binata.

“Damn! Wha-what are y-you doing?” Nauutal na siya, at ang dapat na pagalit niyang tanong ay naging banayad at animo’y nasasarapan sa ginagawa nito.

“Morning sex.” Sabi nito pagkatapos ay yumakap sa kaniya at marahas siyang binayo.

“F-ck Quill stop-don’t stop. Don’t stop. Ahhhh.”

Kagabi niya sinabing iiwasan na niya ang binata. Kagabi niya sinabing mas titimpiin niya ang kaniyang sarili, ngunit ano ngayon itong ginagawa niya? Ano ngayo’t nakikipag-talik muli siya sa binata? Bakit hindi man lang niya ito nagawang pigilin sahalip ay mas i-nengganyo pa niya?

Damn this! Damn his body for betraying him! F-ck!

“Ohhhhhh… Daryll it’s good. It feels good.. Ahhh you’re so tight, i like it. Uhmm.” Ungol nito sa may tainga niya.

Nakakahiya mang aminin ngunit nagugustuhan niya ang ginagawa nitong pagbayo sa loob niya. At ang posisyon nilang dalawa. Nasa likod niya ito habang walang patid siya nitong binabayo.

“Ohhhhh-shit! Good God. Faster baby, come on, faster.”

Ibinaling niya ang kaniyang ulo sa likod niya. Nag-tama ang paningin nilang dalawa at halos malalim ang bawat titig na ibinabato ng isa’t isa.

Nakagat pa niya ang pang-ibabang labi ng bigla-bigla na lang nitong isinasagad ang pagkakapasok.

Inangkin ni Quill ang mga labi ng binata, marahas hanggang sa tumagal ay naging banayad iyon. Ipinaglaban din niya ang mga dila nilang dalawa habang siya ay patuloy parin sa paglalabas-masok sa loob nito.

“Ohhhh Quill, ohhhhh.” Ungol nito ng maputol ang halik na pinagsasaluhan nila.

Pinagsalikop ni Quill ang palad nilang dalawa at doon kumuha ng lakas upang bayuhin ang binata ng mabilis, sagad at puno ng pagnanasa.

Mga ungol na buong pagnanasa ang mapapakinggan sa buong silid. Halos maitirik niya ang mga mata ng mas bayuhin pa niya ang loob nito.

“I’m coming Daryll, ohhhh-baby i’m coming.” Ungol niya ng maramdaman na konting ulos na lang ay lalabsan na siya.

And with a long hard thrust, he spurted his hot semen inside of him.

Ramdam na ramdam ni Daryll ang init na likidong inilabas ng binata sa loob niya. Mainit iyon at talagang masarap sa pakiramdam na halos mariin pa niyang ipinikit ang kaniyang mga mata.

Halos habol nilang dalawa ang kani-kanilang mga hininga. God! Damn it! They have sex two times? F-ck what will happened next?

Nakabawi na siya ng hangin na kanina tumakas sa kaniya ganunpaman ay nanatili siya sa posisyon niya. Walang imik at bahagyang napadaing ng hugitin ng binata ang pagkalalaki nito sa loob niya.

Pagod na pagod siya. Namamalisbis narin ang pawis sa kaniyang mukha.

“Thank you for the pleasure Daryll.” Pagbasag nito sa nakakabinging katahimikan.

Wala siyang naging imik. Hindi niya alam kung anong isasagot niya. Kung magpapasalamat ba siya o kung anoman ang gagawin niya.

“Daryll?” Pagpukaw nito sa atensyon niya.

“Hmm?”

“Let’s take our breakfast? What do you want?”

“Everything is fine.” Tumayo na siya at dinampot ang mga damit niyang nagkalat sa sahig. “I’m going to take a shower first then i’ll make breakfast for us.”

Diretso siya sa loob ng bathroom at agad niya itong isinara. Sapo-sapo niya ang kaniyang dibdib sa sobrang bilis ng tibok ng puso niya.

Damn shit!

Napasambunot pa siya sa sariling buhok sa sobrang prastrasyong nararamdaman niya. Gusto niyang kastugin ang kaniyang sarili sa kahihiyang ginawa niya.

Sinabi niyang dapat iwasan na niya ang binata pero ano ngayon itong ginagawa niya? Bakit hindi niya mapigilan ang nararamdaman niya? Putcha naman oh! Hindi pwede ito!

Pareho silang may nobyo, malaking gulo kung sakaling may makaalam ng kanilang pinag-gagawa. Kaya kailangan mas maging maingat siya, mas maging mapag-pigil siya sa kaniyang sarili.

Ayaw niyang mapunta sa puntong siya din ang masisira. Siya din ang masasaktan.

Ipinilig niya ang ulo sa labis na pag-iisip. Idinaan na lang niya sa pag-ligo ang lahat. Sa agos ng tubig.

Matapos niyang maligo ay lumabas na siya ng bathroom. Wala na doon ang binata maging ang damit nito. Kaya nakahinga na siya ng maluwag.

Malaya din siyang nakapag-bihis at sinapat ang itsura niya sa salamin. Damn! Itinigil na niya ang ginagawa baka mamaya ay maloko na siya sa isipin kung paano maiiwasan ang lalaking batid niyang makikita at makikita niya.

Matapos magbihis ay lumabas na siya diretso sa kusina. Nag-simula na siyang maghanda ng kaniyang lulutuin.

Nasa kalagitnaan siya ng pag-luluto ng bigla siyang mapasinghap ng yakapin siya ng binata at hapitin palapit dito.

Ramdam niya ang pagkalalaki nitong umuumbok sa suot nito.

Inihilig ng binata ang ulo nito sa balikat niya. Amoy na amoy niya ang ubod bango nitong pabango. Nuot na nuot iyon sa kaniyang ulo at hindi talaga ito nakakasawang amoy-in.

“Anong niluluto mo?” Tanong nito sa ganoon paring posisyon.

“Uhmm..ano ‘yang itlog at hotdog lang.” Sabi niya.

“Mas masarap siguro kung hotdog ko ang kakainin mo.” Mapang-akit nitong bulong sa kaniyang tainga dahilan para mapasinghap siya ng bahagya.

Heto na naman ang puso niyang halos tambulin ng mga salitang nitong pumasok sa kaibuturan niya. Like the f-ck!

Gusto niyang singgahin nito na itigil na nila ang ginagawa nila. Na kung anoman ang nangyare sa kanila ay dapat na nilang tuldukan pero nanatili siyang tahimik at walang imik…

To be continued…

CHAPTER 20

Chapter 20

“QUILL, nagluluto ako. Baka masunog ‘yung niluluto ko.” Ang tanging nasabi na lang niya.

Pero tila kay kulit ng binata. Ngayon ay hinahalik-halikan naman nito ang leeg niya dahilan para ang mahinang pag-ungol ay kumawala sa bibig niya.

Ano ba itong ginagawa nila? Wala naman silang relasyon pero bakit ganito? Kailangan ng itigil kung anoman ang kahibangan niyang ito pero paano? Hindi siya makapag-salita. Hindi niya alam kung saan mag-uumpisa.

Ang mga labi ng binata ay naglakbay sa mga pisngi niya at hinalik-halikan siya doon, tumaas pa iyon hanggang marating ang tainga niya.

He bite and licked his earlobe like he was seducing him. In reality he was being seduced.

Nabubuhay ang mga senses sa loob ng katawan niya, at ang paro-parong lumilipad sa tiyan niya na animo’y may kumikiliti doon.

“Come on Daryll suck my c-ck now. It’s already in full erect.” Mas lalo pa siyang hinapit ng binata.

At dahil nga nakayakap ito sa likod niya ay ramdam na ramdam niya ang pagkalalaki nitong natatabunan lang ng suot. Ramdam niyang tila isang matigas at mahabang bato na iyon na handang lumaban anomang oras.

Naikuyom niya ang kaniyang kamao, mapigilan lang na madarang sa ginagawa nito. Mapigilan lang niya ang sariling huwag sundin kung anoman ang nais nito.

Ang nakayakap nitong palad sa katawan niya ay naglakbay, pumasok sa loob ng damit niya at agad sinapo ang dibdib niya.

Kinalikot nito ang utong niya dahilan para ma-i-ungol niya ang pangalan ng binata dahil sa ginagawa nito.

“Ohh. Quill.” Mahina lang iyon dahil kinakagat niya ang labi niya upang mapigilan ang mapa-ungol ng malakas. Ngunit sapat na iyon para mapakinggan ng binata sa likod niya.

Labis niyang ipinagdarasal na matigil na kung anoman itong kahibangan na ito. Matigil na kung anoman itong init na nagmumula sa kaniyang katawan, hindi na ito tama. Napagbigyan na niya ang katawan niya. Damn! Hell bakit ganun? Bakit nadadarang na naman siya? Shit!

Pinaharap siya ng binata dahilan para mag tama ang paningin nilang dalawa. Kitang-kita niya ang namumuong pagnanasa sa mga mata nito habang ngumiti ng nakaka-akit sa kaniya.

Hinubad nito sa kaniyang harapan ang suot na pang-ibaba at dahan-dahan pa iyon.

Damn hell! He can’t move his eyes. He was still watching him while removing his short.

Ang kaninang kuyom niyang kamay ay naitigil niya ng kunin ng binata ang kamay niya, at inilagay nito sa pagkalalaki nitong natatabunan lang ng boxer nitong suot.

Damn! Damn! Damn! Shit!

Tila gusto na niyang mag-laho, umalis na lang o kaya naman ay maging isang parang bula.

Inaakit siya nito, ramdam niya pero bakit hindi man lang niya nagagawang pigilan? Bakit kailangan idarang pa niya ang sarili sa mainit na apoy na alam niyang siya rin naman ang mapapaso sa huli?

God! God hell!

Pagod na siya, pagod na siyang mag-timpi! Agad niyang sinunggaban ang binata at siniil niya ito ng mainit na halik.

Wala na siyang pakialam sa mga iniisip niya, sa mga pumapasok sa kaniyang isipan. Ang mahalaga ngayon sa kaniya ay mapagbigyan niya ang init ng katawan na hindi niya alam kung kailan mawawala o kailan magtatagal.

Minasahe niya ang pagkalalaki nitong natatabunan ng boxer na suot, habang ang mga dila nilang dalawa ay naglalaban.

God! His lips taste good, it taste good and it feels good. Tila narating na niya ang alapaap sa sarap ng mga halik nito sa kaniya. Tila sa isang kisap mata nagkaroon ng nagliliyab na apoy ang katawan niya.

Even if he don’t admit. He need him, he need his body, he need his lips, he need everything about him.

Tila wala silang sawa sa mga labi ng isa’t isa. Patuloy parin ang paghahalikan nila na animo’y ang mga labi nila ay hinulma para lang sa isa’t isa.

Ipinasok niya ang kaniyang kamay sa loob ng boxer ng binata at sinapo doon ang pagkalalaki nito. Sapat ang init nito sa kaniyang palad na nagbibigay sa kaniya ng kakaibang sarap.

Napaka-sarap nitong hawakan at pisil-pisilin. Napakasarap ng mumunting init na dulot niyon. Good God forgive him for his sin.

Natigil lang ang halikan nilang dalawa ng mawalan sila ng hangin. Saglit na humagilap silang dalawa ng hangin habang ang mga titig ay hindi inaalis sa isa’t isa.

“I love your lips. It’s so sweet.” Quill said almost a whispered and he was flattered.

Binigyan muli niya ng isang halik ang binata. Hindi na niya alam pero hindi talaga siya magsasawa sa mga labi nito. Animo’y isa iyong masarap na pagkain na hindi niya magagawang maumay.

A minute later he is staring to kneel but their eyes still on eachother. Giving and recieving emotions.

Ngayon ay magkatapat na ang pagkalalaki nito at ang mukha niya. Nanunudyo niyang dinilaan ang sentro ng pagkalalaki nitong natatabunan ng boxer. Hindi niya iyon hinubad dahil gusto niyang tudyuin ang binata.

“F-ck Daryll. God!” He cursed.

Bakas sa mukha ng binata ang prastrasyong makikita doon. At mas naliligayahan siyang makita ang pag-titimpi nitong basta na lang ibaba ang boxer na suot at ipasok sa kipot niyang bibig ang naghuhumindik sa haba at laki nitong pagkalalaki.

Muli ay pinasadahan niya ng dila ang boxer nito kung saan naroon ang tigas na tigas at naghuhumindik sa haba at laki nitong pagkalalaki.

“Good God. Stop teasing me baby, come on lick my c-ck. Suck it now.” He said in frustration.

Tumingala siya at ngumiti. Marahas niyang hinubad ang boxer nito at doon ay kumala ang pagkalalaki nitong makinis, malinis, maputi at namumula-mula pa ang dulo niyon.

Damn shit!

Hinawakan niya ang pagkalalaki nito at talagang ramdam na ramdam niya ang init na nagmumula doon. Sarap ang dulot niyon.

Inilabas niya ang dila at tinampal-tampal niya doon ang pagkalalaki ng binata. Naka-titig parin siya sa mga mata ng binata na hanggang ngayon ay puno parin ng pagnanasa.

Ipinalibot niya ang dila niya sa dulo ng pagkalalaki ng binata pagkatapos ay bigla-bigla na lang niyang ipinasok iyon sa loob ng bibig niya.

Halos isubo pa niya iyon ng sagad sa kaniyang bibig at napuno talaga ang kaniyang bibig ng pagkalalaki nito.

“Ohhhhh—Daryll. Ohhhhh-God, damn it. Sucked me more baby, sucked my c-ck.”

Ang bawat mga ungol na pinapakawalan ng binata ay mas nakapag-e-engganyo sa kaniyang pagbutihan ang ginagawa.

“Ohhhhhh…” Ungol nito ng iluwa niya ang pagkalalaki sa bibig niya at agad din naman niyang ipinasok.

Pasok-subo ang ginawa niya sa pagkalalaki nito. Hindi niya alam na ganito magiging kasarap at talagang madadarang siya sa ginagawa.

Nakahawak siya sa balakang at ang isang kamay naman niya ay nakahawak sa pagkalalaki ng binata habang sinusubo niya ang pagkalalaki nito.

Pabilis ng pabilis ang paglabas-masok ng pagkalalaki nito sa bibig niya. Gumagawa din ng tunog ang pagsasalubong ng balakang nito at ng bibig niya.

Sumasalubong narin ang balakang nito sa pag-indayog sa bibig niya.

Pinapakilwal at ipinapalibot niya ang dila sa pagkalalaki ng binata matapos ay marahas niyang ipinasok sa loob ng bibig niya.

Iniluwa niya iyon at inilabas ang dila niya. Sinundot-sundot ng dulo ng dila niya ang butas ng pagkalalaki ng binata dahilan para marahas itong mapa-ungol.

Mahina din siyang tinampal-tampal ng binata kapag-kuwan.

“Ahhhhh..Daryll. Uhmmm baby. I like that Daryll, keep doing that.

Sinalat ng dila niya ang pagkalalaki ng binata mula balls hanggang sa dulo ng pagkalalaki nito kapag kuwan ay pinapasok niya sa kaniyang bibig.

Masarap ang lasa ng pagkalalaki nito kaya mas lalo siyang na-eengganyo na pag-butihan ang ginagawa.

“Daryll. Daryll. Daryll. Ohhhhh Daryll.”

Pinagsalikop ng binata ang kamay nilang dalawa habang patuloy lang siya sa ginagawa. Ramdam niyang kapag sinasagad niya ang pagkakapasok ng pagkalalaki nito sa bibig niya ay dumidiin ang pagkakahawak nito sa kamay niya.

Muli niyang iniluwa ang pagkalalaki ng binata at napasinghap pa siya ng maamoy niya ang nasusunog na pagkain.

“Shit!” Ang tanging nabulalas na lang niya at agad siyang tumayo upang asikasuhin ang hotdog na kanina pa pala nasusunog.

Agad niyang pinatay ang apoy at binaligtad ang niluluto niya. Shit! Halos hindi na iyon maitsurahan at tanging itim na lang ang makikita doon.

Napatingin siya sa binata na nakangiti lang sa kaniya. Lumapit ito.

“Don’t mind that Daryll, just mind me.” Hinila siya nito at pinaluhod.

Wala siyang ginawa kundi ang ipagpatuloy ang pagpapaligaya niyang ginagawa sa pagkalalaki ng binata.

Muli niyang ipinasok sa bibig niya ang pagkalalaki nito at mabilis na inilabas-masok.

Muling umindayog ang balakang ng binata at sumalubong sa pag-pasok ng pagkalalaki nito sa bibig niya.

“Ohhhhh Daryll. Ohhhh God.”

Ramdam ni Quill na ang namumuo sa kaniyang tiyan. Ramdam niyang lalabsan na siya anomang oras.

“Ohhh Daryll, i’m coming baby. Please make me come. Ohhh—god.”

At sa ilang beses na paglabas-pasok ng pagkalalaki niya sa bibig nito ay siya namang paglabas ng mainit na likidong inilabas ng pagkalalaki niya.

Nagulat pa si Daryll ng maramdaman niya ang mainit na punlang inilabas ng binata sa loob ng bibig niya.

He tasted salty and smelled weird. Agad siyang tumayo at tumakbo sa lababo upang doon niya idinura lahat ng katas na inilabas ng binata.

Matapos niyang mag-mumog ay bumalik siya. Naabutan pa niya si Quill na nakapikit parin ang mga mata at makikita parin ang sarap na lumukob sa pagkatao nito kani-kanina lang.

“Let’s go. Let’s take our dinner.” Pag-pukaw niya sa atensyon nito dahilan para mag-mulat ng mata ang binata.

Isinuot nito ang boxer na suot at maging ang short pagkatapos ay lumapit sa kaniya. Paharap siya nitong niyakap kaya siya napatingin dito at nagtama ang nga mata nila.

“Thank you for pleasuring me.” He said while a sweet smiled appeared on his lips.

“Quill, baby.” Rinig niyang boses ng nobyo ni Quill sa malayo.

Animo’y napaso silang dalawa sa isa’t isa at agad ding nagkalas.

Ang bilis-bilis ng tibok ng puso niya. Nataranta din siya at hindi niya alam kung ano ang gagawin niya.

Agad siyang nag-tungo sa lutuan at inintindi niya ang nasunog na pagkain, habang si Quill naman ay umalis na sa gawi niya.

Nilingon pa niya ang binata at nakita niya itong masayang yumakap sa nobyo nito.

Hindi niya maintindihan ang kaniyang sarili, bigla-bigla na lang kasi siyang nakaramdam ng galit sa yapos na iyon. ‘Yung tipo gusto niya siya lang ang yayapusin ng binata, siya lang at wala ng iba.

Pero batid niyang isang malaking kahibangan itong iniisip niya. Isang malaking kahibangan na nakakaramdam siya ng galit.

Iniwas na lang niya ang tingin sa dalawa at inayos na lang niya ang mga dapat ayusin.

Luto na naman ang itlog kaya muli siyang nag-luto ng hotdog na kanina’y nasunog. Matapos iyon ay nag-luto narin siya ng beacon.

Matapos iyon ay lahat inilagay niya sa hapag-kainan, nag-handa narin siya ng mga pinggan para sa kanilang tatlo.

Matapos niya doon ay pinuntahan na niya kung saan naroon ang binata upang yayain na itong kumain.

Agad siyang lumabas ng bahay ng marinig niya ang pag-papaandar ng kotse. Nakita niya ang kotse ng nobyo ng binata na papaalis na, tanaw din niya doon ang binata na tumingin pa sa gawi niya.

Agad niyang naiwas ang tingin at diretsong pumasok sa loob ng bahay.

Ramdam niya sa loob ng dibdib niya ang kakaiba niyang nararamdaman. ‘Yung kakaibang galit na ngayon lang umusbong sa kaniyang pagkatao.

Ipinilig na lang niya ang ulo at nag-tungo sa dining area at doon ay idinala na lang niya sa pagkain ang lahat.

Matapos kumain ay ang linis na lang siya ng bahay dahil wala naman siyang gagawin.

Habang nag-lilinis ay hindi niya mapigilang mapatingin sa may pinto, hinihintay niyang pumasok ang binata.

Ilang oras na siguro niyang paulit-ulit na nilinisan ang mala-palasyong bahay ngunit wala na talaga ang binata.

Teka! Bakit ba niya ito hinahanap? Uuwi ito kung gusto nigo, hindi niya kailangang hanapin ito.

Nag-tungo na lang siya sa loob ng kwarto niya, naligi at naghanda na para sa teaching lesson nila ni Leny. Iyon na lang ang dapat niyang pag-tuunan ng pansin, upang magkaroon na siya ng trabaho at makaalis narin siya sa bahay na ito.

Nang hindi na muling maganap ang ikinakatakot niya…

Itutuloy…

CHAPTER 21

Chapter 21

WALA sa sarili si Daryll habang nakikinig siya sa sinasabi ni Leny, hindi niya makuha kahit ilang beses niyang pag-tuunan ng pansin ang mga sinasabi nito.

Patuloy parin kasi siya sa pag-iisip kung saan nagpunta si Quill, kung kailan ito babalik. E basta. Okupado ang isip niya ng binata.

“Daryll are you okay?” Pagpukaw ni Leny sa atensyon niya dahilan para bumaling ang atensyon niya dito. “Kanina kapa kasi patingin-tingin sa labas ng pinto. Sino ba ang hinihintay mong dumating?” Kunot noong tanong nito.

Naikamot na lang niya ang daliri aa kaniyang ulo. “Nothing. I’m okay, please continue.” He said.

Kahit naka-kunot man ang noo ng dalaga ay ipanagpatuloy nito ang pagtuturo sa kaniya.

Kahit mahirap gawin, kahit mahirap mag-pagtuunan ng pansin ay talagang sinubukan parin niya. Inisip niyang para ito sa kinabukasan niya.

Matapos kumain sa isang sikat na restawran si Quill at ang nobyo niya ay ngayon naman ay nag-mamaneho na siya pabalik sa bahay niya.

“Quill where are we going?” Thads asked curious.

“Going home.” He answered.

Halos kumunot ang noo nito sa sagot niya. Halatang hindi sapat dito ang isinagot niya.

“Just like that? Uuwi na agad tayo sa bahay mo? Hindi man lang ba tayo mag-sho-shopping like we usually do? Or mag-tambay sa bar? Pumunta sa hotel?”

Hinilot niya ang sariling sentido ng bahagyang manakit iyon, pagkatapos ay itinuon niya ang pansin sa pagmamaneho. Paminsan-minsan ay binabaling niya ang paningin sa nobyo niyang naka-kunot parin ang noo.

“Thads you know i have lot of clothes in my wardrobe. I have a lot of shoes, things that isn’t needed. Tinatamad din akong mag-tambay sa bar o kaya naman ay mag hotel. Ano bang gagawin na’ten sa hotel? That’s not neccessary.”

“What? It isn’t neccessary? Dati rati naman ay lagi natin ‘yung ginagawa? Ngayon pakiramdam ko na parang nag bago kana. You’ve changed Quill, you’re not the Quill i met before?”

Hininto niya ang sasakyan. “I did not changed Thads. I’m just doing this because it really isn’t neccessary.” He calmed himself. “I’m not going to argue this anymore. I just want to go home. I’m sorry i can’t accompany you, now leave.” He said.

Hindi niya nakita ang gulat sa mga mata ng nobyo niya sa sinabi niya. Pati siya rin ay nagulat na nagawang niyang sabihin iyon.

Matatalim ang titig na binato nito sa kaniya. “Tell me Quill? Do you have someone in your heart? Don’t you love me anymore? Or don’t you want me anymore? Para ipagtulakan mona lang ako palabas sa loob ng kotse mo? Nagbago kana talaga Quill, hindi na ikaw ‘yung dating nakilala ko!” Nakita niya ang lungkot sa mga mata nito at ang nagbabadyang luha.

Nakaramdam siya ng lungkot ng makitang nalulungkot ito. Hindi niya alam, ang gulo na ng isip niya. Sobrang gulo sa puntong hindi niya alam kung anong gagawin o kung anong iisipin.

“I’m sorry Thads. I-I didn’t mean to say that. Magulo lang talaga ang isip ko, i’m sorry.” Paghingi niya ng tawad dito hinawakan niya ito sa magkabilang palad. “I love you, yes i really do. Talagang magulo lang ang isip ko ngayon.” Huminga siya ng malalim at marahas iyong pinakawalan. “What do you want or where do you want to go? Sasamahan kita? Don’t get mad i’m sorry.” Niyapos niya ang nobyo niya pagkatapos ay kinalas niya ang pagkakayakap.

Pinunasan niya ang mga nagbabadyang luha sa mga mata nito gamit ang daliro niya.

“Don’t cry i’m sorry. I’m sorry.” He said then he kissed thads lips.

It was just a quick kissed, may kung ano sa loob niyang huwag patagalin ang halikan nilang dalawa. Pakiramdam niya’y ayaw na niya sa mga labi nito.

“Don’t be like that again Quill. Mahal din kita Quill, and i don’t want you to leave me. I want you to stay beside me.” He said. “I don’t want to go elsewhere anymore. Sa condo ko na lang tayo pumunta. Doon kana lang magpalipas ng gabi para naman masolo kita.”

May kung ano sa sarili niyang gustong tanggihan ang gusto ng nobyo niya. Pero hindi niya ginawa, siguro kailangan niya ng oras para sa nobyo niya.

Tumango-tango na lang siya bilang sagot at pinaandar na niya ang sasakyan patungo sa condo ng nobyo niya.

Naka-alis na si Leny, heto ngayon si Daryll nasa balkonahe ng bahay ng binata nakatanaw sa kahabaan ng kalsada.

Hinihintay niya ang pagdating ni Quill, hinihintay niyang bumalik ito. Hindi na nga niya alam kung ilang oras na siyang narito, basta ang alam lang niya ay walang siyang ibang gagawin kundi ang maghintay ng taong hindi niya alam kung kailan babalik.

Ilang oras siyang pabalik-balik dito. Pinag-tuunan din niya ng pansin ang puting rosas na nakatanim sa flower base na naroon.

Kinuha niya iyon at pinitas-pitas ang talulot nito. “He loves me, he loves me not.” Pag-bulong niyang wika habang patuloy parin sa pagpitas ng talulot.

Hindi nga niya alam kung bakit niya ito ginagawa. At nang mapagtanto niya kung kanino patungkol ang ginagawa niya ay agad niyang itinigil.

Ibinalik niya ang puting rosas sa dati nitong kinalalayan na makikitang mga ilang piraso na lang ng talulot ang makikita doon.

Naglakad-lakad pa siya pabalik-balik sa balkonahe pagkatapos ay babalik ang tingin niya sa kalsada.

Muli siyang nainip at muling napatingin sa puting rosas na kanina’y pinitas-pitas niya ang talulot nito.

Kinuha niya iyon at muling binunutan ng talulot. “He loves me,” pagbunot niya sa talulot. “He loves me not.” Muli niyang binunot ang isa pa.

“He loves me. He loves me not!” Ang huling talulot na pinitas niya.

Animo’y nakaramdam siya ng lungkot at pagkadismaya. Kapag-kuwan ay tinipon niya sa malayo ang tangkay ng rosas na iyon. “Liar!” He said almost a whispered.

Ilang oras pa siyang naghintay, nang mapagod ay umupo siya at tumingin sa kawalan.

Dala narin siguro ng inip at hampas ng hangin sa kaniyang mukha ay hindi na niya napigilan ang pagbigat ng talukap nang kaniyang mga mata hanggang sa nahimlay na siya sa pagkakatulog.

Nagising siya kalaunan. Madilim na ang paligid at ang una niyang sinuri ay ang kotse ng binata.

Halos mabagsak ang kaniyang balikat ng makitang wala doon ang sasakyan ng binata. Pumasok na siya sa loob ng bahay at sinipat ang oras sa marmol na pader ng bahay.

It was already 9:00 pm.

Agad siyang nag-tungo sa kusina ng bahay at naisipan niyang mag-luto. Kahit paano ay nabuhay sa kaniya ang mumunting pag-asa. Pag-asa na uuwi pa ang binata.

Masarap na pagkain ang kaniyang niluto. Matapos iyon ay inihanda niya iyon sa lamesa. Umupo siya doon at muling naghintay sa binata. Hindi niya ginalaw ang pagkain o tinikman man lang, mas pinili niyang hintayin ang binata kahit ramdam niya ang pagkalam ng kaniyang sikmura.

“10:00 pm.” Wika niya ng makita ang oras.

He is still waiting. Waiting for Quill to arrived.

Nagmuni-muni siya. Ilang beses pa niyang inunat ang kaniyang sarili at naka-ilang paghikab pa siya.

11:00 pm. Quill isn’t still here. Where is he? Where the f-ck is he?

Ganunpaman ay naghintay parin siya ng mga ilang oras pa. 12:00 pm.

Wala parin si Quill, hindi parin niya makita ang binata maging ang anino nito.

Napasambunot siya sa sariling buhok. F-ck! Bakit nga ba niya hinihintay ang binata? Ano bang pakealam niya kung wala ito? Bakit ba apektadong-apektado siya?

Hindi niya titiisin ang sariling gutom para lang hintayin ito. Sapat na nanaghintay siya ng matagal.

Sinimulan na niyang kumain ngunit konti lang naman ang nakain niya. Agad din siyang nag-sawa dahil wala naman siyang gana.

Iniligpit na lang niya ang mga pagkain pagkatapos ay pumasok na siya sa loob ng kwarto niya.

Matapos maligo ay humiga na siya sa kama niya habang ang isip niya ay patuloy paring dala-dala ang postura ng binata. At hanggang sa pag-tulog niya ito parin ang nasa isip niya. Si Quill parin kahit hindi niya alam ang dahilan.

Hindi magawang makatulog ni Quill, pabaling-baling siya sa kung saan-saan habang katabi ang nobyo niya. Tulog na ito dahil hindi niya nagawang pag-bigyan kanina, wala kasi siyang gana pagdating sa pagtatalik dito.

Tumayo na siya at inayos ang kaniyang suot. Muli niyang pinasadahan ng tingin ang nobyo niyang mahimbing paring natutulog.

Lumabas na siya ng kwarto nito hanggang sa tuluyan na siyang makalabas ng condo. Diretso siya sa pinagparahan ng sasakyan at mabilis niyang pinaandar iyon.

Ewan pero ramdam niya ang pananabik na maka-uwi.

Inilabas niya ang telepono at pinadalhan niya ng mensahe ang telepono ng nobyo niya.

From: thads my baby.

“Umuwi na ako, i’m sorry kung hindi na ako nakapag-paalam sa’yo. Maaga kasi ang pasok ko sa opisina.” He texted with a smiling face emoji.

Matapos ng pagmamaneho niya ay sa waka nakarating din siya. Lumabas siya ng sasakyan at sinarado niya ang pinto.

Pumasok siya sa loob ng bahay at sa kwarto ng binata agad ang diretso niya. Pagbukas niya ng pinto ay agad tumuon ang mga mata niya sa nakahigang binata.

Mahimbing na itong natutulog…

Nagising si Daryll ng maramdaman niya na animo’y may humahalik sa kaniyang leeg. At ng maimulat niya ang mga mata at bumaling siya sa likuran niya ay nag-tama ang mga mata nilang dalawa.

Bahagya pa siyang nagulat ng makita niya ito, habang ang kaniyang puso ay animo’y nanabik at gustong magtatalon sa tuwa.

“Sorry for waking you up.” He said then he give him a peck of kissed on his lips.

Hindi siya nakuntento sa simpleng halik lang ng binata sa mga labi niya. Animo’y may ibang gusto pa ang katawan niya at iyon naman ang sinunod niya.

Iniyapos niya ang kamay niya sa batok ng binata at agad niyang inangkin ang mga labi nito.

Mapusok at puno ng pagnanasa.

Hindi niya mapigilan ang sayang nararamdaman. Ang puso niyang halos tambulin sa sobrang lakas ng tibok. God he missed him, he missed his kisses. He missed to be with him.

Mas lalo pa nitong pinalalim ang halikan nilang dalawa ng sapuin nito ang mukha niya. Kinagat din nito ang pang-ibabang labi niya dahilan para maiawang niya ang bibig.

Naglaban ang kanilang mga dila sa isa’t isa. Wala na siyang inhibisyon sa katawan, wala na siyang hiyang nararamdaman. Basta ang alam lang niya, gusto niyang muling maramdaman ito.

Agad kinubabawan ni Quill ang binata habang ang mga labi nila ay patuloy parin sa pag-lapat sa isa’t isa.

Natigil lang iyon ng hubarin niya ang damit niya, maging ang damit nito. Ngayon pareho na silang walang saplot pang-itaas at kapag nagtatama ang kanilang mga katawan ay masarap iyon sa pakiramdam. Tama lang ang init doon.

Gumapang ang mga halik niya at naglakbay iyon sa leeg ng binata. Pinasadahan niya ng dila ang leeg nito at paminsan-minsan ay iniiwanan ng marka.

“Ohhhhhh Quill. Ohhhhh shit!” Mariin nitong ungol habang ang mga mata ay nakapikit.

Ibinaba niyang muli ang kaniyang mga labi hanggang sa marating niya ang dibdib nito. Kita niya ang namumula-mulang animo’y pantal dahil siguro iyon sa unang pagtatalik nila.

Inilabas niya ang dila niya at nilaro ang utong ng binata. Ramdam niya ang pagsambunot nito sa buhok niya na bakas na nasasarapan sa ginagawa niya.

Nilaro naman ng daliri niya ang utong ng binata habang ang kabila namang utong nito ay nilalaro ng dila niya.

Halos mumunting ungol at mariing pag-pikit ng mata ang ginagawa nito.

Matapos iyon ay tinigil niya ang ginagawa. Agad niyang hinubad ang suot ng pang-ibaba ng binata. Wala siyang itinira doon.

Tumingin siya sa binata at nakakalokong ngumiti. “Let me ravish you tonight.” He naughtily said.

Inilapat niya ang daliri niya sa bibig ng binata na agad naman nitong dinidilaan na animo’y iyon ang pagkalalaki niya. Halatang nanunudyo din ito sa ginagawa.

Kinuha niya ang kaniyang kamay at ipinasok iyon sa loob ng kaniig. Dumukwang narin siya at muling bumalik sa paglalaro ng dila niya sa utong nito.

Buong pagnanasang ungol ang hatid niyon. Sobrang sarap na halos isigaw ni Daryll ng may buong pagnanasa ang pangalan ni Quill…

To be continued…

CHAPTER 22

Chapter 22

WALANG patid sa pag-angkin ang binata kay Daryll. Halos tatlong beses sa isang araw ang nagagawa nilang pagtatalik. Sa bathroom, sa bedroom, sa living at halos sa buong bahay naganap ang kanilang pagtatalik.

Hanggang ngayon ay nanatiling blangko sa kaniyang isipan kung bakit nangyayare ang lahat ng ito? Kung bakit ilang beses na silang nagtatalik ngunit hindi parin niya makuha kung ano ba ang relasyon nila sa isa’t isa? Nanatili paring tikom ang kaniyang bibig na hindi man lang niya nagawang itanong, o kaya naman ay magawang singgahin.

Basta ang alam lang niya ay pareho silang naliligayahan sa ginagawa. Pareho silang may nakukuha sa isa’t isa.

Wala na siyang pakialam sa kung anong posibleng mangyare. Dahil kahit ano naman ang pag-iwas na ginagawa niya ay ganun at ganun parin. Mas lalo lang niyang pinahihirapan ang kaniyang sarili.

At sa bawat subukin niyang pag-iwas ay mas lalong nadadarang at mas lalong tumitindi ang kaniyang pagnanasa sa binata. Kaya hinayaan na lang niya ang lahat, kahit alam niya kung ano ang kahihinatnan nito sa huli.

Alam niyang apoy ang kanilang nilalaro at alam din niya kung gaano kainit kung sakaling siya’y mapaso.

Narito siya ngayon sa loob ng bathroom. Kagigising lang niya habang ang binata ay naroon parin sa kama niya mahimbing na natutulog.

Simula ng may mangyare sa kanila, ay dito na natulog sa loob ng kwarto niya ang binata. At sa bawat pag-tulog nila, isa o dalawang beses ang ginawa nilang pagtatalik.

Awtomatiko siyang napabaling sa may pinto ng marinig niyang bumukas iyon. Nagulat siya ng makita niya ang binata na bakas sa mukha na kakagising lang nito. Hubo’t hubad din ito dahil sa hindi pa nga ito nakakapag-suot ng damit ng sila’y magtalik kagabi.

Palapit ito ng palapit sa kaniya habang ang mapanloko at may halong pagnanasang ngiti ang sumilay sa mga labi nito.

Damn!

“What are you doing, Quill?” He asked when the man came to him, carressing his back.

“I missed you Daryll,” he said then his lips pressed againsts him.

Heto na naman ang kagustuhan niyang itulak palayo ang binata, o kaya naman ay huwag tugunin ang mga halik nito pero lahat iyon naglaho ng parang bula dahil sa nakaka-akit nitong halik.

Tinugon niya ang pag-angkin ng binata sa mga labi niya, at hinapit niya ito palapit sa kaniya.

Ramdam niya ang pagkalalaki ng binata na dumadampi at kumikiskis sa pagkalalaki din niya. Parehong naninigas na iyon sa haba at laki, ngunit nakakahiya mang aminin ay mas mahaba at mas malaki ang pag-aari ng binata.

“I really like your lips.” Quill said when the kissed apart.

“I do too.” He answered then he kissed him again and again.

Naglakbay ang mga labi ni Quill sa mga pisngi ng binata. Umaagos sa kani-kanilang mga katawan ang tubig na dumadaloy doon. It turning him on.

Tumaas ang mga halik niya hanggang sa marating nito ang tainga ng binata. Dinilaan at paminsan-minsan ay kinakagat-kagat nitong bahagya sa labis na pang-gigigil.

Ramdam ni Daryll ang bawat mainit nitong halik na dumadampi sa kaniyang balat. Iyon ay nakapag-bibigay sa kaniya ng kakaibang sarap, na hindi niya alam kung ilang beses na ba niyang nalasap sa piling ng binata.

Naipikit niya ang mga mata at ang mumunting ungol ang kumawala sa kaniya ng nakaka-akit na bumulong ito sa kaniyang tainga.

“You smelled good baby, i like it. I like it very much.”

Naglakbay ang mga kamay nito sa kaniyang likod hanggang sa makarating iyon sa pang-upo niya. Bahagya pa nitong tinampal-tampal ang pang-upo niya na animo’y nanggigigil.

“Ohhhhhh..” Isang mumunting ungol ang kumawala sa kaniya ng halikan ng binata ang leeg niya. Naibaling pa niya sa ibang direksyon ang kaniyang mukha upang maging malaya ang binata sa paglasap ng leeg niya.

Narinig niya ang pagtigil ng umaagos na tubig mula sa shower. Nang tingnan niya ay pinatay na pala ng binata iyon.

“It’s better to make love without droplets of water.” He said then back to what he is doing.

Bumaba ang mga halik nito sa dibdib niya at heto na naman ang paglalaro nito sa kaniyang dibdib.

Ramdam niya ang animo’y paru-paro sa kaniyang tiyan na kumikiliti sa kaniyang buong pagkatao.

Ramdam niyang tayong tayo na ang kaniyang pagkalalaki dahil sa patuloy nitong ginagawa.

“Would like me to jerk you off?” He asked and he gladly answered the word “yes.”

Sinapo ng binata ang kaniyang pagkalalaki at itinaas baba nito ang kamay nito sa pagkalalaki niya.

Ramdam niya ang sarap na dulot ng dila nito sa kaniyang dibdib, at sarap na dulot ng kamay nito sa kaniyang pagkalalaki.

Its feels good. It feels so f-cking good.

“Ohhhhh Quill, damn you Quill. Uhmmm.” Halos mapasambunot na siya sa sarili niyang buhok habang ang mga mata ay mariing nakapikit at ninanamnam ang sarap na dulot niyon. “Good God. Quill, ohhhhhh—Quill.”

Halos mapuno ng ungol niya ang buong silid. Dagdag pa doon ang tunog ng naglalarong dila nito sa dibdib niya, kasama ang sumasalubong niyang balakang sa mga kamay ng binata.

“I’m coming. Ohhhh—Quill i’m coming, come on faster Quill.” He moaned when his orgasm is about to hit him hard.

But expect the unexpected Quill stoped. And he was frustratedly looked at him.

“F-ck Quill why did you stop?” He asked in a frustration.

Quill just smirked at that moment.

Napasinghap na lang siya ng buhatin siya ng binata at ipa-upo siya sa marmol na lababo.

Magkapantay lang iyon at ang balakang niya. Pomusisyon iyon sa nakabukaka niyang mga hita at walang pasabi-sabing ipinasok ang naghuhumindik sa haba at laki nitong pagkalalaki.

“Ohhhhhh…” Isang malakas na pag-ungol niya ng malasap sa loob niya ang pagkalalaki nito.

“Shit! F-ck Daryll, you’re so tight. Ohhhh—baby.” Mariin naman nitong pag-ungol pagkatapos ay mabilis siyang binayo.

Halos umalog ang katawan niya sa bilis ng pagbayo nito sa kaniya. Hindi rin makakatakas ang sarap doon ng sagarin ng binata ang pagkakapasok sa loob niya pagkatapos ay mabilis na naman nitong babayuhin.

“Ahhhhh. Ahhhhh. Ohhhhhh—God, Quill.” Mariin niyang ungol habang nakapikit ang mga mata niya.

“Look at me Daryll, look into my eyes.” He ordered him while his hand is on his shoulder.

Agad niyang iminulat ang mga mata niya at tumingin sa mga mata ng binata. Kitang-kita niya ang pagnanasa sa mukha nito, at ang sarap na lumulukob sa mukha nito habang patuloy parin sa pag-angkin sa kaniya.

Maipikit-pikit niya ang kaniyang mga mata sa sarap na dulot niyon ngunit agad din naman niyang naimulat ng mahinang sampalin ng binata ang mukha niya.

“Just looked at me when i fucked you.” His voice was shaky but seductive.

Wala siyang ginawa kundi ang tumingin sa mga mata ng binata habang binabayo nito ang loob niya. Hindi niya ginagawang alisin ang pagkakatitig dito sa mga mata nito kahit pa nga sobrang sarap na ng nalalasap niya.

Mariin niyang ikinuyom ang kaniyang mga kamay upang hindi mapapikit sa sarap. Wala siyang pakialam kung bumaon man ang kuko niya sa palad.

Mariin din niyang kinakagat ang kaniyang mga labi ng muli nitong isagad ang pagkakapasok. Ramdam na ramdam niya ang malaki at mahaba nitong pagkalalaki sa loob niya naglalabas-pasok.

Dumukwang ang binata at sinakop ng mainit nitong halik ang mga labi niya. Agad naman niya iyong tinugon ng may buong pagnanasa.

Halos mag-laban ang kani-kanilang mga labi, at para mas lalong palalimin ang halik, inangkla niya ang dalawang kamay sa batok nito at mas pinalalim pa ang halik na sinimulan nito.

“Ohhhhhh.. Quill. Damn you Quill,” he moaned. “Please make it fast, make it fast Quill. Come on faster baby.” He said asking for more.

Hinawakan ni Quill ang kaniyang mga hita at doon kumuha ng lakas upang mas bilisan pa ang ginagawang pagbayo.

Hindi niya ipinikit ang kaniyang mga mata kahit sarap na sarap siya. Nanatili siyang nakatingin sa mata ng binata. Nanatili silang nakatitig sa isa’t isa.

He grabbed his c-ck and he start màsturbating. He was masturbating while Quill is f-cking him, fast, hard, rough and even harder.

“Daryll—ohhhhhh baby. Ohhhh f-ck!” Mariin nitong ungol.

Alam ni Quill na hindi na magiging matagal ang kaniyang pag-ulos sa binata. Nararamdaman na kasi niya na malapit na siyang labsan, konti na lang, at ilang ulos na lang.

“Ohhhhhhh f-ck.. Ahhhh.” And with a long loud thrust he spurted his hot seed—hot semen inside of him.

Hindi na niya napigilan, ipinikit niya ang mga mata at dinama ang sarap na init ng dulot ng nilabas niyang likido sa loob nito.

Daryll still màsturbating. And with a long loud moaned his orgasm followed. He spurted his seeds on his stomach.

They really felt satisfied of what they’ve done. They were breathing hard, and somewhat tired.

Pareho silang humahagilap ng kani-kanilang mga hininga. Hanggang sa unti-unting bumagal iyon at bumalik sa tama pag-hinga.

Napadaing si Daryll ng hugitin ng binata ang pagkalalaki nito sa loob niya. Mumunting sarap ang hatid niyon, pagkatapos ay umayos na siya ng pagkaka-upo.

“You’re so great Daryll.” Quill said sounds complimenting him.

Inangkla niya ang kaniyang mga kamay sa balikat ng binata at ngumiti. “You too Quill, you’re so good.” He said with a satisfied smiled on his face.

Napasinghap siya ng bigla siyang buhatin ng binata. At ibinaba lang siya nito sa tapat ng shower.

He opened the shower and the splashes of water appered. It drop on their body, he felt a little cold but Quill’s body give him warmth.

“Let me bath you my baby,” he said then his hands starting to touched his body.

Heto na naman ang malikot na kamay ng binata na naglalakbay sa kaniyang kaselanan.

Nailing-iling na lang siya ng makitang tayong-tayo muli ang pagkalalaki ng binata.

Damn! World wide fight is now going to start again. F-ck.

Namangha pa siya ng wala itong ibang ginawa matapos maglulumikot ang kamay nito sa kaselanan ng katawan niya. Kaya matapos siyang paliguan ay lumabas na sila ng bathroom.

Napasinghap siyang muli ng buhatin siya ng binata at lumakad na ito hanggang marating ang kamang kinahigaan nila kanina.

Agad siya nitong ibinaba. Nag-tama ang mga mata nilang dalawa at ngumiti iyon. Bumaling ang kaniyang tingin sa pagkalalaki nitong nag-huhumindik sa haba at laki.

“Let me take my breakfast, because you are my breakfast.” He said then crawled top of him.

He kissed his lips and he gladly accepted.

Pinadapa siya ng binata at marahas nitong ipinasok ang pagkalalaki nito sa loob niya. Wala siyang nagawa kundi ang i-ungol na lang ang pangalan ng binata.

Ang i-ungol ang pangalan nito sa sarap na dulot ng pinalalasap nito.

“God Quill, you’re so hard. You’re really is a good f-cker. I like that. Uhmmm.” He continued moaning while his face pinned on the soft mattress.

Ibinaling niya sa kabilang direksyon ang kaniyang ulo ng halik-halikan ng binata ang leeg niya.

Nakaramdam siya ng kiliti dulot ng dila nitong sumisipsip at dumadampi sa leeg niya, ngunit mas sarap ang dumadagdag sa kaniyang kaibuturan.

“Ohhhh Daryll. You’re really so tight. I like it. I like f-cking it.”

Mas lalo niyang naramdaman ang mabilis nitong pagbayo sa loob niya. Halos ramdam niya ang sagad na sagad nitong pagkalalaki sa loob niya. Sobrang sarap sa pakiramdam na halos maitirik niya ang kaniyang mga mata at ramdamin ang lumulukob na sarap sa kaibuturan niya.

“Good God. Ohhhh hell, faster Quill. F-ck me faster baby.”

Yumakap sa leeg niya ang braso ng binata upang doon kumuha ng lakas at mas lalo pa siyang binayo ng mabilis, malakas at sagad na sagad sa loob niya.

Habang siya naman ay mariin ang pagkakakapit sa bedsheet upang doon kumuha ng lakas.

“Ohhhh Daryll, i’m coming baby.” He said breathing hard.

At sa mabilis, malakas at sagad na sagad nitong pagbayo sa loob niya ay naramdaman niya ang mainit nitong binhi na lumabas sa pagkalalaki nito. Ramdam na ramdam niya ang init sa loob niya at sobrang sarap nito sa pakiramdam na halos lukuban siya ng kakaibang sarap…

Itutuloy…

A/N; mas masarap sana mag sulat kung lahat nagpapaabot ng boto 🥺
👉⭐👈

CHAPTER 23

Chapter 23

AFTER that hot steamy sex with Quill. Daryll is now resting his head on the sofa doing nothing and just waiting. Waiting for leny to come.

Quill is gone a minute ago. He go to his office to work.

Nasa kalagitnaan siya ng pagmumuni-muni ng marinig niya ang tunog ng doorbell. Agad siyang tumayo at lumabas ng bahay.

Pagbukas niya ng pinto ang nakangiting mukha ni Leny ang bumungad sa kaniya.

“Hi Daryll, goodmorning.” She greet.

“Good morning to you too Leny.” He greet back. “Come on, inside.”

Pumasok na silang dalawa at doon sila nag-tungo kung saan sila palaging naglalagi.

Leny started talking of something important about being a well and good secretary.. She do teach and he willingly listen.

Maraming mga importanteng itinuro sa kaniya ang dalaga, at lahat ng iyon ay agad naman niyang nakuha ng madali.

Mabilis natapos ang pagtuturo nitong ginagawa. Lahat nama iyon ay natutunan niya.

Matapos iyon ay nagpaalam na sa kaniya ang dalaga, agad naman niya itong hinatid palabas ng bahay bago siya tuluyang pumasok.

Diretso siya sa kusina. Time to cook for him. He whispered with a smile kept appearing on his lips.

He cook just a simple dish, a dish that he knows Quill will surely like. It’s not a dish with a brilliant taste, just right.

After cooking dish he also cook rice. After he rested himself in the living while waiting for Quill, for the owner of the house.

Hindi niya namalayan na nahimbing na pala siya sa pagkakatulog. Tanging nagising lang siya ng makarinig siya ng mga yabag patungo sa gawi niya.

Agad niyang iminulat ang kaniyang mga mata habang ang ngiti ay naka-ukit na sa kaniyang mga labi. Alam kasi niyang iyon ay si Quill, ngunit ng makita niya kung sino iyon, unti-unting nawala ang kaniyang mga ngiti.

“Where’s Quill?” Thads asked in a baritone voice.

“Gone to work.” He flatly answered. He immediately stood up and looked at him. “Do you want anything? What do you want i’ll go get it?” He asked.

“No thanks. Hindi rin naman ako magtatagal. I’ll go and keep going,” inilahad nito ang kahon na hawak-hawak nito. “My gift for him. Give it to him.” He said then after he accept the gift, Thads moved and went out.

Wala siyang nagawa kundi ang tingnan ang ipinaabot sa kaniya ng binata. Cake! Ewan pero nakakaramdam siya ng inis sa cake na ito. Gusto niyang itapon iyon sa basurahan ngunit hindi niya ginawa.

Ipinatong niya ang cake sa lamesa. Wala na naman siyang iba pang gagawin kaya pumunta na siya sa loob ng kwarto niya upang maligo.

It’s already afternoon. Ilang oras lang ang hihintayin niya ay darating na ang binata, darating na iyon.

Matapos niyang maligo ay nagbihis na siya. Sinipat niya ang itsura niya sa salamin matapos makitang maayos naman ang kaniyang sarili ay lumabas na siya.

Saktong pagbukas niya ng pinto ay nakita niya si Quill doon.

“Surprise.” Nakangiti ito sa kaniya habang may itinaas na kung ano sa kamay nito.

Hindi niya mapigilang mapangiti ng makita ang binata, pero mas nanaig ang kuryosidad niya sa hawak nito ngayon.

“What’s that?” He asked curiously.

“Open it.” Inilahad nito sa kaniya at agad naman niyang tinanggap.

Sinuri niya iyon at agad din naman niyang binuksan. Nang makita niya ang laman niyon hindi niya mapigilan ang pagmulagat ng kaniyang mga mata, habang nagtatanong ang isip niya kung bakit siya binibigyan ng ganito ng binata. Cellphone?

“Why are you giving me this?” He asked curious.

“I just notice you don’t have a phone. So i’ll bought you one.” He answered.

Agad niyang sinoli sa binata ang teleponong bigay nito. Hindi niya ito matatanggap, hindi niya kayang tanggapin iyon kahit pa sabihin nitong regalo nito iyon sa kaniya.

“I’m sorry Quill i won’t accept it. I can’t afford to accept this.” He said while handling the phone to him. He really can’t.

Sobrang laking tulong na nang patirahin siya nito sa bahay nito. Sapat na sa kaniya na pakainin at bihisan nito, hindi talaga niya matatanggap ang ibibigay nito.

Imbis na tanggapin nito ay ibinalik nito sa kaniya.

“I’m not asking you to accept this or not,” he said.

“But i really can’t accept it.”

“Then if you don’t want it. Throw it! That’s simple Daryll.” He said then he went out.

Naiwan siyang tulala at nakatingin lang sa papalayong bulto ng binata. Lumingon ito at bumaling sa kaniya. “Come here let’s eat.” Sabi nito pagkatapos ay nagmamartsa ng umalis.

Naiwan siyang tulala habang hawak-hawak niya ang telepono. Mahigpit ang pagkakahawak niya doon, ayaw man niyang tanggapin ngunit may magagawa ba siya? Alam niyang bale wala lang dito ang ginastos nito, kaya kesa naman itapon niya sa basurahan, tatanggapin na lang niya kahit wala sa sarili niyang kagustuhan.

Pumasok muli siya sa loob ng kwarto niya at inilagay niya doon ang telepono pagkatapos ay nagmamadaling umalis. Diretso siya sa dining area kung saan naroon ang binata.

Nakita niyang naka-upo na sa harap ng hapagkainan habang nakatingin sa kaniya ng may ngiti sa mga labi.

“Umupo siya paharap dito. “Uhmmm.. Quill thank you, thank you for the cellphone.” He thanked him.

“It’s nothing for me baby.” He said feeling flattered. “I just want to thank you too for giving me this. You really now what i like.” Itinaas nito ang hawak-hawak nito.

Bagopaman niya maikunot ang kaniyang noo ay napag-tanto na niya kung anong ibig nitong sabihin. Ang tinutukoy nitong binigat niya ay ang cake na pinaabot lang naman sa kaniya ng nobyo nito.

“That’s not me who gave that to you..” He said while looking at Quill’s face, his smile starting to fade away.

“Then who?” His forced a smile.

“Your boyfriend Thads. Nanggaling siya dito.”

It seems awkward to talked about this. To talked about Quill’s boyfriend.

Tila sinasampal siya ng katotohanan na may nobyo na ang binata pero heto parin siya patuloy na gumagawa ng mali at hindi niya magawang maituwid.

“I’ll eat it later. Come on, let’s eat.”

Tahimik lang silang kumain, matapos iyon ay nag-tungo na siya sa loob ng kaniyang silid. And as expected Quill came wearing only just his boxer. He smiled at him seducingly.

Hindi na siya nagtaka ng gabi ding iyon ay may nangyare sa kanilang dalawa. Ito naman lagi ang paulit-ulit na nangyayare at hindi na niya alam kung paano niya ito mapipigilan, kung kaya pa ba niyang pigilan.

Malalim na ang gabi ngunit hindi pa niya magawang makatulog. Nakadilat lang ang kaniyang mga mata habang malalim ang tanaw ng kaniyang isip..

Quill embraced him peacefully sleeping. While he was thinking how to stop this nonsense. How to stop this growing feeling inside him.

Hindi man niya aminin ngunit sa tagal tagal na niyang kasama ang binata ay natututunan na ng puso niyang mahalin ito. Halos ramdam niyang kalahati na ng puso niya’y ito ang isinisigaw.

He’s aware of that. The love growing inside his chest must be stopped. Kailangan niya agad itong maagapan para hindi dumating sa puntong mas lalo pa niya itong mahalin.

Nasa tama siyang pag-iisip, alam niya ang maaring kahantungan ng kahibangan niyang ito. Alam niyang ang apoy na nilalaro niya’y siya rin ang mapapaso. At alam niya kung gaano kasakit ang mapaso ng init niyon.

Sa lagay niyang ito, siya rin ang gumagawa ng apoy na tutupok sa kaniyang pagkatao.

Pero isang malaking katanungan para sa kaniya kung paano. Paano niya magagawang iwasan ang binatang sa isang halik lang nito ay natutunaw na agad ang bakal na bakod sa kaniyang puso. Sa isang ngiti lang nito ay nawawala na agad ang kaniyang mga isipin. He don’t know how, he don’t know what to do.

Labis niyang pinagsisisihan na nangyare ito. Kung una palang nagawa na niyang pigilan ang dapat ay hindi sana nangyare, hindi sana siya naghihirap ng ganito. Hindi sana niya pinagdususahan kung paano makaka-alis sa apoy na nakapalibot sa kaniyang paligid.

Ilang oras pa ang lumipas ng kaniyang malalim na pag-iisip pagkatapos ay bumigat na ang kaniyang talukap hanggang sa tuluyan ng naparam ang kaniyang mga mata, hanggang sa mahimbing siyang nakatulog.

Sa kaniyang paggising mga halik ng binata sa kaniyang leeg ang kaniyang naramdaman. Bumubuhay iyon ng lahat ng mga senses sa kaniyang katawan, at hindi niya alam kung paano niya iyon mapipigilan.

Kaya bagopaman tuluyan siyang kainin ng pagnanasa ay tumayo na siya. “I’m going to take a shower first, then i’m to cook are dinner.” He said then he immediately went to the bathroom and locked the door.

Halos sapo-sapo niya ang kaniyang puso na ubod bilis ng tibok. Halos may kung sinong tumambol doon at dahilan para marinig niya ang nakakabinging ingay na dulot niyon.

Napasambunot siya sa sariling buhok halata ang prastrasyon sa kaniyang mukha. Ganunpaman ay sumilay parin ang ngiti sa kaniyang mga labi ngunit agad din naman iyong nawala.

Oo nga’t naiwasan niya ito ngayon sa unang pagkakataon, pero ano na lang ang mangyayare sa susunod at susunod pang mga pagtatagpo? Kaya ba niyang muling umalis—muling gawin kung anoman ang ginawa niya ngayon?

“Daryll,” rinig niya ang pagkatok nito sa pinto ng bathroom niya dahilan ng pagbilis muli ng pagtibok ng kaniyang puso.

Rinig niyang sinusubukan ng binatang buksan ang pinto, pasalamat na lang siya at agad niyang nasarado iyon kaya nakahinga siya ng maluwag.

Pinilit ni Quill buksan ang pinto ng bathroom ng kwarto nito, at siya rin namang pag-tigil niya ng malamang hindi niya mabuksan dahil nakasarado iyon.

Ang kaninang binabalak niya ay mukhang hindi niya magagawa ngayong araw. Umalis na lang siya bago saglit na ngumiti.

Lumabas siya ng kwarto at diretso siya sa kwarto niya. Nag-tungo siya sa bathroom ng kwarto niya at doon ay sinimulan na niyang maligo, matapos maligo at makapag-palit at akmang lalabas na siya ng kwarto, ngunit natigil siya ng marinig niya ang pag-iingay ng kaniyang telepono.

Agad niyang iyong dinukot sa bulsa at sinagot ang tawag.

“What’s up m-therf-cker?” Pagbungad niya sa kaniyang kaibigan.

“M-therf-cker talaga? Damn you Quill!” Rinig niya ang paghalakhak ni Gord sa kabilang linya. “I called because the we f-cker will come right to your house. I’m going to cook delicious food for all of you and then we’ll going to enjoy and hit the night. That’s all bye.” All he could here was the phone bipping means the call was already hang-up.

Hindi man lang siya binigyan ng pagkakataon magsalita. Hindi man lang tuloy siya nagawang makatanggi sa mga gusto ng mga iyon.

Like damn hell!

He irritatedly put his phone inside his pocket then he went out.

Malayo palang ay tanaw na niya ang binata sa kusina habang nag-luluto. Isang mapagnasang ngiti ang kumawala sa kaniyang mga labi at nilapitan niya ito.

Agad niya itong niyapos sa likuran at hinapit sa kaniya. Sininghot din niya ang amoy ng leeg nito at masasabi talaga niyang mabango iyon at bagong ligo.

And with that, it turning him on. It turning his c-ck on. Making it grow bigger and bigger.

“Quill, don’t hug me i’m cooking.” His voice was flat and he could feel the coldness in that.

Iniisip niya na baka nagbibiro lang ang binata. Kaya sinubukan niyang halikan ang pisngi nito ngunit agad din naman nitong iniwas.

“Quill please,” he sound irritated, “let me continue cooking first.”

May kung anong kirot sa kaniyang puso, hapdi ang dulot niyon. Ganunpaman at inisip na lang niyang baka pagod lang ang binata, o kaya naman ay iba lang ang gising nito.

Kinalas niya ang pagkakayakap. “Yeah, okay okay.” He then pressed his lips together.

Nagsimula na siyang pumihit sa likod niya at nagsimula na siyang maglakad. Doon ang diretso niya sa labas ng bahay at doon ay hinintay na lang niya ang mga kaibigan niyang hindi man lang nagawang magpasabi kung kailan ang mga ito darating.

Bukod doon, ay pumasok bigla sa isip niya ang binata. Kung bakit bigla-bigla ay naging ganun na ang pakikitungo nito sa kaniya, mag-isip man siya ng dahilan, ngunit hindi niya maaalis sa kaniyang isip ang pangangamba doon…

To be continued…

CHAPTER 24

Chapter 24

For not so long waiting Quill’s friends finally came. It’s Jonax, Ken, Gord, Carlosz, Exequile, and the technology genius, Caleb. They wore simple clothes like they were not really so called billionaire—but indeed they are.

“What are you all doing here at my house, m-therf-kers. Talaga bahay ko pa ang naisipan niyong puntahan, at gawan lang ng kalokohan.” Pabiro niyang sabi sa kaniyang mga kaibigan.

“I inform you an hour ago. Don’t pretend that you don’t know.” Gord said while rolling his eyes.

“But after that you hang-up.” Nilapitan niya ang binata at mahinang sinuntok ang braso nito. “Hindi mo man lang ako pinagsalita kung gusto ko ba kayong nandito o hindi.”

Gord just laugh hard. “I’m sorry bud, i know you’ll not going to say yes—”

“Of course!” His voice filled with sarcasm. “But now you’re all here, then i don’t have anything to say. Just don’t messed around in ny house.”

“Yes bud!” Sabay-sabay pang sabi ng mga ito at bahagya pang sumaludo tulad ng ginawa ni Carlosz.

Naipailing-iling na lang niya ang kaniyang ulo pagkatapos ay pumasok na silang lahat sa loob ng bahay.

Tamang-tama at tanghalian na, gutom narin siya at alam niyang hindi pa nakakapag-luto ng pagkain si Daryll, dahil tila iniiwasan talaga siya nito. Naroon lang kasi ito sa loob ng kwarto at kapag tinatawag niya ay marami itong dahilan.

“To the kitchen, f-ckers!” Gord raised his one finger and he pointing the kitchen.

Parang mga sira ulong nagtakbuhan pa sa kusina ang mga kaibigan niyang animo’y batang sabik sa pagkain.

Napakamot na lang siya sa kaniyang ulo pagkatapos ay sumunod narin siya sa kaniyang mga kaibigan.

Nagsimula na si Gord mag-luto sa kaniyang kusina, habang ang mga kaibigan niya ay nakatingin, ang iba naman ay tumutulong.

“Jonax, can you cut onion?” Gord asked Jonax. With a smirked on his lips.

“I can cut whatever you want me to cut.” Jonax confidently answered.

Gusto niyang matawa, pinipigilan lang niya. Alam kasi niya ang pakiramdam ng naggagayat ng sibuyas, talagang napaluha siya niyon at hindi na muling sumubok pa.

Batid din niyang pinaglololoko ni Gord ang kaibigan nilang si Jonax na mukhang walang alam na ang sibuyas ay nakakapag-paluha dahil sa aroma nito.

He can’t help himself but to laugh hard, together with his friends when Jonax is in the middle of cutting onion. Tears fell in his eyes and it was so funny to see, a straight, firm and strong man, cried because of that onion.

“Jonax, sibuyas lang pala ang makakapag-paiyak sa’yo.” Panunudyo ni Luis habang sapo-sapo ang tiyan na bahagyang nanakit sa kakatawa.

“Jonax is really crying just because of onion? What a pity.” Carlosz kidding him next.

“I pity you Jonax Guivarra.” Exequile said while still laughing.

Tinigil ni Jonax ang paggagayat ng sibuyas at nanlilisik ang mga matang tumingin ito sa kanila. Lalong-lalo na kay Gord na tatawa-tawa parin. “It’s all your fault Gord Lyndon! You planed all this!” Jonax angrily said while wipping off his tears.

Agad nitong sinugod si Gord at pabirong sinakal ang leeg habang ginugulo nito ang buhok ng binata.

Matapos ay ang iba naman niyang kaibigan ang hinabol ni Jonax na agad naman tumakbo ang mga iyon habang patuloy parin sa paghalakhak.

Siya ay nakatingin lang at pinagmamasdan ang mga kaibigan niyang ubod ng kulit, hulaan niya sobrang pasaway din ng mga ito noong mga bata pa ito.

Si Gord ay tinigil na ang pagtawa, hinayaan na lang nito ang mga kaibigan nito at nagpatuloy nalang ito sa ginagawang pagluluto.

Nang mapagod ang mga kaibigan nito ay agad ding nahuli iyon ni Jonax. Ginulo ng binata ang mga buhok ng kaibigan niyang nanudyo sa kaniya kanina.

Tawanan at halakhakan ang pumuno sa buong silid, habang siya naman ay awtomatiko na lang napapangiti sa mga pinaggagagawa ng kaniyang mga kaibigan.

Napukaw ang atensyon ni Daryll sa mga ingay na naririnig niya sa labas ng kwarto niya. Kung hindi siya magkakamali ng parinig ay mga boses ng kalalakihan iyon.

Out of curiousity, he went out of his room and check it out.

Nang makalapit siya sa pinanggalingan ng ingay ay agad bumungad sa kaniyang paningin ang mga nag-gagwapuhang mga kalalakihan na ngayon lang niya nakita sa buong buhay niya.

Base sa mga tindig ng mga ito ay masasabi niyang magaganda at tamang-tama sa hulma ang mga katawan. Nababatid din ng isip niyang may abs din ang mga iyon.

Pero ganunpaman ay mas gwapo parin sa kaniyang paningin ang nag-iisa at walang iba kundi si Quill, ito lang ang pinaka-gwapo wala ng iba.

Bagopaman siya tuluyang makapihit palikod at umalis na ay agad may nakapansin sa kaniya.

“Who is he?” The man with gray hair asked.

At dahil sa tanong nito ay lahat ng mga pares ng mga mata ay tumingin sa kaniya, lahat ng mga iyon maging ang mga mata ni Quill.

He was shy to forced a smile even though his heart pounding so fast.

Lumapit sa kaniya ang isang lalaki at inakbayan siya nito. “What’s your name bud?” He asked.

Agad nandilim ang paningin ni Quill ng makita niyang inakbayan ni Carlosz ang binata.

“I’m—”

“He’s Daryll.” Sansala niya sa sasabihin ni Daryll. Agad siyang lumapit sa gawi nito at habang madilim parin ang ekspresyon ng mukha.

Agad niyang tinanggal ang pagkaka-akbay ni Carlosz sa balikat ni Daryll.

“I’m his friend.” He said.

Hindi niya nakita ang bahagyang gulat sa mga mata ng kaibigan niya dahil sa ginawa niya, at ang gulag na iyon ay napalitan ng ngiting may halong pagdududa.

“Just your friends?” May panunuring tanong ni Carlosz sa kaniya na may panunudyong ngiti din ang sumilay sa mga labi nito.

“F-ck you Carlosz, i’m really is his friend.” He said out of frustration while rolling his eyes on the air.

“Why don’t you introduced him to us?” Gord said next.

Kaba at bilis ng pintig ng puso ni Daryll ang naramdaman niya. Hindi niya alam kung dahil ba sa nahihiya siya sa mga kaibigan nito o nahihiya siya dahil naka-akbay sa kaniya si Quill, na animo’y pinoprotektahan siya sa mga kaibigan nito.

Hindi niya maialis ang kakaibang naramdaman niya sa higpit ng pagkaka-akbay nito sa kaniya. Halos magdikit narin ang katawan niya sa katawan ng binata. Dagdag pa doon ay amoy na amoy narin niya ang mabango at natural nitong amoy na nanunuot sa kaniyang ilong.

“Daryll,” Quill called him and he immediately looked back, giving him a what looked. Quill understand his face expression. “This is Carlosz,” pagturo nito sa lalaking maskulado ang katawan, matangkad at maputi. Mayroon din iyong kayumangging mga mata na kung tititigan ay talagang madadarang siya.

“Nice meeting you Carlosz, i’m Daryll.” He adjusted his hand to do a hand shake but when Carlosz is about to accept it, Quill grabbed his hand.

“No hand shake.” Madilim ang ekspresyong sabi nito.

Napatango-tango lang naman ang kaibigan nito at muli ding inagaw ang kamay nitong sana’y makikipag-kamay sa kaniya.

Hindi tuloy niya mapigilan ang hiyang nararamdaman. ‘Yung tipong makikipag-kamay na sana siya upang magbigay ng masayang pakikipag-kilala ngunit pinigilan pa iyon ni Quill, na hindi naman niya alam kung anong dahilan nito.

“That man,” pagturo ni Quill sa lalaking naka-puting t-shirt, natural na itim ang kulay na buhok at bagsak. Habang may masingkit at manipis na mga labi. He also has a proud pointed nose, at hindi talaga mapag-hihinalaang Pilipino ito sa itsura ng mukha, maging ang mga kaibigan nito, sa sobrang gwapo at sa itsura ng mukha ay hindi mapag-hahalataang Pilipino. Kung hindi panga mag-salita ng tagalog ang mga iyon, ay baka kanina pa niya pinag-hinalaang lumuwas lang ang mga ito, galing sa ibang bansa.

“I’m Luis, the awesome scientist.” Pagtatapos nito. Ilalahad palang sana nito ang kamay nito pero agad ding binawi. “I forgot handshake is not allowed.” Matawa-tawa pa nitong sabi.

Kinilatis niya ang mga mukha ng kaibigan ni Quill, at agad naman niyang natandaan ang mga pangalan ng mga iyon.

‘Yung hiya na kanina’y naramdaman niya ay agad ding nawala. Ilang minuto palang niya itong nakakasama ngunit ramdam niyang magaan kasam ang mga iyon.

They start conversation, talked about something that he can relate with.

Narito sila ngayon si salas ng bahay habang ang isa sa mga kaibigan nito ay naroon sa kusina. Kung hindi siya magkakamali ay iyon si Gord, na base kay Quill, ay ito ang nagmamay-ari ng pinaka-sikat na restaurant sa buong mundo, sa ubod ng sarap nitong luto.

Hindi tuloy siya makapag-hintay na matikman ang luto ng binatang nakikita lang niya noon sa magazine, hindi niya aakalaing makikita din niya sa personal.

Hindi tulad ng kaniyang iniisip, na mayabang at barumbado ang mga iyon ngunit kabaligtaran pala lahat ng iyon. Ngayon na kilala niyang mabait pala at mapag-biro ang mga kaibigan nito. Masarap din kasama ang mga iyon. Parang normal na tao lang, hindi tuloy pumapasok sa isip niya kung gaano kayaman ang mga sikat na taong ito na siya pa talaga ang nabigyan ng pagkakataong makilala.

Pakiramdam tuloy niya ay pinagpala siya ngayong araw.

“So how’s your stay with Quill?” Jonax asked him.

Tumingin siya kay Quill na nahuli niyang nakatingin din sa kaniya. Agad niyang naiwas ang tingin ng makaramdam siya ng hiya.

“Quill is fine, he’s a good friend of mine.” He said.

“You said earlier that you don’t have a job yet, tell me anything job you want, i’ll give it to you.” Jonax said confidently.

“You can work at me Daryll,” Luis said next. “I’ll pay you doubled of what they pay.”

Napakamot na lang siya sa kaniyang ulo, “I’m sorry, i already have a job, i’m not starting yet because i’m still learning but after i passed that, i’ll be working sooner at Quill’s comapany.”

Makikita niya ang pagkadismaya sa mga mukha ng kaibigan nito. Umaakto pang nalulungkot ang mga iyon, kung titingnan ay mga matcho, pero kapag nagsama-sama ay mga isip bata.

He continue chit-chatting with his friends. But on the other hand, Quill is silent, not saying a word. He just nodded when his friend asked him. Not making or saying just a single sentence.

May kakaiba tuloy siyang nararamdaman ngunit hindi na lang niya pinansin. He just rest assured and continued what he is doing.

“Food is ready, come on now bunch of f-ckers.” Rinig niyang malakas na anunsiyo ni Gord.

Kita niyang nagsitayuan na ang mga kaibigan nito. May humawak pa sa kamay niya at agad siyang hinila patayo.

“Let’s go baka maubosan tayo ng pagkain ng mga matatakaw.” Sabi ni Carlosz at nagsimula ng tumakbo dahilan pati siya ay mapatakbo din.

Napakamot na lang siya sa ulo, at matapos niyang makarating sa hapag-kainan ay naroon na ang lahat. Tamang-tama sa kanila ang bangkong naroon.

Ipinaghugot pa talaga siya ng bangko ni Carlosz na ikinakunot naman ng noo niya.

Sa kabilang banda ay mas lalong dumilim ang ekspresyon ng mukha ni Quill habang nakatingin lanv kay Carlosz at kay Daryll.

Iba itong pakiramdam na nararamdaman niya. Naiinis siya at hindi niya mapigilan ang galit na namumuo sa kaniyang pagkatao.

Habang kumakain ay tanging pag-uusap ng mga kaibigan niya ang pumuno sa buong silid. Nag-tawanan at naghalakhakan pa ang mga ito.

Pansin ni Daryll na panay ang pagtingin ni Quill sa kaniya, ‘yung matatalim na titig na kapag nahuhuli niya ay agad iiwas at mapapa-iling.

Minsan din ay nakikita niyang nakatingin kay Carlosz ng masama ang binata. Hindi na lang niya ito pinansin.

Dumukwang si Carlosz at may ibinulong ito sa kaniya. “Play along Daryll, we’ll ruined someones day.” Sabi nito at inakbay sa balikat niya ang kamay nito.

“Carlosz!” Bahagya pa siyang nagulat ng biglang sumigaw si Quill habang ang matatalim na titig ay nakatingin lang kay Carlosz.

Kitang-kita niya ang galit sa mukha ng binata, habang mapag-birong ngiti lang ang sumilay sa mga labi ni Carlosz…

To be continued…

A/N; i’m really sorry, nakapag-update lang ako ng isa for some reason. Tutoring, nag-tuitor ako maghapon at kaya hindi na ako nakapag-update. Huhu.

CHAPTER 25

Chapter 25

NAGPUPUYOS sa galit si Quill na tumayo sa kaniyang upuan at lumapit kay Carlosz. Agad niyang kinwelyuhan ang damit nito dahilan para mapatayo ito sa kinauupuan.

Ubod lakas niya itong binigyan ng buong pwersang suntok dahilan para matumba ito sa sahig.

“Don’t you dare f-cking flirt with my man!” He shouted angrily.

Gulat ang bumantas sa buong pagkatao ni Daryll, habang nakatingin kay Carlosz na nakahandusay sa sahig habang pinupunasan ang dugo sa gilid ng mga labi nito. Pero imbis na ma-offend si Carlosz sa ginawang pag-suntok ni Quill dito, ay humagalak pa ito ng tawa.

“You finally admit it Quill, you really like Daryll.” Carlosz said pointing the truth.

Nagulat siya ng humagalpak pa ng tawa si Carlosz, pero ang mas kinagulat niya ay ang sinabi nito.

Did Quill really likes him? Or it just Carlosz thought? Did he really like me?

Hindi na siya nakapalag ng hagilapin ng binata ang kamay niya at hinila siya nito patayo.

Nagpupumiglas siya pero sadyang malakas ito at hindi niya nagawang makawala. Dinala siya ng binata sa loob ng kwarto nito.

Hindi niya alam kung anong iisipin, basta ang alam lang niya ay sobrang bilis ng tibok ng puso niya. He then closed the door and pinned him.

He was shocked at that moment looking intently at Quill’s eyes asking what he is going to do. Before someone answered, his lips pressed againsts each other.

Gusto niya itong itulak palayo o kaya naman ay tumakbo palayo ngunit tila naging mahina ang kaniyang depensa pagdating sa mga halik ng binata sa labi niya.

Nangangamba siyang baka kung anong isipin ng mga kaibigan ni Quill, na ngayon ay narito silang dalawa sa loob ng kwarto, lalo’t narinig ng mga ito ang ipinagtapat ni Quill na hanggang ngayon ay palaisipan parin sa kaniya kung totoo ba iyon.

Hindi na niya nagawang isipin pa ang mga bagay na iyon. Agad nawala siya sa sarili, sa puntong hindi niya magawang makapag-isip ng tama.

Basta ginagawa lang niya ngayon kung ano ang gusto ng katawan niya. Kung ano ang kahilingan ng bawat parte ng katawan niya.

One by one, their clothes disappear, no clothes left for the both of them. They were now in full naked glory.

Pinatalikod siya ng binata habang ang mga kamay niya ang nagiging suporta upang hindi siya tuluyang masubsob sa pinto.

Walang pasabi-sabing ipinasok ng binata ang naghuhumindik sa haba at laki nitong pagkalalaki sa loob niya.

Halos makagat niya ng ubod diin ang kaniyang pang-ibabang labi sa sarap ng dulot ng pagkalalaki nito sa loob niya.

Hindi niya mapigilan ang pagtirik ng kaniyang mga mata habang ninanamnam ang sarap. Sobrang sarap na halos hindi na siya makapag-isip ng tama, na hindi na niya nagawang isipin na naroon sa labas ang mga kaibigan nito.

He felt Quill’s body starting to move. He is starting to thrust his long, hot and big shaft inside of him. And it feels good, it feels really good to the point that he want to scream in so much pleasure, but he did not do it. He bite his lower lips to prevent moaning.

“Uhmmmm…” Hindi niya mapigilan ang kumakawalang ungol sa kaniyang bibig sa tuwing isasagad nito ang pagkakapasok sa loob niya. “Ahhh—”

Tinakpan ng binata ang bibig niya gamit ang kamay nito, habang mabilis at walang patid siya nitong binayo.

Ramdam niya ang sagad na sagad nitong pag-baon sa loob niya. Pagkatapos ay huhugutin nito ng buong-buo at marahas muling ipapasok sa loob niya.

Naisigaw na sana niya ang buong pangalan ng binata buti na lang at nakatakip ang kamay nito sa bibig niya dahilan para hindi siya mapasigaw.

Kinapitan niya ang doorknob at doon kumuha ng lakas upang salubungin ang bawat pagbayo ng binata sa loob niya. Ramdam din niya ang pagkayakap nito sa may tiyan niya dahilan ng mabilis nitong pag-ulos sa loob niya.

“F-ck Daryll, you’re so good. You’re so f-cking good Daryll.” He heard him whispering on his ear, then after that he licked and bite his earlobe sending shiver down to his spine.

Every passing minutes, his thurst bacame faster and faster, harder and harder, and might rougher and rougher as well.

Rinig na rinig niya ang mahinang pag-ungol, pagdaing at nakaka-akit na pagbanggit sa pangalan niya habang walang patid siya nitong binabayo.

He then bite Quill’s hands lightly covering his mouth because he can’t stand the pleasure anymore. It so good to the point that, he’s strenght and energy is draining, its like it was consuming all over his energy.

Hind na niya kaya, nawalan na siya ng lakas at ng hina na ang katawan niya. Muntik na sana siyang matumba ngunit mga bisig ng binata ang sumalo sa kaniya.

“What happened?” He asked worriedly.

“So much pleasure.” He answered.

Ramdam niya ang ginawang pag-hugot ng binata sa pagkalalaki nito dahilan para mapadaing siya.

“I’m sorry, i didn’t know. I should stop this.” Quill’s face become more worried than earlier.

He carry him to the bed and he put him gently.

Aalis na sana ang binata ngunit sinwelyo niya ng kaniyang mga kamay ang batok nito at agad niyang sinakop ang mga labi nito ng mga labi niya.

They lips dance with each other, after they lips parted Quill looked at him with a worried face.

“I get weak cause of too much pleasure, but i didn’t order you to stop.” He said while his lips form a sweet smile—or maybe a seducing smile.

Kitang-kita niya kung paano nabuo ang mapang-akit nitong ngiti sa mga labi nito habang ang mga mata ay nakikipag-laban ng titigan sa kaniya, binabasa ang lumalalim na emosyon sa bawat isa. “Then let me ravish you here on the bed.” He said then his lips pressed against him.

He spread his long legs for Quill, to have a quick access. After that he felt Quill’s thick, big and hard c-ck inserting inside of him then quickly give him hard, rough and fast thrust that could he ever made.

Bumalik muli ang sarap na lumukob sa kaniyang pagkatao kanina, muli siyang napa-ungol sa sarap na dulot ng naghuhumindik sa haba at laki nitong pagkalalaki.

Hindi niya alam kung bakit ganito na lang kasarap ang epekto sa kaniya ng pagkalalaki nito, pakiramdam niya ay nasa dulo siya ng kalawakan, nagpapalutang-lutang sa kawalan habang nakakaramdam ng labis-labis na kaligayahan.

Hindi magawang i-alis ni Quill ang kaniyang paningin kay Daryll, he is checking him again and again if he gives him to much pleasure or not.

Mas bibilisan sana niya ang kaniyang pagbayo sa loob nito ngunit nangangamba siyang baka hindi makayanan ng binata. So his thrust remained in slow but hard pace.

Daryll felt Quill’s thrust becoming low. It feels like he is teasing him. And felt frustrated at that low thrust. He wanted him to thrust faster like he ever do. He wanted to feel his c-ck inside of him in a fast pace, but Quill thrust is so slow.

“Q-Quill,” he called his name with shaky voice because of Quill’s slow thrust made. He looked at him and stop thrusting but he didn’t pulled out his c-ck.

“What is it?” He could already see the worried on his face.

Nasagot ang tanong niya kung bakit mabagal ang ginagawa nitong pag-ulos sa loob niya. Siguro ay nag-aalala parin itong mangyare muli sa kaniya yung panghihinang naramdaman niya kanina.

It made his lips curved and made a sweet smile. It made his heart felt the warmth by Quill’s worried. It’s like someone touch his heart—Quill’s voice really is touching.

“Make it fast Quill, do whatever you want to do—”

“But..”

“Don’t worry me baby, i can go with the flow. Now f-ck me faster like you used to do. F-ck me harder Quill.”

And because of him saying that, like giving him permission, Quill immediately thrust his long and hard shaft inside of him. He can’t help but to moaned louder and louder.

Wala na siyang pakialam kung maririnig man ang mga ungol niya ng mga kaibigan ng binata. Basta ginawa lang niya ang gustong gawin ng katawan niya, isinigaw lang niya ang gustong isagaw ng puso niya. At iyon ay walang iba kundi ang pangalan ng nag-iisang lalaki sa loob ng puso niya.

“Ohhhhh—Quill, uhmmmmm…baby.” He can already felt the fast pace of his thrust. He felt the tingling sensation.

Ramdam niya ang pagdampi ng palad ng binata sa katawan niya hanggang sa makarating iyon sa dibdib niya kung saan naroon ang sentro ng utong niya.

Nilaro nito gamit ang daliri nito dahilan para mas makadagdag pa iyon sa sarap na dulot ng pag-ulos nito sa loob niya.

“God Quill, ohhhhh God. It feels good, ohhhh Quill, f-ck me faster, ahhh.” Hindi niya alam kung saan siya bibiling. Mahigpit din ang pagkakakuyom ng kamao niya, hindi iniisip ang kirot na dulot ng pagtusok ng kuko niya sa sariling palad.

He can also felt Quill’s other hand on his left side nipple. He played with his two nipple using his fingers.

“Ohhhhhhh—Daryll. God. You’re so tight, i really like f-cking you so much.” He said while moaning so hard.

“Quill, Quill, Quill, Ohhhh—Quill.”

Bahagya siyang napapasambunot sa sariling buhok sa tuwing sasagarin nito ang pagkakapasok sa loob niya. Wala ng inhibisyon sa kaniyang katawan, wala na siyang pangambang nararamdaman. Lahat iyon ay nagliparan ng umulos na nang mabilis ang binata sa loob niya.

Wala na siyang pakialam kung anoman ang iisipin ng makakarinig, basta ginagawa lang niya ang sa tingin ng kaniyang katawan ay tama.

Tinigil ni Quill ang paglalaro ng daliri niya sa utong ng binata. Dumukwang siya at sinakop ng labi niya ang mga labi nito. Masarap sa pakiramdam at talagang matamis ang bawat halik na pinagsasaluhan nilang dalawa.

Matapos niyon ay tinakpan ng kamay niya ang bibig ng binata upang hindi ito maka-ungol, ang mga labi niya kaninang nasa labi nito ay naglakbay hanggang sa makarating sa tainga ng binata.

“Don’t moan loud. Ayokong marinig ng mga kaibigan ko ang pag-ungol mo. Ako lang dapat ang nakakarinig nito, ako lang at wala ng iba.” Sabi niya pagkatapos ay dinilaan at kinagat-kagat ang malambot nitong tainga.

He then get himself up, to thrust much more faster, harder and rougher inside him.

Halos sagad na sagad at ubod ng bilis ang ginawa niyang pagbayo sa loob ng binata. Habang ang kaniyang kamay at tinatakpan ang bibig ng binata.

He don’t want others to hear Daryll’s moaning. He just want him and him alone.

Naging mas lalong desperado ang bawat pag-ulos niya sa loob nito, naging mas lalong mapusok at ubod ng bilis ang ginawa niyang pagbayo.

He don’t care about the sweats coming from inside their body, he just thrust as fast as he could. Not minding exhausted or tiredness because he can’t feel it. All he felt is the full energy of his body to thrust more and more inside him.

Nakatirik ang mga mata ni Daryll habang ninanamnam niya ang sarap na dulot ng binata sa loob niya. Tirik na tirik iyon sa puntong pati ang kaniyang mga paa ay tirik din.

Halos sobra-sobrang sarap ang dulot nito sa loob niya, ramdam na ramdam din niya ang pagkalalaki nito sa loob niya. Sadyang sarap ang dulot niyon sa pakiramdam.

Hinawakan niya ang dibdib ng binata at gamit ang daliri ay siya naman ang lumaro sa utong nito.

“F-ck! F-ck! F-ck Daryll, keep doing that.” Said Quill still thrusting his long big shaft inside of him.

He just continue what his man ordered him. He let his finger played with Quill’s nipple until Quill said..

“I’m coming Daryll, i’m coming baby. Ohhhhhh..” And with a long hard and fast thrust Quill spurted his hot semen inside of him together with a long loud moaned escape from his lips.

Ramdam na ramdam niya ang init ng katas na dulot ng lumabas sa loob ng pagkalalaki ng binata. Halos iyon ang naging dahilan para lukubin siya ng kakaibang sarap na hinding-hindi niya malilimutan sa buong buhay niya.

Bagsak ang katawan ng binata sa katawan niya.

He likes this… He love this kind of feeling. And he wish that this won’t fade away, but he knows his wish wont be granted. Everything in this worlds has it’s limits…

To be continued…

A.A.|Axll_Aceberos

CHAPTER 26

Chapter 26

MATAPOS ng ginawa nilang pagtatalik ay narito parin silang dalawa ng binata sa loob ng kwarto nito, hubo’t hubad.

Nahihiyang tumingin si Daryll kay Quill, dahil sa kani-kaninang pagtatalik lang na kanilang ginawa. Hindi niya magawang makatingin mata sa mata dito.

Naramdaman niya ang daliri nito sa mukha niya at inangat siya nito patingala dahilan para mag-tama ang mga mata nilang dalawa.

He could see a smiled appeared on his lips, a sweet smile that only can be seen to a person shot by the arrow of cupid. The arrow of love.

“Daryll,” he called his name lower but he could here it. He looked at him and a what looked appeared on his face. “I love you.”

That three magical word made his heart pound so fast, made his body shivered a little bit. And made his heart get crazier and crazier time to time.

He don’t know what to say. He’s speechless, he can’t even say a single word.

“Since i met you, i realized that my heart isn’t in a comfortable beat, my heart beat so f-cking fast day by day. And after living together with you, after being with you, and after i make love to you,.. I finally realize that what i am feeling before and now is love. A growing inside my chest made me realize that i really love you. Yes, i really do.” He’s face was serious and sincere to the point that he couldn’t think if it is true or not. If he really loves him or not.

Gustong magsaya ng puso niya, gustong magtatalon sa tuwa ng buong pagkatao niya, pero nahinto ang lahat ng gusto niyang sanang gawin dahil alam niyang mali ito.

What they felt to each other wasn’t right, it really wasn’t. They both have a boyfriend, they both have a lover.

Tama na ang pagtataksil na ginawa niya sa nobyo niya. Tama na ang ginawa nilang pagtatalik, tama na! Tama na ang kahibangan nito! This is enough!

“Quill, we need to stop this right now. We need to stop our feelings, i’m not going to make it grow wider and wider. What we did wasn’t right, Quill, please let’s stop right here!”

Quill’s face darkened. And his color of his eyes changed. He can see the sadness but after that a confident and full of determination.

“I don’t care if it is right or wrong Daryll, handa akong ipagpalit lahat ng meron ako para sa’yo. I can break up with my boyfriend if that what makes you happy—”

“But what about my boyfriend Quill!” He said stopping his words. “Easy for you to stay but hard for me to think, i alredy have a boyfriend. I love my boyfriend and i don’t want him to get hurt. I love him to my core being and i can’t replace you in my heart. Because in my heart, theres only one person, and that person, isn’t you!” He said then he stood up picking up his clothes then he put on.

Hindi na niya nagawang tanawin ang binata o makita kung anoman ang ekspresyon sa mukha nito. Pagkatapos ay lumabas na siya ng kwarto nito.

Impit na sakit ang naramdaman niya sa kaniyang puso. ‘Yung animo’y isang libo’t isang daan walumpu’t pitong karayom ang paulit-ulit na at isa-isang tinusok sa kaniyang dibdib, sentro sa kaniyang puso.

Nagsinungaling siya sa binata, at alam niyang ang pagsisinungaling dito ay siya ring pagsisinungaling niya sa kaniyang sarili.

He lied to himself, he lied to him and it’s so f-cking hurt. It f-cking so much hurt to the point that the tears in his eyes fell. He immediately wiped it.

Diretso siya sa loob ng kwarto niya at doon ay kinulong niya ang kaniyang sarili. Mapait siyang napangiti sa mga nangyayare.

He’s so very frustrated right now. He pulled his hair in frustration.

Hindi sana mangyayare ang lahat ng ito kung una palang ay pinigilan na niya ang kaniyang sarili. Hindi sana mangyayare ang lahat ng ito kung hindi niya nagawang magpadala sa init ng kaniyang katawan.

It’s all his faults, it’s all his f-cking fault and now he is earning his punishment. The punishment is the pain he felt right in the center of his chest, the flesh in his heart that he don’t know when it going to healed.

Hindi maiwasan ni Quill ang makaramdam ng sakit sa kaniyang puso, may kung anong matalas na bagay ang sumugat sa kaniyang puso.

Hindi niya namalayan ang isang butil ng luha na pumatak sa kaniyang mga mata, agad niya itong pinunasan at mapait na ngumiti.

Quill Aguíre, fearless, firm and strong is now crying? Crying for love? He can’t believe this.

“I love him to my core being and i can’t replace you in my heart. Because in my heart, theres only one person, and that person isn’t you.” Ang huling sinabi ni Daryll sa kaniya na paulit-ulit rumehistro sa kaniyang isipan. Ang mga salitang tila pumupunit sa kaniyang puso.

Sobrang sakit na malaman na hindi siya ang laman ng puso ng binata. Na malaman niyang hindi siya ang mahal nito, na wala siya sa loob ng dibdib nito.

He stood up. He can’t be like this. He have to win his heart, besides he can do whatever he want. No one can stop him, he loves him and he can’t just stand seeing Daryll being with someone else. He can withstand that.

Agad siyang bumangon at muling sinuot ang kaniyang damit, after that he went out of his room.

Diretso sana siya sa kwarto ng binata ngunit nakasalubong niya ang isa sa mga kaibigan niya, si Ken.

“Come on bud, we’re still waiting for you. Everyone is now in the living room drinking their head up. Time to get wasted.” May sumilay na ngiti sa mga labi nito. “Don’t mind us, your friends. Just think that we didn’t here your pleas and moans, earlier.” A wide smile appeared on Ken’s lips.

“F-ck you bud! F-ck you.” He just rolled his eyes in disbelief.

Hinila na siya ng binata hanggang sa makarating sila sa living room. Everyone is sitting on the sofa facing each other, and a bottle of famous wine is now on the center of the table.

After they arrived, all eyes are on them, the two of them. And a wryly smile appeared on their lips, when they see him.

“Welcome lover boy.” Said Jonax teasing him.

“Where’s Daryll? Mr. F-cker.” Asked by Luis with a teasing smile.

Lumapit sa kaniya si Carlosz at inakbayan siya nito na tila walang nangyare sa kanilang dalawa. “Don’t mind me Quill, i’m sorry for teasing and making you jealous, i just did that for you to be true to yourself. You said Daryll, is just your friend then i test it if it is true or not. Then we found out.”

Ramdam niya ang pagiging tunay na kaibigan ni Carlosz sa kaniya, hindi niya mapigilan ang ngiting sumilay sa kaniya at siniko ng mahina ang tagiliran nito.

“F-ck what’s that all about? I already said sorry.” Said Carlosz pretending in pain.

“That’s for teasing and making me jealous.”

Inalalayan na siya ng binata hanggang sa maka-upo silang dalawa sa sofa. Binigyan siya nito ng bote ng alak na agad naman niyang nilagok.

Laughters filled the room in the middle of getting drunk. But they were disturb when someone entered the room.

It was his boyfriend, it’s Thads. “Baby,” thads called him while looking at him with a smile on his lips.

Bahagyang naguluhan ang mga mag-kakaibigan at nagkatinginan pa sa isa’t isa. Ngunit ang tanong sa kanilang mga isip ay nasagot ng lumapit ang lalaki at humalik sa mga labi niya, hindi pinapansin kung mayroon mang taong nakapaligid sa kanila.

Thads looked at everyone shocked face, but after that he smiled and introduced himself. “I’m Thads, hello everyone.” Said Thads while he raised his right hand like waving at them. “I’m Quill’s boyfriend by the way.” He continued.

Confused, all he could see at his friends faces, but they didn’t said anything. They just remained silenced just welcoming the guess.

“I’m Ken,” Ken extended his hands then Thads immediately grabbed it and do the handshakes.

“Nice meeting you.” Thads said.

“Pleased to meet you too, Thads.” Ken said forcing himself to smile at Thads. He looked at him with a confusing look.

“Who is he?” Carlosz whispered in his ear. Making sure that the only him will here it. “F-ck you Aguíre, don’t say you two timer him and Daryll.”

Hindi niya sinagot ang binata. Tahimik lang siyang nakatingin sa nobyo niya habang nakikipag-kamay ito sa mga kaibigan niya.

He can’t think straight, he don’t know what to say.

“Can i join you?” Said Thads asking permission to his friends.

Agad naman sumang-ayon ang mga kaibigan niya na panay parin ang pagtinginan sa isa’t isa. Nagugulumihanan.

They started getting drunk, they start drinking.

Doon tumabi si Thads sa kaniya habang sa kabilang gilid naman niya ay si Carlosz. Panay lang ang pag-inom nilang lahat na hindi na nagawang magkapag-usap.

The atmosphere suddenly changed when Thads arrived. The real boyfriend of Quill.

“I just noticed, where’s Daryll?” Biglang tanong nito na nakapag-bigay sa mga kaibigan niya ng kidlit na kaba.

“Inside his bedroom.” Ken answered.

“I’ll go get him. He also need some time to enjoy his life.” He said then he stood up and went out.

Ang lahat ng pares ng mga mata ng kaibigan niya ay agad tumuon sa kaniya. Humihingi ng kasagutan ang mga ito.

“What’s that all about Quill? You must told us before we accidentally open our mouth.” Ken said.

“Are you two timer both man? F-ck bud, i thought you’re a good person.”

“I don’t know, it just happened. Thads is my long time boyfriend, we’ve been together months ago, but i can’t feel him inside my heart. And then Daryll came, he get my attention. He get the love i wanted. He changed everything about me. And i don’t know what to do. I’m in the middle of this problem. I know i both love them, but i love Daryll more than i love Thads. Hindi ko lang alam kung paano ko sasabihin kay Thads, hindi ko alam kung paano makikipag-hiwalay sa kaniya. He’ve been so good to me, he love me and cared for me. I can’t hurt him and don’t want to hurt him.” He didn’t finished what he wanted to say because Thads arrived together with Daryll forcing himself to smile even though he don’t feel like smiling.

The atmosphere became awkward but they just continued what they started doing.

They drink but seldom talk. Afraid of opening something that might ruined someone’s relationship. His friends just keeps on glancing and staring to each other.

“Why so quiet?” Asked by Thads, “come on guys, just make some noise, don’t you want me here? You should’ve said it earlier.” He acts like he was not accepted to be with them.

“No, Thads. We just enjoyed being silent.” Jonax reasoned.

Kaba at pinaghalong hiya ang nararamdaman ni Daryll sa buo niyang pagkatao.

The atmosphere feels like suffocating him and he can’t breath properly. His heart squeezing in pain while beating so fast.

Hindi na sana siya sumama kay Thads ng yayain siya nitong mag-inom. Sana ay nagawa niyang tanggihan ang pag-alok nito, but he do nothing, he can’t say no.

Katabi niya si Ken, habang sa kabilang gilid naman niya ay si Luis, katapat niya si Quill, nakatabi ni Thads at ni Carlosz naman sa kabilang gilid. Habang si Jonaz at si Exequile naman ay sa kabilang sofa.

Napapansin niya ang panay na pagtapon ng tingin sa kaniya ni Quill, nakakaramdam siya ng hiya sa puntong palagi niyang iniiwas ang tingin at pinag-tutuunan na lang niya ng pansin ang alak na iniinom nila.

“Quill baby,” Thads called Quill, while holding a glass of wine, “drink it for me.”

Quill glanced at him before he drunk the glass filled with wine…

To be continued.

A.A.|Axll_Aceberos

CHAPTER 27

Chapter 27

DARYLL feelings becoming bad in every passing minutes. He felt high while in pain and so much emotions.

Ramdam din niya na umaakyat na sa kaniya ang katawan ang alak na ininom. Ramdam niyang lasing na siya, pero hindi iyon dahilan para tumigil siyang makipag-sabayan sa inuman ng magkakaibigan.

Ramdam niya at kita niya sa mga mata ng kaniyang kainuman na lasing na ang mga iyon, nawala narin ang mabigat na atmospera sa paligid. Nawala na iyong lahat ng makaramdam na ng pagkahilo ang lahat.

He was holding a glass of wine when his eyes suddenly looked at Quill, and as expected Quill is staring at him with a serious face appeared on his face.

Wala na ang hiyang nararamdaman niya, nagawa na niyang makipag-titigan sa binata mata sa mata walang imikan na namamagitan sa kanila.

Naputol lang ang pagtititigan nilang dalawa ng biglang tumingin sa kaniya si Thads, nilagok na lang niya ang alak na nakalagay sa baso niya.

Malalim na ang gabi, marami narin silang napatumbang bote ng alak, at halos lahat ay nakahiga na sa sofa, ang iba naman ay nag-uusap.

“Luis,” he said.

Luis looked at him with a eyes of drunk man. “What is it?”

“Pwede ba akong humilig sa balikat mo? Just for a moment?” He sounded like asking permission.

“Yes, go.” Ito pa talaga ang umalalay sa ulo niya pahilig sa balikat nito.

Hindi niya mapigilan ang maging emosyonal, lalo na ng makita niya si Thads na sinasakop ang mga labi ni Quill. Agad niyang inawas ang tingin sa dalawa upang hindi na mas lalong dumagdag ang sakit sa puso niya.

Isang butil ng luha ang pumatak sa kaniyang mga mata at agad naman niya itong pinunasan.

Hindi niya dapat nararamdaman ang alam niya’y selos na namumuo sa kaniyang dibdib. Hindi siya dapat nakakaramdam ng ganito, dahil unang-una, walang siyang karapatan makaramdam ng ganito dahil wala naman silang relasyon ng binata.

Sad to say but he is just his rebound, he is just Quill’s rebound that’s all he is.

Habang nakahilig sa balikat ni Luis ay hindi na niya namalayan na bumigat na ang talukap ng kaniyang mga mata hanggang kainin siya ng antok, natulog siyang sariwa parin ang sugat sa kaniyang puso.

Lasing na ang lahat, tulog narin ang karamihan. Si Quill na lang ang naiwang gising, ang mga mata niya ay nakatuon kay Daryll na nakahilig ngayon sa kaniyang kaibigan.

Agad siyang tumayo at maingat na umalis sa pagitan ni Carlozs at ng nobyo niya.

Doon ang diretso niya kay Daryll at maingat niya itong binuhat. Matapos niyang buhatin ay nagsimula na siyang maglakad hanggang sa marating niya ang kwarto ng binata.

He placed him on his bed gently. He looked intently at his closed eyes and he kissed his forehead.

“Even if you don’t love me, i’ll find a way for you to love me back. I can’t afford to lose you.” He said then his kissed went on Daryll’s lips. “I love you Daryll.”

He then said and went out. He closed the door and just went to the balcony of his own bedroom thinking about how to solved this problem. How to say to Thads that he don’t love him anymore. That he want to break up with him.

Morning came, Quill awake early in the morning.. He went out of the balcony of his bedroom then he go to the living room to check on his friends and his boyfriend.

They were still sleeping. He stand still when he heard a ringing sounds of someones cellphone.

He went to checked it out then he found out, that ringing sounds came from his boyfriend phone.

He curiously picked-up the phone and see who the caller was.

Tito calling*

It was Thads uncle so he wake-up Thads, but he didn’t wake-up. He remained asleep so all he does is to answer the call.

“Hey babe,” caller said shocking him to the core. “Goodmorning, let’s meet after breakfast,” he sounded seducing. “I want to make love to you again and again.”

Rumehistro ang galit sa kaniyang mukha. “F-ck you!” He cursed then ended the call.

Thads is cheating on him? He f-cking cheating on him? His first thought. Like f-ck! All this time he believe that Thads is good boyfriend to him. He believed that Thads wouldn’t do it to him. But the truth slap him right to his face.

But on the other hand, he don’t felt much more angry or pain. He just felt a little bit, he also don’t felt cheated. Because the same thing was happened, they are both cheating with this goddamn relationship. And it’s better to end this.

Gusto niyang makaramdam ng galit ngunit agad din naman iyong nawawala. Bigla-bigla ay may rumehistrong ngiti sa kaniyang mga labi.

Now he has the reason to broke up with Thads. He can’t feel guilt after breaking up with him.

His relationship with Daryll will soon to be true. It soon to be true and he was so happy to think of that.

Hawak-hawak niya ang telepono ni Thads habang nakatingin siya ng matiim sa binata.

“Thads!” He acts angry but he don’t felt that. His loud sounded angry voice filled the living room awaking his friends and also his boyfriend.

“What is it baby?” Thads asked still sleepy. While his friends Ken, Luis, Carlosz, and Jonax awaken by his loud voice and just happened to listen to their upcoming conversation. Exequile, Caleb and Gord were still sleeping in the sofa, not minding his shout earlier.

“You dare to call me baby!” His acts becoming more and more serious. “How long have you been cheating on me?” He asked directly making Thads slightly gasped in shocked. He also frowned and acts confused.

“What are you talking about Quill?” Thads acted confused but he was sensing what he said. He has his phone in his hands after all.

“You don’t really know?” He was sarcastic. “F-ck you Thads. You’re cheating on me for f-ck sake.” He directed him to the core while holding Thads phone tightly.

Exequile, Caleb and Gord alarmed awaked. He looked at them and just observed and listened.

“I don’t know what are you saying. I’m not cheating on you Quill, how could i do that?” His face was innocent like he never did his accusation.

“Someone called.” He raised his left hand holding Thads phone. “Your tito.” He sarcastically pointed the word tito. “You dare name it tito, but for f-ck sake it’s not!” He stopped while massaging his head like it was aching, he also calmed himself. “I’m not going to argue this with you anymore. You hurt me once, by cheating, shamed on me, but i’m not going to let you hurt me twice. Now leave my f-cking house before i did something bad. Now go!”

Thads eyes widened in shocked towards his angry voice. Thads wanted to hugged him and begged for his forgiveness or just for a second chance but he didn’t do it. He just stood up and tears fell in his eyes.

“I’m sorry Quill. I just did that because your cold towards me. Your so cold to me Quill—”

“Go Thads. Let’s end this toxic relationship. Let’s break-up, you don’t need to explain.” He said in flat cold tone.

Thads wiped off tears fell on his eyes. He faced Quill bravely. And a smiled appeared on his lips.

Ito lang kasi ang hinihintay nitong mangyare, ang makipaghiwalay siya dito. Upang maging malaya na din ito sa bago nitong minamahal.

“I’m happy to accept our break-up. Thank you for expending your time with me.” He then shooked his head at him then he went to step and leave. He looked back for the last time and smiled.

Isang malaking tandang pananong ang sumilay sa isipan niya, napaikot pa niya ang paningin niya at iginala iyon sa mga kaibigang tahimik lang nakikinig sa pinag-usapan nila kanina.

“So Thads is happy to break-up with me because he already have someone to replaced me? Someone suitable? He thoughts. He can’t help to smile of his thoughts.

His friends have amusement on their faces, and a smiled, smirked appeared on their lips.

“F-ck bud, what’s all about that?” Said Ken.

“Are you making a play just to broke-up with Thads? And be with Daryll?” Luis said second.

“F-ck bud, you acted seriously!” Caleb said third.

“Very well Quill, you made the right decision, because i don’t like Thads for you. He is a “cheater” after all.” Caleb said pointing the word cheater.

He can’t help himself to smile. A free smile on his lips.

“Bud, Thads left some memories on you.” Said Gord confusing him. Gord pointed thads cellphone holding his hand. “Go with him and give him his phone.”

He smirked then clicked his tongue. “I don’t want to chased after him. He may misunderstood why i go after him. Besides this phone came from my money. I gave it to him.” He open his hands, cellphone fell on the marmol floor. Then using his feet he smashed it. Smashed it that hard.

His friends eyes widened in shocked but after that they smiled and laugh hard.

“Happy break-up, lunatics, you’re now finally free and single, ready to make relationship better than Thads.” Ken said clapping his hands.

“Very well, a f-cker became single and ready to fu-cked!” Jonax said next.

“A celebration for Quill, being single.” Gord raised his index finger. “I’ll go cook something delicious and after that, we’ll going to leave. We have enough of your f-cking story. We’ll not going to interrupt anymore.” He continued.

Gord went to the kitchen together with Ken, Jonax, and Caleb. While Exequile clean the smashed cellphone and he throw it in the garbaged can.

Why him is now walking and pointing to go to Daryll’s bedroom. He wanted to be with him now that he is single, ready to make his relationship with him officially become true.

The moment he opened the door of Daryll’s bedroom, he roamed his eyes all over the room, but he didn’t see Daryll even his shadow.

Where is he? He thought.

Agad siyang nag-tungo sa silid paliguan sa isiping naroon ang binata, ngunit pagpasok na pag-pasok palang niya ay wala na doon si Daryll.

Hinanap pa niya sa buong silid nito ngunit wala siyang nakita kahit konting anino lang ng binata.

His heart is now beating so fast, rumehistro narin ang kaba sa kaniyang pagkatao. Nasaan si Daryll? Nas’an ang binata?

Lalabas na sana siya ng kwarto niya ng may makita siyang kapiraso ng papel sa ibabaw ng bedside table naka-ipit sa lampshade.

Agad niyang kinuha iyon at binuksan ang papel, tiningnan ang naka-sulat doon.

He can say that this is Daryll’s hand writing. He knew it.

Agad niyang binasa ang naka-sulat doon habang ang mabilis na pag-tibok at kabang nararamdaman niya ay patuloy paring lumulukob sa kaniyang pagkatao.

” Quill, i’m sorry. I’m really, really sorry for leaving your house without your permission.” Bumantas ang pinag-halo-halong emosyon sa kaniyang puso. “I’m ashamed for what i did. I know you sheltered me, clothes me, feed me, and you’ll give me job as well, and i really-really appreciate it. Hindi ko lang talaga kaya na makitang ako ang dahilan ng unti-unting pagsira ng relasyon mo kay Thads. Maling landas ang pareho na’ting tinatahak. You already have your lover and i have too. What we did is enough, hanggang doon na lang ‘yun. I love my boyfriend Quill, i don’t want him to get hurt.”

“Don’t worry i didn’t get the things you gave to me. I just leave your house with no things left in me, i also left the phone you gave me. I really can’t accept it even your love. It’s better to leave you than to ruined you…”

Tila isang milyong karayom ang tumusok sa kaniyang puso, sobrang sakit ng nararamdaman niya ngayon na halos durugin ang kaniyang puso ng paulit-ulit. Na halos paulit-ulit itong sinasakal.

Bakit ganun? Bakit kung kailan smooth at maayos na ang lahat saka dumarating ang pagsubok? Bakit kung kailan nilukuban siya ng kaninang kasiyahan kapalit naman nito ay ngayong kalungkutan.

I’m not letting you go Daryll, you’re now connected in my heart, i love you and only you. I don’t care if you have boyfriend or not. I still love you, wait for me ‘till i find you. He whispered.

To be continued…

A.A.|Axll_Aceberos

CHAPTER 28

Chapter 28

DARYLL was exhuasted after walking so far, far away from Quill’s how. His stomach crumbled, making noise because he is already hungry.

He is still walking and never stop walking since he leave Quill’s house. This is better! This is better than being with Quill’s house, than being hurt his own feelings.

Natigil siya sa paglalakad at napatingin siya sa isang maliit na karinderya na nakatapat sa kaniya. Gutom na gutom at kumakalam na ang kaniyang sikmura dahil tanghali na at hindi parin siya nakakakain.

Agad niyang pinilig ang kaniyang ulo ng may kung anong masamang pumasok sa kaniyang isip, hindi paggawa ng masama ang solusyon para mabusog siya.

Maya-maya pa ay nalaman na lang niya na nakatitig na pala siya sa babaeng maganang sumusubo ng in-order nitong pagkain.

His stomach crumbled more and react at that moment. He really wanted to eat, but he can’t eat because he don’t have money to pay. Even just a useful things to trade.

Lahat ng mga binigay sa kaniya ni Quill ay iniwan niya sa loob ng kwarto niya sa bahay nito. Hindi siya nag-tira, kahit pa nga ‘yung cellphone na ibinigay nito ay iniwan din niya.

Gusto tuloy niyang mag-sisi na umalis siya sa bahay nito, pero sa tuwing iisipin niya ang dahilan ng pag-lisan niya agad niyang naiisip na tama lang ang ginawa niya. Mabuti lang iyon.

Lumapit siya sa karinderya.

“Ano po ang sainyo, sir?” Tanong ng medyo may katandaan ng babae na kung titingnan ay ilan narin siguro ang anak nito.

Nahihiya pa siyang sabihin ang pakay niya, hanggang sa tuluyan na lang siyang tinakasan ng hiya. “Pwede po bang maka-inom ng tubig?” Ang tanging nasabi na lang niya imbis na pagkain ang dapat niyang hinihingi.

“Oo naman iho,” halatang plastik ang ngiting sumilay sa mga labi nito. “Akala ko ba naman bibili na.” Rinig niyang pag-bulong nito hindi na lang niya pinansin.

Kumuha siya ng baso at nagsalin ng tubig doon. Agad niya iyong nilagok sa labis na uhaw na nararamdaman niya. Naka-tatlong baso siya ng tubig hanggang sa makuntento siya.

“Thank you po.” He said then he went out.

Hindi na niya pinansin ang iba pa nitong sinabi, umalis na lang siya sa karinderyang iyon.

He then now continue walking without noticing where to go. He just walked and walked while looking at every stall, grocery, and building he passed by.

Sapat na ang tubig na nainom niya upang panlaban sa tirik na tirik na araw na tumatama sa kaniyang likod. Hindi niya iyon pinansin, mas pinili niyang mag-lakad habang nag-titingin-tingin ng mga pwede niyang pasukang trabaho, upang magkaroon siya ng pantustus sa pananatili niya sa lansangan.

He knows where his boyfriend condo unit place but he don’t want to go, ayaw niyang makita siya ng nobyo niya sa ganitong kalagayan. Takot din siya sa ina nitong minsan na siyang pinabugbog at tinakot.

He heaved a deep sighed, more and more. The sun, making him felt tired and exhausted even more. He felt his head starting to get hurt, starting to ache.

Wala siyang mahanap na trabaho na maari niyang pasukan, walang wala at hindi na niya aalm kung anong gagawin niya.

“God! Please help.” He whispered.

Sa malayo pa niyang paglalakad, sa tindi ng kagutuman at pagod, kasama na doon ang panghihina. Hindi na niya alam ang sunod na nangyare. Basta ang alam lang niya ay nandilim na ang paningin niya hanggang sa puntong bumigay na ang katawan niya.

Quill was so frustrated seeing Caleb trying hard to find Daryll using his computer. Mabilis ang bawat pag-tipa nito ng computer at tutok na tutok lang ito.

“Caleb please help him.” He begged his friend.

“Calmdown bud, don’t you see i’m trying hard to access.” Caleb answered still focused on what he is doing.

Labis siyang nagiging frustrated sa tuwing makikita niya si Caleb na wala paring magandang balita sa kaniya.

“Found it!” Caleb annouced.

Agad siyang naalarma at mas tinuon niya ang pansin niya sa kompyuter ng binata.

“I hacked the cctv where Daryll might passed by, and i found maybe far away from him. let’s watch this.” Caleb clicked the play button. Then the video played.

Nakita niya si Daryll nahagip ng CCTV, naglalakad at mapapansin pagod na ang binata.

“Base sa napapanood na’ten. He’s been walking since he left your house earlier in the morning. And i bet his exhausted and tired.” Caleb explained.

“Kelan naganap ‘yan?” Tanong niya ng matapos na ang video.

“Just past 11:00 o’clock.” Caleb answered.

He looked at his wristwatch. 12:30, isang oras palang ang nakakalipas.

“Can you hack other CCTV?” He asked.

Mabilis na nagtipa ang binata ng kaniyang kompyuter at nakita niyang bumagsak ang balikat nito at tumingin sa kaniya. Seryoso ang itsura ng mukha at mukhang alam na niya ang sagot.

“I’m sorry Quill, there’s no street CCTV in that place.” Caleb answered.

Napasambunot siya sa sariling buhok sa frustrated at depression niyang nararamdaman.

“Thank you for the help, Caleb. I’ll go find him myself.” He said then after he went out of the room,

Caleb spoke. “I’ll call you, if i find him.” He said assuring him.

He smiled at him then he went out of the room. He immediately went out of the house, get himself inside the car then he drove it as fast as he could.

“Come on! Come on!” Frustration continue to grow when he encounter long traffic. He pulled his hair in frustration while bipping his car. “F-ck! F-ck!”

Mukhang hindi umaayon ang panahon sa kaniya. This f-cking goddamn traffic. F-ck!

Umuusad ang mga kotse ngunit parang hindi lang ito gumagalaw. Nawawalan na siya ng pag-asang maabutan pa niya si Daryll, hindj niya alam kung hanggang kailan siya makaka-usad sa traffic na ito.

30 minutes before the traffic starting to lessen. Until his car moved in a fast pace.

1:00 pm.

Agad niyang binilisan ang pagpapatakbo niya ng sasakyan upang maabutan niya kung saan namataan ang binata.

Ilang minuto lang ang ginugol niya ay nakarating agad siya doon. Pinaikot-ikot niya ang paningin sa kabuuhan ng paligid ngunit na bigo na siya.

Madalang lang ang tao roon kaya madali para sa kaniyang makitang wala doon ang hinahanap niya.

Muli niyang pinaandar ang sasakyan sa tingin niya ay madadaanan ng binata ngunit talagang nabigo siya.

Bagsak ang balikat na nahinto niya ang sasakyan at napasambunot siya sa sariling buhok. Gusto niyang i-untog ang kaniyang sarili sa manubela ng sasakyan dahil sa frustration niyang halos komunsumo sa buong pagkatao niya.

Wala na talagang pag-asang makita niya ang binata. Maybe another time Caleb will give good news to him. He hopes so..

Agad niyang pinaandar ang kaniyang sasakyan pabalik sa bahay ng kaibigan niya. Pabalik kay Caleb upang humingi muli ng impormasyon sa binata.

Daryll woke-up in the unfamiliar room. It just a simple room, and he bet it just a simple house.

Agad niyang nilibot ang paningin sa buong paligid. Base sa mga makalumang gamit ay mababatid niyang hindi ganito kayaman ang may-ari niyon.

What happened? Why is he here? Where is this place? Why am i here? He can’t himself but to asked so much question.

Awtomatiko siyang napatingin sa pinto ng kwarto ng makita niyang bumukas iyon. Pumasok doon ang medyo may katandaan ng babae.

Ngumiti ito sa kaniya ng makita siyang gising at may malay na.

Lumapit ito sa kaniya habang ang pag-aalala sa mukha nito ay naka-ukit sa mukha.

“Ayos ka lang ba? Anong masakit sa’yo?” Tanong nito.

Base sa itsura ng binata, medyo may katandaan na ito. Kung titingnan din sa mukha ay masasabi niyang maamo iyon at may busilak na puso.

“Nasaan po ako? Bakit po ako napunta dito? Sino po ang nagdala sa’kin dito?” Tanong niya imbis na sagutin nito ang tanong ng matanda.

“Narito ko sa bahay ko iho.” Ngumiti ito sa kaniya. “Ang anak ko ang nagdala sa’yo kanina dito, wala kang malay at sabi niya’y nahimatay ka daw sa daan kanina. Walang nangahas tumulong sa’yo, kaya nag-magandang loob na ang anak ko.” Mahinahon nitong pag-kwento.

Agad bumalik sa alaala niya ang ginawa niyang paglalakad kanina sa katirikan ng araw. Ito ang naging dahilan kung bakit siya nahimatay.

“Salamat po, salamat sa tulong. Aalis na po ako.” At nang akmang aalis na siya pinigilan siya ng babae.

“Huwag ka munang umalis. Nag-luto ako ng masarap na pagkain, hintayin mo munag maluto at kumain ka bago ka tuluyang umalis.” Sabi nito.

“Naku, huwag na po manang..”

“Gina, Tita Gina na lang ang itawag mo sa’ken.” Anito.

“Nakakahiya naman po sa inyo, Tita Gina, kung dito pa ako kakain.” Aniya.

“Walang problema sa’kin ‘yun iho. Maligaya akong matulungan kita, sana hindi mo tanggihan.” Sabi pa nito.

Napatango-tango na lang siya. Inalalayan siya nito palabas ng kwarto hanggang marating niya ang hapag-kainan. Pina-upo siya doon ni Tita Gina.

“Maiwan muna kita diyan. At iintindihin ko lang ang niluluto ko.” Sabi nito at nag-tungo na sa kusina.

Naiwan siya naka-upo sa bangko, ipinalibot niya ang kaniyang paningin sa kabuuhan ng bahay. Tama lang ang laki niyon ngunit malinis tingnan, mukhang malinis din sa bahay ang babae.

Maya-maya pa ay bumalik na ang babae, may dala itong mainit na sabaw at inilapag iyon sa lamesa. “Saglit may kukunin pa ako.” Sabi nitong muli pagkatapos ay bumalik muli sa kusina.

Sumunod na siya doon at tinulungang mag-hain ang babae ng pagkain.

May pritong tuyo, itlog na pula, sinabawang karne, at ang sawsawan na talagang paborito ng mga pinoy sa hapag-kainan.

Kilala niya ang mga pagkain itong dahil tulad niya’y naranasan na niyang maging mahirap, mas mahirap pa sa kalagayan ng may ari ng bahay na ito.

“Pasensya na iho, iyan lang ang maihahanda ko sa’yo—”

“Naku ayos lang po sa’kin ‘yun. Huwag po kayong mag-isip. Kung tutuusin ay sobra-sobra pa nga itong mga hinain ninyo.” Pagputo niya sa iba pang sasabihin ng babae.

Naputol ang pag-uusap nilang dalawa ng pumasok abg isang binata sa loob ng bahay.

“Nay.” Agad itong lumapit kay tita Gina, nag-mano iyon bilang paggalang bago tumuon ang pansin nito sa kaniya.

Nag-tama ang mga mata nilang dalawa. His brown eyes meet with his darked brown eyes.

Maskulado ang katawan ng binata, may masingkit itong mga mata, maitim na kutis ngunit bumagay naman sa kagwapuhan nitong taglay. Kung kaniyang tatansyahin, matanda lang siya ng ilang taon dito.

“Hi.” He said to him.

“You’re the one who saved me right?” He said, while him nodded. “Thank you for saving me.” He extended his hands to do the handshakes.

“I’m Neil, welcome by the way.”

“Hala sige, kayo naman ay magkakilala na, hala’t umupo na kayo at kumain na.” Masiglang sabi ng ina nito.

Agad naman siyang umupo samantalang ang binata ay nag-tungo sa kusina. Pagbalik nito ay may dala na itong tabo na may lamang tubig.

“We used water to wash our hands before eating. Nagkakamay lang kasi kami. Marunong kaba?”

Agad naman siyang tumango bilang sagot. Gusto niyang matawa, ano bang akala nito sa kaniya? Mayaman? Kung tutuusin nga ay mas mahirap pa siya sa kalagayan ng mga ito.

He washed his hands then they start eating. Tahimik lang siya habang kumakain, hindi niya maikakailang masarap magluto ang ina nito.

“Saab kaba nakatira? Ihahatid kita?” Suhestiyon ni Neil habang sila’y kumakain.

Natigil siya sa tanong nito. Alam niya una palang ay ulila na siya, wala siyang permanenteng tirahan dahil wala naman talaga siyang tirahan.

“Huwag mong sabihn wala ka ng mauuwian?! Sansala ng binata sa kaniyang iniisip.

“No, it’s not like that.” He said then no words came next. Wala siyang maidahilan.

“Sabihin mo sa’min iho? Pwede kang tumira dito sa’men kung wala kang matitirhan.” Sabi ng ina.

Napatingin siya dito, ‘yung tingin na animo’y nagtatanong kung maari ba siyang tumira.

Wala narin naman siyang mapupuntahan. Hindi niya alam kung saan siya mamamalagi, kaya magpapasalamat siya kung sakaling dito siya patirahin…

To be continued…

A.A.|Axll_Aceberos

CHAPTER 29

Chapter 29

MATAPOS masabi ni Daryll na isa na siyang palaboy sa dalawang mag-ina ay walang pasabi-sabi siyang tinaggap ng dalawa.

“I didn’t know your name, may i know?” Neil said while doing something in the cabinet.

“I’m Daryll, Daryll Santillian.” Pagpapakilala niya sa lalaki habang naka-upo siya sa gilid ng kama.

“Nice name.” He don’t know if it a compliment or not. But it made him smile a little.

Kanina pa niya pinagmamasdan ang likod ng binata, nakaharap kasi iyon sa cabinet na animo’y may hinahanap. Pagkatapos ay humarap na ito sa kaniya kapit-kapit ang damit sa kamay nito.

“Use this, incase you have to go take a bath.” He said handling him the clothes.

He accept it and put it on his lap. “What’s your job?” He can’t wait but to asked.

Baka kasi may trabaho itong alam para sa kaniya, hindi naman maari na narito lang siya at walang ginagawa. Kailangan din niyang mag-trabaho upang makatulong siya sa mga gastusin dito sa bahay, isa pa dito narin kasi siya nakatira at nagpapasalamat siya na tinanggap siya ng mga ito ng buong-buo. Nagpapasalamat siyang ito ang naka-pulot sa kaniya.

Bahagyang napakamot sa ulo ang binata dahil sa tanong niya. “I’m just a construction worker.”

Nahihiya pa ito sa trabaho meron ito, siya nga, wala man lang trabaho, wala ring tumanggap.

“May bakente pa ba? Pwede rin ba akong pumasok?” Diretsahan niyang tanong.

“Tamang-tama naghahanap pa kami ng mga laborer. Pero sigurado ka bang kaya mo ‘yun? Sigurado kabang ayos ka lang?” Mauulinigan ang pag-aalala sa boses ng binata.

“Thank you for your concerned, but i’m fine, really-really fine. Isa pa, hindi ko naman matitiim na tumigil lang sa bahay na ito. I’m so thankful for your mother and for you for giving me a shelter to live with. And i want to turn the favor. Gusto kong magkaroon ng trabaho para makatulong sa mga gawaing bahay dito.” Aniya.

“Actually my mom wouldn’t like to see you doing that,” he said, “turning back the favor, because my mom and i happy to help. We don’t need a pay back, but if you’re willing to have a job, sige ipapasok kita sa pinapasukan ko.” Nakangiti nitong sabi.

Sumilay din ang ngiti sa kaniyang mga labi sa sinabi ng binata sa kaniya. Sa wakas kahit papaano ay may trabaho na rin siya, at kahit papaano ay makakatulong na din siya sa kumupkop sa kaniya. Sana nga lang matanggap siya.

Nagdaan na naman siya sa mahihirap na trabaho, makakayanan niya ito para sa kaniya.

“Thanks Neil.” He said then he stood up. He tap Neil shoulder. “I’ll go take a shower.” He said then went out of the room.

He went to the bathroom to take a bath. The bathroom was clean, even though it has a small room but enough for him to move.

Agad niyang hinubad ang damit matapos ay napatitig siya dito. This is Quill’s clothes, the left memory of him. He whispered.

Agad niyang pinilig ang kaniyang sarili sa pag-iisip, kapag-kuwan ay lahat ng saplot niya sa katawan ay hinubad. Pagkatapos ay nagsimula na siyang maligo habang hawak-hawak ang tabo, sumasalok sa timba na nagkakaroon ng tubig dahil sa gripo…

Quill was even more frustrated and depressed than that past day, he can’t still find the man he love the most. He couldn’t find the man who reasoned for his heart to beat in a fast pace.

He stayed at Quill’s house almost 1 day he guess. But still no sign of Daryll, still no sign of him. He wanted to find him, but where? Where the hell he could find him? He’s nowhere to be found.

“F-ck Caleb, please continue searching, every f-cking place that has a CCTV camera, i really, really want to find him, i can’t lose him Caleb, i can’t.” His voice sounds frustrated and depressed at that moment.

Caleb who’s still searching didn’t say a word. He just focused to his computer, while seriously searching for more details.

And after searching, hacking and some stuff about how to find Daryll, still no use. He couldn’t find him.

“I’m sorry Quill, i did best, i hacked what i have to hack, i even use all my conections but no used. We’re just looking for needle in the forest, hard to find.” Caleb said seriously.

It gives more frustration to depressed Quill. He is very depressed and eager to find Daryll.

F-ck Daryll, where are you? Where can i find you? He frustratedly out a deep sighed.

“Maybe Daryll is in the place where no CCTV, or system than we can hack, so we couldn’t able to find him.” Caleb said continueing his words.

Maybe Caleb is right, maybe Daryll is in the place where no CCTV or other system that Caleb can hack.

Last time he watched Daryll, he was walking, walking in the middle of sunrise. So hot.

Bagsak ang balikat niyang napa-upo na lang sa upuan katabi ni Caleb. Marahas siyang nagpakawala ng isang malakas na buntong hininga at mariin niyang pinikit ang kaniyang mga mata.

Hindi niya namalayan na may pumatak na palang isang butil ng luha sa kaniyang mga mata. Luha ng pighati at pangungulila sa nawawalang mahal niya, na hanggang ngayon ay hindi niya alam kung saang lupalop ng Pilipinas niya hahanapin.

Hindi niya namalayan na sa kaniyang pag-pikit. At siya ring pag-pikit ng kaniyang diwa. Hanggang sa kainin na siya ng antok.

Sadness can see at Caleb eyes, he was looking at his friend Quill while sleeping with a sad face written on his face.

He wanted to help him that bad, but he can’t do anything, he can’t help him.

Itinigil na niya ang pagtitig sa kaibigan niyang tahimik ng natutulog, mas ipinag-patuloy pa niya ang ginawa niyang paghahanap kay Daryll, kung mas malalim ang kagustuhan ni Quill na makita si Daryll ay ganoon din siya.

He don’t want to see his friend Quill sad, he don’t want to see him suffer like that.

Alam niyang kagabi pa walang tulog ang kaibigan niya. Okupado parin kasi ang isip nito ni Daryll na hindi niya aakalaing mamahalin ng sobra ni Quill.

Binabad niya ang kaniyang sarili sa pagtitipa ng kaniyang kompyuter.

He use all his knowledge, just to find the missing needle on the forest full of grass and trees.

Matapos kumain ni Daryll ng gabihan kasama si Neil at ng ina nito ay nag-handa na silang matulog.

There’s only two bed, for his mother and for Neil so he just sleep in the living room.

Inihahanda niya ang kaniyang tutulugan sa salas ng makita siya ng ina nito.

“Daryll iho anong ginagawa mo diyan?” Kunot noong tanong ng ina.

“Naghahanda po ng mahihigaan, dito na lang po ako matutulog.” Sagot niya.

“Hindi naman ako makakapayag,” agad lumapit ang ina sa kaniya, “doon ka matulog sa kwarto ng anak ko, medyo malaki ang kama niyon, magkakasiya kayo doon.” Sabi ng ina nito at inakay na siya patayo.

Wala na siyang nagawa ng yayain na siya ng ina nito. Tumanggi man siya ngunit mas nanaig parin ang kagustuhan nito.

Kumatok ang ina nito sa pinto at agad namang lumabas doon si Neil, nakatapis lang ito ng tuwalya at halatang bagong ligo.

“Bakit ho inay?” Tanong nito kapag-kuwan.

“Diyan mo patulugin si Daryll sa tabi mo.” Sabi ng ina.

“Sige ‘nay.” Sagot naman nito at niluwangan ang pagkakabukas ng pinto.

“Ay siya sige, aalis na ako.”

“Pasok ka.” Sabi ni Neil kaya agad siyang pumasok.

“Sa sahig na lang ako matutulog.” Wika niya habang at nilatag na niya ang blanket.

“No, you sleep in the bed, then i sleep on the floor.” Sabi nito matapos magpaalam na magbibihis lang muna ay tsaka nagmartsang umalis.

Siya ay naiwang tinatapos ang kaniyang ginagawa.

Ilang minuto pa ay lumabas na ang binata, bihis na ito at diretsong lumapit sa gawi niya.

“Let me handle that.” Inagaw sa kaniya nito ang ginagawa niya.

“Neil, i’ll sleep on the floor, you’ll sleep on your bed.” He said.

Neil looked at him, “no Daryll, you sleep on the bed, i’ll sleep here on the floor.” Pinusisyon na nito ang katawan sa sahig na tanging blanket lang ang nagsisilbing higaan pagkatapos ay tinalikuran na siya.

Wala siyang nagawa kundi tingnan ang likod ng binata habang nakatagilid itong humiga. Wala din siyang ibang pagpipilian kundi ang humiga sa kama nito.

At doon ay ipinikit niya ang mga mata habang iniisip ang kahapong mangyayare sa kaniyang buhay. Sana lang ay matapos na ang kamalasan niya, sana paggising niya ay isang bagong pagbangon.

Hindi naging malalim ang pag-tulog ni Quill, agad din siyang naka-gising at unang pumasok sa kaniyang isip ay walang iba kundi si Daryll, narito parin sa kaniyang isip kung nasaan na ito, at saan niya matatagpuan ito.

Tumuon ang kaniyang mga mata kay Caleb na nakita niyang tutok na tutok parin sa harap ng kompyuter nito sa kalaliman ng gabi, hindi parin ito natutulog.

“Caleb,” pagtawag niya sa pangalan ng kaibigan dahilan para mapukaw ang atensyon nito.

“You’re awake bud, you should go to sleep again. It’s not yet sunrise.” Said Caleb.

He just rolled his eyes in disbelief. How can he let himself sleep when he don’t know the whereabouts of his man…his lover.

“I’ve sleep enough.” He smiled when he sees Caleb trying hard to find the person he want him to find, he still searching and searching and he guess he didn’t sleep all night long.

“Caleb, you should sleep. Just continue what you’re doing tomorrow.” He said.

“I’m not sleepy,” Caleb said not what his body reacts.

He heard him yawned in a couple of times. And he don’t believe his not sleepy yet.

Tumayo siya at pinatay ang kompyuter. “You should sleep, i’m not letting you ruined your health finding Daryll, i’m glad that you helped a lot, i’ll do the others.”

Caleb have no choice, he just rolled his eyes and went to his bedroom then he lay on the bed. When the his back felt the soft and smooth bed he can’t help himself sleeping…

Quill smiled happy when he seen his friend gone to sleep, he helped him a lot. And he is so very glad.

Matapos niyang makitang natutulog na si Caleb, ay agad siyang lumabas sa ng kwarto nito matapos patayin ang ilaw.

Diretso siya sa labas ng bahay nito, matapos ay pumasok siya sa loob ng kaniyang kotse. Then he drive his car not minding where to go, he just want to search to the whole place that might Daryll went.

He can feel his stomach crumbled. He’s hungry now, because he didn’t eat his dinner.

Agad niyang pinara ang kaniyang kotse ng makakita siyang isang medyo may kalakihang karinderya. Hindi naman siya piling tao pagdating sa pagkain. He can eat whatever he want to eat, unless it’s eatable.

“How much for this.” Said to the seller.

The seller with a dark wavy hair looked at him. Amusement could see in his eyes. God i know i’m handsome.

“Totoo bang dito ho kayo kakain?” Halatang gulat parin ang medyo may katandaang dalaga sa tanong niya.

I thought he’s amaze because i’m handsome. He’s just a maze because i’m going to eat here. Damn!

“Bukod sa gwapo at mayaman pa kayo, dito ba talaga?”

“Yes now please. Serve me, i’m hungry tita.” He said.

Wide smile appear on the women’s face. This is her first encounter having a wealthy handsome man who loves to dine in. She was so excited to show her husband cooking skills. His husband is a cook after all.

After he picked all he wanted to eat, hd positioned himself in the corner of the restaurant not minding everyone who’s amazingly looked at him.

6:00am palang, bukas na ang karinderyang ito. Medyo iilan palang din ang kumakain, at lahat ng mga iyon ay hindi maiiwas ang tingin sa isang mayaman at gwapong customer ngayon…

To be continued…

Axll_Aceberos|A.A.

CHAPTER 30

Chapter 30

DARYLL woke-up so early in the morning with Neil. Neil said that it’s start of his job and as he promised, he’ll find him a job at his work place.

After taking bath and clothes themself, he and Neil is now ready to go.

“Nay, mukhang hindi na po namin mahihintay ‘yang niluluto mo, sa karinderya na lang ho kami bibili ng ulam.” Pasigaw na sabi ni Neil sa ina nito upang mapakinggan ng ina na nagluluto ng ulam sa kusina.

“Ay siya sige, mag-ingat kayong dalawa anak.” Sabi ng ina at lumabas iyon galing sa kusina.

He kissed Neil cheek saying goodbye. He was shocked when the woman faced him and she give him a kissed on his cheek too. Saying goodbye and take care.

He was shocked feeling tita Gina’s kissed on his cheek. It felt warmth, and he felt his mother is just around him. He then again felt the love for his mother that he is longing to have.

A tears escape in his eyes. He immediately wiped it, before Neil see it.

“Tara na.” Pag-aya sa kaniya ng binata na agad naman siyang sumunod doon.

Dala ang kani-kanilang bag na ang tanging laman ay damit pamalit, baunan na may lamang kanin at kutsara.

Tahimik nilang binantas ang kalsada ngunit agad iyong nabasag ng magsalita si Neil.

Hindi niya magawang mapakinggan ang sinasabi ng binata, mas okupado ang kaniyang isip ni Aling Gina na hanggayon ay nararamdaman parin niya ang pagmamahal ng isang ina.

“Di’ba Daryll?” Biglang tanong sa kaniya ni Neil kaya bumalik siya sa realidad, tumango-tango na lang siya bilang sagot kahit hindi niya alam kung anong ibig sabihin ng tanong nito.

Neil looked at him with a confusing looks. Studying every angle of his face, together with his expressions, and emotions that can only be seen at his brown eyes.

“Are you okay?” Asked Neil, when he seen Daryll, passing out in the middle of walking. He seems out of the world.

“I’m okay,” he said with a forced smile appeared on his lips, “just worried if they will accept me or not.”

Pilit na lang niyang itinuon ang kaniyang sarili sa daang tinatahak niya, hanggang sa marating nila ang daan kung saan siya nawalan ng malay.

And as expected, Neil talked about it, about when the day he met him here unconcious.

He just chuckled a little, then just continue walking.

Malayo palang ay tanaw na niya ang karinderya sa gilid ng kalsada. Ang nagpabilis ng tibok ng kaniyang puso ay makita ang isang magarang sasakyan na hindi siya pwedeng magkamali.

“Quill?” He whispered.

“Huh?” Neil asked confused when he heard his whispered.

Nanuyot ang kaniyang lalamunan, ang bilis ng pag-tibok ng kaniyang puso ay naging sunod-sunod at halos kalabugin na ang kaniyang dibdib.

Quill is here? Why? Why is he here? What is he doing here?

Hindi nga siya nagkamali, kitang-kita ng dalawang mga mata niya si Quill, na lumabas ng karinderya at naglalakad patungo sa sasakyan nito.

He didn’t changed, he still handsome as ever. I missed him, i missed him very much.. Bagopaman siya tuluyang makita ni Quill ay agad niyang hinila si Neil sa likod ng isang sasakyan at doon ay nag-tago.

Halata sa mukha ni Neil ang pagkalito sa ginagawa niya ngunit hindi ito nag-tanong. Nanatili lang itong tahimik kahit litong-lito na.

Nakahinga lang siya ng maluwag ng makita niya ang sasakyan ni Quill na umuusad na palayo, nagbago na ang kaniyang pag-hinga. Ngunit ang bilis ng tibok ng kaniyang puso ay narito parin. Na tila animo’y narito lang sa harapan niya ang binatang tinitibok ng kaniyang puso.

“What’s that all about?” Daryll asked when they out.

“Just a person i don’t want to see.” He answeres honestly. He don’t need to make a lie. He’s a good friend of his after all.

“Who? Ths driver of that luxirious car?” Neil asked again., “i saw you looking scared at that. I also felt your shaky hands.”

He just nodded and just silent himself. He didn’t talk so when Neil felt that, he didn’t asked either.

Nang makarating sila sa loob ng karinderya ay laman ng usapan doon ang binata…si Quill.

“Ang gwapo kanina ng customer mo ah? Ang gara pa ng sasakyan, mag-kano binayad sa’yo?” Pang-uusisa ng isang matanda sa babae ng makikita sa mga mata ang labis na kasiyahan.

Quill must’ve pay her a lot for her to smile like that!

“Nako Isko, ‘wag mo nang usisain. Bumili kana lang ng paninda ko.” Sabi ng babae.

This is the woman he last time saw, asking her if drinking is allowed. This also the women who heard him murmuring about him that she thought he is going to buy that day.

“Tita Yolly, pabili nga ho ng ulam, yung paborito ko.” Nakangiting sabi ni Neil sa babaeng pangalan ay Yolly.

“Sige iho,” sagot nito na halatang peke naman ang pag-ngiti.

In order to have plenty of customer, you need to smile and be patient to your customer. Smile is the most important, even if she don’t felt like smiling.

“What do you want?” Neil faced him and asked.

“Just same as you.” He said.

After buying foods for their breakfast and also lunch they went out and continue walking.

Sun is now rise, a good weather. Lighting the entire city.

Hindi nagtagal, nakarating din sila sa pinag-tatrabahuhan ni Neil. Isa iyong malaking construction place, marami ding mga trabahador ngunit mapapansin niyang kulang padin ang mga iyon. Kaya ng ipasok siya ni Neil ay agad siyang natanggap at pinag-simula na agad sa una niyang trabaho.

Base sa itsura ng gagawin nila, ay masasabi niyang isa itong malaking kompanya.

A day in his life starts with working, working for him to survive in this world full of surprises and full of problem came directly in his life…

After Quill searching the whole road that Daryll might go, he couldn’t find him. He again failed to find him, failed and failed but he’s not going to give up.

Giving up is no meant for him. He will not give up that easily. He need to find him, he need to find the reason why his heart still beating, the reason why he is still feeling this kind of feelings.

On every passing minutes Daryll was gone, his missed for him even more grow and grow. His longed for him even more and more.

Daryll where the hell are you? Why can’t i find you? He erased the thought that might came in his mind.

Inalis niya sa kaniyang isipan na baka may masamang mangyare kay Daryll, dahil kung meron man, hindi niya mapapatawad ang kaniyang sarili.

On the other hand, he just continue find him. Find him until he’s shoulder lowered and just went back.

Sa bahay ni Caleb sana ang diretso niya ngunit hindi niya ginawa, nangangamba siyang muling gambalain ang kaniyang kaibigan. Hindi niya maatim na makitang muli sa ganoong sitwasyon si Caleb, hating-gabi na naka-tutok parin sa computer nito.

Maybe he need to hire someone who can find Daryll. What if he call his friend Carlosz and posted about missing Daryll, for him to easily find the missing needles in the forest.

That would be good, i’ll give rewards to the person who can bring him the whereabout of Daryll Santillian.

At dahil sa maganda niyang naisip na iyon, agad siyang nag-tungo sa presinto kung saan nag-tatrabaho bilang pulis ang kaniyang kaibigan…si Carlosz…

Sa ilang oras na pagta-trabaho ni Daryll, sa wakas dumating na ang lunch break. Agad silang nag-tagpo ni Neil at sabay silang dalawang kumain.

Sa mahigpit isang araw niyang kasama si Neil may nalaman siya tungkol dito. Hindi ito mahiyain, dahil kahit kasama siya nito ay talagang kumakain ito sa anumang naisin nito.

Lihim siyang napapatawa sa kaniyang mga naiisip at ipinilig na lang niya ang mga iyon.

Out of curiousity, one question pop in his mind so readied himself to ask Neil.

“Neil,” he called him so Neil responsed he looked at him mouth full of food. He want laughed at that moment, but he chose not to. It may offend his friend so he let him be. “Anong gagawin dito?” Tanong niya.

Inubos muna ng binata ang pagkain sa loob ng bibig niya bago nagsalita. “Company.” Tipid nitong sagot bago muling bumalik sa ginagawa.

“One last question,” he bothered Neil again, but Neil didn’t complaint, he just listen. “Do you know the owner of this place?” He asked.

Neil nooded as his answer.

“Who?” He curiously asked.

“I don’t know his name, but everyone call him mr. Anderson, i don’t know if that his name or his last name. I can’t recognize.” Said Neil.

He thought that the place he is working is owned by Quill Aguíre. Sariwa parin kasi sa kaniya ang alaala kung bakit niya nakita si Quill sa karinderya kanina. Wala siyang maisip na dahilan para pumunta ito doon, ito lang ang naisip niya. Akala niya pagmamay-ari ito ng binata pero mali.

Okupado parin ang kaniyang isip, iniisip parin niya kung bakit pumunta si Quill sa lugar na iyon. Hindi niya mawari ang dahilan.

Sa kabilang banda, napa-isip din siya sa pangalan ng may-ari na nagpapagawa ng kompanyang ito. Anderson?

He remember that last name, it’s his boyfriend last name… Rio Anderson.

Gusto pa sana niyang kilatisin kung anong klaseng kompanya ang gagawin nila upang magkaroon siya ng ideya kung pagmamay-ari ba ito ng boyfriend niyang pinag-hihinalaan, pero napukaw iyon ng muli na silang tawagin pabalik sa trabaho.

Naguguluhan man siya ngayon, pero pinili na lang niyang iisang tabi ang lahat. Marami pa namang panahon na mauusisa niya si Neil ukol sa gustong malaman ng kaniyang isip.

He then back to his work, and just work and work. Work for his life, work to survive.

Maluwang ang ngiti sa labi ni Quill ng makita sa kaniyang kamay ang kopya ng ipinagawa niya kay Carlosz.

About Daryll’s missing case. Daryll’s picture fixed, together with his contact number and reward money. Worth of 100,000.

Hindi siya nang-hihinayang sa reward na ibibigay niya sa makapag-tuturo ng kinaroroonan ni Daryll. Ang mahalaga sa kaniya ay makita niya ang binata sa lalong madaling panahon.

“This is okay bud, thank you for your help, now post it.” He thanked him…his friend Carlosz.

“No need, it’s my pleasure to help. Then i’ll asked someone to post it, to the place you last saw him.” Carlosz said.

And after that, it’s process and all his plan is going to smooth.

You can hide, but i can surely find you, Daryll Santillian. He whispered in his mind.

“Want to have a coffee?” Carlosz suggested.

He just nodded. After that they went to the canteen inside police station.

After taking his order, his then sipped his brewed coffee, while thinking about Daryll…

Daryll is in the middle of working his butt off. When Engineer annouced them to stop working.

“Ang may-ari ng kompanyang ito ay dumating sa hindi inaasahan, may gusto lang siyang sabihin sa’ten. Makinig ang lahat.”

Lahat ay napatigil sa ginagawa, nag-tipon-tipon pa sila at hinintay ang pagdating ng nasabing may-ari.

Siya na katabi si Neil ay hindi mapakali, mabilis ang tibok ng kaniyang puso habang ang kaba ay halos mawari sa kaniyang mukha.

Hindi pa niya nakikita ang may-ari ng pinag-tatrabahuhan niya. Pero sobrang lakas ng tibok ng puso niyang kilala niya ito. Sana lang ay hindi! Sana lang ay hindi siya ang nasa loob ng isip ko.

Hindi niya magawang marinig ang mga bulong-bulungan ng mga trabahador niyang kasama, mas naririnig niya ang malakas na pintig ng kaniyang puso. Ang nakakabinging tunog na ginagawa niyon.

“Sabi nila binata ang may-ari nito, at ubod ng gwapo.” Sabi ng isang trabahador na pumantig sa kaniyang tainga.

Mayaman? Gwapo? Binata? Hell no! Don’t tell him? No! No! No!

To be continued…

Axll_Aceberos|A.A.

CHAPTER 31

Chapter 31

THE black convertable car arrived making Daryll felt nervous, shaky and shocked at that moment. He remember that luxirious car, he remember it for goddamn hell. It’s his boyfriend car, it’s Rio Anderson car. He can’t be mistaken,it wouldn’t be mistaken.

Ganunpaman ay iwinaksi parin niya ang iniisip, iniisip niyang kapareho lang iyon ng kotse ng nobyo niyang minsan na rin niyang nasakyan. Baka hindi iyon ang nobyo niya? Ipinanalangin niyang hindi iyon ang binata, hindi iyon si Rio? Hindi nga ba?

Labis-labis na siyang nabibingi sa puso niyang ubod lakas ng kalampog sa kaniyang dibdib, lalo na nung bumukas ang pinto ng kotseng sinasakyan nito.

Animo’y naging mabagal sa kaniyang paningin ang paglabas ng binata, hanggang sa tuluyan na iyong makalabas dahilan para unti-unting mamulagat ang kaniyang mga mata. At ang bilis ng pagtibok ng kaniyang puso, ay mas lalo pang kumalampog sa kaniyang dibdib.

Rio? Ang tanging nabanggit ng kaniyang isipan ng makita niya si Rio, ng masilayan niyang muli sa kinatagal-tagal ng panahong lumipas, ang maamo nitong mukha. Ang gwapo nitong mukha na nakapag-bigay sa kaniya na labis-labis na lukso ng kaniyang dibdib.

Nanunuyot narin ang kaniyang lalamunan, ng mag-simulang lumakad ang binata na may ngiti sa mga labi nito. Nakatingin ito sa gawi ng mga katrabaho niya hanggang sa makarating ito sa harapan nila.

“Hi, i’m Rio Anderson.” Nakangiting pagpapakilala nito sa kanilang mga trabahador nito.

Hindi parin nagbabago ang binata. Gwapo parin ito tulad ng dati, tulad ng una niyang makita, pero makikita ang itim sa ilalim ng mata nito, pero hindi iyon ang inalala niya.

Napahakbang siya patalikod sa sobrang kaba. Namalayan na lang niyang natapakan na pala niya ang paa ng nasa likuran niya.

“Dahan-dahan naman.” Sabi nito dahilan para makakuha iyon ng atensyon.

Dahilan para bumaling ang mga mata ni Rio sa gawi nila. Agad nag-tama ang mga mata nilang dalawa.

Kitang-kita niya ang gulat sa mga mata ng binata, kitang-kita niya ang halo-halong emosyon na makikita sa mga mata nito.

Hindi iyon ang pinansin niya, binawi niya ang titig at agad siyang nagmamadaling-umalis sa lugar na iyon.

Isa lang ang nasa isip niya, ‘yun ay ang matakasan si Rio, matakasan ang lalaking mahal niya. Dahil gulo lang ang magiging hatid niyon, kapag nag-sama silang muli, kapag nalaman ng magulang nito kung sakaling mag-sama silang muli.

Lakad-takbo ang ginawa niya para lang makaalis sa lugar na iyon, nalaman na lang niyang humahabol na sa kaniya si Rio. Pero ganunpaman ay hindi siya tumigil sa pag-takbo, ginawa niya ang lahat matakasan lang ito.

Sumuot siya sa may eskinita at doon ay tumakbo siya ng tumakbo, ramdam niyang nakasunod parin sa kaniya si Rio.

“Daryll stop, please talk to me.” Rio shouted while running.

Sa huli ay maling daan pala ang napuntahan niya, sarado iyon dahilan para ma-trap siya at wala na siyang matakbuhan.

Umagos ang luha sa kaniyang mga mata. Hindi maari ito. Hindi maari.

Bakit ganoon? Bakit kailangan pa niyang makita ang mga taong hindi pa siya handang makita? Bakit! Bakit kailangang paglaruan siya ng tadhana. Hindi ito maari.

Naramdaman niyang tumigil sa pag-takbo si Rio ng makita siya. Pumihit siya paharap dito dahilan para mag-tama ang mga mata nilang dalawa ng binata.

He can see the sadness and mixed emotion on his face. He was so sad while tears scaped in his eyes. A tears filled with longed and sadness.

“Daryll.” Rio said in a low voice but he can hear it. He slowly moving towards him.

“Rio, leave me alone, please.” He sounds begging.

“I know the reason why you left me like that alone. I’m really sorry for that Daryll, i’m really sorry but please comeback to me now. I’ve been missing you for almost two months, i’ve been finding you for almost a month and now i found you i want to make things goes right.”

He don’t know what to say, he just listen to him, speechless. While tears after tears fell. He badly wanted to hug him, kiss him, and felt his warmth love but all he does nothing. He just stared at Rio who’s now infront of him.

He hugged him so tight caging him to his arms. He don’t know what to say. He just hugged him back, with his warmth love towards his boyfriend.

“I missed you Daryll, i really do.” He said with shaky voice filled with sincere and longed while hugging him so tight.

“I—I missed you so much too.” He then said while hugging him back tightly full of sincerity.

Tila bumugso ang labis-labis niyang mararamdaman. Ang taong gustong-gusto niyang makita ay ngayon na silayan na niyang muli, ang taong labis-labis na nagpatibok ng kaniyang puso, ngayon ay nasilayan na niyang muli.

His longed for Rio’s love is now filled up. So much pleasure he recieved, he is so glad to finally seen the man he wanted to see..

Quill is holding his phone, throwing it in the air then catching it. He was so bored for waiting, waiting for that goddamn calls.

Ilang oras narin ang mga lumipas simula ng maipakalat niya ang litrato ng binata na sinasabing nawawala pero wala paring tumatawag sa telepono niya.

Ganunpaman ay hindi siya nawalan ng pag-asa. Naghintay lang siya ng naghintay sa mga tatawag sa kaniya.

Ilang oras pa ang lumipas, pero ganunparin. Wala paring tumatawag sa kaniya, he was now frustrated at that moment.

Tumayo na siya at kumuha ng alak, matapos iyon ay bumalik siya binuksan ang alak at ininom iyon habang hinihintay niya ang tawag sa telepono niya.

Naubos niya ang champagne na hawak-hawak niya pero wala paring tawag, wala parin siyang natatanggap na tawag.

Mahigpit niyang hinawakan ang kaniyang telepono at balak sana niya itong itapon, basagin dahil sa wala itong silbi ngunit agad may tumawag.

Agad siyang napabalikwas at umayos ng upo, laglag ang balikat niya ng makita niya kung sino ang tumatawag.

Caleb calling…

Though, he expect someone to call, but maybe Caleb has something good to report.

“Hi Caleb,” he answered the phone call in a flat tone.

“I have some good news,” said Caleb, “come here it might help you.”

“Then wait for me there.” He sounded active again, then ended the call.

Agad siyang tumayo at nagmadaling lumabas, agad siyang sumakay sa loob ng kaniyang sasakyan at mabilis niya iyong pinaandar.

He felt tipsy but not drunk..just tipsy.

“What’s the good news?” He said to Caleb after he arrived.

“I already hack the where about of Daryll, he is caught by a CCTV camera,” Caleb said with a smile on his lips. “Watch this.” He pressed the play button.

Kitang-kita niya si Daryll, naglalakad, may kasama itong isang lalaki nag-uusap pa ang dalawa. May dala din ang mga ito na bag na hindi niya alam kung bakit.

“Where are they heading to?” He asked confused.

“They are heading to work. Sa isang constuction worker ni mr. Anderson.” Sabi nito.

Hindi na niya tinanong kung paano nito nalaman, he knows Caleb. He knew him for knowing everything they don’t know.

“Then where is that place?” He asked again eager to know.

After Caleb told him about the work place of Daryll, he immediately went out of the house. Put himself inside the car and drive it as fast as he could.

After reaching construction area, he get his phone inside his pocket. Thanking Caleb then he hit the send button.

“You’re welcome bud, go find you’re love. Happy to help here.” Caleb texted back.

He jus smiled at what his friends massaged. He then put back his phone inside his pocket.

Nang makarating sa sinasabing construction area. Agad siyang nag-tungo doon. Nakita niyang maraming mga trabahador ang nag-tatrabaho doon, pero pinalibot na niya ang kaniyang mga mata sa buong paligid ngunit hindi parin niya nahanap ang hinahanap niya.

Frustrated siyang muling ipinalibot ang kaniyang mga mata, ngunit wala talaga siyang makita. Isa lang ang nakita niya, ‘yung lalaking kasama ni Daryll, na nakuha sa CCTV footage, hindi siya pwedeng magka-mali.

“Hey,” pag-pukaw niya sa atensyon ng binata na ngayon ay nagpapala ng buhangin.

Tumingin ito sa kaniya na nagtatanong ang bawat ginagawang pag-titig. Hindi na siya nag-paligoy-ligoy pa. Agad din niyang sinabi kung anong ipinunta niya.

“Kilala kita, ikaw ‘yung kasama ni Daryll, gusto kong malaman kung nasaan siya.” Diretsahan niyang sabi sa binata. Alam niyang alam nito ang pangalang binanggit niya, dahil nakita niya sa CCTV kung gaano ka-close ang dalawa. Hindi kaya ito ang nobyong sinasabi ni Daryll?

Umayos ng tayo ang binata. Itinigil muna nito ang ginagawa. “May kilala nga akong Daryll, pero ngayon hindi ko na alam kung nasaan siya. After running without knowing why, he is now gone and don’t know where to find him.” Said Neil.

Looking at Neil serious face, he knows that he is telling the truth making him felt depressed. “Are you really sure? You didn’t know?” He asked again.

Umiling-iling lang ang binata at muli na itong bumalik sa ginagawa.

Siya naman ay bagsak ang balikat. Muli ay pinaasa niya ang kaniyang sarili na makikita niya si Daryll, he just wasted his time for nothing, he thought he could find him now, but no, nothings Daryll face showed.

Where the hell are you? Why can’t i find you?

Bumalik siya sa loob ng kotse niya, at pinaandar niya iyon sa kung saan-saan, nagbabaka-sakaling makita niya ang hinahanap.

Maneho dito, maneho doon ang ginawa niya. Nakikita narin niya ang mga poster ni Daryll na naka-dikit sa poste at ang iba naman ay sa dingding ng bahay, ngunit ganunpaman wala man lang nakapag-turo sa kaniya kung nasaan ang binata.

Goddamn hell! He wanted to know if Daryll is okay, if he sleep just in time. If he eats three times a day or four, like f-ck! He’s going crazy to think about that f-cking thought.

A tear suddenly scaped in his eyes, luhang naglalaman ng pangungulila at pagkasabik sa binatang ilang araw parin niyang hindi natatagpuan…

Matapos makarating ni Daryll sa loob ng condo unit ni Rio ay agad niyang ipinalibot ang kaniyang mga mata. Ganun parin, walang nagbago, ito parin yung disensyo ng condo nito simula ng umalis siya.

Kanina sa kotse, na ikwento na niya lahat kung bakit siya bigla-bigla ay hindi nagpakita sa nobyo. Na surpresa siya ng malaman niyang alam nito ang dahilan ng pag-lisan niya. Ngunit nawala ang paghinala niya ng sabihin nitong sa mismong ina nito nanggaling kung bakit nito alam. Alam din nitong tinakot at ipinabugbog siya ng ina nito nung mga araw na iyon.

“Where’s your mom now?” Daryll asked continueing the conversation.

“At jail, imprisoned.” Rio answered and sad smile appeared on his lips.

“Why?” He asked.

“My mom is a bad person, he do illegal doings, kaya siya nakulong. Doon lang niya narealize ang mga masama niyang nagawa. Doon din ay sinabi niya sa’kin ang dahilan ng paglisan mo.” Malungkot nitong pagsalaysay. “Galit na galit ako sa kaniya ng mga panahong iyon, sa mga nagawa niya sayo. But when i see him realizing his sin, my anger suddenly melted. Sinabi niya rin sa’kin na hanapin kita. Iharap kita sa kaniya upang makahingi siya ng tawad sa’yo sa ginawa niya.”

Tumingin sa kaniya ang binata habang at bahagyang ngumiti iyon ng may pananabik. “Now i find you, we can face my mother. For her to apologize to you in person to what she did.”

“I already accept her apology, and i’m happy to go with you and face your mom.” He said then he carressed his face, gently. “I love you Rio.”

“I love you more than my life Daryll, please don’t leave me again. Please be with me and stay with me.” He sincerely said then he pressed his lips againsts him.

Their lips met with each other, at sa halo-halong pananabik at pangungulila sa binata ang mga halik ay naging mapusok at puno ng pagnanasa.

Hanggang sa dumating sa puntong parehong nawala ang damit nila sa isa’t isa. And they make love until they’re satisfied…

To be continued…

Axll_Aceberos|A.A.

CHAPTER 32

Chapter 32

DARYLL was naked so Rio is after making love. Rio leaned his head on Daryll shoulder while his hand carressing Daryll’s chest, gently.

“Happy to see you again, Daryll, my baby.” Rio said sincerely.

“Happy to be with you again, after almost two months.” He respond.

Muling naging tahimik ang paligid, hanggang sa malaman na lang niya na tulog na pala ang nobyo niya…tulog na si Rio.

A sweet wide smile curved on his lips, while watching his boyfriend fell asleep on his shoulder.

He really love this man, he really do…next to Quill.

Again and again, a pop of memory of Quill came in to his mind.

Quill Aguíre, ang rason kung bakit tumitibok ng mabilis ang kaniyang puso, ang rason kung bakit siya patuloy na nagmamahal.

Damn! Why am i thinking about him? I’m already with my boyfriend. No Quill! No Quill in his life.

He’ll try to forget him, to forget Quill no matter what.

Morning came, and this is the most happy morning he recieved. Waking up, with his boyfriend is the most greatful they in his life. Next to Quill.

Nakagising siyang nasa tabi parin niya ang mahal, napapangiti siya habang pinag-mamasdan itong matulog, payapa at mahimbing.

Ganunpaman ay mas pinili niyang bumangon, diretso siya sa loob ng bathroom at doon ay pinaliguan ang kaniyang sarili.

Matapos maligo at makapag-bihis ay diresto siya sa kusina, upang ipag-luto ng agahan si Quil—si Rio, ang nobyo niya.

Masaya siyang nag-luluto, hindi maalis ang naka-ukit na ngiti sa kaniyang mga labi.

After a couple of minutes he felt someone behind him hugging his back, then a kissed touched the skin of his neck.

“Ohhhh Quill.” A soft moan scaped in his mouth.

He just realized what he said when the man hugging his back stop what he is doing. He immediately face him. For bad mistake it’s not Quill—it’s Rio! For f-ck sake. He is moaning other name!

He remember the time Quill did it to him, so he suspected that the man kissing his neck is Quill. But hell f-cking no!

Daryll, stop thinking about him! Stop thinking!

Rio frowned with a confusing looks.

“W-Who’s Quill?” Rio asked confused.

“Uhmm..did i say Quill?” He pretended like he don’t know. “I’m sorry baby, i’m just out of my mind.”

Hinalikan na lang niya sa mga labi ang nobyo niya at tumalikod na, ibanaling niya ang kaniyang atensyon sa pagluluto. Hindi na niya nagawang tingnan mata sa mata ang nobyo niya.

After a minutes, he’s now done at cooking. Now he is preparing their breakfast with help of his boyfriend. Happily and peacefully.

Matapos nilang mag-agahan, naisipan nilang dalawin ang ina sa kulungan. Dahil ngayon, handa na siyang makita ang ina nito. Handa na siyang mapatawad ito tulad ng sinabi ng nobyo niyang hihingi ito ng tawad sa kaniya.

Matapos nilang makarating sa estasyon ng pulis, ay pumasok na agad silang dalawa.

Sinabi nila kung ano ang pinunta nila, agad naman ay kumilos ang mga iyon upang palabasin ang ina ng nobyo niya at maka-usap nila ito.

Umupo silang dalawa ng binata habang hinihintay ang pagdating ng ina. Tanging telepono lang ang mag-sisilbing tawiran ng komunikasyon nilang dalawa. May malaki kasing bubog na nakaharang sa pagitan nila. At tawag lang sa telepono sila makakapag-usap.

Maya-maya pa ay dumating na ang ina ng nobyo niya. Habang pinagmamasdan niya ito, hindi niya mapigilan ang bumugsong damdamin niya. Naawa siya sa itsura nito. Bahagyang lumaglag ang katawan, at makikita narin ang katandaan ng ginang. Ganunpaman, hindi parin maalis ang natural nitong ganda.

Nakita niyang nanginginig na dinampot ng ginang ang telepono habang ang mga titig nito ay palipat-lipat sa kanilang dalawa. Siya ang humawak ng isa pang telepono at inilagay niya ito sa kaniyang tainga.

“Hi…Daryll.” Pagbati nito sa kaniya matapos lumaglag ang luha sa mga mata nito.

Habang nakikita niyang ganiyan ang ginang, hindi niya mapigilan ang bumubugsong emosyon sa kaniyang puso. Hindi niya mapigilang maging emosyonal, kahit sabihing ito ang naging dahilan kung bakit nawalay sa kaniya ang binata.

Hindi niya magawang masisi ang ginang dahil unang tingin palang niya dito, ay mukhang pinag-sisisihan na nito ang ginawa.

“I-I’m sorry.” Tears after tears fell in her sad eyes. “Sorry for treating you that way. I’m sorry, i’m sorry Daryll.” He continue apologizing to him.

“It’s okay, i’m okay no need to apologize.” He said to calm his mother’s emotions.

Hindi niya mapigilan ang kumawalang luha din sa kaniyang mga mata. Ang luhang puno ng awa sa ina nito.

Matapos kumalma ng ginang at matanggap ang kapatawaran hinihingi nito sa kaniya ay muli itong nagsalita. “Take care of my son, Daryll. You take care of him, i know how much you love both each other, so please take care of my son behalf of me.”

He nodded. “I will tita, i will do it.”

“Thank you Daryll, thank you,” he thanked him. “By the way, don’t call me tita, call me Mom for now.” Her lips curved turned it to a sweet genuine smile.

After making conversation with Rio’s mother, Rio is now talking to his mother while he is just listening…

1 month ago…

__ FOR the passed one month ago, Quill never stop finding Daryll, he never ever stop. Even though he sometimes felt tired, but just a single rest, he then continue finding the love of his life.

Searching everywhere, kung saan huli niyang nakita ang binata. Doon niya ito paulit-ulit hinahanap sa pag-asang makikita niya ito kung saan huli niya itong nakita. Pero isang buwan siyang nabigo, titigil na ba siya? Hindi! Hinding hindi.

Hindi na niya nagawang abalahin si Caleb na hanggang ngayon ay nawawala parin ang nobyo niya. Ayaw na niyang makadagdag sa alalahanin ng kaibigan niya, mabuti siya na lang ang gumawa ng paraan upang mahanap si Daryll. Na animo’y naghahanap siya ng maliit na karayom sa gitna ng gubat.

Sa isang buwan ding lumipas, ay inatupag na lang niya ang kaniyang sarili sa kaniyang kompanya. At sa gabi naman ay doon siya magpapakainom hanggang sa malasing.

Araw-araw niyang ginagawa ang ganoong gawain. Trabaho sa umaga, at halos magpakainom sa gabi. Ayaw niyang tutulog siya na hindi lasing, dahil alam niyang si Daryll at si Daryll lang ang hahanapin ng kaniyang katawan. Ang amoy lang ng binata ang hahanapin ng kaniyang ilong, at ang katawan lang ng binata ang hahanapin ng kaniyang mga kamay.

“Sir, coffee.” His secretary said infront of his door office.

He stared at him coldly. “Did i asked for a cup of coffee?” He asked sarcastically with a cold tone.

“I’m sorry sir.” His secretary apologize then when she is about to go out he spoke.

“I don’t accept apology, you’re fired!” His loud voice filled the office. Shaking his secretary out of her. “Now get out of my sight! Leave immediately and packed your things up!”

His secretary immediately leave the office. He heaved a deep sighed.

Ilang sekretarya na ba niya ang napatalsik niya sa loob ng isang buwan? Hindi na niya mabilang. Sobrang dami na niyang napaalis dahil walang makapasa sa standard na hanap niya. O baka si Daryll talaga ang hinahanap hanap niya.

Sa loob ng isang taon, naging magagalitin, malamig ang pakikitungo, at walang ibang tinatanaw kundi ang sarili lang niya. Hindi niya masisisi ang sarili, dahil hanggang ngayon nasasaktan parin siya. Nasasaktan siya dahil hanggang ngayon hindi parin niya nahahap ang mahal niya.

For god f-cking sake! It’s almost one month! Bakit mga halik parin nito ang hanap niya? Bakit ang natural parin nito ang hinahanap ng pang-amoy niya. Bakit ito! Bakit ito parin!

“F-CK!!” Frustrated niyang sigaw at iwinasiwas niya ang lahat ng gamit sa ibabaw ng lamesa niya. Kahit ang laptop niya na sa tingin niya ay bagong bili lang.

Pwes wala siyang pake! Wala siyang pake kung ilang milyon ang magastos niya sa mga nasira niyang mga gamit.

Tumayo na siya at umalis. Hinayaan niya ang mga nalaglag na gamit sa sahig, pagkatapos ay lumabas na siya sa opisina.

“Clean my office and find me new secretary, the one who’s suitable, don’t be stupid.” Quill said to his assistant the he went out.

Agad siyang sumakay sa kaniyang sasakyan at mabilis niya iyong pinatakbo, wala siyang pakialam kung may makakita man sa kaniyang pulis. F-ck those! F*ck them.

Heto siya ngayon, hawak-hawak niya ang bote ng alak habang nasa living room tinutungga at nagpapakalasing hanggang sa wala na siyang maramdamang pighati dito sa loob ng puso niya.

Upang kahit konting saglit, malimutan niya ang pangungulila, makalimot siya sa pananabik sa binata.

Matapos niyang maubos ang bote ng wine ay muli siyang kumuha ng isa pa, yung mas matapang at talagang makakapag-patumba muli sa kaniya.

On the other hand, Daryll is happy with Rio, but not very happy when he is with Quill.

Iba eh, iba yung saya niya noong mga panahong kasama niya si Quill, ‘yung panahong naroon pa siya sa bahay nito.

Nagagawa niyang ngumiti ng walang dahilan, halos maramdaman niya ang mainit na haplos ng magaang kamay sa kaniyang puso, at nararamdaman din niya ang hindi mapaliwanag na kasiyahang lumukob sa kaniyang buong pagkatao. Lahat ng iyon ay naramdaman niya kay Quill! Kay Quill lang..

Damn! Why is he thinking about him again? He forgot him now, it’s been one month. He’s not into him anymore.

Masaya na siya sa nobyo niyang walang sawang umintindi at nag-aalaga sa kaniya. Masaya na siya dito na walang sawang nagparamdam sa kaniya ng labis-labis na pagmamahal, wala na siyang mahihiling pa.

He is been loving him for one month still counting and he appreciated it very much. That’s the reason why he’s starting to forget Quill.

“What are you cooking my little baby.” He asked Rio while hugging his back, his mouth whispering on his ear.

“A sweet dinner for my sweet boyfriend.” Rio sweetly answered.

His lips touched Rio’s ear, he bite and licked his earlobe making Rio scaped his soft moan.

“Baby, i’m tickles, stop doing that.” Said Rio with a soft chucked.

His lips went down and down, to Rio’s cheek down to his lips, they kissed and then his lips went down again. Now his lips touched his boyfriend soft and delicate neck.

Agad humarap sa kaniya ang binata. “Don’t do that again baby, let me finish cooking first then we’ll going to made what you wanted to make.” He said with a teasing smile escaped on his lips.

Itinigil na niya ang ginagawa, habang tumatawa ng mahina. Pinanood na lang niya ang nobyo niya habang nag-luluto ito ng gabihan nila. Something sweet…

Quill is now fully drunk, he can barely see his way to his bedroom. He felt his head was shaking, rolling to the point that he couldn’t stand up. Even if he force to stand it’s no use.

Wala siyang ginawa kundi ang isandal niya ang ulo sa sofa, habang ang mga bote ng alak ay nagkalat sa sahig, halos lahat walang laman.

“Daryll,” he whispered, even now he is drunk, he can still remember Daryll’s face, Daryll’s soft and delicate body. He could still remember Daryll’s touched, Daryll’s kissed, Daryll’s hugged—like f-ck! Why can’t he forget him for just a f-cking second!

Lahat na lang ng utak, katawan o parte ng pagkatao niya si Daryll ang hanap. Ang mahal niya ang hanap. Wala ng iba.

“Daryll why the hell can’t i forget you! Why the hell can’t i erased you in my f-cking mind. F-ck this! F-ck Daryll.” Tears filled with sadness scape in his eyes.

Mainit ang mga luhang iyon, mga luha na hindi niya alam kung hanggang kailan magtatagal, kung hanggang kailan matatapos.

Like the f-ck!

“Ilang buwan paba ang gugugulin ko para malimutan kita? O ilang taon! Ilang taon.” Halos mamaos na ang kaniyang boses sa lakas ng ginawa niyang pagsigaw, habang ang mga luha sa kaniyang mga mata ay hindi maampat.

Kahit alam niyang hindi siya pinagtaksilan ngunit ‘yun ang nararamdaman niya. Ramdam niya ang sakit na halos pumupunit sa kaniyang puso, ang sakit na isang buwan na niyang tinitiis.

“I hope theres a time for us to meet just a single time, just a second.” He said while his eyes starting to closed. Then after that, he fall asleep filled with sadness…

To be continued…

Axll_Aceberos|A.A.

CHAPTER 33

Chapter 33

QUILL woke up laying on the floor. Head leaned on the sofa, bottle of hard alcohol is messed up on the marmol floor. He squeezed his eyes shut and blink it twice.

Ganoon parin ang nangyare, tulad lang ng mga lumipas na isang buwan, paulit-ulit lang. Natakasan man niya ng ilang saglit ang kaniyang pangungulila sa binata ngunit heto na naman, heto na naman ang kaniyang problema, paulit-ulit na naman.

Ipinilig niya ang isip habang ang kaniyang kamay ay sapo-sapo ang ulo niyang bahagyang nananakit. Hangover.

Agad siyang nag-tungo sa kaniyang kwrato, naligo matapos ay nag-bihis.

Diretso siya sa kusina kapag-kuwan, magsisimula palang siyang mag-luto ng pagkain ng may maalala siya sa lugar na iyon.

A hot steamy sex with Daryll in the kitchen, their sweet moment. And flirtitious to each other. Him kissing Daryll’s neck, hugging, touching everything—like f-ck! He remember all of that! He f-cking remember for f-ck sake.

He need to move-on! Why can’t he move-on? Why the hell it’s all appearing in his mind? He don’t want to hurt himself anymore! He don’t want to get hurt right at the center if his heart. He suffer a lot and that’s enough!

Nilisan niya ang kaniyang bahay, nakasakay sa kotse at mabilis niya iyong pinaandar. Kailangan niyang magpalit ng panibagong titirhan dahil kung gusto niyang malimutan si Daryll kailangan niyang lisanin ang bahay na bumuo ng magagandang memorya nilang dalawa.

He just rented a condo unit just to get away with this! Just to get away with being trapped by sadness and longing.

Narito siya ngayon sa loob ng condo niya. Sa balkonahe habang nakatanaw sa malayo, malalim ang iniisip habang ang hangin ay humahampas sa kaniyang mukha. Malamig. Kasing lamig ng puso niyang nangungulila sa pagmamahal.

Daryll woke-up with a smile on his lips, he again woke-up with his lover besides him. He felt so happy.

Matapos ang mahaba niyang pagkakatitig sa nobyo niya ay inilabas niya ang telepono niya.

He had his own cellphone, it’s not came to his boyfriend pocket-money, it came to his hard work. He’s now back for being a photographer. A job that is suitable for him.

Maaga ang pasok nilang dalawa sa trabaho dahil nga wala na siyang oras upang mag-luto ay um-order na lang siya ng pagkain para sa kanilang dalawa.

Matapos ay muli niyang ibinalik ang kaniyang telepono, tumuon muli ang kaniyang pansin sa binatang katabi niya.

He stared at him very intently. He wanted to kissed him, so he kissed him.

Nagulat pa siya ng gumalaw ang mga labi ng nobyo niya at tinugon nito ang mga halik niya. Aalis sana siya para pigilan ang halik, ngunit inangkla nito ang kamay sa batok niya, securing him.

Wala siyang ginawa kundi kubabawan ang binata. Mas lalo niyang pinalalim ang halikan nilang dalawa.

Naputol lang ang halik na iyon ng mawalan na sila ng hangin sa isa’t isa. Matiim ang bawat titig na ibinato nito sa kaniya.

“Ilang minuto mo na akong tinititigan? Am i that handsome to your eyes?” Rio asked with a smile on his lips appeared.

“Yes, just like me, your boyfriend.” he answered with a smirked, then he captured his lips but this time tongue is involve in their kisses.

A kissed didn’t last long, because a loud sounds of the doorbell knock their lungs out.

Matapos maputol ang mga halik ay nagtanong sa kaniya ang nobyo. “Who’s that?” He asked.

“Food delivery.” He answered and get himself up.

After fixing his clothes, he immediately get himself out of the room.

Matapos niyang makarating sa harap ng pinto ay agad niya itong binuksan, tumambad sa kaniya ang delivery boy habang ang mga ngiti nito ay naka-ukit na sa mga labi.

“Hi sir, deliv—”

“Thank you,” hindi na niya pinatapos sa pagsasalita ang binata. Matapos niyang makuha ang pagkain at mapirmahan ang dapat pirmahan. Umalis na ito sabay sa pagsarado niya ng pinto.

Diretso siya sa loob ng kusina at doon ay sinimulan niyang asikasuhin ang dapat niyang asikasuhin.

“Baby, let’s eat.” He called him with not so loud voice.

Instead of answering, Rio went out of the room while walking towards him.

Masaya nilang kinain ang almusal nilang dalawa, matapos ay naligo na sila at nagbihis. It’s time, time to do their works…

Bagot na bagot lang si Quill habang nasa loob siya ng condo na nirentahan niya kaya napag-pasiyahan na lang niyang pumasok sa kaniyang trabaho.

After preparing his looks, things needed, he went out of his condo.

Diretso lang ang lakad niya hanggang sa makarating siya sa elevator, ginamit niya iyon at sumakay na. Pinindot niya ang pababa pagkatapos ay sumarado na iyon.

Diretso siya sa kaniyang kotse matapos niyang makalabas ng elevator. Agad niya itong pinaandar patungo sa kaniyang opisina.

After that he works his butt of, investing at his friends company, to company of Justine, Axll, Jonaz and all his gangster’s friend. And his friends also invested to his company as well. Just like that. Made them being the most successful businessman of all time. A young, handsome, hot and to die with, businessman.

After analyzing the paper given by his secretary, he rested his head on his swivel chair. He also massaged his head.

He just worked until sun is setting, while moon is starting to rise up.

Naka-posisyon si Daryll habang kumukuha siya ng magandang anggulo sa pagkuha ng litrato kay mr. Traviz Simon, ang pinaka-sikat na modelo dahil sa maganda nitong pangangatawan at bukod pa doon ay ito rin ang pinaka-gwapong modelo sa buong mundo.

“Ready?” He asked the model and the model just nodded.

Traviz is with the most sexiest model, she is also a beauty, her beauty is to die for.

Sila ngayon ang modelo ng magazine na i-lu-lunch ng kompanya. Kaya challenging para sa kaniya na maging photographer ng dalawa.

“1, 2, 3 shot.” He captured the best angle.

The two changed thier posture, something fierce and seductive.

He then captured it, all his best. He don’t want to disappoint his boyfriend after all.

After taking pictures at his best shot, they finally done. And the model is now have the time to relax and freshen up.

And now it’s time for him also to freshen-up.

After resting for not so long, the model changed their outfit. For the second outfit to be modeled.

Matapos makapag-handa ay ganun muli ang ginawa niya, kuha ng litrato doon, at kuha ng litrato dito. Ginawa niya ang lahat upang maging maganda ang kinalabasan ng pagkuha niya ng litrato.

After taking pictures the director announced, “well done.”

So it’s time for him to go back home.

Hindi na siya masasamahan ng nobyo niya sa pag-uwi, may iba itong gagawin. Hindi na rin naman niya mahihintay ang nobyo niya, gusto din naman niyang makapag-luto na pagdating nito.

Matapos magpasalamat sa lahat ng mga naroon, at mag-paalam sa isa’t isa. Ay inintindi na niya lahat ng mga gamit niya. Matapos iyon ay umalis narin siya.

Madilim na rin sa labas, sakay ng kaniyang pulang sasakyan ay agad na niyang pinaandar iyon pabalik sa condo nilang dalawa ng nobyo niya.

Matapos niyang makalabas ng kotse ay tinahak niya ang gusali, kung saan naroon ang condo niya.

Sumakay siya sa elevator at pinindot niya ang numero ng palapag ng condo niya. Nakatanggap siya ng text kaya dinukot niya ang telepono at tiningnan ang nagpadala ng mensahe.

Takbo ang ginawa ni Quill ng makita niyang malapit ng sumarado ang elevator, kaya naging mas lalo mabilis ang pagtakbo niya. Buti na lang at naiharang niya ang palad at bumukas iyon. Agad siyang sumakay.

Isa lang ang sakay ng elevator, isang lalaki na mukhang pamilyar sa kaniya.

Alam ni Daryll na may humabol sa sinasakyan niyang elevator, ngunit hindi niya inangat ang ulo upang tingnan kung sino iyon. Mas pinili niyang ituon ang kaniyang pansin sa mensahe ng nobyo niyang ipinadala.

From: baby .

“Don’t wait for me. I’m coming home late, i love you.” His boyfriend texted.

Ibinalik niya ang telepono sa loob ng bulsa, habang iiling-iling.

Kapag kuwan ay isang pamilyar na amoy ang nanuot sa kaniyang ilong dahilan para bumantas ang kaba sa kaniyang dibdib. Ang mabilis na pag-tibok ng kaniyang puso ay mas lalong pabilis ng pabilis. Halos may kung sinong tumambol doon sa sobrang bilis.

He knows that smell, he knew it very well, because he smelled it a hundred times.

Ipinagdarasal niya na sana hindi, sana iba yung lalaking kasama niya ngayon. Sana.

Dahan-dahan niyang inangat ang kaniyang ulo at doon nagtama ang mga mata nilang dalawa.

“Quill?” Mahinang pagsambit niya habang gulat na gulat ang bumibilog niyang mga mata dito sa lalaking nakatayo sa kaniyang harapan.

Ang lalaking iniiwasan niyang makita, ang lalaking ginagawa niyang kalimutan hanggang ngayon, pero ng makita niya ito, lahat naging sariwa sa kaniya. Lahat-lahat ng alaala niya sa binata.

Gulat man ang bumantas sa pagkatao ni Quill, ngunit hindi niya ito alintana. Nakatingin lang siya sa binata at hindi makapaniwala sa mga nakikita niya.

Is this true? The man he wanted to find for 1 months now finally showed? Did he found him now?

Ang lalaking isang buwan niyang hinanap, isang buwan siyang nag-tiis na wala ito sa tabi niya. Isang buwan siyang nangulila, isang buwan siyang nanabik, isang buwan siyang nasaktan at nagdusa. Totoo na ba ang lahat ng ito? Totoo bang nakita na niya ito?

All this time! Akala niya may masamang nangyare dito, na akala niya ay hindi na niya muling makikita, pero heto ito ngayon, nasa harapan niya. Buhay na buhay at batid niyang maayos narin ang pamumuhay.

Gusto niyang magalit dahil iniwan na lang siya nito ng ganun ganun lang. Gusto niyang mag-wala dahil nag-tago ito sa kaniya ng isang buwan. At gusto niyang ibalik dito ang sakit na naranasan niya noong mga panahong nangungulila siya dito.

Pero lahat ng iyon ay hindi niya ginawa. Sahalip ay inisang hakbang niya ang pagitan nilang dalawa at agad niyang sinapo ang mukha nito. Sinakop ng mainit niyang labi ang mga labi nito.

At dahil sa halik na iyon, lahat ng galit, sakit, at poot sa puso niya ay nawala nang maglapat ang mga labi nila sa isa’t isa.

Isa lang ang nasa isip niya ngayon ang madama ang lalaking pinaka-mamahal.

Gustong itulak ni Daryll palayo ang binata at gusto niyang iiwas ang mga labi, pero lahat ng mga kagustuhan niya ay nanatili lang sa kaniyang isipan.

Sahalip na itulak niya palayo, ay iniyapos pa niya ang braso niya sa batok nito at mas lalo pa niyang pinalalim ang halikan nilang dalawa.

Naputol lang ang halik nang biglang bumukas ang pinto ng elevator.

Naramdaman niya ang kamay ni Quill sa braso niya, hinila siya nito palabas hanggang sa makarating sa isang condo unit. Wala siyang nagawa kundi ang magpatianod lang sa binata.

Sinarado nito ang pinto at agad siyang idinikit sa naka-sarang pinto. Hahalikan na sana siya ng binata nang iharang niya ang mga kamay sa dibdib nito.

“Quill this isn’t right, this is not right Quill. I already have a boy—” hindi na niya natapos ang iba pa niyang sasabihin ng kunin nito ang mga kamay niya at idinikit sa pinto, matapos ay sinakop nito ng mainit na halik ang mga labi niya.

Nagpupumiglas siya, ngunit sadyang malakas ang binata.

At sa lumipas na segundong hinahalikan siya nito, ay doon unti-unting naging mahina ang depensa niya sa binata. Unti-unting bumigay ang kaniyang katawan, hanggang sa nalaman na lang niya na tinutugon na niya ang mga halik ng binata pabalik.

Puno ng pananabik at pagnanasang halik ang kanilang pinag-saluhan.

God he missed this! He missed his damn kisses. He missed him so much. He missed him to the core of his being. Damn hell!

Akala niya nakalimutan na niya ang binata, akala niya ay wala ng epekto sa kaniya ang mga halik nito. Ngunit mali lahat ng akala niya. Lahat ng iyon ay lumipad sa kawalan at tanging ang gusto na lang niya ngayon ay maramdaman ang lalaking batid niyang siyang tinitibok ng kaniyang puso…

To be continued…

Axll_Aceberos|A.A.

CHAPTER 34

Chapter 34

PATULOY lang ang halikan ni Daryll at ni Quill. Puno ng pananabik sa isa’t isa, puno ng kapusukan at desperasyon.

Bumaba ang mga halik ng binata sa leeg niya, agad nitong pinasadahan ng dila ang leeg niya, sumipsip at nag-iwan ng marka.

Impit ang ginawa niyang pag-ungol habang ang mga mata niya ay naka-pikit, ninanamnam ang sarap sa piling ng binata.

Napasinghap siya sa gulat ng bigla-bigla na lang nitong pinunit ang damit niyang suot, ganunpaman ay hindi na siya nag-komento, agad kasi nitong dinilaan ang dulo ng dibdib niya—ang kaniyang utong.

Awtomatiko siyang napasambunot sa buhok nito habang ang kaniyang mga mata ay nakatingin sa itaas. Ang kaniyang isip ay naglalakbay sa kawalan.

Wala ng inhibisyon sa kaniyang loob, walang pangamba at tanging sarap lang ang kaniyang nadarama. Ito lang at wala ng iba.

Mas lalong ipinagduduldulan niya ang mukha nito sa utong niya. Kakaibang sarap ang dulot niyon, ang sarap na muli niyang naranasan sa piling nito.

“God! Ohhhhh—Quill.” Hindi na niya mapigilan ang ungol na kumawala sa kaniyang bibig, agad iyong lumabas ng kusa.

Muling tumaas ang mga labi ng binata. Bawat madadaaanan ng labi nito ay hinahalikan nito, hanggang sa tumuon iyon sa mga labi niya.

Agad naglapat ang kanilang mga labi, mainit, masarap, at puno ng pananabik sa isa’t isa. Hindi niya mapigilan ang makagat ang pang-ibabang labi nito sa panggigigil niya.

Naglaban ang kanilang mga dila sa isa’t isa, animo’y nagpapaligsahan at nag-uunahan sa kani-kanilang likido.

Tumigil na ito sa ginagawa. Matiim ang bawat titig sa kaniya at walang pasabi-sabing binuhat siya nito.

Napasinghap pa siya sa gulat ngunit hindi na siya nagkomento, nakatingin lang siya sa binata habang buhat-buhat siya nito patungo sa kwarto nito.

Maingat siya nitong hiniga at agad kinubabawan.

Quill ripped off his shirt, he heard the ripping sounds of it making him felt shocked.

Muli sinakop nito ang mga labi niya, siya naman ay walang sawang tinutugon ang mga halik na ibinabato nito sa kaniya. Niyakap pa niya ang katawan nito habang ang init sa kani-kanilang mga katawan ay nag-tatama sa isa’t isa. Kumikiskis at gumagawa ng nagliliyab na apoy.

Ang mga kamay niya ay naglalakbay, hanggang sa makarating ito sa sentro ng pagkalalaki ng binata. Tanging pantalon at boxer ang tumatabon doon, ngunit ramdam na ramdam ng kaniyang mga kamay ang naghuhumindik at tigas na tigas nitong pagkalalaki.

He missed his c-ck, he missed this huge d-ck of him, a very satisfying d-ck he experienced.

Nagkukumahog na hinubat niya ang butones ng pantalon nito, matapos ay ibinaba niya ang zipper ng binata.

Agad niyang ipinasok ang isang kamay niya sa boxer nito at sinapo niya ang makamandag sa loob niyon.

Hindi niya mapigilan ang magpakawala ng puno ng pagnanasang ungol ng maramdaman niya sa kaniyang palad ang pagkalalaki nitong ubod ng tigas. Animo’y bato na hindi basta-basta matitibag.

Mainit sa kaniyang palad ang pagkalalaki nito, at iyon ang gustong-gusto niya.

Itinulak niya ang binata at siya naman ang kumubabaw dito. Agad niyang hinubad ang pantalon nitong suot maging ang boxer nito.

Doon kumawala ang tigas na tigas at naghuhumindik sa haba at laki nitong pagkalalaki.

Tinapunan niya ng tingin ang binata, at ang mapang-tudyong ngiti ang kumawala sa kaniyang mga labi.

“Go on Daryll, suck me c-ck.” Quill said in a pleasing sounds.

Imbis na sundin niya ang sinasabi ng binata ay hindi niya ginawa. Sa halip ay sinapo niya ang pagkalalaki nito at iginalaw ang kaniyang kamay taas baba.

“Ohhhhhhh—Daryll. Ohhhhh shit!” Quill moaned at that moment.

Tumitig siya sa mga mata ng binata at maging ito’y iyon din ang ginawa. Mababasa niya ang puno ng pagnanasa sa mga mata nito, kaya mas lalo pa niyang pinagbuti ang kung anoman niyang ginagawa.

He másturbate Quill, in a fast pace, but gently and breath taking.

Bawat pag-taas baba niya sa pagkalalaki nito ay bawat mahihinang pagdaing at pag-ungol naman ng binata ang natatanggap niya.

“F-ck Daryll, you have a smooth hand. You’re hand is so smooth, f-ck baby.”

Makikita sa mata ni Quill, ang sarap na dinaranas niya sa piling ng binata. Sobrang sarap ng ginagawa nito kahit kamay lang nito ang ginagamit.

“F-ck Daryll…baby, ang lambot ng kamay mo! Ohhhh—damn!”

F-ck hell! Why is do he felt like his orgasm is going to explode in a minute? F-ck it just Daryll’s hand and now he starting to cum? F-ck hell no.

Nang maramdaman niyang malapit na siyang labsan, pinatigil niya ang binata sa ginagawa. Hindi maaring labsan siya agad, marami pa siyang naiisip gawin ngayong kasama na niya ito. Ngayon muli siyang nabigyan ng pagkakataong makatalik ito.

“Why?” Daryll asked frowning and confused.

“I have something to try. Wait for me here, baby.” He said then he stood up, get out of the room and went to his kitchen.

Kunot ang noo ni Daryll kung bakit biglang umalis ang binata, pero ganunpaman ay nanatili siya dito at hinintay ang pagbalik nito.

Nang makabalik ito, ay agad tumuon ang kaniyang mga mata sa dala dala nito. Cake?

Kunot na konot ang noo niya habang nakatingin sa cake, hindi niya maintindihan kung bakit may dala itong cake. Kahit anomang isipin niya ay walang pumapasok sa kaniyang isipan.

“Let’s make my fantasy come true.” He said then lay on the bed.

Lumapit si Quill sa binatang naka-kunot parin ang noo, hindi parin nito makuha ang ibig niyang gawin sa cake na dala niya.

Hinalikan lang niya ito sa mga labi at ubod tamis na ngumiti. Agad din niyang hinubad ang suot nitong pang-ibaba, tulad niya’y pareho narin silang dalawang walang suot. Hubot hubad.

Maingat niyang pinahiga ang binata, tumingin siya ng malalim sa mga mata nito bago ngumiti.

He dipped his hand on the cake. Matapos mapuno ng cake ang kamay niya ay pinahid niya iyon sa dibdib ng binata—sa magkabila nitong dibdib.

Dinala niya ang kamay niyang nababalot ng cake habang puno ng pagnanasang tumitig sa binata.

Inilapat niya sa bibig ng binata ang dalir niya. “Come on lick it!” He ordered.

Naguguluhan man ito ay sinunod narin nito ang utos niya. Dinilaan nito ang kamay niyang nababalot ng cake habang ninanamnam ang tamis niyon.

Hindi aakalain ni Daryll na magugustuhan niya ang lasa ng cake sa kamay nito, kaya matapos dilaan ay sinubo niya ang isang daliri nito sa loob ng bibig niya habang sinasalat ng dila niya ang nakapalibot na matamis doon.

Nakatitig parin siya sa binata habang ginagawa niya ang pag-subo sa bawat daliri nito, habang sinasalat ng dila niya ang matamis na naka-palibot doon..

Impit pa siyang napapa-ungol ng mahina habang pina-pakilwal niya ang dila sa daliri nitong nakapasok sa loob ng bibig nito. Halatang nanunudyo.

Kitang-kita niya sa mga mata ng binata ang lalong nag-uumigting na pagnanasa sa kailaliman ng mga mata nito.

Matapos maubos ang nakapalibot sa kamay nito ay doon lang sinakop ng binata ang mga labi niya.

Nalalasahan niya ang matamis nitong mga halik dulot ng cake, at iyon ang naging dahilan upang mas lalong palalimin ang halikan na sinimulan nito.

Naglakbay ang mga labi ni Quill hanggang sa makarating iyon sa leeg nito pababa ng pababa.

Ngayon ay magkapantay na ang dibdib nito at ang mukha niya na nakatingin ng malalim sa utong nito na pinalilibutan ng matamis.

Nakapikit ang mga mata ni Daryll habang hinihintay ang sunod na gagawin ng binata. Hanggang sa maramdaman niya ang mainit nitong bibig na sumakop sa dibdib niya.

Mariin ang ginawa niyang pag-pikit habang ninanamnam ang sarap na dulot niyon.

Ramdam niya ang dila nitong pinapakilwal sa utong niya, sinisipsip ang matamis na bahagi dahilan para mapa-ungol siya ng buong lakas at buong pagnanasa.

“Ahhhhh Quill, uhmmmm keep doing that. Keep licking me—ohhhhh shit!” Daryll moaned loud as he pulled his own hair in frustration.

Hindi niya alam kung saan niya bibiling ang ulo niya. Masyadong binabalot siya ng kakaibang sarap, at nararamdaman din niya ang paro-parong nagliliparan sa loob ng tiyan niya.

Sobrang sarap. Sobra sobra.

Nang wala ng makitang matamis si Quill sa dibdib ng binata ay kabilang dibdib naman nito ang pinag-tuunan niya ng pansin.

Sinakop niya ang kabilang dibdib nito at muling pinakilwal ang kaniyang dila upang salatin ang matamis na nakapalibot doon.

Alam niyang masarap ang cake, ngunit mas masarap pala iyong kung sa ganitong paraan niya kakainin.

Muli niyang inilapat ang kaniyang kamay sa cake, dumikit sa kaniyang daliri ang matamis at inilapat niya iyon sa bibig ng binata.

Tila uhaw naman nitong dinilaan at ipanasok sa bibig nito ang daliri niya. Habang siya ay mas lalong nananabik sa bawat tagpo ng kanilang ginagawang pagtatalik.

Sumisipsip, kumikilwal ang dila niya sa utong ng binatang nasa loob ng bibig niya, habang ang daliri naman niya ay nasa loob ng bibig ng binata sinasalat ang matamis na nakapalibot doon.

Matapos niyang masalat lahat ng matamis na nakapalibot sa dibdib nito ay tumigil na siya sa ginagawa. Umangat ang kaniyang ulo hanggang sa mag-tama ang mga mata nilang dalawa ng binata.

Dinidilaan parin nito ang kaniyang mga daliri na animo’y ito na ang pinakamasarap na pagkain sa buong mundo.

Ang mga titig din nito sa kaniya ay may halong panunudyo, at purong pang-aakit. Mas lalo tuloy niyang nararamdaman ang kaniyang pagkalalaki na mas lalong naninigas at kailangan ng kalinga.

Pinatalikod niya ang binata at sinapo ng kaniyang kamay ang nag-uumpugan nitong pang-upo.

Bahagya niyang tinampal ang pang-upo nito sa panggigigil niyang nararamdaman.

“F-ck! I missed this ass of yours.” He said.

Muli niyang isinawsaw ang kaniyang kamay sa cake at pinahid niya iyon sa butas ng binata.

He want to taste the cake that way, he want to make his fantasy granted.

Nakatingin lang si Daryll sa kaniyang likod habang pinagmamasdan ang ginagawa ng binata.

Pinahiran nito ng matamis ang pang-upo niya bago ito tumingin sa kaniya at nakaka-akit na ngumiti.

F-ck that smile! It made him turned on even more! It made his heart beat like crazy even more and more.

His eyes starting to close when the man behind him starting to like his ass covered with sweet cakes.

Tila nilakbay siya sa langit ng maramdaman niya ang mainit nitong dila na sumasalat at kumikilwal sa palibot ng loob niya kung saan naroon naka-palibot ang matamis.

Mariin niyang nakagat ang kaniyang mga labi habang ninanamnam ang sarap na dulot niyon. Hindi niya alintana ang sakit ng dulot niyang pagkagat sa kaniyang pang-ibabang labi. Mas tinatalo iyon ng sarap na muli na naman niyang nadama sa piling ng binata.

Ang mga mata niya ay nakatingin sa itaas, at tila naabot ng hangganan ng kaniyang tingin ang dulo ng langit. Tila dinuduyan ang kaniyang kaluluwa sa ilalim ng makakapal at malambot na ulap.

It feels so good, it feel so f-cking good. This is so much pleasure, so much pleasure he recieved.

Ramdam niya ang dila ng binatang tumutusok sa butas ng loob niya. Halos ang sarap ay hindi niya maikukumpara.

“Ohhhhh—uhmmmm…Quill.. Ohhhhh—ohhhhh Quill. God lick me more, come on—faster Quill. Like me faster baby.!” He moaned in so much pleasure, he can’t get away with that. “Ohhh heaven.”

Itinuloy lang ni Quill ang ginagawa niyang pagpapaligaya sa binata. Alam niyang naliligayahan ito sa kaniyang ginagawa, kaya mas lalo siyang nae-engganyo na pag-butihan kung anoman ang kaniyang ginagawa.

He dipped his hand again in the cake and put it around Daryll’s delectable ass. Then he licked it again and again, making Daryll screamed in so much pleasure.

Ipinasok niya ang isag daliri sa loob ng binata dahilan para malakas itong mapa-ungol. Isang matamis na ngiti ang sumilay sa kaniyang mga labi.

He thrust his finger inside of him gently, while licking his ass making him screamed for more. Screamed in so much pleasure that he recieved.

“Ohhhh—God Quill, ohhhhh baby. So good! This is damn f-cking god. I think i reach heaven, i think i’m in heaven.”

This felt good, so f-cking good…

To be continued…

__ **__ ** Axll_Aceberos|A.A.

CHAPTER 35

Chapter 35

And when Daryll felt satisfied about Quill pleasuring him. He stood up and push Quill on the bed. He’s now on top of him.

He looked at him with a smile full of wanting and obsession. He bite his lips, then a seducing smile appeared on his lips.

“I want to thank you for pleasuring me. Now, i want to return the favor.” He seductively said.

Nakatingin lang si Quill sa binata habang hinihintay ang gagawin nito sa kaniya. Hinihintay niyang makita ang gagawin ng binata.

Nakita niyang kumuha iyon ng cake at ipinahid sa dibdib niya, habang ang mga mata ay patuloy lang nakatingin sa kaniya, mapang-akit at puno ng pagnanasa.

Muli itong kumuha ng cake, ipinahid nitong muli sa dibdib niya, hanggang sa abs niya pababa ng pababa. Hanggang sa makarating sa pagkalalaki niya.

Daryll put the remaining cake on his abs down to the valley of his c-ck. He put it on his c-ck.

Ramdam niya ang kamay nitong malagkit habang pinapahid nito ang matamis sa palibot ng pagkalalaki niyang tayong-tayo at handa ng lumaban anomang oras.

Hinawakan din nito ang pagkalalaki niya at itinaas-baba, ramdam niya ang lagkit na nagsisilbing pampadulas upang maging mabilis ang gawin nitong pag-taas baba sa pagkalalaki niya.

“God—Daryll. Ohhh…uhmmm baby, damn—f-ck! Ohhhhh shit!.”

Makitang may ligaya sa mga mata ng binata, ay mas lalong nakakapagpa-engganyo kay Daryll na pagbutihan pa niya ang kaniyang ginagawa.

Naliligayahan siya sa ginagawa sa tuwing maririnig niya ang ungol ng binata, sa tuwing mararamdaman niyang naliligayahan ito.

“Ohhhhh—god Daryll. Ohhhh—shit!”

Napapangiti siya sa mga nakikitang sarap sa mukha ng binata. It just his hand but Quill is already moaning his lungs out.

Itinigil niya ang ginagawa. Ang matamis na nakapalibot sa kaniyang mga daliri at palad ay dinilaan niya habang nakatitig siya sa mga mata nito.

“F-ck Daryll don’t torture me. F-ck!” He could already see the frustration in the depth of his eyes.

Puno ng pagnanasa ang makikita sa kadulo-duluhan ng mata nito. At masarap itong titigan.

He smiled a little. “I’m not torturing you Quill, i’m just licking this sweet.” He said like an innocent child—like an unexperienced man.

Matapos niyang madilaan at masalat ang matamis na nakapalibot sa kamay niya saka siya dumukwang at sinakop ng mainit niyang halik ang mga labi nito.

Napangiti siya sa pagitan ng halikan nilang dalawa nang agad nitong tugunin ang halik na sinimulan niya. Alam niyang sabik na sabik ito sa halikan nilang dalawa.

Bumaba ang kaniyang mga halik hanggang sa mapunta iyon sa leeg ng binata. Agad niyang sinalat ng dila ang leeg nito, sinipsip at nag-iwan ng marka.

Bumaba muli ang kaniyang mga halik hanggang sa magpantay ang mga labi niya at ang matitipuno nitong dibdib na natatabunan ng tamis ng cake.

Umangat siya ng tingin. “Get ready for the pleasure, mr. Aguíre.” He said then he started licking Quill’s nipple covered with the sweetness of the cake.

Matamis at masarap ang nararamdaman niya habang kinakain niya ang cake na nakapalibot sa dibdib nito.

Sobrang sarap sa pakiramdam.

“Ohhhhhh—Daryll, shit baby! Shit! Shit! Shit! Ohhhhhh God damn hell.” Quill moaned in so much pleasure.

Inilabas niya ang dila at pinasadahan niya ang matitipuno nitong dibdib, sumisipsip at dumidila sa matipuno nitong dibdib hanggang sa wala ng matirang matamis sa dibdib nito.

Inangat niyang muli ang kaniyang ulo at nag-tama ang tingin nilang dalawa. “Time to lick the second one.” He seductively said.

Pomusisyon ang kaniyang mukha sa kabilang matitipunong dibdib ng binata, ‘yung dibdib nitong napapalibutan ng matamis.

Walang pasabi-sabing hinalikan niya ang dibdib nito, sinalat at sumisimsim ang matamis na nakapalibot sa dibdib nito.

Sobrang sarap ng cake na iyon, lalo na kapag naka-palibot iyon sa dibdib ng binata.

Gamit ang daliri, nilaro niya ang kabilang dibdib nito gamit ang isang daliri niya, habang ang isa naman nitong dibdib ay nasa loob ng bibig niya.

Pinapakilwal niya ang dila sa utong nito habang iyon ay nasa loob ng bibig niya.

“Ahhhh. Ahhh Daryll, God hell baby. I like that. Keep doing that—uhmmmmm faster, faster Daryll. Faster baby.”

Wala siyang ginawa kundi ang sundin ang gustong ipagawa ng binata. Sinalat ng dila niya ang matamis na nakapalibot sa dibdib nito. At nang wala ng matira ay inangat niya ang ulo hanggang sa mag-tama ang tingin nilang dalawa ng binata.

Quill can’t get away with Daryll’s handsome face. He can’t get away with him, with his kisses, smile, and everything involved him.

Dumukwang siya at agad niyang inilapat ang mga labi sa mga labi ng binata. Nalalasahan niya ang tamis ng bibig nito sa tuwing maglalaban ang dila nilang dalawa.

It’s so good! This is so f-cking good.

Si Daryll na ang pumutol sa halikan nilang dalawa ng binata. May iba pa siyang matamis na kakainin sa parteng ibaba.

Tulad nga ng gusto niyang gawin, bumaba nga siya hanggang sa pumantay ang kaniyang mukha sa abs ng binata.

It covered with sweetness, ready to taste, and ready to eat.

Inilabas niya ang dila at doon ay sinalat ng kaniyang dila ang abs ng binata na pinalilibutan ng matamis.

“F-ck! This is heaven.” Quill moaned in pure bliss.

He then continued licking and licking Quill’s abs until no one sweets left. No one left.

Bumababa muli ang kaniyang mga halik, hanggang sa magkapantay na ang kaniyang mukha at ang naghuhumindik at tigas na tigas nitong pagkalalaki na tumatama sa mukha niya.

Ramdam niya ang init ng pagkalalaki nito sa pisngi niya, at masarap iyon sa pakiramdam.

Inangat niya ang mukha dahilan para magpantay ang mukha nilang dalawa ng binata. Sumilay ang ngiti sa kaniyang mga labi ng makita ang pagnanasa sa mukha ng binata.

“Come on Daryll, suck me now…suck my c-ck.” He sounds pleading.

“My pleasure.” He then said.

Sinapo niya ang pagkalalaki ng binata at iminwestra niya ito papasok sa kipot na kipot niyang bibig.

Half way in, he could already felt his mouth filled up with his big c-ck. It taste good! And it feels good.

Sinalat ng dila niya lahat ng matamis na nakapalibot sa pagkalalaki ng binata.

Sa buong buhay niya, ang cake na nasa pagkalalaki ng binata ang pinaka-masarap na kayke na natikman niya sa buong buhay niya. Ito na ang pinakamasarap na cake sa buong mundo.

Nalalasahan niya ang naghalong pagkalalaki nito at ang matamis na nakapalibot doon. Iyon ang mas lalong nakapagpa-engganyo sa kaniya na ituloy lang ang ginagawa.

Bumaba ang kaniyang dila hanggang sa marating nito ang balls ng binata. He licked his balls like there was no tomorrow—indeed.

He licked it filled with lust, love and happiness. Nothing in this world is more than happy, than he is.

“Ohhhhhhh…f-ck Daryll, that feels good! It feels so f-ckinv good. Ahhhh…baby.”

Muling siyang bumalik sa pag-subo sa pagkalalaki ng binata. Sagad na sagad iyon.

“Damn you Daryll—good God, it’s so good. It feels good! F-ck! F-ck! F-ck!” Quill cursed a hundred times he think, so much pleasure. He can’t take the pleasure anymore. It consumes all over his body. Consumes every fiber of his being.

Sobrang sarap, sobrang sarap na halos maitirik ni Quill ang kaniyang mga mata sa paulit-ulit na ginagawang pag-subo at pag-luwa ng binata sa pagkalalaki niya. Halos maging ang kaniyang mga paa ay tumuwid sa hindi maipaliwanag na sarap at ligayang nararamdaman niya.

“Good god. F-ck Daryll, you’re so good baby, come on—licked me more, suck me harder baby. Faster, faster, ohhhhhh—Daryll.”

Mas lalong napapa-lakas ang kaniyang pag-ungol ng isinasagad ng binata ang pag-subo sa pagkalalaki niya. Sarap ang dulot niyon at halos hindi na siya makapag-isip ng tama.

Gumagalaw narin ang balakang niya, sumasalubong ito sa pag-subo at pag-luwa ng binata sa pagkalalaki niya. Habang ang kamay nilang dalawa ay pinagsalikop niya. Doon kumukuha ang binata ng lakas upang maging mabilis sa ginagawa nito.

Ang isang kamay niya ay nakasalikop sa isang kamay ng binata. Habang ang isa naman niyang kamay ay naisambunot niya sa ulo ng binata habang iginigiya ito taas-baba sa pagkalalaki niya.

Lumipas ang minuto at naramdaman niyang malapit na siyang labsan. Naramdaman niya ang mainit niyang likido sa loob ng pagkalalaki niya na malapit ng sumabog sa bibig nito anomang oras.

“Daryll—ohhhh Darll. I’m coming baby, i’m coming Daryll. Please make me cum.” He shouted at pure pleasure and when he is about to hit his orgasm Daryll stop while looking at him with a teasing smile.

“F-ck! Why did you stop, baby?” He asked in frustration.

“I don’t want you to cum. I want you to f-ck me first.” Said Daryll with a smile curved on his lips.

His emotions suddey changed, from frustration to seduction. His lips curved and turned into an evil grinned.

“You missed my c-ck that much, huh? I see.” He said then stood up.

Itinulak niya pahiga ang binata at siya naman ang kumubabaw dito.

Kita niya ang pagkagat-labi nito na animo’y inaakit siya.

“I’m going to f-ck you! Until you couldn’t walk anymore…until you couldn’t leave me alone.” His voice was excited but turned into a sad one.

Pero hindi iyon ang naging dahilan upang tumigil siya sa nais ng kaniyang katawan.

Pomusisyon siya sa naka-bukaka nitong mga hita at doon ay walang pasabi-sabing ipinasok niya sa loob nito ang tigas na tigas at naghuhumindik sa haba at laki niyang pagkalalaki na handang lumaban, at makipag sabayan.

Agad siyang umulos ng ubod bilis sa loob ng binata. Wala siyang inaksayang panahon at hindi niya naisip na tumigil.

“Ahhhh. Ahhhhh. Ahhhh…Quill, ohhhhh—F-ck—ohhhhh baby, i like that. Ohhh f-ck me more. Uhmmm.”

Naging malambing na tunog ng flute ang bawat ungol ng binata, iyon ay nagsilbing musika na animo’y ineengganyo siya na bilisan pang-lalo ang ginagawa niyang paglabas-masok sa loob nito.

“Ohhhhh—Daryll. F-ck, i missed this, i missed f-cking—ohhhhhh so tight.”

Mas lalong naging desperado ang paglalabas-pasok ng kaniyang pagkalalaki sa loob ng binata sa mga lumilipas na minuto. Mas lalong pabilis ng pabilis iyon.

Hindi siya tumigil, hindi siya nakaramdam ng pagod kahit tumatagaktak na ang pawis sa kaniyang katawan. Dahil sa init na kanilang pinag-sasaluhan.

“Ohhhhh baby, ohhhhh Quill.”

Walang nagawa si Daryll kundi ang ma-i-ungol ng malakas ang pangalan ng kaniig, sobrang sarap ang nararamdaman niya. Sobra-sobra.

Mas lalo niyang ibinuka ang kaniyang mga hita upang maging malaya ang binata sa pag-bayo sa kaniya. Ang nakabukaka niyang mga hita ay naka-patong sa balikat ng binata.

Ramdam na ramdam niya ang pagkalalaki nito sa bawat mabilis at sagad nitong pagbayo sa loob niya. Ramdam na ramdam niya ang lakas ng bawat pag-bayo nito.

“Ohhh shit Quill. Shit baby, ohhhhh—God. So good, this is heaven. This is f-cking heaven Quill.”

Ang mga mata niya ay nakatingin sa itaas at kalahating nakapikit. Dinadama ang sarap sa piling ng binata, ang sarap na sa loob ng isang buwan ay muli niyang natikman.

“God, i’m coming Daryll. I’m coming baby,—ohhhh God.” Quill moaned when his orgasms is starting to build up again.

Quill made a long hard fast thrust and then his orgasms hit him hard.

Naipikit niya ng mariin ang kaniyang mga mata habang dinadama ang sarap na lumukob sa kaniyang kaibuturan.

Nakapikit ng mariin ang mata ni Daryll ng maramdaman niyang muli sa loob ng isang buwan ang mainit na likidong inilabas ng binata sa loob niya.

This feels good. It feels so f-cking good. So f-cking good.

Quill’s body drop on his. They breathing hard, while resting for a while.

“Quill,” pagtawag niya sa pangalan ng binata. “I—”

“Don’t talk.” Quill said stopping his words.

Takot si Quill mapakinggan ang masakit na sasabihin ng binata. Alam niyang ipapamukha na naman nito na may nobyo na ito, at hindi hindi siya ang mahal nito. Na labis sumusugat sa kaniyang puso…

To be continued…

__ Axll_Aceberos|A.A.

CHAPTER 36

Chapter 36

HINDI namalayan ni Daryll na nahimbing na pala siya sa pagkakatulog, nagising na lang siya na nasa tabi niya si Quill.

Hindi niya maiwasan ang titigan ang maamo nitong mukha. Kahit kitang-kita niya ang natural nitong kagwapuhan ay hindi niya maikakaila na makikita din ang lungkot sa natutulog nitong mukha.

Kita niya ang itim sa ilalim ng mga mata nito, makikita ding bahagyang pumayat ang binata.

“Is he thinking about me? Is he that desperate to find me?” He thought.

Naiilang man siyang gawin, ngunit kusang tumaas ang kaniyang kamay at dumapo iyon sa pisngi ng binata.

Banayad at kontrolado niya ang paghimas sa maamo nitong mukha. Nangangamba siyang maka-gising ang binata sa mahimbing nitong pagkakatulog.

Hindi niya alam kung bakit, pero bigla-bigla na lang pumatak ang isang butil ng luha sa kaniyang mga mata habang hinihimas niya ng banayad ang pisngi ng binata.

Alam ng Diyos lalong-lalo na ng puso niya na mahal niya ang binata. Mahal na mahal niya ito higit sa nararamdaman niya sa nobyo nito. Ilang milyon man niyang pag-sinungalingan ang binata na hindi niya ito mahal ngunit paulit-ulit siyang sinasampal ng katotohanan.

Oo madaling magsinungaling sa tao, pero masakit magsinungaling sa sariling damdamin.

Ramdam na ramdam niya ang unti-unting pag-punit ng kaniyang puso. At ang isa pang luha na pumatak sa kaniyang mga mata.

Mahal niya ang binata, at gustong-gusto niyang makasama ito, ngunit hindi maari ito. Hindi siya maaring mamangka sa dalawang ilog.

Ayaw niyang masaktan ang nobyo niya. Mahal niya ito at iyon ang dapat niyang maramdaman, wala ng iba.

Pero ngayon na kasama niya ang binata…si Quill. Susulitin na niya ang oras na kasama niya ito. Dahil alam niya pagtapos nito, pag-putok ng araw ay hindi na sila muling magkikita, lalayo na siyang muli sa binata, at hindi na niya hahayaan na makalapit muli ito sa kaniya.

Naging mahaba ang kaniyang ginawang pagtitig, agad niyang tinuyo ang mga luha sa kaniyang mga mata ng makitang
unti-unting nagmumulat ang binata. Unti-unti na itong nakakagising.

Iniwas niya ang tingin niya sa binata ng makita niyang tuluyan na itong nakagising.

Humulma ang mga labi nito sa isang matamis na ngiti, matapos ay naging seryoso.

“You didn’t leave me?” Quill asked.

Nawalan siya ng imik, hindi niya alam kung anong sasabihin niya.

Maging siya’y tinanong din ang kaniyang sariili. Bakit nga hindi siya lumisan gayong may tyansa na siyang umalis? Ano pa ba ang ginagawa niya dito?

“That’s mean you want to be with me.” Quill said with a sweet smile appeared on his lips.

Ayaw niyang mawala ang mga ngiti sa labi nito, gusto niyang mapag-masdan ang matatamis na ngiti nito, kaya imbis na sabihin niya ang totoo, ay idinaan na lang niya ang lahat sa pag-tango. Tumango siya bilang sagot, matapos ay agad sinakop ng kaniyang mga labi ang labi ng binata.

Agad tinugon ni Quill ang mga halik ni Daryll.

Kahit konti ay nakaramdam siya ng saya sa ginawa nitong pag-tango. Sa ginawa nitong pagsisinungaling sa kaniya kahit alam niyang hindi ito mananatili sa tabi niya. Kahit alam niyang bukas o mamaya pag-gising niya ay wala na ito sa tabi niya. Alam niyang hindi magtatagal ay lilisanin din siya nito.

Masakit man malaman ang totoo, ngunit alam niyang uuwian nito ang nobyo nito.

Magkaroon lang ng ngiti sa kaniyang mga mata ay mas pinili niyang mabuhay sa kasinungalingan, at sinabi sa kaniyang sarili na magkakaroon ng himala, na makakasama pa niya ng kahit ilang saglit ang binatang matagal na niyang inaasam na muling makita.

On the other hands, their lips danced with each other. Their body pressed againsts each other. Feeling the the fire inside them, inside their body.

Pumaibabaw si Quill sa kaniya, at dahil nga kagabi pa sila walang saplot ay agad niyang naramdaman ang pagkalalaki nitong tigas na tigas, tumutusok sa hita niya.

This is his third time having sex with Quill after 1 months.

Ang una nilang pagtatalik ay sa kama habang pinagsasaluhan ang kayke. Habang ang padalawa naman nilang pagtatalik ay sa loob ng banyo, kung saan naliguan nila ang kanilang sarili sa lagkit na dulot ng kayke. At ngayon ay sinisimulan niyang gawin ang patatlong pagtatalik nila ng binata.

Nagbitaw ang kanilang mga halik, ang halik nito ay nag-tungo sa leeg niya, nag-iwan ng marka at sumisipsip doon.

Impit ang ginawa niyang pag-ungol. Ungol na batid niyang huli na niyang mararamdaman.

“Uhmmm…” Muling bumaba ang mga halik nito, napunta sa dibdib niya at nilaro ang utong niya gamit ang dila nito. “God—Quill.”

Ramdam niya ang panunuyot ng kaniyang lalamunan, at bahagyang pagkapaos nito dahil sa kagabi pa niyang ginagawang pagsigaw.

“Ohhhhhh…” Malakas siyang napa-ungol ng maramdaman niya ang pagkalalaki ng binata na marahas na ipinasok sa loob niya.

Matapos ay walang patid na naman ang ginawa nitong pag-bayo sa loob niya. Halos manuyot ang kaniyang lalamunan sa pag-sigaw na ginagawa niya.

“Ohhhhh—Quill. Faster baby, faster Quill—come on. Harder your f-ck—ohhhh God.”

“F-ck Daryll. F-ck! F-ck! F-ck!” Quill cursed.

Sagad na sagad ang bawat pagbayo nito sa loob niya. Halos ang mga mata niya ay nakatingin sa itaas maging ang binata. Hindi niya naramdamang tumigil ito o nagpahinga kahit konting saglit, patuloy lang ito sa ginagawa. Patuloy lang ito sa pag-indayog sa loob niya.

“Ohhhh. Ohhhhh. Ahhhh Quill, goodness. So good, so f-cking good. Keep f-cking me, baby. Come on.”

Ramdam niyang marahas hinugot ng binata ang pagkalalaki nito ng buong-buo, at walang pasabi-sabing isinagad nito ng pagkakapasok at mabilis na umindayog sa loob niya.

Halos gumalaw narin ang katawan niya sa pag-indayog nito, sumasalubong narin ang balakang niya sa ginagawa nitong pag-ulos.

Humawak ito sa magkabilang hita niya at doon kumuha ng lakas sa ginawa nitong mabilis na pag-bayo, pag-ulos at pag-indayog. Ang huling indayog na maalala niya sa binata.

Muli, hinugot ng binata ang pagkalalaki nito. Pinadapa siya at naramdaman niya ang marahas na pagpasok ng naghuhumindik sa haba at laki nitong pagkalalaki.

Wala siyang ibang nagawa kundi ang umungol at namnamin ang sarap na nalalasap niya. Tanggapin kung anoman ang ibinabato nito sa kaniya.

“Ohhh Quill, God good. So good, so f-cking good. Faster fastee baby. Come on.” He moaned in so much pleasure. So much pleasure he recieved.

“Damn Daryll, damn shit Daryll. Ohhhh—god damn hell. I’m coming baby, i’m coming.”

At sa muli, hinugot nito ang pagkalalaki nito sa loob niya. Pinatihaya siya at walang pasabi-sabing marahas muling pinasok sa loob niya.

Wala siyang nagawa kundi ang i-ungol na lang ang pangalan nito ng buong lakas at buong pagnanasa. Hindi siya magtataka kung makabuhay ng patay ang ginawa niyang pag-ungol.

Isang mabilis at sagad na sagad na pag-bayo ng binata ang pinakawalan nito, bago niya napakinggan ang isang nakakabinging ungol na pinakawalan nito.

“Ohhhhhh, coming!!” Matapos ay naramdaman niya ang mainit nitong likido na inilabas ng pagkalalaki nito sa loob niya.

Halos maipikit niya ang mga mata sa sarap na lumukob sa kaniyang buong pagkatao habang ninanamnam ang sarap na dulot niyon..

Mahina siyang napadaing ng hugitin ng binata ang pagkalalaki nito sa loob niya, pagkatapos ay naramdaman niyang bumagsak ang katawan nito sa tabi niya.

Hinihingal silang pareho, humahagilap ng kani-kanilang mga hangin. Walang imik na namagitan sa kanilang dalawa.

Tanging ang mabilis lang nilang pag-hinga ang napapakinggan niya kasunod ng nakakabinging ingay na nagmumula sa nagwawala niyang puso sa loob ng kaniyang dibdib.

“Thank you for the pleasure.” Quill said with a smile.

He heard him saying that, but after that he can’t help himself falling asleep.

Nakatitig lang si Quill sa maamong mukha ng binata, habang ito ay mahimbing na natutulog.

Hindi niya magawang ma-ialis ang kaniyang paningin sa binata. Takot na baka gumawa siya ng kurap ay mag-laho na lang ito ng parang bula.

Isang mapait na ngiti ang sumilay sa kaniyang mga labi, alam niyang hindi magtatagal ay iiwan din siya nito. Aalis din ito at lilisanin siya.

“I don’t want you to leave me alone like you did to me. But i have no right to caged you in my arms. Dahil alam kong kahit anong higpit ng pagkakayakap ko, gagawa at gagawa ka parin ng paraan makawala lang dito. I hope someday you’ll love me too, the way i love you…” His last said before his eyes shut and fell asleep…

Hindi pa pumuputok ang araw ng makagising si Daryll, nakayakap sa kaniya ang binata na animo’y gusto lang siyang nasa tabi nito.

Mahimbing din itong natutulog habang ang mahihinang pagharok ay tumatakas sa maninipis nitong labi.

And suddenly a tear scaped in his eyes. “It’s goodbye then.” His voice filled with sadness.

Pinunasan niya ang luhang lumaglag sa kaniyang mga mata at iniwas ang tingin sa binata. Kailangan niyang lisanin ito, dahil habang tumatagal ay mas lalong tumindi ang kaniyang pagnanasa na manatili sa tabi nito.

He don’t need to hurt his boyfriend, he rather hurt himself than hurting someone important to him.

Agad niyang dinampot ang kaniyang mga damit na nagkalat sa sahig. Matapos pulitin ay agad niyang isinuot iyon.

Nang maayos na ang suot niya, muli niyang tinapunan ng tingin ang binata. Mahimbing parin itong natutulog.

“Goodbye Quill, goodbye.” He said then went out of the room.

He don’t know why he felt this kind of feeling. Tears of his eyes suddenly fell but he immediately wiped it.

Tama na ang pamamangka sa dalawang ilog, tama na ang kaniyang kahibangan. Tama na ito! Tama na!

Matapos niyang makalabas ng condo unit ng binata ay tinahak naman niya ang condo unit nila ng nobyo niya. Na ilang pagitan lang ang layo.

Sa kabilang banda, nagmulat ang mga mata ni Quill, umagos ang luha sa mga mata niya.

Rinig na rinig niya ang mga huling sinabi ng binata sa kaniya. Ang sinabi nitong pagpapaalam sa kaniya.

Gusto niyang tumayo bumangon at pigilan ang binata. Ngunit napako siya kung saan man siya naroon.

Ang tanging naramdaman lang niya ay ang kaniyang puso na paulit-ulit na pinupunit. Sobrang sakit, ni wala man lang siyang maisip na dahilan upang pigilan ang binata. Ni wala siyang karapatang pigilan ito sa pag-alis.

Ang tanging nagawa lang niya ay tumitig sa pintong pinaglabasan nito, at ramdamin ang libo-libong kutsilyo na tumutusok sa kaniyang puso…

Pagbukas ni Daryll ng pinto ng condo nila ng binata ay agad niyang hinanap ang nobyo niya. Natagpuan niya ito nakahiga sa sofa naroon sa salas..na batid niyang nag-hihintay sa kaniya.

Animo’y dinaganan ng mabigat na bagay ang dibdib niya, sinasakal ang puso niya. Halos pinipiga at pinupunit.

Para sa kaniyang kaligayahan, hindi na niya naisip na may nobyong naghihintay sa kaniya? Hindi niya naisip na may mahal siya? Nagpadala siyang muli sa init ng kaniyang katawan. Nagtaksil siyang muli sa kaniyang puso ng paulit-ulit.

Agad siyang lumapit sa gawi ng nobyo niya matapos matuyo ang luha sa kaniyang mga mata. Hindi niya namalayan na pumatak na pala iyon.

Nang akmang bubuhatin niya ang nobyo niya ay biglang nag-mulat ang maamo at pumupungay nitong mga mata. Nagtatanong..

“Why are you sleeping here? You should sleep on the bed.” He said.

“I’m sorry. I didn’t noticed. I’m just waiting for you.” Rio said with an apologizing smiled appeares on his lips. “Where did you go?” He then asked.

Wala siyang mabasang pagdududa sa tanong nito. Kompyansadong-kompyansdo ito sa kaniya na wala siyang ginagawang masama. Hindi man lang ito nag-hinala.

Mas lalo tuloy siyang nakakaramdam ng guilt at awa para dito. Naawa siya dahil wala itong kaalam-alam na pinagtataksilan na pala niya ang binata.

“Baby,” hinalikan siya nito sa mga labi, at doon ay bumalik siya sa realidad, “i’m asking you? Why are passing out? Where did you go?”

“Jus-Just doing…something important, i’m sorry.” He wanted to say the truth but he don’t want to ruin their relationship.

He loves Rio, he loves him very much. He don’t him to get hurt…he don’t want???

To be continued…

__ _**** _ Axll_Aceberos|A.A.

CHAPTER 37

Chapter 37

MORNING came, Daryll woke-up after sleeping not so long. He looked at his side, expecting Quill was besides him, but he’s wrong. It was Rio, his boyfriend.

He can’t stop himself heaved a deep sighed.

Maya-maya nakita niya ang nobyo niyang unti-unting iminumulat ang mga mata. Tumingin ito sa kaniya at sumilay ang matamis na ngiti sa mga labi.

“Good morning baby.” He greets him.

Wry smiled appeared on his lips. He can’t show the smile he used to have. He maybe selfish and liar if he didn’t say he only want Quill to see that sweet smile of him. F-ck! Why is he thinking about him?

“Good morning.” Greeting him back forcing a sweet smile he used to have.

After that Rio went to kissed him, he just let him be. And when he is about to deepen the kissed he push him lightly to stoped.

“I’m sorry baby, i have to go. For an early shooting. I have to take a bath.” He said just to escaped this.

Kaya niya pinutol ang halikan nilang dalawa ay dahil biglang pumasok sa kaniyang isipan ang halikan nilang dalawa ni Quill. Sinungaling siya kung itatanggi niyang ayaw niyang maalis ang bakas ng halik ni Quill sa kaniyang mga labi.

“Okay, then let’s take a shower together?” Rio suggested with a seductive smile.

“I’ll just take a quick shower, baby. No need to shower together.” He stood up and went to the bathroom, not minding Rio’s wild guessing. He also don’t want to see Rio sulking face.

Habang dumadausdos ang tubig sa kaniyang katawan ay siya namang pagpasok ng sariwang alaala ng ginawa nilang pagtatalik ng binata kagabi. Sariwang-sariwa pa iyon at pakiramdam niya hanggang ngayon katalik parin niya ang binata. Hindi niya magawang mai-alis sa kaniyang isipan.

Agad niyang pinilig ang sariling ulo, hindi niya dapat iniisip iyon. Ang nakaraan ay nakaraan na, hindi na niya dapat binabalikan ang dapat ay kinakalimutan niya. Pa’no nga ba naman niya makakalimutan? It’s their sex—their hot steamy filled with pleasure sex. Hs can’t just forget it for f-cking sake.

At that moment, he also want to hurt himself. He’s aware of his attitude toward Rio becoming cold. It’s not his real attitude. Something on him changed.

Gayunman ay ipinilig na lang niya ang sariling ulo at kinalma ang sarili sa pamamagitan ng pagpapakawala ng isang malakas na buntong hininga.

Forget! Forget! Forget!

Matapos niyang maligo ay tinapis niya ang kalahating bahagi ng kaniyang katawan ng tuwalya. Matapos ay lumabas na siya.

Saktong paglabas niya ay nakita niya ang nobyo niyang nakatayo sa harapan ng pinto. Makikita sa ekspresyon ng mukha nito ang pagtatampo.

Napangiti siya dahil doon, ng mapagtanto niya kung bakit ito nagtatampo. “Stop sulking baby,” he said then he start kissing him.

Sinubukan niyang palalimin ang halik na sinimulan niya, pero ng ipikit niya ang kaniyang mga mata doon ay rumehistro ang mukha ng binatang nakatalik niya kagabi.

Agad niyang binawi ang halik at iniwas sa ibang direksyon ang tingin niya. “Stop sulking already, promise babawi ako sa’yo sa sunod.” Sabi niya matapos ay nilagpasan na niya ang nobyo.

F-ck Quill! Why are you appearing? Stop appearing in my mind! Stop pestering me!

“Daryll,” agad siyang napatingin sa binata ng tawagin nito ang pangalan niya.

Lumapit ito sa kaniya habang ang pagkaka-kunot ng noo ay halos mag-pantay na. Diretso ang ginawa nitong pag-tingin sa may bandang leeg niya.

Ito ang naging dahilan ng pag-mulagat niya. Damn! My kiss marked?!

“What is it?” He asked trying to cover his marked on his neck using his finger.

Kinuha nito ang kamay niyang tumatabon sa marka ng mga halik niya at pinaka-titigan ang marka doon.

“Ano yan?” Alam ni Rio kung ano ang nakikita nito, pero mas pinili nitong manggaling sa bibig niya ang sagot.

“I don’t know, maybe mosquito’s bite. Don’t worry it will fade soons.” He lied again. “Aren’t you going to take a shower? We’ll going to be late. You should go.”

Nagulat man si Rio sa sagot niya ay hindi na lang ito muling nag-tanong. Bakit nga ba kahit alam na nito ang sagot, pero tinatanong pa nito.

Ramdam niyang hindi nakuntento ang nobyo niya sa sagot niya. Ramdam niyang kahit hindi ito nagsalita ay ramdam niya ang pagdududa nito.

Damn! He badly want to removed this kissed mark. It will be going to be their problem.

He don’t like wearing uncomfortable clothes, but now, to cover his mark. He wore turtle neck.

Alam niyang magiging pansinin iyon sa trabaho niya. At mas lalong paghihinalaan siya ng nobyo niya kapag nagkataon.

Ayaw niyang masira kung anoman ang nasimulan nila, mahal niya ito at hindi sa pagkakamali niya ang magiging dahilan ng pagka-sira niyon. Hindi niya bibitawan ang nobyo niya, mahal niya ito.

Maya-maya pa ay natapos na siya sa pag-bibihis, lumabas narin ang nobyo niya sa bathroom. Tahimik at walang boses ang lumabas sa bibig nito.

Matapos nitong mag-bihis ay tahimik parin ito. Hanggang sa yayain na niya ito palabas ng condo.

Hanggang sa loob ng kotse, habang iminamaneho nito ang sarili nitong kotse ay hindi niya mapigilang nakawan ito ng simpleng tingin.

Tahimik lang ang nobyo niya habang binabagtas ang kahabaan ng daan. Nagdududa na ito sa kaniya, ramdam niya ngunit nanatili siyang walang kibo.

Nakakabinging katahimikan ang pumailanlang sa silid. Tanging napapakinggan lang niya ay ang tibok ng puso niyang kinakabahan. Sana lang! Sana hindi maisip ng binata ang marka sa leeg niyang alam niyang si Quill ang nag-iwan.

Matapos ang ilang minutong biyahe, nakarating din sila sa kanilang paroroonan.

Quill is sipping his coffee while looking at the papers. He didn’t know why is he holding a papers. He didn’t even read or analyze it. He just stared at the paper without knowing why.

His mind filled up with only one person, and his name was Daryll. He clearly remember making love to him, making pleasure to pleasure.

Agad niyang ibinaba ang papeles niyang hawak, gumawa iyon ng ingay sa lakas ng pagbagsak.

Maging ang baso ng kape ay inilagay niya sa ibabaw ng lamesa ng opisina niya.

Awtomatiko siyang napasambunot sa sariling buhok.

I’ll come find you again, Daryll. He thought.

Desperado na kung desperado, pero nagmahal lang siya. Mali na kung mali, pero paninindigan niya. May mahal na kung may mahal, pero ipagpipilitan parin niya.

After Daryll took pictures of his second famous model, Exequile Santiago and the top most sexiest women, Zsha Zsha Lorenzo. He’s now finally done. He captured well and great. A very good and finest captured indeed.

And now, he is preparing to go, while preparing his things.

Inilabas muna niya ang telepono niya at tinawagan niya ang nobyo niya.

After 4 or 5 rings, his boyfriend finally answered the call.

“Hey baby,” Rio’s voice was energetic. Like he was not confused earlier.

“Where are you now?” He asked. “I’m done with my shoot. Let’s go home.”

“I’m sorry baby, i have something errands to do. I’m here at the construction worker. Inspecting some problem. Don’t worry, i’ll come home after i’m finish.”

Laglag ang balikat niya ng marinig ang nobyo. Matapos iyon ay nagpaalam na ito sa kaniya at tanging tunog na lang ng telepono ang kaniyang napakinggan.

Mag-isa siyang umuwi sakay ng sarili niyang sasakyan. Medyo madilim na rin, at bago umuwi ay naisipan muna niyang bumili ng mga pagkain sa grocery dahil medyo nauubusan narin sila ng stock.

Matapos niyang makarating sa grocery, at makapag-pamili ng mga pangangailangan niya, tsaka siya muling pumasok sa loob ng kotse niya dala lahat ngga pinamili.

At doon ay pinaandar niya ang kaniyang sasakyan, ilang minuto lang ang kaniyang ginugol nakarating na agad siya sa gusali kung saan naroon ang condo niya.

At nang akmang lalabas siya ng kotse ay biglang may bumukas ng pinto sa passenger seat at sumakay iyon.

Gulat siyang napatingin sa gawi ng pumasok, at mas lalo pang napamulagat ang kaniyang mga mata nang mapag-sino ang pangahas na pumasok.

“Quill?” Mahinang boses ng pagka-gulat ang lumabas sa kaniyang bibig.

Nakita niya ang pag-hulma ng labi nito, sa matamis na pag-ngiti. Nakaka-akit iyon ngunit agad niyang pinilig ang sarili. Doon siya bumalik sa realidad.

“What are you doing here?!” He asked still in shocked.

“Going to make love to you.” He answered then he keep closer to him, until his lips is just inch away so close.

He heard the sounds of his heartbeart, reacting so fast. It’s like his heart is on the race, beating and beating and never stop beating so darn fast.

“Quill?” He then silently whispered and after that Quill captured his lips.

Heto siyang muli, walang reaksyon at nakatingin lang sa binata habang ang gulat sa mga mata ay walang mapag-sidlan.

Ang kagustuhan niyang itulak ang binata ay hindi na niya nagawa. Sa halip ay nadarang siya agad at muling tinugon ang halik na sinimulan ng binata.

Nasabi na ba niyang iiwasan niya ang binata? Na hindi-hindi na niya makikita itong muli? Na buburahin na niya sa buhay niya? Pwes! Kasinungalingan ang lahat ng iyon, sinungaling siya dahil ang totoo hindi niya kayang iwasan ang binata. Ang totoo hindi niya ito kayang kalimutan, ang mga halik nito, mga yakap, at ang madama ang binata. Lahat ng iyon ay hinding-hindi niya kayang kalimutan.

Sa isang halik lang nito, ang depensang inilagay niya sa kaniyang puso ay agad nag-laho ng parang bula. Sa isang halik lang nito ang matigas na bakal na depensa ng kaniyang puso ay bigla-bigla na lang lumambot. Natunaw hanggang sa tuluyan na muling pumasok sa kaniyang kaibuturan ang binata.

He has no other choice but to let his body do whatever his body want to do.

Pinalalim niya ang halikan nilang dalawa, habang ang kaniyang kamay ay naka-angkla sa batok nito, upang halikan ay mas lalong lumalim.

Puno ng desperasyon at pagnanasa. Nalaman na lang niya na hubo’t hubad na silang dalawa. Wala ng saplot ang makikita sa kani-kanilang katawan.

Naka-upo ang binata sa passenger seat, habang siya naman ay umupo sa sentro ng pagkalalaki nito. Iginiya niya ang pagkalalaki nigo papasok sa loob niya.

Doon nagsama ang kanilang katawan, doon nila na-iungol ang kani-kanilang mga pangalan, sa sarap na lumukob sa isa’t isa.

Kumapit siya sa balikat ng binata at doon siya kumuha ng lakas upang bilisan ang pagtaas baba niya sa pagkalalaki ng binata.

“Ohhhhh Quill, god Quill. It’s so damn good, you’re so big, huge i like it very much.” He moaned while pumping Quill’s erect manhood.

Ramdam na ramdam niya ang pagkalalaki nitong sumasagad sa tuwing kinakabayo niya ang naghuhumindik sa haba at laki nitong pagkalalaki. Sobrang sarap nito sa pakiramdam. Halos mapatingala siya habang ninanamnam ang sarap na lumukob sa kaniyang buong pagkatao.

“Ohhh—Daryll, that’s it, ride me harder. Harder, faster baby, ohhhhhh—Daryll.”

Ginegewang-gewang niya ang kaniyang balakang sa pagkalalaki ng binata doon siya nakakatanggap ng buong pagnanasang-ungol.

Wala na siya sa tamang pag-iisip, wala ng inhibisyon sa kaniyang katawan. Tanging nasa isip lang niya ay ang sarap, sarap na pinagsasaluhan nilang dalawa ng binata.

“Good god. So f-cking good, ohhhhh—Daryll. Ride me more, don’t stop—ohhhhh baby. Ang sarap mo!”

Mas lalo pa niyang binilisan ang pangangabayo sa binata. At ngayon ang kamay naman niya ay nasa bubong ng kotse, upang suportahan ang kaniyang ilo na huwag mauntog.

“Shit! F-ck hell, good God. So good, damn it so f-cking good.”

Sa mga minutong lumipas, mas lalo siyang naging desperado sa pangangabayo sa binata. Mas lalo niyang binilisan ang pangangabayo dito upang maramdaman niya ang mainit nitong katas na pinaka-aasam-asam niya.

“Damn it! F-ck!” Quill cursed himself when he felt his orgasms starting to build inside of him. “I’m coming baby, i’m coming.”

And with long, hard fast, rough thrust, a long moan escaped in Quill’s lips. Then his orgasms hit him hard. Very hard.

Ramdam na ramdam niya ang init sa loob niya, ang likidong mainit na inilabas ng pagkalalaki nito.

At sa pagod, naihilig niya ang ulo sa balikat ni Quill, habang marahas na hinahagilap ang kaniyang pag-hinga…so much pleasure that he might regret afterwards…

To be continued…

__ Axll_Aceberos|A.A.

CHAPTER 38

Chapter 38

MATAPOS ang ginawang pagtatalik ni Daryll sa loob ng kotse kasama si Quill, ay agad niyang isinuot ang kaniyang mga damit.

Animo’y nagmamadali at kinakabahan.

“Where are you going now?” Quill asked while picking up his clothes.

Binaling niya ang tingin kay Quill at seryoso ang bawat titig na ibinato niya sa binata. “Quill, you have to stop this!” He said in a matter of fact tone.

Nakita niya ang biglang pagdilim ng ekspresyon ng mukha ng binata. At ang matalim nitong titig ay ibinato sa kaniya.

“How can i stop you didn’t stop me and you just let me.” His voice was cold and angry. “As long as you respond to my kisses i’m not going to stop.” He then and went out of the car when he already put his clothes on.

He was speechless, he don’t know what to say. He don’t even know what to react.

Gusto niyang kastugin ang sarili, bakit hindi nga ba niya magawang iwasan ang mga halik nito? Bakit hindi niya magawang itulak palayo ang binata. Bakit hindi niya magawang patigilin sa labis na pag-tibok ang kaniyang puso! Bakit hindi niya mapigilan ang pusong magmahal! Like f-ck!

Why can’t he?

Alam niyang hindi lang ito ang huling pagtatagpo, alam niyang gagawa at gagawa si Quill makasama lang siya. At paano niya mapipigilan iyon kung maging ang katawan niya ay sang-ayon sa kagustuhan ng binata.

What he is going to do now? What can he do? Stop his boat or continue?

Damn!

Wala siyang ibang nagawa kundi ang lumabas sa loob ng kotse niya at mag-tungo sa loob ng gusali kung saan naroon ang condo niya.

Mahirap para sa kaniya ang sitwasyong ito, pero wala naman siyang alam kung paano ito pipigilan.

Gulong-gulo ang isip niya ng makarating siya sa condo unit niya, pagbukas niya ng pinto ay agad niyang hinanap ang nobyo niya.

Laking pasalamat niya at wala pa iyon, hindi iyon mag-hihinala na may kamalian na naman siyang nagawa…pagtataksil.

Lutang ang kaniyang isipan, habang nagluluto siya ng pagkain para sa nobyo niya. Malayo ang tanaw ng kaniyang isip, at iyon ay naroon sa kabilang condo unit kung saan naroon ang binata-damn this! Forget!

“Shit!” Agad siyang bumalik sa realidad ng makita niya ang niluluto na malapit ng masunog. “Damn it!” He immediately fixed what he have done.

Sa kamalas-malasan, ang niluluto niya ay hindi na maitsurahan, at mukhang hindi narin ito mapapakinabangan.

Awtomatiko niyang binalingan ng pinto ng marinig niyang bumukas iyon, at iniluwa niyon ang nobyo niyang malayo palang ay tanaw na niya. Magiliw din ang ngiting ibinato nito sa kaniya.

Iniwan niya ang nasunog na pagkain at dinaluhan ang binata. Agad siya nitong sinalubong ng yakap.

“I’m home.” He said then he kiss his temple.

“Welcome home.” He said lips curved into a smile.

Nag-tungo silang dalawa sa salas at doon ay magkatabing umupo. “How’s your day? Tiring?” He asked.

“Not that, the problem is fixed.” Rio answered. “Kumain kana ba? Ipagluluto kita.”

“Nope,” he answered. “Ako sana ang magluluto para sa’yo, but i burned the food i was cooking.”

Tila nagulat ito sa tinuran niya. “Nakasunog ka ng pagkain? Ngayon lang nangyare sa’yo ‘yan.” Takang wika nito.

“Let’s order food, i’m hungry.” He changed the topic that made him awkward.

“O-okay.” He responded.

After waiting for the food to arrived they just talk and do some sweet things that they usually does. But it felt it’s not the usually sweetness they have…it changed.

Quill was frustrated inside his condo, thinking about Daryll. Thinking about him a f-cking hundred times. He couldn’t get away with him, he couldn’t get away with his kisses, with his scent, with his hugs. Like f-ck!

Labis ang galit at selos dito sa loob ng kaniyang dibdib sa isiping si Daryll at ang nobyo nito ay magkasama sa loob ng condo. Nagseselos siya sa mga isiping pumapasok sa kaniyang isipan.

Dapat siya ang naroon, dapat siya ang kasama ni Daryll, dapat siya ang kayakap nito, kahalikan nito-pero ano ang magagawa niya? Wala silang relasyon, walang namamagitan sa kanilang dalawa. Wala at iyon ang katotohanang sumasapal sa kaniya.

Gustohin man niya ang mga nais niya pero ano nga ba ang magagawa niya? Isa lang siya sa pampalipas ng oras ng binata, at hangga’t walang pangalan na nakatatak sa puso nito, hindi siya ang makakasama nito.

He needed a plan, a plan that might hurt Daryll’s boyfriend, but this is the only way to be with him. It’s the only way to be with the person he love.

Ngunit bago niya ituloy ang planong naiisip niya, gusto muna niyang malaman kung mahal siya ng binata. Para alam niyang sa kaniya din ang bagsak nito.

Nakatingin si Daryll sa kisame ng kwarto nilang dalawa ng binata habang ang kaniyang isipan ay nag-lalakbay, naglalakbay sa malayong-malayo.

Nakayakap sa kaniya ang nobyo niya at mahimbing na itong natutulog, habang siya tahimik na nakahiga pero hindi mapakali ang kaniyang isipan.

Pwersahin man niya ang sarili tumulog ngunit hindi rin niya magawa. Kahit anong pilit niyang ipikit ang kaniyang mga mata, kusa parin iyong mag-mumulat.

Damn!

Sinubsob niya ang unan sa kaniyang mukha na kanina’y hawak niya, sa pag-asang lahat ng iniisip niya ay lilisan, ngunit hindi. Naroon parin sa loob ng kaniyang isip ang binata, si Quill at ang mga nakaraang ginawa nilang pagtatalik.

Kahit tapos na ang pagtatalik nila ay sariwa parin sa kaniyang isipan ang lahat. Kahit wala na ito sa tabi niya ay ganun parin ang pintig ng kaniyang puso. Ubod bilis, hindi niya mahabol-habol.

What am i going to do? The usual question he keep asking himself. What he is going to do? Ano nga ba ang magagawa niya? Anong kaya niyang gawin! Damn it he don’t know. He don’t f-ckin no.

Same with Daryll, on the other hand, Quill couldn’t sleep too. He keep awake while thinking about Daryll.

Iniisip niya kung anong ginagawa ng dalawa ngayon, kung ilang beses naglalapat ang labi ng mga iyon. At dahil sa mga pumapasok sa isipan niya, hindi niya mapigilan ang bumubugsong galit dito sa loob niya. Ang matinding selos na kumakain sa buong pagkatao niya.

Gusto niyang tumayo, lumabas ng condo niya at katukin ang condo unit ng binata. Ipaglaban ang kaniyang pagmamahal pero hindi niya ginawa. Kinalma niya ang sarili at iniisip na lang ang planong gagawin niya.

“You’re going to be mine Daryll. Enjoy while you’re sti besides him. But after my plan started, it’s going to be painful for your boyfriend.” He whispered then a smiled appeared on his lips.

After that, he rested his eyes and fell asleep.

Matatawag bang maagang nakagising si Daryll kung buong magdamag siyang gising?

All night long ‘till sun is now rising, he still awake. He couldn’t fall asleep even once, his nerve and every part of his body is awake, active and thinking about Quill. Quill, Quill and Quill again! How long he will keep thinking about him? Why can’t he just forget him! Like damn!

Kita niya ang nobyo sa tabi niyang unti-unting iminulat ang mga mata. Tumingin ito sa kaniya at ngumiti. “You’re awake baby. Good morning.” His lips curved and turned it to a sweet smile.

“Good morning too.” He greeted him back and wry smile appeared on his lips.

Niyakap siya nito ng mahigpit habang malalim ang pagkakatitig sa kaniyang mga mata. “I love you,” he whispered but it is enough for him to hear it.

“I-I love you too. Pag-tugon niya na halos hindi niya maramdaman ang kasiglahan at pagmamahal doon. Tila isang malamig na boses ang lumabas sa kaniyang bibig.

Nakita niya ang pagiging seryoso ng mukha ng binata sa konting saglit, mababatid din niya ang lungkot sa mga mata nito pero agad din naman iyong napalitan ng sigla. At isang malawak at matamis na ngiti.

“What do you want for dinner? I’m going to cook it for you.” He asked still active and still smiled sweetly.

“Cook whatever you want, baby. I wont mind.” He said then stood up. Went to the bathroom.

Agad niyang sinarado ang pinto, matapos niyang makapasok sa loob ng bathroom. Sa lahat ng tao sa mundo, sarili niya ang kinaiinisan niya.

Alam niyang mabait sa kaniya ang nobyo niya, at bukod doon ay sigurado din siyang mahal na mahal siya nito. Pero bakit ganun? Lahat ng effort na ginagawa nito sa kaniya ay siya namang unti-unti niyang pag-sira.

Gusto niyang ibalik ang nawawalang apoy sa relasyon nila, pero sa tuwing pinupwersa niya ang sarili, mas lalong hindi niya iyon mahanap.

Sa tuwing gusto niyang magsalita ng malambing sa nobyo niya ay bigla-bigla na lang napapalitan ng malamig na pakikitungo.

Like damn!

Wala siyang nagawa kundi ang paliguan na lang ang sarili niyang katawan, wala narin naman siyang magagawa dahil narito narin naman siya.

Matapos maligo at makapag-bihis ay agad siyang lumabas ng kwarto. Hinahanap ng kaniyang mga mata ang binata.

Rio was in the kitchen while humming their favorite song, their theme song.

After hearing his humming Daryll felt his heart hummered on his chest maybe a hundred times. And a tears scape on his lips.

Ang paborito nilang kantang dalawa, kung saan nag-sumpaan silang magmamahalan at hindi magloloko sa isa’t isa.

And now he broke what he promised, he broke it for f-ck sake.

He couldn’t help himself. A tears after tears fell. A tears full of regret for what he’ve done.

Agad niyang pinunasan ang mga luhang pumatak sa kaniyang mga mata ng makita niyang pabaling sa kaniya ang binata.

Umayos siya ng tayo at nag-tungo sa gawi niyon matapos matuyo ang mga luha.

“Remember that song?” Rio asked happily, back to the old they, he and Rio, promised to love and to be honest with each other.

“Yeah,” he said and then he continue what his boyfriend humming. And they both hummed their favorite song.

Happy and joy for Rio, but sadness and regret for him.

Hindi niya mapigilan ang luhang bumagsak sa kaniyang mga mata. Kaya bagopaman ito makita ng nobyo niya ay agad niya itong niyakap ng mahigpit dahilan para matigil ito sa paghuni.

He cried quietly while embarassing him so tight.

“I love you Rio, i love you so much!” He said while sobbing. “I love you but i cheated on you. I lied to you. I didn’t keep my promised. I’m not honest to you, i cheated repeatedly and still repeating. Sorry, sorry Rio. I want to tell you the truth but i don’t to hurt you, so i’ll just keep this and i’ll try to stop Quill from taking my heart away from. I’ll try.” Mga katagang gusto sana niyang sabihin sa nobyo niya, pero hindi niya nagawa, nanatili lang iyon sa isip niya. At hindi na nagawang ilabas ng kaniyang bibig.

“I know Daryll, i know you love me. No need to be sweet.” Said Rio while carressing his back lightly, gently and full of sweetness. “I love you too Daryll. I really really love you.”

Bumitaw na siya sa mga yakap sa binata matapos lumipas ang ilang minuto. Matapos ay tumitig siya sa mga mata nito. Yung titig na may gustong sabihin.

“Rio,” pagtawag niya sa pangalan nito dahilan para tapunan siya nito ng mapang-usisang tanong.

“What if i cheated on you? Will you forgive me?” Balak sana niyang itanong ngunit tanging pagtitig lang ang nagawa niya.

“What is it baby? What are you going to tell me?” Rio asked again, now he’s back on his reverie.

“Yung niluluto mo baka masunog.” Ang tanging nasabi na lang niya.

“Shit!” Agad nitong inintindi ang niluluto.

Siya naman ay nakatingin lang sa binata, sa nobyo niya. Pinagmamasdan ang mga kilos nitong ginagawa.

Nasa isip parin niya ang mga tanong na dapat niyang ibabato dito kanina. Kung sakaling malaman nitong nagloko siya, mapapatawad kaya siya ng binata? Papatawarin pa kaya siya nito at tanggapin muli siya.

Napangiti na lang siya ng mapait sa tanong niya. Dahil kung sakali man na siya ang nasa katauhan nito, hindi niya mapapatawad ang binata.

He believed that a cheater is always a cheater, never deserve a second chance. Damn! It looks like it’s all for him. Never deserve a second chances…

To be continued…

Axll_Aceberos|A.A.

CHAPTER 39

Chapter 39

“YOU coming with me to the company?” Rio asked while eating.

Mabilis siyang umiling. Wala naman silang shooting ngayon dahil maaga na siyang natapos. Siguro dito muna siya sa loob ng condo unit nila upang makapag-pahinga.

“I’m staying here.” He said with a smile. “I’m going to rest.”

“Okay baby.” He responded with a smile too. “You should rest.”

Matapos nilang kumain ay agad itong naligo. Pagkatapos ay nagbihis na ito.

Lumapit siya sa nobyo niya at inayos ang pagkaka-ayos ng neck-tie nito. Matapos ay napatitig siya sa gwapo nitong mukha. “You’re so handsome baby.” He complimented then he give him a peck of kissed.

“You too baby.” A sweet smile appeared on his lips. “See you later. ‘Wag kang magpapalipas ng gutom. Kumain ka sa tamang oras.” May pagbabanta pa sa boses nito.

Isang puno ng kontentong ngiti ang kaniyang pinakawalan. Kaya mahal niya ang nobyo dahil sa ugali nitong walang kupas. Sobrang bait, maalalahanin at mapagmahal. Rio was so good. So good to him to the point that he couldn’t let go of him.

“Goodbye. I love you.”

“Love you too.”

Tanging hanggang sunod na lang ng kaniyang mga tingin sa nobyo niya hanggang sa makalabas ito ng pinto. Naibuga na lang niya ang marahas na buntong hininga pagkatapos ay naisipang umupo sa salas.

Mga ilang minuto palang ang lumilipas ay may narinig na siyang pag-tunog sa pinto ng condo unit nila.

Ang nobyo niya, “baka may gamit __ itong __ nakalimutan .” . Sa isiping iyon ay agad siyang tumayo at tinungo ang pinto.

Agad niya iyong binuksan at tumambad sa kaniya ang taong hindi niya inaasahang makita. Taliwas sa kaniyang akala ang ngayong nakatayo sa harap ng pinto niya.

“Quill?” Pabulong na sabi ng isip niya habang ang gulat ay patuloy paring nakarehistro sa kaniyang mukha.

This can’t be! It can’t be!

Halo-halong emosyon ang pumukaw sa kaniyang buong pagkatao at hindi pa siya nakakabawi ng inisang hakbang ni Quill ang pagitan nilang dalawa. Agad nitong siniil ng halik ang kaniyang mga labi.

Tanging pagsara na lang ng pinto ang kaniyang napakinggan. At ang mabilis at nakakabinging tibok ng kaniyang puso.

Itinulak niya palayo ang binata ng makabawi siya sa pagkabigla, ngunit sadyang malakas ang binata. Hindi niya magawang makawala sa mga bisig nitong mas lalong naging mahigpit ang pagkakayakap sa kaniya.

Ramdam niya na naging mas lalong mapusok ang mga halik nito sa kaniya. At unti-unti ang kagustuhan niyang makawala sa bisig ng binata ay nag-laho ng parang bula. At sa isang kisap-mata ay tinutugon na niya ang mga halik nito sa kaniya. Nadarang na siya…nadarang na naman siya.

Bahala na! Bahala na ang pangambang nararamdaman niya. Hindi na rin naman niya mapipigilan ang binata maging ang kagustuhan ng katawan niya.

Sa huli ay nalaman na lang niya na buong puso na niyang tinutugon ang mga halik nito. At iniyapos pa niya ang kaniyang kamay sa batok nito upang maging malalim kung anoman ang nasimulan nitong halikan.

He felt Quill’s hand inserted in his short then he massaged his ass. He moaned as his respond.

A little pleasure sending shiver down to his spine. It made him craved for more. Want for more of Quill’s touched.

Ito ang pumutol sa mga halik nilang dalawa. Kapwa animo’y pareho silang napagod at hinahagilap ang kani-kanilang mga hininga. Hindi pa siya tuluyang nakakabawi ng agad nitong sakupin ang kaniyang mga labi.

Desperado at mapusok ang halik nito sa kaniya at nagagawa naman niyang sabayan. Lumipas pa ang ilang segundo naging mabagal at banayad ang paglapat ng mga labi nito sa mga labi niya.

Damang dama niya ang sarap ng mga halik nito. Damang dama niya ang pananabik na nararamdaman niya sa mga labi nito. Ramdam din niya ang puso niyang tila hinaplos ng paulit-ulit.

Una palang dapat na niyang pinipigilan kung ano man ang nangyayare ngayon, ngunit pa’no niya gagawin? Kung sarili rin niyang kagustuhan ang mga nagaganap.

Ilang beses na ba niyang sinubukang umiwas dito? Isa? Dalawa? Tatlo? Apat? Maraming beses na…pero nadarang at patuloy lang siyang nadadarang. Palaging sariling kagustuhan ng katawan niya ang nasusunod hindi siya.

Gumapang ang mga halik ng binata hanggang sa bumaba iyon sa leeg niya. Impit siyang napapikit sa sarap ng sensasyong dulot niyon ng halikan ng binata ang leeg niya.

Kakaibang kiliti ang naramdaman niya, ngunit mas nabuhay ang kakaibang sarap na lumukob sa kaniyang pagkatao.

Walang inhibisyon siyang naramdaman. Hindi narin siya makapag-isip ng tama. Ang alam lang niya ay nasasarapan siya. Sa muling pagtatagpo ng mga init ng kanilang katawan.

The kissed was interrupted when Quill remove his shirt together with his. Now they are bith half naked.

Napatili siya sa gulat ng buhatin siya ng binata. Ramdam niya ang seguridad sa mga bisig nito. Na tila walang mangyayareng masama sa kaniya basta nasa bisig lang siya ng binata.

Dinala siya nito sa loob ng kwarto niya at doon ay maingat siya nitong hiniga.

A minutes later he found out that Quill is staring at him intently. Full of lust could see in the depths if his eyes.

“I don’t want you kissing others. You’re lips is all mine. Your body as well.” Quill said then he pressed his lips againsts him. It felt warmth and felt so good. He never get away with his kisses..never.

Pinaglakbay niya ang kaniyang mga kamay hanggang sa makarating iyon sa sentro ng pagkalalaki ng binatang nakakubabaw sa kaniya.

Ramdamna ramdam niya ang kahabaan at laki ng pagkalalaki nito. At ang tigas na tigas nitong sandata. Hindi man niya aminin ngunit ito ang nagparamdam sa kaniya ng sarap na wala na siyang ibang mahihiling pa.

“Ohh.” Isang munting ungol ang pinakawalan ng binata ng pisilin niya ang pagkalalaki nito. “Like that.”

Bumaba ang mga halik ng binata hanggang sa magpantay ang mukha nito at ang dibdib niya, kung saan ang sentro ng kaniyang dibdib.

Quill starred at Daryll nipple full of lust and wants. His nipple was pinkish, and delectable. Can’t wait to taste it.

Binuka niya ang kaniyang bibig at agad sinakop ang utong ng binata ng may buong pagnanasa. Walang pasabi-sabing pinakilwal niya ang dila sa utong nito.

“Ohhhh…Quill. God.” He heard him moaning in pleasure.

Agad niyang pinagbutihan ang ginagawa niyang pagpapaligaya sa binata. Kung kaninang ninanamnam niya ang utong nito, ngayon naman ay nilalaro ng dila niya ang utong nito.

“God Quill. I missed this. I missed your sinful tongue. Ohhhh—God.” Daryll moaned while pulling his own hair in frustration and pleasure.

Habang nilalaro ng dila niya ang utong ng binata, ang kamay naman niya ay naglakbay hanggang sa makarating iyon sa botones ng suot na pang-ibaba ng binata.

Nagkukumahog na tinanggal niya ang pagkakabutones ng suot nito.

Tinulangan pa talaga ni Daryll ang binata sa pagtanggal ng butones ng suot niya. Siya na rin ang nagbuhad niyon.

Awtomatiko at animo’y may sariling isip ang kaniyang hita na bigla-bigla na lang bumuka.

“So aggressive huh? I see.” Quill said sounds teasing him, but he didn’t mind. He just ignored him.

Kitang-kita niya ang mapag-larong ngiti sa mga labi nito habang malalim ang bawat titig sa kaniya. Nakagat na lang niya ang pang-ibabang labi habang ganun din ang titigna binabato niya sa binata.

“Please continue.” Sabi niya na animo’y nabitin sa ginawa ng binata kani-kanina lang.

Mas lalong lumawak ang pag-ngiti nito. “My pleasure, baby.” Anito pagkatapos ay muli itong bumalik sa ginagawa kanina.

Ramdam na ramdam niya ang namumuhay na init sa loob ng pagkatao niya. Kakaibang init na kakaibang sarap ang hatid.

“Ohhhhhh..” Isang malakas na ungol ang pinakawalan niya ng maramdaman niya ang isang daliri ng binata na pumasok sa loob niya. Kakaibang sarap na dumagdag sa nararamdaman niya ngayon. “God.. Quill it’s so f-cking good. Damn. Fuck!”

Ramdam niyang unti-unting gumagalaw ang binata sa loob niya. Ngunit mabagal lang ang paglabas-pasok ng daliri nito na animo’y binibitin siya.

He’s frustrated at that moment. He wanted to kick Quill for thrusting his finger in slow face. He don’t want that. The pleasure was limited.

“Q-Quill, will you make it fast? I want it fast.” Paungol niyang sabi.

Agad nag-angat ng tingin sa kaniya ang binata dahilan para magtama ang mga tingin nilang dalawa. At isang mapaglarong ngiti ang sumilay sa mga labi nito.

“My pleasure.” He said then he continue what he is doing earlier.

Him sucking, licking, and pleasuring his nipple. While his index finger thrusting in slow to fast pace.

“Ohhhh—God. That was good. So good. Fuck!” He moaned in pure bliss and so much pleasure.

Quill continued what he is doing. He even inserted another finger to him made him moaned even louder.

Hindi alam ni Daryll kung saan siya bibiling. Awtomatiko siyang napasambunot sa buhok ng binata ng maramdaman niyang kinagat nito ng bahagya ang utong niya sa panggigigil.

Ramdam niya ang pamamaos ng kaniyang boses, ngunit hindi iyonang naging dahilan upang tumigil siya sa pag-ungol. Ini-ungol niya ang buong pangalan ng binata dahil sa sarap na pinalasap nito sa kaniya.

Hindi na niya nagawang isipin kung nasaan sila nagtatalik ngayon. Wala na ring pangamba sa kaniyang puso na baka mahuli sila ng nobyo niya habang nagtatalik. Lahat iyon ay nagliparan sa sandaling lumapat ang mga labi niya sa mga labi ng binata.

Sobrang sarap na ang naramdaman niya. Ngayon naman ay oras na niya upang siya naman ang magpaligaya.

Agad niyang pinatigil ang binata sa ginagawa. Bahagya pa niya itong itinulak hanggang sa makahiga ito. Siya naman ang kumubabaw sa binata.

“Do you want a lap dance before doing sex?” He asked Quill silently carressing his back.

“Whatever you like.” He answered with a half-smile half-smirked. “But i just want you to know that after doing lap dance. We will making love not sex.” He corrected him like sex is not good in his ear.

Ayaw ni Quill masabing pagtatalik lang ang ginagawa nila. Hindi lang iyon basta pagtatalik. Sa kaniya ay kakaiba iyon, it’s more like making love not just a plain sex—like fuck!

Gustong tumaliwas ni Daryll sa sinabi ni Quill. Make love? Hindi pagtatalik na may halong pagmamahalan ang ginagawa nila. Para sa kaniya dala lang iyon ng init ng katawan niya. Walang iba, walang kung ano man ang humahalo doon.

Dumukwang na lang siya at sinakop ng halik ang mga labi ng binata, habang ang kaniyang balakang ay iginagalaw dahilan para kumiskis sa pagkalalaki ng binata na natatabunan ng suot nitong pang-ibaba.

“Ohhh..” He heard him moaning between their kisses.

Kahit may suot na pang-ibaba pa si Quill ay ramdam na ramdam parin niya ang pagkalalaki nito na animo’y wala itong suot. Ramdam niya ang sukat ng kahabaan nito sa tuwing igagalaw niya ang balakang. Ramdam din niya ang tigas na animo’y bato nitong pagkalalaki.

He continue kissing him, like his lips was the best and good food in the entire world. He can’t get away with it. With his fucking kisses.

Naputol lang ang mga halik ng mawalan sila ng hangin. Agad nila itong hinagilap habang ang mga mata ay patuloy na nakatitig sa isa’t isa. Matiim at puno ng pagnanasa. Makikitang nagbabasahan din sila ng mga emosyong makikita sa kalaliman ng kanilang mga titig.

After that his lips pressed against him again. As he said, he can’t get away with his kisses.

Naramdaman niyang kinagat ng binat ang pang-ibabang labi niya. Napaawang ito at ipinasok ng binata ang dila nito sa loob ng bibig niya.

Agad naman iyong sinalubong ng mainit na pagtanggap ng sariling dila. Animo’y ahas na naglilingkisan sa isa’t isa ang ginawa ng kani-kanilanv dila. Sabik sa mga kamandag na pinakakawalan.

Tumagal ng ilang minuto ang halikan na iyon pagkatapos ay siya na rin ang pumutol. Pinaglakbay niya ang mga labi hanggang sa makarating iyon sa tainga ng binata.

He slightly bite Quill’s earlobe while giggling. He also licked it then bite it again lightly.

“You’re so hard Quill. I want to feel you erect cock right now inside me.” He whispered seductively then again he licked Quill’s earlobe while slightly biting it.

Pinanggigilan niya ang malambot na parte ng tainga nito na ngayon ay namumula na dahil sa pagkagat niya…

To be continued…

Axll_Aceberos|A.A.

A/N: Sorry to keep you waiting. Nagkaroon kasi ng problema yung dating cell phone na ginagamit ko. Usually kasi wala siyang password dahil __ kampante naman akong walang __ mangingialam . Pero dahil __ makulit ang pamangkin ko naisipan kong lagyan nung gabi feb. 22 or 23? Then tumulog ako, kinabukasan __ paggising ko hindi ko na alam yung password. I’ve tried everything..my old password. But nothing came up. So i decided to buy new phone for replacement. And I just gave me old phone to my neighbor. Sila na bahala mag pagawa . Hahaha. Sorry again, hope you understand.

CHAPTER 40

Chapter 40

ANG kaninang mga labi ni Daryll na nasa tainga ni Quill ay bumaba hanggang sa makarating iyon sa leeg ng binata.

Hindi niya mapigilang singhotin ang leeg nitong ubod ng bango. ‘Yung bangong hinahanap-hanap at gustong-gusto ng ilong niyang nuotin at lasapin ang amoy.

Agad niyang pinasadahan ng halik ang leeg nito at muli niyang binaba ang kaniyang mga halik. Ang matitipuno naman nitong dibdib ang natagpuan niya. Ang utong nitong namumula ang gilid at sobrang sarap sa kaniyang mga mata.

Agad niyang nilapat ang kaniyang mga labi sa utong nito at pinakilwal ang kaniyang dila. Sinalat at nilasap niya ang utong nito dahilan para mapa-ungol ang binata sa kaniyang ginagawa.

Hindi pa siya nakontento. Ang isang utong naman nito ang nilasap niya, habang pinapakilwal din niya ang dila niya sa palibot niyon. Nilaro-laro rin niya ang utong nito tulad ng kung paano nito laruin ang utong niya.

“Ohhhh, Daryll. Ohhhh fuck!” He moaned made him smile a little.

Pinagbutihan niya ang ginagawang pagpapaligaya dito. Animo’y nakaramdam siya ng pananabik at pagkauhaw habang dinidilaan, nilalaro at paminsan-minsan ay sinisipsip ang utong nito. Sobrang sarap niyon, lalo na ang ungol ng binatang mas maganda at masarap pakinggan kaysa sa anumang kanta.

Tinigil niya ang ginagawa. At muling ipinaglakbay ang kaniyang mga labi hanggang ang abs naman nito ang mamataan niya—his so yummy six good set of abs. A delectable one.

He let his tongue licked Quill’s abs while biting it lighlty, like it was a freaking pandesal. His morning breakfast.

Muling niyang ibinaba ang kaniyang mga labi hanggang sa tumigil iyon sa sentro ng pagkalalaki ng binatang bumubukol sa suot nito. Damn! That buddy of his—his huge, delectable and—ohhh so yummy manhood. He can’t wait to see it. Can’t wait to touched it and even feel it.

Inangat niya ang tingin dahilan para mag-tama ang mga tingin nila ng binata. Awtomatikong may sumilay na naglalarong ngiti sa kaniyang mga labi. Napigilan lang niya iyon ng kagatin niya ang pang-ibaba ibabang labi.

Unti-unti niyang tinaggal ang pagkaka botones ng suot nito. Binuksan niya ang zipper at mabilis na ibinaba ang pantalon nito. Agad niya iyong hinubad at ngayon tanging boxer na lang na suot ng binata ang tumatabon sa pagkalalaki nito.

Kitang-kita niya ang malaking bukol sa boxer nitong suot. Quill bulging inside his boxer, excites him more and more. God! This is definetely heaven.

Sinapo niya ang bumubukol sa boxer nito at dinama ang pagkalalaki ng binata. Kahit natatakpan iyon ng suot ay hindi parin nakatakas sa kaniya ang mumunting init na dulot ng pagkalalaki nito. Masarap iyon sa kaniyang palad na mas lalong umeengganyo sa kaniya.

On the other hand, Quill is just staring at what Daryll is doing. Pleasure can still see in the depths of his eyes.

Nakita niyang nag-angat ng tingin ang binata dahilan para mag-tama ang mga mata nilang dalawa. Kita niya ang mapag-larong ngiti sa mga labi nito.

Nanunudyo ang bawat titig nito sa kaniya. Pagkatapos ay inilabas nito ang dila at pinasadahan ng dila ang dulo ng pagkalalaki niyang natatabunan ng suot niyang boxer.

“Good God. Fuck! Daryll.” Ang tanging nai-ungol niya sa sarap na nalalasap sa piling nito. “Stop teasing me. Stop torturing me.” He said in frustration.

Nakita niyang tumawa lang ang binata. Ang mapaglarong ngiti na sumilay sa labi nito. “I’m not teasing you, Quill. I’m just pleasuring you.” He said with an innocent face like the fuck he was not teasing him.

“Not that pleasure.” Hindi na niya natiis. Doon din ay siya na ang naghubad ng kaniyang boxer at doon ay lumuwa ang kaniyang pagkalalaki na naghuhumindik sa haba at laki. Tayong-tayo, tigas na tigas na kailangan ng kalinga ng binata. “Now you can start pleasuring me now.” He said with an evil grinned appeared on his sinful lips.

Bahagya pang-nagulat si Daryll sa ginawang pag-hubad ng binata sa boxer nito. Talagang lumuwa ang pagkalalaki nito at bahagya pang tumama sa kaniyang pisngi iyon.

“So aggressive huh?”

Hinawakan niya ang pagkalalaki ng binata. At ang init na hinahanap-hanap ng kaniyang buong pagkatao ay muli na naman niyang naramdaman. Ang initna nagmumula sa pagkalalaki ng binata.

Sobrang sarap hawakan ng pagkalalaki nito. Ang mumunting init na lumulukob sa palibot ng kaniyang palad.

“You felt hot in my hand, my aggressive, Quill.” He said seductively.

And then, he inserted Quill’s manhood inside his mouth. Half way in, he already felt his mouth filled up with his groin cock.

He loves this. He loves this very much.

Agad niyang itinaas baba ang kaniyang bibig sa pagkalalaki ng binata. Bahagya pa niyang pinapakilwal ang kaniyang dila habang naglalabas-pasok ang pagkalalaki nito sa loob ng bibig niya.

“Ohhhhhh…damn! Fuck! Heaven..” Quill moaned in so much pleasure when he inserted his cock inside his mouth deep. “Good god. This is fucking heaven!”

Agad niyang iniluwa ang pagkalalaki nito pagkatapos ay agad ding muling ipinasok sa bibig niya. Mabilis din siyang gumalaw sa pagkalalaki nito. At ang kaniya namang mga daliri ay nilalaro ang balls ng binata.

“Fuck this! Faster baby, faster.” He moaned again but this time hard and loud.

His breath was hard, but didn’t stop. He continued and continue what he is doing.

Nakatingin sa itaas ang mga mata ni Quill, habang ang kaniyang mga paa ay unat na unat. Ang kaniyang pagkalalaki ay tigas na tigas. At ang balakang niyang umiindayog na rin upang sabayan ang paglabas-pasok ng pagkalalaki niya sa loob ng bibig nito.

Damn it! So fucking great. This is so great.

Hinawakan niya ang buhok ng binata at inilalayan ang ulo nito sa pagtaas-baba.

“Ohhhh-God.”

Ipinikit niya ang kaniyang mga mata at ninamnam ang sarap na dulot nito sa pagkalalaki niya. Ramdam na rin niya na malapit na siyang labsan. Malapit ng sumabog ang sarap sa kaibuturan niya.

Mayroon na rin siyang nakatalik, karamihan ay babae at isa na doon ang dating nobyo niya. Alam niya sa sariling hindi siya basta-basta nilalabsan ng ganun-ganun na lang, pero pagdating dito. Pagdating sa binatang kaniig niya ngayon ay mabilis sumabog ang sarap sa kaniyang kaibuturan. Kahit nga siguro kamay lang nito lalabsan na siya.

Kaya bago pa man siya labsan. Siya na ang nagpatigil sa binata sa ginagawa. Siya naman ang tumulak dito pahiga at agad siyang pumosisyon sa nakabukaka nitong mga hita.

Walang pasabi-sabing agad niyang hinawakan ang kaniyang pagkalalaki at iginiya iyon papasok sa loob ng pagkalalaki ng binata, sagad na sagad dahilan para mapapikit silang pareho at mai-ungol ang pangalan ng bawat isa sa sarap na lumukob sa kani-kanilang pagkatao.

Nabigla man si Daryll sa ginawa ng binata ay agad din iyong napalitan ng sarap ng mabilis nitong inilabas-pasok ang tigas na tigas at naghuhumindik sa haba at laki nitong pagkalalaki.

“Uhmmm. Uhmmm. Ahhhh Daryll—o-ohhh so good. Fuck! You’re so big, uhmm i like it very much. Ohhhh god.” He moaned in so much pleasure.

“And you. You’re so tight, Daryll. Ohhh-baby.” Quill moaned.

Nakatukod sa kama ang mga kamah ng binata, at ang katawan niya ay nasa pagitan ng bisig nito. Hinawakan niya ang matitipuno nitong braso at doon siya kumuha ng lakas upang salubungin ang pag-indayog nito sa loob niya.

“Uhmmm..heaven. Ohhhhh Quill, this is fucking heaven.”

Ramdam na ramdam niya ang pagkalalaki ng binata sa loob niya. Ramdam niya ang halo-halong sarap sa kaibuturan niya. Ramdam din niya kung paano nito sagarin at bilisan ang pagkakapasok.

“Faster Quill. Come on make it fast. Make it fast baby.” He begged for more.

“Yes baby, my pleasure.” He said and with that. Quill’s thrust in fast to faster. Hard to harder. And rough to rougher.

Halos gumalaw ang buong katawan niya sa bilis ng paglabas-pasok ng pagkalalaki nito sa loob niyo. Sabay silang napapairit sa tuwing isinasagad nito ang pagkakapasok sa loob niya.

“Ohhh—Damn hell. It’s so damn heaven. I love this. I love this damn heaven.” He said pleasure sipping every fiber of his being.

Walang tigil at walang patid ang ginawa nitong pagbayo. Hindi ito nagpahinga at tumigil ng ilang saglit kahit pa bumabantas na ang pawis sa mukha nito. Patuloy lang ito sa mabilis nitong pagbayo.

“This is fucking heaven. Ohhhhh—Damn this fucking shit!” Quill cursed.

Quill knows he’s orgasms is soon to explode. His hot seed will soon to spurt inside of him. So he fasten his thrust even more. It’s like he was chasing his orgasms.

And with fast, hard, and rough thrust. A load moaned escaped his lips and his orgasms hit him hard. He spurted his hot seed inside of him.

Pikit na pikit ang kaniyang mga mata habang ninanamnam ang sarap na lumukob sa kaniyang kaibuturan at ang kontento ay unti-unting sumisilay sa kaniyang pagkatao.

Mariin parin ang pagkakapikit ng mga mata ni Daryll, patuloy parin niyang ninanamnam ang sarap ng mainit na katas ni Quill na inilabas sa loob niya.

Halos lukubin ang kaniyang katawan ng kakaibang sarap…sarap na batid niyang kay Quill lang niya nararanasan. Dito lang sa binatang ito, wala ng iba.

Bumagsak ang binata sa tabi niya. Pareho silang naghahagilap ng kani-kanilang mga hininga. Animo’y nanggaling sila sa isang nakakapagod at mapatid hiningang pakikidigma.

Kalaunan ay naging normal na ang kanilang pag-hinga. At bumalik na rin sa normal ang kaniyang pag-iisip.

Nanlaki ang mga mata niya ng mapag-alaman kung saang lugar sila nagtalik. Sa condo nila ng nobyo niya, at sa mismong kama pa nila.

Agad siyang napabalikwas ng bangon at tumuon ang kaniyang mga titig sa binatang ngayon ay seryosong nakatingin sa kaniya.

“Quill, leave.” Sabi niya sa binata habang ang kaba sa kaniyang pagkatao ay naka-rehistro.

Nakita niya ang pandidilim ng mukha ng binata. Halatang hindi nasiyahana sa ginawa niya.

“Daryll, do you love me?” Tanong nito taliwas sa sinabi niya.

Napakunot ang noo niya. “Bakit mo tinatanong ang mga bagay na iyan? Quill, alam mong hindi ang isasagot ko—”

“Hindi ang isasagot mo pero diyan sa loob mo mahal mo ako?” Sansala nito sa iba pa niyang sasabihin.

Hindi siya naka-imik. Nanatiling tikom ang kaniyang bibig dahil ang mga sinabi ng binata ay totoo. Totoo ng mahal niya ito, magsinungaling man siya sa sarili niya ngunit hindi sa puso niya. Mahal niya ang binata. Mahal na mahal.

“Umalis kana, Quill. Baka makita ka ni, Rio.” Ang nasabi na lang niya pilit binabago ang kanilang pinag-uusapan.

“Hindi ako aalis dito hanggat hindi mo sinasagot ang tanong ko. Yung totoo, at yung nanggaling sa puso mo.”

“Bakit ba kasi ayaw mong maniwala na hindi kita mahal. Ayaw kitang mahalin at hindi kita mamahalin—”

“Kung hindi mo ako mahal bakit paulit-ulit mong hinahayaan na angkinin kita?”

Ang katotohanang sumampal sa kaniya.

Kumidlit ang luha sa kaniyang mga mata. Agad iyong umagos sa kaniyang pisngi na agad naman niyang napunasan.

“Umalis kana, Quill. Sige na.” Dinampot niya ang nagkalat nitong damit at inabot ng binata. Heto parin ang kaba sa kaniyang puso. Pangamba na baka maabutan sila ng nobyo niya sa ganitong posisyon.

Una palang ayaw niyang masaktan ang nobyo niya. Mahal niya ito kahit alam niyang unti-unti ng napapalitan ito ni Quill sa loob ng puso niya.

Mas lalong naging seryoso ang mukha ng binata. “I don’t care if your boyfriend caught us. I won’t leave ‘till you answer my question.”

Lalong naging bagsak ang balikat niya. Kita niyang seryosong-seryoso ito at siguradong-sigurado siyang tutuparin nito kung anong sinabi. Alam niyang hindi talaga ito aalis.

“Fine.” Mahinang pag-amin niya, habang nakatungo. “I love you, Quill. I love you.” Hiyang-hiya siya at batid niyang pulang-pula ang tuktok ng tainga niya sa kahihiyan.

Nakatungo siya kaya hindi niya nakita ang maluwang na ngiti sa mga labi ni Quill. ‘Yung ngiting sa wakas ay nakuha nito ang sagot na inaasam sa kaniyang bibig.

Umangat ang kaniyang ulo hanggang sa mag-tama ang mga mata nila ng binata. Naging matatag ang mga titig niya, at nilabanan ang mga tingin nito. “Yes, i do love you but we can’t be to—”

“Unless your boyfriend still around?” Pagtatapos nito sa ibang sasabihin habang sinisimulang suotin ang mga saplot nito sa katawan. Matapos ay muling tumitig sa kaniya at nagpakawala ng mapag-larong ngiti. “I see.” He said then after he put all his clothes. He came towards him and give him a peck of kiss on his lips.

Matapos iyon ay tumayo na ang binata at lumabas na iyon sa pinto ng kwarto niya. Tanging pagsara na lang ng pinto ang kaniyang narinig…

To be continued…

__ Axll_Aceberos|A.A.

CHAPTER 41

Chapter 41

MALAYO ang tanaw ng isip ni Daryll. Hindi niya makuha ang mga sinabi ng binata sa kaniya. Alam niyang may ibig sabihin iyon, nahihinuha din niyang may pinaplano ito. Kung ano man sana iyon huwag sanang ipahamak nilang mag nobyo.

Gustohin man niyang magalit sa sarili dahil sa pagkakataong ito ay nagtaksil na naman siya sa nobyo at maging sa sariling katawan. Pero hindi niya magawa, sahalip ay isang banayad at puno ng galak na ngiti ang sumilay sa kaniyang mga labi.

Quill’s plan is going smooth and well. He already prepared his most genuine plan. He hope it’ll work.

Nandito siya sa balkonahe ng kaniyang condo. Nakatanaw sa malayo at tila kay lalim din ng iniisip. Paminsan-minsan ay napapangiti na lang siya sa kaniyang sarili sa tuwing iisipin ang siguradong tagumpay ng kaniyang plano.

” Yes, i do love you,” ang muling pagbalik sa kaniyang isipan ng mga sinabi kanina sa kaniya ni Daryll.

Iyon ay sapat na upang tupdin niya ang naisip na plano. Muli ay sumilay ang ngiti sa kaniyang mga labi. Pero ngayon, mas malawak na iyon, hindi tulad n’ung una.

“Good thing, you love me, Daryll.” He thought before a genuine smile appeared on his lips. “Night will so to show.”

Nakagising si Daryll matapos ang mahimbing niyang pagkakatulog. Naikusot-kusot pa niya ang mga mata upang maging malinaw ang bawat nakikita.

Bumangon na siya, agad siyang nag-tungo sa bathroom upang paliguan ang kaniyang katawan. Matapos ay nagbihis siya at lumabas ng silid.

Hindi pa niya nararamdaman ang presensya ni Rio, ibig sabihin ay wala pa iyon. Bumalik siya sa silid upang kunin ang naiwan niyang telepono.

Umupo muna siya sa gilid ng kama habang kinakalikot ang kaniyang telepono.

Ilang beses lang nag-ingay ang kaniyang telepono bago niya marinig ang boses ng nobyo niyang sinagot na ang kaniyang tawag.

“Hello baby,” malambing ang boses nito sa kabilang linya sa paraan ng pagbati. Wala paring nagbago, gan’un parin ang binata sa kaniya. Mahal siya at mahal rin naman niya. Mahal pa nga ba?

“Hi baby, kelan ka uuwi? Magluluto ako ng pagkain?” Masigla niyang tanong.

“Just fixing something. I’ll be there in a minutes.” He answered actively. “Cook for me, baby, make it tasty just like you.”

“You’re naughty.” He responded with a chuckle. “Yes, yes my baby.”

After saying goodbye to each other, he then ended the call. He went to the kitchen to cooked for his boyfriend as promised.

Nasa kalagitnaan siya ng pagluluto ng pagkain ng marinig niyang bumukas ang pinto ng condo unit nila. At sa hula niya ay ang nobyo na niya ito kaya hindi na niya nilingon at itinuloy na lang ang kaniyang pagluluto.

Maya-maya pa ay nakarinig na siya ng mga hakbang palapit sa kaniya. Hanggang sa may yumakap sa kaniyang tiyan sa banayad na paraan. Agad din nitong hinalikan ang kaniyang leeg dahilan para mapa-ungol siya ng mahina.

“Ohhhh—Quill.” Ipipikit na sana niya ang kaniyang mga mata ng mapagtanto ang kaniyang pangalang nai-ungol.

Naging aktibo din ang ilong niya at nasinghot ang mabangong pabango na alam niyang hindi pag-aari ng nobyo niya. Pamilyar sa kaniya ang amoy at isa lang ang alam niyang nagmamay-ari niyon.

Agad siyang pumihit paharap at doon nagtama ang mga mata nilang dalawa ng binata. Gulat ang bumabagtas sa kaniyang pagkatao habang ang binata ay malalim ang pagkakatitig sa kaniya at may sumilay pang maliit na ngiti sa mga labi nito.

“How did you get in? May password ang pinto nito, and why are you here?” Takang tanong niya ng makabawi siya sa pagkabigla.

Sahalip na sagutin nito ang tanong niya ay agad nitong sinapo ang magkabila niyang pisngi at walang pasabi-sabing nilukumos siya ng halik.

Agad siyang nagpupumiglas, tinutulak palayo ang binata habang ang puso niya ay ubod bilis ng tibok. Hindi magka-intindihan sa labis-labis na pangamba niyang nararamdaman.

Rio, was coming home. F- ck !

He didn’t let himself kissed this man delectable lips. He didn’t let himself break to the point that his caged heart escape in his prison. He don’t want to break his guard down. He don’t even want lust to consumes his fiber being. He don’t want that!

Muli ay tinulak niya ng bahagya ang binata, ngunit sa bawat tulak na ginagawa niya ay siya namang mas lalong paghigpit ng pagkakayakap nito sa kaniya. At mas lalong pagdiin ng mga labi nito sa mga labi niya, desperado at puno ng kapusukan.

Napapitlag pa siya sa gulat ng marinig niya ang unti-unting pagpunit ng damit niya, hanggang sa tuluyanna siyang walang pang-itaas.

Sa mga lumilipas na minuto, mas lalong nawawasak ang harang na bato sa kaniya puso. At ang lahat ng mga dapat isipin at pangambahan niya ay unti-unting lumilipad sa kawalan. Hanggang sa malaman na lang niya na tinutugon na pala niya ang mga halik sa kaniya ng binata. Sumasabay na rin ang mga labi niya sa bawat paggalaw nito.

Hindi na niya naisip ang mga dapat at hindi niya ginagawa. Hindi na niya alam kung ano ang tama at mali, basta nadarang lang siya sa sarap ng halik na binabato nito sa kaniyang mga labi.

Quill can’t stop himself curved a beautiful and sweet smile on his lips that he could ever made. Plan is going smoother and smoother. Thank yo, Caleb for hacking this condo password. He whispered in his mind. My plan, is going smooth to smoother.

Naputol ang halikan nilang dalawa ng hubarin ni Daryll ang damit niya. At muli ay tila sabik na sabik ang mga labi nila sa isa’t isa, kaya agad itong naglapat.

Nagdala ng kakaibang init ang pagdidikit ng kani-kanilang mga katawan. Init na unti-unti ay nagliliyab at naglalagablab.

Maya-maya pa ay nalaman na lang nila na narito na sila sa salas, patuloy parin ang mainit na tagpo ng kanilang mga labi.

Inilabas niya ang kaniyang telepono at tinawagan ang numero na gusto niyang tawagan ng hindi namamalayan ni Daryll. I-mute din niya upang hindi mapakinggan ang boses ng magsasalita sa kabilang linya. Tanging ang boses—ungol lang nilang dalawa ng binata…na magdadala ng kakaibang sakit sa puso ng taong kaniyang tinawagan.

Bye, bye, Rio Anderson. He just smiled at what his thought was.

Matapos niyang makitang sinagot na ang tawag ay agad niyang inilapag iyon sa kung saan.

Napapangiti siya ng palihim sa bawat pumapasok sa kaniyang iniisip. Ang plano niyang unti-unting natutupad.

Itinuon na lang niya ang sarili sa pag-hubad ng suot niyang short at tanging boxer lang niya ang itinira. Walang suot na short si Daryll, tanging boxer lang ang suot nito. At intensyon niyang hindi iyon hubarin maging ang suot niya.

It’s time to make Daryll moan.

Agad siyang dumukwang dahilan upang magpantay ang mukha niya at ang namumula nitong utong. Agad niyang pinasadahan ng dila ang palibot ng utong nito dahilan para mapa-ungol ang binata.

Like that, Daryll. Moan louder, for your boyfriend to easily recognized your voice.

Agad nilaro ng kaniyang dila ang utong ng binata at ginamit din niya ang kaniyang daliri upang laruin din ang kabila nitong utong. Alam niyang gustong-gusto ito ng binata, matagal na niyang subok.

“Ohhhh—Quill, good God. Ohhhhh damn.”

Hindi mapigilan ni Daryll masambunotan ang buhok ng binata sa muling pamilyar na sarap na sa binata niya lang malalasap.

Ipipikit palang sana niya ang kaniyang mga mata ng biglang marinig ang malakas na pagbukas ng pinto ng condo niya. Nanlaki ang mga mata niya sa gulat dahil alam niyang kung sino iyon.

Napangiti si Quill ng marinig ang animo’y galit na pagbukas ng pinto. Alam niyang mag-tutungo dito kung sinoman ang pumasok sa pinto, kaya agad niyang sinakop ang mga labi ni Daryll ng buong kapusukan.

“What the f-ck!” Isang galit na galit na sigaw ang pumailanlang sa buong silid.

Plan succeeded

Hindi na siya na gulat ng hatakin siya ng nobyo ng binata at isang malakas na suntok sa kaniyang mukha ang dumapo.

Sobra-sobrang gulat ang bumabantas sa buong pagkatao ni Daryll, kitang-kita niya ang madilim at galit na mukha ng nobyo niya.

Hell no!

At ng akmang muling susuntukin ng nobyo niya si Quill, agad siyang nag-tungo sa harap nito at pinigilan ang nobyo niya.

“Stop it, Rio. Let me explain, okay?” Pagpigil niya sa binata dahilan para ang matalim nitong pagtitig ay tumuon sa kaniya.

Kita-kita niya ang lungkot sa mga mata nito, ang sakit, ang pait, ang pagtataksil, galit at lahat-lahat na. Makikita din sa mga mata nito ang nagbabadyang mga luha.

“Explain!” Galit nitong bulyaw sa harapan niya habang nanginginig ang boses. Nakita rin niya ang luhang lumaglag sa mga mata nito na agad din nitong pinunanasan. “Bukod sa mga nakita ko ano pa ang dapat mong ipaliwanag?”

“R-Rio… I didn’t mean to.” Ang tanging nabanggit na lang ng kaniyang bibig. “It just happened.”

“Fuck you!” Napapikit siya sa lakas ng sigaw ng binata. “Nakita kitang nakikipag-halikan sa iba tapos sasabihin mong nangyare lang? Na hindi mo sinasadya? Tang-ina naman, Daryll. P-tang ina!” Kita niya ang frustration sa mukha nito. At ang mga luhang unti-unti ng nagbabagsakan sa mga mata. Kita din niyang pinakalma nito ang sarili upang hindi siya masigawan. “Sana sinabi mo sa’kin kung ayaw mo na, hindi naman kita pipilitin e. Sana sinabi mo sa’king hindi mo na ako mahal, para hindi ako nag-mumukhang tanga. Iinisip kung bakit nanlalamig kana, at malalaman kong makikitang siya pala ang dahilan.”

“R-Rio…baby.” Ang tanging lumabas sa kaniyang bibig habang ang luha sa mga mata ay sunod-sunod na pumatak na tila may sarili itong mga buhay.

“Handa naman kitang palayain e, handa naman kitang bitawan kung sinabi mo lang. Hindi ‘yong dumating pa sa ganitong sitwasyon. Ang sakit e, ang sakit na makita kong ganito.” Tinuro nito ang dibdib ng may diin. “Let’s break up.” Sabi nito na puno ng samu’t saring emosyon. Panay din ang pag-patak ng luha sa mga mata. Pumuhit na rin ito patalikod at nagsimula na itong lumakad palayo.

Hahakbang pa sana siya palapit dito ng may humawak sa kaniyang mga kamay. Ng lingonin niya ay ang seryosong mukha ni Quill ang nakita. Sumesenyas itong huwag sumunod.

Umiling siya, tinanggal ang pagkakahawak ng kamay ni Quill sa mga kamay niya. Patakbo siyang lumabas upang sundan ang nobyo niya.

Mahal niya ang nobyo niya, ayaw niya itong makitang nasasaktan. Kailangan nilang mag-kaayos. Kailangan niyang humingi ng tawad.

Nakita niya ang nobyo niyang sumakay sa elevator at bago pa man siya makalapit sa nobyo ay agad ng sumarado ang pinto.

Frustrated siya, at ang mga luha sa kaniyang mga mata ay nagpapalabo sa kaniyang paningin.

Hindi na niya nagawang hinatayin na bumukas muli ang elevator, agad niyang tinungo ang hagdan upang makababa.

Hindi niya ininda ang pagod, ang pangangalay ng kaniyang binti at ang paninigas at pananakit ng kaniyang tiyan, balewala ang lahat ng iyon. Ang kailangan niya ngayon at makita ang nobyo niya, maka-usap at humingi ng kapatawaran. Hanggang ngayon hindi parin niya ito kayang pakawalan. Mabait, mapagmahal, at lahat-lahat ay nasa katangian nito, wala na siyang mahihiling.

Takbo lang siya pababa, ng takbo. Hindi ininda ang pagod at sakit ng kaniyang katawan. Mas dinadaing niya ngayon ay ang sakit na animo’y pumupunit sa kaniyang puso.

Hingal siya matapos makarating sa pinaka-ibaba. Malayo palang ay natanaw na niya ang nobyong lumabas na ng gusali. Agad siyang tumakbo palapit dito…ngunit huli na siya ng makalapit, nakasakay na ito sa sasakyan nito at mabilis na pinatakbo.

“Rio!!!” Buong lakas niyang sigaw ngunit hindi siya pinakinggan. Maraming beses pa siyang nagsisisigaw ngunit balewala lang ang lahat ng iyon. Wala na siyang pake-alam kung makakuha siya ng atensyon.

Halos pinupunit sa sakit ang kaniyang puso. Sobrang sakit na halos manikip ang kaniyang dibdib. Hindi maari ito! Hindi maari ang lahat ng ito!

Nalaman na lamang niya na angdilim na pala ang buong paligid niya hanggang sa tuluyan na siyang kinain ng kadiliman. Isa lang ang nasa isip niya, ang magkaayos silang muli ng nobyo niya ano man ang mangyare…

To be continued…

Axll_Aceberos|A.A.

CHAPTER 42

Chapter 42

NARITO si Quill sa loob ng hospital, habang magkasalikop ang kaniyang palad na bahagyang namamawis. Nakatanaw siya sa gawi ng binata. Habang ang loob niya ay punong-puno ng pag-aalala sa binatang nakahimlay ngayon sa hospital bed at walang kamay-malay.

Ilang oras na siyang nakatanaw lang, wala pa siyang tulog at wala parin siyang kain. Buong oras lang siyang nakatitig at hindi niya alam kung ano ang gagawin. Alalang-alala parin siya at hindi iyon mawawala hanggat hindi gumugising ang lalaking mahal niya.

Ngayon palang pinagsisisihan niya ang mga planong ginawa niya. Kung sana una palang ay nalaman na niyang ito ang kahihitnan ng mga mangyayare, hindi na sana niya tinuloy ang plano. Na sa huli siya damay din pala ang damdamin niya sa sakit.

Hanggang ngayon sariwa parin sa kaniyang alaala kung paano binitawan ni Daryll, ang pagkakahawak niya sa kamay nito. Kung paanong umiling ito n’ung sinenyasan niyang huwag sundan.

Sa huli, hindi parin siya ang pinili ng binata. At nangangahulugan lamang ito na hindi siya ang nasa loob ng puso nito. Hindi siya ang pinaka-mamahal nito…na ang nobyo parin nito ang mas matimbang dito.

He didn’t realize it first, he planned just to hurt himself instead.

Napabalikwas siya at napukaw lahat ng kaniyang mga iniisip ng makitang gumalaw ang binata at mag-mulat ang mga mata nito.

Agad niya itong dinaluhan habang ang pag-aalala ay nanatili parin sa kaniyang pagkatao. “Are you okay? Is everything fine?” Agad niyang tanong sa binata ng hindi nawawala ang labis-labis niyang pag-aalala para dito.

Nakatitig lang si Daryll kay Quill mata sa mata. Bahagya pa niyang inilibot ang paningin hindi pinapansin ang pag-aalala sa mata ng binata. Iniisip niya kung bakit siya narito hanggang sa lahat bumalik sa kaniyang alaala. Lahat ng mga pangyayare.

“Nas’an si, Rio?” Agad niyang tanong at ng akmang tatayo na siya ay pinigilan siya ng binata.

Gumuhit ang sakit sa puso ni Quill, animo’y pinupunit iyon at ginugutay-gutay hanggat hindi nasisira.

Siya lang naman ang kasama nito, pero ibang lalaki ang hanap nito.

Palihim ang mapait na ngiting sumilay sa kaniyang mga labi. Ano pa nga ba ang i-e-expect niya? Hindi naman siya ang mahal nito. Like damn! Fuck!

“Rio, is not here, Daryll.” He answered trying to calm himself. “He leaves you.” He continued in a matter-of-fact.

Nakita niya ang pag-iling na ginawa ng binata, at ang isang butil ng luhang kumawala sa mga mata nito. Nalulungkot siya habang nakikitang malungkot din ito, gusto niyang sakalin ang sarili dahil sa planong hindi niya pinag-isipang mabuti kung ano ang kahihinatnan.

Binigyan lang niya ng sakit ang minamahal niya, dahilan para pati ang sakit na iyon ay tumagos sa puso niya.

“I need to find him.” Daryll said in a low voice but filled with determination. He faced him with his serious looked and now turning to anger.

Hindi maghihiwalay si Daryll at ang nobyo niya kung hindi dahil kay Quill…kung hindi dahil sa binatang ngayon ay nakatayo sa harapan niya, ito ang may kasalanan ng lahat. Kasalanan nito!

Kung hindi ito pumasok sa loob ng condo niya, kung hindi siya nito hinalikan, hindi sana nasira ang relasyon nilang dalawa ng nobyo.

“Why are you still here, leave me alone, Quill.” His voice was cold but yet filled with anger.

Quill was stay stilled when he heared him. His voice, his anger towards him. His coldness. It fucking hurt him right inside his heart.

“You’re not yet okay, i wont leave you.” He responded as if he didn’t feel hurt.

“I can stand by myself. I don’t need your help!” He can’t stop shouting at him. “It’s all your fault. Kung hindi ka sana pumasok sa buhay ko, edi sana hindi mangyayare ang lahat ng ito. Quill, ilang beses ko ng sinabi sa’yo na tigilan mo na ako, pero hindi mo ginawa! Ilang beses ko ng sinabing hindi pwedeng maging tayo, pero pinagpilitan mo parin. Ano bang mahirap intindihin sa mga sinasabi ko?—” magsasalita pa sana siya ng biglang may kumatok sa pinto at pumasok ang babaeng doctor doon.

Naputol ang kaniyang mga sasabihin, agad niyang pinunasan ang mga luhang pumatak sa kaniyang mga mata at inayos ang sarili.

“Kamusta, doc? How is he?” Si Quill na ang nag-tanong sa doctor.

Mukhang ilang naman magsalita ang doctor, siguro napakinggan nito ang pagtatalo nila—pero wala siyang pakialam. Wala siyang pakialam ngayon, ang gusto lang niya ay muling makabalik sa piling ni Rio. Sa piling ng nobyo niya.

“A-Actually, the patient, Daryll…” Hindi pa magawang sabihin ng Doctor, kung ano man ang imumungkahi nito. Halatang naiilang ito sa mga narinig. “He is the rare cases of pregnancy. He is pregnant.”

Awtomatiko siyang napatingin sa Doctor na makikita ang pagka-gulat sa kaniyang buong mukha na batid niyang siyang naging reaksyon din ng binata.

“What did you just say?” Quill asked the Doctor still in shocked.

Siya naman ay pinaka-titigan lang ang doctor habang ang gulat ay naroon parin sa kaniyang buong pagkatao. Binabasa niya ang emosyon ng Doktora iniisip niyang nagbibiro lang ito, ngunit seryoso ito…seryosong seryoso.

“What you just heard was right. Daryll is pregnant. I’ve runned lot of test with his blood and that’s i found out. The result is still the same. He is a male pregnant.” She said then she lend the papers to Quill. “See for yourself.”

Ilang minutong tinapunan ni Quill ng tingin ang mga papel ng resulta niyang hawak. Ilang minuto narin ang pagkalabog sa loob ng kaniyang dibdib. Makikitang bahagya ding nanginginig ang kaniyang kamay na kay hawak ng papel. Fuck!

Alam niyang hindi na bago sa kaniyang malaman na mayroong lalaking nabubuntis. Marami na siyang mga nakitang ganoon at iyon pa ay sa asawa ng kaniyang mga kaibigan. Ang asawa ng mga iyon na nagbubuntis din kahit mga lalaki.

Ang hindi lang talaga niya makuha kung bakit si Daryll pa, kung bakit isa pa si Daryll sa mga lalaking may ganoon. Dapat na ba niya itong ikasiya? Dahil alam niyang maraming beses ng may nangyare sa kanila at posibleng siya ang ama? O dapat na a niya itong ikagalit at ikainis sa isiping maaring hindi kaniya ang pinag-bubuntis nito? Maaring sa nobyo nito na nakakagalit mang isipin ngunit may posibilidad na mayroong nangyare sa dalawa.

Nang makabawi sa pagkabiga, agad hinabot ni Daryll sa kamay ni Quill, ang papel at matapang niyang binuksan iyon.

Rinig na rinig niya ang nakakabinging pag-tibok ng kaniyang puso. Sobrang kaba ang kaniyang nararamdaman habang sinisimulang basahin ang resulta.

Awtomatiko ang ginawa niyang pag-sapo sa kaniyang bibig ng tumambad sa kaniya ang mga katagang nagpapatunay sa kaniyang pagdadalantao. Halos hindi niya magawang makapaniwala, ang mga luha sa kaniyang mga mata ay paulit-ulit nagbagsakan habang paiiling-iling. Sa buong buhay niya wala pa siyang nakikitang lalaking nagbubuntis. Kasinungalingan ang lahat ng ito, hindi ito totoo! Hindi maari ito! Walang buntis! At lalong hindi siya buntis.

Naihagis niya ang papel at binalingan ng nakamamatay na tingin ang Doctor. “Hindi ‘yon totoo! Walang lalaking nagbubuntis! Wala kang kwentang Doctor!” Hindi niya mapigilang bulyawan ang Doktora, matapos ay agad niyang kinalas ang mga nakatakid sa katawan niya.

Nilampasan niya ang dalawa at mabilis lumabas ng silid. Patakbo siya palabas habang gulong-gulo ang isip. Sobrang dami at samu’t sari na ang mga iyon. Dadagdagan pa ba ng walang ka kwenta-kwentang resulta?

The fuck is wrong with this hospital! The fuck is wrong with the Doctor. She is carzy! She’s gone crazy! She shoud test herself instead! Fuck!

A man getting pregnant? Fuck! This is insane!

But could it be possible? Fuck hell! It’s not!

Pinulot muna ni Quill ang mga nagkalat na papeles sa sahig, kailangan niya itong ibigay sa kaibigan niyang Doctor upang masigurong tama nga kung ano man ang nakasaad doon. Pero may kung ano na sa puso niyang naniniwalang tama iyon, may posibilidad.

“I’m sorry Doc, i need to follow him.” He said then he went out after the Doctor positive responsed.

Agad siyang patakbong lumabas ng malaking gusali ng pagamutan. Agad niyang pinalibot ang buong paningin ngunit hindi niya nakita ang binata.

Kahit anong gawin niyang pag-lingos, hindi parin niya ito makita. Bagsak ang balikat niya ng wala na talagang pag-asang makita niya ang binata. Siguro ay nakasakay na ito sa taxi.

“I’m going to find you again, now that my guts told me your carrying my baby. There’s no reason to let you go. Not again, not this time.” He whispered before going inside the hospital. He needed to pay the bill first.

Matapos makababa ng taxing sinakyan, agad nag-tungo si Daryll sa loob ng kompanya upang hanapin ang taong mahal. Humingi ng tawad sa nobyo niya, at humingi rin ng pangalwang pagkakataon.

After paying the bills, Quill immediately get himself inside the car and he drive it as fast as he could.

Diretso siya sa bahay ng kaibigan niyang doctor. Upang makuha ang kasagutan.

Alam niyang nasa ospital pa ang mag-asawa. Kaya doon siya pumunta sa Romero’s hospital.

Matapos makarating ay agad siyang nag-tungo sa loob. Alam na naman niya ang pasikot-sikot sa loob ng ospital dahil ilang beses na siyang nakapasok doon. Alam din niya ang maaring pagtambayan ng kaibigan.

Agad niyang binuksan ang opisina ng kaibigan dahil alam niyang narito iyon, dala-dala niya ang mga papeles.

Nakita niyang mabilis nag-angat ng tingin ang kaibigan ng sandaling buksan niya ang pinto ng silid. Bahagya pa siyang nagulat ng makita ang mag-asawa na hubad ang pang-itaas na damit.

“Woahh.” Isang mapaglarong ngiti ang kumawala sa kaniyang mga labi at agad niyang iniwas ang tingin.

“Fuck you! Aguíre!” Rinig niyang galit na sigaw ng binata.

“I’m sorry bud, i didn’t mean to sneak in. I thought you’re just here alone so i came inside.” He said not facing the two. “You should blame yourself too, for not locking the door before doing something…erotic.” He just with a light laughed.

“Cut the crap! Why are you here?”

Agad siyang humarap sa binata ng malaman niyang bihis na ang dalawa. Tumuon ang kaniyang mga mata sa asawa nitong bakas ang pamumula ng mukha sa kahihiyang nararamdaman.

“Don’t worry, Moriz. I did not see anything!” He joke with laugh.

“Fuck you, Quill. Just say you want to say!” He cut his words.

He just laughed and handed him the result paper of Daryll’s test. “I just want to know, if that true and make sense? A pregnancy test result of, Daryll.”

Naging seryoso ang mukha ng kaibigan niya at pinaka-titigan ang papel nitong hawak, bago siya muling binalingan ng tingin.

“Well the result is clear, bud. Daryll is really pregnant. All the finding and tests was enough.” He said at the same time frowning. “How is this Daryll?” And a hint of a smile appeared on his lips. “Your leading man? You impregnate him? With your fucking sperm cell? Fuck! Bud, i didn’t know your into man too. Nice one, welcome to the club.”

“Whatever bud, i’m going. Continue what you’re doing earlier.” He said then went out of the office room.

Hindi maipaliwanag ang saya sa loob ng kaniyang puso. Ang ligayang kaniyang labis-labis na nararamdaman, ngunit mayroong pumipigil doon. Ang posibilidad na maaring hindi siya ang ama ng dinadala nito…ngunit siya man o hindi, mahal parin niya si Daryll. At handa siyang gawin ang lahat makasama niya lang ito. Wala na siyang pakialam kung sino ang ama ng bata, ang mahalaga ay mahanap niya ito ngayon. Mahalin at buong buhay niyang makasama.

Masaya ang bawat ngiting sumilay sa kaniyang mga labi. Walang mapagsidlang kasiyahan. Wala pa man sa puntong napaniwala na niya ang sariling buntis ang binata, ay hindi niya mapigilan ang saya at posibilidad na malapit na siyang maging ama. Mararanasan na din niyang maging ama.

Mabilis niyang pinatakbo ang kaniyang sasakyan. Ngayon naman ay tinatahak niya ang bahay ni Caleb upang tanungin ang kinaroroonan ng binata. Sana lang, sa panahong ito mahanap na ng kaniyang kaibigan ang kinaroroonan nito…

To be continued…

Axll_Aceberos|A.A.

CHAPTER 43

Chapter 43

HALOS bagsak ang balikat ni Daryll ng hindi niya makita ang nobyo niya. Ilang beses na niyang paulit-ulit na tinanong ang mga empleyado sa loob ng kompanya ngunit iisa lang ang sagot ng mga iyon. Wala silang alam.

Walang siyang magawa kundi lisanin ang kompanya at maglakad-lakad, wala siya sa kaniyang sarili dahil sa samu’t saring emosyong nararamdaman. Bigla-bigla na lang ay pumapatak ang luha sa kaniyang mga mata na agad naman niyang pinupunasan. Nangangambang makita siyang umiiyak ng mga taong nakakasalubong niya.

Ngayon ramdam na ramdam na niya ang sakit, ramdam na niya ang kirot at ang hapdi. Ngayon dapat na ba niyang pagsisihan ang lahat? Dapat na ba siyang magsisi na nakilala niya si Quill? Pagsisihan yung mga nangyare sa kanila?

Damn! Damn it!

Lahat talaga ng kasiyahang nararanasan sa mundo ay may kapalit na lungkot.

Bigla-bigla ay pumasok sa kaniyang isip ang sinabi ng Doktora. Wala sa sariling napatigil siya sa paglalakad at awtomatikong napasapo siya sa kaniyang tiyan.

Pa’no kung totoong buntis nga siya? Pa’no kung may posibilidad mangyare ang imposibleng mangyare? Ano ang gagawin niya?

Shit!

Agad niyang binura sa kaniyang alaala ang mga pumapasok sa kaniyang isipan. Mali ito! Mali ang mga iniisip niya, hindi mangyayare ang batid niyang imposibleng mangyare. Kahibangan lang ang lahat!

Sinimulan muli niyang maglakad sa kawalan habang iniisip kung saan siya paroroon ngayon.

Maya-maya pa ay may pumarang van sa harapan niya, may mga kalalakihang lumabas doon at mabilis na lumapit sa gawi niya. Hindi niya makilala dahil naka-suot ng takip pang mukha ang mga iyon, doon palang ay labis na kaba ang kumalabog sa kaniyang dibdib.

Bago pa man siya makapalag at makapag-react ay agad may tumabon sa kaniyang bibig, na mawawaring isang panyo. Pilit niyang sinisigaw ang salitang tulong ngunit nawalan iyon ng silbi at unti-unti ay nanghina ang kaniyang katawan. Animo’y tinakasan siya ng lakas. At ang buong sistema niya ay unti-unting nawawalan ng gana…hanggang sa pati ang talukap ng mga mata niya ay kusang bumagsak hanggang sa tuluyan ng pumikit.

Isa lang ang nasa isip niya, ang lalaking mahal niya na tulungan siya sa panahong nasa binggit siya ng kapahamakan.

Nagising siya sa isang silid. Awtomatiko niyang nasapo ang kaniyang ulo habang na bahagyang nananakit habang inaalala ang mga nangyare.

Awtomatiko siyang napabalikwas ng bangon at agad sinuri ang buong lugar. Nasaan ako? Tanong niya sa kaniyang sarili.

Heto parin ang bilis ng pagtambol ng kaniyang puso. Paulit-ulit niyang tinatanong sa kaniyang sarili kung saan siya dinala ng mga taong kumidnap sa kaniya? At sino ang nagpakidnap sa kaniya? Anong intensyon ng taong iyon para kidnap-in siya?

Agad siyang lumapit sa pinto, nanginginig ang mga kamay niyang hinawakan ang doorknob at pinihit niya iyon pabukas. Nagtaka siya ng makitang nabuksan niya ang pinto.

Ganun parin, mabilis parin ang tibok ng kaniyang puso sa sobrang kaba niyang nararamdaman. Halos kainin na siya ng matinding kaba.

Matapos niyang masigurong walang tao sa labas ay nagmamadali siyang lumabas. Dahan-dahan ang ginawa niyang pag-hakbang upang hindi iyon gumawa ng ingay. Inilibot niya ang buong tingin sa paligid, maganda iyon at mukhang mayaman ang may-ari, ngunit hindi iyon ang inaalala niya. Ang iniisip niya ngayon ay kung paano makalabas sa bahay na ito ng hindi siya namamalayan.

“You’re awake.” Isang baritonong boses ang pumukaw sa kaniya at napakinggan niya iyon sa bandang likuran niya. Pamilyar din ang boses na iyon, hindi siya maaring mag-kamali.

Sa isiping iyon ay agad siyang bumaling sa likuran niya at tumambad sa kaniya, walang iba kundi si, Quill. Lahat ng mga tanong sa kaniyang isipan ay lahat na sagot.

Ang taong nagpa-kidnap sa kaniya ay walang iba kundi si Quill. Walang iba kundi ito!

“Saan mo’ko dinala? At anong pakana itong pinag-gagagawa mo?” Sarkastiko niyang tanong habang may diin ang bawat katagang inilalabas ng kaniyang bibig.

Tahimik lang na nakatitig sa kaniya ang binata bago ito nagsalita. “I made you dinner. Alam kong wala ka pang kinakain.” Sabi nito habang seryoso ang lumabas sa bibig. Hindi man lang nito nagawang sagutin ang kaniyang tanong kanina.

“Eat it! I don’t need it!” Pabalang niyang sagot at tinalikuranna niya ang binata. Sinimulan niyang hanapin ang daan palabas ng bahay.

Every passing minutes, frustration and anger filled him. It’s because he can’t find his way out. It’s like a huge house with no exit.

Kanina pa siya pabalik-balik. Kung saan-saan siya nagsusuksok ngunit wala talaga siyang mahanap na daan. Hindi niya alam kung saan ang daan palabas ng bahay na ito.

Nang mapagod at wala na siyang pag-asang mahanap ang daan ay agad niyang binalikan si Quill. Galit na galit siya dito.

“Where the hell is the way out of here? I want to go home. Show me the way!” Frustrated na wika niya.

“I wont.” Tipid nitong sagot bago pumihit patalikod sa kaniya.

Naiwan siyang nakatanga habang nakatingin sa papalayong bulto ng binata. Galit na hinakbang niya ang paa at sinundan niya ang binata. Kinapitan niya ito sa braso at pinihit paharap sa kaniya.

“Where’s the way out! Let me out!”

Seryoso paring tumutig ito sa kaniya. “I wont show you, Daryll. You need to be with me forever—” hindi na nito natuloy ang sasabihin, malakas niya itong sinuntok sa mukha ngunit hindi man lang iyon gumalaw o natinag. Nanatili lang iyon sa posisyon nito na animo’y balewala lang dito ang ginawa niya.

“Nahihibang kana ba? Quil, anopa bang gusto mo! Bakit mo ba ginagawa ito? Gusto ko ng umalis dito! Gusto ko ng lumayo sa’yo. Ni ayaw na kitang makita, ni ayaw kitang maamoy. Kaya pakiusap lang! Ilabas mo na ako dito! Ituro mona ang daan palabas!” Hindi niya napigilan ang sarili kundi sumigaw at singhalan ang binata.

“Hindi tayo lalabas ng bahay na ito Daryll, hanggat hindi mo ako natututunang mahalin—”

Muli ay naputol ang iba nitong sasabihin ng muli niyang bigyan ng malakas na suntok sa kabilang mukha ang binata. Tulad ng una ay hindi lang din ito natinag, nanatili sa kung anong posisyon nito kanina.

“You’ve gone crazy, Quill. You’re craz—”

“Crazy inlove with you, Daryll. It’s you who made me crazy.” He cut his words. “I already said my condition. As long as you don’t love me back, then there’s no way to get out of here. No way.” Sabi nito at tinalikuran na siya. “May pagkain sa lamesa niluto ko, incase you get hungry—bet you’re hungry, you can eat.” Ang mga katagang huling nasabi ng binata bago ito pumunta sa salas, hiniga ang sarili at ipinikit ang mga mata.

Nakatanga siya habang nakatitig sa likod ng nakahigang binata. Hindi na niya alam kung anong gagawin. Kung saan tutungo at kung anong mangyayare sa kaniya. Basta ang alam lang niya ay kailangan niyang maka-alis sa lugar na ito! Kailangan niyang maka-layo sa nahihibang na si Quill.

Sahalip na pumunta siya sa kusina at lamanan ang nagugutom niyang tiyan, ay mas pinili na lang niyang hanapin ang pinto palabas sa bahay na ito. Nasisiguro niyang may pinto ito, at kailangan niyang mahanap ano man ang mangyare.

Ilang minutong paghahanap ngunit wala talaga siyang makita. Naghanap na siya sa itaas sa kisame ng bahay ngunit wala. Sa kusina, sa sa salas, sa loob ng kwarto at kung saan-saan pa. Ngunit sa huli bigo siyang makita ang daan palabas. Hindi niya nagawang makita ang daan upang makalabas sa bahay na ito.

Nag-aalburoto na ang tiyan niya ngunit tiniis niya ang sarili. Mas mabuting magutom kaysa lamnan ang tiyan niya ng pagkain na niluto ng binata. Hindi niya ito maatim.

Naupo siya sa isang bangko, habang sapo-sapo ang kaniyang tiyan. Fuck ! How can i leave this fucking house, with no exit?!

Lumipas pa ang ilang minuto. At mas lalong nananakit ang tiyan niya, gustong-gusto ng malamnan.

Tumayo na siya at tinungo ang salas, nakita niyang mahimbing na natutulog si Quill sa sofa, hindi niya alam, pero agad rumehistro ang inis niya sa binata. Naiinis siyang makita ito, mapalapit dito, o di kaya naman ay madikit dito. Inis na inis siya.

Hinayaan na lang niya ito, wala ja siyang ibang nagawa kundi ang tunguhin ang kusina at doon ay kainin ang kaniyang pride—ang pagkain niluto ng binata.

Naiinis siyang sumubo doon. Naiinis siyang malaman na ang pagkaing ito ay niluto ng binata! Damn!

Maya-maya pa ay unti-unting nawala ang inis sa kaniyang mukha. Hindi man niya aminin ngunit nagustuhan niya ang pagkain. Hanggang sa tuluyan na niyang kinain ang masasarap na lutong iyon.. I didn’t remember, Quill is a good cook. I didn’t see him cooking either or maybe i’ve seen him, but not tasty like this. Who would it be? Kaming dalawa lang naman ang tao dito. Hindi naman pwede ako ang mag- luto . Ano ? Nagluluto ako ng tulog ? Isa pa, hindi rin ganito __ kasarap kung ako man ang nag- luto . Damn!

Sa salas ay tanaw ni Quill si Daryll na magang kumakain. He told me he don’t like the food. But what is happening now? Thanks to Gord , he is really good at cooking.

Bumalik siya sa pagkakahiga sa sofa kahit hindi siya gaanong komportable. Maliit para sa kaniyang katawan ang sofa, hindi rin siya masyadong makagalaw.

Ipinikit niya ang mga mata at biglang pumasok sa kaniyang isipan ang mga nangyare kanina. Ang tulong na ginawa ng kaniyang mga kaibigan upang makapag-sama silang muli ay napaka-laking tulong para sa kaniya.

Si Caleb na nagpursiging hanapin ang binata. Si Exequile, Luis, Carlosz, Jonax, at Vicente na tumulong sa kaniya upang kidnap-in ang binata. And take note—he paid them 100 pesos, for returning the favor. At si Gord, na nagluto ng masarap na pagkain para sa mahal niya.

” Sobrang __ kuripot mo! Bilyonaryo __ tapos isang daan lang? Ang hirap __ kayang ng ginawa naming pagkidnap __ diyan sa mahal mo. Tapos 100 pesos lang? Pero pwede __ narin . Pamasahe .” Pumasok sa kaniyang alaala ang sinabi ni Jonax sa kaniya. At iyon ay ikinatawa ng lahat.

Mga bilyonaryo, isang daan lang pinanghihinayangan pa. How lunatic they are!

Matapos kumain ni Daryll ay agad niyang iniligpit ang pinag-kainan. Muli ay bumalik siya sa paghahanap ng daan patungo sa labas.

It could be here somewhere else.

Bagsak ang balikat niya ngunit hindi talaga niya nagawang makita ang kaniyang hinahanap. Wala talaga daan at hindi niya alam kung saan ang daan nito. Sobrang ganda ng bahay ngunit hindi man lang niya makita ang daan. Wala man lang siyang mapag-hinalaan sa mga bagay dito na posibleng maging daan palabas.

Fuck!

Wala siyang ibang nagawa kundi ang bumalik sa kamang pinanggalingan niya kanina. Pero bago siya pumasok ay naisipan niyang tanawin ang binata. Hirap ito sa katayuan nito, malaki ang binata para sa sofa at talagang masasabing hindi ito kaysa.

Damn! Bahala na ito! Ito ang nagpumilit na doon matulog! Wala siyang magagawa. Bahala ito! Naiinis siya dito! Kung pwede nga lang niya itong patayin ay kanina pa niya ito napatay. Kainis!

Muli ay tinahak na niya ang kwarto pinanggalingan. Agad siyang humiga sa kama ng siya’y makapasok. Pinilit niyang ipikit ang kaniyang mga mata ngunit sa huli ay kusa iyong nagmumulat.

Pumapasok sa kaniyang alaala ang binata, alam niyang hindi ito komportable sa sofa. Gusto niyang ayain itong matulog sa tabi niya. Damn! Why am i worried about him? It’s his fault. Naiinis ako sa kaniya . Bahala siya! Bahala siya sa buhay niya!

Nakarehistro parin ang inis sa kaniyang isip. Habang ang inis ay patuloy paring nakarehistro sa kaniyang mukha.

Ilang minuto pa ang lumipas ngunit hindi niya magawang makatulog. Hindi man niya aminin ngunit nag-aalala talaga siya sa lalaking nasa labas ng kwartong kinalalagyan niya. Sa salas na hindi komportableng nakahiga sa sofa.

Damn it!

Ganun paman ay pinilit parin niya ag sarili niyang makatulog. Kailangan niyang makatulog, at kalimutang isipin ang binatang nagkulong sa kaniya sa lugar na ito.

Siguro bukas na lang niya gagawan ng paraan upang makaalis siya sa bahay na ito. Bukas na lang siya maghahanap ng daan palabas. Sana nga may makita siya…sana nga…

To be continued…

__ **__ ** Axll_Aceberos|A.A.

CHAPTER 44

Chapter 44

MAAGANG nagising si Daryll. Medyo inaatok pa nga siya dahil malalim na ang gabi n’ung nakatulog siya.

Magwawala na sana siya ng makitang nasa iba siyang kwarto ng mapag-tanto niyang si Quill nga pala ang may kagagawan kung bakit siya narito. Tch!

He blew a loud breath.

Gusto sana niyang bumangon ngunit hindi na lang niya ginawa. Isa pa, si Quill lang naman ang makikita niya. Hanggang ngayon ay inis parin siya dito. Maalala lang nga niya ang pagmumukha nito ay nagpupuyos na siya sa inis. Kakainis!

Nagtalukbong na lang siya ng kumot na animo’y nasa paligid lang ang binata at ayaw niyang makita ito. At sa kasamaang palad, nakarehistro na siguro ito sa kaniyang utak dahil sa tuwing ipipikit niya ang mga mata narito ang binata. Ginugulo ang buhay niya! Damn!

Wala siyang nagawa kundi ang umupo na lang sa kama. Bigla ay naisip na naman niya kung paano siya makakalabas sa bahay na ito.

“I did tried everything. I did look for the entrance but i can’t find it.”

Nahilot niya ang sariling sentido ng bahagyang manakit iyon. Wala talaga siyang maisip na daan palabas dito, walang wala. At hindi niya alam kung kailan siya makakalabas. Kung hanggang kailan niya makakasama si Quill.

Napukaw ang kaniyang pag-iisip ng marinig niya ang tatlong sunod-sunod na katok sa pinto.

“Eat with me, Daryll. The food is tasty, i’m afraid you’ll missed it.” Quill said enough for him to hear it.

“I don’t like it! Go away!” The moment he heard his voice, it made him feel irritated. “Nakakainis!”

Awtomatiko siyang napatingin sa pinto ng biglang bumukas iyon.

Great! So great! Hindi nga pala niya nasara ang pinto. At kung maisasara man niya, alam niyang may susi ito para ipambukas.

Agad niyang sinaklob sa kaniyang mukha ang kumot at nagkunwaring natutulog.

Rinig niya ang mga yabag ng binata na unti-unting palapit sa gawi niya. Medyo lumubog din ‘yung kama dahilan ng pagkakalulan nito.

“Daryll.” Malambing ang boses na pagtawag nito sa kaniya pero hindi siya umimik, bahala ito. Bahala ito sa buhay nito! “Do you really want to get out of here?”

Awtomatikong nagpantig ang tainga niyang nakikinig lang sa binata. Agad niyang inalis ang pagkakatabon ng kumot sa mukha niya at tumingin siya sa binata.

Sinusuri din ng mga mata niya ang binata kung totoo ang winika nito, kitang-kita niyang seryoso ito kaya tumango na lang siya bilang sagot.

“Then here’s my condition.” Pauna nitong sabi at bahagyang umayos pa sa pagkaka-upo. “Just be nice to me and everything will be okay.”

Be nice? Talagang hiningi pa nito na maging maayos ang pakikitungo niya dito! Kung hindi siya nito kinidnap at dinala sa bahay na itong walang pintong paglalabasan. Baka maging maayos pa ang pakikitungo niya.

Damn!

Kahit sobra ang inis niyang nararamdaman sa binata ay tumango na lang din siya bilang pagpayag. Ano pa nga ba ang pagpipilian niya? Kung hindi siya susunod sa kondisyon ng binata, mas lalong hindi siya makakalabas sa bahay na ito.

Bahagya pa siyang nagulat ng lumapit ang binata sa kaniya, seryoso ang pagtitig nito sa mga mata niya habang palapit ng palapit.

Hindi niya magawang ikalma ang puso niyang nagwawala sa loob ng dibdib niya, animo’y gustong tumakas sa loob niya at hindi na bumalik.

Nang malapit na ito na halos konting hibla na lang ang layo ng mga labi nito sa mga labi niya. Agad niyang hinarang ang kamay niya sa dibdib nito upang hindi ito tuluyang makalapit sa kaniya.

“What are you doing?” He asked in a low voice.

“Remember be nice.” Sabi nito at doon ay inilapat ang mga labi nito sa mga labi niya.

Damn! His soft lips! His fucking soft lips is now pressed against him. The fucking pleasure. The heat of every part of his body is now growing bigger and bigger.

Even if he don’t want to admit it, he missed this. He missed his kisses—even his touched and even making love to him. God!

Unti-unti ay ipinikit niya ang mga mata. At ng akmang igagalaw niya ang kaniyang mga labi upang tugunin ang halik nito ay bigla na lang nitong pinutol.

“Get up, i already prepared our breakfast.” He said then he stood up. He started walking and get himself out of the room.

Nagpupuyos ang inis sa kaniyang loob, ramdam niya na animo’y nabitin siya sa halik na iyon. Na siya namang totoo. Ni hindi man lang siya binigyan ng pagkakataon na palalimin ang halikan na iyon! Nakakainis siya! Nabubwusit na naman siya sa lalaking iyon!

Tumayo siyang halos magsalubong ang kilay sa inis na nararamdaman niya. Agad din siyang naglakad at sumunod sa lalaki.

Ano ba itong pinasok ni Quill? Alam niyang hindi siya ang mahal ng binata ngunit pilit parin niyang pinagsisiksikan ang sarili. Damn it!

Muli ay naalala niya ang paghalik niya sa binata kani-kanina lang. Ni hindi man lang nito nagawang tugunin ang mga halik niya, ibig sabihin ayaw na talaga sa kaniya nito. Nangangahulugan lang ito na wala na itong nararamdaman para sa kaniya.

Ewan, hindi na niya alam kung anong gagawin. Basta ang alam lang niya ay hindi niya ilalabas sa loob ng bahay na ito ang binata hanggat hindi siya ang laman ng puso nito.

At para mangyare iyon, kailangan niyang maging mabuti dito. Kailangan niyang suyuin ito hanggang sa makuha niya ang loob nito.

Lalo na ngayon at alam niyang buntis ito, hindi niya kayang pakawalan ang binata. Sobrang mahal niya sa puntong kahit sino pa man ang ama ng sanggol na dinadala nito, wala na siyang pakialam. Basta nasa kaniya ang dalawa.

Nang makarating si Daryll ay agad niyang natanaw si Quill, na naka-upo sa harap ng hapag-kainan. Ngumiti ito sa kaniya, na siya namang ikinataas ng kilay niya.

Ganun pa man ay hindi na lang niya iyon pinansin. Kahit sobrang naiinis siya sa ngiti nito, sa lahat ng bagay na may konekta dito. Naiinis siya! Sobra.

Umupo na siya at tinapunan ng tingin ang mga pagkain. Agad nanubig ang bagang niya sa sarap ng mga pagkain sa paningin niya. Parang gusto tuloy niyang ilagay sa bibig niya at ubusin lahat. Huwag ng tirhan ang mokong.

Maya-maya pa ay nagsimula na silang dalawang kumain, naiilang siyang kasalo ito kaya limitado ang bawat pag-subo niya. Sino ba naman kasi ang hindi maiilang kung panay ang pag-tapon ng tingin nito sa kaniya. At kapag nahuhuli niya, parang wala lang dito at talagang nginingitian pa siya. Tch!

He don’t want to see those sweet smile of him, so he just focus silently eating…not making a single sounds.

“Why don’t you eat more, baby?” He said with seductive tone.

Awtomatiko siyang nai-angat ang ulo at nag-tama ang kanilang paningin ng binata. Agad niyang nairap ang paningin ng ngitian siya nito.

Hindi niya alam pero hindi na tulad ng dati ang nararamdaman niya. Dati halos, ikamatay ng puso niya makita lang ang ngiti nito pero ngayon inis na inis na siyang makita ang matatamis nitong ngiti. Lalo na ang gwapo nitong mukha,naiinis siya.

“Stop calling me baby.” He said with his face low. Quill just chuckled.

Muli ay nakaramdam na naman siya ng inis. Lalo na sa paraan ng pag-tawa nito, naiinis siya. Kinaiinisan niya sa buong buhay niya ang binata.

Muli ay inangat niya ang kaniyang ulo at sinalubong niya ang mga titig nito—mga titig nitong nakakainis din! Hell!

“Kelan nga pala ako, makakalabas dito?” Tanong niya kapag-kuwan.

“It depends.”

“Depends on what?!” He can’t stop making his voice loud.

“Depends on how you treat me nicely.” He answered.

He just rolled his eyes after he got the answer. Muli siyang nagbaba ng tingin at itinuon ang kaniyang pansin sa kinakain.

Muli ay napatingin siya sa binata. At ang kaniyang mga titig ay napunta sa gilid ng labi ng binata. Damn! May pasa sa magkabilang labi nito at iyon ay dahil sa pag-suntok na ginawa niya dito.

Kumidlit ang konsensya sa kaniyang puso. Kagagawan niya ang pasa sa mukha nito.

Agad niyang iniwas ang tingin ng bumaling ang pansin nito sa kaniya…

Natapos silang kumain ngunit hindi siya nabusog. Hindi kasi niya nagawang kumain ng madami dahil sa lalaking walang sawa siyang pinaka-titigan.

Siya na ang nag-imis ng mga pinagkainan nilang dalawa. Ang mga tirang pagkain ay inilagay niya sa ref, mamaya na niya ito kakainin kapag wala na sa paningin niya ang binata. Hanggang ngayon kasi ay nag-aalburoto parin ang tiyan niya.

Nagtataka lang siya, hindi naman siya ganoon kalakas kumain pero bakit tila ngayon nagbago na? Ano bang nangyare sa kaniya?

Lately din, pansin lang niya na medyo tumataba siya. Hindi na niya maramdaman ang maskulado niyang katawan. Medyo lumalaki na rin ang tiyan niya, sa kabusugan siguro.

Matapos ang mga ginawa niya ay diretso na siya patungo sa kwarto. Wala rin naman siyang gagawin sa labas. Makikita lang niya ang binatang kinaiinisan niya.

“Daryll,” pagtawag nito sa pangalan niya dahilan para mapatigil siya sa ginagawa at mapaharap sa binata. Naka-upo ito sa mahabang sofa sa salas. “Let’s movie.” Pag-aya nito sa kaniya.

“I don’t like.” Sagot niya at pumihit na siya patalikod. Nagsimula na rin siyang maglakad at pumasok sa loob ng kwarto.

Bagsak ang katawan niyang inihiga sa malambot na kama ng makapasok. Ang tingin niya ay nasa taas ng kisame, naglalakbay na naman muli sa kawalan ang kaniyang naglalarong isipan.

Maka-ilang ulit niya ibinaling ang kaniyang katawan sa gilid ng kama. Baling sa kabila, tapos ibabaling na naman niya sa kabila. Damn!

Na bo-bored na siya dito. Wala naman kasi siyang magawa! Wala siyang maisip. Gusto man niyang ipikit ang kaniyang mga mata at matulog ngunit hindi naman siya hinahayaan ng katawan.

Damn this!

Bumangon na lang siya at nag-tungo sa loob ng bathroom. Siguro maliligo na lang siya upang may magawa…

Narito si Quill sa salas, balak sana niyang manuod ngunit wala naman siyang kasama. Ayaw din naman siyang samahan ng binata.

Napapukaw pa ang pagliliwaliw ng kaniyang isip ng marinig niya ang pag-iingay ng telepono. Agad niyang dinukot iyon sa loob ng bulsa niyang suot at tinignan ang tumatawag.

Iyon ay walang iba kundi ang doctor niyang kaibigan. Si Axll.

“What’s up bud? Why do you call?” He asked after answering the call.

“So…Daryll is really your leading man? Your lover?” Mapang-usisa nitong sabi.

Tch! Tumawag lang pala ang kaibigan niya para humagilap ng chismis. Akala niya may importante na itong sasabihin. Damn it!

Hindi na rin naman siya magtataka kung kanino nito nalaman. Madaldal talaga ang mga kaibigan niya.

“You kidnap him? And brought him to your basement? Fuck bud! You did the same as Vicente. You two are kidnappers.” Panunudyo nitong sabi sa kaniya.

“I don’t care! Fuck you, Romero!” He cursed him then he ended the call.

Tumawag lang pala para asarin siya. Tch!

Inihilig na lang niya ang kaniyang ulo sa sofa. Habang hinihilot ang kaniyang leeg na hanggang ngayon ay nananakit parin. Dahil siguro ito sa hindi niya komportableng pagtulog sa sofa.

Matapos maligo ni Daryll at makapag-bihis ay naisipan niyang lumabas ng kwarto. Hinanap ng kaniyang mga mata ang binata.

At nakita niya ito sa kung saan huli niya itong nakita…sa salas. Bumaling ang kaniyang tingin sa binatang bahagyang hinihilot ang leeg at katawan. Paminsan-minsan ay gumuguhit din ang kirot sa mukha nito habang hinihilot ang balikat naman nito.

Naisip niyang gawa iyon sa hindi nito maayos na kalagayan ng pag-tulog kagabi. Malakas siyang napa-buntong hininga at ang kumidlit na konsensya sa loob niya ang naghatak sa kaniyang ihakbang ang paa palapit dito.

Tumingin ito sa kaniya, ngumiti at umayos ng tayo. Upang bigyan siya ng espasyo pa-upo.

Umupo siya at seryosong pinakatitigan ang binata. Bago kusang bumuka ang kaniyang bibig at kusa ding may lumabas na boses doon.

“Masakit ang likod mo?” Tanong niya kapag-kuwan.

Matagal itong napatitig sa kaniya na animo’y sinusuri ang bawat tingin niya, bago ito tumango bilang pagsagot.

“Do you want me to massage you?” Bahagya pa siyang nagulat sa sinabi. Gusto niyang bawiin ngunit huli na ang lahat. Tumango na ang binata. Fast respond! Damn!

To be continued…

__ Axll_Aceberos|A.A.

CHAPTER 45

Chapter 45

TULAD nga ng sinabi ni Daryll, sinunod nga niya ang sinabi niya. Hinilot niya ang balikat ng binata sa paraang alam niya. Maging ang leeg nito ay hinilot din niya.

Medyo nakakaramdam ang siya ng pag-kailang, sa tuwing dumadampi kasi ang kamay niya sa balikat nito at sinisimulan niyang mag-hilot; saka naman ang panay nitong ginagawang pag-ungol. Mahina lang iyon ngunit sapat na para marinig niya.

Bukod sa pagka-ilang nakakaramdam din siya ng kakaiba na hindi dapat niiya nararamdaman.

It feels like he is turned on by his groaned and moaned. It feels something inside him shivering. It feels like the butterfly inside of him, trembling and tickling his stomach.

“Uhmmmm…right there, Daryll. You’re hands so soft.” Quill again moaned.

Nakagat niya ang pang-ibabang labi dahil sa pag-ungol ng binata. Wala siyang dapat maramdaman pero bakit nadadarang ang buong pagkatao niya sa ungol nito. Damn!

“Done.” Sabi niya at agad inalis ang kaniyang kamay sa balikat ng binata. Ayaw niyang kung saan pa mapunta ang hilot na iyon, lalo’t alam niyang unti-unti ng nadadarang ang kaniyang katawan. Baka maya-maya ay pagtaksilan na naman siya nito. Hindi iyon maari.

Tumayo na siya at ng akmang aalis na siya ay hinawakan ng binata ang kamay niya at hinatak siya palapit dito.

Napa-upo siya sa mga hita nito, sa sentro ng pagkalalaki nitong nararamdaman niyang matigas… Damn he is in full erect—this can’t be happening. He knows what will happen next and he need to prevent this now.

Akmang tatayo na siya ng iyapos ng binata ang kamay nito sa kaniya. Hindi niya magawang makapalag. Lalo nakatutok ang baril—damn!

“Let me go, Quill. Stop hugging me.” He said and forced himself to escaped but failed.

“Play nice, Daryll. That’s your tasked.” He whispered on his ear.

Sunod sunod ang ginawa niyang pag-lunok. Hindi siya komportable sa posisyon nilang dalawa, lalo’t ramdam na ramdam niya ang pagkalalaki nitong batid niyang tigas na tigas. Natatakot siyang madarang at mabuhay ang init sa kaniyang katawan. Ngayon palang ay dapat na niyang patayin ang baga bago pa ito kumalat at lumikha ng malakas na apoy.

“Quill,” pabulong niyang sabi na mauulinigang pa-ungol iyon. Damn! It’s starting. His voice—God.

“Wala pa akong ginagawa, umu-ungol kana agad. Pa’no pa kaya kung may gawin na ako.”

Ramdam niya ang kiliting nananalatay sa kaniyang buong pagkatao sa tuwing bubulong ang binata sa kaniyang tainga. Ang mainit nitong hininga ay umaakit sa kaniya. Damn it!

“Ohh—.” Nakagat niya ang pang-ibabang labi ng malamang uungol na naman siya.

Dinidilaan kasi nito ang malambot na parte ng tainga niya. Iyon ang nagiging dahilan ng pagka-buhay ng mga nasa loob niya. Good God. Save him. Save him..

Napasinghap pa siya ng bumaba ang mga labi nito at humalik sa leeg niya, ramdam din niyang sinisinghot-singhot nito ang natural niyang amoy.

Sahalip na huwag pahintulutan ang binata sa anumang balak nitong gawin, talagang ibinaling pa niya ang kaniyang mukha sa ibang direksyon upang maging malaya ang binata sa ginagawa nitong paghalik sa leeg niya.

Nagbibigay ng kiliti at sarap sa kaniyang kaibuturan ang paghalik nito sa leeg niya dahilan para ang mumunting-ungol sa kaniyang bibig ay nagsisilabasan ng kusa.

“S-Stop t-this. Stop it, Q-Quill—uhmm..”

Napapangiti na lang si Quill sa mga napapakinggan niya. Pa’no nga ba niya magagawang tumigil kung sa bawat pagpapatigil nito sa kaniya ay idinadaan sa salitang pa-ungol.

It’s turning him on more and more. It turning his cock on. Becoming erect more and more.

Pinagapang niya ang mga kamay at ipinasok niya iyon sa loob ng damit ng binata. Agad niyang sinapo ang dibdib nito at nilaro ng kaniyang daliri ang magkabilang utong ng binata.

“Fuck! Quill—uhmm.”

Nakapikit ang mga mata ni Daryll habang ninanamnam niya ang sarap sa bawat ginagawa ng binata sa kaniya. Kaninang gusto niya itong pigilan, ngayon nawala na sa kaniyang isipan. Ang gusto na lang niya ay ang ligayang nararamdaman sa piling nito. Ang sarap na naglalakbay sa buong kaibuturan niya.

Kusang gumalaw ang kaniyang kamay at napunta iyon sa ulo ng binata. Banayad niyang nasambunutan ang buhok nito habang patuloy lang ito sa paghalik—pag-iwan ng marka sa leeg niya.

“Quill…uhmm.” Muli ay may tumakas na namang ungol sa kaniyang bibig. Ramdam din niya ang init sa kaniyang katawan. God!

Nasa kalagitnaan si Quill ng pagpapaligaya sa binata ng biglang pumasok sa kaniyang isipan ang dapat niyang gawin.

Ayaw niyang magalit ito sa kaniya, at plano niyang suyuin ito para mahalin siya. Hindi sa ganitong paraan. Dati ito ang paulit-ulit niyang ginagawa sa binata—paulit-ulit niyang itong pinupwersang makipag-talik sa kaniya, at sa akala niyang mahal siya nito, hindi pala. Kaya babaguhin niya ang mga nakasanayang gawin. He need to be a gentleman, a good person—Quill’s new version. Baka doon ay magustuhan at mahalin na siya ng binata.

Agad niyang itinigil ang ginagawa. Inilayo din niya ang mukha niya sa leeg nito, at unti-unting tinanggal ang pagkakapasok ng kamay niya sa loob ng damit nito.

“I’m sorry, Daryll. I shouldn’t have did that. I’m just excited. Sorry.” He said sounds like begging for forgiveness.

Hindi maipinta ang mukha ni Daryll ng tumigil ang binata sa ginagawa nito—pati siya ay nakaramdam ng pagkabitin dahilan para ang inis sa kaniyang mukha ay rumehistro.

Malawak ang pagkaka-kunot ng kaniyang noo. This is fuck!

“Bahala ka sa buhay mo!” Tumayo na siya at nagmamartsang naglakad patungo sa kwarto. Binuksan niya iyon at ng makapasok ay malakas niyang sinarado.

“Nakakainis! Nakakabwisit! Baliw na lalaki. Argh!” Paulit-ulit niyang sigaw nang may buong pagmamaktol.

Sukat ba naman na bitinin siya gayong nasa kalangitan na siya. Ayan tuloy ubod lakas ng pagkakabagsak niya sa lupa.

“Bwisit!” Napasambunot pa siya sa sariling buhok dahil sa inis na nararamdaman niya. Sobra-sobrang inis.

Lukot na lukot ang kaniyang mukha na umupo sa gilid ng kama. Kung may taong magbibiro ngayon sa kaniya ay baka masuntok niya sa abot langit na inis niyang nararamdaman.

Pinaglololoko lang siya ng binata! Ginawa nito iyon para bitinin siya. May pahingi-hingi pa ito ng tawad! Bwisit siya!

Humiga na lang siya sa kama at pinilit niya ang sariling makatulog kahit hindi naman siya nakakaramdam ng antok…

Naguguluhan si Quill habang nakatanaw parin sa kawalan. Kunot ang noo niya at hindi niya makuha ang ibig sabihin ng binata. Di’ba sinabi nito na tumigil siya, bakit ngayong tumigil siya sa ginagawa tsaka naman ito nainis sa kaniya?

Nahilot na lang niya ang sariling sentido ng bahagyang manakit iyon dahil sa kaniyang pag-iisip.

Wala siyang ginawa kundi ang ilabas ang kaniyang telepono at maghanap ng impormasyon tungkol sa taong nagbubuntis. Wala pa siyang alam, marahil ay kailangan niyang malaman kung ano ang mga nangyayare sa mga nagdadalantao.

Matapos niyang i-type sa kaniyang telepono ang gusto niyang malaman ay agad maraming naglabasan doon.

Tungkol sa pabago-bagong ugali ng mga nagbubuntis. Minsan na iinis, minsan naman masaya. I know why you’re angry. It’s because you’re pregnant, Daryll. He thought and a smiled appeared on his lips.

Marami pa siyang ibang mga nalaman. At talagang marami siyang nakuhang impormasyon. Doon nag-focus ang kaniyang atensyon tungkol sa paglilihi.

Maybe foods, person, movies etc…ang maaring paglihihan ng kung sino mang nagbubuntis. I wonder kung anong pinaglilihihan mo, Daryll baby. He smiled again at his thought.

Isinilid niyang muli ang kaniyang telepono sa loob ng kaniyang bulsa, matapos ang maraming kaalamang pumasok sa kaniyang isipan. Lahat ay sa paglilihi ang kaniyang napagbigyang tuon.

Tumayo na siya at naglakad patungo sa kwarto na kinaroroonan ng binata. Maliligo lang siya dahil isa sa mga nalaman niya ay maselan ang pang-amoy ng mga buntis. Alam niyang mabango siya, pero kailangan niyang maging mas mabango pa upang maging kaaya-aya sa pang-amoy ng mahal niya.

Hindi na siya nagulat nang pagpihit niya ng doorknob ay nakasarado ang pinto. Buti na lang talaga at lagi niyang dala-dala ang susi. Kung hindi, ay hindi niya magagawang makapasok sa loob.

Matapos niyang masusian ay agad niyang pinihit pabukas ang pinto. Pagkapasok niya ay tumuon ang kaniyang tingin sa binatang nakahiga sa kama nakatalukbong ng kumot.

Napangiti na lang siya, bago iniwas ang tingin.

Kumuha siya ng towel at pumasok sa loob ng bathroom. Hinubad niya ang kaniyang damit. Matapos ibinabad ang kaniyang katawan sa malamyos na tubig…

Inalis ni Daryll ang pagkakasaklob ng kumot sa kaniyang mukha ng mapakinggan na pumasok ang binata sa loob ng bathroom. Bahagya pa siyang napatitig doon habang hinihintay itong lumabas.

Halos linisin ni Quill ang kaniyang buong katawan. Kanina pa siya narito sa loob ng bathroom habang sinasabunan ang sarili. Hindi na niya mabilang kung mga ilang beses na siyang nagsabon.

Matapos masabunan ang katawan ay muli niyang binabad sa shower upang mabanlawan. Matapos ay inamoy niya ang kaniyang sarili.

Gusto niyang maging presentable ang amoy niya sa binata. Gusto niyang maging mabango dito dahil batid niyang maselan ang pang-amoy ng nagbubuntis.

At nang hindi siya makontento sa amoy niya…muli niyang sinabunan ag kaniyang sarili hanggang hindi siya nakokontento sa amoy.

Ganoon din sa pag-to-toothbrush niya, ilang beses niyang sinipiyuhan ang malinis niyang ngipin. Ilang beses din siyang nag mouth wash kahit mabango naman ang kaniyang hininga. Like what a crazy he was doing.

Nainip si Daryll sa pag-hihintay. Kanina pa kasi nasa loob ng bathroom ang binata at hindi parin ito lumalabas.

Out of curiousity. He stood up and walk towards the bathroom. His made steps was silent not making just a single sounds.

Ipipihit na sana niya ang doorknob pabukas ng biglang bumukas iyon at iniluwa ang binata bagong ligo.

Ang pares ng mga mata nito ay tumuon sa kaniya. Gulat man siya ngunit hindi niya iyon pinahalata. Agad niyang iniwas ang tingin.

“You want to use bathroom?” He asked and he just nodded.

Binigyan naman siya ng daan ng binata upang madali siyang makapasok sa loob.

Nang malampasan niya ang binata ay agad nanuot sa kaniyang ilong ang mabango nitong amoy—nananuot sa kaniyang ilong. God!

Matapos niyang masarado ang pinto ng bathroom ay napatanga siya. Ano nga ulit ang gagawin niya dito? Great! So fucking great.

Kaya nga pala siya narito ay para manilip sa binata. Ngayon ay bigo siya! Shit!

Pinalipas lang niya ang isang minuto bago siya lumabas ng bathroom. Bahagya pa siyang nagulat ng tumuon ang kaniyang mga mata sa hubad na katawan ng binata.

Hindi dapat niya ginawa, ngunit ang mata niya ay kusang bumaba at tumuon iyon sa pagkalalaki ng binata, na kahit hindi matigas ay mahaba parin. God.

“Stop staring, Daryll. It turning me on.” He said with a playful smile appeared on his lips.

Agad niyang iniwas ang tingin niya sa binata. Batid niyang pulang-pula ang pisngi niya sa kahihiyang nararamdaman niya ngayon.

Shit! Bakit ganito parin ang nararamdaman niya? Ilang beses na niyang nakita—natikman ang pagkalalaki nito pero bakit tila naiilang parin siya. Parang bago lang niya itong nakita kahit ang totoo ay maraming beses na. Fuck!

“You can turn around now, Daryll. I already put on my clothes.”

Nahihiya siyang humarap dito at naglakad patungo sa kama at doon ay agad siyang humiga. Tinakluban din niya ang buong katawan sa kahihiyan.

Ramdam niyang umupo ang binata dahil bahagyang lumubog ang kama.

“What do you want for lunch?” He asked.

“Anything is fine, Quill.” He answered.

“Then..i’m going now.”

Agad siyang umalis at hinayaan magpahinga si buntis.

Agad tinanggal ni Daryll ang kumot na nakatalukbong sa kaniyang mukha ng marinig niyang lumabas ang binata.

Isang malakas na buntong hininga ang kaniyang pinakawalan ng bumaling ang kaniyang tingin sa pintong pinaglabasan nito.

Mga ilang minuto siyang nakahiga bago niya naisipang bumangon. Nakaka-boring naman kasi kung nakahiga lang siya. Isa pa, gusto din niyang malaman kung anong ginagawa ng binata ngayon.

Matapos niyang lumabas ay agad hinanap ng kaniyang mga mata ang kinaroroonan ng binata. Madali lang sa kaniyang matagpuan ang kinaroroonan nito. Sinundan lang niya ang pinanggalingan ng tinig ng binatang kumakanta ag alam na niya kung nasaan ito…

To be continued…

__ Axll_Aceberos|A.A.

CHAPTER 46

Chapter 46

DARYLL can’t stop himself but to laugh hard at what Quill is doing. Singing while dancing like crazy.

Dahil sa lakas ng kaniyang pagtawa, ay agad siyang napansin ng binata. Tumigil ito sa ginagawa, maging siya ay tumigil naman sa pagtawa. Nahihiyang hindi niya magawang tumingin sa mga mata nito.

“Did you just laughed?” He asked amazed while walking towards him.

Binaling niya ang tingin sa binata. Tila big deal dito ang pag-tawa niya.

“Nakakatawa ka e, bakit masama bang tumawa?” Umakto siyang sarkastiko ipang maalis ang hiyang nararamdaman.

“I didn’t say it’s bad to laugh.” Quill smiled and he tap his head. “It’s good for you to laugh.”

Tinanggal niya ang kamay nitong nasa ulo niya. Bago niya ito inirapan upang matigil ang pag-ngiti ng kaniyang mga labi.

Hindi maiwasan ni Quill maging masaya sa labas at sa loob niya. Sa simpleng pagtawa lang ng binata, ay labis-labis na siyang nilulukuban ng kama. Na animo’y hinaplos ng paulit-ulit ang kaniyang puso.

He then succeeded in his goal, to make pregnant laugh and he’ll make him laugh more.

Magandang senyales ito para sa sanggol na nasa loob ng sinapupunan ng binata. Para kahit nasa loob pa ito naaalagaan na niya.

“I’m going to cook, malapit na maluto. Pahinga ka lang muna diyan.” Dumukwang siya hindi para halikan ang mga labi nito, sahalip ay ang noo nito ang binigyan niya ng banayad na halik. Matapos ay nginitian niya ito at sinimulang mag-tungo sa kusina upang ituloy ang kaniyang ginagawa.

Naiwan si Daryll nakatayo habang nakatanaw sa likod ng binata. Bahagya pa niyang nasapo ang kaniyang noo habang naikunot niya iyon.

Hindi maiwasan ng kaniyang mga labi na kumurba hanggang magkurbang ngiti iyon.

It felt Quill is different from before. It felt like he had change. And even if he don’t admit it, he loves this changes.

Imbis na mag-pahinga siya tulad ng sabi ng binata ay hindi niya ginawa. Kusang humakbang ang kaniyang mga paa hanggang sa makarating iyon sa gawi ng binata.

“What are you cooking?” He asked even though he knew the answer.

Tumingin ito sa kaniya at ibinato nito sa kaniya ang matamis nitong ngiti. ‘Yung ngiti na gustong-gusto niyang makita. ‘Yung ngiting nadadala siyang mapangiti din.

“Some of your favorite, baby.” He answered still not losing those genuine smile.

Nakagat niya ang labi upang pigilan ang ngiting kakawala sa mga labi niya. Nadadala talaga siya ng bawat pag-ngiti ng binata.

Sa kabilang banda ay siya namang bilis ng pag-tibok ng kaniyang puso. Halos kalabugin na ang kaniyang dibdib sa sobrang bilis niyon.

Siguro ramdam din ng kaniyang puso ang kakaibang pagbabago ng binata. He changed into pervert man to something sweet and gentleman. But he prepared Quill to be the so called pervert man. Mas gusto niyang ganun ang binata sa kaniya, pero ngayon gusto din niya ang pagbabago nito.

“Do you want to taste it?” Ginamit nito ang kutsara at iginiya sa kaniyang bibig.

Binalingan muna niya ng tingin ang binata bago niya sinubo ang pagkain.

Ngumiti siya ng malasahan ang luto nito. It taste good.

“Yummy? Do you like it?” He asked while waiting for his respond.

“Yes, it’s great.” He answered.

Hinawakan muli nito ang ulo niya at ginulo ang kaniyang buhok. Kitang-kita niya ang pagiging masayahing tao ni Quill. Ang mga ngiti nitong hindi napaparam sa mga labi. Gustong-gusto talaga niyang makita ang matatamis nitong ngiti.

“Malapit na itong maluto, dun kana lang maghintay.” Pag-turo nito sa bangko. “Tsaka mainit ang singaw ng apoy. Baka kung mapano ka.” Sabi nito na naka-rehistro sa mukha ang pag-aalala.

Napakunot naman ang kaniyang noo. Ano bang ibig sabihin nito? Pa’nong mapapahamak siya ng simpleng singaw ng init ng apoy? Ngayon tuloy naiisip niyang overreacting at overprotecting ang binata sa kaniya.

Nang hindi siya kumilos, ay binuhat siya nito dahilan para mapasinghap siya. Nagsimula na itong maglakad habang buhat-buhat siya.

Nakatingin lang siya sa binata, hindi na niya sinubukang pumalag at hinayaan na lang ito sa gusto nito.

Naibaba lang siya ng binata ng maka-upo na siya sa bangko. Tumingin ito sa kaniya bago muling sumilay ang ngiti sa mga labi.

“Stay here, don’t move.” He said then he walked out.

Tiningnan lang niya ang binata. Matapos ay bumalik ito may dalang malambot na unan.

Itatanong palang sana niya sa kaniyang sarili kung para saan ang unan na iyon ay agad na nitong inilagay sa likod niya.

“Sandalan mo, para malambot.” Sabi pa nito. Dumukwang at muling hinalikan ang kaniyang noo. “Let me take care of you.” He said.

Napatingin na lang siya sa binata habang papalayo ito. Nag-tungo itong muli sa kusina upang ituloy ang pag-luluto.

Kunot parin ang noo niya. Pakiramdam tuloy niya ay isa siyang bata o kaya naman ay isang baldadong kailangan ng aruga. Pero gayon pa man, hindi maiwasan ng kaniyang pusong mapuno ng labis-labis na kagalakan. At tila dinuduyan iyon sa kalawakan.

It feels like something inside him feeling the heaven above. It feels heaven for fuck sake.

Maya-maya pa ay dumating na ang binata, may dala itong pagkain at inilagay sa ibabaw ng lamesa. Nang akmang tutulong siya ay agad siya nitong pinigilan. Kaya hinayaan na lang niya na ito na ang gumawa.

Maya-maya pa ay natapos na sa paghahanda si Quill. Umupo narin ito paharap sa kaniya. Maliit lang naman yung table, dalawang bangko na magkatapatan lang din ang upuan. Table for two.

Tulad nga ng sinabi ni, Quill na aalagaan siya ay ginawa nga nito. Ito pa talaga ang nagsalin ng pagkain sa pinggan niya.

“Do you like this?” He asked while looking at him.

He looked back and went his look to the food, he nodded.

Muli ay sinalinan siya ng pagkain ng binata. Halos mapuno ang pinggan niya ng pagkain ngunit hindi na naman niya nagawang mag-reklamo. Isa pa, gusto din naman niya ito. Ang kumain siya ng kumain hanggang sa mabusog siya.

Then after that, they started eating. He was silent but not Quill. He talked and talked about nonsense thing and making jokes that isn’t happy to hear. His laugh is much better to make him smile.

“Daryll,” pagtawag nito sa pangalan niya kaya binalingan niya ito ng tingin. Nagtatanong ang kaniyang mga titig. “Anong tawag sa isdang malungkot?”

Heto na naman ang binata, sa mga biro nitong hindi naman siya natatawa.

“Ano?” Sinabayan na lang niya ang gusto ng binata. Gusto din niyang malaman ang sagot sa tanong nito.

“What else, edi sadfish.” Sagot nito na sinabayan pa ng malakas na pagtawa. Umalog ang balikat nito sa bawat tawang binabato sa kaniya.

Maging siya ay nadamay narin sa pag-tawa ng binata. Parang sira ulo lang, akala siguro nito natatawa siya dahil sa biro nito. Ang hindi nito alam ay natatawa siya dahil sa tawa nito at sa reaksyon ng mukha. Nagpout pa talaga ito na ginaya pa ang itsura ng nalulungkot na isda. Ang gwapo lang niya! Shit!

Wala din namang kabuluhan ‘yung mga biro nito, kahit siguro bata ay hindi magagawang matawa. Tch!

Marami pang mga biro ang binata. At ito lang din naman ang tumatawa sa sarili nitong biro—nadadamay lang talaga siya.

Seeing Daryll happy made Quill’s heart filled with happiness. Filled with joy and proud.

Saludo siya sa kaniyang sarili dahil muli, nagawa niyang patawanin sa buntis. Damn! He is so cute while laughing, so adorable while smiling.

Natapos silang kumain, hindi niya hinayaang kumilos ang binata. Naka-upo lang ito habang siya naman ang nagliligpit ng mga pinag-kainan nila.

“Do you want to watch a movie after this?” Quill asked after doing his cleaning the table.

Umakto muna itong nagiisip. Medyo kinakabahan siya dahil sa matagal nitong pagpayag. Gusto talaga niyang maging mas lalong mapalapit sa puso nito.

Sumilay ang ngiti sa kaniyang mga labi ng tumango ang binata. Walang mapaglagyan ang sayang kaniyang nararamdaman sa kaniyang kaibuturan.

Agad niya itong binuhat at nagsimula na siyang maglakad. “Which do you prefer to watch, to the bedroom or living room?” He asked like asking permission.

“On the bed.” He answered.

Nabato pa siya ng bahagya sa kinatatayuan dahil sa sagot nitong animo’y may kakaibang kahulugan sa kaniyang loob.

“Buddy, stop your dirty minds.” Saway niya sa kaniyang sarili ng maramdaman niya ang alaga niya sa pagitan ng kaniyang mga hita na nagsisimula ng mabuhay. Damn!

Ipinagsawalang bahala na lang niya ang kaniyang mga naiisip at itinuloy na lang niya ang paglalakad. Binuksan niya ang pinto, matapos ay idiniposito niya ang binata sa kama.

“Wait for me here. I’ll go get my laptop.” He said then he kissed his forehead, went out.

Naiwan si Daryll na naka-tingin lang sa pinaglabsan ng binata. Ang puso niya ay halos hindi na normal ang bawat pag-tibok. At naniniwala siyang hindi na ito magiging panatag. Hanggat kasama niya ang binata patuloy ang mabilis na pag-tibok ng kaniyang puso.

Bumalik ito dala na ang laptop, nakangiti pa ito habang nakatingin sa gawi niya. Hindi niya maiwasan na ngitian din niya ang binata.

Umupo na ito sa kama patabi sa kaniya. Binuksan na nito ang laptop at tumingin sa kaniya. “Which do you prefer to watch? Movie? Drama? Or…porn?” He asked.

Gustong kastugin ni Quill ang kaniyang sarili. Damn! Heto na naman ang kamanyakan niya, bumabalik na naman. “I’m sorry, i’m just kidding you.” He said feeling shy at what he said earlier. “So—”

“I want to watch porn, Quill.” He answered shocking him to the core.

Napamulagat pa ang kaniyang mga matang tumitig sa binata at sunusuri ang mga emosyon sa mukha nito. Sinusuri kung totoo ang sinabi nito.

Gustong matawa ni Daryll sa emosyon ng binata. Gulat na gulat ito na animo’y hindi makapaniwala sa tinuran niya.

Kinagat niya ang pang-ibabang labi upang mapigilan ang ngiting sisilay sa kaniyang mga labi. At dahil sa ginawa niyang pagkagat ng labi ang dating naman nito ay animo’y inaakit niya.

“A-Are y-you sure? You want to watch porn?” He asked with a fucking shaky voice.

He stopped himself not to chuckled. Iniiwasan niyang matawa sa panunudyo niya sa binata. Iniiwasan niyag matawa sa ekspresyon ng mukha nito. Pinilit niyang pakalmahin ang sarili at maging seryoso habang may nang-aakit na mga titig.

“Yes, and after that, we’ll do it later.” He then teased him again, while slightly biting his lips. Then he licked his lower lips too.

“Fuck, Daryll! Stop teasing me.” Quill said almost frustrated.

“I’m not teasing you, Quill.”

Quill was so turned-on. Ramdam na ramdam na niya ang pagkalalaki niyang unti-unti ng nabubuhay, ngunit pinipigilan niya ang kaniyang sarili. Alam niyang buntis ang binata at isa sa mga nabasa niya tungkol dito ay ang pabago-bago ng mood. Kaya siguro ganito ito ngayon. Ayaw niyang mapunta siya sa puntong hindi na niya mapigilan ang kaniyang sarili.

“I’m serious, baby. Don’t teased me. Which do you prefer to watch?” He asked, ignoring of what he felt right now. Ignoring his growing manhood.

Hindi pa nasiyahan si Daryll. Mas gusto pa niyang tudyuin pang lalo ang binata, tingnan lang niya kung matiis pa siya nito.

Dumukwang siya at umupo sa sentro ng pagkalalaki ng binata. Nagulat pa siya ng bahagya ng maramdaman niya ang matigas nitong sandata. Sabi na nga ba e.

“I’m serious, Quill. I do really want to watch porn. And you are going to be the leading man.” He smiled.

Gamit ang daliri, pinasadahan niya ang matangos nitong ilong pababa, hanggang sa makarating ito sa matatamis na mga labi ng binata.

“D-Daryll?”

“I’d like to watch you pleasuring yourself. I’d like to watch you jerking off. Would you do that? For me?”

Ewan, pero kanina pabiro lang ang lahat ng lumalabas sa kaniyang bibig. Pero bakit ngayon ay tinutotoo na niya? Damn it! Maging siya ay nadadarang narin.

“D-Daryll? A-Are you sure?”

Kita niya ang sunod-sunod na pag-lunok ng binata. At ang mabibilis nitong pag-hinga.

Ngumiti siya at dumukwang, inilabas ang kaniyang dila at pinasadahan ang mapupula nitong labi. “I’m the happiest person if you do that.” He said with a curved of seductive smile…

To be continued…

Axll_Aceberos|A.A.

CHAPTER 47

Chapter 47

PILIT nilalabanan ni Quill ang kaniyang sarili na matukso sa pinaggagagawa ng binata sa kaniya. Alam niyang tinutudyo lang siya nito, at alam din niyang isa ito sa mga katangian ng mga taong nagbubuntis. Pagpapasensyahan na lang niya kahit alam niya sa kaniyang sarili na konti na lang ay hindi na niya kaya. Matutukso na siya.

“Please, Daryll. Don’t teased me like that. Come on, let just watch the movie.” His faced was begging not to tease or seduce him.

Isang mapaglarong ngiti ang kumawala sa mga labi ng binata. Animo’y nanunukso pa ang bawat pag-ngiti nito.

“How many times do i have to tell you, i’m not teasing you? Come on, Daryll. I do really want to see you pleasuring yourself; jerking off. Allow me.” Daryll said seriously but still seductive. Medyo nakakaramdam na siya ng inis sa binata. Ramdam niyang tigas na tigas na ang pagkalalaki nitong inuupuan niya ngayon, pero hanggang ngayon ay tinitiis parin nito ang sarili.

Iginalaw niya ang balakang dahilan para ang pang-upo niya ay kumiskis sa pagkalalaki nitong tigas na tigas at handang lumaban…

Mariin ang bawat titig na ibinato ni Quill sa binata at sa huli ay sumabog na ang kaniyang pasensya. Ang maikling niyang pagtitimpi ay agad ng nawala. Bahala na kung buntis ito, bahala na kung tinutudyo man siya nito. Gagawin niya kung anong nais ng binata.

Agad niyang sinakop ng mainit niyang bibig ang mga labi ng binata at mainit na kanilang pinagsaluhan ang halikan na kaniyang sinimulan.

Tumagal din iyon ng ilang minuto, matapos ay ito na ang pumutol ng halik.

“I want to watch you jerking off.” Hw said.

Umalis ito sa pagkaka-upo sa pagkalalaki niya at agad nitong hinubad ang suot niyang pang-ibaba. Hanggang pati ang boxer niyang suot ay hinubad din nito.

Lumuwa doon ang kaniyang naghuhumindik sa haba at laking pagkalalaki, ang pagkalalaki niyang kailangan na ng kalinga.

Hinayaan na lang din niya na ito na ang mag-hubad ng damit niya. Pagkatapos ay saglit na naglapat ang kanilang mga labi.

Bumaba si Daryll, ngayon ay magkapantay na ang mukha niya at ang naghuhumindik sa haba at laki nitong pagkalalaki.

Agad nanubig ang bagang niya, pero pilit niyang tinitimpi ang kaniyang sarili na basta na lang ipasok ang mamula-mula nitong sandata sa bibig niya. Hindi pa ngayon, kailangan muna niyang panoorin ang isang Quill Aguíre kung pa’no nito paligayahin ang sarili nito. Damn!

It may be better than watching boring movie. Quill while jerking off is much worth it to watch.

“Go, Quill. Start pleasuring yourself now. Let me watch you how you pleasure yourself.” He ordered him seductively.

Matiim ang bawat titig nito sa kaniyang mga mata. At naakit siyang tingnan iyon, hanggang sa dulo ng kaibuturan niyon…

Quill never do this before. Pleasuring himself while someone is watching? He never did this. Yes, he pleasured himself maybe a hundred times but no one is watching him. Not like this.

Ganun pa man ay sinimulan na niyng hawakan ang kaniyang mahaba, malaki at tigas na tigas niyang alaga. Sinimulan niyang itaas baba ang kaniyang kamay sa kaniyang pagkalalaki habang ang mga mata niya ay naka-titig sa baba, kung saan naroon ang binata na pinanonood siya kung paano paligayahin ang kaniyang sarili.

“Uhmmm.. Daryll.” Kumawala ang mapagnasang ungol sa kaniyang bibig, ngunit hindi niya ipinikit ang kaniyang mga mata. Mas gusto niyang makita ang binata na pinapapanood ang pagtaas baba ng kaniyang kamay sa pagkalalaki.

Mabagal ang ginawa niyang pagtaas baba ng kamay sa kaniyang pagkalalaki. Ninanamnam ang sarap sa pakiramdam noon, at ang pares ng mga matang nakatingin sa ginagawa niya ay mas lalong nakapag-dadagdag ng sarap na nalalasap niya.

“Ohhhhh… Fuck! Daryll. This is good.” He moaned again in pure pleasure and in pure bliss.

Wala ng inhibisyon sa kaniyang katawan. Ang alam lang niya ay ang sarap na lumulukob sa kaniyang ginagawa sa sarili…

Gusto ni Daryll manlaway sa kaniyang mga napapanood. Halos lumuwa na ang kaniyang mga mata, habang ang puso ay ubod lakas ng kalabog sa kaniyang dibdib. Hindi niya aakalaing ganito kakaba at kasarap panoorin ang isang Quill na pinaliligaya ang sarili. God good.

Para tuloy siyang nanunuod ng horror, dahil hanggang ngayon ay hindi parin niya magawang mapakalma ang kaniyang sarili. Animo’y nilulukuban siya ng kaibang nararamdaman.

Naka-ilang lunok narin ang kaniyang ginawa. Hindi na niya mabilang. Basta ang ginawa lang niya ay panoorin ang pagtaas ng kamay at pagbaba nito sa pagkalalaki nito.

“Ohhhh. Fuck! Fuck! Fuck! Ohhhh.”

Inangat naman niya ang ulo upang bumaling ang kaniyang mga tingin sa binata dahilan para mag tama ang mga titig nilang dalawa.

Kitang-kita niya sa mga mata nito ang buong pagnanasa at sarap sa kaibuturan nito. Sa lalim ng pagkakatitig niya ay ramdam na ramdam niyang nasasarapan ang binata.

God Good! This is breath taking to watched. He is breath taking to watched. Para siyang tinatakasan ng hininga sa mga napapanood. This is the most good, the most great, and the most breath taking to watch. Daig pa niyang nanunuod ng magandang teleserye, wala siyang pinapalampas na bawat tagpo.

Kusang tumaas ang kaniyang mga kamay at humaplos iyon sa binti ng binata pataas sa mga hita nito. Pinagapang pa niya hanggang sa marating nito ang balls ng binata. Nilaro niya iyon habang pinapaligaya naman nito ang sarili.

“Ohhhh—Daryll. Ohhhhh—God. This is heaven. Fuck! Daryll, you’re driving me crazy. Fuck!”

Nakita niya kung paano unti-unting bumilis ang pagtaas baba ng kamay nito sa pagkalalaki. Unti-unti nitong binibilisan ang pagpapaligaya sa sarili.

Mas lalo namang walang pinalampas na tagpo ang kaniyang mga mata. Tutok na tutok ito at hindi niya nagagawang alisin ang bawat titig.

This is fucking crazy but he loves this. Siguro kung magiging panaginip ito ay kahit mabangungot na siya ay hindi-hindi na siya gigising. O kaya kung sakaling mauntog siya ng paulit-ulit ay ito at ito parin ang kaniyang maaalala…

Walang patid ang ginawang pagpapaligaya ni Quill sa kaniyang sarili. Mabilis iyon at hindi siya tumigil, lalo’t ang sarap na lumulukob sa kaniyang pagkatao ay mas lalo pang sumasarap dahil sa bawat paglalaro nito sa balls niya gamit ang banayad nitong daliri.

“Uhmm…ohhhhh, Daryll. This is heaven.” Hindi na niya napigilan ang kaniyang sarili, naipikit na niya ang mga mata at doon ay labis niyang ninamnam ang sarap na lumulukob sa kaniyang kaibuturan…

Kung may mas maligayang tao sa buong mundo, si Daryll na iyon. Siya lang at wala ng iba.

Lumipat siya ng pwesto sa tabi ng binata. Dumukwang siya at agad sinapo ng kaniyang mga labi ang mga labi ng binata.

Rinig niya ang tumakas na ungol sa bibig nito habang naghahalikan silang dalawa. Napapangiti na lang siya sa pagitan ng kanilang halikan.

Kanina buong akala niya ay hindi siya susundin ng binata dahil sino ba naman siya sa buhay nito para sundin siya nito? Ganun pa man ay sinunod parin siya. At ito ang labis-labis na ikinasaya niya.

Itinigil niya ang paghahalik sa binata, pinagapang niya ang mga halik pataas. Binigyan din niya ng mga halik ang bawat madadaanan ng kaniyang mga labi.

Nag-tungo ang halik na iyon hanggang sa makarating iyon sa tainga ng binata. Napangiti siya ng madama ng kaniyang mga labi ang init na dulot ng tainga nito. Namumula na rin ang dulo niyon.

God! He really adore this man. He really like him.

Dinilaan niya ang mapula nitong tainga at sa panggigigil ay bahaya niya itong nakagat. Sobrang lambot ng parteng iyon at hindi siya magsasawang kagat-kagatin iyon.

“Just continue, pleasuring yourself, baby. I really loves to watched it.” He silently whispered seductively but enough for him to hear.

Ibinaba niyang muli ang mga labi hanggang marating niya ang tungki ng ilong ng binata. Binigyan niya iyon ng halik at tsaka ibinaba muli ang mga labi. Muli niyang inilapat ang mga labi niya sa mga labi nito. The lips that just exactly for him.

Malugod nitong tinugon ang kaniyang mga halik, at iyon ang ikinasaya ng puso niya.

After their lips parted, he went down and down ‘till he reached Quill’s neck. He sniffed it with his eyes half-closed. It smelled really good. A smelled of a fresh bathe.

Hindi niya napigilan ang kaniyang sarili. Agad niyang hinalikan ang leeg nito at naliligayahang nag-iwan ng marka doon. Damn!

Ang mga mata niya ay napunta sa adams apple ng binata. Nakita niya ang pagtaas at pagbaba niyon. Look how sexy he was while doing that. It turning him on and on. Like fuck!

Muli niyang binaba ang mga halik. Itinaas nito ang isang kamay at inakbay sa kaniya upang magkaroon siya ng laya sa anuman ang gagawin niya.

Now, he reached the most delectable, taste like a sweet delectable ice cream. His nipple, his pink natural masculine chest.. And the center of his left chest his nipple.

Agad niyang pinasok sa mainit niyang bibig ang utong nito at ipinikit niya ang mga mata sa sarap na lumulukob sa kaniyang kaibuturan.

“Uhmmm, Daryll. Ohhhh, baby stop torturing me. Ohhhh—God.”

Muli ay nilaro niya ng dila ang utong nito habang ang isa naman niyang kamay ay nilaro ang balls ng binata. Rinig niya ang malalakas na pag-ungol na inilalabas ng bibig ng binata. Iyon ang mas nakapag-eengganyo sa kaniya pagbutihan ang kaniyang ginagawa.

Mga ilang minuto din ang itinagal ng pagpapaligaya niya sa utong nito, bago niya tinigilan at bumabang muli ang kaniyang mga labi.

Isa-isa niyang binigyan ng halik ang ang abs ng binata na paminsan-minsan pa ay kinakagat-kagat pa niya.

Tumigil siya sa ginagawa at saglit na napatitig siya sa pagkalalaki nito, bago niya binaling ang tingin niya sa binata.

Kitang-kita niya ang frustration sa mukha nito. At ang buong pagnanasa sa mga mata.

“Please pleasure me, Daryll. It’s more good when you’re pleasuring me.” He begged.

“Okay.” He answered and a playful smile appeared on his lips.

Tinigil na ng binata angpagpapaligaya nito sa sarili. Umayos ito ng pagkaka-upo.

Hinawakan niya ang pagkalalaki ng binata. Ramdam na ramdam niya ang init na dulot ng pagkalalaki nito sa sariling palad.

“Damn! Your cock. So hot.”

Siya naman ang nagtaas baba ng kamay niya sa pagkalalaki ng binata. At ibinaba niya ang ulo niya at binuka ang kaniyang bibig.

Ipinasok niya ng buo ang pagkalalaki nito sa mainit niyang bibig.

“Ohhhhhh…God. Ang sarap niyan, Daryll. Ituloy mo lang. Ohhhhh. Fuck!

Napuno ang kaniyang bibig ng pagkalalaki ng binata, masarap iyon sa pakiramdam sa puntong isinagad niya ang pagkakapasok. Muntik na siyang maduwal sa haba at laki ng pagkalalaki nito kaya agad niyang iniluwa.

Muli niyang ipinasok at inilabas pasok sa kaniyang bibig.

“Ohhhhh—fuck! Damn this shit! Ohhh—hell yeah. Heaven.” Quill moaned.

Muli ay iniluwa niya ang pagkalalaki ng binata, inilabas ang kaniyang dila at sinundot-sundot niya ang dulo ng pagkalalaki nito dahilan para mapamura ito sa sarap.

“I’m coming, Daryll. Malapit na ako. God—Daryll.”

Itinuloy pa niya ang pagpapaligaya sa binata at ng maramdaman niyang lalabsan na ito ay agad niyang tinigil ang ginagawa.

“Damn, why did you stop?” He asked frustratedly.

Ngumiti lang siya pagkatapos ay agad niyang hinubad lahat ng saplot niya sa katawan. Umupo siya sa sentro ng pagkalalaki nito at hinawakan niya ang pagkalalaki ng binata, iginiya niya ang pagkalalaki nito papasok sa loob niya.

Sabay silang napa-ungol ng malakas ng mag-isa ang kani-kanilang katawan. Animo’y binalutan sila ng kakaibang sarap na lumukob sa kanilang pagkatao.

“Your great, Daryll. You’ve learned. Ang sarap mo.”

“You too, Quill. You’re so good.”

Malakas at mabilis niyang iginalaw ang katawan taas baba sa pagkalalaki ng binata. Halos sobrang bilis ng ginawa niyang pangangabayo sa pagkalalaki nito.

Maya-maya pa ay naramdaman niyang gumagalaw narin ang balakang nito at sinasalubong ang bawat mabilis niyang pangangabayo sa pagkalalaki nito.

Na puno ng daing at mapagnasang ungol ang buong silid. Halos pareho silang naka-pikit ang mga mata habang ninanamnam ang sarap sa kaibuturan nila.

Isang matagal na pangangabayo sa binata ang ginawa niya bago nila narating ang rurok ng kanilang kaligayahan…

To be continued..

**** Axll _Aceberos|A.A.

CHAPTER 48

Chapter 48

HINDI na mabilang ni Daryll, kung ilang araw na siyang nananatili sa bahay na ito kasama si Quill. Hindi na rin niya mawari, baka inabot na siya ng linggo, basta hindi na niya alam. Ang alam lang niya ay hindi siya pinababayaan ng binata dito. Lagi siyang iniintidi at palagi din siyang tinatrato na animo’y isa siyang bata.

Hindi nga niya makuha kung bakit ganito ito sa kaniya, kung bakit bigla-bigla na lang ay naging masyadong masarap sa pakiramdam ang ginagawa nitong pagtrato.

‘Yung inis din na nararamdaman niya para dito ay agad naglaho ng parang bula. Agad nawala dahil sa pagiging malambing, mapag-alaga at masarap nitong kasama.

Batid niyang nagbago na ang pakikitungo nito sa kaniya. Hindi na nga niya naisip kung hahanapin parin ba niya ang daan paalis dito, o huwag na at manatili na lang kasama ito.

Ngayon nga ay kagigising lang niya. Umaga na ngunit ang binata ay mahimbing paring natutulog kaya malaya pa siyang pagmasdan ang gwapo nitong mukha.

Hindi niya maiwasan ang mga ngiting sumisilay sa kaniyang mga labi sa tuwing naririnig niya ang kumunting pagharok nito.

Habang mas lalong lumalalim pa ang pagtitig niya sa binata, ay mas lalo itong nagiging gwapo sa paningin niya. Sobrang sarap nitong titigan at hindi talaga siya magsasawa.

Agad siyang bumangon ng biglang pumasok sa isip niyang ipag-luto ang binata. Surpresahin niya ito ng agahan habang tulog pa ito.

Agad niyang pinulot ang mga damit niyang nagkalat sa sahig. Bigla-bigla ay muli na naman niyang naisip ang pagtatalik na ginawa nila kagabi dahilan para mapangiti siya.

Nilagay niya sa lamugan ang mga damit na nagkalat sa sahig. Kumuha siya ng panibago sa cabinet.

Habang naghahalungkat siya ay may mga papel siyang nakita na nakatago sa likod ng damit. Naka-kunot ang kaniyang noo, at agad iyong kinuha. Bago niya pag-tuunan ng pansin ang mga papel ay kumuha muna siya ng damit at nag-bihis.

Matapos ay kinuha na niya ang papel at binasa niya iyon. Pamilyar ang papel na iyon sa kaniya hanggang sa mabasa niya ang pangalan niyang nakasulat doon.

His pregnancy test result? ‘Yung resulta na nagsasabing buntis daw siya.

Out of curiousity he continue reading and examining it. Lahat ng mga naroon ay nagpapahiwatig na tunay na buntis siya.

Naikunot pa niya ang noo, at lahat pumasok sa kaniyang isipan. Ang pag-kidnap sa kaniya ng binata at pagdala sa kaniya dito. Ang pag-babago ng ugali nito sa kaniya, ang pagiging mas lalong malambing af mapag-mahal nito sa kaniya.

Kaya ba nito ginagawa ang mga bagay na iyon dahil hanggang ngayon ay naniniwala parin itong isa nga siyang nagbubuntis na lalaki? Fuck! Ano bang kahibangan ito.

All this time he thought Quill changed because of him. He changed because he thought he’s pregnant? Like fuck! How could a fucking man becoming pregnant?

Naramdaman niya ang galit dito sa loob niya. Nalukot pa niya ang resulta habang madilim ang bakas ng kaniyang mukha.

Damn this!

Napilitan siyang umupo sa gilid ng kama habang paulit-ulit muli niyang binasa ang resulta. Hindi maipinta ang itsura niya. Pa’no __ mabubuntis ang isang lalaki ? Wala namang __ paglalabasan ang bata!

Maya-maya pa ay naramdaman na niya na gumalaw ang kama. Batid niyang nagsisimula ng gumising ang binata ngunit na natili lang siya sa ganoong posisyon.

“Daryll,” ang puno na lambing ng boses nito ang napakinggan niya. Bago niya naramdaman na may yumakap sa kaniya patalikod.

Humarap siya sa binata matapos niyang tanggalin ang pagkakayakap nito sa kaniya. Madilim ang tingin na binaling niya dito.

“What’s wrong, Daryll? You seem upset?” Quill asked while frowning.

“Quill, bakit mo ako dinala dito? Gusto kong malaman ang dahilan.” Malamig na wika niya sa binata.

Saglit itong nawalan ng imik habang seryosong nakatitig lang sa kaniya. “I---”

“Did you brought me here because you believed that i’m pregnant?” Sansala niya sa mga sasabihin nito. Dineretso na niya ang binata. Inalabas din niya ang papel at binato sa binata.

“It’s not like that, Daryll—i mean, yes. I brought you here because you’re pregnant and i want to take care of you because i love you. Hindi kita hahayaang mapunta sa kung saan-saan, pwersahan kitang dinala dito dahil alam kong kahit anong pag-aya ko sayo ay hindi ka naman papayag. Mahal kita at ayaw kong mapahamak ka, lalo na ang sanggol sa sina—”

“Quill, ilang beses ko bang sasabihin sa’yong hindi ako buntis. At kailanman ay hindi ako mabubuntis. Nahihibang kana ba? Lalaki ako, Quill at kelan pa nabuntis ang isang lalaki.” Hindi niya napigilan ang pagtaas ng kaniyang boses. Naiinis at dinadaluyan lang talaga siya ng galit sa pagpipilit nito sa kaniyang buntis siya. Dahil kahit bali-baligtarin man ang mundo, hindi siya mabubuntis. Hinding-hind. “At ano bang pakialam mo kung mapahamak ako? Kaya pwede ba, itigil na na’ten ang kahibangan na ‘to. Gusto ko ng umuwi, ituro mo na sa’kin ang daan palabas.”

“Daryll, why don’t you believe it! Why don’t you believe this.” Tinuro nito ang resulta na ibinato niya kanina.

Inagaw niya ang resulta at agad niyang pinunit-punit iyon. “Hindi ako buntis! Hindi ako buntis.” Hindi niya tinitigilan ang pag-punit sa resulta. Pagkatapos ay binalingan niya ang binata. “I’ve been nice to you for long, now it’s time for you to turn back the favor. Show me the way, i need to get out of here. I need to get out of your crazy thought!”

“I wont do that. I wont let you leave this house.” Bumangon na ito at nag-tungo sa cabinet, kumuha doon ng damit at agad nitong sinuot.

Sinundan niya ang binata. “Pwede ba, Quill! Ayaw ko na dito! Ayaw na kitang makasama. Ilabas mo na lang kaya ako!” Pasigaw niyang sabi sa inis na nararamdaman niya para dito.

“Gustuhin mo man o hindi, hindi kita ilalabas dito. Hanggat hindi mo na tatanggap na buntis ka, at magkaka anak na tayong dalawa.” Sabi nito at nilagpasan na siya. Nakita na lang niya ang nakasarang pinto.

Frustrated siyang napasambunot sa sarili niyang buhok. Damn! At ang inis niya sa binata ay nagpatuloy.

Kailangan na talaga niyang makaalis dito sa bahay na ito. Nahihibang na si Quill, nahihibang na ang binata.

Pag-isipan man niya ng maiigi ay hindi talaga niya magawang maniwala. Lalaki na nagbubuntis? Walang imposibleng magiging posible. Damn it!

Nag-tungo na lang siya sa kama at doon ay nagtalukbong ng kumot, hindi siya kakain hanggat hindi siya nito inilalabas. Magpatigasan silang dalawa.

Lutang ang isip ni, Quill habang nag-luluto siya ng agahan nilang dalawa. Parang kagabi lang ay masaya pa silang dalawa, tapos ngayon nag-away na naman sila.

Marahas siyang nagpakawala ng isang malakas na buntong hininga. At nag-sisi na nakipag-talo siya sa binata. Alam niyang masama sa mga nagbubuntis ang magalit. Kailangan niyang humanap ng paraan para mahupa ang galit nito.

Napukaw ang kaniyang pag-iisip ng maamoy niya ang niluluto niyang pritong isda na malapit ng masunog. Agad niyang binaligtad iyon. “Shit!”

Matapos niyang mag-luto, nilagay niya ang pagkain sa tray upang dalhin sa binata. Alam niyang galit ito at sana lang ay humupa agad ang galit nito sa kaniya.

Matapos niyang makapasok sa loob ay agad niyang nakita ang binata na nakatalubong ang buong katawan ng kumot. Bahagya pa ang pag-ngiting sumilay sa kaniyang mga labi. Nagtatampo si buntis.

Inilapag muna niya sa center table ang tray niyang dala at umupo siya sa gilid ng kama.

“Daryll, kain na.” Pag-aya niya dito ngunit hindi ito kumibo. “I’m sorry, i just don’t want you to leave me. You know, i love you and i care for you. Sige, hindi ko na ipagpipilitan na buntis ka. Basta hayaan mo lang akong mahalin ka.”

“Go away, Quill.”

Talagang nagtatampo ang mahal niyang buntis. Pa’no ba kasi suyuin ang nagtatampong buntis. Mamaya nga, ise-search niya iyon sa google.

“Sorry na. Sorry na, please, kain kana. Nagluto ako ng masarap para sa’yo.” Tama ba ang ginagawa niya? Ganito ba manuyo? Fuck! He don’t know.

Sinundot niya ang tagiliran ng binata dahilan para kumilos iyon ng bahagya. Malakas ang kiliti mo, huh?

Muli niyang sinundot ang tagiliran nito na siya namang pagbaling nito sa kabilang. “Kain na, sige na.” Sinundot muli niya ang tagiliran nito dahilan para makatanggap siya ng mahinang pag-tawa.

Hanggang sa kiniliti na niya ang binata at mas lumakas naman ang pag-tawa nito.

“Ano kakain kana? O ako ang kakain sa’yo mamili ka?” Pananakot pa niya sa binata.

Hindi ito lumabas sa kumot na pinagtataguan nito. “Ahh gusto mo talagang kainin kita ah.” Akmang kukubabawan na niya ang binata ay agad nitong tinanggal ang kumot.

Nakita niya ang naka-kunot nitong mukha na mukhang naiinis pa.

“Kakain ka rin naman pala e.” Matawa-tawa niyang sabi.

Kunot parin ang noo ni Daryll. Inis parin siya sa binata. Hindi parin mawawala iyon sa simpleng kiliti lang nito sa kaniya.

Mas lalo niyang naikunot ang kaniyang noo ng manuot ang amoy sa kaniyang ilong. Agad nagkalam ang sikmura niya kaya mabilis siyang bumangon at nag-tungo sa bathroom. Doon siya nagsususuka.

Sumuka lang siya ng sumuka sa lansa ng amoy niyon. Maya-maya pa ay naramdaman niya ang haplos ng binata sa likod niya.

“Fuck! What happened?” Bakas sa boses nito ang matinding pag-aalala.

Hindi siya sumagot mas lalo pa siyang nagdududuwal ng manoot muli sa kaniyang ilong ang malansang amoy na nanggagaling sa damit ng binata.

“Damn! Why? Daryll what happened?”

“A-Ang lansa, ang lansa mo. L-Lumayo ka.” Sabi niya at mas lalong tumindi ang pagsusuka niya.

Agad pumasok sa isip ni Quill ang mga nabasa niya. Maselan nga pala ang pang-amoy ng buntis at talagang isda pa talaga ang balak niyang ipakain dito.

“Shit!” Agad siyang dumistansiya sa binata dahil alam niyang siya ang nag-luto ng isda at maaring dumikit dito ang amoy niyon. “I’m sorry.” Agad din siyang lumabas ng bathroom at kinuha niya ang tray ng pagkain. Lumabas siya sa loob ng kwarto at hindi mag-kaintindihan kung anong gagawin niya.

Damn it! Fuck it!

Agad niyang hinubad ang suot niyang damit, maging ang lahat ng saplotniya sa katawan. Ayaw niyang maamoy siya ng binatang malansa at baka makasama pa sa kalusugan nito at ng baby nito ang pagsusuka nito.

Matapos niyang mahubad lahat ng saplot ay siya namang nilinisan niya ang lababo, hinugasan at sinabunan ang mga ginamit niyang pagprito ng pagkain. Tinapon din niya sa basurahan ang pritong isda at tinalian ang garbage bag upang hindi iyon mangamoy.

Matapos niyang malinisan ang lahat ay sinigurado pa talaga niyang wala na siyang maamoy a malansa. Siya pa talaga ang nag-amoy ng mga kagamitan. Hindi pa siya nakontento ay hinugasan at sinabunan muli niya upang masigurong wala ng amoy na didikit.

Napasambunot siya sa sariling buhok at nagpakawala ng isang malakas na buntong hininga. Agad niyang dinaluhan ang binata sa labis niyang pag-aalala.

Naroon lang siya sa labas ng pinto. Hindi siya pumasok sa takot na amoy malansa pa siya.

“Are you okay there, Daryll?” Pasigaw niyang tanong.

Bumukas naman ang pinto at iniluwa niyon ang binatang bahagyang namumutla ang mukha. Agad niyang binigyan ng distansiya ang pagitan nilang dalawa.

“Don’t come near me, malansa pa ako. I need to take a bath first.” He said. “Are you okay now?”

Kitang-kita ni Daryll ang pag-aalalang nakabakas sa mukha ni, Quill. Gusto niyang mapangiti ngunit hindi nagawa. Medyo pinapanghina pa siya.

“I need to rest first.” He said then he went inside.

Nag-tungo siya sa kama, humiga at tinakluban muli ang kaniyang mukha ng kumot.

Habang si Quill naman ay buong pag-aalalang nakatanaw lang sa binata. Ngayon palang ay sinisisi na niya ang kaniyang sarili sa pag-luluto ng isdang alam niyang magiging maselanan ang pang-amoy ng binata.

Kailangan pa talaga niya ng marami pang kaalaman. Kailangan niyang mas lalong maging handa sa pagiging ama.

Matapos ang mahabang pagkakatitig sa binata, ay umalis na siya at nag-tungo sa bathroom. Matapos niyang malinisan ang mga sinuka ng binata, tsaka naman niya binabad ang sarili sa tubig at nilinisan ang sarili. Siniguro din niyang mabango siya upang makalapit siya sa buntis…

To be continued…

**__ ** **Axll_Aceberos|A.A. **

CHAPTER 49

Chapter 49

SIMULA ng magsuka si Daryll ay hindi na matanggal kay Quill ang labis na pag-aalala para sa binata. Sumula din ng mag-suka ito, ay sumama na ang panlasa nito sa pagkain. Naging pihikan at mas lalong naging maselan ang pang-amoy.

Palagi na rin itong nagsusuka sa tuwing makaka-amoy ito ng amoy na hindi gusto ng ilong nito. Awang-awa na nga siya sa binata at hindi na niya alam ang gagawin.

Gayun pa man ay mas lalo niyang inalagaan ang binata. Mas lalo siyang naging maingat sa mga pagkaing ihahain niya dito, mas lalo pa siyang naging porsigidong intindihin ito.

Just like now, he was holding a sweet cake for Daryll. He might like this, he might eat this.

Inilapag muna niya sa center table ang kayke at dinaluhan ang binata na nakahiga sa kama. Nakatalukbong ito ng kumot na palagi naman nitong ginagawa.

“Daryll,” malambing niyang pag-tawaf sa pangalan nito, ito naman ay hindi kumibo, “i brought you some cake. You might like this. I know you didn’t eat earlier.” He said while forcing himself to be more active.

Bahagya namang lumabas sa kumot na pinagtataguan ang binata, “i want it.” He answered with a forced smile appeared on his paled lips.

Agad gumihit ang ngiti sa kaniyang mga labi ng marinig niyang gusto ng binata ang kayke. Sa wakas na gustuhan din nito, maraming beses na kasi ang pagkaing hinain niya dito ngunit ni isa ay hindi man lang nito ginalaw o pinansin. Sinabi pa nito na itapon na lang o kaya naman ay kainin na lang niya. Wala siyang nagawa kundi ang kainin na lang.

Sayang naman, malaki na ang gastos niya sa mga pagkaing tinanggihan lang nito. Nirentahan na rin niya si Gord upang ipagluto siya ng masasarap na pagkain para dito ngunit ni isa ay wala itong kinain o kaya naman ay tinikman.

Palagi nitong sinasabing malansa daw, at nasusuka siya sa amoy kaya itapon na lang daw.

Wala siyang magawa kundi kainin ang niluto ni Gord…

Agad siyang nagtungo sa center table at kinuha niya doon ang kayke. Muli ay dinaluhan niya ang binata at inabot niya dito ang kayke.

Fuck ! Hope this time, he’ll eat it! He thought.

Nakita niyang pinaka-titigan lang ng binata ang kayke. At mukhang alam na niya ang sagot nito base sa naka-kunot nitong mukha ngayon.

“Throw it! I don’t like it.” He said then went back to cover himself again.

Bagsak ang kaniyang balikat na nakatingin lang sa kumot ng binatang tumatabon sa katawan nito.

Isang marahas na buntong hininga ang kaniyang pinakawalan. Damn!

Ipinagawa pa niya ang kayke na ito sa isang sikat at talagang masasabing dekalidad at masarap, nagbayad din siya ng mahal tapos ipapatapon lang nito? Great! This is fucking great.

Lumabas siya ng kwarto dala-dala ang kayke at nag-tungo siya sa kusina upang tingnan ang kaniyang kaibigan.

Matapos niyang makapunta doon ay naroon parin si Gord, sinusubukang mag-luto ng pagkain para sa maselang si buntis.

“He didn’t accept the cake.” Pagpukaw niyang sabi sa atensyon ng kaibigan dahilan para mapatingin ito sa kaniya.

“What food he likes to eat? Damn you bud! I’ve been here for a day, nagluluto ng pagkain alam kong masarap pero ni hindi man lang nito tinikman? This is the last time bud, you owe me this time.”

“Yes, you help a lot. Thank you.” He answered.

Hindi naman niya pwedeng panatilihin dito ang kaibigan niya. Marami din itong ginagawa. Tsaka isa pa, ilang beses man niyang pag-lutuin ng pagkain si Gord, kung ayaw namang tanggapin ni buntis ay wala siyang magagawa.

Naupo na lang siya sa isang bangko, habang ang paborito niyang kayke ay siya na ang nagsisimulang umubos. Sayang naman kung itatapon lang niya. Like fuck! Sobrang mahal ng kayke na iyon.

“I’m done cooking.” Anunsiyo ng kaibigan niya dahilan para mapatingin siya dito.

Agad siyang tumayo at inilapag muna ang nangalahating kayke bago pinuntahan ang kaibigan.

Sinasalin na nito sa isang pinggan ang niluto matapos ay inabot nito sa kaniya. “Here, i hope he’ll eat this.”

Agad niyang tinanggap ang inabot nito. Sumilay ang ngiti sa kaniyang mga labi at nagpasalamat sa binata.

“You’re welcome, fucker. Basta may utang ka sa’ken.” Sabi nito bago sumilay ang mapang-lokong ngiti. “I’m off. Get him well soon.”

Nilagpasan na siya ng binata. Pamilyar na naman ito sa lugar na ito dahil minsan na rin niyang naidala ang kaibigan niya sa lugar na ito. Alam ng mga ito ang pasikot-sikot at ang sikretong daan palabas ng bahay. Ang sikretong pinto ay may password, isigaw lang ang salitang iyon ay magbubukas na ang pinto. Dapat saktong-sakto ang mga salitang isisigaw. It’s all thanks to Calev, for doing was high-tech password of his door.

Matapos niyang makitang magsarado ang pinto, at ang pagkakahulma ng pader ay bumalik sa dati ay agad na niyang tinungo ang kwarto.

Diretso na siya sa kama habang may ngiti sa kaniyang mga labi. Sana lang talaga ay magustuhan na nito. Base palang kase sa pagkaing niluto ni Gord ay kaaya-aya na ito at mukhang masarap kainin.

“Daryll,” pagtawag niya sa pangalan nito dahilan para lumabas ang mukha nito ng bahagya. Kunot ang noong tumingin sa kaniya. “May pagkain akong dala. Kain ka.” Pag-alok niya dito.

Nakita niyang bumaba ang tingin ng binata sa pagkain, muli ay pinaka-titigan lang nito bago matamlay ang mga matang ibinaling sa kaniya.

“I don’t want to eat. Don’t bring food ti me, throw that away!” He answered again and went back covering himself.

Bagsak na namang muli ang kaniyang balikat ngunit mas hinabaan pa niya ang kaniyang pasensya. Iniisip na lang niyang malaking hamon ito sa kaniyang buhay, upang maging isang tunay na ama paglabas ng bata sa loob nito. Iniisip din niya, na kasama sa pag-aalaga niya sa binata ang pag-aalaga niya sa sanggol sa loob nito.

Ngayon pa nga lang ay sabik na sabik na siyang masilayan ang mukha ng sanggol. Mahalikan ang noo nito, mayakap at makalong sa kaniyang bisig.

Being a father was an honor to him, it’s like he won a billion times.

Muli siyang lumabas at bumalik sa kusina. Inilagay muna niya ang pagkain sa isang tabi bago siya muling pumasok sa loob ng silid.

Diretso siya sa bathroom. Nilinisan at niliguan niya ang kaniyang sarili, sinigurado din niyang malinis at mabango siya bago lumapit sa buntis.

Matapos niyon ay lumabas na siyang tanging nakatapis lang ng tuwalya, pumunta siya sa cabinet upang kumuha ng masusuot. Tanging boxer lang at sandong itim ang pinili niya at doon na rin siya nag-bihis.

Matapos iyon ay pinuntahanna niya ang binata. Pahiga siyang tumabi sa binata.

“Daryll,” pagtawag niya sa pangalan nito sa malambing na boses. Muli ay lumabas ito sa kumot na pinagtataguan. Naka-tingin sa kaniya na matamlay parin ang mga mata. Bahagya din ang pamumutla ng labi, hindi na niya alam kung anong gagawin niya dito. “Tell me, what do you want to eat?” He asked worried.

Umakto naman itong nag-iisip at maliwanag na ang bakas ng mukha tumingin sa kaniya. Bahagya din niyang nakita ang kumidlit na pananabik sa mga mata nito.

“I want to eat…langka.” Masigla pa ang pabigkas nitong sabi dahilan para mapangiti siya. Kailangan lang pala itong tanongin para malaman niya kung anong gusto. Gusto tuloy niyang batukan ang kaniyang sarili sa pagiging tanga na bigay lang ng bigay ng pagkain, na hindi man lang niya tinatanong kung anong gusto.

“‘Yun lang?”

He nodded. “Gusto ko yung langkang walang buto. I didn’t mean na walang buto kasi tinanggal na. What i mean is langka na wala talagang buto. ‘Yun ang gusto kong kainin, gisingin mo na lang ako kapag narito na.” Muli nitong sabi bago muli muling ibinalik ang pagkakatalukbong ng kumot.

Naiwan siyang nakataas ang isang kilay. Habang tinatanong sa kaniyang sarili kung saan lupalop ng mundo niya makikita ang langka na walang buto?

Damn it! I need to ask, Jonaz about this.

Lumabas siya ng kwarto, matapos ay tinawagan niya ang kaibigan. Maka-ilang pag-tunog lang ay sinagot na nito ang tawag.

“What can i do for you, Aguíre?”

“I’m going to direct you to the point. Sa farm mo, may langka pa na walang buto?”

Bahagyang natahimik ang kabilang linya bago sumagot. “Tanggalan mo ng buto, para mawala.” Sarkastiko nitong sagot.

“I’m serious bud. Just answer me. May langka ba na walang buto, ‘yung hindi tinatanggalan ng buto.” Ipinaikot pa niya ang dalawang itim ng mata sa kawalan.

Muling natahimik ang kabilang linya matapos ay sinabayan nito ng malakas na paghalakak. “Seryoso ka? Walang ganun, Quill. Nahihibang kana.”

Sabi ng walang __ gan’un e. Damn it!

“Dalhan mo na lang ako, kahit langkang may buto at kung meron mang wala, much better. Nandito ako sa bahay ko. Hihintayin na lang kita sa labas.” Sabi niya matapos ay pinatay na ang tawag upang hindi siya mahindian ng kaibigan.

Matapos iyon ay isinuksok niya sa boxer niyang suot ang telepono. Matapos ay lumabas na siya ng bahay, gamit ang salitang password na babanggitin upang bumukas ang pinto.

“Quill, the most hot and handsome man living on earth.” Pagbanggit niya sa password ng pinto dahilan upang bumukas ang sikretong daan.

Natatawa na lang siya ng minsan dalhin niya ang mga kaibigan niya dito. Asiwang-asiwa ang mga iyon habang binabanggit ang password ng sikretong pinto. Halos ma-inggit nga ang mga kaibigan niya sa kaniya. At nagpagawa din ang mga iyon kay Caleb ng password tulad ng sa kaniya.

Naipilig na lang niya ang ulo at patuloy ng tinahak ang palabas ng pinto. Sa labas niya hinintay si Jonaz, upang dalhin sa kaniya ang ipinag-uutos niya. Siguradong may bayad na naman iyon. Damn it.

Ilang minuto siguro ang ginawa niyang pag-hihintay bago dumating ang kaniyang kaibigan sakay ng kotse nitong, sports car.

Lumabas ang binata na talagang naka-suot pa ng salamin. Naiiling na lumapit siya dito.

“Nas’an ‘yung langka, Jonaz?” Tanong niya.

Maangas naman nitong tinanggal ang suot nitong salamin at doon ay napag-tanto niyang hindi si Jonaz ang kaharap niya. Kundi ang kambal nito, kung hindi dahil sa mata ng mga ito ay mahihirapan siyang mawari kung sino ang sino.

“Fuck you Guivarra no. 2, ikaw lang pala.”

“Who else? I’m the most handsome after all.” May pagmamataas pa nitong papuri sa sarili nito.

Ika nga ng mga matatanda. Nagbuhat si Jonax ng sarili nitong bangko at sinama pa ang lamesa.

“Ibigay mo na lang kaya ‘yung langka.”

“Yeah, right.” Binuksan nito ang pinto ng likod ng sasakyan nito at inilabas ang basket na may lamang langka.

Napakunot pa siya ng makitang may isang piraso ng langkang sobrang liit at mukhang sariwa pa. Nakalahok ito doon.

“My twin bro, said you want langka without seeds. So pinadala niya sa’kin ‘yan. Sana daw ganahan kang kumain.” Sabi nito pagkatapos ay pumasok na sa loob ng kotse. Binuksan nito ang bubog ng sasakyan at tumingin sa kaniya.

“That cost 10,000.” Sabi nito bago ibinaling sa daan ang tingin at mabilis nitong pinaandar.

Naiwan siyang iiling-iling. Dinala na lang niya sa loob ang basket habang ang ngiti ay hindi kayang maipinta sa kaniyang mga labi. Sa wakas magkakaroon na rin ng lamang pagkain ang binata.

Matapos niyang makapasok sa bahay niya, papasok sa underground ay doon na niya biniyak ang langka. Tinanggalan ng buto at inilagay sa malinis na pinggan.

Matapos ay pumasok siya sa loob ng kwarto at doon ay masaya ang bawat bakas ng ngiti sa kaniyang mga labi. Sa wakas meron na rin siyang ipapakain sa binata.

“Daryll, ‘yung pinakuha mong langka, nandito na.” Masigla niyang anunsiyo sa binata.

Lumabas naman ito sa kumot, halatang inaantok pa at tumingin sa pinggan na hawak niya. Tinitigan lang nito bago muling tumingin sa kaniya.

“Wala bang buto ‘yan?” Tanong nito.

Napakamot na lang siya sa kaniyang ulo. “Yes.” Tipid niyang sagot.

Naging mas lalong matamlay ang mukha nito. “Throw it, hindi ko na ‘yan gusto.” Sabi nito at muling bumalik sa pagtalukbong habang siya ay bagsak ang balikat. Hindi na alam ang kaniyang gagawin.

Gayun pa man ay hindi siya nawalan ng pag-asa. Kailangan niyang lampasan ang hamon na ito sa kaniyang buhay. Kailangan din niyang habaan pa ang kaniyang pasensya para sa binata at sa magiging anak nito…

To be continued…

__ **** Axll _Aceberos|A.A.

CHAPTER 50

Chapter 50

LUMIPAS pa ang mga araw, nagdaang mga oras naglalayag na mga minuto ay makikita na ang awa sa mukha ni, Quill para sa binata. Halos kokonti na lang kasi ang nakakain ng binata, at panay pa ang pagsusuka nito na hindi niya alam kung hanggang kailan titigil.

Awang-awa na siya sa itsura nito, putla na ang labi, maging ang buong mukha. Naawa na talaga siya lalo na ngayon na naka-higa na naman ito sa kama at nakatalukbong na naman sa buong katawan nito ang kumot.

Awang tumitig siya dito. “What should i do for you to stop vomiting?” He asked himself. ” I’ve been cleaning the house every fucking hours. I’ve been distancing myself because you said facing me makes you felt irritated. Umiwas na rin ako na baka maamoy mong mabaho ako. Like the fuck! I’ve been taking bathe every fucking hours. I’ve been cleaning myself. Why the hell you still vomiting?” He thought frustratedly.

Umupo siya sa gilid ng kama at pinaka-titigan lang niya ang kumot kung saan naroon ang binata. Napapailing na lang siya sa kaniyang sarili at hindi malaman kung ano ang kaniyang gagawin. Like fuck! Fuck! Fuck!

Maya-maya ay nagulat na lang siya ng biglang bumangon ang binata. Agad itong tumakbo papunta sa bathroom at doon ay napakinggan niya ang pagsusuka nito.

Mabilis at patakbo niyang tinungo ang lugar at hinagod niya ang likod nito.

“Fuck! I don’t like seeing you like that. We’re going to the hospital.” Puno ng buong kompyansado niya sa sariling sabi.

Hindi na nagawang pag-tuunan ng pansin ni Daryll ang sinabi sa kaniya ng binata. Basta sumuka lang siya ng sumuka pagkatapos ay nagdilim na ang paningin niya at tuluyang nawalan ng malay.

Nagising na lang siya sa isang puting silid. Agad bumaling ang tingin niya sa binatang agad lumapit sa kaniya at pinisil ng bahagya ang kaniyang kamay.

Gusto niyang tanungin sa binata kung anong nangyare, pero nanatili na lang siyang tahimik ng bumalik sa kaniyang isipan ang nangyare kanina.

“Are you okay baby? What’s wrong tell me?!” Makikita niya sa bakas ng mukha ng binata ang pag-aalala nito.

“I’m fine don’t worry.” Iniwas niya ang tingin at muling ginala ang paningin. “Na’san ako?” Tanong niya ng hindi makilala ang lugar na kinalalagyan niya ngayon. Hindi na kasi ito ang kwarto madalas niyang pinagkukulungan.

“I brought you to the hospital because you just passed out.” He squeezed his hand again. “Are you really fine?”

Hindi na niya nagawang pagtuunan ng pansin ang tanong sa kaniya ng binata.

Tila nahugutan siya ng tinik sa lalamunan at nakahinga siya ng maluwag. So…nakalabas na pala siya? ‘Yung kagustuhan niyang makalabas sa bahay na walang pinto ay nangyare na? Nailabas na talaga siya? Bakit parang ayaw pa niya. Bakit parang hindi siya masaya?

Napabuntong hininga na lang siya ng palihim. Eto na ang pagkakataon niyang tumakas sa binata. Eto na ang pagkakataon niyang mawala na sa paningin niya ang taong kinaiinisan. Nagkaroon narin siya ng pagkakataon.

“Daryll,” pagpukaw nito sa atensyon niya dahilan para mapatingin siya dito. “Anong gusto mo? Ibibigay ko sa’yo?” Tanong nito na may bahid paring pag-aalala ang bawat binabatong titig sa kaniya.

“I want sweet cake.” He answered in a flat tone.

“Okay, i’ll go get it for you.” He said.

Nagmamadaling lumabas si Quill, patakbo pa ang kaniyang ginawa hanggang sa tuluyan siyang makalabas ng Romero’s hospital. Tanging nasa isip lang niya ay ang matamis na kayke na gusto ng binata.

Iyon lang ang pumuno sa isip niya, wala na siyang pakialam sa iba pa niyang alalahanin tanging kayke. Kayke lang muna.

Mabilis siyang sumakay sa loob ng kaniyang sasakyan at mabilis din niya iyong pinaandar. “Cake! I need to get some cake for my preggy man.” He whispered.

Ilang minutong nakatitig lang si Daryll sa pinaglabasan ng binata. Maya-maya ay tumayo siya, maganda na naman ang pakiramdam niya.

Matapos ay tinanggal niya ang lahat ng kung ano-anong nakatakid sa kaniyang katawan. Ang nasa isip lang niya ngayon ay ang maka-alis sa lugar na ito. Ang lisanin ang piling ng binata.

Heto na, nangyare na ang gusto niya. Kailangan na niya itong iwan. Patawad na lang dito dahil inilabas pa siya. Tama na ang kahibangan nito! Lalayo na siya, tulad ng gusto niya.

“I’m sorry, Quill.” He whispered before going out of the room.

Mabilis ang bawat mga kilos niya, hanggang sa tuluyan na siyang makalabas ng ospital.

Nilakad lang niya ang pagitan ng ospital at ang kompanya ni Rio. Ito ang unang naisipan niyang puntahan. Gusto niyang makipag-ayos dito. Gusto niyang maibalik ang dating sila na sinira ng malaking pagkakamali…

Malawak ang bakas ng mga ngiti, pero may halo parin iyong pangamba. Ipinapanalangin niya na sana kainin na ng binata itong dala niya. Alam niyang maraming beses ng humingi sa kaniya ang binata ng pagkain, pero hindi man lang nito ginalaw o kaya naman ay tinikman. Kundi tinitigan lang nito, matapos ay gusto na agad itapon.

Muli at sa wakas ay nakabalik na siya sa Romero’s hospital. Mabilis siyang bumaba ng kaniyang sasakyan at mabilis ang mga hakbang patungo sa naturang gusali, bitbit niya ang matamis at pinaka-masarap na kayke na natikman niya sa buong buhay niya.

Ilang minuto ang ginugol niya bago siya nakarating sa silid na iyon. Napakunot pa ang kaniyang noo ng maabutang bukas ang pinto.

Agad siyang pumasok sa loob at laking gulat niya ng makitang walang tao roon, walang binata ang naroon. Wala si Daryll.

Na’san ito?

Bumabagtas na ang kaba sa kaniyang dibdib ngunit pinipigilan lang niya. Pinanatili niyang kalmado ang kaniyang sarili. “Hindi ako iiwan ni, Daryll.” Sabi pa niya.

Mabilis ang mga kilos niyang hinahanap sa silid palikuran ang binata ngunit wala ito doon. Bumalik siya sa kamang kinalulunan nito kanina. Tanggal na ang mga kaninang nakatakid sa binata.

Agad siyang patakbong lumabas at una niyang naisipang puntahan ay ang opisina ng kaibigan niyang si Axll, nagbabaka-sakali siyang dumaan lang sa pagsusuri ang kaniyang mahal.

Walang pasabi-sabing binuksan niya ang pinto ng opisina ng kaibigan ng makarating siya doon. Mabilis ang kaniyang mga kilos na pumasok sa loob ng silid.

“Fuck you, Quill! What are you doing here again?” Axll asked.

“Where’s, Daryll? Where is he?” He directedly asked.

Nakita niyang kumunot ang noo ni, Axll. “I don’t know. Why?”

“Fuck!” Mariin niyang bulalas habang bahagyang napasambunot sa sarili niyang buhok. Damn it! “Hindi ako iiwan ni, Daryll. Mahal niya ako?!”

“We have CCTV here, let’s go and look for him.” Sabi nito at mabilis na tumayo.

Pinigilan niya ang nagbabadyang mga luha sa kaniyang mga mata. Sinundan niya ang kaibigan hanggang makarating siya sa CCTV room.

Agad inutusan ni, Axll ang tauhan doon na i-play ang nakuha ng CCTV kani-kanina lang.

Huminga muna siya ng malalim bago niya pinanood ang video na nakauha sa CCTV.

Kitang-kita niyang nagmamadaling lumabas ang binata. Na tila may pinagtataguan ito.

“So…he do really leave me?” He asked himself.

Hindi na niya tinapos ang video. Bagsak ang kaniyang balikat na lumabas sa silid na iyon. Mabibigat ang mga hakbang niya habang naka-tungo ang kaniyang ulo. Doon lumaglag ang isang butil ng luha sa puting marmol na sahig.

Sumilay ang mapait na ngiti sa kaniyang mga labi. Buong akala niya ay hindi na siya iiwan ng binata. Pero ano ito ngayon? Pinakisamahan lang pala siya nito tapos ngayong nagkaroon na ito ng pagkakataon. Ngayon ay iiwan na siya na parang bula. Like fuck!

Nag-tungo siya sa basurahan at doon ay pasalampak na itinapon niya ang kayke na binili niya para sa binata. Wala na namang kakain noon. Umalis na at nilisan na siya ng taong nagpabili sa kaniya noon. Wala siyang nagawa kundi ang lumabas ng ospital. Nag-tungo siya sa loob ng kaniyang kotse at mabilis niya iyong pinaandar patungo sa kaniyang bar.

Siguro magpapakalasing na lang muna siya hanggang sa makalimutan niya ang sakit na tila pumupunit sa kaniyang puso ngayon. Ang sakit na halos hindi niya matagalan…

Sa mahabang paglalakad ay sa wakas narating na rin ni Daryll ang kompanya ni Rio, malakas ang tibok ng kaniyang puso. Ilang linggo o buwan na nga ba niyang hindi ito nakikita? Damn! Hindi na niya alam.

Papasok palang sana siya ng makita niyang papalabas na ang binata. Agad niyang ikinubli ang kaniyang sarili habang ang puso niya ay mabilis ang bawat pagkalabog sa kaniyang dibdib.

Nakatanaw lang siya sa malayo. Hindi niya aakalain na ganito ang kaniyang mararamdaman sa tagal na hindi sila nagkita. Pakiramdam niya ay hindi pa siya handa. Hindi pa siya handang makita ito.

Pero gayun pa man ay hindi siya nakakaramdam ng lukso ng dibdib tulad ng nararamdaman niya kay Quill.

Nakita niyang kausap ng binata ang isa sa mga empleyado nito. Matatamis ang ngiti nito at pagtawa habang kausap ang empleyado.

Agad niyang ikinubli ang sarili at hindi na iyon muling pinagmasdan.

Doon niya na-realize sa sarili niya na masaya na si Rio, masaya na ito kahit wala siya. At napagdisisyonan niyang huwag na lang makipag-kita doon. Baka siya pa ang maging dahilan ng pagkawala ng ngiti nito sa mga labi.

Iisipin na lang niyang tapos na sila. Tapos na sila ng binata at kinalimutan na siya nito. At dapat kalimutan na rin niyang minsan niyang nasaktan ito.

Mabilis siyang pumihit patalikod at naglakad. Unang pumasok sa kaniyang isipan ay si Quill.

Ewan pero bigla-bigla ay pakiramdam niya ay nanabik siya dito. Na-missed agad niya ang binata. Damn it!

Unti-unti ay na-re-realize niya sa sariling mahal niya ito. At lahat pumasok sa kaniyang sarili kung ano ang kabutihang naidulot nito sa kaniya.

“Damn! I do really love him.” Agad niyang tinahak muli ang daan patungo sa ospital. Nagbabaka-sakali siyang naroon ang binata.

Handa na siyang magtapat. Handa na siyang ipagtapat na dati pa hanggang ngayon ay mahal niya ito. Iniibig niya ito ngayon lang niya napag-tanto.

Mabilis ang bawat lakad na kaniyang ginawa. Hanggang sa wakas ay nakarating na rin siya sa ospital na pinanggalingan niya kanina. Agad niyang tinungo ang silid na pinaglagyan niya. Bagsak ang balikat niyang pagpasok doon ay wala na ang binata. Wala na si Quill.

Gayun pa man ay mabilis siyang lumabas ng silid. Agad niyang tinungo ang daan palabas hanggang sa makasalubong niya ang isang binata na naka-suot damit pang doctor.

Gwapo ito at matikas ang pangangatawan. Ngunit mas gwapo parin si, Quill. Mas gwapo parin ang binata sa kaniyang paningin.

“Sorry.” Hingi niya ng pasensya.

Aalis na sana siya ng magsalita ito.

“Ikaw ‘yung lalaking dinala ni Quill dito di’ba?” Sabi nito.

Agad naman niyang hinarap ang binata matapos ay tumango. “Na’san siya? Na’san si Quill?” Tanong nito sa kaniya.

Nakita niyang nagdilim ang bakas ng mukha ng binata. “Matapos mo siyang paghanapin kanina tapos ngayon hahanapin mo siya.” Sarkastiko nitong sabi dahilan para maibaba niya ang titig. “I know, Quill loves you very much. Kitang-kita ko ‘yun sa kaniya. Hindi niya ako guguluhin kanina para lang mahanap ka kung hindi ka niya mahal. And yet you still hurt him. You still hurt my friend. Now tell me, gugustuhin ko bang ituro sa’yo kung na’san kung alam kong sasaktan mo lang ulit siya.”

Inangat niya ang ulo at sinabayan niya ang mga titig ng doctor sa kaniya. “I love him. I love, Quill. Narito ako para itama ang maling pagtrato na ginawa ko sa kaniya. Now please, if you know where, Quill is. Tell me?” May pagsusumamo at pakikiusap niyang sabi.

Tumitig muna ito sa kaniya na animo’y binabasa ang mga emosyon sa kaniyang mga maga bago ito tuluyang nagsalita. “Well i don’t know where is he right now. But…” He said, “alam ko kung saan siya pupunta. Dadalhin kita.” Sumilay ang ngiti sa matatamis nitong labi.

Napatango-tango na lang siya. Kahit hindi pa niya kilala ang lalaking ito ay pagkakatiwalaan niya. Sasama siya dito dahil tiyak naman siyang hindi siya nito bibiguin. Alam niyang hindi siya nito lolokohin. Tiwala lang, makikita din niya ang mahal…

To be continued…

__ Axll_Aceberos|A.A.

CHAPTER 51

Chapter 51

LASING na si, Quill at maging ang kaniyang mga kaibigan, pero panay parin ang ginawa nilang pag-tagay, pag-lagok ng alak.

“Damn! Damn it bud! Fuck my life. Fuck this.” He’s been cursing himself since they started drinking.

Ang mga kaibigan naman niya ay hindi alam kung paano siya aaluin. Basta pinakinggan lang siya ng mga ito.

“That’s why i don’t want to fall for love.” Luis said.

“You’ll fall too. Just wait for it.” Jonax commented.

Luis just rolled his eyes.

Sa kabilang banda naman ay heto siya at tila pira-piraso parin ang kaniyang puso. Animo’y ilang ulit iyong pinupunit na halos ramdam na ramdam niya ang sakit.

Hindi siya makapaniwalang iniwan siya. Napinakisamahan lang siya nito.

“I love you, Daryll.” Mapait siyang ngumiti sa sinabi niya sa kaniyang sarili. “And i’ll go find a way to be with you again.”

Buo na ang kaniyang pasiya. Hahanapin niyang muli ang binata. Hindi siya titigil sa paghahanap dito hanggang sa muli niyang matagpuan..

Narito si Daryll sa harap ng pinto ng pribadong silid na kinalululanan ni Quill. Kasama niya ngayon ang kaibigan nitong nag-hatid sa kaniya dito.

“Go, open the door.” Axll said.

Inisang tingin muna niya ang binata bago niya hinawakan ang doorknob ng pinto. Ewan pero narito ang mabilis na pag-tibok ng kaniyang puso na animo’y may tumatambol doon.

Gayun pa man ay pinihit parin niya pabukas ang pinto. Doon ay pumailanlang sa kaniya ang ingay ng mga boses ng lalaking nag-uusap.

“Daryll left me. He left me. He did not love me.” Boses iyon ni Quill na animo’y kumurot sa kaniyang puso.

Ramdam niya ang lungkot sa likod ng boses nito. Ramdam din niya ang sakit at pait na dinaramdam nito.

Ilang beses na ba niyang nasaktan ang binata? Ilang beses na ba niya itong niloko at pinag-mukhang tanga? Ilang beses narin niyang sinabi dito na hindi niya ito mahal. Kahit ang totoo ay mahal na mahal niya ito. Simula pala nung una mahal na niya, hanggang ngayon ito parin.

“Quill,” mahina niyang pag-tawag sa pangalan ng binata.

Napakunot ng noo si Quill ng marinig niya sa kaniyang likuran ang pamilyar na boses na tinatawag ang pangalan niya.

Agad siyang lumingon at doon ay nag-tama ang mga mata nilang dalawa. Ang pares ng matang hinahanap-hanap niya. Ang mga matang gustong-gusto niyang titigan, una palang. Ang mga matang hinahanap-hanap ng mga mata niya.

“Daryll?,” Animo’y nananaginip lang siya. Lasing siya at tila umiikot ang kaniyang paningin. Kaya hindi niya masabing totoo ba o panaginip lang ito.

“Quill,” nakita niyang humakbang ito palapit sa kaniya.

Lalo niyang naaninag ang mga mukha nito. Lalo niyang naaninag ang mukha ng taong pinaka-mamahal niya.

Napatayo na siya, hindi pinansin ang atmospera sa paligid. Animo’y wala siyang napapakinggang mga ingay. Tanging ang bilis ng pagkalabog lang ng kaniyang puso ang napapakinggan niya. At ang kabuuhan lang ng binata ang nakikita niya.

Unti-unti ay lumapit siya sa binata. Wala na siyang pake kung panaginip lang niya ito o imahinasyon, basta masaya siyang makita ito totoo mano hindi.

Halos matiim ang bawat titig na pinapakawalan niya, halos suriin na ng mga mata niya ang kabuuhan ng binata.

“Darlly?” Awtomatikong umangat ang isa niyang kamay at agad sinapo ang pisngi ng binata. Malambot at makinis iyon. “Totoo ba ito? Am i not dreaming?” Hinimas pa niyang lalo ang pisngi nito, at ramdam na ramdam niya ang init na namumula doon.

Hindi nga siya nananaginip, hindi nga siya nahihibang o gumagawa ng imahinasyon. Totoo ang nakikita niya. Narito nga sa kaniyang harapan ngayon ang binata.

Sumabog na ang kaniyang buong pagtitimpi at pananabik. Agad siyang dumukwang at inilapat ang kaniyang mga labi sa mga labi ng binata.

Doon naramdaman niya ang init doon. Ang init ng pag-tugon nito sa kaniya.

Wala ng pakialam si Daryll kung may tao mang nakamasid sa kanila. Kung makikita man ng mga ito ang paghahalikan nila. Basta ang alam lang niya ay sabik siya sa mga labi nito. Ang alam lang niya ay mahal niya ito, at gagawin niya kung anong nais ng katawan niya.

Ilang minutong naputol ang halikan nilang dalawa. Muli ay pinaka-titigan siya ni Quill na animo’y sinusuri ang kabuuhan ng kaniyang pagkatao bago siya nito hinawakan sa kamay at hinila palabas ng silid.

Wala siyang nagawa kundi ang mag-patianod sa gusto ng binata. Sumunod lang siya dito kahit hindi niya alam kung saan siya nito dadalhin. Basta ang alam lang niya, kung saan man iyon ay masisiguro niyang ligtas siya. Ligtas sa piling ng mahal niya. O di kaya naman, ay ikaliligaya nilang dalawa ang patutunguhan nila.

Nakita na lang niya ang sariling pumasok sa isang silid matapos makapasok ni Quill. Malakas nitong sinarado ang pinto bago nito sinunggaban ang kaniyang mga labi at siniil ng mainit nitong halik.

Napangiti na lang siya, bago niya tinugon ng buong-buo at buong puso ang halik nito. Agad niyang niyakap ang leeg ng binata upang mas lalo pang palalimin ang mga halikan nilang dalawa.

Ramdam niya ang dila nito na ipinasok nito sa bibig niya. Doon din ay naglaban ang kani-kanilang mga dila sa isa’t isa. Animo’y uhaw na uhaw sila sa masarap na lasa dulot ng paghahalikan nilang dalawa.

God, he missed this. He missed his lips pressed against him. He missed his tongue fighting to each other. He missed his soft lips and the little hot that now still growing and growing.

Si Quill ang pumutol sa halik nilang dalawa. Agad niyang tinanggal ang damit ng binata at muling dumukwang ang kaniyang mga labi para muling sakupin ang mga labi nito.

Ramdam niya ang walang sawa nitong pag-tugon. Ramdam niya ang buong puso nitong pag-tanggap.

Damn it! Damn this!

Ibinaba niya ang mga labi hanggang sa makarating ito sa leeg ng binata. Animo’y uaw siyang sinipsip iyon at nilasap ang leeg ng binata.

Daryll can’t help closing his eyes while feeling the sensation and the pleasure sipping to his entire body. It’s good. It’s so fucking good.

Napasambunot pa siya sa buhok ng binata ng ang kaniya namang dibdib ang sakupin ng mga labi nito. Halos mapatingin siya sa itaas habang ninanamnam ang sarap na lumukob sa kaniya.

“God, Quill. This is so fucking good. Ohhh baby.” He moaned expressing what he felt.

Naramdaman niya ang pagkilwal ng dila nito sa tuktok ng dibdib niya habang paminsan-minsan ay nilalaro nito ang utong niya.

Walang siyang ibang nagawa kundi ang humalinghing patunay na siya ay nasasarapan sa ginagawa nito.

“Ohhh damn it. God…Quill, your tongue.”

Tila uhaw na uhaw ang binata sa paraan ng ginagawa nitong pagpapakilwal sa palibot ng kaniyang utong. At animo’y ganadong-ganado itong laruin ang kaniyang perlas.

Mas lalo pa niyang pinagduduldulan ang ulo ng binata sa kaniyang dibdib.

Ramdam na ramdam niya ang kakaibang sarap na lumulukob sa kaniyang kaibituran. At ang init na habang tumatagal ay painit ng painit.

Muling tumaas ang bawat halik sa kaniya ng binata at muling sinakop ang kaniyang mga labi.

Agad niyang tinugon ang halik nito sa kaniya.

Maya-maya pa ay nararamdaman na niya ang kamay nito sa likod niya na naglalakbay pababa. Hanggang sa marating nito ang maumbok niyang pang-upo.

Tinampal pa ng binata ang kaniyang pang-upo dahilan para siya ay mapasinghap.

Pagkatapos ay naramdaman niya ang kamay nitong pumapasok sa suot niyang pang-ibaba at doon ay sinapo ang matambok niyang pang-upo.

Marahan nitong minamasahe habang ang isang daliri ay pinapaikot sa paligid ng kaniyang bukana ng kaniyang loob.

Napapahalinghing siya sa sarap na dulot niyon. At ang mumunting ungolay patuloy na kumakawala sa kaniyang mga labi.

“Uhmmm..” Hindi na siya nakaramdam ng gulat ng bigla na lang nitong ipinasok ang isang daliri sa bukana ng loob niya.

Tanging ang nagawa na lang niya ay ang pumikit at namnamin ang sarap na dumadaloy sa kaniyang kaibuturan.

“Ohhhh-God. Heaven.”

Qull pulled out his finger. He carry him and placed him gentle onto the bed. They lips pressed against each other.

Animo’y wala siyang sawang tanggihan ang mga labi ng binata. Ang mga labi nito nag pasabik sa kaniya at ang dahilan kung bakit sobrang init na ngayon ng kaniyang pakiramdam.

Quill’s kissed went down ‘till he reached his bare chest. He licked and sucked like it was a freaking liquor, the most expensive one.

Second later, all their clothes disappear just like that. Tanging ang hubo’t hubad na lang nilang katawan ang nagbibigay sa kanila ng init upang kalingain ang bawat isa.

Malawak niyang ibinuka ang kaniyang magkabilang hita ng pumosisyon doon ang binata.

Napatitig siya dito, sabay kagat ng kaniyang pang-ibabang labi na animo’y tinutudyo at tinutukso ang binata.

“I’m going to fuck you hard.” He frustratedly said with lust roaming all over his eyes.

“Ohhhhhhh…” Doon din ay naramdaman niya ang pagkalalaki ng binata na nag-huhumindik sa haba at laki na walang pasabi-sabing pumasok sa bukana ng kaniyang loob.

Sinabayan pa nito ng mabilis at sagad na sagad na pag-ulos.

“Ohhhhh…heaven. God Quill, this is so great. So good.” He moaned knocking his lungs out.

“Fuck you, Daryll. Fuck you.” Quill cursed while breathing hard, still inserting his hard manhood. Faster, harder and rougher.

Kumapit na din ang binata sa magkabilang binti niya upang doon kumuha ng lakas upang bayuhin pa siya ng mas lalo at mas gusto nito.

Kusang tumaas ang kaniyang kamay at agad dumampi ang kaniyang palad sa matitipunong dibdib ng binata. Hinihimas-himas niya ito ng banayad habang panay ang kaniyang pag-kagat ng kaniyang pang-ibabang labi.

“Ahhhh. Ahhhh. Uhmmmm. Fuck! Quill, fuck me more. Harder baby. Come on—harder.” He moaned sounds pleading.

Napapapikit si Quill sa tuwing sumasagad ang ginagawa niyang pag-ulos sa loob ng binata. Sarap na sarap siya sa kakaibang dulot niyon sa kaniyang buong pagkatao.

At ang init na lumulukob sa kaniyang kaibuturan. He was turn on at Daryll’s expression. He’s biting his lips while looking at him and still moaning.

Mas na-e-engganyo siyang pag-butihan pa ang kaniyang ginagawa dahil alam niyang nasasarapan ito sa kaniya. Sa ginagawa nila.

Nasabi na ba niya kaninang lasing siya? Pwes ngayon tila nahulasan siya, simula palang ng mag lapat ang mga labi nilang dalawa ng binata.

He continue thrusting hard and fast. He continue feeling the pleasure he was feeling.

Tanging pag-ungol ng binata, at ang tunog ng pag-iisa ng kanilang katawan ang mapapakinggan sa buong silid. Animo’y nagsilbi itong musika sa kaniyang pandinig.

Mas lalo pa niyang binilisan ang pag-ulos, at paminsan-minsan ay sinasagad pa niya ang pagkakapasok ng pagkalalaki niya dito. Hindi siya tumigil o huminto kahit konting saglit.

Wala siyang nararamdamang pagod na animo’y halang ang kaniyang sariling marating ang rurok ng kanilang kaligayahan.

At sa ilang minutong pag-ulos. Naipikit na lang niya ang mga mata niya ng maramdaman niya ang mainit na likidong inilabas ng kaniyang pagkalalaki.

“Ahhhhhhh.”

Bagsak ang kaniyang katawan katabi ang binata. Pareho silang habol ang kani-kanilang mga hininga. Tila tinakasan sila ng kanilang mga lakas.

Nakapikit parin ang mga mata ni Daryll sa kontentimong naramdaman niya ngayon-ngayon lang. Walang nagsalita, tanging ang mabilis lang na pag-hinga at ang nakakabinging tibok ng kaniyang puso ang maririnig.

“Daryll,” mahinang tawag ni Quill sa ngalan niya.

Agad niyang naimulat ang kaniyang mga mata at doon ay nag-tama ang mga mata nilang dalawa ng binata. Makikita parin sa mga mata ng binata ang takot na mag-tanong patungkol sa kanila.

Hindi na ito ang panahon na magiging tanga siya at babalewalain lang ang pagmamahal sa kaniya ng binata. Sapat na ito upang ipanatag niya ang kaniyang sarili sa taong mahal siya.

Ika nga nila “mahalin mo ang nagmamahal sa’yo.”

Una palang naman ay mahal na niya ito. Mamahalin palang niyang mas lalo.

“Quill, rest assured. Sa’yo lang ako.” Tumitig siya sa mga mata nito. “I love you, i love you very much.” Now he finally said that three magical word. Ang salitang mahal niya ito ng buong-buo at buong puso.

Nakapikit na ang kaniyang mga mata kaya hindi na niya nakita ang sumilay na ngiti sa mga labi ni Quill. At ang pagkislap ng mga mata nitong makikita lang sa mata ng taong pinana ni kupido…

To be continued…

__ **__ ** Axll_Aceberos|A.A.

EPILOGUE

Epilogue

Few months later…

ANG umamin sa taong mahal ni Daryll ay hindi pala ganun kahirap. Animo’y nahugutan siya ng tinik na bumabara sa pagdaloy ng dugo sa kaniyang puso. Tila kiniliti ng malambot na balahibo ang kaniyang dibdib. Sobrang sarap sa pakiramdam. Sobrang sarap na maramdamang naipahiwatig niya ang kaniyang nararamdaman.

Salamat siya sa nasa Itaas dahil pinalakas nito ang kaniyang loob upang sumugal. At ngayon, hindi malaking pera, magarang sasakyan o malaking bahay ang natanggap niya. Higit pa iyon sa anumang pag-aari dito sa lupa. Natanggap niya ang malaking blessing na dumating sa kaniya, at iyon ay si Quill. Si Quill na walang sawang umintindi sa kaniya, minahal, iningatan ng buong-buo. Halos hindi niya lubos maisip na ganito kasarap ang sasapitin niya.

Ngayon ay inaayusan ang kaniyang mukha dahil ngayon ay ang araw ng kasal nilang dalawa ng fiancè…ni Quill. Ito yung araw na labis-labis nilang pinaghahandaan lalo na ni Quill. Na talagang inapura ang kasal upang hindi na daw siya mapunta sa iba.

Kahit naman hindi nito apurahin ay ito parin at ito ang gugustuhin niya. At kung sakali mang mapunta siya sa iba, alam niyang gagawa at gagawa parin ito ng paraan maibalik lang kuli siya sa tabi nito. Kilala na niya ang fiancè. Una palang hanggang dulo.

“You looked handsome, sire.” Anunsiyong pag-komplemento sa kaniya ng babaeng nag-aayos sa kaiya ngayon.

Binigyan niya lang ito ng malapad na ngiti habang ang tingin parin niya ay diretso sa salamin…sa repleksyon ng mukha niya.

Hindi magkanda-humayaw ang pag-tibok ng kaniyang puso, tila ito pa ang sabik na sabik sa kasal na mangyayare mamaya. Gayun pa man ay hindi maiwasan ng kaniyang puso ang kabahan.

This is his first time, a once in a life time, that he’ll cherish every moment. Damn it!

“Ready to wear your wedding dress?” The make up artist asked.

He just nodded.

Agad din ay tinulungan siya nitong masuot ang pulang tuxedo na may puting bulaklak sa tapat ng dibdib niya. May itim din na ribbon sa may leeg niya.

Bagay na bagay sa kaniya ang suot. Halos taglayin niya ang kagwapuhan sa buong mundo. Nanabik na siyang makita ang fiancè niya upang ipakita dito ang itsura niya. At marinig sa mismong bibig nito ang papuri sa kaniya.

Damn shit. Can’t wait for this fucking wedding.

Quill’s hand was shaking first time in the morning. Kanina pa siya hindi mapakali sa kasal nilang dalawa. At hindi din siya maka-paniwalang sa wakas ang inapura niyang kasal ay ngayon idadaos na.

Fuck this! Siya ang gustong apurahin ang kasal at ngayon narito na, siya naman ang hindi mapakali. Siya naman ang hindi alam kung anong gagawin. Like what the fuck!

Mahigit isang buwan na niyang pinaghandaan ito, ngunit bakit parang wala siyang kaalam-alam.

“Bud, namumutla ka.” Puna ni Jonax sabay sang-ayon naman ng karamihan.

Narito siya at inaayusan ng make-up artist habang ang buong kaibigan naman niya ay narito lahat. Lahat ng mga gangster niyang kaibigan narito at dumalo sa kasal nila. Talagang nag-flight pa ang mga ito masundan lang sila at makadalo sa kasal nila.

“And you hand is shaking too, buddy?” Segunda naman ni Luis, na mababasa sa boses ang panunudyo doon.

“Umihi ka muna, baka maihi ka habang kinakasal kayo. Mukhang kabado ka e.” Segundang biro naman ni Carlosz sabay ang malakas na tawa ng lahat na pumuno sa buong silid.

“Fuck you, Jonax. Go to hell, Luis. Be with satan, Carlosz.” He said while rolling his eyes.

Tumigil pa ng ilang minuto ang tawanan ng mga kaibigan niya.

“Yeah, yeah. Whatsoever.”

“Huwag kang mag-alala, Quill. Hindi lang ikaw ang kinabahan noong ikakasal na, si Justine den.” Tudyo naman ni Axll.

“Fuck you,” Justine cursed Axll, “ikaw kaya ang putla ng ikinasal. Halos wala ka na ngang dugo nun.” Balik tudyo naman ni Justine.

At doon ay mas lalong umingay ang buong silid dahil sa mga balik-tudyuan ng kaniyang mga kaibigan.

Nakalimutan na tuloy niya ang kaba niyang naramdaman kanina dahil sa kakulitan ng kaniyang mga kaibigan.

Napangiti na lang siya, huminga ng malalim at marahan iyong ibinuga. Umepekto naman iyon dahil kumalma kahit papano ang kaniyang puso.

Ilang oras pa ang lumipas. Narito na rin ang lahat sa pagdarausan ng kasal. Mga piling tao lang ang imbitado, at karamihan doon ay ang mga kaibigan niyang halos pumuno sa upuan. Pumuno din ang mga boses nito sa loob ng simbahan.

Naka-upo silang dalawa sa bangko na dinesenyong upuan ng isang hari. Komportable din itong upuan na animo’y isa silang ganap na hari.

Tumigil lang ang kaniyang mga kaibigan sa pag-uusap ng mag-salita na ang pari. Wala siyang maintindihan, hindi dahil sa hindi niya alam ang lenggwaheng binabanggit niyon. Kundi tanging malakas na kalabog lang ng puso niya ang napapakinggan.

Bumalik muli ang kaninang nararamdaman niya. Hindi na naman siya mapakali, at heto na naman ang panginginig ng kaniyang kamay. “Fuck hands! Stop shaking!” Saway niya sa kaniyang kamay na walang tigil sa panginginig.

Napatingin na lang siya sa kamay niya ng maramdaman niya ang isang mainit na palad na sumaklob doon.

Inangat niya ang ulo at doon nag-tama ang mata nilang dalawa ni Daryll.

Damn his eyes. His eyes.

Ngumiti ito sa kaniya matapos ay muling binaling ang tingin sa pari.

Mas hinigpitan niya ang pagkakasalikop ng kanilang kamay matapos makahinga ng maluwag at maikalma ang kaniyang sarili.

“Quill Aguíre, do you take, Daryll Santillian as your lawfully wedded husband? For sickness and in health, for poorer and for richer. ‘Till death do you part?” The priest asked.

“I do.” Wala pang ilang segundo ang lumilipas ay agad na siyang sumagot.

Damn it! Why am i so excited?

Matapos ay bumaling naman ang tingin ng pari sa fiancè niya at ito naman ang sinimulang tanungin.

Kinakabahan pa siya, habang hinihintay ang isasagot ng binata.

Say yes, Daryll. Makes me the happiest man living on earth.

Bumaling ng tingin sa kaniya ang fiancè at doon sumilay ang matamis na ngiti sa mga labi nito. Lalo iyong dumagdag sa kabang nararamdaman niya. Matapos ay ibinaling nito ang tingin sa pari.

“Father, even if you asked me a million times,” bumaling muli ang tingin nito sa kaniya. “I still say yes.” Sa harap pa talaga niya sinabi nito ang mga katagang iyon.

Animo’y napunta agad siya sa alapaap at doon ay nag-tatalon ang kaniyang puso sa sobrang saya. Magkahalo-halo na.

Hindi na niya nagawang pigilan ang kaniyang sarili. Doon din ay siniil na niya ng halik ang mga labi ng lalaking pinaka-mamahal niya. Bumugso ang damdamin sa kaibuturan ng kaniyang puso.

Sobra, sobrang ligaya na halos hindi niya maipaliwanag. Ganito pala kasaya, ganito pala ang mararamdaman niya higit pa sa inaakala niya.

Sobrang daming pag-subok ang alam niyang ibinato sa kaniya. ‘Yung tipong wala na siyang pag-asang mahalin pa siya ng binata, pero hindi siya tumigil. Hanggang sa mapunta sa puntong sa wakas ay nakuha narin niya ang matamis nitong oo…

Tumagal ng ilang minuto ang halikan ni Daryll at ng kaniyang ngayon ay legal ng asawa…si Quill. Wala siyang pake-alam kung halos lahat ay naroon upang panoorin ang ginagawa nila. Wala siyang pake-alam sa mga naririnig niyang hiyawan at panunudyo ng mga kaibigan nito.

Nanatiling tahimik at tila nawalan ng pandinig ang kaniyang tainga. Ang tanging naririnig lang niya ay ang mabilis na tibok ng puso nilang dalawa.

Siya na ang pumutol ng halik matapos mawalan ng hininga. Nahihiya siyang tumingin sa mga tao, at batid niyang pulang-pula na ang tuktok ng kaniyang tainga.

“You’re so adorable, baby.” Quill mouthed at the same time squeezing his hand lightly.

“And you’re so handsome.” He said and he squeezed his hands back.

“A fucking big congratulation, Daryll Santillian. You’re now part of man who fall inlove with a Gangster. Cherish every moment with him… He’s a good friend of us.” Rinig niyang sigawan ng grupo ng kalalakihan na kaibigan ni Quill.

Nakita din niya doon si Axll, ang taong naghatid sa kaniya kay Quill noong mga panahong hinahanap niya ito.

Ngumiti na lang siya ng ubod lawak, habang ang puso niya ay hindi magkanda-mayaw sa ubod bilis nitong pag-tibok.

Natapos ang kasal. Iyon ang kasal na hindi niya malilimutan, hindi man niya kasama ang kaniyang mga magulang sa kasal na naganap, ay tiyak siyang masaya itong makita siyang masaya.

He missed them, he missed his parents so much.

Matapos nilang maka-uwi sa pilipinas ay narito sila ngayon sa bahay ni Quill. Sa bahay na una niyang tinirhan na hindi niya aakalaing ito din pala ang huli niyang titirhan. Narito siya sa kama tamad na nakahiga.

Wala parin siyang ganang kumain simula ng makabalik sila sa pilipinas. Kanina pa nga siya tinatanong ng kaniyang asawa kung ano ang kaniyang kakainin ay paulit-ulit naman siyang tumatanggi.

Wala talaga siyang ganang kumain. Ang gusto lang niya ay matulog ng matulog lang.

“Baby, come on, tell me, what do you want to eat?” Muling pamimilit na tanong ni Quill sa kaniya. Siguro ay ilang beses na siya nitong tinanong.

“I don’t want to eat.” Tamad na tamad niyang sabi. “Let just open the gift send by your friends.” Suhestiyon niya upang matigil na ito sa pamimilit sa kaniya.

Inisang tingin muna siya nito na may pag-aalalang naka-ukit sa mukha nito. “Okay fine.” Rinig niyang napabuntong hininga pa ang asawa bago iyon pumihit patalikod upang kunin ang mga regalo sa kanilang kasal.

Bumalik iyon dala ang mga regalong binalutan ng magandang palamuti at pambalot. Malalaki din ang box na iyon.

Nananabik siyang bumaba sa kaniyang kama at nilapitan ang mga regalo. He was so excited while unwrapping the gifts.

Tiningnan muna niya kung kanino nanggaling ang regalo. It’s for Axll. One of Quill’s friend.

Matapos niyang mabuksan ay bumungad sa kaniya ang cute na damit pang-baby. Sobrang dami niyon.

May sulat din na nakalagay doon. “I don’t know the gender of the baby. So i brought baby girl and boy dresses. Hope you like it.” Pag-basa niya sa sulat.

Bigla niyang naalala na buntis nga pala siya. At sa kagustuhang huwag malaman ang gender ng bata sa loob ng tiyan niya, ay hanggang ngayon ay isang malaking tanong parin sa kanilang mag-asawa kung anong kasarian ng sanggol.

Ilang buwan din niyang hindi pinaniwalaan na buntis siya, ngayon ay unti-unti na siyang naniniwala dahil unti-unti naring lumalaki ang tiyan niya sa bawat lumilipas na oras.

Kinuha pa niya ang mga regalo na bigay ng mga kaibigan ng kaniyang asawa. Kay Gord, na isang masarap na cake na gawa nito. At marami pang iba.

Hanggang sa tumapat naman ang kaniyang paningin sa huling regalo. Carlosz ?

Agad niyang binuksan ang regalo at doon ay bumungad sa kaniya ang isang boquet ng hindi flowers, chocolates o kung anoman. Kundi isang boquet ng… “Damn!”

Narinig siya ng kaniyang asawa dahil sa ginawa niyang pag-sigaw. Agad itong lumapit sa kaniya na animo’y nag-aalala.

Tumuon ang tingin ng asawa sa tinitingnan niya.

“Fuck!” Quill cursed. “Damn you, Carlosz. Sa dami-dami ng pwedeng iregalo. Talagang boquet ng condom pa? Hayop ka!” Gigil na bigkas ng kaniyang bibig.

Narinig ni Quill ang pag-tunog ng kaniyang telepono. Agad niya itong sinagot ng hindi tinitingnan kung sino ang tumatawag.

“Do you like the flowers?” May panunudyong boses ni Carlosz.

Agad nag-init ang kaniyang ulo. “Fuck your gift, satan.” He cursed Carlosz just laughed hard.

“Wala akong maisip na i-regalo e, tsaka mayaman ka naman. Kaya ‘yan na lang, incase maubusan kayo.”

“Fuck you again.” He said then he ended the call.

Nakatingin lang si Daryll kay Quill. Lumapit siya dito at niyakap ito sa likuran.

“We can use it now.” He said sounds seducing. He then licked Quill’s earlobe then he bite it lightly.

Agad namang humarap sa kaniya ang binata at ang kaninang naka-kunot nitong noo ay napalitan ng maaliwalas na ngiti matapos ay siniil ang kaniyang mga labi ng mainit nitong halik. Ang halik na sa buong buhay niya ay hindi niya makakalimutan. Ang halik ng taong pinaka-mamahal…

**** **THE END **

**__ ** **Axll_Aceberos|A.A. **

Thank you for reading. Hope you like it..

SPECIAL CHAPTER

Special chapter

NOONG una hindi pa naniniwala si Daryll na nagbubuntis ang isang lalaki. Natatandaan pa niya ‘yung mga araw na binigay sa kaniya ng doktor ang resulta ng kaniyang test na nag-sasabing buntis siya, pero hindi siya naniwala. Sahalip inisip pa niyang nahihibang ito.

Matagal bago niya napag-tanto na totoo ang lahat, totoong nagbubuntis nga siya ng mga araw na iyon. Pa’no pa nga ba niya itatanggi? Halos lumuwa na sa laki ang tiyan niya, paminsan-minsan ay nararamdaman niya rin na ilang beses gumalaw ang tiyan niya.

Hindi naman pwedeng sabihin niyang bulate lang iyon di’ba? Sobrang laki namang bulate niyon kapag nag-kataon.

At doon na nga niya napaniwalaan na may lalaki talagang nag-bubuntis. Hindi naman lahat, may mga taong nabiyayaan lang ng ganoong klaseng sitwasyon.

Well for him, being pregnant is a blessing, hindi lang niya alam kung magiging blessing iyon sa ibang kalalakihan na katulad din ng sitwasyon niya ang dinaranas.

Naalala parin niya ‘yung mga panahong nagbubuntis pa siya. Laging hinihipo ni Quill ang tiyan niya habang hinahalikan nito. At walang araw na hindi rin nito kakausapin ang baby niya sa loob ng tiyan.

Pakiramdam tuloy niya ay sobra-sobrang saya dito sa loob ng puso niya. ‘yung saya na halos hindi niya maipaliwanag, basta. ‘Yung sayang naramdaman niya sa pagmamahal ng asawa.

Noong nagbubuntis pa nga din siya, maraming mga ginawa ang asawa niya para sa kaniya. Alam niyang minsan ay pagod na itong sundin siya sa pabago-bago ng isip niya. Narito ang magpapakuha siya ng langka na walang buto, ng ubod tamis na kayke, at kapag nariyan na, tinitingnan lang niya pagkatapos ay aayaw na siya.

Hindi niya alam pero wala siyang ganang kainin kapag nasa harapan na niya. Tinititigan lang niya ay ayaw na niya agad. Parang takaw tingin ika nga.

Naroon din ang mga panahon na pagtatabuyan niya ito, ayaw makatabi. Paalisin at sasabihan na hindi niya ito mahal. Pero sa kabila ng pagpapahirap niya sa asawa, hindi siya nito sinukuan. Hindi siya nito iniwan o hiniwalayan. Hanggang ngayon ay narito parin ito sa tabi niya, paulit-ulit siyang iniintindi kahit minsan nakaka-sakit na siya.

Ang sarap lang sa piling na kahit ilang beses niyang pinag-tabuyan at sinaktan ang binata, paulit-ulit parin itong bumabalik para intindihin at mahalin siya.

Sobrang nakakataba lang ng puso na malaman na hanggang ngayon kahit naka-anak na siya ay sapat parin ang oras na ibinibigay nito sa kaniya. Minsan nga ay sobra-sobra pa, para sa pamilya nila.

He think meeting Quill is blessing in disguise. Tama si Kupido ng pagpana sa puso nilang dalawa. Kahit alam ni Kupido na kakaiba ang relasyon nila ay hindi nag-alinlangan na pag-isahin sila.

Dagdag pa nga sa ginawa niyang pagpapahirap sa binata ay ‘yung kapag tulog ito, gigisingin niya para magpakuha lang ng tubig kahit hindi naman siya nauuhaw. Heto naman ang asawa niya na kahit anong antok ay pilit na gigising at magmamadali sa kusina upang kumuha ng tubig.

Minsan pa nga ay nadulas ito sa kakamadali dahil nga siguro sa inaantok pa ito, at imbis na mag-alala siya ay pinag-tawanan lang niya.

Matapos nga nitong maka-kuha ng tubig ay tititigan lang niya at aayawan na. Siya naman itong sinusuri ang magiging emosyon ng asawa, sa halip na magalit ito, nginitian pa siya ng ubod tamis at ginulo ang buhok niya. Lagi pa nitong sinasabi na ayos lang iyon dito.

Minsan pa nga kapag tulog din ito ay kakagatin niya sa tainga. Kukurutin niya ang pisngi. Paglalaruan ang mga labi maging ang pilik-mata. Pipitikin ang ilong. Basta lahat-lahat nagawa niya. Pakiramdam nga niya cruel siyang mag-buntis. Pero hindi parin uto nagalit. Hindi siya kinagalitan bagkus ay mas lalo pa nitong pinaramdam ang pagmamahal nito.

Tila hinaplos ang kaniyang puso dahil doon. Hindi man lang kasi niya makitang magalit ito, magpakawala ng buntong hininga o mag-reklamo, nakangiti lang ito sa kaniya o kaya naman ay guguluhin ang buhok niya. Minsan nga ay hinahalikan na lang siya nito na agad naman niyang iniiwas ang labi.

Naiiyak lang siyang maalala ang mga bagay na iyon. ‘Yung mga panahon na hindi niya naisip na napapagod ang asawa niya sa bawat utos niya. Na nasasaktan ito sa tuwing sinasabihan niyang lumayas na ito dahil hindi naman niya ito mahal…pero ang totoo hanggang dulo, ito parin. Ang asawa parin niya ang laman nitong puso niya, wala ng iba.

Narito nga siya ngayon nakahiga sa malambot na kama habang katabi ang kaniyang asawa na mahimbing na natutulog. Kahit tulog ito ay nakikita niya ang pagod sa bakas ng mukha nito. Pagod sa walang tigil na pag-aalaga sa kanila. Sa kanilang lima.

Hindi niya namalayan na may tumulong mainit na likidong nanggaling sa kaniyang mga mata pababa sa kaniyang pisngi.

God hell.. He really love this man so much. He really loves him for all eternity.

Kaya kung may paligsahan ng pinaka-mabait, mapag-mahal, at mapag-alagang asawa ay aad niya itong isasali. Dahil siya bilang asawa ang naka-tuklas ng mga bagay na iyo . Siya bilang asawa ang nakaranas na animo’y dinuduyan sa alapaap dahil sa pagmamahal nito.

Pinunasan niya ang mga luhang kumawala sa kaniyang mga mata. Doon ay sumilay sa kaniyang mga labi ang puno ng kontentmong ngiti. Puno ng ubod tamis na ngiti.

“I really love you, my Quill, my husband, and my life.”

Naalimpungatan niya ang mga yabag sa labas ng bahay. Shit!

Agad siyang lumabas at patakbong nag-tungo sa pinto at agad niyang binuksan iyon. Bumungad naman sa kaniya ang apat na kambal niyang anak na kakatok palang sana buti na lang ay agad niyang nabuksan ang pinto.

Alam niyang kung maka-katok ang mga anak niya ay halos at grabe talaga, kahit siguro patay gigising mapag-buksan lang ng pinto ang makukulit na batang ito.

“Shhh..” Sinenyasan niyang huwag mag-ingay ang mga anak, “your dad Quill is still sleeping, don’t make a sounds and keep silent. He need to rest.”

Agad siyang lumabas at sinarado ang pinto. Lumuhod pa siya ng bahagya para magpantay sila ng mga anak.

“Dada, it’s Daddy Quill’s birthday. We want to greet him.” Nakangiti at excited na anunsiyo ng kaniyang panganay niyang anak sa mga kambal. Si Khairo. Sumang-ayon naman ang tatlo pa na excited din ang bakas ng mukha na makita ang ama nila.

“I know,” he said, “but it’s not the right time. He resting, mamaya na kayo bumati paggising niya. Tsaka gagawa din tayo ng surprise para sa kaniya habang tulog siya. Okayba ‘yun sa inyo?” Tanong niya sa mga anak.

Khairo, Keir, Lexy, and Crystal nodded excitedly.

Sa apat na twins dalawa ang lalaki, dalawa din ang babae. Hindi nga niya ine-expect na sa isang iglap magkakaroon sila ng apat na anak. Sa buong akala niya ay isa lang. Tsak dati hindi siya naniniwalang may nagbubuntis na lalaki at buntis siya, ngayon tila sinampal siya ng apat na katotohanan na ngayon ay nasa harapan niya.

“Let’s go.” Inaya na niya ang kaniyang mga anak.

Nag-tungo sila sa basement ng bahay dito sa Quill’s mansion. Ang basement na minsan na rin niyang pinanggalingan.

Ito ‘yung bahay na pinag-kulungan sa kaniya ni Quill. ‘Yung bahay na walang pinto. Hindi lang talaga niya lubos isipin na ang pinag-kulungan sa kaniya ni Quill ay dito lang pala sa Quill’s mansion.

At nalaman narin niyang may sikretong pinto talaga ang lugar na iyon. Kailangan lang palang isigaw ang password.

“Daddy, where are we going? To the basement?” Lexy asked.

“Yes, doon na’ten susurpresahin ang daddy Quill niyo.” Sagot niya.

Napatango-tango lang naman ang anak.

Matapos nilang makarating sa harapan ng pader kung saan bubukas lang iyon kapag binanggit ang password.

“Quill the most hot and handsome man living on earth.” Walang buhay na pag-banggit niya sa password ng pinto.

Natatawa lang siya dahil sa dami-daming pwedeng ilagay na password talagang ‘yun pa talaga. Naalala tuloy niya ‘yung mga panahong nandito siya, hindi niya mahanap ang pinto, lalabas lang pala iyon kapag-nabanggit ang password.

“You’re currently using the old password, please try again.” The system said.

Nalukot naman ang kaniyang noo. Mali ang password? Pinaltan na ba ito ni Quill?

“Dad, you did shout the old password. Pinaltan na ni Daddy Quill ito,” sabi ni Keir matapos ay humarap iyon sa pader. “Quill loves Daryll and the babies.” Pagbanggit ng anak niya, siguro sa password.

“Password correct.” Sabi ng system at humulma na itong isang pintuan matapos ay bumukas.

Hindi pa sana siya papasok ng higitin siya na anak papasok sa loob. Okupado parin kasi ang kaniyang isip ng password na iyon.

It sounds cheesy pero bakit tila tinamaan doon ang puso niya.

Napailing-iling na lang siya. Quill really knows how to strike him directly in his heart. Damn his husband, he really love him so much…

Nagising si Quill habang kinakapa niya ang kama, agad siyang napabalikwas ng bangon ng hindi niya makapa ang asawa.

Sinuklay niya ang kaniyang buhok at agad na bumangon. Lumabas siya ng kwarto at hinanap sa buong bahay ang kaniyang asawa. Doon niya sinimulan sa kwarto ng mga anak niya. Nang makarating doon ay wala ang mga anak niya maging ang asawa. Agad siyang nag-tungo sa kusina at doon ay hinanap niya ang kaniyang pamilya, ngunit napa-kunot ang kaniyang noo ng makitang wala ring tao doon.

To the basement. Iyon ang agad niyang naisip dahil alam niyang mahilig mag-tungo roon ang makukulit niyang mga anak.

Matapos niyang mabanggit ang password ng basement ay agad iyong humulmang isang pinto at bumukas.

The moment he enter himself a beautiful scenery appeared in his eyes.

“Happy birthday.” Sunod-sunod na sabi ng kaniyang mga anak, kasama na doon ang kaniyang pinaka-mamahal na asawa.

Isang malawak na ngiti ang kumawala sa kaniyang mga labi, naging emosyonal siya pero hindi siya iiyak. He need to save his tears from falling, he won’t cry…just happy.

Lumapit sa kaniya ang mga anak, siya naman itong lumuhod at doon ay mainit niyang sinalubong ng yakap ang mga iyon.

“Thank you, babies.” He said while embracing them with love and gentle for his babies. “I love you all so much.”

Inangat niya ang ulo at doon ay nag-tama ang mga mata nilang dalawa ng asawa. “Thank you.” He mouthed thanked you for his loving husband.

“I love you too.” Daryll respond with a sweet and contented smile appeared on his lips.

“Daddy, happy birthday ulit. Thank you for caring and loving us. Thank you for making us happy everyday. I love you.” Lexy said.

“I don’t have anything to say, but dad, i know you’re the best.” Khairo said second.

“Yeah, the best papa ever.” Keir responded.

“We love you so much dad.” Crystal then said.

Naramdaman niya ang puso niyang tumaba sa mga sinabi ng kaniyang mga anak. Sobrang sarap ng kaniyang pakiramdam na halos lukuban siya ng labis-labis na kaligayahan.

“Give your papa a kiss.” He said.

At doon ay isa-isang humalik sa kaniya ang kaniyang mga anak sa kaniyang mga labi matapos ay mahigpit muli siyang niyakap.

“Go and play.” Sabi naman niya sa kaniyang mga anak dahilan para umalis na ang mga iyon at mag-laro.

Nakatanaw lang siya sa kaniyang mga anak habang ang ngiti ay patuloy na yatang naka-ukit sa kaniyang mga labi at batid niyang hindi na iyon mawawala pa.

Napukaw lang siya ng lumapit sa kaniya ang asawa at niyakap siya nito sa tagiliran. Matiim itong tumititig diretso sa hangganan ng kaniyang mga mata.

“Happy birthday, my one and only husband.” Daryll greeted him with full of love and passion. “This is my gift for you.” Dumukwang ito at inilapat ang mga labi sa kaniyang mga labi. Malugod naman niya itong tinanggap at humalik dito pabalik.

Bago pa man mag-init ang kani-kanilang mga katawan ay agad na niyang binawi ang halik. “I’ll claim your birthday gift later. By the way, it’s the most amazing gift i recieve.”

Tumawa lang naman ang kaniyang asawa matapos ay hinawakan siya nito sa kamay at hinila patungo sa mga anak nila.

Doon ay nag-simula na silang mag-enjoy bilang isang buong pamilya. Napuno ng isang libo’t limang daang halakhakan. Na puno din ang silid ng buong pagmamahal.

Hindi niya maiwasan ang ngiting paulit-ulit sumisilay sa kaniyang mga labi.

Ang makasama ang kaniyang pamilya na buo ay iyon na ang pinaka-magandang regalong natanggap niya.

A gangster that will surely chose his happiness…his family, rather than chosing his fame or wealth. They’re all useless but family isn’t. Fame and wealth will fade away but not the love of the family he had. He loves them, and he’ll chose them above anything else…

To be continued…

1. WORK OF FICTION
2. SYNOPSIS
3. PROLOGUE
4. CHAPTER 1
5. CHAPTER 2
6. CHAPTER 3
7. CHAPTER 4
8. CHAPTER 5
9. CHAPTER 6
10. CHAPTER 7
11. CHAPTER 8
12. CHAPTER 9
13. CHAPTER 10
14. CHAPTER 11
15. CHAPTER 12
16. CHAPTER 13
17. CHAPTER 14
18. CHAPTER 15
19. CHAPTER 16
20. CHAPTER 17
21. CHAPTER 18
22. CHAPTER 19
23. CHAPTER 20
24. CHAPTER 21
25. CHAPTER 22
26. CHAPTER 23
27. CHAPTER 24
28. CHAPTER 25
29. CHAPTER 26
30. CHAPTER 27
31. CHAPTER 28
32. CHAPTER 29
33. CHAPTER 30
34. CHAPTER 31
35. CHAPTER 32
36. CHAPTER 33
37. CHAPTER 34
38. CHAPTER 35
39. CHAPTER 36
40. CHAPTER 37
41. CHAPTER 38
42. CHAPTER 39
43. CHAPTER 40
44. CHAPTER 41
45. CHAPTER 42
46. CHAPTER 43
47. CHAPTER 44
48. CHAPTER 45
49. CHAPTER 46
50. CHAPTER 47
51. CHAPTER 48
52. CHAPTER 49
53. CHAPTER 50
54. CHAPTER 51
55. EPILOGUE
56. SPECIAL CHAPTER